هم‌گرایی و واگرایی فلسفة تحلیلی و بنیان‌گذاری آن در پدیدارشناسی هوسرل\nاستادیار دانشگاه آزاد اسلامی- واحد کرج\nفلسفة تحلیلی از زبان آغاز می‌کند و به‌سبب خصلت همگانی و عامّ زبان و یا ویژگی بین‌الاذهانی‌اش، پاسخگوی مسائلی چون سولیپسیزم، فرد دیگر، اگوی محض و تجربی و غیره نیست و نیازی به توضیح و تبیین آن‌ها ندارد، لکن پدیدارشناسی با چنین پرسش‌هایی روبرو است و باید برای آن‌ها توجیهی مناسب ارائه کند. برای نمونه، پدیدارشناسی هوسرل همیشه به سولیپسیزم متّهم شده است؛ و به‌طور خاص، ویتگنشتاین تلاش می‌کند که سولیپسیزم را نقد کند تا عجز پدیدارشناسی را نشان دهد. همچنین وی سعی می‌کند که زبان و تجربة خصوصی را انکار کند تا بدین وسیله نشان دهد که معنی کلمات یا عبارات را باید در کاربرد آن‌ها جستجو کرد. ما در این مقاله می‌کوشیم، ضمن دفع اتّهام سولیپسیزم از پدیدارشناسی، نشان دهیم که انکار تجربة خصوصی محال است و به‌همین دلیل، این ادّعا که معنی در کاربرد عبارت و کلمه است، از جامعیت مطلق برخوردار نیست. در مقالة حاضر، وظیفة اساسی ما این است که بنیاد زبان را در پدیدارشناسی جستجو کنیم، بنابراین، نخست از رهگذر نقد نظر دکارت، یعنی از رهگذر نفی و طرد سوبژکتیویتة محض و تهی، قصدیت را به عنوان تضایف سیلان سوبژکتیویتة محض با نظام منظّمِ اعیان‌اش (اعیان به‌عنوان زیست جهانِ محیطی و شهودی) توصیف و تبیین می‌کنیم. سپس، بر اساس این تضایف، زبان را به‌عنوان گشودگی نظام‌ها و میدان‌های اعیان داده‌شده در شهود، یا به دیگر سخن، به‌عنوان گشودگی جهان محیطی، توصیف خواهیم کرد. منظور این است که عبارت‌ها، نام‌ها و گزاره‌های زبانی، جنبه‌های مختلف و دقایق عین یا یک نظام عینی را بازنمایی می‌کنند. در حقیقت، ارجاع زبان به اعیان به واسطة داده‌شدن اعیان در شهود است. ارجاع نام‌ها و عبارت‌های زبانی به اعیان، اصالت خود را از داده‌شدن اعیان در شهود می‌گیرد.\nیاکو هینتیکا میان اعیان قصدی شهودی و جهان‌های ممکن، گونه‌ای توازی دید. بدین‌سان، چنین توازی‌ای می‌تواند میان اعمال قصدی و بازی‌های زبانی ملاحظه شود. ادّعای فلسفة تحلیلی درباب ارجاع معنا به عین، زمانی به چالش می‌افتد که آشکار شود ارجاع دو عبارت که معانی متفاوتی دارند به یک عین، با مبانی این فلسفه قابل توجیه نیست. وانگهی، شرط‌های حقیقی نمی‌تواند تحلیلی بودن چند عبارت را توضیح دهد.\n. Jaakko Hintikka\nInvergency, and divergency and foudition analytic philosophy in husserl s phenomenology\nGholam Abbas Jamali\nAssistant professor of Islamic Azad university- Karaj\nAnalytic philosophy begins from language. Because niversality and comunity character of language, or its intersubjectivity character, that philosophy doesn't search to answer to problem as Solipsism, another individual and etc. ; contrary, phenomenology is faced that problems and must answers to them. Husserl's phenomenology always has been accused solipsism and wittgenstein tries to criticize solipsism, and therefore he tries to shows paralysis of phenomenology. He denies private language and experience to indicate meaning of word is in its use. This article rejects solipsism accusation of phenomenology and will indicate that is impossible which we deny private experience.\nThe article sees its duty to indicates that language be based in phenomenology, and its foundation is intuition of things. This point of viwe will be proved, The first by criticizes of view of Dscartes, namely, it is reject pure and empty subjectivity,the second, explain intentionality as correlate of pure subjectivity flow with systematic discipline of its objects as intuition life word. Then the correlation pictures that we must characterize the language as systems and fields that they are given in intuition by refelaction and think on intiuition, than the reflations and thinks modilication, and through language expressions is refered to thinges. Therefore the language and its refers is derivative and fictious.\nThe article pictures that "object is object of a play," and a play must is explained the through intuition or phenomenology, or there ia a parallel between language plays and possible worlds.\nشروع رنسانس با نقد مابعدالطبیعه همراه بود و این نقد در گسترش بعدی‌اش پرسش از امکان مابعدالطبیعه را مطرح کرد. کانت اثر معروف نقد عقل محض را در پاسخ به همین پرسش تألیف کرد؛ ولی انگار پاسخ‌های او نیز نتوانست فلسفه را از یک چالش بزرگ مصون دارد، چراکه در اوایل قرن بیستم، جنبشی در راستای نقد فلسفه به‌نحو کلی و مابعدالطبیعه به‌نحو خاص شکل گرفت که فلسفه را چونان مسائل فلسفی می‌دید و بر آن بود که با تحلیل گزاره‌های زبانی چنین مسائلی را رفع و دفع نماید. پرچمداران این جنبش کوشیدند تا نشان دهند که چنین پرسش‌هایی از ابهامات و کج‌تابی‌های گزاره‌های زبانی برآمده‌اند و اگر این ابهامات و کج‌تابی‌ها برطرف شوند، خود این پرسش‌ها نیز از میان خواهند رفت. در این خصوص ویتگنشتاین می‌نویسد:\nاین کتاب - رسالة منطقی- فلسفی - به مسائل فلسفه می‌پردازد و نشان می‌دهد که این پرسش‌ها بدین دلیل است که منطق زبان ما بد تهیه شده است. این کتاب بر آن است که برای اندیشیدن مرزی نهد، این مرز را تنها در زبان می‌توان کشید و آنچه که در فراسوی این مرز قرار دارد، به سادگی بی‌معنا خواهد بود (ویتگنشتاین، 1387: 6).\nاین بینش نو می‌خواست که اذهان را به سوی یک زبان درست‌ساخت هدایت کند، زبانی که کجی‌ها و کاستی‌ها و ابهامات زبان معمول را نداشته باشد. زبانی که جهان را تصویر یا بازنمایی کند.\nآنجا که یک گزاره بنا است یک تصویر باشد، باید همان اجزاء در آن تمییز داده شود که در وضعیت اموری که گزاره تصویرگر آن است (مالکوم، 1382: 12).\nفیلسوفان این رشته در چنین زبانی گزاره‌های اتمی یا بنیادینی را جستجو می‌کردند که همه گزاره‌های دیگر را تابع ارزش آن گزاره بدانند (ت. فن، 1381). امّا خود این مفهوم چیزی را آشکار می‌کرد که این فیلسوفان بر علیه آن قامت راست کرده بودند، یعنی مابعدالطبیعه؛ لاجرم ویتگنشتاین در پژوهش‌های فلسفی آن را نقد کرد. از سوی دیگر، برطبق مبانی ریاضیاتِ وایتهد و راسل، ریاضیات به منطق تقلیل می‌یافت و در بداهت منطقی مستهلک می‌شد. امّا ویتگنشتاین آشکار ساخت که حقایق منطقی تاتولوژی یا همان‌گویی هستند، چنانکه به اعتبار زبان، حقیقت نمی‌باشند (Friedman and Creath, 2007: 201). ویتگنشتاین دورة متأخّر، زبان را بیشتر بر حول استعمال کلمات و عبارات ملاحظه می‌کرد. وی از این نکته که هر اسم یا عبارت واحد می‌تواند به چیزهای کاملاً متفاوتی ارجاع داشته باشد، نتیجه گرفت که معنا در استعمال کلمه یا عبارت است و بازی زبانی را بر همین اساس توضیح داد. از نظر او، بازی زبانی محل و محمل معناست (ویتگنشتاین، 1387: 20-30). کلمات و عبارات به‌نحو اصیل هیچ معنایی ندارند، بلکه کاربرد آن‌هاست که معنای خاصی را آشکار می‌سازد (همان، بندهای 2، 5، 7، 108)، (اوربان، 1382: 147). این نگاه بر بُعد اجتماعی و کاربردی زبان تأکید می‌کند و عینیت معنا را در یک بازی، پیشاپیش توجیه می‌نماید. خصلت نظریة بازی زبانی این است که بر کاربرد کلمه یا عبارت تأکید دارد و معنا را در بستر بازی به چنگ می‌آورد؛ و همین خصلت است که سولیپسیزم را طرد و نفی می‌کند. امّا ویتگنشتاین تا نفی هرگونه موناد تجربه‌کننده یا حامل تجربه و معنا پیش رفت. به هر روی، پیدایش این نظریه و گسترش‌های بعدی‌اش محبوبیت فلسفة تحلیلی را افزایش داد. اقبال محافل علمی به این نظریه نیز فلسفة تحلیلی را در موقعیتی برتر قرار داد. اکنون اشاره به این نکته لازم است که خصلت زبان و بازی‌های زبانی از یک طرف و مبارزة ویتگنشتاین با سولیپسیزم از طرف دیگر، این امکان را فراهم می‌کرد که او و جانشینانش برای توجیه مشکلاتی از قبیل وجود فرد دیگر، رابطة بین‌الاذهانی و نیز همدلی، هیچ ضرورتی احساس نکنند. بر همین اساس بود که آنان به‌راحتی، هر قاعدة زبانی را قاعده‌ای عام و همگانی و عینی معرفی می‌کردند.\nپدیدارشناسی امّا سرنوشتی دیگر داشت، زیرا نه از زبان، بلکه از قصدیتِ آگاهی محض آغاز می‌شد. مبنایی که هوسول با آن شروع کرد و نحوة بیان وی کج‌فهمی‌های فراوانی به بار آورد. به‌رغم مبارزات خود هوسرل و مجاهدات افرادی که به حلقة او پیوستند، این کج‌فهمی‌ها هنوز هم کاملاً برطرف نشده‌اند. برخی از نقادان هوسرل، به طور خاص شاگرد قبلی و جانشین بعدی او، در گسترش بدفهمی از هوسرل نقش بسزایی ایفاد کردند. این افراد هرچند پدیدارشناسی را به روشی متمایز از هوسرل عرضه کردند، لکن همة تحلیل‌ها و تفسیرهای آنها را می‌توان در مبانی هوسرل جستجو کرد. هوسرل در کنار چنین تفسیرها و بدفهمی‌هایی مجبور بود به منظور استوارسازی مبانی پدیدارشناسی با مسائلی چون سولیپسیزم، همدلی، فرد دیگر، بین‌الاذهانیت و... دست و پنجه نرم کند. وی مجبور بود با منطق‌گرایی‌ای که به‌تدریج حاکم می‌شد و صوری‌گرایی سرسختی را عرضه می‌کرد، مبارزه کند. بنابراین، انگار مسیری که هوسرل بعد از تحقیقات منطقی در پیش گرفت، یعنی چرخش به‌سوی پدیدارشناسی استعلایی و تدوین آثاری چون منطق صوری و استعلایی، تأمّلات دکارتی و بحران علوم اروپایی، به‌وسیلة عبارت‌های خودِ پژوهش‌های منطقی مقدّر شده بود. این تقدیر اکنون طلیعة پیروزی پدیدارشناسی هوسرل را آشکار کرده است. مقالة حاضر در این مناقشات دشوار گام می‌نهد تا شاید سهم ناچیزی از این مبارزة تاریخی را بر دوش کشد.\nمسألة سولیپسیزم در واپسین نگاه فلسفة تحلیلی\nیاکو هینتیکا یکی از منطق‌دانان و فیلسوفان تحلیلی است که اندیشة او درباب جهان‌های ممکن در چارچوب تلقی‌های قصدی اهمّیت بسیار دارد. وی اندیشه‌های ویتگنشتاین درباب سولیپسیزم را در مقالة معروف خود تحت عنوان ویتگنشتاین و مسألة فنومنولوژی بررسی کرده است. مسألة سولیپسیزم یکی از مهم‌ترین و بنیادی‌ترین نقد‌ها را علیه پدیدارشناسی هوسرل به راه انداخته است؛ پس در اینجا خواهیم کوشید که آن را از جنبه‌های مختلف تحلیل کنیم. این تحلیل‌ها به ما امکان می‌دهد با بی اثر کردن اساسی‌ترین نقادیها علیه پدیدارشناسی، به اندیشه‌های قصدیت دست یازییم. یعنی اگر بتوان روشن ساخت که این نوع انتقاد، از جای پای محکمی برخوردار نیست و نمی‌تواند مسموع باشد، آنگاه جایی برای توضیح و توصیف قصدیت پدیدارشناسی باز خواهد شد. هینتیکا در مقالة مذکور در نقد ویتگنشتاین چنین شرح می‌دهد:\nویتگنشتاین در کتاب آبی بر این نکته تأکید می‌کند که درباب مسألة سولیپسیزم باید دانست که معنای ضمیر اوّل شخص مفرد، یعنی ‘I’ یا «من» مانند معنای هر کلمة دیگر، باید در کاربردش جُست. اما لازم می‌آید او به پرسش‌ها پاسخ دهد: 1) آیا کلمة قاطعی مانند 'I' عملاً چه کاربردی دارد، 2) آیا چیزی هست که مفهوم کاربرد را تا حد معیاری عام بالا ببرد و به آن ضرورت ببخشد؟ اما ویتگنشتاین می‌کوشد عام و ضروری بودن این مفهوم را به یاری چند مثال و مقایسه حل کند. هینتیکا در ادامه در نقد او اظهار می‌دارد: به نظر نمی‌رسد که چنین مثال‌ها و توجیهاتی ما را به این نتیجه سوق دهد که مفهوم «کاربرد» عام و ضروری است (Se: Hntikka, 1990: 253).\nویتگنشتاین در یادداشت‌هایش دربارة «حس داده» و زبان خصوصی (...) می‌کوشد تا نشان دهد: که ظاهراً درشیوهی خاص اِگوی مرکزی خود بیانی ارجاع به اگو یا من صرفا عملی هرز و چون چرخ هرز گرد است. در یک بازی زبانی، هر شخص آنچه را می‌بیند، می‌نامد، امّا بدون اینکه بگوید که من می‌بینم... اکنون، آیا کسی می‌تواند بگوید که آنچه من می‌نامم ناکامل است، بدین سبب که شخص را (بیننده) ذکر نکرده‌ام؟ (p:66). صرف چنین مثال‌هایی که به کاربرد زبان ممکن مربوط هستند، چگونه می‌توانند «کاربرد» را تا حد عام و ضرروری ارتقاء دهند؟ البته که نمی‌توانند (Hintikka, 1990: 254).\nویتگنشتاین در پژوهش‌های فلسفی،وحدت اساسی کاربرد زبان را بازی‌های زبانی به‌طور کل می‌داند. بازی‌ها به قواعدشان تقلیل نمی‌یابند، بلکه در حقیقت، قواعد از بازی‌ها پیروی می‌کنند (ویتگنشتاین، 1381: بندهای 20، 224، 24). به همین دلیل، تجربه‌های خصوصی باید برای عموم قابل دست‌یابی باشند. عدم امکان زبان خصوصی ناشی از برتری کلّیت بازی‌های زبانی است (همان، بند 269)، (پاپا، 1382: 244). اما نکته‌ایی که هینتیکا بر آن تأکید می‌کند این است:\nبازی‌های زبانی را تنها پس از اثبات نیازمندی‌های عام این بازی‌ها به تجربه‌های خصوصی می‌توان توضیح داد. تنها بعد از این اثبات است که ویتگنشتاین می‌تواند بررسی کند که بازی‌ها شبیه چه می‌توانند باشند (Hintikka, 1990: 254).\nبنابراین تلاش ویتگنشتاین در نفی تجربة خصوصی که به اوّل شخص مفرد تعلّق دارد، محکوم به شکست است. به هر صورت، نخست بلافاصله شخص پس از هر بازی، با عنایت به تجربه‌ای که کسب کرده است در بازی دیگری که بلافاصله پس از پایان هر بازی و یا در میدان هر بازی دیگری که شروع می‌شود، بازی می‌کند. لاجرم، وجود بازی کنندة عامل و حامل تجربه انکارناپذیر است. حداقل چیزی که این نکته به ما می‌گوید این است که زبان بر اندیشه تقدّم مطلق ندارد و یا اینکه تجربه می‌تواند مقدّم بر زبان باشد. توضیح بیشتر اینکه، ویژگی و خصلت همگانی زبان، ضرورتاً ویتگنشتاین را بدین سو سوق داد که اوّل شخص مفرد را، به‌مثابه عامل و حامل تجربه نادیده بگیرد. اکنون از طرفی به نظر می‌رسد که ویژگی و خصلت زبان به‌عنوان امری همگانی و عام سبب می‌شود که به بازی‌های زبانی اصالت ببخشیم و بپذیریم که تجربه و معنا در خودِ بازی داده می‌شود، یعنی فرد را به‌مثابه مونادِ حامل تجربه و معنا انکار کنیم. اما از طرف دیگر، نمی‌توان انکار کرد که آنچه در بازی داده می‌شود، رهاکردنی است و مونادها حامل آن نیستند. بنابراین، بازی زبانی، ما را با وضعیتی پارادوکسیکال مواجه می‌کند. فقط در صورتی می‌توانیم از مخمصة این وضعیت متناقض‌نما رهایی یابیم که بازی زبانی را با نظر به خودش ملاحظه نکنیم بلکه همان‌طور که هینتیکا نتیجه گرفت، هر بازی را چونان جهان ممکنی در پرتو قصدیتِ محضِ پدیدارشناسی ملاحظه کنیم (دوباره به این مطلب بازخواهیم گشت). اکنون در ادامة بحث قبلی باید گفت که انکار اوّل شخص مفرد، به‌مثابه حامل تجربه، سبب شد:\nویتگنشتاین نه تنها در سنجش میان دو باب تعیین هویت که به قلمرو حوادث و تصورات درونی بسط می‌یابند، شکست خورد تا آنجا که او اظهار می‌کند هیچ نوع متد تعیین هویت در تجربه‌های خصوصی کار نمی‌کند متدی که در یک فضای تجربی بتواند یک تعیین هویت مربوط به حساسیت و تجربه‌های نامشترک دیگر را تسهیل کند غایب است (Ibid: 251).\nهینتیکا در نقد ویتگنشتاین تأکید می‌کند:\nآشکار است که حتّی هیچ چارچوب بدون فاعلی وجود ندارد که بتواند آنچه را که من یک تعیین هویت عام می‌نامم، از تجربه‌های درونی بسازد» (Ibid: 251 & 252).\nوی همچنین تأکید می‌کند که توسّل ویتگنشتاین به روشن‌سازی رفتاری به حل مسأله کمک نمی‌کند. زیرا هر گونه توضیح رفتاری (A چون L. w رفتار می‌کند، یا چنین انجام می‌دهد وقتی دندان درد دارد) به پذیرش آن از طرف ما مربوط می‌شود، یعنی به جهان تجربه‌های درونی خود ما. وی همچنین اضافه می‌کند:\nوقتی ویتگنشتاین از تعیین هویت و به‌طور خاص وقتی از تجربه‌های حسی-حرکتی شخص به‌عنوان روش‌های تعیین هویت عام سخن می‌گوید، بدون شک از متدی که برپایة تجربة یک شخص بنا شده است، صحبت می‌کند (Ibid: 254).\nاکنون باید بیشتر روشن کرد که چرا ویتگنشتاین تلاش می‌کند تا سولیپسیزم را یک چرخ هرزگرد و تکرّر بداند. به گزارشی از او توجه کنیم: هینتیکا در همان مقاله از زبان ویتگنشتاین می‌نویسد:\nاکنون وقتی من به شیوة سولیپسیستی می‌گویم که این است آنچه واقعاً دیده‌ام، من به روبروی خود توجّه می‌کنم و توجّه من ضرورتاً به‌طور بصری است. اگر من از پهلو یا از پشت تلویحا به چیزی توجّه کنم – یعنی به چیزی‌که آن را نمی‌بینم - در چنین وضعی، توجّه کردن برای من بی معناست؛ و باید از آن دست کشید. هنگامی که می‌گویم «من این را می‌بینم» یا «این دیده می‌شود»، به آنچه من می‌بینم، توجه می‌کنم و با خلق معنی همراه است. همچنین هنگامی که می‌گویم «من این را می‌بینم» یا «این دیده می‌شود»، توجه به چیزی می‌کنم که من نمی‌بینم، که معنی دیگری خلق می‌شود. این گزاره‌ها نشان می‌دهد که معنی در کاربرد خلق می‌شود. امّا من توجّه‌ام را از معنا (در کاربرد و ارجاع) می‌ربایم، به گونه‌ای که آن کس که توجه می‌کند را با آنچه به آن توجّه می‌شود به‌طور جدایی‌ناپذیری به هم مرتبط می‌سازم (...) و این شیوة سولیپسیستی فقط برای ما تکرار و یادآوری می‌کند که فلان چیز واقعاً دیده می‌شود (Ibid: 245).\nهینتیکا در دفاع از پدیدار شناسی و در نقد این ادعا می‌گوید:\nیک چنین ارتباط جدایی‌ناپذیری (میان سوژه و واقعیت وچشم پوشی از معنی-م) دقیقاً همان چیزی است که از باب بصری تعیین هویت حاصل می‌شود (Ibid: 256).\nزیرا موضوع مورد علاقه ویتگنشتاین «فضای بصری ادراک به‌مثابه چارچوب ارجاع» است. معنی در فضای بصری به رابطه سوژه و واقعیت تعدیل می‌شود، و ابژه اصالت پیدا می‌کند.\nتحلیل هینتیکا از سولیپسیزم ویتگنشتاین تنها در پدیدارشناسی هوسرل می‌تواند مسموع باشد. هینتیکا مدّعی است که سولیپسیزم متدلوژیک (=روش‌شناختی)، بسیاری از خوانندگان را بدین معنا گمراه کرده است که ایشان آگاهی بی‌واسطه از اعیان را با وابستگی اعیان به ذهن یا سوبژکتیویسم مترادف می‌پندارند. وی می‌نویسد:\nیک نوع خاص سولیپسیزم متدلوژیکی، استنباطی حقیقی از نقطه نظر پدیدارشناسی است. بسیار مهم است که بفهمیم که این نوع سولیپسیزم متدلوژیکی ضرورتاً ما را به قسمی پدیدارشناسی که نمودگرایی را ترویج می‌کند، گرفتار نمی‌کند (Ibid: 237).\nدر واقع، هینتیکا به تراکتوس ویتگنشتاین و آنچه در آنجا علیه سولیپسیزم آمده است نقد وارد می‌کند. بنابراین، نقد از ویتگنشتاین مشمول همان نقطه نظر هینتیکا در فوق است، یعنی ویتگنشتاین این تمایز را بازشناسی نمی‌کند و پدیدارشناسی را به نوعی سولیپزیزم متّهم می‌کند که از آن فنامنالوژی این است. این نوع نه تنها جهان را به اگو وابسته می‌داند، بلکه جهان در ذهنیت مستهلک می‌شود. هنتیکا برای این مدعا می‌نویسد:\nهر بند تراکتوس که از سولیپسیزم بحث می‌کند، اثبات می‌کند که سوژة متافیزیکی در جهان وجود ندارد. از این‌رو، هیچ چیزی وجود ندارد تا یک وابستگی متافیزیکی را بر آن الصاق کنیم. نه، اعیان در جهان وابسته به اگوی من نیستند (Ibid).\nامّا هینتیکا سولیپسیزم ویتگنشتاین را چنین توضیح می‌دهد:\nمنظور وی از سولیپسیزم این است که از نقطه نظر منطقی، جهان جهان من است. و منظورش از جملة اخیر این است که عناصر اساسی جهان، یعنی اعیان بسیط، اعیان من هستند. به دیگر سخن، اعیان بسیط، مورد ارجاع نام‌های زبان من هستند (تنها زبان من فهم می‌کند)، اعیان تجربه‌های مستقیم من هستند (...) وقتی چیزی داده می‌شود، همیشه من کسی هستم که آن را می‌بینم (کتاب آبی: 61). خلاصه آنکه، اعیان، وابسته به خود من نیستند، بلکه آن‌ها در تحلیل نهایی، اعیان من، یعنی اعیان تجربة من، هستند (Ibid).\nهینتیکا در تفسیر اندیشة ویتگنشتاین می‌نویسد:\nدر حقیقت، دارایی این اعیان تنها نقشی است که اگو (سوژه) در طرح ویتگنشتاین از چیزها بازی می‌کند، بدین معنا، سوژه متعلّق به جهان نیست: بلکه حد جهان است (...) ویتگنشتاین (...) با این بیان قطعه‌ای از بداهت را نشان می‌دهد، یعنی ایده او سولیپسیزم را تا حد اگوی محض و فراتر از هر قلمرو روان‌شناسی بالا می‌برد (Ibid).\nاین نقل قول نشان می‌دهد که ویتگنشتاین به همان میزان از فنامنالیزم عصبانی است که هوسرل. و تا همان میزان اگو را به ورای قلمرو روانشناسی می‌کشاند که هوسرل. زیرا هوسرل مبارزة طولانی علیه روانشناسی را حداقل در قطع همة آثارش دنبال می‌کند. ویتگنشتاین نمی‌تواند بدون اتکا بر مبادی پدیدار شناسی نه علیه روانشناسی و نه علیه سولیپزیزم فنامنالیزم سخنی به میان آورد. روشن ساختن این نکته بر عهدة این مقاله است. اکنون پرسش‌های اساسی بدین قرار است. این ادّعای ویتگنشتاین که «اعیان، اعیان من» هستند و «جهان، جهان من» است، آیا می‌تواند در چارچوب فلسفة تحلیلی تبیین شود و نیز این ادّعا که سوژة متافیزیکی وجود ندارد، از این‌رو هیچ چیزی وجود ندارد که یک وابستگی متافیزیکی را بر آن الصاق کنیم، آیا از طریق فلسفة تحلیلی قابل توضیح و تبیین هست؟ پاسخ به این پرسش‌ها نه تنها از طریق متدولوژی حاکم بر فلسفة تحلیلی، بلکه حتّی از طریق متدولوژی حاکم بر پژوهش‌های منطقی خود هوسرل نیز بعید به‌نظر می‌رسد. آثار بعد از پژوهش‌های منطقی و متدولوژی اپوخه است که ما را به‌سوی سیلان سوبژکتیویته و تضایف‌اش با نظام منظمی از اعیان به‌عنوان زیست جهان هدایت خواهد کرد. آنچه که در اپوخه و از طریق اپوخه آشکار می‌شود سوژه متافیزیکی تهی نمی‌باشد که یک وابستگی متافیزیکی را بر آن الصاق کرد؛ بلکه تضایف فوق است که تقلیل‌ناپذیر است و فروکاسته نمی‌شود. آنچه در اپوخه فرو کاسته می‌شود تلقی طبیعی است.\nتلقی طبیعی، وجود جهان را با اعیان‌اش یقینی می‌گیرد و از این رهگذر تجربه‌های منظم ما را جهت می‌دهد، ما حتّی وقتی دربارة کیفیات یا وجود عین قصد شدة جزئی شک میکنیم، همچنان به پذیرش وجود جهان ادامه می‌دهیم، جهانی که تجربه‌های آگاهی در کل به آن معطوف است. آنگاه تقلیل همانا عبارت است از تعلیق مشارکت ما در پذیرش منش خام تلقّی طبیعی. تقلیل، وجود جهان را انکار نمی‌کند (...)، در عوض، فعّالیت ما را دگرگون می‌کند و آن فعالیت را به‌سوی تعلیق کردن مشارکت‌ما در تعین منش تجربه‌های طبیعی ما سوق می‌دهد (Drummound, 2003: 36 - 37).\nاندیشة جهان جهان من است و اعیان اعیان من است توسّط مشارکت طبیعی یا تلقّی طبیعی نفی می‌شود. مشارکت ما در تلقّی منش خام جهان، ناظر به پذیرش یقینی وجود جهان است؟ اعتقاد کامل به واقعیت آنچه است که تجربه میکنیم، یقین متداوم به واقعیت جهان است و هر آنچه در مقابل چنین اعتقادی قرار گیرد، وهم و هذیان می‌نماید. این مشارکت، هرگونه معنادار بودن جهان و اعیان «برای ما» را انکار می‌کند. به عبارت بهتر، در تلقّی طبیعی، ما چونان شیءی از اشیاء جهان لحاظ می‌شویم نه چونان حد جهان؛ ما نوار باریکی از جهان و در درون جهان هستیم، نه معنابخش به جهان.\nدر اجرای تقلیل، اعیان به ما چونان موجودات نهشتی عرضه می‌شوند، متضایف تجربه‌هایی هستندکه جذابیت‌های خاص، وابستگی‌های خاص و منش‌هایی ثدیک دارند. به‌موجب این اجرا، این موجودات نهشتی چونان اعیانی عرضه می‌شوند که از معناداری خاصی برای ما برخوردارند (...). ما اکنون به‌نحو فلسفی، به تجربه‌های قاعده‌مند خویش و اعیان قاعده‌مند آنها و علائق و دل‌مشغولی‌های منظم خویش و شیوه‌هایی که طی آن علایق، اعیان می‌توانند معنادار باشندتوجّه خواهیم داشت، زیرا اجرای تقلیل، درست همان روشی است که به وسیلة آن، ما توجّه خود را به سوی تضایف قصدی می‌چرخانیم که گزارش هوسرل از ساخت قصدیت منظور دارد (Ibid: 37).\nاکنون لازم است روشن شود که چگونه در پدیدار شناسی هوسرل اعیان و جهان اعیان و جهانام من هستند، یعنی آنها معنی و حقیقت شان را از «من» چون چون حد جهان، نه نوار بار یکی در درون جهان، می‌گیرند. زبان به این دلیل ویژگی ارجاع به اعیان، این شایستگی را ندارد که بنیاد حکم فوق قرار گیرد، آن گونه که ویتگنشتاین اعیان را چون اعیانام منظور می‌دارد. زیرا ارجاع تنها روشن می‌کند که ساخته‌های زبان اعیان را منظور دارد، نه چیزی بیشتر. حتی این نکته، یعنی ارجاع در اصل به معنی تقلیل اعیان به معنی یا صورت‌های محض است. به عبارت دیگر قرائت جهان چون صورت‌های نحوی است. در نظریه معنی و ارجاع انچه غایب است انضمایت جهان است. یعنی جهان محیطی شهودی، جهان هر روزی که ما با آن در گیر هستیم.\nدر حالی که پدیدار شناسی به سوی خود اشیاء آن گونه که در خود و فی نفسه هستند وآن گونه که ما هرروزه با انها مواجه هستیم، نظردارد، آن طور که بدون هیچ پیش فرض اشیاء در شهود داده می‌شوند. اپوخه ما را به یک تضایف بنیادی هدایت می‌کند (تضایف میان نئوسیس و شی در مقابل من) که معنی اساسی آن چیزی نیست مگر همان جمله ویتگنشتاین یعنی «دارایی این اعیان تنها نقشی است که اگو در طرح ویتگنشتاین از چیزها بازی می‌کند.......» اکنون اگر دارایی این اعیان تنها نقش اگو است‌آیا این دارایی در شیوه دیگری به جزء تضایف سیلان سوبژکتیویته با پروسه منظمی از اعیان قابل توجیه است؟ پدیدارشناسی با نظر به چنین تضایفی است که «معنی و حقیقت این دارایی» را روشن می‌سازد، ضمن اینکه طرح هر گونه سوژه متافیزیکی در جهان را آن طور که دکارت منظور داشت طرد می‌کند، یعنی وجود اعیان و سیلان سوبژکتیویته دارای یک استلزام دو شرطی است. این استلزام بر اساس خود فلسفه تحلیلی شرط لازم و کافی است و نوعی سجاف کردن و به هم چسباندن نیست. اکنون باید نشان داد که وجود اعیان بدون چنین سوژه‌ای یک فرض بدون بنیاد است و بر عکس وجود سوژه بدون نظام منظم اعیان محال است. شرح ذیل توضیح این استلزام است.\nاِگو (ego) به‌عنوان «سیلان سوبژکتیویتة محض و متضایف با پروسة منظّمی از اعیان»\nنکتة قابل توجه این است که یقین اپودیک تیکی به اگو به‌مثابة تجربه‌کنندة اعیان متنوع واقعی در جهان لازم نمی‌دارد که این یقین نسبت به هر عین و به‌طور کلی و به هر چیز دیگری جز آگاهی خود من وجود نداشته باشد یا زایل شود.\nاگر گفته شود که اعیان تجربه‌های مستقل از وجود هر چیز دیگری به جز خودم، برای وجودشان سراسر به من وابسته‌اند، به نظر می‌رسد استدلالی نامعتبر است. زیرا هرآنچه را به‌طور اپیستمولوژیک (=به‌طور معرفت‌شناختی) ممکن است درگیر می‌کند. چنین نتیجه‌ای مستقیماً حاصل اندیشة دکارتی است که آگاهی‌اش حوزه‌ای وجودی است که به‌طور شسته و رفته از جهان جداست (A. D. Smith, 2003: 30 - 31).\nبرای روشن کردن مطلب فوق، این سؤال لازم به نظر می‌رسد که چگونه اعیان و تنوعی از اعیان که می‌شناسیم و با آن سروکار داریم، در همه حال ممکن است؟ به‌طور خاص، آنچه هوسرل می‌خواهد روشن سازد این است:\nزیستة آگاهی یک سوژه به‌طور ذاتی مشابه، زیست جهان، است، اگر آن سوژه به‌طور آگاهانه با هر یک از اعیان نسبت داشته باشد، خواه چنین اعیانی واقعی باشند و خواه غیر واقعی. نه تنها گزارش یک رئالیست از وجود رشتة ظریفی «از اشیای واقعی در خود» کاملاً برای آگاهی ما از اعیان ناکافی است، بلکه انواع پیچیدة اعیان به‌طور فزاینده پروسه‌های پیچیدة آگاهی را لازم می‌کنند (Ibid: 34).\nبنابراین، نظام منسجمی از اعیان، صرف نظر از اینکه آن اعیان واقعی یا غیر واقعی باشند، بدون پروسة پیچیده‌ای از آگاهی متضایف با آن اعیان نمی‌تواند وجود داشته باشد. به دیگر سخن، هر سطحی از پروسه‌های ذهنی از اعیان متنوع، مستلزم انواع متنوعی از اعیان است و آن‌ها را پیش‌فرض می‌گیرد. بخش اعظم بینش هوسرل را می‌توان چنین بیان کرد:\nاگر پروسه‌های سوبژکتیو خاصی در شما رخ دهد، آنگاه نوع خاصی از اعیان به آگاهی عرضه می‌شود. اعیان براساس چنین پروسه‌های سوبژکتیوی سرزده وارد می‌شوند (Ibid: 36).\nنکتة فوق‌الذکر همة محتوای اساسی قصدیت را در فلسفة هوسرل توضیح می‌دهد، یعنی پروسة آگاهی همیشه معطوف بودن به اعیان را به‌طور اپودیک تیکی پیش‌فرض می‌گیرد و آگاهی به‌طور خود-انگیخته به‌سوی عین‌اش معطوف است و عین‌اش را می‌دهد. بنابراین آگاهی از چیزی است، یعنی «آگاهی همیشه از چیزی است» و غیر از این نمی‌تواند وجود باشد. آگاهی تهی به همان میزان محال است که معنای بدون عین. آگاهی «از» اضافه‌ای به خارج نیست؛ به معنای یکی بودن عین و آگاهی نیست، بلکه خروج اگاهی از خود است و بیگانه شدن با خودش است، یعنی آشکار شدن، دنیایی شدن و به فهم درآمدن اگاهی چون عین است: از طریق نوئما و در نوئما. آگاهی بدون عین، هیچ نیست و اساسا وجود ندارد، نه در ذهن ونه در هیج کجا. پس آگاهی که «از» چیزی نیست، معدوم مطلق است. معطوف بودن یا از چیزی بودن، ذات آگاهی است، چنانکه روشنایی نیز ذات نور است. آگاهی «از» چیزی یعنی در عالم بودن، عالم داشتن. اگاهی با جهان از نسبتی دو شرطی بر خوردارند.\nتمام برنامة هوسرل این است که شرح مفصلی از چگونگی آگاهی در خود که دارای ساخت قصدی است، ارائه کند. از نظر او «عمل» نه تنها به‌طور ضمنی بنیاد ساخت آگاهی و اعیان متضایف‌اش است، بلکه خود عمل جریان و روند قصدیت آگاهی و پروسة تضایف فوق‌الذکر است. تلاش هوسرل این است که نشان دهد در پشت هر آگاهی عینی از جهان، یک جریان قصدی آگاهی محض منظور می‌شود. این همان چیزی است که همیشه از ما پنهان است، مگر هنگام تأمّل به شیوة اپوخة استعلایی که برای فیلسوف متأمّل آشکار می‌شود. در این باره اسمیت می‌نویسد:\nهوسرل از طریق برنامه‌ای مفصّل در ایده‌های I و II موافقت می‌کند که بدون اعیان، هیچ تجربه‌ای - یا حتّی بیشتر، به‌طور کلّی هیچ آگاهی‌ای – نمی‌تواند در کار باشد. آگاهی به‌طور ضروری «از» اعیان است و ضرورتاً به‌وسیلة قصدیت توصیف می‌شود. این همان ادّعایی است که سنگ بنای سراسر فلسفة هوسرل است (A. D. Smith, 2003: 37).\nبنابراین اپوخه و ساز و کاری که هوسرل به‌طور خاص در ایده‌ها دنبال می‌کند این است که تنها یک داده‌شدگی محض و خود - انگیخته در کار است که محتوای اساسی و اصل هستی‌شناسانة اعیان و جهان عینی و به‌طور کلی جهان است. همچنین او در ایده‌ها تصریح می‌کند که: «نوعی عین به‌طور دنیایی که بتواند صرفاً اینجا ظاهر شود وجود ندارد؛ زیرا بر اساس شرح هوسرل در باب اعیان و دامنة فراگیر آن‌ها می‌توان گفت وجود و ناوجود، واقعی و ناواقعی، از ذات و حقیقت عین سلب می‌شوند. یعنی دامنة عین چنان گسترده است که هر کدام می‌تواند باشد. بنابراین: هدف پدیدارشناسی هوسرل شرح «تقویمی» برای هر عین آگاهی ممکن است: یعنی گزارشی از پروسه‌های سوبژکتیو که برای هر چنین عینی که یک عین برای تشخص است، ارائه می‌نماید (Ibid: 38). به عبارتی نسبتاً دقیق: شرح «تقویم» اعیان، شرح جزئیات همان تضایفی است که در بالا از آن سخن گفتیم، یعنی شرح چگونگی داده‌شدن جهان شهودی. هوسرل در عباراتی موجز می‌نویسد:\nزیست جهان‌یک قلمرو اصیل است. به طور خود بدیهی ادراک می‌شود، چون خود «چیز» تجربه می‌شود، در حضور بی‌واسطه، یا در خاطره چون خود چیز به یاد آورده می‌شود. هر شناخت با واسطه‌ایی متعلق به این حوزه است،.... هر تصدیق قابل تصور به این باب‌های خود بدیهی بر می‌گردد زیرا «خودچیز»(..) در‌این شهودها نهاده می‌شود آن طور که واقعی است، به طور بین الاذهانی قابل تجربه و قابل تصدیق است و ساختی از‌اندیشه نمی‌باشد، در حقیقت چنین ساختی..... می‌تواند حقیقت واقعی داشته باشد تنها به وسیلة وجودی که به چنین خود بدیهی‌هایی بر میگردد (Husserl, 1935:127-128).\nآنچه در عنوان‌های بعدی در صدد اثبات آن هستیم چیزی جز بسط این نقل قول نیست و به طور خاص بخش اخیر آن.\n5) خاستگاه زبان در قصدیت آگاهی محض\nاکنون تضایف فوق‌الذکر را بیشتر بررسی می‌کنیم. دکارت کوگیتو را از طریق اپوخه (به روش خودش نه به روش هوسرل) اثبات کرد. هرچند وی به اثبات موجود فکوری که عاری از هرگونه جسمانیت است، توفیق یافت، امّا در حقیقت نتوانست بر شکاکیت غلبه کند، یعنی وجود جهان (خواه واقعی و خواه غیر واقعی) همچنان محل بحث و پرسش باقی ماند. تمایزی که میان اپوخة هوسرلی و دکارتی برقرار است، دقیقاً در همین نکته است. بنابراین، هوسرل به دنبال اثبات کوگیتو نیست، زیرا کوگیتوی دکارتی در معنای تهی برای هوسرل هیچ ارزشی ندارد، بلکه وی دقیقاً اپوخه را به کار می‌گیرد تا بر شکاکیت غلبه کند؛ زیرا کوگیتوی دکارتی نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه کل شناخت‌های ما از جهان هر روزی و افق‌هایش و نیز کل حوزة علوم عینی را تماماً از اعتبار ساقط می‌کند. یعنی پروسة دکارتی و کوگیتو‌ی او همة اعتبارهای جهان را در شکاکیت غرقه می‌کند، حال‌آنکه هوسرل با شعار «به سوی خود اشیاء» و با شعار «آگاهی همیشه از چیزی است»، این نکته را روشن کرد که برنامة پدیدارشناسی، درست بر خلاف دکارت، اثبات کوگیتو نیست بلکه اثبات جهان و واقعیت آن است. اپوخه چون از طریق تعلیق موقّت تلقی طبیعی آغاز می‌کند، و دلالت بر این دارد که تضایف سیلان سوبژکتیویته و عین متضایف آن، محتوای هر اندیشة عینی است. تلقی طبیعی، هیچ چیزی جز مشارکت ما در تلقی تأمّلی نیست، یعنی تضایف سیلان سوبژکتویتة استعلایی و اعیان متضایف آن را چونان اعیان و جهان مطلقاً یقینی موجود واژگون می‌کند. اپوخه یعنی واژگون نمودن این واژگونی، یا هدایت شدن به مسیر سرراست جهان. بنابراین، اپوخه از نظر هوسرل شکاکیت به جهان نیست بلکه گذر کردن از یک تلقی به تلقی دیگر، به‌وسیلة یک روش‌شناسی خاص است. این دو تلقی جنبه‌های مختلف جهان هستند. تلقی تأمّلی، ماهیت و حقیقت جهان را چونان «جهان من و اعیان من» آشکار می‌کند، حال‌آنکه تلقّی طبیعی با واژگون ساختن تلقّی تأمّلی، این امکان را فراهم می‌کند تا من در پرتو اعتقاد به وجود جهان یقینی و مسلّم، با اعتقاد به قواعد و رفتارهای فی‌نفسه و در خود به‌عنوان هدایت‌گر همة رفتارهای من، امکان زندگی واقعی و عینی را فراهم سازم و فهمی از جهان، خودم، اطرافم، واقعیت، نا واقعیت، و نیز وهم و غیر وهم، برای یک زندگی واقعی داشته باشم. بنابراین، تلقّی طبیعی عبارت است از آن پارادایم یا فرض‌های کلّی ممکنی است که امکان زندگی در جهان را برای من فراهم می‌سازد؛ حال‌آنکه تلقّی تأمّلی برای من روشن می‌کند که واقعیت، نا واقعیت، وهم و غیر وهم، ناظر است به فرض‌های کلّی من، یعنی تلقّی طبیعی، در باب جهان. همة این‌ها - یعنی واقعیت، ناواقعیت، حقیقت و غیر حقیقت – به‌جای آنکه امری فی‌نفسه باشند، ناظر به خود سوبژکتیو هستند. بنابر‌این، همة اعتقادات و به‌طور خاص، همة اعتبار‌های منطقی و علمی در تلقّی تأمّلی، یعنی در قصدیت سوبژکتیویتة محض و جهان متضایف‌اش، مستهلک می‌شوند. اکنون آیا نمی‌توان مدّعی شد که همة «اعتبار» و «نحو» گزاره‌های زبانی، قرائت‌های گوناگون جهان و اعیان‌اش در تلقّی طبیعی هستند که هرگاه تلقّی تأمّلی آغاز شود ناظر بودن آن‌ها به سوبژکتیویته روشن می‌شود، یعنی ناظر بودن آن‌ها به «ام» (در عبارت جهان‌ام و اعیان‌ام) که تأکیدی بر سخن ویتگنشتاین است؟ دوباره یادآور می‌شویم که «جهان من و اعیان من» (یا: جهان‌ام و اعیان‌ام) بدون شرحی که درباب قصدیت آوردیم، محال است.\nاین نظر هوسرل در بارة «خود چیز» که ساختی از اندیشه نیست و این نظر که چنین ساختی فقط به‌وسیلة وجودی که به چنین خود-بدیهی‌هایی بر می‌گردد می‌تواند حقیقت واقعی داشته باشد، به‌صراحت اشاره دارد به اینکه زبان و گزاره‌های معنیدارش نسبت به شهود، فرعی و انشقاقی هستند. زبان هوسرل در پژوهش‌های منطقی حکایت از چنین رابطه یا بنیان‌گذاری‌ای دارد و در نتیجه، اندیشة هوسرل به‌رغم فراز و نشیب‌ها‌یش دارای سیر واحد تکاملی است. او در پژوهش‌ها می‌نویسد:\nاگر ما عمل را اجرا کنیم و در آن زندگی کنیم، تلویحاً، به‌طور طبیعی به عین‌اش ارجاع می‌کنیم، نه به معنایش (Tugendhat, 1970: 54).\nاو از قسمی مواجه (شاید بتوان گفت مواجة وجودی) و حضور بالفعل عین در شهود سخن می‌گوید. این حضور و مواجه از مفاهیمی چون «بداهت» و «شهود» به معنای «دیدن مستقیم» فراتر می‌رود. در اینجا می‌توان هماهنگی کاملی میان عین و زندگی انسان ملاحظه کرد. عین، موضوع شناسایی برای فاعل شناسا نیست، بلکه امری است که توازی و تقارنی با حیات انسانی دارد. فلاسفه سعی کرده‌اند «شهود» را «نوعی دیدن و فهم بی‌واسطه» و حتّی «استدلال بدون واسطه» و بدیهی و یا خود-آشکاری تفسیر کنند، حال‌آنکه در اینجا، معنا و منظور هوسرل از همة حوزه‌ها و تعبیرهای شناخت‌شناسی فراتر می‌رود، زیرا وی بلافاصله در همان جا ذکر می‌کند:\nلکن ما می‌توانیم همیشه با تأمّل و فکر کردن، به معنا ارجاع کنیم و معنا را با عمل تأمل، در درون عین دگرگون کنیم؛ بنابراین، معنا که به‌طور ساده فهمیده می‌شود، یک عین نیست بلکه می‌تواند در عین فهمیده شود. پس عبارت زبانی که به معنا اشاره کند اصیل نیست، بلکه نام است. زیرا عینیت‌بخشی به‌گونة زبانی با نامیدن انجام می‌شود (Ibid).\nاکنون می‌توان نتیجه گرفت که عمل تأمّل یا ارجاع به «معنا»، ناشی از مواجه مستقیم با عین و زندگی کردن در «عمل» است. بدون چنین مواجها‌ی، دگرگون کردن معنا در عین یا ارجاع معنا به عین، محال است و می‌توان نتیجه گرفت که هوسرل به هیچ وجه، داده‌شدگی عین در شهود را در مقیاس زبانی ملاحظه نمی‌کند، بلکه درست برعکس، خود اندیشه و فکر کردن را به تبع شهود و زندگی در عین ملاحظه می‌کند. یعنی هوسرل زندگی در عین یا داده‌شدگی عین به شهود را جریان مستمر حیات انسانی یا زندگی و حضور وجودی عین در شهود می‌بیند، آن‌طور که این جریان مستمر داده‌شدگی عین، یعنی جهان شهودی انضمامی، اندیشه و حیات فکر را برمی‌انگیزد و زندگی فکری و ذهنی را سبب می‌شود. معانی، نام‌ها و عبارت‌های زبانی می‌توانند به عین دگرگون شوند. آیا خود این سخن به معنای تمایز نهادن اساسی میان عین مورد ارجاع زبان و عین داده‌شده در شهود نیست؟ ادّعای ما این است که ارجاع عبارت و معنای زبانی به عین، بدون حضور عین معنادار در شهود، محال است؛ اگر چنین است، عین مورد ارجاع زبان و عین شهود تمایز انتولوژیکی دارند. کارناپ به‌خوبی این تمایز را یعنی تهی بودن عین مورد ارجاع زبان را در مقابل اصالت عین شهود گزارش کرده است.\nکارناپ میان «عین - ساختگی» و گزاره‌های صوری تمایز می‌گذارد، جمله‌های شبه نحوی باب مادی سخن، گمراه‌کننده هستند. آن‌ها [ظاهراً] به اعیان ارجاع می‌کنند و فرموله می‌شوند، حال‌آنکه در واقع، آن‌ها به صورت‌های نحوی و به‌طور خاصی به صورت‌های اعیانی که با آنها سروکار دارند، ارجاع می‌کنند.\nدرآموند درباب غنای عین و درونی‌ترین دقیقه آن علیه نظریة وساطت‌کنندگی قصدیت می‌نویسد:\nنوئما نوع وساطت کننده نیست، یا کلیتی که ما را از طریق معنی به سوی عین پیش ببرد نمی‌باشد، در عوض ما از طریق معنی نوئماتیک در نوئما نفوذ می‌کنیم و درونی‌ترین دقیقه آن را کشف می‌کنیم. آن دقیقه چیزی عینی است که عمل به آن معطوف می‌شود: آنگاه ما به این واقعیت آگاه می‌شویم که دربارة نسبت آگاهی (و به گونة خاص جهت) با چیز عینی‌اش سخن می‌گوئیم، ما به درونی‌ترین دقیقة نوئما ارجاع داده می‌شویم. آن دقیقه هسته نامزد شده نیست، بلکه چیزی است که نقطة مرکزی ضروری هسته و اعمال را جعل می‌کند به گونه‌ای که ویژگی‌های نوئماتیکی که به گونة خاص متعلق به هسته هستند تولید می‌کند، یعنی به گونة نوئماتیکی به دارائی‌های منظور شده چون منظور شده تبدیل می‌شود (Droumound, 2005: 38-39).\nاین تقسیر از نوئما آشکارا نظریه وساطت کنندگی قصدیت توسط نوئما را طرد می‌کند. زیرا عین نه تنها از طریق نوئما عرضه می‌شود بلکه در نوئما داده می‌شود، یعنی عین و نوئما یکی و همان هستند. اکنون از خود درآموند می‌خوانیم:\nاین تفسیر از نوئما، برای بحث هوسرل اجازه می‌دهد، عین از طریق نوئما یا معنی Sense و نیز در نوئما عرضه شود. وانگهی، این تفسیر از نوئما همچنین به ما اجازه می‌دهد تا بفهمیم چگونه هوسرل می‌تواند نوئما را چون معنی (تا آنجا که عین برای ما معنادار است) و چون خود عین قصد شده، آنطور که در عمل قصد می‌شود، توضیح دهد (Ibid: 39).\nتئوری‌های وساطت‌کنندة قصدیت به‌وسیلة معنا که توسط فولسیدل و ودراف اسمیت هدایت می‌شوند، قصدیت را به‌نحوی تفسیر می‌کنند که منظور هوسرل را به فیلسوفان تحلیلی، به‌طور خاص فرگه، نزدیک می‌نمایند، و به دیگر سخن، نوعی توازی میان هوسرل و فلسفة تحلیلی برقرار می‌کنند. حال‌آنکه این مقاله این نظریه را نقد می‌کند. نظریة وساطت‌کنندة قصدیت توسط معنا، این تحلیل هوسرل را که ساخت‌های اندیشه فرعی و انشقاقی هستند، نادیده می‌گیرد گفتار خود هوسرل را آن گونه که نقل شد می‌توان چنین تفسیر کرد که دادگی عین در شهود، به‌عنوان شی‌ء در خود یا فی‌نفسه یا خود چیز، منشأ و خاستگاه ساخت‌های نحوی بسیار در زبان هستند یعنی منشأ و خاستگاه عبارات و جمله‌ها هستند. درآموند در باب غنای عین و نقد وساطت قصدیت توسط معنا می‌نویسد:\nتئوری‌های وساطت‌کنندة قصدیت شکست می‌خورند، زیرا دادة بنیادی قصدیت تجربة آگاهی را به چیزی که بنیادی نیست انتقال می‌دهند. آن‌ها ادعا می‌کنند یک عمل قصدی است، زیرا، یک نوع – معنی را بازنمایی می‌کند یا به علّت اینکه آن عمل یک عین قصدی - معنی دارد که به یک عین ارجاع می‌کند. آنان باید جهتی را به یک عین در معنا تعیین کنند (.....)به هر حال برای هوسرل معنا و ارجاع از عمل جریان می‌یابد. قصدیت اوّلاً و به‌طور نخست به اعمال آگاهی تعلّق دارد: اعمال، اعیان را چونان اعیان معنادار قصد می‌کنند. منظور از این ادّعا که تجربه‌های ما قصدی است، این است که تجربة معنی - قصدی به‌طور معناداری ما را به یک عین جهت می‌دهد؛ تنها به اعتبار عمل است که معنا به عین ارجاع می‌کند (Ibid: 41).\nآموزة هوسرل با این شعار که: «معنی محتوای عین است» نیاز به دقت و موشکافی دارد، و هنگامی منظور هوسرل بیشتر آشکار می‌شود. که به گفته قبلی او بازگردیم، هنگامی که او می‌گوید ما می‌توانیم با عمل تأمل و فکر کردن به معنا ارجاع کنیم و معنا را با عمل تأمل در عین دگرگون کنیم: ما را هدایت به این نکته می‌کند که عین اصیل است نه معنی؛ جهان محیطی شهودی اصیل است و معانی از آن انتزاع می‌شوند. بنابراین با نوعی مسامحه می‌توان گفت که پدیدارشناسی هوسرل با این سخن که معنی در کاربرد است نه تنها مخالفت نمی‌کند بلکه آن را ترویج می‌کند، امّا مشروط به این شرط که بپذیریم عین در شهود داده می‌شود. بپذیریم عین قصدی است، یعنی پذیرش متدلوژی هرسول. یا به این شرط که ویتگنشتاین در هوسرل قرائت شود. درآموند در باب عین چون یک عین «عمل» می‌نویسد:\nهوسرل نیاز دید تا عین را آنطور که ظاهر می‌شود، منحصراً به اعتبار عمل و محتوای واقعی‌اش تبیین کند (....) به هر حال، عین که قصد می‌شود، در قلمرو ]شهود[ به منظور تأمل و تفکر به گونة پدیدار شناسانه پیوسته باقی خواهد ماند. گرچه با تغییر نمایه‌اش (Ibid: 36).\nاکنون می‌توان غنای شهود و عین داده شده از سوی قصدیت آگاهی محض را از جهت و زاویه‌ای دیگر ملاحظه کرد. توگنْتهات می‌نویسد:\nانگار اینکه در میل داشتن چیزی آرزو می‌شود، سطح گرامری این واقعیت را لغو و باطل می‌کند که آرزو کردن یک عین همواره آرزو کردن انجام چیزی با آن عین است (تصرّف کردن آن، مصرف کردن آن و...). و اکنون این جمله می‌تواند مجدداً صورت‌بندی شود، چنانکه ما می‌توانیم دوباره بگوییم که «چیزی» آرزو می‌شود، امّا آنچه از کلمة «چیزی» منظور داریم، عین نیست بلکه به تصرّف درآوردن آن عین است (Tugendhat, 1970: 62).\nبنابراین آشکار است شهود در سطح زبان تعدیل می‌شود، نکته‌ای که هوسرل بر آن تأکید دارد. شهود عین و یا زیست جهان شهودی از طریق تفکر پیوسته به زبان داده می‌شود، امّا همیشه آنچه به زبان آورده می‌شود، در پله‌های فرودین آستان شهود غنود می‌کند. در غیر این صورت ما گرفتار نوعی جزمیت می‌شدیم. و اندیشه از حرکت باز می‌ایستاد.\nنقش قصدیت به‌مثابه خاستگاه زبان در محضر فیلسوفان تحلیلی و آموزهای در این باره که «هرعین، عین بازی» است\nدر خصوص ورود واژة قصدیت به حوزة اندیشة فیلسوفان تحلیلی از حوصلة این مقاله خارج است. اما به طور اجمال مطالبی قابل ذکر است؛ واژة قصدیت به‌طور نسبی اخیرآً در زمرة واژگان این فیلسوفان است. برخی از آنها کوشیده‌اند تا قصدیت را با مفهوم extension/intension تعویض کنند، یعنی یک مفهوم سمانتیک درست ساخت که در یک متن می‌تواند بدون حفظ ارزش حقیقی (کذب و صدق) جانشین دیگری شود. امّا در سنّت تحلیلی، نزدیک‌ترین موضع به مفهوم قصدیت هوسرل، بیان وضع یا حادثه‌ای ذهنی - قصدی است اگر و تنها اگر آن حادثه دارای عینی است، صرف‌نظر از وجود واقعی یا ناواقعی آن عین. اما گروه دیگری از این فیلسوفان از جمله هینتیکا و تارسکی و غیره نه تنها به پدیدارشناسی هوسرلی نزدیک شدند و علاقه نشان دادند بلکه آموزه‌هایی در فلسفة زبان ارائه کردند که نه تنها همسویی و همگرایی میان این دو فلسفه را نشان می‌دهد، بلکه جستجوی مبانی فلسفة تحلیلی را در پدیدار شناسی در دستور کار قرار می‌دهد در همین راستا:\nمرتبط‌ترین نظریه دربارهی جهان‌های ممکن در منطق اعتماد و یا ادراک یاکو هینتیکا کشف می‌شود که سمانتیک این جهان‌های ممکن را برای توصیف تلقی‌های قصدی شرح می‌دهد و این اعتقاد را تبیین می‌کند که در هر عمل آگاهی به طور قصدی اشعه‌ای چون جهان‌های ممکن مربوطه که در آن عین آگاهی با صفات و نسبت‌های مختلف متعیین می‌شود پروژکت می‌شود (D. W. Smith, 108).\nهمچنین لازم به ذکر است: هینتیکا از تلقی‌های قصدی به جای تلقی‌های گزاره‌ای (این اخیر مورد توجه برتراند راسل بود) سخن می‌گوید. چنانچه تلقی‌های قصدی را چون محتوا در گزاره معرفی می‌کند:\nیاکو هینتیکا نشان داد که منطق جمله‌ها ادراک و اعتقاد را حمل می‌کند، تلقی‌های قصدی خودشان چون محتوای در گزاره رفتار می‌کنند (Ibid. 264).\nپس از اینکه تارسکی تئوری مدل ریاضی را عرضه کرد. ده سال بعد «مدل» به گونة شهودی، جهانی ممکن ملاحظه شد:\nهر جهان ممکن ساختی از اعیان با نسبت‌های مقتضی است که می‌تواند متحقق شود. این مفهوم از مدل به آرامی در مسیر مفهوم انتولوژیکی مانی‌فولد پیش رفت. بنابراین، ما امروز می‌توانیم یک مانی فولد را چونان صورت یک جهان ممکن تعریف کنیم (Ibid: 108).\nاکنون اگر توازیی میان تجربه‌های قصدی و جهان‌های ممکن قابل ملاحظه است و جهان‌های ممکن نیز بر تجربه‌های قصدی بنیان‌گذاری می‌شوند و اگر منطق‌دانان سمانتیک، مثلاً تارسکی، به‌سوی اندیشه‌های هوسرل (به‌طور خاص به‌سوی قصدیت) لیز خورده‌اند، آیا نمی‌توان نتیجه گرفت که بازی چون جهان ممکن در قصدیت پدیدارشناسی بنیان‌گذاری می‌شود؟ قبلا به این سوال پاسخ داده شده است، اما اکنون از زاویه دیگری پرسش را دنبال می‌کنیم. ادعای ما این است که هوسرل عین را بین‌الاذهانی تعریف و بیان می‌کند. به تفسیری او «عین را عین بازی می‌داند. این تفسیر بر اساس مبانی هوسرل و به گونة خاص مبتنی بر تضایف آگاهی و عین ممکن است. در خصوص این ادعا قبلاً از ساخت متضایف آگاهی و اعیان سخن گفتیم. اکنون باید دید آیا تقریبی از گفته‌های ویتگنشتاین در این مسیر می‌توان بدست آورد یا خیر. به منظور چنین تحقیقی چند نکته را به شرح ذیل بررسی می‌کنیم. ویتگنشتاین می‌نویسد:\nاصطلاح بازهای زبانی قصد برجسته کردن این واقعیت است که سخن گفتن به «زبان» بخشی از فعالیت یا بخشی از صورت زندگی است (ویتگنشتاین، 1382: بند 19).\nمنظور ویتگنشتاین از صورت زندگی چیست؟ ویتگنشتاین توضیحی در خصوص این مفهوم ارائه نکرده است. با عنایت به مفهوم هوسرل از زیست جهان شاید بتوان توافق و شباهتی میان آن مفهوم و صورت زندگی جست. چنین شباهتی تاکیدی بر این گفته است که بنیاد بازی‌های زبانی را باید در قصدیت اگاهی جست. هنگامی که ویتگنشتاین مفهوم «توافق» را به درون صورت زندگی می‌کشاند و می‌نویسد:\nآنچه صادق یا کذب است چیزی است که انسان‌ها می‌گویند، آنها در زبانی که به کار می‌برند توافق دارند، این نه توافق در عقاید، بلکه توافق در صورت زندگی است (همان: بند 241)\nبیشتر به این نظر نزدیک می‌شود که زبان بر ذهنیت پیش داده مشترک استوار است.\nویتگنشتاین در پژوهش‌ها فهم را فرآیندی چون ذهنی انکار می‌کند، و فرآیندی می‌داند که در بازی زبانی و عوامل دیگر از جمله موقعیت، تربیت گذشته و.... شکل می‌گیرد. تحلیل نقدی این ادعا به این شرح است: ویتگنشتاین مدعی است عبارتی مانند «اکنون می‌فهم» یا «اکنون می‌دانم» خبر از حادثة «دانستن» نمی‌دهد، و خبری از یک رویداد ذهنی نیست، بلکه، به طور خلاصه، حرکت و علامتی است مانند هورا کشیدن و آفرین گفتن. او نتیجه می‌گیرد:\nفرآیند آگاهی فرآیند و حادثة ذهنی نمی‌باشد، بلکه فهم در عمل بازی رخ می‌دهد (مک لین: صص 132 و 133).\nدر پاسخ می‌گوئیم، شاید بپذیریم عبارتی چون «حالا می‌فهمم» و شبیه آن، خبر از رویداد ذهنی نمی‌دهد، امّا قطعا خبر از یک عین می‌دهد، عینی که سوژة درگیر در بازی هنگام گفتن «حالا فهمیدم» به سوی آن معطوف است، خواه آن عین موجود یا ناموجود، واقعی یا ناواقعی باشد. زیرا شخص آماده است که به شما چیزی را توضیح دهد که در قبل آن را به زبان نمی‌آورد.\nاکنون می‌گوئیم چنین فهمی از هوسرل اساساً اشتباه است که او آگاهی عینی را حوادث روانی صرف توصیف می‌کند. قبلاً در این باره به قدر کافی توضیح داده شد. و پذیرفتیم مطلقاً محال است آگاهی بدون عین در کار باشد، با عنایت به این نکته که عین درون ذهنی و روانشناختی نیست. بنابراین از نقطه نظر پدیدار شناسی «فهم» شهود از یک عین است. عین آرزو، عین حکم و به همین ترتیب. اکنون موضوع فوق به این گونه قابل بیان است: فهم در عمل بازی داده می‌شود به گونه‌ای که بازی چون عملی قصدی معطوف به عین است.\nآنچه ویتگنشتاین نمی‌تواند تبیین کند آن است که بازی بر سر عین شهود است، و به همین دلیل درک او از بازی سطحی و نا پخته است. زیرا او بر اساس مبادی زبان نمی‌تواند بازی را چون بازی اگوهای متعدد از طریق همدلی و جابه جایی توضیح دهد. اگوهایی که اساساً به سبب ماهیت غیر روان شناختی شان در هم نفوذ می‌کنند و درگیر می‌شوند، در گیر زبان، منطق و زندگی. نتیجه اینکه بازی حول محور عین رخ می‌دهد. بنا بر این سمانتیکی و قصدی است.\nتعریف ناپذیری بازی وجود تجربه خصوصی و حتی زبان خصوصی را تصدیق می‌کند. شباهت خانوادگی متکفل نشان عدم وجود مؤلفه یا مؤلفه‌هایی در میان واژگان و مفاهیمی است که کاربران زبان به آنها معنا می‌بخشند، واژة «برگ» را اگر در نظر بگیرید کاربر زبان صرفاً باید ببینید سایر کاربران زبان واژه را در سیاق‌های مختلف چگونه به کار می‌برند. از طرف دیگر ویتگنشتاین با مدد گرفتن از شهودهای زبانی می‌کوشد نشان دهد مولفه یا مؤلفه‌های بازی ساز، میان بازهای مختلف وجود ندارد و معنای واژگان وابسته به مشارکت کاربر زبان است. کاربر زبان تنها نقش یک استفاده کننده را ندارد و بلکه خود در معنا دهی واژگان نقشی را تجویز می‌کند (دباغ، سروش، 1387: 47 و50). اکنون اگر تاکید بر سر فکر نکردن و نگاه کردن است و کنار زدن هر گونه مؤلفه بازی ساز و تاکید بر سر این نکته است که بازی کننده فقط استفاده کننده نیست بلکه خود در معنا دهی نقش تجویزی دارد، اکنون هر آنچه که ویژگی شخصی دارد و به همین دلیل از بازی خارج می‌شود باید بازی نامیده شود و بر همین اساس هم نقش سولیپزیزم و هم وجود زبان خصوصی پر رنگ می‌شود. زیرا هنگامی که شخص درمعنا دهی نقشی را تجویز می‌کند، حداقل واژگان خویش را تجویز می‌کند. یعنی زبان خصوصی خود را به زبان عام تبدیل می‌کند.\nبنابراین، نادیده گرفتن فرد بر اساس تئوری بازی، در هر شکلی که می‌خواهد باشد، توجیه‌پذیر نیست. ادعای ویتگنشتاین را می‌توان چنین فهمید: فرد وجود ندارد. به هر صورت رها شدن از مخمصة سولیپسیزم بیشتر یک رؤیا و توهّم است تا واقعیت. حتّی وقتی بازی زبانی را میان دو یا چند اِگو فرض کنیم، شرط همدلی و جانشینی اگوها فرض مقدّم آن است، بنابراین عمل قصدی به‌طور ضمنی آن را هدایت می‌کند. به‌فرض نفی همدلی و جانشینی اگوها، آیا کسانی که بازی می‌کنند می‌دانند وارد چه بازی‌ای می‌شوند یا خیر؟ به این پرسش نمی‌توان پاسخ منفی داد، زیرا کسانی که نمی‌دانند چه بازی‌ای انجام می‌دهند، هیچ بازی انجام نمی‌دهند. اگر بدانند که چه بازی انجام می‌دهند، بدان آگاه هستند و این آگاهی در چارچوب قصدیت قابل توضیح است. بنابراین، اگر بازی زبانی مبنای قصدی داشته باشد، یعنی اگر همواره در چارچوب این فرمول باشد که: «شخص ادراک می‌کند که p و امثالهم پس ماهیت بازی‌های زبانی، اعمال قصدی آگاهی است.\nامّا ویتگنشتاین می‌گوید بازی زبانی بی‌دلیل و توجیه‌ناپذیر رخ می‌دهد. یا غیرقابل پیش‌بینی است، مبنی بر دلیل نیست معقول یا نامعقول نیست، آن فقط همچون زندگی است، (ویتگنشتاین، 1382: بند 559). اکنون ما این سخن را این‌گونه تفسیر می‌کنیم. زندگی یک بازی بزرگ است. این بازی درصدد است زندگی را حفظ کند. بنابراین نوعی آگاهی برای بازی بزرگ یعنی، زندگی در کار است: «آگاهی به خود و به زندگی».\nممکن است گفته شود که بازی ریاضیدان با اعداد یا اشکال، و عمل موسیقی‌دان در فضای زبان و فرهنگ زبانی صورت می‌گیرد. بازی با اعداد یا هنر موسیقی و غیره به دلیل این است که غرق در بازی فرهنگی هستیم، یعنی پیشاپیش با دیگران وارد یک بازی شده‌ایم. آیا اینکه بازیکنان غرق در یک فرهنگ زبانی هستند، بدین معنا نیست که آن‌ها دارای تجربه‌های خصوصی‌اند؟ و آیا بدین معنا نیست که بازیکنان معنی را با خود حمل می‌کنند؟\nارجاع عبارت‌ها و نام‌های زبان به اعیان، اصیل نیست بلکه فرعی و انشقاقی است\nاز نظر فرگه، دو عبارت ستارة سر شب و ستارة صبح هر دو به یک عین ارجاع می‌کنند، گرچه معانی مختلفی دارند. توگِنْتهات می‌پرسد:\nآیا این بسنده است که بگویم معنای عبارت ستارة صبح، شیوه‌ای است که عین طی آن داده می‌شود؟ به‌نظر مشکوک می‌آید (Tugendhat, 1970: 53).\nوی همچنین تمایز میان پاسخ هوسرل و پاسخ فرگه رامتمایز می‌کند:\nاز نظر هوسرل، علّت ارجاع دو عبارت به یک عین این است که نوئمای هر دو عمل یکی است، یعنی «شیوه‌های وجودی داده‌شده‌اش» یکی و همان است. عین همراه با شیوه‌های وجودی داده‌شده‌اش اکنون چونان نوئما توصیف می‌شود. معنا، عینِ نوئماتیک درباب امر داده شده‌اش است (Ibid).\nاکنون دو نتیجه از این نقل قول حاصل می‌شود: نخست اینکه تحلیل هوسرل به خوبی نشان از این سخن دارد که زبان در شهود بنیان‌گذاری می‌شود، زیرا ارجاع دو جمله با معنای متمایز به یک عین، حکایت از آن دارد که ارجاع عبارت‌های زبانی به عین، اصالت خود را از داده‌شدگی نظام اعیان در شهود می‌گیرد و معنا تا آنجا که بر چنین نظامی منطبق باشد، جهان عینی شهودی را بازنمایی می‌کند. بنابر‌این، همیشه تحلیلی بودن عبارت‌ها به دلیل نظام شهودی اعیان، به ارجاع عبارت‌ها بر می‌گردد؛ و این موضوعی است که فلسفة تحلیلی از آن غفلت می‌کند. بنابراین، ارجاع عبارت‌ها و نام‌های زبانی به عین، نسبت به قصدیت آگاهی محض به عین، فرعی و انشقاقی است.\nودراف اسمیت براساس «وساطت قصدیت توسط معنا» درباب تمایز میان تحلیل هوسرل و فرگه در خصوص ارجاع دو عبارت ستارة سر شب و ستارة صبح می‌نویسد:\nوقتی من به ستارة صبح فکر می‌کنم، تجربه‌ام به وسیلة معنی (sense) عبارت ستارة صبح به‌سوی عینِ ونوس جهت داده می‌شود. ما می‌بینیم که این معنا عین را به‌شیوه‌ای خاص عرضه می‌کند و بنابراین، هوسرل معنا را چون «عین به مثابه قصد شده» توصیف می‌کند- اگر فکر می‌کنم که تجربه‌ام باید از ستارة سر شب به‌سوی همان عین، ونوس، جهت داده شود، امّا به شیوة معنای ستارة سر شب (D. W. Smith: 262).\nاین تحلیل با همان اشکالی مواجه است که تحلیل فرگه با آن مواجه بود. هر دو تحلیل، انضمامیتِ عین شهودی را که برای هوسرل قطعیت داشت، کم‌رنگ یا بی‌رنگ عرضه می‌کنند. به قول درآموند، نوئما را چون چیزی عینی و هستة شیءیت نمی‌بیند. نظر درآموند درباب جنبه‌های مختلف نوئما بدین شرح است: نظریة وساطت‌کنندگی قصدیت، نوئما را به «عین به‌مثابه قصد شده» تقلیل می‌دهد و بنابراین با امتیاز اندکی در برابر فلسفة تحلیلی ظاهر می‌شود، حال‌آنکه از نظر مؤلف این مقاله، فرگه، زبان تحلیلی، راسل و ویتگنشتاین به جریان صورت‌گرایی یا فرمالیسم منصوب هستنند. هوسرل این صورت‌گرایی را درباب خودش نمی‌پذیرد و نقدهای تندی علیه نامبردگان دارد. در حقیقت کتاب منطق صوری و استعلایی هوسرل علیه فرمالیسم راسل و ویتگنشتاین است. به طور کل علیه فرمالیسم زبانی است. این کتاب فریادی است بلند که دعوت می‌کند ما را به سوی جهان شهودی انضمامی و تأکید دارد منطق و ریاضیات و علوم وابسته به آنها، یعنی تمامیت ساخت‌های زبانی بدون شهود بی‌سرانجام هستند و با عنایت به شهود فرعی و درجه دوم نمی‌باشند. اکنون هوسرل تمایزی را که میان جمله عبارت‌های اسمی و غیر اسمی بررسی می‌کند ما را به این نظر هدایت می‌کند. که هوسرل از همان آغاز به شهود و جهان شهودی توجه می‌کرد.\nعبارت‌های غیر اسمی‌ای به عینی اشاره ندارند، زیرا در این عبارت‌ها به‌خلاف عبارت‌های اسمی، عینی وجود ندارد که بتواند چون «باب داده شده»اش فهمیده شود. در عبارت‌های اسمی، عین جمله و موضوع جمله یکی است. بنابراین، جمله به موضوع‌اش چونان عین ارجاع می‌کند. امّا در عبارت‌های غیر اسمی:\nآنچه می‌تواند چون عین جمله فهمیده شود وضع امر است که آن جمله چون یک کل از آن پشتیبانی می‌کند» (Tugendhat, 1970: 54).\nبر اساس نظر هوسرل، جمله‌های غیر اسمی موضوع عمل تأمّلی فکر کردن قرار می‌گیرند، آنطور که کل جمله به وضع امر که همان صورت عین است، ارجاع می‌کند. اکنون عمل «عینیت‌بخشی» در راه است.\nاز نظر هوسرل این عمل به پشتیبانی عین داده‌شده در شهود صورت می‌گیرد. امّا از نظر فیلسوفان تحلیلی این عینیت‌بخشی به‌طور زبانی در یک نام‌گذاری بیان می‌شود (Ibid).\nهوسرل عینیت بخشی را از طریق نام‌گذاری می‌پذیرد، امّا معتقد است و تأکید دارد که این عمل همیشه انشقاقی و فرعی است. اگر ما عینیت‌بخشی عبارت را در زبان با نظر به شهود ملاحظه نکنیم، عینیت‌بخشی عبارت‌های زبانی با نظر به خودشان امکان‌پذیر نیست، زیرا لازم می‌آید قبل از نام‌گذاری یا عینیت‌بخشی، اعیان را شناخته باشیم که بر اساس فلسفة تحلیلی چنین شناختی محال است. اکنون فلسفة تحلیلی نباید تقدم شهود و دادگی عین در شهود را پذیرا باشد؟\nاکنون دو عبارت یا دو معنای مختلف می‌توانند به یک عین اشاره کنند؛ برای مثال: «a بزرگ‌تر از b است» و «b کوچک‌تر از a است». فلسفة تحلیلی مدعی است که این دو گزاره به‌رغم معانی مختلف‌شان تحلیلی‌اند، زیرا به یک عین ارجاع می‌کنند؛ چراکه شرط‌های حقیقی‌شان یکی است. امّا فلسفة تحلیلی، درست به‌سبب همین قاعده در تحلیل برخی عبارت‌های زبانی به بن‌بست می‌رسد: «برادر جوان‌تر جان. اف. کندی» و «پسر جوان‌تر والدین جان. اف. کندی» هر دو به یک عین اشاره دارند و شرط‌های حقیقی‌شان یکی است. اکنون این عبارت «سناتور کسی که در شیکاگو تصادف کرد»، ارجاع به همان عین دارد اما شرط‌های حقیقی‌اش با گزاره‌های بالا یکی نیست. این مطلب به‌خوبی نشان می‌دهد که شرط‌های حقیقی دو جمله برای تحلیلی بودن کفایت نمی‌کند و ساختگی است. به دیگر سخن، ارجاع جمله‌ها به اعیانشان را نمی‌توان تنها با شرط‌های حقیقی توصیف کرد. امّا این سه عبارت با نظر به ماهیت قصدی‌شان، یعنی، عین منظور شده در آنها تحلیلی هستند و بنابراین هم معنا هستند. نتیجه اینکه گزاره‌های زبان و معنای آن‌ها نسبت به شهود فرعی و انشقاقی‌اند.\nاین مقاله نخست نقادیهای ویتگنشتاین را علیه پدیدارشناسی هوسرل و به گونة خاص سولیپزیزم و سپس در خصوص تجربه خصوصی بی اعتبار می‌کند. و روشن می‌نماید که بازی کنان در گیر در بازی از قبل حامل تجربه، یعنی اندیشه نمی‌باشند. و بنابراین این ادعا که زبان مطلقا مقدم بر اندیشه است طرد و رد می‌شود.\nدر استدلال بیشتر با عنایت به استدلال‌های کذشته، روشن می‌شود که نیازمندی‌های عام بازی به تجربه خصوصی ضرورت ناپذیراست. این برهان در تناقض با این ادعا است که بازی زبانی قابلیت آن را دارد که با نظر به خودش ملاحظه شود. اگر این ادعای اخیر اعتباراش وانهاده شود این میدان گشوده می‌شود که قوت زبان در ارجاع به اعیان تنها به واسطه این است که زبان و نحو آن از دادگی اعیان در شهود سر چشمه می‌گیرد و از آنجا خیزش می‌کند.\nهمچنین در این مقاله روشن می‌شود که ادعای ویتگنشتاین در خصوص جهان جهان‌ام است تنها در صورتی مسموع است که ویتگنشتاین اساس زبان، معنی و ارجاع را در تضایف سیلان سوبژکتیویته وپروسة منضم اعیان آن قرائت کند. که معنی بنیادی قصدیت است. در غیر این صورت ویتگنشتاین نه تنها معنی حقیقی و اصیل معنی و ارجاع را از دست داده است بلکه از درک درست معنی و زبان و نحو آن و بازی‌های زبانی ناتوان است.\nاین مقاله به منظور دقت و روشن نمودن همه دقایق قبل از تفسیر در اموند در مقابل نظریة وساطت کنندگی قصدیت به وسیله معنی یا نوئما دفاع می‌کند. و بنابراین اثبات می‌کند که برنامه هوسرل در نخست توضیح و تبیین شیءت و عینیت نوئما است، به این معنی که نوئما و عین قصدی یکی و همان هستند. بنابراین ادعای نظریة وساطت کنندگی در تمایز انتولوژیکی میان نوئما و عین قصدی وانهاده می‌شود. از این چشم انداز برنامه هوسرل در نخست توضیح و تبیین دادگی اعیان و جهان شهودی محیطی از طریق قصدیت اگاهی در شهود است و بر این اساس ساخت‌های علوم نظری و عینی و به گونة خاص همة ساخت‌های زبان و منطق وابسته به شهود هستند، و در نسبت با شهود فرعی و انشقاقی نمی‌باشند. این دست اورد برای این مقاله قاطع است. و از این منظر نه تنها پدیدارشناسی و فلسفة تحلیلی دو نظام موازی ننمی‌باشند، بلکه آن فلسفه باید بنیادهای خویش را در پدیدار شناسی هوسرل جستجو کند.\nدراین مقاله برای اولین بار از عین چون عین بازی سخن رفت و بر همین مبنا بازی زبانی به درون قصدیت کشیده شد.\nاوربان، جولان، (1382)، بازهای زبانی بازهای نوشتاری، ویتگنشتاین و دریدا – بازجستی همجنس، ترجمه احسان خاوندکار، « مجله پاپا»، شماره 37، صص 140-155 .\nپاپا، علی، (1382) تحلیل نتایج آموزه‌های ویتگنشتاین متأخر برای علوم اجتماعی، «مجموعه مقالات فلسفه تحلیلی»، صص 241-288، تهران: طرح نو.\nفن، کـ. ت.، (1381)، مفهوم فلسفه نزد ویتگنشتاین، ترجمة کامران قره‌گزلی، تهران: نشر مرکز.\nمک گین، ماری، (1383)، راهنمایی بر پژوهش‌های فلسفی، ترجمة ایرج قانونی، تهران: نشر نی.\nمالکوم، نورمن، (1382)، ویتگنشتاین، تشبیه نفس به جسم، ترجمة ناصر زعفرانی، تهران: هرمس.\nویتگنشتاین، لودیک، (1387)، رساله منطقی – فلسفی، ترجمة شمس الدیب سلطانی، تهران: امیرکبیر.\nویتگنشتاین، لودویک، (1381)، پژوهش‌های فلسفی، ترجمة فریدون فاطمی، تهران: نشر مرکز.\nDavid Smith Woodruff, (2007), Husserl, New York: Routldge.\nDrummond, John J (2005), the Structure of Intentionality, "Edmund Husserl Critical Assessments of Leading Philosophers, volume III"London and New york: routledge.\nFriedman, Michael & Richard Creath, (2007), Carnap, Arizona state university: Cambridge university press.\nHintikka, Jaakko, (2002), Wittgenstein and the Problem of Phenomenology, "Ludwig Wittgenstein Critical Assessments of Leading Philosophers, second series, vol 1"London and New york: routledge.\nHsserl, Edmund (1970), The Crisis of European Sciences & Transcendental Phenomenology, Carr david, Evanston: Northwestern University Press.\nMohanty, J. N, (2005), Hysserl’s Concept of Intentionality, "Edmund Husserl Critical Assessments of Leading Philosophers, volume III,"London and New york: routledge.\nSmith, A. D (2003), Husserl and the Cartesian Meditations,London and New york: Routledge.\nTugendhat, Ernst, (2005), Phenomenology and Linguistic Analysis, "Edmund Husserl Critical Assessments of Leading Philosophers, volume IV,London and New york: routledge.\nاصل مقاله 482.72 K\nتعداد مشاهده مقاله: 5,900\nجمالی, غلامعباس. (1391). هم‌گرایی و واگرایی فلسفة تحلیلی و بنیان‌گذاری آن در پدیدارشناسی هوسرل. فلسفه, 40(1), 27-53. doi: 10.22059/jop.2012.35872\nغلامعباس جمالی. "هم‌گرایی و واگرایی فلسفة تحلیلی و بنیان‌گذاری آن در پدیدارشناسی هوسرل". فلسفه, 40, 1, 1391, 27-53. doi: 10.22059/jop.2012.35872\nجمالی, غلامعباس. (1391). 'هم‌گرایی و واگرایی فلسفة تحلیلی و بنیان‌گذاری آن در پدیدارشناسی هوسرل', فلسفه, 40(1), pp. 27-53. doi: 10.22059/jop.2012.35872\nجمالی, غلامعباس. هم‌گرایی و واگرایی فلسفة تحلیلی و بنیان‌گذاری آن در پدیدارشناسی هوسرل. فلسفه, 1391; 40(1): 27-53. doi: 10.22059/jop.2012.35872


محققین ناسا توانستند راز ذرات معلق سطح کره ماه را کشف کنند\nدانشمندان ناسا به تازگی دریافتند که چرا در کره ماه، با اینکه هیچگونه باد یا جریان مایعات وجود ندارد، غباری در ارتفاع چند سانتیمتری از سطح مشاهده می شود.\nاین کشف جدید نه تنها نحوه جابجایی این ذرات غبار در فواصل طولانی در سطح ماه را توضیح می دهد، بلکه می تواند فرایندی مشابه در بسیاری از محیط های بدون هوا از جمله حلقه های زحل را نیز تشریح نماید.\n«ژو وانگ» یکی از اعضای این تیم تحقیقاتی واقع در مرکز Ames ناسا در ایالات کالیفرنیا، می گوید:\nاین مدل جدید، مکانیسم بنیادی باردار شدن و انتقال غبار را توصیف می نماید که چندین دهه باعث سردگمی دانشمندان شده بود.\nاین ذرات معلق بیش از پنج دهه قبل توسط اخترشناسان کشف شدند و به واسطه آنها، محققین توانستند درخشش ضعیف ماه در امتداد افق را توضیح دهند، پدیده ای که در دهه ۱۹۶۰ توسط فضانوردان آپولو و ماهواره های ناسا شناسایی شده بود.\nزمانی که آپولو به نیمه تاریک ماه وارد شد، سرنشینان آن قوس درخشانی را در راستای افق و پس از غروب خورشید مشاهده کردند، و سپس در سال ۱۹۹۴ فضاپیمای کلمنتاین تونست تصویر زیبای زیر را از این پدیده عجیب به ثبت برساند:\nبعدها وضعیت مشابهی در حلقه های زحل و همچنین سیارک اروس دیده شد و ناسا اعلام داشت:\nاین پدیده، نمونه هایی از انتقال غبار در فواصل طولانی در محیط هایی بدون جریان آب یا هوا به شمار می روند. دانشمندان معتقدند فرایندهای الکترواستاتیک می توانند چنین مشاهداتی را توضیح دهند، اما تا به امروز هیچ مدرکی برای پشتیبانی از آن به دست نیامده است.\nحال برای نخستین بار، وانگ و تیم همکارش به بررسی این فرضیه پرداختند تا ببینند آیا نیروهای الکترواستاتیک در تشکیل جریان ذرات معلق نقش دارد یا خیر. آنها در آزمایشگاه، وضعیت مشابهی را برای ذرات میکرونی به وجود آورده و آنها را در معرض تابش فرابنفش (UV) یا گازهای باردار موسوم به پلاسما قرار دادند.\nدر هر دو حالت، مشاهده شد که غبار از جای خود بلند شده و چند سانتیمتر بالاتر از سطح قرار می گیرد. این تیم تحقیقاتی می گوید نور خورشید از میان این ذرات معلق گذشته و هاله ای نورانی را در راستای افق به وجود می آورد.\nناسا در این رابطه می گوید:\nدر سطح ماه، این ذرات می توانند حدود ۱۰ سانتیمتر بالاتر از سطح قرار بگیرند. بنابراین درخشش افق ماه که در تصاویر به دست آمده از ماهواره های Surveyor در حدود ۵ دهه پیش می بینیم، از پراکندگی نور خورشید در میان ابری از ذرات معلق با بار استاتیک حاصل می شوند.\nگفتنیست در این تحقیق مشخص شد ویژگی های خاص غبار سطحی ماه همراه با تابش فرابنفش یا پلاسمای خورشید، می تواند ذرات را به صورت تکی یا گروهی معلق نگه دارد.\nالبته وجود این ذرات صرفاً هاله ای زیبا را پدید نمی آورد، بلکه باعث ایجاد محیطی کاملاً نامناسب برای موجودات زنده می شود. این غبار به شدت خورنده و تیز است، به گونه ای که حین پیاده روی کوتاه «هریسون جک اشمیت» در سال ۱۹۷۲ روی سطح ماه، توانست به سه لایه محافظ کفش مخصوص او نفوذ کند.\nناسا می گوید چنین پدیده ای در تمامی محیط های بدون هوا نیز ممکن است و به همین دلیل، ذرات غبار در حلقه های زحل یا سیارک اروس جابجا می شوند.\nThe post محققین ناسا توانستند راز ذرات معلق سطح کره ماه را کشف کنند appeared first on دیجیاتو.\nتصاویر منتسب به موبایل HTC با نام Desire 10 Pro فاش شد\nبررسی پرونده پزشکی “کیارستمی” خارج از نوبت\n۱۵ شغل با بیشترین آمار خودکشی در جهان!\nاختصاصی دیجیاتو: سامسونگ توقف تولید گلکسی نوت ۷ را تکذیب کرد\nجزئیات رفع مشکل ارتباطی حادثه شهران و آمادگی همراه اول برای انتقال این تجربه به سایر اپراتورها\nتیم ملی فوتسال لنگ سالن تمرین و لباس!\nبایدها و نبایدهای تغذیه‌ای هنگام آلودگی هوا


سرقفلی چیست - هر آنچه در مورد «سرقفلی مغازه» و «حق سرقفلی» باید بدانیم + مثال واضح | گروه وکلای سنا\nخانه دعاوی سرقفلی سرقفلی مغازه چیست + مثال واضح\nدر فروردین 24, 1400 در: دعاوی سرقفلی\nسرقفلی چیست؟ بسیاری از بازاریان و مردم عادی که به طریقی با مسائل مربوط به سرقفلی و حق کسب و پیشه و تجارت درگیر هستند مفهوم این عبارات را به خوبی درک نکردند و معمولاً در تشخیص این دو حق دچار اشتباه می‌شوند.\nسرقفلی به زبان ساده مبلغی است که مستأجر در بدو ورود به عین مستاجره به مالک پرداخت می کند و در قالب یک قرارداد توافقی مالک منافع محل تجاری با اجاره بهای جزئی می شود در حالی که حق کسب و پیشه بر اساس قانون برای مستاجری که رابطه استیجاری او در زمان قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۵۶ شروع شده به صورت اتوماتیک ایجاد می شود و اراده طرفین دخالتی در ایجاد حق کسب و پیشه ندارند.\nحال آنکه که سرقفلی با اراده طرفین برای مستاجر محل ایجاد می شود قبل از تصویب قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶ عده زیادی از حقوقدانان و قضات اعتقادی به تفاوت سرقفلی و حق کسب و پیشه نداشتند اما بعد از تصویب قانون اخیرالذکر اعتقاد به تفاوت سرقفلی و حق کسب پیشه در میان صاحب نظران تقویت شد.\nبه طوری که در حال حاضر دادگاه ها در ارزیابی حقوق مستاجرین نسبت به عین مستاجره به شدت وسواس به خرج داده و صراحتاً ارزیابی یکی از این حقوق یا هر دوی آنها را به کارشناسی ارجاع می دهند و کارشناسان نیز حسب ارجاع دادگاه سرقفلی یا حق کسب پیشه یا هر دو این حقوق را ارزیابی می کنند و در نهایت بعد از اعتراض های طرفین در تخلیه محل های سرقفلی این نظریه های کارشناسی مبنای حق مستاجر قرار می گیرند.\nنکته؛ لازم به یادآوری است که صلح نامه فی مابین مستاجرسابق و مستاجر جدید را به هیچ وجه نمیتوان دلیل پرداخت سرقفلی تلقی کرد تنها زمانی مستاجر میتواند مدعی سرقفلی باشد شخصا یا مستاجر سابق مدرکی دال بر پرداخت سرقفلی به مالک فعلی یا مالک سابق ارائه دهد بنابراین صرف ارائه صلحنامه از طرف مستاجر حاکی از پرداخت سرقفلی به مالک نیست چه بسا این صلحنامه بین مستاجر سابق با مستاجر جدید باشد.\nاز آنجا که سرقفلی اولین بار در عرف پدیدار شد و در واقع مفهوم سرقفلی به نوعی زاده عرف است و حتی وجود سرقفلی در عرف علت اصلی پیش بینی آن در قانون بوده، بررسی سرقفلی به عنوان یک پدیده حقوقی عرفی در فرهنگ لغت که به مفهوم لغوی الفاظ می‌پردازد اجتناب‌ناپذیر است.\nدر همین راستا در ابتدا به بررسی مفهوم لغوی سرقفلی در فرهنگ لغات می‌پردازیم و سپس سرقفلی را از دیدگاه حقوقدانان و عرف بررسی خواهیم کرد.\nهمچنین در ادمه تعاریف برای سرقفلی مغازه، در نهایت در انواع سرقفلی عرفی را به بحث خواهیم نشست تا ضمن روشن شدن مفهوم لغوی و اصطلاحی آن رابطه بین سرقفلی و حق کسب و پیشه به‌واقع روشن شود.\nمثال برای سرقفلی مغازه\nقانون صلح سرقفلی\nقانون اجاره سرقفلی\nالزامات اثباتی مستأجر در دعوای الزام به تنظیم اجاره‌نامه رسمی\nآنچه از تعاریف ذکر شده برمی‌آید این است که:\nاولاً: مفهوم در لغت هم در خصوص محل مسکونی و هم در خصوص محل تجارت کاربرد داشته است؛\nآنچه مسلم است به دست دادن مفهوم اخیر از سرقفلی همان‌طور که بعداً خواهد آمد با معنای حق کسب و پیشه و تجارت موافق‌تر است بنابراین فرهنگ‌نویسانی که سرقفلی را مبلغی می‌دانند که مستأجر به مالک و مستأجر ثانی به مستأجر اول می‌پردازد به مفهوم اصطلاحی آن نزدیک‌ترند اگرچه بحث در مبنای پرداخت مبلغ از طرف مستأجر دوم به مستأجر اول این تعریف را هم مواجهه با ایراد خواهد نمود؛ زیرا اگر مبنای پرداخت را جمع‌آوری مشتری و رونق کسب بدانیم مفهوم حق کسب و پیشه نمایان خواهد شد.\nبررسی این موضوع و پیشینه آن در حقوق ایران مبین آن است که همواره بین حقوقدانان و حتی در میان فقها در برداشت از مفهوم سرقفلی اختلاف عقیده وجود داشته است و مطالعه محدود در منشأ مناقشه، حاکی از آن است که این اختلاف ریشه در شباهت مفهومی حق کسب و پیشه و … دارد.\nلذا طرح این سؤال به جا و مناسب خواهد بود که چرا با تمام تفاوت‌هایی که بین این دو تأسیس وجود دارد هنوز این اختلاف پابرجاست و دکترین درخصوص مفهوم این دو عمل حقوقی به عقیده واحدی نرسیده‌اند؟\nتقسیم عرفی به این صورت ممکن است به جهت عملی آن چنان که باید مفید فایده نباشد؛ لیکن از لحاظ تسهیل در درک مفاهیم و تحلیل صحیح موضوع مثمر ثمر خواهد بود.\nسرقفلی مغازه ای به مبلغ ۲۰ میلیون تومان و ماهیانه با اجاره ۲ هزار تومان واگذار شده و حرفی از مدت به میان نمی‌آید اگرچه عدم اهمیت به مدت در سرقفلی تا حدودی ناشی از اثرات قانون سابق است اما در هر صورت از دید عرف، وقتی فردی سرقفلی مغازه خود را واگذار می‌نماید به این مفهوم است که فرد باید مغازه را تخلیه کرده و به خریدار سرقفلی واگذار نماید و مضاف بر آن مالک یا مستأجر واگذار‌کننده به خوبی آگاه است که نمی‌تواند به راحتی بعد از یک ماه یا یک سال درخواست تخلیه مغازه خود را بنماید.\nتنها در موقع واگذاری مغازه است که انتظار می‌رود مستأجر واگذار‌کننده یا خریدار سرقفلی با مراجعه به مالک، اجازه او را برای انتقال سرقفلی کسب نماید.\nبر این اساس مبنای پرداخت سرقفلی مقبولیت تجاری ملک است به اضافه برخی شروط پذیرفته شده عرفی به نفع مستأجر است که تشکیل‌دهنده حق سرقفلی می‌باشند.\nالنهایه اینکه علت تعلق حق سرقفلی به یک ملک مقبولیت تجاری می‌باشد و حق سرقفلی علاوه بر مقبولیت تجاری ملک شامل امتیازاتی است که عرف به نفع مستأجر پذیرفته است و با وجود ماده ۲۲۰ قانون مدنی محمل قانونی دارد.\nماده ۱- اماکنی که برای سکنی با تراضی با موجر به‌عنوان اجاره یا صلح منافع و یا هر عنوان دیگری به منظور اجاره به تصرف متصرف داده شده یا بشود اعم از این‌که سند رسمی یا سند عادی تنظیم شده یا نشده باشد مشمول مقررات این قانون است.\nماده ۲- موارد زیر مشمول این قانون نمی‌باشد:\nالف) تصرف ناشی از معاملات با حق استرداد یا معاملات‌رهنی؛\nب) خانه‌های سازمانی و سایر محل‌های مسکونی که از طرف وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت یا اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی به مناسبت شغل در اختیار و استفاده کارکنان آن‌ها قرار می‌گیرد. این موارد تابع قوانین خاص خود یا طبق قرارداد فی مابین است؛\nج (الحاقی ۲۴/۱۱/۱۳۷۲)- محل کار پزشکان که تابع قرارداد فی مابین بوده و درصورت نبودن قرارداد تابع قانون مدنی است.\nتبصره ۱(الحاقی ۲۴/۱۱/۱۳۷۲)- وصول هرنوع وجهی تحت عنوان این موضوع در مطب‌های استیجاری و واگذاری محل مطب به غیر درصورتی‌که در متن قرارداد بین موجر و مستأجر ذکر نشده باشد ممنوع است.\nتبصره ۲(الحاقی ۲۴/۱۱/۱۳۷۲)- استفاده از محل‌های مسکونی در محل‌هایی که در قرارداد موجر و مستأجر عنوان استفاده از مطب قید نگردیده بدون رضایت مالک ممنوع است.\nقوانین سرقفلی در اجاره بها\nماده ۳- اجاره بهای هر محل همان است که در اجاره نامه قید شده و اگر اجاره نامه‌ای نباشد به مقداری است که بین طرفین مقرر یا عملی شده است و درصورتی که مقدار آن احراز نشود، دادگاه طبق موازین قضائی نسبت به تعیین مقدار مال‌الاجاره اقدام خواهد کرد.\nتبصره- در موارد بطلان اجاره و استیفای مستأجر از مورد اجاره، موجر مستحق دریافت اجرت‌المثل می‌باشد.\nماده ۴- مستأجر باید در موعد تعیین شده اجاره‌بها را بپردازد و درصورت امتناع از پرداخت تمام اجاره‌بها به موجر یا نماینده قانونی او تا ده روز بعد از آخر هر ماه یا هر موعد تعیین شده دیگر موجر می‌تواند با رعایت این قانون درصورتی که اجاره‌نامه رسمی‌داشته باشد به دفترخانه تنظیم‌کننده سند مراجعه نماید.\nدفترخانه موظف است در تاریخ وصول تقاضا، اخطاریه‌ای به مستأجر ارسال و از تاریخ ابلاغ اگر تا ده روز بدهی خود را نپردازد یا رضایت موجر را فراهم نسازد مدارک را برای صدور اجراییه جهت وصول اجور معوقه به ثبت محل ارسال نماید.\nدرصورتی که مستاجر دلیل موجهی بر عدم پرداخت به دادگاه صالح ارائه کند دادگاه عملیات اجرایی را متوقف و اجراییه را ابطال می‌نماید و درصورت اثبات استنکاف مستأجر از پرداخت اجاره‌بها موجر می‌تواند تقاضای وصول اجاره بهای معوقه بنماید.\nقوانین سرقفلی در اجاره نامه\nماده ۵- دفاتر اسناد رسمی مکلفند علاوه بر نکاتی که به موجب قوانین و مقررات باید رعایت شود نکاتی را در اجاره‌نامه تصریح کنند.\nاقامتگاه موجر به‌طور کامل و مشخص؛\nنشانی کامل مورد اجاره و قید این‌که از لحاظ رابطه اجاره این محل اقامتگاه قانونی مستأجر می‌باشد مگر این‌که طرفین به‌ترتیب دیگری تراضی نموده باشند؛\nعین مستاجره در تصرف کدام یک از طرفین می‌باشد و درصورتی که در تصرف مستاجر نباشد تحویل آن در چه مدت و یا با چه شرایط صورت خواهد گرفت؛\nتعیین اجاره بها و نحوه پرداخت و مهلت نهایی پرداخت هر قسط؛\nتصریح به آن‌که مستأجر حق انتقال به غیر را کلاً یا جزئاً یا به نحو اشاعه دارد یا ندارد؛\nتعهد مستأجر به تخلیه و تحویل مورد اجاره به موجر پس از انقضای مدت اجاره یا تجدید اجاره با تراضی؛\nحق فسخ موجر درصورت تخلف مستأجر از پرداخت اجاره بها در موعد مقرر یا سایر شروط اجاره نامه.\nتبصره- موجر و مستأجر می‌توانند برای یکی از طرفین عقد اجاره یا هر دو حق فسخ شرط کنند.\nیکی دیگر از عقودی که انتقال سرقفلی در قالب آن سابقاً رایج بوده و در حال حاضر نیز در برخی مواقع وجود دارد، عقد صلح است که انتقال حق کسب و پیشه یا سرقفلی ناشی از آن نیز در این قالب درگذشته خیلی رایج بود.\nبه طوری مستأجر دارای حق کسب و پیشه ضمن جلب رضایت مالک برای انعقاد عقد اجاره با منتقل‌الیه، حق کسب و پیشه همان مکان را با عقد صلح به مستأجر ثانی انتقال می‌داد.\nبه این ترتیب مستأجر جدید ضمن مالکیت حق کسب و پیشه (سرقفلی)، مالکیت منافع را نیز به دست می‌آورد.\nدر برخی مواقع نیز مالک و مستأجر یا مستأجر و منتقل‌الیه به جای استفاده از دو عقد در کنار هم برای انتقال منافع از عقد صلح استفاده می‌کنند و به این ترتیب در قالب یک عقد واحد، دست به انتقال حق کسب و پیشه و حتی سرقفلی می‌زنند.\nحال این سؤال مطرح می‌شود که آیا با توجه به رواج عرفی انتقال سرقفلی در قالب صلح از لحاظ حقوقی این رویه قابلیت دفاع دارد؟ به نظر می‌رسد با توجه به کلیت ماده ۷۵۴ قانون مدنی که مقرر می‌دارد «هر صلحی نافذ است جزء صلح بر امری که غیر مشروع باشد.» صلح سرقفلی که مشروعیت آن مورد تائید مقنن است موردی نخواهد داشت.\nاگرچه این مسئله در مورد حق کسب و پیشه که در مشروعیت آن شائبه‌هایی وجود داشته شک‌برانگیز است. لیکن در این خصوص نیز با توجه به مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام در باب مشروعیت حق کسب و پیشه، تردیدی وجود ندارد.\nعلی‌ای‌حال به نظر می‌رسد صلح به جای عقد اجاره بنا به تصریح ماده ۷۵۸ قانون مدنی نتیجه مدنظر طرفین را تأمین خواهد کرد؛ بنابراین انتقال سرقفلی در این قالب میسر بوده و از لحاظ تئوری و حقوقی نیز ایرادی بر آن وارد نیست.\nبیشتر بخوانید: وکیل سرقفلی مغازه\nیکی از قالب‌های انتقال سرقفلی، عقد اجاره است که طی آن مستأجر با پرداخت مبلغی سرقفلی ملک را نیز مالک می‌گردد. البته در بیشتر قراردادهایی که در آن‌ها سرقفلی مدنظر مالک و مستأجر است در قرارداد از مبلغ پرداختی تحت عنوان سرقفلی یاد می‌شود که در اکثر مواقع قصد طرفین بر انتقال حق سرقفلی ملک تجاری است.\nبه دیگر سخن طرفین در مفاد یک عقد اجاره، حق …..ملک را هم لحاظ می‌کنند. چنانکه رایج است در این نوع قرارداد‌ها مبلغ پرداختی برای ملک، عیناً نوشته می‌شود و اجرت ماهیانه برای مالک در نظر گرفته می‌شود و مرسوم است در این‌گونه اجاره‌ها مدت قید نمی‌گردد که البته علت نیز روشن است؛ چرا که در قانون روابط موجر و مستأجر سال ۵۶ زمان در قراردادهای اجاره از اهمیت چندانی برخوردار نبود و مستأجر و موجر می‌توانستند طرف دیگر را برای انعقاد عقد اجاره اجبار کنند.\nانتقال سرقفلی در قالب اجاره چندان‌که باید رایج نیست بلکه اغلب انتقال سرقفلی در زمان حکومت قانون سابق با عقدی مجزا و مستقلاً منتقل می‌شد.\nدعوای الزام به تنظیم اجاره‌نامه رسمی در یک حالت معمولی و طبیعی دعوای پیچیده و مشکلی نیست و از لحاظ اثباتی دشواری خاصی را برای مستأجر ندارد و به لحاظ دفاعی، مالک یا موجر مستمسک و دفاع خاصی نمی‌تواند داشته باشد مگر در حالت‌های غیرمعمول مثل انتقال به غیر به‌صورت درست که نسبت به مورد، امکان دارد مستلزم دفاع باشد به بررسی آن‌ها خواهیم پرداخت.\nبرخلاف ظاهر ساده این دعوا با توجه به حالات احتمالی متفاوت، الزامات اثباتی قابل طرح نیز متفاوت می‌باشد؛ اما قدر مسلم، وضعیت مستأجر جهت تمدید اجاره‌نامه‌ای که مدت آن منقضی شده است از لحاظ اثباتی مطمئن و مسئولیت وی در این خصوص کمتر است؛ اما مشکل آنجا است که مستأجر مأذون از طرف مالک یا نماینده وی در استیفاء منفعت به‌عنوان اجاره بوده است؛\nاما هیچ مدرک و سندی با مضمون قرارداد اجاره وجود ندارد. در این صورت مستأجر جهت اثبات دعوا بایستی از سایر ادله استفاده نماید.\nبه‌عنوان مثال اگر تصرف حسب تراضی با مالک یا انعقاد عقد اجاره، به‌صورت شفاهی است بایستی از سایر ادله و قرائن و امارات مثل شهادت شهود جهت اثبات رابطه استیجاری خود استفاده نماید؛ بنابراین، مستأجر جهت اثبات رابطه استیجاری خود و قانونی بودن تصرف و استیفاء منفعت الزاماً محتاج مدرک و مستند کتبی عادی یا رسمی نیست.\nاستفاده از سایر ادله در اثبات این رابطه نیز ممکن است، چنان که قسمتی از رأی شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر تهران در نقض رأی شماره ۱۰۰۵ دادگاه عمومی تهران مورخ ۲/۵/۱۳۷۸ به شرح ذیل مبین این استنتاج است:\n«با توجه به مواد ۱، ۳، ۷ قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۵۶، رابطه استیجاری نه تنها از طریق تنظیم سند و ارائه قرارداد مکتوب قابل اثبات است، بلکه در فرض تراضی و یا انعقاد عقد اجاره بدون مکتوب نمودن آن، استناد به سایر ادله اثبات و طرق کشف حقیقت از جمله تحقیق و معاینه محلی ممکن است. عدم استماع دعوا خواهان بدون توسل به این طریق و به صرف عدم ارائه قرارداد کتبی، مبتنی بر اشتباه است.»\nنهایتاً اینکه مستأجر جهت اثبات دعوای الزام به تنظیم سند رسمی اول باید تصرف فعلی یا سابق خود را (اگر به قهر و غلبه یا بدون مجوز قانونی از ملک خارج شده) اثبات نماید که در این باب درخواست تحقیق و معاینه محل یا استناد به شهادت شهود در جهت اثبات دعوا (الزام به تنظیم سند رسمی) مثمر ثمر خواهد بود.\n30 اردیبهشت 1400 در 5:04 ب.ظ\nسلام.اینجانب میخواهم ملکی را خریداری نموده که دارای ۴ باب مغازه است.در سند قطعی غیر منقول که مالک فعلی از مالک قبلی خریده است نوشته شده سرقفلی ۴ باب مغازه طبق اجاره نامه های (شماره ها و تاریخ ثبت) همگی قبل سال ۵۶ واگذار شده و این سند از لحاظ سرقفلی اعتبار ندارد.آیا اگر بنده این ملک را خریداری کنم باید برای تخریب قیمت سرقفلی ۴ تامغازه را به متصرفین پرداخت کنم یا حق کسب و پیشه؟\nبا سپاس از راهنمائی شما.\n4 خرداد 1400 در 11:47 ق.ظ\nسلام:برای راهنمایی تخصصی وبهتر از موضوع شما وارجاع به وکیل متخصص باشماره ۰۲۱۹۱۰۰۲۰۹۰تماس حاصل فرمایید.\n17 خرداد 1400 در 5:32 ب.ظ\nبنده قصد خرید سرقفلی مغازه ای را دارم .آیا تنظیم قرارداد اجاره بدون تاریخ تخلیه و با پرداخت مبلغ سرقفلی\n18 خرداد 1400 در 12:40 ب.ظ\nسلام: شما بایستی جهت انجام این امر بایستی با وکیل متخصص این حوزه قرارداد را تنظیم نمایید تا در اینده مشکلی ایجاد نشود.


جدیدترین خبرهای «تیم بایرن مونیخ» - خبربان\nرئیس باشگاه بایرن مونیخ\nبایرن مونیخ برای فصل\nمربی گری در بایرن مونیخ\n«اخبار تیم بایرن مونیخ»:\nپیش بازی دورتموند - بایرن مونیخ؛ اولین درکلاسیکر در عصر کرونا\nدرکلاسیکر صحنه نبرد دو تیم بایرن مونیخ و دورتموند است. طرفداری- در هفته 28 مسابقات بوندس لیگای آلمان، دورتموند میزبان بایرن مونیخ خواهد بود. نگاهی داریم به آمار و اطلاعات مربوط به این دیدار: تاریخ زمان مکان سه شنبه، 6 خرداد 1399 21:00 به وقت تهران سیگنال ایدونا پارک بررسی وضعیت دو تیم کنفرانس...\nستاره سابق بایرن مونیخ بر این باور است که شانس این تیم برای پیروزی در دیدار حساس برابر دورتموند بیشتر است. به گزارش "ورزش سه"، بایرن مونیخ در حساس ترین و جذاب ترین دیدار هفته بیست و هشتم رقابت های بوندسلیگا فردا به مصاف دورتموند خواهد رفت. این دیدار به میزبانی دورتموند برگزار خواهد...\nسرمربی بوروسیا دورتموند معتقد است سه بازیکن کلیدی تیمش می‌توانند به بازی فردا شب با بایرن مونیخ برسند. ۰۵ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۷:۰۹ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، تیم فوتبال بوروسیا دورتموند که از زمان از سرگیری مسابقات فصل جاری بوندس‌لیگای آلمان به ترتیب موفق شده با...\n4 نماینده از لایپزیگ و 2 نماینده از بایرن مونیخ در تیم برتر هفته بوندس لیگا قرار گرفتند. به گزارش خبرگزاری فارس، هفته بیست و هفتم بوندس لیگا نیز با رعایت نکات بهداشتی و بدون حضور تماشاگر برگزار شد. در مهمترین دیدارها بایرن مونیخ با نتیجه 5 بر 2 اینتراخت را شکست داد و...\nستاره سابق بایرن مونیخ بر این باور است که شانس این تیم برای پیروزی در دیدار حساس برابر دورتموند بیشتر است. به گزارش ایسنا و به نقل از بیلد، بایرن مونیخ در حساس ترین و جذاب ترین دیدار هفته بیست و هشتم رقابت های بوندسلیگا سه شنبه به مصاف دورتموند خواهد رفت. این دیدار...\nفول مچ کلاسیک؛ بایرن مونیخ - بارسلونا (بازی رفت مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا - 1998/99)\nطرفداری- مروری خواهیم داشت بر فول مچ های کلاسیک لیگ قهرمانان اروپا در فصول مختلف که نوبت می رسد به فصل 1998/99. بازی چهارم کلاسیک این فصل اختصاص دارد به تقابل بایرن مونیخ و بارسلونا در بازی رفت مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل 1998/99.بایرن مونیخ و بارسلونا در گروه D قرار داشتند و با تیم های منچستریونایتد و بروندبی هم گروه بودند. اولیور...\nژروم بواتنگ، مدافع آلمانی بایرن مونیخ، می گوید که با وجود هانسی فلک از حضور در این تیم کاملاً راضی است. به گزارش "ورزش سه"، مدتی است که بحث جدایی ژروم بواتنگ از بایرن مونیخ بسیار داغ دنبال می‌شود. گفته می‌شود که باشگاه هایی نظیر چلسی و آرسنال به دنبال جذب این مدافع ۳۱...\nفلیک: عملکرد توماس مولر چشمگیر بود\nبه گزارش خبرنگار دنیای ورزش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران جوان، هانسی فلیک سرمربی تیم بایرن مونیخ بعد از بازی با آینتراخت فرانکفورت، بیان کرد: من از عملکرد شاگردانم در نیمه اول راضی هستم. توماس مولر در این دیدار به خوبی از فضا‌ها استفاده کرد. او در این دیدار عملکرد چشمگیری داشت. او ادامه داد: ما می‌خواستیم روی...\nبواتنگ غایب احتمالی بایرن مقابل دورتموند\nمدافع میانی و با تجربه بایرن مونیخ احتمال دارد در بازی بزرگ با بورسیادورتموند غایب باواریایی‌ها باشد. به گزارش خبرگزاری فارس، جروم بواتنگ در بازی روز گذشته با اینتراخت فرانکفورت از هفته بیست و هشتم بوندس‌لیگا، در ترکیب بایرنی‌ها بود. اما اواخر بازی جای خود را به «لوکاس ارناندس» فرانسوی داد.طبق اعلام هانس دیتر...\nمدافع میانی تیم فوتبال دورتموند در جریان بازی با وولفسبورگ دچار مصدومیت شد. به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری برنا، متس هوملس، مدافع میانی تیم دورتموند در جریان بازی با وولفسبورگ که روز گذشته انجام شد با مصدومیت مواجه و امکان دارد بازی سه‌شنبه با بایرن مونیخ را به همین خاطر از دست دهد. میشاییل...\nبرد بايرن و دورتموند قبل از داربي\nخبرگزاری آریا- در هفته بیست و هفتم بوندسلیگای آلمان بایرن مونیخ و بوروسیا دورتموند حریفان خود را شکست دادند.به گزارش خبرگزاری آریا به نقل از گلز، هفته بیست و هفتم فوتبال بوندسلیگای آلمان دیشب ادامه یافت.نتایج و برنامه ادامه مسابقات به این شرح است:بوروسیا مونشن گلادباخ 1 - 3 بایرلورکوزن (گل‌های لورکوزن: کای هاورتز در...\nمولر به رکورد دی‌بروینه در بوندس‌لیگا رسید\nستاره آلمانی تیم فوتبال بایرن مونیخ رکوردی که کوین دی‌بروینه در دوران بازیگری‌اش در بوندس‌لیگا به ثبت رسانده بود را تکرار کرد. ۰۴ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۲:۳۰ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، در شب پیروزی 5 بر 2 بایرن مونیخ مقابل اینتراخت فرانکفورت در هفته بیست‌و‌هفتم بوندس‌لیگا،...\nتولد یک مربی بزرگ در مونیخ؛ هانسی مثل پپ است!\nهانسی فلیک که در آغاز کسی گمان نمی‌کرد دوران مربی‌گری‌اش در بایرن مونیخ طولانی باشد حالا در این شهر به محبوبیتی قابل توجه دست پیدا کرده. به گزارش "ورزش سه"، داستان هانسی فلیک در بایرن مونیخ از زمانی آغاز شد که بایرن مونیخ فصل گذشته در مقابل آینتراخت فرانکفورت قرار گرفت و با شکست...\nبیست و هفتمین هفته از رقابت های بوندسلیگای آلمان شب گذشته (شنبه) با برتری دورتموند برابر وولفسبورگ همراه شد تا این تیم همچنان نزدیک ترین تعقیب کننده بایرن مونیخ در صدر جدول این رقابت ها باقی بماند. دومین هفته پسا کرونایی بوندسلیگای یک، امروز و پس از مدت ها تعطیلی رقابت های فوتبال در...\nهانس دیتر فلیک با وجود پیروزی از شاگردانش خواست از اشتباهات بازی با اینتراخت فرانکفورت درس بگیرند. ۰۴ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۹:۱۲ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، هانس دیتر فلیک از برتری 5 بر2 تیمش در بازی خانگی هفته بیست و هفتم رقابت‌های بوندس‌لیگای یک آلمان مقابل...\nفلیک بعد از پیروزی برابر آینتراخت فرانکفورت: مولر با هوشمندی از فضاها استفاده کرد؛ از اشتباهات مان درس می گیریم\nصدرنشین بوندس لیگا یک پیروزی پرگل دیگر به ثبت رساند. طرفداری - بایرن مونیخ در خانه با پیروزی 5-2 آینتراخت فرانکفورت را از پیش رو برداشت. این بازی در ورزشگاه خالی برگزار شد. به گزارش وب سایت رسمی بایرن مونیخ، هانس دیتر فلیک پس از پیروزی بایرن مونیخ برابر فرانکفورت گفت: از نمایش مان در...\nبایرن مونیخ میزبان آینتراخت فرانکفورت بود. طرفداری- تیم های بایرن مونیخ و آینتراخت فرانکفورت در چارچوب رقابت های بوندس لیگا برابر یکدیگر قرار گرفتند. لازم به ذکر است بازی رفت دو تیم با برد 5-1 فرانکفورت به پایان رسیده بود. آن زمان نیکو کواچ سرمربی بایرنی ها بود. اطلاعات بازی تورنمنت: بوندس لیگا ...\nدیدارهای هفته بیست‌وهفتم لیگ دسته اول فوتبال آلمان با ثبت دومین برد متوالی زردپوشان وستفالن پس از آغاز مجدد رقابت‌ها همراه شد. به گزارش مشرق، در ادامه دیدارهای هفته بیست‌وهفتم بوندس‌لیگا و در دومین روز از این هفته، امروز (شنبه) ۴ دیدار انجام شد که در مهمترین آنها تیم فوتبال بوروسیا دورتموند میزبان خود...\nترکیب دو تیم بایرن مونیخ و آینتراخت فرانکفورت / رسمی\nبایرن مونیخ میزبان آینتراخت فرانکفورت خواهد بود. طرفداری - دو تیم بایرن مونیخ و آینتراخت فرانکفورت در چارچوب رقابت های بوندس لیگا به مصاف هم می روند. ترکیب دو تیم به شرح زیر است: بایرن مونیخ نویر - پاوار - بواتنگ - آلابا - دیویس - کیمیش - گورتسکا - کومان - مولر - پریشیچ...\nبوندس‌لیگا| دورتموند با پیروزی خارج از خانه به بایرن مونیخ نزدیک شد\nدیدارهای هفته بیست‌و‌هفتم لیگ دسته اول فوتبال آلمان با ثبت دومین برد متوالی زردپوشان وستفالن پس از آغاز مجدد رقابت‌ها همراه شد. ۰۳ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۹:۵۹ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، در ادامه دیدارهای هفته بیست‌و‌هفتم بوندس‌لیگا و در دومین روز از این هفته، امروز (شنبه)...\nبه گزارش خبرنگار دنیای ورزش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران جوان, ژروم بواتنگ مدافع تیم فوتبال بایرن مونیخ سال پایانی قراردادش با این تیم را می‌گذراند. با توجه به پیشنهاد‌های مدافع آلمانی از چند تیم اروپایی، این احتمال وجود دارد که بواتنگ قراردادش را تمدید نکند. جایگاه بواتنگ در ترکیب باواریایی‌ها در چند فصل اخیر...\nخطر بزرگی که آقای گل سرخپوشان را تهدید می کند\nرابرت لواندوفسکی در صورت دریافت کارت زرد در بازی امروز تیمش مقابل فرانکفورت دیدار حساس هفته آینده مقابل دورتموند را از دست خواهد داد. خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام : خطر بزرگی رابرت لواندوفسکی و بایرن را تهدید می کند رقابت‌های بوندسلیگا بعد از یک وقفه دو ماهه به دلیل شیوع گسترده ویروس...\nنیوکاسل یونایتد خواهان به خدمت گیری مدافعی است که توسط بایرن مونیخ شکار شد. به گزارش خبرگزاری فارس، نیوکاسلی ها برای فصل بعد نقشه‌های زیادی کشیده‌اند. مطابق اعلام رسانه ها، باشگاه قدیمی لیگ برتر، در سایه مدیریت جدید، پول زیادی را به باشگاه تزریق خواهد کرد. تحت این شرایط ستاره‌های زیادی هم به مرور...\nنویر: کار کردن در بایرن مونیخ آن هم به عنوان کاپیتان، بسیار لذت بخش است\nدروازه بان آلمانی باواریایی ها از لذت کار کردن در این باشگاه صحبت می کند. طرفداری- 3 روز قبل، باشگاه بایرن مونیخ قرارداد مانوئل نویر را تا سال 2023 تمدید کرد و پس از این تمدید، دروازه بان آلمانی باواریایی ها از اهداف خود در این تیم صحبت می کند. به گزارش وب سایت رسمی...\nویدیوی؛ نصب بنرهای هواداران بایرن مونیخ در سکوهای ورزشگاه آلیانز آرنا پیش از دیدار این تیم مقابل وولفسبورگ\nمدیر اجرایی باشگاه بایرن مونیخ خبر داد این باشگاه بند قطعی کردن قرارداد هافبک برزیلی این تیم را فعال نکرده است. ۰۳ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۳۷ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، فیلیپه کوتینیو که در ماه ژانویه 2018 در ازای 167 میلیون یورو از لیورپول جدا و...\nبه نظر می‌رسد که باشگاه نیوکاسل قصد دارد در نقل و انتقالات پیش رو لوکاس هرناندز را از بایرن مونیخ خدمت بگیرد. به گزارش "ورزش سه"، یکی از تیم هایی که بیشترین شایعات پیرامون نقل و انتقالات این تیم مطرح می‌شود باشگاه لیگ برتری نیوکاسل است. گفته می شود که به زودی بحث مالکیت...\nخطر بزرگی که لواندوفسکی و بایرن را تهدید می کند\nرابرت لواندوفسکی در صورت دریافت کارت زرد در بازی امروز تیمش مقابل فرانکفورت دیدار حساس هفته آینده مقابل دورتموند را از دست خواهد داد. به گزارش "ورزش سه"، رقابت‌های بوندسلیگا بعد از یک وقفه دو ماهه به دلیل شیوع گسترده ویروس کرونا در قاره اروپا و کشور آلمان دوباره از ابتدای هفته گذشته پیگیری...\nبه نظر می رسد که بایرن مونیخ به شدت شرایط جذب جیدون سانچو را دنبال می کند. به گزارش "ورزش سه"، جیدون سانچو در فصل جاری رقابت‌های فوتبال اروپا عملکردی درخشانی در ترکیب دورتموند ارائه داده است. این ستاره انگلیسی پیش از تعلیق رقابت ها به دلیل شیوع ویروس کرونا آمار خارق العاده ۱۴...\nفرانتس بکن باوئر و اولی هونس میهمانان ویژه دیدار بایرن مونیخ و فرانکفورت خواهند بود\nمدیرعامل باواریایی ها از دو اسطوره این تیم برای حضور در بازی مقابل فراکفورت دعوت کرده است. طرفداری- با وجود اینکه بازی ها در بوندسلیگا بدون حضور تماشاگران برگزار می شود، فرانتس بکن باوئر و اولی هونس از میهمانان ویژه بازی بایرن مونیخ خواهند بود. به گزارش بیلد، فردا از ساعت 21 به وقت تهران،...\nمانوئل نویر: رویای بایرن مونیخ فینال سال ۲۰۲۲ است\nمانوئل نویر، دروازه بان بایرن مونیخ از اهداف بزرگش در این تیم سخن گفت. به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، علیرغم شایعات فراوان، مانوئل نویر بالاخره با مدیران بایرن مونیخ به توافق دست یافت و قرارداد این سنگربان باتجربه تا سال 2023 تمدید شد. مانوئل نویر مدعی شد رویای او و دیگر بازیکنان بایرن،...\nوینگر آلمانی زنبورها خواهان قهرمانی در بوندسلیگا است. طرفداری- اخیرا امره جان از جاه طلبی خود برای قهرمانی در بوندسلیگا صحبت کرده بود و اکنون یولیان برانت، وینگر این باشگاه خواهان پیروزی در برابر بایرن مونیخ و تصاحب صدر جدول است. به گزارش بیلد، روز سه شنبه، دو تیم دورتموند و بایرن مونیخ باید به...\nپیش بازی بایرن مونیخ-آینتراخت فرانکفورت؛ به دنبال انتقام در آلیانز آرنای سوت و کور\nتماشای بوندس لیگا، دلخوشی این روزهای فوتبال دوستان است و فردا مسابقات هفته 27 بوندس لیگای آلمان ادامه می یابد. طرفداری- در هفته 27 مسابقات بوندس لیگای آلمان، فردا بایرن مونیخ پذیرای آینتراخت فرانکفورت خواهد بود. نگاهی داریم به آمار و اطلاعات مربوط به این دیدار: تاریخ زمان مکان شنبه، 3 خرداد 1399 21:00 به...\nفول مچ کلاسیک؛ بایرن مونیخ - منچستریونایتد (بازی رفت مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا - 1998/99)\nطرفداری- مروری خواهیم داشت بر فول مچ های کلاسیک لیگ قهرمانان اروپا در فصول مختلف که نوبت می رسد به فصل 1998/99. بازی سوم کلاسیک این فصل اختصاص دارد به تقابل بایرن مونیخ و منچستریونایتد در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل 1998/99.بایرن مونیخ و منچستریونایتد در گروه D قرار داشتند و با تیم های بارسلونا و بروندبی هم گروه بودند. اولیور کان، لوتار ماتئوس،...\nمدافع پیشین بایرن مونیخ: به علی کریمی می گفتیم تو در خانه همسر و بچه هایت را هم دریبل می زنی!\nویلی سانیول مدافع فرانسوی و سابق تیم بایرن در مقطع حضورش در این تیم با علی کریمی و وحید هاشمیان همبازی بوده است و خاطرات جالبی از آنها دارد. خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام : ویلی سانیول مدافع سابق تیم ملی فرانسه در خلال سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ در بایرن مونیخ حضور داشت....\nویدیو؛ لحظات برتر مانوئل نویر در تیم بایرن مونیخ\nنیمار به یوونتوس پیشنهاد شده اما یووه توان پرداخت دستمزد او را ندارد/ 12 مصدوم در پی از سرگیری رقابت های بوندس لیگا\nخبرگزاری آریا- آخرین اخبار دنیای فوتبال را با هم مرور می کنیم.به گزارش آریا، یوونتوس به صورت همزمان نمی تواند دستمزد نیمار و کریستیانو رونالدو را بپردازد. خبرنگار نزدیک به باشگاه یوونتوس، مسئله جالبی را در خصوص نقل و انتقالات یوونتوس افشا کرد؛ نیمار به یوونتوس پیشنهاد شده است. رومئو آگرستی، خبرنگار معتبر گل ایتالیا...\nامره جان: به دورتموند آمده ام تا قهرمان شوم نه اینکه رتبه دوم این تیم را پشت سر بایرن مونیخ قطعی کنم!\nهافبک آلمانی زنبورها خواهان کسب عناوین قهرمانی به همراه این تیم است. طرفداری- امره جان که در ژانویه گذشته از یوونتوس به دورتموند پیوست، دلیل حضور خود در این باشگاه را کسب قهرمانی به همراه این تیم عنوان می کند. به گزارش بیلد، امره جان معتقد است که تیم هایی که خواهان کسب عناوین قهرمانی...\nواکنش مدیر ورزشی بایرن به تمدید قرارداد با نویر\nحسن صالح حمیدزیچ، مدیر ورزشی بایرن مونیخ از تمدید قرارداد با مانوئل دیگر ابراز خوشحالی کرد. به گزارش "ورزش سه"، طی ماه های گذشته شایعات زیادی در رابطه با احتمال جدایی مانوئل نویر از بایرن مونیخ مطرح شده بود؛ شایعاتی که با انتقال الکساندر نوبل به جمع باواریایی‌ها شدت بیشتری پیدا کرد و حتی...\nکاپیتان محبوب سرخ پوشان رسما قراردادش را ۳ سال دیگر با این تیم تمدید کرد + عکس\nانتظارها به سر رسید و مانوئل نویر قراردادش را با بایرن مونیخ تمدید کرد. کاپیتان بایرن مونیخ می تواند تا ۳۷ سالگی در این باشگاه به فوتبالش ادامه دهد. خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام : با تایید وب سایت بایرن مونیخ، مانوئل نویر، دروازه بان ۳۴ ساله آلمانی قراردادش را تا سال ۲۰۲۳ با...\nنویر تا ۲۰۲۳ با بایرن مونیخ تمدید کرد\nسنگربان آلمانی تیم فوتبال بایرن مونیخ با تمدید قراردادش، سه سال دیگر خودش را به مدافع عنوان قهرمانی بوندس‌لیگا متعهد کرد. ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۸:۴۴ ورزشی فوتبال جهان نظرات - اخبار ورزشی - به گزارش خبرگزاری تسنیم، باشگاه بایرن مونیخ با انتشار بیانیه‌ای از تمدید قرارداد سنگربان ملی‌پوش خود، مانوئل نویر تا سال...\nبه گزارش خبرنگار دنیای ورزش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران جوان، مانوئل نویر دروازه‌بان و کاپیتان تیم فوتبال بایرن مونیخ پس از مذاکرات فراوان با مسئولان این باشگاه، قرار داد خود را تا سال ۲۰۲۳ تمدید کرد. پیش از این خبر‌هایی از جدایی این بازیکن به گوش می‌رسید و حتی صحبت‌هایی مبنی بر بازگشت این بازیکن...\nبرای به زیر کشیدن بایرن به دورتموند آمده ام\nهافبک جدید بوروسیا دورتموند تاکید کرد که هدف اصلی او از پیوستن به این تیم، پشت سر گذاشتن بایرن مونیخ و قهرمانی در بوندسلیگاست. به گزارش "ورزش سه"، امره جان خرید گران قیمت و بزرگ دورتموند در فصل نقل و انتقالات زمستانی بود. این بازیکن ترک تبار بعد از تجربه تلخ و کوتاه مدتی که...\nقرارداد مانوئل نویر سنگربان باسابقه و آلمانی بایرن با این تیم تمدید شد. به گزارش خبرگزاری فارس، قرارداد مانوئل نویر سنگربان آلمانی و باسابقه بایرن مونیخ رسما با این تیم تمدید شد. بر این اساس نویر تا سال 2023 در جمع مونیخی‌ها حضور خواهد داشت. قرارداد نویر در شرایطی تمدید شد که پیش از...\nهافبک جدید بوروسیا دورتموند تاکید کرد که هدف اصلی او از پیوستن به این تیم پشت سر گذاشتن بایرن مونیخ و قهرمانی در بوندسلیگا است. به گزارش ایسنا و به نقل از بیلد، امره چان خرید گران قیمت و بزرگ دورتموند در فصل نقل و انتقالات زمستانی بود. این بازیکن ترک تبار بعد از...\nآیا سانه دقیقه 90 به جای مونیخ به سمت لیورپول می چرخد؟\nلیورپول ممکن است جلوی انتقال «لروی سانه» به بایرن مونیخ را بگیرد. به گزارش خبرگزاری فارس، سانه از مدت ها قبل گزینه شماره یک باشگاه بایرن مونیخ برای نقل وانتقالات تابستانی بوده است. در روزهای اخیر گزارش شده که سران تیم مونیخی با منچسترسیتی در مورد او، وارد فاز رایزنی شده اند. بایرن حتی...\nتکلیف ۱۱۰۰ دستگاه خودروی فاقد ثبت سفارش چیست\nبرنامه ورود نفتکشهای ایرانی به ونزوئلا\nامتحانات مجازی دانشگاه علامه طباطبایی ازتاریخ 7 تیرماه برگزار می شود\nغرق شدن دو نفر


فیش‌های پیام به کنگره‌ی عظیم حج فیش‌های زر زور تزویر newspart/index2\nامروز چهارشنبه، ۱۳ مرداد ۱۴۰۰\nزر زور تزویر / زر و زور و تزویر\nزر زور تزویر\nجمهوری اسلامی با پیمودن مسیری دشوار که یکسره پوشیده از مانعها و دامهایی بود که سردمداران نظام سلطه‌ی جهانی و زر و زورمداران بین‌المللی بر سر راه او نهاده بودند و با پیروز شدن در نبرد نظامی هشت ساله و نبردهای سیاسی و امنیّتی و اقتصادی و تبلیغی بیست ساله، توانسته است قدرت خود را در اداره‌ی کشور، و بسیج توده‌های میلیونی، و پیش‌بینی و مقابله با حوادث بزرگ، و حضور موفّق در چالش‌های بین‌المللی به اثبات برساند و توانایی و ابتکار خود را در سازندگی و پیشرفت و ترمیم ویرانیها آنهم با وجود صف آرائیهای ظالمانه‌ی جهانی در برابر خود و نداشتن هیچگونه کمک سیاسی و اقتصادی از بیرون، در معرض دید همگان بگذارد. و علاوه بر اینها نهضت بیداری مسلمانان و اقدامهای بزرگ ملل اسلامی را که نشانه‌ی زنده شدن هویت اسلامی در آنان است تقویت و تسریع کند. امروز به برکت پیروزی اسلام در ایران، در همه جای جهان اسلام موج بیداری اسلامی رو به افزایش و اقتدار است.\nاینک این اسلام است که سرافرازتر از همیشه در صحنه‌ی حیات بشر، حضور و قدرت خود را بر همگان آشکار می‌سازد و فروغ امید را در دل انسان رنج کشیده‌ی این عصر بر می‌افروزد. و این است بزرگترین سرمایه‌ی امت اسلامی.\nولی در راه بکار گرفتن این سرمایه‌ی بی زوال، خطرهای بزرگی کمین گرفته است، و بزرگترین این خطرها یکی خطر درونی است و دیگری خطری از بیرون.\nخطر درونی که دشمن قدیمی امت اسلامی است همان کج فهمی و جمود و تحجّر، یا خودباختگی و التقاط، یا نومیدی و ضعف نفس، یا تردید و وسوسه‌ی فکری، و یا مجموعه‌یی از اینها و امثال آن است. ملت رشید و پیشرو ایران برهبری امام خمینی عظیم راحل، دشمن درونی را شکست داد و بر آن فائق آمد تا توانست در جبهه‌های سیاسی و نظامی پیروز شود و نظام جمهوری اسلامی را در کشور خود مستقر و در مدت بیست سال در راه آن مجاهدت کند.\nولی تا دشمن بیرونی در مقابله با اسلام و جمهوری اسلامی فعال است، خطر سر برآوردن آن دشمن درونی نیز همواره هست و مسؤولان نظام اسلامی در ایران، این را خطری بالقوّه بزرگ و جدّی میشمارند. آنچه ما آنرا تهاجم فرهنگی دشمن می‌نامیم و پیوسته مردم هوشیار خود و بیش از همه جوانان را به مجاهدت در برابر آن فرامیخوانیم، همانا کوشش همه جانبه‌ی دشمنان ما با استفاده از همه‌ی ابزارهای تبلیغی و خبری و سیاسی و امنیتی برای برانگیختن همین دشمن درونی است.\nحقیقت آن است که امپراتوری بین‌المللی زر و زور، به سردمداری امریکا، با همه‌ی توان خود در برابر تأثیر جمهوری اسلامی بر جهان اسلام، به جدّ و جهد مشغول است.\nرژیم امریکا و شبکه بین‌الملل صهیونیزم با مأیوس شدن از مقابله‌ی نظامی و اقتصادی با ایران اسلامی، اینک بر تلاش تبلیغی و سیاسی خود افزوده‌اند. هدف از این تلاش، تأثیرگذاری بر فکر و روحیه‌ی مسلمانان علاقه‌مند به جمهوری اسلامی در سراسر جهان و نیز بر ذهن و فکر مردم مؤمن ایران است.1377/12/28


همزمان با افزایش موارد جدید ابتلا به آبله میمون در بیش از ۲۰ کشور جهان، سیلوی برایان، یک مقام ارشد سازمان صحی جهان می‌گوید که اگر تدابیری درست اتخاذ نشود، احتمالا این بیماری گسترش خواهد یافت. با این حال، او با امیدواری گفت که فرصت توقف شیوع آن از دست نرفته است.\nبه نقل از خبرگزاری فرانس پرس، خانم برایان روزجمعه در مجلسی معلوماتی در باره آبله میمون در مقر سازمان صحی جهان گفت: «هنوز روشن نیست که آیا ما نشانه‌های یک شیوع بزرگتر را می بینیم یا این که بیماری شیوع یافته ولی تمام مورد آن هنوز کشف نشده است.»\nمرکز پیشگیری و کنترول بیماری‌های اتحادیه اروپا ۲۱۹ مورد ابتلا به این ویروس را گزارش داده است. بریتانیا نیز گفته است که از ۷ می ۲۰۰ مورد را کشف و گزارش داده است.\nبرایان در نشست نمایندگان عضو این سازمان در ژنو گفت که به احتمال زیاد موارد بیشتر ابتلا به این بیماری در روزهای آینده گزارش داده خواهد شد. با این حال، او از حکومت‌ها خواست که دچار واهمه و سراسیمگی نشوند.\nبرایان گفت: «این بیماری جز آن دسته امراضی نیست که مردم در مورد آن نگران باشند. این کووید یا دیگر بیماری مشابه نیست که خیلی سریع سرایت کند.»\nاو با اشاره به چند داروی ضد آبله که از سوی سازمان دارویی اتحادیه اروپا تایید شده است، گفت که مداوای این بیماری ممکن است. همچنان، واکسین های موجود ضد آبله در بازار، ۸۵ درصد در پیشگیری از آبله میمون موثر است.\nبرایان نسبت به جلوگیری سریع گسترش آبله میمون ابزار امیدواری کرد. به گفته او، «ما فعلا فرصت توقف شیوع این ویروس را داریم. اگر تدابیر لازم را روی دست بگیریم، احتمالا به آسانی جلو آن را خواهیم گرفت.»\n۹ عضو شورای امنیت سازمان ملل: طالبان تمامی سیاست‌های محدودکننده حقوق اساسی زنان را لغو کند\nاتحادیه اروپا خواستار برگزاری نشست فوری شورای حقوق بشر درباره زنان افغانستان شد\nهند از فرستادن یک تیم فنی به سفارت این کشور در کابل خبر داد\nسرپرست یوناما از وضعیت وخیم سیاسی و اقتصادی افغانستان در شورای امنیت انتقاد کرد\nگزارشگر سازمان ملل: با مدافعان حقوق پناهجویان در یونان مانند مجرمان برخورد می‌شود\nیک زن پناهجوی افغان به خاطر آتش زدن خیمه‌اش در یونان با خطر ۱۰ سال زندان رو به رو است\nوزیر خارجه روسیه برای بحث روی مسائل هسته‌ای و افزایش همکاری‌ها به ایران رفت\nعمران خان: از مقامات خیبر پختونخوا خواستم که به زلزله‌زدگان افغانستان کمک کنند\nآمادگی طالبان برای جنگ در بلخاب؛ شورای علمای شیعه می‌خواهد میان دو طرف میانجی‌گری کند\nدختر تراجنسیتی ایلان ماسک برای قطع رابطه با پدر، می‌خواهد نام خود را تغییر دهد


تحلیل دیدار پرسپولیس و نفت مسجد سلیمان\nبرنامه "یک نفس تازه"یکشنبه 5 اسفند، بخشی از مصاحبه با نوبری، بازیکن سابق پرسپولیس، درباره بازی پرسپولیس و نفت مسجد سلیمان را ارائه کرد.\nبه گزارش رادیو ورزش؛ نوبری، بازیکن سابق پرسپولیس، در تحلیل دیدار این تیم برابر نفت مسجد سلیمان و نتیجه این بازی گفت: متأسفانه دو نیمه خیلی شبیه به هم را دیدیم. با این زمینی که مشاهده کردیم مربیان نمی توانند برنامه های تاکتیکی خود را پیاده کنند؛ به خصوص پرسپولیس که به فوتبال هجومی و فوتبالی که از دفاع بازسازی را انجام می دهد، عادت کرده است. پرسپولیس سعی داشت که با پاس های کوتاه، عمقی و حرکت از جناحین بین دفاع های تیم نفت مسجد سلیمان روزنه ای باز کند؛ اما متأسفانه دیدیم این کار محقق نشد.\nوی، ادامه داد: فشردگی دفاع مسجد سلیمان مزید بر علت شد. مسجد سلیمان چیزی را برای از دست دادن ندارد و دفاع را مدنظر قرار دادند. در ضدحمله موقعیتی هم بدست آوردند؛ اما نتوانستند استفاده کنند. 5 بازیکنی که پرسپولیس در این بازی نداشت، باعث ضرر تیم شد و پرسپولیس با این مساوی در رده دوم جدول قرار می گیرد.\nنوبری، در مقایسه شرایط پارسال و امسال تیم پرسپولیس بیان کرد: پارسال بازی خارج خونه ای که پرسپولیس انجام می داد، فقط یک باخت و دو مساوی داشت؛ بقیه بازیها را برد و قهرمان لیگ شد. امسال وقتی نقل و انتقالات باز شد، پرسپولیس می توانست از بازیکنان بهتری استفاده کند و با توجه به اینکه خودم یک فوروارد هستم، فوتبال هجومی را بیشتر دوست داشتم.\nکلمات کلیدی: #پرسپولیس-نفت مسجد سلیمان #تحلیل #فوتبال


راهگشایان نور\nدی ماه ١٣٦٥، روز دوم عملیات كربلای پنج، ضلع شمالی پنج ضلعي\nروزهای اول عملیات كربلای پنج همه‌ی حجم وسیع تداركات در این محور از راه آب و با مشكلات بسیار انجام مي‌شد. این وضعیت هرگز نمي‌توانست پایدار بماند. عمق كمِ آب‌گرفتگی، امكان استفاده از قایق‌های بزرگ‌تر را محدود مي‌كرد و اگر كار به همین صورت باقی مي‌ماند، در حقیقت قصد دشمن نیز از ایجاد این آب‌گرفتگی به انجام مي‌رسید. جاده‌ای كه از آن سخن رفت در اینچنین موقعیتی احداث شد، و اگرنه، چه بسا كه ما ناچار مي‌شدیم این محور عملیاتی را رها كنیم.\nمثل همیشه چهره‌ی خستگي‌ناپذیر شهید «ذوالنور» نیز در میان جمع بود. بعضی از اسم‌ها با مسمای خویش تناسبی تام دارند و این از آن موارد است. حجت‌الاسلام ذوالنور به‌راستی ذوالنور بود و هیچ از این اسم كم نداشت.\nجهان در آستانه‌ی تحولی عظیم است و این تحول به دست كسانی ایجاد مي‌شود كه در هیچ یك از محاسبات و موازنه‌های سیاسی دنیا قدری و قدرتی نداشته‌اند. اما عزت و قدرت از آن خداست و به هر كه شایستگی دارد عطا مي‌كند، و بالعكس، این تنها عاملی است كه در محاسبه‌های رایج سیاست دخالت داده نمي‌شود.\nروز سوم عملیات\nامروز، روز سوم عملیات است و در محلی كه دیروز خاكریز قرار داشت هم‌اكنون جاده‌ی پرفراز و نشیبی دیده مي‌شود كه كامیون‌های تداركاتی بر روی آن در حال حركتند. اسكله خالی از قایق‌هاست، اما بچه‌های جهاد دست از كار نمي‌كشند و در صدد زدن جاده‌ای كوتاه‌تر میان خط مقدم و عقبه هستند.\nروز سوم عملیات، دیگر اسكله‌ها خالی است و همه‌ی تداركات از طریق جاده‌ها انجام مي‌گیرد، اما باز هم كار به اتمام نمي‌رسد. با توجه به وسعت منطقه‌ی عملیاتی، كوتاه‌تر شدن مسیرها از ضروریاتی است كه نباید مورد غفلت واقع شود. جهاد نجف‌آباد دست‌اندركار احداث جاده‌ای دیگر است تا بتواند فاصله‌ی بین خط مقدم و عقبه را تا آنجا كه ممكن است كوتاه‌تر كند. كار جاده از دیروز در زیر آتشی نسبتاً شدید آغاز شده و قرار است كه جهاد فارس نیز نیمی از كار را بر عهده بگیرد.\nاساس كار جنگ بر اراده و اختیار و انگیزه‌های باطنی مردم بنا شده است و این نیز یكی دیگر از عوامل بي‌سابقه‌ای است كه معادله‌های سیاسی رایج را درهم مي‌ریزد. اولیای شیطان این بار با پدیده‌ی ناشناخته‌ای روبه‌رو شده‌اند كه دیگر با منطق حس قابل ادراك نیست. وقتی مردم، خود با اراده و اختیار خویش بر محور حق اجتماع كنند، قدرتی مي‌یابند كه از آن بالاتر وجود ندارد. دست خدا با جماعتی است كه بر محور حق اجتماع كرده‌اند.\nشب هنگام، ساعت ده و نیم، كار جاده نه تنها تعطیل نشده، بلكه وسعت بیش‌تری گرفته است. قسمت اعظم كارهای پشتیبانی شب‌ها انجام مي‌گیرد كه دشمن از دید كم‌تری برخوردار است.\nآنچه كه شب‌ها بر آن باید غلبه كرد تنها خواب نیست، اگرچه جذابیت و كشش خواب هم قدرتی نیست كه بتوان جز با اشتیاق مفرط و عشق بر آن غلبه كرد. شب‌ها قوای وهمیه‌ی وجود بشر فعال‌تر است و اینچنین، هر چه انسان از نیروی عقل و اشتیاق عشق كم‌تر بهره‌مند باشد، بیش‌تر و بیش‌تر خود را به دست ترس مي‌سپارد و ترس برادر مرگ است. شب‌ها غلبه كردن بر ترس از غلبه بر خواب دشوارتر است.\nآنها كه در این عرصه‌ی جهاد فی سبیل الله توفیق حضور یافته‌اند مي‌دانند كه شب های جبهه چه صفایی دارد. روح مؤ‌من ستاره‌ای است كه تاریكی شب نور آن را جلوه‌ی دیگری مي‌بخشد و اینچنین، هر چند شب‌ها آتش دشمن بسا شدیدتر مي‌گردد، اما هرگز نمي‌تواند بر جلوه‌ی نور ایمان غلبه كند.\nآتش بسیار شدید دشمن هرگز نتوانست وقفه‌ای در كار ایجاد كند. این جاده دو روز بعد از عملیات كربلای پنج آغاز شد و سی و پنج روز بعد به اتمام رسید. آنچه ما را از ترس دور مي‌كند سخن قرآن است، همان سخنی كه سربازان صدر اسلام در ركاب پیامبر اكرم (ص) بر زبان داشتند: «هل تربصون بنا ا‌لا احد‌ی الحسنیین؟» چه فتح و چه شهادت، هر دو برای ما پیروزی است.\nاكنون بار دیگر بانگ الرحیل برخاسته است و همان فریاد در آسمان بلند تاریخ طنین‌انداز گشته است. و این بار راهیان كربلا، این راحلان قافله‌ی عشق، بدان لبیك گفته‌اند.\nراه كاروان عشق از میان تاریخ مي‌گذرد و هر كس در هر زمان بدین صلا لبیك گوید، از ملازمان كاروان كربلاست.


۲۶ جولای در تاریخ: گراهام‌بل ایده تلفن را مطرح می‌کند – آتش؛ رسانه ایرانیان کانادا\nخانه/امروز در تاریخ/۲۶ جولای در تاریخ: گراهام‌بل ایده تلفن را مطرح می‌کند\n۲۶ جولای در تاریخ: گراهام‌بل ایده تلفن را مطرح می‌کند\n2016-07-26آخرین به روز رسانی: 2016-07-26\n۲۶ جولای ۱۷۵۸- جفری آمهرست بریتانیایی بعد از یک نبرد هفت هفته‌ای با بومیان شمال کانادا، منطقه Fortress of Louisbourg را تسخیر کرد.\n۲۶ جولای ۱۸۵۲- بورس تورنتو برای اولین بار تشکیل شد. پنج تاجر بزرگ تورنتویی در چنین روزی یک حق عضویت ۶ دلاری تعیین کردند و اعضا، سهام شرکت‌های خود را در آن فروختند. بورس تورنتو امروز یکی از بزرگ‌ترین بازارهای بورس آمریکای شمالی است.\n۲۶ جولای ۱۸۷۴ – الکساندر گراهام‌بل برای اولین بار ایده اختراع تلفن را در شهر برندفورت استان انتاریو با پدرش طرح کرد.\n۲۶ جولای ۱۹۳۶– بنای یادبود کشته‌شدگان کانادایی جنگ جهانی، در پاریس تاسیس شد.\n۲۶ جولای: روز خاله، دایی، عمه، عمو\nاگر با خاله و دایی و عمه و عمو صمیمی هستید و هر روز با هم صحبت می‌کنید که واقعا خوش‌به‌حالتان. اما اگر مدتی است از آنها خبر ندارید، تلفن را بردارید و تماسی با آنها بگیرید و حالشان را بپرسید. اگر هم می‌توانید به دیدنشان بروید که خیلی بهتر است. امیدواریم حال همه عمه‌ها و خاله‌ها و دایی‌ها وعموها خوب باشد.\nبریتیش کلمبیا؛ ۱۵ درصد مالیات مسکن بیشتر برای خارجی‌ها\nآقای شهردار همه مردم شهر را به عروسی خود دعوت کرده است


میخوایید بهترین تنظیمات ویندوز برای بازی رو یاد بگیرید؟\nبا این تنظیمات باز های شمابهتر اجرا میشن و شاید بازی هایی هم که اجرا نمیشدن هم اجرا بشن!\nامروز در مستر گیمرز، مرجع بازی ها با ا همراه باشین تا این تنظیمات رو با هم ببینیم.\nبهترین تنظیمات ویندوز برای بازی :\nدر اینجا ما چند روش آوردیم که به وسیله اون ها میتونید بهتر و بیشتر از بازی هاتون استفاده کنین ودرواقع ویندوزتون رو برای اجرای بازی ها بهینه بکنید.\nاز Game Mode ویندوز استفاده کنین\nاین حالت در ویندوز تعبیه شده تا تجربه بازی شما رو بهبود بده.\nبرای استفادهاز این حالت دکمه های ویندوز+I روازوری کیبورد بزنید و game mode رو تایپ کنید و game mode setting رو انتخاب کنید. در بالای پنجره باز شده دکمه game mode رو روی حالت on بزارید.\nاگر میتونید از SSD استفاده کنید\nهارد خودتون ور از HDD به SSDتغییر بدین این کار هم عملکرد کلی سیتمرو بهبود میده و هم تجربه گیمینگ بهتری در اهتیار شما قرار میده.\nبعضی مواقع آپدیت اتوماتیک ویندوز ۱۰ باعث میشه در بازی شما اختلال پیش بیاد. مخصوصا اگر بازی شما آنلاین باشه. برای اینکه از این ماجرا خلاص بشین یا آپدیت ویندوز رو کلا خاموش کنید یا از روش زیر ساعات اکتیو بودن مشخص کنید.\nبا اینکار ویندوز در ساعاتی که شما اکتیو هستین آپدیت نمیکنه و به وقت غیر ففعال شما موکول میکنه.\nبرای اینکار دکمه های ویندوز+I رو فشار بدین و به قسمت Update & Security برین و روی Change active hours کلیک کنید. بیشترین ساعتی که میتونین مشخص کنین ۱۸ ساعت هست که خب بالاخره ۶ ساعت هم باید بخوابید دیگه!\nیک بازه زمانی از وقتی که شروع به بازی میکنین تا زمانی که قطع میکنید بهش بدین.\nتنظیمات جلوه بصری رو تغییر بدین\nدر رابط کاربری ویندوز ۱۰ جلوه های بصری زیادی وجود داره که با خاموش کردن بعضی یا همه اونها میتونه اثیر در بهینه کردن بازی شما بکنه.\nبرای خاموش کردن جلوه های بصری دکمه های ویندوز+I رو بزنین و performance رو تایپ کنید و Adjust the appearance and performance of Windows رو انتخاب کنید. در پنجره باز شده Adjust for best performance رو انتخاب کنین.\nاز روش High-Performance نیرو استفاده کنید\nاین روش استفاده دستگاهتون از باتری و برق رو تعیین میکنه. برای جربه بهتر بازی باید اون رو روی High performance تنظیم کنید.\nدکمه های ویندوز+Iرو بزنین و power رو تایپ کنید و Power & sleep settings و بعد Additional power settings رو انتخاب کنید. حالا گزینه High performance رو انتخاب کنیداگر نیست ایجادش کنید.\nبرای اجرای بازی های جدید و اجرای بهتر و رفع ایرادات باید همواره کارت گرافیکتون آپدینت باشه.برای اینکا یا میتونین ب صورت دستی .اون ها رو آپدیت کنین یا از نرم افزار های مخصوص هر کمپانی(Radeon Software Adrenaline یا GeForce Experience\n) برای این کار استفاده کنین.\nبرای اینکه ببینین مدل کارت گرافیکتون چی هست روی Desktop کلیک راست کنین بعد Display settings رو و بعد Advanced display settings رو انتخاب کنین ودر نهایت Display adapter properties رو انتخاب کنین.\nDirectX 12 رو نصب کنین\nبرای اجرای بازی ها در ویندوز ۱۰ دایریکت ایکس ۱۲ یکی از ملزومات هست پس اون رو دانلود و نصب کنین.\nمتشکریم که همراه ما در مستر گیمرز ، رسانه بازی ها بودید.\nخوشحال میشیم نظرخودتون رو راجع به بهترین تنظیمات ویندوز برای بازی در پایین همین پست برامون ارسال کنید.