«گالیلئو گالیلئی» که بیشتر به «گالیله» مشهور است، از پایه‌گذاران مکتب تجربی علوم و از معماران اصلی انقلاب علمی قرن هفدهم میلادی است. گالیله، نام و نام‌خانوادگی خود را از جدّ سرشناسش به ارث برده است. نام خانوادگی این\n«گالیلئو گالیلئی» که بیشتر به «گالیله» مشهور است، از پایه‌گذاران مکتب تجربی علوم و از معماران اصلی انقلاب علمی قرن هفدهم میلادی است. گالیله، نام و نام‌خانوادگی خود را از جدّ سرشناسش به ارث برده است. نام خانوادگی این خانواده تا اواسط قرن پانزدهم میلادی «بونائیوتی» بود و از آن پس به افتخار «گالیلئوبونائیوتی» که قاضی و طبیبی سرشناس و برجسته بود، به گالیلئی تغییر یافت. گالیله تقریباً 100 سال پس از مرگ جدّ نامی خود به دنیا آمد. «میکل آنژ» هنرمند بزرگ فرانسوی، در همان ماهی که گالیله به دنیا آمده بود درگذشت. در اواخر سال 1564 میلادی، «ویلیام شکسپیر» متولد شد و «کریستف کلمب» 72 سال قبل از تولّد گالیله، آمریکا را کشف کرده بود.\nاز نیمه‌ی دوم قرن شانزدهم میلادی به بعد، جهان در حال تغییر و تحول بود، ولی با گذشت بیش از یک هزار سال، چندان تحولی در علم صورت نگرفته بود. تنها نظریه‌ی حاکم بر جهان علم، نظریات «ارسطو» بود. ارسطو فیلسوفی یونانی بود که حدود چهار قرن قبل از میلاد مسیح می‌زیست. او علاوه بر دیگر مناصبش، در جوانی معلم دوران کودکی «اسکندر کبیر» بود. آثار ارسطو شالوده‌ی فلسفه‌ی یونان و پس از آن فلسفه‌ی روم را تشکیل داد، ولی تأثیری که افکار او در اروپای قرن شانزدهم گذاشته بود، بیشتر تصادفی بود.\nپس از انقراض امپراتوری روم، بیشتر آثار ارسطور در اروپا از بین رفت، ولی این آثار در بیزانس- پایتخت امپراتوری روم شرقی- حفظ شد و در آن جا از زبان یونانی به سریانی و بعدها از سریانی به عربی ترجمه شد. ترجمه‌ی عربی این متون، با گسترش اسلام - که در قرن هشتم میلادی به اسپانیا رسیده بود- وارد اروپا شد و توجه دانشمندان اروپایی را به خود جلب کرد. این متون در قرن دوازده و سیزدهم میلادی به لاتین ترجمه شد. بی‌شک ترجمه‌ی لاتین آن، پس از آن همه دست به دست شدن‌ها، بسیار به هم ریخته بود؛ با این حال، توجه عده‌ی زیادی را به خود معطوف کرد و همین موضوع، باعث کشف متون اصلی یونانی در بیزانس شد. متوناصلی با تشویق «تومای آکوینی»- فیلسوف و متفکر مسیحی اهل ایتالیا- مستقیماً از زبان یونانی به لاتین- زبان رسمی علوم آن دوران در اروپا- ترجمه شد.\nارسطو روش خاصی برای تدریس داشت. او شاگردانش را در حال قدم زدن تعلیم می‌داد. به همین جهت، پیروان او را «مشائی» (کسی که قدم می‌زند) یا «اهل قدم» نامیده‌اند. استفاده از این نام در زمان گالیله نیز مرسوم بود. متأسفانه برخلاف سادگی و آزادی اصولی‌ای که با این نام در ذهن تداعی می‌شود، فلسفه‌ی ارسطو هم غلط و هم انعطاف‌ناپذیر بود.\nمهم‌ترین اشتباه فلسفه‌ی ارسطویی، اجتناب از تجربه‌گرایی بود. پیروان این فلسفه، تنها راه دستیابی به حقایق جهانی هستی را تفکر، فلسفه، بحث و برهان می‌دانستند و معتقد بودند که برای اثبات درستی نظریه‌ها، نیازی به آزمایش و تجربه نیست. مثلاً بر طبق نظر مشائیان اجسام سنگین سریع‌تر از اجسام سبک سقوط می‌کنند. یعنی اگر گلوله‌ای به وزن 100 کیلوگرم و گلوله‌ای به وزن یک کیلوگرم را همزمان با هم از نقطه‌ای مرتفع رها کنیم، در زمانی که گلوله‌ی سبک یک متر را طی می‌کند، گلوله‌ی سنگین 100 متر را پیموده است! در حالی که اگر چنین آزمایشی عملاً انجام شود، هر دو گلوله تقریباً در یک زمان به زمین می‌رسند. این واقعیت مسلم که می‌توان هر فرضیه‌ای را آزمایش کرد و به درستی یا نادرستی آن پی‌برد، برای مشائیان تصوری دور از ذهن بود.\nارسطو معتقد بود زمین در مرکز عالم قرار دارد و خورشید، ماه، سیارات و ستارگان به دور آن می‌چرخند. بی‌شک این نظریه در قرن چهارم پیش از میلاد درست به نظر می‌رسید، ولی امتناع مشائیان از آزمایش و تجربه‌ی نظراتشان و عدم بهره‌گیری از تجربیات دیگران، باعث شده بود که پس از گذشت دو هزار سال، این نظریه به اصلی ثابت و انکار‌ناپذیر تبدیل شود. نظرات ارسطو در قرن دوم میلادی به وسیله‌ی «کلادیوس بطلیموس» تأیید شده بود. او نیز مانند ارسطو، زمین را مرکز عالم می‌دانست و اعتقاد داشت که تمام اجرام آسمانی به دور زمین می‌چرخند.\nپس از آن که راهبان و کشیشان، زیر نظر تومای اکوینی متون یونانی ارسطو را به لاتین ترجمه کردند، کلیسای کاتولیک، نظرات ارسطو را بر طبق عقاید خود تعبیر کرد. تومای اکوینی معتقد بود که نظریه‌ی ارسطو- که هیچ ارتباطی به مذهب نداشت - بیان کننده‌ی عظمت الهی و نظم موجود در جهان آفرینش است. بنابراین، کلیسا تمامی نظریات کیهان شناسی ارسطو را پذیرفت و از آن پس، زیر سؤال بردن این عقاید نادرست، زیر سؤال بردن عظمت الهی بود و کفر محسوب می‌شد.\nاز اوایل قرن شانزدهم میلادی، نظریات ارسطو در دانشگاه‌های تحت سلطه و نفوذ کلیسا تدریس می‌شد. نقش استادان فلسفه‌ی طبیعی- که بعدها علوم تجربی نام گرفت- این نبود که دست به تجربه و آزمایش جهان اطراف خود بزنند بلکه وظیفه‌ی آن‌ها حفظ سنت ارسطویی و تدریس نظریات او به صورت نظری بود؛ درست به همان روشی که خود در دوران دانشجویی آموخته بودند. در همین زمان، متفکرانی چون «نیکولاس کوپرنیک» و «تیکوبراهه» که در اروپای شمالی و در واقع نقطه‌ای امن و دور از رُم زندگی می‌کردند، شروع به زیر سؤال بردن نظریات ارسطو کردند. این در حالی بود که در رُم به شدت سخت‌گیری می‌شد و هیچ کس حق نداشت نظریه‌ی جدیدی مطرح کند. در چنین اوضاع و احوالی بود که گالیله به دنیا آمد.\nپدر گالیله، «وینچنزو گالیلئی» موسیقی‌دان و آهنگساز نسبتاً شناخته شده‌ای بود. وی آثاری هم درباره‌ی موسیقی به چاپ رسانده است. وینچنزو در یکی از کتاب‌هایش به نام «گفت‌وگو درباره‌ی موسیقی باستانی و جدید» که در زمان ورود گالیله به دانشگاه به چاپ رسید، چنین نوشته است: «تصور می‌کنم آن‌ها که در اثبات هر ادعایی، بدون ارائه‌ی هیچ دلیلی فقط تکیه بر قدرت دارند، راه را به خطا می‌روند. »\nمسلماً وینچنزو مخالف نظریات ارسطو و جو حاکم بود. عقاید او، حتی در دنیای موسیقی مسئله‌ساز بود، با وجود این، او در حرفه‌اش نسبت به دیگران از امنیت بیشتری برخوردار بود. گالیله نیز آموخته بود که همه چیز را با دلیل بپذیرد و فرضیه‌ها را پس از آزمایش و تجربه قبول کند، ولی همین طرز تفکر، هنگامی که به بحث و بررسی در مورد محل قرار گرفتن زمین در جهان پرداخت، او را دچار مشکلاتی فراوان کرد.\nگالیله در 15 فوریه 1564 م. در «پیزا»، چشم به جهان گشود پیزا- مرکز رنسانس- در شمال غربی ایتالیا در ایالت توسکان واقع شده بود. پیزا شهری پررونق و ثروتمند بود که توسط «کوزیمودو مدیچی»، امیر فلورانس، اداره می‌شد. در 1570م. کوزیمو به خاطر موفقیت‌هایی که در جنگ با مغربی‌ها به دست آورده بود، به عنوان امیر توسکان انتخاب شد و تاج‌گذاری کرد.\nمادر گالیله «جولیا آماناتی» در 1562م. با وینچنزو ازدواج کرد و صاحب هفت فرزند شد. گالیله بزرگترین فرزند خانواده بود. از میان خواهرها و برادرهای او، فقط سه تن شناخته شده‌اند که عبارت‌اند از: «ویرجینیا» خواهر گالیله که در 1573م. متولد شد، برادرش «میکلانجلو» متولد 1575م. و خواهر دیگرش «لیویا» که در 1587م. به دنیا آمد. احتمالاً دو خواهر دو خواهر و یک برادر دیگر گالیله در کودکی فوت کرده‌اند.\nوینچنزو در 1520 م. در فلورانس به دنیا آمده بود. او عضو خانواده‌ای محترم و سرشناس بود که در گذشته ثروت و نفوذ بسیاری داشت، ولی در آن زمان دچار فقر و تنگدستی شده بود. در 1572 م. وینچنزو دوباره به فلورانس بازگشت. او همسر و فرزندان کوچک‌ترش را با خود به فلورانس برد، ولی گالیله مدتی نزد یکی از خویشاوندان مادریش ماند. احتمالاً او در پیزا مانده بود تا پارچه‌فروشی را که حرفه‌ی خانوادگیش بود، بیاموزد. سرانجام گالیله نیز در 1574م. هنگامی که ده ساله بود. به خانواده‌اش پیوست.\nوضع مالی خانواده در فلورانس بهتر شد. وینچنزو با وجود این که هرگز ثروتمند نشد، نوازنده‌ی دربار بود و با امیران و اشراف نشست و برخاست داشت. فلورانس پایتخت امیرنشین توسکان و مرکز رُنسانس بود. شکوفایی مکتب نقاشی و مجسمه‌سازی بین قرون چهاردهم تا شانزدهم میلادی، این شهر را به شهرت جهانی رسانده بود.\nگالیله تا یازده سالگی در خانه‌ی پدری تعلیم دید. وینچنزو خودش او را آموزش می‌داد و گاهی هم از معلمان خصوصی استفاده می‌کرد. گالیله نواختن عود و چنگ را تا سر حد استادی آموخت و در فن موسیقی از پدر پیشی گرفت. در تمام دوران زندگی، نواختن عود برای او توأم با لذت و آرامش بود. در 1575م. تحصیلات ابتدایی خود را در صومعه‌ی «والومبروسا» واقع در سی کیلومتری شرق فلورانس آغاز کرد.\nروش زندگی در صومعه، به حدی در نظر گالیله خوشایند آمد که در پانزده سالگی جامه‌ی طلبگی بر تن کرد، ولی پدرش که از این وضع ناراضی بود، او را به بهانه‌ی درمان عفونت چشم از صومعه خارج کرد. چشم درد گالیله واقعی بود. او را برای معالجه، نزد پزشک بردند، امّا قصد اصلی وینچنزو این بود که پسرش دیگر به آن صومعه بازنگردد. گرچه تعلیمات گالیله در فلورانس هم چنان زیر نظر راهبان ادامه یافت، ولی دیگر نزد خانواده بود و پدرش می‌توانست او را از گزند تلقینات راهبان دور نگه دارد.\nوینچنزو مایل بود پسر بزرگش شغلی پر درآمد و آبرومند داشته باشد. او می‌خواست گالیله نیز مانند جدّ مشهور و ثروتمندش، پزشک شود. به همین جهت در 1581م. گالیله به دستور پدرش، به عنوان دانشجوی پزشکی در دانشگاه پیزا نام‌نویسی کرد. برای کاستن از هزینه‌ها و مخارج زندگی، وی با همان خویشاوندی که چند سال در دوران کودکی از او نگهداری کرده بود، زندگی می‌کرد. گالیله در دانشگاه به عنوان دانشجوی خودسر و خرده‌گیر معروف شد که با اساتید دانشگاه بحث و مناظره می‌کرد و نظرات ارسطو را - که در آن زمان پدر علوم می‌نامیده می‌شد- زیر سؤال می‌برد.\nبعدها گالیله در مورد اولین رویارویی خود با عقاید ارسطو، مطالبی نوشت. نظریه‌ی ارسطو و مشائیان درمورد سقوط اجسام از نظر وی باطل بود، زیرا او بارها به چشم خود دیده بود که هنگام طوفان، دانه‌های ریز و درشت تگرگ با هم و با یک سرعت سقوط می‌کنند. این امر را زمانی می‌توان با نظریه‌ی مشائیان توجیه کرد که دانه‌های درشت تگرگ از ابرهایی که فاصله‌ی بیشتری با زمین دارند، سقوط کنند- دقیقاً در ارتفاعی که بتوانند با تکرگ‌های سبک‌تر همزمان به زمین برسند- ولی گالیله‌ی جوان می‌توانست که همه‌ی دانه‌های تگرگ، از یک لایه ابر سرچشمه می‌گیرند و با سرعتی یکسان سقوط می‌کنند.\nدر 1583م. هنگامی که گالیله سال دوم پزشکی را می‌گذراند، با «اوستیلیوریچی» استاد ریاضی دربارِ امیر بزرگ توسکان آشنا شد. ریچی، هر سال از کریسمس تا تعطیلات عید پاک، در دانشگاه پیزا تدریس می‌کرد. گالیله روزی بر حسب تصادف، سخنرانی او را که برای دانشجویان ایراد می‌کرد، شنید. او ایستاد و به سخنان ریچی گوش داد و سراپا مجذوب آن شد. این اولین تماس واقعی گالیله با ریاضیات بود. پس از آن، او در برابر کلاس ریاضیات ریچی می‌ایستاد و مطالب او را با علاقه گوش می‌کرد. گالیله جزوه‌های پزشکی را کنار گذاشت و شروع به مطالعه‌ی مثلثات اقلیدس کرد.\nگالیله‌ی جوان پیشرفت زیادی در ریاضیات کرد و ریچی نیز مشوق او بود. مدتی بعد، گالیله از پدرش خواست تا اجازه دهد پزشکی را رها کند و به تحصیل ریاضیات بپردازد. وینچنزو که می‌دانست برای یک ریاضی‌دان فرصت‌های شغلی محدود است، با این کار مخالفت کرد، ولی گالیله به هر طریقی بود مطالعه‌ی ریاضیات را ادامه داد. سرانجام در 1585 م. دانشگاه را بدون دریافت مدرک ترک کرد و به فلورانس بازگشت. او در فلورانس با تدریس خصوصی ریاضیات و فلسفه‌ی طبیعی امرار معاش می‌کرد.\nاحتمالاً در پیزا بود که گالیله تساوی زمان نوسان‌های آونگ را کشف کرد. در این باره چنین می‌گویند که روزی گالیله همراه پدرش برای انجام فرایض دینی به کلسیا رفته بود. در طول موعظه‌ی خسته کننده‌ی کشیش، گالیله مشغول تماشای چلچراغ کلیسا بود. چلچراغ کلیسا در حال تاب خوردن بود و گالیله متوجه شد که حرکت آن، درست مانند حرکت آونگ است. این حرکت به تدریج کندتر و کندتر می‌شد تا این که کاملاً متوقف شد. او متوجه شد که مدت زمان اولین نوسان - که بزرگ‌ترین نوسان است- با مدت زمان نوسان‌های بعدی برابر است. او برای اندازه‌گیری این زمان، از ضربان نبض خود استفاده کرد. سپس بلافاصله به خانه بازگشت و با آونگ‌هایی با طول‌ها و وزن‌های مختلف، فرضیه‌ی خود را آزمایش کرد و سرانجام موفق به ساختن نوعی نبض سنج شد. این دستگاه مکانیکی «پالسی لوجیا» (یعنی نبض شناسی) نامیده شد که پزشکان از آن برای اندازه‌گیری فرکانس ضربان قلب بیماران استفاده می‌کردند.\nباید گفت که بیشتر این داستان غیر واقعی است. در واقع، آزمایش‌های دقیق‌تر در این باره در 1602 م. انجام گرفت و نبض شمار پزشکی (پالسی لوجیا)، توسط یکی از دوستان گالیله ابداع شد، ولی مسلماً این گالیله بود که «قانون آونگ» را کشف کرد. بعدها گالیله داستان تماشای چلچراغ را برای «ویویانی» - کسی که گالیله پس از نابینایی مطالبش را به او دیکته می‌کرد. - نقل کرده است. اولین زندگینامه گالیله توسط ویویانی نوشته شده که در برخی موارد در مورد گالیله اغراق کرده است.\nگالیله به تدریج به عنوان استاد فلسفه‌ی طبیعی معروف شد و شروع به انجام آزمایش و نوشتن عقایدش درباره‌ی ماهیت جهان کرد و بعدها آن‌ها را به چاپ رساند. گالیله همراه با این فعالیت‌ها برای امرار معاش به دنبال شغل و حرفه‌ای مناسب می‌گشت. سرانجام در 1589 م. با کمک و توصیه‌ی «مارکیز گیدو بالدو دل مونته» که از اشراف و ریاضی‌دانان آن زمان بود و علاقه‌ی فراوانی به علم داشت، به سِمَت استادی ریاضیات در دانشگاه پیزا منصوب شد؛ همان دانشگاهی که چهار سال پیش بدون دریافت مدرک آن را ترک کرده بود.\nدر آن زمان، ریاضیات رشته‌ی تحصیلی مهمی به شمار نمی‌رفت وحقوقی که یک استاد ریاضیات می‌گرفت در مقایسه با حقوق استادان دیگر، بسیار ناچیز بود؛ به طوری که حقوق یک استاد ریاضی سالانه شصت کرون و حقوق یک استاد پزشکی سالانه دو هزار کرون بود، ولی این خود شروع خوبی برای گالیله محسوب می‌شد. به علاوه، او از راه تدریس خصوصیی نیز درآمدی کسب می‌کرد. او پسران مرد ثروتمند و با نفوذی را در خانه‌ی خود تعلیم می‌داد. هنگامی که آن‌ها دروس خود را با موفقیت نزد او به پایان رساندند، نام گالیله به عنوان یک معلم و متفکر جوان، مورد توجه قرار گرفت.\nگرچه دانشجویان گالیله توجه و علاقه‌ی زیادی به او داشتند، ولی نظرات و عقاید او برای استادان دانشگاه پیزا خوشایند نبود. او فلسفه‌ی ارسطویی را که پایه علوم آن زمان محسوب می‌شد تدریس می‌کرد، ولی روش تفکر ارسطویی برایش سؤال برانگیز بود و او دچار شک و تردید کرده بود. در همین زمان، گالیله رساله‌ی «در باب حرکت» را نوشت. این اولین اثر گالیله در زمینه‌ی علم مکانیک بود ولی پس از اتمام کتاب تصمیم گرفت آن را منتشر نکند. در واقع، این تصمیمی عاقلانه بود، چرا که در این کتاب - برخلاف کتاب کامل و بی نقصی که چند سال بعد به همین نام منتشر کرد- اندیشه‌های او با برخی از مفاهیم سنتی ارسطو مخلوط شده بود.\nدر همین روزها بود که گالیله آزمایش معروف خود را در مورد سقوط آزاد اجسام، از بالای برج کج پیزا انجام داد. او می‌خواست به دانشجویانش ثابت کند اجسامی که وزن‌های مختلف دارند، با سرعت مساوی سقوط می‌کنند. این حکایت نیز توسط ویویانی نقل شده است و در درستی و یا نادرستی آن، شک و تردید وجود دارد. این داستان نیز مثل داستان‌های زندگینامه‌ی گالیله که توسط ویویانی نوشته شده، بر اساس خاطراتی است که خود گالیله در هفتاد سالگی برای او نقل کرده است. ویویانی زمانی که فقط هفده سال داشت، کار خود را نزد گالیله آغاز کرده بود و مسلماً به او همانند یک قهرمان می‌نگریست.\nاستدلال قانع کننده‌ای که درباره‌ی نادرستی این داستان وجود دارد این است که گالیله در هیچ یک از نوشته‌های خود اشاره‌ای به این موضوع نکرده است. به علاوه تاریخ این داستان نیز درست به نظر نمی‌رسد، ولی مسلماً این داستان از جایی منشأ گرفته است. در این مورد، می‌توان به آزمایش‌های یک مهندس فلاندری به نام «سیمون استیون» اشاره کرد. او در 1586م. چند وزنه‌ی سربی را از ارتفاع ده متری رها کرد و سپس نتایج آزمایش‌های خود را به چاپ رساند.\nآن چه ما می‌دانیم این است که بین گالیله، سقوط اجسام و برج کج پیزا رابطه‌ای وجود دارد، ولی این موضوع به سه دهه‌ی بعد، یعنی سال 1612 م. مربوط می‌شود. در آن سال، یکی از استادان پیرو مکتب مشائی دانشگاه پیزا قصد داشت ثابت کند که نظر گالیله درباره‌ی حرکت، غلط است. به همین جهت، او اجسامی با وزن‌های مختلف را از برج کج پیزا به پایان انداخت و دریافت که آن‌ها دقیقاً در یک زمان به زمین می‌رسند.\nگالیله در دهه‌ی بیستم زندگی بود. فصاحت و شیوایی کلام و دقت و رُک گویی از صفات بارز وی بود. از گوش دادن به موسیقی، صرف غذاهای خوب و نوشیدنی‌های مرغوب و مصاحبت با دوستان متعدد خود لذت می‌برد. درباره‌ی عقاید ضد ارسطویی خود با دانشجویان و استادان، بحث و گفت‌وگو می‌کرد و خودپسندی وگزاف‌گویی استادان پیزا و ردای بلند و گشاد استادی را که پوشیدن آن مایه‌ی فخر و مباهات اساتید بود، تمسخر می‌کرد. تمام این‌ها همراه با تفکرات علمی آزاد او و اعتقاد به آزادی بیان و اندیشه، کم کم خشم دیگر اساتید را برانگیخت. پس از گذشت سه سال، مقامات دانشگاه پیزا به این نتیجه رسیدند که گالیله فرد مناسبی برای دانشگاه نیست، چرا که آن‌ها او را فردی ماجراجو و آشوبگر می‌پنداشتند. از طرفی خود گالیله نیز به خاطر اختلافات موجود، رغبتی به ادامه‌ی تدریس در دانشگاه پیزا نداشت. او به سِمَت بالاتری می‌اندیشید. به همین جهت از شغل استادی در پیزا کناره‌گیری کرد و با کمک حامیان و دوستان خود برای به دست آوردن کرسی استادی ریاضیات در دانشگاه پادوا، به فعالیت پرداخت.\nپدر گالیله در 1591م. با کوله‌باری از بدهی در گذشت. گالیله سرپرست خانواده شده بود و برای پرداخت بدهی‌های پدر، مجبور شد شغلی با درآمد بیشتر پیدا کند. وینچنزو قبل از مرگ، جهیزیه‌ی سنگینی برای دخترش ویرجینیا تقبّل کرده بود و حال که او مرده بود، گالیله و برادرش میکلانجلو خود را مسئول تهیه‌ی آن می‌دانستند. متأسفانه میکلانجلو- که بعدها آهنگ‌ساز شد- نه تنها سهم خود از این تعهد را نپرداخت، بلکه خود نیز با کمک مالی گالیله امرار معاش می‌کرد.\nپادوا بخشی از جمهوری ونیز و ایالتی قدرتمند و غنی بود. روشن فکرترین حکام ایتالیا، در این ناحیه فرمانروایی می‌کردند و عقایدی که در رُم ناپسند تلقی می‌شد و هیچ کس حق صحبت کردن درباره‌ی آن‌ها را نداشت، به راحتی در پادوا مطرح می‌شد. گالیله برای به دست آوردن کُرسی استادی ریاضیات در دانشگاه پادوا، به ونیز که در سی کیلومتری پادوا بود، سفر کرد. در تمام مدتی که گالیله در ونیز بود، سفیر توسکان کمک‌های زیادی به او می‌کرد. گالیله به تدریج دوستان و حامیان زیادی همچون «جیان وینچنزی یرپینلی» - روشن فکری ثروتمند که صاحب کتابخانه‌ای بزرگ بود - و ژنرال «فرانسیکسو دِل مونته»- برادر کوچک‌تر گیدوبالدو - یافت.\nسرانجام با کمک این دوستان، گالیله برای یک دوره‌ی چهار ساله با حقوق سالانه 180 کرون به سِمت استادی دانشگاه پادوا، منصوب شد. این حکم می‌توانست پس از انقضای دوره‌ی قرارداد تا مدت دو سال دیگر توسط مقامات جمهوری ونیز تمدید شود. گالیله در اکتبر 1592م. در حالی که بیست و هشت ساله بود، کار جدیدش را آغاز کرد. او هجده سال به عنوان استاد ریاضیات، در دانشگاه پادوا تدریس کرد و این سال‌ها، جزو بهترین سال‌های زندگی او بود.\nگالیله تصمیم گرفت تا هنگام یافتن خانه‌ای مناسب برای خود، نزد دوست جدیدش پینلی اقامت کند. در این مدت او می‌توانست از کتابخانه‌ی بزرگ پینلی استفاده کند. به علاوه، در این خانه با افرادی چون «پائولوسارپی» و «روبرتو بلارمینو» که بعدها تأثیر بسیاری بر زندگی او گذاشتند، آشنا شد.\nآن چه گالیله را در ونیز مشهور کرد، رساله‌ای بود که در مورد استحکامات نظامی نوشت. در واقع، ایالت ونیز قسمت اعظم موفقیت خود را مدیون قدرت نظامی بود تا تجارت. به همین جهت فعالیت‌های علمی و فنی گالیله در زمینه‌ی استحکامات نظامی برای این ایالت اهمیت بسیار زیادی داشت. همین امر باعث شد که کارگاه‌های بزرگ کشتی‌سازی ونیز امکانات فنی گسترده‌ای برای انجام آزمایش‌های مختلف در اختیار او قرار دهند. رساله‌ی دیگری که گالیله در این زمان نوشت، رساله‌ی «در باب حرکت» بود. این رساله، خلاصه‌ای از سخنرانی‌های او درباره‌ی مکانیک کاربردی در دانشگاه پادوا بود.\nگالیله در تمام مدتی که در پادوا زندگی می‌کرد، با مشکلات مالی مواجه بود. او سعی می‌کرد با اختراعاتش در‌آمدی کسب کند تا شاید بتواند از عهده‌ی تعهداتش در قبال خانواده برآید. یکی از اختراعات او در 1593 م. نوعی دماسنج ابتدایی بود. این دماسنج، از یک لوله‌ی شیشه‌ای تشکیل شده بود که یک انتهای آن به شکل حباب و انتهای دیگرش باز بود. لوله‌ی شیشه‌ای برای خارج کردن هوا حرارت داده می‌شد و سپس به صورت عمودی در ظرفی از آب قرار می‌گرفت به گونه‌ای که انتهای باز لوله درون آب بود. به محض این که هوای داخل لوله سرد و منقبض می‌شد، آب از لوله بالا می‌رفت و سپس با گرم شدن محیط هوای داخل لوله به تدریج منبسط می‌شد و از لوله پایین می‌آمد؛ درست برعکس دماسنج‌های امروزی. این اختراع کاملاً مبتکرانه بود، ولی عملاً امکان استفاده از آن وجود نداشت، چون سطح آب در لوله فقط تحت تأثیر دما نبود و فشار هوا هم بر روی آن اثر می‌گذاشت. به هر حال، گالیله موفق نشد درآمدی از طریق فروش آن کسب کند. اختراع بعدی گالیله نوعی سیستم آبیاری بود که هر چند از نظر تکنیکی موفق بود، ولی از نظر مالی، سودی برای او نداشت.\nدر 1596م. گالیله پَرگار مخصوصی به نام «پَرگار هندسی و نظامی» ابداع کرد که در واقع وسیله‌ای برای محاسبه بود. در دوره‌ای که هنوز ماشین حساب اختراع نشده بود، چنین وسیله‌ای بسیار کارآمد به شمار می‌آمد. از جمله موارد استفاده‌ی این پَرگار، محاسبه‌ی زاویه‌ی شلیک گلوله‌ی توپ بود که در توپخانه مورد استفاده قرار می‌گرفت. گالیله در 1597 م. پرگار خود را کامل‌تر کرد. به این ترتیب، نه تنها کاربردهای هندسی آن افزایش یافت بلکه به کمک خطوط روی آن، ریشه‌ی دوم و سوم اعداد نیز قابل محاسبه بود. به تدریج، استقبال از این پرگار چنان زیاد شد که گالیله صنعتگری را برای ساختن آن استخدام کرد. هر چند او پرگارها را نسبتاً ارزان می‌فروخت، ولی می‌توانست از طریق آموزش نحوه‌ی کار آن به خریداران، درآمد خوبی کسب کند. درآمدی که گالیله بابت فروش و تعلیم کاربرد پرگارش به دست آورد، بسیار به موقع بود، زیرا تعهدات مالی او در اواخر دهه‌ی 1590 و اوایل قرن هفدهم میلادی به طور چشمگیری افزایش یافت. گالیله به هنگام اقامت در پادوا با زن ونیزی جوانی به نام «مارینا گامبا» ازدواج کرد. آن دو صاحب سه فرزند شدند؛ دو دختر در سالهای 1600 و 1601 م. به نام‌های «ویرجینیا» و «لیویا» و یک پسر در 1606 م. به نام «وینچنزو». گالیله همیشه نسبت به مارینا مهربان، بود و فرزندانش را بسیار دوست داشت.\nدر 1601 م. لیویا خواهر کوچک‌تر گالیله، ازدواج کرد و گالیله و میکلانجلو جهیزیه‌ی سنگینی را تقبل کردند. میکلانجلو هرگز به تعهد خود عمل نکرد. او با پولی که از گالیله گرفت برای این که شانس خود را در موسیقی بیازماید به آلمان و لهستان سفر کرد. گالیله برای تهیه‌ی هزینه‌های روزافزون خود و خانواده‌اش علاوه بر کار در دانشگاه تدریس خصوصی هم می‌کرد. با این حال، گاهی مجبور می‌شد از دوستان ثروتمندش نیز پول قرض کند. در این میان، یکی از حامیان و دوستان گالیله به نام «فرانچسکو ساگردو» که مردی ثروتمند، مجرد و نُه سال جوان‌تر از گالیله بود، کمک‌های مالی زیادی به او کرد.\nبا وجود مشکلات مالی، گالیله هرگز خود را از گردش و تفریح و لذت بردن از هوای پاک و آزاد، محروم نمی‌کرد. او مرتب به ونیز می‌رفت، اغلب به تپه‌های اطراف پادوا سفر می‌کرد و گاهی چندین روز را در ویلای دوستانش به سر می‌برد، ولی یکی از این سفرها (احتمالاً در 1603 م. ) عواقب بسیار بدی در پی داشت. گالیله و دو تن از دوستانش پس از پیاده‌روی در یک روز گرم و بعد از صرف غذا در ویلایی نزدیک پادوا خوابیده بودند. اتاقی که آن‌ها در آن استراحت می‌کردند، یک مجرای خنک کننده داشت که به غاری سرد مربوط می‌شد. این مجرا، ابتدا بسته بود، ولی مدتی پس از آن که هر سه نفر به خواب رفتند، توسط یکی از خدمتکاران گشوده شد. در نتیجه آنها در معرض هوای سرد و مرطوبی که از غار می‌آمد قرار گرفتند و به شدت بیمار شدند. این بیماری چنان شدید بود که منجر به مرگ یکی از آن‌ها شد. البته مسلم است که چیزی بیش از هوای سرد و مرطوب، باعث بروز چنین بیماری خطرناکی شده است. احتمالاً همراه هوای سرد، گازهایی سمی از غار وارد اتاق شده و شاید هم نوعی عامل عفونی دلیل این بیماری بوده است. پس از آن، گالیله تا آخر عمر از دردهایی که هرگز از آن‌ها رهایی نیافت، رنج می‌برد. گاهی اوقات، بیماریش همراه با نوعی ورم مفاصل روماتیسمی چنان عود می‌کرد که او هفته‌ها در رختخواب بستری می‌شد.\nبیماری نتوانست تأثیری جدی بر فعالیت‌های علمی گالیله بگذارد و او هم چنان به کار خود ادامه می‌داد. در پادوا آزمایش‌های دقیق‌تری روی آونگ‌ها انجام داد. هم چنین، به بررسی حرکت اجسام بر روی سطح شیب‌دار پرداخت و با اندازه‌گیری زمان حرکت گوی‌ها روی سطح شیبدار به مطالعه در مورد شتاب پرداخت. البته بیشتر این بررسی‌ها را تا دهه‌ی 1630 م. منتشر نکرد، ولی با رد نگرش فلسفی مشائیان، همواره برای اثبات فرضیه‌ها و درک بیشتر امور طبیعی، از تجربه و آزمایش استفاده می‌کرد. مدتی بعد، از طریق مکاتبه با «یوهانس کپلر» آشنا شد. کپلر یکی از طرفداران نظریه‌ی کوپرنیکی بود. بر طبق این نظریه، زمین مرکز عالم نبود و به دور خورشید می‌چرخید. گالیله در ماه مه 1597م. در یکی از نامه‌هایش به کپلر نوشت که او نیز به نظریه‌ی «خورشید مرکزی» کوپرنیک گرویده است.\nگالیله در کنار فعالیت‌های علمی، به هنر، شعر و ادبیات نیز علاقه‌ای فراوان داشت و از نواختن عود و چنگ لذت می‌برد. او در 1604 م. وارد چهل سالگی شد و این در حالی بود که دهه‌ای پر کار و پر ثمر را به پایان رسانده بود. او با ساختن ابزارها و وسایل علمی در جمهوری ونیز معروف شده و اعتماد مقامات را جلب کرده بود. اینک او استاد و سخنرانی مشهور شده بود که نظریاتی ضد ارسطویی داشت. اشراف شهر که متوجه مقام علمی گالیله شده بودند، در صدد جلب او به محافل علمی برآمدند. آن دانشجوی ماجراجو و آشوبگر، حالا مردی شده بود، که می‌توانست در هر مباحثه‌ای برای درهم کوبیدن نظرات مخالف، از نکته سنجی‌ها و کلمات تند و تیز که از تعقلی ژرف نشأت می‌گرفت، بهره گیرد. کرسی استادی او در پادوا نه تنها تمدید شد، بلکه حقوق او نیز افزایش یافت.\nدر 1604 م. گالیله به ستاره‌شناسی علاقه مند شد. در ماه اکتبر همان سال ستاره‌ی جدیدی را که «اَبَر نواخَتر» «سوپر نُوا» نامیده می‌شد، رویت کرد. سوپرنوا در واقع ستاره‌ی پیر و کم نوری است که در پایان عمر خود، به طور ناگهانی همراه با درخششی بسیار زیاد، مشتعل می‌شود. این نور ناشی از آخرین انفجاری است که در آن صورت می‌گیرد.\nبر طبق نظریات ارسطو، کرات آسمانی ماورای ماه، ثابت و غیر قابل تغییراند. بنابراین هر پدیده‌ی جدید آسمانی مثل اَبَر نواخترها و ستارگان دنباله‌دار، باید در فاصله‌ی بین زمین و ماه قرار داشته باشد. گالیله این ستاره‌ی جدید را با استفاده از روش‌های نقشه‌برداری، به دقت بررسی کرد. او در سخنرانی‌هایی که درباره‌ی این اَبَر نواختر ایراد می‌کرد، می‌گفت این ستاره همچون دیگر ستارگان در فضای ماورای ماه قرار دارد و به همین دلیل، برخلاف نظریه‌ی ارسطو، کرات آسمانی ثابت نیستند. این سخنرانی‌ها منجر به مباحثه‌ای شدید بین او و استاد فلسفه‌ی دانشگاه پادوا شد. این استاد یکی از طرفداران سرسخت نظریه‌ی ارسطویی بود. البته از آن جا که این دو نفر دوستانی قدیمی بودند و هیچ دشمنی شخصی‌ای بین آن‌ها وجود نداشت، این بحث بیشتر جنبه‌ای دوستانه داشت. تمام این مسائل باعث می‌شود که شهرت گالیله روز به روز بیشتر بود.\nدر تابستان 1605 م. گالیله به فلورانس رفت. او هنور نتوانسته بود تعهدات خود را در قبال تهیه‌ی جهیزه‌ی دو خواهرش ادا کند؛ به همین دلیل هر دو داماد از او شکایت کردند. در این ماجرا، ساگردو دوست گالیله، کمک زیادی به او کرد. او مخارج دادگاه را پرداخت و تا جایی که امکان داشت جریان دادرسی را به تعویق انداخت. گالیله با وجود موفقیت‌های شغلی و اجتماعی‌ای که در پادوا به دست آورده بود، همیشه در فکر بازگشت به توسکان بود. او می‌خواست شغلی در دربار بیابد تا از سخنرانی‌های پی در پی در پادوا رها شود. سرانجام فرصتی طلایی برای رسیدن به هدفش به دست آورد. «کریستین دولورن» امیر بانوی بزرگ توسکان، از گالیله خواست که طرز کار پرگار هندسی را به پسرش «کوزیمو» بیاموزد. در این اثنا، دادخواهی علیه گالیله نیز منتفی شد. احتمالاً شاکیان با تصور این که شاید راهیابی گالیله به دربار به نفع آن‌ها باشد و به طلب خود برسند، از شکایتشان صرف‌نظر کردند.\nگالیله تا این زمان، فقط جزوات دست‌نویس شده‌ی دستورالعمل استفاده از پرگار را منتشر کرده بود. در واقع او می‌خواست تا حد امکان طریقه‌ی استفاده از آن را مخفی نگاه دارد تا بتواند بابت آموزش نحوه کاربردش، درآمدی کسب کند، ولی در 1606 م. دستنوشته‌های خود را در 60 جلد منتشر کرد. و در اختیار پرنس کوزیمو قرار داد.\nدر دوره‌ای که گالیله با دربار توسکان در ارتباط بود، برخوردی سیاسی میان ونیز و رُم به وجود آمد. در 1605 م. «پاپ پل پنجم» به عنوان پاپ جدید انتخاب شده بود. او قصد داشت از قدرت و نفوذ واتیکان، برای دخالت در مسائلی چون مالیات، درگیری‌های مرزی و امور داخلی ونیز استفاده کند. این اختلاف، آن قدر شدت یافت که منجر به تکفیر حاکم ونیز در 17 آوریل 1606 م. شد از سوی دیگر، با اخراج «یسوعیان» - طرفداران فرقه‌ای از مذهب کاتولیک - از ونیز، جنگ بین رُم و ونیز اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسید، ولی سرانجام این بحران خاتمه یافت و ونیز دوباره به استقلال رسید.\nدر طول این بحران، پائولوساریی یکی از شخصیت‌های برجسته‌ای بود که از سیاست‌های ونیز حمایت می‌کرد. سارپی 12 سال بزرگتر از گالیله و دوست و حامی او بود. گالیله همواره به چشم پدر و استاد به او می‌نگریست. در واقع، سارپی و یارانش بودند که باعث انزجار و تنفر مردم از یسوعیان و در نهایت اخراج آنها از ونیز شدند. در اکتبر 1607 م. عده‌ای که قصد ترور سارپی را داشتند، او را به شدت مجروح کردند و خود به رُم - جایی که پاپ از آن‌ها استقبال می‌کرد - گریختند.\nگالیله به رغم تمامی اتفاقاتی که در اطرافش می‌افتاد، هم چنان به فعالیت‌های علمی و نوشتن کتب و جزواتش ادامه می‌داد. او در این مدت کتابی درباره‌ی مکانیک، اینرسی (1) و حرکت نوشت. هم چنین به مطالعه‌ی نیروی مغناطیسی، هیدروستاتیک و سختی مواد مختلف پرداخت. تقریباً در همین زمان بود که ثابت کرد مسیر حرکت گلوله‌ای که شلیک می‌شود، سهمی شکل است. در آن دوران، عقیده‌ی عام بر این بود که اگر گلوله‌ای در مسیر افقی شلیک شود، ابتدا مسافت مشخصی را در خط مستقیم طی کرده، سپس به صورت عمودی سقوط می‌کند و بر زمین می‌افتد. حتی دانشمندانی که متوجه شده بودند حرکت گلوله به شکل مستقیم نیست، نمی‌دانستند این حرکت از چه نوعی است. گالیله ثابت کرد. که این حرکت مستقیم نیست و مسیر حرکت سهمی شکل است.\nسال 1609 میلادی نقطه‌ی عطفی در زندگی گالیله بود. در این زمان او چهل و پنج ساله بود. و مشغول تکمیل کتابی بود که خودش می‌دانست اثر بزرگی خواهد شد. حتی اگر مطالب و نظرات موجود در این کتاب موجب ناخرسندی پاپ می‌شد، تا زمانی که در پادوا به سر می‌برد، در امان بود و می‌توانست نظراتش را بیان کند. او هم چنان در پی یافتن شغلی به عنوان استاد ریاضیات در دربار توسکان بود تا از سخنرانی‌های پیاپی و نگرانی‌های مالی آسوده شود. علاوه او قصد داشت به شهری که دلبستگی شدیدی به آن داشت بازگردد. سرانجام در تابستان 1609 م. فرصتی را که لازم داشت، به دست آورد.\nدر 1608 م. فردی هلندی به نام «هانس لیپرشای» موفق به اختراع دوربین نجومی شد (البته شواهدی در دست است که نشان می‌دهد «لئونارددیگز» در انگلستان قبل از 1550 م. دوربین نجومی را اختراع کرده است). اخبار مربوط به اختراع دوربین خیلی زود در اروپا پخش شد. قبل از پایان 1608 م. یکی از شاگردان سابق گالیله که در پاریس زندگی می‌کرد، نامه‌ای به پائولوسارپی نوشت و خبر اختراع دوربین نجومی را به او داد. معلوم نیست که گالیله محتوای این نامه را می‌دانسته است یا نه. شاید گالیله موضوع را از سارپی شنیده و آن را شایعه‌ای پنداشته بود و شاید هم سارپی به تصور کم اهمیت بودن موضوع، به سادگی از آن گذشته بود. به هر حال در ژوئن 1609 م. گالیله برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد دوربین، راهی ونیز شد. او در این مورد با سارپی گفت‌وگو کرد و سارپی نامه‌ای را که چندی قبل دریافت کرده بود. به گالیله نشان داد. بی‌تردید گالیله متوجه شده بود که این وسیله، دستگاهی مفید و گرانبهاست که با کمک آن می‌توان اشیاء بسیار دور را چنان واقعی دید که گویی نزدیک بیننده قرار دارند. او می‌توانست که چنین وسیله‌ای برای ارتش و نیروی دریایی بسیار ارزشمند است.\nاوایل ماه اوت همان سال، زمانی که گالیله در ونیز بود، خبر رسید که غریبه‌ای هلندی با ابزاری شگفت‌انگیز وارد پادوا شده است. گالیله به خانه بازگشت تا اخبار بیشتری کسب کند. او بایستی می‌فهمید که این غریبه قصد رفتن به ونیز را دارد یا نه. گالیله فوراً دست به کار شد. او می‌خواست اولین کسی باشد که دوربین نجومی را به حاکم ونیز تقدیم می‌کند. او آزمایش‌های مختلفی انجام داد و عدسی‌ها را در لوله‌ها امتحان کرد. دوربین او از یک جداره‌ی سربی تشکیل شده بود که در هر طرف آن، یک عدسی قرار داده بود. در دوربین هلندی از دو عدسی محدب استفاده شده بود، ولی گالیله از یک عدسی محدب و یک عدسی مقعر استفاده کرد. به این ترتیب، تصویر، وارونه دیده نمی‌شد. گالیله در عرض 24 ساعت، دوربین خود را ساخت و در چهارم اوت، پیغامی برای سارپی فرستاد. در همین زمان، مجلس سنای ونیز از سارپی خواست نظر خود را در مورد دوربین جدید هلندی اعلام کند.\nسارپی تا آن جا که می‌توانست کار مرد هلندی را به تعویق انداخت و گالیله فرصت یافت دوربینی با بزرگ‌نمایی دَه‌برابر بسازد. گالیله اواخر همان ماه به ونیز بازگشت و دوربین خود را به معرض نمایش گذاشت. او کشتی‌های بادبانی را که با چشم غیرمسلح قابل رؤیت نبودند و تقریباً دو ساعت طول می‌کشید تا در معرض دید قرار گیرند، به سناتورهای ونیزی نشان داد. سپس نمونه‌ای از این دوربین را به حاکم ونیز تقدیم کرد. در واقع این کار گالیله نشان دهنده‌ی بینش سیاسی او بود. حکومت ونیز، دوربین گالیله را پذیرفت و پاداشی هم برای آن در نظر گرفت. او به صورت مادام‌العمر، به سمت استادی دانشگاه پادوا منصوب شد و حقوقی معادل هزار کرون در سال، یعنی دو برابر حقوق قبلیش، برای او در نظر گرفته شد. گالیله این پاداش را با رغبت پذیرفت، ولی بعد متوجه شد که افزایش حقوق از سال آینده پرداخت خواهد شد و استخدام مادام‌العمر نیز به معنی تدریس تا آخر عمر بود.\nپرنس کوزیمو پس از مرگ پدر، در 1609 م. به عنوان امیر بزرگ، کوزیموی دوم به سلطنت رسید. گالیله در سفر کوتاهی که به فلورانس داشت، فرصتی یافت تا دوربینش را به کوزیموی دوم تقدیم کند. او در همان سال، دوربینی با قدرت بزرگنمایی 20 برابر ساخت. در واقع با همین دوربین بود که گالیله در 1610 م. چهار قمر مشتری را کشف کرد. او برای کسب حمایت امیران توسکان که از خاندان «مدیچی» بودند، اقمار مشتری را «سیاره‌های مدیچیایی» نامید. گالیله با این دوربین قوی (به قدرت یک دوربین دو چشمی امروزی) راه شیری را مشاهده کرد. او دریافت که این نوار شیری رنگ، از ستارگانی بی‌شمار تشکیل شده است که با چشم غیرمسطح نمی‌توان آن‌ها را دید. هنگامی که دوربینش را به سوی ماه گرفت، متوجه شد که ماه سطحی صاف و صیقلی ندارد، بلکه دارای گودال‌ها، دهانه‌های آتشفشان و کوه‌های مرتفع است. نظر مشائیان در مورد ماه این بود که این کره دارای سطحی بسیار صاف و صیقلی است که همانند آینه، نور خورشید را منعکس می‌کند، ولی گالیله عکس این قضیه را ثابت کرد. او ارتفاع کوه‌های سطح ماه را از روی سایه‌ی آن‌ها محاسبه کرد. محاسبات او نشان می‌داد که ارتفاع این کوه‌ها به شش کیلومتر می‌رسد. اندازه‌گیری او فقط اندکی با محاسبات جدید اختلاف دارد. گالیله در مارس 1610 م. اکتشافات حیرت‌انگیز خود را در کتاب جدیدی به نام «پیک ستارگان» منتشر کرد و آن را به کوزیموی دوم، امیر بزرگ توسکان تقدیم کرد. کتاب پیک ستارگان در 550 نسخه به چاپ رسید و با استقبال بسیار زیادی روبه رو شد. این کتاب، در واقع مهم‌ترین کتاب قرن هفدهم میلادی به شمار می‌رفت که پنج سال بعد حتی در چین هم ترجمه و چاپ شد. از آن پس، گالیله برای تحصیلکردگان ایتالیا، چهره‌ای کاملاً شناخته شده بود. پس از انتشار این کتاب، بالاخره گالیله به آرزوی دیرینه‌ی خود دست یافت و به عنوان ریاضی‌دان و فیلسوف اول دربار امیر بزرگ توسکان برگزیده شد. گالیله تا آن زمان، افرایش حقوقی را که قرار بود به او پرداخت شود، دریافت نکرده بود. به همین دلیل، هیچ اجباری برای ماندن در پادوا نمیدید. او به فلورانس رفت و با حقوق هزار کرون در سال به سِمَت ریاضی‌دان اول دانشگاه پیزا منصوب شد. او دیگر مجبور نبود. فقط تدریس کند و امیر بزرگ، او را از پرداخت تعهدات برادرش در قبال جهیزیه، معاف کرد.\nنقل مکان گالیله به فلورانس، بر زندگی خصوصی او نیز اثر گذاشت. دو دختر او قبل از خودش به فلورانس رفتند، ولی از آنجا که مارینا گامبا حاضر نبود همراه او به فلورانس برود، وینچنزوی کوچک در پادوا نزد مارینا ماند تا پس از آن که به اندازه‌ی کافی بزرگ شد، به آنها بپیوندد. گالیله در فلورانس با نجیب‌زاده‌ای به نام «ساگردو فیلیپو سالویاتی» که 20 سال از خودش جوان‌تر بود آشنا شد. او مردی ثروتمند بود و علاقه‌ی فراوانی به علم داشت. بی‌تردید این دوستی برای گالیله بسیار با ارزش بود. گالیله مثل همیشه از محافل گرم و دوستانه لذت می‌برد، ولی از اوایل 1611 م. دردهایی که ناشی از بیماری مزمش بود، شدت یافت. او به خاطر درد وتب، مرتب بستری می‌شد.\nگالیله قبل از ترک پادوا، متوجه وجود ساختاری عجیب در سیاره‌ی زُحل شده بود که البته قادر به توضیح و توصیف دقیق آن نبود. پس از مرگ گالیله، این کار توسط «کریستین هویگنس» انجام گرفت. هویگنس توضیح داد که این ساختار، ناشی از وجود حلقه‌هایی در اطراف این سیاره است. گالیله به محض این که به فلورانس رسید، تغییرات صوری یا «اهله‌ی» سیاره‌ی زهره را کشف کرد. او متوجه شد که شکل ظاهری این سیاره از یک هلال باریک تا حالت بدر کامل تغییر می‌کند؛ درست همانند شکل ظاهری ماه که چرخش آن به دور زمین چنین حالتی را به وجود می‌آورد. این کشف، ضربه‌ی مهلکی بر کیهان‌شناسی ارسطو وارد کرد، زیرا تنها توضیح این پدیده این بود که سیاره‌ی زهره به دور خورشید می‌چرخد، نه به دور زمین.\nمشائیان برای توجیه نظریه‌ی ارسطویی که کاملاً در تضاد با اکتشافات گالیله بود، دلایل باور نکردنی و عجیبی می‌آوردند. برای مثال، یکی از فیلسوفان فلورانس، برای توجیه ناهموار بودن سطح ماه گفته بود که کوه‌ها و گودال‌های آتشفشانی که گالیله در سطح ما رؤیت کرده است، واقعی‌اند ولی این سطح ناهموار با لایه‌ای غیر قابل رؤیت، از جنس بلوری صاف و صیقلی پوشیده شده است! گالیله در جواب آن‌ها با عصبانیت پاسخ داد که از پذیرفتن چنین نظریه‌ای خوشحال خواهد شد؛ زیرا با قبول آن، او نیز می‌تواند ادعا کند که کوه‌هایی از جنس این بلور، با ارتفاع دَه برابر آن چه که او در ماه مشاهده کرده است، وجود دارد.\nتقریباً در همین زمان بود که گالیله لکه‌های خورشیدی را مشاهده کرد. او نمی‌توانست که این لکه‌ها قبلاً توسط ستاره‌شناسان دیگر رؤیت شده‌اند. این اکتشاف نیز همچون دیگر اکتشافاتی که با دوربین نجومی انجام گرفته بود، نظریات ارسطویی را زیر سؤال می‌برد. دانستن این کلیسا چه واکنشی در برابر اخبار نشان می‌داد، از اهمیت خاصی برخوردار بود. پاسخ این سؤال در رُم بود.\nبرخلاف ونیز، توسکان از سیاست‌های رُم پیروی می‌کرد. اگر بخواهیم واضح‌تر بگوییم، در این باره با هر اصلاح و تحولی به شدت مقابله می‌شد. دوره‌ای که بیش از 100 سال به طول انجامید و کلیسای کاتولیک در تمام این مدت، مبارزه‌ای سخت با فرقه‌ی پروتستان داشت. بدون تردید این دوره، زمان مناسبی برای سؤال بردن سنت ارسطویی نبود. گالیله در بهار 1611م. وارد رُم شد. در رُم نیز همانند ونیز و فلورانس، به گرمی از او استقبال شد. گالیله مراقب بود که بطلان فلسفه‌ی ارسطویی را به طور مستقیم اعلام نکند. او ترجیح می‌داد شواهد عینی موجود را بیان کند و نتیجه‌گیری را بر عهده‌ی خود آن‌ها بگذارد. به همین دلیل به کمک دوربین نجومی، شگفتی‌های آسمان را به مردم و کاردینال‌ها نشان داد. مدتی بعد موفق شد با پاپ ملاقات کند و سپس به عنوان یکی از اعضای «فرهنگستان تیزبینان» که اولین انجمی علمی جهان بود و در 1603 م. در رُم پایه‌گذاری شده بود، پذیرفته شد. این فرهنگستان با استفاده از نفوذ گالیله، به مهم‌ترین انجمن علمی جهان تبدیل شد. اعضای این انجمن را دانشمندان و متفکرانی تشکیل می‌دادند که به هیچ دانشگاهی وابسته نبودند و هیچ تعهدی برای حمایت و طرفداری از کسی نداشتند. در ضیافت شامی که با حضور گالیله در این انجمن بر پا شد، برای اولین بار و به طور تصادفی واژه‌ی «تلسکوپ» استفاده شد.\nیکی از دوستان قدیمی که گالیله در رُم ملاقات کرد، روبرتو بلارمینو بود. او در آن زمان کاردینال شده بود و عضو دادگاه تفتیش عقاید بود. در این ملاقات، کدورت کوچکی میان این دو دوست به وجود آمد. گالیله محتاطانه به بلارمینو اشاره کرده بود که مشاهدات نجومی او کیهان شناسی کوپرنیکی را که بر اساس آن زمین به دور خورشید می‌چرخد، تأیید می‌کند. بلارمینو نامه‌ای به دادگاه تفتیش عقاید نوشت تا تحقیق شود که آیا گالیله به طور رسمی نظرات کوپرنیک را تدریس کرده است یا نه، ولی موضوع در آن جا مسکوت ماند و بعدها باعث محکومیت گالیله شد.\nگالیله پس از بازگشت به فلورانس، هم چنان به مشاهدات ستاره‌شناسی خود ادامه داد. او قصد داشت از تغییر موقعیت قمرهای مشتری، به عنوان نوعی ساعت نجومی استفاده کند؛ به گونه‌ای که دریانوردان بتوانند طول جغرافیایی و زمان را به کمک آن تعیین کنند. این دقیقاً همان مشکلی بود که دریانوردان در قرن هفدهم میلادی با آن مواجه بودند. گالیله در همین زمان، مطالعاتی در مورد هیدروستاتیک انجام داد و نتایج مطالعاتش را در کتاب کوچکی نوشت که در 1612 م. دوبار به چاپ رسید. گالیله قبل از سفر به رُم، کشف کرده بود که اگر فاصله‌ی عدسی‌های تلسکوپ را تغییر دهد، دوربینش تبدیل به دستگاهی می‌شود که به کمک آن می‌توان اشیاء بسیار ریز را مشاهده کرد. در واقع، او یک میکروسکوپ ابتدایی ساخته بود. گالیله با این دستگاه، اجزای مختلف بدن حشرات را مشاهده کرد و از این مشاهدات دچار حیرت و شگفتی شد.\nمهم‌ترین فعالیت گالیله در این مدت، مطالعه در مورد لکه‌های خورشیدی بود. او کتابی در مورد لکههای خورشیدی نوشت که در 1613 م. توسط فرهنگستان تیزبینان منتشر شد. در پیشگفتار این کتاب آمده بود که گالیله نخستین کسی است که این لکه‌ها را کشف کرده است. این ادعا، اختلاف شدیدی میان گالیله و یک کشیشِ یسوعی به نام «کریستوفر شاینر» به وجود آورد. این کشیش آلمانی اعتقاد داشت که قبل از گالیله موفق به کشف لکه‌های خورشیدی شده است - البته قبل از هر دوی آن‌ها «یوهان فابریسیوس» هلندی این لکه‌ها را کشف کرده بود- بنابراین، مشاجره‌ی آن‌ها کاملاً بی مورد بود. شاینر ادعا می‌کرد که لکه‌های خورشیدی، سیاره‌های کوچکی هستند که با فاصله‌ی بسیار کم به دور خورشید می‌چرخند، ولی گالیله ثابت کرد که این لکه‌ها روی سطح خورشید قرار دارند و حرکت آن‌ها به خاطر دَوَران خورشید است؛ به بیان دیگر، خورشید نیز به دور خود می‌چرخد و ثابت نیست.\nاین اختلاف، باعث افزایش دشمنی یسوعیان با گالیله شد. نکته‌ی جالب توجهی که در این کتاب به چشم می‌خورد، این بود که گالیله در پیوست آن از زبان فردی ناشناس که طرفدار نظریه‌ی کوپرنیکی است، حرکت سیارات مدیچیایی به دور مشتری و گرفتگی منظم این اقمار را بیان کرده بود.\nهر چند گالیله تا مدتی در نوشتن محتوای کتاب‌هایش بسیار محتاط بود، ولی به تدریج به بحث و گفت‌و‌گوی آشکار در مورد نظریات کوپرنیکی پرداخت. او معتقد بود بیانات کتاب مقدس را نباید به صورت تحت‌اللفظی تعبیر کرد بلکه شایسته است که متن کتاب مقدس به گونه‌ای تفسیر شود که مورد انتقاد قرار گیرد. مدتی بعد، مخالفان گالیله علیه او به دادگاه تفتیش عقاید شکایت کردند ولی هیچ مدرک روشن و مشخصی بر ضد او نبود. در اواخر 1615م. گالیله پس از کسب اجازه‌ی رسمی از امیر بزرگ، داوطلبانه به رُم رفت. او می‌خواست دقیقاً از موقعیت خود در رُم آگاه شود و در صورتی که مقامات رسمی اجازه دهند، به بحث در مورد ستاره‌شناسی جدید بپردازد. در واقع، این بزرگ‌ترین اشتباه گالیله بود. او بیش از اندازه به موقعیت خود خوشبین بود و این کار عاقبت خوبی برای او نداشت.\nقبل از ورود گالیله به رُم، دادگاه تفتیش عقاید، تحقیقات خود را به طور محرمانه آغاز کرده بود. در جریان این سفر، گالیله هرگونه تردیدی را کنار گذاشت و آشکارا به طرفدارای از نظریات کوپرنیکی، به بحث و گفت‌و‌گو پرداخت. در همین زمان، مقامات کلیسایی درباره‌ی این موضوع به تبادل نظر پرداختند و با توجه به تعالیم کاتولیکی، نظر خود را بیان کردند. بارگاه پاپ به طور رسمی اعلام کرد نظریه‌ای که بر اساس آن خورشید در مرکز عالم قرار دارد، پوچ و باطل است و رسماً کفر به شمار می‌آید. به علاوه، فرضیه‌ای که به موجب آن زمین در فضا حرکت می‌کند، ناشی از بی‌ایمانی و سوءنیت است.\nدر 24 فوریه‌ی 1616 م. پاپ به کاردینال بلارمینو که از دوستان سابق گالیله بود، دستور داد گالیله را از این حکم آگاه کند. دستورهای پاپ کاملاً روشن و صریح بود. بلارمینو موظف شده بود به گالیله اطلاع دهد که دیگر نمی‌تواند به نظریات کوپرنیکی معتقد باشد یا از آن دفاع کند. به علاوه، اگر گالیله از این حکم سرپیچی کند، به طور رسمی توسط دادگاه تفتیش عقاید احضار می‌شود و در حضور رئیس دادگاه و شاهدان به او اعلام خواهد شد که حق اعتقاد، دفاع یا تدریس نظریات کوپرنیکی را ندارد. چنین به نظر می‌رسد که ملاقاتی میان گالیله و بلارمینو با حضور رئیس، نمایندگان و شاهدان دادگاه تفتیش عقاید صورت می‌گیرد. بلارمینو مطابق وظیفه‌ای که بر عهده‌اش گذاشته شده بود، دستورهای اولیه را به گالیله ابلاغ می‌کند. سپس بدون این که مهلتی برای واکنش به گالیله داده شود، نمایندگان دیگر دادگاه، اخطار دوم را که شامل ممنوعیت تدریس نظریات کوپرنیکی بود، صادر می‌کنند.\nتاریخ نویسی به نام «استیلمن دراک» جریان احتمالی این رویداد را چنین بازگو می‌کند که بلارمینو - نماینده‌ی رسمی پاپ در مورد رسیدگی به این موضوع- از این که دستورهای صریح پاپ اطاعت نشده بود، خشمگین بود. بر طبق فرمان پاپ، آن‌ها فقط موظف بودند اخطار اولیه را به گالیله بدهند.\nهمین موضوع باعث می‌شود که بلارمینو از امضای صورت جلسه‌ی دادگاه خودداری کند. از طرف دیگر، وقتی شایعاتی در مورد توبیخ گالیله منتشر می‌شود، بلارمینو ادعانامه‌ای رسمی به گالیله می‌دهد که در آن بیان شده بود آن چه به گالیله ابلاغ شده، فرمانی در ارتباط با عموم مردم است. به بیانی دیگر، گالیله، فقط از یک حکم عمومی آگاه شده است که مختص تمام کاتولیک‌هاست و همه موظف‌اند از آن اطاعت کنند. بعدها از این دو سند - صورت جلسه‌ی امضا نشده‌ی مذاکرات و ادعانامه‌ای که توسط بلارمینو امضا شده بود - در محاکمه‌ی نهایی گالیله برای اثبات ارِتداد او استفاده شد.\nمحاکمه‌ی نهایی گالیله، نقطه‌ی اوج داستان زندگی اوست. ولی قبل از این که به این موضوع بپردازیم، کمی بیشتر درباره‌ی کارهای گالیله- از جمله ادامه‌ی تحقیقات در مورد اقمار مشتری، مطالعه در مورد ستارگان دنباله‌دار و پیشرفت تدریجی کتاب جدید او - صحبت خواهیم کرد، ولی قبل از آن بد نیست به بخشی از زندگی خصوصی او اشاره کنیم.\nگالیله در بهار 1617م. به خانه‌ای در «بلوسگاردو» - تپه‌هایی واقع در غرب فلورانس- نقل مکان کرد. او می‌خواست به دخترانش، ویرجینا و ویویا که در صومعه‌ی «سان ماتیو» واقع در «آرچتری» زندگی می‌کردند، نزدیک‌تر باشد. گالیله خودش آن‌ها را به این صومعه فرستاده بود. ویرجینیا و ویویا به خاطر تنگ‌دستی، چاره‌ای جز راهبه شدن نداشتند. در واقع، تجربه‌ی تلخی که گالیله از جهیزیه‌ی دو خواهرش داشت، باعث شده بود که چنین تصمیمی بگیرد. به این ترتیب، آن‌ها نه احتیاجی به حمایت مالی گالیله داشتند و نه گالیله مجبور بود جهیزیه‌ی سنگینی برای آنها بپردازد.\nاین موضوع عجیب به نظر می‌رسد که گالیله به خاطر علاقه‌ی شدید به دخترانش، حاضر می‌شود زندگی در فلورانس را رها کند و در نقطه‌ای دور افتاده ساکن شود؛ با این حال آن‌ها را در شانزده سالگی به جایی می‌فرستد که کار سخت، غذای نامناسب و ناکافی و سرپناهی سرد در انتظار آنهاست؛ ولی او این کار را کرد. با وجود این، با آن‌ها و مخصوصاً دختر بزرگش ویرجینیا که دیگر «خواهر ماریا چلسته» نامیده می‌شد، روابط بسیار نزدیک و عمیقی داشت.\nدر 1617م. گالیله پنجاه و سه ساله بود. او علاوه بر بیماری مزمنی که داشت، از فتقی حاد رنج می‌برد. از سوی پاپ به او در مورد نظریات کوپرنیکی تذکر داده شده بود. گالیله که تا حدی به خطرات اثبات نظریات کوپرنیکی پی برده بود، بیشتر احتیاط می‌کرد. یک سال بعد «جنگ 30 ساله» (برخورد فرقه‌های کاتولیک - پروتستان) آغاز شد. گالیله می‌دانست که در این موقعیت نباید خشم کلیسا را برضد خود برانگیزد ولی با پدیدار شدن سه ستاره‌ی دنباله‌دار در 1618 م. بحث و جدل تازه‌ای میان گالیله و یسوعیان، به خصوص یک کشیش یسوعی به نام «هوراسیوگراسی» درگرفت.\nگراسی کتابی درباره‌ی ستارگان دنباله‌دار منتشر کرد که گالیله در پاسخ آن، کتاب «عیارسنج» را نوشت. از آن جا که گالیله و گراسی هر دو در توضیح این پدیده دچار اشتباه شده بودند، به بحث در مورد جزئیات این مسئله نمی‌پردازیم، ولی گالیله در کتاب عیارسنج که در 1623 م. منتشر کرد، نکات و ظرایف ژرفی درباره‌ی مبانی علوم طبیعی و روش علمی بیان کرده است که بهتر است به آن اشاره کنیم. او در این کتاب با طعنه و کنایه و لحنی مبارزه‌جویانه عنوان می‌کند که مخالفان او تصور می‌کنند فلسفه کتابی تخیلی است که توسط نویسنده‌ای نگاشته شده است. او می‌گوید فلسفه و حکمت را در کتاب جهان هستی نوشته‌اند.\nفهم کتاب جهان هستی میسر نیست مگر این که زبان خاص آن را بیاموزیم و حروفی را که برای نوشتنش به کار رفته است، بشناسیم. این کتاب، به زبان ریاضیات نوشته شده است و حروف آن را مثلث‌ها، دایره‌ها و دیگر اَشکال هندسی تشکیل می‌دهند که بدون آن‌ها حتی درک یک کلمه از این مثلث‌ها، دایره‌ها و دیگر اَشکال هندسی تشکیل می‌دهند که بدون آن‌ها حتی درک یک کلمه از این کتاب برای بشر ممکن نیست و عاقبتی جز سرگردانی در کوره‌راه‌های تاریک وجود ندارد.\nبه بیانی دیگر، یسوعیان با داستان پریان سروکار داشتند، در حالی که گالیله با حقایق رو در رو بود. درست در زمانی که کتاب عیارسنج در دست چاپ بود، پاپ در گذشت و کاردینال «مافئوباربرینی» با نام «اوربن هشتم» به جای او نشست. به نظر می‌آمد که بخت به گالیله رو کرده است، زیرا پاپ اورین هشتم، یعنی همان کاردینال باربرینی سابق، در واقع از دوستان قدیمی گالیله بود. گالیله معلم خصوصی یکی از برادرزاده‌های باربرینی به نام «فرانسیسکو» بود که چند ماه قبل از انتخاب اورین هشتم، دکترای خود را از دانشگاه پیزا گرفته بود. همان طور که انتظار می‌رفت، فرانسیسکو باربرینی به محض این که عمویش به مقام پاپی رسید، کاردینال شد. به این ترتیب، گالیله حامی دیگری در واتیکان یافت.\nدر 1621م. امیر بزرگ توسکان، کوزیموی دوم درگذشت و گالیله یکی از بزرگترین حامیان خود را از دست داد. «فردیناند دوم» که فقط یازده سال داشت، جانشین کوزیموی دوم شد و مادرش کریستین نایب السلطنه شد. مرگ کوزیموی دوم، از قدرت سیاسی توسکان در ایتالیا کاست و این برابر با تضعیف قدرت سیاسی گالیله بود.\nدر 1623م. گالیله کتاب عیارسنج را به پاپ جدید تقدیم کرد. پاپ اورین هشتم چنان این اثر را پسندید که به هنگام صرف شام، قسمت‌هایی از آن را انتخاب کرد و برای گالیله خواند. این موضوع باعث خوشحالی گالیله شد.\nدر آوریل 1624م. گالیله برای ادای احترام به پاپ جدید و کاردینال بلارمینی، به رُم رفت. او تا ماه ژوئن در رُم ماند و در این مدت، چندین بار به حضور پذیرفته شد. پاپ در این دیدارها، گالیله را ستود و به دانش او ارج نهاد. او یک مدال طلا نیز به گالیله اهدا کرد. گالیله با این تصور رُم را ترک کرد که می‌تواند کتابی را که مدت‌هاست قصد نگارش آن را دارد، بنویسد. او می‌خواست در این کتاب به مقایسه‌ی نظریات ارسطو و کوپرنیک بپردازد، ولی همان طور که پاپ به او توصیه کرده بود، این مقایسه بایستی به شیوه‌ای عینی و منصفانه انجام می‌گرفت تا ظاهراً هیچ کدام از دو نظریه امتیازی نسبت به دیگری نداشته باشد. به علاوه، او می‌بایست برای مقایسه صرفاً از مفروضات ریاضی استفاده می‌کرد و هیچ گونه اشاره‌ای در مورد حرکت زمین به دور خورشید نمی‌کرد.\nگالیله اطمینان داشت که زمین به دور خورشید می‌گردد، ولی آن چه که او تصور می‌کرد بهترین مدرک برای اثبات این ادعاست، درست نبود. گالیله جزر و مدّ دریاها را به حرکت رفت و برگشتی آب درون یک ظرف در حال حرکت تشبیه می‌کرد. او تصور می‌کرد که حرکت زمین باعث بالا و پایین رفتن آب دریاها می‌شود. گالیله چنان از این موضوع مطمئن بود که تصمیم گرفت کتابش را «گفت‌و‌گو درباره‌ی جزر و مدّ» بنامد، ولی دوستانش او را از این کار بازداشتند. آن‌ها معتقد بودند، از آن جا که جزر و مدّ نشان دهنده‌ی حرکت زمین است، اشاره به این کلمه در عنوان کتاب، بی‌تردید موجب برانگیختن خشم کلیسا خواهد شد.\nیکی از کارهای مهم گالیله، بررسی سقوط آزاد اجسام روی سطح شیبدار - آزمایش اینرسی - بود. او آزمایش‌های مختلفی روی دو سطح شیبدار به هم پیوسته انجام داد. وقتی که گویی از بالای یکی از دو سطح شیبدار رها می‌شد، پس از رسیدن به خط اتصال دو سطح، از سطح شیبدار دیگر بالا می‌رفت. سرعت گوی، با بالا رفتن از سطح دوم، به تدریج کم می‌شد، تا وقتی که کاملاً متوقف می‌شد و به عقب برمی‌گشت. گالیله متوجه شد اگر اصطکاک سطح با گوی را نادیده بگیریم. گوی در سطح شیب‌دار دوم تا همان نقطه‌ای بالا می‌رود که در سطح شیبدار اول رها شده بود. هر چه شیب سطح دوم کمتر باشد، گوی مسافت بیشتری را روی آن طی خواهد کرد تا به ارتفاعی که از آن رها شده است برسد. حال اگر سطح دوم، یک سطح افقی باشد که شیب آن صفر است، گوی هرگز نمی‌تواند به ارتفاع اولیه‌ای که از آن رها شده، برسد. گالیله به این نتیجه رسید که اگر روی این سطح اصطکاک نباشد، گوی در امتداد خط راست به حرکت خود تا بی نهایت ادامه خواهد داد. این نتیجه‌گیری کاملاً درست بود، ولی در امتداد خط مستقیم در سطح افقی، به معنای حرکت در مسیر منحنی شکل است. به این ترتیب، گالیله حرکت را ذاتاً به صورت منحنی امکان‌پذیر می‌دانست. او از همین مسئله برای توضیح گردش سیارات به دور خورشید استفاده می‌کرد و شرح می‌داد که چرا سیارات بدون این که هیچ نیرویی بر آن‌ها وارد شود، در مسیری منحنی شکل، به دور خورشید می‌چرخند. بعدها دانشمند دیگری ثابت کرد که این حرکت به صورت مستقیم است نه محنی.\nگالیله تا 1630م. به طور مداوم در مورد کتابش کار می‌کرد. البته زمانی که اوضاع سیاسی را نامساعد می‌دید، دست از نوشتن بر می‌داشت و به کارهای دیگر می‌پرداخت. در این مدت، او هم چنان از دردهای مزمن رنج می‌برد.\nمسئولان دانشگاه پیزا، از این که مجبور بودند به دستور کوزیموی دوم، حقوقی مادام‌العمر به گالیله بپردازند، ناراضی بودند. گالیله بدون انجام هیچ‌کاری، حتی زمانی که در پیزا نبود، این حقوق را دریافت می‌کرد. او به خاطر همین موضوع، مجبور بود درگیری‌های کسل کننده‌ای را که با مقامات دانشگاه داشت، تحمل کند. بی‌تردید اگر امیر جدید توسکان کودک نبود، هرگز چنین اختلافی پیش نمی‌آمد.\nدر 1630 م. سرانجام کتاب گالیله به پایان رسید. این کتاب که «گفت‌و‌گو در باب دو نظام عمده‌ی جهان» نام داشت، قبل از چاپ بایستی به تأیید ماموران سانسور در رُم می‌رسید. همان گونه که از نام کتاب بر می‌آید، مضمون آن، گفت‌و‌گو میان دو نفر است که یکی از نظریه‌ی ارسطویی و دیگری از نظریه‌ی کوپرنیکی دفاع می‌کند. این طرز نگارش، روشی قدیمی است که به زمان یونان باستان باز می‌گردد. گالیله نفر سومی را هم وارد گفت‌و‌گوها کرده بود؛ ناظری ظاهراً بی‌طرف که به صحبت‌ها گوش می‌دهد و مسائلی را برای بحث و گفت‌و‌گو پیش می‌کشد. شخصیتی که مدافع نظریات کوپرنیکی است و در واقع عقاید خود گالیله را مطرح می‌کند، «فیلیپو سالویاتی» نام دارد که همنام یکی از دوستان قدیمی گالیله است که در 1614 م. درگذشت. ناظر بی‌طرف، همنام دوست دیگر گالیله، فرانسیسکو سالگردو است که در 1620م. درگذشت و شخصیت سوم این کتاب، «سیمپلیکیوس» - به معنی ساده‌دل - است که حامی نظریات ارسطویی است. این نام، برگرفته از نام یکی از مریدان ساده‌دل و صادق ارسطو در یونان باستان است. به نظر می‌آید که گالیله این نام را بدون غرض و با توجه به این که او یکی از حامیان صادق و واقعی ارسطو بود، انتخاب کرده است، ولی بی‌شک او قصد داشت اشاره‌ای به این موضوع داشته باشد که هر کس از نظریات ارسطو پیروی می‌کند، فردی ساده‌لوح است. در هر حال، به کاربردن این نام، مخالفان گالیله را بیشتر تحریک کرد.\nکتاب کم کم برای چاپ آماده می‌شد. مأموران سانسور، تغییراتی جزئی در آن دادند اما مفاهیم کلی کتاب تغییری پیدا نکرد. آن‌ها پیشگفتاری برای کتاب تهیه کردند که در آن، از ماهیت فرضی نظریات مورد بحث صحبت شده بود. هم‌چنین بعضی جملات نیز به آخر کتاب اضافه شد تا مشخص شود که ارسطو مورد تأیید کلیساست.\nقرار بر این بود که کتاب در رُم، توسط فرهنگستان تیزبینان منتشر شود، ولی با مرگ «پرنس فدریکوچزی» که بنیان‌گذار این فرهنگستان بود، امور انجمن دچار آشفتگی شد. به این ترتیب، اجازه‌ی چاپ کتاب در فلورانس داده شد، اما شیوع بیماری طاعون، رفت و آمد میان فلورانس و رُم را مشکل کرده بود. سرانجام در ژوئن 1631 م. چاپ کتاب با تیراژ یک هزار جلد آغاز شد و در مارس 1632 م. برای فروش در فلورانس عرضه شد. چند نسخه از کتاب نیز سریعاً به رم فرستاده شد.\nکاردینال باربرینی پس از خواندن کتاب، نامه‌ای برای گالیله نوشت و در آن خشنودی خود را از مضمون کتاب بیان کرد، ولی این کتاب، خشم دشمنان دیرینه‌ی گالیله (یسوعیان) را برانگیخت. آن‌ها مخصوصاً از این که گالیله در کتابش چندین بار کشف لکه‌های خورشیدی را به خود نسبت داده بود، عصبانی بودند. به زودی یکی از آن‌ها دریافت که پیشگفتار کتاب - که به وسیله‌ی ماموران سانسور تهیه شده بود- با لحنی متفاوت از قسمت‌های دیگر نوشته شده و در متن کتاب سخنان پاپ مبنی بر درستی نظریه‌ی ارسطو، از زبان سیمپلیکیوس نقل شده است. آن‌ها شایع کردند که در این کتاب، مردی اَبله از نظریات ارسطو دفاع می‌کند و منظور گالیله از این مرد اَبله، پاپ است. به این ترتیب، انتخاب این نام که حتماً هنگام شروع نگارش کتاب در نظر گالیله یک شوخی بزرگ آمده بود، عاقبت خوشی برای او به همراه نداشت. دشمنان گالیله پس از این زمینه‌چینی، صورت جلسه‌ی امضا نشده‌ای را که مربوط به سال 1616 م. بود، برملا کردند. بر طبق این صورت جلسه، گالیله حق اعتقاد به نظریات کوپرنیکی، دفاع از آن یا تدریس آن را نداشت. پاپ اوربن هشتم با توجه به مدارک و قراینی که در اختیارش گذاشته شده بود، به این نتیجه رسید که گالیله آگاهانه از دستورهای پاپ پیشین سرپیچی کرده است.\nبالاخره خشم پاپ بر ضد گالیله برانگیخته شد و گالیله به جرم ارتداد، برای محاکمه به رُم احضار شد؛ در واقع به خاطر نوشتن کتابی که پس از سانسور رسمی منتشر شده بود. رفتن گالیله به رُم، به خاطر بیماری، ضعف و پیری به تأخیر افتاد. او سرانجام در فوریه‌ی 1633 م. در هفتاد سالگی به شهر رُم پای گذاشت و در 13 آوریل همان سال محاکمه‌ی معروفش آغاز شد.\nگالیله در طول محاکمه، کاملاً خونسرد بود. او در مقابل صورت جلسه‌ی امضا نشده، ادعانامه‌ی امضا شده‌ی بلارمینو را - که در 1621 م. درگذشته بود - ارائه کرد. برطبق این ادعانامه، گالیله حق نداشت به افکار کوپرنیکی معتقد باشد و از آن دفاع کند، ولی او می‌توانست نظریات کوپرنیکی را به عنوان یک فرضیه بیان کند. گالیله ادعا کرد که از وقتی پاپ پُل پنجم و بلارمینو در 1616 م. این اخطار را به او داده‌اند، او از تعهدات خود بر مبنی بر چشم پوشی از نظریات کوپرنیکی، سرپیچی نکرده است. گالیله از دید حقوقی متداول، در این محاکمه برنده بود. گواه مستند او، دادخواهی را منتفی می‌کرد؛ به خصوص که کتابش دارای مهر رسمی تأیید هم بود، ولی هیچ کس یارای مقاومت در برابر دادگاه تفتیش عقاید را نداشت و چیزی جز محکومیت در انتظار گالیله نبود.\nبالاخره با میانجیگری کاردینال باربرینی، داردسی مجدد و طولانی دیگری صورت گرفت. گالیله می‌دانست که دادگاه تفتیش عقاید، دادگاهی مخوف است و اگر متهم به گناه خود اعتراف کند، به مجازات سبک‌تری محکوم می‌شود. او به ناچار اقرار کرد که برخی از براهین کتاب جدیدش، به سود نظریات کوپرنیکی بوده است. در آخرین روز جلسه‌ی دادگاه گالیله که به شدت تحت فشار قرار گرفته بود، به گناه خود اعتراف کرد و اظهار داشت که از نظریه‌ی کوپرنیکی چشم پوشیده است (در واقع، این باربرینی بود که او را متقاعد کرد چنین کاری بکند، زیرا می‌دانست چه عاقبتی در انتظار دوست قدیمیش نشسته است). بالاخره حکم دادگاه تفتیش عقاید در مورد اتهام گالیله صادر شد. از میان دَه کاردینالی که بایستی حکم را امضا می‌کردند، فقط سه تن از آن‌ها- از جمله باربرینی - حاضر به امضای آن نشده بودند. در 22 ژوئن متن کامل حکم در حضور کاردینال‌های عضو دادگاه به گالیله ابلاغ شد. به موجب این حکم، گالیله گناهکار و مرتد شناخته شده بود. او محکوم به حبس اَبد بود و باید از ارتداد خود توبه می‌کرد.\nهر چند صدور چنین حکمی بی‌رحمانه به نظر می‌رسد، ولی در آن زمان برای این گونه جرم‌ها، اشد مجازات در نظر گرفته می‌شد؛ یعنی ابتدا مجرم را به شدت شکنجه می‌دادند و سپس او را به چوبه‌ی مرگ می‌بستند و زنده در آتش می‌سوزاندند. به این ترتیب، می‌توان گفت محکومیت به حبس ابد، مجازت ملایمی برای چنین جرمی بود؛ به خصوص که حکم محکومیت گالیله توسط پاپ اوربن هشتم، به اقامت تحت نظر تخفیف داده شد. پس از آن، گالیله ابتدا در کاخ امیر بزرگ توسکان در رُم، سپس در قصر اسقف اعظم در سینا و سرانجام از اوایل 1634 م. در خانهی شخصی خود در آرچتری تحت نظر قرار گرفت. او در این مدت بدون کسب اجازه حق ملاقات و مراوده با کسی را نداشت. او عملاً در خانه‌ی خود زندانی بود و اجازه نداشت آن جا را ترک کند. در دوم آوریل همان سال، گالیله دختر محبوبش، ماریا چلسته را از دست داد.\nگالیله مردی سرسخت و مصمم بود و شرایط نامناسب زندگی و اندوه مرگ دخترش، نتوانست او را از پا درآورد. او از آن پس، شروع به تکمیل آخرین اثر بزرگش که «دو علم جدید» نام داشت، کرد. یک نسخه از دستنوشته‌ی این کتاب، توسط دوستان گالیله به طور مخفیانه از ایتالیا خارج شد و در 1638 م. توسط «لوئی الزوی‌یر» در لیدن به چاپ رسید. این کتاب، خلاصه‌ای از تمام اکتشافات گالیله درباره‌ی مکانیک، اینرسی، آونگ‌ها، مقاومت مواد و روش علمی بود. این اثر بزرگ، که علم جدیدی را به نام علم مکانیک معرفی کرده بود، در دهه‌های بعد توجه دانشمندان بسیاری را برانگیخت و سرانجام ضربه‌ی نهایی را بر فیزیک ارسطویی وارد آورد. مخالفت‌های شدید کلیسای کاتولیک با آثار گالیله، باعث شده بود پروتستان‌ها استقبال زیادی از کتب او کنند. به این ترتیب، اتفاقی نبود که پس از دهه‌ی 1630م. علم به تدریج در ایتالیا رو به زوال رفت، در حالی که در اروپای غربی و شمالی و به خصوص در انگلستان پیشرفت چشمگیری داشت. یکی از کسانی که در آخرین سال‌های زندگی گالیله، موفق به دیدار او شد «توماس هابز» بود. او اخباری درباره‌ی ترجمه‌ی کتاب «گفت‌و‌گو در باب دو نظام عمده‌ی جهان»، از انگلستان برای گالیله آورده بود.\nپس از چاپ کتاب «دوعلم جدید»، گالیله به تدریج بینایی خود را از دست داد. او حتی پس از نابینایی، تصمیم گرفت ساعتی آونگ‌دار بسازد، ولی فرصت تکمیل این اختراع را نیافت. چندین سال بعد از مرگ گالیله، کریستین هویگنس فیزیکدان هلندی، این دستگاه را اختراع کرد. در آخرین سال‌های عمر گالیله، یعنی از 1638 م. ویویانی به عنوان کاتب و دستیار در خدمت گالیله بود. اولین زندگینامه‌ی گالیله، بعدها توسط ویویانی نوشته شد. با وجود این که با گذشت زمان، گالیله روز به روز ضعیف‌تر می‌شد، تا آخرین لحظه‌ی زندگی، ذهنی فعال و پر تحرک داشت. او سرانجام در هشتم یا نهم ژانویه‌ی سال 1642م. چند هفته قبل از سالگرد تولد هفتاد و هشت سالگیش، به خوابی آرام فرو رفت که هرگز از آن برنخاست. پیکر او را در نمازخانه‌ی صومعه‌ی «سانتاکروچه» در فلورانس دفن کردند.\nهیچ سندی مبنی بر این که گالیله، جمله‌ی eppur, simuove (با این همه، زمین متحرک است) را پس از شنیدن حکم دادگاه بر زبان آورده باشد، وجود ندارد. بی‌تردید او نمی‌توانست پس از گفتن چنین جمله‌ای، نُه سال پس از آن زنده بماند.\nبی‌شک، گالیله شالوده‌ی طرز تفکری نوین را در راه درک طبیعت پایه‌ریزی کرد. او دانشمندی تیزبین بود که تحول بزرگی در علم به وجود آورد. او برای اولین بار در سرزمینی که دانستن واقعیت گناه شمرده می‌شد و تنها راه اثبات هر نظریه‌ای بحث و برهان و فلسفه بود، از روش علمی آزمایش و تجربه برای شناخت جهان بهره گرفت. او با دست خود بهترین تلسکوپ عهد خویش را ساخت و با آن به آسمان نگریست و آن چه دیده به او ثابت کرد که زمین مرکز جهان نیست.\nگالیله برای اولین بار خاصیت اینرسی اجسام را کشف کرد. البته نظریه‌ی او در مورد اینرسی کاملاً درست نبود، ولی قدمی فراتر از نظریات ارسطویی بود. «رنه دکارت» بعدها این نظریه را اصلاح کرد. او فهمید که حرکت اجسام بر روی خط مستقیم است نه منحنی. «آیزاک نیوتن» ایده‌ی مربوط به اینرسی را از دکارت گرفت که پایه و اساس قانون اول حرکت نیوتن شد. پی بردن به این موضوع که تمایل طبیعی جسمی همانند سیاره، حرکت روی خط راست است، مگر این که نیرویی خارجی بر آن وارد شود، باعث کشف قانون جاذبه شد و قانون جاذبه بود که توضیح داد چرا سیارات به دور خورشید می‌چرخند.\nدر اواخر دهه‌ی 1620 م. فلاسفه هم چنان در مورد این مسئله که اگر وزنه‌ای سنگین از بالای دَکل یک کشتی در حال حرکت رها شود، کجا می‌افتد، اختلاف نظر داشتند. دانستن این نکته جالب است که آن‌ها به جای این که دست به تجربه و آزمایش بزنند تا به سادگی به این سؤال پاسخ دهند، صرفاً به بحث و مناظره می‌پرداختند تا با دلیل و برهان به نتیجه برسند. بر همین اساس، برخی می‌گفتند چون کشتی در حال حرکت است، پس جسم سنگین اندکی عقب‌تر از دکل، روی عرشه می‌افتد و عده‌ای دیگر معتقد بودند که جسم سنگین، درست پای دکل، روی عرشه می‌افتد- که البته عقیده‌ی دوم درست است. این در حالی بود که گالیله برای پی بردن به ا ین موضوع و اثبات این که کدام نظریه صحیح است، با دریانوردان به گفت‌و‌گو پرداخت. او می‌دانست از آن جا که جسم در لحظه‌ی رها شدن از فراز دکل، به همراه کشتی به سوی جلو در حال حرکت است، پس از رها شدن نیز همین حالت را حفظ می‌کند، در نتیجه، درست در پای دکل، روی عرشه می‌افتد. در اواخر 1640 م. یعنی دو سال قبل از مرگ گالیله، این آزمایش عملاً انجام شد. یک نفر فرانسوی به نام «پیرگاسندی» یک کشتی بادبانی از نیروی دریایی فرانسه امانت گرفت تا این آزمایش را انجام دهد. او در حالی که کشتی روی آب‌های آرام دریای مدیترانه در حال حرکت بود، تعدادی گوی را از فراز دکل به طرف عرشه‌ی کشتی رها کرد و به همان نتیجه‌ای رسید که گالیله رسیده بود.\nگالیله انقلابی در روش مطالعه‌ی جهان به وجود آورد. که بر اساس آن، برای اثبات درستی فرضیه‌ها، به جای متوسل شدن به بحث و گفت‌و‌گوی فلسفی باید به مشاهده و آزمایش پرداخت و این همان روش علمی شناخت جهان است. روش علمی، قبل از پایان قرن هفدهم میلادی، به تدریج به روشی فراگیر تبدیل شد و از آن پس، بسیاری از دانشمندان و محققان، از جمله آیزاک نیوتن، برای انجام کارهای علمی خود از آن استفاده کردند. به این ترتیب می‌توان گفت آن چه ما امروزه می‌دانیم، از قانون جاذبه گرفته تا فیزیک کوانتومی، سیاهچاله‌ها، دانش ما از ساختار DNA یا کُدهای ژنتیکی، همه و همه ریشه در این نگرش علمی دارند. همان گونه که «استفان هاوکینگ» می‌گوید: «شاید بتوان گفت گالیله بیش از هر کس دیگری پایه‌گذار و بانی علم نوین است... او از جمله‌ی اولین کسانی بود که نشان دادند انسان می‌تواند به فهم و درک ساختار عالم امیدوار باشد و این کار را صرفاً می‌توان با مشاهده‌ی جهان حقیقی انجام داد.»\nسرانجام کلیسای کاتولیک نیز مجبور به اقرار حقیقت شد. کاردینال «پل پویار» به دستور پاپ «ژان پل دوم» از سوی کلیسای کاتولیک، مسئول کمیسیون تحقیق درباره‌ی محاکمه‌ی تاریخی گالیله شد. این کمیسیون پس از ده سال بررسی، به خطاهای کلیسای کاتولیک در مورد محاکمه‌ی گالیله اذعان کرد. پاپ ژان پل دوم در 31 اکتبر 1992 م. یعنی حدود 350 سال پس از مرگ گالیله، به طور رسمی از او عذرخواهی کرد.


استاندار کردستان: تخفیف گمرکی در مرز باشماق اعمال شود - ایرنا\nکد خبر 83554575\nکد خبر: 83554575\nسنندج - ایرنا - استاندار کردستان با اشاره به ظرفیت‌هایی که در مرز باشماق مریوان وجود دارد، خواستار اعمال تخفیف گمرکی در این مرز برای تسهیل در امر صادرات و انجام مراودات تجاری شد.\nبهمن مرادنیا روز پنجشنبه در سی و چهارمین نشست شورای گفت و گوی دولت و بخش خصوصی استان کردستان که با حضور معاون اقتصادی رئیس جمهور برگزار شد، اظهار داشت: استان کردستان در حوزه مرز و تجارت با مشکلات و موانعی مواجه است که در سایر مرزهای کشور این مشکلات دیده نمی‌شود ضمن اینکه در این استان پیچیدگی و گره تجاری بیشتری وجود دارد.\nوی اضافه کرد: ظرفیت‌های زیادی برای توسعه در مرز باشماق وجود دارد بنابراین اگر قرار باشد این مرز فعال‌تر باشد باید همانند سایر گمرکات کشور تخفیف گمرکی در آنجا نیز برای تجار و فعالان اقتصادی اعمال شود.\nاستاندار کردستان یادآور شد: کردستان با جمعیت زیاد بیکار مواجه است این در حالیست که سال گذشته ۶.۸ میلیارد دلار مبادلات مرزی در مرز باشماق انجام شده و این ظرفیت وجود دارد که این میزان به ۱۰ میلیارد دلار نیز افزایش پیدا کند.\nمرادنیا تاکید کرد: مرز باشماق در گذشته با نگاه ۲۰ سال پیش اداره می‌شد در حالیکه برای داشتن مرزی رسمی و گمرکی باید تلاش شود که شرایط و چارچوب‌های مرز را داشته باشد لذا انتظار داریم در سفر معاون اقتصادی رئیس جمهور مسائل و مشکلات کردستان بویژه در زمینه مرز و توسعه مورد توجه قرار گرفته و گره بسیاری از مشکلات بخصوص حوزه تجارت و مرز باز شود.\nاستاندار کردستان افزود: از مجموعه دولت انتظار می‌رود با یک نگاه ویژه به توسعه استان و مسایل مرزی توجه شود چرا که کردستان نزدیک ترین مرز برای ارتباط با اقلیم و بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود برای تجارت است.\nوی همچنین به موضوع ثبت آماری بازارچه های مرزی به جای ثبت سفارش اشاره کرد و گفت: این موضوع در دولت مصوب و توسط دستگاه مربوط نیز پذیرفته شده اما تاکنون اعمال نشده است.\nمرادنیا به موضوع برون سپاری امور در گمرکات هم اشاره کرد و یادآور شد: برون سپاری را در مرزهای دیگر خود دستگاه‌ها انجام می‌دهند لذا انتظار می رود هر اقدامی که در کشور انجام می‌شود یکسان باشد که ما نیز در استان با مشکل و موانع مواجه نشویم.\nوی با بیان اینکه ارزش افزوده‌ای که به استان کردستان داده می‌شود بسیار اندک است، اظهار داشت: انتظار می‌رود در این حوزه نیز استان مورد توجه بیشتری از سوی مسئولان حوزه های مرتبط قرار گیرد.\nتردد مرزی در سیرانبند بانه خواسته فعالان اقتصادی کردستان است\nمعاون امور اقتصادی و منابع انسانی استاندار کردستان نیز در این نشست گفت: انجام تردد مرزی در مرز سیرانبند بانه یکی از خواسته‌های فعالان اقتصادی استان است و امیدوارم با عنایت مجموعه دولت این مهم هر چه زودتر محقق شود.\nحسین فیروزی ایجاد نمایشگاه دائمی را یکی دیگر از خواسته های مردم استان کردستان اعلام کرد و افزود: در حال حاضر ۱۱ هزار متر مربع زمین برای احداث این نمایشگاه اختصاص یافته ولی احداث آن به حمایت نیاز دارد.\nوی با بیان اینکه احداث نمایشگاه دائمی می‌تواند به توسعه اقتصادی استان کمک کند ابراز امیدواری کرد با احداث این نمایشگاه آرزوی دیرینه فعالان اقتصادی استان برآورده شود.\nمعاون اقتصادی و منابع انسانی استاندار کردستان با اشاره به برگزاری پنج کارگروه با حضور مقامات ارشد کشوری در عصر چهارشنبه در کردستان اضافه کرد: در هر کارگروه ۳۰ فعال اقتصادی حضور یافته و در مجموع ۵۰۰ نفر ساعت مسائل توسعه اقتصادی استان به بحث و گفت و گو گذاشته شد.\nسنندج - ایرنا - رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کردستان گفت: مهمترین مسایل کردستان اقتصاد،…


مسیر شما اجتماعی » جزئیات پرداخت وام ۵ میلیون تومانی/پذیرش یارانه نقدی بعنوان ضامن\nگروه : اجتماعی / اقتصادی / تیتر یک / جنوب تهران / پربازدیدترین‌ها\nکد خبر 17189\nجزئیات پرداخت وام ۵ میلیون تومانی/پذیرش یارانه نقدی بعنوان\nبه گزارش پایگاه خبری تحلیلی باقرشهر نیوز به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، حمیدرضا غنی آبادی با تشریح جزئیات تمهیدات جدید بانک مرکزی برای ارایه تسهیلات آسان به مردم گفت: بانک مرکزی همواره در پی این است که تسهیلات را با روشی سریع، ساده و ارزان در اختیار مردم قرار دهد؛ این در حالی است که یکی از مشکلاتی که به ویژه در بحث تامین مالی خرد وجود داشته که مبتلابه خانوارها بوده، این است که تامین مالی با تشریفات اداری طولانی صورت می‌گیرد و حتی ممکن است که برای متقاضیان، امکان پذیر نباشد.\nمدیر اداره مطالعات و مقررات بانکی بانک مرکزی افزود: در این راستا بانک مرکزی از سال گذشته، ساز و کار اعطای کارت اعتباری به مردم را فراهم کرد تا بانکها بتوانند کارتهای اعتباری را بر مبنای عقد مرابحه صادر کرده و در اختیار مردم قرار دهند؛ در این میان، رویکرد اصلی این بود که کارتهای اعتباری، به تدریج جایگزین تسهیلات خرد بانکی شده و یا تمامی تسهیلات، از طریق کارت اعتباری اعطا شود.\nوی تصریح کرد: دستورالعمل اعطای کارتهای اعتباری سال قبل ابلاغ شد که بر مبنای آن، سقف تسهیلات ۵۰ میلیون تومانی برای کارتهای طلایی، نقره‌ای و برنز در نظر گرفته شده و نرخ سود هم همان ۱۸ درصد مبتنی بر نرخ سود مصوب شورای پول و اعتبار بود؛ در واقع هدف اصلی این بود که رضایتمندی شهروندان افزایش یابد؛ چراکه سرعت استفاده از تسهیلات بانکی افزایش می‌یافت.\nغنی آبادی ادامه داد: موضوع دوم پیگیری برای کاهش تشریفات اداری و ساده‌سازی فرآیند اعطای تسهیلات بود که دریافت تامین مالی راحت‌تر از گذشته شود؛ اما یکسری ایرادات و نقدهایی به تامین مالی خرد وجود داشت که در بحث فاکتورهای صوری بود که پیچیدگی‌ها، رانت ها و ملاحظات شرعی به دنبال داشت؛ به این معنا که وقتی فردی برای دریافت وام به بانک مراجعه می‌کرد و موضوع دریافت وام را تسهیلات خرید خودرو عنوان می‌کرد، به لحاظ شرعی باید حتما آن وام را برای خرید خودرو مصرف می‌کرد و اگر غیر از این رخ می‌داد، ملاحظات شرعی وجود داشت.\nوی افزود: کارتهای اعتباری این امکان را فراهم می‌کرد که فرد با خیال راحت، منابع را برای تامین هر نیازمندی خود اعم از کالا و خدمت مصرف کند و مبلغ آن را هم بر مبنای توافق با بانک پرداخت نماید؛ نکته دیگر این است که در بخش خدمات می توان از آن کارتها استفاد کرد؛ به این ترتیب که برای خدمات درمانی و کمک پرداخت شهریه تحصیلی و خدمات گردشگری نیز، کارتهای اعتباری قابلیت استفاده دارد؛ در حالیکه این موارد قبلا وجود نداشت و اگر کارت مرابحه ایجاد نمی‌شد، بانکها نمی توانستند اعطای تسهیلات را برای خدماتی مثل درمان و شهریه تحصیلی بدهند؛ لذا این مباحث باعث شد که کارت اعتباری به عنوان یک مزیت مطرح شود.\nاین مقام مسئول در بانک مرکزی خاطرنشان کرد: بانک مرکزی در میان مدت و بلندمدت در پی این است که کارتهای اعتباری را جایگزین روش های اعطای تسهیلات خانوار کرده و به ساده سازی دریافت وام کمک کند و بنابراین متقاضیان، نیاز به رفت و آمد مکرر به بانک یا تهیه فاکتور و هزینه‌کرد آن نداشته باشند؛ البته در این میان دریافت وثایق از سوی بانکها نیز خود یک معضل بود.\nغنی‌آبادی خاطرنشان کرد: بانکها از مشتریان وثایقی را طلب می‌کردند که بعضا مردم امکان تامین آن را نداشته و لذا نمی توانستند از این کارتهای اعتباری یا تسهیلات استفاده کنند؛ بر همین اساس بانک مرکزی در سال ۹۶ در صدد است که روش‌هایی را برای تامین وثیقه آسان از سوی مردم در دستور کار قرار دهد. بر همین اساس به دلیل اینکه اکثریت و قاطبه سرپرستان خانوار، یک حساب یارانه ای دارند، در واقع این تدبیر اتخاد شد که به پشتوانه یارانه و حساب یارانه ای، امکان صدور کارت اعتباری فراهم باشد و در واقع، وثیقه مورد نیاز بانک، به صورت خودکار تامین شود.\nمدیر اداره مطالعات و مقررات بانکی بانک مرکزی افزود: متقاضیان کارتهای اعتباری با ضمانت قرار دادن حسابهای یارانه ای، می‌توانند از وام استفاده کنند؛ به این معنا که مردم با پشتوانه قرار دادن حسابهای یارانه ای خود، حداکثر تا سقف ۵ میلیون تومان با عقد مرابحه و امکان بازپرداخت حداکثر ۵ ساله و سود ۱۸ درصد، وام دریافت کنند که بازپرداخت تسهیلات، به صورت خودکار از محل یارانه های نقدی از سوی دولت باشد.\nوی اظهار داشت: مبالغ این وام ها، صرفا برای خرید کالا و خدمات بوده و تراکنش‌های مالی برداشت وجه و انتقال وجوه، امکان پذیر نیست؛ بر همین اساس، بخشنامه مربوطه در ۲۷ اردیبهشت ماه امسال به شبکه بانکی ابلاغ شده و قابلیت اجرایی دارد.\nبرچسب ها : اقتصاد , بانک مرکزی , سود , ضامن , ضمانت , وام , یارانه


سامسونگ عرضه ساعت‌های هوشمند خود را تبدیل به یک چرخه 2 ساله کرده است | تکفارس\n- درAndroid, Samsung, اخبار تکنولوژی, ساعت های هوشمند\nروز چهارشنبه در برلین سامسونگ دو ساعت هوشمند جدید با نام های گیر فیت 2 پرو (Gear Fit 2 Pro) و گیر اسپورت (Gear Sport) معرفی کرد. برای بسیاری از بینندگان این دو ساعت هوشمند نقطه اوج این مراسم بودند اما به نظر ما نکته مهم تری در این بین نادیده گرفته شده است. این مسئله که سامسونگ تصمیم گرفته است تا عرضه ساعت های هوشمند جدید از سری Gear S خود را به یک چرخه 2 ساله ببرد. در ادامه این خبر و جزئیات آن با تک فارس همراه باشید!\nاز زمانی که سامسونگ از ساعت هوشمند گیر اس 3(Gear S3) در ماه آگوست سال 2016 رونمایی کرد، شایعات بسیار زیادی منتشر شده بودند مبنی بر اینکه سامسونگ در نمایشگاه آی اف ای (IFA) امسال از ساعت هوشمند گیر اس 4(Gear S4) رونمایی خواهد کرد چرا که تمامی شواهد حاکی از این قضیه بودند. اما هنگامی که ساعت های هوشمند گیر فیت 2 پرو و گیر اسپورت را در اف سی سی(FCC) دیدیم مطمئن شدیم که این دفعه قضیه فرق خواهد کرد.\nهنوز مشخص نیست که سامسونگ به چه دلیل این تصمیم را گرفته است اما تنها چیزی که می توان به آن اطمینان داشت این است که سامسونگ گیر اس 4 بهترین ساعت هوشمند بازار به هنگام عرضه اش خواهد بود که از بهترین تکنولوژی های ممکن بهره می برد. هم چنین انتظار داریم با روند صعودی قیمت پرچم داران سامسونگ در حوزه های مختلف، این ساعت هوشمند نیز گران ترین ساعت هوشمند بازار باشد. نظر شما درباره این خبر چیست!؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید!\nبرچسب هاgear fit 2 progear s4Gear sportsamsungsamsung gear s4\nمقاله قبلی قابلیت SOS سیستم عامل iOS 11 چیزی بیشتر از یک پیام کمک ساده است\nمقاله بعدی تبلت Galaxy Tab A 8.0 مخصوص کودکان خواهد بود


پایگاه خبری تحلیلی بامداد تبریز | مفاخر ادبیات مرثیه تبریز/ از صحاف و صراف و صافی چه می‌دانیم؟\nتاریخ انتشار خبر : چهارشنبه ۵ شهریور ۱۳۹۹ | کد خبر : 25800\n«ادبیات مرثیه تبریز» یا بهتر بگوییم «مکتب مرثیه تبریز» از فرازهای مهم و در عین حال مظلوم ادبیات است، «مظلوم» از این حیث که مفاخر این حوزه به رغم تاثیرگذاری در فضای اجتماعی ۱۶۰ سال اخیر حتی در میان مخاطبان خاص و پژوهشگران ادبی، آن‌طور که باید، شناخته شده نیست.\nبه گزارش پایگاه خبری تحلیلی بامدادتبریز به نقل از فارس، چهره‌های مهم ادبیات مرثیه، کمتر در ادبیات رسمی مورد توجه قرار گرفته‌اند. کمتر کسی است که به عمق زیبایی و شکوه ادبی مرثیه‌ها و نواهای ترکی، دست یافته باشد.\nبعید است کسی از پیر و جوان گرفته تا دانشجو و حتی معلم ادبیات چیزی از صافی و سعدی زمان بداند. به‌دلایل مختلف؛ شاید یک دلیلش بی‌اعتنایی نهادهای فرهنگی یا بی‌توجهی رسانه‌ها باشد، شاید هم تفاوت زبان این شاخه ادبی با ادبیات کلاسیک به غربت مرثیه‌سرایان تبریز و آذربایجان دامن‌زده است.\nشماری از چهره‌های مهم ادبیات آئینی تبریز را که شعرشان بیشترین بسامد را در فضای مرثیه دارد، گرد آورده‌ایم. شاعرانی که یک عمر به دور از تجملات و منیّت‌ها ماندگارترین ابیات را در توصیف نهضت اهل بیت علیهم‌السلام سروده‌اند:\nنیّر تبریزی، مجتهد مرثیه‌سرا\nمیرزامحمدتقی حجت‌الاسلام متخلص به «نیّر» سال ۱۲۱۱ شمسی در تبریز متولد شد. نیّر از فقها و مجتهدان مهم روزگار قاجار بود اما گویا نام کوچک این شاعر (حجت‌الاسلام) باعث شده جایگاه علمی وی به‌درستی در میان برخی از مخاطبان ادبیات، برجسته نباشد.\nبیش از ۳ هزار بیت شعر در قالب مثنوی، قطعه و غزل، میراث ادبی نیّر تبریزی است که از میان آنها «آتشکده» بسیار مورد توجه محافل عزاداری اهل بیت (ع) است. دیوان نیّر سال ۱۳۸۶ توسط مرحوم دکتر بهروز ثروتیان منتشر شد. این مجتهد ادیب، سال ۱۲۷۷ شمسی در تبریز درگذشت اما بنا بر وصیت، جنازه‌اش در نجف اشرف مدفون شد.\nحاج رضا صراف تبریزی، نابغه مرثیه‌سرایی\nصراف، در سال ۱۲۳۳ شمسی در محله راسته‌کوچه تبریز دیده به جهان گشود. 12 ساله بود که پدرش را از دست داد و به ناچار برای گذران زندگی به شغل پدرش یعنی صرّافی روی آورد. (شاید هنوز هم بتوان در راسته‌بازار تبریز، یادی از کار و کاسبی صراف را در «تیمچه حاج سیدحسین» پیدا کرد.) در حین فعالیت تجاری به ادبیات فارسی و عربی روی آورد و همین موضوع او را با محافل علمی و ادبی آشنا کرد.\nاز صراف، حدود ۲ هزار و ۵۰۰ بیت شعر به‌جا مانده که نیمی از آن مربوط به مراثی و مدایح اهل بیت (ع) است. استاد شهریار از او چنان متاثر گردیده که او را به‌عنوان یکی از نوابغ ادبی آذربایجان مورد ستایش قرار داده است. صراف در ۵۴ سالگی پس از طی یک دوره آسم شدید در تبریز چشم از جهان فرو بست.\nعبدالرحیم شباهنگ، دیپلمات مرثیه‌سرا\nشباهنگ از مرثیه‌سرایانی است که سال‌ها حضور جدی در اقتصاد و سیاست داشت. وی سال ۱۲۴۳ هجری شمسی در تبریز دیده به جهان گشود از سال‌های جوانی به عنوان یک تاجر خوشنام در تبریز و استانبول فعالیت می‌کرد. مدت‌ها در استانبول بود و بعد از آن،در تهران حضور یافت.\nشباهنگ، در دو دوره انتخابات مجلس دهم و یازدهم شورای ملی، نماینده مردم تهران بود. او در تمام سال‌هایی که در عرصه اقتصاد و سیاست حضور داشت، مرثیه اهل‌بیت (ع) را سرود. تخلص معروف شباهنگ «هندی تبریزی» است.\nشباهنگ، بیش از ۱۰۰ سال عمر کرد و تا زمانی که در قید حیات بود هرگز اشعارش را چاپ نکرد. این شاعر سال ۱۳۴۵ شمسی درگذشت. مجموعه‌ای از سروده‌های وی سال‌ها پیش با عنوان «آوای شباهنگ» منتشر شده است، متاسفانه عکسی از شاعر آئینی، نیافتیم.\nکریم‌آقاصافی، حرّ ادبیات مرثیه\nبی‌راه نیست صافی را «حرّ ادبیات مرثیه» بنامیم. او سال ۱۲۶۱ شمسی در خانواده متمولی در محله نوبر تبریز دیده به جهان گشود. وی از همان سال‌های نخست جوانی به تجارت شراب مشغول بود. در عین حال، قریحه ادبی خوبی هم داشت. اما نه اهل مرثیه بود و نه ارتباطی با محافل مذهبی داشت.\nروایت‌های شفاهی که به تحول روحی صافی اشاره دارد هنوز در میان هیاتی‌های تبریز معروف است. گفته می‌شود، شاعر در عاشورای یکی از همین سال‌ها در مکاشفه‌ای از صدقیه طاهره (س) شنیده که: «صافی، این شعرها بس است، برای مصیبت پسرم هم شعری بگو» همین توصیه او را چنان شاعر را دگرگون می‌کند که به فاصله چند سال، نام وی در زمره یکی از مهم‌ترین شاعران ادبیات مرثیه جای می‌گیرد.\nشعر معروف «بیرگوندی بوگون ملک‌لر آغلار / زهـرا بـاش آچوب پیمبر آغلار» که معمولاً نوحه ثابت عزاداری تبریز در ظهر عاشوراست، از صافی است.\nعبدالعظیم ذهنی‌زاده تبریزی\nمرحوم ذهنی‌زاده در سال ۱۲۷۴ شمسی در محله چوستدوزان تبریز چشم به جهان گشود. ذهنی‌زاده، قریحه و استعداد ادبی خود را در سال‌های نوجوانی نشان داد. استعدادی که در کنار آموزه‌های مذهبی و ادبی پدر، ظهور مرثیه‌سرایی بزرگ را نوید می‌داد. پختگی کلام و ترسیم‌های هنری زیبا و گویا از واقعه کربلا از مشخصه‌های بارز شعر مرحوم‌ذهنی‌زاده است.\nاین شاعر در اسفند ۱۳۵۹ در تبریز درگذشت و در آرامستان وادی‌رحمت به خاک سپرده شد.\nمیرزا یوسف شهاب‌تبریزی\nشهاب، سال ۱۲۷۶ شمسی در محله کوچه‌باغ تبریز به دنیا آمد. کودکی او در فضای دوره مشروطیت طی شد و همین امر، تاثیر چشمگیر در فضای شعر و مرثیه‌اش داشت.\nمعروف است که شهاب همه ساله با سلوک خاصی به استقبال محرم می‌رفت. چهل روز مانده به محرم جز غذایی ناچیز، نمی‌خورد و بیشتر در عبادت و خلوت خود سیر می‌کرد. این شاعر دل‌سوخته در اوج شهرت و بلوغ ادبی در ۵۱ سالگی درگذشت و در گورستان قدیمی محله کوچه‌باغ تبریز به خاک سپرده شد.\nاین آرامستان امروز پارک شادی است و آرامگاه شهاب، تنها گور به‌جای مانده از آن مجموعه تاریخی است. دیوان اشعار دو جلدی مرحوم شهاب بارها در تبریز و تهران منتشر شده و مورد استقبال قرار گرفته است.\nسعدی زمان، روای «مرثیه مستند»\nسیدرضا حسینی (سعدی زمان) سال ۱۲۸۹ شمسی در محله قدیمی منجم تبریز چشم به جهان گشود. ادبیات عربی و فارسی، علوم و معارف دینی را در حوزه علمیه تبریز فرا گرفت و مدتی بعد در اداره ثبت اسناد مشغول به کار شد.\n«کَنزالحسینی» نخستین اثر این مرثیه‌سرای ماندگار تاریخ روضه است. او در طول ۷۶ سال عمر پرخیر و برکت خود، جز برای آستان اهل‌بیت (ع) شعری به زبان نیاورد و سرانجام پس از یک دوره بیماری در سال ۱۳۶۵ در تهران درگذشت و در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی به خاک سپرده شد. دلیل اهمیت شعر سعدی زمان، تاثیر عمیقی است که وی در شاعران هم‌دوره و بعد از خود گذاشته‌است.\nسبک نوحه‌سرایی سعدی زمان، براساس مستندنگاری است. یعنی اشعار او در کنار بعد عاطفی و شعری خود دارای سندیت تاریخی نیز است.\nحسین صحاف تبریزی، شاعری که رشک شهریار را برانگیخت\nصحاف، سال ۱۲۹۰ شمسی در تبریز به‌دنیا آمد. دوران کودکی را در مکتب‌خانه‌های معروف تبریز به آموختن ادبیات پرداخت. نوجوانی و جوانی را در محضر آیت‌الله شهیدی و اسماعیل امیرخیزی گذراند.\nسرودن شعر را از ۱۴سالگی آغاز کرد. گلشن شهدا، رهروان حقیقت و شورش کربلا از جمله آثار این نوح‌سرای تبریزی است. شعر معروف «نئجـه قان آغلاماسون داش بـوگون / کسیلیب یئتمیش ایکی باش بوگون» که ظهرهای عاشورا در دستجات تبریز خوانده می‌شود، از همین شاعر است.\nشاید بهتر باشد برای معرفی صحاف، به مقدمه‌ای اشاره کنیم که استاد شهریار بر دیوان این شاعر نوشته است: در چندین بار ملاقات که افتخار زیارت آقای صحاف را پیدا کرده و از قند گفتارشان برخوردار گشتم، ایشان را خیلی نزدیک به کمال صنعت شعر یافتم. این بنده تا کنون خیلی نادر اتفاق افتاده که به شاعری -هر قدر هم دانا و توانا باشد- رشک ببرم. یعنی هنر واقعی خود جهان صفایی است که اصلا رشک و حسد در آن جا وجود ندارد… من با یک بیت لطیف که از دیگران باشد بیشتر عشق می‌ورزم تا با بیت دیگر همپایه آن که از خودم باشد اما در مطالعه این کتاب از شما چه پنهان، شراره رشگی در اعماق روح آزمند و جان آرزومندم برق زد.\nصحاف، سال ۱۳۶۲ شمسی به سرای جاوید شتافت. پیکر او با شکوه و جلال از سوی مردم تبریز تشییع و در قبرستان ستارخان تبریز به خاک سپرده شد. با توجه به طرح عمرانی که در آرامستان سرخاب در نظر گرفته شده، ساماندهی و تکریم مقبره این شاعر از هم‌اکنون باید مورد توجه مسوولان امر باشد.\nحسین شانی تبریزی\nشانی، در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی در تبریز دیده به جهان گشود. در جوانی به مشهد مهاجرت کرد و تا پایان عمر در همین شهر حضور داشت.\nوی، عمری در تنگدستی به سر برد. مدتی در کارخانه قند مشغول به‌کار بود و به علت فضای طاقت‌فرسای کار در سال ۱۳۲۹ شمسی با ابتلا به بیماری سل، بدرود حیات گفت.\nشانی بسیاری از شاهکارهای خود را در همان سال‌های نخست جوانی خلق کرده است. متاسفانه از این شاعر تصویر قابل‌ارائه‌ای در دسترس نیست.\nمیرزا احمد سهیلی‌تبریزی، مرثیه‌سرای شهید\nمیرزا احمد سهیلی‌تبریزی، شاعر و مبارز مشروطه‌خواه تبریزی از دیگر قافله‌سالاران مرثیه‌سرایی آذربایجان است. تاریخ تولد این شاعر در منابع تاریخی ثبت نشده است.\nوی در سال ۱۳۲۱ تعدادی از غزلیات خود را منتشر کرد اما عمده سروده‌های گرانسنگ وی در عین زیبایی و ماندگاری، پراکنده گزارش شده و در بستر منسجمی منتشر نشده است.\nسهیلی در پی اشغال تبریز به‌دست نیروهای روس به همراه ثقهالاسلام در عاشورای ۱۳۳۰ قمری دستگیر و به شهادت رسید. از این مرثیه‌سرا، جز تصویر ناخوشایندی از دار شهادت، عکسی نیافتیم.\nحاج حیدر خوندل\nحاج حیدر شبگرد، متخلص به «خوندل» سال ۱۳۰۴ هجری شمسی در محلّه اهراب تبریز دیده به جهان گشود. مدتی در تحصیل مکتب‌خانه بود و در اوان نوجوانی در یک مغازه کفاشی مشغول به کار شد. با این حال، مشغله‌ها و مشکلات زندگی او را از مطالعه و علم‌آموزی غافل نکرد. تسلط کافی بر زبان عربی، مطالعه مقاتل معتبر، اهتمام به قرآن و نهج‌البلاغه و در کنار آن، اخلاق نیکو و صفای درونی از ویژگی‌های بارز خوندل شمرده شده است.\nوی در سال ۱۳۸۳ بر اثر سکته مغزی دار فانی را وداع گفت و در آرامستان امامیه به خاک سپرده شد.\nمیرزاعلی خیابانی دلخون\nاز تاریخ دقیق تولد این شاعر اطلاعی ثبت نشده است. آن‌طور که در برخی منابع ذکر شده وی از سال‌های نوجوانی، در حوالی میدان قطب، دکان عطاری داشت و منزلش هم در «میدان قطب» در کوچه‌ای که هنوز به نام «دلخون» نامیده می‌شود- بود.\nهیات عزاداران دلخون نیز توسط او در محله خیابان پایه‌گذاری شده است.\nوی در سال ۱۳۰۵ هجری شمسی درگذشت و در گورستان آش‌توکن (محل کنونی مدرسه شهید خیابانی) به خاک آرمید.\nنظرات کاربران در "مفاخر ادبیات مرثیه تبریز/ از صحاف و صراف و صافی چه می‌دانیم؟"


آموزش نرم افزار ترادوس 2015 -سرعت و کیفیت ترجمه‌هایتان را افزایش دهید - جمعه ۱۸ اسفند ۹۶ - ایوند\nآموزش نرم افزار ترادوس 2015 -سرعت و کیفیت ترجمه‌هایتان را افزایش دهید در تاریخجمعه ۱۸ اسفندبه پایان رسیده است. (جزئیات بیشتر)\nآموزش نرم افزار ترادوس 2015 -سرعت و کیفیت ترجمه‌هایتان را افزایش دهید\nجمعه ۱۸ اسفند ۹۶ ۱۸:۰۰\nجمعه ۱۸ اسفند ۹۶ ۱۹:۳۰\nاین دوره آموزشی برای آشنایی با فناوری SDL Trados Studio است. بنابراین برای مترجمین تازه کار و کاربرانی است که تجربه اندکی در این زمینه دارند. در عین حال برای افرادی که قصد دارند از نسخه‌های قدیمی‌تر ترادوس یا از سایر نرم افزارها به سراغ نسخه‌های جدید ترادوس مهاجرت کنند، بسیار مفید است. این دوره شامل دو قسمت نخست از دوره 4 سطحی ترادوس است.\nدر این دوره می‌آموزید چگونه بسته‌های پروژه را دریافت کنید و به عنوان فرآیندی در زنجیره تحویل ترجمه، بر روی آن کار کنید. تنظیمات پیشرفته در ویرایشگر دوستونه از جمله جستجوی مطابقت، یادداشتها، اعتبارسنجی برچسبها و همچنین واژگان مورد بررسی قرار خواهند گرفت. در نهایت می‌آموزید که چگونه ترجمه‌های موجود را که بدون حافظه ترجمه انجام داده‌اید، وارد حافظه ترجمه کنید.\nنصب و تنظیم اولیه نرم‌افزار ترادوس 2015\nاین دوره آموزشی به صورت آنلاین برگزار خواهد شد. برای شرکت در این دوره می‌توانید از طریق موبایل، تبلت، لپ تاپ یا کامپیوتر خانگی خود به کلاس آنلاین وارد شوید. در طول برگزاری هر جلسه، امکان پرسش و پاسخ، اشتراک گذاری صوت و تصویر و صفحه دسکتاپ کامپیوتر و همچنین محیط نرم افزار برای همه کاربران وجود دارد.\nاین دوره آموزشی در طول 3 ساعت برگزار خواهد شد.\nاین دوره آموزشی در روزهای جمعه 18 اسفند و 25 اسفند، راس ساعت 18 برگزار خواهد شد. در نهایت زمان دقیق متعاقبا اعلام خواهد شد.\nاز چه طریقی میتوانم در این کارگاه شرکت کنم؟\nدر صورتی که به اینترنت دسترسی دارید، با هر وسیله‌ای از جمله لپ تاپ، کامپیوتر رومیزی، گوشی موبایل و یا حتی تبلت (اندروید و iOS) می‌توانید در این وبینار شرکت کنید. پس از ثبت نام لینک شرکت در کلاس و نحوه برگزاری آن برای شما ایمیل خواهد شد.\nبله. از هرکجای دنیا که باشید امکان حضور در این وبینار را خواهید داشت. خوشبختانه برای کسانی که در خارج از ایران هستند، امکان حضور تلفنی در این وبینار نیز وجود دارد.\n24 ساعت قبل از برگزاری وبینار، یک دعوتنامه برای شرکت در کلاس دریافت خواهید کرد.


کل بازدید ها : 771,525\nتاکنون بحث طراحان وب بر سر بارگزاری سریع تصاویر بوده است. اغلب ما از تصاویری استفاده می کنیم که در استایلها و جاوا اسکریپتهای صفحه بکار می رود. در هنگام فراخوانی این استایلها و توابع تصویری که هنوز بارگزاری نگردیده است، شروع به بارگزاری می کند و باعث ایجاد وقفه یا کندی نمایش می شود. طراحان وب برای جلوگیری از این حالت، تصاویر را پیش بارگزاری (پری لود) می کنند که در هنگام نیاز سریعا نمایش داده شوند و نیازی به بارگزاری نداشته باشند.\nدر تکنیک پس بارگزاری تصاویر، ما تصاویر مورد نظرمان را زمانی بارگزاری می کنیم که در تیررس دید کاربر قرار گیرند. تصویری پیش فرض جای خالی تصاویر بارگزاری نشده را پرکرده و به محض این که کاربر صفحه را مثلا به صورت عمودی حرکت دهد تا به پایین صفحه حرکت کند، فقط تصاویری که در معرض دید کاربر قرار می گیرند شروع به بارگزاری می کنند (نه تمام تصاویر باقیمانده). این کار باعث نمایش سریعتر و بارگزاری سریعتر کل صفحه در هنگام درخواست نمایش صفحه جدید می گردد.\nاین کار باید سمت کاربر انجام گیرد. جاوا اسکریپت به محض نمایش تصاویر روی مرورگر کاربر درخواست بازیابی آن از روی سرور را ارسال می نماید. علاوه بر این که به سادگی می توانید این کار را با جاوا اسکریپت انجام بدهید، کتابخانه های آماده ای هم مانند LazyLoad جهت این کار وجود دارد.


آهن رسان / قیمت ورق اسید شویی امروز\nقیمت ورق اسید شویی امروز را می توانید در این صفحه از سایت آهن رسان مشاهده کنید.\n۱۸۲۴۶ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۴ میل ۱۰۰۰*۲۰۰۰ ST37 ۴ میلی متر ۱۰۰۰*۲۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۴۵ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۳ میل ۲۵۰۰*۲۵۰۰ ST37 ۳ میلی متر ۲۵۰۰*۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۴۴ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۳ میل ۱۰۰۰*۲۰۰۰ ST37 ۳ میلی متر ۱۰۰۰*۲۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۳۹ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۲.۵ میل ۲۵۰۰*۲۵۰۰ ST37 ۲.۵ میلی متر ۲۵۰۰*۲۵۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۴۰ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۲.۵ میل ۱۰۰۰*۲۰۰۰ ST37 ۲.۵ میلی متر ۱۰۰۰*۲۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۳۸ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۲ میل ۲۵۰۰*۲۵۰۰ ST37 ۲ میلی متر ۲۵۰۰*۲۵۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۳۶ ورق اسید شویی st۳۷ شیت ۲ میل ۱۰۰۰*۲۰۰۰ ST37 ۲ میلی متر ۱۰۰۰*۲۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۳۱ ورق اسید شویی ۵ میل st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۵ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۳۰ ورق اسید شویی ۵ میل st۳۷ عرض ۱۰۰۰ ST37 ۵ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۹ ورق اسید شویی ۵ میل w۲۲ عرض ۱۲۵۰ w22 ۵ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۸ ورق اسید شویی ۵ میل w۲۲ عرض ۱۰۰۰ w22 ۵ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۳ ورق اسید شویی ۴ میل st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۴ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۲ ورق اسید شویی ۴ میل st۳۷ عرض ۱۰۰۰ ST37 ۴ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۱ ورق اسید شویی ۴ میل w۲۲ عرض ۱۲۵۰ w22 ۴ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۲۰ ورق اسید شویی ۴ میل w۲۲ عرض ۱۰۰۰ w22 ۴ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۱۷ ورق اسید شویی ۳.۵ میل st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۳.۵ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۱۶ ورق اسید شویی ۳.۵ میل st۳۷ عرض ۱۰۰۰ ST37 ۳.۵ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۱۱ ورق اسید شویی ۳ میل st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۳ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۱۰ ورق اسید شویی ۳ میل st۳۷ عرض ۱۰۰۰ ST37 ۳ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۰۹ ورق اسید شویی ۳ میل w۲۲ عرض ۱۲۵۰ w22 ۳ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۲۰۱ ورق اسید شویی ۳ میل w۲۲ عرض ۱۰۰۰ w22 ۳ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۹۹ ورق اسید شویی ۲.۵ میل st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۲.۵ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۹۷ ورق اسید شویی ۲.۵ میل st۳۷ ST37 ۲.۵ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۸۸ ورق اسید شویی ۲.۵ میل w۲۲ w22 ۲.۵ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۹۴ ورق اسید شویی w۲۲ عرض ۱۰۰۰ w22 ۲.۵ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۸۵ ورق اسید شویی st۳۷ عرض ۱۲۵۰ ST37 ۲ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۸۶ ورق اسید شویی ۲میل st۳۷ ST37 ۲ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۸۱۸۷ ورق اسید شویی ۲میل w۲۲ w22 ۲ میلی متر ۱۲۵۰ میلی متر تماس بگیرید\n۱۵۳۹۳ ورق اسید شویی عرض ۱ متر W22 ۲ میلی متر ۱۰۰۰ میلی متر تماس بگیرید\nاز محصولات بسیار پرکاربرد و مهم کارخانه های فولاد می توان به ورق اسیدشویی اشاره کرد. این محصول همانطور که از نامش پیداست توسط اسید(اسید کلریدریک) شست و شو داده می شود. اما آیا می دانید این کار به چه منظور انجام می شود و چه مزیتی برای ورق فولادی دارد؟\nورق فولاد در کارخانه ها به دو روش سرد و گرم تولید می شود. در روش نوردکاری گرم ورق تحت حرارت بالا، فشار و کشش زیادی تولید می شود و بارها در اثر گرمادهی و نوردکاری در سطح آن اکسید آهن ایجاد می شود و در اثر سرد و گرم شدن و پاشیدن آب و .. در سطح ورق تخلخل مشکلات سطحی ایجاد می شود. سطح ورق فولادی گرم نوردکاری شده پس از خروج از خط تولید دارای لایه هایی از اکسید اهن، آثار پوسته پوسته شدن، روغی و کثیف و مات و یا سیاه است. آلودگی های سطحی ورق در این حالت باعث می شود تا کیفیت و کارایی آن کم شود بنابراین هم برای تمیز و زیباتر شدن ور و هم برای افزایش کیفیت و کارایی آن عملیات اسیدشویی ورق بر روی آن انجام می شود. قیمت ورق اسید شویی بر اساس خصوصیات فنی و مکانیکی آن تعیین می شود.\nاز ورق اسیدشویی در مواردی مثل مصارف ساختمانی و صنعتی استفاده می شود.\nدر ماشین سازی، ساخت بدنه و قطعات خودرو\nدر لوله سازی، مخزن سازی\nدر ساخت ورق گالوانیزه و محصولات گالوانیزه\nمحلول اسیدکلریدریک مقدار اکسید آهن زیادی را در خود حل می کند بنابراین سطح ورق را خیلی تمیز و براق و صیقلی می کند.\nاین محلول وقتی دارای غلظت و دمای مناسب باشد چیزی حدود ۲.۵ تا ۳.۵ برابر اسید سولفوریک اسیدشویی می کند.\nاسیدکریدریک باعث می شود تا مصرف اسید در تانکر های اسیدشویی کمتر شود.\nدر طی فرایند اسید شویی مشکلات و آلودگی های سطحی ورق با محلول اسیدی پاک و زدوده می شود و در نهایت ورق خشک و اماده بسته بندی و عرضه به بازار می شود.\nورق اسیدشویی شده هم می تواند به صورت رول و هم به صورت شیت باشد که در ابعاد استاندارد مثل ۱۰۰۰*۲۰۰۰ یا ۱۲۵۰*۲۵۰۰ میلی تر باشد.\nبرای استعلام قیمت ورق اسیدشویی همچون سایر محصولات سایت، با کارشناسان ما بعنوان بهترین مشاورین بازار آهن آلات در تماس باشید.


جنگ جهانی سوم - اردشير قلندری - اخبار روز - سايت سياسی خبری چپ\nتاریخ به یاد دارد که دو جنگ ویرانگر جهانی از اروپا آغاز شد؛ میلیون ها انسان جان باختند و میلیونها انسان بی خانمان شدند. تشابه دو جنگ پیشین با آنچه که امروز در اروپا می گذرد یکی نیست، اما در جغرافیای اروپا حوادثی رخ داده است که از نگاه منفی گرایی پیش درامد یک جنگ تمام عیار است.\nاین روزها در مرز میان روسیه، بلاروس و اوکراین تنها ابزار الات جنگی است که جولان می دهد. روسیه به بلاروس از c 400 تا انواع توپ و راکت و تانک را آورده، که بر مرز مشترک بلاروس-اوکراین مستقر کرده است. چرا از بلاروس؟ اصولا چرا ابزار آلات نظامی؟\nجهت درک شرایط مساله اکرائین که از ۲۰۱۴ با انقلاب مخملی در اکرائین آغاز شد و دولت پروروس، جای خود را به دولت پروامریکایی داد، این روزها ما شاهد جنجال هایی به نام احتمال جنگ با اکرائین هستیم.\nدر بررسی مساله فوق، نخست باید مساله اقتصادی و سیاسی کشورهای همسایه ومنافع گروه های ذینفع را ارزیابی کرد.\nپس از آغاز کرونا در بلاروس که رئیس جمهور وقت مصرف روزی صدگرم ودکا و کار با تراکتور را بجای رعایت پروتوکل های بهداشتی پیشنهاد داد، ویروس فوق با خیالی راحت به کشتن مردمی پرداخت که وجود ان را به شوخی گرفته بودند. این روند برخورد با ویروس فوق بارها توسط آقای لوکاشنکو به سخره گرفته شد، حتی در نشستی به وزیر بهداشت پرخاش کرد که به چه حقی استفاده از ماسک را الزامی نموده است، بدتر از همه چندی پیش پس از دیدار بدون رعایت پروتکلها با اسقف اعظم بلاروس و بسیاری از مردان سیاسی کشور اعلام کرد که مبتلا به ویروس می باشد.\nشوخی با ویروس، کار را به مساله اقتصادی کشاند، بسیاری از مراکز تولیدی و غیر تولیدی به اجبار به تعطیلات طولانی مدت رفته، چرخه تولید مدتها از کار خود بازماند. همزمان در انتخابات ریاست جمهوری اگوست سال ۲۰۲۰، تبیین پیچیدگی مساله سیاسی، نشاندن هواپیمای خارجی جهت دستگیری مخالف رژیم حاکم بر بلاروس، قائله مهاجرت از خاورمیانه از خاک بلاروس به اروپا، اروپا نیز دست به یک سری تحریم هایی زد که اقتصاد مصرفی بلاروس را دچار فلج نمود.\nدر شرایط امروز بلاروس مطابق ارقام گوناگون در تجارت با چین و روسیه ۹.۲ میلیارد دلار از دست داده است، که با سال مشابه (۲۰۲۰) حجم تراز تجاری با روسیه ۳.۷ میلیارد دلار بدتر شده است. بگذریم که صادرات به اروپا تنها در زمینه اذت و کود و پروازهای بل آ وییا برپایه تحریم ها خسارات جبران ناپذیری را متحمل شده اند.\nدر همین راستا برپایه پیش بینی بانک مرکزی بلاروس سال ۲۰۲۲ اقتصاد این کشور در انتظار”شرایطی پیچیده” است، که جملگی از اوضاع بسیار خطرناک برای الیکارشی حاکم خبر میدهند.\nروبل بلاروس، به کمک و پشتوانه روسیه، مرز ۲.۵ به دلار است، اما قیمت مایحتاج مردم در مرز بیش از ۶ روبل به یک دلار می باشد. مهارنرخ دلاربه قیمت فشار از بالا، در دراز مدت روبل را به خاک سیاه خواهد نشاند، با توجه به نرخ دستمزدها که بیش از ۸۰% جمعیت پائینتر از۹۰۰ روبل را شامل میشود، باتوجه به افزایش قیمتها، کشوردر روند شدید فقیر شدن قرار گرفته است. مدل اقتصادی بلاروس با آغاز تحریماهای غرب عملا شعاری بیش نبود، از کار افتاده است، این مدل همانند، سایر مدلهای من دراوردی، الیکارشی حاکم، تنها در راستای غارت و چپاول الیکارشی خودی طراحی شده است، کابرد دیگری ندارد!. در تمام چندین دهه گذشته، اقتصاد بلاروس برپایه دریافت وام از روسیه، چین و صندوق بین المللی پول کار کرده است، که اینک دچار اختلال میشود!.\nروسیه؛ وضعیت اقتصادی روسیه برپایه تحلیگران اقتصادی حزب کمونیست، سال جاری تورم به بیش از ۲۰% خواهد رسید. همزمان اگر بازار فروش نفت و گاز را در نظر نگیریم، خوش بین باشیم که توافقات برجام ایران با غرب به سرانجام نرسد، ایران در تحریم فروش فراورده های نفت و گاز به اروپا و سایر جهان بماند، تورم کنونی روسیه در رقم فوق حفظ شود، اقتصاد روسیه شاید دچار زلزله ای بمراتب کمتری شود. با اینهمه، برخی بانکها در خوش بینانه ترین حالت نرخ روبل روسیه به دلار را تا ۷۷ روبل به یک دلار ارزیابی کرده اند. ولی اگر ایران با کشورهای غربی توافق نماید، تحریم ها نه برداشته بل، شل گردد، اقتصاد روسیه، در کمتر از چندماه کاملا بهم خواهد ریخت، چراکه، غرب با صدراعظم جدید المان از یک طرف، بهمراه رویکرد فشار بر غرب از طریق باز و بسته کردن فلکه نفت و گاز، خرید بسیاری از فراورده های روسیه امتناع خواهد کرد. صادرت مواد خام روسیه محدود، ورود پترو دلار که اساس اقتصاد روسیه است، قطع میشود، و این آغاز مصیبت خواهد بود.\nدر روسیه بغیر از کلان شهرها و مراکز استخراج نفت و گاز، مابقی در شرایط طاقت فرسای اقتصادی بسر میبرند. جامعه دیگر بسان گذشته پوتین را قهرمان خود نمی پندارد، در انتخابات اخیر مجلس سقوط کرسی های حزب حاکم را شاهد بودیم، که تنها با تقلب توانستند، جایی برای خود در مجلس بیابند، موضوعی که در ایران رخ داد، دقیقا در روسیه تکرار شد. بنابر این، الیکارشی حاکم، سال ۲۴ جهت انتخاب مجددد پوتین را بسیار تار می بیند، با توجه به اینکه هماکنون امریکا-غرب اعلان کردند که در صورت نامزدی پوتین انتخابات را برسمیت نخواهند شناخت.\nدر فقدان نیروهای کمونیست، که در راستای تصرف قدرت بمیدان امده باشند، ترانزیت قدرت از یک الیکارشی به بن بست رسیده، به الیکارشی خارج از قدرت استکه تلاش دارد، هرچه سریع تر اهرام قدرت در روسیه را بدست گیرد. اگر چه از دیدگاه یک کمونیست نمیتوان از هیچ یک از طرفین متخاصم دفاع کرد، تنها باید به این امر بسنده کرد که دولت اتی الیکارشی سرمایه، امکانات بیشتر و بهتری نسبت به انچه که حال حاضر میگذرد، فراهم خواهد ساخت، تا حزب های مردمی- کمونیست در چارچوب مبارزات مدنی در رقابت با دولتهای سرمایه داری حاکم امتیازات بهتری برای جامعه بگیرند، موضوعی که در رژیم حاکم ممکن نمیباشد.\nحزب حاکم با قبضه کردن رسانه ها و پراکندن دروغ، هستریک ضدکمونیستی شدید در روسیه، عملا کشور را بدون الترناتیو گذاشته، حزب کمونیست روسیه نیز با وجود امکانات کافی و داشتن قریب به ۱۹% کرسی در دوما، سخن تازه ای برای گفتن ندارد، همچنان در شعارهای سی سال پیش خود اسیر میباشد. از طرفی نیز، سیاست حزب کمونیست روسیه در شرایط سیاستهای گلوبالیستی، اقتصاد نئولیبرالیستی، چه میتواند باشد؟.\nبا توجه به مساله بالا، ماهیت و اهداف جنجال بر مرز اکرائین تا حدودی قابل درک میگردد.\nبنابر مساله فوق، هم روسیه و هم بلاروس جهت مهار اعتراضاتی که پس از سی سال ممکن است، سیمای سیاسی دو کشور را دگرگون کند، با تاکید بر رخدادهای اخیر قزاقستان، باید دشمنی فرضی و توهمی، در راستای سرکوب انچه که رخ خواهد داد، بسازند.\nحتی اگر بخواهید جنگ را ناگزیر ببینیم، اکرائین لقمه چرب روسیه نمی تواند باشد، از هم اکنون، انگلستان به بهانه مقابله با روسیه سلاح های خود را در این کشور انبار مینماید، همزمان پیشنهاد اتحاد سه گانه بریتانیا، لهستان –اکرائین را داده است. امریکا به حمایت های مالی و نظامی پرداخته است، حتی نخست وزیر ژاپن نیز اعلان کرد در صورت حمله روسیه به اکرائین ژاپن پاسخ دندان شکنی به روسیه خواهد داد. سایر کشورها جای خود. پس جنگ بلاواسطه و مستقیم از سوی روسیه صورت نخواهد گرفت، از این روی، در این سناریو یک قربانی، شخص ثالث نیاز استکه بلاروس براحتی میتواند چنین نقشی را برعهده گیرد.\nواقعیت دیگر چنین است، که همه این سروصداها، انتقال ابزارالات نظامی، ساخت شهرکهای نظامی در داخل بلاروس توسط روسیه، تصرف بلاروس بدون شلیک توپ و تانک و برگزاری رفراندوم است. تصور کنید در شرایط امروز بلاروس دستگاه رفراندومی با مضمون: ایا حاضر هستید به ترکیب روسیه درآید، سازمان میداد!. با وجود روحیه شدیدا ضد روسیه که در سنین پایین، و میان سالها وجود دارد، پاسخ از پیش روشن است و هیچ راهکرد دیگری از ان پس متصور نمیتوان شد. همچنان اگر بلاروس را به حال خود رها کنیم، بدون تردید نیروهای طرفدار غرب کار دست روسیه خواهند داد. حتی طرح قانون اساسی پیشنهادی که در واقع همان رهکرد نظربایف در قزاقستان است، پس از حوادث قزاقستان خواب خوش از چشمان هیات حاکمه پراند، اینک بیم برگزاری رفراندوم الیکارشی حاکم را میآزاد، چراکه، مخالفان رژیم اکنونی، جملگی به مخالف این طرح برخاستند. شواهد خیابانی نشان میدهد که مردم نیز بشدت از رژیم حاکم عاصی و اشفته هستند، سیاستهای اقتصادی اخیر دال بر افزایش مالیات از کاسبکاران خرد، در راستای نوعی انتقامجویی از رخدادهای اگوست ۲۰۲۰ بخش بزرگی از جامعه را در برابر رژیم قرار داده، حتی ترفتند کارت تخفیف برای بازنشستگان، تنها بازنشستگان شهری را خوشنودکرد، ساکنان روستاها تا به این لحظه از ان بی بهره مانده اند. ترفند کارت فوق نیز سازکاری معیوب از کار درامد.\nهمزمان با بحران اقتصادی، اخراج و بیکارکردن مخالفان رژیم از کار که رشد بی سابقه ای بخود گرفته است، این احتمال را میدهد که خشم مردم به مشت تبدیل شود، انگاه غرب به راحتی از آب گل الود ماهی خواهد گرفت. برچنین سناریو ای بلاروس به اکرائین دیگری برای روسیه تبدیل خواهد شد.\nبراحتی میتوان گفت که جنگ با اگرائین توهم است، چراکه؛ روسیه ان مناطق ثروتمند و صنعتی اکرائین را هماکنون در کنترل خود دارد. ارتش روسیه نمیتواند، توازن قوا و دخالت مستقیم ناتو در اکرائین و گستردگی ابعاد و عواقب انرا در محاسبات خود نبیند. ارتش اکرائین و روسیه، از یک روش جنگی برخوردار هستند، امری که ژنرالهای روس در نظر خواهند داشت. سرعت خروج ان از دایره جغرافیای اکرائین- روسیه، تبدیل ان به یک موضوع جهانی، که میتواند پایان جهان و تمدن کنونی گردد. اگر چنانچه جنگی رخ دهد روسیه عملا تنها میماند، اما در جبهه مخالف از ناتو و سایر کشورها وارد کارزار خواهند شد، چین بعنوان پارتنر اقتصادی روسیه بدون شک بی طرف خواهد ماند، ما بارها نقش چین در مناقشات منطقه ای را دیده ایم، خنثی بوده است.\nجنگ خودبخود مخارج هنگفتی نیز خواهد داشت، که در شرایط بحرانهای اقتصادی حال و آتی، در توان نه بلاروس و نه روسیه میباشد.\nبرپایه این شرایط جنگ زرگری، گزینه تصرف بلاروس نه بسبک کریمه بل بر ویژگی مختص به بلاروس در حال اجراست!.\nاز شگفتی های روزگار! – اردشیر قلندری\nفریاد دادخواهی در قزاقستان – اردشیر قلندری\nhttps://akhbar-rooz.com/?p=139199 لينک کوتاه\nدوشنبه, ۴ بهمن, ۱۴۰۰ ۱۵:۱۰\nسوال این است که آیا بدون پیدا کردن مقصر میتوان راه حال پیدا کرد؟ یکی از دلائلی که غربی ها به دنبال تحریم های تلاافه جویانه علیهه روسیه هستند اینست که از ترغیب پوتین سودا گر برای دست کشیدن از احیای اتحاد شوروی کاملا ناامید شده اند. از طرفی دیگرتفرقه های ستیزه جویانه در بین احزاب سابق برادر مانع ازراهیابی صلح آمیز به مشکلات پیش رو است. به عنوان مثال نگاه آقای قلندری به بلاروس و مشکلات اقتصادی و حاکمیت سیاسی ان کاملا با دید جنگ طلبانه “راه توده” و “عدالت” که از توده ای های انشعابی هستند و از “الحاق” اوکراین به روسیه دفع میکنند کاملا متفاوت هاست.\nیکشنبه, ۳ بهمن, ۱۴۰۰ ۱۸:۳۵\nبا سلام خدمت دوستان اخبار روز\nمی خواستم بگم که این مقاله دوبار زیر هم تکرار شده است.


مراکز تولید دستگاه برش لیزر پلکسی گلاس - مرکز فروش ابزار طلا و جواهر\nویژگی مهم دستگاه برش لیزر پلکسی گلاسفروشنده انواع دستگاه برش لیزر پلکسی گلاس\nدستگاه برش لیزر پلکسی گلاس، یکی از بهترین نوع دستگاه های برش در سراسر کشور می باشد که انواع فلزات را با دقت بالا برش می دهد. مراکز تولید این دستگاه در سراسر کشور توانسته اند با استفاده از پیشرفته ترین قطعات دستگاهی را تولید نمایند که کیفیت بالایی دارد، بعد از تولید محصول برای مراکز فروش در سراسر کشور ارسال می شود.\nویژگی مهم دستگاه برش لیزر پلکسی گلاس\nامروزه دستگاه های برش پلکسی در صنعت نقش بسزایی دارند، در هنگام کار با این دستگاه ها باید به موارد بسیار زیادی مانند ویژگی های ورق مورد نظر، زمان برس، جنس آن و … توجه کرد.\nما در این جا به ویژگی های این دستگاه ها به صورت مختصر و مفید اشاره می کنیم:\nاین دستگاه دارای توان و همچنین قدرت بسیار متفاوتی می باشندف به همین دلیل بهتر است قبل از کار با این دستگاه ها از جنس و مریال صفحه ی مورد نظر آگاه شده و بعد اقدام به برش نمایید.\nاز مزایا و ویژگی های آن می توان به دقت برش و سرعت بالای آن اشاره کرد.\nاین دستگاه ها در هنگام کار انرژی بسیار کمی مصرف می کنند ولی به بازده و بهره وری بسیار زیادی دارند.\nهمچنین ابعاد این نمونه ها متفاوت است و بهتر است که از اندازه محیط کار مطئن شوید و متناسب با آن اقدام به خرید کنید.\nبرای خرید این دستگاه های برش کاری حتما از مراکز و سایت های معتبر اقدام به خرید کنید تا در صورت بروز هر گونه مشکلی بتوان آن را حل نمود و با رضایت کامل محصول را خریداری نمود.\nفروشنده انواع دستگاه برش لیزر پلکسی گلاس\nشرکت های تولید دستگاه برش در سراسر کشور توانسته اند با استفاده از بهترین مواد اولیه دستگاهی را تولید نمایند که قدرت و دقت بسیار بالایی دارد.\nفروشنده دستگاه برش لیزری پلکسی گلاس در هنگام فروش انواع این دستگاه ها باید به موارد بسیار زیادی توجه نمایند. مانند:\nبا احترام کامل به تمام سوالات مشتری در مورد دستگاه پاسخ دهند.\nاز دادن محصولات بی کیفیت خودداری نمایند و متناسب با کیفیت بالای محصولات هزینه لازم را از خریدار بگیرند چون این کار باعث جلب اعتماد و توجه مشتری می شود.\nتخفیفات ویژه ای را روی این دستگاه ها قرار دهند تا خریداران بعد از خرید محصول و اطلاعا از کیفیت، به طور مجدد به این مراکز فروش مراجعه نمایند.\nبرای خرید انواع این دستگاه های برش می توان به عمده فروشی ها و نمایندگی های مورد نظر در سراسر کشور مراجعه نمود، این کار باعث می شود که خریدار بتواند تعداد زیادی از این محصولات را با قیمت مناسب خریداری کند و فروشنده نیز سود لازم را از فروش آن ها به دست آورد.\nقطب تولید فرز تراشکاری در ایران


خانه  »  مجله پزشكي  »  توصیه پزشکان و متخصصین به همشهریان (7)\nسه شنبه, فروردین ۵, ۱۳۹۹, ۱۳:۳۷\nتوصیه پزشکان و متخصصین به همشهریان:\nدکتر امیرحسین جلالی ندوشن (روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران)؛\nچند نکته در مورد مراقبت از سلامت روان در زمان همه‌گیری کرونا :\nدکتر امیرحسین جلالی ندوشن روان‌پزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران؛\nهمه‌گیری کرونا از چند جهت می‌تواند باعث تهدید سلامت روان شود و از این رو ما باید مراقبت‌هایی را در نظر بگیریم.\n🔻از یک سو ممکن است ترس از احتمال بیمار شدن ما را به مراقبت بیش از اندازه و نگرانی بیش از حد سوق دهد. باید بدانیم در صورتی‌که توصیه‌های لازم را رعایت کنیم احتمال بیماری ما کم خواهد بود و هر اندازه با ویروس به میزان کمتری مواجهه داشته باشیم احتمال وقوع بیماری سخت کمتر خواهد بود. به هر روی اگر سیستم ایمنی ما که از جمله با استرس تضعیف می‌شود از قوه کافی برخوردار باشد، حتی در صورت بروز بیماری بیماری ما احتمالاً فرم خفیف‌تری خواهد داشت.\n🔻 اگر در خانه می‌مانیم و توصیه به قرنطینه خانگی و عدم تماس با دیگران را جدی می‌گیریم که طبعاً اگر ضرورتی وجود ندارد باید چنین روشی را در پیش بگیریم، این در خانه ماندن ممکن است روی سلامت روان ما اثر منفی بگذارد. بنابراین باید تلاش کنیم برای ساعات در خانه ماندن فکری بکنیم. تماشای تلویزیون، عبادت،  مطالعه کتاب، اگر دسترسی به تلفن هوشمند یا اینترنت داریم استفاده از فیلم‌های سینمایی و برنامه‌هایی که در اینترنت و فضای مجازی قابل دسترس است و هر راه دیگری که می‌تواند ما را سرگرم کند طبعاً به ما احساس بهتری خواهد داد و امکان کلافه شدن و عدم تحمل قرنطینه در ما کاهش خواهد یافت.\nاز سوی دیگر ما انسان‌ها اجتماعی هستیم و نیاز به تماس با دیگران داریم. به علت قرنطینه امکان تماس چهره به چهره و رودررو وجود ندارد اما می‌شود با استفاده از تلفن این تماس را همچنان نگه داشت و با خانواده و دوستان و آشنایان مکرراً حرف بزنیم تا احساس پیوستگی خود را با دیگران محفوظ بداریم و از احساس انزوا خود را مراقبت کنیم.\n🔻 ممکن است در اثر تاثیر بعضی باورهای نادرست تصور کنیم ما مبتلا نخواهیم شد و عامل بیماری بر ما تاثیری ندارد و از این رو توصیه‌های بهداشتی را جدی نگیریم. این موضوع از نظر روان‌شناختی چندان عجیب نیست که برای ما آدم‌ها خیلی سخت است که می‌بینیم یک ویروس کوچک می‌تواند نوع بشر را تا این اندازه زمین‌گیر و ناتوان کرده. بنابراین ممکن است وسوسه شویم که پنجه در پنجه ویروس بیاندازیم. اما باید بدانیم که در این مسابقه متاسفانه بازنده ما هستیم. لطفاً به این گونه وسوسه‌ها توجه نکنید. توصیه‌های بهداشتی را جدی بگیرید و مو به مو رعایت کنید. دچار وسواس نباشید، اما جدی باشید.\n🔻اگر سابقه بیماری روان‌پزشکی به ویژه اضطراب و افسردگی دارید احتمال دارد در اثر اضطراب این روزها و یا تنهایی و انزوایی که در اثر قرنطینه ایجاد می‌شود بیماری شما تشدید شود، بنابراین حتماً داروهای خود را چون گذشته ادامه دهید. در صورتی هم که احساس می‌کنید شرایط چندان مناسب نیست و حال شما دارد بدتر می‌شود در صورت امکان با پزشک معالج خود تماس بگیرید. ضمن آنکه در سامانه کشوری ۴۰۳۰ هم توصیه‌های روانشناختی به شکل ضبط شده وجود دارد که می توانید انتخاب کنید و گوش دهید و هم مشاورانی هستند که می توانید با آن‌ها حرف بزنید و نگرانی‌های خود را با آن‌ها در میان بگذارید. آن‌ها به شما گوش می دهند و شما را راهنمایی می‌کنند. فقط یک خط تلفن لازم است و بس. از هر نقطه از کشور می‌شود با این سامانه تماس گرفت.\nامیدوارم سال ۹۹ ساله بهتری از سال ۹۸ باشد و در آخر سال ما آرزوهای برآورده نشده کمتری داشته باشیم. زندگی فراز و نشیب دارد و ما آموخته‌ایم؛ هم از گذشتگان و هم از تاریخ که باید صبر کنیم و بر مصیبت ها شکیبایی بورزیم.\nبرچسب : توصیه پزشکان و متخصصین, دکتر امیرحسین جلالی ندوشن, روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران, فرهنگ ندوشن, موسسه اندیشه روشن ندوشن, ندوشن, کرونا\nتوصیه پزشکان و متخصصین به همشهریان (۵)\nغار نباتی ندوشن - 62,070 بازدید\nآموزگاران (۳) : ملاعباس رجایی (مدیر) - 7,921 بازدید\nدرآمدی بر نگرش و اندیشه دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن - 7,739 بازدید\nتجلیل وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران از علی غیاثی ندوشن مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد و دبیر جشنواره فیلم کوتاه و مستند رضوی - 7,597 بازدید\nدرخشش و قبولی های ندوشن در سال ۱۳۹۳ - 7,001 بازدید\nآموزگاران (۲۴) : صمدعلی جعفری ندوشن - 6,960 بازدید