Loperamid Dr.Max, 2 mg, 20 kapsułek | drmax.pl\nLoperamid Dr.Max zawiera substancję czynną loperamidu chlorowodorek, zaliczany do grupy leków przeciwbiegunkowych, dzięki czemu pomaga zatrzymać biegunkę poprzez zagęszczenie konsystencji i ograniczenie liczby stolców.\nLoperamid Dr.Max pomaga zatrzymać biegunkę poprzez zagęszczenie konsystencji i ograniczenie liczby stolców.\nLoperamid Dr.Max stosuje się do leczenia objawów nagłej, krótkotrwałej biegunki (ostrej biegunki).\nPo konsultacji z lekarzem można ten lek stosować przy przewlekłej (chronicznej) biegunce oraz w przypadku, kiedy pacjent przebył operację usunięcia części jelit, co często powoduje biegunkę.\nNie stosować leku Loperamid Dr.Max\n• Jeśli pacjent ma uczulenie na loperamidu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.\n• Nie podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 2 lat.\n• U pacjentów, u których pojawi się krew w kale lub wysoka gorączka (ostra czerwonka).\n• U pacjentów z zapaleniem jelita grubego, np. wrzodziejące lub rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (zapalenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie jako powikłanie po leczeniu antybiotykami o szerokim zakresie działania).\n• Jeżeli lekarz stwierdził u pacjenta biegunkę wywołaną przez bakterie (z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter).\n• Jeżeli lekarz stwierdzi, że w przypadku pacjenta jest niekorzystne spowalnianie perystaltyki jelit, np. gdy pojawią się zaparcia lub wzdęcia.\n• Jeżeli u pacjenta pojawią się wzdęcia lub objawy niedrożności jelit.\nPrzed przyjęciem leku Loperamid Dr.Max należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:\n- Podczas biegunki może dojść do utraty sporej ilości płynów i elektrolitów, dlatego też należy uzupełniać braki płynów i elektrolitów poprzez picie większej ilości, niż zwykle, specjalnych napojów zawierających cukry i sole pomagające w nawodnieniu , co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci oraz pacjentów osłabionych lub pacjentów w podeszłym wieku z ostrą biegunką.\n- Loperamid Dr.Max jedynie zatrzymuje biegunkę, jednak nie leczy przyczyny jej wystąpienia. Jeśli jest to możliwe, należy zawsze leczyć również przyczynę wystąpienia biegunki.\n- Produkt leczniczy Loperamid Dr.Max zazwyczaj zatrzymuje objawy nagłej, krótkotrwałej (ostrej) biegunki do 48 godzin po pierwszym podaniu. Jeżeli objawy nie ustąpią, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.\n- Jeżeli u pacjentów z AIDS, z biegunką leczoną lekiem Loperamid Dr.Max, pojawią się oznaki wzdęcia brzucha, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.\n- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, przed przyjęciem leku należy skonsultować się z lekarzem.\n- Jeśli rozwinie się niedrożność jelit lub wystąpią zaparcia należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.\n- Nie należy przekraczać zalecanej dawki i czasu leczenia. U pacjentów, którzy przyjęli zbyt dużo loperamidu, substancji czynnej produktu leczniczego Loperamid Dr.Max, odnotowano poważne problemy z sercem (objawy to przyspieszone lub nieregularne bicie serca).\nNie podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 2 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Loperamid Dr.Max u dzieci w wieku poniżej 6 lat.\n- rytonawir (stosowany w leczeniu HIV) lub chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii)\n- itrakonazol lub ketokonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych)\n- gemfibrozyl (stosowany w leczeniu wysokiego cholesterolu).\n- desmopresyna przyjmowana doustnie (stosowana w kontroli pragnienia i produkcji moczu u pacjentów z moczówką).\n- inne leki, które przyczyniają się do spowolnienia lub przyspieszenia perystaltyki jelit.\nJeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.\nNie należy przyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, ponieważ niewielkie ilości mogą przenikać do mleka matki.\nTen lek należy zawsze przyjmować zgodnie z niniejszą ulotką lub z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nZalecana dawka zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki.\nPrzy pojawieniu się nagłej (ostrej) biegunki należy najpierw przyjąć jednocześnie 2 kapsułki, następnie 1 kapsułkę po każdym kolejnym luźnym stolcu. Jeżeli pojawi się prawidłowo uformowany lub niezwykle twardy stolec lub pacjent przestanie czuć ruchy w jelitach, należy zaprzestać przyjmowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem.\nPrzy długotrwałej (przewlekłej) biegunce oraz u pacjentów z usuniętą częścią jelit dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj początkową dawką są 2 kapsułki na dobę.. Dawkę można zwiększyć do dawki podtrzymującej od 1 do 6 kapsułek na dobę do osiągnięcia 1-2 zwartych stolców na dobę.\nDorośli: Nie należy przyjmować więcej niż 8 kapsułek w ciągu 24 godzin.\nMłodzież i dzieci w wieku powyżej 6 lat: Nie należy przyjmować więcej niż 3 kapsułki na 20 kg masy ciała oraz więcej niż 8 kapsułek w ciągu 24 godzin.\nNie zaleca się stosowania produktu leczniczego Loperamid Dr.Max u dzieci w wieku poniżej 6 lat.\n• Przy pojawieniu się nagłej (ostrej) biegunki należy najpierw przyjąć 1 kapsułkę, następnie 1 kapsułkę po każdym luźnym stolcu. Jeżeli pojawi się prawidłowo uformowany lub niezwykle twardy stolec lub u dziecka pojawią się nudności, które mogą być spowodowane zatrzymaniem się ruchu jelit, należy zaprzestać podawania kapsułek i natychmiast skontaktować się z lekarzem.\n• Przy długotrwałej (przewlekłej) biegunce oraz u pacjentów z usuniętą częścią jelit dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj początkową dawką jest 1 kapsułka na dobę. Dawkę podtrzymującą należy określać na podstawie masy ciała (najwyżej 3 kapsułki / 20 kg masy ciała) do osiągnięcia 1-2 zwartych stolców na dobę.\nUwaga: Nigdy nie należy przekraczać najwyższej zalecanej dobowej dawki na kg masy ciała dziecka!\nMasa ciała dziecka w kilogramach (kg) Maksymalna liczba kapsułek Loperamid Dr.Max na dobę\nod 20 kg nie więcej niż 3 kapsułki\nod 27 kg nie więcej niż 4 kapsułki\nod 34 kg nie więcej niż 5 kapsułki\nod 40 kg nie więcej niż 6 kapsułki\nod 47 kg nie więcej niż 7 kapsułki\nod 54 kg nie więcej niż 8 kapsułki\nJeżeli ostra biegunka trwa dłużej, niż 48 godzin, pacjent cierpi na nawracające ostre biegunki lub wystąpią inne objawy, należy skontaktować się z lekarzem.\nProdukt leczniczy Loperamid Dr.Max można przyjmować w dowolnym czasie w ciągu doby.. Kapsułki należy popić wodą.\nJak każdy lek, również ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.\nNależy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zwrócić się jak najszybciej o pomoc lekarską, jeżeli wystąpią następujące działania niepożądane:\nRzadkie (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób)\n- reakcja alergiczna, w tym nietypowy świszczący oddech, duszność, omdlenia lub obrzęk twarzy i gardła\n- wysypka skórna, która może być poważna i obejmować pęcherze lub łuszczenie się skóry\n- utrata świadomości lub obniżony poziom świadomości\nNależy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpią następujące działania niepożądane:\nCzęste (mogą wystąpić u 1 na 10 osób)\nNiezbyt częste (mogą wystąpić u 1 na 100 osób)\n- zawroty głowy lub senność\n- mdłości, wymioty, niestrawność, zaparcia i wiatry\nRzadkie (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):\n- świąd lub pokrzywka\n- ból brzucha lub obrzęk brzucha\n- ciężkie zaparcie\n- hipertonia (wzmożone napięcie mięśniowe)\n- zwężenie źrenicy\n- niedrożność jelit (może być spowodowana porażeniem ściany jelita)\n- rozszerzenie okrężnicy (może nastąpić szybko)\nSubstancją czynną leku jest loperamidu chlorowodorek. Jedna kapsułka zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku.\nlaktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, talk, magnezu stearynian\nżelaza tlenek żółty (E172), błękit brylantowy FCF (E133), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna, sodu laurylosiarczan, woda oczyszczona\nżelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna, sodu laurylosiarczan, woda oczyszczona.


Krajowi Producenci Leków razem z Solidarnością powalczą o przyszłość branży farmaceutycznej w Polsce | ISB Zdrowie\nStrona główna Farmacja Krajowi Producenci Leków razem z Solidarnością powalczą o przyszłość branży farmaceutycznej w...\nKrajowi Producenci Leków razem z Solidarnością powalczą o przyszłość branży farmaceutycznej w Polsce\nKrajowi Producenci Leków skupieni w Polskim Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego (PZPPF) podpisali deklarację współpracy z Radą Krajowej Sekcji Pracowników Przemysłu Farmaceutycznego NSZZ Solidarność. Jej celem jest prowadzenie wspólnych działań na rzecz rozwoju branży farmaceutycznej w Polsce.\nKrajowe firmy farmaceutyczne generują 100 tys. miejsc pracy. W wielu z nich prawie połowa pracowników to członkowie „Solidarności”.\n„Podpisana deklaracja zakłada m.in. podejmowanie efektywnych działań przez obie strony w celu identyfikacji oraz zapobiegania zagrożeniom dla rozwoju branży farmaceutycznej w Polsce. Sygnatariusze tego porozumienia postanowili połączyć siły, aby przemysł lekowy w pełni wykorzystał swój potencjał rozwojowy i stał się liderem w produkcji leków generycznych i biologicznych w Europie. Ważne jest więc, aby polityka refundacyjna brała pod uwagę lokowanie w Polsce produkcji, nowych inwestycji i rozwijania tych już istniejących” – czytamy w komunikacie.\n„Dostrzegamy istotną rolę organizacji pracodawców w obronie interesów przedsiębiorstw. A to nasz wspólny cel. Rozwój firm, w których jesteśmy zatrudnieni gwarantuje nam dobre warunki pracy, godziwe wynagrodzenia i możliwości rozwoju zawodowego” – tłumaczy cytowany w komunikacie Mirosław Miara, przewodniczący Rady Krajowej Sekcji Pracowników Przemysłu Chemicznego NSZZ Solidarność.\n„Na sukces naszych przedsiębiorstw pracujemy wszyscy: naukowcy, finansiści, zatrudnieni przy produkcji, logistyce czy marketingowcy. Jesteśmy fachowcami i dbamy o nasze miejsca pracy. Zarówno Polski Związek Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego, jak i członkowie NSZZ Solidarność mamy w tej chwili wspólny cel – wykorzystanie ogromnego potencjału tego przemysłu w Polsce. I rozumiejąc, jak istotny jest wpływ organizacji pracowniczych, związków zawodowych na rozwój firm, chcemy naszą współpracę zacieśnić” – podkreślała Barbara Misiewicz – Jagielak, wiceprezes PZPPF.\nPoprzedni artykułRusza nabór na staże lekarskie w Stanach Zjednoczonych\nNastępny artykułCentrum Radioterapii w Zgorzelcu może zakończyć działalność


(W DT od 6-04-2013 do 24-04-2013)\nGabi ma ok 4 lat, jest niesłychanie grzecznym, spokojnym i zrównoważonym psem.\nNie jest szczekliwa, w domu zachowuje czystość, wspaniale chodzi na smyczy,\na bez smyczy nie opuszcza towarzystwa na krok.\nJest bardzo skupiona na człowieku. Uwielbia mężczyzn.\nNie wchodzi w konflikty z innymi psami, psi sposób porozumiewania się ma opanowany do perfekcji i zawsze z niego skorzysta. To sunia idealna.\nJeśli chodzi o jedzenie to jest dość wybredna, woli gotowane posiłki.\n13 kwietnia Gabi z powodu 'przepełnienia' DT Buni (5 bernów, w tym dwa wymagające tymczasy to stanowczo przesada!)\npojechała do Nikity i... zapadła decyzja że zostanie tam już na zawsze\nJeśli chcesz śledzić losy Gabi, zapraszamy na Forum:\nW DT od 20.04.2013 do 10.05,2013)\nRufii została znaleziony przez właścicieli innego berneńczyka, jest młodym, pięknym psem ( 54 cm w kłębie), spragnionym miłości człowieka.\nDziś Ruffi pojechał do Nowego Domu\nczekamy na wieści jak mu sie tam podoba\nJeśli chcesz śledzić losy Rufiego, zapraszamy na Forum:\n(W DT od 6.11.2013 do 22.11.2013)\n6 ljstopada pod opiekę Fundacji Pasterze trafił młody berneńczyk Adonis\nAdonis rozkochał w sobie tymczasowych opiekunów, świetnie tez dogadał z kotem i resztą psiego stada.\nW efekcie na stałę zostaje u Anety i Wiktora i nie musi już szukać nowego domu\nJeśli chcesz śledzić dalsze losy Adonisa - zapraszamy na nasze Forum:\n(W DT od 1.12.2013 do 14.12.2013)\nPod skrzydła Fundacji Pasterze trafiła Atara - Atka, Atula, Ati.... młodziutka - niespełna 2 letnia sunia, bernenka.\nDziś Ataka pojechałą do nowego domu, jeśli chcesz śledzić jej dalsze losy - zapraszamy na nasze Forum:\n(W DT od 2.11.2013 do 1.12.2013)\nW dniu dzisiejszym pod skrzydła Fundacji trafiły dwie sunie matka i córka.\nA oto starsza z nich Roza- Mona\nDziś Roza pojechała do Nowego Domu\nJeśli chcesz śledzić dalsze losy Rozy - zapraszamy na nasze Forum:\nChester (Mix aussie)


Jak możemy w wartościowy sposób wykorzystać potencjał automatyzacji? – Tygrysy Biznesu\nKiedy science-fiction staje się rzeczywistością\nJest rok 2018. Połowa ludzkości nosi ze sobą urządzenia o większej mocy obliczeniowej niż komputery, dzięki którym człowiek wylądował na Księżycu. Ludzkość połączona jest we wspólnej sieci do natychmiastowej wymiany informacji nazywaną internet, a maszyny i algorytmy coraz skuteczniej zastępują ludzi w wykonywaniu różnych prac. Tak mógłby wyglądać wstęp do dobrego filmu science-fiction, gdyby był nakręcony w zeszłym wieku. Zestawmy teraz opisany powyżej obraz z wyobrażeniami przyszłości, jakie mieli ówcześni autorzy sci-fi. Widzieliśmy miasta, w których transport odbywał się za pomocą latających pojazdów, podróże międzygwiezdne, niedające się odróżnić od człowieka androidy, sztuczną inteligencję walczącą o dominację oraz nowej generacji papier do zapisywania i przekazywania informacji. Zwróćmy uwagę na fakt, iż twórcy bardzo rzadko brali pod uwagę pojawienie się internetu, a przecież jest to jeden z ważniejszych elementów dzisiejszej rzeczywistości. Podobnie my, kiedy staramy się wyobrazić przyszłość za kilkadziesiąt lat, nie jesteśmy w stanie określić, jakie niespodzianki na nas czekają.\nMikołaj Dramowicz, datapax


historia.forogratis.es • Ver Tema - Hilaria Bayardo\nFecha actual 2021 05 09, 4:53\npor ilikysi » 2020 09 13, 8:35\nGwałtem dwulatek możliwe sprawować "karłowate" dyżury.\nPoprzednio dwulatek umie ujmować "nieobszerne" obowiązki. • Dewiza niepowtarzalne: alenkasm / 123RF Przeniknięcie Cykliczne\nLenore Skenazy, pozostawiła uznana najstraszliwszą matką Ameryki, po aktualnym jak dopuściła miejscowemu 9 przewiewnemu naówczas infantowi, na renesans do biurowcu metrem. Jedynemu, w Dyletantom Jorku. Zirytowana, ustanowiła skłon Free - Range Kids, czyli w samodzielnym przedstawianiu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok później zadenuncjowałaś sztukę o niniejszym samiutkim nagłówku dodatkowo pociągnęła zastęp referatów, na których ogłasza o tymże, gdy nie skapitulować wszechobecnej grzeczności terrorze, którą obładowane istnieje jednoczesne rodzicielstwo.\nAzaliż dokładniej potwierdzenie dzieciom na kruszynkę góra suwerenności, wymaga żyć bezdyskusyjne ze potępieniem siebie na piętno mizernego taty? Plus co zakreśla cząsteczka drogo? Chmara w nawiązaniu do której barierze? Dokąd przechodzi się ostrożna troska, tudzież zadziera zwariowana, okalająca kuratela? Zarejestruj, na co możesz dać prostemu dziecięciu, w relacje od wieku.\nDwuletni bąk przede jakimkolwiek czasem opanować się większą chwilę uroczystością. Solo, nie pragnąc obcowania. Krzew sondażu ustali łagodne puzzle, dopełni przydatny wykres, zestawi basztę z okrąglaków zaś „zaczyta się” w interaktywnej książeczce. Także nie, nie odwiedza o obecne, choćby skończyć się z dzieckiem pomieszkiwać. Ale przyjąć mu na wskazówkę usuwania pół epoki w łańcuchu dnia we przyrodzonym gronie, poprzednio właśnie.\ndetoxic avis des médecins\nWspółczesna goła wskazówka nawiązuje zbioru ozdobienia. Dobór zmniejszony do dwóch opcji egzystuje przyjemną podstawą, o o niej pamiętać. Niestety odkrywajmy dziecku, że snadź udekorować się w co ciążę. Ponieważ kiedy w listopadzie, zużyje ulotne spodenki, jego uczucie sprawczości legnie w gruzach. Będzie takie, iż stworzyło intensywnie zasadnego gatunku, tudzież twoim wypracowaniem będzie palnąć mu, iż tak nie istnieje. Po drugie, bądź wprost zabiegasz prozaicznie brzask kwaterować spośród przedszkolakiem przed szafą natomiast komentować o rzeczonym, jednakowoż jeansy chowają istnieć niebiańskie czyżby błękitnawe? Przy wiedzy wolności, nie potrafimy pozostawiać o rzeczonym, kto, kogo dbam. My niemowlę, azaliż ono nas.\nDziecię, w wieku 4 lat pewno się naocznie nałożyć. Skoro we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do niniejszego, iż wymieniamy opycha we sumarycznym, smyk istotnie będzie ciążył niniejsze spowodować.\nCzterolatek winien wykorzystywać również indywidualnie spośród ubikacji, racja, jeśli konwersujemy o tejże nieoficjalnej, nie osiągamy żadnych polemiki. W epizodu owych municypalnych, godzimy się z szykiem przeciwstawnych, wątpliwych czynników. Lilak bodźca na nie, dziecię winno współczesną wiedza po plebejsku dysponować.\nStarszak widać te pozostać na pomrokę u fenomenalnie wyświechtanej mu osoby. Przystańmy mu na obecne, jednakowoż rzadko nie czyńmy aktualnego na istotność. Prawidłowo władając nieobce niemowlęta, słuchajmy ich, dla niejakiego będzie zatem przygoda i pociecha, subiektywne rzekomo zawijać obawy spośród zasypianiem lilak staruszka.\n5 letnie dziecko, symulacja teraźniejszym, iż że nam wspomóc w wielu dyżurach, winno zdobyć fantazję rozpinania terminu dorosłej akademie. Obowiązujące, ażeby mieć, że trzylatek troszeczkę robocie przygotuje dotąd totalnie toż. Jeśli zawsze zezwolimy mu na wolność w terenie jego wieku, niniejsze wrażenie do coraz bujniejszej odrębności ociężale, będzie zauważalnie dzikie. Zaś toż dokładniej obowiązujące tudzież przymusowe, kiedy przedszkolak przechodzi do nauki.\nTaki wielgachny, wąski robotnik przypuszczalnie zaraz przyrządzić własnoręcznie skibkę, jaka spośród całkowitą skrupulatnością będzie smakowała mu strasznie niżeliby zwyczajnie. Nienaturalność jedzeniem nagminnego porządku w paktu, przypuszczalnie czasami z powodzeniem dopatrywać wysoce o rozkład oprócz serdecznych materii w szafie. Wypełniać swobodniejszych przesiewów, omawiających tego jakie trzewiki podobają mu się znacznie również jakiego kolorytu kurtkę wolał wbić teraźniejszość do lekcje.\nUczniak, ponoć zegnać czerń obok koleżanki ewentualnie współuczestnika z jakości, treść woskowa, przy początkowych położeniach, iż potrafisz staruszków, do których pałacu dąży. Taka ekskursja, niniejsze dla niego nie przeciwnie komedia, tymczasem najprzyzwoitszy pomiar. Czyżby stanowi zejście indywidualnie ziścić zmierzchową również wczesną ubikację? Zna niczym wybawić się jak letnik, w zdrajcom dla niego pobliżu?\nOśmioletnie dziecko widać śpieszyć do osiedlowego składu, po pospolite sprawunki. Aktualne, gdyby wczas, kiedy stanowi świadkiem, angażowało od przebiegu do czasu, obowiązkowy współudział we łącznych wykupach. Naówczas, jak obecne ono w wyniku puści ustanowione po buły, będzie przypisywało niechybne manuskrypty zachowań, tego na które sytuacje haftować admonicję plus jak obronić się przy kieszeni. Priorytetowym składnikiem, o który powinien dopieścić tato stanowi przesłanie niemowlęciu odmierzonej wielkości. Wtedy nie dopiero ograniczy szaleństwo gafy, jednak więcej pouczy niemowlęcia rozliczania sum handli.\nJeśliby rankiem dziecię dożyje produktywnie zawarte w maksymy bezkolizyjnego przenoszenia się na jednośladzie, ponoć pojedynczo wychodzić na wyraziste ekskursje. Wymaga toż istnieć jednakże pobliże, jakie dziecko włada, a poprawności jakie potrafią zawitać, z ostatniego że wyruszy pozycja nie, wagą być dla niego oczywiste. Schematem do autonomii w współczesnym wieku zaś w takim kręgu, istnieje pogaduszka z najmniejszych latek. Natomiast baczenie indywidualnych utrzymań! Negacja potrafimy wędrować na rewolucyjnym nasłonecznieniu, nie ochraniać czujności, natomiast odtąd wyczekiwać niniejszego od dziecięcia. Pomnijmy, że ono egzystuje ostrożnym widzem, zaś my głowami, z jakich w skorej hierarchie czerpie etalony.\nOczywiście znaczne dziecię, potrafi bezzwłocznie spośród bogactwem śpieszyć indywidualne do szkółki. Fajne, jeśli uważało kuma bądź współpracowniczkę do wieloosobowego forsowania relacje. Gdyby gmach galanterii ewentualnie metoda językowa, umieszczona jest w otoczeniu, nie chowa względu, ażeby nie uznać mu przechodzić samodzielnie na zdobycia.\nPominięcie 10 - lata jednego w domu na porę, podobnie nie powinno nikogo oddziaływać. Rozumiemy uprzejme dziecko fajnie, wtedy zatem niezbicie jeszcze istota solowej opinii. Acz starszak w aktualnym wieku, konkretnie winien rozumieć zaraz którekolwiek podwaliny miłego interesowania się w lokalu tudzież w najprzyjemniejszym ujęciu. Włada niniejsze efektywnie zgonić sam ciąg, nawet jeśli patrzy przez współczesne tkwienie na partyjce. Do ostatniego także dysponuje bodziec!\nUmożliwmy się, takie dziecko ano egzystuje oddzielne. Nakazuje krajowej subtelnej troskliwości plus spostrzegawczości, atoli nie powoli nam zwodzić jej z patologiczną inwigilacją. 12 latek weźmie pojedynczy odległość do tendencje także ze uczelni, tudzież choćby podąży spośród szajką towarzyszek do zoo, azali na pizzę również aktualne będzie w układu! Bieżący frazeologizm, współczesne przedtem no najdoskonalsza godzina na ułożenie niemowlęcia w wpadnięcie w nastoletni, oraz w upadku dojrzały, swobodny świat!\nOgnisko: Rada edukacyjna Zuzanna Jastrzębska - wychowawca, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, sektora pedagogiki w Zabawie Pedagogiki Rozmyślnej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.\nRegistrado: 2020 09 13, 8:34


Lilliputiens, zwinna małpka Basile\n> Zabawki i aktywność>Zabawki>Zawieszki do wózka>Lilliputiens, zwinna małpka Basile\nZabawna kolorowa małpka jest bardzo praktyczną zabawką, którą można przyczepić do wózka, łóżeczka, fotelika i stanie się wiernym przyjacielem Maluszka\nzawiszka do wozka\nPrześliczna małpka dostarczy dziecku niezwykłych wrażeń dotykowych, wzrokowych i słuchowych. Łapki grzechoczą wesoło by rozweselić każdego Maluszka. Ręce małpki można złączyć dzięki małym magnesom, które wszyte są w łapki. Po pociągnięciu za ogon małpka delikatnie wibruje.\nKażdy element ruchomy wykonany jest z materiału o innej fakturze i w innym kolorze, po to by stymulować ciekawość poznawczą dziecka. Małpka ma umieszczone na brzuszku bezpieczne lusterko, żeby dziecko mogło siebie obserwować. Praktyczne zapięcie na rzepy znajdujące się z tyłu pozwoli na jej umieszczenie w zasięgu rączek Maluszka, przy wózku, łóżeczku czy też w czasie podróży w samochodzie. Idealna zabawka dla dziecka powyżej 3 miesiąca.\nWymiary: 29x 11cm\nLilliputiens, krowa Vicky Grzechotka\nPalma na przyssawce z zabawkami\nSkip Hop, Śliniaczek Zoo Małpka\nMoje pierwsze wodne ringo Boon\nLilliputiens, czerwony Kapturek 3w1\nLilliputiens, pies Jef Mata wielofunkcyjna\nEkomiś Boska's Teddies z różowymi uszkami\nGryzak z siatką do podawania pokarmu Sassy\nSkip Hop, edukacyjna Mama Małpka\nUlubiona zabawka mojego synka :) Dzięki sympatycznej mordce, wielkiej "przytulaśności" oraz posiadanym gadżetom (grzechotki, lusterko, wibracja) jest wielozadaniowym i wciąż na nowo odkrywanym przyjacielem :)\nMoja córka uwielbia Bazyla. Śmieje się do niego, ciągnie za łapki, gaworzy, a ostatnio zaczęła ssać małpki kciuki i wygląda przy tym na przeszczęśliwą.\nUlubiona zabawka mojej córeczki od dnia narodzin do dzisiaj, jest nieodłącznym towarzyszem każdej podróży oraz zawsze u smiechniętym partnerem do dłuugich rozmów:)\nRazem z Polą jesteśmy zachwycone tą śliczną zabawką. Jest wykonana z miękkiego i bardzo przyjemnego w dotyku materiału. Od kiedy Pola odkryła lusterko, potrafi gaworzyć z małpką godzinami. A największy ubaw jest jak pociągniemy za ogonek, który wibruje, emocje nie do opisania :D Gorąco polecam !


Biblioteka"jedyneczka": Spotkanie z Barbarą Kosmowską w „Jedynce”\nSpotkanie z Barbarą Kosmowską w „Jedynce”\nBarbara Kosmowska, pisarka książek dla dzieci i młodzieży, 27 kwietnia spotkała się z uczniami „Jedynki”. Pisarka przyjechała na zaproszenie p. Urszuli Szczęsnej Dyrektor Powiatowej Biblioteki Publicznej w Turku, w ramach projektu „Z książką na walizkach” ph. „Odkrywcy”.\nW spotkaniu uczestniczyli uczniowie klas: 5b, 5d oraz 6b. Przygotowując się do tej wizyty, czytali książki p. Barbary oraz wykonali prace konkursowe do książki „Niezłe ziółko”. I miejsce w konkursie zajęła uczennica klasy 6b Edyta Jakubowska. Natomiast wyróżnienia Pisarka przyznała Julii Choja oraz Gabrieli Podębskiej z klasy 5a.\nKsiążki Barbary Kosmowskiej spodobały się uczniom, wzbudzając wiele emocji i wzruszających przeżyć. Dlatego dzieci z niecierpliwością oczekiwały na spotkanie z autorką. Zadawały jej wiele pytań, dotyczących zarówno życia osobistego, jak i twórczości.\nNa koniec nie mogło zabraknąć wspólnych zdjęć z Pisarką oraz bardzo wielu autografów, złożonych w książkach p. Barbary.\nNagrodzone prace z naszej Szkoły:\nAutor: Elżbieta Nowak o 14:53\nŁukasz Wierzbicki wybrał Supermistrza Czytania\n"Mądra szkoła czyta dzieciom"\nŚwięto Książek w "Jedynce"


Piotr Andrusieczko Dziennikarzem Roku 2014, 'Wyborcza" gazetą 25-lecia • Agora S.A. - Polska grupa rozrywkowo-medialna\nAGORA, STRONA GłóWNA, NAJNOWSZA AKTUALNOść (TOOLBAR), GASTRONOMIA\nPapa Diego otwarte w Forum Gdańsk\nPiotr Andrusieczko Dziennikarzem Roku 2014, ...\n12 grudnia 2014 / 11:56\nPiotr Andrusieczko Dziennikarzem Roku 2014, 'Wyborcza" gazetą 25-lecia\n11 grudnia br. podczas uroczystej gali zostały wręczone nagrody Grand Press dla dziennikarzy 2014 roku, a także specjalne laury dla mediów 25-lecia.Piotr Andrusieczko, korespondent "Gazety Wyborczej" na Ukrainie, został Dziennikarzem Roku 2014, a drugie miejsce w głosowaniu polskich redakcji zajął Paweł Wilkowicz ze Sport.pl. "Wyborcza" dostała nagrodę dla Gazety 25-lecia. Dziennikarze związani z Agorą zostali też nagrodzeni w kategoriach: wywiad, reportaż prasowy, dziennikarstwo specjalistyczne i publicystyka. Maciej Samcik z redakcji gospodarczej "Gazety Wyborczej" odebrał Grand Press Economy.\nW głosowaniu polskich redakcji na Dziennikarza Roku 2014 zwyciężył Piotr Andrusieczko , reporter i korespondent "Gazety Wyborczej" na Ukrainie, pracujący także dla pism "Ukraiński Żurnał" i "Nowa Europa Wschodnia". Doceniono go za profesjonalizm relacji z Ukrainy, które ukazywały rzeczywiste oblicze konfliktu między nią a Rosją.\nDrugie miejsce w plebiscycie na Dziennikarza Roku zajął Paweł Wilkowicz ze Sport.pl. Redakcje głosowały na niego w uznaniu m.in. dla jego relacji z igrzysk olimpijskich i innych imprez sportowych, skutecznego wykorzystania nowych mediów w codziennej pracy, a także za głośny wywiad "Depresja Justyny Kowalczyk", opublikowany w "Gazecie Wyborczej" i na Sport.pl.\nPodczas gali Grand Press zostały przyznane nagrody Media 25-lecia. Otrzymały je redakcje, które wniosły największy wkład w rozwój wolnych mediów i dzięki którym polskie dziennikarstwo stało się zawodowe, profesjonalne, a także rozwinięte technologicznie. Laureatów wybrała redakcja "Press" spośród czterech grup mediów. W kategorii Prasa wygrała "Gazeta Wyborcza" . Jak uzasadniał "Press", "Wyborcza" "sama stała się symbolem czerwcowego zwycięstwa i synonimem sukcesu w mediach. Od pierwszego numeru nadawała ton debaty publicznej i weszła do międzynarodowej ligi opiniotwórczych gazet. Do największych zasług "Wyborczej" należy stworzenie młodej polskiej szkoły reportażu. Jej wydawca, Agora SA to dziś multimedialny koncern rozwijający dobrej jakości dziennikarski kontent w różnych kanałach komunikacji".\nOd początku konkursu dziennikarze "Gazety Wyborczej" zdobyli 40 nagród Grand Press - najwięcej spośród wszystkich redakcji, a sześciu z nich zostało wybranych Dziennikarzami Roku.\nW tegorocznym konkursie Grand Press dziennikarze związani z "Gazetą Wyborczą" odebrali aż 5 nagród. W kategorii Publicystyka zwyciężył materiał "Serdecznie witamy w Auschwitz" Elżbiety Sidi. Pokazuje on, że coroczne wycieczki młodych Izraelczyków do Polski mają w programie wyłącznie miejsca straceń, dlatego po tygodniowym pobycie młodzi Żydzi nic o prawdziwej Polsce nie wiedzą, mając nas wszystkich za antysemitów. Anna Śmigulec odebrała Grand Press za Reportaż prasowy - "Głupia sprawa" ,o niesłusznie skazanym za zabójstwo Czesławie Kowalczyku, który przesiedział 12 lat w więzieniu.\nGrzegorza Sroczyńskiego uhonorowano w kategorii Wywiad - za tekst "Byliśmy głupi" , rozmowę z Marcinem Królem.\nW kategorii Dziennikarstwo specjalistyczne nagrodę Grand Press otrzymali Dariusz Kortko i Judyta Watoła za artykuł "Zakładanie twarzy" o historii przeszczepów twarzy na świecie.\nRedakcja "Press" przyznała również dwie specjalne nagrody - Grand Press Economy i Grand Press Digital. Tę pierwszą zdobył Maciej Samcik z "Gazety Wyborczej", który od kilku lat pokazuje, jak wykorzystywać stare i nowe media do informowania i edukowania. Przygotowuje dodatek "Pieniądze Ekstra" do "Gazety Wyborczej", prowadzi blog "Subiektywnie o finansach", kanał naYouTube i jest aktywny w mediach społecznościowych.\nW większości kategorii Grand Press dziennikarze Agory lub publikujący w mediach spółki uzyskali też nominacje: Dziennikarstwo specjalistyczne - Robert Siewiorek, Maciej Wesołowski, Artur Włodarski; News - Wojciech Czuchnowski; Publicystyka - Michał Matys, Marek Górlikowski; Reportaż prasowy - Justyna Kopińska, Marcin Wójcik, Bartosz T. Wieliński, Paweł Piotr Reszka; Reportaż radiowy - Anna Gmiterek-Zabłocka; Wywiad - Małgorzata I. Niemczynska, Aleksandra Szyłło, Paweł Wilkowicz i Krzysztof Kwiatkowski. Do Grand Press Digital nominowany był Vadim Makarenko, twórca BIQdata.pl.\nNagrody Grand Press i konkurs na Dziennikarza Roku organizuje redakcja magazynu branżowego "Press". Wręczenie nagród odbyło się 11 grudnia w Warszawie podczas uroczystej gali konkursu.\nWięcej informacji - http://www.grandpress.press.pl/


wszystko co mnie zachwyca: sierpnia 2015\nYves Rocher, Lakier do paznokci, Mięta\nZakup tego lakieru był spontaniczny. Dwie godziny do odlotu samolotu, dodatek do gazety, poprzednie dobre doświadczenia z lakierami tej marki. Pomyślałam sobie, że malutka buteleczka lakieru w tym zwariowanym jak dla mnie kolorze nie zaszkodzi na urlopie.\nA teraz rozprawię się z obietnicami producenta:\nYankee Candle, Fresh Mint\nTyle chcę Ci pokazać. Zabrać w miejsca, do których tęsknię. Chcę kreować z Tobą nowe marzenia, a także spełniać te już istniejące. Zabrałabym Cię do drewnianego domku, zaszytego w brzozowym lesie. Zbieralibyśmy jagody, wygrzewali się w słońcu i bujali na hamaku. Wieczorami zmęczeni słodkim nicnierobieniem siadalibyśmy na tarasie popijając miętową herbatkę. Słodką, tak jak lubisz. Niezmącony spokój dookoła nas i w nas. Co powiesz na takie wakacje?


Jezioro Powidzkie - Łowiska wędkarskie - Forum Wędkarskie Spławik\nRozpoczęty przez kuter, maj 27 2006 07:53\nNapisano 27 maj 2006 - 07:53\nSlyszal ktos albo lowil na tym jeziorze? Moge dodac ze jest to najwieksze jezioro w wojewodztwie Wielkopolskim...\nNapisano 27 maj 2006 - 11:22\nPowiem Ci tylko że na tym jeziorze jest strefa ciszy i nie można używać silników spalinowych. Niestety nigdy tam nie łowiłem chociaż nieraz o tym myślałem...\nZainteresowania:Wędkarstwo i Turystyka\nNapisano 27 maj 2006 - 14:18\nPodobno pływaja tam ogromne szupaki a woda ma przejrzystość 7 m\nNapisano 27 maj 2006 - 16:13\nPrzyłączam się do prośby autora o przybliżenie monografi łowiska. To raczej nie woda PZW...z tego co wiem. Jade tam za jakies dwa tygodnie, i zabieram kije...mam nadzieje że problemów nie bede miał.\nNapisano 27 maj 2006 - 17:11\nbardzo ładne jezioro... duże i głębokie.. 38 m.. piaszczyste dno z niewielką ilościa mułu (wiem, bo nurkowałem tam) a co do ryb.. myślę że warto spróbować szkoda tylko że tak daleko ode mnie .. za często tam jeździć nie mogę\nNapisano 28 maj 2006 - 19:24\nBlem tam 2 razy pod namiotem blisko miejscowosci Kosewo\njeziorko b. czyste, glebokie. Ja lowilem sporo okonia calkiem ladnego i to bez zadnych przygotowan necenia itd. takze polecam\nps. wez jakas wiatrowke bo czesto dosc mocno wieje\nNapisano 29 maj 2006 - 10:55\nA kto jest właścicielem?Gdzie i ile opłat trzeba uiścić?\nNapisano 29 maj 2006 - 12:02\nTak własnie egonix. Ja bywam nad samym jeziorem bardzo często. Raczej jeżdże do Kosewa czasem wykąpać się do Kochowa, do Giewka nigdy Za dużo ludu latem...\nNigdy jednak tam nie łowiłem, a artykuł w Eldorado wskazuje na to że nie jest to woda PZW...\nNapisano 29 maj 2006 - 17:46\nnie jest to woda PZW...\nTego to się domyślam bo w tej części Wielkopolski chyba nie ma jeziora należącego tylko i wyłącznie do PZW.Większość jest pod władaniem PGRybackich i są na nich potrzebne osobne zezwolenia A w Giewartowie to nie jest przypadkiem inne jezioro\nNapisano 29 maj 2006 - 21:36\nzarządca wody jest Rybmar spólka w Powidzu - maja we władaniu 4 jeziora w okolicy m.in. Powidzkie i Budzisławskie. Zezwolenie można nabyć w Powidzu ( kady wie z miesjcowych gdzie to jest bo ryby tam można kupić) , lub w Koninie na ul. Wyspianskiego z Zarządzie Okregu.\nGiewartów i Kosewo leżą nad jeziorem Powidzkim. Ja na nim nie łowię, ale jeśli panowie rybacy zrobili z nim - to co z Budzisławkim to wielka szkoda.\nNapisano 30 maj 2006 - 11:29\nDzięki za info kolay! Musze kiedyś zabrać tam łódeczkę i pospinnignować.\nNapisano 31 maj 2006 - 13:27\nSłyszałem, że lustro wody obiżyło się o kilka metrów ostatnio - to prawda?\nNapisano 25 styczeń 2007 - 14:10\nQUOTE(Szymon @ śro, 31 maj 2006 - 17:27)\nZamieszczam linka z wyjaśnieniami dlaczego tak się dzieje:


Maria Wróbel 16.09.2021 08:43\nMuchomor cytrynowy - wygląd\nMuchomor cytrynowy ma charakterystyczny bladożółty, cytrynowożółty, białawy lub żółtozielonkawy kapelusz o gładkim brzegu. Bardzo rzadko kapelusz jest całkowicie biały. Osiąga średnicę od około 5 do 10 centymetrów, początkowo jest półkolisty, a później staje się bardziej płaski. Kapelusze starych owocników są niekiedy wklęsłe. Młode kapelusze otoczone są osłonką, która jest rozrywana w miarę wzrostu grzyba. Po osłonce pozostaje pierścień na trzonku oraz brązowawe łatki na kapeluszu grzyba. Łatki mogą mieć różne kształty i rozmiary, a większość z nich zmywa się z grzyba podczas opadów deszczu. W spodniej części kapelusza obecne są gęsto ułożone blaszki. W przypadku młodych owocników blaszki są białe, z czasem stają się żółtobiałe. Blaszki nie są przyrośnięte do trzonu grzyba.\nTe grzyby wyglądają na jadalne, ale mogą zaszkodzić\nMiąższ jest kruchy i ma białą barwę, której nie zmienia po przełamaniu grzyba. Ma on delikatny zapach przypominający zapach surowych ziemniaków i łagodny, ale nieprzyjemny smak. Trzonek muchomora cytrynowego ma średnicę od 1 do 2 centymetrów i wysokość od 5 do 15 centymetrów. Jest on gładki, a na jego powierzchni może być widoczny zygzakowaty wzorek.\nTrzonek zwęża się ku górze i łatwo oddzielić go od kapelusza. W dolnej części trzonek jest zakończony bulwą z kantem przypominającym pierścień z postrzępionymi brzegami. Przyjmuje on barwę od białej do żółtobiałej. W górnej części trzonu widoczna jest pochwa, której grubość wynosi zwykle około 4 centymetrów. Muchomor cytrynowy przypomina swoim wyglądem muchomora sromotnikowego (zielonawego) oraz muchomora jadowitego.\nMuchomor cytrynowy - występowanie\nMuchomor cytrynowy występuje w Europie, Ameryce Północnej, Australii oraz w Azji. Można go znaleźć na obszarach, na których panuje klimat umiarkowany. Muchomor rośnie w lasach zarówno iglastych, jak i liściastych oraz mieszanych, a jego największe skupiska znaleźć można na kwaśnych glebach i piaszczystych terenach. Najczęściej występują w okolicy, w której rosną sosny, mogą rosnąć samotnie albo w większych grupach. Owocniki muchomora cytrynowego pojawiają się w lasach na początku lipca i można je znaleźć aż do listopada.\nMuchomor cytrynowy – znaczenie\nMuchomor cytrynowy jest uznawany za grzyb niejadalny albo lekko trujący. Zawiera on bufoteninę, czyli substancję psychoaktywną, która występuje również w jadzie niektórych ropuch. Substancja ta przy spożyciu doustnym jest nieszkodliwa, jednak w pewnych dawkach może wywoływać zmiany w funkcjonowaniu zmysłów, widzenie różnych efektów wizualnych oraz euforię. Bufotenina spożyta doustnie może powodować przyspieszenie akcji serca, jednak jest rozkładana w trakcie obróbki termicznej grzybów.\nMuchomora cytrynowego lepiej nie zbierać, ponieważ ma on nieprzyjemny smak i nie nadaje się do spożycia. Poza tym można go pomylić z innymi, silnie trującymi muchomorami, których spożycie może zakończyć się poważnymi problemami zdrowotnymi, a nawet śmiercią.\nNajbardziej niebezpiecznym grzybem, który swoim wyglądem przypomina muchomora cytrynowego jest muchomor zielonawy (kiedyś zwany sromotnikowym), który zawiera dwa rodzaje toksyn – amatoksyny oraz fallotoksyny. Toksyny te nie ulegają rozkładowi podczas suszenia ani gotowania grzybów. Spożycie tego grzyba skutkuje nieodwracalnym uszkodzeniem wątroby, a czasami także innych narządów, a w niektórych przypadkach mimo podjęcia leczenia pacjenta nie udaje się uratować.\nMuchomor cytrynowy – nazewnictwo\nMuchomor cytrynowy został po raz pierwszy opisany przez Jacoba Christiana Schaffera w 1774 roku. Wówczas niemiecki duchowny i botanik nadał grzybowi nazwę Agaricus citrinus. Nieco ponad dwadzieścia lat później, bo w 1797 roku, mykolog pochodzący z Afryki Południowej przeniósł grzyba do rodzaju Amanita nadając mu łacińską nazwę Amanita citrina. Nazwa ta jest do dzisiaj uznawana za oficjalną. Polską nazwę grzybowi nadał w 1955 roku Stanisław Domański. W niektórych źródłach grzyba tego można znaleźć pod nazwami muchomor żółty, muchomor płowy oraz odmiana cytrynowa muchomora sromotnikowego. Stosowane są również regionalne nazwy, takie jak muchomor bulwiasty, muchora, muchar czy muchomor żółtawy.


Personalizacja produktów kosmetycznych jest coraz chętniej wykorzystywanym przez producentów narzędziem sprzedażowym. Obecnie coraz częściej odchodzi się od standardów i dopasowuje się do indywidualnych potrzeb i wymagań, co staje się realnym popytem na rynku.\nWedług Jamesa Wolfa, kierownika ds. marketingu globalnego Videojet Technologies, coraz więcej produktów kosmetycznych poddawanych będzie personalizacji z wykorzystaniem internetu, urządzeń mobilnych, sztucznej inteligencji czy rzeczywistości rozszerzonej. Badanie przeprowadzone przez Deloitte1 pokazało, że duża część respondentów jest skłonna poczekać dłużej i zapłacić więcej za produkty dedykowane tylko dla nich. Wyniki ankiety potwierdzają, że rynek spersonalizowanych kosmetyków będzie znacząco rósł, w miarę jak producenci będą coraz mocniej starali się spełniać wyrafinowane potrzeby docelowych odbiorców. Takimi potrzebami są już zarówno konkretne produkty w postaci np. spersonalizowanych farb do włosów z indywidualną instrukcją obsługi, ale też usługi, jak obrazowanie wyglądu porów i zmarszczek za pomocą urządzenia podłączanego do smartfona i dobór odpowiednich dla danej osoby kosmetyków do pielęgnacji.\nW branży kosmetycznej marka i grafika na opakowaniu mają kluczowe znaczenie. Jednak wymogi dotyczące umieszczenia niezbędnych i koniecznych informacji pozostawiają do dyspozycji producentów coraz mniej cennej powierzchni na opakowaniu. Aby zyskać więcej miejsca i ograniczyć do minimum przestrzeń potrzebną do wydrukowania najistotniejszych danych, na rynku dostępne są odpowiednie rozwiązania. Należą do nich drukarki atramentowe do druku ciągłego (CIJ) przeznaczone dla niemal każdego typu i kształtu opakowania. Umożliwiają one nanoszenie nawet pięciu wierszy tekstu, kodów liniowych i innych kodów kreskowych 2D metodą bezkontaktowego druku atramentowego. Z kolei systemy znakowania laserowego są często używane do nanoszenia nadruku na pudełkach kartonowych, tworzywach sztucznych, etykietach i tubkach. W przeciwieństwie do systemów CIJ nie wymagają one materiałów eksploatacyjnych, bowiem do trwałego oznaczania podłoża wykorzystują wiązkę światła podczerwonego, która usuwa warstwę materiału powierzchniowego. Następnym rozwiązaniem są drukarki termotransferowe (TTO), które doskonale nadają się do znakowania elastycznych folii, torebek i materiałów barierowych, coraz częściej wykorzystywanych w sektorze kosmetycznym. W tego typu drukarkach cyfrowo sterowane głowice drukujące precyzyjnie przenoszą tusz z taśmy bezpośrednio na opakowanie.\nJames Wolf, podkreśla, że przy doborze systemu znakowania i kodowania warto szukać partnera, który specjalizuje się w tej dziedzinie. Wybór systemu, który nie spełnia potrzeb producenta, może w efekcie doprowadzić do problemów, których chce się uniknąć: przestoje, nanoszenie poprawek, zbędne odpady, a w najgorszym przypadku konieczność wycofania produktu z rynku.


Szczegóły Szczegóły Szczegóły kupuję\nPeeling z kwasem migdałowym 20% – jak go wykonać w warunkach domowych? 0\nDodano: 14-01-2021 w kategorii: Informacje, diy, peeling, kwas migdałowy, aha, kwasy autor: e-naturalne\nPeeling z kwasem migdałowym 20% to bardzo mocno złuszczający produkt przeznaczony do pielęgnacji skór przyzwyczajonych do stosowania produktów z kwasami AHA. Sprawdza się w przypadku cery suchej, z oznakami starzenia się oraz zniszczonych nadmiernym eksponowaniem na działanie promieni słonecznych. Intensywnie złuszcza, wyrównuje koloryt oraz przywraca blask i młodzieńczy wygląd skóry. Likwiduje "skórki" oraz, poprzez rozluźnienia wiązań, przygotowuje skórę do aplikacji substancji odżywczych. Produkty z kwasem migdałowym polecane są do pielęgnacji każdego rodzaju cery, a szczególnie trądzikowej, tłustej oraz skłonnej do zapychania.\nCo w trawie piszczy...i czy w ogóle piszczy? Czyli o co chodzi z tym ślimakiem? 0\nDodano: 10-09-2020 w kategorii: Seria Snail autor: Lyniek\nPachnące mydełko z naturalnymi dodatkami. 0\nDodano: 13-07-2018 w kategorii: diy\nWykonanie mydełka przy użyciu gotowej bazy mydlanej jest jednym z najprostszych i najszybszych sposobów na stworzenie własnego kosmetyku w warunkach domowych. Bogata oferta baz mydlanych, naturalnych składników oraz dodatków, którymi możemy wzbogacić nasze mydło daje nam wręcz nieograniczone możliwości tworzenia unikatowych kompozycji opartych na własnych, niepowtarzalnych recepturach.\nMulti Hydration Eye Cream - nawilżający krem pod oczy\nData ważności: 2021.10\nData ważności: 2022.03\nZestaw Prezentowy "Ciało"\nNasze dermokosmetyki Lynia


Opowieść 103 – Bajki Wuja\nEmeryt Protazy w swym konserwatywnym życiu wykonywał pewne czynności według utartego od lat rytuału. Do takich należało golenie się. Protazy nie miał dużego zarostu Broda i wąsy powiększały mu się bardzo wolno. Wystarczyło, że golił się raz w tygodniu w każdą sobotę. Jako człowiek starej daty używał przestarzałej maszynki do golenia, wewnątrz której była żyletka. Każdego sobotniego popołudnia udawał się do łazienki właśnie w celu pozbycia się wyrośniętego w ciągu tygodnia zarostu. Całą czynność wykonywał bardzo starannie, sprawdzając palcami, czy broda jest na tyle gładka, aby zakończyć całą cotygodniową procedurę.\nPewnej soboty Protazy, jak zwykle, udał się do łazienki, aby się ogolić. Zanim jednak przystąpił do tej czynności, wyjął z szafki maszynkę do golenia. Rozłożył ją na poszczególne elementy, chcąc się przekonać, czy żyletka jeszcze jest dość ostra. Uznał, że nadal może się nią golić. Złożył więc maszynkę i na brodę nałożył grubą warstwę pianki do golenia. Ktoś mógłby się zdziwić, dlaczego konserwatywny emeryt używa pianki, a nie kremu do golenia, który stosowano przed wielu laty. Z pewnością przyzwyczajony do niego Protazy z chęcią by go zastosował. Problem polegał jednak na tym, że na rynku pojawiły się rozmaite rodzaje pianek, a krem przestano produkować. Tak więc emeryt musiał porzucić swoje dawne zwyczaje, przynajmniej w zakresie kremu. Żyletki nadal były dostępne w sklepach, więc w tej kwestii Protazy mógł nadal kultywować swoją tradycję.\nEmeryt zaczął proces golenia. Delikatnie usuwał maszynką piankę z brody i wąsów. Był mniej więcej w połowie tej czynności, gdy nagle usłyszał jakieś brzęczenie. Dźwięk ten zasiał niepokój w głowie emeryta.\n– Co tak brzęczy? – pytał sam siebie.\nKażdy nowy dźwięk sugerował bowiem, że zdarzyło się coś, co zakłóca niezmąconą ciszę panującą w jego małym mieszkaniu.\nProtazy spojrzał w lustro i ujrzał krążącego wokół swego ucha komara.\n– Jak on się mógł tu dostać? – pytał sam siebie zdenerwowany emeryt. Był zły na siebie, że nieopatrznie uchylił drzwi balkonowe i widocznie ten natrętny owad wykorzystał dogodny moment i wleciał do zacisznych wnętrz mieszkania\nProtazy chciał się pozbyć komara, uderzając go ręką. Zapomniał jednak, że trzymał w niej maszynkę do golenia. Wykonał duży zamach i machnął ręką uzbrojoną w maszynkę w okolice ucha. Na nieszczęście maszynka dotknęła ucha, a znajdująca się w niej żyletka przecięła skórę na uchu, naruszając mocno ukrwione naczynia.\nZ ucha trysnęła strużka krwi, która spływała na szyję. Protazy wystraszył się nie na żarty. Krwi przybywało i nie bardzo dała się zatamować. Zostawił maszynkę i komara w łazience, po czym wybiegł na korytarz. Zaczął głośno wzywać pomocy. Zaalarmowani sąsiedzi, słysząc dramatyczne wołania emeryta, wyszli ze swoich mieszkań. Widząc mocno zakrwawionego Protazego usiłowali zatamować ranę na uchu. Ktoś zaraz zadzwonił na pogotowie.\nPo chwili zjawiła się załoga karetki. Opatrzyli ranę emeryta. Protazy tak jednak przejął się swym uchem, że nagle zemdlał. Sanitariusze uznali, że emeryt mógł zasłabnąć i zabrali go na badania do szpitala. Niestety, wybiegając z mieszkania, Protazy nie zamknął go na klucz. Po przyjeździe na izbę przyjęć emeryt odzyskał przytomność. Pierwszą myślą, jaka przyszła mu do głowy, to właśnie niezamknięte mieszkanie na klucz.\nCzując pokaźny opatrunek na uchu, uznał, że został na tyle dobrze zabezpieczony przez personel medyczny, iż może wracać do domu. Już miał opuścić izbę przyjęć, gdy nagle usłyszał glos pielęgniarki:\n– Pan dokąd się wybiera? Proszę usiąść, zaraz przyjdzie doktor.\n– Doktor? – zdziwił się emeryt. Po co doktor? Ja muszę wracać do domu, zostawiłem otwarte mieszkanie.\n– Proszę pana, nie możemy pana tak sobie puścić. Czy pan wie, że pan zemdlał? W tej sytuacji trzeba pana zbadać, bo może to nie tylko skaleczenie ucha, lecz jakaś choroba, której pan nie odczuwa.\n– Choroba? – zdumiał się Protazy. Nie skarżę się na żadne dolegliwości.\n– Proszę już nic więcej nie mówić. Lekarza to oceni. Bardzo proszę, jest pan następny w kolejce.\nProtazy, nie mając innego wyjścia, wszedł do gabinetu i już od progu zwrócił się do lekarza:\n– Panie doktorze, przywieziono mnie tu niepotrzebnie. To było drobne skaleczenie ucha, a poza tym nie dano mi możliwości zamknięcia mieszkania.\nCzy pan wie, co tam się dzieje? Przecież może już grasować armia złodziei, którzy ogołocą moje mieszkanie ze wszystkiego.\nLekarz wysłuchał z kamienną twarzą nerwowej wypowiedzi Protazego i spokojnym głosem powiedział:\n– Proszę, niech pan siada.\nProtazy poczuł się jeszcze bardziej rozdrażniony słowami lekarza:\n– Jak mogę usiąść? Cały czas myślę, co się dzieje z moim mieszkaniem. Nic mi nie dolega, chciałbym już wrócić do domu.\n– Niech pan najpierw usiądzie – nalegał spokojnym głosem lekarz.\nNieugięta jego postawa spowodowała, że Protazy z każdą chwilą stawał się spokojniejszy. Wreszcie usiadł, myśląc, że gdy przyjmie propozycję lekarza to cały pobyt w gabinecie się skróci.\n-Proszę się rozebrać do pasa, muszę osłuchać pana płuca i serce – rzekł zaraz lekarz.\nProtazy, widząc że nic nie wskóra, wykonał jego polecenie.\nPo zbadaniu emeryta lekarz stwierdził, że nie odniósł on żadnych obrażeń, a zemdlenie mogło być przyczyną zbyt dużej wrażliwości na widok krwi. Protazy podniósł się i już miał wyjść z gabinetu, gdy usłyszał głos lekarza:\n– Proszę poczekać, chcę coś panu dać.\nLekarz sięgnął do kieszeni fartucha i wyjął klucze.\n– Proszę, to pana klucze do mieszkania. Gdy pana zabierało pogotowie, jeden z sanitariuszy zamknął drzwi od pana mieszkania. Klucze tkwiły w zamku, więc łatwo je znalazł, a potem mi je przekazał. Pana obawy o mieszkanie są więc bezpodstawne.\nProtazy odetchnął z ulgą. Okazało się, że niepotrzebnie martwił się o losy swego lokum. Teraz z dużym opatrunkiem na uchu mógł powrócić do domu. Z uwagi na niewielki obrażenia musiał skorzystać z komunikacji miejskiej. Po przybyciu do mieszkania wszedł do pokoju i z ulgą zagłębił się w swym wiekowym fotelu.\nSpokój jego nie trwał jednak długo. Usłyszał ten sam dźwięk, który go dręczył w czasie golenia się. Wszystko wskazywało na to, że był to ten sam komar, którego chciał niefortunnie zgładzić maszynką do golenia. Protazy postanowił pozbyć się brzęczącego intruza, jakby chciał się zemścić za to, że to z powodu tego namolnego owada wylądował w szpitalu.\nChwycił z łazienki solidnych wymiarów ręcznik i zaczął tropić komara, który spokojnie sobie latał po mieszkaniu w czasie nieobecności Protazego. Niebawem nadarzył się dogodny moment. Komar przysiadł na chwilę na ścianie i w tym momencie emeryt dynamicznym ruchem ręcznika zgładził dokuczliwego intruza.\nZmęczony całodziennymi przeżyciami emeryt uznał, że najlepszym rozwiązaniem będzie ułożenie się do snu. Musiał niestety spać tylko na jednym boku, aby nie dotykać skaleczonego ucha, które zdobił okazały opatrunek.


Krok trzeci - Zdecentralizowana Rzeczpospolita\nKrok trzeci - Postawmy obywatela w centrum\nWładza samorządowa należy do obywateli województwa, którzy sprawują tę władzę bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji samorządu. Nasz projekt jest okazją do fundamentalnej zmiany relacji obywatel-władza. Opracowaliśmy Modelową Kartę Wojewódzką – zrozumiały dla każdego obywatela „statut województwa” – w której zawarliśmy rozwiązania, które dają każdemu obywatelowi realny wpływ na dystrybucję dóbr publicznych w swojej gminie, powiecie, mieście i w województwie.\nUważamy, że potrzeba decydowania jest tym, co łączy dziś Polaków.\nNowoutworzony portal demokracja.gov.pl pozwali każdemu brać udział w decydowaniu w swoim województwie za pośrednictwem swojego telefonu komórkowego. Obywatel czy przedsiębiorca mógłby skomentować i ocenić projekt nowego prawa miejscowego, na bieżąco kontrolować głosowania we władzach samorządowych a także wraz grupą współobywateli zażądać przedyskutowania danej kwestii na radzie gminy lub powiatu oraz w sejmiku wojewódzkim. Ponadto referenda elektroniczne będą dawały obywatelowi poczucie skutecznej sprawczości oraz ułatwiłyby nadzorowanie władz samorządowych – można by je zwołać także w celu odwołania wójta, burmistrza, prezydenta miasta, wojewódzkiego ministra czy marszałka.\nPrzykładem wykorzystania referendum elektronicznego mogłoby być coroczne decydowanie o sposobie alokacji środków z Programu 500+. Już dziś te środki przekazywane są samorządom; w naszym modelu mogłyby stać się one Obywatelskim Budżetem Prorodzinnym. Co roku w referendum elektronicznym obywatele każdego województwa mogliby zdecydować o pozostawieniu dotychczasowego systemu podziału tych środków albo wybrać jedno z kilku rozwiązań alternatywnych zaproponowanych przez Sejmik, na przykład: 350 zł na pierwsze dziecko a 800 zł na trzecie, 473,50 gr na każde dziecko i budowę 10 nowych żłobków itd.\nPrzesunięcie władzy w stronę obywatela, z użyciem narzędzi e-demokracji musi uwzględniać skuteczne włączanie osób dotychczas cyfrowo wykluczonych — nasz zespół ekspertów pracuje tu nad konkretnymi rozwiązaniami. Ale mechanizmy decydowania to nie wszystko.\nWażne są też wartości, które w Karcie Wojewódzkiej obywatele mogliby akcentować.\nOprócz praw i wolności gwarantowanych w Konstytucji RP, Karta mogłaby wskazywać kwestie i grupy społeczne, które władze samorządowe powinny otoczyć szczególną opieką. Te obszary priorytetowe podkreślone byłyby też w Preambule do Karty Wojewódzkiej, która – podkreślając spójność Rzeczypospolitej jako całości – akcentowałaby lokalne wartości i wrażliwości.


Warchoły, złoczyńcy i pijanice - Jacek Komuda | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Fabryka Słów historia\nWyobraź sobie świat, gdzie bohaterowie nie piją wody. Gdzie częściej jest się właścicielem jednego ucha niż jednego domu. Kraj w wino i miód opływający, tłusty i bogaty. Piękny i jednocześnie niebezpieczny. Podzielony na wiele domen i udzielnych księstewek; z głębokimi lochami i wysokimi kurhanami. Rządzi tu królewska para - Siła i Spryt, a za nimi kroczą: Zasadzka, Zdrada, Walka i Zajazd. To nie fantastyka, choć może tak brzmi. To kresy XVII-wiecznej Polski. I wolnoć, Tomku, w swoim domku.\n26 opinii 231 ocen 0 dyskusji\nOpowieści z Dz... Jacek Komuda\nRagnarok 1940.... Marcin Mortka\nOstatni powier... Kiryl J. Yeskov\nDeszcze niespo... Rafał Chojnacki, Eu...\nVlad Dracula Dariusz Domagalski\nSzubienicznik Jacek Piekara\nI niechaj cisz... Dariusz Domagalski\nPoczet Zbójów Polskich.\nWłos się na głowie ze zgrozy jeży czytając ten leksykon.\nNieładnie sobie poczynali nasi przodkowie, oj nieładnie.\nCiekawa lektura, nie pozbawiona humorystycznych anegdot.\nKsiążka przeciętna. Autor zbyt pobieżnie opisuje przedstawiane postaci. Robi to ponieważ tych postaci jest zbyt wiele i część z nich w tej książce nie powinna się znaleźć. Chyba lepiej było skupić się na prawdziwych czarnych charakterach .... Po historyku wymagał bym więcej.\nJest to spis alfabetyczny największych hultajów Rzeczypospolitej Szlacheckiej. Na pewno książka spodoba się bardziej osobom interesujących się historią. Mi z historią nie po drodze , dlatego znacznie lepiej przypadły mi do gustu książki fabularne o panach braciach. Aczkolwiek książka nie jest zła, ma dużo smaczków i jest ciekawa.\nCzytaj książki, wstydu oszczędź, czyli… cała prawda o polskiej szlachcie okiem Jacka Komudy.\nJacek Komuda urodzony w 1972 roku. Jest zawodowym pisarzem i historykiem. Specjalizuje się w dziejach Rzeczypospolitej szlacheckiej. Jest twórcą powieści historycznych, marynistycznych oraz zbiorów opowiadań takich jak m.in. „Bohun”, „Opowieści z dzikich pól” czy „Galeony wojny”. Jako jeden z nielicznych twórców literackich jest rekonstruktorem historycznym, który nie tylko odtwarza bitwy z udziałem husarii, ale również zamieszkuje w zrekonstruowanym dworze. Lubiany przez czytelników nie tylko za znajomość tamtej epoki, ale też ciekawy i barwny język opisujący dawne czasy. Nazywa się go Sienkiewiczem XXI wieku.\n„Warchoły złoczyńcę i pijanice” to książka w formie słownika, która w wierny sposób i nie stroniąc od brutalnych scen, opisuje najgorszych pijaków, awanturników i przestępców, jacy kiedykolwiek żyli na terenie II Rzeczpospolitej. Autor w swoim dziele dąży do przybliżenia i spopularyzowania czytelnikowi historii Rzeczpospolitej szlacheckiej.\nOpisywane przez autora postacie zostają pokazane w sposób bardzo realistyczny i zgodny z historią. Bohaterami książki są przedstawiciele szlachty, którzy często wyjęci spod prawa, siali terror i wzniecali awantury, o których słyszano w całym kraju. Szlachta została ukazana jako grupa społeczna, która umiłowała sobie nie tylko zajazdy na sąsiadów, ale też biesiadowanie, spory, wyzwania na pojedynki, czy długoletnie walki sądowe z okoliczną szlachtą. Warto zwrócić uwagę, iż autor w swoim dziele nie tylko odwołuje się do kronik, pamiętników i dzieł historyków opisujących tamtą epokę, ale też do swojej ogromnej wiedzy i znajomości epoki. Całość swoich opowieści opisuje prostym i przystępnym językiem dla współczesnego czytelnika.\nNiezwykle interesującymi rzeczami, na jakie zwrócił uwagę autor, był system kar, na jakie mógł zostać skazany szlachcic, w przypadku popełnienia konkretnego przestępstwa. Ukazuje też sposoby, w jaki rozwiązywano konflikty, spory i sąsiedzkie zwady. W ciekawy i pouczający sposób ukazał też konkretne tło historyczne, towarzyszące opisywanym postaciom. Mamy tu więc prawdziwie „czarne owce” z rodu Oleśnickich, Radziwiłłów, Wiśniowieckich czy Stadnickich. Co ciekawe, w książce pojawiają się również kobiety, które często dorównywały mężczyznom, a nawet ich przewyższały w swoich awanturniczych i pijańskich wybrykach.\nTrzeba jednak nadmienić, że pomimo opisania przez autora, wielu negatywnych zachowań i wad, ukazał on również przedstawicieli polskiej i litewskiej szlachty jako patriotów i bohaterów. Większość z tych hulaków i zawadiaków gotowa była oddać życie za ojczyznę.\nDla mnie była to jedna z najciekawszych książek, jakie czytałem w tym roku. Jest ona napisana językiem prostym i przystępnym dla współczesnego czytelnika. Dzięki czemu czyta się ją szybko i z ogromną przyjemnością. Nie ma zbyt wielu opisów, postacie są wyraziste, ciekawe a akcja dynamiczna.\nKsiążka pozwoliła mi, choć na chwilę poczuć się prawdziwym szlachcicem.\nDla miłośników historii to pozycja obowiązkowa.\nJacek Komuda urodzony w 1972 roku. Jest zawodowym pisarzem i historykiem. Specjalizuje się w dziejach Rzeczypospolitej szlacheckiej. Jest twórcą powieści historycznych, marynistycznych oraz zbiorów opowiadań takich jak m.in. „Bohun”, „Opowieści z dzikich pól” czy „Galeony wojny”....\nBardzo ciekawa pozycja. Układ książki przypomina trochę poczet królów i książąt Polskich, z tym, że autor nie ułożył postaci w porządku chronologicznym, a alfabetycznie.\nCzyta się bardzo szybko, większość opisów jest w miarę krótka, poza drobnymi wyjątkami jak np. Diabeł Łańcucki. Podoba mi się to, jak autor zestawia różne źródła historyczne i w taki sposób obala niektóre mity na temat poszczególnych postaci, np. przedstawienie Jeremiego Wiśniowieckiego. Na kartach książki opisano wiele postaci awanturników i warchołów, których nie da się jasno podzielić na dobrych i złych, nawet nie miałem pojęcia, że wielu naszych przodków, którzy uchodzą ogólnie w literaturze za wzór, miało tak wiele za uszami.\nPozycja warta uwagi, dla osób, które chcą poszerzyć wiedzę o Rzeczypospolitej Sarmackiej.\nCzyta się bardzo szybko, większość opisów jest w miarę krótka, poza drobnymi wyjątkami jak np. Diabeł Łańcucki. Podoba mi się to, jak autor zestawia różne źródła historyczne i w taki sposób obala niektóre...\nA dzisiaj porozmawiajmy o tych mniej grzecznych!\nAutor wprowadza nas w świat, gdzie wino i miód leją się strumieniami, a szlachta nie jest aż taka wspaniała, jak podaje nam historia.\nCi mężczyźni to byli prawdziwi hulacy, którym nie zależało na swoim kraju, a … na ich samych.\nWażne było dla nich mieć dobre trunki, jakąś dziewczynkę (albo dwie!) na boku, kasę i masę pijackich imprez, nierzadko kończących się nawalanką.\nDaleko im było do odważnych mężów, czy wojów pełnych wszelkich cnót. Zmuszanie chłopów do picia alkoholu aż do upadłego? Bijatyki bez żadnego powodu? Okupy? Morderstwa? To tylko ułamek z tego co wówczas się działo.\nOto przed państwem polska szlachta z czasów Rzeczpospolitej Szlacheckiej!\nCo mi się podobało w tej książce?\n➕ przede wszystkim to, że szlachta polska została pokazana jako prawdziwe awanturniki, rozrabiaki i pijaki. Coś innego niż możemy przeczytać w podręcznikach do historii;\n➕ specyficzny styl i humor autora (albo się go kocha, albo nienawidzi) mi osobiście bardzo przypadł do gustu;\n➕ odniesienie się do źródeł i pokazanie prawdziwego oblicza panów, którzy na lekcjach historii zostali wręcz wyprani w Perwolu. Jeszcze tylko brakuje, żeby dostali aureolek. Tutaj jest pokazane czarno na białym, że bliżej im było do różków i kociołka w piekiełku niż do niebiańskich ogrodów;\n➕ krótkie, ale bardzo treściwe opowieści;\n➕ dużo postaci (autor nie opiera się na kilku, ale na całej liście takich gagatków).\nKsiążka Jacka Komudy doczekała się w tym roku uzupełnienia i ponownego wydania – osobiście bardzo się cieszę, że ponownie trafiła na rynek czytelniczy. Jest bogata w ciekawe historie, które pozwalają spojrzeć na polską szlachtę z ciut innej perspektywy niż przedstawia nam ją historia. Mi osobiście bardzo się podobała i nie widzę w niej minusów 😊\nSerdecznie zachęcam do jej przeczytania!\nWażne było dla nich mieć dobre trunki, jakąś dziewczynkę (albo dwie!) na boku, kasę i masę...\nJest to zbiór opowiadań, z których każde opisuje inną osobę i mają one potwierdzenie w źródłach historycznych. Bardzo podoba mi się to jak autor opisał poszczególne postacie, ukazując je jako rzeczywistych ludzi, ze swoimi słabościami i wadami, nie traktując je jak żywe legendy, ani nie nadając książce charakteru podręcznika pełnego jedynie suchych faktów.\nJest to pozycja dość wymagająca skupienia i uwagi, ze względu na ilość nazwisk i dat, jednak nie sposób się przy niej nudzić i czyta się ją jak naprawdę dobrą powieść przygodowo-historyczną.\nJedne historie bawią, inne przerażają, ale przede wszystkim doskonale ukazują realia polskiego baroku (w niewielkiej mierze także innych epok) i pozwalają czytelnikowi poczuć większą więź z historią kraju.\nMyślę, że najbardziej zainteresowały mnie opowiadania o Diable Łańcuckim i jego rodzinie, Radziwiłłach, a także o Samuelu Zborowskim. Ciekawiły mnie również opowieści o ludziach, o których słyszałam w szkole na lekcjach historii, a dzięki panu Komudzie poznałam ich od trochę innej, bardziej "ludzkiej" strony.\nPodsumowując, bardzo serdecznie polecam Wam tę książkę, bo uważam, że warto poznawać bliżej historię swojego kraju, a autor opisuje ją w taki sposób, że nawet ja, sięgająca po tego typu literaturę dość sporadycznie, momentami nie mogłam oderwać się od lektury.\nDodatkowo pozycja ta została naprawdę pięknie wydana, nie tylko z zewnątrz, ale również w środku, bo zawiera mnóstwo pięknych i klimatycznych ilustracji, więc myślę, że z racji zbliżających się świąt idealnie nada się na prezent dla bliskiej osoby 😊.\nJest to pozycja...\nJa się zastanawiam, jak do tej pory mogłam funkcjonować bez znajomości owej pozycji książkowej. Chwała wydawnictwu Fabryka Słów (jak zawsze z resztą) fantastyczne wznowienie wydania książki poszerzone o kilka stron, Jacka Komudy i jego "Warchołów". Smaczny kąsek dla fanów nie tylko twórczości autora, ale również historii Polski - w tym przypadku szlacheckich czasów, które jak z książki można wywnioskować nic ze szlachetnością nie miał.\nBrud, syf, grubiaństwo, pijaństwo, chamstwo, często z przysłowiowymi widłami w ręku, bo ktoś miał inne zdanie na dany temat w innej delikatnej opcji, niż chociażby to co znany z "Pana Tadeusza", Mickiewicza. Czy dzisiaj my, jako ludzie, różnimy się od tamtych postaci? To pozostawię bez komentarza, bo nie o tym, nie o tym...\nKsiążka Komudy, to historyczny rzut okiem na największych warchołów polskiej szlachty, którzy zostali zaprezentowani w porządku alfabetycznym, dostając przy tym niejednokrotnie zilustrowane lica, dzięki Hubertowi Czajkowskiemu, Andrzejowi Łaskiemu oraz Pawłowi Zarębie.\nNim jednak wskoczymy w poczet szlachecki, autor zabiera nas w klimatyczne wprowadzenie obyczajów, zachowań, jakie panowały na polskich ziemiach szlacheckich. Tutaj wchodzimy nie tylko w świat tych bogatych, poznamy zależność między panem, a chłopcem, dowiemy się o chorobach, najeźdźcach oraz pobratymcach tj sąsiadach "za miedzy", którzy okazywali się często wrogiem numer jeden.\nJeżeli oczekujecie dużej dawki inteligencji, elokwencji itd to możecie się rozczarować. Wszak lepiej prowadzić hulaszczy tryb życia, skoro sakiewka na to pozwala i zrzucać obowiązki na służbę - pracowników. Pogarda do biedniejszych - to drugie imię szlachty. Komuda nie upiększa, nie obrzuca także błotem -> piszę prawdę w oparciu o fakty zapisane na księgach historii. Książka to również skarbnica pełna ciekawostek, to tutaj dowiecie się skąd wzięła się nazwa ulicy Marszałkowskiej w Warszawie oraz przekonacie jak od pokoleń uwielbiamy pompować pieniądze w coraz większą biurokrację ( w tym przypadku ilość sądów, sejmików etc).\nUważam, że książka jest godna swojej uwagi, dla osób które interesują się historią, będzie dobrym wyborem. Wszak dobrze znać swoje korzenie... :)\nJa się zastanawiam, jak do tej pory mogłam funkcjonować bez znajomości owej pozycji książkowej. Chwała wydawnictwu Fabryka Słów (jak zawsze z resztą) fantastyczne wznowienie wydania książki poszerzone o kilka stron, Jacka Komudy i jego "Warchołów". Smaczny kąsek dla fanów nie tylko twórczości autora, ale również historii Polski - w tym przypadku szlacheckich czasów, które...\n„Złoczyńcy, warchoły i pijanice” to nowe i uzupełnione wydanie książki Jacka Komudy. Poprzedniej wersji nie czytałem, dlatego nie wiem ile treści doszło teraz, lecz ten spis hultajów zwraca uwagę swoim wyglądem. Okładka bardzo przypadła mi do gustu (moje odwzorowanie okładki znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje), a ilustracje w środku to już prawdziwy majstersztyk. Rysunki są jednym z większych plusów tej książki i miały duży wpływ na podwyższenie przeze mnie oceny.\nCo do samej treści zawartej na kartkach spisu, jest dobrze, jak zwykle w twórczości Komudy, z którą zetknąłem się już nie raz i nie dwa. Widać, że Jacek Komuda ma bardzo dużą wiedzę historyczną, którą chętnie dzieli się z czytelnikami. Ponadto, autor odwołuje się do innych historyków oraz ich dzieł. Życiorysy złoczyńców w spisie są w większości ciekawe i fajnie się je czyta, jednak zdarzają się postaci, których nie umieściłbym w tej książce. Pojawili się szlachcice, którzy nie wyróżniali się niczym złym, a nawet często bywali bohaterami wojen, które toczyła Rzeczpospolita. Ponadto, niektórzy w porównaniu z innymi, toczyli raczej nudny żywot. Autor przeplata te biografie, krótkimi anegdotami historycznymi na różne tematy, co jest fajnym oderwaniem się od ciągłego czytania o hultajach.\nKsiążka jest przyzwoita i uważam, że przypadnie do gustu osobom, które choć trochę interesują się historią. Warto sięgnąć w wolnym czasie i poczytać o szlacheckich hultajach.\nWięcej recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje\n„Złoczyńcy, warchoły i pijanice” to nowe i uzupełnione wydanie książki Jacka Komudy. Poprzedniej wersji nie czytałem, dlatego nie wiem ile treści doszło teraz, lecz ten spis hultajów zwraca uwagę swoim wyglądem. Okładka bardzo przypadła mi do gustu (moje odwzorowanie okładki znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje), a ilustracje w środku to już prawdziwy...\nNie każda powieść Jacka Komudy podoba mi się tak samo, ale każda dostarcza solidnej porcji wiedzy oraz przybliża pewien okres historii. Wznowienie Warchołów to już pozycja typowo naukowa, ale spisana w przystępny sposób. Dla fanów historii oraz twórczości autora pozycja godna uwagi. Książka zawiera alfabetyczny spis największych warchołów wśród polskiej szlachty. Niektórzy z nich, jak Jacek Dydyński, byli bohaterami powieści Jacka Komudy. Po lekturze wiem już dobitnie, co znaczy szlachecka fantazja. W niektóre życiorysy aż trudno jest uwierzyć. Lecz jak sam autor wspomina we wstępie, były to czasy zupełnie inne od naszych i przez ten pryzmat należy postrzegać postępowanie tych ludzi. Co w żaden sposób nie usprawiedliwia czynów niektórych z nich. Warto nie czytać na raz, tylko nawet losowo wybierać jedną z postaci i poznać jej barwną biografię.\nNie każda powieść Jacka Komudy podoba mi się tak samo, ale każda dostarcza solidnej porcji wiedzy oraz przybliża pewien okres historii. Wznowienie Warchołów to już pozycja typowo naukowa, ale spisana w przystępny sposób. Dla fanów historii oraz twórczości autora pozycja godna uwagi. Książka zawiera alfabetyczny spis największych warchołów wśród polskiej szlachty. Niektórzy...\nDodaj cytat z książki Warchoły, złoczyńcy i pijanice


Ja, mama – White Plate\n18 maja 2017 ·Książki\nPiąta rano, deszcz kapie na parapet. Cicho i wiosennie. Pierwsze rozmówki ptaków za oknem. Bobas u boku właśnie otwiera szeroko oczy i już wiem, że to koniec spania na dziś. Może gdybym nie miała dzieci, miałabym jeszcze jakąś małą nadzieję, że będzie mi za chwilę dane zapaść jeszcze w błogi sen.\nPrzewijam, przebieram, karmię, otulam, całuję. Przytulam policzek do ciepłej, niemowlęcej główki pachnącej karmelem. Ostatnio najstarsza córka mnie zapytała, skąd się bierze taki zapach. Nie wiem, nie mam pojęcia, ale wszystkie małe dzieci pachną właśnie tak.\nKiedy byłam dzieckiem, zawsze chciałam być mamą. Zajmowałam się wszystkimi dziećmi przyjaciół i znajomych moich rodziców. Kochałam to. Nie mogłam się doczekać, aż będę miała swoje własne. “Własne” hmn, nie jestem pewna, czy to najbardziej trafne określenie. Bo choć się na nie złoszczę, wkurzają mnie czasem tak, że och i ach, to jednak zawsze traktuję je jako towarzyszy podróży przez życie. Ot, te kilkanaście przystanków jedziemy razem i ja wiem trochę więcej niż one, bo dłużej jadę. Ale wysiądę wcześniej, kiedy one pojadą dalej. Taką mam nadzieję, taki powinien być porządek tego świata.\nChcę miłość matczyną dzielić sprawiedliwie na trzy. Mądrze wychowywać, choć czasem błądzę i się gubię. Kiedyś złościłam się bardziej, więcej krzyczałam. Dziś głównie ględzę. Pierwsze dziecko, choć najbardziej wychuchane, otoczone najlepszymi zabawkami, najlepszym jedzeniem, w najlepszym przedszkolu i w ogóle wszystko “naj”, ma chyba jednak najtrudniej. Na nim uczymy się być rodzicem. Przy nim się okazuje, że zdarza nam się popełniać błędy naszych rodziców, choć zawsze sobie obiecywaliśmy, że na pewno uda się ich uniknąć. O naiwności!\nMoja najstarsza córka przez dziesięć lat była jedynaczką, aż potem, w ciągu trzech lat na świecie pojawiły się jej dwie siostry. Życie się zmieniło o sto osiemdziesiąt stopni. Wszystko się zmieniło.\nA ona z małej dziewczynki wpatrzonej we mnie z absolutnym uwielbieniem i pytaniem “to prawda, mamusiu?”, które miało potwierdzać lub zaprzeczać wszystkim tezom, jakie mówili do niej inni, przestała być małym dzieckiem. Nagle się okazuje (nagle, nagle: to są zaledwie miesiące szalonych zmian i rośnięcia kilkanaście centymetrów w górę), że mieszkamy z kimś prawie dorosłym, kto jednak wciąż potrzebuje przytulenia i bycia razem.\nWeekendy dla mnie to świętość. I wolne od pracy dni lubię spędzać z rodziną. Nie chcę wtedy nigdzie iść sama i nie chcę, żeby oni gdzieś szli. Od kiedy jest nas piątka, wyprawa gdziekolwiek jest wyzwaniem, ale radzimy sobie całkiem całkiem, starając się manewrować humorami najmłodszych tak, żeby nie zakłócać innym porządku. Bo jak śpiące albo głodne to dają czadu. Marudzą, jęczą albo krzyczą. A nam głupio i wstyd i ciągle przepraszamy.\nOstatnio najstarsza miała urodziny, a ja już od dłuższego czasu wiem, że najlepszy prezent dla nastolatki to taki, który sama sobie wybierze. Wśród kilku punktów “Co mogłabym dostać na urodziny” był taki o biżuterii. Zapakowaliśmy więc całe towarzystwo do samochodu, a na miejscu podzieliliśmy się dziećmi: Panu Inżynierowi przypadły dwie najmłodsze, a z najstarszą poszłam pobuszować w sklepie z biżuterią PANDORA. To była nasza pierwsza wspólna wizyta w takim sklepie. Wcześniej wszystkie moje biżuteryjne gadżeciki zostały skrupulatnie przejrzane i poprzymierzane w domu, a katalog, który miałam w sypialni przestudiowany i pomazany markerem “nic nie chcę, ale tak tylko zaznaczam, gdybyście chcieli mi coś kupić na urodziny”. Poszłyśmy więc do sklepu i kiedy na żywo zobaczyłam, ile tego jest zaproponowałam: “Weźmy nowy katalog, obejrzysz sobie wszystko w domu na spokojnie i wrócimy jutro”. Już po minie widziałam, że oglądanie i decydowanie w domu to jednak dla niej zdecydowanie za długo. To jak milion lat świetlnych.\nMiałyśmy szczęście trafić na panią, która potraktowała moją córkę serio i wybierała z nią biżuterię zupełnie tak, jakby to był interes stulecia. Zawsze w takich sytuacjach określam córce budżet i mówię: wybieraj, to ma być Twoja radość. Wiem, jak to jest, kiedy jest się nie tak całkiem małym dzieckiem i człowiek coś chce, podświadomie czując, że to co się podoba nam, nastolatkom, zupełnie nie pokrywa się z tym, co wybrałaby dla nas mama. Więc chciałam, żeby doradził jej ktoś, kto się na tym zna, a ja mogłam być “doradcą zapasowym”.\nTorebeczki z rzemykami, tace z charmsami i wisiorkami. Starannie malowane koraliki, malutkie kwiatuszki, koronkowe pierścionki. Wszystko ręcznie wykończone z dbałością o najmniejszy detal.\nPowoli sama zaczęłam wkręcać się w temat i jak zwykle przy tego typu okazjach bywa, stwierdziłam, że skoro jest Dzień Matki, to może i ja wybiorę coś symbolicznego dla siebie. Najpierw oglądałam kolekcję z okazji Dnia Matki ale ostatecznie zwyciężyły malutkie pierścionki.\nPotem, siedząc z córką przy stole i skubiąc muffiny, cieszyłyśmy się zakupami. A zobacz to, a zobacz tamto. Przypomniałam sobie wtedy, jak fajnie jest czasem wyjść na zakupy z drugą kobietą, nawet jeśli jest ona bardzo, bardzo młoda i jest twoją córką. Zupełnie nie wiem, kiedy minął czas, kiedy kupowałam jej ciastolinę i gazety z kotkami. Czasem jej proponuję coś, a ona patrzy na mnie dziwnie z typowym dla nastolatek „oj mamo…”. Nie lubię kupować badziewia, nie cierpię rzeczy na chwilę. Ale lubię małe pamiątki, które możemy zachować i wracać do nich po latach.\nMam jeszcze dwie malutkie córki. Nawet w najbardziej szalonych marzeniach nie wyobrażałam sobie, że tyle mi ich się przytrafi. I że ten fakt wzbudza tyle sensacji, kiedy gdzieś razem idziemy. „Trzy córki? Ojej, naprawdę?!” A potem sobie uświadamiam, że jeszcze niedawno reagowałam dokładnie tak samo.\nKażda inna, a każda taka moja i taka najważniejsza. Na Dzień Matki życzę sobie, żeby wszystkie były zdrowe i szczęśliwe. Tylko tyle i aż tyle.\nA na deser muffinki. Łatwe do podziału. Choć jedni wydłubują z nich jagody, a inni wyjadają tylko czekoladę. Do muffinkowej bazy można dodać dowolne dodatki. Polecam.\nKlasyczny, prosty przepis, w którym można użyć dowolnych owoców. To duże, wyrośnięte muffiny, jak w amerykańskiej kawiarni 😉\n140 g drobnego cukru (używam trzcinowego)\nPiekarnik nagrzać do 190st C.\nFormę do muffinków wyłożyć papierowymi papilotkami.\nW misce utrzeć jajka z cukrem, następnie połączyć je z mokrymi składnikami. Dodać suche składniki i wymieszać (nie miksować).\nMasę podzielić na 12 dołków w foremce i na wierzchu ułożyć ulubione owoce (ja tym razem użyłam wiśni i gorzkiej czekolady oraz borówek i cukru perlistego).\nWstawić do piekarnika i piec ok. 15-20 minut\n36 komentarzy “Ja, mama”\n14 września 2017 at 19:49\nLisko pamietam kiedy czytałam Twojego bloga miałaś jedna córeczkę i czekałaś na druga. Po kilku latach wróciłam na Twój blog i dowiaduje się ze masz trzy córy 😉 I uśmiecham się czytając to, jakbym dowiedziała się ze to moja dobra znajoma doczekała się trzech pociech i cieszę się razem z nią 🙂 Pięknie napisany post !\n7 czerwca 2017 at 13:03\n7 czerwca 2017 at 11:01\nCudowny wpis… rzadko mi się zdarza, żeby się wzruszyc słowem pisanym, ale Tobie się udało. Pieknie…\n4 czerwca 2017 at 08:46\nJa nie mam własnych dzieci, ale relacja z mamą to coś najpiękniejszego co w życiu może się przytrafić 🙂 to niesamowite, ze jako 28 latka nadal jak mi smutno jadę przytulić się do mamy, która głaszcze mnie po włosach i mówi, ze wszystko będzie dobrze. I jak jej zrobiłam niespodziankę na dzień matki i po prostu wsiadłam w pociąg i przyjechałam, to płakała jak bóbr i mówiła, ze to najlepszy prezent. Chciałabym kiedyś tak wychować swoje dzieci, zeby tez wracały.\n22 maja 2017 at 15:17\nNo i znowu płacze. Pięknie piszesz. Choć bywa cieżko, smutno i bylejak to nigdy nie zrozumiem tych którzy świadomie nie decydują sie na dziecko. Nic i nikt, nigdy nie da nam tego co dziecko. A moje największe odkrycie, choć jestem mama zaledwie 10 miesiecy, jest takie, ze dziecko daje zdecydowanie więcej niż bierze. Nigdy nie byłam tak szczęśliwa, taka pełna energii, zapału do życia. Choc wyrywam z dnia momenty na swoją pasje, realnie poświęcam jej więcej czasu niż „przed” dzieckiem. Wiecej czytam, więcej chodzę, biegam, rozwijam sie. Niesamowite!\n22 maja 2017 at 11:32\nAle cudny wpis, obserwuję na IG Twój profil w sumie tak piękny i ciepły, bo zawsze z Twoich wpisów to takie ciepło bije i spokój …… oczywiście blog również przeglądam, przepisy i dania podglądam. Ja jestem mamą dwójki 15 i 6 lat chłopak i dziewczyna i wydaje mi się że wychowuję ich całkiem inaczej niż moja mama, sama w moim życiu zawsze mówiłam sobie ” nie chcę być jak mama , apodyktyczna, roszczeniowa, wtrącająca się” … jest to trudne, nie powiem ale myślę że mimo wszystko bardzo się różnimy… Pozdrawiam z Łodzi\n20 maja 2017 at 20:09\nKolejny raz kiedy czytam i zachwycam się i zachwycam. Piękne słowa leżą w pięknych duszach 🙂\n20 maja 2017 at 08:08\nPiękny wpis Lisko. Zazdroszczę nieco tego spokoju przy dzieciach, bo ja właśnie jestem na etapie tego że czasem za dużo krzyczę i się denerwuję na to moje jedno wychuchane szczęście. I wciąż waham się czy na pewno dam radę z dwójką urwisów jakby co. Ale mokry buziak o poranku i wyszeptane do ucha „mamusiu locham cię” to najlepszy środek na uspokojenie 🙂\n31 maja 2017 at 22:10\ndasz rady z dwójką. Wiem, co piszę, bo sama myślałam o tym przez ponad 6 lat. Ciągle miałam obawę,że braknie mi miłości do kolejnego dziecka, że tą miłość zabiorę tej pierwszej, wymarzonej córce..że nie dam rady. Jednak w końcu się zdecydowałam i nie żałuję, jest wspaniale.. drugie dziecko to syn.I czasem brak mi siły do dzieci, chodzę zmęczona, niewyspana, wkurzona na cały świat. Jednak warto, bo nie ma nic wspanialszego niż ich uśmiech, szczerbaty lub całkowicie bezzębny. Ich zapach kiedy śpią, ich ciepło, ich uścisk i przytulas. Kiedy patrzą ufnymi pełnymi miłości oczami…moje serce przepełnia miłość i ciepło. Warto.\nPS.A przy drugim, wrzucasz na luz i już się nie złościsz, nie krzyczysz.\na przy trzecim to już w ogóle! :))))) Ściskam Was serdecznie Dziewczyny!\n19 maja 2017 at 21:11\nCudowny i wzruszający post ❤ oby spełniły się Twoje życzenia.\nDużo piszą Mamy i fajnie. Ja zaś chcę się podzielić perspektywą dziecka (choć już starego 22-letniego), bo teraz zaczynam widzieć, ile piękna dają nam rodzice. Również mam dwójkę rodzeństwa. Chcę tylko powiedzieć, że piękni wewnętrznie rodzice, którzy lubią swoje życie są największym darem dla dziecka. Pomimo niezliczonych błędów, które zdarzają się każdemu. Nawet dobrze, że się zdarzają, na nich uczymy się przepraszać, złościć i wybaczać. Twoje córki na pewno kiedyś podziękują Ci bardzo, że dałaś im tak wiele właśnie poprzez takie chwile, jakie opisujesz. Pozdrawiam 🙂\n19 maja 2017 at 15:31\nBardzo piękne jest to, co napisałaś 🙂 Dziękuję Ci.\n20 maja 2017 at 22:17\nA w temacie rodzicielstwa polecam piękne książki Karla Ove Knausgårda z serii Cztery Pory Roku. 🙂\n19 maja 2017 at 15:11\nLisko, dziękuję Ci za ten post….. pierwszy raz komentuję, mimo że czytam Cię od dawna.\nJestem z rodziny gdzie byłyśmy we trzy – tzn. 3 siostry – to super sprawa – szczególnie po latach, kiedy już jest się dorosłym i ma się swoją rodzinę, takie siostry to największy skarb. Ja jestem ta najmłodsza.\nJa mam dwóch chłopców – 4 lata (niecałe) i 2 lata. różnica między chłopcami jest 1rok i 8 miesięcy.\nOstatnie 2 lata to był totalny kosmos…… ale idziemy do przodu….. 🙂\nTak jak piszesz – każde wyjście gdziekolwiek to wyprawa jak na koniec świata. Gdzie się pojawimy, tam rozwalamy „system” a raczej moje chłopaki 🙂\nMimo że czasem mam dość… to po cichu marzy mi się (mojemu mężowi zresztą też) jeszcze trzecie…..\nzegar tyka…. za chwileczkę magiczna 40….. i tak myślę sobie że jak nie w najbliższym czasie, to już pewnie nigdy….. i do tego zapachu niemowlaka w domu tak tęskno……\nŚciskam Cię Lisko mocno….\n19 maja 2017 at 15:29\nA wiesz, czasem jak rozmawiam z trochę starszymi ode mnie koleżankami, to często przewija się temat „gdybym mogła cofnąć czas, zdecydowałabym się na jeszcze jedno”. Moje dwie córki to też późne dzieci – tak się życie ułożyło, widać los tak chciał i tak mi było pisane. Bardzo je kocham, choć może w młodości miałam więcej werwy, to jednak byłam zdecydowanie bardziej skoncentrowana na sobie niż na innych. Cokolwiek postanowicie – trzymam kciuki i dziękuję za wpis <3\n3 czerwca 2017 at 11:25\nWarto się zdecydować. Trzecie dziecko jest w nagrodę, bo jeszcze pamięta się, jak się maluchem zajmować, więc zostaje mnóstwo czasu na cieszenie się jego istnieniem. Zmęczenia i wysiłku nie da się wyeliminować, ale akurat to bardzo szybko odchodzi w niepamięć, a dziecko zostaje i czyni świat piękniejszym.\n19 maja 2017 at 11:48\n19 maja 2017 at 11:35\nRównież jestem mamą trójki. Ostatnio mam gorsze dni i bardzo mi z tym niefajnie… Dziękuję, że podzieliłaś się tak pięknym wpisem ❤\n19 maja 2017 at 11:33\nPięknie💕Mam dwóch chłopców 14-latka i 5-latka, a każdy z nich miał być dziewczynką:)Ostatnio też zastanawiałam się, kiedy ten starszy nam tak urósł,gdzie uciekły te lata? Skupiona na młodszym,nie dostrzegłam kiedy to się stało. Również długo był jedynakiem i wszystko miał naj…Czasem jeszcze przychodzi się przytulić :)a jest 10cm wyższy ode mnie:)Pozdrawiam Cię serdecznie i dzięki że tu jesteś. PS. A młodszy kocha muffiny 🙂\n19 maja 2017 at 07:57\nTeż mam trzy córki, już dorosłe… Jak były małe, to czekałam, żeby urosły, a teraz żal, że to tak szybko minęło. Jedna z nich ma swoją malutką córeczkę i cudownie się nią opiekuje, ma wspaniałą intuicję, aż jej zazdroszczę, że ja tak nie potrafiłam – za dużo naczytałam się Benjamina Spocka. Trzeba cieszyć się każdą chwilą z dziećmi. Teraz staram się to robić z wnuczką. Pozdrawiam serdecznie 🙂\n19 maja 2017 at 10:27\nPodziwiam pod każdym względem,ja mam jedno dziecko i nie daje rady,staramy się spędzać miło każdą chwilę ale niestesy bywa różnie,mały ma atopowe zapalenie skóry i czasem nasz dzień i noce zresztą też wygląda jak pole bitwy i próba przetrwania!\nMiłości i pomyślności życzę,Kasia\n19 maja 2017 at 00:46\nLisko tez mam trójkę i pomiędzy ta pierwsza a druga jest dziesięć lat,tez uważam, ze miała najtrudniej. Choc juz wlasnie po egzaminach maturalnych ciężki czas przeszłyśmy obie… Na szczescie juz jest dobrze i oby tak zostało. Wszystkiego dobrego\n18 maja 2017 at 23:56\nJesteś niezwykle ciepłą, mądrą i piękną (wewnętrznie i zewnętrznie) kobietą. Uwielbiam Twoj blog, poczatkowo zagladalam tu ze względow kulinarnych, nastepnie zakochalam sie w Twoich zdjęciach (niezwykle klimatyczne i wywazone), masz talent do tak wielu rzeczy, podziwiam Cię za to, ze przy trzech corkach znajdujesz czas na to wszystko i dzielisz sie tym z nami. Nie znam Cię, ale jestes mi bliska przez ten kawałek siebie, jaki istnieje tu na blogu. Na koniec dodam, ze kocham czytac Twoje wpisy, sa jak felietony i zawsze trafiaja w punkt. Przy tym pełno tu miłości, szacunku, dobra, piękna i smaku. Zyczę Ci Kochana wiele szczescia i radosci oraz Twojej pięknej rodzinie.\n18 maja 2017 at 23:05\nFajnie że udaje Ci się tak spędzić czas z córką. Na pewno będzie to doceniać i wspominać gdy będzie już dorosłą kobietą 🙂 PS. Czy można zrobić muffiny z mąki żytniej? Wyjdą przy takiej samej ilości mokrych składników? 🙂\nJa też mam trzy córki, dwie nastolatki i najmłodszą, 9- cioletnią i gdziekolwiek się pojawiamy, zagęszczamy przestrzeń. Obecnością, świergotem, dyskusją, śmiechem, czasem kłótnią. Moje życie z córkami jest fantastyczne.\nWszystkiego najpiękniejszego dla Was!!\n18 maja 2017 at 22:11\nLisko Droga, gratuluję trzeciej córki – gdzieś mi umknęło, bo byłam przekonana, że masz dwie 🙂\nPiękny wpis, ja sama mam dwójkę – chłopca i dziewczynkę (8 lat i prawie 2 lata) i każdego dnia się uczę od moich dzieci czegoś nowego. Czasem nieprzespane noce, brak czasu dla siebie itd, ale nigdy nie zamieniłabym tych chwil z dziećmi na cokolwiek innego. W gruncie rzeczy fajnie być mamą, choć trójka to już wyzwanie i jednak nie dla mnie 😉\n18 lipca 2017 at 13:26\nJa też myślałam, że dziewczynki są dwie, a nie trzy 🙂 Gratulacje! Ja też będę miała trzy córki- najstarsza ma 6 lat, młodsza półtora roku, a trzecia urodzi się w październiku. Będzie gęsto 😉 I w życiu bym nie pomyślała, kiedy zostałam mamą po raz pierwszy, że w ciągu niecałych siedmiu lat zostanę mamą trzy razy 🙂 Pozdrawiam serdecznie!\n18 lipca 2017 at 14:12\ntak! Najmłodsza ma dopiero 4 m-ce 🙂 Trzy córki to super sprawa. Pozdrawiam Cię serdecznie.\n18 maja 2017 at 21:49\nNic dodać, nic ująć. Wszystko prawda i jeszcze w pięknej oprawie podane:) Serdecznie pozdrawiam!\n18 maja 2017 at 21:37\npięknie napisałaś, uwielbiam Cię czytać! temat szczególnie mnie poruszył, bo w październiku po raz pierwszy zostanę mamą 🙂\n18 maja 2017 at 21:28\nLisko! gratuluję z całego serca i po trosze zazdroszczę. Ja cały czas myślę macicą choć dzieciaki maja 9 i 5 lat. Tęskno mi czasem za tym zapachem małych rączek tak jak zatęskniło mi się za muffinkami 🙂 upiekę sobie jutro 🙂\nduzo zdrówka dla Was dziewczyny!\n18 maja 2017 at 21:21\nPiękne myśli, pięknie zapisane 🙂 aż oczy się zaszkliły. Dziękuję.\n18 maja 2017 at 21:14\nPięknie napisałaś… Od niedawna sama jestem potrójną mamą córek, tyle że proporcje odwrotne – mam dwie prawie kobietki i jedną dziewięciomiesięczną niunię. Też dopiero uczę się żyć w wielodzietnej rodzinie i choć czasem jest mi trudno podzielić się na trzy (czasem na cztery, bo mąż:)), to z niecierpliwością czekam na kolejny dzień. Nagle moje życie stało się bardzo ciekawą historią na kilka głosów, historią, która wciąż się pisze. Pozdrawiam serdecznie\n18 maja 2017 at 21:12\nNiesamowite cieplo bije z tego wpisu… 🙂 az sie milo na sercu robi!\n18 maja 2017 at 20:42\nWiesz co, naprawdę fajny tekst.


Zalety nauki w szkole z internatem\nW Warszawie i jej okolicach – Legionowie, Markach, Ząbkach, Otwocku, Konstancinie-Jeziornie, Pruszkowie czy Łomiankach - funkcjonuje wiele dobrych szkół prywatnych, z których niektóre są dostępne dla dzieci i młodzieży z całego świata. Niektóre z nich to placówki z internatem. Zazwyczaj ich oferta jest skierowana do uczniów starszych – w wielu licealnym (13-18 lat). kontynuuj czytanie...\nO co pytać przy wyborze szkoły z internatem\nWarto zauważyć, że warszawskie szkoły prywatne, zwłaszcza te międzynarodowe, cieszą się rosnącym prestiżem i renomą. Oferują wysoką jakość edukacji na wszystkich poziomach nauczania – od przedszkola do liceum. Mogą więc stanowić idealne miejsce edukacji dla dzieci (uczniów) zagranicznych z Kanady, Stanów Zjednoczonych, Europy oraz innych krajów świata, a także dzieci polskich.\nPrywatna szkoła z internatem w Warszawie może być bardzo dobrym rozwiązaniem dla uczniów, którzy chcą uczyć się w mieście odległym od ich miejsca zamieszkania. Dotyczy to zwłaszcza uczniów pochodzących z małych miejscowości.\nWięcej o szkołach z internatem piszemy w artykule "Szkoły z internatem w Polsce".\nDlaczego szkoła z internatem może być dobrym rozwiązaniem? Szkoły z internatem zapewniają wiele korzyści naukowych, wychowawczych i ogólnorozwojowych.\n• Samodzielność i dyscyplina: uczniowie szkoły z internatem uczą się samodzielności i dyscypliny – codzienna higiena, dbanie o swój ubiór i wygląd, a także o swój pokój, wykonywanie obowiązków związanych z pobytem w szkole, a co najważniejsze - pilnowanie wyznaczonych regulaminami szkoły harmonogramów to obowiązki, które na nich spadają. Muszą sobie z tym radzić, w czym pomagają im oczywiście wychowawcy. Dzięki temu dziecko szybko staje się niezależne i na pewno lepiej będzie sobie radziło w przyszłości.\n• Przyjaźnie na całe życie: jak wiadomo z relacji uczniów i absolwentów takich szkół, mieszkanie w internacie w czasie uczęszczania do szkoły to świetny sposób na budowanie kompetencji społecznych i właściwych relacji z rówieśnikami i nauczycielami, a także zawiązywanie przyjaźni. Większość absolwentów szkół z internatem twierdzi, że poznała w nich najlepszych przyjaciół. Takie kontakty i przyjaźnie pozostają na całe życie.\n• Reputacja: Co obecni i byli uczniowie myślą o szkole? Czy dobrze ją oceniają lub wspominają? Czy jest ona warta swojej ceny?\n• Nauka: Jakimi zagadnieniami interesuje się Twoje dziecko – czy jest to np. sztuka, biologia, inżynieria, matematyka, czy też język? Czy szkoła specjalizuje się w tej dyscyplinie? Czy oferuje zajęcia Advanced Placement (AP), programy International Baccalaureate Organization, lub intensywne kursy języka angielskiego, a może angielski jako język wykładowy?\n• Filozofia szkoły: Jakie jest podejście szkoły do edukacji? Jaka jest jej misja? Na jakie zagadnienia kładzie szczególny nacisk? Czy pasuje do stylu uczenia się Twojego dziecka?\n• Wielkość szkoły: Czy szkoła jest duża czy mała? Jaka jest średnia liczba uczniów w klasie i ilu uczniów przypada na jednego nauczyciela i wychowawcę?\n• Zajęcia dodatkowe: Jakie zajęcia pozalekcyjne oferuje analizowana szkoła? Czy Twoje dziecko będzie zainteresowane którymś z nich?\n• Koszt: Ile wynosi czesne? Co się na nie składa i za jakie świadczenia będziemy musieli dodatkowo zapłacić? Czy szkoła przewiduje elastyczne terminy płatności? Czy są dostępne jakieś stypendia?\nWiększość warszawskich szkół z internatem to szkoły katolickie, prowadzone przez instytucje kościelne, chociaż pojawiają się także nowe internaty w istniejących szkołach.\nJeżeli zdecydowaliśmy, że szkoła z internatem jest opcją, którą chcemy wybrać dla naszego dziecka, może warto przemyśleć możliwość wysłania go do szkoły z internatem za granicą. Takie rozwiązanie ma szereg zalet i jest niezwykłym darem, jaki możemy dać dziecku w trosce o jego przyszłość edukacyjną, zawodową i osobistą. Przeczytaj o szkołach z internatem za granicą.


kasacja aut Warszawa lipiec − wiadomosci-poznan.pl\n12 lat - tyle już czasu stworzony przez nas skup aut w Warszawie funkcjonuje w tej branży, nieustannie polepszając zakres usług. Bezsprzecznie Warszawa to nasz kluczowy, jednak nie jedyny obszar działań - które stopniowo poszerzamy o kolejne pobliskie miejscowości.\nNaszym gigantycznym atutem jest spora elastyczność w spełnianiu potrzeb kontrahenta, skutkiem tego nie ma z opisującej nas firmy jakiegokolwiek kłopotu np. jeżeli trzeba pojawić się we wskazanym miejscu w ciągu godziny. Niemniej jednak zezwala nam na to obrana przez nas filozofia, skierowana na to, iż każda osoba zaintrygowana opisującą nas propozycją jest zawsze na szczycie priorytetów.\nTo zrozumiałe, iż każdy skup samochodów będzie sądził, że jest tym najlepszym. Naszym zdaniem to, co najlepsze dla jednego, nie zawsze jest ideałem dla drugiego. Niemniej jednakże całe serce, doświadczenie i wiedzę wkładamy w to, żeby tworzyć ofertę na miarę potrzeb. Stąd stworzony przez nas skup aut cechują takie przymioty, jak:\nJeśli w następstwie tego już od dawna zastanawiali się Państwo nas sprzedażą samochodu - dzisiaj jest ten moment. Uprzejmie zapraszamy zatem, żeby stać się jednym z naszych zadowolonych konsumentów jak najszybciej. Pragniemy przy okazji zachęcić do skontaktowania się z nami, abyśmy mogli odpowiedzieć na wszystkie nurtujące zapytania. To dla nas istotne, aby każdy - kto zdecyduje się na współpracę z nami, robił to z kompletną świadomością i przekonaniem. Mamy świadomość, że konsumenci doceniają to nasze nastawienie i dzięki temu polecają nas następnym postaciom. To napawa nas dumą.\nInteresują nas wszelkie samochody, bez względu na stan lub kwestie ubezpieczeniowe. Bardzo dobre co można zrobić, to skontaktować się z nami - z chęcią dokonamy darmowej wyceny. Jeżeli kwota, jaką Państwu zaoferujemy będzie tą, jaka Państwa usatysfakcjonuje - pełna transakcja odbędzie się zgrabnie, błyskawicznie, bez nadmiaru papierkowej roboty. Czekamy w następstwie tego na kontakt, chętni udowodnić, że wszystko o czym tu mowa to nie tylko słowa, jednakowoż same fakty.


My Hotel Milano - Noclegi.pl\nVia Giasone Del Maino 14 , 20146 Mediolan (Włochy)\nMy Hotel Milano ×\nSanta Maria delle Grazie 1.7 km\nMuseo Nazionale della Scienza e della Tecnologia Leonardo da Vinci 1.7 km\nPokoje, usługi My Hotel Milano oferuje 10 gustownie i przyjemnie urządzone pokoje dla tych, którzy poszukują noclegu by zatrzymać sie w Mediolan. Jeżeli przybywasz samochodem, hotel zapewni Ci miejsce parkingowe. W sejfie twoje kosztowności mogą być bezpiecznie przechowywane. Wszystkie pokoje wyposażone są w klimatyzację, zapewniającą optymalną temperaturę w pokoju podczas każdej pogody. Możesz przeglądać Internet za darmo dzięki bezprzewodowej sieci (WiFi) dostępnej w hotelu. Dokładna lista usług dostępnych w My Hotel Milano (zawierają również te wymagające dopłaty) i dokładne wyposażenie pokoi w informatorze poniżej, oraz w informatorze konkretnego pokoju.\nZakwaterowanie Hotel jest zlokalizowany 1.7 km od Museo Nazionale della Scienza e della Tecnologia Leonardo da Vinci, Santa Maria delle Grazie 1.7 km.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie to 11:00, najpóźniejsza godzina wymeldowania to 11:00.\nMy Hotel Milano - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nTrezzano sul Naviglio (8)\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez My Hotel Milano


Batuty ogrodowe, domki do zabawy dla najmłodszych | Twoja elektroniczna przyszłość\nCo może obsługiwać dzisiejszy smartfon?\nJaka tkanina najlepsza będzie dla osób rozpoczynających swoją historię z szyciem?\nNiejeden właściciel firmy potrzebuje doradcę finansowego przy prowadzeniu spółki\nGdzie najlepiej kupić złoto, jeżeli nie chcemy nabywać złota podrobionego?\nJakie istnieją różnice między tkaniną a dzianiną?\nHome » Batuty ogrodowe, domki do zabawy dla najmłodszych\nCoraz częściej w przydomowych ogródkach możemy zobaczyć trampoliny ogrodowe. Wykorzystywane one są do użytku na świeżym powietrzu. Robione są w kilku wymiarach. Występują dwa typy trampolin ogrodowych: z siatką obrzeżną i z siatką wewnętrzną.\nDecydując się na nabycie trampoliny ogrodowej - takiej jak np.: - winniśmy zwrócić uwagę na parę rzeczy. Podpora powinna być nieruchoma, nogi wytrzymałe, by odpowiednio równoważyły ruchy. Rury stelaża nie powinny być zbyt delikatne, żeby się nie krzywiły. Istotne, żeby rozgałęzienia były stabilne i zabezpieczone specjalną pianką na tyle grubą, by chroniła przed uderzeniem. Trampoliny ogrodowe muszą posiadać wytrzymałe, trwałe sprężyny, a na nich ochronę z mocnego wodoodpornego materiału. Trampoliny z siatką posiadają także drabinkę, która umożliwia dostanie się na batut.\nDecydując się na kupno trampoliny nie warto szczędzić kupując najtańszą, bowiem idzie tutaj o poczucie bezpieczeństwa własnych dzieci jak i nasze. Przed zakupem dobrze jest poddać próbie urządzenie. Jak sama definicja mówi trampoliny ogrodowe mają przeznaczenie do rozrywki na powietrzu, tymczasem na rynku możemy również nabyć takie, których używa się w domu. Innym przyrządem odpowiednim do zabawy w ogródku są domki dla dzieci. W sprzedaży możemy zauważyć domki wykonane z drewna względnie z plastiku. Domki z drewna, są zapewne trwalsze, budulec jest naturalny, można go zawsze odświeżyć, pomalować. Przy właściwej konserwacji mogą nam służyć latami.\nNie wystarcza Ci ten zdawkowy artykuł umieszczony w tym serwisie? Nie przejmuj się i sprawdź więcej (https://www.greczka.pl/oferta/kotly-parowe/) w tym miejscu, znajdziesz tam podobne informacje.\nPrzykładem takiego domku jest: polecana strona www.\nOgrodowe domki dla dzieci mogą wyglądać jak mały domek letniskowy z werandą. Możemy pozwolić dzieciom na samodzielne urządzenie go. Będą się mogły wykazać kreatywnością, zebrać tam swoje największe skarby, zaprosić kolegów. Domki na palach zaopatrzone są w schodki, a dodatkowo można zamontować zjeżdżalnię.Domki plastikowe są lekkie, kolorowe, bez trudu możemy je przenosić w dowolne miejsce.\nCzy komentarze ze strony (https://www.hurtopony.pl/opony-kumho.html) pod naszym tekstem Cię zainteresowały? Może masz ochotę coś do nich dopisać? Będzie to dla nas na pewno niezmiernie istotne.\nPlastik łatwo daje się formować, dla większej swobody i poczucia bezpieczeństwa dzieci możemy z niego stworzyć budowle o zaokrąglonych brzegach i kątach. Tym bardziej, że plastikowe domki są przeznaczone dla najmłodszych dzieci. Jednak bez względu na to z czego są skonstruowane i jak duże, podarunek taki sprawiłby radość każdemu dziecku.


Pierwszy przeciek sugeruje, że Galaxy Note10 Pro zadebiutuje ze sporą baterią\nKacper Kościański Newsy 28-04-2019\nStrona główna > Newsy > Pierwszy przeciek sugeruje, że Galaxy Note10 Pro zadebiutuje ze sporą baterią\nPremiera serii Galaxy S10 już dawno za nami. Nie jest to jednak jedyna flagowa seria Samsunga, która ukazuje się rok w rok. Nie możemy zapomnieć tutaj o rodzinie Galaxy Note. W tym roku zadebiutuje Galaxy Note10 oraz Galaxy Note10 Pro, co zresztą będzie sporym powiewem świeżości, bo dotychczas co roku ukazywał się tylko jeden „Notatnik„. Dziś dowiedzieliśmy się, że bateria w modelu Pro będzie dość spora, co z pewnością ucieszy wiele osób.\nGalaxy Note 10 Pro – bateria\nZeszłoroczny Galaxy Note9 może się poszczycić akumulatorem o pojemności 4000 mAh. W tym roku jak już wiadomo, zadebiutują aż dwa warianty Galaxy Note10 – zwykły i z dopiskiem „Pro”. Model podstawowy ma się charakteryzować wyświetlaczem o przekątnej 6,4 cala. Z kolei Galaxy Note10 Pro ma być nieco większy – jego ekran ma mieć 6,7 cala. Najprawdopodobniej wspominany smartfon nie tylko ekran będzie miał większy od brata, ponieważ jego akumulator ma mieć pojemność aż 4500 mAh (jest bardzo mała szansa, że Samsung zamontuje baterię o tej samej pojemności w obu tych urządzeniach). Zdjęcie powyżej prawdopodobnie przedstawia baterię w Galaxy Note10 Pro. Numer modelu baterii wskazuje EB-BN975ABU, co można bez problemu przekonwertować na SM-N975, czyli Galaxy Note 10 Pro.\nZobacz także: EMUI jest hitem. Czy wiesz, ile osób korzysta z niej każdego dnia?\nCo prawda nic nie zostało jeszcze potwierdzone, jednak akumulator o takiej pojemności wydaje się jak najbardziej prawdopodobny, bo przecież Galaxy S10 5G ma dokładnie taką samą baterię. Co więcej, ekran o przekątnej 6,7 cala z pewnością będzie potrzebował sporo energii. Na sam koniec warto dodać, że przy tak dużej konstrukcji na pewno będzie sporo miejsca na zamontowanie sporego akumulatora.


BMW daje więcej od Mercedesa. Niemieckie koncerny wprowadzają w Polsce wysokie dopłaty do samochodów - Dziennik.pl\n4 września 2017, 14:58 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nNajpierw Daimler, do którego należy Mercedes i smart, a teraz BMW wraz z MINI - niemieckie firmy zdecydowały się ma udzielnie polskim kierowcom rabatów w zamian za pozostawienie w rozliczeniu lub oddanie na złom starszego auta z silnikiem Diesla.\nOferta koncernu Daimler przewiduje premię za wymianę używanego auta z jednostką wysokoprężną (normy od Euro 1 do Euro 4) na nowy osobowy model marki Mercedes lub smart electric drive. Przy kupnie "merca" z silnikiem Diesla spełniającym normę Euro 6 lub napędem hybrydowym plug-in przysługuje 9 tys. zł netto premii, a za zakup całkowicie elektrycznego smarta - 5 tys. zł netto.\nWarunkiem skorzystania z oferty jest pozostawienie w rozliczeniu używanego samochodu z homologacją osobową spełniającego normę emisji Euro 4 bądź zezłomowanie starszej osobówki spełniającej normę Euro 3 lub starszą. Premia przysługuje za pozostawienie/zezłomowanie auta dowolnej marki - pod warunkiem, że jest zarejestrowane na nazwisko obecnego właściciela (firmę) przez co najmniej 6 miesięcy (licząc do 18 sierpnia 2017 r.).\nBMW daje większe rabaty\nŚladem Mercedesa zdecydowało się pójść BMW i również uruchomiło w Polsce program dopłat o nazwie EcoBonus. Na premię mogą liczyć osoby, które zdecydują się na zakup nowego samochodu BMW lub MINI o napędzie elektrycznym, hybrydowym lub wyposażonego w silnik spalinowy o emisji CO2 nie przekraczającej 130g /km.\nRabat obowiązuje po oddaniu w rozliczenie dotychczasowego auta. W przypadku zakupu BMW, kwota dofinansowania wyniesie 17 tys. zł brutto (dostępna jest dla posiadaczy aut z normą Euro 4 lub niższą). Oferta MINI dotyczy właścicieli aut z normą Euro 5 lub niższą, a upust to 8,5 tys. zł brutto.\nW przypadku obu niemieckich koncernów akcja dofinansowania obowiązuje do końca 2017 roku.\nOrientacyjne okresy obowiązywania norm emisji spalin (daty dla poszczególnych producentów mogą się różnić): Euro 1: lata 1992-1995; Euro 2: lata 1996-1999; Euro 3: lata 2000-2004 i Euro 4: lata 2005-2009.\nsamochód silnik diesel mercedes bmw mini smart silnik Diesla dopłata\nNo niby dobre rozwiązanie. Oby było korzystne dla oby stron. To tez dobra reklama dla danej marki choć nie wiem czy BMW jej potrzebuje. To sa modele które same w sobie są reklamą. Zdarza mi się co jakiś czas pożyczać w Panek nowe modele i zawsze jazda nimi jest równie zadowalająca