NBA 2K11 - Page 36 - NBA - PS3 Forum - ... o PLAYSTATION wiemy wszystko!\nZasady są takie same jak w prawdziwym NBA (sprzed ostatniego lockoutu) materia dość skomplikowana, salaty cup musi się zgadzać. Wytłumaczenie wszystkiego od podstaw to kilkanaście stron tekstu. Poszukaj u wujka google albo tu masz , ale po angielsku.\nDzięki ale raczej nie zrozumiem a Jak i gdzie ustawiać druzynę aby szybko wychodzili do kontry?-teraz jest najczęściej tak że wychodzę np fisherem wybiega Kobe ale zatrzymuje się na obwodzie i dupa z alley-upa.\nCzy istnieje jakiś poradnik po polsku do tej gry?\nNie ma jakiś specjalnych ustawień pod kontrę.\nkontra jak sama nazwa wskazuje wynika z dobrej, agresywnej obrony, jak i w którym miejscu przejmiesz piłkę, jak szybkimi zawodnikami dysponujesz, jakie i jak szybkie podania wykonasz, czyli wszystko jak w prawdziwej koszykówce, aby wykonać skutecznego alley-upa musisz idealnie zgrać obu zawodników wymaga to wielu ćwiczeń i dodatkowo mnóstwo szczęścia.\nnie ma żadnego magicznego przycisku czy ustawień że nagle zaczniesz grać skuteczne kontry czy rzucać efektowne alley-upy.\nPolski poradnik nie powstał?\nSiema chce może ktoś pograc ? :D Id: K44_PFK\nJestem nowy wiec odrazu sie witam :D\nOdnosnie nba2k11 my player\nPewnie nie powiem nic odkrywczego ale moze komus pomoge ;P\nWiele osob skarzylo sie na to ze ma problem z teammates, my gramy robimy co mozemy oni nic niczym Rasiak :D\nJak to mowia najtrudniejsze sa poczatki. Na starcie jak zauwazyliscie wszystkie fruzyny maja Chemie na poziomie 50, jak wygrywamy to sie zwieksza jak przegrywamy zmniejsza. Im wieksza tym lepiej zespol gra. Powiem tak powyzej 70 zaczyna sie dziac cos fajnego zaczynamy wygrywac z coraz to lepszymi druzynami oczywiscie z tymi najlepszymi wciaz przegrywamy. Nawet jak mamy 100 a gramy nie wiem w waszyngtonie albo detroit to i tak ciezko bedzie wygrac z LAL czy MIA.\nDruga rzecz to taka ze ja robilem zbyt wiele zamieszania staralem sie grac pod siebie szukac pozycji konczyc kazda akcje. Pamietajcie koszykowka to gra zaufania wiec zaufajcie swoim teammates oni wiedza co robia i potrafia zagrac pilke wiec czasami warto zrobic pas to asist albo zaslone albo stanac zboku odciagajac zawodnika z pod kosza.\nnie biefgac w kolko jak glupi dac pograc kolegom.\nja obecnie jestem w polowie drugiego sezonu gram w OKC na poziomie 90 i chemie na 100, moj OVR to 70 gram na SG. I wiecie co jest cudnie. Kolesie wymiataja Westbrook i Durant co drugi mecz albo czesciej maja DD co trzeci mecz zdaza sie TD. Czesto rozgrywaja miedzy soba omijajac mnie zupelnie. Ta gra promuje gre zespolowa nie starajcie sie byc najlepsi wszystko z czasem. Jak mowia Rzymu nie zbudowano w jeden dzien.\nI tak co mecz mam srednio ok 30 punktow ok 60 procent skutecznosci rzutow oddaje moze max 25 wiec gram podaniami jak widze ze mi nie idzie albo jestem na Cold . Rusel z Kevinem graja Alleyoopy kontry dolacza sie Green i Harden ktorego wygryzlem ze skladu. Teraz przyszedl olbrzym do zepsolu mierzacy 222 center pierwszoroczniak koles trzaska srednioo ok 18 zbiorek na mecz i uczy sie niesamowicie szybko. tak w ogole OKC to dobry zespol na kariere. Sami mlodzi srednio ok 23 lat, przystojni ;) i utalentowani.\nteraz mam rekord 31-9, najdluzszy streak to 15 zwyciestw.\nAle czasami sie zdazaja glupie porazki poprosru zly dzien np przegrana z waszyngtonem ktory ma OVR na poziomie 76 w tym momencie.\nAha i co najwazniesze gra w obronie. uwierzcie mi tam zaczyna sie wszystko. Im lepiej w obronie tym lepiej w ataku tak to dziala. Nawet jak idzie kosz za kosz ale zmuszacie swojego przeciwnika do poldystansu albo podania na obwod to w koncu ktorys sie pomyli nie raz nie dwa zreszta wy tak samo. Ale obrona to podstawa jesli tam zdobedziecie przewage wygracie mecz. Niby oczywiste ale wiele osob tego nie pamieta. Najczesciej przynajmniej u mnie 3 kwarta jest decydujaca jesli tam wygram i odskocze powiedzmy na 10 pkt to mecz do przodu.\nAha gram bez patcha bo nie mam stalego polaczenia z netem. Ale to chyba az tak wiele nie zmienia z tego co wiem to zagrywki mozna zlamac i gracjak wczesniej\nWiec pamietajcie przegrana nie konczy waszej kariery trzeba czasami przegrac.\nPopatrzcie na takiego Kobiego jego kariera trwa juz 13 lat zdaje sie ile razy wygral mistrzostwo zdjae sie ze 5 albo 6, wiec nie myslcie ze bedziecie wygrywac za kazdym razem i to w pierwszym roku kariery.\nUczcie sie swojej druzyny poznajcie swoich grajkow ich slabe i mocne strony przegladajcie statystyki to naprawde pomaga. Po rozegraniu sporej ilosci meczy zaczniecie zapamietywac zagrywki przeciwnika dzieki czemu zagracie lepiej w obronie a i w ataku juz bedzie cie wiedzieli jak sie ustawic i co wasi teammates przeiwdzieli na ta akcje.\nTo tak po krotce :D\nOk a teraz moje pytanko.\nJak w my player zmienic slajdersy\nTzn wiem ze w ustawieniach opcjach ale tam mam do wyboru albo symulacyjne albo domyslne. Jak zmienie w menu glownym gry tzn na poczatku zanim wczytam save my player to zmieniaja sie na custom a tych juz wybrac nie moge gdy gram kariere\nW my player nie da się nic zmienić slidersów. Jedyne "oszustwo" w celu łatwiejszych pucharków to ściągnięcie specjalnych składów.\nA gdzie mozna obejrzeć NBA Today?Czy to się jakos aktywuje, bo nie widzę takowej zakładki?\nBo już jest nieaktywne przez co np nie da się zrobić platyny. Twórcy powiedzieli nam w ten sposób byśmy kupili nowszą, droższą część.\n1Czyli NBA Today już nie działa?\n2.A co odznaczyć aby nie było automatycznych wymian?\nJestem przy 1/4 sezonu i wymienił mi Shanona Browna za Walecea(czy jakoś tak.Akurat przestawiłem na autosave i kicha chyba zacznę od początku ale nie chce więcej takich niespodzianek.\n3.Jak optymalnie skonfigurować poszczególne parametry w association?\n4.Jak zgrać mecz(gdzie go znaleźć)który z automatu wchodzi przy pierwszym uruchomieniu gry(odinstalowałem zainstalowałem ponowinie i meczu nie było)?\nChciałbym zacząć sezon także może jednak ktoś pomoże i odpowie na pytania.\nAd2. Odpowiedź od Pablosa_83-Allow CPU Signings - OFF-dzięki Pablos.\nJak skoptowac do LAL Stephena Curry(lub innego rozgrywajacego z ekstra 3pktlub jakie propozycje?) kogo z LAL zaproponować aby się udało?\nEdited April 14, 2012 by tomky\nJak wygląda sprawa z move'm ? dobrze się gra ? I czy bez navigation gra się dosc wygodnie ??\nPanowie, czy ktoś z Was aktualizował rooster tak jak w linku:\nbo próbowałem kilka razy według instrukcji i niestety ale nic z tego. A na początku tygodnia wrzucili najbardziej aktualny rooster po wszystkich dotychczasowych transferach i zmianach.\nMoże znajdzie się ktoś jest w stanie to łopatologicznie wytłumaczyć.\nwarto kupić? multi działa jeszcze? na kanapowe posiedzenia daje radę? :)\n2k13 na PS3\nWitam, Po wielu trudach udało mi się w końcu odpalić nowe forum ESBL. Na razie wygląda bardzo surowo ale działa od godziny i na razie nie mam pojęcia jak tu pobawić się grafiką. Niemniej jednak zapraszam do zapisów do kolejnej DWUNASTEJ edycji ligi ESBL http://www.ps3-nba.pl Pozdro. Rafi_WRO\nSiema wszystkim, mam duży problem.\nGram już ok. 2 tygodnie w NBA2K11 na trybie the association. Mam rozegranych ok. 15 meczów. Problem polega na tym, że zawsze po pierwszej kwarcie tło robi się czarne, słychać muzykę z gry, ale nic nie można zrobić. Próbowałem symulować grę, bo myślałem, że to jakiś jednorazowy błąd, ale nic nie dało. Płytę też przeczyściłem. Da się coś z tym zrobić?\nProszę o pomoc, z góry dzięki! :P :P :P


Słuchawki BeatsX mogą pojawić się w sprzedaży jeszcze w styczniu - MyApple.pl\nSłuchawki BeatsX mogą pojawić się w sprzedaży jeszcze w styczniu Edytuj wpis Usuń wpis\nWstępnie przewidywano, iż nowe słuchawki Beats zadebiutują na rynku dopiero pod koniec lutego lub nawet w marcu tego roku. Tak przynajmniej wynikało z wiadomości, jaką otrzymali klienci firmy B&H Photo-Video – oficjalnego sprzedawcy Apple, którzy zamówili model BeatsX w przedsprzedaży. Zostali oni poinformowani, że ich premiera została opóźniona o dwa-trzy miesiące. Serwis MacRumors opierając się na informacjach pochodzących ze strony sklepu Amazon, przewiduje jednak, iż słuchawki BeatsX mogą trafić do sprzedaży już w styczniu.\nSklep Amazon zaktualizował daty wysyłki tego modelu słuchawek na okres od 17 do 27 stycznia i od 18 do 30 stycznia.\nZarówno na oficjalnej stronie Apple.com, jak i Beats, słuchawki BeatsX są obecnie niedostępne w przedsprzedaży. W pierwszym przypadku Apple informuje, iż są one „currently unavailable”, natomiast na stronie Beats, klienci mogą zapisać się jedynie do newslettera i zostaną poinformowani, kiedy model ten będzie dostępny.\nLucjan L bar-trek 2017-01-11\nja używam JABRA model BT3030 kupilem je za 80 euro teraz juz po tylu latach bateria siada . Zastanawiam się nad kupnem AirPods od Apple troche drogo o 100 euro\nGniewko79 bar-trek 2017-01-11\nUżywam B&O H5 i dają radę.\nKupowanie nawet najlepszych słuchawek do iPhone nie ma najmniejszego sensu. Od modelu 5 Apple zmieniło dekoder MP3 na gorszej jakości. Pisałem już o tym, nadal mam w domu 4S, i wgrałem do niego tą samą bibliotekę co jest w moim 6S Plus i 4S gra lepiej, i głośniej. Dźwięk jest bardziej czysty w 4s, zauważyłem również że co aktualizacja systemu to poziom głośności spada, oraz sama aplikacja jest delikatnie mówiąc do bani. Zero intuicji kompletnie nie funkcjonalna aplikacja, niczego nie można odnaleźć, znalezienie jakiegoś utworu trwa dłużej niż na smartfonie z androidem. Dlatego stwierdziłem że iP 6S+ jest moim ostatnim iPhone, ponieważ zmiany idą nie w tą stronę, nie odpowiada mi to. Ostatni iOS który był dobry to ios 6. Moim zdaniem kolejne odsłony systemy iOS są coraz gorsze. Nie jest to pewnie tylko moja opinia, każdy ma swoje spostrzeżenia. Szata graficzna nadal jest mdła przypomina mi to Windows 8. Nie każdemu muszą się podobać takie kolory. To samo się tyczy zegarka AW. kupiłem i żałuje szczerze, za taką kasę powinien przynajmniej mieć sklep z tarczami zegara jak to ma miejsce w Pebble


poprawność polityczna - przeczytaj więcej na stronie - Dziennik.pl\nNie ma zgody na dominację na uczelniach poglądów lewicowo-liberalnych - zapowiedział minister edukacji i nauki prof. Przemysław Czarnek w rozmowie z środowym "Naszym Dziennikiem".\nEmerytowany przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch kardynał Camillo Ruini stwierdził, że Kościół powinien prowadzić dialog z liderem prawicowej Ligi Matteo Salvinim. "Dialog z nim uważam za konieczny" - powiedział dziennikowi "Corriere della Sera".\nKilka miesięcy temu w kinach pojawiła się kolejna część "Gwiezdnych wojen". Po jej premierze w sieci można było znaleźć skróconą wersję filmu, która miała tylko 46 minut (była krótsza o dwie godziny od oryginału). Dlaczego? Jej autor usunął wszystkie sceny, w których pojawiają się kobiety. Uzasadniał to tym, że „Gwiezdne wojny”, tak jak duża część kina hollywoodzkiego, ulega terrorowi feminizacji. Dlatego w kontrze do tej tendencji wyciął kobiety z filmu, przede wszystkich zaś sceny, w których wydają rozkazy i mają pomysły.


Dlaczego warto grać w stare gry | RetroGralnia | Retrogaming | Stare Gry | Stare Komputery i Konsole w Akcji | Wrocław\nsty 5, 2015 | Felietony | 0\nJuż od roku mamy na rynku dostępną nową generację konsol. W końcu pojawiają się produkcje pokazujące na co stać te maszyny. Grafika w najnowszych tytułach powoduje przysłowiowy opad szczęki, a dźwięk nie może być już bardziej realny. To na co pozwalają topowe pecety, zostawia natomiast w tyle nawet te najnowsze konsole.\nJednak mimo to stare konsole już dawno przestały być traktowane jak złom i osiągają na serwisach aukcyjnych całkiem przyzwoite ceny. Same gry, szczególnie te najbardziej uznane, nieraz kosztują tyle samo, co najnowsze produkcje.\nCo się dzieje? Dlaczego niektórzy wolą rozmazane piksele i prosty gameplay od cudów współczesnych deweloperów?\nJeśli już złapałeś bakcyla retro z pewnością masz własne zdanie na ten temat. Zapraszam wtedy do porównania z moim i dzielenia się opiniami w komentarzach. Jeśli istnieją dla Ciebie tylko next-geny i terabajty danych, to przeczytaj ten artykuł koniecznie, a może przekonam Ciebie do spróbowania także czegoś nowego – czy raczej starego…\nWiele osób uważa, że do retrogrania ciągnie graczy wyłącznie sentyment. Takie gry kojarzą się z beztroskim dzieciństwem, poznawaniem świata komputerów i konsol, czy wielkimi nadziejami wiązanymi z pudełkiem pod choinką, dziwnym trafem w rozmiarze idealnie pasującym do Commodore 64.\nWracając do gier, w które tłukliśmy mając kilka-kilkanaście lat, czujemy te same emocje co kiedyś. Powodują one to, że jesteśmy tym grom w stanie wiele wybaczyć. Nie jest ważne, jak wyglądają, ani jak proste są – ważne, że przywołują wspomnienia.\nCoś jednak powoduje, że wielu z nich nie ogranicza się potem do produkcji, z którymi łączą się wspomnienia i interesuje się platformami, o których w dzieciństwie nawet nie słyszeli. I dla takich osób (do których sam się zaliczam) nic nie stoi na przeszkodzie żeby najpierw podróżować w pięknych sceneriach podniebnego miasta – Columbii w ostatnim Bioshocku, a chwilę później przemierzać pikselową krainę Hyrule w Zeldzie na 8-bitowym Nintendo.\nNiektórzy mówią, że stare gry są lepsze. Twierdzą, że robione były z sercem, a nie tylko dla wyciągnięcia kasy – jak obecnie, że mają swoją duszę.\nOd razu mówię, że się z tym nie zgadzam. Stare gry nie są lepsze.\nTak samo robione były z myślą o zarobku, jak i dzisiaj i tak samo jest wśród nich trochę produkcji wybitnych i mnóstwo przeciętnych. Moim zdaniem, głównym powodem dla którego warto być retrograczem, jest urozmaicenie – stare gry są po prostu inne.\nJeśli grasz tylko w produkcje obecnej generacji, szybko zobaczysz, że gry są schematyczne. Większość tytułów w ramach jednego gatunku jest bardzo podobna: biegaj Natanem / Larą / Ellie, zabijaj niemilców, wspinaj się na rynny/dachy, zbieraj amunicje i bonusy, zabijaj niemilców itd. Niewiele z produkcji dużych studiów wprowadza tak na prawdę coś nowego, wszystko jest na jedno kopyto.\nTylko czy coś w tym złego? Nie!\nSekret starych gier nie polega na tym, że kiedyś nie było inaczej, ale stosowane schemty były inne. Jeśli weźmiemy gry tylko z jednego okresu będzie podobnie: biegnij Mario / Gianą w prawo, skacz po platformach i głowach niemilców i zbieraj monety /gwiazdki / diamenty, lub leć stateczkiem w prawo / w górę, strzelaj do wszystkiego co się rusza i zbieraj power upy. Monotonia, wszystko wg jednego szablonu.\nTo jedno słowo klucz stanowi esencję grania w latach 80-tych i wczesnych 90-tych. Beztroskie bieganie w prawo w Mario, czy poszukiwanie monet w zakamarkach zamku w Super Frog daje radochę w stylu już bardzo rzadko spotykanym we współczesnych produkcjach. Są to gry absolutnie dla każdego, niezależnie od wieku. I nic nie stoi na przeszkodzie, żeby po wyczerpującej sesji w Call of Duty, zrobić sobie przerwę na dające frajdę skakanie po platformach.\nObecnie klasyczne gry tego typu niemal się nie ukazują. Oczywiście są perełki, jak seria Rayman, ale większość platformówek teraz to indyki, nie zawsze najwyższej jakości, do tego często łączące elementy zręcznościowe z logicznymi.\nPonadto produkcje z ery 16-bitów (np. Donkey Kong Country na Super Nintendo czy wspominany już Super Frog na Amidze) potrafią zauroczyć nie tylko gameplayem, ale o dziwo także grafiką. Były to złote czasy grania w 2D i do dzisiaj gry te wyglądają świetnie.\nWspółczesne produkcje w 2D zazwyczaj są rysowane w nie każdemu odpowiadającym kreskówkowym stylu albo twórcy idą na łatwiznę kopiując pikselową 8-bitową grafikę z początku lat 80-tych. Ma ona swój urok, ale nie może się równać z urokiem kolorowego świata rysowanego we wczesnych latach 90-tych, gdy powstawały najlepsze gry 2D w historii.\nNiemal filmowe efekty specjalne w nowych grach nie zostawiają wiele miejsca wyobraźni. Wszystko mamy na tacy. Jednak nic nie wygeneruje lepszych efektów w naszym umyśle, niż my sami. Gdy czytamy książki, nasza wyobraźnia potrafi stworzyć cały fantastyczny świat. Podobnie jest z grami.\nWielkim zaskoczeniem była dla mnie pierwsza Legend of Zelda z 1986 wydana na Nintendo Entertaiment System. W dzieciństwie w ogóle nie miałem kontaktu z NESem, ani z tym gatunkiem gier, więc podszedłem do niej ze sporą rezerwą. 8-bitowe konsole traktowałem wcześniej jako maszynki do zręcznościówek i nie sądziłem, że wciągną mnie bardziej ambitne tytuły. Zelda to zmieniła. Gra oferuje ogromny, jak na tamte czasy, obszar do eksploracji: wielu przeciwników, poukrywane lochy, stopniowy rozwój postaci. Mimo prostej grafiki, całkowicie zanurzyłem się w tą fantastyczną krainę. Każdy zdobyty przedmiot daje ogromną satysfakcje, bo jego uzyskanie poprzedzają nieraz długie poszukiwania. Nie ma mowy o zdobywaniu nowych power upów co 5 sekund jak to czasem bywa obecnie.\nPrzychodzisz zmęczony(a) z pracy, nie masz na nic siły. Padasz na kanapę, bierzesz pada i zaczynasz kolejną misję w nieprzyjaznej dżungli / mieście opanowanym przez zombi czy coś w tym stylu. Niestety tak się składa, że trafiasz na wcale nie tak prostą misję i giniesz ciągle w jednym punkcie. Zamiast radości z gry frustracja. Dlatego, gdy naprawdę muszę odpocząć i niemal wyłączyć myślenie, zdecydowanie bardziej wole spędzić czas przy klasycznych grach arcade, jak np Space Invaders czy Asteroids.\nTo produkcje zaprojektowane z myślą o automatach, oferujące prostą, szybką rozgrywkę nastawioną tylko na wynik punktowy. Żadnych checkpointów czy savów. Gram bez spiny – nie muszę nigdzie dojść, ukończyć czy osiągnąć konkretnego wyniku. Trzy życia, setka pokonanych przeciwników i koniec. Zaczynam znowu, bije swój dzisiejszy high score i jadę dalej. Znudzi mi się to wyłączam i zapominam.\nSzeroko rozumiane gry akcji bardzo zmieniło wprowadzenie samoregenerującego się zdrowia. Daleki jestem od twierdzenia, że to głupota niszcząca rozgrywkę. Fakt jednak jest taki, że ze zdrowiem, które może odnowić tylko ten przedmiot, gra się po prostu inaczej. Czasami przez długie minuty przemierzasz korytarze mając pozostałe 12% energii w poszukiwaniu zbawiennej apteczki, a każdy przeciwnik może położyć Cie jednym strzałem. Wiele innych różnic w mechanice gry także daje ciekawe urozmaicenie.\nWyobraź sobie FPS bez osłon do których można się przykleić, ale za to z 8 sztukami broni naraz w twoim ekwipunku! W tym minigunem i piłą mechaniczną. Albo nie wyobrażaj sobie tylko zagraj w Dooma!\nWszechobecny dostęp do sieci miał ogromny wpływ na gry, tworząc całą osobną gałąź produkcji nastawionych na multiplayer sieciowy. Jednak przy okazji w zapomnienie poszło granie z żywym graczem, który nie siedzi na drugim końcu świata czy kraju, ale na tej samej kanapie. A przecież od tego gry video się zaczęły – pierwsze automaty i konsole z klonami Ponga na czele umożliwiały zabawę wyłącznie we dwoje. I o dziwo nic nie straciły ze swojego uroku.\nDo dzisiaj partyjka Ponga na dwóch graczy, emocjonuje nie gorzej niż kilkadziesiąt lat temu (można tak śmiało napisać, bo pierwsze maszyny pozwalające dwóm graczom na odbijanie piłeczki – konsola Magnavox Odyssey i automat Pong od Atari, pojawiły się w 1972 roku). Szczególnie polecam nieco bardziej rozbudowane klony Ponga, produkowane w latach 70 niemal przez każdą firmę mającą coś wspólnego z elektroniką, w tym także rodzimego Ameproda. Pozwalają one na jednoczesne kontrolowanie dwóch paletek. Wariant zwany najczęściej po prostu Football mocno zmienia rozgrywkę – możliwe są piękne pojedynki bramkarza z „napastnikiem”.\nWprawdzie do dzisiaj można znaleźć wiele gier pozwalających bawić się w offlinowym co-opie (jak np. seria filmowo-klockowa Lego), ale nadają się one bardziej do dłuższej wspólnej gry. Natomiast starocie są świetne na krótką partyjkę, gdy wpada znajomy w odwiedziny. Oprócz antycznego dzisiaj Ponga, niepowtarzalne wrażenia zapewniają nieco młodsze produkcje, jak Mario Bros (bez „Super”), gdzie dwóch hydraulików,skacząc po prostej, nie przewijającej się planszy, walczy z żółwiami, skorpionami i innymi niesympatycznymi stworami wyłażącymi z rur. W zależności od tego jak gracze się dogadają, mogą współpracować albo utrudniać sobie życie. Nieco mniej znana produkcja będąca jedną z moich ulubionych z 8-bitowej epoki to Wizard of Wor, gdzie dwóch graczy pokonuje labirynty pełne dziwnych stworów. Oba tytuły (i wiele innych podobnych) znaleźć można niemal na wszystkie maszyny z tamtej epoki, zaczynając od Atari 2600 (w Polsce bardziej znanego pod postacią klona – Rambo), NESy/Pegasusy aż po popularne u nas komputery Commodore 64 czy małe Atari.\nOsobną kategorią, niemająca niemal żadnej konkurencji wśród nowych tytułów, są gry imprezowe pozwalające bawić się czterem graczom (a czasem nawet pięciu) naraz. Bezkonkurencyjna jest tutaj słynna Dyna Blaster na Amidze, z adapterem na 4 joye + klawiatura. Niby proste podkładanie bomb w labiryncie pełnym blokujących drogę cegieł i niezbyt sympatycznych przeciwników wyglądających jak baloniki, stanowi niedościgniony wzór imprezowej zabawy. Moim ulubionym tytułem jest natomiast Micro Machines Turbo Tournament, gdzie sterujemy zabawkowymi samochodzikami i innymi maszynami na tak odjechanych trasach jak stół bilardowy czy pełna piany wanna. W wersji na Sega Mega Drive nie potrzebujemy nawet adaptera na 4 graczy – cartridge wyposażony jest w dwa dodatkowe porty kontrolerów. A co powiecie na deathmach na 4 graczy, każdy na swojej ćwiartce ekranu w Golden Eye 007 – FPSie na Nintendo 64 ? Tego nie oferują chyba żadne współczesne tytuły. No i 4 pady do retro konsoli kupimy taniej niż jeden do PS4!\n2014 był rokiem retro?\nNurt retrogrania zyskał popularność na zachodzie już dobrych kilka lat temu, wraz z dorastaniem pierwszych pokoleń graczy wychowywanych na Atari 2600, czy NES oraz oczywiście na automatach. Już od ponad 10 lat ukazuje się np. brytyjski Retro Gamer – chyba najbardziej znany na świecie, wydawany w klasycznej, papierowej formie magazyn retrograczy.\nW Polsce, śmiało można powiedzieć, że mijający rok był rokiem retro gier.\nCeny starych sprzętów stale rosną. Jeszcze dwa lata temu komplet do 8-bitowego grania można było kupić za 50 zł, teraz coraz trudniej znaleźć sensowne zestawy za trzykrotnie wyższą cenę.\nMiał miejsce wysyp imprez retro – kilka edycji Dawnych Komputerów i Gier – najstarszej, cyklicznej imprezy w Polsce, pierwsza edycja wrocławskiej RetroGralni (jako samiodzielnej imprezy) i sporo innych, mniejszych imprez.\nDo historii (niestety z nieco mniej miłymi wspomnieniami) przejdzie też próba reaktywacji Secret Servicu, który miał ambicje być magazynem także o grach retro i mimo tylko dwóch wydanych numerów, trochę ciekawych tekstów o tej tematyce można było w nim znaleźć.\nMyślę, że w przyszłym roku czeka nas przynajmniej tyle samo atrakcji dla retrograczy i trzymam kciuki, żeby były to same udane projekty.\nWojciech Frabi Frabinski\nArtykuł pierwotnie zamieszczony w serwisie Play All Day, jako wpis element współpracy przy Tygodniu z PAD-em.\nPoprzedniOperation Wolf na NESa i SMS\nNastępnyRetroGralnia na EDU Opole


Fitoremediacja czyli biorekultywacja i nie tylko - strona 3 - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\nDodany 23:12, 11 gru 2012\nco do szczepionek to nie użyłam określenia że to chemia . wiemy że to pożyteczne grzyby . jednak wszystkie one znajdują się w glebie , jeśli nie działamy tam chemią .\nMyślę , dlatego , że bardziej te szczepionki są przydatne w specjalistycznych gospodarstwach rolnych . gdzie chemią działa się non stop i ziemia jest zupełnie z dobrych grzybów wyjałowiona . zaś w ogrodzie przydomowym gdzie gleba jest zdrowa i zasobna dla mnie to zbędny zabieg , bo wszystkie grzyby w glebie już są .\nkiedyś przypadkiem mojemu M wysypało się żyto na kompostownik . niedługo potem znalazło się na warzywniaku . gdy siewki były dość spore przekopałam je jak nawóz zielony . selery urosły tam zabójcze.\nto moja obserwacja .\nDodany 10:16, 12 gru 2012\nZyto jest nie tylko rośliną uprawianą na ziarno. Ma również inne cechy przydatne w uprawie ekologicznej, a są to: zdolności allelopatyczne, fitoremediacyjne i najczęściej wykorzystywane - jako zielony nawóz.\nCo się tyczy szczepionek nie tylko mikoryzowych - to kwadratura koła - czyli temat dla filozofów. W każdym bądź razie stwierdzono, że po ich zastosowaniu zwiększa się zdrowotność roślin, a u roślin kwiatowych ilość i wybarwienie kwiatów. Inną rośliną mogącą spełniać takie warunki mogła by być gorczyca biała - sinapis alba, lecz podobnie jak żyto, część nadziemna jest zbyt podatna na choroby.\nTakich roślin jest dużo, które mała odporność częściowo dyskwalifikuje.\nDodany 15:18, 17 gru 2012\nWielkie dzięki za obszerne i wyczerpujące potraktowanie tematu, pozdrawiam\nDodany 15:42, 18 gru 2012\nOdznaczam wątek. Bardzo ciekawy.\nDodany 18:32, 31 gru 2012\nCieszy mnie, że choć częściowo trafiłem z tematem, ale do rzeczy. Bardzo popularnym pojęciem jest chemiczne zanieczyszczenie gleby, czyli prościej: zmęczenie gleby. Powstaje przez zanieczyszczanie gleby tak przez człowieka, jak i przez rośliny uprawiane w monokulturze. Skupię uwagę na rolniczym zanieczyszczaniu gleby, które jest wynikiem działania środków ochrony roślin /pestycydów/ i roślinnych regulatorów wzrostu /retardantów/ oraz jednostronnego, najczęściej niedostosowanego do potrzeb roślin i gleby nawożenia /nawozy mineralne, gnojówka, gnojowica/, czyli wysoko skoncentrowane nawożenienie w wysokich dawkach - porównajmy: dawka nawozu "pod korzeń" do dawki podanej dolistnie. Drugim, bardzo ważnym czynnikiem to uprawa roślin w monokulturze. Należy pamiętać, że w naturze trwa ciągła walka o byt, w swiecie roślin nazwana allelopatią /dodatnią bądź ujemną/. Roślinne wydzieliny korzeniowe /eksudanty/ mają wielorakie znaczenie, ale niszczą życie glebowe gdyż nie działają selektywnie. Po kilkuletniej uprawie - w wielu przypadkach po 3 latach - występuje konieczność zwiększania nawożenia , oprysków, a mimo to plon i jego jakość się pogarsza - to właśnie początek zachwiania równowagi dynamicznej gleby /równowagi biologicznej/. Często spotykany problem u sadowników - najbardziej widoczny. Zapobieganie takim zjawiskom jest proste, a metody przywracania glebie pełnej żywotności też nie są trudne, wymagają jednak czasu na odnowienie życia.\nJeśli kogoś to zainteresuje proszę o pytania.\npozdrawiam, Mazan - Walerek\nDodany 18:49, 31 gru 2012\nMam takie pytanie, czy uprawianie od wielu lat pomidorów w namiocie foliowym, ale w cylindrach we własnym kompoście prowadzi do zmęczenia gleby?\nW pewnym sensie wiem, że tak, bo korzenie zakorzeniają się głębiej niż w kompost w cylindrze. Nie są niczym nawożone typowo chemicznym nawozem.\nCo zrobić aby poprawić sytuację, Babcia Jasia nie chce zrobić przerwy w uprawie i wykorzystuje namiot na maksa. Może po zbiorze pomidorów wysiać jakiś poplon?\nDodany 22:36, 31 gru 2012\nJeśli pierścienie są typowej wielkości, tzn. D= 35 cm, h= 35cm to obaw nie ma. Całe życie przechodzi do gruntu stałego, razem z namnożonymi /jeśli były/ mikrobami chorobotwórczymi. O tym nie pisałem, ale teraz powiem, że mają większą siłę przetrwania - lepiej je chroni ich otoczka białkowa oraz często wydzielana otoczka śluzowa.\nPoplon zawsze potęguje życie mikrobów, a szczególnie pożytecznych dostarczając im wszelkich substancji odżywczych, szczególnie azotu do budowy białek. Dzięki temu zwiększa się ich liczebność.\nO poplonach napiszę trochę później.\nDodany 20:59, 27 mar 2013\nOdświeżając wątek przechodzę do poplonów oraz nawozów zielonych. Najczęściej stosowanymi roślinami do tego celu są gorczyca biała, czasem sarepska, łubiny, facelia. Są to rośliny o krótkim okresie wegetacji - ok. 90 dni, a po przykryciu /wymieszaniu/ z glebą stają się cennym nawozem zielonym. Inną, mającą działanie fitoremediacyjne i allelopatyczne to żyto + wyka ozima. Nadaje się szczególnie pod pomidory, paprykę, ogórki - a przynajmniej tak stosuję. Pod ziemniaki daję mieszankę mającą wartość obornika, czyli życicę wielokwiatową + komonicę zwyczajną /rożkową/, ale to mieszanka całoroczna, choć jest ozima i po kilkukrotnym koszeniu może być dwuletnia.\nPodałem kilka roślin stosowanych na gleby lekkie i średnie, gleby ciężkie wymagają zastosowania roślin, które rozluźnią ich strukturę: bobik +peluszka + wyka siewna lub słonecznik. Każda z tych mieszanek potrzebuje 90 - 100 dni wzrostu od siewu do wymieszania z glebą.\nDodany 19:41, 21 kwi 2013\nKontynuując dodam, że zmniejszając udział roślin strukturotwórczych w uprawie i ograniczając /niekiedy z konieczności/ nawożenie organiczne, a zwiększając tym samym mineralne i chemicznąochronę roślin dochodzi do spadku zawartości w glebie próchnicy i zaniku życia mikrobiologicznego. Dodatkowym procesem ograniczającym lub powodującym spadek żyzności są uproszczenia uprawy roli i chemizacja roślin. Hamuje to tempo odtwarzania próchnicy co doprowadza do utraty struktury gruzełkowatej i zaniku pożytecznych organizmów glebowych na rzecz organizmów beztlenowych, powodujących wiele chorób odglebowych. Zawarta w glebie substancja organiczna gnije, a powstające gazy / SO2, CO2, siarkowodór i amoniak/ są trujące dla organizmów pozytecznych. Powstaje przy tym problem zbitej, zlewnej gleby, a jest to wynik zaniedbań uprawowych lub nadmiernej ekologizacji. Stało się to powodem do produkcji wielu preparatów o charakterze aktywatorów glebowych - popularnych polepszaczy - zawierających bakterie glebowe, próchnicę preparowaną, a nawet odżywki dla mikroorganizmów glebowych. Jednak stosowanie ich na glebach zasobnych w substancję organiczną mija się z celem, gdyż zawartość butelek czy pojemników jest już w glebie brak jest jedynie TLENU zapewniającego rozwój organizmów tlenowych. Taki zabieg należy wykonać na glebach słabych, piaszczystych, ubogich w substancję organiczną.\nDodany 09:15, 20 sie 2013\nZ dużym zainteresowaniem przeczytałam ten wątek i chciałabym zapytać o to samo o co pytała Danusia - jak 'odświeżyć' glebę w namiocie foliowym, szklarni?\nSprawa jest trudna, bo uprawa trwa nawet do końca października, przynajmniej u mnie i rozpoczyna się wczesną wiosną, właściwie nie ma jak wysiać jakiegoś poplonu.\nMoja szklarnia jest jeszcze dość młoda, to 4 sezon uprawy, ale chciałabym uprzedzić problem i nie dopuścić, ze gleba będzie zainfekowana zarówno chorobami jak i szkodnikami.


Jajka - zdrowe czy nie? Ile można ich zjeść dziennie? | StayFitGdańsk\nJeszcze do niedawna pokutowało przekonanie, że jajka to samo zło, ponieważ są żródłem ogromnych ilości cholesterolu, który zapycha nam naczynia krwionośne i prowadzi do zmian miażdżycowych i innych chorób naczyniowo-sercowych. Ostrzegano przed nadmiernym ich spożyciem.\nA tymczasem okazuje się, że jajka są produktem doskonałym. Nie ma w naturze drugiego produktu o takim potencjale. Z takiego małego jajeczka przy odrobinie energii cieplnej dostarczanej przez około 21 dni może wykluć się nowe życie - istota z w pełni wykształconymi układami kostnym, nerwowym, immunologicznym, krwionośnym itp. A dlaczego? Bo w jaju jest wszystko, co potrzebne do jego stworzenia: precyzyjnie zaplanowany komplet białek, kwasów tłuszczowych, witamin, związków mineralnych, wszystko w idealnych proporcjach.\nBiałko jaja kurzego składa się z pełnowartościowych protein najwyższej jakości, zaś w żółtku znajdują się w obfitości rzadkie i cenne substancje, takie jak cholina, luteina czy zeaksantyna (zob. niżej), oraz – w jajach z dobrego źródła – omega-3. Co nie umniejsza faktu, że: średniej wielkości jajko zawiera 186 mg cholesterolu, co stanowi 62% zalecanej dawki dziennej. Ale w rzeczywistości nie ma to znaczenia, ponieważ im więcej cholesterolu jesz, tym mniej wytwarza go Twój organizm.\nTekst pochodzi ze strony https://www.pocztazdrowia.pl/artykuly/ile-jajek-dziennie © Poczta Zdrowia sp. z o.o.\nW białku znajdują się najwyższej jakości proteiny, zaś w żółtku cholina (wspomaga procesy uczenia się i pamiąci), lecytyna (wspomaga mózg i układ nerwowy), zeaksantyna, kwasy omega-3 i ten okryty złą sławą - cholesterol. Faktem jest, że średnie jajko zawiera około 180 mg cholesterolu, co stanowi około 60% dziennego zapotrzebowania. Nie ma to jednak większego znaczenia, ponieważ im więcej cholesterolu zjesz, tym mniej wyprodukuje twój organizm.\nCholesterol jest substancją niezbędną dla naszego organizmu. Jest wytwarzany w wątrobie (3 g dziennie - tyle, co w 15 jajkach) i, gdyby ona zaprzestała jego produkcji, nie moglibyśmy żyć. Każda komórka zawiera cholesterol. Jest on potrzebny do produkcji hormonów płciowych, witaminy D, kwasów żółciowych.\nAby cholesterol mógł krążyć w organizmie potrzebuje nośników, którymi są LDL - "zły cholesterol" (transportuje cholesterol do komórek - może odkładać się w naczyniach) i HDL - "dobry cholesterol" (zbiera nadmiar cholesterolu i odprowadza do utylizacji do wątroby). Proporcje nośników muszą być odpowiednie - im więcej HDL, tym lepiej "posprzątany" nadmiar cholesterolu.\nDwa jaja dziennie zaspokajają zapotrzebowanie na:\ncholinę w 100%\nwitaminę B12 w 100%\nwitamina A i E w 50%\nNie mają za to wcale witaminy C (widać nie jest potrzebna do stworzenia nowego życia).\nZatem jaka jest odpowiedź na kluczowe pytanie: ile jajek można zjeść dziennie?\nBadania naukowe wykazały, że jedzenie 3 jajek dziennie jest całkowicie bezpieczne!!! Mało tego - może przyczynić się do spadku trójglicerydów i cholesterolu w organizmie, który ma problem z podwyższonym poziomem tych substancji.\nZadbajmy o to, aby jajka znalazły się w naszej codziennej diecie (o ile nie jesteśmy na nie uczuleni) - są zdrowe, smaczne i łatwe w przygotowaniu. Te ugotowane na miękko czy "luźna" jajecznica są bardziej lekkostrawne i mniej alergogenne.


Znany Księgowy - znajdź biuro rachunkowe w swoim mieście\nPortal Znany Księgowy – powstał w 2004 roku. Biuro rachunkowe Znany Księgowy działa na bazie paroletnich doświadczeń w branży księgowości. W aktualnym skomplikowanym momencie transformacji europejskiej, sporo dziedzin życia wymaga przystosowania do wzorców europejskich. My z prawem jesteśmy obeznani . Zapewniamy dyskrecję czy poufność realizowanych usług gdzie na pierwszym miejscu stawiamy sobie dobro naszego usługobiorcy i na nim skupiamy swoją uwagę. Biuro podatkowe „Znany Księgowy” w obrębie swojej oferty świadczy szeroki wybór usług wzajemnie się uzupełniających. Zapewniamy fachowe wsparcie przedsiębiorców. Szanowni Państwo, mamy długoletnie doświadczenie zawodowe w obszarze księgowości , które zdobyliśmy pracując na stanowiskach głównych księgowych w firmach o zróżnicowanych profilach działalności oraz statucie prawnym. Dlaczego powinno się wybrać współpracę z naszym biurem księgowym ? Wyspecjalizowana załoga to podstawa ! My zatrudniamy tylko najwłaściwszych z wieloletnim doświadczeniem. Cechuje nas długotrwałe doświadczenie w obsłudze klientów zagranicznych. Obsługa w języku polskim i angielskim.\nObiecujemy szeroki zakres usług uzupełniających, troszcząc się o to, by przebieg uruchomienia gotowej spółki był szybki i skuteczny . Zapewniamy zarządzanie dokumentacją podatkową, na którą składają się: ewidencje VAT oraz rozliczenia podatku od towarów i usług ; ewidencje środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych wraz z ustaleniem amortyzacji; sporządzanie i składanie deklaracji podatkowych we właściwym US ; ustalenie wysokości zaliczek na podatek dochodowy; sporządzenia zeznania rocznego dla podatku dochodowego od osób prawnych i fizycznych. Biuro księgowe Znany Księgowy proponuje księgowość w atrakcyjnych cenach. Sprawdź nasz cennik na stronie internetowej https://znany-ksiegowy.pl. Całościowy zakres usług rachunkowych, jakie proponujemy zawiera aktualne prowadzenie ksiąg rachunkowych, reprezentowanie naszych klientów przed US , sporządzanie raportów okresowych z wykonanych zadań czy poradnictwo księgowo-prawne. Naszym klientom możemy też zaproponować świadczenie usług wirtualnego biura. Umożliwia ono w pokaźnym stopniu zmniejszyć wydatki związane z wynajmem biura i zatrudnieniem pracowników nieodzownych do jego prowadzenia. Oferujemy od usług księgowych, obsługi kadr i płac a także usług z zakresu pozyskiwania dotacji czy pożyczek z unii europejskiej. Zaglądnij na naszą stronę internetową oraz sprawdź czy w twoim regionie mamy punkt obsługi klienta. Jeżeli tak, to nas odwiedź .\nArtykuł powstał przy współpracy z firmą szkoleniową Integra-Consulting.pl. Komunikacja w firmie jest kluczem do sukcesu, gdyż pozwala działać sprawnie i bez...


Kurtki sportowe damskie ze sklepu Kaja-sport.pl - Kolekcja wiosna 2020 - Sklep Super Express\nZakupy / Kobieta / Odzież sportowa damska / Kurtki sportowe damskie / Kurtki sportowe damskie ze sklepu Kaja-sport.pl\nJeśli lubisz uprawiać sport na świeżym powietrzu, to niezbędna jest dla Ciebie lekka kurtka sportowa. Taka kurtka ochroni przed zimnem, wiatrem i deszczem, a do tego odprowadzi nadmiar wilgoci z Twojego ciała, zapewniając Ci jednocześnie suchość i maksymalny komfort termiczny. Kurtki sportowe damskie zostały zaprojektowane tak by nie ograniczać ruchów, dopasowywać się do ciała i by miały minimalną wagę. Kurtki sportowe damskie od Reebok – Kolekcja wiosna 2020 dostępna już od 99.00 zł do 99.00 zł!\nKurtki sportowe są doskonałą propozycją nie tylko dla sportowców. Wiele z nich doskonale nadaje się do noszenia na co dzień w chłodne dni i doskonale współgrają z innymi elementami garderoby w sportowym stylu. Do tego kurtki sportowe mają fajne, modne kolory i są bardzo wygodne, co doceni każda ich użytkowniczka. Kurtki sportowe damskie ze sklepu Kaja-sport.pl to jedna z najczęściej odwiedzanych kolekcji w kategorii Kurtki sportowe damskie w naszej galerii najlepszych produktów znanych marek – takich jak Reebok.\nZobacz Kurtki sportowe damskie ze sklepu Kaja-sport.pl i odkryj najlepsze Kurtki sportowe damskie już od 99.00 zł do Twoich stylizacji!\nKurtki do biegania damskie Kaja-sport.pl\nKurtki sportowe damskie ze sklepu Kaja-sport.pl - Kolekcja wiosna 2020\nKurtka damska Reebok biegowa B47121


Date of the event: 03.04.2020 - 04.04.2020\nKrąg tematyczny konferencji wyznaczają zagadnienia związane z:\noddziaływaniem literatury na nowe media i nowych mediów na literaturę;\nremediacjami tekstu literackiego;\npozycją nadawcy i odbiorcy w świecie internetowych tekstów;\nformami autobiograficznej kreacji w internetowych przekazach;\nistnieniem podmiotów zwierzęcych w przestrzeni wirtualnej;\nkodami „nowych” aktów komunikacyjnych (emotikony, GIF-y itp.);\ndyskursem social mediów;\nformami narracji w nowych mediach;\nnowymi formami gatunkowymi w świecie internetowym;\noraz innymi zaproponowanymi tematami.\nZgłoszenia należy wysyłać na adres: koloteoretykow.ug@gmail.com. Oprócz danych osobowych należy podać afiliację, tytuł referatu i dołączyć abstrakt (250-400 słów).\n200 złotych w przypadku studentów i doktorantów; 400 złotych w przypadku pracowników naukowych


Trybuna Ludów [Adam Mickiewicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00046 002923 18776002 na godz. na dobę w sumie\nTrybuna Ludów - ebook/epub\nTRYBUNA LUDÓW. Adam Mickiewicz.\nTRYBUNA LUDÓW Wydał i przedmową zaopatrzył Władysław Mickiewicz Przełożył z francuskiego Antoni Krasnowolski. Redaktor – Wydawca St. Kucharski. Z upoważnienia wydawcy wydawnictwo "Bibljoteki Naukowej". Warszawa. 1907.\nPRZEDMOWA WYDAWCY. Artykuły, które Adam Mickiewicz umieścił w gazecie la Tribune des Peuples, nie były podpisane. Jeden z jego przyjaciół, Aleksander Biergiel, zapisywał, w miarę jak się ukazywały, te, których autorstwo było mu znane, i ono to zostały przedrukowane w książce pod tytułem: Politique du XlX-e siecle, w roku 1870; ale brak tu bardzo wiele do ich kompletu. Niektóre artykuły bowiem uszły uwagi Biergiela przed 18 czerwca roku 1849, daty zawieszenia Trybuny Ludów; a po 1 września, dacie wznowienia gazety, Biergiel zaprzestał zapisywać dowody współpracownictwa, które się stało niebezpieczne i było starannie ukrywane przed rządem. Adam Mickiewicz, zagrożony wygnaniem przez p. Dufaurea, nie mógł już otwarcie zaczepiać ministerjum. Niektóre z swych artykułów kazał przepisywać, aby nie poznano w drukarni jego pisma; jego przyjaciele wycofywali rękopisy innych artykułów zaraz po ich złożeniu. W ciągu tego okresu Mickiewicz unikał posyłania do drukarni Biergiela, którego znano, jako jednego z jego zaufanych przyjaciół. Dyktował więc swoje artykuły Aleksandrowi Chodźce, albo dawał mu je do przepisania. Do drukarni odnosił je Lacaussade; jeśli artykuł był napisany własnoręcznie, odbierał rękopis z rąk składaczów. Aleksander Chodźko ułożył spis wszystkich artykułów, które wyszły z pod pióra Adama Mickiewicza, od samego początku gazety aż do jej zamknięcia. Lacaussade i on zachowali u siebie kilka autografów artykułów, które przeszły przez ich ręce. Ale Chodźko długi czas się wahał udzielić komu innemu materjałów, dotyczących Adama Mickiewicza, które posiadał, a z których sam nie chciał korzystać. "Wobec tych wahań, wolałem bez dalszej zwłoki oddać publiczności te artykuły, o których wiedziałem, że są napisane przez mego ojca, zastrzegając sobie, że uzupełnię pożałowania godne szczerby, skoro mi okoliczności na to pozwolą. Dopiero w kilka lat po wydaniu książki: Polityka XIX wieku, Aleksander Chodźko zdecydował się odstąpić wszystkie dokumenty, tyczące się Adama Mickiewicza, które były w jego posiadaniu. P. Lacaussade również oddał do mojego rozporządzenia kilka autografów; inne, rozdane przez niego różnym zbieraczom, zostały rozproszone. Niema pewności, czy Aleksander Chodźko czegoś nie opuścił. Zresztą zdarzało się, że Adam Mickiewicz dawał jaką swoją uwagę do rozwinięcia jednemu ze swych współpracowników francuskich. Wtedy proza jego znikała w rozszerzonym artykule, napisanym przez kogo innego, i jeśli autograf tej uwagi się nie zachował, to już niepodobna rozróżniać tego, co pochodzi od niego, a co nie od niego, a więc te artykuły nie mogą już figurować wśród artykułów Adama Mickiewicza. Niewiele pozostaje nadziei, żeby późniejsze odkrycie mogło uzupełnić artykuły Adama Mickiewicza w Trybunie Ludów, poza temi, które tu podajemy. Można twierdzić, że w każdym razie chodziłoby tu tylko o odkrycie małej wagi, któreby w niczym nie zmieniło doniosłości tego dzieła. Nie należy jednak zapominać o tym, że po 13 czerwca poeta z powodu prześladowań policyjnych, których był przedmiotem, był zmuszony nie zdradzać się z tym, że ta Polak pisał te artykuły. Nie tylko był zmuszony rozpatrywać różne kwestje ze stanowiska francuskiego, ale aby lepiej ukryć swoją grę, zmuszał się do używania zwrotów, które zwykle były obce jego stylowi. Więc konieczność zmylenia baczności władzy wpłynęła na formę ostatniego szeregu jego artykułów. Ale ministeryum godziło na każdego Polaka, choćby był zajęty tylko w administracji Trybuny Ludów. Walka była zbyt nierówna, i Adam Mickiewicz zrzekł się publicznie popierania piórem swoim organu, który był założył. Jego współpracownicy przez chwilę sądzili, że i tak dadzą sobie radę. Podjęli więc tytuły artykułów, które, jak wiedzieli z jego wynurzeń, redaktor naczelny miał zamiar napisać, brali natchnienie z jego rozmów i głosili jego idee; wtrącali do nich niektóre własne idee, których Mickiewicz nie podzielał, i polemice swej nadawali ton, który nie był tonem Mickiewicza. Byłoby rzeczą chybioną, gdybyśmy usiłowali wydzielić cząstkę współpracownictwa moralnego, która należy się Adamowi Mickiewiczowi w kilku artykułach, ogłoszonych w Trybunie Ludów od czasu wycofania się jej redaktora naczelnego aż do zamknięcia wydawnictwa. Trzebaby zbyt wielkie pole pozostawić przypuszczeniom. Doniosłość artykułów Adama Mickiewicza, ogłoszonych w Trybunie Ludów, jest znaczna, ponieważ one rzucają wielkie światło na jego kierunek umysłowy i na mnóstwo jego poglądów w czasie przesilenia, które wtedy wstrząsało Francją. One bardzo są pomocne do określenia stanowiska, z którego poeta, w ostatnim okresie życia swego zapatrywał się na wiele zagadnień politycznych, religijnych i społecznych. Dzisiaj zbyt łatwo obracamy w śmieszność naiwność ludzi z r. 1848. Wszak oni posuwali się do tego, że wierzyli w dobrą wiarę królów; błagali ich, żeby się zrzekli swej władzy absolutnej i naprawili tę lub ową niesprawiedliwość terytorjalną. Ale czyż wówczas wszystkie trony nie chwiały się w swych posadach, czyż monarchowie nie udawali wszędzie, że znaleźli swoją drogę do Damaszku i że są gotowi ubóstwiać to, co prześladowali wczoraj? Czyż należało a priori odpychać te wszystkie nawrócenia i wypleniać tych wszystkich wrogów z dnia wczorajszego, albo założyć ręce, pod pozorem, że powodzenie sprawiedliwości jest tylko przemijające, i że ostateczny tryumf zła jest nieunikniony? Cezarowie rzymscy stali się obrońcami Krzyża, choć z początku byli jego najgorszemi wrogami; nie było więc żadnej niedorzeczności w zapraszaniu królów do przemienienia się w bojowników wolności i prawa. Błędem ludzi z r. 1848 było to, że zapomnieli, iż wolność wymaga ciągłych ofiar, i że zaledwie ujrzeli, iż cała Europa jej przyklaskuje, gdy większość z nich myślała tylko o odpoczynku. Chodziło przeciwnie o to, aby nie zanikł ten stan elektryczności moralnej, którym narody były naładowane nazajutrz po r. 1848. Władcy witali ducha nowego podobnie, jak konsulowie i pretorowie rzymscy, którzy, schylając się przed Ukrzyżowanym i przyjmując chrzest, w głębi serca swego pozostawali poganami. Zanim im zaczęto ufać, byłoby wymogiem przezorności zażądać od nich dowodów swej szczerości i baczyć na nich z boku, zamiast ich pozostawiać u steru spraw publicznych. Poryw Francji rozszerzył się był aż do ostatnich granic Europy, ale słabnąc i zatrzymując, się w punkcie swojego wyjścia, musiał gdzieindziej całkiem ustać. A wtedy na Potęgi przeszłości, które się otrząsnęły z swego osłupienia, nadeszła kolej podania ręki swoim stronnikom we Francji i pomagania im w gaszeniu ogniska, które na chwilę było tak błyskotliwe. Hasło do Rewolucji wyszło z Francji, więc chodziło o to, żeby Francja pozostała na czele ruchu. Ten ruch, głęboko idealistyczny i chrześcijański, brał swój początek w niezmiernym pragnieniu, żeby miłość narodu do narodu zastąpiła egoizm międzynarodowy, powszechnie uprawiany; żeby odbudowanie Polski, podzielonej i wydanej na pastwę najniższej chciwości dynastycznej, zaznaczyło ten rozwój, i żeby braterstwo klas społecznych umocniło braterstwo ludów. Masy ludowe spodziewały się, że Francja będzie inicjatorką krucjaty przeciwko absolutyzmowi wszędzie, gdzie on jeszcze się srożył; ich życzenia wzywały Kościół katolicki do głoszenia, do błogosławienia takiej krucjaty, do pociągnięcia za sobą tłumów przez przyśpieszenie własnego kroku. Wszystkie ludy rwały się w tym kierunku, z oczyma, wlepionemi we Francję. Gdyby Francja była wyruszyła nad Ren i podjęła walkę o oswobodzenie, wszystkie tyranje byłyby runęły, a ludy, stawszy się panami swych losów, mogłyby spokojnie rozprawiać o rozwiązaniu zagadnień społecznych. Francja dała światu ten piękny przykład, że kierownictwo swej polityki powierzyła poecie. Czyż przez to wyraźnie nie zaznaczyła, że odtąd nie chce kupieckiego i drobnostkowego wyrachowania? Lamartine upoił ją swoją złudną wymową, a nie miał innego programu, jak unikania wszelkiej interwencji. Dlaczego Francja miałaby narażać swoją krew i swoje miljony? Czyż idee humanitarne, przez nią głoszone, nie mogły same odbywać swej drogi? Wszak Wiedeń i Berlin okazywały skłonność do naśladowania Paryża. Dlaczego Paryż miałby obcym wygnańcom dawać coś więcej nad pobożne życzenia? I ci wygnańcy, którzy z nad brzegów Sekwany przygotowywali się do powrotu do swych krajów, czyż sami nie wystarczali do poruszenia swych ziomków? Niektórzy republikanie urzędowi, którzy w ciągu osiemnastu lat zarzucali Ludwikowi Filipowi, że nic nie przedsiębrał przeciw Świętemu Przymierzu, nie mieli więcej odwagi od niego i powiedzieli sobie tak samo, jak Bastide, minister spraw zagranicznych: "Będziemy grać tę samą melodję, ale grać ją będziemy lepiej. " Ludy, widząc, że słup ognisty, który miał je prowadzić przez pustynie, zagasał, zostały zbite z tropu; jedne mimo to wystąpiły na arenę,. inne ani się ruszyły. Wrogowie wolności i narodowości odzyskali swoją zimną krew i wzięli górę. A jednak jest prawdą, że pierwsze miesiące roku 1848 były wspaniałe, że stanowią godną podziwu próbę zastosowania chrześcijaństwa do polityki. Trzeba będzie kiedyś powrócić do tej tradycji, do tej czystości intencji, do tego bezinteresownego entuzjazmu, ażeby skierować Europę ku lepszemu przeznaczeniu. Nie jeden tylko Lamartine we. Francji nie dorósł do swego zadania. Burżuazja, poruszona na chwilę, szybko się ochłodziła; powiedziała sobie, że system ustępstw mógł ją zaprowadzić zbyt daleko, i marzyła już tylko o utrzymaniu status quo. Wodzowie robotników powtarzali im, że zanim się zajmą Włochami i Węgrami, lepiej jest się zabrać do podwyższania płacy i nie zaczepiać cesarza Mikołaja i króla pruskiego, dopóki kapitaliści francuscy nie będą pokonani. Trybuna Ludów została założona w chwili, gdy druga Rzeczpospolita zabroniła Adamowi Mickiewiczowi przemawiania z katedry Kolegjum Francuskiego. Wielki pan z grona jego przyjaciół, hrabia Ksawery Branicki, oddał do jego rozporządzenia potrzebne fundusze, ale jakkolwiek był życzliwy dla poety, narzucił mu jednak współpracowników, których przekonania nie zawsze się zgadzały z jego przekonaniami, a jednolitość kierunku gazety bardzo na tym ucierpiała. Naprzykład Karol Edmund Chojecki, pozostający w ścisłych stosunkach z Proudhonem, chciałby był nieustannej wojny przeciw Księciu-Prezydentowi. On to wprowadził do Trybuny Ludów pisarzy, którzy już należeli do innych redakcji, których poglądy usiłował narzucać. Tak naprzykład Juljusz Lechevalier i… Herman Ewerbeck (1) –- (1) Podpisał artykuł o Niemczech w gazecie Peuple z dnia 21 maja roku 184!). Przemawiał na obchodzie powstania polskiego. (Zob. pisywali jednocześnie do Trybuny Ludów i do gazety Peuple, w której dnia 2 i 9 kwietnia znajdują się także artykuły Romana de Ia Sagra. Karol Martin figurował jako redaktor odpowiedzialny tygodnika: la Constitution, répiiblique du présent et de l'avenir, którego ukazało się jedenaście numerów od 28 lutego do 11 sierpnia r. 1849. Chojecki, o ile mógł, przeciwdziałał swojemu redaktorowi naczelnemu, który zamierzał zachowywać jak największą powściągliwość względem Ludwika Napoleona. Nawrócił się do cesarstwa zaraz nazajutrz po zamachu stanu, stał się jednym z współbiesiadników w Palais Royal, został zamianowany bibljotekarzem Senatu, dzięki księciu Napoleonowi, któremu towarzyszył w jego podróży do bieguna północnego. Dnia 4 września r. 1870 nagle stał się znów republikaninem i spotkawszy na moście des Arts sekretarza hrabiego Ksawerego Branickiego, wyraził mu tak hałaśliwie swoje ubolewanie, że Napoleonidzi uszli zemsty ludowej, iż ten mu odpowiedział: "Dlaczego pan to wszystko powiadasz? Nikt pana nie słyszy. " Właśnie w domu tego byłego domownika księcia Napoleona zatrzymał się po swoim powrocie z wygnania Ludwik Blanc, którego portret później przekazał Muzeum Oarnavalet. Można się domyślać, ile kłopotu człowiek tak zmienny, nie mający innej busoli, jak swój własny interes, sprawiał Adamowi Mickiewiczowi, ile mu wytwarzał trudności. Gdy Chojecki ustąpił z placu, następcą jego został poeta August Lacaussade, tłumacz dzieł Zygmunta Krasińskiego, były sekretarz Sainte-Beuvea, człowiek delikatny i prawy, ale również nienawidzący Napoleonidów. Eugienjusz Oarpentier, już bardzo zużyty w dziennikarstwie, poddawał się z uległością wskazówkom Adama Mickiewicza. –- Dix-huitiéme… anawersaire de la Revolution polonaise du 29 Novembre celebre a Paris dans la salle d'Antin en 1848. Dawny Saint-Simonista bardzo zdolny, Juljusz Lechevalier, opracowywał kwestje ekonomiczne. Ale sam wybór redakcji stanowili cudzoziemcy: Iwan Gołowin, J. Ricciardi, Francisco Bilbao, Li. Frapoli i t… d. W przeddzień wydania pierwszego numeru Trybuny Ludów cały skład redakcji zebrał się na bankiecie, który Hertzen opowiedział na swój sposób: "Jednak po mym powrocie do Paryża, pod koniec r. 1848, możność wspólnej pracy, któraby mię mogła zbliżyć do kilku interesujących osobistości, nadarzyła się bardzo prędko. Hrabia Branicki dał wielką sumę na założenie dziennika, który miał się zajmować polityką zagraniczną, a szczególnie sprawą polską. Że taka gazeta mogła być pożyteczna i bardzo na czasie, to było rzeczą widoczną; gazety francuskie niebardzo się zajmują tym, co się dzieje poza granicami Francji; uważają za rzecz dostateczną, jeśli kiedy niekiedy ośmielają wszystkie narody słowami: solidarność ludów i zapowiadają republikę powszechną, opartą na braterstwie ludzkim. Zapomocą środków, które posiadała nowa gazeta, Trybuna Ludów, można było z niej uczynić organ międzynarodowy ruchu i postępu.. Jej powodzenie było tym pewniejsze, że nie miało konkurentów: Times i Journal des Debats zawierają niekiedy wyborne artykuły o kwestjach specjalnych, ale pozbawione związku między sobą, artykuły ułamkowe i przypadkowe; redakcja Gazety Augsburskiej (Augsburger Allgemeine Zeitung) byłaby jeszcze bardziej "ogólna", gdyby pokost czarno – zółty tak bardzo nas w niej nie raził. "Ale zdaje się, że wszystkie dobre początki r. 1848 miały przyjść na świat w siódmym miesiącu i miały umrzeć przed ząbkowaniem. Gazeta poszła nietęgo i zginęła w potoku niewinnych świstków po 13 czerwca roku 1849. "Zobaczmy najpierw, wśród jakich wróżb gazeta rozpoczęła swój żywot. Gdy już wszystko było przygotowane, gdy lokal był najęty i zaopatrzony w wielkie stoły, pokryte suknem, w małe pochyłe pulpity, gdy chudy literat irancuski był zaangażowany do czuwania nad błędami ortografji międzynarodowej i do ich wypleniania, gdy rada, składająca się z byłych posłów i senatorów polskich stanęła na czele rerakcji, a Mickiewicz na czele Rady, wraz z adlatusem Ch. (1), jako pomocnikiem, – pozostawało już tylko przystąpienie do otwarcia uroczystego. Wieczerza odbyła się u Ch. Gdy ja przybyłem, było tam już wielu biesiadników, a wśród nich bardzo mało Francuzów; przeciwnie, inne narody, od Sycylji aż do Kroacji, były należycie reprezentowane. W gruncie rzeczy interesowałem się tylko jedną osobistością, Adamem Mickiewiczem, którego nigdy jeszcze nie widziałem. Gdy wszedłem, on stał, oparty łokciem o kominek. Ten, kto widział jego portret, skopjowany z portretu Dawida d'Angers i umieszczony w wydaniu francuskim dzieł jego, mógłby go był poznać natychmiast, pomimo zmian, wywołanych wiekiem. Jego twarz, raczej litewska niż polska, ujawniała głębokie rozmyślania i cierpienia bez liku. Jego głowa, pokryta bujną siwizną, jego spojrzenie znużone, kazały się domyślać gorącej pracy wewnętrznej, wielkiej egzaltacji mistycznej i wielkiego smutku; – był to plastyczny obraz, Polski. On, a później Worcell i Lelewel wywarli na mnie to samo wrażenie. Mickiewicz zawsze wyglądał, jakby myśl jego była czymś zaprzątnięta, jakby był czymś roztargniony; a to coś nie było z tego świata. " Jestto uwaga głęboka i tym bardziej godna uwagi, że pochodzi od Wolterjanina takiego, jak Hertzen. To coś, co nie było z tego świata, nie pozwalało mu rozumieć Mickiewicza: on potrzebował czegoś dotykalnego i ziemskiego. "Zbliżyłem się do niego, ciągnie Hertzen dalej; on zapytywał się mię o Rosję; jego wiadomości o tym kraju – (1) Karol Edmund Chojecki. były ułamkowe; ruch literacki i filozoficzny po Puszkinie był mu obcy; zatrzymał się był na epoce, w której opuszczał Rosję. " Uczta w licznym towarzystwie była miejscem, szczególnie źle wybranym na gruntowną rozmowę o rosyjskim ruchu literackim i filozoficznym. Adam Mickiewicz regularnie co wtorek obiadował u przyjaciółki rosyjskiej, hrabiny Klustin, gdzie spotykał się z przedstawicielami towarzystwa rosyjskiego. Nigdy nie przestawał widywać się od czasu do czasu z Mikołajem Turgieniewem. Gdy Bakunin przybył do Paryża, odwiedził Mickiewicza, a pewien wspólny przyjaciel zjednoczył ich przy tym samym stole. Więc całkiem mija się z prawdą, kto twierdzi, że Mickiewicz nie znał dążeń młodej Rosji. Sazanowi Grołowin bywali w jego salonie. Ale on nie pokładał, jak oni, całej swej nadziei w filozofji. Michelet pewnego razu, po długiej rozmowie z Ilertzenem, powiedział do mnie o nim: "On chce wyleczyć naród rosyjski, przepisując mu hegeljanizm w dawkach homeopatycznych. " "Pomimo swej idei podstawowej, powiada Hertzen dalej, idei związku braterskiego wszystkich ludów słowiańskich, idei, którą on pierwszy rozwinął, Mickiewicz zachowywał pewną urazę do Rosji – co było rzeczą bardzo naturalną". Mickiewicz nie miał urazy do Rosjan dobrej woli: tę sprawiedliwość oddają mu wszyscy Rosjanie, którzy go znali bliżej. Ale powróćmy do opowiadania Hertzena: "Byłem bardzo zdumiony zachowaniem się wobec niego Polaków, należących do jego stronnictwa. Zbliżali się do jego osoby tak, jak mnisi się zbliżają do swego przełożonego, płaszcząc się przed nim, malejąc wobec niego; niektórzy z nich całowali go w ramię. On był przyzwyczajony do tych oznak podziwu i przyjmował je z pewnym niedbalstwem. "Kto z duszą i z ciałem poświęcił się swym przekonaniom, kto przez nie żył, chce mieć uznanie, chce, żeby go umieli ocenić ci, którzy podzielają jego przekonania, chce na nich wywierać pewien wpływ, chce przez nich być kochanym; – ale ja nie chciałbym odbierać zewnętrznych oznak sympatji, uszanowania; one bowiem burzą równość, swobodę obcowania; co więcej, mimo wszelkich starań, pod tym względem nie osiągniemy nigdy doskonałości arcybiskupów, prefektów i komendantów wojskowych". Hertzen pochodził z kraju, w którym największe oznaki szacunku są obowiązkowe względem osobistości, które na nie najmniej zasługują. Nie miał pojęcia o wpływie, który poeta polski wywierał na całą grupę swych rodaków, widzących w nim kierownika swego sumienia. "Ch., pisze Hertzen dalej, powiedział mi, że on w czasie wieczerzy wzniesie toast na pamiątkę 24 lutego roku 1848, że Mickiewicz mu odpowie mową, w której wyłoży swój sposób widzenia, oraz kierunek nowego dziennika. Ch… życzył sobie, żebym ja, jako Rosjanin, odpowiedział Mickiewiczowi. Nie mając żadnej wprawy w przemawianiu publicznym i nie będąc do niego przygotowany, uchyliłem się od tej propozycji, ale obiecałem wznieść toast za zdrowie Mickiewicza i dodać kilka słów, w których miałem mu powiedzieć, jak to pierwszy raz piłem za jego zdrowie w Moskwie, na obiedzie publicznym, wydanym na cześć Granowskiego w roku 1843. Na tym obiedzie Chomiąkow wzniósł swoją szklankę, mówiąc: "Za zdrowie wielkiego poety słowiańskiego!" Nie śmiano wtedy wy powiedzieć nazwiska wygnańca. Wszyscy powstali z miejsc i wszyscy milcząc wypili jego zdrowie. Urządziwszy tym sposobem swoje ex tempore, zasiadłem wraz z innemi do stołu. Pod koniec uczty Ch… wygłosił swój toast, i Mickiewicz powstał, aby przemówić. Jego przemowa była dobrze opracowana, rozumna, bardzo zręczna, tak, że Barbes i sam Książę-Prezydent mogliby jej przyklasnąć z równą szczerością. Ja zaczynałem się czuć coraz bardziej niezadowolonym, w miarę jak on rozwijał swoje idee; coraz bardziej w żyłach swych czułem pewien rodzaj trucizny; oczekiwałem już tylko jednego wyrazu, jednego imienia tołasnego, aby już nie mieć żadnych wątpliwości; i on wkrótce to imię wypowiedział. "Zakończył swoją przemowę, wypowiadając zdanie, że demokracja teraz się jednoczy w nowym otwartym obozie, na którego czele pozostaje Francja, że Francja nanowo się zerwie do oswobodzenia ludów pod temi samemi orłami, pod temi samemi sztandarami, na których widok bladły wszystkie głowy ukoronowane i wszystkie mocarstwa, że będzie ponownie prowadzona przez członka tej dynastji, ukoronowanej przez lud, dynastji przesławnej, przeznaczonej przez Opatrzność do prowadzenia rewolucji krokiem pewnym powagi i zwycięstw. "Gdy skończył, odezwały się tylko dwa czy trzy głosy pochwalne ze strony jego zwolenników; zresztą wszyscy milczeli. Ch… spostrzegł błąd Mickiewicza i chcąc jak najprędzej zatrzeć wrażenie słów jego, zbliżył się do mnie, z butelką wina w ręce, i rzekł, nalewając moją szklankę: "A więc na pana kolej! Ja nic nie powiem, odpowiedziałem. Na miłość boską, choć kilka słów. Ani jednego, pod żadnym warunkiem. " "Milczenie trwało dalej; niektórzy zatopili swój wzrok w swoich talerzach; inni z głęboką uwagą spoglądali na szampana w swych szklankach; inni jeszcze zaczęli po cichu rozmawiać ze swemi sąsiadami. Mickiewicz zmienił się na twarzy; chciał się tłumaczyć, ale mocny głos położył kres tej naprężonej sytuacji i powiedział: "Proszę o głos!" "Starzec nizkiego wzrostu, mający około siedemdziesięciu lat (1), z siwemi włosami i fizjognomją ener- – (1) Ramon de la Sagra, który byt posłem w Kortezach hiszpańskich w roku 1854, urodzony w roku 1798, miał więc w roku 1848 tylko giczną, powstał, trzymając swą szklankę w drżącej ręce. W jego wielkich czarnych oczach, w jego wzburzonej twarzy, można było odczytać gniew i oburzenie. Tym starcem był Hiszpan, Ramon de la Sagra. "Na pamiątkę 24 lutego, powiedział. Taki toast wzniósł nasz gospodarz; tak, na uczczenie 24 lutego i na pohybel wszelkiego despotyzmu, jakiekolwiek on nosi miano, królewskie czy cesarskie, burbońskie czy napoleońskie! Ja nie mogę podzielać zdania naszego przyjaciela Mickiewicza. On patrzy na rzeczy okiem poety i może z swego stanowiska mieć słuszność, ale ja nie chcę, żeby na naszym zebraniu słowa jego pozostały bez protestu!" I mówił dalej w tym samym sensie, z całą namiętnością Hiszpana, z całą powagą swych lat siedemdziesięciu. "Skoro skończył, dwadzieścia rąk chciało uścisnąć jego rękę i trącić się z nim. Mickiewicz powiedział kilka słów, które nie miały powodzenia. Ale de la Sagra bynajmniej nie ustąpił; wszyscy powstali, a Mickiewicz odszedł. Nie mogło być gorszej wróżby dla nowego dziennika; żył on, trochę kulejąc, aż do 13 czerwca i znikł niepostrzeżenie – tak jak i istniał. Mickiewicz tylko do połowy rozwijał swój sztandar cesarski, "zużyty przez sławę"; inni swój sztandar rozwijali również tylko do połowy. Krępowani przez Mickiewicza i radę, niektórzy współpracownicy porzucili dziennik po miesiącu; ja nie umieściłem w nim ani jednego wiersza. Gdyby policja była inteligientniejsza, nigdyby nie zamknięto Trybuny Ludów dla kilku słów, wypowiedzianych z powodu 13 czerwca; z nazwiskiem Mickiewicza i z jego fetyszyzmem dla Napoleona, z jego mistycyzmem rewolucyjnym, z jego marzeniem o demokracji pod bronią, prowadzonej przez Napoleona, ten dziennik mógłby się był stać prawdziwym skarbem dla rządu; byłby to organ czysty sprawy, która czystą nie była. " Adam Mickiewicz zbyt jasno wypowiedział w Trybu – nie Ludów, co podziwiał w Napoleonie I i czego żądał od Ludwika Napoleona, aby było potrzeba prostować twierdzenia Hertzena. Hertzen, Chojecki, Ramon de la Sagra przypuszczali, że Rzeczpospolita z r. 1848 jest zdolna do życia. Adam Mickiewicz uważał ją za umarłą już od 15 maja i życzył sobie, żeby niezwalczony zwycięzca gadatliwego i egoistycznego Zgromadzenia był zawczasu dobrze otoczony i objaśniony o swym prawdziwym posłannictwie. Po napoleoniźmie straszakiem Hertzena był katolicyzm, i to również wykopało głęboką przepaść między obydwoma mężami. "Wiara wydawała się szaleństwem temu sceptykowi, który swym mściwym piórem smagał tyranję carską, nie mając innego credo, jak okruchy filozofji, pochwycone z dzieł niemieckich i zaprawione negacjami rosyjskiemi. "Katolicyzm, mówi. Hertzen dalej, tak mało sympatyczny duchowi słowiańskiemu, wywiera na Słowian wpływ szczególnie zabójczy. Skoro Czesi utracili siłę opierania się katolicyzmowi, byli zgubieni; u Polaków katolicyzm rozwinął tę mistyczną egzaltację, która ich ciągle utrzymuje w świecie halucynacji. Jeśli nie pozostają pod bezpośrednim wpływem Jezuitów, to ulegają wpływowi jakiego wizjonera. Mesjanizm, ten stały obłęd Wrońskiego, to szaleństwo Towiańskiego, zawrócił głowę setkom Polaków i samemu Mickiewiczowi. Kult Napoleona w pierwszym rzędzie należy do tej choroby umysłowej. Napoleon nic nie uczynił dla Polaków; on ich nie lubił i nie lubił Polski. Pewnego razu powiedział do Narbonnea: "Chcę mieć w Polsce obóz, a nie forum; nie pozwolę ani w Warszawie, ani w Moskwie otwierać klubu dla demagogów. " A Polacy uczynili z niego wojenne wcielenie Boga, Chrystusa w roli naczelnego wodza. Pewnego wieczora w r. 1848 przechodziłem przez plac Vendóme z Polakiem, wielkim zwolennikiem Mickiewicza. Kiedyśmy przechodzili koło kolumny, Polak zdjął kapelusz. "Czy podobna?" powiedziałem sobie. I nie chcąc wierzyć podobnej niedorzeczności, zapytałem się go naiwnie, dlaczego zdjął kapelusz. – Nic nie mówiąc, wskazał mi palcem posąg cesarza. Jakże potym nie ciemiężyć narodów, jeśli za tę cenę można kupić tak ślepą miłość?" (1). Gdyby zastąpienie Mickiewicza przez kogoś innego było zależało jedynie od pewnych współpracowników Trybuny Ludów, byliby się chętnie zaciągnęli pod sztandar Hertzena. Mickiewicz więc z samego początku walczyć musiał przeciwko podwójnemu dążeniu pewnych redaktorów gazety do występowania przeciw chrześcijaństwu z powoda błędów prasy katolickiej, oraz przeciwko tradycji napoleońskiej z powodu matactw Księcia-Prezydenta. Sposób, w jaki się wyrażano w sali redakcyjnej o Prezydencie, raził go tym bardziej, że był zdecydowany nie odstępować od swej postawy wyczekującej, ale życzliwej dla Księcia-Prezydenta, oraz że jego stosunki z królem Hieronimem i jego synem stawały się codzień serdeczniejsze. Oburzony, że tak mało uwzględniano jego uczucia, pewnego dnia zdecydował się przykleić na zwierciadle sali redakcyjnej następujące ostrzeżenie pisane: "Zabrania się w tym miejscu napadać na głowę państwa. " Ukazanie się Trybuny Ludów było przez Gazette de France powitane z ciekawością dość sympatyczną. Przytoczywszy pewien ustęp z programu Trybuny, Gazette de France dodała: "Cieszymy się, że cudzoziemcy ąprzyłączaj się do ruchu umysłowego i politycznego naszego kraju. Oczekujemy rozwinięcia ich dzieła, aby o nim sądzić. " Prasa paryska zapożyczała się dość często u nowego organu. Temps z dnia 19 marca przytoczył ustęp z artykułu przeciw gienerałowi Bugeaudowi; dnia 8 kwietnia ogłosił list Voinesca do naczelnego redaktora Trybuny Ludów, prostując niektóre twierdzenia artykułu, zatytułowa- – (1) La Cloche (Nr 14 i 15, Gienewa, 1 grudnia r. 1868). nego: Stan sprawy wschodniej; dnia 26 maja zaprzeczył wiadomości o proteście lorda Normanby przeciwko interwencji mocarstw na korzyść papieża; nareszcie dnia 5 czerwca doniósł, że Trybuna Ludów zaprzeczyła wiadomości o wzięciu fortu Maghera, podanej przez Gazetę Wiedeńską. Gazeta la Révolution democratique et sociale z dnia 2 kwietnia powtórzyła ocenę mowy Ledru-Rollina przeciwko Thiersowi w sprawie włoskiej; le Peuple z dnia 6 kwietnia przedrukował artykuł Frańciszka Grzymały: o wzniosłych nieostróżnościach w polityce, a dnia 7 kwietnia kilka ustępów z artykułu Wojnowa: Wielki Piątek, dnia 12 kwietnia korespondencję z Włoch. Dnia 18 kwietnia gazeta: la Vraie République przytoczyła zdanie Trybuny Ludów o interwencji Francji we Włoszech. Stawało się rzeczą widoczną, że ludy nie mogły się niczego spodziewać po Zgromadzeniu Narodowym, którego większość była tak egoistyczna i tak tchórzliwa, jak sam Ludwik Filip. Ambasador francuski w Wiedniu otrzymał rozkaz niewydawania nadal paszportów Polakom, których Austrja wyprawiała do Ameryki. W Paryżu zaś odmawiano wszelkiego wsparcia wychodźcom, którzy tam napływali nazajutrz po niepowodzeniu sprawy ludowej w Austrji, w Niemczech i we Włoszech. Ich nędza dochodziła do granic ostatecznych. Pewnego dnia ubogi drukarz, nazwiskiem Radziszewski, przybył do Mickiewicza, aby go poprosić o zredagowanie mu prośby o amnestję do cesarza rosyjskiego. Mickiewicz odmówił mu łagodnie i nie czyniąc mu żadnych wyrzutów. Świadkom, zgorszonym tą sceną, oświadczył: "Byłbym napiętnował jego postępek, gdybym mógł mu pomóc; ale on traci wzrok i umiera z głodu, a ja nie mogę mu zapewnić bytu; więc powstrzymałem się od wszelkiej nagany. Gdybym ja sam nie miał kawałka chleba włożyć do ust, może byłbym mu powiedział: umrzyjmy! Ale ja nie mam prawa powiedzieć mu: umrzyj!" Stronnictwa rewolucyjne chciały obalić Zgromadzenie Narodowe przez powstanie ludu robotniczego Paryża. Mic – kiewicz przypominał klęskę z dnia 15 maja i powtarzał, że teraz już tylko Ludwik Napoleon potrafi oczyścić stajnie Augjasza. Quinet, który odmówił swego współpracownictwa w Trybunie Ludów, zbyt bonapartystycznej w jego przekonaniu, w swym rozgoryczeniu powiedział do swych kolegów w kuluarach Zgromadzenia: "To, co Mickiewicz przepowiada, stanie się z wami. Ludwik Napoleon przepędzi was, jak lokajów!" A koledzy mu odpowiedzieli: "Cóż to za powaga – Mickiewicz! On nawet nie bywa w Elysée. Cóż on może wiedzieć?" Ten upór w przedstawianiu Ludwika Napoleona, jako zwycięzcy dnia jutrzejszego, budził przerażenie także w większości jego współpracowników cudzoziemskich, a zwłaszcza w Rosjanach. Jeden z nich, Iwan Grołowin, który nie wahał się wypowiadać publicznie swoich życzeń na korzyść odbudowania Polski, wystosował w numerze z dnia 15 kwietnia gazety: la Révolution démocratique et sociale do Mickiewicza list następujący: "W interesie wielkiej sprawy, której Trybuna Ludów zamierza służyć, powszechnej wolności, jest rzeczą ważną, żeby żadnej części jej dążności nie pozostawić niejasną. – Nie wiem, czy moja działalność literacka może mi nadać prawo do zaszczytu wejścia z Panem w rozprawy w celu wyświetlenia tego przedmiotu; ale z tą szczerością, która zawsze była zarówno moją wadą, jak moją zaletą, pragnąc przedewszystkim ustalić zdanie moich przyjaciół w pewnej ważnej kwestji, ośmielam się wystosować do Pana ten list, z prośbą o umieszczenie go w Pańskiej gazecie i odpowiedź nań, jeśli Pan to uzna za stosowne. "Nikt o tym wątpić nie będzie, że za panowania Napoleona we Francji istniała miłość sławy, poczucie godności, których brak obecnemu rządowi, i które można i należy stawiać za wzór. Zgodzę się nawet na to, że za dni naszych Napoleon byłby mniejszym ciemięzcą dla zagranicy, byłby liberalniejszy w własnym kraju. Ale ja sądzę, że wszystko, co we Francji jest wielkiego, nie sprowadza się tylko do niego, że nie tylko w jego imię można poruszyć szlachetne uczucia Francuzów, którzy nawet gdy drzemią, drzemią tylko snem bardzo lekkim. Pojmuję, że Polska, zdradzona i opuszczona przez cesarza, zdobywa się na takie zaparcie się siebie, iż podziwia to, co w nim jest wielkiego, i oszczędza mu nagany. Ale imię Napoleona źle się kojarzy z demokracją. Czyż to nie on ja zdusił i zgniótł we Francji? A jeśli ludy obce od tego czasu postąpiły naprzód, czyż ich gienjusz nie zapalił się raczej przy ognisku Wielkiej Rewolucji francuskiej, niż przy pożodze, którą nowoczesny zdobywca szerzył naokoło siebie w Europie? Czyż Rewolucja, aby się stać powagą, musi koniecznie się wyradzać w despotyzm wojskowy? Zarówno jak Pan, uchylam czoła przed uchwałą z dnia 10 grudnia, ale zadaję sobie pytanie, czy ta uchwała nie zamierzała czegoś innego, jak zmianę ministerjum, w stosunku do tego, co istniało przed 24 lutego? Czyż Republika napoleońska, przestawszy być uciskiem prasy, opuszczeniem narodów, nie przestałaby być napoleońską i nie stałaby się demokratyczną i poprostu francuską? "Nie pomylisz się chyba, obywatelu, co do uczuć, które mi podyktowały ten list; uczuciami temi są miłość prawdy i głęboka cześć dla pańskiego wielkiego talentu." Paryż, dnia 24 kwietnia 1849. Iwan Gołowin". Mickiewicz odpowiedział Grołowinowi w swych artykułach o Prezydencie Rzeczypospolitej a stronnictwach, oraz o Bonapartyźmie a idei napoleońskiej. Jego list ściągnął na Iwana Gołowina uwagę rządu, i on otrzymał d. 17 kwietnia rozkaz opuszczenia granic Francji. Udało mu się uzyskać odwołanie tego rozkazu dnia 25 kwietnia, ale ostatecznie został wygnany 13 czerwca. Nie było to tajemnicą dla nikogo, że przygotowywano wybuch ruchu ludowego, aby przeszkodzić wyprawie francuskiej przeciwko Rzymowi. Mickiewicz, jakkolwiek był przeciwny tej wyprawie, jednak energicznie odradzał projektowane powstanie. Według niego władza świecka papieży, jako przemijająca konieczność w epokach szczególnie niespokojnych, wypływała z ich władzy duchownej i nie mogła mieć innej podstawy, jak ich powagę moralną; pokazać całemu światu, że ta władza opiera się na bagnetach francuskich, znaczyłoby jej upadek. Gdy jeden z jego rodaków nadbiegł, aby mu z tryumfem donieść, że Francuzi opuszczali Rzym, on mu odpowiedział, że ich zwycięstwo może o sto lat przyśpieszało upadek władzy świeckiej papieży. Ale przekonany, że zbrojne wystąpienie naczelników Góry mogłoby tylko jeszcze bardziej pogorszyć położenie, wydał formalny rozkaz, żeby w jego gazecie nie umieszczano ich manifestu. Na nieszczęście, zachorował obłożnie na kilka dni. Jeden z redaktorów Trybuny Ludów, Juljusz Lechevalier, zaniósł proklamację Gróry do drukarni, redaktor odpowiedzialny przypuszczał, że to się stało za zgodą redaktora naczelnego, i to ogłoszenie ściągnęło na gazetę gromy rządu. Oto dnia 13 czerwca Zgromadzenie Narodowe przyjęło nagłość następującego wniosku: Artykuł I. Miasto Paryż i cały okrąg, objęty pierwszą dywizją wojskową, są postawione w stanie oblężenia. Artykuł II. Ten krok może być rozciągniony przez władzę wykonawczą na miasta, w którychby wybuchły podobne powstania. Roztrząsano na sesji publicznej dnia 13 czerwca roku 1849. Prezydent i sekretarze "Dupin, Arnaud (de l'Arège), Peupin, Lacaze, Chapot, Heckeeren, Bérard". Po tym prawie nastąpił taki dekret i rozkaz: Prezydent Rzeczypospolitej w imię prawa, wydanego dziś przez Zgromadzenie Narodowe, Oraz z uchwały rady ministrów, nakazuje: Artykuł I. Wydawnictwo gazet: le Peuple, la Révolution démocratique et sociale, la Vraie République, la Démocratie pacifique, la Réforme i la Tribune des Peuples jest zawieszone. Dan w Elysée national, dnia 13 czerwca r. 1849. Podpisano: Ludwik Napoleon. Minister spraw wewnętrznych Dufaure. Za zgodność z oryginałem Prefekt policji Rébillot". "P. Gienerał Changarnier zajmie wojskiem biura gazet: le Peuple, la Révolution démocratique et sociale, la Vraie République, la Démocratie pacifique, la Reforme, la Tribune des Peuples, w wykonaniu dekretu, wydanego przez Prezydenta Rzeczypospolitej. Minister spraw wewnętrznych Dufaure. Za zgodność z oryginałem Prefekt policji Rébillot". Przytoczony powyżej dekret, pisała gazeta la Presse z dnia 17 czerwca, przedrukowawszy te dokumenty, czyni zbytecznym ogłoszenie listów, które otrzymujemy od redaktorów Trybuny Ludów i t… d., a które mają wyjaśnić przyczyny, przeszkadzające tym gazetom wychodzić. P. Barrot czyni to, co przedtym ganił: nie ogranicza się na samym konfiskowaniu gazet, lecz je zawiesza". Tymczasem le National i la Liberté z dnia 17 czerwca ogłosiły następujący list z datą. 16 czerwca: "Panie Redaktorze! W tej chwili są przyłożone pieczęcie do drukarni i biur Trybuny Ludów, a redaktor odpowiedzialny i dwaj inni redaktorowie są zaaresztowani. Te okoliczności siły wyższej są jedyną przyczyną przerwy w wychodzeniu gazety, która zacznie wychodzić natychmiast, skoro one ustaną. Uciekamy się do Pańskiej grzeczności, aby te wiadomości dojść mogły do abonentów. Przyjmij Pan nasze szczere pozdrowienie. Administratorowie i redaktorowie Trybuny Ludów". Ważnym wydarzeniem wieczora, czytano w le Siècle z dnia 14 czerwca, jest zajęcie biur i drukarni niektórych dzienników. O godzinie pierwszej z rana komisarz policji cyrkułu bankowego i urzędnik pokoju, eskortowani przez agientów policyjnych i żołnierzy, udali się do biur gazety Trybuna ludów. Przyłożyli pieczęcie do materjału drukarni i do papierów administracji. Redaktor odpowiedzialny i jeszcze jeden z redaktorów gazety, którzy w tej chwili byli obecni w biurach, zostali zaaresztowani". Le Stècle dnia 17 czerwca powrócił do tej sprawy: "P. Primorin otrzymał polecenie przyłożenia pieczęci do dziennika Trybuna Ludów. Redaktorowie i urzędnicy tej gazety przyjęli przedstawiciela władzy z całym uszanowaniem, należnym samemu prawu. Pieczęcie były przyłożone, i przynajmniej tam nie dopuszczczono się żadnego nieporządku". "O pierwszej z rana, powiada l'Evènement z dnia 15 czerwca, komisarz policji cyrkułu bankowego i urzędnik pokoju, eskortowani przez ajentów policyjnych i żołnierzy, udali się do biur Trybuny Ludów. Przyłożyli pieczęcie do materjału drukarni i do papierów administracji. Redaktor odpowiedzialny i inny z redaktorów tej gazety, znajdujący się w biurach redakcji, zostali aresztowani". Dziennik La Feuille du peuple, organe des principes démocratiques, dodał w swym numerze z dnia 23 czerwca następujące szczegóły: "Wśród osób, nie należących do ludu, które zostały aresztowane, wymienieni są przedewszystkim obywatele: Langlois (z gazety Peuple), Faire (z Trybuny Ludów), Allyre Bareau i inni urzędnicy gazety la Démocratie pacifique, oraz Guinard, półkownik artylerji paryskiej". Co się tyczy Trybuny Ludów, ona sama mogła opowiedzieć kroki, przeciw niej zastosowane, dopiero po swym wznowieniu. "W nocy z 13 na 14 czerwca, czytamy w numerze z 1 września, o godzinie pierwszej z rana, gdy nasz dziennik miał być oddany pod prasę, pól bataljonu linjowego, czterdziestu policjantów w mundurach albo po cywilnemu, komisarz policji w asystencji urzędnika pokoju zajęli wojskiem nasze biura, oraz dom, w którym one się mieszczą. Po drobiazgowej rewizji, wypuściwszy naszych składaczów i kilku z naszych urzędników, którzy tam byli zatrzymani przez swe obowiązki, komisarz policji oświadczył naszemu redaktorowi odpowiedzialnemu, że aresztuje go w celu bezpieczeństwa, na mocy rozkazu, wydanego przez ministra spraw wewnętrznych, a jednocześnie przystąpiono do zaaresztowania dwuch innych redaktorów Trybuny' Ludów, a potym przyłożono pieczęcie na drzwiach naszych biur. W tydzień po ich przyłożeniu pieczęcie były zdjęte". W pierwszej chwili gazeta la Liberie zamyślała o zajęciu miejsca Trybuny Ludów, i la Liberte, organ Paryża i departamentów, od dnia 14 czerwca roku 1849 przyjęła tytuł: Ia Liberie, organe des peuples (organ ludów); ale patrjoci cudzoziemscy, na których ona liczyła, nie mogli się poddać spekulacji tego rodzaju. Adam Mickiewicz, nie chcąc się narażać na więzienie prewencyjne, ukrywał się w ciągu mniej więcej miesiąca… u przyjaciela Francuza, Antonina Dessus, przy ulicy de 1'Ancienne Comedie pod Nr. 18. Na szczęście Juljusz Lechevalier, który miał nieszczęsny pomysł ogłoszenia na swoją odpowiedzialność w Trybunie Ludów artykułów zaskarżonych, pośpieszył z uwolnieniem Mickiewicza od odpowiedzialności za pomocą następującego listu otwartego (1): Paryż 21 czerwca 1849. Do obywatela Dufaura, przedstawiciela ludu, ministra spraw wewnętrznych. "Obywatelu ministrze! Trybuna Ludów znajduje się w liczbie dzienników zawieszonych. Trzej z jej redaktorów zostali zaaresztowani. Przyłożono pieczęcie do biur i do papierów jej administracji. Te kroki zostały bez wątpienia umotywowane przez ogłoszenie na szpaltach Trybuny Ludów następujących artykułów: Deklaracji do ludu francuskiego, podpisanej przez pewną liczbę przedstawicieli ludu, zwanych Górą, Adresu komitetu prasy republikańskiej, komitetu socjalistycznego i t… d. Pośpieszam Panu oświadczyć, obywatelu ministrze, że to ja, jako członek komitetu demokratyczno-socjalisty cz- – (1) Zob. Haule-Cour de Versailles. Proès du 13 juin. Déclaration du citoyen Andre Louis Lechevalier, aceusś, ex-membre du comite de la pressé et du comite socialiste. Londres 1848. Broszura in 8 o. nego, wziąwszy udział w usiłowaniach w celu podania powyżej wspomnianych dokumentów do wiadomości ludu, zażądałem ich ogłoszenia od redaktora odpowiedzialnego Trybuny Ludów, której współpracownikiem byłem od kilku tygodni, co zwalnia redaktora odpowiedzialnego od wszelkiego udziału czynnego. Co się tyczy innych redaktorów zaaresztowanych, to oni nawet nie znali ogłoszonych dokumentów. Tak samo rzecz się ma z administratorami i redaktorami dziennika, jakoteż z p. Adamem Mickiewiczem, który już od kilku dni nie zjawiał się w biurach gazety z powodu ciężkiej choroby. To oświadczenie czynię dobrowolnie, obywatelu ministrze, aby uwolnić od odpowiedzialności redaktorów oskarżonych, oraz aby uczynić wszystko, co ode mnie zależy, w celu zmniejszenia szkody, wyrządzonej pismu, założonemu kosztem wielkich ofiar i w interesie całkiem godnym poszanowania: w interesie ludów ciemiężonych. "Juljusz Lechevalier" (1). –- (1) "Juljusz Lechevalier był od niejakiego czasu redaktorem Trybuni/ Ludów, oraz jednym z założycieli Banku ludowego, zorganizowanego przez deputowanego Proudhona. Oprócz tego był członkiem komitetu demokratyczno-socjalistycznego. Wyszedł z swego mieszkania rano 13 czerwca w mundurze artylerzysty gwardji narodowej i już się nie pokazał. Numer Trybuny Ludów z dnia 13 czerwca ogłosił odezwę do ludu, deklarację komitetów, odezwę do gwardji narodowej, podpisaną przez Schmitza i innych, oraz proklamację Szkół. Numer został skonfiskowany, a dziennik zawieszony rozkazem z dnia 13 czerwca. Oskarżony napisał dnia 21 czerwca do p… ministra spraw wewnętrznych list, w którym znajduje się następujący ustęp (tutaj są przytoczone słowa od "Pośpieszam Panu oświadczyć" aż do słów "udziału czynnego"). Z tego listu widocznie wynika, że Juljusz Lechevalier brał udział w zebraniach z dnia 11 i 12, oraz w krokach, które tam zostały uchwalone, nie tylko jako członek komitetu socjalistycznego, lecz także jako przedstawiciel w komitecie prasy Trybuny Ludów, która należała do komitetu. Pomimo ciężkich poszlak, które czynią prawdopodobną obecność p. Juljusza Lecheva- W dzienniku Temps z dnia 12 sierpnia czytamy: "Oto nazwiska głównych obwinionych, postawionych w stanie oskarżenia z postanowienia paryskiej Izby sądowej… Juljusz Lechevalier, redaktor naczelny "Trybuny Ludów". Temps z dnia 15 sierpnia umieścił następujące sprostowanie: "P. E. Carpentier, redaktor odpowiedzialny Trybuny Ludów, pisze do nas z więzienia, aby sprostować błąd, który się wkradł do naszego numeru z dnia 12 sierpnia. Nie mieliśmy racji, nazywając pana Lechevalier, jednego z obywateli, oddanych pod sąd, redaktorem naczelnym Trybuny Ludów". Dnia 18 Temps donosi, że "po uwięzieniu przeszło dwumiesięcznym p. Eugienjusz Carpentier, redaktor odpowiedzialny Trybuny Ludów, aresztowany 13 czerwca z oskarżenia o spisek i zamach, został wypuszczony na wolność wczoraj, w czwartek, wskutek umorzenia sprawy przez Izbę oskarżającą". Tylko jeden dziennik skorzystał ze sposobności, aby kopnąć Trybunę Ludów; był tole Pays, organ skrajnej reakcji, który dnia 14 czerwca ogłosił co następuje: "Zobojętnieliśmy oddawna na kłamstwa i złą wiarę dzienników czerwonych. Znajdujemy na to nowy dowód w dzisiejszym numerze Trybuny Ludów; po opowiedzeniu wypadków dnia w świetle jak najbardziej stronniczym, ten dziennik ogłasza w formie "entrefilet" następujące dwa zdania: Największe wzburzenie panuje w całym Paryżu. Połowa stolicy znajduje się w rękach ludu. " Zaprzeczamy tym dwom faktom jak najformalniej i polecamy publicznej pogardzie dziennik, który zrobił się ich organem. " Ileż tu oburzenia, – lier w Konserwatorium wraz z artylerją, do której należał, odpowiadać będzie tylko z oskarżenia o spisek". (Akt oskarżenia w sprawie 13 czerwca roku 1849). Czytamy w wyroku: "skazany in contumaciam na deportację: obywatel Juljusz Lechevalier, redaktor gazety Trybuna Ludów, mieszkający poprzednio w Paryżu, przy ulicy Vieux-Augustins pod Nr. 16". (La Haute-Cour, compte-rendu du procès de Versailles par P. Dugers, jn 4-0, 1849). ponieważ Juljusz Lechevalier wziął swoje nadzieje za rzeczywistość! Adam Mickiewicz powrócił dnia 7 lipca do swego mieszkania na Batignolles. Jak najzawziętsze prześladowanie srożyło się na wychodźców wszystkich krajów, a szczególnie na Polaków. Podlegali nieustannym rewizjom domowym, bezwstydnemu szpiegowaniu i głupim szykanom. Pewnego razu przyjaciel królowej Hortensji i Księcia-Prezydenta, Dr. Conneau, doniósł mu o rozkazie wygnania, wydanym przeciw p. Accursiemu, Rzymianinowi, "który zamieszkuje w Paryżii od dziewiętnastu lat, nie wtrąca się do spraw politycznych, a przedewszystkim jest obcy wszystkiemu, co wychodzi od Mazziniego. Mogę pana o tym zapewnić. " Książę-Prezydent, oddając swojemu ministrowi Leonowi Faucher prośbę, z którą się do niego zwrócono o pozwolenie Dr. Accursiemu na pozostanie w Paryżu, dodał: "Chcę, żeby tak było, bo nie posiadając oczywistych dowodów spisku, powinniśmy pozostawać obojętni na reklamacje mocarstw zagranicznych, a Francja nie powinna być najbardziej niegościnnym krajem Europy. " Ale pozwalał ministrom swoim dopuszczać się wielu niesprawiedliwości, aby pozbawić szacunku te stronnictwa, które zamierzał kiedyś usunąć na bok. W numerze z dnia 26 lipca pisma Ia Feuille du Penple znajdujemy co następuje: "Oto, w jakich słowach rząd oznajmił ich wygnanie nieszczęśliwym Polakom, mieszkającym w Paryżu od wielu lat: "My, Prefekt policji, Ze względu na postanowienie p… ministra spraw wewnętrznych z dnia 7 lipca, nakazujące wydalenie z terytorjum francuskiego N. N., wychodźcy polskiego, którego obecność mogłaby zakłócić porządek i spokój publiczny… " "Te dzikie egzekucje jeszcze nie wystarczają, i rząd stara się jeszcze polecić tych wygnańców prześladowaniu za gra – nicą, wypisując w ich paszportach: Wydalony z Francji. Prosimy cesarza Mikołaja, żeby nie zapomniał o tych usługach przy najbliższym rozdawaniu krzyża św. Anny i św. Włodzimierza. " Te nikczemności natchnęły historyka Henryka Martina następującemi smutnemi uwagami: "Biada narodowi, który pozwala zaniknąć albo choćby osłabnąć w sobie tym uczuciom, przez które jest narodem: który z poszukiwania dóbr materjalnych czyni całą swą politykę i który zapomina 0 swoich obowiązkach względem siebie i względem innych. Jeśli się nie przebudzi, jeśli się nie stanie sobą samym, to dzień jego upadku jest blizki, utraci napowrót jedną po drugiej wszystkie swobody, które zdobył. Cały postęp materjalny zarówno, jak moralny, ktory zawdzięcza porywowi patrjotycznemu, utraci, tracąc patrjotyzm; coraz bardziej zapadać będzie w poniżenie, podlegać będzie nieznośnej przewadze oligarchji, opartej na zagranicy, a potym bezpośredniemu panowaniu samej zagranicy; będąc niewolnikiem swych namiętności i swego egoizmu niewolnikiem siebie samego, stanie się niewolnikiem innych, zniknie jako naród i odrodzi się dopie\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Trybuna_Ludow-ebookRO/p02025642i020" target="_blank" title="Trybuna Ludów [Adam Mickiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Trybuna Ludów [Adam Mickiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Michał Wiśniewski chwali się synem! Jak zmienił się Xavier Wiśniewski? - Telemagazyn.pl\nKrzysztof Połaski 22.03.2020 11:25, Xavier Wiśniewski\nPolacy byli świadkami kolejnych ślubów Michała Wiśniewskiego, a także narodzin jego dzieci. W pewnym momencie życie Wiśniewskiego wręcz jakby weszło do domeny publicznej, przez co Polacy byli na bieżąco z życiem lidera Ich Troje.\n24 czerwca 2002 roku urodził się pierwszy syn Michała Wiśniewskiego - Xavier Wiśniewski, owoc miłości z Martą "Mandaryną" Wiśniewską. I chociaż mogłoby się wydawać, że Wiśniewski wciąż ma malutkie dzieci, to Xavier już niedługo wkroczy w pełnoletność!\nCórka Michała Wiśniewskiego śpiewa o miłości rodziców. Zobacz teledysk!Zobacz więcej\nTeraz Michał Wiśniewski chętnie chwali się swoim prawie dorosłym synem, z którym zaczął współpracować na stopie zawodowej, dzięki czemu panowie spędzają razem coraz więcej czasu. Sam Xavier natomiast jest zafascynowany tańcem, zresztą przy takiej mamie to nic dziwnego! Do tego młody Wiśniewski w wolnych chwilach zajmuje się graniem w piłkę nożną!\nZobaczcie, jak przez lata zmieniał się Xavier Wiśniewski!\nmichał wiśniewski mandaryna dzieci gwiazd\nWidocznie się "odbił".\nNiedawno płakał że pieniędzy nie ma


Busy Legnica-Niemcy | Interbus Bakuszka\nBUSY LEGNICA – NIEMCY\nNiemcy to częsty cel podróży Polaków i jedna z chętniej wybieranych destynacji bez względu na charakter i cel podróży. Będąc świadomymi potrzeb Klientów, stawiamy na komfortowe i szybkie kursy z południowej Polski do naszych zachodnich sąsiadów. Kursy na linii Legnica-Niemcy to nasza domena i jedna z częściej wybieranych tras. Bus, to środek transportu, który jest bardzo wygodny, rzetelny i sprawdzony i polecany przez wielu zadowolonych Pasażerów – to tanie rozwiązanie, umożliwiające szybkie i sprawne przewozy osobowe, o czym możesz przekonać się dziś sam!\nPRZEWOZY OSÓB Z LEGNICY DO NIEMIEC\nNaszą ofertę przewozów busami z Polski do Niemiec kierujemy przede wszystkim do osób z Legnicy i okolicznych miejscowości. Do Niemiec wyruszamy w niedziele, wtorki i czwartki, zaś z powrotem do Polski – w poniedziałki, środy i piątki. Oferujemy przewozy zarówno w celach biznesowych, jak i turystycznych – bez względu na to w jakim celu wyjeżdżasz zapewnimy Ci podróż na miarę oczekiwań. Gwarantujemy udaną podróż w miłej atmosferze oraz komfortowych warunkach! Jeżeli interesuje Cię podróż do Niemiec z innej miejscowości niż Legnica, sprawdź naszą ofertę.\nSZYBKA I BEZPIECZNA PODRÓŻ W ATRAKCYJNEJ CENIE\nPrzez wiele lat obecności w branży przewozu osób, nauczyliśmy się jak ważne jest bezpieczeństwo, komfort, ale i czas podróży. Dlatego też kursując z Polski do Niemiec, wybieramy wyłącznie szybkie trasy, które doskonale znamy. Nasi kierowcy doskonale znają topografię miast polskich (w tym Legnicy – gdzie zaczynają kursy do Niemiec), niemieckich oraz wiele alternatywnych tras, wśród których zawsze wybierają tę najlepszą, najszybszą i najbardziej komfortową. Zawsz dbamy o to, aby obsługa naszych Klientów oraz sama podróż busem przebiegały sprawnie wygodnie. Oferujemy doskonale sprawną, świetnie wyposażoną i nowoczesną flotę busów, która dowiezie Pasażerów z Legnicy do dowolnego miejsca w Niemczech w rewelacyjnej atmosferze i komfortowych warunkach oraz bezpiecznie i na czas.


La Liga. Antoine Griezmann marzy o zakończeniu kariery w MLS. "Naprawdę chcę tam grać" - Sport WP SportoweFakty\nAntoine Griezmann w jednym z wywiadów zdradził listę celów, jakie stawia przed sobą w karierze. Oprócz triumfów z Barceloną, zawarł w nich również grę w MLS.\nBartłomiej Bukowski 05 Czerwca 2020, 10:32\nGetty Images / Tim Clayton/Corbis / Na zdjęciu: Antoine Griezmann\n- Zwycięstwo w La Lidze oraz Lidze Mistrzów z Barceloną byłoby spełnieniem marzeń, a także zrealizowaniem postawionego przeze mnie celu - powiedział Antoine Griezmann w rozmowie z "Zoom". - Następnie są kolejne mistrzostwa świata w Katarze, a potem MLS - dodał.\nI to właśnie ostatni z podpunktów w planach Francuza może budzić największe zdziwienie. Amerykańska liga wciąż przez wielu postrzegana jest jako rozgrywki emerytów, gdzie czołowi piłkarze jadą dorobić na koniec kariery, nie zaś jako miejsce z ich marzeń.\nGriezmann jednak znany jest ze swojego zamiłowania do amerykańskiej kultury. Zawodnik Barcelony na bieżąco śledzi m.in. rozgrywki amerykańskich lig takich jak MLB czy NFL.\n- Nie wiem, z którą drużyną, ale naprawdę chcę tam grać. Dla mnie celem jest zakończenie mojej kariery w Stanach Zjednoczonych z możliwością dobrej gry i zostania częścią zespołu walczącego o tytuł - zapowiedział zawodnik.\nGriezmann od roku jest zawodnikiem Barcelony, która zeszłego lata wykupiła go za 120 milionów euro z Atletico Madryt. Jego kontrakt z "Dumą Katalonii" obowiązuje aż do czerwca 2024 roku. Wówczas Francuz będzie miał 33 lata.\nPiłka w Europie Hiszpania FC Barcelona USA Major League Soccer Piłka nożna w Hiszpanii Primera Division Piłka nożna Antoine Griezmann Transfery


Witamina B6 (pirydoksyna) – funkcja w organizmie, suplementacja, niedobór, nadmiar - portal DOZ.pl\nStrona główna Poradnik o zdrowiu Witamina B6 (pirydoksyna) – funkcja w organizmie, suplementacja, niedobór, nadmiar\nWitamina B6 (pirydoksyna) – funkcja w organizmie, suplementacja, niedobór, nadmiar\nWitamina B6 jest związkiem, który wzmaga przyswajalność magnezu w organizmie. Bierze udział w wielu procesach metabolicznych, reguluje pracę układu nerwowego, a jej optymalny poziom wpływa na pozytywny nastrój. Pirydoksyna przyczynia się także do powstawania przeciwciał chroniących organizm przed infekcjami. Witamina B6 jest składnikiem zarówno produktów zwierzęcych, jak i roślinnych. Którą suplement z wit. B6 wybrać, jaka jest jej optymalna dawka dobowa i jakie są skutki zaburzeń jej ilości w organizmie? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.\nPirydoksyna – rola witaminy B6 w organizmie\nWitamina B6 odgrywa ważną rolę w licznych reakcjach enzymatycznych. Uczestniczy w metabolizmie aminokwasów, lipidów i węglowodanów. Pirydoksyna wpływa korzystnie na układ nerwowy, a zwłaszcza na syntezę przekaźników nerwowych, takich jak serotonina i dopamina. Oddziałuje w ten sposób na stan psychiczny i dobre samopoczucie. Witamina B6 jest istotnym składnikiem w prawidłowym funkcjonowaniu układu immunologicznego, ponieważ bierze udział w tworzeniu przeciwciał, limfocytów i innych komórek odpornościowych. Związek ten warunkuje właściwą syntezę hemoglobiny, która odpowiedzialna jest za przenoszenie tlenu do tkanek i komórek w całym organizmie. Pirydoksyna wykazuje także aktywność antyoksydacyjną. Dodatkowo odpowiedni poziom tego składnika ułatwia przyswajanie magnezu, żelaza i witaminy B12.\nPirydoksyna, podobnie jak inne witaminy z tej grupy, nie jest magazynowana w organizmie, dlatego należy ją systematycznie dostarczać wraz z pożywieniem lub w przypadku niewystarczającej podaży rozważyć jej suplementację. Zwiększone zapotrzebowanie na pirydoksynę występuje zwłaszcza u osób nadużywających alkoholu oraz palaczy. Dodatkowo stosowanie niektórych leków, takich jak: hydralazyna, L-DOPA, penicylamina, doustne środki hormonalne mogą sprzyjać występowaniu niedoboru witaminy B6.\nOpracowane przez Instytut Żywności i Żywienia normy dla witaminy B6, wskazują na zalecane dzienne zapotrzebowanie dla kobiet na poziomie 1,3 – 1,5 mg/dobę, zaś u mężczyzn 1,3 – 1,7 mg/dobę. Pirydoksynę przyjmuje się najczęściej w kilku dawkach, niezależnie od posiłku.\nNaturell Witamina B12 FORTE, tabletki do ssania, 60 szt.\ntabletka, odporność, zmęczenie, złe samopoczucie\nObjawy i skutki niedoboru witaminy B6\nNiedobór witaminy B6 występuje niezwykle rzadko. Zazwyczaj towarzyszy chorobom nerek, ponadto pojawia się u osób poddawanych dializom oraz pacjentom po przeszczepie nerki. Niewystarczający poziom obserwowany jest również w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów, celiakii, chorobie Leśniowskiego-Crohna oraz innych chorób autoimmunologicznych. Obniżony poziom witaminy B6 manifestuje się egzemą, łojotokowym zapaleniem skóry, wysypką, swędzeniem skóry oraz innymi zaburzeniami dermatologicznymi. Może również wystąpić anemia, depresja i inne zaburzenia neurologiczne. Dodatkowo następuje zmniejszenie procesu tworzenia przeciwciał, a to z kolei prowadzi do spadku odporności i zwiększonej podatności na infekcje.\nObjawy i skutki nadmiaru witaminy B6\nEksperci z Wielkiej Brytanii ocenili, że spożywanie dużych dawek witaminy B6 – do 10 mg/dobę – nie powoduje żadnych działań niepożądanych. Dopiero stosowanie znacznie większych ilości pirydoksyny – powyżej 200 mg/dobę przez dłuższy czas – może prowadzić do wystąpienia objawów neurologicznych w postaci zaniku czucia i drętwienia ciała (zwłaszcza w obrębie ramion i nóg). Zaburzenia te ustępują zazwyczaj po zaprzestaniu stosowania witaminy B6.\nJakie są naturalne źródła witaminy B6?\nBogatym źródłem witaminy B6 są ryby, mięso i podroby mięsne, Przyswajalność pirydoksyny z pokarmów zwierzęcych jest bardzo duża i wynosi 75 – 100%. Witaminę B6 można również znaleźć w pokarmach roślinnych, takich jak: ziemniaki, warzywa liściaste, banany, awokado, produkty pełnoziarniste i jaja. Dostępność pirydoksyny z pokarmów roślinnych jest znacznie mniejsza, a dodatkowe przetwarzanie tych produktów podczas gotowania i smażenia powoduje jej nadmierną utratę.\nSuplementy – którą witaminę B6 wybrać? Czy kompleks witaminy B6 z magnezem jest lepszy niż witamina B6 w formie jednoskładnikowej?\nW przypadku niedostatecznej podaży witaminy B6 wraz z pożywieniem warto rozważyć jej suplementację. Na rynku dostępne są preparaty wieloskładnikowe oraz zawierające wyłącznie witaminę B6 (jednoskładnikowe). Maksymalna dopuszczalna zawartość witaminy B6 w suplementach diety wynosi 18 mg/dobę. Zarówno witamina B6 pochodząca z gotowych aptecznych preparatów, jak i ta znajdująca się w żywości, mają podobną przyswajalność oraz aktywność biologiczną. Witamina B6 bardzo często łączona jest z preparatami magnezowymi, ponieważ znacząco (ok. 20 – 40%) zwiększa ona wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego, a także ułatwia dystrybucję magnezu w organizmie i wpływa na utrzymanie właściwych zapasów tego składnika. Dlatego w przypadku niedoborów magnezu korzystniejsze wydaje się stosowanie preparatów z dodatkiem witaminy B6 niż tych pojedynczych.\nNatomiast przy zdiagnozowanym nieodpowiednim poziomie witaminy B6 zaleca się stosowanie preparatów zawierających tylko ten składnik lub w połączeniu innych witamin z grupy B, które podawane łącznie wzajemnie zwiększają swoje wchłanianie.\nN. Barnasz i in., Witaminy w pigułce. Witamina B6, „jagiellonskiecentruminnowacji.pl” [online], https://www.jagiellonskiecentruminnowacji.pl/wp-content/uploads/2019/01/witamina_b6.pdf, [dostęp:] 31.01.2021 r.\nK. Stoś i in., Uchwała nr 18/2019 Zespołu ds. Suplementów Diety z dnia 13 grudnia 2019 r. w sprawie wyrażenia opinii dotyczącej maksymalnej dawki witaminy B6 w zalecanej dziennej porcji w suplementach diety, „gis.gov.pl” [online], https://gis.gov.pl/wp-content/uploads/2019/05/uchwa%C5%82a-18_2019-Witamina-B6.pdf, [dostęp:] 31.01.2021 r.\nPraca zbiorowa, Witaminy prawda i mity, „biotechnologia.wpt.uni.opole.pl” [online], http://biotechnologia.wpt.uni.opole.pl/wp-content/uploads/WITAMINY-PRAWDA-I-MITY.pdf, [dostęp:] 31.01.2021 r.\nD. Różańska i in., Interakcje witamin z grupy B z wybranymi lekami Ośrodkowego Układu Nerwowego, „ptfarm.pl” [online], https://www.ptfarm.pl/pub/File/Bromatologia/2016/Nr%203/BR%203_2016%20art%2095%20s%20706-710.pdf, [dostęp:] 31.01.2021\nPraca zbiorowa, Charakterystyka Produktu Leczniczego Magne B6, „sanofi.pl” [online], https://www.sanofi.pl/-/media/Project/One-Sanofi-Web/Websites/Europe/Sanofi-PL/Home/Nasze-produkty/Leki-bez-recepty/Magne-B6/Magne-B6_ChPL_022016.pdf?la=pl, [dostęp:] 31.01.2021\nPraca zbiorowa, Ćwiczenia laboratoryjne – teoria, „chemia.ug.edu.pl” [online], https://chemia.ug.edu.pl/sites/default/files/_nodes/strona-chemia/37048/files/nat3t.pdf, [dostęp:]31.01.2021 r.\nPrzeczytane 10205 razy\nPrzeczytane 2132 razy