Jak to jest…? – Razem z Tobą\n27 września 2019 at 09:41\nSzłam sobie ostatnio z Julcią na spacerek i z naprzeciwka mijała mnie pani z dzieckiem na hulajnodze. Gwoli ścisłości – ona szła i prowadziła ową hulajnogę, a dziecko sobie na niej stało. I tak minęli nas i pomyślałam sobie: „Jak to jest…”?\nJa prowadzę wózek z Julcią, która nie chodzi i nigdy chodzić nie będzie. Ba, nie potrafi nawet samodzielnie siedzieć. Jest to więc jej niezbędny środek komunikacji. Z drugiej strony całkowicie zdrowe dziecko, na oko (szybkie oko, na ile mogłam się przyjrzeć przez te dosłownie kilka sekund) kilka lat młodsze od Julci i nie zdradzające oznak jakichkolwiek ograniczeń ruchowych korzysta równie skutecznie z możliwości nie poruszania się samodzielnie. Korzysta na własne życzenie i z woli zdecydowanie nie przymuszonej, czego pewnie nie można powiedzieć o idącej obok pani, raczej średnio szczęśliwej z konieczności usługiwania w tej sposób. Z jakiegoś powodu jednak to robi.\nWydawać się może, że to tylko jeden mały przykład, ale ja dostrzegam już tendencję. Może dlatego, że, (jak podejrzewam także mnóstwo rodziców na moim miejscu) marzę o tym, by Jula mogła zrobić samodzielnie choćby krok, a cała gama dostępnych sprzętów rehabilitacyjno-ortopedycznych ma nam nie tyle ułatwić, co umożliwić codzienne funkcjonowanie. Możliwe, że właśnie dlatego.\nBo przecież wokół dążenia do samodzielności wśród osób od tej możliwości dalekich, powstał cały przemysł. Mamy do wyboru wszelkiego rodzaju chodziki, pionizatory, urządzenia imitujące chód, a wszystko po to by postawić choć jeden krok, albo przynajmniej przez chwilę poczuć się tak, jakby się go stawiało…\nW Racerunningu, dyscyplinie sportowej dla osób z niepełnosprawnościami, zawodnik porusza się z pomocą specjalnego roweru bez pedałów, odpychając się od ziemi nogami. Oparty jest przy tym o specjalną podporę. W sumie tylko dzięki temu urządzeniu w ogóle idzie. Dlaczego się tak forsuje? Bo ogromną przyjemnością, satysfakcją i wyzwaniem jest dla niego to doświadczenie. Cała dyscyplina powstała dlatego, że taką potrzebę osoby z ograniczeniami ruchowymi mają. Dlaczego więc Ci bez nich już mniej?… Paradoksalnie mogąc dużo więcej, robią dużo mniej. Taka moja obserwacja społeczna.\nPóki dziecko jest małe i niewiele wie o świecie, nic w tym dziwnego, ba i nawet bywa zabawnie, kiedy zazdrości większemu jeżdżenia na wózku. „Ja też tak chcę!” Bo to niesprawiedliwe, że ono już nie może, a Julka większa a ją wożą. Owszem niesprawiedliwe ale z zupełnie innego powodu…\nWiększe dzieci natomiast wydają się świadomie nie korzystać z możliwości, jakie dało im życie. Idziemy dziś w stronę ograniczania dzieciom aktywności ruchowej. Zajęcia wychowania fizycznego w szkole zdają się być często niepotrzebnym obciążeniem planu lekcji oraz polem do przedstawiania najróżniejszych pretekstów, żeby być z nich zwolnionym. A to wchodzi w krew i rodzi nawyki na całe życie – poczucie, że aktywność fizyczna jest opcjonalna a nie obligatoryjna.\nA kiedy mamy wpajać, jak bardzo jest potrzebna? Kiedy, jak nie od najmłodszych lat budować silny organizm, który ma posłużyć kolejne kilkadziesiąt lat. Co najmniej.\nPrzebojem stały się obecnie hulajnogi elektryczne. Bo szybciej i wygodniej. Zaroiło się na chodnikach od śmigających na nich, raczej młodych ludzi, żeby nie powiedzieć dzieci. Ta, którą widziana przeze mnie pani prowadziła też taką właśnie była. Widocznie skończyło się zasilanie, a trzeba było gdzieś jeszcze dojechać. Bo przecież bez sensu iść, skoro mama (albo nie mama) może poprowadzić. Tak jest wygodniej.\nMoja koleżanka chce, w ramach budżetu obywatelskiego, wprowadzić w życie projekt „Test praktycznego życia” w ramach którego osobom bez problemów ruchowych będzie dane doświadczyć jak wygląda codzienne funkcjonowanie z pozycji osoby, która nie może się sama poruszać lub np. nie widzi. I tak sobie myślę, że może to będzie nie tylko okazja do wejścia w nasze buty, ale dla innych też do tego, aby docenić te możliwości jakie już mają. I korzystać z nich.\nBo zawsze trawa jest bardziej zielona gdzie indziej, ale w tym wypadku swobodę wyboru kierunku ma tylko jedna ze stron.\nTags Jak to jest niepełnosprawni Z perspektywy rodziców\nPoprzedni artykułWybierz najlepszych\nNastępny artykułNiższy podatek, więcej „na rękę” od października\nMigamy w Polskim - wyjątkowy projekt Teatru Polskiego\nKoszalin: Informator dla ON i ich rodzin\nPrezydent Andrzej Duda podpisał w poniedziałek nowelizację ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 – poinformowała Kancelaria Prezydenta. Ustawa wprowadza przepisy dotyczące wsparcia...


dziecko mnie ubilo, a szczegolnie moj kregoslup HELP!!! - RODZICE.PL\n29 lipca 2004 at 17:32 #50826\ndziewczzyny co poradzicie na baardzo bolacy kregoslup. wydaje mi sie ze to od noszenia 12kg dziecka a szczegolnie w stylu „na biodrze”\n29 lipca 2004 at 23:40 #653971\nJa zostalam zmuszona udac sie do specjalisty – masaze z „nastawianiem” bardzo mi pomogly. Zakupilam stabilizatory na garbienie i pas- ale pzrede wszystkim masaze i „nastawienie” mnie od nowa. Dodam ze moj rehabilitant jest nie jest jakims wiejskim kregazem a prowadzi wielu sportowcow.\n30 lipca 2004 at 20:21 #653972\n31 lipca 2004 at 15:21 #653973\nczasami mi pomaga polozenie sie na tawrdej podlodze i -lezac na plecach- przekladanie nog na lewo i na prawo (nie wiem, czy obrazowo tlumacze………:-)) ) -obie nogi zlaczone razem- po jakims czasie co trzeba „wskakuje” na swoje miejsce, i jest ok 🙂\nRodzice » Tematy » NASZE DZIECI » Jedno- i dwulatki » dziecko mnie ubilo, a szczegolnie moj kregoslup HELP!!!


GREY - poooh!\nModel Porządek w torbie jest naprawdę miły. Komsmetyczka wewnątrz ma bordową, ortalionową podszewkę, tak żeby łatwiej zachować czystość. Płaska kosmetyczka, którą można powiesić na wieszaczku w łazience, żeby zawsze miała swoje miejsce, a w publicznej toalecie, żeby nie znalazła się na mokrym blacie. Więcej szczegółów\nPorządek w torbie jest naprawdę miły. Komsmetyczka wewnątrz ma bordową, ortalionową podszewkę, tak żeby łatwiej zachować czystość. Płaska kosmetyczka, którą można powiesić na wieszaczku w łazience, żeby zawsze miała swoje miejsce, a w publicznej toalecie, żeby nie znalazła się na mokrym blacie. Odbiorca: :\nWięcej informacji\tPorządek w torbie jest naprawdę miły. Komsmetyczka wewnątrz ma bordową, ortalionową podszewkę, tak żeby łatwiej zachować czystość. Płaska kosmetyczka, którą można powiesić na wieszaczku w łazience, żeby zawsze miała swoje miejsce, a w publicznej toalecie, żeby nie znalazła się na mokrym blacie. Opinie Brak komentarzy od klienta w tym momencie.\nPorządek w torbie jest naprawdę miły. Komsmetyczka wewnątrz ma bordową, ortalionową podszewkę, tak żeby łatwiej zachować czystość. Płaska kosmetyczka, którą można powiesić na wieszaczku w łazience, żeby zawsze miała swoje miejsce, a w publicznej toalecie, żeby nie znalazła się na mokrym blacie. Napisz opinię


Niedziela Miłosierdzia Bożego – Zamojska Szkoła Ewangelizacji\nGdyby Jezus objawiając się Apostołom się w niedzielę zmartwychwstania zaczął spotkanie nie od słów „Pokój wam”, lecz od pokazania swoich ran, Apostołowie pewnie nie uwierzyliby, że otrzymali przebaczenie. Ta kolejność słów i gestów Jezusa jest aktualna również dziś! Pierwsze, co Bóg chce ci dzisiaj powiedzieć, to słowa: „Przynoszę ci pokój, nawet jeśli mnie zraniłeś”.\nBóg nigdy nie zaczyna dialogu z tobą od „wypominek”, co złego zrobiłeś. Jego pierwsze słowa to zawsze „Pokój”, „Nie bój się”, „Jestem z tobą”, „Dziecko”, nawet jeśli przybiłeś Go do krzyża.\nDopiero w wieczności zrozumiemy, co znaczy miłosierna miłość Boga – wedle Dzienniczka Siostry Faustyny – największy przymiot Boga. Żeby choć trochę to sobie wyobrazić, pomyśl, że masz w domu osobę, którą kochasz, a ta osoba codziennie robi wszystko, abyś ją znienawidził. Ponieważ ten ktoś doskonale cię zna, perfekcyjnie wie, w co cię uderzyć, abyś poczuł się zraniony. A ty za każdym razem, pomimo tego, że okrutnie cierpisz, to z uśmiechem na twarzy mówisz „I tak cię kocham”, od razu wybaczasz, przez ułamek sekundy nie pomyślisz o tej osobie nic złego, stwierdzisz jedynie, że to jego ludzka nędza, nie żywisz urazy i życzysz jej jak najlepiej.\nBóg wymazuje nasze grzechy Z PAMIĘCI, ale ran zadanych Mu NA CIELE I W SERCU nie da się cofnąć. Dlatego Jezus pokazuje się dziś z ranami po męce. „Będą patrzeć na tego, którego przebili” i „płakać będzie cały kraj, każda rodzina oddzielnie” – mówi jedno z proroctw z Księgi Zachariasza.\nCzy masz już doświadczenie takiego płaczu, w którym Bóg objawił ci, jak bardzo cię kocha, jak ty Go zraniłeś i ile dla ciebie z miłości wycierpiał? Jeśli nie – poproś Go dziś o to, bo jest to doświadczenie, którego nie zapomnisz, a które może zmienić twoje rozumienie grzechu, samego Boga i o co tak naprawdę chodzi w chrześcijaństwie.\nNie chodzi o to, że Bóg chce ci wypomnieć grzechy, abyś teraz poczuł się teraz winny i wpadł przez to w rozpacz. Bóg pragnie, abyś poznał prawdę, bo prawda wyzwala, powiedzianą w największej jak tylko się da miłości. Prawdę o Bogu (Jego Miłość), prawdę o sobie samym (jak mogłem to Bogu zrobić…nie da się tego opisać jakim jestem niewdzięcznikiem ) i prawdę o Jego całkowitym i pełnym przebaczeniu (Miłość Miłosierna, która podnosi i daje nadzieję).\nTo dlatego dziś w Ewangelii Jezus mówi „Pokój”, następnie pokazuje na swoje rany i znów mówi „Pokój”. Miłością otwiera i zamyka spotkanie, pokazując w centrum swoje rany – konsekwencje naszych grzechów, których nie da się już cofnąć. Miłość – uświadomienie sobie jak bardzo ranię tę miłość i doświadczenie jeszcze większej miłości. To jest prawdziwy „tryptyk Miłosierdzia”. Dziś, w Niedzielę Miłosierdzia, Jezus chce dać każdemu z nas to samo doświadczenie, choć akcenty mogą się różnić. Są tacy, którzy nigdy nie doświadczyli jeszcze osobistej miłości Boga, inni nie uświadomili sobie jeszcze co robi grzech, a jeszcze inni nie dowierzają, że Bóg ich kocha pomimo całej ich grzeszności. Bóg będzie wiedział, co cię boli i tam dzisiaj chce przyjść z lekarstwem – swoim miłosierdziem.\nPRZEBITE SERCE BOGA I NASZE\nKiedy ktoś cię rani, masz do wyboru: kochać go jeszcze bardziej niż do tej pory i pokazać mu to w przebaczeniu lub znienawidzić. Im więcej ran, tym musisz wydobyć z siebie większe pokłady miłości lub nienawiści. Grzechy wszystkich ludzi wszystkich czasów sprawiły, że objawiło się nieskończone Miłosierdzie Boga. Nikt do tej pory nie znał takiego oblicza Boga, który potrafi kochać i przebaczać posuwając się do takich ofiar i przesuwając granice przebaczenia w nieskończoność. Paradoksalnie to właśnie nasz grzech, zadając Bogu rany, wydobył jednocześnie na jaw potęgę Bożego Miłosierdzia i Przebaczenia, czego widzialnymi symbolami są krew i woda oraz rany na ciele Zbawiciela, które Bóg zabierze ze sobą do Nieba, już na wieczność. Właśnie przez te rany rozlewać się będzie teraz Jego niepojęta i uzdrawiająca miłość.\nTy też masz wiele ran, które zadali ci inni. Możesz te rany leczyć we Krwi Jezusa lub zakazić nienawiścią. Jeśli przebaczysz i okażesz komuś miłosierdzie, sam Jezus oczyści to, co cię boli Jego Świętą Krwią. Nie tylko ty na tym skorzystasz („Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”), ale przez rany w twoim sercu popłynie miłość, która dosięgnie innych. To dlatego najskuteczniejszymi ewangelizatorami są ci, których serce też zostało przebite i noszą cały bukiet otwartych, a często niewidzialnych dla innych ran.\nJeśli jednak zamkniesz się w przebaczeniu, w twoją rane wda się zakażenie. Nikt na tym nie skorzysta. Ty sam będziesz chodził w promieniującej z ran śmierci i ciemności, dźwigając ból, którego możesz się pozbyć. Z twoich niezagojonych ran będzie też rozlewała się ropa, zarażając innych i zniechęcając do siebie.\nSkorzystaj więc dziś z najlepszej terapii – pozwól się dotknąć Bożemu Miłosierdziu i daj je innym.


Niemieckie media: DREHwandowski trzyma Bayern na kursie. Zaraz Borussia i Liga Mistrzów - Sport WP SportoweFakty\nNiemieckie media: DREHwandowski trzyma Bayern na kursie. Zaraz Borussia i Liga Mistrzów\nJacek Stańczyk 01 Kwietnia 2017, 19:18\nPopis Roberta Lewandowskiego w meczu z Augsburgiem (6:0) sprawił, że Polak dorobił się nowej ksywy. Snajper strzelił trzy gole, dwa razy asystował i trzyma Bayern na dobrym kursie przed ważnymi meczami z BVB i w Lidze Mistrzów. Oto przegląd mediów.\nSpox.com: Gala Lewego\nSerwis Spox.com mecz z Augsburgiem nazwał Galą Roberta Lewandowskiego. To jest tytuł do relacji na żywo z sobotniego spotkania. Trudno o lepsze określenie. Trzy gole, dwie asysty, Lewandowski tańczył z piłką, gdy piętą zagrywał do Alcantary, rozgrywał też swój własny koncert. A publice nie pozostało nic innego jak tylko klaskać.\nFrankfurter Allgemeine Zeitung: Trafiał, trafiał i trafiał\nTZ: Lewandowski i Mueller w nastroju strzeleckim\nGoal.com: Bayern wystrzelił Augsburg\nAntol 02-04 12:48 Zgłoś\nRobert jest spoko, a wszystkim hejterom serdeczny palec. ;)\npanisko 02-04 10:15 Zgłoś\nRobert - oszczędź moją ukochana drużynę we wtorek - Hoffenheim proszę\nJędrzej Zagóralski 02-04 07:32 Zgłoś\nco to jest DREH ???


Mniej myśl, więcej żyj. "Unf*ck yourself" to zbawienie dla neurotyków - chociażby\nMniej myśl, więcej żyj. „Unf*ck yourself” to zbawienie dla neurotyków\nKsiążka autorstwa Garego J. Bishopa pojawiła się na rynku w 2016 roku i szturmem go podbiła. Przyznam, że jestem tym typem czytelnika, który trochę wzbrania się przed mainstreamem, a szczególnie przehajpowanymi poradnikami, które obiecują zmianę życia, nastawienia i wszystkiego naraz. Szczególnie, że już sam tytuł „Unf*ck yourself” (Napraw się, k*rwa!) rzucał pewne światło na konwencję tej pozycji. Taki agresywny wymiar rozwoju osobistego kojarzył mi się z personami pokroju Kołcza Majka i jego „kto Ci k*rwa ukradł marzenia, do ch*ja?”.\nNo, więc raczej omijałam tę pozycję, widząc ją na półkach w księgarniach. Trochę jednak intrygował mnie jej podtytuł brzmiący Mniej myśl, więcej żyj. Bo musicie o mnie wiedzieć, że jestem patologicznym wręcz neurotykiem, a Overthinking powinnam mieć na drugie imię. Coraz mniej dawałam sobie z tym radę. A każda kolejna książka w stylu Dla analizujących bez końca i wysoko wrażliwych (nie polecam, ale o tym innym razem) tylko bardziej mnie w tej mojej głowie zamykała.\nNa święta dostałam bon do empiku. Wybrałam dwie książki, zostało mi środków jeszcze na jedną. I jakoś ten żółty grzbiet Unf*ck yourself mnie wtedy zawołał. Niewiele myśląc, wrzuciłam do koszyka i kupiłam.\nWróciwszy do domu trochę tej decyzji pożałowałam.\nPuste strony i z pozoru banalne frazesy, które przy przekartkowaniu Unf*ck yourself wywołały u mnie śmiech zażenowania:\nPo zajrzeniu do spisu treści, aż głupio mi było, że wydałam na taką książkę pieniądze (no dobra, bon prezentowy).\nDlaczego nie przejrzałam książki przed zakupem? Nie wiem. Zakup jej był impulsem. Gdybym to zrobiła, na bank nie wylądowałaby w koszyku. Ale wiecie co? To wspaniale, że taki ze mnie bezmyślny jełop. A dlaczego, o tym zaraz.\nDałam jednak tej książce szansę i… połknęłam ją w jeden wieczór. Mało tego, od tamtej pory wracałam do niej wielokrotnie. Okazała się dla mnie pozycją kompletnie przełomową, dlatego zdecydowałam się posłać trochę energii płynącej z tej książki dalej, i oto ten wpis.\nTo nie jest ani recenzja, ani streszczenie książki Unf*ck Yourself. Napraw się. To moja interpretacja zawartych w niej porad, parafraza dywagacji autora, ale siłą rzeczy nasiąknięta moją perspektywą. Zaznaczam to, bo nie chciałabym, by ktoś odczuł, że wkładam autorowi w usta nie to, co miał na myśli. Podobnie jak w przypadku książki Marie Kondo, zachęcam do zapoznania się z daną pozycją w całości.\nCo wyniosłam z lektury Unf*ck Yourself. Napraw się Gary’ego Johna Bishopa?\nPytanie: czy jestem na to gotowa?\nSłownik definiuje gotowość jako „stan należytego przygotowania do czegoś; zdecydowanie się na coś”.\nMasz pewnie jakieś marzenie, nie? Takie pielęgnowane od dawna. Może chcesz schudnąć, więcej zarabiać, założyć własną firmę, zmienić kierunek studiów. Często mówimy przy piwie o tym, że Zajebiście by było mieć własny biznes, nawet rzucamy pomysłami na niego. Ale cudownie byłoby nie wstydzić się w tym roku wyjść na plażę w stroju kąpielowym albo zmieścić tyłek w S-ce. Zrobić klatkę na brzuchu i nauczyć się w końcu gadać po angielsku.\nCzasem te marzenia ciągną się latami. Naprawdę wierzymy w to, że są silne, prawdziwe, że wszystko byśmy dali, żeby się udało. No ale jakoś nie dajemy nic, nie mówiąc o wszystkim. Pewnie, że mamy jakiś powód, zawsze się coś znajdzie. Jestem leniwa, nie lubię się ruszać, nie mam pieniędzy na otwarcie firmy. Nieważne, czy coś jest realnym powodem, który blokuje działanie, czy wymówką.\nDlaczego nic z tego nie wychodzi?\nA zastanowiłeś się kiedykolwiek, czy rzeczywiście jesteś gotowy na tę zmianę?\nPomyśl: marzysz o własnej firmie, ale czy naprawdę jesteś gotowy przez wiele miesięcy pracować dwa razy tyle, co do tej pory, z niepewnym zarobkiem i maksymalnym poziomem stresu, poziomem, którego jeszcze nie doświadczyłeś? Czy jesteś gotowy poświęcić swój wolny czas i chwile z rodziną na rzecz wzbogacania się i dojścia do wymarzonego statusu?\nMoże jesteś gotowy tylko na miód, który spływa na końcu, a nie na te wszystkie poprzedzające go beczki goryczy?\nI w głębi duszy doskonale zdajesz sobie z tego sprawę?\nCzy tamci, którym się udało (wzbogacić, osiągnąć sukces zawodowy, schudnąć) są superludźmi, do których nie masz podjazdu?\nMiliony ludzi na świecie chciałoby mieć dużo pieniędzy, sukcesy zawodowe na koncie i piękną aparycję.\nAle tylko niewielka część z nich na serio jest gotowa na to wszystko, co się z tym wiąże. No i ci, którzy są gotowi, prędzej czy później ten swój sukces osiągają. Choćby po latach i nieco zrewidowany.\nTam, gdzie są duże chęci, przeszkody nie mogą być zbyt wielkie.\nKiedy próbowałam wdrożyć w końcu regularną aktywność fizyczną w swoim życiu, ciągle napotykałam przeszkody, nie dawałam rady. Nie mogłam wyjść z podziwu, że nawet osoby z poważną nadwagą mają w sobie tyle samozaparcia, by na maksa dokończyć trening, a ja nie dawałam rady i odpuszczałam. A przecież tak bardzo chciałam pięknie wyglądać!\nAle kompletnie nie byłam na to gotowa. Na wszystkie wyrzeczenia, które się z tym wiązały. Wiesz, komu za nic nie udaje się ogarnąć sylwetki? Tym, którzy całymi dniami wyszukują idealnego sposobu na schudnięcie. Chcą być szczupli, ale mogąc dalej jeść śmieci i nie pokonując swoich fizycznych blokad.\nTo bardzo orzeźwiające, gdy zrozumiesz, czemu nigdy Ci się nie udawało. Ten słomiany zapał, który Ci pewnie przypisywano, wynikał z rozczarowania drogą, na którą nie byłeś gotowy. Bo byłeś gotowy tylko na efekt. A nie na tym polega gotowość do zmian.\nByć może nie umiesz podtrzymać stanu gotowości na tyle długo, żeby cokolwiek się zmieniło. Ostatecznie będziesz musiał pogodzić się z faktem, że masz w sobie zbyt dużą gotowość do tego, żeby wszystko zostało po staremu. Nie jesteś gotowy wywrócić swojego życia do góry nogami i na dobre pozbyć się dawnych obciążeń, bo w głębi duszy odpowiada Ci status quo.\nPrzyznaj przed sobą, że nie jesteś jeszcze gotowy zrezygnować z obecnego trybu życia, z ulubionego jedzenia i siedzenia telewizorem, w zamian za piękne ciało.\nPogódź się z tym, pozwól sobie na tę niegotowość do zmian. Po prostu odpuść.\nJednak czasem deklaracja braku gotowości bywa równie doniosła jak deklaracja gotowości, pisze Bishop. O co chodzi?\nJeśli nie jesteśmy gotowi na zmianę pozytywną (więcej kasy, lepsza sylwetka), możemy spróbować podejść siebie samego od drugiej strony.\nCzy jesteś gotowy już zawsze żyć od wypłaty do wypłaty?\nCzy jesteś gotowy całe życie być niezadowolony ze swojego ciała?\nNie jestem na to gotowy!\nTen brak gotowości rozpala w nas determinację. Pozwala podjąć zdecydowane, natychmiastowe działanie w celu zmiany sytuacji. Dopiero gdy odechce Ci się wegetować w poczuciu rozczarowania i niespełnienia, podejmiesz wysiłek niezbędny do zmiany. Czasem najsilniejszą motywacją do zmiany jest właśnie brak gotowości, żeby znosić coś choćby chwilę dłużej.\nJeśli dojrzejesz do myśli, że nie jesteś gotowy, by nadal żyć jak żyjesz, to dojrzejesz. A jeśli nie, to być może to wielkie czy niewielkie marzenie było piękne, ale… nie Twoje. Jesteśmy pełni nieswoich marzeń. Tych wpojonych nam w dzieciństwie i tych, które sami sobie wmówiliśmy jako dorośli.\nKiedy skończysz z wmawianiem sobie marzeń i zaczniesz patrzeć na świat przez pryzmat gotowości lub braku gotowości do różnych rzeczy, wszystko stanie się dużo prostsze.\nPotwierdzam! I to jak!\nSkupianie się na celu jest do dupy\nW świecie couchowskim i nie tylko przez długi czas panowało przeświadczenie o tym, że należy skupiać się na ostatecznym celu. Żeby go sobie wizualizować (to słowo już zawsze będzie kojarzyć mi się tylko z jedną postacią, też tak macie?) i koncentrować się na nim. Nie przeczę, że to słuszne, jednak w moim wypadku kompletnie nieskuteczne.\nKoncentracja na małych krokach, które musimy spełnić, aby dojść do celu, okazała się nieporównywalnie efektywniejsza. Bo jeśli wiesz, co czeka Cię jutro i pojutrze, to nie bujasz w obłokach zapatrzony w wyśniony cel, do którego daleko, i nie potykasz się o pierwszą trudność. Koncentrujesz się tylko na rozprawieniu z nią. A później zobaczymy.\nWyznacz cel, a później go olej\nRozpisz sobie ścieżkę małych kroków, które Cię doprowadzą do konkretnego celu. I zapomnij o nim. To niesamowicie uwalniające.\nKiedyś zakładałam bloga i chciałam jego popularności. Niby dobrze wiedziałam o tym, że musi minąć kupa czasu, bym mogła uznać cel za zrealizowany. Ale rezygnowałam wcześniej, niż można byłoby wyciągnąć jakiekolwiek wnioski dotyczące efektywności. Teraz skupiłam się na mikrocelu: robię, co potrafię, do końca danego miesiąca chcę opublikować konkretną liczbę merytorycznych tekstów. Jasne, mam jakiś cel przyświecający temu, ale on nie przysłania mi działania. Robię, co postanowiłam, skupiam się wyłącznie na tym. To moja pierwsza meta, a później się zobaczy.\nZaufaj wczorajszemu sobie\nNa pewno to znasz: wieczór pełen pięknych, ambitnych planów. Wstanę o 6, pójdę pobiegać, później poczytam i od razu biorę się do pracy. Z podekscytowaniem kładziesz się spać.\nRano dzwoni budzik, włączasz drzemkę i ostatecznie wstajesz o 9. Nienawidzisz siebie, bo to kolejny raz, kiedy nie umiesz dotrzymać danego sobie słowa. Inni jakoś umieją, a Ciebie to przerasta. No i cały dzień się sypie, bo w swoim skrupulatnym planie założyłeś, że wstaniesz o tej siódmej.\nWiesz, dlaczego nie umiesz wstać z łóżka? Bo dyskutujesz z własną, świadomą decyzją, którą podjąłeś dzień wcześniej. Odbierasz jej moc, bagatelizujesz i przekonujesz sam siebie, że dziś jest zbyt zimno i akurat tak fantastycznie Ci się spało, normalnie jak nigdy. To trochę tak, jakbyś oddał ster w swoim życiu pijanemu sobie. Jeśli przestaniesz traktować poranne myśli poważnie (bo są jak bełkot pijanego), to Twoje poranki kompletnie się odmienią.\nJa nawet zaczęłam te swoje myśli przedrzeźniać w głowie. BOŻE, JAK JA TO POLECAM!\nTo działanie zmienia Twój sposób myślenia, nie na odwrót\nTak, mnie też to zbulwersowało. A co z pozytywnym myśleniem, mantrami, całą tą filozofią pt. zmień swoje myśli, a zmienisz swoje życie?!\nNie jesteś swoimi myślami. Nie definiuje Cię to, co roisz sobie w głowie. Jesteś tym, co robisz. Jesteś swoimi czynami.\nWielcy tego świata odnoszą sukcesy właśnie dlatego, że potrafią doświadczać uczuć, nie ulegając pokusie, żeby się nimi kierować w swoich działaniach. Nie chodzi o to, że nigdy w siebie nie wątpią, nie mają ochoty prokrastynować i nie unikają żadnej sytuacji. Nie chodzi o to, że zawsze „czują się na siłach” robić to, co do nich należy. Po prostu potrafią się skupić i zabrać do pracy. Działają mimo tych uczuć.\nPrzyznam, że jako koszmarny neurotyk, aż trzęsłam się czytając rozdział traktujący o podziale myśli i życia. Ileż razy słyszałam, że ja to właściwie żyję głównie w swojej głowie. Spirala myśli wiele lat nie pozwalała mi spać normalnie. Miałam ochotę uciec ze swojej głowy. Szukając rozwiązania, które zmieniłoby moje myślenie, wpędzałam się w bagno overthinkingu jeszcze głębiej.\nStajemy się sprawiedliwi, postępując sprawiedliwie, umiarkowani przez postępowanie umiarkowane, mężni przez mężne zachowywanie się.\nMocne, prawda? Jesteś leniwy, bo zachowujesz się jak leniwy człowiek. Jesteś nieśmiały, bo zachowujesz się jak nieśmiały człowiek. Balansujemy tu na granicy banału i prawdy wywracającej świat do góry nogami. U mnie coś wtedy pękło.\nGary Bishop nie jest jednak szaleńcem i bynajmniej nie deprecjonuje roli myśli w życiu, ale mówi dosadnie: NIE JESTEŚ SWOIMI MYŚLAMI!\nZaprogramowanie na sukces\nWiem, że brzmi to srogo couchowsko. Też mnie aż wzdrygnęło, ale pozostańmy w nomenklaturze autora Unf*ck yourself, bo precyzyjnie określa, o co tu chodzi.\nJeżeli uważasz, że nie zasługujesz na miłość, że nie masz szczęścia do pieniędzy, że stale przydarza Ci się coś pechowego, to… to Twój mózg zrobi wszystko, by rzeczywistość zbiegła się z Twoim przekonaniem. Będzie szukał jego potwierdzeń wszędzie, gdzie to możliwe, a ignorował sygnały, które by mu przeczyły. To jeszcze nic – mózg będzie zachęcał Cię do podejmowania decyzji, które będą zgadzać się z tezą, którą przyjąłeś na swój temat.\nJeśli sądzisz, że nie masz szczęścia do miłości, to prawdopodobnie po pierwszym spięciu z drugą połówką już zaczniesz kwestionować sens Waszego związku, będziesz myślał tylko o tym, że znów Ci nie idzie, że to kolejna pomyłka. No i rzeczywiście tak będzie, bo związek się posypie.\nA gdybyś wierzył, że piękna miłość jest Ci pisana, to prawdopodobnie włożyłbyś znacznie więcej energii w próbę wyjaśnienia konfliktu i przemienienia go w fundament do właśnie budującego się, poważnego związku.\nPotrzeba bezpieczeństwa stoi w sprzeczności z każdym wspaniałym i szlachetnym przedsięwzięciem.\nIm bardziej dbamy o swój komfort dziś, tym większy dyskomfort poczujemy jutro, pisze autor Unf*ck yourself.\nDziałanie nie w swoim stylu, które wzbudza w nas niepewność, jest najbardziej rozwijającym działaniem, jakie możemy podjąć. Bishop proponuje wyzwanie, które polega na tym, by zacząć robić inaczej… wszystko. Iść inną drogą do pracy, zjeść coś innego na obiad, zareagować na jakąś sytuację w sposób kompletnie „nie nasz”. Uczynić z tego zabawę, zaakceptować niepewność, która występuje zawsze poza tą naszą wygodną strefą. Zdać sobie sprawę, że ją napotkamy i nie traktować jej jak potwora, od którego musimy uciekać. Pozwolić jej zmienić nasze życie.\nNie warto mieć ani robić niczego, co nie wiąże się z wysiłkiem, bólem i trudnościami.\nUnf*ck yourself oferuje to, co obiecuje autor\nKsiążka Bishopa pozwala zmienić tryb w głowie: z myślenia na działanie. Pomaga zrozumieć źródło naszych problemów, niespełnionych ambicji, błędów i porażek, wyciągnąć z nich wnioski, by następnie uciec z własnej głowy i zacząć żyć naprawdę. Nie daje prostego rozwiązania, tylko naprowadza nas na odpowiedzi, które w sobie mieliśmy, ale skrzętnie je przed samymi sobą ukrywaliśmy.\nDaje kopa w tyłek, siłę do działania, drażni ego czytelnika, a jednocześnie mimo tego zamordyzmu przynosi ulgę i uczy wyrozumiałości dla samego siebie.\nZachęcam. Ta książka Was zaskoczy.\nBardzo chętnie przeczytam, co sądzicie na temat tej lektury bądź mojej interpretacji wiodących tez autora.\n← Jak sprzedawać ubrania w Internecie?\nJak pozbyć się ubrań bez żalu? →\nOne thought on “Mniej myśl, więcej żyj. „Unf*ck yourself” to zbawienie dla neurotyków”\nPingback: Słowa, które zmieniały wiele - chociażby.pl


Używany Chrysler PT Cruiser (2000-2010) - magazynauto.interia.pl - testy i opinie o samochodach nowych i używanych\nMagazynAuto > Samochody używane > Opinie o samochodach używanych > Używany Chrysler PT Cruiser (2000-2010)\nŚroda, 18 września 2013 (15:30)\nStylizacja PT Cruisera nawiązuje do amerykańskich aut z lat 30. i 40. Na szczęście koszty utrzymania tego samochodu są znacznie niższe niż prawdziwego hot-roda.\nVany to jedna z amerykańskich specjalności. Model Voyager jest tak dobry, że cieszy się wzięciem także w Europie, gdzie wymagania są znacznie wyższe niż w USA. czytaj więcej\nZawieszenie nie jest zbyt skomplikowane pod względem konstrukcyjnym, ale na naszych nawierzchniach i tak daje czasem za wygraną. Z przodu pracuje klasyczny układ typu McPherson. W dolnych wahaczach można wymieniać zarówno elementy gumowe, jak i sworznie. Co ciekawe, sworznie wyposażone są w kalamitki, co oznacza, że należy je okresowo smarować - najlepiej co 15-20 tys. kilometrów.\nZ tyłu umieszczono sztywną belkę prowadzoną dwoma wahaczami wzdłużnymi oraz dwoma drążkami reakcyjnymi. Na ceny części i ich dostępność nie można narzekać. Typowe elementy eksploatacyjne są powszechnie dostępne i relatywnie niedrogie. Można założyć, że na kompleksowy remont podwozia przeciętnie wyeksploatowanego egzemplarza wystarczy 600-800 zł (bez kosztu amortyzatorów).\nGama silników jest dość bogata i zaskakująco europejska. Bazowa jednostka ma pojemność 1600 cm3 i przekonująco wypada tylko na papierze. Na nic zdaje się jej angielsko-bawarski rodowód (zapożyczono ją z Mini). Jej największym atutem jest fakt, że ma łańcuch rozrządu. W praktyce ani nie imponuje osiągami, ani nie zachwyca zużyciem paliwa. Optymalnym rozwiązaniem wydaje się dopiero silnik 2-litrowy (141 KM, pasek rozrządu). Potrzebuje więcej paliwa, średnio o 1-2 l/100 km, ale pozwala na swobodną jazdę w każdych warunkach. Ważne jedynie, aby nie konfigurować jej z automatem, który niepotrzebnie marnuje moc i podnosi spalanie. Jeśli jednak ktoś stawia na automat, powinien sięgnąć po model 2.4 (pasek rozrządu), który w wersji wolnossącej najlepiej współpracuje z automatyczną przekładnią. Wersją dla koneserów pozostaje odmiana 2.4 Turbo o mocy 223 KM. Ma mnóstwo mocy, ale nie prowadzi się zbyt dobrze i oczywiście zużywa dużo paliwa.\nBardzo ciekawą alternatywą jest wersja 2.2 CRD. Ten diesel debiutował w roku 2002, dlatego nie da się go kupić taniej niż za 11-12 000 zł. W przeciwieństwie do Voyagera, który jednostki wysokoprężne otrzymuje od lat z włoskiej firmy VM, PT Cruiser pożyczył silnik od Mercedesa Vito. Osiągi, elastyczność i zużycie paliwa są więcej niż zadowalające. Można jednak oczekiwać takich awarii, jak uszkodzenie dwumasowego koła zamachowego, uszkodzenia pompy wtryskowej, turbiny i wtryskiwaczy.\nJeśli chodzi o zasilanie LPG, to w grę wchodzą wyłącznie instalacje wtrysku sekwencyjnego. Niedogodnością jest ograniczona ilość miejsca na zbiornik. Mamy do wyboru dwa rozwiązania. Pierwsze, to montaż zbiornika toroidalnego pod podłogą. Egzamin zdaje jedynie wersja o pojemności użytecznej 26-30 litrów, która pozwala przejechać bez tankowania 200-300 km. Większy, klasyczny zbiornik trzeba montować już w bagażniku, ograniczając funkcjonalność auta.\nChrysler PT Cruiser (2000-2010) - podsumowanie\nOryginalny wygląd PT Cruisera sugeruje, że to samochód dla indywidualistów. Przy bliższym poznaniu okazuje się, że wcale tak nie jest. Wystarczy jedynie dobrze przemyśleć kwestię wyboru optymalnego silnika i cierpliwie poszukać zadbanego egzemplarza. Podstawowe "mechaniczne" części zamienne można kupić od ręki w większości dużych hurtowni motoryzacyjnych. Wybór używanych elementów nadwozia jest także zadowalający.\nW 2005 r. na rynek trafił 2-drzwiowy kabriolet. Choć mogło to wielu osobom „narobić smaku” na PT Cruisera coupe, takiej wersji nie przewidziano. Kabriolet ma skromną gamę silników: benzynowy 2.4 o mocy 152 KM lub jego turbodoładowany odpowiednik osiągający 223 KM.\nChrysler PT Cruiser: historia modelu\n2002: wersja wysokoprężna 2.2 CRD/121 KM.\n2003: model GT z turbosprężarką, moc 223 KM.\n2005: model convertible (kabriolet), moc jednostki wysokoprężnej podniesiona ze 121 do 150 KM.\n2006: lifting nadwozia, wnętrza i odświeżenie gamy silników (m.in. dostosowanie do norm Euro 4).\nChrysler PT Cruiser: typowe usterki i problemy\nAwarie włącznika oświetlenia (światła nie gasną).\nWybite elementy gumowe w zawieszeniu.\nUsterki dwumasowego koła zamachowego w dieslu CRD.\nNieszczelne kolektory ssące (wynik nieprofesjonalnej wymiany świec).\nPrzeciekające uszczelki w drzwiach.\nChrysler PT Cruiser: plusy\nNietypowa, atrakcyjna stylizacja nadwozia.\nZupełnie akceptowalne koszty eksploatacji.\nChrysler PT Cruiser: minusy\nJakość wykonania co najwyżej przeciętna.\nOspale działający "automat".\nProblemy z silnikiem CRD mogą być kosztowne.\nDane techniczne: Chrysler PT Cruiser (2000-2010) - wybrane wersje\nWersja 1.6 2.0 2.4 2.2 CRD\nPojemność skokowa 1598 cm3 1996 cm3 2429 cm3 2148 cm3\nMoc maksymalna 115 KM 141 KM 152 KM 121 KM\nMaksymalny moment obrotowy 157 Nm 188 Nm 220 Nm 300 Nm\nPrędkość maksymalna 176 km/h 190 km/h 180 km/h 183 km/h\nPrzyspieszenie 0-100 km/h 13,5 s 11,1 s 10,3 s 12,1 s\nŚrednie zużycie paliwa w l/100 km 8,0 8,9 10,3 6,9\nUżywany Chrysler Voyager II (1995-2001) - OPINIE\nWięcej na temat:samochody używane | samochody amerykańskie | Chrysler | Chrysler PT Cruiser\nUżywany Opel Zafira II...\nFunkcjonalny i niedrogi, także w eksploatacji, kompaktowy minivan z siedmioma miejscami już w serii. więcej\nSkomentuj artykuł: Używany Chrysler PT Cruiser (2000-2010)\nprzeczytane przez: 2383 osoby Dodaj komentarz


Boeing wycofuje się z rozmów o połączeniu z Embraerem - Radio Szczecin\nBoeing wycofuje się z rozmów o połączeniu z Embraerem\nBiznes 2020-04-25 16:35 Informacyjna Agencja Radiowa\nEmbraer S.A. źródło: wikipedia.org/wiki/File:Sede-da-embraer.\nSzef Boeinga powiedział, że brazylijski producent samolotów Embraer nie spełnił wymogów wymaganych dla połączenia obu firm. Oznacza to, że warta ponad 4 miliardy dolarów fuzja nie dojdzie do skutku w najbliższej przyszłości.\nLOT odwołuje połączenia rejsowe do 9 maja\nRuch lotniczy i międzynarodowy kolejowy nadal wstrzymane\nZ umowy wstępnej podpisanej w styczniu 2019 roku wynikało, że strony mogą od niej odstąpić po 15 miesiącach, jeśli transakcja nie zostanie w tym czasie sfinalizowana. Termin minął w piątek, a władze Boeinga wykorzystały klauzulę odstąpienia od umowy, twierdząc, że Brazylijczycy nie spełnili wymaganych warunków.\nWstępna umowa zakładała, że Boeing przejmie 80% kontraktów Embraera, który jest trzecim co do wielkości producentem samolotów na świecie.


Post autor: Gośka » 04 lip 2006, 10:27\nW Dzienniku Polska Europa Świat od wczoraj tj.3.07 do soboty 8.07. Kompendium wiedzy o rentach.Bardzo dobrze opracowane informacje 'krok po kroku'.Gazeta do kupienia w kioskach jakby kto pytał.Nie znalazłam wersji internetowej.\nPost autor: laurcia » 26 sie 2006, 23:01\nwitam jestem bardzo szczesliwa poniewaz wczoraj przyznali mi rente aczkolwiek wolala bym zdrowie jak te pieniazki zreszta jak kazdy z nas ale jest jak jest i musimy z tym zyc a to zawsze jakas pomoc finansowa jest. zycze wszystkim ktorzy sie staraja o rente aby ja dostali\nPost autor: laurcia » 27 sie 2006, 16:10\ndostalam calkowita niezdolnosc do pracy ,narazie na rok czasu ale to normalne ,a mam 24 lata szlyszalam ze jest problem z dostaniem renty ale jakos sie udalo i zycze tego samego wszystkim starajacym sie o nia\nPost autor: Szaraja » 27 sie 2006, 16:37\nGratulacje w związku z przyznaniem renty, współczuję z powodu jej przyczyny, bo musiałaś wiele przejść.\nPost autor: laurcia » 30 sie 2006, 20:48\ntak reta socjalna . Zgadzam sie lepiej miec zdrowie jak rente ,ale coz czasem tak bywa. A jesli jest jak jest to taka mala rencina to zawsze jakies male pocieszenie .Zycze Wszystkim starajacym sie o nia aby im sie powiodlo. Tobie takze\nPost autor: Natanael » 02 wrz 2006, 23:22\nPost autor: Piotrek_Lodz » 07 wrz 2006, 21:49\ntak z ciekawości, na jak dlugi okres mozna uzyskac calkowita niezdolnosc do pracy z powodu CU..... czy norma jest przyznawanie na pół roku, czy zdarza sie na dluzej, ile Wam udawalo sie najdluzej byc calkowicie niezdolnym do pracy, wg orzecznika zus\nPost autor: ewuunia » 08 wrz 2006, 17:30\nJak to jest z tą rentą na co trzeba się nastawić jak się idzie na komisję - czekam na zawiadomienie .Pozdrawiam ewuunia\nPost autor: ewuunia » 10 wrz 2006, 19:19\nDZIĘKUJĘ ZA INFORMACJE DAM Z SIEBIE WSZYSTKO\nPost autor: anula » 06 paź 2006, 12:52\nczy ktoś może wie gdy się ma lekki stopień niepełnosprawności i nie ma prawa jazdy to może się starać o kartę do parkowania dla niepełnosprawnych z Miejskiego Zespołu do Spraw o Niepełnosprawności?\nPost autor: ewuunia » 07 paź 2006, 18:43\nlaurcia pisze: witam jestem bardzo szczesliwa poniewaz wczoraj przyznali mi rente aczkolwiek wolala bym zdrowie jak te pieniazki zreszta jak kazdy z nas ale jest jak jest i musimy z tym zyc a to zawsze jakas pomoc finansowa jest. zycze wszystkim ktorzy sie staraja o rente aby ja dostali\nCześć właśnie 17 staję przed komisją w zusie - pozdrawiam ewuunia\nPost autor: Patryśka » 08 paź 2006, 13:29\nPowodzenia Ewuniu W sumie zawsze to lepiej..\nPost autor: Mamcia » 13 paź 2006, 21:16\nGratulacje. mam nadzieję, że wasze zwycięstwo będzie przykladem dla innych, że warto walczyć, mimo, że nie zawsze się wygrywa. Wiem, że będziesz się dzilić swoim doświadczeniem z innymi poniewieranymi przez ZUS\nPost autor: Szaraja » 13 paź 2006, 23:09\nGratulacje dla Ciebie i Twojej Córy. Bardzo sie cieszę z wygranej. To tylko potwierdza zasadę - walczyć do końca, bo tylko wtedy zrozumieją co spotyka ludzi chorych.\nPost autor: ewuunia » 02 lis 2006, 22:19\nZ renty nici byłam na komisji powiedzieli że jestem za młoda , odwołałam się czekam na ciąg dalszy


Nr. art: 012585\nRegulowana osłona tarczy\nNumer artykułu 012585\nPoziom ciśnienia akustycznego (LpA) 86,8 dB\nPrędkość obrotowa 8500/min\nŚrednica tarczy Ø115 mm\nInstrukcja obslugi (1142 kB - pdf)\nAkumulatorowa szlifierka kątowa z silnikiem bezszczotkowym.\nZa pomocą bezprzewodowej szlifierki kątowej z serii Meec Tools Multiseries można podejmować się rozmaitych zadań związanych z cięciem, szlifowaniem i obróbką powierzchniową. Akumulatorowy i bezszczotkowy silnik 18 V oferuje stałą prędkość obrotową i zapewnia dużą moc do każdego zadania!\nWiększa wydajność, długa trwałość, niższe zużycie prądu, cichsza praca i minimum konserwacji – dzięki silnikowi bezszczotkowemu zalet jest wiele!\nUchwyt pomocniczy można zamontować w trzech różnych położeniach (po lewej/w środku/po prawej). Można go dzięki temu dopasować do chwytania zarówno prawą, jak i lewą ręką oraz w zależności od danego zadania. Uchwyty korpusu urządzenia są ogumowane.\nSzlifierka kątowa jest wyposażona w blokadę wrzeciona M14 i dostarczana wraz z tarczą ścierną 115 mm. Tarczę otacza regulowana osłona. Wymianę tarczy przeprowadza się za pomocą dołączonego klucza hakowego. Klucz można praktycznie przechowywać w uchwycie bocznym, aby mieć go zawsze pod ręką.\nProdukt należy do serii Meec Tools Multiseries 18 V – linii elektronarzędzi i urządzeń ogrodowych, które można zasilać tym samym akumulatorem i ładowarką. Dobrą jakość urządzenia potwierdza trzyletnia gwarancja – wspólna cecha wszystkich produktów z tej linii. Akumulator i ładowarka do kupienia osobno.\nTaniej o 1.-\nTarcza ścierna z węglika wolframu\nSzlifierka kątowa One+ HP RAG18X-0\nPrzecinarka One+ HP RCT18C-0\n629 . -


Izraelczycy wykupią połowę radomskiego lotniska? Sidorko: Trwają rozmowy - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\nIzraelska firma chce wykupić prawie połowę radomskiego lotniska. Szykuje się inwestycja warta nawet 40 mln euro. jak podaje spółka iHLS – podpisana został już umowa na wyłączność zakupu akcji międzynarodowego portu lotniczego w Polsce. Jednak Port Lotniczy Radom zaprzecza jakoby zawarł umowę z izraelską spółką iHLS.\nJak podaje izraelska iHLS – port lotniczy Radom znajduje się w obszarze strategicznym dla lotów międzynarodowych i między członkami Unii Europejskiej. Zakres wstępnego projektu sięga około 40 mln euro, a oczekuje się, że ta kwota może jeszcze wzrosnąć.\nNiezgodność w informacjach\nIzraelczycy są zainteresowani zakupem 49% akcji radomskiej spółki. To maksymalny pakiet, jaki zgodnie z przepisami prawa lotniczego może zbyć spółka. Dodatkowo na stronie firmy widnieje informacja, że podpisana została już umowa wyłączności na zakup międzynarodowego portu lotniczego w Polsce.\nJednak lotnisko zaprzecza i informuje, że nadal prowadzone są negocjacje z zagranicznym inwestorem w sprawie zbycia części akcji. Szczegóły rozmów są poufne, głównie z powodu ich strategicznego znaczenia dla radomskiego lotniska.\nJak podaje portal „echodnia.eu” – w lipcu przedstawiciele izraelskiej firmy byli w Radomiu. Oglądali lotnisko, jego infrastrukturę. – Mają świadomość, że potrzebne są duże inwestycje i są gotowi na ich prowadzenie – mówi Dorota Sidorko, prezes spółki Port Lotniczy radom.\niHLS podaje w swojej informacji, że jest zainteresowanie możliwością przekształcenia tego lotniska do centrum działalności w Europie Wschodniej. Dodaje, że Polska stała się ulubionym celem turystycznym dla Izraelczyków w ciągu ostatniego roku.\n– Port lotniczy jest doskonałym przykładem, gdyż obejmuje ona wszystkich sfery działalności Spółki, czyli bezpieczeństwo, komunikację i tym podobne – mówi Shavit Or dyrektor odpowiedzialny międzynarodową działalność firmy. – Będziemy tu współpracować przede wszystkim z dotychczasowymi klientami naszej firmy – dodaje.\nObecne statystyki Portu Lotniczego Radom możecie znaleźć tu.


ZMĘCZENIE SENNOŚĆ | InfoZdrowie24.pl\npantotenowy przeciwdziałają zmęczeniu i rozdrażnieniu po wysiłku umysłowym i fizycznym oraz korzystnie wpływają na stan skóry, włosów i paznokci. Płatki owsiane zawierają też duże ilości błonnika, który oczyszcza jelita i zapewnia uczucie sytości. Płatki owsiane wystarczy zalać wrzątkiem nieco ponad ich\nOdpowiada Ewa Witkowska Żeby poznać przyczynę Pani dolegliwości należy wykonać szczegółowy panel badań hormonalnych (m.in. LH, FSH, prolaktyna). Sugeruję, aby udała się Pani na wizytę do lekarza ginekologa-endokrynologa, który zajmuje się diagnostyką zaburzeń miesiączkowania (do tego specjalisty wym\nOdpowiada lekarz Magdalena Zemlak: Osłabienie może utrzymywać się przez jakiś czas po zachorowaniu na grypę. Jednak zawsze należy pamiętać o groźnych powikłaniach tej choroby, które mogą powodować podobne objawy m.in. zapalenie mięśnia sercowego, które również może powodować osłabienie, a do tego ko\nkonkretnej choroby. Długotrwałe utrzymywanie się objawów raczej wyklucza istnienie ciężkiej choroby (gdyby tak było dolegliwości nasilałyby się lub pojawiałyby się nowe objawy). Senność i zmęczenie jest często pierwszym objawem niedoczynności tarczycy, niedokrwistości lub zaburzeń elektrolitowych. Duszność\nTrzęsę się, kiedy innym jest ciepło. W ciepłym ubraniu i przy kilkunastu stopniach C. Co może być przyczyną?Nietolerancja zimna jest bardzo charakterystycznym objawem niedoczynności tarczycy. W tej chorobie, oprócz uczucia zimna, zazwyczaj występuje również przewlekłe zmęczenie i uczucie senności\nWitam, mam 22 lata i od dłuższego czasu towarzyszy mi uczucie ciągłego zmęczenia, senności i znużenia (trwa to od liceum, z biegiem czasu zaczęło się nasilać, teraz jestem na 4 roku studiów i moje samopoczucie nie pozwala mi normalnie funkcjonować). W trakcie dnia potrafię co chwilę ziewać\ncieszyć się życiem. Mam 26 lat, największymi dolegliwościami które mi dokuczają są: Objawy ciągłe: - ciągłe zmęczenie - brak koncentracji - brak pamięci - straszna senność (nawet po wyspaniu się - przy różnej ilości godzin) - ciągłe uczucie zimna (nawet w pokoju przy temp.25C i przykryciu się dwoma\nRe: Ciągłe zmęczenie, senność, brak pamięci...\n,00 - 190,00) Cholesterol HDL: wynik: 49,20 Cholesterol LDL: wynik: 136,70 Trójglicerydy: wynik 113,50 Ogólnie jeśli chodzi o stan zdrowia to jest kiepsko. Dolegliwości się utrzymują, a najbardziej obecnie dokuczają: bóle głowy, brzucha ( z samego rana), uczucie zimna, bóle mięśni i kości, ciągłe zmęczenie\nRe: Ciągłe zmęczenie, senność - czy to normalne?\nTeraz zauważyłam, że ten wątek jest wykopany i "odkurzony" hehe. Bobo zakładającej wątek ma ze 13 lat :D\nRe: IGG pozytywne co dalej\nPoczucie odrealnienia, uczucie nadchodzącego upadku, zmęczenie, nadmierna senność, problem z czytaniem, rozmową - to będzie borelioza.\nMam to samo. Wstaje zmęczona, spałabym tylko caly dzien. A nie da się tak bo pracuje, a w domu 1.5roczny brzdac :-)\nChyba wszystkie ciężarówki przez to przeszły :/ normalna sprawa. O mojej ciązy się dowiedziałam po pierwszym omdleniu. Wiedziałam, że jest coś na rzeczy, zrobiłam test a tu 2 krechy. A potem dopadło mnie ciągłe zmęczenie, brak sił do życia. Ale przeszło. Drugi trymestr był świetny - no gdyby nie\nCiągła senność, zamulenie, zmęczenie, zimno..\npowodu doła. Najgorsze jest te ciągłe uczucie zmęczenia i senności. Chce mi się spać w pracy, w domu wszędzie. Ciągle ziewam, oczy mi się kleją. Nie wiem skąd to się bierze. Ogólnie w pokoju w którym przebywał przeważnie cały czas chce mi się spać najbardziej, nie wiem czy może przyczyną tego być ciek\nRe: Ciągłe zmęczenie, senność, brak sił...\nHej!!! tak czytam różne fora na temat zmęczenia i senności i muszę przyznać, że większość łączy te stany z chorobami tarczycy albo depresją... W moim przypadku badania mam ok - TSH, FT3 i FT4. Staram się robić je raz do roku - może z przewrażliwienia ale wolę mieć pewność. Co do depresji nie sądzę\nokulistyka osłabienie seks porady sport i fitness porady chirurgia plastyczna i medycyna estetyczna amputacja łuszczyca chirurgia mdłości badania hormonalne metabolizm niedoczynność tarczycy tarczyca cysta na jajniku onkologia


Przepis na zupa mięsna z warzywami - MniamMniam.com\nSkładniki na zupa mięsna z warzywami\n4 łyżki drobno pokrojonej pietruszki\nPrzygotowanie dania zupa mięsna z warzywami\nMięso umyć, pokroić w centymetrową kostkę. W garnku rozgrzać łyżkę oleju, włożyć kawałki mięsa i podsmażyć na złoty kolor. Następnie zalać 3/4 l gorącej wody i gotować pod przykryciem na małym ogniu.\nObraną cebulę i ziemniaki pokroić w kostkę i usmażyć na oleju. Por oczyścić, umyć i pokroić na centymetrowe krążki. Warzywa dodać do zupy i gotować.\nZupę doprawić do smaku solą i pieprzem. Bezpośrednio przed podaniem posypać drobno pokrojoną pietruszką.


Ozdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Węgorzewo i okolice - oferty na Morusek.pl\nLista ogłoszeń w kategorii "Ozdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Węgorzewo i okolice" Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "ozdoby, tło, podłoże" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii"ozdoby, tło, podłoże" za darmo. Zapraszamy. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Wyposażenie akwarium w Polsce"\nOzdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Węgorzewo i okolice - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Akwarystyka » Akwarystyka morska » Wyposażenie akwarium » Ozdoby, tło, podłoże » warmińsko-mazurskie » Węgorzewo\nOzdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Węgorzewo i okolice


Nowa ramówka Polsatu 2 (akt. 04.10.07) - tvpolsat.info\nNowa ramówka Polsatu 2 (akt. 04.10.07)\n Znamy już szczegóły nowej ramówki Polsatu 2. Ofertę programową wzbogacono o kilka tytułów, które nie były do tej pory emitowane na antenie tego kanału (m.in. o seriale: Tylko miłość i Ekipa, a także o programy rozrywkowe: O! rety! kabarety, Piotr Bałtroczyk przedstawia oraz Czułe dranie). Zachęcamy do zapoznania się z nową ramówką Polsatu 2.\nPorę nadawania zmienią retransmisje Wydarzeń Polsatu. Popołudniowe wydanie będzie można zobaczyć o 17.30 (tylko dni powszednie), a główne o 20.00 (powtórki: 00.30, 02.30 i 06.00). Widzowie Polsatu 2 będą mogli także oglądać bloki programowe Superstacji (w soboty). Z oferty kanału znikną natomiast dwie produkcje własne: Muzyczne rozmaitości i DJ Party.\nNowa ramówka będzie obowiązywać od 1 paĹşdziernika. W pierwszym tygodniu układ programów może różnić się od tego podanego poniżej.\n07:00 Gra w ciemno - teleturniej\n08:00 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n08:30 Samo życie - serial obyczajowy\n09:00 Ja tylko pytam - talk show\n10:00 Poniedziałek: Kochaj mnie, kochaj! - program rozrywkowy\n10:00 Wtorek: Ja tylko pytam - talk show\n10:00 Środa: Ja tylko pytam - talk show\n10:00 Czwartek: Awantura kasę - teleturniej\n10:00 Piątek: Na zawsze razem - teleturniej\n11:00 Sopot TOPtrendy Festiwal 2007/Koncerty\n12:00 Interwencja - magazyn\n12:30 Drogówka - program dokumentalny\n13:00 Szpital na perypetiach - serial komediowy,\n13:30 Świat według Kiepskich - serial komediowy\n14:00 Ja tylko pytam - talk show\n15:00 Poniedziałek: Klinika samotnych serc - serial obyczajowy\n15:00 Wtorek: Bumerang - program publicystyczny\n15:00 Środa: Tango z aniołem - serial obyczajowy\n15:00 Czwartek: Będziesz moja - serial obyczajowy\n15:00 Piątek: Kochaj mnie, kochaj! - serial obyczajowy\n16:00 Pensjonat Pod Różą - serial obyczajowy\n17:00 Drogówka - program dokumentalny\n17:30 Wydarzenia - program informacyjny\n19:00 Graczykowie - serial komediowy\n19:45 Interwencja - magazyn\n20:00 Wydarzenia - program informacyjny\n20:45 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n21:30 Samo życie - serial obyczajowy\n22:00 Fala zbrodni - serial sensacyjny\n23:00 Świat według Kiepskich - serial komediowy\n23.30 Rodzina zastępcza - serial komediowy\n00:00 Szpital na perypetiach - serial komediowy\n00:30 Wydarzenia - program informacyjny\n01:00 Drogówka - program dokumentalny\n01:25 Samo życie - serial obyczajowy\n01:50 Graczykowie - serial komediowy\n02:15 Interwencja - magazyn\n02:30 Wydarzenia - program informacyjny\n03:00 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n03:30 Świat według Kiepskich - serial komediowy\n04:00 Szpital na perypetiach - serial komediowy\n04:30 Poniedziałek: Ale się kręci - serial komediowy\n04:30 Wtorek: Piotr Bałtroczyk przedstawia II - program rozrywkowy\n04:30 Środa: Czułe dranie + Nieczułe dranie - programy rozrywkowe\n04:30 Czwartek: Szpital na perypetiach - serial komediowy\n04:30 Piątek: Prawo miasta - serial sensacyjny\n05:10 Fala zbrodni - serial sensacyjny\n06:00 Wydarzenia - program informacyjny\n06:30 Graczykowie - serial komediowy\n07:00 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n07:45 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n08:25 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n09:00 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n09:45 Pierwsza miłość - serial obyczajowy\n10:30 Się kręci - magazyn\n11:00 Liga Mistrzów Śmiechu - program rozrywkowy\n12:00 Tylko miłość - serial obyczajowy\n13:00 Graczykowie - serial komediowy\n13:30 Graczykowie - serial komediowy\n14:00 Klinika samotnych serc - serial obyczajowy\n15:00 Ale się kręci - serial komediowy\n16:00 Będziesz moja - serial obyczajowy\n16.45 Publicystyka społeczna\n17:15 Prawo miasta - serial sensacyjny\n18:00 Ekipa - serial political fiction\n19:00 Tango z aniołem - serial obyczajowy\n20:45 Tylko miłość - serial obyczajowy\n21:45 Dziki - serial komediowy\n23:30 Ekipa - serial political fiction\n03:30 Tylko miłość - serial obyczajowy\n04:15 TiVi Sekcja - program rozrywkowy\n05:45 Się kręci - magazyn\n07:00 Samo życie - serial obyczajowy\n07:30 Samo życie - serial obyczajowy\n08:00 Samo życie - serial obyczajowy\n09:00 Samo życie - serial obyczajowy\n10.00 Sport w Polsacie 2\n11:30 Publicystyka społeczna\n14:00 Tango z aniołem - serial obyczajowy\n15:00 Na zawsze razem - teleturniej\n16:00 Kochaj mnie, kochaj! - serial obyczajowy\n16.40 Się kręci - magazyn\n17:00 Dziki - serial komediowy\n18:00 Tylko miłość - serial obyczajowy\n19:00 Klinika samotnych serc - serial obyczajowy,\n20:45 Rodzina zastępcza plus - serial komediowy\n21:30 Liga Mistrzów Śmiechu - rozrywka\n22:30 Sopot TOPtrendy Festiwal 2007/koncerty\n23:30 Tylko miłość - serial obyczajowy\n01.00 Sport w Polsacie 2\n03:00 Ekipa - serial political fiction\n04:00 Ekipa - serial political fiction\n04:30 Piotr Bałtroczyk przedstawia II - program rozrywkowy\nUwaga!!! Ramówka Polsatu 2 może się zmieniać. Ostatni raz została zaktualizowana 4 paĹşdziernika br.\n#1 Anonim dnia 25-09-2007 07:39\nCiekawe co to będzie ta ''Superstacja''?.\n#2 POLAND dnia 25-09-2007 17:16\nPewnie retransmisje programów z tejże stacji.\nCiekawe po co wywalili programy własne Polsatu 2 z ramówki żeby to były w całości powtórki ?? Dziwne\n#3 Piotrek dnia 25-09-2007 18:18\nMiodowe lata o 24:00??? Paranoja Kocham ten serial, więc dlaczego "Kiepskich" wałkują non-stop, a na "Miodowe lata" brakuje im czasu? Ehhh...\n#4 Krzychu dnia 25-09-2007 19:33\nZgadzam się z Piotrkiem. Przydałyby się chociaż powtórki ''Miodowych lat'' np. w soboty w godzinach popołudniowych, żeby można było mile spędzić weekend.\n#5 Piotrek dnia 25-09-2007 20:34\nDzięki za poparcie Mogli by jeszcze dać 13. Posterunek... Tylko tu jest gorzej - nie ma ani jednego odcinka w ramówce\n#6 Krzychu dnia 26-09-2007 08:06\nPozostaje nam mieć nadzieję, że dadzą za ''Co z tą Polską?'' (choć to niestety mało prawdopodobne )\n#7 PT dnia 26-09-2007 20:50\n12:00 Co z tą Polską? - program publicystyczny (ten program z wiadomych przyczyn będzie zastąpiony innym)\n#8 Holandia sie kladzi dnia 27-09-2007 09:55\nDla nas poza kraju: dla nas to nie sa powtorki, tylko drugi okazji ogladac programy. Nie zawsze sie da wszystko ogladac premierowy: sa tyle stacja czekawe tutaj w zachodzie ze nieraz czeba planowac kiedy co ogladac. Az w polsce przez internet ogladac powtorki programy sa platne, ciesze sie ze polsat 2 daje mnie ta szanca! Ja nawet bym proponowalem Polsat ZiU: powtorz seriale jak Piersza Milosc od odcinek 1! Wiele ludzi po kilkaset odcinek dopiero sie ciagneli, i nigdy wiedzieli poczatek...\n#9 Krzychu dnia 27-09-2007 18:57\nĹšle mnie Piotrek zrozumiałeś! Pisałem, że ZA ''co z tą Polską'' mogą dać ''13 posterunek''.\n#10 jacek dnia 27-09-2007 20:42\nA my w USA najlepsze teleturnieje bedziemy ogladac o 4 rano???Paranoja!!!!


łe zainteresowanie. Bardzo często skłonności do hobby tego rodzaju mają starsi panowie, dla których dany samochód czy motocykl o naprawdę długim stażu na rynku to nieraz uosobienie lepszych czasów, gdy byli młodsi. Wielu kolekcjon\nDodane: 26-08-2016 16:21\nCzy w 2020 można transportować ponadgabaryty?Czy dzieci chcą wychodzić na dwór?Optima dla firmSzukasz alternatywy dla kanalizacji?Ogólnie o czyszczeniu dywanówO zębach i ich chorobachArtykuł o biurach rachunkowychO autokarze i podróżowaniuSprawdzone metody jak wybrać dobre panele fotowoltaiczneInwestycja w e-marketing. Czy warto pójść w pozycjonowanie?Klasyka w stylu wnętrzaTemat dnia: olejki kosmetyczne dla zdrowych włosówTemat: prawo - co warto wiedzieć?O geodetach ogółem 9 Tips To hire a driver in birmingham Ból zęba? Dentysta!Kilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaArtykuł o zdrowiu i medycynie Here's how to buy an oil filter quickly and safely Pozycjonowanie, a kwestie finansoweMydła i kosmetyki, ale tylko naturalneJak wybrać dentystę? myjnia bezdotykowa zysk myjnie bezdotykoweCzym zajmują się geodeci?Marketing internetowy - pozycjonowanie GdańskAutomotive productsPrace wykończeniowe wokół domuTo nie jest lanie wody!Importowanie z Chin


Warsztaty Mocy dla Mężczyzn | Warsztaty Mocy\nWarsztaty Mocy dla Mężczyzn\nPrzebudzenie lub regeneracja energii mężczyzn nigdy nie były tak ważne, jak w dzisiejszym świecie. Coraz więcej mężczyzn odczuwa niedosyt bycia sobą, dyskomfort w kontaktach z płcią przeciwną i sytuacjach dnia codziennego, w których wg nich powinni być silniejsi, bardziej pewni siebie i bardziej ugruntowani w tym czego pragną.\nW ramach warsztatów, my faceci możemy spotkać się i uwolnić stary paradygmat strachu, wstydu i poczucia winy. Jedynym celem jest odnowa i umocnienie, by w męskości odkrywać naszą prawdziwą naturę.\nTen trzyczęściowy trening skierowany jest do wszystkich mężczyzn, którzy chcą poznać siebie na nowo, wyrazić siebie i stać się autentycznymi by dzielić się i rozwijać świadomie.\nPodczas warsztatu dzielimy się praktykami i wskazaniami, aby kultywować obecność, uziemienie, mistrzostwo seksualne, pewność siebie i wrażliwość. Opieramy nasze doświadczenia na tym, jak to jest być mężczyzną w dzisiejszym świecie\nGłównymi tematami i ścieżkami są:\nwyzwania względem seksu,\nwyzwania w pracy i relacji ze współpracownikami lub pracownikami,\npewność i odnajdywanie wartości w zarabianiu pieniędzy\nsposoby bycia tu i teraz we wszystkich aspektach naszego życia.\nPodczas tego szkolenia i po nim, będziesz mógł zintegrować techniki i uzyskaną pewność i energię w swoim życiu, korzystając z dostarczonych narzędzi. Staniesz się częścią świadomego braterstwa, zdolnego sobie ufać i wspierać się w różnych sytuacjach.\nKażdy z trzech warsztatów jest połączony z innym i posiada swoją ścieżkę. Zalecamy uczestnictwo we wszystkich z nich.


Ona zniknęła :/ - Planety-Divinity\nOna zniknęła :/ Zobacz następny temat\nForum Planety-Divinity Strona Główna » Jak przejść, porady\nWysłany: Pią 9:33, 19 Sie 2011\nWitam wszystkich. Wkurzyłem się. Gdy jestem z tą dziewczyną, co ją niby wskrzesiłem bo ten Laiken(czy jak mu tam...) ją zabił, w wieży bitewnej i musieliśmy pokonać jej złego sobowtóra a potem ona chce wskrzesić tego demona to były dwie opcje:\n1) Ok już zróbmy to teraz\n2) Poczekaj chwilę\nZawsze gdy wybierałem tę drugą to ona czekała a ja pogłem coś pozbierać itp. a teraz po paru sekundach zniknęła nie wiem gdzie :/ Z każdej strony drzwi są zamknięte, a jak czytam którąś z książek to nic nie daje :/ Po prostu wyparowała -.- Tak było za każdym razem i może to nie byłby problem, gdybym przez przypadek zamiast wczytać grę to nie zapisał. Rozumiem, że teraz jestem w przysłowiowej d*pie?\nWysłany: Czw 16:59, 06 Paź 2011\nNo ^^ musisz to chyba jeszcze raz zrobić chyba, że nie zasave'owałeś... Jeśli chodzi o mnie to nigdy mi się tak nie zdarzyło. Grę przeszedłem i szczerze to zadowolony nie jestem bo strasznie krótkie to było! obleciałem wszystkie zakamarki, dziury, fortece, kryjówki i na koniec jestem w strefie astralnej w takim kloszu xD\nWysłany: Pią 18:32, 07 Paź 2011\n@sebek wczytujesz ostatni save przed tym, zaciskasz zęby i jedziesz od nowa do tego momentu innej rady nie ma.\n@Irell to chyba w różne gry graliśmy bo Divinity 2 grą krótką nazwać nie można i jest kupe w niej do zrobienia i zwiedzenia.\nOstatnio zmieniony przez Dawe dnia Pią 18:40, 07 Paź 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 6:11, 16 Lip 2016


Test słuchawek mierzących puls\nTesty dopalaczy, czyli butów sprężynujących\nO czym nam mówią kalkulatory biegowe?\nDlaczego nie musisz się rozciągać przed bieganiem?\nASICS GEL-Cumulus 17 Lite-Show - premiera w Sklepie Biegacza w Poznaniu!\nASICS i Sklep Biegacza Poznań Polonez zapraszają na premierę ASICS GEL-Cumulus 17 Lite-Show\nMagda Mielnik v-ce Mistrzynią Polski!\nMiniony weekend był bardzo udany dla ASICS Frontrunner Polska. Magda Mielnik (triatlon) zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Polski. Adam Nowicki był siódmy na Mistrzostwach Polski w biegu ulicznym na 5 kilometrów. Paweł Raczyński wygrał I Bieg Konstanciński, a Marta Barcewicz półmaraton w Ostródzie. Jacek Sobas był drugi w Kędzierzyn-Koźlu, a Dorota Silarska trzecia w Nysie....\n16. PKO Poznań Maraton - nie może Cię tam zabraknąć!\nHenryk Paskal to z pewnością postać nietuzinkowa - swoją karierę rozpoczął z początkiem lat 70. Zadebiutował w 1973 roku w Dębnie z wynikiem 2:34:55. W 1975 roku zwyciężył w Warszawskim Maratonie Trybuny Ludu. Jego rekord życiowy na królewskim dystansie wynosi 2:18:14 (Otwock, 1978 r.). Obecnie jest organizatorem Międzynarodowego Półmaratonu w Pile, Prezesem Polskiego...\nSteve Prefontaine – niepokorny biegacz, który poruszył Amerykę\n30 maja 2015 r. minęła 40. rocznica tragicznej śmierci legendarnego amerykańskiego biegacza – Steve’a Prefontaine’a. Kim był ten wyjątkowy zawodnik i dlaczego tak bardzo uwielbiały go tłumy? Poznajcie historię niespełnionego „infant terrible” amerykańskiego sportu, na cześć którego organizuje się jeden z największych mityngów na świecie – Prefontaine Classic.\nPiotr Kuryło: Badwater? Marzy mi się 20 godzin…\nPiotr Kuryło wyruszył do Arizony, gdzie będzie trenować i przyzwyczajać się do upałów.\nSuperfoods czy superdoping?\nDla jednych superfoods to żywność o wyjątkowych właściwościach, która ze względu na wysoką zawartość antyoksydantów, enzymów, witamin czy składników mineralnych zasługuje na takie miano. Dla innych to czysty marketing zwiększający znacznie zyski ze sprzedaży danego produktu. Jednego można być pewnym - jest to aktualnie niezmiernie popularny termin, konsumenci poszukują...\nASICS Frontrunner Polska zwyciężają\nSpore sukcesy odnieśli w miniony weekend biegacze ASICS Frontrunner Polska\nDietetyczne rekomendacje dla biegających kobiet wg Dr Jasona Karpa\nWg Dr Karpa, biegaczka ma inne potrzeby dietetyczne niż biegacz.\nBiegaczka, która została modelką - wywiad z Elizą Gawryluk\nEliza Gawryluk była jednym z wielu talentów, które przedwcześnie zakończyły biegową karierę. Przed laty w młodszych kategoriach wiekowych doskonale radziła sobie w biegu na 2000 m i 3000 m z przeszkodami, sięgając po medale mistrzostw Polski i startując w mistrzostwach Europy juniorów. W pewnym momencie, aby podwyższyć swój poziom sportowy, Eliza wyjechała na stypendium do...\nW jakiej konkurencji jest największy rozdźwięk pomiędzy poziomem obecnym i poziomem historycznym.\nGrzegorz Szczechla to nauczyciel biologii w II Liceum Ogólnokształcącym w Cieszynie, który zwyciężył dwie ostatnie edycje Runmageddonu.\nW biegu jak na wybiegu - styl Maggie Vessey\nMówią, że lekka atletyka to królowa sportu, ale trudno porównywać jej popularność do skoków narciarskich czy piłki nożnej. Aby przebić się medialnie trzeba robić coś więcej, niż „tylko” świetnie biegać. Maggie Vessey, amerykańska 800-metrówka wymyśliła, co zrobić, aby się o niej mówiło. Jej każdy występ na bieżni jest komentowany nawet wtedy, gdy nie uzyska...\nJeść tłuszcze, by poprawić wynik w biegu ultra?\nW diecie przeciętnego biegacza dominują węglowodany, mające stanowić podstawowe źródło energii. Tak od wielu lat mówi nam teoria sportowego żywienia. Pojawiają się jednak pomysły, aby biegając na długie dystanse stopniowo adaptować się do wydatniejszego korzystania z tłuszczów, ponieważ są one dużo bardziej kaloryczne i tym samym korzystniejsze do tworzenia energii od...\nJaki trening jest bezpieczny dla dzieci?\nOddawanie krwi, a wydolność fizyczna


Hiszpania - Fergus Club Europa****, Majorka, Paguera - TravelDeal.pl\nHiszpania - Fergus Club Europa****, Majorka, Paguera\nFergus Club Europa położony jest w spokojnej okolicy w miejscowości Paguera. Odnowiony w 2016 r. obiekt znajduje się w otoczeniu lasu piniowego, skąd szybko można dojść do piaszczystej plaży. Aktywność zapewni gościom oferta sportów wodnych. Z myślą o najmłodszych przygotowano liczne atrakcje - park wodny ze zjeżdżalniami, plac i pokój zabaw oraz program animacyjny. O podniebienia gości zadba hotelowa restauracja serwująca w formie bufetu dania kuchni międzynarodowej. Komfortowy pobyt zapewnią rodzinne, klimatyzowane pokoje i suity.\nPokoje: U+2022 1-3 U+2022 20 m2 U+2022 widok na ogród • wanna • balkon lub prysznic • klimatyzacja (indywidualnie sterowana) • WC • suszarka • TV sat. • telefon • minibar (płatny) wyremontowany w 2016 roku U+2022\nKod hotelu: pmi33059\nNowoczesny hotel odnowiony w 2016 roku\nNowy aquapark ze zjeżdżalniami dla dzieci


artykuły - DATUR\nBrudny, zaćpany, we własnych wymiocinach. Bez jedzenia i picia przez parę dni. A w głowie tylko jedna myśl. Jak tu zdobyć pieniądze na kolejne porcje narkotyku. Tak przez prawie 4 lata wyglądało życie 32-letniego Czarka Rogowskiego ze Stalowej Woli. Teraz wspólnie ze swym kolegą Tomkiem Tymańskim nakręcił film o tym, jak łatwo wpaść w narkomanię i jak trudno się z nałogu wydobyć. Pokazał własną drogę do wyzwolenia się z nałogu. Ku przestrodze innym.\nZ autorami filmu umówiliśmy się w miejskim parku. Młodzi mężczyźni, Tomek po 20-stce, a Czarek tuż po 30-stce. Nikt by nie pomyślał, że jeden z nich miał przez spory czas problem z narkotykami. Czarek nosi okulary, delikatną brodę. Można o nim pomyśleć – student. Ale nie ćpun.\nKiedy się spotkaliśmy, Tomek i Cezary właśnie wracali z Urzędu Miasta. – Chcemy prosić prezydenta o wsparcie. Bo z naszym filmem chcemy trafić do szkół, chcemy pokazać go uczniom, powiedzieć, że nie warto zaczynać „przygody” z narkotykami. Ale na to potrzeba zgody Ministerstwa Edukacji Narodowej i poparcie takiego autorytetu jak prezydent bardzo by się nam przydało – mówi Tomasz Tymański.\nKręcili wszystko „cyfrówką”\nPonadgodzinny film o ćpaniu i wychodzeniu z nałogu to mroczny spektakl. Lasy, opuszczone kanały, ciemne piwnice. Odwiedzamy wszystkie te miejsca, gdzie kiedyś ćpał Cezary. On sam nie ukrywa, że po tylu latach wejść do brudnych, głębokich betonowych kręgów, gdzie najczęściej się narkotyzował, to było traumatyczne przeżycie.\nFilmowcy amatorzy ze Stalowej Woli obawiali się, czy uda się wszystko nakręcić. – Miałem stracha, że nie pokażemy wszystkiego, co chcemy, bo będzie to dla Czarka zbyt trudne. Było ciężko, ale się nie złamał – mówi Tomek Tymański.\nSam film, zatytułowany „Datur”, powstawał przez niemal rok. Cały materiał nakręcono przy użyciu kompaktowego aparatu cyfrowego – tak zwanej głupawki. Czarek grał siebie. Wspólnie z Tomkiem napisał scenariusz. Tomek zajął się montażem, stanął również za „kamerą”. Nagrane sekwencje kopiowali na komputer, montowali, dodawali dźwięk i muzykę. Z tym zeszło najdłużej, bo filmowcy-amatorzy nie mieli ani szybkiego komputera, ani profesjonalnych programów do montowania.\nObraz „Datur” może zobaczyć każdy. Dostępny jest w sieci na stronie www.datur.eblog.pl. Można pobrać go za darmo, nawet w wersji na komórkę. Co oznacza tytuł filmu? Datur to nazwa trującej rośliny – bielunia. Ze względu na jego narkotyczne i trujące własności dawniej nazywano go także czarcim zielem czy trąbą anioła.\nNarkotyki skasowały mi mózg\nTak o swojej pamięci mówi Cezary Rogowski. Choć od momentu, kiedy skończył ćpać, minęło już ponad 10 lat, to blisko 4 lata odurzania się butaprenem, rozpuszczalnikami i innym paskudztwem, zostawiły ogromne spustoszenie w jego umyśle. Choćby chciał, nie może tego odwrócić.\n– Mogę przeczytać od deski do deski książkę. W skupieniu i z uwagą. Ale po dwóch tygodniach ja już nie tylko nie pamiętam, co czytałem, ale nawet nie znam tytułu książki. Tak jakbym nigdy jej nie miał w rękach – mówi Czarek. – Kiedy już wyszedłem z nałogu, poszedłem na studia, do seminarium duchownego. Ale moja pamięć płatała mi takie figle, że nie ukończyłem pierwszego semestru. Wkuwałem cały dzień, ale bardzo szybko wszystko zapominałem – wspomina.\nDziś, tak jak wielu z nas przed większymi zakupami robi listę sprawunków, tak Czarek rozpisuje sobie każdy dzień. Gdzie i po co ma pójść, co i z kim zrobić. Jeśli tego nie zanotuje, istnieje duże prawdopodobieństwo, że o tym zapomni. – Ja już się do tego przyzwyczaiłem. Wiem też, że Czarek i tak ma szczęście. Bo narkotykami można sobie całkowicie zresetować mózg. Nie ma znaczenia, jak długo i co się ćpa. Można zostać roślinką, nawet po pierwszym razie – wtóruje mu Tomek.\nSprzedał wszystko, potem kradł\n– Początkowo na ćpanie nie wydawałem wiele kasy. Dawki, od których zaczynałem były niewielkie. A co za tym idzie – niedrogie. Z biegiem czasu przestały być jednak wystarczające. Ilość narkotyku, po której jeszcze kilka miesięcy wcześniej miałem niezłego „kopa”, nie robiła potem na mnie większego wrażenia. Zwiększałem dawki. Dwu-, trzykrotnie. I potrzebowałem też więcej pieniędzy na narkotyki... – opowiada w filmie Cezary.\nNa początku uciułanie kilku złotych nie sprawiało Czarkowi większego problemu. Z czasem musiał się nieźle nakombinować, żeby „zarobić” na towar. Matka, znajomi, nieznajomi. Z biegiem czasu wszyscy domyślili się, na co tak naprawdę wiecznie brakuje mu tej złotówki czy dwóch złotych. I przestali go sponsorować.\n– Kij im w oko! – pomyślał Czarek i zaczął sprzedawać „fanty”. Coś, co ma jakąkolwiek wartość i da się szybko spieniężyć. Zdolny gitarzysta za grosze wciskał kolegom kasety z muzyką, swoje instrumenty i sprzęt grający. Było mu już wszystko jedno. A jego kumple cieszyli się, że mogą za pół darmo dostać coś fajnego. Cezary – wtedy jeszcze nastolatek – nie do końca zdawał sobie sprawę, że życie ćpuna składa się z dwóch elementów. Pierwszy – zdobyć towar. Drugi – skonsumować towar. Bez jedzenia można się obyć. Priorytetem jest głód narkotyku, a jego zaspokojenie – sprawą nadrzędną. Kiedy Cezary sprzedał już wszystko, wyniósł z domu wszystko to, co mógł wynieść, zaczął kraść w sklepach. Byle tylko zdobyć pieniądze na nałóg...\nMogłem być każdym. Ale sobą być nie chciałem...\n– Ćpanie było dla mnie religią. Szukaniem głębi, wiedzy niedostępnej. Na haju doświadczałem innych wymiarów. Mogłem być, kim chciałem. Byłem wszechmogący, nic mnie nie ograniczało. Mogłem być na podniebnym koncercie Steve’a Vai’a, mieć każdą dziewczynę i kupę kasy. Mogłem mieć superbrykę, najlepsze ciuchy i jeszcze więcej kasy. Mogłem być każdym. Ale sobą być nie chciałem... Jak się potem okazało, nawet najgorsze błoto stwarza pozory głębi – słyszymy głos w filmie.\nMomentem zwrotnym w życiu Czarka było ciężkie pobicie, którego padł ofiarą. Dostał, bo był naćpany, był łatwym celem dla kilku niewyżytych młodzianów. Pijane opryszki pastwiły się nad niewiele zdającym sobie sprawę z tego co się z nim dzieje chłopakiem. Wybite zęby, połamane żebra, skopana głowa i wiele innych obrażeń. Lekarz nie mógł uwierzyć, że ktoś tak poturbowany sam doszedł na pogotowie.\nNie mógł pokonać nałogu, aż odnalazł Boga\nPo zabiegu i kilku tygodniach przymusowego odwyku w trakcie rekonwalescencji młody chłopak znów wrócił do worka. Worka, do którego wlewał rozpuszczalnik, a potem wdychał jego opary. I mimo tego, że czuł się z tym bardzo źle, potrzeba ćpania okazała się silniejsza... Choć chciał wyjść z nałogu, nie bardzo wiedział, jak go pokonać. Coraz częściej zauważał to, czego wcześniej przez ćpanie nie był w stanie dostrzec. Z uśmiechniętego, wygadanego chłopaka – do tańca i do różańca – stał się zamkniętym w sobie odludkiem. Zaćpanym, zarzyganym, leżącym gdzieś w betonowych kręgach. Miejsce koleżanek i kolegów zajęły puste butelki po rozpuszczalniku i wyrzuty sumienia. Ćpał, bo był sam. Był sam, bo ćpał.\n– Zacząłem poważnie myśleć nad rzuceniem dragów. I pukać do ośrodków uzależnień, psychologów. Tam szukać pomocy. Niestety, w moim przypadku konwencjonalne metody leczenia nie przyniosły efektu. Ćpałem dalej, choć coś wewnątrz mnie mówiło, że nie można tak żyć – opowiada w filmie Czarek.\nPoszukując drogi wyjścia, zwrócił się w stronę medytacji. Zafascynowany obyczajami Dalekiego Wschodu, bezgranicznie ufał swoim nauczycielom. To pomogło mu wyzwolić się z nałogu. Ale jak się okazało, nie na długo... – Dało mi to wiele nadziei, ale poskąpiło sił do zerwania z ćpaniem. Budda zostawił mnie z kwitkiem, na którym było napisane: „radź sobie sam” – ocenia po latach Cezary.\nW końcu młody narkoman, który czuł, że sam nie poradzi sobie z nałogiem, o pomoc zwrócił się do Boga. W filmie obserwujemy wstrząsającą scenę. Cezary płacze w ciemnej piwnicy – Boże, zabierz mnie ze sobą albo uratuj. Nie mogę tego znieść, wybacz mi. Oddaję całe życie Tobie, niech się dzieje, co chce... – krzyczy.\nWkrótce po tym zaczął czytać Pismo Święte. Jednego dnia zerwał z narkotykami. Zaczął ćwiczyć, jeździć na rowerze, uprawiać sport, zdrowo się odżywiać. – Dawniej myślałem, że chrześcijaństwo to religia dla leniuchów i darmozjadów, którzy zamykają się w klasztorach, licząc na jamłużnę. Mój pogląd na ten temat zmienił się, gdy przeczytałem w Piśmie Świętym słowa „Kto nie pracuje, niech też nie je”. Te słowa mnie oskarżały, bo byłem bezrobotny, a jeść potrzebowałem. Wiele się nie zastanawiałem – zatrudniłem się na budowie. Nie zarabiałem kokosów, ale przynajmniej zacząłem żyć na własny rachunek – tak Cezary wspomina pierwsze lata po wyjściu z nałogu.\nDragi łatwo zdobyć\nCzarek wyszedł z nałogu, ale chce zrobić coś więcej. Ostrzec tych, którzy już zaczęli albo zastanawiają się, czy nie spróbować narkotyków. Albo staną kiedyś przed wyborem: wziąć działkę czy nie. – Dziś zdobycie narkotyków to żaden problem. Mam znajomą w Przemyślu, uczy w technikum. Jestem przerażony, bo mówi o tym, że łatwo może znaleźć tych, którzy ćpają. W zasadzie tam większość młodzieży odurza się dragami. Ciężko znaleźć tych, którzy tego nie robią – mówi Cezary. – Także w Stalowej Woli nie ma żadnych problemów ze zdobyciem narkotyków. Wystarczy znać osobę, która zna dilera. Porcja skuna – chemicznie wzmacnianej marihuany, kosztuje 25-30 złotych – wtóruje Tomek Tymański.\nDawniej ćpanie dotyczyło głównie ludzi znajdujących się w tzw. grupie ryzyka – pochodzących z patologicznych rodzin przestępców, członków hipisowskich komun, punkowców. Dziś pojęcie „grupa ryzyka” straciło znaczenie. Dziś ćpają wszyscy. Młodzi, starzy. Dziewczyny, chłopaki. Wykształceni, nieuki. Bogaci i biedni. Dziś ćpun to nie tylko dreszcz żebrzący na działkę gdzieś na terenie dworca PKP. Dziś narkoman to gość, który leczy ci zęby, broni cię w sądzie czy uśmiecha się beztrosko z ekranu telewizora...\nDziś 32-latek w niczym nie przypomina brudnego ćpuna sprzed 10 lat. Pracował na rzecz Fundacji „Agnieszka” jako wolontariusz-koordynator. Ostatnio – przez kilka miesięcy, pomagał przygotować konie do hipoterapii. Chce też jechać na misje. I pomagać ludziom w odległych krajach. Ale wcześniej ma jeszcze jedną rzecz do zrobienia. Wspólnie ze swoim kolegą Tomkiem Tymańskim chce ostrzec jak największą rzeszę młodych ludzi przed zgubnym nałogiem. A tym, którzy ćpają – pokazać, jak się odbić od dna.\nTomek i Czarek jeszcze nie wiedzą, czy uda im się dostać zgodę od ministerstwa edukacji na pokazywanie filmu w szkołach i opowiadanie o pułapkach narkomanii. Ale są szanse, że film „Datur” będzie jednym z elementów programu profilaktycznego „Narkotykom nie”, który w Stalowej Woli i Nisku realizuje Stowarzyszenie „Integracja”. I „Datur” zostanie omówiony i pokazany młodzieży.\nTwój komentarz - forum tego tematu\nJa, ćpun, zabiłem człowieka\nCzarek ma dziś trzydzieści dwa lata. Dopiero od niedawna wie, że żyje. Kiedyś, w bardzo młodym wieku, popełnił błąd.\n- Praca nad filmem zajęła nam dziesięć miesięcy - mówi Tomek Tymański (z prawej). Obok główny bohater i odtwórca głównej roli Cezary Rogowski.\n(Fot. Jerzy Mielniczuk)\n- Jestem mordercą - wyznaje dziś. - Ja wtedy zabiłem w sobie człowieka.\nKolega z podstawówki, do której chodzili, zaimponował mu butaprenem. Któregoś dnia obaj powąchali i tak się zaczęło. Może ktoś się śmiać, że jedno sztachnięcie nikomu jeszcze nie zaszkodziło, ale Czarek dokładnie pamięta tamten dzień i wie, że to był początek jego końca.\nDojrzewał, a głód narkotykowy w nim jeszcze bardziej.\n- Dawka narkotyku, po której nie tak dawno miałem solidnego kopa, nie wystarczała i musiałem brać coraz więcej. Normalne, że na większe działki musiałem mieć więcej pieniędzy i tu zaczęły się problemy - wspomina czasy, o których najchętniej by zapomniał.\nBliscy szybko pojęli, na co Czarkowi wiecznie brakuje pieniędzy. Przestali go finansowo wspierać, więc się od nich odwrócił. Taki honor początkującego ćpuna. Stracił dziewczynę i powoli zaczął pozbywać się wszystkiego, co miał. Kiedyś jeszcze gitara była jego miłością, ale i ona przegrała z dragami. By kupić rozpuszczalnik, wyprzedał całą mozolnie gromadzoną fonotekę. Na co mu ona, skoro już nawet tej muzyki nie rozumiał. Rozumiał, co się z nim dzieje, ale... było już za późno.\nZaczął kraść, stał się odludkiem. Może by i czasami z kimś posiedział, ale sam się kiedyś wyrwał z towarzystwa. Bo co to za przyjemność dla innych - przebywać z bełkocącym po swojemu ćpunem, który od czasu do czasu spał we własnych wymiocinach i moczu.\nZ wesołego chłopaka i zdolnego gitarzysty, który był duszą towarzystwa, został wrak człowieka. Miejsce dla gratów, nawet ludzkich, jest w piwnicy, kanale i pod mostem. Tam też spędzał większość z najczarniejszych czterech lat swojego życia. On i worek na rozpuszczalnik. Nie miał marzeń, nie chciało mu się jeść, dzień czy noc, wszystko jedno. Można rzec: wolny człowiek, ale wolny tylko w przenośni.\n- Narkoman może się obejść długi czas bez jedzenia i picia, ale nie bez narkotyków. One są przed wszystkim, nawet przed życiem. Ono ma wtedy chyba najmniejszą wartość - wspomina Czarek.\nDatur - to nazwa (z esperanta) popularnego w naszych ogrodach bielunia. Jego kwiaty mają narkotyczne właściwości.\nA jednak młody stalowowolanin zawsze chciał wrócić do życia. Najbardziej wtedy, gdy był od niego już bardzo daleko. Przypadki śmiertelnych pobić bezdomnych czy narkomanów nie są u nas czymś wyjątkowym. Czarek był ćpunem, czyli chwastem, a chwasta trzeba wyrwać. Tak zamierzyła grupka podpitych chłopaków, która go dopadła. Był bezbronny, bo znów miał sine usta po mocnej dawce rozpuszczalnika. Jak roślina wił się pod ich kopniakami. Wybite zęby, połamane żebra, zmasakrowana głowa... Sam doczołgał się do pogotowia.\nWtedy pierwszy raz przestał ćpać. Przestał, bo musiał, bo w szpitalu nikt mu dragów nie podał. Ale po kilku tygodniach zło wzięło górę. Znów nie rozstawał się z workiem na rozpuszczalnik. Znów był rośliną.\nW tej roślinie zaczęła kiełkować chęć życia. Zaczął szukać pomocy w poradniach, u psychologów. Na nic. Drzwi przychodni otwierały się tylko przed tymi z silną wolą, a on nawet tej słabej nie miał.\nBudda nie pomógł\nCezary postanowił zwrócić się o pomoc do Boga. Zaczął dużo czytać, stał się gorliwym katolikiem.\n- Uczono mnie, że jest Bóg, który każdemu pomaga - mówi człowiek, który wtedy "chodził za Bogiem”. - Chodziłem na siódmą rano do kościoła i gorąco się modliłem... A po południu znów byłem naćpany, nie mogłem znaleźć drogi do domu. W moim przypadku religia nie miała mocy. Zło było silniejsze.\nNie on pierwszy skierował się do Buddy. Dowiedział się, że bóg jest w nim, medytował, czytał. Przez kilka miesięcy oczekiwał cudu, ale się nie doczekał.\n- Budda zostawił mnie z kwitkiem i w stanie jeszcze gorszym niż mnie zastał - słyszymy od bohatera filmu "Datur”.\nBóg go zostawił na Ziemi\nNa cud Czarek musiał jeszcze trochę poczekać. Kiedyś, na skraju wyczerpania, zszedł do piwnicy - z postanowieniem, że ... już z niej nie wyjdzie. Dzień albo dwa siedział tam z workiem, chłonął opary rozpuszczalnika i rozmawiał z Bogiem. To był w zasadzie monolog, bo Bóg tylko ćpuna słuchał.\n- Boże, przerwij to - błagał, łkając. - Zabierz mnie ze sobą albo uratuj. Dalej tak nie mogę żyć.\nTa scena to najbardziej wstrząsający moment amatorskiego filmu "Datur”. Jest oparty na czterech latach z życia Cezarego Rogowskiego. Bohater gra w filmie siebie samego.\nTeraz już tylko zagrał, bo ćpunem nie jest. Po tamtej rozmowie z Bogiem, a było to jakieś dziesięć lat temu, Czarek złamał swoje postanowienie i z piwnicy wyszedł. Stało się coś, co trudno wytłumaczyć, ale jednego dnia przestał ćpać, palić i pić. Dziś jest człowiekiem całkowicie wolnym od nałogów.\nHistorię jego upadku i cudownego wręcz powstania znał kilka lat młodszy Tomek Tymański. Łączy ich nie tylko fakt zameldowania w Stalowej Woli.\n- To było jakiś rok temu - wspomina Czarek. - Siedzieliśmy na schodach kina "Ballada” i jakoś tak sam z siebie przyszedł pomysł na zrobienie filmu. Po pół godzinie mieliśmy w głowach gotowy scenariusz.\nCzarek znów wszedł w mroczny świat narkotyków. Tym jednak razem już tylko grał. Tomek stanął "za kamerą”. Za kamerę robił zwykły kompaktowy aparat cyfrowy. Taką "głupawką” czasami trudno jedno zdjęcie zrobić, a oni nakręcili przeszło godzinny film. Kręcenie scen nie było tak czasochłonne, jak ich montowanie, podkładanie dźwięku. Wszystko robili na domowym "pececie”.\nDziś film można zobaczyć w internecie. Jest wstrząsający i daje dużo do myślenia. Jego autorzy chcą z "Daturem” trafić do szkół, pokazywać, jak można łatwo się stoczyć. I przestrzegać, że nie każdemu uda się odbić z dna, jak Czarkowi. Na wejście z filmem do szkół musi wyrazić zgodę Ministerstwo Edukacji Narodowej. I tu musiałby się wydarzyć kolejny cud.\nTamto jest przeszłością\nNie czekając na reakcję MEN, w poniedziałek, w największym stalowowolskim kinie odbyła się prapremiera. Sala wypełniona do ostatniego miejsca. Ostatni raz komplet widzów w tym kinie był chyba na "Ogniem i mieczem”. Po godzinnej projekcji rozległy się oklaski. Potem młodzi ludzie podchodzili do Czarka i klepali po ramieniu.\n- Siedziałem na widowni i patrzyłem na siebie jak na zupełnie inną osobę. Tamto życie jest już dla mnie przeszłością - wyznał odtwórca głównej roli. Gdyby dziesięć lat temu nie wyszedł z mrocznej piwnicy, nigdy żadnej roli by nie zagrał.\nCezary jest wolontariuszem, pomaga innym powracać do życia. Zaczął żyć na własne konto, zarabiać na jedzenie. Zaczął nawet studia, ale nie dotrwał końca pierwszego semestru.\n- Dragi zresetowały mi pamięć - wyznaje. - W skupieniu czytam książkę, a po tygodniu, dwóch, nie pamiętam, o czym była, kto ją napisał, ani nawet jej tytułu. Gdy zaplanuję, żeby coś zrobić, muszę to zapisać. Straciłem pamięć, ale tamtego koszmaru nie mogę zapomnieć.\nLiryczno-prozatorskie słowa o Datur\nMMM: Czy możecie powiedzieć kilka słów o sobie: kim jesteście, czym zajmujecie się na co dzień i kiedy powstał pomysł na nakręcenie filmu?\nTT: Nazywam się Tomek Tymański. Mam dwie nogi, którymi od 21 lat wydeptuje stalowowolskie ulice. Mam dwie ręce, które wyciągam do wszystkich, którzy ich nie odrzucają. Mam dwoje uszu, nadsłuchujących, co w trawie piszczy. Mam parę oczu wpatrzonych w harmonie nieba, lecz jednocześnie ich uwadze nie umyka chaos i fałsz tego, co jest pod nim. Mam usta, które dawniej, w akcie buntu, ciskały gromy ze scen w takt punkowej muzyki, a dziś, mimo upływu lat, ten bunt wcale nie stracił na sile, lecz wzrósł jeszcze bardziej, i tylko zmienił się jego obiekt. Mam czoło, które marszczy się nieustannie. Mam włosy, które szybko posiwieją, jeśli moje nogi nie zboczą z drogi, którą obrały. Mam mózg, który bezustannie toczy bój z sercem, raz wygrywając, a innym razem odchodząc z niczym. Mam krew, której co dwa miesiące tracę 450 ml, a na co dzień gotuje się ona we mnie. Nie noszę zegarka, ponieważ na żadnym nie znalazłem wskazówek jak żyć. Mam rodzinę, która mimo tego że daleka geograficznie, to jednak bliska memu sercu. Nie mam psa, ani kota, ale moli mam od groma. Gdy nie patrzę, zjadają moje stare i niemodne ciuchy (za toje najbardziej cenię - nie idą ślepo za modą).\nObawiam się, że po tym „lirycznym” wstępie fani prozy dadzą sobie spokoju z czytaniem dalszej części wywiadu. Obiecuję więc, że od tej chwili będę mówił tylko po polsku. A powracając do pytania: film powstał na przełomie sierpnia 2007 i czerwca 2008. Zdjęcia trwały dwa miesiące (sierpień/wrzesień), a sam montaż 6 miesięcy. W międzyczasie mieliśmy krótką przerwę, spowodowaną problemami w zdobyciu odpowiedniego oprogramowania, który był konieczny w trakcie montowania poszczególnych scen. Jednak pomimo lawiny najróżniejszych trudności, Datur został „poczęty” i jako jeden z jego rodziców, mogę się poszczycić, że ma się bardzo dobrze.\nMMM: Dlaczego, Czarku, zacząłeś brać narkotyki i dzięki czemu przestałeś?\nCR: Cezary Rogowski, mam 32 lata i wile różnych doświadczeń życiowych. W ubiegłym roku napisałem książkę „Pokonać Goliata” (dostępną na portalu www.czasdecyzji.pl) Do niedawna zajmowałem się pracą na rzecz organizacji pożytku publicznego w okolicach Płocka. Teraz poświęcam się promocji filmu:). Mój „pierwszy raz” z narkotykami przypominał nieco romans. Większość ludzi, którzy zdradzają swych partnerów, robi to, ponieważ związek w którym są obecnie przestał być dla nich atrakcyjny. Zawiedzeni i rozczarowani - „skaczą na inny kwiatek”, myśląc, że „nowy model” okaże się strzałem w dziesiątkę. Często jednak bywa i tak, że „nowy model” zajmuje miejsce swego poprzednika, i tak jak on zostaje wymieniony na „nowszy model”. Narkotyki były moim „nowym modelem”. Zawiodłem się na „starym”, a może to „stary model” zawiódł się na mnie...? Już sam nie pamiętam.\nDrugim czynnikiem, który skłonił mnie w stronę ćpania był niewłaściwy czas, miejsce i okoliczności, w których się wychowałem. Wielki „przewrót”, jaki miał miejsce w naszym kraju po roku 89' roku i jego bezpośrednie konsekwencje, były gruntem, na którym wykiełkował mój nałóg. Te niepewne czasy, i trudna sytuacja materialna, doprowadziły nie jednego do straty orientacji między tym co dobre, a co złe. Stres i niepewność jutra jednych motywuje do wytężonego działania, a drugich doprowadza do załamania i ucieczki w alternatywny świat pełen błogości i iluzji. Ja wybrałem tę drugą drogę. Swoją rolę, w mojej drodze na samo dno, odegrała również ówczesna kultura. Lata 80. i 90. to przecież okres największego rozkwitu muzyki punkowej w Polsce. A nikomu nie trzeba tłumaczyć, że punk i styl życia z nim związany, miał niewiele wspólnego ze wstrzemięźliwością i abstynencją. Dziś punk nie jest już taką potęgą jak przed laty, pałeczkę po nim przejął rap i kultura hip-hopowa. Czarna muzyka z USA wyparła Dezertera i Włochatego, jednak jej stosunek do używek jest, moim zdaniem, jeszcze bardziej pobłażliwy, żeby nie powiedzieć - zachęcający. Na większości teledysków rapowych składów widzimy palące się skręty, nie wspominając nawet o samych tekstach utworów, w których narkotyki są gloryfikowane, a ich przeciwnicy wyśmiewani i mieszani z błotem. Wolność słowa, która pokonała cenzurę, okazała się być mieczem obosiecznym, który czyni wiele dobra i nie mniej zła.\nMógłbym jeszcze wymienić wiele innych czynników, które sprawiły że zacząłem „brać”, jednak dalsze ich wyliczanie jest pozbawione sensu, ponieważ przypomina spór dotyczący tego, który z piłkarzy odpowiedzialny jest za zwycięstwo swojej drużyny. Jedyną właściwą odpowiedzią jest ta, że każdy członek drużyny, który grał w meczu, miał swój większy lub mniejszy udział w jego końcowym wyniku. Być może decydującą bramkę strzelił zawodnik X, ale bez wsparcia ze strony zawodnika Y, nawet by nie dostał piłki, a co dopiero zdobył gola. Tak też jest z narkomanią. Wiele czynników może nawarstwiać się przez całe lata, a kiedy napięcie osiągnie stan krytyczny, byle błahostka (pała z matmy, zawód miłosny, niewielki stres, czy chwilowy brak czasu ze strony bliskiej osoby w momencie, gdy potrzeba rozmowy jest bardzo wielka) potrafi, niczym iskra wywołać ogromny pożar, którego skutki ciągnąc się mogą prze całe lata.\nMMM: W filmie prowadzisz widza dokładnie tymi samymi ścieżkami, którymi chodziłeś kilka lat temu. Co czułeś, kiedy musiałeś zagrać w filmie kogoś, kim już nie jesteś i chyba nie chciałbyś być?\nCR: Jakiś znany reżyser powiedział kiedyś, że dobry aktor gra, a kiepski musi się wczuwać w rolę przez siebie odgrywaną. Nie jestem aktorem, a tym bardziej dobrym aktorem. Dlatego też, żeby odtworzyć przed „kamerą” sceny z mojego starego życia, musiałem się mocno wczuć, aby efekt był taki, jaki możemy zobaczyć w filmie. Chyba każdy aktor lubi się wcielać w rolę amanta bądź bohatera, który ratuje życie pięknej kobiecie, w zamian otrzymując deszcz pocałunków. Lecz rzadko który przyjmuje z uśmiechem na ustach ofertę zagrania kogoś z tzw. marginesu społecznego, np. złodzieja, oszusta, czy osoby uzależnionej od alkoholu lub/i narkotyków. Mi właśnie przypadła w udziale taka rola do odegrania. Nie miałem innego wyboru, życie napisało taki scenariusz. Wcielając się w samego siebie sprzed lat, uświadomiłem sobie, jak diametralnie się zmieniłem. Trudno mi to opisać, ale w niewielkim stopniu można ten stan porównać z uczuciem, które towarzyszy nam, gdy oglądamy nasze stare zdjęcia. Z dnia na dzień nie zauważamy w swoim wyglądzie znaczących zmian, jednak gdy porównamy go ze zdjęciami np. z dzieciństwa, to dopiero wówczas uświadamiamy sobie ogrom zmian, którym ulegliśmy. Kręcąc zdjęcia do Datura, nie musiałem oglądać swoich starych zdjęć, lecz zdołałem przyjrzeć się bardzo blisko mojemu portretowi psychologicznemu. Nie był to miły widok. Napawał mnie on odrazą i politowaniem do samego siebie z przeszłości. To niesamowite, że człowiek może spaść aż tak nisko, lecz bardziej nieprawdopodobne jest to, że wbrew „grawitacji” może się w pewnym momencie „odbić” i zrobić krok, który choć niewielki dla ludzkości, to jednak ogromny dla człowieka.\nMMM: Czy scenariusz do Datur pisaliście sami, czy też może ktoś w niego ingerował?\nTT: Scenariusz filmu jest tak dramatyczny i zaskakujący, że dla większości osób, które nie miały bezpośredniego kontaktu z narkotykami, wydaje się być zmyślony lub co najmniej - mocno przerysowany. Jednak prawda jest taka, że dla Czarka, i wielu setek tysięcy innych ludzi w Polsce i na całym świecie, historia przedstawiona w Daturze nie jest zmyśloną historyjką, mającą moralizatorskie przesłanie, lecz rzeczywistością tak realną, jak powietrze, którym oddychamy. Scenariusz jest streszczeniem życia bohatera filmu, rozgrywającego się na przestrzeni od dwóch do czterech lat (ten brak precyzji wynika z faktu, że Czarek sam nie pamięta, ile tak naprawdę „brał”. Narkotyki uszkodziły jego „ośrodek pamięci”). To, że scenariusz przedstawia życiorys realnej osoby, a ponadto ta osoba zagrała w filmie samą siebie, jest moim zdaniem, największym atutem tej produkcji. Widz ogląda, jak gdyby przez dziurkę od klucza, życie narkomana, sam wyciąga wnioski i obiera własne stanowisko wobec zagadnienia narkomani i narkotyków.\nMMM: Do kogo przede wszystkim chcielibyście trafić swoim filmem?\nCR, TT: Bezpośrednimi odbiorcami Datura są wszyscy ludzie i kropka. Nie dodaje żadnego dodatkowego przymiotnika określającego adresata filmu, ponieważ, jak można to usłyszeć w jednej ze scen: „Dziś jednak pojęcie grupy ryzyka straciło znaczenie, ponieważ dziś ćpają wszyscy. Młodzi, starzy, dziewczyny, chłopaki, wykształceni, nieuki, biali, czarni, czerwoni, zieloni. Wszyscy! Dziś ćpun to nie tylko dreszcz żebrzący na działkę na peronie PKP, lecz także koleś, który leczy ci zęby, broni cię w sądzie, uczy w szkole, uśmiecha się beztrosko z ekranu telewizora”. Datur mimo tego, że porusza bardzo nie atrakcyjny i niewygodny temat, ma jednocześnie ponadczasowe przesłanie dla wszystkich ludzi. Narkotyki są tylko nośnikiem mającym za zadanie przekazać odbiory o wiele bardziej uniwersalne prawdy. Tym przesłaniem jest apel w myśl którego, nie ma problemu, który byłby nie do pokonania. Każdą przeszkodę można przezwyciężyć, a każdy ciężar udźwignąć, jeśli znajdzie się odpowiednio wielkie źródło energii. Film tak naprawdę opowiada o tym niewyczerpalnym potencjale, do którego każdy ma dostęp, bez względu na to, kim jest, co przeszedł w życiu i jak nisko upadł. Starałem się tego za wszelką cenę uniknąć, ale rzeczywiście istnieje konkretna grupa osób, do której staraliśmy się dotrzeć, tworząc film. Grupę tę cechuje szczerość i chęć pokonania swoich słabości, z którymi nie dają sobie już sami rady.\nMMM: Czy problem narkomanii jest według Was dużym problemem w Stalowej Woli? Jacy ludzie sięgają do narkotyków?\nCR, TT: To pytanie przywołało mi w pamięci tytułu piosenki jednej z łódzkich kapeli, a mianowicie chodzi o kawałek „100 000 jednakowych miast”. Stalowa Wola nie jest białym krukiem. Niczym się nie różni od innych miast w naszym kraju czy w Europie. W Stalowej identycznie, jak w Berlinie, na każdej imprezie rave, amfetamina jest nieodłącznym elementem dobrej zabawy. W Stalowej tak, jak w Amsterdamie marihuana jest niezawodnym panaceum na stres i monotonię szarego dnia. W Stalowej, jak i w Moskwie kleje i rozpuszczalniki są nadal popularne wśród najmłodszych, a to ze względu na łatwość ich zdobycia, jak również niską cenę. Istnieje ogromne niebezpieczeństwo związane z bagatelizowaniem problemu narkomani, a wywołuje je stereotyp, który zamyka zjawisko narkomani w sztywne ramy społeczne, uwarunkowania genetyczne, bądź klasyfikuje narkomana jako członka konkretnej subkultury. Narkomania to zaraza, która nie wybrzydza w doborze swych ofiar, a same narkotyki niczym wirusy z taką samą łatwością infekują wszystkich ludzi, którzy nierozważnie wystawili się na ich zgubny wpływ. Świat jest pełen różnych kultur i nacji, jednak narkotyki jednoczą nas wszystkich skutecznej niż nie jedna unia.\nMMM: Na realizację filmu poświęciliście niecały rok. Co teraz jest Waszym priorytetem na przyszłość? Nadal będziecie działać na rzecz uświadamiania młodych ludzi w kwestii narkomanii?\nTT: Moje i Czarka priorytety są niezmienne od lat, przybierają różne formy, lecz posiadają wspólny mianownik, a jest nim bezinteresowna służba na rzecz dobra bliźnich. Nie trzeba zrobić filmu, otworzyć ośrodka Monar, czy zostać terapeutą, żeby móc pomagać innym. Każdy ma potencjał! Dlatego wielkim marnotrawstwem jest siedzieć z założonymi rękami, gdy np. twój kolega z podwórka właśnie założył sobie w domu plantacje konopi. Nie zrzucajmy odpowiedzialności na instytucje i urzędy, lecz sami, we własnym zakresie, czyńmy, co w naszej mocy. Jeden poświęcony sprawie człowiek osiągnie więcej niż tysiąc zainteresowanych, lecz niezaangażowanych. Musimy nauczyć się empatii i odpowiedzialności w podejmowaniu własnych decyzji, jak również w stosunku do otaczających nas ludzi. Uważam, że jest to najskuteczniejsze lekarstwo w walce z zarazą narkomani.\nPodstrony (6): aborcja archiwum Chodziłam z metalem cukier mleko trawka


Najlepsze filmy dla zjaranych ludzi - najlepsze filmy dla zjaranych ludzi marihuana film komedia - Kino\nJuż za 2 miesiące (8 - 10 listopada) w Pradze odbędzie się europejskie święto wszystkich miłośników marihuany - targi konopi Cannafest. Wszyscy, którzy w tym czasie wybiorą się do stolicy Czech mogą liczyć na trzy dni spędzone pod znakiem zielonego liścia.\nPrawdą jest, że dym w płucach często łączy się z wkręcaniem się w filmy (lepiej, żeby to nie była "Ludzka stonoga"). Dla wszystkich, którzy szukają inspiracji prezentujemy 20 idealnych filmów na wieczór z zielskiem (jeden z ulubionych sposobów spędzania wieczorów studentów w akademikach całej Polski). Aha - nikogo nie zachęcamy do jarania (chociażby dlatego, że to nielegalne). Poniższa galeria ma charakter wyłącznie przeglądowy :)\nSłowa kluczowe: najlepsze filmy dla zjaranych ludzi marihuana film komedia\nNajlepsze filmy dla zjaranych ludzi (21)\nwww.pisanieprac.co - oferty ogłoszeń pisania prac magisterskich, licencjackich i inżynierskich. Polub naszego facebooka i bądź na bieżąco\nTo pełna nadziei i poczucia humoru opowieść o odkupieniu, a także obalaniu stereotypów.\nPopisy kaskaderskie i gwiazdorska obsada w zwiastunie nowego "Mission: Impossible" [WIDEO]\nJest akcja na moście, ale nie w Polsce.\nJest też goły tyłek głównego bohatera...


Złota Piłka dla Lionela Messiego - RMF 24\nZłota Piłka dla Lionela Messiego\nWtorek, 1 grudnia 2009 (09:05)\nLionel Messi zdobył Złotą Piłkę magazynu France Football. Grający w Barcelonie Argentyńczyk wygrał plebiscyt z ogromną przewagą nad rywalami.\nNiespodzianki nie było, Messi był najpoważniejszym kandydatem do zdobycia Złotej Piłki. W tym sezonie Argentyńczyk wygrał niemal wszystko. Poprowadził Barcelonę do zwycięstwa w Lidze Mistrzów, zdobył również mistrzostwo i Puchar Hiszpanii. W plebiscycie prestiżowego magazynu France Football otrzymał 473 punkty.\nPrzed rokiem napastnik Barcelony zajął w plebiscycie drugie miejsce. Triumfował wtedy Cristiano Ronaldo, wówczas zawodnik Manchesteru United. W tym roku obaj piłkarze zamienili się miejscami. Argentyńczyk wygrał, Portugalczyk, który obecnie gra w Realu Madryt, był drugi - dostał 233 punkty.\nPlebiscyt zdominowali piłkarze Barcelony. Aż trzech graczy z Katalonii znalazło się w czołowej piątce rankingu. Oprócz Messiego także Xavi - trzecie miejsce i Andres Iniesta - czwarta pozycja. Na piątej znalazł się Samuel Eto'o, który przeszedł z Barcelony do Interu Mediolan, ale na wiosnę jeszcze z kolegami z Camp Nou cieszył się z triumfu w Champions League.\nMessi jest pierwszym Argentyńczykiem, który zdobył Złotą Piłkę. Przed laty szanse na tę nagrodę miałby Diego Maradona, ale wtedy regulamin dopuszczał głosowanie tylko na Europejczyków. Messi jest jednocześnie najmłodszym piłkarzem, który wygrał plebiscyt od 2001 roku. Wtedy triumfował Michael Owen. Messi odbierze nagrodę w niedzielę podczas uroczystej gali w Paryżu.\nCzołowa dziesiątka plebiscytu France Football:\n1. Lionel Messi, FC Barcelona - 473 punkty\n2. Cristiano Ronaldo, Manchester United/Real Madryt - 233 punkty\n3. Xavi, FC Barcelona - 170 punktów\n4. Adres Iniesta, FC Barcelona - 149 punktów\n5. Samuel Eto'o, FC Barcelona/Inter Mediolan - 75 punktów\n6. Kaka, AC Milan/Real Madryt - 58 punktów\n7. Zlatan Ibrahimović, Inter Mediolan/FC Barcelona - 50 punktów\n8. Wayne Rooney, Manchester United - 35 punktów\n9. Didier Drogba, Chelsea - 33 punkty\n10. Steven Gerrard, Liverpool - 32 punkty\nTagi:piłka nożna, Złota Piłka\nPoniedziałek, 11 listopada 2013 (10:13) Sportowcy - polski towar eksportowy\nPiątek, 8 listopada 2013 (10:07) Nie trzeba być lepszym, trzeba wygrywać\nŚroda, 16 października 2013 (10:49) Kac po Wembley\nPiątek, 11 października 2013 (05:45) Mecz o wszystko, czyli polska codzienność\nWtorek, 24 września 2013 (11:15) Ćwierć wieku po najbrudniejszym biegu świata\nWczoraj, 11 grudnia (21:22) Czy podgrzane emocje na pewno schłodzą klimat?\nWczoraj, 11 grudnia (16:16) Ks. Tymoteusz Szydło odchodzi z kapłaństwa. Wnioski na przyszłość\nWczoraj, 11 grudnia (13:02) Pan Adam\nWtorek, 10 grudnia (05:30) Olga Tokarczuk, ludzie Księgi i bizarny świat