Na razie Polacy chodzą na palcach we własnym kraju, ale to musi eksplodować - Portal kontrowersje.net Na razie Polacy chodzą na palcach we własnym kraju, ale to musi eksplodować - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka Na razie Polacy chodzą na palcach we własnym kraju, ale to musi...\nNa razie Polacy chodzą na palcach we własnym kraju, ale to musi eksplodować\nPrzez ostatnie dwa lata rządziła nami egzotyczna koalicja PO, PiS, „Lewica”, PSL, z osłoną medialną TVP i TVN. Żelbetowej ściany propagandy nie przebijało prawie nic, a gdy się ktoś przebił, to natychmiast wylatywał, czego doświadczył na przykład Jan Pospieszalski. Jeszcze miesiąc temu wydawało się, że wszystko wróci do normy i nastąpi ponowne „dzielenia Polaków”, ale wtedy zaczął się konflikt na Ukrainie i front jedności narodowej jeszcze bardziej się scementował. Jako doświadczony komentator społeczny i polityczny przecieram oczy ze zdziwienia, przy lekturze „Gazety Wyborczej” albo wypowiedziach posłów „Lewicy” z korzeniami w PZPR. Takiej rusofobii nie widziałem, jak żyję, co druga wypowiedź sięga dalej niż historyczne wywiady Antoniego Macierewicza, cała reszta to poziom co najmniej „Klubów Gazety Polskiej”.\nPo drugiej, tej „prawej”, stronie też się dzieją cuda i płyną gromkie brawa dla ukraińskiej aktywistki Natalii Panchenko, która z innymi koleżankami spod szyldu „moje ciało moja sprawa”, blokuje na granicy białoruskiej polskie firmy transportowe. „Prawi” zapewne myślą, że polskie ciężarówki przewożą majonez „Winiary” albo i nie myślą, bo gdyby myśleli, to by wpisali do znanej wyszukiwarki dane ukraińskiej aktywistki i natychmiast wyskoczyłaby Fundacja Otwarty Dialog, tak ta sama fundacja, gdzie udziela się pan Kramek. Wszyscy, od lewa do prawa, jadą na tym samym komunikacie: „największa tragedia od czasów II Wojny Światowej” i nie ma o czym dyskutować. Kto próbuje podważyć tę ewidentna bzdurę, przy całym szacunku dla ofiar rosyjskiej agresji, zostaje jeszcze bardziej zlinczowany niż rowerzysta bez maseczki w trakcie III fali. Społeczeństwo pompowane medialną i polityczną sieczką, gotowe jest oddać ostatnią koszulę, oczywiście nową, nieużywaną i wyprasowaną, żeby nie daj Boże nie pojawił się w zachodniej prasie jakiś artykuł demaskujący polski faszyzm i ksenofobię. Niesamowite wrażenie robi też cała seria przywilejów, jakimi polski rząd obdarował uchodźców i o czym Polacy nawet nie marzą, przecież nikomu do głowy nie przyjdzie, że można tak po prostu pójść do kardiologa, chirurga, czy laryngologa.\nPoprzednia atmosfera solidaryzmu zbudowana na: „chronisz innych, nie siebie”, wydawała się szczytowym osiągnięciem inżynierii społecznej, ale zdecydowanie przegrywa z najnowszym produktem: „wolisz tankować za 8 złotych i żyć, czy być zbombardowanym i umrzeć”. Przy takiej redukcji myślenia, połączonej z inflacją emocji, nie ma szans na własne zdanie, we własnym kraju. Twoim obywatelskim obowiązkiem znów staje się bezwzględne posłuszeństwo i podporządkowanie rozporządzeniom, jakie nasza władza umiłowana, z błogosławieństwem opozycji, ogłosi w TVP i TVN. Nie lada heroizmu wymaga proste stwierdzenie faktu, że Polska jako jedyny kraj na świecie, który bez żadnego planu i kalkulacji przyjmuje każdą ilość uchodźców, zapłaci za to ogromną cenę: polityczną, społeczną i gospodarczą. Im wyżej sięgnie ta bezmyślna fala emocji, tym większy wpłynie rachunek i ten proces już nastąpił, cofnąć się go nie da, najwyżej można próbować zatrzymać, ale nikt nie ma na to odwagi.\nPolacy we własnym kraju chodzą na palcach, żeby nie budzić wojennej traumy u gości, szczególnie tych z okolic Lwowa, którzy bombardowani nie byli, ale przecież mogli być. Pytanie jak długo uda się utrzymać sztuczną atmosferę, póki co przykrywającą wszystkie podwyżki cen paliw, energii, czynszów, żywności i rat hipotecznych zarówno we frankach, jak i w złotówkach. Zwykle takie procesy społeczne rodzą się spontanicznie i kończą żywot przy wielkim wybuchu zgoła odmiennych nastrojów. Pierwsze nieuniknione tragedie związane z brakiem miejsc w szpitalach, pustym dnem garnka i portfela, zadziałają jak lont podłączony do beczki prochu. Nic tak nie otworzyło ludziom oczu, jak imieniny u Mazurka bez maseczek i tak samo zadziała widok uchodźców, którzy wchodzą bez numerka do gabinetów lekarskich i nie podlegają eksmisji przy wielomiesięcznych zaległościach za czynsz.\nPoprzedni artykułW Polsce jest już około 800 000 ukraińskich uczniów i nikt nie wie, co z nimi robić\nNastępny artykułDoradca Kaczyńskiego chce wojny z Rosją i to nie jest przypadek, ale „genialna strategia”\ntaktyczny 22 marca 2022\tW\t12:09\nSkoro doświadczamy panstwowej zdrady i powszechnej głupoty, wyglądam tego przebudzenia jak kania dżdżu. Przez kilkadziesiąt lat żyliśmy w praktycznie jednorodnym środowisku etnicznym. Z jednej storny zapewniało to nam komfort, ale z drugiej strony przytępiło naturalne ludzkie odruchy trzymania się razem i solidarności swojaków. Nasz polski naród zaczął gnić za życia.\nSkrajne przykłady tej degeneracji widzimy teraz przy bezmyślnym stawianiu nachodźcow wyżej siebie we własnym domu. Owszem, często to reklamowanie tej zgubnej postawy jest związane z obcością etniczną, tylko powierzchownie zamaskowaną i udającą polskość, a więc ma charakter agenturalny. Jednak w większości to jest ogłupienie naszej własnej populacji. Choćby takie zjawisko fajnopolactwa dzieli przecież najbliższych polskich krewnych, rodziców z dziećmi, rodzeństwa. W największej masie mamy więc patologię, a nie obcy desant.\nKiedy się zacznął niesnaski, będą one przybierać różne formy. Od pasywnej agresji, poprzez walkę ekonomiczną aż po fizyczna konfrontację. W takich warunkach musi się obudzić w Polakach odruch gromadny. Na powrót włączy się każdemu system rozpoznawania swój-obcy, zrozumienie do czego zobowiązują więzi rodzinne i jak wiele one znaczą i że kluczowe sa wspólne wartości.\nDla bardziej świadomych to będzie element człowieczeństwa (“Jestem Polakiem – więc mam obowiązki polskie: są one tym większe i tym silniej się do nich poczuwam, im wyższy przedstawiam typ człowieka.”) dla mniej refleksyjnych będzie to element walki o przetrwanie.\nDonMac 22 marca 2022\tW\t14:06\nTa chora atmosfera skończy się kiedy ludzie zobaczą, że portfel świeci pustkami. Pytanie tylko czy wyjdą na ulice? Od 3 lat mamy do czynienia z największą manipulacją społeczną w historii. Rządzącym jest to na rękę i wykorzystują każde narzędzie aby taką atmosferę przytrzymać\nAmerykański ekspert wojskowy o operacji specjalnej na Ukrainie – Scott Ritter\nEgon O. 22 marca 2022\tW\t12:11\nWładzunia szykuje się by społeczeństwo wziąć za pysk, bo realizując politykę synagogi szatana sprokurowała wiele problemów na raz. Niedługo będziemy się jednocześnie zmagać z drożyzną, brakami podstawowych towarów, konfliktami etnicznymi, przywleczonymi zewsząd chorobami oraz poszczepiennym spadkiem odporności. Nie potrzeba już ruskiej inwazji ani bombardowania. Jesteśmy załatwieni na wiele lat i to przy poparciu większości społeczeństwa dla najgorszej w nowożytnej historii władzy.\nKnock.out.4 22 marca 2022\tW\t12:32\nPodstawowa różnica między rosyjskim państwem z kartonu a najpotężniejszym państwem na świecie USA jest taka, że\nWszystko w Rosji co dotyczy władzy jest ścisle tajne, a każdy kto krytykuje władzę… A właściwie zadaje pytania, jest zdrajcą narodu i “ruskim agentem”. DLATEGO sa panstwem z kartonu.\nUSA są transparentne do bólu. Prawie wszystko jest publiczne, zanim podejmą decyzje publicznie dyskutuja i podaja swoje zamiary. Przeciwnik wie prawie wszystko, DLATEGO są najpoteżniejszym panstwem.\nMarriu 22 marca 2022\tW\t12:36\nNiestety, jak zwykle, prorok!\nsmartboy 22 marca 2022\tW\t14:22\nCiekawe czy zniosą kagańce dla Polaków, dla Ukraińców już znieśli.\ngracz 22 marca 2022\tW\t14:41\nW niedzielę oglądałem loty narciarskie w Oberstdorfie. Góry, piękna słoneczna pogoda a na widowni tysiące ludzi w czarnych maskach na twarzach. Sztaby puszczające swoich skoczków(trzy osoby) również. Jeszcze jakieś złudzenia co do przyszłości?.\nEgon O. 22 marca 2022\tW\t14:52\nPowinni znieść, bo inaczej nasi covidianie rzucą się na Ukraińców i będziemy mieli konflikt etniczny. Tak więc, by nie można było po kagańcu stwierdzić narodowości – to je zniosą. Na poważnie – kagańce są dla niewolników, a Ukraińcy pokazują nam że przynajmniej pod tym względem są wolnymi ludźmi, i to oni nas uwolnią od tego zabobonu.\nUpór w wymuszaniu ich noszenia świadczy o tym, że muszą być skutecznym środkiem depopulacyjnym. Zapewne niedługo dowiemy się jak działa ten mechanizm.\nIwonn 22 marca 2022\tW\t17:56\nTo chyba jest jedyna dobra strona tego najazdu Ukraińców, to zluzowanie pandemijnej smyczy. A środkiem depopulacyjnym maski są m in. dlatego, że nawet w najpiękniejszej masce kobieta wygląda gorzej niż bez. Swoją drogą od początku maskowania zastanawiam się nad spadkiem zysków firm od kosmetyki kolorowej typu szminki. Bo albo maska albo umalowane usta. I takie to moje luźne przemyślenia 😉\nRoxanne 22 marca 2022\tW\t15:19\nCala narracje kreuja platni dziennikarze, ktorzy zarabiaja krocie. Ich inflacja nie ruszy, tak zreszta jak i nie ruszy lekarzy i innych wzbogaconych na pandemii. Widze to na przykladzie kolegow i kolezanek (bylych) z warszawskiego srodowiska pisowskiego, ktorzy wygodnie rozparci na kanapie w domu “pracuja” juz 3 rok w domu na komputerze, a przelewy ida na konta…Oni maja problem ze zrozumieniem patologii sytuacji, i to nikogo normalnego nie zdziwi. . Glosow oddolnych nie bedzie slychac, najwyzej nowa fala emigrantow z Polski ruszy na Zachod znowu. I zamienimy kolejne 10 milionow Polakow w Polsce na Ukraincow. Szach mat!\nIwonn 22 marca 2022\tW\t18:09\nNie bez powodu te kolejki do biur paszportowych w całej Polsce. Większość pytanych deklaruje wylot do Stanów lub Kanady do rodziny w celu ucieczki przed wojną. Mogą się zdziwić, jak wyjątkowo, wojna dotrze i do Ameryki Północnej. Oby nie, ale jakby coś się rozpętało, to w Stanach tym razem też może nie być bezpiecznie.\nUfol 22 marca 2022\tW\t15:20\nZgadzam się z twoim oglądem sytuacji. Jesteśmy załatwieni na długie lata, kto wie, czy nie na zawsze. Istnieje nadzieja, iż polski feniks odrodzi się z popiołów, lecz nikt z nas raczej tej chwili, która oby nastąpiła, nie dożyje.\nJak, w rzeczywistości, MK sobie wyobraża ten bunt poliniaków? Przestaną manifestować solidarność z Ukrainą na fejsiku. Zgoda, tylko co dalej zrobią?\nWobec przybyszów jesteśmy bezbronni, niczym jagnięta zdane na łaskę sfory głodnych, zdziczałych psów. Walczyć nie potrafimy, a ogólne, masowe skurwienie społeczeństwa, nie podlega dla mnie dyskusji. Wystarczy wspomnieć upokorzenia plandemiczne, oraz te wcześniejsze, z ustawą ipnowską na czele. Żeby się buntować potrzeba przede wszystkim poczucia godności własnej, które posiada 1, może 2% tubylców. Nie zapomniałem wyzwisk pt. siewca śmierci, ponieważ łaziłem uparcie bez namordnika. Dlatego jeszcze raz podkreślam.\nBiomasa nie powstanie przeciwko demokratycznie przez siebie wybranej, okupacyjnej władzy. Nie dysponujemy żadną realną siłą, aby dokonać tego, górnolotnie mówiąc, narodowego przebudzenia.\nJedyne co my, ludzie świadomi, możemy naprawdę czynić, to trzymać się razem i czekać, być może przez pokolenia, na burzę dziejową, która zmiecie obecnie instalowaną nową normalność.\nHołota, wczoraj wyznająca kowidianizm, dziś kochająca upaiński kraj, co najwyżej ponarzeka na pogorszenie warunków życia. I to też tak ogólnie, aby nikogo, z nowych sąsiadów, nie urazić.\nParadoksalnie, to właśnie w nich tkwi potencjał, aby coś wywrócić w naszym bantustanie. Mogą dążyć do powtórki z Wołynia, lecz mogą skierować swoją agresję w stronę poliniackiego rządu. Ich nie spacyfikują mową-trawą w stylu;\n(Musicie zrozumieć, że sytuacja jest trudna. Albo pedagogiką wstydu, niech każdy spojrzy najpierw na siebie.)\nO ile nasze możliwości wpływu na władzę kończą się na pisaniu kredkami na wirtualnym asfalcie, o tyle Ukraińcy, czyt. postsowieccy Turańcy, są zdolni do działań znacznie bardziej dla urzędasów dotkliwych. Np. zrobią w Warszawie powtórkę z Odessy, gdy się dowiedzą, że nici z polskiego raju i trafili znów, na tak dobrze znaną im, bidę z nędzą.\nIwonn 22 marca 2022\tW\t18:31\n@Ufol, zgadzam się z większością Twojej wypowiedzi. Z tym, że nurtuje mnie od pewnego czasu pytanie, jak nakreślić zasięg cywilizacji turańskiej a jak bizantyńskiej? Czy nie zbyt łatwo klasyfikuje się Ukrainę ale przy tym też Rosję jako cywilizację turańską ….Ukraińcy, czyt. postsowieccy Turańcy ….\nTymczasem w cywilizacji turańskiej nie ma znaczenia religia, gdzie w bizantyjskiej ma, bo kształtowała się ona pod wpływem prawosławia: “Przedstawia on więc prawosławie jako produkt cywilizacji bizantyńskiej w kontraście do katolicyzmu, który stworzył własną cywilizację.(…)”\nNa jednym oddechu wymienia się Ukrainę i Rosję jako cywilizację turańską, a mnie tu coś nie pasuje. Może się czepiam, ale dla mnie to jest zbytnie szufladkowanie.\nLokalny 22 marca 2022\tW\t15:21\n“W Polsce jest już około 800 000 ukraińskich uczniów i nikt nie wie, co z nimi robić” -> od początku jak przeczytałem te “tytuł”/wpis. az sie prosiło aby napiasc kilka komentarzy – … -> albo lepiej z 2-3 felietony na w/w temat tej patloligii”patointeligencji jaką sie nam “wciska w “mediach;\nLokalny 22 marca 2022\tW\t15:22\ndodam -> ze – nie były by to zadne “wybitne” felietony …. tylko napinane “wrecz” na chłopski rozum….\nRoxanne 22 marca 2022\tW\t15:41\nCala sytuacja jest doskonaly, sposobem na zlapanie swoich spoleczenstw za morde i jak mniemam USA /Rosja /Chiny sa tu w doskonalym porozumieniu, zupelnie jak u Orwella. W Rosji za “dezinformacje” szeroko pojeta grozi juz 15 lat wiezienia,, bo oni nic nie maja, a w Polsce bedzie grozic odebranie wlasnosci. USA drukuje kolejne tryliardy papieru, Polska zaraz zacznie rowniez bedzie inflacja, bieda i szansa na dochod gwarantowany. Wszystko z powodu “szalejacej” wojny i Putina… A u Putina bedzie to samo, ale z powodu “nazistow ukrainskich”. Jak sie beda buntowac spoleczenstwa, to i Polske, albo Pribaltyke USA wciagnie w wojne…New World Order.\nwrednick 22 marca 2022\tW\t16:22\nFakty. Skoro USA i GB gwarantowało Ukrainie suwerenność (Memorandum Budapeszteńskie) w zamian za przekazanie przez Ukrainę swoich arsenałów broni jądrowej do Rosji, to czemu USA i GB nie desantuje swoich wojsk na obszarze Ukrainy? I to pod swoim szyldem, nie NATO-wskim, bo NATO nie było stroną tego memorandum. Takie dwie potęgi jak USA i GB nie dadzą sobie rady z Rosją? Liczą na to, że Polska sobie da? W try miga dadzą sobie radę i skończy się u nas problem uchodźców. A może właśnie nie ma się skończyć?\nWnioski. USA I GB będzie walczyło z Rosją do ostatniego Ukraińca, Polaka i Białorusina. Dalsze wnioski wyciągajcie sobie we własnym zakresie.\nwrednick 22 marca 2022\tW\t18:49\nDodajmy jeszcze, że jeden taki facet (bo trudno go nazwać prezydentem, raczej taki współczesny Breżniew) z kraju sygnatariuszy memorandum wzywał na konferencji prasowej Rosję, aby sobie odkroiła jeszcze jakiś kawałek Ukrainy.\njaber 23 marca 2022\tW\t08:56\n@wrednick Memorandum to nie umowa ani traktat, tylko deklaracja, coś na zasadzie listu intencyjnego w biznesie. Rosja, USA i UK zobowiązały się że same ze swojej strony będą respektować suwerenność i integralność terytorialną Ukrainy. To że Rosja zmieniła zdanie nie oznacza, że UK i USA mają obowiązek bronić Ukrainy. Z poniższego artykułu wynika, że:\n“Ukrainie dostarczona będzie pomoc “gdyby stała się ofiarą aktu agresji lub obiektem groźby agresji, w których stosowana jest broń jądrowa”.” Tylko broń jądrowa a nie inna, i nie podejmuję się rozstrzygnąć czy pomocy ma udzielić każdy z tych krajów oddzielnie czy wszystkie razem.\nIwonn 23 marca 2022\tW\t09:40\n@jaber, nie wiem czy to Rosja zmieniła zdanie? Czy raczej USA czyli NATO, deklarowało że nie poszerzą paktu o Europę Wschodnią? Dla mnie to NATO złamało deklarację, owszem słabo wiążącą, ale jednak. Coś w rodzaju dżentelmeńskiej umowy. I to nie Rosja okazała się tu bez manier. czarę goryczy przelała deklaracja Ukrainy o Wstąpieniu do NATO.\njaber 23 marca 2022\tW\t11:16\n@Iwonn Pisząc że Rosja zmieniła zdanie miałam na myśli to że zaatakowała Ukrainę wbrew zapisom memorandum. Formalnie NATO to nie USA ani UK (tak jak Unia Europejska to nie Niemcy i Francja), a Ukraina chyba nigdy nie zobowiązywała się do proszenia Rosji o zgodę do przystępowania do paktów czy organizacji. Chociaż stanowisko Rosji też rozumiem, bo ciekawe jak by zareagowali Amerykanie gdyby Rosja rozmieściła swoje rakiety na Kubie czy w Meksyku.\nIwonn 23 marca 2022\tW\t12:49\nBył już sytuacja w bodajże w 1963 gdy Chruszczow miał plany rozmieszczenia wyrzutni rakietowych na Kubie. To był tzw. kryzys kubański, który o mało co nie doprowadził do konfliktu nuklearnego. Chruszczow wycofał się po groźbach i naciskach Stanów. Teraz nie wiadomo co będzie, bo sytuacja eskaluje a USA i NATO dostarczają wciąż i wciąż masy sprzętu wojskowego Ukrainie: https://babylonianempire.wordpress.com/2022/03/22/korporacyjne-media-amerykanskie-oraz-hardlinerzy-polityki-zagranicznej-chca-stworzyc-w-srodku-europy-nowy-afganistan/\nmmisiek 22 marca 2022\tW\t17:58\nZa to Ukraińcy na palcach nie chodzą:\n“Ministerstwo Spraw Zagranicznych jest zaniepokojone wydarzeniami z Lwowa. W niedzielę ukraińscy nacjonaliści zorganizowali marsz, na którym padały antypolskie hasła.”\nChyba mało kto zdaje sobie sprawę, że większość tych banderowców niedługo będziemy mieli w Polsce w ramach tzw. “łączenia rodzin”.\nSzykuje się więc dosyć nieciekawie, ale pewnie o to właśnie mocodawcom PiSu chodziło…\nwrednick 22 marca 2022\tW\t18:51\nPo takim marszu odpowiedź poliniaków będzie oczywista – poproszą o jeszcze wincyj uchodźców.\nwrednick 22 marca 2022\tW\t19:04\nCzy polski MSZ wezwał do siebie ukraińskiego charge d’affaires? Tak pytam, bo może przegapiłem.\nBulbulator 22 marca 2022\tW\t20:53\nDla porządku – to artykuł z 2018 roku, nie z ostatnich tygodni.\nmmisiek 22 marca 2022\tW\t20:59\nWzniecenie antypolskich nastrojów to jest kwestia pięciu minut dla każdej agentury, zarówno naszych “przyjaciół” jak i wrogów.\nWystarczy rozpuścić plotkę o chęci przejęcia przez Polskę Lwowa i gotowe. A próby zasiewania takich pogłosek zdaje się powoli zaczynają się już pojawiać.\nBulbulator 22 marca 2022\tW\t21:44\nTak, ale to działa w obie strony\nmmisiek 22 marca 2022\tW\t22:09\nTeoretycznie oczywiście tak, niemniej w praktyce sytuacja jest skrajnie asymetryczna już choćby z tego powodu, że to nie Polacy milionami zalewają Ukrainę i nie Polacy są tam uprzywilejowani tylko odwrotnie. Ten topór jest powieszony przez pisowskich “patriotów” nad nami.\nSą już nawet pierwsze jaskółki – biedni uchodźcy ledwo do nas przyjechali już zaczynają dyktować swoje warunki:\nW miarę jak będą u nas powoli krzepnąć to sytuacja będzie się tylko niestety pogarszać.\nBulbulator 23 marca 2022\tW\t00:09\n@mmisiek, być może to prawda, a być może nie – na cytowanym filmie nie widać o co chodzi, ani kiedy film był nagrany.\nTo tylko potwierdza jedną, uniwersalną regułę – w trakcie cudzej wojny, nie wierz nikomu.\nAsymetryzm sytuacji wynika z wojny. Trudno, żeby w takiej sytuacji była symetria zachowana.\nCzemu ma służyć wrzucanie artykułu z przed czterech lat, o banderowcach we Lwowie? Chyba tylko temu, żeby (jak widać) komentujący tutaj uznali, że to się dzieje teraz, innej opcji nie widzę.\nNie twierdzę, że problemów nie będzie, bo mniejsze czy większe na pewno będą, ale robienie z tego “planu podbicia Wielkiej Polski” to trochę za daleko jak dla mnie – podbijanie innych krajów kobietami i dziećmi zajmuje zbyt dużo czasu….\nmmisiek 23 marca 2022\tW\t00:36\nChodzi o to, że ten odpowiednio już ustawiony ideologicznie element nagle nie zniknął tylko niedługo pojawi się u nas jako łączenie rodzin.\nTylko garstka zdaje sobie sprawę w co się obecnie pakujemy, a to Polsce wróży na przyszłość jak najgorzej.\nNatomiast co do ukraińskich zamieszek na granicy coś w tym jest bo sam słyszałem jak nawet któraś stacja głównościekowa coś tam na ten temat nieśmiało napomykała.\nBulbulator 23 marca 2022\tW\t00:50\nŁączenie rodzin, to (logicznie) będzie w drugą stronę – żony i dzieci “ideologicznie ustawionego elementu” wrócą na Ukrainę.\nCo do ukraińskich zamieszek na granicy – można prosić jakieś szczegóły? Gdzie to słyszałeś, kiedy, o co konkretnie chodziło?\nWrzucanie >>jakiegoś filmiku<< nie wyjaśnia nic, tylko miesza w umysłach obserwujących.\n"Tylko garstka zdaje sobie sprawę w co się obecnie pakujemy" – uwielbiam obserwować, jak na kontrowersjach buduje się "kręgi wtajemniczenia". Serio.\nmmisiek 23 marca 2022\tW\t01:18\nBędą wracać do ukraińskiej biedy jak cały czas chcieli do UE, a u nas dostają wszystko?\nCo do zamieszek to słyszałem to ostatnio na dniach. Niestety nie wiem jaka to była stacja bo byłem słuchaczem niejako przypadkowym i z przymusu.\nAle łatwo znaleźć o co chodzi, np. tutaj:\n“Trwa blokada ciężarówek na przejściu granicznym Kukuryki – Kozłowicze w gminie Terespol. Aktywiści blokują TIR-y zdążające na Białoruś i do Rosji. W odpowiedzi kierowcy ciężarówek grożą całkowitym paraliżem DK-2 od Międzyrzeca aż do granicy. (…)\nBlokadę zorganizował Euromaidan-Warszawa. – Protestujemy przeciw wywozowi towarów z terenu Unii Europejskiej na Białoruś, skąd trafiają do Rosji.”\nZ dalszego ciągu wynika, że to zaczynają u nas rozrabiać Ukraińcy.\nAntyglobalista2 22 marca 2022\tW\t23:11\nCześć, czy miałeś może konto na reddicie?\nUfol 22 marca 2022\tW\t19:27\nFeliks Koneczny, mój mistrz intelektualny, sporządził znakomitą mapę ludzkich cywilizacji. Nie uważam, pomimo szacunku jakim darzę tego geniusza historiozofii, aby jego myśli, że się tak wyrażę, nie aktualizować. Historia bowiem, wbrew bredniom demoliberałów typu Francis Fukuyama, nie skończyła się, lecz trwa. Ostatnio znów zaczęła przyspieszać.\nUkraińcy dowiedli, swoim obecnym kultywowaniem banderyzmu, przynależność do cywilizacji turańskiej. Bizantyjska bowiem jest potworkiem, ale, generalnie, mniej groźnym, gdyż ogranicza ją zbiurokratyzowanie wszystkiego. Turańszczyzna przejawia się często jako bezrozumna agresja. Furia, w iście wołyńskim wydaniu.\nZaznaczam, to mój pogląd, jedynie wspieram się dorobkiem Feliksa Konecznego.\nBizantynizm charakteryzuje Niemców, wręcz przenika ich kulturę polityczną. Dlatego, niezależnie od epoki dziejowej, będą walczyć z polską państwowością. Polacy zaś przynależą, przynajmniej przynależeli, do cywilizacji łacińskiej. Piszę w formie przeszłej, ponieważ doświadczenia z ostatnich lat utwierdzają mnie w pesymizmie. Postmodernizm przerobił Polaków na poliniaków. Nieliczni, którzy zachowali dawną tożsamość, nie posiadają realnie żadnego wpływu na losy kraju.\nJak się mają moje powyższe rozważania, czyt. pisanina chłopskiego filozofa z mazowieckiej wsi, do obecnej sytuacji?\nWłaściwie Mmisiek już wszystko powiedział. Wypada mi jedynie podziękować za zamieszczenie linka. Banderyzm na Ukrainie jest tak silny, że nie zdołały go przemilczeć nawet media głównego ścieku. To zwyczajnie niewykonalne. Czciciele Romana Szuchewycza potwierdzają moje, jakże dziś niepopularne, logiczne wnioskowanie. Ukraińcy zachowują się jak wzorcowi Turańcy.\nNależą do cywilizacji turańskiej, że tak powiem, ciałem i duszą. Niedługo wielu z nich zamieszka z nami pod wspólnym, oficjalnie jeszcze polskim, dachem.\nJak mawia Jerzy Owsiak;\n“Oj, będzie się działo!”\nmmisiek 22 marca 2022\tW\t21:52\nNazywanie “cywilizacją” tego co tam jest to chyba mocno na wyrost. Bardziej się to kojarzy z jakąś bezrozumną nienawistną czernią.\nZresztą tak czy siak – usilnie forsowana w mediach teza o rzekomej bliskości kulturowej to taki nonsens, że trudno o większy. Wystarczy sobie zerknąć na ich “dekalog”:\npkt.7. Nie zawahasz się popełnić największej zbrodni, jeśli dobro sprawy tego wymaga.\npkt.8. Wobec wroga Narodu twojego kierujesz się tylko podstępem i nienawiścią.\npkt.10. Dążyć będziesz do rozszerzenia siły, chwały, bogactw, obszaru Państwa Ukraińskiego, nawet przez zniewolenie cudzoziemców\nJeśli ktoś tu widzi podobieństwo do naszego “Bóg-Honor-Ojczyzna” to musi być chory na umyśle.\nAdam66 23 marca 2022\tW\t01:38\nA tu Tucker Carlson o najnowszych wyczynach “demokraty” Zelenskiego.\nIwonn 23 marca 2022\tW\t10:05\n@Ufol, tak, wydaje się że Ukraińcy, zwłaszcza wyznawcy Bandery wypełniają definicję cywilizacji turańskiej. Tutaj moje wątpliwości nie mam. Natomiast Rosja, wg mnie należy do cywilizacji bizantyńskiej. Jeżeli tak by było, to mamy w tej wojnie zderzenie 2 cywilizacji. Cała obecna sytuacja uzyskałaby pewien sens. Natomiast dlaczego sam Koneczny zaliczał Rosję do cywilizacji turańskiej, gdy Rosja była i jest prawosławna, tego nie bardzo rozumiem? Przecież chrzest Rusi odbył się mniej więcej w tym samym czasie co Polski. I za Konecznym powtarza to cała grupa dziennikarzy z niezależnych mediów. A to wg mnie jest błąd. Rosjanie właśnie nie myślą tak jak Turańcy i na tym m in. polega dzisiejsza rozróba na Ukrainie. Takie jest moje zdanie.\nIwonn 23 marca 2022\tW\t10:07\nPoprawka – Tutaj wątpliwości nie mam 🙂\nRycho_007 22 marca 2022\tW\t23:20\nwrednick 22 marca 2022\tW\t23:47\n1. Putin nic nie zniweczył. Ukraińcy nie pamiętają nawet głodu z lat 30-tych.\n5. W ciągu dwóch lat PiS-u – 200.000 nadmiarowych zgonów, czyli 100.000 rocznie. To daje w ciągu 20 lat 2.000.000 (dwa miliony) nadmiarowych zgonów, w tym być może Twojego + niepoliczalna ilość zgonów kowidowych. Jeszcze się cieszysz, że PiS będzie rządził przez kolejne 20 lat? Nadajesz z Nowogrodzkiej?\nwrednick 22 marca 2022\tW\t23:51\n“Zgonów kowidowych”, czyli od “szczepionek” żeby była jednoznaczność.\nBulbulator 23 marca 2022\tW\t00:17\nSerio “od szczepionek” 200k zgonów?\nCzy może jednak od zaniedbań związanych z teleporadami i trzymaniem miejsc dla kowidowców?\nwrednick 23 marca 2022\tW\t05:32\nWyraźnie napisałem, że 200k zgonów nadmiarowych (a więc związanych z teleporadami i nie przyjmowaniem do szpitali), a nie od “szczepionek”. Od “szczepionek” napisałem “niepoliczalna ilość”. Umiesz czytać?\njaber 23 marca 2022\tW\t09:14\nRycho_007 To już jest Pański 6. wpis tej treści, z tą różnicą że dwa pierwsze zaczynały się od “co najmniej cztery ordery Orła Białego dla Putina”. Może przestanie Pan się powtarzać bo oczu i czasu szkoda?\nRycho_007 23 marca 2022\tW\t09:24\nWiem, że prawda boli, ale PO-dobno w PO-lsce mamy wolność słowa?\nIwonn 23 marca 2022\tW\t10:35\nAd. 3 Ten zastrzyk wzmacniający to może być pocałunek śmierci. Coś jak “bezpieczne i skuteczne” szczepionki. Po drugie to nie jest wojna Ukraina Rosja, tylko USA Rosja o wpływy na Ukrainie. USA mają nadzieję na drugi wyniszczający konflikt, coś w rodzaju Afganistanu w Europie Wschodniej. Korporacje zbrojeniowe zacierają ręce, zyski rosną, Ukraińcy giną dla amerykańskich interesów. Wcześniej służby przygotowywało grunt, obaliły legalnie wybranego prezydenta w 2014 i odpowiednio przez ten czas ustawiały Ukraińców. Jeżeli ktoś myśli, że dla nas może z tej całej rozróby wyniknąć coś dobrego, jest co najmniej bardzo, bardzo naiwny.\njaber 23 marca 2022\tW\t11:27\nRycho_007 Ale wolność słowa nie polega na zanudzaniu innych międleniem tego samego. To co się nazywa trolling.\nRycho_007 24 marca 2022\tW\t09:02\nzosia.b 24 marca 2022\tW\t07:02\n“Ambasada USA po cichu usuwa wszystkie ukraińskie dokumenty laboratoryjne dotyczące broni biologicznej online – Media Blackout.\nLaboratoria te są rzekomo współprowadzone przez EcoHealth Alliance dr Anthony Fauci. Według doniesień, Rosja jest obecnie zaangażowana w zabezpieczanie tych laboratoriów i gromadzenie dowodów.\nWedług jednego z dokumentów , trzy laboratoria badające wirusa obejmowały; świńska grypa, ptasia grypa i hantawirus:\nOcena ryzyka wybranych ptasich EDP potencjalnie przenoszonych przez ptaki wędrowne nad Ukrainą\nWystępowanie wirusa gorączki krwotocznej Kongo Krymsko-Kongo i hantawirusów na Ukrainie oraz potencjalny wymóg diagnostyki różnicowej u pacjentów z podejrzeniem leptospirozy\nRozprzestrzenianie się wirusa afrykańskiego pomoru świń (ASFV) u świń domowych i dzików na Ukrainie – budowanie zdolności do wglądu w przenoszenie ASFV poprzez charakterystykę izolatów wirusowych za pomocą sekwencjonowania genomu i analizy filogenetycznej.”\nZa to przede wszystkim dałabym medal Putinowi.\nLokalny 23 marca 2022\tW\t11:34\nod kilu dni “słysze o tym ze MCdonald “wycofał sie z rosiji…\npo ok”tygodniu” zaczęto “propagandować->ze KFC-sie”NIE WYCOFAŁ”\na teraz przejdźmy DO faktów; FAKTÓW Które nie są “podawane”w Media’h\nLokalny 23 marca 2022\tW\t11:45\nA FAKT jest taki -> ze tam gdzie (w rosiji) McDonalnd MIAŁ->najlepsze “obroty… -> ich głowna konkurencja okazał sie…..\nkto zgadnie …\nokazał sie….. SUBWAY…\nW/W “wiedza to taka dla “wtajemniczonych” ….\no tym ze tam gdzie McDonalnd ma najlepsze obroty TO “oni” stwierdzili ze ich “zagrozeniem-konkurencją” JEST WŁAŚNIE SUBWAY… [SUBWAY-“kanapk\nUfol 23 marca 2022\tW\t13:08\nZgadzam się. Dzisiejsi Rosjanie, według mnie, stanowią wzorzec bizantynizmu. Kraj zbiurokratyzowany z wyraźną rolą przywódcy. Niemcy, cywilizowani także po bizantyjsku, zostali ukształtowani przez katolicyzm i kościoły protestanckie. Zagadnienie godne grubych tomów. Tu zatem stwierdzę jedynie, że ich bizantynizm jest nietypowy co pozwala m.in na rozwój nauki, myślenie twórcze i odkrywcze.\nNatomiast bizantynizm współczesnych Rosjan wygląda, jakby to dosadnie i jednocześnie elegancko ująć, do bólu klasycznie. Co skazuje ich kraj na skostniałość, brak w nim dóbr podstawowych, jeżeli mówimy o szeroko rozumianym dostępie obywateli do technologii. Muszą ją, z tego powodu, importować z zewnątrz. Nie produkują masowo własnych samochodów, lodówek, komputerów, czy specjalistycznych maszyn rolniczych. Listę mógłbym ciągnąć jeszcze długo. Nie ma to sensu, bowiem doskonale Państwo wiecie, co chcę wyrazić.\nRosyjski bizantynizm jest skazany, prędzej, lub później, na konfrontację z cywilizacją chińską. Niegdyś przodującą w rozwoju technicznym, później, mówiąc śp. Ryszardem Kapuścińskim, śpiącą. Dziś przebudzoną i niezmiernie ambitną. Zarówno Chińczycy, jak i Japończycy wykształcili nie tylko majestatyczne kultury, lecz własne cywilizacje. Obie obecnie potrzebują niesamowitych ilości surowców dla swego rozwoju. Dodajmy, iż brakuje ich na, że tak powiem, terytoriach macierzystych. Gdyby udało się Japonii sięgnąć po sporne Wyspy Kurylskie, a Chinom po Kraj Zabajkalski, to znając potencjał naukowy sprytnych żółtych ludzi;\nDoszłoby do, używając nowomowy finansistów, prawdziwego bumu. Ponad to nieszczęsne, nazwijmy to, Rosyjskie Bizancjum, zostało postawione pod ścianą przez anglosaskich demoliberałów.\nDemoliberalizm, wynalazek masonerii, trafnie zdefiniował Krzysztof Karoń.\nOd siebie dodam, próbująca zwalczać pozostałe nurty ideowe. Dla postmodernistycznego demoliberała nie istnieją wartości wyższe. Tym samym nienawidzi on jednakowo, łacinnika, islamisty, bizantyńczyka, czy tradycjonalistycznego Chińczyka. Wszyscy oni są mu jednakowo obcy, ponieważ, jakby to najkrócej powiedzieć, posiadają duszę. Marzeniem demoliberałów jest świat pozbawiony wyższej kultury, jasno zdefiniowanej moralności, poczucia piękna, słowem człowieczeństwa. Wszyscy mamy się stać bezmyślnym ludzkim bydłem. Przyklaskują temu Żydzi. Ich cywilizację charakteryzuje np. to, że wszyscy, poza nimi, nie są uważani za ludzi. Goje to istoty pośrednie pomiędzy światem ludzkim, a zwierzęcym.\nUkraińcy w pełni wpisują się w turańskość. Irracjonalni, z kultem nieomylnego wodza, wprost zaprzeczający historii, jako takiej. Właśnie z tego powodu wypierają pamięć o rzeziach popełnionych przez ich przodków. Komediant został, z dnia na dzień, mężem stanu i nieomylnym strategiem, oraz genialnym politykiem.\n“Nazywanie “cywilizacją” tego co tam jest to chyba mocno na wyrost. Bardziej się to kojarzy z jakąś bezrozumną nienawistną czernią.”\nOto istota cywilizacji turańskiej;\nNiszczyć, burzyć, mordować i grabić ile się da.\nNiezależnie czy to średniowieczni Mongołowie, czy dwudziestowieczni Ukraińcy.\nTurańcy niczego sami nie tworzą. Nawet siedząc na nieprzebranych bogactwach mineralnych i najżyźniejszych glebach będą klepać biedę dopóki ktoś nimi z zewnątrz nie pokieruje.\nDemoliberalny zachód poszczuł banderowców przeciwko Rosji.\nWojują nasi dwaj wschodni sąsiedzi. Jedni i drudzy są nam w miarę bliscy językowo i obcy ideowo. Dlaczego maksymalnie popieramy turańską Ukrainę przeciwko bizantyńskiej Rosji?\nStawianie tego rodzaju pytań już mnie, w oczach pismaków, zarówno platformianych, jak i pisowskich, klasyfikuje jako ruskiego agenta. Nie dbam o to, wręcz przeciwnie ich pogarda upewnia mnie w moich, nader głębokich, wątpliwościach. Powinniśmy ograniczać, do minimum, napływ uchodźców. Proponować własne pośrednictwo w negocjacjach pokojowych. Czemu by zamiast w Mińsku na Białorusi rozmowy nie mogłyby się tym razem toczyć w Warszawie?\nRosjanie mogą się pochwalić imponującym dorobkiem kulturowym:\nliterackim, muzycznym, czy filmowym. Cóż wybitnego stworzyli Ukraińcy?\nSądzę, że powyższe pytanie jest wyłącznie retoryczne.\nMoże ktoś mnie z błędu wyprowadzi.\nmmisiek 23 marca 2022\tW\t14:07\nO to mi właśnie chodziło – o pewien zgrzyt w samym słowie.\nSłowo “cywilizacja” niesie w sobie również ładunek kulturowo-duchowy, a tam czegoś takiego nie ma. Zbieranie się w hordy i bezmyślne mordowanie w amoku wszystkich dookoła to barbaria.\nUfol 24 marca 2022\tW\t15:56\nKwestie cywilizacyjne uważam za arcyważną, wręcz kluczową. O ile bieżące spory są faktycznie bez znaczenia, np. Jarosław Kaczyński, czy Donald Tusk, o tyle cywilizacyjna tożsamość mieszkańców kraju faktycznie determinuje dalsze losy państwa.\nPostaram się odnieść do tez Szanownych Komentujących. Wpis długi, być może nieco nużący, lecz trudno ująć problematykę w jednym zdaniu.\n1. @Iwonn, @Jaber\nObie macie rację w kontekście historycznym. Tzn. przed wynalezieniem liberalnej demokracji wszystko byłoby jasne. Winien jest ten, kto nie dotrzymuje słowa. Problem polega na tym, że demoliberalizm odrzuca wartości wyższe, również reguły postępowania znamionujące ludzi dorosłych takie jak honor, godność, nawet umowa dżentelmeńska.\nMożna ustalić coś z Persem, Rosjaninem, Chińczykiem, czy Turkiem i będą się oni czuli jakoś zobowiązani, żeby ustalenia pozostały w mocy. Jeżeli je zerwą, spróbują to uzasadnić, ewentualnie uniosą się honorem, w myśl zasady;\nGodność nam nie pozwala. Natomiast sposób argumentacji i postępowanie demoliberałów jest pokrętny. Wygląda, jak budyń, nie da się go przybić do ściany. Nie sposób dyskutować z postmodernistami, bowiem uprawiają bezustannie mowę-trawę w rodzaju;\nNie mniej tak, z drugiej strony jednakże nie można zaprzeczyć. Ich bełkot odwraca pojęcia i znaczenia. Wyjątek uznaje się za regułę i odwrotnie. Pojęcia dobra i zła nie istnieją, bo zło to takie inne dobro. Demoliberalizm tonie w powodzi słów, z której nic konkretnego nie wynika. Jego wartości to konsumpcja i hedonizm. Tu i teraz, nie patrząc na przyszłe koszty.\nDlaczego największy dobrobyt istnieje w krajach demoliberalnych?\nDzieje się tak, ponieważ przed nim zaliczały się one do cywilizacji łacińskiej. Moim zdaniem najwspanialszej, jaką człowiek stworzył.\n(Jako zadeklarowany sumerofil uznaję za wybitną jeszcze cywilizację Sumerów, lecz stanowi ona swoistą niemal prehistoryczną ciekawostkę.)\nCywilizacja łacińska pozwoliła zgromadzić krajom zachodnim wielkie zasoby, które przeżera właśnie kompletnie zdebilała i skrajnie zepsuta moralnie, oraz zwyrodniała estetycznie demokracja liberalna.\nTym samym, niejako z własnej natury, będzie ona dążyć do konfrontacji z każdą cywilizacją, gdyż odrzucając idee wyższe, stanowi zaprzeczenie człowieczeństwa. Rozumianego tu jako zachowania kulturowe, wynikające z ambicji bycia kimś więcej, niż świadome zwierze.\nWyjątkiem jest cywilizacja żydowska, którą demoliberalizm wprost ubóstwia. Żydzi kierują systemem bankowym, który zapewnia swobodny przepływ pieniądza. Ciekawe co się stanie,\nw momencie weryfikacji, czyli zawalenia się wirtualnej piramidy finansowej.\nOdmóżdżone polityczną poprawnością społeczeństwa zachodnie przekonają się, że tak powiem, na własnym pysku, że nie da się zjeść cyfrowego hamburgera. Uznają wówczas Żydów za równie obrzydliwych, jak choćby wyznawców Allaha? Interesująca epoka nastała, zwłaszcza dla przyszłych filozofów historii, którzy opiszą nasze obecne czasy.\n“O to mi właśnie chodziło – o pewien zgrzyt w samym słowie.\nSłowo “cywilizacja” niesie w sobie również ładunek kulturowo-duchowy, a tam czegoś takiego nie ma. Zbieranie się w hordy i bezmyślne mordowanie w amoku wszystkich dookoła to barbaria.”\nBarbarzyńcy, czyt. wspólnoty pierwotne żyją w małych grupach. Zdarzają się czasem, także wśród nich, przypadki ludobójstwa, lecz pojawiają się niejako spontanicznie. Wypadkowo, bo później sytuacja wraca do swoistego punktu równowagi.\nPolecam książkę Jareda Diamonda pt. “trzeci szympans”. Ludy pierwotne nie znają i nie pojmują idei podboju oraz rzezi. Co z resztą skrajnie odbiło się na ich dziejach.\nVide Aborygeni w Australii, czy Indianie w Ameryce Północnej.\nCzym w ogóle jest cywilizacja?\nUważam, że maksymalnie precyzyjnie zdefiniował ją Feliks Koneczny;\nMetoda ustroju życia zbiorowego.\nTurańcy, w tym sensie, tworzą cywilizację. Tzn. pewną zbiorowość funkcjonującą wedle określonych, od siebie dodam, zbrodniczych reguł.\nZasady te są niezmienne, niezależnie od miejsca i czasu:\nstarożytni Hunowie, średniowieczni Mongołowie, dwudziestowieczni Ukraińcy, czy współcześni nam afgańscy Talibowie.\nPrzede wszystkim daje się zauważyć wszechwładza przywódcy:\nAttyla – Hunowie\nCzyngis-Chan – Mongołowie\nStepan Bandera – Ukraińcy\nmułła Hajbatullah Ahundzadeh – Talibowie\nPoza tym wyróżniłbym efekt szarańczy, jako oznakę turańszczyzny. Kilka gatunków koników polnych, w ściśle określonych warunkach, przeistacza się w rój szarańczy. Tak samo, ze zbiorowości powstaje, niczym przerażające zombi, cywilizacja turańska.\nUpływ czasu zdaje się nie odgrywa tu większej roli. Ile lat dzieli epokę Attyli od podbojów Czyngis-Chana?\nA ile rzeź humańską od wołyńskiej?\nTurańszczyzna ginie, względnie przeradza się w inną cywilizację, z chwilą śmierci wodza. Poza nim nic prymitywów nie łączy. Religia nie stanowi trwałego fundamentu, właściwie nie decyduje o niczym ważnym. Zbiorowość nie tworzy zorganizowanych struktur.\nJedyną ideę, która pojawia się zawsze, daje się opisać jako żądza niszczenia. Mordować wszystkich, możliwie brutalnie. Zniszczyć majątek podbitych, tak, żeby możliwie mało śladów po nich pozostało.\nNależy odnotować skrajnie antynaukowy profil turańszczyzny. Niczego nie tworzy, a rabunek, nawet bajecznych bogactw, na dłuższą metę, jej nie wystarcza.\nVide, Mongołowie w Chinach i Indiach.\nTurańcy nie zastanawiają się w ogóle nad tym co będzie dalej. Odrzucają historię, w Imperium Mongolskim była ona tajna.\n3. Dla demoliberała idealnym partnerem do rozmowy zdaje się być słaby turaniec. Zaznaczam słaby, bowiem gdy zyska nieco siły natychmiast go atakuje. Patrz ostatnie wydarzenia w Afganistanie.\nOdpowiadam zawczasu wszystkim, którzy pomyśleli w tym momencie;\n(Ufolu, teraz już całkiem odleciałeś. Jak się może porozumieć pokolenie płatków śniegu z banderowcami?)\nDziała to na zasadzie znanej choćby z fizyki. Przeciwieństwa przyciągają się.\nTurańcy i demoliberałowie szczerze nienawidzą tradycyjnej, czyli łacińskiej, tożsamości polskiej. Dlatego znajdujemy się w skrajnej mniejszości i nią pozostaniemy.\nJeżeli Ojciec Założyciel kontrowersji.net mnie nie wyrzuci, to będę kontynuował zgłębianie zagadnienia cywilizacyjnego, w kontekście obecnych wydarzeń. Tak z potrzeby zdrowia własnej duszy. Odnoszę wrażenie, iż właśnie teraz ponownie ruszyła zwrotnica dziejów, a Polska wybiera niewłaściwy tor. Daleko nim nie pojedziemy.\nDziwne? Zełenski udziela wywiadu rosyjskim mediom i krytykuje misję pokojową NATO - Portal kontrowersje.net 28 marca 2022\tW\t13:31\n[…] kilku dni dostrzegam lekkie znużenie i coraz większe zdziwienie, tym co się dzieje na Ukrainie. Proces idzie wolno, ale do przodu, a biorąc pod uwagę poziom presji, począwszy od zmiany gramatyki języka polskiego, kończąc na […]


publikacja 11.01.2018 20:45\nBisom artystki nie było końca\tMarta Woynarowska /Foto Gość\nNieoczekiwanie do piosenkarki dołączyły dzieci i młodzież, by razem z nią wykonać parę kolęd. Wśród odważnych znaleźli się zwyciężczyni XXII Serbinowskiej Kolędy - Klaudia Huk i Czesio z zespołu WC-Plus z Mokrzyszowa. Najwidoczniej mocno wzięli sobie do serca zachętę piosenkarki do wspólnego śpiewania.\n- Myślę, że dzisiaj nie będzie to typowy koncert, ale spotkanie i wspólne kolędowanie. Bo jak mówi nasza pastorałka: „Wigilia to wielkie oczekiwanie, to bliźnich umiłowanie, to piękne rodzin zbratanie, to wspólne kolęd śpiewanie” - stwierdziła piosenkarka, zachęcając tym samym publiczność do chóralnego wykonywania kolęd.\nW kościele pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu z koncertem bożonarodzeniowym wystąpiła niezwykle lubiana i ceniona przez słuchaczy - Eleni.\nObok najpopularniejszych kolęd zaśpiewała także szereg dobrze znanych pastorałek oraz bożonarodzeniowych kompozycji napisanych specjalnie dla niej. W wykonywaniu kolęd, jak „Przybieżeli do Betlejem”, „Gdy śliczna panna”, „Do szopy, hej, pasterze” wspierała ją publiczność, która za swą muzykalność doczekała się niemałej pochwały ze strony artystki, żartobliwie rozważającej możliwość zatrudnienia tarnobrzeżan w charterze swego chóru.\nAleksander Białous (klawisze) i Kostas Dzokas (buzuki)\tMarta Woynarowska /Foto Gość\tPiosenkarce towarzyszyli muzycy, a jednocześnie kompozytorzy i aranżerowie części utworów, które zabrzmiały dzisiaj wieczorem, Aleksander Białous (klawisze) i Kostas Dzokas (buzuki).\nW imieniu publiczności gorące podziękowania Eleni złożył ks. prał. Jan Biedroń, proboszcz serbinowskiej parafii, zaś jako dowód wdzięczności za piękny koncert bukiet kwiatów wręczył artystce przewodniczący Rady Miasta Dariusz Bożek.\nZ koncertem powiązana został akcja charytatywna, podczas której można było nabyć cegiełkę na rzecz dokończenia budowy hospicjum na osiedlu Miechocin.


Kristin Harmel, Słodycz zapomnienia — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\n– Nigdyśmy się dokładnie nie dowiedzieli, jak się poznali. Ale tak, Rose chyba mieszkała w Hiszpanii. A kiedy to, chyba w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym czwartym usłyszeliśmy, że wrócił do Ameryki i ożenił się z dziewczyną z Francji?\n– Pod koniec tysiąc dziewięćset czterdziestego trzeciego – poprawia ją pani Sullivan. – Pamiętam dokładnie. To były moje dwudzieste urodziny.\n– Och tak, oczywiście. Płakałaś nad tortem urodzinowym. – Pani Koontz mruga do Annie. – Jako pensjonarka podkochiwała się w twoim pradziadku. Ale twoja prababcia skradła jego serce.\nPani Sullivan krzywi się.\n– Była od nas o dwa lata młodsza i miała taki egzotyczny francuski akcent. A chłopcy są bardzo wrażliwi na akcent.\nAnnie znowu z zapałem przytakuje ruchem głowy, jakby instynktownie zdawała sobie z tego sprawę. Skrywam uśmiech, udając, że ścieram jakąś szczególnie oporną plamę. Babcia nigdy nie opowiadała mi, jak poznała dziadka. Rzadko mówiła o przeszłości, więc i mnie interesuje to, o czym wiedzą te starsze panie.\n– Po otrzymaniu stopnia doktora nauk Ted dostał jakąś pracę w Nowym Jorku, w szkole średniej – znów zabiera głos pani Koontz. – A potem obydwoje przenieśli się na Cape. Wtedy on zaczął pracować w szkole Sea Oats.\nMój dziadek, który miał doktorat z pedagogiki, został dyrektorem w Sea Oats School, prestiżowej szkole prywatnej w naszym mieście. Były tam wtedy klasy od przedszkola do dwunastej. Ale teraz jest to tylko szkoła średnia. Tam właśnie uczęszcza Annie, kontynuując rodzinną tradycję.\n– I babcia też przyjechała? – pyta. – Gdy Mamie i pradziadek przenieśli się tutaj?\n– Wprowadzili się na Cape w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym. Pamiętam dokładnie, bo w tym samym roku wyszłam za mąż – potakuje pani Koontz. – Tak, o ile pamiętam, kiedy się tu osiedlili, Josephine poszła do pierwszej klasy.\n– I wtedy Mamie założyła cukiernię? – pyta Annie.\n– Wydaje mi się, że kilka lat później – mówi Koontz. – Ale twoja mama będzie chyba wiedziała lepiej. – Zwraca się do mnie: – Hope, kochanie?\nUdaję, że nie słyszałam całej rozmowy.\n– Tak? – wołam, unosząc głowę.\n– Annie właśnie się zastanawia, kiedy twoja babcia założyła cukiernię.\n– W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym drugim – mówię, zerkając na córkę, która mi się przygląda. – Jej rodzice mieli chyba cukiernię we Francji. – Nigdy nie słyszałam nic więcej o przeszłości Mamie. Nie opowiadała o swoim życiu sprzed poznania mego dziadka.\nAnnie ignoruje mnie i znowu zwraca się do dwóch starszych kobiet.\n– Ale nie znają panie nikogo o imieniu Leona? – pyta.\n– Nie – odpowiada pani Sullivan. – Może to była przyjaciółka twojej prababci jeszcze z Francji.\n– Tutaj nie miała żadnych przyjaciółek – dodaje pani Koontz. – Spogląda na mnie z poczuciem winy i dodaje szybko: – Jest oczywiście bardzo miła. Ale trzymała się na uboczu. To wszystko.\nZgodnie kiwam głową, ale zastanawiam się, czy wina leży wyłącznie po stronie Mamie. Niewątpliwie jest milcząca i pełna rezerwy, ale nie wydaje mi się, by panie Koontz, Sullivan i inne kobiety z miasteczka przyjęły ją z otwartymi ramionami. Z tego powodu odczuwam głęboki smutek.\nZnowu spoglądam na zegarek.\n– Annie, powinnaś już wyjść, bo spóźnisz się do szkoły.\nMruży oczy; w ułamku sekundy dawna Annie znika i pojawia się ta nowa, która mnie nienawidzi.\n– Nie jesteś moim szefem – mamrocze.\n– Prawdę powiedziawszy, moja panno – mówi pani Koontz, rzucając mi porozumiewawcze spojrzenie – twoja matka będzie dla ciebie szefem co najmniej do chwili, gdy skończysz osiemnaście lat.\n– Nieważne – rzuca Annie pod nosem. Wstaje od stołu i ciężkim krokiem wchodzi do kuchni. Po chwili pojawia się z plecakiem. – Dziękuję – zwraca się do obu pań i kieruje się do wyjścia. – To znaczy dziękuję za opowieści o prababci. – Nie spojrzawszy na mnie, wychodzi.\nGdy zamykam cukiernię, wpada Gavin, aby oddać mi zapasowe klucze, które dałam mu dwa dni temu. Wciąż ma na sobie te dżinsy z dziurą na udzie, która jest większa niż wtedy, gdy widziałam ją poprzednio.\n– Rura zreperowana – oznajmia, gdy nalewam mu ostatnią kawę tego popołudnia. – Zmywarka chodzi jak nowa.\n– Nie wiem, jak ci dziękować.\nGavin się uśmiecha.\n– Na pewno wiesz. Znasz moje słabości. Gwiezdny Placek. Cynamonowy strudel. Dawno zaparzona kawa. – Zagląda do kubka z kawą, unosi brew, ale upija łyk.\nŚmieję się, chociaż jestem zakłopotana.\n– Wiem, Gavinie, że powinnam ci płacić jakoś inaczej niż w formie ciast. Przepraszam.\n– Nie masz za co przepraszać – odpowiada. – Najwyraźniej nie doceniasz mojego uzależnienia od twoich wypieków.\nSpoglądam na niego, a on się śmieje.\n– Poważnie, Hope. Wszystko jest w porządku. Robisz, co możesz.\nWzdycham, wkładając resztki migdałowo-różanych ciastek do kamionkowego naczynia, które przechowam przez noc w zamrażalniku.\n– Wygląda na to, że nie staram się wystarczająco – bąkam.\nTego ranka Matt przyniósł mi naręcze dokumentów, a ja nawet nie zaczęłam ich czytać, chociaż wiem, że powinnam się do tego zabrać. Boję się do nich zajrzeć.\n– Brak ci wiary w siebie – zauważa Gavin. I szybko dodaje: – Często tu bywa Matt Hines. – Znowu upija łyk kawy.\nZerkam na niego sponad ciast.\n– W sprawach zawodowych – mówię, chociaż właściwie nie rozumiem, skąd bierze się potrzeba, by się przed nim tłumaczyć.\n– Hm – mruczy Gavin.\n– Chodziliśmy ze sobą w liceum – dodaję.\nGavin dorastał na North Shore w Bostonie. Pewnego popołudnia na ganku opowiedział mi o swoim liceum w Peabody, więc domyślam się, że nie wie, co w przeszłości łączyło mnie z Mattem.\nJestem zaskoczona, gdy oznajmia:\n– Wiem. Ale to było dawno temu.\n– Tak. To było dawno temu – powtarzam.\n– Jak się trzyma Annie? – Gavin po raz kolejny zmienia temat rozmowy. – Jak znosi sytuację pomiędzy tobą i twoim byłym mężem?\nPrzypatruję mu się. Ostatnio nikt mnie o to nie pytał. Jestem zaskoczona, że tak bardzo to doceniam.\n– Dobrze – odpowiadam. Milczę przez chwilę. – Prawdę mówiąc, nie wiem, czemu to powiedziałam. Wcale nie jest w porządku. Ostatnio ciągle chodzi rozgniewana, a ja nie wiem, co mogłabym zrobić. Jakbym przeczuwała, że prawdziwa Annie wciąż gdzieś tam jest, ale teraz po prostu woli mnie ranić...\nNie wiem, dlaczego mu się zwierzam, ale gdy Gavin powoli kiwa głową, na jego twarzy nie pojawia się wyraz, który mógłby świadczyć o tym, że mnie osądza, i jestem mu za to wdzięczna. Biorę się do czyszczenia lady wilgotną szmatką.\n– W tym wieku trudno sobie z tym poradzić – mówi. – Byłem o kilka lat starszy od Annie, gdy moi rodzice się rozwiedli. Ona po prostu jest zdezorientowana. Wyjdzie z tego.\n– Tak myślisz? – pytam niepewnym głosem.\n– Ja to wiem – odpowiada Gavin. Wstaje od stołu i okrąża ladę. Kładzie dłoń na mojej ręce. Przestaję sprzątać i zaglądam mu w oczy. – Annie to świetna dziewczyna, Hope. Przekonałem się o tym minionego lata, spędzając dużo czasu w twoim domu.\nCzuję łzy napływające do oczu; jestem tym zakłopotana. Mrugam.\n– Dzięki. – Milknę i odsuwam rękę.\n– Gdybym mógł coś dla was zrobić... – zaczyna Gavin i zamiast dokończyć zdanie, patrzy na mnie z wielkim natężeniem. Zakłopotana odwracam wzrok; pieką mnie policzki.\n– To bardzo miło z twojej strony, Gavinie – odpowiadam. – Ale jestem pewna, że masz lepsze rzeczy do roboty, niż martwienie się o starszą panią, która prowadzi cukiernię.\nGavin unosi brew.\n– Nie widzę tu żadnej starszej pani.\n– Miło mi, że tak uważasz – mamroczę. – Ale jesteś młody, wolny... – przerywam. – Poczekaj, jesteś wolny, prawda?\n– Kiedy ostatnio sprawdzałem...\nNie zwracam uwagi na niespodziewane uczucie ulgi.\n– No, właśnie. A ja mam trzydzieści sześć lat, jestem rozwiedziona, nie radzę sobie finansowo i mam córkę, która mnie nienawidzi. – Przerywam i opuszczam głowę. – Możesz robić coś lepszego, zamiast się o mnie martwić. Nie powinieneś teraz zająć się czymś... sama nie wiem, czymś, co robią młodzi, nieżonaci mężczyźni?\n– Czymś, co robią młodzi, nieżonaci mężczyźni? – powtarza. – Na przykład?\n– Nie wiem – odpowiadam. Czuję się głupio. Od wieków nie czuję się młoda. – Włóczyć się po nocnych klubach? – pytam niepewnie.\nGavin wybucha śmiechem.\n– Tak. Przeniosłem się do Cape z powodu klubów. Właśnie wracam z imprezy.\nUśmiecham się, ale bez wesołości.\n– Wiem, że jestem beznadziejna – mówię. – Ale nie powinieneś się o mnie martwić. Mam sporo kłopotów, jednak wcześniej ze wszystkim sobie radziłam. Tym razem też sobie poradzę.\n– Nic ci się nie stanie, jeśli pozwolisz sobie pomóc – łagodnie stwierdza Gavin.\nSpoglądam na niego surowo i otwieram usta, by odpowiedzieć, ale on mnie ubiega.\n– Już ci mówiłem. Jesteś dobrą mamą. Musisz przestać w siebie wątpić.\n– Po prostu wszystko psuję – mamroczę. Czuję, jak moje policzki pąsowieją i bąkam: – Nie wiem, dlaczego ci to mówię.\nSłyszę, że Gavin bierze głęboki wdech, po chwili przechodzi na drugą stronę lady i bierze mnie w ramiona. Obejmuję go z gwałtownie bijącym sercem. Staram się nie zwracać uwagi na to, jak mocna jest jego klatka piersiowa. Przyciąga mnie mocniej, więc skupiam się na tym, jak miło być przytuloną. Teraz nie mam nikogo, kto by mnie w ten sposób pocieszył, a ja aż do tej chwili nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak bardzo brak mi pocieszenia.\n– Nie psujesz wszystkiego, Hope – mamrocze Gavin z ustami przy moich włosach. – Musisz sobie odpuścić. Jesteś najtwardszą osobą, jaką znam. – Przerywa, a potem dodaje: – Wiem, że ostatnio jest ci ciężko. Ale nigdy nie wiadomo, co się zdarzy jutro albo pojutrze. Jeden dzień, jeden tydzień, jeden miesiąc może wszystko odmienić.\nSpoglądam na niego i odstępuję o krok.\n– Moja mama tak mawiała. Słowo w słowo to samo.\n– Nigdy o niej nie wspominasz.\n– Wiem – odpowiadam półgłosem. Prawda jest taka, że myślenie o niej jest zbyt bolesne. Spędziłam dzieciństwo, mając nadzieję, że jeśli będę trochę grzeczniejsza i bardziej wylewna albo zacznę chętniej pomagać w domu, pokocha mnie odrobinę mocniej. Tymczasem z każdym rokiem zdawała się coraz bardziej oddalać. Gdy rozpoznano u mamy raka piersi i przeniosłam się do niej, by się nią opiekować, wszystko zaczęło się od nowa. Liczyłam na to, że umierając, dostrzeże, jak bardzo ją kocham, ale ona wciąż trzymała mnie na dystans. Kiedy na łożu śmierci powiedziała mi, że mnie kochała, jej słowa wydawały się nierzeczywiste. Chciałam wierzyć, że naprawdę tak czuje, ale to raczej były omamy; wydawało jej się, że mówi do któregoś ze swoich niezliczonych chłopaków. – Zawsze byłam o wiele bliżej z babcią niż z mamą.\nGavin kładzie dłoń na moim ramieniu.\n– Przykro mi, że ją straciłaś.\nA ja nie jestem pewna, czy ma na myśli matkę, czy Mamie, bo w pewnym sensie odeszły obie.\nGdy po kilku minutach wychodzi z zapakowanym strudlem, patrzę za nim, a serce mocno wali mi w piersi. Nie wiem, dlaczego we mnie wierzy, podczas gdy ja już dawno straciłam wiarę w siebie.\nTeraz jednak nie mogę się nad tym zastanawiać; mam na głowie bardziej palącą sprawę: plany dotyczące kredytu. Pocieram skronie, włączam elektryczny czajnik i siadam przy jednym ze stolików, aby przeczytać dokumenty, które dał mi Matt.\nMinęło półtora tygodnia. Stoję na progu domu Roba – na progu mojego dawnego domu. Skrzyżowałam ramiona na piersi i spoglądam na byłego męża. Dostrzegam wyłącznie zdradę i odczuwam jedynie ból. Zupełnie jakby człowiek, którego niegdyś kochałam, zniknął.\n– Mogłaś zadzwonić, Hope – mówi. Nie zaprasza mnie do środka. Tkwi w drzwiach i strzeże tego, co dzieje się za nimi.\n– Telefonowałam – odpowiadam ostro. – Dwa razy do domu i dwa razy do twojego biura. Nie oddzwoniłeś.\n– Byłem zajęty. W końcu bym się odezwał. – Przestępuje z nogi na nogę i przez chwilę odnoszę wrażenie, że jest smutny. Nagle z jego twarzy znika wszelki wyraz. – Czego potrzebujesz?\nNabieram powietrza w płuca. Nie cierpię kłócić się z Robem; nigdy nie lubiłam. Powiedział mi kiedyś, że dobrze się stało, że to on został prawnikiem, gdy ja rzuciłam studia, aby wychowywać dziecko, bo nie umiem się wykłócać. Na sali sądowej potrzebny jest instynkt zabójcy.\n– Chciałam porozmawiać o Annie – mówię.\n– Konkretnie o czym? – pyta.\n– Po pierwsze, musimy być zgodni co do podstawowych zasad. Ona ma dwanaście lat. Nie powinna się malować do szkoły. To jeszcze dziecko.\n– Chryste, Hope, o co ci chodzi? – Śmieje się. Zapewne poczułabym się urażona, gdybym nie wiedziała, że to część strategii, którą stosuje wobec adwokatów i świadków strony przeciwnej.\n– To już nastolatka. Na miłość boską, nie możesz jej wiecznie traktować, jakby wciąż była małą dziewczynką.\n– Staram się – odpowiadam. Wciągam powietrze i usiłuję nie tracić opanowania. – Ale chcę wytyczyć pewne granice, a ty je kwestionujesz, i Annie niczego się w ten sposób nie uczy. Skończyło się na tym, że mnie znienawidziła.\nRob się uśmiecha i może poczułabym się potraktowana protekcjonalnie, gdyby nie to, że spędziłam niekończące się wieczory, patrząc, jak ćwiczy ten strategiczny uśmieszek przed lustrem.\n– A więc o to chodzi – mówi. Ach, tak. Taktyczny argument numer dwa Roba Smitha: udawaj, że dokładnie wiesz, co dana osoba myśli, a pobijesz ją na głowę.\n– Nie, Rob. – Ściskam nasadę nosa i na sekundę zamykam oczy. Odpręż się, Hope. Nie daj się w to wciągnąć. – Chodzi o to, aby nasza córka wyrosła na uczciwą młodą kobietę.\n– Uczciwą młodą kobietę, która cię nie nienawidzi – poprawia mnie Rob. – Może powinnaś jej dać więcej luzu, Hope. Ja tak robię.\nSpoglądam na niego ze złością.\n– Wcale nie. Ty usiłujesz być równym facetem, który nie stosuje wobec córki dyscypliny.\n– Poza tym – nie daję zbić się z tropu i ciągnę, jakbym go nie słyszała – opowiadanie jej o mnie złych rzeczy jest całkowicie niedopuszczalne.\n– Co takiego jej mówiłem? – pyta, unosząc ręce w kpiącym geście.\n– Najwyraźniej to, że nigdy nie umiałam powiedzieć, że cię kocham. – Czuję, że moje gardło trochę się zaciska, więc biorę głęboki wdech.\nRob wpatruje się we mnie.\n– Głupotą jest opowiadać jej takie rzeczy. Mówiłam ci przecież, że cię kocham.\n– Aha, no tak. Raz na rok?\nOdwracam oczy, nie chcę znowu prowadzić tej rozmowy.\n– Kim ty jesteś? – pytam. – Niepewną siebie nastolatką? Chcesz, żebym ci ofiarowała naszyjnik BFF?\nNie sprawia wrażenia rozbawionego.\n– Po prostu nie chcę, żeby nasza nastoletnia córka obwiniała mnie za nasz rozwód.\n– A więc rozwód nie ma nic wspólnego z romansem, który miałeś z dziewczyną z Macy’s w Hyannis?\nRob wzrusza ramionami.\n– Gdybym się czuł emocjonalnie spełniony w domu...\n– Ach, więc szukałeś emocjonalnego spełnienia, sypiając z dwudziestodwulatką – mówię. Oddycham głęboko. – Wiesz, jakoś nigdy nie uznałam za stosowne, by opowiedzieć o tym Annie. To sprawa pomiędzy tobą a mną. Nie wie, że mnie zdradzałeś, ponieważ uważam, że nie powinna oglądać ojca w takim świetle.\n– Czemu myślisz, że ona o tym nie wie? – pyta i przez chwilę milczę zdumiona.\n– Chcesz mi powiedzieć, że wie?\n– Mówię, że chcę być z nią szczery. Jestem jej tatą, Hope. To moje zadanie.\nPrzez chwilę przetrawiam to, co usłyszałam. Myślałam, że nie wciągając jej w takie sprawy, chronię ją i jej relacje z ojcem.\n– Pytała mnie o rozwód. Odpowiedziałem na jej pytania.\n– Zrzucając winę na mnie.\n– Tłumacząc, że nie wszystko jest takie proste, jak się na pierwszy rzut oka wydaje.\n– To znaczy? Że ja doprowadziłam cię do zdrady?\n– To twoje słowa, nie moje.\n– To sprawa pomiędzy tobą a mną, Rob. – Głos mi drży. – Nie wciągaj w to Annie.\n– Po prostu staram się robić to, co dla niej najlepsze, Hope. Mam pewne obawy, że stanie się taka jak ty i twoja matka.\nTo, co mówi, sprawia mi fizyczny ból.\n– Rob... – zaczynam. Ale brakuje mi słów.\nPo chwili Rob znów wzrusza ramionami.\n– Prowadziliśmy taką rozmowę tysiąc razy. Wiesz, co czuję. Ja wiem, co czujesz ty. Dlatego się rozwiedliśmy, pamiętasz?\nNie zgadzam się z nim. Chcę powiedzieć, że się rozwiedliśmy, bo on był znudzony. Bo czuł się niepewny. Miał potrzeby emocjonalne. Flirtował z głupią dwudziestodwulatką o nogach do samej szyi. Ale wiem, że w tym, co powiedział, jest ziarno prawdy. Im bardziej czułam, że się ode mnie oddala, tym bardziej zamykałam się w sobie, zamiast wyjść mu naprzeciw. Przełykam poczucie winy.\n– Żadnego makijażu – mówię stanowczo. – Nie do szkoły. To niestosowne. I żadnych szczegółów dotyczących naszego rozwodu. To zbyt wiele dla dwunastolatki.\nRob otwiera usta, by odpowiedzieć, ale unoszę dłoń.\n– Nie ustąpię. – Przez chwilę spoglądamy na siebie w milczeniu i zastanawiam się, czy on też myśli o tym, że nie znamy się nawzajem. Wydaje się, że całe wieki minęły od czasu, gdy przyrzekałam być zawsze jego. – Tu nie chodzi o ciebie i o mnie. Tu chodzi o Annie.\nOddalam się, nie czekając na odpowiedź.\nWracam do domu samochodem. Dzwoni telefon komórkowy. Spoglądam na ekran. To numer komórki Annie, której ma używać wyłącznie w nagłych wypadkach, chociaż jestem pewna, że Rob pozwala jej bez ograniczeń wysyłać SMS-y i telefonować do przyjaciółek. Cóż, właśnie tacy są fajni rodzice. Czuję ucisk w żołądku.\n– Dlaczego nie jesteś w pracy? – pyta Annie. – Najpierw dzwoniłam do cukierni.\n– Musiałam wyjść – szukam jakiegoś wyjaśnienia, które nie dotyczyłoby jej ojca – załatwić parę spraw.\n– W czwartek po szesnastej? – pyta.\nW cukierni był mały ruch i od trzynastej nie przyszedł ani jeden klient, dzięki czemu miałam mnóstwo czasu na rozmyślanie o Robie, Annie i wszystkich szkodach, jakie zostały wyrządzone, podczas gdy ja zapamiętale zajmowałam się wypiekami. Wiem, że Annie planowała odwiedzić po lekcjach Mamie, co oznaczało, że zastanę Roba samego.\n– Był mały ruch – mówię.\n– Dobra, nieważne – odpowiada Annie, a ja uświadamiam sobie, że zadzwoniła, bo czegoś ode mnie chce. Nastawiam się na to, że usłyszę jakieś absurdalne żądanie – pieniądze, bilety na koncert, wysokie szpilki, które oglądała wczoraj wieczorem w „InStyle” – ale ona odzywa się niemal nieśmiało: – Czy mogłabyś, jakby, przyjechać do Mamie?\n– Wszystko z nią w porządku? – pytam gwałtownie.\n– Tak – odpowiada. I dodaje ściszonym głosem: – To trochę dziwne, ale Mamie zachowuje się dzisiaj normalnie.\n– Tak – szepcze Annie. – Jak przed śmiercią babci. Zachowuje się tak, jakby nie straciła pamięci.\nSerce mi zamiera. Przypominam sobie, co powiedziała pielęgniarka, gdy wychodziłam po ostatniej wizycie u Mamie. „Chwilami będzie wszystko pamiętała i będzie przytomna jak pani i ja. Trzeba takie chwile wykorzystywać, bo nie wiadomo, ile się takich zdarzy”.\n– Całkowicie. – W jej tonie nie ma ani odrobiny złości czy sarkazmu, które ostatnio zawsze u niej słyszę.\nZastanawiam się, czy jej złość częściowo nie bierze się stąd, że prababcia jej nie pamięta. Postanawiam w duchu, że poważnie z nią porozmawiam na temat choroby Alzheimera. A to oznacza, że ja także będę się musiała zmierzyć z tym problemem.\n– Wypytuje mnie o szkołę i takie tam sprawy – mówi Annie. – To dziwne, bo dokładnie wie, kim jestem, ile mam lat i tak dalej.\n– Dobrze – odpowiadam, spoglądając w lusterko wsteczne, żeby sprawdzić, czy mogę zawrócić. – Już do was jadę.\n– Prosi, żebyś przywiozła z cukierni jeden miniaturowy Gwiezdny Placek – dodaje Annie.\nTe placki Mamie zawsze lubiła najbardziej. Nadziewane masą z makiem, migdałami, winogronami, figami, suszonymi śliwkami i cukrem cynamonowym, ozdobione kratką z kruchego ciasta ułożoną w kształt gwiazdek, są naszą specjalnością.\n– Dobrze – odpowiadam. – Postaram się przyjechać jak najszybciej. – Po raz pierwszy od dłuższego czasu odczuwam nadzieję i nagle zdaję sobie sprawę z tego, jak bardzo tęskniłam za babcią.\n– Chciałabym pójść na plażę – oznajmia Mamie, otwierając mi drzwi kilka minut później.\nW pierwszej chwili jestem niepocieszona. Jest schyłek września i w powietrzu unosi się chłód. Najwyraźniej mgła znów zmąciła jej pamięć, bo to nie ma sensu, że osiemdziesięciosześcioletnia babcia nagle pragnie słonecznej kąpieli. Ale Mamie uśmiecha się i ściska mnie w ramionach.\n– Przepraszam – mówi. – Gdzie moje dobre maniery? Cieszę się, że cię widzę, Hope, kochanie.\n– Wiesz, kim jestem? – pytam z wahaniem.\n– Ależ tak. Oczywiście – odpowiada urażona. – Nie myślisz chyba, że jestem stara i zgrzybiała?\n– Eee... – Przez chwilę gram na zwłokę. – Oczywiście, że nie, Mamie.\n– Bez obaw. Nie jestem głupia. Wiem, że czasami nie dopisuje mi pamięć. – Przerywa. – Przywiozłaś mi Gwiezdny Placuszek? – Spogląda na firmową torebkę, którą trzymam w ręce. Potwierdzam ruchem głowy i podaję jej paczuszkę.\n– Oczywiście – odpowiadam powoli.\n– Dzisiaj wszystko doskonale pamiętam, Hope. Właśnie odbyłyśmy z Annie przemiłą pogawędkę.\nZerkam na Annie, która przysiadła na brzegu kanapy i sprawia wrażenie zdenerwowanej. Przytakuje ruchem głowy.\n– Ale chciałabyś pójść na plażę? – pytam z wahaniem, zwracając się do Mamie. – Jest trochę za chłodno, żeby pływać.\n– Nie mam zamiaru pływać, rzecz jasna – odpowiada Mamie. – Chcę popatrzeć na zachód słońca.\n– Słońce zajdzie za niecałe dwie godziny.\n– Więc będziemy miały mnóstwo czasu, żeby tam dotrzeć – odpowiada.\nPo upływie pół godziny zmierzamy ku plaży w Paines Creek. W czasach licealnych właśnie stamtąd najchętniej oglądałam zachód słońca. To spokojna plaża na zachodniej krawędzi Brewster, i jeśli się ostrożnie idzie po skałach sterczących przy ujściu strumienia do zatoki Cape Cod, doskonale widać, jak słońce wędruje po niebie, by zniknąć za linią horyzontu.\nPo drodze przystajemy za radą Annie, aby w maleńkiej francuskiej restauracji u Joe Dockside’a, która istnieje na Cape dłużej niż nasza cukiernia, kupić kanapki z homarem oraz frytki. Latem ludzie przyjeżdżają tu z daleka i czekają w kolejce trzy kwadranse na tę specjalność zakładu. Ale na szczęście poza sezonem, w czwartek po siedemnastej jesteśmy tu jedynymi klientkami. Annie i ja słuchamy z niedowierzaniem, jak Mamie, która zamawia zapiekany ser – nigdy nie lubiła homarów – całkiem przytomnie opowiada nam o tym, jak po raz pierwszy ona i dziadek zabrali tutaj moją mamę, gdy była małą dziewczynką. Josephine zapytała wtedy, dlaczego homary są takie głupie, by przypływać do Joe’ego, skoro wiedzą, że zostaną tu przerobione na kanapki.\nDocieramy na plażę akurat w chwili, gdy niebo zaczyna płonąć. Słońce wisi nisko nad horyzontem ponad zatoką i strzępiaste obłoki obiecują malowniczy zachód. Trzymając się pod ręce, powoli idziemy plażą w dół. Annie na lewo od Mamie, a ja po jej prawej stronie. Pod pachą niosę jej składany fotel na kółkach.\n– Dobrze się czujesz, Mamie? – troskliwie pyta Annie, gdy jesteśmy w połowie drogi. – Jeśli chcesz, możemy na chwilę przystanąć i odpocząć.\nZ bijącym sercem zerkam na córkę. Patrzy na prababcię z taką troską i miłością... Nagle pojmuję, że cokolwiek dzieje się z nią ostatnio, to tylko jakiś etap. Teraz widzę prawdziwą Annie, którą znam i kocham. A to oznacza, że nie popsułam wszystkiego. Moja córka w głębi serca nadal jest tą samą uczciwą osobą, jaką zawsze była, nawet jeśli chwilowo mnie nienawidzi.\n– Nic mi nie jest, kochanie – odpowiada Mamie. – Chcę być na skałach, zanim zajdzie słońce.\n– Dlaczego? – po chwili cicho pyta Annie.\nStaruszka długo milczy. Zaczynam podejrzewać, że nie usłyszała pytania. Ale w końcu odpowiada:\n– Chcę zapamiętać ten dzień, ten zachód słońca, czas spędzony z wami. Wiem, że już nie będę miała wielu takich dni.\nCórka zerka na mnie z obawą.\n– Na pewno będziesz miała, Mamie.\nBabcia ściska moją rękę, a ja czule się do niej uśmiecham. Wiem, co mi chce powiedzieć, i serce krwawi mi na myśl, że jest tego świadoma.\n– Dziękuję ci za twoją wiarę – zwraca się do Annie. – Ale czasami Bóg miewa inne plany.\nAnnie sprawia wrażenie zranionej tymi słowami. Odwraca wzrok i w milczeniu patrzy w dal. Wiem, że w końcu zaczyna do niej docierać prawda.\nWreszcie dochodzimy do skał. Rozstawiam fotel i pomagam Mamie usiąść.\n– Siądźcie przy mnie, dziewczyny – prosi. Annie i ja szybko siadamy na skałach po obu jej stronach. W milczeniu spoglądamy na horyzont, gdzie słońce topi się w zatoce i znika, malując niebo na kolor pomarańczowy, potem różowy, purpurowy i indygo.\n– Tam jest – cicho mówi Mamie i pokazuje punkt ponad horyzontem, gdzie w blednącej poświacie słabo migoce gwiazda. – Gwiazda Wieczorna.\nNagle przypominam sobie bajki, które opowiadała mi o księciu i księżniczce na dalekim lądzie. Książę musiał odejść, by walczyć ze złymi rycerzami, ale obiecał księżniczce, że pewnego dnia wróci i ją odnajdzie, bo ich miłość nigdy nie umrze.\nJestem więc zaskoczona, gdy Annie szepcze:\n– Będę cię kochał, dopóki gwiazdy świecą na niebie. Tak zawsze zapewniał książę w twoich bajkach.\nMamie spogląda na nią załzawionymi oczami.\n– To prawda – mówi.\nSięga do kieszeni płaszcza i wyjmuje Gwiezdny Placek, który na jej prośbę przywiozłam z cukierni. Jest teraz wygnieciony i kratka w kształcie gwiazdy się kruszy. Annie i ja wymieniamy spojrzenia.\n– Zabrałaś go ze sobą? – pytam. Moje serce zamiera; myślałam, że Mamie jest całkiem przytomna.\n– Tak, kochanie – odpowiada i w gasnącym świetle przez chwilę przygląda się placuszkowi. Już mam zaproponować, żebyśmy ruszyły w drogę powrotną, zanim zrobi się zbyt ciemno, gdy oznajmia: – To moja matka nauczyła mnie robić te placki.\n– Nie wiedziałam – mówię.\n– Moi rodzice mieli cukiernię. Tuż nad Sekwaną, rzeką, która przepływa przez Paryż. Pracowałam tam, będąc dziewczynką, tak jak teraz ty, Annie. I tak jak ty, Hope, gdy byłaś mała.\n– Nigdy przedtem nie opowiadałaś nam o swoich rodzicach – mówię.\n– Jest mnóstwo spraw, o których nigdy wam nie opowiadałam. Wydawało mi się, że w ten sposób chronię was i siebie. Ale coraz bardziej tracę pamięć i obawiam się, że jeśli nie powiem o nich teraz, odejdą na zawsze, i za szkodę, jaką poczyniłam, nie da się zadośćuczynić. Nadszedł czas, abyście poznały prawdę.\n– O czym ty mówisz, Mamie? – pyta Annie i w jej głosie słyszę niepokój. Spogląda na mnie i wiem, że myśli to samo co ja. Umysł Mamie znów się pogrąża we mgle.\nMamie zaczyna kruszyć Gwiezdny Placek i wrzuca kawałki do oceanu. Szepcze coś pod nosem, tak cicho, że zagłusza ją huk fal rozbijających się o skały poniżej.\n– Co robisz? – pytam jak najłagodniej, starając się, by w moim tonie nie pobrzmiewało zaniepokojenie.\n– Ciii, dziecko – odpowiada. I nadal wrzuca kawałeczki ciasta do wody.\n– Co mówisz, Mamie? – odzywa się Annie. – To nie jest francuski, prawda?\n– Nie, kochanie – spokojnie odpowiada babcia. Annie i ja wymieniamy zdziwione spojrzenia, podczas gdy Mamie wrzuca do wody ostatni kawałek placka.\nWyciąga do nas ręce.\n– A Ty, o Boże – mówi po angielsku – wrzucisz wszystkie ich grzechy do morza.\n– Co powiedziałaś, Mamie? – powtarza Annie. – Czy to z Biblii?\n– To modlitwa – odpowiada z uśmiechem.\nPrzez chwilę spogląda na Gwiazdę Wieczorną, podczas gdy Annie i ja patrzymy na siebie w milczeniu.\n– Hope – mówi w końcu. – Chcę, żebyś coś dla mnie zrobiła.\n6 Naszyjnik BFF (Best Friends For Ever) – naszyjnik z napisem „Najlepsi przyjaciele na zawsze”.\n7 Sklep z modną odzieżą damską.


Plenarne spotkanie w Warszawie kół Bractwa CiM - orthodox.fm orthodox.fm\nPlenarne spotkanie w Warszawie kół Bractwa CiM\nW sobotę 14 listopada 2015 r. w Metropolitalnym Centrum Kultury Prawosławnej w Warszawie odbyło się plenarne spotkanie przedstawicieli wszystkich terenowych kół Bractwa św. św. Cyryla i Metodego. Koło terenowe w Lublinie reprezentowali opiekun duchowy ks. Jerzy Łukaszewicz i przewodniczący koła Sławomir Wyspiański. Spotkanie otworzył JE Arcybiskup Sawa – metropolita warszawski i całej Polski. W swojej mowie władyka skoncentrował się na misji Bractwa i potrzebie pielęgnowania nierozerwalnej więzi tej świeckiej organizacji z Cerkwią i jej tradycją. Przewodniczący Zarządu Głównego Bazyli Piwnik przedstawił nowego opiekuna duchowego Bractwa CiM ks. Adama Misijuka, omówił kluczowy projekt dla całej organizacji, jakim jest pomoc humanitarna dla mieszkańców Ukrainy oraz zaprezentował serwis internetowy Bractwa CiM. Następnie przewodniczący poszczególnych kół terenowych przedstawili sprawozdanie z działań, podjętych w ciągu ostatniego roku, a także zaprezentowali plany na kolejny rok.\nStół prezydialny na plenarnym spotkaniu Bractwa CiM w Warszawie – siedzą od lewej: JE Arcybiskup Sawa, Przewodniczący Zarządu Głównego Bazyli Piwnik oraz nowy opiekun duchowy Bractwa CiM ks. Adam Misijuk\nO szczegółach odnośnie pomocy humanitarnej dla Ukrainy ze strony lubelskiego koła Bractwa i naszej diecezji będziemy na bieżąco informować w serwisie orthodox.fm.


Energetyk ROW Rybnik testuje zawodnika na środek pola – SportoweFakty.pl • Przewodnik po Rybniku\nEnergetyk ROW Rybnik testuje zawodnika na środek pola – SportoweFakty.pl\nPowtarzając za tym co relacjonuje redakcja informacji SportoweFakty.pl w informacji „Energetyk ROW Rybnik testuje zawodnika na środek pola”:\nTym razem rundę wiosenną może spędzić w Rybniku. – Na razie trenuję z zespołem i nie wiem jeszcze, czy zostanę. Myślę, że to wyjaśni się do końca tygodnia. Teraz wszystko zależy od trenera i ode mnie – tłumaczy Michał Płonka, który z powodzeniem […] odwiedź cały nius ».\nW jaki sposób opiszesz te wydarzenia? Dołącz się do debaty na na temat tego wydarzenia\nEnergetyk ROW Rybnik szuka nowego trenera. Wychowanek czy … – Sport.pl\nEnergetyk ROW Rybnik w formie. "Jesteśmy dobrą, mądrze … – SportoweFakty.pl


Dlaczego są skrzepy krwi podczas menstruacji\nWiększość kobiet odczuwa skurczowe bóle brzucha co miesiąc, które oddają. Dodatkowo towarzyszy im obrzęk i zmiana nastroju. Podobne objawy wskazują na początek miesiączki. Dla kogoś jest to zabawne, dla innych - kolejne rozczarowanie, ale ciało jest dalekie od emocjonalnych reakcji. Pracuje w zwykłym trybie fizjologicznym: macica jest czyszczona i doprowadza jej mechanizm do stanu gotowości. Nie zawsze niektóre miesiączki są podobne do poprzednich, a gdy przez kilka dni występuje opóźnienie lub spotykają się zakrzepy, kobiety giną, zaczynają myśleć o strasznych chorobach.\nW okresie menstruacji główną rolę odgrywają prostaglandyny. Substancja ta jest aktywnie wytwarzana przez błonę śluzową i powoduje skurcze macicy, które są odczuwane jako lekkie ruchy spastyczne. Taka dysharmonia jest uważana za normę i nie wymaga interwencji medycznej. Lekarze zalecają poszukiwanie porady w następujących przypadkach:\ncykl krótszy niż 21 i dłużej niż 35 dni;\nciężkie krwawienie, który trwa dłużej niż tydzień;\nśrodki przeciwbólowe nie łagodzą warunek.\nWyjdź mały, wielkości małej monety, skrzep krwi menstruacyjnej nie powinien być niepokojący. To jest znak dobrej pracy systemu upadającego. Tylko w niektórych przypadkach wydaliny fragmentaryczne są okazją do skonsultowania się z lekarzem.\nSkrzepom krwi towarzyszą wszystkie normalne miesiączki. Tak się dzieje, jeśli kobieta jest w statycznej pozycji przez długi czas: śpi, siedzi, itp. Z fizjologicznego punktu widzenia, istnieje proste wyjaśnienie: krew, która jest przydzielana stagnacji w jamie macicy. Większość kobiet potwierdza, że po przebudzeniu podczas pierwszej wizyty w toalecie występują gęste wydaliny, które wychodzą w postaci grudek i są uważane za normę.\nPojawienie się zakrzepów krwi uważa się za naturalne w okresie poporodowym. Zazwyczaj odzysk czynności jajników następuje po dwóch miesiącach. Pierwsza miesiączka po długiej fizjologicznej nieobecności będzie inna niż zwykle krytyczne dni przed zajściem w ciążę. Ale wizyta u lekarza jest tylko wtedy, gdy są nieoczekiwane miesięczne, którym towarzyszą bolesne skurcze.\nMiesięczne wyładowania z licznymi skrzepami krwi są zawsze obserwowane, kiedy jest urządzenie wewnątrzmaciczne.\nPonadto z wrodzonymi anomaliami budowanie podobnego objawu nie jest powodem do niepokoju. Odkształcenie przegrody wewnątrzmacicznej, zgięcie macicy, istnienie tylko jednego przewodu kanałowego prowadzi do niezwykłych wyładowań, które są normą.\nMiesiączka ze skrzepami krwi jest typowa dla nastolatek w okresie powstawania cyklu. Badania wykazały, że w pierwszym roku początku menarche u dziewcząt tylko jeden z sześciu cykli jest owulacyjny. W dojrzałym organizmie wytwarzany jest estrogen, ale gdy jest on wystawiony na błonę śluzową macicy, nie obserwuje się wytwarzania progesteronu. Dlatego istnieje ciągłe namnażanie się komórek endometrium, nabłonek gęstnieje, a później jego oderwanie towarzyszą liczne wydzieliny z zakrzepami krwi. Po roku lub dwóch, po ustaleniu cyklu miesiączkowego, ustala się jajeczkowanie, miesięczne wracają do normy.\nNasze ciało jest delikatnym systemem, więc stres, złe odżywianie, zmiana klimatu, stres fizyczny prowadzą do braku równowagi, szczególnie w systemie hormonalnym. Zdrowie płeć pięknej jest bezpośrednio związane z produkcją hormonów i nie jest na darmo, że mówią, że kobieta jest zabawką w rękach swoich hormonów. Nadmiar lub niedobór estrogenu i testosteronu prowadzi do zmian fizjologicznych: od przyrostu masy ciała do złośliwych formacji. Odchylenia od normy wpływają na stan emocjonalny i fizyczny, a przede wszystkim wpływają na miesiączkę. Konsultacja ginekologa-endokrynologa jest konieczna, jeśli w okresie menstruacyjnym wystąpiły niezbyt często zakrzepy krwi, a także następujące objawy:\nnieprzyjemne odczucia podczas stosunku (suchość pochwy);\nPowyższe objawy występują w okresie przedmenopauzalnym, więc jeśli kobieta ma 50+, musisz być gotowa na zmianę systemu i jakość miesiączki. W tym czasie następuje wzrost cyklu, liczba krytycznych dni jest stopniowo zmniejszana z pięciu do trzech, a następnie do jednego. Zmieniając kolor i jakość wypływu krwi, skrzepy krwi występują częściej, ale nie panikuj, ponieważ jest to proces naturalny.\nDane Rosstat sugerują, że 15 milionów kobiet w wieku 15-45 lat umiera w Rosji. W ciągu ostatnich dziesięciu lat endometrioza zajęła trzecie miejsce wśród rozpowszechnionych dolegliwości ginekologicznych, a także zaczęła pojawiać się we wczesnym wieku, nawet u nastolatków. Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, a rozwój endometrium wiąże się z zaburzeniami immunologicznymi i hormonalnymi. Głównym objawem endometriozy są ciemnobrązowe skrzepy krwi o dużym rozmiarze. Patologia jest niebezpieczna, ponieważ od momentu choroby do momentu postawienia prawidłowej diagnozy, wynosi średnio sześć lat. Sytuacja jest katastrofalna również dlatego, że 60% kobiet z endometriozą nie może mieć dzieci. Zabieg jest długi i ma na celu normalizację równowagi hormonalnej za pomocą leków.\nZdarzają się przypadki, gdy łagodne formacje z tkanki endometrioidalnej i gruczołów - polipów lub cyst znajdują się na powierzchni macicy lub w kanale szyjki macicy. Same w sobie nie są uważane za niebezpieczne, ale zdarza się, że ulegają degeneracji do złośliwego guza. Niektóre kobiety nie odczuwają dyskomfortu i nie dowiadują się o obecności cyst i polipów tylko podczas rutynowego badania ultrasonograficznego. Przede wszystkim nadal zauważa nietypowe objawy z menstruacją i woli, aby zobaczyć się z lekarzem. Konsultacja z ginekologiem jest konieczna w następujących przypadkach:\nzmiany menstruacyjne stały się obfite, długotrwałe, z ciężkimi skrzepami krwi;\nSilne białe wyładowanie pojawia się pomiędzy cyklami, co wskazuje na duże polipy;\nniemożność zajścia w ciążę i znoszenia dziecka.\nW ginekologii istnieje szereg chorób, w których w okresie menstruacji obserwuje się uwalnianie nietypowych skrzepów krwi. Nie oznacza to, że tylko guzy są wskaźnikami choroby. To tylko jeden z objawów, które mogą mówić o następujących wadach:\nWrodzone nieprawidłowości genitaliów (naruszenie struktury anatomiczne warg sromowych, co wyraża się odchyłek kształtu, wielkości, symetria obecności jednostek, niespecyficzne płci żeńskiej);\nOprócz wrodzonych anomalii, istnieje ogromna liczba czynników zewnętrznych, które prowadzą do choroby. Zdarza się, że kobieta w obliczu opóźnienia miesiączki, zamiast wizyty u ginekologa słucha rad przyjaciela i zaczyna brać narkotyki, aby wyświetlić miesięczny (Mifegin, Postinor, Duphaston, Norkolut). Konsekwencje mogą być smutne, ponieważ tło hormonalne i przyczyna opóźnienia są różne dla wszystkich. Leki hormonalne to silne leki, które mają przeciwwskazania, o których zapomina się w momencie stresu.\nW wieku 18 lat dziewczyna wyraźnie zna czas trwania cyklu i cechy menstruacji. Jeżeli normalny miesięczny nagle zamienił się w określonej alokacji zakrzepów, które towarzyszy tkliwość, osłabienie, zawroty głowy, gorączka, nudności, powinien ostrzegać i służyć jako pretekst do poszukiwania pomocy lekarskiej.\nKażde badanie ginekologiczne obejmuje cztery podstawowe elementy.\nSkargi. Podczas rozmowy lekarz trzeba znaleźć prawdziwą przyczynę dolegliwości pacjenta (nietypowego obfite miesięcznie, zawroty głowy i osłabienie, heterogeniczności miesiączki).\nAnamneza. Dla lekarza ważne są informacje o uprzednio przekazanych chorobach, alergiach, lekach (środki uspokajające, antybiotyki), stosowanie środków ludowych (nalewki alkoholowe, wywary).\nBadanie ogólne. Początkowo przeprowadzili oględziny, która pozwala zobaczyć stopień powstawania narządów płciowych czy istnieje zapalenie narządów płciowych lub odbytu, stan wewnętrznej stronie ud (jeśli istnieją brodawek, przekrwienie, owłosienie ciała), warg sromowych obrzęk lub normalnej wielkości. Dalszy głębszy egzamin z pomocą lusterek. Badany jest stan błony śluzowej: kolor, czystość (nie ma zewnętrznych wysypek), charakter miesiączek. Ponadto, badania przeprowadzone przez położenia złączonych są określone przez położenia macicy, jego kształt, obecność bólu, a także do gardła i jego przepuszczalności.\nDiagnostyka sprzętu. Typowe i wykładnicze metody obejmują endoskopię, ultrasonografię, aw ciężkich przypadkach - tomografię.\nTerapia chorób ginekologicznych zależy bezpośrednio od diagnozy. Istnieją konserwatywne i operacyjne metody leczenia.\nPierwsza metoda obejmuje terapię produktami leczniczymi, douching, aplikacjami i tamponadą pochwy. W tym samym czasie dieta jest regulowana, wprowadzane są witaminy. Ponadto stosuje się fizjoterapię: leczenie ciepłem, zimnem, błotem, światłem. Skutecznie pomaga w elektroforezie, galwanizacji, terapii UHF.\nMetody operacyjne są skrajnymi środkami, gdy choroba rozpoczyna się, a farmaceutyki nie pomagają. Włókniaki, włókniaki, przerośnięte polipy i cysty, pędy endometrioidalne są usuwane tylko chirurgicznie. W zależności od złożoności choroby stosuje się operację kawitacji lub opcją oszczędzania jest laparoskopia, po której następuje szybsze odzyskiwanie.\nDlatego spróbuj usunąć czynniki ryzyka, obserwuj reżim pracy i odpoczynek. Utrzymuj zrównoważoną dietę, nie zwlekaj z corocznymi wizytami u ginekologa. Terminowe leczenie to gwarancja sukcesu.


Oblubienico Ducha Świętego, módl się za nami! | Niedziela.pl\nOblubienico Ducha Świętego, módl się za nami!\nNiedziela sandomierska 32/2019, str. 1-2\nW dordze do Pani Jasnogórskiej\n– Drodzy pielgrzymi wypełniający dzisiaj sandomierską katedrę. Poświęciliście swój czas, zrezygnowaliście z wygód i przyzwyczajeń związanych z codziennym rytmem i poziomem życia. Podjęliście się nie lada wyzwania, jakim jest zmaganie się ze zmęczeniem, dolegliwościami, z pogodą, a pewnie także z niezrozumieniem otoczenia. Wszystko po to, żeby jak mówi św. Paweł Apostoł, odnawiać się ku głębszemu poznaniu Boga, na obraz Tego, który nas stworzył – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz w homilii na rozpoczęcie XXXVI Pieszej Pielgrzymki Diecezji Sandomierskiej na Jasną Górę\nMsza św. pod przewodnictwem bp. Krzysztofa Nitkiewicza w bazylice katedralnej w Sandomierzu rozpoczęła tegoroczną pieszą pielgrzymkę na Jasną Górę pod hasłem „Oblubienico Ducha Świętego, módl się za nami”. Nawiązując do czytań mszalnych, ordynariusz sandomierski mówił w homilii o perspektywie wieczności i potrzebie prowadzenia życia, które będzie podobało się Bogu. Jego przykładem jest, zdaniem kaznodziei, pielgrzymka wypełniona modlitwą, ofiarą oraz braterskimi relacjami. Wszystko po to, aby jak mówi św. Paweł Apostoł, odnawiać się ku głębszemu poznaniu Boga, na obraz Tego, który nas stworzył.\n– Pragnę wam za to gorąco podziękować. Obok osobistych intencji, jakie niesiecie w sercach, ważne jest również wasze publiczne świadectwo głębokiej wiary. Brakuje go niestety w postawie wielu z nas – kapłanów i świeckich, a jeśli już je dajemy, to bywa wyblakłe, pozbawione entuzjazmu. Zdarza się, że robimy niektóre rzeczy na pokaz. Może dzieje się tak dlatego, iż za mało przebywamy z Bogiem. Nasze życie religijne bardzo zubożało. Parafrazując słowa patrona dnia dzisiejszego św. Jana Marii Vianneya, przypominamy rybę, która narzeka, że ma zbyt wiele wody i chce, żeby ją całkowicie wypompowano. A przecież chrześcijanin powinien dążyć do jak najdłuższego, do jak najczęstszego przebywania z Bogiem. Stąd jeszcze większa wdzięczność, drodzy pielgrzymi, za wasze świadectwo – powiedział biskup. Po Mszy św. bp Krzysztof Nitkiewicz odprowadził pątników.\nPiesza Pielgrzymka Diecezji Sandomierskiej składa się z czterech kolumn wyruszających z różnych miejsc diecezji. Pierwsza kolumna wychodzi z Janowa Lubelskiego. W tym roku na pielgrzymi szlak wybrało się ok. 180 osób. Przewodnikiem grup jest ks. Paweł Surowiec. Druga kolumna wchodząca w skład pielgrzymki diecezjalnej to grupa z Ostrowca Świętokrzyskiego. W tym roku z Ostrowca wyruszyło 160 pielgrzymów. Kierownikiem grupy jest ks. Mariusz Wasil, a pielgrzymi idą w dwóch grupach. Kolejna kolumna pielgrzymowanie rozpoczyna ze Stalowej Woli, liczy ona 654 pątników, a kierownikiem jest ks. Dominik Bucki. Pielgrzymi idą w sześciu grupach. Kolumna sandomierska składa się z trzech grup, w których idzie w tym roku ok. 300 osób. Jej przewodnikiem jest ks. Marcin Grzyb. Wszystkie grupy spotykają się 12 sierpnia w Częstochowie, aby razem wejść na Jasną Górę i oddać cześć Królowej Polski.


Lek z nitroksoliną wycofany z obrotu - przyczyną zanieczyszczenie - Aptekarz Polski\nLek z nitroksoliną wycofany z obrotu – przyczyną zanieczyszczenie\nDo Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynął wniosek Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o wycofanie z obrotu wszystkich serii produktu leczniczego Nitroxolin forte.\nWniosek podmiotu odpowiedzialnego o wycofanie z obrotu wszystkich serii produktu leczniczego wynika z pozyskania przez wytwórcę produktu nowych informacji, że zanieczyszczenie 5,7-Dinitro-8-quinolinol (DNC) jest zanieczyszczeniem mutagennym i z tego względu, zgodnie z wytyczną ICH M7, powinno mieć niższe limity niż obecnie zatwierdzone.\nZgodnie z treścią decyzji, toczy się postępowanie o dokonanie zmiany porejestracyjnej w zakresie dodania wytwórcy substancji czynnej, posiadającego dokumentację ASMF. Na obecnym etapie postępowania Urząd Rejestracji czeka na przesłanie przez podmiot odpowiedzialny uzupełnień i wyjaśnień. Termin na ich przedstawienie upływa 2 marca 2021 r.\nNitroxolin forte jest stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego wywołanych przez bakterie wrażliwe na nitroksolinę. Wskazania do stosowania to krótkotrwałe leczenie ostrych zakażeń i zaostrzeń przewlekłych, nawracających zakażeń dolnych dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej) u pacjentów dorosłych.\nTagi: decyzje GIF\nRozpoczęto badanie kliniczne szczepionki przeciwko COVID-19 Pfizer/BioNTech wśród kobiet w ciąży


Tarcze i brzeszczoty do pił rozbiorowych - Gastrosilesia\n» Tarcze i brzeszczoty do pił rozbiorowych\nTarcze i brzeszczoty do pił rozbiorowych - lista produktów\nTarcze do pił rozbiorowych – niezbędne w każdej masarni\nJesteś odpowiedzialny za wyposażenie masarni, zakładu przetwórstwa mięsnego lub innego przedsiębiorstwa z branży gastronomicznej? Poszukujesz profesjonalnych maszyn i urządzeń, a także wydajnych materiałów eksploatacyjnych? Już teraz sprawdź, co może Ci zaoferować sklep internetowy Gastrosilesia.pl, który zapewnia szeroki wybór asortymentu dla profesjonalistów oraz dostęp do produktów do użytku domowego. Sprzedajemy między innymi wysokiej jakości tarcze do pił rozbiorowych, które wykonane są ze stali nierdzewnej. Oferowane przez nas akcesoria dostępne są w różnych wersjach – kupisz tu tarcze o drobnym, średnim, jak i grubym uzębieniu. Dzięki temu dostosujesz rodzaj tarczy do indywidualnych potrzeb oraz typu mięsa. Nasze tarcze do pił rozbiorowych świetnie sprawdzają się do różnego rodzaju produktów – mięsa wieprzowego, wołowego, cielęcego, jagnięcego, a także baraniny.\nJakimi kryteriami należy kierować się wybierając tarcze do pił rozbiorowych?\nTarcze do pił rozbiorowych powinny być przede wszystkim wykonane z dopuszczonego do kontaktu z żywnością materiału o właściwościach antykorozyjnych. Dzięki temu obróbka mięsa będzie nie tylko przeprowadzona sprawnie, ale również w pełni bezpiecznie. Kolejnym, ważnym elementem jest wielkość tarczy oraz ilość zębów – w sklepie internetowym Gastrosilesia.pl znajdziesz produkty o średnicy od 16 do 30 cm, wyposażone w 30, 50, a nawet 152 zęby. Interesują Cię najwyższej jakości tarcze do pił rozbiorowych? Chcesz mieć pewność, że inwestujesz w materiały eksploatacyjne, które pozwolą na bezproblemową rozbiórkę mięsa? Wybieraj akcesoria od znanych producentów – to gwarantuje, że produkt będzie służył w dobrym stanie przez długi czas. Już teraz sprawdź asortyment akcesoriów dostępnych w sklepie internetowym Gastrosilesia.pl i złóż zamówienie!\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 16/8 D, średnica 16cm, 130 zębów, EFA typ A 160\nTarcza tnąca o drobnym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA SK 16/8 D.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 18 WB, średnica 18cm, 94 zęby, EFA typ B 180-6\nTarcza o średniodrobnym uzębieniu do piły elektrycznej EFA SK 18 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 18 WB, średnica 18cm, 160 zębów, EFA typ A 180\nTarcza o drobnym uzębieniu do elektrycznej piły rozbiorowej EFA SK 18 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 16 i EFA 17, średnica 21cm, 110 zębów, EFA typ B 210-6\nTarcza o średniodrobnym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 16 i EFA 17.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 18 WB, średnica 18cm, 14 zębów, EFA typ D 180\nTarcza o grubym uzębieniu do elektrycznej piły rozbiorowej EFA SK 18 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 18 WB, średnica 18cm, 70 zębów, EFA typ B 180-8\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 16 i EFA 17, średnica 21cm, 180 zębów, EFA typ A 210\nTarcza tnąca o drobnym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 16 i EFA 17.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej SK 16/8 D, średnica 16cm, 12 zębów, EFA typ D 160\nTarcza tnąca o grubym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA SK 16/8 D.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 16 i EFA 17, średnica 21cm, 82 zęby, EFA typ B 210-8\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 16 i EFA 17, średnica 21cm, 16 zębów, EFA typ D 210\nTarcza tnąca o grubym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 16 i EFA 17.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 86, EFA 186 i SK 23 WB, śr. 23cm, 17 zębów, EFA typ D 230\nTarcza tnąca o grubym uzębieniu do piły EFA 86, EFA 186 i EFA SK 23 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 86, EFA 186 i SK 23 WB, śr. 23cm, 120 zębów, EFA typ B 230\nTarcza o średniodrobnym uzębieniu do pił EFA 86, EFA 186 i EFA SK 23 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 86, EFA 186 i SK 23 WB, śr. 23cm, 60 zębów, EFA typ C 230\nTarcza o średniogrubym uzębieniu do piły EFA 86, EFA 186 i EFA SK 23 WB.\nTarcza tnąca do pił rozbiorowych EFA 86, EFA 186 i SK 23 WB, średnica 230mm, 60 zębów\nTarcza o średniogrubym uzębieniu do pił EFA 86, EFA 186 i EFA SK 23 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 15 i EFA 19, średnica 27cm, 140 zębów, EFA typ B 270\nTarcza o średniodrobnym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 15 i EFA 19.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 15 i EFA 19, średnica 27cm, 240 zębów, EFA typ A 270\nTarcza tnąca o drobnym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 15 i EFA 19.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 15 i EFA 19, średnica 27cm, 16 zębów, EFA typ D 270\nTarcza tnąca o grubym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 15 i EFA 19.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 15 i EFA 19, średnica 27cm, 70 zębów, EFA typ C 270\nTarcza o średniogrubym uzębieniu do piły pneumatycznej EFA 15 i EFA 19.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 85, EFA 185 i SK 30 WB, śr. 30cm, 22 zęby, EFA typ D 300\nTarcza tnąca o grubym uzębieniu do piły EFA 85, EFA 185 i EFA SK 30 WB.\nTarcza tnąca do piły rozbiorowej EFA 85, EFA 185 i SK 30 WB, śr. 30cm, 78 zębów, EFA typ C 300-12\nTarcza o średniogrubym uzębieniu do piły EFA 85, EFA 185 i EFA SK 30 WB.


Blog Anonimowego Grzybiarza: Catwoman: Nie ma lekko\nNa niemal 400 stronach Brubaker opowiada dwie dłuższe fabuły, które okala kilka mniejszych przygód kociej włamywaczki. Skupmy się jednak na daniu głównym: w pierwszej opowieści Selina mierzy się z nowym mafijnym bossem, Czarną Maską, który okazuje się twardym graczem i panna Kyle może się tylko cieszyć, że koty mają dziewięć żyć. W drugiej części albumu Kotka wraz ze swą podopieczną Holly wyrusza w podróż po Stanach kradzionym samochodem (niczym Thelma i Louise), a wycieczka szybko zmienia się w ciąg niebezpiecznych przygód, wśród których znajdzie się nawet miejsce na starcie z egipskim kultem pradawnej kociej bogini.\nAkcji nie brakuje, a formuła opowieści drogi pozwala Brubakerowi na uatrakcyjnienie fabuły poprzez zmianę scenerii oraz gładkie wprowadzenie nowych postaci. Gościnne występy zaliczy nie tylko Batman, ale również Wildcat, z którym Selina stworzy niezły duet. Brubaker duży nacisk kładzie na historię i ewolucję bohaterów – wywraca świat Catwoman do góry nogami, niweczy wysiłki uczciwej pracy na rzecz społeczeństwa, odbiera najbliższych, przywołuje duchy przeszłości. Nie boi się pokazać swojej bohaterki pokonanej, ze łzami w oczach. Tylko po to, by na kolejnych stronach udowodnić, że każdy kryzys czyni Catwoman silniejszą. Wielowymiarowa kreacja Kotki to jeden z największych atutów serii Brubakera. To nie tylko seksowna włamywaczka w obcisłym kostiumie, ale kobieta, która krwawi, płacze i nie umie naprawić przegrzanego silnika. Dzięki pierwszoosobowej narracji przywołującej na myśl klasyczne czarne kryminały możemy spojrzeć na kotkę nie tylko jej własnymi oczami, ale również z perspektywy zakochanego w niej prywatnego detektywa i jej najbliższej przyjaciółki, co tylko pogłębia złożony portret charakterologiczny bohaterki.\nW parze z doskonale nakreślonymi postaciami idzie gęsty klimat. Scenarzysta osadza akcję w najgorszych zaułkach, wśród drobnych przestępców, handlarzy narkotyków, skorumpowanych gliniarzy i drobnych złodziejaszków. Byłem zachwycony pierwszym tomem „Catwoman” z DC Deluxe, a „Nie ma lekko” tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że Brubaker doskonale czuje postać Catwoman oraz wciąż pisze wciągające i mroczne kryminały. Rysunki znowu działają na zasadzie kontrapunktu – cartoonowe, uproszczone (czasem wręcz za bardzo, zwłaszcza gdy ołówek po Cameronie Stewarcie przejmuje Javier Pulido), w stonowanej palecie barw. Trochę brakuje obecnego w pierwszym tomie Darwyna Cooke'a, ale z pewnością czuć tu jego wpływ.\nJeśli szukacie nieco ambitniejszego superhero, gdzie kolejne ratowanie świata zastępuje wciągająca kryminalna intryga, postacie to nie banda dziwaków w kolorowych strojach, a nadmiar dialogów Wam nie przeszkadza, to sięgnijcie po oba tomy „Catwoman” z DC Deluxe. Gwarantuję, nie zawiedziecie się. Sam z niecierpliwością wypatruję trzeciego woluminu, który zbierze do kupy pozostałe zeszyty runu Brubakera.\nAutor: Jan Sławiński o 16:31


Idealny wypoczynek nad Bałtykiem - Podroznosci.pl\n14 listopada 2017 Marcin Rewal 0\nObecnie miasteczko Rewal jest bardzo znanym kurortem, gdzie wspaniale można spędzić czas z najbliższymi. Jest to wspaniałe miejsce nie tylko dla rodzin z dziećmi, ale również dla osób, które są świeżo po ślubie. Miasto to oferuje pokoje Rewal gdzie nowożeńcy mogą spędzić swój pobyt poślubny. Bo należy pamiętać, że Polska to piękny kraj, który ma na swoich terenach nie tylko góry, ale także i tereny nadmorskie. Pomorze to najlepszy relaks dla osób, które pragną wypocząć i zrelaksować się. Obecnie zakwaterowanie Rewal można znaleźć w internecie, jest w nim masę ogłoszeń, które mają różne standardy. Wiele osób korzysta z tego typu wyszukiwarek w celu otrzymania pomocy w poszukiwaniu, jak również zasięgnięcia opinii i komentarzy na temat danego miejsca noclegowego.\nInternet pozwala na obrazowe wyszukiwanie, które pozwala na szybkie i łatwe wyszukiwanie informacji, można nawet wyszukać miejsc gdzie dobrze zjeść i rozerwać się. Dzisiejsze kurorty nadmorskie są bardzo nowoczesne przyciągają każdego roku rzeszę turystów, którzy oczekują dobrej rozrywki i odpoczynku. Pokoje Rewal to nie tylko miejsce noclegowe, bardzo często są to całe kompleksy ośrodków wypoczynkowych, które oferują swoim turystom wszelkiego rodzaju rozrywki na terenie własnego ośrodka takich jak basen, place zabaw dla najmłodszych oraz wszelkiego rodzaju świetlice, które stanowią główne miejsce rozrywki dla naszych pociech. Obecnie zakwaterowania przechodzą różnego typu modernizacje, które dodatkowo podwyższają standard hotelu lub innego ośrodka.\nDzięki temu co roku zjawiają się nowi turyści zafascynowani urokami nadmorskich terenów. Nad morzem każdy znajdzie rozrywkę dla siebie od najmłodszych do najstarszych. Nadmorskie tereny mają wszelkiego rodzaju rozrywki dla wszystkich, można wspaniale połączyć wakacyjny pobyt z innymi uciechami od życia. Jest to idealne miejsce dla każdego kto zamierza odpocząć i zrelaksować się w gronie najbliższych. Tereny nadmorskie są każdego lata oblegane przez turystów spędzających błogie chwile w miasteczku Rewal. W dzisiejszych czasach wakacje to wspaniały czas na zawiężanie relacji z rodziną i przyjaciółmi. Bez wątpienia warto inwestować w tego typu wyjazdy, gdyż pomimo złych warunków pogodowych można wspaniale spędzić czas na wspólnych zabawach, wycieczkach i nocnych rozrywkach. Wiele ludzi wybiera właśnie to miejsce na wakacyjny wyjazd wakacyjny.\nStarsze wpisy Wybierz miesiąc Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Marzec 2016 Luty 2016 Styczeń 2016 Grudzień 2015 Listopad 2015 Październik 2015 Wrzesień 2015 Sierpień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Maj 2015 Kwiecień 2015 Marzec 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Wrzesień 2014


Przyjąć spadek czy go odrzucić to jest pytanie - Rzeszów\nStrona główna » Nie dotyczy » Artykuły » Podatki i prawo » Przyjąć spadek czy go odrzucić - to jest pytanie!\nPrzyjąć spadek czy go odrzucić - to jest pytanie!\n2017-11-18 13:27, ostatnia aktualizacja 4 miesiace temu\nSłysząc słowo spadek w naszej głowie rodzi się obraz dużej sumy pieniędzy, którą odziedziczymy po nieżyjącym bliższym lub dalszym krewnym.\nTymczasem - jak się okazuje - spadek może być zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem dla wielu osób.\nSpadek można także odrzucić. Jest to dobre rozwiązanie, jeżeli wolą spadkodawcy było przekazanie swojego majątku jednej osobie. Jeżeli nie chcemy ubiegać się o zachowek, wówczas możemy odrzucić spadek zamiast się go zrzekać na korzyść osoby wskazanej przez zmarłego. Warto jednak pamiętać, że jeżeli odrzucamy spadek obciążony długami, wówczas poszukiwani będą kolejni spadkobiercy - na przykład nasze dzieci. Należy więc zrzec się spadku także i w imieniu małoletnich.