Patriota.pl » Aktualności » Odszedł wielki człowiek - Papież Jan Paweł II - Karol Wojtyła (1920-2005) »\nOdszedł wielki człowiek - Papież Jan Paweł II - Karol Wojtyła (1920-2005)\nOdszedł w pierwszą sobotę miesiąca, w dzień, który wskazała sama Matka Boża. Oddał Jej wszystko, mówiąc „totus Tuus”. W sobotnią noc, o godzinie 21:37, Karol Wojtyła, Papież - Polak, stał się cały Twój, Maryjo. Zaprowadź go prosto do miejsca, gdzie będzie mógł podziwiać Boży Majestat!\n„Jestem spokojny, wy też bądźcie”. Te słowa dowodzą jednego, tego, że sumienie gasnącego Jana Pawła II było czyste. Ile - jeszcze nie dziś i nie jutro, ale za jakiś czas - ile pojawi się głosów oceniających ten pontyfikat? Ci, których pomysły Karol Wojtyła wprowadził do Kościoła, krzyczą dziś „święty”. Mniej liczna grupa już za jego życia krytykowała go za modernizm i ekumenizm. A jaka jest prawda? Prawda jest taka, że bardzo kochał ludzi. Kochał wszystkich i to tak mocno, że może i za mocno. Ale nikczemnością i bezdusznością, tak, czy inaczej, byłoby mu za tą miłość nie podziękować. Podziękujmy i odprowadźmy jego duszę do bram niebios modlitwami.\nNas, Polaków, kochał szczególnie. Nas odwiedzał najczęściej, do nas zawsze przemawiał. Czuliśmy dumę, że każdego dnia Polak jest na ustach całego świata. Kochaliśmy go, choć w ogóle nie słuchaliśmy. Czyniliśmy zeń zakładnika integracji europejskiej, rzucając co chwilę to na jedną, to na drugą stronę barykady. Gromadziliśmy się milionami, by piskiem zagłuszyć to, co ma do powiedzenia. A mówił o miłości. Miał jej wiele. Nie był jak miedź brzęcząca. Nie ekumenizm, nie modernizm i nie indyferentyzm były jego najważniejszymi lekcjami, lecz po prostu nauka miłości. To, co uważał za jej implikacje, spotkania w Asyżu, przeprosiny wszystkich za wszystko, pomińmy na razie, odłóżmy. Najistotniejszą naukę, tą o miłości do każdego człowieka, umieśćmy zaś w sercach obok innych wiecznych nauk Kościoła katolickiego.\nNie będę się porywał na ocenę znaczenia pontyfikatu Jana Pawła II dla katolicyzmu i wiary, nie jest to rzeczą moją, lecz mądrzejszych ode mnie. Gdy usłyszałem w piątek pierwszą - wtedy fałszywą - informację o jego śmierci, zacząłem się zastanawiać nad tym, kim był, jaki ślad starał się pozostawić w duszy każdego i jaki pozostawił w mojej. Jego nauka była lekcją bezprecedensową. On jako pierwszy z taką mocą podkreślał to, że każdy - każdy, bez wyjątku - człowiek ma nieśmiertelną duszę i że wartość tej duszy jest większa od wszystkiego, co ma do zaoferowania świat. Uczył patrzeć na ludzkość jako na zbiór unikatowych i niepowtarzalnych jednostek, zabraniał zaś spoglądać na nas, jak na masę. Poczynił w tej kwestii spostrzeżenie, które Kościół musi zatrzymać i przekazywać dalej: miłość jest potężniejsza, niż śmierć.\nStwierdzenie, że bez Jana Pawła II nie byłoby upadku komunizmu w Polsce nie pojawiło się w sobotnią noc. Znane było od dawna. My, Polacy, zawdzięczamy mu wiele. W sobotnią noc każdy z nas stracił osobistego przyjaciela i to właśnie dlatego milionami gromadziliśmy się na czuwaniach w świątyniach w całym kraju. Przez dwadzieścia wieków historii Kościoła, który przecież tkwi w istocie polskości, tylko ten jeden papież stał na bramce w naszej drużynie, a później chodził z nami na kremówki. Nie sposób nie płakać…\nOstatnia katecheza Papieża była wielką lekcją. Odchodził tak, jak nauczał: odważnie, z nadzieją; choć powalony, to pełen godności. Przez kilkanaście ostatnich lat promieniował wewnętrzną siłą, mocniejszą od chorób. Był świadectwem tego, że człowiek zawsze powinien zakładać, iż Bóg chce, byśmy żyli i nie poddawali się. Teraz zatkał usta wszystkim tym, którzy twierdzili, że powinien był odejść ze względu na niedołęstwo. Choć cierpiał pewnie więcej, niż niejeden holenderski tchórzliwy samobójca, to ani przez chwilę nie chciał się poddać. Dzisiaj udowadnia, ze miał racje. Stary, zmęczony, schorowany, bezwładny niemalże i nie potrafiący dobyć z siebie głosu człowiek pokazuje, ze jeśli tylko taka jest wola Boga, może zjednoczyć wokół siebie cały świat. Pewnie nie raz nachodziła go chęć oddania ducha, pewnie męczyło go juz utrzymywanie go przy życiu, ale jednak dźwigał ten ciężki krzyż żywota.\nNie ma go już z nami. Co będzie teraz? Bóg wie, my jeszcze nie. Chwila zadumy… Pomyślmy nad tym, jak trzeba żyć, by odejść tak, jak on. Pomyślmy, czy coś z tego wielkiego człowieka i wielkiego Polaka zostało w nas. Pomyślmy, jak to zatrzymać, nie na chwilę, lecz na zawsze…


Libiąż. Otwarte Mistrzostwa Małopolski w akrobatyce sportowej | Nasze Miasto\nLibiąż. Otwarte Mistrzostwa Małopolski w akrobatyce sportowej\nPaweł Salawa 27 listopada 2012, 7:55\nNajlepsi sportowcy turnieju w klasyfikacji drużynowej Paweł Salawa\nPonad 270 zawodników z 12 klubów rywalizowało w corocznym andrzejkowym Turnieju Akrobatyki Sportowej, który 25 listopada odbył się w Hali Sportowej w Libiążu. Imprezę tradycyjnie zorganizowały PMOS Chrzanów i Libiąskie Centrum Kultury.\nW Libiążu oprócz gospodarzy zaprezentowali się także młodzi akrobaci z klubów K.S. "Start" Bielsko-Biała, PTG "Sokół" Kraków, DOSiR "Sokolnia" Chorzów, GOK "Gwiazda" Dobrzeń Wielki, UKS "Korona" Olkusz, UKS "Quo-Vadis" Makoszowy Zabrze, K.S. "Burza" Borowa Wieś, Stal Rzeszów, UKS "Piątka-Kangur" Opole i KS "Piramida" Rzeszów.\nWśród zawodników libiąskiej sekcji akrobatyki PMOS Chrzanów w klasyfikacji indywidualnej najlepiej spisały się Julia i Amelia Uchto – odpowiednio druga i czwarta w skokach dziewcząt klasy młodzieżowej do lat 8. W tej samej konkurencji w kategorii wiekowej 9-10 lat na miejscach 4-5 rywalizacje zakończyły Wiktoria Włoczewska i Natalia Nowak. W klasie III piąte miejsce zajęła Daria Koziołek, w klasie II 2 i 3 miejsce zajęły Natalia Szczepanem i Martyna Biskup. W skokach chłopców klasy młodzieżowej do 8 lat trzecie miejsce zdobył Jakub Błazenek, w klasie III tryumfował Mateusz Drobiński, a czwarty był Wiktor Starczyński.\nNa najwyższym stopniu podium w skokach chłopców klasy II stanął Michał Kosowski, trzeci był Jakub Siuta, a szósty Damian Wikar. W skokach indywidualnych na trampolinie dziewcząt w klasie młodzieżowej na miejscach 5-6 uplasowały się Wiktoria Włoczewska i Oliwia Gołba. W klasie trzeciej najlepsza była Julia Kowalik przed Zuzanną Cebulą, a na punktowanym miejscu znalazła się jeszcze Wiktoria Szatan. Wszystkie miejsca na podium libiążanie zajęli w klasie II gdzie zwyciężyła Julia Wróblewska przed Klaudią Bielecką i Angeliką Macherek. Wśród chłopców w klasie młodzieżowej najwyżej oceniono Jakuba Błazenka i Mateusza Drobińskiego. W klasie III drugi był Wiktor Starczyński, a klasie II wygrał Mikołaj Bąba. W skokach synchronicznych na trampolinie klasę II wygrały Wiktoria Szatan i Julia Kowalik, klasę II Julia Wróblewska w parze z Klaudią Bielecką, a w klasie młodzieżowej chłopców najlepsi byli Mateusz Drobiński i Jakub Błazenek.\nPunkty z konkurencji indywidualnych zebrane przez zawodników PMOS Chrzanów – Sekcja Akrobatyki Libiąż pozwoliły im tryumfować w klasyfikacji drużynowej. Na podium Andrzejkowego Turnieju Akrobatyki Sportowej stanęły także drużyny KPKS "Halemba" Ruda Śląska oraz K.S. "Start" Bielsko-Biała, a pamiątkowe puchary, dyplomy i medale wręczył najlepszym zawodnikom Burmistrz Libiąża Jacek Latko. Turniej został dofinansowany z Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych gminy Libiąż pn. „Trzeźwo, zdrowo – z kulturą i na sportowo”.\nAndrzejkowym Turnieju Akrobatyki Sportowej


z Bella Bella do Limon\nAlert cenowy: Limon - Bella Bella Nie szukaj tanich lotów. Zrobimy to za Ciebie. Szukasz tanich lotów? Zapisz się na alert cenowy! Określ, dokąd i kiedy chcesz polecieć. Wyślemy Ci powiadomienie, gdy pojawi się lot w niższej cenie!


Od kilku lat w dwuletnich odstępach czasu na Węgrzech, w niewielkim miasteczku Tata w pobliżu granicy słowackiej, organizowane są Mistrzostwa Świata Weteranów w rzutach specjalnych. Jak nietrudno się domyśleć, są to nietypowe konkurencje, których nie znajdziemy w programie olimpijskim, a więc dla przykładu: rzut granatem, cegłą, różnymi ciężarkami czy kamieniami. To konkurencje dla siłaczy, które możemy zobaczyć na festynach, jarmarkach czy innych plenerowych imprezach. Miotacze chętnie w nich uczestniczą, bo jest okazja do konfrontacji z najlepszymi i sprawdzenia aktualnej formy. Uczestnikiem takich zawodów był parokrotnie chojeński miotacz Wojciech Strelczuk, zdobywając wiele laurów. W tym roku także na początku lipca wybrał się na Węgry i wrócił z pokaźnym dorobkiem 6 medali. To świadczy o wszechstronnej sprawności naszego zawodnika i wysokiej formie. Złoty medal wywalczył w wieloboju kulowym, polegającym na rzutach z miejsca kulami o ciężarze od 4 do 10 kg. Dla przykładu pchnął czwórką 14,98 m, a dziesiątką 9,10 m. Srebrne krążki zdobył w młocie szkockim (23,23 m) i w rzucie 11-kilogramowym ciężarkiem, osiągając 13,98 m. Medale brązowe otrzymał za rzuty 25-kg ciężarkiem (6,86 m), kamieniem o tej samej wadze (4,82 m) oraz za rzut 10-kg cegłą, która poszybowała na 9,4 m. Kto chciałby skonfrontować swoje możliwości z wyczynami Wojciecha, temu polecam szczególnie rzut kamieniem o ciężarze 25 kg (patrz zdjęcie).\nMedale z Rosji\nZawodnicy z naszego powiatu byli w składzie 70-osobowej reprezentacji Pomorza Zachodniego, uczestniczącej od 5 do 7 lipca w Wyborgu koło Petersburga w VIII Bałtyckich Igrzyskach Młodzieży. Uczestnicy w wieku 14-16 lat z 9 państw i 12 regionów rywalizowali w pięciu dyscyplinach: boksie, judo, piłce ręcznej, pływaniu i lekkiej atletyce. Zachodniopomorska ekipa zdobyła 26 medali, w czym spory udział mieli nasi zawodnicy. Bokser Eryk Giermak z Gardy Chojna przywiózł złoty medal, pokonując mistrza Białorusi. Brąz wywalczyli jego klubowi koledzy: Albert Ciasnocha i Oskar Mróz. Złoto zdobyli też piłkarze ręczni pod kierunkiem Arkadiusza Augustyniaka i Piotra Kejsa z Bania.\nZa dwa lata gospodarzem kolejnych igrzysk będzie sąsiadująca z nami Brandenburgia.\nSylwan Barcz z Chojny\nJak informowaliśmy tydzień temu, rowerowa impreza 20 Coolbike w Przyjezierzu koło Morynia przyciągnęła wielu amatorów terenowego wyścigu. Kto przejechał trasę, ten przyzna, że nie jest łatwa i zasługuje na miano górskiej. Tegoroczny wyścig był już trzecią jego edycją w tej miejscowości. Sklasyfikowano 185 osób (to rekord imprezy), w tym 25 kobiet. Przy okazji wprowadzono klasyfikację księży, wpisując do kronik mistrzostwa Polski w maratonie górskim. Wyścig ukończyło 6 kapłanów (najlepszy był ks. Mariusz Grzegrzółka z Białej Podlaskiej), w tym współorganizator imprezy ks. Marian Augustyn z Morynia, który wykręcił brązowy medal, a w klasyfikacji open zajął 54. miejsce. Wśród gości był salezjanin ks. Edward Pleń, będący z ramienia episkopatu i PKOl-u krajowym duszpasterzem sportowców.\nMoryński tour to przede wszystkim lokalna impreza, w której mogli spróbować sił amatorzy, miłośnicy dwu kółek. Jak zwykle sporo osób wystartowało po raz pierwszy w życiu. Była to dla nich duża radość i satysfakcja. Ostatni zawodnik przyjechał po zwycięzcy ze stratą ponad 2 godzin, ale cieszył się nie mniej niż lider. Na mecie widzieliśmy wiele osób z okolicznych gmin. Oczywiście brylowali gryfinianie, bo w ich mieście są tradycje kolarskie, a obecnie duża grupa osób ściga się w MTB i na trasach szosowych w wielu imprezach.\nPoniżej dwudziestka najlepszych zawodników i piątka zawodniczek.\n1. Filip Hasse - Gryfino 1:27,59\n2. Patryk Windak - Gryfino 1:28,12\n3. Sylwan Barcz - Chojna 1:30,08\n4. Krzysztof Bielawski - Dębno 1:33,28\n5. Mariusz Grzegrzółka - Biała Podlaska 1:33,29\n6. Tomasz Maltański - Trygław Szczecin; 7. Piotr Barylak - Dębno; 8. Adam Windak - Gryfino; 9. Andrzej Kozłowski - Chojna; 10. Arkadiusz Kubasik - Gryfino; 11. Piotr Kopczyński - Ndugu MTB Team; 12. Mariusz Sadowski - Aga Team MTB Brzeźno; 13. Paweł Wróbel - Dębogóra; 14. Rafał Lubas - Gryfino; 15. Paweł Rosiński - Chojna; 16. Wojciech Cieniuch - Piast Szczecin; 17. Piotr Rosiński - Dębogóra; 18. Grzegorz Olejnik - Chojna; 19. Marcin Bakalarczyk - Szczecin; 20. Norbert Cegielski - Moryń.\nWśród pań pierwsza linię mety w czasie 1:59,39 przejechała 23-latka Anna Nockowska z Witnicy (76. miejsce w open). Dalsza kolejność:\n2. Sylwia Maciatkiewicz - Gorzów 2:01,32\n3. Sylwia Pałasz-Wróbel - Dębogóra 2:04,34\n4. Beata Sałapa - Giant Polska 2:07,28\n5. Magda Barcz - Chojna 2:08,16\nÓsme miejsce w czasie 2:15,22 zajęła nasza seniorka (62 lata) Teresa Ostrowska z Morynia, która w swojej kategorii wiekowej odnosi liczne sukcesy w wyścigach długodystansowych.\nOrganizatorami imprezy byli: Parafia w Moryniu, Megasport Szczecin, Przyjeziersko-Moryńskie Koło Gospodyń, Sołectwo Przyjezierze i Zarząd Mieszkańców Miasta Moryń.\nWyścig i festyn w Przyjezierzu zorganizowany był z dużym rozmachem. Zespoły muzyczne, stoiska gastronomiczne, dodatkowe atrakcje dla dzieci itp. zrobiły swoje. Właściwa, wszechstronna promocja i w końcu piękna pogoda sprawiły, że w małej wiosce zrobił się duży tłum. Brawa dla organizatorów! Na koniec tylko życzliwa uwaga, aby na przyszłość koniecznie postarać się o profesjonalnego spikera – człowieka z branży, który będzie przekazywał fachowe informacje, znał zawodników, ich osiągnięcia, podawał meldunki z trasy itd. Ponadto nie można w kulminacyjnym momencie, gdy kolarze wpadają na metę, puszczać głośnej muzyki. W tym zgiełku nie sposób było wyłowić, kto wjeżdża, co się dzieje na trasie itp. W takim momencie zawodnicy są najważniejsi i na nich musi być skupiona cała uwaga.\nDziewczęta z Gimnazjum nr 1 im. Olimpijczyków Polskich w Gryfinie wzięły udział od 5 do 7 lipca w jedenastej edycji dużego międzynarodowego turnieju koszykówki w Gnieźnie. Uczestniczyło 36 drużyn z 8 państw: Irlandii, Izraela, Łotwy, Niemiec, Rosji, Ukrainy, Wielkiej Brytanii i Polski. Rywalizowano w kategoriach: do 15 i do 17 lat (z podziałem na dziewczęta i chło-pców). Gryfinianki startowały w młodszej grupie w gronie 10 drużyn. W mocnej obsadzie ostatecznie zajęły szóste miejsce. Mogło być lepiej, ale już w pierwszym meczu kontuzja wykluczyła z dalszych gier podstawową zawodniczkę i kapitan zespołu Agnieszkę Madczak. Wynik jest dobry tym bardziej, że był to jedyny w turnieju zespół szkolny, rywalizujący m.in. z mistrzem Wielkopolski Basketem Gniezno, mistrzem Małopolski Wisłą Kraków czy czołowymi drużynami międzynarodowymi: Mitteldeutsche Auswahl 99 z Niemiec i końcowym zwycięzcą - Legionem Krasnojarsk z Rosji.\nW czarnych strojach nasze koszykarki\nTrenowane przez Dariusza Żołnowskiego dziewczęta z Gryfina występowały w składzie: Agnieszka Madczak, Dominika Kociuba, Patrycja Ścisłowska, Miszela Kałachurska, Aleksandra Ryba, Greta Stołecka, Anna Wojciechowska, Paulina Głodzik.\nOd paru lat organizatorzy biegu o Puchar Rady Sołeckiej w Starym Objezierzu nie mieli szczęścia do pogody, bo albo niemiłosiernie grzało, albo bezlitośnie lało. W tym roku 13 lipca, chyba z powodu feralnej daty, było wręcz idealnie: chmurki i lekki, orzeźwiający wiatr. Do biegu zgłosiło się ponad 50 zawodniczek i zawodników. Kobiety biegały jedną pętlę długości 5 km, a mężczyźni dystans dwukrotnie dłuższy. Wśród kobiet najszybsza była Barbara Pochranowicz z Myśliborza przed Sandrą Probucką i Iwoną Swendrowską (obie z Gryfina). Bieg mężczyzn ze sporą przewagą wygrał Radosław Helon ze Szczecina przed Krzysztofem Pokrzywińskim z Polic i ubiegłorocznym zwycięzcą Tomaszem Chawawką z Dębna. Za tydzień dłuższa relacja.\nNa zdjęciu zawodnicy tuż przed startem. Z przodu z prawej zwycięzca Helon, a z lewej Pokrzywiński.


Bibula – pismo niezalezne » „Nazistów” – za łeb! – Stanisław Michalkiewicz » Print\n„Nazistów” – za łeb! – Stanisław Michalkiewicz\nPosted By admin On 01-13-2010 @ 7:07 pm In PUBLICYSTYKA | Comments Disabled\nNiekiedy czas zdaje się tak zwalniać, że można odnieść wrażenie, jakby stanął w miejscu. Nie tylko czas nie płynie, ale nawet nic się nie dzieje, więc przedsiębiorcze redakcje muszą wymyślać różne sensacje, a to np. że w zimie jest zimno, a znowu w lecie – ciepło, albo że Polska jest gospodarczym liderem Europy i w ogóle 10 potęgą ekonomiczną świata, albo, że nasze finanse publiczne są prowadzone wzorowo, zaś rekordowy deficyt budżetowy to właśnie efekt sławnych jeszcze z czasów Edwarda Gierka „trudności wzrostu” – i tak dalej. Niekiedy jednak czas przyspiesza, jakbyśmy zbliżali się do kosmicznej „czarnej dziury”, w której, jak wiadomo, wszystko znika bez śladu i bez wieści. W takich momentach również wydarzenia mnożą się jak króliki, zwłaszcza gdy najbardziej postępowe redakcje najbardziej postępowych gazet, zgodnie z przykazaniem wiecznie żywego Lenina, realizują „organizatorską funkcję prasy”.\nZ okazji świąt, a szczególnie – Bożego Narodzenia, Polska zapada w nirwanę, jak, nie przymierzając, pan senator Krzysztof Piesiewicz. Pani red. Monika Olejnik, nie ruszając się ze studia spenetrowała prawdę, że musiał on paść ofiarą sławnej „pigułki gwałtu”, po której człowiek, jeśli nawet coś wyprawia, to oczywiście – „bez swojej wiedzy i zgody”. Wygląda na to, że takie pigułki musieli nałogowo zażywać wszyscy zarejestrowani w charakterze Tajnych Współpracowników. Dzięki temu nie tylko sami mają czyste, bo nie używane sumienia, ale także my z czystym sumieniem możemy wierzyć, że oni nie są niczemu winni, zaś PRL polegała na mistyfikacji, którą w niepojętym przystępie szczerości zdradził były prezydent naszego państwa Lech Wałęsa: „oni udawali władzę, a my – opozycję”.\nDzisiaj, kiedy już wiemy, że nawet generał Jaruzelski tak naprawdę znajdował się w pierwszym szeregu płomiennych bojowników ze znienawidzonym komunistycznym reżymem, że już o Aleksandrze Kwaśniewskim nawet nie wspomnę – powoli dociera to również do nas. I tylko trupy są prawdziwe, ale kto by tam przejmował się trupami, kiedy „trzeba z żywymi naprzód iść, po życie sięgać nowe”. A jak po życie – to i po pieniądze, bo co to za życie bez pieniędzy – a te są w Unii Europejskiej, gdzie „wesoły pobyt, tłum pięknych kobit, wkoło dobrobyt, wszystko aż lśni. Esik się nurza, szczypie w odnóża, paszczę wynurza i dalej jji”.\nZanim jednak kraj pogrąży się w nirwanie, wydarzenia niebywale przyspieszają, zarówno za sprawą tajemniczych nieznajomych, jak i postępowych gazet, co to, kierując się przykazaniami wiecznie żywego Lenina, realizują „organizatorską funkcję prasy”. Oto okazało się, że tajemniczy „szalony kolekcjoner” zlecił młodym rzezimieszkom kradzież napisu nad bramą oświęcimskiego obozu. W jaki sposób młodzi rzezimieszkowie spenetrowali system monitoringu i uśpili czujność strażników, którzy nie zauważyli demontowania ciężkiej i umieszczonej na wysokości pierwszego piętra ramy z napisem nad bramą położoną tuż obok wartowni – to może wiedzieć tylko ów „szalony kolekcjoner” – wygląda na to, że bardziej wpływowy, niż myślimy.\nNajciekawsze jednak jest to, że zanim jeszcze światło zostało oddzielone od ciemności, z Izraela popłynęły oskarżenia, że to „początek wojny przeciwko Żydom”. Skąd w Izraelu wiedziano o tym już z samego rana – oto zagadka, które chyba nie uda się już rozwiązać małopolskiej policji, zwłaszcza, gdy starsi i mądrzejsi poradzą jej, żeby nie wtykała nosa w nie swoje sprawy – jak to miało miejsce w przypadku morderstwa Krzysztofa Olewnika. Jest to tym bardziej prawdopodobne, że „Gazeta Wyborcza”, zgodnie z przykazaniami wiecznie żywe… – i tak dalej – bije na alarm z powodu listów z pogróżkami, jakie anonimowi „faszyści” masowo wysyłają z Warszawy i okolic do przedstawicieli mniejszości niemieckiej w Polsce. Okazuje się, że rozpoczęła się „wojna” nie tylko „z Żydami”, ale również – z Niemcami, a przede wszystkim – że wojnę tę rozpętali i prowadzą polscy „faszyści”, to znaczy – „naziści”.\nA już się wydawało, że „nazistów” nie ma, że to naród kompletnie wymarły w następstwie globalnego ocieplenia, tymczasem okazało się, że odrodzili się akurat w Polsce. W takiej sytuacji, w obliczu wojny wypowiedzianej Żydom i Niemcom, tylko patrzeć, jak dojdzie do żydowsko-niemieckiego braterstwa broni, a starsi i mądrzejsi będą musieli tubylczych „nazistów”, co to „z mlekiem matki”… i tak dalej – wziąć pod kuratelę i w ogóle – za łeb, co po wejściu w życie traktatu lizbońskiego może okazać się znacznie łatwiejsze, niż myślimy.\nFelieton • „Nasz Dziennik” • 31 grudnia 2009\nURL to article: https://www.bibula.com/?p=17248


Sklep kulturystyczny, ACTIVLAB Energon X 1000 90 kap., odżywki, suplementy, kulturystyka i odchudzanie\nPreparat (kompleks ziół i minerałów) który w maksymalny sposób działa energetyzująco na organizm.\n– działa pobudzająco na układ nerwowy\n– polepsza procesy kojarzeniowe poprawiając pamięć\n– zmniejsza zmęczenie i senność\n– stabilizuje funkcjonowanie komórek nerwowych\n– przeciwdziała fizjologicznym zmianom powodowanym\nGUARANA (pauliinia cupana) roślina, która zawiera kofeinę działająca jako stymulant. W porównaniu z kawą nie wywołuje niepożądanych skutków (wrzodów żołądka i nie uzależnia). Polecana jest tym, którzy są wyczerpani psychofizycznie lub osobom, które cały czas muszą pracować w warunkach wzmożonej koncentracji studenci, sportowcy, kierowcy, piloci. Polecana jako zamiennik kawy. Pobudza pracę serca oraz układu oddechowego, co powoduje znaczne ożywienie organizmu.\nŻEŃ-SZEŃ działa tonizująco, podnosi wydolność organizmu. Zawiera substancje biologicznie czynne, które noszą nazwy ginsenozydów (panaxozydów). Żeńszeń przeciwdziała zmęczeniu, znużeniu organizmu, działa pobudzająco, wzmacnia pamięć i procesy myślenia. Wpływa również na zmianę metabolizmu podczas wysiłku spalaniu ulega więcej tłuszczu.\nTAURYNA jest aminokwasem warunkowo-niezbędnym. Magazynuje azot w organizmie, zmniejsza intensywność rozpadu białek wykazuje działanie antykataboliczne, znacznie wpływając na poprawę umięśnienia. Tauryna ogranicza wytwarzanie serotoniny powodując zmniejszenie odczucia zmęczenia oraz poprawiając możliwości organizmu co do dłuższego w czasie wykonywania wysiłku fizycznego i umysłowego. Tauryna posiada również wpływ na metabolizm węglowodanów zmniejsza stężenia cukru we krwi.\nWITAMINA B6 jest niezbędna dla prawidłowej gospodarki białkowej, warunkuje transaminację, czyli proces, który prowadzi do syntezy różnych aminokwasów w organiźmie a także inne przemiany metaboliczne w obrębie substancji białkowych. Wit. B6 jest niezbędna w regulacji układu nerwowego.\n1 kaps. przed śniadaniem i 2 kaps. przed treningiem. Nie stosować preparatu przed snem ze względu na silne działanie pobudzające.\nWartość odżywcza jednej kapsułki (720 mg)\nguarana - 300 mg\ntauryna - 35 mg\nwit. B6 - 1 mg\nżeń-szeń - 80 mg\nmagnez 75 - mg


Żerom w pełnej krasie - Jelonka.com\nŻerom w pełnej krasie\nAktualizacja: Środa, 25 października 2006, 20:39\nCzy monumentalny gmach liceum odzyska swój dawny blask.\nWidoczny jest niemal z każdego punktu w Jeleniej Górze. Jego elewacja nie była odnawiana od 1913 roku, kiedy gmach powstał. Chodzi o budynek Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 przy ulicy Kochanowskiego.\n– Wygląda szaro i ponuro, a mogłoby być inaczej – podkreśla Paweł Domagała, dyrektor ZSO. W ostatnich latach w zabytkowym budynku było wiele modernizacji. Wymieniono dachówki, dach zabezpieczono przed wilgocią. Na czwartym piętrze wstawiono nowe okna.\n– Stare były w fatalnym stanie. Udało nam się przekonać konserwatora zabytków, że tańsze i równie efektowne będzie wstawienie nowej stolarki okiennej – mówi dyrektor Domagała. Choć zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi w gmachu należy zachować stolarkę okien i drzwi.\n– W niższych kondygnacjach okna były starannie odnowione – usłyszeliśmy od dyrektora.\nJeszcze przed maturą w 2007 roku dyrekcja szkoły chce odnowić salę gimnastyczną. Remontu kilka lat temu doczekała się secesyjna aula, choć jej mankamentem są fotele „pamiętające” lata 70-te ubiegłego wieku. Siedziska są przenośne, składane i w kiepskim stanie.\n– Siadając na niektórych trzeba uważać, bo można wylądować na podłodze – ostrzegają uczniowie.\nSzkole zależy na remoncie elewacji gmachu. – Wiemy, że nie dodaje ona uroku temu budynkowi, ale nie jest łatwo ją odnowić – mówi P. Domagała. Kłopot to przede wszystkim pieniądze. Gmach popularnego „Żeroma” jest ogromny. Wiele detali architektonicznych wymaga konserwacji. Kosztów jeszcze nie oszacowano, ale wiadomo, że będzie to suma, na jaką szkoły nie stać.\n~Holy 25-10-2006 11:02\nfaktycznie budynek jest piekny, a jego odnowienie nie tylko samej szkole,ale i calemu miastu doda uroku:)\n~absolwent 25-10-2006 11:16\nMoże dyrekcja szkoły zamiast biadolić, że nie ma pieniędzy, poatara się o środki z Unii Europejskiej. Przykład zamku z Czarnego jest dowodem na to, że jak się chce to można.\n~realista 25-10-2006 12:15\nZlikwidować liceum a budynek sprzedać Niemcom. Taką alternatywę już a...lizował nasz drogi Józef.\n~do absolwenta 25-10-2006 13:20\nto pokaż i pomóż w jakikolwiek sposób zamiast pouczać .Taki cwany poptrciez go .Przed kompem to kazdy" mondry" .\n~absolwent i rodzic 25-10-2006 15:59\nUkończyłem I LO trzydzieści lat temu. Szkołę tę kończy już moje trzecie dziecko. Kiedy naukę zaczynał najstarszy syn, chodząc na wywiadówki nie zauważyłem wielkich zmian we wnętrzu budynku od roku 1978. Sporo ich zaszło w ostatnim czasie. Jasne, wymalowane i czyste klasy, zmodernizowane pracownie, wiele nowych okien, pięknie odrestaurowana aula - wszystko to świadczy o staranności w utrzymaniu obiektu. Dbałość widać również w otoczeniu szkoły; czystość co prawda mocno zniszczonych chodników i systematycznie koszone trawniki mówią cokolwiek o gospodarzu. Nie od razu Kraków zbudowano - być może dyrekcji w najbliższym czasie uda się wystarać i o elewację.Trzymam kciuki! Pałac Schaffgotschów wymalowany jest wszakże tylko od frontu ...\n~do do absolwenta 25-10-2006 16:24\nA co władzą szkoły rączki przyrosły. Pewnie niech się biorą za wniosek do UE i już a nie marudzenie jakieś się tutaj rozwija. Czekamy na wyniki - jak nie potrafią to może czas wymienić ekipę!!\n~re na do absolwenta 25-10-2006 20:16\na co startujesz waść w wyborach ??Dużo sie teraz słyszy zrobimy to i tamto ,co ONI do tej pory zrobili ale za to my pokażemy >poczekaj az ogłoszą i wtedy gospodarza zobaczymy!!!łatwo jest mówic pokazać gorzej ,po owocach poznamy ,natomiast za to co do tej pory ----dziękks i siemanko\n~re na do do absolwenta 25-10-2006 20:38\nPo co zaraz cały sztab urzędników UE fatygować, skocz na pędzel i maluj jakeś taki cwany. Tobie chyba rączki nie przyrosły, bo widać, że z klawiaturą jakoś sobie radzisz.\n~M_ek 25-10-2006 21:49\nUważam że szkole bardziej przydałoby się nowe ogrodzenie I lepsza brama, w stylu min Romana G, po to aby lepsza młodzież mogła w spokoju pobierać naukę.\n~czlowiek znikad 25-10-2006 22:18\nNie lubie Zeroma i zeromiakow hehe. Niby zyja, ale nie wiedza, czym jest zycie hehe. Oczywiscie mozna sie zastanwiac, czy zycie jest ciagla nauka? Mysle, ze tak, ale na pewno nie ksiazkowa:) Ja chodzilem do Budowlanki, dawnej, kolo wiaduktu, tamtego klimatu nie zastapi nic, jak i tamtych doswiadczen, bynajmniej ksiazkowych, tu zycie pisalo wlasny scenariusz i nie ma o tym ksiazek, lecz tylko opowiesci, przekazywane z pokolenia na pokolenie hehe. PS. Wspomnienia marzyciela.\n~penser 25-10-2006 23:00\nczlowieku znikad(czy tu brzmi to dumnie?!)obracasz sie w sferze takich stereotypow ze szkoda mi ciebie nieco.zareczam, ze z zeromem tez wiaza sie rozmaite z*****te klimaty.bo widzisz to jest tak, ja szanuje budowlanke a chodzilem do zeroma...\n~WCpicker 26-10-2006 0:35\nA ja sobie tak myśle(i bez śmiechów ja zwykle),że w "Żeromie" dyrekcja jest na pewno wykształcona, domniemam. A budynek nie ma co ukrywać zabytkowy więc z wnioskam o dofinansowanie z UE powinni sobie poradzić, a jak nie to niech spytają pierwszego lepszego rolnika to im pomoże z powyzszym wnioskiem.Ja do "Żeroma" nie chodziłem tylko do "Mechanika" i za mojej kadencji nam Bramę Wojanowską buchnęli, by ją postawić w centrum miasta i nikogo za to nie potępiam ale fundusze były.Więc naprawde wystarczy żeby sie ciut postarali a napewno sianko by jakieś skręcili.Zawsze można podnieść komitet rodzicielski :) he he\n~Z@K 26-10-2006 6:49\nbudowlanka... <lol> no to masz klimat jak nie ma co :D:D:D: NIC nie wiesz o zeromie i sadzisz ze budowlanka w jakim kolwiek stopniu jest lepsza, to sie grubo mylisz\n~Yanec_BW 26-10-2006 9:44\nPowinni napisać do Rady Miasta Jeleniej Góry o dotację ze środków, które przeznaczone są na odnowę zabytkowych budynków. Dodatkowo powinni starać się o dotację ze środków funduszy europejskich.\n~Kasiula 26-10-2006 15:58\nRealisto,a moze by tak ciebie sprzedac Niemcom?\n~A. 26-10-2006 21:13\nŻadne okrycie Ameryki,że mozna starać sie o srodki unijne. Fajnie operować sloganem . Żeby aplokowac wniosek trzeba znależć działanie i prirytet, pod ktory mozna podczepić sie z elewacją a własciwie z termomodernizacją , bo z sama elewacja to na przyslowiowe drzewo. A takiego jak na razie nie ma. Chyba,że ktos ma pomysł jak to zrobić. Chetnie na pewno zostanie wykorzystany.\n~mich 9-11-2006 12:54\nTylko Żerom i Żerom...jedna szkoła w całej Jeleniej??? zakończenie roku...Żerom, rozpoczęcie roku...Żerom...tylko Żerom ma odrapany budynek i tylko Żerom ma problem aby go odnowić :/ Nie mam nic przeciwko szkole ale zacznijcie też pisać o innych.\n~mich 9-11-2006 12:55\n~ŻeromEK 28-11-2006 17:28\nJak zwykle problemy... Przyzwyczajcie sie ze jest to najlepsza szkola i tyle!! Ale wracajac do tematu. Żerom to piekan szkola,a odnowiona bedzie duma nie tylko dla ucznow, ale takze dla mieszkancow Jeleniej Gory. A pienadze z UE nie jest tak latwo zdobyc.


Spektakl muzyczny „Kot w butach” | Samorządowy Serwis Internetowy Gminy Rędziny\nSamorządowy Serwis Internetowy Gminy Rędziny / Aktualności / Oświata / Spektakl muzyczny „Kot w butach”\n12 listopada 2019, 15:09 Oświata Wydarzenia\nSpektakl muzyczny „Kot w butach”\nW dniu dzisiejszym wychowankowie oddziału przedszkolnego oraz uczniowie klas 1-3 udali się do Akademickiego Centrum Kultury Klubu Politechnik w Częstochowie na spektakl muzyczny pt. „ Kot w butach”. Profesjonalnie odegrane przedstawienie wprowadziło naszych małych widzów w zaczarowany świat baśni. Wyjątkową atmosferę zapewniły naszym pociechom rewelacyjna gra aktorska, barwne stroje a także oryginalna sceneria. Wszystkie dzieci z ogromnym zainteresowaniem obejrzały pięknie ukazaną historię przyjaźni kota i ubogiego Janka wędrujących przez świat w poszukiwaniu szczęścia wśród ludzi. To także żartobliwie ukazana historia miłości głównego bohatera i pięknej Królewny, która- jak każda baśń- zawiera morał, będący wskazówką postępowania dla każdego- uczciwość i prawdomówność to najważniejsze wartości, które zawsze zostają nagrodzone.\nKonkurs patriotyczny „Rędziny ...


Se-Ma-For Muzeum Animacji jak co tydzień zaprasza na weekend pełen warsztatów! Mali widzowie będą mogli m.in. stworzyć własny ogród zoologiczny, udać się na wakacyjną przygodę oraz poszaleć z Bergamutką.\nJeśli Twoim marzeniem jest stworzenie własnego ogrodu zoologicznego przyjdź na warsztaty i zbuduj swoją krainę, w której mieszkać będą żyrafy, łosie, a nawet słonie. Będziesz mógł sam ustalić w jakim środowisku zamieszkają Twoje zwierzątka i co wydarzy się w Twoim własnym Zoo. Czy żyrafa lubi liście? Jakie zwierzątka żyją w lesie, a jakie w dżungli? Większość z nich można spotkać właśnie w Zoo, a także w Se-ma-for Muzeum Animacji 🙂 Nakręcimy film jak żyrafa spotyka łosia? A może macie inne pomysły:)?


Antykorozyjne zabezpieczenie profili zamkniętych - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Eksploatacja auta » Nadwozie » Antykorozyjne zabezpieczenie profili zamkniętych\n25 października 2010, 07:44\nCo to jest profil zamknięty\nProfile zamknięte to przede wszystkim przestrzeń np. w progach czy drzwiach jak również założenia blach na złączach (np. pokrywy bagażnika, silnika).\nPrzed przystąpieniem do zabezpieczania należy dokładnie umyć i wypłukać powierzchnie przez otwory technologiczne, następnie mechanicznie wysuszyć podgrzanym powietrzem. Zaleca się zdjęcie elementów tapicerowanych na wypadek zabrudzenia, również dla lepszego dostępu do zabezpieczanych miejsc.\nDo konserwacji używa się środków na bazie wosków, które można rozcieńczyć benzyną. Zaletą tych środków jest ich elastyczność – nie pękają zimą i nie rozpuszczają się latem. Zakupimy je w marketach budowlanych lub sieciowych sklepach motoryzacyjnych.\nWarstwę ochronną nakłada się natryskowo o grubości od 0,1 do 0,4 mm. Jeśli nie mamy dostępu do kompresora, możemy również nakładać preparat pędzlem malarskim.\nTak dokładne zabezpieczenie samochodu znacznie przedłuży jego żywotność.


Zobacz wątek - Sinningia (poza s. speciosa) - prezentacje odmian\nSinningia (poza s. speciosa) - prezentacje odmian\nTytuł: Re: Sinningia (poza s. speciosa) - prezentacje odmian\nNapisane: 30 lip 2017, o 23:35\nAga, cudne są Twoje ! Moja kolekcja niestety bardzo skromna. Chętnie bym się czymś pochwaliła, ale mam jeszcze tylko Eumorphę.\nI trochę podobną do sinningii Nimpheę Oblonga\nNapisane: 15 sie 2017, o 17:59\nSinningia leucotricha. Ma tylko jeden kwiatek , ale i tak cieszy\nNapisane: 3 wrz 2017, o 13:15\nSinningia HCY's Merry go round\nHCY's Merry go round to odmiana zbliżona w pokroju do Party Dress, czyli raczej nie jest miniaturką, ale nie rośnie też tak duża jak sinningia speciosa (gloksynia). Kwiaty mają bardzo intensywną barwę i sporo kropek układających się w równoległe linie. Co ciekawe, u nasady ogonków sporej części kwiatów, pojawia się mały, łaciaty niby-listek (jeden z nich widać na ostatnim zdjęciu).\nMoja Sinningia Anne Crowley dość nagle zakończyła kwitnienie (zasuszyła resztę pąków, które posiadała) i zaczęła powiększać bulwę, która wygląda już jak całkiem solidny ziemniaczek Z kolei Party Dress, po wypadku jaki jej się przytrafił (wiatr odłamał część nadziemną od bulwy), wyprodukowała trzy nowe łodygi i choć są bardzo małe, jak na tę odmianę, mają już pąki, które niedługo powinny rozkwitnąć.\nmajreg - pięknie kwitnie Ci Sinningia eumorpha (to chyba odmiana Saltao) Też kiedyś miałam Sinningia eumorpha 'Saltao', ale jeśli dobrze pamiętam, bulwka nie przetrwała którejś z rzędu zimy\nrena77 - prześliczna jest Twoja Sinningia leucotricha, uwielbiam "futrzaste" listki tej sinningii, bardziej nawet niż jej kwiatki, choć i one są urocze\nNapisane: 11 wrz 2017, o 16:21\nDziękuję bardzo za podpowiedź . Pojęcia nie miałam, że to Saltao .\nTwoja HCY's Merry go round cudna jest Agnieszko . Śliczne ma te kropeczki.\nJa jeszcze czekam na kwiatki swojej Ann Crowley, która się strasznie ociąga. Niedawno dostałam kilka listków i szczepek do ukorzenienia kilku odmian. Te, które przetrwały nie ukorzeniły się, ale od razu wytworzyły bulwki w perlicie. Chuchałam na nie i dmuchałam, bo w drodze się mocno podgotowały i niestety kilka padło.\nZapyliłam też Eumorphę i Bullatę i jakże się cieszę, bo w kilku doniczkach mam już zielony kożuszek . To zdjęcie sprzed kilku dni. Dziś jest już naprawdę zieloniutko. Ciekawe co z tego wyjdzie.\nNapisane: 11 wrz 2017, o 16:43\nUla, zrobiłaś krzyżówkę eumorpha i bullata?\nU mnie też rośnie - starsze - przedszkole eumorpha- niektóre siewki mają już 4, a nawet w porywach 6 listków Niedługo kolejne pikowanie\nPojęcia nie miałam, że to Saltao\n- pewności nie mam, ale wygląda bardzo podobnie, więc może trafiłam\nHCY's Merry go round naprawdę jest "fajną" odmianą - na tyle duża, że nie potrzeba lupy, żeby kwiatki dojrzeć, a do tego mają one taki "energetyczny" kolorek, że trochę humor się poprawia, gdy się na nie popatrzy. Moja roślinka ma niewiele listków w tym roku (dziwne to, bo bulwka całkiem pokaźnych rozmiarów), ale wydają się być w dobrej kondycji, więc o ile nie przypomnę sobie zbyt późno (gdy zaczną padać) postaram się je "ubulwkowić" - może coś z tego wyjdzie. W tym roku zrobiły się bulwki na końcach listków gloksynii, które stały w wodzie, ale korzeni brak. Zastanawiam się, czy jeśli listki sinningii też wytworzą takie bulwki (bez korzeni) to mają one szansę przetrwać zimę? Będą chyba malutkie, więc trochę się martwię, żeby mój ewentualny sukces nie był krótkotrwały. Ula, czy będziesz swoje młode bulwki sinningii przechowywać przez zimę w perlicie, czy jakoś inaczej?\nGratuluję zielonego przedszkola - mnie by się pewnie nawet zapylenie nie udało, a cóż dopiero kiełkowanie nasionek. Oby maluchy zdrowo i szybko Ci rosły\nAgai Ula- podpowiedzcie początkującej jak przechowywać bulwki sinningii? To mój 1. sezon\nNapisane: 13 wrz 2017, o 15:09\nrena77 - stare bulwki zimuję na dwa sposoby: zostają w ziemi, w której rosły, bez podlewania, w chłodnym i ciemnym miejscu albo wyjmuję z ziemi, wkładam suche do tekturowego pudełka i trochę zasypuję wermikulitem, a potem przechowuję w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu.\nW obu przypadkach, wczesną wiosną, wsadzam bulwki do nowej, bardziej żyznej ziemi. Wybór wariantu zależy zazwyczaj od tego, czy mam czas (i zapasy wermikulitu), czy nie bardzo. Tak robię ja, ale też jestem ciekawa, jakie sposoby zimowania sinningii stosują inni ich posiadacze. Nie zimowałam jeszcze młodych (uzyskanych w danym sezonie) bulwek, więc w tym przypadku nie wiem, jaki sposób byłby najlepszy, żeby takie maluchy przez zimę się nie zasuszyły\nNapisane: 13 wrz 2017, o 15:58\nAga- bardzo dziękuję za odpowiedź Podsumowując - można zimować tak jak inne ostrojowate np mające szyszeczki. Nie będę wymieniać nazw\nZimowanie młodych bulwek- też mnie interesuje i to bardzo. Mam ukorzenione listki trzech odmian. Listki są nadal zielone i bardzo się staram , żeby były zielone jak najdłużej. Ale co będzie , kiedy zżółkną i uschną? Czy bulwki będą miały tyle sił, żeby przetrwać do wiosny?\nNapisane: 13 wrz 2017, o 16:11\nCzy bulwki będą miały tyle sił, żeby przetrwać do wiosny?\nWłaśnie też się nad tym zastanawiam... To mikrusy, więc jest ryzyko, że zimowanie w taki sposób, jak w przypadku dużych bulw, może zakończyć się kiepsko Pomyślałam już nawet, że może w ogóle ich nie "usypiać", tylko wsadzić do ziemi i niech rosną, ale też nie mam pewności, czy taka metoda zapewni im przetrwanie\nNapisane: 24 wrz 2017, o 15:59\nSinniniga Flair- bardzo się cieszę z tych maleńkich kwiatków\nNapisane: 24 wrz 2017, o 19:20\nTeż bym się bardzo cieszyła z takich maluchów, bo naprawdę są cudowne To jedna z moich ulubionych odmian; mam bulwę, ale choć zdrowa, nie chce choćby jednego listka wypuścić\nUżytkownicy przeglądający ten dział: aberracje i 32 gości


artdycyna: listopada 2011\nWszystko zaczyna się i kończy w ziemi. Trwanie jest szare, oczywiste, zdeptane.\nROŚLINY MIĘSOŻERNE (2)\nSłowa mają swoją cielesność.\nWyabstrahowane z ciała części, kikuty, detale przypominają rośliny. Może to potwierdzać jedność całego środowiska żywego. Materia nieustannie przyjmuje różne formy, sprawiedliwie krąży. Nigdy nie wiadomo, kim jest ulubiony kaktus.\nPORTRETY TRUMIENNE NATURY\nŻycie składa się z odcinków naznaczonych różnymi tożsamościami napotkanych osób. Każdy, stojący na drodze odciska swoje niepowtarzalne piętno. Jedną z najbardziej swoistych dla człowieka cech biologicznych jest posiadanie kciuka, palca przeciwstawnego. Przyczynia się on w znacznym stopniu do mocy sprawczej. Nikt sam nie jest w stanie stworzyć interesującego ,,serialu,,tylko interakcja daje szansę na komercyjny sukces. Każda klatka musi być innym śladem.\nRozwój cywilizacji opiera się na nieustannym dążeniu człowieka do przezwyciężenia swych cielesnych ograniczeń. Powstają coraz to nowe ekstensje, przedłużenia zmysłów i życia. Obrastamy w ulepszenia, stając się coraz bardziej bezradni. Wyposażeniem torebki, kosmetyczki (zarówno damskiej, jak i męskiej) stają się różnego typu tabletki, nie przeciw schorzeniom ale na piękną cerę, włosy czy paznokcie. Stają się one cenniejsze niż biżuteria. Proch, w który obraca się współczesny człowiek, stanowi swoistą komponentę szeregu prochów, jakie przyjął w życiu, petitio principi.\nŻycie ma tak naprawdę przemysłowy charakter, odbywa się taśmowo. Codziennie jakaś komórka zagnieżdża się w glebie macicy. Jedna po drugiej rozwijają się ogrzewane przez matczyne ciepło. Proces ten przenosi się dzisiaj poniekąd do laboratoriów, gdzie zasiew jest zaplanowany i do końca kontrolowany medycznie, nawożony przez sztuczne genomy. Życie, jak żywność nie zawsze musi być eko.


og:title - Brzeska A-klasa: Wysoka wygrana. Iskra Łęki liderem brzeskiej A - klasy!\nog:url - http://borzecin.pl/component/content/article/76-aktualnosci-strona-glowna/5992-brzeska-a-klasa-zalegoci-nadrobione-mamy-nowego-lidera.html?tmpl=component&print=1&page=\nog:description - W środowe popołudnie rozegrano dwa zaległe spotkania z 18 serii spotkań (przypomnijmy- mecze zostały odwołane z powodu nienadających się do gry boisk). Pojedynki te były niezwykle istotne dla układów dolnej i czołowej części tabeli.\nog:image - http://www.sportomaks.pl/wp-content/uploads/2011/10/594311-6.jpg\nW pierwszym spotkaniu Kłos Łysa Góra podejmował Ivę Iwkowa. Było to spotkanie dwóch drużyn, które prezentują podobny poziom umiejętności i możliwości, a co najważniejsze- walczą o ten sam cel którym jest utrzymanie się w brzeskiej A-klasie.\nWynik meczu otworzyli gospodarze. Rzut karny podyktowany za faul golkipera przyjezdnych na graczu Kłosa, na bramkę zamienił Łukasz Zapart. W końcówce pierwszej połowy do wyrównania doprowadził Michał Szot precyzyjnym strzałem z rzutu wolnego. W drugiej części meczu padł już tylko jeden gol autorstwa kapitana drużyny z Iwkowej, Krzysztofa Dzięgla, który wykorzystał jedenastkę. Trzy niezwykle cenne oczka powędrowały na konto Ivy. Zespół Bogusa ustąpił ostatnie miejsce w tabeli Sokołowi Maszkienice, „podskakując” aż o trzy lokaty.\nDla Iskry Łęki pojawiła się ogromna szansa na przejęcie przewodnictwa w tabeli. Zespół Piotra Zaparta musiał tylko pokonać zdecydowanie niżej notowaną drużynę Pogórza Gwoździec. Gracze Iskry nie mieli litości dla swoich rywali zwyciężając aż 8:0. Hat- trickiem popisał się Filip Hajnysz a swoje indywidualne konta bramkowe zasilili Grzegorz Urbaś, Marcin Urbaś i Dawid Curyło. Do tak wysokiego rezultatu przyczyniły się również dwa samobójcze trafienia zawodników Pogórza. Iskra Łęki w pełni wykorzystała okazję do zajęcia fotelu lidera i teraz do ten zespół jest najpoważniejszym kandydatem do założenia mistrzowskiej korony.\nWyniki zaległych spotkań 18 kolejki brzeskiej A-klasy:\nKłos Łysa Góra 1:2 Iva Iwkowa\nIskra Łęki 8:0 Pogórze Gwoździec\n1. Iskra Łęki 44\n2. LKS Uszew 43\n4. Dunajec Mikołajowice 32\n8. LKS Poręba Spytkowska 24\n9. Victoria Bielcza 21\n12. Spółdzielca Grabno 16\n13. Iva Iwkowa 14\n14. Kłos Łysa Góra 14\n15. Piast Czchów 14\n16. Sokół Maszkienice 12\nŹródła: strony internetowe klubów brzeskiej A-klasy


Dzicy katolicy – NIE\nMaciej Mikołajczyk 19 grudnia 2019\nLepiej zachować cnotę niż życie\nMatka: „Powiesimy cię, córeczko, pójdziesz do nieba i będzie fajnie”.\nCórka: „Powieście mnie, proszę, dziadziuś się ucieszy”.\n10-latkę wieszano i duszono. Truto gazem. Miała zginąć pod kołami ciężarówki. W niebie jej nie chciano.\nMięsko dla pedofilów\nKatarzyna C. i Grażyna A. znają się od podstawówki, mieszkają w tej samej kamienicy, a ich mężowie pracują razem w Holandii. Kobiety odwiedzają się z okazji imienin, urodzin, świąt lub żeby połknąć kawę przy papierosie i poplotkować.\nGdy Alicja, córka Grażyny, pierwszy raz komunię świętą przyjmuje, Katarzyna kupuje w prezencie rolki, życzy szczęścia i wielu łask bożych, bo wie, co w życiu ważne. Taka przyjaciółka rodziny to skarb, Grażyna ściska Katarzynę i prawie beczy, tak jest wzruszona.\nWkrótce Katarzyna dostaje cynk, że mafioso o ksywce „Maks” upatrzył sobie Alicję i chce ją wywieźć do niemieckiego burdelu, żeby dla niego zarabiała, obsługując zagranicznych pedofilów. Gdyby kto inny dostał taką wiadomość, słowem by nie pisnął, ale Katarzyna jest w porządku, opowiada o wszystkim Grażynie i mówi, że postara się pomóc, bo jest ukrytą kobietą mafii, dobrze zna „Maksa” i wie, że można z nim się dogadać. Po trzech dniach okazuje się, iż „Maks” nie ma serca z kamienia – Alicji do burdelu nie wywiezie, ale Grażyna musi mu coś odpalić, żeby straty spowodowane nieobecnością dziewczynki w zamtuzie wyrównać. Nie chce wiele – 10 tysięcy wystarczy. Katarzyna uważa, że to uczciwa cena za święty spokój. Grażyna wypłaca z konta pieniądze i wręcza je przyjaciółce.\nPo miesiącu „Maks” domaga się dwudziestu tysięcy, bo w Niemczech popyt na 10-latki jest duży i straty rosną. Grażyna nie ma takiej kwoty, Katarzyna podpowiada, żeby wzięła kredyt, bo „Maks” nie jest taki zły, ale jeśli straci nerwy, to może wjechać do chałupy, Alicję za kłaki wywlec i tyle ją zobaczą. Grażyna idzie do banku. Żeby się odwdzięczyć za pośrednictwo, zaprasza przyjaciółkę na pizzę.\nPopyt na 10-latki wciąż rośnie, „Maks” umie liczyć i po dwóch tygodniach znów żąda pieniędzy. Trzeba mu dać 50 tysięcy, mówi, że to już ostatnia rata – przekonuje Katarzyna.\n„Maks” nie dotrzymuje słowa, Katarzyna przeprasza w jego imieniu, ale interesy mu nie poszły i musi sobie powetować, żartów nie ma, jego żołnierze dzień i noc obserwują Grażynę i gdy pójdzie na policję, Alicja tego samego dnia będzie obciągać Niemcom.\nGrażyna bierze 5 kolejnych kredytów. Łącznie daje Katarzynie 170 tys. zł.\nWydatki miesięczne na raty: 4,5 tys., zarobki: 3 tys. zł.\nTraci zdolność kredytową.\n„Maks” wciąż żąda pieniędzy.\nKatarzyna rozumie, że Grażyna jest w trudnej sytuacji, ale może wziąć pożyczkę w Bocianie czy Providencie albo samochód sprzedać, z „Maksem” lepiej nie zadzierać; gdy mu jeden człowiek był winien pieniądze, to go potem z Odry wyłowiono z wyłupanymi oczami, zatem dla niego zrobić z Alicji kurwę to jak spluąć. Na dodatek „Maks” pokazywał jej zdjęcie intymne Alicji, takie z gołą cipką, Katarzyna nie wie, jak i kiedy je zrobił, ale to dowód na to, że prawdziwy kozak może wszystko.\nGrażyna się waha.\nBo na kilka dni mąż przyjeżdża i odkrywa, że konto wyczyściła. Tłumaczy się, że źle zainwestowała na giełdzie, ale mąż nie wierzy, robił awanturę i wściekły wraca do Holandii. Gdyby się dowiedział, ile kredytów nabrała, to chyba by zatłukł.\nGrażyna przysięga Katarzynie, że mężowi nie piśnie o długu wobec „Maksa”. Przysięgi dochowuje, bo Katarzyna ostrzega, że jak tylko słowo powie ślubnemu, to mafia zaraz wszystkich zajebie i Alicję wywiezie, a Alicja to najmłodsze dziecko, oczko w głowie.\nO długach i wiszącym w powietrzu wywozie wie mieszkający z Grażyną 26-letni syn Tomasz. I Alicja.\n„Maks” się wkurwia, że Grażyna nie chce wziąć kredytu w firmie pożyczkowej, mówi, że jeśli jej na córce nie zależy, to córka będzie zarabiać dupą, trudno, ale sam jest ojcem, dlatego daje ostatnią szansę: 3 dni i albo w tym czasie zapłaci 10 patyków, albo wywózka, relacjonuje Katarzyna.\nGrażyna pojmuje, że długu wobec „Maksa” nie spłaci nigdy. Popada w depresję. Kredytu nie zaciąga.\nPo trzech dniach Katarzyna wpada do mieszkania Grażyny. „Kurwa, »Maks« i jego ludzie będą za godzinę, wywiozą Alicję, doigrałaś się, pomagałam, ale już nic nie zrobię, pakuj ją, nie zapomnij o piżamce” – krzyczy.\nAlicja wszystko słyszy. Płacze. Katarzyna mówi, że nie chce patrzeć na wywózkę, bo to przykre widoki są, wychodzi.\nTomasz wybiega z łazienki z pianą do golenia na twarzy, bo nigdy nie słyszał, żeby ciocia Kasia tak wrzeszczała.\n„Uciekamy!” – zarządza Grażyna. Ale dokąd uciec przed mafią? Nie wie. Wsiadają do auta. Krążą. Alicja cały czas płacze i krzyczy, że nie chce do burdelu.\nMatka ją przytula: „Nie pojedziesz do burdelu, powiesimy cię, córeczko, pójdziesz do nieba, tam jest dziadziuś, będzie fajnie”.\nAlicja przestaje płakać. „Powieście mnie, proszę, dziadziuś się ucieszy” – mówi.\nGrażynie spada kamień z serca. „Jedź na działkę” – nakazuje Tomaszowi.\nGaz się kończy\nNa działce jest altana. W altanie kuchenka gazowa. Grażyna z Tomaszem naradzają się. Dochodzą do wniosku, że przyjemniej będzie Alicję zatruć gazem niż powiesić. Pytają, co woli. Alicja jest za gazem, bo po powieszeniu pręgi na szyi zostają i w trumnie będzie brzydko wyglądać. Grażyna zauważa, że gaz ma jeszcze taką zaletę, że umrzeć mogą wszyscy za jednym zamachem. Mafia nikomu nie odpuszcza, Tomasz więc zgadza się na samobójstwo, Grażyna o niczym innym nie marzy; cieszy się, że córka będzie miała towarzystwo w drodze na tamten świat. Alicja klaszcze w dłonie z radości.\nTomasz odkręca przewód od kuchenki i otwiera zawór. Ściskają się na pożegnanie „Do zobaczenia w niebie” – mówi Grażyna.\nChwytają się za ręce i kładą na łóżku. Z przewodu sączy się propan-butan. Po 1,5 godziny Grażyna sprawdza, co z Alicją. Na pierwszy rzut oka wygląda obiecująco: ma zamknięte oczy i jest trupio blada. Ale wciąż oddycha.\nZapach propanu-butanu jest ledwie wyczuwalny.\n„Gaz się chyba skończył, kurwa” – ocenia Grażyna. Tomasz wstaje i podnosi butlę. Jest lekka jak piórko.\nAlicja otwiera oczy. „Byłam już daleko, ale chyba mnie nie chcieli” – twierdzi.\n„Nie martw się, elegancko powiesimy cię z Tomusiem, a potem do ciebie dołączymy” – pociesza mama.\nTomasz ze sznura do prania sporządza 3 pętle, bo plan B jest taki: najpierw wieszają Alicję, a potem kończą ze sobą. Żeby proces wieszania usprawnić, Grażyna z Tomaszem zakładają sobie pętle na szyje, gdy Alicja pójdzie do dziadziusia, będą pod ręką.\nAlicja dynda przy łóżku. Grażyna oddycha z ulgą i wiesza się na poręczy schodów. Tomasz – na klamce od okna. Jest miło. Grażyna kątem oka obserwuje córkę, bo to jej oczko w głowie przecież. Córka, zamiast skonać jak należy, charczy i próbuje się wyswobodzić. Grażyna nie może na to patrzeć, uwalnia się z amatorsko sporządzonej pętli, odcina Alicję, a potem Tomasza.\n„Teraz byłam jeszcze dalej, mogłaś trochę poczekać, mamusiu” – mówi Alicja.\n„Dla chcącego nic trudnego, udusimy cię, córuś” – odpowiada mama.\nAlicja prosi, żeby poczekali, bo musi dojść do siebie po wieszaniu, za dużo trochę tych atrakcji. Po chwili kładzie się na łóżku. Tomasz przygotowuje nowe pętle dla siebie i matki – wariant dołączenia do Alicji wciąż ma status obowiązujący.\nGrażyna dusi córkę gołymi rękami. Tomasz trzyma siostrę za nogi. Alicja wierzga. Robi się sina, przestaje się bronić, meta jest blisko. Grażyna i Tomasz sądzą, że już po krzyku, wieszają się. Alicja zrywa się z łóżka. Grażyna wobec tego nie widzi powodu, żeby wisieć, wyswobadza się z pętli, odcina Tomasza, klnie pod nosem. Alicja kaszle, nie może złapać tchu. Czuje się zawiedziona, ale mama wie, jak poprawić córce humor. „Rzucimy się pod ciężarówkę” – obwieszcza nęcąco.\nIdą na położoną nieopodal drogę krajową nr 5. Włażą tuż przed maskę ciągnika z naczepą. Zamykają oczy. Kierowca TIR-a daje po hamulcach, ciężarówkę znosi na lewy pas, Grażyna, Tomasz i Alicja wychodzą cało z wypadku.\n„Ja chcę pod pociąg!” – beczy Alicja. Grażyna ma dość zabijania. „Nie chcą cię tam, dziadziuś musi poczekać” – wyjaśnia.\nDzwoni po Michała, drugiego syna, bo w fordzie Tomasza skończy się paliwo. Michał wsiada do auta i w mig przyjeżdża. Dziwi się, że matka, brat i siostra mają pętle na szyjach. Grażyna opowiada o „Maksie” i o tym, jak ratowali Alicję przed transportem do lupanaru.\nMichał zawiadamia policję.\nProkuratura oskarżyła Katarzynę C. o to, że „w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groziła Grażynie A. zamachem na życie i zdrowie jej 10-letniej córki poprzez uprowadzenie przez członów mafii w celu uprawiania nierządu w domu publicznym, czym doprowadziła do szkody w wysokości co najmniej 170 tys. zł”. I że wskutek podjętych przez nią działań Grażyna i Tomasz „targnęli się na własne życie, usiłując popełnić samobójstwo przez zatrucie gazem, powieszenie się oraz wtargnięcie pod samochód”.\nŚledztwo wykazało, że mafiosa o ksywce „Maks” Katarzyna wyssała sobie z palca, co oczywiście fałszywą czyni również groźbę wywiezienia Alicji do domu rozpusty.\nZa wyłudzoną forsę Katarzyna C. kupiła audi a-3, meble i telewizor, resztę przeznaczyła na gruntowny remont mieszkania i spłatę zobowiązań w bankach.\nSąd Rejonowy w Rawiczu skazał ją na 8 lat więzienia.\nPrzed Sądem Okręgowym w Poznaniu toczy się proces Grażyny i Tomasza A. Za to, że usiłowali zabić Alicję, grozi im dożywocie. Powołano drugi zespół biegłych psychologów i psychiatrów, bo pierwszy nie potrafił odpowiedzieć na pytanie, dlaczego 49-letnia, zdrowa na umyśle kobieta najpierw dała sąsiadce 170 tys. zł, a potem wraz z synem usiłowała zaszlachtować córkę.\nGrażyna A. zeznała, że choć trochę jej wstyd, iż chciała zabić Alicję, to uważa, że dziecko zawsze warto ratować przed burdelem.\nAlicja nie ma żalu do mamy, bo wie, że gazowanie, wieszanie i duszenie były dla jej dobra.\nNastępny artykułPrecz z energią


Monitoring to nie wszystko – dlaczego warto mieć ubezpieczenie mieszkania? ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Styl życia / Dom / Monitoring to nie wszystko – dlaczego warto mieć ubezpieczenie mieszkania?\nJest wiele sposobów na to, aby zabezpieczyć dom lub mieszkanie i cenne przedmioty. Coraz więcej osób decyduje się na założenie monitoringu lub inwestuje w tzw. inteligentny dom – te nowoczesne systemy mają odstraszać potencjalnych włamywaczy. Jednak nawet najlepiej dopracowany plan może okazać się zawodny. Nie ma to jak solidne ubezpieczenie mieszkania\nPrzestępczość utrzymuje się na wysokim poziomie. Tylko w 2019 roku polska policja odnotowała 236 tysięcy pospolitych przestępstw, do których zaliczają się przede wszystkim kradzieże i włamania w celach rabunkowych. Monitoring, solidne zamki, zaawansowany system alarmowy czy system smart home to najczęściej wybierane sposoby, aby chronić mienie przed włamywaczami. Oprócz tego warto pomyśleć o ubezpieczeniu mieszkania, które pomoże zrekompensować ewentualne straty. Sprawdź, co możesz zyskać dzięki takiej polisie.\nDoświadczenie pokazuje, że włamywacze potrafią rozpracować nawet najbardziej zaawansowany system, aby osiągnąć swój cel. Dlatego do włamania może dojść także w najlepiej zabezpieczonym domu. Ubezpieczenie mieszkania nie uchroni Cię przed złodziejami, jednak zapewni wsparcie finansowe, gdy dojdzie do kradzieży.\nOto najważniejsze korzyści, na jakie możesz liczyć, kupując polisę ubezpieczeniową:\nUzyskasz pomoc finansową nie tylko w przypadku włamania i kradzieży. Ta sama polisa zapewni Ci wsparcie w takich sytuacjach, jak pożar, zalanie, katastrofa budowlana czy rozległe zniszczenia na skutek burzy, śniegu lub silnego wiatru.\nW ramach polisy ubezpieczysz biżuterię, dzieła sztuki i inne cenne przedmioty. Jak pokazują statystyki, złodzieje najczęściej poszukują drobnych przedmiotów o bardzo wysokiej wartości.\nMożesz liczyć na wsparcie również wtedy, gdy do nieszczęśliwego zdarzenia dojdzie z Twojej winy, np. przez roztargnienie zostawisz odkręcony kran lub włączone żelazko.\nW ramach polisy (oferowanej choćby przez Nationale-Nederlanden) otrzymasz także środki na naprawę szkód, które powstały u sąsiada. Dzięki temu Wasze dobre relacje pozostaną nienaruszone.\nCzy ubezpieczenie mieszkania to duży koszt?\nWysokość składki na ubezpieczenie mieszkania lub domu ustalana jest indywidualnie na podstawie takich czynników, jak: rok budowy, stan nieruchomości, powierzchnia lokalu oraz liczba i rodzaj cennych przedmiotów, które chcesz ubezpieczyć w ramach polisy. Możesz spodziewać się kosztu rzędu kilkuset złotych. W większości przypadków jest to składka roczna, która nie powinna być nadmiernym obciążeniem dla domowego budżetu. Pomoc, jaką można otrzymać w przypadku włamania lub innego nieszczęśliwego wypadku, jest z pewnością warta tej ceny.


Jak zdobyć poglądy polityczne? | NA TROPIE\nWażny Trop\t/ Tomasz Detlaf\t/ 27.03.2019\nMasz już jakieś przekonania dotyczące polityki. Może po prostu jeszcze nie zdajesz sobie z tego sprawy. Kiedy jednak przysłuchujesz się rozmowom o polityce lub widzisz nowe doniesienia medialne, to zapewne nie reagujesz na nie neutralnie. Pojawiają się w tobie jakieś emocje – odczucie sprzeciwu lub zgody wobec tego, o czym mowa. W pewnym stopniu powstają one dzięki temu, skąd i w jaki sposób otrzymałaś/otrzymałeś informacje. Zrozumiałe jest więc to, że nie zareagujesz pozytywnie, gdy o jakimś wydarzeniu dowiesz się z medium, które przedstawi je w krzywym zwierciadle albo podczas zaciętej kłótni. Ale gdy rozmowa będzie przebiegała spokojnie, a doniesienia medialne sprawdzisz w kilku źródłach, powstałe emocje będą miały inne źródło. Tym źródłem jest twój światopogląd.\nW dużym uproszczeniu możemy przyjąć, że emocje te są wynikiem testu, który nieustannie przeprowadzasz. Testu na zgodność z własnym światopoglądem, czyli tego, czy w świetle swojego zestawu norm, wartości, ocen powinnaś/powinieneś daną sprawę poprzeć czy się jej sprzeciwić.\nCzy wiesz, co składa się światopogląd?\nWiesz już, że światopogląd masz (jak każdy) i jak – mniej więcej – działa. Czas więc na zasadnicze pytanie – czy wiesz, co składa się światopogląd, znasz go, czy może jest dla ciebie w jakimś sensie obcy i obserwujesz tylko skutki jego działania, takie jak opisane wyżej?\nJeśli go znasz, to pewnie się ze mną zgodzisz, że trzeba o niego dbać i stale poddawać refleksji. Jeśli jeszcze nie wiesz, jakie dokładnie wartości wyznajesz, to czas zabrać się do roboty. Skoro nie unikniemy posiadania światopoglądu, to lepiej samemu go tworzyć niż pozwalać innym czynnikom na budowanie go bez naszej wiedzy. Choć warto pamiętać też, że nigdy nam się nie uda być w 100% niezależnym, ale musimy się starać, aby w jak największym stopniu samemu kształtować swoje poglądy.\nPracować nad światopoglądem można na dwa sposoby. Pierwszym jest określenie swojej ideologii i rozpatrywanie poszczególnych przypadków w jej świetle. Drugim – zbieranie własnych poglądów na różne tematy i próba odkrycia, jaka ideologia się w nich kryje poprzez ich uogólnianie. Dla jasności wyjaśnijmy sobie czym jest wspomniana ideologia. Możemy przyjąć, że to zestaw przekonań, który odpowiada na trzy pytania: jak działa świat? Jak wobec tego żyć? Jak być powinno?\nGdyby wszystkie cząstkowe przekonania wcielić w życie, nastałby chaos\nObie te drogi powinny się wspierać. Posiadanie cząstkowych przekonań, których nie łączy nic poza tym, że są nasze, może skończyć się otrzymaniem niespójnego światopoglądu. Gdyby wynikające z tych przekonań propozycje wcielić w życie, nastałby chaos, bo każda dziedzina życia społecznego zostałaby urządzona na inny, nie współgrający z resztą, sposób. Warto zapamiętać tę metodę weryfikowania własnych poglądów – wyobrażenie sobie jak by było, gdyby wszystkie wcielić w życie.\nGłówne ideologie to konserwatyzm, liberalizm i socjalizm\nNie można jednak popaść w drugą skrajność i całkowicie zawierzyć jakiejś ideologii oraz temu, co piszą jej przedstawiciele. Po pierwsze, można mieć własne i spójne stanowisko, które nie odnajduje się w sztywnych podziałach. Po drugie, sam podział ideologii jest zawiły i niedokładny. Najczęściej jako główne ideologie wymienia się konserwatyzm, liberalizm i socjalizm, ale należy pamiętać, że w praktyce europejskich demokracji socjalizm najczęściej jest prezentowany przez swą łagodniejszą wersję – socjaldemokrację, a pod etykietką konserwatymu znajdziemy zarówno chadeków (chrześcijańskich demokratów), kładących nacisk na solidarność i współpracę na rzecz wspólnoty, jak i konserwatystów liberalnych, którzy są zwolennikami maksymalnie wolnego rynku. Po trzecie, podręcznikowe wielkie ideologie powstały w XIX wieku i w coraz mniejszym stopniu odpowiadają na problemy zmieniającej się rzeczywistości. Nie znaczy to jednak, że nie mają realnego wpływu na politykę oraz że nie można wyciągać wniosków z ich wzlotów i upadków.\nCzytać, myśleć, rozmawiać, myśleć\nJak w praktyce realizować opisane wyżej drogi? Przede wszystkim – myśl. O obecnej sytuacji i tym, co w niej jest dobrego, a co złego (i dlaczego takie jest i skąd się wzięło). O tym, jak być powinno i jak do tego doprowadzić – to szczególnie ważne, bo od wizji społeczeństwa do jej realizacji daleka droga, a wyobrażanie sobie tej drogi może niespodziewanie naprowadzić cię na słabe strony pomysłu, który wydawał się być taki świetny.\nAby robić to lepiej – warto czytać. O bieżących wydarzeniach i ich ocenach. Najlepiej z różnych źródeł, pytając siebie, z jakiej perspektywy przygotowano dany materiał. O ideologiach, szukając ich mocnych i słabych stron oraz sprawdzając, jak sobie radzą z konkretnymi problemami, które podsuwa obserwacja codzienności. Samo czytanie niewiele da, jeśli nie będziesz odnosić tekstów do swoich poglądów i znanych ci ideologii. Jeśli jednak będziesz to robić, twój światopogląd będzie się stawał coraz lepszy. Będzie to możliwe dzięki temu, że przekonania przejdą drogę ewolucji – te słabe, które wyjaśniają pojedyncze zjawisko, ale są bezradne wobec innych, odpadną, a te, które tworzą silną i spójną wizję, przetrwają.\nMożemy wysłuchać zarzutów wobec naszej wizji. Zmusza to do ponownego przemyślenia swojego stanowiska\nCzytanie i poddawanie tego refleksji, to już jakaś forma dialogu – z autorem czy jego pomysłami. Najlepszy jest jednak dialog z żywym człowiekiem. W rozmowie jesteśmy w stanie najpełniej wyrazić to, co myślimy, dzięki temu, że zawsze możemy odpowiedzieć na pytania i wątpliwości. Możemy też wysłuchać zarzutów wobec naszej wizji, które zmuszają do ponownego przemyślenia swojego stanowiska. Kontakt z człowiekiem, który głosi zupełnie inną wizję świata, sam w sobie jest bardzo wzbogacającym przeżyciem. Z własnego doświadczenia dodam jeszcze jedno – na najlepsze pomysły najczęściej wpada się właśnie podczas wymagającej i pobudzającej intelektualnie rozmowy.\nDobrze zapoznać się z różnymi perspektywami\nDużo tu wskazówek, mniej lub bardziej ogólnych, więc skończę konkretem. Jak napisałem, dialog i stałe wystawianie własnych przekonań na próbę jest najlepszą metodą na wypracowanie sobie dojrzałego światopoglądu. Dobrze jednak zapoznać się z różnymi perspektywami i głosami specjalistów, zanim wyrobimy sobie zdanie. Dlatego właśnie proponuję, by przyjrzeć się dialogowi specjalistów prezentujących różne opcje ideologiczne.\nProjekt Spięcie to inicjatywa pięciu polskich czasopism idei o różnych profilach – od liberalnych do konserwatywnych, od prokapitalistycznych do lewicowych, od jawnie chrześcijańskich do całkiem areligijnych. Wszystkie zachowują dystans wobec konkretnych partii politycznych i skupiają się na prowadzeniu debaty nad ważnymi problemami. Redakcje te co kilka tygodni wybierają jeden temat (od roli Polski w Europie przez konflikt pokoleń do emerytur), na który każda przygotowuje jeden tekst publikowany na wszystkich pięciu stronach. Dzięki temu powstaje pluralistyczna debata i teksty te przebijają się przez bańki informacyjne czytelników poszczególnych portali. Redakcje te to: Klub Jagielloński, Kontakt, Krytyka Polityczna, Kultura Liberalna i Nowa Konfederacja.\nWcielenie w życie przedstawionych tu rad pomoże wyrobić sobie dojrzały światopogląd i lepiej rozumieć to, co dzieje się w debacie publicznej. Jest to pierwszy krok do tego, aby świadomie podjąć bardzo ważną polityczną decyzję – zagłosować w wyborach. O tym, jak od doskonalenia poglądów przejść do wyboru partii i kandydata, przeczytasz 10 kwietnia.\nAndrew Heywood, Politologia, Warszawa 2009\nAndrew Heywood, Ideologie polityczne. Wprowadzenie, Wydawnictwo Naukowe PWN: Warszawa 2007\nSłownik myśli społeczno-politycznej, Bielsko-Biała 2004.\nW centrum uwagi. Podręcznik do wiedzy o społeczeństwie dla liceum ogólnokształcącego i technikum. Zakres rozszerzony, cz. I, Warszawa 2013.


Spółka na co dzień współpracuje z ornitologami i konsultuje swoje działania na rzecz bocianów, aby jak najlepiej pomagać ptakom. To ważne, bo na słupach energetycznych zarządzanych przez TAURON Dystrybucja, znajduje się około 1600 bocianich gniazd. W okresie letnim współpraca z ornitologami obejmuje obrączkowanie ptaków.\n- Dzięki akcji obrączkowania, jak ta realizowana przy wsparciu energetyków z TAURON Dystrybucja, możemy nie tylko założyć obrączki, ale co ważniejsze pozyskać dane statystyczne na temat piskląt, zweryfikować ich kondycję, ilość, płeć, czy udzielić pomocy, gdyby była taka potrzeba. Podnośniki hydrauliczne obsługiwane przez doświadczonych pracowników TAURONA zapewniają bezpieczne dotarcie ornitologów do gniazda – mówi ornitolog dr Jacek Betleja.\nBociany coraz częściej budują swoje gniazda na słupach energetycznych. Taka lokalizacja jest dla nich komfortowa, ponieważ chroni je przede wszystkim przed drapieżnikami. Niemniej zbyt duże gniazda, ważące nawet kilkaset kilogramów, mogą być przyczyną poważnych awarii sieci energetycznych. Bliskość przewodów zagraża także życiu piskląt. Dlatego pracownicy TAURON Dystrybucja każdego roku oczyszczają domostwa bocianów i wynoszą je na specjalne platformy, powyżej sieci energetycznej. Zapewnia to bezpieczeństwo ptakom i bezawaryjność sieci.\nObrączkowanie ma też duże znaczenie dla TAURON Dystrybucja, bo wiele ptaków odchowuje potomstwo w gniazdach na infrastrukturze energetycznej spółki.\n- Bociany lubią naszą sieć, na słupach energetycznych zaskakująco chętnie zakładają gniazda. Wtedy jesteśmy tak naprawdę jedynymi osobami, które ze względu na uprawnienia i wiedzę mogą do bocianów dotrzeć – tłumaczy Tomasz Banaś starszy elektromonter z TAURON Dystrybucja. - Biorąc udział w takich akcjach, jak obrączkowanie, uczymy się zachowań ptaków i słuchamy instrukcji specjalistów. Ta wiedza pozwala nam właściwie troszczyć się o gniazda i ich mieszkańców, a przy tym właściwie wykonywać swoją pracę związaną z zapewnieniem zasilania naszym klientom.\nObrączkowanie to naukowa metoda badawcza stosowana od ponad 100 lat na całym świecie. Pozwala, jak dotąd najskuteczniej, zdobyć bezcenną wiedzę na temat bocianów. Jest przy tym całkowicie bezpieczna dla ptaków, pod warunkiem że realizują ją wykwalifikowani fachowcy, w odpowiedni sposób i we właściwym czasie. Bocianie pisklęta powinny mieć w momencie obrączkowania ok. 4-6 tygodni. Ich wiek ocenia się po dokonaniu pomiaru długości dzioba.


Jaki odkurzacz Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) wybrać?\nStrona główna > Jaki odkurzacz wybrać? > Bosch > workowy > kompaktowy > średni (od 2,5 do 3,5 litra)\nOdkurzacz Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) to niemiecka jakość w sprzątaniu. Z jednej strony standardowe, klasyczne rozwiązania, z drugiej niezawodne, naszpikowane elektroniką nowoczesne urządzenie.\nOdkurzacz Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) - wybrane oferty:\nJaki odkurzacz Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaki odkurzacz wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany odkurzaczem Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra). Poniżej prezentujemy dalszy podział tych odkurzaczy. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy odkurzaczy dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.\nOdkurzacz o małej mocy (poniżej 2000 W) Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) (1)\nOdkurzacz z mocą silnika poniżej 2000 W Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) to rozwiązanie idealne dla mniejszych powierzchni, bez licznych dywanów, bez zwierząt domowych.\nOdkurzacz o średniej mocy (od 2000 do 2500 W) Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) (1)\nOdkurzacz ze średnią mocą od 2000 do 2500 W Bosch workowy kompaktowy średni (od 2,5 do 3,5 litra) to odkurzacz uniwersalny, przeznaczony dla standardowych potrzeb. A zatem do średniej wielkości mieszkań, z raczej typowymi dywanami, dla posiadaczy zwierząt domowych o krótszej sierści.


Katalog stron internetowych: Dom i Budownictwo , strona: 46\nDrzwi drewniane -producent.\nWykonanie drzwi oraz schodów z drewna dębowego, jesionowego lub sosnowego klejonego warstwowo zapewnia trwałość i niezawodność konstrukcji, oraz wykończenie profesjonalnymi lakierami nadaje estetyczny wygląd i podkreśla naturalne walory drewna. Poprzez wp\nBezpośredni link do strony: drzwischody.pl\nSprzedaż okien przez internet\nokna dachowe,bramy garażowe,napęd SOMFY do bram,napęd Nice do bram,napęd Faac do bram,\nAsortyment, jaki proponuje Państwu sklep internetowy firmy Profi Partner to wyroby najwyższej formy, obejmujące najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne. Proponujemy okna PCV, okna drewniane, okna aluminiowe, okna dachowe, oraz okna energooszczędne.\nBezpośredni link do strony: www.sklep.okna.biz.pl\nkamień ogrodowy,gnejs,kruszywa ozdobne,kruszywa gnejsowe,kora kamienna\nTESM Sp. z o. o. SKA to firma działająca w naszym kraju roku 2007. Specjalność Spółki stanowi produkowanie i dystrybucja gnejsowych kruszyw drogowych. Wyspecjalizowana oferta TESM obejmuje również kruszywa ozdobne, do betonu, kolejowe. Gnejs to doskonały\nBezpośredni link do strony: http://www.tesm.pl\nbiura rachunkowe poznań,firmy budowlane poznań,adwokaci poznań,baza firm,spis firm,kancelarie prawne poznań\nBiznesCenter jest serwisem promującym najbardziej wyselekcjonowane firmy w Polsce. Ogłaszają się u nas tylko najlepsze [url=http://biznescenter.com.pl]firmy[/url]. [url=http://biznescenter.com.pl/index.php?p=firmy_poznan]firmy budowlane Poznań[/url], [url\nBezpośredni link do strony: http://biznescenter.com.pl/


Młodzi Polacy i doświadczeni cudzoziemcy. Górnik Zabrze zyskuje na zmianie garnituru Piłka nożna - Sport.pl\nKacper Sosnowski 26.02.2019 06:16\nZimą na wzmocnienia wydali 6 razy mniej niż Legia, a efekty transferów są dwa razy lepsze. Chcieli naszych, wzięli głównie obcokrajowców. - Polski rynek jest hermetyczny. Jakość jaką chcieliśmy uzyskać nie wydając pieniędzy, była tu nie do osiągnięcia - tłumaczy nam Artur Płatek. Na razie jego plan działa. Górnik Zabrze odbija się od dna i ma przed sobą trudne mecze.\nKibice jakiego ekstraklasowego klubu mają największą huśtawkę nastrojów? Liczby pokazują, że Górnika Zabrze. Drużyna, która dwa lata temu była w I Lidze, w poprzednim sezonie rundę zimową Ekstraklasy kończyła na trzecim miejscu, a po roku cieszyła się z europejskich pucharów (4. miejsce) Święta Bożego Narodzenia 2018 spędzała już jednak na pozycji spadkowej. Takiego spadku formy, konieczności zmiany sportowych celów i noża na gardle (nie licząc Wisły Kraków) nie miał w lidze nikt. Dlatego w Zabrzu – klubie, który przeważnie stawia na młodych, polskich graczy – nieco zmieniono filozofię. W roli strażaków gaszących pożar zjawili się na Śląsku Słowacy, Grek, Ghańczyk, Gruzin i Islandczyk.\n- Polski rynek transferowy jest hermetyczny. Mało się tu dzieje. Jakość jaką chcieliśmy uzyskać nie wydając pieniędzy, była tu nie do osiągnięcia – opisuje nam Artur Płatek, skaut Borussii Dortmund, a od końca 2018 roku koordynator pionu sportowego Górnika Zabrze.\nEfekt? Nowo pozyskani piłkarze nie są figurantami. Grają w podstawowym składzie lub wchodzą z ławki, a Górnik po dwóch wygranych w trzech meczach na wiosnę odbił się od dna. W strefie spadkowej już go nie widać. Jeśli dodać, że na swoje zimowe przemeblowanie Zabrzanie wydali około 150 tys. euro, czyli porównując np. z warszawską Legią 6 razy mniej, to przy zdobyczach punktowych obu ekip (3 pkt Legii, 6 Górnika), przy Roosevelta mogą na razie się uśmiechnąć.\nWaleczni, ale niedoświadczeni\nW rundzie jesiennej najważniejszymi graczami Górnika byli Polacy. Wraz z nimi swoją obecnością w pierwszym składzie odznaczali się tylko Hiszpanie, napastnik Igor Angulo – najskuteczniejszy piłkarz drużyny Marcina Brosza i stoper Dani Suarez - trenujący niegdyś w młodzieżowych drużynach Realu Madryt. Do tego w oko wpadał jeszcze ofensywny pomocnik Jesus Jimenez. Innych zagranicznych grup nie było. Do Hiszpańskiego trio na ogół trudno było mieć duże zastrzeżenia, choć wyniki całej drużyny były przeciętne (Górnik miał na jesieni największą liczbę remisów).\nCo ciekawe w danych obrazujących sposób gry, pod wieloma elementami wypadał korzystnie, a na pewno walecznie. Na jesieni miał najwyższą średnią pokonywanych w meczu kilometrów (117,57 km), dystansując drugą Pogoń o 2,68 km. Przewodził też w próbach odbioru piłki (39/mecz), pokonywał konkurencję w przejęciach (57/mecz) i odzyskanych piłkach (83/mecz).\nPłacił jednak za brak doświadczenia swoich graczy. W jego kadrze było aż siedemnastu zawodników z rocznika 1996 roku i młodszych, a w pierwszym składzie grali osiemnasto, czy dziewiętnastolatkowie jak Adrian Gryszkiewicza (1999), Kacper Michalski (2000), Daniela Liszka (2000), Przemysław Wiśniewski (1999). To m.in. z powodu braku boiskowego ogrania Górnik w rundzie jesiennej był drużyną, która najczęściej w lidze traciła piłkę (80/mecz), co poniekąd wyjaśnia też wysoką liczbę prób jej odbioru.\nSztab trenerski Górnika oczywiście zdawał sobie sprawę z tych faktów i uznał, że na młodzieńczej fantazji daleko może nie zajechać. Chciał wzmocnić skład bardziej doświadczonymi Polakami. - Powiedziałem na początku mojej pracy w Górniku, że życzyłbym sobie, aby cały nasz skład był Polski. To jednak bardzo trudne do zrealizowania, przy założeniu, że mamy mieć jakość i zwiększać konkurencję. Trzeba było być racjonalnym – tłumaczy nam zimowe wzmocnienia Płatek.\n„Chłopcy, którzy dają jakość”\nW Zabrzu pojawili się zatem ze Spartaka Trnava słowacki bramkarz Martin Chudy (29 lat), a z Lucerny gruziński rozgrywający Walerian Gwilia (24 lata). Do nich wypożyczony został jeszcze z PAOK Saloniki Giannis Mystakidis (24 lata), pomocnik, który miał na koncie występy m.in. w juniorach Hoffenheim i Freiburga oraz Adam Arnarson (23 lata), który grał ostatnio w norweskim Aalesunds FK, ale od początku roku był wolnym zawodnikiem. Tymi transferami Zabrzanie mocno podnieśli sobie średnią wieku wyjściowej jedenastki, nawet mimo to, że kolejny z zagranicznych zawodników, skrzydłowy z Ghany Ishmaila Baidoo ma tylko 20 lat. - Baidoo, dopiero wchodzi w naszą drużynę. To jest młody chłopak, sporo jeszcze przed nim. Dlatego do jego przypadku podchodziłbym spokojnie i perspektywicznie – tłumaczy nam Płatek. Cieszy się jednak, że nowi gracze szybko weszli do drużyny.\n- Arnarson zagrał już 2 mecze na prawej obronie, Chudy trzy, Gvilia też praktycznie wszystko gra i strzelił gola, Mystakidis był w wyjściowej jedenastce na Sosnowiec, wcześniej dwa razy wszedł z ławki. Dla mnie może z powodzeniem walczyć o pierwszy skład. To są chłopcy, którzy dają jakość, ale mam nadzieję że będą musieli w każdym meczu udowadniać, że są dwa razy lepsi od tych zawodników, których mieliśmy wcześniej. Mam nadzieję, że ta walka o skład między nowymi i „starymi” będzie ciekawa. To właśnie sprawia, że jakość Górnika może być lepsza – mówi nam w miarę zadowolony Płatek, który niedawno bezgotówkowo pozyskał też 27-letniego Borisa Sekulica. Urodzony w Serbii zawodnik ma na swoim koncie dwa występy w reprezentacji Słowacji.\n- Jeżeli mamy możliwość zakontraktowania za rozsądne pieniądze zawodnika z dużymi umiejętnościami piłkarskimi i mentalnymi, to dlaczego mamy tego nie zrobić. Nasi młodzi chłopcy muszą się od kogoś uczyć – tłumaczył nam Płatek. Dla porządku dodać trzeba, że z doświadczonych polskich graczy do Zabrza przyszedł Mateusz Matras (27 lat) i właściwie tylko on.\nZdaniem prezesa Bartosza Sarnowskiego, Górnik nie zmienił o 180 stopni swego sposobu działania, a jedynie lekko go – przy użyciu cudzoziemców – skorygował. Udało się to zrobić małymi kosztami, choć klubowa kasa ma być zasilona kwotą 3,7 mln euro jaką 14-krotny mistrz Polski dostanie od Fiorentiny za Szymona Żurkowskiego. - Moglibyśmy wydać wszystko na wzmocnienia, wymienić połowę kadry, ale to nie jest wpisane w naszą filozofię. Chcemy stawiać na młodych zawodników. Pokazywać im, że Górnik Zabrze to klub, w którym warto grać, w którym można się wybić, a Szymon Żurkowski jest tego przykładem – mówił Sarnowski w rozmowie ze Sport.pl.\n- Odrzuciliśmy szaleństwo, a piłkarze, którzy do nas dołączyli mają udowodnić swoją jakość w lidze. Wierzę, że jesteśmy mocniejsi – dodał prezes. Kolejna weryfikacja tej prawdopodobnej teorii nastąpi z bardzo wymagającymi rywalami. W środę w Pucharze Polski z Lechią Gdańsk i w sobotę w lidze z Jagiellonią Białystok.


Medium z USA przewidziała koronawirusa z niezwykłą dokładnością. Zobaczyła też, co czeka nas po pandemii - Wróżby - Polki.pl\nMedium z USA przewidziała koronawirusa z niezwykłą dokładnością. Zobaczyła też, co czeka nas po pandemii\nMedium Sylvia Browne w swoich wizjach wyraźnie zobaczyła pandemię koronawirusa. Przewidziała ją z dokładnością co do roku i do objawów choroby. Widziała też, kiedy ten stan się zakończy i co czeka nas w przyszłości.\nPaulina Brzozowska / 20.05.2020 12:24\nSylvia Browne to amerykańska medium i parapsycholog, która przewidziała, że koronawirus nadejdzie i dokładnie opisała jego skutki, a przede wszystkim objawy wywołanej przez niego choroby COVID-19. Jej wizja w niczym nie przypomina tej opisywanej przez słynną jasnowidzkę Babę Wangę, czy polskiego jasnowidza Krzysztofa Jackowskiego, którzy wróżyli światu rychły upadek. Co w takim razie nas czeka?\nSylvia Browne - przepowiednia dotycząca koronawirusa\nW 2007 roku medium wydała książkę „Co nas czeka?”. Chociaż kobieta zmarła w 2013 roku, wiele z jej słów się potwierdziło. W tym przewidywania Browne dotyczące globalnej pandemii, jaka ma opanować świat. Medium z niezwykłą dokładnością opisała, kiedy pojawi się nowa choroba i jak będzie atakować ludzkie organizmy.\nOkoło 2020 roku ostra, przypominająca zapalenie płuc choroba rozprzestrzeni się po świecie, atakując płuca i oskrzela, nie poddając się żadnej znanej terapii - napisała\nTrudno odmówić Browne wiarygodności, kiedy jej wizja spełniła się w tak dużym stopniu. Czy to oznacza, że przyszłość po pandemii będzie dla nas mroczna i rozpocznie się światowy kryzys? A może wszystko wróci do normy i będziemy znów cieszyć się znanym nam stylem życia? Sylvia Browne opisała również i to. Jej przewidywania są zdecydowanie optymistyczne.\nNiemal równie zagadkowy jak sama choroba będzie fakt, że zniknie ona równie nagle, jak się pojawiła, zaatakuje ponownie po dziesięciu latach, a potem zniknie całkowicie - napisała medium\nSylvia Browne - przepowiednia o końcu świata\nMedium przewidziała również, co doprowadzi nasz świat do końca. Jej zdaniem winni będą ludzie, którzy nie będą szanować planety Ziemi i przestaną się o nią troszczyć. Ogromne zniszczenia środowiska sprawią, że świat przestanie być dla nas przyjaznym miejscem, umożliwiającym nam życie i funkcjonowanie.\nTagi: jasnowidzenie, wróżby, pandemia, koronawirus, koniec świata


Morsowanie - Zalew Klimkówka - Strona informacyjna o Jeziorze Klimkowskim\nAdmin • 10 stycznia 2018 •\t0\t•\t1.5k\nMORS – kto to taki?\nMors (łac. Odobenus rosmarus) to ssak zamieszkujący zimne wody opływające biegun północny, może właśnie dlatego osoby zażywające kąpieli w lodowatej wodzie i to zimą, nazywane są właśnie MORSAMI.\nMORSOWANIE – a co to takiego?\nTo po prostu zanurzanie się w lodowatej wodzie (mającej w środku „sezonu morsowego” około 0ºC), zanurzanie krótkotrwałe, bo kilkuminutowe – ale jakże przyjemne, a jakie zdrowe!!! Oczywiście jak ze wszystkim przesada nie jest wskazana – przebywanie w lodowatej wodzie dłużej niż kilka minut grozi wyziębieniem organizmu. Dlatego „morsowanie” oznacza delikatne zanurzanie się w wodzie oraz przebywanie w niej zaledwie kilka chwil.\nCzy warto? – Oczywiście!!! – Zalety MORSOWANIA\nTypowymi korzyściami zimowych kąpieli przychodzącymi na myśl od razu to zahartowanie ciała, zwiększenie odporności organizmu. Ale zalet jest znacznie więcej, chociażby poprawa wydolności układu sercowo-naczyniowego, lepsze ukrwienie skóry, zwiększenie tolerancji na niskie temperatury, polepszenie samopoczucia. Bo czyż wchodzenie do zimnej wody nie jest tak teraz popularną krioterapią?? A jak wiadomo mającą bardzo szerokie zastosowanie i pomagającą w wielu schorzeniach m.in. przy:\nwysokim i niskim ciśnieniu krwi,\nprzewlekłych chorobach przewodu pokarmowego,\nstanach zapalnych narządów płciowych,\nzaburzeniach cyklu menstruacyjnego,\nPoza tym, jeśli wierzyć statystykom, a my MORSY wierzymy, bo sprawdziliśmy na sobie, morsowanie sprawia, że przeziębiamy się 60 razy rzadziej niż nie-MORSY i 30 razy rzadziej zapadamy na inne choróbska.\nWOPR - Kontakt\nABC Morsa i Morsowania


Tak wyglądała policyjna kontrola w Galerii Solnej w Inowrocławiu. Sprawdzali, czy klienci chodzą w maseczkach. Zobaczcie zdjęcia | Inowrocław Nasze Miasto\nTak wyglądała policyjna kontrola w Galerii Solnej w Inowrocławiu. Sprawdzali, czy klienci chodzą w maseczkach. Zobaczcie zdjęcia\nDariusz Nawrocki 28 października 2021, 9:21\nPolicjanci kontrolowali nie tylko Galerię Solną, ale i inne placówki handlowe w Inowrocławiu KPP Inowrocław\nWe wtorek, 26 października, policjanci przeprowadzali kontrolę w Galerii Solnej w Inowrocławiu. Sprawdzali, czy klienci noszą maseczki oraz czy trzymają dystans. - Tym razem skończyło się tylko na pouczeniach - relacjonuje st. asp. Justyna Piątkowska z inowrocławskiej policji.\nPolicjanci wraz z pracownikami Państwowej Inspekcji Sanitarnej i funkcjonariuszami Straży Miejskiej Inowrocławia kontrolowali nie tylko Galerię Solną, ale i inne placówki handlowe w Inowrocławiu\n- Osoby, które nie miały zasłoniętych ust i nosa musiały liczyć się z konsekwencjami. Choć tym razem policjanci stosowali tylko pouczenia, również perspektywa ukarania mandatem karnym powinna skłonić nas do zakładania maseczek w miejscach, gdzie nadal ta zasada obowiązuje. Ponadto powinniśmy wziąć pod uwagę informacje o rozwijającej się pandemii i chronić w ten sposób nie tylko siebie, ale też innych - komentuje st. asp. Justyna Piątkowska z inowrocławskiej policji.\nPrzypomina , że cały czas obowiązuje przepis dotyczący utrzymania co najmniej 1,5-metrowej odległości między pieszymi.\nW nocy w Janikowie spłonęło kilka aut. Zobaczcie zdjęcia\n- Nos i usta można zasłaniać tylko za pomocą maseczki. Chusty, przyłbice i szalki nie są dozwolone, ponieważ nie spełniają swojej podstawowej funkcji, czyli nie chronią przed wirusem - podkreśla st. asp. Justyna Piątkowska.\nw urzędzie i innych budynkach użyteczności publicznej (w sądzie, w instytucji kultury, banku, na poczcie itp.)\nOto najdroższe i najpiękniejsze domy w okolicach Inowrocławia!\nInowrocław - Apel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego do mieszkańców powiatu inowrocławskiego\nPaństwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Inowrocławiu, w związku z obecną sytuacją epidemiologiczną, spowodowaną dynamicznym wzrostem liczby zakażeń...\nInowrocław. Wspólna akcja policji, sanepidu i straży miejskiej w Inowrocławiu i okolicy. Sprawdzali, czy nosimy maseczki [zdjęcia]\nWe wtorek, 23 listopada, wspólne patrole policji, straży miejskiej i sanepidu skontrolowały 93 obiekty handlowe i 76 innych obiektów, gdzie wymagane jest...\nMinister zdrowia Adam Niedzielski zapowiedział, że na zdjęcie maseczek będziemy musieli jeszcze trochę poczekać. Z kolei główny doradca premiera ds. walki z...\n20 sierpnia 2021, 11:27


Apple rozszerza flotę pojazdów testowych - Mój Mac Magazyn\nApple rozszerza flotę pojazdów testowych\nApple ewidentnie widzi swoją przyszłość w branży motoryzacyjnej. Nie zaprzestał prac związanych z autonomicznymi pojazdami. Wręcz przeciwnie, rozszerza flotę pojazdów testowych i wyposaża je w mnóstwo kamer i czujników do prowadzenia swoich badań.\nPogłoski o zaangażowaniu Apple pojawiły się już w 2015 roku. Przyczyna była prosta — firma zatrudniła tysiące ekspertów motoryzacyjnych i badała możliwości stworzenia przez siebie pojazdu elektrycznego. Kierownictwo w zespole motoryzacyjnym przejął Bob Mansfield, a Apple skupiło się nie tyle na samym samochodzie, ile na oprogramowaniu do jego samodzielnego prowadzenia.\nNie wiadomo, co Apple zamierza zrobić z owym oprogramowaniem do samodzielnego prowadzenia samochodu. Być może będzie współpracować z innymi producentami samochodów lub powróci do rozwoju własnego pojazdu. Możliwe jest również to, że niektóre obecnie testowane funkcjonalności, mogą zostać wprowadzone w przyszłości w bardziej zaawansowanych wersjach CarPlay.\nSama flota pojazdów testowych zwiększyła się o 10 sztuk od kwietnia ubiegłego roku. Obecnie Apple testuje 55 pojazdów. Firma stale dodaje nowe pojazdy do swojej floty. Wszystkie są wyposażone w autonomiczne oprogramowanie sterujące, opracowywane przez firmę. Chociaż na ulicach północnej Kalifornii można testować już autonomiczne rozwiązania i samochody te mogą tam bez przeszkód poruszać się po drogach publicznych, to Apple nie posiada jeszcze wymaganych zezwoleń i wszystkie pojazdy posiadają sterowniki bezpieczeństwa w środku.\nTo właśnie ze względu na potrzebę przekazywania informacji publicznej do DMV (Department of Motor Vehicles), Apple nie był w stanie utrzymać w tajemnicy prac nad autonomicznym oprogramowaniem sterującym. Tim Cook w czerwcu 2017 r. potwierdził nawet prace Apple nad autonomicznym oprogramowaniem, co zazwyczaj nie ma miejsca w przypadku większości projektowanych produktów.\nApple rzekomo dało zespołowi motoryzacyjnemu czas do 2017 roku na udowodnienie wykonalności stawianych sobie założeń związanych z autonomicznym autem. Biorąc pod uwagę fakt rozszerzenia floty samochodowej, wszystko wskazuje, że firma będzie inwestować dalej w ten projekt. Czy powstanie kiedyś Apple Car? Pewnie tak, ale z pewnością nie prędko. Ważne jest to, że firma trzyma rękę na pulsie i będzie się liczyć w tej kwestii w przyszłości.\nPoprzedniCałe studio fotograficzne w Twoim iPhonie X\nNastępnyKolorowe iPhone’y? Czemu nie?


Polska przeciwstawi się niemieckim żądaniom ws. CO2 - Energetyka\nPolska przeciwstawi się niemieckim żądaniom ws. CO2\nNiemcy wywołały spór z Polską, domagając się przyznania im limitu darmowych uprawnień do emisji dwutlenku węgla dla swojego przemysłu, a także elektrowni węglowych. Może to zagrozić przyjęciu europejskiego pakietu klimatyczno- energetycznego - pisze sobotni "Financial Times".\nOryginalny plan Komisji Europejskiej zakładał, że 10 proc. przychodów ze sprzedaży uprawnień emisyjnych w drodze przetargu, w ramach unijnego systemu handlu emisjami (ETS), trafi do nowych krajów UE w ramach tzw. funduszu solidarnościowego, dając im możliwość modernizacji elektrowni węglowych lub subsydiowania cen energii elektrycznej dla konsumentów.\nPolsce w ramach funduszu przypadłby 1 mld euro rocznie. Spełnienie żądań Niemiec oznaczałoby redukcję funduszu, dlatego - według polskich przedstawicieli, na których anonimowo powołuje się gazeta - Warszawa sprzeciwi się niemieckim żądaniom.\n"Mamy do czynienia z trudnym problemem" - powiedział gazecie jeden z przedstawicieli Polski. Dodał, że przyjęcie pakietu klimatyczno-energetycznego nie jest przesądzone.\nWedług rozmówców "FT", Polska zażądała, by na fundusz solidarnościowy składało się 20-30 proc. przychodów z aukcji uprawnień emisyjnych. Tymczasem Niemcy są przeciwne funduszowi.\n"FT" przypomina, że z obawy przed zwolnieniami pracowników w przemyśle Niemcy zaproponowały przyznanie dużej ilości darmowych uprawnień do emisji CO2 przedsiębiorstwom branży m.in. hutniczej i cementowej.\nW piątek wyszło na jaw, że przedstawiciele Niemiec forsują również przyznanie darmowych uprawnień emisyjnych niemieckim elektrowniom węglowym, choć nie jest jasne, czy takie jest oficjalne stanowisko kanclerz Angeli Merkel.\n"Nie da się pogodzić dwóch kwestii" - uważa polski rozmówca "FT", wskazując na konflikt między przyznaniem limitów darmowych uprawnień emisyjnych przemysłowi w Europie Zachodniej a utrzymaniem funduszu solidarnościowego. Jego zdaniem, wprowadzenie limitów dla energochłonnych przedsiębiorstw oznaczałoby przepływ środków ze Wschodu na Zachód.\n"Dylemat uwypukla trudności w uzgodnieniu ambitnego pakietu klimatycznego, który w ramach walki z globalnym ociepleniem przewiduje redukcję do 2020 roku gazów powodujących tzw. efekt cieplarniany o 20 proc. w stosunku do 1990 roku" - zaznacza "FT".\nAleksander, 08.12.2008 12:57\nczas na udział ekonomistów\nW naszych negocjacjach powinni uczestniczyć eksperci MF od finansów lub eksperci zewnętrzni z bardzo silnym (...)


Ten pierwszy raz - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nPodziemia poznańskiego EMPiK-u zajmuje dział poświęcony komputerom i multimediom. Na półkach stoją rzędy wydawnictw multimedialnych, książki o komputerach i informatyce oraz całe rzędy kolorowych czasopism, na ogół z CD-ROM-ami. Nie raz i nie dwa zdarzyło mi się wsiąknąć tam na kilkadziesiąt minut, bezwiednie przerzucając literaturę i podziwiając jakość wydawnictw multimedialnych, choć wszedłem tylko na chwilę, w konkretnym celu.\nNajwierniejsi bywalcy podziemia omijają jednak te frykasy szerokim łukiem i bez zatrzymywania się zdążają do najodleglejszego kąta pomieszczenia, gdzie mieści się jaskinia gier. Ilekroć tamtędy przechodzę i słucham odgłosów wybuchów i podnieconych okrzyków nastoletnich chłopców, zastanawiam się, czy co najmniej części z nich dane będzie przeżyć z komputerami przygodę większą niż same tylko gry. Taką, jak ja sam przeżyłem i przeżywam.\nGdy po raz pierwszy pożyczyłem komputer domowy ZX Spectrum, znałem w nim tylko jedną komendę: LOAD "". Pozwalała ona wczytać pierwszy znajdujący się na taśmie program, najczęściej grę. Gier na "Spektrusia" było pod dostatkiem, dużo było też kolegów, z którymi można było je wymieniać, od tej chwili popołudnia więc miałem z głowy.\nI pewnie do dziś moje zainteresowanie komputerami ograniczałoby się do zabawy, gdyby nie to, że spotkałem na swojej drodze właściwych ludzi (uczciwiej byłoby powiedzieć, iż spotkanie to zostało zaaranżowane przez mojego Ojca). Panowie Wojciech Majcherczyk i Janusz Paprota (pozdrawiam!) bezinteresownie zainwestowali swój czas w pokazanie mi, że obok komendy LOAD są jeszcze inne. I że skłonienie maszyny, aby robiła to, co każe jej program, może być frajdą nie mniejszą niż przejście następnej planszy w ulubionej grze. Cały czas jednak moje wczesne zainteresowania oscylowały wokół rozrywki - nauczyłem się Basica, żeby móc pisać własne gry, a asemblera Z80, by móc zapewnić sobie "nieśmiertelność" w tych szczególnie trudnych.\nNa studiach zorientowałem się, że taka droga nie była czymś wyjątkowym, a raczej normą. Zainteresowanie grami i właściwy człowiek spotkany w pewnym momencie życia skłoniły bardzo wiele osób do zajęcia się informatyką na poważnie. Dziś zdarza mi się, rozmawiając z koleżankami i kolegami po fachu, zapytać: "A pamiętasz grę X?", a oni odpowiadają: "Jasne, że pamiętam!" i od razu czujemy, że łączy nas coś więcej niż tylko profesja, coś jakby wspólne pokoleniowe doświadczenie.\nPodnoszą się głosy, płynące ze środowisk akademickich (głównie uniwersyteckich), że skojarzenie informatyka-komputery jest szkodliwe dla tej nauki. Jest w tym wiele racji, bo ludzie mylą często z komputerowcem. Sam czasami muszę świecić oczami, kiedy ludzie pytają mnie na przykład, który dopalacz do karty graficznej jest lepszy, ja odpowiadam: "Nie mam pojęcia!" i widzę po ich twarzach, że myślą sobie, iż musi być ze mnie kiepski informatyk. Ale fakt, że na studia informatyczne idzie najlepiej przygotowana młodzież, zawdzięczamy wyłącznie temu, iż komputery są fajne. A komputery są fajne, bo fajnie jest się nimi pobawić. Proponuję więc nie krzywić się na "niską" motywację młodych informatyków, ale starać się twórczo wykorzystać ich zapał.\nMyślę sobie także, że mam pewien dług do spłacenia. Tak jak kiedyś ktoś bezinteresownie pomógł mi przejść drogę od gier do informatyki, tak dziś ja powinienem jakiemuś nastolatkowi pokazać, iż świat komputerów to nie tylko najnowsza wersja Quake'a. Kto wie, może będzie to jeden z tych chłopaków, których teraz widuję w podziemiach EMPiK-u.


veronique | 2017-01-17\nNie miałam w stosunku do tej książki żadnych oczekiwań. Prawdę mówiąc, nawet nie zamierzałam po nią sięgać, ponieważ wydawało mi się, że klimat kompletnie do mnie nie przemówi. Jednak znalazłam swój egzemplarz pod choinką, a z definicji czytam wszystko co posiadam.\nGdy sięgałam po lekturę, wciąż nie byłam szczególnie zachęcona, ale po dwóch dniach, gdy skończyłam czytać, nie wyobrażam już sobie swojej biblioteczki bez tego dzieła.\nZaskoczył mnie przede wszystkim ton wypowiedzi autora, dzięki któremu nie wyróżnia się bohaterów pozytywnych i negatywnych, ale dostrzega się ich błędy i racje.\nPotrafię skrytykować i wstawić się za każdym bohaterem, za Tomem, Isabel i Hannah. Jestem w stanie zrozumieć ich wszystkich.\nHannah, kobietę, która straciła lata wcześniej dziecko i dowiaduje się, że ono żyje i choć nie ma z nim żadnej więzi, walczy o nie.\nIsabel, która straciła już wystarczająco dużo ciąż i dla której spełnienie podstawowego pragnienia kobiety staje się niemożliwe.\nOraz Toma, który jest w stanie zrobić wszystko dla swojej ukochanej żony, jednak nie może walczyć ze swoim sumieniem.\nAutor stosuje bardzo ciekawy zabieg narracyjny, stawiając w różnych momentach książki na miejscu głównego bohatera, każdą z postaci. Pozwala to się postawić na miejscu każdego z nich. Akcja toczy się dość wartko, nawet na wyspie Janus Rock, wydającej się tak nudną.\nA zakończenie...jednocześnie łamie serducho i je skleja.


21.05.2019 0 377\nAutor książki z uczestnikami zorganizowanego przez filię nr 6 Miejskiej Biblioteki Publicznej spotkania\nBIAŁA PODLASKA Trzeba być szczególnym pasjonatem sportu, a przy tym niezwykle skrupulatnym, aby przez ponad 15 lat śledzić historię drużyny piłkarek AZS PSW i napisać o niej pasjonującą książkę. Udało się to w ubiegłym roku znanemu publicyście, spikerowi rozgrywek piłkarskich i działaczowi sportowemu Romanowi Laszukowi, obecnemu szefowi tygodnika „Podlasiak”.\n11 maja miało miejsce spotkanie autorskie w filii nr 6 MBP przy ul. Orzechowej 34. Poświęcono go promocji książki „Kobiece oblicze piłki nożnej w AZS PSW Biała Podlaska”, jaka ukazała się nakładem Państwowej Szkoły Wyższej. Na spotkanie, oprócz rzeszy miłośników bialskiego sportu, przybyły bohaterki książki, czyli zawodniczki pierwszego składu AZS PSW w towarzystwie prezesa klubu, a wcześniej swego trenera Marcina Kasprowicza. W spotkaniu uczestniczył też jeden ze współtwórców klubu i jego pierwszy prezes Leszek Petruczenko.\nAutor interesująco opowiadał o swych trwających już ponad 50 lat fascynacjach piłką nożną. Po części wpłynęła na to bliskość stadionu przy ul. Warszawskiej, sąsiadującego z rodzinną posesją przyszłego publicysty i działacza sportowego. Z dziennikarstwem zetknął się w akademickim Radiu Centrum podczas studiów na krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. Po jej ukończeniu pracował jako nauczyciel matematyki w bialskiej Szkole Podstawowej nr 3, we wrześniu 1988 r. został członkiem zespołu redakcyjnego regionalnego czasopisma, a od marca ub. roku kieruje pracą tygodnika „Podlasiak” i dalej zajmuje się publicystyką sportową.\nNajwiększa część dyskusji dotyczyła jednak kobiecej drużyny AZS PSW, jedynej z Białej Podlaskiej, która występuje w najwyższej w kraju klasie rozgrywkowej. Dziewczęta są obecnie w trakcie jednego z najlepszych sezonów w ekstralidze a ich mecze ogląda coraz większa ilość kibiców, choć jeszcze nie taka, jak w przypadku mężczyzn. Wszyscy uczestnicy spotkania zadeklarowali jednak, że wybiorą się w najbliższą niedzielę o godz. 11 na piękny uczelniany stadion przy ul. Sidorskiej 105 (klub AZS PSW jest jednym z dwóch w kraju posiadających własną infrastrukturę), by naocznie przekonać się, jak poradzą sobie z ośmiokrotnym mistrzem Polski AZS-em Wroclaw.\nCałość czytaj w papierowym i cyfrowym wydaniu tygodnika "Podlasiak" nr 21 od 21 maja\nTagi: AZS PSW Biała Podlaska, Roman Laszuk książka, Kobiece oblicze piłki noźnej Roman Laszuk


jesteś na: Strona glownaProjekty gimnazjalneCzy matematyka może być rozrywką?\nUczennice klasy drugiej Gimnazjum realizowały zespołowy projekt edukacyjny ‘’ Czy matematyka może być rozrywką- Konkurs matematyczno – sportowy dla klasy VI.’’ W skład zespołu wchodzą: Barbara Ogorzały, Paulina Garwol, Aleksandra Citak, Małgorzata Borzęcka, Weronika Łoboda. Opiekunem uczniów w ramach realizacji projektu była Pani Małgorzata Jarząb. Opiekun wspierał zespół i kierował jego pracami, prowadził konsultuje i akceptował kolejne etapy pracy lub zadania, obserwował i doradzał.\n--wzbudzanie zainteresowania uczniów matematyką;\n-ukazanie zastosowania matematyki w innych dziedzinach nauki i życia;\n-uświadomienie uczniom faktu, że matematyka może być barwna i wesoła;\n-wyrabianie umiejętności pracy zespołowej;\n-uczenie zdrowej rywalizacji.\n7 kwietnia 2014 roku odbył się organizowany przez uczestników projektu konkurs dla klas 6 Szkoły Podstawowej. W rozgrywkach udział brało siedem trzyosobowych zespołów. Drużyny rywalizowały ze sobą w siedmiu konkurencjach:\n- stołowe przepychanki\n- sznurowy zawrót głowy\n- pomoc lekarska\n- mózg ćwiczy razem z nami\n- ekstra tor przeszkód.\nKażda konkurencja składała się z dwóch części: rozgrywka sportowa oraz zadania matematyczne.\nTrzy zwycięskie drużyny otrzymały nagrody rzeczowe, pozostali uczestnicy – dyplomy oraz drobne upominki.\nUczniowie świetnie się bawili, a przy okazji uczyli się.


O innowacji – Dotknij świata książek\nDla wszystkich ulubione książki z dzieciństwa są nierozerwalnie związane z obrazami. Najpiękniejsze baśnie kojarzą się z ilustracjami Szancera, a Pan Kleks na zawsze będzie już miał twarz Piotra Fronczewskiego. Są jednak osoby, dla których nie jest to wcale takie oczywiste.\nDzieci, które urodziły się niewidome lub straciły wzrok we wczesnej młodości – świat literatury poznają inaczej. Mogą przeczytać, że Pan Kleks ma żółty surdut – jednak nie są pewne jak kolor żółty wygląda. Wiedzą, że jego twarz pokrywają piegi – natomiast nie do końca potrafią sobie to wyobrazić. Czytając książki inaczej rozumieją ich świat – a rozmawiając o książkach z widzącymi kolegami rozmawiają o zupełnie innych przestrzeniach…\nOdpowiedzią na to jest innowacja „Dotknij świata książek”. Chcemy wprowadzić kilkanaście najbardziej znanych i lubianych postaci książkowych do świadomości niewidomych dzieci poprzez stworzenie ich reprezentacji 3D. Wykorzystując technologię druku trójwymiarowego chcemy stworzyć jedyną w swoim rodzaju bibliotekę, z której będą mogły korzystać wszystkie dzieci, dla których dotyk jest jedynym sposobem na wyobrażenie sobie bohatera książkowego. Aby w ich wyobrażeniach Pan Kleks stał się …Panem Kleksem.