EWA KURYLUK Muzyka kameralna. Spotkanie z Norą i Jamesem Joyce’em\n„Wzięłam go za szwedzkiego marynarza — elektryczne niebieskie oczy, marynarska czapka, tenisówki. Ale jak się odezwał, to wiedziałam z miejsca, że to jeden z tych facetów z Dublinu, co podrywają wiejskie dziewuchy”. Tak to spotkanie zrelacjonuje w przyszłości Nora Barnacle: córka szwaczki i piekarza analfabety. Ukończyła siedem klas szkoły podstawowej, ma dwadzieścia lat i pracuje jako pokojówka w Finn’s Hotel w Dublinie. „Podrywacz” jest od niej dwa lata starszy, skończył uniwersytet i nazywa się James Joyce. Lubi popić, pośpiewać (ma ładny tenor), pośmiać się z kolegami i pokpić z bogoojczyźnianego sacro sanctum (chodził do internatu prowadzonego przez jezuitów i za namową kolegów wstąpił nawet do Solidacji Mariańskiej).\nSpotkali się 10 czerwca 1904, w sześć dni potem zostali kochankami. Wie o tym aktualnie cały świat, nie tylko literacki. 16 czerwca, czyli w „Bloomsday” — dzień akcji Ulissesa Joyce’a — tłumy turystów z całego świata ściągają do rodzinnego miasta najsławniejszego pisarza irlandzkiego. Sam opuścił Dublin na zawsze wraz z Norą niedługo po ich spotkaniu. Zamieszkali w Trieście, gdzie w czerwcu 1905 urodził się im syn Giorgio, a w dwa lata potem córka Lucia. Spędzili ze sobą całe życie, ślub wzięli w roku 1931.\nTomik Chamber Music ukazał się w maju 1907 roku, kiedy Nora była w zaawansowanej ciąży z drugim dzieckiem. Czy para dwudziestolatków we Włoszech — protagoniści tych 36 wierszy miłosnych — tęskniła trochę za domem i rodzimą mową? I stąd nostalgia tych strof? Może. Urzekły mnie gamą barw i melodyjnością, prostotą i humorem. Wchodzą w ucho jak szkolne limeryki z naszych parodii klasyków, przywodzą na myśl różne miłe „Ej przeleciał ptaszek“.\nA co mnie skłoniło do przełożenia z angielskiego Muzyki kameralnej? Wolny czas, gdy się nagle pojawił po odwołaniu wszystkich wiosennych wystaw na skutek epidemii koronowirusa. Nie wiedząc, co ze sobą począć, poczułam ochotę na poezję. I odkryłam, że przekład wierszy młodego Joyce’a na polski, zrobiony w ubiegłym wieku przez Macieja Słomczyńskiego, nie da się czytać. Może spróbować jeszcze raz? Usiadłam do pracy.\nPrzekład Chamber Music dedykuję Helmutowi Kirchnerowi, miłośnikowi Joyce’a, który w te dni zarazy wpada do mojej pracowni z plecakiem pełnym wiktuałów. My też spotkaliśmy się, gdy miał 22 lata, a ja 20, w Warszawie. W następne wakacje letnie wyruszyliśmy w sekrecie przed wszystkimi do Włoch, odtąd wędrujemy po świecie razem.\nDo przekładu Chamber Music zabrałam się spontanicznie, nie przeczytawszy całego tomiku. Tłumaczyłam wiersz za wierszem nie mając pojęcia, jaki będzie następny, by każdy pozostał niespodzianką. W młodości pisałam wiersze i wiem, jak się liczy ich kolejność. Lecz nie śniło mi się, że do tego stopnia. Dopiero teraz, zbliżając się do końca „Muzyki kameralnej“, widzę, że Joyce ją skomponował na melodię pór dnia i roku w formie nowelki o miłości. Stąd nadaje się ten tomik doskonale do publikacji w odcinkach. Oto kolejne:\nZaszyłam się w zakochanego Joyce’a, gdy we Francji ogłoszono, że nie należy wychodzić z domu. I zdarzało się, że siedziałam przy biurku przez cały dzień zapominając, gdzie jestem. Raz, gdy wstałam od komputera po północy, rozglądałam się po paryskiej pracowni zdumiona, że to nie mój pokój na Frascati. Bo tam właśnie, po nagłej śmierci ojca w 1967 roku, dorabiałam nocami tłumaczeniami i pisałam pierwsze wiersze po polsku (w Wiedniu pisałam po niemiecku). Raz zerwałam się przed świtem w panice, że przegapiłam termin korekty i nie pójdzie do druku mój debiut poetycki Kontur pani animy.\nWe śnie zlały się z sobą tytuły dwóch tomików wierszy, Kontur (1979) i Pani Anima (1984), napisanych w czasach studenckich i zaraz po dyplomie (a wydanych przez WL wiele lat potem, jak się to działo w tamtych czasach). Muzyka kameralna, tłumaczona z dnia na dzień do publikacji online, to coś w rodzaju debiutu seniorki. O ile to w ogóle jej dzieło, a nie ego o pół wieku młodszego? Mogło przecież wynurkować z głębi „pani animy”, by mi pomóc przy pracy, na prośbę Galerii Ego. Dziękuję jej więc za ten wspólny projekt serdecznie.\nTekst pierwotnie opublikowany na stronie internetowej Galerii Ego.


Producenci sprężyn ze stali nierdzewnej ze stali nierdzewnej Chiny - produkty na zamówienie - Gold-Star Spring\nSprężyna śrubowa, przednie sprężyny śrubowe, sprężyna naciągowa producent / dostawca w Chinach, oferujące sprężynę metalową ze stali nierdzewnej, sprężynę ze sprężynami skrętnymi, sprężynę rozruchową sprężyny Cg125, sworzeń zabezpieczający szpilki Kołek blokujący wałek DIN11023 i tak dalej.\nWybierz spośród szerokiej oferty sprężystej sprężyny ze stali nierdzewnej wyprodukowanej w Chinach dla tej, która ma odpowiednią specyfikację, ze sprężyną Gold-Star. Jesteśmy jednym z czołowych chińskich producentów i dostawców w tej dziedzinie, oferując Ci produkty dostosowane do indywidualnych potrzeb z niską ceną.\nMateriał sprężyny rozszerzającej: Fosforowa miedź\nSprężyna dociskowa: wklęsła\nPochodzenie: zibo, Chiny\nPakiet transportowy: karton lub luzem\nOryginalne przednie resory samochodów\nTa wiosna jest używana do samochodów,\nProdukujemy według rysunków klienta lub próbek.\nJego materiałem jest stal. Możemy również wykonać ze stali sprężynowej.\nHot Tags: sprężyna dociskowa ze stali nierdzewnej, Chiny, producenci, dostosowane, niska cena, wykonane w Chinach\nPara: Sprężyna zaworu silnika Następny: Sprężyna kompresyjna dużej cewki do samochodów


Diamond Penthouse Escape Diamond Penthouse Escape - MojeGry.pl - ponad 24 000 gier on line\nDiamond Penthouse Escape :: Pokaż nowe gry online znajomym\nSprawdź inne kategorie i zobacz inne gry online. U nas grają zarówno rodzice jak i młodsi gracze. Mamy też gry dla dzieci, gry dla chłopaków oraz gry online dla dziewczyn. Mamy też gry online samochodowe, strzelaniny, ubieranki, makijaż, gotowanie i wiele innych. Aktualnie MojeGry.pl to największy katalog gier online dostepny w Polsce. Mamy na stronie już ponad 24 000 darmowych gier online.\nDiamond Penthouse Escape :: Katalog moje gry online\nWydostañ się z tego miejsca jak najszybciej\nGra w kategorii Point and click i do rozwiązania różne zagadki i tajemnice. Gry online flash w tej kategorii cieszą się dużą popularnością. Gra online zadziała bez problemu na urządzeniach typu tablet czy smartfon oraz na systemie android. Jeśli masz dobry telefon t tez nie ma problemu. Jeśli gra Ci się podoba daj link do niej znajomym. Gra online cieszy się spora popularnością. Fajnie się gra online w małym oknie, ale warto dać na pełny ekran. Mamy duży wybór innych gier w tej kategorii.\nzrób makijaż fotografce aby wyglądała olniwająco!\nUsuñ z planszy wszystkie pary takich samych obrazków i przemierzaj kolejne etapy gry. Powodzenia.\nBardzo fajna gra.Grasz w tenisa za pomocą strzałek i spacji\nSama Avril Lavigne prosi Cię o pomoc w wybraniu ubioru i makijżu\nTrzeba ubrać dziewczyne jak najcieplej w różne ciuchy\nPrzeszukaj całe pomieszczenie i znajd odpowiednie przedmioty mogące ułatwić Ci ucieczkę.\nW tej grze jedzimy quadem po kopalni węgla\nRzucasz ostrymi przedmiotami w odpowiednich wrogów;) Gra na czas.\nGoth Girlz dress up\noh yeach ^^\nGame Categories: Gry 3D, Gry różne, Point and click\nGry online w wielu kategoriach i to wszystko za darmo. Tysięce gier online. Największy katalog gier, w którym znajdziesz ponad 24 000 tytułów gier online za darmo. Już ponad 10 lat zbieramy gry online.


Filmy sensacyjne - przegląd najczęściej oglądanych\nNokautRozrywka.plKatalog artykułówFilmy sensacyjne - przegląd najczęściej oglądanych\nOd lat filmy sensacyjne cieszą się dużym powodzeniem wśród miłośników kina. Często to właśnie one przyciągają przed ekrany lub na sale kinowe największą ilość widzów. W przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat powstało wiele filmów, które można nazwać popularnymi, wręcz kultowymi. Postanowiliśmy wymienić kilka najważniejszych. W naszym zestawieniu uwzględniliśmy także te propozycje, które krzyżują się z kinem superbohaterów czy science-fiction.\nZaczynamy od filmu, który zajmuje szczególne miejsce w rankingach widzów i krytyków. Druga odsłona historii o Batmanie w reżyserii Christophera Nolana jest przez wielu uważana za najlepszy film w jego dorobku. Z oczywistych względów najważniejszą postacią filmową jest Joker w wykonaniu Heatha Ledgera. Australijski aktor rewelacyjnie wcielił się w niezrównoważonego psychicznie złoczyńcę. Całość jest niewątpliwie podkręcona faktem, iż aktor zmarł w wyniku przedawkowania leków jeszcze przed premiera filmu – często się mówi, że to właśnie trudna rola miała na to wpływ.\nJednak Ledger to nie wszystko. Całkiem dobrze na ekranie radzi sobie Christian Bale. Nolan postarał się o bardzo złożoną historię, znakomite efekty specjalne, pirotechniczne, dobrą obsadę aktorską. Całość dopełniona jest przez klimatyczną ścieżkę filmową.\nKontynuacja poprzedniego filmu, jak i zwieńczenie trylogii Batmana. Po wydarzeniach z „Mrocznego Rycerza”, Człowiek-Nietoperz musi ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości. Tymczasem w Gotham City pojawia się tajemniczy Bane. Jego celem jest fizyczne i psychiczne zniszczenie Batmana, jak i całego miasta. Bruce Wayne po raz kolejny zmuszony będzie przywdziać kostium oraz zmierzyć się ze swymi demonami, słabościami.\nRównież i w tej części charakterystyczną postacią jest czarny charakter. Tom Hardy w roli Bane'a wypadł znakomicie, a jego wyjątkowy głos spod maski na długo zapada w pamięci. Ponownie w filmie znalazła się cała plejada gwiazd jak Joseph Gordon-Levitt, Gary Oldman, Morgan Freeman, Michael Caine, Anne Hathaway, Marion Cotillard czy Christian Bale.\nWolverine to niezwykle popularna postać świata X-menów, która doczekała się wielu występów zarówno w produkcjach o wszystkich superbohaterach jak i w solowych ekranizacjach. Nie da się ukryć, że najważniejszą z nich jest ostatni film. Mamy tutaj do czynienia z przyszłością, w której mutanci wymierają. Sam Logan to naznaczony czasem mężczyzna, który musi opiekować się schorowanym i wiekowym Profesorem X.\nNieoczekiwanie na ich drodze staje Laura, dziewczynka, która należy do nowej rasy mutantów. Razem muszą stawić czoła nowemu zagrożeniu. „Logan: Wolverine” to znakomite pożegnanie Hugh Jackmana z rolą Rosomaka. Twórcy udowodnili, że z mniejszym budżetem są w stanie stworzyć jeden z najlepszych filmów 2017 roku.\nJest to jedna z najbardziej znanych i kasowych serii filmowych XXI wieku. Zaprezentowany w 2001 roku pierwszy film doczekał się aż 7 kontynuacji, a w zapowiedzi znajduje się kolejna produkcja. Już w pierwszej części poznajemy dwie główne postaci całej serii, czyli Dominica Toretto oraz Briana O'Connera.\nTen drugi jako policyjna przykrywka przyłącza się do grupy organizującej nielegalne wyścigi samochodowe. Podejrzewa się, że jej członkowie są odpowiedzialni za napady na ciężarówki. „Szybcy i wściekli” to symbol filmów o szybkich samochodach, pięknych kobietach, widowiskowych pościgach czy dobrej ścieżki dźwiękowej. Z każdym kolejnym filmem twórcy szli bardziej w stronę sensacji niż samej motoryzacji.\nSylwester Stallone wpadł pewnego dnia na genialny, aczkolwiek ryzykowny pomysł. Postanowił zebrać w jednym filmie największe gwiazdy kina akcji z ostatnich kilkunastu, kilkudziesięciu lat. Dzięki temu na ekranie aż roi się od osób, które mogliśmy podziwiać przez lata w wielu sensacyjnych produkcjach. Oprócz reżysera i producenta w pierwszej części pojawia się Jet Li, Bruce Willis, Dolph Lundgren, Jason Statham, Eric Roberts, Mickey Rourke, Randy Couture, Terry Crews czy Arnold Schwarzenegger.\nPierwsza część okazała się na tyle sukcesem, iż w następnych latach powstały dwie kolejne odsłony, a w planach są kolejne. Do poprzednio wymienionych gwiazd dołączyły takie osobistości jak Chuck Norris, Jean-Claude Van Damme, Harrison Ford, Mel Gibson, Wesley Snipes, Antonio Banderas. Ogromną zaletą tej serii są nie tylko sceny akcji, lecz także inteligentnie poprowadzony humor. Dowcipy o Chucku Norrisie, gierki słowne między Stallone a Schwarzeneggerem, nawiązywanie do prywatnego życia aktorów. Ciekawe czym nas zaskoczą twórcy w przypadku czwartej części „Niezniszczalnych”?!\nJest to film stanowiący bardzo dobre połączenie kina sensacyjnego i science-fiction. To także początek serii filmów o Riddicku. Na nieznanej planecie dochodzi do katastrofy statku. Części osób udaje się przeżyć, w tym również transportowanemu więźniowi Riddickowi. Jest on jednym z najniebezpieczniejszych przestępców w galaktyce, który doskonale widzi w ciemności. Okazuje się jednak, że to nie jego pozostali powinni się obawiać. Zbliża się długotrwała noc, podczas której spod ziemi zaczynają wypełzywać krwiożercze bestie. Mimo początkowych niechęci reszta załogi i pasażerów musi zdać się na pomoc Riddicka.\nKolejny film stanowiący świetne połączenie kina science-fiction i sensacji. Oddział komandosów wyrusza do południowoamerykańskiej dżungli z tajną misją. Po jej wypełnieniu okazuje się jednak, że nie są tam sami. Na miejscu odkrywają obdarte ze skóry zwłoki. Tymczasem wśród drzew znajduje się niewidzialny drapieżca z kosmosu, który poluje na wszystkich uzbrojonych ludzi. Komandosi znajdujący się w pułapce stają się po kolei jego celem. Tytułowy Predator nie wie jednak, że ma dla siebie godnego przeciwnika w postaci samego Arnolda Schwarzeneggera! To absolutna klasyka kina S-F i akcji.\nMemphis Raines był kiedyś najlepszym na świecie złodziejem samochodów. Postanowił jednak zmienić swe życie i porzucić drogę przestępczą. Niestety w jego ślady poszedł młodszy brat, który podjął się bardzo trudnego zadania. Gdy naraża się mafii, Mephis musi wykonać za niego pracę, inaczej brat zginie. Zbiera więc grupę dawnych przyjaciół i razem w ciągu niecałego tygodnia mają dostarczyć zleceniodawcy aż 50 rzadkich samochodów. Jest to znakomity przykład dobrego kina akcji z samochodami w roli głównej. Elektryzujące pościgi, sceny akcji, klimatyczna muzyka sprawiają, że seans jest czystą przyjemnością.\nJest to absolutna klasyka kina sensacyjnego z Sylvestrem Stallone w roli głównej. John Rambo to weteran wojny w Wietnamie. Znajdował się w tajnej jednostce do zadań specjalnych. Teraz próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. W pewnym miasteczku zostaje aresztowany przez miejscowego szeryfa za domniemane włóczęgostwo. Traumatyczne wspomnienia z niewoli sprawiają, że ucieka z aresztu. Wkrótce w pościg za nim rusza nie tylko policja, lecz także gwardia narodowa. Nie wiedzą jednak, z kim mają do czynienia. Jedyną osobą, która może powstrzymać Rambo jest jego dawny dowódca.\nJest to jedna z nowszych propozycji w naszym zestawieniu, która swą premierę miała w 2014 roku. Harry Hart to doświadczony agent służb specjalnych, który bierze pod swe skrzydła młodego chłopaka. Okazuje się, że jest on członkiem tajnego stowarzyszenia Kingsman, którego zadaniem jest walka z przestępcami. Choć Eggsy początkowo sceptycznie podchodzi do całej sprawy, to jednak z czasem zaczyna mieć coraz lepsze zadatki na agenta. Tymczasem główny czarny charakter Valentine chce niedługo wprowadzić w życie swój niebezpieczny plan. Tylko Kingsmani będą w stanie go powstrzymać.\nJest to film, który stanowi świetny pastisz popularnych produkcji sensacyjnych, szpiegowskich, zwłaszcza filmów o Jamesie Bondzie. Twórcy wprowadzili w nim wiele pomysłowego humoru, nowatorskich scen walki, a całość dopełniana jest przez bardzo dobrą grę aktorską.\nNietypowe kino wojenne w wykonaniu Quentina Tarantino. W okupowanej Francji rozlokowany zostaje oddział amerykańskich Żydów, których zadaniem jest przeprowadzenie zamachu na Adolfa Hitlera. Tymczasem Shosanna Dreyfus, której rodzina została zamordowana przez nazistów, również planuje zemstę. Jak to przystało na Tarantino w Bękartach zetkniemy się z wieloma zjawiskowymi scenami akcji, jak i wyszukanym humorem, ciekawie prowadzonymi dialogami. Wrażenie szczególnie robi scena w piwnicy czy też słynne włoskie rozmówki. Reżyser zadbał o doborową obsadę: Brad Pitt, Christoph Waltz, Michael Fassbender, Diane Kruger, Daniel Brühl to tylko część znakomitych aktorów.\nJest to jedna z najbardziej znanych serii filmowych w ostatnich kilkudziesięciu latach. Pierwszy film swą premierę miał w 1996 roku. Od tego czasu powstały cztery kolejne części, a następna jest właśnie w fazie produkcji. We wszystkich wiodącą postacią jest Ethan Hunt grany przez Toma Cruise'a. To agent służb specjalnych, którego zadaniem jest walka z terroryzmem.\nTwórcy za każdym razem stawiają na brawurowe sceny akcji, wiele efektów specjalnych czy też nagłe zwroty akcji. Atutem jest również to, że zazwyczaj dobrze wybierany jest czarny charakter, świetnie kontrastujący z postacią agenta. Dla wielu osób seria MI to świetna alternatywa dla filmów o Jamesie Bondzie.\nWiększości osobom Michael Bay kojarzy się wyłącznie z serią Transformers. Tymczasem na swym koncie ma także całkiem udany film akcji. Produkcja ta została oparta na faktach. Ukazuje nam walkę, do jakiej doszło w 2012 roku w libijskim Benghazi. Amerykanie posiadali wtedy jedną z nielicznych otwartych placówek dyplomatycznych. W jej pobliżu ulokowana została także tajna baza sił specjalnych.\nGdy nagle dochodzi do ataku terrorystycznego na ambasadę, grupa kilku byłych żołnierzy jednostek specjalnych musi stawić czoła przeważającym siłom nieprzyjaciela. Ich osamotniona walka trwała właśnie 13 godzin. W przeciwieństwie do poprzednich produkcji, tu reżyser zrezygnował z przesadnego patosu. Znajdziemy jednak wiele wybuchowych scen, strzelanin, czyli to, o co najbardziej nam chodzi w kinie sensacyjnym.\n13 godzin: Tajna misja w Bengazi (DVD) - Michael Bay DARMOWA DOSTAWA KIOSK RUCHU\n60 sekund (DVD) - Dominic Sena


Delicje i lody, czyli długa historia krótkiego porodu. | Mataja\nBy Alicja 9 miesięcy, Poród 28 maja 2018\nDelicje i lody, czyli długa historia krótkiego porodu.\nZ dziećmi to już tak jest, że lubią sobie drwić z planów i założeń rodziców. Ot weźmy choćby pod uwagę takie porody – Pierworodna i Drugorodny byli uprzejmi urodzić się przed przewidywanym w karcie ciąży terminem, więc tym razem z góry założyłam, że będzie podobnie.\nTia… Termin nadszedł i nic. Nada. Trochę byłam zawiedziona, trochę smutna, trochę wściekła, a najbardziej to zalana hormonami ponad miarę.\nA potem nadszedł kolejny dzień i… nadal nic. Frustracja poziom mistrzowski. Spędziłam więc dzień ów na jedzeniu lodów, pochlipywaniu w kąciku, że będę rekordzistką i jedyną na świecie kobietą, która w ciąży będzie 8276 tygodni i ogólnie uprawiając smęty tego typu, więc żeby nie smęcić dalej położyłam się spać o 21 w stanie psychicznym, który porównać można chyba li tylko z samopoczuciem dwulatka, któremu matka dała picie w złym kubeczku, bo to zła kobieta była. Wiadomo.\nI spałabym tak do rana, gdyby nie to, że przekorne dziecię postanowiło ponownie zadrwić z matczynych założeń, bo między 1 a 2 w nocy obudziło mnie przeczucie, że coś tu nie gra i słusznie mnie obudziło, gdyż albowiem okazało się, że te całe wody to postanowiły sobie odejść – i wcale im się nie dziwię, bo mój wieczorny stan psychiczny był tak podły, że każdy kto ma odrobinę rozumu uciekałby gdzie pieprz rośnie.\nGorzej, że wody wodami, ale akcja skurczowa była niemalże zerowa, więc chwilę zastanawiałam się czy budzić Wirgiliusza czy dać mu jeszcze pospać, ale co ma chłop mieć lepiej ode mnie, więc ostatecznie go obudziłam i nakazałam coby przywiózł w trybie natychmiastowym moją mamę – wszak ktoś musiał zostać z dziećmi, gdy akcja się rozkręci. On pojechał, a ja spokojnie skończyłam pakować torbę i z radością odnotowałam, że trzeci poród to jakoś człowiek spokojniej przeżywa, bo poród Pierworodnej również zaczął się od odejścia wód, a ja cała podekscytowana wizją tego, że zaraz będę trzymać w ramionach moją córeczkę na wyścigi gnałam do szpitala. To „zaraz” trwało jeszcze kilkadziesiąt godzin i było najbardziej męczącym doświadczeniem w mym życiu, więc tym razem chciałam odwlec moment przekroczenia progu szpitala na ile tylko się da i zamiast do szpitala udałam się do… lodówki, bo tam czekało na mnie pyszne, zimniuteńkie kakałko, które miałam nadzieję – da mi sił do tego by dziecię porodzić.\nCzymże jednak jest jedno kakałko na ciężarnego wieloryba, więc by mieć pewność, że z sił nie opadnę do kakałka dorzuciłam michę pełną lodów – sorbet malina-mango smakował o 2 w nocy naprawdę wyśmienicie. Coś mi jednak świtało, że lody nie wiodą prymu wśród metod polecanych na rozkręcenie akcji porodowej, więc z bólem serca przestałam wtranżalać i udałam się w kierunku tej parszywej, wielkiej piłki co niby ma w porodach pomagać. Ja się bujałam, a czarodziejskie ręce mojej mamy masowały mi głowę, kark i plecki – bo masaż to oksytocyna, a oksytocyna to poród. I faktycznie – skurcze jakby przybrały na sile, stały się bardziej wyczuwalne, ale niestety pojawiały się wciąż z taką samą regularnością z jaką ja pojawiam się na siłowni, czyli żadną. Raz co 2 minuty, a raz co 20, a jeszcze innym razem co 8. Raz na 10 sekund, raz na 30. W sumie nie różniły się wiele od przepowiadaczy, które towarzyszyły mi przez ostatnie tygodnie, były jedynie nieco bardziej odczuwalne. No bezsensu zupełnie, więc zrezygnowana położyłam się do łóżka coby odpocząć, bo jak to tak ma wyglądać to pewnie se porodzę jeszcze sto lat jak przy Pierworodnej i w ogóle czemu ja zawsze te porody mam takie przewlekłe, ja się pytam.\nZadzwoniłam więc do szpitala i położnej i upewniłam się, że mogę jeszcze posiedzieć w chatce, a potem zrezygnowana zaleciłam zgaszenie światła (został tylko poblask laptopa – bo Wirgiliusz, na wieść o tym, że rodzę przystąpił do kończenia… zobowiązań pracowych) i położyłam się wsłuchując w śpiew ptaków, które w okolicach 3-4 nad ranem zaczynają świergolić radośnie tuż za naszymi oknami. Było to przyznać muszę całkiem relaksacyjne zajęcie – zwłaszcza, że mama mnie wciąż głaskała i masowała. Mamy to jednak są z innej planty, powiadam wam.\nI kiedy już, już z tego nadmiaru relaksu prawie zasnęłam, to do sypialni wkroczył zaspany Drugorodny i niestety z zaskoczenia zastaną sytuacją nie odjęło mu mowy, tylko wręcz przeciwnie zaczął trajkotać jak opętany czym obudził Pierworodną i pewnie połowę ulicy, więc niestety sprawa mojego pospania przed porodem się nieco rypła. I tu ponownie okazało się, że mamy to człowieki-orkiestry, bo potrafią w takiej sytuacji zabrać całą, rozgadaną kilkuletnią czeladkę do innego pokoju, a czeladce rodzącej nakazać wlezienie do łóżka i spanie. Matki się słuchać trzeba i basta więc faktycznie usnęłam chyba na godzinkę, ale w końcu obudził mnie całkiem silny skurcz, a po nim odezwał się budzik sugerujący, że zbliża się w godzina w której czas stawić się w szpitalu więc chcąc nie chcąc trzeba było zwlec odwłok z łóżka.\nAle nie tam, że od razu pojechaliśmy do szpitala. No skąd. Najpierw odwieźliśmy dzieci do przedszkola, a potem… potem zastanawialiśmy się czy nie skoczyć aby do Maca celem skonsumowania śniadania – głównie przez Wirgiliusza, ale olśniło nas, że rano dają tylko MacJajko i inne paskudztwa, a na starego, dobrego Cheesa albo chociaż lody z potrójną polewą czekoladową dla rodzącej nie ma co liczyć więc jednak zrezygnowaliśmy i dotarli do szpitala. Na pełnym luzie.\nSzpitalne KTG potwierdziło moje słowa znaczy skurcze są, ale nie mają sensu. Zawołano więc doktora, a doktor okazał się być młodym adeptem medycyny, który tryskał, charakterystycznym dla tego etapu żywota zawodowego, entuzjazmem. Z radością zaczął mnie więc wypytywać o to na kiedy był termin, o której odeszły wody, jak wyglądały, a potem jął się upewniać: „to pani pierwsza ciąża i poród, tak?”\n– „Nie, trzecia ciąża, trzeci poród” – odpowiedziałam radośnie, a panu doktoru na chwilę zrzedła miną, ale tylko po to by po chwili tryumfalnie tryskać jeszcze większym entuzjazmem:\n– „Łeee to pani przecież więcej wie o porodach ode mnie, ja to ani razu jeszcze nie rodziłem!”\nI od razu zrobiło się weselej, a pan doktor czując chyba, że nie ma do czynienia ze spanikowaną pierworódką, tylko doświadczoną matroną ;)) przebadał mnie (i dziecię na USG) tak drobiazgowo jak przed jeszcze żadnym porodem. Dość powiedzieć że czekający na mnie na korytarzu Wirgiliusz zaczął się obawiać, że zdążyłam urodzić – tak długo to trwało. Najważniejsze jednak było, że tym razem w przeciwieństwie do poprzednich porodów rozwarcie jest całkiem, całkiem, bo caluśkie 4 cm. Nie mieli więc wyjścia i mnie przyjęli.\nNa postępie porodu nie robiło to niestety wielkiego wrażenia, bo ani skurcze mi nie imponowały, ani rozwarcie się nie ruszało – ogólna nuda, panie, nuda, więc zaczęłam nieśmiało pytać kiedy w końcu dostanę oksytocynę, bo ja już trochę swoje ciało (a przede wszystkim historię poprzednich porodów) znam i czułam, że jest mi w tamtym momencie potrzebna bardziej nawet niż czekolada. Ci tam fachowcy od rodzenia pod postacią lekarzy i położnych zaczęli się więc naradzać intensywnie co zrobić z takim dziwnym tworem jak ja, ale w końcu stwierdzili, że faktycznie możemy już podać.\nPodali więc i powiadam wam, była to doskonała decyzja. Kilka minut po podłączeniu kroplówki w końcu poczułam, że to już TO i że faktycznie zaczynamy zabawę w rodzenie. Skurcze były intensywne, regularne, przybierały na sile i częstotliwości. Czy bolały? No ba. Czy się darłam? No ba – zwłaszcza, że bardzo mi to pomagało. A wiecie co jest najlepsze? Ano to, że kiedy po – nie wiem jakim czasie, ale w moim odczuciu było to ledwie kilkanaście minut – moja złota położna sprawdziła rozwarcie okazało się, że było 7 cm. Siedem! To mi dało prawie tyle siły co zimne kakałko, bo przy poprzednich porodach czekanie na 7 cm trwało znacznie, znacznie dłużej. A co więcej usłyszałam, że szyjka jest tak podatna i mięciutka jak kaczuszka, że tu zaraz będzie cała dyszka i żeby wołali ekipę z noworodków, bo tu zaraz poród będzie. I faktycznie – po trzydziestu kilku minutach od pierwszej kropelki zaczęły się parte! 10 minut później nasz mały Wiking leżał na moim brzuchu. Co więcej podobnie jak jego starsze rodzeństwo postanowił przyjść na świat z masą całkiem słuszną, bo oscylującą w granicach 3800 g, z równie słusznym obwodem głowy i w dodatku w pozycji supermana – to jest z rączką przy głowie – co porodu raczej nie ułatwia, ale położna stanęła na głowie i urodziłam bez nacięcia, bez pęknięcia, bez draśnięcia, bez problemu.\nTrzy porody, a każdy inny.\nGdyby je porównać do biegów, to pierwszy był zdecydowanie morderczym maratonem, drugi półmaratonem, a trzeci to był sprint na 100 metrów. I ten sprint to jest zdecydowanie mój dystans. Mówcie do mnie Usain’ico Bolt’cico porodówek! Tak to ja mogę rodzić – gdyby jeszcze etap ciąży dało się tak skrócić…\nPo porodzie leżeliśmy sobie w kontakcie skóra do skóry, a ja po raz kolejny poczułam, że męża sobie doskonale wybrałam. Wiecie bowiem co ten człowiek zrobił? Przezornie spakował do torby całą paczkę delicji, którymi karmił mnie radośnie gdy ja i Wiking odpoczywaliśmy po sprincie. Ależ to było wyborne!\nCo mi dał ten poród (poza dzieckiem rzecz jasna)? Przede wszystkim kolejną lekcję pokory. Kilka tygodni wcześniej cała sieć żyła bowiem tym, że księżna Kate kilka godzin po porodzie wylazła przed szpital w szpilkach i z uśmiechem na licu i co to za pokazówa ma być. Cóż, po tym porodzie czułam się tak dobrze, że zaiste mogłabym śmigać w szpilkach po kilku godzinach – najbardziej pokiereszowaną i obolałą częścią mojego ciała po trzecim porodzie okazało się bowiem być… miejsce wkłucia wenflonu. Naprawdę! Nie ma w tym ani krztyny przesady.\nPoznajcie więc oficjalnie Trzeciorodnego aka Wikinga. Ten Wiking to dlatego, że w 33 tc lekarz podczas USG stwierdził radośnie, że młody będzie wielki jak brzoza i wielce owłosiony, a ja się zaczęłam śmiać czy w takim razie urodzę od razu dwumetrowego wikinga z długą brodą czy jak, bo akurat oglądaliśmy 4 sezon Wikingów ;)). I faktycznie jest duży, włochaty i w dodatku, jak na Wikinga przystało, przyszedł na świat w poranek spowity gęstą, piękną mgłą. I imię też ma twarde i mocne, choć niekoniecznie nordyckie ;)) Wracam się tulić. Do usłyszenia! I każdej z was życzę takiego porodu – może niekoniecznie tak szybkiego, bo nie każdy jest sprinterem, ale dokładnie takiego, który zostawi was z poczuciem, że to było dobre i fajne doświadczenie.\nOdpowiedz 28 maja, 2018\nO jej to wspaniaoe. Gratulacje ???\nGratulacje <3 aż chce się myśleć o kolejnym dziecku 🙂\nŚwietny tekst, uśmiałam się do łez. Serdeczne gratulacje i dużo zdrowia dla Maluszka jak i starszych Dzieciaków!\nJa też po trzecim śmigałam, ale natura wie co robi, nie wyobrażam sobie”zlec” przy trójce dzieci. Toż to niebezpieczne.\nCudownie się to czyta. Wielkie gratulacje, urodzić Wikinga to jest cos ?\nGdyby mi tak ktoś dał gwarancyje, że mój trzeci poród będzie równie piękny co Twoj- to kto wie, może i bym się zastanawiać zaczęła nad dobrnieciem do karty dużej rodziny ?\nAle mój pierwszy poród z identyczna pozycja dziecka, chociaż wagowo mniejszego pozostawił me włościa w stanie opłakanym i z lekka trauma. Także chyba ryzykować nie będę.\nGratulacje ? Jaki śliczny ten Twój Wiking ?\nDla mnie też najgorszy był wenflon! Pierwsza położna sie na niego uparła mimo że w planie porodu napisałam że nie chcę. Za to na drugi dzień (w sobotę o 13 mialam 3 cm w niedziele o 7 – 4 cm) położna facet z którym rodziłam postanowił mnie uchować i było bez wenflonu i do 10 cm w wannie (od 8 do 9.30 w wannie się zrobiło z 4 do 10) 🙂\nGratulacje i dużo zdrowia dla Was!!!\nMój drugi poród był również hardcorowo sprintowy. Chwilę przed 5 rano obudziły mnie skurcze. Niezbyt silne, ale jednak wystarczyły aby mnie obudzić. Wylazłam więc z łoża, nalałam wodę do wanny i stwierdziłam że przed tym całym szpitalem to trzeba włosy umyć i się wymoczyć, bo potem wiadomo że wszystko utrudnione. O 6 z minutami dopisałam torbę i jeszcze mówiłam „memu mężu” że za wcześnie zęby już jechać, że powiedzmy jeszcze w domu etc. No ale mąż rozkazał jechać, To posłuchałam. Po dojściu do samochodu stwierdziłam że całe szczęście bo skurcze mocno przybrały na sile. W szpitalu byliśmy o 6:40, kolejka, papierkologia, bla bla bla,na porodówce 7:13, podłączają KTG no i 7:30-urodziłam… Cały czas leżąc pod Ktg. W cholerę nie wygodnie, ale przynajmniej ekspresowo.aha. do szpitala zajechałam z 7cm rozwarciem ;P. Pierwszy poród z kolei koszmar, dramat i trauma.\nFantastyczne! I dziecię i narodziny i tekst! I małż też! 😀\nCzyli Twoje badania mogły Cię uprzedzić, że poród zacznie się właśnie w nocy ? moja historia też spisana i choć może bardziej dramatyczna to jednak z happy end-em. Może ktoś chce? Łapcie: http://www.18czerwiec2014.pobieramysie.pl a na IG znajdziecie mnie jako kossmatka. I nie – wcale nie mam bloga parentingowego oraz nie reklamuję niczego. Jestem zwykłym śmiertelnikiem i lubię się dzielić moimi przeżyciami.\nGratulacje 🙂 niech Wiking rośnie zdrowy a Ty bądź zawsze radosna!! Ja rodzę za ok.miesiąc, będzie to drugi poród i mam nadzieję równie szybki jak pierwszy 😀\nJa aktualnie jestem w 3 ciąży . 9tc. Pierwszą córcie urodziłam 2lata temu przez CC. Straszna jest cesarka. Druga córeczka urodziła się martwa w 31tc. Poród SN. Zobaczymy co nam życie tym razem zaplanowało.\nCzego Ci zazdroszcze – to meza z delicjami. Choc, ja bez slodyczy zyc moge, to chcialybym spotkac kiedys takiego, ktory tak by rozumial potrzeby drugiego czlowieka…\nI ze mama w poblizu…\nU mnie trzeci poród był najbardziej traumatyczny- kleszczowy. A statystycznie miało być łatwiej. Panu Bogu dziękować, ze wszystko skończyło się dobrze. Ale historie porodowe cieszą mnie bardzo, bo to coś mistycznego jednak jest. Taka droga, przejście. Powrót do źródła. I nawet przy takiej medykalizacji porodu- to jakieś pierwotne doświadczenie jest. Przynajmniej dla mnie było… Alucha! Życzę Tobie, ale i wszystkim kobietom-matkom takiego oczadzenia każdym naszym dzieckiem, jakie mamy w tym pierwszym okresie po jego narodzinach. Endorfinowa jazda dla każdej kobiety raz! Pozdro!\nOgromne gratulacje!!!! Jesli chodzi o sprinty to moj poród trwał 45 minut – tzn od chwili przekroczenia drzwi szpitala (7-cm rozwarcia) wcześniej skurcze rozpoczęły sie jakaś 1,5 ha, z czego 45-min spędziliśmy w korku. Dodam, ze byłam „wiekowa pierworódka” i wszyscy mówili o wielogodzinnej akcji porodowej. Wiec gdyby nie aplikacja, dzieki której dowiedziałam sie, ze akcja porodowa sie zaczęła, zapewne urodziłabym w domu. Dlaczego o tym pisze – bo uważam, ze trzeba informować tez kobiety, ze to moze potrwać ekspresowo ! Gdyby nie szkoła rodzenia i rzeczona aplikacja byłabym w kompletnym szoku! A tak wiedziałam, co sie dzieje i co robić!\nSuper gratuluję pięknego maluszka. Ja swojego drugiego bobka urodze za 18 dni według aplikacji 😉 Bardzo życzyła bym sobie takiego porodu jak ten opisany albo chociaż takiego jak mój pierwszy czyli szybko i konkretnie 😉 ale… Wszyscy absolutnie wszyscy którzy znają moja historie pierwszego porodu „pocieszaja” mnie ze teraz to zobaczę jak wygląda trauma porodowa. I szczerze mówiąc zaczęłam się stresować. Ciekawa jestem jakie jest prawdopodobieństwo takiego stanu bo póki co wszystko wygląda podobnie tzn czop już odpadł, rozwarcie 3 cm i skurcze raz na jakiś czas. Pierwszym razem z takim stanem chodziłam 3 tyg aż mnie zechcieli przyjąć na oddział w 41 tc z rozwarciem 5cm. Pozdrawiam\nCudowny opis, czytając początek to świetnie rozumiałam co znaczy dla hormonów termin porodu i nie dzieje się nic, obie córki moje postanowiły się urodzić 12 dni po terminie!! Małpy przebrzydle!! Następnym razem oficjalnie kłamie o tydzień\nGratulacje! I bobasa i porodu 😉 mój poród taki właśnie był – łatwo – czy poród może być łatwy? chyba nie do końca; szybko – dla mnie szybko, jak słucham o porodach kilkudziesięciogodzinnych; przyjemnie – bez nacięcia, bez pęknięcia, 2h kangurowania, no luksus. A jakby mnie odpicowali jak beemkę po dzwonie, to też bym mogła obok Kejt stanąć, a co 😉 temu nie planuję drugiego bobasa, bo pewno limit szczęścia wyczerpany i poród będzie jak z horroru 😉\nZazdro mamy. Oj bardzo zazdro ?\nGratulacje! Synek jest cudowny. Spisałaś się na medal;)\nGRATULACJE! całusy dla całej rodziny, choć największe dla dzielnej mamy. Cieszę się Waszą Radością. Wszystkiego co najlepsze!\nGratulacje! Muszę się pochwalić, że akurat w kwestii tempa porodów nie mogę narzekać na mój los. Pierwszy trwał 6h, ale już drogi 2,5 h, z czego pierwszą godzinę spędziłam w domu, czekając na teściów, co dzieckiem się zajmą. Jak przyjechaliśmy do szpitala, to z SORu na porodówkę jechałam już z krzykiem Pani położnej, że 10 cm, suwać się, bo dziecko zaraz wypadnie. Niestety nie poszło aż tak szybko 😉 Szybkie porodu to jest to 🙂\nŚwietny tekst, uśmiałam się do łez. Gratulacje no i zdrówka dla maleństwa i mamusi.\nGratulacje, urodziwy dzieciak!\nRany, mam nadzieję że i mi pójdzie tak gładko, chociaż przy pierwszym to pewnie niemożliwe 🙂\nPozdrawiam z 15. tygodniową zawartością brzucha!\nSmuteczek bo mój poród był tragiczny, pobyt w szpitalu okropny a położne paskudne. Dobrze, ze dziecko kochane. Zdecydowaliśmy, że chcemy mieć tylko jedno i szkoda, że nigdy nie będę miała szansy na takie piękne doświadczenie jak Twoje. Powodzenia dzielni ludzie!:)\nTo lody, to muszą być lody…. ja w wieczór poprzedzający poród zrobiłam mężowi karczemną awanturę o brak lodów w zamrażarce (nigdy jakieś parcia by tam były nie miałam;)) i z totalną wścieklizną o 21 pomaszerowałam do pobliskiego centrum handlowego celem konsumpcji 4 gałek z bitą śmietaną i orzechami, musiałam mieć obłęd w oczach bo obsługa patrzyła się tak jakoś dziwnie 😉 ok 4 odeszły mi wody, o 7 zawitałam w szpitalu z 4 cm, po kilku godzinach dali mi oksytocyny conieco bo skurczy było brak, kilka razy przeklełam szyjkę macicy i o 11.30, po 5 minutach partych skurczy mogłam przytulić córeczkę, po porodzie czułam się zdecydowanie lepiej niż przed, gdybym miała tylko lepszego fryzjera i kieckę to nic tylko do zdjęć pozować 😉 To na pewno lody…\nFajny tekst, ubawiłam się. Życzę każdej mamie takiego porodu. Pozdrawiam\nNo gratulacje! Wpis na 3 urodziny mojej córci! Bosko! A ten ból od wenflonu to znam: Darlam się na porodówce na męża zeby mi szybciej ten gaz dawał i na personel żeby mi wenflon wyjęli… Jak to cholernie bolało… Cieszę się ze miałaś tak udany i spokojny poród. Buziaki dla Wikinga!\nOdpowiedz 31 maja, 2018\nMoj drugi poród był taki łatwy! Dwa dni po terminie, ok godz 15:00 odeszly wody, o 17:00 bylismy w szpitalu, 4cm rozwarcia. Ok 19:00 weszlam do szpitalnej wanny i tam po 15 minutach urodzialm drugą niespodziankę-córeczkę 🙂 o również słusznej wadze 4160g (pierwsza córeczka miała 4420g). Poród cudowny, przeżycia mistyczne! Żadnych nacięć, pęknięć. Połóg trwał… 2 godziny 😉 4 dni po porodzie pojechalam rowerem po starszą córke do przedszkola 😀 Pierwszy poród też był bez nacięcia, ale z oksytocyną no i waga dziecka konkretna, a do tego rodziło sie z buzią odwróconą do mojego brzucha więc było ciężko wypchnąć bobasa na świat, także dochodziłam do siebie 8 tygodni. Pozdrawiam serdecznie, gratuluję pięknego porodu 🙂 i zdrowia życzę!\nOdpowiedz 1 czerwca, 2018\nPięknie! U mnie ostatnim posiłkiem przed 2 porodem było „Danio” waniliowe, ale… grudzień był, a ja nie jadam zimą lodów. ? Ale gdybym rodziła naturalnie starszą córkę (sierpniowa), to pewnie też bym jadła lody. Niestety to była cesarka i brzydale nic konsumować nie pozwolili. Jak to mówiły położne i lekarze: za drugim podejściem się uparłam i cesarki nie było. 😛 Moja mama jak przyszła do mnie,żeby zostać z córką (bo mi wody odpłynęły), to nie myślała, żeby mnie masować. A szkoda! Tylko wspomniała, za ona nigdy nie miała odejścia wód (a 3 porody za nią). I była trochę bardziej spanikowana niż ja. Wiking uroczy, aż się chce trzecie dziecko. ☺ A lekarz świetny, też bym sobie takiego życzyła.\nOdpowiedz 4 czerwca, 2018\nMoment pakowania torby to jak u nas. W pierwszej ciąży to juz w 7 miesiącu była gotowa i zona suszyła mi głowę, że dopiero, bo co by było jakby cos się stało wcześniej.\nPrzy drugim dziecku go torbe pakowaliśmy jak już wody odeszły. W sumie zgodnie z planem, bo poprzedniego dnia ustaliliśmy, że „jutro pakujemy, tak na zapas, dla świętego spokoju”\nPrzede wszystkim wielkie gratulacje, choć Maleństwo już swoje przeżyło. Wszak miesiąc i troszkę, to ogromny bagaż doświadczeń.\nU mnie było podobnie…..\nCórcia moja, juz prawie pełnoletnia przepędziła mnie znad morza po Tatry.\n27 godzin porodu zakończonego o czwartej nad ranem.\nDrugi syn 8 godzin, ale te 8 były po stokroć gorsze niż 27. Ból, klin i wyciskanie. I jeszcze te poniżania.\nTrzeciego porodu nie bałam się wcale. Wiedziałam, że gorzej nie może być niż mój drugi i z takim nastawieniem zjawiłam się dokładnie rok temu na IP szpitala polozniczego. Odeszły mi wody w domku. Po przyjęciu do szpitala dostałam oxy. Dwie godziny się wszystko rozkrecalo i trwalo tylko dwie godziny. Śliczny trzeciak wyskoczył zdrowy i cichutki. Teraz czwarty….. dokładnie rok po….. czekam .Jeszcze dwa tygodnie do terminu….. mam nadzieję, że dotrę do szpitala na koniec sam i moja macica nie zapomniała jeszcze jak się współpracuje. Na razie trzeci był najlepszy. Teraz też będzie chłopiec….\nPozostaw odpowiedź Mama AgA Anuluj pisanie odpowiedzi\nCzęść z was wie, że mieszkamy na Śląsku – ja w Katowicach, Danka w Czeladzi. Nie da się ukryć, że…


Piknik z wicemistrzyniami Polski\nMKS FunFloor Perła Lublin zaprasza kibiców na wspólny piknik. Spotkanie odbędzie się już w najbliższą niedzielę 29 maja.\nWszystko, co musisz wiedzieć przed ostatnim meczem sezonu PGNiG Superligi Kobiet w hali Globus\nJuż w najbliższą sobotę 21 maja MKS FunFloor Perła Lublin zagra przed lubelską publicznością po raz ostatni w sezonie 2021/2022. Świętuj zakończenie rozgrywek razem z wicemistrzyniami Polski.\nSzkoła Mistrzostwa Sportowego ZPRP powstanie w Lublinie\nStało się! Przedstawiciele Związku Piłki Ręcznej w Polsce ogłosili otwarcie lubelskiej Szkoły Mistrzostwa Sportowego dla piłkarek ręcznych. Niepubliczna placówka powstanie dzięki współpracy związku, miasta i naszego klubu.


Archiwa: Tatry - Podróże do ciekawych miejsc\nDolina pięciu stawów położona jest na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest to dolina polodowcowa położona na wysokości 1625–1900 m n.p.m. Ma długość 4km oraz powierzchnię 6,5 km2. W dolinie znajduje się kilka polodowcowych jezior o łącznej powierzchni prawie 60ha: Wielki Staw polski – 1665 m n.p.m. Zadni Staw Polski Czarny Staw Polski Mały Staw Polski […]\nhatex ogrody zimowe kim jesteśmy to twoja odpowiedź na poszukiwania wymarzonych ogrodów zimowych współpracujemy z wykwalifikowanymi i doświadczonymi


Lugogo Sun (Mbabane, Suazi) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Lugogo Sun\nAtrakcje w pobliżu obiektu Lugogo Sun\nLugogo Sun opinie, Mbabane\nNr 6 wśród 17 atrakcji w lokalizacji Mbabane\nPilne trakcie modernizacji!\nSpędziliśmy tylko jedną noc, i to było za mało. Pokoje są przestarzałe, brzydki zapach z stary dywan. Personel recepcji jest przyjazny. Jedzenie jest w porządku. Pani, która działa w komputerze w restauracji jest bardzo niegrzeczny, ale kelnerzy są bardzo przyjaźni. Hotel wymaga remontu wyprostowania!\nNa szczęście spędziliśmy tylko jedną noc na naszej wycieczce w Południowej Afryce. Nasz pokój, chociaż stary, był czysty i nie mieliśmy problemu z komarów w pokoju w przeciwieństwie do wielu innych w naszej grupie, czasie lekcji z nimi. Wzięliśmy transport do siostrzanego hotelu, który był...światów poza i koktajle w barze przy basenie. Po powrocie do hotelu na kolację zwrócili uwagę jak było tłoczno i głośno 0 jadalnia była by powiedziano nam przez towarzyszy podróży miał uspokaja w dół znacznie jak było ogromne kolejki do jedzenia z 2 walki złamania. Nie to, czego chcesz na wakacje. Jedzenie było średnie. nieco troski i mniej ludzi by poprawić ten hotel.Więcej\nNajlepsze owoce morza stirfry, wokół!\nLugogo słońce jest to dobry hotel, bardzo czysty, a personel jest profesjonalny i dobrze wychowany.jedzenie jest super. Szczególnie podobał mi się obiad z owocami morza sposób chiński!\nNasz pokój był bardzo duży i czyste. Bezpłatny internet bezprzewodowy; dostać się do PK w recepcji. Restauracja była doskonała! Obsługa bardzo dobra. Kolacja i śniadanie było doskonałe! Wzięliśmy po schodach bo windy znacznie hałas.\nMiła obsługa w czysty i przytulny hotel\nJesteśmy bardzo zadowoleni z bardzo przyjemny pobyt w tym starym, ale przyjazny i gościnny hotel Valley.. to jest nie jest luksusowy, ale bardzo czyste i schludne, a personel jest bardzo pomocny. Obiad w formie bufetu oferuje wspaniały wybór i śniadania są dobre. Atmosfera w barze...jest przyjemny i relaksujący. Możemy polecić ten hotel.Więcej\nStarszy hotel, basen po przystępnej cenie\nTo największa wada tego hotelu jest cena i lokalizacja. W przeciwnym razie, patio szklane drzwi był pęknięty. Miałem mrówki wchodzące w drzwi patio i wanna odpływu (dużo mrówek), powiadomiła kierownictwo i nie zrobili nic. Kupiłem tam każde lokalnie i zadbali o to. Budynek jest noszenie...w dół, wykończenia są lata świetności ma już, winda jest nieco sprężyste. Telewizory były stare CRT boob rury. System ogrzewania jest kocioł elektrowni opalanych węglem, na samym końcu budynku, a w dni bez wiatru można poczuć zapach Coal papierosów na zewnątrz, ale nie czuć ten zapach wewnątrz. W formie bufetu, a jedzenie w ogóle było dobre i ceny były dobre. Basen był fajny, a przede wszystkim przyjazny personel. Jedzenie może być jest najlepszym elementem. Ponadto, ograniczony bezpłatny bezprzewodowy internet, słaby, ale cena była odpowiednia. Musiałem przenieść na połowie mojej podróży. Przyniosłem współpracownika do hotelu kilka razy na obiad i przejrzeć niektóre materiały na moim laptopie w pokoju. W ciągu tygodnia, nie ma problemu. Jeden w piątkowe popołudnie zatrzymało się i powiedział, że nie musiałem zapłacić za dodatkową opłatą, aby zabrać ze sobą gości do mojego pokoju. Zapytałem o tej polityki, nie byłem tego świadomy. Naciśnięcie przycisku Gdy problem facet w recepcji przyznał to nie było zapisane zasady, ale musiałem zapłacić mu wziąć mój gość. Potem niedopowiedziana mój gość był prostytutka i musiałem zapłacić zabrać ją do mojego pokoju. Nie tylko on nie obrażaj moich gości, ale przyznał, że nie przeszkadza im prostytutki, tak długo, jak płacisz w recepcji coś ekstra. Więc zmieniłem, nie będę z powrotem do Lugogo.Więcej\nWspaniałe jedzenie, doskonała obsługa, personel jest bardzo miły i uczynny. Lokalne wino sposób na poziomie. Z przyjemnością pomożemy przyjść ponownie, mamy nadzieję, że w marcu. Podziękowania dla wszystkich pracowników i dyrektorów. Lake Nassera\nBardzo dobre .......\nBiorąc pod uwagę ....... gdzie byliśmy. Trochę "60 lat '70. w kwestii wystroju. Doskonała obsługa i jedzenie ok, tak więc naprawdę bardzo dobre, biorąc pod uwagę. Byłem tam tylko przez kilka dni bo zwiedzania. Wygodne łóżka i dobry sen.\nLugogo Sun Hotel w pięknym Suazi\nOdwiedziliśmy RPA z wycieczką. Jeden z naszych nocy spędziliśmy w Lugogo Hotel. Nie zatrzymaliśmy się wystarczająco długo, aby móc korzystać z wszystkich udogodnień. Mieliśmy miłą kolację na tarasie przy basenie. To było piękne. Tak zaczyna padać ale obsługa przyniosła duże parasole od ponad naszego stolika....Pokoje były ładne, bardzo jasne. Mieliśmy ładny widok na wzgórza behond hotel. Szliśmy w dół ulicy do małego centrum handlowego na pamiątki. Śniadanie w formie bufetu było bardzo dobre, wiele możliwości. Był to mile widziane spokojne miejsce na pobyt po długiej podróży autobusem.Więcej\nMuszę powiedzieć, że jestem zaskoczony przez wszystkich złych opinii tutaj. Mieszkaliśmy w Lugogo słońce (nie siostrzanym hotelu Royal Swazi, kasyno i spa). Pokój był czysty, przestronny i komfortowy. Mój pokój był z widokiem na basen, który był naprawdę miły. Klimatyzacja była dobra i czyszczenia. Pokoje...mogą być nieco zaniedbany, ale tak naprawdę nie przeszkadza. Śniadanie w formie bufetu jest super!! wszelkiego rodzaju jedzenia i robią jaja jak chcesz je. Próbowałem kolacja w formie bufetu w obu Lugogo słońce i Royal Swaziand były prawie takie same; duży wybór i dobre jedzenie, pomocny personel. Bardzo podobał mi się mój pobyt w Lugogo słońce, i muszę powiedzieć, że personel był bardzo przyjazny i pomocny. Co do wifi ... pewno jest miejsce na poprawę; było strasznie powolna.Więcej\nZobacz 4 hotele w pobliżu.Zobacz 25 restauracji w pobliżu.Zobacz 18 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Lugogo Sun.


Sprawdź Zakazany romans księcia Westmoora ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nNajlepsze ebookie online powiązane ze słowem: Lethbridge\nJacob, książę Westmoor, nie przyjmuje zaproszeń na bale i rauty. Pogrążony w żałobie, skupia się na pracy w klubie dla dżentelmenów. Panny na wydaniu marzą o takim mężu, jednak książę patrzy na ich umizgi z politowaniem. Pewnego dnia poznaje w...


Kasy fiskalne serwis jest potrzebny nie tylko podczas awarii urządzeń, lecz jednocześnie podczas obowiązkowego przeglądu kas, a dodatkowo w punkcie kiedy rozpoczynamy i zawieramy działalność. Zgodnie z założeniem jedną osobą, jaka w razie awarii kasy fiskalnej może wcielić się jej naprawą, jest pracownik firmy serwisującej legitymujący się odpowiednimi uprawnieniami. Bardzo często zdobycie uprawnień przebiega następująco:\nUprawnienia: – firma serwisująca jest do sprzedawcy kas fiskalnych z ofertą nawiązania pomocy i ratyfikowania umowy dealerskiej, – po otrzymaniu zgody kieruje co chwila dwóch pracowników na szkolenie certyfikujące, które zostaje zakończone egzaminem. W toku szkoleń serwisant zdobywa prawa na każde rodzaje urządzeń fiskalnych, jakie dobierają się w ofercie producenta. – po celującym zaliczeniu testów serwisant dostaje osobistą i opatrzoną zdjęciem legitymację też swoją plombownicę do nakładania plomb na moduł fiskalny. Natomiast producent wprowadza serwisanta na listę osób, które są prawe do budowania napraw gwarancyjnych i pozagwarancyjnych oraz odpowiednich przeglądów technicznych, a także dostarcza jego oddane do Urzędu Skarbowego.\nCiekawostki: Uprawnienia podejmuje się na etap jednego roku oraz opowiada ono stałego rodzaju kasy – zakończeni kursu nie daje to serwisantowi uprawniona do zmiany wszystkich urządzeń fiskalnych jednego producenta, a wyłącznie do pozbywania się usterek w niektórych modelach. Serwisant jest odpowiedzialny do ciągłego zwiększania swoich umiejętności poprzez wkład w warsztatach produktowych, powinien także co roku spotkać z pismem do producenta o przedłużenie terminu ważności uprawnień. Wymóg zapisany w umowie dealerskiej to korzystanie przez osobę serwisującą magazynu części zamiennych, jak i narzędzi i aparatury kontrolno-pomiarowej. I serwis jest zobowiązany do zaopatrywania użytkowników w artykuły eksploatacyjne, które powstają od producenta. Autoryzowany serwisant, który nie przeprowadza obsługi kas fiskalnych w walucie do tego uprawnionej, nie ma uprawniona do uprawiania serwisu także wymaga zwrócić legitymację producentowi. Serwisant może obsługiwać kasy fiskalne ale i tylko wtedy, jak jest pracownikiem firmy powiązanej z producentem umową dealerską.


Nowa Astra sedan zjechała z taśmy w Gliwicach - Motoryzacja\nNowa Astra sedan zjechała z taśmy w Gliwicach\nRano, 22 sierpnia 2007, pierwsza, nowa Astra sedan opuściła linię produkcyjną zakładów General Motors w Gliwicach. Czterodrzwiowy samochód, który zadebiutował w listopadzie ub.roku, podczas Salonu Samochodowego w Stambule, powstał z myślą przede wszystkim o rynkach Europy Środkowej i Wschodniej. To trzeci model po Astrze Classic i Zafirze produkowany w Gliwicach.\nZakład General Motors Manufacturing Poland w Gliwicach, który rozpoczął produkcję w 1998 roku, cieszy się doskonałą reputacją ze względu na jakość produkowanych tam samochodów i jest uważany za modelowy zakład GM. Wykorzystuje globalny system produkcji GM, zakładający koncentrację na wysokiej jakości, nieustanne doskonalenie, standaryzację, zaangażowanie pracowników i krótkie czasy realizacji wszystkich operacji.\nDyrektor Generalny GM Poland, Romuald Rytwiński, uważa decyzję o produkcji nowej Astry sedan w Gliwicach za potwierdzenie świetnej opinii, którą cieszy się zakład: Jestem przekonany, że nasi pracownicy dołożą wszelkich starań, aby produkowane przez nas Astry sedan były jak najwyższej jakości, z której słyniemy.\nNowy model może być wyposażony w jeden z dwóch silników benzynowych lub dwóch wysokoprężnych o mocach od 90 do 140 KM. Wszystkie wersje posiadają hamulce tarczowe z przodu, system ABS, system wspomagania hamowania w zakrętach (CBC), wspomaganie nagłego hamowania i elektryczno-hydrauliczne wspomaganie układu kierowniczego (EHPS) w standardzie, jak również takie rozwiązania jak centralny zamek, elektryczne okna z przodu i dzielone w proporcji 6/4 oparcie tylnej kanapy.\nGrzegorz, 22.08.2007 20:15\nTo w Gliwicach mają już 2008 rok.


To dla nas ważne Autor: Redakcja 2018-09-17 14:34:18+0200 opublikowano 17.09.2018\nRene Bernal / Unsplash\nPrzewijające się w kontekście emerytur dla matek przynajmniej czwórki dzieci słowo „patologia” wywołało na naszym fanpage’u na Facebooku prawdziwą burzę. W komentarzach dzielicie się nie tylko swoimi opiniami na temat samego rządowego pomysłu, ale też własnym doświadczeniem.\nPrzypomnijmy, że początek dyskusji dała historia pani Marii, która emerytury dla niepracujących matek uznała za policzek dla kobiet, które przez całe życie starały się godzić role. Pani Maria napisała: Wykształcone kobiety wiedzą jak jest trudno, więc myślą zanim coś zrobią. Te z patologicznych rodzin po prostu się rozmnażają. Termin „planowana ciąża” to dla nich abstrakcja. Narobią dzieci a potem jest „Boże dopomóż!”.\nWiele z Was przeciwko takiemu spojrzeniu na problem mocno zaprotestowało.\n- Rodziny z 4 dzieci to nie patologia! – napisała Agnieszka. - Moja mama "jest wykształcona i zanim coś zrobiła pomyślała". Była zastępcą głównej księgowej w jednej z największych firm ubezpieczeniowych. Po trzeciej ciąży pracodawca podziękował jej za współpracę. Od tego czasu szukała pracy i nikt nie chciał jej zatrudnić. Pracowała parę lat jako agent ubezpieczeniowy bez podstawy - jedynie prowizja za sprzedane ubezpieczenie. Nie kręciło się to w ogóle. W urzędzie pracy jako osobę bezrobotną wysyłali na kursy komputerowe żeby wróciła do obiegu (okres rewolucji komputerowej). Na nic się to nie zdało. W końcu znalazła pracę na czarno jak pomoc domowa i tak pracuje od 15 lat. Wychowała 4 dzieci - wszystkie pracują i płacą podatki i zus (czytaj: płacą emerytury dla aktualnych emerytów). Także Pani Mario, nie Pani "podatki pójdą na te, które i tak całe życie pasożytowały" i nie "tyrała Pani, żeby one mogły nie pracować w ogóle". Ta 4 dzieci płaci na emerytów ale nie na matkę, która im się poświęciła. Pozostaje jej umrzeć, bo nie ma za co żyć. Przy tym wszystkim nie mówię że matkom samotnie wychowującym dzieci i pracującym nic się nie należy. Oczywiście że tak. Ale nie atakujcie matek 4 dzieci. Życzę wam matkom samotnie wychowującym dzieci i pracującym uzyskania wsparcia od Państwa.\nWiele z Was w swoich komentarzach zwracało się bezpośrednio do Marii.\n- Jaka patologia, co Ty piszesz? – nie kryła swojego oburzenia Anna. - Moja mama ma nas sześcioro. Nie uważam, żebym pochodziła z patologicznego domu. Wychowywali nas zawsze na dobrym poziomie i mama zawsze pracowała.\n- Kobieta z czwórką dzieci to ja, proszę pani – napisała Grażyna. Wyższe wykształcenie, praca od skończenia studiów, studia podyplomowe niejedne. Nie tylko „patologia” ma czworo dzieci.\nW obronie wielodzietnych rodzin pisała również Justyna: - Chwila, nie wszystkie matki, co mają czworo dzieci, to patologia. Są matki co pracują, są takie z kim nie mają dzieci zostawić i przez to nie pracują, bo może nie mają dziadków bądź dziadkowie nie chcą się opiekować. A matki samotnie wychowujące dzieci to nie patologia? Często się słyszy co się dzieje z takimi dziećmi. Kobieta źle dobierze partnera, dzieci są bite nieraz na śmierć. Ale nie wszystkie rodziny mające 4 dzieci to patologia jak i matki samotnie wychowujące dzieci. Wydaje mi się że trzeba to odróżnić.\nZgodziła się z nią Ilona: - Nie każda rodzina wielodzietna to patologia. (…) Ustawa jest źle skonstruowana i skłóciła cały kraj. Wiadomo, że Ci, którzy dostają, to sobie chwalą, jednak jest duża grupa osób, która utrzymuje się tylko i wyłącznie z socjalu a niejednokrotnie mają więcej niż osoby pracujące.\nzasiłki opieka nad dzieckiem\nDługa przerwa świąteczna w szkołach. Rodzice mają spory problem


recenzja ksiazki śniadanie prasowe z nele neuhaus kulturalnie.waw.pl\nŚniadanie Prasowe z Nele Neuhaus\nNele Neuhas – niemiecka królowa kryminałów. W bezpośrednim kontakcie ciepła, uśmiechnięta, skracająca dystans. Na moje „Hi” odrzekła „Dzień dobry” – to zawsze miłe, gdy międzynarodowej sławy pisarz poczyni trud przyswojenia kilku serdecznych słów odwiedzanego kraju (resztę rozmowy umożliwili nam translatorsko autorzy polskiego przekładu jej książek, Anna i Miłosz Urbanowie).\nNa śniadaniu prasowym w MiTo Nele opowiadała nam o swej pisarskiej codzienności. O konieczności zadawania policji pytań typu: jak będą wyglądały zwłoki po 3 dniach leżenia w temperaturze 30 stopni? Swoją drogą rozmówca zmroził autorkę deklaracją unaocznienia jej takowych, szczęśliwym (?) zbiegiem okoliczności rzekomo dokładnie takie miały znajdować się w tamtym czasie w chłodni (ostatecznie okazało się, że nie było to ciało jako takie, a jego zdjęcia - Nele odetchnęła z ulgą).\nO miejscu do pisania. Pod tym względem jest wymagająca. Jej kumpel Jo Nesbo potrafi skupić się wszędzie, ot, choćby w pociągu. Ją natchnienie (to tylko takie zgrabne słowo wytrych, w istocie mowa o ciężkiej pracy, pracy i jeszcze raz pracy) odwiedza tylko przy całkowitym, pełnym skupieniu osiąganym w zaciszu własnego biurka. Pisząc, zapomina o czasie wolnym. Ale to nic nie szkodzi, bo nie masz dla niej przyjemności większej niż pisanie.\nO czytanych lekturach – a jest ich wiele, ogromne wprost ilości. Neuhaus rozczytuje się przede wszystkim w gatunku, w którym sama się specjalizuje - tak szuka inspiracji, pogłębia wiedzę. Choć kryminały – o ironio – nie mogą być zbyt krwawe, krwawe powodują u niej kłopoty ze snem. Swoją drogą Nele cieszy się, iż niebawem książki naszej rodzimej kryminalnej królowej - Katarzyny Bondy, przetłumaczone zostaną na jej mowę ojczystą. Inspirują ją – poza własną, chorą jak stwierdza sama z filuternym uśmiechem, fantazją - również prawdziwe wydarzenia. Słynna i popularna (szczyt listy Amazona) „Śnieżka musi umrzeć” bazuje na historii zaginionej przed dekadą i nieodnalezionej po dziś dzień dziewczynki. Nele interesował przede wszystkim aspekt psychologiczny: jak z taką koszmarną sytuacją radzą sobie rodzice.\nNele przyznaje, iż żaden autor nie jest wolny od przeplatania snutych historii wątkami autobiograficznymi. Skrawki przyzwyczajeń Nele odnajdziemy w zachowaniach protagonistki jej kryminalnej serii, czyli policyjnej detektywki Pii Kirchhof (z Oliverem von Boensteinem stanowią emblematyczny duet, rozgrywającego się w rejonie gór Taunus, cyklu), która popala fajeczki i podjada Nutellę.\nW prezentowanych nam opowieściach przewijał się były mąż, właściciel „Fleischfabrik” – fabryki mięsa (nie mogłam powstrzymać się przed przytoczeniem nazwy niemieckiej - tak mięsiście brzmi), który nieźle zalazł jej za skórę. Zniesmaczona jego skąpstwem Nele poprzysięgła sobie, iż jeśli kiedykolwiek dorobi się w życiu większych pieniędzy, nie zachowa ich tylko dla siebie. Fortuny się dorobiła, o obietnicy nie zapomniała. Z pasją i błyskiem w oku opowiadała nam o swej fundacji stworzonej by pomagać dzieciom z biedniejszych rodzin, oscylującej wokół promocji czytelnictwa oraz sprawnego posługiwania się mową (Nele – słusznie – utyskuje na prymitywnienie języka w erze cyfrowej). A także pomagającej debiutującym autorom, bo któż jak nie Nele wie jak to jest, gdy, w reakcji na przesłany maszynopis, wydawnictwa próbują podcinać ci skrzydła zgrabna formułką, iż książka, może i świetna, lecz nie pasuje do linii programowej (ależ musi być im teraz głupio).\nKolejna powieść: w twórczym toku, a w zasadzie już na ukończeniu, korzenie tajemnicy tkwić będą głęboko w przeszłości – bo tak Neuhaus lubi najbardziej.\nPodczas gdy na moją prośbę autorka składała podpis na świeżutkim egzemplarzu przesyconej hippiczna pasją Nele „Niewiernej”, jej mąż uczynnie i sam z siebie złapał za mój telefon by uwiecznić sytuację na pamiątkę. „Jestem przyzwyczajony do popularności mojej żony” – dodał z uśmiechem.\nNiedługo po tym spotkaniu gruchnęła wieść, iż „Nielubiana” (wyd. Media Rodzina) zdobyła nagrodę dla najpopularniejszej premiery Warszawskich Targów książki. Brawo Nele, zapracowałaś na to!\nJeszcze więcej zdjeć ze spotkania na blogu Kulturalnie: kulturalnie.com.pl!\nMedia Rodzina Nele Neuhaus Nielubiana Targi Książki


Pożyczaj odpowiedzialnie - Internetowe Pożyczki\ninternetowe-pozyczki.com.pl zachęca do dokonania samodzielnie starannej oceny czy pożyczka, którą zamierzasz zaciągnąć nie spowoduje zadłużenia, z którego trudno będzie Ci się uwolnić. W szczególności zachęcamy, abyś dokonał racjonalnej oceny ryzyka związanego ze spłatą pożyczki. Pożyczka udzielona jest w celu sfinansowania nieplanowanego zakupu lub rozwiązania krótkoterminowych problemów finansowych i nie może być ona uważana za dodatkowe źródło dochodów, ani służyć chwilowemu uregulowaniu bieżącego zadłużenia.\nPraktyka internetowe-pozyczki.com.pl oraz Pożyczkodawców, z którymi współpracujemy, opiera się na rzetelności przedstawianych informacji, dokładnym i prostym wyjaśnieniu wszelkich przysługujących Ci praw i obowiązków, w tym wyraźnego wskazania całkowitego kosztu pożyczki, w szczególności wysokości odsetek, opłat, prowizji, podatków i marż, a także wszelkich kosztów dodatkowych związanych z zawarciem umowy pożyczki. Całkowity koszt pożyczki wraz z kwotą udostępnioną Pożyczkobiorcy na podstawie umowy o pożyczkę stanowią razem kwotę, jaką będziesz musiał zwrócić swojemu Pożyczkodawcy.


Praca dla Opiekunek osób starszych - Niemcy - do 1700€ na rękę! - Aplikuj do agencji - Forum Opiekunek osób starszych - oferty pracy w Niemczech, dyskusje\nPraca dla Opiekunek osób starszych - Niemcy - do 1700€ na rękę!\nKlub otwarty · 666 klubowiczów\nPrzez OpiekunkaRadzi.pl, 8 września w Aplikuj do agencji\nSzukasz uczciwej firmy, która dba o Opiekunki i spełnia Twoje wymagania dotyczące wynagrodzenia, ZUS-u i rodzaju umowy? Masz dosyć przeglądania dziesiątek stron agencji i tematów opinii? Odwróć sytuację i nie trać czasu. Poinformuj rekruterów o tym, że szukasz pracy i czekasz na oferty zgodne z Twoimi oczekiwaniami.\ndo 1700€ (zlecenie, o pracę, warunki niemieckie) lub do 2500€ (działalność) na rękę\n(uzależnione od rodzaju umowy, oferty, znajomości języka i posiadanego doświadczenia)\nod najniższych do średniej krajowej (4263 zł)\numowa zlecenie, o pracę, warunki niemieckie, działalność\nAż 91 procent Opiekunów uznało otrzymane oferty za optymalne lub lepsze od dotychczasowych.\nDołącz do nich wypełniając poniższy formularz:\nPrzejdź do listy tematów Aplikuj do agencji\nKlub zamknięty · 645 klubowiczów


Polonia Disco: kolektywny duch piosenki - Poptown\nPolonia Disco to kolektyw, który zbiera talenty polskiej muzyki niezależnej i wrzuca je w barwny świat inspiracji najlepszymi i najbardziej kreatywnymi latami disco polo. Inicjatywa nie jest nowa, doczekała się nawet narodzin gwiazdy w postaci EURODANKA. GREATEST HITS Vol.1 to składanka, która podsumowuje pewien etap. Polonia Disco wydała już ponad 100 piosenek. To trochę dużo jak na cztery lata działalności. Zdecydowaliśmy się wydać składankę z myślą zarówno o obecnych, jak i nowych fanach i fankach Polonii. Kompilacja ma być trochę podsumowaniem naszej działalności, trochę polonijną esencją, a trochę punktem wyjścia do poznania innych utworów, które na nią nie weszły. A weszły na nią piosenki, które zgarnęły najwięcej punktów w wewnętrznym głosowaniu, a których autorzy i autorki zgodzili się na ich publikację. Potem odbyło się jeszcze kilka edycji warsztatów, ale te numery zostawiamy na następną składankę – mówi Wojtek z Polonii Disco. Martyna: tak naprawdę na składance mamy przekrój pierwszych dwóch lat dorobku Polonii (2017-2019). Od momentu decyzji, że to robimy, a faktycznego wydania jak widać minęło sporo czasu i edycji warsztatów. Zdecydowałam, żeby numery na składance były w kolejności chronologicznej – to może wydawać się być dziwnym pomysłem, ale dzięki temu można posłuchać jak ewoluowała Polonia i nasz warsztat w miarę czasu.\nPodkreślenie demokratycznego charakteru doboru numerów na składankę to żaden przypadek – ten kolektywny i egalitrany duch to istota działania Polonii. Polonia działa głównie warsztatowo, czyli spotykamy się raz na jakiś czas i w ciągu jednego dnia powstaje kilka numerów. Z czasem te spotkania ewoluowały, przybierały mniej lub bardziej tematyczne formy. Każde jest niepowtarzalne i zasługuje na swoją EPkę, która je podsumuje. Planujemy kolejne składanki, ale publikujemy też single projektów twórców i twórczyń związanych z Polonią – mówi Wojtek. Pandemia znacząco ograniczyła możliwości działania inicjatywy. Wojtek: siłą napędową Polonii Disco zawsze były spotkania. Przez pandemię musieliśmy odwołać wszystkie koncerty i nie mogliśmy się spotykać na warsztaty. Podczas pierwszego lockdownu zorganizowaliśmy co prawda zdalną edycję Szkoły Polonia Disco, jednak wtedy wszyscy mieliśmy jeszcze nadzieję, że cała ta sytuacja to tylko chwilowy glitch. Kolejne warsztaty udało nam się zrobić dopiero po czterech miesiącach i to w wersji hybrydowej. To wciąż nie było to samo co spotkanie w dużej grupie ze wspólnym losowaniem składów, klimacików, a przede wszystkim wspólnym odsłuchem powstałych piosenek. Teraz dochodzimy do siebie. Ostatnie miesiące pokazały nam, że są rzeczy w Polonii Disco, które będą działać niezależnie od sytuacji, jednak sama formuła musi pozostać elastyczna i dopasowywać się do naszych aktualnych potrzeb. Działalność Polonii, poza integrowaniem środowiska niezależnego, ma również spory wymiar edukacyjny. Martyna: Polonia Disco wiele osób z kolektywu zmotywowała do solowej twórczości, czy też po prostu dała impuls do doskonalenia umiejętności przydatnych przy pisaniu piosenek – wokalnych, produkcji muzycznej, czy obsługi Abletona. Sama na co dzień nie tworzę własnej muzyki, ale pracuję z dźwiękiem i początkowo wizja konieczności wykonania miksu utworu w dwadzieścia minut (tak, tak tyle często nam zostaje do deadline’u) była dla mnie koszmarem, ale w perspektywie nauczyła mnie podejmowania najbardziej kluczowych decyzji i odpuszczania pewnych rzeczy. Wojtek ponownie podkreśla wagę kooperacji w działaniach Polonii: to, czego uczę się za każdym razem podczas warsztatów, to umiejętność efektywnej współpracy i dawania sobie przyzwolenia na niedoskonałość, na błędy czy niedociągnięcia.\nSposób pracy w trakcie warsztatów Polonii jest naprawdę intrygujący. Wojtek: skład zespołów, za każdym razem inny, losujemy około południa, a wieczorem powinniśmy mieć gotowe numery. W tym czasie trzeba się dogadać, podzielić obowiązkami, sprowadzić nasze inspiracje i zachcianki do wspólnego mianownika. Finalnie zdarza się, że brakuje nam czasu na szlifowanie miksu albo dogranie jeszcze raz sfałszowanego wokalu. I to jest OK, bo naszym celem nie jest zrobienie piosenki idealnej, tylko po prostu piosenki. Do tego dochodzi właśnie aspekt edukacyjny, bo zachęcamy się nawzajem, żeby sprawdzać się na polach, które na co dzień nie są nasza najmocniejszą stroną. Stąd zdarza się, że osoba dotychczas odpowiedzialna za teksty, nagle ogarnia DAW. Ale właśnie ta wymiana kompetencji przynosi często najciekawsze efekty i daje najwięcej frajdy.\nGREATEST HITS VOL. 1 by POLONIA DISCO\nPrzy rozmowach o inspiracjach disco polo – czy przy okazji Polonii Disco, czy prób racjonalnego spojrzenia na zjawisko – często pojawiają się zarzuty o ironię, czy wręcz o chłopomanię, cokolwiek by to miało znaczyć. Wojtek szybko odbija takie zarzuty, precyzując zainteresowania kolektywu: disco polo zawsze staramy się traktować z czułością i bez beki, jednak nie ukrywamy, że inspiruje nas głównie disco polo lat 90. Tamtym numerom daleko było do wymuskanych produkcji dopieszczonych do ostatniej nutki. Nie było do tego sprzętu, czy umiejętności technicznych, ale były chęci. Nie ma co ukrywać, że z czasem Polonia Disco odsunęła się nieco od brzmienia swoich discopolowych ideałów, jednak niezmiennie inspirujące pozostaje dla nas właśnie to podejście do tworzenia utworów. Te piosenki były niedoskonałe i w tej niedoskonałości był ich urok. Polonia Disco to żywy twór, otwarty na nowe twarze, które podzielają wartości i zainteresowania: jeśli są chętne osoby do wzięcia udziału w warsztatach Szkoła Polonia Disco, mogą do nas napisać na fejsie, albo na maila poloniadisco@gmail.com. Udział nigdy nie jest zobowiązujący – można przyjść raz, można zostać na dłużej. Doświadczenie muzyczne nie jest najważniejsze, choć mile widziana jest umiejętność pracy w jakimś DAWie. Kibicujemy działaniom kolektywu i polecamy odsłuch składanki – nie ma lepszego wejścia w fascynujący świat Polonii Disco!


Jak wybrać najlepszą kartę kredytową - Strona 2 - Poradniki - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak wybrać najlepszą kartę kredytową\nING i karta Visa\nNa drugim miejscu uplasowała się oferta ING Banku Śląskiego. O kartę kredytową Visa mogą starać się osoby z miesięcznymi dochodami już w wysokości 800 zł netto. Na karcie można otrzymać limit od 500 do 20 tys. zł. Klienci zapłacą za jej posiadanie 35 zł rocznie, ale tylko wtedy, jeśli średnia miesięczna wartość transakcji gotówkowych wyniesie nie mniej niż 200 zł. Minimalnie muszą tutaj spłacić 4 % wykorzystanego limitu. Okres bezodsetkowy wynosi w ING 52 dni.\nNa podium znalazła się również oferta Banku Pocztowego. Pocztowa karta kredytowa oferuje najtańsze oprocentowanie na rynku – tylko 14 %. Okres bezodsetkowy wynosi tu 55 dni. Miesięczna wymagana kwota spłaty wynosi 5 % od salda zadłużenia na karcie. Klienci w ramach limitu dostaną od 500 do 20 tys. zł. Trzeba jednak podkreślić, że bank pobiera opłatę w wysokości 20 zł za wydanie karty. Nie ponoszą jej osoby, które mają w banku ROR. Miesięczny koszt utrzymania karty wynosi 4 zł.\nW zależności od potrzeb, warto przejrzeć oferty również innych banków umieszczonych w rankingu.\nInteligo przygotowało na przykład promocyjne oprocentowanie dla tych klientów, którzy przeniosą z innego banku swoją dotychczasową kartę. Mogą liczyć na 9,9 % przez pierwsze 6 miesięcy użytkowania karty. Atrakcyjną ofertę przygotował też Meritum Bank. Oprocentowanie na Visa Classic wynosi 15,2 %, ale warto dodać, że klient zapłaci 30 zł za wydanie karty, jeśli w pierwszym miesiącu jej posiadania nie wykona za jej pomocą żadnej transakcji.\nkarta kredytowa, kredyty\nfinanse, karta kredytowa, płatności / Fot. Fotolia


Obsessive Swangel Nocna kostium, Kobieta Bielizna Koszulki i Komplety - Avaro.pl\npn – pt 8:00-18:00Opłaty wg stawek operatoraJesteś tu: Strona głównaObsessive Swangel Nocna kostiumDodatkowe informacje strefa 3Zamówienia o wartości powyżej 150 zł obejmuje darmowa wysyłka (dotyczy przedpłat).Obsessive Swangel Nocna kostiumpowrót do listy produktów >informacje o producencie >\n128.51złPLNzłKup za punkty\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyObsessive Swangel Nocna kostiumKolor producenta: białyRozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nKim chcesz dziś być? Wybierz pomiędzy grzecznym aniołkiem i kuszącą baletnicą! Załóż skrzydełka, rozgrzej atmosferę do… białości i zabierz swojego ukochanego prosto do nieba! Albo… wybierz baletki, ozdobny grzebyk i koniecznie zaproponuj mu serię imponująco wyglądających figur! Chcesz założyć kuszące body? Proszę bardzo – Swangel to Twoje trzy gorące odsłony! Poznaj szczegóły tego kostiumu:\nKolor producenta:białyKategoria:Koszulki i KompletyTyp:kostiumModel:SwangelRodzaj oferty:Oferta bieżącaMarka:ObsessiveKolor podstawowy:białyNowość:TAKPłeć:KobietaSurowiec 1:poliamidSurowiec 2:elastan\nKoszt wysyłki wynosi 300zł. Paczka jest ubezpieczona a wysyłka odbywa się wyłącznie za pośrednictwem Poczty Polskiej. Dla przesyłek wysyłanych poza granice Unii Europejskiej oraz do krajów Skandynawskich gwarantowany czas doręczenia wynosi maksymalnie 14 dni roboczych.Tabela rozmiarówRozmiarrozmiarS/MS/ML/XLL/XLPolecane108.03 zł89.99 zł108.03 złOszczędzasz: 17%97.79 zł91.26 zł161.38 zł


OPANOWANE ZWIERZĘ – Hobby - U Szwagra Szambo cda\nStyczeń 18, 2015 Terapia z udziałem psa Brak komentarzy\nJest to zwierzę opanowane, spokojne i inteligentne, przyjacielsko ustosunkowane do ludzi. Przywołując zalety psów wspomnianych ras, należy zwrócić uwagę na terapeutyczne działanie dotyku sierści ich przedstawicieli (są to psy wyjątkowo puszyste), a także na ich wielkie zrównoważenie, spokój, cierpliwość, opanowanie i inteligencję. Pierwsze samojedy przywiózł do Anglii Walter Scott. Psy te pochodzą z północy Rosji. Swoją nazwę zawdzięczają plemieniu Samojedów, które hodowało te wspaniałe różnobarwne szpice. Samojedy od zawsze pracowały na rzecz człowieka, pilnując stad reniferów, służyły także jako psy myśliwskie i zwierzęta pociągowe do ciągnięcia sań.


Caravaggio nie był „artystą odrzuconym”, „zapoznanym prekursorem”. A wręcz przeciwnie. Jego wybitny talent został bardzo szybko rozpoznany i uznany. Cieszył się sławą wśród kolegów „po fachu” i opieką możnych mecenasów – w tym książąt i kardynałów. To właśnie dzięki nim przez dłuższy czas uchodziły mu „na sucho” liczne chuligańskie wybryki a nawet popełniane przez niego przestępstwa – pisze Jarosław Jarzewicz w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Caravaggio. Rzeczywistość światłocienia”.\nŻycie Caravaggia to niemal gotowy scenariusz przygodowego filmu z gatunku „płaszcza i szpady”. Oto utalentowany młodzieniec z prowincji przyjechał do Rzymu w 1592 roku. Nie mając grosza przy duszy, ima się różnych zajęć, popada w podejrzane towarzystwo, zapada ciężko na zdrowiu. Będąc w szpitalu, poznał ludzi, którzy pomogli mu stanąć na nogi. Znajduje zatrudnienie w warsztacie Giuseppe Cesari (Cavaliera d'Arpino) – malarza będącego wówczas u szczytu sławy, ówczesnej gwiazdy życia artystycznego Rzymu. Dzięki temu Caravaggio zawarł znajomości w środowisku artystów i koneserów a jego talent został bardzo szybko odkryty i doceniony. Specjalizując się u d'Arpina w malowaniu martwych natur, zyskał sławę wirtuoza w tym gatunku. Dla wyrafinowanych znawców (w tym przede wszystkim dla kardynała Francesco del Monte, w którego pałacu przez kilka lat mieszkał) namalował Caravaggio szereg obrazów o tematyce mitologicznej i rodzajowej. Dzięki protekcji kardynała artysta uzyskał także pierwsze duże zlecenie publiczne – na wykonanie obrazów do kaplicy św. Mateusza w kościele San Luigi dei Francesi. Dzięki temu sława malarza rozbłysła niczym supernowa na firmamencie artystycznym. Posypały się kolejne zlecenia od możnych patronów.\nPomyślny okres skończył się dramatycznie po kilku zaledwie latach. W 1606 roku Caravaggio wdał się w uliczną bójkę, w wyniku której zabity został jego przeciwnik. Nie czekając na wynik śledztwa, malarz uciekł z Rzymu do Neapolu, korzystając z pomocy możnego rodu Colonnów. W Neapolu dzięki ich protekcji jego gwiazda zajaśniała na nowo – znów posypały się prestiżowe zlecenia, a jego malarstwo wpłynęło zdecydowanie na oblicze tamtejszej sztuki. Po kilkumiesięcznym, pełnym sukcesów pobycie, Caravaggio opuścił Neapol i udał się na Maltę, gdzie został powitany jako wielki artysta, przyjęty do zakonu kawalerów maltańskich, obsypany zaszczytami i zleceniami. Również w tym wypadku pomyślny okres skończył się dramatycznie: w 1608 roku – artysta znowu wdał się w uliczną bijatykę, w której trakcie zranił innego rycerza. Został uwięziony i karnie wydalony z zakonu. Jednak udało mu się uciec z więzienia i przedostać na Sycylię. Tam korzystając z pomocy dawnego przyjaciela, jeszcze z czasów pracy u d'Arpina, wędrował z miasta do miasta, zostawiając w kolejnych stacjach swojej tułaczki (Syrakuzach, Mesynie, Palermo) kolejne arcydzieła. Potem wrócił do Neapolu i znowu został życzliwie powitany, i znowu dobra passa nie trwała długo. Tym razem to Caravaggio został ciężko zraniony w wyniku napaści nieznanych sprawców. Uzyskawszy dzięki wstawiennictwu możnych protektorów papieskie ułaskawienie, udał się drogą morską do Rzymu. Jednak w trakcie postoju statku w Porto Ercole, został pomyłkowo zatrzymany przez hiszpańskich żołnierzy poszukujących – jak się okazało – kogoś innego. Mimo że po wyjaśnieniu został zwolniony z aresztu, nie mógł już kontynuować podróży, gdyż jego statek odpłynął. W ciągu kilku następnych dni artysta zapadł na zdrowiu i zmarł 18 lipca 1610 roku.\nWażną częścią legendy Caravaggia było również odrzucenie jego sztuki przez nierozumiejących, konserwatywnych odbiorców. Mamy oto „pełen zestaw”: genialny malarz, wyrastający ponad swój czas, będący nonkonformistą pod każdym względem (także obyczajowym i społecznym), zostaje wyrzucony na margines – prekursor wyklętego artysty awangardowego. Jednak ten obraz nie jest całkowicie zgodny z historią, która okazuje się znacznie ciekawsza od upraszczającego stereotypu. Caravaggio nie był „artystą odrzuconym”, „zapoznanym prekursorem”. A wręcz przeciwnie. Jego wybitny talent został bardzo szybko rozpoznany i uznany. Cieszył się sławą wśród kolegów „po fachu” i opieką możnych mecenasów – w tym książąt i kardynałów. To właśnie dzięki nim przez dłuższy czas uchodziły mu „na sucho” liczne chuligańskie wybryki, a nawet popełniane przez niego przestępstwa. Natomiast rzeczywiście jego charakter był ekscentryczny (delikatnie rzecz nazywając) i zapewne często stawiał swoich protektorów w bardzo trudnym położeniu. Jego biografowie informują, że w przerwach w pracy miał zwyczaj Caravaggio chodzić po mieście z rapierem u pasa, szukając zaczepki i mocnych wrażeń. Inny jeszcze fakt rzuca charakterystyczne światło na cechy jego osobowości. Otóż w trakcie swoich wędrówek po Sycylii (będąc przestępcą uciekającym zarówno przed papieskim, jak maltańskim wymiarem sprawiedliwości) gorączkowo wręcz pracował, spał w ubraniu i z bronią, zarazem jednak w poczuciu wyższości szydził z miejscowych malarzy.\nMamy oto „pełen zestaw”: genialny malarz, wyrastający ponad swój czas, będący nonkonformistą pod każdym względem, zostaje wyrzucony na margines\nKilka obrazów autorstwa Caravaggia, które później stały się ozdobami muzealnych kolekcji, nie znalazło uznania w oczach zamawiających, skąd wzięła się pokutująca jeszcze do dziś popularna legenda o konserwatywnym klerze, który nie rozumiał nowatorskiej sztuki. I w tym wypadku bliższe przyjrzenie się okolicznościom pozwala na pełniejsze zrozumienie całej sytuacji. Zacznijmy od stwierdzeń ogólnych: ówczesne rzymskie duchowieństwo jako zbiorowość było wtedy największym zleceniodawcą i mecenasem sztuki. Właśnie w tej warstwie znajdziemy też wybitnych znawców i koneserów, do których zaliczyć można patronów Caravaggia – np. kardynałów del Monte i Borghese. W na przełomie XVI i XVII w., w ramach przygotowań do wielkiego jubileuszu, niemal wszystkie rzymskie kościoły były modernizowane lub uzyskiwały nowe wyposażenie. Miasto było w tym czasie wielkim atelier, w którym zatrudnienie znajdowały rzesze artystów. Pod względem talentu i artystycznych kompetencji oczywiście się oni różnili, jednak średni poziom był mocno wyśrubowany. Dowodem tego są dzieła znajdujące się dziesiątkach rzymskich kościołów – nawet tych bardzo skromnych. W takiej sytuacji bardziej prawdopodobne jest stwierdzenie, że zleceniodawcy odrzucili obrazy Caravaggia nie dlatego, że się nie znali na sztuce, ale właśnie dlatego, że się znali.\nPierwszym z odrzuconych był obraz namalowany w 1602 roku, przedstawiający św. Mateusza (tzw. Inspiracja I, il.1.), przeznaczony do kaplicy w kościele San Luigi dei Francesi.\nPo dostarczeniu przez artystę w 1600 r. entuzjastycznie przyjętych bocznych obrazów (Powołanie i Męczeństwo św. Mateusza), zawarto drugi kontrakt, w którym Caravaggio zobowiązał się namalować obraz do retabulum ołtarza w kaplicy. Według kontraktu przedstawiony miał być św. Mateusz piszący Ewangelię („in actu scribentis Evangelium”) i anioł na prawo od niego, który mu dyktuje („imagine ancor d'un angelo a man dritta in actu dictare Evangelium”). Obie osoby miały być przedstawione w pełnej postaci. W pierwszej wersji obrazu, dostarczonej jeszcze w tym samym 1602 roku, widzimy św. Mateusza siedzącego z wielką księgą na kolanach i mozolnie stawiającego w niej litery. Stojący przy nim anioł delikatnie ujmuje jego niezgrabną dłoń i pomaga mu pisać niczym nauczyciel dziecku uczącemu się tej trudnej sztuki. Obraz jest (a raczej był, gdyż został zniszczony w 1945 roku) niewątpliwym arcydziełem, został doceniony niemal natychmiast – po odrzuceniu przez zleceniodawców został nabyty przez jednego wybitnych znawców i kolekcjonerów – markiza Giustinianiego. Dlaczego zatem został nieprzyjęty do kaplicy przez zamawiających? Kluczowa jest kwestia relacji pomiędzy aniołem i ewangelistą. Nie jest to jedynie problem takiej czy innej (tradycyjnej lub nowatorskiej) konwencji artystycznej, ale znacznie poważniejszy, bo mający istotne implikacje religijne. W pierwszej wersji, jak stwierdziliśmy, anioł prowadzi rękę Mateusza niczym nauczyciel rękę dziecka nieumiejącego pisać.\nMateusz przedstawiony został zatem jako (prawie) analfabeta, nie bardzo zdający sobie sprawę z tego, co pisze. Anioł jest tutaj faktycznym pisarzem, a Mateusz tylko „trzyma” pióro. Bardzo prawdopodobne jest, że ten motyw będący dla malarza okazją do wirtuozerskiego popisu w przedstawieniu skomplikowanych póz, relacji przestrzennych i skontrastowania fizjonomii obu postaci, mógł zostać przez zamawiających potraktowany jako złamanie kontraktu, w którym przecież wyraźnie stwierdzono, że to Mateusz miał być przedstawiony „in actu scribentis”, a anioł miał mu dyktować. Co istotniejsze, takie przedstawienie ewangelisty sugeruje interpretację sprzeczną z kościelną nauką o inspiracji skrypturystycznej Pisma świętego. Otóż według tej zasady księgi Biblii są rozumiane jako teksty natchnione, powstałe z Bożej inspiracji, ale są one zarazem także pismami mającymi ludzkich autorów i redaktorów. Od czasów Ojców Kościoła do dziś natchnienie skrypturystyczne przeciwstawiane jest przez katolickich teologów nieprawowiernej koncepcji natchnienia mantycznego, w myśl której święte teksty powstawać miałyby z wyłączeniem świadomości człowieka, stającego się bezwolnym medium działającym jakby w stanie hipnozy. To był istotny powód, dla którego obraz (mimo jego wybitnej wartości artystycznej) został uznany za niestosowny, gdyż uchybiał godności apostoła-ewangelisty, sugerując jego analfabetyzm i nieświadomość.\nW drugiej wersji (Inspiracja II, il. 2.), wykonanej jeszcze w tym samym roku, Caravaggio skorygował ten błąd i – tym razem zgodnie z kontraktem – namalował anioła dyktującego („in actu dictare”), a ewangelistę w skupieniu słuchającego, aby wiernie zapisać przekazaną treść. Przedstawienie apostoła-ewangelisty było w pierwszej wersji niewłaściwe do publicznie dostępnego miejsca w kościele nie ze względu na jego naturalizm, ale ze względu na prawdopodobieństwo błędnego odczytania jego treści. Tymczasem była to absolutnie kluczowa sprawa. Wśród nielicznych postanowień Soboru Trydenckiego dotyczącego sztuki znajdziemy takie oto zalecenie:\n„Ponadto niechaj biskupi sumiennie pouczają, iż przez historie tajemnic naszego Zbawiciela, przedstawione w obrazach i innych wyobrażeniach, ludzie zyskują wiedzę i zostają utwierdzeni w artykułach wiary, które należy zachowywać w pamięci i ustawicznie czynić przedmiotem medytacji. I że z wszystkich świętych obrazów pochodzi ogromna korzyść; nie tylko, że przypominają one ludziom o dobrodziejstwach i darach, jakimi ich Chrystus obsypuje, lecz także dlatego, że poprzez świętych stawiane są przed ludzkimi oczyma boskie cuda i zbawienne przykłady, tak by mogli Bogu za te rzeczy podziękować, kształtować swe życie i postępowanie na podobieństwo świętych i zyskać podnietę do czci i miłości Boga i do uprawiania pobożności. [...] Gdyby w te święte i zbawienne praktyki miały się dostać jakieś nadużycia, święty sobór wyraża żywe pragnienie, ażeby zostały one całkowicie usunięte, żeby więc nie bywały pokazywane przedstawienia fałszywych dogmatów, które mogłyby dla nieuczonych stanowić okazję do poważnych błędów. [podkreślenie J.J.] Święty Sobór postanawia, iż nikomu nie wolno umieszczać, ani polecać umieszczać w jakimkolwiek miejscu w kościele, nawet najbardziej wydzielonym, jakiegokolwiek niezwykłego obrazu, jeśli nie został zatwierdzony przez biskupa”.\nObraz Caravaggia został odrzucony, gdyż naruszał tę podstawową wówczas zasadę sztuki kościelnej, której główną funkcją miało być nauczanie prawd wiary. Na pewno jednak nie są trafne próby wytłumaczenia odrzucenia pierwszej wersji ze względu na bose stopy apostoła, gdyż na drugim, przyjętym obrazie, do dziś znajdującym się w kaplicy, jest on przecież również bosy. Pewne światło na sprawę rzuca G.P. Bellori, którego książka opublikowana została wprawdzie dopiero w 1672 roku, jednak mógł się on oprzeć na wiarygodnych przekazach. Otóż według jego relacji powodem odrzucenia była niestosowność, brak decorum („figura non haueua decoro”), co przejawiało się w prostackim wystawieniu nóg ku widzowi (dosłownie: „ku ludowi”). Nie chodziło zatem o to, że stopy są bose, ale że są w rażący, grubiański sposób wyeksponowane („con le gambe incaualcate, e co'piedi rozzamente esposti al popolo”). Brak decorum jednak polegał przede wszystkim na niestosownym przedstawieniu ewangelisty jako prostaka i analfabety. Odrzucenie pierwszej wersji św. Mateusza było dla autora silnym ciosem, niemal doprowadziło go to do rozpaczy, ale sytuację uratował markiz Giustiniani, kupując obraz do swojej kolekcji: to, co było niestosowne w kościele, było jak najbardziej stosowne w pałacu wyrafinowanego arystokraty.\nObraz Caravaggia został odrzucony, gdyż naruszał podstawową wówczas zasadę sztuki kościelnej, której główną funkcją miało być nauczanie prawd wiary\nMalarz chcąc naprawić swój błąd bardzo szybko, jeszcze w tym samym 1602 r. dostarczył drugą wersję uwzględniającą oczekiwania zamawiających. Przy okazji wymiany obrazu dokonał również korekt o charakterze artystycznym. Jedną z nich jest zmiana sposobu ujęcia. W pierwszej wersji widzimy ewangelistę w silnym zbliżeniu – tak, że jego postać z trudem mieści się w kadrze, a jego lewa noga jakby wystawała z wyobrażonej przestrzeni. Gdybyśmy wyobrazili sobie tę kompozycję na przeznaczonym dla niej miejscu, to ta stopa wydawałaby się unosić nad mensą ołtarza, niemal przed nosem celebransa, co byłoby bardzo niestosowne. Mimo że obraz przeznaczony był do miejsca stosunkowo wysokiego, apostoł został ukazany tak, że patrzymy na niego jakby od góry. Nasz punkt widzenia znajduje się jakby ponad jego głową, dzięki czemu możemy zajrzeć do pisanej przez niego księgi. Taki punkt widzenia byłby w sprzeczności z miejscem przewidzianej ekspozycji dzieła. Tę sprzeczność artysta również skorygował. Na drugim obrazie widzimy św. Mateusza zgodnie z jego rzeczywistym usytuowaniem w kaplicy – z „żabiej perspektywy”, przestrzeń obrazu została skoordynowana z realnym punktem widzenia odbiorcy. Dzięki tej zmianie postać apostoła nabrała również dostojeństwa, ponieważ została wyniesiona ponad poziom wiernych, pielgrzymów czy po prostu widzów. Został on wizualnie „wyniesiony do chwały ołtarza”.\nRealizując swoje pierwsze publiczne zlecenie Caravaggio, który wcześniej wykonywał wirtuozerskie dzieła dla kolekcjonerów, zapewne miał ambicję stworzenia czegoś wyjątkowego, co zadziwiłoby znawców i innych malarzy. Udało mu się to. Jednocześnie jednak przekroczył zasadę decorum (stosowności), która była kluczowa dla całej estetyki wywodzącej się ze źródeł retorycznych. W myśl tej zasady formy, środki wyrazu, powinny być dostosowane do funkcji i treści. Obowiązkiem twórcy było uwzględnienie tej zasady pod sankcją narażenia dzieła na błędną interpretację, a zatem chybienie celu. Takie błędy popełniał Caravaggio kilkakrotnie. Nie były to jednak najgorsze błędy, jakie popełnił.\nJarosław Jarzewicz – prof. dr hab., kierownik Zakładu Historii Sztuki Starożytnej i Średniowiecznej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, zainteresowania badawcze: sztuka (szczególnie architektura) średniowiecznej Europy Środkowej; ikonografia oraz sztuka przełomu XVIII i XIX w.; kwestie metodologiczne. Autor licznych publikacji, m.in. artykułu „Powołanie św. Mateusza” Caravaggia, czyli kto jest kim w obrazie i skąd to wiadomo?.\nW artykule niniejszym rozwijam jeden z wątków mojej publikacji: „Powołanie św. Mateusza” Caravaggia, czyli kto jest kim w obrazie i skąd to wiadomo? , Biuletyn Historii Sztuki, LXXXII: 2020, nr 3, s. 337-365, ISSN 00063967, (online: https://czasopisma.ispan.pl/index.php/bhs/article/view/646)\nŹródła pierwotne dotyczące Caravaggia:\nCarel van Mander, Het Schilder-Boeck. III, Het Leven der Moderne oft dees-tejtsche doorluchtighe Italiaensche Schilders, Haarlem 1604, s. 191;\nGiovanni Baglione, Le Vite de Pittori, Scultori et Architetti. Dal pontificato di Gregorio XIII del 1572. In fino a'tempidi Papa Urbano Ottavo nel 1642, Roma 1642, s. 136-139;\nGiovanni Pietro Bellori, Le vite dei pittori, scultori ed architetti moderni, Roma 1672, s. 201-216;\nGiulio Mancini, Considerazioni sulla pittura, ed. A. Marucchi, Roma 1956, s. 224-226.


Perfumy niszowe - gdzie kupić próbki? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nPo 10 latach używania banalnego Green tea Arden postanowiłam zmienić perfumy na lato. Chce mi się czegoś oryginalnego, świeżego, ale nie słodkiego, raczej ziołowego niż kwiatowego.\nW necie niełatwo o jakieś perfumeryjne sugestie, chyba niewiele jest takich zapachów w popularnych drogeriach. Znalazłam za to sporo marek niszowych, ale tu jest problem z dostępnością. Udało mi się trafić na tylko jeden sklep z próbkami, za to okrutnie drogimi (1,2ml za 7zł + przesyłka za 8).\nMoże orientujecie się, gdzie można kupić za rozsądniejsze pieniądze próbki mniej znanych firm? (najbardziej intryguje mnie ETRO Shaal-Nur EDT, gdyby ktoś miał… – ale nie tylko, chciałabym po prostu wypróbować, zanim zacznę odkładać na flakonik)\nA może gdzieś na Śląsku znacie taką perfumerię? Albo jakieś popularne perfumy z kategorii ziołowej?\n5 odpowiedzi na pytanie: Perfumy niszowe – gdzie kupić próbki?\nja polecam perfumy z firmy FM, są trwałe, próbek chyba ze dwieście, co prawda nie jestem ze śląska ale mogę Ci przesłać ich listę z odpowiednikami znanych perfum. Twoje Green tea Arden mają w FM numer 006.\ncola – no właśnie Green tea mi się znudziła 🙂 Poza tym podobieństwo perfum FM do oryginałów nie jest duże (mam wrazenie, ze zapach nie rozwija się, jest jednostajny), wolałabym coś innego 🙂\njaiza, możesz mi dać namiary na sklep z próbkami?\nkiara – znalazłam taki: i taki: . Ceny jak widać 🙁\nNo i warszawianki mają lepiej, mogą zobaczyć na miejscu 🙂\nMożna też zamawiać różne próbki perfum, najczęściej są bezpłatne. Trzeba tylko znaleźć producentów/sklepy, które takie próbki wysyłają.\nMożna szukać w googlach lub zdać się na strony “próbkowe” np:\nitd itp. Będzie tego pełno po wpisaniu w wyszukiwarkach hasła: darmowe próbki pefum.\nJa w ten sposób testuję i nie narzekam na brak różnorodności.\nZnasz odpowiedź na pytanie: Perfumy niszowe – gdzie kupić próbki?


Sprzedam mieszkanie czteropokojowe : Marki Pustelnik , ulica Duża, 85 m2, 499000 PLN, 4 pokoje - Domiporta.pl\nMieszkanie 85,4 m2, 4 pokoje Marki, Pustelnik, Duża\n499 000 zł 5 843,09 zł/m2\nMieszkanie czteropokojowe na sprzedaż Marki, Pustelnik, Duża - 85,4 m2\nCena Oferta na wyłączność 499 000 zł 5 843,09 zł/m2\nOferujemy Państwu mieszkanie na sprzedaż. Nieruchomość położona jest w Markach, w dzielnicy Pustelnik, przy ulicy Dużej. W sąsiedztwie znajdują się: wolnostojące domy jednorodzinne,osiedle domów wielorodzinnych,obiekty rekreacyjne. Powierzchnia nieruchomości wynosi 85 m2 wraz z przynależnym tarasem o powierzchni 122,5 m2 (widok PKiN) Mieszkanie posiada 4 pokoje w tym 3 sypialnie. Dodatkowo w skład pomieszczeń wchodzą: kuchnia oraz dwie łazienki. Do nieruchomości przynależy , miejsce postojowe naziemne. Mieszkanie znajduje się na 3 piętrze. Budynek 3 piętrowy. Oferowana nieruchomość ogrzewana jest: c.o. gazowe. Standard wykończenia: dobry. Rodzaj podłogi: mozaika,panele,terakota. Rodzaj okien: plastikowe. Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami oferty. ::oferta eksportowana z programu mediaRent::\nMarki, Pustelnik, Duża\n5 843,09 zł/m2\ntyp kuchni: Z OKNEM,ODDZIELNA,POŁĄCZONA Z SALONEM, powierzchnia kuchni: 5,5 m2,\nwojewództwo: mazowieckie powiat: Wołomin gmina: Marki miejscowość: Marki ulica: Duża\n95 m2 5 5 158 zł/m2\nNa sprzedaż przestronne, luksusowe mieszkanie w Markach. W niedalekiej odległości M1 Marki, Ikea Tk...\nWitam, interesują mnie szczegóły oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Pustelnik, Duża Powierzchnia: 85,4 m2 Cena: 499 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 962/JZC/OMS