Strona główna / Historia / Dwór w Stróży i jego rola w odzyskaniu niepodległości\nA. Cieślik, Dwór w Stróży i jego rola w odzyskaniu niepodległości\nZwyczajna polska wieś...\nStróża to niewielka miejscowość, oddalona o kilka kilometrów od Skrzydlnej i Dobrej. Niby zwyczajna wioska, z kościołem i szkołą podstawową w centrum, ale właśnie budynek tej szkoły pamięta czasy Józefa Piłsudskiego i był świadkiem polskiej drogi niepodległościowej. W gmachu tym bowiem mieściła się Pierwsza Oficerska Szkoła Strzelecka, której wykładowcą i założycielem był m.in. sam marszałek Piłsudski.\nSzkoła dla członków „Strzelca”\nW 1910 roku we Lwowie powstał Związek Strzelecki. Jego odłam – Towarzystwo Sportowo-Gimnastyczne „Strzelec” miał siedzibę w Krakowie. Na jego czele stał znany malarz i polityk Włodzimierz Tetmajer (1861–1923). Stan oddzielności trwał 2 lata – do 1912 roku, kiedy to połączono je w jednolity Związek Strzelecki z siedzibą we Lwowie. Jego komendantem głównym został Józef Piłsudski. 25 maja 1913 roku, korzystając ze swoich uprawnień, wydał rozkaz o utworzeniu letniej szkoły instruktarzowej dla członków „Strzelca”. Na jej siedzibę wybrał położoną w górach Stróżę i miejscowy dworek należący do Ludwika Lazara. Nasuwa się pytanie, dlaczego Józef Piłsudski wybrał tak małą miejscowość na siedzibę szkoły o tak ogromnym znaczeniu dla Rzeczypospolitej. Otóż majątek ten, w postaci budynku dworku, należał do babki Bolesława Wieniawy Długoszowskiego, bliskiego przyjaciela i współpracownika marszałka. Jeżeli wiadomo już, dlaczego Piłsudski zdecydował się na osadzenie szkoły w górach, warto postawić pytanie o cel powołania takiej placówki. Otóż miała ona kształcić, wychować i wyszkolić żołnierzy, podoficerów i oficerów na wypadek powstania przeciwko Rosji. Nikt bowiem nie przypuszczał jeszcze, że ewentualne powstanie przerodzi się w wojnę światową.\nPierwszy kurs (i jak się później okazało, jedyny) rozpoczął się w lipcu 1913 roku, wraz z założeniem szkoły. Wzięło w nim udział 90 uczestników, późniejszych elitarnych wojskowych walczących o wolność Rzeczypospolitej. Wśród nich znaleźli się m. in. Michał Karaszewicz – Tokarzewski znany jako zastępca gen. Władysława Andersa, Kazimierz Sosnkowski, czy Leopold Lis – Kula, jeden z późniejszych dowódców bitwy pod Łowczówkiem. Byli i tacy wojskowi, którym nie udało się wziąć udziału w kursie – jak np. Roman Starzyński, polski działacz niepodległościowy, major piechoty Wojska Polskiego, brat Stefana Starzyńskiego (prezydenta Warszawa z okresu II wojny światowej). Jak zatem widać, praktycznie większa część polskiej elity wojskowej szkoliła się w Stróży. Ich umundurowanie stanowiły stalowo-błękitne uniformy drużyn strzeleckich i czapki maciejówki bez godła. A zajęcia podczas takiego kursu były różne. Uczono się historii wojen i wojskowości, a także taktyki piechoty. Zdobywano wiedzę o fortyfikacjach polowych i materiałach wybuchowych. Każdy, kto ukończył kurs teoretyczny, przystępował do praktycznych ćwiczeń w terenie. Tu wymienić należy m. in. zajęcia z musztry i strzelanie z broni ręcznej, które prowadził osobiście sam Józef Piłsudski. Gdy wyszkolonym został Kazimierz Sosnkowski, również i on podjął się prowadzenia tych zajęć.\nPodczas zajęć w szkole w Stróży panował ostry rygor, a to z uwagi na fakt, iż „w czasie pokoju w żołnierzach należy wyrabiać siłę moralną, panowanie nad sobą i wytrwałość fizyczną”. Dlatego też żołnierze wstawali o 6 rano, by o 8 zacząć ćwiczenia fizyczne, a o 10 wykłady. Wszystkie zajęcia praktyczne oraz taktyczne odbywały się na stokach okolicznych gór, a także w nieco oddalonej wsi Chyszówki. Bardzo ważne były również ćwiczenia organizowane wespół z innymi kompaniami strzeleckimi. Trwały one tydzień, w drugiej połowie sierpnia 1913 roku w Rabce, Nowym Targu i Zakopanem. Po tych manewrach uczestnicy pierwszego kursu powrócili do Stróży, skąd 31 sierpnia tegoż roku wyruszyli do Dobrej i dalej pociągiem do Krakowa. Gdy rok później wybuchła wojna, powrócili tutaj, już jako Legioniści Piłsudskiego. Wybuch wojny przerwał również działanie szkoły oficerskiej, której drugi kurs miał zostać otwarty w lipcu 1914 roku w Krakowie.\nParasol z Orzełkiem\nAbsolwenci szkoły zostali odznaczeni specjalną odznaką. Była ona okrągła, wykonana z białego metalu, o średnicy 28 mm, lekko wypukła. W pierścień z ornamentem wpisana była ośmioramienna gwiazda ze skrzyżowanymi szablami w pochwach z temblakami. Na rewersie miała sygnaturę „W. Miciński Rytownik” oraz dwa druciane uszka do mocowania. Noszona była na lewej piersi, nad innymi oznaczeniami. Nosili też oni wpięty do munduru znaczek identyfikujący ich z jednostką „Strzelec”. Był to biały orzełek z uniesionymi skrzydłami do góry, stojący na postumencie, na którym umieszczono tarczę herbową ze znakiem „S”. Całość znajdowała się przytwierdzona do odwróconego parasola, stąd nazwa odznaki.\n„Przyszłym pokoleniom ku pamięci”\nW 1933 roku w Stróży przypomniano działalność tej elitarnej placówki edukacyjnej. Odbyła się bowiem 8 października uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej szkolących się Legionistów, przy udziale instruktorów szkolnych i wychowanków, a także cywilów piastujących wysokie stanowiska państwowe. Po odsłonięciu tablicy odprawiono mszę świętą polową na ganku budynku szkoły podstawowej, mieszczącej się tam od 1920 roku. Potwierdzają to zapisy w kronice szkolnej. Na tablicy znalazł się napis następującej treści: „1913 – 1933 / W tym domu mieściła się w lipcu 1913 roku Pierwsza Oficerska Szkoła / Strzelców pod komenda Marszałka Józefa Piłsudskiego. / W dwudziestą rocznicę uczestnikom tej szkoły na chwałę / a przyszłym pokoleniom ku pamięci / tablicę tę wmurowali: / Związek Strzelecki / Związek Legionistów / i obywatele powiatu limanowskiego 1913 – 1933”. Na górze tablicy, nad inskrypcją, wygrawerowany został symbol odznaki, jaką nosili absolwenci Szkoły Oficerskiej, związani również ze Strzelcem.\nW okresie międzywojennym tablicę tą traktowano jako ważną pamiątkę narodową. Podobnie jak na Chyszówkach przetrwała ona II wojnę światową, ale nie przetrwała okresu komunizmu. Władza ludowa zażądała, by sołtys wsi usunął tablicę ze szkoły. Decyzja ta spotkała się z ostrym sprzeciwem zainteresowanego, który zabił ją deskami i zamurował na ścianie szkoły. Komunistom to jednak nie wystarczyło – zdemontowali epitafium i rozbili na kawałki. Te zaś wrzucili do pobliskiej rzeki, skąd wyłowił je mieszkaniec Stróży i ukrył w stodole, gdzie przeczekała sowiecką zawieruchę. Na swoje miejsce wróciła dopiero w listopadzie 1989 roku. Na tablicy widoczne są pęknięcia, celowo zachowane, aby pokazać, iż została rozczłonkowana.\nKolejną okazją do przypomnienia krótkiej działalności szkoły oficerskiej stały się obchody 100-lecia jej założenia, jakie miały miejsce w 2013 roku. Znów przy udziale władz wojskowych, państwowych, a także duchowieństwa diecezjalnego oddano hołd uczestnikom pierwszego szkolenia, Legionistom Polskim. Mszę Świętą w ich intencji odprawił biskup tarnowski Andrzej Jeż.\nKrótkie dzieje szkoły oficerskiej w Stróży obecnie są przypominane co roku. Podobnie jak na Chyszówkach, komunistom udało się zniszczyć tylko materialny dowód jej istnienia. Przetrwała jednak w pamięci mieszkańców, przekazywana przez starsze pokolenia młodszym. Chociaż szkoła podstawowa w Stróży nie nosi imienia związanego z Legionami Józefa Piłsudskiego (nosi bowiem miano Stanisława Wyspiańskiego), to o szkole przypomina odrestaurowana tablica. O tym, że był to niegdyś dwór, świadczyć może pozostawiony kształt budynku, a zwłaszcza ganek z dwiema kolumnami. Mieszkańcy Stróży jednak doskonale wiedzą, czyj był to dwór i jakie były jego dzieje oraz że odegrał ogromną rolę w działaniach niepodległościowych.\nW 2018 r. przypadać będzie okrągła, setna, rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości. Przygotowania do tych obchodów trwać będą rok, a zainaugurowane zostały 9 grudnia 2017 r. właśnie w Stróży w gminie Dobra. Pod tą datą kryją się uroczystości, z udziałem najwyższych władz państwowych (m. in. Prezydenta RP Andrzeja Dudy oraz minister edukacji narodowej Anny Zalewskiej). Stróża znów została wyróżniona, tak jak w 1913 r. Dzięki tym wydarzeniom z 2017 r. przywrócono, a także przekazano na nowo pamięć o tym zacnym miejscu. Prezydent w swoim przemówieniu nazwał Stróżę kolebką polskiej niepodległości. Mimo tego, iż wybitni ojcowie niepodległości na krótko związali się z tą miejscowością, to ma ona również lokalnych bohaterów pamięci. Ludzie tacy, jak sołtys sprzed lat, pan Maciej Trzupek, który walczył żeby komuniści nie mogli usunąć tablicy zainstalowanej w 1933 roku. Nie udało mu się, została ona zerwana i zniszczona, ale pan Czesław Nowak wydobył ją z potoku i przechował u siebie w gospodarstwie. Później pan Franciszek Dudzik oprawił ją, starając się przywrócić jej dawną świetność. To są także bohaterowie, bohaterowie pamięci o wydarzeniach sprzed ponad stu lat. Pamiętajcie o nich - apelował Andrzej Duda. Prezydent odsłonił też pamiątkową tablicę w formie fotografii przedstawiającej m. in. dowódcę I plutonu Szkoły Oficerskiej Tadeusza Monasterskiego i zainaugurował ogólnopolski program edukacyjny Akademia Niepodległości. Celem programu jest upowszechnianie wiedzy historycznej oraz promowanie postaw obywatelskich i patriotycznych. Organizatorem tej pięknej uroczystości była Gmina Dobra oraz Instytut Pamięci Narodowej.\nInstytut Pamięci Narodowej wydał z okazji inauguracji roku niepodległości publikację. Jest to zbiór najnowszych badań poświęconych szkole oficerskiej w Stróży. Zainteresowanych odsyłamy: M. Kwiaśniewski, Pierwsza Szkoła Oficerska w Stróży (lipiec – sierpień 1913). Szkoła Niepodległej Polski, [b. m. w.] 2017. Niniejszy artykuł jest tylko wycinkiem tych badań, w publikacji znajduje się dokładniejszy opis szkoły oficerskiej i pamięci o niej.\n Zob. https://gminadobra.pl/pl/1404/0/stroza.html [pobrano: 8 XII 2017 r.].\n Włodzimierz Przerwa - Tetmajer (1861–1923) – polski polityk, malarz i pisarz, jeden z czołowych reprezentantów Młodej Polski. Przyrodni brat poety Kazimierzy Przerwy - Tetmajera. Zob.: http://culture.pl/pl/tworca/wlodzimierz-przerwa-tetmajer [pobrano: 8 XII 2017 r.].\n Zob. http://spstroza.gminadobra.pl/pl/1618/200/pierwsza-oficerska-szkola-strzelecka-pod-komenda-jozefa-pilsudskiego-w-strozy.html [pobrano: 8 XII 2017 r.]. Chodzi prawdopodobnie o Julię Suszczakiewicz lub o Teofilę Udrańską.\n R. Starzyński, Cztery lata w służbie komendanta. Przeżycia wojenne 1914–1918, [b. m. w.] 2012. Autor z rozrzewnieniem wspomina, iż nie mógł uczestniczyć w kursie oraz że przygotowywał się do drugiej edycji kursu (co potwierdza fakt, że miał zostać zorganizowany w 1914 r. drugi kurs): Z końcem letniego semestru zdecydowałem się na wyjazd do Genewy na kurs wakacyjny języka francuskiego przy tamtejszym uniwersytecie. (…) Z powodu tego wyjazdu straciłem możliwość uczestniczenia w kursie „letnim” w Stróży, w którym brali udział wszyscy moi koledzy – strzelcy, wyprzedzając mnie tym samym w hierarchii strzeleckiej (s. 56.). Oraz: Ja tymczasem przygotowywałem się do wymarszu na „Szkołę letnią” Strzelca, chcąc powetować sobie nieobecność na zeszłorocznej szkole w Stróży. Szkoła ta miała się odbywać gdzieś w okolicach Dobczyc, ale wobec rozgrywających się wypadków nic nie było wiadome, czy się tam odbędzie (s. 61.).\n M. Kwiaśniewski, Pierwsza Szkoła Oficerska w Stróży (lipiec – sierpień 1913). Szkoła Niepodległej Polski, [b. m. w.] 2017, s. 10.


Timeqube - polski pogromca nieproduktywnych spotkań podbija sale konferencyjne na całym świecie - BRIEF\nTimeqube – polski pogromca nieproduktywnych spotkań podbija sale konferencyjne na całym świecie\nNajprostsze pomysły są zwykle najlepsze. Tą zasadą kierowali się twórcy Timeqube, nowego produktu, rodem z Polski, który właśnie wkracza na światowy rynek, mając za zadanie zrewolucjonizować sposób prowadzenia spotkań biznesowych. Twórcy startupu mają na to wyjątkowo prosty patent – Timeqube to świecąca kostka, która zmienia kolory wraz z upływem czasu. Prostota tego rozwiązania, już na etapie przedsprzedaży sprawiła, że zainteresowały się nią globalne korporacje, a zamówienia pojawiły się z ponad 25 krajów, na wszystkich kontynentach.\nTimeqube to autorski koncept Andrzeja Dobruckiego, który przez 12 lat pracował w dużych korporacjach\ni jak wiele osób dostrzegł zasadniczy problem spotkań: są za długie i nieproduktywne, często zdominowane przez 1-2 osoby, podczas gdy reszta uczestników po prostu wyłącza się mentalnie. Jego obserwacje, potwierdziły liczne badania. Każdego dnia na całym świecie odbywa się blisko 80 milionów spotkań biznesowych. Jednocześnie, wg. badań University of North Carolina, przeprowadzonych na ponad 180 managerach wyższego szczebla, 71% uważa pracowników je za z reguły nieefektywne¹. To poważny problem, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że trendy wskazują, że spotkać będziemy się coraz częściej. Okazało się, że rozwiązanie tego problemu wcale nie musi być skomplikowane, wystarczy uświadomić uczestnikom spotkań tempo upływu czasu, bez stosowania „rozpraszaczy” w postaci smartfonowych aplikacji czy inwazyjnych timerów. Tak narodził się pomysł świecącej kostki, która w subtelny sposób wykorzystuje kolory, żeby informować o pozostałym czasie spotkania.\nDzięki temu, że mózg ludzki rozpoznaje w pierwszej kolejności właśnie kolory, urządzenie pozwala “zasiać” w podświadomości informację o płynącym czasie, jednocześnie nie stresując i nie rozpraszając. Timeqube ma postać 8-centymetrowego świecącego sześcianu, widocznego niezależnie od kąta patrzenia. Operuje on kolorami, które doskonale znamy z sygnalizacji ulicznej. Przejścia między kolorami odbywają się w połowie i pod koniec wybranego programu a sama zmiana choć płynna, delikatnie zwraca naszą uwagę i przypomina o pozostałym czasie. Zasada działania Timeqube została zaprojektowana na podstawie badań percepcji i wpływu kolorów na mózg – zielony wywołuje u nas poczucie spokoju i wzmaga kreatywność, pomarańczowy pobudza do działania, przyspiesza proces myślowy, czerwony natomiast skłania do podsumowań².\nDzięki Timeqube, spotkania kończą się przed czasem lub w najgorszym razie – o czasie. Uczestnicy łatwiej koncentrują się na temacie spotkania, rzadziej wchodzą w zażarte dialogi i chętniej słuchają innych uczestników. Ważne jednak, by na początku spotkania “zakontraktować” ze wszystkimi, że będą przestrzegać pokazywanego przez Timeqube czasu. To zadanie organizatora spotkania. – przekonuje Andrzej Dobrucki, CEO Timeqube.\nTechnologiczne rękodzieło, w całości produkowane w Polsce\nTimeqube jest w całości, ręcznie produkowany w Polsce. Produkcja odbywa się w Zielonej Górze, małymi partiami i ma charakter manufakturowy – część elementów twórcy produkują samodzielnie m.in.\nw technologii wysokiej jakości druku 3D. Co ciekawe, i bardzo rzadkie wśród starupów hardwarowych na świecie– twórcy Timeqube’a nie korzystali ze wsparcia żadnych funduszy, w całości samofinansując swój pomysł.\nTimeqube posiada 6 programów czasowych : 2, 5, 15, 30 , 45 i 60 minut. Dają one dość szeroki wachlarz zastosowania i nie są przypadkowe. 30 i 60 minut to standardowe czasy spotkań biznesowych. Urządzenie stawiamy na stole pozwalając wszystkim wzajemnie kontrolować czas spotkania. Z kolei 15 minut pozwala na omówienie 4 tematów w ciągu godziny. 2 i 5 minut to czasy przydatne przy spotkaniach typu Daily Standup (z metodologii zwinnych) lub progress meetingach, gdzie każdy uczestnik posiada swój czas wypowiedzi a następnie przekazuje kostkę kolejnej osobie. 45 minut to program dla nauczycieli, trenerów, coachow i prelegentów. Pozwala wzajemnie kontrolować czas prezentacji zarówno przez prezentera jak i widownię. Timeqube nie bez przyczyny nie łączy się ze smartfonem, bowiem twórcy uważają, że urządzenia połączone zabierają za dużo naszej uwagi i często rozkojarzają zamiast pomóc w koncentracji. By wystartować lub wyzerować zadany program, wystarczy kostkę nacisnąć, czemu towarzyszy charakterystyczny klik. Prostota zarówno urządzenia, jak i użytkowania jest tutaj kluczowa.\nPoczątek drogi z międzynarodowym sukcesem\nTwórcy urządzenia już w przedsprzedaży otrzymali zamówienia z ponad 25 krajów na wszystkich kontynentach. W sumie prace nad produktem trwały niecałe 6 miesięcy. W tej chwili Andrzej wraz ze wspólnikiem Mikołajem Skubiną, dostarczają gotowy od niedawna produkt klientom. Warszawie robią to osobiście. Andrzej Dobrucki tłumaczy to tak:\nChcemy poznać naszych klientów, zobaczyć w jakich warunkach Timeqube będzie wykorzystywany i jak jeszcze możemy pomóc ulepszyć kulturę spotkań biznesowych. Na wczesnym etapie rozwoju najważniejsze jest, by jak najwięcej nauczyć się o potrzebach klientów, aby produkt mógł w odpowiednią stronę ewoluować.\nTimeqube powstawał w ramach WeWork Labs, programu akceleracyjnego w WeWork Krucza – jednego\nz najpopularniejszych obecnie biur coworkingowych w Warszawie. WeWork Labs to wydzielona przestrzeń w biurach WeWork, gdzie startupy dostają wsparcie programowe i mentorskie, umożliwiające im jak najszybsze globalne wyskalowania swoich produktów, poprzez międzynarodową sieć mentorów oraz inwestorów, jak i globalny network, umożliwiający startupom korzystanie z każdej przestrzeni WeWork Labs na całym świecie.\n² Effects of Object Color Stimuli on Human Brain Activities in Perception and Attention Reffered to EEG Alpha Band Response, Journal of Physiological Anthropology, Czerwiec 2007


Hiphopia.pl • Zobacz wątek - Skóra podczas menopauzy\nTeraz jest 21 lis 2018, o 13:47\nSkóra podczas menopauzy\nprzez Norma » 12 maja 2017, o 23:03\nJakie kremy stosować w czasie menopauzy? Pytam, ponieważ mam w planach kupić coś w prezencie dla mojej mamy na Dzień Matki. Nie chcę powielać tego, co ma na półce w łazience a panie w drogerii polecają wyłącznie bardzo drogie kosmetyki.\nDołączył(a): 12 maja 2017, o 22:54\nRe: Skóra podczas menopauzy\nprzez Hipo » 17 maja 2017, o 14:53\nPopatrz na Vichy, kiedyś moja mama mówiła, że są dobre. Skóra podczas menopauzy wymaga innej pielęgnacji. Możesz jeszcze popatrzeć na http://www.vichy.pl/blog/okres-menopauzy-jak-dbac-o-skore/vmag60784.aspx Może czymś się zasugerujesz.\nDołączył(a): 24 kwi 2017, o 09:29\nprzez czala » 29 lip 2017, o 00:41\nNorma, spróbuj tego serum https://tagomago.pl/produkt/28504/colli ... arzy-30ml/ . Moja mama jest z niego bardzo zadowolona bo błyskawicznie wygładził jej zmarszczki i ujędrnił skórę\nprzez luukiwitek » 13 sie 2017, o 19:09\nJa bym ten temat zostawił zawodowcowi.\nDołączył(a): 13 sie 2017, o 12:04\nprzez Asmiker21 » 15 sie 2017, o 14:22\nDokładnie lepiej iść w tym celu do lekarza.\nDołączył(a): 15 sie 2017, o 12:43\nprzez aga_agnieszka » 16 sie 2017, o 20:29\nZapytaj może swojego dermatologa? Bo też wiele zależy od twojego rodzaju skóry, do każdego są inne kremy\nDołączył(a): 16 sie 2017, o 20:25\nprzez Madziax2 » 20 paź 2017, o 08:47\nJa ci polecę kupić krem dla mamy z https://www.naturativ.pl/ . Moja mama ma 48 lat i kupiła sobie właśnie drugie opakowanie. A uwierz jakbyś znała moja mamę to byś wiedziała, że kosmetyk musi być bardzo dobry aby zechciała kupić go drugi raz. Z resztą ona nie należy do osób, które używają takich rzeczy, a ten krem używa bardzo chętnie. Kosmetyki sprzedawane na tej stronie są naturalnymi kosmetykami polskiej produkcji. Kosmetyki z firmy naturativ posiadają certyfikat z NaTrue . Certyfikaty z tej firmy czy czym to NaTrue jest, są prawdopodobnie najbardziej wymagającym w całej Europie w tej branży. Co musi o czymś świadczyć. Oczywiście na ich stronie można kupić jeszcze naturalne kosmetyki do makijażu, ale już nie polskiej produkcji a australijskiej. Nawet ja sama kupiłam kilka kosmetyków z ich strony dla siebie. Ale trzymam się raczej kosmetyków do włosów. I zamówiłam jeszcze jakiś balsam. Jestem go bardzo ciekawa, bo jak na razie nie miałam szczęścia do balsamów i ich efekt nawilżenia na mojej skórze był bardzo krótkotrwały.\nDołączył(a): 14 wrz 2017, o 07:35\nprzez Edkiq22 » 24 paź 2017, o 13:39\nMuszę tą stronę podesłać mojej mamie bo ma z tym problem.\nDołączył(a): 24 paź 2017, o 13:30\nprzez emilian54197 » 27 paź 2017, o 06:27\nNo niestety trzeba dbać o tego typu rzeczy i jednocześnie też o to aby wszystko było w porządku przez cały czas trwania menopauzy :/.\nDołączył(a): 26 paź 2017, o 19:54\nprzez filomena27940 » 31 paź 2017, o 23:09\nNiestety nie jest to przyjemny okres ale musimy go po prostu przetrwać .\nadministrator nieruchomości warszawa praga\nDołączył(a): 31 paź 2017, o 16:12


Bramy garażowe Warszawa dla każdego | GIF-ownik\nBramy garażowe Warszawa dla każdego\nChociaż najczęściej spotykane są bramy garażowe Warszawa dostępne w konkretnych wymiarach, jak w przypadku niemal każdego elementu, który ma stać się częścią przyszłego domu, istnieje możliwość zamówienia nietypowych rozmiarów bramy garażowej.\nJest to bardzo korzystna propozycja dla większości osób, posiadających na przykład samochód o niestandardowych rozmiarach. Tak przygotowane bramy garażowe Warszawa najczęściej mają wiele wspólnego z roletami zewnętrznymi. Konstrukcja, na której opierają się bramy przeznaczone do zamykania garażu, jak i rolety zewnętrzne Warszawa jest analogiczna.\nZnaczącą różnicą jest tylko rozmiar obu tych elementów przydatnych w codziennym użytkowaniu. Oczywiście, wraz z różnicą rozmiarów znacząca jest również różnica w cenach, co nie jest niczym dziwnym. Na wykonanie porządnej bramy garażowej często trzeba zużyć naprawdę wiele materiału, natomiast rolety antywłamaniowe Warszawa czy żaluzje zewnętrzne Warszawa to o wiele mniejszy nakład materiału.


II K 592/18 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS\nUstawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 16; art. 16 ust. 1; art. 16 ust. 1 pkt. 1; art. 16 ust. 4)\nUstawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 156; art. 156 § 1; art. 156 § 1 pkt. 2; art. 177; art. 177 § 2; art. 33; art. 33 § 3; art. 42; art. 42 § 1; art. 43; art. 43 § 3; art. 46; art. 46 § 1; art. 46 § 3; art. 53; art. 53 § 1; art. 53 § 2; art. 54; art. 54 § 1; art. 56; art. 58; art. 58 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; § 3)\nUstawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 445; art. 445 § 1; art. 455)\nUstawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 201; art. 415; art. 415 § 2)\nII CSK 536/07 I ACa 1690/17 II CKN 273/97 III KK 128/18 III KK 446/06 V K 310/61 V KKN 303/97 V KZP 2/74 VI KRN 135/76\nW dniu 16 marca 2018 r. oskarżony V. D. kierował samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...). Jechał sam, drogą krajową (...), w kierunku C.. Samochód był sprawny technicznie.\nNatężenie ruchu było duże. Za samochodem oskarżonego jechały w kolejności, m.in.: pojazd marki K. C., pojazd marki T. (...) nr rej. (...). W przeciwnym kierunku jechały: samochód ciężarowy marki V. o nr rej. (...) wraz z naczepą o nr rej. (...), a za nim w kolejności pojazd marki T. (...) nr rej. (...), pojazd marki F. (...) nr rej. (...), kierowany przez pokrzywdzonego D. M., pojazd marki V. (...) nr rej. (...) i pojazd marki C. (...).\nPojazdy poruszały się z prędkością dopuszczalną na tym odcinku drogi dla pojazdów osobowych, ok. 80 km/h (pojazdy jadące w kierunku C.) i 81 km/h (pojazdy jadące w kierunku przeciwnym). Odstęp między pojazdami oraz prędkości pojazdów były dostosowane do panujących warunków ruchu (nie miały związku z wypadkiem).\nOk. godz. 15.50 oskarżony znajdował się na wysokości miejscowości B. (na ok. 215 km, 8 hm). Odcinek drogi w tym miejscu przebiegał po łagodnym łuku w lewo, teren był płaski, jezdnia dwupasmowa. Oskarżony początkowo zajmował swój pas ruchu, trzymając się jednak blisko osi jezdni.\nOskarżony w tym miejscu wymijał się z jadącym z naprzeciwka samochodem ciężarowym marki V. o nr rej. (...) wraz z naczepą o nr rej. (...). Podczas manewru wymijania naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Nie zachował należytej uwagi i obserwacji sytuacji na drodze, nie zachował bezpiecznego odstępu od wymijanego pojazdu i w sposób nieuzasadniony okolicznościami obiektywnymi przemieścił się łagodnie (po niewielkim łuku) na przeciwny pas ruchu (przekraczając oś jezdni na ok. 0,65m), ocierając się silnie o samochód ciężarowy z naczepą, dwukrotnie w jego przedniej (narożnikowej) części oraz na wysokości naczepy. W wyniku tego kontaktu oskarżony utracił panowanie nad pojazdem - samochód zaczął niekontrolowanym ruchem przemieszczać się dalej w lewą stronę uderzając w lewy bok samochodu marki T. (...), jadącym bezpośrednio za samochodem ciężarowym, a po rozłączeniu się z tym samochodem, przemieszczał się dalej torem łukowatym w kierunku lewej krawędzi jezdni, gdzie zderzył się czołowo z prawidłowo jadącym z przeciwnego kierunku samochodem marki F. (...) nr rej. (...), którym kierował pokrzywdzony D. M..\nPokrzywdzony D. M. miał możliwość rozpoznania zjeżdżającego na jego pas ruchu samochodu oskarżonego będącego w końcowej fazie zderzenia z pojazdem T. (...) (odległość ok. 30m, czas ok. 0,7s). Pokrzywdzony właściwie obserwował drogę przed pojazdem, rozpoznał zagrożenie i gwałtownie zareagował, wykonując manewr obronny polegający na skręcie w lewą stronę i uruchomieniu układu hamulcowego; nie mógł już jednak uniknąć zderzenia. Nie przyczynił się w żaden sposób do wypadku. Pojazdy zderzyły się prawymi (przednimi, bocznymi) częściami pojazdów, po czym F. (...) przemieścił się na trawiaste pobocze; F. (...) zatrzymał się pośrodku jezdni, przodem w kierunku C.. Kierujący jadący za samochodem pokrzywdzonego zdołali ominąć przeszkodę w postaci stojącego na ich pasie ruchu pojazd F. (...).\nSamochody T. (...), V. (...) i C. (...) zostały uszkodzone przemieszczającymi się odłamkami od pojazdów. Pojazd T. (...) miał silnie uszkodzony lewy bok pojazdu, a samochód ciężarowy – narożnik lewy przedni ciągnika siodłowego oraz narożnik przedni lewy naczepy. Kierujący tymi pojazdami nie odnieśli obrażeń. Żaden z nich nie przyczynił się do spowodowania wypadku.\nOskarżony i pokrzywdzeni nie utracili przytomności, byli trzeźwi. Oskarżony odniósł otarcia naskórka głowy i twarzy. Kierowane przez nich pojazdy uległy rozległym uszkodzeniom.\ndowód: wyjaśnienia oskarżonego w części k. 103-104 i 348-349, zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 181-182, 358-359, zeznania świadków M. W. k. 40v i 360-361, M. R. k. 43v i 361, M. K. k. 46v i 359-360, w części J. K. k.55-56 i 360, opinia biegłego z zakresu techniczno-kryminalistycznej rekonstrukcji wypadków k. 84-93, 195-219, 225-226 i 361-362, protokoły badania trzeźwości k. 9-15, protokoły oględzin pojazdów k. 16-26 i protokół oględzin miejsca wypadku k. 27 wraz z zapisem cyfrowym i fotograficznym k. 63, 66,113-158 oraz szkicem k. 67, dokumentacja czasu pracy kierowcy, raport prędkości i przyspieszenia, wykres tachografu k. 68-73, notatki urzędowe k. 3-8, 29, 74.\nWskutek wypadku pokrzywdzony D. M. doznał obrażeń ciała w postaci złamania miednicy w panewce prawego stawu biodrowego wraz ze zwichnięciem w tym stawie, złamania rzepki prawej, stłuczenia klatki piersiowej, kolana prawego i stopy prawej, ostrej niedokrwistości pokrwotocznej oraz drobnych ran ciętych palców ręki prawej. Następstwem wypadku jest ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego w postaci znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.k.\nPokrzywdzony D. M. (55 lat) ma wykształcenie średnie techniczne. Przed wypadkiem pokrzywdzony był w pełni sprawny; nie chorował, nie przyjmował na stałe leków, nie był operowany.\nPokrzywdzony od ok. 20 lat wykonywał zawód montera organów kościelnych na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Ze względu na niewielkie przestrzenie w instrumencie, rozłożenie i usytuowanie elementów instrumentów, praca w tym zawodzie wymagała pełnej sprawności ruchowej. Po wypadku, w ramach czynności zawodowych, mógłby wykonywać jedynie pewne prace przygotowawcze, nie wymagające takiej sprawności fizycznej. Pokrzywdzony nie podjął jeszcze zatrudnienia; do stycznia 2019 r. przebywał na świadczeniu rehabilitacyjnym; ubiegał się o rentę.\nBezpośrednio po wypadku pokrzywdzony został przewiedziony do szpitala, gdzie przebywał do 31 marca 2018 r. W szpitalu w C. przeszedł operację alloplastyki całkowitej stawu biodrowego prawego systemem rewizyjnym, w znieczuleniu, następnie założono wyciąg szkieletowy.\nW warunkach domowych był unieruchomiony (w pozycji leżącej, na łóżku ortopedycznym), noga była bolesna i obrzęknięta, stopa opuchnięta, odczuwał znaczne osłabienie. W tym czasie wymagał pomocy przy wszystkich czynnościach, również związanych z higieną osobistą. Wycofał się z kontaktów towarzyskich. Opiekowała się nim żona. Musiał z żoną zrezygnować z zaplanowanego wypoczynku letniego. W okresie 16 maj -13 czerwiec 2018 r. przebywał na oddziale rehabilitacji w C., gdzie poddawany był kinezie i fizjoterapii.\nW wyniku leczenia stopniowo zmniejszyły się dolegliwości bólowe, zwiększyła siła mięśniowa, uzyskano częściową poprawę ruchomości kolana prawego (zgięcie do 80 stopni). Pokrzywdzony poruszał się o dwóch kulach łokciowych. Korzystał z ortezy na kolano. Przyjmował leki. We wrześniu 2018 r. przeszedł zabieg artroskopii stawu kolanowego prawego. Od listopada 2018 r. zaczął poruszać się bez kuli.\nCierpienie i ból były znaczny przez okres okołooperacyjny (tydzień-dwa), umiarkowany przez kolejne dwa miesiące i niewielki, który utrzymywał się do ok. pół roku od wypadku. Przez ok. pół do dziewięciu miesięcy po wypadku doświadczał, malejących z czasem, trudności w codziennym funkcjonowaniu (np. podnoszenie ciężkich przedmiotów, jazda na rowerze ), co związane było z koniecznością oszczędzania prawej kończyny dolnej.\nPokrzywdzony wykonywał ćwiczenia rehabilitacyjne, początkowo bardzo intensywnie (trzy razy w tygodniu), schudł. Korzystał z zabiegów fizjoterapeuty. Otrzymał zastrzyki w kolano. Kontynuuje rehabilitację. Jeden z pokojów został przeznaczony na sprzęty niezbędne do rehabilitacji.\nAktualnie stan zdrowia pokrzywdzonego jest umiarkowany i stabilny. Skutki wypadku nie rzutują obecnie na jego aktywność życiową i społeczną, natomiast rzutują na zawodową. Pokrzywdzony odczuwa obawy przed powrotem do kierowania pojazdami. Pokrzywdzony jest rozbity; nie mógł spać; ma problemy z koncentracją.\nPokrzywdzony oczekuje na leczenie sanatoryjne. Okresowo odczuwa dolegliwości – ucisk w prawym kolanie. Cierpi z powodu nierównego chodu i braku możliwości zginania w pełni kolana (ruchomość ograniczona: zgięcie o 5 stopni w stosunku do lewego, wyprost deficyt 5 stopni). Biodro prawe ma zakres ruchu typowy dla endoprotezy, z ograniczeniem o połowę ruchów rotacyjnych; przykurcz w stawie ok. 10 stopni.\nW przyszłości mogą pojawić się zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego, zmiany chondromalacyjne rzepki, konieczność operacyjnej wymiany endoprotezy biodra i związane z tym procedury leczniczo-rehabilitacyjne.\nDługotrwały uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego wynosi 7% z uwagi na długotrwałe ograniczenia ruchomości stawu kolanowego. Trwały uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego wynosi: 1% z uwagi na drobne blizny po artroskopii kolana prawego i palcach IV i V prawej ręki; 35 % z uwagi na złamanie panewki stawu biodrowego ze zwichnięciem prawego stawu biodrowego wymagające endoprotezoplastyki.\nPokrzywdzony poniósł wydatki związane z przywracaniem zdrowia w kwocie łącznej 10.923,89 zł (transport medyczny, wizyty lekarskie, zakup leków, zakup lub wypożyczenie sprzętu, operacja kolana, rehabilitacja), a nadto poniósł wydatki związane z kosztami dojazdów żony do szpitala (635,42 zł) – ogółem kwota 11.559,31.\nZ ubezpieczenia OC pojazdu, którym kierował oskarżony, pokrzywdzonemu zostały pokryte wydatki związane z przywracaniem stanu zdrowia w łącznej kwocie 11.055,46 zł (wypłaty w dwóch transzach: 4172,96 zł i 6882,50 zł). Ubezpieczyciel odmówił pokrycia kosztów dojazdu żony pokrzywdzonego do szpitala (635,42 zł) oraz wartości sprzętu, którego utratę lub zniszczenie deklarował pokrzywdzony.\ndowód: zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 181-182, 358-359, zeznania świadka T. M. k. 445-447, opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej k. 166 w części, opinia (...) k. 464-470, dokumentacja medyczna k. 169-171, 302-315, 317, 343-345, 381-408, faktury i rachunki k. 271-300, 332-342, zaświadczenie pracodawcy k. 316, dokumentacja z zakładu ubezpieczeń k. 355-356, 416-417, 433-436.\nOskarżony ma 46 lat. Jest obywatelem (...). W Polsce mieszka i pracuje od ponad trzech lat, nie zamierza wracać do swojego kraju. Ma żonę i dwójkę dzieci. Ma wykształcenie średnie techniczne; wyuczony zawód tokarz. Pracuje w różnych profesjach, ostatnio jako łapacz drobiu, za wynagrodzeniem ok. 2000 zł. Jest zdrowy. Nie był wcześniej karany. Prawo jazdy ma od 2005 r. Oskarżony włada językiem polskim w wystarczającym (komunikatywnym) stopniu.\ndowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 103-104, 348-349, dokument wizowe k. 30-34, notatka k. 6, 346, karta karna k. 244.\nII. Oskarżony przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że rozpoznał przebieg drogi (lekki łuk) i dostrzegł pojazd ciężarowy z naprzeciwka. Oskarżony nie kwestionował tego, że przemieścił się na przeciwny pas ruchu. Powyższe wyjaśnienia są zgodne z zebranymi dowodami i należało dać im wiarę, łącznie z okolicznościami bezspornymi, dotyczącymi miejsca czasu i uczestniczących pojazdów.\nOskarżony nie potrafił wskazać, z jakich powodów przemieścił się na przeciwny pas ruchu. Nie powoływał się na żadne obiektywne okoliczności, które mogłyby doprowadzić do utraty kontroli nad pojazdem (typu: przeszkoda w ruchu, manewr innego kierującego). W sferze przypuszczeń pozostawiał jedynie takie okoliczności, jak zbyt bliska odległość od wymijanego pojazdu, czy boczny wiatr. Ta część wyjaśnień ma charakter niestanowczy, wobec tego nie stanowi podstawy do ustaleń faktycznych w sprawie.\nZ materiału osobowego w powiązaniu z opinią biegłego z zakresu kryminalistycznej rekonstrukcji wypadków wynika, że ani warunki pogodowe, ani warunki ruchu, stan pojazdu, czy zachowanie innych kierujących, nie miały wpływu na przemieszczenie się pojazdu oskarżonego na przeciwny pas ruchu i w konsekwencji na zaistnienie wypadku. Sposób przemieszczenia się na przeciwny pas ruchu (łagodny zjazd) przeczy tezie, jakoby miało dojść do gwałtownego podmuchu wiatru, abstrahując od tego, że na takie ekstremum pogodowe nie wskazują świadkowie uczestniczący w zajściu, ani protokół oględzin miejsca wypadku (brak adnotacji o silnym wietrze; droga osłonięta z dwóch stron ścianą lasu). Wobec tego, za zgodny z wiedzą specjalną, jak i zwykłym doświadczeniem przeciętnego kierującego, jest wniosek, że zjechanie na przeciwny pas ruchu, a w następstwie zderzenie z innymi pojazdami, wynikało wyłącznie z czynnika ludzkiego, tj. zachowania kierującego – oskarżonego, który np. zagapił się, bądź zajął się inną czynnością. Któregokolwiek by nie przyjąć wariantu nie zachował należytej uwagi i wymogu należytej obserwacji sytuacji na drodze, naruszając regułę ostrożności związaną z manewrem wymijania się z pojazdami jadącymi z przeciwka.\nZeznania pokrzywdzonego D. M. są wiarygodne. W zakresie przebiegu wypadku korespondują z zeznaniami świadków M. W., M. R., M. K. oraz opinią biegłego z zakresu kryminalistycznej rekonstrukcji wypadków. W zakresie odniesionych obrażeń i przebiegu leczenia odpowiadają dokumentacji medycznej i opinii z zakresu medycyny sądowej. W odniesieniu do okoliczności rzutujących na rozmiar krzywdy (dolegliwości, ból, niedogodności życiowe) zeznania pokrzywdzonego korespondują z zeznaniami świadka T. M.. Brak przesłanek, by kwestionować zeznania świadka T. M.; wobec tego należało je uznać również za wiarygodne.\nZeznania świadków M. W., M. R., M. K. należało uznać za wiarygodne - są wzajemnie spójne, konsekwentne i korespondują z materiałem rzeczowym oraz opinią biegłego z zakresu kryminalistycznej rekonstrukcji wypadków, a nadto nie przeczy im żaden inny dowód. Świadkowie opisują w szczególności rzeczowo i zbieżnie obserwowany manewr pojazdu kierowanego przez oskarżonego – łagodny zjazd (pod niewielkim kątem w lewo) na dłuższym odcinku drogi i w okolicznościach drogowych, które takiego zjazdu nie uzasadniały.\nW sprzeczności z relacją w/w świadków pozostaje ta część zeznań świadka J. K., których podaje, że oskarżony miał wyprzedzać (kończyć manewr wyprzedzania „wciskając się” między pojazdy). Świadek nie był bezpośrednim uczestnikiem, ani obserwatorem zdarzenia, a informację na ten temat ma jedynie ze słyszenia. Wobec tego nie stanowi przekonywującego dowodu w sprawie, zwłaszcza, że kierujący, którzy jechali za oskarżonym nie mieli wątpliwości, że przed wypadkiem oskarżony nikogo nie wyprzedzał. W tej zatem części zeznania świadka J. K. należało odrzucić.\nZa przydatną dla sprawy i spełniającą kryteria wskazane w art. 201 k.p.k. Sąd uznał opinię biegłego inż. C. K. (pisemną i ustną) w przedmiocie techniczno-kryminalistycznej rekonstrukcji analizowanego wypadku oraz stanu technicznego pojazdów. Wspomniana opinia, w ocenie Sądu jest rzetelnie sporządzona, zawiera przekonujące i logiczne uzasadnienie wniosków końcowych, poparta jest materiałem poglądowym i sprawozdaniem z przeprowadzonych czynności badawczych. Biegły dokonał oceny przydatności zebranego materiału, w tym rzeczowego, nie pomijając żadnego aspektu dowodowego. Omówił kwestie warunków drogowych (w tym pogodowych), stanu technicznego pojazdów, zachowania innych kierujących, w tym prawidłowość manewrów obronnych pokrzywdzonego. Rozważył i wykluczył przyczynienie się innych kierujących, co należycie uargumentował (w szczególności aspekt prędkości pojazdów, odstępu między pojazdami, możliwości reakcji kierujących na zagrożenie). W kontekście zebranego osobowego materiału dowodowego nie budzi zastrzeżeń konstatacja biegłego, że bezpośrednią przyczynę wypadku należy wiązać wyłącznie z czynnikiem ludzkim, tj. nieprawidłowym zachowaniem kierującego – oskarżonego.\nŻadnych zastrzeżeń stron ani Sądu, w kontekście zabranego materiału, nie budziła opinia zespołu Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej dot. obrażeń ciała pokrzywdzonego. Sformułowane przez biegłych wnioski są należycie uargumentowane i logiczne, oparte na bogatej dokumentacji medycznej, a nadto odpowiadają wskazaniom przeciętnego doświadczenia życiowego. Drobne omyłki o charakterze pisarskim, dostrzeżone przez pełnomocnika, nie umniejszają wartości opinii w jej głównych tezach.\nOpinia biegłej S. P. wydana na wstępnym etapie postępowania, siłą rzeczy nie uwzględniała całokształtu dokumentacji medycznej, zaliczonej w poczet dowodów na późniejszym etapie. Wobec tego jest przydatna dla sprawy tylko w zakresie niesprzecznym z opinią (...), która została oparta na bogatszym materiale dowodowym, a nadto na badaniu przedmiotowym pokrzywdzonego.\nSąd oparł się ponadto na pozostałych dokumentach ujawnionych na rozprawie, albowiem zostały sporządzone rzetelnie, a żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności i prawdziwości zawartych w nich treści. Sąd nie znalazł natomiast podstaw, by czynić to z urzędu. Zaznaczyć należy jedynie, że pisemne oświadczenie co do zakresu i wartości szkód sprzętowych stanowiło wyłącznie dowód zgłoszenia takiego żądania, a nie dowód co do okoliczności w nim podniesionych.\nCzynność sprawcza przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. jest dwuczłonowa – polega na umyślnym bądź nieumyślnym naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym i spowodowaniu wskutek tego nieumyślnie wypadku, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała opisane w art. 156 § 1 k.k.\nOd strony podmiotowej przestępstwo może być popełnione tylko nieumyślnie, natomiast naruszenie zasad może nastąpić zarówno umyślnie jak i nieumyślnie. Umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym zachodzi wtedy, gdy sprawca świadomie postępuje wbrew zakazom lub nakazom, co w konsekwencji staje się przyczyną spowodowania skutków określonych w art. 177 k.k.; nieumyślne naruszenie - może zdarzyć się zwłaszcza wtedy, gdy dokonanie określonego manewru jest wynikiem błędnej (ze strony sprawcy) oceny istniejącej sytuacji w ruchu lub jego nieuwagi (np. wyrok SN z 19.10.1976r., Rw 273/76, OSNKW 1976/12/153).\nBezspornie w dniu 16 marca 2018 r. miał miejsce wypadek w ruchu drogowym , którego uczestnikami byli oskarżony i pokrzywdzony, jako kierujący kolidującymi pojazdami. Nie ulega także wątpliwości, że wyniku wypadku pokrzywdzony D. M. odniósł tzw. ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 k.k. Z punktu widzenia opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej i zasad doświadczenia życiowego oraz w kontekście wykonywanego przez pokrzywdzonego zawodu nie budzi wątpliwości konstatacja, że pokrzywdzony na stałe jest znacznie niezdolny do wykonywania pracy w zawodzie wyuczonym i faktycznie wykonywanym. Konserwacja, montaż, czy naprawa organów kościelnych wymaga wysokiej sprawności fizycznej (ruchowej). Sprawności tej pokrzywdzony został w znacznym stopniu na trwale pozbawiony (por. opinia z zakresu medycyny sądowej w zakresie chociażby 35 procentowej trwałego uszczerbku stawu biodrowego). Jak podawał pokrzywdzony na rozprawie jego aktywność zawodowa jako organomistrza mogłaby sprowadzać się w zasadzie jedynie do czynności przygotowawczych do właściwych prac konserwatorsko-monterskich. Przy ocenie trwałości następstw Sąd brał pod uwagę realny, według aktualnego stanu wiedzy medycznej, brak możliwości przywrócenia pełnej sprawności pokrzywdzonego w drodze leczenia i rehabilitacji. Zaznaczyć należy, że dla przyjętej kwalifikacji nie jest istotne to, czy pokrzywdzony w ogóle może wykonywać jakąkolwiek pracę; chodzi o pracę w zawodzie wyuczonym lub faktycznie wykonywanym (A. Zoll (red.), Kodeks karny, Część szczególna, t. II, 2006, teza 28).\nOpisany skutek pozostawał w związku z zachowaniem oskarżonego, który naruszył reguły bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ujęte w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.1997r, nr 98, p.602 ze zm., zwanej dalej P.) oraz wynikającą z modelu „rozważnego i rozsądnego kierowcy” (osoby, która ma odpowiednie przygotowanie teoretyczne i niezbędne doświadczenie w prowadzeniu pojazdu oraz cechuje się starannym i sumiennym wykonywaniem obowiązków).\nUchybienia oskarżonego miały związek z naruszeniem zasad obowiązujących dla wymijania się pojazdów jadących w przeciwnych kierunkach. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym kierujący pojazdem jest obowiązany jechać możliwie blisko prawej krawędzi jezdni; jeżeli pasy ruchu na jezdni są wyznaczone, nie może zajmować więcej niż jednego pasa (art. 16 ust. 4); przy wymijaniu jest obowiązany zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się (23 ust. 1 pkt 1).\n"Jakkolwiek względy bezpieczeństwa muszą uzasadniać prawidłowość toru jazdy pojazdu na szosie w pewnym oddaleniu od prawego krawężnika i zbliżeniu ku środkowi (ze względu na właściwości nawierzchni, usytuowania drogi w terenie itp.), to jednak przy wymijaniu każdy z użytkowników drogi jadących z przeciwnych kierunków – jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy – obowiązany jest zjechać tak dalece na prawą stronę drogi, aby wymijanie nastąpiło w najbardziej bezpiecznych okolicznościach" (wyr. SN z 10.8.1961 r., V K 310/61, OSN 1962, Nr 2, poz. 28).\nOskarżony podczas manewru wymijania naruszył wymienione zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Nie zachował należytej uwagi i obserwacji sytuacji na drodze, nie zachował bezpiecznego odstępu od wymijanego pojazdu i w sposób nieuzasadniony okolicznościami obiektywnymi przemieścił się na przeciwny pas ruchu.\nW ogólny model rozważnego i rozsądnego kierowcy wpisana jest zasada, że kierujący winien unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa, a do takich należy brak uwagi i należytej obserwacji sytuacji na drodze (uchw. pełnego składu Izby Karnej SN z 28.2.1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, Nr 3–4, poz. 33, teza 6; wyr. SN z 16.7.1976 r., VI KRN 135/76, OSNKW 1976, Nr 10–11, poz. 130).\nOskarżony nie powoływał się na to, że był przemęczony lub, że zasnął za kierownicą, albo zajmował się czym innym podczas jazdy (obsługa radia, telefonu, itp.) - i nie ma wystarczających przesłanek (dowodów), by tak wnioskować. Wobec tego należało przyjąć – na korzyść - że do naruszenia w/w reguł doszło wskutek zwykłej nieuwagi (zagapienia, zapatrzenia, zamyślenia, wyłączenia się), a zatem w sposób nieumyślny.\nZatem jedynie na marginesie wypada zaznaczyć, że prowadzenie pojazdu w stanie przemęczenia, czy innych doraźnych dolegliwości, jest uznawane w orzecznictwie za naruszenie zasad bezpieczeństwa (uchw. SN z 28.2.1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, Nr 3–4, poz. 33). Uczestnik ruchu powinien bowiem ocenić, czy jego kondycja psychofizyczna pozwala na bezpieczne uczestniczenie w komunikacji.\nOskarżony jako doświadczony życiowo człowiek oraz kierowca winien zdawać sobie sprawę z potrzeby nieustannej obserwacji sytuacji na drodze, skupienia uwagi i panowania nad torem jazdy w taki sposób, by nie zajmować więcej niż jednego pasa ruchu, a także miał świadomość własnych umiejętności, sprawności psychomotorycznej i ogólnej kondycji w dniu zdarzenia. Zasadnie można mu zatem przypisać nieumyślność w naruszeniu reguł bezpieczeństwa.\nPomiędzy nieprawidłowym zachowaniem oskarżonego a zaistniałym skutkiem istnieje związek przyczynowy (zob. wyrok z dnia 4 listopada 1998 r. V KKN 303/97, OSNKW z. 11-12, poz. 50). Określony w ustawie skutek był normalnym, typowym następstwem zachowania się oskarżonego. Sytuację bezpośredniego zagrożenia w ruchu spowodował bowiem wyłącznie oskarżony. Na przebieg zdarzenia nie miało wpływu zachowanie innych uczestników ruchu, ani stan techniczny pojazdów. Warunki ruchu były typowe, nic w układzie sytuacyjnym nie zaskoczyło oskarżonego (np. nagła przeszkoda, zachowanie innego kierowcy, nagła zmiana charakteru nawierzchni, warunków pogodowych). Zachowanie bezpiecznego odstępu od wymijanego pojazdu, w szczególności niezajmowanie więcej niż jednego pasa ruchu, gwarantowałoby uniknięcie kolizyjnego zetknięcia się z prawidłowo jadącym pojazdem ciężarowym. Wskutek tych nieprawidłowości oskarżony utracił panowanie i kontrolę nad pojazdem, a w efekcie kolidował m.in. z samochodem kierowanym przez pokrzywdzonego. Pokrzywdzony nie wywołał ani nie przyczynił się do sytuacji zagrożenia. Wręcz przeciwnie, wykonany przez niego manewr skrętu w lewo i uruchomienie układu hamulcowego, uchroniło obu kierujących od znacznie poważniejszych konsekwencji (w przypadku gdyby do zderzenia doszło od strony foteli kierowców). Wobec tego uzasadniona jest konstatacja, że zachowanie przez oskarżonego reguł ostrożności zapobiegłoby nastąpieniu skutku.\nMając na uwadze powyższe oskarżonego należało uznać za winnego popełnienia przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., adekwatnie do ustalonego stopnia obrażeń pokrzywdzonego. Sąd doprecyzował ponadto opis czynu w zakresie elementów charakteryzujących naruszoną regułę bezpieczeństwa oraz sutków wypadku dla zdrowia pokrzywdzonego. W kontekście zebranych dowodów i poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych należało bowiem uznać, że to nie prędkość, jak zarzucił oskarżyciel publiczny, miała związek z zaistnieniem wypadku.\nIII. Rozważając wymiar kary dla oskarżonego Sąd, w granicach ustawowego zagrożenia, miał na uwadze wszystkie dyrektywy przewidziane w art. 53 §1 i §2 k.k., tj. wzgląd na społeczną szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu i stopień jego winy oraz wymogi indywidualnego i społecznego oddziaływania wymierzonej kary oraz priorytet kar wolnościowych, wynikający z treści art. 58 § 1 k.k.\nOceniając społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd na niekorzyść oskarżonego przyjął, że zachowaniem swym godził w jedną z najbardziej fundamentalnych z wartości, za jakie należy uznać bezpieczeństwo komunikacyjne, a w konsekwencji życie i zdrowie uczestników ruchu drogowego. Niekorzystnie działał także rozmiar szkód, mierzony charakterem uszkodzeń ciała, okresem hospitalizacji, rehabilitacji, rekonwalescencji, rokowaniami co do zdrowia i perspektyw życiowych pokrzywdzonego. Wypadek miał rozległe skutki także dla pozostałych uczestników zdarzenia, którzy choć w perspektywie znamion przestępstwa z art. 177 k.k. nie nabyli statusu pokrzywdzonych, jednak także ponieśli wymierne negatywne następstwa, głównie majątkowe (uszkodzenia pojazdów) oraz związane z przykrym doświadczeniem i przeżyciami. Z drugiej strony na korzyść oskarżonego należało uwzględnić, że w ramach dwóch alternatywnych znamion skutku z art. 177 § 2 k.k. (śmierć albo ciężki uszczerbek na zdrowiu), oskarżony wypełnił znamię łagodniejszego rodzaju.\nOskarżony naruszył rudymentarne regułę bezpieczeństwa. Brak uwagi i skupienia jest częstą przyczyną wypadków w ruchu drogowym. Oskarżony poruszał się w nieskomplikowanej sytuacji drogowej, nie wykonywał niebezpiecznych manewrów, bezpieczne pokonanie łagodnego łuku drogi nie wymagało szczególnych umiejętności – wystarczyło wymijać się z pojazdem z zachowaniem odstępu, przynajmniej takiego, by nie przekraczać osi jezdni. Żaden inny uczestnik ruchu nie przyczynił się do wypadku. Oskarżony poruszał się w warunkach wzmożonego ruchu, na drodze krajowej, w kolumnie pojazdów i mając naprzeciwko podobną kolumnę pojazdów, co groziło narażeniem na niebezpieczeństwo większej liczny uczestników ruchu, w przypadku choćby chwili nieuwagi ze strony kierującego. Oskarżony tych okoliczności towarzyszących był w pełni świadomy, jednak je zupełnie zbagatelizował. Ocena stopnia i sposobu naruszenia reguł bezpieczeństwa wypada więc dlań niekorzystnie. Na korzyść oskarżonego należało przyjąć, że jechał sam, nie była to brawurowa jazda, a reguły bezpieczeństwa naruszył w sposób nieumyślny.\nNa korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność w jakiejkolwiek dziedzinie życia i prowadzenie społecznie pożądanego trybu życia (rodzinnego, zawodowego), a także przyznanie się do winy, uznanie potrzeby kompensacji szkód (por. próby koncyliacyjnego zakończenia sprawy).\nBilansując zatem wspomniane powyżej okoliczności działające na korzyść i niekorzyść, Sąd w granicach ustawowego zagrożenia, wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności, a jej wykonanie warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby, nakładając na oskarżonego obowiązek informacyjny.\nProwadzenie przed wypadkiem ustabilizowanego trybu życia rodzinnego i społecznego, brak konfliktów z prawem, brak uzależnień i in. czynników patogennych (art. 69 §2 k.k.) wpływa na końcową ocenę, że można w ocenie Sądu w stosunku do oskarżonego wyprowadzić pozytywną prognozę kryminologiczną, iż nie popełni nowego przestępstwa, a niniejsze postępowanie i zapadły wyrok stanowić będzie dla niego wystarczającą przestrogę na przyszłość (art. 69 §1 k.k.).\nW kontekście ustalonych okoliczności zajścia (świadczących zwłaszcza o stopniu naruszenia i rodzaju reguł ostrożności) należało zdaniem Sądu oznaczyć dłuższy niż minimalny okres weryfikacji założonej pozytywnej prognozy przestrzegania porządku prawnego przez oskarżonego i połączyć okres próby z obowiązkiem informacyjnym, zakładającym współpracę z kuratorem sądowym.\nSąd miał na uwadze, że przedmiotem ochrony art. 177 k.k. są najbardziej fundamentalne wartości, za jakie należy uznać życie i zdrowie człowieka. Rodzaj i charakter naruszonego dobra jest więc niezaprzeczalnie wysoki, a szkodliwość przestępstw popełnianych przez kierowców niezachowujących rudymentarnych zasad bezpieczeństwa, nie może pozostawać bez wpływu na wymiar kary dla ich sprawców. Wybór kary właściwej ze względu na jej pozytywne społeczne oddziaływanie poprzez wpływanie na poszanowanie prawa, wywoływanie przekonania, że sprawca tego właśnie rodzaju przestępstw nie może liczyć na pobłażliwe potraktowanie, jest w każdym przypadku orzekania o karze nie bez znaczenia.\nMając zatem w polu widzenia także te funkcje wymiaru kary, bacząc na to, by orzeczona kara - w sytuacji gdy jej wykonanie warunkowo zawieszono - nie wywoła błędnego przekonania, tak u sprawcy, jak i w odbiorze społecznym, że czyn sprawcy nie spotkał się z żadną realną dolegliwością, Sąd ponadto orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w rozmiarze 80 stawek dziennych, uznając, że taki wymiar kary jest adekwatny do okoliczności czynu, społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a nadto nie przekracza stopnia jego winy. Orzeczona grzywna, stanowiąc dla oskarżonego realną dolegliwość, przyczyni się do zwiększenia jego poczucia odpowiedzialności za czyny i uświadomi nieopłacalność naruszania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Kierując się treścią art. 33 §3 k.k. Sąd ustalił stawkę dzienną grzywny na kwotę 20 złotych, mając na uwadze, że wprawdzie oskarżony ma na utrzymaniu rodzinę, jednak pracuje, jest zdrowy i mobilny, posiada zawód i umiejętności, co nakazywało dostąpić od ustalenia stawki na minimalnym poziomie.\nMając na uwadze treść art. 54 §1 k.k. i art. 53 §1 k.k. w zw. z art. 56 k.k. Sąd uznał, że względy wychowawcze i potrzeba realizowania funkcji zapobiegawczej przemawiały za orzeczeniem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.\nZarówno czas trwania, jak i zakres tego środka karnego, zależeć powinien przede wszystkim od stopnia zagrożenia jakie może stwarzać powrót sprawcy do ruchu, ten zaś oceniać należy, z jednej strony - na podstawie okoliczności rozpatrywanego wypadku, tj. sposobu prowadzenia pojazdu i jego rodzaju, a także rodzaju i wagi naruszonych zasad bezpieczeństwa oraz innych okoliczności wskazujących na stosunek sprawcy do obowiązujących zasad bezpieczeństwa, na jego stopień poczucia odpowiedzialności, a z drugiej strony - mają tu również ważkie znaczenie także cechy osobowości sprawcy oraz doświadczenie w prowadzeniu pojazdów mechanicznych (kryteria wskazane jako przykładowe w uzasadnieniu wyroku SN z 24.04.1982r., VKRN 106/82, OSNPG 1982/8/108 oraz wyroku z dnia 06.02.2007r., III KK 446/06, Prok.i Pr. 2007/7-8/4).\nOdnosząc te uwagi do oskarżonego Sąd zauważa, że wykazał się on dość dużym stopniem nieuwagi prowadzącym w efekcie do naruszenia podstawowych reguł bezpieczeństwa związanych z utrzymaniem toru ruchu pojazdu na swoim pasie ruchu i baczeniem na zachowanie należytego odstępu od wymijanego pojazdu. Sytuacja drogowa nie była skomplikowana – oskarżony poruszał się w rzędzie pojazdów, jednostajnym ruchem, w dobrych, optymalnych warunkach drogowych. Oskarżony spowodował duże zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu, czego miarą jest uwikłanie w zajście kilku pojazdów, poszkodowanych w zdarzeniu. Tylko z uwagi na refleks pozostałych kierujących wypadek nie osiągnął większych rozmiarów i poważniejszych skutków. Należy podkreślić, że to wyłącznie prawidłowy manewr pokrzywdzonego uchronił obu kierujących od zderzenia z lewej strony pojazdów (od strony drzwi kierowcy) i tym samym znacznie poważniejszych obrażeń lub nawet skutku śmiertelnego. Rozmiar nieuwagi oskarżonego nie przystaje do jego doświadczenia jako kierującego. Zdaniem Sądu powrót oskarżonego do ruchu stwarza zatem zagrożenie dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu w stopniu, uzasadniające zastosowanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.\nZe względu przede wszystkim na funkcję ochroną, w dalszej kolejności wychowawczą, koniecznym jest wyeliminowanie oskarżonego z ruchu w jego każdej sferze przynajmniej na minimalny ustawowo okres - roku. Są to cele, które z woli ustawodawcy zostały wysunięte na pierwszy plan w treści art. 42 § 1 k.k. i przed nimi muszą ustąpić niedogodności w sferze życia osobistego lub zawodowego oskarżonego. Równie istotne jest społeczne oddziaływanie sankcji – także w opinii publicznej, zwłaszcza wśród uczestników tego zdarzenia drogowego, orzeczona kara i środek karny winny stanowić skuteczną przestrogę i uświadomić - poprzez swoją dolegliwość - konwencje jakie nieuchronnie wiążą się z nierozważnym poradzeniu pojazdów.\nStosownie do treści art. 43 § 3 k.k. nałożony został obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych.\nOskarżyciel posiłkowy złożył wniosek o naprawienie szkody, na którą składać miały się: 1) deklarowana wartość utraconych lub uszkodzonych w związku z wypadkiem rzeczy - kwota szacunkowa 3300 zł; 2) koszty związane z przywracaniem zdrowia pokrzywdzonego w kwocie łącznej 11.559,31 zł, w skład których wchodziły: a) koszt dojazdów żony pokrzywdzonego do szpitala w kwocie 635,42 zł oraz b) pozostałe wydatki stricte medyczne w łącznej kwocie 10.923,89 zł [tj. koszty.: transportu medycznego (700 zł), leczenia (2843,84 zł), operacji kolana (4500 zł), zakupu lekarstw (290,05 zł), zakupu sprzętu medycznego (660 zł), wizyt lekarskich (280 zł), rehabilitacji (1650 zł)].\nWniosek ten (k. 330) podlegał następnie modyfikacjom (k. 379, 431) w związku z wypłaconymi świadczeniami z ubezpieczenia. Z dokumentów źródłowych wynika, że z OC sprawcy zostały pokryte wydatki pokrzywdzonego związane z przywracaniem stanu zdrowia (leczenie, opieka, transport medyczny, leki i sprzęt, rehabilitacja) w łącznej kwocie 11.055,46 zł (4172,96 zł oraz dopłata w wysokości 6882,50 zł). Z dokumentacji ubezpieczyciela wynika, że kwota ta nie obejmowała na pewno kosztów dojazdu żony pokrzywdzonego do szpitala (635,42 zł) oraz wartości sprzętu, co do których pokrzywdzony deklarował utratę/uszkodzenie w wypadku (3300 zł).\nWobec tego należało ustalić, że wnioskowana kwota naprawienia szkody na osobie pod postacią wydatków stricte medycznych związanych z przywraceniem zdrowia pokrzywdzonego w wysokości 10.923,89 zł (pow. pkt 2b) została pokryta z tytułu wypłaty odszkodowania od ubezpieczyciela (wypłata w kwocie 11.055,46 zł).\nZ kompensacyjnego charakteru omawianego środka wynika zasada, że pokrzywdzony nie powinien odnosić dodatkowego przysporzenia majątkowego przekraczającej rozmiar szkody (wyr. SN z 12.4.2018 r., III KK 128/18, Legalis); odszkodowanie, nawet jeżeli w jego zakres wchodzą składniki pochodzące z różnych źródeł, nie powinno bowiem przekraczać wysokości szkody (S. Szyrmer, Wybrane zagadnienia związane z orzekaniem obowiązku naprawienia szkody jako środka karnego, CzPKiNP 2005, Nr 1, s. 73; por. też Uzasadnienie do projektu kodeksu karnego, PiP 1994, z. 3, wkładka, s. 32).\nNależy podzielić stanowisko, że „Obowiązek naprawienia szkody dotyczy tylko szkody, której nie naprawiono. Wyrokujący sąd musi uwzględnić rozmiary pokrytej już szkody. W wypadku wystąpienia wątpliwości co do rozmiaru wyrządzonej szkody sąd rozstrzyga ją w granicach możliwości dowodowych. Gdy całej szkody nie da się ustalić, sąd orzeka obowiązek naprawienia szkody w części" (wyr. SA w Krakowie z 15.10.2015 r., KZS 2015, Nr 11, poz. 36).\nMając powyższe w pamięci, Sąd ustalił, że na czas wyrokowania na pewno nadal pozostała niepokryta szkoda w postaci wydatków na dojazd żony pokrzywdzonego do szpitala (635,42 zł). Wydatek ten został należycie wykazany stosownym dokumentem księgowym (rachunkiem) i zdaniem Sądu, pozostaje w związku przyczynowym ze spowodowanym przez oskarżonego wypadkiem. Wobec tego Sąd w tej części (niewątpliwej, niepokrytej z ubezpieczenia) orzekł obowiązek naprawienia szkody.\nNatomiast koszt utraconego/zniszczonego sprzętu (rzeczy) nie został wykazany w toku procesu (ani osobowymi, ani rzeczowymi dowodami). Nie wykazano w pierwszej kolejności związku przyczynowego szkody z czynem oskarżonego; w szczególności tego, że pokrzywdzony był w posiadaniu tych rzeczy w czasie zdarzenia drogowego i że zostały one utracone lub zniszczone w wyniku wypadku. Posiadanie przez oskarżyciela posiłkowego profesjonalnej pomocy prawnej nie uzasadniało działania przez Sąd z urzędu.\nZauważyć należy, że w procesie karnym Sąd nie jest związany granicami wniosku o naprawienie szkody (W. Zalewski, w: Królikowski, Zawłocki, Kodeks karny, t. II, 2010, s. 199). Celem głównym postępowania karnego nie jest bowiem prowadzenie rozbudowanego postępowania dowodowego na okoliczność wysokości szkody poniesionej przez ofiarę przestępstwa, ze względu na negatywny wpływ, jakie może mieć na zdolność koncentracji rozprawy i ekonomiki postępowania karnego (tak: uzasadnienie do nowelizacji KK 20.2.2015 r.), stąd też uregulowanie zawarte w art. 46 § 3 k.k.\nNawet zatem przy przyjęciu hipotetycznego założenia, że związek przyczynowy między szkodą (rzeczową) a wypadkiem istnieje, konieczność dalszego rozbudowywania procesu m.in. pod kątem wykazania faktu władania w/w sprzętem w chwili i miejscu wypadku, a nadto analizy mechanizmu powstania uszkodzeń (np. kwestii przyczynienia się z uwagi na sposób przewożenia), zakresu uszkodzenia i kosztorysu naprawy, co wymagałoby wiadomości specjalnych - uzasadnia nieorzekanie w tej części przez sąd karny, do czego uprawnia przepis art. 46 § 1 w zw. z § 3 k.k. ( M. Szewczyk, M. Iwański, M. Jakubowski, Komentarz do art. 46, [w:] W. Wróbel, A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część ogólna, t. I. Część I. Komentarz do art. 1–52, Warszawa 2016, Nb 21).\nZgodnie z treścią art. 46 § 3 k.k. orzeczenie takie nie stoi na przeszkodzie dochodzeniu niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego. Por. także art. 415 § 2 k.p.k.: Jeżeli orzeczony obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązka orzeczona na rzecz pokrzywdzonego nie pokrywają całej szkody lub nie stanowią pełnego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, pokrzywdzony może dochodzić dodatkowych roszczeń w postępowaniu cywilnym.\nOskarżyciel posiłkowy wniósł także o orzeczenie zadośćuczynienia za krzywdę w wyjściowej kwocie 250.000 zł, a przy uwzględnieniu kwoty wypłaconej tytułem zadośćuczynienia z ubezpieczenia, ostatecznie w wysokości 213.215 zł (k. 431). Sąd ustalił w procesie karnym rozmiar krzywdy uzasadniającej rekompensatę w kwocie 60 000 zł, co przy uwzględnieniu kwoty wypłaconej z ubezpieczenia (36 785 zł), dawało kwotę 23 215 zł, którą zasądził w wyroku (pkt 4).\nUstalając wysokość zadośćuczynienia, należy odwołać się do regulacji i orzecznictwa wypracowanego na gruncie kodeksu cywilnego, mając na uwadze wyłączenie, o jakim stanowi art. 56 k.k. in fine. W orzecznictwie odwołującym się do treści art. 445 §1 k.c. (stanowiącym o przyznawaniu pokrzywdzonemu „odpowiedniej” sumy) wskazuje się, że ustalając rozmiar krzywdy, którą wynagradzać ma zadośćuczynienie, uwzględnić należy zobiektywizowane kryteria oceny, odniesione jednak do indywidualnych okoliczności danego wypadku. Każdorazowo trzeba zatem brać pod rozwagę całokształt okoliczności, w tym: rozmiar cierpień fizycznych i psychicznych osoby pokrzywdzonej, ich nasilenie, czas trwania i stopień uciążliwości, nieodwracalność następstw wypadku, szanse na przyszłość, poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiową oraz inne czynniki podobnej natury. Kompensata majątkowa ma na celu przezwyciężenie tych wszystkich przykrych doznań.\nPrzekładając powyższe na realia niniejszej sprawy należy podkreślić, że na skutek wypadku, za który odpowiedzialność ponosi w całości oskarżony (brak elementu przyczynienia się pokrzywdzonego), pokrzywdzony doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, ograniczających sprawność w zakresie ważnego narządu ruchu (miednica - staw biodrowy, kolano), a nadto stłuczeń obejmujących inne narządy, ostrej niedokrwistości pokrwotocznej oraz drobnych ran ciętych palców ręki prawej. Łączny (długotrwały i trwały) uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego, wg medycznej (procentowej) oceny jest dość duży. Następstwem wypadku jest ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego w postaci znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 k.k. Pokrzywdzony został pozbawiony możliwości rozwoju w zawodzie, który wykonywał od ponad 20 lat. Perspektywa przekwalifikowania, biorąc pod uwagę chociażby wiek pokrzywdzonego, jest ograniczona. Pokrzywdzony poddawany był licznym procedurom medycznym: operacje, rehabilitacja, farmakoterapia, kontrolne wizyty lekarskie, potrzeba użycia sprzętu ortopedycznego (kule, nasadki, łóżko, wyciąg, itp.). Proces, zwłaszcza rehabilitacji, jest długotrwały i dość bolesny. Skutki wypadku pokrzywdzony odczuwał do chwili rozprawy (np. okresowa bolesność przy niektórych czynnościach). Ustalone w części wstępnej uzasadnienia okoliczności wskazują, że zakres jego bólu cierpień był dość intensywny, zwłaszcza w pierwszym okołooperacyjnym okresie i rozciągnięty w czasie, zarówno w warstwie fizycznej jak i psychicznej. Pokrzywdzony w pierwszym okresie był unieruchomiony, wymagał korzystania pomocy drugiej osoby przy najbardziej intymnych czynnościach, wymagał przejmowania leków uśmierzających ból. Pokrzywdzony nadal poddawany jest intensywnej rehabilitacji; ma utrudniony chód i zginanie kończyny, osłabienie mięśni, przykurcze. Przeorganizowaniu wymagało życie całej rodziny, w tym zwłaszcza małżonki pokrzywdzonego. Całemu procesowi zdrowienia towarzyszył obniżony nastrój (poczucie rozbicia, bycia obciążeniem dla innych, trudności z zasypianiem, koncentracją, powracanie do traumatycznego wydarzenia), niemożność uczestnictwa w pełni w życiu społecznym (rodzinnym, hobby, itp.) i wykluczenie z życia zawodowego, tym bardziej dolegliwe, że przed wypadkiem pokrzywdzony był w pełni sprawny. Pokrzywdzonemu obecnie towarzyszy nadal lęk i obawy przed powrotem do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym, w tym m.in. powrotu do uczestnictwa w ruchu drogowym. Jako realna jawi się perspektywa pojawienia się w przyszłości zmian zwyrodnieniowych stawu kolanowego, konieczność wymiany endoprotezy biodra i w związku z tym potrzeba okresowej rehabilitacji czy farmakoterapii.\nMiarkując z kolei wysokość krzywdy, a w efekcie zadośćuczynienia, Sąd uwzględniał, że pokrzywdzony po wypadku nie utracił przytomności, nie był narażony na drastyczne doświadczenia typu widok otwartych ran, ani obecnie nie doświadcza widoku rozległych zeszpeceń. Uraz główny (decydujący o przyjętej kwalifikacji prawnej) objął jedną kończynę dolną. Operacje, proces rekonwalescencji, rehabilitacji, przebiega planowo (bez istotnych zakłóceń). Znaczy ból zamykał się w przedziale do ok. dwóch tygodni, umiarkowany trwał przez ok. dwa miesiące, a niewielki - przez ok. pół roku (do ok. dziewięciu miesięcy obrażenia miały wpływ na codzienne funkcjonowanie, stopniowo malejący). Obecny stan pokrzywdzonego jest stabilny i umiarkowany, nie rzutuje istotnie na jego aktualną aktywność życiową (z wyjątkiem sfery zawodowej). Pokrzywdzony stopniowo odzyskuje sprawność (oczywiście taką, jaką może odzyskać z medycznego punktu widzenia). Pokrzywdzony według obecnych wskazań medycznych będzie zdolny do pracy (pracy w ogóle; rozumianej jako aktywność zarobkowa, odpowiednia do stopnia odzyskania sprawności fizycznej). Spośród alternatywnych znamion „całkowita albo znaczna” trwała niezdolność do pracy w zawodzie, doznał formy łagodniejszej („znaczna”), co jak sam przyznał nie wyklucza wykonywania pewnych czynności zawodowych (np. samych czynności przygotowawczych, bez montażu czy konserwacji, które odbywają się w trudnych warunkach, wymagających pełnej sprawności). Sytuacja finansowa pokrzywdzonego uległa w związku z wypadkiem pogorszeniu, gdyż nie świadczył pracy, a małżonka pokrzywdzonego także swój czas i siły musiała poświęcić na opiekę nad nim, umniejszając tym samym swoją aktywność zarobkową; jednak pokrzywdzony nie był pozbawiony środków do życia, otrzymując świadczenia z ubezpieczenia społecznego przewidziane na wypadek choroby.\nReasumując wyżej wymienione okoliczności zdaniem Sądu ustalony w toku procesu karnego rozmiar krzywdy uzasadniał przyznanie zadośćuczynienia w kwocie wskazanej powyżej.\nSąd miał na uwadze, że zadośćuczynienie musi przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną dla pokrzywdzonego i przynosić mu równowagę emocjonalną, naruszoną przez doznane cierpienia psychiczne i fizyczne (tak SN w wyroku z dn. 14 lutego 2008 r., sygn. akt II CSK 536/07, niepubl.). Powinna być przy tym utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej, przy czym najbliższym punktem odniesienia powinien być poziom życia osoby, której przysługuje zadośćuczynienie, gdyż jej stopa życiowa rzutować będzie na rodzaj wydatków konsumpcyjnych mogących zrównoważyć doznane cierpienie (wyrok SN z 29.05.2008r., IICSK 128/08, Lex 420389). Podkreślić należy, że zdrowie jest dobrem szczególnie cennym; przyjmowanie niskich kwot prowadzić może do niepożądanej deprecjacji tego dobra (tak: SN w wyroku za 16 lipca 1997 r., sygn. akt II CKN 273/97, niepubl.).\nPostulaty te z pewnością spełnia kwota przyznanego zadośćuczynienia. Zauważyć należy, że łącznie z kwotą przyznaną z ubezpieczalni osiąga wartość 60 tys. zł, oscyluje zatem wokół kilkunastu średnich miesięcznych wynagrodzeń w gospodarce narodowej (wg Komunikatu Prezesa GUS). Skoro przykre dolegliwości związane ze skutkami wypadku, były najbardziej intensywne w ciągu pierwszego roku, to zastosowany algorytm może być pewnym wskaźnikiem pomocniczym dla określenia jaka kwota jest w stanie zrównoważyć cierpienie i przykre doznania psychiczne. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że kryterium pomocniczym dla określenia wysokości zadośćuczynienia może być także określenie stopnia trwałego i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (w powiązaniu z regułami przyznawania jednorazowego odszkodowania za wypadek przy pracy za każdy procent tego uszczerbku - por. tak np. wyrok SA Kraków, z dnia 28 sierpnia 2018 r., I ACa 1690/17; ustawa z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych i wydane na tej podstawie rozp. MPiPS z 18.12.2002r.). Weryfikując z tego punktu widzenia ustaloną w niniejszym procesie kwotę zadośćuczynienia Sąd nie znalazł podstaw, by ją dalej korygować w pożądanym przez oskarżyciela posiłkowego kierunku (biorąc pod uwagę 43 % stopień uszczerbku i kwotę przyznawaną wg w/w aktów prawnych za każdy procent).\nSąd zaznacza, że kryteria wymienione w poprzedzającym akapicie, takie jak poziom stopy życiowej, czy świadczenia zasądzane w innych analogicznych sprawach, mają jedynie charakter uzupełniający i pomocniczy, gdyż nie mogą przekreślać podstawowej, tzn. kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia, dla którego wiodącą miarą jest ustalony w procesie rozmiar krzywdy.\nSąd zauważa ponadto, że wśród przesłanek wymiaru omawianego środka o charakterze kompensacyjnym Sąd nie brał pod uwagę okoliczności związanych z możliwościami zarobkowymi oskarżonego i jego stanem majątkowym, bowiem okoliczności te nie wpływają na rozmiar wyrządzonej krzywdy, ani na stopień winy sprawcy.\nSąd uwzględnił żądania odsetkowe, według reguły z art. 455 k.c., tj. od dnia następnego po tym jak oskarżony dowiedział się o wysokości dochodzonej kwoty tytułem naprawienia szkody, a w zakresie zadośćuczynienia – od daty wyrokowania.\nNa podstawie przepisów powołanych w ostatnim punkcie wyroku Sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu w całości (należność biegłych, świadków (bez należności tłumacza), karta karna, ryczałty za doręczenia), w tym opłatą, albowiem nie ujawniły się powody dla których miałby zostać od nich uwolniony (jest zdrowy i zdolny do podjęcia odpłatnych zajęć).\n(...) A. F.


Serwis informacyjny » CHRYSTUS JEST KOMPASEM pielgrzym-pokutnik modli sie na Jasnej Górze\nW mediach nazywają go 'Pielgrzymem z krzyżem'. Michał Ulewiński, który pieszo przemierza Polskę z 15 -kilogramowym krzyżem na ramieniu, modli się na Jasnej Górze. Pielgrzym tłumaczy, że robi to, by odpokutować za grzechy Polaków i modli się o nawrócenie tych, którzy odeszli od Boga. -Trzeba iść i mieć oczy skierowane w niebo, kompasem jest Chrystus - podkreśla.\n- Na Jasnej Górze modlę się szczególnie o jedność Polaków - mówi pielgrzym.\nProces nawrócenia 27-letniego Michała rozpoczął się w 2015 roku na rekolekcjach, podczas których spotkał ks. Dominika Chmielewskiego.\nPielgrzymkę w intencji nawrócenia Polaków Michał Ulewiński rozpoczął 24 czerwca we wsi Różaniec w woj. warmińsko-mazurskim. Można ją oglądać na kanale YouTube 'Państwo Boże', a także śledzić na Facebooku.


Czy wszelakim dzieciakom trzeba dawać kropelki doustne BioGaia? » Rodeo Drive\nZobaczyłaś ostatnio, iż Twój maluch posiada problemy z jelitami. Często boli je brzuch, ma kłopoty z przyjmowaniem pokarmów. Jak każda matka chcesz, żeby Twe dziecko nie miało takich ani różnych problemów.\nPrzeto szukasz sposobów np. w sklepie z lekami jak temu wszystkiemu poradzić.\nMoże nadeszła właściwa chwila żeby zacząć używać BioGaia krople? Dowiedziono naukowo, że BioGaia krople to środek, jaki chroni malucha przed złymi bakteriami i umacnia odporność. Istotne jest, aby BioGaia krople stosować regularnie, nie ma większego znaczenia w jaki wariant podajesz BioGaia krople swemu dziecku.\nartykuł (https://okulistyka-jedrzejczak.pl/about/)%link%I wiek jest obfity w ogrom różnych informacji. Najistotniejsze jest to, by być na bieżąco - kliknij więc w artykuł (https://okulistyka-jedrzejczak.pl/about/).\nMożna je dawać na łyżeczce z napojami lub jedzeniem. BioGaia krople trzeba składować w lodówce, w temperaturze 2 stopni. Przed każdym użyciem należy kroplami mocno potrząsnąć. Przechowywać je należałoby w miejscu niedostępnym dla dzieciaków.\nStosowanie BioGaia krople jest niezwykle wypróbowane.\nIntryguje Cię prezentowany materiał? Jeśli tak, to bez ociągania kliknij tutaj - ta oryginalna strona (https://beaumed.com.pl/jak-prawidlowo-wykonac-demakijaz-aby-rzeczywisnie-zmyc-makijaz-praktyczne-porady-naszych-specjalistow-mozliwe-rowniez-online/) proponuje pokrewną tematykę.\nNie udowodniono żadnych działań szkodliwych. BioGaia krople mogą wyłącznie pomóc w ochronie systemu pokarmowego przed szkodliwymi zarazkami. Używanie BioGaia krople może na zaczątku powodować biegunkę, lecz są przeprowadzane czynności, aby takie skutki zlikwidować. Tak jak wszystkie leki na jednych działają prawidłowo, na drugich niezupełnie. Jednak należałoby zaciekawić się zagadnieniem BioGaia krople, bo być może właśnie dadzą one ukojenie Twojemu maluchowi.\nJest wiele sugestii w Internecie o BioGaia krople i należy uznać, iż są one niezwykle pozytywne. Każda mama rozumie co jest doskonałe dla jej malucha i jeżeli przekona się, iż BioGaia krople to dobry zamysł, to niech rozpocznie je stosować.


UFO są wśród nas !! : Trochę Uśmiechu\nDzisiaj jest 09 gru 2019, 3:15\nUFO są wśród nas !!\nTytuł: UFO są wśród nas !!\n: 25 mar 2010, 12:52\nZnajdź UFO na zabawnych filmikach.\nPrzypadkowo oglądając sobie śmieszne filmiki natrafiłem na coś takiego, 45 sekunda grozy...\nNiestety filmiku z tej strony nie umiem zaimplementować w okienku więc trąci trochę reklamą.\nTytuł: Re: UFO są wśród nas !!\n: 02 maja 2010, 3:46\nRejestracja: 05 lut 2010, 22:53\nMi się taki filmik o UFO spodobał\nTrwa nieco ponad 10sekund, więc można obejrzeć - dużo czasu to nie zajmie\n: 02 maja 2010, 10:07\nW większości scen uchwycone są omdlenia...\n: 11 maja 2010, 1:44\nNie wiedziałem gdzie wstawić\nCiekawe skutki halnego: zawały, porody, ataki kosmitów.\nKiedy wieje halny, krakowskie pogotowie znacznie częściej wyjeżdża do zawałów serca, a nawet samobójstw. Na oddziałach położniczych przyjmuje się więcej porodów niż przeciętnie. Urzędy odwiedzają zaś ludzie, których atakują kosmici - zauważa "Dziennik Polski".\n- Do Krakowa nie docierają tak silne podmuchy wiatru, które w Tatrach potrafią powalić drzewa, ale krakowianie mogą czuć się w tych dniach źle z powodu skoków ciśnienia i temperatury - wyjaśnia Józef Warmuz, synoptyk Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Krakowie. To właśnie gwałtowne skoki ciśnienia i temperatury sprzyjają zawałom serca i innym dolegliwościom związanym z układem krążenia.\nPodmuchy nie są też obojętne dla układu nerwowego. Dlatego, kiedy wieje halny, możemy mieć problemy z zasypianiem, odczuwać niepokój czy rozdrażnienie. Niektóre osoby w czasie halnego stają się też bardziej agresywne, u innych może nasilić się depresja, a nawet skłonności samobójcze. Potwierdziły to m.in. badania krakowskich naukowców - pisze "Dziennik Polski".\nźródło : http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Ciekawe-skutki-halnego-zawaly-porody-ataki-kosmitow,wid,12252323,wiadomosc_prasa.html


Ostatnie lato Wandalów - Jakub Urbańczyk | RECENZOWNIA KSIĄŻKOWA\nTytuł: Ostatnie lato Wandalów\nOd połowy lat osiemdziesiątych XX w. do chwili obecnej możemy zaobserwować wzrost zainteresowania literaturą fantastyczną, a szczególnie jej podgatunkiem, jakim jest fantastyka historyczna. Chociaż budzi wiele kontrowersji, bo ponoć miesza w dotychczasowej wiedzy o naszej przeszłości, to jednak trudno odmówić jej faktu, że w dobrze napisanej lekturze, te dwa światy współgrają ze sobą i uzupełniają się, tworząc całość od której trudno się oderwać.\nRok 556. W na wpół opuszczonym kraju między Wisłą a Odrą potomkowie dawnych mieszkańców próbują przetrwać pod przewodem starego kraka. Jego synowie ostrzą sobie zęby na tron, jego córka, Wanda, nie chcąc wyrzec się miłości do ukochanego, decyduje się na radykalny krok, pod królewskim wzgórzem lęgną się ciemne siły. Możni spiskują, obcy i swoi grożą wojną, a okrutni bogowie łakną zemsty.\nPotwory jak ludzie i ludzie jak potwory. Stary świat chyli się ku upadkowi…\nJakub Urbańczyk stworzył ciekawą mieszkankę historyczno-przygodową ze szczyptą fantasy. To, co nadaje jej tą wyjątkowość to genialnie dopracowane zestawienie różnych wierzeń, które w tym czasie mieszały się ze sobą, tworząc wyjątkową mozaikę. Mamy przeplatających się ze sobą starych bogów, wierzenia słowiańskie i nordyckie.\nKarty powieści zaludniają postacie i wydarzenia z legend i starych podań. Spotykamy Wandę, co nie chciała Niemca i smoka żyjącego w jaskini u podnóża góry, na której stoi gród Kraka.\nTo wszystko tworzy świat niezwykle realny i plastyczny, w którym występują barwni i nietuzinkowi bohaterowie. Nie byli oni czarno-biali, nie byli też przewidywalni. Fantazja z powodzeniem zastępuje realia historyczne tworząc doskonałą kanwę do snucia ciekawych i pasjonujących przygód. I to świetnie wykorzystał autor!\nDla niektórych minusem są dialogi, bo język używany przez pisarza jest nowoczesny. Jednakże i tutaj Urbańczyk ma swoją odpowiedź. Już na początku podkreśla, że jest to zabieg przemyślany, gdyż nie ma źródeł mówiących wprost, jak porozumiewali się ówcześni mieszkańcy naszych ziem. Także przyszli czytelnicy, przymknijcie na to oko.\nSama historia jest wartka, dużo się dzieje. Powieść po prostu się pochłania.\nMam słabość do genialnie wydanych książek. I chociaż tutaj okładka... nie zachwyca (przynajmniej mnie), to w środku mamy dużo map pokazujących umiejscowienie głównych plemion i związków w okresie wielkiej wędrówki ludów, czyli w czasie opisywanych wydarzeń. Wszystko jest staranne i ułatwia odbiór całości.\nDawno albo raczej nigdy, nie spotkałam się też z powieścią, która miałaby tak wiele przypisów i wytłumaczeń do zagadnień archeologicznych i historycznych. Wiemy, że Urbańczyk zrobił olbrzymi research i przekopał się przez całe mnóstwo dostępnych materiałów źródłowych. Ja to absolutnie kupuję i bije brawo za wykonanie!\nJak dla mnie jest to zdecydowanie pozycja godna polecenia.\nErvisha 6 lipca 2020 15:31\nSłyszałam o niej, jednak na razie nie planuje ;)\nAgnieszka Kaniuk 6 lipca 2020 15:48\nCoś dla mojego znajomego. 😊\ncrouschynca 6 lipca 2020 21:37\nCzytałam o tej książce na innych blogach, więc już wcześniej zaczęłam mieć na nią ochotę. Jednakże zapoznawszy się z Twoją entuzjastyczną i bardzo fajnie zresztą napisaną recenzją, mój apetyt na "Ostatnie lato Wandalów" wzrósł jeszcze bardziej. :)\nSady Sana 7 lipca 2020 17:13\nKsiążka będąca taką mieszanką z całą pewnością mogłaby mnie porwać :D\nKarolajna 7 lipca 2020 19:25\nTeż nie planuję póki co tej książki, ale może kiedyś przeczytam. Plus za to, że autor dobrze przygotował się do napisania tej książki. ;)\nNatalia | natalia-recenzuje.pl 7 lipca 2020 20:02\nFantastyka to właściwie jedyny gatunek, po który nie sięgam w ogóle. Niemniej to prawda, że ten gatunek cieszy się sporym zainteresowaniem. Ja czasami mam wrażenie, że jako osoba nieczytająca w ogóle fantastyki stanowię pewien ewenement... Coś na kształt egzotycznego okazu. :D\nJestemLika 8 lipca 2020 15:54\nNie znam książki ani autora ale może kiedyś się zapoznam :D\nJoanna 8 lipca 2020 18:35\nA co do tego, ze beletrystyka historyczna miesza w historii. Kiedy sięgamy po powieść historyczna powinniśmy brac poprawkę na to, ze nie jest ona źródłem wiedzy. Geniala sprawą jest kiedy autor w posłowiu sygnalizuje w których miejscach nagiął fakty.


Kto z Was rzucił palenie : - Uzależnienia i Używki\n∑ temat został odczytany 71042 razy ¬\nKto z Was rzucił palenie? :-) [powiadom znajomego]\nWysłana - 4 październik 2004 12:16 | zgłoś naruszenie regulaminu\nJuz od 2 lat chce rzucić palenie ale za holere mi to nie wychodzi. napiszcie jak sobie poradziliscie z tym nałogiem. Bo czytanie artów w necie typu "jeden papieros to 3/4 tablicy mendelejewa" jakos mnie nie przekonuje. Napiszcie ile lat paliliscie, jak rzuciliscie i jak to sie odbiło na Waszej psychice i zdrowiu\nWysłana - 4 październik 2004 13:40 [zgłoszenie naruszenia]\nja nigdy nie paliłem i nie pale\nWysłana - 4 październik 2004 14:45 [zgłoszenie naruszenia]\nhe najpierw musisz chciec rzucic a wedy wystarczy powiedziec stop albo grubo ograniczyc i z czasem rzucic\nja zeszlem z ok 6 do 1 dziennie\nWysłana - 4 październik 2004 17:01 [zgłoszenie naruszenia]\nbooe nie klam\nWysłana - 4 październik 2004 17:13 [zgłoszenie naruszenia]\nserio nie pale, nie moge się dymem z fajek zaciągać bo się ksztusze, nawet zioła nie mieszam bo bym nie spalił z tytoniem\nWysłana - 4 październik 2004 17:36 [zgłoszenie naruszenia]\nnie zrozumiales mnie czy nie widzisz, ze w tej buzce ( ) jest blant\nWysłana - 4 październik 2004 20:52 [zgłoszenie naruszenia]\nJa rzuciłem palenie, było ciężko, pierwsze 4 dni tragiczne, tydzień też tragiczny, po pierwszym tygodniu poszło z górki, jem coraz mniej i ogólnie da sie wytrzymać.\nWysłana - 5 październik 2004 01:48 [zgłoszenie naruszenia]\nto zmienia postać rzeczy o 180 stopni\nWysłana - 5 październik 2004 20:26 [zgłoszenie naruszenia]\nWitam ja palilem hmmm nie wiem z 1,5 roku moze 2 lata i udalo mi sie rzucic.Najlepiej to znalezc jakis dobry motyw,ktory bedzie dla nas mobilizacja np.zalozmy,ze trenujesz jakies sporty,sztuki walki,moze silownie to wtedy wiadomo,ze fajki przeszkadzaja,a gdy rzucimy bedziemy mieli lepsze efekty w danym np.sporcie:).Moim sposobem bylo dodatkowo kupowanie czegos do jedzenia(ja najczesciej wpieprzalem chipsy).Kolo mnie generalnie byly fajeczki na sztuki i np.zamiast trzech fajeczek kupowalem pake chipsow i nie mowie ciezko bylo,ale po jakis dwoch tygodniach udalo mi sie przestac palic.\nWysłana - 6 październik 2004 21:49 [zgłoszenie naruszenia]\nJa rzucilem palenie ponad pol roku temu. Wczesniej palilem 7 lat i dwa razy probowalem rzucic (raz dwa lata temu na ok. 2 miechy i raz rok temu na ok. 3 miesiace). Ogoolnie rzecz biorac, to nie przypominam sobie, zeby bylo jakos b. zle... Samopoczucie prawie w porzadku, nie przytylem tez nic. Najbardziej jednak przeszkadzal mi brak papierosow :\n1)w trakcie nauki - mialem spore problemy z koncentracja, ale przeszlo definitywnie po jakims miesiacu - i\n2)przy alkoholu. Zreszta do teraz podczas picia browarka mam duza ochote wziac od kogos jednego papierosa. Ale jezeli zapale sobie cos innego to przechodzi\nWydaje mi sie, ze bardzo wazne jest jednak przebywanie w towarzystwie niepalacych - ja akurat mam to szczescie, w mojej grupie na studiach na 11 facetow nie pali nikt. Wykruszali sie co prawda powoli, bo na 1-szym roku palilo czterech (lacznie ze mna), ale pod koniec trzeciego nie palil juz zaden. No, moze jeden pali, ale juz nie studiuje razem ze mna\nJak wspomnialem, nie pale juz 6 miechow. Zdaje sobie jednak doskonale sprawe z tego, ze w kazdej chwili moge bezproblemowo znowu wpasc w nalog (bardzo czesto nachodza mnie takie mysli, a akurat na chwile obecna u mnie w pracy duzo ludzi pali, a chyba nie ma nic bardziej denerwujacego dla bylego palacza niz przebywanie w zadymionych miejscach bez mozliwosci zapalenia sobie samemu...)\nA jezeli juz chodzi o motywacje do rzucenia, to kazdy musi ja sobie znalezc sam. Dla jednego to bedzie kobieta, dla drugiego sport, dla trzeciego finanse. W moim przypadku akurat pojawily sie problemy zdrowotne - to dobra motywacja w trakcie choroby, ale kiedy juz prawie wszystko wraca do normy to masz ochote wrocic tez do starych nalogow. Mnie to akurat udalo sie (jak na razie) przezwyciezyc.\nWysłana - 24 październik 2004 03:18 [zgłoszenie naruszenia]\nja palenie rzucilem wczoraj\na papierosow i kawy nie uzywam.


Luxmed | Lublin - VipKatalog - katalog stron www\nZespół poradni lekarskich i centrum medyczne Luxmed zapewni każdemu pacjentowi specjalistyczną opiekę, jakiej potrzebujesz. Gabinety specjalistyczne w Lublinie na NFZ i prywatnie, stomatologia, rehabilitacja, pobieranie krwi i badania specjalistyczne, medycyna sportowa i zabiegi medycyny estetycznej. Dostępne są również pakiety medyczne dla firm i medycyna pracy. Luxmed Lublin zapewnia poradnictwo, badania oraz zabiegi we w sumie kilkunastu placówkach w mieście i w okolicy.\nstomatolog lublin, pakiety medyczne, abonament medyczny, luxmed\nStronę widziało 54 internautów, z czego 16 ją odwiedziło.\nPrezentowany sklep to market, który powstał z myślą o tych co pragną się cieszyć zdrowiem, siłą i witalnością przez cały czas. Działamy w oparciu o bi...\nNa stronie internetowej sloncewpigulce.pl znajdą Państwo obszerną bazę informacji na temat witaminy D. Sprawdź, jakie ryzyko wiąże się z niedoborem te...\nW życiu pary czasami pojawiają się problemy. Gabinet psychoterapeutyczny Beziluzji.pl pomaga parom w ich rozwiązaniu. Prowadzi poradnictwo oraz terapi...\nMasz problemy ze zdrowiem? Od jakiegoś czasu gorzej się czujesz i zauważyłeś osłabienie kondycji skóry, włosów i paznokci? Szukasz sprawdzonych prepar...\nBogata oferta sprzętu do diagnostyki oraz leczenia chorób laryngologicznych można spotkać w Medicus Expert. Posiadamy wysoko wykwalifikowanych specjal...


Tanie hotele w Kjolur - Oferty hoteli w Kjolur - eSky.pl\nKjolur - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nHotele w Kjolur to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Kjolur zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Kjolur to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nKjolur – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Kjolur to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Kjolur. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Kjolur to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Kjolur?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Kjolur jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Kjolur?\nHotele w Kjolur to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Kjolur\nGdzie rezerwować hotele w Kjolur?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Kjolur i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Kjolur?\nCena za nocleg w Kjolur jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Hvammstangi\nHotele w Sjotorp\nHotele w Germaringen


At the Gates „The Nightmare of Being” | Chaos Vault\nW sumie to nie wiem, czego chciałem się spodziewać po nowej płycie At The Gates, skoro ich poprzedni krążek czyli „To Drink From the Night Itself” był nudny jak pozycja na buforowanie w filmie porno. Niemniej jednak sięgnąłem po „The Nightmare of Being”.\nI zasadniczo mogłem tego nie robić, bowiem muzycznie u Lindberga niewiele się zmieniło. Z jednej strony – dlaczegóż by miało? At The Gates nagrało płytę w stylu, którego przecież jest tak naprawdę prekursorem. Tylko że w odróżnieniu od tych pierwszych dwóch albumów obecnie ten zespół nie ma niczego ciekawego do zaoferowania. Najnowszy album mógłbym skwitować jednym słowem: nuda. Obecna forma At The Gates pozostawia wiele do życzenia – „The Nightmare of Being” to czterdzieści pięć minut melodyjnego death metalu, z mrocznym i ponurym odcieniem, o którym zapomina się już w trakcie słuchania. Pół biedy, gdy mamy do czynienia z takimi bardziej klasycznymi kawałkami, ale gdy wjeżdża „Garden of Cyrus” z jazzową trąbką i melodyką zbliżoną raczej do Katatonii, to ja naprawdę dziękuję. I tak naprawdę po nim na tej płycie jest coraz gorzej i coraz nudniej, równia pochyła, po której toczymy się wraz z kolejnymi numerami by ostatecznie zrecenzować, zasnąć, zapomnieć. Zamiast nagrać porządny album At The Gates zaczęło kombinować jak we wspomnianym numerze albo „The Fall Into Time”. Kurwa, to jest straszne. A widziałem kilka recenzji i były nawet pozytywne – więc zastanawiam się, czy to ze mną jest coś nie tak czy o co chodzi. Ale srał to pies, ja się przy „The Nightmare of Being” wymęczyłem strasznie. Osobiście zmieniłbym tytuł na „The Nightmare of Listening”. Byłby prawdziwszy.\nI obiecuję już nie łapać się za kolejny album At The Gates, jeśli jeszcze jakiś wydadzą. Szkoda chyba na nich mojego czasu. I pewnie Waszego również.\nŚwietna płyta, niestety tegu typu „recenzje” mogą narobić wiele złego.\n16 września 2021 at 22:47\nTrąbka to nie tylko jazz. Jazzu nie ma na tej płycie ani sekundy. I tak na końcu, to nie jest żadna trąbka tylko saksofon. Warto przyłożyć się do pisania recenzji pod względem merytorycznym.


ScandiConcept: Bajeczne Święta w klimacie z Bloomingville\nBajeczne Święta w klimacie z Bloomingville\nJuż chciałyśmy sobie trochę "odpuścić" w propozycjach dla Was na święta. Tyle tego wszędzie z jednej strony. Ale z drugiej, tak niewiele zaproponowałyśmy do tej pory... Jeszcze całe trzy tygodnie zapasu w bożonarodzeniowej gorączce działań wszelkich (też to odczuwacie?), więc do dzieła. Tym razem świąteczne aranżacje i pomysły firmy Bloomingville. Mnie uwiodły. Karina ostrożniej podchodzi do innowacji stylistycznych. Ja szaleję na tym punkcie. W tym surowym, stylowym, dość ascetycznym wzornictwie cała paleta , ba, kaskada pastelowych kolorów... Prostota i surowość wyglądu, naturalne materiały, postarzane przedmioty. Czyli typowa stylistyka vintage w nowoczesnym wydaniu. Naszą uwagę zwracają nietuzinkowe pięknie zdobione szydełkowymi robótkami poduchy, strioki, gwiazdy i gwiazdki. Drewniane ozdoby i kosze vintage świetnie pasują do świecących girland jakie są już przez nas kupione. A Wy już macie takie światełka? Poniżej prezentujemy kilka stylizacji wnętrz duńskiej marki w charakterystycznej dla niej wspomnianej stylistce. I jeszcze słówko : w tej klasycznej prostocie podszytej lnem, drewnem, gałązkami, papierem i wełnianymi gałgankami jest wiele eleackiego wdzięku! Produkty Bloomingville dostępne są na naszym regałach sklepowych. Gałązki i szyszki są naprawdę w zasięgu reki. Podczas spaceru warto się po nie tylko schylić. Natura jest szalenie łaskawa i szczodra, nawet o tej porze roku. Resztę można już sobie dobrać według upodobań. My tak właśnie robimy.\nAutor: ScandiConcept o 04:07\nEtykiety: Inpiracje Bloomingville


Wracam... - Forum 2021 - RODZICE.PL\nByłam dzisiaj na USG-brak miesiączki 2 tyg.,inne objawy “ciążowe” i okazało się, że jestem…pusta!!!\nJest mi bardzo!!! przykro… Mam “mnóstwo” lat i tak chciałam mieć dzieciątko… Byłam nawet pewna że się udało.\nPocieszcie mnie Dziewczynki i przyjmijcie do “swojego” grona\n7 odpowiedzi na pytanie: Wracam…\nNie ma co sie martwic. Poczytaj na\nWitaj i czuj się z nami dobrze:)\nZobaczysz, ani się spostrzeżesz, a przeniesiesz się naa oczekujące.\nAnitko zawsze jest nadzieja nie trac jej – latka niekiedy nie graja tak wielkiej roli jak sie nam wydaje znam osoby ktore mialy swoje pierwsze pociechy blisko 30-tki lub grubo po niej 🙂 Dzieciaczki urodzily sie zdrowiutkie i sliczne jak sloneczka 🙂 Noseczek do gory wyobrazam sobie co czujesz ale nie wolno ci sie poddawac… Trzymam mocno kciuki zebys jak najszybciej przeszla na oczekujace :-))\nMy tu wszystkie mamy nadzieję, że dwie krechy się pojawią predzej czy później. Oby u Ciebie jak najszybciej.\nSkarbie, ja też jestem wściekla bo małpa niestety nie zapomniała o mnie. Razem damy sobie radę. Trzymam kciuki że teraz nam się uda. Ściskam Cię mocno.\ntak mi przykro… ale nie martw się, dopóki próbujesz, jest szansa, więc… nie przestawaj\nWiem co czujesz, kilka dni temu byłam w podobnej sytuacji, miesiączka spóżniała się o tydzień, mój gin po badaniu (takim zwykłym – ginekologicznym, nie usg) stwierdził, że jest bardzo prawdopodobne, że jestem w ciąży !!!!! myslałam, że “wyfrunę” od Niego z gabinetu, taka byłam szcześliwa i pewna, że jestem………. Ale niestety minęły 2 dni od wizyty u gina i przyszła małpa !!!! – dokładnie 21 czerwca – ubiegła sobota ! ja po prostu nie mogłam w to uwierzyć !!! wyłam jak bóbr !! pomógł mi Mój Mąż i oczywiście Dziewczyny na forum, są cudowne, dziś jest już lepiej !!! czekam teraz na te “najlepsze dni” i zaczynam działać !!!!\nWięc Ty też, weż się w garść, będzie dobrze zobaczysz, musisz mieć nadzieję na lepsze jutro, na lepszy cykl )))\nZnasz odpowiedź na pytanie: Wracam…