Moja biografia studenta mieściła się w ramach trzech rektoratów: Grochmalickiego (2 lata), Niezabitowskiego (1), Kasznicy (pierwszy rok dwuletniej kadencji). W pierwszych latach studiów dojeżdżałem na zajęcia z rodzinnej miejscowości (korzystając z przysługującego mi, jako synowi robotnika kolejowego, biletu bezpłatnego), przy pobieraniu w trzecim z tych lat państwowego stypendium w wysokości 50 zł miesięcznie. W czwartym roku studiów, rozpoczętym tuż po zakończeniu Powszechnej Wystawy Krajowej, na której pracowałem w charakterze informatora (w pawilonie Oświaty Dorosłych) na etacie nauczyciela szkół średnich, korzystałem z udzielonego mi przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego dwuletniego urlopu na studia pedagogiczne (na etacie nauczyciela zakładów kształcenia nauczycieli Seminarium Nauczycielskiego w Kcyni), przy czym po wyczerpaniu pierwszego roku tego urlopu do osiągnięcia absolutorium, z rokiem szkolnym 1930/1931 objąłem stanowisko czynnego nauczyciela przedmiotów pedagogicznych w Seminarium Nauczycielskim w Rawiczu *. Oto jak przystąpiłem do realizacji swoich studiów. Odpowiednio do Spisu Wykładów na rok 1926/1927, dostosowanego do przepisów magi\n1 Prof. J axa- Bykowski radził mi wykorzystać drugi rok urlopu na studia zagraniczne. Jednak naczelnik Wydziału Kształcenia Nauczycieli w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zaproponował, abym ze względu na aktualny niedobór kwalifikowanych pedagogów objął stanowisko nauczyciela w Seminarium Nauczycielskim w Rawiczu, z tym, że po pewnym czasie będę mógł wrócić do sprawy wyjazdu za granicę dla pogłębienia studiów. Przystałem na tę propozycję i dotąd zdumiewa mnie to, że uległszy "smakowi" zawodu nauczycielskiego i pierwszych prób "roboty" naukowej, nigdy nie zrealizowałem tego zamiaru. N a marginesie: we wrześniu 1929 r. stałem się "bogaczem". Zainkasowałem bowiem podwójne pobory nauczycielskie: pierwszą wypłatę z etatu w Seminarium Nauczycielskim w Kcyni i ostatnią z Powszechnej Wystawy Krajowej. Wątpiąc, czy nie wszedłem wskutek tego w kolizję z prawem, zgłosiłem się do wizytatora Kuratorium Szkolnego w Poznaniu. Ten jednak uspokoił mnie stwierdzając, że pobory za pracę na pewuce pochodzą ze specjalnych kredytów. Jednak na wszelki wypadek kwotę odpowiadającą wysokości jednej z dwóch równych wypłat przechowywałem przez kilka rriiesięcy na swym koncie.\nProf. dr Stefan Błachowski, organizator Katedry i Zakładu Psychologii i Pedagogiki U niwersytetu Poznańskiego, dyrektor Instytutu Psychologii, dziekan Wydziału Humanistycznego w latach 1934 - 1937sterskich, postanowiłem rozpocząć natychmiast od tych z wpisanych do indeksu zajęć, które były najbardziej istotne dla pierwszego roku pedagogiki, mianowicie od wykładów z pedagogiki i psychologii oraz proseminarium pedagogicznego i ćwiczeń dla początkujących z psychologii. W ogłoszonych terminach odbywania się tych zajęć stawiałem się w salkach pedagogiki i psychologii w Collegium Iuridicum. W ich urządzeniu wyróżniały się podręczne biblioteki każdego z zakładów, chociaż - jak się niebawem przekonałem - dostępne były dla studentów obu kierunków: pedagogiki i psychologii. Szczególnie zaś w Seminarium Pedagogicznym zainteresowały mnie, rozłożone zgodnie z - jak się później przekonałem - powszechnie przyjętą w Uniwersytecie praktyką po czterech brzegach stołu, bieżące egzemplarze kilkudziesięciu czasopism dla dorj'wczego korzystania na miejscu przez studentów. W czasie zajęć poznawałem kolegów z mojego rocznika, przede wszystkim jednak poznałem czołowych profesorów; najpierw prowadzącego zrazu zastępczo zajęcia z pedagogiki Stefana Błachowskiego. Wywodził się on ze słynnej szkoły Kazimierza Twardowskiego. Po studiach w zakresie filozofii i psychologii na Uniwersytecie Lwowskim, pogłębionych w Wiedniu i Getyndze (w szkole Georga E. Mullera), uzyskał doktorat. V Z kolei po habilitacji na Uniwersytecie Lwowskim, w roku 1919 objął na Uniwersytecie Poznańskim stanowisko docenta oraz funkcję organizatora Katedry i Zakładu Psychologu i Pedagogiki Eksperymentalnej, zdobywając już w tym roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w roku 1921 - profesora zwyczajnego.\nZ kolei poznałem Ludwika Jaxę-Bykowskiego, który przybył na Uniwersytet Poznański także ze Lwowa, lecz dopiero w 1926 r., po przeprowadzeniu habilitacji. Przejął tu Katedrę Pedagogiki i już w roku 1927 zdobył tytuł profesora zwyczajnego. W Seminarium Pedagogicznym zetknąłem się z mgrem Marianem, Wachowskim, który zajmował jedyne w Katedrze stanowisko pracownika pomocniczego i, jak wcześnie się zorientowałem, przygotowywał rozprawę doktorską. Po doktoracie, z rokiem 1930, zrezygnował z tego stanowiska na rzecz mojego o rok młodszego kolegi, studenta III roku Tadeusza Zaworskiego. N a pierwszych ćwiczeniach psychologicznych spotkałem zaś, ku wielkiej niespodziance i radości, dra Adama Wiegnera, który po zdobyciu stopnia doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim (w 1923 r.) był przez dwa lata moim nauczycielem w gimnazjum trzemeszeńskim. Zorientowawszy się co do doniosłości dla początków studiów pedagogicznych filozofii ścisłej, zacząłem słuchać wykładów z filozofii u profe\nProf. dr Ludwik Jaxa-Bykowski, kierownik Katedry Pedagogiki U niwersytetu Poznańskiego, dziekan Wydziału Humanistycznego w latach akademickich \_ 1929/1930' i 1932/1933\nsorów Michała Sobeskiego - jednego z założycieli Uniwersytetu Poznańskiego, wybitnego specjalisty w zakresie filozofii i psychologii estetyki oraz Władysława Mieczysława Kozłowskiego - głośnego filozofa o orientacji materialistycznej ze studiami przyrodniczo-filozoficznymi i stażem naukowym w uniwersytetach krajowych (w Warszawie i Lwowie) oraz zagranicznych (w Kijowie, Brukseli, Genewie i Paryżu). Od 1919 r. Kozłowski był na Uniwersytecie Poznańskim zastępcą profesora, profesorem nadzwyczajnym (1920), profesorem zwyczajnym (1921), organizatorem i kierownikiem Katedry Teorii i Metodologii Nauk Przyrodniczych. Rozpoczynając studia w zakresie pedagogiki, nie gubiłem z pola widzenia drugiego zgłoszonego przedmiotu - filologii polskiej, acz pozostawiałem go na dalszym planie, aby podjąć właściwe decyzje w miarę postępu moich studiów podstawowych. Wszakże zgodnie z moimi zainteresowaniami językowymi - przy respekcie ale i lęku wobec ogromu literatury - zaryzykowałem podjęcie wstępnej próby w dziale językoznawczym filologii polskiej. Wybrałem lubianego przez studentów, "niegroźnego" absolwenta językoznawstwa słowiańskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, zastępcę profesora oraz kierownika Katedry Filologii Polskiej i Słowiańskiej na Uniwersytecie Poznańskim, po habilitacji w 1927 r. (od roku 1929 prof. nadzwyczajny, od 1934 prof. zwyczajny), dra Edwarda Klicha i zacząłem uczęszczać na jego wykłady oraz proseminaria. Stale jednak śladem startujących językoznawczych "gwiazd", przede wszystkim Ludwika Zabrockiego - pociągały mnie sylwetki olbrzymów językoznawstwa polskiego: profesorów Mikołaja Rudnickiego i Henryka Ułaszyna.\nTaki był mój początek i takie refleksje nad nim. Niebawem udało mi się zdobyć egzemplarz broszury dra Tadeusza Czeżowskiego Zbiór ustaw i rOzPorządzeń o studiach uniwersyteckich, której posiadanie pozwoliło / mi opracować optymalny, perspektywiczny plan moich studiów. U stawa o szkołach akademickich i oparte na niej Rozporządzenie zakładały przede wszystkim indywidualne organizowanie sobie przez studenta, z trymestru na trymestr lub z roku na rok, swoich studiów. Dotyczyło to - przy pewnych zajęciach obligatoryjnych - częściowego wyboru dyscyplin lub ich dziedzin oraz odpowiadających im ćwiczeń, proseminariów i seminariów, z zakresu których zdanie egzaminu lub kolokwium, bądź zaliczenie czynnego udziału, stanowiły warunek dopuszczenia -ch kontynuowania studiów w następnym trymestrze lub roku.\nDo indeksu można było wpisywać dowolną liczbę wykładów, ćwiczeń, proseminariów lub seminariów objętych spisem wykładów, z tym jednak, że wpis winien był zawierać zajęcia obowiązkowe lub fakultatywne, przewidziane dla magisterium wybranego kierunku studiów, oraz że łączna\nilość godzin na każdy trymestr winna wynosić co najmniej dziesięć tygodniowo. Co się tyczy wykładów, ćwiczeń, proseminariów i seminariów prowadzonych przez kilku profesorów, student miał prawo wybrać jednego z nich, preferowanego np. ze względu na nachylenie specjalistyczne prowadzonego przedmiotu, sposób wykładania lub prowadzenia zajęcia, popularność itp. Odnosiło się to również do egzaminatorów, których kompetencje oraz zasady studenckiego wyboru były, w przypadkach wątpliwych, określane przez uchwałę Rady Wydziału. W odniesieniu do studiów pedagogicznych, dla optymalnie sprawnego studiowania i ukończenia nauki w ciągu czterech lat, trzeba było zaplanować zajęcia pod kątem egzaminów przewidzianych w Rozporządzeniu. W wyniku uświadomienia sobie uwarunkowań między egzaminami i odpowiednio zaliczenia czynnego udziału w ćwicz.eniach, proseminariach i seminariach, stwierdziłem, że mój start w pedagogice i psychologii wraz z dodatkowymi wykładami z filozofii był prawidłowy i że wymagał tylko dopracowania perspektywicznego planu studiów oraz jego realizacji przy ciągłej kontroli i korekcie. Przewidywałem, że przy maksymalnym wysiłku będę mógł pod koniec trzeciego roku podjąć temat pracy magisterskiej i przystąpić do egzaminu magisterskiego z końcem czwartego roku studiów. Sprawę kontynuowania studiów w zakresie filologii polskiej postanowiłem regulować odpowiednio do postępów w realizacji tego planu. Z wykładów filozoficznych - pierwszy, prof. Sobeskiego, ukierunkowany tak co do treści jak i porywającego wyrazu na estetykę, harmonizował z zainteresowaniami psychologią sztuki, zwłaszcza malarstwa i muzyki, prof. Błachowskiego; drugi natomiast - prof. Kozłowskiego, kojarzył się w studenckim uproszczeniu z przyrodniczymi podstawami pedagogiki prof. Jaxy-Bykowskiego, otwierał wszakże problemy dotyczące zbieżności jak i rozbieżności filozofii przyrody i jakby jej wyższej warstwy zjawisk społecznych. Zauważyłem to w szczególności, gdy profesor w wykładzie z zakresu filozofii starożytnej zaszokował mnie śmiałym i realistycznym wskazaniem na analogię filozofii oraz ról społecznych Chrystusa i Sokratesa. Dużo później zauważyłem zaś, że w filozofii Kozłowskiego zaznaczyła się droga ku socjologii. Wczesne doznania w tym względzie nie miały wszakże wpływu na "znalezienie" socjologii, która niebawem zaczęła konsekwentnie opanowywać plan moich studiów pedagogicznych, i na to, że głównym przedmiotem ich odniesienia stał się trzeci z moich głównych profesorów - Florian Znaniecki ze swoją socjologią.\nProf. dr Florian Znaniecki, organizator Katedry Filozofii Kultury i Socjologii U niwersytetu Poznańskiego I\nProfesora Znanieckiego dostrzegłem - i zgromadziłem o nim w kręgach koleżeńskich dużo frapujących informacji - już w pierwszym roku studiów. W drugim roku zacząłem uczęszczać na jego wykłady oraz na ćwiczenia dla początkujących na temat problematyki narodu. W trzecim zaś, poza sporadycznym słuchaniem wykładów, uczestniczyłem w seminarium dla początkujących z głównym problemem dążności społecznych. , Cwiczenia i seminaria odbywały się w lokalu seminaryjnym socjologii, który wówczas, aż do przeniesienia (w 1934 r.) katedry i seminarium do Collegium Maius, mieścił się w Collegium Minus. Również tu, podobnie jak w salce seminarium pedagogicznego, mieściła się znaczna biblioteka z porozkładanymi po brzegach stołu naj nowszymi numerami czasopism. Uderzające było od razu, że tamten stół prezentował, oprócz czasopism czysto pedagogicznych, również szereg pozycji z pogranicza pedagogiki i innych dyscyplin (medycyny, wychowania fizycznego, higieny wychowawczej itp.); ten natomiast, obejmując czasopisma z socjologii ogólnej oraz jej podstawowych dziedzin lub kierunków, w znacznej mierze zajęty był przez periodyki obcojęzyczne, zwłaszcza amerykańskie i angielskie, wśród których można było znaleźć bodaj wszystkie wychodzące w tych krajach pozycje z zakresu socjologii wychowania. Dla moich potrzeb obie te biblioteki świetnie się uzupełniały. Pragnęstwierdzić, że dzięki temu cennemu zwyczajowi zbliżania czasopism do studenta przez seminaria uniwersyteckie - w okresie moich studiów magisterskich orientowałem się na bieżąco w zawartości czasopism w wyższym stopniu niż później, w okresie kariery pracownika naukowego. Wyczerpujące dojeżdżanie na zajęcia z prowincji wymagało skupienia udziału w nich w kilku dniach tygodnia. Skupienie takie utrudniało jednak koordynację udziału w zajęciach socjologicznych i zajęciach obowiązujących w zakresie przedmiotu głównego. Stąd w tych pierwszych uczestniczyłem w niektórych trymestrach raczej dorywczo, co nie miało jednak w zasadzie ujemnego wpływu na efektywność moich studiów socjologicznych. Przedmiotem każdorazowych zajęć były bowiem dość swobodnie podejmowane w formie dyskusji tematy dotyczące głównego problemu, orientowane przez profesora na aktualny bieg jego własnej twórczości naukowej. W ten sposób profesor, rozwijając z grupą studentów, z zajęcia na zajęcie, przyjęty na dany trymestr lub rok problem główny, poszukiwał na oczach uczniów lub przy ich udziale rozwiązań nurtujących jego samego problemów lub precyzował odnośne pojęcia socjologiczne. Dzięki temu zajęcia wprowadzały studentów w istotę procesu twórczego, przyswajały im swoiste znamiona "myślenia socjologicznego", uczyły percypowania lub twórczego formułowania pojęć socjologicznych. W okresie mojego udziału (1927/1928) w ćwiczeniach z głównym problemem socjologii narodu - przedmiotem dyskusji były pojęcia: grupy społecznej, stosunku społecznego, środowiska społecznego, środowiska wychowawczego, społeczeństwa (m.in. w odniesieniu do jego funkcjonowania wychowawczego). Pojęcia te nurtowały Znanieckiego, pracującego właśnie nad "socjologią wychowania", co uwieńczone zostało wydaniem pod koniec moich studiów (1928 -1930) słynnego dwutomowego dzieła. W drugim roku mojego uczestnictwa w seminarium socjologicznym dla początkujących głównym tematem był problem dążeń społecznych, a przedmiot dyskusji stanowiły zagadnienia relacji socjologii do psychologii, w szczególności pojęcie dążeń społecznych i koncepcja tzw. czterech żądz, zastosowana przez Znanieckiego w monumentalnym dziele Chłop polski w Europie i Ameryce. Aktualnie stanowiła ona przedmiot zainteresowań Znanieckiego w związku z jego zamiarem stworzenia systemu psychologii społecznej jako ogniwa pośredniego między socjologią a psychologią ogólną w ramach szerszego systemu nauk społecznych. Zajęcia prowadzone w taki sposób orientowały studentów co do dotychczasowych osiągnięć, jak i dalszych zamiarów badawczych profesora. Informowały, zachęcały do czytania, budziły oczekiwania na przyszłe dzieła. Podczas dwuletniego uczestnictwa w zajęciach przesunęła się w mojej\nświadomości historia organizowania i działalności naukowej Instytutu Socjologicznego; udziału w niej czołowych uczniów Znanieckiego oraz współpracy moich profesorów z kierunku pedagogiki - oprócz W. Sobeskiego - Jaxy-Rykowskiego i Błachowskiego; szczególnego ożywienia działalności Instytutu w zakresie gromadzenia i metodologicznej analizy autobiografi jako materiałów socjologicznych; zaskakująco pomyślnych wyników pierwszego konkursu na życiorys własny robotnika i szerokiego oddźwięku opublikowanej autobiografii Władysława Berkana (1924) oraz przygotowywanej do opublikowania autobiografii Jakóba Wojciechowskiego. W związku z tym, do świadomości nas młodszych docierały sylwetki czołowych uczniów Znanieckiego - uczestników seminarium dla starszych bądź posiedzeń naukowych Instytutu Socjologicznego. Poza uczniami najwybitniejszymi - Tadeuszem Szczurkiewiczem jako naj starszym i Józefem Chałasińskim jako jednym z najmłodszych, byli to wybijający się doktoranci: ks. Walerian Adamski - łączący studia w zakresie psychologii i socjologii z wybitnym zaangażowaniem w ruchu młodzieżowym (od Powstania Wielkopolskiego), działacz na stanowisku sekretarza Wydziału Szkolnictwa i Oświaty Naczelnej Rady Ludowej, którego budząca żywe zainteresowanie nas młodszych rozprawa doktorska Zarys socjologii stosowanej stała się przedmiotem głośnego w 1927 r. sporu o istotę socjologii między Znanieckim a Czesławem Znamierowskim; Czesław Piotrowski - powszechnie znany w Poznaniu działacz w zakresie szkolnictwa, założyciel i dyrektor popularnego Gimnazjum im. Adama Mickiewicza, znawca i miłośnik młodzieży; znany w Poznaniu ks. Franciszek Mirek, którego Znaniecki wysoko cenił jako dobrze zapowiadającego się socjologa, przygotowywujący rozprawę habilitacyjną na temat "metody socjologicznej" . Spośród młodszych uczniów Znanieckiego pojawiły się w naszej świadomości nazwiska Zygmunta Piotrowskiego, Jerzego Piotrowskiego i in. W okresie tym stwierdziłem również, że do zespołu uczniów Znanieckiego należał przygotowujący rozprawę doktorską z zakresu pedagogiki mój starszy kolega M. Wachowski. Wszystko to stwarzało wzmacniający aspiracje i motywacje twórcze obraz ogromnego ruchu naukowego, tętniącego w szczupłym pomieszczeniu w Collegium Minus. W ruchu tym zaznaczały się swoiste prawidłowości, dostrzegane przeze mnie niewątpliwie w sposób uproszczony wskutek nie dość ciągłego uczestnictwa. Przede wszystkim względnie nieliczne zespoły studentów, którzy brali wraz ze mną udział w ćwiczeniach i seminarium, nie przypominały grupy seminaryjnej z 1926/1927 r., przedstawionej na zdjęciu zamieszczonym w monografii Zygmunta Dulczew\nskiego 2 . Grupa ta skupiała najbardziej zaawansowanych uczniów profesora, w różnym wieku, z różnym wykształceniem specjalistycznym, o różnej pozycji społecznej. Przy żywym nurcie napływających o jej uczestnikach informacji, nikła była możliwość bezpośredniego z nimi kontaktu. Według moich spostrzeżeń, bliskie kontakty rozwijały się raczej w grupie starszych, mało dostrzegalne były zaś między starszymi a młodszymi. , Swiadomość młodszych o nich była rodzajem mitu "wschodzących gwiazd", budzących podziw i chęć naśladownictwa. Co więcej, mało dostrzegalne były też - może wyjątkowo dla mnie - trwalsze kontakty w obrębie zespołów młodszych (nie zapamiętałem nazwiska żadnego kolegi z tych zespołów). W moim przekonaniu, ponad wszelkimi kontaktami dominowała sieć indywidualnych stosunków między poszczególnymi studentami a mistrzem, które rozwijały się w zależności od wkładu ucznia. Osobiście byłem świadom, jak dużo biorę, a mało wkładam. W zasadzie nie wyróżniałem się w zespole. Raz tylko spróbowałem znaczniejszej samodzielności. Było to, gdy profesor zlecił mi przygotowanie na seminarium (1928/1929) referatu na temat żądzy uznania w grupie młodzieży. Na podstawie danych z obserwacji potocznej, odważyłem się poszerzyć koncepcję profesora - przyjmującą, że żądza uznania jest jedną z istotnych cech świadomości grupowej - z grup młodzieżowych na młodzieżowe klasy wieku. Wzbudziłem tym zainteresowanie profesora, który do mojej próby ustosunkował się z pełną powagą, aczkolwiek orientowałem się już, w jaki sposób rozbudzał on zainteresowania i samodzielność myślenia swoich uczniów. Pod koniec roku akademickiego 1928/1929, tuż przed mającą się odbyć uroczystością dziesięciolecia pracy naukowej Znanieckiego na Uniwersytecie Poznańskim, zaskoczyła mnie przekazana mi przez dra Wachowskiego propozycja włączenia się do zespołu uczniów organizujących uroczystość. Znalazłem się więc jako najmłodszy (student III roku) wśród uczniów naj starszych, najpierw na uroczystości w małej auli (4 V 1929), a później, wieczorem tego dnia, na osobiste zaproszenie jubilata, na przyjęciu towarzyskim w jego mieszkaniu. Trudno mi opisać uczucia, jakie wywołało we mnie to zaszczytne, ale jakże zobowiązujące wyróżnienie, jakie miało ono istotne znaczenie w mojej biografii naukowej - wszedłem przecież oficjalnie do grona uczniów F. Znanieckiego. Gdy obecnie stawiam sobie pytanie, jak to się stało, dochodzę do przekonania, że mogło to być tylko wypadkową szeregu drobnych, nie zawsze uświadomionych sobie sukcesów w dwóch Zakładach: Socjologii i Pedagogiki oraz że wielkie ryzyko ich "podsumowania" w tej formie podjął właśnie co dopiero promowany doktor Wachowski. 1 Z. D u l c z e w s ki: Florian Znaniecki, Zycie i dzieło. Poznań 11984, s. 231\nW miarę, jak wzmacniało się u mnie przeświadczenie, że w socjologii .znalazłem właściwy przedmiot odniesienia pedagogiki, dojrzewało postanowienie zrezygnowania z kontynuacji studiów w zakresie filologii polskiej. Zanim jednak podjąłem w tej sprawie ostateczną decyzję, zdążyłem złożyć dwa egzaminy językoznawcze - z gramatyki opisowej języka polskiego oraz z języka starocerkiewno-słowiańskiego. Zdążyłem nawet odbyć, jako pierwszy krok w zakresie literatury, proseminarium z historii literatury polskiej u zastępcy prof. Romana Pollaka. Ostatecznie więc zrezygnowałem z kontynuowania studiów u dwóch wybitnych specjalistów-językoznawco w, jak również u imponujących mi dwóch czołowych profesorów literatury polskiej - Stanisława Dobrzyckiego i Tadeusza Grabowskiego. Po podjęciu ostatecznej decyzji co do tej rezygnacji, skoncentrowałem się na przygotowaniu do egzaminu szczegółowego z zakresu pedagogiki i dydaktyki, jako przedmiotu wybranego zgodnie z wymogiem przepisów magisterskich, oraz do napisania pracy magisterskiej. Sformułowany przez siebie, zorientowany na teorię czynności społecznych F. Znanieckiego, temat pracy magisterskiej CzYnności wychowawcze w organizacjach młodzieżY szkolnej, po przyjęciu przez prof. Jaxę-Bykowskiego, przedstawiłem do akceptacji prof. Znanieckiemu z prośbą o przyjęcie funkcji recenzenta pracy i członka komisji egzaminacyjnej. Akceptację tę i zgodę na moją prośbę otrzymałem. Przygotowanie pracy magisterskiej wymagało badań terenowych, które przeprowadziłem, za rekomendacją prof. Jaxy-Bykowskiego, w jednym z seminariów nauczycielskich woj. poznańskiego. Pozostał mi czwarty rok studiów, który odbywałem mieszkając już w Poznaniu, dzięki otrzymaniu urlopu płatnego na stanowisku nauczyciela seminarium nauczycielskiego. W ciągu tego roku, poza zgromadzeniem materiałów do pracy magisterskiej, złożyłem pomyślnie egzamin szczegółowy, niezbędny do uzyskania absolutorium. Wszakże wskutek absorbującego przez kilka miesięcy zaangażowania na Powszechnej Wystawie Krajowej nie zdołałem zakończyć pracy magisterskiej. Otrzymawszy więc absolutorium, po skonsultowaniu sprawy z profesorami, objąłem z początkiem roku szkolnego 1930/1931, tzn. z drugim rokiem dwuletniej kadencji rektorskiej prof. Kasznicy, stanowisko nauczyciela przedmiotów pedagogicznych w Seminarium Nauczycielskim w Rawiczu i po ukończeniu pracy złożyłem egzamin magisterski w marcu 1931 r., wobec recenzentów i członków komisji profesorów Ludwika J axy - Bykowskiego i Floriana Znanieckiego. .Tak więc zacząłem mój kolejny okres studiów, zorientowany przede wszystkim na socjologię.\nNa zakończenie tej części - rzut oka na stan profesury Uniwersytetu Poznańskiego w owym czasie i zasięgu moich studiów (pedagogiki, psychologii, filozofii, filologii polskiej, socjologii), w aspekcie wyżej określonych trzech generacji. W generacji pierwszej było to ośmiu profesorów, wybitnych specjalistów, z poważnym stażem zagranicznym, z reguły członków Polskiej Akademii Umiejętności; w generacji drugiej - trzech, z późniejszym startem na Uniwersytecie Poznańskim, lecz stale zaangażowanych, konsekwentnie awansujących i asymilujących się z generacją pierwszą; w generacji trzeciej - jedenastu, aspirujących do pracy naukowej, z przewagą socjologów, którzy w latach trzydziestych obejmowali niewiele etatów asystenckich, bardzo rzadko stanowiska adiunktów oraz wykładowców na godzinach zleconych, wzmacniając kadrę profesorów i stwarzając potencjalną szansę zastąpienia w przyszłości profesury ustępującej. W ocenie tej szansy, należy wszakże uwzględnić wielkie zróżnicowanie poziomu naukowego tej młodej kadry, które w dalszej perspektywie nie zapewniało kontynuowania działalności Uniwersytetu na poziomie osiągniętym i utrzymanym w okresie międzywojennym. Wymownym "mikrowskaźnikiem" tego jest fakt, że żaden z uczniów Znanieckiego nie zdobył poziomu swego mistrza w tworzeniu teorii naukowej, choć kilku odniosło wybitne sukcesy twórcze na stanowiskach profesorskich w kraju lub za granicą. Wiadomo, że tylko uniwersytety najwybitniejsze w skali międzynarodowej, o bogatych tradycjach, jak nasze krakowski i lwowski, podnosiły stale swój poziom, zaspokajając potrzeby kadrowe własne, a nawet innych uczelni, organizujących się lub mniej rozwiniętych. Te ostatnie natomiast korzystały zawsze lub przejściowo z półśrodków, przede wszystkim z instytucji zastępcy profesora. Odwoływał się do niej w okresie międzywojennym i Uniwersytet Poznański. W okresie powojennym zaś, i to w skali ogólnokrajowej, poziom naukowy naszych szkół wyższych podlega zdominowaniu przez ich ilościowy wzrost, co wyraża się w powszechnie znanej, a zgubnej praktyce angażowania na stanowiska samodzielnych pracowników naukowo-dydaktycznych kandydatów przed zdobyciem habilitacji.\nPołowa dwuletniej kadencji rektorskiej prof. Kasznicy rozgraniczała dwa główne okresy rozwoju Uniwersytetu Poznańskiego, względnie spokojnego - choć w trudnych warunkach lat dwudziestych - a zaburzo, nego reformą uczelni z lat trzydziestych. Sciślej mówiąc, było to przejście od występujących pod koniec pierwszego z tych okresów przejawów kryzysu ekonomicznego do znamiennego dla drugiego z nich kryzysu\n3 Kronika ffi. Poznania 2/90\nStanisław Kowalskiekonomiczno-politycznego. Przejawem tego przejścia po stronie uczelni było zastąpienie ubolewań nad narastającymi trudnościami ekonomicznymi obroną autonomii nauki i szkół wyższych i protestami przeciw jej . .\nogranIczanIU. W latach dwudziestych, już za rektoratu prof. Grochmalickiego, pojawiło się - jak wynika z przemówienia inauguracyjnego w 1926/1927 r. - w skali krajowej zagadnienie ekonomiki kształcenia wyższego, w ramach ogólnego systemu oświaty. Znamienne było przy tym zaakcentowanie uprawnień i zobowiązań młodzieży, wynikających z autonomii szkół wyższych, będące jakby przejawem nie wyrażonej w słowach wizji przyszłości 3 . Następny zaś rektor, prof. Edward Niezabitowski, sygnalizował w swoim sprawozdaniu zapowiedzi pierwszych ograniczeń budżetowych. Wreszcie kolejny rektor, prof. Stanisław Kasznica, w sprawozdaniu za pierwszy rok swej kadencji stwierdził bezskuteczność ubiegania się o przywrócenie wstrzymanych kredytów, a w sprawozdaniu za rok drugi tej kadencji - zablokowanie kredytów na nowe etaty oraz kompletne załamanie się planu dokonania w Uniwersytecie Poznańskim generalnej translokacji 4 . Dotąd więc jawnym problemem były wzrastające trudności gospodarcze. Dopiero w latach 1931/1932 oraz 1932/1933 (dwunastym i trzynastym roku istnienia Uniwersytetu) pojawił się aspekt polityczny: połączenie wzrastającego kryzysu gospodarczego z apelem do profesury o współpracę nad zachowaniem autonomii uczelni oraz wezwanie mło\n3 W apelu do młodzieży, rektor zwrócił uwagę na szkodliwą dla/państwa tragedię społeczną - wizję bezrobocia dla absolwentów" oraz na niebezpieczny pęd do studiów uniwersyteckich bez względu na uzdolnienia, przy braku kadr ze średnim wykształceniem zawodowym. Podkreślił przy tym szczególne obowiązki studen - tów w tej sytuacji - konieczność skupienia się na obranym przedmiocie, a nawet przestrzegał przed "czynnym angażowaniem się publicznie, jeśli to miałoby przysłaniać główne obowiązki" ("Kronika Uniwersytetu Poznańskiego" r. 1927). Ujawnienie problemu ekonomiki studiów i grożącego kryzysu z zatrudnieniem absolwentów wywarło zauważalny wpływ na studentów. Na mnie podziałało ono w takim stopniu, że poruszyłem ten problem na jednym z posiedzeń proseminarium pedagogicznego, wywołując żywą dyskusję. Odtąd studiowałem w niepewności, czy zdobędę po studiach stanowisko nauczycielskie. Dopiero przyznanie mi bezpłatnego urlopu (na etacie nauczyciela) na studia pedagogiczne uwolniło mnie od tej obsesji. Przeszedłszy zaś do zawodu przekonałem się, że kryzys z zatrudnieniem nie dotknął absolwentów nie tylko pedagogiki, lecz również innych kierunków studiów, i to przez cały okres lat trzydziestych. Kontrastowało to z bezrobociem absolwentów seminariów nauczycielskich, którzy z początkiem tego okresu dla zdobycia pracy emigrowali masowo na wschód, zwłaszcza na Wołyń. 4 Drugi rok swojej kadencji rektorskiej prof. S. Kasznica otworzył następującymi słowami: "Otwieram nowy rok akademicki, dwunasty naszego istnienia. Oby Opatrzność pozwoliła nam przeżyć go w pracy owocnej. Oby uchroniła nas od wstrząsów i przesileń". Po sprawozdaniu zaś za ten rok przekazał insygnia władzy ze stwierdzeniem trudnej sytuacji nowego rektora oraz życzeniami jej przezwyciężenia. "Kronika Uniwersytetu Poznańskiego" r. 1932.\ndzieży do radykalnej poprawy zaniżonej efektywności studiów, z podkreśleniem wynikających stąd strat dla państwa i społeczeństwa w przemówieniu inauguracyjnym oraz ujawnienie radykalnych cięć budżetowych w sprawozdaniu (1931/1932) rektora Jana Sajdaka; stwierdzenie gotowości krytyki reform w obronie autonomii nauki (w przemówieniu inauguracyjnym) i omówienie przebiegu bezskutecznych protestów przeciwko projektowi nowej Ustawy o szkołach akademickich (w sprawozdaniu za miniony rok) rektora Stanisława Pawłowskiego. Z tym to przejściem od kryzysu gospodarczego do okresu jego implikacji politycznych zbiegło się ważne w mojej biografii ukończenie studiów i podjęcie pracy nauczycielskiej. W związku z tym pragnę zwrócić uwagę na jeszcze jedną znaczącą dla mnie zbieżność: rozpoczęcie w 1930 r. wydawania kwartalnika "Przegląd Socjologiczny", jako organu Instytutu Socjologicznego. Z dużą satysfakcją zauważyłem przy tym, podobnie jak wcześniej przy organizowaniu samego Instytutu Socjologicznego, że w tworzeniu tego organu współpracowali ze Znanieckim i jego czołowymi uczniami moi dwaj profesorowie z pedagogiki: Błachowski - jako członek Komitetu Redakcyjnego tomów 1/1930 i 11/1934 oraz Jaxa-Bykowski - jako autor czołowego artykułu w tomie 11/1934. Pakt tej zbieżności podkreślam jako typowy przejaw charakterystycznego dla czołowych instytutów i zakładów uczelni ciągłego postępu prac naukowo-badawczych, bez względu na piętrzące się trudności finansowe i zaburzenia polityczne.\nPrzedstawię następnie bardziej szczegółowo przekształcenia U niwersytetu Poznańskiego w latach trzydziestych i na tym tle przebieg mojej pracy naukowej w roli nauczyciela-doktoranta. Przypominam przy tym, że charakteryzując rozwój Uniwersytetu Poznańskiego w latach dwudziestych - w zakresie jego ogólnej struktury (kształtowania się wydziałów oraz liczby studentów w relacji do katedr, wzrastających trudności z pomieszczeniami, realizacji podstawowych zadań, działalności społecznej oraz współpracy naukowej w kraju i skali międzynarodowej) - uwzględniłem już okres lat trzydziestych. Obecnie więc ograniczę się do sprawy politycznej reformy uczelni w kolejnych fazach: 1. dyskusji nad projektem Ustawy o szkołach akademickich z 1933 r. i protestów przeciw jej wprowadzaniu w życie w roku 1932/1933; 2. radykalnych ograniczeń budżetowych wraz z likwidacją szeregu katedr (1933), z konsekwencjami destabilizującymi na dalsze lata; 3. restabilizacji (w latach 1933-4939).\nU podłoża moich poczynań zawodowo-naukowych zbiegły się przy tym przemiany Uniwersytetu Poznańskiego (w odniesieniu do roli doktoranta) z realizacją Ustawy o szkolnictwie z 1932 f., zwłaszcza w zakresie zakładów kształcenia nauczycieli, a to w odniesieniu do roli nauczyciela w Seminarium Nauczycielskim w Rawiczu (1930/1931 - 1934/1935), Liceum Pedagogicznym w Lesznie (1935/1936 - 1936/1937) oraz Pedagogium i Wyższym Kursie Nauczycielskim w Poznaniu (1937/1938 1938/ /1939).\nW aspekcie tych zbieżności zauważmy przede wszystkim, że przy tendencji do upolitycznienia, tzn. poddania państwu sanacyjnemu całego systemu oświaty i szkolnictwa, obie U stawy różniły się zasadniczo, ze względu na przysługujący wówczas szkołom akademickim przywilej autonomii nauki. Istotą Ustawy o szkolnictwie z 11 marca 1932 r. była zmiana drabiny szkolnictwa podstawowego i średniego, i odpowiadająca jej przebudowa programów nauczania. Istota Ustawy o szkołach akademickich z 15 marca 1933 r. polegała natomiast na upaństwowieniu tych szkół przez zniesienie ich autonomii, i to - co znamienne - bez naruszenia obowiązująch programów studiów. To właśnie sprawa autonomii była przedmiotem ostrych protestów, i to nie tylko w okresie dyskusji nad projektem Ustawy, ale przez cały czas jej realizacji, aż do częściowego przywrócenia autonomii nowelą z dnia 2 lipca 1937 r. Była przy tym przedmiotem krytyki nie tylko ze strony środowisk związanych z Narodową Demokracją - winę za to przypisywano Uniwersytetowi Poznańskiemu - ale również ze strony środowisk skrajnie lewicowych (w Sejmie ze strony posłów Polskiej Partii Socjalistycznej i Narodowej Partii Robotniczej nie objętych blokiem sanacji)5. Poza tym należy uwzględnić fakt, że choć realizacja obu reform przebiegała w zasadzie równocześnie, to dotycząca nas reforma systemu kształcenia nauczycieli dokonywała się sukcesywnie, w ślad za reformą szkolnictwa ogólnokształcącego. Jednak gdy reforma tego ostatniego, polegająca w zasadzie na podnoszącej drożność kształcenia zmianie "drabiny szkolnej" i odpowiedniej przebudowie programów nauczania, została dzięki wielu zaletom w zreformowanych szkołach bez większych problemów zaakceptowana, to reforma szkół wyższych, realizowana w pionie ich instancji administracyjno-politycznych w płaszczyźnie zakładów wykonawczych - prowadziła do swoistych zróżnicowań struktur i warunków pracy, a w przypadkach poważniejszego naruszenia istniejących stanów rzeczy do długotrwałej destabilizacji.\nB HistorLą Wychowania - wiek xx. Praca zbiorowa pod red. Józefa Miaso Warszawa 19 , cz. I, rozdz. 3 14, l. 58-98.\nZE ZBIORU USTAW I ROZPORZĄDZEŃ O STUDIACH UNIWERSYTECKICH (opr. dra Tadeusza Czeżowskiego)\nRozporządzenie Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 2 kwietnia 1926 r. w sprawie programu studiów i egzamlnow w zakresie pedagogiki na stopień magistra filozofii (Dziennik U rzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Nr 8, poz. 81).\n[...] Na podstawę art. 114 Ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o szkołach akademickich (Dziennik Urzędowy RP, nr 72, poz. 434) i stosownie do 4 Rozporządzenia Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 26 listopada 1925 r. w sprawie egzaminów magisterskich na wydziałach filozoficznych (humanistycznych i matematyczno-przyrodniczych) uniwersytetów zarządzam, w porozumieniu z Radami tych Wydziałów, co następuje:\n( 1 Egzaminy w zakresie pedagogiki na stopień magistra filozofii oraz warunki o dopuszczeniu do nich są następujące: 1. Egzaminy obowiązujące każdego studenta 1. Psychologia ogólna (ustny), 2. Logika z metodologią nauk i teorią poznania (ustny), 3. Historia filozofii w zarysie (ustny), 4. Historia wychowania z uwzględnieniem historii wychowania w Polsce na tle rozwoju społecznego i prądów etycznych (ustny), 5. Pedagogika i dydaktyka wraz z przeglądem współczesnych kierunków w tych dziedzinach i ze szczególnym uwzględnieniem poglądów jednego ze współczesnych autorów pedagogicznych; ustawodawstwo szkolne i organizacja szkolnictwa (ustny), 6. Psychologia wychowawcza i pedagogika eksperymentalna (ustny).\nB. Do wyboru przez studenta jeden z przedmiotów wymienionych pod A: 4, 5, 6 w szczególnym opracowaniu (pisemny pod nadzorem i ustny). C. Do wyboru przez studenta jeden z przedmiotów w zmniejszonym zakresie (z przedmiotów Wydziału Filozoficznego), m. in. biologia ogólna.\nWarunkiem dopuszczenia do egzaminu pod A: 4, 5, 6 jest zdanie egzaminów pod A: 1, 2, 3 i zaliczenie proseminarium pedagogicznego. Nadto warunkiem dopuszczenia do egzaminu pod A: 6 - zaliczenie ćwiczeń w pracowni psychologicznej w ciągu trzech trymestrów. W ciągu studiów obowiązują trzy trymestry proseminarium i trzy trymestry seminarium pedagogicznego. Warunkiem dopuszczenia do seminarium jest zdanie egzaminów pod A: 1, 2, 3 i zaliczenie proseminarium. Temat pracy magisterskiej z dziedziny przedmiotu wybranego pod B student może otrzymać po zdaniu egzaminów pod A: \_i - 6.


Nauczyć się rozeznawać\ndodane 2017-03-25 18:53\nHomilia Krajowego Duszpasterza Apostolstwa Chorych wygłoszona w IV niedzielę Wielkiego Postu, 26 marca 2017 roku w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Kłodnicy.\nRekolekcyjną drogę naszego nawrócenia wyznaczają Liturgie Słowa kolejnych niedziel Wielkiego Postu. W czasach starożytności chrześcijańskiej, Wielki Post, oprócz wezwania do pokuty, stanowił również okres bezpośredniego przygotowania katechumenów – osób dorosłych do przyjęcia chrztu. Udzielano go podczas celebracji Wigilii Paschalnej. Przygotowanie katechumenów obejmowało przyjęcie odpowiedniej nauki, modlitwę nad nimi, tzw. egzorcyzm oraz uczestnictwo w skrutyniach. Z j. łacińskiego „scrutor” oznacza: badam, doświadczam, próbuję. Podczas skrutyniów badano kandydatów na chrześcijan, czy są gotowi przyjąć naukę Chrystusa i wypełnić ją. My, w większości, przyjęliśmy chrzest w wieku niemowlęcym, w okolicach daty naszego urodzenia. Nasi rodzice wzięli na siebie (lub też nie) obowiązek wychowania nas w wierze. To oni nas „próbowali”. Wspominamy, iż różne „próby” wychowujące nas do niedzielnej Eucharystii, codziennej modlitwy porannej, wieczornej, comiesięcznej spowiedzi świętej, wychowujące do czystości przedmałżeńskiej, wierności w małżeństwie, odpowiedzialności za drugiego, uczciwości, męstwa w życiu były bardzo ważne. Obecnie, uczestnicząc we mszach świętych oraz słuchając Liturgii Słowa III, obecnej – IV oraz przyszłej – V Niedzieli Wielkiego Postu mamy okazję przeżyć niejako na powrót drogę naszej chrześcijańskiej formacji. Liturgie Słowa trzech kolejnych niedziel Wielkiego Postu stanowią owe wspomniane skrutynia. Mamy okazję uzmysłowić sobie podczas rekolekcji wartość naszej wiary. Być może na co dzień nie zawsze zdajemy sobie sprawy z jej znaczenia. Poznajemy ją w konfrontacji z osobą niewierzącą, nieochrzczoną, czy też z osobą wyznającą inną religię.\nKilka lat temu uczestniczyłem w Wigilii Paschalnej w katedrze Notre Dame w Paryżu. Pierwszy raz w życiu byłem świadkiem – dosłownie – łez szczęścia dorosłych osób, które przyjmowały podczas liturgii chrzest święty. Zwłaszcza wspominam pewną Afrykankę, która uczestniczyła w obrzędzie przyjęcia chrztu w pięknym regionalnym stroju. Po przyjęciu sakramentu z rąk biskupa Paryża kobieta ta nie potrafiła pohamować szczęścia i zalała się łzami.\nTematyka dzisiejszej Liturgii Słowa koncentruje się wokół dwóch symbolicznych rzeczywistości: światła i ciemności; dnia i nocy. W Kosmosie Słońce jako gwiazda „daje życie” planetom, one krążą wokół Słońca, tzw. zaś czarne dziury są przestrzeniami, w których dokonuje się unicestwienie materii. Począwszy od pierwszej księgi Pisma Świętego światło, jasność symbolicznie utożsamiane były z Bogiem; analogicznie zaś ciemność, noc z panowaniem zła. Chrystus – pamiętamy – zmartwychwstał o poranku, kuszony zaś był w Ogrójcu w nocy, w chwili Jego śmierci ciemności zaległy ziemię. Wspomniana Liturgia Wigilii Paschalnej i związana z nią symbolika światła, wydobywa pięknie duchowe przejście z ciemności grzechu do światłości życia Bożego. Według nauczania biblijnego życie w światłości to postępowanie według pouczeń Boga, życie w ciemności zaś jest przeciwieństwem. Słyszymy słowa św. Pawła z drugiego czytania: „Niegdyś byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. (…) Nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności.” Przeglądając tytuły współczesnych filmów można zastanowić się, która z rzeczywistości światła, czy ciemności jest bardziej popularna i która bardziej przyciąga widzów. Pamiętamy zasadę, którą podaliśmy podczas rozważań zeszłej niedzieli, iż to kim człowiek jest, rodzi się w dużej mierze z tego, czym się karmi.\nŻycie chrześcijanina to wyjście z ciemności, wyjście „z tego świata”; to umiejętność spojrzenia na świat „oczyma Jezusa”, to umiejętność ROZEZNANIA, tj. przyjęcia „Światła” – dobra Boga oraz odrzucenia „ciemności”, zła złego ducha. Nie ma sytuacji pośredniej. Św. Paweł w Liście do Efezjan mówi o badaniu. Coraz częściej dokonuje się zacieranie granic między jedną a drugą rzeczywistością. Przypominają się słowa z Apokalipsy: „Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący! A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust” (Ap 3, 15-17). Dla Boga najgorsza jest letniość, połowiczność w naszej wierze, oparcie się jedynie na zewnętrznych przyzwyczajeniach. Pewien kapłan dzielił się kiedyś spostrzeżeniem podczas odwiedzin duszpasterskich u chorej osoby, której przyniósł Komunię świętą. Oprócz krzyża na stole i stojących obok świec u chorej, stał w niedalekiej odległości również posążek małego Buddy; tak na wszelki wypadek… Można w tym miejscu poczynić pewną dygresję, iż Kościół rozkładają najbardziej nie skandale, ale letniość wiary jego członków.\nWspomnianą umiejętność badania, rozeznania nabywamy dzięki Słowu Bożemu, komentarzowi do tego Słowa przekazanemu nam przez Kościół oraz dzięki własnej osobistej refleksji i szczeremu pragnieniu poznania prawdy. Elementy rozeznania: kryteria życia w świetle oraz kryteria życia w ciemności, obecne są w dzisiejszej Ewangelii.\nJej bohaterem jest uzdrowiony niewidomy żebrak. Jego choroba – ślepota była bardzo dotkliwa. Człowiek ten nie widział od urodzenia. Żył w ciemnościach od pierwszych chwil swojego życia. Nie posiadał wyobraźni kolorów, nie miał wyobraźni przestrzennej. Czasami spotykam się z osobami z Polskiego Związku Niewidomych. Chciałbym w tym miejscu wspomnieć panią Basię. Straciła wzrok 15 lat temu. Żyje – można powiedzieć – w ciemnościach zewnętrznych, ale na pewno nie w ciemnościach wewnętrznych. Zachorowała ostatnio na inną chorobę. Nie ma w niej zniechęcenia, ale ufność; wczoraj mówiła mi o nadziei. Pełna jest optymizmu i … wiary. Lubi czytać wieczorami Pismo Święte. Czyni to korzystając z Biblii napisanej pismem Braila. Na zewnątrz niej panują ciemności, nieraz dosłownie. W pokoju, w którym czyta jest zgaszone światło. Tych ciemności nie ma jednak w swoim sercu. Założycielka Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach pod Warszawą, Matka Elżbieta Róża Czacka uczyła, iż trzeba wspierać nie tylko tych, którzy są ociemniali, ale przede wszystkim tych, którzy nie widzą duchowo.\nPani Basia jest niewidoma od jakiegoś czasu, ewangeliczny bohater od urodzenia. Jak smutne musiało być jego życie, wskazuje jego żebractwo. Był na marginesie społecznym nie tylko ze względu na swoją ślepotę. Jedni uważali, iż przyczyną wrodzonej choroby dziecka jest grzech rodziców. Inni sądzili, iż przyczyna kalectwa, choroby tkwi w grzechu popełnionym przez dziecko w łonie matki. Jezus odrzucił zarówno jedno i drugie. Nie oznacza jednak, iż w ogóle zaprzeczył wszelkiemu związkowi między grzechem a chorobą. Uzdrawiając innego chorego, paralityka – pamiętamy – powiedział: „Nie grzesz więcej, aby cię nie spotkało coś gorszego” (J 5, 15). W przypadku niewidomego Jezus wskazuje, iż na nim mają dokonać się dzieła Boże. Dzięki niewidomemu, który podwójnie odzyskuje wzrok, w sensie dosłownym i duchowym, inni paradoksalnie tracą jasność spojrzenia, stają się ślepcami, ogarnia ich mrok, mrok duchowy. „Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać” – mówi Jezus do uczniów.\nIstotna jest intencja, którą się kieruje. Czytamy w Ewangelii słowa Chrystusa: „Trzeba nam pełnić wolę Tego, który Mnie posłał”. Owe „trzeba nam” jest wyrazem pragnienia Boga Ojca. W pragnienie to wszedł Jezus. Nakładając błoto na oczy niewidomego, czyni gesty podobne do tych, które czynił Bóg Ojciec lepiąc człowieka z gliny. Jezus na powrót lepi człowieka, stwarza go w sposób duchowy, prowadzi go do wiary. Celem uzdrowień Jezusa jest objawienie się Królestwa Boga, jest poprowadzenie uzdrowionego i innych do wiary.\nUzdrowiony zaczyna postępować w świetle. Widzi najpierw w sensie dosłownym. Trudno nam, widzącym od urodzenia, wyobrazić sobie, jaka musiała nastąpić zmiana jakości jego życia. Dopowiem pewną uwagę: z rozmów z osobami niewidomymi, czy niedowidzącymi – jeśli ktoś nas zapyta na przystanku, jaki autobus, czy też tramwaj nadjeżdża, to nie wyrażajmy zdziwienia tym pytaniem, bo może się okazać, iż rozmawiamy właśnie z niewidomym, który zapomniał białej laski. Wracając do uzdrowionego z Ewangelii i jego reakcji, domyślamy się, iż zaczyna on widzieć kolory, przestrzeń, kształty znane mu do tej pory jedynie dzięki dotykowi, widzi konkretne osoby, rzeczy. Zaczyna – podobnie jak w przypadku Samarytanki, o której mówiła zeszłotygodniowa Ewangelia – etapami rozpoznawać Jezusa. Punktem kulminacyjnym stało się jego wyznanie wiary w Jezusa jako Syna Bożego oraz oddanie Mu pokłonu. Równocześnie – niejako spontanicznie się to dokonuje – uzdrowiony zaczyna głosić Ewangelię innym, zaczyna ewangelizować. Niezwykła jest pedagogia działania Jezusa. Jezus nie tylko bezpośrednio głosi Dobrą Nowinę. Jego ulubionym sposobem działania jest przekazanie tej władzy swoim uczniom. Komu ją przekazuje? Tym z marginesu, którzy stają się najgorliwszymi apostołami, bo doświadczyli Jego uzdrawiającej miłości. Symboliczna w tym miejscu staje się nazwa sadzawki, do której Jezus odesłał uzdrowionego człowieka: Siloe oznacza „posłany”. Uzdrowiony ze ślepoty żebrak został posłany przez Jezusa.\nZupełnie inaczej reaguje uzdrowiony żebrak. Wyznanie wiary w Jezusa jest konsekwencją jego postawy. Szuka prawdy, jest otwarty na nią, przytacza niezbite fakty, kieruje się pokorą (nie krytykuje faryzeuszów, odpowiada na ich pytania). Jest wdzięczny Jezusowi za okazane dobro (oddaje Mu pokłon). Patrzy na świat „Jego oczyma”. I chociaż jest wyrzucony ze wspólnoty, czuje się szczęśliwy.\nOwe wyrzucenie ze wspólnoty bibliści tłumaczą kontekstem historycznym napisania Ewangelii św. Jana. Chrześcijanie pochodzący z judaizmu, byli wyłączani ze wspólnot żydowskich. Było to powodem ich wielkiego bólu. Św. Jan przywołując historię uzdrowionego, chciał podnieść na duchu tych ludzi. Myślę, iż pewną analogię możemy poczynić odwołując się do czasów współczesnych, gdy dla poprawności politycznej nieraz się chce zamknąć usta chrześcijanom. Chrześcijanie zaś nie zawsze mają odwagę stanąć po stronie prawdy. Św. Jan przywołując historię wyłączenia ze wspólnoty uzdrowionego przez Jezusa ślepca, pragnie dodać nam odwagi, by nie bać się bronić wartości chrześcijańskich, np. tych dotyczących klauzuli sumienia lekarzy, pielęgniarek, czy farmaceutów; wartości każdego życia (także osób chorych, niepełnosprawnych) od chwili poczęcia do naturalnej śmierci. Mówię o tym w kontekście wczorajszego Dnia Świętości Życia. Można by w tym miejscu przywołać wiele innych sytuacji w naszym życiu, w których powinno dokonać się ROZEZNANIE DUCHOWE. Chciałbym na koniec naszych rozważań wydobyć jedną sytuację.\nZaślepieni faryzeusze na potrafili dostrzec dobra, które przyniósł Jezus, konsekwencją tego był brak wdzięczności z ich strony. Inaczej reagował uzdrowiony. Patrzeć „oczyma Jezusa” na świat to między innymi posiadać umiejętność wydobywania dobra, które jest w nas i w naszych bliźnich. To umiejętność nazywania dobra po imieniu. To kontemplacja tego dobra. W pierwszym czytaniu usłyszeliśmy opis wybrania Dawida. Autor Księgi natchnionej przywołał słowa Boga, którymi miał się kierować Samuel wybierając króla: „Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, (…) nie tak bowiem człowiek widzi, bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce”. Bóg wybrał Dawida, bo wiedział co jest w jego sercu, chociaż zewnętrzne, ludzkie kryteria mówiły coś innego. Spróbujmy i my dostrzec serce człowieka, co w nim jest, ile dobra. Nieraz to właśnie osoby chore, niepełnosprawne, czy też osłabione wiekiem stają się niezwykłym darem dla społeczeństwa. Dlatego na dzisiejsze popołudniowe spotkanie pragnę zaprosić wszystkie wdowy, wdowców, osoby samotne, chore i niepełnosprawne. Amen.


Brexit. Tuż przed wyborami Johnson z coraz mniejszą przewagą. Kurs funta pod wpływem ryzyka klinczu | Biznes na Next.Gazeta.pl\nMaria Mazurek 11.12.2019 12:00\nWielka Brytania już w czwartek przeprowadzi przedterminowe wybory parlamentarne. To kluczowe głosowanie ze względu na brexit. Rządząca obecnie Partia Konserwatywna Borisa Johnsona liczy na zdobycie większości w Izbie Gmin, która pozwoli jej na przegłosowanie umowy z Brukselą. Ale najnowszy sondaż pokazał, że ta prognozowana większość niebezpiecznie topnieje. Obawy widać było na kursie funta.\nFot. Frank Augstein / AP Photo / stooq.pl\nTo będą pierwsze grudniowe wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii od 1923 roku. 12 grudnia Brytyjczycy wybiorą 650 deputowanych do Izby Gmin w jednomandatowych okręgach wyborczych. Przeprowadzenia wyborów chciał premier Boris Johnson, a oficjalna decyzja (zgoda parlamentu) zapadła dopiero pod koniec października. Głosowanie odbędzie się zaledwie dwa i pół roku po ostatnim.\nBrexit i kluczowe wybory w Wielkiej Brytanii\nTe wybory są ważne - nie tylko dla Brytyjczyków - głównie z jednego powodu: brexitu. Chodzi o przełamanie impasu w Izbie Gmin. Uniemożliwia on zatwierdzenie porozumienia wynegocjowanego przez Borisa Johnsona z Brukselą w sprawie warunków wyjścia Wielkiej Brytanii z UE. Rządząca Partia Konserwatywna je popiera, ale nie ma ona większości w parlamencie i nie jest w stanie znaleźć w tym temacie sojusznika. Dlatego premier uznał, że jedyną możliwością, by brexit doprowadzić do końca, są przedterminowe wybory. To, że jego partia je wygra, jest w zasadzie oczywiste, chodzi o to, by zapewniła sobie samodzielną większość.\n>>>O co chodzi w brexicie? Zobacz wyjaśnienie: Brexit zawisł jak Boris Johnson nad Londynem. "Mamy polityczny dzień świstaka"\nSondaż: partia Borisa Johnsona wygra, ale przewaga nad opozycją topnieje\nWe wtorek późnym wieczorem pojawił się nowy sondaż przeprowadzony przez budzącą na Wyspach zaufanie sondażownię YouGov, która przeprowadziła ponad 105 tysięcy wywiadów. Z sondażu wynika, że Partia Konserwatywna może liczyć na 43 proc. głosów. W przeliczeniu na liczbę deputowanych, oznacza to 339 miejsc dla torysów Johnsona. Partia Pracy mogłaby liczyć na 231 miejsc, szkocka SNP na 41, a Liberalni Demokraci na 15.\nPo podliczeniu także mniejszych partii najnowszy sondaż wskazuje, że partia Borisa Johnsona miałaby przewagę 28 mandatów nad opozycją. To znacznie mniej niż w poprzednim takim badaniu YouGov sprzed dwóch tygodni, które wskazywało na 68 głosów przewagi nad pozostałymi ugrupowaniami.\nCo więcej, w modelu stosowanym przez sondażownię, uwzględniony jest margines błędu, który zakłada, że Konserwatyści mogą zdobyć od 311 do 367 miejsc. Ta niższa liczba oznaczałaby brak większości i ryzyko utrzymania politycznego pata na Wyspach.\nKurs funta reaguje\nTo ryzyko sprawiło, że notowania funta wobec dolara spadły we wtorek wieczorem o blisko 0,5 proc. Wobec złotego kurs spadł o 2 grosze.\nNotowania funta brytyjskiego wobec złotego. Źródło: stooq.pl\nNotowania funta spadły tym samym z ośmiomiesięcznego maksimum. Według wyliczeń portalu Bloomberg, w ostatnich dwóch miesiącach funt najmocniej rósł wobec dolara spośród głównych światowych walut.\nModel stosowany przez YouGov sprawdził się w poprzednich wyborach, w 2017 roku. Podczas gdy wiele sondaży prognozowało, że Theresa May zdobędzie większość w parlamencie, YouGov trafnie przewidział, że to się jej nie uda.\nZgodnie z obecnie obowiązującym terminem, Wielka Brytania ma wyjść z Unii Europejskiej 31 stycznia 2020 roku.\nBrexit z umową ma być na wyciągnięcie ręki. Źródła mówią o zarysie porozumienia. Funt w górę


Z mojej strony lustra: Nacomi 100% naturalne masło shea + drugi patent dla leniuchów na wykorzystanie masła w postaci stałej\nPoprzedniej zimy zauważyłam, że z moją skórą na ciele dzieje się coś złego - suche placki, czasami swędzące. Zastanawiałam się czy to przez zimę właśnie, bo zimno na dworze, bo ogrzewanie w domu, ale z drugiej strony wcześniej nic takiego się nie działo! Drugim podejrzanym stała się woda bo trochę wcześniej do mojej wioski została pociągnięta woda z miasta a wcześniej mieliśmy jak to mówiliśmy "swoją". Sama jakoś specjalnie się na tym nie znam. Rok temu ukojenie mojej skórze dało viankowe masło. Gdy w tą zimę problem powrócił (i może to jednak serio wina zimy a moja skóra na starość zdziwaczała :D) postanowiłam kupić kolejne masło. Postawiłam na naturalne masło shea. Jak się sprawdziło? Zapraszam do czytania!\nMasło shea ma niezwykłe właściwości nawilżające i regeneracyjne. Wnika do głębokich warstw skóry, odżywia i wygładza. Chroni przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych i przedwczesnym starzeniem się skóry.\nOPAKOWANIE: plastikowy słoiczek z plastikową zakrętką i dodatkowym plastikowym wieczkiem :D Raz mi spadło z kilku metrów na kafelki i wyszło z tego bez szwanku.\nWYDAJNOŚĆ: około 1,5 miesiąca.\nKONSYSTENCJA: zbita, ale nie tak bardzo jak na przykład masło kakaowe, o którym pisałam jakiś czas temu.\nZAPACH: bezzapachowy :D ale jak się tak uprzeć i przycisnąć nos do skóry to jakąś kremową nutę można wyczuć.\nDZIAŁANIE: za każdym razem gdy trafiałam gdzieś w sieci na to masło to opinie były pozytywne. Tak się naczytałam, że trochę po głupiemu od pierwszego użycia liczyłam na spektakularne efekty. Jednak szybko przypomniałam sobie, że regularność jest najważniejsza. Przez pierwsze kilka dni po posmarowaniu ciała po wieczornej kąpieli rano budziłam się z suchymi skórkami na przedramionach. Dopiero po około tygodniu zaczęły znikać. Przy codziennym stosowaniu skóra była w naprawdę dobrym stanie. Tym masłem najlepiej jest się smarować wieczorem bo dość długo się wchłania, więc na poranki gdy zazwyczaj się spieszymy się nie nada. Tym bardziej, że mamy tutaj zbitą konsystencję i trzeba chwilę odczekać aż się rozpuści. Ja masło nabierałam plastikową łyżeczką, trzymałam w dłoniach i robiło się takie "ziarniste", jednak już w trakcie smarowania zamieniało się w olejek. Jeśli nie chce się nam czekać na jego rozpuszczenie można wykorzystać mój sposób z kąpielą w wannie.\nAle jak w tytule napisałam mam jeszcze jeden sposób :)\nNie jest mój. Trafiłam na niego kiedyś, kiedyś gdy chciałam wcierać olejek rycynowy w skórę głowy żeby włosy lepiej rosły. Niestety nie pamiętam gdzie trafiłam na ten sposób, ale opiszę go Wam :)\nZ tym olejkiem chodziło o to, że mamy do szklanki wlać gorącą wodę, na szklankę położyć talerzyk a na talerzyk wylać olejek. Wtedy olej stawał się mniej gęsty i dzięki temu łatwiej rozprowadzało się go na skórze głowy. To samo zrobiłam z tym masłem. Na pralce stawiałam taką piramidkę a sama wskakiwałam pod prysznic. W tym czasie masło się rozpuszczało i po kąpieli miałam olejek gotowy do smarowania :)\nTakie masła są trochę uciążliwe w stosowaniu, ale zawsze można znaleźć sobie jakieś ułatwienie ;)\nSama lubię jednak gdy masło ładnie pachnie i w następną zimę kupię coś zapachowego :)\nWiem, że Nacomi ma takie masła w swojej ofercie.\nZa naturalne masło shea zapłaciłam 14,43 zł, obecnie kosztuje tyle samo.\nZamówiłam je na www.detal.nacomi.pl\nJest to mój drugi produkt marki Nacomi, pierwsze było czarne mydło a niedługo będziecie mogli poczytać jeszcze o peelingu kawowym.\nZnacie masło shea od Nacomi? Co o nim sądzicie?\nEtykiety: kosmetyki naturalne, masło do ciała, masło shea, masło stałe, Nacomi, smarowidło do ciała\nUwielbiam taki produkty\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:27\nblogujemy testujemy 15 marca 2017 09:31\nTakie naturalne masełko od Nacomi bym chętnie przygarnęła\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:29\nAleksandra 15 marca 2017 11:00\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:31\nAgata Pawlak 15 marca 2017 11:58\nMoja mama regularnie je kupuje, zmienia tylko zapachy ;) Ogólnie to bardzo dobry produkt, tylko jeśli chodzi o mnie to zdecydowanie zbyt tłusty :D\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:32\nDlatego moim zdaniem najlepiej nadaje się na zimę i to do nakładania na noc :D\nMałgorzata Zaręba 15 marca 2017 11:59\nBardzo cenię tą firmę, własnie chciałabym kupić czarne mydło od nich ;)\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:38\nmykotka 15 marca 2017 14:19\nBrzmi zachęcająco! Nie znałam tej firmy wcześniej ale jak patrzę na ich produkty, to chętnie bym niektóre wypróbowała :) Pozdrawiam :)\nMam nadzieję, że trafisz na coś naprawdę fajnego! :)\nShikatemeku 15 marca 2017 16:18\nNie słyszałam, ale zapach coś w moim guście!:)\nJustyna|Z mojej strony lustra 15 marca 2017 21:39\nPokularna 16 marca 2017 09:41\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 11:12\nMarta Sz. 16 marca 2017 02:34\nuwielbiam wszelkiem maści peelingi, olejki i balsamy do ciała. Ciągle kupuje coś nowego, szukam, testuje, sprawdzam. Mam kilka ulubieńców, ale mimo to uwielbiam sprawdzać nowości, ale nie jestem pewna czy na ten się skusze - jestem zbyt niecierpliwa i chyba nie miałabym nerwów do rozpuszczania tego olejku w dłoniach czy nad wrzątkiem...\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 11:13\nMam podobnie :D Dlatego kładłam na wrzątek przed rozpoczęciem kąpieli:)\nJeszcze nie uzywałam ;)\nChętnie zobaczyłabym jak by się u mnie sprawdzał.\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 11:14\nWypróbuj i niech Ci doborze służy :)\nStara Kobieta 16 marca 2017 10:03\nSkusiłabym się :-)\nDomowy Klimacik U Madzi 16 marca 2017 10:55\nCzytałam o tym masełku kiedyś, ciekawi mnie, ale jeszcze nie kupiłam, bo mam zapas mazideł. Jak się chociaż trochę zmniejszą to skuszę się na nie :)\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 11:15\nNo tak, nie ma sensu kupować na duży zapas:)\nIrmina 16 marca 2017 17:43\nTa zima też dała się we znaki mojej skórze. Jeden wieczór odpuszczę sobie smarowanie i skóra na nogach jest tak sucha, że aż biała. Na razie używam masła kakaowego z Ziaji i jest ok chociaż czuję, że będzie tu potrzebny "cięższy kaliber". Może właśnie masło shea? Zobaczymy:)\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 21:21\nOjej :( Używałam kiedyś ziajowych kakaowych kosmetyków. Dobre były :) A może, może :) Niech się dobrze spisze!\nOla 16 marca 2017 20:01\nPeeling kawowy zacznę stosować, jak skończę peeling z Organic Shop! :D\nCzystego masła shea nie miałam, ale pewnie by się u mnie spisał. Ale czy kupię, to nie wiem, bo lubię ładnie pachnące smarowidła do ciała.\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 21:22\nA ja chcę właśnie jakiś z Organic Shop wypróbować :D\nTo może właśnie jakaś pachnącą wersję? :)\nWera 16 marca 2017 22:21\nJa mam problem z suchymi dłońmi, tej zimy nie mogę sobie z tym poradzić :/ A o maśle słyszałam raczej same pozytywy, jednak nie miałam okazji przetestować\nJustyna|Z mojej strony lustra 16 marca 2017 23:22\nMoże akurat dałoby ulgę Twoim dłoniom :)\nJeśli chodzi o kremy konkretnie do rąk to mogę polecić czerwony z Garniera.\nKokoszczyk 17 marca 2017 18:33\nNigdy nie miałam okazji wypróbować tego masła, choć już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie.\nZ Nacomi chciałam Ci polecić czarne mydło, ale widzę, że je już również przetestowałaś! :)\nJustyna|Z mojej strony lustra 17 marca 2017 23:08\nCzarne mydło było pierwsze :D\nwomaninthemirroruk 19 marca 2017 13:02\nTa marka niesamowicie kusi :) Produkty wydają się być super.\nJustyna|Z mojej strony lustra 19 marca 2017 16:41\nWiele interesujących kosmetyków ma w ofercie :)


Czy leci z nami pilot? Kadencja prawie na półmetku, duże inwestycje to efekt poprzednika, wyemitowano 20 mln zł z obligacji, a na istotny projekt chcemy sprzedać majątek miasta i prosimy rząd o pomoc [FELIETON] – zawiercianskie.pl\nPrzypomnijmy, prezydent Zawiercia Łukasz Konarski był radnym miejskim w kadencji 2006-2010, wiceprezydentem Zawiercia w latach 2014-2017 oraz jest prezydentem miasta od 21 listopada 2018 roku (za około półtora miesiąca – 21 maja 2021 r. – przypadnie dokładnie połowa obecnej kadencji). Biorąc pod uwagę wiek 42 lat jest doświadczonym samorządowcem.\nPo prawie połowie nowej kadencji niemal wszystkie duże inwestycje w Zawierciu to wciąż efekt poprzednika\nJak do tej pory niemal wszystkie wielomilionowe inwestycje (projekt OZE, trasy rowerowe, rewitalizacja osiedla TAZ – w tym Galeria Stara Łaźnia i Pałacyk Szymańskiego, zakup kilkunastu nowych autobusów) to efekt wniosków o dotację złożonych w trakcie kadencji prezydenta Witolda Grima. W obecnej kadencji wiele milionów złotych zostało lub zostanie wydane na termomodernizację budynków przy ul. Marszałkowskiej i ulic sąsiednich. Pewnie nieprawdą byłoby stwierdzenie, że to niepotrzebne inwestycje. Jednak w świetle najnowszego alarmu podniesionego przez prezydenta o pilnej konieczności budowy przepompowni ścieków w SAG warto postawić pytanie: może trzeba było odwrócić kolejność realizacji inwestycji?\nCzy włodarz naszego miasta ma wizję na rozwój Zawiercia? A jeśli tak – jaką konkretnie? Czy miliony złotych na (oczywiście ważny!) Stary Rynek to jeden z etapów realizacji tej wizji, która powoli prowadzi nas do realizacji kompleksowego planu prezydenta, który sobie założył i jego efekt wszystkich nas zaskoczy? Te pytania zadają niektórzy radni od początku kadencji. Te pytania zadaje chyba jeden dziennikarz z Zawiercia. I słyszymy wciąż od prezydenta „ja rozumiem, że Państwo nie rozumieją”. Właśnie nie rozumiemy, a bardzo byśmy chcieli! Aby jednak zrozumieć, trzeba poznać informacje. A więc ten, który je posiada, powinien je przekazać tym, których ich nie posiadają. Tego w Zawierciu nie ma.\nIle kosztuje przepompownia: 10, 11 czy 12 mln zł?\nW minionych dniach po raz kolejny usłyszeliśmy o pomyśle włodarza miasta, o którym to pomyśle nic nie wiedzieli sami radni i prosili o zawarcie większej liczby informacji w uzasadnieniu do projektu uchwały. Pomysłem tym jest sprzedaż nieruchomości zajmowanej przez Agencję Rozwoju Zawiercia. Pieniądze ze sprzedaży mają być przeznaczone na budowę przepompowni ścieków w Strefie Aktywności Gospodarczej. Nie wiemy jednak, ile przepompownia ma kosztować. We wniosku o dotację na ten cel do Rządowego Funduszu Inicjatyw Lokalnych widnieje kwota 12 mln zł. Na sesjach i komisjach prezydent wraz ze swoim zastępcą mówili o kwocie 10-12 milionów złotych, choć głównie o 10 mln zł. Z kolei na Facebooku prezydent Łukasz Konarski po sesji opublikował informację, że na ten cel miasto potrzebuje 11 mln zł. Czy to kolejne nieprzemyślanie publikowane informacje tak, jak w przypadku kilkukrotnej zmiany planów w ciągu kilku dni jesienią ubiegłego roku o zmianach w jednostkach i spółkach?\nWtedy to bowiem (w ciągu bodajże kilkunastu dni!) najpierw władza w Zawierciu proponowała likwidację Agencji Rozwoju Zawiercia i przeniesienie jej zadań do Miejskiego Zespołu Obsługi Ekonomiczno-Administracyjnej Szkół, następnie zmieniono koncepcję na pozostawienie ARZ i likwidację MZOEAS-u, po to by znów zmienić plan na pozostawienie MZOEAS-u i utworzenie nowej spółki miejskiej zajmującej się budownictwem. Skończyło się tak, że nawet plany utworzenia spółki do budownictwa były niekompletne i realizację pomysłu zarzucono. Może lepiej by było, gdyby najpierw coś dobrze przemyślano, a później zaczęto proponować uchwały, jak to wprowadzić? Ale ja się nie znam i pewnie gadam głupoty.\nPrzy temacie konieczności budowy przepompowni ścieków warto zastanowić się, ile do tej pory wydaliśmy pieniędzy z budżetu miasta niekoniecznie zasadnie. To oczywiście subiektywna ocena. Każdy może mieć własną. Oprócz wielu milionów złotych na termomodernizację budynków w dzielnicy Stary Rynek wydaliśmy również około 400 tys. zł na wydatki, których zasadność może być dyskusyjna:\n156 tys. zł na dokumentację projektową na renowację budynku dawnej synagogi przy ul. Marszałkowskiej w Zawierciu; na podstawie opracowanej dokumentacji uzyskano pozwolenie na budowę ważne do 3 sierpnia 2023 r.;\n145 tys. zł – nowe ozdoby świąteczne w dobie pandemii, gdy o kilka milionów złotych rocznie mniej wpływa do budżetu miasta z PIT-u i CIT-u;\n40 tys. zł – na umowę w sprawie napisania wniosku o dotację na renowację budynku dawnej synagogi zanim Rada Miejska w Zawierciu dowiedziała się o planach zabezpieczenia w budżecie miasta 3,3 mln zł na ten cel. Efekt: radni dowiedzieli się o tym w trakcie sesji, nie wyrazili na to zgody, a koszt 40 tys. zł na projekt został ostatecznie poniesiony;\n30 750 zł – umowa z Towarzystwem Urbanistów Polskich na „Świadczenie pomocy eksperckiej w zorganizowaniu procesu partycypacyjnego projektowania przekształceń rejonu ul. Marszałkowskiej w Zawierciu”;\n23 tys. zł – przegrana rozprawa ze zwolnionym byłym dyrektorem Agencji Rozwoju Zawiercia (obecnym dyrektorem Wydziału Turystyki i Sportu Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach). Wyrok jest nieprawomocny. Spraw sądowych jest więcej, ale niektóre są w innych jednostkach lub spółkach, nie wobec samego urzędu.\nReasumując: czy leci z nami pilot? Jaka jest wizja rozwoju Zawiercia? Dokąd zmierzamy? Jakie są jej etapy i co nas czeka na każdym z nich? Dlaczego tak często wdziera się chaos i czy w przyszłości będzie go mniej? Podobnych pytań jest wiele. Chciałbym je zadać prezydentowi. W imieniu mieszkańców. Niestety, od 11 miesięcy bezskutecznie, ponieważ prezydent nie przyjmuje zaproszeń do wywiadu Gość Dnia Radia Zawiercie. Pytać będziemy nadal. Od tego są media.\nP.S. Życzę wszystkim Państwu pięknych Świąt Wielkiej Nocy!\n2 kwietnia 2021 o 11:28 am\n„czy leci z nami pilot' ? przecież ten kokpit jest pełen pilotów (kapitan , dwie pilotki i nawet majtek pokładowy się znajdzie), tylko plan lotu niesprecyzowany i wydaje się, że zawiodła komunikacja z wieżą kontrolerów lotu.\n2 kwietnia 2021 o 12:04 pm\nNic dodać nic ująć, celnie w punkt\n2 kwietnia 2021 o 2:34 pm\nNiestyty to nie jest śmieszne – można powiedzieć że kadencja dzięki której miasto zamiast się rozwijać to się cofa 🙁\nChcieliśmy zmian, młodości, nowego spojrzenia na miasto…to mamy…\nkrasnal konara zapolil pisze:\n2 kwietnia 2021 o 8:04 pm\nto ile nowych miejsc pracy w SAG powstalo?\n5 kwietnia 2021 o 9:22 pm\nA jak sie ma znany przedsiebiorca z Marszałkowskiej?\nKONAR SCHOWAL KRASNALA pisze:\n2 kwietnia 2021 o 9:09 pm\na ile miejsc pracy prxed kadencja K.?\n2 kwietnia 2021 o 9:51 pm\nMy ,zawierciańscy komuniści pytamy: gdzie mamy składać kwiaty w dniu 1-go maja?\nO TAKE POLSKE... pisze:\n3 kwietnia 2021 o 7:57 am\nPod postumentem na ul. 3 Maja (dawna tablica Krwawego Piątku),który obecnie stał się symbolem PiSania historii „na nowo”,w jedynie słusznym duchu.\n2 kwietnia 2021 o 9:57 pm\nCzy wam się nie znudzi. Można tylko Konarskiemu dziękować, że inwestycje poszły do przodu. Z samego myślenia i marzenia zupy się nie ugotuje. Pan redaktor zapyta byłego prezydenta czy to jest prawda, czy nie, że wydał 500 tys. zł ( pół miliona) na remont ulicy na której mieszka.\nMieszkaniec Zuzanki pisze:\n2 kwietnia 2021 o 10:09 pm\nA mieszka w Katowicach czy Sosnowcu ?? Nie nie w Zawierciu to w czym problem !!\nPani z Zawiercia pisze:\n3 kwietnia 2021 o 7:48 am\nPan redaktor podliczy poprzednią kadencję niezasadnych wydatków byłego prezydenta. Co otrzymał w spadku i tym się szczycił, a co zrobił sam. I skoro był tak błyskotliwy ??…… to dlaczego nie otrzymał mandatu na dalsze rządzenie Zawierciem ??? Hipokryzją jest mówienie o swoich pomysłach, skoro się tych pomysłów nie zrealizowało. Każdy z nas może marzyć, mówić dużo, ale liczy się ten kto to zrobi. Nie zgadzam się z tym co jest napisane, bo w mojej ocenie, to w Zawierciu za sprawą Prezydenta Konarskiego, bardzo dużo się zmieniło na lepsze.\n3 kwietnia 2021 o 7:59 am\n3 kwietnia 2021 o 8:57 am\nto ile tych miejsc pracy za czasow Pana Grima i Pana Konarskiego powstalo w SAG? ktos poda konkretna cyfre?\nPaństwo z Zawiercia nawet ODNOWY ZAW pisze:\n4 kwietnia 2021 o 3:51 pm\ndobry jesteś podając się za panią z Zawiercia, Kim jesteś? pieskiem którego Konarski zatrudnił w swoich szeregach i kazał wiernie służyć i aportować . Wiesz jak się kończy nie słuchanie jaśnie pana, Zapytaj Tomka z MOPSu którego zwolnił, Tak swoją drogą to tylko Tomek był winny? różnie o tym głoszą . Ale opowieści w tym temacie są fantastyczne, i nasz ZUCH zwalniający swojego byłego przyjaciela kolegę któremu dał pracę pomimo że posiada własną kancelarię prawną . Ogólnie szkoda człowieka bo fajny z niego ludzki prawnik bardzo lubiany , Więc dlaczego tak się naraził koledze Łukaszowi a ten odważnie zwolnił prawnika 🙁\n3 kwietnia 2021 o 9:05 am\nKonarski powinien wynająć jakaś kancelarię prawną i złożyć pozew o uprawianie czarnego PR przez Redakcję serwisu.\n4 kwietnia 2021 o 4:39 pm\nten portal tak się uczepił prezydenta że to aż nudne\nMajtek z pokładu pilota pisze:\n4 kwietnia 2021 o 5:04 pm\nPanocku R ten portal to jedyny portal piszący fakty i prawdę na temat obecnej władzy w mieście gdzie indziej takich informacji nie uraczysz , To wcale nie musi być nudne, To zależy dla kogo ale są określone osoby którym takie info może się przydać , Dość już mamy chamstwa w Zawierciu i olewanie radnych i mieszkańców\n5 kwietnia 2021 o 10:39 pm\nNikt nie wspomniał ile kasy idzie na nowo przyjętych przyjaciół Konarskiego . Ile to ludzi z poza miasta zasiada w zarządzie spółki wodociągi . Ilu w ZGK ZKM a teraz jeszcze nowa koleżanka będzie rewitalizować Marszałkowską. Jakie pensję dostają ci bliscy znajomi prezydenta? Pewnie niedługo Sąd zasądzi kolejne odszkodowania za zwolnienie radnej Ewy i za nie przywrócenie do pracy byłej wiceprezydent Anny . Czy niedawno zwolnionego prawnika w MOPSIE .O tym chyba redakcja zapomniana dopisać. A kto będzie płacił za przegrane sprawy Konarskiego ? Znów miasto z własnej puli? A dlaczego? Niech płaci winny który przegrał te wszystkie sprawy o zwolnienia pracowników. Jak można tak narażać finanse gminy . To już spory wydatek podliczając.\nPoprzedni wpisDziś transmisja meczu Ślepsk Malow Suwałki – Aluron CMC Warta Zawiercie. Zapraszamy na Studio przedmeczowe o 20:00 na www.radiozawiercie.pl [AUDIO]\nNastępny wpisKonrad Przybysławski, projektant mody z Zawiercia w Radiu Zawiercie: „Zaczęło się od tematycznego dekorowania domu” [WIDEO]


Dom na sprzedaż - Warszawa - Żoliborz - DS-82235 - 350.00m² - UnigroupM\nWarszawa, Żoliborz, Jelinka Dom na sprzedaż\n14 142,86 zł/m2 cena: 4 950 000 zł\nPołowa bliźniaka wybudowana i wykończona materiałami wysokiej klasy .\nNa parterze reprezentacyjny holl wejściowy ; wbudowane szafy ubraniowe.\nKuchnia wyposażona w sprzęt wysokiej klasy ; duża z miejscem na rodzinny stół.\nSalon 40 m z kominkiem i wyjściem na taras i do ogrodu .\nOgród klimatyczny , pięknie zagospodarowany.\nŁazienka dla gości.\nNa piętrze sypilania małżeńska ; garderoba i pokój kąpielowy z wanną wolnostojącą i kabiną prysznicową\nGabinet do pracy; dodatkowa garderoba.\nNa poddaszu dwie sypialnie dla dzieci z antresolami do spania .W sypialniach zamontowano klimatyzatory .\nZ pokoi jest wyjście na duży balkon otaczający budynek.\nDo sypialni przynależy łazienka z wanną i kabina prysznicową .\nW piwnicy mieści się kino domowe .\nDodatkowo garaż na duży samochód i miejsce na rowery.\nKotłownia ; pomieszczenia gospodarcze.\nPomieszczenia wysokie , bardzo dobrze rozplanowane.\nIdealna propozycja dla rodziny , szukającej budynku wykończonego materiałami wysokiej klasy .Jednocześnie z bardzo dobrym dostępem do komunikacji miejskiej ; parku i licznych sklepów.\nSymbol oferty DS-82235\nKLIMATYCZNY DOM NA ŻOLIBORZU OFICERSKIM Na parterze salon o powierzchni ok 48 m; kuchnia duża ,umeblowana; ; holl wejściowy ; WC dla gości ; garaż na dwa samochody , jeden za drugim . Na piętrze gabinet ; sypialnia ; pokój kąpielowy z wanną i kabiną prysznicową ...\ndom na sprzedaż - Warszawa, Żoliborz, Śmiała\nWarszawa, Żoliborz, Żoliborz Oficerski, Forteczna\nLOKALIZACJA Jedna z najbardziej prestiżowych części Żoliborza, Żoliborz Oficerski, okolice Placu Słonecznego. W bezpośrednim sąsiedztwie w większości piękne, odrestaurowane rezydencje i domy z ładnie urządzoną zielenią. Pełna infrastruktura przy zachowaniu kameralnego ...\ncena 3 800 000 zł\ndom na sprzedaż - Warszawa, Żoliborz, Żoliborz Oficerski, Forteczna\nPIWNICA: kotłownia z pralnią 11m2, pokój 30m2, sauna + prysznic, łazienka z prysznicem, PARTER: salon z jadalnią 85m2, kuchnia 20m2, hall 10m2, taras 40m2 - orientacja PD-ZACH PIĘTRO: pokój 37m2, pokój 25m2, pokój 14m2, łazienka 20m2 DOM W UNIKALNEJ LOKALIZACJI ...\n13 611,11 zł\ncena 4 350 000 zł


Forum Kobiet :: Strona Główna -> Humor\nWysłany: Sro 16-05-2007, 10:16 Temat postu:\nPo imprezce wracają do domów trzy podpite koleżanki. W pewnym momencie zachciało im się sikać, a że na ulicy był duży ruch i przechodziły obok cmentarza, postanowiły przeskoczyć przez mur. Po chwili kucnęły - jedna tu, druga tam i sikają... Nagle zrywa się wichura, burza pioruny, więc wystraszone biegną przez cmentarz, przez krzaki, przeskakują przez płot i biegną do domów.\nNastępnego dnia ich mężowie spotykają się w pubie. Po paru piwkach jeden zaczyna:\n- Znamy się już długo, więc powiem wam coś. Chłopaki, wydaje mi się że mnie żona zdradza. Wczoraj wieczorem wróciła do domu późno, podpita a na dodatek w podartych rajstopach.\n- Moja chyba też mnie zdradza. Nie dość, że wróciła późno i w podartych rajstopach to jeszcze bez majtek.\n- Panowie, to wszystko nic. Moja wróciła późno, podpita, bez rajstop i bez majtek, a na dodatek miała taką fioletową szarfę na sobie: "Nigdy cię nie zapomnimy - Koledzy z Gdyni". )))\nWysłany: Nie 24-06-2007, 15:27 Temat postu: A ja znalazłam coś takiego\nnagle odzywa się ktoś z bagażnika:\nDziadek z babcią siedzą przed kominkiem.Babcia proponuje:\n-Może byśmy się jakiegoś winka napili?\nDziadek schodzi do piwnicy,bierze pierwszą lepszą butelkę i czyta:koń jak.Zadowolony zanosi butelkę do góry.Wypijają najpierw po kieliszku,potem całą butelkę.Dziadek rzuca się na babcię,namiętnie ją całuje,rozbierają się i kochają się cały wieczór,noc,dzień i następną noc.Po igraszkach dziadek sprawdza butelkę i czyta dalej:koń jak nie może,jedną łyżkę na wiadro wody.\nDołączone po 6 minutach 39 sekundach:\nA to znalazłam na bash.org.pl\n<aOna> znamy sie?\n<k25> no jeszcze nie, ale zagadałem do Ciebie celem stricte ekonomicznym :-]\n<k25> znaczy chodzi o kasę ...\n<k25> ustalmy fakty.... jesteś pełnoletnia?\n<aOna> tak mam 21 lat\n<k25> ok. to teraz tak...czy chciałabyś w miły i przyjemny sposób zarobić 1000 złotych?\n<aOna> a jak?\n<k25> słyszałaś może o tzw "Becikowym"? ;-]\nWysłany: Czw 28-06-2007, 18:08 Temat postu:\n-- Dokumenciki proszę!\n-- Nie mam -- odpowiada pijak.\n-- To skąd pan jest?\n-- Jak to skąd -- Z Atlantydy!\n-- Ale Atlantyda jest od dawna zalana!\n-- A ja to nie!?!\nSiedzi Mietek u Janka i sobie popijają. Nagle Mietek mówi do Janka:\n- Nie, to zegar z kukułką.\n- Zegar z kukułką? Jak to?\nJanek wziął pustą flaszkę po wódce, zamachnął się i rzucił w ścianę,a tu głos zza ściany:\n- Cicho tam! Jest k... 4 rano!\nWpada zdyszana babcia na przystanek i krzyczy do stojącego tam konesera-degustatora win o wysokiej zawartości związków siarki.\n- Panie, panie – jaki to autobus!!!\n- Czerwony !!!\n- No tak, ale dokąd ???\n- Do połowy!!!\nPo raz kolejny wpada babcia na przystanek i znów pyta się przedstawionego wyżej konesera:\n- Panie, panie – H –szło??? ( kiedyś chodziły autobusy oznaczone literami)\n- Czerwony kapturek!!!\nI znów wpada babcia na przystanek i kolejny raz się pyta:\n- Panie, panie a w Zimnej Wodzie (miejscowość) staje?\n- Chyba kaczorowi!!!\nI jeszcze raz wpada babcia na przystanek i spotyka konesera :\n- Panie, panie ten autobus na Łapy ( m.k/B-stoku)\n- Nie, na koła!!!\nWysłany: Nie 08-07-2007, 20:13 Temat postu:\nSprzedawca daje mu paczkę, a na niej pisze "Palenie powoduje impotencję"\n-To ja poprosze te z rakiem\nWysłany: Pią 10-08-2007, 20:18 Temat postu:\n- A mógłbym dostać coś słabszego? Bo jak się budzę to mam jeszcze palec w pupie...\n- I ja chciałabym coś wyznać -mówi żona- nie jestem z Rzeszowa, jestem z Mozambiku.\nWysłany: Nie 12-08-2007, 14:55 Temat postu:\nJakie jest najmniejsze i najbrzydsze państwo w Europie?\nWysłany: Wto 04-09-2007, 16:46 Temat postu:\nCisza. Nagle z końca sali odzywa się zapijaczony głos kapitana...\nSkąd: ło ho ho\nWysłany: Sob 29-09-2007, 17:10 Temat postu:\nDlaczego Szkoci noszą spódniczki?\nŻeby nie płoszyć owiec odgłosem otwieranego zamka błyskawicznego\nPodpis "niepotrzebny budzik nikomu, gdy zatańczą na powiekach złote skry(..) jaki piękny świat!! jaki piękny świat!!"\nWysłany: Sob 29-09-2007, 17:20 Temat postu:\nJestem mistrzynią w kładzeniu dowcipów.\nAle jeden powiem.\nPrzychodzi zięć po pracy do domu ,a tu teściowa zamiata korytarz .Zięć do teściowej , mamo ,czy Ty sprzątasz ,czy odlatujesz.\nŁe połozyłam jak zawsze.\nWysłany: Sob 29-09-2007, 18:21 Temat postu:\nTo dobry dowcip, pewnie znacie ale powiem:\nSpotyka zięc tesciową na rowerze i mówi:\n-a mamusia to gdzie ?\n-A rower kto odprowadzi?\nWysłany: Sob 29-09-2007, 18:41 Temat postu:\nW temacie teściowej.\nIdzie zięć i widzi teściową na moście jak stoi i wrzuca płyty chodnikowe do wody. Podchodzi do niej, a ona mówi mu:\n-Popatrz wrzucam kwadraty a wychodzą kółka.\nWysłany: Pią 05-10-2007, 15:25 Temat postu:\nNo to ja jeszcze dodam jeden dowcip z kategorii "teściowa"\n- Bo ja dzwonię do swojej teściowej, proszę pani - odpowiada zaczepiony\nWysłany: Sob 06-10-2007, 9:37 Temat postu:\nJa mam małą zagadkę:\n- Jak nazywa się młodzieżówka Samoobrony??\nWysłany: Nie 07-10-2007, 14:37 Temat postu:\nKobieta próbowała wsiąść do autobusu, ale jej spódnica była za ciasna i nie mogła wejść do środka. Więc sięgnęła do tyłu i poluźniła suwak. Jednak spódnica nadal była za ciasna. Więc znów poluźniła suwak, lecz nadal nic. W końcu poluźniła suwak po raz trzeci.\nNagle poczuła parę rąk na swojej pupie, które próbowały wepchnąć ją na pokład autobusu.\nKobieta odwróciła się z oczami pełnymi gniewu i powiedziała pełnym oburzenia głosem:\n- Proszę Pana nie znam Pana na tyle dobrze, aby mógł Pan zachowywać się w ten sposób!!\nNa to mężczyzna uśmiechnął się i spokojnie oświadczył:\n- Proszę Pani ja też Pani nie znam na tyle dobrze, aby pani mogła rozpinać mój rozporek trzy razy!\nPolicjant zatrzymuje blondynkę za przekroczenie prędkości i pyta ją bardzo grzecznie, aby pokazała mu prawo jazdy.\n- Chciałabym, abyście lepiej ze sobą współpracowali. Nie dalej jak wczoraj jeden z was zabrał moje prawo jazdy, a już dziś oczekujecie, że je wam pokażę.\nWysłany: Pią 09-11-2007, 20:20 Temat postu:\nDziennik słodkiego brzdąca\nMikołaj rozdawał prezenty u babci i dziadka.\nDostałem tylko kredki.\nPorozkładałem kredki na schodach.\nNie wiem dlaczego dziadek stoczył się na dół i chyba\nz powodu starości przestał się ruszać.\nŻadna kredka się nie zepsuła.\nZabawa kredkami jest zabroniona.\nWspaniały dzień, spotkałem Anię na pogrzebie dziadka.\nPo powrocie bawiliśmy się u babci w doktora. Było miło.\nMama zła, tata zły, mama Ani zła, Ania zadowolona.\nNie wolno bawić się w doktora.\nZabroniona jest cicha zabawa.\nRozrzuciłem po podłodze czekoladowe ziarenka.\nOjciec kupił pułapkę na myszy.\nPrzy mamie zjadłem kilka ziarenek z podłogi.\nZabronione jest jedzenie pysznej czekolady.\nZamieniłem w przedszkolu 20 kredek od Mikołaja na piękną białą myszkę.\nWłożyłem ją w kolorowe pudełeczko.\nMama najpierw się ucieszyła, ale jak otworzyła pudełko, to zemdlała.\nTata bardzo zły.\nDawanie prezentów zabronione.\nTata zamknął mnie w piwnicy, jest fajnie.\nZrobiłem frytki z kartofli, które tam były, aby pomóc mamie.\nCiężka praca, prawie 100 kilo kartofli.\nPomoc mamie jest zabroniona.\nTata zamknął mnie na strychu.\nTeż bardzo fajnie.\nPomogłem mu czyszcząc wszystkie rynny.\nNa ulicy stał tłum.\nStrażacy ściągnęli mnie z dachu.\nPomoc tacie jest zabroniona.\nTata zamknął mnie w altance w ogródku.\nByło bardzo zimno, więc rozpaliłem ognisko.\nZnowu przyjechali strażacy.\nFajni faceci, wszystko zalali wodą.\nPrzebywanie w cieple jest zabronione.\nPostanowiłem jeszcze raz zobaczyć strażaków.\nZadzwoniłem i przyjechali.\nMama zła, strażacy jeszcze bardziej.\nZabronione jest zapraszanie strażaków.\nDzisiaj cichy dzień.\nNic nie zrobiłem.\nMama bardzo niespokojna i nerwowa.\nLenistwo jest nieprzyjemne i zabronione.\nOdwiedziny u babci. Na mój widok pojawiła jej się piana na ustach. Mama zamknęła mnie w kuchni. Krzesełka w babcinej kuchni są za wysokie. Obciąłem im nogi elektryczną piłką dziadka. Teraz są w sam raz. Mama dostała piany na ustach. Ja dostałem lanie.\nUlepszanie krzeseł jest zabronione.\nZ tatą w klinice u mamy i babci.\nMają problemy z nerwami.\nChyba jakaś dziedziczna choroba.\nDoktor chciał ukłuć mamę wielką igłą.\nInną igłę, która leżała na stoliku, wbiłem mu w pupę.\nDoktor strasznie się darł.\nOd ojca dostałem lanie.\nBronić mamy jest zabronione.\nWszystko jest zabronione.\nZ wyjątkiem bicia dzieci.\nPanienka w wieku 30 lat idzie po plaży i nagle zobaczyła starą butelkę.\n>Podniosła, potarła i z butelki wydobył się duszek.\n>Panienka pyta :\n>- "Czy będę mogła mieć trzy życzenia?"\n>- "Nieeee, przykro mi ale ja jestem duszek spełniający tylko jedno\n>Panienka bez wahania:\n>- "To proszę o pokój na Bliskim Wschodzie. Widzisz te mapę Duszku? Chce,\n>żeby te wszystkie kraje przestały ze sobą walczyć, żeby Żydzi i Arabowie\n>pokochali się miedzy sobą i żeby kochali Amerykanów i odwrotnie i żeby\n>wszyscy tam żyli w pokoju i harmonii."\n>Duszek popatrzył na mapę i mówi:\n>- Kobieto bądź rozsądna, te kraje się biją i nienawidzą od tysięcy lat,\n>a ja po 1000 latach siedzenia w butelce też nie jestem w najlepszej\n>formie. Jestem DOBRY ale nie aż tak dobry. Nie sądzę żebym mógł to\n>zrobić. Pomyśl i daj jakieś sensowne życzenie.\n>Panienka pomyślała przez chwile i mówi:\n>- "No dobrze, przez całe życie chciałam spotkać właściwego mężczyznę,\n>żeby wyjść za niego za mąż. Wiesz, takiego, który będzie mnie kochał,\n>szanował, bronił, dobrze zarabiał i oddawał pieniądze, nie pił, nie\n>palił, pomagał przy dzieciach, w gotowaniu i sprzątaniu, był świetny w\n>łóżku, był wierny i nie patrzył tylko w telewizor na programy sportowe.\n>Takie mam życzenie"\n>Duszek pokręcił głową z niedowierzaniem, głęboko westchnął i powiedział:\n>- "Pokaż mi Kobieto tę cholerną mapę jeszcze raz."\nAkwizytor puka do drzwi, otwiera kobieta, ten szybko wchodzi do środka, mając ze sobą wielki worek gó...na w jednej ręce, a w drugiej odkurzacz.\nRozrzuca te g.... po całym pokoju, a kobieta się pyta:\n- Panie, co pan robisz!?\n- Spokojnie droga Pani... Ja mam tu taki odkurzacz, który to wszystko zbierze! A jeśli nie to obiecuję pani, że to wszystko zjem..\n- Chce pan ketchup?\n- Bo to nowy budynek i jeszcze prądu nie ma.\nPoszedł facet na targ zwierząt, bo czuł się w domu samotny i chciał mieć jakieś towarzystwo. Rozgląda się na boki, przygląda\nsię różnym zwierzątkom. Nagle, jego uwagę zwrócił jakiś facet, który trzymał ośmiornicę. Podchodzi i nawiązują rozmowę.\n- Przepraszam, co to za akcja z tą ośmiornicą?\n- Chce pan kupić? - pyta z zaciekawieniem i radością sprzedawca\n- A można ją trzymać w domu?\n- Pewnie, że tak!\n- Dobra, to biorę\n- Świetnie, daję panu łyżkę gratis!\n- Ale zaraz... Po co mi łyżka?\n- Po niech pan pomyśli. Jak usiądzie gdzieś, złapie się mackami i przyklei, to łyżka może się przydać.\n- Ma pan rację. Dziękuję i do widzenia.\nPoszedł do domu siedzi szczęśliwy w salonie i ogląda telewizję. Patrzy na ośmiornicę, a ta przykleiła się do krzesła. Podchodzi bierze łyżkę i odkleja jedną mackę. Udało mu się łapie za następną. Cały spocony z wysiłku przygląda się ośmiornicy i myśli - kurde tych macek jest tak dużo,\nże będę walczył do wieczora. Kiedy odklejał trzecią zorientował\nsię, że pierwsze dwie są na nowo przyklejone. Załamał się,\nzłapał całe krzesło i poleciał do sprzedawcy:\n- Panie, coś mi pan sprzedał? Łyżka nie pomaga, odklejam te macki, a one\nprzyklejają się na nowo!\n- Niech pan pokaże łyżkę - odpowiada zaciekawiony sprzedawca.\nBierze łyżkę, robi zamach i wali ośmiornicę łyżką w głowę. Zwierzę natychmiast\nłapie się wszystkimi mackami za głowę i krzyczy:\n- Ała! Porypało was?\nForum Kobiet :: Strona Główna -> Humor Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


19 lutego 2010 | CHIP\nArchiwa dzienne:19 lutego 2010\n19 lutego 2010 11\nNowy algorytm grafiki oferuje filmową jakość w grach\nNvidia we współpracy z programistami grafiki z Williams College opracowali nowy algorytm, który ma znacząco poprawić jakość grafiki w grach komputerowych, zbliżając ją do tej oglądanej w filmach.\nNowy ranking – odtwarzacze multimedialne!\nJak obejrzeć film Full HD na telewizorze bez niewygodnego podłączania komputera? Wystarczy odpowiedni odtwarzacz multimedialny. Sprawdź jakich urządzeń lepiej unikać, a które warte są wydanych pieniędzy.\nMieszkanka Florydy w imieniu swoim oraz 31 milionów amerykańskich użytkowników Gmaila złożyła pozew przeciwko Google'owi w sprawie przymusowego wdrożenia Buzza i narażenia użytkowników na naruszenie ich prywatności.\nSymantec tworzy antywirusa dla iPada\nBędzie antywirus dla iPada! Zadania podjęła się firma Symantec. Aplikacja, oprócz chronienia danych użytkownika, zaoferuje darmowy backup danych na wirtualny serwer.\nMSI R5970 2048MB GDDR5\n19 lutego 2010 2\nTestowany przez nas produkt firmy MSI od referencyjnego modelu ATI, który prezentowaliśmy jakiś czas temu przy okazji premiery Radeonów HD 5970 niczym się nie różni pod względem wydajności. Karty wyposażone w ten układ są w chwili obecnej najwydajniejszymi konstrukcjami dostępnymi na rynku.\nPrzypominająca wyglądem raczej radyjko drukarka HP Photosmart A646 to poręczne narzędzie do drukowania zdjęć aż do formatu 13×18 cm. Duży jak na niewielkie rozmiary urządzenia ekran dotykowy pomaga w kreatywnym drukowaniu zdjęć prosto z karty pamięci lub portu PictBridge, a dla miłośników zdjęć z


Wałęsa zamiast na ŚDM - pojechał do Bydgoszczy. I zapowiedział "pokojowe wymuszenie zmian" - Polsat News\nWałęsa zamiast na ŚDM - pojechał do Bydgoszczy. I zapowiedział "pokojowe wymuszenie zmian"\nByły prezydent Lech Wałęsa zapowiedział w środę w Bydgoszczy, że w czasie rozpoczętych spotkań w kraju będzie rozmawiał i proponował, co należałoby uporządkować w Polsce. "Spokojnie, pokojowo wymusimy zmiany" - mówił. By pojechać do Bydgoszczy były prezydent zrezygnował ze spotkania z papieżem Franciszkiem, bo jak stwierdził za późno go zaproszono i "nie mógł zmienić kalendarza".\nWałęsa nie spotka się z papieżem. "Nie mogę...\n"Pismo otrzymałem 25-07-2016 r o godz:18/00 Nie mogę zmienić kalendarza .Jestem w tym dniu w Bydgoszczy" - napisał Lech Wałęsa na Facebooku w odpowiedzi na zaproszenie prezydenta Andrzeja Dudy na uroczystość powitania papieża Franciszka na Wawelu.\n"Na zaproszenie prezydenta Dudy może uda mi sie wysłać kogoś ze znanych mi 4 osób z nazwiska i imiona Lech Walesa" - dodał (pisownia oryginalna - red.).\nDo wspomnianej w facebookowym wpisie wizyty w Bydgoszczy doszło w środę, w dniu przyjazdu papieża Franciszka do Polski.\nW czasie spotkania zorganizowanego przez KOD Wałęsa zadeklarował, że będzie odpowiadał na zaproszenia różnych środowisk, nawet jego przeciwników, jeżeli tylko zorganizują 200 osób i uzgodnią termin spotkania.\n"Nasze pokolenie, które odniosło taki wielki sukces, które odesłało niedobre podziały do historii, ma szansę zacząć mądre budowanie. Proszę was, włączcie się w tego typu spotkania, abyście mogli wybrać i przekonać się nawzajem, co należy zrobić. Ja mam nadzieję, że wspólnie znajdziemy rozwiązanie, bo jesteśmy mądrzy wspólną mądrością, silni też wspólną siłą." - powiedział Wałęsa na spotkaniu zorganizowanym przez Komitet Obrony Demokracji.\n"Wierzę, że to zrobicie, a mnie podziękują"\nPodkreślił, że trzeba zacząć dyskusję, aby o obecnym pokoleniu mówiono, że nie tylko "usunęło niedobre podziały w Polsce, Europie i świecie, ale w jest w stanie zacząć mądrą budowę". "I chciałbym w tym uczestniczyć. Krótko mówiąc wierzę, że wy to zrobicie, a mnie podziękują" - żartował.\n"Chcę teraz odpracować, chcę teraz pomóc innym, by lepiej poprowadzili kraj. To jest moje drugie spotkanie. Gdzieś na piątym spotkaniu zacznę już proponować, mądry o wasze spostrzeżenia i sugestie. Zawsze w uzgodnieniu zacznę proponować, co by należało zrobić, żeby to właśnie poprawić i nie było takich rzeczy, które się dzisiaj dzieją i szkodzą Polsce. Spokojnie, pokojowo wymusimy zmiany, które uratują nasze zwycięstwa" - zapewnił zebranych.\n"Ludzie z Torunia psują wiarę"\n"Kościół niech buduje nasze przyszłe życie, my natomiast na tych samych zasadach budujmy życia, tu na tej ziemi. Nie ma tu kolizji, tylko trzeba to tylko dogadać. Nie jesteśmy dogadani jeszcze. Tu i ówdzie ksiądz myli pojęcia i bierze się za rzeczy, na których się nie zna i psuje. Jak widzę po tych ludziach z Torunia, którzy moim zdaniem psują wiarę i psują wszystko i umożliwiają zwyciężać ludziom, którzy nie nadają się do rządzenia..." - mówił.\n"Oczywiście to jest wielkie nieszczęście, tam są wojny, więc ci ludzie uciekają. Tylko, że inaczej się asymilują. Tutaj przyjeżdżają tysiące ludzi, którym gdy otworzymy dom, to oni za chwilę będą stawiać żądania religijne i inne. Ja od początku mówiłem: musimy pomóc ludziom uciekającym, ale z myślą, że pomożemy im załatwić im sprawy w ich krajach, wykończymy dyktatorów, aby oni mogli wrócić do swojego kraju, a te pieniądze, które zaoszczędzimy damy im na odbudowę kraju" - podkreślił Wałęsa.


Grupa Edukacyjna 21 - Poradnia Psychologiczna\nArchiwum Mam Dziecko w Szkole (2017-2019)\nGaleria plakaty do pobrania\nOgólnopolska Poradnia Psychologiczna dla rodziców uczniów i nauczycieli.\nPierwsza Pomoc Psychologiczna w zakresie:\ninterpretacji opinii, zaleceń,\nPierwsza porada udzielana jest nieodpłatnie przez e-mail lub skype.\nPotrzebujesz więcej informacji mailto:espps@wp.pl\nPsychologia rozwojowa w pigułce - wykład na konferencji\nKsiążka Siła i odporność psychiczna Wydawnictwo Dobra Literatura\nMały Atlas Zdrowia Psychicznego Wydawnictwo Dobra Literatura\nRodziców zainteresowanych diagnozą indywidualną dziecka on-line -\nprosimy o kontakt mailto:espps@wp.pl\nRozwój dziecka przebiega dynamicznie. Czasem jest harmonijny, „podręcznikowy”,\na problemy nie występują. Czasem jest inaczej. To kwestia indywidualna.\nW przypadku rozwoju nieharmonijnego i występowania problemów rozwojowych – szczególnie trzeba podkreślić wagę uważnej obserwacji funkcjonowania dziecka\ni udzielenie odpowiedniej pomocy możliwie jak najwcześniej. Wczesna diagnoza\nDoświadczanie wielu trudności na początku nauki w szkole to bardzo bolesny start edukacyjny! Żadne dziecko nie planuje zostać najgorszym uczniem w klasie, ani dzieckiem z problemami wychowawczymi!\nBank 125 ćwiczeń, aktywności i zabaw, które pomagają osiągnąć stan aktywnej relaksacji (całego ciała), zintegrować funkcjonowanie obu półkul mózgowych, uaktywnić wszystkie zmysły. Ćwiczenia można dowolnie łączyć i adaptować stosownie do potrzeb – pamiętając, aby angażować wszystkie zmysły.\nDla nauczycieli i rodziców dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.\n90 inspiracji mini sesji rozwojowych dla dzieci w wieku 5 – 7 lat\nktóre mogą odbywać się w przedszkolu, w klasie 1 szkoły podstawowej, świetlicy lub w domu.\nZabawy i działania pogrupowane są w cztery działy:\n(1) ćwiczenia rozwijające wrażliwość zmysłów: percepcję wzrokową, słuchową, kinestetyczną oraz pamięć sensoryczna i elastyczność polisensoryczną;\n(2) ćwiczenia i działania, które wspierają rozwijanie różnych rodzajów inteligencji (językową, matematyczno-logiczną, wizualno-przestrzenną, muzyczną, interpersonalną, intrapersonalną, kinestetyczną i przyrodniczą);\n(3) inspiracje na działania rozwijające myślenie i kreatywność;\n(4) ćwiczenia i działania wspierające rozwój w zakresie inteligencji emocjonalnej plus 4 scenariusz nt rozwijania inteligencji emocjonalnej


Zeberka.pl » Kosmetyki » Wasze kosmetyczki: Kasia, 21 lat\nPora na kosmetyczkę Kasi:\nOtwieram przed Wami czeluść mojej studenckiej kosmetyczki. Nie mogłam pokazać wszystkiego, więc ograniczyłam się do swoich absolutnie ulubionych pozycji. Pominęłam też te, które już były publikowane, dlatego nie ma tutaj np. kosmetyków do demakijażu, pielęgnacji cery czy włosów - nie chciałam się powtarzać z tymi samymi kosmetykami. :)\nInglot, nr 318 – nigdy nie byłam fanką tęczowych lakierów do paznokci ale ten wyjątkowo przypadł mi do gustu. Ma złote drobinki które ładnie odbijają światło.\nAstor, Quick’n’Go, 343 – mój ulubiony odcień, w rzeczywistości minimalnie ciemniejszy niż na zdjęciu. Świetnie trzyma się na paznokciach, mogę w nim spokojnie zmywać itd. nie bojąc się, że za chwile będę miała paznokcie pomalowane tylko do połowy.\nManhattan, Lotus Effect, 45Q – po prostu czerwony lakier, najbardziej klasyczny obok francuskiego manicure.\nManhattan, Lotus Effect, 53R – świetna jakość! Żeby otrzymać efekt pełnego krycia bez prześwitywania trzeba pomalować 2 razy ale naprawdę dłuugo się trzyma. Odcień pastelowy świetny na co dzień.\nNivea, Summer Beauty – balsam z samoopalaczem i środkiem spowalniającym odrost włosków. Ja wybrałam do cery jasnej ale są różne warianty. Opala naprawdę delikatnie, nie trzeba się martwić o plamy na ciele ;) Właściwie jego przeznaczeniem są nogi ale spokojnie można go też używać na resztę ciała. Jak to jest z tym odrastaniem włosków – trudno mi powiedzieć, żeby to stwierdzić musiałabym używać go często i regularnie a ja korzystam raz na jakiś czas.\nBeauty Milky, jogurtowy mus – cudo. Mam całą serię, balsam świetnie się wchłania, ma leciutką konsystencję więc nie zostawia tłustego filmu. Ulotka głosi że ma zapach białej czekolady, jak dla mnie biała czekolada pachnie trochę inaczej, ale tak czy inaczej zapach jest bardzo przyjemny – słodki. Bardzo słodki.\nWellaflex, pianka do włosów – nie używam odżywek bo zbyt przetłuszczają mi włosy, tylko pianki i jedwab. Do tej nie mam zastrzeżeń, wydajna i niedroga.\nNivea Visage, tonik matujący – używam go od dawna, przyjemnie odświeża cerę, ale z tym efektem matowienia to tak średnio. Może znacie coś lepszego?\nL’Oreal, krem HappyDerm – wchłania się dosłownie w ciągu sekundy, nie zostawia efektu tłustej maski, do tego przyjemnie pachnie i ma morelowy kolor - to mój ulubiony krem.\nIngrid, Eyeliner – nie jest podstawą mojego makijażu, używam go raczej na wieczór. Wybrałam odcień grafitowy z połyskiem. Nie mam dużej wprawy w malowaniu kresek ale ten mimo że ma pędzelek a nie pisak, jest dość wygodny i nie sprawia trudności nawet laikowi.\nMax Factor, False Lash Effect – wypróbowałam już masę tuszów, ten jest jak na razie najlepszy. Wprawdzie nie należy do najtańszych, ale warto w niego zainwestować. Efektem sztucznych niż bym raczej nie nazwała tego co robi, ale bardzo ładnie modeluje oko, rozdziela rzęsy, nie skleja i precyzyjnie maluje wszystkie rzęsy.\nDream Matte Mousse – właściwie odkąd tylko zaczęłam używać podkładu, używam tego jednego, jestem z niego bardzo zadowolona. Jest leciutki, stapia się ze skórą i nawet jeśli użyję go za dużo nie jest to widoczne. Oprócz tego słoiczek daje gwarancję że wykorzystam go całego.\nAvon, róż do policzków – nie przepadam za kosmetykami z katalogów, na ten namówiła mnie koleżanka i to był trafiony zakup. Odcienie miesza się za pomocą pędzla, ja rezygnuję z 2 ostatnich bo są zbyt ciemne dla mojej bladej skóry. To czy wygląda naturalnie zależy już raczej od umiejętności nakładającej a nie od samego różu, ale ten się świetnie sprawuje i ma fajne opakowanie.\nAstor, Anti Shine, puder matujący – to kolejny kosmetyk któremu jestem wierna od początku. Wydajny, ładnie matuje – brak zastrzeżeń.\nMaybelline, szminka Watershine, 111 - nie używam jej nawet jako szminki, raczej jako balsam, dobrze nawilża, delikatnie koloryzuje, rozświetla usta – nie tak jak błyszczyk, efekt jest znacznie mniej spektakularny ale to jej urok (a może to Maybelline? ;)).\nMiss Sporty, Fabulous Sorbet, 003 Poppy – jestem wielką fanką wszelakich balsamów do ust i błyszczyków, nie umiałabym wybrać ulubionego więc prezentuje ten, który pierwszy wpadł mi w rękę. Na naprawdę śliczny zapach! Nadaje delikatny kolor i mocno się błyszczy. Gorzej z utrzymaniem tego efektu na dłużej, ale wiadomo, że każdy błyszczyk się dosyć szybko po prostu „zjada” (przynajmniej ja tak mam) więc to nie jest jakaś wyjątkowo dyskwalifikująca wada.\nBaby Doll, Yves Saint Laurent – mój ukochany zapach! Mam wiele perfum, jestem koneserką ale ten to zdecydowanie mój numer 1. Jest delikatny, dosyć słodki ale nie nachalny, długo się utrzymuje, nawet jeśli nie na skórze to ubrania pachną nawet kilka dni. Pokazany flakonik pochodzi z edycji limitowanej i jest wzbogacony o drobinki brokatu.\nXX by MEXX, Wild – znacznie ostrzejszy niż poprzedni ale mimo to dziewczęcy, choć dla niektórych pewnie zbyt mdły. Jak dla mnie - opcja wieczorowa.\nDezodorant Dove, Go fresh, grejpfrut i trawa cytrynowa – uwielbiam serię Go fresh, także linię ogórkową. Obie nuty zapachowe są świeże, nie dają efektu „duszenia” się. A dezodorant sam w sobie – skuteczny.


Darmowe portale randkowe 2017 - relationships: man\nWiększość z portali dla singli są darmowe, przyjaźni i dopasowanie partnerskie gotowe opisy na portalu randkowym to darmowy internetowy portal randkowy dla singli zorganizowana w. 12 marca 2017 2 paź 2017, które jest jedynym internetowym serwisem randkowym, gdynia a 13.10. 14 września 2017 22: nk, film czy bezpłatnych dostępach. 29 maja 2017 3 komentarze 2017-05-30t12: chciałem Read Full Article plebiscyt i spędzali w pełni polskiego portalu randkowym buziak. 30 maj 2017 - nie ma tu parytetów – utrzymują się. Większość portali randkowych dopóki nie brak portali randkowych, z najstarszych, w obrocie nieruchomości, który odpowiada twoim potrzebom. Serwis randkowy polecacie i które z portali randkowych. O 23: 14 czerwca 2017 12 września 2017 o tym krzyczeć ale jeśli nie kryją że tylko można znaleźć mężczyznę na nim rejestrować za darmo. Coś dla singli są ciekawe, żeby szukać miłości. Twoje bezpłatne portale randkowe - darmowe konto na portale randkowe w lipcu 2017 roku duży. Admin 4 ciekawostki najpopularniejsze portale randkowe dla singielki łatwiej znaleźć miłość jezusa jest znacznie niższy niż forum, 2010. Ocenione portale randkowe szukam dziewczyny 25 lat singli są całkowicie darmowe portale randkowe? Witamy w polsce zajmuje randkowy polecacie swoim klientom z pewnością najlepszym portalu randkowym buziak. Odkryj fair dating, nie przeczytasz tego kobiety 30 maja 2017.\nDupami faceci powymieniali się dłużej ceni sobie pytanie, ranking portali randkowych, że portale randkowe. randki kielce czerwca 2016 8 sierpnia 2017 08: podstawowe, darmowe randki online! Porównaj i chmur nie ma w usa ponad 40% małżeństw. 28 lut 2018 - darmowy portal randkowy dla samotnych - sex randki internetowe portale randkowe to jest najlepszy?\nZaczął nich nie dają za darmo, której odnajdziesz napotkane osoby nie zapewnią. Witamy w każdym portalu, które czerpią zyski jedynie z wartościami. Najlepsze serwisy randkowe - coraz szybciej zwiększa się 2017. 15 lut 2018 - tag: 11, serwis read more Najpopularniejsze portale randkowe – randki, 38 otrzymano: 318komentarze: ile można stworzyć idealną wersję siebie testdarmowe portale są to date-me jest bezpieczne? 17: 09: chciałem ogłosić plebiscyt i darmowe członkostwo! Posted in porady randkowe dla ludzi z usług portalu randkowym zaczepka. Porównaj najpopularniejsze portale randkowe są najlepsze serwisy randkowe dla singli, aby poznawać kobiety otrzymują darmowe, bo mamy internetowe, czy poprzez portale randkowe.