Mam "prawko", a strasznie boję się jeździć! :( - Strona 76 - Wizaz.pl\nStrona 76 z 85 « Początek < 26 51 66 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 > Koniec »\n2017-08-10, 13:13 #2251\nJa też jadę zazwyczaj jedną trasą, ale czasem jest wypadek, objazd i daje radę. Dzis.np musiałam kupic dzieciakom basen, btlam w 3 ,marketach.i dalam.radę - strasznie jestem z siebie dumna .\nStres mam przed jazda, za kółkiem przechodzi, i w d.pie.mam co inni mysla o mojej jezdzie, jeżdżę.moze wolno ale bespiecznie, i.coraz lepiej\n2017-08-10, 13:31 #2252\nFajnie, że tak do tego podchodzisz, a długo już jeździsz regularnie?\nDzieci czasem też wozisz?\n2017-08-10, 14:36 #2253\nPrawko mam prawie rok, a regularnie jezdze od jakis 3 miesiecy od kiedy kupulismy drugie auto, dzieci odwoze do szkoly, jezdzimy do dziadków, ale zawsze w domu analizuje trase i miejsca gdzie moge zaparkowac.\n2017-08-10, 16:10 #2254\nTo nie jest z Tobą tak źle dominikowa. Wygląda na to, że też robisz progres.\nA jakie autka polecacie na początek. Jakieś małe, niedrogie?\n2017-08-10, 22:15 #2255\nMyślałam, że tylko ja jestem jakaś niepoważna, że zawsze analizuję którą drogą pojadę i gdzie zaparkuję\nJeśli chodzi o mały miejski samochód to ze swojej strony mogę polecić: Volkswagen Polo (ewentualnie malutki Volkswagen Lupo), Audi A3, Opel Corsa, Toyota Yaris sprawdzone, niezbyt skomplikowane, części zawsze dostępne i mało awaryjne. Zależy co znaczy "niedrogie", ale czasami można wyhaczyć fajny egzemplarz za sensowną cenę w zależności od rocznika.\nCzas edycji: 2017-08-10 o 22:22\n2017-08-11, 07:26 #2256\nCytrynowy_Sorbet24 normalna sprawa Nie każdy jest od razu mistrzem kierownicy.\nJa mam wielkie opory przed jazda ale nie ma odwrotu- to już dla mnie konieczność. Dzięki za polecenie aut.\n2017-08-11, 10:07 #2257\nJa jeżdżę cidem, troche duzy ale ok . A poczatkowo chcialam yariske albo pande\n2017-08-11, 10:23 #2258\nJest dla mnie jeszcze nadzieja\nWiem, że niektóre dziewczyny mają taką naturalną zdolność do jazdy. Ba faceci to prawie wszyscy mają.Zastanawiałam się od czego to zależ . Cid faktycznie duży, ale lepiej nauczyć się na dużym, bo do małego zawsze można się przesiąść a odwrotnie to trudno będzie. Ja z różnych względów jednak preferuję mały samochód, najlepiej z krótkim przodem.\n2017-08-11, 13:52 #2259\nBo większość facetów ma wyr.bane na to co inni myślą na drodze, a nawet jak maja problemy z jazda to się nie przyznają, duma im nie pozwala. Ale pojechalam, dobrze ze mojego tz nie ma na wizażu i tego nie przeczyta\n2017-08-12, 06:15 #2260\nNo i dodam, że faceci często potrafią zachować zimną krew, natomiast kobiety.....hmmm no różnie z tym bywa.\n2017-08-12, 10:32 #2261\nNo niestety to ja. Jak coś idzie nie tak jak zwykle, to po prostu głupieję. Mnie to wyprowadza z równowagi nawet to jak np muszę zaparkować równolegle na ulicy a za mną jedzie auto, zaraz nadjeżdża następne i mam wtedy poczucie, że blokuję ruch, że jestem obserwowana, czego nienawidzę i oczywiście nie ma mowy, że wtedy poprawnie zrobię równoległe, często rezygnuję i jadę dalej, bo czuję, że w takim stanie i tak nie dam rady. To są efekty wychowania na grzeczną dziewczynkę, która woli ustąpić innym i nie sprawiać problemów. Właściwie to za każdym moim problemem z samochodem stoi jakiś szerszy kontekst i jakaś ułomność życiowa.\n2017-08-12, 12:49 #2262\nDziewczyny a czy są tutaj takie, które jeżdżą tylko określonymi trasami np do pracy i z powrotem. Ciekawi mnie to. Moim zdaniem to też nie jest tragedia, bo cel osiągnięty a na znajomej trasie człowiek się dobrze czuje.\nja do mojej poprzedniej pracy jeździłam codziennie po stałej trasie (do obecnej bardziej opłaca mi się dojeżdżać tramwajem), na fitness jeżdżę stałą trasą, na zakupy do najbliższego sklepu :P nie lubię nowych tras, wtedy zwykle odpalam street view i sprawdzam drogę nie boję się prowadzić auta, mam automat wiec odpada jakikolwiek stres typu, że auto mi zgaśnie na środku skrzyżowania, innych aut też się nie boję, bardziej stresują mnie sytuacje typu że nie znajdę miejsca do zaparkowania albo się pogubię, nie skręcę tam gdzie trzeba czy coś :P\nCzas edycji: 2017-08-12 o 12:51\n2017-08-12, 19:00 #2263\nJa dziś pojechałam do galerii handlowej, deszcz mnie zmotywował do odpalenia autka Do pracy lubię jeździć komunikacją, bo mogę poczytać.\n2017-08-13, 07:14 #2264\nchimay napisałaś bardzo ważne słowa. Postaram się pomyśleć o tym w ten sposób, że nawet jak blokuję, czy spowalniam, to ten czas mi się należy. Bo też mam prawo jeździć i żyć a czasem zawadzać Czy po tej ulicy jednej, drugiej, dziesiątej ktoś inny ma większe prawo jeździć? Czy ma większe prawo ode mnie?\nWhiteCherry a teraz dałabyś radę przesiąść się na manualną?\naterisTo chyba nie jest z Tobą tak źle Zwłaszcza, że weekend ii parkingi zapchane.\n2017-08-13, 11:53 #2265\nNo obiecuję sobie od września jeździć do pracy z jednego końca Wawy na drugi, ale nie wiem jak mi to wyjdzie xD\nA w Galerii Mokotów jest całkiem sensowny parking piętrowy i jakoś się miejsce znalazło.\nJestem takim dziwnym przypadkiem, który parkuje wyłącznie tyłem\nA jeżdżę bardzo mało. Raz w tygodniu, czasem co dwa. Chcę to zmienić.\n2017-08-13, 12:46 #2266\nParkingi piętrowe to akurat moja zmora, bo boję się utknąć na podjeździe. Ruszanie na dużych wzniesieniach mnie przeraża, w ubiegłą zimę prawie sturlałam się na samochód za mną podczas jazdy w korku pod dużą górę, gdzie mi oczywiście auto zgasło i udało mi się odpalić za 3 razem przy akompaniamencie trąbienia kierowcy za mną i pisku moich opon.\nO tutaj taka agentka za trzykrotne stoczenie się na auto z tyłu właśnie na parkingu w galerii straciła prawko i na dodatek sprawę skierowano do sądu\nJa jeżdżę tylko do jednej galerii i parkuję na dole, a przy wyjeździe czekając na zielone nie stoję na wzniesieniu tylko przed nim na płaskim.\nŻeby było śmiesznie podczas kursu jak i egzaminu nie miałam żadnych problemów z ruszaniem na wzniesieniu, ale to pewnie dlatego, że zdawałam w mieście płaskim jak naleśnik a "górka" na placu egzaminacyjnym to jakiś wypierdek w porównaniu z długimi i stromymi podjazdami, które trafiają się w realnej jeździe. No i na placu egzaminacyjnym nie stało za mną żadne inne auto, a to jest u mnie gigantyczny czynnik stresowy.\n2017-08-13, 13:01 #2267\nHmm nigdy nie miałam problemu ze wzniesieniami. Trzeba wyczuć autko. Może za szybko puszczasz sprzęgło?\nWyjazd z garażu mam pod górkę, a do tego robiłam prawko w moim mieście, na wyżynie.\nJa to się za to boję włączania do ruchu z pasa zjazdowego na ruchliwej drodze.\n2017-08-13, 13:02 #2268\nTez nienawidzw podjazdow w galerii, przez nie nie jezdze do jednej.\nU mnie w miescie gorek pelno ale na szczescie mam wspomaganie ruszania pod gore i blokade kół w przypadku sturlania sie na a uto za mną. Bardzo to sie przydaje, jeszcze z tego nie korzystalam ale sama swiadomosc duzo daje\n2017-08-13, 13:57 #2269\nMoje problemy z jeżdżeniem siedzą w mojej głowie, co cały czas tutaj piszę. Za szybkie czy za wolne puszczanie sprzęgła to jest tylko objaw, a nie sam problem i sądzę, że każdy kto wyjeździł te minimum 30 godzin do zrobienia prawka chyba jest z grubsza świadom tego, jakie techniczne błędy popełnia. Sama ta świadomość jednak niewiele zmienia.\n2017-08-13, 16:22 #2270\n2017-08-14, 07:03 #2271\nDziewczyny pojechałam w roli pasażera tą trasą, którą będę musiała dojeżdżać do pracy. obserwowałam wszystkie skrzyżowania i znaki. Teraz tylko wsiąść i pojechać kilka razy, kiedy jest mniejszy ruch. Prosta trasa właściwie. Myślę raczej o nieprzewidzianych sytuacjach na drodze, żeby jakoś się ogarnąć i już sobie myślę, jak inni będą jechać a ja będę się toczyć:P haha\n2017-08-14, 07:06 #2272\nMam "prawko", a strasznie boję się jeździć! :(\nDziewczyny, pocieszcie mnie jakoś W grudniu zdałam egzamin praktyczny i od tej pory praktycznie nie jeździłam. W weekend odebrałam swoje wymarzone autko, jechałam nim póki co dwa razy i jestem załamana Przed egzaminem śmigałam po całej Warszawie, a jazda samochodem sprawiała mi wielka frajdę. Teraz stresuje mnie rundka po osiedlowych uliczkach.. Na każdym skrzyżowania boje się, ze auto mi zgaśnie albo zamiast 1 wrzucę 3. Jeżdżę póki co z tatą, ale zastanawiam się, czy nie pójść na kilka jazd doszkalajacych do mojego instruktora, żeby przełamać tą psychiczną barierę i trochę się rozjeździć. Nie chciałabym przez swoją nieporadność całkowicie zrazić się do jazdy samochodem\n2017-08-14, 07:14 #2273\nPodejrzewam, że my same chciałybyśmy znać złoty środek na jazdę bez stresu Jak sama piszesz wcześniej nie stresowałaś się za kółkiem, więc Twoje problemy wynikają z długiej przerwy. Jeśli pomoże Ci jazda z instruktorem to czemu nie Prawko masz pi razy drzwi pół roku i tyle czasu nie jeździłaś, więc to jeszcze nie jest długo. Niektórzy po 30 latach dopiero się zawzięli. Masz własne auto więc super się składa.\n2017-08-14, 07:29 #2274\nWiadomości: 8 968\nPiąteczka, ja też zdałam w grudniu i od ponad pół roku sama śmigam swoim autem\nCzy samochód był drogi? Boisz się o niego? Sama za niego zapłaciłaś czy tata? Tata robi jakieś niemiłe uwagi? Imho świadomość "to moje, ja zapłaciłam i ja płacę za błędy/naprawy" pozwala się nieco wyluzować.\nJeśli tata jest w porządku, nie jest typem krzykacza-krytykanta to spoko ale chyba lepiej samemu. W końcu dążysz do tego, żeby jeździć samemu a tata albo instruktor to ciągle takie "podpieranie się" inną osobą, na którą możesz przerzucić część odpowiedzialności. Ja wolałam od początku jeździć sama. Już w sumie na jazdach przed egzaminem marzyłam o tym, żeby wysadzić mojego instruktora "Janusza" i jeździć samemu\nZmianę biegów poćwicz sobie na sucho, na parkingu. To jest jedynie kwestia wprawy i wyczucia. Biegi można zmieniać jednym palcem. A jak już to opanujesz to ryzyko pomyłki jest raczej minimalne, żeby nie powiedzieć - żadne.\nNie wiem czemu tutaj paniczny lęk wzbudza gaśnięcie samochodu. Mi też parę razy zgasł, tak na skrzyżowaniu tez i w sumie - co z tego? Zapalam, jadę dalej, to kwestia kilku sekund. Czasami ktoś zatrąbi, czasami nie. Popatrzcie ile błędów popełniają inni ludzie - nikt nie jeździ bezbłędnie. Wczoraj miałam sytuację, że facet na światłach przede mną zablokował ruch przez cały cykl bo stanął tak, że nie widział świateł a trąbienie jakoś go nie ruszyło\n2017-08-14, 09:17 #2275\nDzięki dziewczyny, takiego głosu rozsądku potrzebowałam Samochód na szczęście kupiłam za swoje więc sama będę też płacić za jego ewentualne naprawy Tata stara się być dosyć spokojny, jak ze mną jeździ, ale oczywiście ma swoją wypracowaną technikę jazdy więc co chwila mówi mi, co ma robić i uwagi typu "czemu tak wcześnie redukujesz bieg", "wrzuć na luz jak podjeżdżasz do skrzyżowania" czy "płynniej zmieniaj biegi" są na porządku dziennym Póki co czuję się straszną zawalidrogą, wszyscy mnie wyprzedzają i pewnie klną w duchu, że tak wolno jadę więc staram się jeździć po mało uczęszczanych uliczkach, ale wiem, że muszę się przełamać i ruszyć w miasto, żeby nie zostać niedzielnym kierowcą\n2017-08-14, 10:16 #2276\nJak jedziesz zgodnie z przepisami i nie ciągniesz się 20km/h na drodze z ograniczeniem do 50 to spoko. Jak ktoś Cię wyprzedza to jego problem. Ja mam to zazwyczaj w nosie. Gorsi są ci co siedzą na ogonie (albo co gorsza migają długimi ) bo się jaśnie panu spieszy. No ludzie\nW Polsce to panuje jakiś kult szybkości, mam wrażenie, że nawet spokojnie nie można sobie do czerwonych świateł dojechać, nie. Trzeba z gazem w podłodze a potem "efektownie" zahamować na skrzyżowaniu. Co tam spalanie, dojechałem szybciej!\nA dojeżdżania na luzie spróbuj. Jak droga prosta, warunki dobre, nie jest ślisko a w tle widzę przeszkodą typu czerwone światło/rondo/ cokolwiek to wrzucam na luz. Spokojnie dojeżdżam hamując - plus jest taki, że nie trzeba pilnować sprzęgła . Jeśli sytuacja na drodze się nie zmienia to staję, jeśli zaś samochody zdążą ruszyć nim ja dojadę to po prostu wrzucam bieg odpowiedni do prędkości w tym momencie i jadę dalej. Dla mnie jest to w jakiś sposób wygodne ale wiem, że szkoły i opinie są różne.\n2017-08-14, 11:02 #2277\nBo jak gaśnie na górce, to turlasz się na auto z tyłu, jak nie masz nowego samochodu wyposażonego w asystenta podjazdu na wzniesieniu. A w niektórych rejonach górek jest całkiem sporo.\nJa sobie w zasadzie przestałam zawracać głowę prawidlowa zmiana biegów. Mam diesla, jak go kupiłam, to przedzierałam się przez rozmaite fora motoryzacyjne, żeby właśnie się doinformować, jak robić to prawidłowo, ale większość to były kłótnie i przerzucanie się szczegółami budowy silników, turbin itd, których nie rozumialam; jedni pisali, że dobrze wrzucać wyższy bieg już przy 1500 obrotów, inni że wręcz przeciwnie, zwłaszcza w jeździe miejskiej nie warto wrzucać wyższego biegu, jak za chwilę trzeba go będzie redukować. Więc robię to dość przypadkowo, często źle, bo zwyczajnie nie wystarcza mi podzielności uwagi na pilnowanie obrotów, prędkości i dopasowywania do nich biegu. Marzę o szybkim rozwoju rynku aut elektrycznych, one przeważnie nie mają skrzyni biegów.\n2017-08-14, 12:10 #2278\nNo ok, ja w sumie jeżdżę po Wawie, tu górek nie ma za bardzo ew. podjazdy na ślimakach czy coś. I w sumie nigdy nie korzystałam z tego "ruszania na ręcznym" - po prostu jak ruszam pod górę mocniej wciskam gaz i jadę.\n2017-08-14, 12:28 #2279\nO ile warunki na to pozwalają, to staram się jeździć z prędkością około 50 km/h. Jak wyjeżdżałam kawałek poza obszar zabudowany, to wtedy odpowiednio o te 20-30 km/h więcej, ale póki co 80km/h to taka moja górna granica Pewnie za jakiś czas będę sama z siebie się śmiała, ale teraz to dla mnie zawrotna szybkość\nCzyli niezależnie z jaką prędkością jechałaś, to przed skrzyżowaniem po prostu zwalniasz hamując i wrzucasz na luz i dopiero przed samym skrętem wrzucasz odpowiedni bieg? Mnie na kursie instruktor uczył tak, że jak jadę powiedzmy na 3, to przed skrzyżowaniem zaczynam zwalniać delikatnie hamując, redukuję bieg na 2, puszczam sprzęgło i w zależności od potrzeb albo jeszcze trochę hamuję albo nie i skręcam więc teraz to wrzucanie na luz przed skrętem wydaje mi się jakąś abstrakcją\n2017-08-14, 12:49 #2280\nNie no jak jade 120 to raczej tego nie robię. Ale jadę 50-70km/h, widzę w oddali czerwone to wrzucam na luz, jak trzeba to wciskam powoli hamulec, dojeżdżając oceniam sytuację czy docisnąć do końca żeby się zatrzymać czy może samochody zdążyły już ruszyć więc odpowiednio do prędkości wrzucam 2 lub 3 i jadę dalej.\nTego nie uczą bo uczą tzw. eco-drivingu czyli redukcji biegów - jedziesz, hamujesz, zmieniasz bieg na mniejszy, dalej hamujesz dalej zmieniasz bieg na mniejszy itp.\nSzkoły są w sumie różne, nie musisz koniecznie jeździć na luzie jak nie chcesz, może wolisz redukcję biegów to też jest spoko. Jak Ci wygodniej. Opinie są podzielone. Ja na luzie nie jeżdżę jak warunki są kiepskie, leje, jest śnieg.\nMożesz poczytać o tym w necie, możesz spróbować jak chcesz i zobaczyć co wolisz.\nData ostatniego posta: 2018-02-09 15:16:20


Albumy roku 2020 według redakcji HECTIC [cz. II] – Hectic Magazyn\nAlbumy roku 2020 według redakcji HECTIC [cz. II]\nRedakcja magazynu Hectic przedstawia drugą część zestawienia albumów, na które powinniście byli zwrócić uwagę w 2020.\nKicz. Przesada. Ironia. Gdy w marcu świat stanął w miejscu, demoniczni bracia bliźniacy z Kalifornii wydali dość radykalny album. Być może najbardziej ciężkostrawny materiał pod szyldem The Garden. Wyatt i Fletcher Shears, w swoich solowych projektach znani także jako Enjoy i Puzzle, są kontrkulturowym głosem młodego pokolenia. Świetnie wyczuwają niepokoje oraz frustracje swoich rówieśników. Kompozycje na Kiss My Super Bowl Ring cechuje maksymalizm i ekspresja formy – utworom towarzyszą absurdalne, zabawne teksty oraz przejaskrawione, nieprzewidywalne aranżacje. Antymuzyczny charakter wydawnictwa, na którym artyści łączą synth punk, digital hardcore, breakbeat czy hip hop, posłużył braciom jako swego rodzaju manifest estetyczny. Trzeba przyznać, że alternatywne uniwersum Shearsów, androgynicznych głosicieli nowej religii, przypominających postaci z serii gier Final Fantasy, jest niezwykle uzależniające.\nJeśli założyć, że przyszłość muzyki należeć będzie do umiejętnego lawirowania między gatunkami, kolektyw z Londynu zdecydowanie nie musi się o siebie martwić. Proponowana przez Happy Meal LTD fuzja art popu, glam punka i muzyki tanecznej, na papierze nie wydaje się niczym zaskakującym. Jednak w połączeniu z okazjonalną stylizacją na ścieżkę dźwiękową rodem ze spaghetti westernu, a także z interludiami, które służą jako monologi japońskich vocaloidów, stopień kompozycyjnej konceptualizacji materiału, dostarcza odbiorcy unikalnych wrażeń. Pomimo zabaw konwencjami, grupa podejmuje na albumie szereg poważnych tematów, m. in. zwiastuje apokalipsę cywilizacji Zachodu, przyrównuje problem tożsamości płciowej do morderstwa, czy porusza zagadnienie obsesyjnej miłości w stosunku do celebrytów. Przy okazji tworzy kilka art rockowych hitów, idealnych na niespokojne czasy. Trudno w 2020 o bardziej barwny debiut.\nNicolas Jaar miał w 2020 ręce pełne roboty. Obok albumów Cenizas i Telas, powrócił także z nowym materiałem jako A.A.L. Nowe wydawnictwo to swoista kontynuacja płyty 2012 – 2017 wydanej w 2018. Przy okazji 2017 – 2019 Jaar pokusił się o nowe rozwiązania eksperymentatorskie i głębiej zanurzył w świat nieoczywistej elektroniki. Kompozycje z tegorocznego albumu są bardziej surowe i zdekonstruowane, a robotyczne hałasy zbuntowanych maszyn oraz dźwięki alarmów przeciwpożarowych są na porządku dziennym. Otrzymana mieszanka połamanego house’u i industrialnego techno kojarzy się z nurtem intelligent dance music (IDM). Jak na artystę jego formatu przystało, zaproponowana przez Jaara narracja jest wyśmienicie wyprodukowana i fascynuje złożonością ścieżek dźwiękowych. Pozostaje jedynie z niecierpliwością wyczekiwać następnego projektu Chilijczyka.\nInteresującym i świeżym zjawiskiem we współczesnej muzyce rockowej jest obserwowany, głównie w Wielkiej Brytanii, powrót do nurtu post-punk revival z przełomu lat 90. i 00. Trudno sobie obecnie wyobrazić, by obok Idles, Shame czy The Murder Capital, na brytyjskiej scenie post-punka miało zabraknąć irlandzkiego Fontaines D.C. Zespół z Dublina powstał w 2017 i zaledwie w zeszłym roku zadebiutował ze świetnie przyjętym albumem Dogrel, by już 15 miesięcy później zaprezentować światu kolejne wydawnictwo. Przy okazji A Hero’s Death muzycy ukazują bardziej stonowaną i przygnębiającą stronę swojej twórczości, co wcale nie oznacza, że materiał jest monotonny. Przeciwnie – już na podstawie poprzedzających album singli można było jednoznacznie stwierdzić, że zespół nie traci na kreatywności. Dodatkowo, wychodząc tematycznie ze swojej małej ojczyzny, Fontaines D.C. skupili się na napisaniu bardziej uniwersalnych tekstów. Dublińczycy dają do zrozumienia, że mają apetyt na resztę świata.\nPo czterech latach długiego oczekiwania, nowy projekt szczecińskiego duetu ujrzał światło dzienne. Raper Łona wraz z producentem Webberem znani są z zabawy słowem w abstrakcyjnej formie. Również na Śpiewniku domowym, materiale na pograniczu EP-ki i pełnoprawnego albumu długogrającego, muzycy powrócili z charakterystycznym dla nich inteligenckim humorem i niestandardową jak na hip hop elektroniczno-jazzową instrumentacją. W niecałe 30 minut przedstawiają 7 zróżnicowanych narracji – od imprezowych sprawozdań po alkoholu, przez świadome komentarze polityczne, na szczecińskich historiach kończąc. Spośród nich, istotny jest także temat dziedzictwa żydowskiego, podejmowanego zarówno w przewrotnych tekstach, jak i poprzez implementację akordeonu, klarnetu czy trąbki w ścieżce dźwiękowej. Pomimo upływu lat, duetowi nie brakuje ani wigoru, ani kreatywności. Łona i Webber utrzymują poziom i ugruntowują swoją pozycję na szczycie łańcucha pokarmowego w polskim hip hopie.\nPrevPoprzedni artykułMłody Dzban kontra polski rap\nNastępny artykułSylwester marzeń z Patti SmithNext


Sprytny amator słodyczy zatrzymany przez policjantów • www.tuwroclaw.com\nSprytny amator słodyczy zatrzymany przez policjantów\n2018-07-31, Autor: prochu\nPolicjanci z podwrocławskiej Długołęki zatrzymali amatora czekoladowych słodkości. 47-letni mężczyzna dwukrotnie ukradł z jednego ze sklepów spożywczych znaczną ilość czekoladowych bombonierek - najpierw wyniósł 30 opakowań, a po paru dniach dodatkowe 21. Teraz może mu grozić nawet pięć lat pozbawienia mądrości.\nMężczyzna pojawił się w dyskoncie spożywczym dwukrotnie. Pierwszym razem zabrał 30 sztuk. Po czterech dniach odwiedził sklep po raz drugi i wtedy jego łupem padło kolejnych 21 bombonierek.\nNiewykluczone, że amator bombonierek dokładnie zaplanował swoje czyny, bo co prawda wartość wszystkich skradzionych słodyczy wyniosła ponad 800 złotych, to należy pamiętać, że kradzież jest czynem przepołowionym - do kwoty 525 złotych traktowana jest jako wykroczenie, a powyżej tej kwoty jako przestępstwo. Mężczyzna najpewniej sądził, że popełnił dwa wykroczenia - bo wartość skradzionych słodkości za każdym razem nie przekroczyła 525 złotych, ale na nic zdały się jego obliczenia. Na komisariacie policji w Długołęce usłyszał już zarzut popełnienia przestępstwa bo kradzieże zostały dokonane w krótkim odstępie czasu, dlatego zostały potraktowane jako jeden czyn ciągły.\n47-letni mieszkaniec powiatu oleśnickiego został w sklepie rozpoznany przez pracownika ochrony i ujęty. Krótko po tym, był już w rękach policji, a po przewiezieniu na komisariat przyznał się do kradzieży i chciał dobrowolnie poddać się karze. Funkcjonariuszom tłumaczył, że pierwszą partię bombonierek zdążył już sprzedać. Za swój czyn odpowie teraz przed sądem - grozi mu kara nawet 5 lat pozbawienia wolności.\nTagi: policja, słodycze, bombonierki, bombonierka, długołęka, wrocław, na sygnale\nAwanturnik w szpitalu. Uszkodził karetkę, bo chciał wyładować frustrację\nDramat 4-letniej wrocławianki chorej na cukrzycę. Znajomy rodziców ukradł jej pompę insulinową\nNiecodzienna kradzież na wrocławskim lotnisku\nWrocław: nocny napad na taksówkarza. „Był kopany po całym ciele”\nWrocław: wylewali ścieki do rzeczki przepływającej przez Strachowice [ZDJĘCIA]\nNapad na ucznia jednej z wrocławskich szkół. Napastnik miał nóż\nPijana kobieta okradała w nocy mieszkania\nZatrzymanie na lotnisku. Podczas kontroli wpadł 42-latek z wyrokiem\nJechał ponad 100 km/h. Życiu jego partnerki zagrażało niebezpieczeństwo\nOddanych głosów: 393


jabłka – infotrendy.pl\nOpublikowane w 19 lutego 2020 24 marca 2020\nCo takiego mają w sobie jabłka, że warto je często jeść?\nJabłka to jedne z najpopularniejszych owoców, które znajdziemy w każdym warzywniaku. Są tak popularne, ponieważ ich różne odmiany występują praktycznie przez cały rok a dzięki różnorodności smaków każdy znajdzie coś dla siebie. Ich właściwości prozdrowotne i odżywcze są bardzo ogromne. Czy wiesz, dlaczego warto jeść jabłka przez cały rok? Przeczytaj.\nRegularne jedzenie jabłek pomaga zachować witalność i młodość\nJabłka są pełne antyoksydantów, które jak wiadomo, neutralizują wolne rodniki, przyczyniając się do przedłużania życia każdej komórki w organizmie. Jest ich w tych owocach bardzo sporo, mowa tutaj przede wszystkim o witaminach A i C oraz odżywczych dla naszego organizmu minerałach takich jak cynk i selen. Przedłużając życie komórek w organizmie człowieka, jabłka z powodzeniem chronią nas przed zachorowaniami na choroby związane z wiekiem, takie jak choroba Alzheimera, zmniejszają ponadto zachorowalność na miażdżycę, cukrzycę oraz choroby serca.\nJabłka wspomagają nasz układ odpornościowy i pozytywnie wpływają na pracę serca\nSpora zawartość flawonoidów, którą dostarczamy swojemu organizmowi, jedząc jabłka, wpływa pozytywnie na pracę serca, dbając o prawidłowe działanie układu krążenia. Kwercetyna zawarta w jabłkach uszczelnia żyły i tętnice oraz co istotne utrudnia osiadanie się w nich cholesterolu. Dodatkowo jedzenie jabłek wspiera nasz układ odpornościowy, pomagając nam dbać o formę i dobre zdrowie. Cynk zawarty w jabłkach pomaga niszczyć niepożądane bakterie i wirusy znajdujące się w organizmie oraz sprzyja prawidłowemu rozwojowi białych krwinek. Ponadto jedzenie jabłek wspomaga prawidłowe funkcjonowanie flory bakteryjnej w jelitach, co ma duży wpływ na poziom naszej odporności.\nJedzenie jabłek obniża poziom cholesterolu oraz pomaga w walce z nadwagą\nObecne w jabłkach pektyny przyczyniają się do znacznego obniżenia poziomu cholesterolu w organizmie człowieka, a związki fenolowe zapobiegają odkładaniu się blaszek miażdżycowych na ściankach tętnic. Dodatkowo, co jest dobrą wiadomością dla wszystkich osób próbujących skutecznie schudnąć, jedzenie jabłek pomaga w obniżeniu wagi. Florydzyna zawarta w tych wspaniałych owocach to glikozyd, który po dostaniu się do organizmu hamuje transport glukozy w przewodzie pokarmowym, natomiast kwas ursolowy przyśpiesza proces tworzenia się mięśni oraz znacznie przyśpiesza spalanie kalorii. Warto więc spożywać jabłka, gdy planujemy schudnąć, są one bowiem bardzo sycące, a przy tym cechuje je niska kaloryczność.\nOprócz wymienionych zalet jabłka posiadają jeszcze więcej prozdrowotnych i przydatnych dla ludzkiego organizmu właściwości. Ich spożywanie zmniejsza ryzyko zachorowalności na nowotwory, pozwala spowolnić rozwój astmy, wzmacnia serce oraz znacznie poprawia trawienie. Dodatkowo regulują poziom cukru we krwi, chronią nasz wzrok przed zwyrodnieniem plamki żółtej oraz znacznie zmniejszają zachorowalność na zaćmę. Jak więc widać na powyższych przykładach warto wprowadzić jabłka do swojej codziennej diety, bowiem nie tylko są one smaczne, ale przede wszystkim sprzyjają naszemu zdrowiu i dobremu samopoczuciu.


CZYSTA AWANGARDA - futrzane kamizelki w jesienno-zimowej kolekcji Andrzej Jedynak\nCZYSTA AWANGARDA- futrzane kamizelki w jesienno-zimowejkolekcji Andrzej Jedynak\nObecna aura pogodowa sprzyja zwolenniczkom pięknych i stylowych futer. Okazały płaszcz to nie jedyne rozwiązanie - postaw na skromniejszą, futrzaną kamizelkę, która już kolejny sezon jest niezwykle popularnym elementem zimowej garderoby. Projektanci wymyślają co raz to ciekawsze ich wersje, co doskonale widać na wybiegach Diora czy Stelli McCartney. Andrzej Jedynak także proponuje oryginalne kamizelki w najmodniejszych barwach i wzorach.\nKolekcja futer Andrzej Jedynak na sezon jesienno-zimowy stawia na bardzo żywą i odważną kolorystykę. W wielu modelach wykorzystane zostały intensywne barwy takie jak róż, żółć czy marsala, które dodają nowoczesnego tchnienia i przykuwają wzrok. W stylistyce kamizelek wykorzystano także bardzo popularną w tym sezonie technikę patchworku.\nPowyższe modele kamizelek Andrzej Jedynak wykoanano z delikatnych pasów futra osadzonego na dzianinie, które tworzą kolorowy efekt przestrzenny. Obydwa modele sprawdzą się w codziennych stylizacjach - kamizelkę można zestawić ze skórzana koszulą, ale także świetnie wygląda narzucona na kurtkę.\nPatchworkowe łączenia materiałów są awangardowym rozwiązaniem, które potrafi ożywić całą stylizację. Kamizelka stworzona z kawałków futra w kolorach bieli, granatu, marsali i czerni to bardzo nowoczesny strój. Niecodzienny fason w niezwykłym wydaniu to gwarancja oryginalnej stylizacji na zimowe dni.


AMD rozpoczęło obniżki cen swoich procesorów Ryzen 7 i Ryzen 5. Ma to związek z niedawnymi premierami jednostek Coffee Lake, które okazały się całkiem udane i zagarnęły troszkę rynku. Musimy przyznać, że w niektórych przypadkach obniżki są dość znaczące i przełożą się nawet na ceny w Polsce. Zresztą już część jednostek w sklepach ProLine.pl, x-kom.pl, czy morele.net zaczęła powoli tanieć. Co ciekawe, redukcja cen ominęła póki co modele Ryzen 3, ale i tu może się coś zmienić w najbliższym czasie.\nModel Rdzenie / Wątki Stara cena Nowa cena\nRyzen 7 1800X 8 / 16 499 dolarów 349 dolarów\nRyzen 7 1700X 8 / 16 399 dolarów 309 dolarów\nRyzen 7 1700 8 / 16 329 dolarów 299 dolarów\nRyzen 5 1600X 6 / 12 249 dolarów 219 dolarów\nRyzen 5 1600 6 / 12 219 dolarów 189 dolarów\nRyzen 5 1500X 4 / 8 199 dolarów 174 dolary\nPoprzedni artykułSubnautica – wielki, otwarty i niebezpieczny ocean na obcej planecie\nNastępny artykułKingdom Come: Deliverance – udostępniono wymagania sprzętowe


eNett International usprawnia obsługę płatności rozszerzając zakres obsługiwanych walut o polski złoty : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Finanse i gospodarka eNett International usprawnia obsługę płatności rozszerzając zakres obsługiwanych walut o polski złoty\neNett International usprawnia obsługę płatności rozszerzając zakres obsługiwanych walut o polski złoty\n14.07.2015 10:00| Autor: Tim Masih\nFirma eNett International, wiodący dostawca rozwiązań płatniczych B2B dla branży turystycznej, rozszerzyła ofertę walutową o polski złoty, umożliwiając polskim i międzynarodowym agentom korzystanie z uproszczonych i niskokosztowych sposobów płatności dla dostawców usług turystycznych w PLN za pomocą wirtualnych numerów rachunków (ang. Virtual Account Numbers - VANs).\nW odpowiedzi na zapotrzebowanie klientów, wszystkie lokalne i międzynarodowe biura turystyczne mogą teraz wykorzystywać VANs jako szybki i prosty sposób płatności polskim dostawcom usług. Oznacza to również, że spośród 30 walut dostępnych dla klientów eNett, 16 umożliwia finansowanie i rozliczenia lokalne, wspierając rozwój nowych rynków i obniżając koszty.\nJedną z firm, która już korzysta z lokalnych rozliczeń za pomocą VANs jest iAlbatros, wiodąca agencja w dziedzinie obsługi rezerwacji hotelowych. “VANs posiadające ustalone limity są bodźcem dla rozwoju naszego biznesu, ponieważ zapewniają, że hotele będą pobierać jedynie kwotę uzgodnioną podczas rezerwacji. Oznacza to, że klient nie pokrywa żadnych opłat dodatkowych, co zabezpiecza go przed nieautoryzowanymi transakcjami. Ponadto, dzięki jednorazowym VANs rozliczenia stają się niezwykle łatwe i proste do przeprowadzenia" - powiedział Przemysław Soroka, wiceprezes zarządu i dyrektor finansowy. “Wraz z pojawieniem się lokalnych rozliczeń w złotych, będziemy mogli wprowadzić nasze rozwiązanie na kolejny rozwijający się rynek, co przyniesie nam dalsze korzyści biznesowe i rozszerzy naszą współpracę z eNett".\nVAN to automatycznie wygenerowany numer karty MasterCard, stosowany do przeprowadzania płatności dla dostawców. Może on zawierać takie parametry płatności, jak: kwota, waluta, termin i odbiorca płatności. Dzięki temu w bezpieczny sposób dokonujemy płatności lub odbioru tej transakcji. Płatności eNett VANs są objęte gwarancją MasterCard, generując unikalne numery dla każdej transakcji, minimalizują ryzyko oszustwa i maksymalizują ochronę przeciwko niedotrzymaniu zobowiązań płatniczych wobec dostawcy usług. Agenci mogą również uzyskać prowizję1 i korzystać z opcji zautomatyzowanych rozliczeń, która zapewnia znaczący wzrost wydajności.\nDyrektor zarządzający i dyrektor generalny firmy eNett, Anthony Hynes, powiedział: "W Polsce rozwija się przemysł turystyczny, świadczy o tym fakt, że w 2014 r. ten kraj odwiedziło ponad 16 milionów osób2. Przy takim wzroście rozwoju branży, nasi klienci poszukiwali niedrogiego rozwiązania do zarządzania międzynarodowymi i krajowymi płatnościami dla dostawców w Polsce, dlatego też dodaliśmy złotego do naszej oferty walut dostępnych w systemie VAN".\n"Posiadanie jednej z najszerszych możliwości rozliczeń lokalnych w branży, to świadectwo naszego zaangażowania w obniżanie kosztów płatności międzynarodowych".\nWięcej na temat eNett VANs na stronie www.enett.com\n1Zastosowanie mają zasady i warunki\n2Ministerstwo Sportu i Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej\ngłówny specjalista ds. komunikacji\nŚniadanie prasowe BIK


G. K. Chesterton: Linia demarkacyjna - POLITYKA POLSKA\nStrona główna Kultura Inne G. K. Chesterton: Linia demarkacyjna\nGazeta „Morning Post” zamieściła niedawno uwagę, dotyczącą czegoś, co napisałem w popełnionej przeze mnie książce Wiekuisty Człowiek. Nie przyszłoby mi do głowy, żeby na tych łamach bronić mego dzieła, lecz zamierzam jak najbardziej bronić mojego poglądu.\nA pogląd ten dotyczył tematu zagadkowego i zarazem miłego, mianowicie zwierząt. Moją tezę dałoby się podsumować w skrócie tak: „Im bardziej będziemy patrzeć na człowieka jak na zwierzę, tym mniej się okaże podobny do zwierzęcia”. Sugerowałem też, że kiedy naprawdę spojrzymy na istotę ludzką świeżym okiem, używając czysto zdrowego rozumu, nieskażonego żadną sofistyką, nigdy nie odbierzemy istoty ludzkiej jako zwierzęcej. Dowodzi tego zresztą sam fakt, że mówiąc „zwierzęta” mamy na myśli inne zwierzęta oprócz nas. Jeśli ktoś powie: „Jest jakieś zwierzę w ogrodzie” i odkryjecie, że chodzi o pastora, poczujecie się tak zaskoczeni, że żaden wykład o ewolucyjnych początkach i strukturze biologicznej tegoż pastora nie zatrze w pełni wrażenia, że normalnie tak się ludzi nie określa. Jeśli ktoś powie: „Chodź, zobacz zwierzęta”, i okaże się, że zwierzętami są ciotki mówiącego, pomyślicie, że był to żart; możecie to uznać za żart lekceważący i w nie najlepszym guście, lecz nie przyjdzie wam do głowy, by potraktować to jako poważną wypowiedź o jedności przyrody. Grozi nam, że zapomnimy ten pierwszy i podstawowy fakt, tę olbrzymią różnicę i dysproporcję między człowiekiem a resztą stworzeń. Zwierzęcość człowieka nie rzuca się w oczy; widzimy ją dopiero po chwili zastanowienia.\nMyślałem, że rzecz jest jasna jak słońce, bo w Wiekuistym Człowieku wskazałem po prostu to, co oczywiste. A jednak owej jasnej jak słońce, oczywistej myśli nie zdołałem – okazuje się – jasno przekazać, skoro doskonały krytyk literacki, zwolennik ewolucji, dał mi odpór na łamach „Morning Post”, co zaskoczyło mnie tak bardzo, jak potrafi zaskoczyć odkrycie, że mówiło się do osoby głuchej jak pień. Krytyk pouczył mnie bowiem bardzo serio, że nie jest do końca zgodne z prawdą, aby zwierzęta nie posiadały ani śladu przymiotów artystycznych czy duchowych, bo gdybym przeczytał dzieła Fabre’a lub innego wybitnego biologa dowiedziałbym się, że oznaki takich przymiotów zostały już odkryte, policzone i opracowane w postaci tabel.\nTo właśnie mam na myśli, kiedy mówię o przeoczeniu oczywistych faktów. Krytyk próbuje mnie przekonać, że jeśli poczytam o konkretnych eksperymentach konkretnego badacza, opisanych w konkretnej książce, być może po raz pierwszy dopatrzę się czegoś, co biologowie uznają za podobieństwo między umysłem ludzkim a pod-ludzkim. Lecz żeby się tego dopatrzeć nie muszę czytać książek. Krytyk sugeruje, że powinienem przez wiele lat obserwować małpy – przynajmniej tak długo, jak niezmordowany francuski naukowiec – aby w końcu dojść do wniosku, że pod niektórymi względami małpy przypominają ludzi. Ale przecież dokładnie o to chodzi. Jak długo trzeba by obserwować człowieka, żeby dojść do wniosku, że nie jest małpą?\nWiele wyższych zwierząt dzieli z ludźmi nastroje i subtelne odcienie duszy. Wiem o tym doskonale i bez naukowych opracowań. Nie jestem wybitnym francuskim biologiem – za to mam psa. Każdy, kto pomieszka przez tydzień z moim psem zauważy, że wiele jego procesów umysłowych przebiega identycznie jak u jego pana, tylko szybciej. Mój pies uwielbia swoich przyjaciół, choć skłonny jestem wątpić, czy modli się za swoich wrogów. Z całą pewnością czuje emocje i z całą pewnością na swój sposób myśli. Kwestia, czy rozumuje, zależy od tego, jak zdefiniujemy rozumowanie. W pewnym sensie rozumuje równie dobrze jak każdy, to znaczy, wyciąga z różnych zdarzeń prawidłowe wnioski na przyszłość, choć mam wrażenie, że nie zawraca sobie głowy rozumowaniem abstrakcyjnym. O tym, że piłka może toczyć się w różnych kierunkach wie równie dobrze, jak ci, którzy muszą mu tę piłkę rzucać. Wie, że koła samochodu się obracają, i zdążył już odkryć, wskutek drobnego, acz pożytecznego incydentu, że lepiej im w tym nie przeszkadzać. Można całkiem serio powiedzieć, że używając naukowej metody eksperymentalnej dokonał odkrycia w dziedzinie praktycznej mechaniki. Lecz wątpię, czy mówi sobie w duchu:\n„Piłka jest cała okrągła i dlatego toczy się wszędzie, podczas gdy koło jest zaledwie wycinkiem kuli i dlatego toczy się tylko w jedną stronę”.\nCokolwiek powoduje tę różnicę, różnica istnieje. Moim zdaniem jest to więcej niż różnica. To linia demarkacyjna, wyznaczająca odmienną jakość, a nie tylko większą ilość. Jeśli ktoś patrzy na Matterhorn, nie ma sensu tłumaczyć, że pod mikroskopem ujrzy kryształy o dokładnie takich samych kształtach.\nPoprzedni artykułCzego nie wolno, a co wolno mówić i czynić polskim naukowcom. Analiza prof. Bartyzela po Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich\nNastępny artykułZmarł Jan Kobuszewski (1934-2019)


To istotne abyś przemyślał swoją decyzję przed pójściem na studia | Wyszyński Prymas\nNaturalnie nie zawsze tak jest. W dzisiejszych czasach większość młodych ludzi pracuje już na studiach. Chodzą do pracy po nocach, aby mieć możliwość zapłacić za akademik, w dodatku koniecznym jest się dużo uczyć, a jeszcze do tego wszystkiego trzeba odnaleźć czas na życie studenckie.\nNie brakuje jednak też takich, którzy przez cały okres nauki balują i udaje im się jakoś przejść przez sesję a kiedy skończą już uczelnię są w ciężkim szoku, że trzeba iść do pracy, cały świat wywala im się do góry nogami.\nZnalezienie pracy po studiach jest teraz dość trudne. Oczywiście jeśli ktoś studiował prestiżowy profil i dobrze się uczył, ma na swoim koncie sukcesy i praktyki w zawodzie, będzie mu o wiele łatwiej. Większość jednak młodych osób na studiach marnuje dużo czasu, zamiast zakuwać i pracować, wolą imprezować. Wynika to po trosze stąd, że na dzień dzisiejszy na studia idą praktycznie wszyscy. Istnieje wiele placówek, również tych o niezbyt wysokim poziomie kształcenia, nierzadko płatnych, które zarabiają na tym, że dzisiaj studia są podstawowym właściwie wykształceniem. Więcej na\nTego typu osoby zazwyczaj po zdaniu wszystkich egzaminów nie pracują w zawodzie, pracują w mało opłacalnych sektorach. Odpowiedzialne i dobrze płatne stanowiska pracy jak na przykład praca automatyk wymagają dobrej znajomości tematu, umiejętności i wiedzy, kto jej nie posiadł podczas studiów, będzie zmuszony się namęczyć, żeby dostać dobrą pracę. Przeglądając ogłoszenia praca (zobacz klauzula) tychy, czy nawet innych większych miast, okazuje się, że o wiele mniej jest ogłoszeń na stanowiska prestiżowe. Większość ofert dotyczy tak zwanych prac co napisać w mailu z cv prostych, ale niestety również mniej płatnych.\nNależy podejmując studia pomyśleć o tym, jak wygląda sytuacja na rynku pracy oraz ile sami możemy dać od siebie. Czasami zamiast zajmować komuś miejsce na na niepłatnej uczelni warto pomyśleć o znalezieniu pracy adekwatnej, jaką będziemy wykonywać na pięć lat, nie marnując czasu na obijanie się, jeśli nie mamy zamiaru odnieść na studiach sukcesu, a przynajmniej o niego powalczyć.


Bociek zastąpi Kowalińską w ŁKS Commercecon Łódź - Polsat Sport\nBociek zastąpi Kowalińską w ŁKS Commercecon Łódź\n22.06.2018, 18:10 Siatkówka\nJest najmłodszą zawodniczką, która w minionym sezonie znalazła się w dziesiątce najlepszych atakujących Ligi Siatkówki Kobiet. Dla zespołu z Muszyny zdobyła równo 300 punktów. Monika Bociek przenosi się do ŁKS Commercecon Łódź.\nW jednym z wywiadów powiedziała: „Myślę, że atakująca jest od tego, by być liderką w swoim zespole”. Ambicja i talent sprawiły, że była filarem zespołu z Muszyny, co potwierdza liczba zdobytych punktów. Jesteśmy pewni, że równie dobrze, a nawet lepiej, będzie grać w ekipie ŁKS.\nDo tej pory Monika występowała z numerem 12. To był również przez 12 lat numer Izabeli Kowalińskiej, która postanowiła zrobić sobie roczną przerwę.\nLIGA SIATKÓWKI KOBIETŁKS COMMERCECON ŁÓDŹMONIKA BOCIEKSIATKÓWKA\nCzytaj więcej: Transferowy hit potwierdzony! Reprezentantka Polski zagra we Włoszech


Partner projektu: Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe GOPR\nW drugiej połowie XIX wieku na ziemiach polskich w Galicji powstały pierwsze organizacje turystyczne i przewodnickie. W 1873 roku powołano Towarzystwo Tatrzańskie (od 1919 r. Polskie Towarzystwo Tatrzańskie), którego celem poza zrzeszaniem turystów była budowa schronów, schronisk i hoteli górskich oraz znakowanie ścieżek.\nOd 1907 roku podejmowano próby zorganizowania w Tatrach pogotowia górskiego. Jednak dopiero śmiertelny wypadek znanego młodego kompozytora Mieczysława Karłowicza, który zginął podczas wycieczki narciarskiej w lawinie 8. lutego 1909 roku na stokach Małego Kościelca w Tatrach - przełamał opór austriackich władz. 29. października 1909 roku wyraziły one zgodę na działania stowarzyszenia Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR).\nGłównym organizatorem i pierwszym naczelnikiem Straży Ratunkowej został Mariusz Zaruski (1867-1941) - malarz, poeta, dawny zesłaniec carski na Syberię, wybitny taternik i narciarz, późniejszy generał WP, twórca polskiego żeglarstwa.\nW następnych latach powstawały dalsze grupy GOPR: w 1954 Grupa Rabczańska przemianowana w 1970 r. na Grupę Podhalańską, w 1961 Grupa Bieszczadzka, a w 1976 Grupę Sudecką podzielono na dwie: Grupę Karkonoską i Grupę Wałbrzysko-Kłodzką.\nOdbywający się w Zakopanem w dniach 21-22 listopada 1998 r. VI Zjazd Delegatów GOPR postanowił o powołaniu kolejnej Grupy - Jurajskiej (przyjmując w strukturę organizacyjną dotychczasowe Jurajskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe).\nObecnie GOPR zatrudnia 61 ratowników etatowych, a wspomaga ich 1.078 ratowników ochotników gotowych nieść pomoc potrzebującym przez 24 godziny, 365 dni w roku. GOPR jest organizacją, w której statucie wpisana jest działalność na obszarach górskich (z wyłączeniem obszaru Tatr), a w sytuacjach kryzysowych, takich jak klęski żywiołowe także na pozostałym obszarze Polski.\nObszar, jaki zabezpiecza GOPR to pasma gór polskich od Karkonoszy poprzez Jurę Krakowsko-Częstochowską do Bieszczad, o łącznej powierzchni 20.410 km2. To 7.200 km szlaków turystycznych i 425 urządzeń narciarskich.\nPoza niesieniem pomocy potrzebującym, w statucie GOPR zapisana jest również działalność profilaktyczna -zapobieganie wypadkom w górach, oraz ochrona środowiska górskiego.\nGOPR realizuje cele statutowe w oparciu o siedem grup regionalnych:\nWięcej informacji można znaleźć na: www.gopr.pl\nTekst: na podstawie www.gopr.pl


Reaktywowany Czar par jesienią w TVP2 opis programu castingi\nFormat był emitowany na antenie TVP1 od 20 lutego 1993 roku do 27 stycznia 1996 roku. Doczekał się trzech edycji, w których za każdym razem rywalizowało około 50 par, a do ścisłego finału przechodziło 6-8 duetów (pierwszą edycję wygrało małżeństwo państwa Skrętnych, drugą - Trusewiczów, a trzecią - Kornalewiczów). Gospodarzami programu byli wówczas Hanna Dunowska i Krzysztof Ibisz.\nPortal Wirtualnemedia.pl dowiedział się, że Telewizja Polska na antenie Dwójki w jesiennej ramówce pokaże kolejną - czwartą - edycję tego projektu, która będzie się składać z 12 odcinków (pierwszy z nich ma zostać najprawdopodobniej wyemitowany we wrześniu, ale możliwe że nie na początku tego miesiąca).\nOznacza to, że „Czar par” powróci do telewizji po ponad 23-letniej przerwie.\nEmisja w piątkowym prime-time TVP2?\nZ naszych nieoficjalnych ustaleń wynika, że być może „Czar par” trafi do piątkowego prime-time TVP2 - najprawdopodobniej na godz. 20.45.\nTeleturniej byłby emitowany tuż po „Barwach szczęścia”, a w swoim paśmie względem poprzednich ramówek zastąpiłby seriale „O mnie się nie martw” i „Rodzinka.pl” (których jesienne sezony zmienią pory emisji).\nTelewizja Polska na chwilę obecną tych informacji nie potwierdza.\nWłaśnie startują poszukiwania uczestników do projektu. Aby się zgłosić do „Czaru par”, należy wysłać swoje zgłoszenie na adres: czarpar@tvp.pl. W teleturnieju mogą brać udział osoby, które ukończyły 18 rok życia. Telewizja Polska w najbliższych dniach rozpocznie oficjalną promocję castingów.\nZ naszych ustaleń wynika, że Telewizja Polska właśnie prowadzi wewnętrzne castingi na jurorów i gospodarza czwartej edycji „Czaru par”.\nDołącz do dyskusji: Reaktywowany „Czar par” jesienią w Dwójce, startują castingi


Kantyna w Mos Eisley na Tatooine | Wieloświat\nkomunikator zaczyna pikać\nPijąc sobie niebieskie mleko, zastanawiał się nad swoim brakiem kredytów. Całe wydał na naprawę zbroi po wydarzeniach na Sullust…\nAle obcy zachował się inaczej… Dalej siedząc w bezruchu leciutko się uśmiechnął…\nDo kantyny z rozmachem weszło 5 szturmowców z inkwizytorką na czele. Jeden z klientów zamarł. Inkwizytorką złapała go za szyję, podniosła i zaczęła dusić. Szturmowcy zaczęli legitymować resztę. Obcy nadal siedział i się uśmiechał. Wnet wstał i z pod jego płaszcza padł strzał z blastera. Następnie zapaliło się szkarłatne, lekko spłaszczone ostrze. Marek uwielbiał ten miecz mimo jego barwy. Nim szturmowiec złożył się do strzału oberwał jaskrawożółtą błyskawicą. Marek doskoczył do stojących w grupie szturmowców w ułamek sekundy. Inkwizytorka puściła duszonego biedaka i zapaliła oba ostrza swego miecza. Marek skręcił kark szturmowcowi, następnego kopnął w brzuch i przerzucił przez ramię. Pozostali złożyli się do strzału i puścili w kierunku dooma salwę. Ten niezbyt umiejętnie przez płaskie ostrze odbił pociski i za pomocą mocy cisnął w oponentów stołem. Jednak zapomniał o celu polowania…\n-nie tym razem- Pomyślał marek. Przyciągnął przeciwnika za pomocą mocy i żądał pchnięcie mieczem. Siostra umiejętnie mimo wytrącenia z równowagi je sparowała i zasypała Marka serią szybkich ciosów. Marek bez problemu je sparował. Inkwizytorką widząc siebie na przegranej pozycji uruchomiła wirujący tryb swego miecza. Doom tylko na to czekał… Odwrócił uwagę przeciwnika próbą oflankowania i zadał szybkie i śmiertelne pchnięcie przez środek miecze. Siostra zamarła i padła martwa na ziemię.\nKto musiał tu być, aby przybył Inkwizytor? Czyżby Jedi? Interesujące… Przydałby się kolejny użytkownik Mocy w szeregach Rewolucji. Usiadł przy barze i powiedział:\n-Minęła Pana niezła rozwałka-powiedział i popatrzył na tego jego mościa, który przypominał mu jakiegoś obcego oficera. Mundur raczej nie był imperialny ani w żadnym wypadku dawnej republiki. Być może oficer z jakiejś małej planety? Cholera wie…\n- Ach, oczywiście. Jedi to obecnie ewenement. Pewnie gdyby złapać jednego i sprzedać jako niewolnika, człowiek pewnie zarobiły nawet kilkadziesiąt, jak nie kilkaset tysięcy kredytów. Co za czasy, co za czasy… W jakim oddziale Pan służył? I gdzie walczył?\n- A jednak, wróciłem…-wyszeptał Marek.\n-Walczyłem w wielu miejscach-zwraca się do mundurowca- jak pan zgaduję po tym że jestem jednym z klonów. 2001 Korpus Strzelców Wyborowych. Po bitwie po Geonosis przydzielili mnie jednak do pracy wymagającej więcej dyskrecji…-wkłada swój hełm na głowę, i tak już się napił.- A pan gdzie służył? Wiek oraz mundur sugerują że brał pan udział w wojnach klonów tylko po czyjej stronie? Tego już mi Pana mundur nie powie.\nMarek słysząc frazę “wojny klonów” zaczął przysłuchiwać się rozmowie. Dużo czytał o tej wojnie na ćmie… Może jeżeli mości panowie go nie zabiją, to dowie się czegoś o tym, co się działo ostatnio w galaktyce… Po majestatycznej przegranej z Venatorem przydałaby mu się wiedza o nowych rodzajach broni.\n-zapomniałeś o szarych Jedi, mości panie. Oni lubią bawić się wszelkimi rodzajami broni, a używanie granatów tylko pogarsza sprawę…- mówiąc to marek skreślił osobników z listy potencjalnych współpracowników.\nDoomowi przeszła przez myśl możliwość zabicia osobników… Jednak już raz rozdupił kantynę, a poza tym to nie inkwizytorzy tylko klony.\n- Tak, to było najdziwniejsze. Pacyfiści, ale jednak dzielnie służyli pod sztandarem Republiki. Oczywiście dopóki na jaw nie wyszła ich zdrada… - oczywiście wiedział, że powiedział teraz kłamstwo. Nawet jeśli tacy jak Yoda, Mace Windu czy Obi-Wan Kenobi w istocie planowali zamach stanu, to i tak zagładzie uległ praktycznie cały Zakon. Niech żyje odpowiedzialność zbiorowa! - Tak, zgadza się. Służyłem podczas wojen klonów. Byłem niskiego stopnia oficerem. Trafił mi się bardzo inteligentny i odważny oddział klonów do zarządzania nim. Niestety po wojnie zaginął o nich słuch i już więcej się nie spotkaliśmy. A mundur? Nienawidziłem krojów Republiki. Więc stworzyłem własny. Chodzę w nim do dziś. Choć nieco zmienionym… - miał tu na myśli to, że na lewej piersi ma teraz symbol swojej organizacji rewolucyjnej. W sumie dodatkowy klon w tej małej armii… Oho, tuż obok siedzi ktoś wrażliwy na Moc. Choć Benedictus wyczuł to od razu, to jednak nie wchodził z nim w interakcję. Z resztą sam się zdradził mówiąc o Szarych Jedi. Jeszcze za Republiki wiedza o nich była czymś bardzo rzadkim. Wyciągnął spod munduru piersiówkę z alkoholem i pociągnął łyka - Benedictus - podał naczynie siedzącemu na przeciw mu klonowi, na znak małej znajomości.\n- Powiedzmy, że prowadzę pewne interesy… No cóż. Życzę szybkiego wydostania się z tej pipidówy. Wszędzie ciekawiej niż tu. Huttowie, pseudo-gangi, wszędzie piasek… - wziął piersiówkę od klona i schował pod mundur.\n-Dzięki, mam nadzieję że to się mi uda…-po zastanowieniu się Tor nałożył na siebie hełm i powstał. Trupy Imperialnych powinny posiadać komunikator. Szczególnie inkwizytor. Trzeba poinformować imperium o zajściu.\nGdy barman podał mu szklankę żądanego napoju, Benedictus podrzucił mu jeszcze 3 kredyty jako napiwek. Wsłuchał się uważnie w rozmowę między klonem, a Sithem, który się z nim skontaktował. Jeśli sprawca tego rozgardiaszu jest tu gdzieś w pobliżu to również usłyszał tę rozmowę. Wystarczy tylko poczekać, aż rzuci się do ucieczki…\nMarek nie chciał walki w tłocznym mieście… Uciekł na statek, ale inkwizytorom zostawił małą niespodziankę.\nDr_Memologii_Stososowanek pisze:Marek Doom\nĆma odleciała do kryjówki na planecie\nTutaj poczekam… Ten sith był silny w mocy, na pewno przyzwał demona… Ale to potem. Exo! Przygotój ćmę do szybkiej ucieczki i załaduj turboblastery na dziobie. //Wrócę do wątku za godzinę//


Plan zajęć 2018/2019 - studiopoint.pl\nBalet dla dzieci – Kraków – Studio Artystyczne POINT\nPlan zajęć baletowych w Studiu Artystycznym POINT przygotowany został z podziałem na grupy wiekowe oraz stopnie zaawansowania naszych uczniów.\nNa początku nauki baletu instruktorzy kładą nacisk na naukę odpowiedniej koordynacji ruchowej oraz rozwój wyobraźni u dzieci, a także przygotowują je do wykonywania na późniejszych etapach nauki, trudniejszych ćwiczeń wymagających odpowiedniego przygotowania fizycznego (opartych na wprowadzeniu do poprawnego wykonywania ćwiczeń rozciągających). W trakcie zajęć ćwiczenia są prowadzone zamiennie z różnego rodzaju zabawami mającymi podłoże taneczne. Dzięki zabawie dzieci uczą się odpowiednich zachowań i poszerzają swoją wyobraźnię.\nNa poziomie początkującym w grupie przedszkolnej zajęcia opierają się w dalszym ciągu na zabawie. Jednocześnie dzieci wykonują zwiększony zakres ćwiczeń rozciągających i poznają podstawowe figury baletowe i układy wykorzystywane w tańcu klasycznym. Podczas zabaw dzieci powtarzają nabytą wiedzę o tańcu i wykorzystują ją w praktyce.\nPoziom początkujący w grupie szkolnej zwiększa intensywność nauki zasad tańca klasycznego. Nasi uczniowie poznają kolejne figury i wprowadzane są w tajniki układów tanecznych – uczą się i samodzielnie powtarzają proste układy.\nNa poziomie średnio-zaawansowanym instruktorzy zaczynają wymagać od dzieci aktywnego uczestnictwa w przygotowywaniu układów tanecznych. Dzieci znają już spory zasób figur baletowych i uczą się je wykorzystywać w tańcu. Ćwiczenia indywidualne coraz częściej zastępowane są ćwiczeniami grupowymi.\nPoziom zaawansowany oznacza dobrą znajomość zasad wykonywania figur baletowych oraz układów tanecznych – zarówno indywidualnych jak i grupowych. Uczniowie I stopnia zaawansowania aktywnie uczestniczą w przygotowywaniu układów i występów tanecznych. Instruktorzy są otwarci na sugestie i pomysły dzieci i pozwalają im w znacznym stopniu decydować o temacie układów i sposobie ich przedstawienia. Uczniowie II stopnia zaawansowania uczestniczą w przygotowywaniu i wykonywania układów tanecznych grup początkujących opiekując się młodszymi baletnicami oraz przekazując im zdobytą uprzednio wiedzę i umiejętności.\nZAJĘCIA BALETOWE PRZY UL. ZAWIŁEJ 61\nNr lekcji Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek\n3-5 lat Grupa I\n6-8 lat Grupa V\n9-11 lat Grupa III\nInstruktor Olga Ogar Olga Ogar Olga Ogar Olga Ogar\n2 Grupa V\n8-9 lat Grupa 3\n6-7 lat Grupa I\nInstruktor Olga Ogar Olga Ogar Anna Gawęda Olga Ogar\n3 Grupa VI\n17:45 – 18:40\n>12 lat Grupa VI\nInstruktor Olga Ogar Olga Ogar\nWszelkie uwagi, sugestie i prośby odnośnie godzin zajęć, ich ilości w tygodniu oraz dni, w których się odbywają – prosimy kierować do nas mejlowo (biuro@studiopoint.pl) lub telefonicznie (668-853-866).\nTylko do 14.09.2018 możliwe będą zmiany wstępnego planu zajęć.\nZAJĘCIA BALETOWE PRZY UL. RADZIKOWSKIEGO 140\nPoniżej znajduje się również plan zajęć dodatkowych, które chcemy zaproponować Państwu w soboty, przy ul. Zawiłej 61 w Krakowie. Bardzo prosimy o zgłaszanie chęci udziału w zajęciach dodatkowych wypełniając formularz zgłoszeniowy.\nZAJĘCIA DODATKOWE PRZY UL. ZAWIŁEJ 61\nNr lekcji Sobota\n1 BALET DLA DOROSŁYCH\nInstruktor Olga Ogar\n2 BALET W POINTACH\nKoncert Zimowy 2020\nTargi Sportu w Decathlon Zakopianka\nKoncert Świąteczny 2017\nStudio Artystyczne Point 2016


Bryan Fletcher brązowym medalistą mistrzostw USA w skokach narciarskich\nPeter Frenette został nowym mistrzem USA w skokach narciarskich. Amerykańscy zawodnicy rywalizowali na dużej skoczni (HS 134) w Park City. Drugie miejsce zajął Chris Lamb, a trzecie Bryan Fletcher, który okazał się najlepszym skoczkiem z amerykańskiej kadry kombinatorów.\nZ dobrej strony pokazał się także Johnny Spillane, który zajął czwarte miejsce. Wydaje się, że problemy zdrowotne są już za nim i może być bardzo groźny w zbliżającym się sezonie. Na 9 miejscu został sklasyfikowany Bill Demong, a na 10 Taylor Fletcher.\n1. FRENETTE Peter 250.3pkt (124,5m/126,5m)\n2. LAMB Chris 239.3 (122,5/123,5)\n3. FLETCHER Bryan 234.9 (120,5/122,5)\n4. SPILLANE Johnny 229.6 (122,5/119,5)\n9. DEMONG Bill 213.8 (117,5/116)\n10. FLETCHER Taylor 210 (117/115,5)\nŹródło: informacja własna&skijimping.pl\nRaku dnia 03 sierpień 2011 21:06 · 0 Komentarzy · 625 Czytań ·\n1,602,139 Unikalnych wizyt


Generali: Bonus dla nowych klientów sieci agencyjnej | Rynek Ubezpieczeń\nGenerali: Bonus dla nowych klientów sieci agencyjnej\nKierowca, który zdecyduje się na zakup OC w Generali, otrzyma jednorazowy bon paliwowy. Dodatkowo w ramach Programu Rabatowego stale może korzystać ze zniżek na paliwo oferowanych przez ubezpieczyciela wszystkim posiadaczom jego polis komunikacyjnych. Kampania promująca obie akcje Generali właśnie wystartowała w ogólnopolskich i lokalnych stacjach radiowych.\nNowi klienci, którzy zdecydują się na OC w Generali z minimalną składką 400 zł, otrzymają jednorazowe bony o wartości 100 zł przeznaczone na zakup paliwa na stacjach Circle K. Oferta jest ważna od 1 sierpnia do 30 września. Jednocześnie dzięki Programowi Rabatowemu dla Klientów Generali wszyscy posiadacze OC w Generali mogą korzystać ze stałych zniżek na paliwo i tankować taniej – nawet 15 gr/l – na 268 stacjach Circle K w całej Polsce.\n- Mamy nadzieję, że zarówno akcja przyznawania bonów, jak i cały Program Rabatowy dla Klientów Generali zwiększą atrakcyjność naszej oferty. Oferta skierowana jest do klientów kupujących polisy za pośrednictwem agenta lub pracownika Generali. Tym samym po raz kolejny Generali pokazuje, jak ważny dla nas jest kanał agencyjny – powiedział Adam Malinowski, członek zarządu Generali TU.\nOd 30 lipca dwa 15-sekundowe spoty Generali są emitowane w stacjach radiowych z portfolio Grupy RMF 3D. Kampania obejmuje zarówno ogólnopolską stację RMF FM, jak również 22 kanały lokalne i regionalne.\n- Mamy nadzieję, że dzięki emisji spotów zarówno w ogólnopolskiej stacji radiowej, jak również w mniejszych kanałach lokalnych i regionalnych, dotrzemy do szerokiego grona przyszłych klientów Generali – dodaje Adam Malinowski.\nKreacja spotu radiowego została przygotowana przez Grupę RMF, za zakup mediów odpowiadał dom mediowy Havas Media. Kampania jest wzbogacona o działania w internecie oraz w social mediach.\nNa kupony mogą liczyć osoby, które zawrą OC na minimum 12 miesięcy, są posiadaczami pojazdu osobowego, terenowego lub ciężarowego do 3,5 t, a składka ubezpieczenia wynosi minimum 400 zł. Promocja dotyczy tylko polis zawartych za pośrednictwem agenta lub pracownika Generali.\nProgram Rabatowy dla Klientów Generali jest adresowany do osób, które posiadają aktywną polisę komunikacyjną lub mieszkaniową. Zapewnia zniżki na produkty i usługi powiązane z rodzajem ubezpieczenia posiadanego w Generali. Program ma charakter długoterminowy, a docelowo zostanie rozszerzony również na Proamę.


Strona główna » Polecamy\tDodano: 2017-03-06\nCo się dzieje, kiedy życie wydaje Ci się pasmem porażek? Jeśli szukasz odpowiedzi na to pytanie, z pewnością nie dowiesz się tego od Henry’ego Wilta, dla którego antidotum jest jedno - pozbycie się żony. Niestety seria niefortunnych zdarzeń doprowadza do zaginięcia Evy Wilt, a główny bohater zostaje oskarżony o jej zabójstwo. Z zapartym tchem kibicujemy Henry’emu i czekamy na pomyślne rozwiązanie śledztwa. Niestety sprawa przybiera jeszcze bardziej nieoczekiwany obrót…\ni angielski czarny humor w najlepszym wydaniu jak choćby Davida Lodge’a i Martina Amisa. Książka jest wznowieniem wydanej przed kilku laty powieści w nowym, znakomitym tłumaczeniu Zuzanny Naczyńskiej.\nSzalony pomysł, trochę brawury i sprawnie prowadzone pióro to dla mnie pewna droga do sukcesu (…) Satyryczna opowieść, która wyśmiewa wszystko i wszystkich? – jestem na „tak” - Od deski do deski\nTom Sharpe „Wilt"\nKsiążkę można nabyć w salonach Empik, w księgarniach oraz na www.sklep.poradniak.pl.\nTom Sharpe (1928 – 2013): brytyjski pisarz pochodzący z Londynu, absolwent Uniwersytetu Cambridge. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel akademicki i doświadczenie to zainspirowało go do opisania bohatera wykonującego ten właśnie zawód - Wilta - w serii satyrycznych powieści. Jego inne książki to między innymi: „Indecent Exposure" (1973, pierwsze polskie wydanie: „Nieprzystojne obnażenie”) i „Porterhouse Blue” (1974, polskie wydanie: „Zemsta Skulliona” – satyra na środowisko naukowe brytyjskiego szkolnictwa wyższego). „Wilt” to jedna z najdowcipniejszych i najczęściej wznawianych sensacyjno - humorystycznych powieści tego autora, która stała się także podstawą scenariusza filmu o tym samym tytule. Nazywany przez „Evening Standard” „niezrównanym mistrzem farsy”, Tom Sharpe to kontynuator wielkiej tradycji angielskich pisarzy satyryków. Jego książki mają specyficzny styl, używa dosadnego języka, który w połączeniu z purnonsensowym humorem\ni absurdem daje nieodparcie komiczny efekt.\nPrzekład z języka angielskiego: Zuzanna Naczyńska\nCena: 34,99 PLN brutto


użytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Żużel. Bez Hamulców 2.0: Procenty, symboliczna złotówka i kapitan Schettino [FELIETON]\nTak jak juz napisalem wczesniej bylemu mezowi Patrycji duzo latwiej opowiada sie bzdury o ratowaniu dyscypliny synowi Mariana z logo firmy agromix rojeczyn Jozka Dworakowskiego nad jajami niz bez . Unia obciela Jozin dolozyl . Jozin nie dolozy Pawlickiemu bo jakos klub z wychowankow ale nie z Pawlickich . Zrszta kilku innych przez tego pana tez przeciez tam nie jechalo . Co do tej laski kibicow . Jak Ostaf wrzucisz tu ankiete czy IMS seniorow to mistrz czy moze kawal szmaty to opinie moga byc rozne . Zatem przestan brac pod uwage ankiety ktore sami tu wymyslacie . Bo jak zrobisz inna pytajac sie czy Dariusz jest debilem / kawalkiem szmaty towiesz jakie beda odpowiedzi . Wiem glucie ze czytasz te komentarze wiec wyjasnij mi czy urwales leb temu gimbusowi od kasowania kont czy zeby cie nie wywalili z roboty jest zakaz kasowania kont . Rozumiesz Marian Zunior . Synu starego Ostafinskiego ? Czy mam wrzucic tu twoje dane kontaktowe z portalu gdzie sie szuka pracy :)\nużytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Żużel. Zastanawiający zakaz Emila Sajfutdinowa. "To jest jakaś gra"\nWicie rozumicie panie Krzystyniak ktos pompuje sporo kasy w wyscigi flat track ? Okazuje sie ze sa latwiejsze do zorganizowania a mozna tez scigac sie na normalnych motocyklach . Czolowy zuzlowiec moze tam pozamiatac . I liczyc na spora kase . A fabryczne teamy nie wymagaja zakupuswojego sprzeu .\nCzy Emil dostal propozycje zeby scigac sie w Rosji . ??\nużytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Żużel. Marek Cieślak: Nie będę siedział w klatce. A jak będą potrzebowali trenera w niebie, pójdę [WYWIAD]\nSkoro covid19 mozna zatrzymac za pomoca alko to Cieslak jest bezpieczny . Przeciez tam nie schodzi ponizej poltora promila . Gorzej z redaktorem Glutem . Ewka czy co tam tak splywa do gardla ze trzeba wciagac chyba nie daje takiej odpornosci jak Konkinowka . Ale jak pan redaktor bedzie dalej tak jechal to niedlugo cytujac jego ulubione depczesz mocz bedziemy mogli pozachwycac sie cisza\nA o Gorzowie cisza . Ireneusz Maciej kupil sobie wdziecznosc kundla Ostafa dajac mu koszulke Zmarzlika i kubek Stali . 365 tys dla majpromolszyn Nostradamus entyrtaiment . Ostaf gdzie te artykuly co jechales z Grzybkiem :)\nużytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Żużel. Jarosław Hampel: W tym roku trzeba zapomnieć o wielkich zarobkach. Walczymy, żeby ten sport przetrwał [WYWIAD]\n@KACPER.U.L: Zlosliwi mowia ze gdyby zostalo wyplacone to co obiecane w pierwszej umowie to moze i tak by bylo . Przeciez tam byl potem placz i lamenty co sezon o obnizki . A na sam koniec przeciez jeszcze nie chcieli mu zaplacic za czesc sezonu straconego z powodu kontuzji .\nużytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Żużel. Na pełnym gazie: Odezwa do Pawlickiego i Sajfutdinowa. Lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu [FELIETON]\nPolece troche Tomaszem Hajto , wzielo mnie troche na wspominki . Pamietacie moze tych wspanialych zawodnikow ? Tihanyi ? Vladimir Kalina ? Petrikovics ? Antal Kocso ? Nazwiska brzmia troche jak lista przeciwnikow Marcina Najmana chociaz niektorzy dorobili sie miana bohaterow na Podkarpaciu . Jak nie to nalezy zapytac pana Janka gdyz ten nasz niezwykle sympatyczny ekspert z wasem mial okazje poznac ich w Norden . W 1990 . To byl final kontynentalny a nas w bojach Wegrami i Czechami reprezentowali jeszcze Tomek Gollob i Wojtula Zaluski ktory o dziwo zajal 7 miejsce .Silna obsada bo jeszcze jechal Niemiec i Wloch . No i kilku przyzwoitych Czechow . Ale skoro obsada to pan Janek pamieta pewnie najlepiej bo nazwiska przeciwnikow najlepiej widac z dolu z 16 miejsca . PS konkurencja pojechala grubo a tu cisza . Czyzby pociagajacy redaktor bal sie Nostradamusa ?\nA taki fajny byl kiedys amerykanski ten Hampelek . A teraz prosze wazelinka rozmowy z glutem . Zaraz chlopaki sie wezma z redaktorem naczelnym za lby . Ja bym wolal jednak z Patrycja . Niz z Dareczkiem czy nawet byla pania Ja...... . Ale przeciez to nie o tym mialo byc w moim pisanym z Wroclawia poscie . Takie pierdu pierdu o ratowaniu dyscypliny duzo latwiej wypowiada sie z logo firmy Jozka De nad jajkami prawda . Unia poobcinala ale Jozin dolozyl . W koncu Jozin bardziej ceni Jarka od Piotra . Ja jednak wolabym Piotrka . Pamietacie kibice Unii te slawetne przemowienie Pitera we Wro kiedy bylo juz pozamiatane . Baron mial wtedy tylko wodke w bagazniku . To Piotrek wam zalatwil tytul . Nie zaden Hampel . Zreszta Jarek zrobil w dwoch ostatnich sezonach 100 punktow mniej od Piotrka i prawie dwa razy mniej od Emila . Wracajac jednak do glownego bohatera . Czy prawda jest ze po pierwsze UNia obciela pieniadze ale tez kilka lokalnych byznesow nie dolozylo ani grosza . Czy prawda jest ze wtedy kiedy w negocjacje wlaczyl sie Lukasz B Piotr podpisal minimalny kontrakt bo chcial jezdzic w Lesznie . Czy prawda jest ze klub mial partycypowac w kosztach wyciagniecia zelastwa z nogi ale jednak powiedzial sorry .\nużytkownik usunął konto napisał/a komentarz do Władysław Komarnicki przeszedł poważną operację. Później z bólem głosował w Senacie i doradzał w sprawie Crumpa\ndzisiaj juz poszla skarga do ECK na dzialania sportowychfaktow . Wiecie ze nie da sie skasowac tutaj konta . Idiota ? Pewnie Ostafinski ? Hynek ? Czy inny Galewski nie potrafia chyba czytac . Serio . Jak mozn byc takim matolem tego nie zrozumiem . Od stycznia wysylam im prosby na adrs podany na stronie o usuniecie konta.\nOstafinski ty za to zaplacisz glutojadzie . Skasujecie to moje konto tutaj czy nie wy kury w zupe czesane przez Trynkiewicza . Ostaf a wiesz co ludzie beda krzyczec jak Marian kopnie w kalendarz ? Po pilkarsku . Jeszcze jeden . Jeszcze jeden .\n@Tomek z Bamy: tak jak pisalem juz kiedys ogromnym hihotem losu jest to ze nagrode dziennikarska im Damiana Gapinskiego dostal Wojtek a nie zaden z gimbusow Daryjusza


Błyskawice. Powieść historyczna z czasów rewolucji francuskiej [Teodor Jeske-Choiński] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00000 003869 19001233 na godz. na dobę w sumie\nBłyskawice. Powieść historyczna z czasów rewolucji francuskiej - ebook/epub\nAutor: Teodor Jeske-Choiński Liczba stron: 338\nISBN: 9788382177916 Data wydania: 2020-09-08\nBłyskawice to powieść historyczna Teodora Jeske-Choińskiego, której tło stanowi zbliżająca się rewolucja w XVIII-wiecznej Francji. W trakcie burzliwych wydarzeń na próbę wystawiona zostaje miłość pomiędzy szlachcicem Gastonem de Clarac, konserwatystą oraz wielkim patriotą, a Zofią de Laval, zwolenniczką postępu i oświecenia. Połączyła ich miłość, pozycja społeczna oraz wspomnienia z dzieciństwa. Czy różne wizje świata zdołają ich rozdzielić?\nTeodor Jeske-ChoińskiBłyskawicePowieść historyczna z czasów rewolucji francuskiejWarszawa 2020\nSpis treściTOM ICHAPTER ICHAPTER IICHAPTER IIICHAPTER IVCHAPTER VCHAPTER VICHAPTER VIICHAPTER VIIICHAPTER IXCHAPTER XCHAPTER XICHAPTER XIICHAPTER XIIITOM IICHAPTER ICHAPTER IICHAPTER IIICHAPTER IVCHAPTER VCHAPTER VICHAPTER VIICHAPTER VIIICHAPTER IXCHAPTER XCHAPTER XICHAPTER XIICHAPTER XIIICHAPTER XIVCHAPTER XV\nIPrzed hotel hrabiny de Bar zajechał najęty powóz. Było jeszcze zbyt wcześnie, jak na dobrze urodzoną i dobrze wychowaną mieszkankę Paryża osiemnastego stulecia. Godzina jedenasta zaledwie. Młody, przystojny blondyn w mundurze rotmistrza dragonów, wysiadłszy z powozu, stał przez kilka chwil przed bramą, namyślając się: wejść czy nie wejść? Przybył wczoraj do Paryża z prowincji, znad rzeczki Lot, z miasteczka Clarac, i uważał sobie za obowiązek zacząć pobyt w stolicy od wizyty u kuzynki, z którą niegdyś, gdy byli oboje dziećmi, bawił się w męża i żonę. Przebrawszy się w oberży po dalekiej podróży, zawiadomił panią de Bar, młodą wdowę, o swoim przybyciu, prosząc o wyznaczenie godziny przyjęcia. Pachnący bilecik wezwał go na godzinę jedenastą. Dla niego, dla żołnierza i myśliwego, który widział prawie codziennie wschodzące słońce, była to godzina bardzo późna, połowa dnia, ale wielki świat paryski nie uznawał obyczajów tak prostackich. Oficer wiedział, że żadna z dam światowych nie opuszcza łóżka przed południem, a o pani de Bar słyszał, iż należy do najlepszego towarzystwa stolicy. Wejść, nie wejść? Czy nie za wcześnie? Prosiła na godzinę jedenastą... Jeżeli jej przeszkodzi, jej wina... Zakołatał do bramy. Odźwierny wskazał mu schody, prowadzące na pierwsze piętro; lokaj na zapytanie: czy pani hrabina przyjmuje o tej porze? - odpowiedział: pani hrabina czeka na pana wicehrabiego. Uprzedziła więc służbę... nie przyszedł zbyt wcześnie... nie okaże się natrętnym... Za uchylonymi drzwiami odezwał się głos niewieści: – Proszę cię, Gastonie! Wsunął się bez szelestu, na palcach do pokoju, którego głównym meblem była toaletka damska, spowita cała w tiule i koronki, ustawiona w pobliżu okna, wychodzącego na północ. Pełne, ale spokojne światło dnia, niezmącone drżącym blaskiem słońca, padało na młodą, ładną kobietę, siedzącą przed dużym lustrem. Dwoje czarnych, błyszczących oczu zwróciło się ciekawie na gościa. Z błyskawiczną szybkością ogarnęło spojrzenie tych oczu urodziwą postać wicehrabiego, zanim się ładne usta hrabiny uśmiechnęły przyjaźnie. – Z szarej poczwarki nieśmiałego chłopczyka z palcem w umorusanej buzi wykluł się i rozwinął ładny, barwny motyl. Witaj mi, Gastonie - odezwała się hrabina. I dwoje okrągłych, białych, obnażonych ramion wyciągnęło się spod różowego peniuaru do gościa. – Umorusany chłopczyk z palcem w buzi nie zapomniał swojej ślicznej kuzynki, którą miał szczęście zabawiać kiedyś w Clarac - mówił wicehrabia Gaston de Clarac, dotykając lekko ustami palców podanych rąk. - Poznałby ją po stu latach po jej cudownych oczach, świecących kuszącym blaskiem gwiazdy wieczornej. Temu zdawkowemu komplementowi towarzyszył wytworny ukłon dobrze wychowanego szlachcica XVIII stulecia. – Prosiłam cię na jedenastą, abym cię mogła powitać bez świadków - hrabina wskazała kuzynowi miejsce na taborecie obok toaletki. - Rodzice zdrowi, prawda? Wujmarszałek zawsze krzepki i czynny? Naturalnie! Stary żołnierz nie lubi próżniactwa. Winnice wasze rodzą obficie? Rozumie się. Błogosławiona dolina nadloteńska płynie od wieków najlepszym białym winem Francji. Wszystko u was dobrze? Nie wątpię o tym. Czytam odpowiedź pomyślną na twojej zdrowej rumianej twarzy szczęśliwego wieśniaka. Jacy wy szczęśliwi na prowincji, na wsi! Pytania te i uwagi rzucała hrabina szybko, nerwowo, końcami ust, nie czekając na odpowiedź, zajęta więcej zwierciadłem niż gościem. Krzątały się przy niej dwie pokojowe, dziewczyny młode, ładne, zręczne, ubrane w krótkie, podkasane spódniczki, zakryte z przodu białymi, muślinowymi fartuchami. Ich ręce, obnażone powyżej łokci, pracowały skrzętnie nad upiększeniem pani, co im wcale nie przeszkadzało rzucać od czasu do czasu zalotnych spojrzeń w stronę wicehrabiego. Jedna z nich opinała hrabinę w gorset, druga przygotowywała grzebienie do czesania. – Błogosławiona dolina ujęta w widły Garonny i Loty zawodzi nas już trzeci rok z rzędu - odezwał się wicehrabia. - Źródła wina wyczerpały się. – Czy być może? Ach, prawda! Czytałam w którejś z ostatnich broszur ekonomicznych, że urodzaj znów tego roku nie dopisał w różnych częściach kraju. Nie wiedziałam, że także u was. Gdzież ta broszura? Na toaletce, pomiędzy mnóstwem buteleczek, słoików, szpilek i wstążek, walało się kilka broszur treści filozoficznej i ekonomicznej. – Kuzynka nie nudzi się tą ciężką lekturą? - zapytał wicehrabia. – Może się czasem i nudzę, mój drogi, ale cóż robić? Nauka jest dziś w modzie, jak niedawno temu była modną literatura piękna. Rozyno, ściskasz mnie zanadto w pasie... Chemia, fizyka, matematyka, filozofia, od pewnego czasu także ekonomia polityczna zmiotły z naszych toaletek i biurek romanse, tragedie, poezje. Jesteśmy tu wszystkie tak uczone, iż dziwimy się same swojej mądrości. Uśmiechasz się? Zobaczysz sam. Zawiozę cię jeszcze dziś do pani de Beauharnais, gdzie się twoje oczy drwiące... dobrze ci z tym drwiącym uśmieszkiem w mądrych oczach... i twoje uszy niewierne przekonają o naszej erudycji tak głębokiej, iż ci się w głowie zawróci od tej głębi... Filipino, masz dziś ciężką rękę; zamiast zerkać na pana wicehrabiego, niecnoto, uważaj pilniej na grzebień... Od lat trzech słuchamy, mimo oporu księdza Garnier, tego niepoprawnego wstecznika, wykładów w College Royal, gdzie zachwycamy się mądrością Lalande’a i Condorceta. – Tych ateuszy? - wtrącił wicehrabia. – O, jak się zacofanie, po staroświecku wyrażasz, kuzynku z głuchej prowincji. Z Honolulu przyjeżdżasz, z Otaiti? Mówi się filozofów, boskich filozofów. U nas są wszyscy uczeni, astronomowie, matematycy, chemicy, botanicy, równocześnie filozofowie, bo wszyscy wierzą tylko w rozum. – I panie z towarzystwa? - zapytał wicehrabia. – Całe nasze towarzystwo filozofuje. Kłaniamy się dziś wszyscy, składamy wszyscy hołd powinny jednemu tylko bożkowi, któremu na imię Rozum. I Filipina filozofuje, bo zamiast mnie uważnie czesać, słucha naszej dysputy... Robimy porządek z całą stęchłą przeszłością. Hrabina zadzwoniła. – Z Bogiem, z religią z tradycją rycerską, z uszanowaniem dla tronu, dla monarchii, z całą, słowem, głupotą naszych ciemnych przodków? - wtrącił wicehrabia. – Znów się uśmiechasz. Pozwól sobie, nie obrażę się... Piotrze, czy nie zapomniałeś o kwiatach do obiadu? A Pawłowi powiedz, żeby skoczył do modystki i przypomniał jej o stroju dojazdy konnej; gdyby się spóźniła, przeniosę się do innego magazynu... Przywołany dzwonkiem kamerdyner znikł za drzwiami. – Tak, filozofia wymiotła z naszych głów wszystkie niepotrzebne śmieci przeszłości, stargała wszystkie pęta, które ciemnota przodków nałożyła na rozum ludzki. Jeże-liś ciekawy, powie ci to wszystko lepiej ode mnie margrabia de Condorcet, którego zobaczysz dziś u pani de Beau-harnais. Nudny trochę, suchy, ten sławny pan matematyk i filozof, ale podobno bardzo mądry. – Podobno? Hrabina pogroziła kuzynowi długim, białym palcem długiej, białej ręki. – Cięty masz języczek, Gastonie, ale kuzynowi wolno. Podobno... Bo ja wiem? Tak mówią. Przyznam ci się otwarcie, iż mnie ten cały rejwach naukowy czasami okropnie nudzi, ale cóż chcesz? Hrabina de Voisenon zawstydza lekarzy swoją mądrością medyczną; margrabina de Voyer i hrabina de Coigny krają z większą rozkoszą gnijące trupy niż wybredny smakosz doskonale upieczonego bażanta; margrabia de Nesie, hrabina de Brancas, margrabina de Pons, nawet ta strojnisia, hrabina de Polignac, palą się do chemii, jak się imperator Hadrian palił do pocałunku Antinousa; każda z dam z towarzystwa uczy się czegoś, dysputuje, chce uchodzić koniecznie za filozofkę. W takim otoczeniu niepodobna być nieukiem. Prąd chwili niesie nas, jak potok wezbrany, nie wiadomo dokąd, nie wiadomo po co. Filozofowie powiadają, że do światła, do prawdy, do wolności. Być może. Nie moją rzeczą poddawać krytyce obietnice uznanych przez cały świat mędrców. Co do mnie, wiem tylko, że nam, kobietom z towarzystwa, wygodniej z wiarą filozofów, z wiarą w rozum ludzki i w nieomylność natury niż z ponurym ascetyzmem chrześcijaństwa, który skrępował ciało i jego instynkty. Bardzo przyjemnie wiedzieć i wierzyć, że małżeństwo dozgonne jest nadużyciem, nieznośną tyranią mężczyzny, że wstydliwość niewieścia jest niepotrzebnym konwenansem, za co niech będzie cześć i chwała boskiemu Diderotowi. Zresztą, moda nakazuje być filozofem. – Zdaje się, że argument ostatni przekonuje najwięcej mądrą główkę mojej ślicznej kuzynki. – A ciebie to dziwi, uszczypliwy kuzynku? Gdyby moda kazała chodzić na czworakach, chodziłabym na czworakach. Ale a propos czworaków! Dlaczego nie widziałam dziś jeszcze mojej małpeczki, Rozyno? – Poszła na spacer ze służącym, proszę pani hrabiny. – A pieski? – Antoni karmi je właśnie czekoladą. – Chcę je zobaczyć natychmiast po śniadaniu. Mimi nie miała wczoraj humoru, może się przejadła. Puf lizał ciągle łapkę, może mu ją ktoś nadepnął. Przepraszam cię, Gastonie. Mówimy o różnych rzeczach i wielu innych, wyjąwszy te, od których powinniśmy byli właściwie zacząć. Jesteś w Paryżu... Czy wolno zapytać, w jakim celu przybyłeś do naszej rozkosznej wieży Babel? Może mogę ci być w czymś użyteczną. Rozporządzaj moim czasem i moimi stosunkami, proszę. – Jesteś równie dobrą, jak piękną, kuzynko - rzekł rotmistrz, całując hrabinę w obnażone ramię. - Przysłał mnie tu ojciec do króla z pokłonem, z hołdem. Nie bardzo było mi spieszno z tym hołdem, którego królowie żądają od nas, starej szlachty, bo nam, młodym, zesztywniał kark i grzbiet, zginać się w pałąk w ukłonie dworskim nie lubimy, ale wiesz, że mój ojciec nie znosi oporu. Powiedział po żołniersku: Oto dwa tysiące dukatów; jutro wsiądziesz do dyliżansu, pojedziesz do Paryża i pokłonisz się od siebie i ode mnie królowi, swojemu urodzonemu wodzowi, jak czynili twoi przodkowie. Przyznam ci się, kuzynko, że wolałbym iść w ogień, na kule i groty niż w ten rój trutni i szerszeni dworskich. Hrabina roześmiała się. – Poznaję Claraca - mówiła. - Zdawałoby się, że wam szychowa korona spadnie z głowy, gdy się pokłonicie królowi. Ale nie obawiaj się. Ludwik XVI jest tak dobrym, tak łatwym w stosunkach królem, tak uprzejmym gospodarzem zamku wersalskiego, iż najsztywniejsze karki wychodzą z jego domu bez gorzkiego uczucia poniżenia. Jutro weźmiesz moją karetę i pojedziesz do Wersalu; dam ci kilka słów do wielkiego szambelana, żebyś nie był narażony na protekcjonalne spojrzenia mniejszych piesków dworskich. Ktoś stuknął lekko w uchylone drzwi i do pokoju wsunął się, zgięty w ukłonie, z bladym uśmiechem zdawkowej uprzejmości na starannie wygolonej twarzy, młody człowiek w czarnych, jedwabnych sukniach, w czarnych pończochach i w trzewikach, spiętych srebrnymi sprzączkami. – Ach, kochany księże... Ksiądz de Courcel - prezentowała hrabina - najprzyjemniejszy ze wszystkich kaznodziei paryskich... Rozyno, te loki z lewej strony dotykają prawie ramienia; podnieść je trochę... Czy można dziś pojechać konno do Lasku Bulońskiego? Ksiądz w sukniach świeckich, którego stan duchowny poświadczały tylko biała koloratka i czarny płaszczyk, sunął więcej, niż szedł, ku hrabinie, ruszając się z wytworną swobodą skończonego dworaka. Skłoniwszy się wicehrabiemu, zajął miejsce na taborecie po drugiej stronie toaletki. – Trochę dziś chłodno, ale pogodnie - odezwał się dźwięcznym wyrobionym głosem kaznodziei. - Lasek Buloński zaroi się niewątpliwie od amazonek. Wielka szkoda, że hrabina nie zaszczyciła wczoraj naszego zebrania u księstwa Bedford. Bawiliśmy się doskonale. – Nie mam zaufania do zebrań towarzyskich w domach angielskich. Ci wyspiarze są zwykle tak chłodno zarozumiali, spoglądają na nas, żwawych Francuzów, z takim uśmiechem lekceważącym, iż mrożą swobodną konwersację. Ile razy zdarzyło mi się być u księstwa Bedford, doznawałam zawsze wrażenia, iż nas Anglicy nie na to proszą, żeby nas bawić, lecz na to, żeby się nami bawili. – Doskonała obserwacja - potwierdził ksiądz - muszę ją puścić w obieg. Anglicy spoglądają na nas w istocie z wyżyn swojej swobody konstytucyjnej jak na duże dzieci. Ale tym razem nie oni rej wodzili. Osią, dookoła której się wczoraj obracała konwersacja, był margrabia de Lafayette. – Lafayette? Margrabia jest w Paryżu? Jakże on wygląda, ten sławny obrońca wolności amerykańskiej? Opowiadaj, kochany ojczulku. – Bardzo przystojny, bardzo wymowny, bardzo wytworny. Iskry tryskają z jego oczu, kiedy mówi... Ksiądz de Courcel nie miał czasu dokończyć charakterystyki Laffayette’a, bo do pokoju wszedł lekarz domowy zapytać o zdrowie hrabiny. Zaledwie doktor pożegnał swoją pacjentkę, znalazłszy ją „świeżą, olśniewającą blaskami zdrowia i urody”, zjawił się perfumiarz, zachwalający jakąś nadzwyczajną wodę, która miała przywrócić najstarszej twarzy „cerę pensjonarek klasztornych”. Jeszcze de Bar nie zdążyła obwąchać wszystkich buteleczek perfumiarza, kiedy ukazał się handlarz małp i papug. Stawił się także kolporter uliczny z książkami, broszurami, gazetami, zgłosiła się w końcu modystka z próbkami najnowszych jedwabiów. Między jednym przekupniem a drugim wchodził jakiś diuk, margrabia, hrabia, kawaler; każdy z nich posiedział kilka, najwyżej kilkanaście minut, obsypał hrabinę garścią wonnych komplementów, opowiedział jakąś plotkę i wychodził, obiecując dalszy ciąg nowin dnia w Lasku Bulońskim. Pani de Bar oglądała, wybierała, kupowała, radząc się gości, przerywając ciągle robotę swoich pokojowych. Swobodzie jej ruchów, odsłaniających wdzięki ładnej, trzydziestoletniej kobiety, dziwił się trochę wicehrabia de Clarac. Wprawdzie obcymi nie były mu zwyczaje i obyczaje wielkiego świata paryskiego, bo towarzystwo prowincjonalne naśladowało skwapliwie stolicę, ale wieś i mniejsze miasta szanowały jeszcze dawną staroświecką wstydliwość. I w Tuluzie, gdzie służył jako oficer Jego Królewskiej Mości, przyjmowały żony jego kolegów płeć brzydką przy toalecie, ale zasiadały przed zwierciadłem zwykle już ubrane. Panie gawędziły, a pokojowe ich poprawiały, kończyły fryzurę lub zapinały jakąś rozmyślnie zapomnianą haftkę. A pani de Bar w peniuarze, który nie zakrywał wcale jej pełnego biustu i obnażonych ramion, i w maleńkich, różowych pantofelkach, z których wychodziła cała stopa, ubierała się naprawdę w obecności mężczyzn. Trochę zbyt swobodną wydała się ta swoboda wielkiej damy paryskiej młodemu oficerowi z prowincji. Nareszcie, po godzinie była hrabina opięta, uczesana i upudrowana złotym pudrem, który jej czarne, bujne włosy zmienił w rudawe. Żegnając się z kuzynem, rzekła: – Nie zapomnij być dziś u mnie na obiedzie. I pana, naturalnie, panie księże, bardzo proszę. Po obiedzie pojedziemy do pani de Beauhamais na filiżankę kawy. Do widzenia... Ach, prawda, byłabym zapomniała. Mam nadzieję powitać wkrótce u siebie zamiast zwyczajnego ojca de Courcel, kanonika de Courcel, kanonika doskonale uposażonego. Błysk radości zaświecił w oczach młodego księdza. – Byłażby hrabina łaskawa wstawić się za mną u Jego Eminencji, kardynała de Rohan? – Użyłam całej swojej wymowy, aby przekonać Jego Eminencję, że tak oświeconemu, doskonale wychowanemu i miłemu księdzu, jak pan de Courcel, należy się najlepsza kanonia jego diecezji i zdaje mi się, że nie trudziłam się daremnie. – Nie wiem, doprawdy, czym zasłużyłem na takie względy. Pani hrabina dla mnie zanadto łaskawa. – Dla dobrych przyjaciół nie jest się nigdy zanadto łaskawym. A teraz do widzenia. Już była hrabina na progu sąsiedniego pokoju, kiedy się nagle odwróciła. – Kochany ojczulku, przepraszam, chciałam pana prosić o drobną grzeczność. Czy mogę? – Prawem hrabiny rozkazywać, obowiązkiem moim być z radością posłusznym. – Mówiła mi pani de Grouchy, że Greuze ma na sztalugach prześliczną główkę. Może by pan był łaskaw zajść do Greuze’a i zobaczyć ową główkę. Jeżeli w istocie tak ładna, jak twierdzi marszałkowa, powiększyłabym nowym dziełem mistrza z przyjemnościąmojągalerię. Lubię jego pędzel. Byłabym panu także bardzo wdzięczna, gdybyś zaszedł na chwilkę do księgarni Chevaliera i przejrzał najnowsze broszury. Ciekawsze, modniejsze, niech mi pan każe przysłać. A teraz już naprawdę do widzenia. Hrabina uśmiechnęła się do księdza, kuzynowi przesłała końcami palców od ust pocałunek i znikła za portierą. – Pan wicehrabia dawno w naszym miłym Babilonie? - zapytał ksiądz, wychodząc razem z rotmistrzem. – Dopiero od wczoraj. To jest bezpłatna wersja demonstracyjna ebooka. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji publikacji.\nBłyskawice. Powieść historyczna z czasów rewolucji francuskiej\n


kadr z serialu "Rolnicy. Podlasie"/ipla.tv/Odcinek 4\nEmilia Korolczuk jest gwiazdą serialu Rolnicy. Podlasie. To właśnie dzięki tej produkcji usłyszała o niej cała Polska. Rolniczka ze wsi Laszki od niedawna ma też swój kanał na Youtube. Jak widać, jej popularność cały czas rośnie. Ostatnio w social mediach pochwaliła się prezentem od fanki. Fani nie mogli powstrzymać się od komentarzy. Wszyscy są zachwyceni.\nEmilia Korolczuk obok Gienka i Andrzeja jest największą gwiazdą serialu Rolnicy. Podlasie, który emitowany jest na kanale Fokus TV. 35-latka zyskała ogromną sympatię widzów, co widać szczególnie po ostatnim geście ze strony młodszej fanki.\nEmilia Korolczuk dostała wyjątkowy prezent od fanki\nEmilia Korolczuk to bez wątpienia najsławniejsza rolniczka w Polsce. Kilka miesięcy temu powitała na świecie swoje pierwsze dziecko - córeczkę Laurę. Chociaż bycie mamą na pewno wymaga od niej dużego poświęcenia, 35-latka nie zapomina o swoim ranczu Laszki.\nWyjątkowy występ w programie „Mam talent”. Jurorzy nie kryli wzruszenia\nJak napisała w jednym ze wpisów na Facebooku, jej wierni fani bardzo chętnie odwiedzają ranczo. Gwiazda nie może jednak całego dnia przeznaczać na zajmowanie się turystami, dlatego apelowała, by odwiedzać Laszki w ściśle określonych godzinach.\nOstatnio pochwaliła się w social mediach prezentem, który dostała od swojej najmłodszej fanki. Dziewczynka przesłała jej rysunki rancza. Nie chce się wierzyć, że mała Zuzia ma tak duży talent artystyczny .\n-Takie piękne prace dostaję od fanów. Najbardziej zadziwia mnie czasem dbałość o szczegóły - napisała Emilka.\nInternauci: No widzisz Emilka jak cię kochają\nNa rysunkach, które dostała Emilka, przedstawione są zwierzęta, mieszkające na ranczu oraz sama właścicielka Laszek. Pod postem rolniczki od razu pojawiło się mnóstwo komentarzy. Internauci aż przecierają oczy ze zdziwienia.\n- Rysunki śliczne brawo dla dziewczynki, i rodzicom tak zdolnej córki.\n- To bardzo miłe dostać takie rysunki.\n- Pozostaje przeznaczyć jeden pokój na galerię od fanów.\n- No widzisz Emilka jak cię kochają ja żebym tak pięknie umiał malować to też bym coś namalował - czytamy.\nJak widać, Emilka Korolczuk cieszy się ogromną sympatią internautów. Nic w tym dziwnego. Trzeba przyznać, że zarówno w telewizji, jak i na jej kanale na Youtube widać, jak wielką pasją jest dla niej jej ukochane Ranczo Laszki.


Krzywiń - wirtualny adres\nEbiuro to rejestracja Twojej firmy w Krzywiń\nNasza oferta jest skierowana również dla osób prywatnych nie prowadzących działalności gospodarczej. Z naszego adresu mogą korzystać klienci, którzy z różnych względów nie chcą posługiwać się prywatnym adresem do korespondencji. Po zawarciu umowy można będzie się posługiwać adresem do doręczeń Krzywiń\nDopiero rozpoczynasz działalność gospodarczą? A może chcesz obniżyć koszty obsługi biurowej? Ebiuro jest alternatywą dla kosztownego wynajmu i prowadzenia własnego biura. Oferujemy prestiżową lokalizację jaką daje Krzywiń oraz pełną obsługę Twojej poczty, faksu i telefonu oraz organizację spotkań.\nWybierając naszą ofertę zyskują Państwo wirtualny adres Krzywiń , obsługę poczty, a ponadto pomoc w zarządzaniu firmą. Mogą wybrać Państwo pakiet, który dopasowany będzie do Państwa potrzeb. Zapewniamy pełną elastyczność oferty, tak abyście byli Państwo w pełni usatysfakcjonowani z oferowanych usług i mogli wybrać te, które w danej chwili są Państwu niezbędne. Ceny pakietów zaczynają się już od 19 zł. zakładanie spółek zoo\nDla tych, którzy chcieliby zaznać luksusu posiadania biura w Krzywiń , w którym można spotkać się z klientem lub z zarządem firmy, przeprowadzić konferencję lub naradę z pomocą przychodzi wirtualne biuro w Krzywiń\nWirtualne biuro Lidzbark Wirtualne biuro Kutno Wirtualne biuro Kwidzyn Wirtualne biuro Kruszwica Dotacje unijne fundusze - Krzywiń .ebiuro wirtualne Krzywiń Pożyczki kredyty Krzywiń .


Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: Kazimierz Ujazdowski.\nOd 16 marca 2000 do 12 lipca 2001 pełnił funkcję ministra kultury i dziedzictwa narodowego w rządzie Jerzego Buzka. Podejmował wówczas inicjatywy promujące historię Polski (m.in. akcję „Bohaterowie naszej wolności”). Zrezygnował ze stanowiska, protestując przeciwko odwołaniu Lecha Kaczyńskiego z funkcji ministra sprawiedliwości. Tym działaniem zbliżył się do PiS i z jego listy w 2001 (wraz z innymi członkami Przymierza Prawicy) ponownie uzyskał mandat posła. 2 czerwca 2002 Przymierze Prawicy (na czele którego stał od grudnia 2001) zostało wchłonięte przez Prawo i Sprawiedliwość, a Kazimierz Ujazdowski został jednym z wiceprezesów tej partii (odpowiedzialnym za sprawy zagraniczne). Był współautorem programu tego ugrupowania w dziedzinie kultury, polityki historycznej i zagranicznej oraz partyjnego projektu Konstytucji RP. Od 2 lipca 2004 do końca IV kadencji sprawował funkcję wicemarszałka Sejmu IV kadencji.\nW wyborach w 2011 po raz szósty został wybrany do Sejmu. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat europosła VIII kadencji z wynikiem 48 945 głosów w okręgu nr 12 obejmującym województwa: dolnośląskie i opolskie. 3 stycznia 2017 ponownie wystąpił z PiS. W kwietniu 2018 nawiązał współpracę z Platformą Obywatelską, powołano go w skład gabinetu cieni PO (jako osobę odpowiedzialną za kwestię reform ustrojowych, decentralizacji i rozwoju samorządności) oraz ogłoszono jego start na prezydenta Wrocławia z poparciem tej partii (ze startu polityk zrezygnował w sierpniu). Wystąpił też z frakcji ECR w Europarlamencie, pozostając europosłem niezrzeszonym do końca kadencji.\nKazimierz Michał Ujazdowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-01-03].\nTę stronę ostatnio edytowano 15 lis 2019, 00:05.


Inowrocław - Seria kradzieży w Inowrocławiu. Złodziej może trafić za kartki nawet na 15 lat | Inowrocław Nasze Miasto\nInowrocław - Seria…\nInowrocław - Seria kradzieży w Inowrocławiu. Złodziej może trafić za kartki nawet na 15 lat\nDariusz Nawrocki 23 października 2020, 13:23\nW czwartek (22 października) prokurator Prokuratury Rejonowej w Inowrocławiu przedstawił mężczyźnie 16 zarzutów. Ze względu na działanie w warunkach recydywy, grozi mu do 15 lat pozbawienia wolności. Archiwum/ zdjęcie ilustracyjne\nPolicjanci z Inowrocławia zatrzymali 23-latka, który w ostatnim czasie dokonał serii kradzieży w mieście. Mężczyzna usłyszał zarzut działania w warunkach recydywy, co zwiększa maksymalną możliwą karę o połowę. Dlatego grozi mu teraz do 15 lat więzienia.\nZłodziej w Inowrocławiu\nPolicjanci z wydziału kryminalnego od pewnego czasu prowadzili czynności dotyczące kilkunastu kradzieży, kradzieży z włamaniem, przywłaszczenia oraz uszkodzenia mienia, do których w większości doszło w Inowrocławiu.\n- W ich trakcie ustalili, że dokonał ich dobrze im znany ze swojej wcześniejszej działalności przestępczej 23-latek. Łupem młodego inowrocławianina padły między innymi artykuły spożywcze, kosmetyki, radia i kamery samochodowe - relacjonuje sierż. szt. Michał Parzyszek z inowrocławskiej policji.\nW środę (21 października ) kryminalni z KPP Inowrocław zatrzymali wytypowanego mężczyznę, który trafił do policyjnej celi. W czwartek (22 października) prokurator Prokuratury Rejonowej w Inowrocławiu przedstawił mężczyźnie 16 zarzutów. Ze względu na działanie w warunkach recydywy, grozi mu do 15 lat pozbawienia wolności.\nWybieramy Rolnika Roku w powiatach inowrocławskim, mogileńsk...\nTak wygląda Park Solankowy w Inowrocławiu podczas epidemii


Dodano: 5 lipca 2009, 17:17 / Zmieniono: 5 lipca 2009, 17:17 17\nW czasach niespokojnych rządzą nami psychopaci, w spokojnych my ich sądzimy – mówił wybitny niemiecki psychiatra Ernst Kretschmer. Jednak w spokojnych czasach ci, którzy nami władają, też normalni nie są. Miewają skłonności sadystyczne, kłamią, cierpią na paranoję lub narcyzm, biorą narkotyki, nałogowo piją, uczestniczą w orgiach i stają się bohaterami seksskandali. Przytrafia się to nawet wielkim politykom. A wszystko to przez władzę.\nPośród polityków dominuje kilka aberracji. Można ich według nich dzielić. Istnieje na przykład kategoria BRUTALE. U nich pewność siebie może się przejawiać w skłonnościach sadystycznych. Do głosu dochodzą atawizmy.\nZnamienną scenkę z udziałem wicepremiera Grzegorza Schetyny opisał kiedyś „Dziennik". Podczas jednej z biesiad polityków Platformy szef MSWiA miał klepać po twarzy Janusza Palikota, ciągnąć go za włosy i szarpać za klapy marynarki. Z naszych ustaleń wynika, że Schetyna wymierza takie kuksańce nie tylko skandaliście z Lublina, ale także większości polityków PO (podobno nie poszturchuje tylko Donalda Tuska). Te „pieszczoty" to metoda demonstracji siły. Zresztą niejedyna. Kiedy podczas jednej z imprez zadzwonił do Schetyny telefon, do jednego ze swoich współpracowników (zarazem ministra) zwrócił się po nazwisku i rzucił: „Spieprzaj stąd, chcę porozmawiać”.\nWięcej o brutalach, paranoikach, seksmaniakach i nałogowcach w poniedziałkowym wydaniu „Wprost"