Jaka sukienka do figury - Jak się ubrać - Polki.pl\nJaka sukienka do figury\nSukienka jest dobra na wiele okazji i zawsze podkreśli Twoją kobiecość. Tylko jaki fason sukienki jest najodpowiedniejszy dla Twojej sylwetki? Podpowiemy Ci jak przy pomocy odpowiedniego modelu sukienki ukryć niedoskonałości i uwydatnić atuty!\nKamila Apryas Fot. Materiały prasowe / 18.03.2010 13:49\nNajkorzystniej będziesz wyglądała w sukience z rozszerzonym dołem o kształcie litery A. Bufki i marszczenia na rękawach – tak bardzo modne w tym sezonie, sprawią, że Twoja figura będzie wyglądać proporcjonalnie. Uważaj na marszczenia i plisy, ponieważ mogą poszerzyć Twoje biodra. Nie wybieraj sukienek opiętych w biodrach, chyba że pewnie czujesz się w swoim kobiecym ciele.\nWbrew powszechnemu przekonaniu, w golfie lub bluzce pod szyją Twój biust będzie wyglądał monstrualnie i będzie przytłaczał całą sylwetkę. By ładnie go podkreślić, wybierz sukienkę z dekoltem w kształcie litery V. Dla Ciebie są stworzone gorsety. Zapomnij o marszczeniach i dużych geometrycznych wzorach na biuście.\nOdwrotnie, jak w powyższym. Wybieraj sukienki z marszczeniami, cekinami, różnymi kamykami, falbankami czy drapowaniem na linii biustu, by optycznie go powiększyć. Poziome odcięcie pod biustem uwypukli go. Pod sukienkę możesz włożyć stanik push-up.\nZobacz także: Mały biust - jak się ubrać\nPrzede wszystkim podkreślaj swoją talię paskami z innego materiału niż sukienka. Zwróć uwagę na sukienki z zaszewkami, które optycznie wysmuklają. Talię zwęzi rozkloszowany lub plisowany dół.\nZapomnij o obcisłych materiałach i sukienkach przylegających do ciała. W Twojej sytuacji najlepiej sprawdzi się fason „baby doll” (od szyi rozszerzany na kształt litery A), lub sukienka odcięta pod biustem z lekkim marszczeniem.\nW tym sezonie sklepy prześcigają się w ilości proponowanych ubrań z poduszkami na ramionach. Modne są monstrualnie szerokie ramiona. Sama możesz doszyć poduszki do narzutki na sukienkę. Rękawki z bufkami lub sukienka o kroju kimona z paskiem w talii są dla Ciebie idealnie – sprawią, że Twoja sylwetka nabierze odpowiednich proporcji.\nJeśli masz szerokie biodra, wybierz sukienkę z szerokimi ramionami i wąskim dołem.\nZobacz także: Jak ukryć wąskie ramiona\nJeśli masz grube uda, a łydki są zgrabne, możesz sobie pozwolić na sukienkę za kolana, lecz pamiętaj, że taka długość wygląda dobrze jedynie u wysokich dziewczyn, ponieważ optycznie skraca sylwetkę. Jeśli nie lubisz pokazywać łydek pozostają Ci długie sukienki. Możesz wybierać takie z głębszym dekoltem, podcinane pod biustem, wtedy odwrócisz uwagę od mankamentów Twojej sylwetki.\nJeśli zostałaś obdarzona męską figurą, powinnaś sprawić, że Twoja sylwetka będzie wyglądała proporcjonalnie. Wybieraj sukienki rozszerzane w dole, w obecnym sezonie dostępne są stworzone dla Ciebie modele z falbankami oraz kontrafałdami na biodrach.\nUnikaj bufek, marszczeń i poduszek na ramionach.\nMini, mini i jeszcze raz mini. I do niej koniecznie obcasy. Taki zestaw sprawi, że Twoje nogi staną się proporcjonalne w stosunku do całej sylwetki.\nTagi: figura, sukienka, porady, moda damska\nSukienki najlepsze jakościowo znajdziesz na http://nunu.pl/ wiem, bo sama często tam kupuję\n[quote=~zuzzzu] wtedy najlepiej mieć na górze dopasowaną sukienkę z dekoltem, puszczoną w talii i z dołem w linię A :) coś takiego: http://domodi.pl/zestaw/blue-dream_59099 :) [/quote] ale śliczna ta sukienka\ntu http://modafon.pl/640-sukienka-do-figury.html można znaleźć o tym więcej\nJak się ubierać... by wyglądać na wyższą


10 rad, co zrobić, żebym stała się ładna? - Ssk-ji- ssk-ji.info\n70 215 677\nSsk-ji 10 grudnia 2017 101\nmiłość, styl życia, uroda\nNie zamierzam też nikogo wprowadzać w błąd, czy zgoła pocieszać, że uroda w matrixie nie ma znaczenia, a liczy się tylko dobre serce. Bo rzucając gałką tu i tam, jasne, że widzimy coś wręcz przeciwnego.\nbioflawonoidów z cytrusów, kwercetyny, etckwercetyny, etc POŁADNIA!\nTaka cóż, odrobinę starzejąca się już Monika Olejnik, bo ostatnio jej twarz coraz bardziej przypomina zdenerwowanego górala, swoje rzadkie i rozjaśniane włosy bynajmniej nie układa na gładko w lśniące i schludne koki, ale postawiła na look zwany „fryzura prosto z łóżka”.\nPolega ona na tym, że włosy wyglądają, jakby ich właściciel nigdy nie używał grzebienia, a z pewnością nie dzisiejszego ranka, ale co dziwniejsze taki look potrafi być seksy. Czyli jedno z dwojga, albo osobę odbierze się za ładną do kopulacji, albo weźmie się ją za starego górala. Ale zaryzykować moim zdaniem warto.\nMoja rada: nie zaniechuj.\nwysypianie się poładnia:)\nOto 10 zasad poładniania:\nDobra dieta z nawadnianiem i wysypianie się powoduje, że masz lepszą cerę. Zaprzestanie darcia faj i picia alko powoduje, że stajesz się ładniejsza niż wtedy, gdy zjarałaś paczkę slimów dziennie, a w łikendy robiłaś jeszcze klabing z jednostkami we flaszce.\nWitarianizm w przewadze sprawia, że poprawia się rysopis. Czyli cera, chociaż bez przesady, nie oczekuj cudów, a olej kokosowy fajnie nabłyszcza twarz. Warunek wojłok wraz z twarzą muszą być dobrze wcześniej spilingowane.\n100% ORGANIC 4 GREENS This is BIO idealny do odkwaszającej i nawadniającej kuracji 4 szklanek.\nA tu super „terapia 4 szklanek”\nMartwe komórki zdarte powodują, że ryj jest odmłodzony, a gumofilc miękki i delikatny. Możesz się malować jak chcesz, ale również możesz się odważyć nie nakładać żadnego makijażu. Jak cera lśni, to wystarczy. Jest tylko jeden przymus, czyli odrobina, wręcz tylko muśnięcie różem policzków. Twarz robi się żywa.\ndobra dieta do chudości, czyli jem i … chudnę\nŻeby mieć pewność, że wyglądasz ładniej, Twoja waga powinna być na lekkiej niedowadze, chyba, że masz sporo tkanki mięśniowej, która ma duży ciężar właściwy, a z pewnością większy niż tłuszcz.\n3. Długie włosy zwykle poładniają\nBezwzględnie zapuść włosy, jak chcesz być ładniejsza. Pij wodę, jedz , wylecz niedoczynność tarczycy, stań na rzęsach, ale zrób, żeby Ci włosy nie wypadały i żeby urosły. Opcja świetna, chociaż trudno dostępna, to włosy do łokci.\nWłosy pozwalają zakryć twarz, schować się za nimi w razie potrzeby możesz. Włosy potrafią Cię odgrodzić od cynicznego matrixu. Nie nasiąkasz nim. Jak masz dobry dzień, możesz dokładnie odsłonić twarz spinając je wysoko, a jak gorszy rzucić na twarz jak woalkę i coś (typu krostę) zakryć.\nZęby mogą być nawet nierówne i krzywe (wyjątkiem są dwurzędówki, które koniecznie trzeba korygować), ale muszą być białe. Nie idiotycznie, pretensjonalnie wybielone, tylko z klasą białe i bez dziur. Koniec w temacie.\n5. Oddech niecuchnący poładnia\nZ ust powinno miło pachnieć, gdyż to automatycznie poładnia. Rady na cuchnący oddech umieściłam kiedyś tutaj\nGdy masz fatalne ciało, to ono też niekoniecznie wypięknieje, ale świadomość mięśnia pod tym czymś, co robi za ciało, już powinna wpłynąć na Twoje wypięknienie. Przynajmniej w głowie dla Twojego fałszywego ego. Mniej się będzie Ciebie czepiać.\n8. Silna psyche, czyli spokojna radość poładnia\nNapady egzaltacji rosyjskiej kochanki, panika, złość, czy wściekłość, smutek, zamartwianie się wyjątkowo szpecą. Stajesz się baterią dla matrixu, a to bardzo pobrzydza. Też wewnętrznie.\nW sklepie „Guci za pół ceny” zachowuj się spokojnie. Bez szamotaniny, nie rozpychaj się łokciami, nikogo nie potrącaj. Zero wypieków na poliku. Luzuj z ujmującym półuśmiechem La Giocondy, czy Foresta Gumpa, gdyż to tylko Guci za pół ceny. To samo w sklepie z nadrukowaną w logo LV ceratą. Chociaż tam nigdy nie ma za pół ceny, więc tym bardziej luzik.\nGdy tylko poczujesz delikatne i nieśmiałe uczucie napadu delikatnej radości satori, nie mówiąc o nirwanie, będziesz subiektywnie ładniejsza. I jest to ten rodzaj poładnienia, który z pewnością dostrzegą inni. Czyli staniesz się ładniejsza obiektywnie.\n9. Odpowiedni strój do Twojego targetu poładnia\n10. Uśmiechaj się oczami, to bardzo poładnia\n(Visited 134 020 times, 6 visits today)\nNiki\t29 czerwca 2014 o 10:48\nZacznę od truizmu – piękno wypływa od wewnątrz na widok publiczny, nie odwrotnie 🙂\nAhm ahh te kanony piękna, czy łatwiej się tak żyje, kiedy zamykamy wszystko w szczelne ramy doskonałości?\nzaniechuj, o. jakie ładne słowo :3 subiektywnie kolekcjonuję piękne słowa.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 11:12\nNiki to rzeczywiście truizm :D:D\nNiki\t29 czerwca 2014 o 11:15\nTak i jak to z truizmami, są nudne ;D\nNiki\t29 czerwca 2014 o 11:13\nA i jeszcze, w moim subiektywnym poradniku dopisuję punkt 11 „zmień wzorzec myślowy” (od niedawna usilnie nad tym pracuję) gdyż otoczenie ludzi czy to rodziny, czy rówieśników wywiera na nas ogromny wpływ (to należy sobie uświadomić, że ludzie wywierają ten wpływ i już) toteż od najmłodszych lat wygłaszając przeróżne opinie przeróżnie nacechowane pozytywnie lub negatywnie na temat wyglądu czy zachowania kształtują nasze wyobrażenie o sobie. Stajemy się tacy jak nas widzą, jak chcą widzieć. I nawet jeśli w wieku dorosłym odżegnujemy się od opinii innych ludzi o sobie (bardzo sobie to cenię), to jednak nieuniknionym jest magazynowanie tych wszystkich fałszywych formułek głęboko pod czaszką i wyciąganie ich na światło dzienne w najmniej dla nas spodziewanym momencie – w najmniej, bo nieświadomie.\nWiększość punktów osiągnęłam, bo i muśnięcie słońce odkryłam czego wcześniej nie udawało mi się uzyskać (czyżby faszerowanie naturalnym beta-karotenem przez zimę i wiosnę? czy kokosowe olejowanie skóry?) i mięśnie przy niedowadze i reszta owszem, tylko ten punkt 4. jest jakby poza moim zasięgiem, kolor zębów jest jak wiem uwarunkowany genetycznie, przetworzonych przemysłowo preparatów nie spożywam, a jednak do białości perłowej im daleko.\nEuphoria\t29 czerwca 2014 o 12:13\nPepsi, Ty już nie musisz poładnieć, ale czy to dlatego nie masz długich włochonów? A tak przy okazji,zawsze miałam Cie zapytać, czy można gdzieś ujrzeć Twoją osobę z czasów kiedy to wlasnie stwierdziłaś, że tak jak jest, jest źle i rozpoczełaś tę wielką metamorfozę?\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:41\nEuphoria no co Ty, mam włosy do połowy pleców, na tym zdjęciu też są, tylko schowane pod kurtką, a grzywkę akurat zapuszczałam wtedy, zresztą ciągle zapuszczam, bo często ścinam 🙂\nNie mam brzydkich zdjęć, wszystkie wyrzucam natychmiast\nEuphoria\t29 czerwca 2014 o 13:52\nHa ha, Pepsi, nie chodziło mi o zdjęcia „brzydkiej Pepsi”. Po prostu jestem ciekawa od czego zaczynałaś i takie tam. To prawdopodobnie jest w Twojej książce „Biegać, bo muszę” ale jeszcze się w nia nie zaopatrzyłam i dlatego jestem głodna takich faktów 🙂 Oczywiście to wszystko na potrzeby własnej motywacj, na zasadzie: „Skoro Pepsi się udało, to i mnie moze!”, bo ja jestem na drodze, alem niestety niedawno wlazła. Przy okazji informuję, ze czytam wszystko a lomentuję rzadko, a za to, że piszesz wielkie dzienx.\nNiki\t29 czerwca 2014 o 13:58\n„Nie mam brzydkich zdjęć, wszystkie wyrzucam natychmiast”\n😉 dobre! i ja tak robię. Chociaż teraz są opcje ustawienia retuszu w aparacie, więc stress-out.\nEuphoria\t29 czerwca 2014 o 15:39\nBuuuuu, Niki, u mnie to nie wypali, mam same brzydkie, wiec musiałabym wyrzucić wszystkie 🙁\nPaula\t29 czerwca 2014 o 11:33\nCo do dlugich wlosow to niekoneicznie sie zgodze 😉 Sporo kobiet wyglada lepiej w wlosach do ucha czy do ramion ze wzgledu na kształt twarzy 🙂 Czesto dlugie wlosy np pokazuja zbyt dobitnie pociagla twarz czy zbyt pulchna 😉 Szczegolnie jak ktos ma 3 wlosy na krzyz .\nJa ostatnio zaczelam nosic grzywke , ze wzgledu na zmarchy na czole, mam 2 poziome rowy , nie lubie grzywek, ale co zrobic ? Pespi a co za kolor masz na wlosach ? Fajny podoba mi sie 🙂 Nie farbowalam wlosow od 4 lat i cos mnie korci ostatnio …..\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:43\nPaula jak wracam z rozjaśnionych włosów do ciemnych, to wtedy zawsze robię sobie takie kolory ala Rihanna, bo nie trzeba już rozjaśniać, to jest gorzka czekolada i czerwono rudy\nNiki\t29 czerwca 2014 o 14:03\nPaula, jako włosomiłośniczka często stwierdzam fakt źle dobranej fryzury z długich włosów, bo tak namiętnie pożądanych jako wybitnie kobiecy atrybut urody, niezaadresowanej do kształtu twarzy/głowy/osobliwych rysów. No i często też końcówki włosów w masakrycznym stanie poszarpane, rozdwojone, spuszone, ale ważne że zmierzają w przyśpieszonym tempie do pośladków :3\nNiki\t29 czerwca 2014 o 14:05\nooo Pepsi a pisałaś już czym farbujesz? Czy farby chemiczne czy henna.\nNiki\t29 czerwca 2014 o 14:22\nŹle napisalam, bo nie dokończyłam ;> …niezaadresowanej do kształtu twarzy/głowy/osobliwych rysów, aczkolwiek fryzur z długich włosów można stworzyć co najmniej kilkanaście, jak nie więcej dla każdej twarzy, a więc po prostu te niepasujące to długie włosy skopiowane od koleżanki tudzież z kolorowej okładki, a nie dobrane indywidualnie do osoby.\nCatherinet\t29 czerwca 2014 o 12:12\nPepsi, święta prawda!\nChętnie bym przeczytała i Twojej pielęgnacji cery i kosmetykach, ktore stosujesz, chyba ze już pisałas to daj znac 🙂\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:45\nCatherinet chętnie napiszę, bo jeszcze nie robiłam takich reportaży co ja używam.\nnicambitnego\t29 czerwca 2014 o 12:21\nCo do włosów – mnie poładniło ich obcharatanie. Cóż, gębę mam długą, końską, i krótszy, pocieniowny fryz optycznie mordencje mi skrócił . Długomorde, do fryzjera! 😉\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:46\nnicambitnego\t29 czerwca 2014 o 20:44\nWidać długi kłak sprawia, ze Tobie samej z sobą cudnie.\nSiostra moja obdarzona jest takim samym długim, wychudzonym pyskiem jak mój, w czasach szkoły średniej kłak miała krótki, wygladała piknie. Od jakiegoś czasu pióra hoduje długie, i siostrzano-obiektywnie rzecz biorąc, jej źle,ale nie zetnie bo ona się w nich CZUJE lepiej, kobieco, szekszi etc.\nA jak się czuje, to sie jest.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 20:50\nnicambitnego no widzisz jak to jest? takie jesteśmy, my musimy sie czuć dobrze, ja potrafię wrócić się do domu bo ubrałam nie takie majtki jak lubię 🙂\nMegi\t10 grudnia 2017 o 19:31\nŚniło mi się,że obcielam swoje długie ,rude włosy. Jak się obudziłam , to byłam mega zadowolona, że to był tylko sen:)\nSsk-ji\t10 grudnia 2017 o 23:01\nZyraffa\t11 grudnia 2017 o 17:13\nTez wole długie klaki, zawsze można spiąć w kucyk,warkoczyk, pryczka na czubku głowy tudzież karku , podpiąć z tylu ,boku i tepe , no nudy nie ma 😄\nAnna\t29 czerwca 2014 o 12:25\nZębuchy podobno można wybielać pocierając wnętrzem skórki od banana? Są jeszcze jakieś naturalne sposoby na wybielanie ? chociaż mi to chyba i tak nie pomoże, bo mam chyba taką „niebiałą” kość\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:48\nspodem skórki od cytryny też, przemyć popiołem choć to nieprzyjemnne, ale działa, olejem kokosowym, albo bardziej radykalnie grubą solą morską, ale podobno to nie jest dobra rada\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 12:49\nnie grubą solą, tylko drobną\nkumka\t29 czerwca 2014 o 13:11\nNa wybielenie ząbków polecam ssanie oleju i przy okazji oczyszczamy to i owo 😛\nPs. Ja zdecydowanie lepiej czuję się z dłuższymi włosami…\nNiki\t29 czerwca 2014 o 14:14\nNo to ja jestem wyjątkiem, ssę od 1 lutego, kończy się czerwiec i figa -_- trzeba chyba zaznaczać, iż metoda nie działa na zęby w naturalnym kolorze, tylko zęby z przebarwieniami nabytymi, a moje ich nie mają, jakoś na bieżąco same się rozpuszczają, nie muszę się tym martwić, choć intensywnie piję herbatki ziołowe mocno napigmentowane.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 14:30\nnajgorsze sa herbatki które barwią kubki, jak zielone, czy czarne, a na przykład pokrzywa w ogóle nie przebarwia zębów, ani kubków\nkasia\t12 grudnia 2017 o 01:58\nHej to zależy jaki olej się używa. Ja kokosowy stosowałam krótko, bo tylko ostatni miesiąc płukania ust olejem i żadnych zmian nie zauważyłam. Ale najpierw zęby płukałam olejem słonecznikowym rafinowanym, a później olejem słonecznikowym nierafinowanym. Przy rafinowanym oleju ciężko było mi płukać zęby 20 min (był tak niedobry), ale zęby wybielały. Później jak zaczęłam używać nierafinowanego oleju słonecznikowego zęby zaczeły żółknieć. Lepiej mi się ssało olej, bo nie był tak niedobry, ale żółkły zęby i zaczęły pojawiać się w kilku miejscach przebarwienia. Jak to zauważyłam, to wróciłam do rafinowanego oleju słonecznikowego na przemian z innym nierafinowanym olejem słonecznikowym, który już nie pożółcał moich zębów. Myslę, że to kwestia konkretnego oleju\nTomasz Soboń\t29 czerwca 2014 o 14:09\nJestem młodym chłopakiem i dla mnie (możecie się zdziwić) nie liczy się tylko piękno fizyczne kobiety. Kiedy idę ulicą i widzę mnóstwo pięknych kobiet uśmiechających się do mnie , nie postrzegam ich jako obiekt pożądania jak pewnie każdy facet to robi. Nie wiem czemu tak mam, po prostu to moja natura. Moje znajomości z kobietami nie schodzą tylko w jedną strone aby wykorzystać kobietę czyli jak to mowimy czesto ,, zaliczyc”. Dla mnie to ohyda. Nie potrafiłbym poznać super kobiety a na koniec ją wykorzystać i zranić. Tacy mężczyzni którzy tak grają na uczuciach kobiet nie maja po prostu serca. Naoglądają się pornografii a potem każdego postrzegają jak przedmiot. To niestety smutne ale mówi to facet. Nie wiem co pomyślą sobie o mnie inni faceci .pewnie zaraz posypia się komentarze typu: Nie udawaj twardziela ” albo : Znalazł się prawdziwy facet” …. albo : No nie mów że jak idziesz ulicą to Ci nie staje”……. Niestety ,,nie staje mi ”bo nie myślę tak jak wy i nie mam na celu wykorzystać kobiety .Kiedy jakąś spotykam chcę ja poznać i czerpać prawdziwą satysfakcję z rozmawiania z nią i cieszenia się jej obecnością nawet jeśli to nie jest ta jedyna…. Pozdrawiam wszystkich serdecznie 😉\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 14:38\nTomaszu bardzo się cieszę, że nie chcesz wykorzystać kobiety, ale można pożądać kobiety i nie koniecznie chcieć ją wykorzystać, jest jeszcze taka opcja. Można być z kimś, uprawiać z nim seks, kochać i kiedyś przestać kochać, co też się zdarza. Cieszę się, że wyraziłeś swoje zdanie, bo rzeczywiście jest wiele stereotypów myślowych, że faceci myślą tylko o jednym, zresztą jeżeli to byłoby takim zewem natury, to nie można by było im tego mieć za złe, ale jak wynika to ze złej woli i w sumie niechęci do kobiet, to faktycznie nie najlepiej. Tomaszu wiesz, że jesteś idealistą i pewnie romantykiem, więc życzę Ci związku z taką dziewczyną/kobietą, która będzie potrafiła to docenić. Gdyż w tym też bywa różnie 🙂 pozdro pozdro\nTomasz Soboń\t29 czerwca 2014 o 21:34\nIdealistą?? Nie sądzę….\nKamyczek\t20 lutego 2018 o 10:32\nKasia\t29 czerwca 2014 o 14:10\nteż się nie zgadzam w kwestii włosów. jak obcięłam na krótko 2 lata temu to się poczułam zajebiście wolna. większość otoczenia mówiła, że to takie niekobiece, że dziewczyna POWINNA mieć długie włosy, że to, że tamto. doskonale rozumiem to, co z włosami zrobiła Miley Cyrus. po niewolniczym dzieciństwie w doczepianych pasemkach, obcięcie włosów prawie na zero musiało być wyzwoleniem.\nwciąż gdzieś mi się kołacze po głowie zapuszczanie włosów, może przez te kompleksiki narzucone przez społeczeństwo, co do kobiecych powinności. nie masz długich włosów=nie podobasz się facetom. ale jak spoglądam w lustro, to stwierdzam, że wyglądam super w krótkich włosach, czuję się super w krótkich włosach, lubię ich czerwony kolor. zapuścić włosy przez opinię społeczeństwa i czuć się jak odrysowana od linijki? Halle Berry w długich włosach była nijaka, w krótkich ma to coś. ja bym chyba w długich włosach nie czuła się sobą. a to ważniejsze niż jakiś tam obowiązujący kanon urody.\nedyta\t29 czerwca 2014 o 14:39\nMozna sie buntowac, ale fakt jest faktem, mezczyzni wola dlugie wlosy. Oczywiscie przy zalozeniu ze wlosy sa zdrowe i piekne, bo dlugimi oklaplymi rzadkimi lub nawet gestymi ale poniszczonymi wlosami nikt sie nie bedzie zachwycal, to oczywista.\nInna rzecz, ze w obecnych czasach piekne zdrowe i warte zapuszczania wlosy sa nieslychanie rzadkie, wiec nie dziwi, ze wiekszosci doroslych kobiet jest lepiej w krotkich. Spontanicznie rzeklabym, ze moze jedna kobieta na 100, albo jedna na 200 albo i jeszcze mniej ma ladne wlosy, ktore mozna bez wstydu prezentowac jako dlugie.\nW moim otoczeniu nie ma ani jednej (doroslej) kobiety z pieknymi, zdrowymi wlosami. Te , ktore maja piekne wlosy, to niektore nastolatki.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 14:47\nJestem stara i mam piękne i długie włosy :DDDD , ale Edyto masz 100% racji, kobiety źle jedzą, chorują i mają słabe włosy, albo taką genetykę\nŁysica\t29 czerwca 2014 o 17:07\nNo nie wszyscy mężczyźni wolą długie włosy, dla mnie mogą być ale nie muszą.\nDemi Moore, Linda Evangelista, prosze jakie piękne w krótkich włosach.\nMoja żona może sobie zapuścić włosy, ale po rozwodzie ze mną, kiedyś chciała to jej z synem pokazaliśmy walizki i drzwi.\nedyta\t29 czerwca 2014 o 17:43\nA czy Twoja zona ma piekne zdrowe geste lsniace wlosy?\nBo jak nie, to sie nie dziwie, ze jej pokazaliscie walizki, jak chciala zapuszczac 😛\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 18:58\njeżeli chodzi o nas, czyli mnie i G. dajemy sobie całkowitą wolną rękę co do wyglądu, dużo uprawiamy sportu i każde z nas na to przede wszystkim zwraca uwagę, żeby było wygodnie, dla mnie długie włosy są najwygodniejsze, a on lubi mieć krótkie\nŁysica\t29 czerwca 2014 o 18:55\nNa zdrowe wyglądają(wg.mnie), a żeby miała jakieś takie fest gęste to raczej nie, normalne takie upierzenie.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 14:45\nKasia Kasia oj tam oj tam, rozmawialaiśmy o poładnianiu osób, które chcą być łądniejsze, osób z nie ładnymi twarzami, osób z pewnym smiutkiem związanym z urodą, o takich osobach, które zapuszczają włosy, chudną i robią się efemeryczne przez co czują się ładniejsze, wyluzowane, opalona, wysportowane, młodzieńcze bardziej. Jak dobrze się czujesz obcięta na krótko z czerwonymi włosami, to spoko, ale nie mów, że to jest wbrew jakimś społecznym normom i kanonom, bo nikt dzisiaj na takie pierdoły nie zwraca uwagi, chodzi o to do kogo targetujesz swój image. Jak do punka, czy rockmena inaczej się stroisz, ja targetuję do G., a przede wszystkim siebie i mam długie włosy.\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 15:56\nzresztą tak jak napisała Kasia, czterdziestolatki już mają najczęściej krótkie włosy, a 50-tki to już musowo, więc o jakich schematach myślowych mówisz, ktoś Ci po prostu może dobrze życzy 🙂\niGrażka\t30 czerwca 2014 o 13:53\nKasiu,całkowicie się z Tobą zgadzam.Krótkie włosy są piękne-przykładem jest i Halle Berry i Sharon Stone.Ja niestety nie mogę mieć długich włosów,bo są cienkie i mam wielką mordę z krótką szyją (o rany jaki ze mnie potwór…). Pewnie dlatego tak myślę i szukam argumentów za…Na szczęście mój mąż jest wyjątkowy i nie lubi długich włosów u kobiet,w ogóle jak większość facetów mówi,że kobieta mu się podoba,ale nie wie dlaczego,po prostu całokształt jest super.\nPozdrawiam wszystkie krótkowłose!\npepsieliot\t30 czerwca 2014 o 16:27\nJa też się przyłączam do pozdrowień, żeby ńie było 🙂 zresztą przez wiele lat strzygłam się na zero prawie\nsiymia\t29 czerwca 2014 o 14:59\nNie zapuszczę włosów i koniec, kropka!\npepsieliot\t29 czerwca 2014 o 15:51\nEuphoria wywal wszystkie i licz na cud, ja mogłam zostawić tylko dwa, reszta delete\nŁysica\t29 czerwca 2014 o 19:01\nOczy Peps dużo mówią i tu się zgadzam.\nMuśnięcie różem policzków, FUJ, FUJ BLEEE, poproś G niech Cię uszczypnie w tyłek żeby Ci ten róż z głowy wybić, to jest ohydne, na równi z balerinami.\nNo i niedowaga, no chyba jaja sobie robisz, kobieta musi mieć trochę ciała, nie za dużo ale musi żeby jej w łóżku grabkami nie szukać.\nkumka\t29 czerwca 2014 o 19:29\nŁysica, dobre te grabki 😛 Przechudość mnie przeraża, ale flak i kalafior wystający spod spodenek też…robię się na „środek” czyli jędrność zadka mile widziana 🙂\nkumka\t29 czerwca 2014 o 19:31\nA baleriny czemu ble? Ja tam lubię.\nŁysica\t29 czerwca 2014 o 20:12\nZwisające szpeki no nie są do przyjęcia, a baleriny są szpetne, w poprzednim wpisie już pisałem że nadają się do włożenia ale do kubła na śmieci a nie na nogi.\nedyta\t29 czerwca 2014 o 20:56\na sexsymbol Angelina Jolie tylko w balerinkach chodzi.\nŁysica\t29 czerwca 2014 o 21:20\nA niech Angelina bryka sobie nawet w gumowcach, dla mnie to żaden sexsymbol, jej wargi przypominają mi pług śnieżny\nPol\t20 lipca 2014 o 17:23\nŁadność sama w sobie jest kwestią CAłośći i pewnie można się tego troszeczkę nauczyć. Jestem przekonana, że każdy kto umie się zaakceptować takim jakim jest i potrafi przyglądać sie mile w jakimś przelotnym lustrze, szklanych drzwiach… i myjąc ząbki grzecznie sie do siebie uśmiechnać. Czy czesto pytacie się siebie patrząc sobie w oczka ;- Co mogę dziś dla Ciebie Zrobić?..Ładnym jest ten co czuje równowagę, wewnętrzny spokój i wewnętrzną milość do Siebie i innych.. Jeśli się sobie człowiek podoba i jest z siebie dumny to i innym się bedzie podobał mimo,że być może nie jest szczuplutki i genetycznie dziadek obdarzył go Orlim Nosem a Babcia małymy oczkami … <3\npepsieliot\t20 lipca 2014 o 17:52\nPol jest coś na rzeczy 🙂 jak jesteś dla siebie uprzejma, miła i kulturalna innym też się zaczynasz podobać\nall\t10 września 2014 o 23:11\njakos nie lubię męzczyzn ,ktorzy nie lubią u kobiet dlugich wlosow .W koncu to bardzo kobiecy i zmyslowy atrybut i jezeli facetowi sie nie podoba to moze jest z niego jakis pedant albo co…pedant to wyjątkowo nieciekawa kreatura…\nsonia\t16 kwietnia 2015 o 22:36\nNie potrzebujemy tego poniewaz kazda/y jest na swoj sposob piekny,lecz przyznaje ze nie ktorym nie podoba sie ich cialo i dlatego szukaja porad,lecz to tylko pogarsza sprawe bo jesli stosujemy juz te rady to jak kazde rzeczy maja skutki uboczne. Przez rady stajemy sie osobami ktorymi nie jestesmy znam taka historie : jedna dziewczyna szukala sposobu na bycie piekniejsza no i ona stosowala sie do rad i paru tygodniach podszedl do niej chlopak ktory zapytal sie cz bedzie z nim chodzic ona zgodzila sie po 3 dniach on przeztawil ja swoim rodzicom. Nastepnego dnia pojawila sie nowa rada zeby udawala smieszna no i ten chlopak poznal jej drugie oblicze czyli osobe ktora nie jest,zerwal z nia. Dla niej byl to koniec. Przez 4 miesiace przezywala to jak by po smierci mamy i taty po tym wydarzeniu zrozumiala swoj bla i przyrzekla sobie rze zawsze bedzie soba. Moja rada jest taka rzeby byc soba i myc sie co dwa dni czesac wlosy i nosic je jak komu jest wygodniej. PAmietaj !!! BADZ SOBA A NIECKIMS. PISALA FACEBOOKALISTKA.\nElo\t10 kwietnia 2016 o 14:51\nHahaha.. najbardziej rozbawiło mnie to że trzeba mieć niedowagę żeby być pięknym.. kazdy jest piękny na swój sposób!\nPiotr Kierus\t15 lipca 2016 o 14:03\nTo ma doświadczenie już teraz!\nDemeter\t7 czerwca 2016 o 23:03\nNie da się tak poprostu wyleczyć tarczycy . Niektórzy nawet zmagają się z nią nawet przez całe źycie.\npepsieliot\t8 czerwca 2016 o 11:03\nwiele chorób tarczycy da się wyleczyć naturalnie, ale trzeba całe życie dbać o zdrowie tak czy siak\nlara\t21 czerwca 2016 o 03:11\nskoro o pięknościach mowa… zawsze po cichu chciałam się choć na chwilę stać się blondynką. Teraz nie farbuję włosów, bo unikam chemii, ale czy może ktoś zna jakiś sposób na rozjaśnienie które nie sprawi, że zacznę świecić w ciemności??? A czy Ty Pepsi masz nat blonda?? Czy to wiedza tajemna? Z góry dzięki za odp\npepsieliot\t21 czerwca 2016 o 07:29\nOczywiście że farbuję włosy 100% naturalnymi farbami, do tego tylko na 3% wodzie utlenionej\nlara\t22 czerwca 2016 o 00:41\noki, fajnie, a czy w takim razie mogłabyś mi podać jakieś nazwy, marki lub stronki skąd je bierzesz? Pozdrawiam jak zwykle cieplutko.\nSmok\t28 maja 2017 o 20:18\nPepsi, kiedyś pisałaś o naturalnych farbach do włosów – natulique czy cuś:) nadal polecasz te farby? gdzie można je kupić? czy nakdałasz je w domu czy w salonie?\nSsk-ji\t28 maja 2017 o 20:21\npolecam, to są farby dla salonów, nadal używam tylko tych farb i całej reszty (szampony, odżywki, olejki, etc), ale wszystko u fryzjera.\nKarolina Orlińska\t4 sierpnia 2017 o 16:19\ndziwny artykuł, ale ma coś w sobie, i fakt dużo prawdy 🙂 i sama się przyznam, że szczupłemu we wszystkim ładnie 😉\nOwoceek\t10 grudnia 2017 o 19:01\nPepsi a ja mam takie pytanie może nie w temacie ale i w 😁 czy wahania wagi wieczorem a rano to normalne ? Lepiej ważyć się rano po soli przed szamka i to jest nasza waga ? ❤\nOwoceek\t10 grudnia 2017 o 19:02\nNie po soli po toalecie 🙂\nSsk-ji\t10 grudnia 2017 o 23:02\noczywiście że normalne, przez noc się mocno odwadniasz\nYum\t10 grudnia 2017 o 19:14\nmega artykuł, chciałam podziękować, miałam dużo śmiechu przy czytaniu <3\nNatalia\t10 grudnia 2017 o 19:55\nPepsi cudownie zabawny jest ten tekst. Mega fajnie się to czyta. Słowotwórstwo level mistrz! A rozśmieszanie ludzi to trudna sztuka! Love!;)\nSsk-ji\t10 grudnia 2017 o 23:00\nOla Fasola\t10 grudnia 2017 o 20:03\nJoł Pepsi ,małe pytanko…masz jakąś radę na notorycznie wypadające i słabo rosnące włosy? Super czuję się właśnie w długich włosach i zgadzam się z Tobą, że bardzo poładniają …nawet bardziej niż chudość! Wszystkie wyniki mam ok, robiłam ostatnio bardzo szczegółowe badania i ogólnie jestem zdrowa jak koń…a włosy jak lecą tak lecą…hlip hlip\nSsk-ji\t10 grudnia 2017 o 22:59\nKuracja Greens & Fruits TiB, D3 TiB, K2 TiB, jod pierwiastkowy przez skórę, magnez TiB, Shape Shake TiB, lub Hemp protein This is BIO, chlorella This is BIO,\ngrzegorzadam\t11 grudnia 2017 o 08:08\nradę na notorycznie wypadające i słabo rosnące włosy?”\nWłosy, skóra, cera, ich kondycja są odzwierciedleniem kondycji całego organizmu.\nMoże brakować siarki, jodu, boru, czy innych elementów.\nBio pomidore\t11 grudnia 2017 o 10:55\nOla może się dużo stresujesz? Ja tak miałam, przez wiele lat leciały mi włosy, stosowała różne suple, odżywki no wyglądały ładnie ale wciąż ich ubywalo. Zmieniłam miejsce zamieszkania,prace i przestały włosy wypadac. Potem zmieniłam dietę i pojawiło się mnóstwo bejbi hair (nawet po ciazy rosły a nie wypadaly). Teraz mam te wszystkie suple co Pepsi poleca i zobaczymy co będzie dalej.\nCoffi\t12 grudnia 2017 o 14:34\ngrzegorzadam-mam pytanko, czy suplementacja boraksem nie podniesie kobiecie testosteronu? Jak to z tym jest?\ngrzegorzadam\t12 grudnia 2017 o 14:58\n”Niedobór boru, w połączeniu z niedoborem magnezu, jest szczególnie szkodliwy dla kości i zębów. Bor wpływa na metabolizm hormonów steroidowych, a zwłaszcza hormonów płciowych.\nZwiększa niski poziom testosteronu u mężczyzn i poziom estrogenów u kobiet w okresie menopauzy.\nPełni też pewną rolę w konwersji witaminy D do postaci czynnej, zwiększając absorpcję wapnia i odkładanie się go w tkance kostnej i zębach, ale nie powodując zwapnienia tkanek miękkich. Pozostałe korzyści to poprawa problemów z sercem, wzrokiem, łuszczycą, równowagą, pamięcią oraz funkcji poznawczych. Związki boru mają właściwości przeciwnowotworowe i są „silnymi czynnikami antyosteoporozowymi, przeciwzapalnymi, hipolipidemicznymi, antykoagulacyjnymi i antynowotworowymi”.\nOla Fasola\t10 grudnia 2017 o 23:09\nDziękuję Ci bardzo!!!! Lecę do Twojego sklepu …i to pędem! Ściskam Cię mocno!!!\nSsk-ji\t10 grudnia 2017 o 23:20\nChaiMate\t11 grudnia 2017 o 08:55\nSuper porady, ja tez uważam, ze delikatny róż na polikach robi robotę, dodałabym jeszcze zapuszczenie i zagęszczenie (systematyczne używanie różnych olejków) brwi i „uczesanie” ich z rana dodaje twarzy ładności i nadaje charakteru. Do tego zawsze mama powtarzała mi, żebym zawsze miała czyste włosy, paznokcie i buty :-))) kisski Pepsi\nSsk-ji\t11 grudnia 2017 o 09:01\nSylwia\t11 grudnia 2017 o 14:57\nA mi powtarzała, żebym zawsze miała czyste i zadbane stopy, bo nigdy nie wiadomo, czy nie złamiemy nagle nogi, i byłby wstyd 🙂\nAsia\t11 grudnia 2017 o 09:12\nFajne rady, szczególnie, że większość przetestowałam i działają. Schudnięcie i lepsza forma od ćwiczeń i lepszego jadła jest naprawdę spoko, tylko… biust jakiś taki smutny. Jak mu pomóc?\nMadzia2014\t11 grudnia 2017 o 15:07\nJa mam kłopot ze skórkami wokół paznokci, które są niesamowite suche i się do tego obierają wygląda to okropnie.Nawet jak pomaluje sobie paznokcie to efekt i tak zawalaja suche, obierajace sie, grube skórki.\nMasakra. Można coś z tym zrobić, jakieś suple, olejki odżywki?\ngrzegorzadam\t11 grudnia 2017 o 15:52\nSpróbuj systematycznego moczenia w ciepłym olejku rycynowym.\ngrzegorzadam\t12 grudnia 2017 o 10:28\nWitaminy z grupy ”B”, może cynk, może być kilka przyczyn z grzybicą nawet, ale niekoniecznie.\nLOLKA\t11 grudnia 2017 o 22:43\ndodac bym chciala do tych punktow jeszcze jeden, mowiacy o paznokciach. Byc moze to moj osobisty ‚bzik’ wynikajacy z problemu z ktorym wciaz walcze czyli obgryzanie paznokci. Znalazlam juz swoj sposob na to. Zadbane dlonie, krotkie lub dlugie paznokcie. Pomalowane lub nie.. czyste maja byc i schludne 🙂 wiem po sobie jak zle sie czulam i jak brzydka gdy obrzeralam pazury na poziomie ‚ oblech’. Porownywalam wtedy swoje dlonie do dloni pijakow w autobusach. Wyciagniete wnioski sklonily mnie do szalenczego dbania o paznokcie…dbalam tak ze nagle po 25 latach obgyzania zostawilam je w spokoju. Poczulam sie o 500% ladniejsza..pewniejsza siebie, silniejsza. Wreszcie ladna do konca 😉\nSsk-ji\t11 grudnia 2017 o 23:51\n<3 niech będzie: 11. czyste i wypolerowane paznokcie (manicurzystka mówiła mi,że panowie nie chcą polerki :)\nGosialavenda\t12 grudnia 2017 o 23:20\nI wszystko bez skalpela 🙂 To prawda, że dlugie włosy dodają urody, ale nie mnie. Moje wlosy im dłuższe tym bardziej przypominają rabarbar co go piorun poraził. A ja nie chcę codziennie traktować ich prostownica, bo to nie poładnia. Mój pysk jest stworzony do krótkich wloskow, takich na Halley Berry z Jamesa Bonda. Wstaję rano, biorę prysznic i gotowe. Zdrowie też poładnia, bo zapalenie okoloustne też odeszło w siną dal. Czytanie bloga Pepsi też poładnia. Mam lustro to wiem 🙂 🙂 🙂 🙂\nEmanuela Urtica\t13 grudnia 2017 o 08:15\nEwa\t13 grudnia 2017 o 21:27\nDobry humor też poładnia!Art. w „dechë”Śnieżny buziak\nSsk-ji\t13 grudnia 2017 o 23:32\ntoskański wietrzny buziak (jesteśmy właśnie po sztormie Ana 🙂\nEmila\t30 grudnia 2017 o 15:48\nZgadzam się z Tobą bez negocjacji. Mam długie włosy i siostra mi je przefarbowała ostatnio przy pomocy …na ciemniejszy odcień i wyglądam lepiej. Schudłam ostatnio 7 kg to też ładniej wyglądam i ubrania lepiej na mnie leżą.\nMonika\t13 stycznia 2018 o 10:03\nWlosy nie moge miec dlugie , zawsze byly cienkie, ale podcinam je regularnie Wiec wygladaja pelniejsze. Mam tylko jeden problem wszystkie farby do wlosow zawieraja zrace srodki mniej lub wiecej. Moze ktos zna farby calkowicie naturalne ?\nSsk-ji\t13 stycznia 2018 o 11:55\noczywiście, ale to u fryzjera, nazywają się natulique, wszystko organiczne\nMonika\t13 stycznia 2018 o 13:07\nDziekuje za porade.Ja mam fryzjerke ktora do domu przychodzi ,ale nie ma tych farb a ja niznosze chodzi do salonu fryzjerskiego. Zawsze sie spoznialam! Albo musialam czekac dwa dni Wiec jak corka ja przprowadzila raz prawie 7 lat temu to juz nigdy do salonu nie poszlam. Obcina super wlosy i zawsze tak samo jak chce. Wiec poki nie wyprowadze sie nie bede zmieniac fryzjera. .\nSsk-ji\t13 stycznia 2018 o 15:24\nw Warszawie są tylko w paru zakładach, wiem, że na Emilii Plater, to nie są popularne farby i cała pielęgnacja, gdyż mainstream jest nieświadomy\nMonika\t13 stycznia 2018 o 19:02\nJa nie mieszkam od ponad 30 lat w PL . Chodzilam do roznych fryzjerow latami w Holandii, to bylo straszne. Ok byl jeden fryzjer wpierw mial dostepne ceny a potem za farbowanie wlosow bral 80€. Nie wiem czy mial te farby, ale to bylo jakies 7-10 lat temu. I byl jak sie to mowi lepszym fryzjerem w okolicy . Ja wtedy nie siwialam czasem sobie fundowalam kolorek. Ktory chcialam miec dluzej niz 7 myc wlosow . Moje wlosy sa delikatne kazde uzycie farby robi je jak siano, nie mowie o utlenianiu. Nawet odrosty tylko to i tak zle na tym wychodze. Moja Babcia miale takie same wlosy ale nie farbowala, zreszta nie siwiala tak predko jak ja , moj ojciec zaczol siwiec juz majac 20 lat. On wygladal bardzo atrakcyjnie szpakowaty pan o francuskiej urodzie. Wiec szukam farby naturalnej . Dobrze ze napisalas ze sa takie mozliwosci .\nMonika\t13 stycznia 2018 o 19:05\nA jeszcze to, czytalam ze uzycie proszku tej trawy\nPowoduje ze sie mniej siwieje? Ale czy to tylko zapobiega czy tez stan wlosow moze powrocic do koloru jaki mialam?


Jak poradzić sobie z nieuczciwym pracodawcą? - Ja kobieta\nWymagania dotyczące pracowników niezależnie od branży są ogromne. Wiele mówi się o kompetencjach, doświadczeniu, wykształceniu oraz dyspozycyjności, wysokiej kulturze osobistej i uczciwości. A co z pracodawcami? Jak poradzić sobie z szefem, który nie przestrzega przepisów kodeksu pracy, stosuje mobbing czy dyskryminuje pracowników?\nZgodnie z art. 94 § 2 Kodeksu pracy mobbing oznacza wszelkie działania i zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko niemu. Polegają one na systematycznym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu. Ponadto poniżaj lub ośmieszają, izolują lub wykluczają pracownika z zespołu.\nMobbing może przybierać różne formy, dlatego ważne jest zapoznanie się z tym terminem. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że padły ofiarą mobbingu zawodowego.\nW szczególności wiek, płeć, niepełnosprawność, rasa, religia, orientacja seksualna, poglądy polityczne, to najczęstsze zmienne podlegające dyskryminacji. Dyskryminację dzielimy na pośrednią i bezpośrednią.\nDyskryminacja bezpośrednia – jeśli pracownik z jednaj lub kilku przyczyn jest bądź był traktowany mniej korzystnie od innych pracowników.\nDyskryminacja pośrednia – znacznie trudniejsza do udowodnienia pracodawcy. Cechą dyskryminacji pośredniej jest to, że formalnie wszyscy pracownicy są traktowani jednakowo, jednak po wnikliwej analizie warunków pracy, okazuje się, że są znacznie dysproporcje między pracownikami.\nTerminowa i adekwatna do stanowiska wypłata, została wpisana do katalogu podstawowych powinności pracodawcy (art. 94 pkt 5 Kodeksu pracy). Pracodawca jest więc zobowiązany do wypłacania wynagrodzenia. Naruszenie obowiązku wypłacenia traktowane jest jako wykroczenie i zagrożone jest karą grzywny w wysokości od 1000 zł do nawet 30 tys. zł. Na brak regularnych i terminowych wypłat często narzekają polscy pracownicy zatrudnieni zagranicą. Dlatego też bezpieczniej jest skorzystać z agencji lub firmy pośredniczącej w zatrudnianiu pracowników zagranicę. Sprawdź, co ryzykujesz wyjeżdżając do pracy w Niemczech jako opiekunka bez pośredników.\nKażdej osobie w Polsce zatrudnionej na umowę o pracę przysługują pewne prawa, których naruszenie przez pracodawcę skutkują kary grzywny, a nawet pozbawienie wolności. W Kodeksie Pracy znajdziemy takie prawa pracownika, jak: godziwe wynagrodzenie za wykonaną pracę, zakaz dyskryminacji, prawo do wypoczynku czy prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Ponadto każdy pracownik zobowiązany jest do wykonywania jedynie tych obowiązków, które wynikają z umowy.\nInstytucje chroniące praw pracownika\nWciąż niewiele osób wie, co zrobić w sytuacji, gdy pracodawca jest wobec nich nieuczciwy. Dlatego znajomość Kodeksu Pracy jest bardzo przydatne. Dzięki poznaniu swoich praw oraz obowiązków, jesteśmy wstanie dostrzec, kiedy pracodawca stosuje wobec nas nadużycia i możemy z tym walczyć.\nInstytucją stworzoną specjalnie do kontroli pracodawców jest Państwowa Inspekcja Pracy (PIP). W każdej chwili można zgłosić się do instytucji na bezpłatną poradę prawną. Równolegle swoją sprawę można skierować do Sądu Pracy. Minusem powyższych rozwiązań jest fakt, że chronią one jedynie pracowników zatrudnionych na umowę o pracę. W przypadku umowy o dzieło/zlecenie można wystąpić jedynie z powództwa cywilnego.


W szpitalach w regionie przebywa kilkadziesiąt dzieci z COVID-19 : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nW szpitalach w regionie przebywa kilkadziesiąt dzieci z COVID-19 08:46 29-01-2022\nWczoraj Ministerstwo Zdrowia przekazało dane dotyczące zakażeń koronawirusem, z których wynikało, że w woj. lubelskim zarejestrowano ponad 3 tys. nowych przypadków. Jak przekazał wczoraj na konferencji prasowej wojewoda lubelski Lech Sprawka wskaźnik zakażeń wynosił w piątek na Lubelszczyźnie 144 na 100 tys. mieszkańców, co plasuje region na siódmym miejscu w kraju. Z kolei pod względem wskaźnika zgonów województwo lubelskie znajduje się na czternastej pozycji w Polsce, ze wskaźnikiem 0,43 zgonów na 100 tys. osób.\nObecnie w szpitalach w regionie dostępnych jest dla pacjentów z COVID-19 1676 łóżek, z czego 861 z nich jest zajętych. Z kolei na 170 respiratorów, 65 jest w użyciu. Od dwóch dni notowany jest wzrost hospitalizacji w szpitala w woj. lubelskim. Co ważne, w regionie zajętych jest 58 łóżek przez najmłodszych pacjentów. To największa liczba od początku pandemii.\nBiorąc pod uwagę trend wzrostowy, wojewoda przekazał informację o zwiększeniu liczby łóżek dla dzieci do poziomu 73 miejsc. Obecnie do szpitali trafiają dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym z objawami zapalenia płuc. Nie ma wśród nich dziecka w ciężkim stanie, wszystkie łóżka respiratorowe są wolne. Jak przekazał Lech Sprawka, prawie wszystkie dzieci hospitalizowane nie są zaszczepione na COVID-19. Z danych Ministerstwa Zdrowia wynika, że w woj. lubelskim zaszczepionych jest w pełni 42% populacji (890 tys. osób). Nasz region znajduje się na przedostatnim miejscu w kraju, jeżeli chodzi o poziom zaszczepienia.\nUl. Sympatyczna: Policjant w drodze do pracy zatrzymał włamywacza\nddd 29 stycznia 2022 o 12:04\nPtasia grypa umarła na koronę\nCieee chorobaaaa !!! 29 stycznia 2022 o 12:40\nNa tzw. innych portalach wyczytałem, że bohaterscy uczeni chińscy z Uniwersytetu w Wuhan współpracując z tamtejszymi nietoperzami, otrzymali już bardziej zabójczą odmianę koronawirusa niż wszystkie dotychczasowe razem wzięte.


Coaching - Pani Coach | Rozwój osobisty i biznesowy dla świadomych kobiet\nSesje indywidualne z Panią Coach\nSesje coachingowe, to spotkania 1 na 1, podczas których pomogę Ci uruchomić pełnię Twojego potencjału, abyś mogła realizować ważne dla siebie cele.\nZacznij wreszcie tworzyć życie, jakiego naprawdę pragniesz.\nWsparcie w ważnych zmianach.\nCzujesz w sobie niewykorzystany potencjał?\nChcesz czegoś więcej, ale nie wiesz nawet dokładnie co to ma być?\nMoją rolą, jako Twojej Pani Coach jest pomóc Ci w stworzeniu klarownej wizji tego, czego chcesz. Następnym krokiem jest stworzenie planu działania i jego konsekwentna realizacja. Nieuchronnie czeka nas też etap konfrontacji z rzeczywistością i tym wszystkim, co do tej pory blokowało zmiany. Pomogę Ci uruchomić zablokowaną dotąd energię, tak abyś pokonała odkładanie na później, zwątpienie, brak motywacji i sięgnęła wreszcie po swoje marzenia.\nPomogę Ci nawiązać lepszy kontakt ze sobą, dobrze określić swoje cele i pokonać ograniczenia na drodze do ich realizacji.\nCoaching jest dla Ciebie, jeśli jesteś w punkcie A, a chcesz być w punkcie B. Podczas sesji koncentrujemy się na tym, aby jak najłatwiej i najszybciej przejść z A do B.\nPracuję w podejściu ericksonowskim – nazywanym skoncentrowanym na rozwiązaniach. Będziemy skupiać się przede wszystkim na Twoich możliwościach, mocnych stronach, dostępnych zasobach i na tym, co zrobić, aby w pełni je wykorzystać.\nCoaching to nie tylko to, co dzieje się podczas sesji. Jest to proces zmiany, który dzieje się także pomiędzy naszymi spotkaniami. Dlatego zachęcam Cię do doświadczenie pełnego procesu coachingowego. Poniżej przeczytasz o atrakcyjnym cenowo pakiecie sesji, w ramach którego współpracujemy coachingowo przez kilka miesięcy.\nW mojej pracy przykładam dużą wagę do tego, aby cele, które sobie wybierasz były naprawdę Twoje.\nTo słowo „naprawdę” jest tu niezwykle istotne, bo czasem trudno dotrzeć nam samodzielnie do naszych prawdziwych pragnień. Są pokryte grubą warstwą oczekiwań innych ludzi, ograniczających przekonań, społecznych stereotypów i wszystkimi innymi „powinnam”, „muszę”, „trzeba”.\nPomogę Ci zbudować klarowną wizję tego, czego Ty tak naprawdę pragniesz. Ta wizja stanie się magnesem przyciągającym Cię do upragnionej wersji przyszłości.\nPraca podczas sesji jest w pełni dopasowana do Twoich potrzeb i preferencji.\nPrzed sesją nie musisz się jakoś specjalnie przygotowywać. Możesz zastanowić się z czym chcesz pracować i jaki efekt uzyskać.\nPodczas sesji będziemy głównie rozmawiać. Mogę też zaproponować Ci skorzystanie z różnych narzędzi coachingowych lub innych metod, które będą Ci odpowiadać.\nPo sesji wyjdziesz z nową energią i planem działania z kolejnymi krokami. Spodziewaj się konkretów.\nWspółpraca w ramach sesji coachingowych pomoże Ci wprowadzić upragnione zmiany w Twoim życiu i biznesie.\nPrzykładowe obszary, w jakich mogę Ci pomóc to:\nJeśli szukasz poczucia sensu i chcesz wiedzieć dokąd zmierzasz, proponują Ci pracę nad określeniem swojej misji życiowej.\nMożemy skupić się na opracowaniu Twojego indywidualnego planu rozwoju zawodowego, a potem realizacji kolejnych kroków.\nPracuję głównie z przedsiębiorczyniami i sama nią jestem. Rozpoczęcie i rozwijanie biznesu wymaga szczególnego wsparcia, które mogę zapewnić.\nPieniądze lubią konkrety i jasne sytuacje. Pomogę Ci zapanować na finansami i stworzyć plan działania.\nUstalanie i realizacja celów\nDobrze wyznaczone cele, to podstawa sukcesu. Pomogę Ci określić czego chcesz i trzymać się wyznaczonego planu.\nPodczas sesji możemy zapanować nad Twoim kalendarzem. Pomogę Ci przenieść cele na plany długo-, średnio- i krótko-terminowe.\nMożemy popracować z emocjami w celu redukcji stresu, zwiększenia poziomu energii i poprawy samopoczucia.\nTo mój konik. Pomogę Ci zdiagnozować przyczyny Twojego odkładania na później i zmienić ten nawyk na dobre.\nPani Coach, czyli Ewa Sroka\nPosiadam międzynarodowy certyfikat Erickson Solution-Focused Coach Certificate (ESFCC) wydany przez Erickson Coaching International (ECI).\nUkończyłam Szkołę Coachów The Art & Science of Coaching prowadzoną przez ECI i Wszechnicę Uniwersytetu Jagiellońskiego akredytowaną przez International Coach Federation (ICF).\nUkończyłam także studia podyplomowe Coaching kariery i doradztwo zawodowe na Uniwersytecie SWPS.\n"Praca z Ewą poruszyła we mnie pokłady energii i kobiecej mocy, z których nie zdawałam sobie nawet sprawy! Cudownie jest czuć te motyle w brzuchu myśląc o moim nowym biznesie. Dziękuję za ten proces zmiany, który przeszłaś razem ze mną Ewo."\nMaria ŁukanowaCoach Zdrowia, marialukanowa.com\n290 PLN za 1 spotkanie\nMożesz z niej skorzystać, jeśli to nasze pierwsze spotkanie lub ukończyłaś ze mną wcześniej pakiet albo cykl Mastermindów dla kobiet.\nSesja wstępna jest po to, abyś mogła poznać mój sposób pracy i zdecydować się na pełną współpracę w ramach pakietu.\nPakiet 8 sesji coachingowych\n8 x 90 minut\n3780 PLN za 8 spotkań\nStandardowo współpracuję w ramach pakietów coachingowych (8 spotkań), ponieważ abyś zobaczyła realne efekty naszej pracy potrzebny jest czas.\nPakiet sesji jest idealny, kiedy chcesz wprowadzić upragnione zmiany w swoim życiu i potrzebujesz długoterminowego wsparcia.\nCzęstotliwość dopasowana do Twoich potrzeb. Zwykle 1-2 razy w miesiącu.\nWspółpracujemy przez okres kilku miesięcy.\nSesje indywidualne z Panią Coach mogą odbywać się online lub na żywo.\nJestem zwolenniczką sesji na żywo, ale nie zawsze jest taka możliwość. Dlatego przed rozpoczęciem współpracy możesz wybrać, w jakiej formie chcesz się spotykać. Formę online mamy też do dyspozycji zawsze w przypadku nieprzewidzianych sytuacji.\nSpotykamy się na Zoom lub na innym komunikatorze internetowym (Skype, Messenger, FaceTime).\nSpotykamy się w komfortowej sali na wyłączność na warszawskim Mokotowie.\nJak wygląda proces zapisu na sesję z Panią Coach?\nW krótkim formularzu proszę Cię o podanie podstawowych informacji. Możesz napisać o sobie i o tematach, nad którymi chcesz pracować. Jest tam też miejsce na Twoje pytania do mnie.\nDostaniesz mailem odpowiedź ode mnie i wspólnie ustalimy termin spotkania. Odpowiem na Twoje pytania i wątpliwości oraz przekażę informacje o zasadach współpracy.\nNa koniec pozostaje Ci potwierdzić rezerwację terminu poprzez opłacenie pojedynczej sesji lub pakietu. Link do płatności online dostaniesz mailem. Spotkamy się ustalonym terminie online lub na żywo.\nChcesz porozmawiać, zanim się zdecydujesz?\nbezpłatnej konsultacji online!


ANALIZA. Polityka Polski wobec Ukrainy – KULTURA ENTER\nStrona główna/ANALIZA. Polityka Polski wobec Ukrainy\nANALIZA. Polityka Polski wobec Ukrainy\nPolityka Polski wobec Ukrainy w kontekście wymiaru wschodniego Unii Europejskiej\nRok 2004 był przełomowy nie tylko ze względu na wejście Polski do UE, ale również z powodu wydarzenia z jesieni tego roku w samej Ukrainie, czyli pomarańczowej rewolucji. Ponadto 30 marca 2004 roku obaj prezydenci zainaugurowali w Kijowie „Rok Polski na Ukrainie”. Warto zauważyć, że zanim nastąpiło rozszerzenie o państwa Europy Środkowej i Wschodniej, Polska wychodziła z propozycjami wzmocnienia polityki UE wobec wschodnich partnerów. Dlatego też powszechnie przyjmuje się, że podwaliny pod koncepcję wschodniego wymiaru polityki UE zostały stworzone w większości przez polskie ośrodki analityczne oraz przedstawicieli ośrodka decyzyjnego w Polsce. Po raz pierwszy koncepcja wschodniego wymiaru została sformułowana i przedstawiona w 1998 roku przez ministra spraw zagranicznych Bronisława Geremka w wystąpieniu inaugurującym podjęte przez Polskę negocjacje akcesyjne. Minister B. Geremek nawoływał do stworzenia wschodniego wymiaru, dzięki któremu możliwe byłoby poszerzenie ram współpracy dla nowych państw członkowskich po rozszerzeniu UE, które miało nastąpić w 2004 roku. W końcu roku 2002 została zaprezentowana w postaci non-paper (Non-paper z polskimi propozycjami) koncepcja Polski dotycząca strategii koordynacji działań pomocowych zarówno UE, jak i innych instytucji w regionie wschodnim. Koncepcja mówiła też o tym, że UE winna zróżnicować swoje relacje z państwami Europy Wschodniej w zależności od stopnia zainteresowania tych państw współpracą z UE, zaawansowania w procesie tranzycji systemowej, przestrzegania praw, zasad i norm Unii Europejskiej. Ponadto położono nacisk na to, że wschodni wymiar i jego założenia nie były konkurencyjne w stosunku do istniejącego już wymiaru północnego, a jedynie miały uzupełnić rozwiązania w ramach polityki zewnętrznej Unii Europejskiej. Następnie podczas konferencji „EU Enlargement and Neighbourhood Policy” (20 lutego 2003, Warszawa) minister spraw zagranicznych Włodzimierz Cimoszewicz wygłosił przemówienie The Eastern Dimension of the European Union. The Polish View, w którym przedstawił rozwiniętą koncepcję wschodniego wymiaru UE, wskazując, że propozycja ta powinna stać się narzędziem polityki zagranicznej UE wobec sąsiadów na jej wschodnich granicach (EU Enlargement and Neighbourhood Policy). Nie należy zapominać, że pomimo tego, iż to ośrodek decyzyjny w Warszawie propagował utworzenie wschodniego wymiaru UE, to również inne państwa UE wychodziły z podobnymi propozycjami. Należy tu wymienić chociażby Wielką Brytanię i Danię, które w kwietniu 2003 roku wystąpiły z planem stworzenia nowej polityki sąsiedztwa skierowanej do Ukrainy, Białorusi i Mołdawii. Projekt zakładał nadanie tym państwom statusu „specjalnych sąsiadów”, co przełożyłoby się na liberalizację wymiany handlowej po osiągnięciu postępu w demokratyzacji i reformach ekonomicznych.\nNiemniej jednak rozszerzenie w 2004 roku wymusiło na UE zmianę koncepcji polityki wobec państw Europy Wschodniej. W marcu 2003 roku Komisja Europejska zaprezentowała koncepcję Europejskiej Polityki Sąsiedztwa – EPS (The European Neighbourhood Policy) (European Neighbourhood Policy) w komunikacie na temat Szerszej Europy (Communication on Wider Europe) (Commission of the EC, Communication from the Commission to the Council and the European Parliament). Następnie w lipcu 2003 roku przedstawiła komunikat odnośnie do poszerzenia Programów Sąsiedztwa (Neighbourhood Programmes) oraz nowego instrumentu finansowego: Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (European Neighbourhood and Partnership Instrument – ENPI). Kolejnym krokiem był pakiet inicjatyw politycznych przygotowany przez Komisję Europejską w maju 2004 roku Strategy Paper, który to dokument strategiczny został zaakceptowany przez Radę Unii Europejskiej i Radę Europejską miesiąc później. Warto także zauważyć, że chociaż to Polska wyszła z propozycją stworzenia wschodniego wymiaru polityki UE, jego powstanie leży w interesie również innych państw Europy Środkowej (Słowacja, Węgry), a przede wszystkim w interesie całej Unii Europejskiej.\nPolska wobec pomarańczowej rewolucji na Ukrainie\nPolska w czasie wyborów w 2004 roku w zdecydowany sposób opowiadała się po stronie kandydata obozu pomarańczowego. Przedstawiciele UE bardziej byli zatroskani o demokratyczny przebieg wyborów, zgodny z międzynarodowymi standardami, aniżeli nastawieni na zwycięstwo konkretnego kandydata. Unia Europejska zakładała, że obaj kandydaci są zaangażowani w budowanie demokracji i rozwój gospodarki rynkowej. Dla decydentów UE wybory na Ukrainie były dla niej próbą przeprowadzenia reform demokratycznych, ale też krokiem w stronę uzyskania gwarancji stabilności i bezpieczeństwa (Kempe, Solonenko, 2005, s. 111).\nJednym z celów polityki UE wobec Ukrainy było ustanowienie silnej demokracji. Ukraina jest państwem, w stosunku do którego prowadzona jest Europejska Polityka Sąsiedztwa nastawiona na tworzenie wzdłuż granic UE „kręgu przyjaciół” podzielających jej wartości. Ten cel zdominował politykę UE w czasie wyborów. Jednak „nowi” i „starzy” członkowie UE, mimo że mieli takie same cele, w czasie wyborów zajęli różne stanowiska. Niektóre „nowe” państwa UE wykazywały duże zrozumienie dla wydarzeń w Kijowie, a także wydawały się mocno wyczulone na trudną sytuację i możliwe polityczne konsekwencje wydarzeń. Odbierały je przede wszystkim jako chęć powstrzymania reintegracyjnych, neoimperialnych wpływów Rosji i pragnęły wesprzeć możliwość rozprzestrzeniania się wolności i stabilności nie tylko na Ukrainie, ale i dalej – na całym obszarze wschodniej Europy (Sushko, Prystayko, 2006, s. 130). Spośród „nowych” państw UE szczególnie Polska wykazała się daleko idącym zrozumieniem dla żądań Ukraińców. Znakomicie rozpoznała okazję do wsparcia Ukrainy w jej dążeniu do wyrwania się spod wpływów Rosji. 22 października Sejm RP przyjął rezolucję nawołującą do przeprowadzenia na Ukrainie wolnych i przejrzystych wyborów. Stanowisko Polski było zdecydowane i odważne, gdyż otwarcie wyrażało poparcie dla dążeń Ukrainy do integracji z UE i NATO1 . Natomiast inne rezolucje, np. przyjęte przez Bundestag RFN czy Komisję Europejską, zdawkowe i ogólnikowe, ograniczały się do informacji o potrzebie przeprowadzenia uczciwych i wolnych wyborów.\n„Nowi” członkowie UE aktywnie włączyli się w przebieg wyborów prezydenckich. Prezydenci Aleksander Kwaśniewski i Valdas Adamkus w listopadzie 2004 roku przewodzili mediacjom między obozem władzy a opozycją. Oprócz obserwatorów akredytowanych przez UE, w czasie pierwszej tury wyborów Słowacja wysłała dodatkowo 60 obserwatorów, a Polska – 2355 (Centralna Komisja Wyborcza Ukrainy, 2004).\nPoczątkowo wśród państw UE nastąpił rozdźwięk. „Stare” państwa wydawały się zwolennikami kontynuowania dotychczasowej linii politycznej – Russia first policy. Jesienią 2004 roku okazało się, że sformułowanie zgodnej linii politycznej „starych” i „nowych” członków UE wobec Ukrainy nie będzie zadaniem łatwym. Z jednej strony trudności te wynikały z pragnienia posiadania wpływu na bieg wydarzeń na Ukrainie i chęci wsparcia budowy demokracji w państwie sąsiadującym, z drugiej – brak swobody działania państw UE związany był z energetyczną zależnością od dostaw z Rosji. Ostatecznie nacisk ze strony „nowych” państw Unii Europejskiej oraz Stanów Zjednoczonych, przy możliwości wybuchu krwawego konfliktu na Ukrainie po drugiej turze wyborów, zakończył się aktywnym zaangażowaniem UE w kryzysową sytuację na Ukrainie.\nPomimo różnic między „starymi” i „nowymi” członkami UE po zakończeniu pierwszej tury wyborów liderzy UE nie kryli rozczarowania brakiem demokratycznych zasad i uczciwego przebiegu kampanii wyborczej w odniesieniu do obu kandydatów (Declaration by the Presidency of the European Union). Ponadto – w przeciwieństwie do prezydenta Rosji – decydenci UE zażądali zrewidowania wyników wyborów, a tym samym odrzucili Wiktora Janukowycza jako legalnie wybranego prezydenta, reprezentującego wolę Ukraińców. W takim samym tonie liderzy państw UE wypowiedzieli się również po drugiej turze wyborów prezydenckich, podkreślając raz jeszcze brak poszanowania dla demokratycznych standardów, i zdecydowanie poparli pokojowe rozwiązanie sytuacji kryzysowej, zgodne z przepisami prawa (Андрущенко, 2004).\nBrak poszanowania prawa i swobód demokratycznych w czasie pierwszej tury wyborów spowodował, że Zachód zwrócił szczególną uwagę na przebieg drugiej tury. Kiedy okazało się, że obóz W. Janukowycza pogwałcił demokratyczne standardy, aby zapewnić sobie zwycięstwo w wyborach, International Election Observation Mission (IEOM) poddała ostrej krytyce Ukrainę i jej władze za naruszanie demokratycznych zasad. Raport wywołał reakcję zarówno stolic europejskich: Brukseli, Berlina, Warszawy, jak i Stanów Zjednoczonych. Spowodowało to dalsze zaangażowanie państw UE w proces wyborczy oraz w monitoring powtórzonej drugiej tury wyborów, która odbyła się 26 grudnia 2004 roku, po której IEOM w swoim raporcie stwierdziła, że „wybory w zdecydowany sposób przybliżyły Ukrainę do standardów OBWE i Rady Europy oraz innych standardów europejskich (International Election Observation Mission).\nOkrągły stół na Ukrainie był doskonałym przykładem gry o sumie zerowej, co było warunkowane przyjętą strategią uczestniczących w nim głównych aktorów – „strategią jastrzębia”. Z jednej strony Rosja stojąca po stronie „demokratycznie wybranego” Wiktora Janukowycza, a z drugiej Zachód wspierający zbuntowanego kandydata na prezydenta, Wiktora Juszczenkę. Coraz gwałtowniejsze protesty na Ukrainie i widmo rozlewu krwi spowodowały, że przywódcy państw i przedstawiciele organizacji międzynarodowych aktywnie włączyli się w mediacje pomiędzy zwaśnionymi stronami, co przyczyniło się do umiędzynarodowienia konfliktu. Ostrożne czy wręcz bierne stanowisko UE zostało przełamane (por. Rotfeld, 2006, s. 352) za sprawą prezydenta Polski – Aleksandra Kwaśniewskiego. Ponadto bezpośrednie zaangażowanie Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Javiera Solany, prezydentów Polski i Litwy, sekretarza generalnego OBWE Jana Kubisza oraz przewodniczącego Dumy Państwowej FR Borysa Gryzowa, którzy w listopadzie przybyli do Kijowa, w znaczący sposób przyczyniło się do rozwiązania kryzysu politycznego. Obrady odbywały się w Pałacu Marińskim w Kijowie. Po dwóch godzinach osiągnięto kompromis z udziałem oczywiście głównych aktorów oraz ustępującego Leonida Kuczmy, a także przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy Wołodymyra Łytwyna2 . 3 grudnia Sąd Najwyższy uznał wyniki drugiej tury wyborów za nieważne i nakazał Centralnej Komisji Wyborczej ponowne ich przeprowadzenie w ciągu trzech tygodni, licząc od 5 grudnia 2004 roku. Centralna Komisja Wyborcza wykonała postanowienie Sądu Najwyższego i wyznaczyła datę wyborów na 26 grudnia 2004 roku.\nWarto zauważyć, że minister spraw zagranicznych RP Adam Daniel Rotfeld w styczniu 2005 roku w swoim przemówieniu w Sejmie stwierdził: „nasze zaangażowanie w to, co się wydarzyło na Ukrainie, nie było skierowane przeciwko Rosji. Motywem tego zaangażowania było wspieranie fundamentalnych warto ści, a nie gra interesów. Dla nas istotne było to, że na Ukrainie przemówiła suwerenna wola narodu” (Informacja rządu na temat polskiej polityki zagranicznej w 2005 roku, s. 9 i n.). Odrzucenie przez Ukraińców masowych fałszerstw należy postrzegać jako jeden ze znaczących sukcesów polityki Polski wobec odrodzonej Ukrainy.\nPolska wobec Ukrainy po pomarańczowej rewolucji\nW wyniku pomarańczowej rewolucji zwycięstwo odniósł tzw. obóz demokratyczny, co też przyczyniło się do intensyfikacji działań Polski w stosunku do wschodniego sąsiada. Dlatego też w 2005 i 2006 roku Polska starała się przy każdej okazji wspierać dążenia Ukrainy do członkostwa w NATO i UE i przez częste kontakty (intensywność ich spadła zdecydowanie w 2006 roku) na wysokim szczeblu umacniać ten kurs w jej polityce zagranicznej. Potwierdzeniem poprawności i ocieplenia stosunków na linii Warszawa – Kijów było otwarcie w nowej sytuacji w czerwcu 2005 roku Cmentarza Orląt Lwowskich. Następnie w maju 2006 roku podczas spotkania w Pawłokomie odsłonięto pomnik upamiętniający Ukraińców zamordowanych przez polską partyzantkę, jak również oddano hołd ofiarom wzajemnych konfliktów.\nOdnosząc się do polityki ośrodka decyzyjnego w Warszawie, należy wskazać, że zarówno minister spraw zagranicznych Adam D. Rotfeld w swoim exposé z 2005 roku, jak również minister Stefan Meller w exposé z lutego 2006 roku (Informacja rządu na temat polskiej polityki zagranicznej w 2006 roku, s. 9 i n.) poświęcili wiele uwagi miejscu i roli Ukrainy w polityce zagranicznej Polski oraz znaczeniu „partnerstwa strategicznego” obu państw, podkreślali też przewartościowanie, jakie powinno nastąpić w polityce UE i NATO wobec partnerów wschodnich, „by krystalizujący się Wschodni Wymiar Polityki Sąsiedztwa Unii Europejskiej zbliżał państwa nim objęte do Unii, lecz zarazem nie skazywał ich na rolę «wiecznych partnerów», ale stwarzał niektórym spośród nich, wykazującym się proeuropejską orientacją i zaawansowaną transformacją wewnętrzną, perspektywę członkostwa – jak by ono nie było odległe” (Informacja rządu na temat polskiej polityki zagranicznej w 2006 roku, s. 15). Powyższe gesty spełniały jedynie funkcję symboliczną. We wzajemnych kontaktach panowała swego rodzaju stagnacja ze względu na czynnik wewnętrzny w obu państwach: w Polsce trwała kampania wyborcza, natomiast na Ukrainie postępowało różnicowanie się tzw. obozu pomarańczowego oraz ujawniał się negatywny wpływ nacisku gazowego ze strony Rosji.\n18 kwietnia 2007 roku prezes UEFA Michel Platini ogłosił, że Ukraina i Polska otrzymują prawo organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012 roku. W lipcu 2007 roku prezydent Polski Lech Kaczyński udał się z wizytą na Ukrainę i spotkał się z prezydentem Wiktorem Juszczenką, głównie w celu omówienia kwestii związanych z organizacją Mistrzostw i powołania Rady Koordynacyjnej ds. Organizacji Mistrzostw. Powyższa decyzja z pewnością wpłynęła pozytywnie na politykę Polski, jednak nie zmieniło to sytuacji na Ukrainie, gdzie znów zagościł chaos polityczny, a Ukraińcy zmuszeni zostali do ponownego wyboru między „pomarańczowymi” i „niebieskimi” ugrupowaniami. Należy również podkreślić fakt, że w maju i październiku 2007 roku odbyły się dwa szczyty energetyczne (w Krakowie i Wilnie), w których udział wzięły: Polska, Ukraina, Litwa, Kazachstan, Gruzja i Azerbejdżan. Podczas rozmów wskazywano na konieczność zacieśniania współpracy pomiędzy państwami tego regionu i wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego w regionie czarnomorsko-kaspijskim, akcentując tym samym potrzebę stworzenia tzw. korytarza transportowego Północ–Południe.\nNastępnie w 2008 roku minister Radosław Sikorski (Informacja Ministra Spraw Zagranicznych nt. polityki zagranicznej RP w 2008 roku) w swoim exposé podkreślił, że „Ukraina jest (…) coraz bardziej wiarygodnym kandydatem do członkostwa w instytucjach Zachodu”. Wspomniał również, że: „Polska zamierza pozostać czynnikiem aktywizującym NATO. Uważamy, iż dojrzał czas, żeby NATO wypracowało nową strategię. Integralnym jej elementem powinna być wizja rozszerzania Sojuszu, której zwiastunem była satysfakcjonująca nas zapowiedź, że Ukraina i Gruzja są potencjalnymi kandydatami do członkostwa”. Minister R. Sikorski, mówiąc w exposé: „Polska silna w Europie, patron i promotor jej polityki wschodniej”, wskazał na podstawowy priorytet w polityce zagranicznej Polski.\nOd polsko-szwedzkiej koncepcji do realizacji polityki Partnerstwa Wschodniego Unii Europejskiej\nMimo że współpraca dwustronna stanowić będzie o istocie polityki wschodniej UE, to jednak rząd Polski wystosował propozycję stworzenia nowej, wielostronnej polityki regionalnej w stosunku do państw położonych na wschód od granic zewnętrznych Unii Europejskiej. Plan ten został po raz pierwszy przedstawiony w kwietniu 2008 roku przez ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego w czasie posiedzenia szefów dyplomacji państw członkowskich Unii Europejskiej. Projekt przygotowywano od wielu miesięcy. Pomysł wstępnie poparły takie państwa, jak: Niemcy, Wielka Brytania, Dania oraz Szwecja. Oficjalnie inicjatywa została zgłoszona przez premiera Donalda Tuska 19-20 czerwca 2008 roku w czasie obrad Rady Europejskiej jako wspólny projekt polsko-szwedzki pod nazwą „Partnerstwo Wschodnie”, mający na celu wzmocnienie wschodniego wymiaru Europejskiej Polityki Sąsiedztwa. W konkluzjach Rady Europejskiej stworzono podstawę do dalszych prac nad Partnerstwem Wschodnim, co podkreślono słowami: „Rada Europejska z zadowoleniem przyjmuje propozycję rozwijania wymiaru wschodniego Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, która obierze sobie za cel wzmocnienie polityki UE – w formie dwustronnej i wielostronnej – wobec partnerów wschodnich uczestniczących w EPS” (Rada Europejska w Brukseli). Partnerstwo Wschodnie oficjalnie zostało przyjęte jako projekt Unii Europejskiej na szczycie w Pradze 7 maja 2009 roku.\nPaństwom Europy Wschodniej, jak również państwom Kaukazu Południowego, stworzyło ono szansę na tzw. zrównanie wymiarów polityki zewnętrznej UE, natomiast Unii Europejskiej – na zacieśnienie współpracy z państwami wschodnimi. Należy jednak pamiętać o tym, że Polska jako inicjator programu narażała się – w sytuacji braku jego efektów – na postrzeganie jej przez państwa wschodnie jako nieskutecznego gracza UE, a tym samym na utratę wiarygodności jako „adwokata” Ukrainy. Pojawiały się również głosy mówiące o realizacji poprzez Partnerstwo Wschodnie idei „polskiego mesjanizmu”, „mitu Giedroycia” czy też „prometeizmu” etc. Warto dodać, że nie bez znaczenia dla implementacji Partnerstwa Wschodniego była wojna Rosji z Gruzją w sierpniu 2008 roku. Działania wojenne pokazały, że Polska i inne państwa UE nie mogą biernie podchodzić do sytuacji, jaka zaistniała w ich bezpośrednim otoczeniu. Z jednej strony Federacja Rosyjska przez działania zbrojne osiągnęła zamierzony cel, z drugiej natomiast sierpniowy konflikt przyczynił się do wzmocnienia pozycji UE oraz zmusił ją do podjęcia działań. Oczywiście Partnerstwo Wschodnie nie było odpowiedzią Unii Europejskiej na działania militarne Rosji w regionie, gdyż na takie posunięcia nie odpowiada się projektem polityczno-gospodarczym. Dlatego też należy je traktować jako miękki projekt na rzecz przybliżania państw wschodnioeuropejskich i kaukaskich do standardów Unii Europejskiej.\nInicjatywa Partnerstwa Wschodniego wywołała dyskusję również wśród samych państw członkowskich UE na temat stosunków między Unią Europejską a Rosją na obszarze Europy Wschodniej i Kaukazu Południowego. Większość z nich uznała, że jej realizacja nie może w praktyce prowadzić do rywalizacji pomiędzy UE a FR, a tym bardziej do izolacji Rosji w regionie. Dla odmiany konkurencyjna grupa państw członkowskich sprzeciwiała się postrzeganiu inicjatyw UE kierowanych w stronę wschodniego sąsiedztwa przez pryzmat rosyjskich interesów. Ich zdaniem Partnerstwo Wschodnie powinno służyć zbliżeniu objętych nim podmiotów z UE, niezależnie od stanowiska, jakie w tej kwestii zajmuje FR, traktująca obszar Europy Wschodniej i Kaukazu Południowego jako wyłączną strefę swoich wpływów (tzw. bliska zagranica). Wszystkie państwa członkowskie akcentowały konieczność równoległego rozwijania wschodniego wymiaru Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz współdziałania UE i FR. Niwelować ewentualne sprzeczności między celami Partnerstwa Wschodniego a obawami Rosji może – zdaniem członków UE – udział tego podmiotu w poszczególnych projektach realizowanych w ramach Partnerstwa Wschodniego (Wojna, Gniazdowski, 2009, s. 8; Schaffer, Tolksdorf, 2009, s. 1-4; także: „New Eastern Europe”, 2019, passim).\nSzczyt Partnerstwa Wschodniego w Wilnie, którego konsekwencje zrewolucjonizowały sytuację na Ukrainie\nPrzed zaplanowanym na 28-29 listopada 2013 roku trzecim szczytem Partnerstwa Wschodniego na forum UE toczyła się dyskusja o sytuacji wewnętrznej stowarzyszonych w nim państw, w szczególności Ukrainy. Pojawiały się obawy związane z tendencjami autorytarnymi w tych krajach oraz ich zróżnicowanymi oczekiwaniami co do współpracy z Unią Europejską. Decydenci UE liczyli jednak na to, że będzie to spotkanie przełomowe.\nPodczas szczytu w Wilnie Ukraina miała podpisać wynegocjowaną wcześniej umowę stowarzyszeniową z Unią Europejską, ale prezydent Wiktor Janukowycz wycofał się z zamierzeń w ostatniej chwili, co spotkało się z demonstracjami zwanymi „Euromajdanem” w centrum Kijowa w listopadzie i grudniu 2013 roku (poniżej o konsekwencjach tej decyzji). Gruzja i Mołdawia parafowały natomiast takie umowy, obejmujące także porozumienia o wolnym handlu (DCFTA – Deep and Comprehensive Free Trade Area). Podpisanie umowy z Ukrainą nastąpiło 27 czerwca 2014 roku podczas szczytu Rady Europejskiej w Brukseli. Układ stowarzyszeniowy między Unią Europejską a Ukrainą zawarto w dwóch etapach: część polityczną – 21 marca, a gospodarczą – 27 czerwca 2014 roku. Kolejnym krokiem było ratyfikowanie go przez Parlament Europejski, co nastąpiło 16 września 2014 roku. Pełne zatwierdzenie wymagało jednak podpisania dokumentu przez wszystkie 28 państw członkowskie, o Unii Europejskiej, co też wkrótce nastąpiło (zob. Partnerstwo Wschodnie, „Ośrodek Informacji i Dokumentacji Europejskiej”).\nMożna pokusić się o stwierdzenie, że pośrednim skutkiem szczytu Partnerstwa Wschodniego w Wilnie jest wojna Rosji z Ukrainą. Gdyby udało się podpisać umowę stowarzyszeniową Ukrainy z UE, prawdopodobnie nic by się nie wydarzyło i Ukraina byłaby w tym samym miejscu, w którym znajdowała się w 2013 roku (przed szczytem Partnerstwa Wschodniego w Wilnie). Na skutek niepodpisania umowy stowarzyszeniowej przez Wiktora Janukowycza sytuacja jednak wymknęła się spod kontroli. Następstwa tej decyzji okazały się dramatyczne dla Ukrainy: wojna z Rosją (konwencjonalne i niekonwencjonalne środki – inaczej wojna hybrydowa), aneksja Krymu, destabilizacja południowo-wschodniej Ukrainy (tzw. separatystyczne republiki w Doniecku i Ługańsku wspierane przez Rosję), tragiczna sytuacja ekonomiczna, militarna itd. Rodzi się zasadnicze pytanie: czy celem tych umów (umowa stowarzyszeniowa i DCFTA) było zdestabilizowanie sytuacji na Ukrainie? (Stępniewski, 2015, s. 242-256).\nPolityka Polski i Unii Europejskiej wobec Ukrainy (państw Partnerstwa Wschodniego) w środowisku niepewności i zmiany\nJak słusznie zauważa James Nixey, Partnerstwo Wschodnie zawróciło ze swej pierwotnej drogi rozwoju. Zamiast o transformacji, obecnie mowa jest o stabilizacji i dyferencjacji w ramach tej polityki. Pomimo że niektórym państwom objętym tym programem udało się poczynić pewne postępy, to jednak nie były one wypadkową tego projektu (Nixey, 2019, s. 33). Partnerstwo Wschodnie zakłada, że działania podejmowane przez UE wobec państw wschodnich będą realizowane w ramach pięciu głównych obszarów (priorytetów): 1) program zintegrowanego zarządzania granicami, 2) wsparcie dla rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw (SME Facility), 3) regionalne rynki energetyczne, efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii, 4) zarządzanie środowiskowe, 5) system zwalczania skutków katastrof naturalnych i spowodowanych przez człowieka (Partnerstwo Wschodnie, Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP). Niestety, realizacja tych priorytetów, jak również zacieśnianie stosunków politycznych i gospodarczych między państwami Partnerstwa Wschodniego a Unią Europejską napotykają poważne trudności, głównie natury politycznej. Trudności te sprowadzają się w znacznej mierze do następujących kwestii: 1) problemy wewnętrzne: wysoki poziom korupcji, słaba władza państwowa, problem z wolnością mediów, ograniczenia swobody działania opozycji, przestępczość zorganizowana; 2) tendencje separatystyczne (np. w Gruzji – Abchazja i Osetia Południowa) i konflikty etniczne (np. Górski Karabach, Naddniestrze), problem Krymu, zaanektowanego przez Rosję, sytuacja na Donbasie; 3) silne wpływy Federacji Rosyjskiej na obszarze Partnerstwa Wschodniego (szerzej na obszarze tzw. bliskiej zagranicy) realizowane przy pomocy instrumentów politycznych, ekonomicznych, energetycznych, społeczno-kulturowych; 4) wzrastająca na przestrzeni ostatnich lat pozycja Turcji w tym regionie osłabia działania UE (szczególnie w kwestiach dywersyfikacji dostaw energii), gdyż Turcja – podobnie jak Rosja – dąży do utrzymania supremacji tych dwóch podmiotów w regionie Morza Czarnego (Stępniewski, 2011, s. 39 i n.). Po aneksji Krymu przez Rosję sytuacja w basenie Morza Czarnego uległa zmianie. Rosja nie tylko kontroluje część tego obszaru, ale również we współpracy z Turcją dąży do dominacji na tym obszarze. Ponadto, napięcia na linii NATO (vide USA) – Turcja również mogą mieć wpływ na przyszły układ sił i sytuację bezpieczeństwa w regionie Morza Czarnego.\nOceniając funkcjonowanie Partnerstwa Wschodniego w latach 2009-2019, należy zaznaczyć, że dość często tak wśród badawczy, jak również wśród polityków pojawiają się pytania o skuteczność tego projektu: czy Partnerstwo Wschodnie jako flagowy projekt Polski na forum UE jest w rzeczywistości efemerydą? Czy przyczynia się do zmiany sytuacji wewnętrznej państw Europy Wschodniej i Kaukazu Południowego? Należy pamiętać, że poprzez projekty skierowane do wschodnich partnerów Unia Europejska zaznacza swoją obecność na obszarze poradzieckim. Od upadku ZSRR Unia Europejska nie była tak silnie obecna na tym terytorium. Jak wskazują autorzy raportu sprzed kilku lat, Nicu Popescu i Andrew Wilson, UE nie potrafi skutecznie promować nie tylko demokracji, ale również swoich interesów ekonomicznych na Wschodzie (Popescu, Wilson, 2011). Ponadto wskazują oni, że mimo wysiłków UE w państwach objętych Partnerstwem Wschodnim, z wyjątkiem Mołdawii (i ostatnio Ukrainy), dochodzą do głosu tendencje autorytarne. Prowadzi to do smutnego wniosku, że jeśli polityka UE nie będzie skuteczniejsza, wówczas za kilka lat państwa tego obszaru mogą zmierzać w kierunku „putinizacji” ich systemów politycznych, czyli opanowania wszystkich ośrodków władzy przez ludzi związanych z tym samym obozem władzy politycznej. Należy pamiętać, że Partnerstwo Wschodnie jest projektem długoterminowym. Jego pomyślność, a tym samym możliwość stworzenia realnych szans na zmianę sytuacji na wschodnich granicach UE, zależy od zaangażowania i umiejętnego wykorzystania doświadczeń historycznych, kontaktów politycznych i społecznych Polski z państwami wschodnimi oraz od połączenia tych możliwości z mechanizmami Unii Europejskiej.\nGdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta: czy Polska i Ukraina są zakładnikami historii?\nW ostatnich latach kwestie historyczne – w szczególności tragedia na Wołyniu w 1943 roku3 , działalność OUN i UPA, gloryfikacja Stepana Bandery przez Ukrainę itp. – kształtują politykę Polski wobec Ukrainy czy też szerzej stosunki polsko-ukraińskie. Nie bez znaczenia jest również postawa samej Ukrainy, a także brak gotowości do merytorycznej dyskusji na temat trudnej historii stosunków polsko-ukraińskich4 . Dlatego też warto odnieść się do słów Wojciecha Konończuka, który uważa, że „czołowym po stulatem polskiej polityki wobec Ukrainy powinna być neutralizacja destrukcyjnego wpływu historii na relacje dwustronne przy jednoczesnym podkreślaniu wspólnych interesów w tych – licznych przecież – obszarach, w których one występują. Partnerstwo polsko-ukraińskie ma wszelkie podstawy, aby funkcjonować, ale wymaga to odbudowy zaufania i zmiany sposobu komunikacji oraz niebagatelizowania przez stronę ukraińską problemów historycznych” (Konończuk, 2018, s. 30). Co więcej, odnoszenie stosunków polsko-ukraińskich do płaszczyzny historycznej może w dłuższej perspektywie przynieść obu państwom negatywne skutki. Ponadto to właśnie największemu rywalowi Ukrainy, czyli Rosji, zależy na tym, żeby jej stosunki z sąsiadami były jak najgorsze, a tym samym jej pozycja międzynarodowa – relatywnie słaba. Można zaryzykować stwierdzenie, że historia jest elementem wojny informacyjnej i psychologicznej prowadzonej przez Rosję wobec Ukrainy, ale również częściowo wobec Polski (Hajduk, Stępniewski, 2016, s. 37-52). Należy mieć nadzieję, że nowo wybrany prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski będzie dążył do poprawy stosunków z Polską. Zdaniem Dmitrija Razumkowa, prezydent W. Zełenski na pewno pozytywnie zaskoczy wielu obserwatorów sytuacji politycznej na Ukrainie (Andrusieczko, 2019, s. 27). Po wygraniu 21 lipca 2019 roku przedterminowych wyborów parlamentarnych na Ukrainie przez jego partię „Sługa Narodu”, ewentualne zmiany sytuacji wewnętrznej i polityki zagranicznej zależą od prezydenta W. Zełenskiego. Najbliższe miesiące pokażą, czy rzeczywiście powszechne oczekiwania zostaną spełnione. Potężna władza w rękach jednego ugrupowania „Sługi Narodu”, z jednej strony, stwarza możliwość przeprowadzenia gruntownych reform w państwie ukraińskim (zgodnie z oczekiwaniami państw członkowskich UE), ale z drugiej, może być wykorzystana do realizacji reform wygodnych dla rządzących, niekoniecznie zgodnych z interesem państwowym (ale zgodnych z interesami potężnych grup oligarchicznych).\nUnia lubelska powołała do życia Rzeczpospolitą Obojga (Wielu) Narodów. Komponent ukraiński był ważną częścią tego organizmu politycznego. Co ważne, zamieszkiwanie przez wieki wspólnej przestrzeni geograficznej miało ogromny wpływ na oba społeczeństwa. Mówi o tym w wywiadzie Roman Szporluk: „Rzeczpospolita była państwem cywilizowanym, opartym na prawie. I właśnie wtedy, gdy Ukraińcy na ziemiach pod zaborem moskiewskim – nazywanych Małorosją, a przez Ukraińców hetmanatem – zaczęli myśleć o Ukrainie, wyobrażali ją sobie, myśląc o Rzeczypospolitej. W tym sensie można powiedzieć, że idea Ukrainy była ideą europejską, znaną im w wariancie polskim” (Co sobie wzajemnie zawdzięczamy, 2018, s. 19). Co więcej, właśnie więzy kulturowo-cywilizacyjne Polski z państwami wschodnimi mogą ułatwić wypracowanie wspólnego stanowiska UE wobec państw położonych na wschodzie, w szczególności wobec Ukrainy. Wydarzenia rozgrywające się za naszą wschodnią granicą powinny być współkształtowane także przez Polskę, na czym winno zależeć przede wszystkim decydentom, ale również całemu społeczeństwu.\nRekapitulując, na temat stosunków Polski z Ukrainą w ostatnich latach powstało wiele publikacji naukowych, analiz, ekspertyz i rekomendacji. Nie mniej jednak w wyniku wyborów prezydenckich w kwietniu 2019 roku (wygrana W. Zełenskiego) oraz przedterminowych wyborów parlamentarnych w lipcu 2019 roku (wygrana proprezydenckiej partii „Sługa Narodu”) doszło do ukształtowania się sytuacji bez precedensu w historii niepodległej Ukrainy. Jedna siła polityczna będzie kontrolowała władzę ustawodawczą i wykonawczą. Dzięki temu zrodził się ogromny potencjał do zmiany sytuacji politycznej na Ukrainie, w tym do polepszenia stosunków z Polską. Ważnym elementem współpracy obu państw powinny być także kwestie emigracji zarobkowej z Ukrainy do Polski i liczby studentów studiujących na polskich uczelniach. Czynnik społeczny w dłuższej perspektywie również będzie miał wpływ na kształt polityki Polski wobec Ukrainy i vice versa5 .\nAnalizując płaszczyznę polityczną, warto zauważyć, że polityka Polski wobec Ukrainy nie zawsze osiągała zamierzony cel. W latach 90. XX wieku cele polityki zagranicznej Polski i Ukrainy były różne. Polska kładła nacisk na integrację ze strukturami zachodnimi (NATO i UE), natomiast dla Ukrainy był to czas rozstawania się z Rosją – sukcesorką Związku Radzieckiego – oraz próby umacniania sytuacji politycznej i gospodarczej nowo powstałego państwa. Co więcej, po obu stronach występowały wyraźne różnice zdań odnośnie do wydarzeń historycznych czy też kierunku przemian wewnętrznych. Nie bez znaczenia był także wpływ czynnika rosyjskiego, który tym samym warunkował jakość tej polityki. Polska powinna położyć nacisk przede wszystkim na wspieranie Ukrainy w zakresie realizowania przez nią kierunku euroatlantyckiego, szczególnie pod rządami nowego prezydenta Wołodymyra Zełenskiego. Poprzez stałą politykę, opartą na strategii, Polska będzie w stanie podejmować wysiłki mające na celu związanie Ukrainy z Europą. Od tego, czy uda się Polsce przekonać państwa tzw. starej Unii Europejskiej do zaangażowania się w sprawy wschodnie, zależy nie tylko powodzenie polskiej polityki wobec państw tego obszaru, ale również potwierdzenie wiarygodności naszego autorytetu w euroatlantyckiej integracji Ukrainy. Polska powinna w dalszym ciągu odgrywać aktywną rolę adwokata Ukrainy w strukturach zachodnioeuropejskich, gdyż z tym związane jest zaangażowanie – bądź też jego brak – Zachodu w sprawy Ukrainy, jak również innych państw wschodnich. Co więcej, od 2014 roku mamy do czynienia z konfliktem zbrojnym Rosji z Ukrainą na Donbasie. Konflikt ten ma wpływ na bezpieczeństwo nie tylko państw obszaru Europy Wschodniej, ale również na europejski i pozimnowojenny porządek międzynarodowy (szerzej zob. Fiszer, Stępniewski, 2017; Stępniewski, Soroka, 2018). Do zasadniczych celów nowo wybranego prezydenta Ukrainy należy rozwiązanie konfliktu na Donbasie i odzyskanie przez Ukrainę kontroli nad Krymem. O ile w przypadku tego pierwszego celu można liczyć na pewne sukcesy (jednak wszystko wskazuje na to, że będzie to kolejny zamrożony konflikt na obszarze poradzieckim), o tyle w przypadku Krymu sytuacja jawi się jako bardzo złożona (nie tylko komponent etniczny został „wymieniony”, ale również terytorium Krymu zostało zmilitaryzowane przez Rosję i stanowi obecnie ważny element w geostrategii Rosji).\n1) Ponadto w artykule opublikowanym na łamach „International Herald Tribune” A. Kwaśniewski wskazywał, że UE nie podjęła żadnych inicjatyw popierających opozycję na Ukrainie i że UE nie powinna poprzestać na planowanym rozszerzeniu o Turcję – co oznaczało możliwość akcesji Ukrainy do struktur Unii Europejskiej. Por. Dempsey, 2004.\n2) Nie bez znaczenia był również fakt, że Włodzimierz Cimoszewicz reprezentował Radę Europy, sprawując przewodnictwo w Komitecie Ministerialnym Rady Europy.\n3) Szerzej na temat rzezi wołyńskiej i akcji Wisła (zob. Motyka, 2011, passim) oraz m.in. film dokumentalny „W martwym punkcie” w reżyserii Piotra Kuśmierzaka (Polsat News Lublin, 2019).\n4) Wydaje się na przykład, że trwający obecnie konflikt na Donbasie nie jest dobrym wytłumaczeniem ze strony Ukrainy na brak warunków do prowadzenia dyskusji na trudne historyczne tematy dotyczące stosunków Polski i Ukrainy. Takie podejście zakłada, że nigdy nie ma odpowiednich warunków do merytorycznej dyskusji.\n5) Należy mieć nadzieję, że prezydentura W. Zełenskiego przyniesie konieczne państwu ukraińskiemu reformy i że nie ziści się czarny scenariusz mówiący o tym, że młodzi Ukraińcy – zamiast czekać na mgliste perspektywy integracji z UE – wybiorą w najbliższy\nTomasz Stępniewski – zastępca dyrektora IEŚ ds. badawczo-analitycznych, politolog i prawnik. Doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie nauk o polityce (Instytut Studiów Politycznych, Polska Akademia Nauk w Warszawie). Profesor w Katedrze Studiów Wschodnich Instytutu Nauk Politycznych i Spraw Międzynarodowych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W latach 2007–2016 adiunkt w Instytucie Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie, a w latach 2010–2016 sekretarz Rady Naukowej IEŚW. Zainteresowania badawcze: stosunki międzynarodowe na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej i WNP; wpływ Rosji na sytuację państw poradzieckich; polityka wschodnia Polski i Unii Europejskiej. Autor licznych artykułów naukowych oraz autor i współredaktor kilku książek.\nPełny tekst wraz z bibliografią w książce pt. Stosunki Polski z Litwą, Białorusią i Ukrainą 450 lat po unii lubelskiej pod redakcją Tomasza Stępniewskiego i Beaty Surmacz, wyd. Instytut Europy Środkowej, Lublin 2019.\nOkładka książki wydanej w ubiegłym roku przez IEŚ.


Wodne strachy - Brenda Bellingham | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\n16-letnia Chloe nie wie co stało się z jej matką. Nie pamięta nic ze swojego dzieciństwa. Nie pamięta jak wyglądała jej matka. Ojciec też niewiele o niej mówi. Czy coś ukrywa? Dziewczyna w sumie nic nie wie o swojej rodzicielce. Zamierza to zmienić. Wybiera się do swojej ciotki (bliźniaczej siostry matki) i babci. Chce poznać tajemnicę, która kryje się za śmiercią matki. Ojciec mówi, że nie ma żadne tajemnicy. Że ona po prostu utonęła. Ale Chloe i tak wyjeżdża do swoich krewnych. Tam ma dziwne wrażenie deja vu. Kiedy widzi obraz swojej matki i ciotki próbuje odgadnąć, która z nich to jej matka. Myli się. Jest załamana. Czemu nie potrafiła rozpoznać swojej własnej mamy?\nTego samego dnia babcia dziwnie reaguje na spotkanie z nią. Najpierw myśli, że ona to Roz, a później, kiedy Chloe mówi jej kim jest, obwinia ją o śmierć matki... Czyli to jej wina... Ale jak to się stało?\nWkrótce dziewczyna dowiaduje się, że to nie jej wina. Jej matka sama się zabiła. Była chora. Kiedy dziewczyna to usłyszała była zszokowana.\nPostanawia jednak zostać i nie wyjeżdżać do domu. Może jeszcze czegoś się dowie. Następnego ranka po śniadaniu wybiera się na spacer.\nWłaśnie w trakcie tego spaceru poznaje Danny'ego i rozpoczyna z nim rozmowę.\nWkrótce zbliżają się do siebie. Idą razem popływać i Danny proponuje jej pójście do kina.\nPo spotkaniu z Dannym nad rzeką dowiaduje się od babci, że Anna również podkochiwała się w jej ojcu.\nPrzez kolejne dni dziewczyna codziennie spotykała się z Danny'm. Zbliżyli się do siebie. Pewnego wieczoru Anna prosi ją, żeby przypilnowała babcię podczas jej nieobecności. Zaczynają ze sobą rozmawiać. W końcu babcia zauważa, że Chloe to Chloe,a nie Roz. Mówi, że chyba wraca do teraźniejszości.\nChwilę później dziewczyna słyszy kroki na górze. Idzie sprawdzić, czy ktoś tam jest i kiedy zapala światło natrafia na czyjąś dłoń. Dziewczyna wraca na dół i dzwoni po pomoc.\nPóźniej, kiedy wraca do sypialni widzi, że wszystkie szkice są porozrzucane, a książka należąca wcześniej do jej matki, zniknęła...\nKolejnego dnia Chloe wracając do domu słyszy skrawek rozmowy Anny z panią Bass... "Po prostu pozbądź się jej."\nW nocy wybrała się z Dannym nad jezioro. Popływać. Jednak obezwładnił ją strach. To tylko utwierdziło ją w przekonaniu, że jest chora psychicznie. Odziedziczyła to.\nChce przezwyciężyć swoje fobie. Idzie w nocy nad jezioro z zamiarem popływania. A tam odzyskuje pamięć. To mama chciała ją utopić przed laty. To jej własna matka chciała się jej pozbyć. Czy Chloe kiedyś też taka będzie?\nWkrótce wyrusza z Anną pożeglować. Tam okazuje się, że Anna to właściwie NIE ANNA, to Roz! Jej matka! I najwyraźniej znów chce ją zabić...\nKsiążka w miarę dobra. Nieźle się ją czytało.\n16-letnia Chloe nie wie co stało się z jej matką. Nie pamięta nic ze swojego dzieciństwa. Nie pamięta jak wyglądała jej matka. Ojciec też niewiele o niej mówi. Czy coś ukrywa? Dziewczyna w sumie nic nie wie o swojej rodzicielce. Zamierza to zmienić. Wybiera się do swojej ciotki (bliźniaczej siostry matki) i babci. Chce poznać tajemnicę, która kryje się za śmiercią matki....\nTa książka bardzo mi się spodobała. Nie tak bardzo jak moje ulubione książka ale na tyle aby móc dać jej wysoką ocenę. Prawie do samego końca nie przypuszczałam, że takie będzie zakończenie (nie powiem jakie). Bardzo mnie ono zaskoczyło. Ta książka podsunęła mi pewien pomysł, który pragnę zrealizować w moim opowiadaniu o serialu Violetta, które umieszczam w internecie.\nNiepamięć o mamie dobija Chloe.\nMusi się dowiedzieć jaka była jej mama.\nSiostra mamy jest podobna do niej.\nDostała naszyjnik po mamie z jej imieniem.\nPodarowano też kilka informacji o mamie od babci,cioci i mamy Dannego.\nDanny bardzo spodobał się Chloe.\nChłopak podtrzymuje ją na duchu oraz pomaga w spawie mamy.\nTo już od was zależy czy przeczytacie tą książkę.\nTo już od was zależy czy przeczytacie tą...\nKsiążka bardziej dla nastolatek, do nich wręcz adresowana. Czyta się łatwo lekko i przyjemnie. Bohaterowie i podłoże psychologiczne miarodajne.Jest tajemnica i pierwsze, młodzieńcze, trochę naiwne uczucie. Oraz zrównoważona akcja i jej powolne narastanie, staranne budowanie nastroju oraz punkt kulminacyjny. Wszystko klasycznie, przyzwoicie,na poziomie ale bez jakichś...\nKOCHAM TĘ KSIĄŻKĘ !!!!!!!!!!! POLECAM GORĄCO !!!!!\nPo zobaczeniu tytułu tej książki pomyślałam, że to nudna opowieść o potworze, który żyje w wodzie. Po odwróceniu książki i przeczytaniu krótkiego opisu stwierdziłam, że historia jest niezwykła i jest w tym coś tajemniczego.\nWspaniała, na początku wydawało się, że nic nowego, ale potem zaczęła wciągać i nie mogłam się oderwać. :)\nGodne zwróconej uwagi\nDodaj cytat z książki Wodne strachy


Dlaczego?- czyli o nas słów kilka – MISAKO & CHIBI\nWyobraźcie sobie dziewczynę, która przez lata miała przyjaciela. Robili razem wszystko, byli bardzo szczęśliwi w tej swojej przyjaźni.\nProblem w tym, że przyjaciel kochał tą dziewczynę.\nTeraz po 11 latach, jest jego żoną i matką jego dziecka, ich dziecka. Są szczęśliwi, szurnięci, uwielbiają kino i basen w ogrodzie i razem zdobywają „góry”.\n„Misako” – oznacza rozkwitające dziecko.\nTu dzielę się z wami, momentami. Odkrywam jak to jest być matką wyrodną. Z pozoru potrafię zarzucić sarkazmem i ironią, ale zazwyczaj nikt go nie rozumie. Poruszam tematy trudne, nieprzyjemne, niepluszowe czy jak macierzyństwem różowe. Łamie stereotypy cholernej matki polki i mówię głośno JESTEM KOBIETĄ a nie TYLKO matką.


LODU NALEŻY SIĘ BAĆ | Wędkarz Polski\nStrona główna Lód LODU NALEŻY SIĘ BAĆ\nLODU NALEŻY SIĘ BAĆ\nKto się nie boi chodzić po lodzie, jest człowiekiem mało rozważnym. Przekonuję się o tym niemal każdego roku, gdy sam łowię, spotykam się na lodzie z innymi wędkarzami i obserwuję, jak postępują, wreszcie gdy słucham tragicznych informacji podawanych w radiu i telewizji.\nWędkowanie spod lodu to szczególna przyjemność. Łowi się bowiem w surowych warunkach (zima, mróz), a i sposób kuszenia ryb jest odmienny niż w innej porze roku. Tej odmienności doświadczają zwłaszcza ci wędkarze, którzy łowią “na żelazo”, czyli na błystkę podlodową lub mormyszkę. Wspomnianą przyjemność zwiększa jeszcze to, że zimą można sobie połowić takich okoni, o jakich latem nie ma nawet co marzyć.\nŻadnego lodu nie można być pewnym, nawet pierwszego, który jest najsilniejszy i niemal nigdy się pod nogami nie zapada. Pierwszy lód jest też przejrzysty i bardzo twardy, nawet gdy jest gruby tylko na pięć centymetrów. Kiedy się po nim chodzi, pęka z metalicznym dźwiękiem, a powstałe przy tym rysy rozchodzą się błyskawicznie na kilka – kilkanaście metrów.\nPóźniej lód robi się coraz grubszy, często pokrywa go śnieg. To czas, kiedy możemy natrafić na tak zwane oparzeliny. Zdarzają się w trudnych do przewidzenia miejscach. Powstają tam, gdzie z dna wybijają źródła lub gdzie obumiera podwodna roślinność (proces gnilny wyzwala ciepło). Oparzeliny mogą być przy brzegu i na środku jeziora.\nW środku zimy, kiedy lód jest najgrubszy, poza oparzelinami, na wędkarza czyha jeszcze inne niebezpieczeństwo. Są to szczeliny powstałe w wyniku pęknięcia lodu. Lód pęka z powodu ogromnych naprężeń, jakie powstają, kiedy coraz więcej go przybywa.\nWraz z wiosennym ciepłem lód staje się najbardziej nieprzewidywalny. Chociaż jest gruby, nawet półmetrowy, potrafi zapaść się pod idącym wędkarzem. Gdy taki nieszczęśnik próbuje wydostać się na taflę, lód nie daje mu żadnego oparcia, gdyż jest mocno przesiąknięty wodą.\nWędkarze znaleźli kilka sposobów na to, by wędkowanie na lodzie było jak najbardziej bezpieczne. W ostatnich latach rozpowszechniły się pływające kombinezony. Są wprawdzie drogie, ale korzyści, jakie dają, są warte nawet wysokiej ceny. W kombinezonie jest ciepło, a jest on tak wyporny, że kiedy lód się zarwie, utrzyma pechowego wędkarza na wodzie. Oby się to nigdy nie stało, ale gdy się ktoś w takiej sytuacji znajdzie, powinien pamiętać, że z przerębli nie wychodzi się do przodu. Należy się spokojnie odwrócić i oprzeć łokcie na krawędzi przerębli. Potem nogami wykonać ruch jak przy pływaniu, a jednocześnie podciągnąć się łokciami tak, by choć kawałek pleców znalazł się na lodzie. Wystarczy, by później, również na plecach, wyczołgać się z zagrożonego miejsca.\nKombinezon to jedno, ale jeszcze ważniejsze jest przestrzeganie zasady, że na podlodowe wędkowanie chodzi się co najmniej we dwóch. Trzeba też mieć ze sobą linkę, lodowe kolce i śruby.\nDla bezpieczeństwie na lodzie bardzo ważne zadanie spełnia pierzchnia, czyli mocna laska lub metalowy pręt z ostrym grotem na końcu. Narzędzie to służy do wykuwania dziur w lodzie, ale nie tylko. Uderzenie pierzchnią w świeży lód informuje, jak jest on gruby. Cienki lód pierzchnia przebije bez problemu. Na ostatnim lodzie wsłuchujemy się w odgłos powstający po uderzeniu pierzchnią w lód. Odgłos dźwięczny to znak, że lód jest jeszcze twardy. Gdy głuchy, natychmiast się wycofujemy, bo lód jest niepewny.\nPierzchnię odstawiamy na czas, kiedy lód jest bardzo gruby. Już w lodzie o grubości trzydziestu centymetrów trudno pierzchnią wybijać dziury. Świder jest wtedy lepszy, choć też wymaga sporej siły. Przez cały zimowy sezon z pierzchni nie rezygnują jedynie łowcy siei. Wybijają nią w lodzie przerębel przypominający odwróconą piramidę. Sieja bowiem w ostatniej fazie holu często się odpina, ale w przerębli o takim kształcie nie nurkuje, tylko się kręci. Wtedy można ją rękami wyrzucić na lód.\nPoprzedni artykułALUMINIOWE ŁÓDKI POLSKIEGO PRODUCENTA\nNastępny artykułPSTRĄG TĘCZOWY


admin – Strona 2 – Budowa i domy drewniane\nStal to twardy bardzo mocny i ciągliwy metal. Stal w stanie rozgrzanym można spawać, kuć i hartować. Te właściwości stali występują. przy tym w różnych stopniach W zależności od zawartości węgla i przebiegu obróbki termicznej. Tak na przykład przy zawartości węgla od, 0,08 do 0,15010 stal odznacza się ciągliwością, dobrze się spawa, lecz nie poddaje…\nContinue reading Stal to twardy bardzo mocny i ciagliwy metal.\nKazdy mur sklada sie z poszczególnych warstw kamieni


Balsam wyszczuplający – sposób na piękną sylwetkę?\nwtorek, 26 marzec 2019 07:49\nMarzysz o szczupłej sylwetce? Zastanawiasz się, jak jeszcze możesz wspomóc swoje odchudzanie? Poznaj działanie balsamu wyszczuplającego i sprawdź jego skuteczność.\nSzczupła figura jest marzeniem większości kobiet. Współczesny kanon piękna zmusza do dbania o swoje ciało i poświęcanie mu dużej ilości czasu. Niektóre kobiety podchodzą do sprawy bardzo racjonalnie – wiedzą, że szczupła sylwetka to nagroda za ciężką pracę na siłowni i zdrową dietę pełną warzyw i owoców. Inne natomiast poddają się zabiegom medycyny estetycznej, a także podejmują bardziej radykalne kroki – np. głodówki. Proces odchudzania jest często wspomagany wszelkiego rodzaju kosmetykami wyszczuplającymi.\nBalsam wyszczuplający – skuteczny?\nStale rosnąca popularność kosmetyków, które wspomagają odchudzanie powoduje coraz więcej pytań o jego skuteczność. Jedno jest pewne – kupno najdroższego balsamu wyszczuplającego nie sprawi, że będziesz mogła cieszyć się figurą modelki. Aczkolwiek jego regularne i umiejętne stosowanie niewątpliwie przyspieszy efekty i wygładzi skórę. Zrzucanie zbędnych kilogramów powinno iść w parze ze szczególną dbałością o wygląd skóry, która podczas odchudzania może stać się zwiotczała i pokryta rozstępami. Stosowanie tego typu kosmetyków wyszczuplających pozwoli zachować jej elastyczność i nawilżenie.\nKosmetyki wyszczuplające na cellulit\nCellulit to charakterystyczna „pomarańczowa skórka”, która pojawia się najczęściej na brzuchu i udach. Wywołana jest między innymi przez:\nMetody zwalczania cellulitu należy dopasować do stopnia jego zaawansowania. Aby mu zapobiegać, a także zmniejszać jego ilość warto korzystać z wyszczuplających kosmetyków, które pobudzają metabolizm skóry.\nPrzenikanie balsamów wyszczuplających\nNaskórek pełni przede wszystkim warstwę ochronną skóry. Oznacza to, że stosowane kosmetyki najczęściej nie przenikają do jej głębszych warstw i ich działanie nie jest kompleksowe. Balsam wyszczuplający do ciała Arkana posiada składniki aktywne, które wypełniają zmarszczki i bruzdy, a także zapobiegają rozkładowi elastyny odpowiedzialnej za jędrność skóry. Składniki tego balsamu dobrane są w taki sposób, by jak najlepiej wniknąć w głębsze warstwy skóry i pobudzić tkankę tłuszczową do spalania.\nAby kosmetyki ujędrniające skórę w procesie odchudzania przyniosły zamierzony efekt, należy ich właściwie używać. Najważniejszymi zasadami są: systematyczność i cierpliwość. Twoja sylwetka nie będzie szczupła po jednym treningu, tak samo jak z Twojej skóry nie zniknie cellulit po jednym użyciu balsamu. Właściwe stosowanie kosmetyków wyszczuplających powinno odbywać się w czterech etapach:\npobudzenie skóry – masaż i ciepła kąpiel, które pobudzą krążenie,\npeeling – pomoże usunąć martwy naskórek i pozwoli na wniknięcie kosmetyku w głębsze warstwy skóry,\nstosowanie kosmetyku – rozsmarowywanie balsamu należy rozpocząć od delikatnych ruchów, by potem zwiększyć ich intensywność; można także używać specjalnych gąbek i masażerów, które dodatkową pobudzą procesy metaboliczne skóry; im masaż jest dłuższy, tym efekty działania balsamu bardziej widoczne; po wsmarowaniu kosmetyku w skórę, możemy owinąć ją ręcznikiem, by składniki aktywne dotarły do wszystkich tkanek.\nBalsamy wyszczuplające nigdy nie zastąpią zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej, a jedynie pomogą szybciej uzyskać pożądane efekty. Jeżeli zależy Ci na profesjonalnej pielęgnacji skóry zajrzyj na https://sklep.arkana.pl/ i wybierz kosmetyki, które dostarczą jej wszystkiego, czego potrzebuje najbardziej.\nWięcej w tej kategorii: « Gdzie zrobić operację plastyczną uszu w Lublinie? Łysienie u kobiet. Transplantacja włosów ostatnią deską ratunku. »


Mydło naturalne z otrębami przeznaczone jest do mycia i pielęgnacji skóry wrażliwej, skłonnej do podrażnień. Zawarte w mydle otręby pszenne oraz ekstrakt z owsa doskonale oczyszczają, wygładzają i odżywiają skórę. Posiada badania dermatologiczne.…\nDOVE BEAUTY CREAM BAR Mydło kremowe w kostce, 90 g\nTo, co wyróżnia kostkę myjącą Dove spośród innych wyrobów przeznaczonych do pielęgnacji skóry, to zawartość kremu nawilżającego, który nie powoduje podrażnień czy uczucia wysuszenia lub ściągnięcia. Może być stosowane także przez osoby z problemami skórnymi.\nDOVE Mydło w kostce MASŁO SHEA, 90 g\nChwila oczyszczania skóry powinna być miłą chwilą tylko dla siebie. Dlatego stworzyliśmy Kremową Kostkę Myjącą Dove Masło Shea z Wanilią - rozpieszcającą kostkę myjącą Dove, która łączy nasze łagodne substancje myjące i ¼ kremu nawilżającego z kremowym, relaksującym zapachem masła shea i wanilii.\nGracja KREMOWE MYDŁO RÓŻANE