Rozpocznij Nowennę do św. Józefa\nzgg.gosc.pl → Wiadomości z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej → Rozpocznij Nowennę do św. Józefa\nPeregrynacja odbędzie się pod hasłem "Milczeć, walczyć, kochać".\tArchiwum diecezji\nDziś w naszej diecezji zaczęła się Nowenna do św. Józefa przed peregrynacją obrazu z Kalisza.\nŚwięty Józefie, dyskrecja ewangelicznego przekazu o Tobie jest najpiękniejszą pochwałą, jaką można było Cię obdarzyć. Dla Ciebie wszystko jest proste: Bóg mówi, a Ty słuchasz i jesteś Mu posłuszny. Wystarcza Ci wiara. To ona rozświetla ciemności Twej nocy, gdy bez wahania wyruszasz drogami nadziei, by wypełnić posługę miłosierdzia, którą powierzył Ci Twój Pan. Jedyną Twoją nagrodą jest być sługą radości Ojca, pozostając w cieniu Jego chwały. Już wcześniej doświadczyłeś tego, co głosił Jan Chrzciciel: „Ten, kto ma oblubienicę, jest oblubieńcem; a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, doznaje najwyższej radości na głos oblubieńca. Ta zaś moja radość doszła do szczytu. Trzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał” (J 3,29-30). Na długo przed apostołami zakosztowałeś doskonałej radości życia oddanego z miłości. Wraz z Maryją, Twoja Małżonką, jako pierwszemu dane Ci było uczestniczyć w wyjątkowej radości Trzech Osób Boskich: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Jakże łagodna i przenikająca do głębi była ta radość Świętej Rodziny! Jak słońce opromieniała ona Wasze życie - mocniejsza od strachu, gdy życie Dzieciątka było zagrożone, głębsza niż wszelkie troski, których życie Wam nie szczędziło, odporna na rutynę codziennego życia. Święty Józefie, naucz nas odkrywać w sercu naszej codzienności tę drogocenną perłę, jaką jest radość Bożego Ducha, byśmy żyli, jak Ty, w prostocie wiary, nie szukając niczego prócz woli Tego, który pierwszy nas umiłował.\nŚwięty Józefie, to nie mimo dzieła Bożego w Twojej Oblubienicy zostałeś wezwany, żeby wziąć Ją do siebie. Przeciwnie, to właśnie dlatego, że to, co się w Niej poczęło, było z Ducha Świętego, Bóg Ci Ją powierzył. Mojżesz zawrócił z drogi na pustyni, by lepiej przyjrzeć się krzewowi, który płonął, nie spalając się, lecz Pan nie pozwolił mu podejść, ponieważ ziemia, na której stał ów krzew, była święta. Ty jednak, św. Józefie, kontemplowałeś codziennie pełną łaski Maryję - prawdziwy Krzew Gorejący, który Bóg zechciał posadzić na Twojej dziewiczej ziemi. Pan dał się poznać Mojżeszowi jako Bóg Ojców i objawił mu swoje święte Imię jako poręczenie Jego dobrotliwej obecności pośród ludu wybranego. Jednak dopiero Tobie, św. Józefie, przypadło w udziale nadać imię Słowu, które stało się Ciałem, i przyczynić się do tego, by świat poznał jedyne dane ludzkości Imię, przez które możemy być zbawieni. Mojżesz miał wyprowadzić naród izraelski z kraju niewoli. Jednak to za Twym pośrednictwem, św. Józefie, wypełniło się proroctwo Ozeasza: „Z Egiptu wezwę mojego Syna” (por. Oz 11,1). Przyprowadzając Boże Dziecię do Ziemi Obiecanej, zapowiedziałeś zmartwychwstanie, w którym Bóg objawia w pełni to ojcostwo, które Ty tak doskonale wyobrażałeś. Święty Józefie, nie ustaniemy w głoszeniu Twojej wielkości! Pismo Święte mówi o Mojżeszu, że był najbardziej pokornym z ludzi, ale widzimy jasno, że swoją postawą zapowiadał on równocześnie Twoją pokorę i skromność.\nŚwięty Józefie, kochałeś swój zawód i byłeś dumny z przynależności do społeczności cieśli. Czyż to nie spośród rzemieślników, Bóg wybrał sobie najlepszych rabinów? Jednak sytuacja finansowa wiejskiego rzemieślnika nie była wcale łatwa. Musiałeś więc ciężko pracować, aby dostarczyć swojej rodzinie tego, czego potrzebowała do godnego życia. Z jak wielkim wzruszeniem zdobywałeś pożywienie dla Syna Bożego - prawdziwego Chleba z nieba, którym Ojciec chciał nasycić swoje dzieci, odpowiadając na nasze pragnienie Słowa Życia. Troszczyłeś się również o Maryję, Niepokalaną Matkę Jezusa! Bardzo wcześnie zacząłeś brać ze sobą Boże Dziecię, by uczyć Je Twojego zawodu. Przekazałeś Mu umiłowanie do dobrze wykonanej pracy, a Twoje słowa padły na żyzną ziemię. Mamy tego pisemne świadectwo. Święty Justynian w II wieku napisał, iż chwalono w Palestynie jakość pługów pochodzących z warsztatu Jeshua ben Youssef z Nazaretu. O dobry św. Józefie, chroń młodzież naszych czasów przed ubóstwieniem techniki. Naucz młodych ludzi kochać pracę rąk i szanować robotników; niech pamiętają, że Syn Boży przez prawie trzydzieści lat wykonywał skromny zawód rzemieślnika - cieśli. Pomnij także na Twój niepokój w chwilach, gdy brakowało środków do życia oraz w okresach braku pracy, i przyjdź z pomocą tym wszystkim ojcom przeżywającym upokorzenie, którzy nie są w stanie zaspokoić potrzeb powierzonych im bliskich.\nŚwięty Józefie, Ewangelia mówi nam, że byłeś człowiekiem „sprawiedliwym" (Mt 1,19), to znaczy doskonale podporządkowanym Bogu, Jego prawu i przykazaniom. Poprzez Twoje doskonałe posłuszeństwo wobec nakazów Pana chciałeś Mu okazać swoją miłość i wierność. A ponieważ Bóg wiedział, że może na Ciebie liczyć, wybrał właśnie Ciebie, byś był przybranym ojcem dla Jego Syna w warunkach wymagających bezgranicznego zaufania. Jako pobożny Żyd nauczyłeś się zawierzać każdą sprawę swojemu Bogu. A ponieważ zechciał On powierzyć Ci tę posługę, nie miałeś żadnych wątpliwości, że zapewni również środki potrzebne do jej wypełnienia. Oparłeś się na tym spodziewanym darze, by wypełnić to, czego Bóg od Ciebie oczekiwał. W ten sposób, poprzez akt zawierzenia, rzeczywiście uczestniczyłeś w Ojcostwie Boga wobec Jego Syna. Wraz ze słowami anioła przyjąłeś swoją najgłębszą tożsamość, zakorzenioną w Bogu. To z Niego czerpałeś siłę wierności, pozostając nieugiętym podczas wszystkich ciemnych nocy i w różnych trudnych doświadczeniach. W pełni oddany swej misji, z każdym dniem coraz mocniej utwierdzałeś się w prawdzie o sobie samym i o sensie swojego życia, odkrywając w ten sposób pokój, którego nikt nie mógł Cię pozbawić. Wierny Sługo, przebywający na zawsze w radości swego Pana, naucz nas przyjmować siebie samych od Boga, otwierać się coraz bardziej na misję, jaką On nam powierza i czerpać w spojrzeniu Jezusa i Maryi siłę wierności, która prowadzi do prawdziwej wolności i do życia.\nDobry św. Józefie, który z taką troską czuwałeś nad Świętą Rodziną, powierzamy Ci nasze rodziny naturalne i duchowe. Zachowaj nas w jedności Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój (por. Ef 4,3). Oddal od nas ducha wrogości i kłamstwa, naucz nas pozostawać w świetle miłości. Wiesz dobrze, jak bardzo nasze poranione serca są skłonne do osądów i krytyki, jak bardzo są one zagrożone przez zazdrość i chciwość. Gniew przyczaił się u progu naszych drzwi, a ciemne chmury rozgoryczenia i żądzy zemsty przysłoniły niebo naszej duszy. Naucz nas dzielić codzienny chleb przebaczenia, bez którego nie może istnieć żadne braterstwo. Czyń nas rzemieślnikami pokoju, sługami Bożego miłosierdzia. Pomóż nam stać się posłusznymi przykazaniu Pana: „(...) Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze (...) niczego się za to nie spodziewając" (Łk 6,35), aby się stać synami „Ojca waszego, który jest w niebie" (Mt 5,45). Święty Józefie, powierzamy Ci nasze serca i nasze dusze, nasze wspólnoty i nasze rodziny, aby zawsze rządził nimi pokój Chrystusowy, do którego zostaliśmy wezwani w jednym ciele (por. Kol 3,15). Obudź w nas poczucie odpowiedzialności i uczyń nas wiernymi i oddanymi sługami tej jedności, o którą tak usilnie Jezus prosił Swego Ojca: „(...) Aby stanowili jedno, tak jak My jedno «stanowimy». Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał (...)” (J 17,22-23).\ndodane 26.02.2019 17:28


MAREK ZAGAŃCZYK Alessandro Baricco „Homer, Iliada”\nAlessandro Baricco „Homer, Iliada”\nAlessandro Baricco, „Homer, Iliada”\nCzytam Iliadę Baricco, bo od jakiegoś czasu nie potrafię odejść od Greków. Pamiętam moją pierwszą lekturę mitologii, opowieść Parandowskiego i obrazy zmagających się herosów. Trudno być na ich miarę. Pewnie w ogóle nie jest to możliwe. Grecy wymagają od nas zbyt wiele. Są niedzisiejsi, uczą bolesnej prawdy o życiu. Trzeba czytać ich wprost, w pełnym blasku, uchwycić ton serio. I nie uciekać myślą, gdy dreszcz przebiegnie po plecach. Tylko wtedy można zrozumieć sens tych opowieści. Tak czytali Greków Chiaromonte, Camus i Weil, tak czytali ich Calasso i Zygmunt Kubiak, Brodski, Herbert, Kawafis i Vincenz. Grecy są nauczycielami myślenia o świecie, bez łez i narzekania. Taki jest świat grecki w opowiadaniach Tomasiego di Lampedusa, szczególnie w jego Syrenie. I w niektórych historiach Marguerite Yourcenar.\nBaricco każe myśleć o nich na nowo. Dzięki niemu wracam do pisarzy, którzy Iliadę omawiali, do tłumaczy, jak Dmochowski czy Wieniewski, do szkiców Zygmunta Kubiaka i Jerzego Stempowskiego, do mitologii Calasso, z powracającym zdaniem, wyraźnym jak gong: „Ale jak to się wszystko zaczęło?”. I do jego książki Literatura i bogowie, na pewno jednej z najważniejszych w moim życiu. Calasso pisząc o greckich bogach uczy, trochę przy okazji, uwagi dla świata i miłości do literatury absolutnej. Bo coś takiego jak literatura absolutna naprawdę istnieje, i wie o tym każdy uważny czytelnik. W literaturze absolutnej „chodzi o taki rodzaj wiedzy, która ma przekonanie i do tego dąży, aby nie być dostępną w żaden inny sposób, jak tylko za pośrednictwem utworu literackiego. Jest absolutna, ponieważ jest wiedzą, która przypomina poszukiwanie absolutu i dlatego nie może dotyczyć niczego częściowo, ale musi ogarniać wszystko […]. Literaturę, o której mówię rozpoznaje się nie tyle po przystosowaniu do jakiejś teorii, ile po wibrowaniu i świetlistości zdania […]. Literatura absolutna rośnie niczym trawa między szarymi wielkimi płytami myśli”.\nCalasso nie twierdzi przy tym naiwnie, że kiedyś stanie przed nim któryś z greckich bogów, tak chętnie zstępujących w świat ludzki, ale przekonuje, że mają oni swoje miejsce w literaturze, a sam akt lektury rzeczy wartych uwagi, nieusuwalnych z naszego myślenia jest hołdem jaki im składamy, modlitwą odmawianą po cichu, bez kościoła, bez tłumu wiernych.\nOd niedawna sięgam także do książki Alberto Manguela Homer: Iliada i Odyseja. Biografia, w której znajduję między innymi komentarz do tekstu Baricco, do jego wizji Iliady jako wojennej epopei. „Nasze zauroczenie pięknem wojny wcale nie wygasło – jeśli wojna jest piekłem, to jakkolwiek okropnie by to zabrzmiało, jest pięknym piekłem. Wojna w naszych czasach, choć przeklinana i znienawidzona, bynajmniej nie jest uważana za zło absolutne. Jedyną ucieczką przed jej złowrogim urokiem jest stworzenie innego piękna, budowanego dzień po dniu cierpliwą pracą miliona rzemieślników”.\nDla Simone Weil w 1939 roku Iliada pełna była goryczy wywołanej tryumfem siły. Stanowiła opowieść, w której siła materii podporządkowuje sobie domenę ducha. „Takie podporządkowanie – pisze Weil – to powszechny los, choć każdy duch znosi je odmiennie, proporcjonalnie do własnej cnoty. Nikomu w Iliadzie ani nikomu na ziemi nie zostaje to zaoszczędzone. Nikt, kto temu ulega, nie staje się przez to obiektem pogardy. Każdy, kto we własnej duszy i w stosunkach międzyludzkich wymyka się dominacji siły, jest kochany, ale ze smutkiem, ponieważ wisi nad nim groźba zagłady”.\nMoi przewodnicy po świecie antycznym, których listę można by poważnie poszerzyć, nie zgodziliby się łatwo na nieobecność bogów, wyrzuconych przez Baricco jako istoty anachroniczne, bajkowe, zacierające to, co ziemskie. Miłośników Grecji ten splot spraw boskich i ludzkich ciekawi prawdziwie. Ale na pewno widzieliby w Baricco sprzymierzeńca. Stempowski na przykład oceniał epoki literackie, przyjmując jako kryterium pojawienie się nowych tłumaczeń klasycznych tekstów. A przecież Baricco jest takim tłumaczem. Przekłada mit na język współczesności. Jest tłumaczem na współczesną wrażliwość, w zgodzie ze światem, w jakim żyjemy. Jego książka nie jest streszczeniem. To próba opowiedzenia Iliady na nowo, z innym rozłożeniem akcentów, ale ciągle z podziwem dla Homera. I z przekonaniem wyrażonym przez księcia Lampedusy, że książka nie musi być przeszkodą do pokonania, ale kluczem otwierającym drogę do świata.\nW 2005 roku tłumy wypełniły rzymskie Audytorium Parco della Musica, aby przez trzy wieczory słuchać udramatyzowanej przez Baricco interpretacji Iliady. Widzowie podążali za opowieścią Homera i jak się zdaje przynajmniej niektórzy zaczynali myśleć o sobie i, co dużo ważniejsze, myśleć o świecie w zgodzie z greckim rozumieniem ludzkiego losu.\n„Iliada – pisze Baricco – jest pomnikiem wojny. […] Jednym z zaskakujących aspektów Iliady jest siła, czy raczej współczucie, z jakim przekazane są racje pokonanych. To historia napisana przez zwycięzców, a przecież w pamięci pozostają również, jeśli nie przede wszystkim postaci Trojan. […] Wcześniej czy później zdołamy wyrwać Achillesa z tej śmiertelnej wojny. I to nie strach ani odraza sprawią, że wróci do domu. Sprawi to jakieś inne piękno, bardziej oślepiające od tamtego, za którym poszedł, i nieskończenie bardziej łagodne”.\nAlessandro Baricco, Homer, Iliada, tłum. Halina Kralowa. Warszawa, Czytelnik, 2005.\nTekst pochodzi ze strony Marka Zagańczyka – „Sztuka czytania”.\nZnowu w Brideshead\nNie umiem wskazać piękniejszej powieści o przyjaźni. Ta strona książki przez długi czas wydawała mi się najważniejsza, w niej rozpoznawałem się najpełniej.\nHenry James „Autografy Jeffreya Asperna”\nHenry James należy do pisarzy wymagających skupienia i cierpliwości. W jego powieściach nie ma katastrof, nagłych zmian akcji, wyrazistych konfliktów. Życie płynie powoli, na ogół nieszczęśliwie.\nLeonardo Sciascia „Rycerz i śmierć. Prosta sprawa”\nO śmierci można pisać na wiele sposobów i zapewne z wielu różnych powodów. Są w literaturze prawdziwi mistrzowie trudnej sztuki umierania.


Nowoczesna i designerska szafa z fototapetą | WESTWING\nSzafa z fototapetą-poradnik Westwing\nFototapeta do salonu „Comic”, 150 x 225 cm\nSzafa to najbardziej podstawowy element wyposażenia mieszkania. To duży, pojemny i praktyczny mebel, który można ustawić w każdym wnętrzu. Zajmuje sporo miejsca, ważne jest więc, aby dobrze się prezentował. Jak sprawić, żeby tak zwyczajna rzecz nabrała wyjątkowego charakteru? Prostym rozwiązaniem na nadanie szafie ciekawego wyglądu jest pokrycie jej frontu specjalną fototapetą na meble.\nSzafa z fototapetą ze zwykłego, praktycznego mebla zmienia się w wyrazisty element dekoracyjny. Może to być główna ozdoba salonu albo sypialni, do której zostaną dopasowane dodatki tekstylne — dywan, zasłony czy poduszki. Zdjęcie umieszczone na szafie doskonale podkreśli też styl wnętrza. Motyw metropolii uwydatni aranżację industrialną, a fotografia wykonana na łonie natury uzupełni styl naturalny i prowansalski. Przedstawiamy pomysły na szafę z fototapetą!\nSpecjalna fototapeta na szafę\nFototapeta to standardowa tapeta na ścianę z nadrukowaną fotografią. Fototapety przedstawiają najczęściej naturalne krajobrazy i panoramy miejskie. Takiej tapety nie można jednak nanieść na meble. Fototapeta na szafę to właściwie fotolaminat, czyli wielkoformatowa folia samoprzylepna (naklejka) pokryta zabezpieczającą warstwą laminatu. Dzięki temu ozdoba jest odporna na przetarcie i uszkodzenia mechaniczne, jakie mogłyby się pojawić w trakcie użytkowania szafy. Fotolaminaty szczególnie dobrze prezentują się na szafach przesuwnych. Mają one odpowiednio duże drzwi, których powierzchnia idealnie nadaje się do pokrycia wielkoformatową fotografią.\nSzafa z fototapetą – inspiracje\nPoniżej przedstawiamy kilka pomysłów na aranżację szafy z fototapetą:\nKontrastowy panel – mogą to być jednolite drzwi kolorze innym niż pozostałe fronty albo dekoracyjny wzór. Wprowadzenie kontrastowych dodatków to najprostszy sposób na urozmaicenie każdego wnętrza. Dobrze sprawdzi się zarówno w sypialni, jak i w salonie.\nWielkoformatowa panorama – szeroka, trzydrzwiowa szafa może się w prosty sposób przemienić w luksusowe okno z widokiem na Paryż, Londyn czy Nowy Jork. Miłośnicy natury mogą natomiast odetchnąć od wielkomiejskich klimatów, na przykład dzięki fototapecie z wiejskim pejzażem albo górską panoramą.\nWrażenie głębi – można je uzyskać za pomocą symetrycznych wzorów geometrycznych albo fotografii uwydatniających perspektywę. Taka fototapeta powiększa optycznie pokój i sprawia, że nawet duża szafa nie jest zbyt przytłaczająca. W sypialni można na przykład umieścić zdjęcie „wychodzące” na duży taras lub ogród.\nAbstrakcyjny wzór – odpowiednio dobrane kolor i kształt mogą sprawić, że pomieszczenie stanie się bardziej pozytywne i dynamiczne. Wybór takiej fototapety na meble daje niemal nieograniczone możliwości dopasowania frontu szafy do własnych upodobań.\nAlternatywa na wysoki połysk: szklane fronty szaf\nLaminowane zdjęcie można też dodatkowo umieścić między dwiema szybami. Daje to bardzo świeży i oryginalny efekt, który świetnie się sprawdzi zwłaszcza w nowoczesnym wnętrzu w stylu minimalistycznym. Rozświetla wnętrze i sprawia, że wydaje się ono bardziej przestronne. Fototapeta oprawiona w szkło wymaga większych nakładów, ponieważ do szafy trzeba zamówić wykonane na wymiar drzwi. Pozwala jednak uzyskać niebanalny styl i zupełnie nowy wygląd szaf. Nie istnieje więc konieczność zakupu nowych mebli!\nPanele z fototapetą do kuchni\nCiekawą alternatywą dla zwykłych płytek ceramicznych w kuchni są szklane panele z fototapetą. Wykonane na wymiar grafiki umieszcza się między blatami a szafkami kuchennymi. Dają naprawdę niesamowity efekt dekoracyjny. Do tego łatwo utrzymać je w czystości i są bardzo odporne na zmiany temperatury i wilgotności. Popularne są wzory gastronomiczne: smakosze kawy mogą się zdecydować na fototapetę przedstawiającą rozsypane ziarna kawowca, a miłośnicy wina na obraz przedstawiający butelki ulubionego trunku.


Nowoczesne meble kuchenne | Sklep internetowy Mirat.eu\nStrona główna » Meble do domu i ogrodu » Meble do kuchni, sypialni, salonu i.... » Nowoczesne meble kuchenne\nKuchnia to miejsce, w którym nie tylko przyrządzamy posiłki, ale również często przesiadujemy w gronie przyjaciół podczas spotkań, aby stworzyć funkcjonalną przestrzeń w tym pomieszczeniu należy wybrać odpowiednie meble kuchenne klasyczne lub nowoczesne.\nDecyzja o wyborze odpowiednich mebli do kuchni nie należy do najłatwiejszych. Przede wszystkim pod uwagę trzeba wziąć ilość dostępnego miejsca na meble oraz to, jakie sprzęty będą się w niej znajdować. Dopiero wtedy możemy szukać odpowiedniego rozmiarowo zestawu lub samodzielnie wybrać poszczególne elementy. Ponieważ kuchnia jest miejscem, w którym panują specyficzne warunki trzeba wybrać zestawy mebli kuchennych z jak najbardziej wytrzymałego materiału, tak by posłużyły nam przez wiele lat.\nKategoria Zestawy mebli kuchennych\nProducent HALMAR Stolkar\nZestaw mebli kuchennych MELA I dąb sonoma\nZestaw mebli kuchennych MARIJA 200 wanilia/dąb sonoma\nZestaw mebli kuchennych MELA II dąb sonoma\nZestaw mebli kuchennych KATIA 220 beżowy/dąb san marino\nZestaw mebli kuchennych DARIA 240 dąb sonoma/biały\nZestaw mebli kuchennych MARIJA 200 biały połysk/dąb sonoma\nZestaw mebli kuchennych DARIA 240 antracyt/dąb wotan\nZestaw mebli kuchennych PERŁA 260 dąb sonoma/biały\nMeble kuchenne ALINA 240\nZestaw mebli kuchennych VIOLA 260 biały połysk/dąb sonoma\nZestaw mebli kuchennych IDEA 180 antracyt/dąb wotan\nMeble kuchenne to jeden z najtrudniejszych wyborów, jakie należy podjąć urządzając mieszkanie. Różnorodność wzorów, kolorystyki, stylistyki, a nawet materiałów, z których zostały wykonane sprawia, że zestawy mebli kuchennych mogą spędzać sen z powiek. Najczęściej zadawane pytania, dotyczą głównie gotowych zestawów mebli kuchennych oraz mebli do małych kuchni, niemniej jednak, warto również zwrócić uwagę na nowoczesne meble kuchenne. Urządzając kuchnię, bez względu na to, czy jest ona mała, czy o dużym metrażu, warto w pierwszej kolejności zastanowić się nad stylistyką mebli kuchennych. Wybierając poszczególne elementy lub nawet kupując gotowy zestaw mebli do kuchni, należy pamiętać, iż jest to pomieszczenie, w którym powinna panować podobna stylistyka i tonacja kolorystyczna, jak w przypadku pozostałych pomieszczeń. Nie można jednak zapominać, że kuchnia musi być funkcjonalna, a przede wszystkim powinna być wygodna. Ze względu na wygodę oraz praktyczność, dużą popularnością cieszą się nowoczesne meble kuchenne, które zazwyczaj są wybierane jako gotowe już, zaprojektowane zestawy, które należy jedynie zamontować w naszej kuchni.\nZestaw mebli kuchennych cechuje się najczęściej minimalizmem zarówno w formie, jak również w kolorystyce. Dominują podstawowe barwy, takie jak biel, gdyż białe meble kuchenne pasują do małych kuchni, jak również szarość, a nawet czerń, co doskonale sprawdza się w większych i otwartych kuchniach. Nowoczesne meble do kuchni to również kolor, który w postaci delikatnych akcentów wspaniale podkreśla wygląd aranżacji i wprowadza niesamowitą atmosferę. Jednakże nie tylko kolorystyka odgrywa istotną rolę. Nowoczesne meble do kuchni to również gładkie fronty, najczęściej wykonywane w połysku oraz praktyczne blaty, które zapewniają wygodne użytkowanie. W przypadku górnych szafek bardzo często wykorzystywane jest również szkło – ten materiał sprawdza się zarówno w nowoczesnych meblach kuchennych, jak również w ich tradycyjnych odpowiednikach. Meble kuchenne klasyczne spotyka się najczęściej w tradycyjnej kuchni utrzymanej w ciepłej kolorystyce drewna. Coraz większą popularnością cieszą się również meble do kuchni w stylu schabby chic lub vintage – oznacza to, że meble kuchenne nie muszą tworzyć spójnego zestawu, wyróżniają się zdobieniami i jasną, pastelową kolorystyką. To bardzo ciekawe rozwiązanie zarówno w przypadku małych, jak również przestrzennych kuchni, gdyż styl rustykalny jest niezwykle ciepły i przytulny, czyli doskonale kojarzy się z kuchnią. Wybierając meble do kuchni należy zwrócić szczególną uwagę na materiał z jakiego zostały wykonane. Uważa się, że najlepszą opcją są drewniane meble kuchenne, wykonywane zazwyczaj na wymiar przez stolarza. Niestety, bardzo często jednak pojawiają się rozbieżności pomiędzy wyobrażeniami, a efektem końcowym, dlatego też dużo lepiej jest kupić gotowy zestaw mebli kuchennych. Najczęściej, fronty szafek kuchennych są wykonywane z płyty MDF – posiada ona odpowiednie certyfikaty jakości, jest wytrzymała oraz odporna na uszkodzenia, podobnie jak drewno. W przypadku frontów z płyty MDF można wybierać między meblami kuchennymi, które zostały pokryte farbą lub tzw. okleiną na gorąco, inną opcją są również fronty laminowane, które dodatkowo są odporne na zarysowania. Nie tylko fronty odgrywają istotną rolę w wyborze dobrych mebli kuchennych, również ważny jest również dobry i wytrzymały blat. Rynek mebli kuchennych zapewnia bardzo szeroki wybór blatów, a najczęściej wybierane są laminowane blaty z specjalnych płyt wiórowych. Najlepsze meble kuchenne to takie, które sprawią, że nasza kuchnia stanie się niezwykłym miejscem, w którym można przyjemnie spędzić czas. Warto zdecydować się na meble, które trafiają w nasz gust i nie znudzą się zbyt szybko, lecz będą zapewniać odpowiednią ilość miejsca oraz wygodę. Jeżeli jednak nie znajdziemy odpowiedniego gotowego zestawu mebli możemy pokusić się o zakup dodatkowych elementów w postaci szafek albo wybrać regały kuchenne.


Cyann: ŹrÓdło i sOnda. Sześć pór roku na ilO :: Komiksy :: Game Exe\nCyann: ŹrÓdło i sOnda. Sześć pór roku na ilO - Cyann #1\nTytuł oryginału Le cycle de Cyann: La sOurce et la sOnde / Six saisons sur ilO\nFrancois Bourgeon to postać bardzo znana w komiksowym świecie, choć polski czytelnik nie miał zbyt wielu okazji do zapoznania się z jego twórczością i zapewne kojarzy przede wszystkim „Pasażerów wiatru”. Warto jednak poszerzyć znajomość utworów francuskiego klasyka o „Cyann”. Czas? Przyszłość i to dosyć odległa. Miejsce? Planeta Olh, gdzie rozprzestrzenia się purpurowa gorączka. Przywódca sOndy organizuje wyprawę na planetę ilO, wierząc, że stojąca na czele eskapady córka imieniem Cyann... czytaj dalej...\n#3 Cyann: Korytarze Międzyczasu. Łagodne świty Aldalaranna\nCyann: ŹrÓdło i sOnda. Sześć pór roku na ilO


Swetry. Modne projekty na drutach - Melisa Leapman (182146) - Lubimyczytać.pl\nMelisa Leapman /\nrobótki ręczne, robienie na drutach\nSwetry – ciepłe, eleganckie, na wszystkie okazje i pory roku – nigdy nie wyjdą z mody. W książce przedstawiono zarówno klasyczne, jak i nowoczesne projekty swetrów na drutach – różnych wzorów, fasonów i kolorów. Podano w niej instrukcje wykonania swetrów krok po kroku, a poszczególne etapy prac przedstawiono na kolorowych schematach. Wśród projektów znalazły się topy, pulowery, kardigany,...\nSwetry – ciepłe, eleganckie, na wszystkie okazje i pory roku – nigdy nie wyjdą z mody.\nW książce przedstawiono zarówno klasyczne, jak i nowoczesne projekty swetrów na drutach – różnych wzorów, fasonów i kolorów. Podano w niej instrukcje wykonania swetrów krok po kroku, a poszczególne etapy prac przedstawiono na kolorowych schematach. Wśród projektów znalazły się topy, pulowery, kardigany, swetry z kapturem, żakiety, a nawet sukienki. Dodatki, takie jak falbanki, tasiemki czy rzemyki, połączono z najmodniejszymi kolorami i fakturami i niezwykle interesującymi włóczkami. Projekty doskonałe są dla osób początkujących i zaawansowanych.\nźródło okładki: http://www.rm.com.pl/product-pol-496-Swetry-Modne-...»


Znaczna hipertriglicerydemia z bardzo wyraźnym spadkiem poziomu lipoprotein o dużej gęstości (HDL) -7-7% (7-14 mg / dl) wykryto u trzech członków (ojca, syna i córki) włoskiej rodziny. Trzy dotknięte chorobą osoby nie wykazywały klinicznych objawów miażdżycy, a choroba miażdżycowa nie była istotnie obecna w rodzinie. Lipaza lipoproteinowa i aktywność acylotransferazy lecytyna: cholesterol były prawidłowe lub nieznacznie zmniejszone. Badania morfologiczne i kompozycyjne HDL u badanych wykazały z...\nRysunek 2. Rysunek 2. Dyspozycja podmiotów zapisanych w badaniu. Niektórzy badani mieli więcej niż jeden powód, dla którego nie oceniano. W sumie 641 osób nie poddano kolonoskopii; 129 pacjentów poddano kolonoskopii, która nie osiągnęła kąta ślepego lub która nie uwidoczniała prawidłowo śluzówki okrężnicy. Dwadzieścia trzy osoby z zaawansowanymi gruczolakami zo...\nSzczególnie nieodpowiedzialne jest wskazywanie konkretnych programów finansowanych poza kontekstem, co oznacza, że Kongres powinien lub mógł ocenić wartość tych propozycji naukowych. Rozpatrzenie indywidualnych dotacji byłoby całkowicie nieefektywnym mechanizmem oszczędności, ponieważ większość z nich zużywa mniej niż 500 000 $ rocznie, podczas gdy ogólny budżet NIH wynosi około 31 miliardów dolarów, a wydatki na opiekę zdrowotną w USA przekraczają 2,5 biliona dolarów rocznie. Konserwatywn...\nPłuca są złożonym organem o wielu funkcjach; oprócz ułatwienia wymiany gazowej służy również jako pierwsza linia obrony przeciwko wdychanym patogenom środowiskowym i toksynom. Biorąc pod uwagę te kluczowe role, zakłócenie normalnej funkcji komórki lub oddziaływania między komórkami może mieć niszczące konsekwencje dla zdrowia. Artykuły z serii recenzji podkreślają ostatnie postępy w zrozumieniu patofizjologii wielu chorób płuc i sugerują, w jaki sposób te spostrzeżenia prowadzą do opr...\nhttp://www.podloga-drewniana.info.pl 751# , #alkohol we wczesnej ciąży , #nastawianie kręgosłupa szyjnego , #optymalny puls , #nerw trójdzielny objawy , #urofuraginum forum , #jak rozpoznać biegunkę u niemowlaka , #skórczewski jacek , #pochp płuca , #rodzaje protez zębowych zdjęcia ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - koszt aparatu ortodontycznego stałego


U badanych lekarzy obserwowane oceny trafności były umiarkowanie skorelowane z ich zgłoszonym przez siebie zastosowaniem koronarografii po zawale mięśnia sercowego u pacjentów w wieku poniżej 75 lat (r = 0,31, P <0,001) i 75 lub starszych (r = 0,37, p <0,001). ). Rycina 1. Rycina 1. Średnie oceny przydatności angiografii wieńcowej po ostrym zawale mięśnia sercowego przez zespół ekspertów i badanych lekarzy za 10 powszechnych wskazań klinicznych u pacjentów w wieku 75 lat (panel A) i 75 lub starszych (panel B). Przedstawiono średnie i 95-procentowe przedziały...\nZa pomocą naszego spektrometru uzyskano najlepszą kontrolę temperatury, gdy analizę przeprowadzono kilka stopni powyżej temperatury otoczenia. Dlatego też wszystkie nasze analizy widma NMR przeprowadzono w temperaturze obserwacji zbliżonej do 26 ° C, w porównaniu z pomiarami Fossel i wsp., 1, które uzyskano w 20 do 22 ° C. W przeciwieństwie do Fossel i wsp., wykorzystaliśmy próbki zamrożone i inną siłę pola NMR. Jednakże nie stwierdziliśmy, że te różnice w temperaturze i warunkach przechowywania zmieniły rozkład szerokości linii lub stopień nakładania się grup...\nDziałania niepożądane zgłaszane przez więcej niż jednego pacjenta. Pięćdziesięciu sześciu pacjentów nie zgłaszało negatywnych skutków leczenia. Nie było doniesień o trudnościach z oddychaniem u pacjentów otrzymujących diazepam. Jeden pacjent z grupy placebo odnotował sinicę. Trzydziestu pięciu pacjentów zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, ale różnica między grupami diazepamu i placebo nie była istotna: 46,7 procent grupy diazepamu i 30,4 procent grupy placebo (P = 0,13 według dokładnego testu Fishera). Tabela 2 zawiera wykaz dzia�...\nW każdej z 32 uczestniczących instytucji z grupy AIDS Clinical Trials Group badani byli randomizowani zgodnie z projektem bloków permutowanych19 z warstwowaniem według liczby komórek CD4 + (<2...


Męczeństwo na dwa sposoby | Biblia Horroru\nMęczeństwo na dwa sposoby\nStało się. Amerykanie wyciągnęli swe pazerne łapska po francuski film, który swoją brutalnością zszokował Europejczyków. Pogłoski na temat planowanego remake „Skazanych na strach” krążyły już od dawna. Sądziłam, że po takim czasie temat się szczęśliwie rozmył, ale skądże. Scenarzysta nominowanej w tym roku do Oscara „Zjawy” podjął się niewdzięcznego zadania wywabienia posoki z fabuły francuskiego straszaka i na zgliszczach pomysłu Pascala Laugiera wyhaftowania kolorowego i ślicznego obrazka, który zaspokoi fasfoodowe apetyty.\nDo tej pory nie udało mi się nic naskrobać o oryginale – to nie jest film który można oglądać dla relaksu – więc teraz nadarza się doskonała okazja do recenzji porównawczej, której wyniku już się za pewne domyślacie, biorąc pod uwagę porcję jadu jaką zdążyłam już wylać na remake🙂\n„Martyrs”, którego tytuł oznacza tyle co „męczennik” oraz „świadek” traktuje o pewnym zgromadzeniu fanatyków, chcących uzyskać wgląd w życie po śmierci. Chcą to oczywiście osiągnąć za życia, a zgodnie z ich teorią nic tak skutecznie nie prowadzi na granicę między życiem a śmiercią jak męczeństwo. Ostatecznie jak wspomniałam, męczennik to inaczej świadek, ale świadek czego? Tego właśnie chcą dowiedzieć się owi osobnicy.\nPoznajemy ich dzięki jednej z ofiar ich zabiegów. Małej dziewczynce Lucie, która zostaje porwana w celu… zamęczenia. Zarówno początkowe sceny z oryginału jak i te z nieszczęsnego remake ukazują los małej Lucie po wydostaniu się z łap oprawców.\nOczywiście w wersji francuskiej Lucie po swoich przejściach wygląda znacznie gorzej. W wersji amerykańskiej ma jednego siniaka na twarzy. To dopiero hard core.\nNastępnie poznajemy jej relacje z poznaną w sierocińcu Anną. To właśnie przyjaciółka stanowi opokę dla straumatyzowanej dziewczynki, którą nawiedzają demony przeszłości i to ona będzie świadkiem tego jak z owymi demonami będzie się rozprawiać.\nLucie Wciąż widzi potwory i jak dowiemy się z dalszych wydarzeń w wersji oryginalnej filmu jest to konsekwencja przejścia przez pewien etap męczeństwa.\nLucie dorasta i jedyne czego chce to uwolnienie się do wspomnień. Ma jej w tym pomóc odnalezienie oprawców i wymierzenie im kary.\nW scenach w domu szczęśliwej rodziny, której najstarsi członkowie dopuszczali się tych… eksperymentów pozornie nie różnią się w obydwu wersjach filmu. Pozornie, bo wersja francuska ma ostre pierdolnięcie. Kiedy Lucie wywala ze strzelby, ofiara niemal rozmazuje się na ścianie. W wersji amerykańskiej wystrzał przypomina raczej wystrzał z rewolweru i to o niewielkim kalibrze.\nPodobnie wyglądają różnice w dalszej partii filmu. Wszyscy, którzy oglądali film Laugiera na pewno zapamiętali znalezisko z sali tortur martwych oprawców w osobie młodej kobiety, której próbuje pomóc przyjaciółka Lucie, Anna.\nOkaleczona postać wygląda makabrycznie. Tego nie da się po prostu opisać. Taki widok zrzuca z krzesła. W wersji amerykańskiej Anna znajduje w piwnicy małą dziewczynkę, której nawet włos z głowy nie spadł. Jeśli to miało kogoś zszokować to chyba tylko osoby, które nie widziały pierwotnej wersji wydarzeń. Dla mnie to było po prostu śmieszne.\nZnaczące różnice fabularne rozpoczynają się z chwilą gdy Lucie po zamordowaniu oprawców postanawia targnąć się na swoje życie pozostawiając bezradną Annę. W wersji francuskiej robi to bardzo skutecznie, dzięki czemu reszta członków sekty, bo chyba tak można ich nazwać, nie ma szansy na powrót zaciągnąć ją do lochu i oskórować. Zamiast tego sędziwa dama przewodząca zgromadzeniu pierdolców bierze się za Annę.\nW wersji oryginalnej będziemy teraz śledzić powolną, sukcesywną i postępującą drogę męczeństwa przyjaciółki Lucie. Dziewczyna jest poniewierana chyba na wszelkie możliwie sposoby z dużym naciskiem na upokorzenie. Na koniec widzimy 'piękny’ obrazem kobiety, z której zdarto niemal każdy centymetr skóry.\nDla kontrastu w remake to Lucie na powrót staje się ofiarą i w stan agonalny wpędzają ją zadraśnięcia na dłoniach i chyba jedyny mocny element tortur, czyli zdarcie skóry z pleców. Męczeństwo w wersji amerykańskiej w każdym calu jest lajtowe.\nFinał historii również różni się w obydwu wersjach i muszę to powiedzieć, amerykanie polecieli sobie „Dotykiem anioła”. żałość.\nMożemy tu mówić o jakieś wersji ocenzurowanej pod względem brutalności. Taki pono był zamiar, ale czemu w związku z tym spłycono też przekaz, że tak powiem werbalny?\nOglądając obydwa filmy jeden po drugim (ja, w ramach dobrej woli, zaczęłam teraz od remake) zauważymy, że niektóre wypowiedzi bohaterów są niemal identyczne z tą różnicą, że w remake są mocno okrojone, jak np. rozmowa z przywódczynią.\nW wersji francuskiej uzyskujemy dużo lepszy ogląd na sprawę męczenników. Wersja amerykańska zastępuje brutalność formy i treści jakimiś ganiankami po okolicy, dramatycznymi monologami i chaotycznym miotaniem się po wydzielonej przestrzeni.\nTak to właśnie wygląda. Amerykanie zabrali „Skazanym na strach”, cały strach, zabrali bardzo wiele, ale niestety nie dali nic w zamian.\nMartyrs/ Skazani na strach (2008): 8/10\nMartyrs (2015): 4/10\nWpis opublikowany w Filmy i otagowany gore, filmy grozy z 2015, Remake, torture porn 26 stycznia 2016 przez ilsa333.\nZombie po azjatycku\nTagi: filmy grozy z 2015, Najwyżej oceniane, zombie movie\nTagi: filmy grozy z 2015\nTagi: filmy grozy z 2015, Najwyżej oceniane\n← Skupmy się na przyszłości Oczy mogą kłamać →\nRazem wpisów: 1,859


Praca Ciechocinek w handlu kierownicy zespołu i sprzedaży oraz przedstawiciele handlowi Ciechocinku\nCiechocinek- praca na Stacji Paliw Generon\nZatrudnię do obsługi Stacji Paliw Generon w Ciechocinku, na stanowisko pracownika placowego Podstawowe obowiązki: - ...\nGeneron sp. z o.o., Ciechocinek\n14 lis 08:07\nSprzedawca - Ciechocinek\nOgólnopolska sieć sklepów obuwniczych zatrudni do pracy w swoim sklepie w miejscowości Ciechocinek. Oferujemy: - ...\nSklepy Viola, Ciechocinek\nPraca Niewiescin stoisko wedliny\nDam prace stoisko z wedlinami ciechocinek sprzedawca\nNiewiescin sp .zoo, Ciechocinek\nSprzedaż produktów ekologicznych w Sanatoriach w Ciechocinku\nPoszukujemy jednego pracownika do sprzedaży produktów ekologicznych. Mała rodzinna firma, w której nie uświadczysz bzdur ...\nNatura Pomaga, Ciechocinek\n13 sie 22:53\n30 lip 20:06\nPiekarnia zatrudni kierowcę na trasę oraz kierowcę zmiennika. Praca na terenie województwa Kuj-Pom Od kandydatów ...\nPiekarnia Polkorn, Ciechocinek\nPraca stoisko mięsne Ciechocinek\nNiewiescin sp.zoo, Ciechocinek\n26 lut 10:34\nZatrudnię na stoisko z wedlinami Ciechocinek


Modlitwa za Jana Lechonia - www.gosc.pl\nwww.gosc.pl → Tygodnik Gość Niedzielny → Modlitwa za Jana Lechonia\nW piątek 8 czerwca 1956 roku Jan Lechoń, targany przez mitologiczne Erynie, skoczył z wysokiego piętra hotelu Hudson w Nowym Jorku, a razem z nim runęła lutnia po Bekwarku. Wśród żałobników niosących trumnę ze zwłokami poety był gen. Władysław Anders. Pogrzeb na cmentarzu Calvary zgromadził tłumy. Przemawiający nad grobem przyjaciela Kazimierz Wierzyński nie potrafił powstrzymać łez: „Dziś, kiedy odchodzi od nas ten wielki poeta, bogaty, intuicyjny umysł i nieskazitelny Polak, wydaje się, że odchodzi z nim także część Polski, którą przywieźliśmy z sobą i z którą chcieliśmy wrócić”. W kraju prymas Stefan Wyszyński pisał w liście z Komańczy do Zygmunta Serafinowicza, brata autora „Arii z kurantem”: „Odprawiłem Mszę św. za poetę Jana Lechonia i ufam spokojnie, że dobry Bóg da mu – jak Hiobowi – wszystkiego siedmiokroć. (...) Ufajmy, że z tej strasznej męki życia dusza wyrwała się z tęsknotą za prawdziwym Ojcem”. W 60. rocznicę śmierci poety i ja modlę się za jego duszę. Za jego Polskę.\nZabrałeś mu Panie strofy kamienne a dałeś mu wiersze z ciała daleko za wodą spłonęła marzeniem i zgasła kochana Warszawarunęły kolumny trzynastozgłoskowcadzwonnice i rymy strzaskanea wewnątrz świątyni na strzępy ktoś rozdarłten obraz co bywał sztandaremz pogorzeliska chciał wynieść pamiątkęchoć różę choć sztych spod Chocimialecz przedstawienie już było skończonew teatrze opadła kurtynaśmierć weszła w ogrody i dworki z modrzewiażurawie zamarły przy studniachwalc ustał w pół taktu i dawna poezjaz dnia na dzień wydała się próżnapróbował na nowo opisać z pamięcitę Polskę pachnącą ziołamiojczyznę skowronków aniołów i dziecii wojsk ze srebrnymi skrzydłamina pomoc przyzywał herosów plejadę– uwierzył że w grobach go słyszą i wziął Matkę Boską na wojnę ze światemarmaty zagrzmiały muzykąi chodził wśród obcych i bił się z myślami– to mało to ciągle za małowięc żeby tchnąć życie w podarte sztandaryzawijał w nie własne ciałogarbate i grzeszne a przez to dość ludzkieby wiernym dzwoniło na trwogęległ krzyżem zapłakał i lity pas słuckiprzewiązał na czarną stronę zabrałeś mu Panie strofy kamienne a dałeś mu wiersze z ciaładaleko za wodą spadała cierpieniem ta Polska co ciałem się stałarunęły wiązania trzynastozgłoskowcamózg żebra i serce strzaskanea wewnątrz świątyni ramiona rozpostarł ten Chrystus co zbawił Warszawę


Wegańska Wielkanoc smakuje dokładnie tak, jak tradycyjna! 6 świątecznych przepisów\nJeszcze kilkanaście lat temu, gdy w sklepach było co najwyżej mleko sojowe (i to niedobre), a tofu kupowało się od znajomego pana z Azji na bazarku, stworzenie roślinnych świątecznych potraw inspirowanych tradycją mogło być dużym wyzwaniem. Ale w dzisiejszych czasach wegańskie święta wielkanocne to nic trudnego, a i bardziej zatwardziali tradycjonaliści (tata, babcia?) przekonają się do wersji roślinnych. Szczególnie, że często się zdarza, że o wiele lepiej służą im lekkie wersje potraw, niż te pełne mięsa i jaj.\nNasze święta są wegetariańskie już od ponad 6 lat. Czy czegoś nam brakuje? Czy jakiś smak wyjątkowo wrył się w pamięć i ciężko go „podrobić”? Nie! Z pomocą czarnej soli kala namak i aquafaby, czyli wody pozostałej z gotowania ciecierzycy, wegańskie święta do złudzenia przypominają te tradycyjne. Są roślinne pasztety, jest cudownie gładki majonez, są sycące sałatki, w końcu – są pyszne ciasta, którymi można zajadać się z całą rodziną. Wegańskie stoły świąteczne pełne są smaków, zapachów, kolorów i różnorodności.\n6 tradycyjnych świątecznych potraw w wegańskiej odsłonie!\nMajonez to taki produkt, który nieodzownie kojarzy się z Wielkanocą. Wielu z nas je go tylko podczas tych wiosennych świąt. Jak szybko i prosto zrobić jego zdrowszą wersję, a do tego całkowicie roślinną? Tutaj magicznym składnikiem będzie aquafaba (czyli woda pozostała z gotowania ciecierzycy). Przez lata wylewana, teraz jest cennym komponentem kuchni wegańskiej. Oprócz gładkiego majonezu, można z niej zrobić na przykład czekoladowy mus czy wegańskie bezy.\npół szklanki aquafaby (z puszki po ciecierzycy lub wody po gotowaniu ciecierzycy)\n1,5 szklanki oleju (lekkiego, np. rzepakowego lub z pestek winogron)\n1/3 łyżeczki czarnej soli kala namak\n1/3 łyżeczki syropu klonowego\nMajonez przygotowujemy w wysokim naczyniu przy użyciu blendera ręcznego. Aquafabę, sok z cytryny, musztardę, czarną sól i syrop klonowy umieść w naczyniu i blenduj kilka minut na najwyższych obrotach. Następnie cienkim strumieniem wlej olej i ponownie miksuj, aż majonez będzie miał odpowiednią konsystencję. Gotowe! Majonez przechowuj w szklanym naczyniu, w lodówce.\n2. Pasztet z kaszy jaglanej i czerwonej soczewicy z orzechami\nNa świątecznym stole nie może zabraknąć roślinnego pasztetu, a najlepiej dwóch lub trzech rodzajów. Tradycyjnie przyrządzany z różnych rodzajów mięs, na wegańskim stole – zrobiony jest z kasz, strączków, ugotowanych warzyw. I w niczym nie ustępuje smakiem tym klasycznym. Sekret tkwi w dobrze podsmażonej cebuli i odpowiednio dobranych, aromatycznych przyprawach.\n1,5 szklanki kaszy jaglanej (odmierzonej przed ugotowaniem)\n1 szklanka soczewicy czerwonej (odmierzonej przed ugotowaniem)\noliwa do smażenia i natłuszczenia foremki\nKaszę jaglaną i czerwoną soczewicę ugotuj do miękkości. Pokrój drobno cebule i podsmaż je na oliwie. Do naczynia blendera wrzuć ugotowaną kaszę, soczewicę, podsmażone cebule, świeżo przeciśnięty przez praskę czosnek, olej z pestek winogron, natkę pietruszki, siemię lniane, płatki drożdżowe, sos sojowy i wszystkie przyprawy. Zblenduj składniki na gładką masę. Spróbuj, czy masa jest smaczna (wszystkie składniki, które muszą być ugotowane, są ugotowane, więc próbuj bez obaw!), ewentualnie dopraw jeszcze i blenduj ponownie. Na suchej patelni podpraż pestki dyni. Suszone pomidory pokrój na mniejsze części, a orzechy włoskie pokrusz na kawałki. Dorzuć je do masy razem z pestkami dyni. Keksówkę o długości ok. 26 centymetrów natłuść oliwą i posyp mąką owsianą (możesz użyć dowolnej mąki). Przełóż pasztet do formy i posyp czarnuszką. Piecz przez 45−60 minut w temperaturze 180 stopni. Po 45−50 minutach sprawdź patyczkiem, czy skórka jest twarda. Pasztet w środku będzie wilgotny cały czas. Zostaw go do ostudzenia, a następnie włóż do lodówki na całą noc. Najlepiej smakuje po 3−4 dniach od wypieczenia, z dobrym żytnim chlebem i świeżymi warzywami.\n3. Wegańska pasta “jajeczna” z cieciorki\nNa świąteczne śniadanie można przygotować pożywne pasty do chleba w kilku wersjach.\nCiecierzycę zblenduj z oliwą i odrobiną mleka (dodawaj stopniowo, aż do uzyskania odpowiadającej ci konsystencji, ok. 3 łyżki). Dopraw pieprzem i odrobiną czarnej soli − kieruj się smakiem, kala namak ma bardzo “jajeczny” smak i zapach. Najlepiej smakuje oczywiście na kanapkach, obowiązkowo ze szczypiorkiem i pomidorem.\n4. Roślinny smalec z jabłkiem\nPrzepisów na wegańskie „smalczyki” jest pełno, wszystkie są do siebie mniej więcej podobne, czasem różnią się dodatkami (jabłka, suszone śliwki, kasza gryczana) lub użytymi ziołami.\nCebule i jabłko pokrój w kostkę i podsmaż na odrobinie oleju, aż będą miękkie i aromatyczne − w trakcie smażenia dodaj majeranek, liście laurowe i goździki. Fasolę odcedź, jeśli jest z puszki. Jeżeli gotujesz fasolę, to od razu wrzuć ją do blendera. Dodaj usmażone jabłko i cebulki (pamiętaj o wyjęciu liści laurowych i goździków!), podlej sosem sojowym (jeśli akurat masz pod ręką) i blenduj. Dopraw solą i pieprzem.\nTaka pasta najlepiej smakuje z ogórkami kiszonymi albo ze świeżą natką pietruszki, szczypiorkiem lub koperkiem. Chleb z dodatkiem kminku też będzie dobrym pomysłem.\n5. Makowiec wegański\nA co ze słodkościami? Świąteczny czas kojarzy się również z tradycyjnymi wypiekami. Jednak nawet klasycznego makowca można przygotować bez użycia produktów odzwierzęcych, a ciężkiego mazurka zastąpić takim pełnym orzechów.\nZagnieć wszystkie składniki na ciasto − ręcznie lub przy pomocy haka w mikserze. Kiedy ciasto będzie gładkie i elastyczne, przełóż je do czystej miski, przykryj bawełnianą ściereczką i poczekaj około godziny, aż wyrośnie.\nW międzyczasie przygotuj masę makową. Mak zalej wodą i gotuj ok. 10 minut. Następnie odcedź go i zblenduj (lub przepuść przez maszynkę 2 razy), aż zbieleje. Dodaj kaszę jaglaną (ugotowaną do miękkości), cukier trzcinowy i miksuj na jednolitą masę. Połącz masę z orzechami, rodzynkami, migdałami, syropem klonowym, olejem kokosowym, skórką, aromatem, brandy i zblenduj według upodobań − jeśli lubisz kawałki orzechów w cieście, miksuj krótko.\nWyrośnięte ciasto podziel na dwie części i wałkuj. Rozsmaruj masę makową na każdej części i zawiń wzdłuż dłuższego boku. Ciasto zostaw do wyrośnięcia na pół godziny. Po tym czasie na wyłożonej papierem blasze wstaw je do piekarnika na 45 minut na 180°C (termoobieg). Po 15 minutach pieczenia możesz zmniejszyć do 160°C. Gotowe makowce polej lukrem: zalej cukier puder ciepłą wodą i posyp skórką pomarańczową.\n6. Tarta z orzechami\nSuszone daktyle zalej wrzątkiem na 15 minut. Płatki owsiane i migdały zmiel w malakserze dość drobno. Zmielone zmieszaj z jagłą. Daktyle odlej z wody i miksuj na gładką masę. Masło orzechowe, syrop klonowy, olej kokosowy i napój roślinny mieszaj w garnuszku, podgrzej, aż składniki dokładnie się połączą. Na końcu dodaj daktyle i mieszaj ponownie. Całość wlej do płatków owsianych, migdałów, jagły i połącz. Powstałą masę wyłóż do foremki na papier do pieczenia, może być lekko przeciągnięty olejem kokosowym, ale nie musi.\nW garnuszku rozgrzej olej kokosowy, dolej syrop klonowy, a następnie kakao i karob. Możesz też użyć samego kakao lub samego karobu. Mieszaj do połączenia składników. Powstałą masę wylej do foremki. Gdy lekko zastygnie, po około pięciu minutach, ułóż orzechy i suszone owoce, według uznania. Foremkę wstaw do lodówki na kilka godzin.\nŚwięta, czy w wersji tradycyjnej, czy roślinnej, mogą być czasem dla nas, dla rodziny, dla odpoczynku i chwili wytchnienia. Zatrzymania się w codziennym pędzie i spojrzenia na wszystko z boku. Przemyśleń i odpuszczenia. Życzę wam takiego czasu świątecznego, jaki najbardziej wam się marzy. I pysznego, domowego jedzenia!\nWszystkie przepisy pochodzą z książki „Mama na roślinach”, która możecie kupić w naszej księgarni natuli.pl\nAutor/ka: Asja Michnicka\nMama, pedagożka, lokalna aktywistka, blogerka. Pisze o wegańskiej i wegetariańskiej ciąży, BLW w wersji roślinnej, karmieniu piersią, dobrych porodach, noszeniu dzieci, macierzyńskiej codzienności. Na co dzień wspiera inne mamy na otwartych spotkaniach i warsztatach. Lubi rodzicielstwo bliskości, chustonoszenie, minimalizm, bycie tu i teraz. Autorka książki "Mama na roślinach", w której rozprawia się z mitami na temat wegeciąży i przekonuje, że zbilansowana roślinna dieta jest bezpieczna na każdym etapie życia – także podczas ciąży i karmienia piersią.\n← Wojna, dzieci i instynkt rodzicielski. Jak reagować w obliczu wojny? → Barwienie jajek na Wielkanoc


Inowrocławska galeria projektu NC Architekci lubiana przez klientów - Architektura\n07 sty 2014 13:50\nArchitektura i oferta Galerii Solnej w Inowrocławiu przyciąga odwiedzających. W ciągu 6 miesięcy od otwarcia jest już ich 2 mln. To także zasługa NC Architekci - biura, które wymyśliło koncepcję architektoniczną tego miejsca. Inwestorem jest spółka Libra Project oraz oraz Acteeum Central Europe.\nGaleria Solna jest doceniana nie tylko za ofertę handlowo-usługową i wysoki stopień komercjalizacji obiektu otwartego przy stanie 98 proc. wynajętej powierzchni, ale także za architekturę. Projekt architektoniczny stanowi połączenie regionalnych inspiracji - kryształów soli kamiennej, których niezwykłe kolory stały się inspiracją dla trzech głównych placów centrum a także tężni solankowej, która nadała charakter fasadzie obiektu, znajdując szczególne odzwierciedlenie w wejściu głównym.\nGaleria Solna RSS NC Architekci RSS NG2 RSS


« Atrakcja turystyczna\nniedziela, 20 maja 2012, gusiook\nI jak udała się wycieczka? :)\nWycieczka kwiecista :)) Pięknie i pachnąco! Mały mankament, że sporo ludzi było. ale nie ma co się dziwić. W końcu niedziela...\nOgród Japoński najpiękniejszy jest w pełni wiosny :-) Kwiecisty, kolorowy, upajający zapachem. Ale niestety też tłumem ludzi ;-) Przypomniałaś mi o tym miejscu, dzięki. Będę się musiała wybrać tam w przyszłym tygodniu.\nA tak poza tematem- w tym roku wybierasz się na jakieś rowerowe wakacje? :-)\nTak, tak warto się tam już wybrać. Ostatni dzwonek na piękny rozkwit:)\nRowerowa była majówka. Wakacje, jak wiesz daleko od domu i trochę w innym charakterze. ;)


» Eko-tourist » Wycieczki klubowe » Kras S艂owacki 2011\nZnowu na Krasie\nSprawdzi艂em w anna艂ach, 偶e poprzednia wycieczka na Kras odby艂a si臋 w 1999 r., by艂a to w og贸le pierwsza wycieczka, kt贸r膮 mo偶na zaliczy膰 do grupy "klubowych". Pami臋tam, 偶e mieszkali艣my wtedy w do艣膰 obskurnych domkach kempingowych w Jaszowie, a poruszali艣my si臋 autobusem, kt贸ry (jak si臋 p贸藕niej okaza艂o) mia艂 przytkany filtr paliwa, wobec czego rozwija艂 maksymalnie 50 km/godz.\nPierwszego dnia by艂 tylko wieczorny przejazd do hotelu w Lubowli i dopiero rankiem, po tradycyjnych par贸wkach, rozpocz臋li艣my program wycieczki od zwiedzenia zamku w Lubowli, na kt贸rym z satysfakcj膮 odnotowali艣my znaczny post臋p rob贸t renowacyjnych i ciekawie urz膮dzon膮 ekspozycj臋. Nast臋pnie by艂 w przystanek w Preszowie, gdzie w ko艣ciele 艣w. Miko艂aja znajduje si臋 pi臋kny o艂tarz 艂膮cz膮cy elementy gotyckie i barokowe, a potem Koszyce, wyj膮tkowo pe艂ne ludzi w zwi膮zku z odbywaj膮cymi si臋 tam mistrzostwami 艣wiata w hokeju. Ju偶 pod wiecz贸r dotarli艣my do pensjonatu, 艂adnie po艂o偶onego na skraju wsi, pod lasem.\nPierwsza wycieczka piesza prowadzi艂a najpierw dnem Zadielskiej Cie艣niawy, a potem Zadielsk膮 Planin膮, po wapiennych "szkrapach" ku ruinom Turnia艅skiego Hradu. Kwit艂o ju偶 sporo ro艣lin, ale sasanki i mi艂ki zwraca艂y szczeg贸ln膮 uwag臋.\nKolejny dzie艅 (niedziela) by艂 troch臋 skomplikowany logistycznie, bo w czasie kiedy cz臋艣膰 uczestnik贸w pr贸bowa艂a swoich umiej臋tno艣ci speleologicznych w Krasnohorkiej Jaskini, druga pojecha艂a do kasztelu Betliar, otoczonego wspania艂ym parkiem - a potem podgrupy si臋 wymieni艂y. Gdy ju偶 zebrali艣my si臋 razem, pojechali艣my jeszcze zwiedzi膰 zamek Krasna Horka, kt贸rego ekspozycja okaza艂a si臋 na tyle zajmuj膮ca, 偶e miejscowa przewodniczka stale nas pospiesza艂a. Program krajoznawczy tego dnia zako艅czyli艣my zwiedzaniem Ro偶niawy.\nW poniedzia艂ek by艂a kolejna d艂uga piesza wycieczka - tym razem przeszli艣my ca艂膮 Plesziwsk膮 Planin臋, ogl膮daj膮c zar贸wno ro艣linno艣膰, jak i krasowe formy geomorfologiczne, 艂膮cznie ze stumetrow膮 otch艂ani膮 "Zvonivej Priepasti". Pogoda by艂a pi臋kna, a w臋dr贸wka w艣r贸d 艂膮k i las贸w wyj膮tkowo przyjemna. W Plesziwcu, miasteczku nader podupad艂ym, musieli艣my u偶y膰 si艂y, 偶eby uruchomi膰 nasz autobus, ale potem wszystko posz艂o ju偶 g艂adko.\nWracali艣my z Krasu we wtorek, pod艣piewuj膮c Witaj majowa jutrzenko, i zatrzymuj膮c si臋 w Stra偶kach oraz Podoli艅cu na Spiszu. W Podoli艅cu na rynku trwaj膮 du偶e roboty, po kt贸rych miasteczko pewnie zyska sporo uroku, a nas zainteresowa艂 szczeg贸lnie dawny klasztor pijar贸w, z ko艣cio艂em 艣w. Stanis艂awa, w kt贸rego o艂tarzu znajduje si臋 wielki obraz przedstawiaj膮cy wskrzeszenie Piotrowina. W po艂o偶onych za Podoli艅cem Gniazdach nasza trasa zamkn臋艂a p臋tl臋 i znowu przez Czerwony Klasztor wr贸cili艣my do kraju.


Żółty pokój – Marc Chagall ❤\nGłówna ⇒ 🎨Znak Chagalla ⇒ Żółty pokój – Marc Chagall\nŻółty pokój – Marc Chagall\nObraz ma swoją nazwę od dominującego żółtego koloru, który jest uzupełniony odcieniami kontrastujących odcieni – wiśniowego, niebieskiego, różowego, białego.\nWnętrze pokoju jest prezentowane oczom widza, jakby rozszerzało się, wchłaniając świat zewnętrzny. Wszystkie obiekty są przenoszone, nawet ściany i deski podłogowe. Tak jakby głośno deklarują swoje istnienie i ostatecznie tworzą nową jedność.\nPo jednej stronie obrazu znajduje się postać uśmiechniętej kobiety siedzącej na krześle, z głową wywróconą do góry nogami i jej ciałem, jakby zorientowana na zewnątrz. Z drugiej strony tajemnicze zwierzę naturalnie się uspokoiło. Liczby te wydają się balansować między sobą. W rezultacie dość zwykły pokój zamienił się w filozoficzny i fantasmagoryczny obraz. Demonstruje irracjonalność bytu, jego niepokój, tajemniczość i radość w tym samym czasie.\nŻółty pokój – Marc Chagall.\n← Portret F. S. Mosolova z pracownikami fabryki jeździeckiej – Wasilij Tropinin\nWieczór. Golden Ples – Isaac Levitan →


Dekada Jubileuszowa UAM (2009-2019) - Wydarzenia w roku 2018\nDekada Jubileuszowa UAM (2009-2019) IX Rok Dekady - Wielka Majówka 2018 Wydarzenia w roku 2018\nWydarzenie, trwa od 01-05-2018 do 31-05-2018\nWydarzenie, trwa od 01-05-2018 do 03-05-2018\nZapraszamy na Majówkę w Botaniku, która odbędzie się 1-2-3 maja 2018 r. w ramach obchodów Dekady Jubileuszowej UAM na terenie Ogrodu Botanicznego.\nXV edycja Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek\nWydarzenie, trwa od 08-05-2018 do 15-05-2018\nBiblioteka Uniwersytecka w Poznaniu jest biblioteką naukową, prowadzącą także działalność publiczną o charakterze kulturalnym i popularyzatorskim. Podczas XV Tygodnia Bibliotek odbywającego się w ramach Dekady Jubileuszowej UAM zapraszamy do jej zwiedzania i wzięcia udziału w przygotowanych wydarzeniach. W tym roku hasłem przewodnim jest "(DO)WOLNOŚĆ CZYTANIA".\nWydarzenie, trwa od 08-05-2018 do 31-08-2018\nBiblioteka Uniwersytecka w Poznaniu serdecznie zaprasza 8 maja 2018 r. o godz. 12.00 na wernisaż wystawy Rektorzy Almae Matris Posnaniensis 1919-2019. Część II. 1941-1981. Wystawa prezentowana jest w ramach Dekady Jubileuszowej UAM 2009-2019. Przedstawia sylwetki Rektorów w latach 1941-1981.\nWydarzenie, trwa od 09-05-2018 do 10-05-2018\nWielkie Grillowanie to od wielu lat największa uczelniana impreza plenerowa UAM. W tym roku zapraszamy na piknik, grillowanie i muzykę na żywo 9 i 10 maja.\nWydarzenie, rozpoczyna się 09-05-2018\nZapraszamy do aktywnego uczestnictwa w Dniu Sportu, który obchodzony jest w ramach Dekady Jubileuszowej UAM. Wydarzenie odbędzie się 9 maja 2018 r.\nKoncert z okazji 99-lecia uczelni\nRektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu prof. UAM dr hab. Andrzej Lesicki zaprasza społeczność uniwersytecką na jubileuszowy Koncert Majowy, który odbędzie się w czwartek, 10 maja 2018 r., o godz. 19.00 w Auli Uniwersyteckiej.\nWydarzenie, trwa od 11-05-2018 do 13-05-2018\nDni Otwarte trwają od 11 do 13 maja 2018 r., na terenie całej Polski. Na UAM odbywają się jako jedno z wydarzeń Dekady Jubileuszowej.\nDni Różnorodności Kulturowej odbędą się 11 maja 2018 roku w Collegium Novum oraz w 12 maja w Pawilonie na ul. Ewangelickiej 1. Wydarzenia wpisane są w obchody w ramach Dekady Jubileuszowej UAM.\nWydarzenie, rozpoczyna się 12-05-2018\nZapraszamy na Festyn Rodzinny UAM. Wydarzenie odbędzie się w ramach Dekady Jubileuszowej. W programie zabawy, piknik, konkurencje sportowe, występy na estradzie, a także atrakcje w namiotach.\nWydarzenie, trwa od 15-05-2018 do 17-05-2018\nVII Kongres Kół Naukowych UAM "100-lecie odzyskania niepodległości. Bilans i perspektywy" to wydarzenie w ramach Dekady Jubileuszowej, które rozpoczyna się 15 maja 2018 roku. W tym roku Kongres odbędzie się na dwóch wydziałach: Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa (ul. Umultowska 89a) oraz Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej (budynek Collegium Maius, ul. Fredry 10).\nFestiwal Kultury Studenckiej Kulminacje\nZapraszamy na IX edycję Festiwalu Kultury Studentów Kulminacje. Impreza wpisana w obchody Dekady Jubileuszowej UAM odbędzie się w dniach 16-18 maja br. na terenie Kampusu Ogrody.\nNoc Muzeów w UAM\nWydarzenie, rozpoczyna się 19-05-2018\nZapraszamy 19 maja 2018 r. do Collegium Minus oraz do Biblioteki Uniwersyteckiej na Noc Muzeów 2018. Wydarzenie jest częścią obchodów Dekady Jubileuszowej UAM.\nWydarzenie, trwa od 24-05-2018 do 26-05-2018\nNajwiększy Festiwal w Wielkopolsce, stworzony głównie dla studentów. W tym roku na scenie wystąpi Krzysztof Krawczyk, Ørganek, Snowblind, Mrozu, Daria Zawiałow i inni. W programie także tradycyjny przemarsz poznańskich studentów ulicami miasta Poznania. Pochód Juwenaliowy otwiera najbardziej wyczekiwane święto studentów w ciągu całego roku akademickiego.\nWystawa pokonkursowa II Uczelnianego Konkursu Plastycznego\nWydarzenie, trwa od 25-04-2018 do 30-05-2018\nW ramach Dekady Jubileuszowej UAM odbywa się wystawa pokonkursowa II Uczelnianego Konkursu Plastycznego UAM im. Piotra Wójciaka pt. „Źródła tożsamości”.


Riley Sager – Zamknij wszystkie drzwi - K-czyta | Blog książkowy\nRiley Sager, Zamknij wszystkie drzwi [Lock Every Door], tłum. Ryszard Oślizło, Mova, 2022, 432 strony.\nPrzyznaję – sięgnęłam po „Zamknij wszystkie drzwi” na fali zachwytów tą powieścią, na które nie sposób było się nie natknąć chociażby na Instagramie. Z jednej strony zazwyczaj staram się odczekać ten największym boom na daną książkę, żeby podejść do niej bardziej na chłodno, ale z drugiej przekonałam się też już kilka razy (na przykład przy „Schronisku” Sama Lloyda), że polecajki osób, którym w tym książkowym świecie ufam (i mają podobny gust do mojego) często się sprawdzają. Czy tak było i tym razem?\nSpanie na kanapie u przyjaciółki to tylko chwilowe zażegnanie największego kryzysu, ale Jules doskonale wie, że musi jakoś stanąć na nogi. Jednego dnia straciła pracę i tym samym źródło utrzymania, a także przyłapała swojego chłopaka na zdradzie i musiała się wyprowadzić z zajmowanego wspólnie mieszkania, więc jej sytuacja jest, delikatnie mówiąc, podbramkowa. Pewnie dlatego jest taka szczęśliwa, gdy dostaje pracę marzeń – przez trzy miesiące ma mieszkać w wielkim apartamencie mieszczącym się w najbardziej eleganckim budynku na Manhattanie, a w zamian otrzyma dwanaście tysięcy dolarów. Wprawdzie jest kilka zasad, których trzeba przestrzegać, ale to nic w porównaniu z oddechem, który dziewczyna zyska, by na spokojnie szukać nowego, stałego zajęcia. Problem w tym, że na przestrzeni lat w Bartholomew działo się sporo dziwnych rzeczy i Jules zacznie się zastanawiać czy cała ta sytuacja z pracą idealną nie jest zbyt piękna, aby była prawdziwa. A szybko okaże się, że powody do niepokoju zdecydowanie są…\nRiley Sager ma taką umiejętność, którą sobie cenię – swoją historią potrafił mnie z miejsca wciągnąć i to na tyle skutecznie, że zanim się obejrzałam za mną było już ¼ książki. I tak było właściwie do samego końca – przez kolejne strony płynęłam, dziwiąc się co jakiś czas, że tak szybko i bez żadnych przestojów mi się ją czyta. Do tego od początku towarzyszyło mi takie lekkie, pożądane zresztą przy takich książkach, napięcie. Doskonale zdawałam sobie sprawę, że to wszystko wygląda podejrzanie i trzeba zachować czujność. Wiedziałam, że coś się wydarzy, ale dłuższy czas nie byłam pewna, jaką postać przyjmie niebezpieczeństwo i dzięki temu nie słabła moja ciekawość.\nJules bardzo chce wierzyć, że taki uśmiech losu jak możliwość zamieszkania w Bartholomew jest możliwy, dlatego trochę bagatelizuje ostrzegawcze sygnały. Nie jest jednak bierna, gdy sytuacja nabiera rozpędu, co zresztą pośrednio związane jest z jej doświadczeniami z przeszłości. Czy zawsze postępuje mądrze? Zdecydowanie nie, ale gdybyśmy mieli do czynienia tylko z rozważnymi, idealnymi postaciami, to wiele rzeczy nie mogłoby się wydarzyć. Odpowiadało mi towarzystwo głównej bohaterki, a pozostali też sprawdzili się w swoich rolach, ale nie są to osobowości, o których będę myślała jakiś czas po lekturze.\nNie było mi trudno domyślić się komu nie należy ufać, ale na szczęście nie wszystko w „Zamknij wszystkie drzwi” okazało się całkiem oczywiste. To były jednak raczej takie drobne zaskoczenia, a nie szokujące zwroty akcji. Uważam, że zakończenie dobrze wpisuje się w całą historię, ale przyznaję też, że spodziewałam się po nim więcej. Mój niedosyt opiera się na tym, że autor wybrał ścieżkę, która nie okazała się jakoś szczególnie nietypowa czy nowatorska – takie lub podobne rozwiązanie zdarzało mi się już w książkach spotkać.\n„Zamknij wszystkie drzwi” było dla mnie bardzo dobrą rozrywką, w której zatopiłam się całkowicie i bez ostrzeżenia. Doceniam powieści, które tak sprytnie mnie wciągają w swój świat i nie puszczają aż do końca, bo wbrew pozorom nie zdarza się to wcale tak często. Było napięcie i niepewność, była zajmująca fabuła i niesłabnąca ciekawość co będzie dalej. Nie było trzęsienia ziemi jeśli chodzi o zakończenie (choć uważam je za zgrabnie skonstruowane) i nie było czegoś wyjątkowego, co by sprawiło, że będę o tej historii myślała przez długi czas. Bawiłam się jednak świetnie i na pewno sięgnę po inne powieści autora.\n„Czasem dobre rzeczy zdarzają się dobrym ludziom właśnie wtedy, kiedy ci najbardziej ich potrzebują”. (s. 40)\n„Dobre uczynki czynią ten paskudny świat troszeczkę lepszym”. (s. 223)\nZa książkę „Zamknij wszystkie drzwi” Riley’a Sagera dziękuję księgarni Tania Książka.\nTagi: amerykańska, Mova, Sager Riley\nWioleta Sadowska 5 kwi 2022, 22:59:00\nJest napięcie i niepewność, więć czuję się mocno zachęcona do lektury.\n[Kasia] 14 kwi 2022, 20:35:00\nCałkiem możliwe, że Ci się spodoba, Wiolu :)\nAgnieszka Kaniuk 6 kwi 2022, 04:20:00\nZastanawiałam się, czy sięgnąć po tę książkę. Teraz wiem, że warto.\n[Kasia] 14 kwi 2022, 20:42:00\nTo całkiem dobra rozrywka :))\nNatalia Katarzyna 6 kwi 2022, 08:18:00\nMam w planach tą książkę - zresztą tak samo jak "Wróć przed zmrokiem".\n[Kasia] 14 kwi 2022, 20:43:00\nPodobno "Wróć przed zmrokiem" jest jeszcze lepsza :)\nKlaudia Bacia 6 kwi 2022, 09:15:00\n"Wróć przed zmrokiem" bardzo mi się podobało, to ciągłe zastanawianie się, czy rację ma główna bohaterka czy jej ojciec trzymało mnie od pierwszych stron aż do końca w napięciu. "Zamknij wszystkie drzwi" również mam w planach i myślę, że muszę po nią chwycić jak najprędzej, ponieważ jest tyle pozytywnych opinii, że raczej są niewielkie szanse, że się rozczaruję :)\n[Kasia] 14 kwi 2022, 20:45:00\nMuszę koniecznie sięgnąć po "Wróć przed zmrokiem" :)\nDominika S. 9 kwi 2022, 14:05:00\nNa fali tej popularność ja tę książkę kupiłam i teraz zastanawiam się czy moje oczekiwania nie były zbyt wygórowane. Mam jednak nadzieje, że jak w końcu zdecyduję się na lekturę to nie będę żałować :) Wiem, że pierwsza książka autora zrobiła furorę i teraz chyba trudno powtórzyć sukces.\n[Kasia] 14 kwi 2022, 20:49:00\nCoś w tym chyba jest, bo czytałam opinie, że po lekturze "Wróć przed zmrokiem" druga książka autora zdaje się mniej zachwycająca. Ja mogłam na razie tych porównań w głowie uniknąć, na szczęście :)


Stańczyk Mariusz 'Maru'\nNieznajomy spogląda w lusterko wsteczne, oceniając stan swojej fryzury. Delikatnie mierzwi zaczesane na bok kruczoczarne włosy, po czym skupia się z powrotem na drodze – w idealnym momencie, bowiem niemal połowa jego srebrnego mercedesa przekroczyła już podwójną ciągłą.\nMężczyzna, słysząc irytujący dźwięk klaksonu, szarpie kierownicą. Auto szybko wraca na swój pas jazdy. Nieznajomy – mimo iż zapadł już zmrok i adresat gestu nie jest w stanie go dostrzec – wystawia środkowy palec w kierunku auta jadącego z naprzeciwka.\n– Pierdol się! – krzyczy.\nOgląda się w tył, nie zważając na fakt, iż po raz kolejny bezmyślnie przestaje zwracać uwagę na kierunek jazdy. Jego pełen furii głos z łatwością przebija się przez ryk przesterowanych gitar wydobywający się z głośników odtwarzacza.\n– Masz niesamowite szczęście, ty pierdolona świnio, że nie mam teraz czasu, żeby zawrócić i pojechać za tobą! Wyrwałbym tę zasraną kierownicę i wepchnąłbym ją prosto w twój obleśny, tłusty zad, żebyś mógł słuchać swojego cholernego trąbienia za każdym...! Kurwa...! Razem...! – Przerywa, biorąc głęboki wdech. – Gdy sadzasz dupę w fotelu swojego jebanego rzęcha! Tępy skurwysynu!!\nNieznajomy niespodziewanie milknie, włączając kierunkowskaz i delikatnie obracając kierownicą. Jedynie przyspieszony oddech świadczy o tym, iż dosłownie chwilę temu zdzierał gardło, posyłając w kierunku nieświadomego kierowcy solidną wiązankę przekleństw.\nZza rogu wyłania się cel jego podróży. Niewielka knajpka „Vermillion” znajduje się na końcu ulicy. Mimo stosunkowo niewielkiego ruchu w okolicy, restauracja – jak Nieznajomemu udaje się zauważyć przez ogromne okna – zdaje się być wypełniona po brzegi. Mężczyzna płynnie zjeżdża na chodnik i zatrzymuje auto kilka kroków od wejścia, dokładnie naprzeciwko znaku zakazującego parkowania. Niemal nieświadomie, pewnym ruchem wsuwa prawą rękę pod klapę rozpiętej marynarki i sprawdza ułożenie kabury pod pachą, musnąwszy palcami rękojeść pistoletu.\nNieznajomy otwiera drzwi auta, jednocześnie sięgając po leżącego na fotelu pasażera Remingtona. Zamyka oczy, czując przyjemny chłód metalu i gładkość lakierowanego drewna kolby. Wsłuchuje się przez moment w głos wokalisty, wrzeszczącego właśnie, że jest „pełznącą śmiercią”.\n– Ja również, James – mówi, wysiadając.\nRozgląda się, patrząc z satysfakcją na znajdujących się wokół przechodniów, zamierających ze strachu na widok uzbrojonego mężczyzny w śnieżnobiałym garniturze, którego sylwetka zdaje się lśnić w świetle ulicznej latarni. Po chwili kilka osób rzuca się do ucieczki. Rozlega się płacz. Słychać czyjś histeryczny krzyk: „Niech ktoś wezwie policję!”.\nJasne, wzywajcie. To nie jest pieprzony Nowy Jork, gliny nie zjawią się tu za minutę – myśli Nieznajomy, uśmiechając się szeroko.\nIgnorując powstałe zamieszanie, swobodnym krokiem przemierza chodnik i wchodzi do restauracji. Wszystkie oczy zwracają się w jego stronę, gdy w niedużym lokalu rozlega się dźwięk przeładowania strzelby.\n– Dużo was tam na zapleczu? – pyta, celując w kelnera, który opuszczał właśnie salę.\n– Dwoje kucharzy – odpowiada, upuszczając trzymaną w ręku tacę. – Właściciel wyjechał na parę godzin, a żadne z nas nie ma klucza do sejfu. Nie mamy przy sobie dużo pieniędzy, tylko tyle, co zarobiliśmy od południa – kontynuuje z wyraźnym trudem, ze strachem wbijając wzrok w wylot lufy skierowany w jego stronę. – Proszę...\n– Zamknij ryj! – rozkazuje mężczyzna, zachowując spokojny, niemalże znudzony wyraz twarzy. Chłopak milknie posłusznie, wzdrygając się. – Słuchajcie mnie, ścierwa! Jeśli ktokolwiek chociaż podniesie dupę z krzesła, to zapierdolę młodego! Wracam za moment!\nNieznajomy rusza w kierunku kelnera. Chwyta go za koszulę, wyrywając przy tym jeden guzik, i ciągnie za sobą, kopniakiem otwierając drzwi prowadzące do kuchni. Rozgląda się po pustym pomieszczeniu i, zadając nieme pytanie, zatrzymuje wzrok na twarzy nieszczęśnika, który szybko wskazuje ręką wyjście na tyły restauracji.\n– Byli tu. Pewnie wyszli...\n– Morda, powiedziałem!\nNieznajomy wychodzi na zewnątrz, wciąż wlokąc za sobą przerażonego młodzieńca. Dostrzega dwudziestoparoletnią blondynkę, przyciskaną do ściany przez wyraźnie starszego od niej mężczyznę, wpychającego jej język do gardła. Facet zaciska mocno palce na obfitym biuście dziewczyny, gdy ta bezceremonialnie sięga ręką do jego paska.\nPara jest zbyt zajęta sobą, by dostrzec, jak Nieznajomy opiera strzelbę na ramieniu i spokojnie wymierza.\n– Kurwa, jak zwierzęta. Klienci czekają – mamrocze, naciskając spust.\nZłączone w wulgarnym, ociekającym śliną pocałunku głowy eksplodują dokładnie w tym samym momencie, tworząc na ścianie szkarłatny bryzg, przypominający wyjątkowo nieudolne graffiti. Oba ciała padają bezwładnie na asfalt. Drobne fragmenty czaszek turlają się wokół z cichym stukotem.\nNieznajomy bez słowa wraca do środka. Kelner posłusznie rusza za nim, walcząc z przemożną chęcią rzucenia się z krzykiem do ucieczki. Wchodzą na salę, zastając wszystkich gości siedzących sztywno na swych krzesłach. Tylko jeden mężczyzna – okularnik w średnim wieku – zmierza w kierunku wyjścia, jednak natychmiast staje w bezruchu na widok powracającego uzbrojonego szaleńca.\n– Dokąd się wybierasz? – pyta cicho Nieznajomy.\n– Ja... Ja tylko...\n– Chciałeś uciec? Kazałem nikomu nie wstawać, prawda? Bo inaczej zajebię dzieciaka! – krzyczy, przykładając lufę do skroni stojącego obok kelnera, który, czując na skórze chłód metalu, wydaje z siebie piskliwy dźwięk. – Powiedziałem, że go zastrzelę, jeśli ktokolwiek się ruszy! A ty się ruszyłeś! Teraz przez ciebie muszę go zatłuc, ty pierdolona sterto gówna! – kontynuuje Nieznajomy, z autentycznym obrzydzeniem wskazując wolną ręką na brzuch wylewający się zza paska mężczyzny.\n– Zamknij ryj! Ile masz lat, młody? – zwraca się do chłopaka niemalże sympatycznym tonem. Patrzy mu głęboko w oczy z niewinnym wyrazem twarzy.\n– Dwa... Dwadzieścia jeden. – Pot strugami spływa po jego policzkach i szyi, wsiąkając w kiedyś śnieżnobiałą, teraz pokrytą rozległymi plamami koszulę.\n– Pewnie jeszcze nigdy nie zamoczyłeś, prawda?\n– Co? – Zszokowany tak niespodziewanym pytaniem kelner zapomina na chwilę o strachu. – Nie, ja...\n– A więc nie, tak myślałem. Wyglądasz mi na kolesia, który wali konia wąchając zużyte majtki własnej siostry. Robisz tak, prawda?\n– Ja nawet nie mam...\n– Robisz tak, mam rację?! – Nieznajomy przerywa mu, przeładowując strzelbę i przykładając się do strzału. – Czy mam, kurwa, rację?!\n– Co? Nie... Znaczy... Boże... Tak! Tak, ja...\nRozlega się huk. Górna część głowy chłopaka zmienią się w krwistą mgiełkę.\nKilka krzyków. Płacz dziecka. Zgrzyt zamka, wprowadzającego kolejny pocisk do komory. Następny strzał, rozrywający ogromny brzuch stojącego przed drzwiami wejściowymi niedoszłego uciekiniera. Głośne plaśnięcie, gdy jego wnętrzności lądują na podłodze restauracji.\nRównie otyła, co zamordowany przed chwilą mężczyzna, kobieta – najpewniej żona, sądząc po reakcji – podrywa się z miejsca i ze świdrującym uszy piskiem klęka przy zwłokach, zanurzając ręce w rozlanych wokół zwojach poszarpanych śrutem jelit. Jej szalone próby upchnięcia ich z powrotem w opasłym ciele małżonka sprawiają, że zielono-brązowa rzadka ciecz rozlewa się wokół, tworząc na samym środku sali cuchnące bajoro. Wszyscy obecni w pomieszczeniu wpatrują się jak zahipnotyzowani w rozgrywający się wśród ostrej woni krwi i ekskrementów dramat.\n– Dwie świnie tarzają się w gównie, wszystko jak należy – rzuca Nieznajomy, po czym odwraca się w stronę szczupłej brunetki trzymającej na rękach zagłuszające go niemowlę. – Ucisz, kurwa, tego gnoja!\n– Nie mogę. Za bardzo się boi – szepcze zrozpaczona matka, bezskutecznie starając się uspokoić dziecko.\n– Dawaj mi go!\n– Nie! – Kobieta przyciska do piersi coraz głośniej płaczącego malucha. Zsuwa się z krzesła, lądując pod stolikiem, gdzie kuli się niczym maltretowany kundel. Spod zaciśniętych powiek na maleńką dziecięcą główkę spływają łzy. – Proszę! Nie! – Cofa się niezdarnie, próbując odczołgać się jak najdalej od zbliżającego się w jej kierunku mężczyzny. – Nie! Błagam! Bła...!\nPotężne uderzenie kolby trafia w skroń kobiety, natychmiast ją uciszając. Szpecące jej twarz rozległe wgniecenie nie pozostawia żadnych złudzeń.\nNieznajomy unosi nogę, celując butem dokładnie w otwartą szeroko bezzębną buzię niemowlaka, leżącego na ziemi tuż obok nieruchomego ciała matki. Nagle dostrzega kątem oka rzucającego się w jego kierunku sylwetkę. Napastnik, choć potężnie zbudowany, porusza się szybko i sprawnie, jakby od samego początku czekał tylko na właściwy moment..\nGliniarz w cywilu? A może były wojskowy? Bohater się, kurwa, znalazł... – zastanawia się Nieznajomy, obracając się jednocześnie w kierunku mężczyzny. Jest szybszy o ułamki sekund. Broń wypala wprost w usta „bohatera”, urywając żuchwę i odrzucając jego ciało w tył. Krwawy strzęp mięsa, będący chwilę temu językiem zwisa u jego szyi niczym makabryczny krawat.\n– Jak śmiesz, skurwielu?! Jesteś, kurwa, niczym! Rozumiesz to?! Nie masz prawa mnie choćby dotknąć! – Rozwścieczony tym niespodziewanym atakiem Nieznajomy zrzuca wreszcie maskę obojętności. Jego oblicze wykrzywia grymas zwierzęcego szału. Lodowate do tej pory spojrzenie rozpala żądza krwi, gdy po raz kolejny unosi w górę śmiercionośny kawał żelaza. – Wy wszyscy...! Żałosne ludzkie glisty...! Bezwartościowe...! Marnujące tlen gówna...! – Huki wystrzałów wybrzmiewają na zmianę z jego wrzaskami, gdy lawiruje w amoku pośród stolików.\nNiespodziewanie powstrzymywane dotąd emocje znajdują ujście. Wybucha panika. Goście zebrani na sali wreszcie przełamują nienaturalny bezruch i rzucają się do ucieczki, wprost na kompletnie wyludnioną ulicę. Nawet żona otyłego okularnika, wymazana od stóp do głów zawartością jelit swego męża, wraca na moment do rzeczywistości i wybiega z restauracji ile sił w nogach, pozostawiając po sobie tylko fetor odchodów. W całym tym chaosie ktoś jednak wykazuje się odrobiną zdrowego rozsądku i podnosi z podłogi wciąż płaczące dziecko, nim zostaje zadeptane przez pędzącą ślepo ludzką masę.\nNikt nie zwraca uwagi na fakt, iż Nieznajomy, wymachując wściekle strzelbą, celuje ponad głowami oszalałych z przerażenia ludzi, podsycając jeszcze ich strach.\n– Właśnie tak! Spierdalajcie! Ratuj się, kto może! Wypierdalać stąd, wszyscy! Walczcie o życie! – wykrzykuje raz po raz, obserwując z satysfakcją wywołany przez siebie zamęt.\nPosyłane na oślep garści śrutu roztrzaskują szyby. Wbijają się w ściany, bądź też sufit. Zaledwie kilka pocisków przypadkiem trafia parę staruszków, którzy osuwają się bezgłośnie na podłogę. Mężczyzna, drżąc w konwulsjach, z wyraźnym wysiłkiem wyciąga rękę i zakrwawionym koniuszkiem palca dotyka dłoni małżonki. Nagle jednak jego ramię zostaje odtrącone, kopnięte przez jednego z wybiegających na zewnątrz młodych mężczyzn. Chwilę potem osiemdziesięcioletnie oczy zachodzą mgłą.\nWśród kakofonii płaczu, krzyków i ryku Remingtona rozbrzmiewa histeryczny pisk nastolatki, która, obejmowana teraz w pasie przez towarzyszącego jej chłopaka, pełni rolę żywej tarczy, gdy ten powoli wycofuje się w stronę wyjścia. Na jego spodniach wykwita powoli mokra plama, pokrywając kolejne centymetry nogawek.\nNieznajomy odrzuca na bok strzelbę z opróżnionym magazynkiem i sięga po Berettę.\n– Jebana ciota! – krzyczy, celując w kierunku szamoczącej się pary. Pociąga za spust cztery razy.\nOboje padają na ziemię, zbryzgani krwią. Ona z kulą w krtani, on – z trzema w kroczu.\nRestauracja pustoszeje, ocaleni z masakry rozbiegają się we wszystkich kierunkach, szukając ratunku.\n– Polowanie czas zacząć. – Nieznajomy rusza w kierunku wyjścia, lecz zatrzymuje się, słysząc dobiegające z oddali syreny radiowozów.\nKurwa... Dopiero się rozkręcam – myśli zawiedziony.\nNagle dostrzega kulącą się pod jednym ze stolików, chlipiącą cicho kelnerkę.\n– Chyba zdążę jeszcze ten jeden raz... – Mężczyzna znów mówi spokojnym, niemalże kojącym głosem, łapiąc dziewczynę za włosy i stawiając na nogi.\nŚciskając w garści jej kasztanowe loki, powoli wodzi wzrokiem po jej ciele, począwszy od skroni pokrytych czarnymi plamami tuszu, przez rozciętą wargę i wyeksponowany dekolt, kończąc na – widocznych doskonale spod czarnej mini – zgrabnych, wyraźnie drżących nogach.\n– Jesteś całkiem w moim typie, muszę przyznać.\n– Nie rób mi krzyw...\n– Stul pysk, szmato, to nie będzie boleć – ucisza ją, obracając tyłem do siebie i popychając brutalnie na stolik. – Za bardzo.\nPłacz dziewczyny zmienia się w rozpaczliwe skomlenie, gdy Nieznajomy podciąga spódniczkę, ukazując nieosłonięte bielizną krągłości, i rozchyla jej pośladki.\n– Spokojnie, nie zgwałcę cię.\nNieludzki skowyt, który wydaje z siebie kelnerka rozbrzmiewa unisono wraz ze zbliżającymi się dźwiękami syren, gdy mężczyzna wpycha w jej odbyt lufę pistoletu i oddaje strzał za strzałem, aż do opróżnienia magazynku. Ciało ofiary szybko wiotczeje, puszczają zwieracze. Po kusząco miękkich udach spływa mieszanina krwi i moczu, z widocznymi gdzieniegdzie ciemnymi fragmentami kału.\nNieznajomy unosi ręce wysoko nad głowę, spoglądając z nieskrywaną satysfakcją na swoje dzieło. Czeka. Chwilę, dwie, trzy. Napawa się strumieniem adrenaliny rozsadzającym jego żyły, słysząc nadciągające radiowozy. Wreszcie rzuca się pędem w stronę zaplecza.\nSiadam dyskretnie z tyłu sali i rozglądam się wokół. Ciężkie milczenie pogrążonych w żałobie rodzin. Czerń ich strojów. Nienawistne, lśniące od łez spojrzenia. Wyraźnie wyczuwam atmosferę oczekiwania, nie ma tu miejsca na jakiekolwiek przejawy empatii.\nDwóch strażników wprowadza skazańca. Chłopak jest przerażony, z trudem stawia kolejne kroki. Bezceremonialnie wloką go za sobą, by, zachowując kamienne twarze, położyć na stole, przypiąć jego drżące ciało skórzanymi pasami i podłączyć do monitorującej funkcje życiowe aparatury. Mężczyzna w białym fartuchu podchodzi do stolika, nakłada na strzykawkę świeżą igłę i pobiera z fiolki dokładnie odmierzoną dawkę trucizny.\nBycie świadkiem egzekucji to cholernie ciekawe doświadczenie. Tym bardziej, gdy to „twoja” egzekucja.\nGdy wybiegłem z restauracji, natknąłem się na dzieciaka przyglądającego się temu, co zostało z tego starego dziada i blond kurewki po spotkaniu z moim Remingtonem. Niewiele myśląc, wcisnąłem mu pistolet w dłonie i pobiegłem ulicą.\nNieuzbrojony mężczyzna w zakrwawionym garniturze uciekający z miejsca, gdzie parę chwil temu miała miejsce strzelanina – cóż, jestem całkiem niezłym aktorem... A potem po prostu zniknąłem. W tym też jestem dobry.\nChłopak jest lekko upośledzony, podobno jego iloraz inteligencji oscyluje w granicach zaledwie 70 punktów, nie potrafi nawet pisać. Tamtego dnia pokłócił się o coś z matką i uciekł z domu – pech chciał, że trafił na mnie. Swoją drogą, nie widzę jej tutaj. Nie chciała przyjść czy nie mogła? Jestem ciekaw, co musi teraz czuć... Co musi czuć kobieta, której jedyny syn, nie do końca świadomy otaczającego go świata, a jednocześnie – zdaniem sądu – świadomy na tyle, by odpowiadać za morderstwo zostaje oskarżony o jedno z najbardziej krwawych przestępstw ostatnich lat? Który zostaje znaleziony na miejscu zbrodni z bronią w ręku?\nOpóźniony dwudziestolatek nagle zaczyna się szarpać. Po jego poczciwej, tępawej twarzy płyną łzy, gdy coraz głośniej woła swoją matkę. Szybko dostaje środek uspokajający. Po upływie kilku minut jego krzyki cichną, a ciało wiotczeje. Zbliża się ten moment.\nZa chwilę skazane prawomocnym wyrokiem sądu, umrze to niewinne, zagubione dorosłe dziecko. Którego nie rozpoznał żaden ze świadków. Którego matka bezmyślnie zeznała, że „ogólnie rzecz biorąc nie jest agresywny, ale od czasu do czasu zdarza mu się znęcać nad zwierzętami”. Który – najprawdopodobniej odpowiednio „zmotywowany” przez przesłuchujących go sadystycznych pojebów – sam przyznał się do wszystkich zarzucanych mu zbrodni.\nMężczyzna w białym fartuchu podchodzi do stołu z uniesioną strzykawką. Nakłuwa żyłę na przedramieniu skazanego i wprowadza śmiertelny koktajl chemikaliów.\nPrzyglądam się siedzącym wokół ludziom. Widzę satysfakcję wyraźnie wypisaną na ich twarzach. Chłodne uśmiechy, wywołane przekonaniem, iż morderca ich bliskich otrzymuje właśnie zasłużoną karę. Nie widzę pokrzywdzonych. Widzę tłum spragniony krwi.\nMijają kolejne minuty, a dwudziestoletnie serce nie przestaje bić. Słyszę jego rozpaczliwe próby złapania oddechu, zupełnie jak ryba wyrzucona na brzeg. Jego ciałem raz po raz wstrząsają spazmy palącego bólu. Nadzorujący stan chłopaka lekarze nerwowo szepczą między sobą, uświadamiając sobie, że egzekucja nie przebiega jak należy, lecz nie robią nic, by ukrócić jego cierpienia.\nUpływa godzina zanim organizm skazańca ostatecznie przegrywa nierówną walkę z trucizną. Dzieciak wydaje z siebie ostatnie tchnienie, jego gehenna dobiega końca. Jeden z lekarzy oficjalnie potwierdza zgon.\nTymczasem ja siedzę zaraz obok. Cały i zdrowy.\nTak właśnie wygląda wasza sprawiedliwość.


Posted on 28 kwietnia, 2013 by print\nBędąc w potrzebie finansowej nierzadko popadamy w długi a jedynym wyjściem są wtedy ludzie którzy dają prywatne pożyczki bez BIKu przez strony internetowe i ogłoszenia.\nJest wiele prywatnych firm u nas, które zajmują się przyznawaniem właśnie takich pożyczek niebankowych.\nPoszukajmy na rynku finansowym innych podobnych produktów finansowych. Znajdźmy prywatnych pożyczkodawców, którzy dają niepaństwowe pożyczki pozabankowe od zaraz. Takie osoby zwykle szukają sposobu na powielenie swojej gotówki i w swoich umowach nie zamieszczają tak niebezpiecznych klauzul i kruczków jak instytucje chwilówkarskie. Pożyczkobiorca najczęściej otrzymuje tego rodzaju spersonalizowany produkt finansowy poręczony za niego zastawem lub na wekslu.\nJeśli zarządzasz więc jakimś wartościowym zastawem i.e. motocykl lub altana czy apartament, możesz wówczas otrzymać pieniądze właśnie pod zastaw określonego mienia. Możesz spróbować napisać plan biznesowy, co ułatwi inwestorom oferującym uczciwe kredyty prywatne na wybranie właśnie twojej osoby. Określonego rodzaju oferta zapewne będzie mieć najkorzystniejsze zapisy opierające się o oddanie części od swoich zysków. Błyskawiczna gotówka w tej kwestii odpada. Wszystko zależy jak zaprezentujemy nasz projekt przed pożyczkodawcą.\nRozprawiając o udzielaniu pozabankowych pożyczek nie sposób nie powiedzieć o skokach i nieróżniących się zbytnio firmach pieniężnych. Kiedy nie mamy innego wyjścia z powodu obecności w BiKU, skok nie jest złym ratunkiem do otrzymania niedużej sumy. Do popularnych i polecanych pozabankowych pożyczek pieniężnych zaliczamy też pożyczki społecznościowe. Kwestie bezpieczeństwa w tym wypadku zapewnia serwis, który neguje pożyczkodawców niespełniających pewnych kryteriów. Pożyczki społecznościowe to z reguły niewysokie sumy przeważnie do trzech tysięcy zł. Pożyczać prywatnie można naturalnie od przyjaciół i krewnych zatem musimy pamiętać że w takiej sytuacji oszczędności najczęściej mogą skłócić członków rodziny. Jeśli nie oddamy na czas, następnym razem nie będzie szansy na uzyskanie podobnej pomocy od bliskich. Bocian i Lendon reklamują się najbardziej agresywnie wśród wszystkich inwestorów.\nReklamy tych firm niebankowych możemy zobaczyć w telewizji w internecie oraz na wielu portalach finansowych nierzadko reklamy wabią obiecując kredyt za 0 pln czy też oprocentowanie 0 %. Oprocentowanie wynoszące 0 % to częsty chwyt marketingowy tego rodzaju reklam. Bez dokładnego przeczytania umowy i poznania wszystkich zapisów nie możemy mówić o jakichkolwiek decyzjach. W tychże zajawkach rzadko kiedy jest podane rrso które jest często niebotycznie wysokie w porównaniu z tradycyjnym produktem finansowym. Bez informacji dotyczącej określonego wskaźnika nigdy nie dowiemy się realnych kosztów całego kredytu.\nPrevious PostPożyczki Pozabankowe Borek Wielkopolski\nNext PostPożyczki Bez BIK Wleń\nPożyczki Pozabankowe Choroszcz


Kościół w Targowiskach | Turystyczne tajemnice Podkarpacia Kościół w Targowiskach – Turystyczne tajemnice Podkarpacia\nKościół w Targowiskach\nSierpień 31, 2018 - Powiat krośnieński\nKoordynaty: N 49.6° E 21.8°\nKościół był za mały. Co w tej sytuacji zwykle w Polsce robiono? Budowano nowy, większy kościół. Stary, niestety, w najlepszym wypadku był zaniedbywany (Haczów) lub nawet demolowany (Krościenko Wyżne czy Kombornia).\nW Targowiskach problem rozwiązano wspaniale. Kościół powędrował półtora metra … w górę! W powstałym w ten sposób wolnym miejscu wykopano szeroką dziurę i w niej wybudowano zdecydowanie większy kościół, na którym spoczął stary kościół. W ten sposób kościół się powiększył i nadal pozostał ten sam!\n„Targowiska – Dzisiejsza wieś wspominana jest w dokumentach Króla Kazimierza Wielkiego z roku 1365, była to prawdopodobnie osada handlowa, o charakterze miejskim, określana jako Oppidum – miasteczko.\nOd pierwszej połowy XV wieku istnieje jako wieś. Wieś stanowiła własność królewską. W XV wieku należała do Jaksy Wrocha. Została zakupiona przez Piotra Smolickiego, Starostę sanockiego.\nPierwszy kościół w Targowiskach powstał w 1406 roku, początek XV wieku, a poświęcony w późniejszym czasie przez biskupa przemyskiego Mikołaja Odrowąż Błażejowskiego. Był to kościół drewniany. Jest także wzmianka o pierwszym proboszczu, którym był Wawrzyniec Koszol.\nPo przeszło półwieczu wybudowano kościółek około 1460 roku, prawdopodobnie na skutek spalenia pierwszego kościoła. Kościół ten został ufundowany przez Piotra Smolickiego starostę sanockiego. Pod koniec XVI wieku kościołem władali kalwini, oddany katolikom w 1600 roku. Nastąpiło wkrótce pogorszenie jego stanu i pod koniec XVII wieku, wymagał znacznego remontu. Posiadał trzy ołtarze, z których w największym trzymano Najświętszy Sakrament. W kościele była również ambona i chrzcielnica kamienna.\nKiedy ten pierwszy kościół zniszczył ząb czasu, wybudował nowy kościół w latach 1736-1740 ówczesny właściciel Targowisk Antoni Baranowski, stolnik dobrzyński.\nKonsekrowany przez biskupa przemyskiego Wacława Sierakowskiego w 1748 roku, pw. Św. Małgorzaty.\nOd północy została dobudowana kaplica Serca Pana Jezusa w 1873 roku, na zewnątrz pobita gontem. Kościół został przedłużony ku zachodowi w 1895 roku. Wewnątrz kościoła jest polichromia figuralna z roku 1897, malowana w prezbiterium i nawie przez artystę malarza Jana Tabińskiego z Rzeszowa . Dwukrotnie przemalowana w 1928 i 1952 roku przez malarza Władysława Lisowskiego.\nW roku 1982 stary drewniany kościół został podniesiony, przy dużym zaangażowaniu parafian. Pracami podnoszenia kościoła kierował Józef Pelczar stolarz i mieszkaniec Targowisk. Kościół drewniany podniesiono półtora metra i wybetonowano kościół dolny wkopując się w ziemię na głębokość półtora metra. W latach 1983 – 1990 kościół został całkowicie odrestaurowany i konserwowany przez Stanisława i Alicję Sęk z Przemyśla, a także w dużej mierze ofiarą i pracą rąk parafian. Została odsłonięta i odnowiona polichromia Jana Tabińskiego z roku 1897.\nKaplica i ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa została odnowiona i konserwowana w 1996 r. przez Stanisława i Alicję Sęk z Przemyśla. Ławki i konfesjonały z drzewa dębowego zostały wykonane w latach 1993 – 1996 przez Edwarda Gorczycę – stolarza z Targowisk.\nWięźba dachowa storczykowa, dachy dwuspadowe pokryte blachą miedzianą.\nWokół kościoła w parkanie znajdują się cztery kapliczki, które zostały wymurowane z cegły w roku 1984, pokryto je blachą płaską. Kapliczki zostały obłożone piaskowcem, pięknie wykończone z ciemną fugą.\nSą to cztery kapliczki pod nazwą;\nGrota Najśw.Maryji Panny Niepokalanej\nKapliczka Pana Jezusa Miłosiernego – „Jezu ufam Tobie”\nKapliczka Św. Małgorzaty – patronki kościoła.\nOłtarz główny, późnobarokowy, pochodzi z 1750 roku, uzupełniony i przerobiony w 1898 roku przez Józefa Aszklara – rzeźbiarza z Lubatowej i Franciszka Lorenca z Miejsca Piastowego (dodano bramki, rzeźby i ornamenty).\nOłtarz jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem, z bramkami, ujęty czterema kolumnami i filarami z ażurowymi uchami, mensa sarkofagowa, w polu głównym rzeźba Chrystusa ukrzyżowanego, a na zasuwie Ostatnia Wieczerza.\nW zwieńczeniu św. Małgorzata, patronka kościoła, na bramkach figury rzeźbione św. Elżbiety i św. Barbary.\nOłtarz boczny na balkonie z lewej strony, późnobarokowy, pochodzi z 1750 roku, jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem i dwiema kolumnami.\nObraz w polu głównym – św. Tekla, a jako zasłona Święta Rodzina, w zwieńczeniu św. Szczepan, I-wszy męczennik.\nWidok z prawego balkonu\nOłtarz boczny na balkonie z prawej strony, późnobarokowy, pochodzi z połowy XVIII wieku, jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem i dwiema kolumnami.\nObraz w polu głównym – Matka Boża Pocieszenia, w typie obrazu z bazyliki Santa Maria Maggiore, jako zasłona obraz Matki Bożej Różańcowej, na predelii narodziny Najświętszej Maryji Panny, w zwieńczeniu św. Anny.\nOłtarz w kaplicy górnej Najśw. Serca Pana Jezusa jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem, z parą kolumn, ujęty ażurowymi uchami, w zwieńczeniu rzeźby dwóch aniołków i Oko Opatrzności w otoczeniu główek anielskich i obłoków.\nW polu głównym obrazy; Najśw. Serce Jezusa, a jako zasuwa obraz św. Franciszka. Na ścianach namalowane figury św. Piotra i św. Pawła. Po prawej stronie znajduje się epitafium Leona i Zofii Gołaszewskich.\nOłtarz w kaplicy dolnej Matki Bożej Częstochowskiej. Kaplica została wymurowana z cegły czerwonej.\nOłtarz posoborowy i ambonka wykonane z drzewa dębowego w 1997 roku. Ołtarz zaprojektował ks. prob. Tadeusz Dudzik, a wykonał Edward Gorczyca, stolarz z Targowisk i ustawiono 01.10.1998 r.\nW kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej znajduje się ołtarz przyścienny, wykonany z drzewa dębowego przez stolarza Stanisława Charzewskiego z Targowisk, wg projektu ks. prob. Tadeusza Dudzika, ołtarz ustawiono 22 lipca 2013 roku. Symbole Maryi i anioły w atrium namalowała Dorota Bogaczyk z Targowisk. Złocenia kolumn i ornamentów dokonał Adam Miiller z Krosna. W ołtarzu znajduje się obraz olejny na płótnie Matki Bożej Częstochowskiej pędzla Stanisława Kochanka z Krosna. Ponadto w kaplicy umieszczony jest obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany przez Stanisława Sęk z Przemyśla, oraz obraz św. Faustyny namalowany przez Jacka Śliwkę z Rymanowa Zdroju, i obraz św. Jana Pawła II, papieża.\nAmbona późnobarokowa, z ornamentami w stylu regencji, z korpusem ośmiobocznym zdobionym kolumienkami i zapleckiem ujętym uchami z suchego akantu, baldachim zwieńczony rzeźbą pelikana, pochodzi z połowy XVIII wieku.\nChrzcielnica gotycka, w kształcie kielicha z czarą zdobioną trzynastoma herbami, zwieńczoną rzeźbą Chrztu Chrystusa, odnowiona w 1996 roku.\nDzwonnica – Po spaleniu się zabytkowej dzwonnicy drewnianej, która stała przed głównym wejściem kościoła do roku 1962, w którym spłonęła. W 1965 roku zbudowano nową dzwonnicę z kamienia stojącą na czterech filarach i pokryta płaskim dachem betonowym. Odlew nowych dzwonów wykonano w Dąbrowie Górniczej – odlewnia Franciszka Kubicy. Dzwony umocowano 20 listopada 1965 roku. Na frontowej ścianie filarów umieszczono cztery tablice kamienne, wykonane przez pracownię Janika z Rzeszowa.\nDzwon duży waży – 710 kg. posiada wizerunek św. Józefa i napis; „Żywych zwołuję – Imię moje Józef.”\nDzwon średni waży – 326 kg. posiada wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej i napis; „Maryjo Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam”. – Umarłych żegnam.\nDzwon mały waży – 254 kg. posiada wizerunek św. Małgorzaty i napis; „Imię moje Małgorzata”.\nW roku 2011 wykonano więźbę dachową na dzwonnicy, położono krokwie, wykonano małą wieżyczkę i pokryto blachą miedzianą.\nEfekty powiększenia kościoła najlepiej widać w jego wnętrzu, dlatego naprawdę warto je obejrzeć – na przykład trafić na mszę.\nNiedaleko kościoła są bagna, w których całkiem niedawno (lata osiemdziesiąte) utonął koń – furman ocalał.


w nasz organizm poprzez drobniutkie naczynia krwionośne. Dlatego trzeba więcej uwagi zwracać na kosmetyki oraz na środki do utrzymania czystości (zwłaszcza do prania). Wielu z nas ma wrażliwą skórę ze skłonnościami do uczuleń. Uw\nDodane: 01-02-2017 04:02\nKrótko o bluzkach i bluzach oraz o modzieKilka ciekawostek o geodezjiBillboardy i reklamy mobilne. Kilka faktówKtóry dentysta jest dobry?Marketing drukowany? Om tenner og tannleger Dentysta ZabrzeGdzie kupić sztukaterieKomu i dlaczego potrzebni są geodeciGeodeta w centrum uwagi. Co robią i do czego są potrzebni geodeci?Internet- promocja firmy, co i jakGeodezja, miernictwo i budownictwo- praca geodetyCo musisz wiedzieć o tłumaczeniach umów i ważnych papierówStare, dobre gry chodnikowe - jak się kiedyś bawiło?Na sportowe: o odżywkachSkuteczne pozycjonowanieO odżywkach, krótko i na tematTłumaczeCo musisz wiedzieć o klimieBudowa domu? Potrzebny jest geodetaKto powinien skorzystać z usług wypożyczalni namiotów i mebli?<Jak wybrać ogrodzenie?Repairing water problemsO przewozach międzynarodowychCzym buduje się domy?Warto kupić nowe auto?Kwestia ogrodzenia- jak bardzo jest ważne?Jak wynająć klimatyzator?Przechowywanie osobistych rzeczy