„Dla nich wszystko’’\nGłówna › FORUM › Wasza twórczość › „Dla nich wszystko’’\nTemat zawiera 0 odpowiedzi, i ma 1 odpowiedź, ostatnio zaktualizowany przez Silny 3 lat, 7 miesięcy temu.\n16.10.2018 o 00:02 #5417\nNa wstępie chciałbym zaznaczyć że jest to moje pierwsze opowiadanie, po dobrych kilku latach przerwy, także zdaję sobie że mój styl pisania może być oporny, albo ciężki do czytania.. Co nie zmienia faktu że jestem otwarty na wszelką krytykę i rady. Niestety wersja edytowana z brakiem błędów jest w pewien sposób zdeformowana po publikacji, jestem zmuszony zamieścić wersje z drobnymi błędami. Mam nadzieję że fabuła przypadnie wam do gustu! Życzę miłego czytania!\nRozdział 1 – Wezwanie\n
 Niebo wyglądało nad wyraz pięknie. Dim siedział na ławce w parku czytając swoją ulubioną książkę. Nikt mu nie przeszkadzał, każdy zajmował się swoimi obowiązkami.
\n
Jedni to spieszyli się do pracy, drudzy na spotkania ze swoimi przyjaciółmi. Dzień jak co dzień.
\n
 W pewnym momencie chłopak zauwazył, ze słońce zaczyna zasłaniać jeden mały punkt, który z kazdą chwilą się powiększa. Po pewnej chwili Dim zrozumiał, ze to coś na niebie to wielka rakieta, która lada moment uderzy w Ziemie. Nastolatek zaczął uciekać w stronę swojego domu. Każdy w parku zaczął panikować, ludzie zaczęli krzyczeć i uciekać gdziekolwiek się dało. Istny chaos! Dim biegł z całych sił w najbezpieczniejsze miejsce jakie zauważył. Wiedział ze dobiegnięcie do domu nic mu nie da. Stary bunkier który zachował się po drugiej Wojnie Światowej wydawał mu się idealny. Gdy już miał do niego wchodzić, za jego plecami rozległ się wielki huk, a wtedy….
\n
 Dim otworzył oczy, był cały mokry. Strużki potu lały mu się po plecach i czole. Męzczyzna otarł czoło i usiadł na swoim łózku polowym. W dzisiejszych czasach to luksus. Cichy, bo tak na niego wołali, uświadomił sobie, ze był to tylko sen. Przeciągnął się, az mu chrupnęło w kościach i wyszedł ze swojego namiotu. Jego oczom ukazała się stacja która tętniła życiem, ale to nic nowego tutaj. Dim postanowił przejść się po stacji. Jego przechadzka nie trwała długo, gdy podbiegł do niego jeden z kolegów z armii, aby go poinformować ze jest wzywany do szefostwa. Męzczyzna ziewnął i ruszył za młodszym od siebie chłopakiem. Stanęli pod Wielkimi dębowymi drzwiami. Młodszy, podszedł trochę bliżej i puknął w nie rytmicznie. Trzy razy szybko, dwa wolno i jeszcze raz trzy szybko. Dało się usłyszeć dźwięk otwieranego zamka.
\n
 – Wejśc! – Krzyknął dowódca swoim niskim, ochrypniętym głosem głosem.
\n
Dim wszedł do wielkiego pokoju w którym znajdywał się wielki okrągły stół, przy którym siedzieli najważniejsi ludzie na stacji, a na samym końcu stołu na wielkim fotelu, siedział nasz Generał. Posiwiały męzczyzna o muskularnej posturze ciała, jego twarz zdobiła blizna przechodząca od oka az do ust. –Dmitry, Proszę usiąść – Dowódca odwrócił się do nas. Dało się zauwazyc, ze jest czymś zdenerwowany.
\n
 – W jakim celu mnie generał wezwał? – Odezwał się cicho Dmitry , prawie nie dało się go usłyszeć.
\n
 – Jak wiecie.. trzy dni temu na powierzchnie posłaliśmy grupę Stalkerów w celu zbadania terenu i zdobycia jak największej ilości niezbędnych zasobów. Powinni z nimi wrócic wczoraj, a ich dalej nie ma. Jest to nad wyraz niepokojące. A jak wiecie, nasza stacja utrzymuje się z handlu. Bez tych rzeczy nasze stosunki z innymi stacjami mogą się pogorszyć, co za tym idzie, nasza stacja upadnie. Nie możemy na to pozwolić… To jest powód przez który tutaj siedzisz. Twoim celem będzie odnalezienie stalkerów, a w najgorszym przypadku znalezienie tego co z nich zostało. Zbierz swój oddział i za godzinę zameldujcie się przy zbrojowni. Koniec Zebrania –
\n
Generał wyszedł z Sali nie dając mi dojść do słowa. Jak ja nie cierpię wychodzić na powierzchnie. Pomyślał odruchowo Cichy. Szybko wstał ze swojego miejsca i ruszył szukac swoich kolegów z oddziału.
\n
 Jak się okazało, długo nie trzeba było się za nimi rozglądać. Siedzieli w jednym z namiotów w którym sprzedawano najlepsze piwo w metrze. Dmitry podbiegł do ich stolika, nachylił się delikatnie i zaczął. – Dosyc tego odpoczynku, mamy wazną misję na powierzchni.. – Powiedział na tyle cicho żeby usłyszeli go, tylko obecni przy stoliku. – Wszystkiego dowiecie się w zbrojowni, a teraz wymarsz -
\n
 Jednocześnie wstali ze swoich miejsc i ruszyli w stronę miejsca zbiórki. Cichy szedł przodem, a za nim jego druzyna. Stacja bawiła się w najlepsze, muzyka grała, ludzie bawili się, tańcząc i popijając miejscowe trunki. Wszyscy tylko nie oni. Dim i jego oddział w mgnieniu oka, dotarli na miejsce. W zbrojowni czekał na nich już ekwipunek. Gdy każdy był już wyposażony w niezbędne przedmioty dla stalkera wychodzącego na powierzchnie, Cichy zaczął tłumaczyć cel ich misji – Naszym zadaniem jest odnalezienie grupy stalkerów która nie wróciła z ekspedycji. W najgorszym wypadku mamy dowiedzieć się, gdzie i jak zginęli. – Popatrzył na nich poważnym wzrokiem. Nikt nic nie powiedział, tylko skinęli głowami porozumiewawczo.
\n
 Po chwili grupa stróżująca przy włazie na powierzchnie, przyszła po Dim’a i jego oddział. Wszyscy podązyli w stronę włazu. Gdy byli na miejscu, każdy założył maskę przeciwgazową i czekali na otwarcie bram. Nikt tego nie lubił, każdy miał wrazenie jakby cos za nimi, na nich czyhało. Po otwarciu oddział ruszył gęsiego po schodach zastanawiając się co nowego mogą ujrzeć na powierzchni..
\n
Rozdział 2- Niespodzianka
\n
 Dim wraz z oddziałem po wspinaczce po stromych schodach znaleźli się w środku wielkiego budynku , który niegdyś był, jak się zdawało Muzeum. Cichy odwrócił się w stronę swojego oddziału i zaczął. – Ja prowadzę, za mną idą kolejno parami Siergiej z Wąskim, Piotr z Tolą i Śruba z Szuterem. Łysy ty zamykasz formacje.- Każdy z mężczyzn skinął głową. Łysy lekko odkaszlnął i zaczął zadawać pytania – Od czego zaczynamy Cichy? Gdzie wpierw idziemy? Wszystko nam na zebraniu powiedziałeś tylko nie to co najważniejsze, od którego fragmentu miasta zaczynamy, albo do którego mamy się wybrać? – Łysy skrzyżował ręce na piersi.
\n
 – Grupa zaginionych stalkerów została wysłana do centrum handlowego, oddalonego od tego miejsca dwadzieścia, może trzydzieści minut drogi stąd.- Cichy wyciągnął mapę i wskazał dokładne położenie punktu docelowego – Słuchajcie mnie uważnie, idziemy cały czas w tym szyku. Bez względu na wszystko nie możemy go złamać. Trzymamy się blisko ścian budynków i unikamy postoi. No, broń przeładowana, filtry na maskach zamontowane? To Idziemy w bój! –Cichy schował mapę do kieszeni w plecaku, przeszedł na początek szyku i ruszył w stronę wielkich drzwi wejściowych.
\n
 Męzczyzna lekko je popchnął ręką, a one niespodziewanie runęły na ziemie, wytwarzając wielki huk. Dim wzruszył tylko ramionami i ruszył przed siebie.
\n
Jak ja tu dawno nie byłem. Pomyślał zaciągając się oczyszczonym powietrzem przez maskę i spoglądając na niebo, które go prawie oślepiło. Takie są skutki mieszkania w metrze.
\n
 Tak jak nakazał Cichy, oddział trzymał się blisko ścian budynków. Każdy rozglądał się uważnie nad wszelkimi tropami stalkerów, czy tez śladami jakiegoś mutanta, który nie postanowił sobie zrobić nory w jednym z budynków. Szybko im mijała wędrówka. Do centrum handlowego , zostały im dwa skrzyżowania. W pewnym momencie Śruba zauwazyl ruch przy jednym z budynków. Cichy natychmiast nakazał się wszystkim zatrzymać i wypatrzeć co może się kryc w ciemnościach pomiędzy ruinami budowli.
\n
 –Pewnie już go strach obleciał. Widzi wszędzie stwory– Zaśmiał się lekko Szuter.
\n
 Śruba potraktował go uderzeniem w bark– Strach to cię obleci na mój widok jak obije ci ryj! – Warknął Śruba.
\n
 Cichy nie wytrzymał i pierwszy raz krzyknął na swój oddział. – Możecie wy się w końcu uspokoić?! Prawdopodobnie cos tam może na nas czyhac, a wy się kłócicie jak jakieś gówniarze. – Nikt się już nie odzywał, Dim wyciągnął lornetkę i próbował wypatrzyć coś w ciemnościach. Niestety, a może i na szczęście niczego nie wypatrzył.
\n
 – Niczego nie wypatrzyłem, ale miejcie oczy dookoła głowy. Ruszamy. – Przez dalszą droge nikt nie wypowiedział ani słowa, wsłuchując się się w narastającą ciszę. Starali się wyłapać jakikolwiek dźwięk, wykluczając oczywiście odgłosy kroków. Chwile później byli już na miejscu.
\n
 Centrum ku zdziwieniu zachowało się całkiem niezle. Oddział wszedł do budynku przez jedno wielkie rozbite okno.
\n
Po wejściu nie zauważyli nic nadzwyczajnego, tona gruzu, rozbite szkło, podniszczone meble.
\n
 Cichy nakazał postój – Dobra kampanio, Centrum jest dosyć spore i w jednej grupie nie przeszukamy go do zachodu słońca. Także dzielimy się na dwie grupy. Ja, Siergiej, Tola i Łysy idziemy przeczesywac pierwsze piętro, reszta niech się zajmie parterem. Za dwie godzimy Spotykamy się przy wejściu na meldunek i idziemy przeszukiwac resztę budynku. Wszystko jasne? –
\n
 Oddział chórem odpowiedział Dimowi – Tak jest! – Nikt tego nie mógł zobaczyć na masce, ale Dim się lekko uśmiechnął – No to widzimy się za dwie godziny – Grupa cichego weszła na schody prowadzące na piętro. Góra niczym się nie różniła od parteru, po za tym ze było więcej pomieszczeń, w których niegdyś znajdywały się sklepy.
\n
 W oddali dało się słyszeć delikatne szybkie kroki. – Utworzyc szyk, ja prowadzę, Siergiej i Tola w parze za mną, Łysy zamykasz formacje – Jak Cichy nakazał tak jego koledzy zrobili. Im dalej się zagłębiali w centrum handlowe, tym większy niepokój odczuwali. Oddział postanowił przeszukać pierwsze pomieszczenie w którym mogli znaleźć jakies przydatne rzeczy, czy tez samych stalkerów.
\n
 Wszyscy pewniej chwycili broń i przy świetle latarek weszli do pierwszego, niegdyś sklepu. Jedyne co w nim zobaczyli to puste półki i jeszcze więcej gruzu.
\n
Nieco zawiedzeni wyszli z pierwszego pomieszczenia i ruszyli do kolejnego pokoju i kolejnego i tak w kółko. Gdy weszli do ostatniego sklepu, Tola zauważył w rogu sklepu ruch, ale za nim zdążył zareagować, na niego rzucił się zmutowany pies. Rozległ się krzyk, a po chwili strzały. Mutant, lezał na nim nieruchomo.
\n
 Grupa podeszła do rannego kolegi, który się nie ruszał tak samo jak jego napastnik. Cichy szybko zrzucił psa z kolegi, po czym sprawdził mu puls. Był słabo wyczuwalny, ale w dalszym ciągu był! – Szybko podajcie bandaże i środek odkażający.- Blisko szyi Toli znajdowała się świeza rana, która wyglądała paskudnie. – Jak tak dalej pójdzie to on się po prostu wykrwawi – Rzucił Cichy. Łysy natychmiast wyjął z plecaka wszystkie przydatne rzeczy
\n
 – Cholera to będzie trzeba zszyć… – Przez szkła w masce przeciwgazowej Siergieja, dało się zauważyć ze strasznie pobladł- Po pewnej chwili, po całym piętrze rozległo się wycie zmutowanych psów.
\n
 –Najwidoczniej usłyszały wystrzały i postanowiły pomścić kolegę- Szybko stwierdził Łysy, nadal wyciągając przydatne rzeczy. Dim lekko westchnął i popatrzył na swoich kolegów – Łysy, ty zajmij się szyciem. Siergiej ty go osłaniaj w razie czego.- Cichy podszedł do wejścia pomieszczenia w, którym się znajdowali i wychylił głowę, zauważył co najmniej 7 mutantów – A ja odciągnę ich uwagę.. -
\n
 Siergiej i Łysy popatrzyli na siebie, a potem na Cichego – Ty zwariowałeś chłopie, zginiesz tam, a my tuz po tobie – Stwierdził szybko Siergiej prostując się.
\n
 –Nie zginę, o to się nie martw. Nie bez powodu jestem dowódcą naszego oddziału- Lekko się uśmiechnął Dmitry – Kiedy ja będę ściągał ich uwagę na siebie, Łysy na spokojnie go opatrzy. W najgorszym wypadku, jakby któryś z nich poleciał do was, a nie za mną, Siergiej będzie musiał go ubic- Stwierdził szybko Cichy, po czym się przeciągnął i ruszył biegiem w stronę mutantów. Było to bardzo ryzykowne, ale na całe szczęście jego plan się powiódł.
\n
 Oddział z parteru po chwili usłyszał rozlegające się kroki i wycie. Wąski, Piotr, Śruba i Szuter popatrzyli na siebie, po czym ruszyli w stronę niepokojących kroków. Chwilę pózniej usłyszeli serie strzałów z karabinu – Cholera – Krzyknął Dim, ruszając dalej po nietrafionej serii. Gdy druga grupa usłyszała głos swojego dowódcy, przyspieszyła od razu.
\n
 Długo nie trzeba było czekac az się spotkają. Grupa stanęła w szeregu i zaczęła celować w stronę z której biegł Cichy. Kiedy dowódca wyszedł zza zakrętu i był już za oddziałem, Kreatury wyłoniły się jak na zawołanie. Bez chwili namysłu, Szuter rozpoczął ostrzał. Cała Grupa częstowała ich ostrym ołowiem. Po chwili trudnej walki, ludzie odnieśli zwycięstwo.
\n
 Wszyscy podbiegli do szefa opierającego się ręką o wywróconą szafkę i dopytywali co się stało. Dim Cięzko dyszał – Na górze… Mutant… rzucił się na Tolę… Zabiliśmy…. Usłyszeli strzały… Odwróciłem uwagę…. – Spojrzeli po sobie, Grupa wzięła dowódcę pod ramię i ruszyli ku górze, żeby sprawdzić co z Tolą i innymi. Na schodach spotkali swoich kolegów. Łysy niósł rannego na swoich barkach – Nie jest z nim dobrze, chwilowo zatrzymaliśmy krwawienie, ale musi go zoperować lekarz, inaczej zginie –
\n
 Wszyscy skinęli głowami i ruszyli ku wyjściu. Gdy już mieli wychodzić rozległo się głośne wycie z zewnątrz. Wszyscy przykucnęli i wypatrywali zródło straszliwego dźwięku –O cholera.. Demony.. – Szuter lufą karabinu, wskazał na wielkie stwory latające nad budynkiem. – No to jesteśmy uwięzieni – Podsumował szybko Cichy stojąc już o własnych siłach. – Tego się obawiałem, będziemy musieli tu zostać na noc. Rozbijemy obóz w jednym ze sklepów, położymy Tolę i część będzie go pilnować. Reszta pójdzie ze mną szukac tropu stalkerów –
\n
 Cichy popatrzył na jedno pomieszczenie bez zadnych okien. – To się chyba nada, łatwo będzie się zabarykadować- Wszyscy ruszyli za dowódcą w wyznaczone miejsce. Połozyli rannego, zabarykadowali wejście i ze znalezionych resztek drewna rozpalili ognisko przy którym będzie można się trochę ogrzać w nocy. Wszyscy mieli już dosyć wrazeń jak na jeden dzień. –Chwila odpoczynku i ruszamy. Szuter, Śruba idziecie ze mną. – Zniechęceni, jedynie skinęli głowami szykując się do dalszej eksploracji.
\n
Rozdział 3- Zasadzka.
\n
 Na zewnątrz zebrały się ciemne chmury. Nie zapowiadały one nic dobrego. Stwory nie dawały za wygraną i nadal wznosiły się na niebie, co jakiś czas dało się usłyszeć przeraźliwy ryk jednego z demonów. Oddział grzał się w najlepsze przy ognisku, nasłuchując czy ktoś lub coś, nie próbuje się do nich podkraść. Męzczyzni postanowili urządzić sobie małą ucztę. W budynku nie było wielkiego promieniowania i ku ich zdziwieniu, w centrum handlowym znajdowało się czyste, świeże, nieskażone powietrze. Wszyscy zdjęli maski przeciwgazowe i z plecaków powyciągali racje zywnościowe. Podzielili wszystko po równo i zaczęli jeść.
\n
 Nikt się nie odzywał, w pokoju panowała grobowa cisza. Cichy lekko odkaszlnął i zaczął.
\n
- Zjemy i się zbieramy.. nie chcę tu siedzieć bezczynnie, wiedząc ze lada moment rozpęta się burza, a te stwory się nie poddają… Powinniśmy teraz przeszukać piwnice. Raczej wchodzenie na wyższe piętra może być ryzykowne.. – Popatrzył Dim na swój oddział, zmęczonym wzrokiem.
\n
 Po dłuższej chwili, wszyscy już byli najedzeni i napojeni. Wyznaczone osoby wstały i ruszyły za dowódcą. Odblokowali wejście i ruszyli schodami w stronę piwnic. W piwnicach panowały egipskie ciemności. Grupie zdawało się jakby ktoś ich obserwował. Zapalili latarki i ruszyli wzdłuż długiego korytarza. Na jego końcu dało się zauwazyc drzwi, pod którymi się wydobywało światło.
\n
 – Zgasic latarki i bądźcie gotowi do strzału – Powiedział Cichy. Gdy już byli przy drzwiach, dowódca popatrzył na swój oddział, lekko skinął głową. Jednym mocnym kopniakiem je wyważył. Na pierwszy rzut oka, nie dostrzegli niczego podejrzanego. W pewnym momencie poczuli nieprzyjemny, słodkawy zapach rozkładającego się ciała. Szutera az złapały torsje. Pomieszczenie było ogromne, Oddział rozdzielił się i postanowił poszukać zrodła tego smrodu.
\n
 Nikt nic nie znalazł, po za Cichym, który odkrył za szafą tajne przejście. Nikt nie wiedział gdzie może prowadzic. Po przejściu paru metrów Grupa zauważyła w oddali zmasakrowane ciało stalkera, byli zmuszeni założyć maski, ponieważ odór był już nie do zniesienia. Gdy znaleźli się przy zwłokach, rozpoznali oznakowanie ich stacji na mundurze stalkera.
\n
- Chyba nie jesteśmy tu sami.. – Cichy przewrócił zwłoki na brzuch i wskazał lufą na rany postrzałowe – On nie zginął od mutantów, on po prostu został perfidnie postrzelony w plecy i ktoś starał się to zatuszować, tworząc na jego ciele nacięcia. Miały one na celu upozorować atak jakiegoś mutanta –
\n
 Dowódca odwrócił się do swojego oddziału. Wszyscy leżeli nieprzytomni , a w przejściu zauwazyl grupe zamaskowanych ludzi, celujących do Dima.
\n
- Ręce w górę i bez gwałtownych ruchów – Głos był wysoki, jak gdyby kobiecy. Cichy zrozumiał ze nie ma najmniejszych szans na ucieczkę. Odrzucił więc broń na bok i zrobił jak mu kazano.
\n
W zasięg padającego światła weszła wysoka, zamaskowana kobieta, a za nią pięcioro mężczyzn niosących resztę oddziału cichego. Dziewczyna do niego podeszła i go potraktowała szybkim uderzeniem z kolby W szczękę. Cichy obrócił się na nodze, upadł na ziemie i stracił przytomność.
\n
 Spod powiek widział lekkie migające światło. Ruchy Dima były powolne. A może w ogóle się nie ruszał? Otworzył lekko oczy i ujrzał mu bardzo dobrze znajome tunele.. nie.. wiedział ze to tunele ale tędy jeszcze nie miał okazji się przechadzać. On i jego oddział był przewozony na drezynie. Chciał wstać ale jak się okazało, miał związane ręce i nogi, co mu to uniemożliwiło.
\n
 Jeden z napastników zauwazyl ze Cichy się obudził. Męzczyzna się jedynie uśmiechnął i potraktował go podeszwą buta. Poczuł tępy nie do zniesienia ból, po czym znów stracił przytomność. Teraz obudził się na stacji, kompletnie mu nie znanej, gdy chciał wstać i się wyprostować, uderzył głową w sufit. Zorientował się, ze znajduje się w klatce, a tuz obok niego, jego koledzy. Straznik w nieznanym mu mundurze przechodził obok nich i zaczął ciągnąc po kratach drążek w celu obudzenia ich. Podstawił im jakieś wiadro z nieznaną mazią.
\n
 – Jedzenie! – krzyknął zamaskowany męzczyzna. – Za dwie godziny, zostaniecie przesłuchani, a potem zobaczymy co z wami zrobić- Zaśmiał się złowrogo strażnik i wyszedł z pokoju. Znowu nastała ciemność. Cichy już wiedział ze zostaną skazani na śmierc, bez względu na to jak wiarygodni będą. I żeby tego uniknąć musi coś wymyślić, coś zrobić aby uratować swój oddział. Tylko co? Był zamknięty w klatce bez zadnej broni, i bez zadnej wiedzy gdzie się znajduje. Lekko się podrapał po karku i zaczął nawoływać chłopaków. Nikt mu nie odpowiedział. Postanowił więc poczekać i zobaczyć jak potoczy się dalej cała sytuacja.
\n
Rozdział 4- Ucieczka
\n
 Cichy był nadal ściśnięty wraz ze swoimi kolegami jak śledzie w beczce. Wszyscy już się ocknęli i nikt nie wiedział co się dzieję. W klatce brakowało Toli. Co mogło się stać z rannym męzczyzną? Przez myśl cichemu przeleciał najgorszy scenariusz. Wszyscy siedzieli nieruchomo, czekając na rozprawę.
\n
 -Panowie musi coś z tym zrobić, inaczej nie wyjdziemy z tego cało – Cichy popatrzył na zespół. Przy blasku jednej świecy nie mógł nawet zobaczyć wyrazu ich twarzy.
\n
- A może by tak unieszkodliwić tych strażników?- Zachrypiał Łysy z końca klatki wpatrując się w świece.
\n
-Bez broni to im możemy co najwyżej naskoczyć. Obalimy kilku, a reszta nas powystrzela jak kaczki. – Cichy już tracił czucie w nogach. Gdy miał przymknąć oczy, strażnik wrócił do więźniów. Towarzyszyło mu pięć osób uzbrojonych po zęby.
\n
 – Wychodzic. Po kolei – Rzucał krótkimi poleceniami. Dla bezpieczeństwa wszyscy robili to co im kazano – Za mną! Bez zadnych sztuczek, bo inaczej.. – Męzczyzna odbezpieczył karabin
\n
 Cały oddział związano i poprowadzono do wielkiej sali w której siedzieli Ludzie w dziwnych szatach. Lufami Karabinów oddział pchnięto na wielki podest, na którym znajdowała się mównica.
\n
 Człowiek z koroną na głowie, wstał rozłożył ręce i zaczął
\n
- Drodzy poddani! Jak wiecie, Kilka dni temu do naszego świętego miejsca wtargnęła grupa stalkerów. Niszcząc nasz krucyfiks… Był to czyn haniebny i podlegający najwyższej karze. A dnia wczorajszego, pojawił się kolejny oddział który zaczął węszyc na naszym cmentarzysku i próbowali ograbowac ciało skazanego stalkera. Niektórzy myślą ze powinniśmy ich od razu zabic, ale ja, jako odpowiedzialny i rozsądny dowódca, pozwolę więźniom przedstawić ich wersje wydarzeń. Zaczynamy przesłuchanie! – Męzczyzna usiadł na swoim miejscu które wyróżniało się znacząco na tle innych i lekko się uśmiechał.
\n
 – No to kolejna grupa sekciarzy…- Pomruczał Cichy pod nosem. Jako Dowódca podszedł do mównicy, Stanął pewniej i spojrzał w oczy człowiekowi w szacie. – Jesteśmy oddziałem stalkerów, którzy wyruszyli na poszukiwania za poprzednią grupą. Mieli wrócic z przydatnymi zasobami, czego nie zrobili, bo jak się okazało po prostu ich zabiliście. A my, gdy szukaliśmy ich w centrum handlowym, napotkaliśmy ciało martwego stalkera który miał na sobie rany kłute. Z początku sądziłem ze próbowaliście upozorować atak mutanta, a wy mu po prostu wymierzyliście niezasłużoną kare! – Ostatnie słowa, wykrzyczał do publiczności.
\n
 Ludzie na publiczności siedzieli cicho i tylko spoglądali na nas.
\n
- Oni nie powinni ruszac, naszego krucyfiksu, a wy nie powinniście grabowac cmentarzysk – Wydawało się jakby nasze słowa, w ogóle go nie obchodziły – Skazuje was na śmierc… Egzekucja odbędzie się za 3 dni. Nacieszcie się ostatnimi chwilami swojego zycia – Sekciarz zaśmiał się szyderczo i ruszył w strone drzwi wyjściowych, a za nim ruszyli pozostali członkowie widowni.
\n
 – A co z naszym kolegą?! Był ranny i nie było go z nami! Gdzie on jest?! – Wykrzyczał nagle Śruba wraz z Cichym. Sekciarz odwrócił się i lekko uśmiechnął – On był skazony i zasługiwał na karę tak samo jak wy teraz. Skróciliśmy jego cierpienia moi mili! Nie macie za co dziękować. – Nie dając im dojść do słowa wyszedł.
\n
 Nikt nie mógł pojąc co się właśnie stało. Tola nie zyje, a reszta do niego dołączy, jak nic nie zdziałają. Oddział teraz przeniesiono do Normalnych cel w których nawet mieli prycze. W więzieniu panowała grobowa cisza, nikt nie mógł wydusić z siebie słowa. Po chwili ciszę zakłócił dźwięk otwieranych drzwi. Ku ich zdziwieniu ukazała się im ta sama kobieta, która tamtej nocy ich pojmała. Za nią stał ten sam męzczyzna, który nas przesłuchiwał – Ona się wami zajmie. Jakbyście próbowali czegoś głupiego, wymierzy wam odpowiednią karę – zaśmiał się i wyszedł.
\n
 Teraz w pomieszczeniu znajdował się oddział i kobieta na którą nikt nie zwracał uwagi, po za Cichym. Na jej widok delikatnie się zarumienił.
\n
Przez dłuższy czas na nią zerkał kątem oka. Nagle kobieta wycedziła zza zaciśniętych zębów
\n
 -Czego się tak gapisz? – Spoglądała na Cichego złowieszczym wzrokiem.
\n
 -Gapie się tak, bo nie mogę uwierzyć, ze ktoś taki jak ty, współpracuje z takimi ludzmi. – Lekko się uśmiechnął i spuścił głowę
\n
Wycelowała w niego z karabinu – Bo co? Bo jestem kobietą? Bo jestem słaba?! Gówno o mnie wiesz! -
\n
 – Spokojnie, nie to miałem na myśli, w naszej armii jest wiele kobiet, które zajmują się tym samym co mój oddział. Nie mogę pojąc tego jak ktoś tak inteligentny i silny może egzystować w takiej sekcie – Spojrzał jej w oczy, reszta oddziału się tylko wsłuchiwała w ich rozmowę.
\n
Dziewczyna już dalej nie wdawała się w dyskusje z dowódcą oddziału, jedynie siedziała z ponurym wyrazem twarzy.
\n
 – Pora karmienia – Wyszła z Sali i nie wracała prze dłuższą chwilę. Znowu zapanowała cisza, którą w pewnym momencie przerwał Łysy. – Cichy to się chyba zakochał w naszej strażniczce – Cały oddział zaczął się lekko śmiac. – Może ją jeszcze na randkę do celi zaprosisz? – Powiedział Śruba dławiąc się przez śmiech.
\n
 Cichy jedynie spojrzał ponuro na swój oddział.
\n
- Oj szefie nie obrazaj się, takie żarty. Skoro i tak umrzemy za 3 dni to warto rozluznic chociaż na chwilę atmosferę – Pchnął go w ramie Łysy
\n
- Nie umrzemy! Do cholery jasnej wyciągnę nas z tego.. postaram się… -
\n
Po chwili do więzienie weszła kobieta z tackami jedzenia dla wszystkich więźniów. Wrzuciła im je do celi i usiadła w tamtym samym miejscu co wcześniej, nic się nie odzywając.
\n
- O cholera, nie wiedziałem ze w więzieniu lepiej karmią niż w domu – Zdziwił się mocno Siergiej, który rzucił się od razu na kawałek mięsa. Dopiero teraz oddział odczuł głód. Przez ponad jeden dzień nic nie jedli.
\n
 Zapadł już zmrok, większość już spała po za cichym i strażniczką. Nagle jak gdyby nigdy nic, Dziewczyna zaczęła mówic. – Jestem tutaj, bo Szefem tej sekty jest mój ojciec. Nie mogę go zostawić. Nawet jeżeli macie racje – Delikatnie spuściła głowę
\n
- Rozumiem cię, ale dla swojego dobra powinnaś uciekać skąd czym prędzej. Twojemu ojcu może odbic już do reszty i stwierdzi ze nie będziecie mu potrzebni. A tak po za tym to w co wierzy ta sekta? – Cichy był zaciekawiony całą sytuacją
\n
- Nikt nie zna dokładnej odpowiedzi. Ojciec twierdzi ze poprzez składanie ofiary w postaci jedzenia i innych przydatnych zasobów, świat wróci do normy, pojawi się postac która usunie całe zło ze świata. A grzebanie ciał grzeszników jest jako odpokutowanie za grzechy -
\n
- Nawet dokładnie nie wiecie w co wierzyc , a ludzie nadal za nim idą – lekko westchnął i popatrzył na Kobietę
\n
 I tak dni mijały na rozmowach z kobietą i oddziałem. Zaczeli sobie coraz bardziej ufac. Nim się oddział obejrzał, nadszedł dzień egzekucji. Każdy był przygnębiony i nie wiedział co myśleć, zaczeli się ze sobą zegnać. Nage do pomieszczenia wchodzi kobieta z trzema mężczyznami w szatach i z karabinami.
\n
 – To już – lekko szepnął Sergiej przygnębiony. Nagle Rozległ się ogromny huk i odgłosy serii z karabinów. Straznicy pobiegli w strone hałasu. Jeden z nich odesłał kobietę do pilnowania więźniów.
\n
- Proszę, pomóz nam, a my pomożemy tobie – Spojrzał na nią Cichy. Dziewczyna stała w osłupieniu przez chwilę. Lekko westchnęła i otworzyła im celę. Nikt nie mógł uwierzyć w to co się dzieję. Każdy zaczął dziękować kobiecie.
\n
- Podziękujecie mi potem, a teraz za mną! – Kobieta wyszła z więzienia, a za nią cały oddział. Wszelkie wybuchy były znacznie odczuwane, Tynk sypał się ze ścian i sufitu. Mogło się wydawac jakby zaraz wszystko miało się zapaś. Skręcili w odnogę i po chwili ujrzeli tunele metra.
\n
 Na peronie trwała istna wojna.
\n
Masa gruzu i trupów na ziemi
\n
 – Wojny sekt, rozumiecie – Lekko się zaśmiała i ruszyła ku tunelom. Po chwili znaleźli się już na torach. Dziewczyna przez chwile stała w miejscu rozglądając się. Podeszła do Cichego i podała mu stary pistolet z pełnym magazynkiem. – Nie mogę odejść, przepraszam – Dziewczyna biegiem wróciła na peron i ruszyła pomóc swoim oddziałom.
\n
Cichy wraz z druzyną popatrzyli po sobie i ruszyli w ciemności tuneli.
\n
Nie mieli nic, nie wiedzili gdzie są. Mogli mieć jedynie nadzieję ze znajdą jakieś bezpieczne miejsce, a potem drogę do domu.
\n
Rozdział 5 – Nowi przyjaciele
\n
 Biegli przez ciemny tunel, nie oglądając się za siebie. Co kilka kroków potykali się o własne nogi, mimo to przebierali nimi dopóki im nie zabrakło sił. Świadomosc, ze za nimi, na stacji toczy się walka, a oni z niej dodatkowo uciekli, nie dawała im spokoju. Oddział postanowił odsapnąć na torach.
\n
 Nikt się nie odzywał, panowała kompletna cisza. Po dłuższej przerwie znów ruszyli przed siebie. W pewnym momencie Cichy zauważył światło lekko ponad sto metrów od nich. Nagle każdy odzyskał siły i pognali przed siebie w stronę ogniska. To co tam zastali zmroziło im krew w zyłach.
\n
 Stacja była w dramatycznym stanie. Wszędzie walał się gróz i ciała poległych ludzi i mutantów. Ściany i Podłoga była zalana krwią. Pod ich nogami walały się potłuczone kafelki. Na stacji były dwa zródła światła, pierwszym był stos palących się ciał, a drugim było ognisko przy, którym siedziało pięciu mężczyzn ubranych w wojskową panterkę. Jeden z nich zaprosił gestem ręki Cichego wraz z oddziałem do ogniska.
\n
 Usiedli niepewnie naprzeciwko mężczyzn. – Trochę minęło od ostatniego czasu, kiedy spotkaliśmy jakąś zywą duszę. – Zaśmiał się jeden z nich. – Co was tutaj sprowadza? Artem jestem tak po za tym – Wyciągnął rękę z naprzeciwka do Cichego. Dim nie co pewniej ścisnął jego dłoń – Cichy, a to Śruba, Łysy, Siergiej… – Wymienił każdego po kolei. Pozostali dawali rozmawiać swoim dowódcą. –Generalnie uciekliśmy z sąsiedniej stacji. Byliśmy przetrzymywani przez sektę, która skazała nas na śmierc. Mieliśmy wielkie szczęście ze na stacji znajdywała się dobra osoba.. i oczywiście, ze nagle drugiej sekcie chciało się zaatakować tamtą stacje. – Cichy lekko się uśmiechnął do swoich kolegów.
\n
 – Oj, to wam szczęście nie dopisało jak widzę, ale właściwie nam tez – Artem znów się zaśmiał – A tak woli ścisłości.. za co was skazano? – Cichy popatrzył kątem oka na swój oddział. Wszyscy mu skinęli głowami, zezwalając na opowieść. Cichy nigdy takich decyzji nie podejmuje bez narady z oddziałem.
\n
 – Jesteśmy stalkerami ze Stacji Kaskada. Kilka dni temu nas wysłano na poszukiwania poprzedniej grupy stalkerów, która miała powrócić z potrzebnymi zasobami – Męzczyzna wsłuchiwał się uważnie w historie Dim’a. – Gdy doszliśmy do miejsca w, którym owi stalkerzy powinni zbierac rzeczy, jedyne co znaleźliśmy to gruz i grupe mutantów, która zraniła jednego z naszych. Zeszliśmy do piwnic i znaleźliśmy ciało jednego z poszukiwanych ludzi, ale za nim przebadaliśmy cale ciało, bylismy unieszkodliwieni przez sekciarzy z tamtej stacji – Cichy wskazał kierunek ruchem głowy. – Te bydlaki naszego rannego przyjaciela, dobili i zostawili w tamtym miejscu –
\n
 Zacisnął mocno pięści, w jego oczach można było zauważyć istny gniew.
\n
 – No to widzę ze ciężką drogę przeszliście… Nas tez skazano na śmierc, ale to już kwestia otwartego włazu na powierzchnie i braku ucieczki, bo sekciarze od razu nas rozstrzelają. – Artem wzruszył swoimi wielkimi ramionami. Był od cichego wyższy o głowę i o wiele szerszy w brach, a trzeba zaznaczyć, ze cichy nie należy do słabeuszy.
\n
 W oddali dało się usłyszeć wycie stwora który zaatakował tamtego dnia Tolę.
\n
- No to się zaczyna… – Artem wraz z innymi mężczyznami, wstali i ruszyli ku barykadzie zrobionej z worków piasku i ciał mutantów. Przyłozyli karabimy do barków i czekali na atak.
\n
Dim wyciągnął podarowany pistolet i stanął obok uzbrojonych mężczyzn – W końcu trzeba sobie pomagać – wycelował broń w stronę wrót przez, które dało się zauwazyc blask księżyca.
\n
Długo nie trzeba było czekac na atak. Po schodach zaczęły zbiegac pierwsze kreatury, które szybko unieszkodliwiono. Ale to był dopiero początek. Po ścianach pełzły kolejne nie znane Cichemu Stwory, które wydawały z siebie takie dzwięki, które sprawiały porządne zawroty głowy. Do tego kolejne zmutowane psy ruszyły do ataku. Już nie było tak łatwo się bronic. Oddział Dim’a podniósł z ziemi kałachy po poległych mieszkańcach stacji i ruszyli na pomoc. Niestety trochę za późno.
\n
 Stwory zdołały się przebic przez pierwszą linię obrony i ludzie zostali zmuszeni do cofnięcia się na peron stacji. Wszyscy cofając się, polewali mutanty ołowiem, aby utrzymać między nimi dystans. Niestety, odległość utrzymywała się do ostatniego naboju w magazynku karabinu.
\n
Stwory natychmiast wykorzystały z chwili przewagi i rzuciły się na najbliższego człowieka którym był Śruba. Po peronie rozległy się jego krzyki i jęki
\n
 – Niee! – Krzyknął z całych sił Cichy i rzucił się w jego stronę. Przeładował broń i cały magazynek wpakował w dwa mutanty masakrujące jego przyjaciela. Stwory przestały się ruszac, ale i Śruba nie dawał znaku zycia. Dim podbiegł do niego i ujrzał kolegę w dramatycznym stanie, wokół niego powstała kałuza krwi. Śruba powiódł wzrokiem na Cichego i podał mu karabin. – Idz im pomóc.. potrzebują cię – Przymknął oczy i rozluźnił chwyt dłoni w której trzymał karabin. Cichy wziął karabin, podniósł się z kolan, chwycił pewniej karabin i zaczął strzelac, nie zwracając uwagi na ograniczoną ilośc amunicji. Po długiej i krwawej walce udało się ludziom wygrac kolejną bitwę.
\n
obie grupy opatrzyły rany i znów usiadły przy ognisku.
\n
 – No i tak to u nas wygląda jak widzisz.. Jak tak dalej pójdzie to nie dozyjemy jutra – Artem wyciągnął kawałek suszonego mięsa i zaczął jeść – A wy jak rozumiem to będziecie szukac drogi do domu? Niestety musze was zasmucić. Jesteśmy na końcowej stacji, i dalej nie ma zadnego przejścia, po za tym na powierzchnie. A ze nie macie kombinezonów, Jedynym wyjściem jest przejście przez stacje sekciarzy.-
\n
- No to innego wyboru nie mamy… Odpoczniemy chwile i ruszamy z powrotem..- Cichy poczęstował się kawałkiem suszonego mięsa.
\n
 – Przeciez wam ledwo się udało uciec! To przez stacje tym bardziej nie przejdziecie, biorąc pod uwagę ze została zaatakowana kilka godzin temu. Jeżeli atak się zakończył i opatrzyli rannych, pewnie wystawili więcej strazy na peron. – Artem wstał lekko poirytowany lekkomyślnością Dima.
\n
 – Nie mamy innego wyboru – Nie wyrazając zadnych uczuc spojrzał na wielkoluda.
\n
 Wszyscy siedzieli w kompletnej ciszy. Po chwili wielkolud się odezwał
\n
 – A Cholera by to… pomożemy wam. I tak nie mamy nic do stracenia. Ale wpierw trzeba wysadzic wejście do metra -
\n
 – Na stacji sekciarzy może być wiele ładunków wybuchowych. Jak się przedrzemy przez stację zajmiemy się tym problem. -
\n
Artem poparzył na Cichego i lekko się uśmiechnął – Jesteś mi winien kolejkę drogi kolego-
\n
 – Nawet dwie. Jestem ci bardzo wdzięczny. No ekipa! Zbieramy się. Czas wracac do domu -
\n
 W niecałą godzinę cała grupa była już. uzbrojona w naładowane karabiny i przyodziana w kamizelki kuloodporne. Na przodzie szli Artem z Cichym, a za nimi reszta i wszyscy wiedzieli ze mogą nie wyjść z tego cało.
\n
 Rozdział 6 – Viera
\n
 Cichy szedł wolnym krokiem wraz ze swoimi ludzmi i nowymi kompanami. Im bliżej byli stacji sekciarzy, tym bardziej z cichego ubywała pewnośc siebie, ale nie dawał po sobie niczego poznac. Był Kapitanem. Musiał dawac innym przykład, musiał dodawać im odwagi. Wraz z Artemem Szedł wyprostowany na czele formacji. Po dłuższej chwili grupa zauważyła pierwsze blaski światła w oddali. Chwycili pewniej swoje bronie i przyspieszyli kroku.
\n
 Gdy dotarli na miejsce, nikt nie mógł uwierzyć w to co widzą. Stacja była w jeszcze gorszym stanie niż ja wcześniej zastali. Wszystkie miejsca obrony zostały doszczętnie zniszczone i jedyne co z nich zostało to popiół. Z Wagonu, który tamował tunel, wydobywał się ogień. Całe wnętrze stało w ogniu. Chwila.. od kiedy tutaj był ten wagon.. Cichy nie mógł go sobie przypomniec. Ruszyli w głąb stacji. Z każdym krokiem widok był gorszy. Na ścianach i podłodze była rozbryzgana krew.
\n
 – Nie było nas tutaj przez kilka godzin, a tutaj odbyła się taka rzez… Jeszcze jedno mnie zastanawia.. Gdzie są do cholery jasnej ciała? Krew jest, ale trupów brak. – Oglądał się cichy po stacji. Popatrzył na swój oddział i postanowili ruszyc w strone miejsca w, którym ich trzymano. To co tam ujrzeli, zmroziło im krew w zyłach. Płonący stos ciał jednych i drugich sekciarzy. Łysy nie wytrzymał i zwymiotował na poniszczoną posadzkę.
\n
 – No to masz swoje ciała przyjacielu – Wycedził Artem, zakrywając ramieniem nos. Zapach przypalanych ciał, nienalezy do najprzyjemniejszych.
\n
 Nagle w najdalszej z celi męzczyzni usłyszeli lekki kaszel. Podbiegając tam, w lekkim blasku ognia, ukazała im się ta sama kobieta, która kilka godzin wcześniej pomogła im uciec ze straszliwego więzienia. Była ranna, trzymała się cały czas za prawy bok.
\n
 Cichy zauważając ją, podbiegł do niej. Artem rzucił mu bandaz. Dim Podwinął delikatnie koszulkę strażniczki. Na boku dziewczyny widniała rana postrzałowa. – O cholera.. Paskudnie to wygląda ale damy rade – oczyścił ranę i zaczął powoli bandazowac. Widać było ze kobiecie sprawia to ogromny ból. Przez cały czas zaciskała zęby, aby nie krzyknąć. Gdy było po wszystkim, Cichy pomógł jej wstać i wziął ją pod ramię – Co tu się stało do cholery? –
\n
 – Długo by gadac… Jak się cieszę ze was widzę – Kobieta lekko się uśmiechnęła do wszystkich zebranych. – Już myślałam ze skonam w tym więzieniu – Wysyczała cicho. Ból jej nie odstępował ani na moment.
\n
 – Jak dobrze ze się tak łatwo nie poddajemy i tu wróciliśmy – Odwzajemnił jej wcześniejszy uśmiech – Nie chcę cię wykorzystywać.. ale musisz nam pokazac gdzie schowaliście nasz ekwipunek. Bez masek przeciwgazowych nie wyjdziemy na powierzchnie, a co za tym idzie… Nie wrócimy na naszą stacje.
\n
 Wskazała palcem na drzwi naprzeciwko całej grupy – tam trzymamy cały ekwipunek.. wasz tez tam powinien być. – Odkaszlnęła. Podeszli do drzwi i szybkim ruchem je otworzyli. To była istna zbrojownia. Karabiny, pistolety, granaty, pancerze, maski przeciwgazowe, filtry.
\n
 – Przeciez to raj dla stalkera.. – Rzucił Artem będąc w szoku. Rozglądnął się po pokoju i zauważył ładunki wybuchowe. Wziął część dynamitu. Wyszedł z pomieszczenia i nie wracał tak przez pięć, dziesięć, piętnaście minut. Gdy nagle rozległ się niesamowity huk. Wielkolud wszedł przez drzwi zadowolony. -Już nic z tamtej stacji nie wejdzie do metra-
\n
 Kazdy zebrał swoje rzeczy, a do plecaków powkładali dodatkowe przydatnie rzeczy ze zbrojowni. Gdy już każdy był uzbrojony po zęby, wyszli z pomieszczenia i znów znaleźli się na nowym cmentarzysku, który kiedyś był więzieniem.
\n
 – Teraz schodami w górę… tam będziemy we wcześniejszym centrum handlowym… – Dziewczyna ruchemy głowy wskazała na kolejne drzwi, za którymi faktycznie znajdywały się schody.
\n
 – Jesteśmy twoimi dłużnikami. Nawet nie wiesz jak nam pomagasz. Jak masz na imię? Bo nawet nie wiem jak się do ciebie zwracać? – Zapytał Cichy patrząc cały czas przed siebie, starając się nie potknąć o żaden schodek.
\n
 – Viera… Naprawde nie macie za co dzięko… – Nagle Viera straciła przytomnośc.
\n
Dim Trzymał dziewczynę cały czas lekko przestraszony. Sprawdził jej puls – Zemdlała pewnie od utraty krwi. Lepiej się pospieszmy. – Wziął ją na ręce i szedł dalej.
\n
Po dłuższej chwili byli już na miejscu. I tak jak mówiła kobieta, jest centrum handlowe. A raczej cmentarz na, którym wcześniej znaleźli zaginionego stalkera. – Maski! – Rzucił Artem szybką komendę. Każdy poszedł za jego słowami i zaczęli zakładac na siebie maski. Cichy Delikatnie nałożył maske na twarz rannej kobiety.
\n
 Wychodząc z cmentarzyska nie ujrzeli nic nadzwyczajnego, zadnej formy zycia, która usiłowałaby odebrać ludziom zycie. Jedynie sam gruz i poniszczone sciany. Zwartą grupą wszyscy podeszli do okien, aby upewnić się czy jest bezpiecznie. – No druzyna… Wracamy do domu – W głosie Cichego dało się wyczuć pewnośc siebie i odwagę. Ruszył za Artemem w stronę wyjścia, a za nimi podązyła reszta oddziału.
\n
Rozdział 7- Poświęcenie
\n
 Na zewnątrz panowała noc. Cały oddział wyszedł z budynku gęsiego. Zatrzymali się na chwilę i sprawdzili czy ich bronie są przeładowane. Cichy korzystając z chwili, wziął głęboki wdech przefiltrowanego powietrza.
\n
 – No nie ma co się zatrzymywać- Artem obrócił się do grupy – Dobrac się w pary i ruszamy na waszą stacje. Cichy idzie w środku, musimy go osłaniać. Na chwile obecną jest bezbronny i się opiekuje naszą nową koleżanką. Gdzie dokładnie jest ta wasza stacja?
\n
 – Dwadzieścia, może trzydzieści minut drogi stąd. – Odpowiedział szybko Cichy ze środka formacji. Łysy podbiegł do Wielkoluda i wskazał mu miejsce docelowe na mapie.
\n
 Artem szybko przeanalizował trasę – Dobra już wszystko jasne, zatem w droge! – Ruszył szybkim krokiem przed siebie, Łysy wrócił na swoje miejsce i ruszył za prowadzącym.
\n
 Noc była nadzwyczaj piękna. Księzyc oświetlał ulice i poniszczone budynki, nadając im niesamowitego klimatu. Cichy w tym momencie wrócił do chwil przed całą tragedią. Kiedy nocami spacerował po swoim mieście, w którym się urodził. Siadał w parku i przy świetle lamp rozmyślał nad wszystkim i zarazem o niczym.
\n
 Nie czas na wspominki… Pomyślał Dim i wrócił do rzeczywistości. Rozglądał się po budynkach. Momentami wydawało mu się, ze cos lub ktoś spogląda na nich z potłuczonych okien, zniszczonych budowli. Zignorował to i podążył dalej, aby nie zatrzymywać oddziału.
\n
Po dłuższej chwili byli już w parku. Kazdemu się zdawała jakby parku nie tknął nawet ułamek wojny. Był w cudownym stanie. Grupa zatrzymała się na chwile, podziwiając uroki parku nocą. Ku zaskoczeniu wszystkich, dziewczyna obudziła się w objęciach Cichego.
\n
 – Co.. Co się stało..- Dziewczyna złapała się za bok, znów odczuwając ból.. Dopiero po chwili zrozumiała, ze są na powierzchni i udało im się wyjść. – Jak tu pięknie – Spoglądała na niebo z wielki zafascynowaniem. – Jestem ci wielce wdzięczna.. już mogę isc sama.. – Viera lekko się uśmiechnęła.
\n
 Cichy postawił ją delikatnie na ziemi. Odczekali chwilę, az dziewczyna złapie równowagę. Faktycznie, dziewczyna o własnych siłach mogła chodzic. Artem wziął swój karabin w dłonie. Gdy oddział chciał już się zbierac i ruszyc w dalszą drogę, wokół nich rozległ się starszliwy ryk. Potem jeszcze kolejny, głośniejszy i straszniejszy. Oddział uformował się w wielki okrąg i zaczął celować w kompletną ciemnośc. Nikt nie wiedział co może zaatakować i skąd.
\n
 Długo nie trzeba było czekac. Z ciemności wyłonił się stwór i rzucił się bezszelestnie na Łysego. Jednym ruchem pazurów poderznął męzczyznie gardło. Łysy przez chwile wierzgał nogami, po czym uszło z niego zycie. Wszyscy stali nieruchomo, nie rozumiejąc co się właśnie wydarzyło. Gdy potwór ruszył w stronę reszty, Artem wziął się w garśc i zaczął ostrzeliwać stwora. – Ognia! – Ryknął wielkolud. Wszyscy ruszyli za jego śladem i zaczęli ostrzał. Kreatura miała trzy metry wzrostu. Całe ciało stwora zostało pokryte sierścią. Na zakończeniu łap, stwór posiadał ostre jak brzytwa długie pazury, którymi bez problemu by przebił stal.
\n
Z pyska leciała mu strózka śliny.
\n
 Viera schowała się za jedną z ławek, przykucnięta i lekko oszołomiona. W powietrzu gwizdały kule. Kreatura Dostała porządną serie z karabinu, która nie zrobiła na niej zadnego wrazenia. Monstrum doskoczyło do Wąskiego i Piotra. Nie mieli zadnych szans. Wąski nadział się na wielgachnie szpony, spoglądał w czerwone ślepia stwora. Kreatura odrzuciła go na bok, a Piotra złapała podczas gdy on starał się ją zajść od tyłu. Jedyne co po nich zostało, to krew na betonowej ziemi. Coraz to kolejni ludzie umierali, została ich tylko szóstka. Cichy, Artem, Viera Szuter, Siergiej i Grisza Jeden z kolegów Artema.
\n
 Cichy nie mógł patrzeć jak jego przyjaciele umierają. Zacisnął dłonie na Karabinie, i rozpoczął ostrzał. Trafił Stworowi w oczy, ten zakrył je swoimi łapskami i przyklęknął lekko unieszkodliwiony. Dim podbiegł do kreatury, wspiął się na nią. Z kieszeni wyciągnął granat i wcisnął jej to w pysk. Szybko zeskoczył ze stwora z wielką gracją, po czym rzucił się na ziemie. Po chwili słychać było huk i głuchy dźwięk upadającego ciała.
\n
 Cichy podniósł się z kamiennej posadzki i podszedł do reszty ocalały, każdy stał w osłupieniu i podziwiali jego wyczyn
\n
 – No, niczego sobie przedstawienie towarzyszu – Artem lekko uderzył Dima w ramię.
\n
 – Dziękuję, ale nie czas na to… – Artem przechadzał się po miejscu masakry. Klękał przy każdym ciele i oddawał hołd swoim kolegom. Viera robiła to samo przy innych ciałach.
\n
 – Chwila… Ale przecież dwa stworzenia ryczały.. a tylko jedno się ujawniło. – Cichy mruczał pod nosem, nagle odwrócił się i zauwazyl jak taki sam stwor co poprzedni, biegnie w strone Viery. Jego towarzysze odnowili ostrzał w monstrum, które nieubłagalnie się zbliżało do kobiety. Dim wstał momentalnie i biegiem ruszył w strone Kobiety. W ostatnim momencie doskoczył do kobiety i ją odepchnął. Stwór doskoczył do cichego i nadział go na swoje szpony. Męzczyzna wisiał bezwładnie z szeroko otwartymi oczami i ustami. Odkaszlną krwią i napluł mutantowi w oczy.
\n
- Nie ma ze mną tak lekko gnoju… – Ostatkami sił odbezpieczył ostatni granat jaki miał schowany w kieszeni i cisnął nim pod nogi stwora, wiedział ze i tak umrze i był gotowy się poświęcić. Cichy spojrzał na swoich towarzyszy – Dziękuję wam za wszystko… nigdy was nie zapomnę – Lekko się uśmiechnął, a po policzku spływała mu łza.
\n
 A potem był jedynie wielki wybuch. I już nie było ani stwora, ani Cichego. Wszyscy stali i tylko się przyglądali niedowierzając, co się właśnie stało.
\n
 – Nie możliwe… Nie zrobił tego… – Szuter patrzył w miejsce w którym jeszcze chwile temu był jego dowódca i zarazem przyjaciel.
\n
 Siergiej podszedł do swojego kolegi i złapał go za ramię – To koniec, uratował nas, poświecił się, ratując Viere i zarazem nas wszystkich. -
\n
 Kobieta podniosła się na kolana i zaczęła płakać. Jej jęk był donośny, każdy go usłyszał.
\n
 – Pani moja miła.. Ruszajmy.. jego już nie ma.- podał jej rękę. Ona ją jedynie odtrąciła.
\n
 – Sama dam rade! – Wykrzyczała powoli podnosząc się z klęczek. Gdy się podniosła momentalnie złapała się za bok. Jej rana cały czas tam była. Jedynie na chwile o niej zapomniała.
\n
 I tak w kompletnej ciszy oddział Dotarł na stacje. Kompletnie zmęczeni i przygnębieni.
\n
Rozdział 8 – Powrót
\n
 Idąc schodami prowadzącymi do stacji, odczuwali jeszcze większy ból po stracie przyjaciół. Nikt nie chciał tego do siebie przyjąć, ze po ciężkiej walce, którą stoczyli ramie w ramię, wróci jedynie garstka z nich. Całą drogę przebyli w kompletnej ciszy. Gdy przed ich oczami pojawił się właz oddzielający zamieszkaną powierzchnie przez kreatury od ludzi, Szuter zakłócił grobową ciszę – No.. I jesteśmy w domu. – Zastukał rytmicznie, trzy razy szybko, dwa wolno i jeszcze raz trzy szybko. Otwór od razu się otworzył ukazując, tętniące zycię na stacji. Przeszli przez próg i od razu za nimi rozbiegł się dźwięk zamku zamykającego właz.
\n
 Jeden z początkujących stalkerów podbiegł do Grupy, szczęśliwy na ich widok – Szuter, Siergiej, jak dobrze was widzieć. A gdzie resz… – Chłopak spojrzał na dwójkę swoich starszych kolegów i od razu posmutniał.. – Dowódca na was czeka… – Odszedł od nich z lekko opuszczoną głową. Zrozumiał ze reszty swoich starszych kolegów, a zarazem mentorów już nigdy nie ujrzy.
\n
 Dwoje stalkerów ruszyło w stronę sali konferencyjnej, w której czekał ich szef na zdanie raportu. Gdy Artem wraz z Vierą i Griszą chcieli podążyć za nowymi kompanami, Trójka strażników ich zatrzymała i wylegitymowała. – Hmm.. Wszystko w porządku, możecie przejść. Chwila chwila, a co z dziewczyną? – jeden strażnik wskazał karabinem na Viere.
\n
 – Jest ze stacji sekciarzy i została ranna, nie ma nic przy sobie. A teraz jeśli łaskaw, zabierz ją do jakiegoś medyka bo zaraz nam tu odejdzie. – Artem Krzyknął do strażnika, co niekoniecznie mu się spodobało. Viera była z kazdą chwilą coraz bledsza i słabsza.
\n
 – Dobra dawac ją tu. Zaraz się nią zajmiemy, a wy idzcie odpocząć, musicie być diabelnie zmęczeni podróżą. – Połozyli Viere na noszach i ruszyli w strone gabinetu doktora. A męzczyzni postanowili się przespać w namiocie dla gości.
\n
 Siergiej wraz z Szuterem stali przed drzwiami Sali konferencyjnej. Wzięli głęboki wdech i weszli do środka.
\n
 -Witajcie moi mili! Wróciliście z misji jak widzę, jakie to informacje mi przynosicie? A gdzie reszta waszego oddziału? Gdzie Cichy? – Dowódca spojrzał na nich z powagą. Miał skrzyżowane ręce za plecami.
\n
 – Wszyscy nie zyją.. Zostaliśmy zaatakowani przez dwa gigantyczne mutanty.. nie mielibyśmy szans, gdyby nie Dim… Teraz by nas tu nie było.. Poświęcił swoje zycie, za zycie pozostałych. Jest prawdziwym bohaterem – Przez cały czas patrzył się mezczyznie w oczy.
\n
 – Wszyscy jesteście wielkimi bohaterami.. Wynagrodzę to wam, a tym co polegli.. wyrządzimy pogrzeb godny ich heroicznej śmierci.. A teraz.. Co się stało z poprzednią grupą stalkerów? -
\n
 – Została zamordowana przez sektę. Jak się okazało pod centrum handlowym znajdywały się kolejne tunele metra, w których się osiedlili. I dokładnie ta sama sekta nas pojmała. Zostaliśmy skazani na śmierc przez ową sekte. Na nasze szczęście w dzień egzekucji, inna sekta zaatakowała stacje na której się znajdywaliśmy. Dzięki Córce Władcy sekty uciekliśmy. Trzeba również zaznaczyć ze sekta, która nas przetrzymywała już nie zyje.-
\n
 -Bardzo dobrze się spisaliście… Resztą zajmie się inny oddział. Zdetonujemy tunel w centrum handlowym dla bezpieczeństwa. A teraz idzcie odpocząć. – Mezczyzna wrócił do swych zajęc, a stalkerzy ruszyli ku swoim namiotom.
\n
 Tydzień po powrocie na stacje, odbył się pogrzeb wszystkich stalkerów. Viera, która przeszła operacje i wróciła do zdrowia spotkała się z Szuter, Siergiej, Artem i Grisza w jednym miejscu. Cała stacja zebrała się w jednym miejscu, aby opłakać stratę jaką odnieśli przyjaciele martwych stalkerów i stratę jaką odniosła stacja.
\n
Grupkę Cichego poproszono do mównicy. Opowiedzieli wszystko od początku. Jak znaleźli się na stacji sekciarzy, jak z niej uciekli, jak na nią wrócili i w końcu jak wyszli na powierzchnię, na której wszyscy polegli. I oczywiście opisali ze szczegółami poświęcenie Cichego.
\n
 – I tak, gdyby nie Dim. Gdyby nie jego wytrzymałość i zapał, teraz by nas tu nie było. – Viera dokończyła mowę. Wielu widzów płakało, a wielu się wsłuchiwało z przejęciem. Po chwili ciszy wszyscy zebrali posłali ku swoim mówcą, wielkie brawa. Stali przy mównicy przez dłuższą chwilę, gdy mieli już ruszyc w stronę swoich miejsc, całe szefostwo ich zatrzymało
\n
 – Moi mili.. Chcemy wam wręczyć, za waszą odwagę i wytrwałośc, ordery. To co robicie dla stacji i całej ludzkości.. Nigdy nie będzie zapomniane. – Zasalutował dowódca stacji i zaczął wręczać im ordery. Wszyscy stali przez chwile dumnie na mównicy po czym zniknęli w tłumie siedzących ludzi.
\n
 Viera siedziała w swoim namiocie popijając herbatę. Na zewnątrz można było usłyszec, jak ludzie bawią się w najlepsze. Gdzieś w oddali ktoś puszczał muzykę, a kobieta zapisywała w notatniku całą historię w której Cichy wraz oddziałem rusza na wielką misję gdzie czeka na nich wszystko to co nieoczekiwane. Ktoś stanął w progu namiotu – Viera, szef nas wzywa. Misja się jakaś szykuje i to bardzo ciekawa -
\n
 – Już ide Szuter, powiedz chłopakom żeby na mnie poczekali pięć minut. -
\n
 – Się robi szefowo – Szuter wyszedł z namiotu, a kobieta wróciła do notatnika. Właśnie kończyła ostatni rozdział. Myślami wracała do całej sytuacji na powierzchni. Ale to dawało jej tylko motywacje, aby stać się jeszcze silniejszą. Postanowiła sobie pomścić Cichego. Viera została dowódcą oddziału stalkerów, który składał się ze wszystkich ocalałych.
\n
 Gdy skończyła, schowała notatnik i ruszyła w stronę Sali konferencyjnej. Pod drzwiami pomieszczenia spotkała swój cały oddział. Każdy się lekko uśmiechnął do nowej szefowej.
\n
 – No to ciekawe co dzisiaj nas czeka na powierzchni chłopaki – Odwzajemniła serdeczny uśmiech i wraz ze swoimi przyjaciółmi zniknęli za drzwiami, za którymi szykowała się kolejna misja diabelnie niebezpieczna. Ale dla pomszczenia Cichego, była gotów zrobić wszystko.
\nTen temat został zmodyfikowany 3 lat, 7 miesięcy temu przez Silny. Powód: Z niewiadomych przyczyn, tekst był, że tak to nazwe... zdeformowany


Pobierz i graj w Tower Craft 3D – Gra Budowlana na PC i Mac (Emulator)\nGraj Tower Craft 3D – Gra Budowlana na PC Graj Tower Craft 3D – Gra Budowlana na PC\nGraj Tower Craft 3D – Gra Budowlana na PC\nTower Craft 3D – Gra Budowlana jest grą Strategie opracowaną przez CASUAL AZUR GAMES. BlueStacks to najlepsza platforma do grania w tę grę na Androida na komputerze PC lub Mac, zapewniająca doskonałe wrażenia z gry.\nPomiń nudne części gry. Zagraj w Tower Craft 3D – Gra Budowlana z Makro Wystarczy nagrać sekwencję poleceń i wykonać je w dowolnym momencie.\nPo co ograniczać się do jednej gry na telefonie, skoro możesz grać w wiele na komputerze? Otwórz kilka multi instancji Tower Craft 3D – Gra Budowlana na raz. Wykorzystaj moc różnych kont, robiąc więcej.\nWydobądź to, co najlepsze z Tower Craft 3D – Gra Budowlana z synchronizacją Multi Instancji. Zagraj w grę z różnych kont i zbuduj własne imperium. Użyj synchronizacji multi instancji, aby powtórzyć akcję w głównej instancji BlueStacks we wszystkich innych instancjach.\nZnajdź najrzadszych bohaterów, wykonując wiele wezwań w Tower Craft 3D – Gra Budowlana. Podczas gdy to robisz, zmniejsz zużycie zasobów komputera dzięki trybu farmienia. Farm wydajniej, aby uzyskać najlepsze wyniki.\nSkrypt jest potężnym dodatkiem do istniejących kontrolek gier BlueStacks. Teraz wykonaj szereg czynności w Tower Craft 3D – Gra Budowlana wiążąc je z jednym kluczem. Inspiracją jest „Przewodnik po skryptach”.\nCzekasz na Tower Craft 3D – Gra Budowlana aby uruchomić w określonym języku? Dzięki całkowicie nowej funkcji tłumaczenia w czasie rzeczywistym możesz przetłumaczyć grę na dowolny język.\nZabierz swoich wrogów do środka Tower Craft 3D – Gra Budowlana z BlueStacks. Wyeliminuj łzawienie i zacinanie się, włączając wysokie FPSy obsługiwane przez grę. Bądź zawsze gotowy do natychmiastowej reakcji w ciężkiej walce.\nNigdy więcej niekończącego się stukania w ekran telefonu podczas gry w Tower Craft 3D – Gra Budowlana. Przełącz się na lepszą rozgrywkę dzięki „Repeated Tap” na BlueStacks. Naciśnij i przytrzymaj przypisany klawisz, aby stukać w sposób ciągły, lub stuknij raz, aby wykonać stuknięcie określoną liczbę razy.\nJak pobrać i zagrać w Tower Craft 3D – Gra Budowlana na PC\nWyszukaj Tower Craft 3D – Gra Budowlana w pasku wyszukiwania w prawym górnym rogu.\nKliknij, aby zainstalować Tower Craft 3D – Gra Budowlana z wyników wyszukiwania\nUkończ pomyślnie rejestrację Google (jeśli krok 2 został pominięty) aby zainstalować Tower Craft 3D – Gra Budowlana\nKlinij w ikonę Tower Craft 3D – Gra Budowlana na ekranie startowym, aby zacząć grę


Koronny klejnot afrykańskiego futbolu\nFot: Cote, Cote\nASEC Abidżan Gillou Afrykańska Piłka Akademia\nKażdy z nas zna ‘’fabryki’’ do wytwarzania piłkarzy, takie jak La Masia, La Fábrica czy akademia Dinama Zagrzeb. Co jednak, gdybyśmy przenieśli się na całkiem inny kontynent, teoretycznie ten najbiedniejszy, z najmniejszymi możliwościami finansowymi, ekonomicznymi? Teoretycznie nie można tam spotkać zbyt wielu dobrych piłkarskich akademii, ale z drugiej strony, od każdej reguły są wyjątki. Nie inaczej jest i tym razem, a wyjątek ten zwie się Sol Beni.\nBracia Kolo i Yaya Toure, Emmanuel Eboue, Romaric, Didier Zokora, Siaka Tiene, Gervinho, Salomon Kalou i wielu innych reprezentantów WKS... Znajome nazwiska, nieprawdaż? Wydawać by się mogło, że oprócz kraju pochodzenia, występów w jednej reprezentacji- WKS, może łączyć ich niewiele. Jest jednak jedna rzecz, a dokładniej miejsce, które sprawia, iż te wszystkie nazwisko łączą się w jedną, spójną całość. Miejsce to nazywa się właśnie Sol Beni i jest akademią Association Sportive des Employés de Commerce Mimosas, w skrócie ASEC Mimosas.\nSam klub został założony niecałe 3 lata po zakończeniu II wojny światowej, a dokładniej 1 stycznia 1948 roku przez grupę ośmiu biznesmenów z Zachodniej Afryki, Libanu i Francji. Co ciekawe w Europie bardzo często omyłkowo używa się nazwy ASEC Abidżan, jednakże nawet przez klub ze stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej nazwa ta jest akceptowana, gdyż takiej używa podczas międzynarodowych rozgrywek. Do 1993 roku klub zdobył 11 tytułów mistrzowskich, 9 Pucharów Wybrzeża Kości Słoniowej. Czemu podane sukcesy są do roku 1993? Dlatego, iż wtedy nastąpiła rewolucja na skalę (nie boję się użyć tego sformułowania) całej Afryki!\nWłaśnie w tymże roku, jako trener klubu, zatrudniony został 19-krotny reprezentant Francji- Jean-Marc Guillou. Chciałoby się od razu zapytać co w tym wyjątkowego? Śpieszę z odpowiedzią. Francuski trener zdecydował się na utworzenie szkółki/akademii piłkarskiej z prawdziwego zdarzenia, (początkowo funkcjonująca jako zespół rezerw) umieszczając ją w kompleksie treningowym ASEC.\nŚmiało można powiedzieć, że nawet sam założyciel nie spodziewał się, iż jego szkółka po kilkunastu latach zacznie być nazywana ‘’klejnotem koronnym afrykańskiego futbolu’’. Sam Gillou, jako trener drużyny seniorów utrzymał się na stanowisku przez 6 lat (1993-1999), a odszedł tylko dlatego by objąć kadrę WKS. Warto podkreślić, że w czasie swojej 6-letniej kadencji, Francuski szkoleniowiec wygrał z Abidżańskim klubem aż 14(!) trofeów. Mistrzostwo kraju w latach 1993-95, 1997, 1998, Puchar krajowy w latach 1995, 1997, 1999, 4-krotnie Trofeum im. Félixa Houphouéta-Boigny’ego ( 1995, 1996, 1998, 1999), a także po razie Afrykańską Ligę Mistrzów w 1998 roku, a także Superpuchar Afryki w 1999 roku.\nZ tym ostatnim trofeum wiążę się ciekawa historia, gdyż po pierwsze, był to pierwszy sukces przy zdobyciu którego czynny udział brali wychowankowie akademii, a po drugie, przed meczem, prezes (także zawodnicy) rywala zespołu prowadzonego przez Gillou- Espérance Tunis, zlekceważyli ASEC, gdyż w meczu wygranym przez zespół z Abidżanu, nie wystąpił żaden gracz powyżej 18 roku życia. Klub z Tunezji uznał to za obrazę, gdyż nie chciał grać przeciwko... dzieciom. Dzieciom, które spuściły Tunezysjkiemu hegemonowi po dogrywce łomot 3-1, a w spotkaniu zagrali chociażby znani z europejskich boisk Boubacar Barry, Kolo Toure, Didier Zokora, Siaka Tiene i Aruna Dindane.\nCo ciekawe, jak na afrykańskie standardy, szkółka ma fenomenalne warunki. Zawodnicy mają stałą opiekę medyczną, dostają 3 posiłki dziennie, trenują 2 razy w ciągu dnia, a na co dzień mieszkają w klimatyzowanych pokojach. Gillou uznał za bardzo ważne, aby zawodnicy oprócz umiejętności czysto piłkarskich, rozwijali też te umysłowe, dzięki czemu młodzi futbolowi adepci mają okazję na naukę matematyki, j. francuskiego, angielskiego czy geografii.\nW 2001 roku wydawało się, iż następuje kolejna rewolucja. Można powiedzieć, że tak było, bo rzeczywiście podpisanie kontraktu dotyczącego współpracy z Beveren zostało okrzyknięte jako wielki sukces, dzięki czemu do belgijskiego klubu trafili chociażby Barry, Eboue, Toure, Boka, Gervinho. Jednak to co piękne szybko się kończy. Tak też było i tym razem, a wszystko co ciekawe popsuła osoba... Gillou. Już właśnie w 2001 roku objął on funkcję menadżera Beveren, jednakże został zwolniony już następnego roku. Następnie nie mógł on porozumieć się w sprawie funkcjonowania akademii z ówczesnymi osobami zarządzającymi ASEC-iem. Miało to też związek z tym, iż Francuz podkuszony wizją kolejnych sukcesów otworzył swoje akademie chociażby na Madagaskarze, w Tajlandii, Mali, Wietnamie, Ghanie i wielu innych krajach. Przestał więc dbać o Sol Beni jak za dawnych czasów, poświęcając się każdemu projektowi ''po trochę'', co sprawiło, iż nie wyszły one tak spektakularnie.\nPomimo tego, że już w roku rozstania z Beveren, klub ze stolicy afrykańskiego kraju podpisał umowę z Charltonem Athletic, nie potrafił on już produkować takich talentów jak za czasów Gillou. Problemem rzecz jasna stały się też też metody treningowe i styl gry wprowadzony jeszcze za czasów założyciela akademii, które po prostu stały się... przestarzałe.\nFutbol się zmienia, jednakże ASEC ogarnęła stagnacja, przez co kolejne świetne pokolenia zaczęły rozwijać się chociażby w szkółce innego z z byłych piłkarzy- Cyrila Domorauda, czyli byłego reprezentanta WKS, który zachęcony sukcesami Gillou, otworzył swoją akademię ‘’Cyrille Domoraud Academy’’, która ma na koncie wypuszczenie w świat choćby Wilfrieda Bony’ego.


Gemini Park Tychy z siódmą restauracją - Horecanet.pl - biznes i newsy branży HoReCa\nRestauracja została stworzona z myślą m.in. o wegetarianach i weganach. W menu najnowszego miejsca na kulinarnej mapie Tychów, goście znajdą wyłącznie dania zdrowej kuchni roślinnej. Mihiderka właśnie otworzyła swój lokal w Gemini Park Tychy. Jest to już siódma restauracja w tym centrum handlowym. Najemca zajął 75 mkw.\nMenu nowej restauracji obfituje w ciekawe dania. Znaleźć w nim można kilka wariantów wegańskich burgerów, zupy (kremy, chłodniki) podawane z krakersami z ziaren i płatków owsianych, dania obiadowe, w tym warzywne gulasze inspirowane kuchniami świata czy tzw. „miski” z humusem i sezonowymi dodatkami.\n– Mihiderka wprowadza do Gemini Park nie tylko sporo nowości, także pewną filozofię przygotowywania potraw. – Wszystkie dania, które podajemy są zrobione bez użycia składników odzwierzęcych. Naszą misją jest pokazywanie gościom, że można jeść pyszne, różnorodnie i do syta bez mięsa, ryb, jaj, czy nabiału. Wierzymy, że to składniki, których jako społeczeństwo powinniśmy jeść coraz mniej z przyczyn środowiskowych czy zdrowotnych – mówi Dorota Krysińska, współzałożyciel marki Mihiderka. – Dodatkowo nie smażymy niczego, nawet półproduktów, na głębokim tłuszczu, korzystamy z warzyw, owoców czy ziaren aby zagęszczać zupy czy dodawać smaku i charakterystycznego koloru naszym bułkom. Nasze dania obiadowe są tak przemyślane, aby stanowiły pełnowartościowy posiłek, z odpowiednią ilością białka i błonnika – dodaje.\nZnaczące zmiany w tym zakresie ma przynieść przygotowywana właśnie rozbudowa centrum handlowego. W jej efekcie galeria powiększona zostanie o ok. 6,5 tys. m kw. Na przestrzeni tej powstanie m.in. wielosalowe nowoczesne kino. Powiększona zostanie także strefa food court. Wokół niej zlokalizowane zostaną z kolei nowe restauracje i kawiarnie. W tym jedna z obsługą kelnerską, zapowiada inwestor. Ma się ona stać ważnym zapleczem gastronomicznym dla Specjalnej Strefy Ekonomicznej, a także dla przejezdnych poruszających się wzdłuż sąsiadującej z galerią trasy Śląsk-Południe. Ponadto nowy lokal ma stać się miejscem spotkań dla biznesu.\nPóki co w ofercie Gemini Park Tychy, obok dopiero co otwartej Mihiderki, znajdziemy restauracje KFC, McDonalds, Companeros, Olimp, Thai Express, City Kebab, a także kawiarnie m.in. Cafe de Grano, Lodomania, Grycan.\nTaggedbiznesbrogb2bbusinessgastronomiaGemini Park TychyhorecamihiderkaNowości Gastronomiczne


2x PIŁA V-SERIES - ZESTAW PIŁ - Piła prosta + Piła Płatnica dwustronna- BRADAS\nPiła zestaw 2szt V- Series - BRADAS\nPiła prosta V-SERIES GRIDE KT-V1404 ostrze 320mm\nPiła płatnica dwustronna V-SERIES KT-V1406 ostrze 310mm\n2x PIŁA V-SERIES - ZESTAW PIŁ - Piła z hakiem + Piła Płatnica - BRADAS\nPiła z hakiem V-SERIES KT-V1405 ostrze 320mm\nPiła płatnica V-SERIES KT-V1407 ostrze 500mm\n2x PIŁA V-SERIES RAZOR teflon - ZESTAW PIŁ - Piła składana + Piła prosta - BRADAS\nPiła zestaw 2szt V- Series Razor teflon- BRADAS\nPiła prosta V-SERIES RAZOR teflon KT-V1402 ostrze 270mm\nPiła składana V-SERIES RAZOR teflon KT-V1422 ostrze 230mm\n2x SEKATOR ERGO nożycowy + kowadełkowy - zestaw - CELLFAST\nZESTAW SEKATORÓW ERGO\n1szt Sekator nożycowy Cellfast model 41-020 do cięcia świeżych gałęzi i pędów\n1szt Sekator kowadełkowy Cellfast model 41-021 do cięcia suchych gałęzi\n2x SEKATOR IDEAL nożycowy + kowadełkowy - zestaw - CELLFAST\nZESTAW SEKATORÓW IDEAL\n1szt Sekator nożycowy Cellfast model 40-414 do cięcia świeżych gałęzi i pędów\n1szt Sekator kowadełkowy Cellfast model 40-415 do cięcia suchych gałęzi\n2x Sekator ogrodniczy V-SERIES - ZESTAW KT-V3/P\nZESTAW SEKATORÓW V-SERIES\n1szt Sekator V-SERIES ostrze mijające - BRADAS KT-V3\n1szt Sekator V-SERIES ostrze proste - BRADAS KT-V3P\nELEKTRONICZNY TESTER podłoża 4W1 MIERNIK OGRODNICZY LCD - WL-M15\nElektroniczny Tester podłoża 4w1 Pomiar pH, Pomiar wilgotności, Pomiar nasłonecznienia, Pomiar temperatury\nKOŃCÓWKA PRZEGUBOWA do opryskiwacza VENUS Super - KWAZAR\nMontowana jest w opryskiwaczach serii Venus Super. Umożliwia ustawienie kąta oprysku. Posiada regulowaną dyszę, która umożliwia również ustawienie stopnia rozpylenia cieczy – od mgiełki po strumień. Pasuje do: Venus Super 360\nLanca teleskopowa 3m Kwazar- Lanca ta pasuje do wszystkich opryskiwaczy ciśnieniowych i plecakowych Kwazar z wyłączeniem serii Venus. Podłącza się ją w miejsce standardowej rękojeści. Nie przewodzi prądu elektrycznego.\nLanca teleskopowa 5m Kwazar- Lanca ta pasuje do wszystkich opryskiwaczy ciśnieniowych i plecakowych Kwazar z wyłączeniem serii Venus. Podłącza się ją w miejsce standardowej rękojeści. Nie przewodzi prądu elektrycznego.\nNIEZBĘDNIK OGRODNIKA BASIC zestaw 8 narzędzi W SKRZYNCE\n165,99 zł159,99 zł\n8 elementowy zestaw narzędzi ogrodniczych w skrzynce BASIC


Kwatery Prywatne Zastawna Góra - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegi Zastawna Góra\nKwatery prywatne Zastawna Góra\nznaleziono 8 ofert noclegowychofert (0 w miejscowości Zastawna Góra oraz 8 w okolicy)\nMapa Zastawna Góra\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Zastawna Góra\nKwatery prywatne w miejscowości Zastawna Góra, województwo podkarpackie, powiat leżajski\nKwatery prywatne w miejscowości Zastawna Góra. Porównaj możliwość zakwaterowania w miejscowości Zastawna Góra w zależności od standardu oraz ceny. Zastawna Góra, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w miejscowości Zastawna Góra:\nhotele Zastawna Góra\npokoje gościnne Zastawna Góra\ndomki letniskowe Zastawna Góra\nbungalow Zastawna Góra\ndomy do wynajęcia Zastawna Góra\npensjonaty Zastawna Góra\nagroturystyka Zastawna Góra\nschroniska Zastawna Góra\ncampingi, pola namiotowe Zastawna Góra\nhostele Zastawna Góra\nmotele Zastawna Góra\nKwatery prywatne Zastawna Góra, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w miejscowości Zastawna Góra w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w miejscowości Zastawna Góra obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w miejscowości Zastawna Góra kwatera prywatna noclegi Zastawna Góra i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Zastawna Góra tani nocleg. Pokoje i kwatery w miejscowości Zastawna Góra. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w miejscowości Zastawna Góra. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w miejscowości Zastawna Góra? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w miejscowości Zastawna Góra u nas.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Zastawna Góra, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Webinary - Terapia dziecka urodzonego przedwcześnie.\nTermin: 3.11.2021, 20:00 - 21:30\nInstruktor: Beata Wasicka mgr fizjoterapii, absolwentka kierunku fizjoterapii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, Wykładowca akademicki, koordynator i założyciel Centrum Dziecka - Wczesna Interwencja Pediatryczna. Swoja karierę zawodową rozpoczynała w Ośrodku Wczesnej Interwencji w Gdańsku, gdzie pracowała 12 lat. Od początku swojej pracy podążała w kierunku koncepcji NDT Bobath. Pierwszy swój kurs NDT Bobath ukończyła w 2008/2009 i w kolejnych latach pogłębiała swoją wiedzę i praktykę zgodnie z koncepcją Bobath i doszkalała się na licznych kursach i szkoleniach z tematyki rehabilitacji dzieci. Uczestniczyła w wielu szkoleniach zakresu terapii neurorozwojowej i wczesnej diagnostyki zaburzeń rozwoju m in.: General Movements Assessment - metoda Prechtla, , TIMP (Test of Infant Motor Performance) i innych oraz prowadziła wiele kursów doszkalających z tematyki fizjoterapii pediatrycznej. W 2019 roku ukończyła kurs NDT Bobath Basic po którym otrzymała uprawnienia nauczyciela koncepcji NDT Bobath.\n- Problemy dziecka przedwcześnie urodzonego.\n- Zagrożenia rozwoju płynące ze wcześniactwa.\n- Pielęgnacja wcześniaka.\n- Założenia terapeutyczne w pracy z dzieckiem przedwcześnie urodzonym.\n- Strategie terapeutyczne wspomagające rozwój psychomotoryczny wcześniaka.\n- Całościowe objęcie opieka dziecka przedwcześnie urodzonego i jego rodziny.\n- Sesja Q&A.\nKursant otrzymuje certyfikat w formie pdf oraz 7 - dniowy dostęp do nagrania szkolenia.


Kiedy ktoś jest kompetentny do wykonywania prac elektrycznych? - eco-mobile.pl\nKiedy ktoś jest kompetentny do wykonywania prac elektrycznych?\nW tym kontekście osoba kompetentna to osoba, która posiada odpowiednie przeszkolenie, umiejętności i wiedzę w zakresie wykonywanego zadania, aby zapobiec obrażeniom u siebie i innych.\nJednym ze sposobów wykazania kompetencji technicznych w zakresie ogólnych prac elektrycznych jest pomyślnie ukończone przyuczenie do zawodu elektryka oraz pewne doświadczenie zdobyte po zakończeniu przyuczenia.\nBardziej specjalistyczne prace, takie jak konserwacja rozdzielnic wysokiego napięcia lub modyfikacja systemu sterowania, prawie na pewno będą wymagały dodatkowego szkolenia i doświadczenia.\nKluczowe punkty, o których należy pamiętać\nUpewnij się, że pracownicy wiedzą, jak bezpiecznie korzystać z urządzeń elektrycznych.\nUpewnić się, że dostępna jest wystarczająca liczba gniazdek. Należy sprawdzić, czy gniazdka nie są przeciążone przez użycie nieuziemionych adapterów, gdyż może to spowodować pożar.\nUpewnij się, że nie ma żadnych ciągnących się kabli, które mogą spowodować potknięcie się lub upadek osób.\nPrzed czyszczeniem lub regulacją urządzeń należy je wyłączyć i odłączyć od zasilania.\nUpewnij się, że wszyscy szukają przewodów elektrycznych, kabli lub sprzętu w pobliżu miejsca, w którym będą pracować i sprawdzają znaki ostrzegające o zagrożeniach związanych z elektrycznością (patrz www.hse.gov.uk/electricity) lub innych zagrożeniach. Należy przeprowadzić kontrole wokół miejsca pracy i pamiętać, że przewody elektryczne mogą znajdować się w ścianach, podłogach, sufitach itp. (zwłaszcza podczas wiercenia w tych miejscach).\nUpewnij się, że każda osoba pracująca z elektrycznością posiada wystarczające umiejętności, wiedzę i doświadczenie. Nieprawidłowe podłączenie wtyczki może być niebezpieczne i prowadzić do wypadków śmiertelnych lub pożarów.\nNależy natychmiast zaprzestać używania sprzętu, jeżeli wydaje się on wadliwy - należy zlecić jego sprawdzenie kompetentnej osobie.\nUpewnij się, że każdy sprzęt elektryczny przyniesiony do pracy przez pracowników, wynajęty lub pożyczony, jest odpowiedni do użytku przed jego użyciem i nadaje się do konserwacji w razie potrzeby.\nNależy rozważyć zastosowanie wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) pomiędzy źródłem zasilania elektrycznego a sprzętem, zwłaszcza w przypadku pracy na zewnątrz, w wilgotnym lub zamkniętym miejscu - patrz Bezpieczeństwo elektryczne w miejscu pracy HSE (www.hse.gov.uk/electricity).\nNapowietrzne linie elektryczne\nNależy pamiętać o zagrożeniach związanych z pracą w pobliżu lub pod napowietrznymi liniami energetycznymi. Prąd elektryczny może się z nich wydostawać, nawet jeśli maszyny lub urządzenia nie mogą ich dotykać.\nNie pracuj pod nimi, jeżeli sprzęt (np. drabiny, wysięgnik dźwigu, skrzynia wywrotki lub słup rusztowania) może zbliżyć się na odległość co najmniej sześciu metrów do linii energetycznej bez zasięgnięcia porady. Przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac porozmawiaj z właścicielem linii, np. zakładem energetycznym, kolejowym lub tramwajowym.\nPodczas kopania na ulicy, chodniku i/lub w pobliżu budynków należy zawsze zakładać obecność kabli.\nNależy zapoznać się z miejscowymi zakładami energetycznymi i planami instalacji, aby ustalić, gdzie znajdują się kable.


» Łowiczanka /19.04.15/\nPROJEKTY AUTORSKIE. WŁASNOŚĆ KI-KA. KOPIOWANIE ZABRONIONE. Bransoletka wykonana z kamieni naturalnych - black stone matowy [12mm], agaty z widocznymi druzami pokrytymi tytanem [12mm], zawieszki z kryształkiem Swarovskiego w kształcie kropli barokowej [16mm, Vitrail Medium], kryształków fasetowanych [6 x 8mm] oraz elementów metalowych w kolorze tzw. różowego złota. Bransoletka na gumce silikonowej. Pasuje na nadgarstek 16-17cm. Biżuteria ozdobnie zapakowana. Możliwość dopasowania bransoletki do nadgarstka - wcześniej prosimy o kontakt.


Krematorium w Jeleniej Górze w nowej lokalizacji » Piec kremacyjny, projektowanie krematorium, polski producent pieców kremacyjnych, Cremators and crematorium design\nKrematorium w Jeleniej Górze w nowej lokalizacji\nKrematorium ANUBIS w Jeleniej Górze w nowej lokalizacji zostało oddane do użytku w grudniu 2016 roku. Jest drugim obiektem tego typu w mieście, które zamieszkuje około 80 tys. mieszkańców. Inwestorem jest Zakład Usług Pogrzebowych ANUBIS – rodzinna firma pogrzebowa, która od ponad 25 lat oferuje najwyższej jakości kompleksowe usługi pogrzebowe. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu oraz profesjonalizmowi firma zapewnia przeprowadzenie ceremonii pogrzebowej na najwyższym poziomie. Dodatkowo właściciele cały czas się rozwijają i udoskonalają swoją działalność, korzystając także ze wsparcia środków unijnych. Zakup linii kremacyjnej był dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013.\nWspółpraca między Inwestorem a JML Funeris rozpoczęła się już w 2014 roku od podpisania umowy na dostawę i montaż pieca kremacyjnego wraz z system wideo oraz uzyskania pozwolenia na emisję – na wprowadzanie do powietrza gazów i pyłów. Pierwotną lokalizacją instalacji było uzdrowisko Cieplice – jedna z dotychczasowych siedzib Zakładu Usług Pogrzebowych Anubis. JML FUNERIS, mimo sprzeciwu lokalnych władz udało się skutecznie uzyskać pozwolenie na emisję. Po uruchomieniu instalacji, Inwestor w związku z nabyciem nowej działki podjął decyzję o budowie nowego obiektu – w sąsiedztwie nowego cmentarza przy ulicy Sudeckiej. JML FUNERIS był odpowiedzialny za wykonanie projektu i uzyskanie wszystkich niezbędnych pozwoleń.\nNowo wybudowany obiekt pełni funkcję domu pogrzebowego wraz z prosektorium, spopielarnią oraz infrastrukturą techniczną. Lokalizacja obiektu w pobliżu cmentarza komunalnego pozwala na obsługę uroczystości pogrzebowych związanych z pochówkiem na tym cmentarzu. Oferta zakładu jest skierowana zarówno dla klientów indywidualnych, jak i innych zakładów pogrzebowych.\nKrematorium jest wyposażone w nowoczesny piec kremacyjny Merkur E Standard Gen 3 wyprodukowany przez hiszpańską firmę Kalfrisa.


Zmiana w dyrekcji SP 11 - Jelonka.com\nŚroda, 13 maja 2020, 9:39\nAktualizacja: Środa, 20 maja 2020, 10:13\nPrezydent Jeleniej Góry, w związku z odwołaniem konkursów na dyrektorów kilku jeleniogórskich szkół, powierzył obowiązki dotychczasowym dyrektorom. Wyjątkiem jest Szkoła Podstawowa Nr 11, gdzie p.o. dyrektora została Teresa Szewczyk.\nJak informuje rzecznik Urzędu Miasta, kilkoro dyrektorów szkół otrzymało wczoraj (12.05) dokumenty „powierzenia obowiązków dyrektora”, bo ze względu na epidemię - w szkołach, gdzie kadencja dyrektorska kończyła się w tym roku, nie można było przeprowadzić konkursów.\nDyrektorami szkół zostali: Teresa Szewczyk (od lipca br.) w SP 11, Joanna Marczewska (Zespół Szkół Ekonomiczno-Tutystycznych), Barbara Marszałek-Szurek (Szkoła Podstawowa Nr 13), Romuald Szpot (Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy), Monika Sołek (Miejskie Przedszkole Nr 11).\nOsoby te będą od września br. pełnić obowiązki dyrektorów placówek.\n~uzupełnienie 13-05-2020 10:16\nDyrektor SP11 poinformował w styczniu 2020 władze miasta , że dniem 1.07.2020. przechodzi na emeryturę, dlatego nie zgłosił się już do poprzedniego konkursu w marcu 2020.\n~ 13-05-2020 22:12\nW końcu nie będzie trzeba wysłuchiwać godzinnych przemówień w dodatku nie na temat na zebraniach!\n~gji 13-05-2020 11:50\nPanie Sroka zabierz pan syna z sobą.\n~cierpliwy 13-05-2020 18:17\nSam d..eczkę umoczy bo nie będzie immunitetu\n~Ja 13-05-2020 15:33\nNo koniec klubu w SP11...\nwodecky 13-05-2020 17:57\nNo to skończyło się w SP 11 wiadomo komu szkolne Eldorado ;)\n~ 13-05-2020 22:04\nW końcu z 11-stki odejdzie beton!\n~Obiektyw 15-05-2020 12:20\nTe zgryzliwe komentarze sa nader tendencyjne. Prosze zauwazyc ze szkola kierowana przez p.Sroke ma b. wysoki poziom. Bez wzgledu na przesadnie dlugie weekendy,rozliczne swieta i dni wolne z byle powodu tu systematycznie realizowany jest program nauczania i swiadome sterowanie procesem dydaktycznym. Mimo duzej liczby uczniow wielka uwage przywiazuje sie do spraw wychowawczych i zwyczajnej kindersztuby. Kiedy do niedawna udzielalam jako emerytka korepetycji roznym uczniom, to ci z 11-ki wyrozniali sie sposrod innych. Czym? Najlepszym dokumentem odpowiadajacym na takie pytania sa zeszyty uczniowskie, dlatego nie bede rozwijac tematu. Szczegolnie podziwialam prace i zaangazowanir matematykow.\n~Kio 15-05-2020 13:41\nKindersztuba rodem z 19 wieku. Szkoła za kadencji tego pana pozbywała się brutalnie dzieci z problemami, zdrowotnymi również . Zastraszała rodziców. Natomiast pielęgnowała syna Pana Sroki, który ma na swoim koncie ekscesy które demoralizował uczniów.\n~Misio 15-05-2020 14:13\nNie zgadzam się,że szkoła pozbywała się dzieci z problemami zdrowotnymi! Dość wspomnieć wsparcie dla dwóch ciężko chorych uczennic,akcje charytatywne na ich rzecz, pomoc wielotorową...nie siej demagogii tam gdzie jej nie ma. A z tym demoralizowaniem to Kio zdajesz sobie sprawę z odpowiedzialności prawnej za to co piszesz. Kiedyś redaktor Wellman celnie spuentowała sytuację z anonimowym chojrakiem z sieci,kiedy w końcu straciła cierpliwość i za pomówienia pociągnęła go do odpowiedzialności - spotkali się w sądzie. Komentarz nie nadaje się do cytowania na forum, ale w jej komentarzu pojawiło się słowo gacie i określenie czynności fizjologicznej.Kio tego ci życzę. Jesteś nędznym frustratem.\n~anonim1999 15-05-2020 14:30\nA z czego Pani udzielała? Wszechstronne? Bo szczególnie podziwia Pani prace (powinno być pracę, ale domyślam się, że to nie korepetycje z j.polskiego) matematyków, czyli ma Pani wiedzę o większej licznie przedmiotów jak sądzę.\n~ 15-05-2020 20:50\nJedenastka jest obecnie jedyną szkołą w okolicy gdzie nie ma prowadzonych lekcji online. Panu dyrektorowi nie chciało się już tego ogarnąć przed emeryturą. Jako rodzic uważam, że juz dawno powinien odejść i zrobić miejce komuś, kto nie zamiata zawsze problemów pod dywan.\n~M 15-05-2020 23:21\nSkoro szkoła na TAKIM poziomie to po co korepetycje z matematyki??\n~ 15-05-2020 14:02\nPon dyrektor Sroka to wspaniały człowiek i pedagog Moje dzieci chodziły do tej szkoły pan dyrektor zawsze wysłuchał pomógł pokierował Bardzo dziękuję za Pana zaangażowanie I wieloletnią pracę\n~Obiektyw 15-05-2020 20:03\nZ kundlami nie polemizuje.\n~Anonim1999 16-05-2020 10:51\nOt i wyszła kindersztuba ...\n~Odmieniec 15-05-2020 20:47\nA ja pogratuluję Pani Szewczyk, życzę jej zdrowia, siły i dziękuję, że w tak trudnym czasie przyjmuje na siebie ciężar kierowania szkołą. Nikt, kto nie był dyrektorem w polskiej szkole, nikt kto nie kieruje w obecnych czasach nie powinien sie wypowiadac! Żal...A za obrażanie ludzi, za poziom komentarzy należałoby karać! Albo usunąć możliwość "komentowania" w tym społeczeństwie! Pani Dyrektor, proszę się trzymać!\n~ 16-05-2020 8:47\nCzegoś tutaj nie rozumiem tak bardzo wam dyrektor Sroka nie pasuje a przez lata rodzice stali w kolejce od 1 w nocy aby zapisać swoje dziecko do SP 11.\n~ 17-05-2020 11:36\nSzkoła to na szczęście nie tylko pan dyrektor.\n~Oberwer 16-05-2020 21:50\nTragedia szkoła, a właściwie nauczyciele nie przygotowani do prowadzenia zajęć online. Jedynie zadają i żądają by dzieci z rodzicami sami przerabiali nowe tematy,a ich to nie obchodzi.Koniec kropka w tym temacie.\n~El Mariachi 18-05-2020 15:13\nPrzerobić to można mięso na kiełbasę... Oj wysoka górka była do szkoły 😜\n~nick 18-05-2020 19:49\n~El Mariachi (15:13)\nTrudno dyskutować kiedy wszystko się olewa\n~rodzic z 11 17-05-2020 14:57\nCzytam i nie wierzę, że można pluć takim jadem. Też mam dziecko w 11 i żaden z nauczycieli, nie żąda ode mnie przerabiania tematów z synem, bo jest samodzielny i odpowiedzialny i lekcje wykonuje sam, raz lepiej, raz gorzej. Na korki nie chodził. A szerze mówiąc z lekcji on-line (takie też się odbywają) wynosi mniej niż z samodzielnej pracy. Notabene na lekcjach było tylko kilka osób, bardziej spotkanie towarzyskie niż lekcja. W razie problemu syn kontaktował się z nauczycielami i zawsze otrzymał poradę. Wystarczyło poprosić o pomoc, tak jak w realu, podnieś rękę i zapytaj. No tak, ale łatwiej żądać, bo się należy....Pozdrawiam rozsądnych rodziców, w klasie mego syna kilku jest. A pozostałym mówię- dobrze będzie, lada moment wakacje i przestaniecie odrabiać lekcje z dziećmi, odpoczniecie.\n~economist 18-05-2020 13:08\ngratulacje dla Pani Szewczyk, może powinna startować w konkursie??\n~pytia 19-05-2020 10:42\nCzytając niektóre negatywne wypowiedzi, rodzi się nieodparte wrażenie, że nie ma trudnych uczniów - są tylko trudni rodzice. Współczuję nauczycielom i odchodzącemu Dyrektorowi. Ci trudni rodzice, to pewna reprezentatywna grupa społeczna i znak naszych czasów...


„Letni kierowcy” - Furora.tv\n14.08.2012, 12:22 przez konrad\nOglądając zeszłej zimy wiadomości telewizyjne, w których samochody miały problemy z ruszeniem, a kierowcy złorzeczyli na drogowców, można dojść do wniosku, że faktycznie zima jak zawsze zaskoczyła służby drogowe. Jednakże kilka tysięcy kilometrów pokonanych takimi drogami nasuwa jeszcze jedną sugestię – kierowcy nie umieją jeździć.\nNie chcemy usprawiedliwiać drogowców za fakt, iż drogi są nieodśnieżone i nie nadają się do jazd. Co więcej, twierdzenia dyrektorów Zarządu Dróg, że pługi są blokowane i nie mają szans dojechać, można uznać za kiepską wymówkę. O tym, że na danej drodze będzie padać śnieg wiedzą bowiem wszyscy, którzy oglądali prognozę pogody w TV. Jednakże patrząc na kierowców w zimie można zaryzykować stwierdzenie, że jadący samochodami to w większości „letni kierowcy”, coś jakby odpowiednik „niedzielnego kierowcy”. Wraz z pierwszymi opadami ich umiejętności jazdy samochodem spadają bowiem proporcjonalnie do ilości śniegu. Co więcej, są oni przekonani, że ich sprowadzone ładne BMW, Audi, czy Hondy jadą fantastycznie w każdych warunkach i to kierowcy Fiata, Hyundai’a, czy Kia są zawalidrogami. Tymczasem warto pamiętać o kilku problemach:\nSprowadzający samochody, bardzo rzadko decydują się na zakup nowych opon zimowych. To bowiem wiąże się z dużym (a według nich niepotrzebnym) kosztem, a oni całą przeznaczoną na samochód kwotę, wydali już na ładny i bogato wyposażony model. Zazwyczaj „ubierają” więc swe modele w gumy przywiezione jako „idealne używki”. Tymczasem skuteczność jazdy na śniegu, przy zużyciu opony zimowej o 50 % (a więc, gdy bieżnik jest dość duży) spada o około 70-80%.\nKolejny mit, jaki rozpowszechniają osoby, których pierwszym samochodem jest stary „doposażony w elektronikę” Audi, VW czy BMW to fakt elektronicznej pomocy i pewność, że ten samochód skoryguje wszystkie błędy. Nic bardziej mylnego. Luksusowe BMW, Mercedes czy Audi które mają kilkanaście lat, wyprzedzały konkurencję w okresie swej nowości, ale obecnie nad konkurencją mają przewagę techniczną tylko… do modeli z analogicznego okresu.