Wizy zniesione? LOT otwiera nowe połączenie do USA. Wiemy jakie - WP Wiadomości\nWizy zniesione? LOT otwiera nowe połączenie do USA. Wiemy jakie\nDokładnie 5 sierpnia 2020 r. LOT zainauguruje bezpośrednie połączenie z Warszawy do San Francisco. To realizacja zapowiedzi Rafała Milczarskiego, który w Wirtualnej Polsce stwierdził, że po zniesieniu wiz przewoźnik uruchomi kolejną trasę do USA.\nSan Francisco będzie 9. trasą polskiego przewoźnika do Stanów Zjednoczonych. Jak informuje spółka, loty do największego miasta w Północnej Kalifornii będą realizowane cztery razy w tygodniu Boeingami 787 Dreamliner. Trasa wynosząca ponad 10 tys. km potrwa około 12 godzin. Ma to być najszybsza trasa na tym odcinku z Europy Środkowo-Wschodniej.\n- San Francisco znajdowało się na liście naszych nowych kierunków już od dłuższego czasu, ale nieprzypadkowo zdecydowaliśmy się ogłosić to połączenie właśnie teraz. 30 września Polska oficjalnie dołączyła do programu ruchu bezwizowego, dzięki czemu już wkrótce amerykańskie wizy dla Polaków przejdą do historii. Jestem dumny, że nasza kampania "Bez Wiz do USA", którą prowadziliśmy od 2018 roku, przyczyniła się do tego sukcesu - mówi Rafał Milczarski, Prezes Zarządu Polskich Linii Lotniczych LOT.\nNietypowa metafora ministra rządu PiS. Kaczyński jak Zidane\nWcześniej taki stan rzeczy został zapowiedziany w wywiadzie dla Wirtualnej Polski- jeszcze przed informacją o podpisaniu przez Donalda Trumpa informacji o włączeniu Polski do programu ruchu bezwizowego.\nJak informuje przewoźnik, "rozkład połączeń został ułożony tak, aby umożliwić również krótkie i dogodne przesiadki pasażerom z szeregu głównych miast w Europie". I nie tylko. Podróżując z Budapesztu, Tel Awiwu, Wiednia, Göteborga, Sztokholmu, Pragi, Sankt Petersburga, Sofii, Bukaresztu, Moskwy, Tallinna czy Kijowa pasażerów czeka niespełna dwugodzinna przesiadka na lotnisku w Warszawie.\nInformacja o nowym połączeniu, obok WP, została ogłoszona równocześnie podczas trwającej obecnie Parady Pułaskiego w Nowym Jorku.\nPołączenia na tej trasie będą realizowane od 5 sierpnia według następującego rozkładu:\nLO 35 WAW-SFO 11:35-14:30 w poniedziałki i piątki\nLO 37 WAW-SFO 17:20-20:15 w środy i soboty\nLO 36 SFO-WAW 16:25-13:00 (+1) w poniedziałki i piątki\nLO 38 SFO-WAW 22:10-18:45 (+1) w środy i soboty


Fighterzy o których słuch zaginął #9 Artur Zając - MMAfists.pl\nOpublikowany dnia 23 kwietnia 2020 23 kwietnia 2020 by Kewin Nowacki\nWitamy serdecznie w kolejnym felietonie z cyklu ”Fighterzy o których słuch zaginął”! Dziś na tapetę weźmiemy sobie karierę świetnego kickboksera toczącego boje w kategorii średniej Artura Zająca (MMA 0-2). Pochodzący z Józefowa w zawodowej formule zadebiutował w 2004 roku podczas odbywającej się w Hotelu Marriott gali KSW 2. Zmierzył się wówczas z obdarzonym lepszymi warunkami fizycznymi karateką Tomaszem Stanclikiem (1-1). ”Loki” poddał wówczas Artura gilotyną w pierwszej rundzie starcia. Po czasie ”Zając” wspomina to starcie następująco:\n”Starcie wspominam bardzo fajnie. Ze Stanclikiem na KSW 2 przegrałem przez duszenie, to było pionierskie. Nie miałem pojęcia co to jest wtedy. Do dziś utrzymujemy kontakt z Tomkiem. Jeśli chodzi o galę to trochę partyzantka, ale miało to swój klimat. Odbywało się w Marriottcie w knajpie, idealnie było”\nPo raz drugi i w tym przypadku ostatni w formule MMA oglądać mogliśmy go podczas trzeciej edycji organizowanej przez Klub Walki Grappler gali Grappler Night w Mińsku Mazowieckim. Zmierzył się tam z lokalnym niepokonanym parterowcem Sebastianem Rawskim (3-0). Lepiej dysponowany tego dnia młodszy z zawodników zwyciężył to starcie przez duszenie zza pleców w 4 minucie pierwszej rundy.\n”W walce z Sebastianem Rawskim byłem lepiej przygotowany jednak miałem wtedy już 44 lata, również przegrałem trochę pechowo przez duszenie” – skomentował dla nas Artur\n”Pracuje i dodatkowo prowadzę zajęcia, gdyż mam swój klub. Jestem założycielem i trenerem KWJ Klubu Walki Józefów. Jeśli chodzi o treningi to w październiku zeszłego roku tylko indywidualne i w dwie osoby. To jest klimat piwniczny😁. Jestem także przedstawicielem NIKKO, prowadzimy to z kolegą. Kiedyś organizowałem również galę BATLES OF THE DRAGONS, ligę BFIGHT oraz dwukrotnie mistrzostwa Polski w Orientalna rules. Kto wie może znowu coś się zrobi? No i już wiek, ostatnia walkę zrobiłem w wieku 45 lat.”\nMMA jednak nie było jedynym sportem w jakim toczył boje bohater dzisiejszego artykułu, jak się okazuje posiada on również spory bagaż doświadczenia w Kickboxingu, Sandzie czy też Muay Thai.\n”W kickboxingu byłem mistrzem i wicemistrzem Polski seniorów w Full-contact, wice mistrzem Polski w lowkick, brąz mistrzostw Polski w MT Puchar Polski Full-contact, 1 i 3 miejsce w ogólnopolskim turniej juniorów light-contact, ogólnopolski turniej seniorów lowkick. Jeszcze było 3 miejsce podczas pucharu miedzy narodowego w Sandzie” – opisał nam Artur Zając\nPełna lista osiągnięć Artura znajduje się poniżej:\n– Mistrz i v-ce mistrz polski kickboxing full-contact\n– 1 i 3 miejsce puchar polski full-contact\n– V-ce mistrz polski low kick\n– 3 miejsce mistrzostw polski Muay Thai\n– 3 miejsce międzynarodowy puchar polski Sanda\n– 2 miejsce ogólnopolski turniej low kick\n– Uczestnik KSW 2\n– 103 walki, 27 przegranych, 1 remis\n– Członek kadry narodowej kickboxing full-contact i low kick\nKilka walk w wykonaniu tegoż zawodnika:\nFelieton artur zajac, fighterzy o których świat słuch zaginął\nPoprzedni Poprzedni post: Kwestionariusz MMA #15 Piotr ”Leda” Walawski\nNastępny Następny post: FEN 28 przesunięte na termin 13 czerwca w PPV!


Main Menu\tHomeBudowa domuDekoracja domuNarzędziaPodłogiStolarkaOgródOgrzewanie domuWyposażenie łazienkiWyposażenie kuchniPolityka prywatności\nKosiarki spalinowe wymagają regularnej konserwacji. Tylko wtedy będą one pracowały długo, bez konieczności serwisowania.Czynnością nadrzędną jest wymiana oleju w silniku. Zbyt rzadka wymiana oleju może doprowadzić do zatarcia silnika. Pierwsza wymiana oleju powinna mieć miejsce już po 5h pracy kosiarki. Potem standardowo olej wymienia się po każdych 25h pracy.Kolejną ważną czynnością jest monitorowanie stanu filtra powietrza co 25h pracy. Zaleca się robić to częściej, jeśli pracy kosiarki towarzyszy duże zapylenie.\nUsuwa się go, gdy jest uszkodzony lub bardzo zanieczyszczony. Dzięki wymianie filtra wydajność silnika jest na maksymalnym poziomie, a emisja spalin jest zminimalizowana.\nWymieniając olej czy sprawdzając filtr powietrza należy skontrolować świecę zapłonową. Jej wymiana gwarantuje szybki rozruch kosiarki.Zanim uruchomi się kosiarkę należy sprawdzić czy silnik nie jest zalany olejem a w silniku znajduje się paliwo, które jest świeże, bowiem jest ono trwałe tylko przez 30 dni.\nNajczęściej kosiarki spalinowe mają moc od 3,5 do 5,5 KM. Taka moc pozwala na koszenie trawy szerokim, ponad 50 cm, pasem.Choć kosiarki spalinowe są bardziej kłopotliwe w eksploatacji, droższe i głośniejsze oraz emitują szkodliwe dla środowiska spaliny bez wątpienia jednak są one bardziej wskazane przy pielęgnacji dużych powierzchni trawników. Emisję spalin można zredukować kupując model z katalizatorem, natomiast hałas będzie mniejszy, jeśli kosiarka będzie wyposażona w obudowę tłumiącą hałas.


Zielonogórska policja: - Za brak maseczki w sklepie czy autobusie mandat do 500 zł lub sąd. Liczmy się z kontrolami - Poscigi.pl\nStrona główna Zielona Góra Zielonogórska policja: – Za brak maseczki w sklepie czy autobusie mandat do...\nZielonogórska policja: – Za brak maseczki w sklepie czy autobusie mandat do 500 zł lub sąd. Liczmy się z kontrolami\nW trosce o bezpieczeństwo mieszkańców, zielonogórscy policjanci egzekwują przestrzeganie przepisów prawa związanych z zakrywaniem ust i nosa. Liczmy się z kontrolami w sklepach czy autosudach.\nZielonogórscy policjanci odbierają codziennie zgłoszenia zarówno od osób prywatnych jak i od instytucji z informacjami o osoby, które nie przestrzegają obowiązujących przepisów i nie stosują się do obowiązku noszenia maseczek czy zasłaniania nosa i ust.\nDzieje się tak najczęściej w sklepach spożywczych, marketach, autobusach komunikacji miejskiej, na dworcach czy innych miejscach użyteczności publicznej, gdzie nie da się zachować odpowiedniego dystansu społecznego i dlatego zasłanianie nosa i ust jest obowiązkiem. – W myśl przepisów, zasłanianie twarzy we wszystkich tych miejscach jest obowiązkowe – mówi podinsp. Małgorzata Barska, rzeczniczka zielonogórskiej policji.\nPolicjanci reagują na zgłoszenia oraz sami kontrolują miejsca, w których musimy nosić maseczki. – Za brak maski czy nie zasłanianie nosa i ust można otrzymać mandat do 500 zł – mówi podinsp. Barska. Policjant może również skierować sprawę o ukaranie do sądu.\nPracownicy inspekcji sanitarnej mogą za to nałożyć wysoką karę administracyjną za wykroczenia popełnianie w związku z epidemią koronawirusa.\nPolicjanci wspólnie z pracownikami sanepidu prowadzą regularne kontrole przedsiębiorców i klientów. – Niestety ostatnie kontrole pokazały, że wiele osób lekceważy obowiązujące przepisy – zaznacza podinsp. Barska.\nPoprzedni artykułKoronawirus. W woj. lubuskim 359 nowych zakażeń\nNastępny artykułTo podłe. Bezczelny złodziej kradnie złom, który OSP Mostki zbiera na sprzedaż. Chcą kupić nowy wóz strażacki (ZDJĘCIA)


"Każdy klucz gdzieś coś otwiera." ~Garrett: 2015\nSPAM pozostawiamy w zakładce "Dezerterzy". Z innych miejsc będzie usuwany.\nZapraszam do zapoznania się z zakładką "Akta", gdzie znajdziecie wszystkie części dotąd opublikowanych opowiadań, a także do zakładki "Mapy", gdzie odnajdziecie coś na temat miejsc, gdzie rozgrywa się akcja opowiadań.\nCzytasz? Skomentuj! To naprawdę pomoże mnie i mojej pracy.\nZa horyzontem 0.III\nPoziom 0 – „Dozór”, lochy\n- W ostatniej celi.\n- Kto tak zarządził?\n- Bucior, generale, z polecenia sądu i pana Domino.\n- Ts! Głupcy...\n- Przenieść ją, generale?\n- Nie, Domino to zawistny drań, dowie się.\n- Dlaczego właściwie pan o nią pyta, generale?\n- Bez powodu. Woda trzy razy dziennie, posiłki dwa, sprawdzę to.\n- Tak, generale Ferwor. Wszystko wedle rozkazu generała.\nZa horyzontem 0.II\nPoziom II – „Urząd”, sąd\n- Czy zdaje sobie pani sprawę z tego, co pani zrobiła?\n- Zabiłam Edena Afekt.\n- Przyznaje się pani do tego?\n- Ma pani coś na swoją obronę?\n- Według wywiadu jest pani osobą stateczną i odpowiedzialną, była pani także wzorem obywatela, sąsiada oraz żony. Coś musiało skłonić panią do takiego czynu...\n- Coś musiało.\n- Pani Sztil, czy rezygnuje pani z prawa do obrony?\n- W związku z pani milczeniem Sąd uznaje panią za winną morderstwa Edena Afekt oraz skazuje panią na roczny pobyt w lochu na poziomie trzecim. Zamykam posiedzenie sądu!\nZa horyzontem 0.I\nCzuwa, stolica państwa Oko\npołudniowo – zachodnia część Dawnych Map\nPoziom I – „Miasto”, stary sierociniec\n- Sztil, nie rób tego, błagam cię, nie rób tego. Ja tak bardzo, bardzo cię przepraszam! Sztil! Przecież byliśmy tak długo razem, ja... ja nie wiem, co się stało, ja... wiem, to wszystko moja wina, Sztil, tak bardzo cię przepraszam, błagam, błagam! Sztil, proszę, nie rób tego, błagam cię, bądź rozsądna, skarbie. Sztil, kochanie, to nie musi się tak kończyć, ja naprawdę... przepraszam, żałuję! Sztil, posłuchaj mnie! Sztil, zostaw to, proszę, posłuchaj mnie. Sztil!\nSztil, zostaw to. Nie możesz! Nie możesz tego zrobić! Sztil, przestań! Sztil! Na Cnego, bądź rozsądna, kobieto!\nTy cholerna... niech cię szlag, Sztil! Cholerna suka! Niech cię tylko dorwę, Sztil! Zobaczysz, popamięta...\nZa horyzontem - Prolog\nprzestrzeń poza przestrzenią\nNa początku był tylko Chaos. Wszystko było w Chaosie i Chaos był wszystkim. Czas nieskończony i nieskończona przestrzeń były w Nim i były jednym, nierozróżnialnym, tożsamym. Nie istniało nic, co odróżniałoby elementy bytu i abstrakcji, a dobro i zło nie wyłaniały się z tej jedności.\nAż zrodziła się w Chaosie myśl i pragnienie, by nie być jednym, lecz podzielić się i by stać się dwoma. Chaos zapragnął potomka. Czuwał i kontemplował, rozważał, jaki powinien być, gdy nastanie już dwóch – pragnął obdarzyć potomka wszystkim, co dobre, szczęściem i mądrością. I z tej myśli rozmodlonej począł się we wnętrzu Chaosu pierwszy z jego potomków, Pan Światła, Cny.\nLecz gdy tak Chaos myślał i trudził się nad postacią swego syna, w jego marzenia wkradło się zwątpienie i przeciwności. I począł Chaos drugiego syna, Pana Ciemności, Szalbierza, który przeciwne miał cechy niż pierwszy potomek, był bowiem zrodzony z ciemności, zła i nieszczęścia.\nChaos jednak nie wiedział o tym, że począł dwóch synów, czuł bowiem jedynie szczęście i radość Cnego. Przysiągł więc swojemu pierworodnemu władzę nad całym światem, który z myśli nieuformowanej począł powoli się tworzyć. Spośród dwóch bliźniaków to jednak Szalbierz pierwszy oddzielił się od łona rodziciela i przyszedł na świat jako pierworodny. Po nim narodził się Cny. Chaos, który dotąd był wszystkim, nie mógł cofnąć swojego przyrzeczenia. Urodziwszy dwóch synów, zniknął, gdyż zapanowała myśl i istnienie, byt, który nie dawał miejsca na obecność nieuformowanego Chaosu.\nTak też na świecie pojawiły się dwie przeciwności, dobro i zło. Gdy tylko ich myśli stały się istniejące, a ciała sprawne, stanęli ze sobą do walki, Cny w świetle i prawdzie, Szalbierz w ciemności i nieszczęściu. Każda ich bitwa tworzyła nowy zakątek świata, nowe góry i doliny, wodę, lasy i zwierzęta. Aż w końcu gdy Szalbierz uzyskał swe prawa i ujął w dłoń darowane mu przez ojca berło władzy nad wszechświatem, z krwi Cnego narodzili się także i ludzie.\nOstatni etap stopni Żołnierza, ci, którzy stali się najsilniejsi ze wszystkich. Sława o ich czynach rozchodzi się daleko poza granice Argus, a oni sami stanowią legendę i wzór do naśladowania. Najczęściej będący w stanie spoczynku, stanowią element doradczy, wykonawczy lub stanowiący prawo obok Władczyń.\nAby stać się członkiem Chwały potrzeba niewyobrażalnie wiele. Status ten zarezerwowany jest dla jednostek wybitnych, bohaterów narodu, wzorów, do których każdy z Żołnierzy powinien był dążyć w każdej chwili swojego życia. Samo imię Żołnierza Chwały wzbudza zachwyt, strach i uwielbienie, samo imię wystarcza, by wrogowie czmychali w popłochu. Ich kunszt walki, doświadczenie i umiejętności są nieporównywalne z żadnymi innymi.\nCzłonkiem Chwały nie mogą ogłosić Żołnierza nawet Władczynie. To lud i wrogie wojska nadają ten status, gdy Żołnierz staje się tak bardzo rozpoznawalny i heroiczny.\nSłyszałem, że Wiarus nie pracował aż tak długo na swój status. Był w kwiecie wieku, nie osiągnął nawet pięćdziesięciu lat, a bycie tak młodym Chwałą to nie lada osiągnięcie. Ale wszystko, co musiał spełnić dla tego statusu, spełnił.\nW dalekim kraju, w Sołdacie, leżącym nad Morzem Grzmotów toczyła się kiedyś bitwa. Wiarus wraz z innymi naszymi Żołnierzami walczył tam pod sztandarem Swołoczy, naszego zachodniego sąsiada, od wieków będącego w nienawiści z Sołdatem. W czasie tej bitwy Wiarus starł się z generałem wrogich wojsk, Pierwszym Mieczem Sołdatu, Protektorem Swady. I choć przegrał ten pojedynek, przez tego wojownika nazwany został wielkim, bo jako jedyny nie uciekł z pola bitwy, bo jako jedyny bronił koszar do końca, bo jako jedyny śmiał się śmierci w twarz. W tamten dzień nie zburzono koszar. W tamten dzień Pierwszy Miecz odszedł z uśmiechem na ustach, zapowiadając jedynie kolejny bój.\nKoszary zniszczono dzień później.\nWiarus był wtedy w drodze do Swady, stolicy Sołdatu. Tam wyleczono go i z honorami odprawiono, przesyłając do Pałacu wieści o tym, jak wielkiego i odważnego wojownika mają.\nCiekawiło mnie, czy Wiarus czasami myślał o tym pojedynku. Czy wspominał go i rozpamiętywał. I czy wyglądał przy tym tak, jak teraz, gdy spokojnie, beznamiętnie i cicho wpatrywał się we mnie, przyjmującego baty od Rygora.\nZarządca stołówki nie szczędził na mnie swojej siły. Nie wiedział jednak, że po dziesiątym uderzeniu bat już niewiele robił na moich rozoranych plecach. Nie bolało ani mniej, ani więcej, bolało jedynie stale i nieprzerwanie. Oparty czołem o pal, czekałem aż skończy, by móc znowu położyć się na sienniku.\nDziś, o dziwo, pierwszy raz w życiu, mając wolne.\n- Wystarczy! – usłyszałem ostry głos Patrola, który z polecenia Pierwszej przyszedł nadzorować wymierzanie kary. – Zabierz go stąd.\nRygor zwinął bat i podniósł mnie z klęczek. Czułem jak po plecach ścieka mi krew, jak wszystkie rany i te zadane przez Brawurę, i te rozorane przez kota oraz te zarobione teraz, palą żywym ogniem, wciskając niemal do moich oczu łzy. Chwilę później leżałem już na sienniku, brzuchem ku dołowi, pozwalając, by Łach otarła mi z pleców krew.\nGdy zasnąłem, nie czułem nic. Na szczęście. Ale gdy tylko otworzyłem oczy, palące rany na plecach znów mocno dały się we znaki. Z jękiem podniosłem się, odpychając rękoma od siennika, najpierw do pozycji klęczek, a potem powoli na własne nogi.\n- Wszystko w porządku? – usłyszałem cichy głos Dezertera.\n- Tak – szepnąłem, wychodząc z kwater. – Dużo pracy?\n- Jak zawsze – wzruszył ramionami Dezerter. – Gdzie idziesz?\n- Umyć się – rzuciłem.\nMinąłem nietykalnego, który na progu kwater i kuchni obierał słodkie owoce na obiad. Przez tylny korytarz wydostałem się do ogrodów, a potem dalej, za stajnie i gęste krzewy z tyłu pałacowego kompleksu. Znajdowało się tam nieduże jeziorko, powstałe przez tysiącletnie rzeźbienie głębi ziemi przez wodospad, łagodnie szumiący i spływający z wysokiej skalnej półki.\nŚciągnąłem powoli koszulę, obserwując krwawe ślady na materiale w miejscu, gdzie ubranie dotykało moich pleców. To musiał być nieprzyjemny widok i zastanawiałem się, jak długo jeszcze będzie mnie to wszystko boleć.\nŚciągając spodnie i bieliznę pomyślałem, że pewnie długo.\nWszedłem powoli do wody, pozwalając by chłodna i czysta ciecz ukoiła nieco ból i zmęczenie. Zanurzyłem się cały i siedziałem tak pod wodą długo, obserwując pływające ryby i falujące wodorosty.\nGdy zabrakło mi tchu, wypłynąłem.\n- Już myślałem, że się utopiłeś – usłyszałem.\nOdwróciłem się i spojrzałem na brzeg, gdzie na zwalonym pniu siedział Wiarus.\n- Mam mocne płuca – odparłem.\n- Widzę. – Żołnierz uśmiechnął się lekko. – I nie tylko płuca. W ogóle jesteś dosyć silny. Jak z bieganiem?\n- Nie wiem, nigdy nie biegałem dalej niż sprzed Pałacu do stajni – przyznałem szczerze.\n- No tak, trzeba będzie to sprawdzić później. – Wiarus wyciągnął zza paska nóż i obciął nim gałąź jakiegoś krzewu. – Walczyłeś kiedyś?\n- Wczoraj – odparłem, zastanawiając się, czego po tych dziwacznych pytaniach oczekuje ode mnie Żołnierz Chwały.\n- A z człowiekiem?\nWiarus pokiwał głową i schował nóż, zębami okorowując gałąź. Chwilę siedział w milczeniu, zajmując się swoją rozrywką, nie zwracając kompletnie uwagi na mnie. Czułem się nieco głupio, nagi i pływający na środku jeziorka, w swój pierwszy, wolny dzień.\n- Strach – odparłem.\n- Co proszę? – zdziwiłem się nieco, nie rozumiejąc pytania Żołnierza.\n- Czemu nazwali cię Strach? – wyjaśnił bardziej, wypluwając z ust fragmenty kory.\n- Nie wiem – przyznałem szczerze. – Stary Garsteczka mnie tak nazwał, gdy pierwszy raz Babcia Łach przyprowadziła mnie do kuchni.\n- Garsteczka? – Wiarus zaśmiał się cicho. – No tak, to wszystko tłumaczy...\nNie wiedziałem kompletnie, co niby miało to tłumaczyć. Garsteczka, ojciec Rygora, był przed swoją śmiercią zarządcą stołówki pałacowej tak, jak teraz jego syn. To on głównie nadawał imiona nietykalnym z mojego pokolenia, Dezerterowi, Gałganowi, Kurzowi, Błocku czy mnie. A robił to, o ile pamiętałem, szybko i bez zastanowienia, doskonale jednak pamiętając, kto jakie imię miał teraz odtąd nosić.\n- Czemu zatrzymałeś wczoraj kota? – ciągnął swoje pytania Wiarus, zagryzając w ustach okorowaną gałąź.\n- Nie wiem – przyznałem. – Zaatakowałby najjaśniejszą panienkę, więc...\n- Czemu zatrzymałeś kota? – przerwał mi spokojnym tonem Żołnierz. – Czemu nie uciekłeś?\n- Czemu miałem uciekać? – odparowałem pytaniem.\n- Bo jesteś nietykalnym – stwierdził Chwała – któremu na imię Strach. Bałeś się?\n- Tak – odpowiedziałem szczerze.\n- „Tak” – powtórzył po mnie nieco zdziwiony. – Bałeś się. I nie uciekłeś. Czemu?\n- No bo... bać się to jedno, nie? – zacząłem pokracznie. – Ale uciekać... to drugie.\nWiarus zagryzł gałąź tam mocno, że aż z trzaskiem pękły łączące się w całość włókna. Po chwili Żołnierz uśmiechnął się szeroko i wypluł gałąź, wstając ze swojego miejsca.\n- Tak, będziesz nadawał się idealnie... – stwierdził.\n- Nadawał do czego? – zapytałem zaciekawiony.\n- A to zobaczysz jutro – zapewnił mnie Wiarus. – O to się nie martw, chłopcze.\nCzytam - komentuję.\nJeśli wpadłeś tutaj choć na chwilę, przeczytaj. A jeśli już coś przeczytałeś - skomentuj. Piszę dla siebie, ale miło wiedzieć, że ktoś czeka na to lub po prostu się z tym krótko zapoznał.\nTrzeci stopień Żołnierza. Ci, którzy wybitnymi czynami zasłużyli sobie na zwrócenie uwagi Władczyń, noszą swoje imię z dumą i wyniosłością, stanowiąc wzór dla innych, młodszych od siebie stopniem i doświadczeniem Żołnierzy. Wysoce poważani w społeczeństwie, stanowią element doradczy Władczyń.\nAby stać się Honorowym potrzeba bardzo, bardzo wiele. Przeżycie wielu bitew i dokonanie wielkich czynów nie zawsze tu wystarcza, bowiem Honor musi odznaczać się już czymś więcej. Czymś, co zwróci uwagę samych Władczyń na tyle, by łaskawie zgodziły się wynieść członka Straży nieco wyżej niż jego pobratymców w statusie.\nHonorowym też wcale nie jest łatwo być. To prestiż i zaszczyt stać na tym poziomie i od tych Żołnierzy wymaga się bardzo, bardzo wiele. Ale wiele też im się pozwala. Ich słowo może niemal stanowić prawo, a na pewno stanowi je, gdy dochodzi do krótkich, niewiele znaczących dla innych konfliktów.\nTak, jak ten mój...\nSiedziałem cicho pod ścianą przy wejściu do mniejszego salonu, rozglądając się po tylnym korytarzu. Kilku Żołnierzy stało wraz z kobietami nieopodal, wskazując na mnie palcami i szepcząc coś cicho do siebie. Kilka sług przemykało się tu i tam, rzucając mi płochliwe spojrzenie. No i przede wszystkim inni nietykalni, przechodząc szybko do swoich obowiązków, posyłali mi pełne współczucia i bólu spojrzenia.\nWiedziałem, że mam kłopoty, nie wiedziałem tylko do końca dlaczego. Zaczynało się już ściemniać i Dezerter zapalał w ogrodzie lampy, które zazwyczaj ja gasiłem co rano. Niedługo Rygor zebrałby nas, dał jedzenie i wykopał do kwater, gdzie spalibyśmy krótkim, niespokojnym snem.\nTak bardzo chciało mi się spać...\nCzułem się osłabiony, zarówno po porannych katuszach, jak i po niedawnej walce z kotem. Gdy Łach mnie opatrywała, słyszałem jak mówi, że straciłem dużo krwi i powinienem dziś już nie wychodzić. Jednak niecałą godzinę po incydencie z siennika zdarł mnie Dryl, prowadząc tutaj i rozkazując twardym głosem czekać pod drzwiami. Nie dałem rady długo ustać w miejscu, zsunąłem się po ścianie, znacząc biały tynk krwawymi śladami ze swoich pleców.\nDochodziły do mnie jakieś głosy, niczym szepty z oddali, niezrozumiałe i tajemnicze. Oczy co chwilę zachodziły mi mgłą, którą starałem się rozwiać, przecierając powieki lub wstrząsając głową jak niespokojny koń.\nChciałem, by już mnie ukarali. By Dryl lub Rygor dali mi kilka batów, skopali kilka razy i kazali wracać do kwater. Chciałem już odpocząć.\nUniosłem nieco oczy i podniosłem się chwiejnie, posłusznie stając przy Drylu. Żołnierz nie miał zachwyconej miny i wcale nie spodziewałem się, że będzie ją miał. Złapał mnie za ramię i wprowadził do mniejszego salonu, gdzie ku mojemu zdziwieniu znajdowało się zaskakująco dużo wysoko postawionych osób.\nPrzy płonącym kominku, na wyściełanych jedwabiem sofach siedziały trzy Władczynie, Wiedza, Doktryna i Idea, nasze najjaśniejsze Panie. Za plecami Pierwszej i Drugiej stali ich ochroniarze, Patrol i Kord, obaj posyłający mi nieco nienawistne, pełne złości spojrzenie. Rozpoznałem także Wiarusa, stojącego do reszty plecami, wpatrzonego w płomienie w kominku, nucącego coś cicho pod nosem. Oprócz nich wszystkich w salonie znajdował się także Brawura, wściekły jak nigdy oraz jego ojciec, Zawista, z równie niezachęcającym humorem.\n- Więc to on? – Pierwsza z Władczyń zaciekawiona spojrzała w moją stronę. – Nie wygląda na zdolnego do walki z kotem.\n- Och, błagam! – Wiarus parsknął śmiechem. – Rankiem został obity do nieprzytomności, a potem mocno pokiereszowany, sam nie wyglądałbym lepiej po czymś takim... pani.\n- Ty rzadko wyglądasz dobrze, Wiarus – odparła królowa.\nMimowolnie uśmiechnąłem się lekko, zaraz jednak spuściłem głowę, przypominając sobie, w jakiej sytuacji się znajduję.\n- Jak dla mnie nie ma tutaj żadnego problemu. – Zawista włączył się do rozmowy. – To tylko nietykalny.\n- A ja widzę tu powód do rozmowy, Zawista – burknął już całkowicie innym, zimnym i zdystansowanym tonem Wiarus. – Twój syn zachował się jak szczeniak, punkt pierwszy. Punkt drugi, ten nietykalny ocalił życie Władczyni.\n- To tylko nietykalny! – zaparł się Zawista.\n- Dość. – Pierwsza Władczyni uniosła w górę swoją dłoń, kończąc tym samym rozmowę między mężczyznami. – Te argumenty już padły, przypominam wam obu.\nWiarus wzruszył ramionami i z powrotem spojrzał na tańczące w kominku płomienie. Powoli zaczynałem widzieć go podwójnie, powoli też nogi same zaczęły się przede mną uginać.\n- Co teraz? – odezwała się nieco niepewnie Idea.\n- Teraz powinniśmy wszyscy iść spać – zauważyła Doktryna, wstając ze swojego miejsca. – Jutro nietykalny odbierze swoją karę za atak na Korda oraz za bezczelność wobec Idei.\n- I to wszystko, najjaśniejsza pani? – zapytał Wiarus, wyjątkowo sykliwie akcentując tytuł kobiety. – Dostanie karę?\n- A co jeszcze? – zdziwiła się Doktryna.\n- Gdyby nie on, zbieralibyśmy Ideę z kocich zębów, bawiąc się w pierdolone trójwymiarowe puzzle...\n- Wiarus! – skarciła go Wiedza.\n- Zaprzecz, jeśli kłamię – podjudził ją.\n- Tam był także Kord – zauważyła usłużnie Doktryna.\nWiarus parsknął śmiechem i wyciągnął pojednawczo dłoń w górę, rzucając spokojne spojrzenie ku ochroniarzowi Drugiej, który zjeżył się momentalnie.\n- Z całym szacunkiem, najjaśniejsza pani, ale Kord nawet nie wiedział, co się wokoło dzieje. Widziałem to.\n- Jego reakcja... – próbowała nadal Doktryna.\n- Nie zdążyłby zareagować! – uniósł się Wiarus. – A nawet jeśli, to nie zareagował, bo zrobił to on. – Żołnierz wskazał na mnie. – I czy tego chcecie, czy nie, Idea zawdzięcza życie niewolnikowi, nietykalnemu!\n- Wiarus, siejesz zamęt – zauważyła spokojnie Wiedza. – Jak zwykle zresztą. Ten temat nie podlega już dyskusji, nasze zdanie zostało przedstawione. Nietykalny zostanie ukarany.\nWiarus mruknął coś cicho, ale nie sprowokował kolejnej kłótni. Władczyni poczekała jeszcze chwilę, lecz nikt inny nie śmiał się odezwać.\n- Dobranoc wszystkim – zaanonsowała Pierwsza i wstała, wraz z Doktryną wychodząc z salonu.\nZa swoimi Władczyniami wyszli także Kord i Patrol, a zaraz za nimi pokój opuścił Zawista z synem. Idea, nieco speszona, rozejrzała się wokoło – w pomieszczeniu zostałem tylko ja, ona oraz stojący przy kominku Wiarus.\n- Tylko mi nie mów, że ich popierasz, Id – westchnął Wiarus.\n- Nie – zaprzeczyła cicho.\nZdziwiłem się nieco. W czasie wszystkich rozmów i kłótni Wiarus wydawał się być niesamowicie bezpośredni wobec każdej z Władczyń. I choć wyrażał swoje zdanie jasno i dosadnie, starał się zachowywać chociaż pozory dystansu obywatela – władcy. Teraz, pozostając w pomieszczeniu z Ideą, role jakby się odwróciły. To Idea wydawała się być niepewna, a Wiarus – władczy i niemalże ojcowski.\n- Chyba powinnaś coś zrobić – burknął.\n- Ja? – zdziwiła się.\n- Ale... to tylko...\nDziewczyna zamilkła natychmiast i spuściła głowę. W końcu zacisnęła pięści i wstała ze swojego miejsca, podchodząc do mnie.\n- Dziękuję za uratowanie mi życia – wydusiła z siebie. – Czy coś...\nNim zdążyłem zareagować, odwróciła się i wyszła szybko z salonu. Nie wiedziałem, czy upływ krwi, rany i zmęczenie siadły mi na mózg, ale wydawało mi się właśnie, że pierwszy raz w życiu usłyszałem coś miłego od pełnoprawnego obywatela.\n- Co tak stoisz? – Moje rozmyślania przerwał Wiarus, podchodząc do mnie i stukając mnie palcem w czoło. – Wracaj do kwater. Dryl! – Do salonu wszedł wzywany Żołnierz. – Odprowadź go. Jutro, gdy dostanie karę, opatrzysz go i pozostawisz w kwaterze. Żadnej pracy. Zrozumiane?\nDryl złapał mnie już kolejny raz tego dnia za ramię i zaprowadził do kwater. Gałgan i Dezerter kładli się spać i wyczekująco wpatrywali się we mnie, ja jednak nie miałem sił niczego im tłumaczyć.\nLedwo ułożyłem głowę na sienniku, zasnąłem.\nDrugi etap życia Żołnierza, ci z Młodej Straży, co odznaczyli się już jakimiś osiągnięciami, wzięli udział w wystarczającej liczbie bitew lub zasłużyli się heroicznym czynem. Mężczyźni w sile wieku, wymyślający swoje imiona lub poddający się nadaniu imienia, dokonują wyboru swojego symbolu, rodu lub broni. Większość z nich zakłada swoje własne klany żołnierskie, najodważniejsi i najbardziej doświadczeni mogą otrzymać już przydziały Młodej Straży.\nAby stać się członkiem Straży, potrzeba bardzo wiele. Gdy już się dostało do Akademii, odbyło swój trening zarówno tam, jak i u Mistrza, a następnie ze szczęściem, odwagą i umiejętnościami przeżyło wystarczająco wiele walk, można było postarać się o status Straży. Aplikant wnosił wniosek za poręczeniem innego, wyżej postawionego Żołnierza, a jego podanie rozpatrywane było na najbliższym spotkaniu Władczyń. Gdy te zgodziły się na awans, członek Młodej Straży składał swój mundur i broń, dostawał nową odzież i zbroję, a także wykuwano mu specjalny, charakterystyczny dla niego i indywidualny rynsztunek, po czym przestawał być członkiem Młodej Straży i stawał się członkiem Straży.\nW Pałacu znajdowały się specjalne kwatery dla Straży. Nie były to jeszcze apartamenty dla Honoru lub Chwały, ale już miały w sobie elementy luksusu i atrakcyjności. Sprzątaliśmy je wraz z innymi nietykalnymi raz dziennie, spokojnie więc mogłem obejrzeć sobie obłożone miękkimi skórami łoże, księgi wypełniające szafy i błyszczące, srebrne naczynia.\nDo Straży należała większość wyżej postawionych Żołnierzy. Strażą był Dryl i Rygor, a także Kord, ochroniarz najjaśniejszej Drugiej Władczyni, Doktryny.\nI to właśnie Dryl rozmawiał teraz z Rygorem, co rusz spoglądając w moim kierunku, gdy cicho i posłusznie naprawiałem koła w wozie.\n- Szykują się kłopoty – burknął Dezerter, strugając nieopodal mnie deski.\nDezerter był w moim wieku, mniej więcej mojego wzrostu i mocno bardziej trzymał się życia bez bólu i poniżenia niż ja. Jemu, tak jak Gałganowi, wystarczyło tylko kilka batów od Dryla i kilka krzyków od Rygora, by szybko nauczył się, gdzie jest jego miejsce.\n- To moje kłopoty – mruknąłem, dźwigając w górę wóz. – I twój pieniek.\n- Co? – zdziwił się Dezerter.\n- Podaj pieniek pod wóz – rzuciłem nieco rozbawiony.\nDezerter zerwał się z miejsca i podłożył pod wóz pień. Powoli opuściłem karocę i zająłem się zdejmowaniem zepsutego koła z osi.\n- Skąd ty masz tyle siły? – zapytał Dezerter. – Ledwo rankiem obili cię do nieprzytomności.\n- Jest już wieczór – sapnąłem, szarpiąc się z kołem.\n- Bardzo zabawne, Strach...\n- A no trochę – odparłem, w końcu ściągając koło. – Będą mi potrzebne trzy szprychy. I chyba trzeba nagiąć deskę na koło, ta jest do niczego.\nDezerter skinął głową i zabrał się za struganie drewna. Westchnąłem ciężko i otarłem z czoła pot. Dezerter mógł twierdzić, że jestem silny, ale tak naprawdę czułem się dzisiaj bardzo, bardzo słaby. Rozorane przez razy Brawury plecy paliły mnie jak polewane wrzątkiem, a mięśnie, dziwnie drżące i niepewne, też miały na dziś dość.\n- Co oni się tam tak drą? – zapytałem, wskazując głową na zbiegowisko ludzi po drugiej stronie ogrodu.\n- Jakiś z Młodej Straży podszedł do zadania – odpowiedział Dezerter. – Przywieźli mu nawet kota z Nieludzkiego Lasu.\n- Biedne zwierzę – mruknąłem, oczyszczając oś z błota i kurzu. – Musi się z nimi męczyć.\n- Wiem, wiem, morda w kubeł. – Wzruszyłem ramionami.\nDezerter zrobił niezadowoloną minę i zabrał się za swoją pracę. Większość wiedziała, jak bardzo niewyparzony mam jęzor i jak łatwo jest sprawić, bym dostał kilka dodatkowych batów. Mimo wszystko jednak nietykalni trzymali się razem i upominanie mnie uznawali już chyba za swój obowiązek.\nZ pomocą Dezertera naprawiłem koło i razem założyliśmy je na wóz. Naprawiony, odstawiliśmy do magazynu i skierowaliśmy się do kwater, by odnaleźć Dryla i otrzymać kolejne zadanie od niego.\n- Pani. – Dezerter nagle zatrzymał się i pociągnął mnie za kark ku ziemi.\nWiedział, co robi. Jak na nietykalnego miałem niemiły zwyczaj rozglądania się wokoło i zwracania uwagi na rzeczy i osoby, na które nie miałem prawa zwracać uwagi. Jak dla przykładu na nasze najjaśniejsze Władczynie.\nPochylony w pół nie widziałem wiele. Ręka Dezertera na moim karku, mimo że już zdjęta, paliła żywym ogniem, rozogniając razy zadane rano przez Brawurę. Zacisnąłem zęby i zmrużyłem nieco oczy, by nie pozwolić łzom bólu wypłynąć na wierzch. Szybko jednak spojrzenie zaszło mi mgłą, otarłem więc powieki wierzchem dłoni i nieco się wyprostowałem, nie chcąc, by łzy znów rozlały mi się po oczach.\nGdy odjąłem rękę od powiek, sam zamarłem, nie spodziewając się aż tak niespotykanego widoku. Władczynie widziałem tylko czasami i to tylko z bardzo daleka, gdy po drugiej stronie Wielkiej Sali Pałacu usługiwaliśmy Młodej Straży. Słyszałem wiele o tym, że są wyjątkowo piękne i młode, ale dopiero teraz, gdy jedna z nich znajdowała się niespełna dwa metry ode mnie, mogłem tym wszystkim słowom przyznać rację.\nTo musiała być trzecia z nich, Idea. Z tego co wiedziałem, była młodsza nawet ode mnie i przyznać musiałem, że status królowej pasował do niej idealnie. Złote, długie włosy upięte były srebrnymi łańcuszkami luźno tak, by nie przysłaniały twarzy, ale by kaskadą słonecznego blasku spływały po ramionach i plecach. Ciało okryte było zwiewną, białą szatą, otulającą zgrabne nogi, krągłe biodra i pośladki, wąską talię i pełny, zachwycająco pełny biust.\n- Nie, nie, nie... wracaj do Doktryny Kord – usłyszałem jej głos.\nMiał miłe brzmienie, spokojne, stanowcze i kobiece, delikatne i nie znoszące sprzeciwu.\n- Pani moja... – zaczął Kord.\n- Do Doktryny – burknęła Idea, zakładając ręce na pierś. – Nie jestem dzieckiem, Kord.\n- Moja pani nalegała...\n- A ja ci rozkazuję!\nKord, wysoki brunet w ciężkiej, skórzanej kurtce, zrobił nieco niezadowoloną minę. Jego spojrzenie nieopatrznie osiadło na mnie, stojącym nieopodal, bezczelnie wpatrzonym zarówno w niego, jak i we Władczynię.\n- Hej, ty! – warknął ku mnie, a Idea dopiero teraz zwróciła na mnie uwagę.\nZjeżyłem się jak kot i już miałem zamiar pochylić się i błagać o litość, gdy coś innego zwróciło moją uwagę, uniemożliwiając mi ukłon uniżenia.\n- Kot... – szepnąłem.\n- Jak śmiesz tak się gapić? – uniósł się Kord.\n- To kot! – krzyknąłem.\nZarówno Kord, jak i Idea poruszyli się zaskoczeni moim krzykiem, krzykiem nietykalnego, kogoś, kto powinien był milczeć i służyć. Kord otrząsnął się jako pierwszy i ze wściekłą miną ruszył w moją stronę.\n- Bezczelny! – warknął.\nSyknąłem i odsunąłem go na bok, układając dłoń na jego piersi i odpychając go od siebie. Upadł na ziemię tuż przy Dezerterze, który blady i przerażony nie śmiał nawet ruszyć się z miejsca. Idea krzyknęła cicho i cofnęła się o krok, co właściwie było mi na rękę. Stanąłem przed nią i wyciągnąłem ręce, przyjmując na siebie potężny atak.\nKot z Nieludzkiego Lasu musiał urwać się z walki i postanowił poszukać sobie nieco więcej wolności. Pędzącego w naszym kierunku nie sposób było tak łatwo zatrzymać. Widząc mnie, stojącego z rozłożonymi rękoma, zawarczał i skoczył w przód, uderzając we mnie swoim ciałem.\nNigdy nie walczyłem z kotem. To było potężne, ciężkie i silne zwierzę i ledwo co ustałem na nogach, gdy jego cielsko zwaliło się na mnie. Warknąłem, gdy zęby wtopiły się w moje ramię, a pazury zahaczyły o drugą rękę i tors. Zdzieliłem kota pięścią po głowie, a gdy nie wypuścił mnie z uścisku swoich szczęk, zrobiłem to jeszcze raz i kolejny. Zwierzę cofnęło się, odskakując zgrabnie, zlizując z wąsów moją krew.\nNie wiedziałem teraz, co bolało mnie bardziej – razy Brawury, czy zatapiające się we mnie kły. W gruncie rzeczy stwierdzić mogłem, że ból był w miarę porównywalny, choć, gwoli ścisłości, wolałem walkę z kotem.\nNo bo... tak jakoś... tu mogłem walczyć.\nPoczułem jak do głowy uderza mi adrenalina, pulsującym tokiem wpływając mi do żył i roznosząc się po ciele. Pochyliłem się nieco i spod grzywki przyjrzałem się mojemu przeciwnikowi.\nKot był rozwścieczony, ranny i zdesperowany. Zrobiło mi się go żal, przez chwilę, krótką, na tyle długą, na ile mnie nie zaatakował.\nGdy skoczył tym razem, zwalił mnie z nóg. Przytrzymałem jego łeb z daleka od siebie, nie chcąc już czuć tych wtapiających się we mnie zębisk. Nie wiedziałem, ile tak wytrzymam, wpatrzony w paszczę śmierci i właściwie przestało mnie to nieco obchodzić.\nChciałem, by się to już skończyło. Tak albo inaczej.\nKot zacharczał nagle i z jego pyska lunęła czerwona krew, zalewając mi twarz. Wyplułem to instynktownie, zwalniając nieco uścisk. Ciężkie ciało kota opadło na mnie, przygniatając moje płuca. Na chwilę straciłem oddech, świat zawirował mi przed oczyma, zaraz jednak otrząsnąłem się i odepchnąłem od siebie truchło zwierzęcia.\nWokoło mnie biegali ludzie, krzycząc coś i wiwatując. Słyszałem kilka ostrych głosów, gdzieś w oddali wołał Dryl, gdzieś tam też jęczał Gałgan i Dezerter. Przetarłem twarz ręką i wyplułem mieszaninę śliny i krwi kota na ziemię, po czym powoli, bardzo powoli podniosłem się i nieco instynktownie ruszyłem do kwater nietykalnych.\nNie zrobiłem nawet dwóch kroków, gdy ktoś zatrzymał mnie, mocno i pewnie łapiąc za ramię. Uderzyła mnie nagła cisza, która zapadła wokoło. Podniosłem rękę do oczu i otarłem powieki wierzchem dłoni, by nieco lepiej widzieć, co się dzieje.\nObok mnie stał Wiarus, z dziwną, niezbadaną miną. W jego ręce tkwiła zakrwawiona, krótka włócznia i domyśliłem się już, kto przebił czaszkę kota. Zrobiło mi się nieco głupio, gdyż ze wzroku Żołnierza wyczytałem tylko i jedynie uraz do tego, że jeszcze nie dziękowałem mu za ocalenia życia.\n- Chcesz coś powiedzieć? – zapytał mnie.\n- Ja... – szepnąłem. – Dziękuję. Za ocalenie. Mi życia. Czy coś.\nWiarus uniósł nieco jedną brew do góry i wiedziałem już, że to „czy coś” to mogłem sobie podarować. Byłem jednak zbyt zmęczony i zbyt obolały, by jeszcze nad tym myśleć.\nI wcale nie chciałem też myśleć o tym, dlaczego nagle Żołnierz Chwały wybuchł gromkim śmiechem.\n- Chłopcze – zaczął rozbawiony – zatrzymałeś kota gołymi rękoma i dziękujesz mi za ocalenie życia? Dryl! Daj mu wina i każ opatrzyć.\nZaskoczonego z placu odciągnął mnie Dryl i razem z Dezerterem wprowadzili mnie do kwater. Usadzono mnie na moim sienniku i opatrzono, wciąż katatonicznie zaskoczonego całą sytuacją.\nBardzo katatonicznie zaskoczonego. Bardzo.\nPierwszy stopień Żołnierza. Ci, którzy otrzymali broń i zbroję od Władczyń, ruszają na swoje pierwsze bitwy i starcia, starając się przynieść chwałę sobie i Argus. Stanowią największą część Żołnierzy, są zazwyczaj młodzi, brutalni i nierozważni. Ponad połowa ginie w młodym wieku.\nAby stać się członkiem Młodej Straży potrzeba wiele. Przede wszystkim należy urodzić się w jednym ze szlacheckich rodów. Rekrut zgłasza się do Akademii, gdzie ukazuje Rektoratowi swoje imię, nazwisko i emblemat szlachecki. Zostaje on wtedy przydzielony do swojej nowej, trzyosobowej drużyny, która pod opieką jednego z Żołnierzy Honoru lub Chwały szkoli się do walki i zabijania. Treningi trwają rok, czasami dwa, a czasami i dziesięć lat.\nŚwieżo upieczeni członkowie Młodej Straży mają prawo wyruszać na własne bitwy i wojny, wedle swojego uznania zaciągając się do armii tego lub innego władcy. Mają też prawo wstępu do Pałacu, gdzie mogą otrzymywać nowe zadania i misje, gdzie mogą też odpocząć i potrenować pod okiem bardziej doświadczonych wojowników.\nNo i, przede wszystkim, zyskują wtedy niepisane prawo poniżania nietykalnych.\nBrawura bardzo boleśnie zemścił się za incydent z Wiarusem. Na głównej Sali obił mnie tak mocno, że z kamiennej posadzki ściągali mnie Rygor i Dezerter, a Gałgan przez godzinę ścierał z podłogi moją krew.\nGdy otworzyłem oczy, zobaczyłem nad sobą brudny i zapleśniały sufit kwatery nietykalnych. Obok mojego posłania siedziała Łach, cicho ucierając w małym moździerzu zioła. Większość mojego ciała bolała mnie niemiłosiernie, a gdy chciałem się podnieść, ból wzmógł się wielokrotnie.\nŁach zareagowała na mój ruch niemal natychmiast. Była starszą, zmęczoną życiem i służbą kobieciną, ale jej chude, pomarszczone ręce były teraz dla mnie wyjątkowo silne. Ułożyła mnie na posłaniu i układając palec przy swoich ustach, pokręciła tylko głową.\n- Babciu Łach, to na nic – szepnąłem. – Jutro będzie tak samo...\nKobieta skuliła się, a ja westchnąłem tylko ciężko. Łach uważała, że nawet gdy wokoło nie było Żołnierzy ani nikogo wyżej postawionego, nam, nietykalnym, wciąż nie było dane się odzywać. Nie wiedziałem, co przeżyła w swoim długim, pełnym udręki życiu nietykalnej, a ponieważ dawno, dawno temu przestała mówić, nigdy też nie mogła mi o tym opowiedzieć.\nI być może tak było dla mnie lepiej. Byłem jeszcze młody i zapewne nieprzygotowany na tak drastyczne opisy z życia jednego, strudzonego nietykalnego.\nŁach opatrzyła moje sińce i rany. Jej maści przyniosły nieco ulgi, wiedziałem jednak, że niedługo będę musiał wstać i wrócić do pracy, a sam ruch wystarczy, by każda z ran dała ponownie, boleśnie o sobie znać. Jeśli Brawura znów zechce uraczyć mnie kilkoma razami, skomląc, będę zwijał się z bólu pod jego stopami.\nWiedziałem o tym. Już nie raz i nie dwa tak było.\nŁach po chwili pozostawiła mnie samego. Miała dużo obowiązków, samo zajmowanie się dziećmi i młodymi nietykalnymi było ciężkim zajęciem, a jeśli doliczyć do tego incydenty takie, jak mój, kobieta miała pomarszczone ręce pełne niewdzięcznej roboty.\nLeżałem w bezruchu, starając się odpocząć tak szybko, jak tylko się to da. Zapadałem w krótkie drzemki, wybudzając się jednak na jakikolwiek dźwięk otoczenia. A było tego sporo – od płaczu maluchów w przegrodzie obok, przez krzyki służby w kuchni, aż po śmiechy Żołnierzy, walczących i spędzających czas w ogrodzie za Pałacem.\n- Strach, wstań, przyjechała kolejna kompania, musimy oporządzić konie...\nKompania. Konie. Oporządzić. Wstań. Strach.\nWestchnąłem ciężko i podniosłem się powoli ze swojego siennika. Gałgan, który wołał mnie do pracy, już wyszedł z kwater nietykalnych i zapewne był w połowie drogi do stajni. Nie mogłem sobie pozwolić na większe opóźnienie, gdyby Rygor lub Dryl zobaczyli, że się ociągam, dostałbym kolejne baty.\nWyszedłem na zalany słońcem teren za Pałacem. Większość miejsca tutaj zajmował ogród, gdzie ćwiczyli Żołnierze Honoru lub Chwały lub gdzie czas spędzała szlachetniejsza część naszej populacji, oddając się rozrywce czytania, śpiewania lub słuchania muzyki. W południowo-zachodniej części znajdowały się stajnie i magazyny, a także szeroka, kamienista droga, prowadząca na tyły Pałacu i całego kompleksu.\n- Jak się trzymasz? – zapytał cicho Gałgan, gdy podszedłem do pierwszego konia, zgrzanego i lepiącego się od potu i brudu.\n- Lepiej niż te konie – odparłem powoli. – Kto wrócił?\n- Ojciec Brawury, Zawista – rzucił szybko nietykalny, rozglądając się niespokojnie wokoło. – Razem z drużyną.\n- Dranie – burknąłem, ściągając z ogiera uzdę.\n- Strach. – Gałgan zadrżał w obawie, kuląc się przy kolejnym wymęczonym zwierzęciu. – Daj spokój. I tak ledwo stoisz, po co ci więcej kłopotów?\n- Tak dla rozrywki – odparłem z westchnięciem.\nWiedziałem, że jak na nietykalnego mam zbyt długi ozór i kiedyś to mnie zgubi, o wiele bardziej boleśnie i brutalnie niż kiedykolwiek bym przypuszczał. Nie wolno było mi się odzywać, nie mówiąc już nawet o komentowaniu poczynań pełnoprawnych obywateli. Krytykowanie Żołnierzy znajdowało się na szczycie listy głupot-których-jeszcze-nie-popełniłem-tak-by-mnie-przyłapali-ale-widać-zbliżałem-się-ku-temu-a-jakże.\nŚciągnąłem z każdego z koni uzdy i siodła, po czym razem z Gałganem daliśmy każdemu ze zwierząt po wiadrze ciepłej wody. Wypiły je łapczywie, szukając więcej, mimo to wprowadziliśmy je do boksu i dopiero gdy umyliśmy je i wyczyściliśmy, dostały tyle wody, ile tylko pragnęły wypić. Każdemu z ogierów podaliśmy także zapas marchwi i owsa zmieszanego z ziołami.\n- Dryl coś mówił jeszcze? – zapytałem.\n- Tak, mamy naprawić uzdy i sklecić nowe pasy do siodeł. – Gałgan westchnął ciężko. – Nienawidzę ciąć skóry.\n- Bo robisz to źle – mruknąłem. – Nauczę cię, inaczej dostanie ci się od Dryla, jak znowu zobaczy, że coś zmaściłeś.\nGałgan pokiwał ochoczo głową i ruszył za mną za stajnie, gdzie stały kadzie do farbowania i garbowania. Ściągnąłem ze stojaków kilka wyprawionych skór i pokazałem Gałganowi jak je przycinać ostrym, zakrzywionym nożem.\nGałgan był nieco ode mnie młodszy, nieco niższy i mocno bardziej zastraszony. Jemu Łach łatwiej wyjaśniła, jak należy się zachowywać i jemu to Rygor tylko raz pokazał bat, by wyperswadować głupie zagrywki. Mnie nauka takich rzeczy zajmowała sporo więcej czasu.\nNad skórami pracowało się ciężko, ale spokojnie. Tutaj, na tyłach stajni, do naszych uszu dochodziły tylko strzępy śpiewanych pieśni i nikłe krzyki walki, ale przede wszystkim nikt i nic nas nie zaczepiało, nie poniżało i nie popychało, co wbrew pozorom wielce sobie ceniłem.\n- Mistrzu, to naprawdę nie jest...\n- Powiedziałem dość.\nRazem z Gałganem unieśliśmy głowy, gdy krzyki Dryla, jak dla mnie pierwszy raz nieco niepewne i zdystansowane, przedarły się wraz z obcym nam głosem do naszych uszu. Rozmówcy byli blisko i niezaprzeczalnie zbliżali się ku nam.\n- Mistrzu, gdyby Mistrz jednak...\nZza stajni wypadło dwóch Żołnierzy. W pierwszym, wysokim i pewnym siebie, rozpoznałem Wiarusa, wojownika Chwały, który wczoraj uratował mnie przed razem Brawury. Za nim niespokojnie stał Dryl, niepewną miną wpatrując się to we Wiarusa, to, na Cnego i Szalbierza!, we mnie.\n- Rankiem, Mistrzu – odparł Dryl.\nWiarus zacisnął zęby, a jego oczy spochmurniały. Nie wiedziałem, czy jego wrogowie czuli ten sam strach, który czułem teraz ja, wpatrując się w te niespokojne, ciemne oczy, ale jeśli tak, to rozumiałem już, czemu sam widok Wiarusa na polu bitwy powoduje jego wygrane.\nŻołnierz Chwały podszedł do mnie i bez słowa podciągnął moją koszulę ku górze. Znieruchomiałem, pozwalając mu na wszystko, nie chcąc nawet myśleć o tym, co może nastąpić. Fakt faktem, słyszałem i o takich przypadkach, gdzie nietykalni służyli nie tylko ku zadowoleniu pychy i dumy Żołnierzy, ale także i całkiem innemu zadowoleniu, nigdy jednak nie dawałem wiary takim opowieściom, a mój umysł, jeszcze niewinny i naiwny w tej kwestii, nawet nie dopuszczał takich myśli do siebie.\n- Pierdolony Brawura! – warknął Wiarus, a zarówno ja, jak i Gałgan skuliliśmy się ze strachu. – Gdzie jest ten szczeniak!?\n- Mistrzu, to nie... – zaczął Dryl.\n- Dość! – Żołnierz Chwały już drugi raz podniósł swój głos, władczy i wibrujący.\nWiarus opuścił moją koszulę i wyszedł zza stajni, a za nim z niepewną miną ruszył także Dryl. Zerknąłem zaskoczony na Gałgana, a ten, równie zdziwiony, pokręcił tylko głową.\n- Co jest, kurna? – zapytałem.\nGałgan wzruszył ramionami, a ja zmarszczyłem tylko brwi i poprawiłem koszulę tak, by materiał nie wrzynał mi się we wciąż palące razy na plecach.\n- Nie myślałem, że Brawura tak mocno cię obił... – szepnął Gałgan.\n- A mocno obił? – rzuciłem z lekkim uśmiechem.\n- Mocno. – Gałgan pobladł nieco.\n- No to nie daj mu się tak lepiej pobić – poradziłem. – Bo to pierońsko boli, zaufaj mi.\nSzablon i treści (o ile nie zaznaczono inaczej) jest własnością Pióro Project.. Motyw Rewelacja. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Ingvar Kamprad, twórca IKEA, zmarł 27 stycznia w swoim domu w Smalandii. Miał 91 lat. Przypominamy jego historię.\nGra o tron: peleryny Nocnej Straży to dywaniki IKEA. Jak je zrobić? Firma pokazała instrukcję\n7. sezon "Gry o tron" możemy już oglądać na ekranach TV. Kostiumografka odpowiedzialna za stroje bohaterów zdradziła sekret futer, które noszą bohaterowie serialu. Okazało się, że futrzane peleryny to... dywaniki z IKEA. Szwedzka firma zareagowała w swoim stylu.\nIKEA pokazała pierwsze zdjęcia nowej kolekcji stworzonej przez projektantów marki Hay\nIKEA i Hay ujawniły pierwsze zdjęcia kolekcji powstałej w wyniku ich współpracy. Seria Ypperlig będzie miała oficjalną premierę w październiku 2017 roku.


XX Międzynarodowa Wystawa Budownictwa i Wyposażenia Kościołów, Sztuki Sakralnej i Dewocjonaliów SACROEXPO 10-12 czerwca 2019 - sacro\nXX Międzynarodowa Wystawa Budownictwa i Wyposażenia Kościołó (...)\nXX Międzynarodowa Wystawa Budownictwa i Wyposażenia Kościołów, Sztuki Sakralnej i Dewocjonaliów SACROEXPO już od 10 do 12 czerwca w Targach Kielce.\nTegoroczna, jubileuszowa edycja wystawy tradycyjnie już pełna będzie inspirujących spotkań i artystycznych niespodzianek.\nBogactwo form i treści podczas targów sakralnych\nTradycyjnie już, podczas wystawy goście targów będą mogli wybierać z szerokiej gamy dewocjonaliów.\nNa stoiskach pojawią niezbędne w każdej parafii organy, witraże i kielichy. Nie zabraknie stuł, ornatów i odzieży zaprojektowanej specjalnie na potrzeby księży i zakonników. Hale ozdobią ikony, witraże i figur świętych. Podczas trzech targowych dni, goście SACROEXPO zapoznają się z trendami w sztuce sakralnej i konserwatorskiej oraz nowymi technikami w budownictwie kościołów i obiektów sakralnych.\nSACROEXPO to jedyna w swoim rodzaju impreza, z pogranicza wydarzenia kulturalnego i komercyjnego, nawiązuje zarówno do tradycji, jak również do sztuki nowoczesnej. Pojawią się zatem ryngrafy, ale także podgrzewane siedziska do kościołów i grające różańce. Jak co roku, hale wypełnią się dewocjonaliami. To doskonała okazja do uzupełnienia zbiorów o nowe pozycje biblioteczne, różańce, czy modlitewniki. Ekspozycja zapełni się najnowszą ofertą wydawnictw katolickich i jak co roku, będzie szansa na spotkanie z autorami najnowszych pozycji książkowych.\nOprócz tradycyjnych konferencji i spotykań, które mają miejsce podczas każdej edycji targów, organizatorzy zaplanowali szereg atrakcji związanych z jubileuszem wystawy. Jubileusz bez wątpienia zapadnie w pamięć uczestnikom wystawy. Nieodłącznym elementem targów jest uroczysta gala wręczenie Medalu Papieskiej Rady ds. Kultury Per Artem ad Deum, nie zabraknie także innych wydarzeń okołotargowych, tj. wystaw plastycznych i konferencji. Po raz pierwszy w historii, targi będą relacjonowane przez polski oddział Telewizji EWTN - największej na świecie sieci katolickiej telewizji dostępnej w ponad 150 krajach.\nZapraszamy do udziału w targach już od 10 do 12 czerwca 2019 roku.


Tczew - Nowe udogodnienie na Platformie Usług Elektronicznych ZUS - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=d1cb8f9b031384d4&title=Nowe-udogodnienie-na-Platformie-Uslug-Elektronicznych-ZUS Data wydruku: 12.07.2020, 01:11\nCzw.Czwartek, 09.01.2020, 07:00\n- Dotychczas, jeżeli ubezpieczeni, potrzebowali tego typu potwierdzenia z danymi z ZUS, żeby np. przedstawić je w urzędzie czy w banku, najpierw musieli złożyć wniosek. Teraz sami mogą utworzyć potrzebny dokument, potwierdzony elektroniczną pieczęcią ZUS. Jest to dowód, że dokument został utworzony w systemie informatycznym ZUS. Dokument można zapisać w formie pliku PDF, XML lub wysłać na dowolny adres e-mail. Taka wysyłka jest rzecz jasna odpowiednio zabezpieczona. - mówi Krzysztof Cieszyński, rzecznik gdańskiego oddziału ZUS\nW niedzielę, 3 maja, obchodzimy 229. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Niestety, w tym roku, z uwagi na trwającą pandemię koronawirusa, nie możemy się spotkać na tradycyjnych uroczystościach przed tablicą pamiątkową przy Wieży Ciśnień....


Prezydent odznaczył Orderem Orła Białego Antoniego Lenkiewicza i Antoniego Libin-Liberę - Biznes i Styl\nPrezydent Andrzej Duda we wtorek, w&nbspdniu Narodowego Święta Konstytucji 3 Maja, odznaczył Orderem Orła Białego - najwyższym odznaczenie państwowym Rzeczpospolitej Polskiej - historyka Antoniego Lenkiewicza oraz pisarza Antoniego Libin-Liberę.\nAntoni Lenkiewicz - historyk, prawnik, publicysta, działacz opozycji antykomunistycznej, autor kilkuset artykułów o&nbsptematyce społeczno-politycznej, prawniczej, filozoficznej i&nbsphistorycznej oraz książek biograficznych i&nbspmonograficznych - został odznaczony Orderem Orła Białego w&nbspuznaniu znamienitych zasług dla niepodległości Rzeczypospolitej, za niezłomność w&nbspobronie praw człowieka i&nbspwolności słowa w&nbspPRL, a&nbsptakże zaangażowanie w&nbspsprawy publiczne i&nbspwierność suwerennej Polsce.\nOrder Orła Białego otrzymał także Antoni Libin-Libera - pisarz, tłumacz, reżyser teatralny, krytyk literacki, znawca twórczości Samuela Becketta, współpracownik Komitetu Obrony Robotników i&nbspKomitetu Samoobrony Społecznej Komitetu Obrony Robotników.\nAntoni Libin-Libera został odznaczony za zasługi dla kultury polskiej, za wybitne dokonania w&nbsppracy literackiej, w&nbspszczególności za osiągnięcia translatorskie oraz dialog z&nbspeuropejskim dziedzictwem kulturowym, za działalność w&nbspobronie wolności słowa w&nbspPRL i&nbspzaangażowanie na rzecz suwerennej Rzeczypospolitej.\nPodczas uroczystości na Zamku Królewskim prezydent podkreślił, że 3 maja w&nbspPolsce to od 1791 roku wyjątkowy dzień - rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja. Wskazał, że w&nbspobecnych czasach 3 maja to także dzień, w&nbspktórym prezydent wręcza najwyższe odznaczenie państwowe - Order Orła Białego.\n"Dzisiaj, na tej sali, w&nbsptrakcie tej uroczystości, nastąpiło odznaczenie dwóch obywateli Rzeczypospolitej, dwóch Polaków, którzy z&nbspcałą pewnością, kiedyś, kiedy będą spisywali testamenty swoje będą mogli napisać: +lecz wy, coście mnie znali, w&nbsppodaniach przekażcie, żem dla ojczyzny sterał moje lata młode+" - powiedział Duda, cytując "Testament mój" Juliusza Słowackiego.\n"A ja bym do tego dodał: i&nbspnie tylko młode" - podkreślił.\nPrezydent zwracając się do Antoniego Libin-Libery zauważył, że według literatury, to w&nbspjego mieszkaniu powstał Komitet Obrony Robotników, czyli "jedno z&nbspnajważniejszych dzieł ku wolnej Polsce".\nJak zaznaczył, Libera budował tę wielkość nie tylko poprzez walkę na rzecz niepodległej Polski i&nbspposzanowania praw człowieka, ale także poprzez pracę naukową i&nbsptwórczość literacką oraz przybliżanie twórczości wielkich, światowych autorów, takich jak Sofokles czy Horacy.\nPrezydent przypomniał, że literacki "idol" Libery, czyli Samuel Beckett nazwał go "swoim ambasadorem w&nbsptej części Europy i świata".\nDuda dziękował pisarzowi za rozsławianie imienia Polski poprzez napisane przez niego sztuki i&nbspinne dzieła, które Libera "wdrożył do kanonu literatury polskiej i&nbsppolskojęzycznej, czyli takiej, która na polski została przetłumaczona". "Za to dzieło składam wyrazy szacunku i&nbsppodziękowania" - podkreślił prezydent.\nZa służbę ojczyźnie Andrzej Duda podziękował także drugiemu odznaczonemu historykowi - Antoniemu Lenkiewiczowi. Prezydent przypomniał, że rozpoczynał on służbę dla ojczyzny w&nbspbardzo trudnym czasie, w&nbsplatach 40. i&nbsp50.\nWskazywał, że Lenkiewicz "nie godził się z&nbsptą Polską, której wtedy, jako młody człowiek, doświadczał". "Kiedy chciał Polski prawdziwej, wolnej, suwerennej, niepodległej i&nbspz tą myślą właśnie, widząc +czerwone harcerstwo+, widząc wypaczenie idei służby młodzieży dla ojczyzny i&nbspdla bliźniego, zaczął tworzyć harcerstwo alternatywne - Związek Skautów Polski Walczącej, za co jako 18-letni chłopak został skazany na niewyobrażalną dzisiaj karę 12 lat pozbawienia wolności przez stalinowski reżim" - powiedział Duda.\nPóźniej - jak dodał - Lenkiewicz był więziony za służbę dla ojczyzny jeszcze kilkakrotnie - w&nbsplatach 60., 80. po internowaniu oraz w&nbsproku 1985.\nPrezydent dziękował także Lenkiewiczowi za udział "w spokojnym, powolnym budowaniu Polski odzyskanej w&nbsp1989 roku i&nbsppóźniej za Solidarność, za KPN, za wszystko to, w&nbspczym pan spokojnie i&nbspkonsekwentnie przez całe swoje dotychczasowe życie uczestniczył".\nPodczas uroczystości głos zabrali także odznaczeni Orderem Orła Białego. Libin-Libera podkreślił, że to wyróżnienie jest dla niego ogromnym zaszczytem. "Przyjmuję to zaszczytne odznaczenie, traktując je jako zobowiązanie do dalszych wysiłków na rzecz wzbogacenia polskiego piśmiennictwa, zwłaszcza, że żyjemy w&nbspprzełomowym momencie naszej historii" - powiedział. Podziękował prezydentowi i&nbspKapitule Orderu za zaufanie i&nbspuznanie.\nAntoni Lenkiewicz podkreślił, że ojczyzna jest wielką wartością i&nbspzobowiązaniem tych, którzy są jej obywatelami. Dodał, że wszystko w&nbspjego działaniach było motywowane hasłem: "Bóg i&nbspojczyzna". "Polska nasza niech żyje" - dodał.


Galerie handlowe nie boją się ekspansji e-commerce ani zakazu handlu - Wiadomości Handlowe\n(fot. Michael Weidemann, Unsplash)\nJacek Bagiński, wiceprezes EPP ds. finansowych zauważa na łamach „Rzeczpospolitej”, że chociaż e-commerce rośnie w szybkim tempie, to warto pamiętać, że ten kanał sprzedaży wciąż odpowiada za mniej niż 10 proc. polskiego rynku handlu detalicznego. Sklepy stacjonarne długo jeszcze utrzymają dominującą pozycję.\nJa do galerii zaglądam tylko po to by odebrać zamówienie internetowe :)


Podróże małe i duże – część I\nHome » Blog » Publicystyka » Podróże małe i duże – część I\n30 lipca 2013 L4S 0 Publicystyka,\nPodróżowanie tanim kosztem, ekstremalne i niebezpieczne przygody czy bezcelowe wędrówki po świecie – czym tak naprawdę jest tramping? Co zabrać ze sobą w survivalową podróż i gdzie czyhają niebezpieczeństwa – na te pytania odpowiedzieli nam doświadczeni podróżnicy trampingowi – Ewa Dudzińska i Tomek Pierzchała, właściciele bloga podróżniczego http://www.poprostupodroz.com.\nAnna Kukiełka: Czym tak właściwie jest tramping?\nEwa Dudzińska: Z samej definicji jest to najtańsza forma wyjazdu zorganizowanego. Dla nas to każdy wyjazd, który organizujemy i realizujemy. Robimy to czasem ze wsparciem lokalnych biur podróży czy agentów, albo wyłącznie własnymi siłami i planem. Jednak zawsze niezależnie, wtedy kiedy chcemy i takimi środkami finansowymi czy transportowymi, jakie nam odpowiadają. Nie zawsze jest wygodnie, ale zawsze ciekawie.\nTomek Pierzchała: Według mnie najlepiej charakterystykę, specyficzny klimat trampingu oddaje słowo „włóczęga”: wędrówka bez jasno określonego celu. Bo czy wyjeżdżam po to, aby zwiedzać? Niekoniecznie, skoro trasę mojej miesięcznej wyprawy średnio rozgarnięte biuro turystyczne jest w stanie zaliczyć w tydzień. Odpoczywać? Zdecydowanie nie, tramping bywa dość męczący. Poznawać nowych ludzi? Bywa i tak, choć w erze Facebooka mógłbym się nie ruszać z fotela, aby realizować ten cel. Dlatego nie potrafię sprecyzować, po co jadę – i ta niemożność jest dla mnie cechą dystynktywną trampingu. Jadę się po prostu trochę powłóczyć po świecie. Niezależnie od nikogo i niczego.\nA.K.: Jak zrodził się pomysł na Waszego bloga?\nE.D.: Pomysł na bloga powstał kiedy Tomek z Martą wybierali się na miesiąc do Indii i Nepalu. Chcieli spisywać swoje wrażenia, spostrzeżenia na gorąco w trakcie podróży, jak i później uzupełniając te wcześniejsze wpisy. Dalej poszło już łatwo: każdy wyjazd był związany z aktualizacja na blogu. W miarę możliwości w trasie. Po powrocie staraliśmy się zawsze zrobić podsumowanie. Główny cel to zapisać to co pamiętamy, żeby o tym nie zapomnieć, a poboczne to aktualizacje i informacje dla rodziny oraz znajomych, którzy nas czytają i wspierają.\nT.P.: Bilety lotnicze do Indii kupiłem z końcem grudnia 2006 roku, od stycznia do marca 2007 siedziałem jak na szpilkach. Trochę żeby zabić czas, trochę, żeby oswoić się z myślą o wyjeździe, a trochę w celu stworzenia platformy kontaktu ze znajomymi, zacząłem pisać bloga. Ot, taki wirtualny pamiętnik, który w trakcie podróży zamienia się w swego rodzaju dziennik. Marta, przyjaciółka, z którą wyjeżdżałem na pierwszy w życiu tramping, podchwyciła ten pomysł. Nawet wymyśliła dla niego tytuł. Początkowo miało być na nim tylko o Indiach i Nepalu, ale zaczęliśmy podróżować coraz więcej, a przemyśleń, które warto zapisać również przybywało. Jest rok 2013, a ja, teraz już wspólnie z Ewą, nadal piszę ów wirtualny pamiętnik.\nA.K.: Gdyby ktoś zainspirowany Waszym blogiem właśnie dziś postanowił rozpocząć przygodę z trampingiem, jakie wskazówki by od Was usłyszał?\nE.D.: Przede wszystkim odwagi, że się da i że należy! Naprawdę! Myślę, ze wielokrotnie to udowodniliśmy. Nie warto zostawiać takich marzeń w szufladzie. Kiedy marzymy o fajnym samochodzie to najczęściej go kupujemy, podobnie z książką czy super butami. Dlaczego takie marzenie jak wyjazd, podróż mamy odkładać na kiedy indziej? To taka ogólna wskazówka. Co do takich konkretniejszych, to niestety nie ma uniwersalnych, sporo zależy od destynacji do której się wybieramy. Jak wiele krajów, tak wiele sytuacji czy szczegółów z którymi musimy się zmierzyć. Co innego radziłabym kobietom wybierającym się na Bliski Wschód, trochę inaczej te wskazówki wyglądałaby dla osoby wybierającej się na Kubę. Chętnie je podamy, ale zapraszamy wtedy do kontaktu mailowego lub osobistego, bo w Krakowie zawsze chętnie się spotkamy i takowe damy.\nT.P.: „Chcesz wyjechać? Co Cię powstrzymuje?!”. Sześć lat temu myślałem, że zorganizowanie sobie wyjazdu do Indii i Nepalu będzie największym wyzwaniem w moim życiu. Dziś uważam, że nie ma nic łatwiejszego, niż organizowanie sobie takich wyjazdów. A radości, jaką daje niezależność i wolność, nie da się porównać z niczym innym.


Lisner Śledzik na raz z cebulką 100 g - Apimarket.pl - zakupy spożywcze przez Internet!\nKod produktu: 2099000255426\nPo otwarciu-produkt przeznaczony do bezpośredniego spożycia.\nPrzechowywać w temperaturze od +2°C do +7°C.\nŚledzik na raz z dodatkiem cebuli to połączenie marynowanych filetów śledziowych, chrupiącej cebulki oraz oleju roślinnego. Idealna propozycja na szybką przekąskę.\nMarynowane, krojone filety śledziowe bez skóry z cebulką w oleju rzepakowym.\nProdukt może zawierać: skorupiaki, jaja, soję, mleko, seler i gorczycę.\nSkorupiaki: Może zawierać\n50% filety ze śledzia atlantyckiego (śledź, sól, ocet spirytusowy, cukier)\n30% cebula marynowana\n20% olej rzepakowy\nEnergia (kJ/kcal) 1215 / 294\nTłuszcz (g) 27,0\nw tym kwasy tłuszczowe nasycone (g) 3,0\nWęglowodany (g) 3,8\nw tym cukry (g) 3,6\nBiałko (g) 8,7\nSól (g) 2,6\nMożliwe naturalne odchylenia\nMaks. temp. °C: 7\nCechy: bez konserwantów\nAbba kawior capelin czarny 80g\nLisner Filety śledziowe w sosie musztardowym 280 g\nKoral łosoś wędzony plastry 100g\nLisner filety śledziowe wiejskie 600g\nMors koreczki śledziowe giżyck 230g\nMors koreczki śledziowe kaszubskie 230g\nSuperFish Łosoś wędzony 100 g\nAbba kawior capelin czerwony 80g\nLisner Śledzik na Raz z susz. Pomidorów i zioł100g\nLisner Śledzik na raz pikantny 100 g


BÓL BRZUCHA PRZYCZYNY | InfoZdrowie24.pl\nPorady lekarzy i ekspertów o: ból brzucha przyczyny\ndietę bezglutenową? Stosowanie takiej diety jest konieczne dla ustąpienia objawów.Oczywiście w tym samym czasie może Pani zasięgnąć opinii psychologa, szczególnie jeśli ma Pani poczucie, że mogłaby to być przyczyna dolegliwości. Przewlekły stres i napięcie emocjonalne może być przyczyną tzw. bólów\nból brzucha - jakie przyczyny oprócz ciaży\nJestem w 13 tc. Od 6 biore luteine i nospe bo boli mnie brzuch i mam skurcze. Od jakis 2 tygodni luteina mi juz nie pomaga i brzuch boli (nie jest to cos tragicznego po prostu troche pobolewa jak przy miesiaczce - ale nie sa to skurcze). Lekarz stwierdzil ze przyczyna moze lezec po stronie\nból brzucha szukam przyczyny\n, kaszki kukurydziana i ryzowa, sok gruszkowy, i zupka: ziemniak z\nkukurydzą i indykiem. Przez kilka dni jadł tylko te rzeczy i bóle i wzdęcia\nustąpiły, kupy zrobiły się niesmierdzące, bez sluzu i niestrawionego mleka. A\ndzisiaj znowu nad ranem ból brzucha i juz dwie brzydkie kupy :/ Po czym to\nMa ktoś dodatkową śledzionę? U mojej córki została wykryta druga śledziona, nie wiem czy to szczęście, czy problem. Podobno nie jest to groźne i nie stwarza problemów, ale córka ma często bóle brzucha, może ta śledziona jest przyczyną? Re: ból brzucha szukam przyczyny\nzęby sie wyrzynają, jeszcze nie ma ani jednego i potwornie sie ślini\n-- http://dl5.glitter-graphics.net/pub/1678/1678485lypv1ewxry.gif Re: ból brzucha szukam przyczyny\npodajesz jakieś leki, witaminy ?\n-- Jeżeli uznamy argument, że śmierć człowieka zmienia ocenę jego dokonań, to\nRe: Czy brzuch może boleć z przyczyn fizjologiczn\nDół brzucha ja boli, tzn poniżej pępka , mniej więcej od 6-8 miesięcy.\nPewnie że nie byłam u ginekologa, pediatra uważa że nie ma potrzeby, ból ma charakter raczej skurczowy niz ciągły. Ginekolog kiedyś mi powiedział, że u dziecka przyczyny dolegliwości ginekologiczne są na ostatnim miejscu jak\nalergiami pokarmowymi. Swędzenie i opuchlizna wokół warg i ust może pojawiać w kontakcie z pożywieniem. Do innych symptomów należą także nudności, ból brzucha, wzdęcia, wymioty i biegunka. Przyczyny niekorzystna reakcja na spożyty pokarm uczulenie na mleko krowie, owoce, orzeszki ziemne, soję, jajka, ryby\nJak nabrać masy ciała? Wypadające włosy i ciągle robiące się siniaki Dieta a tarczyca Jak długo można żyć z zespołem długiego QT? Zmiany naciekowe drobnych oskrzelików w płacie środkowym płuca Czy chorobą weneryczną mogę zarazić sie tylko przez stosunek? Utajona nadczynność tarczycy REKLAMA


Jak nie zwariować, gdy wszystko idzie nie tak - Starając się - ogólne - strona 60 - Forum OvuFriend\nWysłany: 6 maja 2018, 22:24\nJa pamiętam Cię ze starań jak ja zaczynałam, Bardzo mi przykro, że nadal walczysz.\nBoleriozę opanowałaś? Jak się czujesz? Co słychać\nMamy córeczki o tym samym imieniu :*\nHej! No tak ja cały czas się staram, ale z przerwami na leczenie. Nadal walczę z tym dziadostwem i mam wrażenie że potrwa to jeszcze sporo czasu. Aktualnie odbudowuję florę jelitową po colo vadzie i zaczęłam się ostro suplementować. W styczniu odstawiłam wszystkie suple i leki (oprócz euthyroxu). Niedługo chcę powtórzyć badanie, ale mam złe przeczucia.\nMaja to piękne imię. Twoja Maja jest grzeczna? Moja czasem pokazuję różki\n[QUOTE=Adry]Cześć Kochana :) Witaj :) Ja pamiętam Cię ze starań jak ja zaczynałam, Bardzo mi przykro, że nadal walczysz. Boleriozę opanowałaś? Jak się czujesz? Co słychać :) Mamy córeczki o tym samym imieniu :*[/QUOTE] Hej! No tak ja cały czas się staram, ale z przerwami na leczenie. Nadal walczę z tym dziadostwem i mam wrażenie że potrwa to jeszcze sporo czasu. Aktualnie odbudowuję florę jelitową po colo vadzie i zaczęłam się ostro suplementować. W styczniu odstawiłam wszystkie suple i leki (oprócz euthyroxu). Niedługo chcę powtórzyć badanie, ale mam złe przeczucia. Maja to piękne imię. Twoja Maja jest grzeczna? Moja czasem pokazuję różki :D\nBitterSweetSymphony mogę spytać co na te wszystkie badania Twoja druga połówka? Jest zdeterminowany na to drugie dziecko? Ja też mam synka w podobnym wieku, zaczęliśmy starania od grudnia. Na razie się nie badamy i się boję że mąż nie będzie zdeterminowany żeby się badać its, gdyż widzę jego podejście jakie ma teraz. Niby chce dziecka drugiego ale żebym zaszła bez problemów na zasadzie jak będzie to będzie.\nMój mąż mnie bardzo, bardzo wspiera. Bywało różnie, ale aktualnie jest moją opoką i oazą spokoju. Sam nawet się badał na boreliozę, EBV i inne choć wcale nie lubi się kłóć. Ja to bym chciała dziecko na huraaaa, a On patrzy na to wszystko mniej emocjonalnie, jak to facet. Stara się doradzać mi i podchodzi do sprawy z dystansem. Taka skała na której można się oprzeć. Każdej życzę takiego męża\nMoże Twój facet podchodzi do sprawy mniej emocjonalnie. Wydaję Nam się, że ich to nie obchodzi, ale na pewno o tym myślą i analizują. Na pewno jak będzie potrzeba to Twój partner zgodzi się na badania. Na początek spokojnie z Nim o tym porozmawiaj, a zobaczysz reakcje. Do pewnych spraw mężczyźni muszą po prostu dojrzeć\n[QUOTE=arienka83b]BitterSweetSymphony mogę spytać co na te wszystkie badania Twoja druga połówka? Jest zdeterminowany na to drugie dziecko? Ja też mam synka w podobnym wieku, zaczęliśmy starania od grudnia. Na razie się nie badamy i się boję że mąż nie będzie zdeterminowany żeby się badać its, gdyż widzę jego podejście jakie ma teraz. Niby chce dziecka drugiego ale żebym zaszła bez problemów na zasadzie jak będzie to będzie.[/QUOTE] Mój mąż mnie bardzo, bardzo wspiera. Bywało różnie, ale aktualnie jest moją opoką i oazą spokoju. Sam nawet się badał na boreliozę, EBV i inne choć wcale nie lubi się kłóć. Ja to bym chciała dziecko na huraaaa, a On patrzy na to wszystko mniej emocjonalnie, jak to facet. Stara się doradzać mi i podchodzi do sprawy z dystansem. Taka skała na której można się oprzeć. Każdej życzę takiego męża ;) Może Twój facet podchodzi do sprawy mniej emocjonalnie. Wydaję Nam się, że ich to nie obchodzi, ale na pewno o tym myślą i analizują. Na pewno jak będzie potrzeba to Twój partner zgodzi się na badania. Na początek spokojnie z Nim o tym porozmawiaj, a zobaczysz reakcje. Do pewnych spraw mężczyźni muszą po prostu dojrzeć ;)\nWysłany: 7 maja 2018, 05:45\nHej dziewczynki, przepraszam, że dzisiaj się nie odzywałam, ale dzisiaj mieliśmy taki rodzinny dzień,a po południu pojechałam odwiedzić koleżankę w jej nowym mieszkanku i właśnie wrocilam i zaraz bede sie starala nadrobić co tam słychać na forum.\nRzeczywiście wczoraj porozmawialiśmy sporo z mężem, każdy wyrzucił z siebie co miał do powiedzenia i chyba stanie na tym..., że nie będziemy się starać o kolejne dziecko, przynajmniej na dzień dzisiejszy. Jestem trochę podłamana tą sytuacją, ale co zrobić. W sumie został jeszcze ponad rok więc wszystko może się zmienić. Rozmawialiśmy długo, ponad 4 godziny, nie obyło się bez łez i pretensji, ale chyba było warto bo czuję, że wyrzuciłam z siebie wszystko co mi leżalo na serduchu. jak już kiedyś pisałam - proza życia... nie ma co sobie planow ukladać na przyszlość bo i tak potem wszystko szlag trafia. eh\nDziewczyny a ja znowu nadrabiam\nAdry przytulam mocno :* dobrze ze porozmawialiście, wyjaśniliście kilka kwestii.\nAle tak naprawdę nie wiadomo co będzie za rok czasu może zmienicie zdanie, a może i bez staran się okazać że będzie mieć kolejnego dzidziusia Rożnie to w życiu bywa\n[QUOTE=Adry]Hej dziewczynki, przepraszam, że dzisiaj się nie odzywałam, ale dzisiaj mieliśmy taki rodzinny dzień,a po południu pojechałam odwiedzić koleżankę w jej nowym mieszkanku i właśnie wrocilam i zaraz bede sie starala nadrobić co tam słychać na forum. Rzeczywiście wczoraj porozmawialiśmy sporo z mężem, każdy wyrzucił z siebie co miał do powiedzenia i chyba stanie na tym..., że nie będziemy się starać o kolejne dziecko, przynajmniej na dzień dzisiejszy. Jestem trochę podłamana tą sytuacją, ale co zrobić. W sumie został jeszcze ponad rok więc wszystko może się zmienić. Rozmawialiśmy długo, ponad 4 godziny, nie obyło się bez łez i pretensji, ale chyba było warto bo czuję, że wyrzuciłam z siebie wszystko co mi leżalo na serduchu. jak już kiedyś pisałam - proza życia... nie ma co sobie planow ukladać na przyszlość bo i tak potem wszystko szlag trafia. eh[/QUOTE] Dziewczyny a ja znowu nadrabiam ;) Adry przytulam mocno :* dobrze ze porozmawialiście, wyjaśniliście kilka kwestii. Ale tak naprawdę nie wiadomo co będzie za rok czasu :) może zmienicie zdanie, a może i bez staran się okazać że będzie mieć kolejnego dzidziusia :) Rożnie to w życiu bywa ;)\nWysłany: 7 maja 2018, 05:49\nPlamka cały dzień o Tobie myśle, czy z meżem wszystko ok??\nKochana wszystko w porządku, dziękujemy :* skąd ten niepokój?\n[QUOTE=Adry]Plamka cały dzień o Tobie myśle, czy z meżem wszystko ok??[/QUOTE] Kochana wszystko w porządku, dziękujemy :* skąd ten niepokój? :)\nWysłany: 7 maja 2018, 05:54\nWysłany: 7 maja 2018, 06:01\nHej dziewczyny, sorki że się tak tu wtrącę\nPlamka odezwij się do nas na roczniku! Jak tam u Ciebie, co z HSG i w ogóle\nHej dziewczyny, sorki że się tak tu wtrącę :) Plamka odezwij się do nas na roczniku! Jak tam u Ciebie, co z HSG i w ogóle :)\nWysłany: 7 maja 2018, 07:41\nDziekuje za gratulacje - jak widac cuda sie zdarzaja\nDziekuje za gratulacje - jak widac cuda sie zdarzaja ;)\nWysłany: 7 maja 2018, 07:49\nNiech Twój cud trwa 9 miesięcy, a później zdrowo rośnie i dokucza rodzicom jak się Wam udało ???? Ale super!!! Kiedy masz termin? Jak się czujesz???\nNie wiem jak... W tym cyklu zrobilam mase drogich badan, lekarz mial robic monitoring ale powiedzial, ze bez sensu, ze wyniki takie sobie, ze nawet na ta chwile in vitro sie nie utrzyma. 8 dni po wizycie mialam piekna owulacje i o jest hehe. A czuje sie dobrze, nie mam plamien. A lekarz jeszcze zjechal mnie, ze moje bole to na pewno nie ginekologiczne ale od momentu ciazy ich w ogole nie mam czuje sie duzo, duzo lepiej. Czasem tylko mdlosci i sennosc.\n[QUOTE=Adry]Niech Twój cud trwa 9 miesięcy, a później zdrowo rośnie i dokucza rodzicom :D jak się Wam udało ???? Ale super!!! Kiedy masz termin? Jak się czujesz???[/QUOTE] Nie wiem jak... W tym cyklu zrobilam mase drogich badan, lekarz mial robic monitoring ale powiedzial, ze bez sensu, ze wyniki takie sobie, ze nawet na ta chwile in vitro sie nie utrzyma. 8 dni po wizycie mialam piekna owulacje i o ;) jest hehe. A czuje sie dobrze, nie mam plamien. A lekarz jeszcze zjechal mnie, ze moje bole to na pewno nie ginekologiczne ale od momentu ciazy ich w ogole nie mam ;) czuje sie duzo, duzo lepiej. Czasem tylko mdlosci i sennosc.\nWysłany: 7 maja 2018, 07:58\nO rety ,co za lekarz a prowadzisz u niego ciążę czy znalazłaś sobie kogoś innego? Lekarz był zaskoczony ciąża?\nU niego, bo mialam jego numer i jak sie dowiedzial byl w szoku ale mna sie zajal i kontakt dobry jest pozlecal badania, witaminy itp. I tak bede miala dwoch bo chce rodzic w innym szpitalu to chce kogos znanego. Ale zadzwonil do mnie w szoku i "ale ze jak... ze pani w ciazy jest?" Hehehhe a co do plci to mysle, ze bedzie dziewczynka\n[QUOTE=Adry]O rety ,co za lekarz :/ a prowadzisz u niego ciążę czy znalazłaś sobie kogoś innego? Lekarz był zaskoczony ciąża? A masz jakieś przeczucia co do płci? :)[/QUOTE] U niego, bo mialam jego numer i jak sie dowiedzial byl w szoku ale mna sie zajal i kontakt dobry jest ;) pozlecal badania, witaminy itp. I tak bede miala dwoch bo chce rodzic w innym szpitalu to chce kogos znanego. Ale zadzwonil do mnie w szoku i "ale ze jak... ze pani w ciazy jest?" Hehehhe :D a co do plci to mysle, ze bedzie dziewczynka ;)\nWysłany: 7 maja 2018, 08:46\nOoooo to daj znać za jakiś czas czy przeczucie się sprawdzilo. I masz rację, ja miałam lekarza z poza szpitala i było mi ciężko się dostać więc rzeczywiście lepiej od początku o to zadba\nNo wlasnie, a dwie opinie czasem tez sie przydadza\n[QUOTE=Adry]Ooooo to daj znać za jakiś czas czy przeczucie się sprawdzilo. I masz rację, ja miałam lekarza z poza szpitala i było mi ciężko się dostać :( więc rzeczywiście lepiej od początku o to zadba :)[/QUOTE] No wlasnie, a dwie opinie czasem tez sie przydadza ;)\nPostów: 4768 3553\nSeli gratulacje!!!! Widzę, że Tobie się wreszcie udało!!! super!!!\n[QUOTE=Seli]Hej dziewczyny, sorki że się tak tu wtrącę :) Plamka odezwij się do nas na roczniku! Jak tam u Ciebie, co z HSG i w ogóle :)[/QUOTE] Seli gratulacje!!!! Widzę, że Tobie się wreszcie udało!!! :) super!!! :)\nWysłany: 7 maja 2018, 09:15\nAdry podaj ta stronkę z tanim podróżowaniem. Może jej jeszcze nie znam\nAdry podaj ta stronkę z tanim podróżowaniem. Może jej jeszcze nie znam :)\nWysłany: 7 maja 2018, 09:27\nWitam. Robiłam test i wyszła druga kreska taka slabiutka ale widać ją. I teraz nie wiem co robić czy brać Dudka czy odstawić pomóżcie. ..\nczekamynadzidzie, Adry, Multiwitamina, Beatrix_ lubią tę wiadomość\nWysłany: 7 maja 2018, 09:29\nleć na betę!!!! i bierz Dupka, najwyżej sobie cykl przesuniesz o kilka dni.\n[QUOTE=Evell]Witam. Robiłam test i wyszła druga kreska taka slabiutka ale widać ją. I teraz nie wiem co robić czy brać Dudka czy odstawić pomóżcie. ..[/QUOTE] leć na betę!!!! i bierz Dupka, najwyżej sobie cykl przesuniesz o kilka dni.\nWysłany: 7 maja 2018, 09:30\nJak jeździsz to na pewno znasz. Airbnb\ntak znam musze coś poszukać na kilka dni odpoczynku\n[QUOTE=Adry]Jak jeździsz to na pewno znasz. Airbnb :)[/QUOTE] tak znam :) musze coś poszukać na kilka dni odpoczynku :)\nJak tu wstawić zdjęcie dziewczyny bo chcę wam pokazać ten test\nWysłany: 7 maja 2018, 09:34\nNawet nie takie wreszcie bo to 7cykl byl, wiec nie ma tragedii ale cale te tsh, io to pic na wode\n[QUOTE=czekamynadzidzie]Seli gratulacje!!!! Widzę, że Tobie się wreszcie udało!!! :) super!!! :)[/QUOTE] Nawet nie takie wreszcie bo to 7cykl byl, wiec nie ma tragedii ;) ale cale te tsh, io to pic na wode ;)\nWysłany: 7 maja 2018, 09:35\nWczoraj wstawiłam zdjęcie trawy. Naciśnij to zdjęcie i przekieruje cię na stronę gdzie sama możesz coś załączyć. I leć na betę!!!!\nMusze to ogarnąć . Kochana dziś już niestety nie zdążę bo sama jestem z córką w domu a laboratorium tylko do 11 pobierają\n[QUOTE=Adry]Wczoraj wstawiłam zdjęcie trawy. Naciśnij to zdjęcie i przekieruje cię na stronę gdzie sama możesz coś załączyć. I leć na betę!!!![/QUOTE] Musze to ogarnąć . Kochana dziś już niestety nie zdążę bo sama jestem z córką w domu a laboratorium tylko do 11 pobierają\nWysłany: 7 maja 2018, 09:41


Firma TREFL S.A. realizuje projekt dofinansowany z Funduszy Europejskich pt. "Rozwój Centrum Badawczo-Rozwojowego firmy TREFL S.A."\nTrefl na wydarzeniu Piątek FSC\n24 Września 2018 Tags: artykuł\nJuż 28 września, jako posiadacz certyfikatu FSC, weźmiemy udział w wydarzeniu zatytułowanym "Piątek FSC".\nPodczas obchodów Piątku FSC będziemy wraz z członkami organizacji rozmawiali o tym jak efektywnie wdrażać i utrzymywać politykę dbałości o środowisko naturalne. Piątek FSC to także świetna okazja, aby podsumować dotychczasowe działania mające na celu aktywne promowanie idei ochrony lasów.\nWywiad z Prezesem Trefl SA w Pulsie Biznesu 5 Listopada 2018\nTrefl Factory na Międzynarodowych Targach Gier SPIEL 2018 w Essen 25 Października 2018\nSprytna Ośmiornica wyróżniona na Zabawce Roku 2019 16 Kwietnia 2019\nMiędzynarodowy dzień FSC w Trefl S.A. 30 Września 2019\nTrefl na targach SPIELTAGE SPIEL 2019 w Essen 23 Października 2019


➤ SAMSUNG FW 87KUST - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNiestety nie znamy dokładnej ceny SAMSUNG FW 87KUST, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem kuchenek mikrofalowych do zabudowy 2018.\nZestaw automatycznych programów: 3 automatyczne programy go...\nOPIS SAMSUNG FW 87KUST\nMoc całkowita mikrofali SAMSUNG FW 87KUST wynosi: 850 W. Szerokość obudowy mikrofali wynosi: 489 mm. Parę słów o obudowie kuchenki mikrofalowej: Stalowy. Mikrofalówka posiada następujący zestaw automatycznych programów: 3 automatyczne programy gotowania Auto Reheat + 4 automatyczne programy gotowania na parze Power Steam. Producent wyposażył urządzenie w Elektroniczny programator. Moc mikrofal to 850 W. Dodatkowe informacje o kuchence mikrofalowej do zabudowy: 6 poziomów mocy, Naczynie do gotowania na parze Power Steam Bowl, system TDS - sprawia, że potrawy są zawsze równomiernie i dokładnie ugotowane dzięki trzem punktom rozprowadzania fal, powłoka antybakteryjna wewnątrz komory. Kuchenka mikrofalowa do zabudowy FW87KUST doskonale sprawdza się w codziennej pracy w kuchni. Wysokość obudowy kuchenki wynosi: 312 mm. Pojemność mikrofalówki wynosi True. Głębokość obudowy urządzenia to: 360 mm.\nInstrukcja obsługi do SAMSUNG FW 87KUST\nSpecyfikacja SAMSUNG FW 87KUST\nwww http://www.samsung.com/pl/consumer/home-appliances/microwaves/built-in/FW87KUST/XEO/index.idx?pagetype=prd_detail&tab=feature www Rozwiń\nZestaw automatycznych programów 3 automatyczne programy gotowania Auto Reheat + 4 automatyczne programy gotowania na parze Power Steam Rozwiń\nInformacje dodatkowe 6 poziomów mocy, Naczynie do gotowania na parze Power Steam Bowl, system TDS - sprawia, że potrawy są zawsze równomiernie i dokładnie ugotowane dzięki trzem punktom rozprowadzania fal, powłoka antybakteryjna wewnątrz komory Rozwiń\nGłębokość obudowy 360 mm\nWysokość obudowy 312 mm\nWykończenie powierzchni komory emalia ceramiczna odporna na zarysowania i łatwa do czyszczenia\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO SAMSUNG FW 87KUST\nOceń SAMSUNG FW 87KUST


My story with Harry and Darcy...♥: rozdział trzynasty\nKarolina:)) 8 maja 2012 05:52\nNie przejmuj się tymi ludźmi który napisali te bezsensowne komentarze , chciała bym żebyś wiedziała , że ja cię rozumiem , że masz szkole , życie prywatne i boga o 1D i nie masz na tyle czasu żeby dodawać nowe rozdziały co chwilę ;) A co do rozdziału to jest świetny ;)\nAnonimowy 8 maja 2012 05:57\nRewelka ! : )) Z tą kolacją to nawet gdzieś o tym czytałam, że Harry tak kiedyś zrobił przy jakimś strumyczku ale dziewczyna go olała ; (\nAnonimowy 8 maja 2012 06:09\nNie rób nam tego nie zawieszaj go, mogę czekać długo na rozdziały, ale nie zawieszaj :)\nAnonimowy 8 maja 2012 06:21\nCUDNY ROZDZIAŁ <33333\nnie zawieszaj go. ludzie po prostu tak lubia tego bloga ze tęsknili za kolejnymi rozdziałami ! <3\nRozdział jest jak zwykle wspaniały .:D\nNie zawieszaj go .:D\nJa będę czekać na rozdział tak długo aż go dodasz :P\nAnonimowy 8 maja 2012 07:20\nSuper rozdział ;) Bardzo chciałabym się dowiedzieć co dalej... jest bardzo wciągające <3 Fajnie piszesz i byłoby szkoda gdybyś przestała ;D\nVertivera 8 maja 2012 07:26\nco Ty gadasz, gdzieżby miałaby nam się nie spodobać historia Darcy i Harrego. jest mega :D mam nadzieję, że nie przestaniesz tego pisać przez jakichś pieprzonych hejterów. czekam na następny ;)\nAnonimowy 8 maja 2012 07:28\nnie wiem ile mi to zajmie ale pewnie sporo . no więc tak jeżeli kto kolwiek cię uraził to napewno nie było to celowe ponieważ świetnie piszesz masz talent i zajmujesz sie także innym blogiem który jest troszke ważniejszy jednak ty o nas nie zapominasz ! Trudno że dodałaś rozdział tak późno ale dodałaś dziękuje ci za to . Nie przejmuj sie tymi co piszą jakieś bzdury ! Ale pomyśl o tym tak że każdy kto ci coś napisał zanczy że czya twoje opowiadanie i dało o sobie znak . Ta historia tak ich wciągnęła że nie mogli sie oderwać i z zniecierpliwienia zaczęli pisać głupoty sama wiesz jak złość wpływa na człowieka przecierz sama pisała tak tą ostatnią notke ,,Kopiara'' . Myślę że to wszystko przez to że urywasz w ciekawym momencie i każdy sie niecierpliwi. Moim zdaniem nie powinnaś zawieszać tego bloga ponieważ jest zbyt świtnyyyyyyyyy żebyś moogła to zrobić . Ty o nas nie zapomniałaś tylko poprostu masz na głowie drugi bardzo ważny blog i czasami nie masz czasu w rolę wchodzi przecierz także szkoła to nie jest takie proste sama czasem nie mam czasu dla siebie . mam nadzieję że każdy kto przeczyta ten moje ,,wypociny'' zrozumie że nie każdy ma zawsze czas czasami mogą to być także problemy rodzinne . Kate pewnie stara sie dodawać rozdziały i pisze to dla przyjemności i to ona jest autorką więc decyduje o tym kiedy coś doda a jeżeli sie to komuś nie podoba to niech nie narzeka tylko zatrzymie to dla siebie . Spróbujcie sie też czasem postwić w sytuacji Kate . I pamiętajcie ona to pisze dla przyjemności i ona decyduje o wszystkim a nie my . O na o nas pamięta jestem tego pewna :)\nMam nadzieję że ktoś to przeczyta ! Pozdrawiam :*\nps. Jesteś świetna:*******\nAnonimowy 8 maja 2012 07:44\nnie zawieszaj tego bloga !!!\nAnonimowy 8 maja 2012 07:49\nJuż czekam na następny rozdział :*\nWszystkie rozdziały są ciekawe i świetnie napisane.\nProszę nie zawieszaj tego bloga szkoda by było. ♥\nJesteś Świetna : **\nAnonimowy 8 maja 2012 09:06\nblog jest świetny pisz dalej;)\nAnonimowy 8 maja 2012 09:29\nJest swietnie :) Pisz dalej :)\nnareszcie! :) długo nie pisałaś fakt, ale na pewno miałaś swoje powdy, aj nie bd Cię za to krytykować. ważne, że w końcu jest. :) jak zwykle świetny. nie przejmuj się tymi niemiłymi opiniami, nie zawieszaj bloga bo jest wspaniały!\nI like carrots 8 maja 2012 10:33\nAnonimowy 8 maja 2012 10:36\nświetny pisz dalej ;)\nMoniaa 8 maja 2012 10:38\nPisz kochana jest na prawdę świetny\npaula1330 8 maja 2012 11:00\nPisz pisz nie zwracaj uwagi na komentarze opowiadanie świetne :) zapraszam do mnie Czytaj i komentuj http://only-drunken-hearts.blogspot.com/ xxx\n1Ddusia1 8 maja 2012 11:02\nKate nie przestawaj pisać NO, NO, NO !!\nSzkoda takiego talentu <3\nRozdział jak zwykle rozwalający - ugh. :))\nGabi 8 maja 2012 11:12\nKobieto pisz dalej, miej w dupie bezsensowne komentarze, bo ja cię uwielbiam <3\nNikki 8 maja 2012 11:41\nPisz ! Nie przejmuj się ! Twoje opowiadanie jest świetne :P\nPisz dalej! Świetne jest! ;******\nAnonimowy 8 maja 2012 11:45\nkocham to! :) ;*\nproszę o więcej ! nie możesz przestać pisać :)\nAnonimowy 8 maja 2012 12:21\nNie przestawaj pisać! I taki maly błąd- najpierw napisałeś ze miała sukienkę, a potem ze podwinal jej bluzke :)\nAutorki 8 maja 2012 12:35\nnienienie! kategorycznie się niezgadzam. masz zbyt wielki talent pisarski aby teraz to zostawiać. nie pozwalam.\nMiśka170 8 maja 2012 12:45\nJacie zdarza się nie znam przyczyn tak długiej odległości czasowej między dodanymi rozdziałam ale zdarza się nie ma weny itp. Nie którzy nie mają taktu więc piszą takie głupoty :) Niech cie nawet nie kusi zawieszać bloga bo piszesz genialnie ;) ROZDZIAŁ ŚWIETNY !!!:*\ncroppowa 8 maja 2012 13:58\ntwoje opowiadanie jest cudowne jak i racja ge-ni-lne jest opowiadanie Ameli. kocham oby dwa wasze opowiadania. nie przejmj sie tumi ludzmi ktorzy pisza i robia takie glupoty. wazni sa ci ktorzy sa z toba, czy tez chca go czytac. ja jestes z toba mimo ze sie nie znamy, mimo ze piszemy tylko wtedy gdy dodajesz rozdzial. mimo to wiem ze jestes swietna dziewczyna. nie zawieszaj bloga. chociaz dla takich jak ja czyli czekajacych na kolejny rozdzial z nieciepliwoscia powinnas tu byc. my dla cb a ty wraz z opowiadaniem dla nas. a co do tego rozdzialu - swietny. jakie to romantyczne taka kolacja. podobalo mi sie strasznie. mam nadzieje ze odczekam sie tu niebawem kolejnego :* dzieki za ten i za opowiadanie. trzymaj sie, jestem z toba <3 x @LoveIrishNiallx\nKate Styles ♥ 9 maja 2012 04:19\nbardzo, ale to bardzo dziękuje Ci za ten wspaniały komentarz. dziękuje za to że mnie wspierasz, i po tym komnetarzu przekonałam się że rzeczywiście warto dla was tworzyć xx.\ncroppowa 9 maja 2012 13:20\nokropnie sie ciesze ze bedziesz dla nas dla mnie tworzyc, czekam juz na 14 ;* xx.\nAnonimowy 9 maja 2012 07:15\nNo proszę nie możesz przestać, bo wychodzi ci to. No i nie przejmuj się komentarzami. ;) Aa rozdział świetny. ;D\nOWIECZKA 9 maja 2012 10:03\należ dziubasku,zainteresowała i to bardzo bardzo xx nawet nie wiesz co ty ze mną robisz tym opowiadaniem. piszesz naprawdę świetnie, i wiele dziewczyn ( w tym kurde ja ) pozazdrościło by ci takiej umiejętności. tak wszystko ładnie dogrywasz, że aż chce się to czytać. i miej wyjebkę na tych, którzy nie szanują, że masz swoje prywatne życie i że czasami nie pojawiają się długo rozdzialy. jesteś tylko człowiekiem. a życie jest życiem. więc mój skarbek już się nie smuci i nie przejmuje i piszę dla swojego pyszczka nastepny rozdział. a tak w ogóle, to odezwałabyś się czasem do nas, bo tęsknimy :*:* @AwwwMalik\nAnonimowy 9 maja 2012 11:33\njestem zainteresowana i to bardzo. ;) Proszę dodawaj rozdziały. Są po prostu niesamowite. ;) Kocham je. ;* I Ciebie też. nie przejmuj się innymi. pamiętaj że są ludzie którzy Cię kochają. :)\nLudzie nie znają granic, nie przejmój się nimi. Pewnie czytając komentarze mogło być czasami niemiło, ale najwidoczniej pewne osoby jeszcze nie do końca dorosły i nie wiedzą jakie może skomplikowane być czasam życie, np. brak czasu, weny itp. Co do rozdziału - hhfdjsdhgsakv... Nie wiem co mam powiedzieć, teraz jestem w stanie wymyślić tylko tyle, że niecierpliwie czekam na następny :)\none_direction 10 maja 2012 03:59\ndziewczyno masz zajebisty talent, wciągnęło mnie to opowiadanie <3.\npod żadnym pozorem masz nie zawieszać bloga i nie przejmuj się krytyką :).\n♥ Martyna ♥ 10 maja 2012 05:37\nJak zawiesić.? Nie rób tego! Uwielbiam twoje opowiadanie <3!\nnie przejmuj się hejtami, widocznie te osoby jeszcze nie są na tyle dojrzałe by czytać tego bloga!\nJulaaa 10 maja 2012 08:11\nsuper opowiadanie ;D\npisz więcej ;D\nnie proszę nie zawieszaj bloga;( wchodzę tu conajmniej 2 razy dziennie żeby sprawdzić czy nie ma nowego rozdziału, proszę\nAnonimowy 11 maja 2012 04:54\nNie próbuj nawet o tym myśleć!!! To opowiadanie jest cudowne:) Nie rozumiem jak ktoś może krytykować kogoś za to, że przez jakiś czas nie dodaje kolejnych rozdziałów. Ja także zaglądam tu kilka razy dziennie ale jeśli nie widzę kolejnego rozdziału nie wściekam i nie piszę jakiś głupot, można chyba zrozumieć że ktoś nie ma weny. PRAWDA DZIEWCZYNY??Czy jesteście na tyle tępe żeby tego nie przyjmować do swoich mikroskopinych mózgów??\nCzekam z niecierpliwością na następne rozdziały:)\nAnonimowy 12 maja 2012 07:26\nJejciu, kolejny rozdział *__* Ale się cieszę i nawet nie myśl o przerwaniu pisania czy tam zawieszeniu! Mam nadzieje że przeczytasz ten komentarz :) Zapraszam do siebie na imaginy : http://dreamsaboutonedirection.blogspot.com/\n♥ZboczonaDirectionerka♥ 12 maja 2012 13:38\nfajnie, wbijajcie do mnie bo mało wyświetleń ; <\nameliaxoxo 12 maja 2012 23:46\nniennienieneineienie, nie pozwolę zawiesić Ci tego bloga! Jest genialny! Pamiętaj, że ludzie hejtują z zazdrości, a takiego talentu może wieele osób Ci pozazdrościć. Z resztą... Kochają tak bardzo Twoje opowiadanie, że z niecierpliwością wyczekują następnych rozdziałów ;) Co prawda nie rozumiem ich nerwów, ale zdenerwowany człowiek popełnia wiele głópstw. W każdym razie jak widzisz w tych komentarzach, my Cię rozumiemy. Wiemy, że możesz mieć gorszy dzień, szlaban czy cokolwiek co powstrzymuje Cię od dodania nowego rozdziału. Równie dobrze możesz mieć blokadę twórczą... Ludzie, którzy piszą takie okropne komentarze pewnie sami nie mają blogów z opowiadaniami i nigdy nie pisali i nie wiedzą jak to jest! W każdym razie, nie poddawaj się, bo masz mnóstwo wiernych fanów (w tym mnie), którzy kochają Cię i Twoje opowiadanie i czekają na nowy rozdział! Pamiętaj, że jak coś będzie nie tak, to zawsze możesz się do mnie/nas zgłosić, a ja pomogę :)\nps. Na moim blogu jest jedenasty rozdział, mam nadzieję, że wpadniesz xx.\nkocham to opowiadanie, prosze pisz dalej !\nMartuu ; 3 13 maja 2012 07:15\nuwielbiam cię i twoje opowiadanie ♥\nzapraszam czasem do mnie http://directionersx8.blogspot.com/\nzuzzz 13 maja 2012 12:40\nsuper blog, bardzo się wciągnęłam. mam tylko jedno pytanie KIEDY BĘDZIE NASTĘPNY ROZDZIAŁ????????\ndream world. 14 maja 2012 05:20\nnie wiem, czy pamiętasz jak napisałam do Was z pomysłem na bloga. Założyłam go i po przeczytaniu kilku Twoich rozdziałów nie żałuję tej decyzji. Jest wiele dziewczyn tak utalentowanych jak Ty, ale nie mają jak się zareklamować (: Bardzo mi się podoba Twój styl pisania ^.^ Zapraszam na http://wymarzony-swiat-z-1d-official.blogspot.com/ . Może Ty też skorzystasz ;*\nAnonimowy 14 maja 2012 11:11\nproszę niezawieszaj masz za wielki talent zeby to robic a twoje rozdziały sa cudne że mogła bym czytać cały czas jedno i to samo sa poprostu świetne\nlife is crazy 19 maja 2012 15:17\ndebillluuu kochany ty moj!!!!! masz nie zawieszać swojego bloga bo cie uduszę!!!!!


Dbanie o siebie - fanaberia czy dobry zwyczaj? Salon kosmetyczny, fryzjerski Warszawa Bemowo - Tabletki na odchudzanie ranking najlepszych\nby tabletkinaodchudzanie-ranking.pl · Published 28 lipca 2017 · Updated 28 stycznia 2018\nSą takie osoby, które salon kosmetyczny i podobnego typu przybytki omijają z daleka. Przyczyny są różnorakie, od posiadania czystej, nieskazitelnej cery począwszy, poprzez niechęć do dotyku przez obcego człowieka, na strachu przed wpędzeniem się w wysokie koszty i – być może – nieefektywne zabiegi skończywszy. Warto jednak przełamać tę niechęć i przynajmniej zorientować się, co oferuje pobliski przybytek kosmetyczny czy polecany przez znajomych salon fryzjerski.\nU kosmetyczki poradzić można sobie między innymi z problemem przesuszonych, zrogowaciałych stóp. Regularnie wykonywany przez specjalistę pedicure potrafi zdziałać cuda i przyczynić się do codziennego komfortu, który szybko doceni ten, kto niejednokrotnie syczał z bólu, przysparzanego przez bolące stopy. Oczywiście można podnieść argument, że tego typu zabiegi z powodzeniem można wykonywać samemu w domu. Jest to, oczywiście, prawda, jednak po pierwsze, trzeba dysponować stosownym sprzętem, po drugie – być bardzo zdyscyplinowanym, bo inaczej efekty szybko przestaną być widoczne. Dlatego też dobrze jest się rozejrzeć po swojej najbliższej okolicy – Bemowo, Żoliborz – i sprawdzić, gdzie można skorzystać z tego typu usług.\nTags: depilacja białołękadepilacja okolic bikini warszawakody rabatowe ole olelaserowe usuwanie wąsika warszawaMakijaż permanentny Warszawa centrummanicure hybrydowy centrummanicure japoński warszawamydło z nanosrebremnajlepsze kosmetykioczyszczanie twarzy warszawarzęsy WarszawaSalon fryzjerski Bemowosalon kosmetyczny bemowosalon kosmetyczny mokotówstylista fryzur w Krakowiezabiegi odchudzające poznańzakupy ze stylistką warszawa\nNext story Jaki jest twój kolor? Analiza kolorystyczna. Stylistka osobista w Warszawie\nPrevious story Jak skutecznie pozbyć się niechcianego owłosienia? depilacja laserowa okolic bikini Warszawa


Problem z Windows 7 (pagefile.sys i hiberfil.sys?) - Windows 7 - dobreprogramy - forum\nProblem z Windows 7 (pagefile.sys i hiberfil.sys?)\nESelU (ESelU) Listopad 6, 2020, 10:26rano #1\nmiałem 4 Gb wolnego na C, więc usunąłem 6 czy 7 GB z dysku\na potem jakoś samo z siebie zrobiło się 900Mb wolnego na C (czyli czegoś przybyło )\nczy czegoś nie przybyło… sprawdzałem programem WinDirStat i tylko plik wymiany ma 7 GB reszta w normie …\nto tak ma być, że plik wymiany ma 7 GB … można go jakoś zmniejszyć?\nczyli page file ma 7 Gb… a hiberfil 6 GB czyli jest w normie czy nie ? i ja to naprawić?\nkrystian3w (krystian3w) Listopad 6, 2020, 10:32rano #2\nPlik wymiany można zmniejszyć do 512 MiB, poniżej Windowsowy mechanizm “krzyczy”.\nPlik hibernacji można zmniejszyć do około 50% ilości pojemności posiadanego RAM-u (ale to wiąże się, że ciężkiej gry nie zahibernujesz już bezpiecznie) lub wyłączyć jak system startuje ci z SSD w 3 sekundy lub bateria w laptopie na trybie uśpienia wytrzymuje kilkanaście godzin.\nSpece.IT – 3 Dec 12\nJak wyłączyć opcję Hibernacji lub zmniejszyć plik hiberfil.sys...\nHibernacja to stan w którym system przed wyłączeniem zapisuje stan pamięci operacyjnej do pliku, a po uruchomieniu wczytuje go z powrotem do RAM’u. Pozwala nam to powrócić do wcześniejszego stanu w…\nSpece.IT – 11 Dec 12\nPlik wymiany (pagefile.sys) domyślnie znajduje się na partycji systemowej i zwykle jest „względnie duży”. W przypadku braku miejsca na dysku przykuwa on naszą uwagę i rodzi trzy zasadnicze pytania…\nESelU (ESelU) Listopad 6, 2020, 10:46rano #3\nale 7 Gb to normalny rozmiar page file ? czy trzeba zmniejszyć, a jak tak, to do ilu GB?\nmam 8 GB ramu i 93 GB partycji systemowej i wolne 2 gb na partycji systemowej\nkrystian3w (krystian3w) Listopad 6, 2020, 10:51rano #4\nNormalny jak doszło do zapchania czymś 8 GiB RAM-u i niby system na już potrzebował 7 GiB.\nZmniejsz do 1 GiB, zrób zlecone ponowne uruchomienie, jak wyczujesz lagi z oprogramowaniem (np. CAD/Photoshop/Corel/Blender/Vegas … lub grami) to może warto rozważyć rozbudowę RAM do 16 GiB.\nESelU (ESelU) Listopad 6, 2020, 10:57rano #5\na z czego to się mogło tak zrobić że samo z siebie się zmniejszyło miejsce na c z 7 Gb do tylko 900 MB?\nono się samo zmniejszyło dopiero po tym jak sam lekko przeczyściłem dysk c\npocolog (pocolog) Listopad 6, 2020, 11:03rano #6\nPonieważ masz dynamiczne przydzielanie swap (pagefile.sys). Plik ten zastępuje pamięć RAM kiedy jej brakuje. Ty masz mało pamięci RAM, więc kiedy odpalasz jakieś programy/gry, które ją zużywają, to system rezerwuje sobie miejsce na dysku, żebyś nie dostał bluescreen z powodu braku RAM.\nJa bym zostawił to dynamiczne przydzielanie tak jak jest, a poszukał oszczędności gdzie indziej. W pierwszej kolejności kliknij prawym klawiszem myszy na dysku C, wybierz oczyszczanie, następnie na dole okienka kliknij oczyszczanie plików systemowych, wpisz hasło administratora i zaptasz wszystkie pozycje. Uwaga: na liście będzie też prawdopodobnie katalog Pobrane administratora, jego możesz pominąć jeśli masz tam coś istotnego.\nESelU (ESelU) Listopad 6, 2020, 11:16rano #7\nzmniejszyłem rozmiar page file z 8 Gb do 5 GB i przenosiłem go z C na D\ni mam teraz 10 Gb wolnego na C\nmoże tak zostać? czy znowu mi się samo zapcha?\nkrystian3w (krystian3w) Listopad 6, 2020, 11:17rano #8\nW Windows 7 nie ma wykrywania katalogu pobrane, nie dodali tego nawet oficjalną aktualizacją “KB”.\npocolog (pocolog) Listopad 6, 2020, 11:18rano #9\nJeśli ustawiłeś stały rozmiar tego pliku (taka sama wartość minimalna i maksymalna), to oczywiście nie będzie się zmieniał.\n@krystian3w Racja. Nawet nie popatrzyłem na temat i dział. Zapominam, że ludzie jeszcze używają takich starych systemów\nESelU (ESelU) Listopad 6, 2020, 11:27rano #10\ntak ustawiłem stały rozmiar pagefile\na to że mi się zmieniała liczna wolnych GB na C to mogło być przez dynamiczny pagefile?\nznam takich co używają XP\ndeton24 (deton24) Listopad 6, 2020, 6:58po południu #11\nJak masz tak mało miejsca na partycji systemowej, spróbuj wykonać oczyszczanie dysku w Komputer>PPM na dysk\nDo tego jak zdarza Ci się aktualizować sterowniki do karty graficznej, to w szczególności na AMD, sporo starszych plików pozostaje na partycji systemowej ze starych sterowników.\nMożesz użyć DDU w trybie awaryjnym, aby to wszystko wyczyścić, i zainstalować sterowniki od nowa, odzyskując więcej miejsca. Skrajnie nawet 2-3GB.\nPoczytaj też o czyszczeniu folderu Temp. Nie tylko w C:\_Windows, ale przede wszystkim w katalogu użytkownika:\nCezarJuliusz (CezarJuliusz) Listopad 6, 2020, 8:22po południu #12\nKorzystasz w ogóle z hibernacji? Jeśli nie to po prostu ją wyłącz.\nESelU (ESelU) Listopad 7, 2020, 10:54rano #13\njuż mi się nie zmienia się samo z siebie wolne miejsce na partycji C