Wychodząc na nasze spotkanie zauważyłam, że nasz sześcioletni synek w programie Ziarno oglądał spotkanie papieża z dziećmi. Jest to takie ciepłe i wspaniałe doświadczenie. Kiedy widzę gesty papieża w stosunku do dzieci myślę, że jest On dla nas osobą, która promieniuje wszystkimi owocami Ducha Świętego. Promieniuje miłością, łagodnością, cierpliwością, radością i pokojem. Jeśli ponoszą mnie emocje na dziecko, bo coś tam spsociło, to zanim zareaguję, powinnam zastanowić się jakby papież postąpił w takiej sytuacji z moim dzieckiem? Może przykryłby go swoim płaszczem, albo przytulił?\nNajwiększym darem Ducha Świętego w naszej rodzinie jest miłość, miłość wzajemna nas małżonków, z której rodzi się miłość do dzieci. To jest zdecydowanie największy dar. Podam przykład z własnego życia. Miałam wtedy 42 lata. Pojechałam na rekolekcje do Magdalenki. Podczas medytacji, mającej ujawnić w obliczu Boga moje najgłębsze pragnienie, zdumiało mnie, że było nim pragnienie trzeciego dziecka. Przyjechałam do domu i opowiedziałam o wszystkim mężowi, ale on nie odnajdywał w sobie takiego pragnienia. Pewnego dnia jednak, mąż przyszedł po modlitwie w kaplicy i – on, człowiek bardzo opanowany i spokojny, wszedł rozpromieniony i oświadczył, że taka miłość Boża ogarnęła go, że nie wie, co z nią zrobić. Musi ją komuś dać. Musimy mieć trzecie dziecko – powiedział – bo ja z tą miłością w sobie nie wytrzymam. Było to potwierdzenie moich pragnień rekolekcyjnych. W najbliższym cyklu zaszłam w ciążę i urodziło się trzecie dziecko. Doświadczyłam, że miłość Boża promieniuje w obie strony. To dziecko dla nas jest wielkim darem. Wszystkie dzieci są darem, ale to stanowi dar wyjątkowy. Kiedy jest chory i w nocy wymiotuje, mój mąż staje nad jego łóżeczkiem, kładzie mu ręce na głowę i modli się o uzdrowienie. Zawierzamy Bogu tą trudną sytuację. To daje nam pokój. Nieraz Bóg przychodził z łaską uzdrowienia. Korzystanie z charyzmatów w takich trudnych sytuacjach pozwala nam doświadczyć, że Duch Święty jest i że jest Miłością. Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. Jesteśmy świątynią Ducha Świętego!\nW życiu doświadczamy także tego, co się sprzeciwia miłości. Jest to przemoc, zarówno psychiczna, jak i fizyczna. Stosujemy ją w słowach lub w geście. Przemoc blokuje w nas działanie Ducha Świętego. Wyrasta na fundamencie ludzkiej pychy. Wydaje nam się wtedy, że mamy pełną władzę nad dzieckiem, nad jego grzechem i niedoskonałością. Święty Augustyn przestrzegał: jeżeli karzesz – karz z miłości, jeżeli przemilczysz grzech, to rób to z miłości, ale także: kochaj i rób co chcesz. Miłość musi motywować się w intencji. Jeżeli zaistniała przemoc, zastanówmy się jaka była nasza intencja, bo tylko z dobrej intencji biorą się dobre czyny.\nDrugim grzechem przeciwko miłości, jest brak wdzięczności. Może on wyrażać się poprzez chciwość. Święty Paweł pisze: jeżeli macie dach nad głową i macie co zjeść, to w zasadzie już macie Bogu za co dziękować ( por. 1 Tm 6, 8). Zastanawiam się, czy potrafię w duchu wdzięczności, codziennie wieczorem w rachunku sumienia, dziękować Bogu za to, że miałam co zjeść, że miałam dzieciom co dać zjeść, że mamy dach nad głową. Ile jest we mnie chciwości, która powoduje, że ciągle jeszcze pragnęłabym więcej i więcej. Chciwość jest owocem niezaspokojonej miłości. Jeżeli spotykam się z Panem Jezusem na modlitwie i odkrywam Go w sobie, to miłość Jezusa do mnie i miłość moja do Jezusa tak mnie zaspakaja, że w zasadzie już nie pragnę innych rzeczy. Chciwość może się także wyrażać w niezaspokojonej żądzy wiedzy. Święty Paweł ostrzega, że wiedza wbija w pychę, a powinna ona być po to, by budować międzyosobowe relacje w miłości, aby człowiek mógł się dzielić swoją mądrością z innymi, w przekonaniu, że jest ona darem Bożym.\nDarem Ducha Świętego jest także radość. Istnieje różnica miedzy radością zwykłą, a radością cieszenia się Bogiem. Podam przykład. Jest czas świętowania, czas niedzieli. W Piśmie Świętym jest napisane, że jeżeli człowiek nie będzie przekraczał Szabatu, jeżeli nie będzie w tym czasie załatwiał swoich spraw, to Pan obdarzy go radością ( por. Iz 58, 13n). Pan Bóg obiecuje radość tym, którzy potrafią dla Niego zostawić wszystko. Na pewno w naszych rodzinach przeżywamy radość z przyjmowania Sakramentów. Daje to nam wewnętrzny pokój w sercu. Chrystus jest naszym Pokojem. On jest pełen radości, która napełnia nasze serca. Umieć przyjąć tę radość jako dar, zobaczyć ją w Chrystusowej prawdzie, powinno stać się naszym nieustannym pragnieniem i dążeniem. Chrystus jest pełen radości. Jest pełen radości nawet na Krzyżu, kiedy cierpi i umiera za grzeszników. Radość Jego wyraża się bowiem w pełnieniu woli Ojca. Sprawdzianem naszej prawdziwej radości chrześcijańskiej jest więc radowanie się w cierpieniu, bo cierpienie łączy nas z Krzyżem Chrystusowym, a z Krzyża płynie radość.\nAby jednak owoc radości mógł w nas promieniować, bo on jest darem Ducha Świętego, musimy zachowywać Przykazania Boże.\nPrzeciwstawieniem pokoju jest niepokój. Gdy jesteśmy na drodze Bożej, to pochodzi on od szatana i wiele razy go doświadczamy. Dzieje się tak dlatego, ponieważ z chwilą poznania Chrystusa i oddania Mu swojego życia, toczy się w nas walka duchowa. Jezus zwyciężył szatana i On zwycięża w nas. Jeżeli będziemy blisko Jezusa, to szatan nam nic nie zrobi. Wprowadzi zamieszanie do naszej duszy i uczucie niepokoju. Trzeba to jednak umieć zobaczyć i właściwie ocenić. Oczywiście, jest też dobry niepokój, pochodzący od Ducha Świętego! To jest wołanie do nawrócenia. Należy więc przyjrzeć się swoim grzechom, nie lekceważyć takiego świętego niepokoju.\nPo piętnastu latach małżeństwa, w pewnym momencie uświadomiłam sobie, że tak naprawdę to odrzucam swojego męża. Pojechaliśmy wtedy na rekolekcje do Magdalenki. Przed Komunią świętą uświadomiłam sobie (myślę, że to właśnie przyszło od Ducha Świętego), że nie mogę przyjąć Chrystusa, dopóki nie przyjmę swojego męża jeszcze raz, dopóki go na nowo nie wybiorę. Myślę, że ten wybór był wtedy bardziej świadomy, niż przed laty, w dniu ślubu. Na początku małżeństwa przeżywamy pierwszy zachwyt, pierwszą miłość. Nie znamy jeszcze dobrze tej drugiej osoby, bo tak naprawdę poznajemy ją dopiero po latach. Chodzi o to, żeby małżonkę lub małżonka zaakceptować i ukochać w sytuacji kiedy nie ma już tych pierwszych emocji. W ten sposób rodzą się głębsze uczucia: bezpieczeństwo, miłość i wdzięczność. One decydują o trwałości relacji małżeńskiej, o stosunku do męża, czy do żony. I jeżeli wtedy dostrzegamy grzech w drugiej osobie, musimy jak lekarz, oddzielić chorobę od chorego. Trzeba tak ukochać chorego, żeby on z tej choroby wyszedł. Tak czynił Jezus, który umiłował grzesznika tak, że dał się za niego ukrzyżować.\nZa każdym razem, kiedy kogoś odrzucam, widzę siebie samą odrzuconą w różnych sytuacjach z dzieciństwa, czy w latach późniejszych. Każde odrzucenie jest jakby szczeliną dla szatana, którą on wchodzi, aby w duszy człowieka siać niepokój. Czuje się wówczas wewnętrzną ociężałość i przygnębienie. Dlatego potrzeba myśli odrzucającej sprawcę duchowego chaosu, potrzeba refleksji: odrzucam, nie chcę tego, Panie. I wtedy wraca pokój.\nNastępny dar, to dar cierpliwości. Wyraża się on w łagodnej perswazji, w delikatnym upominaniu czy nakłanianiu prośbą. Ostatnio miałam spór z moim z tatą, o „wyższości” Świąt Wielkanocy nad Świętami Bożego Narodzenia. Na samym początku rozmowy stanowczo stwierdziłam, że chrześcijanie nie powinni takiego sporu prowadzać, dlatego, że jedna i druga tajemnica jest ważna i dotyczy tej samej Osoby Syna Bożego. Na to mój tata odpowiedział: nie można nieświadomego dziecka porównywać ze zmartwychwstałym Chrystusem. Zareagowałam na te słowa dość nerwowo i zaczęliśmy się kłócić. Skończyło się to nie najlepiej. Potem przyszła refleksja i przypomniałam sobie, że w Piśmie Świętym jest napisane: starszych wiekiem nie strofuj, ale nakłaniaj prośbą ( por.1Tm 5, 1). Zobaczyłam wówczas, że ja tego mojego tatę ciągle tylko strofuję. Zaczęłam powoli, choć z pewnymi oporami stosować się do powyższego wskazania. Efekt był taki, że po pewnym okresie czasu prośbą nakłoniłam tatę do odbycia sakramentu spowiedzi, co było cudem, ponieważ jego argumenty nie były łatwe do podważenia. Wiem teraz, że w duchu miłości naprawdę można wszystko. W sporze zaś, bez cierpliwości, kiedy bierze górę zacietrzewienie, można bardzo wiele popsuć i zniszczyć. Cierpliwość w sporach jest swoistym zawierzeniem Bogu całej skomplikowanej sytuacji. Antidotum więc na brak cierpliwości, to zawierzenie, to ufność. Ufność, że nad tą drugą osobą, nawet jeżeli w jakimś czasie jest pochłonięta kłamstwami szatana, Bóg ma moc. Jeżeli nakłaniamy ją prośbą, aby odwróciła się od szatana i czynimy to z miłości, wtedy Bóg sprawia przemianę w sercu tej osoby.\nOwoce płynące z uprzejmości dostrzegam w mojej rodzinie. Szczególnie uprzejmą osobą jest mój mąż. On ma taki wielki szacunek dla drugiej osoby, że gdy się nad nią pochyla, czyni to z prawdziwą prostotą i miłością.\nWystarczy być posłusznym natchnieniom Ducha Świętego, a owoce w nas rozkwitną.\nTakim owocem jest dobroć. Widzę ją przede wszystkim w rodzinie, w dawaniu sobie nawzajem tego, co się ma najlepszego. Jeżeli ja dam dobrą zupę mężowi, cieplutką, to jest to dobroć. Jezus mówi: byłem głodny, a nakarmiliście mnie ( por. Mt 25, 35). Dobroć jest w tym, że ubiorę dziecko, a mąż zarobi na te ubranka. Jezus mówi: byłem nagi, a przyodzialiście mnie (por. Mt 25, 36), że pochylimy się razem nad chorym dzieckiem i będziemy się modlić, że pojedziemy z nim do szpitala czy do lekarza. To jest dobroć. Ważne jest aby w takich najprostszych gestach zobaczyć dobroć Jezusa i dostrzec naszą dobroć w stosunku do Niego.\nWarto także kontemplować postawę Maryi zasłuchanej w Swoim Synu, zasłuchanej w Jezusie i jak Ona, w czasie codziennych obowiązków trwać w miłosnej Jego obecności. Trwać w obecności Jezusa. Myślę, że z Jego obecności, szczególnie z obecności w Eucharystii możemy czerpać dobroć, miłość, radość i pokój. On tego wszystkiego będzie nam udzielać, tak byśmy coraz bardziej stawali się ludźmi duchowymi. Nie potrzeba specjalnych praktyk, by być Bogu wiernym. Wierność wykuwa się w modlitwie i wierze. Sprawiedliwy z wiary żyć będzie (Habakuk podaje: z wierności) ( por.Ha 2,4). W modlitwie ma być wierność. Nie może być ona magiczna. W niej bowiem wyraża się prawdziwa relacja osobowa – człowiek spotyka się z Bogiem. W płaszczyźnie wertykalnej jest to spotkanie Stwórcy i stworzenia w miłości. Takie spotkanie zawsze buduje wewnętrzny ład w człowieku i wyznacza jego życiowe priorytety.\nPrzypominam sobie, jak przy dość skomplikowanym porodzie naszego trzeciego dziecka, na głos modliłam się cały czas: Jezu, pomóż. Wierzę w to, że wzywanie imienia Boga sprawia Jego obecność przy nas. Jest to napisane w Katechizmie, Kościół tak naucza, ja w to wierzę (por.KKK2666). Dlatego w sytuacjach, kiedy się zdenerwuję, wychodzę do drugiego pokoju i mówię: Jezu, pomóż i czuję jak rzeczywiście emocje ze mnie wychodzą. Między reakcją, a tym, że powstały jakieś emocje, jest więc czas wołania do Jezusa i ja nazywam to wiernością.\nWażnym darem jest łagodność. Jest ona uświadomieniem sobie, że w naszym małżeństwie jesteśmy sobie wzajemnie podani w bojaźni Chrystusowej i że tak naprawdę to naszym Panem jest Jezus. Z tego bierze się łagodność. Nie ma panowania jednego małżonka nad drugim, bo to sprzeciwia się łagodności i rodzi grzech władzy i pychy. Święty Paweł powiedział: żonie przewodzić nad mężem nie pozwalam ( por. 1Tm 2,12), a także trudne słowa: żony, bądźcie poddane mężom (por. Ef 5, 22). To poddanie widzę jednak jako wspólne pochylenie się nad tym, co jest Wolą Bożą dla naszego małżeństwa, a więc wzajemne poddanie w bojaźni Chrystusowej.\nAbsolutnym źródłem wierności w naszym małżeństwie, źródłem łagodności i opanowania jest dialog. Wszystkie rzeczy, które są ciężarem, które mąż czuje jako ciężar, ja czuję jako ciężar, przestają istnieć w momencie kiedy siadamy do dialogu. Nieraz ciężar pozostaje. Nie przeczę. Nieraz sprawy są nie załatwione i długo się ciągną, ale dialog sprawia, że widzimy je już w innych proporcjach i oceniamy z innej perspektywy.\nNa koniec podam przykład jak Duch Święty uczył mnie opanowania. Dziecko jadło obiad. Na stole stała butelka z mlekiem, którą niechcący przewróciło. Reakcja moja była taka: natychmiast go za to skarcić, uderzyć. Ale w tym właśnie momencie, przez nieuwagę sama zrzuciłam śmietanę, która stała na szafce. Zaczęłam się wtedy śmiać, bo zobaczyłam w tym zdarzeniu palec Boży. Pan Bóg w ten właśnie sposób mnie wychowywał.\nJeśli otwieramy nasze wnętrze na Ducha Świętego, to On faktycznie w nas działa i powoli wychowuje. Myślę, że mamy wiele przykładów na to, że Duch Święty jest w sercu każdego z nas, że jest w naszych małżeństwach i rodzinach. Ważna jest świadomość wdzięczności za dar, za owoce Ducha Świętego. Z drugiej strony jednak, trzeba także uświadamiać sobie to, co blokuje owoce Ducha Świętego w nas, grzech, który powoduje, że Duch Święty nie może nas tak wypełnić, jak wypełniał papieża. Dlatego zachęcam do stanięcia w prawdzie i do modlitwy o to, żeby owoce Ducha Świętego były dojrzałe i dorodne, żeby każdy z nas mógł się nimi karmić.


Rafał Zapadka: Czy sczezną artyści? - Zachód24\nArtysta, celebryta nie może być głodny. Musi mieć gwarantowany dostęp do paśnika, aby wesoło popijać oraz zakąszać, wciągając od czasu do czasu co nieco i popalając z zaciąganiem. Za I komuny paśniki dla „świata kultury” były dobrze zorganizowane, a dostęp do nich starannie kontrolowany. Obowiązywała ścisła kolejność pobierania melasy. Najpierw „partyjni artyści” i współpracownicy służb. Porządku pilnowała SB i aparatczycy. Im artysta lepiej ocieplał władzę, im chętniej propagował treści przez nią pożądane, tym dłużej był dopuszczany do biesiad na bogato. Artysta bez pomocy władzy sczeźnie doszczętnie. Bez gwarancji państwa bądź poważnej organizacji z wielkim budżetem artysta nie ma szans dotrzeć do masowego odbiorcy i zarobić dużej kasy.\nNa przełomie XIX i XX w. celebrytami byli głównie pisarze i poeci, którzy umieli odpowiadać na tzw. „zapotrzebowanie epoki”, zwalczając ziemiaństwo, zachwalając odebranie im majątków i oddanie ziemi chłopom. Wtedy nie było państwa polskiego, ale istniała organizacja, która zaprzęgła do zachwalania socjalizmu wiele wybitnych piór. Na jej czele stał prawnik i wydawca pochodzenia żydowskiego Bronisław Natanson. Płacił on wysokie honoraria, wypłacał zaliczki, za które Orzeszkowa, Żeromski czy Reymont mogli, bez większych trosk, oddać się swej twórczości. Za napisanie dwóch tomów „Ludzi bezdomnych” dostał Stefan Żeromski od Natansona 1000 rubli (parobek zarabiał 18 rubli rocznie). Za tak ogromne pieniądze każdy by dobrze wiedział z jakiego klucza śpiewać, nie fałszując. Tak jest do dzisiaj.\nJeśli zatem rynek kultury i sztuki jest tworzony i wygaszany przez decyzje mecenasów (bez różnicy, czy państwowych, czy prywatnych), to dlaczego, odkąd PiS wygrało wybory, tak liczni aktorzy, reżyserzy i inni artyści występują przeciw rządowi? Egzaltowane manifestacje nienawiści do PiS, w rodzaju oświadczenia aktorki Jandy, że czuje się „jakby ktoś na mnie sr**ł cały czas!”, zdają się świadczyć o bezbrzeżnej głupocie tego środowiska. Ostentacyjnie obrażać się na władzę, ryzykując odstawienie od paśnika z państwową melasą, mogą ci, którzy dali się przekonać, że rządy drużyny Jarosława Kaczyńskiego będą krótkotrwałe. Poza tym ludzie kultury, choć odmówili wsparcia nowej ekipie, to i tak nadal korzystają z publicznych dotacji, a ponadto zapewniono ich, że będą mogli skorzystać z zewnętrznych budżetów reżyserów naszej sceny politycznej. Jeśli te okoliczności wziąć pod uwagę, to zapisanie się „inteligencji twórczej” do totalnej opozycji niekoniecznie zaświadcza o zatraceniu przez nią instynktu samozachowawczego. Liczą się bowiem nie tylko aktualne dochody, ale i dobre widoki na przyszłe.\nBardzo prawdopodobne jednak, że kalkulacje ludzi chałtury okażą się błędne. Sądzę, że PiS jesienią wygra wybory. Pytanie czy wtedy odwinie się i przypomni skąd im nogi wyrastają? Puszczenie płazem zniewag i bluzgów nie leży w interesie poważnej władzy. A poza tym rozzuchwala i demoralizuje jeszcze jako tako porządnych.


Masz Głos Masz Wybór - włącz się do akcji\nMasz Głos, Masz… wsparcie! Rozpoczął się nabór do akcji Masz Głos, Masz Wybór (MGMW). Dołącz do akcji - zmieniaj okolicę, angażuj społeczność, zdobywaj doświadczenie oraz uznanie! Do akcji zapraszamy organizacje, grupy nieformalne, uniwersytety trzeciego wieku, szkoły, biblioteki,(...)\nPomoc w pisaniu prac! Pełen profesjonalizm!\nWitam Państwa serdecznie. Od wielu lat jestem nauczycielką języka polskiego, od niedawna historii i wiedzy o społeczeństwie. Chciałabym zaoferować Państwu swoją pomoc przy pisaniu wszelkiego rodzaju prac z zakresu nauk humanistycznych. Oprócz tego oferuję pisanie prac maturalnych. Kontakt:(...)\nNajlepsze szkolenia za Darmo! Śląsk - Sosnowiec -\nSzkoła Rozwoju Osobistego i Inteligencji Sosnowiec ul. Modrzejowska 20, klatka 1a, piętro 3 www.iqemocji.pl Czwartek 25 Kwietnia 2013 17:00 - 18:30 Paula Wąsowska Czy mój wygląd w trakcie spotkań o pracę mówi o tym jakim mogę być pracownikiem? Na zajęciach dowiemy się jak nasz(...)\nNAJWIĘKSZA W POLSCE SIEĆ OŚRODKÓW SZKOLENIA OPERATORÓW WÓZKÓW WIDŁOWYCH JUŻ W KWIETNIU W KATOWICACH! Szukasz pracy? Chcesz rozszerzyć swoje kwalifikacje? A może chcesz dorobić na studiach? Przyjdź do nas! CENA PROMOCYJNA TYLKO 279zł + badania Uprawnienia Kierowcy Wózka Jezdniowego(...)\nOferuję profesjonalną pomoc w pisaniu prac magisterskich, licencjackich, dyplomowych, zaliczeniowych oraz prezentacji maturalnych z języka polskiego. Posiadam wieloletnie doświadczenie i gwarantuję w pełni autorskie opracowanie tematu. Wszelkiego rodzaju poprawki wliczone są w cenę. Świadczę(...)\nKorepetycje gimnazjum, liceum\nFizyka Matematyka lub inne* Pomogę Ci wyjść z zagrożenia, podnieść średnią z przedmiotu, przygotować do sprawdzianu...\nKorepetycje z języka angielskiego lub francuskiego\nJestem miłą, pogodną osobą skończyłam szkołę dwujęzyczną, bardzo lubię pracować z dziećmi zarówno z 4 latkami jak i 16 latkami. Udzielę korepetycji z zakresu materiału potrzebnego do szkoły jak i nad programowo w zależności od wymagań ucznia. W przypadku dzieci znających już podstawy(...)\nKurs na operatora żurawia wieżowego kat. IŻ, Cena\nStowarzyszenie Wzajemnej Pomocy Bona Fides zaprasza wszystkich mieszkańców województwa śląskiego na bezpłatne szkolenie z dostępu do informacji publicznej, które odbędzie się 22 kwietnia 2013 w Katowicach, w ramach projektu „Przyjazny Urząd - dostęp do informacji publicznej na wniosek w(...)\nUWAGA: 7 kwietnia 2013r. odbędzie się świetne szkolenie stacjonarne "GRA W BOGACTWO". To wyjątkowy warsztat, na którym zmienisz swoje przekonania na temat pieniędzy. Zaczniesz myśleć jak ludzie bogaci i co najważniejsze otrzymasz konkretny plan budowania wolności finansowej! Inwestujesz(...)


Rozstania gwiazd - Najnowsze informacje - WP Kobieta\nPierwszy wywiad Katarzyny Cichopek po rozstaniu z Marcinem Hakielem. "Dostaję bardzo dużo wsparcia"\nKatarzyna Cichopek pojawiła się ostatnio na gali rozdania Wiktorów, która została zorganizowana po siedmioletniej przerwie. Aktorka podczas wydarzenia udzieliła pierwszego wywiadu po ogłoszeniu rozstania...\nPod koniec grudnia potwierdziły się medialne spekulacje. Adriana Kalska rozstała się z Mikołajem Roznerskim. Dotąd nie są znane przyczyny rozpadu związku. Wczoraj aktorka dodała niepokojący slajd do...\nDominika Tajner i Michał Wiśniewski byli w sobie szaleńczo zakochani. Jakie teraz łączą ich relacje?\nDominika Tajner i Michał Wiśniewski byli małżeństwem przez siedem lat. Obecnie oboje są już w kolejnych związkach. Pomimo wszystko darzą się wzajemnym szacunkiem. W ostatnim wywiadzie Dominika Tajner...\nKatarzyna Cichopek i Marcin Hakiel jakiś czas temu poinformowali za pośrednictwem mediów społecznościowych, że się rozstają, co dla większości osób było ogromnym szokiem. Od tego czasu tancerz stał się...\nKatarzyna Cichopek i Marcin Hakiel. Kryzys w ich małżeństwie trwał już od dawna?\nKatarzyna Cichopek i Marcin Hakiel jakiś czas temu ogłosili, że rozstają się po 17 latach związku. Jednak czy kryzys w ich małżeństwie trwał już od dawna? Te wypowiedzi dla mediów mogą na to wskazywać.\nRozstanie Katarzyny Cichopek i Marcina Hakiela wstrząsnęło światem show-biznesu. Wiele znanych osób zdążyło się już wypowiedzieć na ten temat. Teraz swoją opinię wyraziła Maja Hirsch. "Fajnie to przedstawili...\nOstatnio w sieci zawrzało w związku z informacją, że małżeństwo Antka Królikowskiego i Joanny Opozdy, która kilka dni temu urodziła jego dziecko, istnieje już tylko na papierze. Internauci nie mogą uwierzyć,...\nJoannie Krupie udało się odnaleźć miłość i założyć rodzinę. Wcześniej była związana z przystojnym Romainem Zago. Choć ich drogi się rozeszły, nadal mają ze sobą kontakt. Celebrytka zdradziła, jakie relacje...\nRafał Brzozowski to jedna z czołowych gwiazd TVP. Prowadzi festiwale, popularne teleturnieje i ważne dla stacji wydarzenia. Prywatnie nie zawsze może mówić o sukcesie. Kilka miesięcy temu rozpadł się...\nMałgorzata Pieczyńska wyszła młodo za mąż. Po latach zrozumiała, że to był błąd\nMałgorzata Pieczyńska jest obecnie znana z roli w jednym z popularnych seriali. Prywatnie wiedzie spokojne życie u boku swojego drugiego męża. Pierwsze małżeństwo zdecydowanie zalicza do nieudanych i...\nOscar przynosi pecha w życiu prywatnym? Te aktorki zapłaciły wysoką cenę za najwyższe filmowe wyróżnienie\nStatuetka Oscara zwiastuje problemy małżeńskie? Brzmi jak dowcip, jednak historie tych gwiazd to potwierdzają. Reese Witherspoon, Kate Winslet czy Hilary Swank rozstały się z partnerami tuż po otrzymaniu...\nLeszek Wronka znów zabrał głos w sprawie rozstania z Haliną Mlynkovą, o którym głośno jest w mediach. Czeski producent odniósł się do napisanego przez siebie utworu poświęconego byłej partnerce oraz...\nPaulina Koziejowska wróciła do dawnej miłości. Wymowny komentarz Jacka Borkowskiego\nW listopadzie Jacek Borkowski i Paulina Koziejowska wili wspólne gniazdko, w grudniu pogodynka wydała oficjalne oświadczenie, w którym poinformowała o rozstaniu. Nie minęło kilka tygodni, a znalazła...\nEdyta Górniak przeżywa rozstanie. "Straciłam wiarę"\nEdyta Górniak wrzuciła zdjęcie z koncertu, pod którym zacytowała fragment własnego utworu. "Nigdy nie chciałam strachu przed miłością" – czytamy. Niedawno gwiazda rozstała się z Mateuszem Zalewskim....


Wypożyczonym autem wygodnie na różne okazje – Brokerhurt\nWypożyczonym autem wygodnie na różne okazje\n4 września 2019 4 września 2019 Katarzyna Mikołowska\nWyjazd służbowy albo wakacje i nie tylko. Jest wiele okazji, podczas których można skorzystać z wynajętego samochodu. Jest to na pewno bardzo komfortowy sposób, by załatwić wiele kwestii – od udziału w służbowych spotkaniach po zwiedzanie ciekawych miejsc podczas urlopu. Liczba wypożyczalni jest na tyle spora, że z wynajęciem pojazdu nie powinno być kłopotu.\nWypożyczyć samochód na lotnisku i w drogę\nAuto może być potrzebne w wielu różnych sytuacjach. Kiedy wyjeżdżamy na ważną konferencję, służbowe spotkanie czy podpisanie umowy, kiedy spędzamy urlop czy gdy własny samochód musimy oddać do mechanika. Poza tym wygodnie jest wypożyczyć pojazd w sytuacji, kiedy na miejsce docelowe lecimy samolotem. To szybszy sposób podróżowania, więc wiele osób go wybiera. W docelowej lokalizacji możemy jednak potrzebować środka lokomocji i najbardziej komfortowym bywa właśnie auto. Jest potrzebna jest na przykład wypożyczalnia samochodów kraków lotnisko lub wiele innych tego typu miejsc oferuje możliwość wynajęcia auta. To szalenie komfortowe wyjście, ponieważ można się dostać w planowane miejsca i nie trzeba się martwić o nic poza ewentualnym tankowaniem. Auto można odebrać na lotnisku i tam zwrócić w momencie, kiedy wraca się ze służbowego czy wakacyjnego wyjazdu. Ubezpieczenie, przegląd – to wszystko leży w gestii wypożyczającego. Co więcej, w razie ewentualnych kłopotów z samochodem pracownik firmy w wielu przypadkach jest do naszej dyspozycji przez całą dobę. Tym bardziej warto skorzystać więc z takiej oferty.\nDo wyboru są różne modele pojazdów, w zależności od naszych potrzeb. Czasem przyda się większy bagażnik na walizkę, innymi razem konieczny okaże się fotelik dla dziecka. Wszystko to jest do załatwienia. Poza tym samochód z nawigacją lub bez, klimatyzacja to już w zasadzie standard. I można ruszać w trasę.\nNext: Wybieramy pastę do polerowania samochodu\nPrev: Kolorowe zamki spiralne z plastiku


Hiszpania – wycieczka offroadowa po Pirenejach - Motofiesta\nHiszpania leży na Półwyspie Iberyjskim, jej terytorium obejmuje również Wyspy Kanaryjskie i Baleary.\nZ powodu szerokich, piaszczystych plaż oraz łagodnego klimatu Hiszpania jest jednym z głównych celów wyjazdów wakacyjnych. Wiecznie świecące słońce oraz ciepłe morze zachęcają do wypoczynku. Hiszpanie zadziwiają swą różnorodnością, miłym nastawieniem do turystów, są przyjacielscy, pełni energii i optymizmu.\nPireneje rozciągają się na ponad 400 kilometrów między prowincjami Nawarra, Aragonia i Katalonia. Biegnące poziomo wzdłuż północnej części Hiszpanii, pasmo nazywane jest „naturalną granicą” pomiędzy nią a Francją. To tutaj znajduje się ponad 200 szczytów osiągających ponad 3000 metrów nad poziomem morza. Będziemy podziwiać wiele spośród ponad ogromnej ilości dwu- i trzytysięcznych szczytów górskich, ale również niesamowitą, zieloną, bujną roślinność, przepięknie położone rzeki i jeziora, a od świeżego, górskiego powietrza może zakręcić się w głowie! U podnóża Pirenejów leży również wiele urokliwych miejscowości – kilka z nich znajduje się w planie. Nasz wyjazd rozpoczynamy i kończymy w hiszpańskiej Gironie mogącej się poszczycić jedną z najlepiej zachowanych średniowiecznych starówek w Hiszpanii oraz najstarszą dzielnicą żydowską w Europie.\nWyjazd ma charakter objazdowy, co oznacza, że codziennie śpimy w innym hotelu.\nTrasa zaplanowana jest tak, aby móc nacieszyć oczy jak największą ilością wspaniałych widoków oferowanych nam przez Pireneje. To na radość z podziwiania natury, użytkowania fantastycznych dróg i oddychania świeżym, górskim powietrzem stawiamy w przypadku tego wyjazdu zdecydowanie bardziej niż na wielogodzinne zwiedzenie zabytków i cudów architektury.\nJazda w terenie dostarcza dreszczyka emocji i pewnego wyzwania, którego nie doświadczymy na drogach asfaltowych. Każda pokonana przeszkoda terenowa niesie ze sobą dużą satysfakcję. Ponadto wyprawa jest bogato okraszona pięknymi widokami, emocjami i przygodą, którą długo będziecie wspominać. Nasza trasa, wiodąca w dużej mierze odcinkami górskimi, jest przy tym bardzo zróżnicowana.\nOpis programu wyjazdu jest obecnie w przygotowaniu i pojawi się wkrótce.\nWycieczka offroadowa costa blanca calpe\nJestem zainteresowany wyjazdem na Hiszpański Offroad - Girona, proszę o informację o dostępności wolnych miejsc.


⚡ 500 zł premii z Kontem dla Ciebie oraz pierwszą kartą z ekotworzywa 🌏 | Wskocz Po Kasę\n⚡ 500 zł premii z Kontem dla Ciebie oraz pierwszą kartą z ekotworzywa 🌏\nStrona główna » Promocje » ⚡ 500 zł premii z Kontem dla Ciebie oraz pierwszą kartą z ekotworzywa 🌏\nPrevPoprzedni wpisZłap Premię 250 zł z Kontem Otwartym na Ciebie maj – czerwiec 2021\nNastępny wpisOdbierz smartfon Xiaomi Redmi Note 9 z Kartą Kredytową Citibank maj – lipiec 2021Następny\nZgarnij nawet 500 zł premii za otwarcie konta z pierwszą kartą z ekotworzywa. Sprawdzamy jak skorzystać z promocji na Konto dla Ciebie od Banku Credit Agricole. Bądź eko i zyskaj!\n1. Do 500 zł dla Ciebie. ⚡ Szybki skrót promocji od Credit Agricole\nDo zyskania mamy łącznie do 500 zł premii w promocji konta osobistego od Banku Credit Agricole. Pierwsze 50 zł otrzymamy za samo otwarcie rachunku i zapewnienie wpływu 300 zł na konto. Pozostałe 450 zł możemy zyskać w formie moneybacku za płatności mobilne oraz eko kartą do konta. Szczegóły opisujemy w dalszej części artykułu 👇\nAby móc zgarnąć nagrody pieniężne, należy do 31.07.2021 31.12.2021 złożyć wniosek o Konto dla Ciebie wraz z kartą debetową na stronie internetowej promocji: credit-agricole.pl, telefonicznie, za pomocą aplikacji lub w oddziale banku.\nPromocja Konta dla Ciebie trwa od 19.03.2021 do 31.07.2021 31.12.2021.\n2. Kto może skorzystać z promocji na Konto dla Ciebie?\nZ promocji nie może skorzystać osoba, która była posiadaczem konta w banku Credit Agricole po 31 marca 2018 r.\nJest to jedyny wymóg zapisany w regulaminie. Jeśli go spełniamy to możemy liczyć na przystąpienie do promocji.\n3. Zasady promocji do 500 zł dla Ciebie\nPromocja na Konto dla Ciebie trwa od 19 marca do 31 lipca 2021 31.12.2021. Aby z niej skorzystać należy:\ndo dnia 31.07.2021 31.12.2021 złożyć wniosek, a następnie podpisać umowę o Konto dla Ciebie wraz z kartą z ekotworzywa. Zrobisz to:\ntelefonicznie za pomocą infolinii CA24 oraz\nprzez aplikację CA24\naktywować dostęp do konta – za pomocą serwisów CA24,\nwybrać wyciągi w formie elektronicznej oraz\nwyrazić zgodę na otrzymywanie ofert marketingowych od banku.\nWarunki promocji są bardzo proste, a sama nagroda podzielona jest na dwie premię. Pierwsza z nich to 50 zł, a druga to nawet do 450 zł za aktywne korzystanie z płatności mobilnych i karty. Ważne jest to aby na dzień wypłaty nagrody mieć aktywne konto osobiste, które nie jest w procesie wypowiedzenia.\na. Pierwsza premia – 50 zł za otwarcie konta\nW ramach pierwszej premii możemy zyskać 50 zł za otwarcie Konta dla Ciebie. Warunki są bardzo proste, wystarczy:\nzapewnić wpływ 300 zł na konto nie później niż do końca kolejnego miesiąca kalendarzowego po otwarciu rachunku.\nPremię w wysokości 50 zł otrzymany do końca miesiąca następującego po wykonaniu wpływu na konto.\nPrzykładowo. Konto otwieramy w maju, w czerwcu zapewniamy wpływ na konto, a premię otrzymamy do końca lipca.\nb. Druga premia – do 450 zł za płatności mobilne oraz kartą z ekotworzywa\nDrugą premią jest miesięczny zwrot za płatności mobilne oraz dokonane za pomocą karty dołączonej do rachunku. Maksymalna kwota premii oraz okres przez jaki będzie wypłacana, uzależniona jest od zadeklarowanej przez nas ilości dokonanych płatności miesięcznych – zrobimy to podczas zakładania konta. Wygląda to następująco:\nWariant I. Wykonujemy conajmniej 3 płatności w miesiącu:\npremia wypłacana przez 6 miesięcy,\nzwrot za zakupy 3%, jednak nie więcej niż 8,35 zł miesięcznie,\nmaksymalna łączna premia wynosi – 50 zł,\nWariant II. Wykonujemy conajmniej 5 płatności w miesiącu:\npremia wypłacana przez 12 miesięcy,\nzwrot za zakupy 3%, jednak nie więcej niż 12,50 zł miesięcznie,\nmaksymalna łączna premia wynosi – 150 zł,\nWariant II. Wykonujemy conajmniej 10 płatności w miesiącu:\npremia wypłacana przez 18 miesięcy,\nzwrot za zakupy 3%, jednak nie więcej niż 25 zł miesięcznie,\nmaksymalna łączna premia wynosi – 450 zł,\nPremię miesięczną za płatności otrzymany do końca miesiąca następującego po spełnieniu warunków.\nA co jeśli nie wykonamy wystarczającej ilości płatności w miesiącu? Za ten „gorszy” miesiąc nie otrzymamy premii. Można za to dalej korzystać z promocji w następnych miesiącach.\nPrzykładowo. Konto otwieramy w maju i deklarujemy wykonywanie 10 płatności miesięcznie. W czerwcu dokonujemy 10 płatności na kwotę 900 zł. 3% z 900 zł to 27 zł. Maksymalny zwrot w wariancie (III) wynosi 25 zł. Taką kwotę otrzymasz do końca lipca na swoje konto.\n4. Koszty prowadzenia Konta dla Ciebie oraz karty z ekotworzywa\n0 zł / 7 zł,\nłącznych wpływach na konto min. 1 000 zł w miesiącu\n0 zł / 9 zł,\nopłata w wysokości 9 zł nie zostanie pobrana w przypadku minimum jednej płatności kartą lub BLIKIEM oraz\n0 zł z bankomatów w placówce banku,\n0 zł / 6 zł pozostałe bankomaty,\nOpłata w wysokości 6 zł za pozostałe bankomaty nie zostanie pobrana w przypadku minimum jednej płatności kartą lub BLIKIEM oraz łącznych wpływach na konto min. 1 000 zł w miesiącu\nRegulamin promocji „Do 500 zł dla Ciebie”\n3.6 / 5 ( 8 głosy )\n0zł/7zł 🔍 Opłata w wysokości 7 zł nie zostanie pobrana w przypadku minimum jednej płatności kartą lub BLIKIEM oraz łącznych wpływach na konto min. 1 000 zł w miesiącu\n0zł/9zł 🔍 Opłata w wysokości 9 zł nie zostanie pobrana w przypadku minimum jednej płatności kartą lub BLIKIEM oraz łącznych wpływach na konto min. 1 000 zł w miesiącu\n→ 0 zł z bankomatów w placówce banku\n→ Opłata w wysokości 6 zł za pozostałe bankomaty nie zostanie pobrana w przypadku minimum jednej płatności kartą lub BLIKIEM oraz\n⭐ Do 500 zł dla Ciebie ⭐\nbankowość za 0 zł przy spełnieniu dwóch warunków aktywności w miesiącu\notwarcie konta bez wychodzenia z domu przez aplikację CA24 Mobile\n15 zł zapłacisz za indywidualny wizerunek karty\n0 zł / 6 zł / 12 zł (+4%)\n6 zł → bankomatach w walucie EUR na obszarze EOG, jeśli nie spełniasz warunków aktywności\n12 zł → w bankomatach z wyłączeniem transakcji w EUR na obszarze EOG, jeśli nie spełniasz warunków aktywności


Forum PWM • Zobacz temat - Sdkfz 251/1 Ausf. C Revell 1:72\nSdkfz 251/1 Ausf. C Revell 1:72\nprzez siepra » Sob Wrz 26, 2015 12:25 pm\nPrzedstawiam mój ostatni model. Klejenie trwało niecały rok ze względu na brak czasu. Miałem/mam też problemy z aero który maluje kiedy chce, potrafi się obrazić lub pluć kaszą co widać na masce (może to wina lakieru który wcześniej nie sprawiał problemów).\nModel nie jest trudny, wszystko ładnie pasuje. Na pewno jest czaso i pracochłonny. Dużo elementów o różnych kolorach wymaga planowania malowania jak ktoś nie ma za dobrych warunków na rozstawianie i sprzątanie warsztatu.\nModel sklejany dla rozrywki, typowe SF. Ćwiczyłem na nim techniki brudzenia więc jest mocno styrany. Ale po zniszczeniu go lakierem jakoś postanowiłem zrobić na nim poligon.\nZ chęcią usłyszę techniczne uwagi.\nRe: Sdkfz 251/1 Ausf. C Revell 1:72\nprzez Towarzysz » Sob Wrz 26, 2015 2:23 pm\nCałkiem fajny karaluch.


niedziela, 17 styczeń 2021 09:17\nOgłoszenia parafialne – Niedziela 17.01.2021 r.\nZa tydzień w sobotę 23 stycznia na godz. 11.00 zapraszamy młodzież klas II ponadpodstawowych na spotkanie przygotowujące do bierzmowania.\nZa tydzień w niedzielę 24 stycznia zbiórka do puszek na cele dobroczynne w naszej parafii a po wieczornej Mszy św. o godz. 18.00 spotkanie Kapituły Dobroczynnej.\nDziękuję parafianom zatroskanym o księży oraz o parafię za wszelkie przejawy życzliwości i pomoc w materialną w utrzymaniu parafii. Z naszej strony zapewniamy modlitwę i troskę o Wasze życie wieczne.\nPodsumowania roku 2020 dokonamy w niedzielę 31 stycznia.\nniedziela, 27 grudzień 2020 21:25\nOgłoszenia parafialne – Niedziela Świętej Rodziny 27.12.2020 r.\nW tym tygodniu biuro parafialne będzie czynne w poniedziałek od godz. 9.00 – 10.30.\nZgodnie z zaleceniem biskupa diecezjalnego, w czasie panującej pandemii kolęda w sposób tradycyjny odbędzie się u tych rodzin, które wyraźnie tego sobie zażyczyły. Aby jednak nie pozbawiać naszych parafian błogosławieństwa, udamy się z błogosławieństwem domów i rodzin dokonując go na zewnątrz i nie zatrzymując się w domach w określonym czasie przy okazji odbywania kolęd indywidualnych. Plan kolęd przedstawia się następująco:\nPoniedziałek 28 grudnia 2020 od godz. 15.00\nZakrzewko i Koniczynka\nWtorek 29 grudnia 2020 od godz. 15.00\nPapowo Toruńskie ul. Warszawska\nŚroda 30 grudnia 2020 od godz. 15.00\nPapowo Toruńskie pozostałe ulice\nPapowo Toruńskie – Osieki\nSobota 2 stycznia 2021 od godz. 10.00\nŁysomice ul. Dobra, Leśna, Ogrodowa, Narcyzowa, Porzeczkowa, Agrestowa, Jeżynowa, Makowa, Storczykowa, Stokrotkowa, Bratkowa, Fiołkowa, Szafranowa\nNiedziela 3 stycznia 2021 od godz. 13.00\nŁysomice ul. Morelowa, Sadowa\nPoniedziałek 4 stycznia 2021 od godz. 15.00\nŁysomice ul. Warszawska, Lipowa, Długa, Jodłowa, Jesionowa, Klonowa, Wierzbowa, Cedrowa, Cicha, Bukowa, Grabowa\nWtorek 5 stycznia 2021 od godz. 15.00\nŁysomice ul. Owsiana, Pszeniczna, Jęczmienna, Skowronkowa, Polna, Lniana, Łąkowa, Żytnia, Gdańska, Wiejska\nSerdecznie chcę podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do współorganizacji przeżycia świąt Bożego Narodzenia w naszej parafii. Dziękuję kościelnym za troskę o porządek w kościele i kaplicy. Dziękuję ministarntom i lektorom za pomoc przy strojeniu kościoła, dziękuję Oli Buczek za przygotowanie żłubków. Dziękuję Panu Jarkowi za przygotowanie oprawy muzycznej naszych Pasterek, wraz z chórem.\nSzczególnie dziękuję Panu Tomkowi Organiście, który przyjechał do nas ze Ślaska aby prowadzić śpiew przez całe święta w naszej parafii i sprawił że godnie uczciliśmy Chrystusa narodzonego i radość zagościła w naszych sercach. Mamy nadzieję, że w niedługim czasie będzie u nas na stałe.\nDziękuję parafianom zatroskanym o księży oraz o parafię za wszelkie przejawy życzliwości i pomoc w materialną w utrzymaniu parafii - dziękuję: Markowi i Krystynie Kucal z Łysomic. Z naszej strony zapewniamy modlitwę i troskę o wasze życie wieczne.\nsobota, 26 grudzień 2020 13:47\nPlan Kolęd 2020/21\nOdwiedziny duszpasterskie u rodzin, które do Wigilii Bożego Narodzenia zgłosiły i zaprosiły kapłana z błogosławieństwem kolędowy tzw. kolęda indywidualna.\nWszystkie rodziny zostaną objęte błogosławieństwem. Kapłani przemierzając wszystkie ulice naszej parafii udzielą błogosławieństwa rodzin i domów na zewnątrz, w czasie odprawiania kolęd indywidualnych.\nponiedziałek, 21 grudzień 2020 14:45\nOgłoszenia parafialne – Niedziela 20.12.2020 r.\nZapraszamy na Roraty do środy w Łysomicach o godz. 17.00 w Papowie Toruńskim o godz. 18.00.\nChorych z posługą sakramentalną przedświąteczną odwiedzimy w najbliższą środę od godz. 8.30.\nZachęcamy do korzystania ze spowiedzi świętej przed Świętami Bożego Narodzenia. Okazja do spowiedzi codziennie pół godziny przed Mszą św. w Papowie i w Łysomicach. W tym tygodniu dodatkowa okazja do spowiedzi w kościele środę od godz. 19.00 do 21.00.\nW czwartek, w Wigilię na godz. 10.00 na Msze św. zapraszamy młodzież ministrancką i lektorską a po Mszy św. na spotkanie z Mikołajem.\nDziękuję parafianom zatroskanym o księży oraz o parafię za wszelkie przejawy życzliwości i pomoc w materialną w utrzymaniu parafii - dziękuję: Marii Więcek z Koniczynki, Tadeuszowi Wiśniewskiemu, z Papowa Toruńskiego, Janinie Prusińskiej, Agnieszce Miłoszewskiej, Reginie Czechowicz, Jarosławowi Nawrockiemu, Beacie Gabor, Aleksandrze i Mieczysławowi Buczek, Andrzejowi Michoń z Łysomic. Z naszej strony zapewniamy modlitwę i troskę o wasze życie wieczne.\nPrzy wyjściu z kościoła i kaplicy możemy nabyć tradycyjne małe świece Wigilijnego Dzieła Pomocy dzieciom za 7 zł. W ten sposób wspieramy biednych.


Jak zbudować dobry wizerunek firmy? - Taxcredit.pl\nHomeAkademia przedsiębiorcyPomysł na własny biznesJak zbudować dobry wizerunek firmy?\n7 kroków do zbudowania silnej marki\nZastanawiasz się, jak wielkie firmy doszły do tego, że mogą poszczycić się nienaganną opinią, a w swoich szeregach mają coraz więcej osób? Jak z małej firemki stali się dużym, świetnie prosperującym przedsiębiorstwem, które wciąż rozwija swoją ofertę i dociera w kolejne zakątki świata?\nJeżeli chcesz, aby Twoja firma, która dopiero raczkuje, stała się przykładem tego, jak osiągnąć sukces, zacznij już od początku. Okazuje się bowiem, że za sukcesem zawsze stoi ciężka praca.\nDziś mówimy o tym, jak zbudować dobry wizerunek swojej firmy? Stworzyliśmy dla Was listę 7 etapów, które pomogą Wam krok po kroku zbudować silną, rozpoznawalną markę.\n1. Zrozum swoją firmę\nBrzmi tajemniczo? Nic bardziej mylnego. Zakładając firmę, musimy wiedzieć, jaka jest jej wizja i co chcemy osiągnąć. Jasno zdefiniowany cel jest kluczem do sukcesu, bo dokładnie wiemy, do czego dążymy. Dlaczego jest to tak ważne? Ważne, aby nie błądzić i po omacku szukać przepisu na sukces. Musimy skupić się na celach, które w danej chwili sobie stawiamy. W prowadzeniu firmy niezwykle ważne jest planowanie i podejmowanie zdecydowanych ruchów przybliżających Cię do określonego celu. Odpowiedz sobie na pytanie - po co zakładasz działalność i co (innego niż wszyscy) jesteś w stanie zaoferować swoim klientom. Będzie Ci znacznie łatwiej prowadzić biznes, kiedy określisz misję jego działania. To może być hasło, które będzie reprezentowało Twoją markę.\n2. Pomyśl nad nazwą\nOryginalna nazwa firmy to już początek sukcesu. Pamiętaj, żeby nie była za długa, a jej wymowa nie powinna sprawiać większych problemów. Co warto wiedzieć, nadając marce nazwę? Przede wszystkim to, że najbardziej liczy się pierwsze wrażenie. Klient, zanim pozna nasze produkty lub usługi, widzi nazwę firmy. Ona jest wizytówką biznesu, dlatego tak ważne jest, aby była chwytliwa i adekwatna do prowadzonych działań. Nazwa firmy powinna być prosta, pozytywna, zapadająca w pamięć. Nie powinna też zawierać skrótów i dobrze gdy możesz ją zastrzec.\nPamiętaj! Jeżeli masz problem z wyborem oryginalnej i chwytliwej nazwy dla swojej firmy, skorzystaj z pomocy copywritera. Zwróć także uwagę na to, jakie wymogi prawne dotyczą poszczególnych form prawnych firm.\n3. Pierwszy efekt wow\nZrób coś, aby klienci mogli powiedzieć już w pierwszej chwili, że mają do czynienia z porządną firmą. Zastanów się, co jest dla Ciebie ważne, kiedy wybierasz jakąś firmę. Dobrym sposobem na zatrzymanie klientów jest oczywiście sprawna komunikacja i nienaganna obsługa klienta. Czasem warto wyjść przed szereg i zrobić coś, co zaprocentuje. Być może u Ciebie najlepiej sprawdzi się telefon do Klienta z pytaniem, czy firma może jeszcze jakoś pomóc, bo właśnie dotarło do niej zamówienie od Klienta...pomysłów jest wiele. Trzeba wybrać ten, który sprawdzi się w danej firmie.\n4. Logo i identyfikacja wizualna firmy\nTu sprawa wygląda podobnie jak w przypadku nazwy firmy. Logo jest niezwykle ważnym elementem które, podobnie jak nazwa, robi pierwsze wrażenie i może powiedzieć klientowi coś na temat gustu, poczucia estetycznego marki. To szczególnie ważne w przypadku osób, które pracują w takich zawodach jak architekci wnętrz czy producenci mebli. Oczywiście, inne zawody również potrzebują przemyślanego logo i generalnie identyfikacji wizualnej, która pojawi się na stronie www oraz w mediach społecznościowych. To zrozumiałe, że każda firma na przestrzeni lat szuka swojego idealnego „ja”, ale warto pamiętać, że przekaz, który jest kierowany do klientów, musi być w pewien sposób spójny i przemyślany.\nPamiętaj! Również w tym przypadku są specjaliści, którzy chętnie Ci pomogą. W tym przypadku możesz znaleźć dobrego grafika, któremu powiesz, czym cechuje się Twoja firma i jaka chciałbyś pokazać swoją firmę innym, a on przełoży to na grafikę. Z pewnością będzie to osoba, która ułoży chaos w Twojej głowie w całość.\n5. Internet rządzi biznesem\nCo do tego nie ma już żadnych wątpliwości. Szczególnie ostatni rok pokazał przedsiębiorcom, że świat online jest niezwykle ważny. Ludzie masowo przenoszą biznesy do internetu. Jest masa plusów wynikających z takiego działania, ale przede wszystkim jest to znacznie większy zasięg produktów i usług. Tworząc stronę i media społecznościowe jesteśmy w stanie trafić do znacznie większej ilości osób, niż prowadząc jedynie sklep stacjonarny, bez marketingu internetiwego. Oczywiście, wszystko zależy od naszego zaangażowania, od tego ile jesteśmy w stanie zainwestować w stworzenie przejrzystej, ciekawej strony oraz w jej pozycjonowanie, oraz czy naszymi mediami społecznościowymi zajmie się profesjonalista...\nCo mamy w zamian? Dobrze prosperującą markę, która może podbić rybek internetowy nie tylko w Polsce, ale również za granicą. To naprawdę dobra rada, aby rozpocząć działania w internecie na rzecz naszej marki.\n6. Stań po drugiej stronie\nCzy wiesz czym jest UX? To skrót pochodzący od słów User Experience, czyli w tłumaczeniu doświadczenie użytkownika, który chodzi po naszej stronie. Naszym celem jest wzbudzenie w użytkowniku pozytywnych emocji, kiedy przegląda produkty na stronie naszej marki. Okazuje się bowiem, że takie pozytywne skojarzenia pomogą użytkownikowi stać się naszym klientem. Decyzję zakupową poprzedza szereg mniejszych decyzji i odczuć. My musimy zrobić wszystko, aby na te niewielkie pytania poprzedzające główną decyzję, odpowiedz brzmiała - tak, chcę.\nWłaśnie dlatego warto stanąć na chwilę po drugiej stronie. To niezwykle przydatne również przy produkcji danego produktu czy przy tworzeniu koncepcji na usługę. Stańmy się na chwilę klientem - na czym teraz najbardziej mi zależy? Czego oczekuję od produktu, od marki? Czy ta strona jest dla mnie intuicyjna? Jak znaleźć daną kategorię na stronie? Pytań jest wiele, a Ty musisz znaleźć odpowiedzi, aby baza Twoich klientów wciąż rosła.\n7. Nie stój w miejscu\nBezczynność - to najgorsze co możesz zrobić swojej firmie. Pamiętaj, w świecie biznesu nikt nie stoi w miejscu, a jeżeli tak jest, to znaczy, że się cofa. Dlaczego? Bo inni zrobili już dwa kroki naprzód! Świat jest dynamiczny, klienci coraz bardziej wymagający. Chcąc temu sprostać, trzeba stawiać na ciągły rozwój, wyznaczać cele. Ciekawym wyjściem jest tworzenie list celów krótko, średnio i długoterminowych. Stawiając je sobie i firmie, możemy być krok przed innymi - jak wiemy najlepsza konkurencja to ta, której nie ma. Zrób wszystko, żeby rozwijać biznes, stan się przykładem dla innych, a klienci przyjadą sami, widząc Twoje sukcesy.\n8. Stwórz autentyczną markę - po swojemu\nPowyższe punkty powinny być bogatsze o jeden, niezwykle ważny. To punkt, który odnosi się do każdej z powyższych pozycji... Firm może być wiele, ale to Twoja ma się wyróżniać z tłumu, prawda? Właśnie dlatego warto tworzyć biznes w zgodzie ze sobą. Często klienci kupują ze względu na otoczkę, która towarzyszy produktowi. Postaraj się zrobić wszystko, aby ta otoczka była możliwie jak najbardziej przyjazna i ciekawa dla klienta\nProwadzenie firmy to ciężka praca, jednak przy odpowiednim nakładzie zaangażowania, z pewnością przyniesie wiele korzyści i sukcesów! Plusy prowadzenia własnej firmy to przede wszystkim niezależność i świadomość tego, jak własne działania są istotne dla działania całego systemu.


Sandały damskie Gladiatorki | buty Merg.pl\nGladiatorki, przez niektórych określane jako rzymianki, to wyjątkowe obuwie, które wygląda zjawiskowo i bardzo dobrze się prezentuje. Nawiązuje do stylu, jaki panował w starożytnym Rzymie. Charakterystyczną cechą butów jest plątanina skórzanych paseczków, które otaczają kostkę i łydkę, wysmuklając jednocześnie nogę. Buty obowiązkowo powinny znaleźć się w każdej garderobie. Zachwycają swoją oryginalnością, a jednocześnie bardzo dobrze się prezentują. Sprawdź nasz asortyment. Dobierz modele dla siebie.\nGladiatorki idealne do letnich stylizacji\nButy gladiatorki świetnie sprawdzają się do letniej garderoby. Są lekkie i przewiewne. Sprawiają, że noga bardzo dobrze się prezentuje. Dodają lekkości całej stylizacji. Gladiatorki są zalecane w szczególności do zwiewnych kreacji, sukienek wykonanych z delikatnych materiałów. Dzięki nim można poczuć się wyjątkowo. To klasa sama w sobie. Obuwie już od wielu sezonów nie traci na popularności, a jego producenci wysoko stawiają poprzeczkę, dostarczając modeli, w których każda kobieta może czuć się i wyglądać wyjątkowo.\nWybór gladiatorek jest ogromny. To zarówno klasyczne modele na płaskiej podeszwie ze sznurkami owijanymi do kolana lub łydki. Znajdziemy również buty na wysokim obcasie, koturnie, z wieloma ozdobnymi dodatkami, które sprawiają, że noga wygląda zjawiskowo. Obuwie dostępne jest w wielu różnych wariantach kolorystycznych. Możesz wybrać modele o jaskrawych barwach, które rzucają się w oczy. Są także wersje w stonowanych odcieniach. Wybór w dużej mierze uzależniony jest od kreacji, do której chcesz założyć buty. Jeśli sukienka jest bogato zdobiona i ma charakterystyczne wzory i kolory, można do niej dopasować stonowane obuwie. Jeżeli natomiast ubranie jest skromne, wówczas dobranie wyrazistych i oryginalnych rzymianek, może nadać stylizacji indywidualnego charakteru.\nSzukasz dobrych jakościowo butów gladiatorek? Skorzystaj z naszej oferty!\nNasz asortyment jest bardzo różnorodny. Mamy wiele modeli gladiatorek. Sprowadzamy obuwie jedynie znanych nam producentów. Dzięki temu jesteśmy w stanie zaoferować buty dobrej jakości, a jednocześnie w bardzo niskiej cenie. Obuwie, które oferujemy jest wykonane z wysokiej jakości komponentów. Wyróżnia się atrakcyjnym designem. Jest świetnie wykończone. Doskonale układa się na nodze. Jest wyjątkowe w każdym calu. Ma staranne przeszycia, oryginalne zdobienia. Buty gladiatorki są doskonały zwieńczeniem każdej kreacji. Zakupy w naszym sklepie są w pełni bezpieczne. Na bieżąco możesz sprawdzać, gdzie jest paczka. Przy zamówieniu powyżej 150 zł nie musisz płacić za przesyłkę.\nZŁOTE SANDAŁKI Z OZDOBAMI


Bądź asertywna! - ekobiety.pl\nJej przeciwieństwem jest poddanie się nieśmiałości, które polega na wygnaniu siebie do wiecznego podziemia, w którym wszystko, czym jestem, spoczywa ukryte lub martwe – tak by uniknąć konfrontacji z kimś, czyje wartości są odmienne od moich, lub by się komuś przypodobać, kogoś zjednać, kimś manipulować albo po prostu do kogoś "należeć".\nAsertywność nie oznacza wojowniczości, nieadekwatnej agresywności. Nie oznacza przepychania się łokciami, deptania ludzi. Nie oznacza obstawania przy swoich prawach, przy jednoczesnej ślepocie czy obojętności wobec praw innych. Oznacza natomiast gotowość stawania w swojej obronie, otwartego bycia tym, kim jestem, traktowania siebie z szacunkiem we wszystkich relacjach z ludźmi. Oznacza odmowę udawania tylko po to, by się przypodobać.\nAsertywność oznacza gotowość stawania w swojej obronie, otwartego bycia tym, kim jestem, traktowania siebie z szacunkiem we wszystkich relacjach z ludźmi.\nByć asertywnym to żyć autentycznie, mówić i działać zgodnie ze swoimi najgłębszymi przekonaniami i uczuciami – z zasady (czyniąc oczywiście wyjątki dla sytuacji, kiedy dokonam wyboru, by tak nie postąpić, na przykład w konfrontacji z bandytą).\nPrawdziwa asertywność jest wrażliwa na kontekst. Sposób wyrażania siebie, adekwatny w czasie zabawy z dzieckiem na podłodze, jest ewidentnie odmienny od adekwatnego wyrażania siebie na zebraniu w pracy. Uszanowanie tych różnic nie jest "poświęcaniem swojej autentyczności", ale wyrazem związku z rzeczywistością. W każdym kontekście występują adekwatne i nieadekwatne formy wyrażania siebie. Czasami asertywność objawia się zaproponowaniem jakiegoś pomysłu czy powiedzeniem komplementu; czasami uprzejmą ciszą, która sygnalizuje brak zgody; czasami odmową uśmiechu na niesmaczny żart. W pracy nie możemy i nie musimy wyrażać wszystkich swoich myśli słowami. Musimy natomiast wiedzieć, co myślimy, i pozostawać prawdziwi.\nAdekwatna autoekspresja zależy od kontekstu. W każdej sytuacji istnieje wybór pomiędzy byciem autentycznym i nieautentycznym, prawdziwym i nieprawdziwym. Jeżeli nie będziemy chcieli tego dostrzec, będziemy zaprzeczać, że mamy możliwość wyboru. Będziemy bronić przekonania o swojej bezradności. Ale wybór istnieje zawsze.\n1. W społeczeństwie klasowym, kiedy przełożony mówi do podwładnego, ten ostatni ma wzrok spuszczony. Niewolnik patrzy w dół, nie pan. Kiedyś na Południu Stanów Zjednoczonych Murzyn mógł dostać baty, jeżeli odważył się spojrzeć białej kobiecie prosto w oczy. Patrzenie jest aktem asertywności i zawsze było tak rozumiane.\nPierwszym i podstawowym aktem asertywności jest uznanie świadomości. Oznacza to decyzję, by patrzeć, myśleć, uświadamiać sobie, oświetlać swój świat zewnętrzny i wewnętrzny strumieniem świadomości. Aktem asertywności jest zadawanie pytań. Aktem asertywności jest kwestionowanie autorytetów. Korzenie asertywności stanowi samodzielne myślenie i zgodne z nim postępowanie. Nie podjąć tej odpowiedzialności to odrzucić samego siebie na najbardziej podstawowym poziomie.\nZauważmy więc, że asertywności nie można mylić z bezmyślnym buntownictwem. Asertywność bez świadomości nie jest asertywnością; jest jazdą po pijanemu.\nCzasami ludzie, którzy w zasadzie czują się zależni i są pełni lęków, wybierają autodestruktywną formę asertywności. Polega ona na odruchowym mówieniu "nie!", kiedy w ich interesie byłoby powiedzieć "tak". Jedyną formą obrony siebie jest protest – niezależnie, czy ma on sens, czy nie. Taką reakcję często widać u nastolatków oraz u dorosłych, którzy w rozwoju nie wyszli poza poziom świadomości typowy dla nastolatków. Chcą bronić własnych granic, co samo w sobie nie jest niczym złym. Ale przyjęta przez nich metoda świadczy, że utknęli na pewnym etapie rozwoju.\nChociaż zdrowa asertywność wymaga umiejętności powiedzenia "nie", ocenia się ją nie na podstawie tego, czemu jesteśmy przeciwni, a na podstawie tego, za czym się opowiadamy. Życie składające się z pasma negacji jest stracone i tragiczne. Asertywność wymaga nie tylko przeciwstawiania się temu, co żałosne, ale życia zgodnego z tym, co wartościowe. W tym kontekście asertywność jest blisko związana z wewnętrzną spójnością.\nAsertywność rozpoczyna się aktem myślenia, ale nie może się na nim kończyć. Wymaga włączenia się w życie. Aspiracje to jeszcze nie asertywność, najwyżej w niewielkim stopniu – chodzi o to, by je realizować. Podobnie ukształtowany system wartości to jeszcze nie asertywność, najwyżej w niewielkim stopniu – chodzi o to, by żyć według niego. Jednym z wielkich złudzeń o sobie jest uważać się za "wyznawcę wartości" czy "idealistę", a jednocześnie nie wcielać swoich wartości i ideałów w życie. Przechodzić przez świat tylko marząc nie jest wyrazem asertywności. Rzecz w tym, by pod koniec swoich dni móc powiedzieć: "kiedy moje życie się toczyło, byłem w nim obecny, żyłem nim.\n2. Praktykować asertywność logicznie i konsekwentnie to bronić swojego prawa do istnienia. Wynika ono z uznania, że moje życie nie należy do innych, że nie po to istnieję, by dorastać do czyichś oczekiwań. Dla wielu ludzi jest to przerażająca odpowiedzialność. Oznacza, że życie spoczywa w ich rękach. Oznacza, że nie mogą liczyć, iż Matka, Ojciec i inne autorytety będą ich zawsze chronić. Oznacza, że sami są odpowiedzialni za własną egzystencję i tworzenie swojego poczucia bezpieczeństwa. Nie lęk przed tą odpowiedzialnością, ale poddanie się temu lękowi jest głównym sprawcą podkopywania poczucia własnej wartości. Jeżeli nie będę stawał w obronie swojego prawa do istnienia – prawa do należenia do siebie – jak mogę doznać poczucia godności osobistej? Jak mogę doznać przyzwoitego poczucia własnej wartości?\nMoje życie nie należy do innych. Nie po to istnieję, by dorastać do czyichś oczekiwań.\nBy zachowywać się konsekwentnie asertywnie, muszę być przekonany, że moje ideały i pragnienia są ważne. Niestety, ludziom często brakuje tej pewności. Kiedy byliśmy mali, wielu z nas otrzymywało sygnały, że to, co myślimy i czujemy, jest nieważne. Nauczono nas w końcu, że "to, czego my chcemy, nie jest ważne; ważne jest to, czego chcą inni". Być może onieśmielano nas oskarżając o "egoizm", kiedy próbowaliśmy stawać we własnej obronie.\nRespektowanie tego, czego chcemy, i walka o to często wymagają odwagi. Wielu ludziom znacznie łatwiej poddać się i poświęcić samych siebie. Nie wymaga to wewnętrznej spójności i odpowiedzialności, których wymaga inteligentny egoizm.\nSmutna ironia polega na tym, że kiedy ludzie rezygnują z respektowania, a nawet uświadamiania sobie własnych najgłębszych potrzeb i pragnień, stają się czasem egoistami nie w szlachetnym, ale w małostkowym sensie. Koncentrują się na rzeczach trywialnych, po tym jak odstąpili od swoich głębszych dążeń, często nawet nie wiedząc, co zdradzili i z czego zrezygnowali.\n3. W przedsiębiorstwie asertywność wymagana jest nie tylko po to, by mieć dobry pomysł, ale by go rozwinąć, walczyć o jego realizację, pozyskiwać ludzi, którzy go poprą, robić wszystko, by ujrzeć, że zamienia się w rzeczywistość. Ze względu na brak tych działań tak wiele potencjalnie pożytecznych rozwiązań umiera, zanim się narodzi.\nKiedy jako konsultant proszony jestem, by pracować z grupą, która ma trudności z efektywnym działaniem, często zauważam, że jednym ze źródeł dysfunkcji jest fakt, iż jedna albo więcej osób tak naprawdę nie uczestniczy w pracy, nie angażuje się, ponieważ czuje, że nie ma wpływu na to, co się dzieje, że ich wkład nie ma znaczenia. W swojej bierności stają się sabotażystami. Jeden z szefów biura projektów powiedział: "Wolałbym raczej martwić się, jak poradzić sobie z jakimś egomaniakiem, który utożsamia się z całym projektem, niż zmagać się z wątpiącym w siebie, choć utalentowanym człowiekiem, którego lęki powstrzymują przed pokazaniem tego, co ma do zaoferowania."\nBez właściwej asertywności jesteśmy widzami, nie uczestnikami. Zdrowa samoocena wymaga od nas wkroczenia na scenę. Wymaga gotowości do pobrudzenia sobie rąk.\n4. Na koniec, asertywność wiąże się z gotowością do konfrontacji, a nie z unikaniem wyzwań, jakie niesie życie, a także z dążeniem do mistrzostwa. Kiedy rozszerzamy granice umiejętności radzenia sobie z rzeczywistością, zwiększamy poczucie własnej skuteczności oraz szacunek do siebie. Kiedy angażujemy się w nowy obszar wiedzy, kiedy podejmujemy działania, które wymagają od nas elastyczności – rośniemy w siłę. Wyraźniej rzutujemy się w świat. Potwierdzamy swoje istnienie.\nKiedy próbujemy coś zrozumieć i natrafiamy na mur, asertywność każe nam wytrwać. Kiedy podejmujemy się nauczenia nowej umiejętności, przyswojenia nowej wiedzy, docierania umysłem do nieznanych obszarów – decydując się przejść na wyższy poziom kompetencji – przejawiamy asertywność.\nZdrowa samoocena wymaga od nas wkroczenia na scenę; gotowości do pobrudzenia sobie rąk.\nKiedy uczymy się, jak nawiązać intymny związek z drugą osobą, nie porzucając własnego ja, kiedy uczymy się, jak być uprzejmym bez poświęcania się, kiedy uczymy się, jak współpracować z innymi, nie rezygnując z własnych standardów i przekonań – ćwiczymy asertywność.\nTekst pochodzi z książki "6 filarów poczucia własnej wartości" Nathaniela Brandena wydanej przez wydawnictwo Ravi.


Perfekcyjne życie - obsesja, która nie może uczynić Cię szczęśliwym - Piękno umysłu\nPerfekcyjne życie - obsesja, która nie może uczynić Cię szczęśliwym\nPerfekcyjne życie to idea, która ostatnimi czasy zdaje się stawać obsesją wielu ludzi. Problem polega na tym, że mało kto w rzeczywistości wiedzie dziś perfekcyjne życie. Samo dążenie do tego celu sprawia, że wielu tak naprawdę stale oddala się od jego osiągnięcia.\nW mediach coraz więcej nowinek zamiast jako zachcianki przedstawia się jako potrzeby. Tak więc ludzie wpadają w gonitwę za całym mnóstwem materialnych rzeczy, które mają rzekomo sprawić, że będą w stanie wieść perfekcyjne życie.\nPrzeczytaj również podobny artykuł: Szczęścia nie da się ukraść – ale czy na pewno?\nTak bardzo skupiają się przy tym na elementach, których nie udało im się jak dotąd zdobyć, że to, co już mają zupełnie przestaje sprawiać im radość.\nGdybym mógł wykonywać pracę, którą lubię, moje życie byłoby szczęśliwsze. Gdybym znalazł stabilną partnerkę i mógł założyć rodzinę, na pewno też byłbym szczęśliwszy.\nTaki sposób myślenia, z którym każdy kiedyś miał do czynienia, w rzeczywistości staje się główną przeszkodą w osiągnięciu szczęścia.\nWiele takich myli wynika z odebranego przez nas wychowania i zależy czasem od czynników kulturowych. Uczy się nas bowiem, że perfekcyjne życie zależy od stanu posiadania.\nKiedy nakładem ciężkiej pracy uda nam się już osiągnąć jeden z obranych przez nas celów, niemal automatycznie całą naszą uwagę kierujemy na osiągnięcie kolejnego, który znajduje się na naszej liście. Następnie na kolejnym, a później na jeszcze jednym. Kończymy wyczerpani, a lista celów się nie kończy.\nCo możemy zrobić w takiej sytuacji? Nauczyć się nie przejmować zanadto tym, że czegoś jeszcze nie udało nam się osiągnąć.\nPerfekcyjne życie nie jest życiem szczęśliwym\nPrawda jest taka, że nawet te osoby, którym udało się zrealizować wszystkie swoje marzenia, nadal czują brak zupełnej radości. Miliony innych, którzy obserwują ich z zewnątrz natomiast wiodą życie przepełnione zazdrością bądź zawiścią. Wydaje się, że Ci, którzy spełnili marzenia żyją pełnią szczęścia i zazdrościmy im.\nPrzeczytaj również podobny artykuł: Niepowodzenie – nigdy nie odpuszczaj, próbuj na nowo!\nJeżeli osoby te są szczęśliwe, to ich szczęście nie zależy od tego, co posiadają, ale od tego, że potrafią odpowiednio spojrzeć na życie.\nDzisiejszego człowieka bardzo wiele kosztuje umiejętność zadowalania się tym, co ma obecnie. Zawsze zdaje mu się, że mógłby jeszcze zdobyć coś więcej, kupić coś więcej, albo być w czymś jeszcze lepszy. Czuje się przez to pusty, niekompletny, niedoskonały…\nPodjąwszy nadludzkie wysiłki, kończymy sumując nasze osiągnięcia, to, co do nas należy, wszystko to, co świadczy o naszych wysiłkach i przekonujemy się, że poświęciliśmy na to zdrowie, a i wewnętrznie jesteśmy zupełnie wyczerpani. Perfekcyjne życie było w zasięgu ręki. Wystarczyło osiągnąć jeszcze…\nPrzeczytaj również podobny artykuł: Najpierw powinniśmy żyć, a później się zastanawiać\nCiąg nigdy się nie kończy. Ukończywszy magisterkę, należałoby się doktoryzować. Później założyć rodzinę, nauczyć się kolejnego języka, podróżować, mieć dzieci… Najgorsze jest jednak to, że nie spełniwszy któregokolwiek kroku, popadamy w rozczarowanie i niezadowolenie.\nTa myśl jest ziarnem, z którego zbiera się wyłącznie rozczarowanie. Perfekcyjne życie nie jest niczym innym, jak nierealną koncepcją, nieistniejącym miejscem, do którego na siłę zmierzamy. Jest niemożliwe do osiągnięcia, a zmierzając do niego zawsze będziemy mieli wrażenie, że w czymś nie dopisujemy.\nPrzede wszystkim powinniśmy się nauczyć, że żaden czynnik zewnętrzny nie ma w sobie tyle mocy, by mógł stale wpływać na nasze wewnętrzne samopoczucie. Nikt nie staje się bardziej szczęśliwy, niż przedtem z powodu kupienia kolejnego przedmiotu. Przynajmniej nie działa to na dłuższą metę.\nKiedy dzieci znajdują prezenty pod choinką, ich radość trwa co najwyżej kilka dni. Tuż za tą powierzchowną radością nadchodzi pragnienie kolejnych zabawek. A kiedy już zostanie ono spełnione, te poprzednie spod choinki wylądują w kącie nie mając już żadnego większego wpływu na radość, czy smutek dziecka.\nDlaczego przytaczamy przykład dzieci? Ponieważ sposób myślenia i działania dorosłych w tym aspekcie nie różni się dosłownie niczym. To, co kupujemy szybko traci wartość w naszych oczach. Stare rzeczy chcemy zastępować nowymi, które identycznie jak te poprzednie znudzą się nam już po krótkim czasie.\nDlaczego Michael Jackson żyjąc w swoim pałacu z parkiem był mniej szczęśliwy od Pepe Mújica, który mieszka na gospodarstwie?\nInną sprawą, którą powinniśmy zawsze brać pod uwagę jest szczęście, dobrobyt czy perfekcyjne życie zależy od tego, co mamy wewnątrz i jest zależne od tego, czy potrafimy w życiu doceniać i kochać to, co mamy obecnie, bez konieczności wprowadzania zmian.\nPsycholog Rafael Santandreu nazywa to “wystarczalnością”. Co ma na myśli? Jest to umiejętność poprzestawania na tym, co się posiada obecnie, uświadomienie sobie, że to, co mamy, jest wystarczające, i że w rzeczywistości nie potrzebujemy do szczęścia niczego więcej.\nOstatecznie dobrym ćwiczeniem jest świadome nastawienie się na życie bez konieczności kupowania nowych rzeczy. Możesz nawet pożegnać się wewnętrznie, mentalnie z tym, co posiadasz w chwili obecnej.\nNastępnie możesz próbować osiągać nowe cele, ale nie będziesz odczuwać porażki, jeśli coś pójdzie nie do końca po Twojej myśli. Nawet, gdy nie osiągniesz nowego celu, w żaden sposób nie wpłynie to na Twoje samopoczucie. W końcu to, co masz jest wystarczające, by dobrze żyć.\nAkceptowanie życia takiego, jakim jest, stanowi podstawowy klucz do tego, abyśmy mogli zawsze czuć się wolni.\nByć może pomyślisz, że zakrawa to na konformizm, ale w rzeczywistości tak nie jest. Różnica polega na tym, że cały czas masz prawo do rozwoju, do pragnień, do marzeń. Realizuj się bez przeszkód, ale nie zakładaj, że którakolwiek z tych nowych rzeczy, z tych osiągnięć, uczyni Cię szczęśliwszym, niż jesteś teraz.\nJeżeli zaś nie uda Ci się tego zrealizować, to wciąż masz świadomość, że jak dotąd Twoje życie było szczęśliwe i nic nie może tego zmienić.


Moda na mikromieszkania - Inwestycje i nieruchomości - Inwestycje - budnet.pl\nMieszkania o powierzchni do 20 mkw. cieszą się w Polsce rosnącą popularnością. Pierwsze pojawiły się we Wrocławiu. Do stolicy dolnegośląska dołączają teraz Kraków i Warszawa\tCzytaj dalej\nMieszkanie jest niskie. Tuż za drzwiami po lewej stoi łóżko, przy suficie po prawej wisi telewizor, a pod nim blat od stołu, który w zależności od potrzeby można otworzyć lub złożyć. W dalszej części za ścianą działową jest aneks kuchenny, a naprzeciwko prysznic i toaleta. W razie ataku klaustrofobii można usiąść przy stoliku na werandzie. Taką propozycję dla turystów znaleźć można w hotelu Rüdesheim nad Renem w Niemczech. Niecodzienne jest to, że pokoje urządzone są w gigantycznych beczkach po winie o pojemności 10 tys. litrów. Na taki wynajem powinien zdecydować się każdy, kto myśli o zakupie mikromieszkania, czyli lokalu o powierzchni zazwyczaj od 12 do 20 mkw.\nModa na mikromieszkania przyszła do Polski z Europy Zachodniej. W Niemczech, Belgii i Holandii rynek mieszkań w takim rozmiarze prosperuje bardzo dobrze już od lat. W Polsce pionierem była wrocławska Spółka Dolnośląskie Inwestycje, która rozpoczęła inwestycję w marcu 2013 r. Mieszkanie zlokalizowano w byłym Domu Asystenta, w centrum Wrocławia przy ul. Pasteura 18, a jako grupę docelową przewidziano studentów. Spółka w niespełna rok sprzedała 149 mikroapartamentów, o metrażu od 12 do 27 mkw. By na niewielkiej powierzchni zmieścić wszystkie potrzebne meble, łóżko umieszczono pod biurkiem, zabudowaną szafę pod antresolą, a zamiast wanny wstawiono kabinę prysznicową. Mieszkania sprzedawane były z gotowymi podłogami, oświetleniem, pomalowanymi ścianami i wykończonymi łazienkami, między innymi z białym montażem, armaturą, wieszakami na ręczniki. Najtańszy i zarazem najmniejszy lokal kosztował około 90 tys. zł netto, najdroższy – około 220 tys. zł netto. Rodzice studentów spoza miasta, na przykład z Łodzi, kupowali je z myślą o zapewnieniu lokum dzieciom na czas studiów, wrocławianie zaś pod inwestycję.\nW Krakowie mikroapartamenty mają powstać w miejscu czterech akademików Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Lokale przewidziane są pod najem. – Zakładamy, że mikromieszkania będą wynajmowane od października do czerwca studentom, a od lipca do września turystom – mówi Marcin Dumania, prezes zarządu spółki Sun & Snow, zarządzającej wynajmem apartamentów. Myśl o zakupie mikromieszań na wynajem pojawia się również coraz częściej u osób prywatnych. Poszukują one inwestycji atrakcyjnych turystycznie, chcąc wynajmować lokal w okresie wakacji. Wiedzą o tym inwestorzy i zmniejszają metraże mieszkań. Przykładowo w świnoujskiej inwestycji Aquamarina można kupić już małe lokale o metrażu od 21 do 26 mkw. Ceny za najmniejszą nieruchomość zaczynają się od 233 tys. zł i obejmują pełne wykończenie, w tym zabudowę kuchni oraz sprzęt AGD. W Warszawie klientem mieszkań w najmniejszym rozmiarze mają być nie tyle studenci i turyści, ale pracownicy korporacji spędzający większość czasu poza domem. Z myślą o nich mają powstać mikroapartamenty w Wilanowie. Inwestor planuje budowę 96 mieszkań po 18 mkw. za około 200 tys. zł każde. Przyszły mieszkaniec będzie miał do dyspozycji aneks kuchenny i łazienkę z prysznicem. Mimo klaustrofobicznych wymiarów mikromieszkania mają szansę podbić stołeczny rynek. Już teraz 20 proc. kupujących decyduje się na mieszkania o wielkości od 30 do 40 mkw. – szacuje Emmerson. Można przypuszczać, że jeśli na rynku pojawią się mniejsze mieszkania, znajdą się na nie chętni. Według inwestora będą to młodzi, aktywni i niezależni single, których zachęci niska cena.\n– Analizując dane z serwisu domiporta.pl obecna podaż ofert lokali nieprzekraczających powierzchnią 20 mkw. waha się na poziomie 1,4 tys. i to zarówno na rynku wtórnym, jak i pierwotnym – mówi Maciej Górka z Domiporta.pl. – Ceny kształtują się na poziomie 90-270 tys. zł. w zależności od standardu mieszkania i lokalizacji. Te najtańsze w większości przypadków przeznaczone są do gruntownego remontu, ale mimo to cieszą się dużym zainteresowaniem, ponieważ traktowane są jako inwestycja pod wynajem. Natomiast najdroższe cechuje świetna lokalizacja, na przykład na Starym Mieście w Warszawie, blisko uczelni lub budynków biurowych. Mikroapatamenty, pod tak zwany najem krótkoterminowy lub condohotel, muszą być zlokalizowane w atrakcyjnych turystycznie częściach miast. Wówczas można wynajmować je na kilka dni turystom po niższych do hoteli cenach. Warto zainteresować się zakupem małego mieszkania, które będzie dla nas z czasem dodatkowym źródłem przychodów – opowiada Górka.\nCzytaj również: Intensywna budowa wieżowca\nAmerykański artysta Bernando Schorra twierdzi, że mieszkania będą nie tylko się zmniejszały, ale w przyszłości może zabraknąć w nich okien. W ich zastępstwie na ścianach pojawią się jedynie wirtualne okna, w których wyświetlane będą widoki na ruchliwe ulice czy spokojne, zielone parki. Jego wizja to odpowiedź na dane Organizacji Narodów Zjednoczonych, która ogłosiła, że światowa populacja do 2050 roku zwiększy się z 7,2 mld do 9,6 mld. Miasta w ten sposób będą radziły sobie z problemem zagęszczenia.


Zyskujące z każdym dniem na swojej atrakcyjności inicjatywy start-up’owe to nic innego jak próba skomercjalizowania oryginalnego, innowacyjnego pomysłu, którego realizacja ma prowadzić do powstania dobrze działającego (czyt. dochodowego i rozpoznawalnego) – najlepiej na skalę światową – biznesu. Cechą charakterystyczną inicjatyw start-up’owych jest pozyskiwanie kapitału na realizację pomysłu z funduszy venture capital lub korzystanie z pomocy finansowej aniołów biznesu, jak i platform crowdfunding’owych tj. źródeł innych niż instytucje finansowe.\nZ wdrażaniem w życie start-up’u wiąże się szereg zagrożeń i niebezpieczeństw. Jednym z najistotniejszych jest ryzyko utraty kontroli nad pomysłem oraz know-how z zakresu jego egzekucji. W związku z istotą start-up’u polegającą na pozyskiwaniu kapitału przede wszystkim ze źródeł zewnętrznych oraz koniecznością prowadzenia negocjacji z wieloma podmiotami i ujawnianiem w związku z tym ważnych z punktu widzenia start-up’u informacji, ze wszech miar pożądane jest – jeszcze przed przystąpieniem do rozmów – zawarcie umowy o zachowaniu poufności, która zabezpieczy start-up przed nieuczciwym negocjatorem. Należy bowiem przewidywać każdy możliwy scenariusz, ponieważ jak powszechnie wiadomo w biznesie różnie bywa. Roztropny start-up’owiec powinien mieć świadomość tego, że bez zabezpieczeń prawnych trudno o sukces.\nJak zabezpieczyć się przed porażką?\nJeżeli przeprowadzone negocjacje zakończą się podjęciem decyzji o nawiązaniu współpracy, świadomy start-up’owiec powinien dążyć do podpisania z potencjalnym inwestorem listu intencyjnego, w którym zostaną wskazane główne założenia przyszłej współpracy stron. Pomimo tego, że list intencyjny to dokument, który wprawdzie nie wiąże stron, a stanowi jedynie zalążek ustaleń w zakresie planowanej współpracy, to jako deklaracja podjęcia wspólnych działań, stanowi istotny element w toku prowadzonych pertraktacji. Warto też zadbać o podpisanie listu intencyjnego ze współpomysłodawcami przedsięwzięcia celem uniknięcia jakichkolwiek ewentualnych nieporozumień czy wątpliwości w przyszłości.\nPo dokonaniu wszystkich czynności, o których mowa powyżej, następuje finalny etap warunkujący pozyskanie kapitału, z którym wiąże się podpisanie z inwestorem kluczowego dla start-up’u dokumentu, jakim jest umowa inwestycyjna. Z uwagi na wagę postanowień umowy inwestycyjnej, w której strony ustalają wiążący i ostateczny kształt współpracy, zważywszy na stopień skomplikowania konstrukcji prawnych, nie należy podpisywać takiej umowy zbyt pochopnie, bez skonsultowania jej treści z prawnikiem. Może bowiem okazać się, że w praktyce – pomimo pozyskania funduszy na rozwój start up-u – treść umowy jest w innych jej aspektach skrajnie niekorzystna dla pomysłodawców i stwarza wiele niebezpieczeństw, w tym ryzyko niekontrolowanego wykluczenia z inwestycji.\nJeżeli masz pomysł na start-up i wydaje Ci się, że to wystarczy do osiągnięcia sukcesu, to jesteś na dobrej drodze, żeby tego sukcesu nie osiągnąć. Prowadzenie start-up’u jest bowiem niczym innym jak prowadzeniem klasycznej działalności gospodarczej, która rządzi się swoimi, specyficznymi zasadami. Żeby osiągnąć sukces powinieneś gruntownie zapoznać się z nimi, albowiem tylko świadomość grożących niebezpieczeństw pozwoli Ci zapewnić pełną kontrolę nad realizowanym przedsięwzięciem.\nTags: list intencyjny, umowa inwestycyjna, prawo dla strat'up, umowa o zachowaniu pufności,


Forum Wolnych od Alkoholu :: Zobacz temat - Wzmocnijmy odporność!\nForum Wolnych od Alkoholu Strona Główna » Peryferie » HydePark » Kraj Rad » Wzmocnijmy odporność!\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 21:58\ntradycyjny, taki z cebulką wysmazony z grubej, prawdziwej słoniny\n...i z jabłkiem dla smarowności\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:01\nsporo ludzie chudną\ntak tak, wiem, nie wyobrażam sobie, żebym zrobiła cały 40 dniowy post dąbrowskiej, jeszcze mnie nie pogięło aż tak maksymalnie 2 tygodnie, ale zaczynam na spokojnie. Odstawiam cukier, odstawiam białą mąkę i wysoko przetworzone produkty. Jem więcej warzyw i owoców. W maju jaglanka... a później się zobaczy co dalej\nmusiała kontrolować cukier\nnie wiem jak na głodówce, ale na poście dąbrowskiej jest dozwolone, jeśli już na prawdę się ma duże problemy, to wypić szklankę wody z odrobiną miodu... ale nie wiem na ile to nie jest zbyt dużą ingerencją w taką głodówkę. A nie myślałaś o detoksie na płynach? Same soki warzywne + woda?\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:05\nA nie myślałaś o detoksie na płynach? Same soki warzywne + woda?\nNa razie nie, ale gdybym wpadała w hipoglikemię, to pewnie o czymś takim pomyślę zamiast czystej głodówki.\na węglowodanów - owszem,\nno dobra, ale kachę czasami, rzadko,należy zjeść, parę dobrych węgielków dla mózgownicy czeba do pieca wrzucić. Byle nie badziewie, byle nie cukier rafinowany. Ja póki co rzeczywiście nie jem pieczywa, kasz, ziemniorów, ryżu, cukru oczywiście, a węglowodany jedyne znajduję w warzywach i owocach w postaci naturalnej. Mój endokrynolog od nie wiem ilu lat powtarzał każdorazowo mnie widząc, żebym jadła niskowęglowodanowo, ale kto by tam go słuchał\ni ten sposób jedzenia mi służy, wreszcie waga ruszyła w dół, czuję się dobrze, na pewno jestem odżywiona lepiej niż kiedykolwiek wcześniej, stosuję post przerywany 15/9 i nie głoduję. No przed śniadaniem czuję burczenie.\nRano nawadniam się przy okazji leków na czczo, piję szklaneczkę wody z cytryną i cienkim plasterkiem imbiru i do tego herbatkę zieloną. Jem od 12 do 21 trzy posiłki w tym przedziale czasu.\nWyniki cholesterolu, trójglicerydów, enzymy wątrobowe i cukier miałam wyjechane, mam nadzieję że np przed postem Dąbrowskiej zrobię powtórkę i będzie znaczna poprawa.\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:07\nRano nawadniam się przy okazji leków na czczo, piję szklaneczkę wody z cytryną i cienkim plasterkiem imbiru i do tego herbatkę zieloną\nLepiej byś zrobiła jakby wypiła szklankę gorącej wody, a nie te herbatki i inne wynalazki\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:09\nstosuję post przerywany 15/9\nO! A ja właśnie od tygodnia zaczęłam 16/8 - to z metody JemNieJem\nJem od 12 do 20. Do 12 wytrzymuję, ale po 20 bywa trudniej\nNo ale faktycznie waga trochę leci w dół\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:10\nzamiast jednej szklanki lepiej dwie szklanki na początku to podobno trudne, ale później już wchodzi w nawyk i nie trzeba się zmuszać. To też chciałabym wprowadzić. Zanim się przeprowadziłam to piłam codziennie rano kubek wody i jakieś 1,5h później dopiero śniadanie, a teraz jakoś tak mi to umyka...\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:12\nOstatnio czytałam, że pomiędzy kolacją a śniadaniem powinno być 12h przerwy ale nie pamiętam gdzie to czytałam i czy ktoś nie plótł trzy po trzy\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:13\nPiję jedną albo dwie szklanki wody na czczo. Później czarną gorzką kawę, bo bez niej nie da się funkcjonować,\na dopiero w samo południe - 100ml soku z kiszonej kapuchy (dla florki) i dopiero po tym kawę kuloodporną\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:15\nOstatnio czytałam, że pomiędzy kolacją a śniadaniem powinno być 12h przerwy\nJa słyszałam o 16 godzinach, więc robię eksperyment\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:17\nJa kawy to nie piję od listopada czasaaami, raz na miesiąc może mi się zdarzy. Jeśli już to kawę z cykorii, pyszna jest\nNo i piję raczej ziółka albo herbatki owocowe. Rumianek, pokrzywa, melisa, mięta, lipa to u mnie na porządku dziennym\na tej kuloodpornej bym chyba nie przełknęła\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:20\ntej kuloodpornej bym chyba nie przełknęła\nPyszna jest, smakuje jak kawa z mlekiem, tylko taka bardziej treściwa.\nTego tłuszczu w ogóle się nie czuje, trzeba go tylko dobrze rozblendować.\nJa kawy to nie piję od listopada\nA mi z kolei od jakiegoś czasu odeszła herbata. Przestała mi smakować, tak po prostu.\nNo to nie piję - co się będę zmuszać\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:27\nano, to ja tak z kawą mam, trudno mi wchodzi... ładnie pachnie, ale jak sobie zrobię, to wezmę łyka i już mi się odechciewa, bo mi nie smakuje... więc wyszłam z podobnego założenia, co Ty. Co się będę zmuszać\nWysłany: Czw 06 Kwi, 2017 22:34\nAno trzeba zaufać własnemu organizmowi - widocznie wzbrania się przed tym co w danym czasie mu nie służy.\nWysłany: Pią 07 Kwi, 2017 21:00\nOstatnio czytałam, że pomiędzy kolacją a śniadaniem powinno być 12h przerwy ale nie pamiętam gdzie\nNa Marsie Owieczko, na Marsie


3 265,00 zł ( 100,3% )\nEwelina Chmielewska, 43 lata\n15 332,00 zł ( 102,94% )\n27.09.2018 - 19.12.2018\nChciałabym serdecznie podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że zbiórkę udało się zakończyć! Na przełomie września i października 2019 roku odbyłam turnus rehabilitacyjny w Cieplicach. Każdemu, kto sprawił, że udało mi się tam spędzić bardzo owocny czas - dziękuję!\nŚwiadomość, że w tej trudnej walce, walce o sprawność, nie jestem sama, dodaje wiary w to, że moja przyszłość będzie naprawdę dobra!\nMam na imię Ewelina, mam 41 lat i jestem niepełnosprawna od dnia swoich narodzin – zmagam się z dziecięcym porażeniem mózgowym, poruszam się o kulach, na wózku również.\nObecnie jestem po operacji prawej nogi – lekarze zoperowali moją kość udową oraz kolano. Operację przeprowadzono w prywatnej klinice i musiałam za nią zapłacić – co było możliwe, dzięki wsparciu dobrych ludzi. Teraz, po operacji, aby uzyskać efekt, konieczna jest intensywna rehabilitacja, za którą również muszę zapłacić. Operacja miała na celu uwolnić moje ciało od przykurczów i towarzyszącego mi każdego dnia bólu.\nProszę o pomoc – szansą na walkę o sprawność jest dla mnie turnus rehabilitacyjny. Wyjazd zaplanowany został na wrzesień 2019 roku. Wierzę, że z Waszą pomocą będzie możliwy!


10. Poszukiwacze Czerwonego Rieslinga. Strzał. | Poszukiwacze Czerwonego Rieslinga\nHome » Bez kategorii » 10. Poszukiwacze Czerwonego Rieslinga. Strzał.\n10. Poszukiwacze Czerwonego Rieslinga. Strzał.\n19 marca 2015 admin Bez kategorii No Comment\nAngelino odwrócił się, aby sprawdzić, czy czy nikt go nie śledzi. Przebył już całkiem imponującą odległość. Stał na zboczu wzgórza, na którego szczycie widniał jaśniejący w słońcu nowocześnie zrewitalizowany kościół i majestatyczna bryła Domu Gminno-Parafialnego. U stóp wzgórza wiła się leniwa rzeka, nad którą trwał wyborczy piknik. Dopiero z góry dało się zauważyć, jak rozległy to piknik. Setki osób gromadziły się wokół pustej jeszcze sceny, na której środku ustawiono zdobny w kwiaty mikrofon. W oczekiwaniu na jedynego gościa imprezy, Wawrzyńca Wieńca Abba-Ojca kanonika na prebendzie, który tuż po zakończeniu mszy nieszporowej miał ogłosić swój manifest przedwyborczy, częstowano gawiedź grochówką. Gości specjalnych przyjmowano w eleganckim białym namiocie, gdzie raczyli się bardziej wyrafinowanymi specjałami.\nAngelino uznał, że oddalił się na tyle daleko, by w końcu bezpiecznie zdjąć spodnie i pofolgować coraz bardziej naglącej potrzebie fizjologicznej. Kucnął przy pękatym krzaku dzikiej róży i począł wydeptywać sobie wygodne miejsce na zrzucenie zbędnego balastu, a po chwili podjął zdecydowane działanie. – A, tfu! – usłyszał nagle spod siebie i, wielce zaskoczony, błyskawicznie podniósł się na równe nogi. Badawczo przyjrzał się okalającej krzak dzikiej róży wysokiej trawie, z której po chwili wyłoniła się kosmata głowa. – Zanosi się na deszcz – rzekła postać, przecierając spracowaną dłonią pomarszczoną twarz. Angelino zauważył, że postać jest ubrana w kolorowe szaty, udekorowana ozdobnymi naszyjnikami, kolczykami i bransoletami, co najmniej wyglądającymi na złote, co sugerowałoby, że natknął się na kobietę. – Przepraszam – bąknął, dyskretnie zapinając spodnie. – A nie, nic takiego – odparła postać, otrzepując się ze źdźbeł – stara Fifika puściła chyba bąka – dodała, wyciągając spod obszernej spódnicy nieomal nieruchomego z otyłości czarnego kota – ale i tak czas wstawać. – A pani tu często sypia? – zapytał Angelino. – Syntia Salwinia zielarka jestem – oświadczyła kobieta, odkładając kota na bok. – Angelino z eskortu Jeusebii Anusowej – odpowiedział, przyglądając się kotu, który zamiast przewrócić się na brzuch, leżał nieruchomo z łapami w górze i wyemitował orkiestrę przedziwnych odgłosów, które tylko zwiastowały uciążliwy odór, jaki, niesiony podmuchem wiatru, wkrótce dotarł do nozdrzy Angelino . – O, nie! – skrzywił się młodzieniec, odwracając głowę. – Mówię, puściła bąka – rzekła zielarka Syntia, głaszcząc uporczywie nieruchome zwierzę – o, nawet sfajdała mi się na piersiach – dodała po chwili, gdy zorientowała się, że połać jej kolorowego stroju została czymś zanieczyszczona. Angelino z trudem znosił przenikliwy odór, który z niewytłumaczalnych powodów przybierał na sile z każdą chwilą. – Czy ten kot jest nieżywy? – zapytał bliski omdlenia, z sekundy na sekundę czując się coraz gorzej. – Nieżywy by mnie nie zafajdał – zaśmiała się chrapliwym głosem zielarka i wręczyła Angelino owinięty przezroczystą folią zielony cukierek, zachęcając – no, bierz, to dla ciebie. – A co to? – zapytał Angelino, sięgając po prezent. – Pomoże ci – odpowiedziała kobieta. – Poczuję się lepiej? – domyślił się młodzieniec. – Pomoże ci się stać supersobą – odpowiedziała zielarka tajemniczo. – Supermną? – zdziwił się Angelino, ale pchany koniecznością, ale i nęcony ciekawością, włożył cukierek do ust. Gdy tylko zarejestrował pierwsze wrażenia smakowe, skrzywił się jeszcze bardziej – Strasznie gorzki! – Ziołowa mieszanka piołunowa dla wybranego – wyjaśniła Scyntia – który dokończy proroctwo jasnowłosego anioła. – Wybrany? Proroctwo? – dziwił się Angelino i usiadł na trawie, dziwnie zmęczony, znużony i coraz bardziej senny – chodzi o mojego ojca? – zapytał, siłując się z coraz cięższymi powiekami. – Twoja misja… czerwony riesling… odkryjesz tajemnicę… blisko… – odpowiedziała kobieta i zniknęła za powiekami Angelino.\nOcknął się nagle, wyrwany z lekkiego snu przez wyjątkowo donośne bicie dzwonu z kościelnej wieży. Czysty i mocny dźwięk niósł się ku rzece i drażnił uwrażliwiony słuch Angelino. Zdawało się mu, że słyszy lot biedronki, ruch ślimaka, a nawet wzrost źdźbła. Chciał zapytać zielarkę o proroctwo i wybrańca, ale nie było już po niej śladu. Wewnętrzny głos kazał mu kierować się na szczyt wzgórza, ku dzwonom, podjął zatem marsz. Po kilkunastu minutach stanął na placu plebannym. Zauważył, że Dom Gminno-Parafialny otoczono taśmą z napisem “zakaz wstępu”, a dostępu do niego bronił kordon strażników gminnych, tworząc wokół swoistą strefę buforową, w której nikomu nie wolno się było znaleźć.\nGdy Angelino zbliżył się do strażników, wciąż pozostając na co najmniej kilkadziesiąt kroków od wejścia, został sprawnie okrążony przez trzech z nich. – Nie robić zgromadzenia! – wykrzyknął jeden, zdecydowanym ruchem przepychając młodzieńca w kierunku kościoła. – Wierni powinni być teraz na nabożeństwie a nie na placu – dodał drugi. – Ale ja muszę widzieć się z prebendarzem! – oznajmił śmiałym głosem Angelino. – Nie ma go tu, jest w Tabernakulum Prywatnym i ogląda transmisję ważnego wydarzenia, które ma miejsce w Gabinecie Ołowianym – wycedził przez zęby trzeci strażnik, na spółkę z pozostałymi dwoma skutecznie wykręcając Angelino dłonie i siłą prowadząc do świątyni. – Dlaczego nie ogląda go na żywo? – zapytał Angelino, nie stawiając już oporu. – Pan żartuje? – uniósł się pierwszy strażnik – Przyjechali uczeni z Korei Północnej i prowadzą badania z użyciem radioaktywnych pierwiastków, dlatego nikomu nie wolno być w pobliżu! – co wyjaśniwszy, wespół z pozostałymi dwoma strażnikami ostatecznie wepchnął Angelino do świątyni, zatrzaskując za nim wielkie wejściowe drzwi.\nKościół pod wezwaniem Świętego Augustyna to najbardziej okazały owoc operatywności Wawrzyńca Wieńca, kanonika na prebendzie. Podczas gruntownej renowacji z liczącej sobie pięć wieków świątyni usunięto oryginalne polichromie, figury i gabloty z darami wotywnymi, a w ich miejsce zamontowano nowoczesny system nagłaśniający i drogie ekrany ciekłokrystaliczne. Opustoszałą przestrzeń nad zlikwidowanym barokowym ołtarzem zagospodarowano ogromnym telebimem, przed którym ustawiono niewielki pulpit z lastryko. Telebim włączano podczas nabożeństw i wyświetlano na nim wizerunek starego ołtarza na przemian ze zbliżeniami celebransa oraz darczyńców, którzy zasilali specjalne konto na rzecz multimedialnego rozwoju parafii.\nNad telebimem widniał wielki napis: „Nie godzi się wam mieć konkubin!”, podpisany: „św. Augustyn”. Niektórzy początkowo kwestionowali zasadność umieszczania tak śmiałego apelu w tak ważnym miejscu, ale pebendarz uważał, że właśnie taka ekspozycja to najlepszy początek drogi do rachunku sumienia. Na wniosek prebendarza uznano więc, że napis spełnia swoje zadanie, po czym powiększono go dwukrotnie i wykonano w technologii neonowej.\nWłaśnie wybrzmiał ostatni akord Psalmu 112, a na telebimie zamiast tekstu pojawił się wizerunek Abba-Ojca. To znak, że za chwilę rozpocznie się oczekiwane przez wiernych nabożeństwo nieszporowe. – Skromność, bracia i siostry, przede wszystkim skromność! – głosił Abba-Ojciec z telebimu. Z wysoko uniesioną głowa, przyodziany w złoty ornat z pektorałem, wyglądał dostojnie i budził respekt. Powagi dodawał mu znacznie uniesiony palec wskazujący przyozdobiony jego ulubionym sygnetem z cesarskim jadeitem oraz wysadzana niebiesko-fioletowymi granatami tiara. – Przypominam, że to jedyny kościół w Polsce z elektronicznym systemem egzekucji kolekty przy drzwiach wejściowych oraz oferujący nabożeństwa holograficzne – kontynuował, w przerwach racząc słuchaczy ojcowskim uśmiechem, w którym dostrzec można było złote refleksy. – A ta elektronika cieszy nas za sprawą naszych przyjaciół w wierze z Miłosiernego Koła Wzajemnej Adoracji z Fenjanu koło Syjamu, które to koło bezpłatnie wyposażyło naszą świątynię w najnowocześniejsze systemy. Toteż, idąc za głosem serca każdego z was, przekazałem naszym darczyńcom wszystkie niepotrzebne bibeloty z poprzedniego barokowego wystroju – oświadczył, po czym, na chwile zawiesiwszy głos, dodał energicznie – Brawo!\nBrawa i tubalne okrzyki radości poniosły się po całym kościele, głównie za sprawą skutecznie działającego systemu nagłaśniającego, w niewielkim stopniu wspomagane przez oklaski obecnych, do przejawienia radości zachęcanych migającym na telebimie napisem: „gromkie brawa”. Gdy brawa ucichły, proboszcz perorował dalej – Nawiązując, informuję, iż czytniki kart przy bramkach kolektowych ustawione są na kwotę minimalną 5 złotych, która zostanie wam, umiłowani, pobrana automatycznie przy każdorazowej próbie przejścia, chyba że, drodzy, na panelu ciekłokrystalicznym wybierzcie kwotę większą, co w skromności swojej zalecam, dodając, że wszystkie kwoty są anonimowo zapisywane w systemie wizyt duszpasterskich, a więc pozostają do mojej i tylko mojej wiedzy – tu zakończył i, przybierając pozę refleksyjną, podparł podbródek, prezentując kilka wykańczanych mniejszymi kamieniami sygnetów oraz złoty ząb przezierający przez uchylone w lekkim grymasie usta.\nPo chwili telebim wygasł, a niewielką przestrzeń przed skromnym blatem z lastryko rozświetlił snop silnego światła, rzucony na okrąg pustej przestrzeni. Oślepiający snop światła tworzyły cztery laserowe emitery, które, zawieszone w kątach świątyni, celowały dokładnie w ten sam punkt, aby ostatecznie wygenerować trójwymiarowy obraz holograficzny, któremu towarzszyły gromkie fanfary. Oto stanął przed wszystkimi jako ten żywy, a jednak nienamacalny, bo holograficzny, kanonik tytularny na prebendzie Wieńczysław Wieniec Abba-Ojciec, co dobitnie ogłoszono przez głośniki.\nBył człowiekiem niewielkiej postury, acz energicznym i rzeczowym, na co wskazywał błysk w oku, ściągnięta brew i wąskie usta, czasami rozchylające się w lekkim grymasie, ale tylko po to, aby upewnić widzów, że o własne uzębienie dba nie gorzej niż o wyszukaną dekorację dłoni. Noszącą ślady blizn po źle wykonanym autoprzeszczepie włosów łysinę skrywał pod dobrze dobraną, choć często nieprawidłowo zakładaną, szatynową peruką, do której na stałe dopięto sporych rozmiarów tiarę. Pozdrawiał wszystkich uniesioną dłonią, eksponując zdobne szlachetnymi kamieniami sygnety. – Wejrzyj ku wspomożeniu memu, Panie – oznajmił po chwili, rozpoczynając nabożeństwo nieszporowe – Przygotowaliście prosię, upiekliście gicz, na stole combry? Samym przygotowaniem nie zgrzeszyliście! Jeszcze możecie się wykupić! Przynieście je do mojego refektarza! Tak uwolnicie się się od poczucia winy!\nPoczucie winy – na te słowa Angelino drgnął i machinalnie sięgnął do spodni. Jego dłoń spoczęła na kaburze pistoletu brytyjskiej agentki, który Anusowa poleciła mu schować. – Przyszłość świata leży w twojej mocy – usłyszał od niezidentyfikowanego wewnętrznego głosu, który wcześniej kazał mu iść ku źródłu dźwięku dzwonów. Angelino bezwolnie odpiął kaburę. Od wyjęcia broni powstrzymała go tylko silna podświadomość, która w nierównej walce z opanowaną przez magiczną siłę świadomością, kazała mu sprawdzić, do kogo mierzy. Stał przecież przed holograficznym obrazem Abba-Ojca, który od czasu renowacji kościoła nie prowadził już nabożeństw osobiście. Tajemnicą poliszynela było, że holograficzne msze miały stanowić pokłosie jednej z wizyt Abba-Ojca u szeptuchy Kadzicy, która za grube pieniądze przewidziała prebendarzowi domniemany atak z bronią w ręku.\nDzięki elektronicznym planszom i strzałkom odnalezienie Tabernakulum Prywatnego wcale nie było takie trudne. Drzwi okazały się uchylone, więc Angelino wślizgnął się do środka, pozostawiając je niedomkniętymi na wypadek, gdyby ich domknięcie miało wyzwolić alarm. Znalazł się w ciemnym przedsionku, które najpewniej prowadziło do zasadniczej części Tabernakulum, na co wskazywały wysadzane bursztynami drzwi. Te jednak pozostawały szczelnie zamknięte.\nAngelino rozejrzał się bezradnie wokół i zawiesił wzrok na wbudowanych w ścianę dwóch szafach przypominających sejfy. Obie miały uchylone drzwi, więc Angelino postanowił sprawdzić, co kryją w środku. Jedna z nich nie kryła nic, była zupełnie pusta. Na niedomkniętych drzwiach widniała tabliczka z napisem: „Relikwia święte”. – Wyjęli je do badań? – szepnął do siebie Angelino i podszedł do drugiej szafy, oznaczonej tabliczką z napisem: „Gościniec”. Tu, ku swojej radości, odkrył prawdziwe pokłady najprzeróżniejszych rarytasów i spory zapas rieslinga z Alzacji i znad Mozeli. – Białe – skonstatował z rezygnacją, porzucając płonne nadzieje, że może przypadkiem udało się mu odnaleźć tajemniczy czerwony riesling i zajął się penetracją zapasów słodyczy. Sięgnął po różane rachatłukum, spróbował kilku kandyzowanych owoców w czekoladzie, posmakował pralin, ganaszy i trufli a na koniec odgryzł kawałek czekoladowej sztabki. W tej rozsmakował się najbardziej. Z lubością rozprowadził na podniebieniu na wpół rozpuszczoną masę i skojarzył, że to ta sama domowa czekolada, jaką obdarowywali go zamożniejsi klienci w agencji. Musiała pochodzić od tego samego wytwórcy, zapewne z parafialnej kuchni.\nPoczęstunek miał jednak swoje konsekwencje. Szafa ze słodyczami była wyposażona w wewnętrzny system powiadomień, który reagował na ruch. Co prawda nie rozległ się żaden dźwięk, ale przy wysadzanych bursztynami drzwiach podniósł się rwetes, a ktoś po drugiej stronie gorączkowo starał się umieścić klucz w zamku. Kierowany głosem podświadomości Angelino nie panikował, bo zdawał sobie sprawę, że ktokolwiek za tymi drzwiami stoi, za chwilę zza nich wyjdzie, aby sprawdzić, co się dzieje, a wtedy on zobaczy, co dzieje się w środku.\nMiał rację, po chwil mocowania się z zamkiem drzwi otworzyły się i stanęła w nich ubrana w dekorowany ćwiekami lateksowy strój kobieta. – Oż ty, posłanka Hiltraud Knur-Chlewik? – zdziwił się Angelino, z trudem rozpoznając mocno wypacykowaną postać. – Już nie, złożyłam mandat i teraz jestem asystentką wójta – oświadczyła była już posłanka – a wójt ma właśnie telekonferencję na szczeblu. – Co się tu dzieje? – huknął po chwili męski głos, w którym Angelino rozpoznał głos Abba-Ojca, zanim ten pokazał się w drzwiach z kieliszkiem wina w dłoni. Mocno uchylone, dawały Angelino solidny wgląd w to, co dzieje wewnątrz. Obraz, który zobaczył, wstrząsnął nim na tyle, że w duchu dziękował tajemniczej zielarce za wzmacniającego cukierka, bo bez jego magicznego wsparcia mógłby nie znieść widoku mrożącej krew w żyłach sceny.\nNa umieszczonym na ścianie ekranie prezentowano pochylone nad stołem chirurgicznym ubrane w najpewniej odporne na promieniowanie jądrowe kombinezony postaci w trakcie misternej operacji scalania wciąż leżącej luźno ludzkiej głowy ze zmumifikowanym korpusem nieokreślonej postaci z niekompletną prawą dłonią.\n– Nieproszony gość – syknął Abba-Ojciec, podejmując nerwowy rechot – proszę bardzo, zlazło się, chce wiedzieć, chce zobaczyć, zdemaskować, przeszkodzić w delektowaniu się rieslingiem! – Nic z tego – odparł z udawanym spokojem Angelino, dla bezpieczeństwa sięgając do spodni. – Ale jednak węszy! – wykrzyknął prebendarz, głośno siorbając białe wino z kieliszka, po czym cmoknął z przekąsem i dodał – więc dobrze, zanim zginie, niech wie, że sukces jest blisko! – perorował, mocno czerwieniejąc na twarzy. – Tak? – wydął usta Angelino, dyskretnie docierając dłonią do kabury. – Tak! Mamy już głowę świętego Augustyna i korpus Tutanchamona, które z użyciem najnowszej techniki jądrowej z Fenjanu są właśnie zszywane w Gabinecie Ołowianym naszego Domu Gminno-Parafialnego! – triumfalnie oświadczył Abba-Ojciec, złowieszczym uśmiechem posyłając Angelino złoty refleks – Aby nasz superczłowiek ożył, brakuje już tylko dwóch palcy, które ojciec dyrektor miał pozyskać z katedry w Pawii, a które chyba ktoś mu podprowadził, hę? – wykrzyknął, rzucając Angelino pełne gniewu spojrzenie. – Palców! – poprawił go młodzieniec i beznamiętnie wyjął pistolet, który wymierzył w zaskoczonego rozwojem syuacji prebendarza. – Co takiego? – zmarszczył brew prebendarz. – Palców! – powtórzył opanowany Angelino i nacisnął na cyngiel.\nPo przedsionku poniósł się głuchy odgłos a raniony kulą Abba-Ojciec padł na ziemię. Dopiero wówczas dotąd całkowicie znieczulony mocą magicznego cukierka Angelino zaczął zdawać sobie sprawę, na co właśnie się porwał. – W bębenku masz więcej – szeptał mu znajomy głos, ale świadomość Angelino zaczynała odzyskiwać przewagę nad wzmocnioną tajemnymi ziołami podświadomością. Nie nacisnął spustu.\nByła posłanka Knur-Chlewik bez wahania rzuciła się na Angelino z pejczem, którzy trzymała w dłoni. Trafiony ale nieuśmiercony Abba-Ojciec z przeraźliwym jękiem sięgnął za pas, skąd wydobył własną broń. Podniósł głowę i, dysząc, wycelował ją w szamotającego się z byłą posłanką Angelino. Już miał nacisnąć spust, ale w jego ramię niespodziewanie trafił pejcz byłej posłanki, którym ta atakowała Angelino. Energia uderzenia była na tyle silna, że skierowała dłoń prebendarza w osłoniętą pleksiglasem naścienną skrzynkę z wielkim czerwonym przyciskiem w środku. Uwolniony pocisk bez trudu rozniósł w proch całą skrzynkę włącznie z przyciskiem. W jednej chwili budynek kościoła mocno drgnął w posadach, a za oknem dał się słyszeć odgłos potężnego wybuchu. Z piersi Abba-Ojca wyrwał się dojmujący ryk, a zaskakujący hałas pozwolił Angelino wyrwać się z uścisku byłej posłanki. Kierowany lękiem o własne życie, bez namysłu wycelował pistolet w zalewającego się krwią prebendarza i ponownie pociągnął za spust. Zaraz potem z przerażeniem wyjrzał przez okno. Dochodząca z kierunku Domu Gminno-Parafialnego oślepiająca łuna ognia sięgała jęzorami aż do kościelnej elewacji. Oto na oczach Angelino gorzał właśnie wysadzony w powietrze Dom Gminno-Parafialny, choć wyświetlający transmisję z ołowianego gabinetu ekran wciąż pokazywał uwijające się przy stole postaci. Jednak także i transmisja z opancerzonego gabinetu po chwili zaczęła potwierdzać siłę zniszczenia. Obraz lekko się zamazał, a zdezorientowane postaci w kombinezonach jęły wykazywać zaniepokojenie. W końcu zaczął na nie padać deszcz topiącego się pod wpływem temperatury ołowiu, od którego zajął się stół ze zmumifikowanym ciałem, a ostatecznie także i postaci w kombinezonach. Transmisja została przerwana, a ekran poczerniał. Zapadła cisza, którą przerwało ostatnie tchnienie prebendarza. – Ty sukin… – syknął resztką sił, upuszczając kieliszek z winem, które rozlało się w kałuży jego własnej krwi.\n– …synu? – wykrzyknął Angelino z przerażeniem.\nćwierć szklanki świeżego mleka\ncztery łyżki kakao\npół szklanki namoczonych w rumie rodzynek\npół szklanki opieczonych orzechów włoskich\nW garnku rozpuścić świeże mleko, masło, cukier i kakao. Dodać mleko w proszku i wymieszać do całkowitego połączenia. Dodać namoczone w rumie rodzynki i orzechy. Masę przelać do foremki wyłożonej folią aluminiową i pozostawić do wystudzenia, a potem schłodzić w lodówce.\n« 9. Poszukiwacze Czerwonego Rieslinga. Przeprawa.