Księżyc nad Soho (fragment) - Książki - POLTERGEIST\n» Fragmenty książek » Księżyc nad Soho\n1. Ciało i dusza\nOto smutne realia dzisiejszych czasów: jeśli będziesz jechać dostatecznie długo, prędzej czy później zostawisz Londyn za sobą. Jeżeli pojedziesz na północny wschód trasą A12, w końcu trafisz do Colchesteru, pierwszej rzymskiej stolicy Brytanii i pierwszego miasta, które spaliła rudowłosa laska z Norfolk znana jako Boudicca. Wiedziałem to wszystko, ponieważ czytałem „Roczniki” Tacyta w ramach nauki łaciny. Tacyt okazuje zadziwiająco wiele zrozumienia dla buntujących się Brytów i zjadliwie wyraża się o braku przygotowania rzymskich generałów, którzy „myśleli więcej o tym, co przyjemne, niż o tym, co wskazane”. Mięczaki z klasycznym wykształceniem, które dowodzą Armią Brytyjską, najwyraźniej wzięły sobie do serca to napomnienie, bo Colchester jest teraz siedzibą ich najtwardszych żołnierzy, pułku spadochronowego. Ponieważ jako posterunkowy na okresie próbnym spędziłem wiele sobotnich wieczorów, siłując się z rekrutami przy Leicester Square, teraz zadbałem o to, żeby nie zjechać z głównej drogi i ominąć miasto szerokim łukiem.\nZa Colchesterem skręciłem na południe, za pomocą GPS-u w telefonie dostałem się na drogę B1029 i pojechałem dalej klinem ze skrawka suchej ziemi, wbitym między rzeką Colne i Flag Creek. Na końcu tej drogi znajduje się Brightlingsea, ciągnące się wzdłuż wybrzeża – jak to zawsze mówiła mi Lesley – niczym kupa śmieci, która osiadła na brzegu w miejscu, gdzie najdalej sięga przypływ. Nie uważałem, żeby w gruncie rzeczy było aż tak źle. W Londynie padało, ale za Colchesterem wjechałem pod błękitne niebo i słońce oświetliło rzędy zadbanych wiktoriańskich szeregowców, które ciągnęły się aż do morza.\nDomostwo rodziny May łatwo było wypatrzyć: zbudowany w edwardiańskim stylu ceglany dom z lat siedemdziesiątych, który niemal na śmierć zawalono lampami powozowymi i kamyczkowym tynkiem. Po jednej stronie frontowych drzwi wisiała donica z niebieskimi kwiatami, a po drugiej numer domu na ceramicznej tabliczce w kształcie żaglówki. Przystanąłem i zajrzałem do ogrodu – koło ozdobnego poidełka dla ptaków szwendały się krasnoludki. Odetchnąłem głęboko i zadzwoniłem do drzwi.\nZe środka natychmiast dobiegł zgiełk kobiecych głosów. Przez stylowe witrażowe okienko w drzwiach widziałem niewyraźne postaci biegające w tę i z powrotem na drugim końcu korytarza. Ktoś wrzasnął: „To twój chłopak!”, co zasłużyło sobie na gromkie: „Cicho!” i wypowiedzianą półgłosem przez kogoś innego reprymendę. Biała plama przemaszerowała korytarzem, aż wypełniła całe okienko. Cofnąłem się o krok i drzwi się otworzyły. To był Henry May, ojciec Lesley.\nBył dużym mężczyzną; prowadzenie wielkich ciężarówek i transportowanie ciężkiego sprzętu dało mu szerokie ramiona i potężne ręce. Zbyt wiele śniadań w przydrożnych barach i szybkich piwek w pubach zafundowało mu oponkę w pasie. Miał kwadratową twarz i radził sobie z coraz wyższym czołem, goląc włosy tak, że został z nich tylko brązowy meszek. Oczy miał niebieskie i bystre. Lesley miała oczy po ojcu.\nOdchowanie czterech córek oznaczało, że osiągnął prawdziwą maestrię w rodzicielskim spojrzeniu z góry i musiałem zwalczyć gwałtowną potrzebę zapytania, czy Lesley może wyjść pobawić się ze mną.\n– Cześć, Peter.\n– Dzień dobry, panie May – odpowiedziałem.\nNie wykonał żadnego ruchu, żeby przestać blokować drzwi, ani też nie zaprosił mnie do środka.\n– Lesley zaraz wyjdzie – powiedział.\n– Dobrze się miewa? – zapytałem.\nTo było głupie pytanie i tata Lesley nie zawstydził nas obu próbą odpowiedzi. Usłyszałem, że ktoś schodzi po schodach, i przygotowałem się na najgorsze.\nDoktor Walid powiedział, że doszło do poważnych uszkodzeń kości szczękowej, kolca nosowego i żuchwy. I chociaż większość znajdujących się pod skórą mięśni i ścięgien przetrwała, chirurdzy w szpitalu uniwersyteckim nie zdołali uratować jej zbyt wiele. Wstawili tymczasowe rusztowanie, umożliwiające Lesley oddychanie i przełykanie jedzenia, a poza tym istniała szansa, że będzie mogła skorzystać z częściowego przeszczepu twarzy, o ile znajdą odpowiedniego dawcę. Zważywszy, że to co, zostało z jej szczęki, obecnie trzymało się kupy dzięki filigranowi z hipoalergicznego metalu, rozmowa nie wchodziła w grę. Doktor Walid powiedział, że kiedy kości dostatecznie się spoją, może lekarzom uda się przywrócić funkcje szczęki na tyle, żeby umożliwić mówienie. Dla mnie jednak za dużo w tym wszystkim było gdybania. „Cokolwiek zobaczysz”, powiedział doktor Walid, „przyglądaj się tyle, ile będziesz potrzebował, żeby do tego przywyknąć, zaakceptować to, a potem przejść nad tym do porządku dziennego, jakby nic się nie zmieniło”.\n– Oto ona – powiedział tata Lesley i obrócił się bokiem, pozwalając szczupłej latorośli przecisnąć się obok.\nMiała na sobie bluzę w niebiesko-białe pasy z naciągniętym na głowę kapturem i tak mocno zawiązanymi troczkami, że materiał zasłaniał jej czoło i podbródek. Dolną część twarzy zakryła dopasowaną do bluzy niebiesko-białą pasiastą apaszką, a oczy przesłoniła wielgachnymi, niemodnymi okularami przeciwsłonecznymi, które – jak podejrzewałem – zwędziła z zapomnianej szuflady z ubraniami matki. Patrzyłem, ale nie było na co patrzeć.\n– Powinnaś była mnie uprzedzić, że planujemy napad na bank – powiedziałem. – Wziąłbym kominiarkę.\nPosłała mi zdegustowane spojrzenie – rozpoznałem to po przechyleniu głowy i ułożeniu jej ramion. Serce mi się ścisnęło, więc odetchnąłem głębiej.\n– Masz ochotę na spacer? – zapytałem.\nSkinęła głową do ojca, złapała mnie mocno za rękę i odciągnęła od domu.\nCzułem na plecach spojrzenie jej ojca, kiedy odchodziliśmy.\nJeśli nie liczyć szkutnictwa i drobnego przemysłu, Brightlingsea nie jest hałaśliwym miastem, nawet latem. Teraz, na dwa tygodnie przed końcem szkolnych wakacji, było wręcz ciche, czasem tylko było słychać przejeżdżający samochód albo krzyk mew. Milczałem, dopóki nie przeszliśmy przez High Street, gdzie Lesley wyjęła z torebki policyjny notatnik, otworzyła go na ostatniej stronie i pokazała.\nNa stronie czarnym długopisem napisano: „Co porabiałeś?”.\n– Nie chcesz wiedzieć – odparłem.\nWymachując rękami, jasno dała mi do zrozumienia, że owszem, chce wiedzieć.\nWobec tego opowiedziałem jej o gościu, któremu kobieta z zębami w pochwie odgryzła członek, co najwyraźniej rozbawiło Lesley. Wspomniałem też o plotkach, że Niezależna Komisja ds. Skarg na Policję prowadzi dochodzenie dotyczące postępowania nadinspektora detektywa Seawolla podczas zamieszek w Covent Garden, i to z kolei jej nie rozweseliło. Natomiast nie powiedziałem jej, że Terrence Pottsley – jedyna ofiara (poza nią samą), która także przeżyła atak magią odpowiedzialną za zniszczenie jej twarzy – powiesił się, kiedy tylko rodzina spuściła go na chwilę z oka.\nNie poszliśmy prosto nad morze. Lesley poprowadziła mnie opłotkami, Oyster Tank Road i przez trawiasty parking, gdzie rzędy żaglówek stały zaparkowane na swoich lawetach. Rześki wiatr znad morza zawodził w takielunku i podzwaniał metalowymi elementami jak krowimi dzwonkami. Ręka w rękę przeszliśmy między łódkami na smaganą wiatrem betonową esplanadę. Z jednej strony betonowe stopnie prowadziły na plażę podzieloną gnijącymi falochronami na wąskie pasy. Po drugiej stronie stał szereg kolorowych kabin plażowych. Większość była zamknięta, ale zauważyłem jedną rodzinę, która postanowiła sobie rozciągnąć lato tak bardzo, jak tylko się da; rodzice popijali herbatę, kryjąc się w drzwiach przed wiatrem, a dzieciaki kopały piłkę na plaży.\nMiędzy końcem szeregu plażowych domków a odkrytym basenem ciągnął się pas trawy i stała wiata, gdzie wreszcie usiedliśmy. Wzniesiona w latach trzydziestych dwudziestego wieku, kiedy ludzie mieli jeszcze realistyczne oczekiwania odnośnie do brytyjskiego klimatu, wiata była budynkiem z cegieł, dostatecznie solidnym, żeby posłużyć za zaporę przeciwczołgową. Usadowiliśmy się osłonięci przed wiatrem na ławce, która biegła we wnęce. Wnętrze ozdobiono nadmorskim malowidłem ściennym: niebieskie niebo, białe obłoki, czerwone żagle. Jakiś skończony palant namazał na niebie „BMX”, a na bocznej ścianie widniała lista niechlujnie wypisanych imion: Brooke T., Emily B. i Lesley M. Znajdowały się akurat w takim miejscu, żeby nabazgrał je jakiś znudzony nastolatek, który rozwalił się w kącie na ławce. Nie trzeba być gliniarzem, żeby zauważyć, że to miejsce, gdzie młodzież z Brightlingsea przychodzi posiedzieć – młodzież w tym trudnym wieku, kiedy już ponosi się odpowiedzialność karną, ale jeszcze nie ma się prawa spożywać alkoholu.\nLesley wyciągnęła z torebki i włączyła chińską podróbkę iPada. Ktoś w jej rodzinie musiał biegle posługiwać się komputerami. Wiem, że nie Lesley, bo na iPadzie zainstalowano syntezator mowy. Lesley napisała coś, korzystając z trybu klawiaturowego, a iPad wypowiedział słowa. To był podstawowy model z amerykańskim akcentem, więc brzmiała jak autystyczny surfer, ale przynajmniej mogliśmy niemalże normalnie porozmawiać.\nNie zawracała sobie głowy pogaduszkami towarzyskimi.\n– Magia naprawi? – spytała.\n– Myślałem, że doktor Walid rozmawiał z tobą na ten temat.\nObawiałem się tego pytania.\n– Ty powiedz.\nLesley pochyliła się nad iPadem i powoli, z rozmysłem dźgała ekran palcem.\n– Chcę usłyszeć to od ciebie – powiedział iPad.\n– Bo ci ufam.\nNabrałem powietrza. Dwoje emerytów śmignęło obok wiaty na wózkach elektrycznych.\n– Z tego co się orientuję, magia działa w obrębie tych samych praw fizyki, co wszystko inne – odpowiedziałem.\n– Co magia uczyni – powiedział iPad – magia może odczynić.\n– Jeśli sparzysz rękę przez ogień albo elektryczność, to nadal jest to oparzenie. Radzisz sobie z nim bandażami, kremem i takimi tam. Nie korzystasz z większej dawki elektryczności albo ognia. A tobie...\n...złowrogi duch rozciągnął i zniekształcił skórę i mięśnie twarzy, rozbił ci szczękę w drobny mak i całość trzymała się kupy tylko dzięki magii, a kiedy magia się skończyła, twoja twarz odpadła... Twoja prześliczna twarz. Byłem tam, widziałem, jak to się stało. I nic nie mogłem na to poradzić.\n– Nie mogę po prostu wypowiedzieć życzenia, by to naprawić – powiedziałem.\n– Wiesz wszystko? – spytał iPad.\n– Nie. I wątpię, czy nawet Nightingale wie wszystko.\nSiedziała przez dłuższą chwilę w bezruchu, milcząc. Chciałem ją objąć, ale nie wiedziałem, jak zareaguje. Już miałem wyciągnąć rękę, kiedy skinęła głową do własnych myśli i znowu podniosła iPada.\n– Pokaż mi – powiedział iPad.\n– Pokaż mi. – Uderzyła kilka razy w guzik powtarzania. – Pokaż mi, pokaż mi, pokaż mi...\n– Czekaj. – Sięgnąłem po jej iPada, ale go zabrała.\n– Muszę wyjąć z niego akumulator, bo inaczej magia rozwali układy scalone.\nLesley obróciła iPada, otworzyła i wyjęła akumulator. Po tym, jak załatwiłem pięć telefonów z rzędu, wyposażyłem swojego najnowszego samsunga w staromodny, klasyczny wyłącznik. Dzięki temu był bezpieczny, ale to oznaczało, że obudowa trzymała się teraz tylko dzięki gumkom. Lesley zadrżała na jego widok i wydała z siebie coś w rodzaju parsknięcia, co – jak podejrzewałem – było śmiechem.\nStworzyłem w umyślenie kształt odpowiedniej forma, otworzyłem dłoń i przywołałem ognik. Niezbyt duży, ale dostateczny, by rzucił blade światło, które odbiło się w ciemnych okularach Lesley. Przestała się śmiać. Zamknąłem dłoń i światło zgasło.\nLesley przez chwilę gapiła się na moją rękę, a potem wykonała taki sam gest, powtórzyła go dwa razy, powoli i metodycznie. Kiedy nic się nie stało, spojrzała na mnie i wiedziałem, że pod okularami i apaszką marszczy brwi.\n– To nie takie proste – powiedziałem. – Przez miesiąc ćwiczyłem każdego ranka po cztery godziny, zanim zdołałem to zrobić, a to dopiera pierwsza rzecz, której się uczysz. Mówiłem ci o łacinie, grece...?\nSiedzieliśmy przez chwilę w milczeniu, a potem szturchnęła mnie w rękę. Westchnąłem i zrobiłem następny ognik. Teraz potrafiłem to robić bez mała przez sen. Powtórzyła gest, ale niczego nie uzyskała. Nie żartuję, mówiąc, ile czasu to trwa, zanim człowiek się nauczy.\nEmeryci na wózkach elektrycznych znowu śmignęli po esplanadzie jak bolidy. Zgasiłem światełko, ale Lesley dalej powtarzała gest, a jej ruchy z każdą próbą były coraz bardziej niecierpliwe. Znosiłem to tak długo, jak się dało, aż wreszcie złapałem ją za rękę i zmusiłem do przestania.\nWkrótce potem wróciliśmy do jej domu. Kiedy weszliśmy na werandę, poklepała moje ramię, weszła do środka i zatrzasnęła mi drzwi przed nosem. Przez witrażowe okienko patrzyłem na jej rozmazany kształt oddalający się szybko korytarzem i już jej nie było.\nMiałem się odwrócić, kiedy drzwi się otworzyły i wyszedł przez nie ojciec Lesley.\n– Peter – powiedział. Zakłopotanie nie przychodzi łatwo takim mężczyznom jak Henry May, więc nie potrafił go dobrze ukryć. – Pomyślałem, że moglibyśmy wypić filiżankę herbaty. Przy High Street jest kawiarenka...\n– Dziękuję, ale muszę wracać do Londynu.\n– Och – mruknął i przysunął się trochę. – Ona nie chce, żebyś ją zobaczył bez maski... – Machnął rękami z grubsza w stronę domu. – Wie, że jeśli wejdziesz, będzie musiała ją zdjąć, a nie chce, żebyś ją zobaczył. Rozumiesz to, prawda?\n– Nie chce, żebyś zobaczył, jak źle to wygląda.\n– A jak źle to wygląda?\n– Gorzej być nie może – odpowiedział Henry.\nHenry wzruszył ramionami.\n– Chciałem tylko, żebyś wiedział, że cię nie spławiła. Nie chciała cię ukarać ani nic w tym guście.\nMimo to, zostałem spławiony, więc się pożegnałem, wsiadłem do jaguara i pojechałem z powrotem do Londynu.\nWłaśnie udało mi się trafić na A12, kiedy zadzwonił doktor Walid i powiedział, że ma ciało, które chciałby, żebym zobaczył. Przycisnąłem gaz do dechy. Wezwanie oznaczało pracę i byłem niezmiernie za nią wdzięczny.\nW każdym szpitalu, w którym byłem, unosi się ten sam zapach – woń środka odkażającego, wymiocin i śmiertelności. Szpital uniwersytecki był nowiutki, miał mniej niż dziesięć lat, ale ten zapach już zaczynał się do niego wkradać, z wyjątkiem – jak na ironię – podziemi, gdzie trzymano martwych ludzi. Tam, na dole, farba na ścianach nadal była świeża, a bladoniebieskie linoleum nadal skrzypiało pod stopami.\nWejście do kostnicy znajdowało się w połowie długiego korytarza obwieszonego oprawionymi zdjęciami starego szpitala Middlesex z czasów, kiedy mycie rąk przez lekarzy między kolejnymi pacjentami było najświeższą nowinką medyczną. Strzegła go para elektronicznie zamykanych drzwi przeciwpożarowych z napisem „ZAKAZ WSTĘPU OSOBOM NIEUPOWAŻNIONYM. TYLKO PERSONEL KOSTNICY”. Kolejny napis kazał mi nacisnąć guzik domofonu, co uczyniłem. Głośnik zaskrzeczał i, na wypadek gdyby to było pytanie, powiedziałem:\n– Tu posterunkowy Peter Grant, mam się zobaczyć z doktorem Walidem.\nGłośnik znowu zaskrzeczał, poczekałem i drzwi otworzył mi doktor Abdul Haqq Walid, światowej sławy gastroenterolog, kryptopatolog i praktykujący Szkot.\n– Peter – powitał mnie. – Jak się miewa Lesley?\nWewnątrz kostnica wyglądała właściwie jak reszta szpitala, tyle że mniej ludzi narzekało tu na stan publicznej służby zdrowia. Doktor Walid przeprowadził mnie obok ochroniarza w recepcji i przedstawił dzisiejszemu nieboszczykowi.\n– Kto to? – zapytałem.\n– Cyrus Wilkinson. Przedwczoraj zasłabł w pubie przy Cambridge Circus, zabrano go na oddział ratunkowy, gdzie stwierdzono zgon w drodze do szpitala i odesłano tu na rutynową sekcję zwłok.\nBiedny stary Cyrus Wilkinson nie wyglądał najgorzej, jeśli nie liczyć, rzecz jasna, rozcięcia w kształcie litery „Y”, którym otwarto go od piersi po krocze. Na szczęście, doktor Walid skończył grzebać w organach i zaszył go przed moim przyjazdem. Cyrus był białym mężczyzną, który wyglądał na nieźle zakonserwowanego czterdziestoparolatka z niedużym brzuszkiem piwnym, ale nadal nie najgorszą rzeźbą na rękach i nogach. Dla mnie wyglądał na biegacza.\n– I znalazł się tutaj, ponieważ...?\n– Cóż, znalazłem oznaki zapalenia żołądka, zapalenia trzustki i marskości wątroby – powiedział doktor Walid.\nTo ostatnie z czymś mi się kojarzyło.\n– Popijał? – zapytałem.\n– Między innymi. Miał poważną anemię, co może się wiązać z problemami z wątrobą, ale wygląda to bardziej na coś, co kojarzę z niedoborem B12.\nZnowu obrzuciłem ciało podejrzliwym spojrzeniem.\n– Ma niezłą rzeźbę.\n– Kiedyś był w formie, ale wygląda na to, że ostatnio sobie odpuścił.\n– Wykonałem wszystkie szybkie testy i nic. Minie kilka dni, nim otrzymam wyniki z próbek z włosów.\n– Co było przyczyną śmierci?\n– Niewydolność serca. Znalazłem oznaki kardiomiopatii rozstrzeniowej. Dochodzi wtedy do powiększenia serca, które nie jest w stanie prawidłowo wykonywać swojej pracy. Myślę jednak, że ostatecznie tamtej nocy załatwiła go martwica mięśnia sercowego.\nKolejny termin, który rozpoznałem z odbytych w Hendon zajęć na temat „co robić, kiedy podejrzany zasłabnie w areszcie”. Innymi słowy: zawał serca.\n– Przyczyny naturalne?\n– Na pierwszy rzut oka owszem – odpowiedział doktor Walid – ale tak naprawdę nie był aż tak chory, żeby paść trupem. Oczywiście, ludzie co rusz padają trupem, wiadomo.\n– To skąd pan wie, że to jeden z naszych?\nDoktor Walid poklepał nieboszczyka po ramieniu i mrugnął do mnie.\n– Będziesz musiał podejść, żeby się zorientować.\nNie lubię podchodzić do trupów, nawet tak bezpretensjonalnych jak Cyrus Wilkinson, więc poprosiłem doktora Walida o maseczkę i okulary ochronne. Kiedy już nie było zagrożenia, że przypadkiem dotknę ciała, ostrożnie pochyliłem się, aż moja twarz znalazła się tuż obok jego twarzy.\nVestigium to ślad, jaki magia zostawia na przedmiotach. Bardzo przypomina mgliste odczucie, jak wspomnienie zapachu albo dźwięku, który kiedyś się słyszało. Człowiek czuje to setki razy dziennie, ale miesza mu się to ze wspomnieniami, marzeniami na jawie i nawet zapachami, które rzeczywiście czuje, i dźwiękami, które naprawdę słyszy. Niektóre rzeczy, na przykład kamienie, nasiąkają wszystkim, co dzieje się wokół, nawet jeśli prawie nie ma w tym magii – to właśnie nadaje starym domom charakter. Inne rzeczy, takie jak ludzkie ciało, bardzo słabo przechowują jakiekolwiek vestigia – potrzebny jest magiczny odpowiednik granatu, żeby cokolwiek zostawiło ślad na ciele.\nTo dlatego odrobinę się zdziwiłem, kiedy usłyszałem, że ciało Cyrusa Wilkinsona gra solówkę na saksofonie. Melodia szybowała z czasów, kiedy wszystkie radia były z bakelitu i dmuchanego szkła, a wraz z nią napłynęła woń placu budowy: ciętego drewna i cementowego pyłu. Pochylałem się tak długo, aż z całą pewnością rozpoznałem melodię. Dopiero wtedy się odsunąłem.\n– Jak pan to zauważył? – spytałem.\n– Sprawdzam wszystkie przypadki nagłej śmierci. Na wszelki wypadek. Wydało mi się, że to brzmi jak jazz.\n– Rozpoznał pan melodię?\n– Nie. Słucham tylko rocka progresywnego i dziewiętnastowiecznych romantyków. A ty?\n– To „Body and Soul” – odpowiedziałem. – Z lat trzydziestych.\n– Kto to grał?\n– Bez mała wszyscy. To jeden z wielkich jazzowych standardów.\n– Tyle że nie można umrzeć od jazzu – powiedział doktor Walid. – Prawda?\nPomyślałem wtedy o Fatsie Navarro, Billie Holiday i Charliem Parkerze, którego po śmierci koroner omyłkowo wziął za dwa razy starszego człowieka.\n– Wie pan, myślę, że jeszcze się pan przekona, że można.\nJazz z pewnością zrobił wszystko co w jego mocy, żeby załatwić mojego ojca.\nTakie vestigium nie pojawia się na ciele bez udziału poważnej magii, co oznaczało, że albo ktoś posłużył się magią wobec Cyrusa Wilkinsona, albo on sam z niej korzystał. Nightingale nazywał cywilów, którzy posługują się magią, „adeptami”. Według niego, adept, nawet amator, często zostawia ślady praktyk magicznych w swoim domu, więc pojechałem za rzekę pod adres podany na prawie jazdy pana Wilkinsona, żeby sprawdzić, czy istnieje ktoś, kto kochał go na tyle, żeby go zabić.\nJego dom był piętrowym edwardiańskim szeregowcem po prawej stronie Tooting Bec Road. To była kraina volkswagenów golfów, w której nieliczne audi i beemki lekko poprawiały ogólny ton. Zaparkowałem na żółtej linii i podszedłem kawałek w górę ulicą. Mój wzrok przyciągnęła jaskrawopomarańczowa honda civic – nie dość, że miała żałosny mały silniczek 1,4 typu VTEC, to jeszcze za kierownicą siedziała kobieta obserwująca interesujący mnie dom. Zapamiętałem sobie numer rejestracyjny samochodu, zanim otworzyłem furtkę z kutego żelaza, podszedłem krótką ścieżką i zadzwoniłem do drzwi. Przez chwilę czułem woń połamanego drewna i pyłu cementowego, ale wtedy otworzyły się drzwi i straciłem zainteresowanie wszystkim wokół.\nKobieta była – wbrew obowiązującej modzie – krągła, puszysta i seksowna w workowatym, chabrowym pulowerze z szetlandzkiej wełny. Miała bladą, ładną twarz i kłębowisko ciemnych włosów, które sięgałyby jej do połowy pleców, gdyby nie zostały związane w zgrubny węzeł na karku. Jej oczy były w odcieniu czekolady, a usta – duże i pełne – miały opuszczone kąciki. Zapytała mnie, kim jestem, więc się przedstawiłem.\n– W czym mogę panu pomóc, panie posterunkowy? – zapytała.\nAkcent miała tak wytworny, że brzmiało to niemal jak parodia. Kiedy mówiła, spodziewałem się, że nad naszymi głowami zakołuje zaraz spitfire.\n– Czy to jest dom Cyrusa Wilkinsona? – zapytałem.\n– Obawiam się, że raczej był, panie posterunkowy.\nZapytałem, kim jest. Uprzejmie.\n– Simone Fitzwilliam – powiedziała i wyciągnęła rękę.\nUścisnąłem ją odruchowo. Dłoń miała miękką i ciepłą. Poczułem zapach kapryfolium. Zapytałem, czy mogę wejść, i kobieta odsunęła się na bok, żeby mnie przepuścić.\nDom wybudowano dla mającej aspiracje niezamożnej klasy średniej, więc przedpokój był wąski, ale miał ładne proporcje. Nadal leżały w nim oryginalne czarno-białe kafelki i stała zaniedbana, choć zabytkowa dębowa szafa. Simone zaprowadziła mnie do salonu. Zauważyłem, że ma solidne, ale ładnie ukształtowane nogi pod czarnymi legginsami. Dom poddano typowym przeróbkom podnoszącym standard nieruchomości: przebito ścianę, żeby połączyć frontowy pokój z jadalnią, oryginalny dębowy parkiet przeszlifowano, polakierowano i przykryto dywanami. Meble wyglądały na rzeczy z sieci sklepów John Lewis – drogie, wygodne i pozbawione wyobraźni. Telewizor plazmowy był tradycyjnie duży i podłączony do telewizji Sky oraz odtwarzacza Blu-ray. Na najbliższych półkach stały płyty DVD, nie książki. Reprodukcja Moneta wisiała w miejscu, w którym znajdowałby się kominek, gdyby nie został zniszczony w którymś momencie w ciągu ostatnich stu lat.\n– Co panią łączyło z panem Wilkinsonem?\n– Był moim kochankiem.\nSprzęt stereo to był nudny luksusowy zestaw hitachi – tylko odtwarzacz CD i wzmacniacz, żadnego gramofonu. Stało kilka stojaków na kompakty: Wes Montgomery, Dewey Redman, Stan Getz. Resztę stanowiła przypadkowa zbieranina przebojów z lat dziewięćdziesiątych.\n– Proszę przyjąć wyrazy współczucia – powiedziałem. – Chciałbym zadać pani kilka pytań, jeśli można.\n– Czy to konieczne, panie posterunkowy?\n– Często badamy sprawy, w których okoliczności towarzyszące śmierci są niejasne – odparłem.\nTak naprawdę to my, znaczy policja, niczego nie badamy, dopóki przestępstwo nie jest wręcz boleśnie oczywiste albo Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie wyda nowej dyrektywy, zgodnie z którą mamy w szczególności zająć się określonym typem czynów karalnych, na które akurat zaczęła się wyjątkowa nagonka w mediach.\n– A są niejasne? Z tego co zrozumiałam, biedny Cyrus miał zawał. – Usiadła na pastelowo niebieskiej sofie i wskazała gestem, żebym usiadł w fotelu od kompletu. – Czy nie to nazywa się zgonem z przyczyn naturalnych?\nOczy jej zalśniły od łez, więc otarła je wierzchem dłoni.\n– Przepraszam, panie posterunkowy.\nPoprosiłem, żeby mówiła mi Peter, czego nie należy robić na tym etapie dochodzenia – niemal już słyszałem, jak Lesley wrzeszczy na mnie aż z wybrzeża Essex. Simone nadal jednak nie zaproponowała mi filiżanki herbaty. Cóż, najwyraźniej to nie był mój dzień.\n– Dziękuję, Peter. Oczywiście możesz mi zadać kilka pytań.\n– Cyrus był muzykiem?\n– Grał na saksofonie altowym.\n– I grał jazz?\nKolejny przelotny uśmiech.\n– A istnieje inny rodzaj muzyki?\n– Jazz modalny, mainstream, bebop? – zapytałem, popisując się.\n– Grał cool-jazz, a ściślej West Coast jazz. Chociaż nie gardził hard bopem, kiedy wymagały tego okoliczności.\n– Też grasz?\n– Boże broń. Nie mogłabym katować publiczności swoim upiornym brakiem talentu. Trzeba znać własne ograniczenia. Za to chętnie słucham. Cyrus to doceniał.\n– Słuchałaś go tamtego wieczoru?\n– Oczywiście. Siedziałam w pierwszym rzędzie, chociaż to nietrudne w tak maleńkim lokaliku jak „The Spice of Life”. Grali „Midnight Sun”. Cyrus skończył solówkę i po prostu usiadł na odsłuchu. Rzeczywiście, zauważyłam wtedy, że trochę się zarumienił... I nagle po prostu przewrócił się na bok. Wtedy zorientowaliśmy się, że coś jest nie tak.\nOdwróciła głowę, zaciskając dłonie w pięści. Poczekałem chwilę i zadałem jej kilka nudnych, rutynowych pytań, żeby znowu skupiła się na rozmowie. Pamięta, o której godzinie zasłabł? Kto wezwał karetkę? Była przy nim przez cały czas? Zanotowałem jej odpowiedzi w notesie.\n– Chciałam wsiąść do karetki, naprawdę chciałam, ale zabrali go, nim się zorientowałam. Jimmy podwiózł mnie do szpitala, ale kiedy dojechałam, było już za późno.\n– Jimmy to perkusista. Bardzo miły człowiek. Chyba Szkot.\n– Możesz mi podać pełne imię i nazwisko?\n– Nie sądzę. To okropne, prawda? Zawsze myślałam o nim jako o Jimmym-perkusiście.\nZapytałem, kto jeszcze należał do zespołu, ale znała jego członków tylko jako Maksa-basistę i Danny’ego-pianistę.\n– Na pewno uważasz mnie za okropną osobę. Jestem przekonana, że musiałam poznać ich nazwiska, ale jakoś nie mogę ich sobie przypomnieć. Może to przez to, że Cyrus zmarł tak nagle. Może jestem jeszcze w szoku.\nZapytałem, czy Cyrus ostatnio chorował. Powiedziała, że nie. Nie znała też nazwiska jego lekarza pierwszego kontaktu, chociaż zapewniła mnie, że może to wygrzebać z jego papierów, jeśli to ważne. Zanotowałem sobie, żeby poprosić doktora Walida, by zdobył dla mnie tę informację.\nUznałem, że zadałem dość pytań, żeby ukryć prawdziwe powody mojej wizyty, i zapytałem – tak niewinnie, jak tylko zdołałem – czy mogę rozejrzeć się trochę po reszcie domu. Zwykle już sama obecność policjanta wystarcza, żeby większość praworządnych obywateli ogarnęły niejasne wyrzuty sumienia, i dlatego ludzie niechętnie zgadzają się, żebyś szwendał się po ich domu w buciorach rozmiar jedenaście. Trochę się więc zdziwiłem, kiedy Simone tylko machnęła ręką w stronę przedpokoju, dając znać, że droga wolna.\nPiętro wyglądało właściwie tak, jak się tego spodziewałem – główna sypialnia od frontu, druga sypialnia na tyłach; sądząc po uprzątniętej podłodze i pulpitach pod ścianami, tę drugą wykorzystywano jako salę prób. Poświęcono pokój pod skosem, żeby powiększyć łazienkę, mieszcząc w niej dzięki temu wannę, prysznic, bidet i sedes. Całość wyłożono bladoniebieską glazurą z wypukłym wzorem stylizowanych lilii. Szafka łazienkowa dzieliła się standardowo: w jednej czwartej męska, w trzech czwartych damska. On preferował jednorazówki z podwójnym ostrzem i żel po goleniu, ona często się depilowała i robiła zakupy w drogeriach Superdrug. Nic nie wskazywało na to, żeby którekolwiek z nich parało się sztukami ezoterycznymi.\nW głównej sypialni obie szafy wnękowe były otwarte i trop na wpół poskładanych ubrań prowadził od nich do łóżka, na którym leżały dwie walizki. Rozpacz, jak rak, atakuje ludzi z różną prędkością, ale mimo to uznałem, że trochę za wcześnie, żeby Simone pakowała rzeczy swojego ukochanego Cyrusa. A potem zauważyłem biodrówki, których nie włożyłby żaden szanujący się jazzman, i zrozumiałem, że Simone pakuje swoje rzeczy, co uznałem za równie podejrzane. Chwilę nasłuchiwałem, żeby się upewnić, że Simone nie nadchodzi, i zacząłem grzebać w szufladach z bielizną, ale nic mnie nie uderzyło, poza mglistym poczuciem kompletnego braku profesjonalizmu.\nPrzynajmniej pokój muzyczny miał nieco charakteru. Wisiały tam oprawione plakaty Milesa Davisa i Arta Peppera oraz półki zawalone nutami. Zostawiłem sobie ten pokój na koniec, ponieważ chciałem poczuć to, co Nightingale nazywa sensis illic, a ja nazywam vestigium tła, zanim wejdę do pomieszczenia, które ewidentnie było sanktuarium Cyrusa Wilkinsona. Rzeczywiście wyczułem nagły przebłysk „Body and Soul” i wymieszany ze słodkimi perfumami Simone zapach gruzu i ciętego drewna, ale było to wrażenie stłumione i nieuchwytne. W przeciwieństwie do reszty domu, w tym pokoju na półkach stało coś więcej niż fotografie i śmiesznie drogie pamiątki z zagranicznych wakacji. Uznałem, że każdy, kto zapragnie zostać adeptem magii z pominięciem oficjalnych kanałów, będzie musiał przekopać się przez mnóstwo okultystycznego śmiecia, zanim natknie się na prawdziwą magię, o ile to w ogóle jest możliwe. Przynajmniej część tych książek powinna stać na półkach, ale Cyrus nie miał niczego podobnego, nawet „Księgi kłamstw” Aleistera Crowleya, z której przynajmniej można się pośmiać, bo do niczego innego się nie nadaje. Właściwie zbiór Cyrusa bardzo przypominał półki mojego ojca – głównie biografie jazzowe: „Straight Life”, „Bird Lives”, z dorzuconymi dla urozmaicenia paroma wczesnymi powieściami Dicka Francisa.\n– Znalazłeś coś? – Simone stała w drzwiach.\nZa bardzo skupiłem się na pokoju, żeby usłyszeć, jak wchodzi po schodach. Lesley powiedziała, że zdolność przeoczenia zespołu grającego tradycyjną holenderską muzykę ludową za twoimi plecami to nie jest cecha tych, którzy przetrwają w złożonym, żyjącym w zawrotnym tempie świecie nowoczesnej policji. Chciałbym jednak zauważyć, że objaśniałem wtedy drogę nieco przygłuchemu turyście, a poza tym to była szwedzka trupa taneczna.\n– Nie chcę cię popędzać – powiedziała Simone – ale zdążyłam wezwać taksówkę przed twoim przyjściem, a wiesz, jak ci goście nie cierpią czekać.\n– Zatrzymam się u sióstr, dopóki się nie odnajdę.\nPoprosiłem o adres i zapisałem, gdy mi go podała. Ku mojemu zdziwieniu był to dom w Soho, przy Berwick Street.\n– Wiem – powiedziała, widząc moją minę. – Właściwie żyją jak cyganeria.\n– Czy Cyrus miał jakieś inne nieruchomości? Garaż, może działkę?\n– Nic mi na ten temat nie wiadomo – odpowiedziała, a potem się roześmiała. – Cyrus kopiący na działce, co za nadzwyczajny pomysł.\nPodziękowałem za poświęcony mi czas, a Simone odprowadziła mnie do drzwi.\n– Dziękuję za wszystko, Peter – powiedziała. – Byłeś bardzo miły.\nOdbicie w bocznym oknie wystarczyło, żebym zauważył, że honda civic nadal parkuje przy domu naprzeciwko i że kobieta za kierownicą gapi się prosto na nas. Kiedy odwróciłem się od drzwi, szarpnęła się gwałtownie, odwracając głowę i udając, że czyta naklejki na tyle stojącego przed nią samochodu. Zaryzykowała i znowu zerknęła, a wtedy zobaczyła, że ruszyłem prosto do niej przez ulicę. Dostrzegłem panikę w jej zakłopotaniu, wahanie, czy włączyć silnik, czy raczej wysiąść. Wzdrygnęła się, kiedy zapukałem w okno. Pokazałem jej legitymację policyjną, a ona spojrzała na nią zdumiona. Ciągle mi się to zdarza, przede wszystkim dlatego, że większość obywateli w życiu nie widziała z bliska policyjnej legitymacji i nie ma zielonego pojęcia, co to, do cholery, jest. W końcu kobieta załapała i opuściła szybę.\n– Czy mogłaby pani wysiąść z samochodu? – poprosiłem.\nSkinęła głową i wysiadła. Była niska, smukła i elegancko ubrana w turkusowy kostium wysokiej jakości, chociaż nie szyty na miarę. Agentka od nieruchomości, pomyślałem, albo ktoś mający bezpośredni kontakt z klientami, na przykład w ekskluzywnym sklepie albo firmie od kreowania wizerunku. Większość ludzi, mając do czynienia z policją, opiera się o samochód, szukając w tym wsparcia moralnego, ale nie ona. Cały czas bawiła się pierścionkiem na lewej ręce i odgarniała włosy za uszy.\n– Ja tylko czekałam w samochodzie – powiedziała. – To jakiś problem?\nPoprosiłem ją o prawo jazdy, a ona potulnie skapitulowała. Jeśli zapytasz przypadkowego obywatela o nazwisko i adres, nie dość, że niejednokrotnie cię okłamie, to w dodatku w ogóle nie musi ci odpowiadać, dopóki nie zaczniesz spisywać protokołu. I na dodatek musisz wypisać raport, żeby udowodnić, że nie wybierasz niesprawiedliwie samych blondwłosych agentek od nieruchomości. Zasugeruj jednak, że chodzi o złamanie przepisów drogowych, a z radością oddadzą ci prawo jazdy, w którym znajduje się pełne imię i nazwisko, łącznie ze wszystkimi wstydliwymi drugimi i trzecimi imionami, adres i data urodzenia. Wszystko to spisałem. Nazywała się Melinda Abbot, urodziła się w 1980 roku, a jej adres wskazywał dom, który przed chwilą opuściłem.\n– To pani obecny adres zamieszkania? – zapytałem, oddając jej prawo jazdy.\n– W pewnym sensie. Był i tak się składa, że właśnie czekam, by go odzyskać. Dlaczego pan pyta?\n– To część trwającego dochodzenia – odpowiedziałem. – Czy może zna pani mężczyznę o nazwisku Cyrus Wilkinson?\n– To mój narzeczony – powiedziała i spojrzała na mnie ostro. – Coś się stało Cyrusowi?\nIstnieją zatwierdzone przez policyjną wierchuszkę wytyczne na temat sposobu, w jaki należy przekazywać złe nowiny bliskim ofiar; nie obejmują one walenia prawdy prosto w oczy na środku ulicy. Zapytałem, czy nie usiadłaby ze mną w samochodzie, ale o niczym takim nie chciała słyszeć.\n– Proszę mi od razu powiedzieć.\n– Obawiam się, że mam złe wieści.\nKażdy, kto kiedykolwiek oglądał jakiś serial policyjny albo medyczny, wie, co to znaczy. Melinda już chciała coś powiedzieć, ale ugryzła się w język. Prawie straciła nad sobą panowanie, lecz potem zobaczyłem, jak wszystko zassała za maskę swojej twarzy.\n– Dwie noce temu. To był atak serca.\nSpojrzała na mnie ogłupiała.\n– Atak serca?\nPrzed kłamstwem uratowała mnie taksówka, która zatrzymała się przed domem i zatrąbiła. Melinda odwróciła się, spojrzała na frontowe drzwi i w nagrodę ujrzała Simone, która wyszła z dwiema walizkami. Kierowca, wykazując się nietypową dla swego fachu rycerskością, poderwał się energicznie, żeby zabrać od niej walizki i załadować je na tył samochodu, podczas gdy Simone zamykała frontowe drzwi – na oba zamki, jak zauważyłem, yale i chubb.\n– Ty suko! – wrzasnęła Melinda.\nSimone udała, że jej nie słyszy, i ruszyła do taksówki, co u Melindy wywołało dokładnie taką reakcję, jakiej się spodziewałem.\n– Tak, ty! – wrzasnęła. – On nie żyje, ty suko! A ty, kurwa, nawet nie raczyłaś mi o tym powiedzieć. To mój dom, ty gruba zdziro!\nSimone patrzyła w naszą stronę i myślę, że w pierwszej chwili nie poznała Melindy, ale potem skinęła głową i z roztargnieniem rzuciła klucze do domu z grubsza w naszym kierunku. Wylądowały u stóp Melindy.\nPotrafię rozpoznać furię, kiedy się pojawi, więc złapałem Melindę za ramię, nim zdążyła przebiec przez ulicę, żeby sprać Simone na kwaśne jabłko. Utrzymanie królewskiego ładu – o to w tym wszystkim chodzi. Jak na małego chudzielca, Melinda nie była wcale taka słaba i skończyło się na tym, że trzymałem ją obiema rękami, podczas gdy ona wykrzykiwała wyzwiska ponad moim ramieniem, przez co dzwoniło mi w uszach.\n– Chce pani, żebym panią aresztował? – zapytałem.\nTo stara policyjna sztuczka. Kiedy próbujesz ostrzec ludzi, często zwyczajnie cię ignorują, ale jeśli zadasz im pytanie, muszą się nad nim zastanowić. A jak już zaczną myśleć o konsekwencjach, prawie zawsze się uspokajają, no, chyba że są pijani, naćpani, mają od czternastu do dwudziestu jeden lat albo pochodzą z Glasgow.\nNa szczęście, pytanie wywołało zamierzony efekt u Melindy, która przestała krzyczeć na dostatecznie długą chwilę, żeby taksówka zdążyła odjechać. Kiedy już się upewniłem, że nie zaatakuje mnie z czystej frustracji – ryzyko zawodowe, gdy pracujesz w policji – schyliłem się, podniosłem klucze i włożyłem w jej ręce.\n– Może pani do kogoś zadzwonić? – spytałem. – Kogoś, kto przyjedzie i posiedzi z panią trochę?\n– Po prostu poczekam w samochodzie – powiedziała. – Dziękuję.\n„Niech mi pani nie dziękuje, proszę pani”, nie powiedziałem na głos. „Ja tylko wykonuję...”.\nKto wie, co właściwie tam robiłem? Wątpiłem, żebym zdołał wydobyć z niej cokolwiek użytecznego tego wieczoru, więc sobie odpuściłem.\nCzasem po ciężkim dniu harówki nic tak nie pomaga jak kebab. Zajrzałem do przypadkowego kurdyjskiego baru w drodze przez Vauxhall i zatrzymałem się przy Albert Embankment, żeby zjeść – żadnych kebabów w jaguarze, taka jest zasada. Jedna strona bulwaru ucierpiała w czasie wybuchu epidemii modernizmu w latach sześćdziesiątych, ale stałem plecami do tych nijakich betonowych fasad i patrzyłem na zachód słońca, który rozpalał Millbank Tower i Pałac Westminsterski. Wieczór był dostatecznie ciepły, żeby chodzić w samej koszuli, a miasto czepiało się kurczowo lata, jak panienki obiecującego środkowego napastnika.\nOficjalnie należę do dziewiątej jednostki wydziału przestępstw gospodarczych i innych, znanej jako „Szaleństwo” i jako jednostka, o której grzeczni, dobrze wychowani gliniarze nie wspominają w kulturalnym towarzystwie. Nie ma sensu zapamiętywać numeru jednostki i nazwy wydziału, bo londyńska policja reorganizuje się co cztery lata i zmienia wszystkie nazwy. To dlatego jednostkę od rozbojów w zespole zajmującym się przestępczością poważną i zorganizowaną nazywa się od chwili stworzenia w latach dwudziestych „lotną brygadą” – albo „Sweeneyem”, jeśli ktoś chce błysnąć jako rasowy londyńczyk. To oczywiście dlatego, że w londyńskiej rymowanej gwarze Sweeney Todd = Flying Squad, jeśli masz jakieś wątpliwości.\nW przeciwieństwie do Sweeneya, Szaleństwo łatwo przegapić, po części dlatego, że zajmujemy się sprawami, o których nikt nie rozmawia, ale przede wszystkim z tego powodu, że nie mamy zauważalnego budżetu. Brak budżetu oznacza brak biurokratycznej kontroli i w związku z tym brak śladu w dokumentacji. Pomagało także to, że aż do stycznia tego roku jego cały personel składał się z jednej osoby: niejakiego nadinspektora detektywa Thomasa Nightingale’a. Mimo podwojenia składu osobowego, kiedy dołączyłem do Szaleństwa, i nadgonienia bitych dziesięciu lat roboty papierkowej, nasza obecność w biurokratycznej hierarchii policji stołecznej pozostaje owiana tajemnicą. I tak poruszamy się wśród innych gliniarzy naszymi tajemnymi ścieżkami, wykonując swoje obowiązki.\nJednym z naszych zadań jest badanie nieusankcjonowanych czarodziejów i innych adeptów magii, ale wątpiłem, żeby Cyrus Wilkinson praktykował coś poza wyśmienitą grą na saksofonie. Nie wierzyłem także, żeby zabił się tradycyjnym jazzowym koktajlem narkotyków i alkoholu, ale na potwierdzenie tej teorii trzeba będzie poczekać, aż przyjdą wyniki analizy toksykologicznej. Po co ktoś posłużyłby się magią, żeby zabić jazzmana w trakcie koncertu? Pewnie, sam nie bardzo trawię New Thing i resztę atonalnych eksperymentów w nowoczesnym jazzie, ale nie zabiłbym nikogo za granie takich kawałków – przynajmniej dopóki nie zostałbym z nim uwięziony w tym samym pomieszczeniu.\nPo drugiej stronie rzeki katamaran wypłynął z przystani Millbank z rykiem dieslowskiego silnika. Zawinąłem kebab w papier i wyrzuciłem do kosza. Wsiadłem z powrotem do jaguara, włączyłem silnik i wyjechałem w zapadającym zmierzchu.\nW końcu będę musiał zajrzeć do biblioteki w Szaleństwie i poszukać podobnych przypadków w historii. Polidori zwykle przydawał się przy drastycznych sprawach związanych z alkoholem i rozpustą – pewnie dzięki temu, ile czasu spędził, wariując, z Byronem i Shelleyami nad Jeziorem Genewskim. Jeśli ktokolwiek znał się na przedwczesnych i nienaturalnych zgonach, to właśnie Polidori, który dosłownie napisał książkę na ten temat, zanim wypił cyjanek. Nosiła tytuł „Dochodzenie w sprawie nienaturalnych zgonów w Londynie w latach 1768–1810” i ważyła ponad kilogram. Miałem tylko nadzieję, że jej czytanie nie doprowadzi w końcu i mnie do samobójstwa.\nBył późny wieczór, kiedy dotarłem do Szaleństwa i zaparkowałem jaguara w powozowni. Toby zaczął szczekać w chwili, gdy tylko otworzyłem tylne drzwi, i nadbiegł, ślizgając się na marmurowej posadzce atrium, żeby rzucić mi się do łydek. Molly nadpłynęła z okolic kuchni niczym zwyciężczyni otwartego konkursu na najbardziej upiorną gotycką lolitę. Udałem, że nie słyszę ujadającego Toby’ego, i spytałem, czy Nightingale jeszcze nie śpi. Molly przekrzywiła leciutko głowę, co oznaczało „nie”, i posłała mi pytające spojrzenie.\nMolly pracuje w Szaleństwie jako gospodyni, kucharka i deratyzatorka. Nie mówi, ma za dużo zębów i przepada za surowym mięsem, ale staram się nie mieć jej tego za złe; pilnuję tylko, żeby nigdy nie zagrodziła mi drogi do wyjścia.\n– Jestem wykończony, idę prosto do łóżka – powiedziałem.\nMolly zerknęła na Toby’ego, a potem na mnie.\n– Cały dzień pracowałem.\nPrzechyliła głowę, co znaczyło „Mam w nosie, czy wyprowadzisz tego cuchnącego kundla na spacer, sam możesz potem po nim posprzątać”.\nToby przestał szczekać na dostatecznie długą chwilę, żeby rzucić mi pełne nadziei spojrzenie.\n– Gdzie jego smycz? – zapytałem.\nTytuł: Księżyc nad Soho (Moon Over Soho)\nTagi: Ben Aaronovitch | Księżyc nad Soho


Home » Kino » RUSZA XIII WĘGIERSKA WIOSNA FILMOWA\nCentrum Węgierskie w Krakowie zaprasza na trzynastą już odsłonę Węgierskiej Wiosny Filmowej będącej coroczną prezentacją najnowszych filmów fabularnych i krótkometrażowych nagrodzonych na węgierskich oraz międzynarodowych festiwalach filmowych.\nPrzegląd organizowany jest przez Centrum Węgierskie od 2001 roku. To największa i najstarsza tego typu impreza w Polsce, a zarazem jedyny taki festiwal w Europie, w ramach którego co roku widzowie w 8-10 miastach mają okazję obejrzeć najnowsze produkcje węgierskiej kinematografii.\nW tym roku Węgierska Wiosna Filmowa potrwa do 23 czerwca i odwiedzi dziesięć miast: Szczecin, Kraków, Toruń, Warszawę, Nowy Sącz, Katowice, Wrocław, Lublin, Łódź i Poznań.\nPolscy widzowie będą mogli obejrzeć w sumie pięć długometrażowych (w Krakowie sześć!) i pięć krótkometrażowych węgierskich produkcji, które w ciągu ubiegłych dwóch lat zdobyły uznanie światowej publiczności.\nJako pierwszy zobaczymy nagrodzony na międzynarodowych festiwalach filmowych w Chicago i Transylwanii film Márty Mészáros Zorza Polarna, którego bohaterka odkrywa sięgające powojennych czasów sekrety rodzinne. Nagrodzony za najlepszą muzykę do filmu zagranicznego (Los Angeles Hollywood Music in Media Awards) Budapeszt noir (reż. Éva Gárdos) to kryminał, którego akcja rozgrywa się w latach 30. XX wieku.\nGłówny bohater prowadzący na własną rękę śledztwo w sprawie zabójstwa młodej kobiety coraz bardziej zagłębia się w świat prostytucji, pornografii i podejrzanych układów politycznych. Przerażający obraz przemocy i nienawiści na tle rasowym ukazuje film Árpáda Bogdána Genesis – zdobywca Nagrody Głównej na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sofii i Walencji. W filmie dokumentalnym Projekt Babcia (reż. Bálint Révész) trzech wnuków i trzy babcie wyruszają w podróż pełną trudnych, odważnych pytań i nieoczekiwanych odpowiedzi.\nOsadzona w czasach zimnej wojny czarna komedia Balázsa Lengyela Lajko – Cygan w kosmosie opowiada historię pilota zajmującego się na co dzień opryskiwaniem roślin, który całe życie marzy o podróży kosmicznej. W programie festiwalu znalazł się również zdobywca nagrody za Najlepszy Scenariusz w Sewilli, pełen akcji i humoru film animowany Milorada Krstića Ruben Brandt, kolekcjoner, którego pokaz specjalny odbędzie się w krakowskim Kinie Pod Baranami.\nPrzegląd filmu węgierskiego realizowany jest dzięki dofinansowaniu Instytutu Współpracy Polsko-Węgierskiej Im. Wacława Felczaka oraz Węgierskiego Narodowego Funduszu Filmowego.\nSzczegółowy program na hungary.art.pl oraz www.facebook.com/WegierskaWiosnaFilmowa\nTopics: 24-28 maja Éva Pataki festiwal film Kraków Krisztián Kolovratnik Márta Mészáros Szczecin Toruń warszawa WĘGIERSKA WIOSNA FILMOWA XIII Węgierska Wiosna\nPrevious Post 5. OGŁOSZENIE LINE-UPU AUDIORIVER 2019\nNext Post O inspiracjach muzycznych i singlu “Tafla” w wywiadzie z Madlen


Strona główna / Dla dzieci i młodzieży / W pustyni i w puszczy\nOgniem i mieczem. Tom I-II\nData wydania: 04.02.1997\nW ciszy słychać było tylko zziajany oddech wielbłądów i głuche, szybkie uderzenia ich nóg o piasek, a czasem świst batów. Nel była już tak znużona, że Staś musiał podtrzymywać ją na siodle. Co chwila zapytywała, czy prędko dojadą, i widocznie krzepiła ją tylko nadzieja rychłego zobaczenia ojca. Ale na próżno rozglądali się oboje dokoła. Upłynęła godzina, potem druga: ani namiotów, ani ognisk nigdzie nie było widać. Wówczas włosy powstały na głowie Stasia, albowiem zrozumiał, że ich porwano.\nKsiążka opowiada o przygodach 14-letniego Polaka Stasia i 7-letniej Angielki Nell, którzy zostali porwani. Dzielny chłopiec zabija porywaczy i wraz ze swą małą towarzyszką i parą czarnych służących wędruje przez afrykańskie bezdroża, przeżywa przygody mrożące krew w żyłach i po wielu miesiącach pełnej niebezpieczeństw podróży dociera z karawaną do swoich. Ta piękna powieść od chwili powstania należy do kanonu polskiej literatury młodzieżowej.


Koniec czerwca na Moście Kultury: Letko i Lubelska Baszta - Dziennik Wschodni\nKoniec czerwca na Moście Kultury: Letko i Lubelska Baszta\n28 czerwca 2019 0:00\n(fot. materiały promocyjne / Letko)\nPrzed nami ostatni czerwcowy weekend imprez na Moście Kultury (Most im. Mariana Lutosławskiego). W dniach 28-30 czerwca nie zabraknie koncertów i warsztatów dla całych rodzin.\nPrzede wszystkim organizatorzy zapraszają na imprezy muzyczne. Już w piątek o godz. 19 na scenie wystąpi formacja Młode Djembe, czyli ekipa złożona z uczestników czerwcowych warsztatów bębniarskich. Na godz. 20 zaplanowano z kolei koncert grupy Letko, prezentującej mieszankę elektronicznych brzmień dream popu z alternatywnym akustycznym pazurem. Skład tworzą: Monika Bożyk, Grzegorz Degejda, Mikołaj Macek oraz Arek Grzywna. - Owocem tej współpracy jest najnowszy materiał: liryczny, ale i pełen energii płynącej z żywych instrumentów - zachęcają organizatorzy.\nW sobotę o godz. 20 na Moście Kultury zamelduje się Lubelska Baszta. Istniejący od 2000 roku zespół instrumentalno-wokalny wykonuje muzykę o tradycyjnym charakterze, oryginalnym brzmieniu i stylistyce nawiązującej do polskich piosenek z lat 30-tych oraz popularnych utworów z klasyki muzyki rozrywkowej.\nOstatni dzień miesiąca zakończymy z przytupem - salsoteką prowadzoną przez instruktorów Studio Tańca Bonito Joanna Dąbska (godz. 20). Będą również pokazy taneczne Vice Mistrzyń Polski salsa solo do 11 lat oraz aktualnych Mistrzyń Polski Formacji Tanecznych Carribian Show adult.\nMost Kultury to także warsztaty. W piątek na godz. 16.30 zaplanowano zajęcia bębniarskie, w niedzielę o godz. 11 odbędą się warsztaty edukacyjne dla najmłodszych, natomiast w niedzielę o tej samej porze nauczymy się przygotowywać wegetariańskie desery.\nhsolkio89 / 27 czerwca 2019 o 17:36\nPiepszysz gościu bo tam są TOY TOY a pod most to i owszem jakieś chamy to może i zachadzają jak nie wiedzą jak się załatwić w WC.\nGość / 27 czerwca 2019 o 12:14\nGość / 27 czerwca 2019 o 10:50\nMost kultury. Na moście kulturalnie walimy browar, a potem kulturalnie idziemy się odlać pod most. Kultura na całego.\nPijany 18-latek demolował samochód. Złożył propozycję policjantowi 0 1\nWjechali motocyklem w szynobus. Dwie osoby nie żyją [wideo] 0 2\nTydzień św. Krzysztofa. W niedzielę poświęcili pojazdy przed archikatedrą [zdjęcia] 0 4\nRowerem na Jasną Górę. Pielgrzymka policjantów z Lublina [zdjęcia] 7 0\nWypadek nad jeziorem w Okunince. 23-latek skoczył do wody na główkę 77 6\nJaka będzie pogoda w niedzielę? Jest ostrzeżenie IMGW i alert RCB 2 3\nW sobotę rozpoczęły się uroczystości z okazji 75. rocznicy likwidacji niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. Uczestnicy obchodów pokonali trasę, którą 75 lat temu przeszli więźniowie opuszczający obóz tuż przed jego likwidacją.\nDzisiaj, 21 lipca 2019:\n15:00 Święto chleba i makaronu w Ludwinie 0 4\n17:00 Carnaval Sztukmistrzów za tydzień, ale już w ten weekend zobaczyć można sztukmistrzów 5 0\n8:00 75. rocznica likwidacji niemieckiego więzienia na Zamku w Lublinie 0 0\nSLD, Razem i Wiosna wystartują w wyborach jako blok lewicy 3 46\nJarosław Kaczyński na pikniku rodzinnym PiS w Chełmie [zdjęcia] 145 48


IST METZ - producent technologii UV stosowanych przy wytwarzaniu wyświetlaczy\nTECHNOLOGIA UV DO NAJNOWSZYCH PROCESÓW W PRODUKCJI WYŚWIETLACZY\nWyświetlacze o wysokiej rozdzielczości i bogatym kolorze są oknem na wszechświat informacyjny. Chcesz szybko wpisać wiadomość e-mail na smartfonie w drodze do pracy, czytać najnowsze wiadomości ze świata na tablecie lub śledzić ulubiony sport na własnym 65-calowym ekranie telewizora - innowacyjne technologie wyświetlania to umożliwiają. Dzisiejsze wyświetlacze są stale użytkowane i są narażone na znaczne obciążenia, więc muszą być bardzo wytrzymałe i mieć długą żywotność. W procesie produkcji wyświetlaczy OLED i LCD IST METZ GmbH postrzega siebie nie tylko jako dostawcę systemów UV, LED i ekscymerowych, ale także jako partnera programistycznego. Czyszczenie, modyfikacja i aktywacji powierzchni można realizować za pomocą systemów ekcsymerowych. Nasze laboratorium i dział technologii aplikacji chętnie pomogą w opracowywaniu nowych procesów i rozwiązań UV.\n⇒ Plastik, np. PET\n⇒ Przyczepność i uszczelnianie paneli szklanych (np. ODF)\n⇒ Utwardzania powłok ochronnych\n⇒ Czyszczenie powierzchni szklanych (czyszczenie UV)\n⇒ Modyfikacja i aktywacja powierzchni\n⇒ Dezynfekcja powłok ochronnych\n⇒ Od wielu lat współpracujemy z producentami sprzętu, a także producentami farb, lakierów i klejów stosowanych przy produkcji wyświetlaczy


Wywiad z Lindą Jackson, szefową Citroena\nMaciej Ziemek, członek jury Car of The Year 03.12.2018 10:54\nCharyzmatyczna szefowa Citroëna, którą w 2018 roku brytyjski magazyn "Autocar" uhonorował tytułem "najbardziej wpływowej kobiety w branży motoryzacyjnej", nie pozostawia złudzeń. Przyszłość należy do samochodów elektrycznych, także w rajdach.\nfot. Jean-Brice Lemal\nMaciej Ziemek: Kiedy w ofercie Citroëna pojawi się samochód elektryczny?\nLinda Jackson, CEO Citroën: Już za niecałe 2 lata, w 2020 roku. Będzie to nowy model, a nie elektryczna wersja istniejącego samochodu. Zaledwie 5 lat później, w 2025 roku, każde auto w gamie będzie miało odmianę elektryczną lub hybrydę typu plug-in.\nDo kiedy Citroën będzie obecny w WRC? Wyobraża Pani sobie rajdy bez brzmienia silników spalinowych i zapachu benzyny?\nW WRC z pewnością zostaniemy przez kolejne 2 sezony, czyli do końca 2020 roku.\nPóźniej również chcielibyśmy uczestniczyć w tym cyklu, ale to zależy od tego, w\nktórym kierunku pójdą przepisy FIA dotyczące samochodów rajdowych następnej\ngeneracji. Nie tylko dla naszej marki, ale dla wszystkich obecnych teraz w WRC i\nprzyszłych producentów, którzy poważnie myślą o dołączeniu do rajdowej ligi na\nświatowym poziomie, coraz trudniej będzie podjąć decyzję o udziale w WRC, jeśli\npromować i sprzedawać będziemy inne auta niż te, które uczestniczą w sporcie.\nCzyli przyszłość rajdów to samochody elektryczne?\nJeśli nie od razu elektryczne, przynajmniej hybrydowe. Nawet przy obecnej formule\nrajdów – gdy samochody, co niecałe 300 km zjeżdżają do strefy serwisowej, gdzie\nmożliwe jest szybkie ładowanie, czy wymiana akumulatorów – korzystanie z\nelektrycznych aut rajdowych wydaje się możliwe już przy obecnej technologii. Za 2\nlata będziemy śmiali się z tego, że teraz ktoś może wątpić w to, że taka jest\nprzyszłość nie tylko rajdów.\nZanim zobaczymy na drogach elektryczne Citroëny, w najbliższych nowychmodelach będziemy oglądać kolejne elementy systemu Citroën Advanced Comfort?\nZdecydowanie tak. Citroën Advanced Comfort to system „otwarty”, który można\ndoskonalić bez końca. Nasi inżynierowie ciągle pracują nad kolejnymi elementami\ntego systemu, które mogłyby wpłynąć na poprawę ogólnego komfortu nie tylko\npodróżowania, ale również obcowania z samochodem. Na przykład, więcej przemyślanych schowków we wnętrzu, które kierowca i pasażerowie mają\ndo dyspozycji też wpływa na poprawę komfortu przebywania w aucie.\nWybierz samochód, który zasługuje na tytuł "Legenda motoryzacji". Oddaj głos tutaj i wygraj atrakcyjne nagrody\nDoskonalenie tego systemu to zadanie bardziej dla inżynierów, czy designerów?\nDla jednych i drugich. Wiemy, że klienci, którzy mieli okazję przetestować nasze\nsamochody oceniają fotele, jako bardziej komfortowe niż w wielu autach\nkonkurencji. Teraz pracujemy nad tym, jak dotrzeć z tą informacją do tych, którzy\njeszcze nie testowali naszych samochodów, ale oglądali je w internecie, czy\nzawitali już do naszego salonu. Krótko mówiąc, fotele nie tylko mają być komfortowe,\none muszą wyglądać na komfortowe już po otwarciu drzwi samochodu.\nJesteście w stanie zmierzyć, na ile powrót do oferowania samochodów bardziej komfortowych niż inni producenci wpływa na wzrost popularności modeli Citroëna? A może to zasługa, przede wszystkim, designu?\nZmierzyć można wszystko, a dzięki temu, że największa część opinii pochodzi\nteraz z internetu – w tym, w dużej mierze, z mediów społecznościowych – stało się to\njeszcze łatwiejsze niż kiedyś. Porównaliśmy ile razy w przeszłości pojawiało się w\nnich połączenie słów "Citroën" i "komfort" oraz czy kontekst tego połączenia był\npozytywny czy negatywny i zestawiliśmy to z wynikami od kiedy na drogach są C4\nCactus i nowe C3. Rezultat zdziwił nawet nas. Wszystkie elementy, które poprawiają\nkomfort mają gigantyczny wpływ na wzrost popularności nowych Citroënów. Dzisiaj\nnie wystarczy wyróżniać się tylko designem.\n4 lata transformacji przynoszą efekty: sprzedaż Citroëna systematycznie rośniepiąty rok z rzędu. Co zrobić, aby ten trend utrzymał się w kolejnych latach?\nJeszcze bardziej trzeba wsłuchiwać się w to, co mówią nasi klienci. Zarówno ci\nbardzo zadowoleni z jazdy naszymi nowymi modelami, jak i ci mniej zadowoleni. W\nbliższej i dalszej perspektywie, Citroëna czekają takie same wyzwania jak całą\nbranżę motoryzacyjną. Musimy mieć w ofercie samochód elektryczny, następnie\nautonomiczny i płynnie przestawić się z firmy, która jedynie produkuje samochody na\nfirmę, która będzie dostawcą rozwiązań z dziedziny mobilności. To już się dzieje.\nW przeciwieństwie do innych marek nadmierną liczbą SUV-ów w ofercie Citroën nie zamierza się wyróżniać. Teraz są tylko dwa Aircrossy – C3 i C5. Nie za mało?\nNie, C3 Aircross i C5 Aircross zaspokajają potrzeby zdecydowanej większości\nklientów. Citroën nie musi być obecny we wszystkich segmentach, jak większość\nnaszych konkurentów. Citroën musi być inny.\nAutor wywiadu jest jednym z jurorów plebiscytu The Best of Moto.pl. Zachęcamy do wzięcia udziału w wyborze najlepszego samochodu 2018 r. Wszyscy głosujący mogą wygrać atrakcyjne nagrody. Strona do głosowania znajduje się tutaj.\nNetflix, nie wiem kto wam robi tę toporną kampanię ale nie przedłużajcie z partaczami umowy.\nNiczego porywającego, ani wizjonerskiego nie powiedziała. Czytając między wierszami, pierwszy elektryczny Citroen pojawi się na rynku 9 lat po pierwszym elektrycznym Renaulcie. Wprowadzenie wersji elektrycznych LUB hybrydowych z wtyczką każdego modelu do 2025 roku oznacza, że PSA jest w lesie z systemami, które konkurencja oferuje od dawna. Również w przypadku rajdów mówienie o samochodach elektrycznych LUB hybrydowych jest ściemą - to tak jakby zapowiadać, że za rok zbudujemy dom z basenem lub wynajmiemy kawalerkę.\nwurce elektryczne? no madame trochę przegięłaś\nMożna tu coś więcej dodać?


Strona główna Szczecin Papież dowiedział się o działalności Fundacji Małych Stópek!\nPapież Franciszek poświęcił w środę dwa dzwony „Głos Nienarodzonych”. W uroczystości uczestniczył ks. Tomasz Kancelarczyk z Fundacji Małych Stópek.\nDźwięk dzwonu „Głos Nienarodzonych” rozbrzmiewał na ulicach Szczecina w kwietniu br. Była to inicjatywa, która miała zastąpić odwołany z powodu obostrzeń Marsz dla Życia. Na Jasnych Błoniach zgromadziły się tłumy, aby wyrazić swoje poparcie dla życia od poczęcia do naturalnej śmierci.\nFundacja Małych Stópek włączyła się w zbiórkę funduszy na odlew dzwonów dla Ukrainy i Ekwadoru. W środę zostały one poświęcone przez papieża Franciszka.\n–Na prośbę polskiej Fundacji ŻYCIU TAK poświęciłem dzisiaj dzwony noszące tytuł „Głos Nienarodzonych”, które zostaną przekazane do Ekwadoru i na Ukrainę. Niech będą dla tych narodów i dla wszystkich znakiem mobilizacji do obrony ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Dziękuję wszystkim darczyńcom za pomoc w tym dziele. Na pewno wkrótce zgłoszą się inne kraje które zechcą aby taki dzwon rozbrzmiewał u nich – mówił Ojciec Święty.\nPrezes Fundacji Małych Stópek ks. Tomasz Kancelarczyk miał przy tym sposobność do spotkania z papieżem i przedstawienia mu szczecińskiej organizacji, która działa na rzecz ochrony dzieci nienarodzonych i wspiera ich rodziców znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.\ndzwony "Głos Nienarodzonych"\nPoprzedni artykułRafał Trzaskowski blokuje Marsz Niepodległości. Organizatorzy: „I tak się odbędzie”\nNastępny artykułSzczecin: 18-latek z Pogoni najdroższym zawodnikiem Ekstraklasie


G-BOMBS wg dr Fuhrmana część 3 rośliny czosnkowate (O:Onions) nutritarianizm\nDo warzyw z rodziny czosnkowatych należą:\nNie tylko dodają one potrawom wspaniałego smaku, lecz także mają dobroczynny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i odpornościowy. Wykazują też właściwości przeciw cukrzycowe i antyrakowe. Słyną z charakterystycznych (i podrażniających oczy) związków organicznych zawierających siarkę , które spowalniają wzrost guzów nowotworowych oraz zabijają komórki rakowe. Częste jedzenie cebuli i czosnku wiąże się z obniżonym ryzykiem rozwoju raka w przewodzie pokarmowym. Rośliny czosnkowate zawierają też wysokie stężenie działających antynowotworowo i przeciwzapalnie flawonoidów.\nFitozwiązki pochodzące z roślin czosnkowatych hamują również angiogenezę , czyli uniemożliwiają guzom czerpanie krwi potrzebnej do wzrostu ich komórek. W żółtej i czerwonej cebuli znajduje się więcej antyoksydantów niż w odmianie białej, ale to szalotki są wyjątkowo bogate w polifenole. Z kolei czerwona cebula obfituje w kwercetynę i antocyjan ( obecne również w owocach jagodowych). Rośliny czosnkowate możesz dodawać do każdego dania warzywnego wzbogacają jego smak i wzmacniają prozdrowotne działanie.\nPamiętaj, że muszą one być spożywane na surowo i dobrze przeżute lub drobno posiekane przed jedzeniem czy dodaniem do gotowania , aby zainicjować reakcję chemiczną , w wyniku której powstaną ochronne związki siarkoorganiczne.\nIlości roślin czosnkowych, które znacząco i pozytywnie wpływają na zdrowie człowieka to 1/2 szklanki dziennie.\nPodobno alby doszło do wytworzenia związków siarkoorganicznych po posiekaniu należy odczekać 10 minut, a potem zjeść na surowo lub poddać obróbce cieplnej. Do kuracji dla niektórych osób tzw hard corowych:) należy kuracja przeciw pasożytnicza i przywracająca florę bakteryjną jelitom. Przez 2 tygodnie, należy wieczorem dokładnie rozgryźć ząbek czosnku i połknąć ,ewentualnie popić wodą.


Utrudnienia w ruchu na skrzyżowaniu w Starej Wsi! - Sanok, Bieszczady | portal regionalny korsosanockie.pl\nUtrudnienia w ruchu na skrzyżowaniu w Starej Wsi!\nWiadomości Od września planowane są prace drogowe polegające na rozbudowie skrzyżowania w rejonie Kolegium Ojców Jezuitów w Starej Wsi. W związku z tym wystąpią utrudnienia na drodze wojewódzkiej nr 886, prowadzącej z Domaradza do Sanoka. Termin zakończenia prac przewidywany jest na koniec grudnia 2019 roku. Policja apeluje o ostrożność i stosowanie się do zasad ruchu drogowego.\nJuż za kilka dni w Starej Wsi ruszą prace drogowe związane z rozbudową i przebudową skrzyżowania drogi wojewódzkiej prowadzącej z Domaradza do Sanoka z drogą powiatową prowadzącą do miejscowości Orzechówka. Przewidywany termin zakończenia prac planowany jest na 31 grudnia 2019 roku.\nW związku z powyższym informujemy, że na czas prowadzonych prac zostanie wprowadzona zmiana organizacji ruchu polegająca na zwężeniu istniejących pasów jezdni, przy utrzymaniu ruchu dwukierunkowego, bądź wprowadzeniu ruchu wahadłowego na odcinku 100 metrów, sterowanego poprzez zastosowanie sygnalizacji świetlnej.


Budowa domu – czas start! – Portal budowlany\nPosted on Sierpień 27, 2019 Wrzesień 4, 2019 by admin\nBudowa domu to zadanie niełatwe, wymagające załatwienia wielu formalności oraz zwracania bacznej uwagi na różne elementy, które mogą wpłynąć na koszty inwestycji oraz na ostateczną jakość jej wykonania. Oto kilka kwestii, na które należy zwrócić uwagę zanim postanowimy wybrać fundamenty i wznieść ściany przyszłego domu.\nDziałka budowlana – każdy dom musi stać na jakimś gruncie, żeby można było na nim budować powinna być to nasza własność, musi także znajdować się w planie zagospodarowania przestrzennego gminy. Działki, które zostały zaklasyfikowane jako budowlane najczęściej w tym planie się znajdują. Jednak jeśli postanowimy wznieść nasz budynek w szczerym polu to najpierw musimy postarać się o wpis do planu zagospodarowania przestrzennego. Decydując się na takie rozwiązanie dobrze jest sprawdzić, czy istnieje możliwość przyłączenia mediów. I zastanowić się ile będzie kosztowała budowa przyłączy kanalizacyjnych, wodociągowych, podłączenie pod trakcję elektryczną i inne tego typu kwestie.\nUzbrojenie działki – o działce uzbrojonej mówi się wtedy, gdy w jej pobliżu przebiegają trakcje elektryczne, wodociągowe, gazowe, a dobrze jeśli jest też kanalizacja i linia telekomunikacyjna. Jeśli chcemy budować dom, to po zapewnieniu wpisu do planu zagospodarowania przestrzennego (jeśli działka wcześniej nie była uznana za budowlaną) w drugim kroku warto zatroszczyć się o jej uzbrojenie. Do podprowadzenia prądu, gazu, czy wody konieczne są przyłącza. Aby mogło ono powstać i dobrze spełniało swoje funkcje ważny staje się projekt przyłącza wodociągowego, gazowego czy elektrycznego. Dobrze sporządzony plan w znaczącym stopniu ułatwia prowadzenie dalszych prac.\nProjekt architektoniczny i plan zagospodarowania terenu – rzeczą, o której myślimy w pierwszej kolejności, choć jak widać powinna być ona dopiero rozważana w trzecim kroku jest projekt domu. Powinien być zgodny z naszymi oczekiwaniami i potrzebami. Zabierając się za budowę dobrze jest też mieć plan zagospodarowania całej działki. Jeśli już od początku wiemy, gdzie będzie dom, ogród, altana, garaż czy przydomowy grill możemy odpowiednio zaplanować prace i pozostawić elementy krajobrazu, które zechcemy zagospodarować np. drzewa czy wzniesienia, które zechcemy przeobrazić w skalniaki, albo niecki z których zrobimy oczko wodne.\nJak widać budowa domu wymaga dobrych zdolności organizacyjnych i skutecznego planowania. Tylko wówczas prace związane z budową domu będą przebiegać sprawnie i bez zbędnych opóźnień.


Na Politechnice Śląskiej będą badać inteligentne sieci elektroenergetyczne | Nauka w Polsce\nW środę na Wydziale Elektrycznym otwarto nowe laboratorium partnerskie, dzięki któremu uczelnia wzbogaciła się o nowy sprzęt: nowej generacji aparaturę łączeniową stosowaną w sieciach napowietrznych średniego zasięgu oraz rozdzielnice niskiego i średniego napięcia.\nJak powiedział PAP rzecznik Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej Andrzej Kowalik, najbardziej innowacyjnym urządzeniem jest recloser. "Mówiąc prostym językiem, to inaczej takie by-passy, które w razie awarii umożliwiają zmianę kierunku płynięcia energii elektrycznej w sieci, by ominąć miejsce awarii i doprowadzić prąd od dostawcy do odbiorcy inną drogą" – wyjaśnił.\nKowalik tłumaczył, że po pierwsze ten recloser działa bardzo szybko, tak że docelowo przerwa w dostawie energii elektrycznej nie powinna być dla końcowego odbiorcy w ogóle odczuwalna.\n"Najważniejszą rzeczą jest jednak doposażenie go, zgodnie z oczekiwaniami naszych pracowników naukowych, w takie urządzenia, które dopiero wchodzą na rynek, a które umożliwiają inteligentne komunikowanie się recloserów ze sobą" – mówił Kowalik.\nWprowadzenie tej generacji recloserów na rynek – w ocenie Kowalika – już się dzieje i jest kwestią najbliższej przyszłości. "W ciągu najbliższych kilku lat nasza sieć elektroenergetyczna będzie się stawać właśnie siecią inteligentną, czyli siecią, która tak naprawdę będzie reagować automatycznie na różne okoliczności, bez potrzeby ingerencji człowieka" – powiedział.\nDlatego – kontynuował – konieczna jest edukacja studentów w tym zakresie, by nie tylko znali się na obecnym stanie rzeczy, ale też z wyprzedzeniem poznawali technologie, które dopiero wchodzą do użytku.\nPozostałe sprzęty, które otrzymała uczelnia to urządzenia, na których bada się średnie i wysokie napięcie; używane już na rynku. "Studenci będą mogli uczyć się na tym np. poprzez symulacje warunków, jakie panują w tych sieciach" – mówił Kowalik.\nJak podano, oficjalna współpraca Politechniki Śląskiej i firmy ZPUE trwa od roku.(PAP)


Oskarżony o gwałt student dostarczył dowody niewinności, ale i tak został... - Wykop.pl - strona 4\nNiestety ale uniwersytet nie obchodzi czy rzeczywiście doszło do gwałtu czy nie. Dbają tylko o wizerunek. Zrobił się smród no to wywalamy typa i mogą powiedzieć, że nie tolerują takich rzeczy. I tyle\n@phobosfobos: Tzn jakich rzeczy nie tolerują? Czyli co, ktoś oskarży wszystkich studentów o gwałt, którego nie było i wszyscy wylecą?\n@phobosfobos: No super wizerunek. Ciekawie czy następnym krokiem w jego poprawie będzie jakaś rekompensata dla tej laski co fałszywie oskarżyła gościa. Mogła się przez to wszystko zestresować i może potrzebować wsparcia.\nuznał, że kobieta była pijana więc spotkanie "nie było dobrowolne"\nsama się doprowadziła do takiego stanu, więc niby dlaczego ma być to jakaś okoliczność decydująca o klasyfikacji czynu na jej korzyść?\n@chigcht: bo to kobieta.\nSpokojnie ameby umysłowe nadal będą głosowały na lewice, dzięki czemu Sp##$?#?ENI UMYSŁOWO ludzie będą rządzili, będą INNYCH Sp##$?#?ONYCH UMYSŁOWO ludzi wpychać na ciepłe stanowiska na uniwerkach.\nOfiara sytemu że facet zawsze jest winien, dla czego pytam nikt nie nakrył kobiety molestującej kobiety?\nKannavar 2 mies. temu\npowiedzcie mi czemu jak facet i babka są pijani i się bzykną, kobieta stwierdzi że to gwałt to facet winny, który również był nieświadomy przez alkohol. Z logicznego punktu widzenia to się nawzajem się zgwałcili. Seksizm wobec mężczyzn podobno nie istnieje tak jak rasizm dla białych i katolików...


Jasna strona ciemnej strony mocy. Darth Vader w roli Lucyfera | Gadżetomania.pl\nJasna strona Vadera (Fot. TechnaBob.com)\nNiewiele jest postaci równie charakterystycznych, jak Darth Vader. Postać, symbolizująca od kilkudziesięciu lat mroczną stronę ludzkiej natury doczekała się jednak nietypowego i nieco przewrotnego hołdu.\nCoraz powszechniejsza dostępność drukarek 3D sprawia, że realizacja kreatywnych pomysłów, do niedawna stojących poza zasięgiem większości ludzi, staje się możliwa. Nietypowe obudowy dla różnych sprzętów, biżuteria czy dorabianie uszkodzonych elementów różnych urządzeń to tylko ułamek możliwości, zapewnianych przez druk trójwymiarowy.\nTechnologię tę postanowił wykorzystać m.in. Zairy Zin, tworząc świetnie wyglądające abażury do lamp. Zaprojektowana przez niego ażurowa głowa Dartha Vadera po podświetleniu od środka wygląda rewelacyjnie i sądzę, że przypadnie do gustu nie tylko fanom Gwiezdnych Wojen.\nGłowa Vadera ma około 13 centymetrów średnicy i zachwyca bogactwem szczegółów. Zairy Zin przygotował limitowaną liczbę lamp, z których każda kosztuje 585 dolarów, czyli ponad 1800 złotych. To sporo jak za niewielką lampkę, ale z drugiej strony, chyba niewiele osób miało kiedykolwiek okazję, by zobaczyć Vadera w roli niosącego światło – Lucyfera (w tym artykule znajdziecie inne, dziwne wcielenia Vadera).\nŹródło: TechnaBob • Neatorama\nlampa3dDrukarka 3DDruk 3DGwiezdne wojny\nJVC LT-42WX70 za 2400$ 9 programów i usług do ochrony prywatności w Internecie. Nie daj się śledzić! LCD nie będą już tanieć? Dla kogo netbook? Kurtka Klymit Ulaar wypełniona argonem sprawi, że będzie Wam ciepło, ale nie gorąco Nowy model BeoVision, czyli naprawdę drogi telewizor 3D z BluRay Prawdziwy TIE Interceptor TOP 9: latające machiny domowej konstrukcji (wideo) Samolot rozpadł się w trakcie lądowania - jest tylko 1 ofiara! Gdy granice między technologią a magią zostają zatarte. Oto bezprzewodowy głośnik LG, który unosi się w powietrzu Jak sprawdzić aktualny transfer i nie tylko? Instax Mini 7S - mały i podręczny aparat od Fujifilm


Brand extension i licencjonowanie marki jako strategie zarządzania | eioba.pl\nBrand extension i licencjonowanie marki jako strategie zarządzania\nZakłady Mięsne Henryk Kania są jednym z bardziej liczących się w Polsce zakładów przetwórstwa mięsnego.\nWyświetlenia: 580 Zamieszczono 18/03/2014\nNa ofertę firmy składają się także produkty dedykowane dzieciom, w tym także licencjonowanie marki od koncernu Disney.\nLicencjonowanie marki w firmie FMCG\nLicencjonowanie marki Disney jest ciekawym przykładem wykorzystywania wizerunku znanych marek w produktach innych kategorii. W tym wypadku koncept biznesowy wynika z identycznej grupy celowej, do której kierowana jest oferta obu marek, czyli do dzieci.\nThe Walt Disney Company to największa na świecie korporacja medialna założona 16 października 1923 w Burbank przez braci Walta i Roya Disneyów, jako małe studio animacyjne pod nazwą Disney Brothers Cartoon Studio. Od 2008 roku jest to największa wśród wszystkich korporacji medialnych świata. Od 1993 roku firma jest także liderem na rynku programów licencyjnych dla dzieci. Licencjonowanie marki jest znaczącym źródłem przychodów firmy.\nLicencjonowanie marki jako wspólna akcja marketingowa\nW czerwcu 2010 miała wystartował wspólny program marketingowy firm ZPM Henryk Kania i Disney. Był to konkursu dla najmłodszych związany z promocją filmu wytwórni Diney Pixar. Kampania nawiązywała do animacji „Auta 2” i była połączona z promocją filmu, który w kinach pojawił się w kinach także czerwcu tego roku. Licencjonowanie marki i co-branding oparte były na współpracy marketingowej obu firm.\nLicencjonowanie marki a brand extension\nMarka Henryk Kania planowała przeprowadzić brand extension i wprowadzić na rynek wędliny i przetwory mięsne dla dzieci. W tym celu opracowano serię kiełbasek, polędwiczek i szyneczek w charakterystycznych opakowaniach. Współpracując z Disney zaprojektowano opakowania nawiązujących do filmu Disneya. Licencjonowanie marki w obszarze oferty wykorzystywało bajkowe obrazki ze zdrowym posiłkiem. Całość przedsięwzięcia miała na celu brand extension na nową grupę klientów – rodziców poszukujących produktów specjalnie dedykowanych dla dzieci. Seria produktów Henryk Kania Auta 2 to przetwory mięsne, przygotowanych specjalnie dla dzieci. Na portfolio marki składają się: Turbo Kiełbaski Kabanosy Solo Małego Mistrza, Parówki Wyścigowe, Polędwiczka Rajdowa, Parówki Solówki Małego Mistrza, Szynka Championa. Licencjonowanie marki Henryk Kania Auta 2 łączyło zdrowe posiłki dla dzieci z przyjemnością i zabawą. Reklama produktów polegała między innymi na emisji spotów w popularnych kanałach dziecięcych Disney Channel i Disney XD.\nLicencjonowanie marki a co-branding\nZakłady Mięsne Henryk Kania współpracują z firmą Disney od 2007 roku. Poza marką Auta 2 i programem wspólnej promocji filmy i produktów, licencjonowanie marki obejmuje także bohaterów innych bajek, takich jak Kubuś Puchatek i Myszka Miki. Licencjonowanie marki i współpraca firm obejmuje więc coraz szersze portfolio produktów. Oprócz oznakowania produktów licencjonowanie marek obejmuje kampanie reklamowe POS realizowane w wybranych sieciach handlowych. To szerszy co-branding niż wyłącznie oznakowanie produktów licencjonowanym oznakowaniem.\nPoza wspólnymi działaniami marketingowymi, obie marki łączyła idea zdrowego rozwoju dziecka. Tak uznana marka jak Disney, nie pozwoliłaby sobie na licencjonowanie marki na złe produkty. Produkty z portfolio marki zostały specjalnie opracowane. Zawierają ważne dla prawidłowego rozwoju organizmu składniki odżywcze, oraz nie zawierały fosforanów. Licencjonowanie marki udzielone firmie z Pszczyny jest jedną z wielu licencji udzielonych polskim firmom. Disney ma określone kategorie produktów, które obejmuje licencja na markę. Są to między innymi:\nFirmy planujące licencjonowanie marki współpracę marketingową z licencjodawcami, powinny skalkulować nie tylko koszty z tym związane, ale i cały pakiet korzyści. Sprzedaż jest wyłącznie jednym z celów jakie daje licencja na markę. Inne to na przykład zbudowanie wartościowych dla marki skojarzeń, szybsze wprowadzenie marki na rynek, łatwiejsze dotarcie do ściśle określonych grup konsumentów.\nLicencjonowanie marki ze strony licencjodawcy\nIstnieje druga strona obejmująca licencjonowanie marek. Można zostać licencjodawcą. Nie każda marka nadaje się do licencjonowania, nie każda może uzyskać z tego tytułu odpowiednie korzyści. Disney jest świadom nie tylko siły swojej marki, ale także efektów synergii, jakie dzięki licencjonowaniu może uzyskać. Firma rozumie też, że nie wszystkim i nie na wszystko powinna udzielać licencji. Kluczem do takich decyzji jest motto i misja firmy: „Najszczęśliwsze miejsce na ziemi” (Happiest Place on Earth). Dzięki konsekwencji spójnej strategii marki wartość firmy i marki rośnie. Wartość kapitałowa spółki na giełdzie papierów wartościowych w Nowym Jorku szacowana jest na ponad 40 mld dolarów USD (stan na 2011 rok). Disney jest według rankingu Interbrand 9 najdroższą marką na świecie. Wartość marki szacowana na ponad 29 mld dolarów. Na jej wartość niebagatelny wpływ ma potencjał i umiejętne licencyjnowanie marki.\nkomentarze: 21 | wyświetlenia: 110076\nkomentarze: 40 | wyświetlenia: 647650\nczy ktoś z was wie gdzie można dostać te wędlinki disneyowe Kani?


Wynajmę budynek Lipno,leszczyński,wielkopolskie, rynek wtórny. 46751 ongeo.pl\nWynajmę lokal użytkowy - Wilkowice,\nHala magazynowa w Wilkowicach Hala o powierzchni 200 m2, w tym pom. socjalne i toaleta, położona na działce 7000 m2 (nieutwardzonej) Hala jest ogrzewana, oświetlona; Możliwość wynajęcia drugiej hali obok o pow. 210 m2 *Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. BĄDŹ NA BIEŻĄCO! OBSERWUJ OFERTY NA INSTAGRAMIE: REALTY_NIERUCHOMOSCI i FACEBOOKU: AgencjaRealty\nLokale na wynajem Leszno Zatorze • Lokale na wynajem Leszno Podwale • Lokale na wynajem Leszno Śródmieście • Lokale na wynajem Leszno Antoniny • Lokale na wynajem Leszno Leszczynko • Lokale na wynajem Leszno Nowe Miasto • Lokale na wynajem Leszno Przylesie • Lokale na wynajem Leszno Zaborowo • Lokale na wynajem powiat leszczyński • Lokale na wynajem powiat wschowski •\nLokale na wynajem Lipno


Zysk netto Bloober Team przekroczył 2,6 mln zł w czwartym kwartale - BiznesRadar.pl\nO blisko 150 proc. zwiększyły się przychody ze sprzedaży produktów BLO (BLOOBER) w czwartym kwartale ubiegłego roku. Zysk netto krakowskiej spółki przekroczył 2,6 mln zł wobec 0,33 mln zł w analogicznym okresie roku 2018.\nPrzy przychodach ze sprzedaży produktów na poziomie 6 mln zł, Bloober Team zarobił w minionym kwartale 2,6 mln zł. W całym ubiegłym roku zysk netto Bloober Team sięgnął ponad 4,6 mln zł (przy 14,7 mln zł przychodów ze sprzedaży produktów). – Jestem zadowolony z wyników 2019 roku, ale przede wszystkim z uzyskanej pozycji na rynku. Robimy wszystko, żeby 2020 rok był znacząco lepszy niż poprzedni. Przed nami premiera Medium, ale mam nadzieje, że zanim to nastąpi zaskoczymy pozytywnie rynek kilkoma istotnymi wydarzeniami - zapowiada Piotr Babieno, prezes Bloober Team.\nBloober Team osiągnął już pozycję lidera jeśli chodzi o horror psychologiczny. Teraz zapowiada kolejny krok. – Chcemy powalczyć o pierwsze miejsce na świecie wśród producentów szeroko-rozumianych horrorów. Nasze kolejne produkcje, począwszy od Medium, będą zaliczać się do indie AAA lub wręcz AAA w swojej kategorii z budżetami na poziomie kilkunastu milionów dolarów - zapowiada Piotr Babieno. Krakowski developer deklaruje produkcję dwóch gier jednocześnie i premiery co 1,5 – 2 lata. Nie wyklucza również eksploatacji dotychczasowych IP.


2019.09.27 Lublin - Grupa wsparcia dla osob transpłciowych • Zapowiedzi trans • artykuły • portal\n2019.09.27 Lublin - Grupa wsparcia dla osob transpłciowych\nZapraszamy na kolejne spotkanie lubelskiej grupy wsparcia dla osób transpłciowych, które odbędzie się w piątek 27 września o 18.00. Spotykamy się w przy ul. Narutowicza 61 lok. 3 (I piętro) w Lublinie.\ned zamieszczono: 2019.09.24\nportal > artykuły > Zapowiedzi trans > 2019.09.27 Lublin - Grupa wsparcia dla osob transpłciowych


Refluks przełyku – kompendium opisów na temat tej dużej dolegliwości w praktycznym portalu internetowym. Pewnie niekiedy słyszałeś o refluksie, jednak głowisz się jakie są jego objawy? Sprawdź artykuł w naszym serwisie, zatytułowany „Refluks przełyku częste objawy” i sprawdź, czy to schorzenie nie dotyczy czasami Ciebie. Refluks to jeszcze nie koniec świata – naucz się z nim żyć. Powinieneś mieć wiele cierpliwości, aby dobrze polepszyć samopoczucie i wyleczyć refluks – ale wynikowe rezultaty terapii leczniczej zapewne Cię zadowolą. Odwiedź niezwłocznie naszą potrzebną stronę internetową, i dowiedz się więcej.\nPoprzedni wpisProfesjonalna Fotografia ślubna GdańskNastępny wpisElektro Dom


GRUDNIOWO - STYCZNIOWE NOWOŚCI - CO? GDZIE? ZA ILE? - My little home my passion\nRany…czas mi ostatnio przez palce ucieka…takich przerw (między postami) na blogu jeszcze nie było…2 wpisy w miesiącu…grrr\nMamy początek marca, a ja dopiero dziś przybywam do Was z postem o grudniowo – styczniowych nowinkach.\nWiosno przybywaj! i dodaj powera, bo tak dalej być nie może ;))))\nPojawiło się kilka nowości i szkoda by było ich nie pokazać. Zobaczcie więc, co tam ciekawego ostatnio wpadło mi w ręce.\nPapierowe lampki origami\nDorwałam je w Pepco. Coraz bardziej zaskakuje mnie ten sklep, pozytywnie, nie inaczej.\nMożna tam kupić fajne dekoracje za niewielkie pieniądze.\nLampki są świetne, bo na baterie, dzięki temu mogę je ulokować gdzie chce. Uniwersalne. Mogą nam służyć przez cały rok, także jako świąteczna dekoracja.\nOprócz lampek trafiłam tam na betonowe doniczki z miedzianą obwódką, sprawiłam sobie 2 sztuki. Szkoda, że nie zrobili większych rozmiarów, bo chętnie wzięłabym takie na balkon.\nCena: lampki ok. 20 zł., doniczka 4,99 zł.\nKsiążka Saroo Brierley „Lion. Droga do domu”\nTo historia napisana przez życie.\nAutorem powieści jest jej główny bohater Saroo Brierley, który w wieku 5 lat, szukając brata, wsiada do przypadkowego pociągu. Ze zmęczenia zasypia i budzi się półtora tysiąca kilometrów od domu. Dociera na ulice Kalkuty, gdzie każdego dnia walczy o przetrwanie. W końcu trafia do ośrodka adopcyjnego, dzięki czemu zdobywa nową rodzinę i wyjeżdża do Australii. Tam też dorasta. Po 25 latach, tęskniąc za utraconymi bliskimi i żyjąc wspomnieniami postanawia ich odnaleźć.\nHistoria Saroo autentyczna, wręcz niewiarygodna, która wzrusza, budzi nadzieję i porusza. Bardzo mi się podobała. Książka w sam raz do poduszki 😉\nCena: (np.empik) 33,49 zł.\nZdarza się tak, że dostaję paczki – niespodzianki z różnych firm bądź sklepów. Nie powiem, to bardzo miłe, zwłaszcza wtedy, kiedy ich zawartość idealnie trafia w mój gust. Przeważnie są to paczki bez zobowiązań, prezenty, których wcale nie muszę tu – na blogu, czy gdzieś indziej pokazywać, ale oczywiście mogę to zrobić, jeśli chcę.\nZawartością tej paczki (ze sklepu KiK) się z Wami podzielę, bo fajne rzeczy się w niej znalazły. Te ramki (w sumie 4 sztuki, po 2 z każdego rodzaju) od razu przykuły moją uwagę i trafiły na parapet w sypialni. Jedna jest drewniana, druga metalowa. Póki co stoją puste i czekają na wypełnienie. Oprócz ramek były też świece i świeczniki, które pokażę Wam innym razem.\nW grudniu dostałam też fajną pakę od Lidl Polska z dekoracjami świątecznymi. Wtedy nie robiłam wpisu z nowościami i tak jakoś wyszło, że nie było okazji Wam jej pokazać. Poniżej dwa produkty (spośród kilku), które najbardziej przypadły mi do gustu.\nDrewniana tacka gwiazda i lampki – druciane kuleczki.\nAch i jeszcze świąteczne życzenia wraz z upominkiem (obłędnie pachnąca świeca i najnowsza książka Annie Sloan z 40 instrukcjami malowania mebli, tkanin, podłóg, ścian, szkła itp. krok po kroku – widoczne poniżej) od Annie Sloan Polska.\nPrzy okazji pokażę Wam prezenty, które wzruszyły mnie na maxa!\nNie wiem czy pamiętacie mój wpis z grudniową listą prezentową (TUTAJ)? Uwzględniłam tam swoje ciche „marzenia”/zachcianki. Znalazła się tam m.in. płyta Dawida Podsiadło.\nI wiecie co…wierzę w dobro, wierzę w dobrych, bezinteresownych ludzi!\ni taką dobrą duszyczką jest Kaja z bloga blue spoon, która zobaczyła mój wpis z prezentownikiem, odezwała się do mnie z pytaniem „Czy czekała na mnie pod choinką płyta D. Podsiadło?” po mojej odpowiedzi „nie” oddała mi swoją. Do paczuszki dodatkowo wrzuciła kartkę z życzeniami i maskotkę dla Bruna.\nI jeszcze jeden prezent…od drugiej dobrej istoty, Marty z bloga Hoo Hooo Things, stworzony specjalnie dla moich chłopców, coś wspaniałego!\nRęcznie uszyta żarówka dla Alana i tamborek z miśkiem dla Bruna.\nW takich momentach mowę mi odbiera, bo tak trudno uwierzyć, że trafiam na tak wyjątkowych ludzi. Dziękuję! A to wszystko zasługa prowadzenia bloga! Dzięki niemu poznałam wiele cudownych osób, zrealizowałam kilka drobnych, ale wcześniej nieosiągalnych, pragnień, rozwijam się, mam nadzieję, że to widać, zwłaszcza w fotografii. I mimo, że ostatnio czasu mniej na pisanie (zdjęć robię mnóstwo, tylko z zebraniem wszystkiego w całość gorzej), wiem, że to moje miejsce. O! taka refleksja na koniec, aby głupie myśli do głowy nie przychodziły.\ndekoracjeinspiracje prezentoweKikksiążkalidlpepcopomysł na prezentprezentyulubieńcyzakupy\nAKTYWNY WTOREK :)\n7 marca 2017 at 08:32\nDoniczki widziałam na żywo i faktycznie wyglądają świetnie! Nie mogę też nie wspomnieć o Twoich zdjęciach – świetne, mega klimatyczne. 🙂\n9 marca 2017 at 11:06\nDziękuje Ci bardzo, miło mi ogromnie! <3\n7 marca 2017 at 08:35\nŚwietny blog, cieszę się, że Cię znalazłam gdzies na fejsie 🙂\n9 marca 2017 at 11:08\nMoaa cieszę się, że tu trafiłaś i bardzo miło mi to czytać, bo ja podczytuję Twojego bloga od dawna <3\n7 marca 2017 at 17:27\nTe doniczki z pepco świetne! Muszę tam zajrzeć ?\nKoniecznie! Fajne są naprawdę 😉\n8 marca 2017 at 12:08\nEch, zatwierdziło mi jako komentarz zaledwie wycinek i to w dodatku jakiś taki pomełtany…\nWięc raz jeszcze… (I jak tu nie zaczynać zdania od „więc”? :P)\nDziękuję Ci, Kochana :> I to zdjęcie takie piękne… <3\nA Pepco potrafi pozytywnie zaskoczyć 🙂 W najnowszej gazetce znalazłam siedziska z bodajże trawy morskiej z różnokolorowymi uchwytami za niecałe dwie dyszki. Normalnie żal nie brać 😉\nŚciskam Cię mocno, Kochana! :*\n9 marca 2017 at 11:22\nDziękuje Ci Martuś i za ciepłe słowa i jeszcze raz za niespodziankę dla chłopców <3 do Pepco lepiej nie wchodzić, bo to zawsze grozi opróżnieniem portfela hihi a tych siedzisk nie widziałam, muszę obczaić temat hihi buziaki Słońce ;*\nNa te białe lampki z Pepco polowałam ale niestety nie udało mi się ich dostać, a szkoda bo są super! 🙂\n9 marca 2017 at 11:19\nMoże się jeszcze pojawią, w naszym Pepco często asortyment wraca na półki (po długim czasie, ale wraca), jakiś czas temu w netto widziałam podobne, to może tam uda się je zdobyć 😉 Pozdrawiam ciepło 😉\nSkomentuj Paulina Biernacka Anuluj


(Roz)Ruch i do domów | Gol24\n(Roz)Ruch i do domów\nŁukasz Madej/NaszaSandecja.pl 15.02.2010\nTrening Sandecji w Nowym Sączu Łukasz Madej/Polskapresse\nWtorek to ostatni dniem pobytu piłkarzy Sandecji Nowy Sącz na zgrupowaniu w Gutowie Małym. Ostatnim akcentem będzie sparing z Ruchem Wysokie Mazowieckie.\nPrzeciwnik "biało-czarnych" to drugoligowiec. Zresztą rywal dobrze znany z poprzedniego sezonu niektórym zawodnikom Sandecji. Po rundzie jesiennej Ruch zajmuje siódme miejsce w tabeli.\nPoczątek starcia o godz. 11. Tekstowa relacja LIVE TUTAJ\nPo meczu obiad, a potem zespół wsiądzie w autokar i uda się w drogę powrotną do Nowego Sącza.


Aktualności » 11 maja 2020, godz. 10:40 » komentarzy: 0\nSzef MEN powiedział w radiowej Jedynce, że jeszcze nie podjęto decyzji w sprawie ewentualnego wznowienia zajęć lekcyjnych w szkołach. Przypomniał, że obecnie nauczanie odbywa się w formule kształcenia na odległość. "Dziś jeszcze nie wiem, czy uruchomimy szkoły w pełni. To będzie zależało głównie od opinii ministra zdrowia, a on tę opinię wyda na podstawie danych epidemicznych. Jeżeli sytuacja epidemiczna pozwoli, to będziemy chcieli chociaż na kilka tygodni uruchomić szkoły w tej tradycyjnej formule" – powiedział minister Piontkowski. "Jest to jeden z kilku wariantów, które rozważamy. Patrzymy także na to, co się dzieje w innych krajach europejskich. Niektóre państwa zdecydowały się na przywrócenie nauki, inne nie. Będziemy podejmowali decyzje za 2-3 tygodnie" – dodał. Minister był również pytany, czy rząd rozważa organizację zajęć opiekuńczych w szkołach.\n"Za kilka dni będziemy o tym mówili, chcemy poinformować o kolejnych etapach luzowania gospodarki, w tym także o decyzjach dotyczących szkół. Pan premier będzie o tym mówił. To jest także jeden z wariantów rozważanych" – powiedział Piontkowski. Szef MEN był również pytany, czy w wakacje będą mogły być organizowane obozy i kolonie dla dzieci i młodzieży. Poinformował, że w tej sprawie toczą się rozmowy z organizatorami takich form wypoczynku i organizacjami harcerskimi. Omawiane są m.in. normy bezpieczeństwa sanitarnego, jakie mogłyby obowiązywać na takich obozach.\nTagi: szkoły, powrót, oświata, wirus


18 opinii o ASUS PRIME B250M Obejrzyj testy, próby i porównania z Płyty główne ASUS PRIME B250M\nDiplotop – porównanie produktów - gromadzi opinie i testy użytkowników ASUS PRIME B250MDzięki nieocenionej bazie danych, 18 opinii o Płyty główne ASUS PRIME B250M, Diplotop porównuje Płyty główne ASUS PRIME B250M z jego konkurentami, aby wybrać najlepszy produkt.\nWszystkie numery referencyjne Płyty główne - ASUS\nNajlepsze produkty Płyty główne - ASUS\nOpinia o ASUS PRIME B250M\nŚrednio użytkownicy uważają, że ASUS PRIME B250M jest bardzo praktyczny.Produkt został wysoko oceniony za niezawodność i solidność., Oraz wielu użytkowników podziela to zdanie. Możesz zajrzeć na forum ASUS PRIME B250M aby dowiedzieć się z jakimi problemami spotykają się użytkownicy oraz jak je rozwiązują.\nUżytkownicy uznali produkt za bardzo wydajny., Co więcej, większość użytkowników podziela tą opinię. Nabywcy uważają, że produkt jest bardzo tani Możesz pobrać instrukcję dla ASUS PRIME B250M aby upewnić się, że produkt spełnia Twoje wymagania.\nCzy PRIME B250M jest łatwy w użyciu?\n18 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że ASUS PRIME B250M jest bardzo łatwy w obsłudze.\nCzy PRIME B250M jest bardzo wydajny?\n18 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że ASUS PRIME B250M jest w swojej kategorii na najwyższym poziomie technicznym, oferuje najwyższą jakość lub możliwości.\nCzy PRIME B250M jest solidny i wytrzymały?\n18 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że uważasz ASUS PRIME B250M jako produkt bardzo solidny, który będziesz mógł używać długo zanim się uszkodzi.\nCzy PRIME B250M ma dobry stosunek ceny do jakości?


NASZ TYP 9 sierpnia 2019 - Szczecińska Lista Przebojów - Radio Szczecin\n2020-09-23, godz. 13:07 NASZ TYP 18 września 2020 One Too Many KEITH URBAN & PINK video >> Na rynku jest już nowy album Keitha Urbana. Kolejnym singlem promującym to wydawnictwo jest duet z Pink. ,,Zawsze uwielbiałem… » więcej\t 2020-09-15, godz. 11:34 NASZ TYP 11 września 2020 Letter To You BRUCE SPRINGSTEENvideo >>„Letter To You" to nowy studyjny album Bruce'a Springsteena nagrany z grupą E Street Band, który pojawi się na sklepowych… » więcej\t 2020-09-08, godz. 09:20 NASZ TYP 4 września 2020 Better Than This PALOMA FAITHvideo >>Paloma Faith zaprezentowała swój nowy utwór „Better Than This”. Piosenka nagrana została na własnych warunkach podczas… » więcej\t 2020-09-01, godz. 09:30 NASZ TYP 28 sierpnia 2020 Why Do You Lie To Me TOPIC & A7S feat. LIL BABYvideo >>Pod pseudonimem Topic kryje się niemiecki didżej Tobias Topic, z kolei A7S to szwedzki producent muzyczny… » więcej\t 2020-08-25, godz. 09:49 NASZ TYP 21 sierpnia 2020 Looking For Me PAUL WOOLFORD & DIPLO feat. KAREEN LOMAXvideo >>Ta piosenka staje się aktualnie wielkim przebojem w Wielkiej Brytanii. Zaczęło się od tego… » więcej\t 2020-08-17, godz. 10:29 NASZ TYP 14 sierpnia 2020 Year Of The Young SMITH & THELLvideo >>Maria Jane Smith i Victor Thell, czyli po prostu Smith & Thell, szwedzki duet który działa już od ośmiu lat. Znamy ich… » więcej\t 2020-08-12, godz. 15:34 NASZ TYP 7 sierpnia 2020 Who's Laughing Now AVA MAX video >> Debiutancki album Avy Max został zatytułowany „Heaven & Hell” i na półki sklepowe trafi już 18 września. Krążek… » więcej\t 2020-08-04, godz. 13:10 NASZ TYP 31 lipca 2020 Take You Dancing JASON DERULO video >>Jason Derulo wydał nowy singiel zatytułowany "Take You Dancing". Do gorącego, inspirowanego rytmami latino utworu powstało… » więcej\t 2020-07-27, godz. 23:17 NASZ TYP 24 lipca 2020 Say Something KYLIE MINOGUEvideo >>Pochodząca z Australii Kylie Minogue obecna jest na listach przebojów już od ponad 30 lat! Debiutowała pod koniec lat 80… » więcej\t 2020-07-20, godz. 15:43 NASZ TYP 17 lipca 2020 Wpadłeś mi w inne LINIA NOCNAvideo >>Linia Nocna, czyli Monika Mimi Wydrzyńska i Mikołaj Trybulec przedstawiają kolejny singiel zapowiadający ich drugą… » więcej


Zrozumieć kota. – Rehacare\nJak oduczyć kota sikania poza kuwetą? Są to zwierzęta bardzo sterylne, dlatego załatwianie się poza kuwetą zawsze ma swoje podłoże zdrowotne lub psychiczne. Aby zwalczyć tę przypadłość, powinniśmy w pierwszej kolejności odpowiedzieć sobie na pytanie, czy zmieniło się coś, co mogło skłonić futrzaka do zmiany zachowania. Jeżeli kuweta była utrzymana w czystości, w życiu kota nie pojawiły się żadne zmiany ani stres, badamy kota aby wykluczyć chorobę. Aby przeszkoda nie powtarzał się w przyszłości, musimy dokładnie wyczyścić zabrudzone miejsca, tak, aby kot nie kojarzył zapachu w nich zapachu swojego moczu. Przydatne mogą okazać się tu specjalne preparaty lub produkt, który znajduje się w większości domów – ocet. Pomocne mogą okazać się także feromony wpinane do kontaktu, przeznaczone specjalnie dla kotów. Pomagają one przetrwać zwierzakowi stresujące sytuacje, uspakajając go, a co najważniejsze, przynoszą efekty już w pierwszym tygodniu stosowania.


Poszukujesz nowoczesnego terminala dotykowego POS do swojego sklepu lub punktu usługowego? Zależy Ci nie tylko na funkcjonalności, ale także na estetyce wykonania? Oto rozwiązanie idealne dla Twojego biznesu – terminal dotykowy POS XT-3815. Wysokie parametry technicznego tego nowoczesnego urządzenia idą w parze z niezwykłą wytrzymałością i wyjątkowo stylowym designem.\nTerminal dotykowy POS XT-3815 sprawdzi się w różnego rodzaju punktach handlowych i usługowych. Szczególnie cenią go sobie właściciele lokali gastronomicznych. Dzięki wysokiej odporności na czynniki zewnętrzne, takie jak pył czy zachlapania, terminal działa bezawaryjnie nawet w trudnych warunkach. Wyposażony w system pasywnego chłodzenia (innowacyjna konstrukcja z aluminium „Fan Free” – bez wentylatora) idealnie wpasuje się w potrzeby piekarni, cukierni i innych punktów, w których niezbędne jest odpowiednie zabezpieczenie komputera przed wilgocią i osadami.\nWyposażony w 4-rdzeniowy procesor Celeron 2GHz do 2.42GHz gwarantuje wydajną i energooszczędną pracę, a innowacyjna konstrukcja "Heavy Duty" pozwala na użytkowanie terminala bez przerwy - 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Pamięć RAM tego najwyższej jakości urządzenia wynosi nawet do 8 GB.\nNowoczesny 15’’ ekran posiada 10-punktową matrycę dotykową. Dzięki multikonfiguracji ekranu praca z terminalem POS XL-3815 staje się wyjątkowo wygodna i szybka. Płaski szklany ekran bez ramy to nie tylko wyjątkowa wytrzymałość urządzenia, ale też niezwykle nowoczesna estetyka wykonania – tak innowacyjny sprzęt wzmocni renomę Twojej firmy w oczach klientów!\nTerminal dotykowy POS XT-3815 posiada szerokie możliwości konfiguracji oraz rozbudowy, np. o montowany do prawej krawędzi ekranu czytnik kart magnetycznych. Składana podstawa pozwala na dopasowanie terminala do warunków lokalowych oraz obsługi. Istnieje również możliwość dodania wbudowanej w stopę urządzenia baterii MINIUPS.\nWydajny, funkcjonalny i niezwykle nowoczesny – wybierz terminal dotykowy POS XT-3815, który dostosowuje się do potrzeb Twojego biznesu!


Home Archive by category "Galeria" (Page 51)\nDzień Rodziny, który odbędzie się w najbliższą sobotę 30 maja\nTarnowska KANA, Zespół Szkół Niepublicznych Stowarzyszenia SIÓDEMKA oraz Szkoła Podstawowa Nr 9 zaprasza dzieci i rodziców na Dzień Rodziny.\nNO.2 Wystawa Fotograficzna Ewki Czosnek (zdjęcia)\nW piątek, 22 maja w siedzibie ZPAP w Tarnowie, odbył się wernisaż wystawy Ewki Czosnek. Jest to młoda i bardzo utalentowana artystka. Zaprezentowała swoje zdjęcia już na drugiej indywidualnej wystawie. Jakub Kolbusz\nFinał gminnego konkursu plastycznego.\nW Zespole Szkół Plastycznych w Tarnowie odbędzie się finał konkursu plastycznego „Dzieckiem być”.\nMałopolski konkurs w Śmignie\nMałopolski Konkurs Wokalno-Instrumentalny Środowiskowych Domów Samopomocy odbył się w Śmignie. Podczas przeglądu liczyła się przede wszystkim dobra zabawa, a uczestniczyli w niej także przedstawiciele warsztatów terapii zajęciowej oraz dziennych ośrodków wsparcia z terenu całej Małopolski. Więcej informacji w nowym Tygodniku Miasto i Ludzie od piątku w Twoim kiosku\nTańcem uczcili urodziny Jana Pawła 2 w Brzesku (zdjęcia)\nJuż po raz kolejny młodzi brzeszczanie na brzeskim rynku uczcili tańcem urodziny świętego Jana Pawła II. fot. Mateusz Franczyk\nWojnicz w ubiegłą sobotę udostepnił dla zwiedzających Izbe Regionalną.\nW ramach Międzynarodowej Nocy Muzeów mieliśmy możliwość uczestniczyć w wielu atrakcjach na terenie całego naszego kraju.\nW sobotę odbyła się po raz kolejny Międzynarodowa Noc Muzeów, wtedy to można oglądać wszystkie eksponaty zupełnie za darmo. Otwarte drzwi do muzeum przyciągnęły wielu mieszkańców nie tylko Tarnowa, ale z regionu. Można było wykonać samemu pierniki, zwiedzić wieżę Ratusza, skąd widać było całe miasto, a także pobawić się...


likwidacja spółki - Archiwum wiadomości nf.pl\nArchiwum wiadomości nf.pl »likwidacja spółki\nLikwidacja spółki nie jest równoznaczna ze zwrotem nadpłaconego VAT. Jeśli podatnik został wykreślony z rejestru płatników tego podatku, to kwestia zwrotu nadpłaconego VAT ma charakter dyskusyjny, a obowiązujące przepisy wcale nie pomagają w przeprowadzeniu tej operacji. Zgodnie z nimi bowiem,…\nlikwidacja spółki, nadpłata VAT, zwrot nadpłaconego VAT\nLikwidacja spółki osobowej, która była podatnikiem VAT, uniemożliwia przeprowadzenie jej kontroli w zakresie obowiązków związanych z tym podatkiem. Czynności kontrolne w tym zakresie nie mogą być przeprowadzone w stosunku do wspólników nieistniejącej spółki. Spółka cywilna i spółka prawa handlowego niemająca…\nlikwidacja spółki, podatek dochodowy, podatek VAT


Praca | Praca dla komisjonera - oferta LAST MINUTE! DE\nOgłoszenia w serwisie: 14048 / Ogłoszenia oczekujące: 28\nNr ogłoszenia 652793 z dnia 2021-06-08 / OFERTA PRYWATNA\n*Start pracy OD ZARAZ!\n*BEZ ZNAJOMOŚCI JĘZYKA!\nMiejsce pracy: Greven - Niemcy\nPracuj jako komisjoner na magazynie w Niemczech (Greven). To prosta i lekka praca dla każdego!\nZarabiaj 47 zł/h + dodatki i skorzystaj z możliwości uzyskania Kindergeld i zwolnienia z podatku w Niemczech. Czytaj dalej i dowiedz się więcej!\n*Atrakcyjną stawkę w EURO (średnio 47 zł/h brutto)\n*Gwarantowane godziny pracy i wynagrodzenie wypłacane ZAWSZE na czas!\n*DODATKI za pracę na nocki 25%, niedziela 50%, święta 100%, dzięki czemu odłożysz WIĘCEJ!\n*Pracę na dwie zmiany: 6-14 lub 14-22\n*Tanie zakwaterowanie (tylko 7,50 euro/dzień)\n*Dopełnienie wszystkich formalności bez wychodzenia z domu\n*praca ze skanerem / komisjonowanie\n*praca przy komputerze, czyli sortowanie zwrotów\n*i inne prace magazynowe: pakowanie, kontrola stanu produktów itp.\n*Może być wymagane prawo jazdy i własny samochód.\n*Nie wymagamy znajomości języka obcego.\n*Nie wymagamy doświadczenia.\nZadzwoń do jednej z naszych rekruterek, by dowiedzieć się więcej.


W DRODZE NA SZCZYT. Rafael Nadal dopiero po raz drugi od finału z roku 2011 awansował do III rundy Wimbledonu! Dwa razy w tym czasie odpadał w drugiej rundzie, a raz nawet w pierwszej. W ubiegłym roku w II rundzie przegrał z Brownem w czterech setach. Forma wielkiego mistrza prezentowana w tym sezonie upoważnia, aby prognozować, że w tegorocznym turnieju na kortach All England Club Hiszpan może zajść bardzo daleko. Rafael Nadal nie tylko walczy o swój trzeci tytuł w Wimbledonie, jeżeli dotrze tu do finału, to zdetronizuje Andy Murraya, na pozycji lidera rankingu ATP.\nRafael Nadal - 31 letni Hiszpan, wicelider rankingu ATP, dwukrotny triumfator Wimbledonu z lat 2008 i 2010. Przed miesiącem dokonał historycznego wyczynu, po raz 10-ty wygrywając Roland Garros. Na początku roku był w finale Australian Open. W tym sezonie legitymuje się fantastycznym bilansem spotkań – 45:6. Wimbledon rozpoczął od gładkiego zwycięstwa nad Johnem Millmanem 6:1,6:3,6:2. W II rundzie ograł Donalda Younga 6:4,6:2,7:5, tylko w trzecim secie napotykając na opór Amerykanina. Po wygranym meczu Nadal powiedział: „Nie wiem jak daleko zajdę w tym turnieju. Wątpliwości są dobrą rzeczą, ponieważ uczą cię szacunku wobec rywala, a także dają ci motywację, aby wciąż polepszać swoją grę, nie pozwalają ci myśleć o sobie w kategoriach – jestem zbyt dobry. To pozwala mi przedłużać moją karierę. Szansa, aby ponownie zostać numerem 1 jest dla mnie naprawdę czymś pięknym. Teraz jednak jesteśmy dopiero na początku turnieju, wygrałem 2 mecze i z tego jestem szczęśliwy.”\nKaren Khachanov - 21 letni Rosjanin, zajmuje teraz 34 miejsce w rankingu ATP, najwyższą w swojej karierze. W ubiegłym roku wygrał swój pierwszy tytuł rangi ATP zwyciężając w Chengdu. Początek roku na kortach twardych miał bardzo przeciętny, w żadnym turnieju nie wygrał dwóch kolejnych spotkań. Dużo lepiej prezentował się na kortach ziemnych, gdzie zaliczył ćwierćfinały w Barcelonie i Lyonie. Do udanych może też zaliczyć występ na kortach Roland Garros, dotarł tam do IV rundy, ulegając w niej Andy Murrayowi. Przed Wimbledonem zagrał na kortach trawiastych w Halle i był to udany występ, dotarł do półfinału, gdzie musiał uznać wyższość Rogera Federera. W Wimbledonie rozpoczął od pięciosetowej batalii z Andriejem Kuznetsovem, a w II rundzie pokonał Thiego Monteiro 3:6,7:6,7:6,7:5.\nPrognoza: to będzie pierwszy mecz obu panów. Rafael Nadal w tegorocznym Wimbledonie gra agresywnie, stara się przejmować inicjatywę w wymianach, jak na niego często chodzi do siatki. Ciekawe, czy taką taktykę będzie w stanie prowadzić także przeciwko potężnie uderzającemu Rosjaninowi. Hiszpan prezentuje się wyśmienicie w tym sezonie i nie powinien mieć kłopotów z pokonaniem Khachanova, choć może to być dla niego trudniejszy mecz, aniżeli dwa poprzednie w tym turnieju. Rafael Nadal wygrał 24 ostatnie sety z rzędu i moim zdaniem ta niesamowita seria będzie dziś kontynuowana. Mój typ – Rafael Nadal w trzech setach (kurs 1,58). Jeżeli uważacie, że Rosjanin sprawi kłopoty Hiszpanowi, to warto rozważyć typ – Rafael Nadal i powyżej 31 gemów (kurs 1,97).