Zdjęcie ze spektaklu Psychosis; fot. Oleksii Tovpyha\nfCzy trudno się dostać do szkoły teatralnej w Ukrainie?\nDostałam się za pierwszym razem. W Kijowie jest duża rywalizacja – po trzydzieści, czterdzieści osób na jedno miejsce. W Charkowie, gdzie studiowałam, jest trochę łatwiej – około dziesięciu osób. Grałam wcześniej w teatrze młodzieżowym, więc byłam lepiej przygotowana niż inni. Miałam też złoty medal w szkole, co oznaczało, że nie musiałam zdawać egzaminów teoretycznych – na przykład z historii Ukrainy. Zdawałam tylko egzamin artystyczny: monologi, etiudy…\nJaka była atmosfera w szkole? W wywiadzie, jakiego udzieliłaś Witoldowi Mrozkowi1, mówiłaś, że panował tam system mistrzowski, ale tobie udało się go ominąć.\nKonsekwencje modelu mistrzowskiego obserwuję wśród znajomych w Kijowie. Gdy trafisz pod opiekę mistrza, to karierę masz pewną. W Charkowie to nie było aż tak widoczne. Atmosfera w szkole była dobra – artystyczna, ciekawa. Czułam się tam dobrze i bezpiecznie. Większość umiejętności nabyłam jednak w drodze samokształcenia. Uczestniczyłam w warsztatach – również w Polsce: we Wrocławiu w Instytucie Grotowskiego, w Warszawie, w Goleniowie. W Moskwie przez rok brałam udział w cyklu cotygodniowych zajęć – wtedy nie było jeszcze takiego napięcia politycznego.\nSzkoła ci to ułatwiała?\nNie, to był mój pomysł. Zawsze mi czegoś brakowało, dlatego szukałam różnych dróg. Jestem z tego bardzo dumna. Teatr krytyczny, polityczny, który teraz stanowi główny nurt mojej twórczości, poznałam w Grecji na zajęciach z artystami z Grecji, Włoch i Turcji. Podejmowaliśmy temat uchodźctwa, migracji. Wtedy dowiedziałam się, że teatr może być nie tylko artystyczny, ale też polityczny.\nW Polsce mówi się ostatnio dużo o relacjach przemocowych w kształceniu artystycznym…\nU nas też tak było. Kiedy na to patrzę po dziewięciu latach, to rozumiem, że na tym polega system kształcenia – nie tylko teatralnego. Jeśli nauczyciel nie rozumie, że wprawdzie ma władzę, ale powinien się nią dzielić, to zawsze dochodzi do konfliktów. U nas też się zdarzały. Jednak umiałam się dogadać i dzięki temu nigdy nie musiałam robić tego, czego nie chciałam.\nKiedy pracuję z Agnieszką Błońską czy Katarzyną Szyngierą, mam świadomość tego, że jestem traktowana jak indywidualna osoba, która chce powiedzieć coś konkretnego ze sceny. Te reżyserki zawsze zapraszają mnie do dialogu, pytają, jak chcę dany temat zagrać, w jakim temacie czuję się dobrze. W szkole jest program, w który studentki i studenci są „wkładani”. Tylko jeden czy dwaj pedagodzy pytali mnie, co bym chciała przeczytać, co zagrać. Poza tym, czasy i ludzie się zmieniają, więc system, który funkcjonuje przez lata bez modyfikacji, dezaktualizuje się. Szkoły teatralne powinny się dostosowywać do rzeczywistości – szczególnie w Ukrainie, gdzie życie polityczne jest bardzo dynamiczne. Skończyłam studia tuż przed Majdanem, który zmienił rzeczywistość, teraz sytuacja jest jeszcze inna. Teatr nie może nie reagować na te zmiany, dlatego teraz powstaje tyle spektakli dokumentalnych i politycznych – szczególnie w nurcie teatru niezależnego. Podczas gdy aktorkom potrzebne są narzędzia do tworzenia sztuki krytycznej, w szkole wciąż panuje warsztat psychologiczny, dziś właściwie zbędny. Moi znajomi, którzy są tuż po szkole, mówią jednak, że chociaż w szkole nic się nie zmieniło, to oni mieli wolność, mogli realizować swoje zainteresowania.\nSkąd wziął się twój performerski styl? Czy to kwestia decyzji estetycznych i politycznych, czy raczej temperamentu?\nTo wynika z mojego gustu. Kiedy studiowałam, byłam zainteresowana performansami lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych w USA i Europie. Amerykańskie feministki zrobiły projekty o emancypacji czy cielesności, w porównaniu z którymi nasze prace wydają się przedszkolem. Podziwiam ich odwagę i radykalność. Drugą inspiracją były zmiany, jakie zachodzą w sztuce współczesnej na świecie. Na szczęście, trafiłam na projekty, w których mogłam wykorzystać te narzędzia. Staram się łączyć warsztat aktorski z performansem.\nW teatrze miejskim w Charkowie, do którego trafiłaś zaraz po studiach, grałaś klasyczny repertuar. Tam chyba nie miałaś możliwości kształtowania i testowania narzędzi performatywnych i politycznych.\nPerformatywne – tak. Uruchamiałam zawsze autonarrację, która jest obecna w performansie, myślałam też dużo o obecności mojego ciała na scenie. Nie mogę jednak powiedzieć, że to mi przysporzyło wielu sukcesów i uznania w zespole aktorskim, który obserwował i wyrokował, co robię dobrze, a co źle. Pracowali tam też reżyserzy, którzy za pomocą metafory chcieli mówić o zachodzących w Ukrainie procesach. Można to uznać za namiastkę teatru politycznego, ale nigdy nie wierzyłam, że metafora może być skutecznym narzędziem krytycznym. W teatrze politycznym niektóre rzeczy trzeba mówić wprost. W 2013 roku zrozumiałam, że mam dość, że chcę robić karierę w teatrze niezależnym.\nCzy to jest trudne? Jak oceniasz status instytucjonalny, finansowy i symboliczny scen niezależnych w Ukrainie?\nPo Majdanie pojawiło się bardzo dużo polskich, niemieckich, amerykańskich grantów oraz instytucji, które wspierają finansowo scenę niezależną. Kilka lat temu powstał też UKF – Ukraiński Fundusz Kulturalny, który dostaje ogromne pieniądze na realizację niezależnych projektów. Można do niego wnioskować o fundusze. W komisji jest około pięciuset osób, czyli władza nie jest scentralizowana. To bardzo ważna instytucja, dzięki niej w ostatnich latach powstało wiele spektakli.\nTakie finansowanie ma jednak pewne konsekwencje. W finale spektaklu 4.48 Psychosis w reżyserii Rozy Sarkisian – prezentowanym na festiwalu Bliscy Nieznajomi w Poznaniu2 – czytacie serię pytań, które dostałyście od organizatora i sponsora tej produkcji, czyli British Council, dotyczących poszczególnych rozwiązań scenicznych (pocałunek bohaterek, niejasna tożsamość postaci i zamiana ról), środków ekspresji (wycie) oraz rekwizytów (wiertarka, peruka). Możesz powiedzieć więcej na temat tej sytuacji?\nTo były pytania naszego mentora. Współpraca z nim była jednym z wymogów konkursu na wystawienie dramatu Sarah Kane, w ramach którego realizowałyśmy ten spektakl. Chciałyśmy zrobić feministyczny kabaret. Aby nadzorować naszą pracę, z Wielkiej Brytanii przyjechał mentor – mężczyzna około czterdziestoletni, który pracuje metodą Stanisławskiego w teatrze lalek. Przez pierwszy tydzień pracowałyśmy z nim nad dramatem Kane metodą Stanisławskiego. Kiedy zaczęłyśmy pracować same, zadawał Rozie mnóstwo pytań, prosił o wyjaśnienia, ale był przy tym bardzo miły. Na końcu, po pierwszym przebiegu, dał nam listę pytań, które – jego zdaniem – zada każdy zwykły widz. Przeczytał tę listę, a my to nagrałyśmy. Potem przyjechałyśmy do domu i Aleksandra Malackowska – autorka granej na żywo muzyki do spektaklu – zaczęła żartobliwie powtarzać te pytania. Postanowiłyśmy, że to musi znaleźć się w spektaklu. Nasz mentor był zachwycony, gdy to zobaczył!\nAle potem doszło do konfliktu. W opisie spektaklu czytamy: „Pierwotna wersja spektaklu została zrealizowana w kijowskim teatrze «Aktor» w ramach projektu British Council Ukraine «Taking the stage». Obecna, zmodyfikowana wersja jest produkcją niezależną”3.\nTak – najpierw wyniknął konflikt z mentorem, a potem z dyrektorem teatru, w którym pracowałyśmy. Nie rozumiałam, na czym polegał problem. Najpierw dyrektor twierdził, że chcemy za dużo pieniędzy, ale przecież podpisaliśmy na samym początku pracy kontrakt na te sumy – mógł go nie podpisywać. Potem mówił, że jesteśmy aroganckie. Zerwałyśmy z nim stosunki i ten spektakl stał się produktem festiwalowym.\nO kwestiach finansowych mówiłyście w kolejnym współtworzonym przez ciebie spektaklu (również pokazywanym na festiwalu Bliscy Nieznajomi) – Restauracja Ukraina.\nTo spektakl o korupcji, na który dostaliśmy – Nina Chyżna i ja oraz dramaturg Dmytro Łewyćkyj – grant od Goethe-Institut. Zaczęliśmy od tego, że Ukraina jest dla naszych oligarchów bardzo smaczną strawą, którą oni kroją między sobą jak ciasto. Zmienia się prezydent – zmienia się oligarchat, ale nie praktyki. Tak jest również teraz. Ważne było też to, że ze sceny o polityce mówią dwie dziewczyny. Ta sytuacja wywoływała wątek oligarchów – reżysera, dramaturga – w naszym życiu.\nPodajecie nazwiska konkretnych osób?\nOczywiście – zarówno ze świata polityki, jak i teatru. Poruszamy też kwestię nowego modelu korupcji, która wynika z biedy i empatii. Na przykład: idę do lekarki i wiedząc, jak mało zarabia, daję jej dodatkowe pieniądze za wizytę. Czyli mówimy nie tylko o elitarnych systemach korupcyjnych, ale też tych prywatnych, zwyczajnych.\nZgodzę się zagrać za bardzo małe pieniądze, bo wiem, że spektakl jest niedofinansowany?\nWłaśnie… Zresztą, kiedy robiliśmy ten projekt, nasza producentka musiała wejść w korupcyjny schemat. W miejscu, gdzie próbowaliśmy, nie ma innej możliwości – albo dajesz łapówki, albo nie próbujesz. Dlatego zaczynamy sceną, w której mówimy, że dostaliśmy dofinansowanie z Goethe-Institut na realizację spektaklu, ale niestety – nie zdążyliśmy go zrobić, za co przepraszamy. To od razu wywołuje temat nierzetelności: dostaliśmy pieniądze, ale nie wywiązaliśmy się z umowy.\nA jaka jest pozycja „symboliczna” projektów niezależnych? Jaki jest ich status i widzialność?\nRestauracja Ukraina, w przeciwieństwie do 4.48 Psychosis, odniosła duży sukces. Te spektakle są zwykle pokazywane w różnych miastach. Generalnie jednak teatry niezależne działające w Kijowie są lepiej widoczne niż gdzie indziej. Takie same projekty w Charkowie czy Lwowie pozostają poza głównym obiegiem. To się powoli zmienia. Na festiwal do Gdańska czy do Krakowa (w czerwcu 2020 roku) są zapraszane zespoły z Charkowa czy mniej popularne, a bardzo ciekawe, tworzące teatr polityczny grupy z Kijowa.\nCzy teatr niezależny, który eksploruje tematykę i estetykę teatru krytycznego, wpływa, twoim zdaniem, na instytucjonalny?\nTak. Agnieszkę Błońską i Joannę Wichowską poznałam, robiąc przedstawienie Mój dziadek kopał. Mój ojciec kopał. A ja nie będę4. To był jeden z pierwszych politycznych, performatywnych, dokumentalnych spektakli o polityce i mapach tożsamości oraz lęku w Ukrainie. Gdy spektakl został pokazany na dużym festiwalu Gogolfest, wykorzystane przez nas narzędzia – charakterystyczne dla pracy Agnieszki Błońskiej, Rozy Sarkisian czy teatru PostPlay w Kijowie – zaczęły się pojawiać w teatrach instytucjonalnych. Teatr instytucjonalny legitymizuje je jako swoje, chociaż jego twórcy chyba nie do końca rozumieją, o co w nich chodzi i stosują je, na przykład, w spektaklach typowo rozrywkowych. Fakt, że coraz więcej teatrów miejskich porusza tematy polityczne, jest też pokłosiem wieloletniego polsko-ukraińskiego projektu performatywnego Joanny Wichowskiej – Mapy strachu / Mapy tożsamości, który mocno wpłynął na ukraińskich reżyserów, dramaturgów i performerów.\nJak pracujesz nad spektaklami?\nNajpierw staram się zrozumieć, o czym jest przedstawienie i co chcę w jego ramach powiedzieć. Zbieram informacje – nie tylko artystyczne – wywiady, artykuły, które pomagają mi poznać i zrozumieć kontekst. Kiedy Katarzyna Szyngiera zaprosiła mnie do pracy przy spektaklu Lwów nie oddamy, nie rozumiałam jeszcze, jaka jest sytuacja Ukraińców w Polsce. Zawsze, gdy tu przyjeżdżałam, czułam się dobrze: miałam przyjaciół, ludzie – również nieznajomi – byli wobec mnie mili, mimo że nie znałam wtedy polskiego. Zaczęłam badać temat. Chciałam poznać lepiej historię zachodniej Ukrainy, która była mi dalsza ze względu na to, że pochodzę z Charkowa położonego przy granicy z Rosją. Sprawa rzezi wołyńskiej to dla mnie enigma. Jak to się mogło stać, że w jedną noc Ukraińcy zabili sto tysięcy Polaków? Nie mogę tego pojąć. Nie wiedziałam jeszcze wtedy, że ta historia jest tak istotna we współczesnej Polsce i wpływa na relacje polsko-ukraińskie. Zaczęłam czytać prace polskich historyków i dziennikarzy. Potem zainteresowała mnie sytuacja Ukraińców pracujących w Polsce, więc sięgnęłam do wywiadów z nimi. Byłam bardzo zaskoczona. Od tego riserczu przeszłam do zapisu obrazów, które mnie najbardziej przeraziły. Z tak stworzoną mapą wizualną przyszłam na próby. Gdy zobaczyłam w scenariuszu, że mam mówić monolog banderówki, to postanowiłam ten irytujący stereotyp podjąć, spotęgować i potraktować ironicznie. Ostatecznie wszystkie monologi do tego przedstawienia napisałam sobie sama. Było to możliwe dzięki dramaturżce Oldze Maciupie, która zna dobrze język i kontekst polski, bo mieszka w Lublinie od kilku lat, więc była współautorką tych tekstów. Bardzo ważny był dla mnie obraz Ukrainki pracującej w Polsce. Monolog na ten temat stworzyłam z kolażu wywiadów. Zrobiłam z tego performatywny blues – wybrałam tę muzykę, bo została stworzona przez niewolników. Kiedy na próbach pokazywałam swoje performanse, obserwowałam miny koleżanek i kolegów z zespołu, by wiedzieć, czy coś działa, czy nie.\nWielokrotnie mówiliście o tym, że były między wami konflikty.\nTo już przeszło do naszej osobistej mitologii. Na poziomie myślenia o temacie, oczywiście, były konflikty. Podziałało też przedpremierowe napięcie. Z perspektywy czasu te różnice zdań wydają mi się nieznaczne. Moim kolegom nie podobało się, że chcę mówić coś negatywnego o Polsce. Mnie z kolei wydawało się, że oni przyjmują postawę antyukraińską. Chociaż chcieliśmy zrobić projekt antynacjonalistyczny, to każdy z nas bronił swojego kraju. To bywało śmieszne, wręcz infantylne. Ale w spektaklu Katarzyny każdy z nas miał możliwość bycia tym, kim jest, i mówienia tego, co chce. To dawało siłę temu spektaklowi.\nCzy zawsze tak pracujesz?\nDużo takich projektów robiłam – szczególnie w teatrze niezależnym. Ale, obok 4.48 Psychosis, Lwów nie oddamy! oraz Diabły, to szczytowe punkty mojej dotychczasowej twórczości. Nie wiem, dlaczego tak się stało. Kiedy pracuję w Ukrainie, to przyjmuję bardzo określone pozycje polityczne – np. wobec wojny z Rosją. Czasami jest to nawet pozycja nacjonalistyczna, bo nie wiem, jak inaczej Ukraina może dzisiaj istnieć. Wydawało się, że skoro Wołodymyr Zełenski został prezydentem, to wszystko się uspokoi. On jednak wprowadza jeszcze więcej prorosyjskich narracji, którym jestem absolutnie przeciwna. Bardzo jest dla mnie ważne, by ze sceny mówić otwarcie krytycznie i – na ile jestem w stanie – na niezłym poziomie artystycznym o tym, z czym się nie zgadzam. To ciekawe, że kiedy pracuję w Polsce, może się wydawać, że przyjmuję antypolską postawę, a jednocześnie osiągam sukces. A przecież – chcę to powiedzieć – jestem zachwycona polską kulturą, polskim teatrem.\nJak myślisz, z czego wynika twój sukces w tych polskich spektaklach?\nMam bardzo mocne połączenie osobiste i artystyczne z Joanną Wichowską, Agnieszką Błońską, Katarzyną Szyngierą i aktorkami, z którymi gram. Podobne relacje łączą mnie z Rozą Sarkisian, która jest twarzą teatru krytycznego w Ukrainie, a w przyszłym sezonie ma pracować w Teatrze Powszechnym. Bardzo im ufam jako osobom, więc mogę być otwarta, silna i proponować wszystko, co umiem. Czasami bywa tak, że choć korzystam w pracy z tych samych umiejętności, to nie całkiem wierzę w skuteczność projektu lub nie mam pełnego zaufania do reżysera czy dyrektora teatru. Nie umiem się wtedy na tyle otworzyć, by mówić ze sceny coś istotnego. Bardzo ważna jest też publiczność. Polski teatr przyzwyczaił już publiczność do sztuki politycznej i krytycznej. Tak jest na pewno w Teatrze Powszechnym. Widzowie rozumieją naszą estetykę i wiedzą, czemu ona służy, nie traktują więc tego, co robię, jako przesady, jak to bywa w Ukrainie. Znalazłam swoich ludzi i swojego widza. W takich warunkach potrafię naprawdę dobrze wykonywać swoją pracę.\nNa czym zasadza się ta więź między tobą a artystkami, o których mówisz?\nTo wspaniałe osoby – utalentowane, otwarte, świadome tego, co się dzieje w teatrze i w świecie. Mamy też kontakt intelektualny – to zawsze jest pomocne, bo możemy mówić tym samym językiem. Na przykład, kiedy robiłam z Rozą Sarkisian 4.48 Psychosis Sarah Kane, rozmawiałyśmy o bohaterce tekstu w kontekście książki Czarne słońce Julii Kristevej i opisanych tam zagadnień depresji, melancholii i manii. Innym ważnym dla nas tematem było tworzenie, bycie artystką. Kane odpowiada na wiele pytań, które mam jako aktorka żyjąca w takim kraju, w jakim żyję. Poza tym, ten tekst jest dla mnie nie tylko o chorobie i stygmatyzacji chorych, ale też – na przykład – o zabronionej, lesbijskiej miłości. Obie – i Roza, i ja – lubimy queerować kulturę i wiemy, co to znaczy, więc uruchomiłyśmy również ten wątek. Zaczęłyśmy czytać z grającą w tym spektaklu performerką Niną Chyżną wiadomości, jakie pisałyśmy do siebie na początku znajomości. Roza zauważyła, że brzmią bardzo erotycznie. Poza tym Roza czytała książkę o Sarah Kane, w której było napisane, że ona miała bardzo dziwną, erotyczną relację z lekarką. Między nimi powstał konflikt na przecięciu sfer profesjonalnej i prywatnej. W tekście płeć lekarza/lekarki nie jest określona. To, że odbierałyśmy Kane przez pryzmat tych wszystkich tematów, pozwoliło mi uruchomić swoją osobistą narrację, nawet jeśli nie mówię bezpośrednio od siebie.\nJak wyglądała praca nad Diabłami?\nWychodziłyśmy od scen egzorcyzmów w opowiadaniu Matka Joanna od Aniołów Jarosława Iwaszkiewicza oraz pytania: co to znaczy, że ktoś uznaje kobietę za „opętaną”. Zastanawiałyśmy, jaka w tym „opętaniu” tkwi moc, skoro mężczyźni tak bardzo chcą nas tego pozbawić. Joanna i Agnieszka na każdej próbie proponowały nam różne inspiracje do improwizacji. Ważna też była praca indywidualna. Ten spektakl powstał z bardzo intymnych sytuacji aktorek i aktora, które Joanna Wichowska nagrywała, a potem zapisała i przetwarzała w scenariuszu.\nJaki temat był dla ciebie najważniejszy?\nPrzyszłam na próby z lekcją o orgazmiczności kobiecej. Potem moje monologi poszły w odmienną stronę, bo ten temat został podjęty przez innych. Interesowało mnie to, że orgazm kobiecy jest kwestią polityczną. Teraz w Ukrainie bardzo popularne są treningi orgazmiczności. Kiedy Kasia Szyngiera przyjechała do Kijowa, zaproponowałam jej, abyśmy poszły do mojego ulubionego seks shopu. Widziałam, że jest zaszokowana asortymentem. Gdy poszłam do seks shopu w Warszawie, z kolei byłam zdziwiona tym, jak bardzo jest on konserwatywny. Pytałam sprzedawców o różne gadżety, których w ogóle nie znali. Wykorzystałam to w pracy. Powiedziałam, że chciałabym zagrać dominę, bo myślę, że heteroseksualni mężczyźni w Polsce potrzebują takich kobiet. Zależało mi też na tym, by umieścić ten wątek w kontekście narodowości. Dla mnie to się łączy: seksualność BDSM oraz tożsamość Ukrainki jako przedstawicielki dyskredytowanej w Polsce wspólnoty. Chodzi mi też o kobiece zadowolenie, które w stereotypowym ujęciu wynika z pasywności. Bycie dominą nie jednak jest przeciwko facetom, a raczej przeciw heteronormatywności. Mamy prawo czerpać zadowolenie z seksualnej dominacji – to jest coś normalnego. Kobiety czerpią satysfakcję erotyczną z różnych praktyk.\nWażna była też dla mnie narracja o tym, że tożsamość męska i kobieca nie są dla mnie jasne i oczywiste. Jeżeli mogę jakimś aktem performatywnym ten binarny podział podważyć, rozmyć, to staram się to robić. Próbuję znaleźć w moim ciele coś męskiego, przemocowego, co nie mieści się w stereotypowej „kobiecości”.\nJak pracowałyście nad scenami nagości? Czy wymagały one stworzenia jakichś specjalnych warunków?\nNie rozmawiałyśmy o tym i to nie był problem. Na żadnej z prób Agnieszka nam nie powiedziała, że mamy się rozebrać. Na trzeciej generalnej, kiedy wszystkie byłyśmy w mocnych emocjach, rozebrałyśmy się w trakcie tańca; zainicjowała to chyba Karolina Adamczyk. Ja najpierw odrzuciłam stułę, potem majtki. I tak to poszło. Reżyserka i dramaturżka nie przyjęły tego jako reguły. Powiedziały, że jeśli będziemy mieć znów taki szał i zechcemy to zrobić – proszę bardzo, a jeśli nie, to też w porządku. Ta zasada dotyczy wszystkich pokazów. Nagość nie jest elementem koncepcji.\nCzy zdarzyło się tak, że czułaś się niekomfortowo, na przykład przez reakcje kogoś na widowni?\nNie. Publiczność jest bardzo wykształcona i grzeczna. Mam nadzieję, że nie spotkamy się z przemocą czy nieprzyjemnymi reakcjami.\nCzy płaszczyzną więzi z artystkami takimi jak Roza Sarkisian, Katarzyna Szyngiera, Agnieszka Błońska, Joanna Wichowska jest też sposób postrzegania sytuacji kobiet w kulturze i społeczeństwie?\nFeminizm mocno łączy się ze słowami „walka” i – na drugim biegunie – „ofiara”. A to, co proponują Roza Sarkisian czy Agnieszka Błońska i Joanna Wichowska w Diabłach, to nie jest walka. Chodzi raczej o normalizację kobiecego ciała, seksualności i erotycznej satysfakcji, ale też pozycji kobiety we wspólnocie. Myślę, że to jest coś nowego.\nPowtórzę więc jedno z pytań waszego mentora przy projekcie 4.48 Psychosis: czemu zwracasz się do widowni „Ladies and Ladies”?\nTo taki seksistowski żart. Wielu mężczyzn mówi, że feminizm jest rewersywnym seksizmem wobec mężczyzn. Może na jakimś poziomie mają rację, ale taka redukcja ruchu feministycznego bardzo mnie denerwuje. Myślę, że na poziomie artystycznym mam prawo do takiego żartu. Poza tym, na scenie są tylko kobiety, nie ma mężczyzn – ja jestem właścicielką szpitala/kabaretu. Wychodzę nie do widzów, ale do koleżanek na scenie. W naszym świecie nie ma mężczyzn.\nDiabły wydają mi się trochę konfrontacyjne; szczególnie chodzi mi o kierowane w stronę widzów, typowo patriarchalne zaczepki oraz twój drugi monolog, w którym proponujesz widzom seks analny, mówiąc: „Zrobię wam rzeź wołyńską w waszych polskich katolickich dupkach”.\nNie mam wrażenia, żeby któraś z tych scen miała charakter konfrontacyjny. Jestem świadoma, że w kręgach prawicowych to może wywoływać takie wrażenie. Nie miałam takiego zamiaru. Ani na milimetr nie przesadzam też, mówiąc o pozycji Ukrainek w Polsce. Kiedy to gram, nie ma we mnie agresji wobec mężczyzn czy Polaków. Mówię o braku w edukacji seksualnej oraz gram z lękiem wobec seksu analnego, który jest tabu w polskiej przestrzeni publicznej. Tego tabu nie rozumiem i nie czuję. Mówię o tym otwarcie zarówno na scenie, jak i prywatnie… To jest intelektualna, ironiczna i autoironiczna gra. Dlatego, jak sądzę, publiczność zazwyczaj reaguje oklaskami.\nNa oglądanym przeze mnie pokazie na pytania retoryczne, w których sugerowałaś opór, widzowie reagowali entuzjastycznie.\nTrudno przewidzieć reakcje. Śmiech też jest rodzajem reakcji obronnej. Kiedyś w czasie tej sceny było bardzo cicho – i nie rozumiałam, co się dzieje. Większość reakcji rozumiem i wtedy czuję się bezpieczna, ale tej nie byłam w stanie zrozumieć.\nCzy ktoś kiedyś wszedł z tobą dialog w tej scenie?\nTak, na premierze. Nie rozumiałam, co ten facet do mnie mówi. Po dłuższym czasie odpowiedziałam, że przepraszam, ale nie muszę rozumieć polskiego, nie wiem, co odpowiedzieć, więc gram dalej.\nChciałam jeszcze zapytać o czytanie performatywne Pięść – szczególnie o #metoo Katarzyny Szyngiery, które zamknęło pokaz. Dlaczego nie zdecydowałyście się na podjęcie tego gestu?\nTo była nasza wspólna decyzja. Bardzo dobrze nam się pracowało. Padło pytanie, czy chcemy powiedzieć o swoich doświadczeniach molestowania seksualnego. Nie chciałyśmy. Musiałabym zrobić to w Ukrainie, nie w Polsce. Włączyć w tę akcję inne aktorki. Nie wiem, czemu miałabym opowiadać w Polsce o swoich doświadczeniach z reżyserami ukraińskimi.\nA czy #metoo w teatrze w Ukrainie się odbyło?\nNie. Były jakieś pojedyncze głosy, ale nie zostały nagłośnione. Jednak znam bardzo dużo historii molestowania w ukraińskim teatrze.\nSkąd w takim razie to milczenie?\nMyślę, że to wynika z wewnętrznego patriarchatu, o którym rozmawiałyśmy w kontekście Diabłów. Badałyśmy wtedy, w jakich sytuacjach ten uwewnętrzniony patriarchat w nas pracuje. Kiedy, na przykład, czujemy się uzależnione od facetów. To było trudne, bardzo osobiste i nieprzyjemne. Te rozmowy przełożyły się na scenę, w której wszystkie mniszki z tekstu Iwaszkiewicza przeklinają – robią gest emancypacji, a zaraz potem za niego przepraszają.\nCzasami aktorki, które doświadczają przemocy, nie traktują niewłaściwych zachowań jako przemocowych. Ja z czasem zaczęłam na nie reagować.\nOd razu kontruję takie zachowania – szanuję siebie i nie pozwolę się tak traktować – nawet kosztem skandalu, uszczerbku w karierze czy ryzyka utraty pracy. To nie znaczy, że krzyczę czy robię afery. Na przykład, stanowczo proszę, by reżyser powtórzył obraźliwe zdanie, które do mnie skierował. Aktorki, z którymi rozmawiam, też denerwują przemocowe i seksistowskie zachowania. Uważają jednak, że jeśli powiemy o tym dyrektorowi, to on się tym w ogóle nie przejmie. Byłam kiedyś w sytuacji, w której reżyser traktował aktorki na próbach bardzo szowinistycznie (słyszałam na przykład: „Nie martw się, Oksana, pokażemy twoje cycki w innej scenie”). Zareagowałam zdecydowanie – blokując i kontrując jego obraźliwe wypowiedzi. Ostatecznie przeprosił nas wszystkie w obecności mediującego między nami dyrektora.\nPytane przeze mnie o te kwestie starsze, znane ukraińskie aktorki mówią, że słuchają „reżysera idioty”, a potem wychodzą na scenę, robią wszystko po swojemu, a jemu się to podoba. Większość tak pracuje. Ale to nie zahamuje psychicznej przemocy.\nPoza tym, wy pracujecie „po swojemu”, a większość splendoru za ewentualny sukces spektaklu przypada reżyserowi…\nTak. W obecnej pracy już podjęłam ten temat. Kiedy reżyser powiedział, abyśmy zrobiły etiudy, zapytałyśmy, czy w informacji o spektaklu będzie napisane, że jesteśmy współautorkami przedstawienia. Nie odpowiedział nic konkretnego. Mam nadzieję, że będziemy solidarne do końca i wywalczymy naszą obecność w gronie współautorów i współautorek spektaklu.\nZaznaczenie zbiorowego autorstwa nie jest powszechną praktyką instytucjonalną.\nPewna aktorka opowiadała mi ostatnio, że gra w spektaklu, w którym stworzyła wszystkie swoje monologi i nie rozumie, dlaczego na plakacie jest tylko nazwisko dramaturga. Zapytałam, czemu nie poruszyła tej kwestii, czego się boi. Oczywiście, rozumiem, czego się boi – utraty pracy. Milczenie jest jednak pierwszą zgodą na przemoc. Zmiana tej sytuacji wymaga natomiast żmudnej pracy i uporu. Na przykład, nad spektaklem Restauracja Ukraina pracowaliśmy kolektywnie: Nina Chyżna i ja jako performerki oraz Dmytro Łewyćkyj jako dramaturg. Celowo zrezygnowaliśmy z funkcji reżysera i podkreślamy to w materiałach promocyjnych. Mimo to w wielu recenzjach (również tych drukowanych w Polsce) Łewyćkyj uznawany jest za reżysera, co automatycznie przypisuje mu autorstwo spektaklu; niektórzy pomijają nawet nasze imiona. I tak antypatriarchalny spektakl zostaje wpisany w patriarchalną strukturę.\nMówisz głównie o reżyserach i dyrektorach. Kobiety nie stosują przemocy?\nOczywiście, że stosują! Przemocy w teatrze doznawałam przeważnie od kobiet – reżyserek, wykładowczyń. Patriarchat, jak mówiłam, to nie tylko mężczyźni.\nMogę opowiedzieć o sytuacji, po której zrezygnowałam z pracy w teatrze w Charkowie. Grałam w scenie, w której moja bohaterka umiera od ciosu butelką w głowę. Potrzebowaliśmy butelki kaskaderskiej, wykorzystywanej na planach filmowych. W Charkowie jednak takich nie było. Zlecono zrobienie butelki podobnej do kaskaderskiej. Okazała się jednak trochę za gruba. Reżyserka zapewniała mnie, że wszystko będzie w porządku. Żeby mnie przekonać, uderzyła się butelką w nogę. Faktycznie – nic jej się nie stało. Na pierwszym spektaklu po premierze koleżanka jednak nie trafiła w odpowiednie miejsce, w którym cios miał zostać zamortyzowany przez włosy, i rozbiła mi tą butelką głowę. Krew się lała, plamiąc białą sukienkę. Po spektaklu reżyserka mnie ani nie przeprosiła, ani nie zawiozła do szpitala. Kiedy już byłam w szpitalu, do którego pojechałam sama, bo nikt z teatru nie zaoferował mi pomocy, reżyserka tylko zadzwoniła i poprosiła, abym nie informowała lekarzy, że wypadek zdarzył się w pracy, bo będziemy mieli problemy. Posłuchałam jej, bo nie znałam swoich praw, nie wiedziałam, że mogłabym dostać odszkodowanie. Potem, gdy rozmawiałam z dyrektorką, to ona mnie przepraszała. Reżyserka nie zrobiła tego nigdy. Odszkodowania nie dostałam, ale w ramach rekompensaty wyjechałam na miesiąc realizować projekt w Grecji. Mimo że nie było mnie w teatrze, dostałam za ten okres niewielkie honorarium. Ale stawki w teatrach były w ogóle małe.\nDlaczego teraz znów przyjęłaś ofertę pracy etatowej w Kijowskim Akademickim Teatrze Dramatu i Komedii na Lewym Brzegu Dniepru? Czy tam się dzieją ciekawe rzeczy?\nPensja nie jest duża – to mniej więcej jedna czwarta tego, co zarabiam sama. Do tej pory miałam duże szczęście, zarabiając tak dobrze w teatrze niezależnym, robiąc nagrania, filmy, grając za granicą. Właściwie nigdy nie narzekałam na brak pracy. Stała pensja i ubezpieczenie w instytucji zapewniają mi jednak spokój. Drugim powodem była myśl, że kiedy robię swoje emancypacyjne projekty w niezależnym teatrze, to wciąż jestem offem, undergroundem, nigdy nie będę włączona w główną narrację. Jeśli z mojego sprzeciwu ma coś wynikać, to muszę wejść do teatrów miejskich, które mają większą widzialność. W Teatrze na Lewym Brzegu w Kijowie zmieniła się dyrekcja, więc pomyślałam, że to dobry moment na rewolucję w instytucji. Teraz nie jestem już taka optymistyczna, rozumiem, ile tam jest problemów i barier utrudniających zmianę. Zobaczymy, jak będzie. Muszę się zastanowić, co chcę robić dalej: czy zostać w Kijowie, czy jednak pracować w różnych miejscach – nie tylko w Ukrainie i w Polsce. Dostaję różne propozycje.\nCasting na Ukrainkę, z Oksaną Czerkaszyną rozmawia Witold Mrozek, „Dwutygodnik” 2019 nr 8/263, https://www.dwutygodnik.com/artykul/8440-casting-na-ukrainke.html [dostęp: 1 II 2020].\nPor.: Julia Kowalska, Napisz prawdę, „Didaskalia” 2018 nr 154.\nhttp://teatr-polski.pl/wydarzenia/bliscy-nieznajomi-zaproszone-spektakl… [dostęp: 1 II 2020].\nSpektakl prezentowany na festiwalu Desant UA! Pierwszy Przegląd Teatrów Ukraińskich Warszawa, 3-5 listopada 2017. Por.: Dorota Sosnowska, Teatr krytyczny, wojna i przypadłość, „Didaskalia” 2018 nr 143.\nNowe i Powszechne egzorcyzmy


Szyldy reklamowe - Usluger.pl\nUsługi graficzne »\nKażdy z nas widział duże tablice umieszczone nad sklepami, restauracjami, punktami usługowymi, informującymi o nazwach własnych tych miejsc. Takie tablice nazywamy szyldami reklamowymi. Mają one charakter informacyjno- wizualny, gdyż wraz z tekstem zamieszczane są na nich elementy grafiki. Każdy przedsiębiorca, który chce być widoczny i zachęca do skorzystanie z własnych usług, musi się reklamować, być widoczny i przede wszystkim oznaczyć miejsce wykonywania swojej działalności. Szyldy wykonywane są w formie płaskiej oraz z użyciem liter przestrzennych. Przy prowadzeniu działalności nocnej, spotykamy szyldy reklamowe podświetlane.\nWykonawca: TeraSoft Krzysztof Rajnert\nOferujemy wykonanie szyldów reklamowych dla Państwa firmy!\nZalety takiej reklamy można by wymieniać i wymieniać...\nJest to wizytówka każdej firmy, a jak to mówią "jak Cię widzą, tak Cię piszą".\nMożna w prosty sposób przekazać informacje klientom przy jednoczesnym przedstawieniu swojej firmy jako atrakcyjnej wizualnie. Dociera do setek, a nawet tysięcy ludzi każdego dnia i zapada w pamięć - a to z dnia na dzień buduje coraz większą rozpoznawalność.\nZadzwoń lub napisz do nas na e-mail marketing@terasoft.com.pl - doradzimy i pomożemy z wyborem szyldu najlepszego dla Państwa firmy.\nWykonawca: Komatech Sp. z o.o.\nOferujemy usługi grawerowania i cięcia pleksi, laminatów grawerskich, sklejki, filcu i innych materiałów.\nPosiadamy do Państwa dyspozycji urządzenie laserowe o powierzchni roboczej 1200x800 mm.\nZapraszamy do współpracy i zadawania pytań.\nWykonawca: Studio Positiv\nSpójne oznakowanie Twojej firmy podnosi jej prestiż i kształtuje markę i wpływa na budowanie relacji z Klientem. Projektujemy i wykonujemy różnego typu oznakowanie zewnętrzne i wewnętrzne. Ułatwia Klientowi dotarcie do firmy oraz poruszanie się wewnątrz. Są to tablece kierunkowe, kasetony podświetlane, banery, flagi, totemy, pylony, tablice informacyjne, oznakowanie drzwi, i inne\nWykonawca: Przedsiębiorstwo Techniczne Plex Sp. z o.o.\nSzyld reklamowy jest swego rodzaju wizytówka firmową. W zależności od doboru materiałów i wykonania może być stosowany w pomieszczeniach jak i na otwartych powierzchniach.\nProjekty szyldów i tablic\nWykonawca: Agencja Reklamowa AGRAF\nAgencja AGRAF wykonujemy projekty na nośniki wielkopowierzchniowe. Serdecznie zapraszamy do współpracy!\nWykonawca: LASER TM\nOferujemy grawer na drewnie z dowolną grafiką, tekstem lub logo.\nGrawerujemy każdy rodzaj drewna grawerką laserową.\nDodatkową oferujemy usługi graficzne oraz projektowe\nDog Star - szyld reklamowy\nWykonawca: GentleAd Piotr Górski Magdalena Krupska Włodzimierz Kurowski spółka cywilna\nProjekt szyldu reklamowego\nDruk UV na tworzywach\nWykonawca: Agencja Reklamowa ARek\nBezpośredni cyfrowy druk UV na folii, oraz tworzywach z możliwością wycinania do kształtu.\nDruk, kolory: Biały + C,M,Y,K\nDruk w podstawowej ofercie; na materiałach własnych, w wymiarach:\n- minimum 300 mm x 500 mm\n- maximum 1000 mm x 2000 mm\n- inne formaty; do uzgodnienia\nMożliwości wydruku na:\nplexi bezbarwna, 3, 5, 10 mm\nplexi opal - mleczna, do podświetlania, 3 mm\nplexi czarne i kolorowe, 3 mm\nPCV spienione, białe, 3, 5, 10 mm\nPCV kolory, 3 mm\nTu-Bond ( Dibond ), 3 mm, mat, kolory, złoty i srebrny - drapany\npłyta piankowa Kapa, 5, 10 mm\npłyta warstwowa Tu-Sand, 10 mm\nfolia PET, 0,8 mm, bezbarwna\nfolia samoprzylepna monomerowa, bezbarwna\nDruk UV na tworzywach, umożliwia wykonywanie szyldów, tabliczek informacyjnych, tablic, itp. z pominięciem ręcznego oklejania, lub malowania.\nDruk tego typu jest niezastąpiony, w wypadku konieczności wykonania grafiki rastrowej, na bezbarwnym tle - druk z białą podlewką.\nNiektóre powierzchnie, tabliczki, po zadruku wymagają wycinania określonych kształtów, lub otworów.\nWykonuje się je z pliku wektorowego sporządzonego na podstawie pliku do druku.\nDostępne urządzenia to plotery: frezujący, tnący, laserowy.\nTablice informacyjne i urzędowe\nAgencja Reklamowa ARek oferuje szyldy reklamowe, tablice informacyjne oraz urzędowe. Tablice wykonane są z wodoodpornych materiałów takich jak: blacha alucynkowa, blacha ocynkowana, blacha kwasówka, poliwęglan komorowy, PCV, Plexi, płyta warstwowa typu Dibond. Oferowane tablice i szyldy montowane są zazwyczaj na ścianach, fasadach, ogrodzeniach. Czasem jednak zachodzi konieczność wykonania dodatkowej konstrukcji nośnej - ramki, która usztywnia tablice, oraz przy dużych gabarytach ułatwia montaż.\nLico wyklejone jest:\n- drukowaną folią samoprzylepną (grafika, litery drukowane),\n- drukowaną folią samoprzylepną, zabezpieczoną laminatem anty UV,\n- folią ploterową, barwioną masie (litery cięte),\n- folią odblaskową, drukowaną,\n- folią odblaskową kolorową (litery cięte).\nTablice są odpowiednio opracowane graficznie, zgodnie z normami. Mogą również posiadać elementy przestrzenne. Polecamy także litery przestrzenne z: plexi, PCV, styroduru.\nMaksymalne wymiary brytów surowca:\n- blacha alucynkowa, blacha ocynkowana: 125 cm x długość dowolna\n- blacha kwasówka: 150 x 300 cm\n- PCV, Plexi, płyta warstwowa typu Dibond: 200 x 400 cm\n- poliwęglan komorowy: 200 x 600 cm\nW celu uzyskania innych większych gabarytów, arkusze można łączyć na styk, lub na zakładkę.\nCzytelny Ładny Szyld\nWykonawca: GRAFICZNY.PL Grzegorz Maszkowski\nProfesjonalny projekt szyldu, który możesz zamówić w naszej firmie lub w dowolnych zakładzie materiałów outdoor.\nWykonawca: EVE-NET Dariusz Jabłoński\nOferujemy produkcję oraz montaż kasetonów aluminiowych, z dibondu, podświetlanych LED. Zapraszamy po więcej informacji 696 324 626.\nWykonawca: ROYAL FACTORY Magdalena Godyń\nFolia monomeryczna, polimeryczna, plexiglass, pcv, setacryl, dibond, hips, laminat grawerski, sklejka, szkło\nWykonawca: Consnet Jan Glina Poligrafia, Reklama\noferujemy szyldy zewnętrzne w formie tablic z tworzyw sztucznych, drewnianych lub blaszanych oraz kasetony podświetlane\nWykonawca: SZYLDY-REKLAMY s.c. K.C.R. Rzepka\nProfesjonalnie wykonujemy grawerowanie zegarków. Wygrawerować na zegarku możemy dowolny tekst oraz znaczek np. logo Twojej firmy. Wszystkie nasze usługi wykonujemy w oparciu o wieloletnie doświadczenie w branży.\nW naszej firmie przed obróbką powierzone przedmioty skanujemy, następnie umieszczamy na nich grafikę (napisy, inicjały, logotypy) i wykonujemy kilka propozycji do wglądu, dopiero po zatwierdzeniu projektu przystępujemy do ostatecznego grawerowania.\nLitery 3D reklama


BIOFOOD Ogórki kiszone 320g BIO • Biozdrowy\nJesteś tutaj: Biozdrowy » Sklep » Zdrowa żywność » BIOFOOD Ogórki kiszone 320g BIO\nAvailability: 6 w magazynie Kategorie: Kiszonki, Probiotyki i prebiotyki, Produkty bez laktozy, Produkty wegańskie, Przetwory, Przetwory warzywne, Zdrowa żywność\nKiszone ogórki posiadają szereg właściwości prozdrowotnych, dlatego warto włączyć je do codziennej diety. Ogórki jako jedne z najbardziej znanych produktów kiszonych, od lat goszczą na naszych talerzach. I słusznie – bardzo pozytywnie wpływają na nasz organizm: regulują funkcje układu odpornościowego i obniżają poziom cholesterolu we krwi. Dodatkowo, ogórki kiszone wspomagają układ pokarmowy.\nWartość odżywcza świeżych ogórków jest niewielka, lecz są cenne ze względu na smak i zawartość wielu związków o charakterze zasadowym, co korzystnie wpływa na trawienie i odkwasza organizm. Kiszone ogórki sprzyjają lepszemu przyswajaniu potraw. Są one dostatecznie silnymi czynnikami wywołującymi wydzielanie soków żołądkowych. Pomagają również w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu i dlatego znajdują zastosowanie w dietach odchudzających. Dodatkowo, jedna z bakterii biorących udział w procesie kiszenia wytwarza dużo witaminy C, której pozbawione są surowe warzywa. Ogórek kiszony to więc idealny pomysł na zdrową przekąskę w ciągu dnia.\nKiszone ogórki Bio DELUXE – codzienna dawka witamin i wartości odżywczych\nKiszenie ogórków to proces, w trakcie którego powstaje kwas mlekowy – substancja niezwykle cenna dla naszego organizmu. Ogórki kiszone na zimę to więc idealna, zdrowa alternatywa dla świeżych warzyw. Jak podkreślają specjaliści, warto do swojej diety włączyć przetwory ekologiczne, które poprawią nie tylko stan naszego zdrowia, ale i samopoczucie, dodając energii na cały dzień.\nEkologiczne ogórki kiszone (kaliber 6-9), ekologiczne przyprawy (czosnek, ziele angielskie, liść laurowy, koper, gorczyca) sól kłodawska\nOpinie o BIOFOOD Ogórki kiszone 320g BIO\nNapisz pierwszą opinię o „BIOFOOD Ogórki kiszone 320g BIO” Anuluj pisanie odpowiedzi


Mieszkanie na sprzedaż - Kraków - Stare Miasto - KHN-MS-8905 - 38.75m² - Annderson\n12 000,00 zł/m2 cena: 465 000 zł\nZespół Annderson prezentuje do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 38,75 m.kw. przy ul.Rakowickiej, osiedle Apartamenty Novum.\nMieszkanie położone na 2 piętrze nowoczesnego apartamentowca z 2019 roku. Składa się z dużego pokoju z aneksem kuchennym, łazienki z wc, balkonu francuskiego. Istnieje możliwość wyodrębnienia oddzielnej sypialni. Ogrzewanie z sieci miejskiej.\nBlisko: Galeria Krakowska i Dworzec Główny, Uniwersytet Ekonomiczny, 5 minut spacerem do Rynku Głównego, przystanki komunikacji miejskiej. Jest możliwość dokupienia miejsca postojowego w garażu podziemnym - 39 000 zł.\nSymbol oferty KHN-MS-8905


JAN PTASZYN WRÓBLEWSKI Quartet // GIGANCI JAZZu w PIWNICY pod BARANAMI - Evenea.pl\nJAN PTASZYN WRÓBLEWSKI Quartet // GIGANCI JAZZu w PIWNICY pod BARANAMI\nOd 2 kwi 20:00 do 2 kwi 22:00\nPIWNICA pod BARANAMI zaprasza na koncert GIGANTA JAZZu!!!\nPrzed Państwem JAN PTASZYN WRÓBLEWSKI Quartet, który ma na koncie niezliczoną ilość koncertów, nagrań, udziałów w festiwalach, a także mnóstwo zagranicznych eskapad. Reprezentuje muzykę opartą o najklasyczniejsze jazzowe tradycje, nie pomijając jednak bardziej współczesnych osiągnięć. Zespół gra dynamicznie, aczkolwiek i liryczne klimaty nie są mu obce. Ucieka od wszelkiego rodzaju niesprawdzonych eksperymentów, ale także od dobrze sprawdzonych schematów. To powoduje, że nie jest wyobcowany od swojej publiczności. Liderem formacji jest Jan Ptaszyn Wróblewski, jeden z najważniejszych i najbardziej zasłużonych artystów w historii polskiego jazzu - wybitny saksofonista (tenorowy i barytonowy), kompozytor, aranżer, dyrygent, publicysta, dziennikarz radiowy, krytyk muzyczny, pedagog, konferansjer.\nJan Ptaszyn Wróblewski Quartet:\nJan Ptaszyn Wróblewski - saksofon,\nWojciech Niedziela - fortepian,\nAntoni Dębski - kontrabas,\nBILETY: 60zł (normalne w PROMOCJI - przedsprzedaż) / 70zł (normalne - przedsprzedaż pula II) / 80zł (normalne - przedsprzedaż pula III i w dniu koncertu)\n"Jego babka była przemytniczką, a potem kapitalistką trzęsącą połową miasta. Ojciec - wziętym prawnikiem, uważanym za jednego z najlepszych w Wielkopolsce, piłsudczykiem, członkiem BBWR. Stryj - oficerem zawodowym, kawalerem krzyża virtuti militari, a po wojnie "zdrajcą ojczyzny" i "szpiegiem imperialistycznym".\nGdyby nie było wojny Jan Ptaszyn Wróblewski zostałby zapewne dziedzicem fortuny rodzinnej i żył jak milioner. Mógł też zostać mecenasem z doskonałą praktyką u ojca. Równie dobrze mogło go wcale nie być, gdyby samochód ojca w ostatniej chwili nie uciekł sprzed jadącego do "Danzig" pociągu, a kilka lat potem brama kamienicy nie wytrzymała jako jedyna część budynku uderzenia bomby rzuconej ze sztukasa. Wreszcie pocisk z działa pancernego miał prawo eksplodować w pokoju warszawskiego mieszkania, a nie przebijać wszystkich kondygnacji i rozerwać się w piwnicy.\nWedług praw danych mu przez władzę ludową powinien zostać kierowcą kombajnu lub traktora po ukończeniu wydziału mechanizacji rolnictwa - jedynego, na który pozwolono mu iść. W domu było jednak radio, a w nim audycje rozgłośni Monachium i kipiący z głośników jazz. Ptaszyn został więc artystą. Wbrew woli rodziny.\nPotoczyło się jednak tak, jak się potoczyło. Dziś Ptaszyn nazywany przez licznych generałem polskiego jazzu jest niekwestionowanym autorytetem w swej dziedzinie, Swoistym drogowskazem dla młodych adeptów jazzu, łowcą talentów i niezrównanym gawędziarzem. A wszystko zaczęło się sto lat temu gdy pewna ambitna szwaczka postanowiła zrobić interes nie mając kopiejki przy duszy."\nFot. Łukasz Filak\nBILET PROMOCYJNY w przedsprzedaży\nBILET NORMALNY w przedsprzedaży


Aleksander Jonek Mirosław Zwoliński Piotr Janowski Marian Muszyński Piotr Sobczyk\nALTRAD-Mostostal Spółka z o.o. została założona w 1996 roku pod nazwą Baumann-Mostostal Sp. z o.o. Firma powstała z inicjatywy dwóch spółek:\npolskiego Mostostal Siedlce S.A. - producenta ocynkowanych konstrukcji stalowych, wyrobów aluminiowych i gotowych obiektów "pod klucz"\nniemieckiego Baumann Bautechnik GmbH - doświadczonego na rynku niemieckim dostawcy akcesoriów i rusztowań budowlanych\nObie firmy kooperowały ze sobą od roku 1993 i po trzech latach współpracy w 1996 roku zdecydowały o założeniu joint-venture. Tak powstała spółka Baumann-Mostostal, której zadaniem była produkcja rusztowań, szalunków oraz obsługa klientów polskich i zagranicznych. Firma szybko wypracowała sobie pozycję lidera w branży budowlanej na rynku krajowym i europejskim.\nW roku 2001 firma nawiązała współpracę z francuskim koncernem, Grupą ALTRAD - potentatem budowlanym, posiadającym sieć zakładów produkcyjnych na całym świecie. Przemiany ekonomiczne i gospodarcze w kraju oraz potrzeba rozwoju firmy zaowocowały przeobrażaniem tej współpracy w układ inwestorski i w czerwcu 2005 roku ALTRAD został nowym inwestorem w firmie Baumann-Mostostal. Dlatego też we wrześniu 2006 dotychczasowa nazwa i logo firmy z Baumann-Mostostal Sp. z o.o. zostało zmienione na ALTRAD-Mostostal Spółka z o.o.\nWięcej o firmie na jej stronie (www.altrad-mostostal.pl).\nAltrad Mostostal to członek założyciel zarówno Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Firm Rusztowaniowych , jak i jego następcy Polskiej Izby Gospodarczej Rusztowań. Od Początku swego istnienia firma bardzo aktywnie wspierała poprzez swoich przedstawicieli: Prezesów Mirosława Zwolińskiego, Piotra Janowskiego, Mariana Muszyńskiego oraz Dyrektora Handlowego Piotra Sobczyka a także wielu innych pracowników wszelkie działania Izby, dlatego też w podziękowaniu za tą owocną długoletnią współpracę, z wielką przyjemnością w imieniu Zarządu PIGR Prezes Izby p. Piotr Stanik wraz z p. Dyrektor Danutą Gawęcką wręczyli okolicznościową statuetkę, życząc firmie i jej pracownikom wszelkiej pomyślności, dynamicznego rozwoju i sukcesów na przyszłość.


Cayenne - Sklep bagażniki dachowe, bagażniki rowerowe, łańcuchy śniegowe, boxy dachowe.\nBagażnik do relingów Thule Evo SquareBar 7104-7123, belki stalowe 127cm. Bagażnik do relingów Thule Evo SquareBar 7104-7124, belki stalowe 135cm. Bagażnik Yakima S55Y Rail Bar, do samochodów z relingami. Aluminiowy bagażnik do relingów Taurus EasyUp sw 130 cm. Bagażnik do relingów Thule Evo WingBar 7104-7114, belki 135cm. Bagażnik do relingów EasyUp sw 115 cm. Bagażnik do relingów Thule Evo WingBar 7104-7113, belki 127cm. Bagażnik do relingów Thule Evo WingBar 7104-71142, czarne belki 135cm.\nBagażnik Thule Rapid Fixpoint Xt 753/891/3036 SlideBar\nBagażnik Thule z wysuwanymi belkami SlideBar idealne rozwiązanie dla samochodów Van i SUV wygodniejszy załadunek bagażu. Przeznaczony do samochodów: Porsche Cayenne 5D SUV 2002-2010 z li...


Mazda2 2017 – Stylistyka – NIE DO UŻYTKU KOMERCYJNEGO\nMazda2 2017 – Stylistyka – NIE DO UŻYTKU KOMERCYJNEGO\nFilozofia KODO: sportowa, muskularna stylistyka i porywający dynamizm\nPoczucie jedności między kierowcą a samochodem – Jinba Ittai – związane jest nie tylko z radością z jazdy Mazdą2. Do wytworzenia tej intymnej więzi wykorzystujemy również naszą uznaną filozofię KODO – Dusza ruchu. Aby jeszcze mocniej uwydatnić to uczucie, odświeżyliśmy wnętrze pojazdu, dzięki czemu jest ono teraz jeszcze bardziej wyszukane.\nCzerpiąc inspirację z zachowania i nawyków kierowców, dzięki naszemu kunsztowi zaprojektowaliśmy nadwozie i wnętrze, które zostało stworzone z myślą o Tobie. Elementy zewnętrzne są eleganckie i przepięknie opływowe. Dodatkowo za sprawą nowych kolorów premium zyskały one nowe życie. Z kolei stylowa kabina powstała wyłącznie przy użyciu najwyższej klasy materiałów. Mazda2 to samochód z charakterem i osobowością, która z pewnością przypadnie Ci do gustu.\nDopracowany do perfekcji kokpit stworzony z myślą o kierowcy\nSiadając za kierownicą Mazdy2, przekonasz się, czym jest kabina zaprojektowana z myślą o kierowcy. Wszystko jest umieszczone niezwykle ergonomicznie: od pokręteł systemu MZD Connect po kolorowy wyświetlacz Active Driving Display widoczny bez względu na porę dnia i warunki pogodowe.\nNowy wygląd koła kierownicy – optymalny chwyt\nUznana jakość prowadzenia Mazdy2 zaczyna się od Ciebie. W wyniku wyczerpujących badań nad ergonomią koło kierownicy zostało zaprojektowane na nowo, tak aby poprawić komfort chwytu i jakość wykonania. Jest ono teraz smuklejsze i bardziej stylowe, a także wygodniej i bezpieczniej leży w dłoniach w każdych warunkach drogowych.\nZaawansowana technologia lakierowania TAKUMI-NURI nadaje nowemu metalicznemu kolorowi Machine Gray barwnego i żywego wykończenia, osiąganego niegdyś wyłącznie przy pomocy ręcznych metod nanoszenia lakieru. Ten innowacyjny lakier stworzony, aby odzwierciedlić prawdziwe piękno nadwozia Mazdy2, jest niezwykle trwały i podkreśla eleganckie, a przy tym muskularne rysy nadwozia. Pełna paleta kolorów dostępna jest w konfiguratorze Mazdy2.\nWyświetlacz Head-up Active Driving Display\nWyświetlacz Head-up Active Driving Display umożliwia dostęp do najistotniejszych informacji podczas jazdy bez konieczności odrywania wzroku od drogi. Dzięki wysokiej rozdzielczości ten kolorowy wyświetlacz jest dobrze widoczny bez względu na porę dnia i warunki pogodowe.\nSportowy i dynamiczny charakter kontrastujących 16-calowych felg aluminiowych to kolejny element odzwierciedlający filozofię projektową KODO – Dusza ruchu. Nadają one całej sylwetce wyrazistości, akcentując atletyczną, muskularną wręcz linię nadwozia nowej Mazdy2.\nWizerunek nowej Mazdy2 nabiera życia dzięki zastosowaniu po raz pierwszy czterodiodowych świateł przednich umieszczonych na krańcach charakterystycznych, chromowanych skrzydeł. Nadają one samochodowi świeżości i dynamiki.\nNisko umieszczone diodowe światła przednie połyskują za dnia zmrużonym, niemal drapieżnym blaskiem, z kolei nocą rozświetlają nawet najciemniejsze i najbardziej oddalone miejsca.\nTapicerka skórzana klasy premium\nNowa Mazda2 dostępna jest z różnymi wariantami foteli. Fotele cechuje nowa kolorystyka oraz zastosowanie większej liczby materiałów klasy premium. Dopracowano wygląd kolorowych wstawek, dzięki czemu całość jest bardziej przemyślana i żywa. Wysoką jakość osiągnięto dzięki wyeliminowaniu niepotrzebnych elementów, zmodyfikowaniu wstawek kolorystycznych i uwydatnieniu akcentów.\nOpływowa linia nadwozia Mazdy2, dynamiczne kontury, antena w kształcie płetwy rekina i 16-calowe aluminiowe felgi – to wszystko znakomicie odzwierciedla filozofię projektową KODO – Dusza ruchu.\nEleganckie rysy i muskularna sylwetka sprawiają, że obok tego samochodu nie da się przejść obojętnie.\nCharakterystyczna krata wlotu powietrza z chromowanymi skrzydłami i drapieżne, nisko umieszczone światła przednie stanowią znak rozpoznawczy samochodów marki Mazda.\nWyjątkowe światła tylne tworzące kształt litery „U” umieszczone są na wysoko przebiegającej linii konturu nadwozia, nadając całości atletyczny charakter.\nDynamiczne, nisko umieszczone diodowe światła przednie sprawiają wrażenie zmrużonych oczu drapieżnika gotowego do skoku.\nMazda2 skonstruowana została z myślą o kierowcy. Ergonomiczne sterowanie i przejrzyste wyświetlacze zapewniają wyjątkowe poczucie jedności z samochodem.\nElegancki, a przy tym sportowy zestaw wskaźników zawiera wyrazisty obrotomierz otoczony z obu stron wyświetlaczami w kształcie skrzydeł.


Komu, kiedy i w jaki sposób udzielać informacji o przetwarzaniu danych | odoserwis.pl\nJak spełnić obowiązek inf...\nObowiązek Administratora, Obowiązek Informacyjny, Klauzula Informacyjna, Odpowiedziałność Za Naruszenie Rodo, Fanpage,\nPo licznych publikacjach dotyczących RODO chyba już nikt nie ma wątpliwości, że RODO obowiązuje każdego, kto przetwarza dane osobowe niezależnie od tego, czy ten, kto je przetwarza, jest spółką prawa handlowego, osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, czy nawet osobą fizyczną z wyjątkiem osób fizycznych przetwarzających dane osobowe w ramach czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze. Ponadto obowiązek stosowania przepisów RODO nie zależy od tego czy przedsiębiorca jest zobowiązany do powołania IOD czy nie (ostatnio spotkałam się z takim zdaniem podmiotów głównie z branży IT).\nW zależności od statusu podmiotu, który zbiera i gromadzi dane - administrator czy procesor- RODO nakłada na każdego z nich odpowiednie obowiązki. Jak ustalić, czy przedsiębiorca jest administratorem czy podmiotem przetwarzającym pisaliśmy w artykule: „Kto jest administratorem, kto procesorem”.\nJednym z głównych obowiązków nałożonych na administratorów danych osobowych jest obowiązek informacyjny. Jego celem jest uświadomienie osobie, której dane dotyczą, kto i w jaki sposób będzie przetwarzał udostępnione przez nią dane, co umożliwia osobie realizację kontroli nad przetwarzaniem jej danych oraz zdefiniowanie, czy administrator legalnie gromadzi te dane i dysponuje podstawą prawna do ich przetwarzania.\nObowiązek informacyjny musi być zrealizowany przez administratora wobec wszystkich jego klientów, kontrahentów, pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, personelu realizującego obowiązki na podstawie umowy cywilno-prawnej, osób korzystających z ZFŚS, kandydatów do pracy i innych, więc do osób fizycznych oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą – niezależnie od ich obywatelstwa czy miejsca zamieszkania.\nObowiązek informacyjny należy spełnić również wobec byłych pracowników, ponieważ archiwizacja dokumentacji kadrowo-płacowej to również przetwarzanie danych osobowych.\nO powstaniu nowego obowiązku informacyjnego pracodawcy w związku z nowelizacją dotyczącą zmiany okresów przechowywania akt można dowiedzieć się z artykułu: „Nowe okresy przechowywania akt osobowych”. Wzory klauzul informacyjnych dla procesu rekrutacyjnego przedstawiamy w artykule: „Jak prowadzić rekrutacje kandydatów online nie naruszając RODO?”\nKiedy trzeba spełnić obowiązek informacyjny?\nGeneralnie administrator jest zobowiązany informować osobę o przetwarzaniu jej danych w dwóch sytuacjach:\n- w momencie, gdy dane zbierane są bezpośrednio od osoby, której one dotyczą (art.13 RODO),\n- w przypadku gromadzenia danych z innych źródeł, tj. nie od osoby, której dane dotyczą (art. 14 RODO).\nPozyskując dane od osoby administrator informuje ją o tym pod czas zabierania danych (najpóźniej w chwili ich zebrania) albo bezpośrednio przed ich zebraniem. Administrator również jest zobowiązany do spełnienia obowiązku informacyjnego w sytuacji gdy chce pozyskać od osoby nowe dane (nowy katalog danych), których nie pozyskał przy pierwszym kontakcie.\nW przypadku pozyskiwania danych osobowych w sposób inny niż od osoby, której dane dotyczą lecz z innego źródła administrator informuje ją o tym w rozsądnym terminie, jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Jeżeli dane osobowe mają być stosowane do komunikacji z osobą, której dane dotyczą, obowiązek informacyjny trzeba spełnić najpóźniej przy pierwszej takiej komunikacji. W sytuacji, gdy administrator planuje ujawnić dane osobowe innemu odbiorcy, jest on zobowiązany poinformować o tym osobę, której dane dotyczą najpóźniej przy ich pierwszym ujawnieniu (art. 14 ust. 3 lit. c RODO).\nPonadto administrator powinien poinformować osobę o przetwarzaniu jej danych w przypadku, gdy zmienia lub dodaje nowy cel przetwarzania (art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 4 RODO) oraz pod czas wykonania żądania dostępu do danych (art.15 RODO).\nW linku przedstawiono schemat Realizacji obowiązku informacyjnego przy gromadzeniu danych osobowych.\nW sytuacji zbierania danych osobowych bezpośrednio od osoby, której dane dotyczą osobom są przekazywane informacje o tym:\njakie są dane kontaktowe inspektora ochrony danych (jeśli został powołany);\njaka jest podstawa prawna przetwarzania;\nkim są odbiorcy danych;\nczy dane są przekazywane do państwa trzeciego;\njak długo dane będą przechowywane;\njakie przysługują im prawa, w tym o prawie do cofnięcia zgody;\nże mają prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego;\nczy podanie danych jest dobrowolne;\nczy konieczne, i jakie mogą być konsekwencje ich niepodania;\nże decyzje są podejmowane w sposób zautomatyzowany.\nW przypadku danych zbieranych w inny sposób w klauzuli informacyjnej należy również zawrzeć informacje o kategoriach przetwarzanych danych oraz o źródle pochodzenia tycz danych.\nPoniżej zostały zaprezentowane treści przykładowych klauzul informacyjnych.\nW jaki sposób poinformować\nObowiązek informacyjny wynikający zarówno z art. 13, jak i 14 RODO może być spełniony w różnorodny sposób. Najważniejsze, żeby komunikacja z osobą, której dane dotyczą, była prowadzona w zwięzłej, przejrzystej i łatwo dostępnej formie, językiem zrozumiałym dla przeciętnego odbiorcy, z prostą konstrukcją zdań.\nInformacji udziela się na piśmie lub w inny sposób, np. poprzez umieszczenie treści obowiązku na tablicy ogłoszeń albo, gdy jest to stosowane, w postaci elektronicznej. Na żądanie osoby, informacji można udzielić ustnie.\nJeżeli na stronie internetowej administratora nie są zbierane dane osobowe, klauzulę informacyjną można umieścić m.in. w treści pierwszego mailu do klienta czy w stopce maila.\nNatomiast w sytuacjach, w których administrator danych zbiera dane osobowe za pomocą różnego rodzaju formularzy kontaktowych, w formie zapisów na newsletter, sprzedaży produktów lub komentowania artykułów czy wpisów na blogu obowiązek informacyjny może zostać spełniony przez umieszczenie odpowiednich informacji w treści formularza, w checkboxie, obok formularza rejestracji konta lub zapisu do newslettera.\nObowiązek informacyjny może zostać spełniony poprzez udostępnienie odpowiednio stworzonych oznaczonych Regulaminu (np. konkursu prowadzonego na FanPage na Facebooku) lub polityki prywatności. W tych dokumentach administrator powinien umieścić wszystkie niezbędne elementy, o których musi powiadomić osobę, której dane dotyczą.\nCo ważniejsze, klauzula informacyjna nie musi znajdować się w całości od razu pod formularzem lub w miejscu, gdzie są zbierane dane osobowe. W celu zachowania przejrzystości w stosunku do osoby, której dane dotyczą, administrator danych może stosować tzw. „warstwowy” obowiązek informacyjny. W pierwszej warstwie należy zawrzeć informacje o tożsamości administratora, celu przetwarzania danych osobowych oraz o prawach przysługujących osobie. Natomiast w drugiej, pełnej warstwie klauzuli informacyjnej powinny znaleźć się wszystkie pozostałe informacje wymagane przez art. 13 i art. 14 RODO.\nW praktyce wygląda to tak, że pod formularzem, gdzie administrator zbiera dane podane niezbędne informacji w wersji skróconej, skierowanie do pełnej treści obowiązku informacyjnego może nastąpić np. za pomocą bezpośredniego linku do stronu www lub wskazania informacji, gdzie można z nim się zapoznać (np. w recepcji).\nWarto pamiętać, że w razie kontroli administrator będzie musiał wykazać, że obowiązek informacyjny został przez niego spełniony (art. 5 ust. 1 lit. a RODO). Nie spełnienie obowiązku informacyjnego może spowodować nałożenie przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych wysokiej kary pieniężnej (czytaj o tym artykuł: Kara za naruszenie RODO w Polsce).


czecho.pl: Oddał mocz w miejscu publicznym. Wpadł, gdy pił piwo z kolegą - Czechowice-Dziedzice\nW miniony poniedziałek przed południem strażnicy miejscy z Czechowic-Dziedzic interweniowali wobec mężczyzny, który oddał mocz w miejscu publicznym - parku na osiedlu Północ. Czechowiczanin otrzymał mandat po tym, gdy wrócił wieczorem w to samo miejsce, aby wypić z kolegą alkohol.\nOddał mocz w miejscu publicznym. Wpadł, gdy pił piwo z kolegą · fot. Straż miejska w Czechowicach-Dziedzicach\nW miniony poniedziałek, 24 maja po godzinie 11.00 obserwator monitoringu miejskiego zauważył dwóch mężczyzn siedzących na ławce w parku na osiedlu północ. - Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że jeden z nich poszedł w krzaki i załatwił swoje potrzeby. Niestety mężczyźni oddalili się w nieznanym kierunku przed przybyciem patrolu - informuje straż miejska w Czechowicach-Dziedzicach.\nInterwencji wobec mężczyzny funkcjonariusze SM dokonali kilka godzin później, przed godziną 17.00, gdy ci sami czechowiczanie powrócili w to samo miejsce, aby wypić piwo. - Strażnicy, będąc w pobliżu, podjęli interwencję wobec sprawców. Zostali przyłapani na gorącym uczynku podczas spożywania alkoholu w miejscu publicznym. Strażnicy przypomnieli również jednemu ze sprawców poranny incydent, do którego się przyznał - dodaje czechowicka SM.\nNa mężczyzn nałożono mandaty karne za spożywanie alkoholu oraz dodatkowo, dla jednego z nich, za zanieczyszczenie miejsca publicznego.


ANTYBIOTYK I PRZECIBÓLOWE - RODZICE.PL\n19 listopada 2006 at 09:19 #83246\nDziewczyny złapało mnie zapalenie ucha środkowego. Ból taki, że opisać sie nie da. Lekarz przepisał mi antybiotyk i pozwolił łykać paracetamol jako przeciwbólowy. Brałam przeciwbólowe do dziś, dziś postanowiłam wytrzymac ten ból w sumie płknęłam 10 tabletek w “dozwolonych” odstepach czasowych. Antybiotyk mam jeszcze na parę dni.\nNapiszcie proszę, czy któraś łykała antybiotyki i przeciwbólowe w ciąży. Ja jestem tak tym zestresowana, że juz nie tylko z bólu chodzę i popłakuje. Lekarz powiedział mi, że nie da się bez tego obejść i, że moje dobro jest tu ważniejsze, ale wiecie jak myśli matka.\n19 listopada 2006 at 09:28 #1200265\nRe: ANTYBIOTYK I PRZECIBÓLOWE\nWspolczuje! Podobo bol ucha jest okropny. JA z antybiotykow w ciazy bralam tylko bioparox w ciazy, ale nie martw sie, ejstes na takim etapie ciazy, ze nic na pewno zlego sie nie stanie, lekarz wie, co robi przepisujac antybiotyk. A z przeciwbolowych to rzeczywiscie tylko paracetamol jest dozwolony, Wracaj szybko do zdrowia!\n19 listopada 2006 at 11:10 #1200266\nJa biorę Duomox.\n19 listopada 2006 at 19:00 #1200267\nMoja przyjaciółka przechodziła zapalenia ucha środkowego w ciąży i szczerze Ci współczuję :-(. Dziś jest mamą zdrowiutkiego 2.5 latka, nie martw się na zapas! Leki, które przepisuje Ci lekarz na pewno sa bezpieczne w ciąży.\n19 listopada 2006 at 19:05 #1200268\nja jestem migrenowcem i wiem że paracetamol mam dozwolony (paracetamol dake się etź wrazie co nawet noworodkom na zbicie temperaturki)… a antybiotyk pewnie dostałaś taki co dozwolony. (wiem że peweni na nim, pisze że w ciąży itd.. ale i na noaspie tak pisze a lekarze nam dają)\n20 listopada 2006 at 07:32 #1200269\njabiore paracetamol – mam koszmarne migreny..\n20 listopada 2006 at 08:06 #1200270\nja leczylam w ciazy zeba, wdal sie stan zapalny, koszmar. lykalam apap (ktory nie dzialal tak nawiasem mowiac) i bralam augmentin.\nskutkiem uboczym bylo pojawienie sie stanu zapalnego “na dole”.\nEdited by k8_77 on 2006/11/20 09:06.\n20 listopada 2006 at 10:01 #1200271\nJa zarówno w pierwszej jak i drugiej ciąży złapałam anginę, więc antybiotyk brałam przez 14 dni i to był początek ciąży. Strasznie się bałam, że może to zaszkodzić dzidziusiowi, no ale lekarz chyba wie co robi. Jeżeli chodzi o leki przeciwbolowe to smialo można brac to co zawiera paracetamol, czyli np: sam paracetamol albo apap. Zawsze zwróc uwagę, czy dany lek przeciwbolowy zawiera paracetamol, jeżeli tak to możesz brać, oczywiście w miare rozsądku. Jezeli nie zawiera paracetamolu a jakieś inne składniki to wowczas brac nie można.\n20 listopada 2006 at 18:18 #1200272\nZauważyłam, że zmieniłaś imię dla swojej córeczki. Ja dzięki tobie zakochałam się w imieniu Pola.\nSama mam typy na dziewczynkę na Lenę lub Igę.\nAle czuję, że to będzie drugi chłopczyk. I z jego imieniem mamy straszny problem. Już od dwóch miesięcy się sprzeczamy.\n20 listopada 2006 at 18:20 #1200273\nMigreny – wiem coś o tym. Ja jak mnie łapie jadę na zastrzyk na pogotowie. Bo już żadne przeciwbólowe na mnie nie działają. Ostanio odpukać dawno nie miałam.\n20 listopada 2006 at 18:20 #1200274\n20 listopada 2006 at 19:59 #1200275\nCo do paracetamolu to jest bezpieczny (np. Paracetamol, Apap)…\nCo do Duomoxu to znalazłam w necie info, że amoksycylinę w ciąży “można stosować tylko w zagrażających życiu zakażeniach”. Źródło:\nSama kończę właśnie 7 antybiotyk w tej ciąży, ale zawsze sprawdzam czy jest on dopuszczony jako bezpieczny w okresie ciąży. Doustnie brałam ostatnio Augmentin.\n20 listopada 2006 at 20:57 #1200276\nPola tak mi się podobało… mama mojego taty tak miała na imię :-). Myślałam, że mąż się przyzwyczai, ale nic z tego nie wyszło. Na szczęście Lena też mi się bardzo podoba, no i Julia zaakceptowała :-).\n21 listopada 2006 at 14:06 #1200277\nJa przyzwyczajam mojego męża do Mikołaja jeśli to chłopczyk, ale coraz częściej widzę, że to będzie nie realne. A Lena jest równie piękne jak Pola.\nAle Ci dobrze, że będziesz mieć dziewczynkę. Ja postanowiłam czekać do dnia porodu z tą wiadomością i coraz bardziej tego żałuje.\n21 listopada 2006 at 14:23 #1200278\nJa postanowiłam czekać do dnia porodu z tą wiadomością i coraz bardziej tego żałuje.\nPostanowienie można zmienić ;-). Masz na to jeszcze 160 dni…\nHorror w gabinecie- czyli wyrywanie ósemek:)\nRodzice » Tematy » PRZYSZLI RODZICE » Oczekując na dziecko » ANTYBIOTYK I PRZECIBÓLOWE\nNews przyniesiony z religii\nMAJOWE DZIECIACZKI – modele z roku 2010 (po 12 miesiącach eksploatacji)\nMoja córcia :)\nJak "rozbić" buty?\nPoważne pytanie – ośrodek preadopcyjny.\ndo kiedy śpiochy?\nA “Język dwulatka” T.Hogg ma ktoś do ściągnięcia??\nPotrzebna pomoc! Mile widziana od Wrocławianek.\njakie kosmetyki dla malucha?\nod 5 miesiaca?\n***Drugie urodzinki Adrianka – synka Anet***\nPiersi W CZASIE i PO karmieniu…HELP :(


Tanuki-Anime - Komentarze dla "Love Live! Superstar!!"\ngorsze : Slime : 2.05.2022 00:02:16\nnie polecam : Anginsan : 15.12.2021 18:42:02\ni kolejny sezon... będzie : ursa : 24.10.2021 21:30:54\nSlime\t2.05.2022 00:02\nNiby mniej postaci i mogli je lepiej rozwinąć, lecz niestety nie udało im się wykorzystać tej szansy. Postacie jak i fabuła nie są zbyt dobrze napisane. Animacja jest ładna (szczególnie tła), muzyka gorsza niż w 2014 Love Life (tak jak i wszystko inne).\nAnginsan\t15.12.2021 18:42\nNiestety oprócz warstwy graficznej która stoi na wysokim poziomie to anime nie oferuje dla mnie niczego więcej. Wiem, że gatunek idolek jest specyficzny i trzeba się do niego odpowiednio nastawić i zmienić swoje oczekiwania. Niestety, ale tutaj nie panuje żadne spójna logika sensowna fabuła czy też ciekawe postacie. Rozumiem wiele uproszczeń, lecz gdzie tu sens gdy rekrutujemy kolejną sweet cute girls do teamu nie wiedząc czy ona chociaż potrafi śpiewać? Ech. Wytrwałem do 6 odcinka i po prostu odpuściłem. Jedyne co ratowało tą serię przez kilka odcinków była voic aktorka Keke i jej świetny akcent z przeplatanym chińskimi wstawkami. Team Leaderka zespołu Kanon jest nijaka widzieliśmy już takich postaci tysiące a na siłę robienie z niej kogoś kim nie jest nie wychodzi na dobre serii.\nZapewne ktoś kto uwielbia gatunek idolek będzie pewnie zadowolony jednak dla mnie osoby która ten gatunek traktuje jako jeden z wielu generyczność serii, powtarzalność była zbyt wysoka. Oglądniesz 10 serii o idolkach w Love Live! Superstar!! nie otrzymasz nic więcej to tylko puste opakowanie w ładnej oprawie trzymające się schematu niczym uczeń na maturze który musi trafić w wyznaczony klucz gatunku. Reżyser odniosłem wrażenie, że był zbyt niechętny aby zrobić coś autorskiego i niekonwencjonalnego wychodzącego poza standard i ramy gatunku aby nie była to kolejna pusta serii o idlokach. A posiadając tak płaskie postacie jest to niestety potwornie nudne. Piosenki oraz muzyka – całkowicie przeciętne i nie warte uwagi czy też dalszego reserchu na YouTube i dodawania do ulubionych.\nFan idolek ok dla ciebie warto. Reszta osób może spróbować około 4 odcinków i podjąć decyzję czy to dla was czy też nie. Osobiście strata czasu.


Projekt "Zatrzymaj aborcję" skierowany do dalszych prac w Sejmie / Wiadomości Polska\nProjekt "Zatrzymaj aborcję" skierowany do dalszych prac w Sejmie\n11.01.2018 11:03, aktualizacja 11.01.2018 13:09\nZOBACZ WIĘCEJ Nowoczesna złoży w Sejmie dwa projekty ws. liberalizacji prawa aborcyjnego Przedstawicielka "Ratujmy Kobiety 2017": PiS rozjechał opozycję Sejm przyjął informację MSWiA nt. propagowania totalitaryzmu oraz nawoływania do nienawiści W sejmie rozpoczęła się debata nad projektem #ZatrzymajAborcję Na najbliższym posiedzeniu Sejmu - dwa projekty dotyczące aborcji Posłowie Nowoczesnej ukarani przez klub za niegłosowanie nad projektem dot. aborcji "Czarna Środa" - w kraju protesty ws. zmian przepisów dot. aborcji\nSejm skierował do dalszych prac w Sejmie zgłoszony przez Komitet Inicjatywy Obywatelskiej "Zatrzymaj aborcję" projekt nowelizacji ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Za projektem, którego celem jest zniesienie dopuszczalności aborcji eugenicznej, głosowało 277 posłów, zaś za jego odrzuceniem w pierwszym czytaniu było 134 posłów.\nGłosowanie nad projektem poprzedziło wystąpienie przedstawicielki Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Kai Godek, która argumentowała m.in., że w roku 2018 przypada także setna rocznica przyznania kobietom praw wyborczych, co oznacza dziś również prawo do głosowania za takimi fundamentalnymi kwestiami jak prawo do życia.\n- Apeluję do państwa, by na dalszym etapie projekt był procedowany bez zwłoki, bo co 8 godzin gdzieś w Polsce jest zabijany mały człowiek - mówiła Godek. Na temat projektu wypowiedzieli się także przedstawiciele klubów i kół poselskich.\nZa skierowaniem projektu do dalszych prac parlamentarnych głosowało 277 posłów. Przeciw inicjatywie "Zatrzymaj aborcję", a tym samym za jej odrzuceniem w pierwszym czytaniu, było 134 posłów, natomiast od głosu wstrzymało się 7 parlamentarzystów.\nZgodnie z wolą głosujących, Sejm skierował projekt "Zatrzymaj aborcję" do dalszych prac w komisji polityki społecznej i rodziny (tam odbędzie się drugie czytanie projektu) z zaleceniem zasięgnięcia opinii komisji sprawiedliwości i praw człowieka.\n"Zatrzymaj aborcję" jest obywatelską inicjatywą ustawodawczą zgłoszoną przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej o tej samej nazwie. Ma ona jeden postulat - wykreślenie aborcji eugenicznej z polskiego prawa, czyli możliwości zabijania dziecka ze względu na podejrzenie choroby lub niepełnosprawności. Na mocy tego zapisu zabija się 95 proc. dzieci poczętych w polskich szpitalach. Według danych Ministerstwa Zdrowia z 2016 r., 1042 na 1098 aborcji dotyczyło właśnie podejrzenia choroby lub niepełnosprawności.\nProjekt ustawy zakazującej aborcji eugenicznej zgłoszony został przez inicjatywę ustawodawczą "Zatrzymaj aborcję". Pod projektem podpis złożyło 830 tys. podpisów Polaków.\nTagi: kaja godek, sejm rp, zatrzymać aborcję\nMR 17:28:32 | 2018-01-11\nTen "zlepek komórek" ma kod DNA. Może zginąć samoistnie w organiźmie kobiety, można go zniszczyć na każdym etapie rozwoju. Ale już wiadomo od samego początku ,czy to będzie kobieta, czy mężczyzna, blobndfyn, czy brunetka itd.\nWDR . 16:32:57 | 2018-01-11\nPosłanka Nowoczesnej: "W moim poczuciu nigdy nie uznam, że 3-miesięczny płód nie jest dzieckiem, bo ja przed chwilą urodziłam dziecko. Nikt mi nie powie, że to tylko zlepek komórek."\nWróblewska odniosła się w ten sposób do słów Barbary Nowackiej, która podczas środowej debaty w Sejmie powiedziała: "Żołądź to nie jest dąb, jajko to nie jest kura, a płód i zarodek, i zygota, i zlepek komórek nie jest dzieckiem." Ta wypowiedź pani Nowackiej była takim gwoździem do trumny - dodała."\nOceń 24 5 odpowiedz\nBazyli 10:59:28 | 2018-01-11\nMiejmy nadzieję, że średniowiecze nie powróci .... choć z pewnością suweren wg. PiS chciałby być trzymany za pysk.\nOceń 3 28 odpowiedz\nKGP po marszu w Białymstoku: kto... 2019-07-21 10:51:52 1 Policja: znaleziono ciało dziecka,... 2019-07-20 20:41:35 1 Dariusz Piórkowski SJ o Maryi:... 2019-07-20 16:40:38 8 Nie dziwi mnie, że co trzecie... 2019-07-20 16:31:12 5 Chciałabym, żeby zamiast miejsc bez... 2019-07-20 11:41:00 15 4 powody, dla których czujesz, że mąż... 2019-07-20 04:27:33 1 Jak zmienić męża na lepsze? 2019-07-20 04:23:28 3 "Strefa wolna od... 2019-07-19 12:03:51 21 Znany dominikanin użył popularnej... 2019-07-19 11:47:36 3 Krawcowa ze stygmatami Męki Pańskiej.... 2019-07-19 11:45:42 1 Franciszek mianował nowego dyrektora... 2019-07-19 10:47:24 1 Sejm debatował nad projektem ustawy o... 2019-07-19 08:56:30 1\n"Strefa wolna od LGBT"....73 Dariusz Piórkowski SJ: lęk przed...43 Głucha cisza wokół uchodźców38 Nienawidzę NPR38 Jak być dobrą żoną37 To nie ja potrzebuję leczenia, tylko...26 Grzegorz Kramer SJ: Jezus...25 "Strefa wolna od...21 Śmierć Vincenta Lamberta - porażka...18 Jak długo jest z nami Chrystus po...16 Chciałabym, żeby zamiast miejsc bez...15 Większość z nas źle czyta objawienia...15


Posty: 198 • Strona 7 z 8 • 1 ... 4, 5, 6, 7, 8\nprzez Iustus » piątek, 1 lipca 2011, 14:55\nDarkside napisał(a): a następnie skarga do TK i tu liczę na któryś ze związków zawodowych prokuratorów bo KRS to ....\nmoże KRS także.\nTiaaaa, na pewno\nZ-ca Przewodniczącego KRS w Sejmie: "Dziękuję jeszcze raz panu ministrowi, panu po-\nsłowi sprawozdawcy i komisji za to, że część popra-\nwek została uwzględniona, ale w naszym przekona-\nniu w dalszym ciągu istnieją pewne obawy co do tego,\nczy rzeczywiście zamierzony cel nowelizacji: uspraw-\nnienie działania sądów, zostanie osiągnięty".\nA tutaj jeszcze lepsze:\nPoseł Zych powiedział m.in.:\n"Wysoki Sejmie! Dzisiaj miałem okazję posłuchać\ntego, co na konferencji prasowej mówili sędziowie ze\nstowarzyszenia Iustitia, a przedmiotem jej był wła-\nśnie ten projekt ustawy. Muszę powiedzieć, że rzadko\ncokolwiek mnie zaskakuje, no i jeżeli teraz używa się\ntakich argumentów, że w związku z projektem usta-\nwy w ogóle nie ma mowy o tym, aby w Polsce obywa-\ntel mógł liczyć na obiektywne rozstrzyganie, to budzi\nto już pewne wątpliwości. Druga rzecz. Porównuje\nsię wynagrodzenia i podano taki argument, że młody\nsędzia zarabia 5700 zł, i jak to się ma do wynagro-\ndzeń posłów, które jest cztery razy większe, czyli\npanie i panowie posłowie, zarabiacie po 22 tys. zł.\n(Głos z sali: To nieprawda.)\nTo jest już nie tylko nieprawda, ale powoływanie\nsię na tego typu argumenty jest niegodne."\nNo i pan sędzia Pęk z KRS uznał za konieczne ponowne zabrani egłosu, żeby oświadczyć:\n"Pani Marszałek! Panie Ministrze! Chciałbym tyl-\nko odnieść się krótko do słów pana posła marszałka\nJózefa Zycha. Panie marszałku, na szczęście, może\nniestety, a może na szczęście, nie słuchałem tej kon-\nferencji prasowej i proszę przyjąć wyrazy ubolewania\n– jeżeli rzeczywiście tak było, a nie mam podstaw,\naby sądzić inaczej – z powodu tego rodzaju zacho-\nwania. Zapewniam, że Krajowa Rada Sądownic-\nprzez rosan » piątek, 1 lipca 2011, 14:59\ntak,to już wszystko\nprzez katelra » piątek, 1 lipca 2011, 15:00\nprzez Iustus » piątek, 1 lipca 2011, 15:20\nkatelra napisał(a): :oops:\nprzez censor » piątek, 1 lipca 2011, 15:32\nTon wystąpienia pana sędziego Pęka w Sejmie... Taki uniżony...\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 3:36 pm ]\nhttp://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef ... ite_note-0\nprzez Volver » piątek, 1 lipca 2011, 16:04\nposeł Zych jest zaskoczony?\na mało to błędów językowych się popełnia w życiu, nawet wielkiego posła?\nprzez M.A.E. » piątek, 1 lipca 2011, 16:12\nprzez Volver » piątek, 1 lipca 2011, 16:16\nto jeden z wielu zakrętów historii.\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 4:16 pm ]\nchyba , ze jakaś rocznica dziś z lat 30 stych, był taki , prawda?\nprzez prowokator » piątek, 1 lipca 2011, 17:06\nVolver napisał(a): poseł Zych jest zaskoczony?\nNie wiem czemu jest zaskoczony... Przecież to co padło na konferencji to prawda. Wrzucam info ze strony Sejmu:\nZgodnie z przepisami art. 25 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora ( j.t. Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2199 z późn. zm.) posłom w okresie sprawowania mandatu, licząc od pierwszego posiedzenia Sejmu, przysługuje uposażenie poselskie wypłacane miesięcznie, także za niepełne miesiące sprawowania mandatu. Uposażenie odpowiada wysokości wynagrodzenia podsekretarza stanu, ustalonego na podstawie przepisów o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, z wyłączeniem dodatku z tytułu wysługi lat i wynosi obecnie 9892 zł 30 gr. Uposażenie nie przysługuje posłom, którzy pozostając w stosunku pracy nie korzystają z urlopu bezpłatnego, posłom prowadzącym działalność gospodarczą samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami oraz posłom, którzy nie zawiesili prawa do emerytury lub renty.\nDietą parlamentarną są środki finansowe przysługujące posłowi (zob. art. 42 ww. ustawy) na pokrycie kosztów związanych z wydatkami poniesionymi w związku z wykonywaniem mandatu na terenie kraju, w zryczałtowanej wysokości 25% uposażenia. Dieta parlamentarna jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych w granicach określonych w odrębnych przepisach dla diet otrzymywanych z tytułu pełnienia obowiązków obywatelskich i nie może być zajęta w drodze egzekucji (do kwoty 2280 zł). Cała dieta obecnie to 2473 zł 08 gr. Środki finansowe na działalność posłów są przewidziane w budżecie Kancelarii Sejmu.\nI do tego dochodzi bodajże 10 tysięcy złotych na utrzymanie biura !\nCzyli łącznie nawet ponad 22 tysiące złotych.\nJa bardzo poproszę takie pieniądze i sam sobie opłacę asystentów!\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 5:15 pm ]\nA niżej fragment z ciekawego blobu "Najdroższy cyrk na świecie"\nhttp://takjuzmam.blox.pl/2011/05/Najdro ... iecie.html\nPo tym jak w ciągu kilku godzin uchwalono projekt usp - muszę zgodzić się z tym tytułem bloga\nDo uposażenia przysługują dodatki w wysokości:\n20 proc. uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczącego komisji;\n15 proc. uposażenia - dla pełniących funkcję zastępcy przewodniczącego komisji;\n10 proc. uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczących stałych podkomisji.\nDieta wynosi 25 proc. uposażenia, jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych w granicach określonych w odrębnych przepisach dla diet otrzymywanych z tytułu pełnienia obowiązków obywatelskich. Cała dieta parlamentarna obecnie to 2473 zł.\nPoseł ma prawo, na terenie kraju, do bezpłatnego przejazdu środkami publicznego transportu zbiorowego oraz przelotów w krajowym przewozie lotniczym, a także do bezpłatnych przejazdów środkami publicznej komunikacji miejskiej\nWydatki na paliwo pokrywane są z ryczałtu przysługującego posłom na prowadzenie biura poselskiego, zgodnie z Zarządzeniem nr 8 Marszałka Sejmu z dnia 25.09.2001 w sprawie warunków organizacyjno-technicznych tworzenia, funkcjonowania i znoszenia biur poselskich.\nRyczałt na prowadzenie biura poselskiego wynosi 11.150 zł. miesięcznie (posłom niepełnosprawnym przysługuje dodatek w wysokości 25 proc.)\nSiedziba biura poselskiego nie może być usytuowana na terenie nieruchomości stanowiącej własność posła lub członka jego rodziny bądź nieruchomości, do której przysługuje im inny tytuł prawny.\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 5:19 pm ]\nŁącznie daje nam to 23515 złotych, bez dodatków za komisje i inne przywileje\nWygląda, że poseł Zych nawet nie wie ile zarabia... My tyle nie chcemy - nam wystarczy, że zniesiecie zakaz dodatkowego zatrudnienia i sam sobie bez wysiłku dorobię drugą swoją pensję [/b]\nprzez jano1976 » piątek, 1 lipca 2011, 17:22\nProwokatorze, już napisałem w innym wątku - jeśli chodzi o uposażenie to nie wynosi ono ponad 20.000 zł - kwota ta to łączna kwota uzyskiwanych środków przez posła. A uposażenie wynosi mniej niż 10.000 zł. Zatem jeśli chcesz być ścisły to nie możesz mówić, że uposażenie wynosi ponad 20.000 zł. Jeśli zarzucamy innym, że podają błędne wysokości naszych wynagrodzeń (sławetny przypadek w TVP) to my też musimy być precyzyjni. Bo poseł uzyskuje (zarabia) uposażenie, reszta to dodatki nie stanowiące uposażenia. Jesetm zaś przekonany, że na konferencji padły stwierdzenia odnoszące się do środków uzyskiwanych przez posła w sumie z każdego źródła a nie z uposażenia. Mógłby ktoś z obecnych na konferencji wyjaśnić jak to się odbyło.\nprzez violan » piątek, 1 lipca 2011, 19:17\nPan Pęk rzekł: "Jeśli chodzi o kwestię ocen, to rada nie zgłasza\nzasadniczych uwag do projektu w tym kształcie. Oczywiście\nindywidualny plan szkolenia sędziego jest bardzo\nenigmatyczny, nie wiemy, co się za tym kryje, ale\nwierzę, że w toku prac, zwłaszcza jeśli chodzi o wykonanie\ndelegacji ustawowej, te kwestie zostaną rozwiązane."\nJak dziecko we mglę. O ludzka naiwności....\nprzez KOP » piątek, 1 lipca 2011, 19:18\nTo już jest koniec. Nie ma już nic. Tylko Senat i Prezydent.\nNo i TK. Ale KRS nie zaskarży.\nhttp://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/5 ... dziow.html\nprzez violan » piątek, 1 lipca 2011, 19:22\nJeżeli kiedykolwiek zagłosuję na tych ludzi to sama sobie utnę rękę, która to uczyniła i głowę jeśli o tym pomyślała. I życzę im wszystkiego najgorszego, oby przepadli w kolejnych wyborach. Krew mnie zalewa..............\nprzez suzana22 » piątek, 1 lipca 2011, 19:36\nKOP napisał(a): To już jest koniec. Nie ma już nic. Tylko Senat i Prezydent.\nSorry, ale podeślijcie koleżeństwo linka z tekstem tego, co właściwie zostało klepnięte.\nprzez Iustus » piątek, 1 lipca 2011, 20:16\nVolver napisał(a): jaki był układ głosów, zważywszy na układ partii w Sejmie?\nZ wystąpień przedstawicieli klubów parlamentarnych wynika, że PO, PSL i SLD poparły ustawę, a tylko PiS był przeciw.\nPoseł SLD Matwiejuk nawet zadał ministrowi pytanie z rodzaju "wazeliniarskich":\n"W dzisiejszej dyskusji zabrakło mi pewnego argumentu. Pozwolę\ngo sobie wywołać pytaniem do pana ministra.\nPanie ministrze, czy prawdą jest, że ten model,\nw którym sędziowie są od sądzenia, a od administrowania\nsą dyrektorzy administracyjni, dominuje w sądownictwie\nEuropy Zachodniej? Wydaje mi się, że tak,\na tam się sprawdził. W związku z tym może warto popatrzeć\nw tym kierunku. Być może sprawdzone wzorce\ni u nas się sprawdzą. Dziękuję bardzo."\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 8:27 pm ]\nviolan napisał(a): Jeżeli kiedykolwiek zagłosuję na tych ludzi to sama sobie utnę rękę, która to uczyniła i głowę jeśli o tym pomyślała. I życzę im wszystkiego najgorszego, oby przepadli w kolejnych wyborach. Krew mnie zalewa..............\nAleż taka reakcja jak Twoja (moja zresztą też) została przez decydentów "wliczona w koszty".\nPoseł Kozdroń w Sejmie:\n"Jeśli chcą państwo wiedzieć, jak to środowisko,\nsędziów i prokuratorów ocenia społeczeństwo i naród,\nto proszę iść na ulicę i zapytać ludzi. Wszyscy\nmówią tylko źle o wymiarze sprawiedliwości.\nDziwię się niektórym posłom, którzy dopatrują się\nw tej nowelizacji jakiegoś upolitycznienia. Kto ma\nz tego wyciągnąć polityczne korzyści, zebrać owoce?\nPrzecież tworząc tę ustawę, idziemy pod prąd. Środowisko\nsędziowskie, jak tu jeden z posłów powiedział,\ngeneralnie jest przeciwko tej ustawie. To przecież\nnie jest nasz elektorat. My nie szukamy poklasku,\nbo chcemy oto wprowadzić ustawę, która będzie\npodnosiła standardy wykonywania tego zawodu i nakładała\nobowiązki na środowisko sędziowskie i prokuratorskie"\nI facet ma czelność powiedzieć na jednym oddechu, że "społeczeństwo, naród, wszyscy źle mówią o wymiarze sprawiedliwości" oraz "my nie szukamy poklasku".\nNie ma się co oszukiwać. Warto zrazić do siebie kilka tysięcy sędziów (ewentualnie jeszcze ich rodziny) aby móc się pochwalić wobec "wszystkich", że się wzięło tychże sędziów za twarze.\nprzez kreska » piątek, 1 lipca 2011, 21:10\na ja dużo zdrowia życzę tym, którzy będą znowelizowaną ustawę wykonywali ...\nI jeszcze poproszę o uwzględnienie w indywidualnej ścieżce rozwoju delegowanie mnie na kurs językowy, na minimum 6 miesięcy do np. Barcelony... Bardzo mnie to rozwinie! I jeszcze jakieś miękkie szkolenie dla wypalonych zawodowo! I kto mi powie, że tego nie potrzebuję???\nprzez amelius » piątek, 1 lipca 2011, 21:12\nBezczelność Kozdronia, która przekracza wszelkie granice polega na tym, że on śmie mówić, że naród i społeczeństwo źle ocenia wymiar sprawiedliwości, podczas gdy polityków ocenia jeszcze gorzej. Zawód sędziego, pośle Kozdroń, jest na czwartym miejscu zaufania publicznego, pański i pańskich kolegów polityków zaś jest daleko w tyle, na szarym końcu.\nMnie też krew zalewa...\nprzez Iustus » piątek, 1 lipca 2011, 21:26\namelius napisał(a): Bezczelność Kozdronia, która przekracza wszelkie granice polega na tym, że on śmie mówić, że naród i społeczeństwo źle ocenia wymiar sprawiedliwości, podczas gdy polityków ocenia jeszcze gorzej. Zawód sędziego, pośle Kozdroń, jest na czwartym miejscu zaufania publicznego, pański i pańskich kolegów polityków zaś jest daleko w tyle, na szarym końcu.\nMniej więcej to samo mówiłem dzisiaj w rozmowie z kierownikiem finansowym mojego sądu.\nZaproponowałbym panu Kozdroniowi taką przeróbkę jego wypowiedzi:\npolityków ocenia społeczeństwo i naród,\nmówią tylko źle o klasie politycznej".\nI co, mniej prawdziwe niż to, co on powiedział?\nprzez Volver » piątek, 1 lipca 2011, 21:40\nprowokator napisał(a): Wygląda, że poseł Zych nawet nie wie ile zarabia...\nAleż tupeciarz!Powinien zatem przeprosić za swoją niefortunna wypowiedź\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 9:43 pm ]\namelius napisał(a): Zawód sędziego, pośle Kozdroń, jest na czwartym miejscu zaufania publicznego, pański i pańskich kolegów polityków zaś jest daleko w tyle, na szarym końcu.\nNależy to chyba powiedzieć w komentarzach do wywiadu z panem posłem w jego "rodzimym"okręgu wyborczym;kazanna pamiętasz , gdzie to było?Wszak to naród decyduje -niech naród poczyta.\n[ Dodano: Pią Lip 01, 2011 9:44 pm ]\nzapraszam do szeptanej propagandy...jej koszty czasami są ogromne, w tak złożonych czasach jakie mamy.\nprzez gilgamesz » piątek, 1 lipca 2011, 21:45\nW kontekście wystąpienia Pana Ministra w Sejmie i uzasadnienia wprowadzenia ocen okresowych może tak zapytać MS w drodze dostępu do informacji publicznej ile z tych kilkudziesięciu tysięcy skarg o których mówił Pan Minister w Sejmie dotyczy:\n- sprawne i efektywne podejmowanie\n-sprawne i efektywne kierowanie\npostępowaniem przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu\nstron i uczestników postępowania;\n-jasny i kompletny\nsposób formułowania orzeczeń;\nsposób formułowania uzasadnień orzeczeń;\nwysokiej kultury osobistej, sposobu życia, z którego\nemanuje profesjonalizm, uczciwość i godność,\nrównież wobec stron na sali sądowej.\nIle ze skarg uznano za zasadne po złożeniu wyjaśnień przez zainteresowanych i jakie podjęto czynności w związku z tym w oparciu o obowiązujące przepisy.\nSkoro Pan Minister na to się powołuje to chyba wie o czym mówi i wszytko to jest pięknie opracowane.\nprzez amelius » piątek, 1 lipca 2011, 21:45\nprzez violan » piątek, 1 lipca 2011, 21:46\nA mi jest już wszystko jedno. Niech robią co chcą, niech wymyślają co chcą. Jedyne co mogę zrobić to potraktować swoim głosem wyborczym. Mało to mało ale trudno. Walka z wiatrakami, głową o ścianę. Mam ich w ........nosie. I mam już dość....\nprzez Volver » piątek, 1 lipca 2011, 21:48\nprzez violan » piątek, 1 lipca 2011, 21:48\nprzez Iustus » piątek, 1 lipca 2011, 21:55\nviolan napisał(a): A mi jest już wszystko jedno. Niech robią co chcą, niech wymyślają co chcą. Jedyne co mogę zrobić to potraktować swoim głosem wyborczym. Mało to mało ale trudno. Walka z wiatrakami, głową o ścianę. Mam ich w ........nosie. I mam już dość....\nProblem jest w tym, że ja za bardzo nie mam jak "potraktować swoim głosem wyborczym".\nTzn. wiem już na jakie partie na pewno nie zagłosuję. Moja "czarna lista" po tej hucpie się wydłużyła.


Edukator : Odbicie i załamanie światła\nJesteś tu: APLETY / Fizyka / Optyka / Odbicie i załamanie światła\nJeśli obserwujemy prosty przedmiot, zanurzony częściowo w wodzie, możemy zauważyć, że wydaje się wygięty w miejscu wejścia do wody. Ten efekt optyczny jest związany z załamaniem. Gdy światło przechodzi z jednego środowiska do innego przezroczystego, zmienia prędkość i załamuje się. To jak bardzo, zależy od współczynnika załamania światła w ośrodkach i kąta między promieniem światła, a prostopadłą (normalną) do powierzchni oddzielającej. Każdy ośrodek ma inny współczynnik załamania światła. Kąt między promieniem światła padającego, a normalną do powierzchni nazywa się kątem padania. Kąt między promieniem światła po zmianie ośrodka (załamanego), a normalną to kąt załamania.\nW 1621 holenderski fizyk Willebrord Snell (1591 - 1626), opisał związek między różnymi kątami światła przechodzącego z jednego przezroczystego ośrodka do innego. Gdy światło przechodzi z jednego środowiska do innego przezroczystego, to zmienia kierunek biegu, zgodnie z prawem Snelliusa: ni • sinAi = nR • sin Ar, gdzie: ni to współczynnik załamania światła ośrodka, który promień opuszcza, Ai to kąt padania, nR to współczynnik załamania światła ośrodka do którego promień wchodzi, a Ar to kąt załamania.\nMożemy eksperymentować zmieniając kąty padania i współczynniki załamania. Myszką (z wciśniętym lewym przyciskiem) przeciągamy latarkę wokół. Wpisujemy współczynniki załamania ośrodków lub możemy użyć przycisków, aby szybko wprowadzić ich wartość dla kilku uwzględnionych substancji.\nKorzystając z symulatora załamania, zauważ jak światło załamuje się, gdy przechodzi z ośrodka o większym współczynniku załamania, do ośrodka o współczynniku załamania mniejszym. Co się dzieje, kiedy stopniowo zwiększamy kąt padania? Kąt padania przy którym promień załamany biegnie wzdłuż granicy ośrodków (kąt załamania = 90º) to kąt graniczny. Dla kątów padania większych niż kąt graniczny, całe światło jest odbijane. Nazywa się to całkowitym wewnętrznym odbiciem.


Szczyt Klimatyczny w Bonn dzisiaj… a co w Katowicach za rok? - Blog Konrada Świrskiego\nSzczyt klimatyczny w Bonn dzisiaj… a co w Katowicach za rok?\n6 listopada 2017 wystartował kolejny Szczyt Klimatyczny (COP 23), tym razem w niemieckim Bonn. Ponad 25000 delegatów ze wszystkich stron świata, oficjeli z najróżniejszych organizacji, dziennikarzy i reprezentantów mass mediów oraz lobbystów wszelkiej maści tworzy kolorową mieszankę kolejnego, ogólnoświatowego szczytu klimatycznego. Patrząc na informacje w mediach – wszystko jest właściwie jasne- tu oficjalna strona ogólna – https://cop23.unfccc.int/, a tu typowy peanik z artykułem wg oficjalnego szablonu w The Guardian https://www.theguardian.com/environment/2017/nov/05/the-cop23-climate-change-summit-in-bonn-and-why-it-matters\nKonferencja jest zorganizowana z niemiecką precyzją i zgodnie z niemieckim trendem energetycznym – jest elektrycznie (cała komunikacja delegatów i gości porusza się specjalnymi, elektrycznymi autobusami) i ekologicznie (wszystkie dania, podstawki, kubki i tym podobne są przygotowane w taki sposób, aby jak najmniej szkodzić środowisku). Konferencji przewodniczy to Premier Fiji- Frank Bainimarama, co pokazuje zwrócenie uwagi na problem pacyficznych wysp, zagrożonych bezpośrednio przez podnoszący się poziom wody w oceanach. Poza niekończącymi się panelami i dyskusjami grupowymi przeplatanymi lunchami, przerwami kawowymi i mniej lub bardziej wystawnymi kolacjami, zaplanowano mnóstwo występów artystycznych, eventów kulturalnych czy tez happeningów. Jednak wszystkim tym wydarzeniom przyświeca wspólna idea jaka jest walka z ogólnoświatowymi zmianami klimatu. Nie ma żadnej chwili na wahanie czy dyskusje – przekaz jest jednowymiarowy, świat jest zjednoczony, a cele jasne i wyraźne.\nRzeczywistość jak zawsze nieco odbiega od kolorowanych obrazków. Zmiany klimatyczne widać bardzo wyraźnie, bo mamy inne zimy niż pamiętam z dzieciństwa. Główny winowajca – CO2 – jako kluczowy element przyczyniający się do zwiększenia temperatury jest zdefiniowany aczkolwiek do podstawowych wykresów i lobbystycznych artykułów można mieć wielkie wątpliwości.\nPrzypomnijmy sobie szczyt COP 21 z Paryża sprzed dwóch lat i jego główne postanowienie jakim była walka ze zmianami klimatycznymi i utrzymanie maksymalnego wzrostu średniej temperatury na świecie w stosunku do epoki przedindustrialnej o 2⁰C, a nawet wysiłki żeby było to tylko 1,5⁰C. To założenie jest tak samo enigmatyczne i absurdalne jak slogany z czasów Gierka „Aby Polska rosła w siłę, a ludziom żyło się dostatniej”. Cel z COP21 jest powtarzany jak mantra, mimo że chyba nikt nie potrafi wyjaśnić jakich to lat dokładnie dotyczy, jak powinna być mierzona temperatura i jak to się ma do całościowych procesów zachodzących na kuli ziemskiej (demograficznych, gospodarczych czy wreszcie klimatycznych nie mających związku z człowiekiem). Na wszystkich konferencjach COP cel ten powtarzany jest radośnie jako panaceum na wszystkie problemy, nikt nie zadaje niewygodnych pytań, a lobbyści od razu przygotowują odpowiednie rysunki przekładając to na redukcje emisji CO2. To że należy zająć się sprawami klimatu i wspólnie zastanawiać się nad problemami świata jest jasne, natomiast sposób jak wyglądają szczyty klimatyczne oraz realne dane dotyczące emisji CO2 w krajach Azji, Afryki i Ameryki Płd. pokazuje, że jeśli założenia o zabójczym wpływie CO2 na ziemska temperaturę są słuszne to… pozostaje nam się tylko modlić.\nEuropejskie biodegradowalne kubki nie zmienią degradacji naszej planety w innych częściach świata. Założenia ostatnich szczytów klimatycznych przypominają „malowanie piekła w kolorowe wzorki”, bo oprócz samego celu głównego, którego nikt dokładnie nie rozumie, jest jeszcze postanowienie, że każdy kraj – „da z siebie wszystko” czyli wykona maksymalnie możliwe działania w ochronie klimatu i zmniejszeniu temperatury (czytaj CO2) ale bez żadnych „twardych” zobowiązań. Finalnie możliwy rezultat będzie taki, że Europa (obecnie 10 % światowego CO2 „da wszystko” i może nawet zmniejszy emisje o 40 % (bo to pasuje do polityki gospodarczej) ale Chiny, Indie i spółka i tak podwoją swoja. Módlmy się więc o to, aby dotychczasowe modele klimatyczne i kolorowe obrazki były nieprawdziwe …bo w takiej formie jak dziś żadne COP-y nam nie pomogą.\nJest jednak tzw. „prawda czasu i prawda ekranu”. Niezależnie od samego sensu ustaleń – polityka i wyraz szczytów klimatycznych na razie nie jest możliwa do zakwestionowania, a przynajmniej nie w Europie. Donald Trump, który wycofał się z jakichkolwiek zobowiązań i uznał, że USA nie chcą mieć nic wspólnego z takimi szczytami – tylko wzmocnił obowiązkowy przekaz światowej jedności (wystarczy poczytać pokazywane na początku linki). Na COP-ach, nie ma żadnego miejsca na dyskusję, zadawanie pytań i kwestionowanie sensu działań, które nie przełożą się na realne efekty – bo tam można tylko pokazać występ zespołu artystycznego w strojach ludowych i podać elegancką kolację. Całą organizację COP umiejętnie wpisuje się w „nową politykę gospodarczą”, gdzie walka z CO2 i zmianami klimatu każdemu coś daje. Dla Unii Europejskiej jest to szansa na budowy nowych produktów i upchnięcie ich na światowych rynkach, dla Chin możliwość częściowego uporządkowania bałaganu we własnym kraju ale też i kolejnej fazy budowy dodatkowej gałęzi przemysłu, dla wszystkich natomiast są to egzotyczne wycieczki, dobre hotele i smaczne przekąski z atrakcjami.\nJest w tym tylko jeden, wielki problem dla Polski jako gospodarza kolejnego szczytu COP 24 w Katowicach planowanego na 3-14 grudnia 2018. Jaki ma być nasz przekaz? Co chcemy pokazać i jak wpływać na wszystkich uczestników? Do jakich konkluzji COP24 ma doprowadzić? Piszę to, bo wszyscy wiemy czego chcemy – pokazać węgiel, pokazać lasy, dyskutować o argumentach i próbować stworzyć realną, praktyczna politykę ochrony klimatu. Jest tylko jeden problem , który widać dzisiaj w Bonn. TAKA WIZJA NIKOGO NIE INTERESUJE. Wszyscy przyjeżdżający na szczyty chcą aby było fajnie, kolorowo, komfortowo, smacznie i …nijako. Rolą gospodarza jest zgrabne sformułowanie wniosków końcowych, pod którymi podpiszą się wszyscy, a będą to wnioski niezobowiązujące, ale ładne dla prasy i takie, które można wykorzystać w lobbingu. Tego na dzisiaj nie jesteśmy w stanie sformułować.\nW naszej polityce i nastawieniu jesteśmy bliżej Trumpa i wycofania się z COP niż płynięcia z prądem ogólnoświatowej (oczywiście oprócz USA) gładkiej polityki pseudo-klimatycznej. Nie łudźmy się też, że na COP pojawi się jakakolwiek dyskusja na argumenty, w której uda nam się kogoś do czegoś przekonać, nawet jeśli faktycznie mielibyśmy rację. Jeśli chcemy mówić „nasza prawdę” i stać pryncypialnie przy węglu i zablokować dążenia do redukcji CO2 – zostaniemy sami, a nawet lepiej dla innych – to my zostaniemy „czarna owcą”. Zostało realnie 12 miesięcy – konieczne jest praktyczne i bardzo pragmatyczne przygotowanie się do COP24 w Katowicach. Należy śledzić strony internetowe COP w Bonn oraz planowane na 17.11 podsumowujące wystąpienia najważniejszych liderów (przyjeżdżają A.Merkel i E.Macron). Warto popatrzeć czego oczekują kraje, które nie leżą w Europie i ocenić, że na COP nie możemy liczyć na pomoc USA, bo ich tam nie znajdziemy. Wymyślenie wygrywającej strategii jest niesłychanie trudne… ale możliwe jeśli będziemy przygotowywać się starannie. Występy zespołów ludowych, happeningi i świetną (choć może nieco ciężką) śląską kuchnie już mamy. Trzeba tylko pomyśleć jak ułożyć zdania z końcowego traktatu, które z jednej strony nie będą nic znaczyły, a z drugiej będą dawały szansę dla polskiej energetyki.


Wstrzymany ruch tramwajów na ul. Królowej Jadwigi\nDodano poniedziałek, 2.03.2020 r., godz. 19.28\nPowodem jest awaria "dwójki".\nMPK zgłoszenie o problemach odebrało o godzinie 19:24. Do awarii tramwaju linii nr 2 doszło na ulicy Królowej Jadwigi, na wysokości Górnej Wildy. Tramwaje nie kursują w kierunku Dębca. Na miejsce jadą nasze służby - mówi kierownik ruchu CNR MPK.