Gdzie obiecane pieniądze za walkę z wirusem? Medycy ze szpitala w Lublinie cały czas czekają - Dziennik Wschodni\nLekarze na SOR-ze (fot. Jacek Szydłowski)\nSą na pierwszej linii frontu walki z pandemią, ale nadal czekają na obiecane przez rząd dodatki za pracę z pacjentami zakażonymi koronawirusem. – Kończy nam się cierpliwość – denerwują się pracownicy SOR przy ul. Jaczewskiego w Lublinie.\n- Do połowy grudnia mieliśmy dostać dodatki covidowe za listopad. Nadal czekamy, mimo że jest już połowa stycznia. Kończy nam się cierpliwość – irytuje się jeden z pracowników SOR Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie.\nDodatkowe pieniądze (w wysokości 100 proc. wynagrodzenia) 1 listopada 2020 minister zdrowia obiecał pracownikom SOR-ów, izb przyjęć, zespołów ratownictwa medycznego i diagnostom laboratoryjnym.\n– Dyrekcja szpitala zażądała od nas wskazania pięciu pacjentów z Covid-19, którymi zajmowaliśmy się w listopadzie, chociaż minister zdrowia nie wymaga od pracowników SOR składania takich dokumentów. My to zrobiliśmy, ale i tak nie pomogło. Pieniędzy nadal nie ma – podkreśla nasz rozmówca.\nDodaje, że na pieniądze czekają też pracownicy obszaru izolacyjnego, na który również trafiają zakażeni pacjenci.\n– Trudno się dziwić, że pracownicy mają pretensje, bo jesteśmy przecież na pierwszej linii frontu walki z pandemią – mówi dr n.med. Marcin Wieczorski, ordynator SOR SPSK4 w Lublinie. – W przypadku naszego oddziału nie jest wymagana weryfikacja kontaktu z pacjentami z Covid-19, ale jest to konieczne w przypadku innych pracowników szpitala. A listy osób, którym przysługuje dodatek covidowy, są wysyłane do NFZ w ramach jednego wniosku. Nie ma możliwości, żeby wysłać listę z SOR i część dodatków wypłacić wcześniej – tłumaczy.\n– NFZ przekazuje placówkom medycznym należne środki w terminie trzech dni roboczych, pod warunkiem, że przesłane dokumenty zostały prawidłowo sporządzone i nie wymagają korekt lub uzupełnień – zapewnia Małgorzata Bartoszek, rzeczniczka lubelskiego NFZ.\nO to, z czego wynikają opóźnienia w wypłatach, zapytaliśmy dyrekcję szpitala.\nChcieliśmy też wiedzieć kiedy pracownicy dostana obiecane pieniądze.\n– Wprowadziliśmy rozwiązania, które mają uzasadnić przyznawanie dodatkowych środków poszczególnym pracownikom – tłumaczy Alina Pospischil, rzeczniczka SPSK4 w Lublinie. I podkreśla, że dodatki nie przysługują osobom, które opiekują się zakażonymi pacjentami „incydentalnie”.\nWniosek SPSK4 do NFZ ma trafić dopiero dzisiaj. – Natychmiast po weryfikacji oświadczeń złożonych przez naszych pracowników – zapewnia rzeczniczka.\nJak wygląda wypłata dodatkowych świadczeń w innych szpitalach?\n– Wszyscy etatowi pracownicy medyczni SOR-u dostali już pieniądze. Na wypłatę czekają jeszcze pracownicy kontraktowi, ale jest to kwestia formalności związanych z wystawieniem faktur. Nie mam żadnego sygnału, żeby te środki miały być wstrzymywane – mówi Agnieszka Ponieważ, kierownik SOR w szpitalu wojewódzkim przy al. Kraśnickiej w Lublinie. – Niestety, dodatek nie obejmuje salowych i rejestratorek medycznych, mimo że też mają kontakt z zakażonymi pacjentami.\nlekarz SPSK1 w Lublinie Lublin SOR koronawirus\nHarpagan\t/ 6 dni temu o 14:07\nPieniądze są już w Toruniu. Nie słyszeli???\n___K___\t/ 6 dni temu o 14:29\nLEWACCY CELEBRYCI z grupy 0, KTÓRZY UKRADLI SZCZEPIONKI oraz szefunio WOOM niech placą....\nMatole PiSowski - nikt nie ukradł żadnych szczepionek.\n___K___\t/ 6 dni temu o 14:09\nPiS znowu Was oszukał, drodzy medycy. Głosujcie na tych nieudaczników dalej, na pewno Wam jeszcze mnóstwo rzeczy obiecają.\nJanusz_Paliwas\t/ 6 dni temu o 18:55\nU tego pana co handluje maskami na olemie...\nYorik\t/ 6 dni temu o 17:32\nPoszły na respiratory w marcu... Hehe\n___K___\t/ 6 dni temu o 15:34\nCzy ten były SBek i inni, których w WUM szczepiono z puli przeznaczonej dla medyków, zrzucą się na opłacenie kary czy jak gdyby nigdy nic po prostu przyjdą po drugą dawkę szczepionki?\nA z jakiego powodu mieliby się zrzucać? Szczepionki są dla Polaków bezpłatne (finansowane z budżetu, czyli już przez nas opłacone). Kara finsnaowa dla WUM jest debilna, zwłaszcza że wychodzą na jaw fakty, że WUM był zachęcany do takich działań, a więc coraz bardziej śmierdzi to PiSowską prowokacją. I jestem w stanie w tę prowokację uwierzyć znając sposoby działania PiSu.\nA z jakiego powodu mieliby się zrzucać? Szczepionki są dla Polaków bezpłatne (finansowane z budżetu, czyli już przez nas opłacone). Kara finsnaowa dla WUM jest debilna, zwłaszcza że wychodzą na jaw fakty, że WUM był zachęcany do takich działań, a więc coraz bardziej śmierdzi to PiSowską prowokacją. I jestem w stanie w tę prowokację uwierzyć znając sposoby działania PiSu. rozwiń\nTECZOWY_ZSL\t/ 6 dni temu o 14:42\nTECZOWY_ZSL\t/ 6 dni temu o 14:22


Budowa elektrowni jądrowej na granicy z Polską dobiega końca. „Białoruś dokonała wyboru” - Sputnik Polska\n04:00 27 Listopad 2020\nBudowa elektrowni jądrowej na granicy z Polską dobiega końca. „Białoruś dokonała wyboru”\n12:36 17.09.2019 Krótki link\nBiałoruska elektrownia jądrowa pozwoli zaspokoić potrzeby jednej trzeciej kraju na energię elektryczną, oświadczył wiceminister energetyki Białorusi Michaił Michadiuk, przemawiając na posiedzeniu plenarnym 63. sesji Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) w Wiedniu, donosi BelTA.\nBiałoruska elektrownia jądrowa zostanie wyposażona w dwa reaktory WWER-1200 o łącznej mocy 2400 MW. Powstaje w obwodzie grodzieńskim pod Ostrowcem zgodnie z rosyjskim projektem.\nOddanie do eksploatacji pierwszego bloku energetycznego jest zaplanowane na 2019 rok, drugiego - na rok 2020. Podwykonawcą generalnym budowy elektrowni jest Atomstrojeksport (część „Rosatomu”).\nBiałoruś dokonała już wyboru na rzecz rozwoju krajowego programu energii jądrowej, którego realizacja zapewni jedną trzecią zapotrzebowania kraju na przystępną cenowo i niezawodną energię elektryczną, znacznie zmniejszy emisje gazów cieplarnianych. Dała już impuls do rozwoju powiązanych gałęzi przemysłu, nauki - zauważył Michadiuk.\nWedług niego na pierwszym bloku białoruskiej elektrowni jądrowej przystąpiono do etapu prac rozruchowych, na drugim - trwa instalacja głównego sprzętu technologicznego.\nDyrektor generalny państwowej korporacji „Rosatom” Aleksiej Lichaczow, przemawiając podczas 63. sesji Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, powiedział, że prace nad budową białoruskiej elektrowni jądrowej są na ukończeniu.\nPolska szuka miejsca na elektrownię atomową\n„Budowa białoruskiej elektrowni jądrowej jest na ukończeniu. Kontynuujemy budowę bloków energetycznych w Indiach, Bangladeszu, Turcji i Chinach, rozpoczęły się prace budowlane i montażowe na Węgrzech, w Finlandii i Egipcie, projekt elektrowni jądrowej w Uzbekistanie nabiera rozpędu” - powiedział Lichaczow.\nEnergia elektryczna z Białorusi? Nie ma takiej potrzeby!\nW kuluarach Międzynarodowego Forum Ekonomicznego, który odbywał się w dniach 3-5 września w Krynicy Zdroju, minister energii Polski Krzysztof Tchórzewski powiedział, że kraj na razie nie widzi potrzeby kupowania energii elektrycznej wytwarzanej przez Białoruską Elektrownię Jądrową.\nJak podkreślił, Polska obecnie „produkuje wystarczającą ilość energii elektrycznej”, a także „buduje elektrownie”, dlatego „duże zakupy energii elektrycznej za granicą nie są na razie rozpatrywane”.\nJak dodał, sytuacja może ulec zmianie i będzie zależeć od potrzeb polskiej gospodarki.\nTchórzewski powiedział też, że Polska może sama zaproponować Białorusi energię elektryczną.\nelektrownia atomowa, Białoruś


Naturalność » Fotografia jako rozrywka\nNaturalność i prawdziwość to cechy trudne do opisania, ale na zdjęciu łatwe do rozpoznania. Naturalność przejawia się brakiem sztuczności w wyrazie twarzy i w niewymuszonych gestach, ruchach i postawach; prawdziwość to cecha, która kładzie na zdjęciu pieczęć uczciwości, wiarygodności i przekonania. Przesadne wyeksponowanie obiektu osłabia te ważne właściwości, poza je niszczy. Rzeczy niezwykłe są ipso facto bardziej interesujące i więcej mówiące niż zwykłe i pospolite. Dotyczy to po równi samego motywu, jego ubarwienia i okoliczności, w jakich wykonano zdjęcie, jak też sposobu interpretacji wybranego przez fotografika. Na przykład zwykły krajobraz przy niezwykłym oświetleniu może się bardzo podobać. Banalny motyw, „widziany” w nowy i niezwykły sposób, budzi zainteresowanie oglądającego. Jeśli jednak niezwykłość stanowi głównie cel sama w sobie, tzn. jeśli nie wnosi nic pozytywnego do treści obrazu, to jest bezwartościowa i staje się „trikiem”. Fotograficy zdający sobie z tego sprawę unikają, jak mogą, banalnych motywów i sytuacji, jak również trików technicznych.\nFotografia zdjecia krajobrazow czym jest barwa jasnosc jasnosc we wnetrzach naturalnosc o 2 lista rozrywkowa cechy niefotogenicznosci nieporzadek i chaos nieprawidlowe swiatlo falszerstwo jak widziec fotograficznie rzeczywistosc o 3 lista rozrywkowa o 2 jak ksztaltowac obraz fotograficzny jak korzystac z energii elektrycznej przerwanie obwodu barwa przezroczy jak eksponowac przy swietle sztucznym o 4 lista rozrywkowa o 3 lampa blyskowa swiatlo decyduje o nastroju obrazu swiatlo wplywa na efekt swiatlocienia funkcja cienia cien jako forma o 5 lista rozrywkowa o 4 przerysowanie perspektywiczne obiektu papiery barwne wywolywanie swiatlo lampy przebieg pracy o 6 lista rozrywkowa o 5 praktyka powiekszania jak przechowywac chemikalia wywolywacze jak przygotowywac roztwory etykiety o 7 lista rozrywkowa o 6 woda do roztworow temperatura kapieli stezenie roztworow widzenie fotograficzne widzenie oka o 8 lista rozrywkowa o 7 reakcja oka czego nie widzi oko lustrzanki cechy fotogenicznosci pojecie cech fotogenicznosci o 9 lista rozrywkowa o 8 niedoskonale zdjecia niepewnosc poczatkujacego pojecie symbolu fotograficznego potrzeba sterowania podejscie do obiektu o 10 lista rozrywkowa o 9 ujecie cele ujec kierunek swiatla kontrast oswietlenia o 11 lista rozrywkowa o 10 sztuczne swiatlo swiatlo bezposrednie aureola i rozswietlenie nasadki zmiekczajace swiatlo odbite i przefiltrowane o 12 lista rozrywkowa o 11 stosowanie swiatla odbitego swiatlo dzienne zabarwione swiatlo niebieskie swiatlo swiatlo sztuczne o 13 lista rozrywkowa o 12 instrumenty astronomiczne lunety aparaty lunety i teleskopy pola gwiezdne o 14 lista rozrywkowa o 13 mglawice slonce i planety kontrast fazowy zywe preparaty mikroskopia interferencyjna o 15 lista rozrywkowa o 14 mikroskopia elektronowa skanowanie synchronizacja fotografia ultraszybka oswietlenie blyskowe o 16 lista rozrywkowa o 15 zrodla swiatla krotkie blyski szybkie fotografie urzadzenia synchronizujace materialy zdjeciowe lista rozrywkowa o 16 chłodnictwo pomorskie


Korzyści i ryzyko terapii antyretrowirusowej w prenatalnym zapobieganiu HIV ad 5 – logopeda warszawa\nPonieważ spodziewano się, że zdarzenia niepożądane będą się różnić między grupami ART, analizy bezpieczeństwa (w tym przeżycie wolne od HIV do 1. tygodnia) obejmowały porównanie parami wszystkich trzech grup. Porównania bezpieczeństwa samej grupy zydowudyny i grupy przypisanej do ART opartej na zydowudinie oparto na danych zarówno z okresu 1, jak i z okresu 2. Porównania bezpieczeństwa parami grupy przypisanej do ART opartej na tenowowrze z samą grupą zydowudyną lub grupą przypisane do ART opartego na zydowudynie ograniczono do danych od uczestników zapisanych w okresie 2, kiedy wystąpiła równoległa randomizacja do wszystkich trzech grup. Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia. Jednostką analizy był zestaw dla matki i niemowlęcia do analizy skuteczności oraz indywidualny uczestnik (matka lub niemowlę) do analiz bezpieczeństwa. W przypadku porodów wielokrotnych ciąży, transmisję okołoporodową zdefiniowano jako potwierdzone zakażenie HIV u któregoś z żyjących rodzeństwa; w przypadku analiz bezpieczeństwa niemowląt, każde rodzeństwo urodzone na żywo zostało uwzględnione osobno.\nZmienne kategorialne porównano między grupami za pomocą dokładnego testu Fishera. Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą istotność statystyczną dla wszystkich analiz, z wyjątkiem skuteczności. Tymczasowe analizy skuteczności wykorzystywały powtarzalny przedział ufności dla grup dla różnicy we wczesnej szybkości transmisji przy użyciu podejścia Lan-DeMets z funkcją wydatków błędu I typu O Brien-Fleming (dla tej analizy pośredniej współczynnik ufności był 96,5%, w celu zachowania eksperymentalnego współczynnika błędu I rzędu 5%). Jeżeli powtarzany przedział ufności wyłączyłby zero, oznaczałoby to znaczącą różnicę. Przeprowadzono jedną wcześniej określoną analizę podgrupy i dwie analizy podgrup post hoc, z testami interakcji oceniającymi niejednorodność efektów leczenia.\nWyjściowa matczyna charakterystyka\nOd kwietnia 2011 r. Do 10 września 2014 r. (Data zakończenia tymczasowej analizy) zarejestrowaliśmy 3529 zestawów dla niemowląt i matek (3245 w ustawieniach karmienia piersią i 284 w ustawieniach karmienia mieszanką). Łącznie 39 kobiet zostało wykluczonych z analizy: 3 osoby nie były w ciąży przy przyjęciu do szpitala, 2 z ciążami molarnymi, a 34 były współzakażone HIV i HBV i zostały losowo przydzielone do otrzymywania ART na bazie tenofowiru w okresie 1.\nSpośród 3490 zestawów matczynych do analiz włączono 2261 (65%) w okresie i 1229 (35%) w okresie 2. Było 3202 żywych urodzeń (1045 w okresie 2), w tym 57 porodów mnogich z co najmniej niemowlę urodzone na żywo (24 w okresie 2). Liczby i przepływ uczestników badania pokazano na Fig. S2A (randomizacja do samej Zydowudyny lub ART opartej na zydowudynie w okresach i 2) i Fig. S2B (randomizacja do samej zydowudyny, ART opartej na zydowudinie lub na bazie tenofowiru). ART tylko w drugim okresie) w Dodatku Uzupełniającym.\nTabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka matczyna przy wejściu do przedniej części składowej badania. Charakterystyka macierzy płodu była dobrze zrównoważona pomiędzy samą grupą zydowudyną a grupą przypisaną do ART opartej na zydowudynie (okres i 2) oraz między grupą przypisane do ART opartej na tenofowiru i każdej z dwóch pozostałych grup testowych (okres 2) (Tabela 1, Tabela S1 w Dodatku Aneks zawiera dalsze szczegóły dotyczące liczby komórek CD4 i ilościowego oznaczania miana wirusa według grupy)\n[podobne: energia promienista, badania okresowe jak wyglądają, jadłospis przy niedoczynności tarczycy ]\nTags:badania okresowe jak wyglądają energia promienista jadłospis przy niedoczynności tarczycy\n0 thoughts on “Korzyści i ryzyko terapii antyretrowirusowej w prenatalnym zapobieganiu HIV ad 5”\nPowiązane tematy z artykułem: badania okresowe jak wyglądają energia promienista jadłospis przy niedoczynności tarczycy


Teofila Chmielecka. Wilczyca kresowa | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne\nTeofila Chmielecka. Wilczyca kresowa\nArtykuły, Nowożytność | Ewa Korzecka |\t29 października 2019 18:44\nTeofile Chmielecką nazywano „kresową wilczycą”. Żona słynnego zagończyka i obrońcy kresów Rzeczpospolitej Stefana Chmieleckiego podobno była z domu Chocimierska. U boku małżonka, którego otaczała wielka sława, nabrała hartu i energii męskiej, toteż nic dziwnego, że o niej też było głośno.\nAkwarela Tatarzy w ucieczce autorstwa Artura Grottgera\nStefanowi Chmielnickiemu towarzyszyła w wojennych wyprawach, Tatarzy czuli przed nią respekt. Mąż niemal cały czas wojował, a ona rządziła w sprawach domowych i gospodarczych, potrafiąc dobrze zadbać o stan finansów i posiadania. Ze służbą postępowała szorstko i ostro, zupełnie nie po kobiecemu. Józef A. Rolle, który badał akta sądowe z 1622 roku, twierdzi, że historia o obcięciu Annie Walickiej nosa jest jak najbardziej prawdziwa. Takie kobiety, nieodłącznie związane z pejzażem kresowym tamtych czasów, były dobrymi towarzyszkami życia na rubieży. Bez nich znacznie ciężej by się wojowało i choć zapewne bywały uciążliwe dla otoczenia, przysłużyły się znacząco w ważnej kwestii obrony Rzeczpospolitej przed tatarskimi czambułami. Teofila Chmielecka niewątpliwie miała tu spory osobisty wkład.\nRanek był chłodny, choć trzeba przyznać, że wrześniowe słońce od kilku dni ostro przykładało się do pracy, jakby chciało zadośćuczynić za swoje lenistwo podczas zimnego, deszczowego lata. Wracająca samojeden z objazdu taboryskich pól wojewodzina kijowska z przyjemnością pomyślała o czekającej na nią w domu piwnej polewce z kawałkami tłustego twarogu z kminkiem, jaką miała zwyczaj spożywać na śniadanie. Głód ostro dawał o sobie znać, bo na nogach pani Teofila była już od świtania. Na dworze panowały wtedy jeszcze ponocne szarości, toteż zwykle towarzyszący jej wyprawom Jaśko ucieszył się, gdy kazała mu zostać w domu. Pewnie hultaj przysnął zaraz w kącie, zamiast brać się do roboty.\nMimo ciągłego zagrożenia ze strony nieproszonych gości różnego autoramentu – nie bała się jeździć samotnie. Wdowa po sławnym na całą Rzeczpospolitą zagończyku niczego się nie bała. Żyjąc u jego boku, oswoiła się z niebezpieczeństwem i całkowicie wyzbyła trwogi. Kobieta strachliwa nie wytrzymałaby życia na rubieży. Już samo mieszkanie w skromnym dworku w wiosce blisko tatarskiego szlaku wymagało sporej odwagi, a przede wszystkim czujności. Ba, zdarzało się i tak, że spać się szło z bronią pod ręką. Wiedząc o wielkim przywiązaniu, jakim darzył ją mąż, pohańcy nieraz czaili się, by ją w łyka zagarnąć. A że strzegli jej jego podkomendni, i ona sama też potrafiła się bronić, toteż napastnicy przeważnie gorzko potem tego żałowali.\nPułkownik Stefan Chmielecki, ten groźny pogromca czambułów, wódz Lachów, którym Tatarki nieposłuszne dzieci straszyły, w domowych pieleszach był spokojny i zgodny. Wszyscy dokoła kłócili się o ziemie, procesowali i zajeżdżali, tylko nie on. Jego prostej żołnierskiej duszy pieniactwo było najzupełniej obce. Raz się zdarzyło, że otrzymał pozew, ale nim doszło do sprawy, pojednał się z przeciwnikiem. Wśród szlachty mówiono, że jest skromny, uczt wystawnych nie wydaje, pieniędzmi nie szasta, a ludziom swoim, którzy gotowi byli iść za nim w ogień, surowo zakazuje rabunków i ciemiężenia ubogich. Wielki lęk za to wzbudzał wśród Tatarów, a przy tym nie szczędził siebie i nie dbał o własne wygody, liczyła się dlań jeno służba dla Rzeczpospolitej. Bywało, że dnie i noce spędzał w stepie, karmiąc tym żywą legendę o sobie. Śpiewano o nim:\n„Nie przestaną twojej siły\nOpowiadać te mogiły, Których bardzo gęste kupy Bisurmańskie cisną trupy.”\nNa co dzień zajęty obroną Kresów, dzielny zagończyk rzadko bywał w domu, w którym niepodzielnie rządziła pani Teofila. Doglądała nie tylko babskiego, ale i rolnego gospodarstwa, a Pan Bóg jej błogosławił. Pola dawały obfity użątek, tłuste bydło porykiwało w oborach, rącze konie pasły się na rozległych łąkach, ptasznik pełen był kokoszego, kaczego i indyczego rozgwaru. Dwaj synkowie rośli i oko cieszyli. Wciągnięta w męskie sprawy, miała też swój udział w przygotowaniach do zbrojnych wypadów.\nNa żołdzie swego patrona, pana wojewody kijowskiego Tomasza Zamoyskiego, trzymał Stefan agentów, głównie Wołochów, Greków i poturmaków. Jedni, znający tatarskie szlaki, służyli za przewodników. Inni szpiegowali w Oczakowie, Białogrodzie, Bakczysaraju czy Karasubazarze. Często to ona – najpierw w Krasnem, potem w Nowym Międzybożu, a jeszcze później w Taborówce – pod nieobecność męża nimi komenderowała. Przyjmowała tych, którzy przybywali powiadomić o ruchach nieprzyjaciela, dawała im nowe instrukcje. Tatarzy o tym wiedzieli i za to też jej nie lubili, i to bardzo.\nNade wszystko jednak ceniła te chwile, kiedy mogła zdać gospodarstwo na zaufanych ludzi i samej ruszyć w step ze Stefanem. Niczym druh najwierniejszy spędzała z nim długie tygodnie pod namiotami, na granicznych czatach, w zasadzkach gotowanych na czambuły. Konno jeździła jak kozak, strzelała z rusznicy jak rajtar niemiecki, przyzwoicie władała szablą. Lubiła życie w siodle: koczowanie, szybkie przenosiny z miejsca na miejsce, ukrywanie się po komyszach, wysyłanie zwiadowców. Jej granicząca z szaleństwem odwaga i wierne stanie u boku słynnego pułkownika były głośne na całej Ukrainie. Brakowało jej tego teraz, och, jak bardzo brakowało! Już pewnie do końca życia pozostanie tylko doglądanie zasiewów, młynów, bydła i ptactwa. Dobrze chociaż, że są jeszcze poswarki z sąsiadami, które umilają życie biednej wdowy.\nZbliżając się do taboryskiego dworu, pani Teofila myślała o Łukaszu. On jeden jej został, gdy choroba zabrała Stefana, bo starszy syn, Adam, zmarł jeszcze w dzieciństwie. Młodszy zaś osiągnął już wiek męski i ostatnio coraz częściej wyjeżdżał cichcem, nie opowiadając się matce, a że zwierzyny z tych wypraw nie przywoził, ich cel mógł mieć jedno imię: Katarzyna Sokołowska.\nPrzed gankiem pani Teofila zeskoczyła z konia i rzuciła wodze Jaśkowi, rozespanemu jeszcze, choć słońce stało już wysoko na niebie. Ileż ten chłopak może spać! Nic nie rzekła, choć miała wielką ochotę go wyszturchać. Weszła do izby, śniadanie już czekało. Tak jak lubiła. Polewka piwna z twarogiem i bliny hreczane ze skwarką. Łukasz ociężale wstał zza stołu, pocałował – Bodaj ich psi zjedli! – rozsierdziła się po swojemu.\nKatarzynę powszechnie uważano za świetną partię, boć jedyna córka bogatego ziemianina, urodzona z Butowiczówny, a więc i parentela liczna, i zasługi w województwie niemałe. Mimo tych zalet panna średnio pani Teofili konweniowała jako synowa. W końcu Łukasz, choć niebogaty i po urzędzie ledwie skromny stolnik bracławski, ale zawsze wojewodzic i syn zmarłego bohatera, o którym lud pieśni śpiewa:\nJakiego czas nie miał dawny, Niejeden wiek ni dwa minie, A twa sława nie zaginie.”\nSyn takiego ojca mógłby wyżej mierzyć niż córka hreczkosieja, co z tego, że zamożnego. Ale sam fakt, że ktoś śmiał jej synem wzgardzić, budził w niej rankor jeszcze większy. Że niby wojewodzic dla Sokołowskich nie dość dobry? I co za niewdzięczność, przecie ich też Stefan przed Tatarami, Turkami i Kozakami bronił! Ogarnęła ją zimna furia. Jak wtedy, kiedy jeszcze przed wyprawą chocimską z zagajnika wypadł Tatar i chciał ją porwać na arkan. Wściekła rzuciła się na niego z szablą i wykorzystując osłupienie, dosłownie go rozsiekała. Teraz zaś miała ochotę rozsiekać Mikołaja Sokołowskiego. Albo chociaż wypłazować. W tymże momencie nieświadom jej myśli Łukasz utwierdził ją dodatkowo w tej gorączce.\n– Jasiek rozpytał tameczną służbę. Sokołowski lęka się twojej gwałtowności, matko.\nAha, lęka się. I bardzo dobrze!\n– Panna ci sprzyja? – spytała rzeczowo.\n– Bodaj ich psi zjedli. Załatwimy rzecz po swojemu. Szykuj się, acan, do weseliska.\nI ze smakiem zabrała się za polewkę.\nMiało się dobrze pod wieczór, kiedy kilka dni później pani Teofila w asyście sług zajechała pod cerkiew w Taborówce. Na popa padł blady strach, gdy ujrzał przez okno, kto zmierza do jego chaty. Wizyta wilczycy nie wróżyła nic dobrego. Wiadomo było, że żartów z nią nie ma. Jej gwałtowność po śmierci męża nie ustała, a wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej się wzmogła, gdy nie miał kto jej mitygować. Nieszczęsny duchowny z drżeniem kolan wyszedł na ganek, przykazawszy przedtem swoim trzem synom ponabijać krócice i czekać w pogotowiu. Na wszelki wypadek.\n– Sława Bohu. Mam do księdza sprawę – oznajmiła, zsiadłszy z konia. Jej ludzie tkwili nieruchomo w siodłach. – Dużo czasu nie zajmę.\n– Na wiki wikiw. Wejdźcie, pani.\nW izbie popadia nerwowo przetarła ławę i zaraz uciekła. Chmielecka zasiadła. Pop stał.\n– Dziś w nocy przywiozę tu młodą parę. Dasz im, księże, ślub. Panna jest waszej wiary.\n– Jakże tak? Bez indultu?\n– Ot, indult – rzuciła na stół mieszek.– Nie godzi się…\n– Godzi się, godzi – rzekła uspokajającym tonem, jak do dziecka. – I nie każ mi, żeby moi ludzie musieli waści przekonywać.\nDuchowny spojrzał na kiesę. Dach w cerkwi przecieka, a od tutejszych ludzi nie sposób doczekać się pomocy. I nie ich to wina. Wszak wszyscy po wsiach niedostatek cierpią po tatarskich napadach.\n– Będziemy krótko przed świtem – rzuciła wojewodzina, jakby od niechcenia.\n– A kogóż żenić będę?\n– Dowiesz się. – Jeszcze tylko brakowało, żeby się wyga-dał przedwcześnie. Podniosła się z ławy.\n– I pamiętaj. Cicho sza. – Wyszła, nie oglądając się za siebie. Po chwili grupka jeźdźców ruszyła w stronę Zalesia Sokołowskich.\nPan Mikołaj jakoś nie wierzył w historię o zamarudzeniu na łowach, tłumaczącym zbyt późną porę, by wracać do Taborówki, no bo kto jak kto, ale ta kobieta na pewno nie lękała się jeździć po nocy. Jednak co miał robić? Musiał gościa pod dach przyjąć, choć podobnie jak wszyscy w okolicy, zwyczajnie się jej bał. Jeszcze przed laty stanął na noc w Zalesiu woźny, co to go sąd żytomierski przysłał dla przeprowadzenia śledztwa w sprawie, o której głośno było nie tylko w powiecie. Niejaki Augustyn Walicki wniósł oskarżenie, że jego owdowiałą synową Annę, urodzoną Popielównę, a więc szlachciankę, trzymająca ją u siebie na służbie pułkownikowa Teofila Chmielecka, uniósłszy się, nie tylko wyszturchała publicznie na ulicy, ale jeszcze odcięła nos biedaczce i zgodnie ze swoim ulubionym przekleństwem rzuciła psom na pożarcie. Tenże woźny przy zacnym miodzie opowiadał panu Mikołajowi ze zgrozą, jak to obejrzawszy okaleczoną kobietę, przekonał się naocznie, iż faktycznie niedawno ją nosa pozbawiono. Chodził potem po mieście, szukając, azali owej części ciała gdzie na śmietniku nie znajdzie, a skoro nie znalazł, to w urzędowym sprawozdaniu napisał, że istotnie nos został przez psy ze szczętem zjedzony. Pani Teofila eksplikacji odmówiła i nakazała czeladzi wyrzucić woźnego precz ze swego domu. Rzecz załagodził pan Stefan, powróciwszy ze stepowej wyprawy – wypłacił skarżącej stronie sute odszkodowanie i pozew wycofano. Ludzie gadali, że pułkownikowa zrobiła to z zazdrości o młodą wdowę, aby beznosa pani Walicka nie miała szans u jej męża. Ale inna musiała być przyczyna, boć pan Stefan za babami się nie oglądał, nie widząc świata poza swoją groźną połowicą.\nMając na względzie tę, a także inne krążące po Ukrainie opowieści, zwłaszcza że hamującego zapędy wilczycy męża od przeszło dziesięciu lat już brakowało, pan Mikołaj za nic by nie pozwolił ukochanej Kasieńce iść do takiego domu. Poza tym wojewodzic i tak nie widział mu się na zięcia. Gołodupiec, uczciwszy uszy, a takie liche starostwo to żaden urząd. W wojsku nie służy, gospodarz z niego żaden i pewnie wkrótce ojcowiznę przetraci.\nNie w smak mu była wizyta pani Teofili, bo nie wiadomo, czego można się po niej spodziewać. Ale że przyjechała z jednym tylko kozakiem i tym gamoniem Jaśkiem, a wysłany na przeszpiegi pacholik nie odkrył żadnych odwodów w okolicy, więc nie wyglądało to niebezpiecznie. Gdy zasiedli do wieczerzy, pan Mikołaj czekał z niepokojem na jaką burzę z piorunami, ale rozmowa toczyła się na tematy obojętne. O tegorocznym deszczowym lecie i nieurodzaju, o grożących stale Tatarach, o problemach ze zbiegłym chłopstwem, które do Kozaków przystawało, i o kłopotliwym sąsiedzie, Samuelu Łaszczu z Romanówki, który niejednemu dworowi w okolicy przez lata całe dawał się we znaki, czyniąc to wespół ze swą kuzynką Zofią Chodkiewiczową, póki ta mieszkała w Pawołoczy, nim się wyniosła do Bełza. Cały czas ku zdumieniu gospodarza pani Teofila zachowywała się spokojnie, jak nie ona. Rozumnie i konkretnie jak sąsiad z sąsiadem rozmawiała z nim o gospodarstwie i pogodzie.\nGdy nadszedł czas spoczynku, podziękowała grzecznie i tylko poprosiła, żeby Kasia osobiście ją do alkierza odprowadziła. Ledwo znalazły się za zamkniętymi drzwiami, od razu przystąpiła do rzeczy:\n– Mów, waćpanna. Podoba ci się mój syn?\nZaskoczona Katarzyna ani słowa nie zdołała wykrztusić.\n– Miłujesz go czy nie? Jeśli tak, dziś jeszcze może być ślub. Chceszli?\nŚliczna Kasia dalej stała jak ten słup soli. Panią Teofilę mocno to zezłościło, ale się opanowała.\n– Przyjdź, jak wszyscy zasną – poleciła ściszonym głosem. – Wyjdziemy oknem. Stróż opłacony, pop umówiony.\nKonie czekają nad rzeką, a Łukasz pod cerkwią.\nPanna odzyskała głos.\n– Dowie się, jak będzie po wszystkim. Przyjdziesz?\n– Do alkierza weszła służąca z dzbanem wody i czystym płótnem. Panna kiwnęła tylko głową i szybko uciekła.\n– „Dnia 12 Septembris Anno Domini 1642 pan Chmielecki młody, wojewodzic kijowski, pannę Sokołowską porwał i za małżonkę gwałtem ją pojął” – zapisał później Joachim Jerlicz w swojej kroniczce. No więc niezupełnie tak było. To nie chłopak pannę porwał, lecz jego matka z domu ojcowskiego fortelem ją dla syna uprowadziła.\n– Stary Sokołowski, acz niechętnie, musiał się z tym faktem pogodzić, bo i cóż miał biedny zrobić.\n– Pani Teofila nieraz zastanawiała się nad tym, jak bardzo ten gnus, jej syn, różni się od swego ojca, który tyle zasług dla Rzeczpospolitej kładąc, ani jednej chwili spoczynku dla siebie nie miał. Z westchnieniem wspominała, jak mówiono o nim, że zagon tatarski jeszcze nie ruszył się z miejsca, a on już stał na czatach. I ona miała w tym swój udział! Ech, to były czasy!\nTaktyka Stefana polegała na niedopuszczaniu, aby tatarskie zagony rozeszły się po kraju. Dlatego też zmuszał je do przyjmowania bitwy zaraz po przekroczeniu granicy. Był prawdziwym mistrzem w takiej walce. Rozbijał czambuł za czambułem, a z tych, które zdążyły się już obłowić, uwalniał kolejne jasyry. Imię jego sławiła zarówno polska, jak i rusińska ludność. Widziano w nim obrońcę, zbawcę, bohatera. Mówiono, że nie ma sobie równego. Ratował chrześcijan od pogańskiej niewoli i chronił szlacheckie córy przez bisurmańskim łożem. Toteż kiedy wkraczał do jakiejś osady, witano go z czcią głęboką. Popi w uroczystych szatach wychodzili naprzeciw, biły cerkiewne dzwony. Popularniejszy był od hetmanów, którzy sami przyznawali, że Chmielecki otwiera im drogę do zwycięstwa. Gmin pieśni o nim śpiewał.\nJak dziś pamiętała pani Teofila ich rozmowę, kiedy to przed dwudziestu laty, w roku 1622 trwoga wielka zapanowała na Ukrainie, gdyż lada chwila spodziewano się pohańców. Stefan już wcześniej czuł, że coś wisi w powietrzu. Ten żołnierz z krwi i kości, któremu bezbrzeżne stepy Dzikich Pól znajome były jak dom własny, z lotu ptaków i zachowań zwierzyny umiał odczytać nie tylko zapowiedź zbliżającego się czambułu, ale i określić trafnie jego liczbę oraz czas, kiedy się z nim przyjdzie spotkać. Widząc tedy owe znaki na niebie i ziemi i czytając w nich jak w księdze, zwierzył się jej:\n– Nie spodziewam się ich, nim wzejdzie nowy miesiąc. A już tak naprzykrzyła mi się ta trybulacja, to czekanie! Rad bym co prędzej się bić. W sześćset koni teraz idziem.\nPan Bóg raczy dać, że szybko się uwiniemy.\n– Dawniej jakeś się ucierał z pohańcami, było to rozgramianie drobnych koszy, idących od Szlaku Kuczmańskiego – przypomniała mu wtedy. – W służbie u wojewody kijowskiego z większymi siłami masz do czynienia.\n– Dałby Bóg zaleźć psubratom za skórę! A że ich więcej, to cóż. W takich miejscach umyśliłem zapadać, abym na wszystkie strony miał widok, a mnie nikt nie spostrzegł. Inaczej się tego pogańskiego nasienia nie wygubi. Swoją drogą dobrze, żeś waćpani przeniosła się do Nowego Międzyboża, jeszcze kiedyśmy się do wyprawy chocimskiej gotowali. Spokojniejszy jestem, serce moje.\nZygmunt III Waza, portret pędzla Marcina Kobera, ok. 1590 r.\nBłogo się jej na duszy robiło, kiedy ją nazywał swoim sercem. Rozczulająca była ta jego troska. Rok wcześniej, przed Chocimiem, gdy nadciągała tatarska horda, zarządził, że ona musi się wynieść z dziećmi z Krasnego. W pośpiechu uszykowano wtedy pomieszkanie w Nowym Międzybożu. Chciał, żeby była bezpieczna, a sam nie mógł jej strzec, gdyż miał pilnować Kozaków atamana Borodawki, którzy na rozkaz Zygmunta III szli pustoszyć Mołdawię, a po drodze dopuszczali się rabunku i gwałtów. Na wojnę chocimską dotarł przez to spóźniony, ale i tak w porę, by dać pohańcom tęgiego łupnia. Wkrótce wojna się skończyła, wrócił tedy do Krasnego i jak przedtem stąd strzegł granicy od Czarnego, Kuczmieńskiego i Udyckiego Szlaku. Pani Teofila z synami została już w Nowym Międzybożu, bo tam było bezpieczniej niż w Krasnem.\nPod czujną opieką jej męża wyniszczony kraj powoli się zaludniał, pustki się zasiedlały.\nU schyłku stycznia 1624 roku skończył się spokój, gdy przyszło walczyć z zagonem Isztemira Murzy, syna sławnego Kantymira, który wkroczył w granice Rzeczpospolitej. Wyruszył mu naprzeciw hetman Stanisław Koniecpolski i gdy wojska zbliżyły się do siebie, pchnął podjazd złożony z kilkudziesięciu kozaków, by schwytać języka. Wszyscy oni zostali zgarnięci w łyka, a wtedy do akcji wkroczył Stefan w asystencji stryjecznego swego brata Krzysztofa i przyjaciela Jana Dzika, wiodąc ze sobą pięciuset ludzi. Osobiście na czele podjazdu w trzydzieści koni wpadł szaleńczo między Tatarów i nim przybyły posiłki, zdążył niemało psubratów nasiec. Trafiony strzałą w prawy bok, przekazał komendę Dzikowi, który dokończył dzieła. Zginął wtedy w walce Isztemir Murza, poległo ponad dwustu Tatarów, żywcem wzięto kilkunastu. Zaraz po tym zwycięstwie Stefan odesłał hetmanowi jego kozaków uwolnionych z jasyru.\nOd razu dano jej znać o ranie męża. Przyjechała natychmiast i zabrała go do Nowego Międzyboża. Hołubiła go wtedy jak małą dziecinę i pod czułą opieką prędko wygoił się z ran. Gdy już wydobrzał, w czerwcu tegoż roku ruszył pod Martynów. Tak dzielnie i przytomnie stawał, że Zygmunt III nagrodził go za męstwo Taborówką, dobrami wydzielonymi ze starostwa białocerkiewskiego. Wkrótce tam zamieszkali. Była to rozległa, niezaludniona pustka i gdy małżonek zajmował się wojaczką, ona zakasała rękawy i zaczęła nowy nabytek kolonizować. Osadziła cztery małe wioseczki, jako to Wieprzyk, Sieliszcze, Bałabanówkę i Łukaszówkę. Zbudowała dwór, opasała murem miasteczko i zamknęła dwiema bramami. Mieli tu bardzo niespokojnych sąsiadów: Zofię Chodkiewiczową, primo voto księżnę Rużyńską w Pawołoczy, oraz krewniaka jej, sławnego już i budzącego strach powszechny Samuela Łaszcza.\nW zasadzie obrona Kresów spoczywała na barkach Stefana. Hetmani się z nim liczyli, bo choć był sługą Zamoyskiego, to on rządził na Dzikich Polach i Kijowszczyźnie. Żołnierze go uwielbiali, szli pod jego komendę bez szemrania, podporządkowywały mu się nawet inne chorągwie.\nPierwsza ich siedziba, włość kraśniańska z Krasnem i Nowym Międzybożem, dzierżawiona od Tomasza Zamoyskiego w zamian za służbę, leżała pośrodku między Szlakiem Wołoskim a Czarnym. Taborówka zaś znajdowała się przy tym ostatnim. Główną kwaterą Stefana był teraz Nowy Międzyboż, a ona zjeżdżała tu z Taborówki, kiedy pojawiało się zagrożenie. I tak życie płynęło im znaczone kolejnymi wojnami. Bywało, że całe miesiące nie miała wieści o mężu. Wierzyła zawsze w jego szczęśliwą gwiazdę i czekała cierpliwie.\nOn zaś nieprzerwanie wojował z przebiegłym przeciwnikiem, co wymagało nieustannego przerzucania się z miejsca na miejsce, wybiegania na spotkanie wroga, przewidywania, którędy będzie szedł. Wielką pomocą był zastęp szpiegów, którzy donosili o ruchach nieprzyjaciela – wtedy wiedział, czy czekać gości na Kuczmieńskim, na Udyckim, czy na Czarnym Szlaku. Łatwiej było tam, gdzie drogi te zbliżały się do siebie. Rozstawiał wtedy na każdej zbrojny oddział, a między nimi ruchome podjazdy. Był jeszcze Wołoski Szlak, ale że od tamtych trzech oddalony, trudniej przychodziło zaplanować obronę, gdy nawała ciągnęła tamtędy.\nJózef Brandt – Potyczka Kozaków z Tatarami\nPo bitwie pod Białą Cerkwią w 1626 roku, kiedy to z powodu odejścia wojska kwarcianego Stanisława Koniecpolskiego na wojnę ze Szwedami Stefan został mianowany regimentarzem, starał się nieprzyjaciela w ogóle nie wpuszczać w granice Rzeczypospolitej. Gdy to się nie udało i Tatarzy wzięli jasyr i uszli, wówczas sunął za nimi w step aż pod Białogród i Oczaków. Skutek był taki, że małe czambuły nie śmiały do Rzeczpospolitej się zapuszczać i gdy Tatarzy gotowali się na wyprawę, wysyłano większe siły.\nW samym 1626 roku tak się dzielnie sprawiał, że uwolnił z jasyru sześć tysięcy ludzi. Ostatnim tryumfem było rozgromienie pod Bursztynem w październiku 1629 roku siedemdziesięciu tysięcy pohańców stających pod wodzą Kantymira. Wyzwolono wówczas dziesięć tysięcy jeńców.\n– Nasi pohuczeli psubratom z bandoletów i pognali przed sobą, nie dając oddechu – opowiadał potem Teofili z satysfakcją. – Tamci próbowali zmylić tropy, ale mało któremu się udało. Roznieśliśmy ich w puch na szablach i kopytach.\nPo wiktorii bursztyńskiej zwolniło się krzesło w senacie, umarł bowiem wojewoda kijowski, książę Aleksander Zasławski. Tomasz Zamoyski wystąpił do króla, by nadać tę godność Stefanowi, i monarcha się zgodził. Żywo miała pani Teofila w pamięci dzień 20 stycznia 1630 roku, kiedy razem z mężem udali się do Zamościa, by odebrać akt królewski. Wjechali do miasta hucznie ze znacznym pocztem, on na koniu, ona w poszóstnej kolasie. Kanclerzyna Zamoyska przyjęła ją z honorami, Stefan cały wieczór przegawędził z gospodarzem o przebytych bojach i projektach obrony granic Rzeczypospolitej w przyszłości.\nNa drugi dzień odprawiono uroczystą mszę w kaplicy zamkowej, po której podkanclerzy doręczył swemu słudze przywilej na województwo. Odbyła się wspaniała uczta. Na pierwszym miejscu zasiadł nowy senator, obok niego ona, rozpromieniona i szczęśliwa. Stawili się uczestnicy bojów i przyjaciele, wśród nich ci najbliżsi, panowie Jan Dzik i Jan Odrzywolski. Kielichów spełniono niemało – za Najjaśniejszą Rzeczpospolitą, za króla, za kanclerza Zamoyskiego i za nowego wojewodę.\nPo kilku dniach wrócili z Zamościa do Nowego Międzyboża, bo znów spodziewano się tatarskich odwiedzin. Król Zygmunt przyznał jeszcze Stefanowi starostwo owruckie, ale tego przywileju małżonek pani Teofili już nie odebrał. Straszny był to dzień, gdy go straciła. Zaczęło się niewinnie, od wrzodu w gardle, przez lekarzy zwanego anginą, i z początku nikt się nie spodziewał, że śmierć mu przyniesie. Do samego końca nie odstępowała jego łoża, a augustianie w Białej Cerkwi dzień i noc zanosili modły w intencji jego wyzdrowienia. Nie pomogło, widać taka była wola Boża. Coś w niej samej z wolna umierało, kiedy Stefan z jej czułych ramion odchodził do wieczności.\nO losie! Ponad ćwierć wieku z narażeniem życia bronił granicy od najazdów tatarskich, ostatnie dziesięć lat nie zsiadał prawie z konia i raz tylko został ranny, choć prawie stale przebywał w ogniu. A zmarł we własnym łóżku i to ledwo czterdzieści dni po otrzymaniu godności senatora. Zgon ten, który okrył szczerą żałobą cały lud, był tak niespodziewany, iż wśród szlachty, zawsze skorej do podejrzeń, poszły plotki, jakoby pułkownik został otruty z poduszczenia panów, niechętnych jego wywyższeniu.\nPo jego odejściu nic już nie było takie jak dawniej. Choć jako wdowie po wielce zasłużonym mężu pozostawiono jej Taborówkę w dożywocie, skończyła się jednak dzierżawa kraśniańska od Zamoyskiego i jurgielt. Inaczej teraz wyglądało zwykłe codzienne życie. Gdy zabrakło męża stającego zawsze w jej obronie, wskutek wrodzonej popędliwości swego charakteru coraz częściej popadała w sąsiedzkie zatargi, z których niejeden kończył się zbrojną wyprawą. Nie unikała tych poswarek, wręcz przeciwnie, czasem nawet sama je wszczynała. Dawało jej to upojenie jak dobry wystały miód. Siedząc w siodle i obmyślając, jak by tu per stratagemma belli puścić z dymem wioskę kogoś, kto niebacznie czymś się jej naraził, czuła się choć trochę tak jak dawniej, kiedy ze Stefanem ścigała Tatarów.\nZaledwie kilka tygodni minęło od śmierci męża, gdy pierwszy raz wyruszyła dochodzić sprawiedliwości na Czerlenickich, którzy ośmielili się najechać dwie założone przez nią wioski. Towarzyszyli jej wezwani na pomoc najbliżsi mężowscy przyjaciele, dwaj Janowie, Dzik i Odrzywolski. Był wczesnowiosenny dzień, słoneczny i ciepły, kiedy we troje jechali na czele zebranego naprędce, ale całkiem sporego oddziału.\n– Dzięki waszmościowie, żeście biednej wdowy nie zostawili w potrzebie. – Pierwsza przerwała panujące od wyjazdu z taborowieckiego dworu milczenie.\n– Przemyśl rzecz jeszcze, waćpani – odparł Jan Odrzywolski. – Może lepiej byłoby protestacje w grodzie złożyć i na sprawiedliwość sądu się zdać. Racja jest po stronie waćpani.\n– Aha, i czekać, aż woźny przyjedzie i łaskawie dochodzenie zrobi? Bodaj ich psi zjedli. Szybciej po swojemu rzecz załatwimy.\n– Prawda to, że gładko sprawa w grodzie nie pójdzie i być może długo procesować się przyjdzie – zabrał głos Jan Dzik. – Wszak Czerleniccy twierdzą, że zniszczyli wioski, boś im waćpani jeszcze za życia nieboszczyka Stefana bezprawnie zatradowała należące do nich pola i wcieliła do taboryskich gruntów.\n– Łżą, bodaj ich psi zjedli! Wyrok sądowy miałam, w grodzie oblatowany. Czemuż wtedy protestacji nie zanieśli, tylko siedzieli cicho?\n– Z respektu woleli nie zadzierać z mężem waćpani. Siła mu zawdzięczali, od Tatarów ich bronił – rzekł Odrzywolski.\n– Prędko o respekcie zapomnieli i despektu się dopuścili.\nPrzetrzepie się ich nieco, to i pamięć wróci.\n– Jak ich najedziemy, wtedy protestację złożą, a wówczas i tak sąd zacznie badać wszystko od początku. Woźny, skrutynium, świadkowie… – zauważył Dzik.\n– Sami więc widzicie, waszmościowie, że na sądy nie warto czasu tracić po próżnicy. Poza tym to zbóje, a zbójów należy karać.\n– Chcesz ich, waćpani, spalić? Jak Tatarzy? – zapytał Odrzywolski.\n– A oni co? Lepsi niż pohańcy? Wieprzyk i Sieliszcze z dymem puścili, ludzi pobili, starosta dotąd z oparzyn się kuruje. To wszystko za dwa pola prawnie mi przez sąd przyznane.\n– Za to ty ich teraz bez sądowego wyroku najeżdżasz – odparł Dzik.\n– Mówię waćpanom po raz wtóry, że nie ma co na sprawiedliwość trybunalską się oglądać. Dość, że mam inny proces na głowie, bo jaśnie kasztelanka Chodkiewiczowa skargę złożyła.\n– Czegóż ta chce od waćpani? – spytał Odrzywolski.\n– Skarży mnie o przywłaszczenie łąk rzekomo do niej należących.\nWiem od Ormian z Żytomierza, że woźnego prędko mają słać, żeby skrutynium przeprowadził. Ledwo Stefan oczy zamknął, zaraz tak samo jak Czerleniccy oboje z Łaszczem łby podnieśli. Bodaj ich psi zjedli. Wiedzą dobrze, że jak Stefana zabrakło, nie będzie komu karać samowoli.\n– Na dylatę trza ich wziąć – podsunął Odrzywolski, uparcie wierzący w słuszność drogi sądowej.\n– Ci to ochoczo i bez wyroku najadą. Dobrali się w korcu maku, pan brat z panią siostrą, bodaj ich psi zjedli. Łaszcz okrutnie zawzięty na tych, którzy jego zdaniem cokolwiek są jej winni. A broni siostry dobrodziejki, bo sam z jej sakiewki skwapliwie korzysta i jeszcze pawołockimi ludźmi swoją prywatę uskutecznia.\n– Może w takim razie ugodę z Chodkiewiczową za-wrzeć. – Odrzywolski niezmiennie był za pokojowym zakończeniem zatargu.Nigdy! Łąki przecie do Taborówki należą. Jak tylko zrobimy z Czerlenickimi porządek i odsapniemy nieco, złożymy jej wizytę. Na początek puści się z dymem parę chat.\n– Za mało nas na Pawołocz. Nie ze zwykłą czeladzią tam sprawa. Chodkiewiczowa własną milicję trzyma – zauważył przytomnie Dzik.\n– Już pisałam do Stefanowych druhów. Janusz Tyszkiewicz dał znać, że się stawi. Waćpanom on znajomy dobrze spod Martynowa.\n– Pamiętam, a jakże. Stawał dzielnie. Wiem też, że został wojewodą kijowskim po świętej pamięci Stefanie – rzekł Dzik.\n– Zawsze gotów był iść za moim mężem w ogień, to i po-krzywdzonej wdowy w potrzebie nie opuści. Zwłaszcza że go Łaszcz z Chodkiewiczową nie tak dawno zajechali i wieś mu spalili.\n– A kto jeszcze pójdzie? – spytał Odrzywolski. – Jeden Tyszkiewicz mało.\n– Jan Bajbuza Hrybunowicz, nadzwyczajnie zdatny do partyzantki i wciągania w zasadzkę. Dobrzyński się jeszcze obiecał i Jan Mieleszko. A takoż Jerzy Kruszyński i Joachim Łącki. Wszystko to dobrzy męża mego przyjaciele.\n– A nie lepiej przeczekać trochę? – zaproponował Odrzywolski. – Chodzą słuchy, że pan Zamoyski chce włość pawołocką od Chodkiewiczowej odkupić.\n– Niech kupuje, co daj Boże jak najprędzej! Jak ona się stąd wyniesie, może Łaszcz spokornieje i da sąsiadom spokój.\nTylko czy spokoju rzeczywiście kresowa wilczyca pragnęła?\n– Po Pawołoczy trzeba będzie odwiedzić braci Juszkowskich z Sabarówki – dodała po chwili.\n– A ci czym się waćpani narazili? – spytał Dzik.\n– Przywędrowali niedawno z Wołynia, za to poczynają sobie, jakby od wieków tu siedzieli. Bodaj ich psi zjedli. Najbliżsi to moi sąsiedzi, wiecznie miedzę orzą i kopce graniczne usuwają. Jesienią się nimi zajmę. Sama poradzę, nie będę waćpanów turbować.\nWe wrześniu pani Teofila, zgodnie z zapowiedzią, kazała swoim poddanym z Bałabanówki, aby uskutecznili napad na dwór Juszkowskich. Tak też się stało. Poczyniono wiele szkód, pół wsi poszło z dymem. Niedługo wszak cieszyła się zwycięstwem. Najpierw dostała pozew z sądu, co ją do białości rozpaliło. Potem przyszła wieść, że bracia, nie czekając na woźnego i skrutynium, napadli w odwecie na Bałabanówkę i poturbowali podstarościego Czarnoborskiego. Ten na jej rozkaz zasadził się na Grzegorza Juszkowskiego i go wygrzmocił, a chłopi taborowscy napadli na sabarowskich kmieci. Tamci się wkrótce odegrali. W listopadzie zrobiło się gorąco, już nie kije szły w ruch, a samopały.\nPani Teofila straciła wtedy cierpliwość i sama stanęła na czele wyprawy, skrzyknąwszy pierwej kilkudziesięciu ludzi, służących niegdyś pod nieboszczykiem mężem. A że po tatarsku tylko umieli wojować, dwór i gumna poszły z dymem, Juszkowscy musieli ratować się ucieczką, zaś kmiecie się rozbiegli, bo pani Teofila zapowiedziała, że każe ich wystrzelać. Bracia po tej klęsce nie śmieli więcej granic naruszać i odtąd żyli w przykładnej sąsiedzkiej zgodzie. Długo jednak wojewodzina tego spokoju nie wydzierżyła, bo już w grudniu z jej rozkazu zajechano Tetijów, należący do księcia Dominika Zasławskiego, do którego miała żal zadawniony.\nW sumie w ciągu dziesięciu miesięcy pierwszego roku żałoby wdowa po słynnym regimentarzu uskuteczniła aż siedem zbrojnych napadów, z czego w kilku brała udział osobiście. I cóż się dziwić, że parę lat później stary Sokołowski nie kwapił się do oddania jedynej córki synowi takiej matki?\nOjcowskie serce także zięcia wyczuło. Trafnie pan Mikołaj przewidział, że przez złą gospodarkę i marnotrawstwo Łukasz zaprzepaści ojcowską fortunę. Za to trzeba przyznać, że bił się dzielnie i nawet został rotmistrzem, choć ojcu i tak nie dorównał. Brał udział w wyprawie hetmanów na Chmielnickiego, posłował do kozackich watażków, pod Korsuniem dostał się do tatarskiej niewoli. Z Krymu wrócił w 1650 roku, słaby po odniesionych ranach. Rychło zmarł, nie zostawiwszy potomka. Żona jego, wykradziona mu ongiś z domu rodzicielskiego przez matkę, wyszła za mąż po raz drugi. Życzliwie jednak wspominała pierwszego małżonka, a zatem związek ów wbrew ojcowskim obawom taki całkiem nieudany nie był.\nGroźna pani Teofila nie wytrwała w swym burzliwym wdowieństwie. Wkrótce po ślubie syna powtórnie wyszła za mąż za niejakiego Marcina Tulibowskiego. O tym jej pożyciu małżeńskim nie ma bliższych wiadomości. Ale raczej mało prawdopodobne, by wilczyca Dzikich Pól pozwoliła komukolwiek – poza Stefanem – sobą rządzić.\nPowyższy artykuł stanowi fragment książki Joanny Puchalskiej Wilczyce z Dzikich Pól, której wydawcą jest Fronda. Publikacja przedstawia historię dziesięciu kresowych Polek z temperamentem, które potrafiły samodzielnie zadbać o swoje interesy.\nMoże by tak pani Ewa zdecydowała się, czy pisać o Chmieleckiej (w tytule), czy o Chmielnickiej (w pierwszym zdaniu)? I co to za imię „Teofilia” (w pierwszym zdaniu”? Poziom kompetencji poniżej 0. Nie wyrzucać pieniędzy na tego gniota.\nPrzepraszam za tę literówką, jednocześnie bardzo dziękuję za zwrócenie uwagi. Na szczęście portal jest darmowy, więc nie było konieczności opłacenia wizyty. Pozdrawiam


Apartamenty w Tolo - Oferty apartamentów w Tolo - eSky.pl\nApartamenty - Tolo\nAsíni, 18 czerwca 2021, 2 noce\nDhrépanon, 18 czerwca 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Tolo\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Tolo są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Tolo zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nTolo - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Tolo charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Tolo z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Tolo znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Tolo?\nDostępne apartamenty w Tolo w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Tolo posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Tolo?\nUdogodnienia w apartamentach w Tolo są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Tolo przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Tolo?\nRezerwacja apartamentów w Tolo jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Tolo wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Tolo?\nCena apartamentu w Tolo jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Tolo są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.


Elektryczne supermoto z USA ? | Autokult.pl\nElektryczne supermoto z USA ?\nŚwiat motoryzacyjny się zmienia. Unia Europejska zwiększa restrykcje dotyczące emisji szkodliwych spalin. Coraz więcej koncernów do oferty sprzedaży wprowadza modele o napędzie hybrydowym. Pracuje się nad elektrycznymi silnikami. Zmiany te dotyczą także jednośladów, gdy jak informuje prasa firma Mission One ujawniła projekt elektrycznego supermoto.\nJakiś czas temu japoński gigant - Honda zapowiedział, iż w ciągu najbliższych dwóch lat wprowadzi na rynek elektryczny skuter, które źródłem napędu będzie bateria. Problemem nadal jest żywotność baterii, którą po jakimś czasie trzeba ładować. Wiąże się to z kwestią możliwego do pokonania dystansu. Nie jest również tajemnicą, że w pełni elektryczna maszyna może być słabsza od swojego benzynowego "kuzyna".\nJednak amerykańska firma Mission One z siedzibą w San Francisco zapewnia, iż znalazła rozwiązania wszystkich wymienionych wyżej niedogodności. Jak zapowiada bowiem pracuje obecnie nad projektem elektrycznego motocykla klasy supermoto, który będzie w stanie się rozpędzić do 240 km/h i pokonać na jednym ładowaniu baterii powyżej 200 kilometrów.\nRozwiązaniem ma być zestaw specjalnych litowo-jonowych baterii wyścielających wnętrze specjalnego korpusu (widoczny na zdjęciu). Jednak te dane nie zostały sprawdzone jeszcze w warunkach jezdnych — są to tylko pomiary szacunkowe komputera.\nŁadowanie wedle kalifornijskiego standardu cenowego będzie trwać około 2 godzin i kosztować będzie około 6 zł. Największym plusem takiego motocykla jest jego wkład w ratowanie klimatu. Jednoślad nie będzie posiadał skrzyni biegów ani wydechu. Otrzyma znak ZEV (Zero Emission Vehicle). Firma Mission One otworzyła stronę internetową na którą, po wpłaceniu 5 000 dolarów jest się zapisywanym na liście oczekujących na motocykl w 2010 roku. Ostateczna cena nie została jeszcze ustalona.\nCzekamy na dalsze wiadomości tego rewolucyjnego projektu.\nNowa Honda Accord (2013) dla USA oficjalnie! [aktualizacja]\nElektryczne motocykle Hondy na baterię\nFord Mustang świętuje 55 urodziny. Nadal jest najchętniej wybieranym sportowym coupe Ford Mustang nie jest już sam. Chevrolet Camaro także z małym silnikiem turbo Różowa pantera? – CFC StylingStation Polo GTI Synergetic Effects (2012) 2014 Mercedes-Benz klasy S - pierwsze teasery Nowy Ford Mustang RTR – na cały świat Toyota Prius czwartej generacji – oficjalna premiera Kia zapowiada koncept sportowego auta [aktualizacja] Maserati Quattroporte w wersji... limo! Mercedes CLS Shooting Brake w seryjnej produkcji! Agresywnie – MS Design Focus ST Competition (2013) 2014 Lotus Elise S Cup R – nowa maszyna torowa Niezwykła replika Lamborghini Miury


Wakacyjny turniej tenisa dla dzieci i młodzieży - Sport - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\nImpreza rozgrywana będzie w ramach "Wakacji z tenisem ziemnym" na kortach asfaltowych przy ulicy Witosa. Udział w zawodach jest bezpłatny i zostanie rozegrany w dwóch kategoriach wiekowych.\nPierwsza grupa uczestniczyć będzie w rywalizacji młodzieży do lat 16, a druga dla mini tenisa. Początek zawodów został zaplanowany na godz. 9.00 dla młodzieży z rocznika 2000 i młodsi oraz mini tenisa. Zgłoszenia do imprezy w dniu zawodów tj. niedziela, 17 lipca do godz. 8.45 lub mailowo Każdy uczestnik może wystąpić w wybranej grupie rozgrywkowej. Turniej nadzorować będą instruktorzy Daniel Dąbrowski i Rafał Wyrębek.\nOstrołęckie Stowarzyszenie Tenisowe w okresie wakacyjnym przeprowadza również Wakacyjne Szkoły Tenisa, które obecnie odbywają się w Ostrołęce o godz. 17.00 i Olszewie-Borkach o godz. 18.45.


Ćwiczenia na sklepie CARREFOUR w Stojadłach 23.10.2018 r. INNE - Miejski serwis informacyjny: Mińsk Mazowiecki, Cegłów, Dębe Wielkie, Dobre, Halinów\nĆwiczenia na sklepie CARREFOUR w Stojadłach 23.10.2018 r.\nW dniu 23 października 2018 roku na terenie obiektu handlowego Carrefour w Stojadłach gmina Mińsk Mazowiecki powiat miński przeprowadzono ćwiczenia, których założeniem było rozpoznanie możliwości prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych na obiektach wielkopowierzchniowych w trakcie codziennej ich pracy. Ćwiczenia przeprowadzono w ramach doskonalenia zawodowego przez Komendę Powiatową PSP w Mińsku Mazowieckim w uzgodnieniu z kierownictwem Carrefour. W założeniach do ćwiczeń przyjęto uszkodzenie przyłącza gazowego przez operatora wózka widłowego w wyniku czego powstaje wyciek gazu na rampie przeładunkowej, a następnie powstaje pożaru w części magazynowej w wyniku czego jedna osoba zostaje przygnieciona przez paletę z towarem. Celem szkolenia było: Zapoznanie ratowników z warunkami prowadzenia akcji ratowniczej; Zapoznanie z występującymi zagrożeniami i utrudnieniami; Doskonalenie współdziałania oraz zasad asekuracji w działaniach ratowniczych; Doskonalenie zasad dowodzenia; Zapoznanie z obiektem i obowiązującymi w nim zasadami i procedurami; Doskonalenie prowadzenia ewakuacji oraz akcji ratowniczej przez personel obiektu do czasu przybycia jednostek ochrony przeciwpożarowej. W ćwiczeniu uczestniczyli strażacy z Komendy Powiatowej PSP w Mińsku Mazowieckim i jednostki OSP z KSRG wchodzące w skład plutonu „Fabryka” oraz personel sklepu Carrefour. Opracował i zdjęcia: mł. bryg. Krzysztof Komorowski – KP PSP w Mińsku Mazowieckim.\nPełna treść wiadomości na: strazminsk.pl/?p=5130


Calisia.pl - Wystawa laureatów w konkursie Tadeusza Kulisiewicza\n2019-10-09 15:00:00 WKST\nWystawa prac konkursowych odbędzie się 18 października, o godz. 17.00 w Galerii Sztuki im. prof. Andrzeja Niekrasza w Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym UAM w Kaliszu przy ul. Nowy Świat 28-30.\nPrezentowana wystawa wieńczy 27 edycję prestiżowego konkursu ogólnopolskiego, organizowanego przez Fundację Stypendia i Nagrody im. Tadeusza Kulisiewicza w Warszawie i towarzyszy obchodom uchwalonemu przez Radę Miasta Kalisza, Roku Tadeusza Kulisiewicza w Kaliszu.\nNa tegoroczną edycję konkursu prace nadesłało 15 artystów z dziewięciu uczelni artystycznych (Częstochowy, Gdańska, Kalisza, Krakowa, Lublina, Łodzi, Torunia, Warszawy, Wrocławia). Zarząd Fundacji na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2019 r. ocenił prace artystów i wyłonił laureatów, których poznamy w czasie wernisażu.\n- Wystawa budzi wielkie zainteresowanie, prezentuje bowiem prace uzdolnionych studentów, kształtujących środowisko plastyczne młodego pokolenia w naszym kraju. Podsumowanie tegorocznej edycji odbywa się w Kaliszu, miejscu, w którym Kulis urodził się i z którego wyruszył na podbój świata. To doskonałe dopełnienie w Roku Tadeusza Kulisiewicza - mówił prezydent Krystian Kinastowski.\nOrganizatorami wystawy pt. "Grafika 2019 Nagrody Fundacji im. Tadeusza Kulisiewicza" są: Fundacja im. Tadeusza Kulisiewicza, Miasto Kalisz i Uniwersytet Adma Mickiewicza Wydział Pedagogiczno- Artystyczny w Kaliszu. Kuratorem wystawy jest Katarzyna Maniewska.\nJednocześnie, w dniach 18-19 października w salach Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego UAM przy ul. Nowy Świat 28/30 w Kaliszu odbędzie się międzynarodowa konferencja pt.”Kontakty artystyczne między blokami politycznymi po drugiej wojnie światowej w Europie Środkowej: sztuki wizualne, władza, propaganda kulturowa”, na którą zapraszają prof. Krzysztof Walczak, prezes Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz prof. Piotr Łuszczykiewicz, dziekan Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego UAM w Kaliszu. Patronat honorowy nad konferencją objął Prezydent Miasta Kalisza Krystian Kinastowski oraz Fundacja Stypendia i Nagrody im. Tadeusza Kulisiewicza.


DEKLARACJA DOSTĘPNOŚCI - Ośrodek Pomocy Społecznej w Żmudzi\nOśrodek Pomocy Społecznej w Żmudzi zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej http://www.zmudz.naszops.pl\nData publikacji strony internetowej: grudzień 2014 r.\nData ostatniej istotnej aktualizacji: data ostatniej aktualizacji: kwiecień 2015 r.\nbrak przełącznika zmiany układu strony\nbrak przełącznika zmiany na „tryb nocny”\nStrona internetowa Ośrodka Pomocy Społecznej w Żmudzi posiada ułatwienia dla osób z niepełnosprawnościami:\nDeklarację sporządzono dnia: 2020-02-25.\nW przypadku problemów z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt. Podmiotem odpowiedzialnym jest Ośrodek Pomocy Społecznej w Żmudzi, adres poczty elektronicznej opszmudz@opszmudz.pl. Kontaktować można się także dzwoniąc na numer telefonu 82 568 01 29. Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać skargi na brak zapewnienia dostępności.\nBudynek ośrodka jest parterowy, wejście do budynku nie ma ograniczeń dla wózków inwalidzkich.\nParking dla interesantów jest przy ośrodku - brak barier architektonicznych uniemożliwiających dojazd z parkingu do ośrodka dla osób niepełnosprawnych\nBudynek ośrodka jest monitorowany\nW ośrodku na miejscu oraz online nie ma możliwości skorzystania z tłumacza języka migowego.\nOśrodek Pomocy Społecznej w Żmudzi nie udostępnia aplikacji mobilnych


co powinno charakteryzować słuchacza słowa Bożego ... - Zadane.pl\nCo powinno charakteryzować słuchacza słowa Bożego ??? Pomoc ?? NA JUTRO plisss pomóżcie najlepszą odpowiedź nagrodze odpowiedznio\nSłuchacza słowa Bożego powinno charakteryzować : pomoc innym,chodzić do kościoła,modlić się ,przyjmować Eucharystię.\nmyślę że to jest dobrze\nGłosząc słowo Boże, pragniemy budzić i pogłębiać wiarę słuchaczy, doprowadzić ich do przemiany moralnej, a przez to budować wspólnotę Kościoła. Dlatego kazania i katechezy stanowią wykład prawdy wiary i zasady życia chrześcijańskiego, a także przyjmują formę apelu, wezwania, zaproszenia. Każdy kaznodzieja pragnie, aby jego słowo było skuteczne, tym bardziej gdy przez wiele lat pracuje w tej samej parafii. Nierzadko można jednak spotkać się z narzekaniem, że kazania nie przynoszą pożądanego skutku. Trudno jednak poznać skuteczność głoszonego słowa, gdyż działa ono w sferze duchowej słuchaczy. Przeciwnie zaś, zaniechanie głoszenia kazań doprowadziłoby do opłakanych skutków w życiu wiernych W ciągu dwu tysięcy lat chrześcijaństwa wygłoszono niezliczoną liczbę kazań, miliardy ludzi przyjęły dobrą nowinę o zbawieniu, co wykazuje, że słowo Boże było skuteczne. Powinien posiadać cechy :\npostawa otwarta i życzliwa wobec nadawcy\nPowinien posiadać cechy takie jak:\n- odporność na inne wiary\n- pragnie pogłębiać wiarę chrześcijańską\n- być otwarty na "wszystko"


Na NFZ nie znam prywatnie polecam np. tutaj http://www.terapiagestalt.pl/o%20osrodku.htm\nteż nie znam na NFZ ale polecam dr Wasilewskiego (psychiatra, on Cię potem skieruje do psychologa) http://www.psychomedica.pl/\nWed, 02 Nov 2016 - 15:22\nTutaj macie namiary na psychologa z Krakowa, zobaczcie - http://www.gabinetyrozwoju.pl\nAkurat w tym momencie takie tematy rozwiązuje się internetowo. I tak po prostu jest o wiele łatwiej - nie mają znaczenia kilometry, tylko kompetencje.\nMon, 23 Jan 2017 - 10:58\nNie jestem w stanie polecić psychologa dziecięcego na fundusz. Próbowałysmy się kiedyś dostać z córcią, ale kolejki są bardzo duże ( nie wiem kto jest w stanie czekać pól roku czy w niektórych przypadkach jak nie ma szczęscia ponad rok).\nJeśli szukacie dobrego psychologa prywatnie to polecam przychodnię pani Alicji Karney;\nNa stronie jest kontakt. Mają tam dobrych specjalistów.


Szóstka bełchatowian kontra czternastka rzeszowian. Hit PlusLigi oczami WP SportoweFakty - Sport WP SportoweFakty\nSzóstka bełchatowian kontra czternastka rzeszowian. Hit PlusLigi oczami WP SportoweFakty\n3. kolejka PlusLigi stanie pod znakiem ligowego hitu pomiędzy PGE Skrą Bełchatów a Asseco Resovią Rzeszów. Jak wyglądają poszczególne pozycje obu zespołów oczami WP SportoweFakty?\nMateusz Lampart 10 Listopada 2015, 17:00\nRozgrywający: Nicolas Uriarte vs. Fabian Drzyzga\nArgentyńczyk już trzeci sezon odpowiada w Bełchatowie za rozegranie. Znakomicie rozumie się na boisku przede wszystkim z Facundo Conte, z którym przepracował cały sezon reprezentacyjny. Uriarte swoją szybkością (która tak bardzo odpowiada jego kolegom) często sprawia trudność rywalom. Drugim zawodnikiem na tej pozycji jest Marcin Janusz. Młody siatkarz z Mariuszem Wlazłym trenował przez cały okres przygotowawczy, ale pewniakiem w szóstce jest Uriarte.\nRozgrywający Asseco Resovii Rzeszów wrócił do klubu po wyczerpującym sezonie reprezentacyjnym. Wydawało się, że więcej okazji do gry na starcie rozgrywek będzie miał Lukas Tichacek ale to Drzyzga z marszu przebił się do szóstki. "Fabio" zagrał przeciętnie w pierwszych spotkaniach, ale ostatni mecz z BBTS-em Bielsko-Biała był w jego wykonaniu zdecydowanie lepszy, mimo złego przyjęcia całej drużyny. Niewykluczone jednak, że w Bełchatowie mecz w wyjściowym składzie rozpocznie Czech. Zgranie rozgrywających z pozostałymi zawodnikami działa na korzyść gospodarzy środowego pojedynku.\nSkra - Resovia 1:0\nobiektywny 11-11 09:51 Zgłoś komentarz\nOdnośnie tytułu! Czyżby coś mi umknęło, jakieś zmiany w przepisach?! Chyba nadal gra się "sześciu na sześciu" ?!\nMaciej Pawełczyk 10-11 21:22 Zgłoś komentarz\nPo ubiegłym sezonie faworytem wydaje się Resovia. Ale przybył w tym roku bardzo silny kandydat do medalu: skład, transfery Zaksy w tym roku robią wrażenie, kto wie, czy to nie będzie nasz\nKrzysztof Ignaczak Julien Lyneel Olieg Achrem Jochen Schoeps Lukas Tichacek Kacper Piechocki Mariusz Marcyniak Andrzej Wrona Mihajlo Stanković Marcel Gromadowski Marcin Janusz Thomas Jaeschke Israel Rodriguez Damian Wojtaszek Robert Milczarek Dawid Dryja Dmytro Paszycki Karol Kłos Srećko Lisinac Nikołaj Penczew Aleksander Śliwka Facundo Conte Nicolas Marechal Bartosz Kurek Mariusz Wlazły Siatkówka Polska Asseco Resovia Rzeszów PGE Skra Bełchatów Fabian Drzyzga PlusLiga Nicolas Uriarte


Ebook Polityka polska i odbudowanie państwa - Roman Dmowski - Czytio.pl\nData wydania 17 kwietnia 2021\nNA PRZEŁOMIE DWÓCH STULECI ODRODZENIE MYŚLI POLITYCZNEJ W POLSCE\nI. Sprawa polska na początku stulecia\nII. Początki nowej polityki polskiej\nIII. Skonkretyzowanie celu\nIV. Niepodległość Polski a interesy państw rozbiorczych\nV. Droga do niepodległości\nOD WOJNY ROSYJSKO-JAPOŃSKIEJ DO WOJNY ŚWIATOWEJ (1904–1914) ROZWÓJ POLITYKI POLSKIEJ I WALKA O JEJ SAMOISTNOŚĆ\nI. Wojna japońska i kryzys rosyjski\nII. Początki parlamentu rosyjskiego\nIII. Rok przełomowy\nIV. Akcja przeciw Niemcom\nV. Pod znakiem nadchodzącej wojny\nWOJNA: OKRES PIERWSZY (1914–1917) WALKA O ZWYCIĘSTWO NAD NIEMCAMI\nI. Wojna i sprawa polska\nII. Położenie państw wojujących\nIII. Główne zadania polityki polskiej w pierwszej fazie wojny\nIV. Działania polskie po stronie państw centralnych\nV. Deklaracja Jarońskiego, odezwa wielkiego księcia Mikołaja i walka z rządem rosyjskim\nVI. Po zajęciu Warszawy przez Niemców\nVIII. Pierwsze próby wprowadzenia postulatu niepodległości Polski do programu wojny\nIX. Na terenie międzynarodowym\nX. Kwestia polska i przebudowa środkowej Europy\nXI. Kwestia polska w walce politycznej mocarstw w roku 1916\nXII. Orędzie Wilsona\nXIII. Rewolucja rosyjska\nXIV. Sprawa polska po rewolucji rosyjskiej\nWOJNA: OKRES DRUGI (1917–1918) POWSTANIE PAŃSTWA POLSKIEGO W OBOZIE SPRZYMIERZONYCH\nI. Walka przeciw pokojowi „bez aneksji” i postawienie pełnego programu polskiego\nII. Aktywizm w Polsce od wiosny 1917 roku\nIII. Armia Polska we Francji i Komitet Narodowy Polski w Paryżu\nIV. Żydzi wobec wojny\nV. Niemieckie fakty dokonane na wschodzie Europy. Organizacja Królestwa Polskiego. Rozkład Rosji. Pokój brzeski i Ukraina\nVI. Akcja polityczna Komitetu Narodowego\nPOKÓJ (1918–1919) WALKA O GRANICE\nI. Europa Środkowa po rozejmie\nII. Położenie Polski\nIII. Początki konferencji pokojowej\nIV. Sprawa polska na konferencji\nV. Anglia a sprawa polska\nVI. Granica niemiecko-polska. Traktat wersalski\nVII. Traktat w Saint-Germain. Cieszyn i Galicja Wschodnia\nVIII. Granica wschodnia. Wyniki walki o granice Polski i ich znaczenie\nI. Deklaracja Wiktora Jarońskiego, posła kieleckiego złożona w imieniu Koła Polskiego w rosyjskiej Dumie, dnia 8 sierpnia 1914 roku (przekład z rosyjskiego)\nII. Odezwa Komitetu Narodowego Polskiego w Warszawie z dnia 25 listopada 1914 roku\nIII. Memoriał w sprawie uznania niepodległości Polski złożony przez R. Dmowskiego rządowi rosyjskiemu na ręce ambasadora w Paryżu, Izwolskiego, w marcu 1916 roku (przekład z francuskiego)\nIV. Deklaracja Lozańska ogłoszona po akcie 5 listopada 1916 roku (przekład z francuskiego)\nV. Pro memoria złożone przez R. Dmowskiego sekretarzowi stanu Balfourowi po rozmowie dnia 25 marca 1917 roku w Londynie w sprawie uznania niepodległości Polski przez mocarstwa sprzymierzone wespół z Rosją (przekład z angielskiego)\nVI. Memoriał o terytorium Państwa Polskiego złożony sekretarzowi stanu Balfourowi w Londynie w końcu marca 1917 roku (przekład z angielskiego)\nVII. Stanowisko Rosji w kwestii polskiej w ciągu obecnej wojny. Notatka informacyjna dla rządu angielskiego z końca marca 1917 roku (przekład z angielskiego)\nVIII. Zagadnienia środkowo- i wschodnioeuropejskie (przez R. Dmowskiego) Londyn, lipiec 1917 roku, drukowane na prawach rękopisu (przekład z angielskiego) Problems of Central and Eastern Europe London, July 1917, privately printed\nIX. Nota Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu do ministrów spraw zagranicznych państw sprzymierzonych przed konferencją międzysojuszniczą roku 1917 (przekład z francuskiego)\nX. Memoriał o terytorium Państwa Polskiego złożony przez R. Dmowskiego prezydentowi Wilsonowi w Waszyngtonie dnia 8 października 1918 roku (przekład z angielskiego)\nXI. Nota Delegacji Polskiej na Konferencji Pokojowej w sprawie granic zachodnich Państwa Polskiego Przesłana przewodniczącemu komisji terytorialnej, p. Jules Cambonowi, dnia 28 lutego 1919 roku (przekład z francuskiego)\nXII. Nota Delegacji Polskiej na Konferencji Pokojowej o wschodnich granicach Polski przesłana przewodniczącemu komisji terytorialnej dnia 3 marca 1919 roku (przekład z francuskiego)


Jakie płytki podłogowe do łazienki wybrać? – Design Sklep\nJakie płytki podłogowe do łazienki wybrać?\nWybranie płytek podłogowych do łazienki jest bardzo trudnym zadaniem, dlatego też warto dokładnie zapoznać się z niniejszym artykułem. Podpowiemy Państwu na co zwrócić szczególną uwagę, aby wybrać idealne płytki podłogowe do łazienki.\nModa na szare płytki gresowe\nW dzisiejszych czasach w łazienkach największym zainteresowaniem cieszą się szare płytki podłogowe, które charakteryzują się doskonałą odpornością na wilgoć i minimalną nasiąkliwością. Opisując największe zalety płytek gresowych warto wspomnieć także o ich luksusowym designie, który dla wielu osób odgrywa bardzo ważną rolę. Szare płytki gresowe bez żadnego większego problemu można łączyć nie tylko z cieplejszymi odcieniami, ale również z surowymi barwami, które w ostatnim czasie są bardzo modne. Szare płytki gresowe to doskonała propozycja przede wszystkim dla tych osób, które w pierwszej kolejności stawiają na ziemiste kolory. Na półkach sklepowych można spotkać fantastyczne płytki gresowe, które doskonale imitują naturalny kamień i beton. W obecnym sezonie warto postawić na beżowe i brązowe płytki, które pasować będą do większości łazienek.\nJakie płyty ceramiczne do łazienki są modne?\nW nowoczesnych łazienkach dominują dwa główne trendy we wzornictwie. Pierwszy z nich to oczywiście płytki podłogowe – https://home100.pl/plytki-podlogowe o największych rozmiarach, dzięki którym można uzyskać powierzchnie podłogowe o jak najmniejszych ilościach fug. Tego typu płytki są idealnym tłem dla pozostałych urządzeń, które znajdować będą się w łazience. Drugim dominującym trendem są płytki dekoracyjne, które można spotkać nie tylko w prywatnych, ale również w publicznych łazienkach. W dzisiejszych czasach producenci są w stanie zaoferować swoim klientom bardzo różne rodzaje dekorów i listew ściennych, dzięki czemu każdy odnajdzie płytki podłogowe, które zaspokoją jego oczekiwania. Warto wspomnieć również i o tym, że w tym nurcie doskonale odnajduje się mozaika, która może być idealnym uzupełnieniem dla płytek ceramicznych.\nAutor szakalData publikacji 11 grudnia, 2018 19 grudnia, 2018 Kategorie W łazience\nPoprzedni Poprzedni wpis: Nowa technologia oświetlania\nNastępny Następny wpis: Fenomen hiszpańskich płytek


ABFoto » Opinie i doświadczenia klientów 2022\nWłaścicielem sklepu internetowego ABFoto jest firma AB FOTO Sp. z o.o. zarejestrowanej przy Al. Jerozolimskich 176, w Warszawie. AB FOTO Sp. z o.o. wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000271999, NIP 113-26-46-403 REGON 140796039, BDO 000116937. AB FOTO to ogólnopolska sieć kilkudziesięciu profesjonalnych salonów fotograficznych i GSM zlokalizowanych w prestiżowych galeriach handlowych.\nOferta w sklepie ABFoto\nW ofercie sklepu internetowego ABFoto w kategorii foto i video znajdziesz Aparat bezlusterkowy Nikon Z7 + Nikkor Z 24-70 mm f/4 S + adapter FTZ. W aparacie zastosowano mocowanie obiektywu Nikon Z oraz matrycę CMOS, format FX o rozdzielczość 45,7 mln i czułość 64 - 25600 ISO. Aparat wyposażony jest w gniazdo karty pamięci: XQD/CF express i umożliwia nagrywanie wideo w 4K. W zestawie otrzymamy obiektyw standardowy Nikkor Z 24-70 mm f/4.0 S.\nKolejną propozycją w sklepie jest dostępny w dziale telefony Smartfon Xiaomi Poco F2 Pro 6GB / 128GB Szary. Telefon wyposażono w 4 aparaty: 64Mpix + 13Mpix + 5Mpix + 2Mpix. Sercem telefonu jest procesor Qualcomm Snapdragon 865 wspierany przez 6GB pamięć RAM 6GB. Dostępna pamięć na nasze aplikacje i pliki to 128GB. Ekran ma rozmiar 6.67", a bateria 4700mAh. W telefonie działa na systemie Android 10 i obsługuje sieć 5G.\nW dziale Komputery oprócz Laptopów i Tabletów dostępne są peryferia komputerowe takie jak przeznaczony dla graczy monitor HP X27i 2K Gaming 27" 144 Hz. Monitor ma przekątna ekranu 27", format ekranu: 16:9 w rozdzielczość 2560 x 1440. Matryca ma czas reakcji 4ms i odświeżanie 144Hz.\nTelewizor LED 75'' Philips 75PUS7805/12 4K Ultra HD Smart TV znajdziesz w dziale Telewizory. Jest on w klasie energetycznej A+. Zastosowano w nim matrycę typu LED i system Ambilight: 3 stronny. Telewizor ma przekątna ekranu 75" i działa w maksymalnej rozdzielczości Ultra HD, 3840 x 2160. Ma wbudowane tuner: DVB-T/T2/T2-HD/C/S/S2 oraz wewnętrzny WLAN i Wi-Fi.\nW dziale ogród i warsztat znajdziesz między innymi Strug Makita 2200W 312mm 1,5-3,5mm KP312S. Wyposażony w ogranicznik prądu rozruchowego i ochroną przed przeciążeniami. Centralne położenie punktu ciężkości zapewniające czyste wykończenie. Powiększony otwór odprowadzania zapobiegający zapychaniu w przypadku mokrych wiórów. Przednia rolka zapewniająca łatwe prowadzenie po obrabianym przedmiocie oraz podpora chroniąca noże po odstawieniu struga.\nWśród wielu foto usług dostępnych w sklepie jest możliwość wykonania Fotoobrazu. Jest to pomysł na nadanie indywidualnego charakteru każdemu wnętrzu. Dekoracja w sypialni, salonie czy kuchni. Wystarczy wybrać szablon, dodać zdjęcia online. Stworzyć i zaakceptować własny projekt. W efekcie otrzymamy fotoobraz wykonany na płótnie canvas w 2 centymetrowej drewnianej ramie zaopatrzony w zawieszkę do mocowania.\nPonadto w sklepie dostępne są produkty w kategorii drony i małe AGD. W sklepie jest prowadzony Blog z poradami i prezentacjami produktów oferowanych na stronie.\nW sklepie internetowym ABFoto masz do wyboru następujące formy płatności zapłaty za zamówiony towar lub usługę: płatność za pobraniem, BLIK, Tpay, tradycyjny przelew bankowy, Raty/ Leasing przez Internet, przy odbiorze Gotówka/ Karta (w sklepie stacjonarnym). Dostawa zamówionego towaru ze sklepu internetowego ABFoto odbywa się za pośrednictwem firmy kurierskiej DHL lub InPost.\nCo sądzisz o ofercie ABFoto?\nCzy kiedykolwiek korzystałeś/aś z ABFoto? Jeśli tak, to chcielibyśmy usłyszeć o Twoich doświadczeniach. NiezaleznaOpinia to miejsce, w którym możesz bez wahania wyrazić swoją opinię. Chcielibyśmy wiedzieć, jaka jest ich oferta. Czy sklep jest łatwy w obsłudze? Czy znalazłeś to czego szukałeś/aś? Czy proces rejestracji przebiegał bezproblemowo? Jak oceniasz wygląd sklepu? Czy miałeś/aś kontakt z obsługą klienta, czy byli przyjaźni i pomocni? Czy korzystnie z usług ABFoto jest wygodne, bezpieczne? Przeczytaj opinie klientów na temat ABFoto i ich ofercie. Daj nam znać poprzez opinie klienta. Twoja opinia pomaga innym dowiedzieć się, czego można oczekiwać od ABFoto.\nOferta w sklepie ABFotoW ofercie sklepu internetowego ABFoto w kategorii foto i video znajdziesz Aparat bezlusterkowy Nikon Z7 + Nikkor Z 24-70 mm f/4 S + adapter FTZ. W aparacie zastosowano mocowanie obiektywu Nikon Z oraz matrycę CMOS, format FX o rozdzielczość 45,7 mln i czułość 64 - 25600 ISO. Aparat wyposażony jest w gniazdo karty pamięci: XQD/CF express i umożliwia nagrywanie wideo w 4K. W zestawie otrzymamy obiektyw standardowy Nikkor Z 24-70 mm f/4.0 S.\nCzytaj opinie i zobacz ABFoto


E38E39.pl • Zobacz wątek - Stuki z tyłu - piasta czy półoś?\nStuki z tyłu - piasta czy półoś?\nprzez Michal » 2 gru 2014, o 16:25\nWitajcie - mam problem z tylnym zawieszeniem, może podpowiecie;\nJakiś czas temu wymieniłem prawą piastę i półoś jednocześnie ponieważ wymiana całej piasty była bardziej opłacalna niż samo łożysko a półoś dlatego że widocznie była uszkodzona (rozerwany mieszek i olej chlapiący dookoła)\nObjawy jakie temu towarzyszyły:\n-brak ABS (uszkodzony pierścień na łożysku)\n-rytmiczne głośne stuki z tyłu wręcz fizycznie wyczuwalne - nie słyszalne na poczatku jazdy, po paru kilomentrach już bardzo głośne - obarczałem tym uszkodzoną półośkę.\nKupiłem używki: piastę z czujnikiem, półośkę (koszt śmieszny) wymieniłem - było super.\nOstatnio bawiąc się na placu niefartownie trafiłem w małą dziurkę - efekt skrzywione kolo (felga cała, poszło po oponie, skrzywiona piasta) = piasta do wymiany. Dojechałem tak ponieważ była noc jeszcze 80km (!) czym oczywiście zatarłem do końca łożysko ale oprócz tego wszystko było ok i dało się jechać.\nJako że ciężko jest znaleść prawą tylną piastę zdecydowałem się wziąć starą i zmienić w niej łożysko. Tak uczyniłem. Przejeździłem tak ok 100km i zacząłem słyszeć znajome stuki z tyłu zawieszenia\nCzy w piaście jest coś oprócz samego łożyska co może powodować takie "stukanie" ? Czy jednak uszkodziłem także półośkę i to ona?\nNie mam pjęcia co mam teraz wymienić a zdiagnozować tego się po prostu nie da.\nDołączył(a): 14 kwi 2011, o 01:17\nRe: Stuki z tyłu - piasta czy półoś?\nprzez Michal.Orzel » 2 gru 2014, o 22:04\nNie da nie da, wjedz na podnośnik kolumnowy odpal fure i sprawdzajcie.\nprzez krzywy » 2 gru 2014, o 22:14\no kolegi długo szukałem, jak wchodzil z zakręt to stukało, wymieniłem półoś i przestało\nprzez Michal » 8 gru 2014, o 00:55\nPółoś kupiona, zobaczymy po wymianie.\nBTW.. kocham ceny używek do tego auta - 10zł\nprzez krzywy » 8 gru 2014, o 21:36\ndokładnie za tyle samo kumpel kupił! hehehehhe


Chevrolet Camaro IV (1993 - 2002) - opinie\nMotofakty.pl Opinie o samochodach Chevrolet Camaro IV (1993 - 2002)\nChevrolet Camaro IV (1993 - 2002) – Opinie\nChevrolet Camaro IV Coupe 5.0\n12-02-2017 , mw.\nPodsumowanie: Auto nie tuzinkowe robi wrażenie , w miare ekonmiczne . Jedynie mam kłopot z zakupem chłodnica klimy.\nZnajdujesz się w dziale Chevrolet Camaro IV (1993 - 2002) opinie. Kierowcy szczegółowo opisują doświadczenia, które zdobyli podczas eksploatacji tego samochodu. Poznaj opinie kierowców na temat silnika, zawieszenia, wnętrza, komfortu jazdy, zużycia paliwa i innych parametrów generacji Chevrolet Camaro IV (1993 - 2002).


październik 2015 - Leszek Bloch - po stronie wierzyciela\nWierzyciel dłużnikiem komornika\nLeszek Bloch30 października 20155 komentarzy\nWydawałoby się że nie masz powodów do niepokoju: zawsze byłeś egzekwującym wierzycielem. Sam nie nie byłeś pozywany do sądu a bez wyroku sądowego nie ma się czego obawiać. Z jakiej racji zatem masz nagle zajęty przez komornika rachunek bankowy? Nazwisko komornika zajmującego rachunek też nic Ci nie mówi – nigdy nie zlecałeś mu prowadzenia egzekucji. […]\nO treści wyroku nie dowiesz się już telefonicznie\nLeszek Bloch23 października 2015Komentarze (0)\nW sekretariacie jednego z lokalnych sądów odmówiono udzielenia telefonicznie informacji o treści wyroku, którego ogłoszenie było odraczane. Powołano się na obowiązujące od lipca br. zmiany. Sprawdziłem i faktycznie od 8 lipca 2015 obowiązuje nowy Regulamin urzędowania sądów powszechnych wprowadzony Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 25 czerwca 2015. Przedmiotowe kwestie udzielania informacji regulują zapisy § 89-91 w rozdziale […]\nOstrożnie z wnioskiem o poszukiwanie majątku przez komornika\nLeszek Bloch21 października 20154 komentarze\nJeśli nie zetknąłeś się jeszcze z taką sytuacją przeczytaj niniejszy wpis. Przedstawiam sytuacje gdzie złożony przez wierzyciela wniosek o może zaszkodzić finansowo samemu wnioskodawcy. Sprawa dotyczy standardowego wydawałoby się w sprawach egzekucyjnych „wniosku o poszukiwanie majątku dłużnika przez organ egzekucyjny”. Standardowego – ponieważ są komornicy, którzy bez takowego sformułowania nie chcą dokonać zapytań do ewidencji i rejestrów. Zgodnie z […]\nLeszek Bloch14 października 201532 komentarze\nPraktyka dochodzenia odsetek przez wierzycieli nie jest powszechna. Być może nie zdają sobie sprawy jakie kwoty odsetek wchodzą w grę oraz że bezprawne (po upływie terminu płatności) korzystanie z ich kapitału przez dłużnika może pochłaniać zakładany przez wierzyciela zysk. Najczęściej odsetek dochodzi się po zakończeniu współpracy z kontrahentem. Nierzadko kwoty odsetek z kilku lat intensywnej […]\nLeszek Bloch10 października 201516 komentarzy\nOdpowiedź na pytanie „jak zaliczać, jak księgować wpłaty dłużnika?” z pozoru wydaje się nie nastręczać problemów. Przepis art. 451 kc wydaje się być jasny. Ale z doświadczenia wiem, że wielu przedsiębiorców czy też ich księgowi powielają jeden schemat: wpłaty jakkolwiekby nie były opisane zaliczają na faktury najstarsze. Jak może to skomplikować sytuację wie tylko ten kto […]


Fitch podniósł perspektywę ratingu Alior Banku - Obligacje.pl\nmsd | 09 grudnia 2021\nNowo nadana przez Fitch stabilna perspektywa długoterminowego ratingu Alior Banku odpowiada tej, jaką już wcześniej wobec banku stosowała agencja S&P.\nPoprawę perspektywy długoterminowego oceny Aliora agencja Fitch tłumaczy lepszymi niż zakładano wynikami finansowymi. Jej zdaniem, ryzyko spadku rentowności i jakości aktywów banku istotnie spadło, co z kolei zmniejsza presję na poziom kapitałów. Ponadto agencja oczekuje, że Alior będzie generował wystarczające zyski, by sprostać zaplanowanemu wzrostowi biznesu i zrekompensować przejściowy wpływ zastosowania MSSF 9.\nZarówno S&P, jak i Fitch pozostawiły krótkoterminowe oceny Alior Banku na niezmienionym poziomie, ustalonym dotychczas na B.\nNa Catalyst znajduje się pięć serii podporządkowanych obligacji Alior Banku, w tym trzy pochodzące z prospektowych ofert publicznych. Najbardziej płynne z nich – ALR0522 i ALR0524 – wyceniane są przez sprzedających kolejno na 100,95 i 103,47 proc. Oznacza to 2,3 oraz 3,8 proc. rentowności brutto, ale pod warunkiem, że nie dojdzie do wcześniejszej spłaty długu, do której bank nabył prawo w tym roku.\nSłabszy bilans Alior Banku\nBank nadal redukuje udział kredytów zagrożonych, ale jego wskaźnik płynności LCR i nadwyżki kapitałowe znalazły się najniżej od 2019 r.\nInsider kupił obligacje Alior Banku\nArtur Kucharski, członek rady nadzorczej Alior Banku, kupił podporządkowane papiery ALR1025 za około 160 tys. zł.


Studniówka II LO w Ostrołęce z fenomenalnym polonezem (zdjęcia, wideo) - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\nStudniówka II LO w Ostrołęce z fenomenalnym polonezem (zdjęcia, wideo)\nMaturzyści z II Liceum Ogólnokształcącego im. Cypriana Kamila Norwida w Ostrołęce na miejsce swojego balu studniówkowego wybrali nowo otwartą salę bankietową przy ul. Warszawskiej. W zabawie wzięło udział 206 uczniów z osobami towarzyszącymi. Młodzież tańczyła do białego rana.\nUczniowie rozpoczęli imprezę tradycyjnym polonezem do znanej melodii Wojciecha Kilara z filmu "Pan Tadeusz". Choreografią oraz przygotowaniem młodzieży zajęła się nauczycielka wychowania fizycznego Katarzyna Orlicka.\nReklama Ośmiominutowy, fenomenalny układ, zatańczyło 16 par. Pani ubrane były w długie suknie i płaskie obuwie. Panowie w jednolite garnitury i muchy. Taniec wyróżniał mnogość figur oraz przepiękny wstęp.\nMaturzystów i przybyłych gości serdecznie przywitał dyrektor II Liceum Ogólnokształcącego Wojciech Domański, który zaprosił wszystkich do wspólnej zabawy oraz życzył dobrych wyników z matury.\n- Dzisiaj nie myślcie o tym, jak ważnym egzaminem jest matura w waszym dorosłym życiu. Życzę Wam, by wrażenia z dzisiejszej nocy były dla was w przyszłości przemiłym, wspaniałym wspomnieniem - powiedział dyrektor Domański.\nDo tańca podczas studniówki przez całą noc zachęcał DJ. Młodzież bawiła się wyśmienicie.\n- Studniówka II LO w Ostrołęce\n- Studniówka II LO w Ostrołęce (fot. J. Sender) - więcej na www.jaroslawsender.com\n- Studniówka II LO w Ostrołęce (fot. K. Wysmułek)\nWyświetleń: 23039 komentarze: 44 Wrzuć na Facebooka 11.02.2018, 04:22r.\nMaturzystka @ 05:07, 11.02.2018\nWyśmienita impreza \nZosia @ 08:25, 11.02.2018\nW końcu impreza z dobrą muzyką. Gratuluję\nGratulacje!!!! @ 10:00, 11.02.2018\nPrzepiękny układ poloneza, ogromna różnica w stosunku do poprzednich, które można było zobaczyć. Chłopcy, skupieni na swoich partnerkach, uśmiechnięci...nie poszukujący w głowie odpowiedzi " a co teraz?", wszyscy wyprostowani, postawa u dziewcząt właściwa....wspaniale.... tak jak co roku, II LO WYMIATA!!!!!\nJota @ 10:04, 11.02.2018\nPolonez rewelacyjnie! Najlepiej!! Gratulacje\nooooo @ 10:10, 11.02.2018\nZabrakło jednakowych sukienek u dziewczyn.Szkoda. Bo chłopaki super wyglądali i wykon poloneza piękny.Najlepszy ze wszystkich ostrołęckich szkół.\ns @ 10:12, 11.02.2018\nPiękny,świetnie dopracowany polonez,jestem pod wrażeniem.Gratulacje! Jesteście najlepsi!\n:) @ 10:16, 11.02.2018\nEwa @ 10:25, 11.02.2018\nGdzie ten polonez na tle wszystkkich szkół piękny? Dzieci piękne a następnym razem niech wezmą sobie kompetentną osobę do nauki.\nFiona @ 10:45, 11.02.2018\nJeszcze z tym, że chłopcy mieli jednolite garnitury mogę się zgodzić, ale z muchami już nie. Kilka czerwonych, kilka bordowych kilka czarnych, to mogło być dopracowane, tak samo jak onecność poszetek. Warto zwracać uwagę na takie szczegóły, bo polonez naprawdę bardzo ładny, ale czy fenomenalny? Tego bym nie powiedziała. Dziewczęta w jednolitych strojach zdecydowanie lepiej się prezentują. II LO, mogło być lepiej :)\nW @ 10:46, 11.02.2018\nBez przesady z tym polonezem ładnie ale szału nie ma. Ubrania studniówkowe dziewczyn do poloneza.\nk @ 11:14, 11.02.2018\nA właśnie, że super polonez! A dziewczęta w jednolitych strojach to porażka - to nie występ przedszkolaków przecież\nTancerz @ 11:32, 11.02.2018\nPolonez jako staropolski taniec dworski nigdy nie był tańczony w jednakowych strojach. Polską szlachtę cechowała różnorodność ubioru, dlatego tańczące pary zawsze różniły się chiciażby dodatkami\nvjvt @ 11:47, 11.02.2018\nPortal moja-ostrołęka nigdy nie należał do najlepszych, ale teraz widać na jakim jest poziomie i kogo faworyzuje (ze szkół). Studniowka Ii LO i od razu w nagłówku "fenomenalny polonez" a 5minut poloneza z ZSZnr 4 ucieliscie, z najciekawszymi figurami (podnoszenie dziewczyn, skoki itd.). Oczywiście nikt tego nie zauważy i wciąż faworyzuje się ogólniaki ;)\nokok @ 11:50, 11.02.2018\nJa to jestem z Was dumna :3\nOsoba @ 11:51, 11.02.2018\nSuper studniówka! Piękne dziewczyny a polonez najlepszy jaki dotychczas widziałem!\nAnonim @ 11:59, 11.02.2018\nW I LO dziewczyny były ładniejsze\nKtoś @ 12:16, 11.02.2018\nPolonez w każdej szkole był bardzo ładny!!!!\nBeata @ 12:49, 11.02.2018\nZgadzam się z Ktoś polonez w każdej szkole był ładny, nie jestem znawcą tańca ale młodzież z każdej szkoły i ich opiekunowie włożyli w ten taniec dużo serca i pracy i za to im trzeba podziękować. Powspominać swoją studniówkę i atmosferę na niej panującą. Granatowe lub czarne sukienki z białymi dodatkami , teraz kreacje piękne, dziewczyny uczesane (w koki i itp.) nie wiedzą, że dodają sobie lat ale mając 19 można sobie dodać . Po 50 już chce się ich trochę odjąć. Wspaniała młodzież i wspaniałe studniówki. Mnie się podobali wszyscy z każdej szkoły. Życzę wszystkim zdania matury z wynikiem o jakim marzą i na jaki ich stać.\nNoAjak @ 12:56, 11.02.2018\nI po co to faworyzowanie? Ten polonez nie był idealny. Inne szkoły też zatanczyl dobrze \n~~ostr @ 13:00, 11.02.2018\nCzy to byl pokaz mody kazda inaczej ubrana nie podobalo mi sie calkiem\nzxc @ 13:08, 11.02.2018\nFaworyzowanie ogolniakow trwa, a po maturze nic nie maja hahaha\nOlo @ 13:54, 11.02.2018\nW tytule powinno być "Nagłówek sponsorowany". Owszem postęp w stosunku do poprzednich lat spory, ale oczekiwałbym od redakcji wyjaśnienia, na czym polegał fenomen tego poloneza, który na tle innych polonezów niczym się nie wyróżniał.\nwos @ 15:30, 11.02.2018\nno ale tym waszym mostem dojechac na te studniowke to dramat jakis byl\nMm @ 15:46, 11.02.2018\ngg @ 16:23, 11.02.2018\nOstrołęczanin @ 16:27, 11.02.2018\nII LO po raz kolejny pokazało, że jest najlepsze. Super!\nHals @ 17:31, 11.02.2018\nChyba dla Ciebie super,najgorsza studniowka na której bylam.\nMichał @ 18:40, 11.02.2018\nTak sobie było żadna rewelacja już tak nie wazelinujcie.Niektore dziewczyny wyglądały starzej od mojej starszej siostry.Porazka i były piękne które pozdrawiam\nłobuzy @ 19:08, 11.02.2018\nFf @ 20:01, 11.02.2018\nDobra, dobra. Do książek młodzieży.\nczytelniczka @ 20:57, 11.02.2018\nPiękny polonez !!\nk @ 21:07, 11.02.2018\nNo dla mnie cuuuudo:) Po prostu cudo:) Wielkie gratulacje dla Pani Kasi, która zmobilizowała i tak w każdy jeden takt wyuczyła tancerzy. Pani Kasiu, wielki ukłon:D Myślę, że Czarna Mamba nie nauczyła by lepiej:D Dziewczyny cudne, chłopcy dostojni, układ rewelacyjny, i jak ktoś wcześniej zauważył, wpatrzeni w siebie, jakby to miał być ostatni taniec na ziemi. Uśmiech to mało, łzy wzruszenia po prostu lecą:) Gratuluję wszystkim:)\nrf @ 07:41, 12.02.2018\nMasz racje, najgorsza studniówka na której byłem.\nJsiabaoeuehskxb @ 10:41, 12.02.2018\nNajgorszy polonez w Ostrołęce od lat. Pierwsze pary kompletnie nie idą w takt. Figury Bem miał 100 razy lepsze.\nciekawy @ 11:12, 12.02.2018\nWitam wszystkich - pytanie do tych którzy byli (i nie tylko) jakie wrażenia odnośnie sali?? robi wrażenie?? jeśli tak to co najbardziej?? :) z góry dziękuję:)\nTylko Ja @ 11:42, 12.02.2018\nNie wiem jak długo można czekać na jedzenie. Żenada...\nJusta @ 13:17, 12.02.2018\nzyx @ 15:36, 12.02.2018\nPolonez? Porażka. Już chyba żadna z "maturalnych"nie miała gorszego. Zresztą nie chyba a napewno.Ani rytmu... ani taktu... ani stroju... Co do reszty zabawy? Nie neguję. Jeśli młodzi się dobrze bawili to super. Ale niech nikt nie stara się zachwalać poloneza. Porażka\nsss @ 15:45, 12.02.2018\nWidzę,że niektórych zazdrość zżera,no cóż...\nIILO jak co roku fantastycznie się prezentowaliście,brawo :)\nJM @ 17:20, 12.02.2018\nszmieszą mnie ludzie którzy oceniają to jak wyglądały dziewczyny XD\nchyba już nie macie się czego przyczepić ... porażka z wami ludzie\npiękny polonez <3\nFanta Cola w Oczy Smola @ 18:22, 12.02.2018\nDla mnie te ceremoniały, polonezy itp są głupkowate, nie podobają mi się w jakimkolwiek wykonaniu i tyle.\nXYZ @ 11:22, 13.02.2018\nWitam. Osobiście interesuje się tańcem i mam takie szczęście, że moja córka jest podopieczną Pani Kasi. Polonez piękny, jestem pod wrażeniem mnogości figur w choreografii oraz jej wykonania przez przyszłych maturzystów. Widać, że wymagał dużo ciężkiej pracy ze strony Pani Kasi i uczniów, efekt powalający. Zazdrosnym, radzę nie podważać kompetencji Pani Kasi, z tego co mi wiadomo , to je posiada i cieszmy się, że została w Naszym mieście, gdyż mam kontakt z rodzicami z różnych klubów w całej Polsce i wierzcie mi , że nam jej zazdroszczą. Uczy, pomaga i wspiera o każdej porze dnia i nocy w doborze strojów, fryzur. Obserwuje najlepsze pary na świecie jeżdżąc na Mistrzostwa Świata i Europy. Chętnie dzieli się swoją wiedzą z dziećmi. Jej podopieczni mogą rywalizować z dobrymi klubami z dużych miast z całej Polski i zwyciężać. Tak więc kochani, cieszmy się, że taki trener chce coś robić dobrze i powinniśmy być Jej wdzięczni, że w Naszym mieście.\nCiekaw @ 19:41, 13.02.2018\nDziewczyna ze zdjęcia numer 117 ideał prześliczna ♥ ♥ ♥ ♥ jak masz na imię śliczna...\nHYUNDAI TUCSON 2.0 BENZYNA 2007 R ŚWIEŻO SPROWADZONY OPŁAC.


Gdzie udać się po pomoc z trudnym dzieckiem? | Zasięgnij Wiedzy\nGdzie udać się po pomoc z trudnym dzieckiem?\n7 marca 2020 Zasięgnij Wiedzy Zdrowy styl życia\nKażdy z nas ma gorsze okresy w swoim życiu – tym bardziej nastolatki, którym buzują dopiero, co rozbudzone hormony. Nie zawsze jednak hormonalna burza jest jedyną przyczyną gorszego zachowania czy samopoczucia dziecka. Czasami problem zakorzeniony jest o wiele głębiej i do jego rozwiązania wymaga profesjonalnej opieki terapeuty. Gdzie w takich przypadkach powinniśmy się udać jako rodzice?\nPrzytłaczające emocje i nieumiejętność radzenia sobie z nimi\nBardziej wrażliwe i podatne na wszelkie bodźce nastolatki łatwiej ulegają negatywnym emocjom, które w konsekwencji doprowadzić mogą do niestabilności emocjonalnej, jak i chorób psychicznych. Oczywiście za te drugie w dużej mierze odpowiada sama genetyka, ale dużą rolę pełni i otoczenie, w którym dziecko dojrzewa, grupy, z jakimi przebywa czy sytuacje, które miały dotąd miejsce w jego życiu. Ośrodki terapeutyczne znajdują się w każdym większym mieście i czasami stanowią najlepsze rozwiązanie dla trudnego dziecka jak: psychoterapia na warszawskim Żoliborzu. Nastolatek uczy się na sesjach terapeutycznych, jak radzić sobie z przytłaczającymi emocjami.\nPoznawanie mechanizmów, jakie występują w naszym organizmie, rozpoznawanie ich, a finalnie reagowanie na nie jest jednym z głównych celów psychoterapii. Jeśli nie wiemy do kogo zwrócić się po pomoc, ale mamy wrażenie, ze nasze dziecko nie czuje się dobrze, warto zwrócić się do psychologa dziecięcego: https://in-altum.com/oferta/dzieci-mlodziez/psycholog-dzieciecy/. Ten zbada naszą pociechę, zdiagnozuje problem i zleci następne działania (w postaci terapii lub wizyty u psychiatry).


22. niedziela zwykła – 29.08.2010 – Rzymskokatolicka Parafia Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w Krakowie\n1. Kończy się czas wakacji i urlopów, witamy więc serdecznie w naszej świątyni wszystkich powracających z letniego wypoczynku.\n2. Po przerwie wakacyjnej – od wtorku, 31 sierpnia, wznowimy w dni powszednie Mszę św. o godz. 9.00, a kancelaria parafialna od 1 września będzie czynna również przed południem. Począwszy od niedzieli 12 września w kaplicy akademickiej będzie też dodatkowa Msza św. dla dzieci przedszkolnych. Msze Święte akademickie, odprawiane od poniedziałku do piątku o godz. 20.00, zainaugurujemy w poniedziałek 20 września.\n3. Z okazji rozpoczynającego się nowego roku szkolnego i katechetycznego zapraszamy nauczycieli, uczniów i rodziców do wspólnej modlitwy podczas Mszy Świętych, które odprawimy w środę, 1 września:\ndla Szkoły Podstawowej nr 12 i Gimnazjum nr 15 o godz. 8.00;\ndla VII Liceum Ogólnokształcącego o godz. 9.00;\ndla Szkoły Podstawowej nr 5 i Gimnazjum nr 76 o godz. 10.00.\nOkazja do spowiedzi pół godziny przed każdą Mszą Świętą. Podczas Mszy Świętych o godz. 8.00 i 10.00 poświęcimy tornistry i przybory szkolne pierwszoklasistów.\n4. W pierwszą środę miesiąca, 1 września, odprawimy uroczyste nabożeństwo za przyczyną Niepokalanej. Rozpocznie się ono o godz. 18.00 procesją ze świecami; następnie po wspólnej modlitwie różańcowej i nowennie do Matki Bożej zostanie odprawiona Eucharystia, a po niej celebrans udzieli indywidualnego błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Serdecznie zapraszamy wszystkich do udziału we wspólnej modlitwie i prosimy o przyniesienie świec lub lampionów.\nw czwartek po Mszy św. o godz. 9.00 rozpocznie się w świątyni całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu. Podczas Mszy św. o godz. 18.30 w intencji powołań do kapłaństwa i życia zakonnego nowy rok formacji rozpoczną ministranci i lektorzy.\nw piątek od godz. 9.00 kapłani odwiedzą chorych z Komunią św. Okazja do spowiedzi w godz. 6.00 – 9.00 i 16.00 – 19.00. Dodatkowa Msza św. dla dzieci o godz. 16.30.\nnatomiast w sobotę, dzień modlitw o wyniesienie na ołtarze Sługi Bożego Jana Pawła II, zapraszamy na wspólny śpiew Godzinek o Najświętszej Maryi Pannie o godz. 7.40, Mszę św. o Niepokalanym Sercu Maryi o godz. 8.00 i nabożeństwo wynagradzające.\n6. W sobotę w czasie Mszy św. o godz. 18.30 będzie śpiewał w naszym kościele chór z Węgier, który po Mszy św. wystąpi z koncertem razem z Chórem Mariańskim. Serdecznie zapraszamy do udziału.\n7. Zapraszamy na dwudniową pielgrzymkę autokarową do Warszawy: w dniach 11 i 12 września. W programie: udział w spotkaniu Rodziny Wincentyńskiej, uroczystościach ku czci św. Wincentego i poświęceniu Ołtarza Ojczyzny w bazylice Św. Krzyża w Warszawie, nawiedzenie grobu bł. Ks. Jerzego Popiełuszki, świątyni Opatrzności Bożej i Cmentarza Powązkowskiego. Koszt wynosi 150 zł. Zapisy są przyjmowane po każdej Mszy św. w zakrystii, a od poniedziałku w kancelarii parafialnej.\n8. Osoby zainteresowane problematyką pileroterapii, zapraszamy na prelekcję, która odbędzie się w poniedziałek, 30 sierpnia, o godz. 10.00 w sali krucjaty. Podczas spotkania będzie można skorzystać z bezpłatnych zabiegów.\nW zakrystii możemy nabyć prasę katolicką. W Gościu Niedzielnym znajdziemy m.in. dodatek specjalny Opór społeczny. Sierpień ’80 przygotowany we współpracy z Instytutem Pamięci Narodowej. Do nabycia jest także Niedziela, dominikański List, Źródło, pismo Totus Tuus oraz nowy, powakacyjny numer Małego Gościa Niedzielnego dla dzieci. Wspólnota Żywego Różańca może zakupić nowy numer pisma Różaniec. Natomiast przy wyjściach z kościoła wyłożony jest nowy, powakacyjny numer naszego pisma Z życia Parafii…