V Forum Malarstwa Polskiego - Orelec 2006 - KS. KRZYSZTOF BOCHENEK - FILOZOFICZNE KONTEKSTY ODKRYWANIA NATURY RZECZY\nW życiu codziennym często wydaje się nam, że kwestia odróżnienia tego, co rzeczywiste od tego, co nierzeczywiste, nie stanowi żadnego problemu. Jesteśmy przekonani, że posiadamy łatwy wgląd w głąb rzeczywistości, docieramy do samej jej istoty. Sądzimy przeważnie, iż świat jest dokładnie takim jakim go widzimy, a to co nam się tylko wydaje, i to co się dzieje np. w snach rzeczywiste nie jest; nie jest także rzeczywiste to co zdarza się za sprawą bogactwa naszej wyobraźni. W życiu codziennym przez "rzeczywistość" rozumiemy to, co istnieje samo przez się, niezależnie od czyichkolwiek myśli; sądzimy, że rzeczywistość istnieje niezależnie od tego, czy ktoś ją postrzega lub pojmuje, czy też nie, gdyż jest ona różna od pozoru, imaginacji i fikcji. Na przykład w halucynacjach i marzeniach sennych doświadczyć możemy całych epizodów nie pozostających w żadnym stosunku do rzeczywistości. Fakty dowodzą, że jeżeli obudzimy się ze snu, w którym zostajemy przebici mieczem, to nie mamy ani rany, ani nie znajdujemy też wbitego w ciało miecza. Czytając książkę lub oglądając film możemy chwilowo cieszyć się epizodami wyglądającymi jak prawdziwe, wiemy jednak, że w rzeczywistości nie miały one miejsca. Jedno nie ulega też wątpliwości, iż rzeczywistość jest względna 1) i zależy od ludzi, kultur lub formacji umysłowych . Wydaje się więc, iż żaden problem tu nie istnieje. Jednak tego naszego dobrego samopoczucia, opartego na potocznym doświadczeniu nie podziela wielu filozofów. Filozoficzne i religijne systemy stawiają przecież niepokojące pytanie o to, czy rzeczy, które zwykle uważamy za rzeczywiste, są takimi naprawdę, czy u podstaw naszego codziennego świata istnieje jakaś głębsza rzeczywistość? Czy wszystko istnieje niezależnie od naszych myśli, czy też wszystko dzieje się w umyśle? Czy nie jest tak, jak sugerował Kartezjusz, iż zwodzi nas być może jakiś podstępny demon, albo też po prostu śnimy na jawie? Czy świat naszego umysłu, pełen różnorakich idei jest kompatybilny z tym światem, który nas otacza, który chcemy poznać 2). A może, jak chciał Kant, prawdziwy świat nie jest nam poznawczo w ogóle dostępny; nigdy nie przenikniemy w głąb "świata samego w sobie". Zawsze będziemy się tylko ślizgać po powierzchni bytu 3).\nMimo tych dręczących liczne umysły pytań przez całe wieki wierzono, iż człowiek nie jest tu skazany na klęskę, że prawda o naturze rzeczy jest na wyciągnięcie ręki, choć dostępna jest ona oczywiście tylko mędrcom. Przynajmniej do schyłku średniowiecza sądzono, że najwspanialsza z nauk, czyli filozofia, a właściwie jej najważniejszy dział - metafizyka - otwierają przed człowiekiem perspektywy poznawcze, których nigdy nie zrealizują nawet najwspanialsze osiągnięcia nauk 4) empirycznych, i to nawet tych najbardziej precyzyjnych . Prawdziwa wiedza dotyczy przecież natury rzeczy i wywodzi się z pewniejszych przesłanek, a jeśli chodzi o naturę rzeczy pewniejsze jest to wszystko co więcej ma w sobie z bytowości i aktualności. Przez całe wieki nikt nie miał wątpliwości, iż to metafizyka jest najdoskonalszą 5) wiedzą, dostarczającą najpełniejszego poznania . Zupełnie inaczej niż w następnych wiekach, gdy zaczęto sądzić, że ideałem wiedzy jest matematyka czy fizyka. Podkreślano, że skoro człowiek musi szukać dóbr ludzkich, winien szukać przede wszystkim takich, które czynią go najbardziej doskonałym, czyli takich, które odnoszą się do najlepszej jego cząstki - intelektu. Człowiek z całą swoją pilnością powinien ubiegać się o mądrość, wiedzę i miłość tego co dobre i szlachetne; powinien i może odnaleźć prawdę absolutną.\nNajwspanialsze i niesamowite perspektywy metafizyczne roztoczył przed ludzkością już kilka wieków przed Chrystusem Platon. Zwrócił uwagę na sytuację, której w pewnym sensie doświadczamy wszyscy, na moment, kiedy nasz świat wewnętrzny, świat naszych myśli i przeżyć wydaje się być całkowicie wyizolowany od tego, co nas otacza; gdy zewnętrzny, doświadczany zmysłami świat wydaje się od naszej jaźni, wnętrza, duszy szczególnie odrębny. Nierzadko wydaje się nam, iż doświadczenie w jakiś sposób nas okłamuje, przynosi spaczoną wizję rzeczywistości, ukazując w konsekwencji tylko cienie, a nie samą rzeczywistość. Platon przyrównuje cały rodzaj ludzki do więźniów w jaskini, gdyż doświadczenie zmysłowe odcina nas od rzeczywistej prawdy o rzeczach, a pięć zmysłów zaznajamia nas tylko z cieniami. Trudno nie zauważyć, że ten porywający i pełen metafor obraz Platona nie do końca adekwatnie oddaje prawdę o bezradności naszych zmysłów przy poznawaniu świata. Sugerowałby on przecież naszą całkowitą klęskę w tym względzie, co nie znajduje jednak potwierdzenia nawet w bardzo pobieżnej charakterystyce niezwykłego postępu cywilizacyjnego, będącego przecież konsekwencją owych "jaskiniowych zmagań" człowieka.\nNie wolno też jednak zbyt lekko i łatwo odrzucać krytyki Platona. W pewnym sensie mamy tu do czynienia z podobną sytuacją do tej, w której jakiś współczesny krytyk mediów uważa za więźniów ludzi odbierających świat jedynie za pośrednictwem telewizji i sądzących przy tym, że poznają istotę dokonujących się spraw, skoro śledzą liczne kanały telewizyjne. Tymczasem są oni właśnie niemal w identycznej sytuacji jak owi dziwni więźniowie platońskiej jaskini sądzący, że doświadczenie z drugiej ręki jest zupełnie wystarczające. Nie lekceważąc więc głosu ostrzeżenia, jaki kieruje Platon do ludzi nadmiernie ufających w siłę doświadczenia zmysłów, trzeba zauważyć, że mędrzec grecki nie poprzestaje tylko na krytyce poznania zmysłowego. Z całym naciskiem przypomina, że prawdziwej rzeczywistości doświadczyć może tylko ten, kto odważy się na ucieczkę z jaskini. Gdyby zaprowadzić więźnia bliżej ognia, oczom jego ukazałyby się rzeczy takimi, jakimi są, on jednak z początku byłby zbyt oślepiony blaskiem ognia, by móc w nie patrzeć. Jeszcze gorzej gdyby kazano mu spojrzeć w kierunku słońca. Jednak gdyby przywykł do tego światła, zdałby sobie natychmiast sprawę, że dotychczas oglądał tylko cienie. W świecie cieni więźniowie próbują odróżniać cienie rzeczywiste od jedynie pozornych. Niektórzy mogą na przykład śnić lub doznawać halucynacji, toteż ich doświadczenia inni nie będą podzielali. Jednak nie ulega wątpliwości, że w świecie cieni rzeczywiste oznacza tylko to, co publiczne lub potwierdzone przez innych; nie odnosi się natomiast do tego, co umysł, uosabiany przez uciekającego więźnia, wychwytuje bezpośrednio w świetle ognia i słońca. Platon zaproponował więc jedną z pierwszych i najbardziej intrygujących teorii dwóch światów. Według niego zmysły nie są jedynym źródłem doświadczenia. Posiadamy przecież także intelekt i możemy widzieć jego oczami odłożywszy na bok wszelkie cielesne troski. Zmysły dostarczą nam prawdy jedynie o cieniach, natomiast intelekt - o przyczynach cieni. Człowiek żyje w świecie złudy i pozoru, a jego wiedza jest tylko urojeniem. Ma jednak szansę wyzwolenia, jaką daje mu filozofia; jedynie z jej pomocą może wyzwolić się z kajdan i porzucić jaskinię, wyjść na wolność i zobaczyć prawdziwy świat oraz słońce będące źródłem światła i symbolem dobra. Jest to jedyna filozofia, która może wyzwolić człowieka.\nPlatońską alegorię można analizować na różne sposoby; nie może więc dziwić, iż nie wszyscy zrozumieli ją w ten sam sposób. Diogenes Laertios stwierdza, iż "kiedy Platon rozprawiał o ideach i używał takich nazw jak >>stołowatość<< i >>kielichowatość<< Diogenes powiedział: stół i kielich widzę, stołowatości i kielichowatości natomiast w żaden sposób nie mogę dostrzec. Na to Platon odpowiedział: tak, masz oczy, którymi widzisz stół i kielich, ale nie masz rozumu, którymi się widzi 6) stołowatość i kielichowatość" . Przekonania Platona dotyczące istnienia doskonałych i idealnych form miały niewątpliwie swoje źródło w zmiennej i niedoskonałej rzeczywistości materialnej. Z alegorii tej wynika między innymi przekonanie, że rzeczywistość cieni nie jest prawdziwą rzeczywistością, zakrywa ona przed nami świat idei, prawzorów, których odbiciem są wszystkie rzeczy materialne; jest to świat doskonały, prawdziwy, będący właściwym przedmiotem wiedzy i poznania. W tym świecie istnieją idee, które są wieczne i tym samym godne naszego poznania, sama bowiem rzeczywistość materialna, opisywana przez fizyków, przemija i jest zmienna. Platon nie miał wątpliwości, iż doznania zmysłowe nie mogą dać wiedzy prawdziwej, gdyż zmysły są źródłem wielu błędnych poglądów i namiętności. Dlatego potępiał różnych pseudo-nauczycieli, sądzących, że to jest tylko bytem, co można objąć rękoma. Z tego względu należy, według Platona, usunąć Hezjoda czy Homera, gdyż afirmując świat materialny, antropomorfizują oni bogów i stają się tym samym złymi nauczycielami; tylko dzięki refleksji umysłowej można przekroczyć zaczarowane koło zmysłów i dojść do poznania bytu.\nWłaśnie w związku z metafizyką trzeba rozważać Platońskie podejście do problematyki sztuki; tylko w takim kontekście staje się ono w pełni zrozumiałe. Określając istotę, funkcję, rolę i wartość sztuki, Platon troszczy się tylko o to, by ustalić, jaką wartość ma sztuka z punktu widzenia prawdy, to znaczy: czy i w jakim stopniu sztuka przybliża do prawdy; czy czyni człowieka lepszym; czy ma znaczenie wychowawcze dla społeczeństwa, czy też nie. Jego odpowiedzi na te pytania są całkowicie negatywne: sztuka nie odkrywa prawdy, ale ją zakrywa, ponieważ nie poznaje; nie czyni człowieka lepszym, ale go psuje, ponieważ jest kłamliwa; nie wychowuje, lecz psuje efekty wychowania, ponieważ zwraca się do nierozumnych władz duszy, które są niższymi częściami człowieka. Warto zastanowić się, jakie są racje tego tak kategorycznego potępienia. Już we wczesnych pismach Platon przyjmuje postawę negatywną wobec poezji, uważając ją za zdecydowanie niższą od filozofii. Poeta nie jest nigdy poetą ze względu na wiedzę i poznanie, ale z racji irracjonalnej intuicji. Kiedy poeta tworzy, jest natchniony, jest niejako "poza sobą", jest "opętany", a więc nieświadomy: nie potrafi podać racji tego, co robi, ani też nie potrafi wiedzy, o tym, co robi, przekazać innym. Poeta jest poetą z boskiego przeznaczenia, a nie na mocy poznania. Sztuka we wszystkich swoich formach ekspresji z ontologicznego punktu widzenia jest mimesis, czyli "naśladownictwem" rzeczy i zdarzeń zmysłowych. Zarówno poezja, jak i sztuki plastyczne w ogóle przedstawiają ludzi, rzeczy, fakty i różnego rodzaju zdarzenia, usiłując odtworzyć je w słowach, barwach, ukształtowanych bryłach. Wiemy tymczasem, że z ontologicznego punktu widzenia rzeczy zmysłowe nie są bytem prawdziwym, lecz tylko naśladownictwem prawdziwego bytu: są obrazem wiecznego "modelu", jakim jest idea i dlatego różnią się od prawdy, jak kopia różni się od oryginału. Otóż, jeżeli sztuka z kolei jest naśladownictwem rzeczy zmysłowych, to wynika z tego, że jest ona naśladownictwem naśladownictwa, kopią, która odtwarza kopię, a więc jest jeszcze bardziej odległa od prawdy aniżeli rzeczy zmysłowe: sztuka "trzy stopnie odbiega od prawdy" . 7)\nWarto zwrócić uwagę na ostre słowa Platona na ten temat: do czego zmierza malarstwo w każdym przypadku? Czy do rzeczywistości, żeby naśladować ją samą, jaka ona jest, czy też do wyglądu - jak ona się przedstawia? Malarstwo jest naśladowaniem widoku czy naśladowaniem prawdy? - widoku - powiedział. Więc sztuka naśladująca jest daleka od prawdy i zdaje się, dlatego odrabia wszystko, że w każdym wypadku mało prawdy dotyka, a jeżeli już - to widziadła tylko. Sztuki plastyczne naśladują czysty pozór, a tak samo poeci mówią, nie wiedząc, co mówią, i nie znając tego, o czym mówią, a ich mówienie jest z punktu widzenia prawdy zabawą, żartem: "Zatem naśladowca ani wiedzieć nie będzie o tych rzeczach, które naśladuje, ani słusznie mniemać, czy one są piękne, czy liche. Zdaje się, że nie. A to musi być sympatyczny w robocie taki naśladowca, jeżeli chodzi o inteligentny stosunek do tego, co się robi. Nie bardzo. A jednak mimo to będzie naśladował nie wiedząc w każdym wypadku, o ile to złe albo coś warte. Tylko zdaje się, że tak, jak się coś wydaje piękne szerokim kołom, które nic nie wiedzą, tak on będzie naśladował. Cóż innego? Więc tośmy już, zdaje się, należycie uzgodnili, że naśladowca nie wie nic godnego uwagi o tym, co naśladuje, naśladownictwo to jest pewna zabawa, a nie zajęcie poważne, a ci, którzy się bawią pisaniem tragedyj w jambach i heksametrach, wszyscy są naśladowcami w najwyższym stopniu. Tak jest"8). W konsekwencji Platon jest przekonany, że sztuka zwraca się nie do lepszej, ale mniej szlachetnej części naszej duszy. Malarstwo i w ogóle naśladownictwo, jak z jednej strony wykonywa swoją robotę stojąc z daleka od prawdy, tak z drugiej strony zwraca się i obcuje z tym naszym pierwiastkiem, który jest daleki od rozumu, spoufala się z nim i zaprzyjaźnia, a z tego nie wychodzi nic zdrowego i nic prawdziwego. Sztuka zatem deprawuje i należy ją w znacznej mierze ograniczyć czy wręcz usunąć z doskonałego państwa, chyba że podporządkuje się prawom dobra i prawdy.\nNiektórzy, podrażnieni surowością tej oceny, uznali, że trzeba ją złagodzić i nadać jej właściwe wymiary. Odwoływali się przy tym do faktu, że przecież Platon jak najbardziej ceni piękno i ideę piękna, której nawet przyznaje ten przywilej, że pośród bytów inteligibilnych ją tylko można "oglądać" 9). Platon nie odmawia sztuce jej magicznego uroku i mocy, ale odmawia wszelkiej wartości tej mocy, jeżeli jest ona pozostawiona sama sobie, właśnie w sposób autonomiczny, i jeśli nie jest podporządkowana niezmiennym nakazom logosu ujmującego prawdę. A więc Platon nie przeczył mocy sztuki, ale zaprzeczał, że sztuka ma wartość sama przez się: sztuka albo służy prawdzie, albo służy fałszowi i tertium non datur. Tak więc, jeżeli sztuka chce się obronić z punktu widzenia prawdy, musi podporządkować się filozofii, bo tylko ona jest zdolna dotrzeć do prawdy, a poeta musi się podporządkować regułom i dialektyce filozoficznej. Wszyscy współcześni artyści proklamujący absolutną wolność sztuki i uznający nietykalność dogmatu sztuki dla sztuki mogliby przeciw Platonowi przytoczyć liczne zdobycze estetyki i wskazać pozytywne właściwości sztuki jako sztuki w rozmaitych aspektach. Mimo to nie można powiedzieć, że w podejściu platońskim nie ma nic z prawdy. Trudno zaprzeczyć, że sztuce wyzwolonej od prawdy metafizycznej i etycznej często groziło to, że stawała się pustą grą, albo niekiedy pobudzała gorszą część naszej natury; nie pomagała człowiekowi w odrywaniu natury rzeczy. Krótko mówiąc, często przyczyniała się do zagubienia go w pustych pozorach tak właśnie, jak to ukazywał Platon, choć popadł w oczywistą przesadę.\nDlatego warto tu zwrócić uwagę na stanowiska Arystotelesa, pozostawiającego nam niezwykle wymowną definicję piękna, bez którego nie możemy sobie wyobrazić prawdziwej sztuki: każda piękna rzecz, tak istota żywa, jak wszelkie dzieło składające się z części, nie tylko swe części musi mieć uporządkowane, lecz musi mieć również nieprzypadkową wielkość. Piękno polega na odpowiedniej wielkości i porządku. Dlatego nie może być piękną ani istota żywa zbyt mała, bo zaciera się jej obraz powstały w czasie nieuchwytnym niemal dla zmysłów, ani zbyt wielka - gdyż jej obraz nie jest jednocześnie uchwytny w całości i patrzący nie dostrzega ani jego jedności, ani całości; przypuśćmy na przykład, że wspomniana istota miałaby 10 tysięcy stadiów długości. A zatem, jak wszelkie piękne przedmioty i stworzenia muszą mieć wielkość łatwą do objęcia w całości jednym spojrzeniem, tak też i fabuła winna mieć długość łatwą do zapamiętania w całości. Według Arystotelesa, głównymi formami piękna są: porządek, symetria i wyrazistość, czym odznaczają się szczególnie nauki matematyczne. Piękno zakłada porządek, symetrię części, określenie ilościowe, czyli jednym słowem: proporcję. Stosując te reguły między innymi do tragedii, Arystoteles wymagał, aby nie była ona ani zbyt długa, ani zbyt krótka, lecz taka, by od początku do końca umysł mógł ją objąć jakby jednym spojrzeniem. To samo z pewnością powinno, według niego, stosować się do każdego dzieła sztuki. Arystotelesowski sposób pojmowania piękna nosi na sobie wyraźne odbicie helleńskiej zasady: "niczego za dużo", wszystko musi mieć "miarę". Jest jeszcze jedna, niezwykle ważna rzecz, którą podpowiada nam Arystoteles. Otóż my wszyscy zauważamy, iż podczas trwania czegoś pewne własności rzeczy mogą się zmieniać. Na przykład trwającemu drzewu wiosną liście wyrastają, a opadają jesienią. W celu opisania tej sytuacji Arystoteles wprowadził specjalną terminologię, rozwijaną dalej przez filozofię Zachodu. Metafizyka, gałąź filozofii badająca podstawowe kategorie i struktury rzeczywistości, nazywa taką trwającą rzecz "substancją", odróżniając od niej jej cechy określane mianem "własności", "atrybutów" lub "jakości". Własności, atrybuty czy jakości, zależą w swoim istnieniu od substancji. Nie mogą istnieć niezależnie, lecz zawsze muszą istnieć łącznie z substancją. Na przykład zieloność w świecie fizycznym zawsze istnieje jako zielony kolor jakiejś rzeczy, takiej jak zielona roślina czy zielony samochód. Substancja może trwać jako taka nawet wówczas, gdy zmieni się wiele jej własności. Zielony samochód pozostanie samochodem także wtedy, gdy przemaluje się go na niebiesko. Zwyczajne rzeczy mogą także powstawać lub ginąć, np. drzewo może spłonąć lub wyrosnąć z nasiona. Utrata istotnych własności prowadzi do rozpadu substancji. O ile więc drzewo nadal pozostanie tą samą rzeczą, gdy zmieni kolor lub utraci liście, o tyle zaprzestanie istnieć, jeżeli straci swoje istotne własności, takie jak posiadanie korzenia, pnia i gałęzi; pocięcie drzewa na tarcicę unicestwia drzewo. Istniejąc materialnie, substancja jest istotą lub "istotą rzeczy"10).\nWymowna jest także definicja piękna pozostawiona przez Tomasza z Akwinu: pulchrum est quod visum placet11). Z kolei w renesansie pojawia się przekonanie, iż aby uzyskać prawdziwą wiedzę o sprawach boskich i ludzkich, czyli istocie filozofii, nasza formacja umysłowa musi być całkowicie oparta na studia humanitatis, gdyż tylko w ich ramach, nie zaś pod egidą dialektyki, możemy uzyskać głęboką prawdę o rzeczywistości; przykład i metafora są tu nieporównanie lepszymi środkami przekazu niż najsubtelniejsze dowodzenie. Np. Salutati zwraca uwagę, iż nie można w ogóle zrozumieć Pisma OEwiętego, jeśli się nie ma zrozumienia dla poezji i dla jej właściwego sposobu wyrażania myśli. Poezja posiada zasadniczo wiedzotwórczą rolę, a wynika ona już z samej, od Arystotelesa wywodzącej się, a przyjętej przez Salutatiego definicji poety: mąż najbardziej doświadczony w głoszeniu pochwał i nagan. Poeta ma nie tylko przeprowadzać z porządku doznań zmysłowych ku istotnemu i dogłębnemu zrozumieniu spraw, ma nie tylko wznosić się ponad zmysły, ale ma tworzyć takie metafory i układać takie opowieści, które pozwolą utrwalać przeszłość i dobrze rozumieć istotne wiązania porządku moralnego, w którym żyjemy. Ale rola poety sięga i dalej. Tak jak obrazy trudów Herkulesa lub przypowieści ewangeliczne nie tylko nas uczą, ale w sposób nieporównywalny zachęcają do lepszego życia, tak też i poezja, tworząc opowieści historyczne i stawiając nam przed oczy porywające mity i obrazy, daje nam taką wiedzę, która nas obdarza mądrością i czyni nas lepszymi; taką jest proponowana przez Salutatiego poezja jako scientia universalis12).\nZ kolei Leonardo Da Vinci w swoim założeniu metodologicznym nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż żadne ludzkie dociekania nie mogą uchodzić za prawdziwą wiedzę, jeśli nie przechodzą przez dowody matematyczne. Ważne jest i godne podkreślenia, że te konieczne zasady i prawa rządzą nie tylko w takich dziedzinach, jak wyraźnie określone nauki szczegółowe, lecz i w twórczości artystycznej, szczególnie w malarstwie. Nabierając wówczas tak wielkiego znaczenia nauki szczegółowe, jak optyka w odniesieniu głównie do makrokosmosu i anatomia, kierująca uwagę badaczy ku zdumiewającej strukturze ludzkiego organizmu, a więc ku mikrokosmosowi, świadczą o tym, że wszędzie doświadczenie powinno być poddawane kierownictwu matematyki, aby było naprawdę owocne i twórcze. Szczególnie przejmujące jest słyszeć z ust geniusza, który umiał drogą doboru środków malarskich poprzez ledwo dostrzegalny uśmiech lub błysk oka wyrażać niewyrażalne inaczej głębie osobowości i utrwalić je w swych obrazach, jak również zasady, którymi winna się charakteryzować prawdziwa sztuka. Ażeby być prawdziwym artystą, nie może malarz zadowalać się powierzchownym widzeniem rzeczywistości, lecz musi penetrować ją w najgłębszych jej strukturach i wiązaniach. Nie wystarczy tu znajomość perspektywy i techniki malowania, konieczne jest dotarcie poznawcze do głębokich warstw rzeczywistości, w których ujawnia się dopiero owa powszechna struktura geometryczna świata i w których odkrywa się te, skrzętnie przed wzrokiem niepowołanych ukryte więzy, łączące wszystko ze wszystkim za pomocą powiązań właściwych dla "żywej matematyki". Tak powinien patrzeć na makro- i mikrokosmos każdy prawdziwy malarz, więcej - każdy artysta i każdy uczony. Wiedza zaś, którą każdy z nich powinien koniecznie posiadać, jest w istocie swej wiedzą matematyczną, a zarazem też wiedzą uniwersalną. Tak więc pojęta wiedza malarska jest czymś nieporównanie większym niż zespół przepisów, dotyczących techniki malowania i przybiera znamiona prawdziwej wiedzy uniwersalnej14).\nSymptomatyczne jest w tej kwestii także stanowisko F. Nietzsche, który przypomina, iż sztuka to nie ucieczka przed życiem, gdyż poprzez tworzenie stawia ona czoło nihilizmowi. Sztuka musi tworzyć. Każda sztuka jest już ze swej istoty afirmująca. Jest ona przeciwieństwem działania odpersonalizowanego, nie wyklucza pożądania i instynktu, wręcz przeciwnie, jest ona chceniem samym. Nietzsche odrzuca koncepcję sztuki dla sztuki. Taką sztukę określa mianem dekadentyzmu - węża pożerającego swój własny ogon. Sztuka, nie uwzględniająca perspektywy życiowej jest jak wirtuozowski skrzek zimnokrwistych żab, desperujących w swym błocie. Artysta własną twórczością pragnie zakomunikować siebie, swój smak, artysta sam dla siebie to niedorzeczność. Tworzenie wymaga siły, jest jej symptomem i ma prowadzić do jej zwielokrotnienia. Sztuka ma pobudzać do życia, ma być inspiracją, jej kryterium ma odtąd stanowić "płodność". Z drugiej strony Nietzsche uważa, że sztuka nie może podlegać żadnym kryteriom, także życiowym. W takim sensie jednak, żeby nie być wykorzystaną przez jakąś moralność do usprawiedliwiania jej zamierzeń.\nZ kolei Umberto Eco mówi o dwóch rodzajach dzieł: zamkniętym i otwartym. "Dzieło zamknięte" jest tak skonstruowane, dzięki świadomemu doborowi środków artystycznego wyrazu, aby odbiorca mógł w możliwie najbardziej adekwatny sposób odczytać zamierzenia artysty, odtworzyć w swym umyśle obraz, który w zamierzeniu chciał przekazać twórca. Od razu trzeba zaznaczyć, iż ta koncepcja jest tą wyjściową, niejako klasyczną. OEledząc jednak historię "dzieła otwartego" Eco zaznacza, że kategoria ta w kulturze europejskiej była zawsze obecna. W starożytnej Grecji, gdzie dokonał się przełom między myśleniem mitycznym a filozoficznym, problem otwartości postawiony był niejako w świetle całości rozumienia relacji człowieka do świata. W starożytności pojęcie "otwartości" było jednak pejoratywne, podobnie jak pojęcie nieskończoności. Wprawdzie dopuszczane było w kulturze antycznej otwarcie, wieloznaczność czy metafora, ale służyły one celom wyższym, były podporządkowane temu, co niewysłowione, a więc bóstwom i bogom. Boski poeta lub wyrocznia posługiwali się niedopowiedzeniami, symbolami - nie był to cel sam w sobie, lecz swoista pedagogika, rozmyślne przybliżanie i ukazywanie nieuchronnego losu.\nW średniowieczu fundamentem określoności świata było Pismo OEwięte, które z boskiego płynąc strumienia, objawiało prawdę transcendentną. Sam jednak fakt, że oto Bóg wszedł przez Słowo w historię świata, spowodował pewną niejasność, co do prawdziwego stosunku, relacji Bóg - człowiek - świat. Relacja ta przestała być skostniałą, raz na zawsze ujawnioną, lecz przybrała formę dialogu, procesu zbawczego, w którym człowiek stale odkrywa nowe aspekty tych relacji. Nie mniej jednak tylko "odkrywa", a nie ustala. Jednak w tym wypadku stwierdzenie, że utwór jest dziełem "otwartym", wcale nie oznacza "nieokreśloności" komunikatu ani "nieskończoności" możliwości nadawania kształtu danemu dziełu czy też swobody percepcji estetycznej. Mamy tu do czynienia jedynie z pewną liczbą rozwiązań estetycznych, ściśle z góry określonych i w taki sposób uwarunkowanych, aby interpretacja czytelnika nie uniknęła kontroli autorce. OEredniowiecze jest dla Umbero Eco bez wątpienia okresem, w którym obowiązuje kanon komunikacyjnej jednomyślności, lecz z jednoczesnym przyzwoleniem na różnorodność form znakowych. Gotyckie katedry, rozłożone na strukturze krzyża, przebogate w witraże, mozaiki, freski, lapidaria i sentencje, wzbogacone ornamentyką roślinną, były symbolicznym ujęciem relacji konstytuującej dialog człowieka z Bogiem. Malowidła naścienne - freski, znane jako Biblia Pauperum, w swych licznych alegorycznych obrazach opisywały boską i naturalną historię świata, trafiając do przeciętnej umysłowości właśnie poprzez system znaków i metod komunikacyjnych powszechnie znanych lub przynajmniej najbardziej przejrzystych, np. biel - symbol czystości, świnia - ktoś opętany przez demony; winorośl czy łódź - znak Kościoła; ogień, światło - obecność Boga, itd. Choć zdarzały się odstępstwa od tej reguły, to jednak podporządkowane one były zasadniczo celom z góry narzuconym - miały swym znaczeniem skłaniać lud ku należytej pobożności, a w życiu codziennym podpowiadać dobre osądy moralne.\nWraz ze zmianą filozoficznej wizji świata i miejsca, jakie zajmował w nim człowiek, zmieniał się też stosunek do pojęcia "otwartości". Od Kartezjusza oprócz cogito nie było w świecie żadnego stabilnego punktu oparcia, świat zaczął się jawić jako iluzja, przestrzeń, w której dopiero ludzkie akty poznawcze konstytuują rzeczywistość. Obecnie dąży się do takiego skonstruowania dzieła, aby ono w swej formie dopuszczało, a wręcz przymuszało odbiorcę do nieustannego dopowiadania, poszukiwania nowych aspektów dzieła, innych sensów, nieznanych dotąd treści. W swej istocie otwartość polega teraz właściwie na nieokreśloności. Nic też dziwnego, iż w koncepcji otwartości dzieła sztuki jego wartościowanie w aspekcie dobra i zła, piękna i brzydoty nie występuje lub też ma znaczenie trzeciorzędne15). Trudno też mówić w tym kontekście o jakiejś dogłębnie rozumianej istocie rzeczy, o próbie dotarcia do prawdziwej natury rzeczy. Jeszcze pełniej ta prawda o banalizacji wielu obszarów współczesnej kultury uwidacznia się w kontekście sztuki filmowej; takich choćby dzieł jak "Matrix" czy "Harry Potter". Istotą tych i podobnych filmów wydaje się być kontrolowanie ludzkich umysłów do tego stopnia, że wywołują one w ludziach przeświadczenie o realności świata, który im się tylko śni. W filmach tego typu iluzja spotęgowana jest do stopnia najwyższego, widz nie ma możliwości do końca odgadnąć, gdzie kończy, a gdzie zaczyna się Matrix, kiedy bohater dzieła przemawia z pozycji uśpionego, a kiedy jest już obudzony. Brak chociażby najmniejszego powodu przyjęcia kodu prawdopodobieństwa, że interpretacja przekazu idzie w dobrym kierunku, powoduje, iż intencja odbiorcy dzieła rozmywa się pomiędzy skrajnymi przypuszczeniami: przekonaniem, że główny bohater zwyciężył, albo, że został jednak przez Program oszukany, choć sam sądzi inaczej. Po tego typu filmach, mimo że są one często niezwykle fascynującym przeżyciem, musi się jednak pojawić uczucie informacyjnego nieładu, pewnego rozchwiana struktury narracyjnej i symbolicznej. W człowieku szukającym natury rzeczy budzi się niedosyt, bądź po prostu niesmak, że dużo się nam tu opowiada, bardzo dużo sugeruje, a nic nie wyjaśnia, niczego nie uczy. Pojawia się przeczucie, bądź pewność, u co odważniejszych i mniej poprawnych politycznie obserwatorów, że mamy tu do czynienia tylko ze słabo zawoalowanym za maską quasi-filozoficznych, religijnych i mitologicznych symboli, popisem techniki trików i iluzji. Nadmierna otwartość dzieła, dowolność konstruowania kodu odczytującego treść przekazu, wprowadza odbiorcę w pewien chaos, symptomatyczny dla współczesnej mody artystycznej.\nCoraz częściej mamy jednak do czynienia ze światem wirtualnym, w którym ontologiczną podstawą przeżyć poznawczych staje się złudzenie i to złudzenie wielopiętrowe, tak iż towarzyszy nam często złudzenie, że rozumiemy to, co słyszymy czy też widzimy. Proces komunikacji licznych współczesnych artystów z odbiorcą ich sztuki, zakładający totalną otwartość dzieła, swobodną żonglerkę znaczeniami, symbolami i kontekstami historycznymi, religijnymi czy kulturowymi, traci niezwykle ważny czynnik, jakim jest jakakolwiek obiektywna relacja poznawcza pomiędzy nimi. W takim jednak układzie jawi się niezwykle niepokojące pytanie: czy sztuka nie utraciła swojego kontaktu z naturą rzeczy? Czy zawiera w sobie jakąś głębszą prawdę? Warto zadawać sobie takie i podobne pytania, zwłaszcza w świecie, w którym tak często mamy do czynienia z banalizacją piękna i dobra, a pociągającą siłą brzydoty i zła. Warto jednak wierzyć, że sztuka szukająca istoty rzeczy wciąż może być niezastąpioną drogą do wkroczenia poza zasłonę zjawiskowej sfery rzeczywistości. Jest jedną z tych dróg, na których człowiek może zbliżyć się do tajemniczej, ale tak bardzo przez niego wyczekiwanej natury rzeczy. Nic więc dziwnego, że misja artysty wydaje się tak bardzo ocierać o wymiar metafizyczny, a nawet religijny. OEwiadomość ta sprawia jednak, że waga stawianych przed chwilą pytań staje się jeszcze bardziej niepokojąca.\n1) Zob. K. Mc Irney, Wstęp do filozofii, przeł. R. Matuszewski, Poznań 1992, s. 35-36, 43.\n2) Zob. F. Copleston, Historia filozofii, t. IV, przeł. J. Marzęcki, Warszawa 1995, s. 91-115.\n3) R. C. Solomon, K. M. Higgins, Krótka historia filozofii, przeł. N. Szczucka-Kubisz, Warszawa 1997, s. 242-247.\n4) Zob. S. Swieżawski, O potrzebie metafizyki, w: tegoż, Istnienie i tajemnica, Lublin 1993, s. 36-44.\n5) Jan z Głogowa, Komentarz do Ksiąg Arystotelesa "O duszy", w: 700 lat myśli polskiej, Filozofia i myśl społeczna XIII-XV wieku, wybrał i oprac. J. Domański, Warszawa 1978, s. 421.\n6) Cyt. za R. Palacz, Klasycy filozofii, Warszawa-Zielona Góra 1997, s. 31-32.\n7) G. Reale, Historia filozofii starożytnej, przeł. E. J. Zieliński, Lublin 1994, s. 208-209.\n8) Platon, Państwo, X, 602 a-b.\n9) G. Reale, Historia filozofii starożytnej, j.w., s. 211-213.\n10) G. Reale, Historia filozofii starożytnej, j. w., s. 57-577.\n11) Zob. E. Gilson, Tomizm, przeł. J. Rybałta, Lublin 1998, s. 315-317.\n12) S. Swieżawski, Między średniowieczem a czasami nowymi, Warszawa 2003, s. 127-128.\n13) Tamże, s. 243-245.\n14) K. Ulanowski, Hermeneutyka - nowy sposób odczytywania świata, w: Colloquia communia. Idee i ludzie demokracji. Młodzież filozoficzna Lublina (UMCS) i Rzeszowa, red. J. Mizińska, K. Król, Toruń 2003, ss. 198-223.\n15) M. Krakowski, Media otwarte według według Eco, w: Colloquia communia. Idee i ludzie demokracji. Młodzież filozoficzna Lublina (UMCS) i Rzeszowa, red. J. Mizińska, K Król, Toruń 2003, ss. 348-365.\nKRZYSZTOF BOCHENEK, ur. w 1966 r. w Dąbrowie Tarnowskiej. W 1991 r. ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie ze stopniem magistra teologii. W latach 1994-2000 studiował filozofię na KUL, uwieńczoną w roku 2000 doktoratem, którego promotorem był bp. Stanisław Wielgus. Obecnie jest wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie i adiunktem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Rzeszowskiego. Jego prace badawcze koncentrują się na polskiej filozofii średniowiecznej.


ReferNet Polska - Konferencja „Edukacja zawodowa – doświadczenia i wyzwania”\nCelem konferencji jest przybliżenie tematyki rozwoju nowoczesnej edukacji zawodowej we współpracy z pracodawcami, zorientowanej na potrzeby rynku pracy, opartej o sprawną komunikację między pracodawcami a systemem oświaty uwzględniającą aktywną rolą samorządu terytorialnego.\nWydarzenie dedykowane jest w szczególności przedstawicielom jednostek samorządu terytorialnego, dyrektorom i nauczycielom szkół oraz placówek oświatowych. Konferencja odbywać się będzie na platformie Microsoft Teams.\nSzczegółowy program konferencji oraz formularz rekrutacyjny znajdują się na stronie Narodowego Instytutu Samorządu Terytorialnego.\nKonferencja , Kształcenie zawodowe , JST


PSE: Krajowe zużycie energii elektrycznej wzrosło o 1,97% r/r w listopadzie - WP Finanse\nPSE: Krajowe zużycie energii elektrycznej wzrosło o 1,97% r/r w listopadzie\nWarszawa, 14.12.2015 (ISBnews) - Krajowe zużycie energii elektrycznej wzrosło o 1,97% w skali roku do 13,96 TWh w listopadzie br., wynika z danych Polskich Sieci Elektroenergetycznych (PSE).\nNarastająco w okresie styczeń-listopad 2015 r. krajowe zużycie wzrosło o 2,02% r/r do 147,31 TWh.\nProdukcja energii elektrycznej ogółem wzrosła 3,68% r/r do 14,08 TWh w listopadzie, podało też PSE na swojej stronie internetowej. Od początku roku odnotowano wzrost produkcji o 3,55% r/r do 147,31 TWh.\nW listopadzie br. w elektrowniach zawodowych cieplnych wyprodukowano m.in. 7,09 TWh energii elektrycznej z węgla kamiennego (spadek o 0,45% r/r) i 4,33 TWh z węgla brunatnego (spadek o 2,18% r/r), zaś w elektrowniach wiatrowych - 1,18 TWh (wzrost o 124,78% r/r), podały też PSE.\nOd początku 2015 r. w elektrowniach zawodowych cieplnych wyprodukowano 74,91 TWh energii elektrycznej z węgla kamiennego (wzrost o 2,44% r/r) i 49,4 TWh z węgla brunatnego (spadek o 0,48% r/r), zaś w elektrowniach wiatrowych - 8,43 TWh (wzrost o 36,48% r/r).


Autogaz tak, oszczędności tak, ale najlepiej oszczędzać dopiero po montażu - WP Moto\nlpg staginstalacje lpginstalacje gazowe\nAutogaz tak, oszczędności tak, ale najlepiej oszczędzać dopiero po montażu\nTo, że montaż instalacji LPG jest dobrą decyzją z ekonomicznego punktu widzenia, nie ulega najmniejszym wątpliwościom. Do tego stopnia, że z pełną odpowiedzialnością można nazwać taki ruch inwestycją. Jednak by inwestycja była faktycznie udana, należy dołożyć wszelkich starań, by się zwróciła, a także zaczęła po pewnym czasie dla nas "pracować". A to zagwarantuje wyłącznie wybranie odpowiedniego systemu gazowego.\nInstalacja gazowaFot: AC S.A.\nCzy instalacja LPG faktycznie jest inwestycją?\nOkreślenie "inwestycja" jest mocno nadużywane w motoryzacji, zwłaszcza w rynku wtórnym. Na przykład często w ogłoszeniach sprzedaży auta właściciele wyliczają, jak dużo w dany samochód "zainwestowali". Tymczasem w ujęciu ekonomicznym naprawy samochodu są bardzo wątpliwą inwestycją, ponieważ z reguły nie przynoszą w przyszłości finansowych korzyści – ani zysku, ani oszczędności - a przeznaczone na to środki raczej się nie zwrócą.\nZupełnie inaczej należy postrzegać montaż instalacji gazowej, który inwestycją jest, ponieważ inwestuje się pewien kapitał (pieniądze), licząc na przyszłe korzyści. Jeśli jeździcie samochodem wystarczająco dużo, to korzyści nie tylko spowodują, że zakup instalacji gazowej się zwróci, ale też będzie powodował obniżenie kosztów jazdy.\nProsty przykład: samochód spalający 8 l benzyny na 100 km używamy tak, że miesięcznie przejeżdżamy 1500 km. Auto wyposażamy w instalację LPG, za którą płacimy 2500 zł. Ta kwota jest nakładem, którego poniesienie ma przynieść w przyszłości korzyści finansowe. Dopóki korzyści nie przekroczą kwoty 2500 zł, nie możemy mówić o udanej inwestycji. W przypadku naszego przykładowego auta, przy obecnych cenach paliw trzeba będzie na to poczekać 16 miesięcy – wtedy nastąpi tzw. zwrot inwestycji. Po tym czasie są już wyłącznie czyste oszczędności, czyli oczekiwane korzyści.\nCo może zburzyć naszą inwestycję?\nPrzede wszystkim dodatkowe, nieprzewidziane koszty. Te, które można od razu przewidzieć, a nawet są nieuniknione to:\n• Koszt benzyny do uruchomienia auta (lub dotrysk benzyny)\n• Koszt serwisowania instalacji gazowej - w tym paliwo na dojazd\n• Wyższa cena corocznego badania technicznego\n• Koszt dodatkowej regulacji zaworów (jeśli jest mechaniczna)\nNiestety zdarza się, że instalacja jako dodatkowy podzespół może ulec awarii, a jej usunięcie nawet w ramach gwarancji może wiązać się z dodatkowym kosztem. Trzeba bowiem dojechać do warsztatu i z niego wrócić, ale też czasem zostawić auto na kilka godzin. Ponadto, jeśli awaria uniemożliwia lub utrudnia jazdę na gazie lub tankowanie autogazu, to od momentu jej wystąpienia do usunięcia usterki jeździmy na benzynie, więc instalacja "na siebie nie zarabia".\nTakich rzeczy nie bierze się pod uwagę z prostego powodu - najlepszy fachowiec w branży nie jest w stanie zapewnić, że nigdy nie dojdzie do usterki. Zresztą sami możecie do niej zupełnie nieświadomie doprowadzić, np. tankując brudny gaz. Zimą, przy niskiej temperaturze może to spowodować tzw. sklejenie wtryskiwaczy i problem z przełączeniem na zasilanie gazowe.\nNie oszczędzaj przy montażu, tylko po montażu\nTo takie powiedzenie stosowane w wielu branżach, m.in. w budowlanej, ale też w branży autogazu. Oszczędności należy spodziewać się po zamontowaniu instalacji gazowej, a nie szukać ich na poziomie wyboru instalacji czy warsztatu. Cena instalacji oczywiście jest istotna, ponieważ droższa zwróci się później, ale nie może być podstawowym wyznacznikiem do dokonania decyzji.\nCena instalacji przekłada się nie tylko na jakość komponentów, ale także szeroko pojęte know how producenta. Cóż bowiem z tego, że wybierzecie nawet najdroższe komponenty na rynku, kiedy taki zestaw nie był przebadany na konkretnym typie silnika, a być może sam w sobie jest dobry, ale nie pasuje do auta lub zdecydowanie przewyższa potrzeby silnika, co oznacza, że wydacie za dużo pieniędzy niepotrzebnie. Dlatego też renomowane firmy, takie jak AC S.A., czyli producent instalacji STAG, testują kompletne rozwiązania na konkretnych silnikach, zanim wypuszczą na rynek instalację do tej jednostki.\nWybór najtańszych podzespołów czy nawet kompletnej instalacji złożonej z tańszych części może przynieść drobne problemy, które zmuszą was do jazdy na benzynie lub częstego odwiedzania warsztatu. Cóż z tego, że macie gwarancję, skoro tracicie czas i pieniądze na dojazdy? Może też się okazać, że źle dobrana lub wyregulowana instalacja gazowa będzie powodowała wzrost spalania, którego nie byłoby na dobrych podzespołach.\nTylko odpowiednio dobrany, wcześniej sprawdzony, kompletny zestaw gazowy zapewnia właściwą pracę, ale i niezawodność, która maksymalnie ograniczy wspomniane nieprzewidziane koszty. Instalacja, która nie ulegnie awarii zwróci wam po takim czasie, jaki pokazał wam tzw. kalkulator oszczędności.\nDwa przykłady z życia wzięte, które pokazują, jak nie oszczędzać\nJako że tematyką motoryzacyjną zajmuję się od 20 lat, a instalacje gazowe są obiektem moich zainteresowań od ponad 10, to często mam styczność z osobami, które proszą o poradę lub opowiadają swoje historie, a lubię ich słuchać. Dwóch moich znajomych nie skorzystało z mojej porady odnośnie montażu LPG i zdecydowały się na tańszy zestaw. Są doskonałymi przykładami tego, jak bardzo nie opłaca się oszczędzać na montażu.\nJednym z nich był starszy pan, który wybrał warsztat znany mi jako niezbyt fachowy, ale za to oferujący instalacje w dobrej cenie. Nie chciał słuchać moich ostrzeżeń oraz porad, by wybrał renomowaną firmę z doświadczeniem i dobrze rozwiniętą siecią warsztatów. Wystarczyło mu to, że "prawie każdy tam zakłada".\nAuto zostało wyposażone w instalację gazową wtrysku sekwencyjnego złożoną z komponentów, których kompletnie nie znałem i już po niespełna tygodniu trzeba było jechać na regulację. Po kilku dniach na kolejną i tak przynajmniej raz w tygodniu. Nie można było pozbyć się natrętnej kontrolki check engine. A akurat znajomy wziął sobie do serca jedyne moje słowa: "pamiętaj, że jak na gazie świeci się check engine to nie tak ma być, tylko coś jest nie tak z instalacją”. Więc wymagał od warsztatu naprawy.\nDopiero po kilku miesiącach przyznał się i opowiedział mi to wszystko, co czytaliście wyżej, ale dopiero wtedy, kiedy wreszcie się poddał i zrezygnował z usług wspomnianych "fachowców". Pomimo gwarancji pojechał do wskazanego przeze mnie warsztatu, gdzie trochę zmodyfikowano jego instalację. Działa dobrze do dziś.\nDrugim przykładem jest mój znacznie młodszy kolega, który zdecydował się również na tanią instalację w świeżo otwartym warsztacie, który oferował instalacje w promocji. Co prawda nie miałem na ten temat dobrego zdania, ale w ofercie podali elementy instalacji, których producentów znałem. Nawet odwiedziłem ten warsztat, a jego pracownicy zrobili dobre wrażenie. Mimo to odradziłem mu montaż instalacji u nich, ale dla kolegi różnica 1000 zł w cenie zaproponowanej przeze mnie instalacji była nie do zaakceptowania. Wybrał więc ten warsztat.\nPrzez kilka tygodni jego auto nie dawało żadnych oznak nieprawidłowego działania, ale wreszcie się "odezwało", oczywiście kontrolą check engine. Niestety niedługo po tym silnik zaczął nierówno pracować na obrotach biegu jałowego. Kolega niewzruszony pojechał egzekwować to, co należało mu się w ramach gwarancji. Dość mocno się zdziwił, kiedy okazało się, że na regulację instalacji musi czekać kilka dni, bo jest duża kolejka klientów.\nBył to okres letni. Wreszcie zjawił się w warsztacie, problem pozornie rozwiązano. Owszem, kontrolka check engine już się nie świeciła, ale silnik wciąż pracował nierówno. Przy kolejnej próbie umówienia się, otrzymał informację, że w warsztacie jest dwutygodniowa przerwa urlopowa. Poczekał więc dwa tygodnie i znów spróbował się umówić na naprawę. Nie mógł się dodzwonić, więc pojechał na miejsce. Jedyne co zastał to pustą halę do wynajęcia. Dowiedział się, że warsztat zniknął. Numer telefonu widniejący w dokumentacji był nieczynny.\nMógłbym opowiedzieć więcej takich historii, ale myślę, że wystarczy. Żadna z renomowanych firm na rynku nie pozwoliłaby sobie na zachowanie takie, jak w drugim przykładzie. Gdyby nawet pojawiła się sytuacja z przykładu pierwszego, to zawsze można zmienić warsztat na inny, z autoryzacją konkretnej marki. Wierzcie mi lub nie, ale jeśli macie instalację złożoną z przypadkowych podzespołów, to w każdym warsztacie innym niż dokonano montażu będą kręcić nosem.\nWybierając producenta, który oferuje poza samą instalacją także dobrze rozwiniętą sieć serwisów, nie ma obaw nawet o to, że będąc daleko od domu, nie będzie gdzie naprawić instalacji. Na tym polega prawdziwa inwestycja i tylko w ten sposób ograniczycie wydatki, których nie można przewidzieć.


Bez prądu, bez punktów | MKS Lędziny\nAutor: poodel | 21 marca 2015 | Aktualności | 7 |\nPrzeciętny rywal, przeciętna murawa i przeciętne widowisko. W dodatku zakończone porażką. Gorzej w Bieruniu być chyba nie mogło. Uczciwie przyznajmy, że MKS na porażkę nie zasłużył, ale co z tego? Wcześniej nie potrafił wszak zrobić wiele, by udokumentować swoją optyczną przewagę.\nKto przyszedł dopiero na drugą połowę dzisiejszego meczu, nie ma właściwie czego żałować. Tę pierwszą można opisać za pomocą dwóch trybów. Pierwszy to tryb „slow motion”, w jakim zdawali się poruszać piłkarze. Drugi to „random” – kierunek, jaki obierała futbolówka po odbijaniu się od niespecjalnie równej bieruńskiej murawy. Na tle ospałego towarzystwa najbardziej dynamicznie poruszał się doświadczony Bednarek, który szarpał, ile mógł na prawej flance. Wyraźną ochotę do gry miał również Gardawski, dużo walczył, jednak zdarzały mu się też złe decyzje – podawał, gdy należało podciągnąć; „jechał z piłką”, gdy trzeba było wyłożyć lepiej ustawionemu koledze. Poza niecelnymi uderzeniami Gardawskiego właśnie (ładna próba z 25 metrów) i Nagiego (nad bramką głową z… 5 metrów), najbardziej bramce Unii zagroził Uniejewski. Po rzucie rożnym popisał się on główką a’la Glik, jednak na bliższym słupku z linii wybił zawodnik gospodarzy.\nDruga odsłona była już trochę bardziej dynamiczna, pojawiło się też nieco więcej walki i zaciętości w grze obu ekip (ale bez przesady!). Po starciu z rywalem z bandażem na głowie grę kończył Roszak. Lędzinianie mieli już więcej celnych prób, które jednak bez trudu wyłapywał lokalny goalkeeper. Ładnie z wolnego uderzał Uniejewski, lecz jego strzał minął okienko. MKS miał sporo rzutów rożnych, jednak nic z nich nie wynikało. Sami gospodarze chętnie kasowali akcje ofensywne, wybijając na róg. Wiedzieli bowiem, że jeśli skutecznie pokryją „Unię”, to raczej nic specjalnego im nie grozi… Wreszcie piłkę meczową mieli w 80 minucie na piątym metrze Gardawski wespół z Urbańczykiem, jednak może fakt, że w dwóch nabiegali do jednego wstrzelenia sprawił, że któryś z nich właściwie podał piłkę wprost w bramkarski koszyczek. Gospodarze również wysyłali sygnały ostrzegawcze, gdy po kontrach dwukrotnie nieomal nie lobowali skutecznie Gąsiora. Wreszcie ofensywnie ustawiony MKS (za Roszaka wszedł w 75 minucie Kostrzewa) nadział się na jedną z kontr, gdy po wrzutce większym zdecydowaniem niż Gąsior wykazał się w polu karnym jeden z bierunian.\nWczoraj pisaliśmy, że derby są zwykle doskonałą reklamą futbolu i gwarancją emocji. Owszem, taka jest reguła, ale dzisiejsze spotkanie było smętnym wyjątkiem. W dodatku bez happy endu.\nUnia: Ciszewski, Michalec, Laby, Piekorz, J.Bobla, Zamojda, Fijoł, M.Bobla,Włoch, Dulęba (Matejko 71), Kucz (Opielowski 78);\nMKS: Ł.Gąsior, Bednarek, Uniejewski, M.Roszak (G.Kostrzewa 77), Sopelewski, Karlik, Śliwa, Gardawski, Józefowicz (Woźniak 65), N.Nagi, Urbańczyk.\nDalejAKS Mikołów kolejnym rywalem MKS-u\nCo do wszystkiego się zgodzę, ale pisanie o nie równej murawie to jakieś żarty… Jedno z najlepszych w lidze boisk, a tu takie coś. Przynajmniej na meczach z Rozwojem, nie będzie można zrzucić winy na boisko, bo sztuczne, to raczej równe.\nCo jest z Gajtkiem?\nZ przebiegu meczu\nJeździ na nartach hehe\nStary, masz poczucie humoru:/\nPrezes koniec kadencji,zmienić trenera


Juliusz Hibner – Wikipedia, wolna encyklopedia\npolski działacz komunistyczny, polityk, generał brygady LWP\nJuliusz Hibner (Juliusz Hübner) właśc. Dawid Szwarc (ur. 12 października 1912 w Grzymałowie, zm. 13 listopada 1994 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego, polityk komunistyczny, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej. Dowódca Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (1948–1951), doktor fizyki. Bohater Związku Radzieckiego.\n12 października 1912\nHiszpańska wojna domowa II wojna światowa:\nGrób Juliusza Hibnera na Powązkach Wojskowych\nSyn Zofii i Szymona. Urodził się w niezamożnej rodzinie żydowskiego sklepikarza i najemnego robotnika, jego ojciec w czasie wojny polsko-bolszewickiej wstąpił do organizowanej przez bolszewików Rady Regionu Zarudzia. W 1931 ukończył naukę w gimnazjum w Tarnopolu, latem tego samego roku wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Ukrainy (autonomicznej sekcji Komunistycznego Związku Młodzieży Polski), gdzie aktywnie działał w komórce propagandowej. Działalność w KZMZU kontynuował również podczas rozpoczętych w 1932 studiów na Politechnice we Lwowie, których nie ukończył. W 1933 wrócił do Tarnopola, gdzie kontynuował działalność w KZMZU, działając zarazem na rzecz Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. We wrześniu 1934 został aresztowany, jednak wkrótce został zwolniony z braku dowodów. Ponownie aresztowany został w styczniu 1935, uciekł i po krótkim pobycie na fałszywych dokumentach we Lwowie wyjechał do Warszawy, gdzie w 1936, pracując w fabryce „Elzaw”, nawiązał kontakt z Komunistyczną Partią Polski.\nW lutym 1937 jako ochotnik przybył do Hiszpanii, aby walczyć w szeregach wojsk republikańskich przeciwko antyrepublikańskiemu buntowi generała Franco; został przydzielony do 20 batalionu Brygad Międzynarodowych; w maju 1937 został przyjęty do Komunistycznej Partii Hiszpanii. W swojej jednostce szybko awansował, już we wrześniu 1937 został komisarzem politycznym batalionu. W marcu 1938 przeniesiono go do jednostek liniowych; wkrótce został awansowany do stopnia kapitana, obejmując stanowisko dowódcy batalionu. W maju 1938 został ranny i do lipca przebywał na leczeniu w szpitalu. W lutym 1939, wraz z pozostałymi żołnierzami Brygad Międzynarodowych, został internowany we Francji, gdzie wszedł w skład kierownictwa „partorganizacji polskiej grupy”. W marcu 1939 polska grupa partyjna wraz z Hibnerem podjęła inicjatywę powrotu do Polski, wobec grożącej jej agresji niemieckiej; było to działanie zgodne z ówczesną antyfaszystowską jeszcze polityką ZSRR; w swoim partyjnym życiorysie z 1944 ocenił to posunięcie jako błąd: „Realizując tę słuszną linię (...) niedostatecznie jasno podkreśliliśmy faszystowski, zdradziecki charakter rządu”; jednak po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow (23 sierpnia 1939) przebywający we Francji polscy komuniści zachowali „właściwą” postawę, bowiem według Hibnera jego grupa „wykonała wielką, pozytywną pracę polityczną, dzięki której praktycznie 100% grupy nie poszło ani do Legionu Cudzoziemskiego, ani do Legionu Sikorskiego”; w ten sposób komuniści wypełniali we Francji sojusz niemiecko-sowiecki, działając przeciw wysiłkowi wojennemu Francji w wojnie z Niemcami. W końcu 1939, jako urodzony na „Zachodniej Ukrainie” (według własnego stwierdzenia) przeszedł z polskiej do ogólnosowieckiej grupy partyjnej, wchodząc wkrótce w skład jej kierownictwa.\nPo wybuchu 22 czerwca 1941 wojny niemiecko-sowieckiej służył w Armii Czerwonej. 29 sierpnia 1943 w stopniu kapitana skierowany do 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki na stanowisko zastępcy dowódcy pułku ds. politycznych. Po bitwie pod Lenino uznany za zaginionego i „pośmiertnie” odznaczony Orderem Lenina i uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego. W rzeczywistości został ranny w obie nogi i – długo nierozpoznany – był leczony w szpitalu wojskowym. Po wyleczeniu wrócił do służby i jako dowódca pułku – podpułkownik, przeszedł szlak bojowy 2 Armii Wojska Polskiego. 11 marca 1944 został ranny w rękę i odesłany do szpitala. Po wyleczeniu, 8 maja 1944 został słuchaczem Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, a następnie zastępcą dowódcy 37 pułku piechoty i dowódcą 32 pułku piechoty 8 Dywizji Piechoty 2 Armii WP, w którym brał udział w walkach m.in. pod Budziszynem. Podczas walk o Malkowitz został ponownie ranny. W 1946 pozostawał dowódcą pułku, stacjonującego wówczas w Sanoku.\nWe wrześniu 1946 został mianowany zastępcą dowódcy ds. liniowych Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (odpowiednik Wojsk Wewnętrznych NKWD). W 1947 brał udział w akcji „Wisła” jako zastępca dowódcy Grupy Operacyjnej gen. Stefana Mossora. 27 kwietnia 1949 mianowany dowódcą KBW – w stopniu generała. 29 kwietnia 1951 został dowódcą Wojsk Wewnętrznych (KBW i WOP). 23 sierpnia 1956 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych nadzorującym Wojska Wewnętrzne. Dowodzone przez Hibnera oddziały KBW są obciążone licznymi zbrodniami i represjami stosowanymi wobec działaczy opozycji i ludności cywilnej; szybki awans Hibnera w KBW i MBP świadczy o zaufaniu do jego umiejętności dowódczych żywionym przez kierownictwo PPR/PZPR i władze sowieckie.\nOd 1959 w stanie spoczynku. W latach 1960–1969 zdobył stopień doktora nauk fizycznych i pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Autor traktatu filozoficznego „O rozstrzygalności dwóch nierozstrzygalnych kontrowersji” (Wydawnictwo Literackie, 1987).\nPochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A41-1-7).\nMieszkał w Warszawie. Od 1949 żonaty z Ireną z domu Puchalską (1926-2006), pracownikiem Akademii Nauk w Paryżu na etacie profesora. Małżeństwo miało córkę.\nZłota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (ZSRR, 1943)\nOrder Lenina (ZSRR, 1943)\n↑ Zeszyty Literackie, zeszytyliterackie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).\n↑ Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A-H, Toruń 2010, s. 527\n↑ a b Гюбнер Юлиуш Шимонович, www.warheroes.ru [dostęp 2019-03-19] .\nHenryk P. Kosk "Generalicja Polska", t. 1 str. 179, wyd.: Oficyna Wydawnicza Ajaks Pruszków 1998.\nJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A-H, Toruń 2010.\nISNI: 0000 0001 1483 6376\nOstatnio edytowano 6 kwi 2022 o 11:32\nTę stronę ostatnio edytowano 6 kwi 2022, 11:32.


Wywiad z królem | Swedish Princesses\nW związku ze zbliżającymi się urodzinami król Karol Gustaw udzielił specjalnego wywiadu Lenie Mallin ze szwedzkiego Aftonbladet. Każdy kto myśli, że król zajmuje się tylko przecinaniem wstęg, wygładzaniem przemówień i ściskaniem dłoni jest w błędzie. Na początku kwietnia król zasiadł na słynnej zielonej kanapie na Zamku Królewskim, aby porozmawiać o swoim życiu jako monarchy, ojca i męża. Jest obecnie drugim w historii najdłużej panującym monarchą Szwecji. W tym roku wyprzedził swojego pradziadka Gustawa V. Za dwa lata stanie się najdłużej panującym monarchą kraju i przebije, panującego w XIV wieku, Gustawa Erikssona (rządził niespełna 45 lat). Byłem bardzo młody kiedy zostałem królem po moim dziadku. To sprawia, że jestem dumny i trochę się martwię. To pociąga za sobą odpowiedzialność.\n"Wyglądam jak żaba, kiedy na niej siedzę" żartuje król siedząc na zielonej kanapie. Już czterdzieści lat temu, podczas konferencji zaręczynowej, Karol Gustaw uznał ją za nie zbyt wygodną. Królowi towarzyszy Brendi, ukochany pies pary królewskiej.\nZe swojej strony, zawsze uważałem, że wspaniałe jest zrobić coś dla innych ludzi. Urodziny to dobry czas, aby podziękować za to czego doświadczyło się w przeciągu wielu, wielu lat. Można zaprosić rodzinę, przyjaciół, znajomych, rząd, oficjeli państwowych, głowy innych państw. Opowiada o zbliżających się urodzinach. 50 lat temu nie sądziłem, że będę się czuł tak pozytywnie i dobrze jak teraz. Nie wiedziałem, czy w ogóle doczekam takich urodzin. Jestem ciekaw życia, tak jak wtedy i czekam z wielką ufnością na to co przyniesie przyszłość. Mam jeszcze sporo do zrobienia.\nJest Konstytucja, która mówi o obszarach w jakich mam wypełniać swoje obowiązki. Na przestrzeni lat moja misja się rozwinęła oczywiście w obszarach, którymi jestem zainteresowany. Jestem dumny, że pracuję dla szwedzkiego narodu i społeczeństwa. W 1970 roku kwestie ochrony środowiska,którymi jestem zainteresowany, nie były politycznie wspierane i poczułem, że mogę się im poświęcić. Zostały one bardzo ważnym dla mnie tematem. Opowiada o swojej roli, jednak co jest najważniejsze w jego pracy? Bycie symbolem jednoczącym kraj. Tak było w całej historii. Chcę być osobą apolityczną i obiektywnie stać na czele kraju. Zamek naprawdę znajduje się w centrum miasta. [przyp. Odnosi się to do roli monarchy i ciągłych wizyt członków rządu i parlamentu] Harmonia między monarchią a nowoczesną demokracją jest czymś wyjątkowym. Monarchia to struktura, która obejmuje także kulturę, historię i tradycję. (...) Jeśli mogę pomóc, okazać empatię i współczucie, robię to.\nOd 50 lat król dzierżawi Pałac Stenhmmar w Sörmland, gdzie założył gospodarstwo ekologiczne. Zawsze byłem zainteresowany naturą i przyrodą. Ale prowadzenie daje dużo więcej. Zapewnia ogromne zrozumienie dla osób pracujących w leśnictwie i rolnictwie. Na przestrzeni lat król zyskał ogromną wiedzę na temat naszym rolniczych, uprawy roli, hodowli zwierząt i nowoczesnej technologii. Król zdradził, że bywa w Stenhmmar tak często jak tylko może. Jestem tam najczęściej w godzinach porannych. Od kiedy zainwestowaliśmy w szwajcarskie i szockie bydło. Już przed laty z inicjatywy króla na dachu Zamku Królewskiego zainstalowano solary słoneczne. Zamontowano je we współpracy z Departamentem Stanu ich funkcjonowanie zostanie ocenione w najbliższych tygodniach, jak mówi król nie sądzę, że będą mieli jakieś zastrzeżenia, panele nie są widoczne na zewnątrz.\nKról zdradził także, że stara się utrzymać zdrową dietę ze względu na zdrowie. Jem mało czerwonego mięsa. Jedzenie mięsa również jest zdrowie, ale nie jestem steków codziennie. Muszę myśleć o swoim zdrowiu. Król interesuje się również motoryzacją, w swoim posiadaniu miał samochód na etanol, następnie elektryczny pojazd zaprojektowany przez Volvo, którym jeździł z Pałacu Drottningholm do pracy na Zamek Królewski. Obecnie posiada samochód hybrydowy.\nKról ma już czworo wnucząt, z których dwójka mieszka w Szwecji. Każdy zastanawia się jak często dziadkowie się nimi zajmują? Jeśli mam być szczery, to nie zdarza się bardzo często. Jesteśmy bardzo zajęci. Czytałem ostatnio wyiwad księżniczki Madeleine, w którym opowiadała o tym jak w dzieciństwie brakowało jej rodziców, bo tak często podróżowaliśmy. To było trudne za każdym razem kiedy musieliśmy wyjechać, zarówno dla nas jak i dla niej. Wyraziła to w tamtym wywiadzie i byłem tym wyrażenie poruszony. Może nie całkiem rozumieliśmy, że tak było. To było trudne. Mimo wszystko para królewska w każdym tygodniu spędza co najmniej kilka godzin z wnukami, czy to podczas rodzinnej kolacji w Drottningholm, czy podczas wizyt u swoich dzieci. Są bardzo małe, więc nie ma wielu rzeczy, które możemy razem robić. Estelle jest coraz większa, więc niedługo znajdziemy coś dla siebie.\nJuż niedługo ponownie zostaną dziadkami. Książę Carl Philip i księżna Sofia starają się robić wszystko sami. Ale muszą uzyskać pomoc i wsparcie w pewnym momencie, będą potrzebowali trochę wytchnienia. Potrzebują go wszyscy rodzice. Na reszcie wywiad dobiega końca, czas na powrót do domu. Brandie była już nieco znudzona wywiadem. Król zabiera kluczyki od swojego samochodu, wsiada za kierownicę i jedzie do Pałacu Drottningholm, gdzie czeka już na niego królowa Silvia.\nZDJĘCIA: KLIK, KLIK\nAnonimowy 12 kwietnia 2016 13:19\nTaki krótki? :)\nanial_royal 12 kwietnia 2016 15:06\nSzkoda, że taki krótki ten wywiad :(\nQueen Rania 12 kwietnia 2016 15:13\nTo ja się przygotowałam na lekturę, czytam czytam i nagle koniec :D\nAnonimowy 12 kwietnia 2016 16:21\nBez przesady. Już nie macie na co narzekać, król pewnie udzieli jeszcze wielu wywiadów do swoich urodzin. Będzie program SVT tam będzie dużo mówił. Moim zdaniem w sam raz.\nKsiążę Harry 12 kwietnia 2016 17:03\nCarl Gustaw na pewno dużo znaczy dla mieszkańców Szwecji i super, że zgodził się na ten wywiad ;)\nAgi 12 kwietnia 2016 18:00\nSzkoda , że taki krótki , ale bardzo mi się podobał :)\nAlbina von Roth 12 kwietnia 2016 20:03\nWchodzę na bloga z myślą, że Sofia urodziła, a tu wywiad. Już myślałam, że to będzie dziś.\nMagdalena Surowiec 13 kwietnia 2016 08:01\nSuper, potem czytam :)


Zgromadzili się w nim przedstawiciele świata naukowego oraz sympatycy duszpasterstwa akademickiego.\nW swojej homilii biskup Andrzej zwrócił uwagę na podwójny wymiar testamentu miłości, zostawionego przez Chrystusa uczniom podczas Ostatniej Wieczerzy. Pierwszy z nich to Eucharystia, „chleb życia, lekarstwo duszy i serca”, której spożywanie prowadzi do jedności z Bogiem i z ludźmi. Drugi wymiar to „testament pokornej służby”. Biskup Suski wskazał na osoby, które w szczególny sposób rozdawały siebie innym. Wymienił tu Brata Alberta, Matkę Teresę, ale i bł. Stefana Wincentego Frelichowskiego.\nPo wygłoszeniu homilii pasterz obmył nogi dwunastu mężczyznom. Były to m.in. osoby związane z uniwersytetem, duszpasterstwem akademickim, ale także wyróżniające się działalnością społeczną.\nNa zakończenie liturgii bp Suski w asyście oo. jezuitów zaniósł Najświętszy Sakrament do ciemnicy. Dziś można Go adorować do godz. 16.30. W tym też czasie w kościele akademickim można skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania.


Garść Informacji o Nowych Pixelach od Google'a! | VideoTesty.pl\nNależy przyznać, że nowe wcielenie Nexusa w postaci "teoretycznie" autorskich smartfonów od wujaszka Google'a, okazało się niemałym rozczarowaniem. Zaprezentowane smartfony nie spełniły oczekiwań tak jakbyśmy tego sobie życzyli, a co więcej kosztowały znacznie więcej od wspomnianej serii Nexus. Czy w tym przypadku będzie tak samo?\nOd premiery wspomnianych we wstępie urządzeń minęło już sporo czasu, a po dziś dzień Google Pixel i Google Pixel XL nie są dostępne w oficjalnej sprzedaży na terenie naszego kraju. Jest to bez mała wielki zawód dla polskich klientów zwłaszcza, że w wielu krajach europy dostępne są owe smartfony. Jednakże, pomimo braku występowaniaPixeli w naszym kraju, wielu mniej lub bardziej znanym ludziom udało się przetestować te słuchawki. Jedno warto powiedzieć... szału pod względem wydajnościowym nie robią, choć sam design może się podobać.\nPytanie brzmi, czy ta sytuacja wraz z niedługim pojawieniem się następców Pixel i Pixel XL zmieni się na lepsze? Cóż, na chwilę obecną bardzo ciężko jest powiedzieć. Cóż, dopóki na naszym rynku nie pojawi się Google Store, dopóty najpewniej nie otrzymamy Pixel'a 2. Jak zapewne wiecie, w tym miescju możemy dokonać zakupu różnej maści gadżetów związanych bezpośrednio z działalnością wujaszka. Rzecz jasna dostęp do samej platformy jest, ale do jej amerykańskiej wersji, w której prezentowane ceny są na... dość wysokim poziomie. Bowiem, pierwsza generacja Pixela kosztuje tam ok. 650 USD, co w przeliczeniu na złotówki wychodzi ok. 2800 złotych, a należy pamiętać jeszcze o opłatach podatkowych etc.\nMyślisz nad zakupem iPhone'a? Ta okazja nie może ci umknąć!\nWracając do sedna sprawy. Gigant z Mountain View niebawem zaprezentuje nam modele Google Pixel 2 i Google Pixel 2B. Wg najnowszych doniesień, słuchawki będą wyposażone w procesor Snapdragon 835 (pamiętając o pierwszeństwie Samsunga), wodoszczelną konstrukcję, zaś matryca aparatu głównego ma być najwyższych lotów, choć najpewniej będzie opiewała w obiektyw o rozdzielczości 12 mpix. Nie jest to najwięcej, ale nie zawsze o to tutaj chodzi, nieprawdaż? Czy można podzielić się jeszcze jakąś wzmianką odnośnie tej słuchawki?\nZ łatwością możemy się domyśleć, że wraz z polepszeniem się stanu szybkości pracy urządzenia, wraz z tym pójdzie w górę także cena. Wg wciąż niepotwierdzonych źródeł, nowy model w wersji standardowej kosztować będzie ok. 700 USD i daje nam to ok. 3 tys. złotych. Pewna furtką dla osób nieposiadających tak wielkich środków na smartfony jest zakup modelu Google Pixel 2B. Ma on być nieco gorszym substytutem podstawowego Pixela 2 w znacząco niższej cenie. Tak czy inaczej, wszyscy będziemy czekali z niecierpliwością na owe słuchawki. Co o tym sądzicie? Pixele od Google'a warte są uwagi? Zapraszam Was serdecznie do komentowania, odwiedzania naszego forum oraz pozostawienia łapki w górę! ;)


Chwała Bohaterom! | Stacja7.pl\n“A jeśli nie wrócę przed świtem, nie płaczcie po mnie dziewczęta, Bóg Dobry mnie ma w Swej opiece a wola Jego jest święta” - śpiewa Anita Lipnicka w piosence z płyty “Morowe Panny”.\nTylko, że to “jeśli nie wrócę przed świtem” nie oznaczało wtedy imprezowania, towarzystwa, zapomnienia się tańcu, oznaczało po prostu śmierć. Realia życia podczas wojny są dziś dla nas niewyobrażalne. Ściska nas zawsze za serce wizyta w obozach zagłady, ściska za serce każda tablica z nazwiskami poległych i ściska za serce każda książka i każda opowieść, w którą aż ciężko uwierzyć. Jednak nigdy nie zrozumiemy co się czuje, jak człowiek przeżywa dzień, co siedzi w jego sercu, gdy wie, że w każdej chwili może zginąć, gdy tak lekko i z pełną świadomością mówi: jeśli nie wrócę przed świtem nie płaczcie po mnie…\nDobrze, że przyszedł już taki czas tej naszej wolności, kiedy bez strachu, w całej prawdzie możemy czcić pamięć naszych przodków i oddać im zasłużony hołd w licznych obchodach rocznicowych.\n80 lat zmagań o prawdę, 80 lat zmagań o pamięć o poległych, 80 lat wolności tej jeszcze zakłócanej przez inne totalitaryzmy i tej prawdziwej, w której możemy pełną piersią cieszyć się z niepodległości, bezpieczeństwa i nieograniczonych możliwości.\nTakie rocznice niewątpliwie zmuszają nas także do podsumowań: czy poradziliśmy sobie z naszą odpowiedzialnością za wolność. Czy poradziliśmy sobie z naszą odpowiedzialnością za ofiarę poprzednich pokoleń, które zostały wrzucone w wir wojny i wywiązały się z zadania tak, że my dziś możemy korzystać z tego co nam własną krwią wywalczyli. Nasze dzisiejsze, codziennie problemy wydają się kompletnie błahe w stosunku do niepewności każdego poranka i każdego dnia, kiedy ludzie liczyli się z tym, że mogą nie wrócić przed świtem.\nWalczymy dziś ze sobą nawzajem, walczymy z kościołem, walczymy z innymi przekonaniami niż nasze. Walczymy ze sobą nawzajem czasem zapominając nawet o co. Z braku większych problemów, kłócimy się o te mniejsze, jednak patrząc na wszelkie obchody rocznicowe, patrząc na naszą wspólna troskę o godne świętowanie tych rocznic, chyba jednak nie mamy wątpliwości, że gdyby przyszło nam walczyć razem, ramię w ramię o najważniejszą dla nas sprawę, czyli o wolność naszej Ojczyzny, o wolność naszą, o nasze życie, zachowalibyśmy się pewnie podobnie jak nasi wielcy przodkowie, ponieważ w sprawach najważniejszych zawsze potrafimy być razem.\nZapraszam do wydania, w którym oddajemy hołd bohaterom tamtych lat.\nNiech pamięć po nich już zawsze nas tylko łączy.\n● Rozmowy z Janem Pawłem II. Wojna\n● Bohaterowie wojny, którzy nieśli nadzieję\n● 7 inspirujących bohaterek II wojny światowej\n● Miłość w czasie wojny\n● Obchody 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej\n● Modlitwa o pokój na świecie


Wszystko o TRANSFORMACJI i NOWEJ ERZE: Manuskrypt przetrwania - część 406\nZakręcony nieco ten odcinek. Pomieszane powtórzenia i aktualną informacją. Całość dotyczy tego wewnętrznego skarbu, wiedzy i jej użytkowania.\nZaczynacie teraz dostęp do niektórych dość ciekawych warstw w was i nawet jeśli możecie nie mieć żadnych wyraźnych wspomnień tego, już zaczęliście stukać w ten wspaniały pojemnik, który wszyscy przechowujecie wewnątrz swojej istoty. Najpierw, będzie to jak ostrożne zanurzanie palca w ogromnym oceanie, ale jak już mówiliśmy to nie potrwa długo, aż wszyscy zaczniecie zapuszczać się głębiej i dalej się w ten nowy kosmos inteligencji. Bo wy, rzeczywiście jesteście całkiem nowi, to znaczy, że jesteście nowi w ten sposób, gdyż nie przypominacie sobie bycia kiedykolwiek zanurzonymi w całej tej informacji wcześniej, więc dla was to będzie jak dla dziecka wyruszającego dalej w jakiś wielki i do niego dotychczas nieznany korytarz. I tak jak dziecko, wszyscy będziecie zachwycać się tym, co można tam odkryć.\nBo zapamiętajcie teraz nie ma już więcej zamkniętych drzwi lub innych przeszkód stojących na drodze. To znaczy, oprócz waszej własnej niechęci do ryzyka zwiedzania tych przepastnych i pozornie nigdy nie kończących się sal wiedzy. Bo Wy wszyscy przyszliście na ten świat, niosąc tę ogromną bibliotekę, w was, w samym rdzeniu swojej istoty i nie jest to tylko część waszych bardziej ezoterycznych aspektów. Nie, to jest rzeczywiście informacja, która jest zapisana w waszym samym bycie, w waszym szczególnym ciele i kościach. Bo to jest w rzeczywistości tym, co jest już zapisane w tym ogromnym repozytorium, któremu wasi naukowcy nadali nazwę DNA i jako tacy jesteście naprawdę chodzącymi, mówiącymi bibliotekami zdolnymi do dostarczania z powrotem tyle samodzielnej wiedzy, która będzie znacznie przewyższała liczbę całej ludzkości jako gatunku, któremu wspólnie udało się umieścić ją już razem. Innymi słowy nawet ta mistrzowska kreacja, w której gracie w celu absorpcji tych słów może dopasować waszą zdolność do przechowywania i dostępu do informacji dla mózgu a nawet każdej komórki w organizmie i jest zdolna do wyczynów daleko, daleko przewyższających wszystko, wszelkie bieżące urządzenia elektroniczne, jakie człowiek mógł kiedykolwiek zrobić. Więc, tak, macie dużo do nauki po drodze ufając w swoje nieodłączne właściwości, bo na tym etapie nadal będziecie uważali siebie jako mniej lub bardziej zwyczajnych członków rasy ludzkiej. Ale cudowne jest to, że nawet najbardziej zwykły człowiek, aby użyć terminu, który wszyscy będziecie znać, to w tym chodzeniu, cudownym oddychaniu możecie już zobaczyć jedynie mały kawałek tego, co każdy jeden z was jest w stanie.\nBo zapamiętajcie nawet jeśli robiliście wybory w swoim życiu, które pozwalały wam na zatrzaśnięcie tych przychodzących energii, które pozwoliły wam na krok coraz bliżej tego wspaniałego skarbu, który przenosicie w sobie, nie jesteście różni od każdego innego człowieka, którego możecie spotkać w dowolnym miejscu na świecie. Bo wy wszyscy przenosicie tą samą niesamowitą wiedzę głęboko wytłoczoną w waszej samej istocie, ale różnica między wami jest po prostu taka: wasza chęć pozwolić sobie świadomie mieć dostęp do tego wszystkiego. Bo to jest tam, aby było wzięte do użytku przez każdego członka rodzaju ludzkiego, w każdej chwili w tym czasie teraz, gdy te wszystkie stare ograniczenia zostały zniesione. Bo jest tam gotowe i czeka na was wszystkich, aby przyjść do waszej obecności a kiedy to zrobicie, będziecie wiedzieć że to po prostu nie ma ograniczeń w tym, co ludzkość może osiągnąć. Bo wtedy po raz pierwszy w pełni uświadomicie sobie ten niewykorzystany potencjał, który wszyscy nosicie, a następnie będziecie wiedzieć, bez cienia wątpliwości że nie istnieje żaden niepokojący aspekt gdziekolwiek na tej planecie , który nie może przestać być problemem bez względu na to jak skomplikowane lub nierozwiązywalne może się to wydawać. Bo wszystkie te problemy zostały stworzone przez was i zostały one stworzone przez tą powierzchowną inteligencję, z którą udało się wam połączyć do tej pory w swoim rozwoju. Ale gdy zaczniecie przeszukiwać głębię swojej prawdziwej mądrości to zrozumiecie, że nie możecie pomagać, ale rozwiązać wszystkie te rujnujące problemy trapiące ludzkość i wręcz tą piękną planetę mocno pokrytą bliznami, którą wszyscy zamieszkujecie. Bo to jest tym, dlaczego jesteście tutaj - aby naprawić to, co poszło nie tak i przywrócić ludzkości i swój dom, waszą Matkę z powrotem do świetności, jaką kiedyś była.\nI nie wpadajcie już w strach z powodu tej wiedzy, ponieważ myślicie, że nie możecie obsłużyć całej tej przyrodzonej mocy "spójrzcie jak bardzo źle obchodziliśmy się ze wszystkim, co dostaliśmy w swoje ręce jak do tej pory" słyszymy, jak mówicie. Tak ludzkość ma za sobą długą historię złego zarządzania każdym zasobem, o jakim można pomyśleć z waszą własną mocą włącznie, dla tej dziewiczej planety, na której żyjecie. Ale nie bójcie się, drodzy, bo tym razem to, co jest otwarte publicznie ma jedno proste ograniczenie umieszczone na nim. To nie może być nadużywane i źle zarządzane przez kogoś, kto próbuje manipulować innymi poprzez dostęp do swojej mocy, to nie jest po prostu możliwe. Bo wiedza, o której mówimy o tutaj, wasza wrodzona wiedza wibruje w tak wysokiej częstotliwości, że nie możecie wchodzić w interakcje z nią, jeśli wasza własna wibracja nie jest w tym samym zakresie.\nInnymi słowy cokolwiek lub ktokolwiek nadal będzie wibrował na niższej gęstszej częstotliwości nie tylko zastanie zamknięte drzwi, nie znajdzie żadnych drzwi w ogóle, bo nie przenosi właściwych energetycznie częstotliwości, które będą służyć do odblokowania drzwi tych wielkich hal mądrości i wiedzy. I jako takie można wejść jedynie z najczystszymi intencjami w intencji czynienia dobra a nie tylko dla siebie, ale dla całej Kreacji. A więc, ta ogromna skarbnica wiedzy może być tylko dostępna dla kogoś w pełni zaangażowanego w pracę dla światła i wiedza przenoszona w was wszystkich, przyjdzie tylko do przodu, gdy w pełni przesuniecie się ze starej wersji siebie i do nowej, wibrującej na odpowiednim poziomie. A ponieważ wszyscy podążaliście tą drogą dla osiągnięcia tej nowej częstotliwości tak wiernie, podjęliście kroki, które również uczyniły te hale dostępnymi po raz pierwszy.\nWystarczy zapamiętać że nie znajdziecie drogi tam przypadkowo, bo każdy podjął starannie skonstruowaną ścieżkę która jest tam dla niego i tylko dla niego. Ponownie, jest to rzeczywiście zbiorowy wysiłek ale również taki, w którym każdy z was pójdzie swoją unikalną ścieżką, aby przekroczyć ten próg w dokładnym, właściwym czasie, szukając dokładnie właściwej odpowiedzi na tę część zagadki, która że należy do Ciebie, aby ją rozwiązać. Bo pamiętajcie, tak jak w orkiestrze, każdy gra swoją wyjątkową rolę i to jest rzeczywiście rzecz do naśladowania, który zapewni, że wszyscy wkładacie udział, dokładnie w odpowiednim momencie i w dokładnej wysokości i tempo, tak, że wpasowuje się to bezproblemowo do tej całej symfonii.\nWszyscy bowiem gracie jeden instrument w ogromnej orkiestrze galaktycznej i jako tacy, możecie czuć się mali i nieistotni. Ale nie jesteście, bez waszego udziału w tym zliczaniu końcowy wynik rzeczywiście byłby z brakami. Więc dlatego myślcie szeroko, drodzy i nie pozwólcie sobie zmarnować jakiejkolwiek energii, starając znaleźć się godnymi zaufania, co zostało nałożone na was. Wszyscy bowiem jesteście godni tego, tak jak jesteście prawdziwymi bogami stwórcami i teraz stoicie przed największym wyzwaniem z nich wszystkich : odważyć uzyskać dostęp do tej prawdy w pełni i zaczynają BYĆ tym, czym naprawdę przyszliście tu być.\nAutor: blueray21 o 19:53:00


Jaki jest najlepszy trening na masę? - portal DOZ.pl\nStrona główna Poradnik o zdrowiu Jaki jest najlepszy trening na masę?\nJedną z najbardziej znanych metod treningu mającego na celu zwiększenie masy mięśniowej jest tzw. metoda piramidy (trening piramidowy). Polega ona na stopniowym zmniejszaniu liczby powtórzeń w seriach z jednoczesnym zwiększaniem obciążenia. W praktyce wygląda to następująco: po pierwsze, należy wyznaczyć obciążenie maksymalne, tj. największy ciężar jaki potrafisz unieść tylko raz. Znając go, możesz rozplanować serie. W pierwszej serii zastosuj obciążenie 60% maksymalnego – pozwoli to na wykonanie ok. 12 powtórzeń. W kolejnych seriach zwiększaj obciążenie, wykonując odpowiednio 10, 8 i 6 powtórzeń. W ostatniej serii ciężar będzie największy, ale ilość powtórzeń do wykonania najmniejsza.\nPrzeczytane 56152 razy\nPrzeczytane 8207 razy


zestaw deserowy,talerzyki,fusing - Ceramika i szkło - Wyposażenie wnętrz w ArsNeo\nArsNeo > Wyposażenie wnętrz > Ceramika i szkło > Prostsze niż zwykle- zestaw 6 talerzyków i patera\nProstsze niż zwykle- zestaw 6 talerzyków i patera\nKomplet sześciu talerzyków deserowych oraz duża patera w żywych kolorach otoczonych bielą . Każdy talerzyk jest innego koloru, a razem tworzą ciekawy, nowoczesny zestaw, który bardzo przyciąga spojrzenia... Talerzyki mają średnicę około 20 cm, patera około 35 cm cm. Zostały wykonane w technologii fusingu, czyli stapiania szkła w temperaturze ponad 800 stopni. Polecam gorąco na letni stół! Anya\nTwórca tej pracy jest na urlopie. Zadeklarował on, że wróci z urlopu 26/08/2019. Sprawdź dostępność pracy po tej dacie.


żarówki, Eagleye, CITROËN C4, 2004 - 2010 (LC_) - Motochemia\nżarówki Eagleye do CITROËN C4, 2004 - 2010 (LC_)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_) dla których mamy dedykowane żarówki Eagleye.\nżarówki Eagleye według typu silnika w CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_):\nżarówki Eagleye do CITROËN C4\nżarówki Eagleye do CITROËN C4 2004 - 2010 (LC_)\nDlaczego warto wybrać żarówki Eagleye do CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_)?\nJako klient, który szuka żarówki firmy Eagleye do CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_) z silnikiem 1.6 THP 150 - (1598 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Eagleye to wysokiej klasy żarówki. W naszym sklepie mamy około 2 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 1.6 Flex - (1587 ccm) jak i 2.0 HDi - (1997 ccm). Aktualnie w bazie mamy 2 produktów które pasują do rocznika 2004 - 2010 (LC_). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik 1.6 HDi - (1560 ccm) lub 2.0 16V - (1997 ccm) albo 1.6 16V Bio-Flex - (1587 ccm) - u nas znajdziesz żarówki, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe żarówki Eagleye do CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_)\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki CITROËN C4 z rocznika 2004 - 2010 (LC_). Jeśli szukasz żarówki dla konkretnego typu silnika i mocy - skorzystaj z tabeli powyżej.


Gala Mistrzów Sportu w Polsacie i Polsacie Sport - Polsat News\n04.01.2019, 20:20 Polska\nW sobotę wieczorem rozpoczęła się Gala Mistrzów Sportu, podczas której poznamy zwycięzcę plebiscytu na Najlepszego Sportowca 2018 roku Przeglądu Sportowego i Polsatu. Wśród nominowanych 20 kandydatów, którzy w ubiegłym roku dokonali największych sportowych wyczynów. Tytułu broni Kamil Stoch, który wygrał plebiscyt także w 2014 roku. Transmisja w Telewizji Polsat i Polsat Sport od godz. 20.\nOd 1926 roku Plebiscyt Przeglądu Sportowego jest najważniejszym i najbardziej cenionym przez polskich sportowców rankingiem. W ubiegłym roku do akcji włączyła się Telewizja Polsat. 5 stycznia rozstrzygnięcie, kto został najlepszym sportowcem 2018 roku.\nJak co roku Kapituła Plebiscytu wybrała najlepszą dwudziestkę, ale dalsze losy konkursu leżą w rękach kibiców. Głosowanie podzielone było na dwa etapy. W pierwszym czytelnicy "Przeglądu Sportowego" i "Faktu" mogli wypełniać kupony umieszczone w gazetach i dostarczyć je do 31 grudnia.\nDodatkowo od 22 listopada do 4 stycznia do godz. 17 można było głosować za pośrednictwem SMS oraz na stronach przegladsportowy.pl i polsatsport.pl. Druga część odbędzie się 5 stycznia podczas Gali Mistrzów Sportu. Wówczas możliwe będzie już tylko głosowanie za pomocą SMS, wyłącznie na finałową "dziesiątkę”.\n20 kandydatów do tytułu Najlepszego Sportowca 2018 roku:\nZobacz zestawienie faworytów Plebiscytu podane przez Mariana Kmitę, dyrektora ds. sportu w Telewizji Polsat.\nZobacz jak Bogdan Rymanowski typuje dziesiątkę w 84. Plebiscycie Przeglądu Sportowego i Polsatu.\nGALA MISTRZÓW SPORTUKONKURSPLEBISCYTPOLSAT SPORTPOLSKAPRZEGLĄD SPORTOWYSPORTOWIECTELEWIZJA POLSAT


CBA złożyło zawiadomienie do prokuratury po kontroli oświadczeń Neumanna - Radio Wrocław\nPAP, d\t| Utworzono: 2019-08-06 14:01\nNeumann miał nie wpisać do oświadczenia jednego z samochodów - kupionej przez żonę mazdy 3 z 2014 r. Ponieważ Neumannowie mają wspólnotę majątkową samochód powinien być w jego oświadczeniach - wynika z ustaleń CBA cytowanych przez portal.\nPortal wPolityce.pl podał, że CBA oceniło, iż Neumannowie w dacie transakcji nie mieli - zgodnie z oświadczeniami majątkowymi - wystarczających na zakup środków; kredyt wzięli miesiąc po zakupie. Wezwany by wyjaśnić, skąd wzięły się pieniądze na mazdę, miał się nie stawić.\nCytowany przez portal Neumann w odpowiedzi na zarzuty CBA napisał, że samochód kupiony przez żonę był wykazywany w jej oświadczeniu majątkowym, tak jak i kredyt zaciągnięty na ten zakup. "Jako że są wątpliwości, czy ja także powinienem wpisać to w oświadczenie majątkowe, to złożyłem odpowiednią korektę i w moim oświadczeniu też jest on ujęty" - wyjaśnił.\nWidocznie uznał, że wartość Mazdy jest poniżej 10.000zł.\nDługo bardzo długo czekałem na to. Jelenia Goro nie badz niewidoma Temida. PROSZE\nustawka przed wyborami... niech CBA lepiej zajmie się sprawą prezesa Kaczyńskiego i wziętą przez niego łapówę 50000zł Jest zawiadomienie w prokuraturze a główny podejrzany, jarosław Kaczyński, nawet nie został przesłuchany


Blog - Senat\nCzy 5G w telefonie ma sens?\n22 grudnia 2021 17 grudnia 2021 admin\nTechnologia i telefony 5G to już nie zapowiedź nadchodzącej przyszłości, ale realna oferta pojawiająca się na rynku. Nawet w modelach ze średniej półki można spotkać to rozwiązanie – powstała nawet specjalna linia procesorów Snapdragon serii 7, skierowana głównie do “średniaków”, która wspiera ten rodzaj łączności. Czy faktycznie warto dopłacać do urządzeń obsługujących 5G? Komu może się to opłacić?\nJak działa tryb samolotowy w telefonie?\n19 grudnia 2021 17 grudnia 2021 admin\nOd kilku lat każdy z oferowanych na rynku telefonów (w tym smartfonów) ma wbudowany tryb samolotowy. Pomimo swojej nazwy, jego zastosowanie wykracza daleko poza podróże lotnicze i okazuje się bardzo przydatnym rozwiązaniem. Kiedy i dlaczego warto z niego skorzystać? I właściwie – co daje tryb samolotowy?\nGoogle Pixel, a gwarancja w Polsce\nOd samego początku swojej obecności na rynku smartfony Google Pixel cieszą się niemałym zainteresowaniem. Nowoczesny wygląd, prosta forma, mocne podzespoły, świetne aparaty i czysty Android – jedynym powodem do narzekań jest właściwie niedostępność urządzeń w naszym kraju. Oczywiście i z tym potrafimy sobie poradzić i zamawianie telefonu zza granicy nie jest dla większości z nas problemem. Jak jednak wygląda Google Pixel w Polsce od strony gwarancji?\nExynos czy snapdragon – jaki procesor w telefonie?\nJeśli zastanawiasz się nad zakupem nowego Samsunga lub Vivo, to prawdopodobnie natknąłeś się na informację o tym, że niektóre z oferowanych modeli wykorzystują procesory Exynos. Sporo z oferowanych przez koreańskiego giganta modeli występuje nawet w dwóch wersjach – z bardziej popularnym Snapdragonem i Exynosem właśnie (mimo występowania pod tą samą nazwą). Czym różnią się obie linie procesorów? Na który warto postawić?\nJaki telefon do gier?\nMobilna rozrywka staje się sposobem spędzania czasu dla coraz większej części użytkowników smartfonów, nie tylko dzieci, ale również i dorosłych. Obok konsumowania multimediów i oglądania filmów na Netfliksie, coraz częściej sięgamy również po gry na telefon. Dzisiejsze urządzenia mobilne oferują potężną moc obliczeniową – co pozwala na rozgrywkę na najwyższym poziomie. Jaki telefon do gier warto wybrać?\nNa czym polega wodoszczelność telefonu?\nZalanie telefonu to obok upadku na twardą powierzchnię, jedna z najczęstszych przyczyn jego uszkodzenia. W dodatku, uszkodzenia powstałe na skutek kontaktu z wodą bardzo często są nieodwracalne lub nieopłacalne w naprawie. Z uwagi na tę przypadłość (i pojawiającą się potrzebę rynkową) coraz więcej producentów oferuje telefony wodoszczelne. Na czym dokładnie to polega? I czy warto dopłacać do odpornego na wodę telefonu?\nSmartfony Oppo, a opinie o nich\nChińskie telefony szturmem zdobywają kolejne rynki – zachęcają klientów zarówno ceną, jak i specyfikacją techniczną, która w większości przypadków nie odstaje od droższych produktów renomowanych producentów. Jedną z marek, której coraz bardziej udaje się przebić do naszej świadomości, jest Oppo. Słychać o niej głównie pozytywne opinie, czy warto jednak skusić na produkty ich marki?\n1 listopada 2021 29 października 2021 admin\nWiększość właścicieli smartfonów nie wyobraża sobie korzystania ze swojego urządzenia bez należytej ochrony – najczęściej w postaci szkła ochronnego na ekranie i etui. To świetne rozwiązanie pozwalające na przedłużenie życia…\n31 października 2021 29 października 2021 admin\nNowy, świeżo zakupiony smartfon wygląda imponująco i każdy z nas chciałby jak najdłużej utrzymać go w takim stanie. Niestety bardzo szybko okazuje się, że drobinki piasku, kurzu, upadki czy noszenie…


Sala zabaw dla dzieci zabrze - Szybcy I Wsciekli 2 cda\nWiele mam pracuje, nie ma przez to zbyt wiele czasu dla swojego dziecka. Jednak żeby żyć na godnym poziomie, potrzebne są poświęcenie. Rodzice, bardzo wcześnie oddają swoje pociechy do żłobka. Już w wieku 2,5 lat możemy naszego malucha posłać do takiej placówki. W każdym żłobku najważniejsza jest sala zabaw dla dzieci zabrze , ponieważ to tam spędzają największą ilość czasu. Dla takich maluchów najważniejsza jest zabawa. Każda placówka musi posiadać odpowiednio przygotowane pomieszczenia. Żłobek musi mieć dobrze zaopatrzoną kuchnię, dzięki której wyda posiłki zbilansowane dla wszystkich swoich podopiecznych. Pracować w żłobku muszą odpowiednio wykwalifikowane osoby, znające się na dzieciach. W sali zabaw nie może zabraknąć wszelkiego rodzaju zabawek takich jak lalki, samochody, pluszaki, kostki sensoryczne, maty edukacyjne itp. Przed posłaniem do takiej placówki zastanówmy się czy wolimy dużo płatny żłobek prywatny czy będziemy starać się o publiczny, do którego bardzo ciężko jest zapisać dziecko.\nKarnawał w Ameryce Północnej i w Europie


Najmłodsi gracze w Poznaniu – Serwis Gminy Ślesin\nBardzo miła niespodzianka czekała na najmłodszych Skicioków w drugi weekend grudnia. LKS ŚLesin zorganizował bowiem dla nich wyjazd na mecz do Poznania, w którym rywalizowały zespoły Lecha Poznań oraz Crakovii Kraków.\nGorące okrzyki i huczny doping grup młodzieżowych ze Ślesina, pomógł w zwycięstwie Kolejorza 1:0.\nhttp://gminaslesin.futurehost.pl/sport/pilka-nozna/najmlodsi-gracze-w-poznaniu/ 2017-12-22T23:02:32+01:00 adminPiłka nożnaBardzo miła niespodzianka czekała na najmłodszych Skicioków w drugi weekend grudnia. LKS ŚLesin zorganizował bowiem dla nich wyjazd na mecz do Poznania, w którym rywalizowały zespoły Lecha Poznań oraz Crakovii Kraków. Gorące okrzyki i huczny doping grup młodzieżowych ze Ślesina, pomógł w zwycięstwie Kolejorza 1:0.admin mark014@gazeta.plAdministratorSerwis Gminy Ślesin\n413 razy przeczytano\n« III Gala Przedsiębiorczości\nŻaki ze Ślesina we Wrocławiu »


Grażyna Jeromin-Gałuszka ebooki, książki i audiobooki | woblink.com\nGrażyna Jeromin-Gałuszka ×\n7,4 / 10 (250 ocen)\n7,4 / 10 (333 oceny)\nOpowieść o przemijaniu i nieprzemijaniu. O wielkiej miłości, która zniszczyła przyjaźń, i o przyjaźni, która pokonała trudną miłość.Stara willa w sennym kurorcie, a w niej kobiety, które los zetknął ze sobą po wielu latach.Lili, ekscentryczna właścicielka wilii, dawno temu oświadczyła swej przyjaciółce, że nigdy się do niej nie odezwie, i wytrwała w tym postanowieniu sześćdziesiąt pięć lat.Ada w dzieciństwie przyjeżdżała tu z matką, żeby leczyć chore serce. Jej owiany tajemn...\nCzasami dopiero na bieszczadzkiej wsi życie nabiera prawdziwego znaczenia. Filip Spalski jest pilotem, kocha latać, robił to całe życie. Pewnego dnia wraca do domu po długim locie przez Atlantyk i dowiaduje się, że jego żona odeszła. Nie chciała dłużej czekać – na niego, dziecko, na wspólne życie. Filip nagle widzi, że nic mu nie zostało. Jest sam, nie ma przyjaciół ani rodziny. Wsiada w samochód i rusza przed siebie. Dojeżdża na koniec świata, do małej wioski w Bieszczada...\n5,8 / 10 (229 ocen)\nW Czerwonych Bagnach od zawsze mieszkały kobiety. Mężczyźni pojawiali się tu na krótko i zaraz odchodzili. Na zawsze. Klątwa czy przypadek? Julianna, Amelia, Rozalia, Anastazja - kolejne pokolenia nauczyły się walczyć samotnie z przeciwnościami losu, który nie szczędził im tragicznych doświadczeń. To miejsce było ich azylem, dawało siłę i poczucie bezpieczeństwa. Do Czerwonych Bagien przyjeżdża Kornelia, najmłodsza z rodu samotnic, by dojść do siebie po niedawnych ciężkich pr...\nW prywatnej klinice psychiatrycznej operatywnego doktora Bargiela spotyka się niezwykła trójka pacjentów: ekscentryczna pisarka Aurelia, prywatny detektyw Rajmund i zbuntowana nastolatka Inez. Skazani na swoje towarzystwo, częściowo dla zabicia czasu, częściowo w ramach terapii, rozmawiają o swoich problemach. Kiedy przychodzi pora na Inez, ta zaczyna snuć opowieść o Magnolii, knajpie z pensjonatem w dalekich Bieszczadach. To miejsce, gdzie zdarzają się małe cuda, takie jak w...\n7,1 / 10 (289 ocen)\nW oddalonym od głównych dróg bieszczadzkim zakątku znajduje się pensjonat Magnolia. Jego niepowtarzalną atmosferę tworzą niezwykłe kobiety: Czesia Gawińska, wspaniała kucharka, malująca obrazy Doris, kelnerka Małgorzata, Marlena, która zagląda tu codziennie na kawę. Pewnego dnia do Magnolii przyjeżdża autor popularnych niegdyś kryminałów Maurycy Murawski. Pragnie odszukać miejsce, które dawno temu zaczarowało go niezwykłą aurą, inspirując do napisania pierwszej powieści. Maur...\n7,0 / 10 (507 ocen)


Puławy: 12-latka potrącona na przejściu dla pieszych - Wspólnota Puławska - twój tygodnik lokalny\nPuławy: 12-latka potrącona na przejściu dla pieszych\nOpublikowano: czw, 2 gru 2021 13:34 2021-12-02T13:34:57.008Z\nInformacje puławskie W Puławach na ulicy Wojska Polskiego doszło do potrącenia 12 letniej pieszej, która przechodziła po przejściu. Kobieta, która w nią uderzyła samochodem marki renault była trzeźwa. Poszkodowana trafiła do szpitala w Lublinie.\npotrącenie pieszej na przejściupotrącenie dzieckaPuławypolicja Puławy\nDo zdarzenia doszło wczoraj około godz. 17:00 na ulicy Wojska Polskiego w Puławach. 43 letnia kobieta kierująca samochodem renault potrąciła przechodzącą po przejściu dla pieszych 12-latkę. Pierwszej pomocy udzielili dziewczynce policjanci, którzy następnie przekazali ją w ręce załogi karetki pogotowia. 12-latka została przetransportowana do szpitala w Lublinie.\nPRZECZYTAJ TAKŻE ARTYKUŁ Wesprzyj dzieci z domu dziecka\n- Kierująca renault, mieszkanka gminy Żyrzyn była trzeźwa. Jak przekazała policjantom, mimo, że jechała powoli, to nie zauważyła wchodzącej na przejście nastolatki. Na miejscu wykonane zostały oględziny. Policjanci wyjaśniają okoliczności zdarzenia i apelują o ostrożność zarówno do kierowców jak i pieszych - informuje podkomisarz Ewa Rejn - Kozak z puławskiej policji.


Esotiq & Henderson na większej powierzchni - Centra handlowe\nEsotiq & Henderson na większej powierzchni\nDodano: 19 wrz 2018 08:55\nPowierzchnia handlowa grupy kapitałowej Esotiq & Henderson na koniec sierpnia 2018 r. wynosiła 17 664 mkw. i była większa o około 5 proc. niż rok wcześniej.\nSkonsolidowane przychody ze sprzedaży osiągnięte w sierpniu 2018 r. przez grupę wyniosły około 13,5 mln zł i były niższe o około 3 proc. od przychodów osiągniętych w sierpniu 2017 r.\nSkonsolidowane przychody ze sprzedaży w okresie styczeń - sierpień 2018 r. wyniosły około 100 mln zł i były na tym samym poziomie, jak w analogicznym okresie ubiegłego roku.


AutoDegustacja - Testy motoryzacyjne ze smakiem!\n30 April 2017 Testy motoryzacyjne ze smakiem! Strona Główna\nDate: 09 / Paź / 2016 0 Tor Łódź – relacja z oficjalnego otwarcia W Polsce tory wyścigowe to zjawisko niezmiernie rzadko spotykane. W części centralnej kraju praktycznie nie...+More Aktualności Date: 20 / Wrz / 2016 0 Test: Mercedes E250 Coupe – Obiecuje więcej niż potrafi?\nOd bardzo dawna za symbol luksusu, komfortu i elegancji uznawano niemieckie samochody z gwiazdą na...+More Aktualności , Nowe , Testy Date: 14 / Wrz / 2016 0 Test: Mercedes C300 Coupe- mniejszy kuzyn S Coupe ?\nOstatnimi czasy Mercedes wprowadził nowy trend związany z ujednolicaniem swoich modeli. Za doskonały przykład tego...+More Aktualności , Nowe , Testy Date: 11 / Wrz / 2016 0 Test: Mercedes CLS 350 BlueTec 4MATIC Coupe – Ideał na długą podróż\nW ostatnim czasie rynek motoryzacyjny opanowała nowa moda związana ze wzrostem popytu na 4-drzwiowe coupe....+More Aktualności , Nowe , Testy Date: 08 / Wrz / 2016 0 Test: Meredes E400 Cabriolet- E-uforia nie tylko w lato\nIstnieje pewien stereotyp na temat kabrioletów mówiący o tym, że kupują je osoby chcące zwrócić...+More Aktualności , Nowe , Testy Date: 03 / Wrz / 2016 1 Test: Mazda RX-8 – Symulator Adrenaliny Mazdy z serii RX od zawsze pobudzały zmysły i podnosiły ciśnienie we krwi. Dla wielu...+More Aktualności , Testy , Używane Date: 01 / Wrz / 2016 0 Test: Audi A5 2.0 TFSI QUATTRO – Miłość od pierwszego wejrzenia Samochody klasy Grand Tourer zawsze budziły wszechobecne emocje oraz zachwyt, lecz czy przedstawiciel z Ingolstadt...+More Aktualności , Nowe , Testy Date: 26 / Sie / 2016 0 Test: Audi A3 8P 1.6 MPI – Premium na miasto! Jeżeli ktoś z Was wymarzył sobie posiadanie auta klasy premium, lecz obawia się wysokich kosztów...+More Aktualności , Testy , Używane Date: 25 / Sie / 2016 0 Test: Renault Koleos 4×4 2.0 dCi – Nie do końca francuski SUV Rynek motoryzacyjny od zawsze stawiał producentom wysoko poprzeczkę. Nowe generacje aut pojawiają się średnio co...+More Aktualności , Testy , Używane Date: 08 / Sie / 2016 0 Test: Mini Cooper S – Mały ale wariat! Pierwsza generacja nowoczesnego Mini pojawiła się w 2001 roku, wzbudzając tym samym wiele kontrowersji wśród...+More Testy , Używane Older posts » Szukaj:\nNajnowsze wpisy\tTor Łódź – relacja z oficjalnego otwarcia Test: Mercedes E250 Coupe – Obiecuje więcej niż potrafi?\nTest: Mercedes C300 Coupe- mniejszy kuzyn S Coupe ?\nTest: Mercedes CLS 350 BlueTec 4MATIC Coupe – Ideał na długą podróż\nTest: Meredes E400 Cabriolet- E-uforia nie tylko w lato