23 stycznia 2016 | 01:00\nCela więzienna (fot. 123rf.com)\n"Zbrodnia rodzicobójstwa wcale nie jest rzadka. Ofiarami 40 proc. zabójstw w rodzinie padają matki albo ojcowie. Matki zabijane są częściej przez synów, ojcowie giną z rąk córek. Rzadziej się zdarza, że jak w Rakowiskach tracą życie oboje - i matka, i ojciec". Przypominamy reportaż, który ukazała się w WO w styczniu 2016 r.\nSąsiad zobaczył, że w oknach pali się światło. I że drzwi wejściowe są uchylone. Pomyślał, że może wietrzyli pościel. Podszedł bliżej. Przy wejściu zobaczył kałużę krwi. Zadzwonił na policję.\nZaczęła się żmudna praca policji. Centymetry, metry, odległości, fotografie, opisy. W łazience na flakonie krwawy odcisk palców. Na zewnątrz bawełniana skrwawiona skarpetka. Wytrawni policjanci i technicy kryminalistyki już wiedzą, że sprawców mogło być dwóch albo dwoje. Pierwsza hipoteza - to mógł być syn.\nWięcej na ten temat: morderstwo, zbrodnia, wychowanie, rodzice, Styczeń 2016, dzieci, 863\nŻona dla mordercy\nNie rozmawiamy o tym, stoimy obok\nmrtke 23.01.2016, 08:20\nJa tylko nie mogę się doszukać tej rzekomo piekielnej inteligencji tej dziewczyny...\nplum 23.01.2016, 15:13\n@mrtke Chodzi pewnie o przebiegłość i do granic posuniętą umiejętność manipulowania. A ja się nie mogę doszukać jej niskiego wzrostu. Wyższa od funkcjonariuszki (foto).\nbeauty-migata 23.01.2016, 17:34\n@mrtke dokładnie, dla mnie raczej piekielnie debilna- nawet biorąc pod uwagę samą zbrodnie- gdzie tu przebiegłość, plan? Nawet dzień nie upłynął, jak zostali zatrzymani. nie mówiąc juz o tym, że dziewczyna wyjątkowo popaprana, zadufana, podła i głupia. ja inteligencji nijak się nie mogę dopatrzyć w takiej osobie. a chłopak warty tyle co ona. żaden normalny koleś nie dałby się wciągnąć w tak chory plan. Osobowość psychopatyczna.\nvixen40 23.01.2016, 18:25\n@mrtke Ja również nie mogę się doszukać tej piekielnej inteligencji, cały jej plan na alibi i na zagarnięcie majątku po zamordowanych rodzicach Kamila jest tak zadziwiająco naiwny, że o wielkiej inteligencji mowy być nie może. Bezczelnie młoda, ale bezczelnie zdolna to już nie, w sam raz do gablotki więziennej taki talent.\nduzy_pies_policyjny 23.01.2016, 19:59\n@mrtke To była taka forma manipulanckiej "inteligencji", dość często występująca u psychopatów. Swoje lęki i niskie poczucie wartości, zasłaniała pewnością siebie, bezczelnością, arogancją i zwykłym chamstwem. To w gruncie rzeczy zakompleksiona, brzydka, gruba i niechlujna psychopatyczna manipulantka. Inteligencji w niej było tyle co w przeciętnym człowieku w jej wieku, reszta jej rzekomej "wielkiej inteligencji" to to tylko jej pozy i gry pozorów. Częściowo za niekontrolowany rozwój jej psychopatii, odpowiada jej matka, bo nie reagowała dość ostro w obliczu zachowania tej gó...ary. To nic nowego - nadmiar matczynej "miłości" okazał się mocno toksyczny. Samotna matka zaślepiona miłością do córeczki, która była i jest demonem. Czekam na kolejną rozprawę i kibicuję prokuratorowi. Jedyny sprawiedliwy wyrok dla morderców to dożywocie. Niech się stanie sprawiedliwość!\nRatataki2 28.09.2019, 11:52\nGdyby rodzice zginęli, a Policja nigdy ich nie znalazła, albo perfekcyjnie upozorowano by wypadek - to owszem, mogłabym dopatrywać się inteligencji. Jak pięknie powiedział faktycznie piekielnie inteligentny seryjny morderca Edmund Kemper - " gdybym się nie zgłosił sam na Policję - nigdy byście mnie nie złapali" - polecam Mindhuntera.\nvarna771 23.01.2016, 17:01\nNauczycielka języka polskiego powinna być zwolniona, dobrze świadczy o uczniu jeżeli przeczyta lekturę i potrafi dyskutować z nauczycielem, a jeszcze lepiej świadczy o uczniu jeśli się nie zgodzi z nauczycielem, zaneguje i potrafi to wytłumaczyć ! inne zrozumienie, inna interpretacja lektury należy to uszanować .... W szkołach średnich większość nauczycieli ma stopień magistra, a ten tytuł honorowy powinien być tylko i wyłącznie dla zasłużonych nauczycieli szkolnictwa ponadgimnazjalnego, a nie przychodzi siksa po studiach i wielka pani profesor!! żenada!!!\nwiatrm81 24.01.2016, 01:09\n@varna771 nauczyciela sprzedaje wiedze dla mas. Zawsze jest tak ze dziecko zdolne nie pasuje do normalnej przeciętnej szkoły. Czasami podkreślam czasami zdarzy się jakiś nauczyciel pasjonat i wtedy można zglebić temat. Zuzia nie miał tego szczęścia takie jest życie i co z tym zrobimy ?\nmrtke 24.01.2016, 13:49\n@wiatrm81 A dowiedzieliśmy się, na czym polegał spór między tą rzekomo zdolną bandytką a polonistką? Inteligentne dzieciaki zawsze zapędzą nauczyciela-wyrobnika w kozi róg. Ale pyskate kretyny tego nie zrobią, nawet jeśli nauczyciel jest marny - a tego nie wiemy o pani od polskiego, która uczyła tę podobno genialną psychopatkę - grafomankę.\nb0sy 15.10.2016, 18:17\ngłupio to zabrzmi, ale popełnili błędy. nie powinni się przyznawać, powinni się przebrać po zabójstwie, nie powinni zostawiać śladów (włączone telefony, światło, uchylone drzwi), zakrwawione rzeczy i narzędzia wyrzucić. i jeszcze to alibi - być w krakowie. ale i tak by wpadli, ci "wspólnicy" i tak by się dowiedzieli prędzej czy później o zabójstwie w rakowicach i poszli na policję. szczeniactwo.\nszmaragd 28.09.2019, 01:24\nPowinni cie gliny namierzyc. Cos z tobą nie tak!\nRatataki2 28.09.2019, 11:53\nNie przesadzaj. Jak ktoś czyta sporo kryminałów lub ma wiedzę na temat seryjnych morderców to też z nim coś nie tak???\nalabalala 28.09.2019, 13:48\nI takie pierwsze skojarzenie?Ale to nie kryminał. To rzeczywistość.\nesada 23.01.2016, 10:24\nTo takie smutne, że nie ma kary śmierci dla takich śmieci. Takie śmieci się utylizuje. Powinni dostać dożywocie bez możliwości zwolnienia wcześniejszego i tyle. To jest niewyobrażalne i niewybaczalna zbrodnia. A te śmieci za 15 lat wyjdą i będą sobie dalej żyć, a może znowu kogoś zamordują...\nwiatrm81 23.01.2016, 13:38\n@esada przecież dożywocie gorsze od śmierci. W dodatku są izolowani od społeczeństwa. Po 5 latach odsiadki i tak się zmienia psychika ze już bez więżenia nie idzie żyć.\ndetektyw_klucha 23.01.2016, 17:24\n@wiatrm81 Zamiast kary śmierci, długoletnie ciężkie roboty - to byłaby prawdziwa kara w dodatku nie na koszt podatnika.\nscarcies1 24.01.2016, 10:00\n@esada ostatni szczur w piwnicy w moim bloku jest lepszy od ciebie\nwiatrm81 23.01.2016, 13:41\nStraszna historia makabra. Myślę ze główny problem to wychowanie Zuzi brak pełnej rodziny. Matka to jednak za mało na właściwe wychowanie dziecka. Obawiam się ze takich Zuz będzie w dzisiejszych czasach coraz więcej.\nbrz_a_sk 24.01.2016, 17:01\n@wiatrm81 bywają dzieci trudne do kochania bywają rodzice, którym trudno kochać bardzo ciekawe są ostatnio podnoszone przypuszczenia, że dziecięce depresje i górki czasem płytsze, czasem nietypowe są źle diagnozowane i albo wcale nie diagnozowane! dziecko dostaje komunikaty pogłebiajace chorobę i generujące zaburzenia osobowości za dużo i w złym momencie wymagamy i katastrofa gotowa większość ludzi nie rozumie depresji klasycznej, godzi się czasem, że coś takiego jest ale nie rozumie, a co mówić o postaciach 'niewyraźnych' jęsli ktos chce zaczać zastanawaić się jak to moze być to jakby do niewidomego dziecka mówić staraj sie to zobaczysz, wszyscy widzą nie udawaj tylko się postaraj = przestaniemy cię kochać jak się za siebie nie weźmiesz ... itd piekło bez złej woli bywa gorsze niż prawdziwe ... bywa dużo gorzej i dużo trudniej - ale od czegoś każdy musi zacząć jeśli CHCE zrozumieć zanim oskarży\nAleksK 28.09.2019, 08:35\nCo za kompletna bzdura.pelna czy nie pelna rodzina to nie ma znaczenia!\nduzy_pies_policyjny 23.01.2016, 19:44\nDiagnoza morderczyni jak najbardziej prawidłowa: psychopatia i narcyzm. Morderca to osobowość borderline. Teraz to już bez znaczenia dla nich, bo w więzieniu człowiek szybciej się starzeje. Mogą sobie planować i myśleć jacy są "wyjątkowi". Na razie jeszcze się jakoś trzymają, resztką adrenaliny. Ale już niebawem nadejdzie pierwsza apatia i depresja więzienna, i znikąd ucieczki od niej. Więc ich co najmniej 20 (max 25) kalendarzowych lat w pierdlu, to w przeliczeniu na ludzkie przeżywanie życia, będzie ich znacznie bardziej postarzało. Wyjdą za 20-25 lat i będą ludzkimi wrakami. Właśnie przegrali życie. Prokurator - jak najbardziej słusznie! - wniósł apelację i żąda dożywocia. Miejmy nadzieję że na procesie, Sąd okaże się sprawiedliwy i zasądzi dożywocie. Zamiast "kaesa" (kary śmierci) - dożywotka - jedyny sprawiedliwy wyrok. Jest to ważne w społecznym interesie naszego kraju - bo taki wyrok w jakiś choć częściowy sposób, zadziała prewencyjnie.\nppo 24.01.2016, 23:29\n@duzy_pies_policyjny Nie ma czegoś takiego jak prewencyjne działanie wyroku. Kiedyś wbijano na pal i gotowano w oleju, a ludzie mimo to popełniali zagrożone tymi karami zbrodnie.\nantoninus 25.01.2016, 00:25\n@ppo Bez kary byłoby pewnie jeszcze więcej zbrodni.\nszmaragd 28.09.2019, 01:28\nPopełniali zbrodnie i będa poełniać. Dlaczego? Bo każdy zbrodniarz jest przekonany o zbrodi doskonałej.\nAleksK 28.09.2019, 08:34\nDla umysłu psychopaty nie istnieje prewencja\nmargolcia 24.01.2016, 11:20\nszkoda, że wielu rodzicom z pierwszego pokolenia awansu społecznego wydaje się, że osiągnięcie sukcesu materialnego i zawodowego wystarczy do wychowania dzieci. Później, w okresie dojrzewanie zmuszanie do wynoszenie śmieci czy skoszenie trawnika już nic nie daje jeżeli nie zbudowana została żadna platforma służąca kontaktom, porozumieniom i wymianie poglądów. Ja tu widzę zupełną bezradność rodziców, poddanych dzieciom i przez nich lekceważonych. Przekonanych że ich dzieci, geniusze, nie potrzebują żadnych szlifów i jakiegokolwiek przystosowania do życia w grupie.\nwienia 24.01.2016, 12:42\nZbyt dużo błędów dorosłych.Matka Zuzi zostawia ją na trzy dni w tygodni samą,kształci się ,inwestuje w siebie.Jedyne o czym często rozmawia ,to niewyrzucone śmieci.Jeśli jest problem z Zuzą w szkole ,zmienia szkołę nie rozwiązując problemu.Ślepo wierzy córce ,broniąc jej zachowań przed nauczycielami.Podobnie u Kamila ,ważne prestiż i pieniądze.Wolny czas rodzice spędzają przed telewizorem .Jeśli już podejmują rozmowę to na temat zakazów.Gdyby zechcieli zapomnieć o niechęci do dziewczyny,a zechcieli porozmawiać z obojgiem.Gdyby...gdyby...\nAleksK 28.09.2019, 08:37\nCzy wy nie kumacie że to są skomplikowane sprawy i wcale nie jest tak że cała wina w wychowaniu.zreszta wychowanie to nie tylko najblizsza rodzina


ImpreSkin opinie 2020 | 10 wskazówek dla najlepszych rezultatów!\nDoświadczenia z ImpreSkin - czy ImpreSkin odmłodzenia była ImpreSkin udana?\n3.1/10 6:51 Eva Wright\nImpreSkin doskonałe wsparcie w przypadku, gdy chcesz spowolnić starzenie się, dlaczego tak jest? Spojrzenie na raporty użytkowników przynosi jasność: czujesz się również niewytłumaczalnie niepewny, jak daleko ImpreSkin, co oznacza udawanie? Pokażemy, czy rzeczywiście możesz spowolnić starzenie:\nProducent wyprodukował ImpreSkin z chęcią powstrzymania procesu starzenia. W zależności od twoich celów będzie on używany na stałe lub sporadycznie.\nJeśli przeanalizuje się odpowiednie opinie klientów w sieci, istnieje zgoda co do tego, że to przygotowanie w obszarze problemu zależy od jakichkolwiek alternatyw. Co jeszcze powinieneś wiedzieć o tym środku zaradczym?\nTo przygotowanie opiera się na rozległym doświadczeniu producenta w kontekście tego obszaru. Ten fakt niewątpliwie pomoże w realizacji twoich celów.\nZe względu na naturalne podłoże należy się spodziewać, że weźmiesz ImpreSkin bardzo dobrze.\nImpreSkin został stworzony, aby zwiększyć poziom testosteronu.\nTo jest wyjątkowe. Inne środki konkurentów są bardzo często sprzedawane jako uniwersalne lekarstwo na wszystkie skargi, co oczywiście rzadko się udaje.\nW końcu prowadzi to do tego, że obecne są w nim zbyt małe ilości kluczowych składników aktywnych, dzięki czemu spożycie staje się całkowitą stratą czasu.\nImpreSkin producent ImpreSkin sam produkt. Jest więc niezwykle tani.\nGłówne składniki skupienia ImpreSkin\nZasadniczo należy powiedzieć, że sam rodzaj składników nie jest w żadnym razie decydujący dla jego skuteczności, ilość jest nie mniej ważna.\nPrzypadkowo nie musisz martwić się o ilość produktu - przeciwnie, składniki te są dość zagregowane pod względem badań. Warto również spróbować VigRX Plus.\nNiezliczone rzeczy przemawiają za przyjęciem ImpreSkin :\nZwłaszcza, że jest to naturalny sposób, jest tani, a zakup jest w pełni zgodny z prawem i bez recepty\nCzy lubisz mówić o odmłodzeniu? Bardzo niechętnie? Nie musisz, a sam możesz zamówić ten produkt i nikt nie dowie się o zamówieniu\nJaki postęp jest powszechny po użyciu ImpreSkin?\nSposób, w jaki ImpreSkin zapewnia wsparcie, jest bardzo łatwy do zrozumienia, gdy patrzy się na badania kliniczne, a także informacje na temat składników lub komponentów. Studiowałem składniki.\nRzeczywiście, mamy już to dla Ciebie w ImpreSkin : więc zanim ImpreSkin skuteczność, badając recenzje i oświadczenia użytkowników, oto właściwa informacja o efekcie ImpreSkin :\nWszystkie znaczące rzeczy dotyczące ImpreSkin są ImpreSkin zarówno przez oficjalne, jak i zainteresowane strony i można je znaleźć na stronach domowych oraz w czasopismach.\nPrawdopodobnie teraz myślisz: czy są niepożądane skutki uboczne?\nZe względu na skład ImpreSkin substancji naturalnych ImpreSkin dostępny bez recepty.\nA jeśli spojrzysz na doświadczenia poprzednich użytkowników, zdasz sobie sprawę, że oni również nie doświadczyli żadnych niepożądanych okoliczności towarzyszących.\nRozważanie ilości ma ogromne znaczenie, ponieważ produkt wydawał się być bardzo silny w eksperymentach, logiczne wyjaśnienie tych ogromnych sukcesów klientów.\nMusisz więc upewnić się, że zamawiasz produkt tylko od certyfikowanych sprzedawców - w tym celu postępuj zgodnie z naszymi poradami dotyczącymi zakupu - aby zapobiec podróbkom. Podrobiony produkt, nawet w przypadku, gdy pozornie niski czynnik przyciąga, zwykle nie ma żadnego efektu, aw najgorszym przypadku może wiązać się z dużym ryzykiem.\nCzy ImpreSkin cię ImpreSkin?\nImpreSkin pomaga w masowej utracie wagi. Potwierdzają to badania.\nJeśli uważasz, że możesz wziąć tylko jedną pigułkę i ukończyć wszystkie swoje problemy w krótkim czasie, powinieneś przemyśleć swój punkt widzenia.\nNikt nie zauważył młodszego wyglądu w ciągu kilku minut. Osiągnięcie tego życzenia zajmuje trochę czasu.\nImpreSkin pomaga w realizacji życzeń.\nNiemniej jednak nadal musisz samodzielnie przejść pierwsze kroki.\nJeśli chcesz spowolnić starzenie się, zainwestuj węgiel w produkt, stosuj go konsekwentnie i teraz możesz cieszyć się sukcesem w najbliższej przyszłości.\nImpreSkin może być używany niedbale przez każdego, w dowolnym czasie i bez żadnej innej praktyki - ze względu na pozytywny opis producenta, jak również prostotę produktu jako całości.\nImpreSkin jest kompaktowy przez cały czas, nie zauważając nikogo. Przeglądając dostępne informacje, dowiesz się wszystkiego, co ważne, aby zastosować środki i osiągnąć pozytywne wyniki.\nSzansa na spowolnienie procesu starzenia się dzięki ImpreSkin jest bardzo dobra\nW jakim stopniu i jak szybko następuje poprawa? To jest bardzo indywidualne i różni się od osoby do osoby. Zobacz także Zeus review.\nNiektórzy użytkownicy natychmiast odczuwają efekt. Czasami jednak może się różnić, dopóki wyniki nie będą widoczne.\nJak długo to potrwa? Wypróbuj i zrób test! Jest bardzo prawdopodobne, że za kilka chwil poczujesz satysfakcjonujące efekty ImpreSkin.\nBadania pokazują, że prawie wszyscy klienci ImpreSkin bardzo zadowoleni. Wyniki nie zawsze wyglądają identycznie, ale pozytywna ocena przewyższa większość ocen.\nW przypadku, gdy nadal odczuwasz obawy związane z ImpreSkin, możesz nie być w nastroju do przeciwdziałania trudnościom.\nPoniżej przedstawiam wam rzeczy, które dowodzą, jak dobre są te środki:\nWspólne doświadczenia produktu są całkowicie i całkowicie zaskakujące. Od pewnego czasu kontrolujemy dany rynek dla tych produktów w postaci tabletek, balsamu i innych środków pomocniczych, przeprowadziliśmy już wiele badań i sprawdziliśmy się. Jednak tak niewątpliwie zadowalające jak badania ImpreSkin są rzadkie.\nW związku z tym nie należy pozwolić, aby zbyt dużo czasu ImpreSkin i ryzykować, że ImpreSkin apteką, a nawet z rynku. Niestety zdarza się to wielokrotnie w przypadku naturalnie skutecznych produktów.\nTo, że taki środek zaradczy można zamówić zgodnie z prawem i nie mniej ważne, nie jest zbyt częste.\nNa stronie pierwotnego dealera nadal możesz go kupić. Nie ryzykujesz niebezpiecznej imitacji.\nW przypadku, gdy masz zbyt mało cierpliwości, aby zakończyć procedurę bez przerwy, zaoszczędzisz sobie wysiłku. Ostatecznie jest to kluczowy aspekt: wytrwałość. Jednak są duże szanse, że Twoja ImpreSkin problemowa zainspiruje Cię odpowiednio, a to pomoże ci ImpreSkin trwałe efekty przy pomocy ImpreSkin.\nOczywiste jest, że opcja korzystania z nieautoryzowanych dostawców zewnętrznych zamiast oryginalnego źródła tego produktu byłaby nierozsądna.\nZ tymi dostawcami można nie tylko włączyć niepotrzebne przygotowanie, ale także podjąć niepewne ryzyko!\nWięc moja rada: jeśli zdecydowałeś się wypróbować ten produkt, zawsze w autoryzowanym sklepie internetowym. W przeciwieństwie do Goji Cream , jest to zauważalnie bardziej korzystne.\nPo obszernych badaniach dla innych dealerów dochodzę do wniosku, że ten oryginalny produkt jest dostępny wyłącznie u jego producenta.\nLepiej unikaj ryzykownych metod badawczych. Wystarczy kliknąć jeden z linków na tej stronie. Nasi redaktorzy regularnie sprawdzają te linki. W rezultacie cena zakupu, dostawa i warunki są zawsze najlepsze.


wykopaliska - RegionFAN.pl\nPrezydent wyjawia sekrety średniowiecznego pieca\nJak już informowaliśmy, niedawno na terenie przyszłego Bulwaru Nadodrzańskiego w Głogowie archeolodzy dokonali sensacyjnego odkrycia – to średniowieczny piec do wytapiania ceramiki budowlanej z XIV wieku. Kilkoma ciekawostkami związanymi z tym znaleziskiem podzielił się na swoim FB prezydent Głogowa. – Już samo odkrycie tak zachowanego pieca jest dużym osiągnięciem, ale do jego budowy wykorzystano nie…\nOdkryli średniowieczny piec na bulwarze nadodrzańskim\nŚredniowieczny piec garncarski odkryli archeolodzy podczas prac na bulwarze nadodrzańskim w Głogowie. Znajdował się w pobliżu pozostałości franciszkańskiego kościoła pw. św. Stanisława. –To bardzo ważne odkrycie, gdyż są to relikty bardzo rzadkiego pieca – mówi Zenon Hendel, kierownik działu archeologicznego w głogowskim muzeum. Badania na bulwarze nadodrzańskim trwają od ponad dwóch miesięcy. Archeolodzy odkopali pozostałości…\nCoraz ciekawiej na wykopaliskach (WIDEO, FOTO)\nTrwają prace archeologiczne na terenie, na którym przed wiekami stał w Głogowie kościół św. Stanisława. Odsłaniane są kolejne części budowli. Zebrano też ponad 10 tysięcy fragmentów naczyń i innych zabytków, a nawet kości. Prace potrwają do końca sierpnia. Związane są z rewitalizacją Bulwaru Nadodrzańskiego. Po nocnej burzy od rana trwało osuszanie terenu, na którym prowadzone…\nCoraz ciekawiej podczas wykopalisk w Głogowie\nCiekawe informacje historyczne nadchodzą z terenu, na którym przed wiekami stał w Głogowie kościół św. Stanisława. Trwają tam prace archeologiczne przed mającą się rozpocząć rewitalizacją Bulwaru Nadodrzańskiego. – Gdyby zabytek zachował się dziś, miałby prawie 800 lat – mówi prezydent Głogowa Rafael Rokaszewicz. – W połowie XIII wieku powstał tu kościół i klasztor Franciszkanów. Dziś…\nWażą się losy piwnic w Rynku (WIDEO)\nNadal nie wiadomo, jaki będzie los starych piwnic, odkopanych w pobliżu ratusza. Ekipa remontująca Rynek przerwała prace, ale tylko w miejscu odkrycia, teraz decyzja należy od konserwatora zabytków i włodarzy miasta. – To pozostałości kamienic, które w latach 60. ubiegłego wieku zostały wyburzone. Zachowały się przyziemia i piwnice. Widać tutaj dwie warstwy: jedna z lat 1715-1750…\nOdkryli stare piwnice, prace wstrzymane (FOTO)\nGotyckie piwnice odkryli pracownicy, którzy zajmują się przebudową lubińskiego Rynku. Oznacza to, że w tej części budowy prace na co najmniej kilka dni zostaną wstrzymane. Znalezisko odkopano tuż obok Ratusza. Piwnice pochodzą ze średniowiecza i – jak opowiada archeolog Oktawian Wróblewski – widać, że były wielokrotnie przebudowywane. – To pozostałości starych kamienic, mają zniszczone sklepienia.…\nLEGNICA/REGION. Skarby na budowie trasy S3 (AKTUALIZACJA, WIDEO)\nGrzechotki dziecięce, naczynia czy kamienie szlachetne pochodzące z I w. p.n.e. znaleziono pod Legnicą! Na cmentarz z epoki brązu natrafili archeolodzy, prowadzący prace wykopaliskowe na budowie drogi ekspresowej S3 Nowa Sól – Legnica. Naukowcy mają nadzieję, że to nie koniec niezwykłych odkryć. Takiego odkrycia nikt się nie spodziewał. Archeolodzy byli przekonani, że miejsce to było…\nLEGNICA. Żywe rybki i maszyna do szycia\nW wykopie pod fundament Pomnika Zesłańcom Sybiru na Zakaczawiu operator koparki znalazł starą maszynę do szycia. – Podczas podobnych robót ziemnych odkryto w Legnicy wiele ciekawych rzeczy – informuje Arkadiusz Rodak, rzecznik prasowy magistratu. Skąd się mogła wziąć maszyna do szycia na tym skwerze? – Jest śladem przeszłości naszego miasta – mówi znany legnicki archeolog…


Jednocześnie, ponoć już w radomskim gimnazjum zapisuje się do tajnych patriotycznych polskich kółek samokształceniowych, które są zakładane i wspierane przez członków nowopowstałej Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Partii o charakterze narodowo – patriotycznej, założonej przez Kazimierza Kelles – Krauza. Prawdopodobnie już wtedy po raz pierwszy namierza go carska tajna polityczna policja Ochrana i w swych kartotekach odnotowuje go jako „niebezpiecznego szkodnika” i „buntownika” („miateżnika”).\nPrawdopodobnie za wiedzą rodziców podejmuje więc niebywałą decyzję. W 1896 roku, w wieku zaledwie 17 lat, zacierając za sobą ślady, trafia do naszego Zagłębia Dąbrowskiego i pomiędzy 6.X.1896 a 1.VII.1897 odbywa ślusarską praktykę w Hucie Bankowej w Dąbrowie Górniczej. Później kontynuuje naukę w znanej nam sosnowiczanom doskonale szkole w Dąbrowie Górniczej – „Sztygarce”. Co ciekawe? Szkoły jednak nie kończy. Bowiem ponoć również w zagłębiowskiej „Sztygarce” na nowo dochodzi do zatargów na tle rusyfikacji uczniów. Prawdopodobnie do zrusyfikowanego grona nauczycielskiego docierają też wtedy od tajnej policji politycznej Ochrany twarde dowody. Zarzuca mu się bowiem też branie nielegalnego udziału w strajkach, manifestacjach i pochodach 1-szo Majowych. W dniu 13 kwietnia 1899 zostaje więc karnie ze szkoły usunięty. Podejmuje więc kolejną pracę, tym razem w charakterze pomocnika buchaltera w Kopalni „Jan”, która jeszcze wówczas na pełnych obrotach fedrowała w Dąbrowie Górniczej. Jest tam zatrudniony od 15 stycznia 1900 roku do 15 listopada 1900 roku.\nW tym czasie jest już członkiem konspiracyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Jako człowiek pełen werwy i inicjatyw ponoć nawet ją rozwija, a nawet nawiązuje już pierwsze kontakty z PPS w Warszawie. Wtedy Polska jeszcze nie istnieje, została nawet wymazana z mapy Europy. W Zagłębiu Dąbrowskim na przełomie XIX i XX wieku szaleje carska tajna policja polityczna Ochrana (wg. Wikipedii: ros.: –Отделениепоохранениюnaпорядка и общественнойбезопасности, Otdielenije po ochranienijuporiadka i obszczestwiennojbiezopasnosti, Oddział ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego). W rezultacie dochodzi do licznych aresztowań Polaków. Podobno bywały takie chwile, że nawet w ciągu tylko jednego dnia aresztowano za działalność manifestacyjną, czy za udział w strajkach i działalność patriotyczną, nawet do 400 osób.\nPewnego dnia, prawdopodobnie powiadomiona Ochrana przez konfidentów, jest więc też na tropie Józefa Mirskiego. W konsekwencji dochodzi do jego aresztowania. Józef Mirecki jednak w nieprawdopodobny sposób przechytrza carskich policjantów. Prowadzony już bowiem do aresztu przez jednego tylko „tajniaka” z Ochrany, w nieprawdopodobny sposób wykorzystuje moment nagłego zatrzymania się konwoju przed opuszczonym szlabanem kolejowym i wtedy ucieka, tuż, tuż przed zbliżającym się do przejazdu parowozem buchającym parą, dymem oraz niemiłosiernie gwiżdżącym. Próba ucieczki o tyle się udaje, gdyż parowóz z doczepionymi doń licznymi wagonami przez dłuższą chwilę pokonywał przejazd, a zdarzenie to miało jeszcze miejsce późną porą, gdy zmrok swymi mackami już na dobre oplótł całą okolicę. Po zatarciu za sobą wszelkich śladów, w 1901 roku dostaje się do Galicji (zabór austriacki).\nDo partii PPS, a później do ich bojowych organizacji, Polacy wstępowali głównie z dwóch powodów: ideowo patriotycznych i narodowych, których zasadniczym celem była walka o wolną, niepodległą i suwerenną Polskę oraz z powodów czysto socjalnych. Te dwa zasadnicze cele w pewnych przypadkach i okresach czasu do tego stopnia się miedzy sobą przeplatały, że trudno jest obecnie jednoznacznie określić, jaki konkretnie cel w konsekwencji zadecydował o przynależności do PPS i wypełniania statutowych ustaleń partyjnych, przez ogół Polaków. Jak to bowiem wynika ze wspomnień Stanisława Andrzeja Radka1/ w samym tylko Sosnowcu i w innych też miastach Zagłębia Dąbrowskiego, właściciele fabryk i kopalń nie tylko bowiem zatrudnionym robotnikom oferowali głodowe stawki płacowe, ale zmuszali ich też do niewolniczej wprost pracy, o czym trochę więcej poniżej. Wg pana Stanisława Andrzeja Radka „Zagłębie węglowe – robotnicy Sosnowca i Dąbrowy byli wśród tych pierwszych pionierów, którzy w warunkach, odbierających wszelką wiarę w powodzenie, przyjęli na siebie wielki trud wyzwolenia społecznego i walkę o niepodległość Polski. Nie od razu to się stało”. Bowiem ci pierwsi zarzewie buntu wznosili w środowisku, które było raczej nieprzychylnie do tego ustosunkowane. Głównym bowiem przecież celem właścicieli fabryk i kopalń oraz kierownictwa z tych zakładów pracy, było zdobycie fortuny, co jest oczywiste i ze wszech miar zrozumiałe, i nie powinno też budzić absolutnie żadnych zastrzeżeń. Do tego byli to ludzie przeważnie pochodzenia obcego, przyjezdni spoza zaboru rosyjskiego. Natomiast Polacy rekrutowali się z wiosek, miasteczek i miast, nie tylko z okolicznych terenów, ale nawet z dalszych miejscowości. Przybywali z nadzieją do nowo dopiero co kreującego się regionu przemysłowego jakim stopniowo stawało się Zagłębie Dąbrowskie. W zasadzie kierowali się też tylko jedynym celem. Podjęciem jak najszybciej i jak najlepiej płatnego zatrudnienia i zdobyciem mieszkania oraz polepszeniem swego dotychczasowego materialnego bytu. Absolutnie jednak nie przypuszczali, że ten proces będzie przebiegał w takich podłych warunkach, o czym więcej poniżej.\nJak stwierdza, to cytowany już pan Stanisław Andrzej Radek (s.7 wydania książkowego) ci pierwsi pionierzy działali „wśród społeczeństwa zastrachanego, tchórzliwego, przyzwyczajonego już do form niewoli i ucisku, a głównie, i to w olbrzymiej większości, ciemnego, pogrążonego w kompletnym analfabetyzmie. Jedynym językiem, który jeszcze rozumieli – to była krzywda, na którą zagłębiowscy robotnicy reagowali w rozmaity sposób”. A warunki pracy w fabrykach i w kopalniach nie były dla takiej masy przyjezdnych łatwe. „I tak w przędzalni Dietla majstrowie zmuszali robotników do podpisywania deklaracji, że godzą się na pracę w święta i niedziele….[…]… Dzień roboczy był tu 13–godzinny. Postanowiono żądać, albo skrócenia pracy o 1 godzinę, albo podwyższenia płacy za tę 13–tą godzinę…[…]…. U Gampera (przyp. autora: firma W. Fitzner i K. Gamper) pracowano nawet 11godzin…[…]…Skrócenie czasu pracy uzyskali robotnicy w Zawierciu w “Akcyjnej” o ½ godziny; w fabryce włóczki Beruta, gdzie pracowano od 5 rano do 9 wieczór, skrócono pracę od 6 do 7 wieczór. W przędzalni Szena (przyp. autora: przędzalnia Schoena na Środulce) niby też zmniejszono dzień roboczy do 11 ½ godz., ale skasowano ½ godz. śniadania i podwieczorku, obiecując zapłacić za 13 godz. pracy, lecz oszukano – z tego powodu strajkowano 2 dni. Znowu ‘interweniowali’ żandarmi i policja – sporo aresztowano, resztę sterroryzowano i strajk upadł. Robotnicy nic nie uzyskali. Tak samo w cementowni w Grodźcu ogłoszono zgodnie z nowym prawem 11 ½ godz. dzień roboczy….[…] Inspektor, kozacy i policja sterroryzowali robotników i strajk upadł. W czerwcu wybuchł strajk przy budowie koszar w Będzinie (przyp. autora: finansowane w całości przez Henryka Dietla carskie koszary dla wojska rosyjskiego) o skrócenie czasu pracy z 12 na 11 ½ godz. i tu kozacy “przywrócili porządek”. W innych zakładach jak wspomina w dalszej części wspomnień Stanisław Andrzej Radek „inni pracowali w potwornych warunkach po 11 do 14 godzin na dobę”. Dalej pisze jeszcze tak: „Cóż mieli poza tem? Pod nogami wieczne błoto lub kurz, nad głową ciężki dym, w izbach cień i brud, a w podziemiach, gdzie kilofami rwali czarną skałę – pył i gaz, od którego ból straszliwy rozsadzał głowę, aż do utraty przytomności”. Koniec cytatów z oryginalną pisownią.


Basen w Parku Kultury w Powsinie już po remoncie - ELLE Decoration\nBasen w Parku Kultury w Powsinie już po remoncie\nfot. fb @MorisPolska\nBasen, brodzik, zjeżdżalnia i wodny plac zabaw - to tylko część atrakcji Parku Kultury.\nBasen w Parku Kultury w Powsinie pod Warszawą powstał już w 1958 roku. Za ukończoną w tym roku przebudowę i modernizację obiektu odpowiadają pracownia rpsarchitekci i Moris Polska. Obiekt zyskał właśnie zupełnie nowe oblicze, a pierwszych po remoncie gości przyjął w zeszły weekend.\nWpadliśmy do @parkpowsin, patrzymy, a tu... basen prawie gotowy po remoncie Co prawda dziś za oknami chłodniej, ale w #weekend ponoć znów przygrzeje. Wtedy wizyta w Powsinie będzie jak znalazł. Zapraszamy. #WarszawaDlaAktywnych@RKaznowska@AKTYWNAWARSZAWA pic.twitter.com/czFyX0yTgD\n— Warszawa (@warszawa) 27 czerwca 2019\nNa terenie całego kompleksu wymieniono rurociągi. Pracuje tu także zupełnie nowa stacja uzdatniania wody. Odnowione szatnie, toalety i prysznice znalazły się w budynku z drewnianą elewacją. Powstały drewniane, specjalnie wyprofilowane leżanki, a także pergole dające cień nad jednym z basenów. Zrelaksować można się także na leżakach lub w wiklinowych koszach z siedziskami. Dzieciom z pewnością spodoba się wodny plac zabaw, plac zabaw w formie statku, żółta zjeżdżalnia i brodzik. Basen sportowy dla dorosłych jest oddalony od obiektów dla najmłodszych gości obiektu - tak by zminimalizować ryzyko wpadnięcia malucha do niecki. Całość otoczona jest soczystą zielenią. Na stronie Powsińskiego Parku czytamy:\nNa terenie wokół basenów posadzono łącznie 1227 roślin. W tym 309 krzewów ozdobnych, 180 krzewów szpalerowych, 428 traw i bylin, 310 roślin cebulowych.\nTeren po rekultywacji zyskał 2719,08 m2 trawników. Na terenie zainstalowano różnej wysokości kamienne gabiony w naturalny sposób dopełniające przestrzeń pomiędzy istniejącymi drzewami i alejkami.\nCeny biletów znajdziecie na stronie internetowej obiektu.\nwarszawa architektura basen baseny park modernizacja Powsin rpsarchitekci Park Kultury w Powsinie\nDmuchane łabędzie bez głowy


„ANTYMANTYKA” nr 29, pismo Federacji Młodzieży Walczącej - blog Mariusz A. Roman\n27.05.2022 79 1\n„ANTYMANTYKA” nr. 29 pismo/magazyn Federacji Młodzieży Walczącej, wydawane w II obiegu, a wychodzące w Gdyni (Region Pomorze Wschodnie). Numer ukazał się z datą: 1990.02.25.\nNa pierwszej stronie oświadczenie FMW Region Pomorze Wschodnie z dnia 2 lutego 1990 nawiązujące do brutalnych działań sił porządkowych na terenie całego Kraju i informujące, że wobec tych prowokacyjnych działań wymierzonych w FMW organizacja podejmie „kroki zmierzające do samoobrony, których nie powinno się traktować jako próby odwetu”. Podobne w swojej wymowie oświadczenia wydały wtedy również inne ośrodki FMW.\nPonadto na stronie 1 i 2 ukazał się tekst o bardzo wymownym tytule: „Zdrada nie zaczęła się w Magdalence” podpisany pseudonimem „Adam” a odnoszący się m.in. do kompromitujących kontaktów tzw. opozycji „konstruktywnej” z SB w latach 80. Przybliża on także rolę w tych działaniach tzw. doradców „S” i samego Wałęsy, a jednocześnie byłych działaczy PZPR. Wspomina w nim m.in.: o bardzo wymownej wypowiedzi prymasa Józefa Glempa z 1984 dla radia BBC oraz o znanej fotografii z 1981 które według autora „dokumentuje kolaborację”.\nStronę 2 zamyka oświadczenie desygnowane przez partie i organizacje niepodległościowe wydane w 45 rocznicę Jałty, autorem oświadczenia był śp. Wojciech Ziembiński.\nPatrz także: Wałęsa naprawdę działał w symbiozie z komuną\nNa 3 str. pisma opublikowano relację zatytułowaną „W tydzień po zajęciu KW PZPR” a odnosząca się do wiecu jaki odbył się w niedzielę 4 lutego 1990 (błąd w dacie, patrz odezwa w komentarzach) po mszy świętej w kościele św. Brygidy. W relacji czytamy m.in.: „(...) Następnie zadawano mu pytania. Już pierwszemu z młodych ludzi zadającemu kłopotliwe pytanie L. Wałęsa zarzucił, że jest agentem SB. Na dalsze kłopotliwe pytania odpowiadał podobnie. Zarzucał pytającym, że mają „żółte papiery”, że biorą od niego pieniądze, z których rzekomo nie rozliczają się. W odpowiedzi grupa młodzieży zaczęła skandować hasła: „Przepraszamy, że żyjemy”, „Solidarność bez Wałęsy” i „Czauczesku”. Na tej stronie zamieszczono również relację jednej z uczestniczek pt. „Wygwizdany” podpisaną: Hanna Karłowicz (Halina Starzyńska), znana w środowisku niepodległościowym trójmiasta jako „Ciotka”.\nPatrz także: Lech Wałęsa: na Waszą miarę to kariera\nNa ostatniej 4 stronie pisma opublikowano tekst ideowy pt. „O utworzenie komitetu dekomunizacji Polski” autorstwa śp. Mariusza Urbana, o bardzo wymownej i radykalnej jak na 1990 treści. Ponadto ukazała się relacja z wiecu oraz demonstracji z 12 lutego 1990. zorganizowanych w rocznicę Jałty, przez Federację Młodzieży Walczącej (zaszczycił nas wówczas swoją obecnością i przemawiał pod pomnikiem Sobieskiego w Gdańsku - Wojciech Ziembiński, nestor opozycji niepodległościowej). Po wiecu udaliśmy się pod gdański Akwen, gdzie nasze postulaty przekazano w rozmowie z B. Borusewiczem. Na stronie ukazało się także oświadczenie o powołaniu Krajowej Komisji Porozumiewawczej FMW mającej ostatecznie doprowadzić do scalenia dwóch struktur krajowych naszej organizacji. Oświadczenie podpisali: Robert Ciura, Bogdan Falkiewicz, Maciej Lang, Marek Łukaniuk, Andrzej Pietruczanis, Włodzimierz Pietrus, Mariusz Roman.\nPo raz kolejny podane zostały adresy oraz numery telefonów dwóch oficjalnych przedstawicieli FMW: w Gdyni: Mariusza Romana oraz Gdańsku: Zbigniewa Justy. Kontakt z FMW można było także uzyskać za pośrednictwem p. Liliany Badurskiej, prowadzącej biuro Solidarności Walczącej. Ponadto, ukazała się informacja o dostępności wydawnictw FMW w tym „A” przy stoisku prowadzonym w każdą niedzielę pod kościołem św. Brygidy w Gdańsku. Format pisma A5, cztery strony. Druk wykonany metodą offsetową, nakład 8 tys. egz. Kolportowany był głównie w szkołach średnich Trójmiasta oraz innych miejscowościach związanych z regionem: Wejherowie, Chojnicach, Bydgoszczy, a także śladowe ilości w całej Polsce.\nP.S. Właśnie ten numer "Antymatyki", tak mocno zirytował Wałęsę, po dość sporym kolportażu pisma pod kościołem św. Brygidy w Gdańsku, że podchwycił to wtedy korespondent Newsweeka.\nOpublikowano: 27 maja 2022, 12:50 ; Ostatnia aktualizacja: 28 maja 2022, 13:41\nKultura „ANTYMANTYKA” nr 30, pismo Federacji Młodzieży Walczącej\nHistoria FMW: Promocja książki o śp. Adamie Dydzińskim\nMariusz A. Roman 28 czerwca 2022, 22:53


Zapraszamy na nocleg do komfortowego domu apartamentowego, po całościowym remoncie, w centrum Stronia Śląskiego, umiejscowionego niedaleko ośrodka narciarskiego Czarna Góra. budynek został tak przygotowany aby dać gościom dużo wygody i wygody. Spokój i ciszę zapewnia położenie przy bocznej, spokojnej ulicy.\nLatem goście mogą użytkować z ogrodu, mebli ogrodowych, grila, a dzieci moga się bawić w piaskownicy bądź na hustawkach. Teren jest ogrodzony. Miejsce parkingowe obok domu.


Meghan i Harry w Nowym Jorku. Tabloidy punktują potknięcia\nMeghan i Harry to jedna wielka mistyfikacja? Skandaliczne doniesienia tabloidu wywołały ferment\nStrona główna » Newsy » Meghan i Harry to jedna wielka mistyfikacja? Skandaliczne doniesienia tabloidu wywołały ferment\nPodróż Meghan i Harry'ego do Nowego Jorku w ogniu krytyki. Tabloidy grzmią, że całe wystąpienie to jedno wielkie nieporozumienie.\nKilka miesięcy temu Meghan i Harry ponownie zostali rodzicami. Ich córka przyszła na świat z dala od dworu. Będzie się wychowywała w Kalifornii w pięknym domu w Montecito. Tymczasem rodzice Lilibet postanowili wrócić na salony i udali się w podróż do Nowego Jorku. Tabloidy ostro ich punktują. Co poszło nie tak?\nPo narodzinach córki Lilibet Meghan i Harry z przytupem powrócili do życia publicznego, kiedy polecieli do Nowego Jorku na trzy dni pełne publicznych wystąpień. Ich grafik był pełen quasi-królewskich wydarzeń, takich jak spotykanie się ze wszystkimi, od burmistrzów i gubernatorów po dzieci w wieku szkolnym i zmagających się z problemami restauratorów.\nNie wszystko jednak było takie, na jakie wyglądało. Na przykład w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych ich wystąpienie było pełne machania i uśmiechów do prasy, ale kiedy małżonkowie wsiedli do swojego Range Rovera, świadkowie twierdzą, że ich wyraz twarzy się zmienił.\nHarry szczypał grzbiet nosa i wyglądał na zestresowanego, podczas gdy można było wyraźnie powiedzieć, że Meghan także była zdenerwowana.\nNew Idea donosi, że Harry był sfrustrowany podczas podróży z Meghan, ponieważ miał problemy z dostosowaniem się podczas ich ekscytujących spotkań.\nUwielbia to, że Meghan przejmuje prowadzenie, ale zawsze miał problem z graniem na drugim skrzydle ze swoim bratem, a teraz znowu zajmuje tylne siedzenie. Mogą zachowywać się jak zakochani, gdy wiedzą, że są na nich kamery, ale czasami, gdy są na osobności, jest napięcie.\nWtajemniczeni twierdzą, że Meghan nosiła ciężkie płaszcze pomimo ciepłej pogody, ponieważ próbowała ukryć przewody mikrofonowe używane przez kamerzystów, którzy dyskretnie filmowali każdy jej ruch. Harry został również zauważony z drutem wystającym z jego koszuli, co sugeruje, że był „podłączony do mikrofonu”.\nMeghan i Harry zostali wypunktowani też za lot z Kalifornii do Nowego Jorku i z powrotem prywatnym samolotem – zwłaszcza że uczestniczyli w wydarzeniu Global Live, gdy tam byli, który traktował o zmianach klimatycznych. Samozwańczy „wojownicy ekologii” również podróżowali w potężnych SUV-ach, co skłoniło niektórych do sugerowania, że ich ekologia jest „aktem na pokaz”.\nBiograf Harry’ego, Angela Levin, napisała w The Sun:\nZa każdym razem, gdy ta para wykonuje ruch, hipokryzja rośnie. Oczekują, że wszyscy inni zrobią to, co mówią, aby ocalić planetę, podczas gdy oni robią dokładnie odwrotnie.\nŹródła mówią, że para każdego wieczoru trafiała do baru w eleganckim hotelu Carlyle, w tym na noc z martini, spędzoną z najlepszą przyjaciółką Meghan, Mishą Nonoo i jej mężem Mikeyem Hessem. Świadkowie twierdzą, że małżonkowie byli otoczeni „ochroną na poziomie prezydenckim” podczas imprezy. Para wybrała się także na lunch w Harlemie. Właścicielka restauracji, Melba Wilson, powiedziała People, że Sussexes są „niezwykle mili” i „naprawdę autentyczni”.\nPoświęcili trochę czasu, aby nawiązać kontakt z innymi klientami, którzy byli zszokowani, że tam są… rozmawiali z naszym personelem, z naszym szefem kuchni – mówiła.\nTymczasem były ochroniarz księżnej Diany, Ken Wharfe, również wtrącił swoje trzy grosze, mówiąc New Idea, że to farsa, jeśli Harry i Meghan mieli ochronę zapewnioną przez policję Nowego Jorku lub służby bezpieczeństwa.\nNie reprezentują już królowej ani Wielkiej Brytanii, więc powinni być osobami prywatnymi i nie należy wydawać na nich publicznych pieniędzy – wyjaśnia Wharfe. – Nikt inny nie otrzymałby takiego wsparcia, więc dlaczego mieliby to być oni? Wydaje się, że sądzą, że mają błędne przekonanie, że robią dobre rzeczy, ale to jest dyskusyjne.\nWypunktowano także stylizacje Meghan. Księżna miała na sobie ubrania i klejnoty o wartości 126 000 dolarów podczas podróży. Wśród nich był strój za 20 000 dolarów z czerwonym kaszmirowym płaszczem i garniturem z bransoletką Cartier „Love” i pantoflami od Manolo Blahnika. Nosiła to, kiedy odwiedzała szkołę w Harlemie, gdzie 94 procent uczniów jest zbyt biednych, aby przynieść własne obiady.\nTo był raczej groteskowy pokaz bogactwa wśród najbardziej dotkniętych biedą obszarów Nowego Jorku – powiedział jeden z informatorów – Trudno powiedzieć, o czym myślała.\nJak uważacie, Sussexowie swoimi działaniami przeczą słowom, które głoszą?\nMeghan i Harry w Nowym Jorku pod lupą tabloidu


WIDEOWYBORCZA Gazeta Wyborcza -\nWiceszef MON ewidentnie chce uciąć temat. Limuzyna, którą jechał zderzyła się wczoraj w Warszawie z innym samochodem. Jak się okazało wiceminister Bartosz Kownacki nie mógł jechać na sygnale. To wbrew prawu. Kodeks drogowy dopuszcza łamanie...\nJesteśmy pod Sejmem. Obywatele RP, KOD oraz konopna herbata na rozluźnienie\nSytuacja w Sejmie jest bardzo dynamiczna i zmienia się z minuty na minutę. A co dzieje się przed gmachem przy ulicy Wiejskiej w Warszawie? Zobaczcie naszą relację na żywo.\nSejm - "godzina zero" [NA ŻYWO]\n34. posiedzenie Sejmu miało się rozpocząć punktualnie o godz. 12. Wiadomo, że zostało przesunięte. Zobacz, co teraz dzieje na miejscu.


co to jest slasher?\nDołączył: 10 2019\nCzy orientujecie się co to jest slasher i czy występuje w polskim kinie?\nWiele zagranicznych filmów tego typu było już na polskich ekranach, czy był jakiś polski reżyser, który zainwestował w ten gatunek?\nLiczba postów: 6 087\nZacisze z 2017 to jedyny film polski w tym gatunku.\nElementy gatunku wykorzystano w komedii Show z 2003.\nWedług mnie ten film słabo odzwierciedla ten gatunek, no ale to też trochę kwestia gustu, bo mnie on nie podszedł. Z takich polskich filmów horrorów, słyszałam, że film Komasy zrobi robotę, niestety zanim wyjdzie na ekrany to jeszcze trochę minie, a wiadomo już że inspirował się Panem Polańskim.\nWedług mnie dobrym horrorem był film od Kondratiuka, rewelka, tylko niestety w czarno białych kolorach.\nChociaż jakby tak głębiej pomyśleć, to na takim filmie bez kolorów można się lepiej skupić na fabule i dźwiękach prawda?\n2019-10-30, 19:34 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2019-11-09, 13:22 przez MacGyver. Powód edycji: spam )\na oglądaliście [SPAM] ? Widziałam dośc fajne opinie na temat filmu, ale jeszcze nie znalazłam czasu na obejrzenie go.\n2019-11-02, 11:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2019-11-09, 13:26 przez MacGyver. Powód edycji: spam )\na co myślicie o filmie [spam] Moim zdaniem podchodzi to troche pod ten gatunek\nDla mnie ten film jest świetny, wzruszający, pouczający, ale czy to jest horror, w dodatku slasher? Mam mieszane uczucia.\nOglądałam czarownicę, robi wrażenie na ekranach filmowych, muzyka jest przekozacka, ale nie jest to slasher\nNie znam Polskich slasherów. Nie jest to raczej kino typowe dla Polskich twórców, chociaż mogę się mylic. Raczej mało się o tym słyszy. Ale gdyby zrobic taki Polski slasher hmmm . Ciekawie by było. Widziałabym w takim filmie Wojciecha Mecwaldowskiego.\n(2019-11-27, 22:45)batonik24 napisał(a): Nie znam Polskich slasherów. Nie jest to raczej kino typowe dla Polskich twórców, chociaż mogę się mylic. Raczej mało się o tym słyszy. Ale gdyby zrobic taki Polski slasher hmmm . Ciekawie by było. Widziałabym w takim filmie Wojciecha Mecwaldowskiego.\nW sumie sądze, że świetnie by się nadał. Trochę nie mam ostatnio czasu na filmy, ale może wie ktoś czy wychodzi jakiś film z nim niedługo w takim horrorowym tylu? A może już jest?


Wulkanizacja – serwis opon i felg | AutoPutz.pl\nBezpieczna jazda samochodem, to nie tylko sprawne hamulce i zawieszenie. Niezwykle ważne są sprawne opony.\nJeśli trafiło się Państwu uszkodzenie opony to jesteśmy w stanie służyć profesjonalnym serwisem wulkanizacyjnym.\nW zakresie serwisu opon nasza firma obsługuje samochody osobowe, VAN, 4×4 i dostawcze oferując następujące usługi:\nPosiadamy nowoczesny sprzęt do kompleksowej obsługi ogumienia. Zaufaliśmy firmie Hofmann. Nowoczesny sprzęt stwarza nam szerokie możliwości diagnozy i niwelowania problemów z drganiami kół bardzo wielu pojazdów.\nWymienić opony można wszędzie, ale my wykonamy to profesjonalnie i w przystępnej cenie.\nW naszej ofercie mamy szeroką gamę opon do samochodów osobowych, terenowych(4×4) oraz dostawczych (opony wzmacniane). Są to uznane produkty renomowanych firm światowych (m.in. Dunlop, Michelin, Continental, Pirelli), gwarantujące bezpieczeństwo i komfort jazdy.\nW naszej firmie zakupisz zawsze opony w przystępnej cenie.\nW naszej ofercie znajdą Państwo felgi:\ndo samochodów osobowych, terenowych i dostawczych.\nFelga stalowa stanowi tańszy wariant i jej podstawowym zadaniem jest przeniesienie ruchu obrotowego z silnika – poprzez półosie – na nawierzchnię drogi.\nFelga aluminiowa jest wariantem droższym, ale też stawiamy jej nieco inne wymagania. Felga Aluminiowa powinna być w wysokim stopniu odporna na udarowość, przyczyniać się do redukcji oporów toczenia, wspomagać chłodzenie zacisków układu hamulcowego. Można też spotkać się z felgami aluminiowymi o znacznie niższym ciężarze niż felga stalowa. Jednak najważniejszą rzeczą dla każdego klienta jest efekt wizualny. Dobrze dobrana obręcz o wysokiej jakości wykonania potrafi całkowicie zmienić nasze spojrzenie na własny samochód.\nMówią nie udzielaj dobrych rad. Więc i my nie będziemy ich udzielać, ale zanim kupisz felgi używane to poradź się jeszcze kogoś, nie tylko sprzedającego. Możesz zapytać i nas. Szczerze odpowiemy.\nJeśli ilość otworów i rozstaw się zgadza to tylko oznacza, że felgę da się zamocować do samochodu. Jednak to jeszcze nie wszystko.\nŹle dobrana felga grozi urwaniem koła podczas jazdy!!!\nJeśli kupiłeś felgi aluminiowe, pasujące do Twojego auta i rozstaw oraz ilość otworów mocujących się zgadza, sprawdziłeś na wyważarce, że są proste, założyłeś opony i wszystko dobrze się wyważyło, a mimo to w trakcie jazdy odczuwasz drgania na kierownicy, które nasilają się przeważnie przy prędkości 80-120 km/h, a poniżej i powyżej tej prędkości zanikają lub znacznie maleją to wynika z tego, że masz luz na piaście.\nW związku z tym, potrzebujesz pierścienie centrujące, dzięki którym luz zostanie zniwelowany, a drgania ustąpią i poprawi się komfort jazdy, bezpieczeństwo i żywotność układu jezdnego, który przez drgania kół aluminiowych zużywa sie kilkakrotnie szybciej.\nTak więc potrzebujesz zamontować pierścienie centrujące. By je dobrać i zamontować udaj się do zaufanego i wyspecjalizowanego zakładu obsługującego koła samochodowe.\nPierścienie centrujące posiadamy w naszej ofercie.\nObsługujemy samochody wyposażone w system monitorowania ciśnienia w kołach TPMS. Serwisujemy zawory tych czujników jak i programujemy je w pamięci komputera samochodowego w autach przeznaczonych na rynek europejski, amerykański oraz japoński. Posiadamy w sprzedaży czujniki ciśnienia oraz sprzęt i wiedzę potrzebną do ich obsługi oraz serwisowania!\nGaz techniczny zapewnia poprawne stałe ciśnienie opon niezależnie od jego temperatury, która rośnie w trakcie jazdy. Opony napełniane azotem podlegają w mniejszym stopniu ujemnym wpływom powstałym podczas jazdy. To doprowadza do istotnego powiększenia osiągów opony (przebieg kilometrów) i do obniżenia zużycia materiałów paliwa. Gaz jest obojętny chemicznie.\nnierówne, szybkie zużycie krawędzi bieżnika,\ntendencja do przyspieszonego zużycia stopki opony,\nryzyko rozwulkanizowania się gumy i rozwarstwienia opony,\nrozwarstwienie opony w obszarze stopki,\nintensywne tarcie opony o obręcz,\nzłe prowadzenie pojazdu – niestabilność podczas jazdy na wprost, opóźnienie reakcji na ruchy kierownicą, zwiększone boczne kołysanie.\nszybkie zużycie środkowego pasa bieżnika,\nzmniejszona odporność na penetrację przez ostre przedmioty i na uderzenia,\nzmniejszony komfort jazdy,\nŚrub i nakrętek jest tak wiele, że sami mając duże doświadczenie potrzebujemy zawsze czasu, a niekiedy i dużo czasu na to, by je właściwie dobrać do felg i samochodu.\nŚruby i nakrętki koła są elementami bezpieczeństwa więc należy je właściwie dobrać do samochodu i felg. Niby nic trudnego, a jednak prosimy zajrzeć do nas. To nic nie kosztuje.\nPosiadamy szeroki wybór śrub i nakrętek do felg aluminiowych oraz stalowych dla niemal wszystkich typów pojazdów.\nNasza oferta obejmuje również śruby i nakrętki zabezpieczające przed kradzieżą kół.\nBy nie mieć problemów z wymianą kół kupuj blokady sprawdzonych producentów.\nNie wozisz swoich opon celem ich wymiany\nNie zajmujesz miejsca w piwnicy lub garażu\nTwoje opony mają u nas swoją półkę\nTwoje koła odpowiednio przygotujemy na kolejny sezon\nNa krótko przed sezonem przygotujemy koła do wymiany, a Ty zostaniesz zaproszony na montaż\nPamiętaj: wymieniając koła sprawdź dokręcenie śrub po przejechaniu 50-100km\nJeśli nie zamierzasz skorzystać z naszych usług, TO DLA WŁASNEGO BEZPIECZEŃSTWA I KOMFORTU JAZDY ZALECAMY MONTOWANIE I WYWAŻANIE KÓŁ W WYSPECJALIZOWANYCH SERWISACH OGUMIENIA.


Namiot trekkingowy – jak wybrać? Który będzie najlepszy? - Sklep-presto.pl\nNamiot trekkingowy – jak wybrać? Który będzie najlepszy?\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze namiotu trekkingowego?\nJaki powinien być dobry namiot trekkingowy?\nJaki namiot trekkingowy wybrać? Jaki rozmiar?\nOferta namiotów turystycznych i trekkingowych jest naprawdę szeroka i mocno zróżnicowana. Wyjazdy trekkingowe z plecakiem i namiotem cieszą się, z resztą, bardzo dużą popularnością i wciąż zdobywają nowych sympatyków. Co jest najważniejsze przy zakupie namiotu na trekking? Jak wybrać?\nPolecane namioty trekkingowe\nTo, co jest kluczowe dla namiotów rodzinnych na biwak, jest zupełnie niewskazane w odniesieniu do namiotów trekkingowych. Chodzi oczywiście o gabaryty namiotu i to zarówno po rozłożeniu, jak i złożeniu. Kluczowym elementem dobrego namiotu trekkingowego jest bowiem jego poręczność. Co jeszcze?\nWymiary oraz waga – namiot trekkingowy nie może być ciężki i duży. Po złożeniu, powinien bezproblemowo mieścić się w małym pokrowcu i w plecaku. Namiot tego typu ma posłużyć do odpoczynku na szlaku albo do zaimprowizowanego noclegu. Nie musi być wysoki na tyle, by dało się w nim stanąć, a wprost przeciwnie. Namiot trekkingowy traktowany jest jako schronienie przed wiatrem, deszczem oraz jako miejsce do spania.\nMocna konstrukcja – najlepiej wzmacniana, gdyż namioty trekkingowe bywają przecież użytkowane na sporych wysokościach, gdzie podmuchy wiatru także są dość duże. Kluczową kwestią jest więc zarówno sam stelaż (jakość wykonania, gęstość elementów, użyte materiały), jak i przytwierdzenie namiotu do podłoża.\nWodoodporność – pogoda na szlaku potrafi zaskoczyć nawet doświadczonych wędrowców. Namiot trekkingowy powinien zapewniać komfort nie tylko podczas bezdeszczowych nocy, ale także wówczas, gdy dopadnie nas kilkugodzinna mżawka lub krótka, ale gwałtowna ulewa. Należy wybrać wariant z wysoką wodoodpornością tropiku i przynajmniej równie wysoką wodoodpornością podłogi.\nOpływowa i dobrze zagospodarowana konstrukcja – namiot trekkingowy powinien mieć opływowe kształty zarówno ze względu na lepsze spływanie deszczu, jak i ze względu na to, że taka konstrukcja jest nieco odporniejsza na mocne podmuchy wiatru. Istotne jest także to, by namiot był ergonomiczny, dlatego bardzo popularne są modele tunelowe, a nie o trójkątnym kształcie ze skosami.\nOferta namiotów trekkingowych pełna jest rozwiązań w różnorodnych rozmiarach. Który wybrać? Popularnymi rozwiązaniami są:\nNamioty dla 1 osoby – namiot trekkingowy 1 osobowy to rozwiązanie dedykowane osobom podróżującym samodzielnie albo w grupie, gdzie każdy dysponuje indywidualnym ekwipunkiem. Zaletą takiego rozwiązania jest niska waga namiotu i małe gabaryty po złożeniu.\nNamioty dla 2 osób – namiot trekkingowy 2 osobowy to popularne rozwiązanie zarówno dla osób podróżujących w duecie, jak również dla samotnych wędrowników, którzy zabierają ze sobą spory bagaż i potrzebują większej przestrzeni do dyspozycji. Jest to bardzo uniwersalne rozwiązanie, ponieważ namiot 2 osobowy trekkingowy jest większy od jednoosobowego, ale wciąż pozostaje bardzo lekkim i kompaktowym rozwiązaniem.\nNamioty dla 3 osób – namiot trekkingowy 3 osobowy to rozwiązanie popularne wśród osób podróżujących w duecie lub w trójkę albo wśród osób podróżujących w dwójkę, ale za to ze sporym ekwipunkiem. Namiot 3 osobowy trekkingowy nie jest tak lekki i kompaktowy, jak model dla jednej osoby, ale jest dość uniwersalny i popularny.\nOczywiście w sprzedaży można znaleźć także większe konstrukcje, ale zdecydowanie praktyczniej jest zastosować kilka namiotów, gdy podróżuje się w dużym gronie, a nie jeden duży. Przy zakupie warto jeszcze zwrócić uwagę na:\nCenę – namioty trekkingowe nie należą do najtańszych, ale nie muszą też być ekstremalnie drogie. Warto patrzeć nie tylko na sam koszt zakupu, ale także na to, co w tej cenie otrzymujemy. Zakup taniego namiotu o kiepskiej wodoodporności i słabej konstrukcji zwyczajnie nie ma sensu, a już z pewnością nie do zastosowania outdoorowego.\nRenomę producenta – niektóre marki specjalizują się już od lat w produkowaniu akcesoriów turystycznych, trekkingowych i outdoorowych i zdecydowanie warto zainteresować się właśnie ich ofertą, gdyż najczęściej są to przedmioty najlepiej przystosowane do trekkingowych warunków.\nWybór namiotu na trekking to niezwykle istotna kwestia, która może zadecydować o komforcie uczestników wyprawy. Przed zakupem warto porównać kilka różnych rozwiązań, przejrzeć testy, recenzje i oceny użytkowników, którzy już mieli okazję przetestować konkretne namioty w terenie – to zdecydowanie ułatwi podjęcie ostatecznej decyzji.


chicago wczoraj i dziś - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 3 z 3 znalezionych dla zapytania chicago wczoraj i dziś w 3 sklepach\nChicago jest miastem słynnym, ale czy naprawdę znanym? Wywołuje ono różne skojarzenia i emocje, które mają niewiele wspólnego z dzisiejszą rzeczywistością. O tym, jak powstały owe stereotypy... Pełen opis produktu 'CHICAGO WCZORAJ I DZIŚ.' »\nChicago jest miastem słynnym, ale czy naprawdę znanym? Wywołuje ono różne skojarzenia i emocje, które mają niewiele wspólnego z dzisiejszą rzeczywistością. O tym, jak powstały owe stereotypy i co z nich zostało, traktuje niniejsza książka. Historia metropolii rzadko notuje tak szybki rozwój, jaki ma za sobą Chicago. W ciągu 150 lat powstała metropolia licząca ok.10 mln mieszkańców. W czasie, gdy Chicago składało się z kilku drewnianych chat, Londyn liczył już 2 mln mieszkańców. Paryż ponad 1 mln, a Nowy Jork był 400-tysięcznym miastem. Chicago, choć ma krótką biografię, doznało już okresów świetności i upadku; przeżyło momenty wzniosłe i tragedie. Dzieje miasta są świadectwem zarówno najlepszym cech, jak i najgorszych wad cywilizacji amerykańskiej. Już w latach 1880-tych mówiono, że "Chicago jest najbardziej amerykańskim z miast i aby poznać Amerykę trzeba zrozumieć Chicago". Chicago leży w sercu, czyli w środku Ameryki. Rozwój miasta zbiegł się z rozwojem gospodarczym Stanów Zjednoczonych. Co było powodem, że Chicago rozwijało się szybciej niż inne miasta amerykańskie? Aby dać odpowiedź na to pytanie, należy przede wszystkim rozpatrzyć samo jego położenie. Miasto leży na południowym brzegu jeziora Michigan w ujściu rzeki Chicago, poprzez którą ma połączenie kanałami z odległymi portami Zatoki Meksykańskiej. Środkowy Zachód (Midwest) - jak Amerykanie określają ogromny obszar prerii, łączący wschodnie stany USA ze stanami zachodnimi, był ważnym pomostem, niejako zapleczem dla amerykańskiej ekspansji na obszary leżące nad Oceanem Spokojnym. Otwarcie 1848 r. kanału Michigan-Illinois przyczyniło się do niebywale szybkiego rozwoju miasta. Dogodne usytuowanie Chicago przyciągnęło ówczesnych magnatów kolejowych, którzy powiązali miasto siecią kolejową z całym obszarem Stanów Zjednoczonych. Stała komunikacja była dodatkowym bodźcem do intensywnego rozwoju miasta. Chicago stało się głównym węzłem nie tylko kolejowym, ale również transportowym Stanów Zjednoczonych. Mając doskonałe zaplecze rolnicze miasto mogło wyżywić szybko wzrastającą liczbę ludności. Spowodowało to, że mimo niezbyt korzystnego podłoża glebowego (mokradła) rozrastało się w rekordowym dla Stanów Zjednoczonych tempie. Ksiądz David Macrea Scotchman wyraził w swej książce "The Americans at Home", opublikowanej w 1868 r., następującą opinię o Chicago: "W Chicago wszystko robi się z ogromnym rozmachem. Dobrzy ludzie są tu bardzo dobrzy, źli ludzie są bardzo złymi ludźmi. Wszystko tu funkcjonuje pod wielka presją. Szybki rozwój Chicago jest jedną z najbardziej zadziwiających rzeczy w historii cywilizacji". Kanclerz Otto von Bismarck w liście do amerykańskiego generała Philipa H Sheridana w 1870 r. pisał: Chciałbym pojechać do Ameryki choćby po to, aby zobaczyć Chicago\nWięcej o CHICAGO WCZORAJ I DZIŚ.\nChicago jest miastem słynnym, ale czy naprawdę znanym? Wywołuje ono różne skojarzenia i emocje, które mają niewiele wspólnego z dzisiejszą rzeczywistością. O tym, jak powstały owe stereotypy... Pełen opis produktu 'Chicago wczoraj i dziś' »\nChicago jest miastem słynnym, ale czy naprawdę znanym? Wywołuje ono różne skojarzenia i emocje, które mają niewiele wspólnego z dzisiejszą rzeczywistością. O tym, jak powstały owe stereotypy i co z nich zostało, traktuje niniejsza książka. Historia metropolii rzadko notuje tak szybki rozwój, jaki ma za sobą Chicago. W ciągu 150 lat powstała metropolia licząca ok.10 mln mieszkańców. W czasie, gdy Chicago składało się z kilku drewnianych chat, Londyn liczył już 2 mln mieszkańców. Paryż ponad 1 mln, a Nowy Jork był 400-tysięcznym miastem. Chicago, choć ma krótką biografię, doznało już okresów świetności i upadku; przeżyło momenty wzniosłe i tragedie. Dzieje miasta są świadectwem zarówno najlepszym cech, jak i najgorszych wad cywilizacji amerykańskiej. Już w latach 1880-tych mówiono, że ?Chicago jest najbardziej amerykańskim z miast i aby poznać Amerykę trzeba zrozumieć Chicago?. Chicago leży w sercu, czyli w środku Ameryki. Rozwój miasta zbiegł się z rozwojem gospodarczym Stanów Zjednoczonych. Co było powodem, że Chicago rozwijało się szybciej niż inne miasta amerykańskie? Aby dać odpowiedź na to pytanie, należy przede wszystkim rozpatrzyć samo jego położenie. Miasto leży na południowym brzegu jeziora Michigan w ujściu rzeki Chicago, poprzez którą ma połączenie kanałami z odległymi portami Zatoki Meksykańskiej. Środkowy Zachód (Midwest) ? jak Amerykanie określają ogromny obszar prerii, łączący wschodnie stany USA ze stanami zachodnimi, był ważnym pomostem, niejako zapleczem dla amerykańskiej ekspansji na obszary leżące nad Oceanem Spokojnym. Otwarcie 1848 r. kanału Michigan-Illinois przyczyniło się do niebywale szybkiego rozwoju miasta. Dogodne usytuowanie Chicago przyciągnęło ówczesnych magnatów kolejowych, którzy powiązali miasto siecią kolejową z całym obszarem Stanów Zjednoczonych. Stała komunikacja była dodatkowym bodźcem do intensywnego rozwoju miasta. Chicago stało się głównym węzłem nie tylko kolejowym, ale również transportowym Stanów Zjednoczonych. Mając doskonałe zaplecze rolnicze miasto mogło wyżywić szybko wzrastającą liczbę ludności. Spowodowało to, że mimo niezbyt korzystnego podłoża glebowego (mokradła) rozrastało się w rekordowym dla Stanów Zjednoczonych tempie. Ksiądz David Macrea Scotchman wyraził w swej książce "The Americans at Home", opublikowanej w 1868 r., następującą opinię o Chicago: "W Chicago wszystko robi się z ogromnym rozmachem. Dobrzy ludzie są tu bardzo dobrzy, źli ludzie są bardzo złymi ludźmi. Wszystko tu funkcjonuje pod wielka presją. Szybki rozwój Chicago jest jedną z najbardziej zadziwiających rzeczy w historii cywilizacji". Kanclerz Otto von Bismarck w liście do amerykańskiego generała Philipa H Sheridana w 1870 r. pisał: Chciałbym pojechać do Ameryki choćby po to, aby zobaczyć Chicago".\nWięcej o Chicago wczoraj i dziś


Duszpasterstwo w czasach stalinowskich - ks. Przemysław Mardyła | Księgarnia IPN.poczytaj.pl\nDuszpasterstwo w czasach stalinowskich - okładka książki\nautor: ks. Przemysław Mardyła\nDuszpasterstwo w czasach stalinowskich - ks. Przemysław Mardyła - opis książki:\nPublikacja ukazuje dramatyczne zmagania Kościoła z systemem komunistycznym w latach 1945-1956 na terenie archidiecezji krakowskiej. Z jednej strony pełna heroizmu postawa kard. A.S. Sapiehy i jego następców wobec nowej władzy, z drugiej próby rozbijania Kościoła od wewnątrz przez partię i organa bezpieczeństwa. Książka ukazuje kulisy procesu Kurii krakowskiej oraz podejmowane przez władze próby przejęcia steru rządów archidiecezją. W wymiarach rzeczywistości parafialnej, męczeństwu duchowieństwa niosącego posługę duszpasterską towarzyszyło równocześnie autentyczne wsparcie wiernych. Z tej atmosfery walki o rząd dusz wyłania się postać młodego duszpasterza studentów - ks. Karola Wojtyły. To wszystko sprawia, że lektura porusza i nie pozwala zapomnieć o cenie, jaką przyszło zapłacić Kościołowi za wierność swej misji.\nKsiążka „Duszpasterstwo w czasach stalinowskich” - oprawa twarda - Wydawnictwo WAM.\nKsiążka posiada 498 stron i została wydana w 2009 r.\nBądź pierwszy - napisz opinię, recenzję o książce "Duszpasterstwo w czasach stalinowskich"\nks. Przemysław Mardyła - autor m.in.:\nOpór społeczny i konspiracja o proweniencji narodowej... ks. Przemysław Mardyła;


Zazwyczaj zależy nam na wygodzie oraz komforcie, aby móc pracować wydajniej i efektywnie. Niektóre osoby przyznają, że duże znac\nArticle abut polish nature myjnie bezdotykowe cenaO skórach na tapicerce, odzieży czy meblachReklama i drukJak doczyścić dywan?Biznes - marketing internetowy w Google - poradnikNowa poligrafia, tańsze druki i lepsza jakośćPrzejść szkolenie z bhp? Dobrze albo wcale!Do fryzjera i kosmetyczki - coś dla urodyZanim zaczniesz górską wspinaczkęO nieperfekcyjnej pani domuKłopoty z układem pokarmowym- jakie badania, jaki lekarz?Krótki wpis o sukienkachPrzeglądy klimatyzacji - czyli jak uniknąć problemów z autemNie lej wody - oszczędzaj?Jak oszczędzać wodę naprawdę wydajnie?O oczyszczalniach i ekologiiKilka słów o suplementacji, odżywkach i trenerachCzy warto zobaczyć pokaz tańca Warszawa? Koszty i cenyCewka, zawód mechanika, warsztat - rozważania o motoryzacji The right equipment for the type of printing 2020 czas aby lepiej klimatyzować pomieszczeniaStomatologia ZabrzeDbaj o skórę, naturalnieCzy w 2020 warto wypożyczyć hoker?Jak wybrać DJ'aDekoracje i ozdobne naczynia z melaminyPrzedsiębiorstwo potrzebuje stałej obsługi prawniczejSweter i kardigana. Do czego ubrać?Lepsze od basenu - jacuzzi w ogrodzieWynajem mebli eventowychGdzie się szkolić z BHP


Einhell Piła ukośna 1800 W 210 mm kupuj w OBI\nNr produktu: 6583413\nŚrednica tarczy: 210 mm x 30 mm\nPłynna regulacja w zakresie 0-45°\nEinhell Piła ukośna TC- SM 216 1500W 216 mm\nEinhell Piła ukośna TC-MS 2112 1400W 210 mm\nPilarka ukosowa TC-SM 2131/1 Dual o mocy 1800 W marki Einhell.\nSolidna piła o wszechstronnym zastosowaniu, przeznaczona do cięcia ukośnego, wzdłużnego i poprzecznego.\nWyposażona jest w stół obrotowy z precyzyjną regulacją ustawień kątowych, metalowe prowadnice boczne, aluminiową podstawę i zintegrowany system odprowadzania trocin do worka.\nŚrednica tarczy: 210 mm x 30 mm z 48 zębami\nPrędkość obr. bez obciążenia: 4900r/min\nBlokada wrzeciona do łatwej wymiany ostrza\nAdapter do odkurzacza 36 mm\nSzerokość cięcia dla 90° x 90°: 310 x 62 mm\nSzerokość cięcia dla 90° x 45°: 210 x 62 mm\nSzerokość cięcia dla 45° x 90°: 310 x 36 mm\nSzerokość cięcia dla 45° x 45°: 210 x 36 mm\nW zestawie: pilarka, tarcza, metalowe prowadnice, worek materiałowy na urobek, zacisk do obrabianego materiału.\nBosch Professional Wiertło do metalu HSS-G 7 mm x 109 mm\nBosch Professional Wiertło do metalu HSS-G 3 mm x 61 mm


Jak rutyna zgubić może | KURA PAZUREM...\n« Zdolna polska młodzież\nBałwan z wąsem czy z cyckami? »\nPisząc ostatnio o tym, jak ukradziono mi kiedyś kosz na śmieci, przypomniałam sobie śmieszną historię. Co prawda usłyszałam ją jeszcze, kiedy mieszkałam w poprzednim miejscu zamieszkania. Opowiedziała mi o tym sąsiadka, a wiadomo, jak to z takimi opowieściami bywa. Nie wiadomo, czy to miejska legenda, czy prawda. Opowiem ją jednak, bo jest zabawna.\nByło sobie pewne osiedle. Osiedle jak osiedle. Nic w nim niezwykłego nie było. Mieszkały na nim bardzo urodziwe kobitki, więc pewien pan – mąż, ojciec i głowa rodziny zapałał namiętnością do pewnej pani, która jego żoną nie była. Pan był dość leniwy, bo nie szukał kochanki w drugim końcu miasta, a poszedł po linii najmniejszego oporu i na tym osiedlu sobie kochanicę wynalazł.\nPostanowił z nią spędzić kilka dni. Żonie więc powiedział, że jedzie w delegację. Nie wzbudziło to w niej podejrzeń, bo faktycznie tak się często zdarzało. Mąż przeniósł się więc na „czas delegacji” do kochanki. Niedaleko, bo w zasadzie blok dalej. Nie martwił się, że żona go nakryje, bo znał dokładnie jej plan działań, ponadto był pewien, że z kochanką raczej z łóżka nie wyjdzie, a tam na pewno żona szukać go nie będzie. Powtarzał numer z delegacją kilka razy, więc wszystko miał dopracowane. No, ale wiadomo, że rutyna może człowieka niechybnie zgubić.\nMąż siedział u kochanki. Już byli na tym etapie, że czas spędzali również poza łóżkiem. I ona pewnego dnia poprosiła go, żeby wyrzucił śmieci. No, tak się zdarza, że kochanka też śmieci produkuje i ktoś musi je z domu wytaszczyć. Pan oczywiście, przecież dżentelmen, kobiecie w potrzebie odmówić nie mógł. Ubrał buty, chwycił kosz (bo to okres bezworkowy był) i poszedł do śmietnika. Wyrzucił jak należy. I z tym koszem, zamyślony, wraca.\nNaciska klamkę u drzwi. Wchodzi. I nagle szok. Bo przed sobą żonę widzi. Zamiast kochanki. Żona oniemiała z wrażenia, bo mąż przecież w delegację wyjechał, a tutaj nagle powraca i to z koszem na śmieci w dłoni.\nNie wiem, jaka była jej reakcja ani jakie jego tłumaczenie, ale pewnie miny oboje mieli bezcenne. I awanturą chyba jakąś musiało się to skończyć, bo oczywiście na całym osiedlu o niczym innym się nie mówiło. Wszyscy pękali ze śmiechu, że pan taki niedojda i z koszem do domu zawędrował. Co złośliwsi komentowali, że zadziałał jak piesek Pawłowa, odruchowo poszedł tam, gdzie mieszkał. I że żona mu się ze śmieciami kojarzyła.\nNo, ale wniosków można więcej z wydarzenia wyciągnąć. Po pierwsze, ktoś może pomyśleć, że jak szukać kochanki, to daleko. Po drugie, kochanka też w końcu zagoni do obowiązków domowych, jak już się znudzi wygibasami czynionymi w łóżku. Po trzecie, trzeba zawsze myśleć. Zawsze, bo rutyna może człowieka zgubić.\nkochanka, kłamstwo, rutyna, wyrzucanie śmieci, zdrada\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez anna na 6 grudnia 2013 o 07:31, i jest w kategorii refleksje egzystencjalne. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\nNo właśnie, kosz na śmieci. Pewnie się narażę tym, którzy nadal korzystają z tej formy rozładowania napięcia seksualnego, ale trudno. Może nie wszyscy jeszcze wiedzą, ale jak mamy pojętną/pojętnego sąsiada to swoje potrzeby możemy załatwić właśnie w zsypie. Pozostaje tylko uzgodnić czytelne znaki umożliwiające wspólne, oczywiście przypadkowe spotkanie się w zsypie …\nHa, ha Gorzej jak nie ma zsypu. Na świeżym powietrzu o takiej porze roku trzeba by być bardzo zdesperowanym.\nPrawie nie pamiętam, żeby przy śmietnikach nikogo nie było – albo ktoś wyrzuca (takich rzadziej widuję, widocznie w nietypowych porach bywam) albo zbiera to co inni wyrzucili. No i jednak – chyba wolę napięcie rozładowywać robiąc ciasta czekoladowe a następnie je konsumując niż mieć śmieciowy seks. No, ale jeśli ktoś nie umie robić czekoladowych ciast…\nHa, ha W „Lalce” jest taka scena śmieciowa. Wokulski idzie ulicami Powiśla i widzi kochającą się parę kalekich ludzi na śmietnisku.\nTylko od czekolady d…rośnie a od sexu odwrotnie…!\nHistoryjka tu opisana miała miejsce faktycznie, pierwszy raz opisana przez Jerzego Urbana chyba 30 lat temu. W oryginale było tak, że „zapasowa” kobieta mieszkała w tym samym wieżowcu lecz na innym piętrze. Na tym pietrze zsyp się zaciął i pan z kubłem poszedł piętro lub dwa niżej. Wracając wsiadł do windy i pojechał na piętro „zameldowania”. I dalej był tak jak opisane wyżej.\n#7 napisane przez ~Tadeo\nPozwolę sobie uzupełnić twoją wypowiedź. Historia nie musiała być prawdziwa, ponieważ J. Urban pisywał cykliczne przezabawne historyjki na ostatniej stronie pisma pt. „Kulisy”. Było to raczej bardziej 40 a nie 30 lat temu. I faktycznie rzecz działa się tam w tej samej klatce lecz na różnych kondygnacjach. Pechowiec wylądował na pogotowiu. Stanął przed prawowita żona nie tylko z obcym jej kubłem na śmieci ale i w pidżamie. A takie rzeczy płazem nie uchodzą. Gratuluję pamięci i pozdrawiam jak najserdeczniej.\n#8 napisane przez ~krysia\na pamiętasz historyjkę o hydrauliku? TeZ Jerzego Kibica. Żona była ł w pracy, pod zlewem pękło kolanko i zaczęło zalewać kuchnię. Wezwał hydraulika, a sam zbierał wodę. Gdy poszedł wylać zebraną wodę do łazienki, do domu wróciła żona i widząc wypiętego męża z głową pod szfką zlewową, dowcipnisia złapała go od tyłu za przyrodzenie. Był to jednak hydraulik – wystraszył się i nagle podnosząc głowę huknął nią w zlew aż stracił przytomność. Wezwali pogotowie; sanitariusze znosili go po schodach na noszach, a gospodarz domu postępował za nimi i opwiedział jak doszło do wypadku. Zaczęli się tak śmiać, że przechylili nosze, hydraulik spadł i złamał rękę. Sprawa skończyła się w sądzie\nHaha-czyli pan skrócił sobie delegację dzięki rutynie!\nBo nigdy w rutynę popadać nie wolno.\nHa ha ha ha ha ! Pan się ze śmieci wysypał, a potem się wsypał Ha ha ha. Jak sobie wyobrażę tą sytuację to stwierdzam, że jest jeszcze lepsza niż ja-nie-do-Chile, chociaż to był mój faworyt Pan zdecydowanie zasłuzył na Alfa. Ha ha ha\n- ??? Tobie też wyrzucić śmieci?\n„Ja-nie-do-Chi-le” lepsze, bo z moim osobistym udziałem.\nuhahahahahaha, dobre :))))\nW pierwszej chwili nie wierzyłam, że można być tak durnym. Ale podobno można.\nTwój wpis i komentarz Ani z rana bezcenny, hahah\nA mi brzmią w uszach: „wygibasy czynione w łóżku” znów sama bez męża jestem\nDziękuję jeszcze raz za taką dawkę humoru na początek dnia\nTo, jak bez męża, to i bez wygibasów.\nJa to słyszałem w wersji dowcipowej, więc w sumie nie wiem, jak to jest. Ale potwierdzam, że rutyna to rzecz straszna. Cóż, mam nadzieję, że mu się dostało i to solidnie!\nU nas to wszyscy na osiedlu powtarzali, więc wierzę, że musiało się zdarzyć. Choć z legendami miejskimi też różnie bywa.\nA i owszem, różnie bywa. Po moim poprzednim mieście to jeździła czarna Wołga, co porywała dzieci, potem kobieta w Shake’u z McDonalda znalazła na badaniach… płyny od trzech różnych facetów, a z jednej z dyskotek porwano dziewczynę, którą potem znaleziono bez nerek… Więc tak sobie myślę, że legendy miejskie wiecznie żywe ;).\nO, to prawie te same historie w moim mieście też były. A czarna wołga to już normalnie klasyk.\nNo ba. Taki to był klasyk, że przez jakiś czas miałem taką chorobę, polegającą na pełnym planie, że jak dorosnę, to sobie taką kupię i będę nią jeździł ;D.\nHa, ha Chciałeś straszyć ludzi czarną wołgą?\nNiezły numer, a co do rutyny to niestety tak jest.. Jeden znajomy pokroju opisywanego Pana by nie wpaść poprzez nazwanie żony imieniem kochanki wszystkie swoje znajome nazywał Ziuta. Taki niby cwany. Ale i tak wpadł jak poprosił zonę aby powtórzyli to co robili wczoraj. Żona się spytała o co mu chodzi , bo wczoraj przecież nie nocował w domu. I tak się zaczeło.\nHa, ha Tak to jest. Ale dla żony to nieśmieszne. Pamiętam jedną z gaf, kiedy mój eks na boki chodził. I nawet samo wspomnienie nie wydaje mi się zabawne. A jemu po prostu kochanka z żoną się lekko pomyliła.\n#25 napisane przez Krzysztof\nPewnie , że to nie było jej do śmiechu. Tobie pewnie tylko się przykro kojarzy.Ale tak to jest ,że dużo ludzi prowadzi podwójne życie i nawet nie dlatego ,że mu się znudziło tylko jak jest okazja to czemu nie? A potem wplątują się w różne głupie układy. Raz tłumaczyłem jednemu takiemu ,że jak musi tak panny zaliczać to nich to robi tak sprytnie aby się obecna żonę nie dowiedziała. Ale ten głupek wybrał inną drogę. Z każdą nową kochanką się żenił, mieli razem dziecko i szukał następnej. Że on dureń , no to mogę jeszcze znieść ale co myślała czwarta z rzędu partnerka zachodząc z nim w ciąże to mi się w pale nie mieśc.i\nDomyślam się, co myślała: „Ja go zmienię”.\n#27 napisane przez ~Anna Ul\nNie bez przyczyny mówi się, że swój na swojego zawsze trafi. W tym wypadku to kwestia głupoty\nHaha, a to historia Znowu padam ze śmiechu, czytanie w pracy takich historii jest niewskazane\nHa, ha Zachowaj powagę, bo ludzie patrzą.\n#30 napisane przez ~Młoda Polka\nHistoria zabawna, jednak wnioski bezcenne\nWnioski być muszą.\n#32 napisane przez ~Agulec\nI pewnie dlatego ktoś wymyślił te worki na śmieci!\nA wiesz, że to całkiem możliwa geneza worka na śmieci.\n#34 napisane przez ~MagdaBem\nAle odjazd, na maksa, facet zakręcony jak naleśnik. Ciekawe jak się tłumaczył hihihi\nTłumaczenie pewnie było najlepsze, aż szkoda, że nikt z nas tego nie słyszał.\n#36 napisane przez Koszmarna\n- Kochanie zobacz jaka akcja.. tydzień temu szedłem wyrzucić śmieci, ufo mnie porwało i tatam jestem!! Nawet kosz mi oddali\n- Ale nasz kosz jest w kuchni!\n- Popatrz… dali swój…..\nHa, ha Dobre. Ha Ha\n#38 napisane przez secretlover\nHa ha ha. Samo życie a jak wiadomo kłamstwo ma krótkie nogi.\nJa znam lepszą historię. Mąż wyjeżdża „w delegację” do kochanki na drugi koniec miasta smochodem. No i cóż przypadki rządzą światem. Na tym końcu miasta znalazła się też żona. Jakież było jej zdziwienie gdy ujrzała tam swój samochód. Wróciła do domu po zapasowe kluczyki, zabrała samochód, zadzwoniła do męża z pytaniem gdzie jesteś…odpowiedź Kochanie nie mogę rozmawiać bo prowadzę…:) Dobrze to oddzwoń później. Domyślacie się co było dalej. Mąż po upojnych dwóch dniach wychodzi z blokowiska doznaje szoku musi złosić kradzież samochodu i podac dokładne namiary oraz wrócić do domu i albo się przyznać albo kłamać dalej. Żona z klasą wystaiła mu walizki nie musiał już się plątać w zeznaniach.\nA jeśli chodzi o kochanki… to przecież to też są standardowe kobiety, które oprócz atrakcji też wymagają i obowiązki umieją rozdzielić:)\nHa, ha Genialna kobieta.\nNo, no,Ty to wiesz jak wywołać uśmiech na twarzy, która za nic w świecie nie powodów do radości.\nPowody zawsze jakieś się znajdą.\n#42 napisane przez ~Magda\nMam coś paskudny humor i nie pośmiałam się. Cholera. Popsuł się przez rodzicielkę, ciśnienie spaść nie chce. Smutno wręcz m się zrobiło, bo ten facet to paskuda straszna. Perfidnie tak żonę zdradzać… Dobrze, że szybko się wydało. Nie mam nic do zmiany partnera, ale trzeba być szczerym. Najpierw rozstać się, potem wić nowe gniazdko.\nMasz rację, bo żonie na pewno nie było do śmiechu. Wiem coś o tym, pisałam w odpowiedzi na komentarz Krzysztofa.\nAle głowa do góry. Rodzicielki tak mają czasami, że potrafią zepsuć humor.\n#44 napisane przez ~Canna\nHa ha ha – zamyślił się, i zamiast wrócić do kochanki, poszedł z „kochankowym koszem” do żony\nTak jeszcze myślę, że każdy kłamca powinien mieć cholernie dobrą pamięć i musi być zawsze czujny.\n#46 napisane przez mama super5\nJa mojemu nie każę wyrzucać śmieci, to mu się chyba ze śmieciami nie kojarzę, mam nadzieję\nNo to ulga. To ja mojemu też chyba tak się nie kojarzę, bo śmieci wyrzuca rzadko. Kosz przy domu, więc częściej ja to robię, tym bardziej że ileż można tylko leżeć i pachnieć.\n#48 napisane przez mała-myśl\nAle historia.. ;] rzeczywiście takie wnioski można z niej wyciągnąć, a ten najważniejszy to – NIE ZDRADZAĆ ;]\nTen to najważniejszy, ale nie każdy na taki oczywisty wniosek potrafi wpaść.\nHahhaha. Wyborne. Podobno w każdej legendzie jest ziarnko prawdy. W tym wpadko w przeciwieństwie do wołgi może i całkiem spore.\nCo do pana, to chyba faktycznie jak pies Pawłowa zadziałał. Hahahha. Ciekawe, czy gdzieś w podobny sposób kobitka nie wpadła\nHa, ha O kibitkach nie słyszałam. A może sprytniejsze są?\nOj baby jedne , jak kobitka to sprytniejsza, i ….niestety macie rację.\nBo kobieta więcej kombinuje, bardziej knuje, snuje intrygi. Niestety.\nJa tam kombinuję, że kobieta nie po to do kochanka jeździ/chodzi, żeby miała u niego wykonywać obowiązki domowe. Chyba że mąż wymaga tylko, żeby leżała i pachniała a ona by chciała trochę posprzątać\nHa, ha Podobno ludzie szukają tego, czego w małżeństwie nie mają, więc nic nie wiadomo.\n#56 napisane przez ~mama Maciusia\n#57 napisane przez ~katkawariatka\nChyba jednak miejska legenda. Też o tym słyszałam.\nAle wesoło się czyta… jako dowcip, bo jeśli historia prawdziwa, to faktycznie jakoś tak nie do śmiechu.\nTeż nie wiem już jak to z tą historią jest, bo faceta na osiedlu palcami pokazywano.\nMoże i taka historia zdarzyła się nawet paru osobom, bo w sumie nie jest to jakieś bardzo wyjątkowe. Ostatnio jak leżałam w szpitalu babka opowiadała, że przy przy okazji innego pobytu leżała z taką „prostą babą” na sali i jak był obchód wieczorny, to lekarz zapytał: Stolec był: – Ktoś tak był, ale ja nie wiem, jak się nazywał – odpowiedziała zapytana.\nKoleżanka, studentka czy teraz już absolwentka medycyny opowiadała, że to chyba miejska legenda, bo od iluś osób słyszała, że były świadkami takiej sceny. Może niektórzy zasłyszane rzeczy opowiadają, że się im zdarzyły, ale myślę, że człowiek w szpitalu, zwłaszcza jak leży pierwszy raz to może być taki zakręcony, żeby stolec, o który pyta doktor wziąć za doktora Stolca\nWięc może i o facecie ktoś złośliwie to opowiadał… bo jak to śpiewa Kuba Sienkiewicz: Ona jest pedałem, właśnie się dowiedziałem, a może się przesłyszałem, bo za daleko stałem.\nA może ów pokazywany palcami faktycznie chodził kochance wyrzucać śmieci, a żonie kosz przynosił. Zawsze można podejść i zapytać. Jego albo żonę\nMasz rację. Pamiętam, jak w szpitalu (po operacji) poprosiłam kaczkę. Pielęgniarka się śmiała. Ja potem oczywiście też.\n#62 napisane przez ~korek115\nNo, jaki zakochany, aż mu się w głowie zakręciło:):):):)Fajna przygoda:):):):)\nFajna, ale pewnie tylko dla nas.\n#64 napisane przez ~Karol\nMoja mamusia, kiedyś, jeszcze za czasów komuny, trochę zabalangowała. Dość późno wróciła do domu, w stanie lekko wskazującym. Mieszkaliśmy wówczas na 10 piętrze, a mamusia na dziewiątym wysiadła z windy, weszła do mieszkania sąsiada, które znajdowało się pod naszym M3 dokładnie. Nieco się zdziwiła, bo układ mieszkania ten sam, tylko jakoś tak inaczej Poszła do łazienki, a to nie jej toaleta. A potem było wielkie przepraszam\nHa, ha To do nas kiedyś tak wszedł też sąsiad po pijaku. Piętra mu się pomyliły.\n#66 napisane przez ~roman\nForma prawidlowa – po lini najmniejszego oporu – nie zas – po najmniejszej lini oporu\nMasz rację. Pacan jestem, że tego nie zauważyłam. Nie powinien mi się zdarzyć taki prosty błąd. Przepraszam. Normalnie wstyd.\n#68 napisane przez ~jane_doe\nGłupota jest jak prosta – jest nieograniczona. Wiem o tym, bo kiedyś w sklepie powiedziałam manekinowi „dzień dobry”. Kiedyś aptekarka tłumaczyła pewnej babci, jak przyjmować lek i użyła słów „wsunąć do pochwy”. Babcia na to: „ale pani mi pochwy nie dała”.\nLegendy to fajna rzecz, także leśne. U nas była taka o uciekniętych z więźnia bandytach, którzy ukrywają się w górach i porywają młode i piękne niewiasty. Wraz z kumpelą chodziłyśmy po tym lesie i nic!!! Byłyśmy młode, ale pewnie nie dość piękne, niestety!\nHa, ha Jednak dobrze, że to była legenda.\n#70 napisane przez ~Hanna\nTaką historię dawno temu opisał Jerzy Urban (piszący pod pseudonimem „Kibic”) w Kulisach. Co tydzień zamieszczał tam tego typu historie, niektóre naprawdę śmieszne.\nMożliwe. Nie wiem. Nie czytałam Urbana.\n#72 napisane przez ~Grażyna\ntak to prawda i jak sądzę nie były to historie wyssane z palca – w wersji „KIBICA” to ten pan „pojechał” na delegację piętro wyżej,rano wyszedł ze śmieciami do zsypu (były takie w blokach) i w piżamie z kubełkiem w ręce „zameldował” do własnego mieszkania…drzwi otworzyła żona…\n#73 napisane przez ~jorg\nTaką historię,choć rzecz się działa w budynku wielopiętrowym opisał Kibic(Jerzy Urban) w czasopiśmie Kulisy dawno dawno temu\n#74 napisane przez ~Olga\nHistoria świetna,z dawnych lat pamiętam jak koleżanka Marzenka się zawieruszyła na jakieś trzy dni ,i po powrocie do domu mąż się spytał gdzie byłaś i jej wesoła odpowiedz adekwatna di ówczesnych czasów ,w kolejce po mleko trzy dni stałam.Do tej pory to ze znajomymi wspominamy i wywołuje zawsze salwy śmiechu.Teraz młodzi nie znają czasów kiedy świetne znajomości nawiązywało się o 12 przed sklepem i każdy z nadzieją wymieniał się informacjami będzie żyto .Pozdrawiam serdecznie czas do pracy iść .\nMoja koleżanka w czasach szkolnych opowiadała, jak jej ojciec, kąpiąc się rozmawiał z żoną, „przez ścianę” i dopiero po wyjsciu z łaienki zorientował się, że osoba, z którą rozmawiał, to była sąsiadka z góry, a nie żona, tak echo niosło po rurach:-)\n#76 napisane przez ~Patrycja\nHistoria jak już ktoś wspomniał, opisana genialnie przez J. Urbana, w felietonie ” Przyzwyczajenie”.\nZ tym, że historia dotyczyła kochanki mieszkającej w tej samej klatce „wieżowca”. A pan skoczył wyrzucić śmieci do zsypu, więc tylko w piżamie. I tak stanął przed swoją żoną – z wiaderkiem w ręce i w piżamie. A kochanka zgłosiła zaginięcie fatyganta na milicji, bo już do niej nie wrócił. Po jakimś czasie tylko wiaderko z piżamką wróciło.\n#77 napisane przez ~Cerka\nOpowiadała niewyspana kolegożanka (z parteru) w pracy: Mąż lekarki na czas jej nocnych dyżurów przygruchał kochanicę. Baraszkowali do rana, czas się żegnać, buzi, buzi wyszło aż na korytarz (na golaska, na pierwszym piętrze!). Mały przeciąg, drzwi na zatrzask – prask! Kolegożankę obudziło pukanie w okno – wygląda, widzi golasa, budzi męża, że jakiś zboczeniec pod oknem, Mąż wygląda – goły sąsiad. No po ludzku mu pomógł, zorganizował drabinę, przez lufcik otworzyli okno i… zdążył. Ciekawe czy następne nocki żonki dalej zagospodarowywał…\n#78 napisane przez ~anna\nNie wiem czy Urban taką historię opisywał, nie pamiętam. Ale stara jestem i wiem że on te swoje historyjki brał z protokołów rozpraw sądowych. Jeżeli rzeczywiście to opisał to historyjka prawdziwa i miała swój ciąg dalszy.\n#79 napisane przez ~Ada\nHistoryjka zabawna, ale zerżnięta z książki Urbana, a właściwie z jednego z jego felietonów drukowanych wiele lat temu w nieistniejących już Kulisach, a później wydanych właśnie w formie książkowej. Pisał pod pseudonimem Jerzy Kibic.\nNigdy nie czytałam żadnych książek i felietonów Urbana. Podejrzewałam jednak, że to może być taka miejska legenda.\nChciałabym widziec minę tego Pana, kiedy wszedł do własnego mieszkania. Kłamstwo ma krótkie nogi:)\n#82 napisane przez ~Elf\nTakie historie są normalką u mnie w pięknym dużym mieście też tak było i to nie bajka to samo życie mało tego to był ten sam blok tylko inne pietra, nie od dziś wiadomo że pod latarnią najciemniej a jednak rutyna gubi, a może nie rutyna tylko myślenie nie boli ale nie wprawnym szkodzi :-))\n#83 napisane przez eirene\nPo prostu leżę bardzo jestem ciekawa jak mąż próbował się tłumaczyć. BARDZO\n#84 napisane przez ~tytus\nta historia to już chodziła w PLL LOT w latach osiemdziesiątych i dotyczyła rzekomo jednego z pilotów, który miał polecieć na tzw.”pobyt” – tylko że nikt nie wiedział o kogo chodzi a środowisko niewielkie i tego by się nie ukryło – a więc kolejny kit na wagę Czarnej Wołgi\n#85 napisane przez ~Karolcia\nTak słyszałam tą historii w latach 70-tych. Miało to być w moim mieście. ile w tym prawdy nie wiem ale ja opowiem wam prawdziwą historie. Dotyczy mojego kolegi z pracy,\nByło to w połowie lat 80-tych, pracowaliśmy na zmiany i mój kolega / śp/ też miał kochankę w sąsiednim bloku. Było to duże osiedle, budynki 10 piętrowe. Parking też był duży , że czasem trzeba było się zastanowić gdzie stoi samochód / przeważnie Fiaty 126, 125, Syreny , Trabanty, Polonezy. A musze zaznaczyć, że mój kolega miał psa. No i nadeszła „nocna zmiana”. Kolega jak zawsze wyszedł z domu, skierował się w kierunku parkingu, potem zakręcił i poszedł do następnego bloku. Gdzieś ok. godz. 22-giej żona mojego kolegi wyszła z psem na spacer. Pies pobiegł na parkingi zatrzymał się przy samochodzie. Żona była bardzo zdziwiona że samochód stoi na parkingu. Ale pies zaczął węszyć wkoło samochodu zakręcił się i pobiegł w stronę sąsiedniego bloku. Żona za nim i tak doprowadził ją do drzwi gdzie zniknął jej mąż. Pies zaczął drapać w drzwi więc zadzwoniła i otworzyła jej kochanka męża. Pies wpadł jak oszalały do mieszkania i rzucił się w objęcia „pana”. Na drugi dzień żona z synem znów zadzwoniła do tych drzwi ale bez psa za to przyniosła spakowane mężowskie walizki. No i był rozwód drugi ślub, A oni żyli długo i szczęśliwie aż do jego śmierci. Żona sprzedała mieszkanie i przeniosła się na inne osiedle gdzie mieszka do dzisiaj.\nA mówią, że pies najlepszym przyjacielem człowieka.\n#87 napisane przez ~socjoblożka\nz tekstu wynika, że wszystkim to na dobre wyszło, więc może jednak pies to przyjaciel, nawet najlepszy można by rzec\n#89 napisane przez ~Słynny Filozof\nPARADOKS ŁYSEGO – CZYLI O ZDRADZIE WYCINKI RZECZYWISTOŚCI\nCzłowiek nigdy nie jest zadowolony z punktu w którym się aktualnie znajduje. Zawsze stara się osiągnąć coś, czego akurat nie ma. Potem, gdy już to osiąga, następuje chwilowa ekscytacja, która przechodzi w znudzenie i zaczynają się kolejne poszukiwania. Kiedyś zastanawiałem się, co się dzieje dalej, gdy człowiek osiągnie oświecenie? Czy to już jest koniec? A może następuje dalszy rozwój? Ale zostawmy to, bo to mnie przerasta. Gdyby człowiek był zadowolony, nie rozwijałby się. Ten nieprzyjemny stan, który daje o sobie czasem znać popycha nas ku nieznanemu – jeśli się tego nie boimy! Jeśli się boimy i tkwimy w czymś co nie sprawia nam radości, usychamy powolutku; śmierć dopada nas za życia.\nCzłowiek bez włosów jest łysy. A człowiek z jednym włosem dalej jest, czy może już nie? Gdy popatrzymy na taką osobę z daleka, nawet nie zauważymy tego włosa i powiemy: no jest łysy. A z dwoma, trzema, pięcioma, dziesięcioma włosami…, czy dalej jest łysy? W potocznym rozumieniu dalej powiemy, że jest. Ale gdzie jest ta granica? Przecież idąc tym tokiem, facet będzie miał pełną głowę włosów i nagle, „niespodziewanie” okazuje się, że z łysego przeobraził się w przystojniaka z bujną czuprynką!\nParadoks łysego bardzo przypomina mi niektóre sytuacje z życia. Załóżmy mamy kobietę i mężczyznę. Ona jest mężatką z dzieckiem, on kawalerem (można zamienić; ona panna, on – żonaty i dzieciaty, to nie ma znaczenia). I się zaczyna; najpierw są niewinne żarty, flirt. Jest oderwanie od nudnego życia, można zapomnieć o mało błyskotliwym mężu, kredytach i całej tej codziennej orce. Jest fajnie, są uśmiechy, zaczepki na fejsie, esemesiki – włosów na glacy zaczyna przybywać. Pojawiają się emocje, coś w końcu się dzieje, ta potworna nuda znika. Kobieta czuje się piękna i dowartościowana, bo inny mężczyzna zwrócił na nią uwagę, a na dodatek jest to fajny, przystojny i inteligentny facet – musi być, bo zwrócił na nią uwagę, a ona jest przecież wyjątkowa. Dawno zapomniany, chemiczny szał sprzed lat powrócił. Gdy warunki sprzyjają, niewinny flirt przeobraża się w coś więcej i kończy się poważnym romansem, a nawet wynikającym z niego rozwodem – na główce jest już bujna czuprynka To bardzo częsty, życiowy scenariusz. Ale… Nie zawsze się tak kończy, a wszystko zależy od pewnych czynników. Odnosząc ludzi do ww sytuacji można ich podzielić na kilka grup:\nGrupa I (łysy)\nTo mężczyźni i kobiety, którzy nie flirtują, a nawet jeśli im się zdarzy i zauważą, że żarty zaczynają nabierać podtekstów, ucinają to szybko (dominanci) lub wycofują się (osoby uległe), bo są na tyle zadowoleni ze swojego życia, iż nie zamierzają ryzykować tego co mają dla chwilowej przyjemności. Jest ich garstka ale są, i tu pozdrawiam jednego mojego czytelnika i dobrego kolegę – on wie, że to o niego chodzi. Szykuj kawały na następną wycieczkę integracyjną, bo ostatnio się opierdalałeś\nGrupa II (jeszcze łysy)\nSą to kobiety i mężczyźni, którzy lubią żartować, flirtować. Dowartościowują się w ten sposób, ale mimo to na flircie poprzestają. Mają swoje zasady i muszą się pojawić naprawdę ekstremalne warunki – tzn. niesamowity miglanc;) który potrafi zaciągnąć taką kobietę lub mężczyznę (w przypadku kobiety miglanc) do łóżka. I mogą sobie tutaj mówić różni „fachowcy” w spódniczkach, że jak kocha to nie zdradzi, jednak całą tą paplaninę weryfikuje tzw. Casanowa, który znajdzie tą jedną, malutką, maluteńką pustkę – to jedno niezaspokojone pragnienie kobiety i je zapełni, a potem zostawi kobietę z grymasem zdziwienia na twarzy. Co się stało? Przecież to nie możliwe! Są sejfy nie do otworzenia, a jednak jak to się dzieje, że niektórzy spece je otwierają? A no widzicie… dzieje się dzieje\nGrupa III (już powoli widać czuprynkę)\nTo ludzie, którym ewidentnie czegoś brakuje. Ludzie Ci ciągle czegoś szukają i nie potrafią do końca zidentyfikować własnych potrzeb. Są w związkach ale nie są w nich szczęśliwi. Ludzie ci sami szukają flirtu, a zdrada jest tylko kwestią czasu. Są z nieodpowiednią osobą, co nie tyle wynika z niedopasowania (czasem jest to przypadek), co bardziej z jakiś zaburzeń emocjonalnych/osobowościowych czy niskiej samooceny. Taka osoba, gdy nie weźmie się mocno za siebie, będzie zdradzać w każdym związku.\nGrupa IV (pełna czupryna)\nJej członkowie są wyrachowani i przebiegli. Mamy tu do czynienia z kobietą lub mężczyzną cwaniakiem. Związki tych osób oparte są na wygodzie i luksusie. Kobieta lub mężczyzna potrafi grać wspaniale swoją rodzinną rolę, ale gdy nikt nie widzi i gdy nie ma w domu dzieci – to jak śpiewał Kazik – są bardzo niegrzeczni. Spora część z tych osób, co ciekawe, obwinia za swoje skoki w bok właśnie partnera, ale na odejście odwagi brak! Pewien mój dobry kolega spotykał się z przedstawicielką tej grupy i ona wprost mu powiedziała, że od męża nie odejdzie. Trudno się dziwić; luksusowe auto, dom, ogród – życie jak w Madrycie. Czy aby na pewno? No właśnie, ludzie Ci są mimo wszystko nieszczęśliwi. No ale cóż…, życie to sztuka wyboru.\nGrupa V (długowłosy hipis)\nTu już jest prawdziwy hardkor! Są to ludzie kompletnie zagubieni, a nawet zdegenerowani, którzy bez potężnego uderzenia emocjonalnego nie potrafią żyć. Ogień musi się mocno palić i szybko gasnąć, potem szuka się nowego „strażaka”. Muzyka, alkohol, a nawet narkotyki nie wystarczają. Ostre posuwanie od tyłu w tyłek w pokoju przy zapalonym świetle i ciągnięcie za włosy? Yhy jasne, hehe, chyba dla romantyków i dzieci w gimnazjum! Oni potrzebują czegoś extra! Znam historię, gdzie dziewczyna dawała w toalecie na sylwestrowej imprezie, a w kuchni, jej niczego nieświadomy facet popijał sobie spokojnie z balowiczami. To jest najwyższa półka! – emocje na „najwyższym światowym poziomie”! Kolejna historia; kobieta udziela korepetycji (chyba z angielskiego) koledze z pracy, mąż obok w pokoju coś robi, a oni przy zamkniętych drzwiach, ale nie na klucz!, strzelają sobie szybki, minutowy numer! To taka minutka dla dorosłych hehe (nauczyciele wf wiedzą o co chodzi). Ta grupa to jak „Moda na sukces” – walą się wszyscy ze wszystkimi, a im „niebezpieczniej” i bardziej wyszukanie tym lepiej. Niestety mężowie i żony członków tej zacnej grupy są poza nią. Nie obowiązują tu żadne zasady moralne, a związki tych ludzi oparte są na perfidnym oszustwie! Para z pierwszego opisanego przypadku jest dziś małżeństwem i nawet mają dziecko, a facet doskonale wie (bo dowiedział się) co się działo, gdy balował w kuchni. To bardzo ciekawy przypadek, lecz wiem o nim tylko tyle ile napisałem, a szkoda.\nZDRADA = ZDRADZIE?\nSą ludzie dla których rzeczy są czarne albo białe; zdrada to zdrada i nie ma u nich żadnych tłumaczeń. Dla mnie, gdy dowiaduję się nowych rzeczy, nie ma już tych kolorów; są odcienie szarości bliższe bieli lub czerni. Zdrada, gdzie ktoś ewidentnie oszukuje partnera latami jest ohydna i tu rzeczywiście nie ma żadnego tłumaczenia. Ktoś, kto tak robi jest perfidnym kłamcą i w ogóle nie liczy się z drugą osobą. I trzeba to sobie uczciwie powiedzieć: to kanalia! I nie ważne kto to był; Twój brat, siostra, czy Ty sam. Jeśli tak robiłeś, byłeś kanalią! Sytuacja, zmienia się gdy osoba w związku czuje się ewidentnie źle, pozna kogoś, zakocha się i uczciwie podziękuje poprzedniemu partnerowi. Nie widzę w tym nic złego; po prostu coś się skończyło albo nawet w ogóle tego nie było i należy pójść dalej. Ja wiem, że ortodoksyjni ludzie powiedzą: przysięgali! I co z tego? Te wszystkie przysięgi są warte tyle co religie, które je wymyśliły!\nSą ludzie, którzy dobrze czują się w swoich związkach. Jednak następuje pewien zbieg różnych okoliczności i dochodzi do – nazwijmy to – sporadycznej zdrady. Wtedy trzeba sobie uczciwie odpowiedzieć na kilka pytań: czy to rzeczywiście był jednorazowy wybryk, który pokazał nam coś czego sami o sobie nie wiedzieliśmy? A może był to efekt zaspokojenia stłumionych przez lata pragnień? Czy naprawdę jest mi w tym związku dobrze? A może sam siebie oszukuje? Gdy uczciwie odpowiemy, będziemy wiedzieli co dalej.\nSłuchaj swojego wewnętrznego głosu, słuchaj serca, dokładnie wszystko przemyśl i bądź uczciwy. Bądź uczciwy względem siebie przede wszystkim, a będziesz uczciwy względem innych – to naturalna kolej rzeczy.\nSłynny Filozof – Facebook\n#90 napisane przez ~Jasio\n„Ja” dobrze pisze. Urban był wtedy dziennikarzem sądowym i napisał książkę z felietonami na ten temat. To było pod jakimś pseudonimem. Chyba Jerzy Kibic. Wybrał najbardziej niekonwencjonalne sprawy. To chyba była rozwodowa. I jeszcze jedno… Pan był w kapciach i górze od piżamy. Wszystko się działo w bloku z połączonymi korytarzami.\n#91 napisane przez ~kobieta-nie-typowa\nZnam przypadek podobny nieco, ale z pieskiem w roli głównej.Mąż pewnej pani, która sukces zawodowy osiągnęła, w przeciwieństwie do niego. Co za tym idzie, pieniądze również, postanowił zrekompensować sobie bycie postacią drugoplanową. Kupił psa. Pan domu uwielbiał długie z pieskiem spacery, piesek również. Nie był to mały piesek, ale bydlątko wielkie i silne, zaś pani domu wątła osoba, więc chętnie na taki stan rzeczy przystała, bo piesek i tak zawsze wyprowadzał ja tam gdzie chciał. A to za jakimś kotem, a to jeża w parku wyczuł, pani nie bardzo potrafiła do posłuszeństwa go nakłonić. Pewnego jednak dnia pan oznajmił, że w delegację go wysyłają i trzy dni będzie nieobecny. Cóż było robić, pies swoje potrzeby ma, i nieludzkim było by spacerów go pozbawić. Już pierwszego dnia wieczorem, zajął miejsce w przedpokoju, spoglądając to na drzwi, to na panią, z tym, że na każde inaczej. Na drzwi z utęsknieniem i czułością, na panią z wyrzutem i coraz większą w spojrzeniu naganą. Ubrała się pani, pieska zabrała i niechętnie opuściła domowe pielesze, przygotowana na niejedno, ale nic przyjemnego nie przewidując. Piesek pod najbliższy śmietnik się udał, potrzebę fizjologiczną załatwił, nóżkę opuścił i jak wyrwie do przodu… pani za nim. Ledwo nogami nadążyła przebierać, a o wyhamowaniu, tego pędu mowy nie było. Przebiegli tak dwie przecznice, nie spotkawszy po drodze ani kota, ani nikogo że znajomych, co mogło by psa powstrzymać na chwilę. Nie zwalniając tempa pies wbiegł do bramy, pani też, mało się przy tym nie rozbijając o narożnik budynku. Pies schodami w górę, pani za nim, już miała smycz z ręki wypuścić, bo pies miał łapy cztery , ona tylko dwie nogi i to zdecydowanie wolniejsze, na piętrze jednak pod drzwiami z nr 3 pies się zatrzymał, i skomli.Pani podjęła próbę wyciągnięcia go z stamtąd, niestety skazana na niepowodzenie. Kto ma Stafforda, ten wie. Szarpie się z nim, pies zniecierpliwiony poszczekiwać zaczyna. Zamieszanie i hałas, pani zdenerwowana z powodu późnej pory i rabanu pod drzwiami obcego mieszkania. Wtem drzwi się otwierają z impetem, a w drzwiach staje nie kto inny jak sam pan, z zamiarem uciszenia niesfornego lokatora, który hałasem zakłóca przyjemne bara bara. Pan półnagi, żona odziana, i pies szczęśliwy jakby kość znalazł. Morał? Często bywa, że wybieramy sobie przyjaciół na zasadzie przeciwieństw, często rekompensatą niewielkich osiągnięć bywa wielki pies, lub drogi i duży samochód. Często jednak bywa, że to co nas ma dowartościować, sprowadza na nas problemy, które nas przerastają.\n#92 napisane przez ~socjoblożka\nhmm, znając psy i ludzi, przyznam, że to prawdopodobne\n#93 napisane przez ~magda\nowszem, tak historia wydarzyla sie naprawde, w Szczecinie, panem o ktorym mowa byl profesor USz\not co, wiem, bo to moj profesor\nzreszta sam opowiadal na zajeciach hahaha\nsmialismy sie do rozpuku, no coz, on tez moze\nzona mu wybaczyla i zyjy nadal i szczesliwie, jak na udane profesorskie malzenstwo przystalo\n#95 napisane przez ~anna1\n#96 napisane przez ~krysia\n#97 napisane przez ~iks\nczy piszesz czasem notki bo cie onet poprosi czy sama z siebie? bardzo duzo na tym portalu jest historii typu slyszalam w autobusie kawiarni na przystanu w toalecie na poczcie itp\n#98 napisane przez anna\nOnet mnie nie prosi. Piszę to, na co mam ochotę. Oni po prostu z blogów wybierają historie, które ich zainteresują w jakiś sposób.\n#99 napisane przez ~Piotr\nHistoria z lat 70 XX wieku. Zaczerpnięta , żeby nie pisać plagiat , z tygodnika KULISY ( był taki) .Na ostatniej stronie pisał felietony Jerzy Kibic ( Jerzy Urban) , nawet niezłe.I to tyle\n#100 napisane przez ~Dziewczyna z Tatuażem\nRutyn zgubić może…\nwiec najlepiej nie wpadać w rutynę..\npowiem krótko-nie wikłać się w takie sytuacje tylko fantazje wykorzystać do rozbudowywania pożycia małżeńskiego..\n#101 napisane przez ~dawid\ntak- myślmy zatem a rutynie mówmy nie\n#102 napisane przez ~:-)\nStara odgrzewana historia! Ten przypadek opisywał Kibic, inaczej Magma, inaczej Jerzy Urban, w latach 70-tych ubiegłego wieku. Ale młodym zawsze się wydaje że coś nowego odkryli, ale to się tylko wydaje…………\n#103 napisane przez ~basia\nHistoria ta (dość mocno okrojona ) była opisana w książce J. Urbana „Jajakobyły” pod tytułem „Siła przyzwyczajenia. Oryginał tekstu suuuper, ten taki sobie, być może dlatego, że dokładnie pamiętam jego treść\nokoło 3 miesiące temu - 36 Komentarze\nPodobno według psychologów człowiek powinien co jakiś czas zmieniać pracę lub otoczenie. To dobre dla zdrowia psychicznego, działa ożywczo i nie pozwala wpaść w rutynę. Nie wiem jak Wy, ale ja uważam, że coś w tym jest. Czasami dopada człowieka chęć odmiany. Nie zawsze wystarcza zmiana fryzury. W moim przypadku zresztą to nie wchodzi w…\nStali bywalcy tej strony być może pamiętają, jak pisałam panegiryczny tekst o Poczcie Polskiej. Byłam bardzo zadowolona z ich usług. Do wczoraj. Normalnie wczoraj mnie lekki wkurw ogarnął i mało pani nie pogryzłam przez słuchawkę telefonu, kiedy wygłaszałam swoje pretensje. Normalnie Mężuś już chciał zaszczepić mnie przeciw wściekliźnie, bo pianę na pysku miałam dość pokaźną.…\nWczorajszy temat wróżek i wróżów przypomniał mi o pewnym zdarzeniu. Wiem, że jest weekend i powinno być miło i przyjemnie, ale niestety muszę o tym napisać, bo wczoraj cały dzień łaziła za mną ta historia. Dotyczy pośrednio jasnowidzów. Moi rodzice mieli kiedyś dom. Obok nich mieszkało dość młode małżeństwo. On i ona (po trzydzieści-parę lat)…