Z okazji pobytu Jana Pawła II w Polsce w nowym numerze\nPIELGRZYMKA Z TYGODNIKIEM!\nSą też wskazania bardzo jasne. Dla Polski i dla Kościoła w Polsce – jedność. Także w kalwaryjskim przemówieniu-modlitwie jest mowa o „jedności wiary, jedności ducha i myśli, jedności rodzin i jedności społecznej” . I prośba do biskupów, by „prowadzili ten Kościół jedną i prostą drogą do bram królestwa”. Jedną i prostą! WIĘCEJ\nPrzeżycia ostatnich dni pokazują, jak naprawdę z nami jest. Pokazują, że nie wystarczą choćby najsłuszniejsze polityczne, socjologiczne i kulturowe wytłumaczenia społecznego stanu ducha. Ważniejsze jest to, do czego zostaliśmy z miłością przynagleni. To musi zostać teraz przez nas głośno wypowiedziane i ukonkretnione jako program – ale nie jako program jednej siły, instytucji, partii czy grupy, choćby najbardziej poważnej i zacnej, nawet nie jako program „polskiego Kościoła” (jeśli traktujemy go jako jedną ze składowych narodowej społeczności), tylko jako program społeczny w najprostszym sensie tego słowa. WIĘCEJ\nPolakom podarowane zostało, po czasie pełnym frustracji i napięć, destrukcyjnych wiadomości i lęków, utajonych agresji i coraz nowych powodów do stresów (prawdziwych i sterowanych), kilkadziesiąt wspaniałych godzin wyłącznie dobrych. Dzięki Janowi Pawłowi przede wszystkim, od samej jego obecności poczynając, aż po wszystkie kolejne słowa – ale także dzięki temu, że zachował się w nas, czasem dość głęboko albo szczątkowo, ale jednak żywy posiew braterstwa kiedyś obudzonego. A może dla wielu kiełkował on teraz po raz pierwszy, bo wcześniej nie było okazji? WIĘCEJ\nObie pielgrzymki Jana Pawła II, do Kanady i do Polski, zaprzeczają wymownie tym, którzy zapowiadają, że Papież dla dobra Kościoła ustąpi niebawem ze swego urzędu Namiestnika Chrystusowego i przekaże go młodszemu i zdrowszemu następcy. (...) Stało się jasne, że każdy dzień tego pontyfikatu jest dla Kościoła bezcennym źródłem siły. Jan Paweł II z pewnością zdaje sobie z tego sprawę. Dla dobra Kościoła pragnie dalej nieść swoje brzemię pomimo widocznego trudu i cierpienia, jakie sprawia mu każdy ruch. Decyzje pozostawia Bogu, lecz sam nie odejdzie i nie spocznie. Kieruje się własnym sumieniem, nie ulegając ludzkim sądom. WIĘCEJ\n– homilia i akt zawierzenia świata miłosierdziu Bożemu podczas Mszy św. w Łagiewnikach, 17.08.2002\nOsobliwość tej konsekracji, specyfika tej Mszy, zostały ujawnione w homilii, której zakończeniem był uroczysty akt zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu. Papież chciał tego dokonać tutaj, nie w Rzymie czy gdziekolwiek indziej, bo jest przekonany, że to miejsce „Bóg obrał sobie, aby tu wylewać łaski swego miłosierdzia”. WIĘCEJ\n„Misterium nieprawości i wyobraźnia miłosierdzia”\n– homilia na krakowskich Błoniach, 18.08.2002\n„Życie według błogosławieństw”\n– rozważanie przed modlitwą Anioł Pański, 18.08.2002\nKsiądz Grzegorz Ryś, trzydziestokilkuletni historyk Kościoła na Papieskiej Akademii Teologicznej ma po raz drugi z rzędu prowadzić na Błoniach komentarz do Mszy. Tłumaczy, że podczas pielgrzymki poświęconej Bożemu miłosierdziu organizatorzy chcą pokazać miłosierdzie w wymiarze praktycznym; opowiedzieć czekającym na Papieża, że miłosierdzie mają nie tylko wypraszać, ale i czynić. No i – dodaje ze śmiechem – ludzie nie mogą się podczas tych godzin na Błoniach nudzić: stąd zaproszeni goście, stąd na telebimach krótkie reportaże telewizji TVN24, stąd wreszcie co kilkadziesiąt minut wejścia na żywo reporterów radia Plus, podających najświeższe informacje o przebiegu papieskiego dnia. WIĘCEJ\nWstali o czwartej. Bez szemrania, jakby o tej porze budzili się codziennie. Sprawnie spakowali kurtki i jedzenie. Świtało, gdy wsiadali do autobusu. W domu, czyli w Schronisku dla Niepełnosprawnych w Radwanowicach pod Krakowem, zostali jedynie ci, którym choroba nie pozwoliła uczestniczyć w papieskiej Mszy. WIĘCEJ\n– homilia podczas Mszy w Kalwarii Zebrzydowskiej, 19.08.2002\nNa trasie przejazdu kalwarianie witają Papieża transparentami: „Dziękujemy, że jesteś”. Jest tu zawsze, nawet kiedy jest w Watykanie: od 23 lat codziennie odprawia się tu modlitwy w jego intencji . W 1979 usłyszeli: „I o to proszę, proszę, abyście się za mnie modlili, za życia mojego i po śmierci”. Teraz prośbę tę powtórzył. WIĘCEJ\nW naszym dodatku także przemówienia Jana Pawła II na lotnisku w Balicach („Przestań się lękać” i „Żal odjeżdżać”) oraz relacje: Artur Sporniak - „Godzina zero” (przylot Papieża); Karolina Deling - „Bo jak go nie słuchać?” (przejazd z lotniska do Pałacu Biskupiego); Katarzyna Kolenda-Zaleska - „Student Jan Paweł” (odwiedziny kampusu UJ w Pychowicach); Aleksandra Bajka, A. Sporniak - „Katedra, czyli dziedzictwo” (wizyta na Wawelu); ks. Adam Boniecki - „Przytomność umysłu księdza Ryszarda” (przystanek przy kościele św. Floriana); A. Bajka - „Przy grobie rodziców” (cmentarz Rakowicki); Michał Kuźmiński, Marek Zając - „Okno” (rozmowy Papieża z młodzieżą z okna Pałacu Biskupiego); M. Kuźmiński, K. Deling, Bartek Dobruch „Ścigaliśmy Papieża”, K. Kolenda-Zaleska „Niespodzianki” (ostatni dzień pielgrzymki: Wadowice, Tyniec, Bielany, Tatry).\nZegar astronomiczny na praskim Rynku Starego Miasta zatrzymał się. „Znaczna część praskiego metra zniszczona” – głosił tytuł na pierwszej stronie najpoczytniejszego czeskiego dziennika „Mladá Fronta Dnes”. W ubiegły piątek jedna trzecia stacji metra znajdowała się pod wodą, wśród nich jedna z najważniejszych, przesiadkowych, na centralnym dworcu autobusowym Florenc. – Remont będzie kosztował może nawet dwa miliardy koron – powiedziała rzeczniczka praskiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej. Tramwaje nie jeżdżą na Małej Stranie, historycznej dzielnicy pod zamkiem królewskim na Hradczanach. WIĘCEJ\nWszystkie rządy III RP – od pierwszej ekipy postsolidarnościowej począwszy – lekceważyły rolę sądownictwa w reformach, jakie próbowały przeprowadzić. Tymczasem bez sprawnie działających sądów nie może funkcjonować ani demokracja, ani rynek. Kapitalizm polega przecież na rozłożonej w czasie wymianie dóbr i usług między osobami, które bezpośrednio się nie znają. Daję towar, a w zamian mam dostać pieniądze. Albo: daję pieniądze i mam dostać usługę. Gdy jedna ze stron takiej umowy nie wykona, druga musi mieć możliwość wyegzekwowania swojej należności przy pomocy sądu. Bez mechanizmu szybkiego dochodzenia prywatnych umów system rynkowy się degeneruje – a skutki odczuwa całe państwo. WIĘCEJ\nCzy dojdzie do ataku na Irak?\nPod płaszczykiem negocjacji, propozycji i targów kryje się jednak poważniejszy problem: chodzi nie o ambitne projekty Saddama Husajna, możliwe do wykrycia przez niczym nie ograniczoną inspekcję, na którą zresztą dyktator na razie się nie zgadza [choć, jak doniosły media, 11 sierpnia w rozmowie z brytyjskim posłem Partii Pracy Georgem Gallowayem miał zadeklarować gotowość wpuszczenia inspektorów ONZ bez żadnych ograniczeń – przyp. red.], ale o broń chemiczną i biologiczną, którą Saddam może zdobyć zaraz potem, w ciągu kilku tygodni. Nie trzeba wielkich nakładów, by wyhodować bakterie wąglika, które można pobrać z każdego krowiego pastwiska, albo spreparować neurotoksyczne środki, które są pochodnymi zwykłych pestycydów.\nInnymi słowy, problem nie w tym, co posiada Irak, ale kim jest Husajn – jedyny na świecie żyjący przywódca, który chciał w przeszłości użyć broni masowego rażenia i ma najsilniejszą z możliwych motywację do użycia jej ponownie. WIĘCEJ\nAutor jest amerykańskim politologiem, doradcą w Centrum Badań Strategicznych i Międzynarodowych w Waszyngtonie; stale współpracuje z „TP”.\nTa książka nie wzbudziłaby w USA ani rozgłosu, ani kontrowersji, gdyby Sylvia Ann Hewlett, ekonomistka zaangażowana w propagowanie polityki prorodzinnej oraz autorka kilku znanych prac z tej dziedziny, chciała tylko przedstawić obraz Amerykanek na przełomie stuleci. (...) W książce „Tworzenie życia. Profesjonalistki i starania o dzieci”, z relacji dobiegających pięćdziesiątki przedstawicielek pierwszego pokolenia, które „wypłynęło” na fali feminizmu, osiągających szczyty kariery zawodowej jako wysokopłatne menadżerki w korporacjach, biznesmenki i profesjonalistki, wyłonił się jednak wątek, na którym autorka postanowiła się skoncentrować – ich życie prywatne oraz problem bezdzietności. WIĘCEJ\nPolska: problemy nie tylko kobiet\nRodzina na wolnym rynku\nCzy problemy opisane w książce Sylvii Ann Hewlett staną się u nas aktualne dopiero za kilka lat, gdy więcej kobiet w Polsce obejmie samodzielne stanowiska, będzie dobrze zarabiało i zarazem borykało się z brakiem czasu na założenie rodziny? Chyba nie. (...) Niektóre przynajmniej zjawiska, np. odkładanie w czasie rodzicielstwa, zgodnie z zasadą: najpierw stabilizacja zawodowa, później rodzinna, nie są wcale sporadyczne. W naszych warunkach dotyczą przede wszystkim młodych ludzi (nie tylko kobiet), którzy samodzielne życie, a czasami i studia, rozpoczęli już w czasach transformacji systemowej. WIĘCEJ\nOsobliwością „wydarzenia z Guadalupe” jest to, że wszystko się rozgrywa na granicy dwóch odległych, wręcz wrogich sobie światów: hiszpańskiej konkwisty i podbitych Indian. (...) Dyskusja wokół postaci św. Juana Diego, której echo znalazło się także w „Tygodniku Powszechnym” (Marcin Żurek „Potrójny święty”, nr 31/2002) nie została wprost podjęta ani przez Kongregację ds. Kanonizacyjnych, ani przez watykańskie media. Nie ma takiego zwyczaju. Jednak półoficjalny organ Stolicy Apostolskiej „L’Osservatore Romano” poświęcił wyjątkowo dużo miejsca zarówno osobie nowego świętego, jak i „wydarzeniu Guadalupe”. Trzy obszerne artykuły („OR” z 2 i 3 sierpnia), których autorem jest o. Fidel González Fernández z Kongregacji ds. Kanonizacyjnych, nie są polemiczne, zawierają wykład pozytywny. Pierwszy jest poświęcony aktualności orędzia w Guadalupe i postaci Juana Diego, drugi – osobowości nowego świętego, trzeci – samemu „wydarzeniu Guadalupe”. WIĘCEJ\nZaduma nad tragicznym losem indiańskich plemion łatwo prowadzi do surowej oceny roli chrześcijańskiej Europy w Ameryce, włącznie z sądami potępiającymi konkwistę, proces budowy nowej cywilizacji i ewangelizację. Łatwo sprowadza się stulecia ewangelizacji do perwersyjnej strategii ujarzmiania Indian czy wręcz do uczestnictwa misjonarzy w realizacji „projektu kolonialnego poprzez ludobójczą wojnę przeciwko wszystkim Indianom” (Darcy Ribeiro). Podobne opinie podzielają dziś nie tylko antropolodzy; można je spotkać również w środowisku kościelnym. Nie bez powodu Jan Paweł II w czasie swej wizyty w Brazylii w 1991 r. mówił w Cuiabá: „Z wielkim bólem dowiaduję się, że niektórzy, nieliczni misjonarze, włącznie z tymi, którzy w pierwszych misjonarzach powinni widzieć wzór do naśladowania, próbują ich oczerniać, przedstawiając wypaczoną, bardziej polityczną i ideologiczną niż religijną wizję historii ewangelizacji Brazylii”. WIĘCEJ\nO „Mikrokosmosach” Claudio Magrisa\nDaleko od Ziemi Obiecanej\nKsiążka Magrisa przypomina autobiografię w o wiele większym stopniu niż „Dunaj”, a twarz narratora-bohatera jest o wiele mniej pogodna niż wydaje się to na pierwszy rzut oka. Owszem, Magrisowi nieobce są ciepła ironia, łagodna melancholia, a zwłaszcza poszukiwanie anegdoty zaprzeczającej ponurym historycznym stereotypom. To kwestia raczej pisarskiego temperamentu (powinienem był może napisać: triesteńskiego temperamentu), niż tego, co Magris rzeczywiście ma nam do powiedzenia. Bo odczytane literalnie „Mikrokosmosy” opowiadają przede wszystkim o świecie historycznym wypełnionym niezrozumieniem i nienawiścią, o świecie przyrody, który budzi w nas trwogę swoją obojętnością, o niewytłumaczalności zła. WIĘCEJ\nClaudio Magris, „Mikrokosmosy”, przekład Joanna Ugniewska i Anna Osmólska-Mętrak, Warszawa 2002, Czytelnik.\n„Córka Nastawiacza Kości”, najnowsza, sprzedana w ponad milionie egzemplarzy powieść Amy Tan, amerykańskiej pisarki chińskiego pochodzenia, mieści się w tym nurcie literatury amerykańskiej, który moglibyśmy nazwać anachronicznie „korzennym”, choć poza ten nurt znacząco wykracza. Amy Tan znana była dotychczas w Polsce z trzech powieści: „Żona kuchennego boga”, „Sto tajemnych zmysłów”, „Klub Radości i Szczęścia”. W każdej z nich, konfrontując chińską mentalność z obyczajowością Ameryki, opisywała zarazem niejednoznaczne związki matki z córką, w których widziała nie tylko konflikt kulturowy i pokoleniowy, ale przede wszystkim ważny obszar kształtowania się kobiecej tożsamości. WIĘCEJ\nZastanawiam się, kto jest właściwym adresatem tej skromnej, ale naładowanej tak autentycznymi emocjami poezji. Izraelscy Żydzi, którzy dawno już wybrali twórczość w języku hebrajskim, pozbywszy się obciążeń kulturowych przywiezionych z diaspory? Polskojęzyczni Żydzi z Tel Avivu – tak już nieliczni i wykruszający się z każdym rokiem? Polacy z Polski – zajęci sobą i cieszący się z ciągłego rozwoju i przemian rodzimego poetyckiego języka? Ta poezja – tak jak jej autorka – zdaje się nigdzie nie pasować, wpada w jakąś szczelinę między odrębnymi światami literackiej komunikacji. WIĘCEJ\n„Znak” o Fryderyku Nietzschem\nFryderyk Nietzsche uważany jest za skandalistę i gorszyciela. Być może właśnie te etykietki sprawiają, że niemiecki filozof wciąż nie przestaje intrygować. (...) Że rozgrzewa współczesne umysły do czerwoności, świadczy o tym choćby fakt, że co roku ukazują się kolejne monografie na jego temat. I wciąż nie brakuje interpretatorów, którzy z pism Nietzschego wyciągają wnioski nawzajem się wykluczające. Wobec autora „Tako rzecze Zaratustra” niepodobna przejść obojętnie. Niejednokrotnie mamy do czynienia z osobistym wyborem: albo fascynacja i niemal bezkrytyczna akceptacja wszystkiego, co głosił, albo całkowite odrzucenie, gdyż nie warto tracić czasu na czytanie tekstów kogoś, kto kwalifikował się raczej do zakładu psychiatrycznego niż do kierowania uniwersytecką katedrą. WIĘCEJ\nJÓZEFA HENNELOWA – Nie żałuję\nEWA SZUMAŃSKA – Odraza, Prawo, Goya\nANDRZEJ DOBOSZ – Po deszczu\nMARCIN KRÓL – Prowincja i realny socjalizm\nJACEK PODSIADŁO – Sekty są fajne


D&D – Descent into Avernus – Dungeon of Dead Three 2 [2.16] – punkt K\n17 kwietnia, 2021 17 kwietnia, 2021 kosoluk\nD&D – Descent into Avernus – Dungeon of Dead Three 2 [2.16]\nMłoda elturanka Valeria Nuska kroczy samotnie przez miasto. Patrol Pięści dopada ją. Spodziewająca się łatwego łupu. Księżna Vanthampur wypłaca podwójny żołd za spiskowców z Elturel.\nA ona dalej idzie wprost na nich niebaczna na zagrożenie. Żołdacy kładą ręce na pałkach. Śmieją się, bo jeszcze nie zdecydowali, czy aresztować ją, czy wymierzyć sprawiedliwość na miejscu.\nW ostatnim momencie Valerie chwyta dziewczyna, która pojawia się znikąd. Łapie ją i za swój sztylet. Natychmiast znikają tak jak stały. To Hama, która ma jeden ze sztyletów-nierozłączek. Drugi magiczny sztylet teleportacji ma jej mistrzyni, Rilsa Rael czekająca na nią w kryjówce. Hama i Valeria pojawiają się znikąd tuż przy niej.\n– W tych czasach nie możesz paradować po mieście stroju elturianki – Rilsa Rael karci Valerię, ale w jej głosie słychać troskę. – Miasto należy teraz do Princeps Vanthampur.\n– Serafin… on nie żyje! Musimy mu pomóc. On ocalił mnie, on może ocalić Elturel i Wrota Baldura!\n– Nastał czas, w którym Wrota Baldura mogą podzielić los Elturel. To miasto już jest upadłe. To gniazdo zepsucia.\n– A co jeżeli znajdzie się w nim troje sprawiedliwych? – protestuje elturanka. – Otto, Erika i Alef…\n– To warto walczyć przez wzgląd na tych troję… – Rilsa przyznaje po dłuższej chwili. – I nawet nie są Wrotanami… Spokojnie, nie martw się o Alefa, on ma przyjaciół, którzy przywrócą go do życia. Ale musimy się zatroszczyć również o ciebie. Przefarbuję ci włosy i zmienię uczesanie. Włożysz ten płaszcz i zapomnisz o tym kim byłaś. Nie znasz żadnej Valerii Nuska i nigdy nie byłaś w Elturel. Hama i ja nauczymy cię jak przetrwać w tym mieście, do czasu gdy nie powrócisz do swojego. Od teraz nazywasz się Tarina.\nAlef Serafin Senurset zostaje wskrzeszony przez szalonego elfiego barda przywołanego z Avernusa, Wesołka Plugawca (Smiler the Defiler). Żadna bowiem świątynia dobrego bóstwa, żaden praworządny kleryk nie chciał wpuścić w swe święte progi elturanki i wysłuchać jej prośby o wskrzeszenie Alefa. Baldur’s Gate nie chce uchodźców z Elturel. Nie chce nikogo z przeklętego miasta, które diabły wzięli.\nWesołek Plugawiec używa do zmartwychwstania Alefa przeklętego klejnotu – rubinu ukradzionego z ołtarzu Bhaala. Beztrosko stwierdza, że każdą klątwę można zdjąć. Serafin wraca do żywych, ale z piętnem Pana Mordu.\nAlef Senurste Serafin znajdował się między życiem, a śmiercią. Umarł w świątyni Martwej Trójcy. Zamordowali go kultyści. Wcześniej ukradł stamtąd przeklęty rubin, wyłupił go z oczodołu czaszki Bhaala. A potem tym klejnotem go wskrzeszono. Gniew Bhaala był wielki. Nim Serafin wrócił do świata żywych, Pan Mordu naznaczył go swym stygmatem. Aasimar za klątwę odpłacił sowicie przekleństwami:\n– Jestem Alef. Zrodzony z aniołów. Nic tu po mnie i nie masz nade mną władzy. Światła, które niosę nie zgasisz. Chwały Celestii nie umniejszysz. Na nic twe zwycięstwo.\nSerafin zdążył chwycić jeszcze jedną z czaszek i uczynił na niej znak życia, znak światła, po czym skroplił czaszkę swą na poły niebiańską krwią. Odmówił kadisz, odmówił modlitwę za zmarłych. Zdjął z niej klątwę. Tak bowiem można przekląć Bhaala!\nOtto Kreeg myśli o tym w jak dziwnej sytuacji się znalazł. On, prostolinijny były paladyn Towarzysza, poszukujący zaginionej ojczyzny, powinien się cieszyć, że z każdym krokiem wydaje się bliżej, z każdym krokiem więcej Elturan ratuje. A jednak wydarzenia z ostatnich godzin pozwalają mu zdać sobie sprawę z tego jak niewłaściwa jest jego obecność w tym towarzystwie. Czarodziejka Erika potrafi rzucać czar zmiatający pół tuzina wrogów. Za to aasimar Alef nie zawaha się, by wskrzesić najmarniejszą z Elturan, zwyczajną dziewczynę, która trafiła na ołtarz złych bogów. Jakby to był dla nich chleb powszedni. To nie są zwyczajni awanturnicy. Gdy wypowiadają myśli, to mówią otwarcie i uderzając wprost w sedno. Ale to co mówią nie podoba się Otto. Oni mówią, że jego stryj Thavius Kreeg jest złym człowiekiem, a Towarzysz to było oszustwo. Niemożliwe! Nawet tak potężni muszą się mylić.\n– Zostaliśmy sami Otto – wyrywa go z zamyślenia Erika Savikas-Hamaad. – Znamy się krótko, ale mamy wspólną przeszłość. Moja cioteczka zaufała twemu wujowi. Powierzyła w jego ręce swe życie. Teraz jest martwa. Mam nadzieję, że my napiszemy inną historię naszych rodów. Ja widząca i ty niedowiarek.\n– Zanim cię napotkałem także słyszałem o tobie różne rzeczy – odpowiada wojownik. – Widzisz ścieżkę, która pozwala przeżyć tobie. Ci, którzy ci towarzyszą, sczezną nim dojdziesz do celu.\nAlef Serafin i elturanie zbierają się w swojej tawernie. Ukrywają się przed żołdakami Pięści, którzy nie życzą sobie uchodźców w Elturel w swym mieście. Żołdacy szukają pretekstów by ich aresztować lub wyrzucić poza mury miasta.\nPięść tym bardziej nie przebiera w środkach, gdyż ma przyzwolenie na zwalczanie elturan od samej Princeps Vanthampur, która wrzuciła uchodźców do jednego wora wraz z kultystami. „Chcą zniknąć nasze miasto, tak jak swoje”.\nPięść jest również wdzięczna Vanthampur. Ci od Liary Potyr za to, że zrobiła wreszcie porządek z kultystami. Ci od niej samej, Thalamry Vanthampur, za to że objęła ich amnestią i dała szansę zamienić sutannę złych bogów na odznakę Pięści. Wcześniej tłukli elturan jako kultyści, teraz jako strażnicy Pięści.\nJaki jest w tym wszystkim udział Princeps Thalamra Vanthampur? Przecież musi wiedzieć, że jej synowie stali na czele kultystów. Byłaby złowieszcza, gdyby w imię swoich synów zwalczała innych kultystów, by przejąć kontrolę nad miastem. A może ona jest od konkurencyjnego kultu Loży Tarczy Ukrytego Pana?\nTarczę Ukrytego Pana przechowuje dla Eriki jej mąż oraz syn Thalamry Vanthampur. Thurstwell nie chce oddać matce Tarczy, więc ona przetrzymuje i więzi jego.\nYignath ma przy sobie piekielne przedmioty z diabletytu – Kostkę oraz Monetę Dusz. Erika już widziała identyczne Monety Dusz, a jedną z nich nawet posiada. Wybito je w piekielnej mennicy Mahadiego. W monecie Eriki zaklęta jest dusza jej cioteczki Eleonory, która to podpisała pakt z Mahadim. Erika również podpisała pakt z Rakszasą Mahadim, ale jej udało się oszukać czarta.\nA jaki pakt podpisał na siebie Yignath?\nTreść paktu znajduje się w Kostce, a Erika potrafi już je otwierać. W zamian za stanowisko prezesa w Banku Miliona Monet Yignath zobowiązał się dostarczyć żywą Erikę Savikas-Hamaad do Rakszasy Mahadiego. Jako że zginął zanim to uczynił, jego dusza stała się własnością Rakszasy Mahadiego – trafiła do Monety. Erika jest więc teraz w posidaniu czegoś, co należy do Rakszasy Mahadiego…\nYignathowi nie pasuje obecne położenie, chciałby opylić swój pakt Erice. Nie chce być zależny od Mahadiego. Chce uwolnić swą duszę. Wówczas jego osobisty kleryk wskrzesi go.\nJeżeli Erika weźmie na siebie pakt Yignatha, wówczas sama siebie zobowiąże się dostarczyć żywą do Rakszasy Mahadiego. Yignath w zamian obiecuje podzielić się swą wiedzą o występkach Patrycjuszy.\nErika i Otto nie zamierzają nikczemnika uwalniać od niewoli u czarta. Zasłużył na swój los.\n– Wrzućmy go do najczarniejszej studni i chodźmy dalej – proponuje Otto.\n– Idźcie, idźcie – śmieje się Yignath. – Bum, hahahaha!!! BUM!!!\n– Głupi, martwy dziadzie – odpowiada mu Otto. – To jest Widząca. Możesz udawać, że wiesz więcej niż ona. Ona widziała wiele przyszłości. Wiedziała jak cię dopaść, kiedy tryumfowałeś.\n– Pchacie się wprost w pułapkę – odpowiada tamten z monety. – Tak jak zaplanowano…\n– Jeżeli ja padnę, to i ty padniesz – mówi Erika. – Nie przemyślałeś tego. Może powinieneś przemyśleć swoją ofertę i uczynić ją bardziej korzystną.\nI tu go ma.\nAle Erika i Otto nie czekają na odpowiedź. Chowają monetę i odbierają jej głos.\n– Niektórzy mędrcy przybywający do Elturel mawiali, że człowiek to tylko duch wewnątrz ciała – mówi Otto. – Yignath musiał wydawać się sam sobie wyjątkowo cwany, gdyż swego ducha przeniósł docelowo z ciała, które było śmiertelne do nieśmiertelnej monety. Najwidoczniej zależało mu na tym, by żyć bez względu na cenę. Ale cóż to za życie gdy nie możesz spotkać najbliższych, wypić nieco wina by świętować zwycięstwo i śmiać się do rozpuku. Yignath wydaje się taki pewny siebie wewnątrz tego dziwacznego mechanizmu, w którym się znalazł, a przecież on jest tam uwięziony. To jest jak piekło. Musi być obłąkany lub mieć coś w zanadrzu. Ja gdybym był w jego położeniu rozpaczałbym, przecież to byłoby straszne.\n– Może to nie pierwszy raz, kiedy znosi takie katusze – odpowiada Erika. – Spójrz na jego ciało. Wygląda tak jakby gnił za życia. Pamiętam jak śmierdział trupem już na balu u szacha.\n– Wspominał coś o własnym kleryku, który przyjdzie i go wskrzesi. Czy wskrzeszenie jest możliwe, gdy ciało jest zniszczone?\nTymczasem Rilsie Rael udało się dowiedzieć, że patrol Pięści kręci się koło Łaźni, pod którą znajduje się kryjówka kultystów i gdzie są pozostali bohaterowie. Co godzinę żołdacy ex-kultyści stają przy wejściu do Łaźni i chwile czekają na coś, po czym niezadowoleni odchodzą. Po godzinie wracają i znów to samo, rozglądają się i odchodzą. Ciekawe kto wydał im ten rozkaz? Ten ktoś musi wiedzieć co dzieje się w środku!\nSerafin rusza do Łaźni ostrzec swych przyjaciół. Ocalona przez niego elturanka Valeria Nuska chce iść razem z nim. Za namową Rilsy Rael zmienia jednak wygląd i imię na Tarina, by Pięść nie nękała jej (intro).\n– Czy opowiadałem ci Tarino historię wskrzeszenia Lazariusa? – opowiada po drodze aasimar Serafin Alef Senurset. – Otóż pewnego razu dawno temu dobry kleryk wskrzesił kupca zwanego Lazariusem. Kupiec od trzech dni spoczywał na katafalku. Mimo to rodzina błagała kleryka, by spojrzał na niego. Kleryk rzekł do niego: „Wstań”. Lazarius choć od trzech dni był martwy, powstał do żywych. Historia ta niosłaby nadzieję, gdyby nie to co stało się dalej. Lazarius oszalał ze strachu przed śmiercią. Gdy raz umarł drugi raz nie chciał. Nie chciał już potem nigdy wychodzić z domu bojąc się, że spotka go coś złego. Obsesyjnie bał się wszystkiego, co mogłoby go doprowadzić do śmierci. Nie miała z niego pożytku ani rodzina ani nikt inny. Resztę swych dni przeżył we własnym więzieniu. Morał z tego dla nas taki, abyśmy nie bali się życia i nie bali się śmierci.\nPod Łaźnią Alef i Tarina napotykają na wspomniany przez Rilsę patrol Pięści (ex-kultystów). Czekają, aż żołdacy sobie pójdą, po czym wkradają się do Łaźni.\nErika dotyka bladej twarzy Flennis, odgarnia jej zlepione krwią włosy z policzków i przykłada ucho do jej ust. Czuje lekki, chłodny powiew magii. To dusza Flennis, przebudzona przez magię i zmuszona do mówienia (Speak with Dead).\n– Wiesz kim jesteś?\n– Oczywiście, że wiem kim jesteś. Jesteś żoną Pająka. A ja jestem martwa. Mam złoto potrzebne na moje wskrzeszenie.\n– Chcesz żebyśmy cię wskrzesili?\n– Mam trzy żetony z kasyna. Weźmiesz je do Amrika Vanthampura w Pochyłej Latarni i wymienisz je na nagrodę. Będzie tego tyle, że wystarczy dla Grimboota. To paser, też z Pochyłek Latarni. Skombinuje dla mnie zwój wskrzeszenia. Wówczas ci pomogę.\n– Musimy się zgadzać na coś takiego – protestuje Otto. – Ona była służką złego boga! Spalmy jej ciało. Spalmy też ciało Yignatha i pożegnajmy się z nimi na zawsze. Inaczej będą nas wiecznie prześladować.\n– Otto, ty nie, ale ja jestem uznawana za winną tego co się tutaj wydarzyło we Wrotach. Oskarża się mnie i moją siostrę o spisek. Mojego męża o zamordowanie Wielkiego Księcia. On jest teraz więźniem własnej matki. Muszę przywrócić nasze dobre imię.\n– A czy Farouk ma jakieś dobre imię?\nTymczasem dokładnie nad nimi Alef i Tarina włamują się do Łaźni.\n– Ukryj się i podsłuchaj o czym mówią ci z patrolu – mówi Alef. – Nie ujawniaj się, bo cię złapią.\n– Schodzę na dół to moich towarzyszy, potrzebują mnie.\n– Naprawdę chcesz zostawić mnie tu samą? Nie możemy po prostu zaczekać na nich i tu ich ostrzec?\nTarina jest przerażona myślą o pozostawaniu tu samej, między wyjściem z podziemi, z których mogą wyleźć kultyści, a wejściem z ulicy, po której grasują patrole ex-kultystów. Z drugiej strony za żadne skarby nie zejdzie znów na dół, gdzie kultyści ją zamordowali.\nSerafin staje przed trudnym wyborem.\n– Zostanę z tobą. Skryjemy się razem.\nErikę i Ottona dzieli różnica zdań. Jedno zgadza się wskrzesić Flennis, drugie chce spalić jej ciało.\n– Nie zamierzam jej wskrzeszać, dlaczego miałbym to robić? – protestuje Otto. – Ona była kapłanką mrocznego boga. Zabiła naszego towarzysza. Zamordowała Liarę Portyr. Jak możesz ufać komuś takiemu? Jedyne co widzę pośród Wrotan to oszustwo i nieprawość. Ta dwójka Yignath i Flennis są jak skoncentrowane zło. Pokonaliśmy ich. Dokończmy to i spalmy ich ciała, żeby nie dało się ich wskrzesić. Widzę, że dla bogaczy Wrót Baldura to bardzo łatwe.\n– Nie każdy kto mieni się naszym przyjacielem rzeczywiście nim jest, tak jak nie każdy kogo poczytujemy za wroga – mówi Erika. – Spójrz w jakim położeniu jest Flennis. Nie chce iść do boga, którego wyznawała. Łamie jego dogmat o zakazie wskrzeszania.\n– Czarodziejko, pokonaliśmy ich, nie dajmy się im przechytrzyć. Oni leżą pod nami pokonani. Musimy tylko zrobić to ostatnie, spalić ich ciała, by nie dało się ich wskrzesić.\n– Nie pozwolę ci na to Otto.\n– Ale czemuż miałabyś mi na to nie pozwolić?\n– To jedyna szansa, by przywrócić dobre imię. To jedyna szansa, by nie iść dalej po omacku. Nie wiemy co za rytuał kultyści przygotowali tam głębiej. Flennis jestem w stanie zaufać, gdyż jeżeli mnie okłamie i złamie dane słowo, to jej nie wskrzeszę i jej ciało rozłoży się w tych ciemnych, zatęchłych korytarzach.\n– Tak ona jak i Yignath pewnie nie raz byli w takiej sytuacji. Yignath mówił o swoim kleryku, a Flennis o kupowaniu zaklęć od paserów. I mówili to z taką pewnością. Przecież oni są martwi! Każdy kto jest pobożny i dobry boi się śmierci. Śmierć to coś strasznego. A ona mówiła to tak, jakby miała przygotowany plan. Jedyny sposób, by go pokrzyżować to ognie piekielne. Czyż nie po to nas tu wysłano? Byśmy wykończyli ostatnich kultystów?\nErika z trudem powstrzymuje złość na Ottona. Czuje, że traci czas na przekonywanie go. Czyż nie powinni szukać wszelkich sposobów na dotarcie do Vanthampur? Przecież to leży w ich wspólnym interesie! Vanthampur przetrzymuje jej męża, a on przetrzymuje jego wuja.\nMyśli Otton biegną w przeciwnym kierunku:\nMówiono mi, że Widząca widzi więcej niż inni. Ale czy to znaczy, że potrafi odróżnić dobro od zła? Może widzi tylko jak plany tych wszystkich złoczyńców rozrastają się we fraktale, w pajęczynę, która oplata Wrota Baldura. Dla mnie Wrota Baldura to miejsce, które jest stracone, przegrane, z którego elturanie muszą tak naprawdę się wydostać. Moim celem jest zstąpić do Avernusa, odnaleźć Elturel i przywrócić je światu. Czy jedynym sposobem na zrobienie tego jest przystawanie z takimi jak małżeństwo Hamaad?\n– Ja, Nahir i Mavil ocaliliśmy cię w podziemiach Seksergates – Erika proponuje przełamać impas. – Masz u mnie dług życia. Myślę, że możesz spłacić go tu i teraz. Nie będziesz mi więcej nic winien, ja nie będę winna tobie.\n– Dobrze – zgadza się Otto. – Pójdźmy na kompromis. Spalmy jednego, a zostawmy przy życiu drugie.\n– Zgoda, Yignath mnie drażni.\nPrzygotowują odpowiedni stos i palą ciało Yignatha.\nMarmurowa łaźnia kąpielowa\nTarina kryje się w cieniu, ale nie cieniu wykuszy, łuków, kolumn Łaźni. Kryje się w cieniu Alefa. Chce być blisko niego, przy nim czuje się bezpieczna. Może boi się, że znów zobaczy jego śmierć? Może boi się, że znów zobaczy własną śmierć? A może wzięła sobie do serca przypowieść Alefa o Lazariusie. Z życia trzeba korzystać póki ono jest.\nI wbrew sugestiom Alefa, Tarina zamiast oddalać się od niego, rozproszyć się po Łaźni i ukryć przed wrogiem w różnych miejscach, przysuwa się do niego.\nAlef waha się. Bohaterowie nie są od tego, by czekać w bezradności. Może by przygotować jakąś pułapkę, zająć się czymś? Czy dałoby się tu zrobić jakąś zapadnie? Czy jest tu jakiś generator pary, by nie było ich widać? To Łaźnia, są baseny z gorącą wodą, są sauny, jest tu mnóstwo pary, trzeba tylko jeszcze nagromadzić jej więcej – kombinuje Alef.\n– A może na chwilę zapomnimy o tym wszystkim? – proponuje Tarina patrząc na wijącego się w ukropie Alefa. – Mamy przecież jeszcze godzinę do przybycia patrolu. Dopiero co umarliśmy. Moje ciało jest wciąż sztywne, całe zdrętwiałe. Czyż to miejsce nie jest po to, by odetchnąć i zrelaksować się?\nGdy Alef podkręca saunę, by naprodukować więcej pary, Tarina zrzuca ubranie i wchodzi do środka. Alef przeklina sam siebie. Czy naprawdę mają całą godzinę? Cóż, życie jest jedno – stwierdza. Właśnie został przywrócony spod tronu Bhaala. Idzie za nią. Zrzuca ciążącą zbroję, przecież nie może pordzewieć. Dotyka jej dłoni.\n– To twoja dłoń trzymała mnie bym nie spadł w nicość.\nPrzechodzą do masażu a potem do wspólnej kąpieli w marmurowej łaźni kąpielowej. Teraz liczy się tylko to, że żyją.\nJeden grosz dla Zariel\nCiało Yignatha płonie. Zostaje już tylko jego dusza w monecie. Otto zastanawia się czy tej monety Erika nie powinna zwrócić Mahadiemu. Erika oszukała Rakszasę i z całą pewnością Rakszasa ma wobec niej straszliwe plany. Rakszasy rozsmakowują się w swej zemście. Mahadi może być olbrzymim utrudnieniem dla nich, gdy zstąpią do Avernusa.\n– Sugeruję, żebyś w ramach oddalania od siebie potwornej zemsty Mahadiego wysłała mu tę monetę w geście dobrej woli. W końcu jest jego.\n– A gdybym przekazała tę monetę Zariel? – zastanawia się Erika. – To waluta w piekle cenna. I na pewno Yignath się nie ucieszy z całego obrotu sprawy. Wystrychniemy ich obu na dudków.\n– Twój plan jest o wiele lepszy od mojego – przyznaje Otto. – A wiesz w jaki sposób możesz przekazać tę monetę Zariel?\n– Być może wkrótce zrobimy to osobiście.\n– Postanowione. Tylko oby nie stało się tak, że jakiś nekromanta wcześniej uwolni czarem duszę z tej monety.\nAlef przywołuje opowieść z dawnych lat, które spędził na pustyni Mulhorand, nie zawsze samotnie.\n– Dawno temu do groty Serafina trafiła dziewczyna okrutnie poraniona i pohańbiona – opowiada Alef. – To były czasy wielkiej grabieży i panoszących się bandytów. Pustelnik opiekował się nią. Wyleczył jej rany, ale nie te zadane jej głęboko. Dziewczyna nie była w stanie wypowiedzieć żadnego słowa, nie była zdolna rozmawiać z ludźmi. Prżez ten czas jednak bardzo zbliżyli się do siebie. Tak blisko, jak mogą być tylko mąż i żona. I kleryk zapomniał o swej wierze, o wizjach aniołów i o Celestii. Jedyne czego pragnął, to by z nim została. Ale któregoś razu pojawił się anielski Deva. Nic nie mówił. Pokazał mu tylko wagę z dwoma szalkami, w równowadze róża i świetlista księga. Kleryk zrozumiał, że musi wybrać. Jeżeli weźmie jedno, to równowaga zburzy się. Nigdy nie żałował tej decyzji. Poznał drogę światłości, zaklęcia i magię. Oświetlał się w blasku chwały i Celestii idąc drogą wiary i księgi. Ale żałuje tego, że nigdy nie poznał imienia tamtej kobiety.\nFlennis nie żyje i jej pozycja negocjacyjna jest kiepska. Wyjawiając sporo sekretów liczy zyskać przychylność Eriki. Jest zdana wyłącznie na jej łaskę. Otto najchętniej by ją spalił.\nFlennis zdradza swych mocodawców:\n– To prawda, że Farouk zlecił mi zamordowanie Liary Portyr, a wcześniej skompromitowanie jej. Natomiast nie miał nic wspólnego z morderstwem Dillarda Portyra. Amrik Vanthampur zapłacił mi (stąd ma te trzy żetony do kasyna), bym podrzuciła Liarze Portyr dowody na Farouka, zarówno prawdziwe, jak i fałszywe. Po tym jak Farouk zdradził swą rodzinę, zaczęłam pracować dla Amrika.\n– Amrik Vanthampur przemycał elturan oraz grzebał w księgach heraldycznych, spisach powszechnych, rodowodach i drzewach genealogicznych. Szukał powiązań rodzinnych Hellrdierów. Nazwiska przekazywał bratu, Mortlockowi, a ten dalej Vaazowi i Yignathowi. Oni zajmowali się porywaniem elturan, w szczególności Hellriderów. Amrik Vanthampur to gruba ryba, stoi na czele syndykatu, kryminalnego imperium. Prowadzi w tawernie Pochyła Latarnia szulernie i lichwę. Amrik kieruje kultystami, ale nie jest jednym z nich. Wysługuje się nimi. Traktuje jak członków swego gangu. Nie obchodzą go bogowie, w jakich wierzą. To wyrachowany i cwany gracz. Szuka każdej sposobności do zarobku. Ale ma też słabość. Jest rozpieszczonym synalkiem Princeps Vanthampur. Narcyzm i zbytnia pewność siebie kiedyś go zgubi.\n– Amrik zlecił Vaazowi zabicie swego brata, Mortlocka. Amrik chce zrzucić całą winę za konszachty z kultystami na Mortlocka. Ale jest jeszcze coś. Na dole znajduje się złoto. Dużo złota. Vaaz zrabował je z Banku Miliona Monet należącego do Yignatha. Vaaz tym samym zdradził Yignatha. Wówczas Yignath udał się po sprawiedliwość do „ojca chrzestnego”, do Amrika. Amrik kazał podzielić łup na trzy części pomiędzy siebie i ich. Dola Vaaza znajduje się tutaj, w dolnej części podziemi. Głupi Vaaz ukrył ją tutaj. Vaaz zabije Mortlocka, wyniesie swe skarby i zaawali podziemia.\nObiecany patrol Pięści zachodzi po godzinie pod Łaźnie. Widzi wydobywającą się przez szczeliny w oknach i drzwiach parę. Podchodzą pod drzwi. Słychać głosy strażników:\n– Nic nie widać! Co tu się dzieje? Nie podoba mi się to! Może już wyszedł? Chodźmy to sprawdzić.\n– Nie, mieliśmy nie wchodzić do środka. Rozkazy pana Amrika były wyraźne.\n– Zmiana planów. Zaczaimy się na Vaaza w środku. Od razu go zabijemy.\n– A co jeżeli nie będzie miał złota? Może spodziewa się zdrady i ukryje je?\n– To zapewnimy go o naszej uczciwości i o tym, że pan Amrik zawsze dotrzymuje słowa. Dowiemy się gdzie ukrył złoto, a potem go zabijemy.\nStrażnicy wyważają drzwi do Łaźni. Mgła zasłania widok. Nie dostrzegają ukrytych za kolumnami Alefa i Tariny.\nAlef jest pewnie, że ci strażnicy pomylili się. Nie ujrzą w wyjściu Vaaza, a Ottona i Erikę. Alef nie chce, by jego przyjciele zmęczeni walką w podziemiach nadziali się tu na strażników Pięści. Pozbędzie się dla nich komitetu powitalnego!\nZamach na sąd\nOtto proponuje nowe rozwiązanie.\n– Przybiliśmy tu odnaleźć kogoś, kto będzie za nami świadczył na procesie. Zamiast tego znaleźliśmy tutaj samych szubrawców, najgorszych z najgorszych. Oni zrobią wszystko, by nas oszukać. By wyjść z tej sytuacji niby beznadziejnej na wierzch. Mam inną propozycję. Ten, który wie gdzie jest mój wuj, to nikt inny jak twój mąż. I będzie miał proces. Będzie sądzony jako zabójca jednego z Wielkich Książąt. My, a szczególnie ja elturanin nie mamy żadnych szans we Wrotach Baldura na sprawiedliwy proces. Nie wygramy z biurokratycznym molochem. A już szczególnie, gdy będziemy przywoływać na własnych obrońców duchy kultystów, których Vanthampur nienawidzi. Wiesz co powinniśmy zrobić? Wbić się na proces twojego męża i uwolnić go w brawurowym stylu. Sugeruję porwanie, bo starcia prawne są skazane na przegraną we Wrotach Baldura, które są miastem bezprawia. Odbiwszy twego męża zyskamy możliwość dojścia do mego wuja Thviusa Kreega. A kiedy jego znajdziemy, będziemy wiedzieć dokąd przenieść się w Avernusie. A to potrafi twoja siostra.\n– Ale to nie oczyści Farouka z zarzutów. Dalej będzie poszukiwany. Nie chcę, by Wrota Baldura były dla mnie spalonym miejscem. Ja i Sylvira zostałyśmy wyrzucone z Candlekeep. Seskergates jest naszym miejscem na ziemi, naszym domem.\n– O Seskergates piszą w gazetach, że to diabelskie miejsce, które należy spalić.\n– Nie chcę oglądać naszych twarzy na listach gończych.\n– Uciekniemy do Avernusa. A stamtąd ja tu nigdy nie wrócę. Zasadnicza różnica jest taka, że przyjmując moje rozwiązanie, w którym uwalniamy Farouka, to my będziemy siłą sprawczą uwalniając Farouka. W wersji, w której Flennis broni go przed sądem, to ona rozgrywa całą tę scenę, nawet nie musi nas tam być.\n– Flennis i tak chcę ocalić. Bez względu na to którą drogę obierzemy. Możemy wydobyć Farouka, ale z Flennis będzie to prostsze.\nErika i Otto ruszają jeszcze do ostatniego segmentu – pod spodem – do starożytnej świątyni Martwej Trójcy. Tam mogą kryć się jeszcze jacyś kultyści, w tym Mortlock Vanthampur. A Erika przysięgła mężowi, że pozbędzie się jego braci – Mortlocka i Amrika.\nBohaterowie zakradają się pod komnatę, z której dobiegają okrzyki. Dwójka kultystów kłóci się ostro:\n– Wiem po co przylazłeś! Chcesz mnie zabić!\n– Mortlocku Vanthampur! Ile razy mam ci powtarzać? Rozmawiamy już od ośmiu godzin w kółko o tym samym. Tracę już cierpliwość. Przyszedłem tylko odzyskać co moje. Rzuć tę pochodnię!\n– Nie, nie, doskonale wiem po co tu NAPRAWDĘ przyszedłeś, Vaaz. Ja ciebie przejrzałem. Wiem kim jesteś. Ty jesteś morderca! To ty, ty zamordowałeś rycerzy z Elturel. A tteraz chcesz zabić mnie! Zarżnąć jak prosiaka. Tylko zrób jeden krok w moją stronę, a przysięgam, że wysadzę całe te podziemia w powietrze. Z tobą i całym tym złotem!\nStarożytna świątynia, złoto i ładunki wybuchowe\nBohaterowie zakradają się bliżej. Widzą olbrzymiego człowieka o wyglądzie rzeźnika ze zmasakrowaną twarzą. Trzyma on pochodnię. Pod nim w wodzie leżą dwa ciała zabitych kultystów Bhaala. Za nim znajduje się wejście do komnaty pełnej skrzyń ze złotem. Przed nim zaś stoi zniecierpliwiony człowiek, którego oblicze skrywa kaptur.\nWkrótce staje się jasne o co tu chodzi. Mortlock domyślił się, że Vaaz nie przyszedł tylko po swoje złoto, ale by go zamordować, a potem wysadzić całe te podziemia. Mortlock znalazł beczki wypełnione gazem, które Vaaz tu naniósł i porozstawiał. Mortlock wie już, że jego matka i brat sprzątają teraz po kultystach i chcą się pozbyć również jego samego, choć to przecież ich rozkazy przekazywał kultystom. Rodzina się nim wysługiwała, a teraz chce się pozbyć.\nMortlockowi nie pozostało nic innego, jak chwycić za pochodnię i grozić, że wysadzi całe to miejsce. Na ten szantaż Vaaz nie ma sposobu. Z jednej strony musi zabić Mortlocka i wysadzić podziemia, z drugiej nie chce tracić swego majątku – złota dopiero co zrabowanego z Banku Miliona Monet.\nMortlock wysadzi wszystkich, jeżeli Vaaz tylko się zbliży do niego. Vaaz nie może zabić Mortlocka, bo ten wariat trzyma pochodnię. Trwa impas.\nOtto nakłada truciznę paraliżującą na strzałę i posyła ją prosto w Mortlocka, ale nie zatruwa osiłka. Mortlock, zaatakowany znienacka przez Ottona, na chwilę odwraca uwagę od Vaaza. Vaaz korzysta z okazji, że Mortlock stracił nim chwilowo zainteresowanie, dobywa zakrzywionego sztyletu Bhaala i pędzi na Mortlocka. Bohaterowie dziwią się czemu Vaaz nie atakuje ich, ale widocznie on ma tu swoje zadanie do wykonania. Czyżby komuś tak bardzo zależało na tym, by zasznurować Mortlockowi usta?\nDrużynie nie udaje się ocalić Mortlocka przed Vaazem. Kultysta Bhaala morduje go na ich oczach.\nPosiadłosć Seskergates odczarowana\nDo drużyny dołącza Serafin, który uporał się z kultystami przechrztami w Łaźni. Razem pokonują Vaaza i niewidzialnych kultystów Bhaala. Wynoszą ich złoto. Zabierają ciało Flennis. Zamiast obalać posągi Bhaala, Bane’a i Myrkul w starożytnej świątyni, pozwalają im runąć wraz z podziemiami. Wysadzają je korzystając z ładunków wybuchowych pozostawionych przez Vaaza.\nZłoto rozdają ludowi Wrót Baldura. Łożą też na Zakon Jednorożca. Halesta w tawernie Hełmie i Płaszczu opowiadać będzie odtąd o ich legendzie. Gazeta Baldur’s Mouth już więcej nie napisze o Seskergates jako posiadłości przeklętej, nawiedzionej przez czarty, kryjówce handlarzy ludźmi, miejscu przetrzymywania diabelskich artefaktów. Lud wielbi Drużynę Seskergates. Vanthampur nie odważy się ich aresztować ani postawić przed sądem.\nOstatni kultysta Bhaala w podziemiach poddaje się. Wyjawia, że pozostałe zrabowane z banku złoto ma Amrik oraz miał je też Yignatha, ale przegrał wszystko w kasynie Amrika. Całe pozostałe złoto znajduje się więc w tawernie Pochyła Latarnia. Tam bowiem urzęduje boss całego gangu, Amrik Vanthampur.\n– Jeszcze ja mam z tobą do pogadania – odzywa się Serafin. – Byłem przy tronie twego pana. Jak zdjąć jego klątwę?\n– To oczywiste – odpowiada kultysta. – Bhaal jest martwy. On chce powrócić do żywych. Dlatego wciąż i wciąż płodzi potomków. Jeżeli spłodzisz dziecko, klątwa przejdzie na nie.\nSerafin blednie co uchodzi uwadze jego towarzyszy. Erika śmieje się pod nosem z kleryka. „Serafin i kobiety” – kpi.\n– Spokojnie, tobie to nie grozi – pociesza go i poklepuje go po plecach.\nW oryginalnym scenariuszu na końcu lochu znajdują się skarby, które graczom od razu po wyjściu z podziemi odbierają kultyści Tiamat.\nU nas drużyna powstrzymała już wcześniej kultystów Tiamat, zabiła nawet jej wiernego sługę (smok Valraun) oraz zniszczyła jej potężny artefakt (Dar Isendrauga), uniemożliwiając Tiamat kontaktowanie się z Avernusa ze swymi sługami w Baldur’s Gate. Kultystów zatem już nie ma, ale mogłem zostawić złoto Tiamat po prostu jako „nagrodę” dla bohaterów za ich pokonanie.\nZdecydowałem się na coś innego, czym mogłem jeszcze zagrać. Zamieniłem skarby Tiamat na zrabowane złoto z Banku Miliona Monet. Kultyści Martwej Trójcy zrabowali je i zaczęli się o nie kłócić. Kłótnie mogą następnie wykorzystać gracze, iść na układy z częścią kultystów przeciw innym, a i kultyści są mniej skorzy do atakowania graczy, a bardziej do współpracy…\nZaraz, zaraz do jakiej współpracy? To celem dobrych bohaterów nie jest pozbyć się złych kultystów?\nOryginalnie celem scenariusza jest uratowanie Mortlocka Vanthampura, by ten wyjawił mroczne sekrety swej rodziny.\nTyle że wielce prawdopodoobnym jest, że gracze go nie uratują, bo nie zdołają albo nie zechcą go uratować przed Vaazem.\nTak też się stało u nas.\nJa zwiększyłem znacząco szanse Mortlocka w porównaniu do oryginalnego scenariusza, np. usuwając tajemne przejście prowadzące do niego czy podstawiając kultystów, którzy dzielą się wskazówkami co do Mortlocka. Wymyśliłem rozprawę sądową na Thurstwellem Vanthampurem, który pod wpływem graczy zdradza swą nikczemną rodzinę, by tym samym zachęcić graczy do zbierania dowodów zamiast mordowania kultystów. Podkreślałem kluczową rolę Mortlocka jako świadka koronnego na procesie Thurstwella. Sylvira Savikas nawet wprost zleciła drużynie misję nakłonienia kultystów do współpracy. Podzieliłem również kultystów na frakcję kłócące się między sobą o złoto, co zwiększało szansę graczy na dogadanie się z jedną ze stron.\nCo z tego, że zwiększyłem liczbę ścieżek prowadzących do Mortloca z oryginalnych 0 (twórcy gry każą graczom odnaleźć Mortlocka i ocalić go, po czym ukrywają jedyne drzwi prowadzące do niego) do kilku. Co z tego, skoro każda z tych ścieżek wymyślonych przeze mnie i tak prowadzi do jednego tylko rozwiązania – Mortlock musi zostać odnaleziony i uratowany.\nTo powinna być przestroga dla każdego MG, który poważy się prowadzić tę kampanię. MG powinien być z góry przygotowany na to, że gracze NIE uratują Mortlocka. NIE przesłuchają go. NIE dowiedzą się od niego niczego. I co wtedy? Fabularne-TPK (Total Plot Kill®), koniec kampanii i schluss?\nU nas sprawę uratowała Erika, która ostro zawalczyła z Otto o ocalenie Flennis i ugrała to dla siebie. Dowiedziała się sporo z tego, co mogła się dowiedzieć od Mortlocka, tyle że Flennis nie ma takiej mocy dowodowej na rozprawie jak Mortlock.\nI tu sprawę uratował Otto wysuwając propozycję zorganizowania napadu na sąd! Tak! Zamiast procesu, próba odbicia więźnia. Skoro BG nie pozyskali kluczowych świadków, sędzią w sprawie jest ich wróg (Thalamra Vanthampur), a miastem rządzi bezprawie, to napad i tak wydaje się bardziej sensowny i mniej ryzykowny niż udowodnienie swej niewinności w ustawionym procesie. Otto powiedział – przyjmując to rozwiązanie my przejmujemy inicjatywę, działamy na swoich zasadach, a nie jesteśmy rozgrywani przez innych.\nTwórcy scenariusza popełnili błąd zakładając jak ten scenariusz powinien się zakończyć i nie przedstawiając żadnej alternatywy. U nas alternatywę stworzyli sami gracze wymyślając napad. I ta alternatywa dużo bardziej mi się podoba niż oryginał!\nSerafin zginął pod koniec poprzedniej sesji i Hollyfanta wydostał go z podziemi szukać wskrzeszenia dla niego. Ja na poziomie meta zapewniłem ich, mogą działać dalej w podziemiach bez Serafina, dla niego też mam coś przygotowanego oddzielnie. Rozdzielenie drużyny wyszło bardzo dobrze, nie zabiło ich i nie udaremniło wysiłków. Połączyli się w ostatniej scenie.\nPrevious Symbaroum – Samotne Drzewo\nNext D&D – Descent into Avernus – Pochyła Latarnia [2.17]


Zapotrzebowanie na transport materiałów sypkich, do 2 ton, Giżycko PL - Giżycko PL - Oferteo.pl\nZapytanie ofertowe nr 4775986\nZapotrzebowanie na transport materiałów sypkich, do 2 ton, Giżycko PL - Giżycko PL\nZaładunek: Polska 11-500 Giżycko\nDodatkowe informacje od Klienta: Potrzebuję przewieźć na teren osiedlowy dla małej wywrotki (IVECO np. na węgiel) piasek do piaskownicy między blokami.\nNr zapytania ofertowego: 4775986\nSzukam transportu towarów na paletach, 1t, Tarnów...\nTransport busem, Piasek Giżycko, Piasek do piaskownicy Giżycko, Transport palet Giżycko, Piasek, Piasek do piaskownicy, Transport palet Piasek Warmińsko-mazurskie, Piasek do piaskownicy Warmińsko-mazurskie, Transport palet Warmińsko-mazurskie\nDodatkowe informacje od Klienta: 3,5...\nDodatkowe informacje od Klienta: Wykładzina PCV 300x20x20 -ofoliowana (Strech) -zawinieta w rolke Zlecenie od:...\nSzukam transportu materiałów budowlanych, do 2 ton, Skoczów PL - Gdańsk PL\nDodatkowe informacje od Klienta: Boazeria świerkowa paczka o wymiarach około 1x1x5,1m Zlecenie od:...\nSzukam usługi transportowej, produkty spożywcze, 1t, Kalisz PL - Iwanowice nad Prosną PL\nDam zlecenie na transport materiałów budowlanych, do 2 ton, Jawor PL - Święta Katarzyna PL\nDodatkowe informacje od Klienta: 240 cm x 120 cm Zlecenie od:...\nDam zlecenie na transport materiałów budowlanych, do 2 ton, Magdalenka PL - Tyborów PL\nDodatkowe informacje od Klienta: Wcześnie rano do przewiezienia 230 słupków drewnianych o długości 270...\nDodatkowe informacje od Klienta: dł. 11 metr szer. 3,10 Zlecenie od:...\n-Doradztwo budowlane i inwestycyjne -projekty i kosztorysy inwestorskie -budowa domów od podstaw -budowa dróg i placów -wynajem drobnego sprzętu budowlanego -wynajem ciężkiego sprzętu budowlanego -sprzedaż materiałów budowlanych -sprzedaż materiałów granitowych -sprzedaż galanterii brukarskiej -nadzory inwestycyjne -baza zleceń...\nUsługi transportowe świadczymy od 2010 roku. Transportem międzynarodowym zajmujemy się od 2015r. Znamy bardzo dobrze specyfikę tej branży i rozumiemy potrzeby naszych klientów. Dzięki naszemu doświadczeniu jesteśmy w stanie zaproponować optymalne rozwiązania w...\nTransport Krajowy Oraz Miedzynarodowy do3.5T Obsługa: -woj.Pomorskie -Niemcy -Dania -Szwecja -Norwegia Auta Plandeki Platformy Blaszaki OC Przewozinika 1000 000 euro Zapraszamy dowspołpracy Firmy...\nOferujemy profesjonalne usługi transportowe pojazdami o ładowności do 1,5 tony na terenie Polski i Europy. Posiadamy doświadczenie w kontaktach z klientami biznesowymi i indywidualnymi. Traktujemy przesyłki, bądź towar z należytą starannością. Wiemy, że bezpieczeństwo powierzonego...\nFirma transportowa KAL-MECH,rok założenia 2014,oferuje usługi w kraju i na terenie UNII EUROPEJSKIEJ w zakresie przewozu wszelkich towarów i samochodów,przeprowadzek.Pomagamy przy załadunkach i rozładunkach przewożonych towarów.Realizujemy zlecenia solidnie i terminowo.Ceny promocyjne w zleceniach zagranicznych...\nPosiadam 2 samochody ciężarowe.Kontener z windą 18 paletowy i plandeka 18paletowy o ład.6 t. Szukam wolnych ładunków po Polsce Praca od...\nusługi transportowe bus blaszak 2,8x1,75x1,8 ; 8,5m3 ; transport samochodów - laweta 2,7 DMC .działalność cały kraj oraz europa ; obsługa firm jak i osób prywatnych ; rok założenia 2006 z przerwą 2,5 roku .Działalność prowadzę samodzielnie , kontakt z klientami osobiście , wystawiam faktury , odbiór i...\nWitam moja firma swiadczy uslugi w zakresie transportu o ladownosci do1.3 t. auto to plandka nowe reno master .zajmujemy sie transportem w firmach jak i u osub prywatnych ,przeprowadzek nba rynku branzy transportowej dzialamy od niedawna ale zdajemy sobie sprawe ze na rynku istnieje duza...\nNasz zakres działania to drewno opałowe, transport. Zajmujemy się sprzedażą od 2015. Nasza firma obsługuje zlecenia z obszaru podkarpackiego, lubelskiego. Jesteśmy przekonani, iż będą...\nTransport na terenie całego kraju. Samochód Mercedes Sprinter 413 Kontener o wymiarach 4,20 dł, 2,20 szer, 2,0 wys, z windą. Ładowność do 700 kg.Typ ładunku ,palety , kartony , meble,...\nwypożyczalnia busów, przewóz rzeczy, przeprowadzki\nwypożyczalnia busów, przewóz rzeczy, przeprowadzki - cena od 99 netto + VAT,...\npojazd z paka o wymiarach 1.90 x 3....\nM-Trans to firma cechująca się otwartością względem klienta, jak i profesjonalizmem podczas wykonywania usług. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu jesteśmy w stanie zapewnić, że transportowany towar...\nUsługi Transportowe na terenie Europy i Polski Usługi kurierskie(door to...\nWykonuję usługi transportowe na terenie miasta...\nTransport, Holowanie Samochodów, Maszyn Rolniczych,Budowlanych i Innych\nMam do zaoferowania Transport Maszyn Rolniczych, Skrzyniopalet, Maszyn budowlanych,samochodów...\nWitam, Nasza Firma oferuję Państwu transport towarów różnego rodzaju na terenie Szczecina, kraju oraz za granicą. Do dyspozycji mamy auta dostawcze Iveco Daily Max długość paki 4,50m wysokość 1,90m . Firma świadczy usługi o ładowności do 3,5tony. Przewozy towarów również z...\nNawiążę współpracę z firmami na transport towarów samochodem marki Iveco Daily 10-io paletowy (firanka) z...\nZlecę transport ciężarowy krajowy Giżycko


Darmowe katalogi stron - Katalog stron internetowych - Dodaj-strone.com.pl\nStrona główna » Katalogi i Wyszukiwarki » Katalog stron » Darmowe katalogi stron\nJedną z bardzo popularnych czynności którą wykonują webmasterzy w celu zwiększenia oglądalności swojej strony internetowej jest katalogowanie. Ma ono na cele także poprawienie pozycji serwisu w wyszukiwarkach. Dodatkowo dodając stronę do najpopularniejszych katalogów zyskujemy łatwiejszy dostęp do potencjalnego klienta który znajdzie naszą ofertę w wielu miejscach. Aby uzyskać więcej ciekawych i darmowych informacji na temat tego jak promować swoją stronę w katalogach internetowych odwiedź nasz serwis z poradami dla webmasterów - Katalogus.pl.\nAktualizacja: 16-05-2013, godz.: 08:20\nseo, dodawanie do katalogów www, sekrety katalogowania, pozycjonowanie strony, spis katalogów, katalog seo, katalogowanie\nKomentarze dla "Darmowe katalogi stron":\nXerxes.pl katalog stron »


Szokujący wywiad z Izabelą Pęk, byłą kochanką posła PiS. W tej partii awansować można wyłącznie przez poddaństwo i przypochlebianie się prezesowi | Wieści24.pl\nStrona główna Opinie Szokujący wywiad z Izabelą Pęk, byłą kochanką posła PiS. W tej partii...\nSzokujący wywiad z Izabelą Pęk, byłą kochanką posła PiS. W tej partii awansować można wyłącznie przez poddaństwo i przypochlebianie się prezesowi\n” W PiS awansować można wyłącznie przez poddaństwo i przypochlebianie się Prezesowi. Warunkiem przynależności do klubu jest ślepa lojalność. Można dzięki lizusostwie zrobić karierę od zera do lidera. Najlepiej, żeby pisowski bubek nie analizował niczego, tylko głosował. W PiS nie ma samodzielnych bytów. To jest taka masa stworków, które się nawzajem pożerają w walce o schedę.” – mówi Izabela Pęk w wywiadzie dla Radia Opornik.\n” Ja jak słucham teraz tych ogłupiających przekazów, czuję się jak „ozdrowieniec”, były alkoholik, neofita, czy człowiek, który był ślepy, a teraz widzi, ale jakim kosztem? Ile wstydu się przy tej metamorfozie najadłam. Jaką drogę przeszłam, to ci się nie śniło. Chciałabym tak wziąć za rękę tych ślepych i powiedzieć do nich „Chodź ze mną, pokażę ci cień tego, który pozuje dziś na łagodnego jak baranek”. Ja się przeraziłam. Co więcej, wolałabym tych kulis prawdziwej polityki nie poznać.” – dodaje była kochanka posła PiS.\n„Metody rodem od Putina. Słuchaj, przeczytaj sobie statut partii. Kaczyński przez lata rozpychał ramy nakładane na niego przez statut, przez co w efekcie rządzi niepodzielnie. W PiS, jak ktoś chce spełnić swoje ambicje polityczne, to musi cały czas walczyć, ale ta walka nie toczy się o żadne poparcie społeczne, a oprotekcje Prezesa. Oni walczą zażarcie między sobą wyłącznie.” – czytamy w wywiadzie.\nPełen wywiad znajduje się tutaj.


Otwarty nabór na rezydencję artystyczną w Kownie – Galeria Labirynt\nInstytucja kultury Artkomas w Kownie zaprasza 4 artystów/artystki z miast uczestniczących w projekcie „CreArt. Network of Cities for Artistic Creation” („CreArt. Sieć miast an rzecz twórczości artystycznej”), w tym artystów urodzonych lub mieszkających na stałe (zameldowanych) w Lublinie, do udziału w rezydencji artystycznej, która będzie trwała od 23 kwietnia do 23 maja 2019 r.\nRezydencja odbędzie się w ramach projektu „CreArt. Sieć miast na rzecz twórczości artystycznej” realizowanego przez Wydział Kultury Urzędu Miasta Lublin i współfinansowanego w ramach programu Unii Europejskiej „Kreatywna Europa”.\nTermin nadsyłania zgłoszeń: do 20 lutego 2019 r.


Wirtualny Garwolin - Uszkodzony zbiornik paliwa. Nadwiślanka była zablokowana\nUszkodzony zbiornik paliwa. Nadwiślanka była zablokowana\nOpublikowano: 12 czerwiec 2017, 14:18 Kategoria Aktualności\ngmina wilga, straż pożarna, 801, nadwiślanka\nOd godzin porannych czterokilometrowy odcinek drogi wojewódzkiej nr 801 na terenie gminy Wilga jest zablokowany. Wszystko przez uszkodzony zbiornik paliwa ciężarówki.\nPo godz. 8 do Stanowiska Kierowania PSP w Garwolinie wpłynęła informacja o plamie oleju napędowego na drodze wojewódzkiej nr 801, od skrzyżowania z drogą krajową nr 76 w Wildze, w kierunku Maciejowic, na długości około czterech kilometrów.\n- Substancja pochodzi z uszkodzonego zbiornika paliwowego samochodu ciężarowego. Działania zastępów straży polegają na sorpcji rozlanego oleju. Droga jest całkowicie zablokowana. W akcji uczestniczą dwa zastępy PSP i sześć zastępów OSP – relacjonuje st. kpt. Tomasz Biernacki, oficer prasowy Komendanta Powiatowego PSP w Garwolinie.\nZ bieżących informacji wynika, że działania strażaków dobiegły końca. Ruch został wznowiony.


Terraformacja Marsa, czyli przemiana czerwieni w zieleń - Kawa na planszę ZnadPlanszy.pl Terraformacja Marsa, czyli przemiana czerwieni w zieleń - Kawa na planszę\nTerraformacja Marsa to chyba najgorętszy tytuł ostatnich tygodni, w sieci aż huczy od komentarzy na jego temat. Gra błyskawicznie wspina się w rankingu serwisu boardgamegeek,com, codziennie przeskakując kilka/kilkanaście oczek w górę (lada moment wejdzie do TOP 100). Już teraz możemy zatem mówić o jednym z niekwestionowanych hitów tego roku. Pozostaje tylko pytanie – czy Terraformacja Marsa faktycznie zasługuje na tak optymistyczne recenzje i ciepłe przyjęcie ze strony środowiska graczy?\nOgromna różnorodność kart\nPrzykładowe party projektów\nPierwsze co rzuca się w oczy po otworzeniu pudła z grą to gigantyczna talia kart. W grze występuje ponad 200 unikalnych kart projektów. Część z nich ma oczywiście zbliżone do siebie funkcje, niemniej jednak żadna z nich nie jest idealną kopią innej. Podczas początkowych dwuipółgodzinnych partii dwuosobowych ani razu nie zdarzyło się nam “przekopać” przez cały deck, zatem gra przez długi czas może zaskakiwać swoją różnorodnością. Nawet po szóstej rozgrywce wciąż zdarzało mi się powiedzieć “wow, jaka rewelacyjna karta, nigdy wcześniej jej nie widziałem”.\nTerraformacja Marsa umożliwia dwa tryby gry: standardowy oraz tzw. wariant “ery korporacyjnej”. To drugie to nic innego jak rozgrywka z dodatkową talią kart i obniżoną do zera produkcją początkową. Z perspektywy czasu muszę powiedzieć jedno: warto od samego początku siadać do stołu w rozszerzonym trybie. Swoją pierwszą partię rozgrywałem w wariancie podstawowym i gra nie rzuciła mnie na kolana. Nadal była świetna, ale czegoś mi w niej brakowało. Po drugiej partii wiedziałem, z czego wynikało początkowe “rozczarowanie” (to oczywiście zbyt mocne słowo): dodatkowe karty zwyczajnie oferują najciekawsze zagrania i przełamują pewne schematy talii podstawowej. Dopiero w tym trybie Terraformacja Marsa pokazuje pazury i pełnię oferowanych możliwości. Nie bójcie się, że “wariant zaawansowany” jakoś specjalnie komplikuje rozgrywkę. Nie komplikuje – jedynie urozmaica. Uczciwie przyznam jednak, że w związku z obniżoną produkcją początkową również nieco ją wydłuża. Niemniej jednak zdecydowanie warto poświęcić te kilkanaście minut więcej i zaserwować sobie głębszą i zdecydowanie bardziej interesującą rozgrywkę.\nAsymetryczne zdolności korporacji\nUspokajam zwolenników “równego startu” – w Terraformacji Marsa mamy możliwość gry symetrycznymi korporacjami z identycznymi zasobami początkowymi. Ciekawszą opcją jest jednak wybór jednej z kilkunastu unikalnych kart korporacji, która w znaczący sposób wpłynie na nasz sposób grania. Dzięki takiemu rozwiązaniu do każdej rozgrywki będziemy podchodzić nieco inaczej i eksplorować różne obszary gry, co szalenie zwiększa grywalność tego tytułu.\nNiektóre korporacje wydają się nieco prostsze w “prowadzeniu” od innych (a tym samym mocniejsze) ale taka już natura asymetrii sił – balans niekoniecznie musi być widoczny na pierwszy rzut oka. Ba, może wręcz wydawać się zaburzony. Z doświadczenia powiem jednak, że zdolności, które początkowo wydawały się “przegięte” wcale nie zagwarantowały posiadaczowi zwycięstwa. Bez względu na to, czy skupicie się na wydobyciu stali czy ogromnej produkcji ciepła, zawsze będziecie musieli znaleźć synergię między korporacją a zagranymi kartami i od podstaw zbudować pomiędzy nimi pewne zależności. Nic tutaj “z automatu” nie zapewni Wam wygranej, o sukces trzeba po prostu zawalczyć.\nZmienna dynamika tury\nNie spotkałem się do tej pory z planszówką, która dawałaby graczowi możliwość wykonania jednej LUB dwóch akcji (co nie znaczy, że takiej gry nie ma. Niżej podpisany zwyczajnie ma za małe rozeznanie w temacie). Po co wykonywać jedną akcję, skoro można dwie? Może się to wydawać nielogiczne. Albo zwyczajnie głupie.\nNic bardziej mylnego. Twórca wyposażył nas po prostu w narzędzie do manipulacji dynamiką gry. Czasem robimy mniej, żeby przeczekać rywali lub nawet, niczym pasożyt, wykorzystać ich dokonania na planszy. Często chcemy zbudować nie rzucający się w oczy fragment większej układanki, którą w spektakularny sposób ukończymy dwiema akcjami w kolejnej turze. Muszę przyznać, że bezgranicznie uwielbiam ten aspekt Terraformacji Marsa, premiuje on bowiem mądre planowanie i daje możliwość “przemycania” sprytnych zagrań i zaskoczenia rywali.\nWspólna manipulacja głównymi wskaźnikami i sterowanie czasem gry\nTerraformacja Marsa nie trwa określonej liczby rund – rozgrywka kończy się podczas pokolenia, w którym wszystkie tzw. “wskaźniki globalne” osiągną maksymalny poziom. Każdy z graczy ma możliwość manipulacji tymi wartościami, wedle uznania. W pewnych przypadkach może to być wadą, ponieważ uczestnicy rozgrywki mogą sztucznie wydłużać grę i celowo nie zwiększać poziomów tych współczynników. Zwykle jednak każdy dokłada cegiełkę do procesu terraformacji, przez co ten aspekt gry staje się obszarem niezwykle ciekawej interakcji.\nMożliwość zagrania niektórych kart uzależniona jest od danej wartości poziomu tlenu czy temperatury. Część graczy może posiadać karty, które wymagają skrajnie wysokich współczynników, przez co będą robić wszystko, aby przyśpieszyć ich wzrost. Inni natomiast będą mogli na zawsze zapomnieć o wyłożeniu kluczowych dla siebie kart, jeśli pewne progi zostaną bezpowrotnie przekroczone. Co ciekawe, w tym drugim przypadku może dojść do pewnego konfliktu interesów, bowiem podnoszenie wskaźników globalnych daje bezcenne punkty zwycięstwa i jednocześnie zwiększa dochód graczy (należy więc dobrze wykalkulować opłacalność długotrwałego, celowego nieangażowania się w ten proces). Przez całą rozgrywkę gracze będą zatem prowadzić “subtelną wojnę o globalne wskaźniki”, próbując za wszelką cenę nagiąć je do swoich potrzeb.\nKonkurencja o pola na planszy\nMars po terraformacji. Dla dociekliwych – miasta sąsiadują ze sobą w efekcie zagrania pewnych kart projektów :)\nTerraformacja Marsa nie oferuje wprawdzie jakiegoś niesamowitego poziomu interakcji między graczami (więcej na jej temat w dalszej części recenzji), ale rozgrywka absolutnie nie ogranicza się do układania prywatnego pasjansa. Wiele naszych decyzji uzależnionych jest od poczynań rywali i nie da się grać skutecznie bez wnikliwej obserwacji rozwoju sytuacji na planszy. Będziemy stale rywalizować o dostęp do najkorzystniejszych premii z pól czy budowę miast w strategicznych punktach.\nKonkurować będziemy nie tylko o najlepsze miejsca, ale również o pomyślną realizację krótko- i długoterminowych celów w postaci Tytułów i Nagród. Cele te motywują graczy do specjalizacji w pewnych obszarach i wypełnienia ich możliwie jak najszybciej (Tytuły) lub też jak najlepiej (Nagrody, rozpatrywane na koniec gry). Nie chcę wchodzić w szczegóły mechaniki gry i tłumaczyć jak to wszystko działa w praktyce, powiem więc jedno – te dwa aspekty Terraformacji Marsa wspaniale napędzają rywalizację wśród graczy i wywierają na nich presję do jeszcze bardziej efektywnego zarządzania zasobami i czasem.\nOgrom ciekawych decyzji i dróg rozwoju\nTa zaleta niejako podsumowuje wszystko to, co napisałem wcześniej. Asymetria zdolności korporacji, zróżnicowanie kart, krótko- i długofalowe planowanie, sterowanie globalnymi wskaźnikami, analiza opłacalności zakupu projektów i poczynań rywali – Terraformacja Marsa bombarduje graczy mnogością koniecznych do podjęcia decyzji. Co ważne, nie jest przy tym przytłaczająca. Nigdy nie miałem wrażenia gry w “ciężki” tytuł. Wynika to pewnie z faktu, że podejmowane decyzje często mają charakter taktyczny i w pewnym sensie podyktowane są zdolnościami posiadanych kart. Nasza “ręka” niejako prowadzi nas przez grę, dlatego też wiele opcji odrzucamy już na starcie, zawężając naszą specjalizację. Oczywiście w trakcie gry możemy być elastyczni i zmieniać przyjętą strategię (i często tak właśnie jest – nie zawsze bowiem karty “podejdą” nam tak, jakbyśmy sobie tego życzyli).\nMuszę podkreślić jedną rzecz – w każdej partii wybierałem nieco inną drogę rozwoju i zawsze czułem, że mam realną szansę na bycie w czołówce. Każda rozgrywka była inną łamigłówką do rozwiązania i wymuszała podejście do gry z odmiennej strony. Owszem, cele gry są statyczne i na dłuższą metę dążenie do tego samego może wydać się nieco nużące. Jednakże to, co fascynuje, to nie tyle sam cel, a sposób dojścia do niego. I właśnie z tego powodu z tak wielką przyjemnością siadam do kolejnych partii w Terraformację Marsa.\nGra ewoluuje, ma wyraźny początek i koniec\nPoczucie rozwoju nie towarzyszy mi w każdej grze. Bora Bora Stefana Felda to tak naprawdę cykl niezależnych od siebie rund, które “resetują się” i rozpoczynają od nowa (w dużym uproszczeniu). Terraformacja Marsa jest inna. Startujemy od zera, Mars jest pusty, a korporacje dopiero raczkują. Z czasem wszystko “rośnie w oczach”, a my mamy poczucie, że nasza podróż ma początek, środek i koniec. To wrażenie ciągłości sprawia, że nasz rozwój daje bardzo dużo satysfakcji.\nIkonografia na kartach wsparta tekstem\nDrobny plusik, o którym muszę wspomnieć: nawet najprostsze efekty kart są wyjaśnione słownie, przez co w grze w zasadzie nie pojawiają się pytania z cyklu “nie rozumiem, co ta karta robi”. Pewne bardziej złożone zdolności mogą rzecz jasna rodzić wątpliwości, ale w zdecydowanej większości przypadków wszystko jest stuprocentowo klarowne.\nNa koniec łańcuszka pochwał warto powiedzieć o klimacie, który stale unosi się nad planszą. Wskaźniki mają “naukowy sens”, karty zawierają klimatyczne opisy i adnotacje, a wiele z nich opatrzonych jest świetnymi, działającymi na wyobraźnię ilustracjami. Muszę przyznać, że Terraformacja Marsa to jedna z najbardziej klimatycznych eurogier, jakie znam. Wszystko się tu po prostu “klei”.\nWygląd Terraformacji Marsa będzie miał tylu zwolenników, co przeciwników. Nie da się ukryć, że szata graficzna jest bardzo specyficzna i z pewnością nie spodoba się każdemu. Czytałem opinie, że to szczyt bezguścia i amatorszczyzny. Szczególnie mocno obrywa się kartom – wiele osób boli fakt, że część ilustracji to zwykłe zdjęcia, inne to z kolei komputerowe grafiki, czyli poplątanie z pomieszaniem.\nOsobiście uważam, że Terraformacja Marsa prezentuje się świetnie, ma po prostu swój charakter. Być może nieco oldschoolowy, ale, co najważniejsze, WŁASNY. Nie sposób pomylić ją z żadną inną planszówką, a to w moim odczuciu wychodzi grze zdecydowanie na plus. Co więcej, prostota zastosowanych rozwiązań graficznych sprawiła, że ikonografia jest niezwykle przejrzysta i intuicyjna. Wszystko jest doskonale czytelne i widoczne już na pierwszy rzut oka. Moim zdaniem autorzy zdecydowali się na bardzo zadowalający kompromis.\nSzykujcie się na minimum dwugodzinną partię (być może doświadczonym graczom uda się zbić ten czas o kilkanaście minut). Niektórzy lubią spędzać nad planszą cale popołudnie, dlatego niekoniecznie jest to wada gry – to po prostu jej cecha. Partie są na tyle angażujące, że nie powinny się dłużyć, ale swoje przy stole odsiedzieć trzeba (osobiście wolałbym, żeby gra była krótsza). Jeśli chcecie za wszelką cenę skrócić czas rozgrywki, możecie grać bez draftu i z wyłączeniem kart ery korporacyjnej.\nNegatywna interakcja wymierzona w konkretnego gracza\nNie każdy polubi negatywną interakcję w takim wydaniu\nTen aspekt rozgrywki raczej zniechęci do zakupu planszówkowych pacyfistów. Wiele kart w Terraformacji Marsa niszczy zasoby rywala, którego musimy wskazać przysłowiowym “palcem” i wymierzyć atak właśnie w niego. Autor zostawił wprawdzie graczom pewną furtkę, nie ma bowiem przymusu realizacji destrukcyjnych efektów kart, ale w praktyce ten wybór okazuje się być tylko iluzją. Jeśli zapłacimy za zagranie karty i nie zniszczymy przeciwnikowi jego surowców, wówczas nie gramy optymalnie. Jeśli natomiast umówimy się przed partią, że gramy pokojowo, wtedy z gry znika widmo zagrożenia i nie musimy martwić się o np. jak najszybsze zasadzenie lasów w obawie przed utratą cennych znaczników roślin. Spłyca to nieco strategiczną głębię gry.\nZniszczenie zasobów to zwykle dla ofiary ataku bardziej niedogodność niż faktyczny problemem i w rzeczywistości sprowadza się do lekkiego opóźnienia realizacji planów. Gorzej, jeśli w rozgrywce na wielu graczy zaczyna rodzić się syndrom “bicia lidera”. Kiedy wszyscy przy stole atakują jednego gracza, wówczas nad planszą może zagościć atmosfera frustracji, tym bardziej, że gra nie daje żadnej możliwości obrony przed złośliwymi zagraniami przeciwników (za wyjątkiem jednej karty projektów, która chroni przed utratą surowców). Niektórzy pokochają te niezdrowe emocje, ale wielu ludzi takie sytuacje mogą odrzucić od Terraformacji Marsa na dobre. Warto mieć to na uwadze przed zakupem. Osobiście jestem zdania, że autor niepotrzebnie zdecydował się na wykorzystanie takiej formy negatywnej interakcji, sprawia ona bowiem wrażenie dodanej na siłę tylko po to, by za wszelką cenę zadowolić graczy narzekających na “pasjansowatość” eurogier. Tymczasem wyszło na to, że fani konfliktów w planszówkach uważają ten mechanizm za zbyt marginalny, by skutecznie oprzeć na nim ofensywne strategie, a zwolennicy pokojowych rozgrywek za dostatecznie irytujący, by zepsuć sobie przyjemność z gry.\nNiewiele możliwości “mielenia” talii\nWyłożone karty zajmują sporo miejsca na stole\nInnymi słowy, ciężko dobrać nowe karty poza Fazą Badań. Wolałbym, żeby w grze dostępnych było nieco więcej opcji zmniejszenia losowości dociągu i “dokopywania się” do interesujących nas kart projektów (może dobrym rozwiązaniem byłby Projekt Standardowy pozwalający kupować więcej kart?). Owszem, istnieją zdolności i pola premii na planszy pozwalające na dodatkowy dociąg, ale moim zdaniem przydałaby się tu nieco większa kontrola nad losowością.Można oczywiście grać z tzw. draftem, ale rodzi to dwa problemy: rozgrywka znacząco się wydłuża, a sam draft nie do końca rozwiązuje kwestię losowości (na papierze wygląda to znacznie lepiej niż w praktyce). Co więcej, draft zmienia nieco charakter rozgrywki, szczególnie na dwie osoby – widzimy bowiem, jakie karty przekazujemy rywalowi i wiemy, czego możemy się po nim spodziewać (działa to rzecz jasna w obie strony). Z jednej strony mamy pełniejszą wiedzę, z drugiej – trudniej kogoś zaskoczyć.\nWczesne spasowanie = nuda\nCzasem pasujemy, bo zwyczajnie nie mamy już nic do zrobienia, a czasem, bo chcemy skumulować surowce na przyszłą rundę. Niezależnie od przyczyny wczesne spasowanie oznacza bierne przyglądanie się akcjom graczy i tymczasowe “wyłączenie” z rozgrywki. W grupie podatnej na “zamulanie” możemy zwyczajnie zacząć się nudzić przy stole.\nŁańcuszek zdarzeń wywołanych jakimś zagraniem może być trudny do ogarnięcia. Czasem działa tu efekt domina i musimy pamiętać o rozpatrzeniu wielu efektów jeden po drugim, mając dodatkowo na uwadze zniżki oferowane przez pasywne zdolności lub też zwrot kosztów zakupu pewnego typu kart. Nie jest to może wielka wada, ale częste “przesuwanie kostek” bywa męczące.\nGra może wywoływać paraliż decyzyjny i dłuższe przestoje\nMnogość opcji i konieczność analizy posiadanych kart nie ułatwiają podejmowania szybkich decyzji. Czas oczekiwania na swoją turę w rozgrywkach czteroosobowych może nadmiernie się przeciągać. Z tego powodu zdecydowanie wolę grać w Terraformację Marsa w gronie dwu- i trzyosobowym. Łączny czas rozgrywki jest podobny, ale nasza kolejka nadchodzi zdecydowanie szybciej.\nPrzypadkowe potrącenie planszetki to katastrofa\nPlanszetka gracza z naklejonym organizerem pleksi od GeekModa\nPlanszetki graczy to pięta achillesowa Terraformacji Marsa. Są niezwykle śliskie i kostki potrafią po nich latać jak opętane. Wystarczy jeden nierozważny ruch, aby całą naszą “księgowość” diabli wzięli. Szczerze polecam zakup organizerów pleksi od GeekModa i naklejenie ich na plansze graczy – zminimalizuje to ryzyko przesunięcia kostek (choć i tak trzeba będzie uważać na przypadkowe potrącenie).\nBłędy na niektórych kartach i kilka niejasności w instrukcji\nSiedem kart doczekało się erraty ze strony wydawcy. Sytuacje, w których ktoś zagrywa kartę, a my musimy sprowadzić go na ziemię mówiąc “tam jest błąd, to działa troszkę inaczej” nie należą do przyjemnych (choć nie są zbyt częste). Mam nadzieję, że REBEL stanie na wysokości zadania i dośle posiadaczom pierwszego druku gry poprawione karty. Jeśli nie – cóż, pozostanie nam naklejenie poprawek chałupniczą metodą lub zakup egzemplarza z dodruku, który będzie wolny od wychwyconych błędów.\nOcena po sześciu partiach: 9/10\nKomentarz do oceny: Terraformacja Marsa to kawał rewelacyjnej planszówki. Nie uważam jej za grę-ideał, ale to wyśmienita pozycja dająca mnóstwo satysfakcji z podejmowanych decyzji. Co ciekawe, przed premierą nie było wokół niej jakiegoś wielkiego szumu. Dopiero pozytywne opinie graczy spowodowały, że weszła na radar szerokiego grona osób i zaczyna bić rekordy popularności. Uwierzcie mi na słowo – nie powinniście odejść od stołu rozczarowani.\nTagi: FryxGames, gra, Jacob Fryxelius, recenzja, Terraformacja Marsa\nDominion, czyli historia pewnego uzależnienia Goa – zapomniana klasyka


TANIA BLACHA TRAPEZOWA II GATUNEK - RZESZÓW - Ogłoszenia Sanok bez logowania i rejestracji to darmowe ogłoszenia z Sanoka i okolic\nRSS Dzisiaj są imieniny: Emila, Neleny, Romy Twój host: ec2-54-159-94-253.compute-1.amazonaws.com, Twój adres IP:54.159.94.253 54.159.94.253\nPolska Podkarpackie RZESZÓW ul. Mikołaja Reja 10\nOgłoszenie ważne do: 2014-04-22\nTANIE BLACHY DACHOWE II GATUNEK BLACHY IDEALNIE NADAJĄ SIĘ NA BUDYNKI GOSPODARCZE, MIESZKALNE, ALTANKI, DREWUTNIE, OGRODZENIA ORAZ WSZELKIEGO RODZAJU ZADASZENIA. W SPRZEDAŻY POSIADAMY BLACHY TRAPEZOWE, PŁASKIE. MAMY WIELE RODZAI BLACH POWLEKANY ORAZ OCYNK. DO KAŻDEJ BLACHY POSIADAMY WKRĘTY 25zł op. OBRÓBKI BLACHARSKI ORAZ AKCESORIA DACHOWE.\nRZESZÓW UL.MIKOŁAJA REJA 10\nFormularz kontaktowy Numer ogłoszenia: 2544\nE-mail - blachtex@interia.pl\nTelefon - 660091664\nwww - http:// www.blachtex.pl\nLiczba wyświetleń strony: 758 razy.


Warsztaty - naturalne kremy i pudry - Śląskie Trendy, ul. Łużycka 24 a, Gliwice - 21 maja 2016: 11 - było\nzmodyfikowano 3 lata temu » bardzomedialny\nCO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 8 288 wyświetleń od 22 kwietnia 2016\nGliwice » ul. Łużycka 24 a » NA MAPIE\nCoraz więcej osób interesuje się tym co dla nas i dla naszej skóry jest zdrowe i coraz więcej osób decyduje się na szukanie alternatywy dla komercyjnych kosmetyków. Odkrywanie tajników tworzenia własnych receptur, oprócz walorów jakościowych, jest niezwykle wciągające i fascynujące. W trakcie warsztatów uczysz się prostych i sprawdzonych receptur. Bazujemy wyłącznie na naturalnych składnikach. Nauczysz się, jak czytać składy kosmetyków, czego się w nich wystrzegać.\nPRZYPOMINAMY, ŻE 26 MAJA SKŁADAMY HOŁD NASZYM WSPANIAŁYM MAMOM. NATURALNY KREM WYKONANY PRZEZ CIEBIE LUB VOUCHER UPRAWNIAJĄCY DO UDZIAŁU W WARSZTATACH TO NIESPODZIANE I WYJĄTKOWE PREZENTY DLA NAJWAŻNIEJSZYCH DLA NAS KOBIET.\nZ warsztatów, oprócz bezcennej wiedzy, wyniesiesz własnoręcznie wykonane kosmetyki oraz proste i szybkie receptury, do wykonania kosmetyków w domu. Stworzysz samodzielnie DWA KREMY I PUDER MATUJĄCY i, oczywiście, zabierzesz je ze sobą do domu.\nMARTYNA MAJEWSKA - współautorka bloga Naturalnie Naturalni.\nKoszt warsztatów to 150 zł/osobę. W cenę wliczone są wszystkie produkty potrzebne do przygotowania kosmetyków oraz opakowania. Postaramy się również o miły kulinarny akcent.\nZgłoszenia: bardzomedialny@gmail.com. Pytania: 512 282 750 Ilość miejsc ograniczona!\nDla uczestników warsztatów zniżka 50% na konsultację Skype. Robimy tylko 100% naturalne kremy na bazie wosku pszczelego, nie używamy żadnych sztucznych dodatków, ani gotowych baz.


Krzyż przy Arboretum cz. 3 – przyLĄDEK historii\nDługa droga dobiegła końca. Wszystko wskazuje na to, że szczęśliwego. Pod koniec 2018 roku, jako Lądeckie Towarzystwo Historyczno-Eksploracyjne rozpoczęliśmy starania o powrót krzyża sprzed Arboretum. Po roku wydeptywania ścieżek mogę ogłosić, że właśnie jednogłośną decyzją Rady Miejskiej krzyż sprzed Arboretum, po ponad 5 latach nieobecności, wraca na swoje miejsce.\nZ tego miejsca chciałbym podziękować wszystkim zaangażowanym w jego powrót. W szczególności zaś dziękuję p. Dorota Łakucewicz, która wsparła działania Lądeckiego Towarzystwa Historyczno-Eksloracyjnego na komisji Rady Miejskiej.\nDziękuję także p. Lechosławowi Siarkiewiczowi za wsparcie nas swoją wiedzą.\nPostaramy się dać znać jak tylko poznamy dokładną datę ponownego zawieszenia krzyża z figurą Chrystusa.\nZdjęcie autorstwa Pawła Pachli\nAktualności, Historia, Klahr, Rzeźba, Thamm, Zabytki


Tego hotelu nie polecam!!!!! - recenzja Nerolia Hotel & Spa, Monastir, Tunezja - Tripadvisor\nHotele w pobliżu Nerolia Hotel & Spa\nTego hotelu nie polecam!!!!! - Nerolia Hotel & Spa\nTego hotelu nie polecam!!!!!\nNerolia Hotel & Spa — recenzja\n.Hotel nie zgodny z ofertą . Bardzo brudna poplamiona oraz brzydko pachnąca wykładzina na korytarzach, herbatę i kawę w restauracji trzeba sobie robić w małych plastikowych kubeczkach bo zwykłych kubków zawsze brakowało. Drinki podają tylko w jednym barze przez co jest zawsze kolejka w innych na basenie i na plaży piwo z reguły leją do miniaturowych plastikowych kubeczków. Trudno o pokój ze sprawnie działającą klimatyzacją. Za mały basen w stosunku do ilość ludzi .\nWybierając ten Hotel zasugerowałam się 4 gwiazdkami jednak okazało się że ten hotel moim zdaniem zasługuje na 2*. Byłam tam w okresie 25.08 do 05.09.2019r Niby w tym roku Hotel miał być wyremontowany ale widać skończyło się tylko na pomalowaniu ścian wykładzin już nie wymienili co prawda pokoje sprzątane codziennie panie się starają ale odkurzacza już nie posiadały. Plaża hotelowa znajduje się około 300m od hotelu i przebycie tej drogi nie jest miłe wszędzie pełno śmieci i pachnie szambem jednym słowem wysypisko śmieci. Na plaży ręczników też trzeba pilnować UWAGA bo giną a każdy kosztował 10 dinarów kaucji a toaleta która tam jest to tragedia. Mimo oferty nie ma w hotelu siłowni i basenu wewnętrznego . Większości klientów hotelu to turyści Rosyjskojęzyczni.A co do opinii hotelu!!! Animatorzy sami wpisują starszym lub nie znających obcych języków osobom opinie pochlebne dla siebie i hotelu.Więcej\nWskazówka dotycząca pokoi: nie ma lepszych pokoi. chyba ze za dopłatą chcą 10 euro za dobę od osoby.\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: Zbigniew B\n10,2 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n2,2 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n10,4 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n1,1 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n9,6 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n3,3 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n6,2 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n0,4 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n3,8 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n0,6 km od następującego obiektu: Nerolia Hotel & Spa\n14 z 19 wśród 448 recenzji\nSmaczne jedzenie, wspaniali animatorzy :)\nHotel sam w sobie jest ok. cztery gwiazdki w Tunezji, to jak trzy w Polsce. Hotel w połowie odnowiony ( Polecam rezerwować pokój typu SUPERIOR - to dokładnie ten, który jest pokazywany na zdjęciach) W większości turyści z Rosji, polaków była garstka podczas naszego pobytu, ale nie czuliśmy się z tego powodu gorzej traktowani, choć podczas "Karaoke show" brakowało Polskich piosenek. Były Rosyjskie, Francuskie i Angielskie. Obsługa zawsze uśmiechnięta, choć codziennie przez cały sezon pracują od rana do wieczora ( warto docenić ich starania i ciężką pracę ) Pomimo zmęczenia pokojowe, kelnerzy, barmani i kucharze są zawsze uśmiechnięci i pomocni. Animatorzy od rana do wieczora rozbawiają gości hotelowych. Dzięki nim możemy poczuć się, jak u siebie. W najgorsze upalne dni ciężko pracują, żeby goście byli czymś zajęci i żeby uśmiech pojawiał się na ich twarzach. To oni najbardziej umilili nasz pobyt ( Zwłaszcza animator Youssef, który zawsze chętnie służył nam pomocą :) ) Jedzenie było smaczne, basen w odpowiedniej temperaturze (czysty). Spędziliśmy miło czas w Hotelu Nerolia :)\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: Anita C\nDziękujemy, Anita C\nPolecam, dobre jedzenie, alkohol też, animacje dobre, najlepszy animator to Chef mido Sam momo rio mario, piękne dziewczyny, można wypocząć, barman też są mili i też dużo Polaków nawet, muzyka dobra, jest przy czym potańczyć :)\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: Jaaneek\n1 Dziękujemy, Jaaneek\nHotel jest dość sredni\nW Hotelu Nerolia byliśmy tydzień w sierpniu, hotel jest dość średni jeśli wybierze się pokoje o podwyższonym standardzie jest ok ale trzeba za nie dopłacić, jedzenie w miarę ok ale praktycznie to samo codziennie, lecz każdy znajdzie coś dla siebie, głosy nie będzie chodzić co do położenia nie jest źle blisko do centrum Monastyr, można jechać taxi za 8-10 dinarów, do Susse też nie daleko. Plaża całkiem spoko , co do hotelu raczej dla rodzin z dziećmi, jest ich bardzo dużo. Animacje są raczej dla dzieci ale Animatorzy głównie Sam, Smile and Rio, Mario, Bboy,Momo,Józef,mouhamed starają się zabawiać, zagadywać nie są nachalni ale zachęcają do wspólnej zabawy o to jest w porządku Muzyka jest również europejska i fajna.\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: mariuszmS8333UV\nW tym hotelu są bardzo pozytwywni animatorzy. Pracują od rana i zapewniają dobrą zabawę zarówno dla dzieci młodzieży jak i dorosłych. Polecam dobrą zabawę z Sam, Smile, Rio, Mario and szef Mido and Dj MOMO.\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: rados_aws7\nAnimacja w hotelu super! Od rana gra muzyka.Od godz. 10.00 rozpoczynają się gry i zabawy. Animatorzy nawiązują kontakty z każdym gościem, znają imiona, zachęcają do zabawy. Kazdego dnia odbywa się zabawa w water polo, gimnastyka, rzutki. Najlepsze animacje!\nNerolia Hotel & Spa — zapytaj autora recenzji: 932magdalenao


Choroba afektywna dwubiegunowa - Radio Bezpieczna Podróż\nStrona główna Motoryzacja Aktualności Choroba afektywna dwubiegunowa\nChoroba afektywna dwubiegunowa charakteryzuje się przede wszystkim bardzo silnymi wahaniami nastroju. Między gwałtownymi epizodami różnych dolegliwości następuje okres remisji, który umożliwia poprawne funkcjonowanie zarówno w życiu społecznym, jak i zawodowym. Jakie są przyczyny choroby afektywnej dwubiegunowej? Czy można ją całkowicie wyleczyć?\nChoroba afektywna dwubiegunowa – przyczyny\nZaburzenia afektywne dwubiegunowe to przewlekłe i nawracające problemy psychiczne. Utrudniają one życie nie tylko samego pacjenta, ale również jego bliskich. Choroba afektywna dwubiegunowa diagnozowana jest zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Rozpoznawana jest zazwyczaj u osób w wieku 20-30 lat, może występować także u dzieci. Przyczyn występowania dolegliwości może być kilka. Jedną z nich są czynniki genetyczne oraz życie w ciągłym stresie. Zaburzenia mogą być też powiązane z nadużywaniem alkoholu lub substancji psychoaktywnych. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana, tym pacjent ma większą szansę na podjęcie skutecznego leczenia. W trakcie nasilonych objawów istotna jest nie tylko ścisła współpraca z lekarzem, ale również wsparcie ze strony bliskich pacjenta.\nJak już wyżej wspomnieliśmy, charakterystyczną cechą choroby afektywno-dwubiegunowej są gwałtowne wahania nastroju, które dzielone są na etapy. Każdemu z nich towarzyszą określone objawy. Epizod depresyjny przejawia się znacznie obniżonym nastrojem. Pacjent przestaje cieszyć się tym, co do tej pory sprawiało mu radość. Widoczny jest spadek energii życiowej, chory odczuwa trudność w podejmowaniu nawet prostych decyzji. Na tym etapie może dochodzić także do zaburzeń pamięci. Przeciwieństwem przejawów depresyjnych jest etap maniakalny, który objawia się nadmiernym poczuciem radości i szczęścia. Stan pacjenta można określić wręcz jako nadpobudliwy. Warto podkreślić, że w epizodzie w manii dobry nastrój szybko może zostać wyparty przez agresję i wrogość. Na tym etapie chory może zacząć nadużywać alkoholu lub substancji psychoaktywnych. Jeśli chodzi o epizod hipomanii, to tu przykre objawy występują rzadziej, z dużo mniejszym nasileniem. Podobnie jak w przypadku manii, pacjent także przejawia radość życia, w tym wypadku połączoną z poczuciem zwiększonej siły własnych możliwości.\nLeczenie zaburzeń aftektywno dwubiegunowych powinno być kompleksowe. W kuracji farmakologicznej stosuje się leki o właściwościach stabilizujących nastrój. Chodzi tu zarówno o zachowania depresyjne, jak i agresywne. Leczenie farmakologiczne powinno przebiegać równolegle z psychoterapią. Częstotliwość i przebieg spotkań ze specjalistą zależny jest od stopnia nasilenia poszczególnych epizodów choroby. W psychoterapii bardzo ważne jest utrzymanie jej systematyczności. Podczas zajęć terapeutycznych pacjent m.in. rozwija umiejętność kontrolowania własnych emocji. Obok leczenia farmakologicznego i psychoterapii ważną rolę odgrywa psychoedukacja. Polega ona na przekazywaniu wiedzy specjalisty pacjentowi względem możliwości radzenia sobie z trudnymi objawami choroby. Istotnym elementem jest również wsparcie ze strony bliskich. Przede wszystkim warto motywować chorego do podjęcia leczenia. W przypadku nasilenia ostrych objawów należy wykazać się cierpliwością i wyrozumiałością.\nZobacz także: https://bezpiecznapodroz.org/?p=107450&preview=true – Dogoterapia – dobroczynna miłość psa\nchad co to takiego\nchoroba afektywno dwubiegunowa\nco to jest dwubiegunówka\nPoprzedni artykułSeriale, które znikną z Netfliksa\nNastępny artykułWywiad z Piotrem Karwackim i Piotrem Żyłą


Stacja robocza WorkStation Fujitsu Celsius M470 - Rnew.pl! ✅\nWorkStation Fujitsu Celsius M470 Tower W3550 6 GB 1TB HDD W7Pro A-\nModel procesora: W3550\nIlość pamięci: 6 GB\nOszczędzasz 40% (380,00 zł).\nCena w punktach: 9280 pkt.\nKupując ten produkt zyskasz: 165.71 pkt.\nLiczba portów FireWire z przodu:\nLiczba portów FireWire z tyłu:\nKomputer stacjonarny poleasingowy – jaki model wybrać do obróbki grafiki i video?\nPraca grafika lub twórcy filmów to zajęcie wymagające specjalistycznego sprzętu i zaawansowanych narzędzi informatycznych. Komputer do obróbki obrazów i video musi spełniać rolę swoistej pracowni artysty oraz profesjonalnego studia cyfrowego zarazem. Najlepiej pod tym względem sprawdzają się modele stacjonarne, ale komputer komputerowi nie równy. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę, wybierając odpowiednie urządzenie.\nJaką specyfikację powinien posiadać dobry komputer stacjonarny poleasingowy do filmów?\nJesteś prawdziwym filmomaniakiem. Mógłbyś rozprawiać o filmach godzinami, zarywać noce, by nadrobić wszystkie produkcje ostatnio poznanego reżysera czy serii. Potrzebujesz więc sprzętu, który będzie idealny na długie domowe seanse. Jaki poleasingowy komputer stacjonarny wybrać?


Eventy - Sushi Akademia\nEventy / On-line\nMisternie przyrządzone i ułożone ruloniki ryżu i ryby zyskują coraz większą grupę smakoszy. Sushi jest potrawą niskokaloryczną, smaczną i uważaną za najzdrowszą na świecie. Mającą rzesze miłośników, smakoszy i wielbicieli. Nie może zabraknąć sushi na Państwa przyjęciu. Oferujemy eventy, eventy on-line i pokazy sushi na bankietach, przyjęciach, spotkaniach firmowych.\nCeny na nasze usługi cateringowe są niższe niż w sushi barze. Jesteśmy dostępni w na terenie całej Polski i dla każdej liczby uczestników.\nzespół profesjonalistów ;\nsushi na najwyższym poziomie i z najlepszych składników;\natmosferę Japonii: oryginalną zastawę, muzykę, dekoracje i oryginalne stroje;\nprzygotowujemy sushi na miejscu.\nWARSZTATY SUSHI / WARSZTATY on-line\nWarsztaty ( stacjonarne i on-line ) prowadzone są przy użyciu sprzętu multimedialnego (kamera, rzutnik). Po pokazie multimedialnym instruktor przed kamerą pokazuje zasady doboru składników i metody zwijania po szcze gólnych form sushi. Przeds tawia zasady komponowania i układania zestawów sushi. Uczestnicy z pomocą instruktorów przygotowują poszczególne maki, kroją i komponują zestawy. W formie on-line wysyłamy składniki i przybory do każdego klienta uczestnika.\nKażdy z uczestników przygotowuje 20 – 24 szt. sushi co stanowi pełen posiłek (np. kolację). Uczymy posługiwania się pałeczkami i zasad obowiązujących przy japońskim stole. Możemy zorganizować zawody na najlepiej przygotowany zestaw sushi i ufundować nagrodę w postaci japońskiego wina śliwkowego Choya Plum.\nwprowadzenie - specyfika kuchni japońskiej;\nhistoria sushi i sushi dziś\nstyle i formy sushi.\npokaz przygotowywania sushi: nigiri, hosomakim futomaki, uramaki;\nsamodzielne przygotowanie poszczególnych form\nkrojenie i komponowanie zestawów sushi\n1390,- Zł + 139,- zł za każdą osobę powyżej 10\nskładniki do przygotowania sushi\nprzybory i zastawę\nsprzęt potrzebny do pokazu.\ndojazdu poza Warszawę.\nwysyłki składników w formie on-line\nKurs prowadzony jest przy użyciu sprzętu multimedialnego (kamera, rzutnik).Po pokazie multimedialnym instruktor przed kamerą pokazuje zasady doboru składników i metody zwijania poszczegól nych form sushi. Przedstawia zasady komponowania i układania zestawów sushi.\nUczestnicy mogą przygotować sobie wybraną formą sushi przy stanowisku instruktor a w grupach po kilka osób. W zależności od wybranej formy każdy przygotowuje 6 - 8 szt. sushi. Uczymy posługiwania się pałeczkami i zasad obowiązujących przy japońskim stole.\nwprowadzenie - specyfika kuchni japońskiej\npokaz przygotowywania sushi: nigiri, hosomaki, futomaki, uramaki\nsamodzielne przygotowanie wybranej formy\n1200 zł + 15 zł za każdego uczestnika\nPokaz prowadzony jest przy użyciu sprzętu multimedialnego (kamera, rzutnik). Po pokazie multimedialnym instruktor przed kamerą pokazuje zasady doboru składników i metody zwijania poszczegó lnych form sushi. Przedstawia zasady komponowania i układania zestawów sushi. Pokaz posługiwania się pałeczkami i zasad obowiązujących przy japońskim stole.\ndobre maniery przy japońskim stole.


Wiem, że przez ostatnie dwa tygodnie nie było żadnych publikacji.\nWiem, że powinno się pisać regularnie.\nJednak ostatnie tygodnie to czas ważnych decyzji. Decyzji, o których usłyszycie pewnie niebawem :-)\nA dziś wracam do Was z przepisem na przepyszne i banalnie proste masło orzechowe - coś co polubią zarówno dorośli, dzieci zaś docenią z pewnością w szkolnych lunch boxach :-)\nWiecie już, że w kuchni stawiam na prostotę i czas, ale tym razem skomplikowałam sobie trochę życie. A właściwie mój mąż! Zamiast orzechów bez łupinek kupił orzechy, z którymi spędziliśmy weekendowy wieczór na kanapie łuskając orzechy 😂. Miało to swoje plusy - obejrzeliśmy dobry film i spędziliśmy razem fajny czas. Niemniej jednak, nie polecam kupowania orzechów w łupinach :-)\nMasło orzechowe lubię ja i lubią moje dzieci. Jednak nie kupuję go już od dawna, podobnie jak Nutelli ze względu na ogromną zawartość oleju palmowego, sztucznych aromatów, utwardzacze i tym podobnym „ciekawym” składnikom.\nDobre masło jest zdrowe i bardzo odżywcze. Dobre, mam na myśli bez tych wszystkich „super” dodatków.\nStanowi bogate źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin z grupy B (B1, B2, B3, B5, B6, kwasu foliowego), choliny i witaminy E oraz składników mineralnych: magnezu, fosfory, potasu, cynku, selenu, wapnia, chromu, manganu, miedzi, żelaza - dzięki czemu m.in. zapobiega anemii, wzmacnia zęby i kości, wspomaga usuwanie nadmiaru wody z organizmu (pod warunkiem, że nie zawiera dużych ilości soli), wspomaga odporność, zaspokaja apetyt i nasyca żołądek.\nDobre masło jest banalnie proste i możesz spokojnie wykonać je sama w domu, pod warunkiem, że masz dobry blender, bo ja już kiedyś swój spaliłam mieląc orzechy ;-)\n400g orzeszków ziemnych bez łupinek, niepalonych, niesolonych\nMiksujemy wszystko na gładką masę przez kilka minut i gotowe :-)\nMasło przekładamy do słoiczka i przechowujemy w lodówce.\nPolecam osobiście nie tylko na kanapki ale również do naleśników, shaków i ciast.\nRobiąc swoje masło masz pewność co jesz, a i smak jest zupełnie inny - czuć prawdziwe orzechy :-)


Georgette Mosbacher opowiedziała o tradycji Święta Dziękczynienia w USA | Dzień Dobry TVN\nGwiazdy czwartek, 28 listopada 2019\nŚwięto Dziękczynienia to jedno z najważniejszych świąt w Stanach Zjednoczonych. Z tej okazji Mateusz Hładki porozmawiał z Georgette Mosbacher i zapytał, co znajduje się na tradycyjnym świątecznym stole.\nŚwięto Dziękczynienia – tradycja\nŚwięto Dziękczynienia każdego roku obchodzi się w Stanach Zjednoczonych w czwarty czwartek listopada. Dzień Dziękczynienia jest pamiątką dożynek mieszkańców kolonii Plymouth, które odbyły się w 1621 roku. Jak kiedyś spędzano ten dzień i jak obchodzi się go obecnie?\nTo na pewno jeden z najważniejszych dni jak nie najważniejszy. Okazja dla rodziny, żeby się spotkać, na chwilę zatrzymać i okazać wdzięczność.\nPodczas wspólnego ucztowania na stole króluje indyk. W każdej rodzinie przyrządzany jest według indywidualnego przepisu.\nJeśli chodzi o mój rodzinny dom, to jadamy indyka z nadzieniem, słodkie ziemniaki i purée z sosem, jest też ciasto dyniowe, ciasto z pekanami. Moja mama miała swoje specjalne przepisy, które sprawiały, że te tradycyjne potrawy były wyjątkowe.\n- dodała Georgette Mosbacher.\nŚwięto wina Beaujolais Nouveau obchodzone (więcej)\nW swojej książce Georgette Mosbacher opisuje dzieciństwo. Jak przyznała, nie był ono łatwe ze względu na wczesną śmierć ojca. Wydarzenie to miało wpływ na całe życie ambasador.\nMiałam siedem lat, byłam najstarsza z całej czwórki. Mama miała tylko 27 lat. To była wyjątkowa odpowiedzialność, odpowiedzialność, którą czuję do dziś. Mam szczęście, bo los obdarował mnie dwiema wspaniałymi siostrami i bratem. Jesteśmy bardzo blisko.\nZa co Georgette Mosbacher najbardziej kocha Polaków?\nAmbasador USA przyznała, że docenia ciepło, jakie bije od Polaków oraz to, że nie mamy nawyku oceniania. Wspomina też, że od pierwszego dnia czuła się w Polsce, jak w domu. Podczas rozmowy Mateusz Hładki nawiązał również do stylu Georgette Mosbacher. Ambasador USA słynie z kolorowych stylizacji oraz nietuzinkowych dodatków w postaci biżuterii.\nLubię zabawną biżuterię, ale też taką, która coś oznacza. Mam biżuterię dyniową na Halloween i świętego Mikołaja na Boże Narodzenie. Jestem w tym całkiem niezła.\nSkąd Georgette Mosbacher czerpie inspiracje? Styl ambasador Stanów Zjedoczonych jest różnorodny, a kolory, jakie wybiera, oddają jej osobowość.\nRude włosy to irlandzkie korzenie, jeśli chodzi o resztę, to zawsze byłam ze sobą szczera. Mama uczyła nas, żeby wierzyć w siebie. Mówiła, dopóki traktujesz ludzi z szacunkiem i godnością, bądź wierna swojemu stylowi.\nGeorgette Mosbacher o wizach\nW tym roku wiele polskich rodzin ma okazję spędzić święta z najbliższymi w Stanach Zjednoczonych. Jak wyglądają formalność związane z wyjazdem do USA?\nWystarczy wejść na stronę amerykańskiej ambasady, wypełnić formularz, zapłacić 14 dolarów i po upływie 72 godzin można podróżować do USA bez wizy.\nOsoby, które posiadają wizę, nie muszą wypełniać nowych dokumentów. Formularz ESTA przeznaczony jest dla osób, które nie posiadają wizy, a chcą odwiedzić Stany Zjednoczone.\nNależy również pamiętać, że ruch bezwizowy dotyczy turystów, co oznacza, że pobyt nie może być dłuższy niż 90 dni. Jeśli chcemy pracować czy studiować w Stanach Zjednoczonych, musimy ubiegać się o wizę studencką lub pracowniczą.


FluxboxPL.org / Fluxbox FAQ\nWersja z dnia 21:34, 8 lip 2007 autorstwa Minio (dyskusja | edycje) (→Pytania dotyczące bezpośrednio Fluxboksa: dodani w(y)stępniaka)\nPoniższy artykuł zawiera odpowiedzi na często zadawane pytania. Porusza on tematykę podstawowego użytkowania Fluxboksa oraz pobieżnie tyka bardziej zaawansowane tematy, podsuwając linki do stron opisujących je bardziej wyczerpująco.\nJakkolwiek główną jego tematyką jest Fluxbox, porusza także tematy słabiej z nim związane. Powodem tego jest niewystarczająca dokumentacja danego problemu oraz chęć skompletowania odpowiedzi na rzadziej spotykane, niezwiązane z tematyką prężnie działającej polskojęzycznej grupy pomocy, pytania.\nLektura poniższego artykułu jest obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zadać pytanie. Być może odpowiedź na nie znajduje się poniżej — jeżeli nie, nie krępuj się oczywiście z założeniem tematu na forum lub zapytaniem na naszym kanale.\n1 Pytania dotyczące bezpośrednio Fluxboksa\n1.1 Jak sprawdzić z jakimi opcjami skompilowany jest mój Fluxbox?\n1.2 Jak pozbyć się prostokątów z lewego górnego rogu każdego okna?\n2 Pytania ogólne\n2.1 Emulacja myszki za pomocą klawiatury numerycznej\nPytania dotyczące bezpośrednio Fluxboksa\nJak sprawdzić z jakimi opcjami skompilowany jest mój Fluxbox?\nOdpowiedź na to pytanie można uzyskać po wydaniu polecenia\nJak pozbyć się prostokątów z lewego górnego rogu każdego okna?\n"Prostokąty" to są zewnętrzne zakładki, które od wersji 1.0rc1 powróciły do Fluxboksa. Aby je umieścić z powrotem na pasku tytułowym należy w ~/.fluxbox/init wpisać:\nlub w menu zaznaczyć opcję\nConfiguration > Tab options > Tabs in titlebar\nEmulacja myszki za pomocą klawiatury numerycznej\n(zaraz to naskrobię ;])


Wysocki, Okudżawa – dwaj najwięksi bardowie XX w. | Miasto Jelenia Góra\nJeleniogórskie Centrum Kultury zaprasza na niezwykły wieczór poświęcony dwóm największym bardom XX wieku - Włodzimierzowi Wysockiemu i Bułatowi Okudżawie. Ich twórczość wpisała się na zawsze w historię i tradycję piosenki. Swoją charyzmą docierali do milionów odbiorców na całym świecie. Śpiewali na przekór ustrojowi, na przekór KGB, na przekór cenzurze. Dawali nadzieję. Na scenie zabrzmią ich największe i najpiękniejsze, także najbardziej znane przeboje. Wykonywać je będą Piotr Kajetan Matczuk, Tomasz Imienowski, Artur Chyb - muzycy zespołu PIRAMIDY.\nPianista, gitarzysta, aranżer, autor piosenek. Lider i założyciel zespołu PIRAMIDY. Autor muzyki teatralnej i filmowej, m.in. kierownik muzyczny zespołu Krzysztofa Tyńca. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Piosenki "Szlakiem Bardów".\nGitarzysta pochodzący z Tomaszowa Mazowieckiego. Obecnie jest związany z trójmiejskim światem muzycznym. Studiował na wydziale Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach. Przez wiele lat uczestniczył w niemieckich produkcjach musicalowych m.in. : Starlight, Hot Stuff, czy Ray Charles.\nGitarzysta basowy, kontrabasista, kompozytor. Z muzyką związany od dzieciństwa. Porusza się biegle we wszystkich stylach muzycznych, jednak najczęściej można go spotkać z piosenką autorską, ambitnymi projektami poetyckimi. Na scenie pojawia się z zespołem Krzysztofa Tyńca, zespołem Piramidy oraz jako muzyk sesyjny w produkcjach bluesowych i jazzowych.\n45 i 55 złotych, do nabycia: na stronie JCK.pl (link: https://bit.ly/38wgaJl). Informacje o koncercie i biletach: tel. 513 207 643