Nawet Aleksander Wielki by nie wygrał - Wrzesień 1939 r.\nGazeta Wyborcza - 28/08/1999\nNawet Aleksander Wielki by nie wygrał\nMinister Beck i marszałek Rydz-Śmigły nie byli geniuszami, ale lepiej lub gorzej zrobili to, co do nich należało. Historia obeszła się z nimi okrutnie. Taki już jest los polityków, którzy przegrali - mówi PROF. MARIAN ZGÓRNIAK w rozmowie z Pawłem Wrońskim\nPaweł Wroński: "Rozpoczynając wojnę, rozumiałem dobrze, że będzie ona z konieczności przegrana na froncie polskim" - tak w grudniu 1939 mówił Naczelny Wódz, marszałek Edward Rydz-Śmigły. Wtedy wszystkie armie były już rozbite, a on sam internowany w Rumunii. Czy rzeczywiście trzy miesiące wcześniej, 1 września, on i jego najbliżsi współpracownicy spodziewali się klęski?\nMarian Zgórniak: 1 września, gdy Niemcy ruszyli, sam marszałek Rydz-Śmigły chyba nie miał większych złudzeń. Ale wówczas jedynie niektórzy najwyżsi dowódcy zdawali sobie sprawę z grozy sytuacji. Na przykład generał Stanisław Kutrzeba, który w 1936 roku opracował studium "Niemcy". On świetnie wiedział, że przewaga Niemiec jest przygniatająca. Oficerowie niższej rangi byli podobnie jak cywile ofiarą propagandy. Bo nasza kampania propagandowa sprzed 1 września odniosła niewątpliwy sukces. Większość oficerów wierzyła w potęgę naszej armii, która niespełna dwadzieścia lat wcześniej uratowała Europę przed bolszewizmem.\nMam wiele dowodów na to, że w końcu lat 30. prasa wojskowa, "Bellona" czy "Polska Zbrojna" były nawet specjalnie cenzurowane. Brakowało doniesień o faktycznym stanie niemieckich sił zbrojnych i ich uzbrojeniu, za to armia polska była przedstawiana jako potęga. Ciekawe, że ten rozbuchany optymizm odbił się nawet na raportach niemieckiego wywiadu wojskowego - Abwehry. Wiosną 1939 donosiła ona Hitlerowi, że nasz kraj może wystawić 60 dywizji (w rzeczywistości mógł 39).\n- Nie. Powiedział, że to bzdury. Tłumaczył, że Polaków na te 60 dywizji nie stać. Niemcy starannie analizowali możliwości obronne każdego kraju. Robiło to 11 specjalnych instytutów naukowych, które oceniały nie tylko stan sił zbrojnych, ale skalę produkcji przemysłowej, zasoby finansowe, bilans surowcowy. Hitler miał niesłychanie szczegółowe dane o Polsce.\nW wielu wspomnieniach wskazuje się na marszałka Józefa Piłsudskiego jako człowieka, który przewidział przyszłość. Czesław Miłosz rysuje jego postać jako starca w siwym mundurze, który chodzi po Belwederze i powtarza: "Oni nas napadną", nie mówi jednak kto. Historycy natomiast są zdania, że Piłsudski jeszcze w 1934 roku przewidywał najpierw atak ZSRR, dlatego zaniedbywał obronę od strony Niemiec.\n- W chwili zawarcia w 1934 roku porozumień o wyrzeczeniu się siły z Niemcami i układu o nieagresji z ZSRR Piłsudski powiedział: "Siedzimy teraz na dwóch stołkach, ciekawe z którego spadniemy najpierw"?\nMiał więc poczucie tymczasowości państwa, jakie współtworzył w 1918 roku?\n- Zdecydowanie tak. Swoje późniejsze działania - konstytucję 1935 roku, represje w stosunku do opozycji - uzasadniał nieustannie chęcią wzmocnienia państwa przed zewnętrznym zagrożeniem. Wśród powodów zamachu majowego wymieniał zawarcie przez Niemcy traktatu z mocarstwami zachodnimi w Locarno w 1925. Ten układ w praktyce kierował agresję Niemiec na Wschód. Piłsudski twierdził, że *wczesny polski rząd i demokracja temu zagrożeniu nie podoła.\nPolitycy w całej Europie odczuwali niestabilność powersalskiego systemu. Na tym kontynencie od początku lat 30. "czuć było proch". Niemcy uważali rozstrzygnięcia wersalskie za skrajnie niesprawiedliwe, Stalin w ZSRR zajmował się albo wyrzynaniem własnych obywateli, albo przygotowaniami do rewolucji światowej. Szansa utrzymania równowagi w środkowej Europie upadła wraz z "prometejską" koncepcją Piłsudskiego. Polska była za słaba, aby stworzyć na wschodzie państwa buforowe, nie wystarczyło jej sił, by podtrzymać niepodległą Ukrainę. W tej sytuacji polityka równowagi między dwoma agresywnymi mocarstwami prowadzona w latach 30. była jedynym wyjściem.\nHitler doszedł do władzy w 1933 roku. Prof. Marian Wojciechowski twierdzi, że szef MSZ Józef Beck oceniał go pozytywnie jako polityka, który w odróżnieniu od swoich poprzedników z Republiki Weimarskiej przestał mówić o rewizji traktatu wersalskiego.\n- Porównajmy, co po dojściu do władzy mówił Hitler, a co politycy Republiki Weimarskiej, na przykład dowódca Reiswehry gen. Hans von Seeckt. Dla niego istnienie Polski było "nie do zniesienia". A Hitler? On przecież nie mówił o rewizji traktatu wersalskiego, mówił bez przerwy, że chce pokoju i "uregulowania kwestii spornych". Oczywiście dla niego rewizja traktatu nie była najważniejsza, skoro myślał o ułożeniu Europy wedle swoich idei. Dla polskiej dyplomacji dojście do władzy Hitlera, deklarującego hałaśliwie antykomunizm, oznaczało szansę zerwania śmiertelnie groźnej obręczy, która zaciskała się wokół Polski. Taką obręczą była współpraca Niemiec z ZSRR w latach 1922-33 po traktacie w Rapallo. Właśnie układ Rosja-Niemcy był przez całe dwudziestolecie koszmarnym snem polskiej polityki zagranicznej. Niestety, w 1939 roku zmaterializował się on znów w układzie Ribbentrop-Mołotow. Wówczas Niemcy hitlerowskie wróciły po prostu na stare tory własnej polityki.\nDla polityków Republiki Weimarskiej i Rosji Sowieckiej Polska była tworem sztucznym. Przecież oni pamiętali wspólną granicę cesarskich Niemiec i Rosji. A oba państwa bardzo ściśle współpracowały. To na sowieckich poligonach swój kunszt wykuwały niemieckie wojska pancerne i lotnictwo.\nPrzed podpisaniem porozumienia z Niemcami Piłsudski groził wojną prewencyjną z Rzeszą. Czy miała ona wówczas szanse powodzenia?\n- Oczywiście, pod warunkiem że wzięłaby w niej udział Francja, Polska i Czechosłowacja oraz ewentualnie Wielka Brytania. To było nierealne dlatego, że prowadzona przez Francję i Belgię okupacja Nadrenii skończyła się dla tych państw finansową klapą. Polska mogła jedynie pogłoskami o tej wojnie wpływać na politykę Niemiec i znaleźć wytłumaczenie dla porozumienia z Niemcami podpisanego bez konsultacji z Francją. Piłsudski przekazywał Zachodowi taki sygnał: "Skoro Francja nie chciała wziąć udziału w poskromieniu Niemiec, osamotniona Polska jest zmuszona do podpisania z nimi układu o wyrzeczeniu się siły".\nW 1934 roku Polska jeszcze mogła grozić wojną z Niemcami. Po pięciu latach sytuacja diametralnie się zmieniła. Doszło do utworzenia Wehrmachtu, restytucji Luftwaffe, remilitaryzacji Nadrenii. W 1938 roku Hitler wkroczył do Austrii. Groźba wojny ze strony Polski wywołałaby tylko śmiech Hitlera. Dlaczego? Przecież to dwadzieścia lat wcześniej Niemcy przegrały I wojnę światową i zostały obarczone ogromną kontrybucją.\n- Wielu historyków twierdzi, że II wojna światowa nie zaczęła się 1 września, ale 11 listopada 1918, gdy podpisano przedwczesny rozejm w Compiegne. Alianci, szczególnie Francja, wyszli z tej wojny bardziej wyczerpani. Niemcy w czasie wojny nie były okupowane, sprzymierzeni, poza króciutką okupacją części Prus Wschodnich, nigdzie nie przekroczyli granic cesarstwa. Tymczasem przez cztery lata okupowana i kompletnie zdewastowana była znaczna część Francji. Francja i Wielka Brytania, aby wygrać, zadłużyły się w Stanach Zjednoczonych i tkwiły w permanentnym kryzysie finansowym. Niemcy otrzymały pożyczki w USA, odmówiły spłaty reparacji i szybko wydobyły się z kryzysu, a alianci jeszcze nie poradzili sobie ze skutkami wojny. Niemcom w latach 30. udało się o dwa, trzy lata przegonić Zachód w zbrojeniach. Hitler planował wojnę na lata 1942-43, ale gdy dostrzegł, że w wyścigu zbrojeń ma zdecydowaną przewagę, postanowił to wykorzystać.\nCzy jest jakiś moment w końcu lat 30., który był ostatnią szansą powstrzymania Hitlera przed atakiem na Polskę?\n- Chyba rok 1938. Czechosłowacja i konferencja monachijska. Oddanie Czechosłowacji w ręce Hitlera miało oprócz konsekwencji politycznych i moralnych istotne znacznie militarne. Niemcy okrążali Polskę i przejęli czeskie fabryki zbrojeniowe. Półtora roku później 400 czołgów czeskiej produkcji ruszyło na Polskę. Hitler wyposażył w czeski sprzęt dwie dywizje pancerne! Są różne obliczenia, ale wedle moich szacunków możliwości armii niemieckiej wzrosły nawet o 25-30 proc.\nJednak zamiast wspierania Czechów w oporze polska armia wkroczyła na Śląsk zaolziański, a Beck triumfalnie obwieszczał, że - tak jak przewidywał - Czechosłowacja okazała się państwem sezonowym.\n- To był olbrzymi błąd. W Polsce obawiano się, że Zachód do obrony Czechosłowacji włączy ZSRR, a wówczas uważano, że to dla naszego kraju niebezpieczne. Być może nasze wsparcie udzielone Czechom umocniłoby ich w oporze i powstrzymało Hitlera. Ale przez całe dwudziestolecie oba państwa patrzyły na siebie z lekceważeniem. Czesi też uważali Polskę za państwo sezonowe. Uważali, że współpraca z nami to narażanie się na niebezpieczeństwo ze strony Niemiec i Rosji. Sami byli pewni, że jako państwo powstałe niemal w całości z terenów Austro-Węgier nie muszą się obawiać Niemiec. Bali się Węgier, które rościły pretensje do Słowacji. Paradoks sprawił, że to oni okazali się pierwszym celem Hitlera.\nHitler w sprawie czechosłowackiej miał niemal pewność, że zwycięży na drodze dyplomatycznej. Dlaczego 1 września 1939 roku zdecydował się na wojnę z Polską?\n- Dlaczego uważa pan, że Hitler od razu planował najpierw wojnę z Polską? Uważam, że na początku wcale o niej nie myślał. Powiedział to sam. Jeszcze 22 sierpnia 1939, przemawiając do swoich generałów, twierdził, że zamierza uderzyć najpierw na Zachód. Paradoksem tej sytuacji jest to, że zdaniem Hitlera przedstawiona jesienią 1938 roku polskiemu ambasadorowi Józefowi Lipskiemu propozycja uregulowania kwestii spornych między Niemcami a Polską miała charakter "wyjątkowo wspaniałomyślny". Przypomnijmy, czego chcieli od Polski poprzednicy Hitlera - politycy Republiki Weimarskiej. Żądali zwrotu Pomorza, Górnego Śląska i nawet Poznańskiego, czyli granic z 1913 roku. Hitler chciał przyłączenia Gdańska, niewątpliwie wówczas niemieckiego, eksterytorialnej linii kolejowej i autostrady do Prus. W zamian za to oferował koncesje terytorialne na wschodzie. Oferta przyłączenia Polski do paktu antykominternowskiego była wedle niego ukoronowaniem współpracy Polski i Niemiec. Niemcy gwarantowali zachowanie praw gospodarczych Polski w Gdańsku, czyli dostęp do portu. Józefowi Beckowi podczas jego wizyty w Niemczech w styczniu 1939 roku Hitler tłumaczył, że jest to wielka szansa uregulowania spraw polsko-niemieckich. Mówił o wspólnocie polskich i niemieckich interesów wobec Rosji Sowieckiej. Beck odniósł wrażenie, że Hitler się waha. Potem fuehrer zaproponował ostateczne uznanie zachodnich granic Polski - o tym do tej pory nie mówił żaden z liczących się niemieckich polityków - oraz przedłużenie o 25 lat paktu o nieagresji.\nSkoro Hitler traktował tę sprawę poważnie, o jakich "rekompensatach" myślał?\n- Ta oferta nigdy nie została sprecyzowana. Domyślano się, że to może być litewska Kłajpeda, ale już wówczas szybko tę możliwość wykluczono. Ribbentrop wspominał coś o Ukrainie, napomykał, że "Morze Czarne to też jest morze". Beck jednak na te sugestie odpowiadał, że traktuje zawarty z ZSRR układ poważnie.\nPo powrocie Becka z rozmów z Hitlerem rząd i prezydent zdecydowali się na stanowczość. Obawiano się groźby wasalizacji. 5 maja w Sejmie przy burzy oklasków Beck powiedział: "Polska od Bałtyku odepchnąć się nie da" oraz: "My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor". Co by się stało, gdyby Polska zrezygnowała z tak zdefiniowanego honoru i przyjęła propozycje Hitlera? Profesor Jerzy Łojek twierdził, że Polska powinna była się zgodzić i pójść z Hitlerem na Rosję.\n- W naszej historii dużą wagę przywiązuje się do gestów, ale za gestem, jakim było odrzucenie ultimatum Hitlera, czaiły się istotne argumenty polityczne i ekonomiczne. Polityczne są na ogół znane, ale warto dodać, że nasz kraj czerpał około 10 procent dochodów budżetowych z opłat za niemiecki tranzyt do Prus Wschodnich. To przecież olbrzymia kwota. Zgoda na niemieckie propozycje oznaczałaby oprócz politycznej zależności groźbę zrujnowania budżetu.\nGdyby jednak zastanowić się nad ostatecznym rachunkiem zysków i strat wynikłych z II wojny światowej i wejścia Polski do strefy dominacji ZSRR? Warto było odrzucać propozycje Hitlera?\nWielokrotnie nad tym się zastanawiałem. Z pewnością Polska poniosłaby mniejsze straty materialne, może mniej ludzi by zginęło. Prawdopodobnie nasz kraj musiałby wziąć udział w wyprawie na ZSRR. Trudno przeceniać siłę polskich 30 dywizji, ale być może miałyby znaczenie przesądzające. Pytaniem jest, czy w razie zwycięstwa Niemiec hitlerowskich byłoby miejsce dla Polaków w Europie. Co stałoby się z polskimi Żydami?\nFaktem jest, że państwa koalicji hitlerowskiej, zwłaszcza gdy w odpowiednim momencie zmieniły front, poniosły stosunkowo niewielkie straty. Rumunia straciła Besarabię, Włochy Istrię, ale przecież Polska i Czechosłowacja, państwa koalicji antyhitlerowskiej, też poniosły straty terytorialne. Stanisław Cat-Mackiewicz po latach oskarżał Becka i Rydza o pchnięcie Polski do samobójstwa, jakim była wojna z dwoma mocarstwami. Twierdził, że po pakcie Ribbentrop-Mołotow należało przyjąć żądania niemieckie. Jest jednak małe "ale". Cat-Mackiewicz zakłada, że Beck i Rydz wiedzieli, że będą prowadzili wojnę na dwa fronty. Prawda jest inna: polski rząd nic nie wiedział o zawartości tajnego protokołu. Wiedzieli o nim Amerykanie, którym informacje przekazał radca ambasady niemieckiej, potem dowiedzieli się Anglicy. Pewne niejasne sugestie czynił hrabia Ciano wobec ambasadora Polski we Włoszech Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego. Jednak o tym, co faktycznie ustalił Ribbentrop z Mołotowem, nasz rząd dowiedział się 17 września.\nProfesor Łojek, rozważając ten wariant, uważał, że II wojna światowa mogłaby zakończyć się tak jak pierwsza. Zwycięstwo szłoby z zachodu na wschód. Czyli Hitler zwyciężyłby na Wschodzie, a przegrał na Zachodzie.\n- Tego rodzaju rozważania zawierają jeden pewnik, że Polska po II wojnie światowej by istniała. Ale przecież Polski po prostu mogło nie być. Mogła zostać ponownie zmazana z mapy Europy albo uzyskać status republiki ZSRR. Być może dzięki temu, że w 1939 roku powiedzieliśmy "nie", a potem prezentowaliśmy wolę oporu, nasz kraj po 1945 roku uzyskał "półniepodległość".\nJa uważam, że z politycznego punktu widzenia była to istotna wartość. Odzyskanie pełnej niepodległości z niepodległości niepełnej jest łatwiejsze niż odzyskiwanie suwerenności od zera. Historia Polski świadczy o tym najlepiej. Moim zdaniem we wrześniu 1939 Józef Beck nie popełnił błędu - uczynił to, co wówczas rząd powinien był uczynić, to, czego oczekiwało od niego społeczeństwo.\n31 marca premier Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain na wieść o żądaniach Hitlera udzielił Polsce jednostronnej gwarancji bezpieczeństwa. Dlaczego? Wiedział, że jego kraj nie jest w stanie Polsce pomóc. Ta decyzja wywołała zdumienie. Lord Duff Cooper napisał wówczas: "Nigdy dotychczas nie daliśmy drugorzędnemu państwu prawa do decydowania o tym, czy Wielka Brytania ma przystąpić do wojny, czy też nie".\n- Rząd Wielkiej Brytanii oraz Francja, z którą stary układ został "aktywizowany" 31 kwietnia, dokładnie przeanalizowały propozycje Hitlera i zaczęły się obawiać, że Polska te propozycje przyjmie. To by oznaczało, że wtedy samotnie staną oko w oko z Hitlerem.\nWięc w tym, co pisali niemieccy i brytyjscy historycy, że właśnie ten układ popchnął Hitlera do ataku, jest ziarno prawdy.\nNiewątpliwie jednym z celów deklaracji Londynu było przeciwdziałanie wejściu Polski w orbitę hitlerowskich Niemiec. W polityce nie ma sentymentów. Hitler uznał, że po przyjęciu przez Polskę tych gwarancji porozumienie było niemożliwe. Sprawa ultimatum uświadomiła mu, że Polska w przypadku niemieckiego ataku na Francję uderzy od tyłu. Skoro tak, postanowił najpierw rozprawić się ze słabszą Polską.\nWierzył, że Zachód wypowie mu 3 września wojnę?\n- Po podpisaniu układu z Moskwą zupełnie się tego nie spodziewał. Zakładał, że Zachód uzna, że w takich warunkach nie da się Polski obronić i rozprawa z nią będzie tylko wojną lokalną. Nie znaczy to, że zaniedbał przygotowania do obrony na Zachodzie.\nA czy polscy dowódcy wierzyli, że Zachód wystąpi w obronie Polski?\n- Zdawano sobie sprawę, że uzyskanie skutecznej pomocy Zachodu będzie trudne, ale robiono wszystko, żeby ją zapewnić. W połowie maja do Paryża udał się minister obrony gen. Tadeusz Kasprzycki, aby omówić szczegóły wojskowe i podpisać porozumienie o współpracy. Po wojnie rozmawiałem z zastępcą szefa sztabu gen. Józefem Jakliczem, który przygotowywał plan obrony "Zachód" i towarzyszył ministrowi. Generał mówił mi, że francuski głównodowodzący gen. Maurice Gamelin był bardzo niezadowolony z przybycia polskiej delegacji. Gamelin był zdania, że nie da się obronić Polski bez współdziałania z ZSRR. Protokół końcowy rozmów, w którym znalazł się najistotniejszy zapis, że Francja stopniowo przystąpi do działań ofensywnych trzeciego dnia, a zaatakuje głównymi siłami 15. dnia po mobilizacji, podpisał z wielką niechęcią.\nZ tym, że skoro dokładnie wyjaśniam tę kwestię, warto dodać, że dokument wchodził w życie po podpisaniu polsko-francuskiej umowy politycznej. Stało się to dopiero po wybuchu wojny, 4 września.\nTo był raczej wybieg prawny, generał Gamelin od początku był zdania, że Polsce nie da się pomóc.\n- Gamelin stał się kozłem ofiarnym, ale w tym czasie we Francji wojskowi niewiele mieli do powiedzenia. Rządzili cywile. Wcześniej cokolwiek znaczyło zdanie marszałka Ferdinanda Focha, ale ten w 1929 roku umarł. Moim zdaniem gen. Gamelin był takim generałem, jakiego chcieli francuscy politycy, człowiekiem bezbarwnym, ale nie pozbawionym poczucia realizmu. Zdawał sobie sprawę, że Francja jest bardzo słaba i wyczerpana. W pierwszej wojnie światowej straciła 1,4 mln ludzi, 3,5 mln było rannych - razem 5 mln na 41 mln ludności. To był demograficzny kataklizm. Budowa linii Maginota była objawem tej słabości. Cała strategia francuska opierała się na wierze, że linia Maginota jest nie do przełamania i można się za nią schować. W 1940 roku okazało się to błędem.\nW trakcie majowych rozmów gen. Gamelin, oceniając plan strategiczny polskiej armii, zwrócił uwagę, że niepotrzebnie rozlokowano ją wzdłuż granic, zamiast skrócić linię frontu. Rzeczywiście późniejszy przebieg wypadków wykazał, że wiele większych jednostek od razu znalazło się w okrążeniu. Dlaczego Rydz-Śmigły zdecydował się na taki samobójczy plan obrony?\n- Gdyby na miejscu Rydza-Śmigłego był Aleksander Macedoński, też by tej kampanii nie wygrał. W 1939 roku, po tym jak Hitler zajął Czechy i podpisał układ ze Słowacją, cała Polska od razu była w okrążeniu. Oczywiście, błędem była próba obrony "worka pomorskiego" przez armię "Pomorze", bo Pomorza obronić się nie dało i te jednostki zostały niemal od początku odcięte lub zmuszone do odwrotu, gdy równocześnie armia "Poznań" początkowo była bezczynna. Konieczne było wzmocnienie frontu na południu, bo właśnie z tej strony nastąpiło decydujące uderzenie, które niemal od razu zmusiło do odwrotu armię "Kraków". Śmigły-Rydz jednak do końca miał nadzieję, że do wojny nie dojdzie. Takie ustawienie sił zbrojnych było demonstracją gotowości odparcia ataku. Rydz nie chciał opuszczać wybudowanych dużym kosztem fortyfikacji śląskich. Bał się też, że Hitler zdecyduje się na wojnę ograniczoną: zajmie np. Pomorze, Śląsk, Wielkopolskę i nie posunie się dalej.\nO tym, że Rydz miał nadzieję, że do wojny nie dojdzie, świadczy to, co mi mówił ówczesny wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski. Armia latem chciała, aby na zbrojenia przeznaczył rezerwowe 4,5 mld ówczesnych złotych. Kwiatkowski był wówczas zdania, że zbyt wczesne uruchomienie tych pieniędzy byłoby ruiną finansów publicznych. Po latach Kwiatkowski tłumaczył mi: "Boże, gdyby mi wtedy powiedzieli, że wojna jest nieunikniona i jest to być albo nie być Polski, to te pieniądze bym dał". Przecież nawet mobilizacja powszechna została opóźniona ze względu na sugestie państw zachodnich.\nAle i Hitler się wahał. Pierwotnie miał atakować 26 sierpnia i ze względu na podpisanie brytyjsko-polskiego porozumienia o współpracy oraz niegotowość do wojny Włoch wstrzymał się. Decyzja Hitlera była tak nagła, że niemiecki oddział nie poinformowany na czas zaatakował wojska polskie w okolicy Węgierskiej Górki.\nCzy sposób dowodzenia miał wpływ na wynik kampanii?\nRydz-Śmigły popełnił wiele błędów, na przykład zbyt scentralizował dowództwo i nie ustanowił dowódców frontów. Ale na wynik kampanii nie miało to istotnego wpływu. Liczby są bezwzględne: stosunek piechoty 1 do 1,5 dla Niemców, artylerii 1 do 2,8; w czołgach przewaga 1 do 5,3; w lotnictwie niemal jeden do dziesięciu. Niemcy mieli siedem nowoczesnych dywizji pancernych, Polska jedną brygadę; na uzbrojenie następnej brakowało pieniędzy. Armia polska była powolna, ciągnęła za sobą olbrzymie tabory, co fatalnie odbiło się w warunkach wojny błyskawicznej. Polska armia nie była zmotoryzowana. Samochodów miała proporcjonalnie mniej niż armia rosyjska. W latach 30. w niemieckiej dywizji piechoty było 1 tys. pojazdów mechanicznych, w polskiej - 76. Za to w wojsku polskim było 80 tys. koni, nie tylko dla mitycznej kawalerii, ale i taborów, artylerii. Samo utrzymanie tej masy żołnierzy i koni pochłaniało 70-80 procent budżetu armii. Poza tym nie dokończono koncentracji wojsk. Na przykład newralgiczna armia "Kraków", na którą ruszyła cała 14. armia i część 10., miała się składać zaledwie z siedmiu dywizji, ale na miejscu było pięć.\nCzy gdyby w dwudziestoleciu międzywojennym zdecydowano się na radykalny program zbrojeń, była szansa na poprawienie stanu technicznego polskiej armii tak, aby była porównywalna z niemiecką?\n- Oczywiście, pod warunkiem że przez całe dwudziestolecie rok w rok jakiś dobry "Wujek Sam" dawałby Polsce 2-3 mld ówczesnych dolarów. Wtedy być może mielibyśmy jakieś szanse.\nW ciągu pierwszych trzech dni "bitwa graniczna" była przegrana, 10. i 14. armie niemieckie szły na Częstochowę i Kraków, 8. na Łódź, 4. armia przeszła przez Pomorze. Jaki był dalszy plan obrony polskiej armii?\n- Nie było. 6 września Rydz rozkazał odwrót, chciał oprzeć się o linię Wisły, Sanu i Narwi. To była już improwizacja. Okazało się to katastrofą, bo zazwyczaj jednostki niemieckie były szybsze i to one zajmowały przeprawy. Zupełnie nie spełniła swojego celu armia "Prusy", która miała być odwodem. Nie zdążyła przeprowadzić koncentracji i nie była przygotowana do działań wojennych.\nJej dowódca Stefan Dąb-Biernacki w trakcie bitwy powiedział, że w takim bałaganie on nie może narażać swojej sławy wojennej, wydał rozkaz "za Wisłę" i wyjechał na Wschód. Dlaczego tacy generałowie jak bohater wojny polsko-bolszewickiej Dąb-Biernacki zawodzili we wrześniu 1939 roku?\n- Niewielu generałów wtedy zawiodło. Polegli generałowie: Franciszek Wład, Stanisław Skotnicki, Mikołaj Bołtuć, Rudolf Kustroń, często prowadząc atak na bagnety. Dąb-Biernacki był wyjątkiem.\n6 września, niedługo po wydaniu rozkazu odwrotu, Rydz-Śmigły wycofał się do Brześcia. Czy był jeszcze wówczas w stanie dowodzić? Niektóre jego sprzeczne rozkazy wskazywały na panikę.\n- Zgodne relacje mówią, że Rydz zachowywał cały czas spokój i pewność siebie. Faktycznie sytuacja zmieniała się tak szybko, że trudno było wydawać aktualne rozkazy. Okazało się ponadto, że kwatera w Brześciu była nieprzygotowana, brakowało łączności. Dlatego zaczął tracić kontakt z poszczególnymi zgrupowaniami. Równocześnie Niemcy rozerwali linię obrony nad Narwią i wyszli na głębokie tyły wojsk polskich. Oznaczało to zamknięcie w kleszczach niemal całej armii. Faktycznie przez jakiś czas dowodził sztab główny i jego szef gen. Wacław Stachiewicz, który dłużej pozostał w Warszawie.\nGenerał Jeklicz, z którym Pan rozmawiał, bardzo długo pozostawał w otoczeniu naczelnego wodza. Jakie były wówczas plany dowództwa? Gdzieś przecież trzeba było się wycofywać.\n- Rozważano trzy możliwości. Po pierwsze, wycofanie się na północ, w rejon republik nadbałtyckich. Druga koncepcja zakładała stworzenia linii obrony w rejonie błot poleskich. Nasz sztab liczył, że na mokradłach i wąskich drogach Niemcy nie będą w stanie kontynuować ofensywy. Tam miano się ufortyfikować i wyczekiwać, dopóki się da, na pomoc z Francji albo nawet z ZSRR, bo początkowo i to brano pod uwagę. Być może przy ataku z Zachodu miało to pewne szanse powodzenia, bo Niemcy w te bagna chybaby się szczególnie nie chcieli pakować. Trzecia koncepcja, którą ostatecznie usiłowano zrealizować, to "przedmoście rumuńskie". Oparcie linii obrony o przyjazne Węgry i Rumunię i oczekiwanie odsieczy. Jednak w chwili wejścia Armii Radzieckiej ta koncepcja, jak i wszystkie inne, absolutnie się załamała. Dodatkowo 12. armia radziecka, która atakowała na południu, była najlepiej wyposażona w sprzęt zmotoryzowany. Odcięła polskie jednostki od granicy rumuńskiej i węgierskiej. 17 września rządowi i naczelnemu wodzowi od razu groziło wzięcie do niewoli przez oddziały Armii Radzieckiej. Wówczas zapadła decyzja o ewakuacji. Po 17 września kończy się zorganizowana obrona Polski.\nPięć dni wcześniej, 12 września, gdy kończyła się bitwa nad Bzurą, dowództwo francuskie i brytyjskie na naradzie w Abbeville podjęło jednak decyzję o nieudzieleniu Polsce pomocy. Podczas procesu norymberskiego niemieccy generałowie twierdzili, że linia Zygfryda była niemal bezbronna i Francuzi mogli prawie bez walki zająć Nadrenię.\n- Tak pan uważa? O, to nasz wielki mit. Mit zdrady Zachodu. Cały czas ciągnie się na ten temat dyskusja. Na przykład francuski historyk Adophe Goutard uważa, że francuska armia z pewnością przeszłaby linię Zygfryda. Badałem dokładnie to zagadnienie. Moim zdaniem z punktu widzenia wojskowego Gamelin postąpił słusznie. Francuska armia miała niewielkie szanse na przełamanie linii Zygfryda. Co więcej, Hitler o tym wiedział. Francja dysponowała we wrześniu 80 dopiero mobilizującymi się dywizjami. Niemcy mieli na zachodzie najpierw 33, a potem 43 dywizje, czyli milion żołnierzy i nadal zachowywali duże możliwości mobilizacyjne. Linia Zygfryda, choć ciągle w budowie, we wrześniu 1939 roku była silniejsza od linii Maginota. Miała mniej efektownych, potężnych budowli, ale była lepiej zaplanowana, głębsza. To nie był tylko wąski pas potężnych bunkrów, ale ufortyfikowana przestrzeń. Trzeba pamiętać, że ta sama linia w 1944 roku powstrzymała na kilka miesięcy Amerykanów, choć zmieniła się już technika bojowa i przewaga aliantów była wówczas druzgocąca.\nPoza tym Francja mogła nacierać tylko na bardzo wąskim odcinku bezpośredniej granicy z Niemcami. Front niemiecko-francuski wynosił około 500 km, to bardzo mało. 43 dywizje wystarczały do długotrwałej obrony takiego odcinka. Szef niemieckiego sztabu gen. Franz Halder pisał w pamiętnikach, że jedyną szansą Francuzów było atakowanie przez Belgię, ale oczywiście to nie było wówczas wykonalne, gdyż neutralna Belgia stawiałaby opór Francuzom.\nI jeszcze jedno: po co Francuzi mieliby atakować? Kampania w Polsce była już operacyjnie przegrana. Podczas spotkania w Abbeville sztab sojuszniczy dysponował meldunkami, które świadczyły, że ZSRR na pewno wkroczy. Wówczas akcja militarna nie miała już sensu.\nWszystko to było oczywiste dla Hitlera, mniej dla jego generałów. Dowódca armii "C" na Zachodzie gen. Wilhelm von Leeb dziwił się, czemu ci waleczni żołnierze francuscy, których pamiętał z wojny, nie atakują.\nAle przecież równocześnie sojusznicy zobowiązali się do wsparcia lotniczego.\n- A czym? Francuzi dysponowali przede wszystkim lotnictwem myśliwskim, użytecznym do obrony, bombowe było nieliczne i przestarzałe, Anglicy też nie byli gotowi. We wrześniu 1939 roku nie tylko Polska była słaba. Słaba była Francja, słaba była Anglia. Demokracji trudniej od państwa totalitarnego zmobilizować się do wojny. Gdy wydaje się rozkaz do ataku i ryzykuje los całego państwa, przestają się liczyć sentymenty, a liczą się dywizje. A w tym przypadku przewaga była po stronie Hitlera.\nCzy wkroczenie ZSRR zaskoczyło dowództwo polskie?\n- Tak, to był szok.\nDlaczego wówczas nie został ogłoszony stan wojny z ZSRR? Rydz-Śmigły wydał niejasny rozkaz, że "z Sowietami nie walczymy", a opór należy stosować tylko w przypadku rozbrajania.\nZdaniem wielu historyków wypowiedzenie wojny ZSRR uczyniłoby sytuację bardziej klarowną. Przecież w 1939 roku faktycznie istniał stan wojny między Polską a ZSRR.\n- Uważa pan, że mocarstwa zachodnie wypowiedziałyby wojnę ZSRR? Jestem dziwnie pewny, że nie. Sojusze polityczne i wojskowe między Polską, Francją i Wielką Brytanią dotyczyły wyłącznie Niemiec i nie gwarantowały polskiej granicy wschodniej. W kalkulacjach Zachodu od 1938 roku uważano, że ZSRR jest kluczowym elementem militarnym w tej części Europy. Wierzono, że wcześniej czy później dojdzie do wojny Hitlera ze Stalinem.\n17 września, gdy radzieckie oddziały pojawiły się nad granicą rumuńską, francuski sztab odetchnął z ulgą. Zachód panicznie obawiał się, że Hitler z marszu zaatakuje Rumunię. Ten kraj był drugim po ZSRR eksporterem ropy naftowej. We wrześniu 1939 roku Niemcy przy pomocy "Żelaznej Gwardii" próbowali przeprowadzić tam zamach stanu. Ropa naftowa była niezbędna do prowadzenia wojny, a Rzesza ropy nie miała. Na przełomie lat 30. i 40. Niemcy olbrzymim nakładem środków produkowały benzynę syntetyczną z węgla, ale ta produkcja nie zaspokajała potrzeb.\nCzy do dalszego prowadzenia wojny Rumunia dla Zachodu była cenniejsza niż Polska?\n- W chwili gdy klęska militarna Polski była już faktem, niewątpliwie tak. Poza tym, gdyby rząd polski wypowiedział wojnę ZSRR, to byłby dla Stalina świetny pretekst do represji.\nCo mogło być gorszego od zamordowania polskich oficerów w Katyniu, wywózek ludności cywilnej i represji?\n- Z represjami jest tak, że zawsze może być jeszcze gorzej. Przykład postępowania Stalina wobec całych narodów wskazuje, że w tym względzie miał dużą wyobraźnię.\nLeszek Moczulski w "Wojnie Polskiej" stwierdził, że Polska we wrześniu miała szanse przetrwać i faktycznie dopiero radziecki "cios w plecy" doprowadził ją do upadku.\nCzy zachodni sztabowcy przewidywali, że nasz kraj tak szybko się załamie?\n- Spodziewano się klęski polskiej armii, ale nie tak szybko. Wojna błyskawiczna była zaskoczeniem. Oczywiście początkowo jej sukces tłumaczono słabością polskiej armii, ale późniejsza klęska Francji zmieniła tę opinię. Także Niemcy nie spodziewali się dłuższego oporu Polski. Erich von Meinstein, jeden z najwybitniejszych dowódców Wehrmachtu, który we wrześniu był szefem sztabu Grupy Armii Południe, we wspomnieniach "Zaprzepaszczone zwycięstwo" pisze, że może, gdyby polska linia obrony została skrócona do linii Wisły, Narwi i Sanu, to Polska walczyłaby parę tygodni dłużej, nie więcej. Zresztą charakterystyczne, że w pamiętnikach niemieckich generałów nie ma nazbyt długich zapisków o kampanii wrześniowej. W porównaniu z kampaniami we Francji czy Rosji nie była ona wielka i skomplikowana.\nCzy Hitler po pokonaniu Polski chciał stworzyć mniej lub bardziej zależne od Rzeszy państwo polskie?\n- Nie. O tym, że "Polska nigdy się nie odrodzi", mówiły układy niemiecko-radzieckie. O potrzebie stworzenia państwa polskiego pisał w memoriałach były ambasador Niemiec w Warszawie Hans Adolf von Moltke, Niemcy we wrześniu 1939 roku wystawili wartę przed trumną Józefa Piłsudskiego na Wawelu, ale to był tylko gest. Hitler nie planował żadnej formy istnienia Polski. Polaków, podobnie jak innych Słowian, uważał za naród pozbawiony instynktu państwowego, niższy, niezdolny do tworzenia rzeczy wartościowych. Był niewolnikiem własnych teorii. Przecież gdyby wykorzystał kartę ukraińską, która sama trafiała do jego ręki, być może wygrałby wojnę z ZSRR.\nJednak imponował mu Piłsudski.\n- To chyba przesada; prawdą jest, że uważał go za męża stanu. Po zawarciu porozumienia z 1934 roku chciał się koniecznie z nim spotkać, ale marszałek się wymówił.\nJesteśmy dumni, że w naszym kraju nie było Quislingów, to jest kolejny narodowy mit. Ale czy Pana zdaniem pojawiliby się, gdyby Hitler widział jakiekolwiek miejsce dla Polski w Europie?\n- W archiwum w Koblencji natknąłem się na memoriały autorstwa znanego polskiego polityka konserwatywnego Władysława Studnickiego. Studnicki bombardował nimi pracowicie Hitlera, potem gubernatora Hansa Franka i generała Waltera von Brauchitscha, dowódcę wojsk lądowych. W końcu hitlerowcy mieli go dość i gestapo go aresztowało (później został zwolniony z więzienia). Studnicki pisał, że hitlerowskie represje niszczą możliwość porozumienia się dwóch narodów i wspólnego ataku na ZSRR. Jego zdaniem Polska i Niemcy powinny iść razem. To była konsekwencja jego przedwojennych poglądów. Studnicki nie był kandydatem na Quislinga, zachowywał się godnie, reprezentował polski interes narodowy, tak jak go wówczas rozumiał. Czy istnieli jacyś inni? Być może. Ale tego się przecież nigdy nie dowiemy.\nW końcu września, gdy w Polsce trwały ostatnie walki, w Paryżu urzędy obejmowali nowy prezydent Władysław Raczkiewicz i premier Władysław Sikorski. Sikorski od razu nazwał sanację "rządem klęski narodowej". Radio polskie w Paryżu mówiło o "przeklętej swołoczy z zaleszczyckiego mostu". Antoni Słonimski pisał o sanacji: "A nam potrzebny las, który śpiewa, szumiący bór, konar prawdziwy z twardego drzewa i mocny sznur".\n- To, co się wówczas działo, było odbiciem olbrzymiego szoku po klęsce. Państwo, o które pokolenia walczyły przez przeszło 120 lat, zostało zmiecione jak domek z kart. Zresztą równie piorunujące wrażenie wywołała klęska Francji w czerwcu 1940 roku. Wówczas, podobnie jak we wrześniu, zdarzały się liczne samobójstwa. Poszukiwanie winnych było naturalną psychologiczną konsekwencją. Sikorski był osobiście dotknięty, że w 1939 roku uznano go za osobę niepotrzebną. Jednak on raczej "dawał przyzwolenie" na tę krytykę, później próbował ją nawet łagodzić. Najbardziej zaciekli w tropieniu sprawców klęski byli: gen. Izydor Modelski, wiceminister spraw wojskowych, członek specjalnej komisji mającej znaleźć przyczyny klęski, cień Sikorskiego, prof. Stanisław Kot, Stanisław Stroński, Ksawery Pruszyński, także Stanisław Mikołajczyk i PSL, który zwalczał sanację nawet po 1945 roku. Początek rozprawy z poprzednią ekipą zaczął się już po przekroczeniu granicy Rumunii. Zabiegi Francuzów i zwolenników Sikorskiego zmierzały do uniemożliwienia przejazdu niektórym oficerom i politykom na Zachód. Sikorski doprowadził do internowania w północnej Afryce szefa sztabu gen. Wacława Stachiewicza, gen. Jaklicz również miał kłopoty. W więzieniach francuskich, na przykład w Cerizay, osadzono polskich oficerów uznawanych za "faszystów". Uwięziony został gen. Dąb-Biernacki, ale jemu akurat to się należało. Ten atak zwolenników Sikorskiego na "piłsudczyków" został złagodzony po 1940 roku, gdy z kolei gen. Sikorskiemu zarzucono, że przez swoje błędy zmarnował polską armię we Francji.\nCzy to nie skutek tego, że rząd w 1939 roku nie zdecydował się na stworzenie rządu "zgody narodowej" i na włączenie do niego opozycji, jak proponował choćby gen. Kazimierz Sosnkowski?\n- Wówczas pojawiały się elementy koncyliacyjne, mówiono o konieczności zgody, współdziałania, marszałek Śmigły-Rydz czynił pewne ukłony w stronę ludowców. Ale na polityczny dialog nie było wówczas czasu. Zresztą i tak odpowiedzialnością za wrzesień obarczano by sanację. W chwili gdy sprawuje się niemal pełnię władzy, ponosi się niemal pełną odpowiedzialność.\nWiele elementów krytyki rządów sanacyjnych na emigracji, łącznie na przykład z publicystyką Pruszyńskiego, przejęła propaganda PRL-u. Jej elementy były następujące: bohaterski naród pozostawiony samemu sobie przez zdrajców, którzy najpierw zaniedbali przygotowań do obrony, a potem opuścili kraj w potrzebie, oraz Zachód, który nie udzielił pomocy. Zdrada rządzących i zdrada Zachodu to jeden z podstawowych mitów, który pozostał z lekcji września.\n- Niezupełnie. Do połowy lat 50. klęska wrześniowa była dla rządzących PRL-em w pewnej mierze ich legitymizacją. Podkreślano, że rządy faszystowskiej Polski doprowadziły do klęski wrześniowej, a te zapewniają im na wieki bezpieczeństwo. Inaczej oczywiście traktowano ZSRR, który był wyłącznie "najlepszym przyjacielem Polski".\nDo tego dochodziła propaganda, której celem była kompromitacja ludzi rządzących wówczas Polską. Maniakalnie wręcz przedstawiano w publikacjach portret "faszysty" gen. Kordiana Zamorskiego, dowódcy policji, który ściskał rękę Himmlera. A przecież generał Zamorski był przeciwnikiem ostrzejszych represji wobec opozycji politycznej i sprzeciwiał się utworzeniu obozu w Berezie.\nBardzo wiele zmieniało się, szczególnie w środowiskach historyków, po 1956 roku. Powstał "Wojskowy Przegląd Historyczny", gdzie pojawiały się cenne prace źródłowe. Kampania wrześniowa dla ekipy Gomułki była istotnym argumentem politycznym wobec "groźby rewizjonizmu niemieckiego". Ale dyskusja o wrześniu nadal trwa. To jeden z najistotniejszych i jeszcze nie do końca zbadanych fragmentów naszej historii.\nPowiedział Pan, że Beck i Rydz-Śmigły we wrześniu 1939 roku nie popełnili błędu. Co zyskiwali, podejmując taki, a nie inny wybór?\n- Nie popełnili błędu, ponieważ w okolicznościach, w jakich przyszło im działać, nie było w zasadzie lepszego wyjścia. Nie byli geniuszami, ale zrobili lepiej lub gorzej to, co do nich należało. Historia obeszła się z nimi okrutnie, ale taki jest już los polityków, którzy przegrali.\nOczywistym ich sukcesem stało się to, że wojna Hitlera z Polską nie stała się wojną lokalną. Stała się początkiem wielkiej wojny, w której Zachód walczył również o Polskę. W chwili gdy we wrześniu 1939 roku przegrywała Polska, przegrywała także Europa.\nMarian Zgórniak, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizuje się w historii XX wieku. Ur. w 1924 r. żołnierz ZWZ-AK, więzień Oświęcimia, Buchenwaldu i Gross-Rosen. Autor m.in. "Przygotowań niemieckich do agresji na Polskę", "Wojskowych aspektów kryzysu czechosłowackiego"


BIOXSINE Zestaw Serum 24 ampułki x 6ml + Szampon przeciwłupieżowy 300ml | cena, opinie - Apteka internetowa i-Apteka.pl\nBIOXSINE Zestaw Serum 24 ampułki x 6ml + Szampon przeciwłupieżowy 300ml\n144.45złPLN / 1szt.\nProblem wypadających włosów? Dzięki produktom Bioxsine to już przeszłość! Serum w ampułkach wzmocni i zagęści włosy oraz ograniczy ich wypadanie. Szampon dodatkowo pozwoli wyeliminować nieestetyczny łupież.\nAqua, Magnesium Laureth Sulfate, Disodium Laureth Sulfosuccinate, Biocomplex B11 Extract, Sodium Myreth Sulfate, Disodium Cocamphodiacetate, PEG/PPG-120/10 Trimethylpropane Trioleate, Laureth-2, Propylene Glycol, Honey, Trimethylsilylamodimethicone, C11-15 Pareth7, 12-16 Pareth-9, Glycerin& Trideceth-12, Parfum, Sodium Chloride, C12-13 Alkyl Lactate, Hydroxypropyl Guar Hydroxypropyltrimonium Chloride, Benzyl Alcohol, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Citric Acid.\nSerum zamknięte w ampułkach bazuje na ziołowych wyciągach, które wzmacniają włosy. Biocomplex B11, oczyszczając skórę głowy, już od nasady wzmacnia włosy i zapobiega ich wypadaniu. Innowacyjna formuła zagęszcza włosy i stymuluje ich wzrost. Cebulki włosowe zostają wzmocnione, dzięki czemu włosy są mocne i elastyczne. Specjalnie opracowany szampon do włosów nie tylko zwalcza łupież, ale i przeciwdziała wypadaniu włosów. Osłabione włosy potrzebują odpowiedniej pielęgnacji i odżywienia. Naturalne wyciągi gwarantują wzmocnienie i oczyszczenie włosów. Dodatkowo komórki włosów stymuluje Biocomplex B11 oraz witaminy i minerały znajdujące się w składzie szamponu.\nSzampon przeciwłupieżowy polecany dla osób z problemem łupieżu i wypadających włosów. Serum przeznaczone do włosów osłabionych, ze skłonnością do nadmiernego wypadania.\nW składzie serum nie występują barwniki i substancje zapachowe. Produkt hipoalergiczny, o pH dostosowanym do odczynu skóry głowy.\nSzampon przeciwłupieżowy aplikować na mokre włosy, delikatnie masować przez około 2 minuty. Spłukać obficie wodą, usuwając szampon ze skóry głowy i włosów. Produkt może być stosowany codziennie. Serum nałożyć na wymyte, osuszone ręcznikiem włosy. Zgodnie z instrukcją otworzyć ampułkę, rozprowadzić jej zawartość równomiernie po skórze głowy. Masować około 1 minutę, do całkowitego wchłonięcia w skórę. Serum nie należy spłukiwać, można go stosować zarówno na dzień, jak i na noc.


Miażdżyca - mgr Renata Zarzycka\nCurrent Page: Miażdżyca\nPrzyczyną 90% zawałów jest miażdżyca – jedna z najgroźniejszych chorób współczesnej cywilizacji. Rozwija się powoli, w ukryciu, by w reszcie w najmniej oczekiwanym momencie dać znać o sobie. Czym jest i dlaczego sieje tak wielkie spustoszenie?\nTa podstępna choroba to nic innego jak patologiczny proces zawężania naczyń krwionośnych, będący wynikiem osiadania w ich ścianach różnych składników krwi. Miażdżyca szczególnie brutalnie atakuje tętnice wieńcowe – naczynia zaopatrujące ściany mięśnia sercowego w tlen i niezbędne składniki odżywcze. Jeżeli jedna z tętnic zostanie zamknięta, to zaopatrywana przez nią strefa serca umiera. Wówczas dochodzi do zawału – powstania martwej tkanki w mięśniu sercowym.\nZawężanie się naczyń krwionośnych to proces długotrwały rozpoczynający się praktycznie w dzieciństwie. Dowodów na to dostarczyły badania przeprowadzone na żołnierzach amerykańskich poległych w czasie wojny w Korei i Wietnamie. U 70% tych młodych ludzi, których większość nie ukończyła jeszcze 22 roku życia, stwierdzono zmiany miażdżycowe w aorcie i tętnicach wieńcowych, które można było rozpoznać gołym okiem. Wynika z tego, że wiele lat mija zanim te wolnopostępujący proces przerodzi się w prawdziwy koszmar.\nŚciana naczynia krwionośnego zbudowana jest z trzech warstw. Najbardziej wewnętrzna, która wyściela światło naczynia i posiada bezpośredni kontakt z przepływającą krwią to śródbłonek. Warstwa środkowa zbudowana jest z tkanki łącznej i komórek mięśni gładkich, które umożliwiają kurczenie i rozszerzanie się naczyń krwionośnych oraz pomagają utrzymać właściwe ciśnienie krwi. Trzecia, najbardziej zewnętrzna warstwa zbudowana z tkanki łącznej bogatej we włókna sprężyste i kolagenowe. Jak wynika z budowy najbardziej narażony na atak niepożądanych składników krwi jest śródbłonek naczyniowy. Stanowi on pierwszą linię obrony przed różnymi, niebezpiecznymi czynnikami miażdżycowymi. Niektóre miejsca śródbłonka są bardzo delikatne i osłabione przez co łatwą przepuszczają różne składniki krwi. Do wnętrza ścian wnikają wówczas bez przeszkód utleniony cholesterol (oxycholesterol), związki tłuszczowe, sole wapnia, i tam zaczynają się kumulować. W ten sposób dochodzi do powstania nacieków tłuszczowych. W organizmie podnosi się alarm i na ratunek przybywają monocyty – jeden z typów krwinek białych. Po wniknięciu do wnętrza ścian naczyń przeradzają się w makrofagi – prawdziwych padlinożerców pochłaniających wszystkie “gnijące” resztki. Makrofagi charakteryzuje niezwykły apetyt, są wstanie jeść bez opamiętania w wyniku czego puchną do niezwykłych rozmiarów i przeradzają się w tzw. komórki piankowate. By przyhamować ich nadmierne rozprzestrzenianie się, wokół makrofagów rozrastają się komórki mięśni gładkich, które tworzą specjalną otoczkę. Powstaje wówczas tzw. blaszka włóknista. Ściskane coraz bardziej komórki piankowate zaczynają się w końcu dusić i umierać. Wszystko co do tej pory pochłonęły zaczyna z nich wypływać na zewnątrz i rozprzestrzeniać się. Dochodzi wówczas do uszkodzenia i przerwania śródbłonka. Przy ranach zaczynają gromadzić się płytki i skrzepy krwi. Nieustannie ranione i zabliźniane ściany naczyń krwionośnych stają się coraz grubsze i grubsze, aż w konsekwencji przepływ krwi ustaje i dochodzi do zawału.\nNajlepiej to uciekać na własnych nogach. Aplikując organizmowi codzienną porcję ruchu zapewniamy sercu i naczyniom krwionośnym sprawność i dobrą kondycję. W wyniku uprawiania systematycznych ćwiczeń fizycznych dochodzi do podwojenia a nawet potrojenia sieci naczyń krwionośnych, zwiększenia ich przekroju i nasilenia przepływu krwi. Dzięki narastającej liczbie dróg transportujących krew, serce jest lepiej odżywione, mocniejsze i silniejsze. Jednym słowem – nie boi się zawału. Ponadto ruch sprawia, że krew staje się rzadsza, a przy tym zawiera większą ilość czerwonych krwinek odpowiedzialnych za transport tlenu. Jednocześnie dochodzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego, poziomu triglicerydów i “złego” cholesterolu (LDL) oraz podwyższenia “dobrego” ( cholesterol HDL). Zmniejsza się również otłuszczenie ciała i szereg napięć psychicznych związanych ze stresem. Korzyści jest więc sporo. Aby jednak trening fizyczny przynosił korzyści naszemu sercu muszą być spełnione poniższe zasady :\nmusi być wykonywany nieprzerwanie, w jednakowym tempie, min 40 min


Czarna eLka #70 - Piela, Kosecki - Weszło FM\nW latach 90. Roman Kosecki dwukrotnie miał okazję mierzyć się z Izraelem w ramach eliminacji EURO 1996. W obu spotkaniach strzelał gole, ale tylko raz udało się wygrać. Jakie ma wspomnienia z lotu do Tel Awiwu? Skąd pojawił się pomysł na zatrudnienie Andrzeja Strejlaua w Atletico? Czy piłkarze w tamtych czasach powinni prowadzić się bardziej sportowo? Na te pytania były napastnik Legii Warszawa próbował odpowiedzieć w kolejnej audycji “Czarna eLka”. Oprócz tego podsumowanie półmetka rundy zasadniczej w wykonaniu Legii i zapowiedź najbliższych meczów kadry. Zaprasza Wojciech Piela!


Na co zwrócić uwagę, ubezpieczając dom? - Bankier.pl\nNa co zwrócić uwagę, ubezpieczając dom?\nUbezpieczenie domu lub mieszkania należy do poważnych decyzji finansowych, bowiem dotyczy zwykle najdroższej części naszego majątku. Nie warto spieszyć się z podjęciem tej decyzji, a przy wyborze polisy kierować się pewnymi wytycznymi.\nPo pierwsze warto sprawdzić, jak ubezpieczyciel zdefiniował dom w tzw. ogólnych warunkach ubezpieczenia (OWU), to znaczy jaką nieruchomość ubezpieczy i jakie zabezpieczenia majątku są przez niego wymagane.\nW następnej kolejności, należy zastanowić się które elementy nieruchomości chcemy ubezpieczyć. Towarzystwo oferuje zwykle rozbudowane pakiety ubezpieczeniowe, które dają co prawda większe bezpieczeństwo, lecz są również droższe. Zastanówmy się które ryzyka są dla nas najgroźniejsze i właśnie te obejmijmy ubezpieczeniem, rezygnując z pozostałych, zbędnych wariantów ubezpieczenia.\nTrzecim krokiem będzie dokładne przeanalizowanie zapisów umowy. Franszyzy, górne ograniczenia odpowiedzialności ubezpieczyciela, wreszcie tzw. podlimity - żadna z tych kwestii nie powinna umknąć naszej uwadze.\nO szczegółach ubezpieczenia domu z głową przeczytasz w poradniku "Wybieramy ubezpieczenie domu jednorodzinnego".\nTematy: nieruchomości ubezpieczenie majątek zabezpieczenie ryzyko mieszkanie Części Decyzja Dom Domy\n0 0 airjanek82 2010-01-08 16:46\nMam nadzieję , że niedługo doczekamy się w ubezpieczeniu mieszkań takiego assistanca jak jest np. w pzu dla firm.


Published on: 8:39 AM by Unknown - No comments\nKiedy mam serdecznie dość Tajpej (czasami, choć nie często), uciekam gdzieś na południe, najlepiej na nasza wioskę pod Tainanem. Tym razem wybraliśmy się trochę na spontana do Taidong 台東. Oczywiście wsią tego ogromnego miasta nie można nazwać, a i populacja przekracza populacje Sosnowca ;) Ale... Czułam się jak na wsi. Gorąco, słonecznie, czyste powietrze, powolni, super przyjaźni ludzie i PRZYRODA!! Właściciele hotelu trzymające świnie jako swoje pupilki, i dziwny lot, przypominający jazdę tramwajem. Wsiadasz, nawet dziecka nie trzeba przypinać, jesz na szybko kanapkę i wysiadasz za 40 min - z właśnie tym kojarzy mi się teraz Taidong. :D\n(Zdjęcia bez filtrów - zwyczajny brak czasu) :)\nPocałunek z karaluchem\nPublished on: 7:42 AM by Unknown - No comments\nKiedy coś obrzysliwie-pełzającego jest w odległości 3cm od moich ust, to nie mogę tego nie nazwać "prawie pocałunkiem".\nOk. Muszę opisać parę przygód z karaluchami. Oj nieeee... To nie są małe, centymetrowe karaluszki, to są zmutowane, gnojopodobne stworzenia wielkości palca.\nJeden z nich zamieszkał w pokoju mojego dziecka. A czemu? Bo kiedy przez cztery miesiące siedziałam sobie w Polsce, moja teściowa powsadzała pod biurko kartony po wiatraku, grzejniku, i czymś tam jeszcze!!! Czy biurko do tego służy? Na Tajwanie niestety tak. (mam ochotę wsadzić jakiegoś mema typu BITCH PLEASE...)\nI cóż mądra JA zaczęłam robić. A co zaczęłam robić, zaczęłam rozgrzebywać kartony. Tak bardzo chciałam odzyskać cholerne biurko i użyć go do tego, do czego zostało przeznaczone!\nRozgrzebuję, rozgrzebuję... Patrzę, małe gówienka. No takie, bąki wielkości 3mm. Powiedzcie mi, jaki normalny owad robi 3-milimetrowe bąki? Ja też nie miałam pojęcia. Może to jaszczurka? Jaszczurki są sweet, nie są paskudne, mają ładny zielonkawy kolor i wydają miłe piszczące dźwięki.\nHa-ha-ha. Rozmarzyłam się. Wyciągając kolejny karton, nagle wyskoczył na mnie gnojopatologiczny, przerośnięty owad. Wyskoczył i spieprzył pod łóżko... Moja reakcja była najzwyczajniejsza na świecie: aaaaaaaaaaaaaaaaa, łeeeeeeeeeee, aaaaaaaaaaaaa, kuuuuu***aaaaaa!!!\nDzwonie do męża, mąż daleko. Dzwonię do teściowej, ok! Zaraz przyjdzie teściu!\nUfffff. Zaraz zabijemy gnoja wielkości palca, a potem spuszczę go w kiblu. (uśmiech od ucha do ucha). Już przyszykowałam psikadło do unicestwienia paskudziaka.\nPrzyszedł teściu... Patrzy pod łóżkiem... i mówi: ahahahahaha, to tylko karaluch!\nMyślę: Facet, ja wiem, że to karaluch. To jest mutant, a nie karaluch. Mówię: To niech mi tata pomoże go zabić.\nOdpowiedź teścia: ahahahahaha, Tajwan ma dużo karaluchów. Niech siedzi pod łóżkiem, kiedyś zdechnie.\nMyślę: WTF, Jeszcze jedno "ahaha" a wyjdę z siebie, stanę obok i pęknie mi żyłka. Mówię: No to co teraz?\nOdpowiedź: Nic, idę do domu.\nMoja kolejna reakcja po usłyszeniu zamykających się drzwi: nieeeee, jaaaaa nie mogę, kuuuu***aaaa gdzie ja trafiłam.\nNo nic, odsunęłam łóżko. Karaluch wyskoczył prosto na mnie, nie mając innej drogi ucieczki. Przebiegł pod moim kolanem. Z borzydzenia wygięłam się, chrupnęło mi coś z kręgosłupie, ale... Napsikałam na niego zabijaczem! XD i koniec. Zaniosłam go, chwytając za 5-centymetrowy wąsik do kibla. Cyknęam na spłuczkę. The End.\nPotem dwie godziny myłam karalusie gówienka, nucąc w głowie piosenkę "What a wonderful world". Nie wiem czy to piosenka triumfatorów, ale właśnie ona towarzyszyła mi do końca dnia.\nA z innych opowieści: Kiedyś ciężarna samica karalucha wleciała mi we włosy (one jeszcze latają). A jeszcze karaluch siedział na moim kasku, kiedy ja jechałam na skuterku. Moje reakcje przypominały te w.w.\nNikiszowiec - czy zachwycił Tajwańczyków?\nPublished on: 12:55 PM by Unknown - No comments\nKiedy Tajwańczycy pytają mnie: "co można jeszcze zobaczyć w Katowicach?". Oczywiście "Nikisz" - odpowiadam. I zawsze robię na kierowcę. :D Ot tak sobie na Nikiszowiec nie dojedziesz bez znajomości języka. No chyba, że marzysz o tym po nocach. Ale Tajwańczycy bynajmniej o istnieniu Nikisza nie wiedzią. Także, biorę samochód, pakuję znajomych i ruszamy.\nParę dni temu moja dobra znajoma z Tajwanu odwiedziła tę niezwykłą dzielnicę. Była zachwycona, czego nie mogę powiedzieć o jej reakcji na centrum Katowic. Każde wielkie miasto ma fajną starówkę (Katowice oczywiście też). No i centra handlowe wyrastają jeden po drugim - tu galeria Katowicka, tam galeria Krakowska, Złote Tarasy, jakieś Plazy, Supersamy itp. I w każdym miasteczku studenckim i typową studencką uliczkę znajdziemy... pełną knajpek z browarami 4+1 gratis. Centrum Kato niczym niezwykłym się nie wyróżnia. Ale moim skromnym zdaniem takie wyjątkowe, a wręcz unikatowe miejsca jak dzielnica Nikiszowiec, powinny być wyszczgólnione w pierwszej kolejności. Wiadomo, że nie przynoszą kasy inwestorom, i nie znajdziemy tam McDonaldów i Zar ale chyba właśnie o to chodzi. Pokazuję kawałeczek prawdziwej kultury Śląska.\nSzanujmy nasze kultury, bo kto jak nie my. :)\nDziękuję mojej koleżance RouGu za to, że była zachwycona, że podobało jej się i że dała mi do zrozumienia, o czym powinnam opowiadać i gdzie zabierać kolejnych znajomych. W końcu Polska jest piękna, a Katowice nawet mnie zaskakują!\nPublished on: 12:17 PM by Unknown - No comments\nВинегрет, a mówiąc po polsku "winegret" to pyszna sałatka, znana mi z niepamiętnych czasów. Jest jedną z podstawowych sałatek na różnych imprezach, a także kochają ją ludzie wiecznie siedzący na diecie. W poście o barszczu wspominałam, że za dawnych czasów ludzie nie zawsze mogli sobie pozwolić na rarytas w postaci "mięcha", a więc kolejnym super zamiennikiem bogatym w białko był winegret.\n- kiszona kapusta (opcjonalnie)\n- olej słonecznikowy (może być oliwa z oliwek)\n1. siekamy wszystko (oprócz fasoli i kapusty) w drobną kostkę\n2. mieszamy, doprawiamy do smaku i zalewamy olejem\nNie podaję proporcji, gdyż każdy robi winegret według własnego uznania. Ja uwielbiam buraki, więc moja sałatka będzie raczej słodkawa. Moja mama zaś, musi nawrzucać dużo ogórków i kapusty (sama nigdy nie dodaję kapusty). Mój tato lubi fasolę i ziemniaki, także jemu osobno wrzucamy dodatkową garć :D\nPrzepis bardzo prosty, bardzo zdrowy i niesamowicie smaczny!\nPublished on: 1:05 PM by Unknown - No comments\nPozwiedzać - koniecznie! Przy czym, wszystko co się da!\nZamieszkać - hmmm... niekoniecznie ;)\nAzja jest kontynentem na tyle różnorodnym i heterogenicznym, że musiałabym chyba poświęcić rok na każdy kraj. O co mi chodzi? Europa przecież też jest ogromna, można się nazwiedzać do woli. Tak! Ale tutaj chodzi o kolosalne różnice między każdym krajem: alfabet i pismo (japoński, wietnamski, chiński, tybetański...), świątynie, jedzenie, postrzeganie kobiet, postrzeganie piękna itp.\nJednak Azja nie jest tak lekko dostepna jak Europa, a to kusi najbardziej. I nawet jak będziemy na głodzie chlebowym, ziemniakowym, a produkty mleczne będą nam się już po nocach śniły, trzeba będzie zacisnąć zęby i wytrzymać! Nie znajdziemy polskich sklepów, nie znajdziemy nic, do czego byliśmy przyzwyczajeni. I to jest wspaniałe, Azja jest na bank miejscem, gdzie musisz wyjść ze swojej strefy komfortu. A kiedy jeszcze mamy możliwość porozmawiać z mieszkańcami... cacy! Oczywiście tybylcy zaczynają ode mnie uciekać, kiedy zmierzam w ich stronę, układajac w głowie pytania. Cóż, takie zwiedzanie jest najlpesze! A kiedy jeszcze ktoś cię do siebie zaprosi... Ach. Cud, miód i orzeszki. Nie będę się więcej rozpisywac. Trzeba jechać, zwiedzać, czerpać energię i cieszyć się każdą minutą.\nNatomiast mieszkanie w Azji jest wyzwaniem. Dla mnie. Czasami mam tak serdecznie dość Tajpej, że mam ochotę wrócić do Polski. Czasami czuję, że na Ukrainie, opętanej kryzysem i wojną jest mi bardziej komfortowo niż na Tajwanie. Chociaż moja azjatycka egzystencja ogranicza się do brudnego, przeludnionego Tajpej, i do mojej ulicy, śmierdzącej ściekami i tofu (często mam chwile słabości, chyba poprzedzone upałami :D ) Dziwne, ale taki sam niesmak czułam w Jakarcie, a najgorzej było w Hong Kongu. Niesamowite miejsce! Ale po roku mieszkanie w HK, dostałabym nerwicy i oczopląsu. Na szczeście na Tajwanie jest inaczej. Wystarczy spakować rzeczy i uciec do rodzinnej wioski na południe. Kilka dni bez prysznica spokojnie wytrzyam, ale przynajmniej będe otoczona przyrodą! Och tak, Tajwan ma niesamowitą przyrodę. Tak niesamowitą, że kocham tę wyspę, uwielbiam. A czasami mam jej serdcznie dość. Przeżywam właśnie kryzys emigranta. Zdałam sprawę, że mieszkam w paskudnych warunkach, a moje biedne dziecko będzie to uważać za normalne... (kill me now) Euforia pierwszego roku minęła jeszcze na studiach, a następnym stadium powinna być akceptacja, czy, jak ja to nazywam, pogodzeniem się losem. Mam nadzieję, że do tego trzeciego stadium dożyję szybko i bezboleśnie. Narazie na samą myśl o powrocie na Tajwan (został mi tylko miesiąc) mam ochotę się rozpłakać.\nNo ale cóż. Zwiedziać Azję mam w planach i będę to robić, mam nadzieję, do końca swoich sił. Powracać na Tajwan co kilka miesięcy jest moim marzeniem. A jak tylko poczuję przesyt, będę zębami wygryzać drogę ucieczki.\nPo porstu, niestety albo stety, na chwilę obecną chicałabym mieszkać gdzie indziej. ;)\nKuala Lumpur - analogiczne miasto do Tajpej. Petronas Towers robią wrażenie, mniej więcej takie jak Tajpej 101. Ale zamieszkać tam na pewno bym nie chciała.\nPoniżej centrum Jakarty w nocy. Niestety Jakarta nie zalicza się do bezpiecznych miast. W przeciwieństwie do Tajpej, gdzie nocną porą nic nam nie grozi :)\nMalutkie, a jednak wielkie państwo-miasto, trochę przypominające New York. Hong Kong zachwyca swoją dynamiką.\nYogyakarta i okolice - najpięknięsze miejsca w Indonezji\nBali - co do plaż, nie mogę nic powiedzieć, ale kulturowo, wyspa jest wyjątkowa. Ludzie przemili, uśmiechnięci i bardzo pomocni.\nPublished on: 12:04 PM by Unknown - No comments\nCo należy wiedzieć - Tawjan Q&A\nPublished on: 11:19 PM by Unknown - No comments\nJeżeli wybierasz się na Tajwan, zapraszam do mojego Q&A. Wszystkie pytania były realnie zadawane przez ludzi, wybierających się na wyspę po raz pierwszy! To, co udało mi sie spamiętać, wpisałam niżej. Here we go! :)\nTajwan - Pytania i Odpowiedzi\n1. W jakim stanie są drogi?\n- W dość dobrym. Autostrady mają po 8 pasów. Drogi miejskie są gładkie, bez jam.\n2. Czy opłaca się wynajmować samochód?\n- Jeżeli jedziemy rodziną, to tak (chociaż w Tajpej najlpeiej korzystać z metra / samochodem będziemy stali w korkach. Na Tajwanie jeździ się automatami.\n- Jeżeli jedziemy sami / w dwójkę, to bardziej się opłaci wypożyczyć skuter. W takich miejscach jak Taroko / Kenting najlpeiej poruszać się właśnie skuterem. (wymagane jest osobne prawo jazdy na skuter ALE, nikt nigdy nikogo nie sprawdzał :P).\n3. Czy ruch jest prawostronny?\n4. Gdzie najlepiej bookować hotel/hostel w Tajepej?\n- Najlepiej przy krzyżówce dwóch nitek metra (czerwona i niebieska to mój faworyt), albo przy czerwonej nitce. (Najwięcej atrakcji znajduje się właśnie przy stacjach czerwonej linii)\n5. Czy komunikacja miejska jest droga?\n- Jest bardzo tanio. Taksówki również są stosunkowo niedrogie.\n6. Czy dogadamy się po angielsku?\n- Może być problem w małych miejscowościach, chociaż na pewno znajdzie się ktoś, kto nam w końcu pomoże. W Tajpej, Gaoxiung, Tainan i innych dużych miastach nie powinno być prolemów.\n7. Czy jedzenie na mieście jest drogie?\n- Jest bardzo tanie, więc nie musimy iść do najblizszego marketu i kupować suchy prowiant :)\n8. Jak wygląda sprawa wody pitnej?\n- Wody mineralnej na wyspie nie znajdziemy (oprócz bardzo drogich importowanych typu Evian). Woda jest filtrowana i sprzedawana w butelkach po 1.5zł za pół litra. Z kranu pić absolutnie odradzam, nawet kiedy bardzo suszy!!! W hotelach/hostelach mogą znajdować się automaty z wodą (ciepłą i zimną).\n9. Czy na Tajwanie je się psy/ koty/ robaki?\n- Nie. Ale można znaleźć stoiska z wężami przy niektórych Night Marketach. :D\n10. Gdzie mogę wymienić walutę?\n- Kantorów jako takich nie ma. Walutę wymieniamy w banku. W soboty, niedziele i święta banki są zamknięte.\n11. Czy należy się szczepić i na co?\n- Ja nie szczepiłam się przeciwko tropikalnym chorobom. Moi znajomi również nie. Więc to jest kwestia bardzo indywidualna. Polecam jednak szczepienie przeciwko żółtaczce typu B.\n12. Czy wegetarianie będą mieli co jeść?\n- Tak. Na Tajwanie jest bardzo dużo stoisk wege i buddyjskich stołówek, w których też nie spożywa się mięs, a wybór zachwyca.\n13. Jak wygląda sprawa z Internetem?\n- Darmowe Wi-fi znajdziemy w McDonaldach, Starbucksach i przy stacji metra (należy się zarejestrować). Oczywiście w naszym hostelu/ hotelu też. link tutaj\n14. Czy Facebook, Google i Youtube będzie dizałać?\n15. Jak dostać się z lotniska do miasta?\n- Jeżeli przylatujemy na Songshan airport, to metrem. Lotnisko znajduje się praktycznie w środku miasta.\n- Jeżeli przylatujemy do Taoyuan airport, należy iść do kas biletowych i kupić bilet na autobus do Taipei Main Station albo do YuanShan (gdzie nam wygodniej). "Niedługo" powinno też zadziałać specjalne metro, pędzące do Tajpej - bliżej nieokreślona przyszłość. :) link tutaj\n16. Czy metro jest czynne całodobowo?\nNie. Pociągi zaczynają kursować od 6 rano do 24. link tutaj\n17. Czy sklepy są czynne całodobowo?\n- Małe sklepy wielobranżowe, takie jak Seven 11 albo Family Mart są czynne całodobowo. Znajdziemy w nich absolutnie wszystko!\n18. Czy można pić alkohol w miejscach publicznych?\n- Na Tajwanie mało kto pije w miejscach publicznych. Karane to nie jest. :)\n19. Czy wszędzie zapłacimy kartą?\nNiestety. Nalezy zawsze mieć przy sobie gotówkę.\n20. Jak wygląda kwestia garderoby?\nZimą mega zimno, latem upalnie gorąco. Najlepsze mieisące dla podróżowania to: październik-listopad i marzec-kwiecień.\nTyle na razie przyszło mi do głowy! Jeżeli jakieś możliwe pytania i odpowiedzi pominęłam, bardzo proszę o napisanie w komentarzu. Polecam również zajrzeć do mojego starego postu MUST KNOW o Tajwanie.\nMust Know podróży na Tajwan


Witold – Strona 7 – Małopolska Witold – Strona 7 – Małopolska\nStrona główna / Articles posted by Witold (Page 7)\nNieruchomości – nowy serwis malopolska24\nRazem z naszym partnerem – serwisem RynekPierwotny.com przygotowaliśmy dla Was małą niespodziankę. Wielokrotnie odbieraliśmy od Was maile z prośbami o radę dotyczącą mieszkania, kupna nieruchomości […]\n15 tysięcy kilometrów czyli wyprawa do serca Azji\n12 marca 2013 roku odbędzie się wernisaż wystawy „Wyprawa do serca Azji”. Duża dawka niezwykłych opowieści, barwnych zdjęć, pokaz slajdów oraz degustacja przysmaków kuchni wschodniej […]\nKarpaty Magiczne w tundrze Samów\n28 lutego 2013 roku odbędzie się premiera książki „Vaggi Varri – w tundrze Samów” wraz z koncertem towarzyszącym. Gwarantujemy dużą dawkę niezwykłych historii prosto z […]\nSamech już dziś!\nJuż dziś, 21 lutego 2013 roku odbędzie się koncert Samech. Wydarzenie nad którym objęliśmy patronat odbędzie się w krakowskim klubie Kolanko no 6. Zadebiutowali wydając […]\nDziady Kazimierskie – na ratunek „Fryzjerowi”\n„Dawno, dawno temu, w czasach Lecha, Czecha i Rusa, kiedy Kazimierz Dolny nie był jeszcze nawet wietrzną górą, w pięknych okolicznościach przyrody, pod kamieniołomem nad […]\nDEMOkracja – czyli innowacyjne o historii i edukacji obywatelskiej\nJak zachęcić młodzież do interesowania się sprawami publicznymi? Jak zwiększyć frekwencje wyborczą wśród młodych obywateli? Jak budować świadomość obywatelską i polityczną młodych ludzi? Pytania te […]\nProjekt 3 x Wieprzówka zmierza ku końcowi\nBeskid Mały, Natura, Wydarzenia\nProjekt „3 razy Wieprzówka, czyli studium przypadku lokalnej rzeki w ujęciu historycznym, przyrodniczym i ujęciu relacji człowiek-rzeka” powoli zbliża się ku końcowi. Wczoraj, 30 listopada […]\nW Małopolsce jest takie miejsce, gdzie anioły zadomowiły się na stałe. Jak co roku, Lanckorona zapełni się skrzydlatymi istotami. W dniach 8-9 grudnia 2012 roku, […]


Buty Skechers już na pokładzie Butyjana.pl ! – Butyjana.pl\nJuż są – nowe modele skechersów już dostępne na Butyjana.pl !\nButy charakteryzuje bardzo wysoka jakość wykonania, już na pierwszy rzut oka widać że są bardzo dobrze wykonane a materiały są z wysokiej półki. Mnie osobiście najbardziej imponuje wykończenie butów wewnątrz cholewki. Dokładne obszycia miękką tkaniną i wyściółką oraz uwaga wkładka Memory Foam. Taki fajny bajer – wkładka która po wyjęciu stopy z buta wraca do swoich oryginalnych kształtów a przy ponownym użytkowaniu idealnie dopasowuje się do stopy. To plus bardzo dobrze amortyzowana podeszwa pianką PU sprawiają że buty są mega wygodne. Jak na razie doczekaliśmy się modeli z kolekcji OG 82, OG 90 i OG 85, mamy jeden model z kolekcji Fashion Fit oraz Flex Appeal. Na pewno będziemy rozwijać kolekcję Skechers Flex Appeal ponieważ ten konkretny model jest mega popularny i na pewno także i w Polsce z czasem znajdzie sporą grupę odbiorców pośród kobiet i dziewczyn. Będzie więcej – zaglądajcie.\nTutaj krótki filmik który nakręciliśmy abyście mogli zobaczyć jak wygląda oryginalne pudełko, oryginalna metka na pudełku oraz języku butów. Zobaczcie jak buty są zapakowane w oryginale, wszystkie metki wszywki i wlepki. Miłego oglądania.\nTutaj kolorystyki której już dostępne są na Butyjana.pl – już wkrótce na pewno będzie więcej. Buty wysyłamy w 24 godziny. Z pierwszymi modelami marki Skechers możecie też zapoznać się w naszych salonach stacjonarnych w Rzeszowie w Centrum Handlowym Respan oraz Galerii Nowy Świat.


Harpuś – z mapą na Jasień!\nMiastoDzieci.pl > Wydarzenia > Plenerowe > Harpuś – z mapą na Jasień!\nSP nr 85 w Gdańsku, ul. Stolema 59 mapa\nRusz z mapą po przygodę! Aktywna sobota przed nami 🙂\n7 grudnia odwiedzimy z mapą tereny dzielnicy Jasień.\nUWAGA dla stałych bywalców – spotykamy się w SOBOTĘ!\nData: 7 grudnia (sobota)\nBaza: SP nr 85 w Gdańsku, ul. Stolema 59\nWspółrzędne bazy: 54.34352 N, 18.561977 E\nSzczegóły znajdą się tutaj: https://www.harpagan.pl/harpus\nMieszkańcy dzielnicy Jasień startują bezpłatnie dzięki wsparciu Rady Dzielnicy!\nW sobotę dla każdego przygotujemy kolorową, profesjonalną mapę, po powrocie na metę wszyscy biorą udział w losowaniu atrakcyjnych nagród i upominków oraz otrzymają pamiątkowy dyplom.\nZaczynamy od 10:30 (czynna baza imprezy).


Międzyresortowy Zespół do spraw przeciwdziałania propagowaniu faszyzmu i innych ustrojów totalitarnych oraz przestępstwom - M.P.2018.205\nw sprawie Międzyresortowego Zespołu do spraw przeciwdziałania propagowaniu faszyzmu i innych ustrojów totalitarnych oraz przestępstwom nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość\n1. Tworzy się Międzyresortowy Zespół do spraw przeciwdziałania propagowaniu faszyzmu i innych ustrojów totalitarnych oraz przestępstwom nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, zwany dalej "Zespołem".\n1) identyfikacja problemów pojawiających się w praktyce ścigania przestępstw polegających na publicznym propagowaniu faszystowskiego i innego totalitarnego ustroju państwa oraz nawoływaniu do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość;\n2) opracowanie założeń ewentualnych zmian przepisów mających na celu wyeliminowanie zjawisk i problemów, o których mowa w pkt 1.\n1) przewodniczący Zespołu - sekretarz stanu wyznaczony przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji;\na) przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości w randze sekretarza albo podsekretarza stanu,\nb) dwóch przedstawicieli Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji,\nc) przedstawiciel Ministra Spraw Zagranicznych w randze sekretarza albo podsekretarza stanu,\nd) przedstawiciel Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w randze sekretarza albo podsekretarza stanu,\ne) przedstawiciel Ministra - Członka Rady Ministrów, Koordynatora Służb Specjalnych,\nf) Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Pełnomocnik Rządu do spraw społeczeństwa obywatelskiego, Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania Adam Lipiński,\ng) Komendant Główny Policji albo jego zastępca,\nh) Komendant Główny Straży Granicznej albo jego zastępca,\ni) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo jego zastępca,\nj) przedstawiciel Prokuratora Krajowego;\n3) sekretarz Zespołu - dyrektor albo zastępca dyrektora komórki organizacyjnej w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji właściwej w sprawach porządku publicznego.\n1. W pracach Zespołu mogą brać udział, z głosem doradczym, osoby niebędące członkami Zespołu, zaproszone przez przewodniczącego Zespołu, w tym przedstawiciele organizacji pozarządowych, które zgodnie z zakresem swoich zadań statutowych zajmują się ochroną praw człowieka.\n2. W celu wykonania określonego zadania, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Zespołu, przewodniczący Zespołu może tworzyć grupy robocze złożone z członków Zespołu, osób zaproszonych do udziału w pracach Zespołu lub wyznaczonych przez członków Zespołu pracowników jednostek organizacyjnych kierowanych przez członków Zespołu.\n§ 5. Przewodniczący Zespołu:\n3) wyznacza spośród członków Zespołu osobę zwołującą i przewodniczącą posiedzeniom Zespołu w przypadku swojej nieobecności;\n1. Szczegółowy tryb pracy Zespołu określa regulamin Zespołu, uchwalony na pierwszym posiedzeniu Zespołu.\n2. Zespół podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwał na posiedzeniach. Uchwały są podejmowane zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków Zespołu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego Zespołu.\n3. Osobom zaproszonym do udziału w pracach Zespołu, o których mowa w § 4 ust. 1, nie przysługuje prawo do udziału w głosowaniu nad uchwałami.\n§ 7. Organy administracji rządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, na wniosek przewodniczącego Zespołu, udzielają Zespołowi, w ramach swoich kompetencji, pomocy przy wykonywaniu jego zadań, w szczególności przedstawiają niezbędne informacje i dokumenty.\n1. Obsługę techniczno-organizacyjną oraz biurową prac Zespołu zapewnia komórka organizacyjna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji właściwa w sprawach porządku publicznego.\n2. Wydatki na obsługę, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z części 42 - Sprawy wewnętrzne, której dysponentem jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.\n1. Przewodniczący Zespołu przedstawi Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji założenia zmian w przepisach, o których mowa w § 2 pkt 2, w terminie 90 dni od dnia powołania Zespołu.\n2. Przewodniczący Zespołu przedstawi Radzie Ministrów sprawozdanie z realizacji zadań Zespołu w terminie 30 dni od dnia zaakceptowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji założeń, o których mowa w ust. 1.


Głośnik bezprzewodowy JBL GO! żółty Poznań Winogrady • OLX.pl\nGłośnik bezprzewodowy JBL GO! żółty\nMam na sprzedaż bezprzewodowy głośnik JBL GO! koloru żółtego. Chyba najbardziej rozpoznawany i ceniony model tego producenta, łączący się bez problemu z telefonem za pomocą Bluetooth.\nStan głośnika oceniam na bardzo dobry. Sam dalej bym go używał, ale postanowiłem kupić większy.\nMożliwość wysyłki (po przelewie) lub odbioru na terenie Poznania.\nID ogłoszenia: 651041556\nSłuchawki bezprzewodowe AWEI T1 sportowe


Waga kompaktowa EK-i\nWybierz z bogatego portfolio naszych wag idealne rozwiązanie do swojego profilu działalności. Wysoka rozdzielczość od 1 do 60.000!\nSzeroki wybór pojemności i rozdzielczości jak również zerowanie zdalne - wszystkie funkcje zintegrowane w kompaktowej obudowie wagi. Od wielu lat wagi z serii EK-i to bestsellerowe produkty w swojej klasie. Podczas projektowania kompaktowych wag EK-i uwzględniono szeroki wybór pojemności i rozdzielczości.\nWszystkie wagi wyposażono standardowo w RS232C. Wagi spełniają wytyczne z zakresu miar i wag odpowiednich krajów (np. NTEP, EC).\nszeroki wybór: zakres ważenia od 200 g do 12 kg\nduży wyświetlacz LCD (wysokość 16 mm) z oświetleniem tylnym - wskazania na wyświetlaczu są czytelne także przy szerokim kącie patrzenia lub ciemnym pomieszczeniu\nsterowanie zerowaniem, wybór trybów pracy oraz wyjścia danych w standardzie z RS232C\n9 jednostek ważenia, plus tryb zliczania i tryb procentowy\nautomatyczna korekta dokładności zliczania (ACAI)\nstandardowa funkcja porównania\nw pełni cyfrowa kalibracja z ustawieniem masy zdefiniowanej przez użytkownika\nzgodność z GLP z ID wagami oraz numerem seryjnym\nkompaktowa, lekka i solidna obudowa\nklawiatura foliowana jako ochrona przed wnikaniem kurzu i zanieczyszczeń\nniska konstrukcja oraz minimalna powierzchnia potrzebna do ustawienia\nszalka w wykonaniu ze stali szlachetnej\nregulowane nóżki oraz poziomowanie - precyzyjne rezultaty ważenia\npierścień bezpieczeństwa jako zabezpieczenie przeciwkradzieżowe\n200 do 12.000 g\nd = 0,01 g do 1 g\n-10 °C do 40 °C / 14 °F do 104 °F


Co skraca termin przydatności leków? - Galeria - Zdrowie & Fitness - WP.PL\nWilgoć, wysoka temperatura, działanie promieni słonecznych – to czynniki, które wpływają na skrócenie terminu przydatności wielu lekarstw. Warto pamiętać, że nieodpowiednio przechowywane preparaty farmaceutyczne mogą ulegać rozkładowi chemicznemu. W efekcie zamiast pomagać naszemu zdrowiu, stają się dla niego poważnym zagrożeniem.\nPolacy stosują coraz więcej medykamentów. Nie tylko zapisywanych przez lekarzy – z badań CBOS wynika, że aż 80 proc. mieszkańców naszego kraju zażywa nieregularnie preparaty bez recepty, a 70 proc. robi to co najmniej raz w miesiącu.\nJednocześnie zaledwie 15 proc. zapoznaje się z ulotkami dołączonymi do leków. Taka lekkomyślność może jednak skutkować bardzo groźnymi konsekwencjami dla zdrowia. W ulotkach producenci m.in. mają obowiązek poinformowania konsumentów o zasadach przechowywania preparatów. Nieprzestrzeganie tych uwag powoduje skrócenie terminu przydatności leków, ponieważ tworzące je związki chemiczne nie należą do zbyt trwałych i są wrażliwe na różne czynniki zewnętrzne.\nTagi: data ważności leków, przechowywanie lekarstw


Rozmowy z wewnętrznym Szympansem (recenzja) | Poza schematy\nParę tygodni temu na mojej półeczce do recenzji znalazła się książka “Paradoks Szympansa” autorstwa amerykańskiego psychiatry Steve Petersa. Zaciekawił mnie tytuł i opis mówiący o rewelacyjnym nowym sposobie zarządzania swoim umysłem. Bardzo lubię podejście neuropsychologiczne, które rozróżnia ewolucyjnie różne części naszego mózgu, tłumacząc różne nasze zachowania i stopień kontroli nad nim. M.in Rick Hanson odnosi się do nich jako do naszej wewnętrznej myszy, jaszczurki i małpy, wiec tym bardziej zaciekawił mnie “szympans” w naszym mózgu.\nGłówna metafora tej książki to podział naszego umysłu na:\nCzłowieka – część logiczną i racjonalną\nSzympansa – część emocjonalną, popędową, impulsywną, która “chce teraz” i bywa paranoiczna\nKomputer – baza przekonań i automatycznych myśli, Gremlinów (negatywne) lub Autopilotów (pozytywne)\nFakt, że nie jesteśmy racjonalnym monolitem wielu osobom przysparza frustracji. Zrozumienie, że poza racjonalnym człowiekiem jest jeszcze emocjonalny szympans, który dodatkowo zasilany jest automatycznymi myślami pomaga określić co i w jaki sposób możemy kontrolować w swoim zachowaniu. Można się w końcu z szympansem w pewien sposób dogadać, za to nie uwzględnianie go prowadzi do poczucia bezsilności i wewnętrznej walki. W książce zawartych jest wiele przykładów z życia i ćwiczeń, które są pomocne w rozpoznawaniu swojego wewnętrznego świata emocji oraz myśli. Poznajemy to w jaki sposób działa nasz Szympans, co go motywuje, jakie są jego wbudowane, ewolucyjne reakcje i w jaki sposób można się z nim komunikować, aby rozwiązywać wewnętrzne konflikty. Dodatkowo są rozdziały poświęcone komunikacji, wartościom, zdrowiu, stresowi i paru innym zagadnieniom – właściwie nic szczególnie nowatorskiego, poza tym, że wpisane w wiodącą metaforę i zebrane we w miarę spójną całość.\nNiektóre wskazówki w rodzaju “Aby osiągnąć sukces, musisz dać z siebie wszystko” są banalne i niewiele wnoszą. W paru momentach mój niesmak (związany z osobistymi i profesjonalnymi przekonaniami dotyczącymi pracy i szacunku wobec wewnętrznych stanów) wzbudzały zalecenia “treningu” czy “zamykania szympansa w klatce” – w swej istocie nie jakoś bardzo groźne (chodzi odpowiednio o wysłuchanie swoich emocjonalnych argumentów, uwzględnienie ich, a potem “uciszenie”), ale budujące poczucie, że “szympans” jest jakąś gorszą częścią nas, którą z typowo ludzką arogancją mamy trenować. Z drugiej strony wiele wskazówek dotyczy słuchania szympansa i zaspokajania jego potrzeb w odpowiednim kontekście i warunkach, a jedno z podstawowych przesłań to “nie siłuj się z szympansem, zarządzaj nim”.\nZ początku ilość metafor z różnych bajek może powodować zagubienie: szympans, człowiek, komputer, gremliny, księżyc, planety, asteroidy, kamień życia… sporo tego dobrego. Pewnie indywidualne preferencje zadecydują, czy będzie to zbyt wiele, czy sprawi wrażenie spójnej całości. Mimo tego książka ta mogłaby być dobrym początkiem dla kogoś, kto jest ciekawy siebie i chciałby wprowadzić jakieś zmiany, a nie jest jeszcze jakoś bardzo zaznajomiony z psychologią. Wartościowe jest spojrzenie na swoje wnętrze jako podzielone na części, które mają różne motywacje, cele i sposoby działania – dzięki temu można zrozumieć w jaki sposób to się dzieje, że np. czasem czegoś właściwie chcemy, a nie potrafimy zrealizować lub nie chcemy, a mimo wszystko robimy.\n21.11.2014 o 23:47\nTo bardzo przypomina podział na Dorosłego, Rodzica i Dziecko z Analizy Transakcyjnej Ericka Berne. Po co pisać coś tak wtórnego?\nW zalewie poradników o tym jak “być sobą”, “znaleźć szczęście” i “zrobić jemu/jej dobrze, tak że oszaleje” nie jest łatwo odnaleźć książki, które z jednej…\nWiele osób pyta się mnie co warto przeczytać z literatury dotyczącej psychologii zorientowanej na proces, a co lepiej odpuścić. Ponieważ pozycji…


Belkin Ładowarka sieciowa USB-A Wall Charger 18W QC3 sklep Alsen\nNumer katalogowy Nr kat AZBLKLIUSBC12WW,\nKod producenta Kod WCA001VFWH\nŁadowarka ścienna USB-A 18 W z funkcją QuickCharge 3.0\nNasza ładowarka ścienna USB-A 18 W umożliwia szybkie ładowanie zgodnych urządzeń do 80% w 35 minut. Ta przenośna ładowarka jest wyposażona w technologię Quick Charge 3.0, która zapewnia szybsze i wydajniejsze ładowanie urządzenia.\nTa ładowarka 18 W jest idealna do domu, pracy lub w podróży. Jej lekka i łatwa do przenoszenia konstrukcja sprawia, że jest idealna do zabrania ze sobą wszędzie.\nDługość (bez bolców): 46,5 mm\nWysokość: 21,75 mm\nZapytaj o produkt: Belkin Ładowarka sieciowa USB-A Wall Charger 18W QC3


Papryka – Dobra i zdrowa dieta\nKolorowe, bardzo zdrowe warzywo. Europa poznała je dzięki Krzysztofowi Kolumbowi, a krajem , który szczególnie pokochał paprykę stały się Węgry.\nPapryka ma różne oblicza, zaskakuje kolorami (bywa nawet biała odmiana) i smakiem, od łagodnej po niezwykle ostrą. Zaskakuje też swoimi walorami zdrowotnymi.\nŚwieża papryka bogata jest w cukry, białko, tłuszcze, barwniki roślinne (karotenoidy), olejki lotne. Zasobna jest w witaminy: PP , E i szczególnie dużo zawiera witaminy C (3 razy więcej niż w cytrynie), która jest przeciwutleniaczem. Najwięcej jej można znaleźć w odmianach czerwonych. Ponieważ witamina C jest wrażliwa na wysokie temperatury ( gotowanie, pieczenie, duszenie) najzdrowsze jest więc zjadanie tego warzywa na surowo. To doskonała przekąska, która dodatkowo wzmacnia układ odpornościowy.\nW odmianach czerwonych, żółtych i pomarańczowych, znaleźć można mnóstwo beta-karotenu. Jak wiadomo, dzięki niemu organizm produkuje witaminę A, która jest niezbędna do prawidłowego widzenia, przyczynia się także to zdrowia skóry i nabłonka.\nZe względu na zawartość karotenoidów (beta-karoten i likopen) papryka powinna znaleźć się w jesiennym i zimowym menu- wpływają bowiem aktywizująco na układ odpornościowy i dodatkowo zwalczają wolne rodniki- działają więc antyrakowo. W papryce odnajdziemy także minerały- są to przede wszystkim potas ale także wapń, fosfor, magnez, żelazo, cynk, mangan i miedź.\nCo sprawia, że papryka ma ostry smak? Tym składnikiem jest kapsaicyna- alkaloid, któremu przypisuje się lecznicze właściwości. Dowiedziono, że działa przeciwbólowo.\nPapryka więc, nie tylko smakuje ale i leczy. Ma lekkie właściwości moczopędne, obniża nieco ciśnienie krwi, aktywuje układ trawienny. Takie właściwości, a nawet intensywniejsze, zachowuje mielona, suszona papryka, stosowana jako przyprawa. Wzmaga apetyt, poprawia działanie gruczołów łojowych i potowych.\nAwokado (Smaczliwka wdzięczna) Gruszka Melon Król kapustnych- jarmuż


Autor: Aleksandra Nagel 2021 gru 06 09:22:00\nJennifer Lawrence w sukni Diora na premierze "Don't Look Up" / Getty Images\nJak znaleźć odpowiednią stylizację na wielkie wyjście, gdy spodziewasz się dziecka? Jennifer Lawrence znalazła na to świetną odpowiedź. Jej złota suknia Diora z premiery filmu „Nie patrz w górę” naprawdę robi wrażenie!\nJennifer Lawrence w ciąży na czerwonym dywanie\nJennifer Lawrence i jej mąż Cooke Maroney spodziewają się pierwszego dziecka. Mimo zaawansowanej ciąży, aktorka nie zrezygnowała z kluczowych w jej karierze wydarzeń, w tym promowania filmu „Don’t Look Up”.\nNa oficjalną premierę produkcji w Nowym Jorku 31-letnia przyszła mama wybrała spektakularną złotą kreację z kolekcji Diora, która z pewnością była olśnieniem niedzielnej premiery.\nSuknia misternie zdobiona milionem złotych cekinów mieniła się w blasku fleszy, a karbowana peleryna zakrywająca ramiona dodawała całości lekkości. Jennifer Lawrence wyglądała jakby zamiast rąk miała skrzydła!\nWielkie brawa nie tylko za wspaniałą suknię, ale również dodatki. Kolczyki - nomen omen - w kształcie skrzydeł pochodziły z kolekcji Tiffany&Co. i były jedynie subtelną kropką nad i w całym zestawie. Podobnie było z fryzurą czy makijażem.\nLeonardo di Caprio i Jennifer Lawrence na premierze\nLuźno spięte nad karkiem włosy odsłoniły twarz Jennifer Lawrence, a makijaż z dużą domieszką brązu i złota rozświetlił całość i podkreślił błękitne oczy gwiazdy.\nEkstrawagancja, wielki powrót lat 80. i 90., oryginalne konstrukcje i dekonstrukcje – w ostatnich miesiącach czerwone dywany obfitują w oryginalne kreacje, które mają wywołać efekt WOW.\nJednak Jennifer Lawrence postawiła na sprawdzoną kobiecość i subtelność. Bardzo jej za to dziękujemy, bo trochę tęskniliśmy za tą klasyką gatunku z czerwonego dywanu!\nJennifer Lawrence na premierze nowej produkcji Netflixa\n"Nie patrz w górę" - premiera na Netflixie w Boże Narodzenie\nP.S. Jeśli czekacie na premierę „Don’t Look Up”, to przypominamy, że odbędzie się ona dokładnie w wigilię Bożego Narodzenia, tj. 24 grudnia 2021 roku na platformie Netflix.\nObok Jennifer Lawrence w produkcji zobaczymy również Leonardo di Caprio, Cate Blanchett, Meryl Streep oraz świeżą krew Hollywood – Timothee Chalameta.


Jakie powinno być ogrodzenie posesji? - Hobby Dom\nHome » Nowości » Dom » Jakie powinno być ogrodzenie posesji?\nWbrew pozorom wybór odpowiedniego ogrodzenia nie jest sprawą łatwą i szybką. Trzeba uwzględnić wiele różnych aspektów. Właściwie dobrane ogrodzenie będzie pełniło funkcje praktyczne (np. zwiększenie bezpieczeństwa) i estetyczne.\nOdpowiednio dobrane ogrodzenie może być powodem do dumy właściciela posesji i można się nim chwalić. Za to ogrodzenie niepasujące do nieruchomości, brzydkie i niefunkcjonalne to duży kłopot i element szpecący okolicę. Jakie zatem powinno być ogrodzenie posesji? Przy jego wyborze najważniejszy jest tak naprawdę kompromis. Trzeba pogodzić wiele różnych aspektów. Może się na przykład okazać, że wymarzone ogrodzenie zupełnie nie pasuje do posesji, za to doskonale sprawdzą się tam na przykład panele ogrodzeniowe itd.\nOgrodzenie zgodne z przepisami prawa\nPrzede wszystkim ogrodzenie nie może łamać przepisów prawa. Co prawda te zostały ostatnio mocno zliberalizowane i zniesiono wiele zakazów, ale nie oznacza to, że panuje całkowita dowolność. Tak naprawdę nie musimy mieć żadnego pozwolenia, budując ogrodzenie o wysokości do 2,2 m. Bez takiego pozwolenia postawimy również ogrodzenie od strony ulicy czy chodnika, jeśli budujemy je na miejscu wcześniej zdemontowanego.\nPrzy wyborze ogrodzenia najczęściej dużą rolę pełni jego cena. Nie wszyscy inwestorzy mogą pozwolić sobie na wysoki wydatek. Dlatego tak popularne są nowoczesne rozwiązania. Wspomniane wcześniej panele ogrodzeniowe są tanie, dlatego doskonale nadają się do ogradzania nawet dużych powierzchni. Do tego są bardzo łatwe w montażu, a to kolejny aspekt, jaki trzeba wziąć pod uwagę, wybierając ogrodzenie. Warto dodać, że panele ogrodzeniowe są łatwo dostępne na rynku, oferuje je wielu producentów (np. firma Mati-Met.eu).\nOgrodzenie powinno być również trwałe. Trudno przecież wymagać, żeby inwestor wymieniał je co kilka lat. Dlatego z jednej strony użyte do konstrukcji materiały powinny być wytrzymałe, odporne na korozję i zmienne warunki atmosferyczne, a z drugiej – powinny być łatwe w konserwacji. Do tego ogrodzenie musi być funkcjonalne – powinno zapewniać posesji odpowiedni poziom bezpieczeństwa.\nNa koniec kwestia, która wcale nie jest mniej ważna od pozostałych – estetyka. Ogrodzenie powinno być również po prostu ładne, eleganckie, wzbudzające zachwyt. To jednak nie wszystko. Ogrodzenie powinno stylistycznie pasować do budynków, powinno do nich nawiązywać. Taka harmonia zwiększa estetykę otoczenia.\nDobre ogrodzenie to ogrodzenie trwałe, łatwe w montażu, funkcjonalne i estetyczne. Dopiero wszystkie te elementy razem świadczą o wyborze właściwego ogrodzenia dla naszej posesji.\nTagi: ogrodzeniepanele ogrodzeniowepłot


W drodze na demonstrację związkowcy zdemolowali parkingi przy autostradzie\nW sobotę podróżujacy do Wrocławia związkowcy niemal zdemolowali parkingi i MOP-y wzdłuż autostrady A4 - pisze nasza czytelniczka, pani Elżbieta.\nWięcej na temat: manifestacja wrocław manifestacja związkowców protest związkowców wroclaw związkowcy wrocław\nProtest związkowców w Warszawie. Duże utrudnienia w centrum\nW południe z placu Piłsudskiego wyruszyła kilkutysięczna manifestacja. Pracownicy administracji, policjanci i strażacy idą głównymi ulicami Warszawy.\nWięcej na temat: związkowcy blokują warszawę 6-godzinny protest w warszawie solidarność 22 września protest mundurowych warszawa\nManifestacja związkowców w Warszawie. Petardy, palenie opon. Ale już po wszystkim (wideo)\nDo stolicy pojechało około pół tysiąca związkowców ze Szczecina i Polic. - Manifestujemy obronie miejsc pracy - zapowiadał Krzysztof Fidura z Solidarności. Relacja z manifestacji, wideo i zdjecia. \nWięcej na temat: manifestacja Warszawa związkowcy Szczecin Solidarność stocznia szczecińska Police protest Warszawa protest stocznia szczecin\nWielka manifestacja związkowców we Wrocławiu (ZDJĘCIA)\nOstatnie grupy uczestników sobotniej demonstracji opuszczają Rynek. Większość związkowców opuściła już centrum Wrocławia. Część działaczy autokary odebrały z ulicy Kazimierza Wielkiego, inni wracają do swoich autobusów pieszo.\nWięcej na temat: manifestacja we wrocławiu wrocław manifestacja manifestacja związkowców wrocław wrocław solidarność\nzwiązki zawodowe we wrocławiu


Krótki wypad na Słowację – Hayabusa.eu.org\nprzez drfugazi · Opublikowano 28 wrzesień 2008 · Zaktualizowano 1 sierpień 2016\nAkcja była szybka, Ala z Miklasem zawitali u mnie w piątkowy wieczór. Pooglądaliśmy film z wesela i poszliśmy na miasto coś zjeść. W międzyczasie ściągnął też Grishackh i ustaliliśmy plan na sobotę – przejażdżka po Słowackich winklach. W sobotę dołączyli jeszcze Irmo na Gixerze i Matek na Afryce i obraliśmy kierunek Namestovo. Tam krótki postój, narada i śmiganie po winklach. Wniosek z przejażdżki jest taki, że Africa Twin z dobrym kierowcą spokojnie sobie radzi na Słowackich drogach i nie spowalnia peletonu 😉\nNastępny post XII Rajd Felkowski\nPoprzedni post Moto GP Brno 2008\nprzez drfugazi · Published 3 maj 2011 · Last modified 29 lipiec 2016


Guns'n'roses free mobile slot machine online | Graj za darmo lub na prawdziwe pieniądze. Demo gry kasynowe na BigBonus.com.pl\nGuns N 'Roses ™ to super zabawny automat, który przenosi serce i duszę rock and rolla na ekran. Jeśli lubisz elektryzujące gitarowe riffy i szansę na wygraną, z pewnością spodoba ci się kręcenie tego automatu raz po raz. Opracowany przez firmę NetEnt we współpracy z Bravado International Group, z dumą przedstawiamy legendarne hity uznanego zespołu hard rockowego Guns N 'Roses ™, aby rozbić swoje automaty.\nW grze Guns N 'Roses ™ znajdziesz mnóstwo funkcji, których nie możesz przegapić. Posiada 3 rzędy i 5 rolek z łącznie 20 liniami wypłaty.\nTa gra ma charakter hard rocka, który jest w pełnym rozkwicie, natychmiast wprawiając Cię w imprezowy nastrój podczas obracania tych automatów. Świetne hity Guns N 'Roses, takie jak Paradise City, November Rain, Sweet Child O' Mine i Welcome to the Jungle, grają w tle, nie pomożesz tylko gitarze powietrznej, gdy kręcisz kołem, by wygrać.\nSlot Guns N 'Roses ™ ma zakres monet, który zaczyna się od 0,1 i działa aż do 2,00. Wartości monet wynoszą od 0,01 do 0,1. Wartości są łatwe do ustawienia, ponieważ interfejs użytkownika pozwala graczom wybrać najlepsze z nich. Będąc grą o niskiej / średniej zmienności, możesz spodziewać się wielu małych zwycięstw. Innym ważnym czynnikiem w tej grze jest procent zwrotu z gracza (RTP), który wynosi 96. 98%.\nInterfejs użytkownika tego gniazda wideo jest prosty i łatwy do zrozumienia dzięki elementom sterującym, które są intuicyjne w obsłudze, nawet dla początkujących. Został zaprojektowany, aby umożliwić graczom granie dla zabawy i pieniędzy. Tryb demonstracyjny pozwala wypróbować funkcje gry i zrozumieć je przed rozpoczęciem gry na prawdziwe pieniądze. W ten sposób podejmiesz świadomą decyzję na podstawie faktów. Gra Guns N 'Roses ™ jest również dostępna na urządzenia mobilne, dzięki czemu możesz grać w dowolnym miejscu.\nPodczas gry możesz wybrać ulubioną piosenkę z listy odtwarzania za pomocą opcji SET LIST. Możesz także zdecydować się na powtarzanie jednego uderzenia w trakcie gry. Jeśli wygrasz, tłum oszaleje, aby świętować, dzięki czemu wiedza stanie się po prostu elektryczna.\nLegendarne spiny, które są również uruchamiane losowo, oferują do 3 ponownych spinów. Nie tylko otrzymujesz Re-spiny, ale także Stacked Wilds na pierwszym lub drugim bębnie. Te Stacked Wilds utrzymują się wraz z pierwszym Re-spinem, gdy Stacked Wilds pojawiają się na bębnie 3. Kolejny Re-spin oferuje Stacked Wilds na bębnie 5, a po ostatecznym Re-spin będziesz mieć Stacked Wilds na bębnach 2 i 4.\nTym, co odróżnia tę grę od zwykłych automatów, są jej specjalne symbole. Zostały zaprojektowane, aby pomóc Ci dobrze się bawić podczas gry i zwiększyć prawdopodobieństwo wygrania dużej wygranej. Rozwijające się Dzikie mogą zastępować wszystkie symbole, jednak Apetyt na Dzikie Zniszczenie i Dzikie Overlay w Legend Spins i Encore Free Spins. Po wylądowaniu symbolu bonusowego możesz zakręcić kołem premiowym. Kręcąc tym kołem czujesz się tak, jakbyś grał w zupełnie nową grę, nawet jeśli jest to tylko na chwilę, ponieważ oferuje szansę na wygranie jednej z 3 dodatkowych funkcji, z których każda oferuje różne darmowe obroty. Wygrana Moneta daje Ci darmowe bisy Encore, natomiast Crowd Pleaser zawiera 3 poziomy, na których możesz zdobyć symbole Free Spin do 10 darmowych spinów.\nGuns N 'Roses ™ Slot to wyjątkowy specjalny tytuł, który jest oddalony od wielu innych produktów na rynku. Dzięki ścieżce dźwiękowej zawierającej kilka największych dzieł Guns N 'Roses naprawdę z pewnością trafi w ręce melomanów. Wilds i Re-spins zwiększają emocje gry, przypieczętowując umowę, ponieważ dołącza do gwiazdorskiego składu wraz z innymi tytułami z serii NetEnt Rocks.


Na główkę czyli czego się boję - Latające Świnie\nNa główkę czyli czego się boję Reviewed by Anonimowy on 19.2.18 Rating: 5\nNa główkę czyli czego się boję\nSpacerowałam sobie ostatnio po Empiku w Kielcach, sprawdzając nowości i szukając sobie prezentu na urodziny. Grzebiąc w biografiach prz...\nSpacerowałam sobie ostatnio po Empiku w Kielcach, sprawdzając nowości i szukając sobie prezentu na urodziny. Grzebiąc w biografiach przypomniałam sobie, że jeszcze w liceum przeczytałam monografię Królowej Marysieńki Sobieskej autorstwa Boya-Żeleńskiego. Nie pamiętałam o tym ani w 2010 gdy uzupełniałam profil na Biblionetce, ani w 2014, gdy zarejestrowałam się na Goodreads. Mało co też z samej książki pamiętam, choć nadal wiek jak była wydana i jaką miała strukturę. I wtedy zrozumiałam wreszcie podłoże mojego lęku przed zaczynaniem nowych rzeczy i zbyt szybkim ich kończeniem.\nMój umysł zdaje się mieć dwa bieguny. Albo łapię obsesję na punkcie czegoś, żyję tym i pamiętam takie durne szczegóły jak kiedy ma urodziny Hal Jordan (jutro), albo bardzo szybko zapominam nawet najważniejsze elementy, jak choćby sam fakt, że coś czytałam lub oglądałam. Przy czym na raz mogę mieć obsesję na punkcie tylko jednej rzeczy, ale nawet najdrobniejsze szczegóły czegoś, czym pasjonowałam się dawno temu (jak Dragon Ball czy Pokemony), wracają z łatwością, jeśli im trochę pomogę.\nDlatego tak ważne jest dla mnie robienie notatek. Kiedyś odkryłam brulion, w którym moja mama w trakcie studiów bibliotekoznawczych zapisywała najważniejsze rzeczy o czytanych książkach. Sama też próbowałam taki swego czasu prowadzić, ale poddałam się chyba w okolicy trzeciego tomu Narnii - na szpitalnym łóżku ciężko było pisać. Pewnym tego zastępstwem miały być te wszystkie strony, gdzie zaznaczam, kiedy obejrzałam czy przeczytałam coś i jak to oceniłam, ale nawet możliwość dodawania krótkich komentarzy niewiele daje gdy minie kilka lat. Przynajmniej pomaga mi to potwierdzić, że teoretycznie coś już znam, ale na przykład z takiego anime jak Bottle Fairy z 2003 roku pamiętam tylko dużo późniejszą, mroczną teorię o jego zakończeniu. I dzięki niej samo zakończenie. Chociaż o samym jego istnieniu z kolei przypomniał mi niedawny wątek na 4chanie.\nTakim notatnikiem miał być też ten blog, ale za bardzo skupiłam się na formalnym pisaniu recenzji, z konkretnym odhaczeniem przynajmniej dwóch zdań o kolejnych, obowiązkowych elementach, jak gra aktorska czy jakość animacji. W rezultacie zamiast zanotować sobie tutaj najważniejsze spostrzeżenia, zamieniam się w drugie Tanuki i blokuję, przez miesiące nie mogąc sklecić porządnej oceny soundtracka w anime, mimo że soundtracków przeważnie nawet nie zauważam. I moja najgorsza, najokropniejsza cecha: wieczne szukanie wad na siłę, żeby być sprawiedliwym, żeby nie wychwalać za bardzo, żeby nie lubić zbyt mocno.\nOd dziś mam 29 lat, a to już prawie trzydzieści. Poważny wiek, w którym warto już myśleć o zawinięciu się w prześcieradło i czołganiu na cmentarz. Albo wzięciu w garść i pisaniu o tym, co zwróciło moją uwagę, bez Obowiązkowego Akapitu Streszczającego Początek Fabuły. Nie wiem, czy pomoże mi to publikować częściej - na pewno pozwala na dużo większą elastyczność, a pomysły same wpadają do głowy. Zazwyczaj w nocy gdy nie mogę zasnąć, pewnie przez to, że dopiero wtedy jestem wyciszona i nierozproszona. Sposobu na dobre zanotowanie tego co wtedy przychodzi mi do głowy jeszcze szukam.\nAle mój cel jest jasny: chcę móc kiedyś pogrzebać w archiwum bloga i przypomnieć sobie, co mnie urzekło lub znudziło tu czy tam. Mniej więcej tak jak planowałam z blogiem mającym dokumentować moje oglądanie Bleacha, oczywiście szybko porzuconym. Być może moje aktualne zamiary też szybko porzucę, porzucalska jestem w końcu. Ale wiem, że coś się musi zmienić - na nowy rok to zbyt typowo, niech więc będzie na urodziny!\nObrazek na początku notki pochodzi z anime Sorcery in the Big City, dostępnego na Crunchyrollu.


The Forest CO OP Wyprawa po katanę! #5 1080p, tycoon, bungo, bungo21, lets play, zagrajmyw, zagrajmy, The forest, forest, survival, horror,...\nThe Forest CO OP Wyprawa po katanę! #5\nFilm osadzony źródło: https://www.youtube.com/watch?v=XyJFnMV8Ls4\nBonkol Live - Wóz opancerzony i wyprawa Rust\nBonkol Live - WYprawa do kasyna, VA BANK! RUST\nWolny Kanał - My Summer Car 2 wyprawa do sklepu.\nFilm z 11 września 2020 r., przeniesiony z platformy Dailymotion.Zapraszam na drugi odcinek dość ciekawej gry, mariażu symulatora mechanika samochodowego z grą o przetrwaniu/życiu w Finlandii lat '90. Dziś odbędziemy wyprawę do sklepu łodzią z silnikiem zaburtowym. Przy okazji spotkam czterołapnego przyjaciela i go przysposobię. Zapraszam na...


Samochód pokazany przez Suzuki w 2000 r. podczas salonu w Paryżu otrzymał zupełnie nową nazwę "multikompakt", ze względu na nowatorskie podejście do ukształtowania nadwozia. Podczas gdy inni producenci stawiali raczej na małe minivany, Suzuki skonstruowało niewielkie auto o wyglądzie terenówki, proponując w nim nawet napęd 4x4. Powstał samochód o uniwersalnym charakterze i sporym prześwicie, który równie dobrze może pełnić funkcję auta rekreacyjnego jak i typowo miejskiego środka transportu, łatwo pokonującego torowiska i krawężniki.\nMam suzuki ignis 2005rocznik 1,5. Jeżdżę nim juz dwa lata. Samochód napewno niezwaodny w każdym terenie. Śmiało daje radę w terenach trudnych przez wysokie zawieszenie. Dobre wykonczenie kazdych detali za przystepna cene. Jesli ktos stawia na super komfort to polecam wybrac limuzyne. Ja jestem bardzo zadowolona. Pojemnosc bagaznika tez odp.podgrzewane fotele, lusterka. Klima, nic dodac bic ujac..wiele by tu pisac pozytywow. A czesci ktore po czasie sie zuzywaja...no niestety jezdzisz to zuzywasz..normalka.