Listopad, 2007 | Jeżycjada i Borejkowie\nOpublikowano 24 listopada 2007 Autor: Ania\nDziękuję bardzo Laurze za opinię na temat mojego bloga. Jest bardzo konkretna. Laura mówi, że powinnam zamieszczać mniej fragmentów z książek, a więcej pisać od siebie. Sama nie wiem. Pisanie czegoś od siebie sprawia mi wielką trudność. Jestem umysłem całkowicie ścisłym i pisanie czegoś samemu bywa dla mnie sporym wyzwaniem. Chciałabym wiedzieć co myślą na ten temat inni czytelnicy. Jeżeli i im to przeszkadza postaram się włożyć trochę wysiłku w to aby więcej pisać samemu. Proszę o szczere opinie.\nRozmowa z mamą, czyli super teksty Idy\nNo to zaczynamy wałkować inną książkę. Nikt nie dał znaku życia i nie podsumował mojej dotychczasowej działalności. Trudno dalej będę pisać zgodnie z moimi upodobaniami, a nie innych. Nowa książka, z której będę czerpać tematy to… „Język Trolli”.\n- Nie wzruszaj ramionami, Józinku. Nie wzruszaj ramionami.Znam cię jak dziurawy szeląg i wiem, że jak wzruszasz ramionami, to masz co innego na myśli. Gdzie ty byłeś właściwie, hm? No odpowiadaj, nie zaciskaj ust,bo już ci tak zostanie i jak będziesz wyglądał? Jak premier. No? Obudziłam się po południu – nawiasem mówiąc, my wcale na balu, Gabuniu, bo, wyobraź sobie,wszyscy przystąpiliśmy wczoraj do porozumienia, które będzie wymuszać kompromis w sprawie funduszu zdrowia. No i obradowaliśmy do rana! – otóż, obudziłam się wreszcie i poszłam na górę, a tam mi opowiadali o tej nocy pełnej wrażeń.Ledwie przestałam się denerwować z powodu żarówki w twoich ustach, mój drogi(dobrze, że Łusia była mądrzejsza!), a już mi Ignaś powiedział, że włóczysz się z Laura po nocach, odwiedzasz jakieś podejrzane kluby i wplątujesz się w niewiadomo co z niewiadomo kim. Podzieliwszy te straszne dane na pół, gdyż,przepraszam cię Gaba, – znam dobrze metody Ignacego Grzegorza oraz jego nadpobudliwość i tak przecież zdołałam się przerazić. Mam nadzieję, że rozumiesz mój drogi synu, że na nocne eskapady, nawet pod opieką rzekomo dorosłej kuzynki, jesteś jeszcze zdecydowanie za młody. Tak się złożyło, że żyjemy w czasach brutalności i prostactwa. Nie jesteś jeszcze tego świadom, ale tuż za progiem domu czyha na ciebie tysiące niebezpieczeństw, Józinku. Nie chcę być matką nadopiekuńczą imam nadzieję, że nią nie jestem, zresztą, nawet gdybym chciała nią być, to i tak nie mam czasu – ale pewne zasady muszą jednak obowiązywać!\n- Zrobiłem coś złego? – zapytał Józinek, kiedy mama zamilkła na chwilę, w celu nabrania tchu.\n- Proszę? – mama straciła wątek. Spojrzała na niego z zastanowieniem, badawczo. – Hm. Nie sądzę. Nie. Nie zrobiłeś. To pewne. Na drugi raz jednak zawiadamiaj mnie, jak będziesz chciał wyjść, a ja ci pozwolę,albo nie pozwolę.\n- Nie było cię – rzekł Józinek z nieubłaganą logiką.\n- A w istocie. Jednakże – mama zrobiła śmieszną minę,zastanowiła się, oceniła właściwie swoje szanse w dalszej wymianie zdań i raptownie zmieniła temat.\n- Jesteś głodny – spytała.\n- Nic, nic, Iduś. Lubię te twoje teksty – ciocia Gabrysia mrugnęła do swojego siostrzeńca. – Józinku, wybacz Ignasiowi. Naskarżył na ciebie, ale to dlatego, że cię podziwia i jest o ciebie zazdrosny.\nA to dopiero, pomyślał Józinek, bardzo zaskoczony.Nieprawdopodobne! Nigdy by w ten sposób nie interpretował zachowania miągwy. Na podstawie min i grymasów miałby raczej prawo sądzić, że Ignacy Grzegorz lekko nim pogardza za jego brak elokwencji, erudycji i towarzyskiego wdzięku. Właśnie przekonanie o jego pogardzie sprawiało, że w Józinku krew się burzyła na widok kuzyna.\n- Hm – mruknął.\n- Poważnie – zapewniła go ciocia. – Spróbuj go zrozumieć.Zrób to dla mnie. (…)\nOpublikowano 23 listopada 2007 Autor: Ania\nChciałam tylko oznajmić, że skończyłam jak na razie z fragmentami z „Czarnej polewki”. Przerzucam się teraz na inną książkę. Jaką dowiecie się jutro, gdyż zamierzam opublikować z niej pierwszy wybrany fragment. Proszę teraz o maleńkie podsumowanie. Czy wybrane prze ze mnie fragmenty podobały wam się i jak się wam czytało mojego bloga w pierwszych dniach jego działalności? Bardzo mi zależy na waszych opiniach. Z góry dziękuję.\nPierwsza randka. Jak się do niej przygotować? Ciąg dalszy…\nJak widać Ignaś przygotowywał się do swojej pierwszej randki bardzo starannie. Ale po co!!! Oczywiście ubiór jest bardzo ważny jeśli chcemy zrobić dobre pierwsze wrażenie, no ale bez przesady!!! Jeżeli w czterdziesto stopniowym upale jedenastoletni chłopak idzie na spotkanie z dziesięcioletnią dziewczyną odstrzelony w garnitur to musi być co najmniej trochę dziwny. tak w ogóle nie lubię Ignacego Grzegorza, no ale może znajdzie się ktoś, kto go lubi i wtedy będzie mu przyjemnie przeczytać fragment o nim.\nPierwsza randka. Jak się do niej przygotować?\nOpublikowano 22 listopada 2007 Autor: Ania\nTemat ten jest jakby mogło się wydawać, kompletnie odbiegający od tematu mojego bloga. Nic bardziej mylnego. Jest z nim całkowicie związany. Mało tego, jest to fragment książki „Czarna Polewka”, która jest od jakiegoś czasu moim jedynym źródłem tematów. Potem przerzucę się na inną książkę.Zobaczmy więc jak jeden z bohaterów przygotowywał się do swojej pierwszej randki.\n(…) Kiedy wreszcie wybiła godzina piata, Ignaś dołożył trochę satysfakcji Gazpromowi, biorąc obfity prysznic i myjąc sobie włosy szamponem taty. Użył też ojcowskiej wody kolońskiej. Orzeźwiony przywdział następnie białą koszulę i garniturek, wsunął do kieszeni marynarki telefon komórkowy, po czym wybrał książkę, przeznaczoną do czytania na parkowej ławce;było bowiem oczywiste, że należy tam być znacznie wcześniej niż Diana. Gdyby to ona przyszła pierwsza, z pewnością poczułaby się dotknięta faktem, że musi czekać na niego. On zaś, przybywszy z należytym wyprzedzeniem czasowym, zajmie ławkę i będzie sobie czytał…hm, no cóż by – może „Mitologię”; na pewno lepiej będzie wyglądała w oczach dziewczyny niż E.S. Gardner. Tak, Parandowski to klasa sama w sobie. Diana nie będzie miała żadnych zastrzeżeń. Więcej może nawet pochlebi jej fakt, że wizerunek bogini – imienniczki będzie widniał na kartce, otwartej (specjalnie) we właściwym miejscu książki. Istnieje wiele,subtelnych sposobów uwodzenia kobiet (patrz: Sherlock Holmes i sprawa pięknej Ireny Adler), a erudycyjne aluzje z pewnością należą do najlepszych i wypróbowanych.\nZakomunikował dziadkowi, że udaje się na spotkanie z koleżanką i że nie ma pojęcia kiedy wróci. Zostawiwszy go oniemiałego ze zdumienia, wyszedł przed dom, gdzie dopiero zrozumiał, że ubrał się odrobinę za ciepło (był znowu upał). Z drugiej jednak strony, trudno żeby się udawał na pierwsze rendez – vous odziany w krótkie spodenki! Dziadzio zawsze podkreślał rolę konwenansu w stosunkach międzyludzkich (scilicet: także w kwestii ubioru,dostosowanego do sytuacji), a Łusia powiedziała kiedyś bezosobowo, że krótkie portki są świetne, pod warunkiem: że nie ma się za cienkich nóg. (Nieznośna smarkula). (…)\nOpublikowano 19 listopada 2007 Autor: Ania\n(…) Fryderyk bowiem zwrócił się do pani Gabrysi. Nie do seniora rodu (który, na co wszystko wskazywało, też chyba miał duszę artysty),lecz właśnie do jego córki, do tej spokojnej osoby o miłym i łagodnym uśmiechu.\n- Przyszedłem o tej porze, bo musiałem Róży zakomunikować ważne nowiny – wyjaśnił. – Mam już pracę. Teraz mogę oficjalnie poprosić panią o zgodę na nasz ślub. I skoro już tak wyszło… właśnie proszę. Bez kwiatów i na korytarzu, ale… z całego serca.\n- Jak to, jak to młody człowieku?… – polemicznie zaczął pan Borejko, ale nagle urwał, jęknąwszy cicho, całkiem jakby ktoś go uszczypnął w ramię lub przynajmniej szturchnął w bok.\nTeraz Piotr wyostrzył swą uwagę jeszcze bardziej, ponieważ był niesłychanie ciekaw, jak też pani Gabrysia zareaguje na te piękne, piękne słowa Fryderyka. Zareagowała uśmiechem, rzecz jasna! Jej piegowata, okrągła twarz rozpromieniła się, ciemne oczy błysnęły wilgotno.\n- Zgadzam się, oczywiście – powiedziała, a potem dodała radośnie. – Z całego serca! – i uścisnęła Fryderyka Schoppe, a on pocałował ją w rękę. Lewą! – jak zauważył Piotr; wynikło to zapewne ze wzruszenia, a może z pomieszania. (Był czerwony jak malina; to musi być przykre, wciąż tak czerwienić się bez kontroli. Hildegarda też to ma, dzięki czemu łatwo jest śledzić szalejące w niej uczucia).\n- Czy doprawdy nie… – zaczął patetycznie pan Ignacy Borejko.\n- Nie! – przerwała mu żona. – Doprawdy nie.\n- …jej dziadka?… Seniora rodu?… – dopytywał się pan Borejko, ale już ciszej.\n- Nie – stanowczo ucięła pani Mila. (…)\nKtóre oświadczyny bardziej wam się podobały? Wolfiego, który uczynił to wobec wszelkich reguł, czy Fryderyka, który zrobił to z całego serca?\nBodziu, „Pan Tadeusz”, telewizor i niesamowity\nOpublikowano 18 listopada 2007 Autor: Ania\n- Szkoła, chce wam kształtować smak!!! – alarmował przejęty grozą artysta. – Nie pozwólcie na to! Nie czytajcie „Pana Tadeusza”!\n- Ma gościu racje – ucieszył się Bodziu. – Widzę go na inplus. Zawsze mówiłem, że on jest niesamowity.\n- Jest niepokojący, czy budzący lęk? – spytała cierpko.\n- Nie mówiłem nic takiego – rzekł Bodziu zdziwiony.\n- Bo takie jest właśnie znaczenie słowa „niesamowity”. A ty używasz go przy byle okazji. Staraj się trochę wzbogacić swoje słownictwo, Bodziu. „Pan Tadeusz” mógłby w tym się okazać pomocny.\n- Uau, ale przynudzasz, jak jakaś profesorka – wyraził Bodziu swą niechęć. – Weź się odczep. Mówię tak jak mówią w telewizji. Po co mam mówić inaczej?\nLaura opadła z sił.\n- Ciągle coś ci się nie podoba. –strofował ją Bodziu, wpatrzony z zajęciem w ekran. – Nie każdy musi być taki jak ty i dla rozrywki mówić sobie wiersze. A lektur w szkole nie czytałem.Nuda.\n- Nuda i ramota – powiedział w tej samej chwili z ekranu znany aktor.\n- O widzisz? – ucieszył się Bodziu. – Jest niesamowity.\n- Zamiast Mickiewicza czytajcie Witkacego! – zachęcał aktor. – „Nienasycenie” to jest to!\n- On myśli, że już wszyscy są idiotami – zirytowała się Laura. – Czy nie można przeczytać jednego i drugiego?\n- Nie można – powiedział Bodziu szczerze. –Nuda.\nWolfi, który wyszedł z łazienki,raźno wycierając plecy podkoszulkiem, przyłączył się do rozmowy:\n- Swoją drogą – zauważył. –Szkołą mogłaby iść z duchem postępu nie tylko wertować te stare kawałki.\n- Te stare kawałki – podskoczyła Laura, -są częścią twojej tożsamości!!!\n- Mojej? – zdziwił się Bodziu i spojrzał sobie na tors. – Nie, nie są.\n- Nawet twojej. Zresztą, jak się lubi książki, to przeczytać można wszystko.\n- Ja nie mogę – wyznał Bodziu. –Jakoś nie lubię.\n- Ja też nie przepadam – zgodził się Wolfi i aż się zatchnął gdy trafił na spojrzenie ukochanej. – No, co tak patrzysz? „Pana Tadeusza” czytałem we fragmentach. Z trudem.\n- Z trudem?! – zawołała Laura. –Najpiękniejsze polskie wiersze? Ratunku co w tym trudnego?\nWichry w las uderzyły i po głębiach puszczy,\nRyknęły jak niedźwiedź. A już deszcz wciąż pluszczy.\nJak z sita, w gęstych kroplach; wtem ryknęły pioruny,\nKrople zlały się razem; to jak proste struny\nDługim warkoczem wiążą niebiosa do ziemi…\n- Uau, opis przyrody – przerwał jej Bodziu z lękiem znudzenia. – jak ja nienawidzę opisów przyrody. Ty musiałaś się tego uczyć na pamięć? U nas nie wymagali.\n- U nas też nie wymagali – zimno odparła Laura.\n- To skąd umiesz?! – zdumiał się Bodziu. – Uau, jesteś niesamowita. Ja bym się nigdy nie nauczył bez musiku.\n- Ja chyba też nie – wyznał Wolfi. – Wolę konkrety.\n- To całkiem tak jak ja! –ucieszył się Bodziu.\n- Gratuluję ci, Wolfi –powiedziała Laura sarkastycznie. – Znalazłeś się w świetnym towarzystwie.\n- Patrzcie! – zawołał Bodziu,zapatrzony w ekran, na którym jego ulubiony aktor zmysłowo poruszał biodrami. –On robi taniec brzucha! Uau, jest niesamowity!\n- Ty też – syknęła Laura. –Proszę wyłączyć ten przeklęty ogłupiasz i wyjść. Natychmiast!!!\nJak myślicie kto ma racje? Laura czy Bodziu? Ja stanowczo jestem po stronie Laury. A „Pana Tadeusza” wprost uwielbiam. Przecież Mickiewicz nie pisał tego dla siebie, ale dla nas. Dlaczego nie mielibyśmy tego czytać? To nie jest nudne tylko piękne.\nNamierzyć telefon – to czynność nie do wykonania\nOpublikowano 17 listopada 2007 Autor: Ania\n- Halo? – powiedział niepewnie.\n- Halo – odparł równie niepewnie nieznajomy męki głos o dziwnej dykcji.\n- A tam kto?\n- Mówi Ignacy Grzegorz Stryba. Ale to pan powinien się przedstawić, ponieważ to pan do mnie dzwoni.\n- A wcale, że nie – odrzekł głos. – Wcale nie dzwonię do ciebie.\n- Jak to nie?! – zirytował się Ignaś.\n- Dzwonię, żeby zobaczyć gdzie leży jej komórka, albowiem ona sama leży w śpiworze. A moja komórka się ładuje. A Wolfi się kąpie.\n- Ale kto mówi? – zaciekawił się Ignaś. Ale nie zwrócono na niego żadnej uwagi.\n- Uau, Laura, czego wrzeszczysz? – mówi zrzędliwy głos w telefonie. – Jesteś niesamowita. Sama kazałaś mi dzwonić. Jak to: ale nie gadać. Jak mam nie gadać, kiedy on się odezwał? Jak to, kto się odezwał. Ignacy jakiś się odezwał. Nie, dzieciak… Dobra, dobra, wyłączam się… – i tu połączenie zostało przerwane. (…)\nNajbliższe spotkania z panią Małgorztą Musierowicz\nOpublikowano 16 listopada 2007 Autor: Ania\nSpotkania z Małgorzatą Musierowicz!!!\n1 grudnia, godz. 16:00, Wrocław – Wrocławskie Promocje Dobrych Ksiażek, stoisko Wydawnictwa Akapit Press\n6 grudnia, godz. 17:00, Warszawa – EMPiK MEGASTORE, Nowy Świat 15/17\n7 grudnia, godz. 17:00, Poznań – EMPiK MEGASTORE, ul. Ratajczaka 44\n14 grudnia, Inowrocław – Księgarnia Matras, ul. Solankowa 3\n21 grudnia, Toruń – Rynek Staromiejski 31\nBydgoszcz – ul. Fordońska 141 (Carrefour)\nPowrót Pyziaka, czyli wyjadanie ciasteczek\nOpublikowano 15 listopada 2007 Autor: Ania\nJanusz Pyziak powrócił po dwudziestu latach na Roosevelta. Czy pozyska przebaczenie rodziny???\n- Witam pana, panie Juliuszu – rzekł z lekkością i swobodą.– Kopę lat, kopę lat!\n- Na imię mam Janusz… – sprostował osobnik, robiąc minędziwnie znajomą, po czym dorzucił kordialnie – …tato.\nIgnacy Borejko aż się wzdrygnął. Po pierwszym szoku (przezułamek sekundy czuł się bowiem ojcem jakiegoś syna, którego jako żywo, nigdysię nie doczekał…) przypomniał sobie, skąd zna to sprytne spojrzenie stalowychoczu, ginących obecnie w niezdrowych obrzękach, i ten lekko krzywy,porozumiewawczy uśmieszek. Były mąż Gabrysi, lekkoduch i zdrajca, któryporzucił ją i malutką Pyzę, nie doczekawszy nawet urodzenia Tygryska, sprawcatylu smutków, kłopotów i łez, ośmielił się powrócić do domu, z którego uciekłjak złodziej, i stał teraz sobie swobodnie, oko w oko z tym, kto, nolensvolens, przejąć musiał po nim obowiązki ojcowskie!\n- Pojawiasz się po dwudziestu latach Juliuszu, i śmiesz, jakgdyby nigdy nic, zjadać nasze ciasteczka?! – wybuchnął Ignacy Borejko –Zastanawiam się skąd bierzesz czelność, niezbędną do podobnej bezczelności!Proszę natychmiast opuścić mój dom i więcej tu nie wracać! Słucham, kochanie? –te ostatnie słowa skierował dzidek nie do Pyziaka, lecz do Róży, ta bowiem cośmęcząco powtarzała, podniósłszy się zza stołu.\n- Uspokój się dziadziu… – usłyszał i pozwolił sobie pełnymgłosem zakomunikować jej, że nie ma najmniejszego sensu wzywać go do zachowaniaspokoju, gdyż jest właśnie absolutnie spokojny. (…)


Zanieczyszczenie powietrza w Polsce -\nZanieczyszczenia powietrza w Polsce to temat, który z roku na rok zyskuje na popularności. Wszystko za sprawą wzrostu świadomości mieszkańców naszego kraju o zagrożeniu jakie niosą ze sobą szkodliwe pyły zawieszone. Polska od lat jest liderem niechlubnych rankingów najbardziej zanieczyszczonych miast, zarówno w Europie jak i na świecie. Co to oznacza dla naszego zdrowia?\nZanieczyszczenie powietrza w Polsce na tle innych państw\nWedług raportu Światowej Organizacji Zdrowia z 2018 roku, aż 36 z 50 najbardziej zanieczyszczonych miast w UE zlokalizowana jest w naszym kraju, z czego w pierwszej 30, znalazło się aż 25 polskich miast.\nNiestety to nie jedyny ranking w którym królujemy. Serwis AirVisual na bieżąco aktualizuje ranking najbardziej zanieczyszczonych miast na świecie i gdy tylko rozpocznie się u nas sezon grzewczy również pojawiamy się na podium. Najczęściej tuż obok azjatyckich miast, w niechlubnym rankingu znajduje się Kraków, Warszawa, Poznań czy Wrocław.\nPowietrze zanieczyszczają wszystkie substancje gazowe, stałe lub ciekłe, znajdujące się w powietrzu w ilościach większych niż dopuszczalne stężenia.\npyły zawieszone PM10, PM2.5 – pyły o średnicach cząstek z przedziału od 2,5 do 10 μm, składają się z różnych substancji, wśród nich znajdują się np. metale ciężkie jak arsen, kadm, nikiel, rtęć,\nzanieczyszczenia w formie gazowej – dwutlenek siarki (SO2), tlenki azotu (NOx), tlenek węgla (CO), dwutlenek węgla (CO2), węglowodory (CnHm), ozon,\nwielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) – benzo(a)pireny,\nŹródła zanieczyszczenia powietrza w Polsce\nŹródłami zanieczyszczenia powietrza jest głównie niska emisja, zanieczyszczenia powstają poprzez ogrzewanie gospodarstw domowych paliwem stałym (szczególnie w kotłach nie spełniających norm emisji), spalanie złej jakości paliwa, palenie śmieci. Przekroczenia dopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych występują najczęściej w okresie zimowym. Ma to związek ze zwiększoną emisją pyłu będącego skutkiem spalania paliw stałych w celach grzewczych. Szkodliwe substancje w szczególności pochodzącą z indywidualnego ogrzewania budynków.\nKolejnym źródłem zanieczyszczeń jest transport spalinowy. Po polskich drogach porusza się bardzo duża ilość starych, niespełniających norm emisji spalin pojazdów – osobowych, prywatnych busów i autobusów, a także maszyn budowlanych. Najbardziej uciążliwe dla środowiska są pojazdy z silnikami diesla.\nPolska energetyka opiera się głównie na węglu, zarówno kamiennym jak i brunatnym. Według raportu KOBiZE w Polsce emisje dwutlenku węgla z elektrowni wciąż rosną. W 2016 r. wynosiły około 35 mln ton, w 2017 r. około 37 mln ton, a w 2018 r. już ponad 38 mln ton CO2.\nInnym poważnym dwutlenku węgla jest przemysł (np. huty, koksownie) oraz rolnictwo.\nZanieczyszczenia powietrza pochodzą nie tylko z działalności człowieka, odpowiadają za nie także procesy naturalne – pożary lasów, wyładowania atmosferyczne, procesy biologiczne, a nawet pył kosmiczny.\nSkutki zanieczyszczeń powietrza w Polsce\nZanieczyszczenia powietrza wywołują szereg zjawisk jak efekt cieplarniany, dziura ozonowa, smog czy kwaśne deszcze, mających negatywny wpływ zarówno na człowieka jak i na całe środowisko. Bezpośrednim efektem zanieczyszczeń jest wzrost średniej globalnej temperatury. Skutki zmian klimatu zaczynają być coraz bardziej odczuwalne nie tylko na świecie, ale i w Polsce, a konsekwencją dalszego podwyższenia temperatury będą gwałtowne zjawiska atmosferyczne, susze, powodzie, pożary, a w konsekwencji utrata naturalnych ekosystemów, braki żywności, choroby, konflikty polityczne czy migracje klimatyczne.\nDorosły człowiek wdycha 10-12 m3 powietrza w ciągu doby. Wraz z każdym oddechem do organizmu dostają się zanieczyszczenia, najbardziej szkodliwe z nich to rakotwórczy benzo(a)piren i pyły zawieszone, które mogą składać się z różnych związków chemicznych w tym metali ciężkich.\nZanieczyszczenia powietrza wywierają negatywny wpływ nie tylko na układ oddechowy, ale i na funkcjonowanie całego organizmu. Niewielkie cząsteczki pyłu zawieszonego są w stanie przeniknąć do układu krwionośnego, a stąd do wszystkich narządów powodując stany zapalne i różnorodne zmiany degradacyjne. Wieloletnia podwyższona ekspozycja na zanieczyszczenia pyłowe nasila i przyspiesza proces starzenia się układu nerwowego.\nInnym szkodliwym dla organizmów żywych związkiem chemicznym jest benzo(a)piren. Wydziela się głównie podczas spalania węgla, drewna i tworzyw sztucznych. Jest jednym z najbardziej toksycznych składników smogu, silnie rakotwórczy.\nZanieczyszczenia powietrza wpływają na całą populację, jednak problem jest szczególnie istotny dla osób wrażliwych, o obniżonej odporności, starszych, dzieci czy kobiet w ciąży. Badania dowodzą, że smog działa na zdrowie dziecka już w okresie prenatalnym, wywołując negatywny wpływ na rozwój płodu.\nJakość powietrza jest jednym z czynników wpływających na zdrowie i co za tym idzie, długość życia człowieka. Z mapy Air Quality Life Index (AQLI) stworzonej przez naukowców z Chicago wynika, że zanieczyszczenie powietrza w Polsce jest o tyle istotne, że mieszkańcy żyją średnio 1 rok króce, a w zależności od regionu nawet 1,5 roku, niż mogliby, gdyby żyli w czystszym miejscu.\nOto kilka metod by ograniczyć swój wpływ na zanieczyszczenie powietrza:\nzainwestuj w odnawialne źródła energii – zamień prąd z elektrowni węglowych na ten ze słońca, a ciepło ze spalania paliw, na energię z natury. Fotowoltaika i pompa ciepła to idealny duet w trosce o środowisko i czyste powietrze.\nkiedy możesz zrezygnuj z samochodu i wybierz rower, spacer lub transport zbiorowy, a jeśli już poruszasz się samochodem, zadbaj o jego dobry stan techniczny,\nzadbaj o zieleń wokół siebie – rośliny pochłaniają dwutlenek węgla, produkują tlen i redukują ilość zanieczyszczeń w powietrzu,\nzadbaj o poprawienie efektywności energetycznej gospodarstwa domowego, docieplenie ścian i stropów czy wymiana stolarki okiennej sprawią, że do osiągnięcia pożądanej temperatury zużyjesz mniej energii,\nogranicz ilość zużytych opakowań i produkowanych odpadów, poznaj zasady idei “zero waste”,\nedukuj i uświadamiaj innych o szkodliwości negatywnych zachowań.\nZanieczyszczenie powietrza w Polsce to ze względu na rosnącą świadomość zagrożeń jakie za sobą niesie, coraz częściej poruszany temat. Oprócz rozwiązań systemowych, powinniśmy sami zadbać o zdrowie swojej rodziny i otoczenie.


jw 16.12.2019 16:32\nPielęgnacja na trzy dni przed Świętami\nNa kilka dni przed wielkim wyjściem warto zadbać o poprawę nawilżenia skóry od wewnątrz. W tym celu powinnaś wypijać przynajmniej 2,5 litra niegazowanej wody mineralnej dziennie. Ważne, aby pić często i małymi łyczkami. Ponadto, możesz sięgać po ziołowe napary (z pokrzywy, skrzypu polnego czy fiołka trójbarwnego), które pomagają usuwać nadmiar wody z organizmu oraz pozytywnie wpływają na stan cery.\nOgranicz także spożywanie soli, która powoduje zatrzymanie wody w organizmie i jest przyczyną wszelkich obrzęków. Zrezygnuj z wszelkich potraw typu fast food, chipsów czy zupek instant. Postaw natomiast na zielone koktajle, świeże warzywa oraz owoce.\nChcesz cieszyć się dobrym wyglądem? Przynajmniej na trzy dni przed Świętami zadbaj o odpowiednią ilość snu. Niby wszystkie o tym wiemy, ale wciąż nie dosypiamy, bo doba jest ciągle "zbyt krótka". Kilka nocy przed wydarzeniem, na którym chcesz wyglądać świeżo i promiennie, warto kłaść się spać wcześniej niż zwykle. Podczas snu następuje najbardziej intensywna regeneracja komórek, dzięki czemu po przebudzeniu skóra jest bardziej gładka i świeża.\nPielęgnacja na dwa dni przed Świętami\nNie eksperymentuj z nowościami! Stosowanie niesprawdzonych specyfików może wywołać reakcję alergiczną. Nie chcesz chyba świecić zaczerwienionymi spojówkami czy opuchniętymi powiekami przy wigilijnym stole. Wszelkie nowe kosmetyki, szczególnie te pielęgnacyjne, trzeba wypróbowywać znacznie wcześniej.\nZadbaj o złuszczenie martwego naskórka. Zapomnij jednak o peelingach mechanicznych, które mogą podrażniać, a przy cerze z niedoskonałościami wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Przed ważnymi wydarzeniami warto włączyć do swojej pielęgnacji peelingi kwasowe - na rynku znajdziemy wiele produktów o niskim stężeniu kwasów, które są odpowiednie do użytku domowego.\nDwa dni przed Bożym Narodzeniem to idealny czas na solidne oczyszczenie i odżywienie cery. W tym celu możne zastosować rytuał dziesięciu kroków koreańskiej pielęgnacji. Taki zabieg dogłębnie nawilży, wygładzi i rozjaśni skórę twarzy, bez potrzeby wizyty u kosmetyczki.\nPielęgnacja dzień przed Świętami\nJedną z oznak zmęczenia i przepracowania są cienie i przebarwienia pod oczami. Jeżeli chcesz, aby twoja skóra wyglądała nieskazitelnie w ważnym dniu, powinnaś zadbać o ich rozjaśnienie. Przed snem połóż pod oczy płatki kolagenowe, które nawilżą ten obszar skóry i poprawią jej koloryt. Następnie możesz wykonać drenujący masaż okolic oczu.\nTuż przed świętami zadbaj o solidne nawilżenie, napięcie i rozjaśnienie skóry. Z pomocą przyjdą ci wszelkiego rodzaju maski ujędrniające, w szczególności te, które zawierają w składzie witaminy C i E, nawilżający kwas hialuronowy czy napinający retinol. Takie maseczki najlepiej stosuj wieczorem, na dzień przed ważnym dniem. Wówczas składniki aktywne będą miały czas zadziałać.\nPielęgnacja w dzień Wigilii\nDzień Wigilii to czas na ostatnie szlify i odpowiednie przygotowanie cery pod nałożenie makijażu. Na 2-3 godziny przed wykonaniem make up'u nałóż na twarz kojącą maseczkę w płachcie. Maskę trzymaj na twarzy przez ok. 20 min. Po tym czasie twoja skóra będzie miękka w dotyku i wyraźnie nawilżona. Kiedy maseczka się wchłonie, posmaruj twarz sprawdzonym kremem nawilżającym. Nie zapomnij również o delikatnej okolicy pod oczami, która wymaga odpowiedniego kremu - wklep go delikatnie opuszkami palców. Na tak przygotowanej cerze makijaż nie tylko będzie wyglądał idealnie, lecz także utrzyma się bez poprawek przez wiele godzin.


Gwiazda TVN w Krzymowie! - Obserwator Nadodrzański - Twój Region - Twój Portal!\n10 października (środa) 19:00 w Krzymowie (gm. Chojna), na Świetlicy odbędzie się spotkanie z Przemkiem Kossakowskim pod tytułem Wtajemniczenie\nPrzemysław Kossakowski, dotychczas związany z telewizją TVN i TTV. Człowiek od zadań specjalnych, zwolennik spotkań twarzą w twarz, kocha ekstremalne warunki i pracę w terenie. W swoich programach wciela się w najbardziej niezwykłe role i spotyka nietuzinkowe osoby.\nJego programy nie należą do banalnych i wyzwalają u odbiorcy niesamowite emocje.\nBilety można zakupić klikając na adres http://zakrzywienieczasoprzestrzeni.pl/bilety/ w cenie 15 zł.\nŹródło: Foto Instagram


Cobra Kai. Kasety VHS, Karate Kid. Film. Recenzja. Karate. Magnetowid.\nSerial 'Cobra Kai' (Jace Downs / Jace Down/YouTube Red/Courtesy of Sony Pictures Television)\nEch, cudowne lata 90. Czas beztroski, ortalionowych dresów i wolnej amerykanki spowodowanej powszechnym i akceptowalnym piractwem. Luki w prawie powodowały wówczas spontaniczne akcje wymiany nielegalnych kaset VHS w określonym miejscu i określonym czasie. Dzięki takim miejscom dzieciaki dorastające w latach 90. (w tym również ja) miały możliwość zobaczenia prawdziwego amerykańskiego kina. To właśnie z takiego źródła pochodziła kaseta z piracką wersją Karate Kid, która trafiła do mojego domu. Co tu dużo mówić, dla każdego łebka z tamtych czasów był to film absolutnie niesamowity.\nHistorii Daniela Larusso i jego nauczyciela, kultowego już mistrza Miyagi, nie muszę przypominać chyba nikomu. Chociaż film powstał w 1984 roku, to w Polsce święcił swoje triumfy początkiem lat 90, stając się jednym z wielu symboli tamtych czasów.\nOstatnie dziesięciolecie XX wieku jest obecnie niezwykle popularnym punktem odniesień dla twórców filmów i seriali. Najbardziej jaskrawym przykładem jest chyba lubiany przez wszystkich Stranger Things. Cobra Kai gra na podobnych strunach sentymentu i o dziwo robi to w zaskakująco dobry sposób.\nSerial opowiada historię głównych bohaterów Karate Kid wiele lat po wydarzeniach znanych z kultowego filmu. Danielowi udaje się odnieść sukces. Dzięki swojemu mistrzowi i własnemu talentowi zakłada świetnie prosperujący biznes związany z handlem samochodami. Ma perfekcyjną rodzinę, wiedzie interesujące życie, a wszystko wokół niego zadaje się być poukładane i wartościowe.\nTego samego nie można jednak powiedzieć o jego dawnym rywalu. Johny zdecydowanie nie może być zadowolony ze swojego życia. Pracuje jako złota rączka, wykonując czarną robotę w domach bogaczy i zarabiając przy tym marne grosze. Wiecznie zadłużony, nieumiejący dogadać się z własną rodziną, nadużywający alkoholu, wydaje się cieniem samego siebie z czasów młodości, gdy trenował karate w dojo Cobra Kai.\nPrzypadek sprawia, że drogi dawnych rywali ponownie się schodzą, co z kolei doprowadza do ogromnych zmian w życiu obu bohaterów. Nie zdradzając zbyt wielu szczegółów, wspomnę tylko, że Johny postanawia reaktywować szkołę swojego dawnego mistrza. Daniel decyduje z kolei się wyszkolić swojego następcę. Tym sposobem historia zatacza koło i w wielkim turnieju karate mają zmierzyć się uczniowie dawnych rywali, którzy teraz rywalizują ze sobą jako mistrzowie i nauczyciele.\nNajwiększym atutem serialu Cobra Kai jest zabawa konwencją. Jego twórcy doskonale zdają sobie sprawę z tego, jak grać pewnymi elementami wynikającymi z nostalgii związanej z latami 90. Schemat fabularny oryginalnego filmu jest tu zręcznie przetworzony i zmodyfikowany. Nie jest to jednak tylko kopia. Czasami mamy do czynienia z sytuacjami zupełnie wywracającymi fabułę do góry nogami.\nNajważniejsze jednak, że serial jest zrobiony z głową. Dzięki temu otrzymujemy kontynuację dawnej historii i zarazem hołd dla filmu Karate Kid i wielu innych, które przez lata czerpały z tego pomysłu.\nJeśli zatem macie ochotę wrócić na chwilę do starych dobrych czasów. Jeśli macie ochotę przypomnieć sobie Daniela, który uczył się karate, malując płoty i polerując auto pod czujnym okiem mistrza Miyagi, to koniecznie obejrzyjcie Cobra Kai.\nWięcej na ten temat: karate, kino, film, recenzja, vhs, magnetowid\nLady Gaga ogłosiła nową edycję płyty "Born This Way"


Frysztak: są przedsiębiorstwa, gdzie inwalidzi nie są niemile widziani - Finanse i zarządzanie\nFrysztak: są przedsiębiorstwa, gdzie inwalidzi nie są niemile widziani\nAutor: BE, RR/Rynek Zdrowia 09 czerwca 2010 12:30\nPodkarpackie Przedsiębiorstwo Wielobranżowe\n„Wenta” jest zakładem pracy chronionej i pięćdziesiąt procent załogi, czyli 143 pracowników, to osoby niepełnosprawne.\nW V edycji Konkursu dla Pracodawców Wrażliwych Społecznie Lodołamacze 2010 firma ta zdobyła pierwsze miejsce w kategorii zakładów pracy chronionej.\nJak u laureata dba się zdrowie niepełnosprawnej załogi?\n– Przyjęliśmy takie rozwiązanie, że nie będziemy tworzyć własnej przychodni zdrowia, na etacie zatrudniamy jedynie jedną pielęgniarkę. Podpisaliśmy natomiast umowy z przychodniami w Ustrzykach, Krośnie i Frysztaku, z których to miejscowości pochodzi najwięcej naszych niepełnosprawnych pracowników – informuje rynekzdrowia.pl prezes Jan Wnęk. – Zapewniają im one specjalistyczną opiekę medyczną. Są to osoby niepełnosprawne ruchowo, słabowidzące, z chorobami układu krążenia. Kiedy korzystają ze specjalistycznych usług.\n– Konkurs kreuje dobrą„pozytywna” moda na zatrudnianie osób niepełnosprawnych – podkreślał przy okazji wręczenia nagród (8 czerwca, na Zamku Królewskim) niepełnosprawny poseł Marek Plura. – Lodołamacze pokazują osobom niepełnosprawnym cel, jakim jest praca, która daje satysfakcję oraz zarobek, dzięki któremu osoby niepełnosprawne zyskują niezależność.\nJeszcze przed pięciu laty w Polsce funkcjonowało prawie pół tysiąca zakładów pracy chronionej (ZPC). Obecnie – około pięćdziesięciu.\nOd tego roku ZPC dostają od PFRON taką samą pomoc, jak każde inne przedsiębiorstwo zatrudniające inwalidów. Rzecz jednak w tym, że ZPC muszą pracownikom m.in. doraźną i specjalistyczną opiekę medyczną oraz poradnictwo i usługi rehabilitacyjne. Muszą również przystosować architekturę zakładu do potrzeb i możliwości.\nW maju tego roku Rzeczpospolita dotarła do wyników największych w historii badań przeprowadzonych wśród aż 100 tys. niepełnosprawnych z całej Polski. Wynika z nich, że tylko co czwarty z nich ma lub miał pracę. W Europie ta grupa jest dwukrotnie większa.