MAKROFOTOGRAFIA - pierścienie pośrednie, czyli łatwy sposób na oglądanie z bliska mikroświata - Lepsza fotografia lepszy film\nJesteś tu:Strona główna»Fotografia»MAKROFOTOGRAFIA – pierścienie pośrednie, czyli łatwy sposób na oglądanie z bliska mikroświata\nW pierwszej części serii poświęconej makrofotografii opisałem, co różni ją od fotografii zbliżeniowej. Rozstrzygnięcie tej rozbieżności było punktem wyjścia do omówienia najważniejszych pojęć związanych z fotografowaniem małych obiektów, takich jak np. skala odwzorowania. Po tym teoretycznym wstępie przyszła pora na nieco praktyki. Punktem wyjścia będą pierścienie pośrednie, które stanowią tani i prosty sposób uzyskania dużych powiększeń. Dzięki nim rozpoczęcie przygody z makrofotografią, nie wymaga dużych nakładów finansowych.\nPrzed rozpoczęciem lektury tego artykułu zapraszam do pierwszej części serii poświęconej makrofotografii:\nMAKROFOTOGRAFIA – Czym różni się fotografia zbliżeniowa od makrofotografii?\nPierścienie pośrednie – dobry sposób, aby rozpocząć przygodę z makrofotografią\nPierścienie pośrednie to rozwiązanie adresowane przede wszystkim do początkujących amatorów makrofotografii. Wśród głównych zalet należy wymienić ich niską cenę i prostotę użytkowania. Dodatkowo można je stosować niemal ze wszystkimi obiektywami (dobierając oczywiście model pierścieni pasujący do wykorzystywanego bagnetu). Co więcej – nie wpływają one na jakość uzyskiwanego obrazu i można je wykorzystywać także z obiektywami makro w celu dodatkowego zwiększenia ich skali odwzorowania.\nPierścień pośredni to tuleja, która jest wyposażona w mocowanie bagnetu, umożliwiając zamontowanie tego akcesorium pomiędzy aparatem a obiektywem.\nZ drugiej strony rozwiązanie to posiada też kilka wad, do których należy przede wszystkim ograniczenie docierającej do matrycy ilości światła (więcej na ten temat w dalszej części artykułu), co wymusza stosowanie nieco dłuższych czasów naświetlania i może zakłócać pracę systemu AF. Sprawia to, że pierścienie pośrednie są raczej polecane początkującym entuzjastom, a tym którzy złapali bakcyla, sugeruje się zakup odpowiednich obiektywów makro.\nTakie budżetowe akcesoria pozwolą Ci jednak poczuć smak makrofotografii i sprawdzić przed nabyciem profesjonalnego instrumentu optycznego, czy rzeczywiście jest dla Ciebie. Jeżeli wciągniesz się w świat maleńkich obiektów, to z pewnością z czasem znajdziesz swoje wymarzone szkło, jednakże na początek zapraszam do rozpoczęcia przygody z pierścieniami pośrednimi.\nPierścienie pośrednie – na czym polega zasada ich działania?\nZastosowanie pierścieni pośrednich pozwala na oddalenie obiektywu od matrycy, co przekłada się na zmniejszenie minimalnego dystansu fotografowania i zwiększenie skali odwzorowania. Aby umożliwić manipulowanie skalą powiększenia, pierścienie pośrednie sprzedawane są w zestawach. Oczywiście konieczne jest uwzględnienie bagnetu stosowanego w aparacie, którym przyjdzie Ci fotografować.\nPierścienie pośrednie oprócz długości dzielą się na dwa typy – wykluczające komunikację pomiędzy aparatem a obiektywem oraz umożliwiające sterowanie instrumentem optycznym z poziomu aparatu. Pierwszy typ pierścieni jest tańszy, jednakże korzystanie z niego może być trudne w przypadku braku wyposażenia stosowanego obiektywu w pierścień nastaw przysłony. Brak możliwości użytkowania systemu AF nie jest dużym problemem, biorąc pod uwagę specyfikę makrofotografii. Jednakże dobrze móc korzystać z tej funkcji w specyficznych sytuacjach.\nWyposażenie pierścieni pośrednich, takich jak np. MeiKe w styki umożliwiające komunikację pomiędzy obiektywem a aparatem pozwala na kontrolowanie przysłony w obiektywach, które nie posiadają na tubusie odpowiedniego pierścienia.\nPierścienie pośrednie pozwalają w prosty sposób uzyskiwać dużą skale odwzorowania. Aby oszacować ją w przybliżeniu, należy podzielić łączną długość zastosowanych pierścieni pośrednich przez ogniskową obiektywu. Przykładowo dla obiektywu 50 mm połączonego z aparatem za pośrednictwem trzech pierścieni 12 mm, 20 mm i 36 mm skala odwzorowania wyniesie 1,36:1.\nPowiększenie monety wykonane przy użyciu pierścieni pośrednich i obiektywu Nikon Nikkor 50 mm f/1.8 D AF.\nNiestety jak już wspomniałem, stosowanie pierścieni pośrednich zmniejsza ilość światła docierającego do matrycy. W dużym uproszczeniu należy przyjąć, że stosując tego typu akcesorium konieczne jest uwzględnienie nowej efektywnej wartości przysłony. Oznacza to, że zmienia się jasność obiektywu. Poszczególne wartości można poznać mnożąc wartości przysłony przez sumę długości użytych pierścieni i ogniskową podzieloną przez tę ogniskową. W przypadku obiektywu 50 mm i zastosowanych przez mnie pierścieni 12 mm, 20 mm i 36 mm współczynnik redukcji jasności wyniesie 2,36 <<(68+50)/50>>. Światłosiła obiektywu Nikkor 50 mm f/1.8 D AF wyniesie więc f/4,24 (2,36×1,8). Nie jest źle, ale pamiętając o rozmiarach fotografowanych obiektów i płytkości głębi ostrości dla tych wartości, konieczne jest domykanie przysłony. Korzystając z minimalnego dostępnego otworu, wartość efektywna przysłony wyniesie aż f/51,92 (2,36×22)! To pokazuje, jak w znacznym stopniu pierścienie pośrednie redukują ilość docierającego do matrycy światła.\nJak fotografować przy pomocy pierścieni pośrednich?\nPoprzedni akapit ujawnił podstawowe wyzwanie, jakie niesie fotografowanie przy pomocy pierścieni pośrednich. Konieczne jest poradzenie sobie z małą ilością światła. Oczywiście można stosować dodatkowe oświetlenie, wydłużać czas ekspozycji czy doświetlać obiekty, jednakże może to być mało praktyczne lub wręcz niemożliwe. Na szczęście w przypadku większości nieruchomych obiektów radość z fotografowania przy pomocy pierścieni pośrednich jest wciąż bardzo duża. Niemniej da się także fotografować pierścieniami pośrednimi żywe organizmy, chociaż ograniczenia tych akcesoriów wymagają dużej cierpliwości (zresztą cała makrofotografia jest raczej dla cierpliwych i wytrwałych). Gdy możliwości pierścieni pośrednich przestaną być dla Ciebie wystarczające, będzie to sygnał, aby zacząć rozglądać się za obiektywem makro.\nFotografowanie pierścieniami pośrednimi wymaga uwzględnienie zmiany efektywnej przysłony. Wymusza to zatem redukcję czasu naświetlania i pamiętanie, że dane EXIF mogą wprowadzać w błąd (zapisuje się w nich wartość ustawiona w aparacie). Pierścienie pośrednie można stosować z różnymi obiektywami, w tym także typu zoom. Dobierając jednak instrument optyczny warto wykonać stosowne obliczenia tak, aby nie okazało się, że wykorzystywana ogniskowa nie pozwala na uzyskanie powiększenia (np. dla sumy długości pierścieni wynoszącej 68 mm zastosowanie obiektywu o ogniskowej 100 mm da skalę odwzorowania równą 1:1,47).\nPierścienie pośrednie można stosować w różnorodnych konfiguracjach, montując je po prostu tak, aby uzyskać pożądane oddalenie obiektywu od aparatu. W tym artykule zostały przedstawione podstawowe sposoby obliczania skali odwzorowania, jednakże po bardziej szczegółowe informacje odsyłam do poniższej książki:\nPierścienie pośrednie – które wybrać?\nPrzy zakupie pierścieni pośrednich warto zdecydować się na te wysokiej jakości, gdyż w przeciwnym wypadku, zwłaszcza jeśli pochodzą z niepewnego źródła, mogą prowadzić do mechanicznego uszkodzenia bagnetu. Warto również zainwestować w te wyposażone w elektroniczne styki tak, aby zachować możliwość sterowania przysłoną (nawet jeśli posiadasz obiektyw taki, jak np. Nikkor 50 mm f/1.8 D AF, który umożliwia ustawianie przysłony za pomocą dedykowanego pokrętła, to wciąż warto mieć możliwość skutecznego i wygodnego korzystania także z innych instrumentów optycznych).\nPodczas wyboru akcesoriów konieczne jest uwzględnienie bagnetu aparatu i obiektywu. W sprzedaży dostępne są akcesoria dedykowane do poszczególnych systemów, stąd nie ma problemu z dobraniem właściwych modeli.\nPierścienie pośrednie to prosty sposób na zwiększenie skali odwzorowania i postawienie pierwszych kroków w makrofotografii. Poniżej możesz zobaczyć kilka przykładów wykorzystania tego typu akcesoriów. Trzeba przyznać, że umożliwiają uzyskanie bardzo interesujących rezultatów.\nPierścienie pośrednie 12 mm, 20 mm i 36 mm z obiektywem Nikkor 50 mm f/1.8 D AF.\nW kolejnych odsłonach serii poświęconej makrofotografii zajmę się pozostałymi akcesoriami umożliwiającymi uzyskiwanie dużych powiększeń – tymi adresowanymi zarówno do początkujących, jak i przeznaczonych dla profesjonalistów. Poświęcę także uwagę różnego rodzaju akcesoriom i technikom wykonywania zdjęć makro.\nPrzy realizacji tego artykułu wykorzystałem klasyczną stałkę 50 mm. Zobacz do czego może jeszcze posłużyć, poza makrofotografią:\n50-tka nie tylko do portretów. Gdzie jeszcze można wykorzystać ogniskową 50 mm?\nTAGI: Delta makrofotografia pierścienie pośrednie\nNastępny wpis FOTOWYPRAWA – Przez Azję z Fujifilm… Vang Vieng i Luang Prabang – kolejne cele na azjatyckiej mapie


💐 KWIATY Z DOSTAWĄ BAAMBRUGGE - KWIACIARNIA ONLINE BAAMBRUGGE\nKwiaty dla Baambrugge Holandia Kwiat dostawy dla Baambrugge ,Holandia - twój Baambrugge Kwiaciarnia\nBaambrugge Kwiatów przy okazji\nBaambrugge Kwiatów przez typ\nBaambrugge Kwiaty w kolorze\nBaambrugge Kwiaty w cenie\nKwiaty i kosze upominkowe dla Baambrugge\nBaambrugge Kwiaciarnia i prezenty\nNiech kwiaty dla Baambrugge zadbają o twoje kwiatowe zamówienie przy okazji; urodzinowe bukiety, kwiaty na Dzień Matki, kwiaty na Walentynki, nowo narodzonego dziecka i wiele innych. Oferujemy szeroki wybór kwiatów, roślin kwiatowych i kosze w bardzo konkurencyjnych cenach, które można będzie dostarczyć gdziekolwiek w Baambrugge. Zamówienia dokonaj online i twoje kwiaty zostaną dostarczone do Baambrugge przez kwiaty dla Baambrugge.\nNasze biura są OTWARTE, a nasza lokalna kwiaciarnia w Baambrugge jest również OTWARTA NA DOSTAWY.\nOferujemy dostawy kwiatów w Baambrugge, Holandia - Baambrugge Kwiaciarnia\nWybór bukietów kwiatów dla Baambrugge, Holandia\nWyślij kwiaty i prezenty do Baambrugge z kwiatami w Baambrugge. Specjalizujemy się w dostarczaniu kwiatów, bukietów, koszów, prezentów i ciast w Baambrugge.\nKWIATY Z DOSTAWĄ W BAAMBRUGGE - KWIACIARNIA W BAAMBRUGGE, OFERUJĄCYCH TEN SAM DZIEŃ DOSTAWY KWIATÓW\nKwiaty dla Baambrugge - kwiaciarni, który zapewnia ten sam dzień dostawy kwiatów w Baambrugge . Używamy rozległą sieć lokalnych Baambrugge kwiaciarnie i twój bukiet kwiatów dostarczony w Baambrugge.\nPOZWÓL NAM ZADBAĆ O TWÓJ KWIATY W BAAMBRUGGE\nNiech kwiaty dla Baambrugge dbaj o swoje kompozycje kwiatowe z okazji; w tym bukiety na urodziny, kwiaty, Dzień matki, Walentynki kwiaty, noworodka i wiele innych. Oferujemy duży wybór kolorów, roślin, bukietów i koszy w bardzo niskich cenach, że nie będzie pasował w każdym miejscu w Baambrugge. Zamów online, i twoja dostawa kwiatów do Baambrugge dbają kolorów Baambrugge.\nDOSTAWA KWIATÓW W BAAMBRUGGE\nDrużyna internet kwiaciarnia stara się zapewnić państwu wysoką jakość kolorów, roślin i prezentów dostępnych w Baambrugge, najlepsza cena. Każdy klient jest dla nas bardzo ważne i staramy się dać naszym największym profesjonalnym uwagę do każdego zamówienia. Wszyscy nasi pracownicy zapewniają wysoki poziom obsługi klientów dla twojej dostawa kwiatów w Baambrugge.\nLOKALNYCH KWIACIARNI W BAAMBRUGGE\nDostarczamy bukiety kwiatów w ponad 900 miast na całym świecie. W każdym mieście współpracujemy z zaufanymi lokalnych kwiaciarni jak w przypadku Baambrugge. Pracy z tej sieci lokalnych kwiaciarni, możemy zagwarantować, że dostarczamy wysokiej jakości bukietów i że twoje kwiaty pozostaną świeże. Możemy dbać o swoje last minute zamówień kolorów lub można zamówić piękny bukiet kwiatów, kilka miesięcy.\nKwiaty dla Baambrugge, Holandia\n© Kwiaty dla Baambrugge • 2020


Eksperci: codziennie dostają się do naszego organizmu jakieś patogeny – Media Group Info\nDo naszego organizmu codziennie dostają się jakieś patogeny, choćby podczas mycia zębów, ale na ogół dobrze radzi sobie z nimi nasz układ immunologiczny – twierdzi prof. Joanna Zajkowska z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.\nSpecjalistka, która jest zastępczynią ordynatora Kliniki Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcyjnych białostockiego UM, mówiła o tym podczas wirtualnej konferencji prasowej pod hasłem „Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek mRNA”. Zorganizował ją portal zdrowie.pap.pl na zlecenie firmy Pfizer, jednego z producentów szczepionki przeciwko COVID-19 (zawierającej technologię mRNA).\nTłumaczyła ona, jak działa układ immunologiczny, który broni nas przed drobnoustrojami, z którymi stykamy się na co dzień. Mogą one wniknąć do naszego organizmu podczas każdej okazji, nawet zwykłych, codziennych czynności.\n„Do tego (do obrony przed patogenami – PAP) stworzony został układ immunologiczny o różnych poziomach wyrafinowania i skomplikowania. Najpierw są bariery fizyczne, takie jak budowa skóry, oskrzeli i przewodu pokarmowego, zatrzymujące część patogenów” – powiedziała.\nBariery te nie zawsze są wystarczające; niektóre drobnoustroje je pokonują i przedostają się do wnętrza naszego organizmu. Wtedy włączane są kolejne poziomy obrony. Mechanizmy ewolucyjne wyposażyły człowieka w układ immunologiczny pozwalający odróżnić obce białka, które mogą nam zagrażać. Musieliśmy nauczyć się odróżniać to co dla nas bezpieczne i niebezpieczne. Inaczej nie moglibyśmy przeżyć we wrogim dla nas środowisku, ponieważ oddychamy niejałowym powietrzem, spożywamy niejałowe pożywienie i kontaktujemy się powierzchnia skórą z dużą ilością patogenów.\nWedług specjalistki mechanizm immunologiczny, pozwalający odróżnić tego co własne i obce w naszym organizmie, działa nie tylko wobec znajdujących się w otoczeniu i zagrażających nam patogenów. Dotyczy też nieprawidłowych, zmutowanych komórek grożących powstawaniem nowotworów. Rak rozwija się dopiero wtedy, gdy oszuka nasz układ immunologiczny. Dlatego stosowane od niedawna nowe metody immunoterapeutyczne polegają na tym, że uczą go na nowo rozpoznawać komórki nowotworowe.\nProf. Joanna Zajkowska zwróciła uwagę, że najbardziej wyrafinowanym stopniem odpowiedzi immunologicznej jest tzw. immunobiografia, czyli zarejestrowana historia patogenów, z którymi się w naszym życiu stykaliśmy. Wymaga ona rozpoznania białka, które jest dla nas niekorzystne, a następnie wygenerowania odpowiedniej odpowiedzi odpornościowej.\n„Chodzi o to, żeby zareagować skutecznie i wyeliminować ten patogen z naszego organizmu, gdy spotkamy się z nim po raz drugi. Ten układ odpornościowy działa na co dzień bardzo intensywnie. Bo codziennie dostają się do naszego organizmu jakieś patogeny, np. podczas mycia zębów czy spożywania pokarmów, czy na skutek skaleczenia skóry. I te mechanizmy muszą działać efektywnie” – wyjaśniała.\nNa tym też polegają szczepienia stosowane przeciwko różnym drobnoustrojom. Taki preparat prezentuje w naszym organizmie obcy patogen, ale w sposób bardzo dla nas bezpieczny. „Podajemy do naszego organizmu fragment białka bądź – tak jak w nowych szczepionkach – kodujący go mRNA, który przedstawiamy układowi immunologicznemu, żeby go przygotować na kontakt z tym patogenem. Czyli żeby wygenerować odporność, ale bez zachorowania” – zaznaczyła specjalistka.\nJako przykład podała szczepionki przeciwko koronawirusom SARS-CoV-2, w których wykorzystuje się technologię mRNA. „W szczepionkach tych zręcznie naśladuje się naturalne mechanizmy generowane w trakcie zakażenia wirusowego. Wirus gdy atakuje naszą komórkę i znajdzie sposób, by do niej wniknąć, a koronawirus znalazł taki receptor, który to umożliwia, wkleja się do jądra komórkowego, przestraja jej maszynerię genetyczną, by produkować swoje kopie” – tłumaczyła.\nPatogen w trakcie tego przestrojenia wytwarza mRNA, które jest wyrzucane z jądra komórkowego. Na bazie tego mRNA w cytoplazmie komórki syntetyzowane są składniki tego wirusa, które montują się w cały wirus, komórka się rozpada, a wirus atakuje kolejne komórki.\n„Technologia mRNA to zatem zręczne naśladowanie tego szlaku, ale od momentu, gdy mRNA pojawia się w cytoplazmie. Naśladujemy proces zakażenia, ale bez zakażenia i bez zajmowania jądra komórkowego” – podkreśliła.\nDo komórki wprowadzany jest tylko fragment mRNA wirusa, białko S kolca. Po wprowadzeniu do cytoplazmy komórki umożliwia on syntetyzowanie tego kolca. Układ immunologiczny rozpoznaje go podobnie jak w przypadku naturalnego zakażenia. Wtedy też generowana jest odpowiedź komórkowa, jak i humoralna.\nProf. Zajkowska podkreśliła, że szczepionka w technologii mRNA nie ma genomu wirusa i jest nieaktywna, nie grozi zatem zakażeniem. Jej zdaniem to urzekająca metoda, o ogromnym znaczeniu dla przyszłości medycyny. Początkowo opracowano ją z myślą o leczeniu nowotworów. Firma Moderna, jeden z producentów szczepionki mRNA przeciwko koronawirusowi, pracowała nad terapią pozwalającą uzyskać odporność na konkretne białko, by wspomóc leczenie choroby nowotworowej.\nProf. Andrzej M. Fal, kierownik Kliniki Alergologii, Chorób Płuc i Chorób Wewnętrznych w Szpitalu MSWiA w Warszawie podczas tego samego webinarium powiedział, że pierwsze podanie w celach leczniczych mRNA nastąpiło już w 2009 r. „To nie jest technologia eksperymentalna – pokreślił – nie powstała w ciągu kilku miesięcy w czasie trwania pandemii COVID-19. Jest najnowsza, ale testuje się ją i bada od 12 lat”.\nInaczej działa tzw. szczepionka wektorowa, opracowana przez firmę Astra/Zeneca. W jej przypadku wektorem, czyli nośnikiem najczęściej są adenowirusy, niegroźne patogeny atakujące ludzi lub szympansy. „Materiał genetyczny na tym wektorze dostaje się do jądra komórkowego, bo jest to DNA. Dopiero tam na jego bazie powstaje RNA, które przedostaje się do cytoplazmy, gdzie w rybosomach produkowane jest odpowiednie białko. Efekt jest ten sam: powstaje pobudzenie układu immunologicznego, tworzone są komórki pamięci immunologicznej oraz przeciwciała” – wyjaśnił.\nSpecjalista podkreślił, że szczepionki są podawane badaniom klinicznych, które mają wykazać ich bezpieczeństwo i skuteczność oraz określić w jakiej dawce należy ją stosować. „Nie ma możliwości żeby zostały dopuszczone do leczenia leki niezbadanego pod względem skuteczności i bezpieczeństwa. Oczywiście im dłużej trwa obserwacja, tym lepiej. W okresie pandemii ten okres obserwacji jest skracany, ale nigdy nie jest zerowy. Nie jest tak, że nie mamy żadnych wiadomości o bezpieczeństwie preparatu” – przekonywał prof. Andrzej M. Fal. (PAP)\n← Policjanci poszukują 16-letniej Dominiki Szulc\nStrażacy powiatu ostródzkiego wspierają akcję Narodowego Programu Szczepień →


FIP u kota - zakaźne zapalenie otrzewnej kotów | Kicikot\nFIP u kota – zapalenie otrzewnej kotów\nCzasami w naszym życiu, zdarzają się takie dni o których chcielibyśmy jak najszybciej zapomnieć. Takie dni, które mogłyby się nie wydarzyć, a ludzkość na pewno na tym by zyskała. W moim życiu, w przeciągu ostatnich kilku miesięcy, takich dni zdarzyło się kilka – o kilka za dużo. Wszystko za sprawą FIP u kotów która śni mi się po nocach, przez którą czytam więcej niż w przeciągu większości mojego życia, ale to moje czytanie, pisanie na nic się zdaje.\nKiedy zaczęłam działać w fundacji, zazwyczaj słyszałam o takich kociach chorobach jak panleukopenia i białaczka, natomiast o zakaźnym zapaleniu otrzewnej u kotów wiedziałam tyle co nic, więc stwierdziłam że pewnie nie jest aż taki groźny. O niesłuszności mojej tezy przekonałam się po bardzo krótkim czasie. FIP u kota czyli zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (ZZOK) w ostatnich ośmiu miesiącach, zabrał mi piętnaście kotów. Niestety występował w bardzo różnej wersji – niestety, dlatego że mutowanie się jego postaci powoduje początkowe, złudne wrażenie, mówiące nam, że to nie ta choroba.\nCzy można zapobiec zatem FIPowi? Szczepionki, badania na obecność wirusa… czy to coś daje?\nPoniżej krótki spis o czym przeczytacie w poniższym artykule:\nFIP u kota\nCzym jest FIP – zakaźne zapalenie otrzewnej kotów\nCo wpływa na zwiększenie zachorowania na FIP\nCzy FIP u kota dla się wykryć?\nCzy da się wyleczyć FIP u kota?\nFIP u kota (ang. Feline infectious peritonitis)\nSzczepienia i odporność\nFIP jest nazywany chorobą młodych kotów. To znaczy, że najczęściej chorują na nie koty, które jeszcze nie mają wyrobionej swojej odporności immunologicznej. Wtedy właśnie, atakuje je wirus – bardzo popularny i często występujący koronawirus jelit kotów (FCoV), który następnie mutuje, kot zaczyna chorować, a w konsekwencją jest zgon. NIESTETY nie tylko młode koty chorują na FIPa. Mówię niestety, dlatego że zarówno młody jak i starszy kot, narażony jest na styczność z wirusem, który przenoszony poprzez różnego rodzaju wydzieliny – kał, ślinę… Jeśli kot zetknie się z wirusem, to czy zachoruje na FIPa, zależy głównie od jego układu odpornościowego. Pamiętajmy przy tym, że NOSICIELEM HERPESWIRUSA powodującego Fip może być całkowicie zdrowo wyglądający kot, który mieszka z nami w domu już dobre kilka lat, natomiast nie znaczy to, że zachoruje on na chorobę ani nie oznacza to również, że nie może on zarazić innego kota, którego organizm może tak dobrze nie poradzić sobie z wirusem jak swojego kolegi. Jeśli jest młodym kotem, wiadomo, że układ ten jest niewykształcony – tak samo jak u małych dzieci, styczność z wirusem dla dziecka, jest o wiele groźniejsze niż dla dorosłego. Nie oznacza to w ogóle, że dorosłe koty nie mogą chorować. One również, mimo nabytej już z wiekiem pewnej odporności są narażone na zachorowanie.\nCzym tak naprawdę jest FIP, jakie ma objawy i czym się charakteryzuje?\nDzieli się on na dwie postaci choroby – mokrą wysiękową i suchą formę ziarniniakową.\nPostać mokra prowadzi do poważnego zapalenia błon surowiczych z powstaniem żółtawego, lepkiego i włóknikowego płynu w jamie brzusznej. W formie suchej narządy naciekane są ziarniniakami prawie w każdym miejscu. Koty wykazują anemię, żółtaczkę i gorączkę. Czasami zakażone zwierzęta wykazują objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i zapalenia błony naczynkowej oka. To jest książkowa teoria – to co widzimy my, właściciele kotów, to nagłe chudnięcie kota powiązane często z brakiem apetytu, wypływy z oczu i nosa, mimo spadku masy ciała, powiększającym się brzuchem… objawów jest wiele i niestety nie zawsze są one jednoznaczne z FIPem.\nPamiętajmy, że koty to bardzo delikatne zwierzęta, szczególnie jeśli chodzi o choroby. Nawet najmniejszy stres, powoduje u nich spadek odporności i zwiększenie ryzyka zachorowania na jakąkolwiek chorobę. Pamiętajmy, żeby każdej możliwej sytuacji stresowej – zmiana miejsca pobytu, przybycie nowego domownika, szczepienia… – towarzyszyło zwiększanie przez nas kociej odporności. Można to robić podając tabletki – można je kupić w większych sklepach zoologicznych, przez internet lub u weterynarza – które zawierają Beta – 1,3/1,6 – glukan – substancję wspomagającą organizm kota w walce z różnego rodzaju wirusami.\nNależy też pamiętać, aby bezwzględnie pilnować magicznych 3 tygodni! Co to takiego? Po tym jak przygarniecie do domu kota, pamiętajcie aby ze szczepieniami, sterylizacją i innego rodzaju zabiegami poczekać minimum trzy tygodnie! Nie można stresować kota zmianą miejsca pobytu, po czym ‚wstrzykiwać’ w jego organizm, sporej dawki antygenów, zmniejszającej dodatkowo jego odporność. Takie szczepionki mogą wywołać skutek odwrotny, dlatego pamiętajmy – minimum 3 tygodnie, najlepiej trochę dłużej.\nPodobno nie u żyjących kotów. Jest kilka danych, które sugerują nam o wystąpieniu akurat tej choroby, ale nie ma niestety badania, które jednoznacznie stwierdziłoby zapalenie otrzewnej u kota.\nCzy FIPa można wyleczyć?\nNiestety, też nie. Stosowanie leków immunosupresyjnych, takich jak kortykosterydy lub cyklofosfamidy mogą jedynie spowolnić rozwój choroby, jednak nie zmieniają jej wyniku. Na świecie nastąpiły próby wykorzystania Interferonu-Omega w leczeniu FIPa u kotów, ale nie przyniosły one spodziewanego rezultatu. Postanowiłam napisać do dwóch profesorów z USA, który poświęcili sporo czasu nad badaniem i szukaniem lekarstwa na FIPa i oto jaką dostałam odpowiedz:\nDear Ms. Kucko\nYour problems with FIP are being shared by kitten rescue organizations all over the world. The problem is that they are taking kittens at a very young age, bottle feeding many of them, and mixing many litters of different ages in limited space. The husbandry and logistics in these rescue facilities favor high levels of FECV infection at a young age, which in turn favors the occurrence of the FIP mutation. The FIP can occur within weeks or it can incubate for months before becoming clinical. I really do not know what else to say, because without drastic changes in facilities, husbandry, and mind set about taking kittens out of the environment when they are to young, the problem will only get worse.\n– Dr. Pedersen\nDroga Pani Kucko\nZ problemem który Pani opisuje,spotykają się organizacje ratujące koty na całym świecie. Problem polega na tym że organizacje te biorą pod swoją opiekę koty w bardzo młodym wieku, wiele z nich jest karmionych jeszcze butelką, są one mieszane między miotami w różnym wieku, na ograniczonej przestrzeni. Zachowania w tych obiektach, sprzyjają rozwojowi FECV w młodym wieku, co z kolei sprzyja rozwojowi mutacji FIP. FIP może wystąpić w ciągu kilku tygodni albo może inkubować miesiącami zanim zauważy się objawy kliniczne. Na prawdę nie wiem co powiedzieć, ponieważ bez drastycznych zmian w schroniskach, przytuliskach oraz zmianie zachowania względem zabierania małych kotów ze swojego środowiska kiedy są jeszcze na to za małe, problem będzie się tylko pogorszał. – Dr. Pedersen\nThere is no treatment at this time that is very effective. We have been working with Polyprenyl Immunostimulant for the treatment of dry form FIP. We see a 5-8% one year plus survival in cats with dry FIP with a few long term survivors. The Polyprenyl does make most of the cats feel better. The Polyprenyl needs to be treated long term at a cost of $150 to 200 a month. I have attached summaries of my presentations at the AAHA and ACVIM meetings. Dr. Neils Pedersen at the University of California is currently working on an anti-viral drug but the cats have to go to California and there is not a lot of drug available.\nI wish I had better information for you.\nNiestety na dzień dzisiejszy nie ma lekarstwa które mogłoby efektywnie wyleczyć FIP. Robiliśmy badania z Polyprenyl Immunostimulant – próbowaliśmy niem wyleczyć suchą odmianę FIP. Zaobserwowaliśmy że 5-8% kotów przeżyło rok i dłużej z suchą odmianą FIP i kilka przypadków, które przetrwały dużo dłużej. Polyprenyl powoduje że koty czują się znacznie lepiej, musi on natomiast być stosowany bardzo długo, a koszt jego stosowania to 150-200 $ miesięcznie. Załączam podsumowanie moich spotkań. Dr. Neils Pedersen z Uniwersytetu w Kalifornii obecnie pracuje nad lekiem antywirusowym. Koty muszą jeździć do Kalifornii i niestety nie dysponujemy zbyt dużą ilością leków.\nChciałbym mieć dla Ciebie lepsze wieści.\nJak ostatnio powiedziała moja dobra znajoma – o FIP w książkach, możemy znaleźć bardzo wiele. Szczególnie to, jak straszny wpływ ma on na każdą część ciała naszego zwierzaka, jak szybko i bezlitośnie się rozprzestrzenia i to jak trudny jest do wykrycia. Niestety na końcu każdej książki, znajduje się miejsce w którym opisane powinno być leczenie w przypadku FIPa. Znów piszę niestety, dlatego że dział ten zajmuje zazwyczaj zaledwie kilka zdań – leczenie jest niemożliwe.\nTo bardzo przykre. Mam nadzieję że nikt z Was nie będzie musiał cierpieć z powodu tej choroby, tak samo jak ja i jak osoby które wzięły ode mnie koty, pokochały, a później straciły. Gdybym tylko mogła coś zrobić, na pewno bym to zrobiła.\nchoroby kotówchoroby kotów FIPchory kotekfipfip objawyfip szczepionkakoty domowelecznica dla zwierzątsmutny kotweterynarzzakaźne zapalenie otrzewnej kotówzapalenie otrzewnej u kota\nderm exclusive trial kit pisze:\n23 października 2016 o 15:37\nFantaѕtic beat ! I wish to apprentice while ʏou amend your\nMama Psotki pisze:\nSiedzę i płaczę, bo jutro idę odesłać moje maleństwo za TM. Dziś padła ta przeklęta diagnoza. Nie ma cienia wątpliwości. Martwię się o pozostałą 5 🙁 Serce pęka i mam nadzieję, że nie będzie więcej pogrzebów 🙁\n19 stycznia 2018 o 11:53\n21 lutego 2018 o 20:51\nNiestety nasze szczęście z Mruczkiem trwało za krótko był u nas tylko 1,5 miesiąca😞 wczoraj musiałam podjąć decyzję o eutanazji\nBól, rozpacz i płacz …\nFip straszny wyrok\n23 stycznia 2020 o 20:32\nMoje maleństwo 4 miesięczne też odeszło na to przekleństwo jak fib. Nacieszyłam się nią za ledwie miesiąc… Gorączka,ciezki oddech, apatia, brak apetytu, nadmierne wypadanie futerka. To straszne. Ból rozrywał mi serce! Do dzisiaj czuje się fatalnie bo tak mi tego maleństwa brak. Serdeczne współczucia dla wszystkich tu zgromadzonych. Znam doskonale ten ból.\n25 kwietnia 2018 o 20:06\nMój 6 miesięczny brytyjczyk -najukochańszy przytulak na świecie odszedł też z powodu tej strasznej choroby:( Długo nie było jednoznacznej diagnozy.\nSzpital, operacje. Miało być lepiej a było coraz gorzej.\nNigdy nie zapomnę tego cierpienia w jego oczach.\nKiedy diagnoza wreszcie padła natychmiast podjęłam decyzję o eutanazji.\nGdybym wiedziała wcześniej nie męczyłabym go..\n29 kwietnia 2018 o 20:33\nWczoraj straciłem swoją 7 miesięczna kotkę… Zaniosłem ją do weterynarza na kroplówkę… Po kilku godzinach kot zmarł… Sekcja wykazała, że był to prawdopodobnie fip… Z dziewczyną jesteśmy załamani…\n3 czerwca 2018 o 09:42\nMój kot wczoraj zmarł na FIP. Miał płyn w płucach i dusił się. Miał pół roku. Aż trudno uwierzyć, bo z skaczącego urwisa stał się kot który nie miał na nic siły, nawet przejść kawałek. Mam nadzieję, że znajdą lęk i pomogą wielu kotom które chorują na tą cholerną chorobę.\n27 lipca 2018 o 20:52\nmam kotkę od 3 tygodni,z tryskającego energią kotka stała się śpiochem dla którego krótkie przejście to maraton….podejrzenie FIP….test ujemny ale badaniakrwi wskazują chorobę.tak strasznie pokochały ją dzieci i ja,a ona taka mała,serce pęka bo wiem co muszę postanowić…\n31 lipca 2018 o 16:52\nNie każda choroba i nie każde osłabienie organizmu musi być FIPem. Trzeba porobic wiele badań zeby dowiedziec sie co jej jest\n30 sierpnia 2018 o 01:54\nStraszna choroba i w dodatku rozwija się błyskawicznie .Zaczęło się niewinnie ,coraz wiecej zaczął „odpoczywać”a po kilku dniach niestety musiałam uspać mojego małego przyjaciela .\nRównież FIP :(((\n17 września 2018 o 15:51\nMiałam kotka tydzień- na początku pierwszą dobę był w stresie, chował się, bał się itp Potem 3 dni było super bo zaufał nam, bawił się i mieliśmy z niego uciechę.\nAż tu nagle obudził się z temp 41.5- weterynarz dał zastrzyki, kroplówkę, na drugi dzień też taka temp…\nWet zostawił go już u siebie i powiedział żebyśmy pomyśleli o nowym kotku…\nMyślę, że za wczesie poszedł w nasze ręce po szczepieniach (po dobie) a do tego stres itd\nZastanawiam się teraz kiedy powinnam od pierwszych szczepień zabrać nowego kotka..Nie wyobrażam sobie życia bez zwierzaka…\npo każdej zmianie/obniżeniu odporności, najlepiej odczekać minimum 2 tygodnie do czasu podjęcia następnych działań.\n26 października 2018 o 18:03\nPrzeczytałem Twoja wypowiedź i także jestem załamany. Tydzien temu wykryto fip u kotki mojej mamy. To jej jedyny życiowy kompan:( prawdopodobnie jutro ją opuści:((\n27 października 2018 o 10:49\nMój kochany mały kiciuś Iwuś umarł właśnie w nocy z soboty na niedzielę, diagnoza padła w środę, mąż znalazł go w krzakach, był jego oczkiem w głowie, był zywotny i wesoły, aż dopadła go gorączka i leczony metronidazolem. Miał mieć długie i szczęśliwe życie… Był z nami 2 miesiące. Nie mogę sobie darować, że nie faszerowałam go probiotykami i pozwoliłam na podawanie antybiotyków. Mamy w domu jeszcze 6 kiciaków,ale ból jest ogromny, tym bardziej, że nie spodziewaliśmy się tak szybkiego odejścia i patrzyliśmy jak umiera,trzymaliśmy go w objęciach. To nic nie zmieni, czasu nie da się cofnąć, dlatego dbajmy o nasze maluchy, są takie kruche\n8 listopada 2018 o 11:50\nW nocy z soboty na niedzielę odszedł nasz kochany Iwuś. Miał dopiero 4 miesiące. Niestety, dużo odrobaczania i leczenia antybiotykami osłabiło jego malutki organizm. a my głupi nie zadbaliśmy o podanie dużych ilości probiotyku, nie mogę sobie tego darować, czasu nie można cofnąć. Umarł praktyczne na naszych rękach, 3 dni od diagnozy. Co z tego, że napiszę o tęsknocie, bo serce pęka na 1000000 kawałków, ale to praktyczne nasza wina i nic tego nie usprawiedliwi. Mamy jeszcze 6 gagatków, ale na dzień dzisiejszy nie mogę jakoś się zebrać, żeby się z nimi chociaż pobawić, a one tęsknią…\n9 listopada 2018 o 09:09\nW nocy z 3 na 4 listopada odszedł nasz kochany Iwuś, miał dopiero 4 miesiące i choć serce pęka na 1000000 kawałków czasu nie cofnę. Stwierdzam, że to nasza wina i weterynarza. Najpierw odrobaczanie, potem kuracja antybiotykiem metronidazolem. Gdybym wiedziała wcześniej to bombardowała bym go probiotykami, a dostawał tyle o ile, nawet nie wiedziałam czy zjadł, bo jest jeszcze 6 gagatków. Potem jak się już źle czuł to szpital, kroplówki, to dodatkowy stres. Lekarze nie brali pod uwagę moich sugestii, bo wyniki nie wskazywały i dalej metronidazol. Jak już choroba się potwierdziła, to od środy do soboty zostało nam niewiele czasu, słabł z z chwili na chwilę, umarł nam na rękach, łapiąc ostatnie oddechy. Ciągle nie mogę sobie darować, że pozwoliłam mu zachorować, dlaczego on? Dbajmy o swoich przyjaciół, bo to są bardzo kruche istotki…\nNiestety u mnie też fip. Mój czteroletni kocur trochę posmutniał, więcej spał trochę grymasił przy jedzeniu. Zrobiłam mu badania krwi bo 2 miesiące wcześniej miał podniesioną kreatoninę. Lekarz zalecił dietę nerkową i powtórne badanie krwi.\nBadanie było w sobotę a w poniedziałek zauważyłam że sierść jest jakaś nastroszona. Niestety we wtorek przyszły wyniki białka nie takie, lekka anemia i żółtaczka ale nerki świetnie. Pani od razu mówiła o fip i zrobiła usg jamy brzusznej. Było niewiele płynu. Miałam jeszcze nadzieję że to nie to. Kolejna morfologia superprodesjonalne usg wylazały stan zapalny wszystkich organów. Płyn był lepki słomkowy. Z dnia na dzień było coraz gorzej. Kot dotrwał niecały tydzień od postawienia diagnozy. Odchorowałam bardzo nic nie jadłam zrezygnowałam z pracy żeby być z kotem… Aż w końcu w piątek 23 listopada uśpiłam go. Nie miałam serca przedłużać jego cierpienia. Teraz mam urnę z prochami na pólce. Ale mam też inne koty i bardzo się boję o nie.\n18 grudnia 2018 o 19:57\nBardzo, bardzo mi przykro. Dzisiaj weterynarz postawił taką diagnozę mojemu Rysikowi. Jest z nami dopiero 3 tygodnie i już musimy się z nim żegnać. Ma dopiero 9 tygodni. To strasznie bolesne.\n21 grudnia 2018 o 21:56\nCzytam tu wszystkie wypowiedzi i widzę że większość to kotki młode. A mój kot ma 9 lat i miesiąc temu wykryto u niego tego wirusa. Od tego czasu dostaje leki i jeżdżę z nim na obarczanie wody z jego brzucha gdy jest jej dość dużo. Wiem, że tej choroby nie da się wyleczyć.Strasznie jest mi ciężko się z tym pogodzić nie wiem co mam robić. Bo widzę, że cały czas walczy choć już nie ma tyle siły co kiedyś, białko mu ucieka więc nie ma wgl mięśni jest chudy oprócz brzucha który jest całkiem spory. I nie wiem czy uśpić go czy jeszcze poczekać, bo widzę w jego oczach jeszcze że chce walczyć.\n5 stycznia 2019 o 08:37\nMoja kotka Pixie , niespełna 7 mies, szkocka prostoucha, odeszła wczoraj od nas. Fip. Została uspiona u veta. 🙁 wielki ból w sercu 🙁\n22 lutego 2019 o 00:50\nMój ukochany kocur – ok. pięcioletni, uratowany przeze mnie z rąk idiotów, wyleczony by po 4 latach z nami dostać diagnozę… nie usypiamy – ma jeszcze apetyt i to spory chociaż kichanie się nasila, a brzuszek staje się coraz większy. W odpowiednim momencie pomożemy. Wszystkim Wam współczuję. Sobie już na zapas. Tłumaczę sobie i Jemu, że to dopiero pierwsze (mam nadzieję), z siedmiu żyć.\n22 lutego 2019 o 00:54\nMój weterynarz powiedział, żeby pozwolić mu żyć póki ma jakikolwiek apetyt. Mój misiek jeszcze je. Też ma spory brzuszek, poza brzuchem to same kości. Uśpij go jak zacznie cierpieć-do tego czasu pozwól mu przy Tobie być.\n16 marca 2019 o 22:10\nOn moze cierpiec tylko wy tego nie wiecie, bo on nie potrafi mowic;/\nPrzy FIPie działanie wszystkich narządów po kolei zanika:(\n2 marca 2019 o 10:17\nCzyli to oznacza że nigdy przenigdy nie należy brać drugiego kota?\n16 marca 2019 o 22:01\nDzisiaj tez pożegnaliśmy naszego aniołka z powodu fip.\n25 lipca 2019 o 10:41\nRównież musiałam podjąć decyzję o eutanazji przez FIP. Mój piękny rudzielec przeżył ze mną zaledwie 8 miesięcy. Wzięłam maluszka, jak miał 2 miesiące, bo jego właściciele chcieli się go koniecznie pozbyć. Młody niestety był narażony na początku na stres – zostawał sam w domu, od razu wzięłam go do weterynarza bo miał świerzbowca, na święta pojechał ze mną do rodziców, podróż i nowe otoczenie też go stresowały. Nie miałam pojęcia, że istnieje coś takiego jak FIP, a wychowałam się w domu, w którym zawsze były koty. Widziałam, że jest samotny, więc wzięłam drugiego kota. Teraz zostałam z Frankiem, u którego wykryto w krwi FIP. Przeszedł go w łagodnej formie, bierze leki na podniesienie odporności ale zupełnie zmienił się po śmierci swojego kolegi. A ja żyję w ciągłym strachu – nie wiem które z jego zachowań są spowodowane samotnością, a które mogą być objawem rozwijającej się choroby… 🙁\n2 sierpnia 2019 o 22:23\nJesli FIP jest stwierdzone na 100%, tym bardziej jesli to postac wysienkowa i w otrzewnej zbiera sie plyn to nie ma sensu trzymac kota przy zyciu. Kot okropnie, ale to przeokropnie się meczy. Powoli każdy narząd w jego ciele przestaje działać. My mozemy tego nie widziec gołym okiem, ale tak jest a pozostawianie go przy zyciu jest tylko po to zebysmy my mogli sie nim dluzej nacieszyc, a tak nie powinno byc\nA co z leczeniem przy wykorzystaniu GS-441524??? Lub GC376 Są lekarze w Polsce stosujący ten lek …\nTak, ale z tego co mi wiadomo, leki są nadal w fazie testowej od bardzo dlugiego czasu. Przedluzają tylko zycie, natomiast nie sa w stanie kota wyleczyc. A to przedluzone zycie jest raczej kiepskiej jakosci:(\nPrzeklęta choroba. Mam 4miesięcznego puchatego rudaska, który ma to gówno. Przygarnęłam go razem z bratem, oczywiście jak tylko się dowiedziałam o chorobie, to je rozdzieliłam. Były razem cały czas, ale ten drugi nie wykazuje w ogóle objawów, strasznie się boję, że też się ujawni ten **** fip 🙁\n9 stycznia 2020 o 19:10\nJa mam 5 miesięcznego syberyjczyka. Z kotką energicznego, stał się z dnia na dzień apetyczny, osowialy. U weterynarza gorączka, stwierdzony płyn w jamie brzusznej, ale wiara,że może to nie fip. Teraz po wizycie wczorajszej wszystko wskazuje,że to fip i mojego Pierusia będę musiała pożegnać…😭😭😭😭\n17 stycznia 2020 o 11:01\nPozostaw odpowiedź Arkena Anuluj pisanie odpowiedzi


Pieczone warzywa korzeniowe z kaszą pęczak. - BLIMSIEN\nPIECZONE WARZYWA KORZENIOWE Z KASZĄ PĘCZAK\n1 duży kubek suchej kaszy pęczak\ndowolne warzywa korzeniowe np. marchewka, pietruszka, seler, burak – w proporcjach jakie lubisz, ja wybieram przewagę słodkiego buraka i marchwi\nziemniaki i/lub bataty\nząbki czosnku w łupinach\ncebula obrana i pokrojona w ósemki\nDODATKI: Podprażone ziarna dyni lub słonecznika, czarny sezam, czarnuszka, prażony sezam. Co wybierasz?\nSOS: jeśli zamierzasz polać warzywa jedynie gęstym octem balsamicznym, do oleju przed upieczeniem dodaj świeże zioła np. rozmaryn, oregano, tymianek cytrynowy, płatki chilli.\nJeśli wolisz sos z prawdziwego zdarzenia, koniecznie wypróbuj ten PYSZNY SOS CYTRYNOWY:\nUmyj, obierz i pokrój warzywa, które tego wymagają. Ziemniaki i buraki niech będą w cieńszych plastrach lub małych łódeczkach, bo pieką się naprawdę długo! Marchew, pietruszkę czy kawałki selera możesz pokroić nieco grubiej, niech będą lekko chrupkie. Pamiętaj, żeby nie obierać czosnku! Piecz go w łupinkach, wybieraj potem z gotowego dania palcami i wysysaj słodką zawartość!\nZależnie od opcji, którą wybrałaś – pokrojone warzywa wymieszaj w tłuszczu do pieczenia. Ja robię to wkładając je do pojemnika z pokrywką, którym mogę potrząsać. Dzięki temu zużywam naprawdę mało tłuszczu. Możesz teraz dodać przyprawy (np kumin, kolendrę, kurkumę, garam masalę) lub dodać tylko zioła, albo nawet pozostawić warzywa saute. Wszystko zależy od tego czy zamierzasz zjeść je od razu, czy zrobisz kilka porcji i każdą chcesz przyprawić oddzienie np. innym sosem.\nBlachę do pieczenia wyłóż papierem do pieczenia lub silikonową matą. Rozgrzej piekarnik i piecz warzywa póki nie staną się miękkie.\nW międzyczasie podpraż na suchej patelni wybrane pestki. Mała podpowiedź – do tego dania świetnie będzie pasowała też żurwina lub rodzynki, ale suszonych owoców nie podprażaj na patelni.\nUgotuj zgodnie z przepisem na opakowaniu kaszę pęczak, brązowy ryż, zieloną soczewicę, czarną soczewicę, jaglankę, kaszę gryczaną, co tylko zechcesz!\nPodawaj warzywa na kaszy. Całość polej octem balsamicznym lub sosem cytrynowym. Posyp pestkami. Jeśli chcesz, możesz wierzch posypać pokruszonym serem bułgarskim.\nWygląda na to, że gotowe! Teraz możesz zacząć wszystko od nowa, bo nie wierzę, że nie będziesz miała ochoty na dokładkę!\nciepłe śniadaniajesieńkaszapieczone warzywarozgrzewająceslowfoodVEGANwegezima\nAnna Drogosz 2 lata ago\nCudowny jest ten przepis! Wlasnie poszłam po drugą dokładkę!\nAnna – cieszę się, że smakuje 🙂\nDominika Wysocka 2 lata ago\nJustyna, kolacja wyszła przepyszna, dziękuję 🙂\nDominika – bardzo się cieszę! My modyfikacje tego jemy całą zimę 🙂


Jenna Harrison więcej »\nMistrz Kantany Tagart przewodzi specjalnej grupie operacyjnej złożonej z byłych wojskowych w masakrycznej misji pokonania wampirów. W postapokaliptycznym świecie największym zagrożeniem człowieka są krwiożercze wampiry. Kiedy w zarażonym szpitalu uwięziona zostaje grupa ostatnich ocalałych, ich jedyną nadzieją jest Tagart. Mężczyzna wie, że jedynym lekarstwem w tym przypadku jest egzekucja. Nadszedł czas na ostateczną bitwę z żerującymi na ludziach potworami! więcej »


Nijaki Wiedźmin i cztery inne komiksy - COMIC RELIEF#1 » Zagrano.pl\nzagrano.pl » Komiksy » Nijaki Wiedźmin i cztery inne komiksy – COMIC RELIEF#1\nNijaki Wiedźmin i cztery inne komiksy – COMIC RELIEF#1\nTomasz Pstrągowski Komiksy Publikacja: 5.10.2019, 10:00 Aktualizacja: 5.10.2019, 15:35\nKomiks Wiedźmin na podstawie gry, portugalskie nowelki komiksowe, Czarny młot Jeffa Lemire'a, środowiskowe Krztonioversum oraz równie hermetyczne Historie fandomowe - te pozycje związane z komiksem poleca w pierwszym odcinku cyklu "Comic Relief" Tomasz Pstrągowski.\nKomiksowy Wiedźmin jest rozczarowująco nijaki\nCOMIC RELIEF to cykl comiesięcznych polecanek komiksowych prowadzony przez Tomasza Pstrągowskiego – dziennikarza i scenarzystę, doktoranta Uniwersytetu Gdańskiego, współzałożyciela podcastu Niezatapilni.pl.\nNakładem wydawnictwa Egmont ukazał się w Polsce kolejny, czwarty już tom komiksowej serii Wiedźmin, wydawanej w Stanach Zjednoczonych przez Dark Horse Comics na licencji gier produkowanych przez CD Projekt Red. Córka płomienia to jedna, zwarta historia, zilustrowana przez Mariannę Strychowską, a napisana przez Aleksandrę Motykę.\nZa sprawą magicznego kufra Geralt i Jaskier odwiedzają dwór króla Ofiru, na którym Wiedźmin zostaje wynajęty do schwytania samego siebie, zaś Jaskier wzięty za zakładnika. Ale polowanie na siebie nie spędza wiedźminowi snu z powiek, bo nim do tego dojdzie, obaj bohaterowie zostają wplątani w dworską intrygę i będą się musieli zmierzyć się z demonem mordującym dworzan.\nCórka płomienia to zdecydowanie najsłabszy z wydanych do tej pory tomów. Zawodzi przede wszystkim scenariusz Motyki. Przedstawiona intryga ma tak dużo zwrotów, że w zasadzie brakuje w niej miejsca na cokolwiek poza nimi. Nie uświadczymy tu więc ani rozwoju postaci, ani wglądu w ich emocje, ani przybliżenia czytelnikowi kultury Ofiru, ani nawet rozwinięcia wciśniętego na siłę, nieskonsumowanego wątku romansowego. Akcja gna do przodu, a jedynym celem scenarzystki wydaje się ciągłe zaskakiwanie. Po cóż mi jednak zaskoczenia, skoro przez całą lekturę nie czułem się związany z postaciami, których dotykają te wszystkie nieszczęścia.\nCórce płomienia brakuje też tego, co przyciągało czytelników i graczy do twórczości Andrzeja Sapkowskiego oraz gier opartych na jego prozie – odważnego podejmowania niewygodnych tematów. Tu jasno powiedziane zostaje kto jest zły, a kto dobry. Nawet, kiedy Geralt zabija człowieka, o którym praktycznie nic nie wie, to nie czuje z tego powodu żadnych wyrzutów. Całość domyka anegdotyczny epilog, potęgujący wrażenie nieważności wszystkiego, co się w Ofirze wydarzyło.\nNieco lepiej radzi sobie Strychowska. Jej talent mogliśmy ostatnio podziwiać w wydanym przez Kulturę Gniewu komiksie Nie przebaczaj, w którym Strychowska starała się ratować kulawy scenariusz Kuby Ryszkiewicza. Córka płomienia wypada gorzej i nudniej, ale łatwo zrozumieć dlaczego – wszak to komiks amerykańskiego głównego nurtu, przygotowywany dla wielkiego wydawnictwa i oparty na popularnej licencji. Kadrowanie jest tu zachowawcze, a Strychowska nie pozwala sobie na zabawę czernią i bielą czy grubością kreski, jak w Nie przebaczaj. Całość spłaszczają też mdłe kolory Lauren Affe. Ale nawet pomimo tych zastrzeżeń album wygląda dobrze.\nInna sprawa, że cały cykl wiedźmiński Dark Horse jest rozczarowująco nijaki. Zachowawczy, przeciętnie pisany i rysowany, pomijający trudne tematy, a rozsmakowujący się w lekkich fabułach przygodowych. Jestem niemal pewien, że za kilka lat, gdy ucichnie już wrzawa wokół marki Wiedźmin, jedyne co z tego cyklu zapamiętam, to świetne okładki Mike’a Mignoli i Dave’a Stewarta (tom 1) oraz Grzegorza Przybosia (tom 3).\nMorze Aralskie od Timof Comics\nMorze Aralskie scenarzysty José Carlosa Fernandesa i rysownika Roberto Gomesa to z kolei zbiór pięciu krótkich nowelek komiksowych utrzymanych w atmosferze dziwności (wyd. Timof Comics, tłum. Jakub Jankowski). Dominująca jest oczywiście nowela pierwsza i tytułowa. Opowiada ona o wysychającym na pograniczu uzbecko-kazachskim wielkim, słonym jeziorze, do którego zagłady doprowadziła działalność człowieka. W centrum zainteresowania autorów są jednak nie ludzie, a ryby, próbujące się uratować z zagłady, którą im zgotowaliśmy.\nCiekawie wypadają jeszcze dwie historie: króciutkie, gorzkie i bardzo ładnie narysowane Otwarcie kanału panamskiego, którego główna bohaterka przez dekady czeka na zaproszenie na tytułową imprezę; i absurdalna Zapomniana sztuka pływania w górę rzeki, tłumacząca jak właściwie łososie nauczyły się wędrować na tarło w górę prądu rzecznego.\nFernandes ma talent do konstruowania intrygujących sytuacji, ale wydaje się, że nie potrafi pokierować nimi ku równie interesującemu rozwiązaniu. Wszystkie historie zamieszczone w Morzu Aralskim mają w sobie potencjał i zabierałem się do lektury z niekłamanym zainteresowaniem, by – za każdym razem – zorientować się, że kierunek, w którym to wszystko zmierza, jest rozczarowujący. To anegdotki, krótkie pisarskie wprawki oparte na puencie, niepróbujące jednak powiedzieć nic, co by pozostało w czytelniku na dłużej.\nMocnym punktem albumu są rysunki Gomesa. Wnosząc z tego albumu, mamy do czynienia z utalentowanym rysownikiem, sprawnie poruszającym się po kilku stylach. Morze Aralskie narysowane jest realistycznie i utrzymane w przytłaczającej kolorystyce. Byk na dachu to z kolei cienka kreska, uboga paleta kolorystyczna i postaci przypominające mi nieco te z komiksów Cyrila Pedrosy. W tym samym stylu narysowane jest Otwarcie kanału panamskiego (ze świetną, trzykadrową sekwencją na pierwszej stronie). W Ubraniach zmarłego Gomes skupia się na zmarszczkach i fałdkach, podkreślając śmiertelność bohaterów. A Zapomniana sztuka pływania w górę rzeki odsyła do animacji studia Hanna-Barbera, zwłaszcza gdy główny bohater przebiera się za nieporadnego niedźwiedzia.\nCo z Jeffem Lemire?\nNie jestem bezkrytycznym fanem twórczości Kanadyjczyka Jeffa Lemire’a. To bardzo utalentowany scenarzysta, ale dość powtarzalny, mielący w kółko podobne motywy, tworzący komiksy w tym samym klimacie. Cenię oczywiście Opowieści z hrabstwa Essex, ale już Royal City uważam za depresyjnie przegięte i rozegrane na jedno kopyto, a Łasuch to po prostu kolejna niespecjalnie pomysłowa wariacja na temat postapokalipsy.\nTo napisawszy muszę przyznać, że Czarny młot Lemire’a (scenariusze) i Deana Ormstona (rysunki) to obecnie najlepsza seria superbohaterska ukazująca się na polskim rynku. I choć najnowszy, trzeci tom głównej serii jest znacząco słabszy niż poprzednie cztery (dwa serii głównej i dwa spin-offy), to wciąż jest to poziom nieosiągalny dla wielu cenionych autorów superbohaterszczyzny.\nLemire’owi udaje połączyć trzy rzeczy. Po pierwsze, wyciska ludzką dramę z facetów i kobiet w rajtuzach. Pewnie, nie jest w tym pionierem, ale patrząc na produkcyjniaki z DC i Marvela, łatwo stwierdzić, że wciąż wielu topowych twórców kiepsko radzi sobie z uczłowieczaniem nadludzi. Tymczasem bohaterowie Czarnego młota są wrażliwymi, pełnowymiarowymi istotami, mającymi swoje słabości i kwestionujący własne wybory.\nPo drugie, to naprawdę ciekawe uniwersum pełne interesujących postaci. Część z nich jest czytelnym nawiązaniem do bardziej znanych postaci, ale są i bohaterowie całkiem oryginalni. Śledzenie ich przygód i pojedynków sprawia czytelnikowi mnóstwo frajdy.\nPo trzecie wreszcie, Lemire i jego rysownicy oddają piękny hołd tradycjom superbohaterskim ze Złotej Ery. Zwróćcie uwagę, jak rysowane są przebłyski z przeszłości. Z jaką uwagą budowane jest uniwersum. Jak wiele wagi przykładane jest do szczegółów.\nTe trzy czynniki sprawiają, że czytam Czarny młot z zaangażowaniem, które rzadko już wzbudzają we mnie komiksy o peleryniarzach. I choć trzeci tom głównej serii jest słabszy, to jestem w stanie wybaczyć to autorom – rozumiem, że w końcu przyszedł czas na odpowiedzi, więc fabuła nie może się już tak uroczo snuć i musi przyspieszyć. Mam tylko nadzieję, że to chwilowy spadek formy i w tomie czwartym znów się bezwarunkowo zakocham.\nOdwiedzając stoiska z zinami na różnych imprezach komiksowych możecie trafić na zeszycik zatytułowany sympatycznie Krztonioversum. To zbiór krótkich form komiksowych i prozaicznych poświęconych Annie Krztoń – jednej z najprężniejszych artystek niezależnych w tym kraju, autorce licznych miniatur autobiograficznych i autobiograficznej powieści graficznej Weź się w garść.\nW teorii pomysł na Krztonioversum wygląda super. Za sprawą pracowitości i otwartości Ania Krztoń jest postacią ważną dla polskiego środowiska komiksowego. Pomysł by oddać jej hołd tworząc to, co lubi najbardziej (czyli komiksy o niej samej), brzmi jak strzał w dziesiątkę. Zwłaszcza jeżeli weźmiemy pod uwagę, że w Krztonioversum zaangażowali się tak ciekawi artyści jak Barbara Okrasa, Jan Mazur, Katarzyna Janota, Dem, Panna N. czy Aga Świętek.\nNiestety, z wykonaniem jest gorzej. Zdecydowana większość miniaturek zgromadzonych w Krztonioversum to albo komiksy o niczym, dowcipy śmieszne tylko dla autora/ki i Ani Krztoń (vide: komiks Dema), albo wyrazy uwielbienia (vide: pisana prozą laurka Janoty). Krztoń jest oczywiście w centrum wszystkich i zawsze pisze się o niej w superlatywach. Ba, na ostatniej stronie oddaje się jej nawet głos – ma opowiedzieć o swoim pierwszym komiksie, ale historia szybko przemienia się w swobodny strumień świadomości.\nTak duże nagromadzenie Krztoń – przedstawianej z różnych perspektyw, ale zawsze z tym samym uwielbieniem – sprawiło, że pod koniec lektury miałem już naprawdę dość czytania o Ani Krztoń (a przecież niemal 300-stronicowe Weź się w garść bardzo mi się podobało!). Być może gdyby któraś z tych miniatur broniła się jako samodzielny komiks, moje odczucia byłyby inne.\nNa koniec chciałbym odnotować książkę Historie fandomowe Tomasza Pindela. Pozwalam sobie o niej tutaj pisać, bo fandom komiksowo-growy wyrósł z fandomu fantastycznego, a to właśnie on jest głównym tematem książki Pindela. Autor przygląda się zjawisku od samych jego początków, opisuje pierwsze kluby fantastyczne, proto-konwenty, środowiskowe urazy i wojenki. Szczególnie uważnie zajmuje się końcówką lat 70. i latami 80., kiedy całe polskie środowisko fandomowe dyskutowało o Fantastyce, a prawdziwym guru był Maciej Parowski, redaktor odpowiedzialny w tej gazecie za dział literatury polskiej. Parowski wyrasta zresztą na głównego bohatera tej książki i nie bez powodu – wszak gdyby nie on, rynek dzisiaj wyglądałby zupełnie inaczej.\nKsiążka Pindela napisana jest na podstawie rozmów z członkami fandomu, nie ma się więc co dziwić, że jest kopalnią anegdot. Jeżeli zastanawialiście się kiedyś, jak to się w zasadzie stało, że Fantastyka mogła w ogóle zaistnieć, albo dlaczego rzadkie wizyty zagranicznych twórców przeradzały się w wielodniowe pijatyki, to tutaj znajdziecie odpowiedzi.\nNiestety, mam z Historiami fandomowymi dwa poważne problemy. Po pierwsze: Pindel skupia się na okresie od lat 60. do 90. i fandomie fantastycznym. Fandomy komiksowy, growy, cosplayowy czy mangowy pojawiają się dopiero w drugiej części książki i potraktowane są po macoszemu (poza cosplayowym – tu sprawy mają się lepiej). Pindel opisuje je przez pryzmat Pyrkonu, który odwiedził, co wymusza na nim pobieżną, ciekawostkowo-reportażową formułę. A szkoda, bo sam autor odnotowuje, że np. fandom growy jest dziś najliczniejszym i najprężniejszym, i wydaje mi się, że warto byłoby poświęcić mu więcej uwagi.\nDrugi zarzut jest poważniejszy, bo dotyczy metodologii. Książka Pindela oparta jest na swobodnych rozmowach i autor z rzadka daje dojść do głosu badaczom różnych fandomowych zjawisk i trendów. Z tego powodu Historie fandomowe są niezwykle pobłażliwe dla najważniejszych figur fandomu, a problemy w rodzaju nadużywania alkoholu czy niezdrowego, prawicowego przechyłu tego środowiska są jedynie zasygnalizowane. Wyjątkiem jest temat seksizmu w fandomie – tu Pindel spisał się na medal i porozmawiał z badaczką, która bada to zjawisko od lat. Sekcje, w których się wypowiada, są najciekawszymi i najbardziej przekonującymi w książce, i dają wyobrażenie o tym, jak interesująca mogłaby być to lektura, gdyby równie poważnie podejść do całego tematu.\nRecenzje komiksów, 13 Lis 2019\nMy Hero Academia 1-3 [RECENZJA]. Czy warto sięgać po Akademię Bohaterów?\nRecenzje komiksów, 12 Lis 2019\nFruits Basket 1-2 [RECENZJA]. Przyjemna lektura o niezwykłej dziewczynie


Nowa płyta U.S. Girls, "Half Free", to czysta magia!\nZnacie to uczucie, gdy przypadkiem trafiacie na jakiegoś artystę, jakąś piosenkę i nagle czujecie, jakbyście odkryli jedną z ważniejszych rzeczy w waszym życiu? Już wiecie, że od tej chwili ta muzyka będzie towarzyszyła wam w ważnych momentach, a na kolejne albumy danego zespołu czy wokalisty czekać będziecie z niecierpliwością. Tak właśnie mam z U.S. Girls.\nU.S. Girls to solowy projekt Meghan Remy, amerykańskiej wokalistki i muzyczki. Remy swój pierwszy album, "Introducing", który powstał w 2008 roku, nagrała w domu. Od tamtej pory na swoim koncie ma kilka płyt, a najnowszą z nich, mającą premierę zaledwie kilka dni temu, bo 25 września, jest "Half Free". Z U.S. Girls zetknęłam się przypadkiem. Autor bloga "Z górnej półki" na swoim fanpejdżu wrzucił jeden kawałek promujący najnowszy krążek Remy. Windows Shades od początku zachwyciło mnie swoim brzmieniem. Głos artystki zrobił swoje, a do tego doszedł jeszcze dziwaczny teledysk, na którym Remy wygląda zjawiskowo i intrygująco.\nPrzed premierą płyty odsłuchałam wielokrotnie trzy kawałki, które ukazały się w ostatnim czasie, a także inne utwory z poprzednich krążków U.S Girls. I się zakochałam.\n25 września, kiedy na Spotify pojawił się album U.S. Girls, "Half Free", zakochałam się po raz drugi. Ta muzyka towarzyszy mi nieprzerwanie od kilku dni i nie mogę przestać jej słuchać. Na płycie znajduje się 8 utworów muzycznych (pominąć trzeba Telephone Play No. 1) i każdy z nich jest absolutnie doskonały.\nMuzykę U.S. Girls wrzucić by można było do wielu worków. To, co wychodzi spod ręki Meghan Remy, to czysta magia z pogranicza muzyki eksperymentalnej, noise'u, elektroniki, rocka, psychodelii. Widać u niej inspirację drugą połową XX wieku. Momentami ma się wrażenie, że U.S. Girls to współczesna i żeńska wersja Dawida Bowie.\nTrudno mi wybrać kilka wartych polecenia utworów z "Half Free", bo cała płyta godna jest tego by ją przesłuchać, ale na uwagę zasługują na pewno Sororal Feelings, Damn That Valley, Windows Shades czy Navy & Cream.\nU.S. Girls śpiewa o emocjach, o życiu, o byciu dziewczyną właśnie. "Half Free" to płyta świetna, idealna w każdym kawałku, która tworzy niezapomnianą całość.\nNie jest to muzyka, która urzeknie każdego. Niektórzy mogą poczuć się zmęczeni niektórymi dźwiękami. Nie bez powodu U.S. Girls mimo upływu siedmiu lat od wydania pierwszej płyty, niekoniecznie udało się przedostać do mainstreamu. A szkoda. Bo zdecydowanie więcej osób powinno poznać jej talent. Ten ma ogromny, nie połowiczny.\nTagi: half freemuzykapremiery 2015u.s. girls


Winslow Homer – Wikipedia, wolna encyklopedia\nZobacz multimedia związane z tematem: Winslow Homer\nWinslow Homer (ur. 24 lutego 1836 w Bostonie, zm. 29 września 1910 w Prouts Neck, Maine) – amerykański malarz, grafik i ilustrator. Jeden z najwybitniejszych artystów działających w drugiej połowie XIX w. w Stanach Zjednoczonych. Członek National Academy of Design od roku 1865.\nPrzez dwadzieścia lat pracował jako ilustrator dla magazynów „Ballou’s Pictorial” i „Harper’s Weekly”. W roku 1859 założył studio w Tenth Street Studio Building w Nowym Jorku, artystycznej i wydawniczej stolicy Stanów Zjednoczonych. Do roku 1863 uczęszczał na zajęcia w National Academy of Design i studiował krótko u Frédérica Rondela, który uczył go podstaw malarstwa. W czasie wojny secesyjnej pracował jako korespondent wojenny na terenie Wirginii. Jego drzeworyty i litografie z tego okresu były bardzo popularne na terenie całego kraju.\nPo wojnie artysta zaczął interesować się klasycznym malarstwem olejnym. Początkowo poruszał nostalgiczne tematy związane z dzieciństwem, malował młode kobiety i ludzi podczas prostych zajęć. W roku 1867 wyjechał na rok do Paryża, gdzie zapoznał się z nowymi trendami w sztuce i namalował kilkanaście małych obrazów. Po powrocie do Ameryki zainteresował się tematyką rustykalną, ilustrującą tradycyjny amerykański styl życia. W latach 1881–1882 przebywał w Anglii, mieszkał i tworzył w nadmorskiej miejscowości Cullercoats w hrabstwie Northumberland. Malował w tym czasie sceny z życia i pracy rybaków.\nPo powrocie Homer zainteresował się akwarelami, malował nadmorskie pejzaże i sceny przedstawiające walkę ludzi z morzem. Jego prace z tego okresu ilustrowały kruchość ludzkiego życia i potęgę przyrody. Artysta prowadził samotny tryb życia, zamieszkał w położonym na półwyspie Prout Nec, dziesięć mil na południe od Portland. Często wyjeżdżał na wakacje do Kanady, na Florydę i Karaiby. Plonem tych podróży były odmienne tematycznie akwarele ilustrujące egzotyczne scenerie karaibskich wysp i sceny z życia mieszkańców. Zmarł w swojej pracowni w wieku 74 lat, pochowany jest na Mount Auburn Cemetery w Cambridge (Massachusetts).\nHomer był uniwersalnym artystą często zmieniającym techniki graficzne od drzeworytu i litografii, przez malarstwo olejne po akwarelę. Jego prace początkowo na wskroś realistyczne stopniowo ewoluowały ku impresjonizmowi, jednak artysta zawsze potrafił zachować indywidualność. Mimo że nigdy nie miał uczniów, to jego wpływ na malarstwo amerykańskie jest niekwestionowany.\nThe War for the Union, 1862, drzeworyt,\nThe Bridle Path, 1868, obraz olejny,\nImprove the Present Hour, ok. 1889, akwaforta,\nAfter the Tornado, Bahamas, 1899, akwarela.\nWykaz literatury uzupełniającej: Winslow Homer.\n↑ Recenzja książki Randall C. Griffin: Winslow Homer: an American vision.\n↑ National Gallery of Art – biografia (ang.).\nIan. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 324. ISBN 83-213-4157-8.\nThe Athenaeum – galeria (blisko 500 reprodukcji) (ang.)\nWinslow Home w artcyclopedia.com (ang.)\nISNI: 0000 0001 0872 7050\nOpen Library: OL243369A\nStore norske leksikon: Winslow_Homer\nTę stronę ostatnio edytowano 4 sty 2022, 23:03.


Konsole do gier w kamienicy na rynku? Burmistrz: nie samym asfaltem żyje człowiek - mamNewsa.pl\n, Polityka, Wiadomości, 12.01.2021 13:00, PG\nSłynna "Trzynastka" już gotowa.\nZakończył się przebudowa słynnej kamienicy przy Rynek 13 w Kętach. To sztandarowa inwestycja burmistrza Krzysztofa Klęczara, który obiecywał ją w kampanii wyborczej. Koszt realizacji tego zadania 4,7 mln zł ale urząd pozyskał na ten cel dotację unijną.\nNiektórzy mieszkańcy zastanawiają się konsolę do gier i telewizor czy po co w jednym budynku tyle aneksów kuchennych. Burmistrz tłumaczy się, że będzie to miejsce aktywności dla mieszkańców i sercem rynku, dlatego też musi przystawać do Standarów XXI wieku. Mieszkańcy będą tam spędzać swój wolny czas.\n- Ten budynek będzie miejscem aktywności Mieszkańców. Sercem Rynku. Impulsem do jego ożywienia. Tym, czego w Kętach brakuje i co obiecałem w kampanii wyborczej. Swoje godne miejsce znajdą tam organizacje społeczne, formalne i nieformalne grupy, działające na rzecz naszej Gminy, organizacje senioralne i młodzieżowe. By ten obiekt żył, musi być skrojony na miarę potrzeb jego użytkowników. Musi mieć "duszę", ale i przystawać do standardów XXI wieku. Musi stać się miejscem, gdzie Mieszkańcy chętnie przychodzą i spędzają czas wolny. Taki właśnie będzie. Niebawem się o tym przekonacie.\nOczywiście znajdą się tacy, którzy powiedzą, że to strata pieniędzy. Że budynek należało sprzedać, a pieniądze przeznaczyć na asfalt na drogach. Szanuję taki pogląd, ale się z nim nie zgadzam. Nie samym asfaltem żyje człowiek. Kęczanie na to miejsce zasługują. - napisał na facebooku K. Klęczar.\nz Kęt, 12.01.2021 16:11\nPanie Boże spraw, żeby On już niczego nie obiecywał. Bo te kochane Kęty tego nie przetrzymają !\ngepard czester, 12.01.2021 16:01\nSzkoda, że Klęczar i Kubień nie są z jednej gminy. Co dwóch kabareciarzy to nie jeden.\nƅarte, 12.01.2021 15:34\ndlaczego na podłodze nie ma stu studzienek kanalizacyjnych


Rozporządzenie wejdzie w życie 3 wrzesnia 2016 r. i zawiera:\n– opracowania odrębnych wzorów ofert, umów i sprawozdań właściwych dla zadań realizowanych w trybie art. 16a,\n– odejścia od konieczności podawania niektórych danych dotyczących np. daty wpisu lub rejestracji organizacji, numeru NIP i REGON oraz numeru wpisu do rejestru przedsiębiorców i przedmiotu działalności gospodarczej,\n– wprowadzenia możliwość oszacowania przez oferenta w kosztorysie zadania wartości wkładu rzeczowego w zakresie w jakim będzie on wykorzystany podczas realizacji zadania publicznego,\n– zmian wpływających na jasność i czytelność wzorów.\nStare rozporządzenie z 2010 r., na mocy przepisów przejściowych, przez jakiś czas będą ważne. Dotyczy to:


Hotel Melissi Beach - BigTrip\nBigTrip>Wczasy>Cypr>Cypr południowy>Hotel Melissi Beach\nZobacz na tui.pl: Hotel Melissi Beach\nBezpośrednio przy długiej, piaszczystej plaży. W odległości 1 km centrum Ayia Napa. Długość transferu: ok. 60 min.\nHall z recepcją, lobby bar i restauracja z tarasem słonecznym. Na terenie ogrodu basen z wodą słodką oraz hydromasaż, bar. Leżaki i parasole przy basenie i ręczniki kąpielowe bezpłatne. W sąsiedztwie hotelu znajdują się odnowione apartamenty. Goście apartamentów mają do dyspozycji nieduży basen, łóżka do opalania i parasole przeciwsłoneczne. Mogą korzystać ze wszystkich obiektów i usług na terenie hotelu oraz spożywają posiłki główne w hotelu Melissi Beach. Na plaży 2 leżaki i 1 parasol na pokój bezpłatnie. Rozrywka: przedstawienia, koncerty live. Karty kredytowe: Visa, MasterCard, Diners, American Express. Liczba pokoi: 128. Kategoria lokalna: 4 gwiazdki.\nŁadnie urządzone, 2-osobowe, z łazienką/WC, suszarką, TV sat., klimatyzacją, małą lodówką oraz balkonem. Dla Gości All Inclusive w cenie: sejf, zestaw do herbaty i kawy, minibar. Pokoje (DZX1) od strony lądu, ulicy; pokoje (DZX2) od strony basenu. Dostępne pokoje oszczędnościowe. W oddzielnej części ośrodka znajdują się apartamenty (APX1) dla 2-4 osób, z oddzielną sypialnią i balkonem lub tarasem. Pozostałe wyposażenie jak w pokojach 2-osobowych.\nw oddzielnej części ośrodka znajdują się apartamenty (APX1) dla 2-4 osób, z oddzielną sypialnią i balkonem lub tarasem. Pozostałe wyposażenie jak w pokojach 2-osobowych.\nDwa posiłki: śniadania i kolacje w formie obfitych bufetów. All Inclusive: 3 posiłki w formie bufetu, przekąski w określonych godzinach w ciągu dnia. Miejscowe napoje alkoholowe i bezalkoholowe w godzinach 10.00-24.00. Wieczory tematyczne. Kawa, herbata i ciasto w godzinach 17.00-18.00. Lody dla dzieci w określonych godzinach. Jednorazowo w lodówce: woda, piwo i napoje bezalkoholowe. Wszystkie posiłki i napoje dostępne w budynku głównym.\nOddzielny basen, plac zabaw. W określonych godzinach opieka dla dzieci w wieku 3-9 lat (w sezonie głównym). Na życzenie menu dla dzieci. Wysokie krzesełka, łóżeczka dla dzieci w cenie.\nAll Inclusive: sala fitness, kort tenisowy, jacuzzi, sauna i łaźnia parowa. Tenis stołowy, siatkówka, piłka wodna i siatkówka plażowa. Za opłatą: masaże, bilard, oświetlenie kortu.


Badania gruntu – SDR Budownictwo\nWojtek 19 marca 2018 0 Comments\nPrzy bardzo wielu pracach budowlanych niezbędne jest odpowiednie zagęszczenie gruntu i tutaj właśnie z pomocą przychodzi wibroflotacja. Technologia ta najlepiej sprawdza się przy gruntach sypkich, które w Polsce są bardzo często spotykane. Bezpieczeństwo na budowie Piaszczyste (żwirowe) warstwy w podłożu mają zazwyczaj bardzo niskie zagęszczenie, które uniemożliwia bezpiecznie posadowienie budowli. Olbrzymim zagrożeniem są przede wszystkim […]\nWojtek 10 marca 2017 0 Comments\nIstnieje ogromna ilość różnego typu wiertnic samojezdnych. W zależności od przedsiębiorstwa, któremu będą służyć, część z nich może być wykorzystywana, przez sektor cywilno-budowniczy, korporacyjno-naftowy, przemysł górniczy, a nawet wojska inżynieryjne. Zwykle wiertnica samojezdna z Rotadril jest potężnej mocy układem wiertniczym, osadzonym w niezwykle sprawnie zbalansowanej konstrukcji. Podwozie tego pojazdu jest zazwyczaj typu gąsienicowego, co doskonale […]\nWojtek 11 października 2016 0 Comments\nSonda statyczna CPT służy do określania wielu różnych parametrów agrotechnicznych. Warto podkreślić, że takie sondowanie to jedna z najskuteczniejszych metod. Dzięki niej można określić stopień zagęszczenia, wytrzymałość gruntu na ściskanie oraz stopień plastyczności. W dużej mierze sondowanie CPT służy do określenia jakości oraz rodzaju gruntu a czasami do wyznaczenia ciśnienia wody. Czym jest sonda statyczna […]


Oferta dla gastronomii | CEKO - sery\nUpodobania kulinarne Polaków zmieniają się cały czas. Kuchnia włoska, a zwłaszcza pizza, makarony i wszelkiego rodzaju zapiekanki na dobre zagościły na polskich stołach. Coraz popularniejsze staje się podawanie serów jako przekąska do piwa czy wina, na sposób francuski.\nWszystkie sery Ceko mogą znaleźć zastosowanie w gastronomii. Sery z dużymi dziurami świetnie się prezentują w bufecie śniadaniowym czy przekąskowym, a pomarańczowy Mimmolle nadaje wyjątkowy wygląd kanapkom i sałatkom. W tej roli sprawdza się również świetnie ser maślany Butterkase i wędzona Mozzarella. Butterkase nadaje też maślany smak zupom i kremom.\nMozzarella naturalna Ceko jest doskonałym składnikiem włoskich potraw – pizzy, tostów i zapiekanek. Wytwarzana jest według najlepszych włoskich standardów, jej receptura opracowana została w ścisłej współpracy w włoskimi serowarami o ogromnym doświadczeniu. Jest delikatna w smaku, a na pizzy doskonale się topi i ciągnie w sposób charakterystyczny dla włoskich dań, w niczym nie ustępując oryginalnej włoskiej mozzarelli.\nDostępna jest w niedużych, poręcznych blokach 1,5 kg oraz w formie wiórków pakowanych w 2kg worki o wymiarach 3x3x6 mm.\nDla klientów gastronomicznych oferujemy też PIERWSZY DO PIZZY – produkt, który powstaje z mleka krowiego wg technologii wytwarzania sera typu mozzarella. W procesie warzenia sera tłuszcz mleczny zastępowany jest przez dodatek wyselekcjonowanych tłuszczy roślinnych. Tak powstały produkt świetnie się topi, dzięki czemu jest wygodnym dodatkiem do pizzy i zapiekanek.\nPIERWSZY DO PIZZY występuje, podobnie jak mozzarella, w bloku 1,5 kg i w postaci wiórków 2 kg.


Informacja dot. uzyskanego dofinansowania z WFOŚIGW w Opolu na usuwanie wyrobów zawierających azbest (VIII nabór) - Gmina Dąbrowa\nW ramach naboru wniosków o dofinansowanie przedsięwzięć zgodnych z gminnymi programami usuwania azbestu i wyrobów azbestowych na terenie województwa opolskiego ogłoszonego przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu, Gmina Dąbrowa otrzymała na podstawie umowy nr 58/2017/G-11/OZ-ZOA/D z dnia 11 sierpnia 2017 r. dotację na dofinansowanie zadania pn.: „Unieszkodliwianie wyrobów zawierających azbest z terenu Gminy Dąbrowa – VIII nabór”.\nCałkowity koszt realizacji zadania wyniósł 38 126,00 zł. Kwota dotacji wyniosła 32 407,10 zł, z czego kwota 19 063,00 zł pochodzi ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska w Warszawie, a kwota 13 344,10 zł pochodzi ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu. Pozostała część została pokryta ze środków z budżetu Gminy Dąbrowa. W ramach zrealizowanego zadania usunięto wyroby zawierające azbest w ilości 62,075 Mg ( 4775,00 m2 ).\nOdbiór i demontaż płyt eternitowych odbywał się w sierpniu i wrześniu br. W projekcie wzięło udział 19 właścicieli nieruchomości z terenu naszej Gminy. W przypadku kontynuacji projektu przez Wojewódzki Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu i Gminę Dąbrowa, warunki nowego naboru wniosków od mieszkańców będą znane w styczniu 2018 r.\nData publikacji: 13-10-2017 12:52\nLiczba wizyt: 5797145


Kolorowa sofa w salonie: jakie dodatki wybrać? - Galerie foto - urzadzamy.pl\nKolorowa sofa w salonie: jakie dodatki wybrać? (5 - zdjęć)\nSofa - podstawowy mebel goszczący w salonie najczęściej występuje w szarym kolorze. Kolor ten jest uniwersalny, subtelny i elegancki, nic więc dziwnego, że jest często wykorzystywany w aranżacji wnętrz. Dla wszystkich miłośników kolorów mamy jednak dobre wieści - barwne kanapy również znalazły swoje miejsce we współczesnej aranżacji wnętrz. Wybraliśmy dla Was stylizacje salonów w wykorzystaniem kolorowych sof. Podpowiadamy jakie dobrać dodatki, wzory i barwy, aby wnętrze zachwyciło nawet najbardziej wymagających estetów.


Balkon francuski Reveal - nowoczesny i stylowy | OknoPlus\nBalkon francuski Reveal\nElement XS, design XXL? Balkon francuski!\nMyśląc „balkon” lub „taras”, przed oczami staje nam przydomowa strefa relaksu i mnóstwo światła wpadającego do pomieszczenia. Są jednak projekty budowlane, które z uwagi na okoliczną zabudowę lub aspekty konstrukcyjne budynku pozbawiają inwestora możliwości poszerzenia domowej przestrzeni o „zewnętrzny salon”. Tu z pomocą przychodzi balkon francuski Reveal, który sprawdzi się doskonale w połączeniu z innymi elementami tej nowoczesnej kolekcji lub koncertowo… zagra solo. Choć sam w sobie jest niewielki, przyniesie wielką radość miłośnikom jasnych wnętrz, kwiatów i stylistycznej oszczędności.\nJak wygląda balkon typu francuskiego Reveal?\nBalkon francuski święcił prawdziwe triumfy popularności od XVII do XIX wieku, gdy ciężkie, pałacowe budowle i majestatyczne dworki tonęły w mroku i półcieniu. Te ozdobne konstrukcje wpuszczały do pomieszczeń wiele drogocennego światła, a dodatkowo zdobiły oryginalne fasady budynków minionego wieku. Dziś balkon typu francuskiego przeżywa prawdziwy renesans i doskonale dopełnia projekty budynków użyteczności publicznej, jak i domów jednorodzinnych.\nCo go charakteryzuje? Przede wszystkim brak wylanej płyty balkonowej. Główną rolę grają tu zatem wysokiej jakości szklenie oraz stylowa, okalająca je, balustrada. Balkon w stylu francuskim Reveal, choć minimalistyczny w wyrazie, maksymalizuje wrażenia estetyczne, wynosi jakość konstrukcji na zupełnie nowy poziom i zaprasza do wnętrz ogromną ilość promieni słonecznych. Za jego trwałość, statykę i niezawodność odpowiadają innowacyjne profile aluminiowe DECALU w technologii SoEasy, zaś na straży bezpieczeństwa i doświetlenia stoją szyby hartowane klejone renomowanej marki Saint-Gobain.\nBalkon francuski Reveal – przekrój\nDodając do tego rozbudowany wachlarz kolorystyczny balkonów francuskich Reveal, które doskonale współgrają z oknami z tej samej kolekcji, oraz różnorodny wybór balustrad, zyskujemy rozwiązanie, które, choć niewielkie, gwarantuje spektakularny efekt.\nBalkon w stylu francuskim – dekoracja na miarę światowej stolicy mody\nNa balkonie francuskim nie stworzymy przydomowej strefy wypoczynku, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by stał się aranżacyjną perełką fasady i integralną częścią kompozycji wnętrz. Ozdobne balustrady sprawdzą się zarówno w wariancie sauté, jak i udekorowane pnącymi lub kaskadowymi roślinami. O klimat zadbają również stylowe światełka LED, które dodadzą przestrzeni niepowtarzalnego klimatu.\nNiewielki rozmiar, wielki efekt? W OknoPlus mamy na to sposób!


Nie szukam księcia na białym koniu! - styl.pl\nNie szukam księcia na białym koniu!\nMłoda, zdolna, ambitna. Taka właśnie jest. Dziś już zna swoją wartość i wie czego chce od życia. Nie obawia się przyszłości.\nKocha to co robi. I przyznaje, że jest ogromną szczęściarą, że może być aktorką. /Mieszko Pietka /AKPA\nŻycie bez pasji traci barwę i smak. Dlatego Magdalena Lamparska (26) zawsze znajduje czas na rzeczy, które ją fascynują.\nDobrze pani sypia?\nMagdalena Lamparska: - Dobrze, ale ostatnio zdecydowanie za krótko.\nA co się pani dzisiaj śniło?\n- Powiem szczerze, że... nie pamiętam.\nJeżeli nie dzisiejszy, to może zapytam o najdziwniejszy sen w pani życiu?\n- Trudne pytania pani zadaje. Najgorsze są sny, w których uciekam przed jakimś niebezpieczeństwem. I jak na złość cały czas coś mnie zatrzymuje. Strasznie się wtedy męczę przez całą noc.\nPytam o senne marzenia, bo jestem ciekawa, czy właśnie takie życie sobie pani wyśniła?\n- Nawet nie śniłam o takim życiu. Przyznaję, że mam dużo szczęścia. Ale bez ciężkiej pracy nie byłabym w tym miejscu, w którym się teraz znajduję. Mój tata powtarzał mi zawsze, że jeżeli będę ciężko pracowała, to prędzej czy później zostanie to docenione. I jak widać nie mylił się. Tak właśnie stało się w moim przypadku.\nPani talent docenił nawet sam Antonio Banderas!\n- To chyba za dużo powiedziane. Stało się to na festiwalu w Petersburgu. Zagrałam w rosyjskiej produkcji "Tylko nie teraz". Po projekcji Antonio podszedł do mnie i podziękował za film. To było niezwykłe. Dzięki temu zrozumiałam, że nie ma między nami żadnych granic.\n- Ciężko mi nawet nazywać aktorstwo pracą. Jeżeli ktoś mnie pyta gdzie pracuję, to wówczas odpowiadam, że nie pracuję! Ja po prostu kocham to co robię i chyba nie potrafiłabym nazywać tego pracą. To moje największe szczęście.\nMimo tej wielkiej miłości potrzebuje pani jednak również czas na odpoczynek.\n- Moim zdaniem każdy aktor potrzebuje przestrzeni, aby móc zobaczyć coś innego niż plan filmowy. Kocham mój zawód, ale potrzebuję też chwili oddechu. Wybierając się w jakąkolwiek podróż, patrzę na świat zupełnie inaczej. Całkowicie zmienia się moja optyka. Ale dzięki temu później mogę dać znacznie więcej granej przeze mnie postaci.\nCzyli podróże to kolejna pani pasja?\n- Kiedy tylko mam przerwę w zdjęciach, to od razu pakuję walizkę i wyjeżdżam jak najdalej stąd. Wyruszam w poszukiwaniu kolejnych muzeów i dzieł sztuki. Nie mam typowych kobiecych słabości, kolekcjonuję za to przewodniki po muzeach z całego świata. Kupuję też reprodukcje obrazów. Malarstwo jest moją kolejną wielką miłością. Mogłabym rozmawiać o nim godzinami.\nWiele ma pani tych miłości... Wychodzi więc na to, że jest pani wyjątkowo kochliwa!\n- Każdy aktor jest na swój sposób bardzo emocjonalny. A miłość to przecież niekończący się temat...\nAle za to jakże ciekawy i inspirujący jednocześnie...\n- Owszem, ale chyba nie mamy tyle czasu, aby go poruszyć.\nCzas by się znalazł. Podejrzewam, że gorzej jest z chęciami?\n- To nie tak. Po prostu to trudny temat. Kwestia miłości zmienia się wraz z dojrzewaniem. Dzisiaj pojmuję to uczucie zupełnie inaczej, niż np. osiem lat temu, kiedy byłam nastolatką.\nTo jak ją pani teraz postrzega?\n- Nie szukam księcia, który przyjedzie po mnie na białym koniu. Z reguły okazuje się bowiem, że stoi w korku, albo... koń ma kulawą nogę.\nA kilka lat temu było inaczej?\n- Chyba jak każda nastolatka marzyłam o wielkiej książęcej miłości. Niestety, rzeczywistość bardzo szybko zweryfikowała moje marzenia. Wielka szkoda!\nJeżeli natomiast zapytam o dziewczęce miłostki do idoli?\n- To pewnie trochę panią rozczaruję. Słuchałam raczej innej muzyki, niż moje rówieśniczki. Gdy miałam 15 lat, to na mojej ścianie wisiał plakat AC/DC, a nie Backstreet Boysów. Sama pani przyzna, że ciężko byłoby się w nich zakochać. Nie nazwałabym ich ekstra ciachami. (śmiech)\nA pozostali idole? Może bardziej związani z pani zawodem?\n- Nigdy nie szukałam idoli, którzy nie dawaliby mi przykładu w życiu codziennym. Pewnie dlatego najlepszym dla mnie wzorem była moja starsza siostra. Zawsze ją podziwiałam. Pamiętam, że jak byłam mała, a ona studiowała w Poznaniu, to często zdarzało się jej, że wracała w do domu w nocy. Proszę sobie wyobrazić, że nie kładłam się spać, tylko czekałam na nią. Często nawet do północy. A jak już była obok, to nie opuszczałam jej na krok. Po prostu chodziłam za nią wszędzie. To był mój idol i zresztą do tej pory tak jest.\nPewnie teraz jesteście największymi przyjaciółkami?\n- Moja siostra jest ode mnie starsza o czternaście lat. To duża różnica wieku. Tak naprawdę mogłaby być moją mamą. Wcześniej nie było nawet mowy o przyjaźni. Ale teraz jest już inaczej. Te różnice zatarły się wraz z wiekiem. Obecnie jesteśmy ze sobą bardzo zżyte. Jest moją najlepszą przyjaciółką. I wydaje mi się, że vice versa. Mam taką nadzieję.\nDla niej zrobi pani wszystko?\n- To takie magiczne połączenie dusz. Kochamy się i nienawidzimy jednocześnie. Ale jeżeli którejś z nas działaby się jakaś krzywda, to jesteśmy gotowe oddać za siebie życie. I to bez zastanowienia.\nA zastanawiała się pani jak opisaliby panią inni przyjaciele?\n- To oni musieliby odpowiedzieć na to pytanie. Zdradzę pani natomiast coś innego. Coraz bardziej doceniam kobiecą przyjaźń. Wcześniej nie miałam zbyt wielu przyjaciółek. Teraz to się zmieniło. Zrozumiałam, że to nad wyraz cenny dar. Dziś już wiem, że kobieca przyjaźń może przenosić góry.\nWidzę, że w przyjaźń pani wierzy, a co z wiarą w siebie?\n- Mam 26 lat i to taki wyjątkowy wiek, w którym już wiem na czym stoję i czego chcę od życia.\n- Niestety, to zachowam wyłącznie dla siebie. Tego akurat nie chcę ujawniać. Po prostu nareszcie zrozumiałam, kim tak naprawdę jestem. Już nie martwię się o siebie. Przyszłość nie jest już dla mnie taka straszna. Zdałam sobie sprawę z tego, że cokolwiek by się nie działo, to na siebie zawsze mogę liczyć. Nie zapominając, rzecz jasna, o niesamowitych ludziach z mojego otoczenia. Oni są i zawsze będą moim największym wsparciem.\nNiczego się zatem pani nie obawia?\n- Wie pani co? Jestem zbyt zajęta kochaniem osób darzących mnie uczuciami. To lepsze niż przejmowanie się tym, co mi w życiu nie wychodzi, czy też tym, czego się boję.\nNareszcie zrozumiałam kim tak naprawdę jestem. I nie martwię się już o siebie. /Baranowski /AKPA\nDowiedz się więcej na temat: Magdalena Lamparska


Zgłoś się do piątej edycji programu #StartUP Małopolska! - Startup Academy\nWystartował nabór zgłoszeń do V. edycji programu akceleracyjnego #StartUP Małopolska!\n#StartUP Małopolska to intensywny program akceleracyjny, w ramach którego małopolscy przedsiębiorcy mogą wziąć udział w warsztatach przedakceleracyjnych, cyklu szkoleń specjalistycznych, indywidualnych konsultacjach z wybranymi przez siebie mentorami oraz wydarzeniach branżowych.\nProjekt ma na celu podnoszenie kompetencji przedsiębiorców, aby mogli efektywniej się rozwijać i wchodzić na nowe rynki ze swoimi produktami i usługami, a w przyszłości pozyskać finansowanie.\nPodczas programu każda z firm weźmie udział w dwudniowych warsztatach przedakceleracyjnych i 6 szkoleniach dostosowanych do indywidualnych potrzeb przedsiębiorców. Do wykorzystania będą mieć także indywidualne mentoringi z wybranymi ekspertami.\nDodatkowo startupy otrzymują możliwość uczestnictwa w najlepszych wydarzeniach branżowych i startupowych w Polsce, takich jak: I <3 Marketing, 4Developers i innych. To świetna okazja, by poszerzyć wiedzę zdobywaną na warsztatach, promować swoje produkty oraz nawiązać nowe cenne kontakty biznesowe.\nCałość zakończy spotkanie podsumowujące zrzeszające krakowską społeczność startupową, w czasie którego wybrane firmy będą mogły zaprezentować swoją działalność przed szerszą publicznością.\nJuż 28 firm z Małopolski wzięło udział w programie #StartUP Małopolska, a co o projekcie mówią byli uczestnicy?\n“Udział w programie Startup Małopolska wniósł wiele do naszej firmy. Rozmowy z bardzo doświadczonymi mentorami i profesjonalne, przy tym ciekawe szkolenia przyczyniły się do wielu zmian w naszym projekcie. Gorąco polecam, rejestrujcie się i spróbujcie swoich sił” – mówi Grzegorz Kratiuk ze startupu MakeDeals.io.\ndziałają na rynku nie dłużej niż 24 miesiące;\nzaliczane są do sektora MŚP;\nprowadzą działalność na terenie województwa małopolskiego.\nKryteria oceny to m.in. innowacyjność tworzonych rozwiązań, model biznesowy czy faza rozwoju. Dodatkowym kryterium premiującym będzie działalność wpisująca się w obszar trzech inteligentnych specjalizacji Małopolski (technologie informacyjno-komunikacyjne, life science, przemysły kreatywne i czasu wolnego).\nNabór do V. edycji trwa do 29 września 2019.\nAby zakwalifikować się do programu, zgłoś się, wypełniając elektroniczny formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie www.startup.malopolska.pl i weż udział w rekrutacji.\nZdobądź cenną wiedzę, kontakty i spędź efektywnie czas na warsztatach i mentoringu z ekspertami Startup Academy!\nProgram akceleracyjny #StartUP Małopolska jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach projektu „Przedsiębiorcza Małopolska – rozwój przedsiębiorczości technologicznej w regionie”, realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020.


Wolontariusz Roku Korpusu Solidarności - zgłoś swojego kandydata! - Wydarzenie - ngo.pl\nWolontariusz Roku Korpusu Solidarności - zgłoś swojego kandydata!\n8 października 2020, 00:00\n8 października 2020, 00:00 - 22 października 2020, 23:59\nPodziękuj wolontariuszowi – weź udział w konkursie Wolontariusz Roku Korpusu Solidarności! Doceń swojego wolontariusza! Centrum Wolontariatu w Warszawie - partner regionalny Korpusu Solidarności zaprasza do udziału w konkursie Koordynator Roku Korpusu Solidarności! Nie czekaj do Dnia Wolontariusza, aby podziękować swojemu wolontariuszowi – każdy moment jest na to odpowiedni!\nZgłoś swojego wolontariusza!


AP Ostróda ze srebrem i aspiracjami na więcej w Programie Certyfikacji PZPN dla szkółek piłkarskich | Gol24\nJacek Czaplewski 07.04.2020\n- Do pilotażu Programu Certyfikacji PZPN przystąpiliśmy w grudniu 2018 roku - słyszymy od wiceprezesa, koordynatora i zarazem trenera, Grzegorza Sobotki. - Równo rok później roku na gali WZPN-u odebraliśmy od prezesa Marka Łukiewskiego potwierdzenie otrzymania certyfikacji. Jesteśmy też świeżo po kontroli.\nDla zarządu AP Ostróda udział w Programie Certyfikacji PZPN wydawał się naturalnym krokiem w rozwoju akademii. - To wręcz milowy krok. Certyfikacja pozwala standaryzować proces szkolenia - tłumaczy Sobotka. - Dzięki niej będziemy pracować tak jak wiele innych szkółek, korzystać z tych samych suplementacji, jak np. program szkolenia na bazie AMO. Dla rodziców posyłających do nas dzieci stanowi to natomiast gwarancję, że są one szkolone profesjonalnie, według określonych procedur.\nAP Ostróda istnieje od kilku lat. Jako sekcja piłkarska wyodrębniła się z Salosu Don Bosco Ostróda, który szkoli także adeptów tenisa stołowego. Obecnie w AP jest 14 drużyn. Zajęcia odbywają się na trzech pełnowymiarowych boiskach (w tym dwóch trawiastych) i na Orlikach ze sztuczną nawierzchnią. - Mamy grupy mniej i bardziej zaawansowane. Przed nikim się nie zamykamy - potwierdza prezes Grzegorz Kowalewski.\nFakt otrzymania srebrnego certyfikatu oznacza, że AP Ostróda spełniła szereg wymagań regulaminowych, w tym m.in. koncentruje się na ciągłym i systematycznym szkoleniu i rozwoju zawodnika, prowadzona jest przez trenera z ważną licencją trenerską UEFA B lub wyższą, w grupach liczących maksymalnie 14 osób na jednego trenera.\nPotwierdzenie tej charakterystyki otrzymuje od zarządu AP Ostróda. W szkółce pracuje 14 trenerów (wliczając w to asystentów). Czterech z nich posiada licencję trenerską UEFA A. - Byłoby pięknie, gdyby tych czterech trenerów wkrótce otrzymało najwyższą licencję w piłce juniorskiej - UEFA Elite Youth A - mówi Sobotka. - Dążymy do tego. Cały czas się doszkalamy. Byliśmy na stażach w West Bromwich Albion czy Jagiellonii Białystok. Braliśmy udział w konferencjach WZPN oraz Lech Conference. Na razie jako akademia nie mamy szans na złotą gwiazdkę, bo do niej potrzeba m.in. wykwalifikowanych fizjoterapeutów. To jednak pozostaje naszym celem na najbliższe lata - zapewnia Sobotka.\nAP Ostróda może poszczycić się kilkoma zdolnymi absolwentami. Wizytówką szkółki jest Kacper Sezonienko - wychowanek trenera Macieja Czerkawskiego. To napastnik z rocznika 2003, który przebija się do kadry meczowej Lechii Gdańsk. W styczniu razem z seniorami przebywał na zgrupowaniu w Turcji.\n- Kacper to grzeczny, ułożony chłopak. Z dużym talentem - przekonuje dyrektor Akademii Lechii Gdańsk, Sławomir Wojciechowski. - Jesienią przyblokowała go kontuzja, przez którą pauzował półtora miesiąca. Myślę, że jak dalej będzie się tak rozwijać, to wkrótce zadebiutuje u trenera Piotra Stokowca - dodaje.\nSezonienko najpierw przebywał na półrocznym wypożyczeniu w Lechii Gdańsk. Od tego sezonu stał się jej pełnoprawnym zawodnikiem. Jesienią strzelił 9 goli w Centralnej Lidze Juniorów U-18. Wystąpił także w reprezentacji U-17 podczas Pucharu Syrenki. W meczu przeciw Norwegii zdobył bramkę. Do mediów przebił się jednak głównie dzięki wyczynowi w CLJ. Otóż w spotkaniu ze Śląskiem Wrocław aż pięć razy wpisał się na listę strzelców.\n- Kacper od początku miał to coś. Cechował się dużą pracowitością. Lechia zgłosiła się po niego jako pierwsza. Na testach wypadł doskonale. Jesteśmy przekonani, że wkrótce zadebiutuje w seniorach - mówi Sobotka.\nOprócz Sezonienki z AP Ostródy w Lechii Gdańsk przebywa trzech innych juniorów: to Filip Szymański, Jakub Kisiel oraz Oskar Chmielewski. Do Jagiellonii Białystok odszedł z kolei Tobiasz Ociepski z rocznika 2006, a jego rówieśniczka Anna Gliszczyńska niedawno wróciła z Zimowej Akademii Małych Orłów. Ma realne szanse na powołanie do kadry U-15.\n- Takich talentów w małych szkółkach jest mnóstwo. Trzeba im dać tylko realną szansę. Dlatego pozytywnie oceniam przepis o młodzieżowcu w ekstraklasie i samą certyfikację - kończy Sobotka.


Czy warto wypożyczyć sprzęt na otwarcie lokalu gastronomicznego?- pomysły na\nStrona główna / Porady / Otworzenie lokalu gastronomicznego – czy warto kupować sprzęt, czy lepiej go wypożyczyć?\nData: 29 czerwca 2017 Kategoria: Porady\nPrzychodzi dzień otwarcia lokalu gastronomicznego, a ty masz jeszcze mnóstwo spraw do załatwienia? Być może podczas całej organizacji zapomniałeś, aby zadbać o odpowiedni sprzęt placówki na to wydarzenie? Jeżeli nie chcesz kupować poszczególnych elementów wyposażenia, być może zainteresują cię usługi firm oferujących wypożyczenie zarówno mebli, jak i sprzętu RTV i AGD.\nOd czego zależy sukces lokalu gastronomicznego?\nRynek gastronomiczny jest obecnie bardzo konkurencyjny, dlatego, aby wybić się na tle innych lokali, należy wyróżnić się zarówno ceną, jakością, jak również innowacyjnością, skuteczną promocją oraz ciekawym wystrojem wnętrza. W ostatniej kwestii można poradzić się specjalistów, którzy chętnie dobiorą odpowiednie meble zarówno na uroczyste otwarcie lokalu, jak również na targi lub konferencję. Oprócz tego punkt gastronomiczny należy wyposażyć w odpowiedni sprzęt AGD oraz inne elementy niezbędne w kuchni.\nKupno czy wynajem – oszacuj opłacalność\nMożna w tym momencie zadać sobie pytanie: czy należy kupić od razu całe wyposażenie, czy jedynie jego część, a pozostałe elementy wypożyczyć? Otwarcie lokalu gastronomicznego wiąże się z potrzebą udanej prezencji, ale w przypadku gdy nie będziemy wykorzystywali w przyszłości zakupionego sprzętu, możemy zdecydować się na jego wynajem. Dodatkowe krzesła, stoły, naczynia, sztućce, gabloty, czajniki czy ekspresy do kawy mogą przydać się np. w ciągu pierwszych dni od otwarcia placówki, dlatego warto wstępnie oszacować, które elementy zostaną z nami na stałe, a które nie.\nGdzie można wypożyczyć potrzebny sprzęt?\nIstnieją na szczęście firmy, które znacznie ułatwiają organizację wydarzeń, takich jak: otwarcie nowego lokalu, targi czy konferencje branżowe i umożliwiają wynajem mebli, sprzętu RTV, AGD, naczyń, oświetlenia lub innego rodzaju elementów potrzebnych w trakcie tego typu wydarzeń. Ich specjalnością jest kompleksowa usługa wynajmu poszczególnych elementów – od krzeseł, sof i foteli, przez lampy oraz kostki LED-owe, po stoły szklane i cateringowe.\nW urządzeniu lokalu na dzień otwarcia pomoże ci MebloStrefa z Poznania. Jest to wypożyczalnia sprzętu AGD, RTV oraz mebli. W jej ofercie można znaleźć m.in. ekspresy do kawy, czajniki elektryczne, dystrybutory wody, lodówki, lady chłodnicze, kostkarki do lodu, mikrofalówki oraz zamrażarki. Wszystkie dostępne produkty cechują się wysoką jakością, a ponadto doradcy MebloStrefy chętnie służą swoim doświadczeniem w kwestii doboru odpowiednich elementów do wystroju.


Opolance fekalia leją się z sufitu. Nie ma siły na trudnego sąsiada. MOPR w Opolu rozkłada bezradnie ręce | Nowa Trybuna Opolska\nOpolance fekalia leją się z sufitu. Nie ma siły na trudnego sąsiada. MOPR w Opolu rozkłada bezradnie ręce\nMirela Mazurkiewicz 02.06.2019\n– Wyjeżdżam do córki, gdy tylko mogę, bo od życia w tym smrodzie aż głowa boli – mówi pani Halina z Opola. – Gości nie zapraszam, bo mi głupio, chociaż przecież to nie ja powinnam się wstydzić!\nHalina Janke od ponad 30 lat mieszka w budynku przy pl. Kazimierza w Opolu. Jak sama mówi, przez długi czas było tu spokojnie. Problem pojawił się kilka lat temu, gdy sąsiadowi zmarli rodzice, a ten zaczął topić smutki w alkoholu.\nO trwającej od wielu miesięcy gehennie opolanki pisaliśmy cztery miesiące temu.\nFekalia i robactwo spadają na głowę opolanki!\nZaczęło się od wielkiej plamy na suficie w pokoju i wody cieknącej na głowę. Mąż pani Haliny poszedł wtedy do sąsiada, ale nikt mu nie otworzył. Pomyślał, że mężczyźnie coś się stało, więc wezwał policję. – Gdy weszliśmy do środka na podłodze leżał stos puszek, wersalka nie miała nóg, bo mężczyzna porąbał je na opał. Poduszka i kołdra były przesiąknięte moczem, więc smród był nie do niesienia – relacjonowała nam opolanka.\nSzybko też okazało się, co jest powodem zalania. Sąsiad pani Haliny miał problem z poruszaniem, więc swoje potrzeby załatwiał do miski. Tego dnia miska z całą zawartością przewróciła się na podłogę, a że strop jest drewniany, fekalia zaczęły spływać do sąsiadki mieszkającej piętro niżej. Innym razem z sufitu spadały robaki. Okazało się, że mężczyzna trzymał w lodówce mięso. Gdy wyłączono mu prąd, zalęgły się w nim robaki, które zawędrowały aż do sąsiadów.\n- Sytuacja nie poprawiła się, a wręcz jest jeszcze gorzej. Teraz już nie ma miesiąca, żeby nie dochodziło do kolejnego zalania – mówi Halina Janke. – Ostatnio woda kapała spod żyrandola i przestraszyłam się, że może dojść do zwarcia. Przyjechał zarządca z elektrykiem, odkręcił żyrandol, a wtedy zaczęło się lać jak z kranu. Okazało się, że to mocz. Jestem bezsilna, bo jakikolwiek remont nie ma sensu.\nGdy cztery miesiące temu pisaliśmy o sprawie, pomoc obiecywał Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Opolu. W grę wchodziło zapewnienie opiekuna, który mógłby pomóc mężczyźnie w codziennym funkcjonowaniu.- Jeśli ten człowiek nie wyrazi na to zgody, skierujemy sprawę do sądu. Sąd może np. ustanowić mu opiekuna prawnego, który będzie podejmował za niego decyzje – mówiła wówczas Małgorzata Kozak z MOPR w Opolu.\nTeraz MOPR rozkłada bezradnie ręce. – Ten mężczyzna jest uciążliwy, ale nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia swojego czy sąsiadów – mówi dyrektor Kozak. – Tylko w takim przypadku mielibyśmy podstawy, aby skierować sprawę do sądu. Proponowaliśmy mu skorzystanie z usług opiekuńczych, ale on nie wyraża na to zgody.\nSpółki Nova, która administruje budynkiem przy pl. Kazimierza, uznała, że problem nabrzmiał już do tego stopnia, że trzeba sięgnąć po radykalne rozwiązania.\n– W najbliższych dniach złożymy w sądzie wniosek o wykluczenie tego mężczyzny ze wspólnoty - mówi Sławomir Grzędziński. – Jeśli sąd przychyli się do tego wniosku, mężczyzna dostanie finansową równowartość mieszkania i będzie musiał się wyprowadzić. Spodziewam się, że te procedury mogą trwać nawet rok, ale innej drogi nie ma. Mężczyzna nie chce z nami współpracować, a cierpi na tym pani Halina, więc nie mamy innego wyjścia.\nOpolanin 28.07.2019 16:05:21\nŚciema i tyle a wy NTO juz nie raz obstawaliscie za patologiczna rodzinka MOC z luboszyckiej która terroryzowała cała ulice i własnego ojca trzymała w piwnicy.... Nie płacili za czynsz kilkanaście lat,libacje dzien w dzien,nawzajem na siebie nasyłałi policję pogotowie straz miejska... Wreszcie niedawno została patologia usunięta z tej ulicy z ulga dla całej ulicy....\nRest 03.06.2019 09:40:51\nJak zwykle państwo w takich sytuacjach jest bezradne. To od czego jest pomoc społeczna zlikwidować jak nic nie mogą bo szkoda etatów.\nGość 03.06.2019 07:50:51\nczy fekalia lejące siey na głowę nie są zagrożeniem dla zdrowia??? serio??\nGość 03.06.2019 01:37:11\nSąd powinien od razu wydać nakaz obserwacji psychiatrycznej temu człowiekowi i ewentualnej terapii odwykowej ale przymusowej\nBarbara 02.06.2019 23:39:17\nNie wierzę! W dzisiejszych czasach nie można nic zrobić żeby pomóc współlokatorom człowieka, którego fekalia kapią komuś na głowę. Przecież to zagrożenie epidemiologiczne i to bardzo poważne. Wypowiedzi MOPR to chyba jakiś strasznie makabryczny żart. Żaden człowiek na świecie nie chciałby żeby mu kał, mocz i karaluchy spadały na głowę! Ludzie! Przejrzyjcie na oczy!!!!!\nGość 02.06.2019 22:33:23\nGtredf 02.06.2019 21:53:15\nSprawa jest prosta wchodzimy z ziomkiem do Pana i bierzemy go do psychiatry ka na oddział zamknięty.\nAmen 02.06.2019 21:13:18\nPod most z tym czymś margines\nWiola 02.06.2019 20:59:09\nCiekawe ze urzad miasta tak długo sie cackał z patologiczna rodzina Moc z luboszyckiej która była duzo duzo gorsza niż facet o którym napisaliście a kilkanaście lat nie płaciła czynszu,urządzała libacje i dewastowała mieszkanie...\nPiS 02.06.2019 20:30:11\n2019-06-02T19:35:38 02:00, basia:\nWspółczuję Pani Halinie. Cóż to za państwo, gdzie chroni się alkoholików, bandytów i złodziei !?\nPaństwa Prawa i Sprawiedliwości! Wszystko takie prawe i sprawiedliwe, że ręce opadają.\nGość 02.06.2019 20:27:07\nChore.... Nie zagraża życiu a kto wie co zrobi następnym razem skoro widać że facet nie panuje nad swoim zyciem\nbasia 02.06.2019 19:35:38\nProtest branży gastronomicznej w Opolu. Kilkadziesiąt osób złożyło petycję do wojewody\n"Czarną polewkę" dla rządu przygotowała branża gastronomiczna także w Opolu. Protesty odbyły się we wszystkich miastach wojewódzkich.\nczarna polewka dla rządu opole


tel: 71 343 74 43\ntel: 500 014 323\nBogato wyposażony sklep muzyczny z największymi tradycjami we Wrocławiu wpisał się w krajobraz miasta. Istnieje w tym samym miejscu ponad 40 lat, a dzięki niezmiennej lokalizacji zna go większość wrocławian. Podobnie jak inne sklepy muzyczne sieci Riff oferuje szeroki wybór instrumentów i akcesoriów oraz sprzętu nagłośnieniowego. Na dwóch piętrach Klienci mogą przeglądać gitary, keyboardy, perkusje, wzmacniacze, pianina, talerze perkusyjne oraz inne instrumenty dęte i smyczkowe. W asortymencie dostępne są przedmioty cenionych w branży producentów. Specjaliści w zakresie dobrego brzmienia, w postaciach naszych sprzedawców, udzielają pomocy wszystkim klientom – bez względu na przedmiot ich poszukiwań.


Numer kierunkowy 3257 / +9763257 / 009763257 / 0119763257, Mongolia\nNumer kierunkowy 3257 (+9763257 / 009763257 / 0119763257)\nNumer kierunkowy: 3257 (+976 3257)\nPrefiks 3257 to kod obszaru dla Khairkhandulaan. Dla fikcyjnego numeru telefonu 4441856 oraz numeru kierunkowego 3257, numer, który należy wybrać, to 3257 4441856. A Khairkhandulaan znajduje się w Mongolia.\nPrefiks w postaci numeru kierunkowego przypisuje numer telefonu abonenta do określonej lokalizacji. Występują inne rodzaje prefiksów oprócz numeru kierunkowego: prefiksy numerów międzynarodowych, prefiksy operatorów sieci komórkowych oraz prefiksy innych usług. Takie prefiksy są ze sobą łączone z różnych względów. Jeśli nawiązywane jest połączenie zagraniczne, a odbiorca połączenia korzysta z telefonu stacjonarnego, telefoniczny Zagraniczny numer kierunkowy jest łączony z numerem kierunkowym oraz numerem abonenta. Dla fikcyjnego numeru telefonu 4441856, numeru kierunkowego 3257 (Khairkhandulaan) oraz telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy 00976, numer, który należy wybrać, to 00976 3257 4441856. Jeżeli nawiązywane jest połączenie z telefonem komórkowym, telefoniczny kod krajowy jest łączony z prefiksem operatora sieci komórkowej oraz numerem abonenta. W przypadku nawiązywania połączenia z abonentem znajdującym się w tym samym kraju, można pominąć telefoniczny Zagraniczny numer kierunkowy. Natomiast w przypadku połączenia krajowego nawiązanego pomiędzy użytkownikami telefonów stacjonarnych, w wielu krajach można także pominąć numer kierunkowy, o ile obaj abonenci są przypisani do takiego samego numeru kierunkowego. Zwłaszcza w krajach, w których abonenci mogą zachować ten sam numer telefonu po przeprowadzce do innej lokalizacji lub miejscowości, numer kierunkowy – w tym przypadku 3257 – należy również wybrać.\nUsługi dostępne za pośrednictwem prefiksów usługowych mogą wiązać się z opłatami naliczonymi nie tylko przez firmy telekomunikacyjne, ale także z opłatami naliczonymi przez firmy, które oferują takie usługi. Dlatego pewna liczba firm o wątpliwej reputacji oferuje usługi, które są mało przydatne, ale wiążą się z naliczaniem wysokich opłat. Aby jeszcze bardziej zwiększyć swoje dochody, takie firmy dążą do tego, by osoby dzwoniące pozostawały na linii jak najdłużej. Organy nadzoru regularnie podejmują działania przeciwko takim usługodawcom, ale to nie wystarcza. Poza specjalnymi numerami, które można zidentyfikować za pomocą ich prefiksów, występują także numery szybkiego wybierania. Najbardziej znane z nich to numery alarmowe: 112 w Europie oraz 911 w Ameryce Północnej. Z takich numerów można korzystać na terenie całego kraju i nie trzeba wprowadzać prefiksów, np. nie trzeba podawać telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy +976 (00976) lub numeru kierunkowego 3257 (Khairkhandulaan).\nJeśli jesteś poza Mongolia i chcesz zadzwonić do osoby w Khairkhandulaan, oprócz numeru kierunkowego potrzebny jest Zagraniczny numer kierunkowy, z którym chcesz połączyć się. Zagraniczny numer kierunkowy dla Mongolia to +976 (00976), więc jeśli jesteś w Polska i chcesz zadzwonić do osoby w Khairkhandulaan, musisz podać numer telefonu tej osoby zaczynający się od +976 3257. W tym przypadku pominięto zero przed kodem obszaru. Dla fikcyjnego numeru telefonu 4441856, numeru kierunkowego 3257 (Khairkhandulaan) oraz telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy 00976, numer, który należy wybrać, to 00976 3257 4441856.