« Syria i Libia: wieści z frontu\nPietrozawodzk 2011 : glosa »\nPowyższe klipy, fragment filmu Ryszarda Filipskiego "Zamach stanu" (scenariusz ubeka Ryszarda Gontarza) przytaczam z okazji piłsudczykowskiego święta,\nPytanie, jak w takiej sytuacji zachowaliby się alianci zachodni i Polacy. Gdyby nastąpiło odwrócenie sojuszy, to rzeczywiście, Stalin miałby problem.\nGość: mmm777, *.adsl.inetia.pl\nTo dobrze, że czytasz także książki :)\nRosjanie właśnie mitologizują początek wojny (np.: www.esensja.pl/film/recenzje/tekst.html?id=10859&strona=1), z pewnym udziałem w tym tybylczych idiotów (o: 'przynajmniej nie pozwolił podporządkować swego dzieła żadnej z ideologii').\nPowstaje obraz nadzwyczajnie patriotycznego narodu, pragnącego walczyć za (rzecz jasna) ukochaną ojczyznę.\nObrazów kolumn jeńców idących bez straży do niewoli, partyjnych dostojników uciekających gremialnie (to dobre słowo tutaj), rzeczywistej proprcji sił - tego tam nie ma. Ale od Sołonina można się tego dowiedzieć.\nMnie się u Sołonina spodobała informacja, że straty myśliwców Jakowlewa nie zmniejszyły się, mimo zakończenia wojny...\nCo do Finlandii to chyba jednak nie dość uważnie czytałeś Suworowa. Dokładnie wyjaśnił dlaczego ta kampania była sukcesem i że żadna inna armia nie dokonałaby tego co RKKA podczas wojny zimowej.\nZ grubsza chodziło o szturm na linie obronne przygotowywane od 20 lat (na LM szedł niemal cały budżet wojskowy Finlandii w międzywojniu), których nie było jak ominąć, do tego podczas zimy (-40 stopni), na terenach leśnych (a pod śniegiem bagna), pod nieustannym ostrzałem fińskiej artylerii, która na tę wojnę była więcej niż gotowa. Takie warunki były wyzwaniem nawet dla sowieckiego sprzętu, z reguły dość odpornego na mróz.\nTak czy siak, biorąc pod uwagę potencjały obu krajów, wbicie tego sowieckiego ścierwa na pal przez Finów jest jedną z bardziej satysfakcjonujących kart historii. :)\nA polecacie jakieś filmy fabularne w których Rosjanie ostro dostają po dupie?\nUrbanoid: chodzi o inną kampanię w Finlandii.\nHmm, sorry, z rozpędu napisałem, a po książkę Sołonina właśnie pojechałem i czytam o tej drugiej kampanii.\nŻe też Hubert musiał taki fajny kąsek rzucić w środku mojej sesji... ech...\nJeśli chodzi o kopanie sowieckich tyłków przez Finów to na pewno Wojna Zimowa (Talivisota, 1989) i Tali-Ihantala 1944 (2007).\nTali-Ihantala! Prawdziwy FW-190 tam lata!\nNo, prawie prawdziwy. :P\nNo, nie przesadzajmy z wymaganiami, tyle lat już upłynęło... Powiedzmy - wystarczająco prawdziwy ;)\nno to już szukam :)\njejku jak ten czas szybko leci, masakra


Flota okrętów NATO przybije do portu w Gdyni. Okręty pozostaną w Polsce do poniedziałku - WP Tech\nDo portu w Gdyni wpłynie kilka okrętów NATO (WOJCIECH STROZYK/REPORTER)\nGłównym zadaniem okrętów Standing NATO Mine Countermeasures Group One (SNMCMG-1) jest utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie i niszczenie niebezpiecznych obiektów podwodnych. Poza tym istotnym zadaniem zespołu jest demonstrowanie solidarności członków sojuszu oraz realizacja jednego z najważniejszych wspólnych zadań czyli zapewnienia bezpieczeństwa morskich szlaków komunikacyjnych.\nW ten sposób okręty zespołu tworzą system obrony przeciwminowej na akwenach morskich określany mianem "Tarczy Przeciwminowej" dla Europy. Siły te mogą być także skierowane do wsparcia operacji antyterrorystycznych, akcji ratowania życia oraz reagowania w sytuacjach kryzysowych. Wizyty robocze okrętów bander państw NATO w polskich portach mają na celu rozwój przyjacielskich stosunków oraz wzajemne zaznajomienie się z warunkami, pracą i sprzętem marynarzy. Służą one również do wymiany doświadczeń związanych z realizacją zadań na morzu.\nZobacz też wideo:Chorwacka artyleria rakietowa M-92 Vulkan


Witam, poszukuję pracy okolice Finglas/North Dublin. Dyplomowana masażystka(dla kobiet i dzieci), opiekunka do dzieci szuka pracy w tych i innych dziedzinach np. sprzątanie domów, biur, praca w barze, pomoc kucharza. Słaby język angielski. Jeśli o czymś słyszeliście to proszę o...\nKsiazki szkolne\tCo. Dublin\tSprzedam uzywane ksiazki szkolne :Deutsch fur Alle 1 (Folens) - 10,00, Deutsch fur Alle 2 (Folens) - 10.00, GEO (Edco) -10,00, Better Business (Edco) - 10,00, WordPlay 2 - 8,00, History - 8,00, Text&Tests1 - 5,00,...\nFotelik Samochodowy firmy Britax, w dobrym stanie dla dziecka od 9 - 18kg, Siedzenie skierowane do przodu, Ochrona przed uderzeniami bocznymi,5-punktowe szelki bezpieczeństwa. Odbior w Clondalkin. Kontakt: 0870549630\nWitam!Przyjme 2,3 dzieci do domowego przedszkola,ktore miesci sie na Tallagh.Maluszki maja zapewnione calodzienne domowe wyzywienie.Po przez nauke uczymy sie i bawimy,nie nudzimy sie!Posiadam dlugoletnie doswiadczenie z dziecmi,takze pracowalam w przedszkolu.Zainteresowane osoby prosze o kontakt telefoniczny pod nr 086-454-7791,Iwona\nPrzepraszam,ze w tym dziale....Witam!Przyjme dwoje,troje dzieci do domowego przedszkola,ktore miesci sie na Tallagh.Maluszki maja zapewnione calodzienne domowe wyzywienie.Po przez nauke uczymy sie i bawimy,nie nudzimy sie!Posiadam referencje,mam dlugoletnie doswiadczenie z dziecmi,takze pracowalam w przedszkolu.Zainteresowane osoby prosze o kontakt,pod nr telefonu...\nNowe kozaki Clarks rozmiar 11F niestety okazaly sie za male,nowe €25 tel:0899609384 Dublin 15\nClark's First Shoes rozmiar 3F Tel:0899609384\ntoyota avensis\tCo. Kildare\t300Nct styczeń 2018 tax sierpień 2017 żadnych problemów nie było sprzedaje bo kupiłem następne i brak miejsca na parkingu 0873157337


różnorodność w radzie nadzorczej | Andrzej S. Nartowski o corporate governance\nArchiwa tagu: różnorodność w radzie nadzorczej\nRóżnorodność składu rad nadzorczych: postulaty, komplikacje i paradoks\nNajlepszym sposobem na zdyskredytowanie słusznej idei jest doprowadzenie jej do absurdu. Wystarczy meritum sprawy zasłonić statystyką;\nPrzykładem jest słuszna idea kształtowania składu rad nadzorczych z uwzględnieniem należycie wykwalifikowanych kandydatur obu płci;\nUchwalane są już obowiązkowe kwoty udziału kobiet w radach, postulowane są kwoty udziału kobiet o różnych korzeniach etnicznych;\nKolejne kryteria różnorodności rad mnożone są bez umiaru, aż w końcu rady stracą możliwość efektywnego działania.\nMam w archiwum setki artykułów z branżowych pism i portali wykazujących nad wszelką wątpliwość, że różnorodność w składzie rad nadzorczych, względnie rad dyrektorów, służy interesom nadzorowanych spółek, ułatwia im osiągać dobre wyniki, wspiera ich reputację. Niektórym spośród tych tekstów brak należytej refleksji krytycznej, inne odzwierciedlają wyniki badań naukowych (albo „naukawych”), jeszcze inne podążają z nurtem rzekomej poprawności politycznej. Im więcej czytam na temat różnorodności w radach, tym więcej mam wątpliwości, czy droga, jaką zmierzamy, nie wiedzie na manowce.\nPŁEĆ CZY KWALIFIKACJE? Odzew na hasło „Jak osiągnąć różnorodność w składzie rad?” brzmi jednoznacznie: „Więcej kobiet w radach!”. Prawda, że przez dziesięciolecia nie dostrzegano ich potencjału, rady (dyrektorów i nadzorcze) były środowiskiem starszych panów, o których pokpiwano, że nie nadążają za rzeczywistością, bywały obsiadane przez kolegów z jednego podwórka, z jednego rocznika studiów. Lecz od dwudziestu lat sytuacja ulega zmianom, na rynku jest coraz więcej doskonale przygotowanych kandydatek, trwają starania o zwiększenie udziału kobiet w radach, przyjmowane są procentowe kwoty ich obecności, ogłaszane są dane, ile kobiet zasiada w radach spółek danego indeksu, piętnowane są spółki bez kobiet w zarządzie lub radzie.\nPłeć często bierze prymat nad wymogiem należytych kwalifikacji. Uważam, że gdyby pod uwagę brane były wyłącznie względy merytoryczne, rady byłyby silniejsze, a udział kobiet nie mniejszy. Lecz skoro nie dba się dość o kwalifikacje mężczyzn w radach, także od kobiet nie wymaga się ich należycie. Przeglądając składy polskich rad, trudno nie zwrócić uwagi na znaczną liczbę żon, matek lub córek głównych akcjonariuszy. Nie łudźmy się: do rad nie wyniosły ich kwalifikacje, lecz pospolity nepotyzm. Czy nie budzi wątpliwości żona prezesa zarządu jako przewodnicząca rady nadzorczej? To podejrzane zjawisko występuje nie tylko w Polsce. W Indiach, bardziej niż Polska dbałych o corporate governance, na wzrost liczby kobiet w radach zapracowały głównie żony i córki „patronów”, jak są tam nazywani dominujący akcjonariusze. Co więcej, pretendują one do miana niezależnych członków rad. Niełatwo walczyć z tym zjawiskiem, wszak analitycy i bystrzaki z agencji ratingowych nie zaglądają do wnętrza spółek, poprzestają na kłamliwej statystyce.\nDla mnie sprawa jest prosta: należy szeroko otworzyć stanowiska w radach nadzorczych, zarządach i na ich zapleczu, przed kobietami reprezentującymi należyte kwalifikacje. Burzmy szklane sufity rozpościerane ponad ich głowami. Zachęcajmy kobiety do podnoszenia umiejętności – oraz do starań o odpowiadające tym umiejętnościom wysokie stanowiska.\nKOLOR SKÓRY. Lecz oto, obok kryterium płci, niekiedy otwarcie zamiast kryterium kwalifikacji, pojawia się kryterium koloru skóry kobiet. Nie dochodzą do mnie postulaty „Więcej kolorowych mężczyzn w radach!”, natomiast trudno nie dostrzec kampanii wspierających Women of Color (bez u, bo to po amerykańsku). Na przykład Thirty Percent Coalition, dążąca do obsadzenia kobietami 30% miejsc w radach spółek z indeksu S&P1500, zwraca uwagę, że jedynie 3,5% kobiet zasiadających obecnie w tych radach należy do grup etnicznych Afro Americans, Asian, Hispanic i Native Americans. W nadchodzących latach do tych grup będzie należeć większość mieszkanek USA, więc spółki bez nich w radach mogą stracić klientelę, nabywców itd. Dlatego należy sięgać po kandydatki do rad polecane przez Latino Corporate Directors Association lub Ascend, organizację zrzeszającą osoby pochodzenia azjatyckiego. Czyli chodzi o poprawność polityczną maskowaną interesem spółek, o nie o kwalifikacje…\nINNE KRYTERIA RÓŻNORODNOŚCI. Prócz płci, a pośród kobiet także koloru skóry i pochodzenia etnicznego, wymieniane są także kolejne kryteria mające wykreować pożądaną różnorodność rad: doświadczenie zawodowe i życiowe, znajomość branż, niepełnosprawność, wiek, wykształcenie, pochodzenie społeczne, narodowość, ścieżki dotychczasowych karier, poglądy polityczne, cechy osobowości. Ogłaszane są statystyki wykazujące, że w radach brakuje osób reprezentujących którąś ze wspomnianych wyżej cech. Niewykluczone, że z czasem na każdą okoliczność zostaną wprowadzone kwoty.\nOBCOKRAJOWCY. Wielokrotnie wskazywałem na pożytki, jakie do polskich zarządów i rad mogliby wnosić obcokrajowcy z bogatym doświadczeniem menedżerskim. Szanse na spełnienie mojej propozycji systematycznie maleją, Polska zatrzaskuje się przed światem, nikt dzisiaj nie wyobraża sobie udziału obcokrajowców w radach wielu spółek z udziałem Skarbu Państwa, zresztą ich doświadczenia byłyby mało przydatne, skoro skręcamy ku gospodarce centralnie planowanej, wyzwolonej spod wpływów wolnego rynku, zarządzanej – jak w PRL – przez nominatów partyjnych.\nPARADOKS. Adrian Cadbury wskazywał, że nadzorowana spółka może odnieść niemałe korzyści dzięki radzie dyrektorów różnorodnej pod względem reprezentowanych w niej kultur, regionów geograficznych, umiejętności – lecz takiej radzie trudniej przewodniczyć, trudniej wydobyć wartość z zespołu tak barwnego. Na marginesie dodam, że kiedy różnorodność geograficzną zaleca Brytyjczyk pamiętający czasy świetności Imperium, znaczy to coś odmiennego, niż postulowana przez prowincjonalnego Polaka obecność obcokrajowca w zarządzie lub radzie nadzorczej lokalnej spółki.\nMnożenie kryteriów różnorodności doprowadzi w końcu do paraliżu rad. Ich skład będą komponować algorytmy. Lepiej niech same zajmą się nadzorem, bo my się pogubimy w gąszczu wymogów dotyczących różnorodności.\nWpisanie do wyszukiwarki bloga hasła kobiety spowoduje wyświetlenie kilkudziesięciu wcześniejszych wpisów o kobietach w radach, a wpisanie hasła różnorodność – kilkunastu kolejnych wpisów.\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany kobiety w radach nadzorczych, różnorodność w radzie nadzorczej 21 października 2019 przez Andrzej S. Nartowski.\nW radach dyrektorów jak u Mleczki: Nowe idzie, stare jedzie\n•\tW USA do rad dyrektorów aspiruje ruch Next Gen (generation) Board Leaders\n•\tDo zaciągu stają dyrektorzy z kwalifikacjami na miarę nowych potrzeb\n•\tAle średnia wieku rad rośnie, weterani coraz później odchodzą na emeryturę\n•\tRóżnorodność wieku i tenury jest niemniej ważna niż różnorodność płci\nStatystyki bywają niepojęte. Wskazują, że rady dyrektorów spółek z indeksu S&P 500 wzbogacają się o członków nowej generacji: młodych, obytych w kulturze cyfrowej, reprezentujących świeże doświadczenia konkurencyjnego rynku. Zarazem wskazują, że średnia wieku tych rad wciąż rośnie. Przed dekadą wynosiła 61 lat, dzisiaj już 63,1. Jak to możliwe, skoro – według wiarygodnego Spencer Stuart 2017 US Board Index – blisko połowa dyrektorów wybieranych obecnie do rad debiutuje w tej roli? Otóż nowopowołanych do rad dyrektorów jest wcale nie tak wielu, a coraz więcej rad ze wspomnianego indeksu podnosi termin przydatności dyrektorów do posługi, nawet do 75 lat. Lecz wiek ma swoje prawa: do mojego klubu, w którym średnia wieku jest nawet wciąż ciut niższa, przyjęliśmy zbędnego nam pediatrę, a to w błędnym przekonaniu, że jest geriatrą (zapomnieliśmy założyć aparaty słuchowe)\nZatem rady dyrektorów dążą do uzupełniania składu o ludzi aktywnych zawodowo, znających bieżącą praktykę konkurencji, nadążających za zmianami rzeczywistości gospodarczej. Lecz coroczna rotacja wśród dyrektorów z S&P 500 obejmuje zaledwie 8% ich stanu. A niektóre rady opierają się rekrutowaniu dyrektorów wyspecjalizowanych w wąskiej dziedzinie, choćby najbardziej pożądanej (cybersecurity, digital transformation, e-commerce), obawiając się braku ich doświadczenia w tradycyjnych gałęziach nadzoru, jak finanse, sprawozdawczość, komunikacja z zarządem.\nZ drugiej strony: niewiele (4%) rad ustanowiło termin przydatności dyrektorów na lat 70 albo mniej. Co oznacza, że rady obsadzone są przez emerytów pozbawionych świeżych doświadczeń w biznesie. Zróżnicowanie wiekowe dyrektorów niekiedy zamyka się w przedziale 65-75 lat, czyli nie wszyscy znają aktualny obraz świata, w którym przychodzi im konkurować. Bywają rady o niższej średniej wieku (45-55 lat), budzące jednak nieufność w bogactwo doświadczeń dyrektorów. Bywa także, że rozpiętość wieku w radzie sięga 30 lat, ale wszyscy są po pięćdziesiątce.\nZ badań PwC wynika, że w „era of boards’ diversity” ankietowani dyrektorzy wskazują jako najważniejsze kategorie zróżnicowania rad płeć, wiek i tenurę (czyli okres sprawowania mandatu w radzie). Mniejsze znaczenie przywiązuje się do umiędzynarodowienia składu rad – całkiem jak u nas. Wynika z tego, że formuła zróżnicowania składu rad dotyczy nie tylko kobiet lub koloru skóry dyrektorów, że zwłaszcza wiek wywiera wpływ na różnorodność myśli, postawy, osądu. Istnieje jednak niebezpieczeństwo powstania w radach luki pokoleniowej, ponieważ najbardziej utalentowani, najbardziej atrakcyjni potencjalni kandydaci do rad, będąc u szczytu osobistej kariery są pochłonięci intensywną pracą zawodową i sprawami rodziny, nie wykazując zainteresowania dodatkowymi obowiązkami.\nSprawę próbuje ująć w ramy organizacyjne ruch Next Gen Board Leaders zainicjowany przez Boardroom Resources i SpencerStuart (niebawem wsparty także przez Diligent). Jest to grupa wsparcia młodych dyrektorów korporacyjnych. Zamierzenia są bardzo ambitne, jest wśród nich przygotowanie dobrych praktyk procedowania i merytorycznej pracy rad. „Następne pokolenie” żyje rytmem innym niż starsi koledzy. Rano trzeba dzieciom przygotować i zapakować do pudełek lunch, potem rozwieźć je do szkoły. Niejedna z kobiet jest w ciąży. W takich warunkach trudniej o utrzymanie stosunków towarzyskich z weteranami z rady, od których można się sporo nauczyć.\nZainteresowanie członkostwem w radzie dyrektorów (ale nie w radzie w ogóle, jedynie w „dobrej” radzie odpowiedniej spółki) wykazują zwłaszcza młodzi menedżerowie na wysokich stanowiskach wykonawczych. Wynika to rozpowszechnionego przekonania, że doświadczenia pozyskane w radzie dyrektorów mogą wydatnie pomóc w zarządzaniu. Innym rysem charakterystycznym współczesnej amerykańskiej rzeczywistości korporacyjnej jest przyzwolenie na kilkunasto– lub nawet kilkudziesięcioletnią tenutę w radzie, ale nie dla wszystkich jej członków. Jakże inaczej myśli się o tym w Polsce… Emil Wąsacz jako minister Skarbu nauczał: „Uważam, że cztery lata dla członka rady nadzorczej to maksymalny czas pracy. Mówiąc żartem, jest jak wikary na parafii – popracuje i zmienia otoczenie. Dzięki temu może wykorzystać stare doświadczenia w nowym miejscu.” Tenura ministrów Skarbu bywała jeszcze krótsza.\nPost scriptum: Przywołany w tytule rysunek Andrzeja Mleczki „Nowe idzie, stare jedzie” ukazał się po raz pierwszy jesienią 1980 roku w Gazecie Krakowskiej. Motyw i nieśmiertelny, i uniwersalny.\n2018.01.08 O terminie przydatności do posługi w radzie nadzorczej\n2016.03.07 Tenura: co to takiego?\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany różnorodność w radzie nadzorczej, tenura, USA, wiek członków rady nadzorczej 27 maja 2018 przez Andrzej S. Nartowski.\nO terminie przydatności do posługi w radzie nadzorczej\nPostulat różnorodności w radzie nadzorczej budzi liczne nieporozumienia. Wielu sprowadza go do kwestii udziału kobiet w radzie. Jest to, owszem, temat bardzo ważny, lecz wcale nie jedyny. Dawniej Anglosasi oceniali rady dyrektorów pod kątem udziału w nich kobiet i rozmaitych mniejszości; dopiero z czasem zdają sobie sprawę, że są to różne sprawy. Nas nie dotyczą zmartwienia o różnorodność rad pod kątem rasowym lub etnicznym. Istnieje natomiast potrzeba wzbogacania rad różnorodnymi kompetencjami i kwalifikacjami członków, ich doświadczeniami w zarządzaniu organizmami gospodarczymi i nadzorowaniu spółek, znajomością rynków i branż. Inne wartości wnosi przecież do rady finansista, inne prawnik, inżynier, biegły rewident, specjalista cyberbezpieczeństwa…\nWskazane jest także, by w radzie, prócz weteranów od lat nadzorujących spółkę, znaleźli się nowi członkowie, zdolni do świeżego spojrzenia na jej sytuację i perspektywy. W radach polskich spółek dotkliwie brakuje obcokrajowców – menedżerów reprezentujących znajomość innych rynków, kultur, systemów prawnych. W radzie dyrektorów brane są pod uwagę proporcje między dyrektorami wykonawczymi (executive) i niewykonawczymi (tzw. NEDs); w radzie nadzorczej chodzi o proporcje między członkami powiązanymi ze spółką i niezależnymi. Wielu ocenia radę, nawet spółkę, po liczbie i kalibrze jej niezależnych członków.\nNa końcu wymienię sprawę, której chcę dzisiaj poświęcić uwagę. Chodzi o wiek członków rady, a także liczbę lat spędzonych przez nich w radzie. Na świecie wiele spółek przyjmuje wewnętrzne regulacje dotyczące dopuszczalnej tenury w radzie dyrektorów (czyli mierzonej latami, lub kadencjami, długości posługi), a także liczby lat, po których członek rady traci przymiot niezależności, wreszcie zalecanego limitu wieku kandydatów do rady. Chodzi o zapewnienie należytej rotacji w składzie rady.\nLimit wieku to materia delikatna. Wiele spółek, głównie anglosaskich, przyjęło ścisłe zasady dotyczące dopuszczalnego wieku elekcji, lub reelekcji, do rady dyrektorów: to najczęściej 72 lata, w niektórych spółkach 75 – i liczba tych ostatnich spółek rośnie…. Niektóre spółki określają dopuszczalną ilość kadencji w radzie. Equilar, firma prowadząca badania rad dyrektorów, doszła ostatnio do wniosku, że młodsza rada (rada o niższej średniej wieku) niekoniecznie oznacza lepsze wyniki spółki. Wobec tego uznano, że przeciętna wieku dyrektorów nie jest wskaźnikiem w pełni miarodajnym. Pisze się wiele na temat siwiejących rad, prowadzi się poszukiwania młodszych kandydatów na dyrektorów (i narzeka na brak odpowiednich), ale – wskazuje Equilar – średnia wieku w dyrektorów radach tak dużych, jak mniejszych spółek, systematycznie spada z biegiem lat.\nWiek nie dyskwalifikuje menedżera. W trakcie pracy nad tym tekstem dowiedziałem się – z prawdziwym żalem – że legendarny Marc Mobius, lat 81, przechodzi właśnie na emeryturę po 30 latach pracy dla Franklin Templeton. Warren Buffett jest starszy, w tym roku skończy 88 lat. Charlie Munger 1 stycznia skończył 94, o takich zuchach Rosjanie mówią mołodiec. Philip L. Carret (1897-1988) do setnych urodzin pracował w radzie The Pioneer Group w Bostonie; kiedy odszedł na emeryturę, dla firmy zaczął się zły czas. Lecz to wyjątki przeczące regule, iż rada dyrektorów nie jest przytułkiem dla pokolenia wysłużonych menedżerów. Rady stają się wielopokoleniowe, przybywa w nich osób czynnych zawodowo. Terminu przydatności do posługi w radzie nadzorczej nie należy ustalać odgórnie, bo nie należy regulować spraw, które spółki potrafią, jeżeli tylko chcą, uregulować same. Przecież od nadmiaru regulacji niedobrze się robi na rynku! A spółka niechaj limituje raczej tenurę w radzie nadzorczej, niż wiek piastunów.\n2013.03.25 Efekt Benedykta\n2001.01.15 Kuracja odmładzająca\n2000.09.04 Oda do młodości\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany różnorodność w radzie nadzorczej, tenura, wiek członków rady nadzorczej 8 stycznia 2018 przez Andrzej S. Nartowski.


Zmiany w wysyłaniu JPK_VAT do 1 lipca 2021 r. | IT Excellence\nHomeAktualnościZmiany w wysyłaniu JPK_VAT do 1 lipca 2021 r.\nZmiany w wysyłaniu JPK_VAT do 1 lipca 2021 r.\nZ dniem 1 lipca 2021 roku zmieniły się zasady wysyłania do Urzędu Skarbowego jednolitych plików kontrolnych (JPK). Nie istnieje już wymóg oznaczania podzielonych płatności, dodatkowo zmiany odnoszą się do zaimplementowanego równolegle pakietu e-commerce. Do rozliczeń za czerwiec 2021 włącznie, stosuje się przepisy dotychczasowe.\nPoniżej znajduje się całość zmian wchodzących w życie wraz z rozporządzeniem z dn. 1 lipca 2021 r.\nW części ewidencyjnej JPK_V7 nie będzie występowało oznaczenie MPP (ani po stronie nabywcy, ani po stronie sprzedającego). W praktyce można przyjąć, że w dalszym ciągu w przypadku sprzedaży mamy obowiązek wystawiania FV wraz z opisem „metoda podzielonej płatności” (w przypadku transakcji powyżej 15 000 zł na towarach i usługach lub jej równowartość w walucie obcej) jednak sprzedawca poza oznaczeniem na FV nie będzie miał możliwości opisu tych transakcji z wykorzystaniem procedury MPP w pliku JPK. Identycznie proces wygląda w przypadku nabywcy.\nWarto wspomnieć, że opis z kodem MPP nie będzie już dostępy w JPK niezależnie od tego, czy zastosujemy mechanizm podzielonej płatności dobrowolnie czy obowiązkowo.\nOznaczenie ulgi za złe długi w VAT\nPo stronie sprzedawcy (dostawcy usług bądź towarów), który podejmie decyzje o tym, aby skorzystać z ulgi na złe długi, w części ewidencyjnej zawarta będzie informacja nie tylko o korzystaniu z ulgi ale dodatkowo do każdej FV objętej tą ulgą, będzie informacja odnośnie terminu płatności lub dacie dokonania zapłaty. Nabywca jednak, który odlicza VAT, nie jest zobowiązany do dokumentowania tych informacji.\nRozporządzenie z 01.07 dotyczy także zmian w obszarze pakietu e-Commerce, w szczególności w zakresie sprzedaży wysyłkowej. Mowa o uregulowaniu sprzedaży w stosunku do osób niebędących podatnikami (wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość) jak również w zakresie raportowania takich dostaw. Z powyższego względu usunięto znaczniki SW oraz EE. W zamian wprowadzone zostały znaczniki: WSTO_EE oraz IED.\nZgodnie ze zmianami, wprowadzona została możliwość zbiorczego wykazywania paragonów z NIP (zbiorczy raport okresowy z kasy rejestrującej). Oznacza to, że paragony, które uznawane są za FV uproszczone, nie będą dodatkowo wykazywane w JPK_V7 . Z kolei, wykazać należy FV powyżej 450 zł jak również FV konsumenckie (oznaczenie FP).\nOd 01 lipca nie ma także obowiązku dokumentowania pojedynczych czynności po stronie sprzedaży w obrębie FV wynikających z: przejazdu autostradą płatną lub za przejazd na dowolną odległość, wystawianych w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami.\nPowyższe transakcje, będą oznaczane symbolem WEW i wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku.\nTransakcje pomiędzy podmiotami powiązanymi – oznaczenie TP\nNie wymaga się oznaczenia TP w odniesieniu do dostaw towarów oraz świadczenia usług gdy powiązania pomiędzy nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami.\nW pozostałym zakresie istnieje obowiązek oznaczenia transakcji “TP”.\nW przypadku pośredników, którzy ułatwiają poprzez interfejsy elektroniczne (sklepy, platformy elektroniczne) prowadzenie transakcji , o których mowa w art. 109b ust. 4 ustawy o VAT. Art. 109b ust. 4 ustawy o VAT nakłada się obowiązek prowadzenia dodatkowej ewidencji takich czynności (obowiązek udostępnienia na żądanie organu podatkowego ewidencji zawierającej określone informacje na temat transakcji i wykonujących je podatników).\nW związku z tym, w JPK_V7 (część deklaracyjna) pojawiło się oznaczenie, przy pomocy którego podatnik poinformuje organ, że pozostaje podmiotem pośredniczącym, zobowiązanym do rozliczenia VAT od transakcji unijnych.\nUściślono również merytorycznie i prawnie przepisy, w odniesieniu do niektórych grup towarów i usług (GTU) jak również procedur specjalnych, celem wykluczenia różnic pomiędzy dokumentacją techniczną a oznaczeniami, które zostały wskazane w rozporządzeniu. Pierwotnie oznaczenia („01” do „13”), zostały zastąpione nowymi – „GTU_01” do „GTU_13”.\nZgodnie ze zmianami, raporty okresowe z kasy fiskalnej (RO) jak również dokumenty wewnętrzne (WEW), nie będą oznaczane kodami GTU. Nie ma też znaczenia, czy transakcja w części czy w całości dotyczy towarów lub usług oznaczonych kodami GTU.\nOznaczenie obowiązywać będzie od stycznia 2022 r. W okresie od lipca do grudnia 2021 roku stosowane jest oznaczenie EE.\nOznaczenie WSTO_EE stosowane będzie do:\nwewnątrzwspólnotowej sprzedaży na odległość towarów, które w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju,\nświadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, o których mowa w art. 28k ustawy, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.\nDodatkowo od lipca 2021 r. oznaczenie SW nie obowiązuje.\n„IED” czyli Interfejs Elektroniczny Dostawca, ma na celu monitorowanie dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, dokonywanych przez podatnika ułatwiającego te dostawy, który nie korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a lub 9 ustawy lub odpowiadających im regulacjach, dla których miejscem dostawy jest terytorium kraju. Mowa tutaj o następujących transakcjach: wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO) lub (innej niż WSTO) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem.


kÅ¼e od tego, jaka temperatura jest nam potrzebna w danej przestrzeni, specjalista moÅ¼e zaleciÄ‡ zupeÅ‚nie inne rozwiÄ…zanie. Na pewno dobrym pomysÅ‚em jest skorzystanie z nagrzewnic, jeÅ›li chcemy szybko uzyskaÄ‡ wyÅ¼szÄ… temper\nDodane: 27-12-2016 08:23\nDlaczego urlop życia warto spędzić w Andaluzji?Chirurg stomatolog zabrzeKilka sÅ‚Ã³w o ogrzewaniuJak czuÄ‡ siÄ™ dobrze w swoim ciele?Oto Jak Wreszcie naprawić elektronikę W 6 DniWater leaks - repair it quickTanie pozycjonowanieZanim wyjdziesz w gÃ³ry - przygotuj siÄ™Jak bez problemu znaleźć dobrą klimęIf you like your car take care of itBez kawy nie ma co. A co jak ekspres się zepsuje?Kilka dobrych porad odnoÅ›nie wystrojuKilka porad - jak dbaÄ‡ i stan techniczny samochoduCo zrobić przy nagłym bólu zęba?Walka z pasoÅ¼ytamiReduce car problem by reduce smoke issueNie warto laÄ‡ wodyTemat - psy (opieka, szczeniaki, szkolenia)Wygodne ciuchy w sporcie sÄ… bardzo waÅ¼ne. Czemu?ArtykuÅ‚ o sprawach remontowychWybieramy przydatne nowinki techniczne w opiece nad niemowlakiemOd prawa rodzinnego po cywilne...Take care about your carDrukowanie materiałów reklamowych. Kto powinien być zainteresowanyPsycholog i pomoc w rozwoju osobistymO pracy geodety oraz jego obowiązkachDbanie o urodÄ™ i zdrowie. Usuwanie Å¼ylakÃ³w, blizn za pomocÄ… lasera.Dobre i zÅ‚e praktyki tÅ‚umaczy. KrÃ³tko o tÅ‚umaczeniach.Elegancie przechowywanieKilka skutecznych porad - pozycjonowanie Bytom


Kredyt hipoteczny a BRKN? - Grupy-dyskusyjne.Money.pl - strona 1/1\nKredyt hipoteczny a BRKN?\nCzy możliwe jest zaciągnięcie kredytu hipotecznego, kiedy jeden z\nmałżonków jest w BRKN a mają wspólnotę majątkową?\nDodam, że w BRKN znalazł sie z błahego powodu (nie zmknięty\nrachuchunek oszczednościowy, powstałe z tego tytułu zaległości).\nJeżeli tak, to w jakim banku można sie starać i jakie kroki podjąć?\nZ góry dziekuję za wszelkie informacje!\nPodatek dochodowy, a wcześniejszy kredyt hipoteczny\nw 2014 roku zakupiłem mieszkanie za cenę 132 000 zł, z czego 117 000 zł to kredyt HIPOTECZNY, natomiast 15 000 zł to wkład własny....\nKREDYT - który bank?\nRe: Kredyt hipoteczny a BRKN?\nMoze Dom Bank, ale tam moga przywalic diabelskie odsetki...\nGE Money Bank ma w swoim kalkulaturze\npole: "czy klient jest na czarnej liscie"...\n> Czy możliwe jest zaciągnięcie kredytu hipotecznego, kiedy jeden z\n> małżonków jest w BRKN a mają wspólnotę majątkową?\n> Dodam, że w BRKN znalazł sie z błahego powodu (nie zmknięty\n> rachuchunek oszczednościowy, powstałe z tego tytułu zaległości).\n> Jeżeli tak, to w jakim banku można sie starać i jakie kroki podjąć?\nA kiedy ten wpis zostal dokonany? Sciagnales raport\nze Zwiazku Bankow Polskich?\nWg prawa taki wpis moze widniec przez dwa lata,\nale znam dziesiatki przypadkow, kiedy na prosbe\nklienta wpis znikal w ciagu miesiaca.\nOn 23 Lip, 09:28, "Neko" wrote:\n> Użytkownik napisał\n> > Czy możliwe jest zaciągnięcie kredytu hipotecznego, kiedy jeden z\n> > małżonków jest w BRKN a mają wspólnotę majątkową?\n> > Dodam, że w BRKN znalazł sie z błahego powodu (nie zmknięty\n> > rachuchunek oszczednościowy, powstałe z tego tytułu zaległości).\n> > Jeżeli tak, to w jakim banku można sie starać i jakie kroki podjąć?\n> A kiedy ten wpis zostal dokonany? Sciagnales raport\n> ze Zwiazku Bankow Polskich?\n> Wg prawa taki wpis moze widniec przez dwa lata,\n> ale znam dziesiatki przypadkow, kiedy na prosbe\n> klienta wpis znikal w ciagu miesiaca.\nO sprawie dowiedzieliśmy się od MIllennium, tam staramy się o kerdyt\nhipoteczny.W BRKN jestem od marca tego roku.\nDostaliśmy pismo od banku PKO BP ,że zadłuzenie wynikało z niedopłaty\nna ROR i klient dobrowolnie dokonał wpłaty w dniu...tak więc pozostaje\nbez zobowiązań wobec banku...\nNo ale nadal na czarnrj liście..\n> Dostaliśmy pismo od banku PKO BP ,że zadłuzenie wynikało z niedopłaty\n> na ROR i klient dobrowolnie dokonał wpłaty w dniu...tak więc pozostaje\n> bez zobowiązań wobec banku...\nNo to szybko pismo do PKO BP (najlepiej do zamiejscowego oddzialu CRW)\nz wyjasnieniem sytuacji i z prosba o usuniecie wpisu. Na 90% to zrobia.\nKredyt Bank i kredyt hipoteczny\nWitam Zastanawiam się nad wzięciem kredytu hipotecznego w KB wynegocjowałem takie warunki: oprocentowanie 3,2% CHF prowizja 1,35% kwota 100tyś. zł Czy ktoś ma doświadczenie z tym bankiem jesli chodzi o hipoteke? Dla mnie atutem jest to, że mam ...\nWitam Ponieważ w najbliższym czasie bede musiał kupić mieszkanie, niestety czekanie na mieszkanie z urzędu miasta to bliżej nieokreślona fikcja dlatego rozważam zaciągnięcie kredytu hipotecznego. tu moje pytanie: - w jakim banku na chwilę obecną...\nWitam Właśnie jestem po finalizacji kupna domu z działką i chcę zrefinatsować ten zakup. Byłem w kilku bankach w Openfinance i Money Expert. ME przedstawił mi 2 oferty: Santander i Millenium, OF tylko Millenium, wygladalo to tak jakby mieli tylko i ...\nJaki i gdzie najlepiej zaciągnąć kredyt na budowę domu zł czy waluta ...\nKredyt hipoteczny, a kredyt odnawialny\nWitam, mam pytanie czy musze informowac bank w ktorym bede bral prawdopodobnie kredyt hipotezny, o tym iz posiadam kredyt odnawialny (niewykorzystany) w innym banku? Czy o posiadaniu karty kredytowej tez trzeba informowac? Czy to tylko moja dobra wola ...\nWitam, czy w tym samym czasie moge zlozyc wniosek o kredyt na ta sama hipoteke, i wybrac ten ktory okaze sie rzeczywiscie tanszy? jesli tak to w ilu na raz moge zlozyc wniosek. i czy wniosek jest juz rejestrowany w KRD czy jakos tak? bo w jednym ban...\nWitajcie :) Mam zaciagniety kredyt gotowkowy na okres 7 lat. Kredyt wykorzystalam na cele budowlane (nie wiem czy to ma znaczenie). W przyszlym roku (po wybudowaniu domu w stanie surowym zamknietym) chcialabym wziac kredyt na wykonczenie domu (pod ...\nWitam, jestem na etapie brania kredytu hiptecznego w PLN (nie wnikajmy czemu PLN a nie franki) na 90000 zł. Po zrobieniu rozpoznania najkorzystniej jeśli chodzi o ratę kredytu, opocentowanie, marżę jaka kasują banki wytypowałam - Credyt Bank i Milleni...\nprosze o obiektywne opinie i zdanie, chcę zaciagnać kredyt na kwotę 100 000 zł, mieszkanie developper mam na oku po selekcji 3 oferty bankowe, zastanawiam się ponadto nad walutowym w CHF, patrzac perspektywiczne: oferty MilleniumCHF marża 1,23, pro...\nKredyt hipoteczny załatwiaj o miesiąc wcześniej - (OPEN FINANCE + KREDYT BANK)\n1. Wniosek złozyłem w dn. 28 czerwca, potem długo długo nic - pan z OF mówił tylko że trzeba się uzbroić w cierpliwość - uzbroilismy się po zęby... ;-) ale jak tu być cierpliwym, gdy proces inwestycyjny równoczesnie koordynujemy... 2. W dn. 10. l...


Katarzyna Targosz - Szlak Kingi (fragment)\nMaj wybuchnął kolorami, zaskakując tym jak co roku. Po ospałym początku, leniwym skradaniu się i subtelnym składaniu obietnic wiosna w kilka dni gwałtownie zalała miasto feerią barw i słonecznych promieni. Przybrała drzewa w soczystą zieleń, zaróżowiła krategusy i pobieliła kasztanowce. Rozsiane po alejach i parkach bzy upajały swoim słodkim zapachem. Fontanny obudzone z zimowego snu radośnie tryskały na co drugim skwerze. Niczym wiosenne kwiaty rozkwitały kolejne kawiarniane parasole i budki z lodami. Place zabaw rozbrzmiewały gwarem dziecięcych głosów, a nadrzeczne bulwary zaroiły się od spacerowiczów.\nMiasto odżyło, zrzucając z siebie zimowe szarości, a jednocześnie powoli zaczynało wpadać w letnią senność i skwarne odurzenie. Maj przyniósł też upały. Słońce świeciło niestrudzenie z idealnie bezchmurnego nieba, a żaru nie rozpraszał najlżejszy nawet podmuch wiatru. Betonowe konstrukcje i wstęgi asfaltu, tworzące miejską przestrzeń, zdążyły się już nagrzać, czyniąc powietrze dusznym i ciężkim.\nIdąc przez nasłoneczniony parking, Kinga czuła, jak cienka bluzka przykleja się jej do pleców. Obcasy czółenek delikatnie zapadały się w rozmiękczony od skwaru asfalt. Myślami była już w klimatyzowanym wnętrzu redakcji, choć ta wizja wcale nie przynosiła jej ulgi. Owszem, w biurze będzie mogła odetchnąć chłodnym powietrzem, jednak na żaden inny rodzaj wytchnienia nie mogła tam liczyć. Wręcz przeciwnie – każde wejście do redakcji wiązało się ze stresem.\nWłaściwie w życiu Kingi wszystko wiązało się ze stresem. Czasami miała wrażenie, że była jak wieczny rozbitek, szaleńczo próbujący utrzymać się na dryfującej po wzburzonych wodach desce. Pośród tego sztormu od czasu do czasu pojawiały się fatamorgany – wizje bezpiecznych wysp na horyzoncie, gdzie wreszcie będzie można rozluźnić chwyt i powiedzieć: „Przetrwałam”. Ostatecznie zawsze okazywało się to tylko mrzonką. Nigdy nie dotarła do żadnej wyspy, nigdy nie było jej dane przybić do bezpiecznego portu. Rok po roku, dekada po dekadzie życie serwowało Kindze jedynie nowe sztormy. I była tym już bardzo zmęczona...\nJeszcze do niedawna miała nadzieję – czuła, że coś dobrego gdzieś tam na nią czeka, że wreszcie odnajdzie upragniony „suchy ląd”. Kiedy jednak zdmuchnęła trzydzieści pięć świeczek na urodzinowym torcie (zdmuchnęła metaforycznie, bo żadnego tortu ani świeczek w rzeczywistości nie było), dotarła do niej gorzka prawda, że jej życie już zawsze będzie tylko walką o utrzymanie się na powierzchni. Żadnego księcia z bajki, żadnego małego białego domku czy bezpiecznego schronienia. Ani żadnego awansu.\nA tak na niego liczyła!\nPraca była dla niej najważniejsza, bo też niewiele więcej poza nią miała. Łudziła się, że oddając się bez reszty obowiązkom zawodowym, w końcu uda się jej coś osiągnąć. Była ambitna i marzyła o czymś więcej niż pisanie artykułów reklamowych, recenzji kosmetyków czy relacji z otwarć nowych klubów. Oczywiście, pracując w czasopiśmie kobiecym, nie ma co liczyć na Nagrodę Pulitzera, jednak nawet tam można było tworzyć wartościowsze teksty niż te, które przypadały jej w udziale. Kinga pragnęła poruszać gorące tematy, pisać o prawdziwym życiu konkretnych ludzi, o ich wzlotach i upadkach, szczęściach i dramatach.\nPo ciuchu liczyła, że przy okazji gromadzenia materiałów do takich reportaży natrafi pewnego dnia na jakąś nieodkrytą wcześniej rewelację, której opisanie wywinduje ją na szczyt kariery.\nTeraz jednak były to już tylko marzenia ściętej głowy.\nKiedy dowiedziała się, że w redakcji zwolniło się miejsce – takie, które dawało jej możliwość rozwinięcia skrzydeł – była niemal pewna, że to ona na nie awansuje. Zawsze była sumienna i niezawodna, nie spóźniała się z oddawaniem tekstów, pilnowała terminów i szczegółów, a często nawet wykonywała pracę za innych. Ktoś zawalił, ktoś czegoś nie dokończył? Kinga pomoże, Kinga to zrobi. Tak było zawsze.\nTo, że upragniona przez nią posada przypadła ostatecznie komuś innemu, było jak cios w plecy. W pierwszej chwili miała ochotę rzucić całą tę robotę, ale nie mogła tego zrobić. Ta praca była jedyną rzeczą, która nadawała jej życiu jakikolwiek sens. Trzymała się jej jak deski na wzburzonym oceanie życia.\nJej przyjaźnie były płytkie i powierzchowne i nie dawały prawdziwego oparcia. Sebastian od dawna jej nie potrzebował, a związek... – lepiej nie mówić.\nKinia, Kinia, dobrze, że jesteś! – zawołała ruda Dorota, kiedy tylko Kinga przekroczyła próg redakcji i wciągnęła do płuc haust chłodnego, suchego powierza.\nCześć. Co tam, na dzień dobry mamy kolejny kryzys?\nOj, ty od razu wszystko w czarnych barwach! Mam dla ciebie temat i chciałam ci o tym powiedzieć, zanim przyjdzie reszta.\nDla mnie? – zdziwiła się Kinga, rozsiadając się przy swoim biurku, sąsiadującym z biurkiem Doroty.\nBluzka, która wcześniej kleiła jej się do pleców, teraz nieprzyjemnie ziębiła, schłodzona powiewem z klimatyzacji. Choć był dopiero poranek, Kinga już czuła się nieświeżo i marzyła o kąpieli. Wyjęła z torebki malutki flakonik ulubionych perfum o słodkim kwiatowym zapachu i ukradkiem się nimi spryskała.\nSłuchaj, Kinia – kontynuowała Dorota. – Naczelny przed chwilą przyszedł z tym do mnie, ale ja naprawdę nie dam rady.\nAha, czyli znowu mam ratować sytuację?\nNie, to nie tak, kochana! Pomyślałam, że się ucieszysz. Każdy by się ucieszył.\nKinga przestała rozkładać rzeczy na biurku i wreszcie spojrzała na Dorotę. Lubiła ją. Pracowały razem już kilka lat, plotkowały i chodziły czasem po pracy na wspólną kawę czy drinka. Choć sporo je różniło, dobrze się dogadywały, a poza tym rudowłosa czterdziestolatka miała pewną cechę, którą Kinga bardzo ceniła – umiała utrzymywać dystans. Nie osaczała swojej znajomej nadmierną zażyłością i nie zacieśniała więzów przyjaźni bardziej, niż Kinga byłaby to w stanie udźwignąć.\nKażdy, ale nie ty? – zapytała nieco rozbawiona.\nKinia, kochana, sama bym w podskokach leciała na ten temat, ale mówię ci, nie dam rady. Zbiega się to w czasie ze ślubem mojej siostrzenicy.\nNo dobra, mów, co to za smakowity kąsek.\nWeekend w górach – oznajmiła Dorota, szczerząc w uśmiechu duże zęby i teatralnie rozkładając dłonie. Szopa jej rudych loków zadrżała, jakby dla podkreślenia przejmującego efektu. Brakowało tylko dźwięku fanfar. – Weekend w górach za free, sponsorowany przez redakcję. Rewelacja, nie?\nZależy... Jeśli to relacja z kolejnego nudnego eventu, to wcale nie tryskam entuzjazmem.\nOtóż nie, moja droga. Kilka chwil pracy, a reszta to sam odpoczynek.\nDorota, zachowujesz się jak sprzedawca garnków. Zachwalasz i zachwalasz, więc musi w tym być jakiś haczyk.\nKinia, no mówię ci, że sama przyjemność. Każdy by się połakomił. Poprosiłam Szczepana, żeby się wstrzymał z przydzielaniem tego tematu, dopóki nie zapytam ciebie.\nDorota pracowała w redakcji od samego początku jej istnienia i miała rewelacyjne układy z naczelnym. Gdyby tylko chciała, już dawno mogłaby awansować i to kilkakrotnie, jednak, w przeciwieństwie do Kingi, była w pełni zadowolona z pisania o perfumach, kremach i pielęgnacji skóry.\nMyślę, że tobie najbardziej przyda się taki wyjazd – kontynuowała rudowłosa dziennikarka. – Oderwiesz się od problemów i tych akcji z Pawłem. A tak przy okazji... coś się wyjaśniło?\nKinga zapatrzyła się w bladoróżową plastikową podkładkę pokrywającą blat jej biurka. Kupiła ją w Biedronce. Kosztowała złoty dziewięćdziesiąt dziewięć. Śmieszna suma, za którą Kinga nadała swej biurowej przestrzeni bardziej indywidualny charakter. Olek, grafik siedzący naprzeciwko, uznał ją za przesłodzoną i infantylną, natomiast Aneta – ostatnia z osób zajmujących ich pokoik – następnego dnia pojawiła się w biurze z taką samą.\nI to by było na tyle, jeśli chodzi o indywidualny charakter przestrzeni w pracy.\nZ Pawłem... – powiedziała Kinga, nie odrywając oczu od różowej powierzchni stołowego gadżetu. – Kiepsko raczej...\nNo, ale wyjeżdża, czy nie?\nChyba tak... Mówił, że też mogę jechać.\nMoże to jest myśl? Taki wyjazd... To brzmi całkiem nieźle.\nDorota, nieźle?! Jak ty to sobie wyobrażasz?! – Kinga podniosła głos akurat w momencie, kiedy do pokoju wszedł Olek.\nDziewczęta, złość piękności szkodzi – zakomunikował od drzwi.\nCiebie też miło widzieć – rzuciła Dorota. – Choć, Kinia, idziemy zapalić.\nAle palenie pewnie szkodzi piękności jeszcze bardziej niż złość, co, Oluś? – Kinga podjęła żartobliwy ton.\nChoć praca w redakcji była stresująca, to wesołe towarzystwo sprawiało, że bywały i lepsze momenty. Miała przynajmniej to szczęście, że trafiła na sympatyczny i dobrany zespół. No, może pomijając Anetę, ale ta młodziutka dziewczyna po prostu za bardzo starała się wpasować, co przeważnie przynosiło odwrotny skutek.\nDym konserwuje – odparła Dorota, po czym chwyciła swą ogromną torebkę i machając na Kingę, skierowała się do drzwi.\nNa zewnątrz uderzył w nie żar. Był niczym siarczysty cios wymierzony w twarz.\nAle upał – westchnęła Dorota. – W górach na pewno będzie przyjemniej.\nA coś ty się tak na te góry nakręciła?!\nKinga przyjęła papierosa, którym poczęstowała ją koleżanka. Choć nie była palaczką, czasami – jak w tamtej chwili – paliła dla towarzystwa.\nSłuchaj, Kinia. Kameralny ośrodek, artykuł sponsorowany. Łapiesz? Tylko się tam pojawiasz, właściwie nic nie robisz. Pokazujesz się, zadajesz kilka zdawkowych pytań, a potem cały weekend dla ciebie.\nKinga dobrze znała ten rodzaj tematów i wcale za nimi nie przepadała. Nie miały nic wspólnego z dziennikarstwem. Dany obiekt – najczęściej był to ekskluzywny hotel albo salon kosmetyczny – zamawiał reklamę w gazecie w formie artykułu. „Skarby tatrzańskiej przyrody”, „Tajemnice serca puszczy”, „Moc ziołolecznictwa” – to przykładowe tytuły artykułów, które miały sprawiać ważenie, że wcale nie są reklamą. Kilka zdań o urokach danej miejscowości lub zaletach konkretnej kuracji, a potem tak zwane lokowanie produktu, czyli w tym przypadku – zachwalanie obiektu formułkami napisanymi przez speców od marketingu.\nSkaczę z radości.\nNo dobra, dobra. Może i masz rację, oderwanie się od codzienności dobrze mi zrobi. Gdzie to i kiedy?\nW pierwszy weekend czerwca. Mam nadzieję, że nie miałaś żadnych planów?\nNie, jest mi to nawet na rękę. Będę mogła wykorzystać ten czas na przemyślenia przed wyjazdem Pawła.\nWidzisz! A może, jak przewietrzysz głowę, to rozwiązanie samo się pojawi.\nZ ciebie to wieczna optymistka! – Kinga zgasiła w połowie wypalonego papierosa w popielniczce stojącej przy wejściu do budynku. – Nie powiedziałaś mi jeszcze gdzie. Mam nadzieję, że to co najmniej Saint Moritz albo Davos.\nKrościenko nad Dunajcem. Taka mała miejscowość w Pieninach.\nNie wierzę... Czemu ja zawsze muszę mieć wszystko takie... Takie na pół gwizdka? Czemu nigdy nic nie może być fantastycznie? Chociaż raz...\nKinia, bo ty sama zawsze szukasz dziury w całym. Kochana, czasem mam wrażenie, że jesteś nieszczęśliwa na własne życzenie – oznajmiła Dorota, przekraczając tym samym tak cenioną przez Kingę granicę w ich relacjach.\nKinga odezwała się, kiedy już weszły do budynku, a ton jej głosu był tak samo chłodny, jak powietrze z klimatyzacji, które je owiało:\nNie, Dorota, ja po prostu mam pecha. Nie mogę być szczęśliwa, nie każdy może.\nDalsza część dnia w redakcji upłynęła, jak co dzień. Kinga ustaliła z naczelnym, że bierze temat Krościenka i otrzymała więcej informacji, które tylko dodatkowo ją przygnębiły. Właściwie zaczynała żałować, że się zgodziła.\nPo co jej to było? Gdyby jeszcze miała szansę na spędzenie weekendu w jakimś luksusowym kurorcie, gdzie mogłaby zażyć masaży, kojących zabiegów i popijać drinki z palemką. Ale nie wierzyła, że uda się jej zrelaksować w jakiejś podrzędnej górskiej dziurze, w której jedyne dostępne rozrywki to łażenie po lesie i plotkowanie z emerytkami.\nKiedy miała już wychodzić z pracy, przygnębiona perspektywą przedzierania się do domu przez rozgrzane i duszne miasto, do redakcji wbiegła Aneta, która tego dnia pracowała w terenie.\nMuszę wam coś opowiedzieć! – zawołała, wpadając z impetem do pokoju.\nKinga odłożyła torebkę na biurko, chętna posłuchać, co też mogło spotkać tę dziewczynę.\nAneta była pełna typowego dla młodych ludzi zapału i entuzjazmu. We wszystkim widziała ciekawy temat na artykuł i wszystkim się ekscytowała. Być może, tak jak kiedyś Kinga, marzyła o wielkiej dziennikarskiej karierze. Kto wie, może będzie jej dane ją zrobić, choć bardziej prawdopodobne wydawało się, że życie z biegiem lat zweryfikuje te młodzieńcze oczekiwania.\nI chłopcy – dodał Olek, zerkając zza monitora.\nSłuchajcie, to niesamowite! – kontynuowała Aneta, zbyt zaaferowana, by zwrócić uwagę na grafika. – Wiecie, że robię teraz reportaż o wróżbiarstwie...\nKinga miała ochotę zwrócić jej uwagę, że „reportaż” to stanowczo za dużo powiedziane, ale sobie darowała. Nie ona była od sprowadzania na ziemię tej wesołej blondyneczki, życie zrobi to najlepiej.\nI co, nauczyłaś się rzucać zaklęcia? Pozmieniasz nas w żaby?\nOlek, daj dziewczynie spokój! – Dorota upomniała kolegę. – Ja chcę posłuchać, to ciekawy temat.\nTo czarujcie beze mnie, bo na mnie już czas. – Grafik podniósł się zza komputera. – Tylko mi tu jakiegoś sabatu nie zróbcie. I tak już mi ciężko z trzema babami w jednym pokoju.\nTeż cię uwielbiamy, Oluś – zawołała Dorota za wychodzącym kolegą. – Ale jak nam podpadniesz, to cię złożymy w ofierze.\nAneta zachichotała. Grafik machnął ręką na pożegnanie, bardziej niż towarzyskim przekomarzaniem zainteresowany powrotem do domu. Kinga słuchała tej wymiany zdań, siedząc na biurku, ale tym razem żarty koleżanki jakoś jej nie bawiły.\nNo i dobrze, że sobie poszedł. Po co nam chłop na babskich pogaduszkach?! – podsumowała Dorota. – Mów, Anetka, co z tymi wróżbami. Mnie takie rzeczy interesują.\nSerio? – zdziwiła się Kinga. – Przecież to jakieś bzdury dla naiwnych staruszek. Bez obrazy, Dorotka.\nWłaśnie nie! – zakrzyknęła Aneta z wypiekami na twarzy. – Ja też nie do końca w to wszystko wierzyłam, ale, wiecie, w ramach reportażu...\n„Znów to słowo” – pomyślała Kinga.\n...przetestowałam jedną wróżkę. Sama na sobie! I jestem w szoku!\nWróżkę?! Dziewczyny, przypominam, że mamy tu redakcję pisma dla kobiet, a nie dla oszołomów.\nKinia, a ty co?! – obruszyła się Dorota. – Czemu się czepiasz młodej?\nBo ja w takie bzdury nie wierzę. Nie ma żadnych nadprzyrodzonych mocy, żadnych wróżb, żadnych wpływów gwiazd, żadnych uzdrawiających kamieni, żadnych aniołów ani diabłów. To wszystko tylko sztuczki, żeby naciągać naiwnych i doić z nich kasę.\nNo i fajnie... – Dorota wzruszyła ramionami. – Nie wierz sobie, twoje prawo, ale ja wierzę w magiczne siły i jestem ciekawa tej historii.\nNo dobra, to co z tą wróżką? – Kinga dała za wygraną, widząc, że jest na straconej pozycji.\nPowiedziała mi wszystko! Wszystko, co jest i co było w moim życiu! Skąd niby mogła to wiedzieć?! – podjęła swą opowieść Aneta, nerwowo odrzucając z twarzy pasemka w kolorze różowego blondu. – I oczywiście powiedziała mi wszystko, co będzie...\nTak? To co cię czeka? Książę na białym koniu i worki pieniędzy?\nKinga, jak nie wierzysz, to sama do niej idź i się przekonaj! Mogę się założyć, że wtedy już nie powiesz, że to bzdury! – Aneta pierwszy raz odważyła się postawić starszej koleżance.\nA wiecie, że to jest świetny pomysł! – zapaliła się Dorota. – Ja też pójdę!\nKinga patrzyła na koleżanki z politowaniem. Miała wrażenie, że nagle coś odebrało im rozum.\nWróżby, magie?! Czyżby świat cofnął się o setki lat? Wszystkie te okultystyczne brednie to tylko naciągane bajeczki dla naiwnych. Wiejskie babcie, zdesperowane kury domowe czy łatwowierne nastolatki – one ewentualnie mogły się na nie nabierać, ale wykształcone dziennikarki, które powinny wyczuwać fałsz na kilometr?!\nDobra, pójdę! – oznajmiła. – Pójdę nawet jutro, żeby udowodnić wam, że to same bujdy!\nDorota również zadeklarowała chęć odwiedzenia wróżki. Wzięły od Anety namiary na tę kobietę i od razu zadzwoniły, by się umówić. Szybko przekonały się, że wcale nie jest to takie proste, jak myślały. Wróżka okazała się wielką szychą w swojej branży i wolne terminy miała w kalendarzu dopiero za kilka tygodni. Kiedy się jednak dowiedziała, że dzwoniące są dziennikarkami i znajomymi piszącej o niej artykuł Anety, „magicznie” – jak na wróżkę przystało – znalazła czas na spotkanie już następnego dnia.\nTrzeba będzie to jakoś załatwić ze Szczepanem – zauważyła Kinga, gdyż wyznaczony przez wróżkę termin wypadał w godzinach ich pracy.\nZostaw to mnie – uspokoiła ją Dorota. – Załatwię nam dwie godzinki wolnego. A teraz... – Zerknęła na zegarek. – Długo wyczekiwana chwila wolności. Kinia, idziemy się czegoś napić?\nA co, mam do pustego domu wracać? Stefan jeszcze w robocie.\nChwilę później siedziały już w kawiarnianym ogródku nieopodal budynku redakcji. Rozłożony nad ich głowami parasol chronił od słońca, ale nie od skwaru. Wkoło było głośno i tłoczno, gdyż upalna pogoda zachęcała do spędzania czasu w tego typu miejscach. Zimne piwo lało się strumieniami, więc i one się skusiły. Na tę okoliczność Kinga postanowiła zostawić samochód na biurowym parkingu i wrócić do domu tramwajem. Często tak robiła, bo kilka łyków alkoholu po pracy od jakiegoś czasu stało się jej nawykiem.\nPowiedz mi, czemuś ty taka cięta na tę wróżkę? – zapytała ze śmiechem Dorota, kiedy już upiła nieco złocistego napoju ze swojej szklanki.\nPo prostu nie lubię, jak się z ludzi robi idiotów. Ja sumiennie i rzetelnie wykonuję swoją pracę, i tego samego oczekuję od innych.\nA nie przyszło ci nigdy do głowy, że w tym coś naprawdę może być?\nDorota, proszę cię, niby co? Magię to można spotkać jedynie w bajkach dla dzieci i tam powinien ten temat pozostać.\nAle... to ty w nic nie wierzysz? – spytała Dorota, odpalając papierosa.\nTak absolutnie w nic? Nawet w Boga?\nA widziałaś kiedyś Boga? – Kinga wzięła papierosa z paczki podanej jej przez koleżankę.\nBieguna Polarnego też nigdy nie widziałam, a on istnieje! – zaśmiała się Dorota.\nNo dobra, masz rację, kiepski argument. Ale nie zmienia to faktu, że nie wierzę.\nTo raczej smutne, tak w nic nie wierzyć.\nDlaczego? – zdziwiła się Kinga. – Przynajmniej nie żyję złudzeniami. Wiem, że mam tylko siebie i tylko na siebie mogę liczyć. I muszę się starać ze wszystkich sił wyciągać z życia jak najwięcej dla siebie, bo żaden cud mi z nieba nie spadnie.\nDorota zapatrzyła się na wydmuchiwany kłąb dymu. Po chwili znów przemówiła:\nAle to chyba kiepsko działa, co?\nCo kiepsko działa?\nTa twoja filozofia życiowa. Nie widać, żeby cię specjalnie uskrzydlała.\nBo moje życie, Dorotka, to pasmo niepowodzeń. Ale przynajmniej winić za to mogę też tylko siebie.\nA ja wierzę, że są osoby, które mają dar przewidywania przyszłości albo robienia innych nadprzyrodzonych rzeczy! – Dorota, porzucając melancholijny ton, wyraźnie się ożywiła.\nDar? Ale skąd? Zastanów się, tak na logikę, skąd go wzięły?\nNie wiem, wiele jest tajemnic na tym świecie.\nNa pewno tajemnicą jest to, jak ta cała wróżka od siedmiu boleści omamiła naszą Anetę.\nOch, Anetkę to akurat łatwo omamić. – Zaśmiała się Dorota, a jej rude loki podskoczyły niczym zwolnione z uchwytów sprężynki. – Ale ja myślę, że w tych wróżbach to jednak coś jest. Sama się jutro przekonasz.\nKolejny dzień był równie upalny jak poprzedni. Wyglądało na to, że tegoroczna wiosna zamierzyła, iż zostanie uznana za środek gorącego lata. Od samego świtu żar lał się z nieba, a betonowe ściany bloków chciwie go łapały i magazynowały niczym kaflowe piece. Świeża trawa, która jeszcze niedawno miała odcień soczystej zieleni, powoli brązowiała, jak zdarzało się to podczas sierpniowej spiekoty.\nKinga odsłoniła okno w sypialni i natychmiast na powrót zaciągnęła zasłonę, zniechęcona blaskiem, jaki uderzył w jej zaspane oczy.\nW mieszkaniu było bardzo cicho. Jak zwykle, zanim nie włączyła telewizora. Nie znosiła telewizji, drażnił ją jazgot prezenterów i denerwowały melodie reklam. Choć była dziennikarką, nie trawiła medialnego szumu, który dwadzieścia cztery godziny na dobę wylewał się z tego elektronicznego pudła. A jednak zawsze po przebudzeniu i kiedy wracała do domu, włączała je, bo panująca w mieszkaniu cisza była nie do zniesienia. Za bardzo przypominała pustkę, a tej Kinga bała się jak niczego na świecie.\nNo, może oprócz wieczności. Wieczności bała się jeszcze bardziej, bo oznaczała ona nieskończoną ilość czasu spędzonego w pustce.\nWłaściwie nie wiedziała, skąd wzięły się u niej te lęki. Towarzyszyły jej, odkąd sięgała pamięcią. Zawsze była przekonana, że po śmierci człowieka czeka jedynie zawieszenie w pustce, na zawsze, bez końca.\nCzasami ta pustka wyciągała swe szpony po kogoś już za życia. Wyzierała z cichych, pustych kątów mieszkania. Najczęściej wieczorami, kiedy nie było dokąd iść, z kim porozmawiać ani do kogo się przytulić. Zresztą, czasami pojawiała się nawet pośród ludzi. Była stałym, niechcianym i przerażającym elementem życia Kingi, o którym na wszelkie sposoby starała się zapomnieć. Jej życie w dużej mierze stanowiło ciągłą ucieczkę przed tą pustką. Ucieczkę bezsensowną, bo przecież i tak czekała ona na nią u kresu dni.\nCzasami było jej tak źle, że czuła, jak rozpacz rozrywa ją na kawałki. Intuicyjnie przeczuwała, że musi być jakieś ukojenie dla tego cierpienia, ale nie miała pojęcia, czym ono by mogło być. Innym razem zastanawiała się, czy jej stan nie ma przyczyn medycznych, czy przypadkiem nie cierpi na głęboką depresję i czy garść leków nie rozwiązałaby całego problemu. Coś powstrzymywało ją jednak od zasięgnięcia porady lekarza. Wiele lat żyła w poczuciu, że musi się jakoś trzymać i mieć nieposzlakowaną opinię. Resztki tego przyzwyczajenia wciąż gdzieś w niej siedziały. Kiedyś za najmniejsze potknięcie – wyjście na imprezę, głupi młodzieńczy wybryk czy zasięgnięcie porady psychiatry – mogliby jej odebrać Sebastiana, a ona nie przeżyłaby utraty go po raz drugi.\nKiedy matka umarła, Kinga miała dwadzieścia cztery lata, Sebastian – dziewięć. Ona właśnie kończyła studia, on – kolejną klasę podstawówki. Kinga jednak nie przypuszczała, że tamtego lata skończy się dla niej coś jeszcze – beztroski etap życia. Wcześniej spędzała czas jak typowa studentka – obok nauki były imprezy, wyjazdy z przyjaciółmi, używki i barwne życie towarzyskie. I chociaż gdzieś w tle wciąż towarzyszyło jej ogromne poczucie winy, nauczyła się z nim żyć i maksymalnie wykorzystywać uroki młodości. Potem z dnia na dzień została sama z dzieckiem, którego praktycznie nie znała.\nKinga otarła łzy z oczu, po raz kolejny rozklejając się nad tym, jak bardzo zniszczyła swoje życie. Ciąg błędnych decyzji sprzed lat doprowadził ją do miejsca, w którym nic już na nią nie czekało.\nI wtedy pomyślała o wróżce, z którą miała się tego dnia spotkać. Po raz pierwszy dopuściła do siebie myśl, że mogła się mylić w tym temacie. A co jeśli to Aneta i Dorota miały rację? Co jeśli istniały jakieś siły nadprzyrodzone i zaklinanie ich mogło przynieść pomyślność i powodzenie?\nTak bardzo pragnęła odmiany w swoim życiu, jakiegoś zbawczego promienia światła, które uleczyłoby wszystko, co złe, wymazało to, uczyniło ją nową istotą.\nGłupie mrzonki – burknęła sama do siebie, zaparzając kawę.


Powiązane treści z tagiem Fulfillment - ecommerce dopasowany do Ciebie\nPowiązane treści z tagiem Fulfillment\nBranża fashion stawia na fulfillment! Historia sklepu i marki PanPablo - webinar gościnny z Omnipack i PanPablo\nRynek europejski jest w zasięgu ręki. Budowanie sklepu internetowego, który sprzedaje międzynarodowo to wiele możliwości. Sam rynek europejskiego e-commerce jest wart 717 mld euro, dlatego dzięki sprz...\nCzy warto zlecić logistykę sklepu internetowego na zewnątrz? Sprawdź porady od InPost Fulfillment\nFulfillment dla e-commerce oznacza zlecenie obsługi magazynu zewnętrznej firmie. Partner logistyczny realizuje więc twoje zamówienia, obsługuje zwroty, negocjuje umowy z kurierami, odpowiada za pakowa...\nFulfillment dla e-commerce. Kiedy warto prowadzić sklep internetowy bez magazynu?\nFulfillment dla sklepu internetowego oznacza zlecenie logistyki i przejęcie magazynu przez zewnętrznego partnera. Partner taki realizuje więc zamówienia, obsługuje zwroty, negocjuje umowy z kurierami,...\nZ nagrania webinaru dowiesz się, jak budować pozytywne doświadczenia zakupowe oraz jak wykorzystać usługę fulfillment w rozwoju biznesu. Eksperci z InPost omówili również trendy e-commerce w 2022 rok...\nW branży fashion też warto postawić na fulfillment! Poznaj historię marki Cardiobunny. Obejrzyj nagranie webinaru IdoSell\nJak osiągnąć sukces w branży modowej? Jak zaplanować logistykę swojego sklepu, żeby była najbardziej wydajna? Czy warto postawić na fulfillment i dlaczego? Webinar IdoSell gościnnie prowadzili eksperc...\nPrzed nami gorący okres w e-commerce. Jak poradzić sobie z dużym ruchem i gwałtownymi wzrostami sprzedaży? Pomocna będzie logistyka skalowalna na żądanie, czyli usługi fulfillment. Dzięki integracji I...\nE-commerce jest sektorem biznesu świetnie przystosowanym do sprzedaży zagranicznej. Jednakże kierowanie oferty na rynki niemieckie, brytyjskie czy norweskie wymaga przemyślanej obsługi klienta, market...\nNa webinarze gościliśmy dwóch prelegentów - założyciela sklepu PanPablo, Pawła Przybylskiego oraz Piotra Reszelskiego, Sales Directora z Omnipack. Przedstawiliśmy historię sukcesu sklepu internetowego...\nDostęp do niskich cen fulfillment w całej Europie czy też możliwość dostawy produktów do innych krajów w jeden dzień – to tylko niektóre zalety Frisbo. Już teraz z tej usługi mogą korzystać klienci Id...


płaszcz zimowy męski reserved - stylowo i modnie z Allani\npłaszcz zimowy męski długi\nelegancki płaszcz zimowy męski\npłaszcz męski zimowy długi\npłaszcz męski długi zimowy\npłaszcz męski zimowy próchnik\npłaszcz męski camel\npłaszcz męski zara\npłaszcz męski bez rękawów\nzamszowy płaszcz reserved\npłaszcz męski slim fit\npłaszcz męski beżowy\npłaszcz męski japan\nPłaszcz męski zimowy kamelowy CX0362 • Zimowy męski płaszcz dwurzędowy.\nDzięki nieznacznemu wzmocnieniu przędzą syntetyczną płaszcz jest mało podatny na zagniecenia i łatwy w pielęgnacji. • Ponadto płaszcz posiada ocieplaną podszewkę, wykonaną z 50% wiskozy. • Płaszcz został wykonany z wyselekcjonowanej wełny, która jest przyjemna w dotyku i chroni przed zimnem.\nKlasyczny, męski płaszcz posiada krytą plisę, dwie skośne kieszenie, jedno rozcięcie z tyłu i wysoką stójkę, która chroni przed zimnem. • Czarny, męski płaszcz w białą kratkę, został uszyty z wysokiej jakości wełny (100%), idealnej w okresie jesienno-zimowym. • Płaszcz w Kratę Mauricio\nPłaszcz męski 4F x PROSTO • KOLEKCJA LIMITOWANA: Męski ocieplany płaszcz zimowy o szerszym kroju, zaprojektowany we współpracy 4F x PROSTO.\nBrązowy płaszcz męski Dstreet w stylu casual\nPłaszcz męski kamelowy CX0359A • Płaszcz męski zimowy.\nTommy Hilfiger męski płaszcz C-Senna Parka - m • Kurtki męskie zimowe\nCzarny płaszcz męski Denley w stylu casual\nPłaszcz męski czarny Denley 8853E • Płaszcz męski w kolorze czarnym Płaszcz jednorzędowy Zapinany na zamek błyskawiczny oraz guziki Kołnierz revers Posiada dodatkowy kołnierz typu stójka • Płaszcz może mieć zaszyte kieszenie Okazja: Spacer, randka, wypad na miasto Model (182 cm, 82 kg) ma na sobie rozmiar XL Materiał: 55% Wełna, 45% Poliester\nCzarny płaszcz męski LANCERTO z wełny\nPonadto płaszcz posiada ocieplaną podszewkę, wykonaną z 50% wiskozy. • Dzięki nieznacznemu wzmocnieniu przędzą syntetyczną płaszcz jest mało podatny na zagniecenia i łatwy w pielęgnacji. • Szary męski płaszcz to doskonały wybór na jesienno-zimowy sezon.\nPłaszcz męski zimowy. • Płaszcz męski kamelowy CX0359\nCzarna kurtka Pierre Cardin\nLekki płaszcz puchowy męski Pierre Cardin, Wytrzymały materiał , Prosty krój, Odpinany kaptur, Kryty zamek błyskawiczny dwustronny , Kieszeń zapinana na • Lekki płaszcz puchowy z odpinanym kapturem • Kurtki męskie zimowe\nPłaszcz męski Review\nKurtki męskie zimowe • Płaszcz pikowany męski REVIEW, Wytrzymały materiał, Prosty krój, Kaptur z tunelem, Zamek błyskawiczny dwustronny z plisą na zatrzaski, Kieszenie z patką\npłaszcz zimowy męski reserved w trendy ALLANI\nDługi płaszcz zimowy męski – klasyka w garderobie każdego pana Długi płaszcz zimowy męski to zdecydowanie must have w szafie każdego pana. • Jaki płaszcz zimowy męski wybrać w tym sezonie? • Czarny płaszcz męski zimowy – Twój must have na nadchodzące mrozy! • Skórzany płaszcz zimowy męski, czyli gwarancja ciepła w stylowej odsłonie Jednym z najgorętszych trendów na nadchodzące mrozy jest skórzany płaszcz zimowy męski. • Płaszcz zimowy męski we wzory Krata nie znika ze świata trendów.\nShutterstock, Reserved, House, Mohito, Answear.com. • Wybierając zimowy pikowany płaszcz, na pewno warto zwrócić uwagę na jego krój i długość. • Długie pikowane płaszcze zimowe – otul się stylowo Doskonałe na wyjątkowe chłody i mrozy długie pikowane płaszcze zimowe sięgają w sezonie 2018/2019 nawet do kostek. • Ochroni cię długi pikowany płaszcz i spektakularne buty! • Płaszcz pikowany z kapturem lub futrzanym kołnierzem – postaw na detal\nPodczas ostatniego etapu zimowych wyprzedaży w sklepach Reserved warto także nabyć spodnie z wiązanym paskiem w modnym odcieniu pomarańczu, który również będzie hitem wiosny 2019. • Ostatni etap wyprzedaży w Reserved, Mohito, Sinsay, Cropp i House Zimowe wyprzedaże 2018/2019 w sklepach LPP zaczęły się tuż po świętach Bożego Narodzenia. • Zara, H&M, Reserved, Mohito, 4F… • Podczas zimowych promocji 2018/2019 w sklepach Reserved warto zwrócić uwagę przede wszystkim na swetry. • Finałowa obniżka cen w sklepach Reserved, Mohito, Sinsay, Cropp oraz House pozwoli Ci sporo zaoszczędzić.\nModne zimowe stylizacje z grubym swetrem w roli głównej! • Jakie zimowe stylizacje będą najbardziej uniwersalne i zarazem zgodne z trendami na sezon 2019/2020? • Płaszcz zimowy – stylizacje w neutralnych barwach Bazą stylizacji zimowych jest często modny płaszcz zimowy. • By zapewnić sobie stylowy wygląd i komfort trzeba zadbać nie tylko o bazowy strój, ale też okrycie wierzchnie, jak płaszcz zimowy czy kurtka. • Do zestawu dobierz też kozaki na słupku oraz krótki płaszcz wiązany w talii lub ten o kroju modnej peleryny.\nPłaszcz wełniany – na co zwrócić uwagę przy zakupie? • Płaszcze zimowe damskie wełniane na sezon 2018/19 Jakie płaszcze zimowe wełniane są najbardziej na topie? • W takich sytuacjach niezbędne jest zerknięcie na metkę, na której znajdziesz wszystkie informacje potrzebne do stwierdzenia, czy dany płaszcz wełniany zimowy jest wart Twojej uwagi i swojej ceny. • Krata i zwierzęce wzory – jesienno-zimowy must-have • Modne i ciepłe wełniane płaszcze damskie – zobacz nasze zimowe propozycje!\nZnajdziecie wśród nich, obok wspomnianych już camelowych płaszczy, także bardzo lubiany i efektowny szary płaszcz zimowy. • Może wśród zaprezentowanych modeli znajdziesz swój idealny płaszcz. • Takie modele znajdziesz, oprócz kolekcji Prabala Gurunga czy propozycji marki Bottega Veneta, również w ofercie Reserved, Mohito czy Zary. • Płaszcz damski teddy coat, czyli plusz i sztuczne futro na mroźne dni • Długie płaszcze zimowe damskie puchowe i pikowane – styl i ciepło w wersji maxi!


Silny wiatr w Elblągu. Konar drzewa zablokował torowisko - Express Elbląg - najszybszy portal informacyjny w Elblągu\nSilny wiatr w Elblągu. Konar drzewa zablokował torowisko\n21.10.2021, 16:36 (aktualizacja 21.10.2021, 16:41)\nDziś, 21 października po godzinie 15.00 straż pożarna w Elblągu otrzymała zgłoszenie o nadłamanym konarze drzewa, który zablokował torowisko przy Al. Grunwaldzkiej. Na czas działań strażaków na Al. Grunwaldzkiej był wprowadzony ruch wahadłowy.\nIMGIW na terenie powiatu elbląskiego prognozuje wystąpienie silnego wiatru (stopień 2) o średniej prędkości od 40 km/h do 55 km/h, w porywach do 100 km/h, z południowego-zachodu i zachodu.\nNajsilniejszy wiatr spodziewany jest w godzinach późnopopołudniowych i wieczornych 21 .10.2021 r. Możliwe są także burze.\nGalapagos 22.10.2021, 12:20\nTeż mam silny konar i nie robię z tego afery.


Tenisówki VANS - Era VN0A38FRVIL1 (Tie Dye) Garden Green/Tr - Zielone trampki męskie Vans, bez wzorów, z gumy, sportowe, bez zapięcia. W wyprzedaży za 179.00 zł. - Trampki męskie - Obuwie męskie - Moda dla mężczyzn - Sklep Antyradio.pl\nTenisówki VANS – Era VN0A38FRVIL1 (Tie Dye) Garden Green/Tr\nModna propozycja marki Vans. W cholewce dominuje materiał – materiał. Wewnętrzna wyściółka to materiał, skóra ekologiczna. Wkładka to materiał. Materiał podeszwy to guma. Te buty to miejski styl w dobrym wydaniu.\nmoda dla mężczyzn vans moda dla mężczyzn eobuwie.pl trampki męskie vans trampki męskie bez zapięcia zielone trampki męskie trampki męskie ze sklepu eobuwie.pl


Love Hina tom 7 - Strona 2 - Forum Waneko\nPost autor: Grisznak » pt lut 25, 2005 7:10 pm\nNowy tomik jest niezły bo jest dużo Otohime, jednak mam wrażenie, że fabułą zaczyna niebezpiecznie się rozwlekać, a to w końcu dopiero połowa serii.\nMam nadzieję, że w końcu się doczekam odcinka z grą komputerową, który w anime był jednym z lepszych.\nPost autor: L-Voss » pt lut 25, 2005 7:16 pm\nSPOILERRozczaruję cię... Nie doczekasz się... Choć mnie ten odcinek anime raczej do gustu nie przypadł... A fabuła zdąży się jeszcze tak pogmatwać, że nie masz się co martwić! KONIEC SPOILERA\nPost autor: Grisznak » sob lut 26, 2005 6:17 pm\nNo nie wiem, czy to dobrze, bo do tej pory to była komedia, ale kiedy się zrobi telenowela...\nPost autor: L-Voss » sob lut 26, 2005 9:30 pm\nGrisznak pisze: No nie wiem, czy to dobrze, bo do tej pory to była komedia, ale kiedy się zrobi telenowela...\nJa cię zapewniam, że zdążysz się jeszcze setnie ubawić! Każdy tom LH nie schodzi poniżej pewnej minimalnej dawki humoru, która to jest zupełnie wystarczająca! A ponadto LH wcale nie przypomina fabułą telenowel ze względu na dosyć dynamiczną akcję itede itepe... Zresztą niezmiennie i bezustannie powtarzam, że LH to RE-WE-LA-CJA! Nie masz się co martwić!\nPost autor: Kaktus » czw mar 03, 2005 3:41 pm\nNie zrobi sie telenowela bo najczesciej w romantycznych (dla Keitaro i Naru) momentach zawsze cos im musi przeszkodzic ^^. A troszeczke telenoweli musi byc bo to w koncu komedia romantyczna .\nPost autor: Kruk » czw mar 03, 2005 7:07 pm\nMadoka pisze: szkoda że skończył sie akurat w takim momencie\nZakończenie jest tak dziwne, że nie wiem nawet, czy nie brakuje mi kartek .Liczyłem- wszystkie są- ale nadal nie mogę uwierzyć. Po za tym brakuje (obecnego w każdym tomie) "pożegnania"- "koniec tomu x". Niech mnie tylko ktoś upewni- ostatnim dymkiem w komiksie jest:\nOtohime mówi: "Ojejku! To jest..." ?\nPost autor: Madoka » czw mar 03, 2005 7:43 pm\nTak to jest ostatni dymek.\nPost autor: Kruk » czw mar 03, 2005 8:04 pm\nuufff... wielkie dzięki. Nareszcie rozwiano wszelkie moje wątpliwości.\nPost autor: Lina » czw mar 03, 2005 10:21 pm\nTomik fajny^^ najlepszy rozdział jak keitaro był kujonem i rzeczywiście papier troszku inny niż w poprzednim tomie^^\nRejestracja: wt paź 12, 2004 12:44 pm\nLokalizacja: Skadś =P\nPost autor: gunshin » sob mar 05, 2005 4:20 pm\nKoncoowka 7 i 8 tomik traktowane sa jak calosc\nqrcze pospojlerowalbym wam troche ale nie jestem taki\nteraz tylko czekam na 8 tomik (mooj ulubiony )\nViva Hinata Girls\nKtos powiedzial "mysle wiec jestem". Wiec kurde skad ja sie wziolem =P\nPost autor: Kaktus » sob mar 05, 2005 9:17 pm\nJa tez z niecierpliwoscia czekam na 8 tom bo w nim wyjasni sie to co zaszlo w 7 tomie . Az mnie korci zeby skany sciagnac, ale musze byc twardy i sie powstrzymac .\nRejestracja: śr gru 22, 2004 7:34 pm\nPost autor: Hayate » ndz mar 06, 2005 10:34 am\nI znów trzeba czekać na następny tom .\nAle tomik 7 był świetny. Coraz bardziej lubię Mutsumi. Świetny był rozdział, jak spadła do pokoju Keitaro .\nPost autor: gunshin » ndz mar 06, 2005 12:29 pm\nJeszcze tylko modlic sie zeby tlumaczenie bylo fajne\nChociaz widac ze tlumacz coraz lepiej lapie serie\nPost autor: Kaktus » ndz mar 06, 2005 8:47 pm\nMi sie tylko na poczatku srednio podobalo tlumaczenie, ale po przeczytaniu paru razy wydanych tomow przyzwyczailem sie. Nielatwo jest dobrze przetlumaczyc komiks/ksiazke (a to w szczegolnosci) na jezyk inny niz ten w ktorym byla napisana wiec sie nie czepiam . Co nie znaczy ze nie warto zwracac uwagi na bledy. To sie zawsze przydaje .\nPost autor: Sino » pn mar 07, 2005 12:34 pm\nJak dla mnie to taki średni ten tomik (poza paroma wyjątkami). Tak trochę za dużo treści ,na małym "obszarze" ,taki natłok, można by powiedzieć informacji ! Czekam na 8 - bo z recenzji słyszę ,żę warto !\nPost autor: L-Voss » pn mar 07, 2005 4:47 pm\nSino pisze: Jak dla mnie to taki średni ten tomik (poza paroma wyjątkami). Tak trochę za dużo treści ,na małym "obszarze" ,taki natłok, można by powiedzieć informacji ! Czekam na 8 - bo z recenzji słyszę ,żę warto !\nOj warto, warto! Jego największą zaletą jest to, że znacznie różni się od pozostałych... i nic więcej nie zdradzę.\nPost autor: L-Voss » czw mar 10, 2005 4:55 pm\nSorki, że piszę jeden post pod drugim, ale znalazłem fanfica, który prezentuje temat będący w pewnym sensie rozwinięciem odcinka o "spadającej Mutsumi", tyle że rolę główną gra tam Naru... i tym razem problem jest DUŻO poważniejszy... niestety fic jest po angielsku i niedokończony...\nPS: Nie napisałem tego w temacie o fanficach, gdyż chciałem się odwołać do tych osób, którym podobał się odc. 58. Jeśli mimo wszystko nie jest to właściwy temat, to przepraszam...\nPost autor: Norad » pt mar 11, 2005 3:24 pm\nJa wkoncu doczytalem calosc czytalem 2 tyg. to ":??\nW kazdym razie moje komentarze sa wszedzie takie same, co do kazdego tomu, w tym nic nie zmienie, ta manga jest idealna mimo tych zmian do których jestem przyzwyczajony z Anime, sytuacja SPOILER>miedzy obiecana dziewczyna, która nie wiemy kto wkoncu jest :p, a Naru rozwinela sie lepiej niz w anime co kaze nam kupic LH #8 i koniec!\nPost autor: Pysiol » ndz mar 13, 2005 10:35 pm\nDla mnie LH od początku rewelacyjna nie jest, ale podoba mi się i zamierzam zbierać tą serie do końca. Niestety wszystkie gagi kręcą się wokół tego samego i w sumie mnie już tak nie śmieszy oglądanie kolejny raz jak Keitaro obrywa, na szczęście Naru wydaje się łagodnieć, więc może sytuacja trochę się zmieni.\nPost autor: Grisznak » pn mar 14, 2005 7:16 pm\nNaru staje się łagodniejsza pod wpływem Mutsumi, bo na jej tle wypada jak typowy babus.\nZaś co do promised girl to lista kandydatek nie jest jeszcze definitywnie zamknięta, a kto wie, czy manga pod tym względem nie okaże się jeszcze bardziej zagmatwana niż anime.