writtenbyanita | pielęgnacja długich włosów | kobieco | kosmetycznie |: lipca 2012\nPodaję Wam jeszcze na koniec linki do tych banków:\nBarclays NatWest Lloyds TSB\nAutor: writtenbyAnita o 12:58 24 komentarze\nJohn Frieda odzywka rozswietlajaca i jej zdumiewajaca brytyjska cena!\nJohn Frieda Sheer Blonde odżywka rozświetlająca\nProdukty Johna Friedy widziałam setki razy w rossmannie, nie raz kusiły mnie profesjonalnym wyglądem opakowania, ale cena zdecydowanie odpychała, ponad 30 zł za zaledwie 250ml produktu to z pewnością nie propozycja na kieszeń ucznia. No, ale kilka dni temu udało mi się ją upolować w brytyjskiej drogerii.\nZapłaciłam za nią £ 3,29 co w przeliczeniu na złotówki daje około 17 zł. Więc jak widać odżywka jest prawie o połowę tańsza tutaj, a nawet jeszcze bardziej, bo 3 funty w UK to na prawdę nie dużo.\nJak na razie mogę o niej powiedzieć, że fajnie wygładza włosy, czy poprawia ich kondycję to jeszcze nie mam pojęcia.\nJuż niedługo kolejna notka z nowej serii Życie w Wielkiej Brytanii - tym razem o tym jak założyłam konto w banku.\nTo na tyle dzisiaj, życzę Wam wspaniałego dnia!\nAutor: writtenbyAnita o 15:29 18 komentarze\nŻycie w Wielkiej Brytanii. Part 1 : pierwsze dni na obczyźnie.\nNa reszcie znalazłam trochę czasu, by do Was coś naskrobać :)\nAutor: writtenbyAnita o 15:05 14 komentarze\nTak jak pisałam jakiś czas temu, wylatuję do UK. Data na bilecie pokazuje, że to już jutro - nie mogę uwierzyć jak to szybko zleciało - od nieśmiałych planów KLIK, po zabookowanie biletu KLIK.\nJestem niesamowicie podekscytowana, ale nie ukrywam też, że lekko przerażona :)\nPs. Wybaczcie za NIE dodanie aktualizacji po farbowaniu, wyleciało mi to z głowy totalnie..\nOdezwę się w ciągu najbliższych dni! Buźka :)\nAutor: writtenbyAnita o 21:49 3 komentarze\nAutor: writtenbyAnita o 10:42 5 komentarze\nMięta na twarzy, włosach!!, paznokciach, ubraniach. Pełno jej wszędzie - jest modna od dłuższego czasu, co wcale nie powoduje, że jest mniej uwielbiana. Wręcz przeciwnie, w sieciówkach można znaleźć coraz więcej przeróżnych rzeczy w tym kolorze - od ubrań po akcesoria.\nMoja kuzynka stała się ostatnio szczęśliwą posiadaczką miętowej marynarki i podczas babskiej posiadówy spytała do czego ją zestawić. A ja nie miałam pojęcia - nie mam żadnej rzeczy w tym kolorze, choć od dłuższego czasu kuszą mnie miętowe rurki! Poszperałam w internecie, wśród celebrities i oto co znalazłam:\nMięta & Czerń\nMięta & Pastele\nOczywiście do mięty pasują też inne, odważniejsze kolory jak na przykład w stylizacji Katy Perry:\nMięta fajnie prezentuje się też z brązami i kolorem pomarańczowym. Wg mnie najlepiej wygląda zestawiona z pastelami - tworzy niezwykle dziewczęcą, lekką stylizację. Mięta wspaniale współgra ze szpilkami w kolorze nude.\nA Wy co sądzicie o mięcie, z jakimi kolorami ją zestawiacie?\nAutor: writtenbyAnita o 20:32 30 komentarze\nAutor: writtenbyAnita o 17:15 23 komentarze\nWakacje to ogrom wolnego czasu, zajmuję się wieloma rzeczami, jednak jedną z większych przyjemności jest dla mnie oglądanie filmów. Nadrabiam zaległości i przy okazji poznaję historię ludzi, o których nigdy wcześniej nie słyszałam. Właśnie tak, bo najbardziej interesują mnie filmy biograficzne. Uwielbiam oglądać historie realnych ludzi, to niesamowicie inspiruje. Tak właśnie było i tym razem, gdy sięgnęłam po film Selena.\nJest to film opowiadający prawdziwą historię pięknej, młodej i zdolnej piosenkarki meksykańskiej- Seleny Quintanilli Perez. Jej popularność wynikała głównie z tego iż śpiewała piosenki z elementami latynoskimi. Film opowiada o jej karierze, o tym jak poznała i zakochała się w gitarzyście z zespołu - Chrisie Perez. W końcu została gwiazdą, a jej album osiągnął szczyty list przebojów - ważnym faktem jest to że była pierwszą latynoską gwiazdą która odniosła tak spektakularny sukces. 31 marca 1995 roku została zamordowana przez współpracującą z nią i obdarzoną zaufaniem i przyjaźnią Yolandę Saldivar. Film odniósł spory sukces, a Jenifer Lopez została wyróżniona nominacją do Złotego Globu za najlepszą rolę żeńską . Ponadto do nagród Grammy, MTV Movie Awards i jeszcze kilku. Sprawił też że krytycy zaczęli dostrzegać wkład twórców o latynoskich korzeniach w amerykańską kulturę i zmienił się ich status - z lokalnych gwiazdek w międzynarodowych pop-idoli. Dobry film z fajną i egzotyczną muzyką.\nFilm niesamowity, pełen świetnej muzyki, miejscami także humoru. Pokazuje życie Seleny, wielkiej gwiazdy lat '90tych, której życie zostało brutalnie przerwane, gdy miała zaledwie 23 lata. Widzimy w nim historię dziewczyny, która latami walczyła o swój sukces i ciężko na niego pracowała. Po seansie zainteresowałam się historią tej kobiety i szukałam jakichkolwiek informacji o niej w internecie. Oglądałam na youtube filmy z występów i dzięki temu zauważyłam jak wspaniale Jennifer Lopez wcieliła się w jej role, stroje pokazane w filmie są identycznymi kopiami kreacji, które tworzyła Selena, która nie tylko była świetną piosenkarką, autorem tekstów, ale i projektantką. Poniżej wklejam kilka zdjęć Seleny Perez i jej utworów.\nAutor: writtenbyAnita o 15:25 8 komentarze\nKrem poleciła mi kuzynka, ucieszona, że na horyzoncie pojawił się sposób na mat pobiegłam do drogerii i za około 14 zł kupiłam Siarkową Moc. Jakie są moje refleksje?\nPrzede wszystkim zacznę od obietnic producenta.\nSzklany, dość ciężki słoiczek o pojemności 50 ml.\nKrem jest dosyć gęsty, dobrze się rozsmarowuje, zapach cytrusowy - przepiękny, ulatnia się po chwili.\nPrzede wszystkim efekt matu, na którym mi zależało - jest średnio. Tzn. gdy temperatura jest niska- krem radzi sobie bardzo dobrze, matuje skutecznie na kilka godzin, natomiast na gorące dni to totalny niewypał, mat nie utrzymuje się wcale, a w połączeniu z moim podkładem Lirene City Matt - tworzy efekt maski, a skóra błyszczy się jeszcze szybciej, niż gdy używam samego podkładu.\nZwalczanie wyprysków - tu jestem niestety rozczarowana na całej linii, krem nie radzi sobie wcale.\nMuszę jeszcze dodać, że krem jest niesamowicie wydajny, smaruję się nim codziennie, a jego prawie w ogóle nie ubywa.\nPodsumowując - krem nie robi większego szału, myślę, że dobrze wypadnie w czasie używania go na jesień, gdy temperatura jest niższa. Na kwc opinie są skrajnie różne, jedni się zachwycają inni uważają go za niewypał. Cena jest dosyć niska, także myślę, że warto go wypróbować.\nA teraz wracam do czytania Waszych blogów. Bye! ;*\nAutor: writtenbyAnita o 22:08 10 komentarze\nAutor: writtenbyAnita o 19:44 21 komentarze


Czarny Disneyland, czyli moda na fikcję z Auschwitz - plus.nowiny24.pl\nFot. Anna Kaczmarz / Dziennik Polski / Polskapresse\nCzytając „Tatuażystę z Auschwitz” czułem się zmanipulowany. Bo książka deformuje przeszłość i zaczyna operować mitami - mówi Piotr Cywiński, dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.\nWidział pan dokument Pizza w Auschwitz?\nByły więzień wraca do obozu, by spędzić z dziećmi noc w baraku. Chce, by spróbowali doświadczyć tego, czego opowiedzieć się nie da. Koszmaru. W finałowej scenie zamawiają pizzę i colę.\nI niektórych to gorszy?\nTak. A pana?\nPamiętam filmik nagrany przez córkę Adolka „Adama” Kohna, jak z rodziną, młodym pokoleniem, tańczy przed bramą z napisem Arbeit macht frei do piosenki I will survive (przeżyłem). Oburzył wielu. Ja też nie rozumiem takich zachowań. Jestem przekonany, że to wnuki zwerbowały dziadka, by zrobić show, w jakiś sposób sprowokować. Nie wiem, jaki mogliby mieć inny cel?\nMoże to sposób na poradzenie sobie z traumą obozową?\nNie sądzę. Oglądając filmik widać, że to dzieci mają ubaw, nie pan Kohn, który gubi kroki, nie potrafi się w tym tańcu odnaleźć. Nie dotrzymuje kroku.\nProsili was o zgodę?\nNie, nie mieliśmy pojęcia, że ktoś robi taki performance.\nTeraz reklamę robi wam „Tatuażysta z Auschwitz”. Wydawca idzie zresztą za ciosem, jest druga część.\nNie marzymy o takim nagłaśnianiu. Książka Heather Morris sprzedaje się w setkach tysięcy, a ludzie uczą się na niej historii. Tyle że to nie ma nic z historią wspólnego.\nA książki o aniołach i diabłach z Auschwitz, dzieciach, które poszły za ojcami, kobietach, które poszły za mężami? A akuszerki, prostytutki. Nie czyta pan tego?\nNie przeczytałem wszystkich relacji ocalałych, tak więc na pseudo-historie i fikcję nie mam czasu. I ochoty, bo te opowieści mnie nie interesują, nie chcę się także denerwować. Dla człowieka, który zna każdy metr obozu i jego dzieje, niespójności w tych książkach są tak rażące, że nie sposób przejść wobec nich obojętnie. Mieszają się w nich osoby, daty, występują w nich postaci, które choć w rzeczywistym świecie nie miały szans się spotkać, na kartach książki stają się bohaterami tych samych wydarzeń. Nie mówię o języku czy narracji, bo jestem historykiem nie krytykiem literackim.\nKicz Holocaustu jednak dobrze się sprzedaje. Dlaczego?\nWiele osób szuka w pamięci jedynie emocji. I to tych emocji, które współgrają z generalną emocjalnością człowieka, związaną z myśleniem o cierpieniu, śmierci, zagładzie, koszmarze obozu koncentracyjnego. I to jest problem. Bo emocje przychodzą i odchodzą, trudno jedynie na nich zbudować dojrzałość własną, odpowiedzialność, pamięć o przeszłości. Trudno w ten sposób nauczać młodych, co zresztą nie jest jakąś świeżą bolączką. W latach 90. cała armia nauczycieli zachwycała się dziennikiem Anny Frank jako idealnym rozwiązaniem edukacyjnym - bo współczesna czternastolatka mogła się świetnie identyfikować z jego autorką - argumentowano. Gdyby się zastanowić, to dziennik wcale nie był trafionym pomysłem na kształcenie - zwłaszcza dziewczyn w okresie buntu. To nie jest historia o ocaleniu. Anna Frank była skazana na śmierć, na dodatek zło w tej opowieści jest gdzieś na zewnątrz, nie ma twarzy. Anna boi się, że ktoś przyjdzie, ale nie wiemy, kim jest ten, kto na nią czyha. To nie jest zła lektura, bo uczy empatii, pokazuje czym jest strach, ale nie jest to sposób na naukę odpowiedzialności.\nPowiedział pan, że zło w Dziennikach nie ma twarzy. Musi ją mieć?\nJeśli dobro ma twarz, konkretną i wyraźną, dlaczego zło ma jej nie mieć? Dlaczego ma się ona rozmywać? Jeśli ofiara ma twarz a sprawca jej nie ma, zachodzi pewna forma dehumanizacji, zafałszowania. Niebezpieczna, bo odrealnia historię. Z czasem ludziom może zacząć się wydawać, że Holocaust miał miejsce na Księżycu.\nJeśli nie Anna Frank to jak dziś mówić o obozach koncentracyjnych?\nNiektórzy potrzebują do tej opowieści superbohaterów. I tu też zachodzi jakiś dla mnie niewygodny, może nieprawdziwy, proces myślenia. Bo historia dotyczyła ponad miliona osób i albo przyjmiemy retorykę, że każdy z nich był męczennikiem czy bohaterem, albo zaczniemy tworzyć wyjątki. A tworząc je bez znajomości źródeł znów odkształcamy historie.\nCzyli nie potrzebujemy dziś np. rotmistrza Pileckiego?\nTo inna sytuacja - historii oporu w obozie nie da się opisać, nie operując nazwiskami. Pytanie podstawowe jest jednak takie: w jakim celu chcemy tę czy inną postać umieścić wśród superbohaterów. Dlaczego np. ma to być tatuażysta i akuszerka? By pokazać, że byli ludzie, którzy wybijali się z tłumu, robili coś dobrego, czy po to, by tylko rozbudzać emocje; wywoływać płacz, rozpacz, czasem dumę i radość. Dlaczego te emocje są celem ostatecznym? Dlaczego jedyną refleksją, która zostaje po przeczytaniu takiej książki jest żal? Dlaczego nie ma tam nic więcej, nie stają się one źródłem głębszej refleksji na temat człowieczeństwa, czy jednostki wpisanej w tragiczną historię?\nNie muszą, bo i tak są bestsellerami. Czy to oznacza, że potrzebujemy ludobójstwa i tragedii, by się dobrze sprzedawać?\nCzy żyjemy w czasach fascynacji złem? Pewnie lepiej wypowiedzieliby się psycholodzy. Na pewno książki, filmy które dzieją się w przestrzeniach skrajnych, budzą większe zainteresowanie. Tematy wojenne, katastroficzne, opowieści o jakiejkolwiek zagładzie, anomaliach czy końcu świata zawsze trafiały do szerszego odbiorcy, bo były sensacyjne, odbiegające od normy. I jeśliby zdefiniować ten dzisiejszy trend książek z Holocaustem w tle, jako ten, u podstaw którego leżą te same pobudki, to byłoby to niezmiernie smutne.\nNiemoralne i niebezpieczne, bo wypaczające historię. Nieetyczne w stosunku do bezpośrednich świadków i nieuczciwe, bo robione dla zysków.\nJacek Dehnel ukuł nawet nazwę określające ten irytujący, niemoralny i wszechobecny literacki nurt. Nazwał go Czarnym Disneylandem. Czyli jest to już jakiś problem.\nNajwiększy wówczas, kiedy te opowieści przedstawiane są jako fakty, rekonstrukcja historyczna. Kiedy czytamy, że to autentyczna historia, udokumentowany los powstały z dołożeniem wszelkich starań i dotarciem do źródeł. Tak było z „Tatuażystą z Auschwitz”, którą napisała osoba kompletnie niemająca pojęcia o obozowej rzeczywistości. W książce, którą promuje jako prawdziwą roi się od podstawowych błędów, przekłamań, nie zgadza się topografia, chronologia, mylone są fakty, czym wprowadza czytelnika w błąd. To głęboko nieetyczne. Gdyby autorka przyznała, że to opowieść fikcyjna mógłbym zżymać się na błędy, ale nie czułbym się zmanipulowany. A tak się czuję, bo książka zniekształca odbiór zbiorowy, deformuje przeszłość i zaczyna operować mitami. A jeśli mity zaczną żyć swoim życiem, będzie to woda na młyn negacjonistów.\nKsiążka zaczęła być zbyt głośna dlatego wydaliśmy miażdżący raport, w którym wypunktowaliśmy wszystkie nieścisłości. Autorka zaczęła niestety z tym polemizować, pogrążając się jeszcze bardziej. Ale nie możemy za każdym razem tak reagować. Nie mamy takich możliwości. Zresztą, prawda jest taka, że nawet w historiach bezpośrednich świadków, z upływem czasu, pojawiają się fakty, które budzą wątpliwości. W opowieściach sędziwych już byłych więźniów też jest wiele problematycznych, delikatnych kwestii. Zwłaszcza w tych publikacjach, gdzie w trakcie pisania bohater umiera, ktoś inny kończy i redaguje. I tak, czytając je, zauważam, że powstała pewna topika, podjęta z czasem przez większość wspominających. Czytając np. informacje o transportach, niemal w każdym wspomnieniu, przyjmuje je na rampie dr Josef Mengele. Gdyby w to uwierzyć, to musiałby nie schodzić z tej rampy dniami i nocami. Tak więc nawet relacje świadków wymagają badań, tym bardziej że są pisane po traumach, kiedy pamięć tworzy sobie różne protezy.\nZnałam Józefa Paczyńskiego, fryzjera Rudolfa Hessa, który przyjechał do Auschwitz pierwszym transportem. Zawsze denerwował się na książki, pisane przez tych, którzy nie przekroczyli bramy Auschwitz, a nawet przez tych, którzy spędzili tam kilka miesięcy. - Co oni mogą wiedzieć? - pytał.\nTo dosyć częsta reakcja, zwłaszcza na fikcję literacką. I fakt, że pojawia się ona właśnie teraz, że wydawnictwa prześcigają się w publikacji fikcyjnych lub półfikcyjnych obozowych historii, jest moim zdaniem tchórzostwem. Tchórzostwem autorów. Nie żyją już bezpośredni świadkowie, nie ma kto wytknąć im błędów, nieścisłości, można żywić się konkretnymi losami bez strachu, że prawda wyjdzie na jaw. Wcześniej nikt nie odważył się pisać takich książek, nie sądzi pani, że to ciekawe?\nksiążki o auschwitz


O czym nie wie obywatel III RP | czasnazmiany\n← „Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów” Albert Einstein.\nTen kto pije alkohol (tzn.mocz bakterii) następnego dnia sika własnym mózgiem – prof. Żdanow →\nStrona główna » Uncategorized » O czym nie wie obywatel III RP\nWysłany 19 marca 2015 by Świętobor\nPodziękowania dla blogera Neon24 dr nowopolski za interesujący tekst o zakłamanej rzeczywistości III RP.\nSpołeczeństwo III RP utrzymywane jest w pełnej nieświadomości, zarówno w odniesieniu do realiów szeroko pojętego bytu, jak i tego, kto tak naprawdę jest głównym wrogiem Polski.\nPrawie przed dekadą, dokonałem próby porównania dokonań II i III RP. Z czasem doszedłem jednak do wniosku, że analiza taka jest nieuprawniona, z powodu jakościowej różnicy jej przedmiotów. II RP była bowiem państwem w pełni suwerennym, w przeciwieństwie do III RP. Logicznym wydawało się więc przeprowadzenie takiego porównania w odniesieniu do PRL-u i III RP. Rezultaty tego zaprezentowałem w kilku publikacjach tyczących różnych obszarów tematycznych. Ponieważ jednak dynamika rozwoju sytuacji w III RP jest duża, warto wrócić do tego tematu, uzupełniając go nowymi spostrzeżeniami.\nPomimo zależności PRL-u od sowieckiego hegemona i „siermiężnego” życia jego obywateli, można w jego systemie znaleźć pewne pozytywy. Należały do nich niewątpliwie pełne zatrudnienie i szeroko pojęta sfera socjalna.\nZ perspektywy ćwierćwiecza, widać wyraźnie, że III RP nie ma na swym koncie żadnych autentycznie pozytywnych osiągnięć. Odsyłając do cytowanych powyżej artykułów, przytoczę tu tylko zasadnicze „reformy” III RP:\nlikwidacja realnej gospodarki przez Balcerowicza j jego następców;\nrozbudowa pasożytniczego aparatu biurokratycznego, w wyniku zmian systemu administracji państwowej i samorządowej;\n„prywatyzacja” majątku narodowego polegająca na jego rabunku lub zniszczeniu;\ndostosowanie edukacji do „standardów unijnych”, które spowodowało drastyczny regres jej poziomu i jakości;\nstymulacja masowej emigracji młodego pokolenia, poprzez pozbawienie go jakichkolwiek realnych szans na godne zatrudnienie w kraju;\nmitygowanie przyrostu naturalnego poprzez de facto likwidację jakichkolwiek osłon socjalnych;\nlikwidacja de facto i de jure suwerenności państwa, poprzez wtłoczenie go w struktury unijne.\nNajważniejszą jednak różnicę, pomiędzy oboma tworami, stanowi fakt pełnej świadomości przygniatającej większości ówczesnego społeczeństwa, co do autentycznej sytuacji PRL-u, jego zależności od ZSRR, okupacyjnej roli „elit”, administrujących nim z sowieckiego nadania, oraz półkolonialnej eksploatacji polskiej gospodarki przez tego hegemona.\nDla kontrastu, społeczeństwo III RP utrzymywane jest w pełnej nieświadomości, zarówno w odniesieniu do realiów szeroko pojętego bytu, jak i tego, kto tak naprawdę jest głównym wrogiem Polski.\nDziś, gdy nieprzerwanie funkcjonuje ono w wirtualnej rzeczywistości, stworzonej dlań przez zagraniczne ośrodki decyzyjne, w wielu innych krajach rzeczywistość zaczyna przebijać się do świadomości obywateli. Zdarzają się też „dezerterzy” z obozu władzy. Znany szwajcarski ekonomista, były luminarz międzynarodowych organizacji finansowych, Peter Koenig, tak charakteryzuje funkcjonujący współcześnie system gospodarczy[v] :\nTrzeba sobie uświadomić, że neoliberalizm, to kryminalna, mordercza plaga. Jest ona przyczyną wszelkiego zła w XXI wieku na świecie. Obrazuje ona zachłanność małej grupki, z powodu której dziesiątki milionów muszą ginąć. Neoliberalizm i jego feudalny system bankowy, pod przewodnictwem Wall Street i jej międzynarodowej finansowej siatki, kradnie publiczne środki i inwestycje, rabuje narodowe zasoby przy pomocy złodziejskich systemów prywatyzacyjnych, wprowadzanych pod pretekstem „reform strukturalnych” niezbędnych do uratowania państw przed bankructwem.\nNie lepiej przedstawia się sytuacja światopoglądu społeczeństw, kreowanego przez korporacyjne media i tandetną pop-kulturę. Ludzie funkcjonują w matriksie nie mającym nic wspólnego z rzeczywistym światem ich otaczającym. Pisze o tym „dezerter” korporacyjnych mediów, znany brytyjski dziennikarz, John Pilger.\nPrawdziwie diaboliczną formę osiągnęła zachodnia propaganda medialna w okresie narastającego konfliktu z Rosją. Dzięki sprytowi Putina, który nie dał się sprowokować do bezpośredniego zaangażowania w ukraińską wojnę domową i nie dał tym samym zachodowi pretekstu do zaatakowania Rosji, zachodnie media zmuszone zostały do stworzenia „negatywowego” obrazu rzeczywistości, w której agresor (banderowcy wspierani przez zachód) przedstawiani są w roli ofiary, a ludność Donbasu odgrywa rolę „rosyjskiego agresora”. Pisze o tym, miedzy innymi polski dziennikarz z Kijowa, Eugeniusz Lubański:\nOgromnie mnie wstyd za polskich polityków i moich kolegów dziennikarzy, którzy robią milionom Polaków wodę z mózgu. Ta operacja dokonywana jest już w skali całego narodu polskiego. Można wszystko zwalać na PRL i żydokomunę, ale to tylko wierzchołek góry lodowej polskiego idiotyzmu, który szkodzi polskiemu interesu narodowemu.\nPolskie media, zwłaszcza telewizja non stop truje masowo przeciętnych Polaków pół prawdami w swoich reportażach z ogarniętego wojną domową Donbasu. Ostatnio dziennikarzy III RP próbują złagodzić wizerunek banderowców batalionów ochotniczych typu: „Azow”, „Donbas”, „Ajdar”, „OUN”, „Kijów” lub „Prawy Sektor”.\nNp. dziennikarka Ewa Stankiewicz już po raz kolejny demonstruje dobroć bojowników banderowskich, którzy jej zdaniem mają charakter anielski i lubią Polskę i Polaków lecz nienawidzą Rosję i Rosjan. Po reportażach pani Stankiewicz można się rozpłakać od wzruszenia, jak od filmów indyjskich. Nieskazitelni żołnierze pod flagami czerwono-czarnymi OUN-UPA i bandyci Donbasu i Putina. Białe i czarne. Do jakiego stopnia trzeba się zdegradować, aby na czarne mówić białe i na odwrót.\nDo pani Stankiewicz znowu się dołączyła skandaliczna banderówka z Polski Bianka Zalewska, która wznowiła swą pracę reporterską w ukraińskiej telewizji „Espreso”. Szef tego neobanderowskiego kanału lwowianin Mykoła Kniażyćkyj, dawny kolega koszernego Adama Michnika, przygarnia na swojej telewizji „Espreso” polskich spadkobierców OUN-UPA ze Związku Ukraińców w Polsce, znających język ukraiński. Ci nawiedzeni przez ideologię integralnego nacjonalizmu ukraińskiego obywatele III RP chętnie uczestniczą w medialnej propagandzie prezydenta Poroszenki i ministerstwa informacji banderowca Stecia ze Lwowa.\nTo dobrane towarzystwo wzajemnej adoracji robi skutecznie wodę z mózgu Ukraińcom i Polakom. Pani Stankiewicz, może to nie banderowcy mordowali tysiącami cywilnych Polaków II RP w czasie II wojny światowej? Ale co ja pytam, bo wielu dziennikarzom polskim od dawna już nie zależy na prawdzie lecz na pieniądzach.\nNatężenie propagandy medialnej, w ostatnim okresie, osiągnęło takie rozmiary, że spowodowało to oficjalną reakcję władz niemieckich, oskarżających amerykańskie środki masowego przekazu o „niebezpieczną propagandę”, prowadzącą do wojny.\nObawa o własną skórę, skłoniła Niemców do postrzegania rzeczywistości w bardziej realnym kształcie. Niestety, nic podobnego nie ma miejsca wśród „polskich elit”. Ich głupota i służalczość w stosunku do obcych „pryncypałów” jest bezgraniczna.\nDokumentne otumanienie Polaków, we wszystkich dziedzinach życia społecznego, politycznego i gospodarczego umożliwiło perfidne „porozumienie ponad podziałami” polskich „elit”, oraz zmasowana propaganda wszystkich bez wyjątku znaczących polskojęzycznych mediów.\nPolacy nie znają fundamentalnych prawd dotyczących III RP i jej społeczeństwa, a w szczególności tego, że:\nten niesuwerenny twór państwowy funkcjonuje, jako de facto kolonia Unii Europejskiej;\njego „elity” odgrywają zakamuflowaną rolę okupanta;\n„demokratyczna władza” funkcjonuje w symbiozie z „demokratyczną parlamentarną opozycją” i są one w pełni zintegrowane z nieformalnym systemem „nowego porządku światowego” (NWO);\nskala kolonialnej eksploatacji i destrukcji wdrażanej dziś w Polsce przez zachodniego okupanta (Unii & USA) wielokrotnie przewyższa tą zrealizowaną przez ZSRR w okresie PRL-u;\ngłównym wrogiem Polski I Polaków jest międzynarodowa oligarchia finansowa, oraz, w zróżnicowanym stopniu, cały zachód, a w szczególności Niemcy, a nie jak im się wmawia putinowska Rosja.\nDopóki Polacy nie poznają tych fundamentalnych prawd, dopóty sanacja będzie pozostawać jedynie mglistą alternatywą.\nOpublikowano za: http://drnowopolskiblog.neon24.pl/post/120205,o-czym-nie-wie-obywatel-iii-rp


Polityczny plan wtorku: rząd o płacy minimalnej w 2021 roku, przyjęcie listów uwierzytelniających od nowego ambasadora Niemiec, rozmowy w ZP, KO i PSL, sejmowe komisje o Funduszu Medycznym | Live | 300polityka\n15 września 2020 07:20\nPolityczny plan wtorku: rząd o płacy minimalnej w 2021 roku, przyjęcie listów uwierzytelniających od nowego ambasadora Niemiec, rozmowy w ZP, KO i PSL, sejmowe komisje o Funduszu Medycznym\nO 10:00 odbędzie się posiedzenie rządu. W porządku obrad projekt rozporządzenia w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2021 roku.\nMiędzy 12:00 a 15:00 w Belwederze odbędzie się ceremonia złożenia listów uwierzytelniających prezydentowi Andrzejowi Dudzie przez ambasadorów Wietnamy, Panamy, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Luksemburga i Niemiec.\nZgodnie z zapowiedziami, dzisiaj ma odbyć kolejna tura rozmów liderów Zjednoczonej Prawicy w sprawie nadchodzącej rekonstrukcji rządu, a także nowej umowy koalicyjnej oraz propozycji programowych na rozpoczynający się jesienny sezon polityczny.\nTakże dziś odbędzie się posiedzenie zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej, a także posiedzenie klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej. Jednym z tematów mają być zmiany w funkcjonowaniu klubu.\nPosiedzenie klubu na dzisiaj zaplanowała także Koalicja Polska, o czym mówił wczoraj Władysław Kosiniak-Kamysz w Polsat News: – Są takie sygnały czy sugestie wygłaszane publicznie przez choćby właśnie posła Sachajkę. O tym będziemy mieli szansę rozmawiać jutro na klubie. My się jako PSL nie wybieramy do koalicji z PiS. Rozmawialiśmy o tym na Radzie Naczelnej.\nO 10:00 sejmowa podkomisja będzie kontynuować prace nad prezydenckim projektem ustawy o Funduszu Medycznym – tak, by o 19:30 mogła zająć się nim sejmowa komisja zdrowia. Propozycja prezydenta najpewniej zostanie przyjęta na najbliższym, rozpoczynającym się jutro posiedzeniu – jest już zaplanowane II czytanie, a także posiedzenie sejmowej komisji w sprawie poprawek zgłoszonych w trakcie II czytania.


Ile wynoszą dodatkowe koszty zakupu i sprzedaży mieszkania? • TBS24.pl\nStr. głównaArtykułyIle wynoszą dodatkowe koszty zakupu i sprzedaży mieszkania?\nIle wynoszą dodatkowe koszty zakupu i sprzedaży mieszkania?\nNależy być gotowym na wydatki, które mogą nieraz znacznie podnieść całkowity koszt transakcji zarówno kupując, jak i sprzedając mieszkanie. Przede wszystkim trzeba w tym miejscu wspomnieć o taksie notarialnej. Jej maksymalna wysokość jest ustalana przepisami i składa się z kwoty bezwzględnej oraz określonego odsetka od wartości przedmiotu transakcji. Poza tym taksa jest jeszcze dodatkowo obłożona podatkiem VAT. Kolejne obciążenie stanowi podatek od czynności cywilnoprawnej. W tym wypadku danina na rzecz państwa wynosi 2% wartości nieruchomości kupowanej na rynku wtórnym (na rynku pierwotnym ta opłata nie występuje, gdyż deweloperzy podlegają przepisom o podatku VAT). Do listy wydatków trzeba również doliczyć opłatę za wpis do księgi wieczystej. Od 2006 r. jego koszt został określony na poziomie 200 zł, bez względu na wartość samej nieruchomości.\nWybrane koszty transakcyjne kupna/sprzedaży mieszkania na rynku wtórnym\no wartości 300 tys. zł\nŁączna suma kosztów transakcyjnych, którymi obłożony jest obrót nieruchomościami składa się również z podatku od zbycia mieszkania, jaki musi odprowadzić osoba je sprzedająca. W tym miejscu przepisy są wyjątkowo zagmatwane, a dokładna jego stawka zależy od momentu kupna sprzedawanej nieruchomości. Jeżeli lokal mieszkalny został nabyty po 31 grudnia 2008 r., to stawka ta wyniesie 19% od dochodu ze sprzedaży.\nZbywając nieruchomość do kosztów trzeba także zaliczyć wydatki związane choćby z pozyskaniem drugiej strony transakcji. Trzeba tutaj wymienić przykładowo opłaty za ogłoszenia w prasie, ale i również czas, jaki należy poświecić na szukanie chętnych. Oszczędność zarówno nakładów czasu, jak i nerwów może zapewnić skorzystanie z usług profesjonalnego pośrednika nieruchomościami. Pomoże on nie tylko w poszukiwaniach drugiej strony transakcji, ale także w załatwieniu wszelkich formalności. Takie wyjście może okazać się najbardziej korzystne zwłaszcza, że w wypadku tzw. umowy otwartej wypłata wynagrodzenia uzależniona jest od efektów pracy agenta nieruchomości, a samo jej podpisanie nic nie kosztuje.


Narciso rodriguez For Her 150ml Czarny kup i oferty, Dressinn\nOpis produktu Narciso rodriguez For Her 150ml\nWoda toaletowa Narciso Rodriguez 150 ml.\nNarciso rodriguez For Her 150ml posiada oficjalną gwarancję Narciso rodriguez. Jako oficjalny detalista Narciso rodriguez, cała nasza oferta produktów moda jest obięta dwuletnią gwarancją producenta. W dressinn, dążymy, aby wybierać wysokiej jakości produkty Perfumy, które sprawią, że twoja aktywność będzie bardziej komfortowa. Mamy różne produkty Perfumy damskie dla twoich potrzeb, abyś czuł inspirację do osiągnięcia jeszcze więcej w swojej dziedzinie sportu.\nCechy Narciso rodriguez For Her 150ml\nZrównoważony rozwój Narciso rodriguez For Her 150ml


Drzwi – różne rodzaje drzwi – wysoka jakość i trwałość – Pajęczno\nDrzwi najlepszych producentów: Porta, Erkado, Pol-Skone, DRE i wielu innych\nPrezentujemy Państwu rozbudowaną ofertę drzwi najlepszych polskich i światowych producentów. Wśród nich są drzwi Porta, Pol-Skone, DRE, Gerda, CAL, Erkado, Verte, Ego Line, Setto, KR Center, Martom. W naszej firmie kupicie stolarkę drzwiową dowolnego rodzaju. Oferujemy:\n• drzwi zewnętrzne (w tym drzwi antywłamaniowe),\n• drzwi wewnętrzne (w tym drzwi przesuwne, szklane itd.),\n• drzwi techniczne (w tym drzwi przeciwpożarowe).\nDrzwi zewnętrzne przede wszystkim zapewniają bezpieczeństwo i chronią nas przed nieproszonymi gośćmi. Mogą otwierać się do środka lub na zewnątrz. Skrzydło, które jest otwierane na zewnątrz trudniej wyłamać i jest znacznie szczelniejsze. Oferujemy także drzwi techniczne, które są niezwykle trwałe, praktyczne oraz odporne na wszelkie uszkodzenia. Mogą pełnić funkcję antywłamaniową oraz przeciwpożarową.\nProponujemy między innymi drzwi drewniane, metalowe, stalowe, aluminiowe, wykonane z włókna szklanego i PVC. Gwarantujemy Państwu szeroki wybór, atrakcyjne ceny oraz profesjonalne doradztwo!\nDrzwi wewnętrzne - PORTA, POL-SKONE, DRE, VERTE, EGO LINE, ERKADO\nDrzwi zewnętrzne - CAL, MARTOM, KR CENTER, GERDA\nDrzwi techniczne - PORTA, POL-SKONE, DRE, HORMANN, MARTOM\nDrzwi z montażem – Pajęczno\nPoza bogatym wyborem artykułów wykończeniowych firma Gremont oferuje Państwu także profesjonalne usługi montażowe. Nasi specjaliści są w stanie zająć się każdym typem drzwi znajdującym się w naszej ofercie – niezależnie od tego czy są to systemy przesuwne, szklane, antywłamaniowe, techniczne czy przeciwpożarowe. Oferujemy Państwu zakup drzwi z montażem, obejmujący zarówno kompleksowe doradztwo przy wyborze odpowiedniego rodzaju drzwi, wykonanie bezpłatnego pomiaru u klienta, jak i transport. Chcemy sprostać Państwa oczekiwaniom, dlatego naszą usługę wykonujemy terminowo. Zapraszamy do odwiedzenia naszego salonu podłóg, drzwi i paneli podłogowych!\nJakie drzwi proponujemy?\nWiemy, że wybór zarówno drzwi, okien, jak i podłóg, to jedna z najtrudniejszych decyzji przy wykończeniu mieszkania, dlatego przychodzimy z pomocą. Do każdego klienta podchodzimy indywidualnie i pomożemy dobrać taki produkt, który spełni wszelkie potrzeby i wymagania. Oferujemy drzwi do domów jednorodzinnych, mieszkań, a także pozostałych budynków.\nPosiadamy także szeroką ofertę drzwi wewnętrznych. Znajdą u nas Państwo stylowe drzwi drewniane, przeszklone lub drzwi przesuwne. Proponujemy także ościeżnice stałe oraz ościeżnice regulowane, które służą do dekoracyjnego wykończenia drzwi. Z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie!\nZdajemy sobie sprawę, że każdy klient posiada inne preferencje i oczekiwania, dlatego przygotowaliśmy szeroki asortyment drzwi różnego rodzaju. Jeśli nie wiedzą Państwo, na jakie drzwi postawić, prosimy zgłosić się do naszych ekspertów. Bardzo chętnie pomożemy wybrać odpowiedni model. Służymy pomocą i poradą. Z naszej oferty mogą skorzystać klienci z Pajęczna i okolic. Zapraszamy!


Natala wśród książek: listopada 2015\nIlość: 696 stron\nZima. Pierwsze nasze skojarzenie to śnieg, biel, może mróz. Boże Narodzenie, lepienie bałwana, budowanie igloo. Składanie karmnika dla ptaków ze starszym bratem albo kupowanie czerwono-zielonych ozdób do domu i wieszanie lampek na regale z książkami. To jednak nie wszystko, bo czym byłaby najzimniejsza pora roku bez ciepłej, wzruszającej historii o miłości? Wiecie, najlepiej obyczajówki, gdzie ostatnie strony są szczęśliwym końcem, a my odkładamy powieść z głupim uśmiechem na ustach. Jeśli szukacie czegoś takiego i macie nadzieję znaleźć to w Zimowej opowieści, to pomyliliście drogę. Jeśli natomiast chcecie czegoś więcej, zapraszam do zapoznania się z recenzją.\nNie musisz mi wierzyć. Nic się nie stanie, jeśli mi nie uwierzysz. Całe piękno prawdy polega na tym, że nie trzeba jej ogłaszać, ani w nią wierzyć.\nChciałabym napisać Wam, o czym dokładnie jest książka Marka Helprina, ale jest to trudne ze względu na złożoność powieści. Początek nie jest skomplikowany, nawet trochę banalny. Mamy Petera, chłopaka bystrego, chociaż niezbyt zamożnego, który w trakcie próby włamania się do rezydencji rodziny Pennów, spotyka na swojej drodze Beverly, młodą, uzdolnioną, bogatą córkę troskliwego ojca. Dziewczyna, jakby mało było różnic i przeszkód między nią a Peterem, jest śmiertelnie chora. Kiedy autor przenosi nas kilkadziesiąt lat później, kolejne postaci łączą poszczególne wątki, w tym Petera i Beverly, które prowadzą do zaskakującego końca... No właśnie, czego?\n[...] fizycy i ich poprzednicy zmuszeni byli oglądać wszechświat za pomocą rozmaitych narzędzi, swoje modele budowali tak, jak gdyby chcieli naparstkami przykryć otwarte niebo - dzieci natomiast z łatwością pokonywały strach i zwątpienie, docierały wprost do sedna.\nTak zaczyna się historia, która wbrew pozorom ma w sobie stosunkowo mało samego romansu. Autor zabiera nas w podróż do XX-wiecznego Nowego Jorku, gdzie magia przeplata się z rzeczywistością, a eksplozja słowa następuje tutaj z każdym kolejnym akapitem. Niedoświadczony czytelnik, taki jak ja, może już przy pierwszym rozdziale zachłysnąć się stylem Helprina - to jak skok do głębokiego basenu, kiedy przeżywamy początkowo szok przy pierwszym zetknięciu się z lodowatą wodą. Jesteśmy zaskoczeni, podekscytowani i przepełnieni emocjami, które pragną wydostać się na zewnątrz. Z każdą stroną chcemy więcej i więcej, jednocześnie nie spiesząc się z czytaniem i smakując każde słowo, jakbyśmy spijali samą śmietankę. Nie jest to jednak łatwa treść, którą można przyswoić w dwa lub trzy wieczory. Nie spodziewałam się tak złożonego i pięknie opisanego świata przedstawionego. Pierwsze rozdziały były intrygujące, ale z trudem wbiłam się w historię spisaną w Zimowej opowieści i do końca pozostawało we mnie lekkie poczucie zagubienia i dezorientacji.\nGdyby istniał ktoś taki jak archeolog duszy, mógłby zrekonstruować cały przebieg ludzkiego życia na podstawie wstydu i miłości - dwu wiecznotrwałych kolumn, które wrastają w czas, niepodległe przemijaniu.\nCzasem wystarczy jeden lub dwóch bohaterów i książka jest na wygranej pozycji. Tutaj z kolei nie ma możliwości, by znalazła się postać, która obniżyłaby wartość powieści. Wszyscy są do bólu prawdziwi, momentami nawet sprawiający wrażenie bardziej realistycznych niż w naszym prawdziwym świecie, zaczynając od Petera Lake'a, przez Beverly, jej rodzinę i przyszłe pokolenia, a kończąc na mieszkańcach miasta i urzędnikach Nowego Jorku. Każdy z nich żyje na kartach tej książki, łatwo jest nam współczuć mu, potępiać go, śmiać i płakać wraz z nim. Chcąc lub nie, sami stajemy się uczestnikami historii rozgrywającej się w mieście, w którym wszystko jest możliwe.\nEntuzjazm samotnych ludzi jest czasem nie do wytłumaczenia. Kiedy coś ich rozweseli, intensywność i czas trwania ich śmiechu odzwierciedlają głębokość ich samotności, i są oni w stanie rżeć jak konie. Kiedy coś ich wzruszy, przeszywa ich jak kula, wzbudzając uczucia, które zbierają się w wielkie armie.\nZwykle przyporządkowujemy książkę do danego gatunku, ale w Zimowej opowieści nie ma jednego, sprecyzowanego kierunku, w którym biegnie fabuła. To istna mieszanka o miłości i magii, traktująca o sprawiedliwości, a przede wszystkim opowiadająca historię niezwykłego miasta, ożywionego i przepełnionego wiarą w jeszcze lepsze jutro, zagubionego i triumfującego jednocześnie. To pyszna, literacka podróż, która pozostawia w nas przedziwne uczucie zarazem pustki i nasycenia, a otwarte zakończenie daje tylko jedno - nadzieję. Koniecznie przeczytajcie!\nMyślę, że próżnością jest myślenie, że możemy w ogóle się nie starać, a mimo to zostać wyróżnieni. Rozumiem to tak, że cuda zdarzają się tym, którzy ich poszukują, narażając się na porażkę. Zdarzają się tym, którzy całkowicie zatracają się w walce o dokonanie niemożliwego.\nAutor: Królowa Śniegu o 18:07 Brak komentarzy:\nDzisiaj tym razem nie ma recenzji, bo Mróz trzyma mnie wciąż w swoich szponach i nie pozwala zagłębić się w żadną inną książkę. Jest to uciążliwe, ale właśnie dzięki Zaginięciu (recenzja) wpadł mi do głowy pomysł na ten tekst. Nie jestem nocnym markiem i zazwyczaj nie potrafię wytrzymać do trzeciej, czwartej w nocy czytając powieść, nawet jeśli okazałaby się nie wiadomo jak dobra. Są jednak pewne sposoby, które pomagają nam nie zasnąć przez całą noc i jeszcze czerpać przyjemność z lektury. Jesteście ciekawi?\n1. Filiżanka kawy. Może dwie. Ewentualnie dziewięć. (Lub inny napój pobudzający.)\nZawsze wolałam herbatę i trzymałam się tej wersji do tego roku, ale wraz z drugą klasą liceum musiałam przyznać, że nie dam rady funkcjonować bez kofeiny we krwi. Na ten czas jeden kubek dziennie wystarcza mi w zupełności i wiem, że gdybym wypiła kolejny wieczorem, miałabym duży problem z zaśnięciem. Natomiast gdybym wypiła takich cztery... cóż, bezsenność murowana. Ale przynajmniej przeczytałabym dwie książki i zaczęła trzecią.\nAutorka nie ponosi odpowiedzialności za skutki uboczne i uszczerbki na zdrowiu po wypiciu kilku litrów kawy.\n2. Pójście spać w południe i wstanie około godziny osiemnastej.\nTego chyba nie trzeba wyjaśniać. Sen zaliczony, jest energia, więc możemy się oddać nocnemu maratonowi. U mnie niestety ten sposób nie działa, bo nie potrafię zasnąć, jak za oknem jest jeszcze jasno, a rolety w tym przypadku nie działają. Zimą problem znika, bo już o piętnastej zaczyna się robić ciemno, jednak nie zawsze mamy wpływ na wybór dobrej książki na konkretną porę roku. Co więcej: niektórym sześć godzin dziennego snu nie wystarcza i są bardziej niewyspani niż byli przed zaśnięciem...\n3. Wykałaczki/zapałki podtrzymujące powieki.\nPrawda, że genialne? Pomysł ten wzięłam z filmu Jaś Fasola na wakacjach (Roman Atkinson w roli głównej), w którym nasz bohater prowadzi samochód i żeby nie zasnąć, ma umocowane zapałki, które podtrzymują mu powieki. Oczywiście może to być na swój sposób... niewygodne, ale czego nie poświęcimy dla dobrej powieści?\nZbiorowe czytanie jest fantastyczną alternatywą dla osób, które są społeczne i którym nie przeszkadzają rzucane co pewien czas uwagi z sąsiedniej kanapy np. jak on mógł go zabić lub najświętszy buku, co też tyś najlepszego ze mną zrobił? Jeśli jesteście senni, druga osoba może Was szturchnąć, potrząsnąć Wami albo wylać na głowę szklankę zimnej wody (rozbudzenie gwarantowane!). Problem może pojawić się, jeśli wszyscy będziecie senni, zmęczeni, wasze powieki ciężkie, a poduszka taka miękka...\n5. Dobra książka.\nWierzcie lub nie, ale jeśli znajdziecie powieść z prawdziwego zdarzenia, to nawet najbardziej wyczerpujący dzień nie będzie przeszkodą dla zarwania nocy. Może zabraknąć kawy, wykałaczek, zapałek, koleżanek i kolegów, a mimo to czytacie i czytacie aż do wschodu słońca, bez żadnych wspomagaczy po prostu oddajecie się historii i bohaterom. Można? Można!\nJesteście nocnymi czytelnikami? Znacie z autopsji te sposoby, które wymieniłam? A może wypróbowaliście inne, jeszcze lepsze? Zapraszam do dyskusji.\nAutor: Królowa Śniegu o 13:33 Brak komentarzy:\nAutor: Królowa Śniegu o 19:23 Brak komentarzy:\nIlość: 192 strony\nII Wojna Światowa to temat, który jest dla mnie bardzo trudny. Nigdy nie interesowałam się historią i w szkole również za nią nie przepadałam, ale, głównie przez wzgląd na Baczyńskiego, mojego ulubionego poetę, nie potrafię przejść obojętnie obok takich wydarzeń. Najpierw obejrzałam Chłopca w pasiastej piżamie i uważam za cud to, że nikt mi zawczasu nie zdradził zakończenia, przez co przepłakałam ostatnie kilka minut. Teraz przyszedł czas na książkę i... nie wiem. Naprawdę nie wiem, co o niej myśleć.\nGłównym bohaterem jest 9-letni Bruno. Wraz z siostrą Gretel i rodzicami jest zmuszony przeprowadzić się z Berlina do miejsca znajdującego się obok obozu koncentracyjnego, którego komendantem jest ojciec Bruno. Chłopiec czuje się samotny w nowym domu, więc często wyprawia się do lasu i okolic, gdzie ma nadzieję przeżyć wiele przygód. Kiedy pewnego dnia natrafia na Szmula, swojego rówieśnika, ma nadzieję, że będzie to początek pięknej przyjaźni. Mają ze sobą wiele wspólnego, jest tylko jeden problem, który ich dzieli: drut kolczasty.\nGdybym przeczytała najpierw książkę, a potem dopiero obejrzała ekranizację, to może, może, patrzyłabym na zakończenie inaczej. Wyszło jak wyszło, mleko rozlane, musztarda kupiona po zjedzeniu ostatniego kęsa i nie chcę się nad tym rozwodzić, bo nie ma to większego sensu. Chciałam przeczytać o czymś, co wzbudziłoby we mnie emocje i tak, nie obyło się bez wzruszeń, smutnego pociągania nosem i pustki po skończeniu ostatniej strony. Polecam ją każdemu, bez względu na wiek czy płeć, bo uważam, że jest to lektura obowiązkowa. Mimo to film zrobił na mnie większe wrażenie. Może samym obrazem, może muzyką, może zaskoczeniem.\nPoznajemy całą historię z punktu widzenia 9-letniego chłopca. To bardzo ryzykowny zabieg, bo mogłoby się okazać, że książka jest zbyt infantylna i dziecinna, jednak autor idealnie wykreował Bruno, który od razu budzi w czytelniku sympatię, ale też nie sprawia głupiutkiego, rozkapryszonego malucha. Jest jeszcze nieświadomy pewnych rzeczy i ciekawski jak każde dziecko, co w połączeniu może dla niego oznaczać tylko jedno: kłopoty.\nKrótka, bo licząca ledwo 200 stron książka to opowieść o krzywdzie, którą człowiek wyrządził człowiekowi. Dzisiaj w obliczu tragedii, która miała miejsce w Paryżu, jeszcze trudniej zrozumieć nam, zwykłym ludziom, kim trzeba być, by z pełną świadomością zabijać ludzi i to z jakiego powodu: w imię religii? Zazdrości? Czystej nienawiści? Chłopiec w pasiastej piżamie jest przestrogą i jednym z wielu dowodów, że chyba jednak coś jest nie tak, jak być powinno. Czas zastanowić się nad sobą, ale patrzeć dalej niż poza czubki własnych butów i nosa. Przystanąć i pomyśleć. Może to, co teraz napiszę, jest nie na miejscu, szczególnie dla rodzin ofiar, ale najważniejsza powinna być teraz wiara. W siebie, w przyjaciela, w człowieka.\nAutor: Królowa Śniegu o 18:00 Brak komentarzy:\nIlość: 296 stron\nPoznajcie Weronikę. To zwykła dziewczyna, zwykła historia i zwykłe marzenie - mieć chłopaka. Uważa się za gorszą od swoich rówieśniczek, bo nigdy się nie całowała, namiętnie czyta Zmierzch i czeka na księcia z bajki, który swoją aparycją i charakterem byłby tak doskonały jak sam Edward Callen. Mimo to jest pesymistką i wątpi w istnienie kogoś, kto mógłby ją pokochać. Jednak, jak to bywa w pięknych książkach i filmach, pewnego dnia pojawia się ktoś wyjątkowy, kto dużo namiesza w jej codzienności. Jak poradzi sobie Weronika i czego możecie się spodziewać po tej powieści?\nNie oczekiwałam arcydzieła. Polska autorka, banalna opowieść i przeciętna bohaterka - nic specjalnego, prawda? Chciałam lekką, przyjemną książkę, która oderwałaby moje myśli od szkoły i obowiązków i... dostałam ją. A wraz z nią coś, czego nie znalazłam w żadnej innej tego samego gatunku. Realizm. Prawdopodobieństwo, że dziewczyna o imieniu Weronika mogła istnieć, że coś takiego mogło się zdarzyć, a ona mogła spotkać kogoś, o kim zawsze marzyła. Małgorzata Gutowska-Adamczyk poruszyła problem, który często przewija się w powieściach młodzieżowych, ale jeszcze nigdy nie był ujęty pod kątem zwykłego życia czy przeciętnego wyglądu. Każdy z was zna miliony bohaterek, które swoją urodą mogłyby przyćmić najlepsze z modelek, a przecież nie spotkacie ich na co dzień w spożywczym lub w szkole. Natomiast Weronika mogłaby być waszą koleżanką, siostrą, kuzynką. To, jak prawdziwa jest ta historia, zmienia całkowicie moją ocenę względem Wystarczy, że jesteś i stanowi jej największy plus.\nPragnęła bowiem miłości. Pragnęła rozpaczliwie. Miłość właśnie nadałaby sens jej idiotycznemu życiu, uwzniośliła je i opromieniła blaskiem. Miłość byłaby najwspanialszą nagrodą i ucieczką od popapranej, bezcelowej egzystencji.\nPierwsze, co rzuciło mi się w oczy po zaczęciu lektury, to pióro autorki. Byłam pod wielkim wrażeniem wszystkich trafnych myśli, które pojawiały się w tej książce - niby to już było, właściwie to każdy o tym wie, ale pierwszy raz czytałam książkę, w której byłoby to napisane prosto z mostu, bez owijania w bawełnę, stosowania zapierających dech w piersiach opisów czy wyliczenia wszystkich niezwykłych czynów, których dokonał bohater. Nie, nie dostaniemy tutaj perfekcyjnej pod każdym względem postaci i nie, nie okaże się, że książę z bajki czekał na nią pod drzwiami przez te wszystkie lata. Przewidywalność Wystarczy, że jesteś pojawia się na pierwszych kilkudziesięciu stronach, ale stopniowo zanika i warto się przekonać, że istnieją powieści bez lukru i wyidealizowania, za to pełne prostych prawd życiowych, które owszem, znamy, ale mamy tego świadomość dopiero po przeczytaniu tej książki.\nZaskoczenie. To chyba najlepsze słowo opisujące tę powieść. Nie spodziewałam się czegoś tak prawdziwego i wiem, że będę miło wspominać Weronikę i jej historię. Jeśli lubicie klimaty młodzieżówek, ale macie już dość schematu Zmierzchu i idealnej miłości, koniecznie sięgnijcie po Wystarczy, że jesteś.\nAutor: Królowa Śniegu o 17:21 Brak komentarzy:\nAutor: Królowa Śniegu o 23:37 Brak komentarzy:\nKoc, gorący napój, dobra książka i spadające liście za oknem. Może mżawka, może ulewa, może burza, a może już deszcz ze śniegiem. Zakopany w wielu ciepłych warstwach wełny, siorbiesz głośno herbatę, wdychasz swoje ulubione połączenie granatu i maliny, wcześniej jeszcze podkładasz pod plecy siedem poduszek i przewracasz kolejne strony. Po kilku godzinach leżenia w tej samej pozycji czujesz, jakby przejechała po Tobie śmieciarka, ale za nic na świecie nie zmienisz położenia. Dotarłeś do epilogu, widzisz końcowy akapit, czytasz ostatnie słowo... Zaraz, jak to ostatnie? Gdzie kolejne 20 rozdziałów? Przecież autor nie mógł tak postąpić z historią, z fabułą, z bohaterami! To niehumanitarne, bezczelne, straszne, absolutnie niewłaściwe, złe, koszmarne, haniebne, brutalne, beznadziejne, niemiłosierne, niemoralne, nieodpowiednie, odrażające...\nKsiążka, która nie wzbudza emocji, nie jest dla mnie dobrą książką. Powtarzam to dość często w swoich recenzjach, więc to nie powinno być zaskoczeniem dla większości z Was. Nudna fabuła jest jak czwarta lekcja matematyki pod rząd - kiedy zdajesz sobie sprawę, że jeszcze 45 minut dzieli Cię od jej skończenia, zaczynasz walić głową w biurko. Nie zawsze najważniejsze są te dobre uczucia. Czy to radość ze spotkania Luny Lovegood po raz tysięczny, czy niecierpliwe czekanie na śmierć irytującej bohaterki, Ty chcesz jednego - kontynuować powieść, by poznać zakończenie. Mówiąc dzisiaj o kacu książkowym, kładę nacisk właśnie na emocje, bo w tym beznadziejnym czytelniczym przypadku one grają pierwsze skrzypce. I drugie. I czwarte też...\nNie lubię słowa kac. Kojarzy mi się z menelami spod monopolowego, pijanymi nastolatkami i okropnym zapachem. Jednak nic, absolutnie nic, nie oddaje stanu, w którym tkwi czytelnik po skończeniu szalenie dobrej książki, jak właśnie kac książkowy. Główna postać wybrała gorszego partnera? Jedno piwo! Autorka zmieniła wątek o sto osiemdziesiąt stopni? Kieliszek wina! Zmarł Twój ukochany bohater? Ech, po co komu szklanka, skoro można pić z gwinta. I tak, zamiast dawkować sobie rozdziały, my brniemy przez historię jak zakochany książę przez ciernie i chwasty do ukochanej, tylko na końcu nie ma pięknej twarzy śpiącej królewny, a jedynie jej but i karteczka z napisem może w przyszłym roku, powodzenia! W głowie pojawia się tylko jedno pytanie: jak z tego wyjść?\nNie wiem. Jestem chyba najgorszym przypadkiem kaca książkowego, który trwa już ponad pięć lat. Pięć cholernie długich, łzawych, pełnych angstu i poetyckiego cierpienia lat, kiedy zadaję sobie pytania o sens posiadania swojej ulubionej pary literackiej i życia. Co nie zmienia faktu, że jednak jakoś funkcjonuję w społeczeństwie i jeszcze nie mam ochoty popełnić samobójstwa, a wszystko dzięki temu, że... odpuściłam. Tak, wracałam do tej pamiętnej sceny wiele razy i za każdym kolejnym płakałam, ale pilnowałam, żeby nie zaniedbywać innych książek, szkoły, znajomych. To mnie odciągnęło od całodziennego chodzenia w piżamie, potarganych włosach i chęci zabicia pierwszej osoby, która mi się napatoczy. Czas jest najlepszym lekarstwem.\nAle łatwo mówić, trudniej zrobić. Może lepiej przeczekać kaca książkowego i nie zaczynać niczego nowego? Odpocząć, wziąć głęboki oddech i zastanowić się nad właśnie przeczytaną powieścią? Zwykle jest tak, że najbardziej cierpi lektura, która próbuje nas ściągnąć z powrotem do rzeczywistości. Choćbyś nie wiem jak bardzo chciał, Twoje myśli wciąż będą uciekać do świata z tamtej książki, a Ty nie będziesz umiał cieszyć się należycie z obecnej.\nNajlepszym rozwiązaniem byłby złoty środek. Czytać dalej, ale nie na siłę. Wracać we wspomnieniach do szczególnych wątków, ale nie pozwolić, by zasłoniły nam to, co czeka nas w przyszłości. Najmądrzejszy czarodziej świata kiedyś powiedział:\nNaprawdę niczego nie daje pogrążanie się w marzeniach i zapominanie o życiu\nPo części się z nim zgadzam, po części nie. To jednak jest już temat na osobną dyskusję.\nKoniecznie dajcie mi znać w komentarzach, czym dla Was jest kac książkowy, czy w ogóle wierzycie w taki stan i jak sobie z nim radzicie. Z wielką przyjemnością poczytam również o największych książkowych kacach, jakie Wy przeżyliście :)\nJesień zagościła u nas już na stałe i mam nadzieję, że chociaż część z Was korzysta z atmosfery, jaką wprowadziła spadającymi liśćmi, krótkim dniem i ochłodzeniem - idealnym dla gorącej herbaty, grubego koca i wesoło trzaskającego ognia w kominku. Zanim jednak pogrążymy się w melancholii i zapomnimy o rzeczywistości, czas pożegnać piękny miesiąc, jakim był październik i przygotować się dobrze na kolejny. Gotowi?\n- Pęknięte odbicie - Dawn Barker (recenzja)\n- Aż po horyzont - Morgan Matson (recenzja)\n- Okularnik - Katarzyna Bonda (recenzja)\n- Zagubiony chłopiec - Aher Arop Bol\n- Uparte Serce. Biografia Haliny Poświatowskiej\n- Księżyc nad Bretanią - Nina George (recenzja)\n- Girl Online w trasie - Zoe Sugg (recenzja)\nPiękna ósemka ląduje w październiku. Łącznie przeczytałam 3401 stron, ok. 110 stron dziennie. Zaniemówiłam. Naprawdę zdążyłam przeczytać tak wiele? Ten miesiąc nie był dla mnie ciężki pod względem nauki, ale chorowałam tydzień, podczas którego prawie w ogóle nie czytałam, więc wyniki prezentują się naprawdę bardzo ładnie. Nie spodziewam się niczego pracowitego w listopadzie, ale pewnie i tak nie będę miała czasu na czytanie. Zobaczymy, wszystko wyjdzie w praniu. Teraz może przejdźmy do tej przyjemniejszej części, kiedy chwalę się zdobyczami.\nKsiążki z biblioteki, która w końcu jest moim trzecim domem i nie potrafię wyjść z niej bez żadnego egzemplarza... Od góry widzicie trzecią w moim życiu powieść Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk Wystarczy, że jesteś, którą już zaczęłam i zapowiada się bardzo fajnie. Niżej Chłopiec w pasiastej piżamie Johna Boyne, która jest moim MUST READ na ten rok. Zagubionego chłopca Aher Arop Bol już przeczytałam i bardzo mi się podobała, chociaż pewnie wkrótce zapomnę o tej historii, a Pan Tadeusz, jak pewnie większość z Was już się domyśliła, jest moją lekturą.\nZdobycze z Biedronki w śmiesznej cenie: Powrót na wyspę Elin Hilderbrand, Sześć córek Małgorzaty Szyszko-Kondej oraz Mansfield Park Jane Austen. Zapowiada się cudowne zaczytanie!\nKolejna dobrze zapowiadająca się powieść i kolejna śmieszna cena. Co ja bym zrobiła bez antykwariatów?\nEgzemplarz recenzyjny od Wydawnictwa Insygnis - recenzję drugiej części Girl Online możecie przeczytać tutaj.\nPojawiłam się w tym miesiącu na Targach w Krakowie i chociaż promocje nie powalały, to coś jednak sobie kupiłam: Nieśmiertelny i Żony Astronautów znalazłam w torbie, którą otrzymał każdy bloger podczas spotkania blogerów organizowanego przez Granice.pl. Oddam ci słońce Jandy Nelson zdobyłam na stoisku Wydawnictwa Otwartego, a trzecią część Wszechświatów z autografem Leonarda Patrignaniego udało mi się nabyć u Wydawnictwa Dreams. Światło, którego nie widać było moim głównym celem na tych Targach, więc nie mogło obyć się bez zakupu, a Zaginięcie przywędrowało do mojego domu z autografem Remigiusza Mroza, który okazał się bardzo miłą i ciepłą osobą.\nPaździernik był piękny, niesamowity i wyjątkowo jesienny. Nie pamiętam, ile razy odrywałam wzrok od tablicy na matematyce i patrzyłam przez okno na deszcz żółtych, pomarańczowych i czerwonych liści. Czuję, że listopad będzie jeszcze lepszy. Czeka mnie spotkanie blogerów (i nie tylko!) na Śląskich Targach Książki, olimpiady i mnóstwo książek do czytania. Czego chcieć więcej?\nAutor: Królowa Śniegu o 18:18 Brak komentarzy:\nKażdy zasługuje na drugą szansę. Kłamca, morderca, tchórz, laik - nie jesteśmy Bogiem, by decydować za kogoś i żądać praw do czyjegoś życia. Marianne też nim nie jest. Przez całe swoje życie doświadczała cierpienia lub obojętności ze strony innych i te emocje, czy może raczej ich brak, zmusiły ją do próby samobójczej. Los jednak miał dla niej inne plany i główna bohaterka zamiast do nieba, trafiła do Bretanii. Ale zaraz, zaraz... czy to nie to samo?\nNina George zasłynęła w naszym kraju powieścią Lawendowy pokój. Kiedy sięgałam po Księżyc nad Bretanią, byłam pełna mieszanych uczuć. Z jednej strony oczekiwałam czegoś naprawdę dobrego - co ułoży moje usta w idealne "o", sprawi, że zaniemówię lub wciśnie mnie w fotel. Z drugiej pamiętałam jak rok wcześniej czytałam jej poprzedniczkę i rozczarowałam się brakiem akcji, więc nie chciałam wymagać niemożliwego. Dałam autorce kolejną szansę i teraz mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że nie żałuję.\nMotyw przewodni nie zaskakuje, bo w literaturze kobiecej jest bardzo popularny, jednak ta książka jest idealnym przykładem na to, że czasem warto pójść schematem, by w odpowiednim momencie wprowadzić swoje pomysły. Odnajdywanie samej siebie i zejście z utartej ścieżki, którą kroczy się tyle lat to główne tematy Księżyca nad Bretanią. Marianne musi przystanąć, wziąć oddech i zastanowić się, czego tak naprawdę chce od życia. Świeczek na torcie wciąż przybywa, a ona nie jest już tak młoda jak 30 lat temu. W jednej chwili podejmuje spontaniczną decyzję i to ona prowadzi ją do miejsca, w którym chciałaby zostać na zawsze. Zapewne każdy z Was widział lub słyszał o składaniu papieru w fantazyjne wzory czy zwierzęta, zwane sztuką origami. Te trzysta stron to właśnie taka przemiana - przemiana bohaterki - tworzenie z tysiąca słów czegoś wielkiego i zapierającego dech w piersiach.\nMamy tu wiele określeń na strach, na życie, na umieranie. Czasem używamy tego samego słowa. Czasem niebo i ziemia znaczą to samo. Piekło i raj również. Patrzymy na tę krainę i odczytujemy z niej, że wszystko jest jednakie, tak śmierć, jak i życie. A my tylko pomiędzy nimi podróżujemy.\nNajwiększe książki to te, które przez cały okres czytania wzbudzają w nas setki uczuć i emocji. Kiedy patrzę na okładkę Księżyca nad Bretanią, czuję przyjemne ciepło rozchodzące się po całym ciele. Każdy rozdział tej książki to łyk pysznej, gorącej herbaty albo pięć minut siedzenia w kocu lub przy kominku. Czytając o uśmiechu bohaterów, widziałam własną rodzinę przekomarzającą się przy obiedzie, a zaznaczając kolejne piękne cytaty, czułam, jakby każdy z nich dotyczył bezpośrednio mojego życia. Pióro pani George jest lekkie, przyjemne, ale wolne od kolokwializmów. Czytelnik ma wrażenie, że doświadcza wszystkiego, co postaci stworzone w tej powieści, a ostatnia strona, gdy następuje pożegnanie z książką, pozostawia ogromny niedosyt. Zupełnie jak wizyta u dawno niewidzianego przyjaciela, która była zbyt krótka, choć oboje przeciągaliście ją jak najdłużej.\nPamiętasz w ogóle, co to miłość? Takie uczucie, z powodu którego ludzie robią głupstwa albo stają się bohaterami?\nJeśli powieść nie jest w stanie wywołać we mnie żadnych uczuć, nie jest to dobra powieść. Na szczęście w Księżycu nad Bretanią mogłabym rozróżnić całą plejadę emocji, które ogarniały mnie przez okres przewracania kolejnych stron. Nie brakuje wzruszeń, niepokoju, radości, gniewu, smutku i melancholii. Jest miejsce na refleksje, na śmiech, na łzy. Potrzebowałam tej książki jak tlenu i nie potrafię wyrazić słowami, jak bardzo jestem wdzięczna autorce, że napisała coś tak niesamowitego. Tego się nie da opisać, to trzeba poczuć, czytając powieść i życzę Wam z całego serca, byście i Wy doznali tego niezwykłego uczucia.\nWielkie dusze poznaje się po tym, że nie wykorzystują błędów innych przeciwko nim.\nAutor: Królowa Śniegu o 16:03 Brak komentarzy:


Attached > ... > “Terminological terminator” > #1\n> Terminology > “Terminological terminator” > #1\nDo redakcji przychodzi wiele listów dotyczących problemów językowych, a ściślej – terminologicznych. Tak duże zainteresowanie oraz, co tu dużo kryć, złożoność zagadnienia, która i nam daje się we znaki, skłoniła nas do wprowadzenia stałej rubryki poświęconej terminologii mikroinformatycznej. “TT” będzie tym miejscem na łamach, w którym spróbujemy wytłumaczyć się z przyjętych w redakcji uzgodnień, przedstawić racje przemawiające za różnymi rozwiązaniami, gdy opinie w redakcji są podzielone, a także odpowiedzieć na wątpliwości i krytykę Czytelników.\nZacznijmy od spraw prostych, można rzec – porządkowych. Przyjęliśmy zasadę, iż nazwy: programów, sprzętu, firm itd, winny zachowywać oryginalną pisownię – taką, jaką nadali im twórcy. Sądzę, że nie budzi to niczyich wątpliwości. Gorzej wszakże z praktyczną realizacją – w piśmiennictwie anglosaskim (a na nim głównie się opieramy) panuje spory rozgardiasz w tej kwestii. Miarodajna zatem może być jedynie pisownia stosowana przez same firmy. I tak piszemy: ZX Spectrum (nie: ZX SPECTRUM, ZX Spektrum), ZX Spectrum+ (nie: ZX Spectrum Plus), Commodore (nie: COMMODORE), Atari (nie: ATARI), IBM PC/XT (nie: IBM PC XT, IBM PC-XT), Macintosh (nie: MacIntosh, McIntosh, MACINTOSH). Za miesiąc dalsze przykłady.\nUważni Czytelnicy spostrzegli zapewne, iż w podanych przykładach, jako formy niepoprawne, zostały wyszczególnione między innymi nazwy pisane wersalami (wersal, wersalik – duża litera). Podkreśliłem błędność tych form specjalnie, bowiem rozpleniła nam się moda na pisanie dużymi literami. Można domyślać się, iż jest ona wynikiem naśladowania pisowni spotykanej w zachodnich materiałach (prasa, broszury itp.). Tymczasem w języku polskim obowiązuje reguła, zgodnie z którą nazwy własne piszemy wprawdzie dużą literą, lecz małymi, chyba że mamy do czynienia ze skrótem. Dlatego piszemy: Atari, lecz: IBM. Regułę tę należy uzupełnić o wyjątki wynikające z poprzednio omówionej zasady (pisownia zgodna z oryginalną) oraz spostrzeżenie, że długo funkcjonujące w świadomości społecznej skróty przeistaczają się w nazwy obiegowe, a tym samym pozbawione sensu staje się pisanie ich wersalami. Na naszym mikrokomputerowym podwórku dobrym przykładem jest nazwa popularnego języka programowania. Basic, to wprawdzie skrót, lecz na tyle już “zadomowiony”, iż błędem wydaje się stosowanie pisowni: BASIC. Oczywiście karygodne są próby forsowania pisowni w rodzaju: Bejzik, lecz zasadą prymatu zdrowego rozsądku nad dogmatycznym słowotwórstwem zajmiemy się w kolejnym “TT”.\nŹródło: “Komputer,” popularny miesięcznik informatyczny, nr 6/87 (15), str. 49


Posted in Budownictwo i Dom, Lifestyle By Robert Waszykowski On Luty 20, 2019\nChciał bym Państwu zaoferować moje usługi prania mobilnego w dowolnym miejscu w Warszawie i pobliskich jej miejscowościach. Tapicerka meblowa uprana ekstrakcyjnie, markowym urządzeniem z\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Marzec 4, 2018\nPosiadanie nieruchomości w Hiszpanii jest niby to oznaką pewnego rodzaju luksusu. Warto będzie posiadać dostęp do strony, na której bez najmniejszego problemu znajdzie się\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Styczeń 21, 2017\nDobrze wykonane zdjęcia ślubne Szukasz dobrego fotografa? Koniecznie sprawdź oferty naszego specjalisty który zapewnia wam wykonanie dobrych zdjęć. Takie zdjęcia ślubne warszawa to świetnie\nPosted in Lifestyle By Patryk Sikorski On Listopad 25, 2016\nCatering w formie diety pudełkowej Dzisiaj kiedy to tak wiele osób chce się zdrowo odżywiać na pewno firmy cateringowe przygotowujące już takie dietetyczne posiłki\nPosted in Lifestyle By Patryk Sikorski On Listopad 23, 2016\nZłożenie zamówienia za pomocą strony Wiele osób z nas lubi zjeść dobrą pizzę, która to na pewno nie raz jest rodzinnym obiadem. Jeśli nie\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Sierpień 9, 2016\nJesteśmy jednym z największych serwisów z urządzeniami kosmetycznymi, meblami oraz odzieżą przeznaczoną do salonów kosmetyczno-fryzjerskich salonów odnowy biologicznej i ośrodków Spa. W naszej bogatej\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Sierpień 4, 2016\nBardzo wiele osób podróżuje, jednak ceny dość często przekraczają niejednokrotnie kwoty, które jest się w stanie przeznaczyć na przejazd. Postanowiliśmy zatem wyjść wszystkim naszym\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Lipiec 27, 2016\nKiedy pragnie się dziecka i zaczyna się o nie starać, bardzo często długo przygotowuje się do bycia rodzicem. Warto jest doradzić się doświadczonych znajomych\nPosted in Lifestyle By Irena Bartosiak On Maj 1, 2016\nKocham cię. Będę cię kochał do dnia, w którym umrę. A jeśli po tym jest jakieś życie, to wtedy też będę cię kochał. Cytat


Skoro odwiedzasz tę stronę, musi to znaczyć, że ostatnio stałem się bardzo sławny. Jeszcze nie wiem co takiego wielkiego udało mi się dokonać, ale to musiało być naprawdę coś ważnego, skoro poświęcasz swój czas na czytanie mojego życiorysu ;-) Zachęcam zatem do lektury i mam nadzieję, że w przyszłości na coś Ci się to przyda.\nNazywam się Sławomir Kokłowski - dla przyjaciół Sławek. Prowadzony nieodpartą chęcią posiadania własnej strony domowej oraz mając na uwadze wysokie zainteresowanie moją osobą wśród społeczności internetowej, postanowiłem zamieścić tutaj kilka słów o sobie - a nuż przeczyta to jakiś łowca talentów ;-)\nNie będę się już tutaj rozpisywał - po informacje zapraszam do kolejnych działów, do których linki znajdują się w menu. Dodam tylko, że w sieci używam często nicka logeen i przedstawionego obok emblematu (ładny, prawda?). Jeśli spotkasz taki na jakimś forum dyskusyjnym, jest duże prawdopodobieństwo, że to właśnie ja.\n© logeen (Sławomir Kokłowski) | Polityka prywatności


6,77 (1051 ocen\ti\t147 opinii) Zobacz oceny\nNERVE to typowa powieść dla młodzieży, zawierająca kilka wątków miłosnych i opisy zmagań z nastoletnimi problemami, dostosowana do współczesnych realiów, a nawet je wyprzedzająca. Jeanne Ryan przeszła samą siebie w stworzeniu realnej wizji świata, w której internetowy nałóg przejmuje kontrolę nad podatnymi, młodzieńczymi umysłami. Niestety, opisanie kilkudziesięciu jednocześnie rozgrywających się sytuacji, na tak niewielkiej ilości stron, powoduje spadek jakości i częstą dezorientację. Brak zakończeń wielu wątków, ciągłe niedopowiedzenia i czasem śmieszne decyzje bohaterów sprawiły, że NERVE plasuje się jako ciekawa, jednakże niezachwycająca pozycja czytelnicza.\nMimo to, uważam, że warto sięgnąć po tę książkę chociażby ze względu na wyczerpujący i dosadny opis konsekwencji nałogu dotyczącego mediów społecznościowych. Choć każdy z nas zdaje sobie sprawę z niebezpieczeństw czyhających w sieci, niestety nie powstrzymuje nas to przed dzieleniem się zbyt dużą liczbą informacji i zdjęć, co w niektórych przypadkach może powodować tragiczne skutki.


Moje pierwsze takie rolady. Robiłam już wiele rodzajów rolad, ale nigdy z mięsa wołowego. Bardzo smakowały mi te które robi moja teściowa, więc do niej udałam się po instrukcje. Konsultacja odbyła się telefonicznie, po czym zabrałam się do roboty. Okazało się, że nie takie te rolady straszne jak je malowałam, bo dały się ładnie zrolować, potem obsmażyć i tak dobrze się udusiły, że rozpływały się w ustach. I "właśnie o takie mi chodziło" jak mawia mój synek :] Dla mnie - rolady idealne.\nCo prawda tydzień z akcją Gotujemy po polsku II pod patronatem serwisu zPierwszegoTłoczenia już się skończył, ale za zgodą Andrzeja ten przepis jeszcze do niej dołączam.\nOstatnio z niczym nie nadążam i wyrobić się nie mogę...\nSkładniki [na 4 rolady]:\n- 4 plastry mięsa wołowego [u mnie polędwica]\n- 1 nieduży kawałek cienkiej kiełbasy [np. rzeszowskiej]\n- 50 g szynki wędzonej\nMięso rozbić cienko, posmarować musztardą, posypać solą i pieprzem. Na każdym kawałku mięsa rozłożyć pokrojoną w cieniutkie plasterki marchewkę, potem posypać pokrojoną w kostkę kiełbasą, szynką i plasterkami ogórka. Obłożyć pokrojoną w piórka cebulą, posypać vegetą. Zwinąć rolady, każdą związać bawełnianą nicią tak, żeby farsz nie wypadał ze środka.\nW rondlu rozgrzać olej, włożyć rolady i obsmażyć z każdej strony. Następnie podlać niewielką ilością wody, przykryć i dusić około 1 godziny [w tym czasie odwracać rolady i dolewać wody jeśli będzie za mało].\nKiedy mięso będzie już miękkie, rolady wyjąć i odłożyć na bok. Dwie łyżki mąki wymieszanymi z niewielką ilością zimnej wody, wlać do pozostałego z duszenia sosu, wymieszać. Doprawić papryką w proszku. Włożyć do sosu rolady, zagotować.\npiątek, 13 listopada 2009, edysia79\nTagi: wołowina ogórki kiszone kiełbasa szynka marchewka musztarda obiad\nja tez niedawno robilam rolady. Ja robie je inaczej, ale moze kiedys wyprobuje Twoj przepis\nIwonko wypróbuj, polecam :]\nChociaż jestem świeżo po śniadaniu to myślę, że jeszcze bym znalazł miejsce na kilka takich apetycznych zawiniątek;-)\nJak pysznie wyglądają! Robię różne rolady, jednak z wołowiny są najsmaczniejsze :)\nPiękne, kształtne zrazy :) Bardzo lubimy :))\noj, te zrazy mnei kuszą już od dłuższego czasu :)\nale nie wiem czy dam radę?\nCzy mi się farsz utrzyma w środku ....\nFroginthefogg na pewno dasz radę, one tylko wyglądają na skomplikowane.\nJeśli dobrze owiniesz roladki nitką, brzegi też, farsz na pewno nie wypłynie.\nPieknie wyglądają. :-) Perfekcyjnie!! :-))\nGość: enasp, *.vlan43.nemes.lubman.net.pl\nWitam, a ja mam pytanie o te plastry mięsa -jakiej mają być grubości? ok. 1 cm? Ciekawe ile też ważyły i z jakiego mięsa (w sensie części)? Dzięki za odpowiedź\nEnasp użyłam polędwicy wołowej, może być pieczeniowe. Plastry mięsa przed rozbiciem miały 1-1,5 cm, a waga tych 4 plastrów to około 800 g.\nGość: Iwona, 148.81.254.*\nZrobiłam łopatki wołowej. Wyszły kruche i pyszne. Dziękuję za fajny przepis.\nVegeta - łee. W kuchni domowej nie ma sensu faszerować się konserwantami i chemicznymi uszlachetniaczami.\nVegeta do dania które samo z siebie wyda rewelacyjny sos, to kulinarne przestępstwo. Po wtóre, doprawdy szkoda by na zrazy marnowano, tak, tak, marnowano, znakomite mięso z polędwicy skoro to potrawa duszona a więc niejako z samej technologii termicznej oparta o mięsa nieco gorszej jakości. Kolejna rzecz to taka iż z zdjęć wynika iż mięso nie było tłuczone a puszczone przez maszynę siekającą. To byłoby kolejne wykroczenie kulinarne, gdyż mięso tłuczone a siekane inaczej z siebie podczas obróbki wydzielają sok wewnątrzkomórkowy, co ma olbrzymie znaczenie tak dla smaku jak i konsystencji. Przesadą jest też, tak znaczące wypełnienie zrazów farszem, bo to kruche mięso a nie to co jest w nie zawinięte, winno grać pierwsze skrzypce.


Surowka z ogorka zielonego i pomidora przepis - Durszlak.pl\nPrzepis na surowka z ogorka zielonego i pomidora\nchlodnik z ogorka\nsurowka z bialek kapusty\nsurowka z pora i ogorka kiszonego\nsurówka z zielonego ogorka\nSurówka z cukinii i ogórka 940\nSmaczna zdrowa sałatka obiadowa . Surówka z cukinii i ogórka składniki 1 szt cukinia młoda, 1 szt ogórek zielony, 2 szt pomidor, 2 ząbki czosnku 1 cebula, olej rzepakowy, Sól Zobacz więcej\nSałatka z zielonych pomidorów 4874\nPrzepisy » Przetwory » Sałatka z zielonych pomidorów » TalerzPokus.tv - przepisy kulinarne z filmami Przepis na dobre gotowanie Twoja książka kucharska LoginHasło Zapamiętaj mnie Zapomniałeś hasła? Re Zobacz więcej\nSurówka z marchwi, pomidorów i ogórków 140\nSałata lodowa, pomidor, ogórek, oliwki. Pyszna... 1226\nBardzo smaczna surówka, lekka, sałatka doskonale pasująca do dań z grilla i do obiadu. Chrupiąca sałata lodowa z kolorowymi dodatkami, wzbogacona oliwą z oliwek. Pyszna. Ja mogę ją zajadać nawet codzi Zobacz więcej\nLekkostrawna surówka z brokułem 4174\nWiosna .. cieplej na dworze, „próba” zamiany garderoby na wiosenną i panika, że wszystko jakieś takie za małe.. Skurczyło się wszystko w praniu, czy co? ;) Czas na przejście na coś lekkiego.. no p Zobacz więcej\nSurówka z papryki, pomidorów i ogórków 98\nSurówka z papryki, pomidorów i ogórków - Magiczny Garnek Szukaj: Sałatki i surówki, Sezon na Grilla ← Surówka z papryki, pomidorów i ogórków By MagicPot, 11 maja 2016 (Jeszcze nie oceniony) Loading... Zobacz więcej\nSurówka z sałaty lodowej 4051\nziarenka pieprzu: Surówka z sałaty lodowej ziarenka pieprzu Surówka z sałaty lodowej Najprostszy przepis nasałatę, tym razem z sałaty lodowej. Wymieszana z prostym winegretem. W sam raz na zimowe dn Zobacz więcej\nPodsuowanie akcji: Niskokaloryczny styczeń 832\nBabeczka piecze... i gotuje: Podsuowanie akcji: Niskokaloryczny styczeń Babeczka piecze... i gotuje Strony Podsuowanie akcji: Niskokaloryczny styczeń http://zielona-chrupalnia.blogspot.com/2014/01/kok Zobacz więcej\nSurówka z kapusty pekińskiej, pomidora,... 137\nWiem, wiem, zamęczę Was tymi sałatkami i surówkami, ale obiecuję solennie, że już niedługo normalne przepisy i recenzje książek powrócą ;) Potrzebne składniki: Kapusta pekińska, pomidory, zielona papr Zobacz więcej\nSurówka z sałaty lodowej z pomidorem i ogórkiem 1180\nOGOREK nie lubi POMIDORA surowka 320\nSmaczna i chrupiąca surówka z sałaty lodowej z dodatkiem ogórka zielonego i szczypiorku. Szybka do zrobienia, idealna do obiadu. Najlepiej zrobić tuż przed podaniem, wtedy jest jędrna i apetycznie wyg Zobacz więcej\nSałatka z Zielonych Pomidorów z Ogórkami na Zimę 7341\nWiosenna surówka 958\nTaką surówkę przygotowuję przez całą wiosnę i lato. To jedna z moich ulubionych surówek, którą podaję do dań mięsnych, obowiązkowo jako dodatek do dań z grilla, a czasem mam ochotę na tą surówkę solo. Zobacz więcej\nSurówka z pomidorów, kiszonych ogórków i papryki 148\nSurówka z pomidorów, kiszonych ogórków i papryki... Kostki soczystego, czerwonego pomidora. Kawałki kwaśnego, kiszonego ogórka. Chrupiąca czerwona papryka i ostra cebula. Oprószone zieloną, pachnącą n Zobacz więcej\nSurówka z 3 ogórków 29\nSurówka z 3 ogórków – Poradnik Smaku Najnowsze wpisy Najnowsze komentarze Archiwa Kategorie Kategorie\tWybierz kategorię\tPrzepisy (35)\tDipy i sosy (3)\tKotlety (3)\tMakarony (1)\tNaleśniki Zobacz więcej\nSURÓWKA Z WŁOSKIEJ KAPUSTY 4175\nSurówka z zielonej sałaty 1381\nProsta, trzyskładnikowa surówka, która doskonale pasuje do dań głównych zarówno mięsnych jak i rybnych. Sałata, pomidory, ogórki kiszone to tradycyjne, polskie połączenie, do tego najprostszy sos wine Zobacz więcej\nSurówka z sałaty lodowej 8968


ŁOSICE również grają z WOŚP! - Łosice - portal społeczności powiatu łosickiego\nStrona główna Kultura ŁOSICE również grają z WOŚP!\nWielkimi krokami zbliża się kolejny Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy!!! W ubiegłym roku dzięki Waszej hojności i ogromnym serduchom uzbierano w naszym powiecie rekordową kwotę 38.590,90 zł.\nW tym roku ŁOSICE również grają z WOŚP! – W niedzielę, 12 stycznia 2020 r. w godzinach 8.00 -19.00 wypatrujcie naszych wolontariuszy nie tylko na ulicach Łosic ale również w miejscowościach w powiecie łosickim – bądźcie hojni i pamiętajcie – gramy „dla zapewnienia najwyższych standardów diagnostycznych i leczniczych w dziecięcej medycynie zabiegowej” – mówi Dorota Kozłowska, dyrektorka ŁDK.\n– 84 wolontariuszy od wczesnych godzin rannych będzie kwestować na rzecz WOŚP nie tylko w mieście i gminie Łosice. Jak co roku grają również z nami zaprzyjaźnione szkoły z terenu powiatu łosickiego: Zespół Oświatowy w Niemojkach, Szkoła Podstawowa w Kobylanach, Szkoła Podstawowa w Platerowie, Zespół Szkół w Górkach, Szkoła Podstawowa w Hadynowie, Niepubliczna Szkoła Podstawowa w Szydłówce i Zespół Szkół Nr 3 RCKU w Łosicach. Łosicki Sztab wspiera również dwunastoosobowa grupa z Siemiatycz – jak widać Bug łączy – dodaje Dorota Kozłowska.\nZapraszamy na imprezę kulturalną towarzyszącą kweście, jaka odbędzie się w sali widowiskowej Łosickiego Domu Kultury w niedzielę 12 stycznia od godziny 14.00.\nZagrają m.in.: grupy działające w ŁDK (taneczne, wokalne, teatralne, grupa teatralna), Wioleta Latus, zespół disco polo MENELAOS oraz PINE CELLAR. Gościem specjalnym naszego łosickiego finału będzie GNIEWOMIR TOMCZYK – perkusista jazzowy, hybrydowy, pedagog. Absolwent Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Finalista konkursu w ramach festiwalu Bielska Zadymka Jazzowa. Laureat I Nagrody na Ogólnopolskim Festiwalu Rytmu Drum Battle. Współpracuje na stałe m.in. z zespołem elektronicznym XXANAXX, producentką MIN t czy wokalistką Patrycją Zarychtą. Założyciel oraz lider zespołu: Gniewomir Tomczyk/Project. Na swoim koncie posiada wiele tras koncertowych jakie zagrał wraz z zespołem XXANAXX wielokrotnie na terenie całego kraju. Projekt prezentował się na wielu festiwalach, koncertach klubowych czy pokazach przy okazji ważnych wydarzeń artystycznych, m.in. na gali wręczenia nagród muzycznych „Fryderyk” (2017). Obecnie najnowszy album zespołu pt. „Gradient”, otrzymał nagrodę „Fryderyk” w kategorii „Muzyka Elektroniczna”(2019).\nPomiędzy występami zapraszamy „licytacje” gadżetów WOŚP i innych fantów, voucherów przekazanych przez darczyńców! Wszystkie fanty możecie obejrzeć na fanpag’u ŁDK. W trakcie trwania koncertu finałowego od godz. 14.00 na holu dolnym ŁDK odbędzie się kiermasz ciast. Od 15:00 na Zalewie Łosickim będzie również można wspólnie pomorsować z Morsami Łosice…\nCały dochód z kwesty i imprez towarzyszących przeznaczony zostanie na rzecz 28. Finału WOŚP.\nZapraszamy i czekamy na Was! Pamiętajcie, 12 stycznia liczy się każda złotówka!\nPoprzedni artykułSkup Hyundai H100,Atos,Kia PREGIO cały kraj 24h 511-268-711 zawsze aktualne\nNastępny artykułTanie strony internetowe


Kamil Michaluk 16.12.2021 08:57\nSylwester w Mielnie 2021/22 - atrakcje\nDlaczego warto spędzić Sylwester w Mielnie 2021/22? Atrakcje tego miasta warto docenić nie tylko latem, gdy jest pełne turystów. Przede wszystkim warto docenić położenie nad brzegiem Bałtyku. Miejscowy bioklimat świetnie wpływa na układ oddechowy i układ krążenia. Prawda, że spacery nad morzem kojarzą nam się raczej z cieplejszymi porami roku, ale również zimą przyda się solidna dawka jodu. Rozwój turystyki wpływa na to, że powstają kolejne miejsca dla turystów, gdzie można zażyć wypoczynku w SPA, odpocząć i poddać odnowie biologicznej. W sytuacji, gdy kąpiel w morzu jest opcją wyłącznie dla morsów, można skorzystać z oferty zamkniętych basenów. Niektóre ośrodki proponują też ciekawe zabiegi takie, jak regenerującą kąpiel borowinową. Wydaje się, że właśnie koniec roku może być doskonałym czasem na takie atrakcje.\nJak spędzać Sylwestra w Mielnie 2021/22?\nJak spędzać Sylwestra w Mielnie 2021/2022? Zwykle można tutaj skorzystać z bogatej oferty sylwestrowej, którą przygotowały tutejsze lokale. Mowa nie tylko o dyskotekach, ale i balach, na które wejściówki trzeba odpowiednio wcześniej rezerwować. W ofercie można znaleźć między innymi opcję spędzenia Sylwestra kilkadziesiąt metrów od Bałtyku. Tutejsze lokale przygotowują oczywiście specjalne menu, kusi także muzyka na żywo. Pomimo wprowadzonych właśnie obostrzeń właśnie w Sylwestra dyskoteki, kluby i restauracje organizujące bale sylwestrowe będą mogły być otwarte dla klientów zachowujących reżim sanitarny.\nSylwester w Mielnie 2021/22. Co warto zobaczyć w okolicy?\nPlanujesz Sylwester w Mielnie 2021/22? Co warto zobaczyć w okolicy? Z pewnością jedną z ciekawszych atrakcji jest przystań rybacka, która znajduje się 2 km od miasta. Również poza sezonem można tu spróbować w jednym z barów świeżych ryb. Niekiedy można wybrać się także na wyprawę kutrem w morze. Oczywiście przy nieco dłuższym pobycie warto odwiedzić inne ośrodki miejskie w okolicy, które także zimą dostarczą wielu atrakcji. Mowa oczywiście o Koszalinie, Kołobrzegu i Darłowie.\nSylwester w Mielnie 2021/22. Ciekawe miejsca - lista\nSylwester w Mielnie 2021/22 i ciekawe miejsca? Lista atrakcji wartych zobaczenia w mieście i okolicy nie jest może bardzo długa, ale koniecznie warto być w kilku lokalizacjach. Zdecydowanie warto:\nprzespacerować się promenadą w Mielnie\nzobaczyć Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego z XV w.\nzobaczyć zabytkową willę przy ul. Kościuszki 11\nodwiedzić park dworski z przełomu XVIII i XIX w.\nprzejść się pięknymi promenadami morskimi w Sarbinowie\nzobaczyć latarnię morską w Gąskach\nNie można zapominać też o tym, że nawet zimą plaże w Mielnie mogą być świetnym miejscem dla osób ceniących sobie wysiłek fizyczny. Chodzi nie tylko o tradycyjny spacer i morsowanie, które zyskuje sobie coraz większą popularność. Wielu amatorów ma także tutaj nordic walking.\nSylwester w Mielnie 2021/22 dla dwojga. Gdzie pójść?\nMożna również zorganizować Sylwester w Mielnie 2021/2022 dla dwojga. Gdzie pójść, aby świetnie bawić się z ukochaną osobą? Lokale znajdujące się w mieście oferują bardzo ciekawe opcje dla zakochanych. Nierzadko komfortowe noclegi, oferta basenów i jacuzzi są ujęte razem z uroczystą kolacją, którą można zjeść z drugą osobą i balem sylwestrowym. O północy oczywiście tradycyjny toast szampanem.\nZobacz też: Sylwester w Paryżu. Czemu warto świętować w stolicy Francji?


To już ostatni oficjalny mecz piłkarski z udziałem klubów ligowych w 2006 roku na polskich boiskach. Dziś o 19.00 Wisła Kraków podejmuje w Pucharze Ekstraklasy Górnika Zabrze.\nW sposób mało poważny\nDla kogo w ekipie z Roosevelta będą to nie tylko tegoroczne „ostatki”? – Za wcześnie, bym odpowiadał na takie pytanie, choć jestem po lekturze raportu, który przygotował trener Górnika. Przyszłość Marka Motyki rozstrzygnie się w najbliższym czasie – mówi bardzo enigmatycznie prezes klubu, Eugeniusz Postolski. W każdym razie jednoznacznej deklaracji, że Motyka na stanowisku zostanie, z ust prezesa nie udało nam się usłyszeć. – W piątek oficjalnie kończymy rok, a w sobotę odbędę jeszcze spotkanie dotyczące spraw dotyczących bezpośrednio klubu. W przyszłym tygodniu kilka ważnych decyzji na pewno zapadnie – dodaje prezes klubu, który wczoraj w Warszawie wyjaśniał sprawę odjęcia klubowi trzech punktów i nałożenia zakazu transferów. – Jestem przekonany, że wszystko zostało wyjaśnione. Sprawy tak naprawdę już nie ma. Szkoda tylko, że w taki sposób, mało poważny traktuje się śląskie kluby. O pewnych rzeczach nawet nie zostaliśmy poinformowani.\nPostolski pytany jest od kilkunastu dni przede wszystkim o sprawę dla Górnika priorytetową, czyli ewentualnego inwestora strategicznego dla 14-krotnego mistrza Polski. – Rozmawiałem we wtorek z panią prezydent Zabrza, zaraz potem wykonałem telefon do osoby chcącej zainwestować w klub. Jesteśmy w stałym kontakcie i choć sprawa nie wyjaśni się w ciągu kilku dni, to zapewniam, że jestem jeszcze większym optymistą niż, powiedzmy, tydzień temu. Każda ze stron chce dojść do porozumienia. Jednak jeszcze musimy poczekać. Przede wszystkim na zaprzysiężenie nowej władzy w Zabrzu, bo wtedy dojdzie do spotkania pani prezydent z inwestorem. Wiem, że trzeba myśleć o transferach, obozach i rundzie wiosennej. Zdążymy na pewno, a wierzę, że możliwości będą znacznie większe niż obecnie – kończy Postolski.\nGiesa chory, Huebscher nie dojedzie\nCo na to Motyka? Niewiele może dziś powiedzieć. Swojej przyszłości nie zna, wiemy, że może dziś siąść na ławce trenerskiej po raz ostatni, a ma problemy kadrowe. Do Krakowa chciał zabrać Pawła Huebschera z Polkowic, który miał zagrać na prawej obronie. – Trenuję indywidualnie, nie tak dawno miałem lekki uraz. Gdybym teraz przyjechał, zrobiłbym sobie antyreklamę. Wiem, że Górnik pewnie ze mnie zrezygnuje, ale z Wisłą nie zagram – powiedział piłkarz Polkowic, co znaczy, że Górnik po raz kolejny nie sprawdzi żadnego piłkarza. Adam Giesa jest chory, bierze antybiotyki i o jego grze nie ma mowy. Nie udało się też załatwić certyfikatu Piotra Gierczaka, który z zespołem trenuje, ale grać nie może. Wolne dostali Mateusz Sławik i Błażej Radler, którzy pojadą do Chorzowa na trening kadry Śląska przed sobotnim meczem na Cichej. Odnotujmy, że w szatni Górnika stoi skarbonka, gdzie piłkarze i trenerzy wrzucają datki na rzecz rodzin ofiar tragedii z kopalni Halemba. – Chcemy zachować się godnie. Cała kwotę przekażemy rodzinom górników, na mecz kupimy bilety, chciałbym by była w Chorzowie cała nasza drużyna – twierdzi Marek Motyka.


Jaka biżuteria dla mężczyzn? | linuxpro.pl\nNastępna okazja na wręczenie podarunku i kolejne udawane „łaaaaał ale suuper” przez obdarowywaną koleżankę. Jeśli jesteśmy wyposażeni przez Stwórcę magiczną mocą kreatywności i co ważniejsze ogromną mocą niepopadania w lenistwo, możemy sami wykonać niepowtarzalny prezencik. Znając realia, powyższe supermoce nie występują zbyt często razem. Chcąc zatem uniknąć wątpliwie porażających umiejętności aktorskich koleżanki, której imieniny się zbliżają, wytężmy nasze mózgi oraz łącza internetowe i poszukajmy czegoś ciekawego w internecie.\nWiadomym jest, że dzieciaki szybko wyrastają z ubrań. Odzieżowe sprawunki nie są rzadkością. A to dzieciak podrze do niemożliwości swe własne dziecięce skarpetki czy rajstopy dziecięce, albo już wszystko za kuse (rajstopy dziewczęce). Jeżeli pragniemy mieć pewność, iż zawsze i bez żadnego trudu będziemy w stanie rozpalić nasz piec, to na pewno należy się zadecydować na taki, który przedstawia nam szansę rozpalania od góry, ale również oraz od dołu.\nDodatkowo trzeba zadbać, aby tak jak kocioł Defro Optima Komfort 20kw, był on węglowo-miałowy, gdyż wówczas jesteśmy w stanie przynajmniej troszeczkę oszczędzić (Defro Optima Komfort 20kW). Jakby nie było trzeba się bliżej przypatrzeć temu danemu typowi kotła. W podobnej sytuacji towarzyszyłem pewnej matce podczas zakupu szlafroków dziecięcych dla jej dwójki maluchów. Wróciło do mnie niespodziewanie dawno minione dziecięctwo. Przypomniała mi się mam pojęcia czemu, moja zabaweczka sprzed 30 lat – postać malutkiego gumowego nurka z pomarańczowymi butlami tlenowymi.\nNie przeczę, iż uczyłem ciepło na sercu. Co dziwne, poczułem aromat mydełka obecnie już nie osiągalnego w sklepach!\nBez względu na to jak bardzo będziemy uważać, jak mocno będziemy pilnować siebie oraz kolejnych, z pewnością przyjdzie taki moment, że nasze ściany będą pobrudzone i poplamione. Przez to właśnie świetnie robimy jeśli zainwestujemy w farby Tikkurila Beckers Designer Metalgood Sweet Cherry 0,75l (TIK8468372017), oczywiście ma okazję to być inny kolor, lecz taka wisienka ma okazję nam akurat przypaść do gustu (Classen Life – Ceneo). Nie mniej farby te są dobrej jakości, gustowne, dają pomalowanej ścianie matowego odcienia, a co najważniejsze są zmywalne, więc bez żadnego problemu będziemy mogli usunąć ślady palców, lub zabitych much.\nDodatkowo jeszcze mamy szanse nabyć panele Classen Life Klon Hartley (25367), które swoją fajną barwą wspaniale będą się odróżniały od wyraźnych i matowych ścian. Tak to rozpamiętywałem sobie dawne czasy, podziwiając najnowszą linię szlafroków dziecięcych z nadrukami popularnych w naszych czasach filmów animowanych dla dzieci (stroje do pływania dla dzieci).\ntagged with dziecięce skarpetki, imieniny, okazja, szlafroki dziecięce, ubrania\tUncategorized


Mieszkanie na Sprzedaż: Władysławowo, Chłapowo, Aleja Żeromskiego\nNr oferty HJ012370\nCena za m² 9369.68\n200 metrów OD OTWARTEGO MORZA - KOMFORTOWY 3-POKOJOWY NADMORSKI APARTAMENT NA SPRZEDAŻ !\nZobacz na youtube: https://youtu.be/HbP4kta-ND8\nSłoneczny, nowoczesny i przestronny apartament o powierzchni 59m2 z tarasem, położony na parterze w 3-piętrowym komfortowym apartamentowcu w kompleksie apartamentowo-hotelowym "NA KLIFIE" we Władysławowie-Chłapowie nad otwartym morzem.\nApartament składa się z salonu z wyjściem na taras, otwartej wyposażonej kuchni w zabudowie, dwóch sypialni, łazienki. Do apartamentu przynależy komórka lokatorska.\nApartament wykończony w marynistycznym stylu, w bardzo dobrym standardzie, posadzki wykończone w drewnie, łazienka w glazurze, stolarka okienna drewniana, kuchnia wyposażona w sprzęt AGD - apartament sprzedawany jest z wyposażeniem widocznym na zdjęciach.\nApartamenty NA KLIFIE to luksusowy kompleks apartamentowo – hotelowy zlokalizowany nad otwartym morzem we Władysławowie, pełen nowoczesnych rozwiązań dla klientów ceniących prestiż, komfort, nowoczesność oraz bezpieczeństwo inwestycji. W trosce o komfort i bezpieczeństwo mieszkańców kompleks ma całodobową ochronę i monitoring oraz instalacje alarmowe w każdym apartamencie.\nCały obiekt otoczony jest zadbaną zielenią, która nadaje mu nadmorskiego charakteru. Nie zapominając o najmłodszych na terenie kompleksu znajduje się także duży i nowoczesny plac zabaw.\nNabywając nieruchomość możesz stać się nie tylko właścicielem samego apartamentu, ale całego modelu inwestycyjnego.Apartament może zostać przekazany w zarządzanie profesjonalnemu operatorowi (stopa zwrotu 6%)\nCena: 550 000zł - POLECAM !\n(w cenie naziemne miejsce postojowe na zamkniętej i strzeżonej posesji)\nPow. całkowita: 58.70 m²\nCena za m²: 9 370 PLN\nPiwnica: Tak 4.66 m²\nKalkulator opłat - Oferta: HJ012370


Nigdy nie miałam orgazmu !!! - Sex shop worldoferotic.pl - dyskretnie w 24h. Zielona Góra & Online\nStrona głównaBlogNigdy nie miałam orgazmu !!!\n"Nigdy nie miałam orgazmu ! " Krzyczą posty na setkach for internetowych dla kobiet.\n"Od niespełna roku uprawiam seks z moim facetem, zaznaczę że jest to mój pierwszy partner seksualny i to z nim straciłam dziewictwo. Kocham go i nasz seks też jest wspaniały. Tylko właśnie - jeszcze nigdy nie miałam orgazmu. Tym bardziej jest to dla mnie zastanawiające, bo jest przecież super, ale ja nie mam tego punktu kulminacyjnego. Wiadomo, że z kobiecym orgazmem jest trochę trudniej, myślałam że to też przyjdzie z czasem, ale ciągle nic." Aurora lat 19\n"Współżyłam z kilkoma mężczyznami,jednak z zadnym nie udało mi się dojść do szczytu tej przyjemności.\nTak samo jest z obecnym partnerem, jest mi z nim dobrze,najlepszy partner w łózku jakiego kiedykolwiek miałam jednak tez nie jestem w stanie miec orgazmu. Gdy jestem juz blisko,czuje ze zaraz dojde jakas bariera we mnie powstaje i poprostu schodze z partnera( bo najczesciej ja jestem dominujaca)lub odczuwam jakas niechec do danego momentu i poprostu przestaje. Niewiem czy to jakis fizyczny problem ze mna czy jakas bariera ktorej nie moge pokonac zrodziła sie w mojej głowie. Niewiem juz co mam robic.Coraz bardziej mnie to martwi." Agata lat 30\n"Ja też nigdy nie miałam orgazmu :((( a współżyje juz ze swoim chlopakiem jakies 3 lata bardzo go kocham i seks z nim sprawia mi duza przyjemnosc ale orgazmu jeszcze nie mialam;(((( co robic?? troche glupio mi powiedziec mu o tym problemie;((" Kamila lat 25\nNie, nie będziemy wam tutaj przytaczać dobrze znanych bajek z kolorowych pism o kluczowym znaczeniu zaufania i szczerości w związku dla Twojego orgazmu. Oczywiście są to rzeczy bardzo ważne, ale z naszych obserwacji i kontaktu z osobami takimi jak Ty - mniej istotne.\nCały sekret i ścieżka do rozkoszy kryje się tylko i wyłącznie ..... w Tobie. Jeżeli Ty sama nie umiesz doprowadzić siebie do rozkoszy, to bardziej niż pewne że twój partner też tego nie zrobi.\n- Próbowałam! Dotykałam się ! Nawet kupiłam wibrator ! To nic przyjemnego ! - powiesz\nByć może zabierasz się do tego nie tak jak trzeba... poznaliśmy dziesiątki takich kobiet jak Ty i wiemy jedno - niemożliwe nie istnieje !\nAle od początku... Czy rozmawiałaś kiedyś na ten temat ze swoimi koleżankami? Uwierz mi że nie jesteś w żadnym stopniu inna, zapewniam że połowa z nich ( co najmniej ) też ma problemy z osiąganiem satysfakcji. Nie wierzysz? Zacznij ten temat na jakiejś babskiej imprezie. To żaden wstyd. Nawet nie zdajesz sobie sprawy jak wiele kobiet boryka się z tym problem.\nCzasem pogoń za orgazmem staje się niemalże obsesją, podczas stosunku 80% twoich myśli zaczyna się skupiać na tym czy to już ? czy to za chwilę? czuje że byłam blisko !!!\nNo cóż... to nie wyścig... ale jeśli nie byłaś na mecie, wcale nie byłaś blisko.\nGdy nadchodzi orgazm, ciężko jest powstrzymać tę przyjemną falę rozkoszy.\nZresztą tu nie chodzi o to byś coś goniła.\nZastosuj się do naszych wskazówek a osiągnięcie orgazmu nie będzie żadną niemożliwą do osiągnięcia przyjemnością.\n1. Zacisznego miejsca w którym nikt Ci nie będzie przeszkadzał - jeśli planujesz zamknąć się w sypialni gdy po mieszkaniu kręcą się ludzie - nic z tego - musisz zapenić sobie tak zwany święty spokój i nie stresować się tym że ktoś cie nakryje.\n2. Coś co cię podnieca. No cóż bez tego ani rusz. Jeśli oglądając telewizje wkładałaś rękę w majtki licząc że doprowadzisz się do orgazmu, nic z tego. Podniecenie to kluczowy punkt na drodze do orgazmu, zarówno jeśli chodzi o stosunek jak i masturbację. Bez tego czynnika bardzo ciężko będzie ci osiągnąć satysfakcję. Jak się podniecić? Niektórym Paniom wystarczy wyobraźnia, inne wolą obejrzeć delikatny erotyk, a jeszcze inne potrzebują mocnego porno . Musisz sprawdzić co działa na Ciebie najlepiej . W internecie jest już wiele portali oferujących darmowe filmy bez ryzyka zawirusowania komputera. Szukaj, testuj , sprawdzaj co działa na ciebie najlepiej.\n3. Wibrator lub inny przyrząd do stymulacji. Może prysznic? Oczywiście najbardziej polecamy wibrator. I to wcale nie ze względów reklamowych. Po prostu osiągnięcie orgazmu za pomocą wibratora jest najprostsze i najszybsze. Jeśli nie chcesz inwestować w drogi sprzęt, zacznij od małego najprostszego wibrator łechtaczkowego.\nNasze propozycje znajdziesz tutaj:\n4. Sprawne mięśnie Keghla - niezwykle ułatwiają osiągnięcie satysfakcji. Wykonywanie rytminiczych skurczy w czasie masturbacji, i na chwilę przed orgazmem, znacznie przyspiesza osiągnięcie satysfakcji i zwiększa jej intensywność, o tym jak wyćwiczyć te mięśnia pisaliśmy już wcześniej:\n5. Środki potęgujące doznania - orgazm zależy od ukrwienia stref intymnych. W trakcie podniecenia w sposób naturalny zwiększa się ukrwienie w tych miejscach. Istnieje szereg środków które w sposób miejscowy powodują przekrwienie, a co za tym idzie w znacznym stopniu zwiększają doznania.\nCóż masz już wszystko co potrzeba - no to przejdź do zabawy !\nMasturbacja ma być dla ciebie jak seans Jogi, ma służyć rozluźnieniu, oderwaniu myśli od szarej rzeczywistości. W efekcie ma prowadzić do orgazmu który uwolni cię napięcia dnia codziennego ale nie musi być jej celem. Ma być masażem nie tylko twojej sfery intymnej ale i duszy.\nMa być chwilą dla Ciebie, oderwaniem od świata, rytuałem. Zapal świeczki, kadzidełka i ucz się kochać samą siebie.\nWłącz film, muzykę lub coś innego co cię podnieci. Zanurz się w nim dogłębnie i na nim skup cała swoją uwagę. Masaż intymny ma być tylko dodatkiem. Skup się na filmie ( czy innym "podniecaczu") i masuj łechtaczkę, i wejście do pochwy, zaciskaj mięśnie dna miednicy. Rób to co podpowiadać ci będzie intuicja, jednakże pamiętaj ! Skup się na filmie, na tym co tu i teraz. Nie myśl o liście zakupów i o innych obowiązkach. Gdy zrobi ci się cieplej i poczujesz że poliki zaczynają się rumienić, jesteś na dobrej drodze.\nPierwsza droga do orgazmu może być długa, jednak nie rób nic za wszelką cenę. Jeśli nie osiągniesz dzisiaj orgazmu na pewno miło spędzisz czas sama ze sobą.\nJeśli regularnie będziesz poświęcała sobie czas - w końcu orgazm przyjdzie - w końcu nauczysz się, co cię podnieca, jaki dotyk sprawia ci satysfakację i zabiera na wyżyny.\nGdy opanujesz tę sztukę w pojedynkę, przeniesienie jej na stosunki z partnerem będzie już łatwizną.\nJeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz pomocy w wyborze akcesoriów skontaktuj się z nami.\nJesteśmy kobietami i jak nikt rozumiemy twoje potrzeby :\nO tym jak wybrać wibrator pisaliśmy tutaj:


Do pielęgnacji ubrań i sierści Rękawica do pielęgnacji sierści o 2 różnych stronach. Strona z wypustkami do delikatnego masażu i czyszczenia sierści, strona pokryta welurem do zbierania sierści z mebli i ubrania. Komfortowe detale Rękawica do pielęgnacji sierści z otworem na kciuk po obu stronach – dla osób prawo- i leworęcznych. Zapięcie na rzep w nadgarstku zapewnia idealne dopasowanie. Kolor: Szaro-niebieski. Materiał: 10)% poliester.


Uprzejmie informujemy, że dnia 31 sierpnia br. w godzinach 9.00 – 14.00 kontakt z pracownikami biura będzie utrudniony z powodu wyjazdu na spotkanie konsultacyjne organizowane w Urzędzie Gminy Rzeczenica. Kontakt w tym czasie będzie możliwy pod numerem 881 918 121.\nKonsultacje budżetu, wskaźników oraz ...\nLokalna Grupa Działania Ziemi Człuchowskiej serdecznie zaprasza przedsiębiorców, lokalnych liderów, sołtysów, przedstawicieli organizacji pozarządowych, rolników, przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, osoby fizyczne oraz wszystkich zainteresowanych mieszkańców na spotkanie konsultacyjne dotyczące budżetu, wskaźników oraz lokalnych kryteriów, według których oceniane będą składane do LGD wnioski. Spotkanie jest kolejnym krokiem w pracach nad opracowaniem nowej Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR), […]\nSpotkanie zespołu tematycznego ds. bu...\nW dniu 20 sierpnia 2015 r. w Urzędzie Gminy Człuchów odbyło się spotkanie Zespołu ds. budżetu, wskaźników i lokalnych kryteriów. Celem spotkania było przedstawienie propozycji budżetu, wskaźników oraz lokalnych kryteriów wyboru przygotowanych przez Grupę roboczą. Kolejnym krokiem w pracach nad Lokalną Strategią Rozwoju są konsultacje powyższych dokumentów z mieszkańcami. Zdjęcia ze spotkania zespołu tematycznego znajdą Państwo w […]


Odporność – Dkkmed.com.pl\nWizyta w szpitalu to dla każdego człowieka bardzo duże przeżycie, dlatego też warto należycie się do niego przygotować, by niepotrzebnie się nie stresować i nie denerwować. Na początku powinniśmy dowiedzieć się czegoś więcej na temat zabiegu czy badania, jakiemu zostaniemy […]\n29 stycznia, 2019 30 stycznia, 2019 Odporność\nKijki w górach? I tak i nie. Za „tak” kryje się umiejętność posługiwania się nimi i subiektywne odczucie, że faktycznie pomagają. Nie ma reguły, ze pomogą każdemu i na każdej trasie. Biegam trochę z nimi i przyznaje, że na własnej […]