Zrzęda: marca 2017\nCoraz częściej w retoryce o Europie pojawia się pojęcie jej upadku, jak to już w 2014 określił papież Franciszek: „Europa jest bezpłodną staruszką”. Pojęcie niefortunne, mało precyzyjne i nie do końca jest jasnym, co papież miał na myśli. Jak sugeruje Piotr Nowina-Konopka w swoim felietonie1, bardziej tu chodzi o utratę witalności, niż wskazywanie na wiek Wspólnoty Europejskiej (od 1951).\nJednak ta witalność, szczególnie w odniesieniu do kryzysów, ma zazwyczaj zmienny charakter i czasami dotyczy nawet młodych istot, więc tę Wspólnotę Europejską, której, nie wiadomo czy już w finalnym kształcie nadała forma Unii, nie trzeba wcale traktować jako staruszką, biorąc pod uwagę fakt istnienie przez wieki innych unii politycznych. Mimo to, szczególnie w naszym kraju, szerzy się pogląd o śmierci tego chrakteru Europy, o czym ma świadczyć Brexit, szczególnie niska rozrodczość kobiet (Europejek) oraz utrata chrześcijańskich wartości. Jak to dobitnie określił abp. Jędraszewski: „Dochodzi zatem do nieuniknionego rozluźnienia więzi społecznych. Dotyczy to także takich najbardziej fundamentalnych dla każdej społeczności struktur, jak małżeństwo i rodzina. Sprzyja temu również powszechnie narzucana i szeroko realizowana w różnych projektach edukacyjnych ideologia gender, kwestionująca biologiczny fundament tożsamości kobiety i mężczyzny oraz wszystkich ról, wynikających i związanych z różnicą płci”2. Mocne, choć jak dla mnie, po pierwsze przesadzone, po drugie nieprawdziwe. Przesada w diagnozie, że coś jest powszechnie narzucane i szeroko realizowane. Nieprawdą jest kwestionowanie biologicznego fundamentu kobiety i mężczyzny, bo mowa jest o innym spojrzeniu na płeć – kulturowym, który w żadnym razie nie neguje biologicznego.\nTakie poglądy szerzą ci, którzy dostrzegają upadek chrześcijaństwa (jeszcze nie ostateczny) i strasznie nad tym ubolewają. I zamiast szukać przyczyn tego upadku we własnym „gnieździe” spychają odpowiedzialność na „innych”. Wyraźnie to widać w kryzysie, jaki targa chrześcijaństwo, szczególnie mocno zarysowany od czasu gdy na „tron piotrowy” wstąpił papież Franciszek. Konserwatyści tracą grunt pod nogami w zetknięciu z próbą nadania religii bardziej „ludzkiej” twarzy, szczególnie wtedy, gdy mowa jest o krytycznym spojrzeniu na siebie samych. Coraz bardziej przypominają mi faryzeuszy z czasów Jezusa. A co mają do zaoferowania? „(...) nie ma bardziej szlachetnego i szczytnego zadania, jak właśnie to: doprowadzić go [młodego człowieka – dopisek mój] do Chrystusa; sprawić, aby jego oczy, znajdujące się dotąd niejako na uwięzi, dostrzegły zupełnie nowe perspektywy codzienności i wieczności; otworzyć mu drogę do autentycznej radości i szczęścia”3. Aż się prosi zapytać: a jakie to są te nowe perspektywy codzienności, bo ja widzę tylko powrót do starych? Czym mają być owe autentyczne radości i szczęście? Mogę się mylić, ale czy oddawanie się w pełni sacrum jest czymś naprawdę nowym? Czy owa „autentyczna” radość to ta, która podobno czeka nas w zaświatach? Czy szczęściem ma być czekanie w pozie pokory i oddania na przekroczenie progu życia i śmierci?\nŚwiat, ten tu i teraz, daje znacznie więcej, nawet jeśli w konsekwencji w tym życiu dochodzi również i do negatywnych zjawisk. Chrześcijaństwo też nie jest od nich wolne, rzekłbym: ma nawet większy balast negatywów, których konserwatyści nie widzą, ba! nie chcą widzieć. Do nich zaliczyłbym zepsucie moralne części kleru, szerzenie nienawiści międzyreligijnej i kulturowej, czy wreszcie propagowanie zabobonów. Czy narzucanie takich idei może stanowić przeszkodę w sekularyzacji? Nie, nie wieszczę upadku religii w ogóle, jedynie ich degradację. Paradoks polega na tym, że w coraz bardziej zróżnicowanym świecie pod względem etnicznym, idee konserwatywno-narodowo-chrześcijańskie tracą rację bytu. Nasz kraj jeszcze temu zróżnicowaniu tak bardzo nie uległ, stąd i obrona konserwatywnych wartości, ale nie łudźmy się, tym tendencjom zróżnicowania nie sposób się oprzeć. Nawet jeśli będziemy się bardzo starać, staniemy się, co najwyżej, skansenem na miarę Białorusi, choć to skansen bardziej polityczny. Już teraz widać jak Polska, pod obecnymi rządami, bardzo się różni od reszty Europy, bo już żaden kraj nie traktuje tak poważnie chrześcijańskiego konserwatyzmu jak my. Możemy sobie wmawiać, że nasze tradycyjne wartości są lepsze od tych nowoeuropejskich, ale w ten sposób konserwatyści przekonują tylko samych siebie. Możemy sobie wmawiać, że tam szerzy się cywilizacja śmierci i marazm ideologiczny, ale to będzie też tylko przekonywanie sobie, gdyż nikogo innego nie przekonają. Zachodnia Europa w zdecydowanej większości, nawet jeśli pojawiają się sporadyczne tendencje wsteczne, nie wróci do stricte konserwatywno-chrześcijańskich korzeni. Nawet Brexit nie jest tego przykładem, bo odejście W. Brytanii z Unii ma zupełnie inne podłoże.\nMożna się kłócić o kształt przyszłej Europy, bo bezkrytyczne poddanie się obecnym trendom też może okazać się drogą do nikąd, ale wbrew tytułowi tego eseju, Europa nie jest bezpłodną staruszką, stać ją na rodzenie się nowych idei i nurtów, problem w tym, że to nie mogą skostniałe, obumierające trendy konserwatywnego chrześcijaństwa. Kobieta zawsze rodzi nowe życie, nie zramolałych staruszków.\n1 - http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/komentarze/art,2808,pani-europa.html\n2 - http://www.m.pch24.pl/abp-jedraszewski--zyjemy-w-swiecie-post-prawdy,50509,i.html\nAutor: Asmodeusz o 10:17 18 komentarzy:\nEtykiety: esej, Europa\nMimo, że to dowcip z brodą przypomnę:\n- Wujku Stalinie, daj cukierka - prosi małe dziecko.\n- Won s...u! - warknął Stalin\nKomentarz: A mógł zabić...\nTo w kontekście zdarzenia w kościele w Łodzi, podczas rekolekcji, kiedy to kapłan uderzył nastolatka w twarz, które to zdarzenie opisał portal „TVN24”1. Nerwy mu puściły (sic!)\nMoje dzieciństwo i młodość przypadały na czasy gdy ten „środek wychowawczy” nie budził żadnych kontrowersji. Cóż, nie należałem do grzecznych, siłą rzeczy obrywało mi się niejednokrotnie. Wolałem jak biła matka, a robiła to często, nie miała takiej siły w rękach jak ojciec. Ten bił rzadziej, ale gdy walnął na odlew otwartą dłonią, do ściany można się było przykleić. Biła też nauczycielka (klasy 1 – 3), osoba jeszcze bardziej wątła niż moja matka, ale cwańsza, siłę rażenia wspomagała długą linijką i aby śladów nie pozostawić, ciosy były zadawane na wewnętrzną stronę dłoni. Gdy teraz czasami schodzi rozmowa na ten temat, często spotykam się z opinią, że w tym nie było nic złego, bo wyrosłem na porządnego człowieka. Niby racja, tyle, że ja do dziś tych razów zapomnieć nie mogę. Mam też wrażenie, że ta moja porządność, nie mająca nic wspólnego z pożądliwością, bardziej wynikała z edukacji niż z takich metod wychowawczych.\nDziś, mimo prawnego zakazu stosowania kar cielesnych, te metody raczej mają się dobrze, choć w „zaciszu domowym”. Nie brak wszak medialnych relacji o maltretowaniu nawet noworodków. Silnym i mocarnym nie sprawia różnicy, że de facto maluch jest bezbronny, ba! mogą się czuć bezkarni, bo taki na pewno nie odda. Ci mocarze obojga płci pewnie sami mają podobne doświadczenia i odkuwają się za swoje cierpienia. I tu nasuwa mi się kilka przykrych refleksji. Ów ksiądz tłumaczy zdarzenie w ten sposób: „Przez piętnaście minut próbowałem wprowadzić minimum dyscypliny, prosząc o ciszę. Nauczyciele ograniczali swoje zaangażowanie w opiekę nad młodzieżą do milczącej obecności”2. Zastanawiam się, o co ma pretensje do nauczycieli? Jest jednym z tych, którzy przyczynili się do pomniejszenia roli nauczyciela w wychowaniu przez to, że nie pozwalają się wtrącać w to, jak sami nauczają religii. Mam tu na myśli fakt, że część tych lekcji służy odrabianiu zadań z innych przedmiotów na zasadzie „róbta co chceta” albo jest tak rygorystyczna, że powoduje poważne zaburzenia osobowości niektórych uczniów. Znam z autopsji takie zdarzenia. W tym przypadku można śmiało wnioskować, że ów krnąbrny uczeń gimnazjalista wyniósł takie zachowanie właśnie z lekcji religii. Innymi słowy przyganiał kocioł garnkowi.\nDruga refleksja dotyczy samego sensu owych rekolekcji, tu mam na myśli zbiorowe przeganianie uczniów ze szkoły w czasie, gdy powinny się odbywać normalne lekcje, do kościoła. To poroniony pomysł. Ja chodziłem na rekolekcje popołudniami, bez opieki nauczycieli i nikt na tym nie cierpiał, i wszyscy zachowywali się jak należało. A teraz mamy totalne pomieszanie z poplątaniem, bo przecież nie wszyscy muszą na te rekolekcje chodzić, choć takich jest mniejszość. Tu kłania się też sens samych lekcji religii w szkole, ale jeśli nawet są, to dlaczego zmieniono zasadę pierwszych lub ostatnich lekcji? Ta złamana zasada jest tłumaczona małą frekwencją, co z kolei narzuca przekonanie, że lekcje religii to przymusowa, nie zawsze chciana indoktrynacja ideologiczna. Forma rekolekcji też. I jak szydło z worka (bez dwuznaczności) wychodzi na jaw brak przygotowania pedagogicznego księży katechetów, co jak się okazuje, czasami miewa kapitalne znaczenie i to dla samego katechety.\nAle najbardziej zbulwersował mnie pewien wpis3 na portalu Solon24 opisujący to zdarzenie. Niejaki Wojtek stwierdza, że: „Jesteśmy społeczeństwem chrześcijański, między innymi pielęgnujemy wiarę naszych ojców. Jest to również poszanowanie i oddanie czci wartościom najwyższym. Szacunek oddajemy także w miejscach kultu. Jeżeli są prowadzone uroczystości w miejscu kultu - to tam obowiązuje jakaś forma zachowania. (...) uczeń - który przybył w ramach rekolekcji dla uczniów, zachowywał się w sposób niegodny takiego miejsca. (...) Myślę, że jego reakcja [księdza – dopisek mój] była właściwa co do skuteczności działania”4 (sic!) To ma usprawiedliwić wymierzenie policzka w obecności wielu świadków (250 innych uczniów)?! Już samo podejście w ten sposób do tego wydarzenia każe mi odnieść się krytycznie... do samego chrześcijaństwa. Co to za religia, która za brak skupienia wymierza policzek? Gdzieś mi się kołacze biblijny tekst o nadstawiania drugiego, i nie mam tu na myśli policzka owego gimnazjalisty.\nWiem, ksiądz przeprosił, rodzice przeprosiny przyjęli, choć policji fakt spoliczkowania zgłosili. Niby ok, ale gdzie tu ów gimnazjalista? Fakt, zachował się niegodnie, problem w tym, że nie on jeden, miał tylko to nieszczęście być najbliżej, pierwszym z brzegu. Bo ten policzek był tak naprawdę wymierzony we wszystkich uczestników rekolekcji. Aż mnie korci zapytać: jaka jest tematyka tych rekolekcji i czy na pewno to obrazowe rozważania na temat męki pańskiej?\n1 - http://www.tvn24.pl/lodz,69/ksiadz-uderzyl-gimnazjaliste-bo-nie-mogl-opanowac-grupy,727271.html\n2 - cytat ze wskazanego powyżej artykułu;\n3 - http://dobrezycie.salon24.pl/767176,granica-tolerancji\n4 - cytat ze wskazanego powyżej artykułu;\nAutor: Asmodeusz o 08:59 25 komentarzy:\nEtykiety: edukacja religijna, etyka chrześcijańska\nTym razem tytuł nie mój, ale za to pięknie oddaje to, czym chcę się zająć w tej notce. Dewocja ma dwa znaczenia. Pierwszy znaczy tyle, co poświęcenie, ofiarowanie. Drugie już ma charakter zdecydowanie negatywny, przynajmniej w ogólnie przyjętym znaczeniu – przesadna pobożność, gorliwość w zachowaniach religijnych.\nMój sławetny kolega Jasiu zwykł mawiać: „Nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu” i ja już tę opinię w pełni podzielam. Ledwie niedawno mieliśmy sławną Intronizację Jezusa na króla Polski, co stawia nas ponad światem, bo Jezus już wcześniej był uznawany za jego niekwestionowanego władcę, a oto nasz Sejm zajmuje się uchwałą o rocznicy objawień fatimskich, co właśnie już zakrawa na tytułowy dewocyjny idiotyzm. Po pierwsze dlatego, że Sejm powinien zajmować się profanum, gdyż od sacrum jest Kościół. Po drugie, ten nasz kraj ma setki innych ważniejszych problemów, których rozwiązać nie potrafimy. Ja już pominę swoją osobistą i negatywną opinię o tych fatimskich objawieniach, ale zajmowanie się takimi sprawami przez świeckich, którzy w polityce powinni zapomnieć o swoich przekonaniach religijnych, zakrawa na pomieszanie z poplątaniem. O ile kiedyś zadawałem sobie pytanie czy grozi nam katoliban, o tyle teraz próbuję już tylko przewidzieć, jak daleko się w tym posuną? Bo to, że jesteśmy krajem wręcz religijnego terroru i dewocyjnego idiotyzmu, nie ulega żadnej wątpliwości. Poza wspomnianymi wydarzeniami coraz głośniej o klauzuli sumienia, o moralności katolickiej, do której nas się wręcz przymusza (in vitro, antykoncepcja, aborcja, niedziele bez handlu, pierwszeństwo procesji nad manifestacją), coraz częściej politycy stają się zależni od Kościoła (co czasami przypomina szantaż), i równie często mamy do czynienia z religijną obrzędowością, z religijną poprawnością w kulturze i sztuce, już oficjalnie z katolicką edukacją, to jeszcze są zamiary zmiany godła, któremu podobno brakuje krzyża, a kolor flagi jest jakby za mało purpurowy.\nOstatnio szum zrobił Newsweek o religijne życie państwa Dudów, co mnie osobiście, ani ziębi ani parzy, ba! dla mnie to, delikatnie mówiąc – „niesmaczne”. A jednak sam prezydent dziś podkreśla, w odpowiedzi na ten artykuł, że to są dla niego najważniejsze i nadrzędne wartości. A mnie się wydawało, że mówił przed ponad rokiem o takiej wartości – jak dobro Polaków. Wszystkich Polaków. Czyżby to „dobro” polegało na pozycji klęczącej i drodze krzyżowej, nawet we własnym mieszkaniu? Nie może być inaczej skoro o tym, kto poniesie krzyż decyduje według własnego widzimisię ksiądz, zabraniając tego komuś, kto reprezentuje radę miasta, tylko dlatego, że się z polityką tego gremium nie zgadza. Jak to jest, że ministerstwo rozwoju, w zamiarze ekonomicznego, bo połączonego z ministerstwem finansów, zajmuje się rozwojem, tu proszę o uwagę: „wprowadzenia w życie Katolickiej Nauki Społecznej Kościoła” (Beata Szydło), na drugim miejscu rozwojem i „wieloletnim wspieraniem idei Krucjaty Wyzwolenia Człowieka” (o. T. Rydzyk) oraz za „niezłomną obronę życia nienarodzonego” (prof. Chazan).\nNie tak dawno popełniłem esej, w którym wyrażam szacunek do religii. I to się nie zmienia, choć już inaczej odnoszę się do dewotyzmu, a ten niestety pokazuje coraz śmielej swoje prawdziwie obleśne oblicze, czyniąc największe spustoszenie wśród – samych wiernych. Im głośniej mówi się o zachodniej „cywilizacji śmierci” tym we mnie większe przekonanie, że taką cywilizację propaguje Kościół. Sławetne memento mori staje się ideą przewodnią, bo każe nam się wyrzec dążeń do poprawy bytu na rzecz rozmyślań o śmierci i jej strasznych skutków, gdy sacrum odsuniemy na plan drugi a nawet dalszy. Czyż może być inaczej, gdy za chwilę zdominują nas drogi krzyżowe, a kolejnym miesięcznicom, które urastają do najważniejszego wydarzenia w tym kraju, nie będzie końca? Gdy wykopuje się z grobu szczątki zmarłych by udowodnić jakąś idée fixe. Śmierć stawiana na piedestale. Śmiercią straszy się nas jeśli zgodzimy się na przyjęcie wartości wspólnej Europy, choć w tej zjednoczonej Europie, i dzięki niej, od najdłuższego czasu w jej historii, nie było wojny.\nNie potrafię zrozumieć czym Polacy zgrzeszyli, że po niewoli rozbiorów, po Armagedonie II wojny światowej, po półwiecznej tyranii komunizmu, dziś zasłużyliśmy na dyktaturę dewotów? I jak zwykle, jest gorzej, bo tym dewotom marzy się też taka Europa, a te marzenia opierają na chorych wizjach św. Łucji (tej od Fatimy).\nAutor: Asmodeusz o 09:48 36 komentarzy:\nEtykiety: bieżąca polityka, dewocja\nKrucjata pilnie polecana\nZamiast wstępu żarcik na początek. Na Twiterze Marek Migalski pisze: „Tak, moi drodzy, 200 gwałtów Polaków na Polkach. Dziennie. A wy wciąż w strachu przed Arabami? Schizma”. Odpowiada Agnieszka Kubiak: „Może dla pana nie ma różnicy, kto pana gwałci. Ja wolę być zgwałcona [podkreślenie moje] przez Polaka, niż przez jakiegoś Murzyna, albo bandę Arabów”. W tym miejscu nie wiem czy się śmiać czy płakać i przypomina mi się sarkastyczne stwierdzenie: „z lekarzem na zdrowie, z księdzem bez grzechu” i jeden komentarz pod odpowiedzią pani Kubiak: „Droga pani Agnieszko – życzę spełnienia pani woli”. Jakąż trzeba być dewiantką, aby chcieć być w ogóle zgwałconą?\nTak więc mamy niezły orzech do zgryzienia z tymi Arabami, ściślej z islamistami, którzy mało, że gwałcą, to jeszcze zaludniają nam Europę wypierając to nasze chrześcijaństwo, w dodatku z korzeniami w sensie tradycji, w tym również... gwałty tradycyjnie europejskie. Tak nie może być! Na szczęście nasz ukochany rząd stara się nas przed islamskimi gwałtami chronić, póki co, skutecznie i z determinacją. To, że nie chroni przed gwałtami Polaków na Polkach, jest sprawą drugorzędną, bo problem okazuje się mniejszej wagi, co próbowała udowodnić niejaka Rebecca Kisseling, propagując rodzenie dzieci z gwałtu. Bo przecież z tych gwałtów będą się rodzić rdzenni Europejczycy, a w Polsce zaś przede wszystkim katolicy.\nNiemniej to tylko połowiczne rozwiązanie, o czym przekonuje niejaki Michał Wałach na portalu pch24.pl, przypominam, to portal stricte katolicki. W swoim artykule1, zatytułowanym „Deus vult”2 próbuje przekonać współwiernych, że konieczne są bardziej radykalne rozwiązania. Jakie? Ano autor przypomina nam czasy kiedy to odpór inwazji muzułmańskiej dawali papieże i za przykład daje nam Piusa V – świętego, ściślej zwycięstwo pod Lepanto (1571) nad siłami sułtana Selima. Tu warto przypomnieć, że prekursorem wypraw krzyżowych (krucjat) był, też papież, Urban II. Pozwolę sobie na cytat gloryfikujący owe krucjaty: „(...) głęboko religijni władcy, teolodzy i mnisi o światłych umysłach oraz pobożni papieże – wiedzieli, że z islamem należy walczyć, a nie pertraktować. (...) Hasło i Deus vult odsunęło w XI wieku od greckich chrześcijan groźbę rychłej klęski. Pod tym zawołaniem i pod sztandarem krzyża gromadzili się przez wieki mężni obrońcy Europy, niezależnie, czy zagrożenie płynęło ze strony Saracenów, Seldżuków, czy Osmanów. Ideał krucjatowy przyświecał rycerzom spod Poitiers, Manzikertu, Hittin, Warny czy Wiednia. Trwał przez wieki i zapewniał Zachodowi bezpieczeństwo”3. Jeśli do tego dodać stwierdzenie: „Dzisiejsza, wroga chrześcijaństwu Europa, potrafi odpowiadać na islamskie uderzenia jedynie żenującymi marszami i pustymi deklaracjami. Ducha rycerskości brakuje [podkreślenie moje] jednak nie tylko lewicowym intelektualistom kawiarnianym. W absurdalnym zaklinaniu rzeczywistości biorą udział również politycy określający się mianem chrześcijańskich”, widać wyraźnie, że autor tych słów tęskni za rycerskimi cnotami i czynami.\nMoje, czasami chore skojarzenia, przywodzą mi na myśl pytanie: skąd wziąć dziś takich rycerzy, gotowych umierać za wiarę i w jej obronie? Wojska NATO jakoś nie za bardzo się kwapią, a sporadyczne działania Amerykanów wraz z sojusznikami są, nie bójmy się słów, działaniami pozorowanymi. Islam jako religia ma się wciąż dobrze. I znalazłem rozwiązanie! Przecież po coś minister Macierewicz utworzył te Wojska Obrony Terytorialnej. Kwiat ochotniczego, współczesnego rycerstwa polskiego, w dodatku mocno przepojony wiarą chrześcijańską, jak za dobrych czasów średniowiecza. Rycerze zafascynowani bronią, nie mający okazji jej wykorzystać, rządni chwały i bohaterskich czynów. Oddalibyśmy Europie wielką przysługę, dalibyśmy jej przykład powrotu do chrześcijańskich korzeni, o którym marzą nasi dzisiejsi włodarze.\n1 - http://www.m.pch24.pl/deus-vult-albo-smierc-europy,50377,i.html\n2 - Deus vult – Bóg tak chce\n3 – wszystkie cytaty pochodzą ze wskazanego artykułu.\nAutor: Asmodeusz o 10:59 35 komentarzy:\nEtykiety: felieton, krucjaty\nLedwie minęły spory o panią Rebeccę Kiesling, a temat całkowitego zakazu aborcji odżywa na nowo. Oczywiście za sprawą tych samych organizacji: pro-live czy Fundacji Pro – prawo do życia. Nie można mieć żadnych złudzeń, oni nigdy nie odpuszczą. Zabawne jest w tym to, że te środowiska gremialnie wsparły PiS w wyborach, a teraz oskarżają tę samą partię o kontynuowanie ludobójstwa na nienarodzonych.\nBy nie być gołosłownym pozwolę sobie jak zwykle na cytat: „Od objęcia rządów przez PiS minęło prawie 500 dni. Każdego dnia aborterzy w państwowych szpitalach zabijają troje dzieci. Bilans rządów PiS w tym obszarze to 1500 ofiar. To straszna statystyka. Odpowiedzialność za szpitalne zabójstwa spada na polityków, którzy utrzymują mordercze prawo, choć mieli dobrą okazję aby je zmienić. Odrzucili życie, wybrali śmierć”1. Oskarżenie jest nader poważne, bo odbędzie się w tym temacie specjalna konferencja, i tym bardziej, że głównym winowajcą, osobiście odpowiedzialnym za tę zbrodnię, został mianowany sam minister zdrowia – Konstanty Radziwiłł. Wreszcie mamy w tym kraju kogoś na miarę Adolfa Eichmanna. Przyznam, że w najczarniejszych snach takiej sytuacji i takiej argumentacji bym nie przewidział. Tu przypomina mi się pewien felieton, w którym Sylwia Kubryńska udowadnia, że dla tego pana (Radziwiłła) sperma jest ważniejsza niż zgwałcona kobieta, co wyraził w odpowiedzi na pytanie, „czy jako lekarz przepisałby kobiecie zgwałconej antykoncepcję awaryjną (ellaOne), odpowiada, że nie. W wyborze między życiem zapłakanej dziewczyny a karierą plemnika on nie ma wątpliwości. Powołuje się na sumienie i... wybiera plemnik”2.\nI w tym miejscu moja skłonność do ironii jest wręcz nie do powstrzymania. Oto znalazłem na portalu Polityka.pl intrygującą wiadomość3. Niejaka Jessica Farrar (swoją drogą aż dziw, że ten kraj, Stany Zjednoczone, produkuje tylu oszołomów) wystąpiła z wnioskiem karania mężczyzn za... masturbację (sic!) Ów wniosek zakłada karę stu dolarów dla mężczyzn, którzy „dopuszczają się ejakulacji poza kobiecą waginą, albo poza placówką medyczną”4, gdyż taki akt godzi w świętość życia. Brzmi absurdalnie? Niby tak, ale czym to się różni od obecnych prób narzucenia naszemu społeczeństwu restrykcji aborcyjnych i antykoncepcyjnych? Jeśli już to chyba tylko płcią, ze wskazaniem na nierówność ich traktowania, bo te restrykcje dotyczą przede wszystkim kobiet. Tu jednak uspokoję. Pani J. Farrar sama traktuje ów pomysł w kategoriach żartu, choć podpisy całkiem na poważnie zbiera. Żartu, który ma uzmysłowić śmieszność restrykcji jakich chcą środowiska pro live, również w odniesieniu do metody in vitro. Bo skoro plemnik to jednak jakaś potencjalna forma życia...\nNajzabawniejsze jest jednak to, że ona nie jest wcale pionierką takiej ustawodawczej inicjatywy. W naszym kraju były przed nią nasze panie, podam z nazwiska: Joanna Mazur, Irena Teleżyńska. One zaproponowały w czasie „czarnego marszu” ustawę „o umyślnym marnotrawieniu nasienia” z jeszcze ostrzejszymi sankcjami wobec masturbujących się mężczyzn – od trzech miesięcy do pięciu lat, zbieżność z pomysłem karania kobiet za aborcję nieprzypadkowa. Te panie zbierały podpisy pod tym projektem i nie bardzo wiadomo ile ich zebrały. Zaprzestały, gdy PiS wycofał się z debatowania nad ustawą o całkowitym zakazie aborcji (patrz: drugi akapit felietonu). Ale, jak zauważył pan Jędrzej Malko, większość odmawiających podpisu tłumaczyła to, i tu proszę o uwagę – realną możliwością uchwalenia takiej ustawy w obecnym Sejmie (sic!) Innymi słowy, strach poważnie zajrzał facetom w oczy! Niemniej dodaje, że z tym projektem jest jak z rządową „zamrażarką” ustaw, z której w każdej chwili można projekt wyciągnąć.\nJa w pełni takie działania popieram, w dodatku całkiem na poważnie. Ba! ta akcja powinna być wspierana przez Kościół, bowiem wszem i wobec wiadomo, masturbacja to również grzech nieczystości. Gorzej, skoro bowiem można bezkarnie nazywać zamrażanie zarodków „Holokaustem” i słyszeć krzyki tych zarodków, że im zimno, dlaczego nie nazwać marnotrawienie plemników – potwornym ludobójstwem? Przecież każdy plemnik to potencjalne życie, nawet jeśli przybierze ono finalnie kształt np. osoby K. Radziwiłła – wprawdzie zwolennika ochrony plemników, ale odpowiedzialnego za aborcyjne uśmiercanie płodów w polskich szpitalach, a nie daj Boże, takiego prof. Chazana, którego cieszą rodzące się na kilka dni potworki.\n1 - http://www.m.pch24.pl/szpitale-bez-aborterow---start-ogolnopolskiej-akcji--poczatek-pod-ministerstwem-zdrowia,50343,i.html\n2 – http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,127763,21470988,dla-konstantego-radziwilla-sperma-jest-wazniejsza-niz-zycie.html?disableRedirects=true#MTstream\n3 - http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/spoleczenstwo/1697898,1,ustawa-o-umyslnym-marnotrawieniu-plemnika-czemu-nie.read\nAutor: Asmodeusz o 06:39 36 komentarzy:\nEtykiety: felieton, inicjatywa antyaborcyjna\nWalczmy z polskim rządem\nWykład czy human story?\nCóś wisi w powietrzu\nJakem Zrzęda pozrzędzę – Disneyland


Czy czeka nas IV wojna… z analfabetyzmem? Tekst wigilijny – Baśń jak niedźwiedź\nCzy czeka nas IV wojna… z analfabetyzmem? Tekst wigilijny\nDoczytałem się wczoraj, że redaktor Morozowski ogłasza w TVN takie oto prawdy: po roku 1945 nie wszystko w Polsce było złe, albowiem zlikwidowano analfabetyzm i do każdej wioski podłączono prąd. Wszyscy dobrze wiemy, że te kwestie podnoszone są już po raz kolejny, a ja dokładnie pamiętam, jak w latach dziewięćdziesiątych zaczęła mówić o tym świętej już pamięci Izabela Sierakowska. To co się wówczas przewaliło przez media, bo nie było przecież internetu, szczególnie to, co z Sierakowskiej zrobiła gazownia, a także jak na te treści zareagowali studenci w akademikach, zasługuje na epopeję. I wydawać by się mogło, że już nikt nigdy nie zechce zaliczyć takiej wtopy. No, ale redaktor Morozowski był w latach dziewięćdziesiątych jakimś szczylem i przebywał nie wiadomo gdzie. Tak więc reakcja na słowa Sierakowskiej go najwyraźniej nie dotknęła. Ja chciałem poświęcić dzisiejszy, wigilijny tekst właśnie jednemu z problemów jakie podniósł Morozowski, to znaczy analfabetyzmowi. Po roku 1945 mieliśmy do czynienia z II wojną przeciwko analfabetyzmowi. III wybuchła wówczas, gdy gazownia szydziła z Sierakowskiej, ale została sromotnie przegrana z czego niewielu zdaje sobie sprawę. Sukces analfabetyzmu ostatecznie przypieczętowała ta właśnie, zacytowana tu wypowiedź Morozowskiego. Analfabetyzm bowiem to nie prosta umiejętność czytania i pisania, jak chce nas przekonać Morozowski, człowiek nie tylko roszczeniowy, ale także bardzo prymitywny. Jemu się zdaje, że jak ludzie będą pisać donosy jeden na drugiego i czytać neony oraz nagłówki w gazetach, to zwycięży kultura i postęp. Nie, będzie dokładnie na odwrót, kultura zaniknie całkiem, a ten tak zwany postęp zamieni się w sieczkarnie do ucinania głów i rąk. Przez moment, nawet całkiem długi mieliśmy złudzenie, że pokonaliśmy analfabetyzm. Ostatnie miesiące pokazały jednak, że jest całkiem na odwrót. Cofamy się, a analfabetyzm triumfuje. Słowo pisane i cała związana z nim kultura zostały zepchnięte do narożnika. Triumfują pokazy wrestlingu dla cherlawych ambicjonerów, którzy piszczą na widok markujących walkę zawodników przebranych w dziwne łachy, niczym nastolatki na widok Lennona w 1969. Musi więc paść pytanie – czy czeka nas IV wojna z analfabetyzmem i na czym ona może polegać? W zasadzie, jak mówią klasycy, ta wojna już trwa. Więcej, pierwsze starcia już zostały przegrane i w zasadzie jedyne co można zrobić to zarządzić odwrót. Wynika to z prostego faktu, że oglądanie jest łatwiejsze niż czytanie. A oglądanie ludzi dysfunkcyjnych lub oszustów, jest ciekawe podwójnie, bo nigdy nie wiadomo, co oni zrobią i czym nakarmią głodne emocje widza. Trudno więc wymagać, by ktoś kto raz zasmakował tej frajdy powrócił tak zwyczajnie do czytania ze zrozumieniem. Zwłaszcza, że drzwi przez które można wrócić pilnuje już Morozowski, który mówi – nie wszystko było złe po roku 1945, pokonaliśmy analfabetyzm – i uśmiecha się tak trochę kretyńsko, a trochę kokieteryjnie.\nKiedy wybuchła I wojna z analfabetyzmem? Otóż wybuchła ona dokładnie wtedy kiedy zaistniało niepodległe państwo polskie. Czy organizacja ta z sukcesem walczyła z plagą, jaką był analfabetyzm. Nie. To ona właśnie przegrała pierwszą wojnę z analfabetyzmem. Druga wojna z tym zjawiskiem była w zasadzie ustawką i pułapką na ludzi nie potrafiących czytać i pisać, którym coś obiecano w związku z tą nauką, a potem nie dotrzymano tej obietnicy. Trzecią wywołano w latach dziewięćdziesiątych, ujawniając przed ludźmi iż byli jednak oszukiwani i samo czytanie i pisanie nie wystarczy, by zwalczyć analfabetyzm. Po czym, kiedy zorientowano się, że niektórzy wzięli to sobie do serca, ci co rozpoczęli tę wojnę, natychmiast przeszli w szeregi obrońców analfabetyzmu. I tak zostało do dziś.\nŻeby zorientować się, jakim oszustwem były dwie pierwsze wojny z analfabetyzmem wystarczy porównać możliwości techniczne drukarni XIX i początku XX wieku z tymi jakie miały drukarnie powojenne. Potem zaś porównać jakość publikacji sprzed I wojny światowej z tymi, wydawanymi po drugiej wojnie. No i koniecznie trzeba też porównać style i intencje poszczególnych autorów, którzy znaleźli się w bibliotekach publicznych w czasie opisywanych tu przeze mnie tytanicznych zmagań. Dopiero wtedy zauważymy, jak rzeczywiście wygląda schemat każdej wojny z analfabetyzmem. Po dokonaniu tych oględzin nasunie się nam prosta bardzo konstatacja – nie można wygrać z analfabetyzmem, a redaktor Morozowski jest na to żywym dowodem. Nie można, albowiem ci, co głoszą potrzebę takiej walki, chcą pokonać analfabetyzm, ale tylko trochę. Chodzi im bowiem w istocie o kontrolę dystrybucji treści. To znaczy o to, by ci, co nauczą się czytać i pisać, czytali przede wszystkim ich produkcję i pisali peany na ich cześć, albo donosy jeden na drugiego. Wspomniałem tu wczoraj Zygmunta Kamińskiego, grafika, profesora ASP, człowieka, który zostawił po sobie fantastyczne zupełnie wspomnienia. Po lekturze fragmentów tych wspomnień naszkicowałem sobie w myślach schemat według którego rozgrywają się kolejne starcia świadomości z tępotą, a także schemat pułapki, w jaką ci świadomi wpadają za każdym razem. Oto przed I wojną światową, na cesarsko-królewskiej uczelni artystycznej w mieście Krakowie, rektorem był Malczewski, a zajęcia prowadzili ludzie tacy, jak Wyspiański. Nikt tym osobom, jakże przecież niepraktycznym życiowo i nie nadającym się do systematycznych, urzędniczych czynności, niczego nie narzucał. Oni mieli tylko pilnować, by studenci nauczyli się zawodu, odkryli swoje powołanie, a najważniejszym elementem tej nauki był przykład, jaki sami dawali. I to wystarczyło. Żaden państwowy urzędnik nawet nie pomyślał, że można by wymienionych rozliczać z jakichś zajęć dydaktycznych i sprawdzać czy oni aby dobrze sobie radzą z tym przekazywaniem wiedzy. Wynikało to wprost z faktu, że każdy był świadomy pewnej istotnej prawidłowości. Są w człowieku ograniczenia, których pokonać się nie da, jeśli on sam tego nie chce. Są i takie, których nie da się pokonać, nawet jeśli on sam tego bardzo chce. Podejmowanie więc ciągłych i bezowocnych prób „nauczenia” kogoś czegoś, co jest mu z natury obce, służy najpewniej – taki wniosek się nasuwa – innym jakimś celom.\nKamiński opisuje, o czym wspomniałem wczoraj, jak zmieniła się sytuacja po odzyskaniu niepodległości. Na tej samej uczelni, artysta taki jak Szukalski, człowiek bezwzględnego talentu, choć całkiem sfiksowany, był już wyłącznie niszczony, albowiem w swoich wypowiedziach śmiał krytykować, wręcz szydził, z aparatu urzędniczego, niepodległego państwa. A przecież Wyspiański i Malczewski nie byli dobrze usposobieni do państwa, które ich zatrudniało, a do dynastii w nim panującej mieli stosunek, delikatnie mówiąc, ambiwalentny. Państwo to zaś i jego urzędnicy obrastało legendami i anegdotami na temat funkcjonowania aparatu. Było wręcz modelem urzędolenia.\nTo, co się stało z artystami w czasie największego nasilenia walki z analfabetyzmem, czyli po roku 1945, wszyscy dobrze wiedzą. Nie ma potrzeby o tym przypominać. Dobrze też wiemy, że każdy wykształcony analfabeta, taki jak Morozowski, zadałby w tym miejscu pytanie – ale co artyści i ASP mają w ogóle wspólnego z analfabetyzmem? No właśnie…Ja tego tłumaczył nie będę, bo nie na tym polega walka z analfabetyzmem.\nKluczowe pytanie dla naszych dalszych rozważań brzmi – czy Pan Bóg dał nam wszystkim naturalną wrażliwość, która spowoduje w pewnym momencie, że występy zarośniętych, zezowatych, kokieteryjnych i wrzeszczących gnomów, domagających się nachalnie naszej uwagi, zmęczą widownię tak, iż zacznie ona szukać czegoś innego? Nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie. Wpadłem jednak wczoraj na pomysł, jak zmodyfikować doktrynę obronną Polski. I jaki cel powinna owa doktryna posiadać. Mniejsza w tym momencie o środki, jakimi powinniśmy dążyć do jej realizacji. Wszystkie omawiane na wizji doktryny zakładają, że Polska i jej najbliższe okolice mają być terenem krwawych walk. Jacek Bartosiak używa nawet różnych dziwnych sformułowań na określenie tych miejsc. Mówi, na przykład, strefa śmierci. I wszyscy klaszczą, albo dostają wypieków. O matko! Strefa śmierci, będziemy w strefie śmierci? Naprawdę! To cudownie!\nProszę Państwa, strategia obronna Polski i jej strategia propagandowa powinna przede wszystkim dążyć do tego, by usunąć ze świadomości wszystkich ludzi żyjących na zachodzie Europy, w tym polityków, przeświadczenie, że Polska to jest jakiś przedsionek piekła, jakaś strefa zgniotu, w której dokonywać się mają rzezie i różne horrenda. To jest zadanie dla wszystkich nie-analfabetów czynnych w naszym kraju, tych z rządu, tych z mediów, tych z internetu i tych z biznesu. Ilu ich jest? Tego właśnie nie wiadomo, bo na razie widać samych dowódców oddziałów złożonych z niepiśmiennych ciemniaków. Oni robią najwięcej szumu. Kiedy nie-analfabeci zaczną temu przeciwdziałać? Nie wiem i trudno mi o tym orzekać.\nŻyczę wszystkim błogosławionych, zdrowych, ciepłych, spokojnych i dobrze przeżytych świąt. Bardzo przepraszam, że nie odpisuję na sms-y, nie oddzwaniam i nie dzwonię z życzeniami. Może w przyszłym roku się to zmieni. Na razie muszę odpocząć i wszystko przemyśleć. Tak więc jeszcze raz życzę wszystkim dobrych i ciepłych świąt.\nGabriel Maciejewski – Coryllus.\n15 komentarzy do “Czy czeka nas IV wojna… z analfabetyzmem? Tekst wigilijny”\nTakiej właśnie, fantastycznej intelektualnej formy, panu Gabrielowi ,życzę na jak najdłuższe lata życia.Wszystkim Nawigatorom, bardzo serdeczne życzenia Bożonarodzeniowe\n24 grudnia 2021 o 09:31\nDzień dobry. Ano właśnie. Żadnych krwawych walk nie będzie, szczególnie dlatego, że krew jest dziś przedmiotem obrotu handlowego, cennym i rzadkim. Mam mieszane uczucia co do tego wpływania na obraz Polski na tym całym zachodzie, bo ani środków nie mamy, ani nam nikt nie pozwoli. Lepiej zajmijmy się naszym obrazem w naszych własnych oczach, kultywujmy dobre zwyczaje, bądźmy ludzcy dla siebie nawzajem. Zdrowych, spokojnych Świąt, dużo siły, wiary i cierpliwości – Gospodarzowi i Czytelnikom. Bóg się rodzi!\n24 grudnia 2021 o 10:01\nJak na dłoni widzimy, że wszystkie wojny z analfabetyzmem zostały przegrane.\nI że umiejętność czytania może być drogą do zatracenia, a umiejętność pisania drogą do sukcesu 😉\n24 grudnia 2021 o 10:03\nTekst pisany i potem czytany nie nadaje się do tępej propagandy, jak czytasz masz czas na refleksje nad tym co przeczytałeś, jak tylko oglądasz nie masz czasu na refleksje i w mózgu zostają ci pewne obrazy i tylko te które mają Ci zostać.\nNie czytamy, nie mamy refleksji i potem się nie dziwmy.\nWojna na kartkach książki nie jest taka straszna jak na ekranach kinowych czy TV.\nBłogosławieństwa na Święta i na na ten Nowy Rok\n24 grudnia 2021 o 11:17\njednym słowem Polska nie jest strefą zgniotu … i bardzo dobrze, a tak na poważnie to mówiąc językiem młodzieżowym -ciężko powiedzieć-\nWesołych Świąt życzy – KOMINIARZ\n24 grudnia 2021 o 11:35\nostatnio zwerbalizowałem to co zauważyłem tak:\n„Jeżeli chcesz aby dotarło do czytelnika, musisz pisać tak, żeby ludzie poczuli, bo na zrozumienie nie ma co liczyć”\nKorzystając z okazji. Wesołych Świąt Bożego Narodzenia dla całej Rodziny!\n24 grudnia 2021 o 11:43\nDziękuję Panie Gabrielu,\n24 grudnia 2021 o 13:10\nPanie Gabrielu, nakreślając strategię obronną Polski zwrócił Pan uwagę na sprawę znacznie ważniejsza niż sojusze i uzbrojenie, zupełnie nie braną pod uwagę przez naszych „strategów” i ogół publiczności wsłuchującej się w ich słowa. Żeby Polska przestała być na Zachodzie postrzegana jako strefa zgniotu. W sumie trzeba przyznać, że wyobrażenia Zachodu na nasz temat ewoluują, choć nie wiem, czy w dobrym kierunku. W każdym razie podnieśliśmy się w ich oczach cywilizacyjnie – od nieprzebytego obszaru leśnego do strefy zgniotu w której zachodzą jakieś operacje wojskowe, i to z naszym czynnym udziałem. Przekonałem się o tym czytając „Przygody idei” Whiteheada. W owej popularnej i często cytowanej na Zachodzie książce autor napisał snując swoje historyczne wizje coś takiego: „Szczęśliwie dla Europy północna nawała Tatarów z Rosji została wstrzymana przez polskie lasy i południowe góry”.\n24 grudnia 2021 o 13:27\nGwiazda przewodnia z życzeniami dla Gospodarza i Czytelników\nnebraska → @Andrzej Jot (13:22 24.12.2021)\n24 grudnia 2021 o 13:34\nczyli ukształtowanie terenu jako element tworzący państwu warunki zgniotu lub ochrony przed wrogiem\nsądząc po naturalnych granicach Polski, to ich ukształtowanie jakoś tam chroni, ale z opcją na jakoś tam … czyli raczej … no nie wiem …\n24 grudnia 2021 o 14:56\nJako człowiek czytający Pana regularnie, czyli codziennie, lecz komentujący bardzo ale to bardzo sporadycznie, serdecznie dziękuję za ten i wszystkie pozostałe teksty. Życzę Panu wszelkiej pomyślności, a nade wszystko siły i wytrwałości na kolejne lata. Bóg się rodzi moc truchleje – nie wiem czy wszędzie ale tutaj z pewnością.\nZdrowych i pogodnych świat dla Pana i Pana Rodziny.\nAndrzej Jot → @nebraska (13:34 24.12.2021)\n24 grudnia 2021 o 15:01\nMyślę że dla tego autora, wykształconego na najlepszych anglosaskich uniwersytetach, byliśmy w tym czasie wyłącznie ukształtowaniem terenu 🙂\nnebraska → @Andrzej Jot (15:01 24.12.2021)\n24 grudnia 2021 o 15:56\ntak, niczym więcej , też mam takie wrażenie, wrażenie graniczące z pewnością\nbez potrzeby przeprowadzania dowodu i uzasadnienia\n25 grudnia 2021 o 13:45\nBłogosławionych i zdrowych świąt Bożego Narodzenia!\nŻeby wzmocniły nas przed dalszą wędrówką pod prąd 🙂\nO patosie, ironii i porcjowaniu wołowiny O tym, jak zachować godną postawę wobec okropności


Covid-19 u pracowników zakładów MAN | Niezależna\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 02.06.2020, godz. 15:17\nDrugi przypadek zarażenia koronawirusem potwierdzono w zakładach MAN w Starachowicach. 42 pracowników przedsiębiorstwa przebywa na kwarantannie.\nPrzewodniczący NSZZ „Solidarność” w zakładach MAN Jan Seweryn powiedział w rozmowie z Polską Agencją Prasową, że w przedsiębiorstwie potwierdzono drugi przypadek zarażenia koronawirusem.\n- Na kwarantannie przebywają 42 osoby. Zostały one wysłane do domów, bo miały, bądź mogły mieć, kontakt z zarażonymi pracownikami\n– podkreślił Seweryn. Dodał, że w tym momencie sytuacja jest stabilna.\n- Jak na razie nie jest tak źle. Żeby tylko nie okazało się, że wśród osób przebywających na kwarantannie będą kolejne przypadki zarażenia. Wiemy wszyscy, jak szybko to się rozwija. Mamy przykład Animex Foods, oby u nas nie było podobnie\n– zaznaczył przewodniczący zakładowej Solidarności.\nW starachowickich zakładach Animex Foods zakażenie koronawirusem potwierdzono u 74 osób, z tego 10 to pracownicy współpracujących z przedsiębiorstwem firm zewnętrznych.\nŚWIAT / WIADOMOŚĆ / 28.09.2020, godz. 17:56\nWłochy: Blisko 1500 zakażeń koronawirusem\n16 osób zmarło we Włoszech ostatniej doby na Covid-19 , potwierdzono prawie 1500 nowych zakażeń koronawirusem. Wyzdrowiało następnych 770 osób - dane te ogłosiło dziś Ministerstwo Zdrowia. Bilans zmarłych od początku epidemii wzrósł do 35 851.


Bella Nails, Lashes & Hair - Zarezerwuj wizytę online - Booksy\nHybrydy na stopy\nPedicure Spa (zabieg spa)\nPedicure tradycyjny z malowaniem paznokci\nManicure maslem Shea\nZałożenie rzęs 2D "Classical lashes"\nUzupełnienie rzęs 2D - do 3 tygodni\nUzupełnienie rzęs 2D do 3 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nUzupełnienie rzęs 2D - do 4 tygodni\nUzupełnienie rzęs 2D do 4 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nZałożenie rzęs 3D "Light Volume"\nUzupełnienie rzęs 3D - do 3 tygodni\nUzupełnienie rzęs 3D do 3 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nUzupełnienie rzęs 3D - do 4 tygodni\nUzupełnienie rzęs 3D do 4 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nZałożenie rzęs 3/4D "Light Volume +"\nUzupełnienie rzęs 3/4D - do 3 tygodni\nUzupełnienie rzęs 3/4D do 3 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nUzupełnienie rzęs 3/4D - do 4 tygodni\nUzupełnienie rzęs 3/4D do 4 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nZałożenie rzęs 4/5D "Mega Volume"\nUzupełnienie rzęs 4/5D - do 3 tygodni\nUzupełnienie rzęs 4/5D do 3 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nUzupełnienie rzęs 4/5D - do 4 tygodni\nUzupełnienie rzęs 4/5D do 4 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nZałożenie rzęs 5/6D "Hollywood lashes"\nUzupełnienie rzęs 5/6D - do 3 tygodni\nUzupełnienie rzęs 5/6D do 3 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nUzupełnienie rzęs 5/6D - do 4 tygodni\nUzupełnienie rzęs 5/6D do 4 tygodni po aplikacji wykonanej w naszym salonie.\nLifting rzęs + henna + laminacja+botox\nWizyta bardzo miła, efekty doskonałe i miła atmosfera.\nPonad miesiąc temu Pani Justyna zrobiła mi przepiękne boomery. Jeszcze w ten sam dzień po wykonanej usłudze w salonie umówilam sie na kolejny termin. W przeddzień wizyty odpadly mi od lewej reki dwa ostatnie paznokcie co bylo normalne przy tak dłu...\nPani Karolino jest mi niezmiernie przykro z zaistniałej sytuacji ,dzwoniłam do Pani z przeprosinami w sobotę ok 11 ale niestety Pani nie odebrała nagrałam się na poczcie .Jesteśmy tylko ludźmi i niestety czasami też popełniamy błędy i bywają bardzo rzadko ale jednak zdarzają się nam sytuacje w których niestety jesteśmy bezsilni .Mimo wszystko jeśli miała by Pani jeszcze ochotę bym wykonała osobiście całą stylizacje Pani paznokci od nowa to proszę dać znać,ma Pani mój numer telefonu 🙂pozostaje do Pani dyspozycji.Justyna O.\nTo była moja pierwsza wizyta z salonie i na pewno tu wrócę! Z Panią Moniką od razu się dogadałyśmy, w efekcie czego powstał prześliczny koczek, pierwszy w moim życiu 😇😊 polecam!\nWszystko super! Włosy dokładnie takie jakie chciałam. Dziękuję raz jeszcze!\nPaznokcie są przepiękne, pełen profesjonalizm! Jestem bardzo zadowolona z pracy Pani Angeliki! Do tego cudowny wystrój salonu oraz przemiła obsługa sprawiają, że czas spędzony w salonie to sama przyjemność :)\nSzybko, dokladnie i pięknie:) polecam\nHenna+regulacja wykonane tak jak chciałam 😊\nSuper, przyjemny czas, profesjonalny pedicure:)\nBardzo szybko i sprawnie zrobione paznokcie\nPolecam!!! Bardzo profesjonalnie, a do tego Pani Angelika jest mega przemiła😉\nPolecam ! Bardzo mila atmosfera!\nJestem bardzo zadowlona z paznokci, które wykonała Pani Angelika. Pozytywna i miła atmosfera.\nPierwszy raz w życiu mam tak dopieszczone paznokcie, za tak niewielkie pieniądze 😊😊 Polecam serdecznie!!!\nSuper! Pani Angelika jak zawsze profesjonalna!\nPolecam 😊 pazurki po prostu super\nCudowny klimat, przesympatyczna Pani i pieknie wykonane paznokcie, takie jakie chciałam!! Napewno wrócę i będę Polecac!🍹🥰🥰🥰\nPaznokcie wykonane z należytą starannością oraz dokładnością. Efekt końcowy bardzo zadawalający. Dodatkowym atutem jest bardzo przyjazna atmosfera w salonie! Serdecznie polecam :)\nKażdy klient jest Naszą wizytówką. Salon Bella Nails,Lashes&Hair otoczy Cię wyjątkową opieką oraz dobierze indywidualnie zabieg, który rozpozna Twoje potrzeby i oczekiwania. Jesteśmy tutaj dla Ciebie.\n797 146 253


Konin - miasto dla ludzi\nW dniu 27 marca 2014 roku odbyła się konferencja zorganizowana przez Posła Tomasza Nowaka oraz radnego Rady Miasta Konina Piotra Korytkowskiego przy współpracy Instytutu Obywatelskiego pn. „Konin – miasto dla ludzi”. Udział w konferencji wzięli przedstawiciele różnych środowisk: uczniowie, studenci, seniorzy, samorządowcy, organizacje pozarządowe, a także nauczyciele i wykładowcy. Założeniem spotkania było skonstruowanie swoistego dekalogu miasta dla ludzi, co udało się osiągnąć. Jak według uczestników debaty powinno wyglądać miasto dla ludzi?\nPoniżej przedstawiamy Państwu wypracowany podczas konferencji dekalog:\nMiasto dla ludzi, to miasto do którego ma prawo każdy mieszkaniec.\nMiasto dla ludzi zarządzane jest przez budżet obywatelski.\nMiasto dla ludzi musi być przyjazne zarówno dla ośmiolatka, jak i dla osiemdziesięciolatka.\nMiasto dla ludzi rozumie, że największym kapitałem są jego mieszkańcy.\nMiasto dla ludzi to miasto przyjazne dla pieszych i rowerzystów.\nMiast dla ludzi powinno mieć sprawny i efektywny transport publiczny.\nMiasto dla ludzi na pierwszym miejscu stawia jakość życia mieszkańców.\nMiasto dla ludzi rozwija się podług logiki zrównoważonego rozwoju.\nMiasto dla ludzi tworzy w swoich centrach przestrzeń dla ludzi.\nMiasto dla ludzi dba o tereny zielone.\nPrzy omawianiu dekalogu miasta dla ludzi warto zatrzymać się chwilę przy konieczności konstruowania w obszarze miast tzw. miejsc trzecich, które nie były obecne w dotychczasowej filozofii zarządzania miastami. Miasta konstruowano w oparciu o dwa podstawowe miejsca życia człowieka – przestrzeń mieszkalną, czyli ogólno pojęty dom oraz miejsca zaspokajania podstawowych potrzeb, co oznaczało miejsce zakupów, czyli galerie handlowe i markety. Dlatego niezwykle istotną nowością w zarządzaniu przestrzenią miejską są tzw. miejsca trzecie. Miejsce trzecie to: plac zabaw, park, bulwary, ścieżki spacerowe, ścieżki rowerowe, ławka, która umożliwia spotkania i rozmowy na świeżym powietrzu, to otwarte dla wszystkich boisko, czy stoliki szachowe. Miejsca te pomimo, że brzmią banalnie, są obszarem spotkań, nawiązywania relacji międzyludzkich oraz pogłębionej socjalizacji, która nie jest możliwa zza szyby auta, czy zamkniętych drzwi mieszkania.\nMiasto dla ludzi musi zapewnić swoim mieszkańcom odpowiednią przestrzeń infrastrukturalną, nie zapominając przy tym o najważniejszym – kapitale ludzkim. Przyjazną przestrzeń budują otwarci, współuczestniczący mieszkańcy miasta, którzy tworzą lokalne społeczeństwo obywatelskie świadome swoich potrzeb oraz możliwości. Dlatego w mieście dla ludzi jedną z ważniejszych ról odgrywa budżet obywatelski. To dzięki niemu mieszkańcy mogą sami decydować o najistotniejszych potrzebach w najbliższym otoczeniu. Konin w tej kwestii spełnia swoją rolę miasta dla ludzi – koniński budżet obywatelski to 2 mln zł. Dla porównania budżet warszawski wynosi 2,6 mln zł.\nW kreacji otwartego miasta nieprzecenioną rolę pełnią, także instytucje kulturalno – artystyczne oraz sportowe. Wszystkie wydarzenia kulturalne oraz sportowe niosą ze sobą ładunek integracyjny oraz poznawczy, który nadaje kolorytu przestrzeni miejskiej oraz otwiera ją na mieszkańców.\nSkonstruowany dekalog to bardzo ważny plan działania na rzecz miasta i jego mieszkańców. Wypełnianie tych zadań krok po kroku od budżetu obywatelskiego, przez efektywny transport do rewitalizacji przestrzeni miejskiej pozwoli na zbudowanie otwartego miasta dla ludzi, do którego prawo ma każdy jego mieszkaniec.\nZapraszamy Państwa do oglądania galerii - http://tomasz-nowak.pl/galeria/477-konin-miasto-dla-ludzi.html


Autor Wątek: Hellsing (Przeczytany 15071 razy)\n« Odpowiedź #30 dnia: Luty 27, 2005, 11:42:59 am »\nsłowa twe zmroziły krew w żyłach moich i to zarówno ze względów gramatycznych jak i ortograficznych\nmasz zadatki na wampira\n« Odpowiedź #31 dnia: Marzec 07, 2005, 09:24:51 am »\nwitam wszystkich poniewaz jestem tu nowy\nmoim zdaniem mogłaby powstać następna seria hellsinga bo nawet jak niebedzie miała tego klimatu to powie się trudno.\n« Odpowiedź #32 dnia: Marzec 07, 2005, 11:40:58 am »\nkolejne czesci zawsze sa jakos gorsze. Moze dlatego, ze nie ma w nich czegos nowego :) ?\n« Odpowiedź #33 dnia: Marzec 07, 2005, 11:51:56 am »\nkolejne czesci zawsze sa jakos gorsze. Moze dlatego, ze nie ma w nich czegos nowego ?\nnie zawsze są gorsze.\n« Odpowiedź #34 dnia: Marzec 07, 2005, 01:30:55 pm »\nczasami są nawet lepsze .\n« Odpowiedź #35 dnia: Marzec 07, 2005, 02:06:52 pm »\n« Odpowiedź #36 dnia: Marzec 07, 2005, 02:21:00 pm »\nŁatwo dałeś się przekonać\nZałożę się, że jeśli pojawią się w końcu nowe części Hellsing'a to autorzy uśmiercą jednego z bohaterów. Ja bym tak zrobił, to dodaje dramatyzmu anime.\n« Odpowiedź #37 dnia: Marzec 07, 2005, 03:26:17 pm »\nmoim zdaniem lepiej jagby wprowadzić jakąś nowa postać niz kogoś uśmiercać hoć to tez jest jakiś pomysł.\n« Odpowiedź #38 dnia: Marzec 09, 2005, 01:50:14 pm »\nale wtedy nie bedzie zadnego dramatyzmu... chociaz jesliby wprowadzic nowa postac, ktora by kogos zabila...\n« Odpowiedź #39 dnia: Marzec 09, 2005, 08:19:47 pm »\nalbo okaze sie ze alucard ma brata blizniaka ktory jest jego przyrodnia siostra(ke?)\npowaznie mowiac to....a zreszta nie wazne. a tak w ogóle czy kontynuacja jest juz oficjalnie potwierdzona?\n« Odpowiedź #40 dnia: Marzec 11, 2005, 04:17:15 pm »\nNie słyszałem ani słowa o kontynuacji Hellsinga... No ktoś mi mówił, że miały się pojawić nowe odcinki na jakiejś Tokijskiej telewizji, ale to plotka. "Ani widu ani słychu" Czyżby kłopty finansowe wydawcy?\n« Odpowiedź #41 dnia: Marzec 11, 2005, 11:27:07 pm »\nEeee... ja popieram teze, ze drugie czesci sa lepsze :P To tak samo jakby probowali odgrezwac Eve na nowo - bez sensu. Specjalnie autorzy zostawiaja niedokonczone anime, zeby dawac pozniej ogladacze mieli o czym mowic, sami wymyslali zakonczenia itp.\n« Odpowiedź #42 dnia: Marzec 12, 2005, 11:46:11 am »\nHellsing to kura znosząca złote jaja , wątpię aby autorzy tak łatwo się poddali. Zostawili sobie nawet otwarte zakończenie, by móc kiedyś dokończyć serię. Trzynaście odcinków to jednak troche za mało jak na dobre anime...\nBtw. Znalazłem wczoraj Hellsing 14 - Special 3 minutowy filmik do tego anime... Ale to za mało żeby zaspokoić rządnych krwi fanów\n« Odpowiedź #43 dnia: Marzec 16, 2005, 09:55:30 am »\nHellsing to kura znosząca złote jaja , wątpię aby autorzy tak łatwo się poddali.\nOj tak, co prawda to prawda. Takich kur się nie zabija. Oby tylko to nam widzom na dobre wyszło, czego sobie i wam życzę .\nA narazie pozostaje nam tylko czekać i oddzielać jak ziarno plotki od news'ów\n« Odpowiedź #44 dnia: Marzec 24, 2005, 08:48:58 pm »\nTaak, zarówna manga jak i anime jest wspaniałe! Odcinki znam na pamięć a wszystkie 6 tomów już zagniezdziło się na zawsze w moim mózgu .\nAha, jeszcze pytanie. Wie ktoś, którego dokładnie Maja ma wyjść tom 7?


Czwartkowy Paweł Karpiński: Wind of Change | DZIELNICE MAGAZINE\nStrona główna Felietony Czwartkowy Paweł Karpiński: Wind of Change\nCzwartkowy Paweł Karpiński: Wind of Change\nElektrownie wiatrowe, potocznie nazywane wiatrakami, są bardzo popularnymi urządzeniami „typu OZE”. Ich spektakularny wygląd i hipnotyczny ruch łopat wprawia ludzi w zachwyt lub wywołuje u nich silną niechęć. Mało kto wobec tych białych kolosów pozostaje obojętny.\nCzy wiatrakowa rewolucja, która opanowuje Polskę jest dla nas korzystna? To pokaże czas. Naszą rolą jest nie powielać błędów „wiatrakowych pionierów” z Europy Zachodniej. Czy nam się to uda?\nFarmy wiatrowe, składające się z kilkudziesięciu wiatraków, mają ogromną moc. Przy odpowiednim wietrze są w stanie wyprodukować bardzo dużo „odnawialnego” prądu. Jednak ta energia jest nieprzewidywalna, uzależniona wyłącznie od chwilowego stanu pogody. Farmy wiatrowe gwałtownie startują i równie szybko zatrzymują się, dając trudne do buforowania impulsy energetyczne. To wada wiatraków. W kilku krajach z tego powodu operatorzy elektroenergetyczni mają prawo nawet wyłączać wiatraki. W Hiszpanii pracują one jedynie w 50% swych możliwości. Dlatego istotne jest magazynowanie energii wytworzonej przez turbiny wiatrowe. Robi się to przede wszystkim poprzez elektrownie szczytowo-pompowe, których w naszym kraju brakuje. Na świecie intensywnie pracuje się również nad innymi formami taniego magazynowania prądu. Ale o tym w innym „odcinku”.\nDziś montuje się w Polsce przeważnie nowe urządzenia. Niestety, na początku krajowej przygody z wiatrakami były to często wyeksploatowane urządzenia z zachodu, które bardziej opłacało się utylizować w Polsce niż za granicą. To mroczny i wstydliwy okres w polskiej energetyce wiatrowej. Niestety, wynikał z braku przepisów o utylizacji urządzeń elektrycznych oraz ogólnie słabej kondycji ekonomicznej naszego kraju w tamtych czasach. Dziś mamy ustawę o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Poprawiła się również kondycja finansowa naszych firm. Jest znacznie lepiej.\nPanie, to szatan zesłał!\nPo wejściu Polski do UE stało się jasne, ze na odnawialnych źródłach energii można zarobić. W tamtym czasie synonimem OZE były właśnie wiatraki: wielkie i nowoczesne machiny postępu. Idei innowacji, ale przede wszystkim wizji finansowych profitów uległo bardzo wiele dolnośląskich gmin, wpisując energetykę wiatrową do swych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo zachęcali do tego wiatrakowi inwestorzy i sami rolnicy, którym obiecano pokaźne kwoty za dzierżawę gruntów pod elektrownie wiatrowe. Powszechne stało się „rezerwowanie” terenów pod wiatraki poprzez podpisanie niekorzystnych dla rolników umów, które blokowały inwestycyjnie te tereny. W umowach wpisano godną zapłatę, ale dopiero po wybudowaniu wiatraków! Pazerność nie popłaca: gubi rolników ale i same gminy. Duża przychylność farmom wiatrowym, oferowana przez samorządy, wynikała z 2% podatku od budowli, spływającego rok rocznie do kasy gminy. A wiatrak to drogie urządzenie. Pokaźne dochody ostatecznie uszczuplił Trybunał Konstytucyjny orzekając, że zgodnie z prawem budowlą jest jedynie fundament i maszt a nie ruchoma gondola! A wartość ma właśnie gondola…\nZapisy w planach przestrzennych jednak pozostały, klamka zapadła, kobyłka u płota. Gminy poczuły się wściekłe i oszukane. Postanowiły więc walczyć z wiatrakami. Stąd akcje protestacyjne a czasem nawet bójki na spotkaniach z inwestorami. Prawo, w tym miejscowe – gminne, jest jednak po stronie wiatrakowców. Ludność używa więc argumentów okultystycznych: konszachty z diabłem, kury się nie niosą, krowie pozamieniały się łaty w nocy. Klasyczna donkiszoteria 😉\nCzy wiatraki zabijają?\nPomimo panującej opinii, że wiatraki szkodzą ludzkiemu zdrowiu, nie ma naukowych i prawnych potwierdzeń ich negatywnego oddziaływania. W Polsce przyjmuje się 5 krotną wysokość wiatraka, jako bezpieczną odległość elektrowni wiatrowej od siedzib ludzkich. Jest to w praktyce ok. 500 m. W tej odległości natężenie dźwięków jest znikome a promieniowanie elektromagnetyczne nie dociera do mieszkańców. Potwierdzeniem bezpieczeństwa środowiskowego jest obowiązek uzyskania przez inwestora decyzji środowiskowej, popartej szczegółowym raportem oceny oddziaływania farmy wiatrowej na środowisko.\nPozostają jeszcze zderzenia ptaków z wiatrakami. Rzeczywiście, zdarzają się. Jednak nie częściej niż kolizje ptaków z dużymi oknami, mostami czy liniami energetycznymi. Wiatrak to zwykłe urządzenie techniczne. Nie ma w nim złych mocy poza elektryką 😉\nWiatraki na Dolnym Śląsku\nNa Dolnym Śląsku nie ma najlepszych warunków do rozwoju energetyki wiatrowej. Z jednej strony wiejące tu wiatry są nieregularne i zdecydowanie słabsze niż np. na Pomorzu. Z drugiej zaś strony, wiatraki silnie ingerują w krajobraz. Nasz region jest bogaty w formy ochrony przyrody i krajobrazu, mamy wiele zabytków architektury i unikatowych założeń urbanistycznych. Nie wyobrażam sobie budowy wiatraka przy zamku Książ. Pamiętajmy również, że zbudowanie wiatraka na swoim terenie ogranicza możliwość wykorzystania gruntów przez okolicznych właścicieli a więc i obniża wartość ich nieruchomości. Minimalna odległość wiatraka od zabudowań musi być przecież zachowana.\nNa przekór przeciwnościom, wiatraki powstają w naszym regionie. Najlepszym miejscem do lokalizowania farm wiatrowych jest pas autostrady A4. Róża wiatrów umożliwia tam efektywne działanie turbin, teren jest mocno przekształcony krajobrazowo i słabo zamieszkany. Dlatego dwie pierwsze farmy wiatrowe na Dolnym Śląsku powstały w okolicach Złotoryi, kolejne powstają pod Legnicą, nieopodal Zgorzelca i Bogatyni. Rozwój wiatraków jest więc zachowany i póki co zrównoważony.\nWiatrak we Wrocławiu? Czemu nie!\nIstnieją rozwiązania techniczne oparte o małe, wysokoobrotowe wiatraki. Stosuje się je do oświetlania znaków drogowych czy zasilania w energię budynków pozbawionych elektryczności. Przykładem zasilania budynku takim wiatrakiem jest schronisko górskie na Polanie Izerskiej „Chatka Górzystów”. Dzięki niemu jest prąd i można się napić wrzątku w oświetlonym pomieszczeniu 😉\nInstalacja małego wiatraka nie wymaga pozwolenia na budowę. Wiatrak świetnie współpracuje z ogniwem fotowoltaicznym, uzupełniając jego pracę. Bo przecież albo wieje wiatr, albo świeci słońce. Koszt zakupu 600-watowego wiatraka to około 2,5 tys. zł. Nie jest to wygórowana cena. Pamiętajmy jednak, że i mały wiatraczek potrafi hałasować. Dla nas jest to miły szum nowoczesności. Dla sąsiada – diabelski pomruk zazdrości !\nPoprzedni artykułLazić trenerem koszykarzy\nNastępny artykułDebiut marzenie Marco Paixao. Śląsk – Rudar 4:0


Szukam Radcy Prawnego w Łęczycy, 2021\nw kategorii Szukam prawnika w Łęczycy\nZapotrzebowanie na radcę prawnego do przygotowania pisma lub wniosku, prawo cywilne\nPrzedmiot sprawy: prawo cywilne Rodzaj usługi: przygotowanie pisma / wniosku Dodatkowe informacje: Przygotowanie umowy dzierżawy Termin nawiązania współpracy: w ciągu miesiąca\nOtrzymuj zlecenia dla Radców Prawnych w Łęczycy\nSzukasz nowych Zleceń dla Radcy Prawnego z Łęczycy i okolic? Załóż konto i otrzymuj bezpłatne powiadomienia o Klientach poszukujących Specjalistów na Oferteo!\nSzukam prawnika porównanie i kalkulator kosztów w Łęczycy\nSzukasz kosztów szukam prawnika? A może interesuje Cię najtańsza oferta w Łęczycy? Złóż zapytanie, a firmy z Łęczycy same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Adwokat Łęczyca, Adwokat prawa karnego Łęczyca, Radca prawny Łęczyca\nZlecenie na poradę w zakresie wniosku BDO\nZakres zlecenia: porada w zakresie BDO - wypełnienie wniosku i ogólna porada Termin skorzystania z oferty: jak najszybciej\nJeśli interesują Cię opinie na temat szukam prawnika, szukasz ofert lub porad skontaktuj się z doradcami z Łęczycy. Dodatkowo możesz tanio porównać i wybrać najkorzystniejsze usługi finansowe - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nPrzedmiot sprawy: uzyskanie odszkodowania Rodzaj usługi: reprezentacja w sprawie Dodatkowe informacje: Odszkodowanie za slupy stojace na dzialce. Termin nawiązania współpracy: Klient nie wie\nPodobne zlecenia: Kancelarie prawne, Usługi, Usługi prawne, Prawo i finanse, Kancelarie prawne Łęczyca, Usługi Łęczyca, Usługi prawne Łęczyca, Prawo i finanse Łęczyca


ZOOM 2016. Filmowe święto pod Karkonoszami | nj24.pl - portal Tygodnika Regionalnego Nowiny Jeleniogórskie | Jelenia Góra\nREDD | 14 lutego, 2016 - 21:22\nMiędzynarodowy Festiwal Filmowy ZOOM – ZBLIŻENIA to jedno z największych wydarzeń kulturalnych w Jeleniej Górze. Tegoroczna, 19. edycja tej znakomitej imprezy trwać będzie od 16 do 21 lutego. Bogaty, nie tylko filmowy program, jest propozycją nie tylko dla kinomanów, ale i fanów dobrej muzyki czy dobrej literatury. Festiwal od lat cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem i uznaniem jeleniogórskiej widowni, ale też twórców kina niezależnego z niemal całego świata. Na jeleniogórskim ZOOM-ie po prostu trzeba być!\nPonad 2.800 filmów zgłoszonych do festiwalowych konkursów, to rekord w skali całego kraju. Po bardzo ostrej selekcji do konkursu głównego, który będzie się odbywał w kinie LOT, i konkursu video-art – tradycyjnie już prezentowanego w jeleniogórskim BWA, zostało zakwalifikowanych ponad 150 filmów. Będzie je można oglądać od czwartku, 18 lutego do soboty 20 lutego, kiedy to o godz. 21.00 poznamy laureatów. Zwycięzca otrzyma Grand Prix w wysokości 8.000 zł. W jury zasiądzie m. in. ceniony polski scenarzysta, Cezary Harasimowicz, twórca scenariuszy do takich filmów jak „Bandyta” czy „300 mil do nieba” Macieja Dejczera.\nWśród autorów filmów konkursowych znajdują się nie tylko studenci szkół artystycznych czy młodzi niezależni twórcy, ale też prawdziwi mistrzowie, tak jak znany na świecie polski autor filmów animowanych, Piotr Dumała. W konkursie festiwalowym obejrzeć będzie można jego najnowszy film „Hipopotamy”, który zdobył kilkadziesiąt nagród na festiwalach całego świata. Wśród zakwalifikowanych filmów jest też obraz młodej jeleniogórzanki, Pauliny Skibińskiej, nagrodzony za „wizualną poezję” na festiwalu Roberta Redforda w Sundance oraz na festiwalu Nowe Horyzonty.\nFestiwal ZOOM to też doskonała okazja do przeglądu najciekawszych filmów sezonu, i to nie tylko rodzimych produkcji. Różnorodność filmowych gatunków, prezentowanych na festiwalowych pokazach sprawia, że każdy znajdzie dla siebie coś interesującego. Fani thrillerów powinni się wybrać na „Czerwonego pająka” w reż. Marcina Koszałki, z Adamem Woronowiczem, Julią Kijowską i Małgorzatą Foremniak. Zwolennikom kina czeskiego, które w mistrzowski sposób łączy komedię z metafizyką, polecamy „Rok diabła” w reż. Petra Zelenki, z Jaromirem Nohavicą w roli głównej.\nZainteresowani polską szkołą dokumentu w najlepszym wydaniu mają niepowtarzalną okazję, aby zobaczyć dwa filmy obsypywane nagrodami na wielu festiwalach na całym świecie: „Braci” autorstwa wybitnego operatora Wojciecha Staronia i „Mów mi Marianna” Karoliny Bielawskiej (laureatki ZOOM-u sprzed paru lat za szkolna etiudę fabularną „Koniec lata”).\nSzukających śmiechu przez łzy zapraszamy na jeden z najbardziej kasowych filmów ostatniego sezonu, który zachwycił krytyków i podbił serca publiczności, czyli „Moje córki krowy” Kingi Dębskiej, z Agatą Kuleszą, Gabrielą Muskałą, Marianem Dziędzielem i Marcinem Dorocińskim.\nZainteresowani kinem kameralnym powinni wybrać się na „Noc Walpurgii” młodego, reżysera Marcina Bortkiewicza, z wybitną kreacją Małgorzaty Zajączkowskiej w roli zmanierowanej diwy operowej z mrocznym i bolesnym, holocaustowym życiorysem, oraz „Obce niebo” Dariusza Gajewskiego z Agnieszką Grochowską i Bartłomiejem Topą w rolach głównych, aby obejrzeć historię rodziny, której opieka społeczna w Szwecji odbiera dziecko.\nWielbicielom kina azjatyckiego polecamy film mistrza Jia Zhang-ke, historię miłosnego trójkąta, rozgrywającą się w ciągu 25 lat na tle współczesnych Chin, czyli nominowany do Złotej Palmy w Cannes film „Nawet góry przeminą”.\nOrganizatorzy nie zapominają również o fanach video-artu, stąd obecność eksperymentalnego filmu „Performer” - pełna punkowej energii opowieść o współczesnym artyście Oskarze Dawickim, z Agatą Buzek i Andrzejem Chyrą w rolach głównych.\nJednym z festiwalowych wydarzeń będzie seans kina niemego z muzyką na żywo. W środowy wieczór będzie straszył kultowy Dracula w filmie z 1922 r. „Nosferatu – symfonia grozy” Murnaua. Do tego arcydzieła kina światowego muzykę specjalnie na festiwal stworzyło i zagra Piotr Domagała Trio w składzie Piotr Domagała – gitara, Adam Kawończyk – trąbka i Sławomir Berny – perkusja.\nWażną i docenianą przez publiczność częścią festiwalu są spotkania z twórcami. W tym roku gośćmi będą aktorki: Gabriela Muskała i Małgorzata Zajączkowska, reżyserzy Karolina Bielawska, Dariusz Gajewski oraz gość specjalny z Czech Petr Zelenka – reżyser i scenarzysta tak lubianych w Polsce filmów, jak „Guzikowscy”, „Opowieści o zwyczajnym szaleństwie” czy „Bracia Karamazow”.\nSpotkania z twórcami będzie prowadził Łukasz Maciejewski - znany i ceniony krytyk filmowy i teatralny, który w jeden z festiwalowych dni sam stanie się bohaterem wieczoru. Spotka się w BWA z publicznością zainteresowaną książką jego autorstwa „Aktorki. Portrety”, przedstawiającą sylwetki 14 najsłynniejszych polskich aktorek, takich jak Krystyna Janda, Bożena Dykiel, Grażyna Szapołowska czy Małgorzata Zajączkowska – która będzie obok autora gościem spotkania.\nJeśli do tego wszystkiego dołożyć koncerty świetnych artystów, wśród których znajdą się Mieczysław Szcześniak, który zaśpiewa na otwarcie festiwalu, czy Krzesimir Dębski, który zagra ze swoim zespołem w sobotę, 19 lutego w JCK, to przez 6 dni będzie można żyć niemal wyłącznie sztuką przez duże "S".\nBilety i karnety do nabycia w ODK i miejscach wydarzeń. Na sobotnią Galę festiwalową oraz niedzielny pokaz filmów nagrodzonych – wstęp wolny.\nWięcej o wszystkich festiwalowych propozycjach w publikacjach, do których odnośniki znajdują się poniżej oraz na www.zoomfestival.pl. Szczegółowy program imprezy na afiszu, który publikujemy poniżej.\nUwaga! Dla naszych Czytelników mamy po dwa dwuosobowe zaproszenia na festiwalowe koncerty, projekcje kina niemego z muzyką na żywo oraz wszystkie festiwalowe pokazy filmowe w kinie LOT. Informacja, jak można je zdobyć w „Nowinach Jeleniogórskich” z 9 lutego 2016 r. Zapraszamy!


Andrzejki w Szkole Podstawowej\nDnia 24 listopada 2015r odbyła się dyskoteka andrzejkowa dla uczniów klas IVVI w godz 17:00 20:00. Tym razem uczniowie bawili się w sali gimnastycznej PG. Do tańca porywał nas DJ Davids. Atrakcją były wróżby niespodzianki przygotowane przez uczennicę Izabelę Rybak z kl V. Serdecznie dziękujemy naszym rodzicom za pomoc w naszej imprezy, a szczególnie p. Magdalenie Rybak, p. Wiotettcie Szędzielorz i p. Danucie Pigule za przygotowanie ciast. Naszymi opiekunami byli: p. Beata Klyszcz, p. Marzena Dudkiewicz i p. Ewelina Pokorska. Dziękujemy naszemu DJ-owi  panu Dawidowi Jancik oraz wszystkim kolegom i koleżankom za wspólną zabawę. Dziękujemy również za wspólne wróżby w klasach I VI, które odbyły się w świetlicy SP w dniu 30 listopada 2015r. Zdjęcia\nDnia 18. 11. 2015 uczniowie Gimnazjum w ramach zajęć Szkolnego Ośrodka Kariery odwiedzili zakład pracy „Kotarski – Piekarnia i cukiernia” w Zębowicach. Dzięki uprzejmości właścicielowi uczniowie mieli możliwość dokładnego poznania zakładu pracy, poszczególnych stanowisk oraz zapoznania się z pracą piekarza, cukiernika. Uczniowie dowiedzieli się między innymi o tym, że praca w piekarni ma charakter zespołowy, może przebiegać w systemie zmianowym, jest wykonywana głównie w godzinach nocnych, a także w święta i dni wolne. Praca w tym zawodzie jest bardzo odpowiedzialna, polega m.in. na: przygotowywaniu surowców do produkcji według receptury, wytwarzaniu ciast, dzieleniu i formowaniu kęsów ciasta na różne rodzaje pieczywa, wypiekaniu ciasta w różnych typach pieców piekarskich, schładzaniu, krojeniu i pakowaniu pieczywa, obsługiwaniu sprzętu, maszyn, i urządzeń niezbędnych w poszczególnych etapach. Zdjęcia\nDnia 16.11.2015r. uczestnicy Szkolnego Ośrodka Kariery wraz z opiekunem Agnieszką Chrzęstek, odwiedziły Studio Urody Ewa.\nNa początku kosmetyczka opowiedziała nam o swojej ciekawej pracy, odpowiedziała na wszystkie nasze pytania na temat kosmetologii. Zaprezentowała nam również na koleżance Wiktorii zabieg mikrodermobrazji – oczyszczanie twarzy. Natomiast Laurze został wykonany makijaż dzienny.\nPani Ewa pokazała i opowiedziała o wszystkich swoich narzędziach, których na co dzień używa w swojej pracy.\nNa zakończenie chciałybyśmy podziękować za bardzo miłe przyjęcie , słodkości i pokazanie w praktyce na czym polega ten zawód. Dzięki tej wizycie zrozumiałyśmy jak trudno jest otworzyć swój zakład.Zdjęcia\nPoznajemy stolicę naszego województwa”\nW dniu 20 listopada 2015 roku uczniowie klas drugich i trzeciej szkoły podstawowej mieli możliwość poznać Opole. Była to już ich druga wyprawa zorganizowana w ramach projektu edukacji regionalnej dla uczniów gminnych szkół podstawowych województwa opolskiego „ Janko Muzykant” przygotowanego przez Młodzieżowy Dom Kultury w Opolu. Podczas pierwszej zwiedzali opolski skansen w Bierkowicach. Tym razem poznawali zabytki i osobliwości stolicy regionu położone w centrum miasta.\nKonkurs " Wybieramy Mistrza Głośnego Czytania"\nAndrzejki w SP