Opowiadania Noemi - yaoi/slash - Teen wolf i One Direction fanfiction: 2017\nSTETER - Gorszy dzień cz.3\nPrezent na mikołajki kochani :)\nMoże troszeczkę spóźniony...\nStiles zastanawia się, jakim cudem wplątał się w rolę opiekunki dla chorego, rannego wilkołaka? Jednak robiąc pobieżny rachunek sumienia, stwierdza, że wcale nie jest mu źle z tą funkcją. Jasne, Peter bywa wredny i czasami za bardzo kocha przemoc i brutalne rozwiązania, ale to chyba dla wilkołaków normalne. Taki manifest siły. Żeby przypadkiem ktoś nie wziął ich za łatwy cel. Stiles doskonale orientuje się, jak dużą część terytorium utraciło stado Hale’a od pożaru, ale i tak nadal całe hrabstwo podlega w pewnym sensie im. Chociaż według papierów własnościowych posiadali tylko kilkadziesiąt hektarów ziemi wokół ruin domu, ale to i tak wystarczająco do szkolenia bet, czy ewentualnej obrony silnej watahy. Według paktu miało to być bezpieczne schronienie dla stada na pełnie. Miejsce, gdzie inni ludzie rzadko się zapuszczają, więc mogą pozwolić swojemu wilczemu ja trochę poszaleć. Szkoda, że tylko w teorii.\nSzatyn czuje mrowienie na karku i wie, że jest obserwowany, a włoski na rękach jeżą się niczym u wystraszonego kota. Szybko wyplątuje się z ramion śpiącego wilkołaka, niechcący go przy tym budząc.\n– Co się dzieję?\n– Jennifer – odpowiada i nie ma wątpliwości, co do tożsamości swojego gościa. Wygrzebuje z szuflady dodatkową porcję jemioły zmieszanej z jarzębem, doprawioną jego własną krwią. Rozsypuje proszek dookoła pokoju, a Hale węszy zawzięcie, wyczuwając zapewne coś nietypowego, ale Stiles wie, że nie rozpozna w tym jego zapachu. Zadbał o to już wcześniej. Jednak coś mu mówi, że Peter i tak domyśli się prawdy. Cóż, przeszli już tyle, że prawdopodobnie Stilinski jest mu ją winien.\n– Zadzwoń po Scotta – charczy starszy.\n– Nie. Już za późno – odpowiada bardzo napiętym głosem, bo właśnie teraz to, co tak długo ukrywali z Deatonem, wyjdzie na jaw i nie jest przekonany, jak wilkołak to przyjmie.\n– Derek? Mógłby ją zagadać albo może pomiziać tu i ówdzie, to by się uspokoiła… – sugeruje Hale. – Ja jestem bezużyteczny, a bariera, nie ważne jak gruba, nie wytrzyma zbyt długo w starciu z Darachem.\n– Chyba, że ktoś go wzmocni…\n– Tak. Jak ktoś go wzmocni krwią druida, dodajmy, dobrego druida, strażnika dębu, czyli inaczej strażnika życia.\n– Skąd ty niby chcesz wytrzasnąć teraz druida? Wyciągniesz go spod łóżka, czy może masz w zapasie magiczne AB Rh+?\n– Mam w zapasie całkiem sporo 0 Rh–.\n– Czekaj, czekaj… przecież to\n– Witam panów – świergocze siedząca na parapecie kobieta, cóż właściwie bardziej potwór, niż człowiek, ale kto by tam zaglądał pod okładkę. Na pewno nie Derek…\nSytuacje takie ja ta doprowadzają Petera do wrzenia. Zawsze, to co najgorsze i najniebezpieczniejsze dopada go, gdy jest osłabiony, ranny i wręcz bezbronny. Co gorsza nie ma jak ochronić swojego młodego przyjaciela. Oczywiście nie znaczy to, że nie będzie próbował. Wciąż ma w zapasie dużo zawziętości i uporu. Przecież nieraz został zwyzywany przez Stilinskiego od osłów, kóz czy innych niezbyt rozgarniętych zwierzątek.\nInstynktownie wysuwa pazury i lekko ugina kolana. Nie spuszcza wzroku z nieproszonego gościa nawet na sekundę. Gdyby tylko próbowała jakichś sztuczek, aby przerwać chroniący ich krąg, był gotowy w tej samej sekundzie skoczyć jej do gardła. Jakiś cichy głosik w głowie drwi z niego, że nawet w pełni swoich sił nie ma z nią najmniejszych szans. Brzmi on podobnie do Dereka i to tylko bardziej go wkurza. Dlaczego jego podświadomość wybrała sobie akurat taką postać? Cudem powstrzymuje się przed warczeniem i wysunięciem kłów.\n– Nie pomyliłaś przepadkiem adresów? – pyta Stiles konwersacyjnym tonem, jak gdyby nie miał do czynienia z szaloną morderczynią, tylko koleżanką ze szkolnej ławki. Peter może być pod wrażeniem. Tak odrobinę. – Łóżko Hale'a jest w trochę innej części miasta...\n– Brzmisz na zazdrosnego, chłopcze. Czyżbym weszła na twoje terytorium? – Kpina aż kipi z każdego jej słowa.\nWilkołak na chwilę traci rezon. Gorączkowo zastanawia się, czy to możliwe, żeby Stiles rzeczywiście czuł coś do jego siostrzeńca? Niby nigdy nic nie zauważył... chłopak zazwyczaj wyglądał, jakby coś bolało go podczas prób przeprowadzenia rozmowy z Derekiem.\nNastolatek wybucha śmiechem i to tak donośnym, że słychać go prawdopodobnie nawet poza domem. Peter wsłuchuje się w rytm jego serca i próbuje wyłapać jakiekolwiek gorzkie nuty w zapachu Stilinskiego. Jednak ten pachnie niemal tak jak zawsze: konwaliami oraz miętą. Dopiero przy większym skupieniu starszy wychwytuje nuty szczerego rozbawienia i nawet samozadowolenia. Jakby chłopak był szczęśliwy, że ona to powiedziała... nie rozumie dlaczego.\n– Och, martwi cię to? – Tym razem to chłopak wyraźnie drwi z niej. – Derek nie chce mieć nic wspólnego z tobą, odkąd zorientował się, że to ty mordujesz na jego terytorium?\n– Jeszcze wróci do mnie na kolanach... sam nie ma szans z Deucalionem.\n– Wróci, ale tylko po to, żeby zawrzeć sojusz. Pokonać wspólnego wroga. A ty zdaje się chcesz czegoś więcej?\n– Nie wiesz, o czym mówisz – syczy kobieta, ale jej mimika mówi, że chłopak trafił w samo sedno. – Jedyne, czego od niego chcę, to pomoc w zabiciu tego starego ścierwa. Ty też powinieneś tego chcieć! – Peter ma na końcu języka pytanie: niby dlaczego?\n– Nigdy nie powiedziałem, że tego nie chcę – oznajmia Stiles spokojnie. Zbyt spokojnie. Hale zagapia się na niego w szoku, bo jakoś nie podejrzewał go o ciągoty do mordowania kogokolwiek. To raczej jego działka. Stilinski to trochę dziecko kwiatów, hipis i pacyfista. A przynajmniej tak mu się wydawało do tej pory...\n– Tak? – Uśmiech Jenifer jest przerażający i sprawia, że nawet po plecach Petera przechodzą ciarki. Jeszcze większym zaskoczeniem okazuje się fakt, że nastolatek odwzajemnia ten gest. – Wiedziałam, że jesteś bystrym dzieciakiem.\n– Nie chcę go też zabijać... tylko unieszkodliwić. – Hale uśmiecha się, bo jednak pewne rzeczy się nie zmieniają, a niechęć Stilinskiego do uśmiercania nawet wrogów jest pewną regułą. W końcu on przez pewien czas zaliczał się do tej kategorii. Ostatnio spędza z nim więcej czasu niż z kimkolwiek innym. Dostrzega więc to, jak bardzo ten chłopak jest inteligentny i niemal dorównuje mu przebiegłością. Jedyne, co ich różni, to fakt, że Stiles nie jest tak bezwzględny, bo gdyby było inaczej, nawet jego o dwa lata młodsza wersja mogłaby wykończyć go znacznie szybciej.\n– Problem w tym, że ja chcę. – Darach nie wydaje się być w nastroju do dyskusji.\n– Nie zamierzam ci w tym przeszkadzać... ale nie pomogę ci go zabić. – Stanowczość i pewne ostrzeżenie pojawia się w tym zdaniu. Hale czuje się, jakby oglądał mecz tenisa. Piłeczka przeskakuje z jednaj strony kortu na drugą, a on nie ma wpływu na wynik meczu, bo jest tylko pobocznym obserwatorem. I bardzo mu się to, kurwa, nie podoba.\n– Dlaczego? – Jennifer brzmi na zdezorientowaną i niepewną. – Przecież wiesz, co zrobił. Kazał zabić doradców! Ludzi takich samych jak ty albo jak dawna ja! To przez niego stałam się TYM CZYMŚ.\n– Wiem, ale nie mogę. – Darach prycha gniewnie, ale Stiles tylko przewraca na to oczami. – Nie chcę skończyć jak ty.\nJak na dłoni widać, że niewiele brakuje, żeby wyprowadzić ją z równowagi. Peter przybliża się nieco do młodszego, by w razie czego móc odepchnąć go albo zasłonić przed atakiem. Darach patrzy na Stilinskiego, a on odpowiada równie zdecydowanym spojrzeniem. Nawet na moment nie spuszczając wzroku z jej oczu.\n– Nie musisz pomagać mi go zabijać, ale wciąż muszę się jakoś ukryć aż do zaćmienia... jeśli mam nie tracić więcej mocy na bezsensowną walkę z jego i twoimi maskotkami. Jeżeli będę za słaba, by stanąć do walki z Deucalionem, to ruszę na kolejne polowanie i tym razem uderzę tam, gdzie najbardziej cię zaboli.\n– Grozisz mi – syczy Stilinskii Peter może przysięgać na wszystko, że jeszcze w życiu nie słyszał u niego takiego tonu. Pozbawionego jakichkolwiek emocji. Zimnego i bezbarwnego.\n– Tak. – Chwila napiętej ciszy. – Chcę, żebyś zdecydował po czyjej jesteś stronie, Stiles. Masz na to dwa dni. – Uśmiecha się krzywo. – Twój ojciec ma niebezpieczną pracę... szeryf... strażnik, to przecież prawie to samo.\n– Nikogo nie zabiję!\n– Twój wybór, chłopcze... ale zegar tyka. – Rzuca coś w ich stronę. Peter jest gotowy to przejąć, ale przedmiot tyko odbija się od bariery. – Zdolny – mruczy niemal czule, parząc na Stilinskiego i to sprawia, że z gardła wilkołaka ucieka wściekły warkot. – Och, czyżbym pomyliła Hale'a? Trzeba przyznać, że mają swój urok? – kpi.\n– To powinno cię nieco uspokoić, prawda? – Peter naprawdę chciałby wiedzieć o co im, do cholery, chodzi!\n– Odrobinę. – Kobieta śmieje się i to nie kpiąco czy złowrogo, tylko tak jakby radośnie? To ostatnie, co słyszą, zanim darach nie znika za framugą okna.\nPrzez kilka długich sekund nie ruszają się ze swoich miejsc nawet o milimetr. Wstrzymują też oddech, co doskonale słychać, bo nagle w pokoju zapada całkowita cisza, jeśli nie liczyć ich tętna. Wilkołak ze zdziwieniem zauważa, że serce Stilinskiego bije równie spokojnie i mocno jak jego własne. Tylko że on jest przyzwyczajony do ciągłego ukrywania swoich prawdziwych emocji. Nie wie, co myśleć o tym, że nastolatek zna tę samą sztuczkę.\n– Co tu się, do cholery, właśnie stało?! – Jego głos pozostaje pozornie opanowany, ale w środku aż wrze.\n– Cóż... – Chłopak wzdycha.\n– Przecież wiesz. Nie wmawiaj mi, że się nie domyśliłeś. – Przewraca oczami. – Jesteś na to za inteligentny. Nawet jeśli chwilowo twój mózg nie pracuje na pełnych obrotach.\n– Może i tak, ale wciąż chce to usłyszeć od ciebie.\n– Satysfakcję? Szczęście, czy pewność? – Peter wpatruje się w młodszego z wyraźnym oczekiwaniem.\n– Jestem w pewien sposób druidem... jakby następcą Deatona? – mówi Stilinski nieco niepewnie, wyraźnie obawiając się jego reakcji. – W zasadzie nie umiem jeszcze za wiele i to nie jest nic szczególnego. Potrafię kilka przydatnych rzeczy, ale w zasadzie jestem nadal człowiekiem – podkreśla. – Wiesz: łatwo robią mi się siniaki i łamią kości... w przeciwieństwie do co poniektórych, nie wrócę zza grobu.\n– Stiles. – Wilkołak w zasadzie nie ma pojęcia, co chce powiedzieć. Czuje się trochę urażony i rozczarowany przez fakt, że chłopak nie zaufał mu na tyle, by zdradzić swoją tajemnicę. Co samo w sobie wydaje się absurdalne, bo Peter to nie Scott, którego Stilinski zna od urodzenia. Nie Derek, czyli alfa, ktoś z kim druid ma w przyszłości współpracować. On to wszystko wie, ale to wcale nie sprawia, że te wszystkie uczucia od tak znikają. – Przecież nie rozerwę cię na strzępy tylko dlatego, że masz sekrety.\n– Ale nie podoba ci się to. – Chłopak nie pyta, tylko stwierdza.\n– To nawet nie chodzi o to, co mi się podoba, czy nie podoba... tylko...\n– Tylko? – Napięcie mięśni młodszego sugeruje,że ta odpowiedź jest dla niego istotna. Niestety Hale zawsze pozostaje Hale'em.\n– W zasadzie, to nieistotnie. Moja urażona duma przez fakt, że sam się wcześniej nie zorientowałem. – Stilinski wygląda na rozczarowanego.\n– Oczywiście, ale pozwolisz, że zachowam to sobie dla siebie? W końcu każdemu wolno mieć drobne tajemnice. – Posyła młodszemu swój firmowy, krzywy uśmiech.\n– Na razie ci odpuszczę, ale nie myśl, że tego z ciebie nie wyciągnę.\n– Okay. – Starszy kiwa głową w zamyśleniu. – Co tak właściwie potrafisz?\n– Jak mówiłem... raczej niewiele. Deaton do osiemnastego roku życia nie pozwalał mi nawet dotknąć większości ksiąg, czy ziół. – Stiles wygląda na mocno poirytowanego. – Co moim zdaniem było absurdem. Gdyby jemu się coś stało, nie mógłbym go nawet zastąpić.\n– Szkoda, że nie wiedziałem... mógłbym pomóc go przekonać.\n– Taaa... gdybyś ty mi pomagał, to prawdopodobnie do tej pory nie chciałby mnie wpuścić nawet do kliniki.\n– Hmm, to możliwie. Nie wydaje mi się, żeby darzył mnie zbytnią sympatią.\n– Delikatnie powiedziane. – Śmieje się młodszy. – Mogę zorientować się gdy ktoś kłamie, ale to nieistotne, bo każdy z was też to potrafi. Najlepiej idzie mi z barierami ochronnymi.\n– Zauważyłem. – Peter wskazuje na okrąg, który wciąż znajduje się dookoła nich. – To musi być twoja krew?\n– Niestety tak. Najlepiej też, żebym to ja rozsypywał okrąg. Wtedy jest najsilniejszy.\n– Tak, to wydaje się być logiczne. Jeszcze jedno pytanie: dlaczego nikomu nie powiedziałeś?\n– Na początku, to nie było nic pewnego. Jakbym miał przeczucia, czy coś w tym guście. Potem to się nasiliło i nie wiedziałem, co się ze mną dzieje. Poszedłem do Deatona. To nie tak, że z dnia na dzień wszystko było jasne... bardzo długo zajęło mi zablokowanie napływających przeczuć co do kompletnie obcych osób. Wystarczyło, że choćby przypadkowo kogoś dotknąłem na ulicy. Natychmiast dowiadywałem się o nim losowych i zazwyczaj niepotrzebnych rzeczy. – Chłopak wzrusza ramionami. – No i lubię bycie człowiekiem... nie chciałem, żeby ktoś patrzył na mnie inaczej niż dotychczas.\n– Dlatego mi odmówiłeś?\n– Ugryzienia? – Peter kiwa głową, ale trochę boi się usłyszeć odpowiedzi.\n– Po części na pewno. – Stiles wzrusza ramionami. – Chłopie... byłeś jak chodzące kłopoty. Niestabilny emocjonalnie i z szalonym planem zemsty na Argentach. Groziłeś nam i na wszelkie sposoby manipulowałeś... a tamtego wieczoru? Porwałeś mnie, żeby dobrać się do laptopa Scotta. – Hale prycha. – Nie znałem cię, a to co wynikało z obserwacji nie było czymś, co skłaniało do zaufania w tak ważnej sprawie. Dlatego powiedziałem nie.\n– A gdybym teraz wciąż... – Peter urywa w połowie pytania, bo właściwie na co mu to wiedzieć? To niczego nie zmieni.\n– Wciąż lubię bycie sobą. – Nastolatek wzrusza ramionami. – Gdyby to miało być ratunkiem, na przykład przed śmiertelną chorobą, czy coś w tym guście, to zgodziłbym się. – Wilkołak patrzy na niego zaskoczony.\n– Ale... to znaczy że?\n– Łatwiej mi teraz cię zrozumieć. Umiem z ciebie czytać, może nie jesteś otwartą księgą jak Scott. Chyba że taką napisaną po hebrajsku czy starożytnym pismem obrazkowym, ale ja szybko się uczę. – Hale stara się nie wyglądać na cholernie zadowolonego z siebie i jednocześnie przerażonego.\n– A ta cała reszta? Wciąż mam na sumieniu sporo osób.\n– Ilu zabiłeś po tym, jak już wylazłeś spod ziemi?\n– Nikogo, ale Laura ...\n– Tak, to z pewnością nie było dobre ani potrzebne – młodszy ostrożnie dobiera słowa. – Nie mam pojęcia, jak to jest spędzić tyle czasu zamkniętym w swoim własnym ciele jak w więzieniu. Jednak wydaje mi się, że to może człowieka doprowadzić do obłędu... co zrobiło z umysłem wilkołaka, to wolę sobie nawet nie wyobrażać. Dociera do was więcej bodźców, czy nawet cudze emocje. Spędziłeś lata w szpitalu, gdzie choroby, cierpienie i śmierć wciąż się z sobą przeplatały.\n– Czasami ktoś też wyzdrowiał... to było nieco orzeźwiające.\n– Tak, na pewno. Tylko że ty też chciałeś wyzdrowieć, a jedynymi osobami, które do ciebie zaglądały, była pielęgniarka ze skłonnościami sadystycznymi i twój uroczy, przepełniony poczuciem winy siostrzeniec.\n– Stiles, co ty tak właściwe chcesz powiedzieć?\n– To, że w pewnym sensie rozumiem, co się z tobą działo po wybudzeniu. – Hale lekko cierpnie po tym stwierdzeniu. On sam wolałby nie pamiętać tego, czym wtedy był. Kierował się tylko instynktem. Zwierzęca część całkowicie przejęła nad nim kontrolę. – Miałem wystarczająco dużo czasu, żeby obserwować was przez te dwa lata. Wiem, co robi z wami pełnia. Pamiętam Scotta, który o mało mnie nie zabił. Isaaca rzucającego mną o ściany... Dereka grożącego rozszarpaniem na strzępy...\n– To nie jest to samo. Scott to szczeniak i w dodatku był bez alfy, nie miał kotwicy.\n– Masz rację, to, co spotkało ciebie, było gorsze. Sam na sam ze wspomnieniami pożaru, płonącej rodziny... bez możliwości wyładowania swojego gniewu, bólu. Przeżywający to wciąż od nowa w koszmarach. – Na chwilę przerywa i patrzy na starszego z uwagą. – Nic dziwnego, że to wszystko przybrało taki obrót. Zemsta była czymś, co trzymało cię przy życiu przez tak długi czas...\n– Laura nie chciała do tego wracać... – urywa na chwilę, bo mówienie o tym jest dla niego jak łażenie po rozżarzonych węglach – jej lekarstwem było zapomnienie i Nowy York. Powinienem to uszanować.\n– Gdybyś spotkał ją teraz, zachowałbyś się inaczej.\n– Już ci mówiłem, że widzę więcej niż myślisz. Znam cię.\n– Tak, a może ci się tylko tak wydaje?! – warczy starszy i sam już nawet nie wie, dlaczego odpycha jedyną osobę, która zdaje się być po jego stronie. – Co jeśli to moja kolejna manipulacja? Co zrobisz? Masz gdzieś pod ręką butelkę z benzyną?\n– Liczyłem, że o tym zapomnisz... – wzdycha młodszy. – Wykorzystałem fakt, że ogień wyprowadzi cię z równowagi, przerazi i rozproszy, co w rezultacie da nam przewagę. – Na policzki chłopaka wypływa lekki rumieniec, a zapach wstydu staje się intensywniejszy. – Jak widzisz nie jestem święty.\n– Wiem, Stiles, wiem – mamrocze wilkołak – i w zasadzie nie mam ci tego za złe. Gdybym wtedy o zabił kogoś innego niż Kate, to byłoby za wiele. Może gdybym wtedy nie zginął, narobiłbym jeszcze więcej szkód?\n– Nie wiesz tego. – Młodszy wzrusza ramionami. – Twój gniew i szaleństwo też musiało mieć swój limit, a śmierć wszystkich odpowiedzialnych za pożar powinna nieco ostudzić twoje mordercze instynkty. – Przez dłuższą chwilę obaj milczą, wracając myślami do tego, co działo się niemal dwa lata wcześniej.\n– Odbiegliśmy nieco od głównego tematu. – Młodszy wzdycha ze zmieszaniem. – A zmierzałem do tego, żebyś przestał się tak biczować o to, co się stało wcześniej. Nie pozbędziesz się wyrzutów sumienia... ale teraz stoisz po właściwej stronie. – Uśmiecha lekko i dodaje: – Na mocy przeszedłeś jasną stronę, zapomnieć o tym nie wolno ci! – mówi z teatralną i przesadną powagą. Peter nie wierzy, że to się dzieje.\n– Gwiezdne wojny? Serio, Stiles?\n– No co?! To mój ulubiony film... genialny, swoją drogą. Uważam go za jedno z największych arcydzieł kina – wyrzuca z siebie słowa niemal ze świetlną prędkością. – Hej?! Rozpoznałeś to! – wykrzykuje zaskoczony, ale w jego głosie słychać przede wszystkim zadowolenie.\n– Jasne, że tak... kto nie oglądał nigdy Gwiezdnych wojen? – mamrocze Hale, lekko oszołomiony entuzjazmem Stilinskiego.\n– Scott, oczywiście.\n– Po co ja w ogóle pytałem...\nPodświetlany budzik wskazuje czwartą nad ranem, a Stiles, pomimo ogromnego zmęczenia, nie potrafi zasnąć. Słowa Jennifer wracają do niego jak bumerang. Wie, że będzie musiał znaleźć rozwiązanie, ale jakoś nic nie przychodzi mu do głowy. Ostatecznie, jeśli Darach postawi przed nim jego ojca i Deucaliona, to wybór będzie prosty. Chyba właśnie to przeraża go najbardziej. Nie chce być taki. Zabijanie nie powinno być łatwe, nie dla niego. Może dla jego futerkowych przyjaciół i owszem. Jednak oni kierują się instynktem. Chronią swoje terytorium i stado.\nJednak nawet Derek odczuwa pewien dyskomfort, kiedy musi kogoś zabić. Chyba dlatego zawsze wybiera bezpośrednią walkę, przynajmniej wtedy szanse są rozłożone mniej więcej po połowie. Równie dobrze to on może zginąć, co sam zabić...\nPrzewraca się ostrożnie na drugi bok i niemal podskakuje, kiedy dostrzega parę intensywnie niebieskich oczu wpatrujących się w niego w ciemności. Cholera, był pewien, że Hale śpi. Obaj nie mieli zbyt wiele siły po konfrontacji z darachem, a wilkołak dodatkowo wciąż leczy rany.\n– Jesteś niespokojny. – To nawet nie jest pytanie, więc nie próbuje w jakikolwiek sposób odpowiadać. – Myślisz o tym, co powiedziała? – Stiles wzdycha ciężko, co oczywiście oznacza TAK. Peter zdaje się to wiedzieć. – Naprawdę nie chcesz go zabijać, co?\n– Wiem, że dla ciebie to niemal śmieszne, bo on jest takim ucieleśnieniem potwora z horrorów – pauzuje na chwilę – powinienem tego chcieć. Szczególnie, że ma krew druidów za pazurami.\n– To na pewno nie śmieszne. Nie dla mnie... myślę, że to dobrze. Szukasz alternatyw i dzięki temu wataha jest mniej... dzika? Chyba to dobre określenie.\n– Problem w tym, że ona nie chce innych rozwiązań... zemsta popycha ją do działania. Wydaje mi się, że najchętniej rozszarpałaby go gołymi rękami, gdyby tylko miała wystarczającą ilość siły.\n– Wiem, to widać. – Peter wydaje się nad czymś rozmyślać. – Zapominasz, że ja też byłem taki. Wiem, jak ona teraz funkcjonuje i mogę spróbować przewidzieć jej kolejne kroki.\n– Chce, żeby cierpiał tak jak ona... więc na pewno nie zabije go od razu. Walka ją osłabi – mówi, ostrożnie dobierając słowa. – Jej też raczej nie chcesz zabijać?\n– Yeah. Jak ty mnie dobrze znasz – mamrocze z ironią.\n– Tak samo jak ty mnie. – Hale uśmiecha się w ciemności, błyskając zębami, i to jednocześnie złe i dobre.\nZłe, bo to przecież Peter i jego nastrój nie powinien mieć aż takiego wpływu na Stilesa.\nJednak kiedy młodszy zdaje sobie sprawę, że to jeden z tak nielicznych szczerych uśmiechów wilkołaka, czuje się dobrze. Nawet można pokusić się o stwierdzenie, że sam unosi nieco kąciki ust.\n– Może nie wyłapuję wszystkiego, ale na pewno wiem więcej niż Derek. – Może to tylko wyobraźnia nastolatka, ale Hale wydaje się być zazdrosny. I cholera go wie, o co właściwie?! – Scott też jakoś nie wpadł ani razu z wizytą, odkąd tu jestem... co nie powiem, bardzo mi odpowiada. Nie mam siły na szarpanie się ze szczeniaczkami.\n– Trochę się zmieniło, odkąd ktoś go użarł... – syczy, nieco wyprowadzony z równowagi, ale w porę gryzie się w język. – Przepraszam.\n– Za prawdę?\n– Nie, za chwyt poniżej pasa. – Wzdycha pokonany. – Wkurza mnie, że masz rację. Scott ma Allison i Isaaca, a to, co było przed jego przemianą, zostało tylko wspomnieniem. Mógłbym być nawet tym cholernym Robinem...\n– Stiles, ty nie nadajesz się na pomagiera głównego bohatera...\n– Aha, dzięki! - prycha i gdyby Hale nie był ranny, to wykopałby go przez okno. Szczególnie, że ma nawet czelność zaśmiać się cicho.\n– Jesteś na to za dobry. – To nieco wytrąca go z równowagi i ostudza jego gniew. Bo co do cholery?! – Nie widzisz tego, co? Jak myślisz, gdzie byłby McCall albo Derek, gdyby nie twoje rady, czy namawianie ich do współpracy?\n– Daliby sobie radę.\n– Masz o nich zdecydowanie za dobre zdanie – mamrocze Hale – a za mało pewności siebie. Trzeba będzie nad tym trochę popracować. Gdybyś chciał, to ty mógłbyś grać pierwsze skrzypce...\n– Tak naprawdę to chyba tego nie chcę. Zaczynam doceniać to całe stanie w cieniu.\n– Wiem. Trochę na to jednak za późno. Skoro nawet darach chce twojej pomocy... znaczy to tyle, że jesteś silniejszy i o wiele ważniejszy w tym całym bałaganie niż myślisz.\n– A ty co, bawisz się teraz w mojego terapeutę czy przyjaciela? – Grymas, jaki przebiega przez twarz starszego sprawia, że Stilinski żałuje swoich słów od razu, jak tylko opuszczają jego usta.\n– Myślę, że jestem przyjacielem... na terapeutę się nie nadaję.\n– Jesteś nim. Takim nieco upierdliwym i wkurzającym, z wątpliwym kodeksem moralnym, ale... wiem, że w jakiś pokręcony sposób rozumiesz mnie lepiej niż ktoś, kogo miałem wcześniej za brata. – Dziwne się czuje, przyznając to na głos.\nNie mówiłby tego, gdyby nie czuł, że w jakiś sposób jest to winien wilkołakowi za te wcześniejsze kąśliwe uwagi. Kłopot z Peterem polega na tym, że dostrzega za dużo i nie krępuje się tego powiedzieć, za co często mu się obrywa. Prawda nagle uderza w Stilesa niczym pociąg towarowy. Odkąd sprawy zaczęły przybierać coraz gorszy obrót, nie miał kogoś bezwzględnie szczerego obok siebie. Nie chciał tego widzieć, ale Scott okłamywał go nagminnie, wymyślając często idiotyczne wymówki, żeby tylko odwołać wspólne plany.\nDerek zawsze zbywa go półsłówkami i liczy na, to że Stiles sam przestanie dociekać. Tak, jakby go nie znał, ale właściwie to może tak właśnie jest? Alfa nie ma takiej znajomości Stilesowego sposobu działania, jak Scott. Kto wie, czy on naprawdę nie sądzi, że nastolatek wierzy w te jego wszystkie groźby? Prycha zirytowany.\n– Co? – Wilkołak wydaje się być nieco zdezorientowany. – Twoje emocje wariują... – Podnosi się na ręce, żeby zerknąć na zegarek. – Stiles, minęła piąta rano i jeśli chcemy przeżyć więcej niż dwa najbliższe dni, to powinniśmy spać. Obaj.\nNastolatek parska kpiącym śmiechem.\n– Serio? – kpi.\n– Nie mam pojęcia, dlaczego to wszystko teraz czujesz... nie wiem nawet, na kogo to jest skierowane, bo mam taką szczerą, malutką nadzieję, że nie odnosi się do mnie.\n– Nah. Nie tym razem.... chociaż może po części? – mamrocze Stilinski. –Zawsze mówisz mi prawdę. Wiem to... więc nawet tego nie komentuj – zatrzymuje się i zastanawia, ile z tych swoich wniosków może zdradzić starszemu. Tyle że nagle analizowanie wydaje mu się przereklamowane... więc kopie się mentalnie w cztery litery i wrzeszczy na samego siebie: "Pierdolić to".\n– Wkurzam się, bo mnie okłamują. Derek, Scott, nawet mój ojciec... to jakby nie traktowali mnie poważnie. Irytuję się, złoszczę i wyżywam na tobie przez to, że cała reszta ma mnie za naiwnego chłopaczka, któremu bez konsekwencji można wcisnąć nawet najgorszą ciemnotę, a on i tak uwierzy. Ty byś był spokojny?\n– Przecież o tym wiedziałeś... tak samo jak ja wiem, że Derek najchętniej zobaczyłby mnie z powrotem w grobie. – Hale przysuwa się kilka centymetrów bliżej i ostrożnie dotyka jego ramienia. Zachowuje się trochę tak, jakby miał do czynienia z wściekłym i dzikim zwierzęciem. – Pomoże, jeśli obiecam, że jak uporamy się ze śmiertelnym zagrożeniem... no wiesz: wielki zły alfa Ducalion i psychiczna dziewczyna Dereka, to pomogę jakoś efektownie ci się na nich odegrać? – Peter rzuca propozycję ze swoim zwyczajowym sarkastycznym poczuciem humoru, ale nastolatek widzi, że pod tymi pozorami jest coś jeszcze.\n– No nie wiem, coś zabawnego i tymczasowego. Jesteś druidem i masz pewne możliwości. Coś, co dobitnie pokaże im, że nie mogą od tak cię lekceważyć.\n– Tak... a jak oni potem będą chcieli mnie zabić, to schowam się za ciebie?\n– Możesz, jeśli chcesz, ale nie sądzę, żeby to było konieczne. Radzisz sobie z wściekłym, mściwym darachem, a nie poradzisz sobie z kilkoma wilkołakami? Czasami zamiast siły i mięśni wystarczy kilka odpowiednio dobranych argumentów i subtelnych gróźb...\n– Wiesz z doświadczenia?\n– Yup. – Szczerzy się. Stilinski boi się go uderzyć, żeby nie naruszyć gojącej się skóry, ale to nie znaczy, że tak to zostawi. Szczypie wilkołaka w nos. Mocno.\n– Miało być auć.\nBudzą się przez donośne łomotanie w drzwi. Młodszemu dłuższą chwilę zajmuje skojarzenie podstawowych faktów. Między innymi tego, że znajduje się we własnym pokoju, na łóżku pod ciepluteńką kołderką... no i że w pasie obejmuje go ręka Petera Hale'a, co okazuje się być zaskakująco przyjemnym doświadczeniem.\nCO? Krzyczy jego umysł, ale Stiles konsekwentnie każe mu się odpierdolić i iść spać. Niestety wtedy ktoś znowu bardzo żwawo wali w te cholerne drzwi.\n– STILES! Jeśli nie otworzysz w ciągu najbliższej minuty to...\n– JUŻ! – wrzeszczy spanikowany i zrywa się z materaca. Na szczęście wilkołak już nie śpi i bez słowa chowa się w łazience. Nastolatek nie ma czasu nawet wymyślić lepszej skrytki, bo jego własny ojciec stoi zaraz za drzwiami, domagając się natychmiastowego wpuszczenia go do środka. To rozpraszające!\n– Do cholery jasnej, STILES! – mówi jego tata zamiast przywitania. – Coś ty tam robił?\n– Tak? To czemu miałeś zamknięte na klucz drzwi...\n– Może wcześniej mogłem robić coś innego? – Wie, że to wróci do niego i kopnie go w dupę, ale to najszybszy sposób na pozbycie się staruszka ze swoich czterech ścian.\n– Nie chcę nic wiedzieć! – mamrocze John i nastolatek wie, że wrócił myślami do pewnej nieszczęsnej łazienkowej wpadki. Obaj ponownie stają się zażenowani, niemal tak bardzo, jak wtedy. – Masz może u siebie żelazko? Nie mogę znaleźć, a mamy jakieś spotkanie u burmistrza i wypadałoby założyć coś lepszego.\n– Uhm... chwila. Poszukam. – Zerka na biurko, ale tam go nie ma. – Zaraz wrócę.\nModli się w myślach, żeby Hale domyślił się i otworzył mu drzwi. To byłoby dziwne, gdyby miał zamkniętą łazienkę od środka... skoro niby jest sam. Na szczęście wilkołaki to jednak mądre stworzonka i po naciśnięciu klamki drzwi ustępują bez protestów. Peter siedzi w kabinie prysznicowej i nie wygląda na zbyt przejętego całą sytuacją.\nWyciąga żelazko z małej szafki stojącej w rogu pomieszczenia i wyślizguje się z powrotem do pokoju. Na szczęście jego ojciec nie należy do tych wścibskich, nadopiekuńczych rodziców i pod nieobecność nastolatka nie robi mu przeszukania na półkach... a nie musi wcale szukać fajek, czy dziwnie wyglądających pigułek. Wystarczyłoby, że zajrzałby do łazienki i znalazłby starszego o ponad dekadę, nieco roznegliżowanego wilkołaka, chowającego się za kolorową zasłoną prysznicową...\nAutor: NoemiHarpia o 15:45\nEtykiety: steter, Teen Wolf, yaoi\nStackson/Sterek - Recykling cz.1\nRozdział 1 - "Zakochałeś się to twoja jedyna zbrodnia"\nWszystko staje się dwa razy gorsze odkąd dostał, to pieprzone zaproszenie. Kiedy odbiera pocztę nie wie jeszcze, jaki będzie miała ona wpływ na jego dalsze życie. Jednak kiedy już trzyma w rękach ładną, białą kopertę ze swoim nazwiskiem napisanym pięknym pismem jest już za późno by to cofnąć.\nDoskonale wie, co znajdzie w środku, a mimo to i tak niedbale rozrywa elegancki, drogi papier. Taki jego malutki bunt przeciwko tej jebanej perfekcji. Wystarczy kilka pierwszych słów, żeby w jego klatce odezwał się tępy ból i zimno powoli rozprzestrzeniło się po całym ciele.\n'Mamy zaszczyt zaprosić pana Mieczysława Stilinskiego wraz z osobą towarzyszącą na uroczystość zawarcia związku małżeńskiego...'\nNie musi czytać dalej, ale i tak to robi.\nMoże przez te wszystkie lata stał się masochistą i nawet tego nie zauważył?\nTak naprawdę, to nie myśli, kiedy sięga po telefon. Działa jak na autopilocie, albo jakby był pijany. Znajomy ciąg cyfr jest dziwnie kojący.\n- Co tam? - głos Jacksona jest zmęczony i zaspany i dopiero wtedy Stiles przypomina sobie, że przecież wczoraj była pełnia. - Czyżbyś się już za mną stęsknił?\n- Um... - Stilinski mamrocze niezdecydowanie, bo tak właściwie, to co ma powiedzieć? - szkoda, że wilkołaki nie mogą pić... potrzebuję towarzystwa do kieliszka... najwyżej ustawię sobie lustro po drugiej stronie stołu.\n- Stiles, coś się stało?\n- Tak... Nie. Nie wiem. To po prostu mnie wkurza. Czy on nie mógłby zapomnieć o moim istnieniu?\n- Derek. Przysłał mi zaproszenie na swój pieprzony ślub!\n- Ta... ja też dostałem. Dlaczego cię, to tak... - wilkołak milknie i Stiles może wręcz usłyszeć te elementy układanki, które wskakują na swoje miejsce. - Opowiesz mi na potem. Będę za dziesięć minut. Poczekaj z chlaniem na mnie! - rzuca na pożegnanie i po chwili słychać już tylko sygnał zakończonego połączenia.\nNie ma pojęcia, co właśnie wyprawia. Powinien spać przez kolejne dziesięć godzin, a zamiast tego wskakuję w ciepłą bluzę i sportowe buty. Łapie w biegu kluczyki od samochodu.\nJakiś kwadrans później parkuję pod kamienicą w której znajduję się kawalerka Stilinskiego. Nie rozumie dlaczego chłopak tak lubiący towarzystwo i rozmowy nie mieszka w akademiku, albo chociaż w mieszkaniu ze znajomymi.\nNie musi nawet dzwonić, bo drzwi ustępują po naciśnięciu klamki. Wilk w nim doskonale wyczuwa emocję i to powoduję, że z jego ust ucieka krótki jęk. Odór upokorzenia, zawodu, bólu, smutku, rozczarowania, wstydu i nienawiści do samego siebie jest tak intensywny, że ma wrażenie jakby osiadał mu na skórze niczym mgła.\n- Stiles? - nie wie czemu szepcze, ale może boi się odezwać głośniej. Włosy na jego karku jeżą się ze strachu, a to coś do czego Jackson Whittemore nie przyznaje się łatwo.\n- Tutaj. - pada odpowiedź z kanapy i oczywiście wilkołak słyszał stamtąd bicie serca chłopaka, ale wciąż nie ruszył się o krok. Jakby wrósł w ten cholerny dywanik! - No idziesz? - szatyn brzmi na lekko zirytowanego.\n- Tak już, już. - mamrocze zdejmując buty i odstawia półsłodkie, czerwone wino na komodę żeby móc pozbyć się bluzy. Marszczy brwi, bo wieszak jest tak zawalony ubraniami, że nie ma minimalnych szans na wciśniecie tam chociażby szalika.\n- Przyniosłem ci coś... - stawia na stoliku butelkę i ku jego ogromnemu zaskoczeniu Stilinski wyciąga mu z rąk bluzę, i szybko na siebie wciąga.\n- Dzięki. - narzuca nawet kaptur na głowę.\n- Nie o tym mówiłem... ale nie ma za co. - głową wskazuje na alkohol\n- Och. Tak... cóż. Nie mam nawet kieliszków... ale w końcu jestem biednym studentem. Myślisz, że to będzie bardzo źle wyglądać jeśli przyniosę kubki? - Stilinski paple, co powoduje, że Jackson unosi lekko kąciki ust. To jest bardziej znajome niż ta cicha, załamana, skulona postać.\n- Siedź. Ja pójdę. - nie daje mu czasu na zaprotestowanie. Był w tym mieszkaniu wystarczającą ilość razy, żeby wiedzieć gdzie, co się znajduję. Automatycznie sięga po prezent od ojca Stilesa, zwykły biały kubek z policyjną odznaką, a dla siebie bierze ten z Godzillą. Stiles kupił go i z dumą oznajmił, że w sumie to przypomina trochę kanime. Niby to zwykły szajs za dwa funty, ale... wtedy poczuł jakby coś dla kogoś znaczył. Więcej niż szybki seks w klubie. To trochę dziwne, ale dopiero ten niewielki prezent uświadomił mu, że to przestało mu wystarczać. Anonimowość. Był dla tych chłopaków zwinnymi rękami i sprawnym językiem. Jekami, alkoholowym oddechem, niedbałymi pocałunkami, przyjemnością. Używali go, a on używał ich. Nawet nie zawsze pytał ich o imiona. Nigdy nie oczekiwał czegoś więcej.\nOtrząsa się ze wspomnień, sięga po korkociąg i wraca do niewielkiego salonu, który jest też jednocześnie sypialną Stilesa. Bez słowa otwiera wino i nalewa im prawie po pół kubka.\nPiją w ciszy, ale czuć pewne napięcie. Wie, że Stiles boi się odezwać.\n- Nie będę cię do tego zmuszał... wydaję mi się, że chcesz powiedzieć, ale mi nie ufasz na tyle żeby to zrobić.\n- Nie... wiesz, to po prostu jest czymś większym niż może myślisz. To może zmienić nieco twoje postrzeganie mojej skromnej osoby. - wypija wino aż do dna - Nie rozumiem siebie. Tego jak bardzo jestem żałosny jeśli chodzi o niego... zrobiłem wszystko żeby się uwolnić. Dzieli nas ocean, a ja i tak mam wrażenie, że wciąż jestem jego zabawką. - Jackson warczy krótko\n- Może być skrócona wersja? - blondyn tylko wzrusza ramionami. - zaczęło się po twoim cudownym zmartwychwstaniu. Nawet nie wiem jakim cudem, bo w jednej chwili odwoziłem go rannego i chwiejącego się do mojego domu żeby mógł się wyleczyć. Pocałował mnie, a reszta... potem obudziłem się sam w łóżku. Tak było za każdym razem. Wydawało mi się, że idziemy w jakimś kierunku. Rozmawiał ze mną i nawet nie warczał... Potem pojawiła się kobieta.\n- Zostawił cię?\n- Ta... ale, to nie jest ta najgorsza część. - Whittemore marszczy brwi zdezorientowany. - Okazało się, że ona jest potworem na którego polujemy. Darach. Składała ofiary z ludzi. Trójkami. Porwała mojego tatę i Melissę i Chrisa. - urywa na chwilę żeby zebrać siły by dokończyć. - Pokonaliśmy ją i on nam pomógł... chociaż wiedziałem, że coś do niej czuł. Nie minął tydzień jak pojawił się w środku nocy w mojej sypialni... i ja nie potrafiłem go odepchnąć. Nie mogłem powiedzieć mu NIE.\n- Stiles - Jackson czuje się przytłoczony emocjami chłopaka, ale nie zamierza teraz ruszać się choćby o milimetr.\n- Tylko, że to było inne... za pierwszym razem on tego nie powiedział, ale zależało mu. Może, to nie było właściwe uczucie, ale sympatia czy przyjaźń na pewno. Po Jennifer już nie rozmawialiśmy za wiele. Przychodził. Pieprzył mnie i zostawiał. On nawet nie... - nagły szloch wstrząsa ciałem mniejszego i to jakby raziło wilkołaka prądem. Obejmuje trzęsącą się postać tak mocno jakby, to mogło pomóc. Może właściwie tak jest, bo Stilinski odrobinę się uspokaja. - Nie pocałował mnie w usta. Wcześniej tak, ale po niej już nie...\n- On... co? Kurwa. Dlaczego Scott go po prostu nie zabił?\n- Nikt nie wiedział... McCall na pewno czegoś się domyślał, ale ja nigdy nikomu nie powiedziałem.\n- Dlaczego? Twój ojciec zrobiłby z niego takie origami, że Hale pocałowałby się we własną dupę.\n- Wstydziłem się... czułem się brudny. Nie chwiałem żeby ktoś jeszcze tak na mnie patrzył jak sam patrze na siebie.\n- Stiles... - Whittemore musi zapytać chociaż czuje, że nie spodoba mu się odpowiedź. - czyli jak?\n- Byłem jego chłopcem do pieprzenia, zabawką! Właściwie, to nigdy mu nie odmówiłem. Pojawiła się kolejna kobieta, więc przyszedł czas żeby odstawić dziwkę na boczny tor!\n- STILES! - warczy błyskając niebieskimi tęczówkami - Zakochałeś się, to twoja jedyna zbrodnia. Nie jesteś dziwką, czy zabawką... on jest skurwielem, który to wyczuł i wykorzystał. Jesteś najlepszym, co go spotkało i chciałbym widzieć jego minę kiedy to w końcu do niego dotrze.\n- Nie, Jackson... wciąż jestem tylko sobą: słabym, potykającym się o własne nogi człowiekiem.\n- Odważnym aż za bardzo, pyskatym, piekielnie inteligentnym i całkiem nieźle wyglądającym SOBĄ. - wilkołak nie rozumie dlaczego chłopak nie chce dostrzec siebie tak jak on go widzi.\nAutor: NoemiHarpia o 11:18\nEtykiety: stackson, Teen Wolf, yaoi\nKosztuje go dużo samozaparcia i kontroli by nie sięgnąć po telefon, choć codziennie ma na to ochotę. Paląca potrzeba usłyszenia tego zimnego i mrukliwego głosu towarzyszy mu niemal o każdej porze dnia i nocy. W najgorszych momentach ucieka z akademika do biblioteki, lub na uniwersytecki basen. Teoretycznie nie powinno go tam być, ale odkąd jest w drużynie pływackiej ma pewne układy ze stróżem i sprzątaczką. Znają go i nie robią żadnych problemów, jeśli przychodzi chociażby o północy czy nad ranem.\n- Stilinski.- Jackson zachowuje się nadzwyczaj spokojnie, jak na kogoś kto został przyłapany na gorącym uczynku. Czyli na ssaniu innemu kolesiowi.\n- Całkiem nieźle... - mamrocze dawny znajomy i nawet sili się na niewielki uśmiech. Wygląda na to, że chłopak z którym Stilinski zamierzał miło spędzić noc błędnie interpretuję sytuację, bo kilka sekund później zostaje po nim tylko słaby zapach perfum. - Chyba nam uciekli.\nPóźniej to staję się normą. Stiles Stilinski i Jackson Whittemore wychodzą razem wieczorami i spotykają się na oglądanie meczy, chociaż żadnego z nich jakoś specjalnie nie pasjonuje piłka nożna. Jednak są w Anglii i to do czegoś zobowiązuje. Można powiedzieć, stali się dobrymi przyjaciółmi i to czasami wciąż zaskakuje Stilinskiego\nPod koniec sierpnia, gdy mija dokładnie miesiąc odkąd Stiles zaczął pracę jako barman w jednym z popularnych klubów, idą uczcić pierwsza wypłatę do salonu tatuażu. Jackson nie przepada za igłami, a Stiles pamięta swoją kompromitację gdy Scott zdecydował się na 'to coś' na swoim przedramieniu. Nie chce pierwszego, lepszego wzoru tylko jakiś znaczący...\nPrzeglądają katalogi jeden po drugim, aż w końcu Whittemore niepewnie podsuwa mu pod nos szkic przedstawiający: Ikara. Spadającego Ikara. To jest to. Czasami sam czuje się jakby leciał głową w dół bez spadochronu... pasuje jak ulał.\n- Będzie dobrze wyglądać na żebrach. - sugeruje tatuażystka - To dosyć szczegółowy wzór... potrzebne sporo miejsca i na pewno nie zrobię go na raz. Trzy sesję po kilka godzin. Trzysta pięćdziesiąt funtów. Działamy?\nRozpoczyna się kolejny rok akademicki i za oknem na powrót jest szaro i deszczowo. Stiles czuje się nieco gorzej, bo Jackson ma swoje uczelniane problemy, a na dodatek wataha której blondyn jest częścią walczy z sąsiednią o terytorium. Nie widują się zbyt często. Przez to wszystko szatyn znowu ma zbyt dużo czasu na myślenie.\nWidzi jak bardzo on nie pasował do bruneta i to boli tak samo jak wcześniej. Upływ czasu nic mu nie dał. Derek przychodził do niego tylko jak potrzebował szybkiego seksu. Stiles był czymś, co zapewniało mu relaks i rozrywkę. Świadomość tego powoduje, że zbiera mu się na wymioty, a czasami nadal nie może patrzeć na siebie w lustrze. Czuję się taki... taki zużyty? Brudny i jakby nie nadawał się do niczego innego niż pieprzenie. W zasadzie to nigdy nie był w żadnym związku, więc może tak jest?


Zespół afrobeatowy odwiedził Cieszyn\nWarsaw Afrobeat Orchestra, czyli zespół z Polski, któremu od rana do wieczora towarzyszą rytmy afrykańskie. Jak sami o sobie piszą, łączą w swojej twórczości elementy funku, reggae, jazzu i tradycji muzyki europejskiej. Ten gorący zespół odwiedził Cieszyn w ramach Festiwalu ''Kręgi Sztuki''.\nWarsaw Afrobeat Orchestra – to 11 osobowa ekipa, lubująca się w gorących afrykańskich rytmach. To jedyny w Polsce i być może jedyny w Europie Wschodniej afrobeatowy kolektyw. (…) Członkowie grupy to aktywni muzycy występujący z wieloma zespołami sceny folk / world music, jak Village Kollektiv, Żywiołak, czy rockowymi, jak Elvis Deluxe – czytamy na ich oficjalnej stronie internetowej.\nZespół jest liczny, ale marzy nam się, aby było nas jeszcze więcej. Bo wtedy to ma sens. Im więcej nas, tym fajniej. Jest to spory, wesoły skład. Jesienią został wydany nasz singiel w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię Ubiquity Records. Natomiast już tej jesieni pojawi się nasza pełnometrażowa płyta, także tej wytwórni – mówi Magdalena Kuś, członek zespołu.\nZapowiedzią albumu, który ma się ukazać jesienią 2014 roku jest póki co czerwony, winylowy krążek, na którym znajdziemy singiel „Only Now”. Jednak nie tylko ten element przykuwał uwagę w rozmowie z muzykami. Artyści mogą się również pochwalić swoim logo w postaci afrykańskiego grzebienia. Jesteśmy prawdopodobnie jedynym zespołem afrobeatowym, który sam produkuje grzebienie. Mamy również film, który pokazuje, że naprawdę tak jest. Można go znaleźć na naszej stronie, jak również na Facebook’u. Obrazuje nasz warsztat i ciężką, mozolną pracę. Jak również to, że ten grzebień jest wielofunkcyjny. Więcej sekretów nie zdradzimy, trzeba po prostu obejrzeć film, do czego zachęcamy – podkreśla Pani Magda.\nAfrobeat, grzebień i czerwony winyl – można więc powiedzieć, że to znaki rozpoznawcze zespołu. O tym, jak powstała grupa, również opowiedziała nam Pani Magda. Kilka osób generalnie, gdzieś tam zawsze w domu miało takie nagrania. Jednak zaczęło się wszystko od telefonu. Kiedyś, ktoś, zadzwonił w poszukiwaniu jakiegoś zespołu afrobeatowego na imprezę. Jeden z naszych kolegów zaczął szukać w internecie, żeby pomóc taki zespół znaleźć. Co się okazało nie znalazł. Wpadł więc na pomysł, że skoro nie ma takiej grupy, to może warto ją założyć. Zaraził nas miłością do tego tworu i tak funkcjonujemy już drugi rok. Można więc powiedzieć, że udało nam się – mówiła Magda Kuś.\nZespół Warsaw Afrobeat Orchestra odwiedził Cieszyn w ramach festiwalu „Kręgi Sztuki”. Muzycy przygotowali dla swoich fanów nie tylko wyjątkowy koncert na płycie cieszyńskiego rynku, ale również warsztaty afrobeatowe. To są zajęcia, które mają przybliżyć nurt afrobeatowy, który w Polsce jeszcze nie jest tak bardzo popularny, a chcielibyśmy, żeby taki się stał. Mówimy o historii tego nurtu, o Fela Kuti, który jest uważany za twórcę afrobeatu na świecie, a także o innych zespołach grający ten gatunek. Bo tak naprawdę, w każdym kraju jest taki zespół afrobeatowy, my taki założyliśmy w Warszawie – podkreślała Magdalena Kuś, z zespołu.\nWiślica - tu dobrze się mieszka Nawałnica nad Skoczowem\nWarsaw Afrobeat Orchestra warsztaty afrobeatu kręgi sztuki


Jest program Kołobrzeskiego Festiwalu Filmowego - Zwierciadlo.pl\n3 lipca 2012 by redakcja\nKolejne filmy biorące udział w plebiscycie znajdą się wśród festiwalowych projekcji. Zobaczyć będzie można m.in. realizacje Patryka Vegi pt. „Pitbull” oraz „Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć”, film Macieja Ślesickiego „Sara”, „Ostatni kurs” Jerzego Batorego, „Uwikłanie” Jacka Bromskiego, a także film Sylwestra Chęcińskiego pt. „Wielki Szu”. Osobną sekcję stanowić będzie twórczość wybitnego reżysera filmów sensacyjnych – Wojciecha Wójcika. Na Festiwalu wyświetlone zostaną jego trzy produkcje – „Karate po polsku”, „Prywatne śledztwo” oraz „Trzy dni bez wyroku”.\n11 sierpnia na kołobrzeskiej plaży będzie można obejrzeć sensacyjny pokaz kaskadersko-pirotechniczny. Dla dzieci przygotowano natomiast profesjonalny casting filmowy. Przewidziane są także warsztaty filmowe, organizowane przez krakowską Akademię Multi-Art.\nTags: Cezary Harasimowicz, I edycja Kołobrzeskiego Festiwalu Filmowego, Kołobrzeg, Kołobrzeski Festiwal Filmowy, sensacyjne lato, Sensacyjne Lato Filmowe, Tomasz Raczek


habemus papam film - Archiwum wyborcza.pl\ntej zmianie. Mój bohater stał się mniej kłótliwy, mniej nietolerancyjny. Miał pan za sobą, jak on, doświadczenie psychoanalizy? - Nie, skąd. Lubię czytać teksty psychoanalityczne - oczywiście te, które jestem w stanie zrozumieć - ale jako beletrystykę, nie jak ewangelię do rozgłaszania wśród nieoświeconych. Potem był "Kajman". Zagrał pan aktora, który gra Berlusconiego. - Bo nie mogłem zagrać producenta, który się boi zrobić film o Berlusconim. Nikt by w to nie uwierzył. W " Habemus papam " znów Nanni Moretti o swoim "Habemus papam" pokazywanym dziś na wrocławskich Nowych Horyzontach: - Najlepszy komplement usłyszałem w Cannes od Costy Gavrasa: "Ten film mówi wszystko, nie mówiąc prawie nic"\nO abdykacji Benedykta XVI nie przestaje się mówić od kilkunastu dni, a okazją do przybliżenia nieco sposobu działania Stolicy Apostolskiej może być obejrzenie filmu Nanniego Morettiego sprzed dwóch lat, który bardzo mocno można łączyć z ostatnimi wydarzeniami. "Bez przerwy dostaję SMS-y, żeśmy proroczy film zrobili" - opowiadał dwa tygodnie temu Jerzy Stuhr w rozmowie z "Gazetą". W filmie gra jedną z głównych ról. Jest rzecznikiem prasowym nowo wybranego papieża. Występują też m.in. Nanni Kino w WDK idzie za głosem ostatnich przełomowych wydarzeń w Watykanie i w środę wyświetli film "Habemus papam - mamy papieża".\nKULTURALNY CZWARTEK W TV I RADIU\n[ DGW RP ] - Gazeta Wyborcza RED. 28-02-2013\nTulpan Tulpan FILM * Ale Kino+, 20.10 * Habemus Papam Habemus Papam FILM * Canal+ Film , 20 * Ewa Podleś Ewa Podleś RADIO * Dwójka, 18 * Hala odlotów Hala odlotów MAGAZYN * TVP Kultura, 20.20 * Tulpan Tulpan FILM * Ale Kino+, 20.10 * Habemus Papam Habemus Papam FILM * Canal+ Film , 20 * Ewa Podleś Ewa Podleś RADIO * Dwójka, 18 * Hala odlotów Hala odlotów MAGAZYN * TVP Kultura,\nstrony lokalne GW - Opole MAG 21-12-2011\nZobacz dobry film Klub Dobrego Filmu "Kino Studio" w Młodzieżowym Domu Kultury przy ul. Strzelców Bytomskich zaprasza o godz. 18 i 20.30 na projekcję filmu " Habemus papam - mamy papieża". Bilety kosztują 8 zł. Wernisaż wystawy "Ex Oriente Lux", autorstwa Natalii Krawczyk i Barbary Szymczak, odbędzie się o godz. 18 w Galerii Aneks przy GSW przy pl. Teatralnym 12. Wystawa będzie czynna do 26 stycznia. Wstęp wolny. Zobacz dobry film Klub Dobrego Filmu "Kino Studio" w Młodzieżowym Domu Kultury przy ul. Strzelców Bytomskich zaprasza o godz. 18 i 20.30 na projekcję filmu " Habemus papam - mamy papieża". B\nDepresja dopaść może każdego, także papieża\nNa Horyzoncie TOMASZ WOLSKI 25-07-2011\nNajnowszy film Nanniego Morettiego " Habemus Papam - mamy papieża" najlepszy jest wtedy, gdy unika wymuszonego komizmu. Pogodną i mądrą opowieść o pogrążonym w depresji papieżu dźwiga jednak na swych barkach wspaniały Michel Piccoli. Nanni Moretti posiada umiejętność wywoływania umiarkowanych skandali. Kiedy przystępował do realizacji filmu o nagłej niemocy świeżo wybranego w konklawe papieża, włoska prasa wieszczyła reżyserowi ekskomunikę. Po pierwszym pokazie " Habemus Papam " na festiwalu w Najnowszy film Nanniego Morettiego " Habemus Papam - mamy papieża" najlepszy jest wtedy, gdy unika wymuszonego komizmu. Pogodną i mądrą opowieść o pogrążonym w depresji papieżu dźwiga jednak na\nstrony lokalne GW - Olsztyn ROB 19-11-2011\nrowerze" - belgijski obraz braci Dardenne?ów, okrzyknięty przez krytyków "małym wielkim filmem " oraz " Habemus Papam - mamy papieża" z rewelacyjną rolą Jerzego Stuhra. W sobotę szczycieńska publiczność znów będzie miała okazję obejrzeć fascynującą historię człowieka, który został głową Watykanu. Początek seansu o godz. 19. Nieco wcześniej, bo o godz. 17 organizatorzy zapraszają na "Nieściszalnych". Zaś dla najmłodszych w samo południe zostanie wyświetlony "Miś Yogi". W niedzielę Kino Orange zawita do Półmetek listopadowej trasy mobilnego Kina Orange przypadł na miasta Warmii i Mazur.\nGazeta Telewizyjna 03-06-2005\n8 kwietnia transmisje z pogrzebu Jana Pawła II w TVP (trzy anteny), Polsacie, Canal+, TVN, TVN Siedem, TV 4, Pulsie i Tele 5 oglądało w sumie 22 mln 470 tys. widzów, czyli prawie 63 proc. Polaków i 94 proc. tych, którzy oglądali w tym czasie telewizję. Najwięcej widzów zgromadziła TVP 1 - 12 mln 53 tys. 19 kwietnia 12,5 mln Polaków czekało przed telewizorami, by usłyszeć " Habemus papam " oznajmiające wybór nowego papieża. TVP 1 i 2, Polsat, TV 4, TVN oraz TVN 24, nadające tę transmisję z 8 kwietnia transmisje z pogrzebu Jana Pawła II w TVP (trzy anteny), Polsacie, Canal+, TVN, TVN Siedem, TV 4, Pulsie i Tele 5 oglądało w sumie 22 mln 470 tys. widzów, czyli prawie 63 proc. Polaków i 9\nprzyjmowanej przez widzów. Wreszcie o roli rzecznika Watykanu we włoskim filmie " Habemus papam " Nanniego Morettiego. Film pokazywany niedawno w Cannes ma być jednym z wydarzeń w lipcu na festiwalu Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Gazeta Café, ul. Czerska 8/10, dziś o godz. 19. Wstęp wolny. przyjmowanej przez widzów. Wreszcie o roli rzecznika Watykanu we włoskim filmie " Habemus papam " Nanniego Morettiego. Film pokazywany niedawno w Cannes ma być jednym z wydarzeń w lipcu na fes\nstrony lokalne GW - Opole MAG 20-12-2011\nSuchińskiego odbędzie się o godz. 18 w galerii ZPAP Pierwsze Piętro przy ul. Krakowskiej 1. Wystawa czynna do końca roku. JUTRO Zobacz dobry film Klub Dobrego Filmu "Kino Studio" w MDK przy ul. Strzelców Bytomskich zaprasza o godz. 18 i 20.30 na projekcję filmu " Habemus Papam - mamy papieża". Suchińskiego odbędzie się o godz. 18 w galerii ZPAP Pierwsze Piętro przy ul. Krakowskiej 1. Wystawa czynna do końca roku. JUTRO Zobacz dobry film Klub Dobrego Filmu "Kino Studio" w MDK przy ul.\nw Gazeta Café" - 16 czerwca o godz. 19. W rozmowie, którą poprowadzi Remigiusz Grzela, nie zabraknie też innych ważnych tematów. Nie sposób nie wspomnieć o jego ostatniej udanej premierze "32 omdleniach" w Teatrze Polonia i włoskim filmie " Habemus papam ", w którym zagrał rzecznika Watykanu. Czwartek, 16 czerwca, Gazeta Café (ul. Czerska 8/10), godz. 19. Wstęp wolny w Gazeta Café" - 16 czerwca o godz. 19. W rozmowie, którą poprowadzi Remigiusz Grzela, nie zabraknie też innych ważnych tematów. Nie sposób nie wspomnieć o jego ostatniej udanej premierze "32 omdlen\nLamy w plenerze\nstrony lokalne GW - Opole PIG 30-09-2011\nna ten tydzień to "Zmruż oczy" Andrzeja Jakimowskiego (poniedziałek, Mała Scena Teatru Kochanowskiego, godz. 19), "Rashomon" Akiry Kurosawy (wtorek, kino Meduza, godz. 19) i " Habemus Papam " Nanniego Morettiego (czwartek, kino Helios, godz. 19.30). Ten ostatni film będzie pokazany przed oficjalną premierą. na ten tydzień to "Zmruż oczy" Andrzeja Jakimowskiego (poniedziałek, Mała Scena Teatru Kochanowskiego, godz. 19), "Rashomon" Akiry Kurosawy (wtorek, kino Meduza, godz. 19) i " Habemus Papam " Nann\n[ TGT RP ] - Gazeta Telewizyjna - Kraj OCENIŁ KONRAD J. ZARĘBSKI 06-11-2015\n. Spore ambicje bez pokrycia: raczej rechot niż uśmiech. GRA *** GRA *** thriller, USA 1997 środa 21:00 | tnt Jak z komputera: Michael Douglas jako więzień toczącej się w wielkim mieście gry bez reguł, która ma sprawdzić jego przygotowanie do życia na krawędzi. Nie bez wdzięku. Plus David Fincher za kamerą. HABEMUS PAPAM - MAMY PAPIEŻA *** HABEMUS PAPAM - MAMY PAPIEŻA *** komediodramat, Włochy/Francja 2011 środa 22:40 | tvp kultura Nanni Moretti o kryteriach ludzkich wyborów: tuż przed ogłoszeniem . Spore ambicje bez pokrycia: raczej rechot niż uśmiech. GRA *** GRA *** thriller, USA 1997 środa 21:00 | tnt Jak z komputera: Michael Douglas jako więzień toczącej się w wielkim mieście gry bez regu\nGazeta Wyborcza 11-05-2011\nPapież wybrany przez konklawe wpada w depresję i ucieka z Watykanu. Do Ziemi zbliża się inna planeta, zderzenie jest nieuchronne. Chłopak z amerykańskiego środkowego zachodu szuka miejsca w życiu. Z rozsianych, enigmatycznych i pewnie zawodnych streszczeń wyłaniam trzy najbardziej oczekiwane z 20 filmów głównego konkursu 64. festiwalu w Cannes: " Habemus papam " Nanniego Morettiego z Jerzym Stuhrem, "Melancholię" Larsa von Triera i "Drzewo życia" Terrence?a Malicka, który przez blisko 40 lat Papież wybrany przez konklawe wpada w depresję i ucieka z Watykanu. Do Ziemi zbliża się inna planeta, zderzenie jest nieuchronne. Chłopak z amerykańskiego środkowego zachodu szuka miejsca w życiu. Z\nGazeta Wyborcza PIOTR IWICKI 13-07-2005\nfragmenty z pierwszoplanowym fortepianem, swoiste miniaturki muzyki ilustracyjnej ("Da una radio lontana", "Karol e l'amore /reprise/"), podobać się też mogą te momenty, w których do głosu dochodzi chór, jak tchnące Bachowską "Pasją św. Mateusza" i Mozartowskim "Requiem", otwierające krążek, nastrojowe " Habemus Papam Giovanni Paolo II" (Roma Symphony, śpiewa Lirico Sinfonico Romano).Spójności całego materiału nie służy zróżnicowanie poszczególnych tematów. Następujące zaraz po " Habemus ..." "Contro fragmenty z pierwszoplanowym fortepianem, swoiste miniaturki muzyki ilustracyjnej ("Da una radio lontana", "Karol e l'amore /reprise/"), podobać się też mogą te momenty, w których do głosu dochodzi\n07:00 Komediantka (ost.) 67926048 07:55 Sześć milionów sekund 08:25 "Cud wody" - program Ireny i Krzysztofa Kubiaków 88581883 08:55 Klasyka w animacji: "Ivanhoe" 39702244 09:45 Teleprzygoda 33585512 10:15 W kręgu muzyki wiedeńskiej 21504703 Koncert WOSPR pod dyrekcją Antoniego Wita. 11:15 "Stempel" - film dokumentalny Marii Dłużewskiej 74270845 Sylwetka mieszkającego w S~ao Paulo Andrzeja Bukowińskiego, twórcy filmów reklamowych. 11:40 Habemus Papam (5): "Po drodze" - reportaż Jarosława 07:00 Komediantka (ost.) 67926048 07:55 Sześć milionów sekund 08:25 "Cud wody" - program Ireny i Krzysztofa Kubiaków 88581883 08:55 Klasyka w animacji: "Ivanhoe" 39702244 09:45 Teleprzygoda 33585512\n, byłego lotnika z RAF-u i młodej działaczki ZWM pokazane w kontekście przemian politycznych pierwszych lat po wojnie. (patrz strona 21) 21:35 Mała rzecz, a cieszy - filmy animowane dla dorosłych 41422870 21:45 Habemus Papam (2): "Mocni Tobą" - reportaż Jarosława Marszewskiego 12358035 Wydarzenia związane z drugą wizytą Ojca Świętego w Polsce w 1983 roku. 22:00 Polaków portret własny - magazyn Waltera Chełstowskiego 24397290 22:30 Panorama 24396561 23:00 Zwyczajni niezwyczajni - widowisko , byłego lotnika z RAF-u i młodej działaczki ZWM pokazane w kontekście przemian politycznych pierwszych lat po wojnie. (patrz strona 21) 21:35 Mała rzecz, a cieszy - filmy animowane dla dorosłych 4\n:15 Dobranocka: Przygody Bolka i Lolka 37874450 19:30 Wiadomości 24350769 film 20:00 Polonica: "Laura" - film węgierski 1986 34682479 Reż. Geza Boszormenyi, wyk.: Juli Basti, Hedi Temessyi, Zbigniew Zapasiewicz. (95 min) Spotkanie z byłym więźniem stalinowskiego obozu pracy pomaga młodej kobiecie zmienić swoje życie. Zbigniew Zapasiewicz gra alter ego reżysera filmu , który spędził trzy lata w podobnym obozie. 21:35 Habemus Papam (1): "Dziewięć dni, które wstrząsnęły światem" - reportaż Jarosława :15 Dobranocka: Przygody Bolka i Lolka 37874450 19:30 Wiadomości 24350769 film 20:00 Polonica: "Laura" - film węgierski 1986 34682479 Reż. Geza Boszormenyi, wyk.: Juli Basti, Hedi Temessyi, Zbign\nstrona 27) 11:00 Znaki czasu: "Tajemnice Rosji - Zombi" - film dokumentalny Jerzego Śladkowskiego 67489463 11:45 Wieści polonijne 16469869 12:00 Wiadomości 27298043 12:10 Polska piosenka - ludzie, zjawiska, epizody 84661192 12:30 Klan - telenowela 68540937 12:55 Habemus Papam (4): "Nowy czas, nowe lekcje" - reportaż Jarosława Marszewskiego 42853753 13:10 Krzyżówka szczęścia - teleturniej 72556579 13:35 Oto Polska - program Piotra Jaźwińskiego 66857314 14:05 Pogranicze w ogniu - serial TVP 91931173 15 strona 27) 11:00 Znaki czasu: "Tajemnice Rosji - Zombi" - film dokumentalny Jerzego Śladkowskiego 67489463 11:45 Wieści polonijne 16469869 12:00 Wiadomości 27298043 12:10 Polska piosenka - ludzie,


owe, jak i badania bardziej specjalistyczne. Wśród takich badań najpoważniejsze są badania inwazyjne, które mogą być wykonywane jedynie w warunkach szpitalnych. U niektórych pacjentów wykonywane są także badania rezonansem magnety\nDodane: 01-05-2017 04:49\nZadbaj o ogródOdpowiedzialnie czyli ekologicznie - oszczędzaj wodę!Maszyny na budowieNie bój się stomatologaPowołanie na weterynarzaDobra para: druk i reklamaPlumbing serviceOdzież medyczna - ważniejsza niż myśliszPlanowanie i urządzanie ogroduStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachMałe dziecko - przedszkole i żłobek7 Największych Kłamstw O Tym Jak naprawić ekspres do kawyCo musisz wiedzieć o weterynarzachZakłady poligraficzne i ich codzienna pracaZdrowy wygląd to dobre zdrowieOrganizacja dużych imprezGdzie warto pójść na szkolenie sep?O sensie posiadania strony wwwSzkolenia bhp warszawaZainspiruj się - sztukateriaMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowegoO wnętrzach i ozdabianiu ichPrawo i prawnicyMyjnie samochodoweCzy geodeta to dobry zawód?Skuteczne pozycjonowanie Wrocław - wiesz jakKiedy trzeba do dentystyProtezy zębów stałychDbaj o swoje autoYou like nature? Visit Poland


Willa Azalia Polanica-Zdrój - kontakt, telefon, ceny, opinie. - Meteor\nStrona główna noclegi góry noclegi Polanica-Zdrój wille Polanica-Zdrój Willa Azalia\n606-647-314 , 74 868-26-42\n606-647-314 74 868-26-42\nul. Różana 16, Polanica-Zdrój, dolnośląskie\npokoje 1 osobowe 1 70-80/pokój typu lux,z kuchnią\npokoje 2 osobowe 2 140-150/pokój typu lux,z kuchnią\npokoje 4 osobowe 1 200-210/pokój typu lux,z kuchnią\nPokoje jasne z łazienkami i aneksami kuchennymi.\nW pokojach bezprzewodowy dostęp do internetu (Wi-Fi), TV-SAT.\nDo dyspozycji naszych gości sala kominkowa.\nNa terenie obiektu: parking, ogród, altana ogrodowa.\nDla aktywnych: basen kryty, basen odkryty, stadnina koni, rowerowe szlaki turystyczne.\nAtrakcje turystyczne: Wambierzyce - Kalwaria Wambierzycka, Góry Stołowe, Góry Sowie, Międzygórze, Czarna Góra, w okresie zimowym polecamy Zieleniec - znany ośrodek sportów zimowych.\nWilla Azalia położona jest w pobliżu lasu, w cichej i spokojnej okolicy.\nCentrum miasta - 800 m.\nbiuro informacji turystycznej (~800 m)\nspływy kajakowe (~16 km)\nSuper wypoczynek. Przemiła gospodyni. Aneks kuchenny zaopatrzony we wszystkie najpotrzebniejsze akcesoria kuchenne.Pokój przytulny i czysty. Do pełnego uroku parku zdrojowego około 7 minut. Dziekujemy za miły pobyt i gorąco polecamy zainteresowanym tym obiektem\nPolecam, ponieważ można odpocząć w tych warunkach w ciszy z dala od miejskiego gwaru, w pokoju cieplutko, czysto , kuchnia wyposażona we wszystko co potrzeba aby podgrzać lub ugotować posiłek, woda ciepła na bieżąco, deska i żelazko na korytarzu. Może uda się nam przyjechać w cieplejszym czasie, bo z ogrodu jest furtka do lasu sama natura . Pani właścicielka i jej rodzina bardzo przyjemna i pomocna, dziękuję za miły pobyt jeszcze raz.\nBożena B. z mężem\nWspaniały pobyt w czystym, rodzinnym obiekcie, rewelacyjna lokalizacja, bardzo miła i pomocna gospodyni. Wszystkie usługi zgodne z ofertą. Bardzo dziękujemy i polecamy!\nWszystko super zgodne z opisem . gospodyni bardzo mila , sympatyczna .Rodzinne wakacje spędzamy już czwarty rok z rzędu i ponownie planujemy kolejne wakacje.Polecam.\nBardzo udany pobyt,swietny pokoj z lazienka i aneksem kuchennym,osobne wejscie,wszystko zgodne z opisem.Mila wlascicielka,polecam,na pewno jeszcze tam wrocimy z mezem,blisko sklep i dworzec PKS.\nPełna niezależność ? każdy z gości ma swój klucz, nie ma ?hotelowej? recepcji. Duży plus: siatki przeciw owadom w oknach. Do dyspozycji gości deska do prasowania i żelazko (wspólne - na korytarzu). Blisko dworzec PKS (ważne, bo łatwiej z Polanicy dojeżdżać do okolicznych atrakcji autobusem niż pociągiem), w pobliżu sklep Intermarche. Mimo to okolica cicha. Dla pokoi na piętrze niewielki wspólny balkon, wejście z korytarza. Jeżeli komuś zależy na pojedynczych łóżkach, warto o tym wspomnieć przy rezerwacji ? w części pokoi wersalki (wygodne, szerokie). W pokoju przewodniki po okolicy. Gospodarze pomagają w zorganizowaniu wycieczek do atrakcyjnych miejsc.\n- Katolicki Cmentarz Komunalny w Polanicy- Zdrój ~ 196 m\n- Teatr Zdrojowy Im. Mieczysławy Ćwiklińskiej ~ 538 m\n- Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy-Zdroju ~ 704 m\n- PRYWATNA KLINIKA CHIRURGII PLASTYCZNEJ dr n. med. IRENEUSZ ŁĄTKOWSKI Polanica Zdrój ~ 1.11 km\n- Szpital Chirurgii Plastycznej w Polanicy Zdroju ~ 1.30 km\n- Kościół Matki Bożej Królowej Pokoju w Polanicy-Zdrój ~ 1.60 km\n- Cmentarz Katolicki w Szalejowie Górnym ~ 2.78 km\nPolanica-Zdrój - Obiekt


11.10.2013 • Kodowanie\nNadzwyczaj na prawdę często poszukujemy w sieci jakiś informacji na temat samego internetu, na temat komputerów jak również tego w jaki sposób korzystać z nich efektywnie. Generalnie każdy potrafi w podstawowym poziomie obsłużyć osobistego peceta, jednak schody zaczynają się w wypadku bardziej zaawansowanych działań takich jak format dysku, lub zarówno praca BIOSA. Jeżeli komputery są naszym narzędziem pracy, jeżeli korzystamy z nich na prawdę często pożądane byłoby sprawdzić praktyczne porady jak również dzięki nim przyśpieszyć swoją aktywność. Oprócz porad w serwisie PRACABANK24 możemy odnal...\nPoradników komputerowych w sieci nie brakuje. Jedne są lepiej zaopatrzone inne gorzej, jedne przedstawiają sprawdzone porady, a inne przygotowane zostały poprzez osoby mało kompetentne. Wśród tych portali nadzwyczaj fajnie prezentuje się strona, z której dowiemy się pomiędzy innymi w jaki sposób przeprowadzić format dysku, czy zarówno przyśpieszyć działanie peceta. Dowiemy się zarówno kiedy menadżer zadań, albo wykorzystać potencjał myszy a także skrótów klawiszowych.\nTwórcy serwisu mają spore doświadczenie a także olbrzymie kompetencje, pomogą nam szybciej a także z większym poczuciem kon...\n10.10.2013 • Kodowanie\nPoniektórzy mężczyźni to istni leniwce. Nic im się nie chce robić, za to oczekują dużo od swoich małżonek, albowiem kobieta ponoć jest stworzona do owego, żeby pracować. Takie suche przemyślenia tkwią w głowach mnóstwo przedstawicielek płci piękniejszej, które czują się zupełnie niedowartościowane. Z owego właśnie powodu, aby poprawić samoocenę oraz tak zwane poczucie sprawstwa czyli odczucie na ile rzeczy w naszym życiu mamy wpływ, natomiast na ile nie, czasem taka baba sobie zaszaleje oraz nabędzie jakąś markową sukienkę. Nie ma w tym nic złego, skoro czerpie ona korzyści niematerialne z owe...\nByć może o tym jeszcze nie wiesz, niemniej jednak wróżka jest w Polsce usankcjonowanym zawodem. Wolno założyć działalność gospodarczą o profilu wróżbity jak również dzięki temu legalnie pracować jako wróżka, która przepowiada przyszłość. Jest to nieco ciekawe podejście rządu, który do owej pory nie wypowiedział się jednogłośnie na temat prostytucji, aktualnej przecież w Polsce. Panie trudniące się takim zawodem nie muszą w takim razie odprowadzać podatków, za to wróżki tego nie unikną. Kto by pomyślał, że w Polsce będzie wolno legalnie wróżyć z kart tarota jak również odprowadzać podatki. Spor...\n09.10.2013 • Kodowanie\nSztuczne świąteczne drzewko to spora wygoda. Wystarczy złożyć choinkę, schować do szafy oraz po kłopocie. Jednakże sztuczne drzewko z pewnością nie zagwarantuje chociaż w połowie takiego klimatu gdy świeża, pachnąca kaukaska www.choinki.lublin.pl, lub zarówno dostojny świerk prosto z lasu. Jeśli także jesteście tego zdania, to konkurencyjną ofertę w zakresie sprzedaży hurtowej oraz detalicznej drzewek przygotował usługodawca z Lublina.\nFirma działa na rynku nieprzerwanie od 2006 roku, ciesząc się dobrą opinią wśród klientów, którzy rokrocznie wracają do usługodawcy po świeże, zielone drzew...\nPorządek w papierach musi być, o ile prowadzimy działalność gospodarczą. Niemniej jednak w jaki sposób nad takim ładem zapanować? Najlepiej skorzystać z pomocy specjalistów księgowych, którzy zaprowadzą porządek w każdej firmowej dokumentacji. Usługi księgowe Gdańsk to pełen profesjonalizm w przystępnej cenie.\nWykwalifikowani oraz doświadczeni usługodawcy zajmą się prowadzeniem księgi rozchodów oraz przychodów, zajmą się zarówno ewidencją ryczałtową, a także przygotowaniem bilansu kosztów oraz zysków. Warto już aktualnie zbadać szczegóły oferty oraz skorzystać z wieloletniego doświadczenia...\n04.10.2013 • Kodowanie\nProducent obrusów na każdy typ stołu, o ciekawym designie, plamoodpornych, w szerokiej palecie rozmiarów poleca własne wyroby klientom, którzy mogą w atrakcyjny sposób ozdobić salon, i inne pomieszczenia, w jakich mamy stoły. Dostępne w sklepie online wzory obrusów dopasowane są do przeróżnych potrzeb a także estetycznych upodobań. Odnajdziemy także obrusy białe, odświętne, ręcznie robione, z elegancką koronką, kiedy również modele kremowe, czerwone, turkusowe a także w szerokiej palecie pozostałych kolorów.\nWzory kwadratowe, kiedy również okrągłe, większe a także mniejsze sp...\nProducent obrusów na każdy typ stołu, o ciekawym designie, plamoodpornych, w szerokiej palecie rozmiarów poleca własne wyroby klientom, którzy zdołają w atrakcyjny sposób ozdobić salon, oraz inne pomieszczenia, w których mamy stoły. Dostępne w sklepie online wzory obrusów dopasowane są do różnych konieczności i estetycznych upodobań. Znajdziemy również obrusy białe, odświętne, ręcznie robione, z elegancką koronką, gdy również modele kremowe, czerwone, turkusowe i w szerokiej palecie pozostałych kolorów.\nWzory kwadratowe, gdy również okrągłe, większe a także mniejsze sprawdzą...\n01.10.2013 • Kodowanie\nLubię taki rodzaj liryzmu. Naprawdę podoba mi się to wykonanie. Jest tutaj wszystko czego oczekuję od artysty – oryginalne ujęcie tematu, gra na emocjach, wyczucie. Często wracam do tej piosenki http://www.youtube.com/watch?v=w2WDu_wkOlc kiedy chcę odpocząć po ciężkim dniu. Prawdziwy balsam dla duszy i ukojenie dla skołatanych nerwów. Już taki mam typ charakteru, że lubię się wzruszać, a to nagranie dostarcza prawdziwych emocji. Praktycznie zawsze przy tym płaczę. Polecam innym miłośniczkom głębokiego liryzmu w muzyce!\n28.09.2013 • Kodowanie\nNie ma lepszego sposobu na rzucenie palenia, niż zastąpienie trujących papierosów nowoczesnymi, ekologicznymi urządzeniami emitującymi niewiele wodną, zamiast toksycznego dymu. Nowomodne e papierosy to prawdziwa rewolucja na rynku, najskuteczniejsza, wygodna jak również tania metoda walki z nałogiem. Wykwalifikowany sklep z tego typu asortymentem przygotował szeroką gamę modeli, jak również sporo akcesoriów w przystępnych cenach. Firma przygotowała atomizery, ładowarki jak również baterie, ale zarówno smycze, etui a także wydajne liquidy. Dziś każda osoba, która pożąda rzucić ten...\n© Copyright kodowanie.czytaj-najwiecej.com.pl. All Rights Reserved.


Zwyciężaj swoje słabości – Twój wybór Twoja przyszłość\n6 sierpnia, 2021 16 października, 2021\nMożesz zrobić w życiu dwie rzeczy. Siedzieć z założonymi rękami, narzekać i zazdrościć wszystkim, którym się udało…ALBO\nWZIĄĆ SIĘ DO PRACY NAD SOBĄ. Pójść na siłownię, zacząć się zdrowo odżywiać, uczyć się i przebywać w towarzystwie ludzi, którzy chcą wnieść do Twojego życia coś wartościowego. Nie da się? Nie masz siły? Brakuje Ci środków? NIE PRAWDA.\nBrakować może Ci motywacji, albo pomysłu w jaki sposób możesz nauczyć się danych rzeczy. Na szczęście tego można się dowiedzieć 🙂 Jak tego dokonać?\nPo pierwsze przestań narzekać! Nic Ci to nie da. Marnujesz przez to czas i sprawiasz, że to co ciekawe i wartościowe przechodzi Ci koło nosa. Masz jedno życie więc wykorzystaj je NA MAXA.\nPo drugie nie mów, że nie masz czasu. Każdy ma czas. Trzeba się tylko nauczyć jak tym czasem zarządzać. Pracując nad sobą dojdziesz w końcu do takiej wprawy, że nie będziesz mógł się doczekać nowych zadań i projektów.\nPo trzecie realizuj swoje marzenia! Przestań zasłaniać się brakiem siły, przeciwnościami losu, czy inną kiepską wymówką. MOŻESZ zrobić mnóstwo rzeczy, i to od Ciebie w dużej mierze zależy, czy wstaniesz z kanapy i sprzed telewizora, i zaczniesz coś zmieniać.\nChciałbyś więcej informacji na ten temat? A może przyda Ci się szczegółowy plan działania? Poniżej znajdziesz 10 pytań jakie warto sobie zadać, gdy chcesz się rozwijać, walczyć ze swoimi słabościami i….JE PRZEZWYCIĘŻYĆ 🙂\nGdzie jesteś w tej chwili?\n2. Jakie marzenia zrealizowałeś do tej pory?\n3. Kto Ci pomagał?\n4. Gdzie chciałbyś być za rok, dwa lata i za 10?\n5. Co sprawia, że masz motywację?\n6. Z czego możesz zrezygnować, by zyskać czas?\n7. Jak ma wyglądać Twój wymarzony dzień?\n8. Co dobrego chciałbyś zrobić dla innych?\n9. Jakie rzeczy możesz przewidzieć, by się do nich przygotować?\n10. Co sprawi, że będziesz szczęśliwy?\nZawsze warto zadawać sobie pytania, bo dzięki nim nie tylko się rozwijasz, ale również poznajesz siebie samego. Możesz poprawić swoją efektywność i sprawić, że wszystkie dotychczasowe niepowodzenia zmienią się w małe i duże zwycięstwa. Gotowy? w takim razie do dzieła! 🙂


Gejdar Dżemal: Metafizyka luksusu elit – Xportal.pl\nGejdar Dżemal: Metafizyka luksusu elit\n1 listopada 2017 10:55\nNie jest tajemnicą, że tak zwane elity zanurzone są w życiu pełnym niepotrzebnego luksusu i nadmiernej konsumpcji. Co do zasady, wszystkie te osoby to skorumpowani malwersanci. Na pytanie, z czego się to bierze odpowiedź wydaje się prosta: człowiek jest słaby, słabszy od materialnego bogactwa i przepychu. Wersja o słabości człowieka wobec nadmiaru bogactwa i luksusu jest odpowiedzią dość powierzchowną i uproszczoną.\nGłębiej patrząc dostrzega się, że ludzie ci są mytnikami, którzy pobierają daninę dla księcia tego świata. Bogactwo i piękno – to atrybuty Lucyfera, Iblisa, Apolla, którzy nie są w stanie oszukać ludzi naprawdę wierzących.\nW ostatnich czasach ludzie władzy coraz bardziej ujawniają swoje szaleństwo na punkcie super-konsumpcji. Apartamenty za miliony dolarów, nieruchomości, jachty to jeszcze nic. Sprawy zaczęły dotyczyć jakichś nieprawdopodobnych historii o samolotach wyposażonych między innymi w złote muszle klozetowe, które przewożą nie tylko swoich właścicieli, ale też ich psy. Ludzie po takich informacjach zaczynają zadawać sobie pytanie – w czym leży istota takiego szaleństwa? Takich rzeczy przecież nigdzie się nie spotyka. W dawnych czasach oczywiście można było spotkać coś podobnego np. u indyjskich radżów, którzy faktycznie rozrzucali diamenty, przegrywając ogromne sumy w kasynach. Brytyjskie władze kolonialne popierały takie ekscesy, przepych i super-konsumpcjonizm jako bezpieczne trwonienie kolosalnych środków. Dla radżów to przeszłość, dziś w różnych częściach globu to rzeczywistość. Ludzie zadają sobie pytania: czy jest to choroba psychiczna, czy należy postawić inną diagnozę? Po cóż człowiekowi pięćdziesiąt, a może i sto samolotów ze złotymi muszlami klozetowymi? Po co wozić po całym świecie psy w tych samolotach? Po co kolekcjonować gigantyczne ilości nieruchomości, których człowiek nie jest w stanie odwiedzić, nie mówiąc o tym, by w nich zamieszkać?!\nW rzeczywistości, odpowiedź na to nie jest taka prosta, ponieważ mamy do czynienia z pewnego rodzaju metafizyczną subtelnością. Władza odgrywa role mytnika, pracującego na rzecz szatana, na rzecz Iblisa. Iblis pobiera od ludzkości opłatę za życie na planecie, za życie na ziemi, tak jak właściciel zbiera pieniądze od swoich lokatorów. Jednocześnie opłata czynszowa wciąż wzrasta. Jednak produktywne możliwości całej ludzkiej zbiorowości pracując na rozliczenie się z Księciem tego świata nie nadążają za podwyżkami. To jeden poziom. Mytnicy, którzy zbierają podatki od ludzkości działają segmentowo. Każdy zbiera daninę ze swojego pola zarządzania. Wszystko idzie później do „wspólnego funduszu” komitetu witającego Antychrysta.\nDo rąk tych ludzi przykleja się bardzo dużo. Mytnicy znaczną część zbieranych zasobów zostawiają w swoich kieszeniach. To drugie dno. Z ich punktu widzenia oczywiście wszystko jest legalne. Nawet zbieranie środków na cele humanitarne i dobroczynne fundusze w swoich regulaminach zakłada czasem, że do 80% zebranych pieniędzy trafia do kieszeni zbierających. Istnieją takie przepisy i sam system funduszy i zbiorów dopuszcza kradzieże i oszustwa.\nZrozumiałym jest również to dlaczego, mytnicy, urzędnicy na służbie Antychrysta-Dadżala kradną, kiedy dorwą się do zasobów. Ludziom znacznie trudniej zrozumieć, dlaczego oni zamieniają to co skradzione w tak bezsensowny super-konsumpcjonizm. Dlaczego na przykład jacht nie ma 150 metrów długości tylko 180 metrów, dlaczego jego szerokość nie wynosi 20 metrów tylko 25. Jest to dziesiątki jeśli nie setki tysięcy dolarów droższe, ale co właściwie wygrywa człowiek zamawiający sobie jacht dłuższy o 30 metrów? Dlaczego umieszcza on muszle klozetowe ze złota, używa specjalnego marmuru w łazienkach i toaletach i tak dalej? Bogactwo Saudów, bogactwo sułtana Brunei, czym jest motywowane?\nFaktem jest, że mytnicy znajdują się pod kontrolą pewnych niewidzialnych sił, które ściśle kontrolują ich psychikę. Siły te wykorzystują luksus dla swoich celów. Ostatecznie wykorzystuje go nie sam człowiek, który jest tylko operatorem, ciałem. Wykorzystuje go psychiczna monada, która go kontroluje.\nNależy przypomnieć, że przepych związany jest z elementami światła. Jeśli wyobrazimy sobie jak najdobitniej przedstawić luksus (łac lux. światło, przyp. tlum.) to skojarzy nam się on z przestrzenią pełną światła, blasku, z wieloma kryształami i złotem. Złoto jest synonimem słońca. Światło jest głównym elementem luksusu. Naturalnie, przez luksus, przez światło realizuje się samo pojęcie piękna. Piękno jest fiksacją, ważną kwestią dla pewnego typu ludzi, takich jak ministrowie, sułtanowie, emirowie. Rzecz w tym, że piękno jest atrybutem szatana.\nNie ma w tym nic dziwnego, ponieważ szatana należy widzieć nie jako skrzydlate monstrum, latającego gada z czerwonobrązową skórą, porośniętego sierścią. Tak wyglądają dżiny z najniższych światów, które często są mylnie interpretowane jako wcielenie zła. Nie mają one, żadnego związku z Iblisem. Iblis to Apollo Musagetes, to świetlisty człowiek irańskiego sufizmu, to Gwiazda Poranna, to człowiek Nieba i Ziemi, który reprezentuje sobą doskonałe połączenie wszystkich stanów bycia. Oczywiście jest to świetliste połączenie. W rzeczy samej szatan jest nieodłącznie związany z harmonią, estetyką, pięknem, które sprzężone są z ideą siły, władzy, obfitości i luksusu.\nIdea wielkości u ludzi, którzy są zanurzeni w życiu oraz idea piękna i blasku są ze sobą blisko związane. Bycie powinno lśnić. Dlatego ludzie, którzy są u władzy, czując przeznaczenie swojego statusu, swojej funkcji mytnika, w sposób jaskrawy pokazują swoje położenie i swoją sytuację egzystencjalną. Tym tłumaczy się to, dlaczego psy mogą chodzić w złotych obrożach i latać najdroższymi biznes-jetami. Jest to aspekt metafizyki szatana, przejaw tego co skupia bycie wyłaniające się z Wielkiej Istoty, którą jest Gwiazda Poranna, którą jest Lucyfer czyli nosiciel światła. Jeśli się to zrozumie, to zrozumie się również pożądanie złota i innych lśniących kosztowności.\nLuksus jest atrybutem Bycia, a Bycie jest anty-duchem. Dlatego monoteistyczne tradycje i monoteistyczne religie, założone na objawieniu jednego i jedynego Boga znajdowały się w opozycji do luksusu, do świetlistej metafizyki, do estetyki blasku i światła, albo przynajmniej odnoszono się do tego w sposób skrajnie podejrzliwy. Dlaczego okrycia czterech pierwszych prawowiernych kalifów miały dziury, które potem zszywano i noszone je przez całe życie ? Właśnie dlatego. Idea wielkości Allaha przewyższa zasady wielkości Bycia, zasady wielkiej Istoty, w którą jesteśmy wrzuceni. Może to wygląda jak nędza. Allah ukazuje się „jako ubóstwo” ponieważ nie może zmieścić się w blasku i wielkości jaka znajduje się tu, na ziemi. Jeśli widzimy blask i wielkość, to są to jawne oznaki Szatana.\nDlatego korupcja związana z kręgami władzy, to nie tylko pragnienie, aby mieć smaczny posiłek lub zrelaksować się w jakimś kurorcie Courchevel. Korupcja jest związana z służbą Mamonie. Dla większości są to tylko słowa, prosta metafora, pod którą kryje się defraudacja i łapówkarstwo. Nie, służenie Mamonie, to służenie jednemu z najważniejszych aspektów Szatana. To służenie estetyce, pięknu, zasadzie wspaniałości i blasku, która jest nieodłączną linią nienawiści do Najwyższego i nienawiści do Ducha.\nSposoby na służenia Mamonie, wielbienie Złotego Cielca są częścią jednej idei, idei pokonania brudu, z którego został stworzony człowiek. Iblis powiedział Najwyższemu, kiedy nakazano mu pokłonić się Adamowi: „Stworzyłeś mnie z ognia, a jego z gliny”. Część ludzi, która została przez szatana zainstalowana na „górze” po to by mu służyć, chce naturalnie zbliżyć się do ognia. Stając się książętami, chcą się z brudu oczyścić. Ale do ognia istoty stworzone z gliny zbliżyć się nie mogą, wiąże się to z najsilniejszym bólem.\nSwoją drogą złoto jest formą maksymalnego zbliżenia się do ognia, które może być osiągnięte na poziomie gliny. Z ołowiu w złoto. Dlatego wszystkie ekscesy konsumpcjonizmu są formą liturgii. O bogaczach można powiedzieć, to ludzie ociekający tłuszczem, nic nie wytwarzający, świecący pustką duchową, którzy wypełniają swoje bezsensowne życie przez paranoiczne bogacenie się. I tak, i nie. Tak naprawdę są oni kapłanami tego, co nazywamy Wielką Istotą czyli Księciem tego świata. Kapłanami, którzy urzeczywistniając liturgię tego świata czują pełnię, tak jak czuje je każdy pop „uczestnicząc” w świętych rytuałach.\nMy monoteiści, musimy jasno zrozumieć, że mamy do czynienia nie tylko z obżartą swołoczą, ale z celowo zainstalowanym korporacyjnym spiskiem w imieniu nadchodzącego antychrysta Dadżala, który opiera się na luksusie, super-konsumpcji, na złocie, kulcie piękna, estetyki, na wszystkim co przeciwstawia się Duchowi.\nPiękno to wróg Ducha. Piękno być może uratuje świat, ale zgubi ludzkość.\n5 listopada 2017 o 22:59 · Odpowiedz\n“Piękno zbawi świat” jak mówi znana maksyma. W pięknie musi być zachowana proporcja, standard, norma. Pojęcie piękna jest płynne, bo dla kogoś umęczony Chrystus może być uosobieniem piękna, a dla kogoś odrażającym obrazem na który nie da się spojrzeć. Dla kogoś Pasja Gibsona może być ukazaniem pięknej miłości zbawiciela, a dla kogoś odrażającą produkcją przesiąkniętą okrucieństwem, brutalnością. Oczywiście tu dotykam innej kategorii problemu, bo to co autor chciał zawrzeć w swoim tekście tyczy się zwykłej rozrzutności. Pecunia non olet. Jeśli szejk chce mieć złoty klozet to jego prywatna sprawa. Nic mi do tego, a jeżeli mnie to gryzie to jest to wyraz zwykłej zazdrości z mojej strony. Tu też warta podkreślenia jest kwestia typowego podejścia, które tu pokątnie zostało zasugerowane, mianowicie, że pierwszy milion trzeba ukraść. Nierówności społeczne zawsze będą i to one też kształtują podejście do piękna w danej kulturze, społeczności. Dla kogoś pięknem już będzie wyłącznie to co kręci się wokół luksusu (bo w swoim życiu nie zaznał biedy), a dla kogoś pięknem będzie to co go otacza. Jego mały microświat, a luksus będzie przejaskrawioną czy wyidealizowaną wersją piękna.\nKult ciała był, jest i będzie, bo definiuje rozwijającą się cywilizację. Zaniedbanie na tym gruncie może oznaczać np. obniżanie poziomu życia obywateli danego państwa, czyli niepokojących tendencji szerzących się przez złe postępowanie rządu. Czy głodówkę protestujących można określać w kategorii piękna? Jeśli nadamy jej znaczenie, a na dodatek jeśli ta głodówka osiągnie konkretny efekt. Sama głodówka jest zaprzeczeniem kultu ciała, a udręczenie (a może trafniej umartwienie), które jest gloryfikowane przez chrześcijaństwo przez niektórych może być odbierana jako zwykły katolicki radykalizm, a nie jako prawidłowa realizacja wiary w swoim życiu.\nŻyjemy po prostu w czasach gdzie coraz bardziej trzeba się wpasowywać w określone normy, którym nie wszystkim, a może i w większości nie po drodze.\n1 listopada 2017 o 21:05 · Odpowiedz\nChrześcijaństwo ma swoje korzenie w antycznej kulturze greckiej,w której Bóg objawił się w PIĘKNIE,PRAWDZIE i DOBRU.\n2 listopada 2017 o 14:18 · Odpowiedz\nA nie przypadkiem w sekcie Judaistycznej , który to judaizm jest Zaratusztrianizmem z reliktami szamanizmu semitów ? Panteonu rozwiązłych bożków greckich rybaków nie ma co w to mieszać . Bo ma tyle do chrześcijaństwa co nasz Borowy , Lelum i Polelum .\nAnglosasi szukają na siłę związków z starożytną Grecją czy chociaż Rzymem , bo durnie wstydzą się swoich celtyckich przodków . Stąd też obecna w ich kulturze idealizacja tych kultur , i umniejszanie dorobku innych potęg starożytności .\nMy mamy Wielką Scytię i ŻADNYCH powodów do kompleksów .\n1 listopada 2017 o 11:28 · Odpowiedz\nDobry tekst, jednak czy co do zasady sam Bóg nie jest Pięknem? Czy każdy przejaw piękna i estetyki (np. w architekturze, muzyce) to według Dżemala kłanianie się Złemu?\n1 listopada 2017 o 13:26 · Odpowiedz\nCzystość formy nie . Przepych tak