Boża ‘Nadzieja’ na nawrócenie Wiarołomnej i Nowe Przymierze\nPrzypominamy sobie analizowany w poprzedniej części naszej strony fragment z Oz 11 (w.1-9) o ‘rozterce Serca’ Boga, prowokowanego do ukarania Izraela, które jednak nadal wiernie go kocha i nie chce jego zguby – wiecznej (por. Oz 11,1; zob. wyż.: Księga Ozeasza).\n– Toteż w ogólnej konkluzji księgi Ozeasza mimo wszystko przebija Boża zdumiewająca ‘nadzieja’, a raczej Boża pewność, że zwycięży ... miłość i zaofiarowane przez Bożego Oblubieńca Izraela odnowione przymierze miłości:\n„A to Ja jestem – Jahwéh, twój Elohim [Bóg], od ziemi Egipskiej, innego Boga poza Mną ty nie znasz,\nNa pustyni, w kraju posuchy cię pasłem. Kiedy ich pasłem, byli nasyceni,\nlecz w tej sytości unieśli się pychą i o Mnie zapomnieli ...\nWyniszczę ciebie, Izraelu, i kto ci przyjdzie z pomocą?...” (Oz 13,4-6.9).\nKsięga kończy się mimo wszystko optymistycznie, tj. Bożą niejako ‘nadzieją’ i nową Bożą propozycją całkowitego pojednania z Bogiem i odnowienia zawartego przymierza – na kształt komunii małżeńskiej:\n„Wróć, Izraelu, do Boga twojego, Jahwéh, – upadłeś bowiem przez własną twą winę!\nZabierzcie ze sobą słowa [= szczerej skruchy] i nawróćcie się do Jahwéh. Mówcie do Niego:\n‘Przebacz nam całą naszą winę, w ten sposób otrzymamy dobro za owoc naszych warg ...\n‘Uleczę ich nie-wierność i umiłuję z serca, bo gniew Mój odwrócił się od nich ...’\nBo: drogi Jahwéh są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy” (Oz 14,2-5.10).\nb. Podsumowanie przymiotów oblubieńczo-małżeńskiej\nmiłości Jahwéh u Ozeasza\nW podsumowaniu wypada podkreślić kilka bardzo wyraziście się rysujących cech, które charakteryzują miłość Jahwéh do swego Ludu, ukazaną w księdze proroka Ozeasza.\nJak przez nikogo innego z dotychczasowych autorów biblijnych, mówi Jahwéh przez Ozeasza wielokrotnie o sobie jako Mężu Ludu swego, Izraela. Jahwéh używa wtedy każdorazowo samoobjawieniowej funkcji ludzkiej mowy, mówiąc zatem o sobie – w pierwszej osobie.\nW tej sytuacji każdorazowy akt kultu ‘obcych bogów’ nie może nie być oceniony inaczej, jak tylko jako akt typowego cudzołóstwa: niewierności małżeńskiej.\nWszystkie nieszczęścia, jakie nawiedzają Izraela – przede wszystkim Izraela północnego, którego losy dobiegają za działalności proroka Ozeasza zdecydowanie do definitywnego wykreślenia tego państwa z mapy dziejowej, są prostą konsekwencją apostazji od Jahwéh, czyli następstwem nie ustających zdrad ‘małżeńskich’ przymierza obopólnej oblubieńczej miłości, jakie Izrael niegdyś zawarł z Jahwéh.\nJahwéh z niewyczerpaną cierpliwością wysyłał do swego Ludu Proroków i wielu innych wysłańców. Mieli oni w imieniu Jahwéh nawoływać Lud Bożego Wybrania do nawrócenia, czyli zdecydowanego odrzucenia bogów ‘obcych’, a powrotu do samego tylko Jahwéh.\nNiestety, reakcją Ludu Bożego na tych Bożych Wysłańców była każdorazowo szyderstwo, cynizm i ich prześladowanie (por. Oz 9,8).\nSzczególna odpowiedzialność za apostazję Ludu Bożego Wybrania od Jahwéh spada na kapłanów oraz przywódców politycznych. Oni to stawali się nie ustającym sidłem dla Ludu, odwodząc go od Boga Prawdy-Wierności.\nWypowiadane w okresach klęsk słowa Ludu są z zasady nieszczere: Lud w swym sercu jest tak zatwardziały i utrwalony w woli grzeszenia, tzn. chodzenia za bogami ‘cudzymi’, że wykazuje wszelkie symptomy nienawracalności.\nJahwéh podejmuje wszelkie wysiłki, by ten swój Lud, tę swoją z gruntu zepsutą, wiarołomną, wciąż cudzołożną, niegodną ‘oblubienicę’ – doprowadzić do skruchy. Gdy Jahwéh staje w obliczu sięgnięcia po argument ostateczny: dopust nieszczęść i pożogi wojennej, zaczyna się On niejako mocować sam ze sobą. Sam Bóg staje wtedy wobec dylematu: czy zwyciężyć ma Jego sprawiedliwość karząca, czy też ma On okazać się raczej ponownie miłosierdziem. Z zasady przeważa wtedy zawsze Jego Miłosierdzie.\nWbrew wszelkim konwencjom życia małżeńskiego, gdy zdradzony, zwłaszcza chronicznie zdradzany współmałżonek za żadną cenę nie przyjąłby już tej strony zdradzającej, Jahwéh działa w tym wypadku zawsze wbrew jedynie ‘ludzkiemu’, małżeńsko-rodzinnemu stylowi postępowania.\n– Jahwéh jest mianowicie Bogiem wierności, tj. jest Bogiem-Prawdą. Pozostaje On nieustępliwie zawsze taki sam w swych odniesieniach do tej umiłowanej: Ludu swojego Wybrania. Mocą tej wierności nigdy nie odrzuci tej swojej, nad własne życie umiłowanej: swego Ludu – i każdego poszczególnego mężczyzny i kobiety.\nTa właśnie cecha jest szczególnie zdumiewająca – i po ludzku trudna do zrozumienia. Na Jahwéh każdy zawsze może liczyć. Chociażby był splamiony, zhańbiony i napiętnowany najgorszymi zdradami i grzechami. Jahwéh bowiem zawsze jest Bogiem-Prawdą: nieustępliwie wierny swemu raz Izraelowi danemu słowu:\nKocham Cię, ty Moja, Oblubienico.\nJa twój Boży Małżonek.\nNigdy Cię kochać nie przestanę.\nObyś tylko okazała skruchę serca\ni poprosiła o przebaczenie\nTwoich nie kończących się zdrad.\nPamiętaj, ty Moja\nMoje ‘oczko-w-głowie’, Moja Wybrana Własności:\nKocham Cię na zawsze! Jak to poleciłem napisać\nSłudze mojemu Ozeaszowi jako Słowo Boże:\n„Jahwéh rzekł do mnie:\n‘Pokochaj jeszcze raz kobietę, która innego kocha, łamiąc wiarę małżeńską’!\n‘Tak – miłuje Jahwéh synów Izraela, choć się do bogów obcych zwracają\nCzy tak przeżywana wierność raz ‘ślubowanej’ miłości nie jest zdumiewającym świadectwem tego, że Bóg nigdy nie opuszcza swego żywego Obrazu: mężczyzny i kobiety, nawet gdy oni stają się w swej uległości Złemu całkiem niegodni Jego spojrzenia?\n– Czy taki styl miłowania ze strony Jahwéh, nie wyznacza zarazem jedynej drogi, jaką sam Stworzyciel wskazuje dla każdego męża i dla każdej żony jako pierwo-wzór dla kształtowania ich odniesień małżeńskich – na dni kochane, ale i niezwykle trudne ich komunii życia i miłości?\n2. Oblubieńczo-małżeńskie zwierzenia miłości Jahwéh\na. Wynurzenia samoobjawieniowe Jahwéh ze swej miłości\nOd proroka Ozeasza (poł. 8 wieku przed Chr.) przenosimy się o półtora wieku później – do dramatycznych czasów ostatnich dziesiątków lat istnienia państwa Judy i Jeruzalem. Legło ono ostatecznie pod ciosami państwa neo-babilońskiego, gdy Jeruzalem zostało w 586 r. zdobyte i wraz ze świątynią Jahwéh ... spalone.\nW państwie Judy działał wtedy, za wielkiego reformatora religijnego króla Jozjasza (640-609: poległ w bitwie pod Megiddo) prorok Jeremiasz (działał od ok. 627-580 ? r.).\nPo Jozjaszu królem w Jeruzalem został Jojaqim (609-598 r.). On jednak całkowicie przekreślił i odwrócił reformę religijną przeprowadzoną przez swego ojca Jozjasza. Dla Jeremiasza nastał za jego panowania czas ‘ciemnej nocy’ i śmiertelnego prześladowania jego osoby i jego misji prorockiej.\nOstatnim królem Jeruzalem był Sedecjasz (597-586 r.). Odnosił się on do Jeremiasza wprawdzie lepiej i zapewne wierzył w jego Bożą misję prorocką, był jednak moralnie słaby. Z fałszywie pojmowanego własnego honoru podporządkował się całkowicie swej ‘wszechwładnej’ generalicji, która dążyła do zgładzenia Jeremiasza. Mianowicie Jeremiaszowi stawiano zarzut, że dopuszcza się zdrady stanu oraz że osłabia siłę bojową wojska, ilekroć przekazuje Boże polecenie poddania się zwycięskiej Babilonii.\nW swej Księdze, szczególnie w jej początkowej części, ucieka się Jeremiasz raz po raz do języka zaczerpniętego z odniesień oblubieńczych narzeczeństwa i małżeństwa, ilekroć wypada mu mówić o miłości Jahwéh do Izraela. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy Jeremiasz przedstawia miłość Jahwéh w sensie pozytywnym, jak i gdy wielokrotnie wypadnie mu mówić o nagminnych grzechach apostazji od Jahwéh, tj. o oddawaniu czci bogom-Nicościom.\nPodobnie jak w bezpośrednio poprzedzających rozważaniach, pragniemy wydobyć z Księgi wątki, które ukazują Boga jako tego, który ukochał Izraela nieodstępnie miłością oblubieńczą i z tej miłości nigdy się nie wycofa. Oto garść takich wypowiedzi z Księgi Jeremiasza.\nZaangażowana miłość Jahwéh do Izraela-oblubienicy: kochającej – potem cudzołożnej\nTrudno nie zauważyć najwyższego stopnia zaangażowania miłości w słowach, w jakich Jahwéh powołuje Jeremiasza. Nawiązuje do chwili jego poczęcia, czyli wydarzenia dokonującego się w następstwie najintymniejszego zjednoczenia małżonków-rodziców. Ponieważ jednak tu mówi Bóg, odniesie się On do swej najbardziej osobistej więzi poznania-miłości do Jeremiasza jako wybranego-umiłowanego już „przed założeniem świata” (Ef 1,4):\n„Jahwéh skierował do mnie następujące słowo:\n‘Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię;\nNim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię [= wybór na Proroka],\nProrokiem dla narodów ustanowiłem cię’ ...” (Jr 1,4n).\nTo Boże Słowo poświadcza nie tylko fakt, że nie ma człowieka, który by został poczęty jako owoc ‘przypadku’ – wbrew i poza zamysłem Boga jako Stworzyciela. Sam Bóg „kształtuje” każdorazowo swój żywy Obraz w kosmosie: mężczyznę i kobietę swą najgorętszą, zaangażowaną miłością jako umiłowanego nie egoistycznie dla siebie, lecz „dla niego samego” (GS 24). Nadaje mu właściwą mu celowość, a jednocześnie ofiaruje mu mobilizujące go powołanie do podjęcia: „poświęciłem cię ...”.\nMiłość jaką Bóg okazuje Jeremiaszowi w tym powołaniu, nosi co prawda cechy rodzicielstwa względem niego.\n– Ponadto jednak objawia tu Jahwéh swoją więź z nim o wiele głębszej i bardziej intymnej natury. Jest to zaznaczone w owym „... znałem cię”. Jak zwykle w języku i zgodnie z mentalnością semicko-hebrajską, użyty tu czasownik ‘poznać’ oznacza – prócz aspektu intelektualnego bardzo mocno podkreślony wydźwięk uczuciowy i oblubieńczy. Właśnie dlatego nadaje się użyty tu czasownik: jadá’ [znać, poznać] – gdy dzieje się to w odpowiednim kontekście, do oznaczenia zjednoczenia małżeńskiego.\n– Jeśli tutaj sam Bóg używa czasownika „poznałem-znałem cię”, widzimy, że chodzi tu o ‘poznanie’ Boże, które jest niezwykle mocno nasycone uczuciem i przylgnięciem.\nJuż w początkowym rozdziale Księgi uzasadnia Jahwéh nieuniknioną karę, jaka spadnie na Jeruzalem, przez wskazanie na jego grzech chronicznego odstępstwa od zawartego przymierza – przez uprawianie kultu obcych bogów (Jr 1,16). Jednocześnie jednak Bóg dodaje Jeremiaszowi odwagi w nawoływaniu do nawrócenia.\nNiebawem przechodzi Prorok do ‘autobiograficznych’ wynurzeń Jahwéh o swej niejako ‘narzeczeńskiej’ miłości do Izraela, gdy sam nim kierował w wędrówce po pustyni po wyjściu Izraela z Egiptu (ok. 1250 przed Chr.).\n– Tutaj zatem przedstawia Jahwéh siebie samego jako Bożego ‘Oblubieńca’ swego Ludu.\nNie może to nie być nawiązaniem do małżeństwa jako pierwotnego sakramentu stworzenia. Odniesienia Jahwéh do swej umiłowanej, choć Go wciąż zdradzającej, stają się poza wątpliwością wzorem kształtowania wzajemnych odniesień w życiu małżeńskim. Ten fragment Słowa-Bożego-Pisanego może pochodzić z ok. 620 r., początkowych lat wystąpień prorockich Jeremiasza:\n„Idź i głoś publicznie w Jerozolimie: To mówi Jahwéh:\nPamiętam wierność twej młodości [= idealna miłość okresu wędrówki po pustyni: chodzenie Izraela z samym tylko Jahwéh],\nmiłość twego narzeczeństwo, kiedy chodziłaś za Mną na pustyni, w ziemi, której nikt nie obsiewa ...” (Jr 2,2).\nZ tą pierwotną miłością do Jahwéh jaskrawo kontrastuje obecna postawa Izraela – z Jeruzalem na czele [państwo Izraela Północnego od 722 już nie istnieje].\nMówi ponownie Jahwéh o sobie autobiograficznie, tzn. w pierwszej osobie:\n„Jaką nieprawość [hebr.: ’áwel: niesprawiedliwość, przewrotność, oszukanie]\nznaleźli we Mnie wasi przodkowie, że odeszli daleko ode Mnie?\n[hebr.: rahaqú me-’aláj = oddalili się ode Mnie, zrezygnowali..., zamienili...]\nPoszli za nicością – i stali się sami nicością\n[hebr.: waj-jelkú ‘acharé ha-Hébel – waj-jeHbálu: szli za tym co jest Nic, i stali się Nic].\nNie mówili zaś: ‘Gdzie jest Jahwéh, który nas wyprowadził z kraju Egipskiego ...\n– A Ja wprowadziłem was do ziemi urodzajnej, byście spożywali jej owoce i jej zasoby.\nWeszliście i zbezcześciliście moją ziemię – uczyniliście z mojej posiadłości miejsce pełne odrazy\n[hebr.: to’ebáh = obrzydliwość: to co kult Boży i wartości etyczne ciężko znieważa, np. wyuzdanie seksualne Kananejczyków (Kpł 18,26n.29n; itd.), kult innych bogów, spalanie dzieci w ofierze bogu, zysk z prostytucji sakralnej itd.].\nKapłani nie mówili: ‘Gdzie jest Jahwéh’? ...\nPasterze zbuntowali się przeciw Mnie; prorocy [fałszu] głosili wyrocznie na korzyść Baála\ni chodzili za tymi, którzy nie dają pomocy [bóg sztuczny jako Nicość nigdy nie pomoże] ...\nPrzejdźcie na brzegi Kittim [Cypr; poganie na Zachodzie]\ni zobaczcie ... czy stało się tam coś podobne?\nCzy jakiś naród zmienił swoich bogów? A ci przecież nie są wcale bogami!\nMój zaś naród zamienił swoją Chwałę [hebr.: kebôdó, od: kabôd = chwała, wspaniałość, majestat Boży rozpoznawalnz w dziełach stworzenia i Bożych zbawczych ingerencjach]\nna to, co nie może pomóc [be-lô‘ – jôî’l = na nie-przydatne, nieużyteczne, niezdolne dopomóc].\nNiebo, niechaj cię na to ogarnie osłupienie ... –\nOpuścili mnie, źródło żywej wody – żeby wykopać sobie cysterny,\ncysterny popękane, które nie utrzymują wody ...” (Jr 2,5-8.10-13).\nNastępstwem zbuntowania się przeciw Jahwéh, Bożemu Oblubieńcowi z lat ‘pierwszej miłości’ Izraela na pustyni, jest obecny stan zastraszenia tak ze strony Egiptu, jak państw mezopotamskich. Stan ten jest prostą konsekwencją zdrady Jahwéh, przymierza ‘ślubnego’ zawartego pod Synajem:\n„Twoja niegodziwość cię karze, a twoje nie-wierności cię osądzają.\nże opuściłaś swego Boga, Jahwéh, a nie odczuwałaś lęku przede Mną ...” (Jr 2,19).\nUpadek zaś Izraela, a raczej istniejącego tylko jeszcze Judy z Jeruzalem jako stolicą, jest przerażający – i hańbiący. Głównym grzechem, pociągającym za sobą wszystkie inne grzechy i zbrodnie, stała się apostazja od Jahwéh. Ta zaś jest ostentacyjnym uprawianiem ‘cudzołóstwa-z-innymi-bogami’.\nJeremiasz – a raczej sam Jahwéh przez swego sługę proroka, przemawia do Izraela jako ‘nierządnicy’. Jest to kolejna ilustracja wzajemnych odniesień Jahwéh do Ludu swego Wybrania w nawiązaniu do terminologii i rzeczywistości narzeczeństwa-małżeństwa. Nie mogło to zostać bez wpływu na pogłębiające się kształtowanie świadomości odnośnie do sakramentalności małżeństwa:\n„Od dawna bowiem złamałaś [Ty, Jeruzalem: Ludu mego Przymierza Ślubnego]\nswoje Jarzmo, zerwałaś swoje więzy [= zawarte Przymierze, zwł. I-sze Przykazanie].\nPowiedziałaś sobie: ‘Nie będę służyć’\n[słowa odnoszone m.in. do upadłych Aniołów, którzy również odrzucili oblubieńczą miłość Boga do nich]!” (Jr 2,20a)\nJeremiasz opisuje drastycznym językiem ostentacyjne łamanie pierwszego przykazania: wyłącznej czci Jahwéh. Wypada zaś sobie uświadomić, że sam Jeremiasz pozostał samotny, chociaż bardzo pragnął zażywać życia spokojnego w szczęśliwym małżeństwie, otoczony gronem kochanych dzieci (Jr 16,1n; 15,17). Jeremiasz wykazuje ‘córze Jeruzalem’ jej bezwstyd, który jej samej już nie żenuje: namiętne bieganie za cudzymi bogami i składanie im hołdów kultu – również kultu okrutnego – przez składanie dzieci w ofierze Molochowi:\n„... Na każdym więc wysokim pagórku i pod każdym zielonym drzewem pokładałaś się jak nierządnica.\nA Ja zasadziłem ciebie jako szlachetną latorośl winną, szczep zupełnie prawdziwy.\nNawet jeśli obmyjesz się ługiem sodowym i dodasz wiele ługu drzewnego, pozostanie wina twoja wobec Mnie jak skaza ...\nSpójrz na swe postępowanie w Dolinie [dolina Ge-Hinnom, płdn.-zach. pod Jeruzalem: miejsce krwawego kultu moabskiego Molocha],\nLecz ty mówisz: ... ‘Kocham bowiem obcych i pójdę za nimi’\n... Ci, którzy mówią do Drzewa [bożka z drzewa]:\n‘Ty jesteś moim ojcem’, a do kamienia: ‘Ty mnie zrodziłeś’ [kult obcych bogów]\nDo Mnie zaś obracają się plecami, a nie twarzą, a gdy ich spotka nieszczęście, wołają:\n‘Powstań, wybaw nas’!\nGdzież są twoi bogowie, których sobie uczyniłaś? Niech przybędą na pomoc,\njeżeli cię mogą wybawić, gdy spadnie na ciebie nieszczęście! ...\nCzy panna zapomni swoich klejnotów, a narzeczona swych przepasek?\nMój naród jednak zapomniał o Mnie, od niezliczonych już dni” (Jr 2,20b-23.25.27nn.31n)!\nPodobnym językiem, wciąż hojnie czerpanym z odniesień narzeczeńskich i małżeńskich, zwłaszcza w aspekcie zdrady małżeńskiej jednego z małżonków, ujęte są dalsze rozdziały niemal całej pierwszej połowy księgi Jeremiasza.\nJeden raz więcej trudno powiedzieć, na ile ten drastyczny język o kulcie ‘obcych bogów’ odzwierciedlał w pierwszym rzędzie tylko symbolicznie odstępstwo i zdradę Jahwéh, który związał się z Izraelem przymierzem komunii życia i miłości pod Synajem,\nczy też zdecydowanie przeważała jako forma kultu – powszechnie uprawiana ‘prostytucja sakralna’, tak iż zwłaszcza niektóre miejsca kultu obcych bogów były po prostu ‘domami publicznymi’ z sakralną otoczką.\nW takim przypadku język Jeremiasza – i każdego innego autora biblijnego, używany na oznaczenie kultu obcych bóstw jako uprawianego nierządu, odzwierciedlałby grzechy popełniane przeciw pierwszemu przykazaniu nie tylko w sensie symbolicznym, ale również jako przygnębiająca rzeczywistość: grzechów nie tylko przeciwko pierwszemu, ale i VI i IX przykazaniu.\n– Podejrzenie takie budzi się przede wszystkim ze względu na wielu różnych autorów biblijnych, donoszących takim samym stylem i językiem o apostazji od Jahwéh jako o ‘cudzołożeniu-z-obcymi-bogami’.\nGłębia powszechnego zepsucia moralnego i zuchwałego deptania przyjętych w przymierzu zobowiązań ‘ślubnych’ jest zastanawiająca. Jak to wszystko się układało w rzeczywistości, gdy np. Jeremiasz pisze w dalszym ciągu:\n„Podnieś oczy [ty Izraelu-Odstępczyni] na pagórki i patrz:\n– Gdzie jest miejsce, na którym nie dopuszczałaś się nierządu? Na drogach siadywałaś [czekając] na nich ... i zbezcześciłaś ziemię swym nierządem i swą przewrotnością...\nMimo to miałaś nadal czoło niewiasty cudzołożnej – nie chciałaś się zawstydzić.\nCzy nawet wtedy nie wołałaś do Mnie:\n‘Mój Ojcze! Tyś Przyjacielem mojej Młodości!\nCzy będziesz się gniewał na wieki, albo na zawsze żywił urazę?’\nTak mówiłaś, a popełniałaś przewrotności – i udawało się tobie” (Jr 3,2-5).\nPerspektywy nowego przyszłego przymierza mesjańskiego\nJeremiasz uświadamia Judzie w imieniu Bożym, że stał się gorszym od Izraela północnego, który wskutek odstępstwa od Jahwéh przestał istnieć (Jr 3,6-11).\n– Jednakże Jahwéh nie jest jak człowiek-małżonek: mimo ostentacyjnie popełnianego ‘cudzołożenia’ z obcymi bogami – czeka On niezmiennie na odruch skruchy serca i szczere nawrócenie. Jahwéh jest w każdej chwili gotów przyjąć ponownie swą wiarołomną oblubienicę-Izraela.\nWłaśnie takich akcentów, wyrazu nieprawdopodobnie cierpliwego Bożego miłosierdzia, nie brak w przeplatance słów: z jednej strony już wstydu nie znającego, totalnego upadku obyczajowego i religijnego tego swojego Ludu – Izraela i ‘Córy Jeruzalem’, a z drugiej słów niosących ofiarowane przebaczenie. Oto jeden z przykładów:\n„Idź i głoś następujące słowa ku północy [do Izraela północnego, pozbawionego państwowości od 722 r.]:\nWróć, Izraelu-odstępco – wyrocznia Jahwéh. Nie okażę wam oblicza surowego, bo miłosierny jestem – wyrocznia Jahwéh – nie będę pałał gniewem na wieki.\nTylko uznaj swoją winę, że zbuntowałaś się przeciw swemu Bogu Jahwéh, i wałęsałaś się po wszystkich drogach ku obcym pod każdym zielonym dębem [kult obcych bogów; lub Synkretystyczny?],\nWróćcie, synowie wiarołomni – wyrocznia Jahwéh – bo jestem Panem waszym\n[jako Małżonek: zawarty w chwili małżeństwa stosunek ‘posiadania’ między Bogiem-Małżonkiem a Izraelem-małżonką nie wygasł]\ni przyjmę was, jednego z każdego miasta, dwóch z każdego rodu\n[zobowiązanie troski o krewnych-bliskich; przebaczenie bez-graniczne ze strony Jahwéh].\nI dam wam Pasterzy według mego Serca, by was paśli rozsądnie i roztropnie\n[zob. do tego również: Jr 23,4nn] ...” (Jr 3,12-15).\nW końcowych słowach tego fragmentu Słowa-Bożego-Pisanego, w którym nadal wciąż mówi sam Jahwéh stylem autobiograficznym, widać już perspektywę odkupienia mesjańskiego. Obszerniej wróci Jeremiasz do przedstawienia odnowionego przymierza Jahwéh ze swoim Ludem w drugiej części swej Księgi, tzw. ‘Księgi Pocieszenia’ (Jr 30-35).\nMianowicie po klęsce w 586.: zniszczeniu i spaleniu Jeruzalem wraz z świątynią Jahwéh przez Babilończyków i deportacji Judejczyków do Babilonu, prorok Bożego sądu nad Jeruzalem – stał się prorokiem-pocieszycielem Izraela. Jeremiasz podtrzymywał wtedy wiarę Ludu w Jahwéh jako Boga Prawdy-Wierności. Ukazywał wytrwale brzask nadziei, która wyrastała z Serca Bożego – zawsze czekającego na nawrócenie ‘cudzołożnej’ córy Jeruzalem, by jej przebaczyć i obdarzyć odkupieniem w Synu Bożym Jezusie Chrystusie.\nWewnętrzne zmagania w dniach jego odrzucanej misji\nŻycie Jeremiasza w Jeruzalem w tamtym okresie upływało jako jeden ciąg wewnętrznych zmagań i poczucia totalnego odrzucenia jego misji przez ‘córę Jeruzalem’. Osobiście Jeremiasz kochał Jeruzalem całym sobą i życzył jej samego tylko dobra. Tymczasem przywódcy Jeruzalem, przede wszystkim kapłani świątyni i prorocy ‘fałszu’ czyhali na jego życie i byliby go niejednokrotnie okrutnie zabili, gdyby nie interwencje niektórych zaprzyjaźnionych z nim osób spośród przywódców. Tak było m.in. na samym początku panowania Jojaqima [ok. 609 r.; zob. Jeremiasza uratował od ukamienowania Achikam, Syn Szafana: Jr 26,24; zob. Jr 26,1-24; to samo wydarzenie zob.: Jr 7].\nJeremiasz zaś niestrudzenie nawoływał do nawrócenia, zapewniając w Bożym Imieniu szansę uzyskania przebaczenia – oczywiście pod określonymi warunkami: rzeczywistego zerwania z grzechem apostazji i innych grzechów. Oto Bóg, który jest Prawdą, czyli wierny tej miłości, jaką związał się ‘na życie i na śmierć’ z tą swoją, umiłowaną, o której z góry wiedział, jaka ona jest ... nie-wierna, cudzołożna, wiarołomna.\n– Boże przebaczenie nie jest jednak nigdy bezwarunkowe:\na jeżeli oddalisz swe bóstwa, nie potrzebujesz się błąkać z dala ode Mnie.\nA jeżeli będziesz przysięgał: ‘Na Życie Jahwéh’, zgodnie z prawdą, słusznie i sprawiedliwie, narody będą sobie błogosławić przez ciebie [widząc że żyjesz w biosferze błogosławieństwa Jahwéh] i będą się tobą chlubić ...\n– Obrzeżcie się dla Jahwéh i odrzućcie napletki serc waszych\n[chodzi o szczerość w nawróceniu serca: rzeczywiste zwrócenie ku Dobru religijno-moralnemu zgodnego z Przymierzem],\nmężowie Judy i mieszkańcy Jerozolimy, bo inaczej gniew Mój wybuchnie jak płomień i będzie płonął, a nikt nie będzie go mógł ugasić z powodu waszych przewrotnych uczynków ...” (Jr 4,1n.4n).\nStan grzechu Izraela i nieunikniona klęska narodu\nJeremiasz zdaje sobie sprawę, że kara Boża za ostentacyjne odrzucenie przymierza Jahwéh i pójście na lep atrakcyjnego kultu bogów ‘obcych’ jest nieunikniona. Powodem tego jest stan grzechu, w jaki popadła zhańbiona ‘córa Jeruzalem’ (zob.: Jr 13,23 – porównanie: Etiopczyk = murzyn nie zmieni koloru swej skóry; tak i naród stał się nie-nawracalny).\nW swej nieuleczalnie zranionej miłości do własnego narodu Jeremiasz wije się w bólu pewności klęski, jaką umiłowana przez Jahwéh przyzywa na siebie swym zdecydowanym odrzuceniem Przymierza:\n„Moje łono, moje łono! Wić się muszę w boleściach! ... – ‘Klęska za klęską’ – wieść niesie ...\n‘Tak, niemądry jest mój naród, nie uznają Mnie. Są dziećmi bez rozwagi, nie mają wcale rozsądku.\nMądrzy są w popełnianiu nieprawości, lecz dobrze czynić nie umieją’ ...” (Jr 4,19n.22).\nNic nie pomogą bóstwa ‘obce’ w chwili najazdu nieprzyjaciół, swoistych wykonawców sądu Jahwéh nad swą wiarołomną oblubienicą:\n„A ty, pohańbiona, cóż zamierzasz uczynić? Chociaż przywdziejesz purpurę,\nchociaż ozdobisz się złotymi klejnotami, a oczy szminką poszerzysz, na próżno się upiększasz.\nPogardzą tobą zalotnicy [państwa sprzymierzone], czyhają na twe życie ...” (Jr 4,30).\nJahwéh, gotów przebaczyć wszystkie ‘cudzołóstwa’ wiarołomnej córy Jeruzalem, musi raz po raz stwierdzić jej wolę trwania w apostazji, tj. jej nienawracalność, wyraz grzechu utrwalonego, czyli zatwardziałość jej serca:\n„Przebiegnijcie ulice Jerozolimy, zobaczcie, zbadajcie i przeszukajcie jej place: czy znajdziecie kogoś, czy będzie tam ktokolwiek, kto by postępował sprawiedliwie, szukał prawdy – a przebaczę jej [córze Jeruzalem].\n– A gdy mówią: ‘Na Życie Jahwéh’, z pewnością przysięgają kłamliwie.\nJahwéh! Czyż oczy Twoje nie są zwrócone ku temu, co wiernością\n[przekł. popr., hebr.: le-‘emunáh]?\nDotknąłeś ich klęską – nic sobie z tego nie robili;\nSkamieniało ich oblicze bardziej niż skała, i nie nawrócili się.\n[Mówi Jahwéh do siebie:] Ja zaś powiedziałem sobie [Jahwéh, w swej Bożej ‘nadziei’...]:\nTo tylko prostacy postępują nierozsądnie, bo nie znają drogi Jahwéh, obowiązków wobec swego Boga.\nMoże pójdę więc do ludzi wybitnych i będę mówił do nich. Ci bowiem znają drogę Jahwéh, obowiązki wobec swego Boga.\nLecz oni także pokruszyli jarzmo, potargali więzy.\nDlatego wypadnie na nich lew z lasu ...\nPomnożyły się bowiem ich grzechy, i liczne są ich odstępstwa.\nDlaczego mam ci okazać łaskę?\nSynowie twoi opuścili Mnie i przysięgali na tych, co nie są bogami\n[przysięga na bożka: potwierdzenie apostazji].\nNasyciłem ich, a oni popełniali cudzołóstwa [akty kultu bożków],\nStali się wyuzdani i nieokiełznani niby konie: każdy rży do żony bliźniego swego\n[równolegle z apostazją od Jahwéh panował upadek moralny].\nCzy mam ich za to nie karać ...?” (Jr 5,1-9).\nMimo iż Córze Jeruzalem należała się ogólna zagłada, Jahwéh zachowuje swoisty ‘umiar’:\n„Lecz nawet w tych dniach – wyrocznia Jahwéh – nie dokonam całkowitej zagłady ...” (Jr 5,18).\nOdpowiedzialni za grzech: prorocy fałszu i niewierni kapłani\nOdpowiedzialnymi za tak głęboki upadek Izraela są – podobnie jak to podkreślali już też wcześniejsi prorocy, prorocy ‘fałszu’ oraz niewierni kapłani:\n„Obrzydliwość i zgroza dzieje się w kraju [grzechy przeciw I-szemu Przykazaniu].\nProrocy przepowiadają kłamliwie [prorocy ‘fałszu’: samozwańczy, zwykle schlebiający niskim namiętnościom],\nkapłani nauczają na własną rękę, a Lud mój to lubi. I cóż uczynicie, gdy kres tego nadejdzie?” (Jr 5,30n).\nBogu niejako ręce opadają, gdy widzi, że córa Jeruzalem nie chce już przyjąć żadnego ostrzeżenia ku nawróceniu:\n„Strzeż się, Jerozolimo, bym się nie odwrócił od ciebie,\nbym nie obrócił cię w pustynię, w ziemię nie zamieszkałą! ...\nDo kogo mam mówić i kogo ostrzegać, aby posłuchali?\nOto Słowo Jahwéh stało się im urągowiskiem, nie mają w nim upodobania ...” (Jr 6,8nn).\nW swym bólu na widok nienawracalności ‘córy Jeruzalem’ każe Bóg Jeremiaszowi nawet nie modlić się już za nich:\n„Ty zaś nie wstawiaj się za tym Narodem, nie zanoś za niego błagań ani modłów,\nCzy nie widzisz [Jahwéh do Jeremiasza], co czynią w miastach Judy i na ulicach Jerozolimy?\nSynowie zbierają drewno, ojcowie rozpalają ogień, a kobiety ugniatają ciasto,\nby robić pieczywo ofiarne dla ‘królowej nieba’\n[kananejska Szapasz, właściwie mezopotamska Asztarte: bogini miłostek i rozpusty],\na nadto wylewają ofiary z płynów dla obcych bogów, by Mnie obrażać.\nCzy Mnie obrażają – wyrocznia Jahwéh – czy raczej siebie samych, na własną hańbę?\nDlatego to mówi Jahwéh: ‘Oto się żar gniewu Mojego rozlewa na to miejsce,\nna ludzi i na zwierzęta, na drzewa polne i na owoce ziemi – płonie i nie zagaśnie’ ...” (Jr 7,16-20).\nPrzegląd przerażających kultów\nJahwéh jeszcze raz wymienia nagminne, ale i przerażające wyrazy kultu bałwochwalczego, sprawowane w samej Jego świątyni w Jeruzalem:\n„Ale nie usłuchali ani nie chcieli słuchać i poszli według zatwardziałości swego przewrotnego serca;\nodwrócili się plecami, a nie twarzą. ...\nAlbowiem synowie Judy czynili nieprawość przed Moimi oczami – wyrocznia Jahwéh – umieścili swe obrzydliwe bożki [zob. 2 Krl 16,10nn; 21,4-8] w Domu, nad którym wzywano mojego Imienia, aby go zbezcześcić.\nI zbudowali wyżynę Tofet w dolinie Ben Hinnom, aby palić w ogniu swoich synów i córki [zob. 2 Krl 23,10; oraz: Jr 19,5n], czego nie nakazałem i co nie przyszło Mi nawet na myśl ...” (Jr 7,24.30n).\nBogowie nicości wiodący do unicestwienia\nRównież przez Jeremiasza uświadamia Jahwéh córze Jeruzalem, że bogowie nie istnieją, wobec czego nie ma się co ich lękać:\n„Nie bójcie się ich [bogów zrobionych], gdyż nie mogą zaszkodzić, ani są zdolne czynić dobrze.\nNikogo nie można porównać do Ciebie, Jahwéh ...\nWszyscy oni [bożki] są dziełem zręcznych rzemieślników.\n– Jahwéh natomiast jest prawdziwy, prawdziwym Bogiem, jest Bogiem Żywym i Królem wiecznym.\nGdy się gniewa, drży ziemia, a narody nie mogą się ostać wobec Jego gniewu ...\nSą one [bogowie wyprodukowani] nicością [Hébel hemmáh], tworem śmiesznym,\nzginą, gdy nadejdzie czas obrachunku z nimi [por. Wj 12,12; Lb 33,4; So 2,11].\nOn bowiem ukształtował wszechświat, Izrael zaś jest szczepem Jego dziedzictwa.\nImię Jego: Jahwéh zastępów [Jahwéh ceba‘ôt szem-ô]” (Jr 10,5n.10.15).\nIzrael: Boża oblubienica\nGrzechów tych, tj. zdrady raz ślubowanej miłości do Jahwéh, dopuszcza się wciąż Boża oblubienica– Izrael. Jakżeż w tej sytuacji ma Jahwéh wysłuchać swego Ludu:\n„Bo ile masz miast, tyle też bogów, Judo! Ile ma ulic Jerozolima, tyle wznieśliście ołtarzy Hańbie\n[hebr.: bôszet = wstyd, hańba, sromota; określenie pogardliwe zamiast Báal: bożek].\nTy zaś [do Jeremiasza] nie wstawiaj się za tym Narodem ...,\nbo ich nie wysłucham, gdy będą do Mnie wołać w czasie nieszczęścia.\nCzego chce oblubienica moja w mym Domu\n[Izrael-Oblubienica, w Świątyni Jeruzalem składa ofiary bożkom, m.in. Asztarcie]?\nWypełniłaś swój plan przewrotny ...\nJahwéh Zastępów, który cię zasadził [Jahwéh wybrał Izraela na swą segulláh: szczególną własność, oczko-w-głowie],\npostanowił przeciw tobie nieszczęście na skutek przestępstwa domu Izraela i domu Judy;\npopełnili je na własną szkodę, drażniąc Mnie przez ofiarowanie kadzidła Baalowi” (Jr 11,13nn.17).\n„Zapytajcie się u narodów, czy ktokolwiek słyszał coś podobnego?\nZgoła ohydnie postąpiła dziewica-Izrael. ...\n... Mój naród zapomniał o Mnie, nicości palą kadzidło! ...\nPlecy, a nie twarz, pokażę im w dniu ich zagłady” (Jr 18,13.15.17).\nb. Podsumowanie wynurzeń miłości Jahwéh u Jeremiasza\nPrzytoczyliśmy szereg fragmentów z księgi Jeremiasza, by uświadomić sobie trudną miłość Jahwéh do Ludu swego Wybrania w okresie dziejowym Izraela z przełomu 7-6 w., kiedy to Bóg posłał do pozostałej jeszcze cząstki swego Ludu – państwa Judy, swego wysłańca, proroka Jeremiasza. Jeśli Bóg ostrzegał swój Lud przed łamaniem przyjętego przymierza ślubnego pod Synajem, czynił to stale w imię siebie jako Prawdy, czyli wierności swemu raz Izraelowi danemu słowu:\nKocham Cię, Ty Moja Cząstko Wybrana, Oblubienico Moja!\nSłuchaj głosu Twego Pana i Oblubieńca!\nA zaznasz dóbr tak ziemskich, jak i ostatecznych\nw Komunii Życia i Miłości z Twoim Panem:\nMałżonkiem – na zawsze.\nJedynie dlatego posyłał Jahwéh niestrudzenie proroków – z misją zwykle niesłychanie trudną: wstrząśnięcia zatwardziałym sumieniem Ludu Bożego. Odchodząc bowiem od swojej ‘ślubnej’ miłości z Jahwéh, Izrael biegnie prosto do własnej zguby. Jeremiasz wyznaje w pewnej chwili o sobie samym i misji, jaką mu zlecił Jahwéh:\n„Począwszy od trzynastego roku Jozjasza [rok 626 ?], syna Amona, króla Judzkiego, aż do dnia dzisiejszego, przez dwadzieścia trzy lata kierował Jahwéh Słowo do mnie, ja zaś mówiłem do was niestrudzenie, a wy nie słuchaliście.\n– Jahwéh posyłał wam wszystkie swoje sługi, proroków, bez przerwy, a wy nie słuchaliście ani nie nadstawialiście uszu, by słuchać. Słowa te brzmiały:\n– Niech każdy porzuci swoje przewrotne postępowanie, złe uczynki, a będziecie mogli pozostać w ziemi, jaką dał Jahwéh wam i waszym przodkom od dawna i na zawsze. Nie chodźcie za obcymi bogami, by im służyć i cześć oddawać, ani nie pobudzajcie Jahwéh do gniewu uczynkami waszych rąk, a nie sprowadzę na was nieszczęścia.\nAle nie usłuchaliście Mnie ... pobudzając Mnie do gniewu uczynkami waszych rąk\nku waszej własnej zgubie ...” (Jr 25,3-7).\nBoże wynurzenia tajemnicy swej przez Izraela tak północnego, jak Judę systematycznie i ostentacyjnie ranionej miłości jedynie potwierdzają te cechy charakteryzujące Jego miłość, jakie poznaliśmy już w oparciu o fragmenty Słowa-Bożego-Pisanego Ksiąg Proroków Wcześniejszych oraz Proroka Ozeasza.\n– Oto jej przymioty, uwidoczniające się przy lekturze proroka Jeremiasza:\nBoże wynurzenia, ukazane przez Jeremiasza w formie z zasady autobiograficznej: w pierwszej osobie, ukazują przede wszystkim Jahwéh jako Boga prawdziwie kochającego Lud swego Wybrania. Gdyby Jahwéh nie kochał Izraela miłością zupełnie szczególną, nigdy by się tym Ludem tak intensywnie nie zajmował. Przede wszystkim zaś zostawiłby go własnemu ‘losowi’, tj. ostatecznie potępieniu – wiecznemu, skoro tenże Izrael do niego swymi czynami tak uparcie zdążał.\nWidzimy jednak, że Jahwéh podejmuje niestrudzone i wielorakie wysiłki, by ten Lud od klęski – szczególnie klęski ostatecznej, ustrzec i ocalić. Jahwéh czyni to, posyłając do swego Ludu coraz innych swoich osobistych wysłańców: proroków. Wysłańcy ci zostają obdarzeni zwykle bardzo niewdzięczną misją: wstrząśnięcia sumieniami Ludu przez nawoływanie do nawrócenia serca, odrzucenie obcych bogów i ponowne podjęcie ciałem i duszą warunków Przymierza, jakie Izrael zawarł z Jahwéh pod Synajem.\nOkreślanie odniesień Jahwéh do Izraela mianem ‘miłości’ – i to typu oblubieńczo-małżeńskiego, nie jest jedynie retoryką kaznodziejską.\n– Już u Ozeasza, zatem ok. półtora wieku przed Jeremiaszem, przedstawia się Jahwéh wyraźnie jako „Mąż-Oblubieniec” Izraela.\n– U Jeremiasza widzimy jedynie potwierdzenie tego samego stylu Bożego mówienia o swych odniesieniach do Ludu swego Wybrania – Izraela. Słowo-Boże-Pisane nie żenuje się używać dla zilustrowania systematycznie ranionej Bożej Miłości względem Izraela, przede wszystkim zaś względem aktualnie jeszcze istniejącego Ludu państwa Judy z Jeruzalem jako stolicą, określeń zaczerpniętych wprost z życia małżeńskiego:\n„Jeżeli mąż porzuci swą żonę, a ona odejdzie od niego i poślubi innego męża\n[obrazowo przedstawiona zdrada Jahwéh a chodzenie za innymi bogami],\nczy może on jeszcze do niej wrócić? Czy ta Ziemia [to małżeństwo jako teren komunii miłości-życia]\nA ty, coś z wielu przyjaciółmi cudzołożyła [kult oddawany coraz innym bożkom],\nmasz wrócić do Mnie? – wyrocznia Jahwéh” (Jr 3,1).\nWielokrotnie występuje u Jeremiasza – znów w stylu wynurzeń samo-objawieniowych, czyli autobiograficznych – określanie Ludu Izraelskiego jako Bożej ‘narzeczonej’. Chodzi wówczas szczególniej o okres niejako ‘pierwszej miłości’ Izraela do Jahwéh, tej okazywanej w okresie niewygód i niedostatku związanego z 40 letnią wędrówką po pustyni.\nJahwéh nie ‘obawia się’ niewłaściwego interpretowania swej miłości do Izraela w konsekwencji użycia języka takiej analogii. Izrael zdawał sobie sprawę – przede wszystkim w oparciu o praktyczne przeżywanie licznych teofanii i ingerencji Jahwéh w swoje dzieje, co to znaczy Boża transcendencja – a jednocześnie Jego kondescensja: Bóg daleki – a przecież wciąż bardzo bliski.\n– Izrael wiedział, że będąc bliskim człowieka: mężczyzny i kobiety, Bóg nigdy nie miesza się z jakąkolwiek materią. Że będąc miłością, jest On nią jako ten, który ofiaruje komunię z sobą w tej samej miłości i tym samym życiu, przy czym jednak komunia ta niesie z sobą jasne wymagania wyzwalające rozwój i ciągłą przejrzystość sumienia swej umiłowanej – swego Ludu, umiłowanego jako oblubienicy.\nJedynie dlatego określa zarówno sam Jahwéh, jak i prorok, każdy przejaw czci ‘innych bogów’ jednoznacznym określeniem: jako zdradę małżeńską i cudzołóstwo z innymi bogami.\n– Nie ma łagodniejszego wyrażenia na oznaczenie aktów kultu bałwochwalczego. Jest to na oczach Jahwéh popełniane łamanie ślubowanej wierności małżeńskiej. Takie było od samego początku i pozostaje na zawsze zobowiązanie ‘małżeńskie’ uroczyście przyjętej ‘zgody małżeńskiej’ pod Synajem: „Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie” (Wj 20,3).\nNa tym tle trudno się dosyć nadziwić wielowiekowej cierpliwości Jahwéh w stosunku do swej nie-wiernej oblubienicy-małżonki: Izraela. Zarówno północnego, jak i państwa Judy. Gdyby Jahwéh nie był Bogiem, a tylko człowiekiem, podjąłby zapewne natychmiast odpowiednie kroki, nie wyłączając rozsiekania na kawałki swej ‘małżonki’, która dopuszcza się na Jego oczach, bezhonorowo i nie znając już wstydu, cudzołóstwa za cudzołóstwem.\nOkreślenie ‘cudzołóstwo, cudzołożyć’ z innymi bogami – dotyczy w pierwszym rzędzie faktycznego składania aktów kultu jakiemukolwiek z bogów ‘wyprodukowanych’, będącego zatem z istoty swej ‘nicością’. – Niemniej obfitość i nieustępliwość takiego właśnie określania grzechów apostazji, czyli popełnianych przeciw pierwszemu Przykazaniu, nasuwa poważnie podejrzenie, czy tak określane akty kultu nie polegały w bardzo zasadniczej mierze na uprawianiu prostytucji sakralnej ku ‘czci’ bardzo w Kanaanie czczonej bogini rozpusty – Asztarte. Zbyt wiele jest u wszystkich proroków – tak Wcześniejszych, jak późniejszych – wyraźnych odniesień do jej kultu, który znalazł przede wszystkim za Manassesa przez króla samego wyznaczone miejsce w samej nawet świątyni Jahwéh w Jeruzalem.\nNietrudno wczuć się w ‘przeżycia’ nieutulonego bólu Serca Jahwéh, którego Sanktuarium w Jeruzalem stało się ... domem publicznym dla prostytutów i prostytutek, uwznioślonym określeniem, że prostytutki świątynne są osobami ‘poświęconymi-świętymi’ [qedeszáh]. Było to każdorazowo wydawaniem Boga samego w ręce ... Szatana.\nDokładnie jak w Nowym Testamencie przyjmowanie Eucharystii w stanie grzechu będzie spożywaniem i piciem dla siebie wyroku (zob. 1 Kor 11,29).\nCo dziwniejsze jednak, tenże tak okrutnie obrażany i znieważany w swych najintymniejszych uczuciach Jahwéh wciąż czeka na swą na stałe niezmiennie umiłowaną. Jahwéh nie krępuje się podkreślać po wielekroć razy różnicy w traktowaniu niewiernej żony między sobą jako Bogiem – a ziemskim małżonkiem. Daje wciąż do zrozumienia, że natychmiast przebaczy wszystkie najbardziej dotkliwie Go dotykające zdrady ‘małżeńskie’ swej cudzołożnej małżonki, gdy tylko ta odrzuci bóstwa obce, przeprosi Jahwéh i wprowadzi w czyn przyjęte warunki przymierza (zob. np.Jr 3,12.22; 5,1).\nW obliczu utrwalonej zatwardziałości serca córy Jeruzalem nie widzi Jahwéh już żadnego innego środka zaradczego, jak tylko dopuszczanie na nią nieszczęść i kar. Jahwéh nigdy nie traktuje karania jako aktu zemsty. Podkreśla natomiast jasno, że sam Izrael, cudzołożna Jego oblubienica, sprowadza na siebie owe nieszczęścia, przyzywając je i przyspieszając uporem swego nienawracalnego serca.\n– Pożoga wojenna i finał w postaci nie-istnienia jest swoistą ‘nagrodą’ i odpłatą bogów, które jako Nicość – zdolne są obdarzać jedynie nicością.\nJahwéh budzi zarazem uzasadnioną nadzieję, że po okresie klęsk nadejdzie epoka mesjańskiego zbawienia. Bóg ponownie przygarnie swoją cudzołożną oblubienicę, gdy odpokutuje ona swoje zdrady ‘małżeńskie’. Jahwéh nawiązuje w tym wypadku bardzo wyraźnie do Pasterza z Dynastii Dawida, którego pośle do swego Ludu (np. Jr 23,5nn; 33,15-22).\nWszystkie te cechy Bożej oblubieńczej miłości względem swej ostentacyjnie cudzołożnej oblubienicy wyrastają z podstawowego przymiotu Jahwéh jako Boga: Bóg jest Bogiem-Prawdą, tzn. wiernością raz powziętemu zamysłowi: zaofiarowania swemu żywemu Obrazowi: mężczyźnie i kobiecie – komunii w swym własnym życiu i swej własnej miłości. Zamysł ten jest niezmienny: Bóg – jako stałość i nie-poruszoność w swym odkupieńczym zamyśle zbawienia człowieka w Chrystusie, nigdy się nie zmieni. Zmiana może nastąpić jedynie u człowieka, gdyby chciał odwrócić się do Boga ‘tyłem’, a nie ‘przodem’ (por. Jr 2,27;7,24; 15,6).\nZ kolei zaś Jahwéh ma do dyspozycji Wszechmoc. Stąd też obietnice, jakie kiedykolwiek poczynił względem człowieka, m.in. poprzez Patriarchów, ponad wątpliwość zostaną zrealizowane.\nTe właśnie przymioty Jahwéh: Jego wszechmoc i wierność raz podjętej miłości stanowią niewzruszoną podstawę do uwierzenia Jego nigdy nie wyczerpanej zdolności przebaczenia i przygarnięcia nawet najbardziej ‘cudzołożnej’, najbardziej własnymi grzechami zhańbionej, swojej ‘oblubienicy’-człowieka.\n– Izrael – oraz każdy z osobna człowiek: mężczyzna i kobieta, może zawsze liczyć na Boże ponowne przygarnięcie i przyjęcie z powrotem do statusu oblubieńczości, gdy tylko rzeczywiście zerwie z grzechem, naprawi wyrządzone zło i zacznie na nowo „kochać swego Boga, Jahwéh, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6,5).\nRE-lektura: część VI, rozdz. 7e.\nStadniki, 30.IV.2015 i 3.I.2016.\nb. Podsumowanie przymiotów oblubieńczo-małżeńskiej miłości Jahwéh u Ozeasza\nTabela: Kocham Cię ... ! Ja Twój Boży Małżonek!\n2. Oblubieńczo-małżeńskie zwierzenia miłości Jahwéh u Jeremiasza\nZaangażowana miłość Jahwéh do Izraela-Oblubienicy: kochającej, potem cudzołożnej\nTabela: Kocham Cię, Ty moja Cząstko Wybrana, Oblubienico...!\nRyc.1. Köln 2005. A ja z Meksyku, od Maryi z Guadalupe\nRyc.2. Köln 2005. Czuwanie modlitewne nocne\nRyc.3. Czy się wam podobam?\nRyc.4. Kochające się rodzeństwo\nRyc.5. Pies znalazł sobie wygodną poduszkę: czuwa nad małym dzieckiem\nRyc.6. Niedźwiedź polarny trzyma się łapą na głowie: nad czym się zastanawia?


Globalna sieć nie wciągnęła Polaków. Szczególnie starszych - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plGlobalna sieć nie wciągnęła Polaków. Szczególnie starszych\n17 stycznia 2018, 12:10 | Aktualizacja: 17.01.2018, 12:41\nOdsetek Polaków deklarujących dany sposób korzystania z internetuźródło: Dziennik Gazeta Prawna\nWśród obywateli krajów Unii Europejskiej pod względem odsetka korzystających z internetu do konkretnych czynności jesteśmy dopiero na początku trzeciej dziesiątki.\nJak wypadamy na tle UE w korzystaniu z internetu\nCzytaj też: Jak Europejczycy korzystają z internetu? Smartfony wyparły komputery\nDo czegu służy nam internet?\nTagi:świat, Unia Europejska, lifestyle, internet, technologie\nrealnie(2018-01-17 16:02) Zgłoś naruszenie 122\nWielu ludzi w Polsce , zwłaszcza starszych ,ma naprawdę b zaściankową mentalność, taki leśny lud, a więc trudno od nich wymagać rzeczy współczesnych, zwłaszcza że z wielkim wysiłkiem przyjmują to, co nowe.\nniestety(2018-01-19 11:27) Zgłoś naruszenie 00\nWcale ich nikt nie obraża, niestety w takim mieszkają kraju, gdzie potrzeby podstawowe takie jak internet są luxusem, nie mówiąc o podróżowaniu po świecie czy innych okazjach do rozwoju.\njanina(2018-01-17 20:02) Zgłoś naruszenie 35\nProszę nie obrażać starszych ludzi,nie wszystkich stać na komputer,ledwo wiążą koniec z końcem. Jednak większość starszych korzysta z komputera co dziennie,wysyłając e-maile ,korzystają z facebooka,robiąc przelewy czy interesują sie nowinkami technicznymi,nawiązują nowe znajomości itd. Pozdrawiam


Panasonic wprowadza nową serię monitorów profesjonalnych VF2 na rynek europejski - Portal telekomunikacyjny Telix.pl\nJesteś tutaj:Strona główna-Newsy, Panasonic, Raporty i prezentacje, Rynek, Sprzęt, Top7, Wydarzenia-Panasonic wprowadza nową serię monitorów profesjonalnych VF2 na rynek europejski\nUrządzenia z serii VF2 charakteryzuje wyjątkowo cienka ramka o szerokości 0,44 mm, dzięki czemu sprawdzą się idealnie w branży handlu detalicznego, przestrzeniach publicznych i pomieszczeniach kontrolnych\nPrzy tworzeniu dużych, efektownych instalacji digital signage w pomieszczeniach można zauważyć liczne zalety modeli serii VF2 w porównaniu ze ścianami video złożonymi z monitorów LED. Obrazy oglądane z mniejszej odległości są wyraźniejsze, co ma szczególne znaczenie w przypadku pomieszczeń kontrolnych i sal konferencyjnych. Są też lepiej widoczne dla osób patrzących na ekran z boku pod kątem. Z praktycznego punktu widzenia monitory zapewniają więcej opcji łączności oraz charakteryzują się mniejszą głębokością, co jest szczególnie istotne w kontekście montażu w ścianach. Urządzenia mają wbudowane funkcje awaryjnego przełączania sygnału, dzięki czemu stanowią niezawodne rozwiązanie odpowiednie do ciągłej pracy w trybie całodobowym.\nDzięki wyjątkowo wąskiej ramce monitorów VF2H i VF2 firmy Panasonic odstęp między obrazami ma zaledwie 0,88 mm, co sprawia, że staje się praktycznie niewidoczny. Nawet z bliska obramowania monitorów są praktycznie niedostrzegalne, dzięki czemu uzyskuje się jednolity, robiący niesamowite wrażenie obraz wielkoformatowy.\n55-calowe praktycznie bezramkowe wyświetlacze D-LED LCD zapewniają najwyższej jakości obraz o jasności 700 cd/m² (model VH2H) lub 500 cd/m² (model VF2). Aby zapewnić doskonałą widoczność niezależnie od kąta patrzenia, oba modele wyposażono w panel IPS z powłoką antyodblaskową, która rozprasza światło słoneczne i sztuczne oraz niweluje refleksy zewnętrzne. Dzięki takiemu rozwiązaniu nowe monitory Panasonic doskonale sprawdzają się w pomieszczeniach kontrolnych i przestrzeniach publicznych.\nKażdy wyświetlacz stosowany w instalacji wieloekranowej jest wstępnie skalibrowany z myślą o zminimalizowaniu różnic kolorystycznych, co przekłada się na stałą, spójną jakość obrazu i łatwą konfigurację. Dzięki automatycznej korekcie jasności urządzenia z obu serii automatycznie przyjmują prawidłową jasność podświetlenia, zapewniając wysoki kontrast przy zoptymalizowanym poborze mocy przez dłuższy czas.\nWyświetlacze wykorzystują technologię DIGITAL LINK, która ułatwia instalację i konfigurację. Oparta na technologii HDBaseT łączność DIGITAL LINK umożliwia transmisje sygnałów audio, video oraz poleceń sterujących na bardzo dużych odległościach. Można ją również zastosować do szeregowego połączenia wielu wyświetlaczy za pomocą pojedynczego kabla, co eliminuje konieczność stosowania rozdzielaczy video i innych urządzeń do przekazywania sygnałów.\nDzięki wbudowanej funkcji awaryjnego przełączania w przypadku wystąpienia przerwy w przesyłaniu głównych sygnałów video i audio system natychmiast przełączy się na sygnały zastępcze. Jeśli sygnały główne zostaną przywrócone, wyświetlany będzie oryginalny obraz. Dzięki temu urządzenia z tej serii doskonale nadają się do pomieszczeń kontrolnych i do innych zastosowań, w których kluczowa jest nieprzerwana praca.\nSeria VF2 łączy nowoczesny design z niezawodnością oraz łatwą instalacją i konfiguracją. Dzięki tym urządzeniom można generować obrazy wielkoformatowe, które po prostu trzeba zobaczyć, by uwierzyć – mówi Florence Antony, European Marketing Manager w dziale wyświetlaczy płaskoekranowych Panasonic Visual System Solutions.\nW Europie seria VF2 będzie dostępna w sprzedaży w maju. Więcej informacji można znaleźć na stronie: business.panasonic.co.uk/visual-system/th-55vf2\nAutor Alex-Chum|2020-05-11T11:14:45+02:0011 maja 2020 11:14|Kategorie: Newsy, Panasonic, Raporty i prezentacje, Rynek, Sprzęt, Top7, Wydarzenia|Tagi: monitory, panasonic, VF2|0 komentarzy


Łuna światła na nocnym niebie. Rakieta wyniosła na orbitę satelitę - Świat w Kontakt 24\nŁuna światła nad Kalifornią\n08 Października 2018, 12:08\nNad Kalifornią można było dzisiejszej nocy zaobserwować niecodzienne zjawisko. Na niebie pojawiła się rozjarzona poświata, którą zauważyło wielu internautów. Nagranie otrzymaliśmy na Kontakt 24.\nOdpowiedź na pytanie, z czym związana była łuna, jest prosta. W poniedziałek o godzinie 4.21 czasu środkowoeuropejskiego letniego rakieta Falcon 9 wyniosła na orbitę satelitę SAOCOM 1A. Miało to miejsce w Kalifornii.\nRakieta Atlas V wyruszyła w kosmos. Fotorelacja z Przylądka Canaveral\nStart rakiety odbył się w bazie sił powietrznych Vandenberg, która oddalona jest o 210 kilometrów od Los Angeles. Mieszkańcy Santa Barbara, Ventura i San Luis Obispo mogli usłyszeć huk towarzyszący startowi. Udało im się również zobaczyć poświatę.\nAutor: //aw Źródło: TVN Meteo, Reuters, Kontakt 24, spacex.com.pl


"Szukałeś nas... jesteśmy" [foto]\n28.03.2017 r., godz. 21.00\nPod takim hasłem odbyła się dzisiaj międzyszkolna konferencja papieska w Zespole Szkół Agroprzedsiębiorczości w Zambrowie.\n2 kwietnia obchodzić będziemy 12. rocznicę śmierci świętego Jana Pawła II. Z tej okazji uczniowie z Koła Wolontariatu Zespołu Szkół Agroprzedsiębiorczości zorganizowali po raz kolejny międzyszkolną konferencję poświęconą naszemu rodakowi.\nW uroczystości udział wzięli: ks. biskup pomocniczy Diecezji Łomżyńskiej Tadeusz Bronakowski, Starosta Zambrowski Robert Rosiak oraz dyrektorzy i delegacje zambrowskich przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich.\n- „Młodzież, która tutaj siedzi, szczególnie ta malutka, nie pamięta już go osobiście. Za ich żywota Jan Paweł II już nie żył, nie było go na świecie. Najważniejsze, tak jak rozmawialiśmy z księdzem biskupem wcześniej, są wartości. Wartości, które trzeba mieć, które warto przekazywać nawzajem tak, żeby świat był lepszy. Jan Paweł II miał tę charyzmę, którą przekazywał nam. Przekazywał nam te wartości, żebyśmy przyjmowali je do siebie, ale przede wszystkim pragnął tego, żeby te wartości, zasady były przekazywane dalej i wcielane w życie.” – powiedział Starosta Zambrowski Robert Rosiak.\nPodczas dzisiejszej konferencji delegacje z poszczególnych przedszkoli i szkół zaprezentowały montaże słowno-muzyczne przybliżające zebranym w sali gimnastycznej ZSA postać naszego rodaka Karola Wojtyły.\nNa zakończenie dyrektor Zespołu Szkół Agroprzedsiębiorczości Jan Zakrzewski wręczył podziękowania za udział w konferencji poświęconej osobie św. Jana Pawła II.


Homo_toxicus 23 Sep 2018 00:31 1557 16\n#1 23 Sep 2018 00:31\nProszę o ocenę poprawności montażu rozłącznika pracującego jako zabezpieczenie wzdłużne linii n/n.\nMoim zdaniem, końcówki przewodów (w tym przewodu PEN), zaprasowane na przewodzie ASXsN wchodzącym do zacisków rozłącznika, powinny być skierowane w dół aby zapobiec wciekaniu wody. Przedstawiciel wykonawcy zapewnił mnie, że końcówki zaprasowane są "NA SZCZELNO" i żadna woda nie może wciekać do końcówki kablowej. Mam nadzieję, że technologia "poszła na przód" i się mylę, ale mam wątpliwości czy ten rozłącznik zamontowany jest zgodnie z jakimkolwiek katalogiem budowy sieci n/n.\nPozdrawiam i dziękuję za profesjonalną ocenę.\n#2 23 Sep 2018 08:20\nHelpful post #2 23 Sep 2018 08:20\nWedług mnie masz rację i końcówki PEN powinny być skierowane przewodem w dół, zaprasowane na szczelno pierwszy raz słyszę takie określenie.\n#3 23 Sep 2018 08:35\nHelpful post #3 23 Sep 2018 08:35\nW tym przypadku problem załatwiło by obkurczenie rurki termokurczliwej na końcówce.\n#4 23 Sep 2018 09:13\nHelpful post #4 23 Sep 2018 09:13\nAle tylko i wylacznie z klejem sama zwykła nic nie da.\n#5 23 Sep 2018 10:12\nDziękuję za odpowiedzi. Zdziwienie budzi fakt, że pomimo ewidentnego błędu, ani ludzie z TAURONA ani pracownicy firmy wykonawczej, w rozmowach nie wykazują żadnej chęci do poprawy (wystarczy inaczej wyprofilować przewody albo podnieść rozłącznik o kilka centymetrów). Chyba będę musiał zwrócić się oficjalnym pismem podpartym zdjęciami i może to zmotywuje ich do działania. Zakładam, że awaria w postaci zaśniedziałej końcówki, niekoniecznie musi się wydarzyć ale z uwagi, że mój budynek jest zasilany z tego odgałęzienia, wolałbym nie znaleźć się w sytuacji "niestabilnego zera" w instalacji. Co prawda jest wykonane uziemienie przy złączu ale mimo wszystko spróbuję skłonić wykonawcę do poprawy.\n#6 23 Sep 2018 10:58\nHelpful post #6 23 Sep 2018 10:58\nKolegi obawy są trochę przesadzone.\nJeżeli końcówka jest dobrze zaprasowana, odpowiednią praską i matrycą, nic jej nie będzie.\nMity o szkodliwości zaciekania wody pochodzą z czasów kiedy końcówki "prasowane" były kluczem płaskim pobijanym młotkiem albo kombinerkami.\nTu akurat widać prawidłowe, sześciokątne zaprasowanie.\nOczywiście dobrą praktyką jest użycie taśmy izolacyjnej albo koszulki termokurczliwej na końcówce i/lub uformowanie żyły z ugięciem w dół (w mojej okolicy potocznie z niemieckiego mówi się na to "wassersag"), w myśl zasady że lepiej dmuchać na zimne.\nAczkolwiek znam wiele takich połączeń jak na fotkach, wykonanych dekady temu, bez żadnych oznak degradacji.\nKiedyś, po demontażu, z ciekawości przeciąłem wzdłuż taką końcówkę zaprasowaną "banaszakiem" w latach 60-70, która była ustawiona pionowo w górę i bez żadnej izolacji. I co? Nic, błyszczące aluminium na całej długości końcówki, zero korozji.\nPS. Bardziej bym przyczepił się do osłon zacisków fazowych - dwie skrajne nie są dobrze zatrzaśnięte. Wycięcie na przewody jest za małe i osłony opierając się na przewodach nie "wskoczyły" w zatrzaski.\n#7 23 Sep 2018 13:37\nRównież popieram twierdzenie kolegi Zbyszka.\nDobrym zwyczajem jest obkurczenie koszulki termokurczliwej na końcówce lub skierowanie jej w dół, ale to jest tylko dobry zwyczaj.\nEwentualna wilgoć zatrzyma się na pierwszym prasowaniu, a ono jak widzimy jest wykonane na wejściu przewodu do końcówki.\n#8 23 Sep 2018 14:22\nHelpful post #8 23 Sep 2018 14:22\nDodam jeszcze, że prasowanie powinno być w określonym kierunku - czyli najpierw przy "oczku" i następne zaciskania w stronę wejścia przewodu/kabla.\nW przeciwnym wypadku zrobi się nieprzewodzący i sprężony "bąbel" powietrza lub środka uszczelniającego.\n#9 23 Sep 2018 17:13\nDołączam rysunek ze strony erko, żeby nie było wątpliwości\n#10 23 Sep 2018 19:10\nDodam jeszcze, że prasowanie powinno być w określonym kierunku ....w przeciwnym wypadku zrobi się nieprzewodzący i sprężony "bąbel" powietrza lub środka uszczelniającego.\nMoim zdaniem Końcówka nie jest zaprasowywana aż tak szczelnie a określony kierunek prasowania wynika z tego, że materiał końcówki pod wpływem prasowania "płynie" i końcówka ulega lekkiemu wydłużeniu. Aby zachować styk na całej długości tulejki należy zacząć prasowanie w sposób podany przez ERKO.\n#11 23 Sep 2018 19:14\nCzepiacie się pierdół , a ja widzę kilka dość bardziej istotnych : nie wiem dlaczego z sieci jest zyła PEN na RSA ??? Jeśli montuje się rsa wzdłużnie to są tylko 2 tory fazowe, brak tabliczki z wartością zabezpieczenia, RSA nie montuje się na taśmę cot tylko na uchwyt do rsa.\nPonadto bednarka z zacisku słupa powinna być dość blisko rozłącznika ( około 20-30 cm ) i do tego zacisku podłączamy mostek PE.\n#12 23 Sep 2018 19:55\nChyba miały być "3 tory fazowe"\n. Co do takiego połączenia PEN to katalogi "Strunobetu" i "ENSTO" faktycznie przewidują przy rozłącznikach 3-biegunowych, połączenie przewodów PEN zaciskiem przebijającym izolację. Już po zrobieniu zdjęć rozłącznik dostał tabliczkę z numerem ale nie ma tam wartości zabezpieczenia.\n#13 23 Sep 2018 20:13\nENSTO lub GE produkuje RSA 1/3 250A 3 -biegunowe , lub 3-biegunowe z torem PEN , ale nie ma tam zacisków 1 stronie przebijających , jest zacisk płytkowy\n#14 23 Sep 2018 20:18\nMiałem na myśli (zgodnie ze wspomnianymi katalogami), że końcówki przewodów PEN dopływu i odpływu łączone są obok rozłącznika zaciskiem przebijającym izolację.\n#15 23 Sep 2018 20:32\nJa osobiście takiego czegoś nie widziałem , chociaż do tej pory jakieś 50-60 szt RSA + SZ 41 założyliśmy , ale jak ktoś stosował takie rozwiązanie stosował , to niech pisze. Kolego katalogi , a robota w terenie to dwie różne rzeczy.\nPrzy zabezpieczeniu wzdłużnym nie ma czegoś takiego jak przerywanie PEN , przy montażu rozłącznika na stacji słupowej PEN z transformatora lub z sąsiedniego RSA łączysz na szynie PEN przymocowanej do obudowy żeliwnej rozłącznika lub na zacisku fabrycznym dołączanym do RSA . Chociaż , kiedyś w moim ulubionym rejonie energetycznym zausterkowali mi połączenie PEN na szynie, według nich powinno być na "kupę" do obudowy RSA.....???!!!\n#16 24 Sep 2018 20:57\nPEN -na zacisku fabrycznym dołączanym do RSA takie rozwiązanie widziałem. Powinna być ciągłość.\n#17 27 Sep 2018 23:15\nSimilar topics to ocena poprawności montażu zabezpieczenia wdłużnego!\nWięc jednak nie natychmiast. A czas 1 sekundę znacznie przewyższający również można spotkać. Ponadto teoria iż jedno rozwiązanie (aparat) jest bezpie... (29)


Grzegorz Hyży - Król nocy [WIDEO], radiowawa.pl\nGrzegorz Hyży - Król nocy [WIDEO]\nfoto: Grzegorz Hyży - Król nocy / fot.materiały promocyjne\nPo trzech latach od wydania krążka Momenty, który pokrył się platyną, Grzegorz Hyży wydaje nowy utwór Król nocy, który zapowiada trzeci album piosenkarza. Ostatnie trzy lata wokalista koncertował w całej Polsce. W wolnych chwilach komponował i pisał nowe teksty.\nNowe produkcje, które wydaje Grzegorz Hyży wspiera zespół składający się z Daniela Walczaka i Michała Foxa. Panowie doskonale się rozumieją i nowy projekt muzyczny jest owocem ich wspólnej, ciężkiej pracy.\n"Obiecałem sobie, że wrócę w momencie, kiedy nowy projekt muzyczny dojrzeje na tyle, że będę mógł podzielić się nim z fanami. Teraz właśnie nadszedł ten moment" - przyznaje wokalista.\nGrzegorz Hyży jest także autorem tekstu do utworu Król nocy. Piosenka tyczy się także jego samego ponieważ wokalista uwielbia pracę po zmroku. Właśnie wtedy ma najwięcej twórczej weny i w tym czasie rodzą się jego nowe utwory.


Wiadomości GRYOnline.pl 23 lipca 2014 | GRYOnline.pl\nWiadomości GRYOnline.pl 23 lipca 2014\nEnder, 23 lipca 2014, 19:15\nPrzedstawiciel Electronic Arts zdradził, że firma chciałaby, aby premiera gry Star Wars: Battlefront nastąpiła w czasie gdy na ekranach kinowych zadebiutuje siódmy epizod Star Wars. Chociaż gra ma nie być powiązana bezpośrednio z nową trylogią, wydawca będzie mógł skorzystać ze wzmocnionego zainteresowania konsumentów marką. Nowa część Gwiezdnej Sagi, w reżyserii J.J.Abramsa, zadebiutować ma w grudniu 2015 roku.\nGóral, 23 lipca 2014, 16:34\nW serwisie Gamasutra opublikowano raport dotyczący zarobków deweloperów gier wideo w USA za rok 2013. Okazało się, co oczywiście nie jest żadną niespodzianką, że najwięcej zarabiają pracownicy działów zarządczych i marketingowych (szefowie, menadżerowie, itd.), ale świetnie radzą sobie także specjaliści od udźwiękowienia oraz programiści.\nRenox, 23 lipca 2014, 15:15\nFirma Microsoft opublikowała oficjalny raport dotyczący swojego ostatniego kwartału roku fiskalnego 2014, a także podsumowała cały zeszły rok. Dowiedzieliśmy się między innymi, że od 1 kwietnia do 30 czerwca gigant z Redmond rozesłał do sklepów łącznie 1,1 miliona konsol Xbox 360 oraz Xbox One.\nluckie, 23 lipca 2014, 13:29\nDziś piszemy o mini-serialu Halo: Nightfall, kolejnych kłopotach w studiu Crytek oraz nowej aktualizacji do EVE Online. Witamy w wieściach ze świata - codziennej porcji krótkich wiadomości.\nElite: Dangerous - dostęp do bety tańszy o połowę\nSarge, 23 lipca 2014, 11:23\nWraz z zakończeniem testów Premium Beta gry Elite: Dangerous, można zagwarantować sobie dostęp do standardowej bety za połowę poprzedniej kwoty. Rozpocznie się ona 29 lipca, choć pewną część zawartości dla jednego gracza nabywcy pre-orderów sprawdzą już teraz.\nAssassin’s Creed: Unity – zwiastun technologiczny\nluckie, 23 lipca 2014, 11:11\nStudio Ubisoft opublikowało nowy zwiastun Assassin’s Creed: Unity (z polskimi napisami), który bierze na warsztat nowości technologiczne w grze, m.in. nowe efekty graficzne, lokacje, animacje itp. Zobacz, co pozwoli osiągnąć kolejna wersja silnika Anvil.\nDraug, 23 lipca 2014, 11:07\nKickstarterowa zbiórka pieniędzy na grę Areal została nieoczekiwanie zawieszona. Jako przyczynę takiego działania administratorzy strony podają próbę oszustwa ze strony studia West Games, jednak zdaniem dewelopera Kickstarter uczynił to ze strachu przed kontrowersjami wokół gry. Twórcy gromadzą teraz fundusze od nowa przez własną stronę internetową.\nMeehow, 23 lipca 2014, 10:44\nAdrian Werner, 23 lipca 2014, 10:22\nStudio Square Enix zapowiedziało mobilnego jRPG-a Final Fantasy: Record Keeper. Gra pozwoli zwiedzić fragmenty wcześniejszych odsłon serii i dołączyć do drużyny pochodzących z nich bohaterów.\nluckie, 23 lipca 2014, 08:35\nDragon Age: Inkwizycja ukaże się w Europie dopiero 21 listopada 2014 roku, jak poinformował przedstawiciel studia BioWare. Obsuwa podyktowana została chęcią jak najlepszego doszlifowania gry i zapewnienia płynnej rozgrywki na wszystkich platformach sprzętowych.


Strona główna » Pierwsze tężnie w Świnoujściu\nNajwiększy efekt kuracyjny osiągnie się stojąc między tężniami. Wdychamy wtedy najwięcej areozolu, który zawiera wiele cennych mikroelementów m.in. jod, magnez, wapń, brom, czy potas. Jedna godzina przebywania przy tężniach dostarcza tyle jodu co trzy dni nad brzegiem morza! A kto powinien korzystać z dobrodziejstw tężni? Przede wszystkim osoby cierpiące na zaburzenia tarczycy, bóle reumatyczne, układu oddechowego, nerek, wątroby i różnego rodzaju alergie. Tężnie oczyszczają również organizm z toksyn.


Zabójcza awantura domowa. Zabił żonę i popełnił samobójstwo - Czas Pomorza - Informacyjny Portal Pomorski\nZabójcza awantura domowa. Zabił żonę i popełnił samobójstwo\nprzez . · 26 listopada 2016\nKOCIEWIE. W wyniku awantury domowej w Starogardzie Gd. zginęło małżeństwo. Przed domem policja znalazła zwłoki 46–letniej kobiety. W budynku przebywa jej mąż, który zamknął się od środka. Po siłowym wejściu na piętrze budynku mundurowi znaleźli ciało tego mężczyzny.\nRano, po godzinie 6 policjanci ze Starogardu Gd. zostali poinformowani o awanturze domowej, do której miało dojść na jednej z prywatnych posesji w centrum miasta. Na posesji znaleziono zwłoki 46-letniej kobiety. Interweniujący w tej sprawie funkcjonariusze ustalili również, że na piętrze budynku przebywa jej mąż. Zamknął się od środka i nie reagował na wydawane przez mundurowych polecenia.\nNa miejsce wezwano negocjatorów policyjnych oraz Samodzielny Pododdział Antyterrorystyczny Policji. Dyżurny starogardzkiej komendy powiadomił również służby, które odcięły dopływ gazu do budynku. Po siłowym wejściu na piętro domu funkcjonariusze znaleźli zwłoki 45-letniego mężczyzny.\nNa miejscu pod nadzorem prokuratora pracowali policjanci z grupy operacyjno-dochodzeniowej oraz technicy kryminalistyczni. Funkcjonariusze sporządzili oględziny miejsca zdarzenia oraz zabezpieczyli ślady, które mogą okazać się pomocne przy wyjaśnianiu bliższych okoliczności tego tragicznego zdarzenia. (KPP Starogard Gd.)\nPoprzedni artykuł Śniadek na czele pomorskiego PiS – 60 proc. poparcia. „Trzeba wziąć się mocno do roboty”


Ratusz uprzedza, że po domach będą chodzić ankieterzy - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nRatusz uprzedza, że po domach będą chodzić ankieterzy\nOpublikowano: 1 sierpnia 2017 16:01 2017-08-01T16:01:00.000Z\nWiadomości - Od sierpnia płocczanie mogą spodziewać się wizyty ankieterów - informują w płockim Ratuszu. - Zachęcamy wszystkich mieszkańców do poświęcenia kilku minut na rozmowę z ankieterem i odpowiedzenia na krótkie pytania. Zebrane informacje pomogą sprawić, że życie w mieście będzie zdrowsze i bardziej komfortowe.\n- Od sierpnia płocczanie mogą spodziewać się wizyty ankieterów - informują w płockim Ratuszu. - Zachęcamy wszystkich mieszkańców do poświęcenia kilku minut na rozmowę z ankieterem i odpowiedzenia na krótkie pytania. Zebrane informacje pomogą sprawić, że życie w mieście będzie zdrowsze i bardziej komfortowe.\nAnkieterzy będą tworzyli spis systemów grzewczych w budynkach jednorodzinnych oraz handlowo-usługowych usytuowanych wśród zabudowy jednorodzinnej na terenie miasta.\n- Celem ankiety jest zebranie informacji m.in. o rodzaju i ilości stosowanego paliwa oraz mocy posiadanych urządzeń grzewczych – tłumaczą. - Pozyskane dane pomogą w zidentyfikowaniu źródeł tzw. „niskiej emisji” zanieczyszczeń do powietrza, która niekorzystnie wpływa na nasze zdrowie oraz w lepszym zarządzaniu nią. Pozwolą także określić jak wielu mieszkańców jest zainteresowanych wymianą swoich źródeł ciepła na bardziej ekologiczne.\nPlanowane badanie ankietowe nie jest kontrolą palenisk węglowych w budynkach. Chodzi wyłącznie o zgromadzenie danych potrzebnych do optymalizacji późniejszych działań.\nZainteresowani mieszkańcy na bieżąco, począwszy od stycznia 2017 roku, mogą składać wnioski o udzielenie dotacji na zmianę ogrzewania na ekologiczne źródła ciepła. Dotacja będzie udzielana do wyczerpania środków finansowych przeznaczonych na ten cel w 2017 roku.\nAkcja inwentaryzacji pn. „Utworzenie bazy danych inwentaryzacji źródeł niskiej emisji na terenie m. Płocka oraz przeprowadzenie szkolenia dla Straży Miejskiej z zakresu ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony powietrza”, prowadzona jest przez firmę ATMOTERM S.A. Ankieterzy będą wyposażeni w identyfikator oraz list polecający od prezydenta Płocka. Przedsięwzięcie jest finansowane z Budżetu Miasta Płocka na 2017 r.


Czas na poważną analizę programów | Piotr Koj\nCzas na poważną analizę programów\nPojawiły się pierwsze programy wyborcze. Cieszę się, że ich autorzy mają tyle dobrych chęci i optymizmu Niestety są one w ogromnej mierze oderwane od rzeczywistości, od realiów (zwłaszcza finansowych) Bytomia w roku 2012 i tego co nas czeka w latach 2013-2014. Czy to tylko moja subiektywna ocena? Proponuję dokonać osobistej analizy możliwości zrealizowania proponowanych nam programów. Moje pytanie brzmi: jak to zrobić i skąd pieniądze? Oto kilka „kwiatków”, dzisiaj z programu RAŚ (część gospodarcza):\n• zwiększymy udział kosztu odszkodowania z 2% do 7% w cenie sprzedaży 1 tony węgla;\n• powołamy „Fundusz Ziemski”, przejmujący tereny od kopalni i SRK, PKP i SP, które oferowane będą pod inwestycje;\n• powołamy stałą komisję do bieżącego i polubownego załatwiania roszczeń osób trzecich wobec szkód pogórniczych;\n• zainwestujemy w rozwój informatyzacji oraz w ogólnodostępną sieć internetową;\n• utworzymy strefy ekonomiczne i parki przemysłowe (liczba mnoga – uwaga własna);\n• wznowimy budownictwo mieszkań komunalnych (wznowimy, muszę w tym miejscu napisać że już wznowiłem – w ramach TBS);\n• wybudujemy obwodnicę zachodnią (w perspektywie 6 lat).\n~Bogdan K. pisze:\n27 sierpnia 2012 o 08:41\nCzytam dzisiejsze “Życie….”. Programy części kandydatów są brane z sufitu. Ich populizm już mnie drażni. Mam wrażenie, że niektórzy startują na urząd szefa rządu. Proszę dalej recenzować ten festiwal księżycowych obietnic. Pozdrawiam, Bogdan Kamiński\n27 sierpnia 2012 o 08:42


[...] to, co wyobrażone, jest prawdziwe. ~W. Myśliwski: when i was your man\nBezszelestnie przesuwam krzesłem po podłodze, siadam i wpatruję się w Twoje zdjęcie godzinami. Nie potrafię bez Ciebie żyć, maleńka, nie potrafię. Chciałbym, tak jak Ty, tak łatwo i szybko pożegnać się z miłością, ale moje serce zamarza coraz bardziej każdego dnia bez Ciebie, Twoich ust, Twojego ciepłego i tajemniczego uśmiechu. Przewróciłaś moje życie do góry nogami i, cholera, tak bardzo mi się to podobało i podoba nadal. I chociaż byłaś moją pierwszą miłością, przez którą tak cierpię, to nie żałuję.\nNie żałuję tego, że wybrałem tę restaurację, w której pracowałaś, z setki innych. Gdy otworzyłem drzwi, od razu zwróciłem na ciebie uwagę. Stałaś kilka kroków przede mną, przyjmując zamówienie jakiejś pary. Podszedłem do pierwszego lepszego stolika i modliłem się w duchu, abyś to Ty przyjęła ode mnie zamówienie. Zachowywałem się jak napalony nastolatek, ale już samo Twoje poruszanie było cudowne. Moje modlitwy zostały wysłuchane i podeszłaś. Ze szczerym uśmiechem mnie powitałaś i od razu wiedziałem, że to na Ciebie czekałem przez ostatnie lata.\nOd Twojego wyjazdu nie poleciała mi ani jedna łza. Dobrze wiesz, że zawsze lubię zgrywać twardziela i teraz nawet nie umiem się zmusić, by się rozpłakać. A czasem mam taką dużą ochotę rozbeczeć się jak dzieciak potrzebujący mamusi.\nRzuciłem długopisem o stół i szybko wstałem z miejsca. Wyjąłem z kieszeni paczkę czerwonych Marlboro i zabrałem jednego papierosa, wsadzając go od razu do ust. Odpaliłem go zapalniczką i gdy tylko poczułem błogie uczucie, wypuściłem powoli dym, rozluźniając się przy tym. Mijał dokładnie miesiąc, od kiedy mnie opuściła. Na początku próbowałem sobie wmawiać, że nasze rozstanie nie było moją winą. Ale po tygodniu zrozumiałem, że popełniłem błąd. Okropny błąd, za który przypłaciłem i nadal przypłacam bolącym sercem. Nie zdawałem sobie nawet sprawy z tego, że mogłem jej tak bardzo pragnąc i tak bardzo za nią tęsknić. Chciałbym poczuć jej dotyk, usta i zobaczyć, jak porusza się w ten swój osobliwy jedyny sposób — z gracją, prawie na palcach, jakby była baletnicą.\nZamknij się, Dylan. Nie możesz tak mówić.\nZ początku było pięknie. Sądziłem, że to ta prawdziwa miłość, która trafia się raz w życiu. Najwyraźniej się pomyliłem. Nie wiem, co zrobiłem nie tak. Ta dziewczyna zawładnęła mną do tego stopnia, że nie zauważałem nikogo innego oprócz niej.\nGdy usłyszałem dzwonek do drzwi, nawet nie drgnąłem. Nie miałem ochoty widzieć nikogo na oczy. Nawet jej.\nMomentalnie odwróciłem się zdziwiony i z wrażenia opuściłem papierosa na podłogę. Nie mogłem uwierzyć w to, co widziałem.\nStała tam: taka piękna pomimo podkrążonych oczu, zapadniętych policzków i brudnego ubrania. Jej cudowne usta były sine. Od razu przypomniał mi się moment naszego pierwszego pocałunku. Najlepszego i najcudowniejszego pocałunku, jaki kiedykolwiek przeżyłem i zapewne przeżyję.\n— Ja… — Urwała, gdy zobaczyła, że do niej podchodzę. Powoli, upewniając się, czy czasem nie jest dziwnym zwidzeniem i kłamstwem.\n— Ja… — zaczęła ponownie.\n— Ciii… — powiedziałem, przykładając jej palec do ust. — Wiem, co chcesz powiedzieć.\n— Naprawdę? — zapytała, biorąc moją dłoń w swoją i delikatnie ją pocałowała. — Tak cię kocham, Dylan.\nZ zachłannością wpiłem jej się w usta, jakby było to moje marzenie od zawsze. Po miesiącu cierpień odzyskałem ją.\nOdzyskałem mój świat.\nN/O: Typowa miniaturka. :v Kolejna notka już we wrześniu. Dlaczego wakacje tak szybko przemijają? :(\nVakme 26 sierpnia 2015 03:20\nW zasadzie nie wiem, co jeszcze mogę powiedzieć, oprócz tego, że miniaturka jest piękna.\nPięknie mówi o sile prawdziwej miłości, o tym, że ta jest w stanie pokonać nawet najgorsze kłótnie.\nNo i na obrazku moja miłość, Dylan, więc to po prostu musiała być udana miniaturka! Zwłaszcza, że bohater ma to samo imię.\nWakacje rzeczywiście zleciały bardzo szybko, nawet zaskakująco szybko. Jeszcze tylko 300 dni do następnych... :c\nSparrow 26 sierpnia 2015 03:31\nChciałam oddać takie małe piękno miłości Dylana i Jej. ;)\nHaha, zawsze chciałam napisać coś z Dylanem, więc stwierdziłam, że on będzie najlepszy do roli - uwaga! - Dylana. :D\nMi zleciały tak szybko, bo były chyba najlepszymi jakie kiedykolwiek w życiu spędziłam, haha.\nLexi E. 26 sierpnia 2015 04:05\nKrótka, ale przecież to miniaturka, więc epopei się nie spodziewałam. Mistrzostwo, tyle mam do powiedzenia. Pięknie napisane, takie.. prawdziwe. Jeśli naprawdę się kogoś kocha, miłość przetrwa wszystko, nawet najgorszą kłótnię. No i Dylan ♥ To tylko wisienka na torcie, gratulacje!\nNawet nie mów, jeszcze niecały tydzień, potem nowa szkoła i weź tu wszystko ogarnij. A i takie pytanko jeszcze - czy przed kontynuacją 'Och, Mery' pojawią się inne miniaturki, czy opublikujesz po prostu drugą część?\nSparrow 29 sierpnia 2015 23:56\nJejku, dziękuję. Jesteś kochana!\nNowa szkoła? Idziesz do jakiegoś technikum czy na studia? :))\nJeszcze nie mam gotowej drugiej części "Och, Mery", dlatego pewnie pojawi się jakaś miniaturka. Ale to wszystko wyjdzie w praniu. ;)\nLexi E. 30 sierpnia 2015 13:29\nLiceum promedyczne, także nie pozdrawiam:) No i przy okazji zapraszam na nowy rozdział:* Linku powtarzać nie będę, bo zostawiłam już u góry.\nCondawiramurs 26 sierpnia 2015 12:37\nPrzepiekne. W liscie widac całą sile uczucia, ktore moze nie trwa dlugo, ale jest silne, prawdziwe... Prawdoopdobnie Dylan i Ona sa miloscia swojego zycia. Niewazne jest czemu odeszla;; juz nie. Wazne, ze wrocila. I nie trzeba sie tlumaczyc, moze pozniej ale nie z powodu koniecznosci tliumaczenia sie. Widac ze ta dwojka potrzebuje siebie jak powietrza, widac, ze po prostu powinni byc razem. Szkoda troche, ze tak krotko bo tak bardzo by sie chcialo o nich poczytac, ale fragment ten przekazuje dokladnie takie uczucie, jakie mial przekazac, takie, o jakim sie marzy, takie, ktore czesc z nas ma szanse przezyc na wlasnej skorze, a dla innych wydaje sie byc nieprawdopdobna mrzonka z ksiazek i filmow. Potrafisz czarowac slowem, przekazac mase uczuc, emocji, refleksji w niewielkiej ilosci slow, a to nie lada umiejetnosc. Mam nadzieje, ze niedlugo pojawi sie kontynuacja Mary\nZapraszam na zapiski-condawiramurs, na nowosc jestem ciekawa Twojej opinii;)\nSparrow 30 sierpnia 2015 00:01\nIdealnie odczytałaś miniaturkę i odczucia bohaterów, zresztą jak zawsze. :))\nO to, że jest krótko się nie martw, bo podobnych do tej miniaturki historii będzie jeszzcze pewnie dużo :)\nI przepraszam, że jescze się nie pojawiałam pod rozdziałem:(\nCondawiramurs 11 września 2015 09:29\nKurczę, bo przedstawiasz je tak pięknie, a ja mimo wszystko jestem niepoprawną romantyczką. kiedy nowość, w informacjach jest, że 12.08,to trochę przestarzałe? nie moge się doczkeać, dlatego pytam xdxD zapraszam na nowość do mnie ;)\nMoony 27 sierpnia 2015 03:49\nŚwietna miniaturka, bardzo się wczułam! Kurczę, jesteś w tym dobra.\nZawsze przy czytaniu miniaturek mam setki domysłów — jaka była naprawdę ta dziewczyna, dlaczego Dylan ją stracił i tak ją kochał?\nCzekam na kolejną miniaturkę, a nuż opowiadanie? <3\n+ znalazłam błąd: nie Malboro, tylko Marlboro.\nDziękuję i już poprawiam błąd. ;)\nInnocence 27 sierpnia 2015 13:27\nNie skłamię nazywając to genialnym. Naprawdę.\nSam początek - Dylan opowiedział nam historię swojej miłości, pisząc list do ukochanej. List, którego pewnie nigdy miał nie dostarczyć do adresata, miał być pomocą przy uporanij się z nagromadzeniem uczuć, wydarzeń, nieszczęścia. Ślicznie i nieszablonowo. ;))\nBohaterowie tutaj uwiedli mnie od razu. Dylan nie jest zakochanym gówniarzem, któremu spodobała się pierwsza-lepsza piękna kelnerka. Jest młodym mężczyzną, dojrzałym do prawdziwej miłości. Ciepłym i męskim. Subtelnym, choć twardym.\nA Ona opisywana z Jego perspektywy zachwycała mnie delikatnością, wdziękiem, a przy tym prostotą. Jej sposób bycia nie krzyczał, jaka jest wspaniała, piękna, tylko patrzeć. Przy czarującej skromności pozwoliła się zauważyć temu, któremu było to pisane.\nAh... Zaczarowałaś mnie tą opowieścią. Rozmarzyłam się...\nŚciskam i czekam na kolejne Twoje perły ;**\nSparrow 30 sierpnia 2015 00:03\nGenialne? Kocham moich czytelników! Poprawiacie moją samoocenę o 99% :D\nEmily M. 27 sierpnia 2015 14:13\nUwielbiam tą miniaturkę ! :* Co prawda jest króciutka, ale tak słodka, że po prostu skradłaś moje serducho.\nNie mogę przestać się zastanawiać co by było dalej. A raczej jak to wszystko się zaczęło! Jak im się układało? Dlaczego się w sobie zakochali? Dlaczego dziewczyna wyjechała i dlaczego wróciła ? Mam nawet wrażenie, że byłby to świetny prolog dla genialnego romansu, który udowadnia, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać wszystko :)\nAnonimowy 27 sierpnia 2015 16:19\nTen list Dylana to cudo. Zawarł w nim opis miłości jako uczucia niezwykle silnego, które trwa i trwa, nawet jeśli otoczenie dawno spisało je na straty. Albo nawet nie tyle otoczenie, lecz sami zainteresowani (bądź tylko jedno z nich). Dylan i Ona (tak „roboczo” będę nazywać tę dziewczynę) okazali się być połączeni niezwykle silną więzią – chociaż na moment się oddalili, to po jakimś czasie zrozumieli, że nie są w stanie pozostać od siebie w takiej odległości, bo muszą być obok siebie, w każdej minucie, w każdej sekundzie. I w rezultacie Ona do niego wróciła :) I jest jeszcze jeden aspekt – to, że żadne z nich nie wydaje się mieć czy to do siebie, czy do drugiego pretensji. Oni niczego nie żałują, nie muszą się też tłumaczyć, bo najistotniejsze jest to, że przeszli przez tę próbę i znowu się odnaleźli. To taki naprawdę piękny sposób pojmowania miłości. Można chyba tylko zazdrościć i Dylanowi, i tej dziewczynie, że udało im się właśnie czegoś tak cudownego doświadczyć.\nCóż ja mogę napisać? Świetna miniaturka, w której mnóstwo jest emocji. I ma naprawdę pozytywną wymowę, a chyba dzisiaj właśnie czegoś tak pozytywnego potrzebowałam do przeczytania ;)\nJung Jiyeon 29 sierpnia 2015 04:13\nNie wiedziałam, że chłopaki piszą takie listy~! o.O Mój to na pewno takiej rzeczy dla mnie by nie zrobił... -.-\nNo nic... bardzo ciekawa miniaturka! <3\nTaka silna miłość, która "dopadła" Dylana to skarb, ponieważ na takie uczucie trzeba długo czekać a czasem jest tak, że ono się nie zjawia. Facet ma po prostu szczęście! <3\nPodoba mi się też to, że nie mieli do siebie pretensji~~ to jest piękne, albo jak ona do niego wróciła~~ rozpływam się wręcz! <3\nTwój blog znalazłam przypadkowo i podoba mi się, dlatego czekam aż coś dodasz~:D\nA no i zapraszam do mnie :)\nPozdrawiam, Jung Jiyeon! <3\nAgs 29 sierpnia 2015 04:38\nCóż, jest słodko. Nie wiem, nie przepadam za takimi słodkimi historiami, może gdybym znała całą sprawę lepiej to jakoś by się zmieniło. Ale znowu to zabrałoby jej cały charakter, bo przecież ta historia zyskuje dzięki temu, że to taki... ułamek czyjegoś życia. Ledwie opowiedziane wydarzenie, zarysowane wspomnienia Dylana, jego emocje. To jest fajne, naprawdę dobry pomysł.\nPrzeszkadza mi trochę kreacja bohaterów, ale to pewnie tylko moje odczucia. Dylan wydaje mi się typem "macho", który irytuje, a ta jego ukochana... Jakaś taka bezpłciowa. Na pewno mogłabyś dodać jakieś dłuższe opisy ich zachowań i miniaturka by na tym nie ucierpiała.\nCarlie S 29 sierpnia 2015 12:13\nO rany jak słodko. Niby Dylan taki macho, a jednak sprawia wrażenie jakby naprawdę miał się rozkleić. Pięknie przedstawiłaś jego odczucia, bohatera jego poczucie straty, a ten list? Jest wspaniały! Widac, ze ich uczucie było naprawdę silne... przetrwali burzę, ich związek zawisnął na włosku, ale ona wróciła. To taka historia idealna, tęsknia za sobą, nie mogą żyć bez drugiej osoby w pobliżu,.. Aż chciałoby się dowiedzieć więcej. To właśnie przez to że miniaturki są naprawdę krótkie nie pałam do nich miłością. Ale wiesz? Kurcze cięzko opisać tak wiele w tak niedługim tekście a ty przedstawiasz sytuację do perfekcji. Podoba mi się...\nEhhh, czekam na kolejny post. Życzę morza weny i pozdrawiam :*\nOlka 31 sierpnia 2015 11:28\nWidocznie jednak nie zna samego siebie. Jednak miłość wygrała i cała złość, że odeszła, gdzieś się schowała i z ochotą wybaczył dziewczynie. Myślę, że to już taki stopień dojrzałeś miłości. Tak jak jest z przyjaźnią; nie ma kłótni... znaczy są, ale nie ma dziecinnego obrażania się i czekania na wielkie przebaczenie, bo i tak wybaczyłoby się od tak. Jak się kogoś kocha, to nie przeważają takie krótkie, złe momenty. Chyba, że sprawa jest poważna. A tu właściwie nie wiadomo, dlaczego ona odeszła, ale widocznie popełniła błąd skoro wróciła. Ach, jeszcze nie przeżyłam swojej pierwszej miłości, także jak będę wplatać tu porównania o przyjaźni itd. to wybacz, ale ze mnie nie jeszcze dziecko pomimo dziewiętnastu lat :). Także nie przejmuj się, jak czasem napiszę Ci "fuu" jeżeli będą się całować ;d. Pozdrawiam i niecierpliwię czekam na jakieś odwiedziny u mnie ;p\nSpiit 3 września 2015 03:45\nWstyd, że mam takie zaległości.\nAle mi się spodobała ta miniaturka. Ostatnio mam takie chęci na romansidła, na piękne love-story, że sama siebie nie poznaję.\nKrótko i na temat - jak zawsze. W tym liście bardzo dobrze ujęłaś emocje tego faceta, aczkolwiek nadal było "czuć" damską dłoń przy tym :D Ale baby już tak mają - nawet ja. To nie oznacza wcale, że to źle.\nJuż wrzesień - to kiedy wpis? :>\nMiś Yogi 8 września 2015 10:16\nPrzybywam ja, po długich dniach.\nHah, wybacz, ale zupełnie zapomniałam, że mam coś u ciebie skomentować i taki troszku przypał, bo mi się dopiero przypomniało, gdy zmieniałam telefon. Super. Ogółem, ostatnio rzadko co komentuję, być może wypadłam z prawy, ale nie mam nawet weny pisać głupich komentarzy, dlatego są one dla mnie katorgą. ale nie cierpię zostawiać czegoś bez komentarz, gdy sobie obiecałam, ze będę komentować i czo wymaga kilku słów.\nChyba kiedyś pisałam - ale jesteś jedyną osobą u której czytam teksty nie związane z yaoi, ani nic z tych rzeczy, po prostu mnie nie interesują. Ale jednak pokusiłam się i nie żałuję, że jestem tu i mogę czytać takie teksty.\nJak zwykle mi się podobało, bo tekst ma w sobie moc, jest taki delikatny, ale pełen emocji załamanego mężczyzny. Cierpi z powodu braku ukochanej i chyba wciąż tu żyje nadzieją, że będzie jak dawniej. Ale wszystko kończy się jako tako szczęśliwie, bo ukochana wraca. Ja się tam cieszę z tego powodu ;)\nKolejny dobry tekst, mam nadzieję, że szkoła nie daje ci aż tak się we znaki, ale trzymam za ciebie kciuki ;)\nPozdrawiam serdecznie i gorąco ;3\nAcheza 20 września 2015 12:45\nHej... :) Tak naprawdę to nie wiem, jak się wysłowić i co wyrzec... Muszę po prostu przyznać, że miniaturka wyszła Ci pięknie, jestem pod dużym wrażeniem. Niby taki krótki tekst, ale za to jaki bogaty w uczucia. Rozpłynęłam się i nie mogę się zebrać w całość :)...\nCzekam na kolejną i pozdrawiam ciepło :*.\nMelania 30 września 2015 13:10\nAleż to było ładne <3\nNie pamiętam, czy już przypadkiem o to nie pytałam, ale jesteś pewna, że nie chcesz pisać czegoś dłuższego? Czytałabym z ogromną chęcią. Miniaturki są świetne, ale jednak to nie to samo.\nCo do Twojego pytania odnośnie wakacji: zadaję sobie to pytanie od początku września...\nAnn Dreamy 23 października 2015 09:37\nŚwietna miniaturka, bardzo klimatyczna. Jej temat idealnie oddaje piosenkę Bruno Marsa. Bardzo dobrze oddałaś uczucia Dylana. Czekam na kolejną notkę.\nEmpati 9 stycznia 2016 10:01


Wizzair wraca na Okęcie | GoRest.pl\nWizzair wraca na Okęcie\nWizzair postanowił wrócić na lotnisko im. Fryderyka Chopina. W związku ze zbliżającymi się Świętami Bożego Narodzenia, linia lotnicza Wizzair postanowiła że wszystkie loty w okresie od 18.12 do 6.01.2013 będą obsługiwane z lotniska na Okęciu. Decyzja została podjęta ze względu na częste mgły jakie mają miejsce w ostatnim okresie oraz brak systemu ILS na lotnisku w Modlinie. Podczas tego okresu linia planuje przewieźć ok 55 000 pasażerów oraz wykonać 350 operacji lotniczych z lotniska na Okęciu. Cieszymy się, że ktoś pomyślał przed faktem uziemienia pasażerów na Święta. Zobaczymy czy Ryanair, również przekieruje swoje loty na Okęcie.\nChiny – obrazki z Syczuanu Amsterdam z Gdańska lub Krakowa za 350 zł Norwegia – W poszukiwaniu trolli Sycylia z Krakowa za 276 zł Czyżby koniec kłopotów Boeinga z Dreamlinerem? Prawa Pasażera: Przed podróżą Melbourne z Europy za 2818 zł


Przeczytałam "Nasz mały PRL. Pół roku w M-3 z trwałą, wąsami i maluchem" Meyzy i Szabłowskiego. Pośmiałam się, nie powiem, trzeba mieć naprawdę dużo fantazji, żeby odtworzyć ze szczegółami '81 rok. Zmienić ubiór, uczesanie, dietę, nawyki kosmetyczne i zakupowe, wszystko! Jeść tyle, ile kartki pozwolą i tylko to, co było dostępne w tamtych czasach. A więc żadnej kawy z ekspresu, oliwy z oliwek, suszonych pomidorów, pizzy. Do łask wracają kartofle, wszelkie dania mączne, śledzik, smalec, parówki, mortadela i sardelki. Autor przytył w czasie eksperymentu 11 kg - ciekawe, ile zajęło mu zrzucenie balastu :-) Z łazienki znikają antyperspiranty, podpaski, maszynki jednorazowe, bo nóg i pach się nie goliło ;-) Córeczka przerzuca się na tetrę i ceratowe majtki oraz zabawki z epoki. Mąż na wąsy i zaczeskę, żona na trwałą ondulację. Laptopa zastępuje maszyna do pisania. Rozrywki dostarcza telewizor Rubin i radiomagnetofon Kasprzak. Znikają telefony komórkowe, przestaje istnieć Internet i w gruncie rzeczy - dotychczasowe życie towarzyskie kwitnące głównie w wirtualnym świecie. W realu spontaniczne wizyty jakoś nie mogą dojść do skutku... Odległości rosną, bo jeździć trzeba środkami komunikacji publicznej lub rzężącym maluchem. Wprawdzie mama na urlopie wychowawczym czasu ma niby więcej, ale po pierwsze: mąż z założenia nie pomaga w babskich obowiązkach, po drugie: bez współczesnych udogodnień pranie we Frani, sprzątanie sodą, popiołem i octem, pozyskiwanie produktów i gotowanie oraz kreatywne zabawy z dzieckiem zajmują więcej czasu... Iza i Witek z ulgą i garścią refleksji wracają po 6 miesiącach do swojego kapitalistycznego życia.\nKsiążka przypomniała mi o pewnym filmie dokumentalnym, który oglądałam jakiś czas temu. Fiński "Przepis na klęskę" to zapis roku z życia rodziny, która postanowiła ograniczyć ilość dwutlenku węgla emitowanego przez ich gospodarstwo domowe. A więc: rezygnują z samochodu, silnika w motorówce, którą dopływają do domku letniego na wyspie, na urlop zamiast samolotem jadą pociągiem, przestają kupować produkty w plastikowych opakowaniach (co w Finlandii jest trudniejsze, bo nawet owoce i warzywa nie są tak jak u nas dostępne luzem, tylko opakowane w folię na plastikowych tackach. Higiena z wyższej półki ;-) Tu zrodził się poważny konflikt, bo i pasta do zębów i szampon i papier toaletowy nagle znalazły się na czarnej liście...Mąż i pomysłodawca w ekologicznym zapędzie gotów był podmywać się po hindusku i czyścić zęby sodą. Żona ani myślała się na to zgodzić. Pastę dla dzieci wynegocjowała o ile pamiętam, papier szczęśliwie udało się znaleźć w hurtowni papierniczej na dużych przemysłowych rolkach. Cierpliwości zabrakło jej również, kiedy John zaczął się pozbywać z kuchni naczyń i przyborów plastikowych, które już mieli wcześniej. Ja też nie widzę w tym sensu... Ale chylę czoła przed ich umiejętnością rozmów na trudne, emocjonujące tematy. Przypuszczam, że podobny pomysł w polskiej rodzinie skończyłby się w kryzysowej sytuacji awanturą, wyzwiskami od śmakich i owakich ekologów oraz wystawieniem walizek. Tutaj obie strony przedstawiały swoje argumenty, mówiły o uczuciach, szukały kompromisu. Wytrzymali rok, obniżyli emisję CO2 o połowę. Myślę, że przeszli przy okazji poważną próbę swojego związku i sporo się o sobie dowiedzieli. Tutaj też najmniej kłopotów ze zmianą miały dzieci, przeuroczy chłopcy :-)\nPodobnie jak w eksperymencie z powrotem do PRL, zyskali CZAS dla siebie nawzajem, na rozmowy, gry planszowe, wycieczki. Stali się bardziej uważni na rzeczywiste, a nie wydumane potrzeby. Odkryli możliwości prostego życia, mniej inwazyjnego dla środowiska naturalnego, bez nadmiaru chemii i sztucznych tworzyw, z wielokrotnym wykorzystaniem rzeczy. Zebrali sporo obserwacji społecznych. Dużo plusów :-) Ale szczerze wątpię, że miałabym tyle wyrozumiałości co obie panie, gdyby to mój mąż wpadł na szalony pomysł z podróżami w czasie albo redukcją naszego prywatnego dwutlenku węgla :-) I cieszę się, że żyjemy w czasach, kiedy można - jeśli ma się taki kaprys - żyć zupełnie inaczej niż wszyscy. Przenieść się do skansenu z lat 80-tych, zbudować sobie pałacyk z bajki o Królewnie Śnieżce albo ziemiankę ze słomy. Nie golić nóg, zapuścić wąsy, wylogować się z fb i upuścić telefon do studzienki kanalizacyjnej. Ale można też w każdej chwili wrócić do zdobyczy cywilizacji i po prostu korzystać z nich z umiarem, bez radykalnych kroków. Jakoś zawsze wolę być pośrodku niż na skrajnych biegunach :-)\nekologia film książka PRL\nEtykiety: ekologia film książka PRL\nWczoraj miałam pierwszy relaksowy wieczór po choro...\nKobiety górą :-)\nŚwiatełko w twórczym tunelu?\nTak już mam, że po przedłużonych weekendach i urlo...\nWszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to nie są d...


12. nastolatki i odejście z placówki | institutions.fairstartedu.us | Page 2\nMAPOWANIE WIEDZY MERYTORYCZNEJ PRACOWNIKÓW\nJakie są oczekiwania i zadania, kiedy dziecko w zakładzie zaczyna dojrzewać i staje się nastolatkiem?\nPierwsze działania polega na stworzeniu mapy wiedzy merytorycznej każdego pracownika na temat doświadczeń i wyzwań pracy z nastolatkami. Następnie rozmawiamy o możliwym wykorzystaniu tych doświadczeń w pracy z nastolatkami i rozumieniu nastolatków w zakładzie.\nProsimy odnieść się do poniższych pytań pracując w parach – najpierw jeden pracownik zadaje pytania drugiemu przez 15 minut, po czym następuje odwrócenie ról. Osoba zadająca pytania robi notatki i przekazuje je osobie, z którą rozmawiała po rozmowie:\nJak pamiętasz własne przejście z dziecka do nastolatka?\nJak zmieniły się Twoje relacje towarzyskie z rówieśnikami?\nJak doświadczyłeś/aś zmian fizycznych w ciele?\nJakie było Twoje doświadczanie stanów emocjonalnych (obawa, wstyd, gniew, radość, itp.)?\nW jaki sposób zmieniło się Twoje postrzeganie rodziców/opiekunów i Twoje zachowanie i nastawienie w stosunku do nich?\nCo robili Twoi rodzice i inni dorośli by Ci pomóc? A czy robili coś, co nie pomagało?\nCzy przeżywałeś/aś dylematy wynikające z poczucia lojalności względem rodziców a chęcią prowadzenia niezależnego życia? Przykładowo: okłamywanie rodziców, żeby spędzać czas z rówieśnikami? Proszę opisać sytuacje, kiedy pojawiały się problem.\nW ramach wniosków: co było dla Ciebie jako dla nastolatka najtrudniejsze i jak Twoim zdaniem ma wyglądać pomocne zachowanie profesjonalistów polegające na wspieraniu nastolatków?\nCzy masz sugestie dotyczące metod Waszej pracy z nastolatkami dającej im wsparcie?\nMAPOWANIE WIEDZY MERYTORYCZNEJ W GRUPIE PRACOWNIKÓW\nPo zakończeniu sesji zadawania pytań proszę napisać krótkie podsumowanie doświadczeń każdego pracownika z okresu jego dorastania. Na tej podstawie porozmawiać na temat dobrych i złych doświadczeń. Następnie w grupie wybrać trzy pozytywne wartości opiekuna w pracy z nastolatkami w zakładzie.\nWartość 1: Nasze nastolatki potrzebują ……………………………………………………..\n( przykładowo: szacunku i zrozumienia z naszej strony, nawet gdy nierozsądnie się zachowują )\nWartość 2: Nasze nastolatki potrzebują……………………………………………………..\nWartość 3: Nasze nastolatki potrzebują……………………………………………………..\nNiech te wartości staną się kodeksem postępowania w pracy z nastolatkami w zakładzie.\nROZWÓJ OGÓLNY I ZADANIA W PRACY Z NASTOLATKAMI\nDorastanie nastolatków w zakładach opieki przebiega podobnie jak u pozostałych nastolatków, jednak ze względu na brak bezpieczeństwa w dzieciństwie mogą one przechodzić okres dorastania bardzo burzliwie i w sposób duża bardziej emocjonalny. W tym okresie następuje odwrócenie przywiązania w pytanie o pozytywne oddalenie i oddzielenie się prowadzące do niezależności w dorosłości i kształceniu.\nDzieci, które we wczesnym dzieciństwie doświadczyły bardzo złego traktowania lub utraty często zaczynają dojrzewać wcześniej (jest to prawdopodobnie mechanizm ułatwiający przetrwanie), niektóre już w wieku 8 do 10 lat.\nBadania wskazują, że młoda osoba, która doświadczyła trudnego startu życiowego może mieć trudności emocjonalne z nawiązaniem i utrzymaniem bliskich relacji z opiekunami. Jest to wiek, w którym bliskość i zażyłość mogą być prowokacyjne, a konflikty mogą często prowadzić do wielkich awantur i konfliktów, młode osoby mogą uciekać, izolować się, odmawiać słuchania czy przyjmowania argumentów.\nGdy młody człowiek zaczyna sprawdzać granice, wiele zależy od reakcji pracowników.\nW okresie dojrzewania młody człowiek musi stworzyć siebie jako nową i niezależną osobę i z reguły będzie odchodzić od dziecięcej zależności i zaufania do prób osiągnięcia niezależności dystansując się od grupy. Bardzo często młody człowiek będzie odczuwać potrzebę ponownych odwiedzin u biologicznych rodziców by ustalić co jest złudzeniem, a jak wyglądają fakty. Zaplanowana ponowna wizyta u rodziny może zapobiec ucieczce młodego człowieka w celu ich odwiedzenia.\nUtożsamianie się z grupą rówieśniczą staje się o wiele ważniejsze niż z utożsamianie się z grupą pracowników. Pojawiają się kwestie typu “O której mam wieczorem być w domu – czy mogę iść na tą imprezę – czy mogę sobie przekłuć uszy? Itp. Badania wskazują, że młodzi ludzie w zakładach mogą mieć poważne problem w grupach rówieśniczych np.: Grupy pracowników obawiają sie często (i często nie bez racji) co się stanie, jeżeli na przykład pozwolą młodemu człowiekowi iść na klasową imprezę. W efekcie stają się dużo bardziej surowi niż rodzice, co staje się dla młodego człowieka zasadniczym problemem.\nNie ma łatwych rozwiązań tych problemów, jednak są pewne metody pedagogiczne, które mogą pomóc. Najważniejsze, aby pracownicy wykazywali miłe, spokojne i niezmienne zrozumienie i aby ustalenia, decyzje i zasady były wypracowane w drodze consensus.


SZMINKĄ PO LUSTRZE: 2012-01-12\nKobieta kobiecie ;)\nZostałam zaproszona do zabawy przez cudowną Sabbath autorkę pachnącego bloga Sabbath of Senses [klik] Sabbath dziękuję :*\n1. Wybierz idealne, Twoim zdaniem, kobiety w 3 kategoriach:\n- perfekcyjna w swoim zawodzie\n- ideał urody\n- perfekcyjny styl, elegancja\nJeśli chcesz, dodaj zdjęcia i uzasadnij swój wybór.\n2. Umieść na swoim blogu obrazek z tagiem Perfect Women.\n3. Podaj informację kto Cię otagował.\n4. Przekaż zabawę kilku innym bloggerkom.\nPozwolę sobie na nie zastosowanie się do zasad ;) Wymienię tylko dwie kobiety pomijając kategorie.\nTori Amos naprawdę nazywa się Myra Ellen Amos. Urodziła się w 1963 roku, w Newton w Północnej Karolinie, dorastała jednak w Baltimore. W jej żyłach ze strony ojca płynie krew szkocka i irlandzka, a ze strony matki indiańska. Wtedy jeszcze Ellen, mając zaledwie 2,5 roku zaczęła grać na fortepianie ze słuchu, a już rok później tworzyła własne kompozycje. Jako 5-latka miała przesłuchanie do The Peabody Conservatory i została najmłodszą osobą, jaką kiedykolwiek tam przyjęto. Podczas studiów, za sprawą starszego brata i kolegów ze szkoły, była pod silnym wpływem rock and rolla. Słuchała The Rolling Stones, Jimiego Hendrixa, a przede wszystkim Led Zeppelin. Wyrzucono ją wtedy ze szkoły za niedostosowywanie się do programu, ponieważ grała i komponowała własną muzykę. Niebawem Ellen rozpoczęła swoje pierwsze publiczne występy - startowała w przeglądzie młodych talentów, zaczęła śpiewać w lokalnych klubach. W wieku 17 lat, wspólnie z bratem nagrała pierwszy singiel zatytułowany "Baltimore". Ta piosenka oraz nocne występy w klubach sprawiły, że zostałą okrzyknięta "Miejscową Królową". Potem wokalistka śpiewała w klubach Waszyngtonu, gdzie została dostrzeżona przez prestiżowy "The Washington Post". W 1983 roku Ellen zmieniła imię na Tori, a rok później wyjechała do Los Angeles. Dużo wtedy koncertowała w klubach Hollywood. Tam też rozegrały się traumatyczne wydarzenia (została porwana, sterroryzowana i zgwałcona), które silnie wpłynęły na jej muzykę. W 1987 roku wokalistka założyła własny zespół - Y Kant Tori Read, w którym grali Matt Sorum (Guns n' Roses, The Cult), Eric Williamson i Steve Caton. W maju 1988 roku ukazała się ich debiutancka płyta, która okazała się całkowitą klęską, a magazyn Billboard określił Tori mianem - "śpiewającej lali". Ale ta porażka nie oznaczała wcale końca jej kariery, wręcz przeciwnie stała się punktem zwrotnym, od którego rozpoczęło się jej zwycięstwo. W roku 1991 Tori wyjechała do Londynu, gdzie wkrótce przygotowała i nagrała album "Little Earthquakes". Płyta ukazała się 13 stycznia 1993 roku i zadebiutowała na 15 miejscu brytyjskiej listy przebojów. Później wszystko toczyło się już błyskawicznie. Jeszcze w styczniu rozpoczęło się światowe tournee wokalistki. W 1993 roku Tori przeniosła się do Nowego Meksyku, gdzie rozpoczęła pracę nad nowym albumem - "Under The Pink". Ukazał się on w 1994, a dwa lata później powstała płyta "Boys For Pele", która w Anglii debiutowała na 1. miejscu, zaś w USA na 2. W 1997 roku Tori przygotowała piosenki do filmu "Wielkie nadzieje". Natomiast rok później pojawił się album "From The Choirgirl Hotel", poświęcony dziecku, które piosenkarka straciła. Na tej płycie Tori połączyła po raz pierwszy fortepian z dźwiękami wygenerowanymi przez komputer. Jej kolejne płyty to "To Venus And Back" (1999) i "Strange Little Girls" (2001). W październiku 2002 ukazała się płyta "Scarlet's Walk". Została nagrana w Kornwalii, w Wielkiej Brytanii. Album jest swoistą podróżą po Ameryce, z wieloma głęboko osobistymi, jak i politycznymi wątkami. To podróż utrzymana w klasycznym stylu, której narratorem jest tytułowa dziewczyna o imieniu Scarlet. Na pierwszym singlu promującym album ukazało się nagranie "A Sorta Fairytale". W listopadzie 2003 roku ukazała się pierwsza kompilacja nagrań Tori Amos ułożona przez nią specjalnie dla fanów. "Tales of a Librarian", ta - jak to określiła wokalistka - muzyczna autobiografia, została wyprodukowana przez nią samą i zawierała 20 utworów dokumentujących jej karierę. W lutym 2005 roku ukazał się kolejny studyjny album Tori - "The Beekeeper". "The Beekeeper" ukazał się także w wersji limitowanej z płytą DVD oraz niecodzienną niespodzianką, w postaci kompletu nasion dzikich kwiatów. W 25-minutowym wywiadzie fani mogą poznać historię stojącą za każdym utworem na płycie. Na DVD znalazła się również premierowa kompozycja "Garlands", która towarzyszyła materiałom tekstowym i fotograficznym z wydanej na początku lutego 2005 roku książki autorstwa Tori Amos, "Piece by Piece". Wiosną 2007 roku ukazała się dziewiąta studyjna płyta Tori, zatytułowana "American Doll Posse". Album powstawał w studiach Martian Engineering w Kornwalii. [źródło RMF FM biografia Tori Amos]\nTori Amos jej muzyka zachwyca mnie od bardzo wielu lat. Pełna emocji, energetyczna muzyka wciąga jak narkotyk. Każda płyta Tori jest niepowtarzalna. Tori jest niesamowitą kobietą o pięknym głosie. To ona pomogła mi w trudnych chwilach podnieść się i iść dalej z dumą przez życie.\nBardzo cenię Maję Ostaszewską. Świetna aktorka o magnetycznej urodzie i cudownym głosie. Wegetarianka i buddystka jest dla mnie wzorem choć na buddyzm raczej się nie przerzucę, ale dążę do wegetarianizmu co malutkimi kroczkami mi się udaje. Urzeka mnie w niej wewnętrzny spokój i to coś co sprawia, że Maja Ostaszewska jest wyjątkowa.\n"...Musi bowiem upłynąć wiele miesięcy, bywa, że lat, zanim polubimy własne odbicie w lustrze. Co w tym obrazku powinno przykuć naszą uwagę? Nie imitacja, nie kolejny naszyjnik, ale to co nasze i niepowtarzalne. Oryginalne. Wywalczone własnym zdaniem, drobnymi kroczkami pod prąd, odkrywaniem tego, co uwiera i zdobywaniem tego, co kiedyś wydawało się poza zasięgiem. A że tak naprawdę prawdziwa to jestem ja? Oto prawdziwe zwycięstwo. Teraz już z przyjemnością można otworzyć przepastną szufladę i bez lęku założyć ulubiony naszyjnik na różne okazje. Bez lęku, bo najpierw widać będzie nas a dopiero potem to co mamy na sobie. I wszystko będzie na swoim miejscu." Małgorzata Domagalik\nOde małe przesłanie - bądźmy dla siebie dobre. Każda z nas jest wyjątkowa :))\nDo zabawy zapraszam Lemi autorkę bloga Redhead-blabber, Angie autorkę bloga Angie testuje i Linusiaczek autorkę bloga Ars Cosmtica\nAutor: reniakicia o 10:18 5 komentarzy: