lutego 2014 | Zanim zajdzie słońce\nNie potrafię ogarnąć rzeczywistości! Dopiero co skończyłam ferie, a tu już minęły dwa tygodnie nauki. Ale... Ale... jak...? Z jednej strony to dobrze, bo zbliżają się wakacje, lecz z drugiej strony nie mam czasu na nic, wszystko wymyka mi się z rąk i nie nadążam z czytaniem książek! Nie uwierzycie, ale w tym miesiącu znów przeczytałam TYLKO 4 KSIĄŻKI. Straszne? Tak! A tyle pięknych historii czeka na półkach :( Coś mi się wydaje, że wraz z wiosennymi porządkami zrobię pewne zmiany w moim życiu. Szkoła szkołą, ale na życie prywatne, własne przyjemności i rozwijanie pasji też musi być czas!\nPocieszeniem są lutowe skarby. Chcecie je poznać? Od góry:\n- Zagrożeni C.J. Daugherty - nie wiem co takiego jest w serii Wybrani, ale przygody Allie bardzo wciągają i po zakupie trzeciej części od razu wzięłam się za czytanie!;\n- Mechaniczna księżniczka Cassandra Clare - w polskiej okładce. Nie wiem, czy pamiętacie, ale zwracam ogromną uwagę na estetykę mojej biblioteczki, dlatego ostatnia część Diabelskich maszyn obowiązkowo musiała znaleźć się na półce;\n- Król uciekinier Jennifer A. Nielsen - od Młodzieżowego Klubu Recenzenta ^^ Kolejne przygody Sage'a nareszcie u mnie! ^^ ;\n- Nieskończoność H.J. Rahlens - j.w.;\n- Krucjata Philippa Gregory - j.w. Aktualnie czytam drugą część Odmieńca. Zobaczymy, czy będzie lepsza od poprzedniczki;\n- Idealna chemia Simone Elkeles - (na zdjęciu do góry nogami. Wybaczcie, Jane dzisiaj nie myśli) wymiana na Lubimy Czytać.\nTak prezentują się moje cudeńka :) Recenzji spodziewajcie się w marcu - mam nadzieję, że teraz zrealizuję wszystkie czytelnicze plany!\nKsiążki przeczytane w tym miesiącu to:\n1. Ostatnia spowiedź tom II Nina Reichter RECENZJA\n2. Zaklinacz czasu Mitch Albom RECENZJA\n3. Zagrożeni C.J. Daugherty RECENZJA\n4. Wyjdź za mąż i poddaj się Costanza Miriano RECENZJA\nJak wspomniałam wcześniej, wynik tragiczny. Nie wyznaję zasady "oby jak najwięcej w miesiącu", ale po prostu... tyle książek czeka, że przykro mi patrzeć na nie i mówić co chwilę "Już, już, chwila, zaraz cię przeczytam!". We ferie czytanie też szło opornie, ponieważ prawie cały drugi tydzień byłam gdzieś poza domem. Och, Jane musi się wziąć za siebie w marcu!\nNajlepsza książka z lutym to: Ostatnia spowiedź tom II i Zagrożeni\nNajgorsza książka w lutym to: obawiam się, że w tym miesiącu takiej nie ma\nNajwiększe zaskoczenie: Wyjdź za mąż i poddaj się\n1. Anath i Jane Rachel dotrzymały danego na początku roku słowa i nakręciły videorecenzję. Dla wszystkich spóźnialskich lub osób, które są jeszcze zainteresowane wrzucam filmik poniżej :) Dziękujemy wszystkim za słowa krytyki i rady :D Wiemy, że mamy częściej się uśmiechać, mówić po kolei i głośniej :D Kolejna videorecenzja myślę, że będzie w marcu, a jeśli plany się pokrzyżują, to na początku kwietnia :) U mojej kochanej Anath możecie głosować na książkę, która zostanie przez nas zrecenzowana :)\n2. Ferie były i się skończyły, ale Jane przeżyła jeden niesamowity dzień w towarzystwie jednej niesamowitej osoby ^^ Kiedy spotyka się Abigail i Jane Rachel czas zwalnia :D (zgadnijcie, co robiłyśmy? Tak, macie racje, prawie cały czas rozmawiałyśmy o książkach, nie wspominając już o siedzeniu przed biblioteczką Abi i dyskutowaniu :D)\n3. Trzymajcie kciuki za Jane 13 marca O.O Bo idzie na konkurs piosenki...\nTo tyle z cudowności lutowych :) Czas zacząć marcowe czytanie. Będzie lepiej, bo nauka teraz pójdzie w las, a zostaną książki :D Nie pozwolę sobie cierpieć na Comiesięczny Zespół Niedoczytania :O\nŻyczę Wam miłego piątku, weekendu i zaczytanego marca <3\n096. "Wyjdź za mąż i poddaj się!" Costanza Miriano\nTytuł: Wyjdź za mąż i poddaj się! Ekstremalne przeżycia dla nieustraszonych kobiet\nTytuł oryginału: Sposati e sii sottomessa. Practica estrema per donne senza paura\nData premiery: 24 października 2013\nW dobie aktualnych wartości, które królują na liście priorytetów całego społeczeństwa, zaraz na początku raczej nie zobaczymy punktu „Małżeństwo” lub „Rodzina”. Owszem, pojedyncze osoby nie pozwalające na to, aby owczy pęd życia i zmieniająca się moda wpłynęły na ich decyzje są pozytywnie nastawione do małżeństwa i rodziny, ale spójrzmy prawdzie w oczy – dzisiejszy świat mówi „Kształć się, dąż do wyznaczonych celów, spełniaj marzenia, wstydź się wiary w Boga, a w ogóle to najlepiej nie wierz w nic, nie zakładaj rodziny, bo to uciążliwe i niemodne, no i przede wszystkim unikaj poważniejszych związków, bo jak ci się taki facet znudzi, to nie będziesz miała co z nim zrobić. Przecież rozwód kosztuje!”. Nie tak jest? Najlepiej jest żyć chwilą, samymi przyjemnościami i nie wymagać od siebie zbyt wiele, bo z poświęceniem, zaufaniem i wiernością jest u nas trochę źle. A co gdyby na małżeństwo i rodzinę spojrzeć z innej strony?\nCostanza Miriano właśnie tak robi i przedstawia nam jasny, piękny obraz szczęśliwej rodziny (nawet jeśli pokój dzieci po popołudniowych zabwach, który wygląda jak graciarnia, sprawia, że człowiekowi stają łzy w oczach). Przybliża nam również rolę jednej osoby – kobiety. Kim jest kobieta w rodzinie? Czy żona to dyktatorka w rodzinie i nocny koszmar mężczyzny? O nie, nigdy w życiu! Bo prawdziwa, kochająca żona i matka potrafi zdziałać same cuda.\n„Ponieważ z mówieniem źle o Kościele jest tak jak z czernią: pasuje do wszystkiego i nigdy nie wychodzi z mody.”\nZacznę od tego, że Costanza Miriano jest bez dwóch zdań jedną z najciekawszych autorek, które miałam okazję poznać dzięki Wyjdź za mąż i poddaj się!. Przez słowa można łatwo wywnioskować, że pisarka jest kobietą barwną i zabieganą, ale zawsze trzymającą rękę na pulsie; taka prawdziwa matka czwórki dzieci oraz cudowna żona. Trochę się dziwię, że znalazła czas na pisanie książki. A więc…\nTak jak wspomniałam wcześniej, współczesna rodzina przeżywa kryzys – „poważny” to za mało powiedziane. Mimo to są osoby, które decydują się na małżeństwo i dzieci. Jednak przed zajęciem miejsca przed ołtarzem każdego dopadają różne wątpliwości: a co, jeśli to nie ten? Co jeśli sobie nie poradzę? Jak dam sobie radę? Czy będę dobrą małżonką? Na te pytania – pytania, które często nie zadajemy innym ludziom tylko samym sobie – odpowiada nie kto inny jak pani Miriano. Nie odpowiada na nie byle jak, bo listy, które tworzy, są pełne humoru, życiowych mądrości i takie swojskiego klimatu, jaki panuje w każdej rodzinie. Mało tego – autorka wyraźnie zaznacza rolę kobiety i mężczyzny w poważnym związku: on powinien być wcieleniem przewodnika, obrońcą rodziny i chodzącym autorytetem, a ona cichym aniołem znającym lekarstwo na każdy ból oraz fundamentem.\nPrzyjemny, w miarę prosty język sprawiają, że książkę czyta się bardzo szybko. Dodatkowo autorka ma swój własny, niepowtarzalny styl, który dodaje jej dziełu niesamowitego uroku. Wszystko to przy masie humoru. Żartobliwy ton występujący w książce działa pozytywnie na czytelnika, ponieważ dzięki niemu trudniejsze tematy poruszane przez autorkę można odebrać równie łatwo, co te prostsze. Głównie to on sprawił, że z przyjemnością mknęłam przez następne strony. Jeśli myślicie, że to kolejny poradnik „Jak znaleźć odpowiedniego mężczyznę i co mu odpowiedzieć, kiedy się oświadczy”, to jesteście w wielkim błędzie. Wyjdź za mąż i poddaj się! to nie setna książeczka z instrukcją obsługi mężczyzny, nie jest to też zbiór kazań o dobrej, prawdziwej, szanowanej rodzinie. Wyjdź za mąż i poddaj się! jest jedyną w swoim rodzaju książką łączącą humor, porady, życiowe sytuacje i poważne problemy w jednym.\nPrzyznam szczerze, że pani Costanza otwarła mi oczy jeszcze szerzej, chociaż wcześniej i tak byłam bardzo pozytywnie nastawiona do rodziny. Chodzi o to, że w banalny sposób potrafi wytłumaczyć tysiące trudnych kwestii związanych z miłością, z małżeństwem i z zakładaniem rodziny. Żeby było zabawniej powiem Wam, że książka pani Miriano zaraz po wydaniu była burzliwym tematem w hiszpańskim parlamencie. Mało tego – komuniści, socjaliści i konserwatyści domagali się wycofania jej z obiegu. A wiecie dlaczego?\nPrzez tytuł. Wyjdź za mąż i poddaj się! nie oznacza wyjdź za faceta, który będzie cię wykorzystywał, każąc przynieść kawę, zrobić śniadanie, wypastować buty, wyprasować koszulę i zrobić za niego papierkową robotę z pracy, o nie, absolutnie nie! „Poddaj się” w tym znaczeniu mówi „Poświęć się dla męża i rodziny, bądź z nimi, kochaj ich, bądź ich podporą, stań się fundamentem rodziny, poddaj się miłości, która jest w waszej rodzinie i nigdy z niej nie rezygnuj, bo jest najpiękniejszym darem od Boga”. To samo można powiedzieć o tytule drugiej książki Costanzy Miriano, mianowicie Poślub ją i bądź gotów za nią umrzeć. Nie oznacza to dosłownie „Rzuć się prosto w paszczę lwa, nawet jeśli na nią nie spojrzy”, lecz „Broń jej, chroń ją, dbaj i sprawiaj, żeby zawsze była szczęśliwa”. A powiedzieć Wam coś jeszcze śmieszniejszego? Podobno żaden z polityków żądających wycofania dzieła pani Miriano nawet nie zapoznał się z jego treścią. Na wielu forach czytałam o Wyjdź za mąż i poddaj się! i, jak można było się tego spodziewać, opinie o książce nie były zbyt pozytywnie – już nie o samej książce, co o temacie. Powiem tak – dopóki nie sięgniecie po nią i nie przekonacie się sami, to trudno, ominie Was interesująca przygoda połączona z edukacją. Jeśli jednak dacie szansę pani Miriano, to poznacie jej zdanie i najprawdopodobniej zgodzicie się z nim. Wyjdź za mąż i poddaj się! nie ma zmuszać do wyjścia za mąż tylko pokazywać mocne strony małżeństwa i przedstawić wspaniałą, dumną, godną podziwu rolę kobiety jako strażniczki ogniska domowego.\nDawno nie czytałam tak zabawnej, mądrej, pouczającej i wciągającej lektury. Znajdziecie w niej odpowiedzi na wszystkie pytania. Polecam ją Wam z całego serca!\nZa możliwość przeczytania Wyjdź za mąż i poddaj się! serdecznie dziękuję Portalowi Sztukater.pl\n"Exelegi: Wybrani", czyli jak z opowiadania zrobić kawał dobrej książki\nIdąc do szkoły, domu czy pracy piszemy scenariusze i własne powieści. Nasz świat kręci się wokół książek, a książki kręcą się wokół nas. To uczucie znają tylko mole książkowe, wielcy miłośnicy literatury i wszechstronnie zaczytani ludzie. Dzięki książkom jesteśmy wrażliwsi na piękno świata i nawet w szarości dostrzegamy jasne barwy. W końcu przychodzi taki dzień, kiedy nawiedza nas myśl "A co by się stało, gdybym napisał/-a książkę?". Siadamy przy klawiaturze/chwytamy za długopis lub pióro i dajemy ponieść się słowom, a kiedy dzieło jest skończone przychodzi kolejna myśl "Może wydałbym/-ałabym tą powieść?". Jednak z tym pomysłem wiąże się mnóstwo za i przeciw.\nMegan Rachel Jameson jest jedną z osób, które postanowiły zrobić ze zwykłego opowiadania niesamowitą powieść, chociaż "niesamowita" to za mało powiedziane. Już niedługo jej powieść o niebezpiecznym świecie Exelegi znajdzie się na półkach w księgarni, ale zanim to nastąpi autorka przygód trójki przyjaciół opowie nam o samym procesie pisania. Uwierzcie mi, czytając Exelegi: Wybrani zawszę dostaję porządnego kopa weny twórczej. Jeżeli tak mają wyglądać kolejne książki polskich pisarzy, to ja z chęcią przerzucę się na książki rodzimych autorów! Gotowi?\n(Jane Rachel: Raz, dwa, iii...)\n(Megan Rachel Jameson: Dobra, jedziemy z tematem :) )\nJane: Napisanie książki to marzenie wielu wielu moli książkowych. Ludzie marzą o bogactwach, cudownym życiu, podróżach, i z pewnością wielu moli też tak ma, ale w przypadku większości jest również to małe marzenie - napisać własną książkę, obojętnie, czy zostanie ona później wsadzona do szuflady, czy wydana. Czytałam spore fragmenty Exelegi: Wybrani i zakochałam się w postaciach już po pierwszych słowach. Ale od początku: jak to było z Exelegi? Miała być to książka "do szuflady" czy od początku chciałaś, aby zaistniała na rynku książkowym?\nMegan: Gdy powstawał w mojej głowie pomysł napisania Exelegi, nie myślałam, że wyjdzie z\ntego tak duży "twór". W założeniu miało to być krótkie opowiadanie o przygodach jednego chłopca o niezwykłych zdolnościach. Potem zaczęłam dodawać wątki i bohaterów i tak powstała całkiem pokaźna powieść, która wciąż jest w trakcie tworzenia. Nigdy nie zakładałam, że moje książki będą od razu wydane, gdyż takie myślenie jest po prostu bezsensu. Jeśli nastawimy się zbyt mocno na sukces, to czasem bywa tak, że dostajemy porządnego kopa od życia i nic z tego nie wychodzi.\nJane: W takim razie jak to się stało, że małe opowiadanie o przygodach chłopca stało się czymś poważniejszym i naprawdę świetnym? Kiedy podjęłaś odważną decyzję, aby Exelegi: Wybrani ujrzała światło dzienne?\nMegan: Szczerze mówiąc, poszłam na żywioł. Stwierdziłam, a zobaczę co się z tego "urodzi" i zaczęłam udostępniać fragmenty na blogu oraz moim znajomym, którzy stali się moimi "fanami", jeśli mogę się tak wyrazić. Jeśli chodzi o to, jak to się stało, że opowiadanie urosło do rozmiarów powieści kilkutomowej, to niestety nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Miałam po prostu dużo pomysłów, jak rozwinąć ten temat i tak oto z pomysłu narodziła się powieść.\nJane: Bez wątpienia jesteś bardzo pomysłową osobą! Widać to po fragmentach Exelegi. Ale chyba każdy autor wydający swoją książkę ma pewne obawy. Czy Ty też boisz się tego, że Exelegi: Wybrani nie zostaną ciepło przyjęci? (Chociaż to chyba niemożliwe, zważywszy na Twój styl, bohaterów, miejsce akcji i całokształt)\nMegan: Jak każdy, trochę obawiam się krytyki, bo taka owa na pewno się pojawi. Już pojawiają się głosy, że kopiuję innych pisarzy, bo jakiś mój bohater jest do kogoś tam podobny. Jednak jestem otwarta na konstruktywną krytykę oraz na to, że ludziom nie spodoba się mój styl pisania czy forma. Cały czas pracuję nad swoim warsztatem i staram się, by to, co oferuję moim czytelnikom, było ciekawe, poprawne językowo i dość przejrzyste. Owszem, zdarzają mi się wpadki czy jakieś niedomówienia bądź błędy, ale taka jest natura pisarstwa. Nie da się zapanować idealnie nad całym tekstem. Zwłaszcza jeśli jest go dużo.\nJane: Rzecz jasna charaktery w życiu normalnym także się powtarzają, prawda? Pozwól, że zostanę chwilę przy bohaterach. Są oni po prostu niesamowici (mówiłam już, jak bardzo kocham Freya Devenporta?), bardzo barwni, pełni życia, ale też młodzi. Dopiero wkraczają do świata dojrzałych ludzi. Zdradź nam jeden sekret - jak stworzyć tak żywych i ciekawych bohaterów? To nie lada wyzwanie i często kończy się ono niepowodzeniem.\nMegan: Jeśli chodzi o tworzenie bohaterów, to bardzo często wzoruję ich na osobach, które znam w rzeczywistości albo do których dodaję jakieś ciekawe cechy charakteru czy wyglądu. Ja się zawsze śmieję, że moi bohaterowie żyją własnym życiem i nie mam nad nimi władzy. A tak naprawdę to staram się poprowadzić ich w taki sposób, by czytelnicy mieli okazję ich polubić bądź znienawidzić nie tylko ze względu na ich zachowanie w konkretnych sytuacjach (np. w walce), ale też w relacjach z innymi bohaterami. Nie ma receptury na tworzenie bohaterów. W moim przypadku, jak już wspomniałam, czerpię inspirację z osób, które znam, bądź które podziwiam i szanuję, dodając tu i tam coś od siebie.\nJane: I to jest właśnie niesamowite. Miałam przyjemność czytać kilka pięknych fragmentów Exelegi: Wybrani i to właśnie bohaterowie skradli moje serce (np. wcześniej wspomniany Frey, ale Jordine również znalazła u mnie uznanie!). A co jest Twoją inspiracją, droga Megan? Każdy pisarz wie, że czasami nadchodzą momenty, kiedy nie potrafi wydusić z siebie nawet jednego słowa. Czy Ty też tak masz?\nMegan: Moją inspiracją są książki, filmy, zupełnie przypadkowe rozmowy. Inspirację czerpię zewsząd! Jeśli chodzi zaś o tak zwane "kryzysy" literackie to mam ich nad wyraz wiele! Czasami bywa tak, że przez wiele tygodni nie potrafię napisać nawet pół zdania, a czasami nie mogę przestać pisać, bo mam tyle pomysłów. Nie wiem od czego to zależy, ale u mnie tak to właśnie działa. Nic na siłę.\nJane: A więc jak panujesz nad gonitwą myśli i nawałem pomysłów?\nMegan: Czasami po prostu zapisuję wszystko , jak leci, a potem już w procesie przetwarzania, wybieram te, które mi się najbardziej podobają i albo je rozwijam, albo zmieniam, albo tworzę oddzielną historię. A czasami tak długo "przetrawiam" tą gonitwę koncepcji w głowie, dopóki nie wyklaruje się jakaś jedna przewodnia.\nJane: Beż dłuższego zastanowienia warto sięgnąć po Twoją powieść i dać szansę Exelegi: Wybrani, ale Twoja twórczość nie kończy się tylko na historii nastolatków wkraczających do niebezpiecznego świata. Od jak dawna tworzysz i które ze swoich dzieł wspominasz najmilej?\nMegan: Tworzę odkąd pamiętam, a tak "na poważnie" to od około 12 lat. Lubię eksperymentować z gatunkami lecz najlepiej wychodzi mi szeroko pojęta przygoda, fantastyka i może trochę thriller, a najlepiej wszystkie wymieszane w jednym. Wtedy wychodzi ciekawa historia o wartkiej akcji. Jednym z najdłużej tworzonych przeze mnie dzieł jest opowiadanie zatytułowane Władcy Smoków. Jest to cała seria opowiadań o smokach, rycerzach, wojownikach, honorze, przyjaźni, miłości i patriotyzmie, który w dzisiejszych czasach nieco zaginął. Większość moich bohaterów jest młoda i jesteśmy świadkami ich dorastania. Tak się dzieje w pierwszym tomie Władców Smoków gdzie poznajemy młodego księcia, który zostaje wygnany ze swojego królestwa przez smoki. Zostaje wychowany z dala od rodzinnego kraju, a jego rodzina zostaje wyrżnięta w pień przez okrutnych pół ludzi, pół smoki. Mam do tych historii szczególny sentyment, gdyż towarzyszyły mi przez sporą część życia.\nJane: Och, opowiadałaś mi kiedyś tę historię! Tak mnie wciągnęła, że miałam wyrzuty sumienia z powodu porzucenia mojej powieści o smokach! Interesuje mnie jeszcze jedna rzecz, droga Megan, również po części związana z Władcami Smoków, ponieważ sam bardzo dokładnie przybliżony opis sprawił, że miałam świeczki w oczach. Chodzi mi o emocje. Nawet w małych fragmentach można spotkać ich bardzo dużo i jest to bez wątpienia jeden z najważniejszych elementów magii Exelegi. Jak Ty to robisz? Co pomaga Ci tworzyć emocjonujące sceny, które silnie działają na czytelnika?\nMegan: Muzyka. To głównie dzięki różnego rodzaju utworom mogę w pełni oddać klimat danej sceny. Co ciekawe najbardziej mroczne i brutalne z nich pisane były przy bardzo spokojnych utworach. A inne, trochę bardziej "radosne" bądź przejmujące, przy nieco cięższych. Jednak nie tylko muzyka ma wpływ na to, jak kształtują się emocje w moich opowiadaniach. Przede wszystkim jest to też pewnego rodzaju przelewanie frustracji, gniewu czy innych skrajnych emocji w bohaterach i chyba to też tworzy taką "unikalność" i emocjonalność danych scen.\nJane: Och, będę się uczyć od Ciebie, mistrzu! Pozwól, że zadam Ci chyba najtrudniejsze pytanie. Każdy pisarz przywiązuje się do wykreowanych i powołanych przez siebie do życia postaci, prawda? Głównymi bohaterami Exelegi są trzej młodzi ludzie: Josh, Frey (mój chłopak!) i Jordine. Będę zołzą, ale muszę zapytać: którego z nich lubisz najbardziej?\nMegan: Hm... To jest bardzo trudne pytanie, bo w sumie w historii pojawia się jeszcze kilka postaci, które są równie ważne dla całej fabuły jak i dla mnie osobiście. Ale z tej trójki to Frey. Chociaż ciężko jest wybrać spośród postaci, którą się stworzyło, tą naj! Ale Frey ma umie szczególne miejsce, tak samo jak Damien, który jest opiekunem Exelegi i jednym z młodszych Nefilim.\nJane: Frey również zajmuje ważne miejsce w moim sercu! A skąd bierze się różnorodność bohaterów (Exelegi, Nefilim, Tajemni i inni)?\nMegan: Exelegi, Nefilim, Archaniołowie są "tymi dobrymi" natomiast reszta to są czarne charaktery, które powstały z potrzeby urozmaicenia historii. Choć ja staram się, by moje postaci nie były do końca jednoznaczne.\nJane: A jak wyobrażasz sobie swoje pisarskie życie po całkowitym zakończeniu przygody z Exelegi, a konkretne z tymi trzema głównymi bohaterami? Exelegi leżą już na półkach w księgarni, ostatnia sztuka została wydrukowana i co teraz?\nMegan: Teraz idzie na warsztat kolejna seria :)\nJane: A zdradzisz nam w kilku słowach o czym będzie? Czy jest to na razie tajemnica?\nMegan: W zamyśle mam dwie serie. Jedna będzie działa się około dwadzieścia lat po wydarzeniach, jakie będą miały miejsce w ostatnim tomie Exelegi. Będzie to świat postapokaliptyczny, mroczny, rządzony przez wampirów i czarowników. Głównym bohaterem będzie zadziorny i bardzo zbuntowany Jeremy Devenport, który wmiesza się w dość nietypową intrygę związaną zarówno z wampirami, jak i ze zmorami z dawnych lat, o których nie było słuchać od dwudziestu lat. A druga seria będzie opowiadać o losach Archaniołów przed Wielką Rebelią, przez którą Nefilim zostali niemal całkowicie zgładzeni.\nJane: Czyżby mój drugi chłopak, o którym mi mówiłaś? :) Megan, jesteś naprawdę bardzo barwną osobą! Piszesz niesamowicie, potrafisz wciągnąć czytelnika i uzależnić go od swoich słów, a w dodatku po małych fragmentach Exelegi czytelnik nie potrafi wyjść z Twojego świata (nie koloryzuję, zaraz sami sprawdzicie!). Do cudownego dania - jakim jest książka - brakuje tylko jednego punktu w całym Twoim przepisie. Czas. Jak go znajdujesz? Oprócz talentu masz również bardzo zabiegane życie!\nMegan: Nie jest łatwo tak po prostu usiąść i pisać. Trzeba mieć do tego odpowiednie warunki. Ale ja staram się wykorzystywać każdą wolną chwilę by zagubić się na chwilę czy to w świecie Exelegi, czy w innym stworzonym przez siebie. Często się zastanawiam, gdy piszę, jak moi czytelnicy odbiorą ten fragment albo jaka będzie ich reakcja na to. Coraz częściej piszę ze świadomością, że ktoś poza mną będzie to czytał i to dodaje mi motywacji.\nJane: Czytelnicy dają mnóstwo motywacji. Ty masz okazję zdobyć ich wielu, bo Twoja twórczość jest niesamowita. Na koniec zadam jeszcze jedno pytanie: jak zmienił się świat Exelegi w czasie miesięcy pisania? Nastały jakieś poważne zmiany czy tylko drobne poprawki?\nMegan: Jeśli chodzi o całokształt, to wiele się zmieniło. Kilka razy zmieniałam początek, koniec, środek. Czasami musiałam zupełnie zmienić cały początek, bo zdawał mi się nie taki, a potem wracałam do pierwotnego konceptu. Także proces twórczy był bardzo dynamiczny, nim pozostał w stanie, w jakim można teraz czytać to opowiadanie. Świat samych Exelegi się nie zmienił tak bardzo, jedyne drobne poprawki kosmetyczne zostały wprowadzone, by lepiej się czytało całość.\nJane: Czyli całkiem normalna część tworzenia, tak?\nMegan: Tak. Myślę, że cały proces twórczy podczas powstawania tego opowiadania był niezwykle dynamiczny. Wiele razy płakałam, gdy opisywałam niektóre sceny lub też krzywiłam się, gdy opisywałam rodzaje ran czy sposoby ich zadawania.\nJane: Czyli i na Ciebie działają emocje zawarte w Twoich słowach?\nMegan: Zwykle są to emocje związane z daną sytuacją.\nJane: Niesamowite! Megan, serdecznie dziękuję Ci za ten wywiad. Udowodniłaś tym, że nie można szybko się poddawać, bo pisanie książki to nie zajęcie na tydzień, a na całe miesiące i lata. Jesteś dla mnie wielkim pisarskim autorytetem. Już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po Exelegi: Wybrani w papierowej wersji! Życzę Ci samych sukcesów w pisarstwie, owocnej pracy i szybkiego wydania Exelegi!\nMegan: To ja dziękuję za to, że przeprowadziłaś ze mną ten wywiad. Była to dla mnie czysta przyjemność i bardzo dziękuję za komplement! Cieszę się, że mogę kogoś zainspirować, choć nie uważam się za autorytet.\nJane: Trzymam za Ciebie kciuki! Do zobaczenia na rozdawaniu autografów!\nMegan: Miejmy nadzieję, że kiedyś takowe się odbędzie :)\nMegan Rachel Jameson z zawodu Cichy Brat, dziewczyna Jace'a Waylanda, fanka twórczości Tolkiena i pisarka od 14. roku życia. Angielski to jej drugi język. Prywatnie cudowna przyszywana siostra o ogromnym serduchu, gotowa do pomocy. Jej powieść Exelegi: Wybrani już wkrótce będziecie mogli zobaczyć na półkach w księgarniach!\nPóki co świat Exelegi możecie spotkać:\ntutaj | tutaj | i w poprzednim wywiadzie tutaj\nKilka słów o Exelegi: Wybrani\nNie mogło się znaleźć trójki bardziej różnej od siebie jak Josh, Frey i Jordine. Jednak los sprawił, że ich drogi się skrzyżowały. 3 marca, w dniu swoich czternastych urodzin, dowiedzieli się, że są Exelegi. Wybranymi przez Radę Nefilim i Archanioła Razjela by chronić święte miasto Briest oraz jego mieszkańców przed demonami, Tajemnymi i Upadłymi. Dzień, w którym cała trójka odkrywa kim jest obfituje w wiele nieprzewidzianych zdarzeń, w tym walka z upiorną istotą, która w niczym nie przypominała człowieka, napaść Czarownika na dom Jordine oraz spotkanie dwójki Nefilim, którzy, jak się okazało poszukiwali młodych Exelegi od wielu lat. Jedna z Nefilim rozpoznaje w sarkastycznym i zbuntowanym Frey'u swego dawnego nauczyciela, Pana Snów, Razjela. Lecz nie wierzy, by to był on. Przez wiele lat twierdzono, iż Razjel został zamordowany. Jedynie plotki, krążące po Świecie Mroku, napawały Nefilim nadzieją, choć i ta w nich zanikała. Byli oni niemal wymarli. Po przygodach, jakie spotkały Frey’a, Jordine i Josh’a , trafiają do Briestu, gdzie szkolą się i poznają tajemnice o sobie i swojej przeszłości. Pojawiają się niespodziewani sojusznicy i wrogowie, którzy niegdyś byli przyjaciółmi... Czas Exelegi nastał ponownie po trzystu latach ich nieobecności . W Świecie Cieni zasiano grozę. Syn Razjela, legendarny Nefilim, który miał przywrócić porządek i harmonię między Aniołami i Upadłymi odnalazł się. To tylko kwestia czasu gdy po raz kolejny Upadli ruszą na Briest by udowodnić, że świat nie potrzebuje anielskich bękartów a oni odzyskają dawną chwałę.\nWywiad przeprowadziła Jane Rachel\n095. "Zagrożeni" C.J. Daugherty\nTytuł oryginału: Night School: Fracture\nSeria cykl: Wybrani tom 3\nAllie czuje się zagrożona w murach Cimmerii. Wciąż nie może się podnieść po wydarzeniach z zimowego balu. Na własne oczy zobaczyła, że Nathaniel nie próżnuje, a jego rosnąca moc niedługo zniszczy ukochaną Akademię. Cimmerię można ocalić, ale najpierw trzeba znaleźć szpiega. Jest kilka problemów: Isabelle zajmuje się swoimi sprawami i nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na pytania Allie, Raj i strażnicy myślą, że zagrożenie minęło i Nathaniel nie zaatakuje prędko, dziewczyna nie ma się do kogo zwrócić, a na dodatek znów pakuje się w kłopoty.\nW końcu ona i przyjaciele łączą siły, aby zdemaskować szpiega i zniszczyć Nathaniela. Niebezpieczeństwa czyhają na każdym kroku.\nPamiętam moją reakcję na pierwszą część historii Allie. Choć Wybrani była ciekawą, wciągającą lekturą, to nie wkradła się do mojego serca. Drugi tom zmienił moje zdanie o Wybranych. Dziedzictwo pokazało na co stać autorkę. Natychmiastowo ocena obu części podskoczyła do góry, a ja – zdziwiona własnym zachwytem nad Dziedzictwem – z chęcią zaakceptowałam taką postać rzeczy. Zaraz po zobaczeniu zapowiedzi Zagrożonych pomyślałam „O tak, muszę przeczytać!” i chyba właśnie wtedy zrozumiałam, że Wybrani odgrywają dużą rolę zarówno w moim czytelniczym świecie, jak i na zapełnionych książkami półkach. Te dwie troszkę schematyczne powieści zrobiły małe „bum” w moim życiu, no ale jak mogłam nie zakochać się w Carterze, nie polubić Sylvaina i nie zgrać z bohaterami? Akademia Cimmeria to naprawdę ciekawy świat – fakt faktem lekko szablonowy, ale i tak mroczny, niebezpieczny, wciągający i… cudowny.\nNie od dziś wiadomo, że jestem wielką przeciwniczką starego, „dobrego”, dobrze nam\nznanego schematu. Wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że Wybrani są schematyczni – jest tajemnicza akademia, nowa dziewczyna w szkole, dwóch przystojnych chłopców i pewne niebezpieczeństwo, z którym szkoła musi się zmierzyć. Jednak zaglądając głębiej między karty powieści można poczuć, że chociaż szablon zajmuje pewną część książki, to i tak cała seria jest wciągająca, porywająca i jedyna w swoim rodzaju.\nW Zagrożonych także widać schemat – na szczęście nie w całej książce, a tylko w małej części. Mam na myśli zachowanie głównej bohaterki. Allie to osóbka, której na początku nie darzyłam sympatią. Dopiero po drugim tomie i tym wielkim „bum” pomyślałam sobie, że w gruncie rzeczy jej życie jest niebezpieczne, trudne, ale i w pewnej mierze przyjemne. Mieć takich przyjaciół obok siebie do skarb, a ona go doceniała. Teraz, w Zagrożonych, Allie dalej jest sobą, czyli upartą szesnastolatką, zagubioną między dwoma chłopcami, zagubioną w historii swojej rodziny, trochę wystraszoną, ale też zdeterminowaną. Brzmi szablonowo? Trochę tak, lecz kiedy czyta się Zagrożonych (oraz pozostałe dwie części) to wcale tego nie czuć. Widzieć widziałam, ale nie czułam tego. Często myślałam „Przecież ja też bym tak zrobiła”. W pewnym momencie przestałam zwracać uwagę na lekko szablonowe zachowanie Allie i pozwoliłam, aby Cimmeria porwała mnie do samego punktu kulminacyjnego.\nSpotykamy tych samych kochanych bohaterów. Uwielbiam wchodzić kolejny raz do świata, który poznałam wcześniej. Czuję wtedy, że wszystko jest tak dobrze mi znane, a ja jestem częścią tego skrawka wyobraźni. Akcja powieści wciąż rozgrywa się w dobrze nam znanym środowisku, jakim jest Akademia Cimmeria. Lubię to miejsce, ponieważ przypomina mi Akademię Spence z Magicznego kręgu Libby Bray. Jest tak samo mroczna, niebezpieczna, ma swoją piękną historię i potęgę w murach. Jestem miłośniczką wszelkich starych budynków! Mogą straszyć w nim duchy, sufit może grozić zawaleniem, ale ja i tak będę je kochać! Akademia Cimmeria wkradła się do mojego serca i na zawsze tam pozostanie (hej, jak dobrze pójdzie to może zacznę się tam uczyć w przyszłym roku szkolnym. Co Wy na to? Kto jedzie ze mną?).\nNim powiem kilka zdań o punkcie kulminacyjnym pozwólcie, że wspomnę o czymś jeszcze. Bez wątpienia w Zagrożonych ciągle coś się dzieje. Nie obawiajcie się nudy, bo autorka zaplanowała mnóstwo atrakcji, chociaż „mnóstwo” to trochę za mało powiedziane… Po prostu od Zagrożonych trudno się oderwać. Uwierzcie mi, że kiedy trzecia część Wybranych znalazła się w moich rękach od razu zaczęłam ją czytać. Miałam gdzieś nieskończenie długą kolejkę, musiałam zaspokoić głód na Wybranych, który trwał od zakończenia Dziedzictwa. Chociaż głód zaspokojony, to wciąż mi mało Allie, Cartera, Rachel, Sylvaina i Cimmerii!\nTeraz obiecany wcześniej punkt kulminacyjny. Uwielbiam, kiedy na ostatnich stronach jest mnóstwo akcji! Pani Daugherty najwidoczniej bardzo kocha swoich czytelników, bo zafundowała im górę emocji, wartką akcję, niesamowite wrażenia i napięcie! Ostatnią książką, której punkt kulminacyjny również bardzo mnie zaskoczył, była przeczytana w listopadzie Wilcza księżniczka. Przez te cztery miesiące żadna inna powieść nie wcisnęła mnie w ziemię zakończeniem. No i proszę, przyszli tacy Zagrożeni, raz-dwa, na co czekać i kolejne „bum”! – Jane ma sine palce od zaciskania ich na książce. Kocham ten stan!\nA mówiłam już, że podziwiam autorów, którzy prostymi słowami potrafią przenieść czytelnika do zupełnie innego świata? Pewnie tak, nawet chyba z tysiąc razy, ale pozwólcie, że uwzględnię to raz jeszcze. Pani Daugherty ma w sobie tą niesamowitą magię prostych słów. Zastanawiam się jak można pisać tak prosto i lekko, przenosząc czytelników prosto przed bramę Akademii Cimmeria. A może tak jest w każdej młodzieżówce? Jeśli tak, to lekki styl i prosty język są największymi zaletami powieści młodzieżowych. W każdym bądź razie – kontynuując temat – dzięki temu Zagrożonych przeczytacie naprawdę szybko (no właśnie – za szybko!).\nJedna rzecz sprawiła, że byłam troszkę zawiedziona po przeczytaniu Zagrożonych. Ostrzegam, że może być to spoiler, więc radzę nie czytać tego akapitu. O czym mowa? O wątku miłosnym. Może autorka celowo zepchnęła tę kwestię na drugi plan, aby skupić się na Nathanielu, lecz przyznam szczerze że czekałam na wyjaśnienie spraw między Carterem, Allie i Sylvainem. Fakt faktem coś nie coś było, ale oczekiwałam więcej… A szkoda. Wątpliwości Allie doprowadzały mnie do szału. Zamiast wyjaśnić wszystko raz a porządnie, ona zwlekała, czekając na cud. Wcześniej napisałam, ze rozumiałam Allie w wielu sytuacjach. Tak jak rozumiałam ją w chwilach zagrożenia życia, tak w tym wypadku za żadne skarby świata nie potrafiłam odpowiedzieć sobie na pytanie „Dziewczyno! Co cię powstrzymuje przed wyrzuceniem tego z siebie?!”. Już nawet zachowanie Allie nie bolało mnie tak bardzo jak brak rozwiniętego wątku miłosnego! Och, pani Daugherty lubi wykańczać swoich czytelników…\nNa sam koniec wielkie podsumowanie. Zawiedziecie się? Oczywiście, że nie! Autorka zaskakuje czytelników coraz bardziej! Po zakończeniu Zagrożonych mój głód na Wybranych gwałtownie podskoczył do maksimum. Prosta, lekko szablonowa historia Allie potrafi wciągnąć! Nie znajdziecie tutaj żadnych wilkołaków, wampirów, demonów, aniołów ani innych stworzeń z literatury młodzieżowej. Zagrożeni kontynuują historię nastolatków, którzy są narażeni na poważne niebezpieczeństwo ze strony Nathaniela – człowieka, dla którego zemsta jest sprawiedliwością. Myślę, że przeczytanie raz na czas naprawdę dobrze napisanej młodzieżówki przypomni nam od czego zaczęła się nasza miłość do książek. Osobiście lubię czasami przenosić się do banalnych światów, gdzie wszystko jest ułożone. Świat Allie, chociaż troszkę prosto skonstruowany (schematycznie), jest mimo wszystko niebezpieczny, zawiły, groźny i nieprzyjemny dla młodej osoby. Czy polecam Zagrożonych? Jasne, że tak! Ci, którzy zawiedli się na dwóch wcześniejszych częściach śmiało mogą dać szansę trzeciej, z kolei wierni fani Wybranych znów spotkają się ze swoimi ulubionymi bohaterami i przeżyją z nimi kolejne niesamowite przygody.\nWybrani | Dziedzictwo | Zagrożeni | Resistance | ?\n094. "Zaklinacz czasu" Mitch Albom\nData premiery: 13 stycznia 2014\nSpróbujcie wyobrazić sobie życie bez odmierzania czasu.\nTrudne, prawda? Czasami zapominamy o czasie, wypoczywając, zbierając siły, leniuchując, lecz zaraz wracamy do rzeczywistości i zdajemy sobie sprawę z tego ile czasu przepłynęło nam między palcami. Później przychodzą wyrzuty sumienia, że tyle mogliśmy w tym czasie zrobić. Ale jak naprawdę z nami jest? Przecież ptak nie patrzy na czas, a mimo to wie, kiedy wstać i zbudzić ludzi swoim śpiewem. Lato wie kiedy ustąpić jesieni i zimie, zwierzęta nie zaprzątają sobie głowy odmierzaniem czasu, nie świętują urodzin, ale mają swój określony rytm. Tylko człowiek odmierza czas. Tylko on się boi. Codziennie jak cień chodzi za nim strach – strach, że kiedyś zabraknie mu czasu.\n„- Za późno.\nStarzec pokręcił głową.\n- Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba.”\nNie od dziś uwielbiam powieści – jak ja to mówię – z głębszym sensem. Kocham czytać książki, które kształtują mój światopogląd i są w stanie zniszczyć mój czytelniczy świat. Zaklinacz czasu Mitcha Alboma wydała mi się właśnie jedną z nich. Jak więc można nie sięgnąć po coś, co obiecuje niesamowitą wyprawę w głąb ludzkiej duszy? To pierwsza pozycja Mitcha Alboma, którą miałam okazję przeczytać. Sam temat powieści od razu wydał się interesujący. Pozwoliłam, aby opowieść o ludzkiej naturze zawładnęła mną całkowicie. I wiecie co? To naprawdę mądra książka z lekkimi minusami w wykonaniu.\n„A człowiek bez wspomnień nie jest niczym więcej niż pustą skorupą.”\nMitch Albom opowiada o trzech różnych osobach – jest Dor, Sarah i Victor, bohaterowie z trzech zupełnie różnych światów, które nie miały prawa się spotkać. Dor ma w swoich dłoniach czas, Sarah jest nieszczęśliwie zakochaną uczennicą liceum, a Victor milionerem w sędziwym wieku. Chociaż każde z nich ma inne życie, historię i wartości, to wszyscy mają wspólną cechę – chcą coś od czasu; żeby płyną wolniej, żeby płynął szybciej,\nżeby się zatrzymał, żeby móc go cofnąć… Ich rozterki są odzwierciedleniem ludzkich problemów, które sprawiają, że strach przed uciekającym czasem nawiedza każdego z nas.\nBohaterowie nie są zbyt mocno wykreowani, ale to nie stanowi żadnego problemu w odbiorze ich osobowości. Właściwie mogę powiedzieć, że są lekko zarysowani. O dziwo dzięki temu wydają się barwniejsi, jaśniejsi i bardziej naturalni. Mitch Albom nie idealizuje ich, dodając postaciom życia. Często rozumiałam Sarah i potrafiłam wyobrazić sobie, jak czułabym się na jej miejscu. Z kolei Victor był dla mnie bardzo tajemniczą postacią, aczkolwiek ciepłą i przyjemną. O Dorze nie będę Wam opowiadać, gdyż jest to bohater o bardzo ciekawym życiowym doświadczeniu i wielką zbrodnią byłoby zdradzanie Wam jego roli w Zaklinaczu czasu.\nAutor prowadzi nas przez swój świat bardzo lekkim stylem i prostymi słowami – często trochę za prostymi. Nie skupia się na opisach uczuć i miejsc, co trochę mnie smuciło. Mitch Albom ma na tyle ciekawy styl, że troszkę dłuższe opisy dodałby atrakcyjności całej powieści. Ubolewam nad ich brakiem. Autor stara się jak najkrócej i najszybciej przybliżyć czytelnikowi światy tej trójki, a z akcją pędzi do przodu; nie narzuca bardzo szybkiego tempa, w którym trudno się połapać, lecz nie zatrzymuje się ani na chwilę, dążąc jak najszybciej do punktu kulminacyjnego, gdzie zawarł cały sens powieści. Hm… To też troszkę zaważyło o ocenie Zaklinacza czasu. Mądre książki powinny mieć swoje pięć minut, tymczasem szybkie tempo, duża czcionka, brak opisów i brak chwili wytchnienia sprawią, że powieść pana Alboma można przeczytać w jeden wieczór. A szkoda. Zaklinacz czasu powinien być z czytelnikiem trochę dłużej.\nElementy fantastyki dodają powieści jedynego w swoim rodzaju klimatu. Tak właściwie już sam tytuł brzmi bardzo magicznie i tajemniczo. Dodatkowo ciekawy życiorys Dora (o którym wspominałam wcześniej) sprawia, że rola fantastyki w Zaklinaczu czasu jest jeszcze ciekawsza.\n„ – Czułam się po prostu tak… jakby to był koniec.\n- Koniec dotyczy wczoraj, a nie jutra.”\nPasowałoby powiedzieć kilka zdań o samym temacie powieści. Kilka raz powtórzyłam, że Zaklinacz czasu jest bardzo mądrą lekturą. Cały czas podtrzymuję swoje zdanie. Przyroda nie odlicza czasu, a mimo to jest piękna, nie spóźnia się i na każdym kroku nas zadziwia. Człowiek zaś czas odlicza i przez to jest nieszczęśliwy. Wyobraźcie sobie, że wyrzucacie wszystkie zegarki w domu i polegacie tylko na sobie. Nie patrzycie na biegnące wskazówki, nie macie przed sobą świecących cyfr, nie słyszycie tykania zegara i nic Was nie pospiesza. Czy tak nie byłoby lepiej? Czy nie przyjemnie byłoby na chwilę zgubić rytm życia i pozwolić, aby mijało ono wolniej? Odliczamy godziny do najbliższego wydarzenia, czekamy na wakacje, wspominamy dni, które już minęły, chociaż były tak wyczekiwane, spieszymy się, „trochę więcej czasu”, „ale ten czas szybko biegnie…”, „tyle czasu zmarnowanego!”… Niestety teraz „czas jest na wagę złota”, nie uwolnimy się od tykających zegarów i biegnących wskazówek. Może gdyby człowiek nie zaczął go odmierzać dzisiaj byłoby zupełnie inaczej. Kto wie?\n„ – Bóg nie bez powodu wyznacza kres ludzkich dni.\n- Co to za powód?\n- Żeby nadać każdemu znaczenie.”\nZa możliwość zaglądnięcia do ludzkiej duszy wraz z Mitchem Albomem dziękuję Młodzieżowemu Klubowi Recenzenta\n093. "Ostatnia spowiedź" tom II - Nina Reichter\nTytuł oryginału: Letzte Beichte\nSeria/cykl: Ostatnia spowiedź\nData premiery: 26 sierpnia 2013\nŻycie Bradina wisi na włosku. Traumatyczne wydarzenia nie pozwalają spać jego najbliższym, którzy ciągle czuwają w szpitalu, oczekując wiadomości od lekarzy. Ally i Tom przeżywają to najbardziej – to, co dziewczyna usłyszała od Bradina zaraz po postrzale sprawiło, że wyrzuty sumienia i kłamstwo spędzają jej sen z powiek i nie pozwalają racjonalnie myśleć. Rozpoczyna się walka o życie Bradina.\nTom przysięga sobie, że już nigdy nie zbliży się do Ally. Wie, że miłość dziewczyny do jego brata jest ogromna, a niszczenie jej z egoistycznych pobudek nikogo nie uszczęśliwi. Chociaż Tom schodzi z drogi Bradinowi i Ally, pojawiają się inne zagrożenia. Duchy z przeszłości nawiedzają teraźniejszość.\nPoczuj, jak kocha ten, którego kochają tysiące.\n„Jeżeli on nie ma siły, ty musisz stać się jego siłą, bo na tym właśnie polega miłość!”\nOstatnia spowiedź tom I urzekła mnie tak bardzo, że trafiła na półeczkę najlepszych książek ze wszystkich. Jestem ogromną romantyczką, więc przeczytanie książki pani Reichter było dla mnie obowiązkiem. Nie pożałowałam. Zakochałam się, oddałam swoje serce Bradinowi i Ninie Reichter (za Bradina), przywiązałam się do świata rockmana, nawet polubiłam Ally, która działała mi na nerwy… Po prostu zniszczyła mój książkowy świat. Zapowiedź drugiej części wywołała u mnie falę niepohamowanej radości (gdybyście widzieli, jak piszczałam…), ale też mnóstwo obaw, chociaż na dobrą sprawę obawy te i pytania narodziły się zaraz po skończeniu pierwszego tomu… Mniejsza z tym, nasiliły się. Pojawiła się też jedna ważna kwestia, która często idzie w parze z drugą częścią cyklu: czy kolejny tom będzie lepszy od poprzedniego? Zostanie oceniony lepiej od pierwszej części czy wręcz przeciwnie?\nW czytaniu kontynuacji serii uwielbiam pewną rzecz: ponowne wkraczanie do tego samego świata. Po otwarciu Ostatniej spowiedzi od razu spotkałam tych samych, dobrze mi znanych bohaterów, których polubiłam wcześniej. To samo miejsce, ludzie, charaktery i zwyczaje stworzyły swój własny świat, malutkie miejsce między kartkami, jedyną w swoim rodzaju wyspę na morzu innych powieści. Miałam ochotę wyciągnąć każdą postać z książki, uściskać ją i powiedzieć „Ale się stęskniłam za tobą!”. Tak właśnie działa na mnie Nina Reichter i jej twórczość. Nie mogłam doczekać się scen z Bradinem i Ally, dalszych losów Toma (którego zrobiło mi się trochę żal, ale o tym później), spotkań Ally i Gabrielle, no i oczywiście rozwiązania spraw z Christophem.\nKoniec końców nareszcie spotkałam się ze wszystkimi postaciami, ale… pozostał pewien niedosyt. Hm… może „niedosyt” to złe określenie, bardziej taki mały niesmak. W tej części Bradin i Ally starli się trochę zbyt dojrzali. Wydawało mi się, że ta ich dojrzałość jest lekko udawana. Dla mnie Bradin i Ally byli, są i będą tamtą parą, która poznała się na lotnisku, a nie osobami, którymi na siłę chcą się stać. W dodatku Ally denerwowała mnie swoim zachowaniem. Tak niezdecydowanego człowieka jeszcze nigdy nie spotkałam… Poza tym irytowało mnie w niej to, że nie potrafiła sprzeciwić się pewnym osobom i nie umiała postawić na swoim w ważnych sprawach, które decydowały o jej przyszłości – po prostu najczęściej dawała sobą pomiatać. Lubiłam ją za delikatność, subtelną kobiecość i miłość, jaką darzyła Bradina, ale ilekroć poddawała się, tylekroć razy miałam ochotę pacnąć ją w głowę i powiedzieć, żeby w końcu się ogarnęła.\nBradin też nie pozostaje bez winy. Stał się trochę bardziej zaborczy i (jak wspomniałam wcześniej) dojrzały. Zaczynając Ostatnią spowiedź tom II byłam pewna, że spotkam tego samego Bradina, który sprawił, że oddałam mu całe swoje serce, nawet jeśli wychodził na scenę w pełnym makijażu. Nie zmieniła się w nim tylko jedna rzecz, z której bardzo się cieszę – to, że wciąż potrafił walczyć o Ally, i to jeszcze jak! W takich chwilach miałam wrażenie, że Bradin Rothfeld jest dalej tym samym Bradinem Rothfeldem. Mimo wszystko żałuję, że zazdrość często psuła jego wizerunek.\nPonad to da się zauważyć ogromną zmianę w zachowaniu Toma. Z pewnością w czytelnikach miała ona wzbudzić litość, ale na mnie gierki Toma nie działały. Raz zachowywał się jak zbity pies, a za chwilę szalał, otępiały z miłości do niewłaściwej osoby. Tak, było mi go żal, czasami nawet bardzo, lecz tak jak w przypadku Ally, tak i teraz miałam ochotę trzepnąć go czymś ciężkim w łepetynę i powiedzieć, że tego kwiatu jest pół światu.\nNa postawę bohaterów jest usprawiedliwienie. Myślę, że Nina Reichter nie robiłaby takiej metamorfozy, gdyby nie pewna ważna kwestia – miłość i zazdrość. Wiadomo, że tam, gdzie jest miłość, jest również zazdrość (albo zaraz będzie). Autorka zwraca na to uwagę poprzez zachowanie dwóch głównych bohaterów. Często o miłości myślimy jako o pięknym uczuciu, zapewniającym nam bezpieczeństwo, ciepło, pewność, że ta osoba nigdy nas nie zostawi – i jest to niezwykle cudowna wizja – ale co się stanie, kiedy ta osoba będzie chciała od nas odejść? Co się stanie, kiedy nasz ukochany/-a będzie swobodnie rozmawiał z atrakcyjnym przedstawicielem płci przeciwnej? Odzywa się w nas zazdrość. Natychmiast pojawia się pytanie: co zrobić, żeby zatrzymać go/ją przy sobie? Jak pozbyć się wizji, w której wybranek naszego serca zostawia nas dla kogoś innego? No właśnie, co wtedy robić? W pierwszym tomie Ostatniej spowiedzi pani Reichter poruszała temat barier w miłości, teraz mówi nam o zazdrości. Nawet nie zauważycie, kiedy otrzymacie odpowiedzi na pytania, których baliście się zadać. Rzadko kto pyta wprost o miłość – autorka mimo wszystko odpowiada. Musicie tylko zajrzeć między wersy Ostatniej spowiedzi.\nNina Reichter nie zapomina też o humorze. Uwielbiam całą ekipę Bitter Grace. Dzięki muzykom Bradina miałam mnóstwo okazji do śmiechu, tak jak w przypadku poprzedniej części. Ogólnie rzecz biorąc w Ostatniej spowiedzi znajdziecie wszystko: śmiech, łzy, złość, bezradność, żal, radość, smutek, rezygnację… Tyle emocji na 352 stronach.\n„Zaufanie. To cząstka duszy, którą oddajesz komuś w nadziei, że nadal pozostanie Twoja.”\nPani Reichter nie zawodzi nas również w kwestii ścieżki dźwiękowej. Muzyka w Ostatniej spowiedzi jest po prostu… niesamowita. Dodaje jedynego w swoim rodzaju klimatu fragmentom. Radzę Wam, abyście od razu włączali utwór i czytali go w akompaniamencie pięknych piosenek, starannie wybranych przez autorkę. Muzyka gra ogromną rolę w Ostatniej spowiedzi i dzięki niej możecie poczuć się tak, jakbyście tworzyli swój własny film w Waszej wyobraźni.\nMuszę również dodać, że autorka wciąż niesamowicie pisze, prowadząc nas przez życie Bradina i Ally swoim rewelacyjnym, niepowtarzalnym talentem pisarskim. Kładzie ogromny nacisk na emocje, które w połączeniu z naszymi odczuciami robią wielką burzę. Nina Reichter ma jedyny w swoim rodzaju dar wdzierania się do duszy czytelnika prostymi, pięknymi słowami i nutką romantyzmu. Według mnie jej warsztatowi pisarskiemu nic nie brakuje. To, co chce powiedzieć, ubiera w rozbijające duszę czytelnika zdania. Podziwiam pisarzy, którzy za pomocą prostych słów potrafią tak namieszać w sercu, duszy i umyśle moli książkowych. Banalne słowa w jej wydaniu mają w sobie mnóstwo emocji.\nByłabym naprawdę niedobrą fanką twórczości Niny Reichter, gdybym nie powiedziała o pewniej rzeczy. Ci, którzy przeczytali tom I Ostatniej spowiedzi, z pewnością mieli własne teorie co do kontynuacji. Zrodziły się one na podstawie schematu, który przeważa w tego typu powieściach. Otóż… wydawać by się mogło, że autorka również się nim kieruje… ale wcale tak nie jest. Nina Reichter zwodzi czytelników pewnymi schematycznymi zagrywkami, po to, by w efekcie końcowym zaskoczyć ich. Mogłabym powiedzieć, że pani Nina zbliża się do krawędzi schematu, a później oddala, zbliża i oddala, zbliża, oddala, zbliża, oddala… Ciekawy zabieg!\nZmierzając już ku końcowi recenzji wspomnę troszkę o zakończeniu. Tym razem było ono zupełnie inne od zakończenia poprzedniej części. Bardzo cieszyłam się z ostatnich scen, ale… chociaż pani Reichter nie kieruje się schematem, to mimo wszystko mam obawy przed trzecią częścią, szczerze powiedziawszy całkiem duże. Niestety my nic nie możemy zrobić. Pozostaje nam czekać na kolejny tom.\nTak więc… Ostatnia spowiedź znów zawładnęła moim sercem. Miała kilka minusów, to fakt, ale wciąż kocham ją tak samo. W postaciach zaszły pewne zmiany, lecz nie zapominajmy, że są to dalej ci sami bohaterowie. Bradin stał się zazdrosny, Ally bardziej wkurzająca, ale dla mnie nie ma to dużego znaczenia (z wyjątkiem paru chwil, kiedy układałam plan zamordowania Ally). Ostatnia spowiedź to powieść typowo o miłości. Polecam ją w szczególności osobom, które lubują się w romansach, miłosnych historiach, romantykom i tym, którzy mają dość schematycznych opowiastek o miłości, a chcą coś poważniejszego. Osoby oczekujące wielowątkowej powieści z miłością w tle zawiodą się. Ostatnia spowiedź to najlepszy zbiór odpowiedzi na pytania dotyczące miłości.\n„Wierzę, że wszystko, co się dzieje, ma swoją przyczynę i swój powód. Wszystko jest potrzebne, byśmy mogli coś zrozumieć lub czegoś się nauczyć. Byśmy mogli wybrać tę właściwszą drogę, chociaż chcemy z niej zboczyć. Często nie zdajemy sobie sprawy, co los próbuje nam pokazać, i nikt nie powiedział, że w ogóle kiedyś zrozumiemy. Bo czy ktokolwiek obiecał, że będzie łatwo?”\nOstatnia spowiedź tom I | Ostatnia spowiedź tom II\nVideorecenzja #1 "Ostatnia spowiedź" tom II - Nina Reichter\nDzisiaj trochę inna recenzja :) Wcześniej zapowiedziałam (eee... w listopadzie? Nie, to był grudzień. Albo styczeń? o.O), że razem z Anath nakręcimy videorecenzję. No i jest, NARESZCIE. Zapraszam Was do obejrzenia :)\nBędziemy wdzięczne za komentarze ^^\n096. "Wyjdź za mąż i poddaj się!" Costanza Miriano...\n"Exelegi: Wybrani", czyli jak z opowiadania zrobić...\nVideorecenzja #1 "Ostatnia spowiedź" tom II - Nina...


Kristen Stewart nie ukrywa swojej miłości do Alicii Cargile?\nśroda 24-08-16, czytany: 8289 razy, autor: krisu\nkristen stewart alicia cargile robert pattinson\nZdjęcia mówią co innego.\nKristen Stewart / Fame/Flynet Informacja o powrocie Kristen Stewart (26 l.) do Alicii Cargile, z którą była trzy lata, zaskoczyła fanów na całym świecie.\nUdowadniają to zdjęcia z Zachodniego Hollywood, w którym para spędzała razem miłe popołudnie.\nCelebrytka miała na sobie koszulkę:\nMy other body is in the shop.\nZobacz też: Czy Kristen Stewart na pewno powróciła do Alicii Cargile? (FOTO)\nKristen starała się ukryć przed obiektywami fotografów, trzymając nisko głowę.\nTymczasem jej ostatni wywiad, w którym zdradziła, że jej związek z Robertem Pattinsonem był "obrzydliwy" obił się szerokim echem w Internecie.\nAktorka miała na myśli to, że relacja z Robem stała się "produktem marketingowym", który stał się bardzo "męczący".\nCzy tym razem może być podobnie?\ngość, 25-08-16, 01:54 napisał(a):\nwow ten atykuł jest jak pisany przez pijanego zenka na haju. pomieszane jakies 5 historii w jednym i do tego jakos nie po polsku, zero ciagu przyczynowo skutkowego. no az mi pomieszla w glowie.\nPrzyznam, że ja też często nie rozumiem, o czym są te artykuły na Kozaczku. Czasem czytam i czytam w kółko, ale i tak nie mogę pojąć, co autor miał na myśli. To za trudne dla mnie. Wydaje mi się, że po prostu redakcja posiadła 15 podobnych zdjęć z jakiejś sytuacji i zamiast opublikować jedno, najlepsze, umieściła wszystkie, a żeby usprawiedliwić czymś zamieszczenie tych fotografii, naprędce skleciła do nich zawiły test. Ale nie jestem pewna, bo te artykuły robią mi wodę z mózgu niczym przeboje G. Roztockiego. Właściwie to autor(ka) musi być utalentowaną osobą, bo sztuką jest przedstawienie zagadnienia w taki sposób, żeby nikt nie pojął o co chodzi. Proponowałabym objąć stanowisko rzecznika rządu.\nKristen jest strasznie nudną aktorką!\ngość, 24-08-16, 18:20 napisał(a):\nKristen jest sliczna tylko ubiera sie czasami "na lumpa" ale ta jej dziewczyna wyglada jak po Czarnobylu :/\nOna 'śliczna' smieszne. Jeszcze są sliczne dziewczyny od niej ona wygląda zawsze brzydko\nStewart jest brzydka\nJak można się tak ubierać mając tyle kasy !!! Tragedia nigdy nie zrozumiem czego lesby robią się na niedomy tych facetów ! Nie mogą się ubierać jak amber h...\nstrasznie nieatrakcyjna ta jej partnerka no ale ma dobre serce ;-)\nZnajomy Kristen Stewart: Kris śmierdzi jak wnętrze buta z siłowni!\tCo to za brednie?\tczytano: 12726 razy\nKristen Stewart o Donaldzie Trumpie: Miał obsesję na moim punkcie\tPamiętacie, co wydarzyło się 5 lat temu?\tczytano: 18412 razy\nKristen Stewart ma nową, PIĘKNĄ dziewczynę To już czwarta partnerka w tym roku.\tczytano: 15701 razy


Linie lotniskowe powróciły · ZTM\nLinie lotniskowe powróciły\nPrzez ostatnie kilka miesięcy ruch lotniczy na pyrzowickim lotnisku MPL Katowice był całkowicie wstrzymany. Nie kursowały również linie lotniskowe ZTM. Z początkiem lipca ich funkcjonowanie zostało wznowione.\nCztery linie lotniskowe zostały zawieszone do odwołania w związku z epidemią. Potoki pasażerskie do portu lotniczego w Pyrzowicach malały, dlatego podjęta została decyzja o tymczasowym wstrzymaniu kursowania linii AP. Autobusy używane na tych trasach jednak nie próżnowały. Zostały wykorzystane do wsparcia linii miejskich, na których notowaliśmy duże zainteresowanie i które potrzebowały duży tabor w związku z limitami wprowadzonymi przez Rząd. Autobusy lotniskowe wsparły m.in. linie nr 835, 840 oraz 870.\nZ dniem 1 lipca 2020 r. (środa) nastąpiło wznowienie kursowania linii autobusowych nr AP1, AP2, AP3 i AP4 w stałych relacjach i wedle obowiązujących wcześniej rozkładów jazdy:\nAP1: GLIWICE PLAC PIASTÓW – PYRZOWICE PORT LOTNICZY,\nAP2: KATOWICE DWORZEC – PYRZOWICE PORT LOTNICZY (p. Sosnowiec i Będzin),\nAP3: KATOWICE DWORZEC – PYRZOWICE PORT LOTNICZY (bezpośrednio),\nAP4: KATOWICE DWORZEC – TYCHY DWORZEC PKP.\nTymczasowa zmiana trasy linii nr AP4\nW związku z awaryjnym zamknięciem odcinka ul. Pszczyńskiej w Katowicach, od 1 lipca wprowadzona została również trasa objazdowa dla linii nr AP4.\n> W kierunku Tychów, po obsłudze przystanku KATOWICE DWORZEC, autobusy pojadą ulicami: Słowackiego, Mikołowską, Brynowską, Kościuszki, Kolejową, gdzie zawrócą na rondzie i będą kontynuować przejazd ulicami: Kolejową, 73 Pułku Piechoty i Pszczyńską do włączenia się na stałą trasę przejazdu na przystanku GISZOWIEC OSIEDLE.\n> W przeciwnym kierunku, po obsłudze przystanku GISZOWIEC OSIEDLE, autobusy pojadą ulicami: Pszczyńską, Kolistą, 73 Pułku Piechoty, Kolejową, Kościuszki, Brynowską, Mikołowską do włączenia się na stałą trasę przejazdu.\nUWAGA! Dodatkowe kursy na liniach nr 835, 840 oraz 870 zostały z dniem 1 lipca zawieszone.


Sukienki MAXI - Eleganckie w Stylu Boho | Kolekcja Jesień 2021 | Butik Latika\nModa na długie stroje jest ponadczasowa, więc nie brakuje jej i w naszej ofercie. Sukienki maxi boho, wieczorowe czy letnie świetnie nadają się na wiele okazji. Zaletą tego fasonu jest to, że pasuje praktycznie do każdego typu figury, trzeba tylko wybrać odpowiedni model. Nasz butik z sukienkami ma szeroki wybór sukienek maksi.\nSukienka Derin - pudrowy róż\nSukienka Cilnia - we wzory 1\nSukienka Virginia - we wzory 4\nSukienka Marlina - czerwona w kwiaty\nSukienka Marlina - granatowa w kwiaty\nSukienka Marlina - w czarne kwiaty\nSukienka Marquilla - we wzory 1\nSukienka Arcadia - biała\nSukienka Arcadia - brudny róż\nSukienka Samia - we wzory II\nSukienka Samia - we wzory III\nSukienka Zeres - brzoskwiniowa\nSukienka Zeres - fioletowa\nSukienka Zeres - żółta\nSukienka Fidelia - pudrowy róż\nSukienka Dukinea - beż\nSukienka Dukinea - czarna\nSukienka Zeres - w kwiaty 1\nSukienka Birsu - zielona w kwiaty\nSukienka Laureen - brudny róż\nSukienka Laureen - pudrowy róż\nSukienka Mazzi - beż\nSukienka Mazzi - brudny róż\nSukienka Mazzi - niebieska\nSukienki maxi boho i nie tylko\nSukienki maxi mogą nosić zarówno panie wysokie, jak i niskie, które dzięki nim i butom na obcasie optycznie wydłużą swoją sylwetkę. Dla kobiet o figurze w kształcie litery H polecamy model hiszpański, czyli z kokardą lub falbaną na linii ramion. Wizualnie dodaje on kilka centymetrów w górnych partiach ciała. To dobra propozycja na letnie sukienki maxi.\nLatem długie sukienki można nosić praktycznie wszędzie. W pracy sprawdzą się te gładkie lub z delikatnym kwiatowym wzorem. Na wakacjach czy wyjściach do miasta zwiewne sukienki maxi w kwiaty, czy inne wzory są niezastąpione. Pozwalają czuć się swobodnie i zapewniają ochronę przed promieniowaniem UV.\nSukienki maxi boho idealnie nadają się na niezobowiązujące wyjścia. Łatwo połączyć je z dodatkami w różnych stylach jak torebki czy kapelusze słomkowe latem lub kurtki jeansowe, czy skórzane jesienią. Połączenie ich z ramoneską i skórzanymi botkami doda stylizacji charakteru.\nSukienki na wesele maxi to jedna z najbardziej klasycznych propozycji. Modele podkreślające talię, z długim dołem z ciężkich lejących się materiałów idealnie nadają się na tę ważną uroczystość. Wykonane sąz wysokogatunkowych materiałów ze zdobieniami w postaci koronek, cekinów czy haftów. Te eleganckie sukienki maxi nadają się też na inne wieczorowe wyjścia.\nSukienki maxi– klasyka na każdą porę roku\nNasza oferta jest aktualizowana wraz ze zmieniającymi się trendami modowymi. Można w niej znaleźć sukienki wszystkie okazje, np. eleganckie sukienki wieczorowe maxi na wesele, studniówkę czy bal karnawałowy, na lato oraz codzienne. Kreacje wykonane są z wysokiej jakości, miłych w dotyku i trwałych materiałów.\nSukienki te można nosić przez cały rok, gdyż są wśród nich zarówno modele jesienne wykonane z grubszych materiałów, jaki i letnie sukienki maxi, zwiewne uszyte z cienkich tkanin, np. wiskozy. Te bardzo uniwersalne kreacje z łatwością można dopasować do każdej figury, tak aby podkreślały jej atuty.\nZachęcamy do zapoznania się z kolekcją sukienek maxi w naszym butiku. Znajdują się w niej między innymi sukienki okolicznościowe czy sukienki jesienne. W naszej ofercie online znajdziecie też odpowiednie na uroczyste wyjścia sukienki eleganckie w różnych fasonach. Zapraszamy!


Wygraj bilety na polską prapremierę błyskotliwej komedii mistrzów gatunku | Gazeta Lubuska\nŁukasz Nowicki występuje w sztuce "Przekręt" arch\nJak przechytrzyć skarbówkę? Gdzie uciec, by nie dosięgły nas macki fiskusa. Bohaterowie sztuki Churchilla & Yeldhmana "Przekręt (nie)doskonały" znaleźli sposób!\nAby wziąć udział w naszym konkursie wystarczy wysłać SMS-a na numer 72355 o treści PRZEKRET. a po kropce wpisać odpowiedź na pytanie: Jaki podatek wprowadziłbyś rządząc własnym państwem. Na odpowiedzi czekamy do 14 kwietnia do godziny 23:59. Ze zwycięzcami skontaktujemy się telefonicznie. Koszt SMS-a to 2,46 zł z VAT.\nNa autorów trzech naszym zdaniem najciekawszych odpowiedzi czekają podwójne zaproszenia na spektakl który odbędzie się w Filharmonii Zielonogórskiej w dniu 16 kwietnia (sobota) o godzinie. 16:00.\nbilety na przekręt k...


Wpadać buy stop w Kijowie Cream - Odkształcenie leczenia palce\nPotępiono zajścia w Kijowie: "Nadużycie prawa" koślawe zniekształcenie palucha, który jest\nKości na palucha cenie ustalającej guzki na nogach w okolicy kciuka, jak usunąć kości do głów guzek na palcu z otworem. Jak pozbyć się stłuczki na palec po złamaniu toe palucha koślawego orteza, koślawe nogi po operacji stopa deformacja kończyny.\nVLOG: Sama w Kijowie koślawe zniekształcenie wielki palec u nogi\nJak usunąć kości na piechotę w palucha zdjęcie usunięcie stłuczki na nogi obraz kciuk, czarne guzki na palcach ćwiczenia w koślawego glina. Opinie flatfoot strephexopodia jak leczyć kość na kciuk, ile jest operacja palucha koślawego stóp złamanie kości stopy.\nZamieszki w Kijowie (3) Zdjęcie koślawego choroba wpadać buy stop w Kijowie Cream\nZatrzymać koślawa deformacja Zrobił w kość kciuka, ploskovalgusnoy masaż zniekształceń stóp u dzieci wideo koślawe zniekształcenie stóp 1 stopnia u dziecka. Jak traktować deformacji koślawego palców guzki na żyłach na piechotę, wpadać na piechotę blisko dużego palca w celu łagodzenia bólu jak koślawe zniekształcenie go zatrzymać.\nTrzech króli W kijowie ból z kością stopy kciuka\nPłasko koślawe kolana w ciągu znaków dziecięcych mobile guz na stawu palucha, na palucha pojawiły inicjujący zdjęcie Pierwsza kość stopy. Kości na dużym usuwania toe Ćwiczenia koślawa deformacja, wrotki z koślawego Powoduje kości palucha.\nsofijski Sobor w Kijowie wpadać kres zakupić opinie wpadać buy stop w Kijowie Cream\nKoślawego autobus Astana jak usunąć deformacje, przystanek ćwiczenia na deformacje Varus masaż stóp płasko koślawe wideo. Koślawego kształtu koślawe zniekształcenie stawu kolanowego u dzieci, jaki rodzaj obuwia do noszenia, Leczenie Flatfoot i palucha koślawego koślawego pro blokady dla palca.\nMetro w Kijowie jak usunąć guzek na palcach\nNa narośli kostnych kolana guzki kukurydzy na palcach coraz większe, koślawego pro cena Ukraina koślawe zniekształcenie przystanek na rentgen. Wpadać na palcu dziecka niż leczyć usunięcie stłuczki na palucha Jekaterynburgu, koślawe stopy na dziecko, co robić koślawego pro w Czelabińsku.\nEurowizja 2017: Kasia Moś w Kijowie diagnoza płasko koślawe stopy\nGodunow deformacja stóp Jekaterynburg operacja koślawe zniekształcenie, ćwiczenia z koślawego deformacji u dzieci wideo jak pozbyć się z kości na palcach. Guzki na leczeniu palce w domu stóp i nóg opuchnięte małe guzki, terapia ruchowa w koślawego x kształt deformacji u dzieci wideo ból stłuczki na palcu.\nKijów - Spacer z Ambasadorem koślawe zniekształcenie palucha operacji rehabilitacji wpadać buy stop w Kijowie Cream\nPalucha leczenie zatrzymania instalacji czy możliwe jest, aby nosić buty z palucha koślawego, kości na drugim palcu jak czyścić Co zrobić, jeśli ból na nogę kości koło kciuka i opuchniętą nogę. Kości stóp stóp obrazu jak usunąć guzek na nogę w pobliżu dużych środków toe ludowych, jak usunąć guzek na nodze wokół kciuka usunąć nierówności na palucha.\nZaniedbane autobusy w Kijowie. Specyficzna komunikacja miejska na Ukrainie - Marszrutki Operacja na cenę nóg kości kciuka Moskwie\nOdchylenie koślawe kolana koślawego zamiar kupić w aptece w Odessie, Test koślawego szpotawe po naciśnięciu guz boli palec. Calcaneuses koślawe ustawienie jak usunąć gromadzeniu się na palcach stóp zdjęć, przechył palucha przyczyną bólu kości w nodze, duży palec u nogi.\nBijatyka kibiców Legii w Kijowie! Blokada koślawego pro producent\nLeczenie zniekształceń stóp w SPB koślawego o nocnym zatrzask, Jak pozbyć się kości w stopie dużego kciuka wideo Jak pozbyć się stłuczki w palucha. Masaż dla dzieci z koślawego środki stłuczki na stopie, statyczne deformacja jest przystanek Operacja na stopie z koślawego zniekształcenia w Moskwie.


Dracula - recenzja komiksu - Movies Room\nDracula – recenzja komiksu\nAutor: Tomasz Drozdowski 20 grudnia 2019\nWampiry są modne. Może nie zawsze w takim stopniu, jak w czasie złotego okresu sagi Zmierzch, ale krwiopijcom daleko do kulturowego pochówku. Wśród nich iście nieśmiertelną sławą cieszy się Dracula. Inspirowany postacią wołoskiego arystokraty bohater miał już wiele interpretacji. Wśród nich znajdą się zarówno mistrzowskie kreacje, jak i te, przy których lśniący Edward wydaje się prawdziwym zabijaką. Bez wątpienia ciekawą i przy tym nieurągającą klasykowi wersją jest ta z komiksu Roya Thomasa i Mike’a Mignoli.\nStrona komiksu Dracula\nKilka słów wyjaśnień na samym początku. Komiks oparty jest na filmie Francisa Forda Coppoli z 1992 roku. W tytułową postać wcielał się Gary Oldman, tworząc jedną z najciekawszych kreacji w swej filmografii. Obraz ten to z kolei oczywiście pomysłowa adaptacja klasyki grozy Brama Stokera. Porównując klasyczne dzieła Roya Thomasa z Marvela z Draculą można dojść do wniosku, że komiksy superbohaterskie tylko hamowały jego pisarskie zdolności. Nie można oczywiście całkowicie zestawiać tu tak odmiennych gatunków, jak komiks grozy i superhero. Nie umyka jednak uwadze, że Dracula pozwolił Thomasowi na więcej.\nDracula był wielokrotnie przerabiany przez różnych twórców. Niekiedy, tak jak u Coppoli, a za nim u Thomasa, nie odstawał on od pierwowzoru. Czasami jednak artyści szli własną drogą, z różnym skutkiem. I tak w mandze Hellsing Kohty Hirano wizja demonicznego Alucarda wypadła naprawdę nieźle, a z kolei w którymś już filmie z Blade’em umiejscowienie bysiowatego Dominica Purcella w roli księcia wampirów było jak wbicie jego postaci kołka w serce. Szczęśliwie Dracula to jak wspominałem dość wierny obraz stokerowskiego wampira, ale przy tym ukazany jakby lżej, aktualniej. Bez całej przesadnej niekiedy teatralności, jaka cechowała starsze ekranizacje.\nStyl rysunku Mike’a Mignoli jest przeze mnie religijnie wręcz hołubiony. Okładki czy narracja, jaką tworzy milczącymi kadrami, to uznana marka, a Hellboy jest jej najlepszym przedstawicielem. W Draculi Mignola stawia pierwsze kroki, lecz już widać cechy, które przyniosą mu sławę w przyszłości. Zamek Draculi na bałkańskim pustkowiu uzupełnia grozę XIX-wiecznego Londynu. Stosowna ekspozycja postaci, zwłaszcza tych nieumarłych, buduje w Draculi ich charakter. Van Helsing czy nawet sam Hrabia nie wyróżnialiby się aż tak, gdyby nie Mignola i jego kunszt.\nDracula jest arcydziełem komiksowej grozy. Złotym standardem, który warto znać i mieć. Czymś, co na zawsze pozostanie niedoścignione. I to nie dlatego, że jest niepodważalnie najlepsze w swej wadze, ale ze względu na fundamentalność opowieści o legendarnym wampirze i jego wycieczce do Brytanii i z powrotem. Polecam obejrzeć przy okazji film z Oldmanem i Hopkinsem, robiąc małe porównanie. Przekonacie się, że Roy Thomas to artysta znacznie przewyższający średnią superbohaterską. A o Mike’u Mignoli i o tym, co dał temu komiksowi, już dość napisałem. Z niecierpliwością czekam, co też wydawnictwo KBOOM wyda jeszcze w ramach KBOOM Horror. Na razie wszystko wskazuje na to, że ta linia wydawnicza może być najlepszym przedstawicielem komiksu grozy na naszym rynku.\nOkładka komiksu Dracula\ndracula, IDW Publishing, John Nyberg, Kboom Horror, komiks, mike mignola,, recenzja, Roy Thomas, Wydawnictwo KBOOM\nArticle ID = 101154


Wiktoria Cidyło 24.04.2022 22:45\nKurtki koszulowe to modele, które już od kilku sezonów są najchętniej wybieranymi fasonami przez kobiety. Nic dziwnego! Z nimi stworzysz niepowtarzalne codzienne stylizacje casualowe.\nHM: kurtka koszulowa o kroju oversize. Najmodniejszy fason\nObszerna dżinsowa kurtka koszulowa z bawełny pochodzącej częściowo z recyklingu to propozycja marki HM. Model posiada kołnierz, zapięcie na guziki, na piersi duże kieszenie z klapką i guzikiem, poniżej kieszenie z wypustką. Kurtka ma mocno obniżone ramiona, szerokie rękawy z zapinanym mankietem, a jej cena to 129,99 zł.\nCA: kurtka koszulowa w ciemnoróżowym odcieniu. Wyróżnij się\nKurtka koszulowa marki Clockhouse dostępna w sklepach CA wykonana jest z miękkiego materiału z kieszeniami na piersi na guzik. Model posiada wpuszczane kieszenie po bokach i mankiety zapinane na 1 guzik. Cena tego modelu to 119,99 zł.\nkurtka damska ca\nReserved: kurtka z odpinanymi rękawami. Ten model jest funkcjonalny\nKurtka o koszulowym kroju, wykonana z gładkiej tkaniny z wypełnieniem z recyklingu to propozycja marki Reserved. Model posiada klasyczny kołnierzyk, zapięcie na zatrzaski oraz cztery kieszenie. Kurtka ma możliwość odpięcia rękawów i modyfikacji kurtki na kamizelkę. Cena tego modelu to 119,99 zł.\nZobacz też: jakich kremów po 50-tce używać?


Świat zapachów Souvre - perfumy dla kobiet i meżczyzn - Ciało Umysł Dusza\nŚwiat zapachów Souvre – perfumy dla kobiet i meżczyzn\nJaki zapach najbardziej lubisz? A Twoi bliscy? Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie. Obejrzyj katalog :\nA tutaj znajdziesz opisy perfum, które cieszą się największa popularnością:\nPerfumy z serii francuskiej – Ambiance Lille (20% zaperfumowania, 50 ml)\n?Nuty głowy: magnolia, melon, brzoskwinia i gruszka\n?Nuty serca: śliwka, fiołek, orchidea, frezja, jaśmin i konwalia\n?Nuty bazy: piżmo, wanilia, cedr i jeżyna\nSymbioza świeżych owoców z wonnymi kwiatami zadziała pobudzająco na Twoje zmysły.\nRodzina kwiatowa Typ: owocowy.\nZwiedź cały Świat Zapachów z Souvre!\nPierwszym miastem, które odwiedzimy będzie Paryż pełen nieodkrytych zakątków. Jego zmysłowe nuty zaprowadzą Cię do magicznego miejsca pod wieżą Eiffla. Ambiance Paris to zapach, który zaprowadzi Cię tam, gdzie poczujesz miętę…\n?nuty głowy: mandarynka, kwiat pomarańczy, bergamotka\n?nuty serca: mimoza, jaśmin, róża turecka i ylang-ylang\n?nuty bazy: fasolka tonka, paczula, wanilia, wetyweria, białe piżmo\nWidzieliście to piękne miasto? Za każdym rogiem znajdziesz coś pięknego, niepowtarzalnego…\nJeśli lubisz cytrusowo-kwiatowe zapachy, odwiedź z nami urokliwe miasto Rennes. Tak nazywa się zapach z Linii Francuskiej, który jest stworzony dla współczesnej damy. Twój styl idealnie współgra z zapachem Ambiance Rennes. Kompozycja kwiatów:\ndoda Ci pewności siebie. Swoim zapachem wysyłasz sekretną wiadomość, którą odczyta tylko ten jedyny…\nPerfuma z serii kontynentalnej : D’AFRIQUE (24% zaperfumowania i 100 ml)\n?Nuty głowy: różowy pieprz, kwiat pomarańczy i gruszka.\n?Nuty serca: kawa, jaśmin, gorzki migdał i lukrecja..\n?Nuty bazy: wanilia, cedr i drzewo kaszmirowe.\nEgzotyczna mieszanka różowego pieprzu, kawy, migdałów i wanilii doda Ci siły podczas wypraw w nieznane. Już nie\nmusisz ukrywać swojej dzikiej natury. Uwolnij ją..\nJesteś wielkomiejskim mężczyzną. Szybkie tempo, nowoczesny styl, równowaga między życiem zawodowym a prywatnym – tak w skrócie można opisać Twoją rozpędzoną codzienność. W wolnym czasie lubisz odwiedzać miejsca, które dobrze znasz.Kroku dotrzyma Ci zapach Europe. Złap wiatr w żagle i bądź kapitanem w swoim życiu!\n?Nuty głowy: grejpfrut, nuty morskie i mandarynka\n?Nuty serca: liść laurowy i jaśmin\n?Nuty bazy: mech dębowy, paczula i ambra\nTo zapach idealny na biznesowe negocjacje i spotkania towarzyskie. Jego główne cechy to:\nTrwałość, o czym stanowią specjalne wyselekcjonowane komponenty z Grasse,\nIntensywność, ponieważ zaperfumowanie wynosi aż 24%,\nJakość, o której świadczy 12 – tygodniowy proces maceracji.\nPoszukaj więcej TUTAJ\nI ciesz się światem zapachów dla kobiet i mężczyzn.


F-Księgowy, analizy, raporty, zestawienia,\nProgram FINANSOWO KSIĘGOWY przeznaczony jest dla firm zobowiązanych do prowadzenia pełnej księgowości według zasad określonych w Ustawie o Rachunkowości.\nprowadzenie ewidencji obrotów na wszystkich kontach zgodnie z postanowieniami zakładowego planu kont;\nautomatyczne kontrolowanie dokonywanych zapisów księgowych;\nemisję szeregu zestawień zawierających komplet informacji o operacjach księgowych, stanie kont i wynikach finansowych przedsiebiorstwa;\nrozliczanie kontrahentów (Nabywców oraz Dostawców) z możliwością wykonania szeregu zestawień np. kontrahenci rozliczeni, kontrahenci nierozliczeni itp.;\nponadto: wezwania płatnicze, noty odsetkowe, druk polecenia przelewu, druk potwierdzenia sald;\nautomatyczne drukowanie not odsetkowych i wezwań dla nabywców wybranych według określonych kryteriów;\nRozrachunki -możliwość wykonania analizy terminów nierozliczonych faktur w podziale na dowolnie określone przedziały ( np.: 30, 60, 90, 180, 365 dni po terminie )\nrozliczanie kosztów w powiązaniu z programem REJESTRY VAT (zakup materiałów, usług , inwestycji czy remontów).\nmechanizmy automatycznego powiązania z programami rozliczeniowymi ZBYT WODY /WYWÓZ NIECZYSTOŚCI/ ZBYT CIEPŁA/ FAKTUROWANIE\nFunkcja Importu dekretów z innych programów z bardzo wygodnym podglądem wszystkich dokumentów oczekujących na zaksięgowanie\nWydruk Księga Główna zawierający wykaz wszystkich zapisów na danym koncie wraz z numerem pozycji Dziennika.\nZestawienie obrotów księgowych według Paragrafów.\nkonwersacyjny sposób obsługi, stały podgląd do kartotek kont i obrotów podczas księgowania;\nmożliwość księgowania w wielu otwartych okresach (miesiącach);\nuruchomienie opcji ksiegowania 13 miesiaca,\nmożliwość jednoczesnej pracy na wielu stanowiskach w sieci komputerowej;\nobsługa programu jest bardzo prosta i może być prowadzona w dziale księgowości bez pomocy specjalisty z dziedziny informatyki;\nautomatyka rozksięgowania wybranych kont:\nswobodne włączanie / wyłączanie automatyki rozksięgowania,\nelastyczne definiowanie kont powiązanych i ich zależności dla rozksięgowania,\nszczególnie użyteczne przy księgowaniu stałych opłat, prowizji, narzutów na płace, przeksięgowaniu kosztów;\nautomatyczne przygotowanie dokumentów przeksięgowujących np. :\n- przeksięgowanie kosztów pośrednich na koniec miesiąca,\n- przeksięgowanie z zespołu 5 na 7,\n- przeksięgowanie kosztów i przychodów na wynik oraz inne podobne ułatwienia,.;\nmożliwość księgowania z wykorzystaniem paragrafów budżetowych\nmożliwość rozbudowy i modyfikacji planu kont przez uprawnionego operatora\nrozbudowane opisy operacji księgowych ; automatyczne powielanie opisu na kontach przeciwstawnych;\nautomatyczne przygotowanie dokumentów przeksięgowujących\nzamknięcie kręgu kosztów ( zespół kont 4,6 i 7 )\nw wersji sieciowej każdy operator ma swoją kartotekę OBROTÓW DZIENNYCH – ułatwia to niezależne, jednoczesne księgowanie różnych typów dokumentów, a nawet jednoczesne księgowanie dowodów z różnych miesięcy.\nfunkcja współpracy i automatycznego księgowania kosztów amortyzacji z programu TytanST\nprzygotowanie wydruku sprawozdań:\nBilans, Rachunek zysków i strat ( wariant kalkulacyjny, wariant porównawczy), F-01, CIT-2\nw każdym miejscu programu jest dostępny kalkulator w celu dokonania dodatkowych obliczeń;\nnotatnik - tworzenie notatek, zapisków o sprawach do załatwienia;\nprogram zoptymalizowany pod kątem szybkości wykonywania operacji, uzyskiwania kluczowych danych i zestawień - natychmiastowy dostęp do sald z dowolnego miesiąca.\nTreść generowanych wezwań i not odsetkowych swobodnie ustalana przez użytkownika;\nautomatyczny bilans otwarcia nowego roku na podstawie bilansu zamknięcia starego roku;\nmożliwość księgowania dokumentów nowego roku przed zamknięciem starego roku;\nmożliwość doksięgowania dokumentów do starego roku,\nfunkcja współpracy i automatycznego księgowania dokumentów z innych programów np.:\nz programu REJESTRY VAT\nRejestrów Zakupu /wiele rejestrów/\nz programów fakturujących: ZBYT WODY, WYWÓZ NIECZYSTOŚCI, FAKTUROWANIA, ZBYTU CIEPŁA , GOSPODARKI MATERIAŁOWEJ,\nRejestrów Sprzedaży /poleceń ksiegowania\nz programów płacowych PŁACE/KADRY\nz programu TytanST\nmożliwość powiazań /współpracy księgowań z innych programów (opcja wymagająca dostosowania standardów zapisu danych)\nautomatyczna współpraca z programami ewidencji przelewów- KASA BANK SUMATOR\nprogram FK może współpracować z programami typu Home Banking i wymieniać informację z systemami bankowymi na poziomie plików\nprogram FK współpracuje z programem TARYFY umożliwiając przygotowanie i wyodrębnienie danych wymaganych i niezbędnych do automatycznego przygotowania wniosku taryfowego.\npozwala tworzyć automatycznie dokumenty przeksięgowujące salda kont na inne konto lub kilka kont\nautomatyczny system wykonywania kopii bezpieczeństwa kartotek.\nfunkcja zabezpieczania danych na dysku sieciowym, nośniku DVD/CD, dysku USB , dyskietkach FD/ZIP czy pamięci taśmowej - streamer,\nrozbudowane zostały funkcje wyszukiwania informacji i dokumentów księgowych\nUŁATWIENIA dla zakładów BUDŻETOWYCH !\nW wersji od 3.51 jest możliwe zainstalowanie modułu dodatkowego „Księgowanie wg paragrafów" pozwalającego zrealizować wymogi zawarte w rozporządzeniu MF z dnia 5 lipca 2010 r. w sprawie zasad rachunkowości oraz planów kont dla ....\nModuł dodatkowy pozwala na zapisanie przy każdej pozycji dokumentu księgowego numeru paragrafu klasyfikacji budż. Numer paragrafu można wpisać podczas księgowania dokumentu lub uzupełnić później. W kartotece Obrotów Rocznych dostępne jest dodatkowe zestawienie pozwalające wydrukować obroty konta za wybrany okres w podziale na paragrafy. Dzięki temu nie ma potrzeby tworzenia rozbudowanej analityki.\nWAŻNE i INTERESUJĄCE ułatwienie dla branży WOD-KAN !\nprogram FK współpracuje z programem TARYFY umożliwiając sprawne przygotowanie i wyodrębnienie danych wymaganych i niezbędnych do automatycznego przygotowania wniosku taryfowego.\nMODUŁ księgowania według paragrafów:\nMODUŁ bankowości elektronicznej.:\nModuł pozwala uruchomić elektroniczną współpracę z systemami bankowymi- różnymi standardami rozwiązań klasy HOME BANKING.\nmożliwość dostosowania do konkretnych standardów, specyfiki interfejsów bankowości banku prowadzącego.\nUłatwienie w przetwarzaniu informacji i czynności związanych z płatnościami wobec kontrahentów.


Nie żyje Piotr Rocki. Jego "cieszynki" radowały całą Polskę | Dziennik Polski\nNie żyje Piotr Rocki. Jego "cieszynki" radowały całą Polskę\nb 2 czerwca 2020, 9:21\nPiotr Rocki (1974-2020) Wojciech Barczyński\nKilkadziesiąt godzin wcześniej portal weszlo.com podał, że po pęknięciu tętniaka Rocki walczy o życie. Znajdował się w stanie śpiączki farmakologicznej. Zmarł w poniedziałek przed północą.\nPiotr Rocki rozegrał w ekstraklasie 291 meczów, strzelił w nich (będąc z reguły ofensywnym pomocnikiem) 44 bramki. Na tym poziomie debiutował w Polonii Warszawa, ostatni mecz ekstraklasowy zagrał w Legii (2009). Występował w Górniku Zabrze, Odrze Wodzisław, aż pięć lat spędził w mocnym wówczas Groclinie, z którym zdobył Puchar Polski. Miał też w karierze małopolski epizod - jesienią 2013 roku występował w Kolejarzu Stróże.\nPiotr Rocki dał się zapamiętać z zadziorności, waleczności, charakterystycznej od wielu lat "fryzury". W Odrze Wodzisław (2001-2005) był nie tylko jednym z liderów zespołów, ale swego rodzaju boiskowym wodzirejem - wymyślał "cieszynki", które piłkarze Odry prezentowali po zdobywanych golach, czym rozbawiali całą piłkarską Polskę.\nOni odeszli w 2019 roku. Ludzie sportu z Krakowa i Małopolski\nDziś środowisko piłkarskie żegna "Rokiego", warszawiaka, który kawał życia spędził na Śląsku.\n"Chodziliśmy do tej samej szkoły, graliśmy w Polonezie i pochodzimy z Bródna. Nigdy nie zapomnę twoich cieszynek po golach i młodości na osiedlu i marzeniu o zagraniu w Legii. Zagrałeś, bo chciałeś. Takim cię Roki zapamiętam" - napisał Wojciech Kowalczyk.\nMateriał oryginalny: Nie żyje Piotr Rocki. Jego "cieszynki" radowały całą Polskę - Gazeta Krakowska


tel.: 882 660 745\nSii Polska jest ekspertem technologicznym, który zatrudnia ponad 4000 specjalistów w całej Polsce. Jesteśmy najszybciej rozwijającą się firmą IT i inżynierii przemysłowej w Polsce. Realizujemy projekty dla ponad 200 klientów z całego świata, którzy działają w takich branżach jak: bankowość i usługi finansowe, hi-tech i elektronika, energetyka i utilities, motoryzacja, sektor publiczny, sprzedaż detaliczna, telekomunikacja i media, ubezpieczenia, usługi profesjonalne, transport i logistyka.\nNaszą misją jest identyfikowanie i promowanie najlepszych pracowników, czyli Power People. To ludzie stanowią największą wartość Sii i to oni tworzą Najlepsze Miejsce Pracy IT w Polsce – co potwierdzają liczne nagrody jak Great Place to Work, tytuł przyznany nam już po raz czwarty z rzędu. Jesteśmy solidnym i stabilnym pracodawcą.\nSii może się poszczycić wysokimi wskaźnikami zatrudnienia i dynamicznym rozwojem. Ze względu na swoją ekspansję i wzrost średnio co miesiąc spółka zatrudnia 140 inżynierów, czyli ponad 1 600 rocznie. Sii posiada swoje biura w 12 lokalizacjach w Polsce, w: Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Gdańsku, Poznaniu, Katowicach, Łodzi, Lublinie, Rzeszowie, Bydgoszczy, Pile i Częstochowie. Więcej na www.sii.pl.


Obwodnica - Brzozowiana.pl - Regionalny Portal Informacyjno-Kulturalny\nJabłonica Ruska. Nowe łowisko …\nDzisiaj jest: 31 Maj 2020 | Imieniny obchodzą: Aniela, Petronela, Kamila\nJabłonica Ruska. Nowe łowisko dla wędkarzy (no kill i catch : Wszystkich wędkarzy informujemy o nowo otwartym łowisku ryb w Jabłonicy Ruskiej.\nRusza budowa obwodnicy Brzozowa...\n04 Wrz 2014\nJak się dowiadujemy – 3 września podpisano już umowę z Miejskim Przedsiębiorstwem Dróg i Mostów (MPDiM) w Rzeszowie na wykonanie obwodnicy Brzozowa. Wraz z MPDiM obwodnicę będzie realizowało kilka konsorcjów. 3,5 km. obwodnica ma być gotowa w listopadzie 2015 r. Wykonawca ma do realizacji przebudowę skrzyżowania ulic Legionistów, II Wojny Światowej i Rzeszowskiej (tu powstanie rondo), innych jezdni i dróg, chodników czy ścieżki rowerowej. Na trasie obwodnicy będą nie zbędne budowy przepustów, przejazdów do gospodarstw czy przejść dla zwierząt, itp. Oby tylko stanowisko archeologiczne, które jest na jej drodze nie opóźniło prac. Całość inwestycji opiewa na 71,8 mln zł. Zostanie sfinansowana z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020. Obwodnica stanie się jednocześnie ciągiem drogi W-886, obecnie przebiegającej przez centrum miasta. Będziemy śledzić postępy prac, wszak to jedna z najpilniejszych inwestycji w mieście. (inf. wł.)\nZnamy już nazwisko kierownika budowy brzozowskiej obwodnicy – jest nim Mieczysław Kulpa. Dziś nie chciał się jeszcze wypowiadać w tym temacie.\nZ innych źródeł ustaliliśmy, że zanim na budowę wjedzie sprzęt i ludzie potrzebna jest jeszcze dokumentacja bezpośrednio z tym związana a przede wszystkim przekazanie placu budowy inwestorowi. Potrwać to może do dwu tygodni...\nWschodnia obwodnica Brzozowa\n12 Kwi 2014\nNareszcie zaświeciło słonko dla brzozowskiej obwodnicy. Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich rozpisał konkurs na wykonawstwo „Wschodniej obwodnicy Brzozowa”, leżącej w ciągu drogi W-886 Domaradz – Brzozów – Sanok. Przedmiotowy odcinek drogi długości 3396,11m położony jest w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim na terenie gminy Brzozów, w miejscowości Brzozów i Humniska. Trasa swój początek ma w miejscowości Brzozów na skrzyżowaniu DW886 z drogą powiatową Nr 2036R Brzozów – Wara. Jest to skrzyżowanie ulic Rzeszowskiej, Legionistów i Bohaterów II Wojny Światowej. Koniec obwodnicy znajduje się w miejscowości Humniska również na DW886 przy ul. 3 Maja w miejscu włączenia istniejącej gminnej drogi wewnętrznej do DW886. Trasa obwodnicy krzyżuje się z drogą powiatową Nr 2037R Brzozów – Jabłonka oraz z projektowanym przedłużeniem ul. Piastowej w Brzozowie (droga gminna Nr 115521R) czytamy na ich stronie internetowej. Będzie tu dwa pasy ruchu o szerokości 3,5 m każdy, z poboczem bitumicznym - 1,25 m i poboczem gruntowym - 0,75 m. Szerokość korony - 11,00 m.\nObwodnica rozpocznie się od skrzyżowania ulic Legionistów, Bohaterów II Wojny Światowej i Rzeszowskiej, w pobliżu istniejącego cmentarza, kończąc w miejscowości Humniska. Projektowana obwodnica Brzozowa powiązana będzie również z drogą powiatową Brzozów – Jabłonka oraz drogą gminną – ulicą Piastowa, której przebudowywany odcinek zostanie włączony w pas drogowy drogi wojewódzkiej 886. Przebudowa obejmie drogę wojewódzką 886 Domaradz – Sanok, drogę powiatową Brzozów –Wara i Brzozów – Jabłonka, drogi gminne: ul. Piastowa, Jakla Mała, Boczna ul. B. Głowackiego, ul. Górna, ul. Bartosza Głowackiego, i drogi gminne o nawierzchni asfaltowej w tym biegnące od skrzyżowania ulic Głowackiego i Traugutta do końca opracowania w Humniskach.\nObwodnica będzie przebiegała kolizyjnie z 4 obiektami stanowiącymi dziedzictwo architektoniczne, wyłączonymi z Gminnej Ewidencji Zabytków decyzją Burmistrza Brzozowa, obiekty te będą podlegać rozbiórce. Trasa projektowanej obwodnicy przecina kilkakrotnie zabudowę mieszkaniową. Na całej długości drogi konieczne będzie wyburzenie łącznie 42 budynków i innych obiektów kubaturowych z czego 20 to budynki mieszkalne a pozostałe to budynki gospodarcze/inne (piwnice, kapliczka). Trasa projektowanej wschodniej obwodnicy Brzozowa zagraża stanowisku archeologicznemu nr 15 w Brzozowie AZP 109-76/16. Stanowisko to znajduje się na działce Nr 721/4 obręb Brzozów w km 1+505 po prawej stronie projektowanej obwodnicy. Obiekt ten został zewidencjonowany w trakcie realizacji programu badań powierzchniowych pn. Archeologiczne Zdjęcie Polski jako prahistoryczny ślad osadnictwa. W celu ochrony ewentualnych warstw, obiektów oraz zabytków archeologicznych występujących w obrębie powyższego stanowiska, prace ziemne związane z budową planowanej obwodnicy w obrębie obiektu poprzedzą rozpoznawcze archeologiczne badania sondażowe a w przypadku odkrycia śladów pradziejowej działalności ludzkiej, ratownicze badania archeologiczne. (np. rozpoczęcie robót – nie później niż 30 dni od daty podpisania Umowy Kontraktowej przez Wykonawcę, zakończenie realizacji projektu – 14.11.2015 r.\n25.04.2014r. godz. 13:30” nastąpi otwarcie ofert, czytamy na www.pzdw.pl., miejmy nadzieję, że będziemy poznamy wykonawcę tej obwodnicy, że zostanie wyłoniony. Będziemy to śledzić.\nRadni zgodnie za budżetem\nRada Miejska w Brzozowie podczas obrad 17 bm. jednogłośnie uchwaliła tegoroczny budżet. Jest on zrównoważony i stabilny, co oznacza, że zaplanowane dochody, jak i wydatki będą kształtowały się na tym samym poziomie i wyniosą dokładnie 73 mln 824 tys. 457 zł.\nNajwięcej wydatków, bo ok. 30,5 mln zł czyli 42,5 %, pochłonie w 2013 r. edukacja. Ok. 10,8 mln zł zostanie przeznaczonych na pomoc społeczną. Tegoroczne inwestycje i zakupy inwestycyjne gminy Brzozów wyniosą 6,7 mln zł. Do najważniejszych zadań w tym roku należą: zakończenie rewitalizacji rynku w Brzozowie, termomodernizacja budynków oświatowych, uzbrojenie terenów inwestycyjnych przy ul. Rzeszowskiej w Brzozowie. Ponadto zaplanowano wydatki na kanalizację oraz remonty dróg gminnych, ulic i placów. – Chciałbym pogratulować panu Burmistrzowi i Wysokiej Radzie takiej zgodności przy uchwalaniu budżetu. Jest to jest jeden z niewielu przypadków w województwie podkarpackim, kiedy budżet przechodzi jednogłośnie. To świadczy o tym, że mimo tego, że jest naprawdę trudny rok budżetowy w całym województwie, budżet został dobrze przygotowany, a radni ze zrozumieniem podchodzą do problemu. To zawsze podbudowuje i motywuje do pracy – powiedział obecny na sesji członek Zarządu Województwa Podkarpackiego Sławomir Miklicz zapytany o sprawy budowy obwodnicy Brzozowa w ciągu drogi wojewódzkiej 886, odpowiedział, że zadanie to zajmuje pierwsze miejsce na liście rezerwowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-13 Oś 2 Infrastruktura techniczna, Działanie 1.2 Infrastruktura komunikacyjna, Schemat A. Drogi wojewódzkie, więc ma bardzo dużą szansę realizacji. Według kosztorysu na budowę obwodnicy Brzozowa potrzeba 80 mln zł. Pewne oszczędności zarząd województwa już posiada, kolejne mają uwolnić się po zwiększeniu dofinansowania ministerialnego na projekty z programu operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej. Następne środki powinny się pojawić także w samym RPO, po rozstrzygnięciu przetargów na inwestycje z listy głównej. A na ogół ceny po przetargach zazwyczaj kształtują się na wysokości około 60 % kosztorysu. Budowa obwodnicy Brzozowa w obecnej perspektywie finansowej ma poparcie zarówno marszałka Zygmunta Cholewińskiego, któremu podlegają inwestycje infrastrukturalne, jak i całego zarządu województwa. Zadanie posiada pozwolenie na budowę i w momencie znalezienia środków na tę inwestycję obwodnica Brzozowa znajdzie się w budżecie województwa oraz wieloletniej prognozie finansowej (jej budowa potrwa ponad rok), a Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich w drodze przetargu ogłosi wykonawcę.\nXXVI sesja zwyczajna rozpoczęła się od minuty ciszy i wspomnienia o zmarłym 13.01. br. profesorze Michale Kuleszy - honorowym obywatelu Brzozowa. Następnie radni wysłuchali sprawozdania burmistrza Brzozowa z działalności w okresie międzysesyjnym, tj. od 27 grudnia 2012 r.\nJózef Rzepka m.in. powołał komisję konkursowej do rozpatrywania wniosków o wyróżnienie tytułem „Orła Sportu Gminy Brzozów za 2012 r.”, a także w okresie noworocznym jako gość uczestniczył w spotkaniach opłatkowych i kolędowych na terenie gminy. Wziął też udział w posiedzeniu komisji Rady Miejskiej, zebraniu z sołtysami naszej gminy, spotkaniu w Urzędzie Marszałkowskim w sprawie realizacji inwestycji drogowych na terenie naszej gminy w br. oraz święcie patrona Gimnazjum nr 2 w Przysietnicy. 13 stycznia br. w Brzozowskim Domu Kultury odbył się koncert noworoczny.\nSwoje sprawozdania przedstawili radni przewodniczący poszczególnym komisjom RM: Jan Bąk, Antoni Mazur, Andrzej Rzepka, Kazimierz Tympalski oraz Robert Federczak. W ślad za uchwałą budżetową radni przyjęli uchwałę o wieloletniej prognozie finansowej gminy Brzozów, uchwalili przedstawiony przez przewodniczącego Rady Miejskiej Stanisława Pilszaka plan pracy na rok 2013 oraz plany pracy poszczególnych komisji rady Miejskiej.\nRada zadecydowała też o przyjęciu do realizacji projektu „Czas na aktywność w gminie Brzozów”, realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Następnie współpracownicy burmistrza odpowiadali na zgłoszone przez radnych zapytania i interpelacje. Z podziękowaniami za wsparcie oraz deklaracją dalszej dobrej współpracy zwrócił się do burmistrza Józefa Rzepki obecny na sesji niedawno mianowany komendant powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Brzozowie st. bryg. Jan Szmyd.\nSesję zakończyły wolne wnioski radnych, sołtysów i przewodniczącego rady osiedla.\nHumniska. Nowe Iveco Daily GLBA dla miej…\nJabłonica Ruska. Nowe łowisko dla wędkarzy (no kil…


Maszyny przemysłowe używane : Agrotechnika\nPosted by admin on sty - 5 - 2014\nZe względu na kryzys i ograniczone środki pieniężne, dużo firm budowlanych decyduje się nie inwestować w oryginalne maszyny przemysłowe używane, a skorzystać z ofert osiągalnych w Internecie i kupić sprzęt właściwej jakości ale używany. Wtenczas na pewno zaoszczędzi wiele tysięcy złotych, które może zainwestować w inny sposób. Korporacji handlujących używanymi ,maszynami budowlanymi jest na rynku co raz więcej. Wystarczy, ze zainteresowana postać czy prywatny inwestor wpisze w wyszukiwarce internetowej hasło używane machiny budowlane oraz najporządniej nazwę miasta. Wówczas pojawią mu się nazwy korporacji, które handlują maszynami budowlanymi wspólnie z ich danymi kontaktowymi. Zazwyczaj na stronach znajdują się także zdjęcia dostępnych wdanej firmie maszyn budowlanych. Co więcej co raz więcej firm prowadzi też wypożyczalnie oprzyrządowania jakimi są maszyny budowlane co jest doskonałe dla obu stron. Dzisiaj na rynku jest wybór wielu sprzętów i maszyn budowlanych, które mają różne zastosowanie wobec tego przystępując do danej inwestycji firmy powinny zastanowić się czy może nie należałoby skorzystać z takiej wypożyczalni.\n2017/09/28cheapest London escorts ladies – read\n2015/10/11Wycinka drzew Poznań\n2016/08/29Należałoby dziś brać pod uwagę\n2016/08/06Weterynarz to pewnego typu zbawienie\n2015/10/11Ocieplanie pianką Słupsk\n2016/08/06Jeśli komukolwiek wydaje się, że konstruowanie\n2015/02/25Ubrania do firmy\nCzy zakup erotycznej bielizny dla własnej żony jest odpowiednim pomysłem?\nJeżeli masz jednostkę\nJeżeli sądzisz, że drzwi czy\nWyjazdy to nasze zamiłowanie


Cemex dla bezdomnych psów | Super Tydzień - Super Tydzień Chełmski\n18.06.2019, 11:20 (aktualizacja 18.06.2019, 11:51)\nInicjatorką działań jest Justyna Sajpel, której projekt wygrał grant w konkursie fundacji Cemex "Budujemy przyszłość". Grupa wolontariuszy pracowniczych Cemex od godz. 8 do 16 budowała wybieg dla psów ze schroniska.\n- Pomysł narodził z luźnej rozmowy z Agnieszką Poźniak. Pomyślałyśmy, że fajnie by było, gdyby wszystkie zwierzęta w boksach miały możliwość korzystania z tego wybiegu. Była podstawa i fundamenty, które można byłoby uzupełnić o dodatkowe elementy. Skrzyknęłam więc grupę koleżanek i kolegów z zakładu, do których dołączyli jeszcze znajomi znajomych - mówi Justyna Sajpel.\nZ pomocą finansową wolontariuszom przyszedł CEMEX, gdzie od 2011 roku działa program wolontariatu pracowniczego. Od godz. 8 wolontariusze pracowali przy ogrodzeniu, uszczelniali płot specjalnymi płytami, osadzali dwie furtki oraz karczowali i kosili plac na wybieg dla zwierząt. To był pierwszy etap projektu. Drugi na razie jest objęty tajemnicą.\n- Chcemy zrobić ten wybieg, aby zwierzęta miały namiastkę wolności i swobody. Obszar 3 tys. mkw. jest dość duży, ale najważniejsze, że są drzewa i cień. Przed nami dużo pracy w skwarze i upale, ale nikt nie narzeka. Na razie wszyscy są zadowoleni i wiedzą, po co tu są. Każda para rąk jest na wagę złota i każdy chce mieć w tym swój udział. Chcemy również zasygnalizować lokalnej społeczności, że w Chełmie jest schronisko dla bezdomnych i zbłąkanych zwierząt, którym można jakoś ułatwić życie. Może dzięki temu ktoś jeszcze zechce wesprzeć nas swoją pracą - mówiła w trakcie prac pani Justyna.\nZadowolenia z prac wolontariuszy nie kryje Mirosław Blacha, administrator Schroniska dla bezdomnych zwierząt w Chełmie. Jak twierdzi, każda tego typu inicjatywa jest mile widziana i spotyka się z dużą aprobatą.\n- Wybieg będzie stwarzał pieskom możliwość dodatkowego ruchu. Dzięki temu będziemy mogli bardziej je socjalizować oraz mieli lepsze warunki do tego, aby zwierzęta trafiały do adopcji. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy mają wkład w to dzieło - mówi Blacha.\nBiuro otworzył z pompą\nTłumy gości przybyły do Galerii Atelier, aby wspólnie z parlamentarzystą Krzysztofem Grabczukiem świętować otwarcie jego biura poselskiego. W spotkaniu wzięli udział zarówno samorządowcy,…\nPijany tatuś wiózł dzieci\nSiedział za kierownicą bez prawa jazdy i z ponad półtora promilami alkoholu w wydychanym powietrzu. Na dodatek autem bez tylnej szyby wiózł dwoje dzieci. Ma szczęście, że został zatrzymany,…\nPodwyżka opłat za odbiór odpadów komunalnych w gminie Chełm wywołała ożywioną dyskusję. Do naszej redakcji trafiają kolejne osoby zaniepokojone tym faktem. - Przecież są samorządy,…


Gdzie jest Święty Mikołaj? - Dzieciaki-Testuja.pl - Recenzje zabawek, książek dla dzieci i gier\nGdzie jest Święty Mikołaj? to piąty tom serii kryminałów przedszkolnych wydawnictwa Dziwny Pomysł, tym razem w świątecznej odsłonie! To nas...\nGdzie jest Święty Mikołaj? to piąty tom serii kryminałów przedszkolnych wydawnictwa Dziwny Pomysł, tym razem w świątecznej odsłonie! To nasze pierwsze spotkanie z tymi przedszkolakami - czy udane..? Zapraszam na recenzję.\nKryminał przedszkolny - ależ to poważnie brzmi! Nie miałam pojęcia, czego się spodziewać. Zaintrygował mnie ten napis na okładce.\n- Mamo, przeczytamy?\nOczywiście, przeczytałyśmy. Raz, drugi, trzeci...\n- Ależ to jest fajne! A kupisz mi wszystkie?\nOliwka jeszcze nie wiedziała, że jakieś inne w ogóle są, a już chciała wszystkie czytać :) Polubiła przedszkolaki z Wroniego Gniazda i marzy o tym, żeby też zostać detektywem. Jak Leon i Livia.\nBo każdy tom serii to kryminalna zagadka, którą nasi mali detektywi rozwiązują. W Gdzie jest Święty Mikołaj? przyjdzie im się zmierzyć z zaginięciem czerwonego pana, który nie pojawił się w przedszkolu. Wraz z wychowawczynią dzieci poszły go szukać. Ale nie było go ani w toalecie, ani w szatni dorosłych, ani w świetlicy zwanej Kosmosem... Aż tu w pewnej chwili usłyszeli jakby cichutkie wołanie o pomoc. Co się stało Mikołajowi..?\nNie powiem! Nie zdradzę rozwiązania tej tajemniczej zagadki. Książka nie ma za dużo tekstu, jest niesamowicie fajnie zilustrowana no i oczywiście wciąga. A za drugim, piątym, dziesiątym razem wciąga tą moją małą czytelniczkę tak samo bardzo, przeżywa poszukiwania i oddycha z ulgą na końcu, mimo że wie już jak to się skończy :)\nA wy znacie Leona i Livię z przedszkola Wronie Gniazdo?\nPowiązane: książka na święta Święty Mikołaj wydawnictwo Dziwny Pomysł