O nas | Italiano in Zakopane\nMoją pasją jest enogastronomia i Mezzogiorno. Tak więc wszelkiego rodzaju degustacje, to moja ulubiona forma spędzania wolnego czasu. Ale nie tylko, codziennie coś nowego odkrywam. Odkrywam też moją Kalabrię i Sycylię – które ciągle jeszcze rezerwują mi tyle niespodzianek, chyba nie starczy mi życia aby poznać te dwa regiony.\nZ Miłości do Włoch i włoskiej kuchni.\nNapisała do mnie czytelniczka z zapytaniem o moje życie we Włoszech. Zaproponowałam jej aby przeprowadziła ze mną wywiad. Może będzie to ciekawa lektura również dla Was, a z drugiej strony jest mi łatwiej w ten sposób, bo wszyscy wiecie, że ja nie umiem krótko pisać, a pytania zmuszą mnie do jakiegoś porządku, przynajmniej pozornie.\nMoje prawie trzydziestoletnie doświadczenia kulinarne spowodowały narodziny przepisów autorskich, dlatego też dwa lata temu powstał kolejny fan page „Ricette by Domi”, gdzie publikuje moje przepisy autorskie, to przede wszystkim kuchnia śródziemnomorska… Tutaj realizuję również Wasze kulinarne marzenia – w miarę moich skromnych możliwości.\nPonieważ na trzech moich fan page: Sycylia bocznymi drogami, Kalabria bocznymi drogami i Baita jest wszystkiego po trochę, tutaj znajdą się tylko przepisy, aby ułatwić korzystanie z nich. W odpowiedzi na pojawiające się pytania będę tutaj umieszczała przepisy… to work in progress – to czytelnicy tworzą tę stronę, w myśl zasady mówisz i masz, będę sukcesywnie udostępniać przepisy.\nTo nie było ani w planach, ani w marzeniach 14 września 2019 otrzymałam wyróżnienie jako „Polak Roku we Włoszech” za prowadzoną działalność, według regulaminu nie mogłam być kandydatem w konkursie – ja nie promuję kultury polskiej we Włoszech, robię coś odwrotnego – promuje kulturę włoską w Polsce, ale zostało to zauważone i przyczynia się do zacieśniania kontaktów Polsko – włoskich. Dziękuję serdecznie – taki tytuł zobowiązuje!\nNapisałam liczne przewodniki dla Wydawnictwa Pascal po Sycylii i Kalabrii, prowadzę Warsztaty Kulinarne z kuchni śródziemnomorskiej – sycylijskiej i kalabryjskiej zarówno w Polsce jak i we Włoszech. Moją pasją jest enogastronomia i Mezzogiorno, doskonałe miejsce aby te pasję rozwijać. Szczególnie zakochałam się w Sycylii i jej mieszkańcach. Zajmuję się turystyka enogastronomiczną w tych dwóch Regionach i wszystkim co jest z tym związane, zarówno turystyką indywidualną jak i grupową – pracowałam jako Pilot dla polskich grup we Włoszech dla włoskich biur turystycznych. Straciłam całkiem głowę dla sycylijskiej kuchni (wina, oliwy i słodkich, sycylijskich wcieleń ricotty) i białego szaleństwa – narciarstwa alpejskiego. Jestem włoskim sędzią narciarskim – jedyną kobietą na Południu Włoch. Ja to zodiakalna Ryba – łącząca w sobie przeciwieństwa.\nRicette by Domi\nBottega Calabrese & Siciliana\nBaita – Bukowina Tatrzańska\nA ile we mnie Włoszki? Włoski styl to przede wszystkim pochwała kobiecości. Włoszki potrafią być pewne siebie i zmysłowe, niezależnie od wieku. Ja tego uczę się od ostatnich 29 lat.\nDopiero kiedy wyjeżdżam z Włoch zaczynam uświadamiać sobie jak bardzo cenię moje małe rytuały włoskiego życia. Rano muszę wypić espresso i moje espresso musi być dobre, nie uznaję tutaj kompromisów. W Polsce w mojej Baicie w Bukowinie Tatrzańskiej Lavazza – Arabica 100%, na wyjazd do Ukrainy specjalnie kupiłam elektryczną Mokę i kalabryjską kawę Guglielmo, chociaż nie przepadam za kawą z kawiarki, ale lepsze to niż eksperymenty z espresso na Ukrainie. Na Warsztaty kulinarne zawsze zabieram mój ekspres do kawy. Na tygodniowe wakacje, jeżeli jadę samochodem to też mój #musthave. Na Malcie wiedziałam, że idealnego espresso nie napije się, ale na dobre to liczyłam – niestety przeliczyłam się. Ale Sycylijczycy uratowali mnie tam, zorganizowali mi wkłady do ekspresu, właścicielka apartamentu, notabene Polka, zaproponowała mi kawę rozpuszczalną – chciałam ją pogryźć przez telefon, bo ekspres w mieszkaniu był… Moje espresso musi być w filiżance, dodam ładnej filiżance ze spodeczkiem, czarne jak smoła, gęste jak krem, gorące, aromatyczne. Pierwsze espresso, obowiązkowo ristretto, to dla mnie wręcz zastrzyk – dożylne. Czasem jak jestem w hotelu wychodzę w koszuli nocnej po espresso…\nAle na tym nie kończą się moje włoskie rytuały. Kuchnia śródziemnomorska jest jednocześnie prosta i yrafinowana. Wyraziste i zrównoważone smaki zależą od świeżych składników, doskonałej jakości i przyrządzonych w nieskomplikowany sposób. Złe i banalne jedzenie nie wchodzi w grę, proste jak najbardziej, wszak piękno jest w prostocie. Prostocie takich potraw jak kawałek świeżego, chrupiącego chleba polanego oliwą z oliwek z plastrem włoskiego pomidora pachnącego słońcem. Podobno kiedy w glebie nie ma wiele wody, pomidory muszą sięgać korzeniami bardzo głęboko aby przetrwać. W czasie tej długiej drogi korzenie wchłaniają z gleby wszystkie minerały. Właśnie dlatego pomidory z południowych Włoch smakują lepiej niż z innych miejsc. Ja nie jadam bo jestem głodna, ja jem dla przyjemności, którą daje mi jedzenie…. w kuchni włoskiej nigdy nie chodziło tylko o jedzenie, to również biesiadowanie i przyjemność biesiadowania z współbiesiadnikami.\nAle to właśnie dzięki spożywaniu świeżych, naturalnych potraw, ze świeżych warzyw i owoców, uprawianych na wulkanicznej glebie, bogatej w minerały i dojrzewających na prawdziwym słońcu, nasza skóra podczas włoskich wakacji promienieje, zbawienne, zdrowotne efekty odbijają się na niej natychmiast. Te włoskie pomidory inaczej smakują, tutaj nie mamy produktów ekologicznych z ekologicznych upraw, cała dostępna żywność jest organiczna i to jest dla mnie wskaźnikiem wysokiej jakości życia. To w myśl zasady mniej ale lepiej, bo smaczne, świeże jedzenie lepiej zaspokaja głód, je się go mniej.\nDo moich małych włoskich rytuałów należy również espresso po lunchu, nie istnieje, żeby go zabrakło. Nie lubię od razu, lubię po paru minutach i przyznam się Wam mam moje małe zboczenie, jeżeli jestem poza domem to muszę przynajmniej wynitkować zęby….. inaczej kawa nie smakuje mi, lubię potem na długo czuć smak kawy w ustach, nigdy nie słodzę kawy! Ale jak jestem poza Włochami to wolę zrezygnować ze złej kawy, aby nie popsuła mi smaku po obiedzie… mam miejsca z dobrym espresso w Zakopanem, w Krakowie, ale niewiele jest takich miejsc, pomimo fantastycznego sprzętu, tzw. wypasionych ekspresów i dobrej kawy. Od czego to zależy? Myślę, że od pasji i serca które się wkłada w zrobienie tej kawy. W żadnym innym miejscu na świecie bariści nie przygotowują tak dobrego espresso i nie przygotowują go z taką swobodą jak we Włoszech. Do tego: Ciao Bella! Come stai! Oggi hai bellissimi occhi…, albo cokolwiek innego co tylko przyjdzie im w danym momencie do głowy i nawet nieidealna kawa dostaje skrzydeł, zamienia się w ideał i nasz dzień od tego momentu toczy się inaczej… zrobienie czegoś dobrze wymaga tyle samo czasu co zrobienie tego źle. Więc po co…\nKolejny mój włoski rytuał, z którego nie mogę i nie chcę zrezygnować, nieważne gdzie jestem, to czas na jedzenie. Choćby to była tylko drobna przekąska, nie jadam w pośpiechu na ulicy, na stojąco. Staram się zjeść na siedząco. Wolę prawdziwe talerze, nie plastikowe albo papierowe tacki, nie umiem napić się wody z plastikowego kubka, wolę już bezpośrednio z małej 0,5 l butelki. Irytuje mnie kawa w plastikowym kubeczku. Mam ogromne kłopoty we Włoszech jak jestem pilotem lub przewodnikiem polskich grup, ja potrzebuję po prostu przerwy obiadowej…. nie, żeby zjeść, żeby usiąść. Oni wszyscy jedzą ciągle: w autokarze, idąc, popijają non stop albo małpki, albo rzekome butelki coca–coli…. mi włosy na głowie dęba stają.\nZłe jedzenie nie wchodzi w grę, we Włoszech jeżeli jestem w domu to codziennie gotuję. Nawet dwa razy dziennie, bo z Luigim nie jadamy kanapek. Nawet, a może przede wszystkim, po całym dniu pracy pokrojenie świeżego pomidora, albo zrobienie makaronu Spaghetti Aglio&Olio, rozłożenie talerzy na stole, te proste czynności relaksują. Na pewno to odpręża bardziej niż otwarcie pojemnika z gotowym jedzeniem, którego nie znamy ani pochodzenia ani składników w nim znajdujących się, i podgrzanie go w mikrofali. Lubimy kupować warzywa strączkowe, obieranie, tzn. łuskanie świeżego groszku, bobu czy fasoli borlotti to też nasz mały rytuał, albo wspólne przygotowanie i pokrojenie składników na sos do makaronu… ale najbardziej lubię te nasze kolacje przy kieliszku wina, to prawdziwy slow food i slow life. Tego mi w Polsce brakuje najbardziej, bo jestem przyzwyczajona do późnych i długich kolacji…\nJeżeli mam ochotę na coś to po prostu to kupuje i przygotowuję, ale jest inaczej – moja ochota we Włoszech przychodzi podczas moich codziennych zakupów. Opowiem Wam jak wygląda moja kalabryjska codzienność…. Pisałam już o tym wielokrotnie, jestem bardzo zadowolona z rytmu życia w południowych Włoszech – slow! Czy wiecie ile czasu codziennie zaoszczędzam nie tracąc go na dojazdy, na parkowanie samochodu, na wyjazd po zakupy, wszystko mam w zasięgu ręki… Łapię się na fakcie, że przestałam chodzić do supermarketu, chodzę tam tylko po wodę – muszę to zmienić jak najszybciej, cukier – nie słodzę ani kawy, ani herbaty, wyobraźcie sobie jak często chodzę! Makaron, ryż, itp. kupuję w pobliskim Alimentari – małym lokalnym sklepie z lokalnymi produktami. Tak dobrze przeczytaliście CHODZĘ!!!! I wieczorem spacer w centrum miasta….\nOstatnio, wiecie co lubię najbardziej – wstać rano zobaczyć niebieskie niebo, kawa i pierzemy… zanim zrobię śniadanie prysznic.. prasówka… pralka kończy prać, ja wywieszam… potem biuro, w przerwie mały spacer do warzywniaka, zajrzeć na pogawędkę do mojego „rybiarza” Giancarlo i czemu nie zaszaleć… a wiec wizyta w Boutique…. La Boutique Delle Carni w Lamezia Terme (CZ)\nWszędzie wymiana zdań, jak z przyjaciółmi. W sklepie spożywczym – pamięta pani dziś jest wtorek jest świeża dzisiejsza mozzarella di bufala z rannego dojenia, no a jutro będzie chleb z curcumą z pieca opalanego drewnem. W Boutique delle carni – czyli sklepie mięsnym – agniellino – młodziutka jagnięcina rozpływająca się w ustach. Nie mogę nie wspomnieć o sklepie w którym kupuję wino. Tak jest codziennie, dlatego właśnie lubię tę moją kalabryjską codzienność.\nTutaj na południu Włoch jemy i gotujemy z produktów sezonowych, a zapewniam Was, że jest w czym wybierać, nie ma zagrożenia monotonii,\n19 stycznia spadł pierwszy śnieg…. ale na razie na narty za mało więc poszłam na poszukiwanie wiosny…. rano poszłam do warzywniaka …. a tam od samego wyboru sałat zakręciło mi się w głowie….ZIELONO MI!!!\nCzerwiec – PRAWIE LATO. A przecież świeży bób już się skończył, karczochy też, groszek na wykończeniu. Jeżeli chodzi o owoce to końcówka truskawek, nespoli – po polsku nieszpółki, ostatnie pomarańcze na świeżo wyciśnięty sok. Za to czereśniowy sezon w pełni, morwy czarne i białe, czyli po włosku gelsi, zaczyna się sezon na melony…. nadchodzi lato a z nim moje ulubione letnie owoce Figi, uwielbiam je pod każdą postacią, są już pierwsze brzoskwinie, morele i arbuzy, ale jeszcze jak to mówi Salvo z warzywniaka pędzone i on ich nie ma….\nJESIEŃ – Kalabryjska jesień jest piękna, słoneczna, jest wokół pełno drzew z zielonymi liśćmi, wszak cytrusy nie gubią liści, są już pomiędzy zielonymi liśćmi pierwsze mandarynki, cytryny i zaraz pomarańcze. Kalabryjska, długa jesień, jak na prawdziwego mieszkańca Południowych Włoch przystało, leniwie ciągnie się do stycznia… Jesień to czas cytrusów, zaczynamy od kalabryjskich mandarynek… klementynek.\nmamy orzechy włoskie – tutaj pierwsze kupujemy w zielonych łupinach…. i kasztany, oczywiście jest to to czas zbierania oliwek i wytłaczania oliwy. No i królują opuncje, zbieramy winogrona i robimy wino, .. .i potem mamy całe zimowe zielone warzywne szaleństwo, zaczynając od brokułów, cime di rapa – kwiaty rzepy, cicoria, bietola… itd. i na zakończenie radicchio di treviso… uwielbiam z grilla z octem balsamicznym, albo risotto… Ach zapomniałam króluje Dynia…. ale to przecież oczywiste!\nW tym nawale kolorów, zapachów, smaków zapomniałam o owocach granatu…. to przecież też jesień i samo zdrowie! No i symbol pomyślności i szczęścia….\nZIMA – 4 stycznia chyba zaczęła się kalabryjska zima, za oknem od wczoraj deszcz, szaro, ponuro, zimno nie jest – mamy ponad 10 stopni – raczej smutno i wilgotno. Na taki dzień najlepiej zajrzeć do warzywniaka i tam poszukać pierwszych oznak wiosny…a więc mamy młodą czerwoną kalabryjską cebulę…\nmłody świeży szpinak, karczochy, zaczyna się sezon, to moje ulubione warzywo,\ni na deser świeże, gruntowe truskawki… i co zapachniało wiosną? Kupiłam te truskawki, naprawdę słodkie i pachnące, te zimowe są dużo mniejsze, ale słodziutkie, bo do zeszłego tygodnia było słonko i cieplutko… i od razu zrobiło mi się słodko na duszy…\nAle życie w sposób niezwykły wymaga ryzyka, ja to ryzyko podjęłam dwa razy. Pierwszy raz 29 lat temu i drugi raz siedem lat temu…. Powiem krótko – było warto! Mam niezwykłe życie, to nie znaczy proste, szczęśliwe – jest ono niezwykłe i dlatego cieszę się każdą jego chwilą w myśl zasady obowiązującej w dialektach Południowych Włoch, w których nie ma czasu przyszłego, wszak jutra może nie być!\nList od mojej czytelniczki:\nPiszę w sprawie życia we Włoszech w ogóle i w Kalabrii. Jestem zakochana w tym kraju, języku, ludziach i kuchni. Marzę, aby tam zamieszkać, ale zanim do tego dojdzie, chciałabym zadać Tobie kilka pytań 🙂\nCo skłoniło Ciebie do wyjazdu do Włoch?\nMówią, że Pan Bóg odbiera rozum na pięć minut, a potem człowiek ponosi tego konsekwencje przez całe życie. Tak było i ze mną, banalnie – po prostu Włoch- Kalabryjczyk, który przyjechał do Polski zakręcił mi w głowie, chociaż nie do końca tak było. Tak wyglądało to z pozoru. To on Przyjechał do Polski na stypendium na 6 miesięcy na studia podyplomowe, na tej samej uczelni, na której studiowałam. Wszystko obyło by się bez problemowo, gdyby nie jego przyjaciel Pino, który przyjechał go odwiedzić. Zostałam zaproszona na kolację jako czwarta, dla towarzystwa , ponieważ rozmawiałam po angielsku. To było trzy dni przed powrotem mojego ex do Włoch. Sześć długich miesięcy ta sama uczelnia, ten sam wydział, ten sam barek, oboje należeliśmy do AZS-u, Ci sam znajomi i nigdy wcześniej nie spotkaliśmy się… po kolacji następnego dnia umówiliśmy się na spacer na Wałach Chrobrego i to by było na tyle. Ale coś zaiskrzyło, po jego powrocie do Włoch, do Kalabrii niekończące się rozmowy telefoniczne i wkrótce zaproszenie na wakacje do Włoch. To były inne czasy, rok 1991, nie było tanich lotów, ja we Włoszech nigdy wcześniej nie byłam, propozycja była kusząca. Moja przyjaciółka, która znała mojego ex od miesięcy zaczęła mnie namawiać, do tego stopnia, że razem z nim zorganizowali mi transport – znajomi jechali do Włoch samochodem i mieli mnie zabrać. Propozycja była niesamowicie kusząca, pomyślałam raz kozie śmierć, kończyłam studia, został mi jeden egzamin i dyplom do obrony, w międzyczasie już pracowałam. Więc wzięłam tydzień urlopu – nie wiem jakim cudem dostałam i pojechałam. No i moi kochani przepadłam z kretesem…. niestety mój ex był tzw. furbo, jak to Włosi. Przyjechał po mnie na północ Włoch swoim magicznym na tamte czasy Fiatem Uno Turbo Diesel i pojechaliśmy na południe. Po drodze pokazał mi najpiękniejsze zakątki Włoch Florencję, Rzym…. przychodzi mi do głowy zabawna historia, robiliśmy zdjęcia – wtedy nie było zdjęć cyfrowych, ja ustawiałam się pod Colosseum, wciągałam brzuch. A było już co wciągać – przez trzy tygodnie pobytu przytyłam ponad 7 kilo, na sama myśl ile wtedy jadłam robi mi się po prostu niedobrze. Bałam się, że nie zdążę wszystkiego spróbować, a tyle było tu smakołyków i nowości. Tak – uśmiechałam do zdjęcia pod Coloseum, to przecież takie kultowe miejsce. Przechodziło dwóch chłopaków i mówią zobacz jakie te Włoszki są piękne i eleganckie – na moja odpowiedź po polsku: (byli Polakami) Polki to najpiękniejsze kobiety na świecie, zamurowało ich, a ja zdałam sobie sprawę, że wtopiłam się w otaczający mnie krajobraz. Kiedy dojechałam na Wybrzeże Amalfitańskie – tam byłam już załatwiona na amen. Mieszkaliśmy w malowniczym i mało jeszcze wtedy popularnym Massalubresnse – Pensione La Primavera w pokoju z tarasem z widokiem na morze. Ale to nie to, co zachwyciło mnie najbardziej, domyślacie się pewnie, zawróciła mi w głowie restauracja w tym małym hoteliku. Mała restauracyjka, rodzinna, z kuchnią na bazie ryb i owoców morza, kolacja na tarasie, smaki i połączenia, których potem już nigdzie indziej nie znalazłam. Wróciłam tam po latach, a i teraz naszła mnie ochota na weekend… ach czuje po prostu jak mi ślinka leci…. nie pamiętam szczegółów, wszystko było przepyszne, świeże, zaskakujące. Była karta dań – czyli menu, ale codziennie kucharz przygotowywał coś innego, oprócz dań z karty i na to oczywiście przede wszystkim się rzucałam Pamiętam, że codziennie jadłam na obiad i kolację posiłek złożony z przystawki, dwóch pierwszych dań, dania drugiego, owoców i deseru, obficie zakrapiany winem. Potrafiłam na kolację zjeść przystawkę, pizzę i potem jeszcze zamówić makaron, przerażające!!!! Ja po prostu bałam się, że nie zdążę wszystkiego spróbować, byłam ciekawa wszystkiego, a jestem znanym wszystkim łakomczuchem. Jeszcze w liceum byłam z moim tatą na campingu w Bułgarii z zorganizowaliśmy konkurs dla polskich dzieci, kto złowi z maską pod wodą najwięcej małży – omułek, dostanie loda . Przez dwa tygodnie jedliśmy świeże małże…. było genialnie. W tamtych czasach mało Polaków jadało takie rzeczy, a co dopiero mówić o gotowaniu…. Potem, jadąc dalej na południe, była Maratea i dalej wybrzeżem tyrreńskim, moim ulubionym miejscem w Kalabrii do dnia dzisiejszego – Północnym Szlakiem z Tyrreńskim poprzez Praia a Mare, San Nicola Arcella, Diamante, Cetarę do Amantea i Lamezii Terme.\nOd jak dawna mieszkasz we Włoszech?\nMieszkam we Włoszech od prawie 30 lat. Od początku mieszkałam w Kalabrii, w Lamezia Terme.\nZ zawodu jestem inżynierem budownictwa, wąska specjalność Budownictwo Wodne. Jednak nigdy nie pracowałam w zawodzie we Włoszech, ryzykowałam bezrobocie…. jestem zdania, że jeżeli ktoś chce pracować to zawsze znajdzie możliwość, trzeba tylko mocno chcieć, albo nie mieć wyjścia. U mnie chyba było jedno i drugie. Praktycznie wymyśliłam sobie zawód – na południu Włoch nikt go nie wykonywał. Projektowałam tzw. salony łazienkowe – sklepy z wyposażeniem łazienek. Wszyscy projektanci tego sektoru skupieni są we Włoszech wokół Sassuolo i Bolonii – tzw. włoskiego zagłębia kafelkowego. Zaczęłam pracować w sklepie z wyposażeniem łazienek, jako sprzedawca i projektant wnętrz, powoli zrobiłam karierę. Zaczęłam projektować sklepy dla grupy kafelkarzy z Neapolu i jednocześnie pracowałam w sklepie. To była tzw. jazda bez trzymanki, moi współpracownicy rozmawiali między sobą w dialekcie neapolitańskim, ja robiłam dobrą minę do złej gry i nadrabiałam domniemaną inteligencją. Znosiłam ich do dnia kiedy nie dałam już po prostu rady, po tym jak kolejny raz spóźnili się…. parę godzin, to tam właśnie nauczyłam się cierpliwości, nie mogłam zmienić otaczającego mnie świata, jeżeli chciałam tutaj mieszkać, musiałam go zaakceptować i przynajmniej spróbować pokochać. Nie było jeszcze wtedy komórek, rano czekałam w hotelu, aż po mnie przyjadą, czasem była ładna pogoda i płynęli na ryby… nie wytrzymałam, wygarnęłam im i Oni po prostu zostawili mnie na dworcu… ale to właśni im zawdzięczam pracę, którą wykonywałam przez prawie 20 lat. Mieli niesamowita fantazje, poczucie humoru i kiedy mieli ochotę to naprawdę pracowali… Pracowałam w całych Południowych Włoszech, ale to na Sycylii zaprojektowałam największą ilość sklepów i Sycylię i jej mieszkańców pokochałam najbardziej. Kontakty z klientami sprzed 20 lat utrzymuję do dnia dzisiejszego. Początki były trudne, początkowo jeździłam pociągami, potem zaczęłam jeździć samochodem na Sycylię, ale nie tylko, również do Neapolu i do pobliskiej Bazylikaty i Apulii samochodem, tam parkowałam w hotelu i dalej jeździłam z agentami handlowymi. Mogłabym opowiadać anegdoty o tym co wydarzało mi się na spotkaniach na placu budowy. Dwadzieścia lat temu w Południowych Włoszech inżynier to był facet i koniec, kropka. Pojawiałam się na placu budowy słysząc pytania: Panienko a Pan inżynier kiedy przyjedzie? Albo gorzej – przychodziłam: Słyszałem, że jest Pani Polką? Tak. A mężatka? A jak Pan woli? – z cyklu klient nasz Pan…. spróbuje przysposobić się… to było w okolicach Neapolu, za moją, w sumie bezczelną odpowiedź, nie dostałam wtedy zlecenia, ale od razu wszystko z klientem sobie wyjaśniliśmy. Potem powoli zaczęłam jeździć sama, nie było telefonów komórkowych, o GPSie nie wspomnę, uczyłam się na pamięć skrzyżowań. To właśnie w ten sposób poznałam Sycylię bocznymi drogami. Często w miejscach do których jeździłam nie było hotelu, b&b praktycznie nie istniały, tak więc często byłam gościem w domu u moich klientów. Wspólne przygotowanie kolacji z żoną klienta – stąd właśnie poznanie tak wielu przepisów kuchni domowej, z różnych części Sycylii. Jeździłam dużo – projektowałam rocznie około 30 sklepów, każdy w innym miejscu – około 60 000 km rocznie. Właśnie dlatego mówię, że nie ma drogi na Sycylii, którą bym nie przejechała. Zaczęłam mieć moje ulubione miejsca, w międzyczasie zmieniła się dynamika włoskiego rynku budowlanego, zaczęłam mieć więcej wolnego czasu, zaczęłam pracować dla firm jako Visual Merchandeiser, ale czasu wolnego było coraz więcej. Tak powstał pomysł założenia dwóch stron – fan page o Kalabrii i Sycylii. Pomysł od dawna leżał w szufladzie, ciągle jeszcze powoli próbuje go realizować. Pomysł to zrobienie dwóch Portali informacyjnych o Sycylii i Kalabrii. Strukturę strony internetowej przygotowałam w grudniu 2012, czyli prawie osiem lat temu. Chciałam podzielić się moim doświadczeniem i zaproponować poznanie tych Regionów właśnie bocznymi drogami, od kuchni. Na Sycylii praktycznie nie ma drogi, którą nie jechałam. Powiem znam ją jak własną kieszeń, a jednak codziennie nadal mnie zaskakuje. Miałam okazję poznać te same miejsca dzięki różnym osobom, czyli z różnych punktów widzenia, na przykład w jednym mieście czasem robiłam 10 projektów, czyli to samo miasto poznawałam 10 razy. W Kalabrii mieszkam od prawie 30 lat, nie znam jej jednak tak dobrze jak Sycylii i jest to bardzo trudna miłość … Jeżeli chodzi o moje pierwsze kroki to myślę, że musimy zacząć od Baity – fb Baita i strona internetową www.italianoinzakopane.pl. bo tam wszystko się zaczęło … Jest to dla mnie najważniejsze miejsce na świecie, wszystkie ważne wydarzenia w moim życiu są z tym miejscem związane… tak prywatnie i osobiście: całowałam się tam po raz pierwszy z chłopakiem, tam zostałam kobietą… jakby to powiedzieć dwa razy, pierwszy raz jak dostałam miesiączkę, drugi raz jak był mój pierwszy raz, tam był chrzest mojej córki, tam podjęłam trudną decyzję o rozwodzie…. pewnie na tym się nie skończy c.d.n. bo życie trwa i jest to w dalszym ciągu work in progres, bo to właśnie tam odbywam moją kwarantannę podczas koronawirusa w 2020 roku i piszę tę książkę. To właśnie w Baicie zaczęłam pisać, wiele tekstów napisanych wtedy powoli teraz publikuję, np. „Obyczaje i zwyczaje kuchni włoskiej” opublikowany niedawno a napisany z okazji Spotkania ”Baita na łonie natury” w listopadzie 2012 roku, teksty o kaparach „Kapar – kwiat do jedzenia” i sycylijskiej Caponacie napisałam z okazji spotkania Bożonarodzeniowego w Bibliotece Miejskiej w Zakopanem w 2012 roku – „Baita i Literatura”, teraz tylko je uzupełniłam i Caponatę opublikowałam w okresie Świąt Bożego Narodzenia 2015. Na to świąteczne spotkanie w 2012 rok napisałam tekst o włoskich zwyczajach świątecznych, który opublikowałam dopiero w trzy lata temu. Codziennie tyle się dzieje, założyłam dwie strony internetowe www.sycyliabocznymidrogami.pl i www.kalabriabocznymidrogami.pl ale w tej chwili jest tylko strona główna i podstrona z linkami do polecanych obiektów…. ale powoli wszystko układa się w spójną całość. Najzabawniejszy jest fakt, że struktura stron pozostała praktycznie od 2012 roku ta sama…. Najpierw powstała Sycylia bocznymi drogami W dniu 20 marca 2015 założyłam fan page fb „Sycylia bocznymi drogami”, wrzuciłam zdjęcie profilowe, które jest tam do dzisiaj. To samo zdjęcie jest na stronach internetowych www.sycyliabocznymidrogami.pl i na moim profilu prywatnym, wszak to zawsze ja…. jest ono również na pozostałych moich stronach i na moim prywatnym profilu. Po dwóch latach pasja przerodziła się w pracę w wolnym czasie – napisałam przewodniki, zajęłam się turystyką enogastronomiczna, prowadzę warsztaty kulinarne…\nJak się Tobie żyje w tym kraju?\nMi żyje się rewelacyjnie. Wtopiłam się w otaczający mnie krajobraz i ludzi. W odróżnieniu od pozostałych Polaków bardzo lubię sjestę, odpowiadają mi kolacje do późna w nocy, nie pijam herbaty, czasem w zimie, rzadko zasiadam do stołu przed 21.00, kocham makaron – dzień bez makaronu jest dla mnie dniem straconym, a jednocześnie makaron to najprostszy obiad na świecie. Uwielbiam ryby i owoce morza – jem je przynajmniej trzy razy w tygodniu, o warzywach i owocach nie wspomnę, ale jestem mięsożerna, chyba nigdy nie przejdę na wegetarianizm, uwielbiam szeroko dostępną we Włoszech jagnięcinę, kozinę, koninę, ozór wołowy i inne rzeczy, o które ciężko w Polsce. Kocham leciutkie włoskie śniadania, potem rosnący apetyt w porze lunchu i późne biesiadowanie podczas kolacji. Dla mnie każdy dzień jest świętem, codzienny szybki lunch to przynajmniej godzina spędzona przy stole, nie na gotowaniu, to pikuś – na jedzeniu i celebrowaniu posiłku, na rozmowie i powolnym delektowaniu się smakiem zjadanych potraw, czy w Polsce mogłabym sobie na takie coś pozwolić??? Nie wspomnę o wyprawach z przyjaciółmi, gdzie cały dzień poświęcamy na gotowanie, to sposób na bycie razem…. Kocham niebieskie niebo, otaczające mnie błękitne morze i prawie codziennie świecące słońce. Uwielbiam chodzić na zakupy do lokalnych sklepików – rozmowa ze sprzedawcą to świetny środek antystresowy, a kosztuje taniej niż psychoterapeuta. I ta radość życia, cieszyć się chwilą, znaleźć czas na uśmiech i przede wszystkim fakt, że tutaj ludzie nie polemizują, najwyżej się…. denerwują, oczywiście po włosku, z charakterystyczna dla nich gwałtownością. Jak rozmawiają to całym ciałem. Zawsze miałam dobitny głos, ale teraz moja mama mówi, że krzyczę, nie mówię…. a tutaj jestem taka jak inni. Znalazłam moje miejsce na ziemi, nie mogłabym wrócić do Polski aby mieszkać na stałe – zabrakło by mi trzech rzeczy: błękitu nieba, blasku słońca i uśmiechniętych ludzi!!\nCzy życie we Włoszech jest drogie?\nTo trudne pytanie. Mieszkam tu od prawie 30 lat. Na pewno na południu Włoch – w Kalabrii jest tańsze. Ale co jest najważniejsze jest tutaj zdecydowanie wyższa jakość życia. W Kalabrii, gdzie mieszkam, smog nie istnieje, na co dzień jemy lokalne świeże owoce i warzywa, świeże ryby. Wystarczy świeży chleb, tutaj jeszcze chleb pieczony jest tradycyjną metodą na zakwasie w piecu chlebowym, oliwa i pachnący pomidor, no może trochę bazylii… Nauczyłam się tutaj, że lepiej jest mieć mniej, ale mieć czas aby się tym cieszyć.\nCo można robić w Kalabrii poza sezonem?\nCzy jest bezpiecznie dla kobiety podróżującej samotnie lub chcącej zamieszkać tam samej?\nCzy są duże różnice kulturowe między Włochami a Polakami? Jeśli tak, to jakie?\nRóżnice są i to ogromne. Różnica mentalności to temat rzeka, muszę kiedyś o tym napisać. O roli kobiety w życiu, o dwóch rożnych spojrzeniach na te same sytuacje jeżeli mówimy o spojrzeniu męskim i damskim. Mam wiele notatek dotyczących właśnie różnic w mentalności. Moim największym błędem lata temu był fakt, że po poznaniu mojego byłego męża, uważałam, że Kalabryjczycy są tacy jak On, który podróżował, studiował we Florencji i zagranicą. Jakież było moje zdziwienie, że tak nie jest…. Przypomina mi się sytuacja 4 lata po ślubie mój (wtedy nie były, ale aktualny) mąż wyjechał na stypendium zagranice do Grecji. Ja zostałam we Włoszech, mieszkaliśmy we własnym mieszkaniu, pracując za niego w biurze przy Planie Zagospodarowania Przestrzennego – tak jak pisałam Bóg rozum mi odebrał!!! Moi teściowie w naturalny sposób wymagali abym codziennie jadła u nich obiad i kolację, wyjaśniłam, w miarę grzecznie, że mogą o tym zapomnieć, bo nie mam zamiaru im się tłumaczyć, jeżeli wpadnę to dobrze, jeżeli nie to drugie dobrze. Dla mnie było po problemie. W sobotę jego przyjaciele zaprosili mnie na pizzę. Ja – Polka z urodzenia po alkoholu nie prowadzę, pomyślałam o piwie do pizzy i zostawiłam samochód w domu. Poprosiłam aby przyjechali po mnie i automatycznie potem przywieźli mnie do domu. Rano pojechałam do biura po powrocie czekali na mnie teściowie z toporem wojennym…. teść zaczął kręcić, że On jest nowoczesny, że On wszystko rozumie, ale to się nawet w jego głowie nie mieści. Ja zupełnie nie rozumiałam o co chodzi, po minach widziałam, że sprawa jest poważna, a mój włoski nie pomagał mi w dogłębniejszym zrozumieniu sprawy. Moja była teściowa cały czas milczała, na słowa teścia: ja jestem nowoczesny – moderno Ona odpowiedziała tylko: Ja nie! Obróciła się na pięcie i odeszła, traktując przez cały czas mnie jak powietrze. Próbowałam telefonicznie wyjaśnić sytuacje mojemu mężowi, na co On mi odpowiedział, że to ja sobie coś ubzdurałam, bo nie rozumiem dobrze włoskiego i na pewno źle zrozumiałam. Jaki z tego morał – w następny weekend pojechałam moim samochodem! Doszłam do wniosku, że to Oni mają problem nie ja. Ale nie można tak zrobić ze wszystkim. Jeszcze dziś na samo wspomnienie twarzy mojej byłej teściowej dostaje ataku śmiechu – jej nie było do śmiechu. Przykłady można by mnożyć, z pewnością wchodząc w związek małżeński bierzesz ślub z całą rodziną męża, radzę to wziąć pod uwagę. Nie można zmienić otaczającego nas świata, jeżeli wybraliśmy życie w Kalabrii trzeba uszanować ich zwyczaje, nie mówię dostosować się…. Różnice mentalności to temat rzeka, który pogłębiam od 30 lat. Jedno jest pewne miłość do mojego męża minęła, do Włoch pozostała. To dzięki niemu mieszkam dziś w tym wspaniałym kraju, zamieszkanym przez wspaniałych, radosnych, uśmiechniętych, cieszących się życiem ludzi.\n+48 604 756 392\nPrzechodzę do fanpag'a na facebooku\nDeveloped by MarekSzymura.com | Designed by Elegant Themes | Powered by WordPress


22 lut Trenuję kiedy śpię\nData: 22 lutego 2015\tKategoria: Zdrowy styl życia\tAutor:\tAleksandra Bohojło Komentarze: 1\nSen to bardzo ważny element treningu\nPodobnie jak prawidłowe odżywianie i nawadnianie organizmu, sen w odpowiedniej ilości jest niezbędnym elementem wpływającym m.in. na naszą sylwetkę. Znacząco może poprawić też nasze wyniki w sporcie.\nW nocy regenerujesz siły, gromadzisz energię na następny dzień, Twoje mięśnie i układ nerwowy dochodzą do siebie po uprzednim wysiłku i przechodzą swoistą odnowę. Dlatego wykażmy się sprytem i wybierzmy taki tryb życia, który umożliwi nam spalanie tkanki tłuszczowej również w nocy.\n8 godzin to podstawa\nKsiążkowe 8 godzin dobrego snu wydaje się wystarczające, jednak nasza potrzeba ilości snu jest zależna od rodzaju podejmowanego wysiłku. Osoba intensywnie ćwicząca na siłowni czy przygotowująca się do maratonu potrzebuje go więcej niż taka, która uprawia sport od czasu do czasu.\nNiedobór snu lub jego zaburzenia\nSen kiepskiej jakości lub jego niedobory mają decydujący wpływ nie tylko na pamięć, decyzyjność, stan skóry, poziom hormonów, ale i naszą odporność, wytrzymałość, metabolizm czy kondycję psychiczną. Wszyscy o tym wiemy, nie wszyscy jednak doceniamy wartość snu.\nOsoby praktykujące sport regularnie nie mają raczej zastrzeżeń co do jakości swojego snu. Odkąd uprawiam sport intensywniej i przede wszystkim systematycznie skończyły się moje problemy z wieczornym zasypianiem, przebudzaniem w nocy i trudnościami z ponownym zasypianiem. Po prostu jestem bardziej zmęczona, a mój organizm domaga się większej dawki wypoczynku. W sumie to zaleta.\nJa śpię, a moje mięśnie nadal ćwiczą\nTo co najbardziej jednak napawa optymizmem, to fakt, że po zakończonym regularnym treningu w dzień czy wieczorem, Twój organizm nadal „ćwiczy” i dotyczy to również nocy, a konkretnie ma to miejsce w kolejnych 24-96 godzinach po treningu. Dzieje się tak, ponieważ wysiłek podejmowany podczas ćwiczeń przyśpiesza metabolizm.\nJak trenować i co jeść, żeby spalać tkankę tłuszczową podczas snu?\nNajskuteczniejszy trening to taki, który mobilizuje Twoje mięśnie do pracy, np. trening siłowy. Mięśnie długo jeszcze po zakończeniu ćwiczeń przechodzą proces przebudowy, a zwiększanie masy mięśniowej powoduje większe spalanie tkanki tłuszczowej także podczas snu. Wynika to z tego, że mięśnie potrzebują stałego odżywiania.\nPołączenie treningu aerobowego (cardio np. szybki spacer) z treningiem interwałowym (np. szybki marsz przeplatany biegiem) jest również doskonałym pomysłem na spalanie tkanki tłuszczowej podczas snu, ponieważ w pierwszym przypadku spalanie odbywa się do 8 godzin po zakończonym treningu, a w drugim aż do 20 godzin. Bardzo intensywne ćwiczenia powodują, że organizm spala kalorie nawet do 74 godzin po treningu. Zatem wieczorne ćwiczenia również mają sens.\nJeden z portali dietetycznych podpowiada, żeby po porannym wstaniu zrobić krótką, intensywną gimnastykę (2 minuty wystarczy), aby przebudzić organizm i „zastygłe” po nocy mięśnie, przyśpieszyć krążenie krwi, a także uruchomić zapasy tlenowe (tzw. dług tlenowy), co z kolei powoduje przyśpieszenie metabolizmu i spalanie tkanki tłuszczowej w ciągu kolejnych 24 godzin.\nA teraz uwaga. Jedz przed snem! Tak wiele o tym się mówi i pisze, że niedowiarki chyba już zrozumiały, że największą krzywdę jaką możemy sobie wyrządzić to rezygnacja z wieczornego posiłku (zresztą te słynne 5 posiłków dziennie musimy gdzieś „upchnąć” w rozkładzie dnia). Ostatni, lekki posiłek powinniśmy zjeść na 2 godziny przed położeniem się spać. Zbyt długa bowiem przerwa w dostarczaniu organizmowi pożywienia powoduje magazynowanie przez niego zapasów, a więc odkładanie się tłuszczu.\nSen to czas kiedy nie tylko mięśnie, ale i wątroba odnawiają zapasy glikogenu, a więc formy energii, która jest niezbędna dla ćwiczącej osoby, szczególnie dotyczy to dyscyplin wytrzymałościowych takich jak np. bieganie, pływanie, wioślarstwo, narciarstwo biegowe, wspinaczka górska, kolarstwo. Uzupełnianie organizmu węglowodanami zapewnia odpowiednie zapasy glikogenu, ale nie jedz ich przed snem, aby nie powodować wzrostu poziomu cukru we krwi i tym samym utrudniać spalanie tłuszczu. Tzw. dobre węglowodany są niezbędnym elementem diety osób uprawiających sport, ale przed snem lepiej zjeść lekki posiłek warzywny np. zupę czy sałatkę.\nWarto zainteresować się produktami o niskim indeksie glikemicznym (w internecie dostępne są liczne tabele), które pozwalają utrzymać poziom cukru we krwi na równym poziomie nie zmuszając organizmu do dodatkowej, niepotrzebnej pracy w czasie regeneracji. Poza tym to co spożywamy w ciągu całego dnia ma również wpływ na to ile spalamy śpiąc – najbardziej wskazane są produkty z dużą zawartością błonnika i witaminy C, żywność pełnoziarnista, warzywa, nabiał, chude mięso, ryby, jaja.\nPrzed udaniem się na spoczynek, możesz też pić zieloną herbatę, która stymuluje spalanie tkanki tłuszczowej.\nPamiętaj więc by nie kłaść się spać głodnym, gdyż powoduje to gwałtowny spadek wydajności Twojego organizmu.\naktywność sportowa, indeks glikeniczny, odpoczynek, regeneracja, relaks, sen, spalanie tkanki tłuszczowej, sport, sport a sen, trening, trening a sen, wpływ sportu na sen, wyzwania, zdrowie, zdrowy sen, zdrowy styl życia\nProdukty o niskim indeksie glikemicznym to strzał w 10! Zgadzam się, że sen to podstawa. Istota rozgrzania mięśni przed intensywnymi ćwiczeniami sprawia, że buduja się zdecydowanie lepiej (mam tu na myśli fakt, że mam nam być ciepło. No i streching to ogromny relaks dla mięśni i przed i po treningu. Pozdrawiam, Daria xxx


Modlitwa hadżat (kompletna) - intencja, recytacja, procedura i czas\nDowiedzieć się ciekawych rzeczy i uczyć się nowych materiałów\nW intencji modlitwy hajat czytamy Usholli sunnatal-haajati rok'atayni lillahi ta'aala, co oznacza "Zamierzam modlić się sunnah hajat dwa roka'at, ponieważ Allah Ta'aala"\nKażdy musi mieć własne pragnienia. Czy to w postaci nadziei, potrzeb, pragnień życiowych.\nW islamie uczy się tego, gdy sługa ma w swoim życiu pragnienie. Tak więc ma on prawo prosić swego Pana o to, by błagać.\nProszenie i proszenie Boga przybiera różne formy. Nawet w naukach islamu wielbienie Boga powinno być wyrażane z prośbą.\nAllah SWT mówi w Koranie\nإِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاا\nZnaczenie: Z pewnością są to ludzie, którzy zawsze spieszą (czynią) dobre uczynki i (zawsze) modlą się do Nas z nadzieją i strachem. I są to ludzie, którzy się specjalizują (w uwielbieniu) [Al-Anbiyâ '/ 21: 90].\nProszenie Allaha SWT w uwielbieniu może mieć formę pozdrowienia lub modlitwy, może również mieć formę modlitwy.\nJedną z modlitw Sunna, której muzułmanie powinni nauczyć się hajat, jest modlitwa hajat. Modlitwy mają wiele cech. Kiedy ktoś ma ochotę, poproś Allaha poprzez modlitwy.\nPrzyjaciele w swoim czasie często dawali przykład odmawiania modlitw, nawet przy niewielkim pragnieniu. To nic innego, jak nauczony przez Rasulullaha poprzez narrację, Rasulullah SAW powiedział:\nلِيَسْاَلْ أَحَدُكُمْ رَبَّهُ حَجَتَهُ حَتَّى يَسْاَلَهُ الْمِلْحَ وَحَتَّى يَهَاَلَعْلِن\nZnaczenie: „Niech jeden z was zawsze prosi Allaha o jego potrzeby, nawet prosząc o sól, a nawet prosząc o jego sznur do sandałów, kiedy się zepsuje”. (HR. Tirmdzi; Hasan)\nRasulullah zawsze daje przykład swoim przyjaciołom, aby pytali i pytali Allaha SWT. Tylko Allah jest w stanie zaspokoić i zaspokoić potrzeby i potrzeby Swoich sług.\nAle jeśli czujesz, że masz wystarczająco ważną potrzebę, taką jak małżeństwo, budowa domu, rodzaj pracy. Tak więc Rasulullah nauczał swój lud poprzez modlitwy Sunna.\nPoniżej wyjaśniono bardziej szczegółowo recytację modlitw hajat oraz procedury wykonywania modlitw hajat.\nCzytania intencji modlitewnych Hajat\nاصَلِّى سُنَّةَ الْحَاجَةِ رَكْعَتَيْنِ لِلهِ تَعَالَى\n„Usholli sunnatal-haajati rok'atayni lillahi ta'aala” .\nZnaczenie: „Zamierzam modlić się o dwie roka'at sunnah, ponieważ Allah Ta'aala”\nProcedury modlitwy hadżat\nWarunki i procedury wykonywania modlitw Sunna Hajat są takie same jak ogólnie podczas wykonywania modlitw. Wymogi dotyczące modlitwy hajat obejmują bycie świętym od małych i dużych hadastów, zakrywanie genitaliów, świętość ciała, ubrania i miejsca do modlitwy od nieczystych i zwróconych w stronę Qibla.\nPrzeczytaj także: Modlitwy przed posiłkiem i po posiłku (kompletne): czytania, znaczenia i wyjaśnienia\nJeśli chodzi o wyjaśnienie procedur modlitwy, poniżej wyjaśniono:\nProcedury modlitwy Hajat podczas pierwszego Rakaat:\nTakbirotul ihram (oznaczający tych, którzy potrafią)\nPrzeczytaj list Al-Fatihah\nPo alfatihah kontynuuje się ją czytając jeden z liter Al-Koranu, który jest czytany swobodnie. Najlepiej 3 razy przeczytać list al-Kaafirun.\nI'tidal (wstając z ukłonu) tuma'ninah\nPokłon w tuma'ninah\nSiedzenie między dwoma pokłonami w tuma'ninah\nDrugi pokłon to tuma'ninah\nProcedury modlitwy Hadżat w drugim Rakaat:\nStań do drugiego rak'ah\nPo alfatihah kontynuuj czytanie suury w Al-Koranie.\nNajlepiej 3 razy przeczytać list al-ikhlas\nSiedząc tasyahud na końcu tuma'ninah\nTo jest sposób na hajat Shlat. Jeszcze lepiej jest, jeśli dodamy do tego pokłon po pozdrowieniu z zamiarem upokorzenia się przed Allahem Ta'ala.\nPoniżej znajduje się sekwencja czytań, które są odczytywane podczas pokłonów po pozdrowieniu w modlitwie hajat.\n1. Podczas wykonywania tego pokłonu czytamy\nسُبْحَانَ اللهِ وَالْحَمْدُ للهِ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ الله ، وَاللهُ أَكْبَرُ\nSubhahanallah walhamdulillah walaailaaha illallah waallahu akbar walaa haula wa quwwata illaa billahil 'aliiyil' adzim\nZnaczenie: Najświętszy dla Allaha, chwała Allahowi, nie ma jednego Boga, któremu oddaje się cześć poza Allahem, a Allah jest wielki.\nPrzeczytaj 10 razy.\n2. Potem czytamy\nاللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّد\nAllahumma sholli „alaa sayyidina Muhammad wa” alaa ali sayyidina Muhammad\nZnaczenie : „O Allah, daj dar pomyślności naszemu Panu Prorokowi Mahometowi, dobrobyt, który jest błogosławiony i błogosławiony przez przyjaciół wszystkich przyjaciół”\n3. A ostatnia to czytanie modlitwy\nRabbanaa aatinaa fidunyaa hasanah wa fil'akhirati hasanah wa qinaa ’adzaaban nar\nZnaczenie: „ O Allah, daj nam dobro na świecie, daj nam dobro w zaświatach i chroń nas przed mękami piekielnymi ”. (Sura al-Baqarah: 201).\nCzas realizacji i liczba Rakat\nGłówna modlitwa jest wykonywana w nocy, podobnie jak modlitwa o północy. Jednak modlitwa hajat jest modlitwą sunną, którą można wykonywać cały czas, z wyjątkiem zakazanego czasu na modlitwę. Niedozwolone terminy obejmują:\nOd modlitwy Fajr do wschodu słońca.\nOd wschodu do wschodu słońca (około 15 minut po wschodzie słońca).\nKiedy słońce jest nad głową, nie pochyla się na wschód ani na zachód, dopóki słońce nie zachodzi na zachód.\nOd modlitwy Asr, aż zacznie tonąć.\nOd słońca zaczyna tonąć, aż całkowicie zachodzi. (Patrz: Minhah Al-'Allamfii Syarh Bulugh Al-Maram , 2: 205)\nPrzeczytaj także: Filary kazania piątkowego (kompletne) oraz ich znaczenie i procedura\nJeśli chodzi o liczbę rakatów w modlitwach hajat, wyjaśniono to w książce Ihya Ulumuddin autorstwa Al-Gazhalli. Imam Gazhali stwierdził, że modlitwy można wykonywać od 2 do 12 cykli.\nDobrą rzeczą jest to, że po modlitwie kontynuowana jest modlitwa i proszenie Allaha SWT. Modlitwy mogą mieć formę dhikr, a także recytacji wersetów z Koranu. Oto kilka modlitw i dhikr, które można praktykować podczas wykonywania modlitw hajat.\n1. Przeczytaj Istighfar\nW książce Tajul jamil-lil-ushul zaleca się przeczytanie go 100 razy, a mianowicie:\nZnaczenie: „Proszę o przebaczenie Allaha Wielkiego / Największego”\nLub bardziej kompletny, taki jak ten:\nاسْتَغْفِرُاللهَ رَبِّي مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ\n„Astaghfirullaha Robbii min kulli dzanbin wa atuubu ilayhi”\nZnaczenie: „Proszę Boga, mojego Pana, o przebaczenie za moje grzechy i żałuję Tobie”\n2. Przeczytaj Sholawat Nabi\nPo przeczytaniu tego tekstu, kontynuuj czytanie modlitwy nad alejhi wasallam Proroka Muhammada Szollallahu 100 razy, podczas gdy czytanie brzmi:\nاَللَّهُمَّ صَلِّى عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةَ الرِّضَا وَارْضَ عَنْ اَصْحَابِ الرِّضَاالرِّضَا\n„Allahumma sholli 'alaa muhammadin sholaatar-ridhoo wardho' an ashaabir-ridhor-ridhoo”\nZnaczenie: „O Allah, daj dar pomyślności naszemu Panu Prorokowi Mahometowi, dobrobyt, który jest błogosławiony i błogosławiony przez przyjaciół wszystkich przyjaciół”\n3. Przeczytaj modlitwę Hajat\nPo przeczytaniu modlitw nad alejhi Proroka Muhammada Szollallahu 100 razy, a następnie przeczytaj modlitwy.\nModlitwa jest następująca:\nلَاِلَهَ اِلَّاللهُ الْحَكِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ. الحمد لله رب العالمين اسألك موجبات رحمتك وعزائم مغفرتك والغنيمة من كل بروالسلامة من كل اثم لا تدع لى ذنبا الا غفرته ولا هما الافرجته ولاحاجة الا هي لك رضاالاقضيتها ياارحم الرحمين\n„Laa ilaaha illallahul hakiimul kariimu subhaanallahi rabbil 'arsyil' adzhiim. Alhamdulillahi rabbil 'aalamiin tak długo, jak jesteś muujibaati rahmatika wa' azaaima maghfirotika wal ghoniimata min kulli birrin was-salaamata min kulli itsmin laa tada 'lii dzanban illa ghafartahu wa laa hamman illaha farimta la rida lahan la ila-ila-la-ila-la-ila-la-ila-ila-la-ila-ila-ila-la-ila-ila-la-ila-la-ila-ila-la-ilaka.\nZnaczenie: „Nie ma Boga prócz Allaha, który jest litościwy i litościwy. Chwała Allahowi, strażnikowi arsy Wielkiego. Chwała Allahowi, Bóg woła wszystkie światy. To do Ciebie proszę o coś, co zobowiązuje Twoją łaskę i o coś, co „Laa ilaaha illallahul hakiimul kariimu subhaanallahi rabbil 'arsyil' adzhiim.\nAlhamdulillahi rabbil 'aalamiin tak długo, jak jesteś muujibaati rahmatika wa' azaaima maghfirotika wal ghoniimata min kulli birrin was-salaamata min kulli itsmin laa tada 'lii dzanban illa ghafartahu wa laa hamman illaha farimta la rida lahan la ila-ila-la-ila-la-ila-la-ila-ila-la-ila-ila-ila-la-ila-ila-la-ila-la-ila-ila-la-ilaka.\nTo jest wyjaśnienie modlitwy (pełne) z intencją, czytaniem, procedurami i czasem. Może być użyteczne.\n3 wskazówki dotyczące uczenia się matematyki z pojęciami i logiką\nJaka jest ewolucja enzymów, które zdobyły nagrodę Nobla w dziedzinie chemii 2018?\nRecenzje tekstowe to: definicja, charakterystyka, sposób wykonania i przykłady\nDefinicja pełnej spółdzielni - rodzaje, zasady i wyjaśnienia\nStrukturalne wyjaśnienia i przykłady zdań złożonych\nCzy wiesz? Okazuje się, że Ziemia jest bardziej zielona niż 20 lat temu\nWoebot Psycholog dzisiaj\nJak rozpoznajesz ciało ofiary katastrofy lotniczej?\nObserwacja Słońca w MTs Matholiul Huda Bugel Jepara\nCo to jest sonda Parker Solar Probe i ile pieniędzy NASA wydała na misję?\nOto jak wygląda huragan Florence z kosmosu, który uderza we wschodnie wybrzeże Ameryki\nPodstawy prawa MPR oraz obowiązki i organy\nModlitwa na początek i koniec roku\nZapobiegaj gruźlicy w celu wyeliminowania gruźlicy\nElektrownia Caci Maki Netizen (PLTCMN) to naprawdę zły pomysł\nMetody naukowe i przypadek cyjanku kawy\nCzy to prawda, że świat się pogarsza? Te dane statystyczne odpowiadają na to pytanie\nRobot InSight NASA z powodzeniem wylądował na planecie Mars\nStruktura organizacyjna i poziomy w życiu\nBardziej zajęty czarną dziurą, przyjrzyjmy się jej dokładniej!\nCopyright pl.skylineropescourse.com 2021


Mimesis na małym ekranie: Serialowe premiery: The Mob Doctor\nChoć nowy dramat FOXa pt."The Mob Doctor" zadebiutuje w Stanach dopiero dzisiaj, to kanadyjska stacja CTV już zdążyła wyemitować pilotowy odcinek, który właśnie przez chwilą skończyłem oglądać. Do seansu skutecznie zachęciła mnie zapowiedź, którą publikowałem tutaj, ukazująca trudny wybór w obliczu jakiego zostanie postawiona główna bohaterka produkcji - dr Grace Devlin. Ten krótki filmik wzbudził we mnie nadzieje, że mogę wreszcie dostać serial akcji z porządną dawką mocnego napięcia.\nDALEJ MOŻLIWE SPOILERY DOTYCZĄCE FABUŁY ODCINKA\nByło jednak nieco inaczej. Owszem pojawiły się emocjonujące momenty, jak chociażby ten z karteczką widoczną w zapowiedzi czy pościg samochodowy, lecz poza tym epizod przebiegł raczej mało emocjonująco. Brak większego napięcia był spowodowany licznymi wątkami obyczajowymi, które jednak pozwoliły skutecznie przybliżyć widzowi główną bohaterkę i jej sytuację życiową. Dostaliśmy dokładne spojrzenie na jej relacje rodzinne i zawodowe. Zarówno jedne jak i drugie są dość interesująco pogmatwane i dają nadzieję na ciekawy rozwój wydarzeń w kolejnych odcinkach.\nMyślę, że takie szerokie spojrzenie na życie głównej bohaterki daje scenarzystom większe pole do popisu i powinno przysłużyć się serialowi. Taki zabieg moim zdaniem dobrze sprawdził się m. in. w "Jane By Design" i ma szansę powodzenia w debiutanckim "Go On", choć są to produkcje zupełnie innego rodzaju. Balansowanie pomiędzy obyczajowymi historiami i wątkami rodem z kina akcji wydaje się być bardzo interesującym pomysłem, który ja póki co kupuję.\nPo pilotowym odcinku serial traktuję jako połączenie "Chirurgów" z "24 godzinami". Z tymi pierwszymi skojarzyła mi się nie tylko medyczna tematyka, ale przede wszystkim troska personelu szpitala o dobro pacjentów i romans pani doktor. Z kolei opowieść o Jacku Bauerze przyszła mi na myśl głównie za sprawą strzelaniny, pościgu i nieoczekiwanych zwrotów akcji.\nZastanawiam się w jakim kierunku pójdą twórcy. Czy będziemy mieli do czynienia z proceduralem, w którym Grace zawsze będzie otrzymywała inne zadanie i równocześnie zajmowała się przypadkiem innego pacjenta czy też akcja będzie toczyła się wokół wątków głównych, które muszę przyznać bardzo mnie zaciekawiły.\nZa najmocniejszy punkt epizodu uważam zakończenie i zagadkę związaną ze śmiercią ojca Grace. Interesująco zapowiada się również wątek konfliktu bohaterki z dr. Flaniganem. Po seansie muszę przyznać, że jestem w usatysfakcjonowany, choć spodziewałem się czegoś trochę innego. Nie zmienia to jednak faktu, że póki co, "The Mob Doctor" uważam za najlepszy dramatyczny pilot nowego sezonu.\nEtykiety: recenzje odcinków, the mob doctor


Ile zarabiają dyrektorzy Johnson & Johnson? - eGospodarka.pl - Wynagrodzenia\nPraca › Wynagrodzenia › Ile zarabiają dyrektorzy Johnson & Johnson?\nIle zarabiają dyrektorzy Johnson & Johnson? © alfexe - Fotolia.com\nJohnson & Johnson jest amerykańskim koncernem farmaceutycznym i kosmetycznym z siedzibą w New Brunswick w USA. Produkuje także sprzęt medyczny. Obejmuje ponad 250 spółek na całym świecie i zatrudnia blisko 130 tysięcy osób. Wśród najbardziej rozpoznawalnych marek w portfolio są: kosmetyki dla dzieci Johnson’s Baby, kosmetyki Purell czy Neutrogena, a także takie marki leków Sudafed, Zyrtec czy Nicorette.\nFirma istnieje już ponad 130 lat – została założona przez trzech braci Johnsonów w 1886 roku. Wyniki finansowe za 2016 rok są równie ciekawe, co jej historia - przychód za 2016 rok to blisko 72 mld USD, a zysk netto w skali roku to prawie 16,5 mld USD. Johnson & Johnson wielokrotnie podkreśla wierność kilku ważnym i nietypowym zasadom w swoim raporcie proxy. Także w procesie wynagradzania swoich top menedżerów.\nJako jedną z najważniejszych zasad wynagradzania Johnson & Johnson wymienia wierność wartościom spółki – jej credo. W skrócie to wypełnianie obowiązków wobec:\nklientów („pracowników służby zdrowia, pacjentów i konsumentów”) – m.in. poprzez „ciągłe dążenie do obniżania kosztów, by utrzymać rozsądne ceny produktów”;\nswoich pracowników – m.in. „dbanie o sprawiedliwe i adekwatne wynagrodzenie oraz bezpieczeństwo pracy, a także etyczne zarządzanie”;\nlokalnych społeczności, w których firma działa – m.in. „wspieranie lokalnych organizacji charytatywnych i płacenie podatków”;\nakcjonariuszy – m.in. „dbanie o ciągłe inwestycje, badania i innowacje, tworzenie rezerw na trudne czasy, tak by zapewnić zysk”.\nStwierdzenia te można potraktować jako element działania w duchu społecznej odpowiedzialności biznesu. Jednak, co wielokrotnie podkreśla się w proxy firmy, przy decyzjach dotyczących wynagrodzenia dyrektorów wykonawczych nie bierze się pod uwagę samych „twardych wyników”. Komitet ds. wynagrodzeń analizuje także, w jaki sposób dyrektorzy podejmowali swoje decyzje i czy ich rezultaty są spójne z wyżej przedstawionymi wartościami przyświecającymi organizacji. Pomimo tego, że nie jest to coś do końca mierzalnego, co również w proxy zauważono. Inne zasady wynagradzania nie odbiegają zbytnio od tych w innych spółkach notowanych na amerykańskiej giełdzie:\npłaca za wyniki: zarówno premie roczne jak i wynagrodzenie kapitałowe top menedżerów, w tym CEO - jest ściśle powiązane z ich wynikami;\nlimity wypłat wynagrodzenia w formie kapitałowej;\npensja zasadnicza w granicach mediany rynkowej;\nbrak „przyspieszonych” odpraw w formie kapitałowej związanych z przejęciem spółki i brak porozumień z menedżerami w sprawie potencjalnego przejęcia spółki;\nbrak zagwarantowanych premii i podwyżek;\nbrak zmian cen opcji na akcje w pakiecie wynagrodzeń bez zgody akcjonariuszy;\nbrak wypłat dywidendy czy jej ekwiwalentów za niezrealizowane akcje przyznane w ramach wynagrodzenia kapitałowego.\nW Johnson & Johnson komitet ds. wynagrodzeń korzysta z dwóch różnych grup porównawczych. Pierwsza grupa to amerykańskie spółki giełdowe wybrane na podstawie poniższych kryteriów:\nspółki o podobnej wielkości i zakresie działania;\nspółki, w których występują podobne stanowiska dyrektorskie;\nspółki, z którymi firma bezpośrednio konkuruje o najlepsze talenty.\nWybierając firmy, brano także pod uwagę branżę farmaceutyczno-kosmetyczną, zysk netto, globalną obecność czy złożoność działalności biznesowej i procent wydatków danej spółki na działy R&D. W skład tej grupy celowo nie wchodzą żadne spółki spoza USA, co motywowane jest niemożnością porównania danych płacowych – najczęściej są one niedostępne. Wykluczono z niej również firmy, których plany wynagrodzenia odbiegają znacząco kształtem od tego w Johnson & Johnson - czyli gigantów z branży finansowej czy wydobycia ropy naftowej i gazu.\nW grupie porównawczej za 2016 rok znalazły się: 3M Company, Abott Laboratories, Boeing, Bristol-Myers Squibb, Cisco Systems Inc., Coca-Cola, Eli Lilly And Company, General Electric, Hewlett Packard, Intel, IBM, Merck & Co., Microsoft, PepsiCo, Pfizer Inc., Procter & Gamble, United Technologies Corporation. Wśród wymienionych tu firm Jonshon & Johnson zajmuje piąte miejsce pod względem przychodu – blisko 72 mld USD. Nieco lepiej wypada pod względem zysku netto i kapitalizacji rynkowej – uplasował się na drugim miejscu z odpowiednio 16,5 mld USD i 313 mld USD.\nDodatkowo w procesie porównania wynagrodzeń dyrektorów wykonawczych i ich wyników spółka korzysta z grupy specjalistycznej złożonej ściśle z firm lub ich segmentów biznesowych, z którymi konkuruje w danej branży:\nfarmaceutycznej: AbbVie Inc, Amgen Inc., AstraZeneca plc, Bristol-Myers Squibb, Eli Lilly & Company, GlaxoSmithKline, Merck & Co, Novartis, Prizer Inc, Roche Holding AG, Sanofi SA;\nurządzeń medycznych: Abott Laboratories, Allergan, Boston Scientific Corp, C. R. Bard, Edward Lifesciences, Medtronic, Cooper Companies, Roche Holding AG, Smith & Nephew, St. Jude Medical, Stryker Corp, Zimmer Biomet Holdings;\ndóbr konsumpcyjnych/kosmetycznej: Beiersdorf AG, Bayer AG, Colgate-Palmolive, GlaxoSmithKline, L’Oreal Group, Pfizer Inc, Reckitt Benckiser, Sanofi SA, Unilever plc.\nFirmy te wytwarzają podobne produkty co Johnson & Johnson, mają podobne wskaźniki wzrostu sprzedaży, zysku neto, zysku na akcję (EPS), całkowitej stopy zwrotu z akcji (TSR). Niezależnym konsultantem ds. wynagrodzeń jest firma Frederic W. Cook & Co. Inc.\nPensja zasadnicza jest wypłacana top menedżerom za stałe obowiązki na ich stanowiskach. Na jej wysokość wpływa porównanie z rynkiem, zakres obowiązków, doświadczenie, umiejętności, staż pracy, oraz budżet na wynagrodzenia i indywidualne wyniki. W corocznym procesie, komitet ds. wynagrodzeń dokonuje jej przeglądu i biorąc pod uwagę indywidualne wyniki, zmiany zakresu obowiązków oraz credo firmy przyznaje ewentualne podwyżki.\nCzęści składowe pakietów wynagrodzeń CEO i innych dyrektorów wykonawczych Johnson & Johnson w 2016 r\n74% wynagrodzenia CEO to pensja zasadnicza.\nW procesie przeglądu wynagrodzeń zdecydowano się utrzymać pensję zasadniczą CEO na 2017 rok na tym samym poziomie. Pensje pozostałych dyrektorów wykonawczych podniesiono o 3%. Wyjątkiem była Sandra Paterson, która otrzymała 10% podwyżkę ze względu na nowy, poszerzony zakres obowiązków.\nPremie motywacyjne są wypłacane w gotówce za wyniki z roku poprzedzającego wypłatę. Mają motywować do osiągania określonych celów krótkoterminowych. Oceniając wyniki dyrektorów wykonawczych za 2016 rok komitet ds. wynagrodzeń zdecydował się przyznać premie w wysokości od 131 do 160% ich docelowej wysokości. W tabeli 2. podsumowującej wynagrodzenia top menedżerów wliczono je w kolumnę „plany motywacyjne nieoparte na własności akcji”.\nWysokość rocznych premii motywacyjnych za 2016 rok w Johnson & Johnson\nAlex Gorsky otrzymał premię motywacyjną w wysokości 1 600 000 USD.\nJest to główna składowa pakietu wynagrodzeń dyrektorów wykonawczych i CEO. Przyznaje się je na podstawie wyników biznesowych i indywidualnych, oceny wkładu pracy oraz długoterminowego potencjału danego menedżera. Jego głównym celem jest motywowanie do wykonania celów długoterminowych, ma także znaczenie retencyjne. Dodatkowo ta forma wynagradzania wiąże interesy kadry zarządzającej z interesami akcjonariuszy. W jego skład wchodzą następujące instrumenty finansowe:\nPSU (Performance Share Units) – jednostki udziałowe, ich otrzymanie jest ściśle powiązane z wynikami i osiągnięciem wyznaczonych celów przez menedżerów; są przyznawane i wymieniane na akcje w trzyletnich cyklach; sposób ich przyznawania ma odzwierciedlać główne cele długoterminowe firmy: wzrost sprzedaży większy niż u konkurencji, a wzrost zysku szybszy niż wzrost sprzedaży;\nSposób obliczania ilości przyznanych PSU w pakiecie wynagrodzenia kapitałowego za 2016 rok\nPSU (Performance Share Units) są przyznawane i wymieniane na akcje w trzyletnich cyklach.\nRSU (Restricted Share Units) – jednostki udziałowe, otrzymywane przez menedżerów zamieniane na akcje w 100 % po trzech latach; ich wartość jest ściśle powiązana z ceną akcji;\nopcje na akcje – są zamieniane na akcje po spełnieniu określonych celów długoterminowych, w 100% po trzech latach, wygasają po 10 latach.\nSkład pakietu wynagrodzenia kapitałowego za 2016 rok w Johnson & Johnson\nZgodnie z zasadami panującymi w koncernie CEO powinien posiadać akcje o wartości sześciokrotności jego pensji zasadniczej, a pozostali dyrektorzy wykonawczy – trzykrotności.\nZgodnie z zasadami panującymi w koncernie CEO powinien posiadać akcje o wartości sześciokrotności jego pensji zasadniczej, a pozostali dyrektorzy wykonawczy – trzykrotności. Ma to lepiej powiązać ich interesy z interesami akcjonariuszy. Wszyscy opisani w proxy top menedżerowie spełniają te wymogi.\nDyrektorzy koncernu korzystają z dodatkowych planów emerytalnych, oszczędnościowych i ubezpieczeń zdrowotnych oraz na życie. Większość z nich korzysta ze służbowego odrzutowca czy służbowego auta z kierowcą, a CEO także z usług ochrony swojej posiadłości. Wartość tych benefitów dla CEO – Alexa Gorsky’ego wyniosła w 2016 roku blisko 150 tys. USD. Nieco mniej warte były podróże CFO – Dominica Caruso – 60,8 tys. USD. Top menedżerom firma pokrywa również koszty ich ewentualnej relokacji. Pod względem wartości otrzymywanych benefitów wygrywa jednak Paulus Stoeffels. Chief Scientific Officer Johnson & Johnson otrzymał łącznie blisko 380 tys. USD w 2016 roku. Przebywa on na stałe w Belgii i chociaż nie jest rezydentem USA, zgodnie z jego kontraktem tak przez firmę jest traktowany. W związku z tym, otrzymuje 320 tys. USD benefitu w formie dopłaty do płaconych przez niego w Belgii podatków.\nCEO koncernu, Alex Gorsky zarobił w 2016 roku w sumie 26 871 720 USD. Z tego prawie 15 mln USD stanowiło wynagrodzenie w formie kapitałowej. Drugi w kolejności CSO Johnson & Johnson – Paulus Stoeffels otrzymał roczne wynagrodzenie w wysokości blisko 13 mln USD, co dobrze obrazuje jak bardzo spółka stawia na badania i rozwój. Nieco mniej, bo 11,3 mln USD otrzymał CFO – Dominic Caruso, o blisko 2 mln USD więcej niż rok wcześniej.\nWynagrodzenia i ich wysokości dla najwyżej opłacanych dyrektorów Johnson & Johnson w latach 2014-201\nCEO koncernu, Alex Gorsky zarobił w 2016 roku w sumie 26 871 720 USD.\nJoaquin Duato, nowy dyrektor odpowiedzialny za sektor farmaceutyczny koncernu zarobił w 2016 roku 10,1 mln USD. Zestawienie zamyka jedyna kobieta w tym gronie - Sandra Peterson, z łącznymi zarobkami w wysokości 8,7 mln USD.\nWięcej na ten temat: Johnson & Johnson, wynagrodzenia, zarobki w USA, branża farmaceutyczna


Sklepy z częściami zamiennymi - Darmowe ogłoszenia z katalogiem firm - najlepsze oferty sprzedaży\nPopularnym środkiem przemieszczania się są obecnie pojazdy mechaniczne. Są one wykorzystywane nie tylko przez osoby prywatne lecz również przez firmy. Służą przeważnie do przemieszczania się osobom dojeżdżającym do pracy czy tych, które używają ich jako narzędzia pracy. W określonych przypadkach mogą służyć również do przewozu towarów. Niezależnie od zastosowania koniecznym jest zapewnienie wzorowego stanu technicznego.\nKoszty eksploatacji francuskiego auta\nW tym celu należy przestrzegać zaleceń producenta, który podaje w jakich odstępach czasowych mają być wymieniane kluczowe elementy. Bardzo popularne na rynku są auta francuskie, które łączą w sobie korzystną cenę, wysoką niezawodność oraz ekstrawagancki wygląd. Wszystko to wpływa, że są powszechnie wybierane zarówno przez osoby prywatne, firmy oraz instytucje różnego rodzaju. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę na regularną wymianę najważniejszych części co pozwoli zachować wysoką niezawodność. Warto dodać, że części do aut francuskich można zakupić zarówno w punktach stacjonarnych, hurtowniach jak i również na aukcjach internetowych. Dobra dostępność elementów zamiennych sprawia, że eksploatacja staje się tańsza co z kolei powoduje wzrost zainteresowania klientów końcowych. Wszystko to wpływa na dobrą kondycję marek pochodzących znad Lazurowego Wybrzeża.\nJak widać zwiększony popyt na pojazdy mechaniczne sprawia, że rośnie również zapotrzebowanie na różnego rodzaju asortyment czy usługi towarzyszące. Podczas wyboru samochodu na potrzeby własne czy dla firmy należy wziąć pod uwagę szereg czynników, które pozwolą na podjęcie właściwej decyzji. Jednym z najważniejszych czynników są z całą pewnością koszty eksploatacyjne. W przypadku marek, które dają dobry dostęp do elementów zamiennych koszty te diametralnie spadają.


Dobre prognozy dla polskiego rynku nieruchomości komercyjnych - Polska - investmap.pl\nKajtman 2013-09-19 12:02:10\nW pierwszej połowie tego roku polscy inwestorzy byli najaktywniejsi od początku istnienia rynku inwestycji w nieruchomości komercyjne w naszym kraju, stając się trzecią siłą za funduszami z Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Zgodnie z najnowszym raportem „Marketbeat Polska – Jesień 2013”, przygotowanym przez firmę doradczą Cushman & Wakefield, rynek inwestycyjny zdominowały nieruchomości biurowe. Na koniec drugiego kwartału 2013 r. zasoby biurowe stolicy przekroczyły 4 mln mkw. Rynek handlowy czeka z kolei na wielkie otwarcia nowych obiektów w drugiej połowie roku. Sytuacja na rynku nieruchomości magazynowych pozostaje stabilna.\nWartość transakcji inwestycyjnych w pierwszej połowie 2013 r. wyniosła ok. 1,09 mld EUR\nProcentowy udział poszczególnych sektorów ze względu na wartość transakcji: 60% nieruchomości biurowe, 23% nieruchomości handlowe, 16% nieruchomości przemysłowo-magazynowe\nPolskie podmioty, nabywając nieruchomości o łącznej wartości ok. 192 mln EUR, zdobyły rekordowy, ponad 17-procentowy udział w rynku\nW stolicy podaż rośnie szybciej, niż absorbcja, co może skutkować większą presją na czynsze\nIlość nowoczesnej powierzchni biurowej w Warszawie przekroczyła 4 mln mkw.\nW całej Polsce rośnie liczba pustostanów, z wyjątkiem Krakowa (spadek do poziomu 2,7%)\nNajwiększym obiektem oddanym w I połowie roku była Europa Centralna w Gliwicach (67.000 mkw.)\nGłówna fala podaży nastąpi w drugiej połowie roku (m.in. Galeria Katowicka i Poznań City Center)\nDynamicznie rozwija się sektor parków handlowych i sieci dyskontowych\nW pierwszej połowie roku oddano do użytku ok. 148.000 mkw. powierzchni magazynowej (spadek o 30%)\nSpada udział Warszawy w całkowitych zasobach kraju (rośnie znaczenie rynków regionalnych)\nDynamiczny wzrost popytu na powierzchnię magazynową ze strony najemców z sektora e-commerce\nKLUCZOWE LICZBY RAPORTU:\n192 mln EUR – tyle wydali na nieruchomości komercyjne polscy inwestorzy w I połowie roku\n4 mln mkw. – tyle wynosi całkowita liczba nowoczesnej powierzchni biurowej w Warszawie\n450 tys. mkw. – tyle nowoczesnej powierzchni handlowej przybędzie w Polsce w drugiej połowie roku\nMocne rozpoczęcie roku na polskim rynku transakcji inwestycyjnych


20.11.2012 · Katarzyna Nowak · kategorie\n13 tys. nazwisk, 13 tys. dzieci, 13 tys. historii do opowiedzenia. Waszyngtońskie Muzeum Holocaustu prowadzi projekt badawczy Children of the Lodz Ghetto, w który każdy może się włączyć. Osoby zaangażowane w tę inicjatywę pomagają rekonstruować losy dzieci z łódzkiego getta łącząc ze sobą informacje z wielu dostępnych baz danych. Z pomocą wolontariuszom przychodzą historycy stymulujący ich pracę i weryfikujący jej rezultaty.\nCelem projektu jest zrekonstruowanie losów dzieci z Litzmannstadt-Getto, których nazwiska pojawiły się na pewnej imiennej liście. W 1941 roku Chaim Rumkowski, przewodniczący łódzkiego Judenratu, otrzymał album z ponad 13 tysiącami noworocznych życzeń pisanych odręcznie przez uczniów z getta. Minął rok. Część z dzieci, których podpisy znalazły się w pamiątkowym albumie została przetransportowana do obozu zakłady w Chełmie i zamordowana w mobilnych komorach gazowych na ciężarówkach. Niektórym z dzieci, które pozostały w getcie, udało się przeżyć akcję jego likwidacji i doczekać końca wojny (szacuje się, że około 5 proc. populacji getta przeżyło Zagładę).\nDo projektu może włączyć się każdy bez względu na wykształcenie i wykonywany zawód. Dostępna jest alfabetyczna lista nazwisk uczniów, w oparciu o którą użytkownicy tworzą profile biograficzne poszczególnych dzieci. Odtwarzanie historii ich życia – i tym samym proces badawczy – podzielone jest na pięć etapów, podczas którego gromadzi się dane pozwalające na podstawową identyfikację osoby, dokumentujących jej pracę w getcie i transport do obozu zagłady lub wyzwolenie i dalsze, powojenne losy. Do każdej z tych kategorii badawczych przydzielone są odpowiednie bazy danych, w których wolontariusze szukają potencjalnych informacji na temat poszczególnych osób.\nZałożenie bezpłatnego konta w serwisie umożliwia dostęp do tych baz danych, przyporządkowanych do konkretnych zagadnień: np. przy szukaniu informacji o tym, czy dana osoba była zmuszana do niewolniczej pracy na rzecz Niemców możemy posłużyć się dostępnymi spisami więźniów i księgami zmarłych. Praca wolontariusza polega na przeszukiwaniu zróżnicowanych zasobów – są to m.in. zdigitalizowane dokumenty i zdjęcia, nagrania historii mówionej czy relacje świadków i ocalałych.\nPo zarejestrowaniu i zalogowaniu się w serwisie możemy rozpocząć prowadzenie własnych badań i dodawania informacji. Obok formularzy, w które możemy wprowadzać dane umieszczono pomocnicze i instruktażowe nagrania video. Przykładowo, kiedy po przeprowadzeniu własnej kwerendy chcemy uzupełnić profil osoby o jej imię, system zachęca do obejrzenia materiału video Dlaczego imiona bywają zwodnicze?, a przy ustalaniu adresów dostępny jest krótki instruktuaż w materiale Jak znaleźć adres w bazie danych? Informacje zebrane z internetowych baz danych konfrontowane są z możliwym przebiegiem życia poszczególnych dzieci. Ze stworzonych w oparciu o te dane opisów dowiadujemy się, gdzie dzieci chodziły do szkoły, kim byli ich rodzice, na jakiej ulicy mieszkały, jak zginęły lub jak potoczyły się ich dalsze losy po wojnie. Użytkownicy poza podaniem źródła niekiedy opisują także proces dochodzenia do informacji i wyciągania wniosków.\nDodane przez wolontariuszy dane są sprawdzane i komentowane przez historyków koordynujących pracę badawczą. Eksperci starają się też odpowiadać na pytania, stymulować proces uzupełniania informacji i podsuwać użyteczne wskazówki. Informacje dostarczane przez użytkowników są poddawane dyskusji i mogą mieć różny status – np. możliwe czy potwierdzone. W tworzeniu profilu jednego dziecka może uczestniczyć wielu użytkowników, uzupełniając informacje i próbując weryfikować wzajemnie ich prawdziwość.\nZdarza się, że podpis dziecka z albumu zawiera tylko nazwisko i inicjał imienia, co budzi wiele wątpliwości co do jego tożsamości i prowadzi do pojawiania się wielu możliwych wersji, które są następnie dyskutowane i sprawdzane. Wątpliwościami, pytaniami i relacjami z postępów w pracy można dzielić się na forum dyskusyjnym, a profesjonalną pomoc uzyskać od najbardziej doświadczonych i osiągających najlepsze rezultaty użytkowników. Postępy w badaniach widoczne są już na głównej stronie projektu, gdzie wyświetla się liczba zidentyfikowanych osób z informacją o tym, ilu dzieciom udało się przeżyć Zagładę.\nProjekt Children of the Lodz Ghetto możemy uznać za przykład badań archiwalnych opartych na crowdsourcingu, choć podkreślić należy, że w tym wypadku nastawione są w większej mierze na proces niż na sam rezultat. Do projektu może włączyć się każdy, osobiście doświadczając wyzwań związanych z pracą historyka, ucząc się metod zbierania i weryfikowania informacji oraz tworzenia narracji historycznych. Bardziej doświadczeni użytkownicy maja możliwość doskonalenia swojego warsztatu badawczego i pracy na dobrze opracowanych źródłach. Docenić należy także edukacyjny potencjał tej inicjatywy, promującej aktywne podejście do materii historycznej, skoncentrowanej na śledzeniu procesów tworzenia historii history making. Tym samym projekt ma charakter zarówno edukacyjny, jak i naukowy, a aktywna współpraca profesjonalnych historyków z wolontariuszami-amatorami pozwala zachować odpowiednią jakość badań.\n← Naukowo o Wikipedii: Wikipedia Research Newsletter i WikiLit\nOd Atari do Xboxa – gry video w muzeum →


Podbeskidzie - Pogoń 2:3. Szalona druga połowa meczu, ale Górale znów bez punktu [ZDJĘCIA] Sport\nPodbeskidzie - Pogoń 2:3. Szalona druga połowa meczu, ale Górale znów bez punktu [ZDJĘCIA]\nPiotr Płatek 17.08.2015 20:00\nPodbeskidzie zagrało najlepszą drugą połowę w tym roku, zdobyło dwa gole w odstępie dwustu sekund, ale z kompletem punktów wyjeżdża z Bielska-Białej Pogoń Szczecin.\nPodbeskidzie jeszcze w tym sezonie nie wygrało. Aby coś zmienić, trener Dariusz Kubicki na ławkę rezerwowych zesłał obu liderów zespołu Damiana Chmiela i Marka Sokołowskiego. W jedenastce i w meczu ekstraklasy w ogóle zadebiutował tymczasem Fabian Hiszpański, 21-letni pomocnik sprowadzony z Wisły Płock.\nPogoń przyjechała do Bielska jako jeden z dwóch wciąż niepokonanych zespołów Ekstraklasy i od samego początku to portowcy nadawali ton grze.\nPierwszą bramkę Pogoń zdobyła w 17. min. Z rzutu wolnego precyzyjnie dośrodkował Rafał Murawski, a Jarosław Fojut z sześciu metrów uderzeniem głową wpakował piłkę do siatki. Defensorzy Podbeskidzia tylko statystowali.\nChwilę potem powinno być 2:0, błąd popełnił Kristian Kolcak, ale Mateusz Lewandowski strzelił minimalnie niecelnie. Przewaga szczecinian rosła - w 24. min fantastyczną akcją popisał się Patryk Małecki, który z ok. 18 metrów huknął, a piłka po interwencji Emilijusa Zubasa trafiła w poprzeczkę.\nW 30. min goście mieli już dwa gole na koncie. Tym razem ewidentnie zawinił golkiper górali - Zubas tak niefortunnie wybijał piłkę, że trafiła ona prosto pod nogę Rafała Murawskiego. Kapitan Pogoni uderzył bezbłędnie!\nGwizdy na bielskim stadionie to rzadkość, ale kibice po dwóch kwadransach gry mieli już dość.\nTrener Kubicki jeszcze przed przerwą zdjął debiutanta Hiszpańskiego, wprowadził Chmiela, jednak obrazu gry nie odmienił. Pogoń grała mądrze, piłka wędrowała między zawodnikami gości, co chwila prowokując miejscowych do kolejnych błędów. Podbeskidzie do przerwy bez celnego strzału.\nNie wiemy, co w szatni powiedział swoim piłkarzom Kubicki, ale jednak natchnął swoich podopiecznych. To było inne Podbeskidzie. Górale zaatakowali z pasją, ale przede wszystkim z głową. W 51. min zdobyli kontaktową bramkę - Adu podał do Chmiela, a ten bez namysłu huknął do siatki. Cztery minuty później był już remis - tym razem po rzucie rożnym Szczepaniak uderzył piłkę głową, a ta po koźle wpadła do bramki!\nPogoń była oszołomiona, nie wiedziała co się dzieje na boisku. Wydawało się kwestią czasu, gdy padnie zwycięski gol dla gospodarzy. Tymczasem bramkę zdobyli portowcy. Dośrodkował Akahoshi, piłka odbiła się od Adu, a Małecki z ośmiu metrów nie dał szansy Zubasowi. 2:3!\nPotem gra była wyrównana, nie brakowała ciekawych akcji i strzałów. Wynik nie uległ już zmianie. Podbeskidzie bez wygranej pozostaje w strefie spadkowej, a Pogoń awansowała na piąte miejsce.\nGórnik Zabrze. Robert Warzycha: Nie zasłużyłem na zwolnienie\nRozwój Katowice. Kamil Cholerzyński: Chcemy, by ten stadion był twierdzą\nGórnik Zabrze. Stanisław Oślizło: Musi dojść do męskiej rozmowy


Data dodania: 21.11.17\nW kategorii produktów „Balkony/Loggie/Tarasy” Schöck Isokorb, nośny element termoizolacyjny, zapobiegający powstawaniu mostków cieplnych na wystających elementach, takich jak balkony, zajął pierwsze miejsce. To wyróżnienie oznacza, że Schöck jest ulubioną marką architektów w tej dziedzinie rozwiązań. Architekci docenili szczególnie nowatorstwo produktów, które odpowiadają na aktualne standardy w budownictwie.\nNośne elementy termoizolacyjne Schöck Isokorb to najwyższy poziom technologiczny minimalizacji mostków cieplnych. Połączenie płyty balkonowej z budynkiem za pomocą łączników Schöck Isokorb, czyli nośnych elementów termoizolacyjnych do oddzielenia wystających elementów konstrukcyjnych, takich jak balkony, attyki czy zadaszenia, pozwoli na zachowanie ciągłości izolacji. Schöck Isokorb dedykowane są wszystkim rodzajom balkonów, w połączeniach żelbet-żelbet, żelbet-drewno, żelbet-stal oraz stal-stal, jak również podczas modernizacji starszych obiektów.\nŁącznik Isokorb przenosi obciążenia z płyty balkonowej na konstrukcję budynku oraz umożliwia oddzielenie ciepłych i zimnych elementów całej konstrukcji. Dzięki łącznikom Schöck Isokorb zapewniona jest ciągłość izolacji termicznej oraz zmniejszenie grubości wykończonej płyty balkonowej, której nie trzeba dodatkowo ocieplać. To rozwiązanie sprawia, że konstrukcje balkonów może kształtować w dowolny sposób, co korzystnie wpływa na końcowy efekt wizualny budynku.\nStatuetka Architects’ Darling, Fot. Schöck\nW kategorii „Innowacyjna Budowa” jury przyznało drugie miejsce dla najnowszego produktu Schöck – Isokorb XT-Combar – łącznika z zintegrowanymi prętami wykonanymi z włókien szklanych, który zapewnia zwiększoną o około 30% izolację cieplną i ogranicza powstawanie mostków cieplnych do minimum.\nKolejne srebrne trofeum firma Schöck otrzymała za produkt, który poprawia właściwości termoizolacyjne betonowych ścian warstwowych. Schöck Thermoanker został doceniony w dziedzinie „Technika Mocowań”. Schöck Thermoanker stanowi efektywną energetycznie alternatywę dla elementów kratownicowych, stosowanych zwyczajowo do łączenia betonowych płyt ścian warstwowych izolowanych od wewnątrz.\nMarka Schöck została wyróżniona na podstawie opinii około 2000 architektów. Nagrody przyznawane były w 24 kategoriach, w których łącznie poddanych ocenie zostało ponad 200 produktów z branży budowlanej. Oprócz kategorii produktowych, 40 ekspertów testowało również 160 innowacyjnych rozwiązań w budownictwie. Jury przyznało 11 nagród obejmujących ten obszar.\nCeremonia wręczenia statuetek odbyła się po raz siódmy w niemieckim Celle, w Dolnej Saksonii. Wzięło w niej udział 350 przedstawicieli branży budowlanej, których produkty doceniają i stosują w swoich projektach architekci.


KIKI wszystko dla dzieci - wieloelementowe\nAnex Wózek wielofunkcyjny Quant Air-04 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAnex Wózek wielofunkcyjny Quant Flame Qn-03 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAnex Wózek wielofunkcyjny Quant Steam Qn-01 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAnex Wózek wielofunkcyjny Quant Metal Qn-02 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAdamex Wózek wielofunkcyjny Giano Y302 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAdamex Wózek wielofunkcyjny Giano Y85 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAdamex Wózek wielofunkcyjny Giano Y58 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAdamex Wózek wielofunkcyjny Giano Y41 NOWOŚĆ 2019 !!!\nAdamex Wózek wielofunkcyjny Giano Y37 NOWOŚĆ 2019 !!!\nMaxi Cosi Wózek wielofunkcyjny Adorra Marble Plum NOWOŚĆ 2019 !!!\nSzerokie watowane siedzisko, pojemny łatwo dostępny kosz na zakupy oraz lekka konstrukcja...\nBebetto Wózek wielofunkcyjny Nitello 04 NOWOŚĆ 2019\nBebetto Wózek wielofunkcyjny Nitello 03 NOWOŚĆ 2019\nBebetto Wózek wielofunkcyjny Nitello 02 NOWOŚĆ 2019


Tak to robiono w Odessie - Materiały filmoznawcze - Filmoteka Szkolna\n„Kino” 1990, nr 9\nTak to robiono w Odessie\nMoże tych dowcipów jest mniej, niż by być mogło, może nie wszystkie są olśniewające. Tylko z czym to porównywać, gdzie jest ta norma? Jak dotychczas, od dziesięciu lat górną granicę wyznacza u nas „Vabank” tegoż samego Machulskiego (dolnej nie ma, jest otchłań). Więc lepiej nie kaprysić.\n„Deja vu” jest pastiszem, w dodatku pastiszem piętrowym: autor filmu dobrze wie, że nie on pierwszy wpadł na pomysł takiej zabawy. Wszyscy widzieliśmy nie tylko filmy gangsterskie z czasów prohibicji, ale i niezliczone ich komediowe przeróbki, od „Pół żartem, pół serio” po „Królika Rogera”, przebój światowy sprzed dwóch lat; wszyscy widzieliśmy nie tylko sekwencje odesskich schodów u Eisensteina, ale t rozmaite wariacje na ich temat; wszyscy widzieliśmy - no, nie, tu może już nie wszyscy: filmów radzieckich z czasów NEPu za wiele znowu się nie oglądało, także prozę i dramat z tamtego okresu dopiero niedawno zaczęto wydobywać z przymusowego zapomnienia. Czytaliśmy jednak a to Babla, a to Ilfa i Piętrowa, znamy piosenkę o Murce z Mołdawanki, wiemy coś o złodziejsko-poetyckiej mitologii Odessy. I to też wystarcza. Machulski proponuje zabawę stereotypami, których stereotypowość jest uznana, nie budzi wątpliwości. Im więcej teraz komu z widzów się skojarzy, im częściej uzna, że już to gdzieś widział -tym lepiej.\nTe stereotypy - obrazy „już widziane”, przeznaczone dla tych, którzy lubią kino - tkwią jak rodzynki w fabule w miarę logicznej i sympatycznie międzynarodowej: oto odesski samogon dzięki ścisłej współpracy bandytów radzieckich i amerykańskich ma szeroką rzeką popłynąć via Alaska do wysuszonych prohibicją Stanów. Nie bez komplikacji: szefa eksporterów importerzy ścigają zemstą za niegdysiejszą zdradę i to jest zasadniczy wątek kryminalny; poza tym zaś, co ważniejsze, następuje jakby konflikt ethosów.\nProsty przykład: oburzeni Amerykanie informują, że w zamówionym transporcie dwudziestu tysięcy butelek aż pięćset było pustych; kontrahent odesski odpowiada spokojnie, że to nie pomyłka, po prostu chłopcy-konwojenci wypili. „Na innych warunkach pracować nie będą. Tu nie Ameryka.” Ten sam konflikt ethosów decyduje również o tym, że najemny morderca, Johnny Polack, nie jest w stanie dopełnić zemsty i wywiązać się z sowicie opłacanego kontraktu: jego pragmatyczna fachowość staje się bezużyteczna w świecie, który rządzi się innymi prawami. Choć nie tylko to: bo pod koniec filmu okazuje się, że niemal wszyscy, z którymi nasz Johnny zetknął się w Odessie, byli w rzeczywistości pracownikami służb specjalnych kontrolujących jego poczynania jako cudzoziemca; trudno zaiste w takich warunkach wykonywać skutecznie zawód gangstera. Z jednej strony agenci GPU (kilku z nich dokwaterowano bohaterowi nawet do pokoju hotelowego), z drugiej - pionierzy domagający się natychmiastowej rozmowy o możliwości wydobycia towarzysza Chaplina ze szponów kapitalizmu, z trzeciej - tłum statystów z kręconego właśnie „Pancernika Potiomkina” (na widok ich mundurów recepcjonista w hotelu woła w ekstazie: „nasi wysadzili desant!”): już tego wystarczyłoby, aby nieszczęsny Johnny Polack zwariował. Nie musiał oberwać po głowie, by zapaść na paramnezję.\nAle oberwał, a szkoda. Wydaje się, że Machulskiemu albo zabrakło pomysłu na pełny scenariusz pastiszu, albo nie mógł się zdecydować, czy robi komedię dla koneserów, czy farsę dla tak zwanej szerokiej widowni. Stąd obok dowcipów ładnych i piętrowych pojawiają się i trochę niższego lotu: ot, właśnie ów - konstrukcyjny, niestety dla fabuły - dowcip o gangsterze, co stracił pamięć, albo równie odkrywcze kpiny z roztargnienia uczonych entomologów. Tymczasem komuś, kogo cieszy aż potrójne wykorzystanie w „Deja vu” schodów Eisensteinowskich - pierwsze: Polackowi, ściganemu przez odesskich bandytów, udaje się wmieszać w tłum statystów z „Pancernika Potiomkina”, dzięki czemu wymyka się prześladowcom, drugie: Polack, umknąwszy innej pogoni, pojawia się na pustych tym razem schodach i zjeżdża po nich na kradzionym tandemie; trzecie: amerykańscy gangsterzy oglądając gotowy już film Eisensteina rozpoznają wśród tłumu swego niesolidnego współpracownika, i wysyłają kolejnego mściciela - komuś takiemu, powtarzam, trudniej już ubawić się widokiem tegoż samego Polacka unurzanego w zupie pomidorowej. Albo ekscytować się burleskową walką w odesskim kabarecie, której ofiarą pada przede wszystkim zastawa.\nChoć i ten kabaret ma swój smaczek: zakamuflowany jest w budynku z ogromnym szyldem „Bułocznaja”, co ma zresztą głębszy sens, ponieważ mieści się tam również centrala przemytnicza, a butelki samogonu ukrywane są właśnie w bochenkach. Machulski z wyraźną radością ogrywa podejrzaną urodę tej budowli, jej kolumienki, pilastry, gzymsy i sztukaterie, utrzymane w stylu - powiedzmy - eklektyczno-kupieckim; z taką samą radością eksponując hotel, w którym zatrzymał się pechowy Polack, i jeszcze parę innych budynków, do żartu filmowego dodając w ten sposób architektoniczny. Komu zaś i tego mało, ma jeszcze do zabawy piętro lingwistyczne: gangsterów amerykańskich grają Polacy po angielsku, odesskich - aktorzy radzieccy po rosyjsku, a Johnn'ego Polacka (zabójcę polskiego pochodzenia) - Jerzy Stuhr we wszystkich trzech językach naraz. A najładniej, gdy mu na polski akcent w rosyjskim nachodzi intonacja amerykańska.\nreż.: Michał J. Dudziewicz\nOpracowanie: Aleksandra Frączek


Naprzeciw SZCZĘŚCIU: Ogrody Alberta Kahna - ogród japoński alegoria życia\nAutor: Ewa Klimaszewska o 07:42\nOla 24 kwietnia 2015 09:34\nMi się takie ogrody bardzo podobają i zawsze podziwiam nakład ludzkiej pracy, żeby je utrzymać w tak perfekcyjnym stanie! pozdrawiam\nEwa Klimaszewska 29 kwietnia 2015 16:36\nTo prawda, wiem coś na temat pracy w ogrodzie. Z czasem zaczynam eliminować te rośliny, które wymagają większej troski, a to tylko i wyłącznie z powodu braku sił...\nBolek 28 kwietnia 2015 13:45\nSą jednostki, które zdecydowanie wyrastają ponad przeciętność a dzięki ich fascynacji jesteśmy bogatsi o nowe doznania. Ciebie też do nich zaliczam.\nOstatnio trochę Cię "zaniedbałem"- najpierw grypa mocno dała mi się we znaki a później wyjazdy i związany z tym brak czasu...\nEwa Klimaszewska 29 kwietnia 2015 09:21\nWybaczam Ci Twój grzech zaniedbania, bowiem wiem, że myślałeś o mnie czasami, tak jak i ja myślałam o Tobie.\nDobrze jest Cię znowu gościć w Naprzeciw SZCZĘŚCIU, zdrowego w pełni sił ... i z odrobiną czasu dla mnie, Dziękuję!\nA co do komplementu ponad przeciętności to szczerze wyznam, że nie wiem jak mam się do niego ustosunkować. Jedno wiem na pewno. Nie pasuję do świata banałów, pospolitych haseł, długich szeregów, z których nie można wystąpić... w związku z tym ów świat mnie nie akceptuje..., niewiele osób mnie zauważa... Ty jesteś tym nielicznym wyjątkiem, który widzi we mnie to coś, to coś co każdy z nas posiada, wystarczy tylko zatrzymać się na chwilę i popatrzeć wnikliwie...\nUcałowania i uściski przyjmuję i odwzajemniam\nB. Silver 5 maja 2015 19:11\nPardon, że tak długo się nie odzywałam, ale miałam poważne problemy z kompem, które minęły dopiero dzisiaj, tuż po tym, jak kupiłam sobie nowy sprzęt. Muszę teraz nauczyć się go obsługiwać, bo kurczątko, tutaj wszystko jest zupełnie inaczej... trochę mi to zajmie. W każdym razie, już jestem, jakby co. Napiszę jeszcze na privie ;)\nŚliczny jest ten ogród. Zawsze lubiłam dalekowschodnią estetykę. A piętrowe małe domki, tzw. domki bogów shinto, od razu przywodzą mi na myśl Spirited Away (kreskówkę - polecam).\nPozdrawiam cieplutko :**** :))))\nEwa Klimaszewska 5 maja 2015 20:16\nWidziałam Twoje publikacje na G+ więc domyślałam się, że u Ciebie wszystko w porządku, że nie przepadłaś gdzieś... Cieszę się, że znowu coś skrobnęłaś u mnie, czekam z niecierpliwością na mailowe wieści.\nJeżeli zaś chodzi o kulturę dalekowschodnią to nie bardzo mnie wciąga, ot tak od czasu do czasu...\nW ogrodach cenię sobie po trochu wszystko, jak w założeniach Kahna, są różne style... Zaraz poszukam owej kreskówki\nŚciskam serdecznie, bardzo wiosennie..., po zimnych dniach i nocnych przymrozkach dzisiaj mam lato :)\nJolanta Zdanowska 24 lutego 2016 17:34\nOooo, właśnie wpadłam na ogród Alberta Khana u Ciebie. Piękne ogrody tworzą zazwyczaj niepospolici ludzie. To jest właśnie dowód na to! A propos, też pisałam o tym ogrodzie. Byłam nim zachwycona! Kwitły wtedy japońskie azalie. To było co najmniej 10 lat temu. Jak ten czas leci...\nEwa Klimaszewska 24 lutego 2016 17:48\nJolu, czytałam a jakże Twój interesujący wpis i obejrzałam zdjęcia.\nJa spróbowałam jeszcze napisać o samym Albercie Kahnie i natrudziłam się ogromnie tłumacząc dokumenty. To była istna harówa, najpierw coś zgromadzić, później wybrać, później przetłumaczyć i złożyć w całość... nie mniej jednak w taki sposób poznałam niezwykłego człowieka, warto coś niecoś wiedzieć na jego temat, polecam\nJolanta Zdanowska 25 lutego 2016 08:55\nWłaśnie przed chwila przeczytałam Twój pierwszy wpis. Wykonałaś niesamowitą pracę i sportretowałaś Alberta Khana jak jeszcze nikt w internecie. Wiem, co mówię, ponieważ też się nim kiedyś interesowałam.\nEwa Klimaszewska 25 lutego 2016 09:04\nTo jest chyba jedyna notka w języku polskim o Albercie Kahnie. Poświęciłam mu dużo czasu tłumacząc dokumenty. To był fascynujący człowiek, kręciło się wokoło niego wiele znanych ludzi, ale w sumie Kahn był samotnikiem, nade wszystko cenił sobie kontakt z naturą jak wiesz...\nW zebranych dokumentach mam sporo innych równie interesujących informacji z jego życia...


Manager24 | Giełdy dołują, pada turystyka. Kto zapłaci za skutki terroryzmu?\nGiełdy dołują, pada turystyka. Kto zapłaci za skutki terroryzmu?\nUmowny początek globalnej interakcji z zagrożeniem terrorystycznym czyli atak 11 września 2001 roku na Stany Zjednoczone był przede wszystkim wielkim szokiem dla amerykańskiej gospodarki. Miał również wymierny wpływ na rozwój sytuacji gospodarczej na świecie. Wywołał pogorszenie wskaźników makroekonomicznych oraz nastrojów konsumenckich. Nastąpił w bardzo znaczącym momencie – gospodarka amerykańska i światowa przeżywały recesję wywołaną „pęknięciem bańki internetowej”, czyli spadkami wywindowanych kursów akcji spółek z sektora nowoczesnych technologii informatycznych. 11 września pogłębił dekoniunkturę, szczególnie w USA. Po nałożeniu się obydwu negatywnych czynników Stany odnotowały w tym roku rekordowo niski wzrost gospodarczy na poziomie 0,8%. Według szacunków IMF oraz OECD, ataki terrorystyczne przyczyniły się do spadku amerykańskiego PKB o 0,3 %1.\nNa te sześć kategorii przypada ponad 3/4 potencjalnych strat. Terroryzm z ekonomicznego punktu widzenia znajduje się na 9. miejscu zagrożeń i jest w stanie zniszczyć dochód o wartości 98 mld dolarów (2,5 proc. ryzyka w najbliższej dekadzie). O wysokości strat decyduje nie tylko częstotliwość występowania nieprzewidywalnych zdarzeń, ale i zdolność do radzenia sobie z nimi. Najlepiej przygotowane są miasta o najwyższym poziomie rozwoju, a więc położone w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej, dlatego ewentualne straty z tytułu zamachów terrorystycznych, które mogą ponieść miasta Europy Zachodniej, zostały oszacowane na zaledwie 2,2 mld dolarów. Wszystko to wygląda nader optymistycznie, ale rzeczywistość pokazała, że terroryzm może być niedoszacowany jako czynnik ekonomicznego ryzyka. Francuskie ministerstwo finansów podało przecież, że w wyniku zamachów w Paryżu gospodarka francuska straciła ok. 2,2 mld dolarów z powodu spadku ruchu turystycznego2.


eTajlandia | Wschód Tajlandii\nPark narodowy Kao-Jaj (Ang: Khao-Yai National Park) (Taj: อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่)\nJest to najstarszy park narodowy w Tajlandii, wyjątkowo zróżnicowany pod względem ekologicznym. Występuje tu wiele gatunków dzikich zwierząt. Jest położony dość blisko od Bangkoku, dzięki czemu jest chętnie odwiedzany przez turystów. Władze parku mają problem w jaki sposób dbać o zachowanie naturalności tego miejsca, gdyż nie brakuje tu aktów niszczenia, wycinek czy kłusownictwa. Dużym problemem jest też korupcja wśród pracowników parku pomagających w tym procederze.\nW parku znajdziemy 13 szlaków pieszych o długości od 1,5 do 9,5km, które wcześniej były wydeptane przez słonie i inne dzikie zwierzęta. Ścieżki biegną przez lasy monsunowe, wzdłuż linii potoków do samych wodospadów, obok jaskiń, oraz obok soczyście zielonej dżungli. Wiele szlaków rozchodzi się promieniście od głównego biura zarządu parku, a część z nich zatacza koło. Część tras można pokonać samemu, ale niektóre wymagają wynajęcia przewodnika. Wiele zwierząt można zaobserwować nawet w pobliżu biur dyrekcji parku, ale te najrzadsze niestety nie są łatwe do zauważenia. Nalezą do nich tygrysy, leopardy, koty bengalskie i inne. W parku można zostać na nocleg, aby móc zaobserwować życie nocne niektórych gatunków zwierząt, najlepiej robić to w grupie zorganizowanej. Wiele biur organizujących wyprawy piesze ma swoje siedziby w pobliskiej miejscowości Pak Czong (Pak Chong).. Jedną z wyjątkowych atrakcji jest możliwość zobaczenia milionów nietoperzy wylatujących z jaskinii Khao Luk Chang znajdującej się ok. 3km od Pak Czong (Filmik ).\nKliknij tutaj, żeby zobaczyć mapę Parku Narodowego Kao-Jaj na Google Maps .\nPataja (Ang: Pattaya) (Taj: พัทยา)\nJak wszystkie broszury rozpisują się na temat tego miasta, jeszcze około 50 lat temu była to osada rybacka, gdzie można było z stolicy dostać się tylko drogą morską. Najpierw te miejsca odkryli amerykańscy żołnierze stacjonujący w Tajlandii podczas wojny wietnamskiej. Przyjeżdżali do Pataji na urlopowy wypoczynek, a od lat 70-tych zaczęli napływać pierwsi turyści. Dziś jest to jeden z najważniejszych kurortów nadmorskich w kraju, oraz w całej Azji. W szybkim tempie powstała ogromna infrastruktura hoteli, pensjonatów, barów oraz atrakcji turystycznych. Jest to obecnie miasto o dwóch obliczach, z jednej strony jako miejsce gdzie zjeżdżają się mężczyźni z całego świata w poszukiwaniu rozrywek z miejscowymi dziewczynami z barów, a z drugiej strony zarząd miasta mocno pracuje nad zmianą wizerunku, powstają liczne kompleksy hotelowe, centra handlowe, atrakcje turystyczne dla całych rodzin. W niektórych częściach miasta nie odczuwa się zgiełku muzyki i krzyków z barów. Pataja to centrum sportów wodnych, posiada wokół miasta wiele pól golfowych, a wiele z nich jest przygotowane na wysokim światowym poziomie.\nNiestety plaże w samym centrum nie są czyste, daleko im do rajskich widoków białego piasku i aksamitnej wody, nieco lepiej jest w południowej dzielnicy Dżomtien (Jomtien). Jeśli chce się zakosztować czystych plaż i uroku kąpieli, należy wybrać się na pobliskie wyspy Ko Lan lub Ko Samet. Na wyspach nie ma też tylu sprzedających różne towary rodzimej produkcji, co na plażach Pataji, gdzie niemal co dwie minuty ktoś stoi przed nami z tacą pełną różnych dóbr i czeka, aż zareagujemy na przedstawianą ofertę. W centrum miasta znajduje się wzgórze Wielkiego Buddy z ładnym widokiem nazatokę. Wokół miasta przygotowane są takie atrakcje jak: farma krokodyli, miniatury zabytków, ogród botaniczny, wioski słoni, oceanarium, wodny targ.\nW ostatnich latach mocno rozwinął się w tym mieście rynek nieruchomości. Upodobali sobie to miejsce obcokrajowcy, którzy kupują tu mieszkania i zamieszkują w tym ciepłym kraju. Samo miasto posiada bogatą infrastrukturę restauracji, towarów i usług z niemal całego świata, co ułatwia szybsze zaaklimatyzowanie się.\nKliknij tutaj, żeby zobaczyć mapę Pataji na Google Maps .\nSi Racza (Ang: Sri Racha) (Taj: ศรีราชา)\nMała miejscowość nie jest aż tak atrakcyjna turystycznie jak Pataja, ale warto w niej zatrzymać się na chwile, gdyż to co przygotowała może przyciągać uwagę. Najbardziej znaną atrakcją stało się Siracha Tiger Zoo, czyli park rozrywki z pokazami tygrysów i wielu innych zwierząt oraz z wieloma niespodziankami. W Si Racza można popłynąć statkiem na znaną historyczną wyspę Ko Si Czang. Na tej wyspie do zwiedzenia jest kilka budowli, m. in. królewski pałac letni czy chińska świątynia, oraz odpocząć od zgiełku miejskiego na wybrzeżu.\nCiekawą atrakcją jest bliska brzegu wyspa Ko Loj, którą łączy z lądem most prowadząc do świątyni Wat Ko Loi, mającej szczególne znaczenie dla miejscowych Tajów. W tym miejscu można zobaczyć woskową figurę zmarłego już, ale bardzo cenionego lokalnie mnicha buddyjskiego. Si Racha słynie z produkcji ostrej przyprawy do ryb, jednej z podstawowych używanych w tajskiej kuchni.\nKliknij tutaj, żeby zobaczyć mapę Si Racza na Google Maps .


Unieważnienie małżeństwa ślubu błędu groźby braku świadomości Poznań\nMałżeństwo może być unieważnione, jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński lub oświadczenie przed duchownym zostało złożone:\n1) przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome wyrażenie woli; brak świadomości może być spowodowany zarówno czynnikami zewnętrznymi, np. alkoholem, narkotykami, lekami, jak i czynnikami niezależnymi albo zależnymi od strony składającej oświadczenie.\n2) pod wpływem błędu co do tożsamości drugiej strony; błąd może być podstawą unieważnienia małżeństwa tylko wtedy, jeżeli jest to błąd co do tożsamości drugiej strony. Przez tożsamość należy rozumieć identyfikację danej osoby.\n3) pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste. Groźba musi być bezprawna, tzn. sprzeczna z prawem i z zasadami współżycia społecznego, oraz poważna, czyli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste.\nUnieważnienia małżeństwa z powodu okoliczności wymienionych wyżej może żądać małżonek, który złożył oświadczenie dotknięte wadą. Nie można żądać unieważnienia małżeństwa po upływie sześciu miesięcy od ustania stanu wyłączającego świadome wyrażenie woli, od wykrycia błędu lub ustania obawy wywołanej groźbą – a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia małżeństwa.\nNie można unieważnić małżeństwa po jego ustaniu. Nie dotyczy to jednak unieważnienia z powodu pokrewieństwa między małżonkami oraz z powodu pozostawania przez jednego z małżonków w chwili zawarcia małżeństwa w zawartym poprzednio związku małżeńskim. Przyczyną odmiennego traktowania tych dwóch przypadków jest ich wysoce naganna ocena ze społecznego punktu widzenia. Małżeństwa kazirodcze oraz bigamiczne spotykają się ponadto z sankcją karną. Za bigamię karana jest tylko osoba, która zawiera związek małżeński pozostając w uprzednio zawartym małżeństwie (art. 206 kodeksu karnego). Przestępstwo stanowi również obcowanie płciowe z krewnym w linii prostej, bratem lub siostrą (art. 201 kodeksu karnego).\nJeżeli jeden z małżonków wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa, unieważnienie może nastąpić także po śmierci drugiego małżonka, na którego miejsce w procesie wstępuje kurator ustanowiony przez sąd. W razie śmierci małżonka, który wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa, unieważnienia mogą dochodzić jego zstępni.\nOrzekając unieważnienie małżeństwa, sąd orzeka także, czy i który z małżonków zawarł małżeństwo w złej wierze. Za będącego w złej wierze uważa się małżonka, który w chwili zawarcia małżeństwa wiedział o okoliczności stanowiącej podstawę jego unieważnienia. Tak więc przedmiotem oceny sądu będzie tylko sam fakt świadomości względnie nieświadomości okoliczności stanowiącej podstawę unieważnienia małżeństwa w chwili jego zawarcia, bez znaczenia jest natomiast fakt, że małżonek mógł lub powinien był o nich wiedzieć.\nMożliwe są więc sytuacje, że oboje małżonkowie zawarli małżeństwo w złej wierze, małżeństwo zawarł w złej wierze tylko jeden z nich bądź też żaden nich nie był w złej wierze w chwili zawarcia małżeństwa. Jedno z przedstawionych rozstrzygnięć powinno znaleźć się w sentencji wyroku. W przypadku braku orzeczenia sądu o tym, czy i który z małżonków zawarł małżeństwo w złej wierze, należy przyjąć, że żadnemu z małżonków nie można przypisać złej wiary.\n5 (100%) 68 votes\nOświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński (ślub)\nNazwisko męża i żony po ślubie\nWniosek o ubezwłasnowolnienie przed sądem\nKiedy zostaje skutecznie zawarte małżeństwo przez ślub?\nOpinia biegłego lekarza w sprawie o ubezwłasnowolnienie\nUnieważnien małżeństwa ślubu błędu groźby adwokat radca prawny prawnik kancelaria Jarocin Gostyń Szamotuły Pleszew Czarnków Trzcianka Oborniki Kalisz Chodzież Piła Gorzów Wielkopolski Milicz ŚremUnieważnien małżeństwa ślubu błędu groźby adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Miłosław Koło Turek Nowy Tomyśl Sól Leszno Wolsztyn Grodzisk Wielkopolski Gniezno Słupca SkokiUnieważnien małżeństwa ślubu błędu groźby adwokat radca prawny prawnik kancelaria Kórnik Luboń Swarzędz Opalenica Międzyrzecz Wągrowiec Żnin Krotoszyn Pobiedziska Wałcz Pniewy RogoźnoUnieważnien małżeństwa ślubu błędu groźby adwokat radca prawny prawnik kancelaria Wronki Buk Kostrzyn Duszniki Kościan Września Sulęcin Środa Wielkopolska Murowana Goślina Ostrów Wielkopolski\nPrevious PostMałżeństwo, ślub z krewnym, rodzeństwem, powinowatym czy przysposobionym\nNext PostSkutki unieważnienia małżeństwa, ślubu: alimenty, władza rodzicielska, kontakty z dziećmi i podział majątku


Organizer na fotel samochodowy BRITAX ROMER to niezbędne akcesorium, które pozwoli Ci na lepszą organizację. Ten organizer posiada wiele kieszonek, w które można schować zarówno zabawki, jak i napój czy ulubione frykasy dziecka. Warto mieć na uwadze, że dziecko będzie mogło swobodnie sięgać po interesujące rzeczy.\nTen przybornik pełni również inną funkcję - chroni fotel, na którym został powieszony, przed ruchliwymi nóżkami dziecka. To tylko dwie funkcje, ale jak bardzo przydatne!\nCechy organizera na fotel samochodowy BRITAX ROMER\nOrganizer posiada kieszenie o różnej specyfikacji, do przechowywania produktów o zróżnicowanej charakterystyce\nZa obecnością tego akcesorium w samochodzie przemawia wiele względów praktycznych\nPrzede wszystkim, najważniejszą zaletą płynącą z posiadania tego przybornika jest fakt, że rzeczy dziecka są poukładane i znajdują się w jednym miejscu\nDzięki organizerowi na fotel samochodowy BRITAX ROMER, dziecko ma ułatwiony dostęp do ulubionych zabawek i innych przydatnych rzeczy\nMocowanie tego dodatku jest bardzo proste - można czuć się swobodnie, jak chodzi o montaż i demontaż\nPrócz swojej głównej funkcji, organizer pełni pewną funkcję poboczną - stanowi świetną barierę między obiciem przedniego fotela, a nóżkami dziecka\nFotel, na którym został zamontowany organizer, jest chroniony przed różnego rodzaju rysami i zanieczyszczeniami, roznoszonymi przez dziecko poprzez kopnięcia\nMateriały użyte do produkcji mają bardzo wysoką jakość\nProdukty marki BRITAX ROMER często zaskakują pomysłowością, która zawsze idzie w parze z szeroką gamą praktycznych zastosowań. Przybornik na fotel marki BRITAX ROMER wydaje się być niepozornym, gdyż teoretycznie służy do jednej rzeczy - by zapewnić lepszą organizację w samochodzie. A jednak - siłą rzeczy zapewnia ochronę fotela przed dzieckiem, któremu czasem może zdarzyć się gwałtowny ruch nogą, a także przed przypadkowymi otarciami, wynikłymi np. w trakcie montażu fotelika samochodowego.\nFotelik samochodowy BRITAX ROMER BABY SAFE i-Size\nFotelik samochodowy BRITAX ROMER MULTI-TECH III RWF dla dzieci 9-25 kg (W)