kwiecień - maj - czerwiec 2016\n... 256 679\nPozdrawiamy szczególnie tych, którzy dołączyli do "Domów Modlitwy św. JPII" i są już zarejestrowani w naszej "Statystyce" jako dowód "współpracy" z św. Janem Pawłem II. Rozpoczynając nasze wspólne duchowe dialogi, prośmy Ducha Świętego o potrzebne łaski.\nDuchu Święty dotykaj i uzdrawiaj wszystkich nas złączonych w” DM bł. JPII”. Pragniemy stać się nowymi ogrodami wiary i miłości, aby wynagradzać Dwom Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi, za lekceważenie Ich Miłości i przykazań Bożych. Porusz nasze sumienia, wolę i chęć do modlitwy, usuń zło, a zasadź dobro.\nPozdrawiamy wszystkich czytelników naszego kwartalnika. Bóg sprawia, że "Nasza barka" płynie dalej, i możemy się dzielić spostrzeżeniami dla wzajemnego umocnienia w wierze.\nCzłowiek- największy i najcudowniejszy owoc Boga zostawia swego Stwórcę, gardzi Jego Słowem i opieką. Dzisiaj wyraźnie widać, że świątynie pustoszeją, bo frekwencja na mszach świętych coraz mniejsza. W jednej ze szkół podstawowych w Łodzi, z kl. III- ciej, do Kościoła na niedzielną Mszę Św.uczęszcza systematycznie tylko 4-ro dzieci. Biskup jednej z diecezji na Ziemiach Zachodnich stwierdza, że frekwencja u niego wynosi niewiele ponad 2O procent a niekiedy i mniej.\nSmutne to jest, ale spełniają się słowa Izajasza:\nZapomnieliśmy, że JPII głośno wołał:\nRedakcja "Naszej barki" zaprasza do zakładania "Domów modlitwy św. JPII", poprzez które JPII pragnie szczególnie otoczyć swoją niebieską opieką każdą rodzinę. Członkowie "Kolegium DM" zapewniają o codziennej modlitwie za DM podczas codziennych Mszy św. i adoracji.\n„Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi. Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: “Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. J 15, 18-20\nMasowy exodus chrześcijan trwa. Miliony chrześcijan ucieka z krajów arabskich przed prześladowaniami – informuje Fox News\nKomisja Stanów Zjednoczonych ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej stwierdziła niedawno: „ucieczka chrześcijan z tych regionów jest precedensowa i nasila się z roku na rok. Chrześcijanie mogą zniknąć całkowicie z Iraku, Afganistanu i Egiptu”.\nW 2003 roku populacja chrześcijan w Iraku wynosiła, co najmniej jeden milion. Dzisiaj pozostało mniej niż 400 tys. – jest to wynik antychrześcijańskiej kampanii, która rozpoczęła się od amerykańskiej okupacji Iraku, kiedy niezliczone kościoły chrześcijańskie zostały zbombardowane i niezliczeni chrześcijanie zabici, w tym przez ukrzyżowanie i ścięcie głowy.\n-Atak na kościół w stolicy Iraku Bagdadzie w 2010, gdzie odnotowano 60 wyznawców Chrystusa zabitych, to tylko wierzchołek góry lodowej trwający już dekadę!\nW Syrii: całe regiony i miasta, w którym chrześcijanie żyli od wieków przed pojawieniem się islamu, zostały już wyludnione, gdyż chrześcijanie stają się celem porwań, grabieży oraz ścinania głów przez przez przeciwników Assada. W meczetach mówi się że wytępienie chrześcijan to „święty obowiązek„\nW październiku 2012 roku w mieście Homes, niegdyś liczącym 80 tys. chrześcijan, dżihadyści zamordowali ostatniego chrześcijanina. Pewna nastoletnia Syryjka opowiadała: „Uciekliśmy z kraju, ponieważ oni próbowali nas zabić tylko dlatego, że byliśmy chrześcijanami… A Ci, którzy byli naszymi sąsiadami zwrócili się przeciwko nam.\n-Z Egiptu uciekło 100 tys. chrześcijańskich Koptów ze względu na rozpoczęcia „Arabskiej Wiosny” Koptyjski Kościół Ortodoksyjny skarżył się również na „powtarzające się przypadki wysiedlania Koptów z ich domów, przy zastosowaniu przemocy i zastraszania.\nWysiedlenia miały miejsce w Ameriya eksmitowano stamtąd 62 rodziny chrześcijańskie, następnie w Dahszur, skąd wysiedlono 120 chrześcijańskich rodzin.\n"Jezus - wyjaśnił Franciszek - poprzez swoją śmierć i zmartwychwstanie wykupił nas z władzy świata, z władzy diabła, z władzy księcia tego świata".\n- Zostaliśmy zbawieni, a ten książę świata, który nie chce naszego zbawienia, nienawidzi nas i powoduje prześladowanie, które trwa od pierwszych czasów Jezusa po dziś dzień - dodał.\n- Tak liczne wspólnoty chrześcijańskie są prześladowane w świecie. W tych czasach bardziej niż na początku! - mówił papież.\nStwierdził, że z diabłem -"księciem nienawiści" nie można prowadzić dialogu. On - zaznaczył - "zaczyna od drobnych rzeczy, później przechodni do pochlebstw, i nimi nas zmiękcza, aż wpadniemy w pułapkę".\nCzytaj więcej na http://fakty.interia.pl/raport-nowy-papiez/aktualnosci/news-papiez-przesladowania-chrzescijan-wieksze-dzis-niz-na-poczat,nId,963095?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox\nPapież: Prześladowania chrześcijan większe dziś niż na początku\nPapież Franciszek powiedział, że obecnie chrześcijanie są bardziej prześladowani niż w początkach chrześcijaństwa. Słowa te przytoczył watykański dziennik "L'Osservatore Romano" w niedzielnym wydaniu.\nFranciszek w kazaniu podczas sobotniej mszy w Domu świętej Marty, gdzie mieszka, przytoczył słowa Jezusa do uczniów: "Nie przerażajcie się! Świat będzie was nienawidził".\nPapież podkreślił, że źródłem tej nienawiści jest diabeł.\nKrwią pisana miłość przebaczająca\nPoniżej zamieszczamy opis – częściowo autobiograficzny, młodej dziewczyny, 22-letniej, mahometanki, która przyjęła wiarę w Jezusa Chrystusa. Podstępnie zwabiona do domu rodzinnego (co jest nagminnie przez Mahometan stosowaną metodą), została przez własnych rodziców w wyszukany sposób okrutnie torturowana: dla wymuszenia wyparcia się wiary w Chrystusa, po czym została uprowadzenia celem przymuszenia jej do małżeństwa. Po swym nieoczekiwanym uwolnieniu z rąk porywaczy – objęła ich najpierw swą szczerą przebaczającą miłością w imię Chrystusa.\n„Zaraz po znalezieniu się w domu pochwyciło mnie siłą paru członków rodziny. Związali mi ręce z tyłu, włożyli mi kawał materiału do ust, a drugim płótnem przewiązali moje usta. Na tym kawałku płótna wypisany był werset Koranu. Musiałam w taki sposób spędzić całą noc. Rodzice sądzili, że w ten sposób Allah przyprowadzi mnie ponownie do siebie.\n– Nazajutrz usiłował mnie ojciec zmusić do złożenia islamskiego wyznania wiary, ale ja się na to nie godziłam. Wówczas zaciągnął on mnie całkiem blisko ognia w kuchni i przywiązał mnie tam za pomocą ostrej liny do krzesła. Lina poprzecinała mi ręce – krzyczałam z bólu. On jednak zamknął drzwi od kuchni, przyłożył do ognia i pozostawił mnie w tym gryzącym dymie samą. O mało nie utraciłam przytomności.\nAle i potem nie miałam zamiaru wyrzec się Jezusa, by wrócić do islamu. Wówczas ojciec rozgrzał w ogniu trzy kamienie aż do rozżarzenia i spalał mi nimi ręce. Nawet język też mi okaleczył jakimś rozżarzonym narzędziem. Mimo to trzymałam się wiernie Jezusa.\n– Teraz zabrała się do mnie z kolei moja matka. Biła mnie, wyrywała mi włosy i drapała skórę swymi paznokciami. A ja myślałam w tym czasie o wersecie z Listu do Rzymian: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Jak to jest napisane: Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź” (Rz 8,35). To Słowo dodawało mi sił do przetrzymania.\n– Gdy rodzicie doszli do wniosku, że wszystkie zadawane mi tortury mnie nie przekonują, przygotowali jeszcze jedno rozwiązanie: ogłosili przed całą rodziną, że mnie wydadzą za mąż za pewnego islamskiego nauczyciela. Wówczas przybyło paru mężczyzn, zawlekli mnie do samochodu i mnie uprowadzili”.\nGdy następnego dnia Habiba znowu nie powróciła na nadal trwające skupienie rekolekcyjne, porozumiało się parę osób spośród wiernych z policją i wybrali się na jej poszukiwanie. Po długich poszukiwaniach znaleźli samochód tych, którzy Habibę uprowadzili. Mianowicie ich samochód utknął w błocie z powodu złej pogody. Po trudnej utarczce z porywaczami wydali oni ostatecznie Habibę, którą przedtem zawlekli w krzaki. Odzienie miała porozrywane, skóra pełna otwartych ran, krwawiła na czole: ślady po całymi kłębkami wyrywanych włosach.\n– To co potem nastąpiło, trzeba określić jako wydarzenie niemal Boskie – dla nas jako przykład i zachęta do naśladowania. Jej brat opisał tę scenę następująco:\n„Z chwilą gdy Habiba została uwolniona, nie chciała pojechać zaraz z nami. Zamiast tego – objęła ona z miłością każdego z tych, którzy ją uprowadzili i odezwała się do nich w słowach, które poruszyły nasze serca:\n"Byłam tak bardzo winna, ale teraz jestem zjednoczona z Bogiem, ponieważ Jezus umarł za mnie. On zapłacił za moją winę, której sama nigdy bym uiścić nie zdołała. Ale On nie tylko mi przebaczył, lecz wezwał mnie też do tego, żebym innym przebaczyła.\nPrzebaczam wam z serca wszystkie cielesne i duchowe cierpienia, jakieście mi zadali. Nie będę wam złorzeczyła, ale będę się za was modlić, żebyście i wy poznali Łaskę i Miłość, jakiej Jezus Chrystus pragnie wam udzielić’ …”.\nKsiądz Fouad Adel komentuje to wstrząsające wydarzenie w swojej książeczce „Krwią i terrorem pisana historia Islamu”. „Ta nasza młoda siostra w wierze nie znała ani połowy tego co my – o Jezusie, o Biblii i o Islamie. Mimo to znalazła w sobie Boską siłę, która o w nas przebywa, by z miłości do Jezusa przebaczyć z całego serca owym absolutnie okrutnym nieprzyjacielom”.\nRóżaniec jest kotwicą, którą Maryja chwyta kuszonych i trzyma przy sobie, by ich nie uniosła fala.”\nOd chwili w której Jan Paweł II mocą kluczy Piotrowych nadał na prywatnej audiencji Różańcowi moc egzorcyzmu, od tej pory odmówiony cały Różaniec stanowi swego rodzaju tarczę przed atakami wielkich demonów. Człowiek regularnie odmawiający cały Różaniec (codziennie cztery części) zapewnia sobie skuteczną ochronę przed szkodliwym działaniem demonów.\n“Dworzanie noszą u boku miecz, aby bronić swej królowej. Podobnie dworzanie Maryi winni przypasać miecz, aby bronić czci swojej Królowej, a tym mieczem jest różaniec.[...]\nRóżaniec jest wędką, którą Maryja łowi grzeszników i z morza nieprawości wyciąga na brzeg miłosierdzia. Różaniec jest kotwicą, którą Maryja chwyta kuszonych i trzyma przy sobie, by ich nie uniosła fala.”\nZrozumiałam wtedy, że mogę dać tylko przyjaźń\nDzisiaj powiem rodzicom, że wychodzę za mąż za Bogdana. Mój wybrany jest rozwiedziony. Żona po wielu latach małżeństwa porzuciła go (mieli ślub kościelny). Pochodzimy z rodzin wojskowych, z tego samego najpiękniejszego miasta – Lwowa. Łączy nas polska tradycja Kresów Wschodnich, umiłowanie stron rodzinnych i umiłowanie poezji i muzyki. Wpadam więc do domu, spotykam ojca i wołam: „Tato, wychodzę za mąż za Bogdana”. Mój ojciec patrzy uważnie na mnie swoimi mądrymi oczami i wolno, spokojnym głosem mówi: „Jeżeli wyjdziesz za mąż za X (tu pada nazwisko), progu domu nie wolno ci będzie przekroczyć”.\nZaczynam się śmiać i mówię: „Tato, ty żartujesz?”. Ojciec odpowiada:\n„Nie, córko, ja nie żartuję. Wychowałaś się w rodzinie katolickiej, a skoro podepczesz przykazania Boskie, nie będziesz już moją córką”.\nStoję osłupiała z wrażenia. Nie rozumiem mego ojca. Jestem przecież jego ukochaną córką. A tato kiwa głową i mówi:\n„Jak ty jeszcze mało znasz życie. Sama wiedza to nie wszystko”.\nWiem, że mój tato nigdy w życiu nie zmienił ani też nie cofnął podjętej przez siebie decyzji czy wypowiedzianego zdania. Pytam: „A mama?”. Tato mówi:\n„Każdy odpowiada za siebie. Spytaj się mamy”.\nIdę do pokoju, powtarzam rozmowę z ojcem. Mama pyta: „Dziecko, czy ty musisz wychodzić za mąż?”.\nOdpowiadam: „Mamo, wcale nie muszę, ja chcę”. A moja mama mówi:\n„Chociażby cię cały świat potępił, moje dziecko, ja się ciebie nie wyrzeknę. Będę cię nadal kochać i będę się modlić za ciebie”.\n„Widzisz, moje dziecko, jesteśmy już z ojcem starzy. Pragniemy, abyś kiedyś, gdy nas już nie będzie na świecie, przyjęła Komunię świętą w naszej intencji. Ale kiedy wyjdziesz za mąż za Bogdana, nie będziesz mogła. Mam prośbę: czy mogłabyś z tą decyzją zaczekać trzy miesiące?”. Śmieję się z takiej dziwnej prośby i mówię: „Oczywiście, mogę”.\nDni szybko mijają. Na pochodzie pierwszomajowym mam dać odpowiedź Bogdanowi. Wszyscy przyjaciele pewni są, że wyrażę zgodę, oczekują na datę ślubu cywilnego, nawet ustalili, jakie otrzymamy prezenty, a trzeba przyznać, że są bardzo praktyczne i kosztowne. Tymczasem ja już nie jestem taka pewna swej decyzji jak dawniej. Ostatniego, a może przedostatniego dnia kwietnia decyduję się pójść do kaplicy Wieczystej Adoracji przy kościele pw. św. Józefa w Gdańsku. Klękam i wpatruję się w oblicze Matki Najświętszej.\n„Co mam zrobić? Jaką podjąć decyzję? Matko Najświętsza, pomóż mi!”\nPo jakimś czasie odwracam głowę i z uporem wpatruję się bez przerwy w Hostię świętą, aż do bólu w oczach. Wtedy pojawia się myśl ułożona w zdania:\n„Jezu, Ty musisz za mnie podjąć decyzję. Ty wiesz, Jezu, że ja sama nie podejmę, ale zrobię to, co Ty mi powiesz”. I dalej klęczę, i w ciszy kaplicy wpatruję się w tę Hostię. Nie wiem, ile czasu upływa, kiedy ogarnia mnie jakieś dziwne ciepło, które dosięga serca, i już wiem, jaką dam odpowiedź: „Nie wyjdę za niego, bo jestem katoliczką. Mogę ofiarować tylko przyjaźń”.\nSiewca Bożego Słowa\nNauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?" - pyta w Ewangelii młodzieniec, słuchacz słów Jezusa (Mt 19,16). "Zachowaj przykazania" (Mt 19,17) - i Chrystus przypomina Dekalog Starego Przymierza, który jest prawem Bożym i drogowskazem ludzkiej moralności w każdym czasie i miejscu. Moje tegoroczne pielgrzymowanie po Polsce jest tym razem związane z Dekalogiem.\nCo stało się z przykazaniem: "Nie cudzołóż" w naszym polskim życiu? Czy małżonkom naprawdę zależy na tym, ażeby ich dzieci rodziły się z czystych rodziców? Czy nosimy w sobie poczucie, że ciało ludzkie jest wezwane do zmartwychwstania i że winniśmy troszczyć się o zachowanie jego godności?\nFragment homilii- Łomża, 4 czerwca 1991\nEugeniusz Mróz –kolega i sąsiad Karola Wojtyły\nPrawdziwą ostoją, która ratowała honor klasy, był niezawodny Karol Wojtyła.\nLolek brylował wśród nas, był bezkonkurencyjny-gigant ducha, serca i umysłu. Wyraźnie się wybijał i przewidywaliśmy, że czeka go wielka przyszłość. Na każdą lekcję był znakomicie przygotowany. Przy swoich ogromnych zdolnościach i pilności nie musiał się wiele uczyć. Jednak nie było mowy, żeby się nie przygotował, żeby ściągał na klasówkach czy liczył na czyjąś pomoc. Myśmy korzystali z tak zwanych bryków, zw. streszczeniami. Mieliśmy bardzo surowego nauczyciela od łaciny -prof. Zygmunta Damasiewicza. Nazywaliśmy go Damazy. Na jego lekcji można było 3 razy dostać dwóje.\nPrawdziwą ostoją, która ratowała honor klasy, był niezawodny Karol Wojtyła. Można powiedzieć, że nauka była jego pasją. My uczyliśmy się często z przymusu, dla uzyskania jakiejś noty. Niektóre przedmioty lubiliśmy. Ja na przykład pasjonowałem się greką, filozofią, historia, geografią. Tych przedmiotów uczyłem się z zamiłowaniem. Natomiast czułem niechęć do podmiotów ścisłych. Każdy z nas miał jakieś przedmioty wybrane i te, które go nudziły.\nZaś Karol pasjonował się wszystkimi przedmiotami- humanistycznymi, ścisłymi, przyrodniczymi. Karol nie traktował nauki jako odrabianie zadań. On chciał zdobyć jak najwięcej wiedzy, by zbliżyć się do prawdy. Samodzielnie czytał lektury, sam je wyszukiwał. W siódmej klasie czytał w oryginale Goethego i Schillera.\nZnał na pamięć Owidiusza, Wergiliusza, Mickiewicza i Norwida.\nInną jego pasją był sport. Ale miał do tego inny stosunek niż my. Myśmy grali w piłkę do upadłego. On nie, grał tyle, ile uznał za stosowne. Grał, by się odprężyć i znaleźć jakąś odskocznie dla pracy umysłowej.\nŹródło Niedziela N-la 25/2001\nWierzę, że za Twoją przyczyną moje dziecko żyje.\nNic nie zapowiadało, że latem roku 2005 przeżyjemy wraz z całą rodziną coś, co radykalnie odmieni nasze życie… Jest 26. Tydzień ciąży. Od kilku dni odczuwam słabe ruchy dziecka, towarzyszy temu dziwny niepokój, który narasta z każdym dniem. Dostaję skierowanie do szpitala. Badania wykazują, że- prócz małej ilości wód płodowych- u dziecka wystąpiła niedowaga. Dziecko przestało rosnąć, a jego rozwój zatrzymał się na 22. Tygodniu. Waga dziecka wynosi 467 g, szansę na przeżycie w tym momencie wynoszą „0’’. Lekarz informuje nas, abyśmy nie robili sobie zbyt dużych nadziei na uratowanie dziecka..\nOd tego momentu modlę się do Ojca Świętego Jana Pawła II, prosząc Go o uratowanie naszego dziecka. Każdego dnia kładę na brzuchu obrazek z Jego wizerunkiem.\nJest 28 tydzień ciąży. Dziecko nie posiada nerek ani pęcherza , uniemożliwia mu to życie poza organizmem matki; rozwarstwione łożysko jest zrośnięte z macicą, co uniemożliwia poród. Lekarz proponuje natychmiastowe zakończenie ciąży poprzez cesarskie cięcie. Ostateczną decyzję pozostawia mnie i mężowi.\nPrzez krótką chwilę płaczę, zdając sobie sprawę z tego, że moje dziecko za kilka chwil nie będzie żyło. Proszę Matkę Bożą o siłę, aby przyjąć wszystko to, co jest mi przeznaczone. Aby tak jak Ona pod krzyżem, patrząc na śmierć własnego dziecka, cierpieć ogromną boleść w milczeniu.\n„ Jezu, Ty dajesz krzyż i cierpienie tym, których kochasz”.\nWznoszę oczy na Chrystusa rozpiętego na krzyżu. Nie buntuję się. Nie mam pretensji. Pytam Go tylko, dlaczego właśnie mnie tak wyróżnił i pozwolił współuczestniczyć w swoim cierpieniu. Chrystus jest mi teraz tak bliski, że namacalnie czuję pod palcami chropowatość drzewa Jego krzyża.\nCzuję, że idę razem z Nim… Przed podjęciem decyzji o zakończeniu ciąży proszę o wizytę duszpasterza szpitalnego.Tymczasem ostatnie wyniki badań dodają do diagnozy, że dziecko ma rozdęte jelita oraz megadaria, przerośnięte serce, gdzie komory nie współpracują z przedsionkami.\nZ ust zakonnika padają słowa, że jeżeli wyrażę zgodę na operację, będzie to równoznaczne z dokonaniem aborcji. Ciężko mi opisać uczucia, jakie w tym momencie targają moją duszę: ogromna boleść trudny do wyrażenia ból, aż odczuwalny fizycznie, spowodowany świadomością, że dziecko, które noszę pod sercem, umiłowane, wytęsknione, wymodlone, za kilka minut przestanie żyć... Nadal czuję jego delikatne ruchy, nadal bije jego serce. Ksiądz przypomina mi historię Joanny Molli. Znam doskonale tę sylwetkę, modliłam się do niej, ale nie mam tyle siły, co ona, aby powiedzieć: „nie”.\nPrzyszła pielęgniarka. Muszę podjąć decyzję, co zrobić z ciałem dziecka. Podpisałam dokumenty, proszę o chrzest, ponieważ wiem, że dziecko, które nosze pod sercem to dziewczynka, podaję imiona:Gloria, Maria. Maryjo! Przecież wybrałam te imiona na Twoją chwałę, a teraz co? Będą widniały na białym nagrobku. Jaka to chwała Maryi? Idę na salę operacyjną. Wokół mnie kilkunastoosobowa ekipa. Prawa ręka przypięta przez anestoziologa, lewą po raz ostatni kładę na brzuchu, chcę pożegnać się z moim dzieckiem. Anestozjolog zakłada mi maskę, czuję mocny ból szczeki, zasypiam.\nPrzebudzenie. Czuję potworny ból Krzycha. Przede mną długa noc. Potworna noc, bo mimo środków znieczulających i nasennych, nie śpię. Nasłuchuję dźwięków wydobywających się z wózeczków, w których siostry rozwożą dzieci do karmienia do sali, a jedzie na drugi koniec korytarza, to ja jestem pewna, że to moje dziecko jedzie do prosektorium...Zasypiam. Otwieram oczy. Jest jasno.\nN a ścianie naprzeciwko wisi kalendarz, na nim zdjęcie Ojca Świętego Jana Pawła II w tym samym geście wzniesionych rąk, co na obrazku, który kładłam na brzuchu.\nPo chwili do mojej sali wchodzi pediatra, która w nocy opiekowała się moim dzieckiem. Siada na łóżku. Prosi, abym nie rozbudzała w sobie nadziei, ale żyć.\nOjcze Święty, to nie jest przypadek, że Ty tu jesteś- myślę, patrząc na zdjęcie w kalendarzu. Wierzę, że za Twoją przyczyną moje dziecko żyje. Gloria!\nPo raz pierwszy dotykam cię dzisiaj!Jesteś taka delikatna i krucha. Trzymałam twoje delikatne paluszki, maleńką rączkę, głaszczę cię po główce. Masz 38 dni,, ważysz już 1250g, podczas wizyty nie spałaś, mrugałaś tymi czarnymi oczkami i robiłaś takie miny, jakbyś mnie słyszała i rozpoznawała. Kocham cię!.\nLeżałaś dziś u mnie na piersiach. Większej radości nikt nie mógł mi sprawić.\nPomimo tego, iż ważysz dopiero 1890 g, pozwolono Ci dzisiaj opuścić inkubator. Po 62 dniach tam spędzonych możesz spać w łóżeczku. Ale to jeszcze nic. Druga niespodzianka sprawiła mi jeszcze więcej radości. Pozwolono mi nakarmić Cię piersią…\nGloria wychodzi z kliniki!!!\nPierwszy rok życia Glorii Marii. Byliśmy w godzinie narodzin na Mszy Świętej w Kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze. Minął rok ”Cudu życia”. To skromne świadectwo jest wyrazem naszej wdzięczności dla wszystkich, którzy w ciężkich chwilach wspierali nas i dzięki którym żyje Gloria Maria.\n15 maja 1977 roku, po wielu trudnościach i po długoletnich oczekiwaniach na pozwolenie budowy kościoła, odbył się wreszcie długo oczekiwana konsekracja świątyni w Nowej Hucie-Bieńczycach. Na uroczystościach w mieście, gdzie według założeń władz komunistycznych nie miało być miejsca dla Boga, przybyło kilkadziesiąt tysięcy osób.\nStali oni cierpliwie kilka godzin mino nieustannie padającego ulewnego deszczu. Kardynał Karol Wojtyła dodawał im ducha słowami: "Konsekracja to jakby chrzest, a gdzie jest chrzest, tam musi być i woda".\nPracownicy Watykanu nie mogli pogodzić się z tym, że nowy papież nie chce korzystać z lektyki papieskiej, zwanej sedia gestatoria. "Bez sedia gestatoria Ojciec Święty nie będzie widziany, może więc jakiś podest?" - nie dawali za wygraną "watykańczycy".\nPewnego razu zapytano Karola Wojtyłę, czy uchodzi, aby kardynał jeździł na nartach. Wojtyła uśmiechnął się i odparł: -\nCo nie uchodzi kardynałowi, to źle jeździć na nartach!\nZ cyklu: Misja s. Faustyny Kowalskiej\nKoronka do Bożego miłosierdzia- leczy wszelkie choroby duszy i ciała.\nJezus do św. Faustyny\nW trzeciej godzinie błagaj mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w mojej męce, szczególnie w moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego. Pozwolę ci wniknąć w mój śmiertelny smutek; w tej godzinie nie odmówię duszy niczego, która mnie prosi przez mękę moją...\nPalą mnie płomienie miłosierdzia, pragnę je wylewać na dusze ludzkie. O, jaki mi ból sprawiają, kiedy ich przyjąć nie chcą.\nśw.Faustyna: „O mój Boże, jak mi żal ludzi, którzy nie wierzą w życie wieczne, jak się modlę za nich, aby i ich promień miłosierdzia ogarnął, i przytulił ich Bóg do łona ojcowskiego” (Dz. 780).\n"Miejcie wiarę w Boga!"\nDokładnie 7 miesięcy temu moja córka miała niezwykle skomplikowaną operację nowotworu. W trakcie trwania operacji odbywała się Msza w przyszpitalnej kaplicy, w której wisiał obraz Jezusa Miłosiernego. Wtedy usłyszałem głos Jezusa, że wszystko będzie dobrze. Na drugi dzień córcia nie miała nawet gorączki i do dzisiaj nie ma żadnych powikłań. "Miejcie wiarę w Boga!"\nPragnęłabym wołać na świat cały:\nkochajcie Boga, bo dobry jest i wielkiego miłosierdzia (Dz. 1372).\nZawsze o cokolwiek Pana bym poprosił,to zawsze mnie wysłucha\nJeśli spytano by mnie,czy wierzę,to odpowiem,że nie,gdyż jestem pewien,że Bóg po prostu jest. Zawsze o cokolwiek Pana bym poprosił,to zawsze mnie wysłucha.Złożyłem intencję w nieustającej koronce do Miłosierdzia Bożego w intencji córki i jej męża,gdyż dzieliła ich praca.On pracował w Anglii,a córka z dzieckiem w Polsce.Po upływie trzech dni od przyjęcia intencji otrzymałem wiadomość,że zięć dostał pracę w kraju.Zresztą w każdej trudnej sprawie proszę Pana o pomoc i nigdy mi jeszcze nie odmówił.\nJako studentka filologii polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, specjalność teatrologia, otrzymałam stypendium od rządu amerykańskiego umożliwiające mi dalsze studia w USA w Towson University. Teatr był moją pasją, dlatego cieszyłam się tym stypendium, które dawało mi możliwość poszerzenia wiedzy, nowych doświadczeń z tej dziedziny i nawiązania nowych kontaktów ze studentami tej uczelni. Marzyłam o tym, by amerykańskie musicale wystawiać także w Polsce.\nPrzed odlotem do Stanów Zjednoczonych w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach uczestniczyłam w nagrywaniu teledysku z piosenką przygotowywaną z okazji – jak się okazało – ostatniej pielgrzymki Jana Pawła II do Krakowa Z tego świętego miejsca wzięłam do USA podarowane przez siostrę z Łagiewnik obrazki Pana Jezusa Miłosiernego z tekstem koronki do Miłosierdzia Bożego i obrazki św. Siostry Faustyny, by je rozdać studentom w USA.\nPochłonięta zajęciami na uczelni, nie zaniedbywałam życia religijnego. W każdą niedzielę, a nawet częściej uczestniczyłam w Eucharystii w katolickim kościele akademickim, brałam również czynny udział w spotkaniach z chrześcijańską młodzieżą. Cieszyłam się życiem i dobrymi postępami w nauce na uczelni.\nPo pierwszym semestrze studiów, 5 lutego 2003 roku, wraz z kolegą i koleżankami jechaliśmy samochodem, i gdy zjeżdżaliśmy na parking doszło do bardzo poważnego wypadku, gdyż najechał na nas, a właściwie na mnie, duży samochód. Doznałam bardzo ciężkich obrażeń głowy. Helikopterem przewieziono mnie na intensywną terapię i stwierdzono, że mój stan jest bardzo ciężki, nie rozpoczęto nawet operacji, tylko poinformowano o tym moją mamę. Dopiero po przylocie mojej mamy do USA przeprowadzono pierwszą bardzo długą operację, podczas której usunięto mi część mózgu odpowiadającą za mowę oraz połowę czaszki. Znajdowałam się wówczas w całkowitej śpiączce, a życie moje podtrzymywał respirator.\nMoja mama przed przylotem do USA bardzo długo modliła się przed cudownym obrazem Pana Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach i przy relikwiach św. Siostry Faustyny. Moja babcia, która ma już 90 lat, cały czas modliła się na różańcu i odmawiała Koronkę do Miłosierdzia Bożego, którą Pan Jezus podyktował Siostrze Faustynie. Modlili się też za mnie moi przyjaciele w Krakowie i Częstochowie, a także koleżanki i koledzy w Stanach Zjednoczonych.\nW śpiączce byłam 4 tygodnie. Lekarze nie dawali żadnej nadziei na wybudzenie z niej. Mimo takiej diagnozy moja mama i przyjaciele nie ustawali w modlitwie. Mama nad moją głową umieściła obraz Jezusa Miłosiernego i św. Siostry Faustyny, którą błagała o wstawiennictwo, by Bóg ocalił moje życie. Po miesiącu śpiączki, któregoś dnia wieczorem, gdy jak zwykle na modlitwie czuwała przy mnie mama i oddała mnie w dłonie Jezusa wszechmogącego, nagle się obudziłam. Pielęgniarka amerykańska, która się mną opiekowała była zaszokowana, ale jednocześnie szczęśliwa. Natychmiast przybiegli lekarze, którzy nie mogli wprost uwierzyć w to, co się stało. Dla wszystkich, którzy wiedzieli o moim tragicznym wypadku i towarzyszyli mi poprzez modlitwę, był to znak cudownego przebudzenia.\nOtrzymałam od Pana Boga nie tylko dar samoistnego wybudzenia ze śpiączki, ale także dar mowy i to w dwóch językach, mimo braku tej części mózgu, który odpowiada za mowę. Mogłam powiedzieć: Jezu, dziękuję Ci z całego serca! Mogłam też już w szpitalu być tłumaczem dla mojej mamy. Potem przeszłam jeszcze 7 kolejnych operacji, w czasie których zrekonstruowano moją czaszkę i wszczepiono mi plastikowy implant w miejsce brakujących kości czaszki.\nPo każdej operacji mogłam swobodnie mówić, czytać i pisać. Doświadczyłam wielkiej miłości Boga, czuję się bardzo przez Niego kochana. Zresztą nie tylko ja jestem kochana. Bóg czuwa i przebywa w każdym z nas. Jeśli przeprosimy Go za nasze grzechy, On da nam dużo łaski i swojej mocy. Daje nam nieporównanie więcej niż nam się wydaje. Być bez Jezusa, to nie być – napisałam w swoim wierszu. M.S.\nKażdego ranka o godzinie 4-tej zawsze setki a czasem nawet tysiące\nwiernych czekały już na otwarcie drzwi kościoła.\nO.Pio (Francesco Forgione) przyszedł na świat w miasteczku Pietrolcinie, w południowych Włoszech, w miesiącu rozkwitania kwiatów, 25 maja 1887 r. Był piątym spośród ośmiorga dzieci Peppy i Grazio Forgione. Jego mama Peppa wyznała, że był niepodobny do innych chłopców: ,,nigdy nie był niegrzeczny, czy źle się zachowywał''. Od wieku pięciu lat miewał wizje Nieba i był przedmiotem prześladowań przez szatana; w widzeniach rozmawiał z Panem Jezusem, Jego Matką, oraz ze swoim Aniołem Stróżem lecz  niestety  te doświadczenia Nieba przeplatane były obecnością piekła i szatana.\nW 1903 r., wskutek umartwień i słabego zdrowia, bliski był śmierci. Lekarze stwierdzając wyczerpanie organizmu pewni byli, że wkrótce umrze. Słaby, lecz silny siłą ducha, przyjął wtedy franciszkański habit Kapucynów, rozpoczynając życie zakonne i nowicjat  a wraz z nim intensywne życie nauki, modlitwy, ubóstwa i pokuty. W 1909 r., na skutek choroby znalazł się znów w Pietrolcinie, przy boku matki. Rozpoczynał się wtedy jeszcze jeden intensywny etap jego niezwykłego życia, pełen mistycznych cierpień, niewidocznych stygmatów, i straszliwej walki z szatanami usiłującymi go zniszczyć. ,,Wszystko stało się tutaj'' mówił potem, cała jego przyszłość została tu przygotowana.\nJedenastego stycznia 1910 r. otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze Benevento. W roku 1916 znajdujemy księdza Pio w kościele w San Giovanni Rotondo, z jego zabytkową i mistyczną kalwarią Gargano, w miejscu które wkrótce miało się stać jego Jerozolimą, i gdzie wkrótce zaczął być znany wśród miejscowej ludności jako ,,świątobliwy ojczulek''. Tutaj stał się ,,ofiarą miłości'', na przebłaganie za grzechy, jako odkupieńcza ofiara i odnowiciel duchowy tłumów które licznie ściągały aby oddać cześć krwawiącym ranom na jego dłoniach i stopach.\nStygmaty otrzymał 20 września 1918 r. gdy modlił się przed krzyżem umieszczonym na chórze starego kościółka, z rąk niezwykłej postaci podobnej do anioła. Rany stygmatów pozostały otwarte i krwawiące przez pięćdziesiąt lat. Był to jeden z powodów dla których przez lata ściągali do San Giovanni Rotondo lekarze, naukowcy, dziennikarze i zwyczajni ludzie, chcąc zobaczyć ,,świątobliwego braciszka''.\nZwykle budził się wczesnym rankiem (a właściwie jeszcze w nocy) aby przygotować się do Mszy Świętej.\nKażdego ranka o godzinie 4-tej zawsze setki a czasem nawet tysiące wiernych czekały już na otwarcie drzwi kościoła. Po Mszy Świętej większość czasu poświęcał modlitwie i słuchaniu spowiedzi. Zmarł 23 września 1968 roku, po pięćdziesięciu latach od otrzymania stygmatów, zamykając upragnioną misję swego serca: prawdziwego krzyża i prawdziwego ukrzyżowania. W liście datowanym 22 października 1918 r, ojciec Pio tak opowiedział o swoim doświadczeniu krzyża:\nMam nadzieję, że Bóg słyszy moje jęki i odwróci tę rzecz ode mnie.''\n,, ...Cóż mogę powiedzieć ci o moim ukrzyżowaniu? Mój Boże! Co za wstyd i co za upokorzenie odczuwam gdy próbuję opowiedzieć komuś co uczyniłeś mi, twemu nędznemu stworzeniu! Stało się to rankiem 20-go (września)  byłem na chórze, po odprawieniu Mszy Świętej, gdy niespodziewanie ogarnął mnie błogi spokój podobny do miłego snu. Wszystkie zmysły mojej duszy, wewnętrzne i zewnętrzne, znajdowały się w stanie niewypowiedzianego spokoju. Wewnątrz mnie i wokół panowała głęboka cisza, przejął mnie pokój i potem w mgnieniu oka odczułem nagle całkowite opuszczenie wraz z kompletnym oderwaniem się od wszystkiego.\nGdy to się działo zobaczyłem tajemniczą postać, podobną do tej którą już widziałem 5-tego sierpnia, jedyna różnica była w tym, że z Jego rąk, nóg, i z boku kapała krew. Ten widok przestraszył mnie: tego co czułem w tym momencie nie da się opisać. Myślałem, że umrę  i umarłbym  gdyby Pan nie interweniował i nie podtrzymał mego serca, które omalże nie rozsadziło mi piersi. Zjawisko zniknęło a ja zdałem sobie sprawę, że moje ręce, stopy, i bok były przebite i sączyły krew. Możesz wyobrazić sobie mękę jaką odczuwałem wówczas i jaką niemalże odczuwam każdego dnia. Rana serca nieprzerwanie krwawi, zwłaszcza od czwartku wieczór do soboty. Mój Boże, umieram z bólu, męki i wstydu jaki odczuwam w głębi duszy. Boję się, że wykrwawię się na śmierć! Mam nadzieję, że Bóg słyszy moje jęki i odwróci tę rzecz ode mnie.''\nO.Pio Nie martw się o jutro, myśl o tym żeby być dobrym już dziś.\nSkutki okultystycznych kursów\nMam 46 lat, jestem szczęśliwym mężem i ojcem trójki dorosłych już dzieci. Wywodzę się z rodziny, w której ojciec był prawie niewierzący, matka zaś próbowała nauczyć mnie jakichś podstaw religijnych. Zostałem ochrzczony i przyjąłem Pierwszą Komunię św. – i to było w zasadzie wszystko, na czym się przez długi czas opierałem. Potem przyszły lata młodzieńczego buntu, które oddaliły mnie od Kościoła. Moje życie stało się puste. Ponieważ byłem osobą poszukującą, starałem się Boga znaleźć – ale nie szukałem Go tam, gdzie powinienem.\nZacząłem się mianowicie interesować ruchem New Age i całą związaną z nim ideologią. Czyli były to tomy newage’owskiej literatury, którą bardzo chętnie pochłaniałem. Było to w latach 70., kiedy tego typu publikacje zaczęły się dopiero pojawiać na rynku w Polsce. Ta literatura doprowadziła do wielkiego zamieszania w moim życiu duchowym. Bóg przestał być dla mnie Bogiem osobowym, a zaczął mi się jawić jako jakaś kosmiczna energia – wszystko we wszystkim. To z kolei doprowadziło mnie do tego, że łatwo przyjmowałem różne ideologie, nawet te pochodzące z innych religii.\nW tym czasie na mojej drodze pojawiła się miłość, potem żona, następnie dzieci, no i różne problemy, które życie rodzi – czyli choroby dzieci, choroby żony, różne trudności... Człowiek stara się temu zaradzić, szukając różnych sposobów. Ja, niestety, poszedłem w stronę bioenergoterapii... Pojawił się wówczas w moim życiu pewien radiesteta, który stwierdził, że skoro moja rodzina ma jakieś problemy zdrowotne, to trzeba skorzystać z bioenergoterapii, ponieważ wg niego jest duża możliwość uzdrowienia w ten sposób całej rodziny. Dałem się namówić na taki bioenergoterapeutyczny zabieg, skorzystała też z niego moja żona i dzieci. Po tych seansach ów bioenergoterapeuta stwierdził, że mam bardzo silne predyspozycje, żeby się w tym kierunku rozwijać. To oczywiście bardzo mi się spodobało, no bo czemu nie, skoro mógłbym pomagać sobie i rodzinie, i jeszcze innym ludziom? Kierowały mną jak najbardziej pozytywne pobudki, nie chciałem nikomu szkodzić.\nRóżne dziwne rzeczy się wtedy działy w moim życiu; wszystko to bardzo mi się podobało i imponowało mi. Było to coś nowego, ciekawego, ponad naszą codzienną szarzyznę. Szukałem dalej... Wkrótce przyjąłem nawet tzw. schronienie buddyjskie – jest to taka inicjacja buddyjska, kiedy to obcinają kosmyk włosów, który potem jest odwożony do Indii i spalany tam przy ołtarzu wg specjalnego ceremoniału. Dostałem również buddyjskie imię. Wszystkie nowości pojawiające się na rynku ezoterycznym starałem się jak najszybciej przyswoić.\nNa płaszczyźnie duchowej coraz bardziej oddalałem się od Kościoła, nigdy zresztą nie byłem osobą, która by jakoś szczególnie do Kościoła lgnęła (pójście na Mszę św. było dla mnie wówczas niepotrzebnym wydarzeniem). Mam jednak bardzo wierzącą żonę, która bardzo chciała, żebym uczestniczył we wszystkich nabożeństwach i żył życiem sakramentalnym, no i usilnie mnie do tego zachęcała. Broniłem się przed tym, gdyż coraz dotkliwiej odczuwałem jakiekolwiek wejście do kościoła. Na początku były to różne nieprzyjemne myśli, złe samopoczucie, a potem to nawet słyszałem wewnątrz świątyni stek wyzwisk. W końcu doszło do tego, że miałem nawet problem, żeby dotknąć wody święconej. Wszystko to jest naprawdę trudne dla takiego człowieka, jakim w tamtym okresie byłem. Czułem wówczas przejmującą pustkę, związaną z brakiem osobowego Boga, bo dla mnie w tym czasie – jak już wspomniałem – Bóg był energią. A wiadomo, że trudno rozmawiać z energią, trudno zwrócić się do energii...\nI jeszcze jeden aspekt jej niszczącego oddziaływania – stan mojego zdrowia. Robiąc zabiegi osobom z poważnymi schorzeniami, typu nowotwory, przejmowałem jak gdyby ich dolegliwości. I to do tego stopnia, że aż traciłem przytomność z bólu; wywoziła mnie karetka, robiono mi serię badań, po których lekarze stwierdzali, że zupełnie nic mi nie jest. Okaz zdrowia...\nZacząłem mieć depresję w połączeniu z myślami samobójczymi. Bywały okresy, że praktycznie nieustannie miałem tego rodzaju myśli. Czułem bezsens swego życia, zupełnie nic nie miało dla mnie wartości… To stało się tak mocne, że na przykład jadąc samochodem, niemal cały czas miałem ochotę skręcić pod nadjeżdżającego tira czy w przydrożne drzewo. To naprawdę było bardzo silne – zupełnie tak, jakby mnie ktoś namawiał: „Zrób!”, „Skręć!”, „Uderz!”… Bez przerwy taka nachalna, destruktywna myśl. Kiedy już naprawdę sobie z tym nie radziłem, przyszła myśl: „Panie Boże, ratuj!”. I Pan Bóg zareagował.\nW tym akurat czasie były w naszej parafii rekolekcje. Miał je prowadzić pewien kapłan zakonnik i żona namawiała mnie, żebym poszedł. Ja mówię: „Wiesz co, nie będę chodził na takie rekolekcje, bo kolejny ksiądz będzie mówił o aborcji itp. rzeczach. Mnie to nie interesuje. Ja nikogo nie zabiłem i nie zabiję. To mnie kompletnie nie interesuje”. Ale ona mnie namawiała dalej. W końcu pomyślałem: „Zrobię to dla ciebie i pójdę”.\nPodczas tamtych rekolekcji pierwszy raz w życiu usłyszałem słowo Boże głoszone z mocą. Ten zakonnik mówił z tak wielką mocą, z tak wielkim przekonaniem, że po prostu jego słowa były jak rylec, który ryje w sercu. On wierzył w to, co mówił, i żył tym. To był dla mnie punkt zwrotny. „Jednak coś w tym wszystkim jest” – pomyślałem. Takie było moje przeświadczenie: „Coś w tym wszystkim jest. Muszę dalej szukać”.\nPotem była następna wyreżyserowana przez Boga akcja. Mianowicie moi znajomi poprosili mnie, żebym pojechał z nimi do Częstochowy na Mszę św. z modlitwą o uzdrowienie. We Mszy tej miała posługiwać Wspólnota Przymierza Rodzin „Mamre”. Na początku moja rekcja na tę ich prośbę była niechętna: „Bez sensu, po co ja tam pojadę? Będę stał parę godzin w jakimś ciasnym albo zimnym kościele…”. Ale mój stan psychiczny był już wówczas tak zły, że w końcu powiedziałem: „Dobra, najwyżej stracę kilka godzin”.\nWziąłem całą rodzinę: żonę i trójkę dzieci, wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy do Częstochowy.\nTam, na miejscu, zobaczyłem działanie Pana Boga z mocą. Tam też po raz pierwszy w życiu spotkałem osoby posługujące darami, np. prorockim. Jedna z tych osób skierowała do mnie następujące słowa: „Słuchaj, nie wiem, czy mogę ci to powiedzieć, bo to są bardzo trudne słowa”. Odpowiedziałem: „Mnie jest wszystko jedno, możesz mówić, co chcesz”. No i usłyszałem takie oto słowa: „Jeżeli się nie nawrócisz, to zginiesz ty i cała twoja rodzina”. Pomyślałem sobie: „Spoko. Ja mogę zginąć, jest mi wszystko jedno, ale rodzina i dzieci – nie. Muszę coś z tym zrobić”.\nPytam więc dalej, co mam robić. „Nawróć się! Idź do modlitwy! Idź i proś Pana Boga o przebaczenie!” – usłyszałem w odpowiedzi.\nPoszedłem więc do modlitwy wstawienniczej. To też była dla mnie zupełna nowość. Powiedziałem, z czym przyszedłem: że to są jakieś zniewolenia, prawdopodobnie powstałe na skutek bioenergoterapii, i może wypadałoby się z tego uwolnić. Te osoby na to stwierdziły: „Nie, z takimi rzeczami trzeba pójść do kapłana. Proszę się ustawić do kolejki do księdza”. Tak zrobiłem. Kiedy jednak przychodziła moja kolej, kapłan przechodził do innej kolejki. I tak biegałem od kolejki do kolejki. Pan Bóg robił sobie ze mnie żarty... Mówię więc do tej osoby, z którą wcześniej rozmawiałem: „Nie mam możliwości dostać się. Spotkanie już się kończy. Jeżeli możesz, spróbuj pomodlić się nade mną”. Ona na to mówi: „Mam tutaj znajomego księdza i siostrę zakonną. Chodź, pomodlimy się razem”. Poszliśmy do tej zakonnicy. Siostra popatrzyła na mnie i mówi: „Nie, ty nie byłeś u spowiedzi. Idź i najpierw się wyspowiadaj, a potem możesz przystąpić do modlitwy wstawienniczej”.\nWróciłem z tego spotkania z myślą, że trzeba się ratować. Pytałem, co mam robić dalej. Poradzono mi, żebyśmy próbowali się modlić całą rodziną. To był dla mnie nowy etap życia, bo nigdy dotąd nie modliliśmy się razem. Nie modliliśmy się z dziećmi, nie modliliśmy się wspólnie, a po tej pierwszej Mszy św. w Częstochowie byliśmy w stanie usiąść razem wieczorem i pomodlić się. Było to naprawdę niezwykłe przeżycie – wspólna modlitwa z dorastającymi dziećmi i z żoną… Potem codzienna, wieczorna, wspólna modlitwa, która zaczęła nas jednoczyć. Zaczęły się budzić na nowo relacje pomiędzy nami. I to był kolejny etap mojego uwalniania i uzdrawiania.\nKolejna Msza św. w Częstochowie po miesiącu. Przyjeżdżamy całą rodziną i nie ma problemu – od razu podchodzimy do kolejki, w której jest ksiądz. Kiedy kapłan zaczął się nade mną modlić, nastąpiły pierwsze – że tak powiem – efekty specjalne. Ksiądz zapytał mnie wtedy, jak się czuję. Odpowiedziałem, że chce mi się z tego wszystkiego śmiać – i faktycznie zacząłem się śmiać, to było jakieś takie poza mną.\nNa to ksiądz mówi: „Modlimy się dalej!”. I proszę sobie wyobrazić, że następuje kolejna faza modlitwy, a ja zaczynam szczerzyć zęby jak pies i warczeć! Człowiek jednocześnie obserwuje to, co się z nim dzieje, a nie jest w stanie nad tym zapanować. To był po prostu szok! Mówię sobie: „Co się ze mną dzieje?! Już chyba całkiem zwariowałem!”. Ksiądz się dalej modli... Ja stoję, coś się we mnie trzęsie, warczy, a ja obserwuję siebie jakby z zewnątrz. Po pewnym czasie modlitwy ksiądz zaczyna mówić słowa, że na imię Jezusa musi się ugiąć każde kolano istoty niebieskiej, ziemskiej i podziemnej. W tym samym momencie zostaję rzucony na kolana. To nie było tak, że się przewróciłem czy się potknąłem – zostałem pchnięty z tak wielką siłą, że wylądowałem na klęczniku jak taki maleńki pyłek pchnięty niesamowitym podmuchem. Padłem na klęcznik, ale przy tym mocnym uderzeniu miałem wrażenie, jakbym wpadł w poduszki. Czułem opiekę jakiejś wielkiej istoty, która mnie kocha. Kapłan modlił się dalej. Odczułem ulgę i wtedy to nastąpił kolejny zwrotny punkt w moim życiu – wyrzekłem się wszystkich sił demonicznych, z którymi wcześniej wszedłem w kontakt. Zacząłem patrzeć na swoje życie z innej perspektywy.\nI kolejny etap – rozpoczęła się walka duchowa. Bo z jednej strony miałem cały czas pokusy, żeby wrócić do tego, co robiłem wcześniej, a z drugiej – wiedziałem, że nie mogę tego zrobić. Potrzebne było przewartościowanie całego swego życia. Musiałem na przykład spalić ok. 50 kg literatury okultystycznej, powyrzucać wszystkie wahadełka, różdżki, wszystkie tego typu przedmioty, których używałem w pracy. Musiałem też zmienić środowisko. Miałem znajomych bioenergoterapeutów, którzy niestety skończyli w różny sposób. Część z nich poumierała na choroby, z których uzdrawiali innych. Bardzo wiele osób z tych, które znałem, skończyło tragicznie. Te, które żyją, mają różne problemy i też tak jak ja kiedyś są zaślepione i nie potrafią dostrzec, w czym uczestniczą.\nKolejną istotną rzeczą, jaka miała miejsce w moim życiu, były rekolekcje ewangelizacyjne Wspólnoty Rodzin Przymierza „Mamre”. Tam uczyłem się od początku życia chrześcijańskiego, zasad i prawd wiary. Jednocześnie byłem uwalniany przez księdza w serii modlitw przy udziale wspólnoty. Jednak gdy już miało dojść do kulminacyjnej modlitwy o uwolnienie, nie byłem w stanie wyjść o własnych siłach z pokoju.\nDo tego właśnie doprowadziła mnie bioenergoterapia. Nie chciałbym tu powiedzieć, że bioenergoterapeuci są złymi ludźmi – oni po prostu ulegają złej ideologii. Człowiek, chcąc zrobić coś dobrego przez tego rodzaju działalność, wikła się sam i szkodzi innym ludziom, bo wkracza w sferę, której Pan Bóg nam nie udostępnił.\nSwiadectwo: Michael Other-Amerykanin\nOstatnia pielgrzymka do Medjugorja zmieniła moje życie\n“Na początku pielgrzymki Gospa objawiła mi, że mam modlić się o pokój w swej duszy. Uświadomiłem sobie, że nawet jeśli w przeszłości modliłem się, wierzyłem i doświadczałem wielu cudów, to mimo to nie było we mnie pokoju. Trudno było mi modlić się z miłością i żyć tym, co mówiłem. Tak więc podczas reszty pielgrzymki odłożyłem na bok każdą ze swych intencji i modliłem się tylko o pokój w duszy. W konsekwencji stwierdziłem, że modlitwa stała się łatwiejsza. Nie musiałem zmuszać się, żeby myśleć o słowach, które wypowiadałem.\nWewnętrzny pokój, jaki otrzymałem w odpowiedzi na moją modlitwę, rzeczywiście uzdolnił mnie do modlitwy sercem! Gdy wróciłem do domu, próbowałem zachować to, czego nauczyłem się w Medjugorju. Jednakże wszystkie codzienne zmartwienia powracały w czasie modlitwy. Walka o spokój wewnętrzny. Stałem się bardzo roztargniony modląc się o sprawy inne niż pokój, jak na przykład “co mam zrobić, jeśli chodzi o to czy o tamto” itd...\nPodczas kilku następnych tygodni moja modlitwa stawała się jeszcze cięższa. Znowu próbowałem zmusić się do modlitwy sercem. Straciłem wewnętrzny pokój. Doświadczyliśmy ogromnego wylania Ducha Świętego.\nDwa miesiące po powrocie z Medjugorja, Ania, moja żona, otrzymała sakrament Bierzmowania. Podczas ceremonii oboje\ngorąco modliliśmy się, żeby Duch Święty przyszedł do nas przez ten sakrament i doświadczyliśmy ogromnego wylania\nDucha Świętego. Łaski, jakie otrzymałem, w szczególny sposób otworzyły moje serce Jezusowi i podczas Mszy św. On bardzo wyraźnie do mnie przemówił. Odczułem Jego obecność tak, jakby mi patrzył prosto w twarz, chcąc przyciągnąć moją uwagę i nie\npozwalając mi na moją pełną zamieszania modlitwę. Powiedział:\n“Michael, twoim zadaniem jest modlitwa o pokój w twoim sercu. Ja się zajmę wszystkimi sprawami, o które się martwisz, lecz ty jesteś wezwany tylko do modlitwy o pokój w twoim sercu. Ponieważ, jeśli tak uczynisz, staniesz się narzędziem, przez które będę przynosił światu pokój.\nPocząwszy od tej chwili wzywam cię, żebyś się modlił tylko o pokój w swoim sercu, w taki sposób,w jaki nauczyła cię moja Matka w Medjugorju. Ja zapewnię ci wszystko inne.”\nNazajutrz odmawiałem różaniec z rodzicami i moja mama zaczęła mówić, jak czasami jesteśmy wzywani do modlitwy o szczególne sprawy. Opowiedziała, jak Jezus pouczył Matkę Nadine Brown, żeby nie modliła się za swoją rodzinę,lecz żeby zamiast tego modliła się w innych intencjach.\nMatka Nadine powiedziała, że mniej więcej po roku posłusznej modlitwy tak, jak pouczył ją Jezus, uświadomiła sobie, że jej rodzina otrzymuje niewiarygodne błogosławieństwa, ponieważ zrezygnowała z własnych intencji, a modliła się o to, o co prosił Jezus.\nSłysząc to, w pełni zrozumiałem powagę tego, co powiedział do mnie Jezus. Moje życie modlitwy zmieniło się niewiarygodnie. Stwierdzam, że chociaż wiele rzeczy próbuje pozbawić mnie pokoju, mogę go odzyskać i zachować w swym sercu, modląc się o pokój i tylko o pokój. Na wszystkim innym, co jest dla mnie ważne i co ciążyło na moim życiu modlitwy, spoczywa niewiarygodnie błogosławieństwo, gdy modlę się tylko o pokój w swym sercu.\nBóg pokazał mi, jak ważne jest, żeby mieć w sercu pokój.\nPodczas pobytu w Medjugoriu ten pokój, który otrzymałem, ogarnął nie tylko moje życie modlitwy. Zaakceptowałem siebie takim, jakim jestem, nawet do tego stopnia, żemogłem żartować i łatwo nawiązywać kontakt z innymi, ukazując przy tym moją prawdziwą osobowość. Pod koniec podróży myślałem nawet, że dla swojej grupy stałem się przyczyną rozproszenia, ponieważ na zewnątrz byłem tak radosny i wesoły.\nLecz gdy wróciliśmy do domu, pewna osoba z naszej grupy wyjaśniła mi, jak cierpiała od kilku lat. Gdy znalazła się w jakiejś grupie, traciła pewność siebie i nie mogła wymówić słowa. Jej cierpienie oddziaływało na wszystkie dziedziny jej życia. Wyjaśniła, że Bóg uczynił coś bardzo głębokiego w jej wnętrzu na Górze Kriżevac, a potem przez resztę podróży została uwolniona od swego ciężaru.\nWyjaśniła, że tylko przez to, że przebywała i żartowała przy mnie i kilku innych, Bóg zaczął ją otwierać i uzdrawiać. Rzeczywiście podziękowała mi za to, że byłem narzędziem łaski, przez które Bóg mógł ją uzdrowić! To mnie zdumiało, przez głowę by mi to nie przeszło, nawet myślałem, że jestem powodem rozproszenia! Ona powróciła z podróży wyleczona ze swych zahamowań i do dziś jest całkiem inną osobą. Bóg pokazał mi, jak ważne jest, żeby mieć w sercu pokój.” (www.medjugorje.ws/pl/articles/testimony-micha)\nAniołowie w życiu św. Tomasza, św. S. Faustyny i św. O. Pio\nŚw. Tomasz z Akwinu zajmował się duchami czystymi. W swoich pracach teologicznych i filozoficznych przedstawiał naturę aniołów. Został przez to nazwany „Doctor Angelicus” – „Doktorem Anielskim”. W swych traktatach pokazywał różnicę między światem aniołów, duchów czystych, a naturą człowieka. W tradycji dominikańskiej znajdujemy piękne opowiadanie o tym, jak to aniołowie rozdawali chleb, kiedy to św. Dominik i jego najbliżsi nie mieli nic do jedzenia.\nBłogosławiona siostra Faustyna tak była umiłowana przez Pana Boga, że anieli Pańscy przez całe jej życie w szczególny sposób opiekowali się nią. Ona widziała swoich Aniołów Stróżów w bardzo wielu wydarzeniach w swoim życiu.\nPodaję kilka fragmentów z „Dzienniczka” siostry Faustyny o niezwykłych spotkaniach z aniołami:\n„Wtem ujrzałam przy sobie jednego z siedmiu duchów, tak jak dawniej rozpromienionego, w postaci świetlanej; stale go widziałam przy sobie, kiedy jechałam pociągiem. Widziałam, jak na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym świetle od ducha tego, który mi towarzyszył w podróży. A każdy z duchów, którzy strzegli świątyń, skłaniał się duchowi temu, który był przy mnie.” (wers 630)\n„29 IX. W dzień św. Michała Archanioła widziałam tego wodza przy sobie, który mi powiedział te słowa: Zlecił mi Pan, abym miał o tobie szczególne staranie. Wiedz, że jesteś nienawidzona przez zło, ale nie lękaj się. Któż jak Bóg! – I znikł. Jednak czuję jego obecność i pomoc.” (wers 706)\n„–Jutro siostra Pana Jezusa mieć nie będzie, bo jest bardzo zmęczona, a później zobaczymy, jak to będzie… Zdając się całkowicie na Pana, starałam się zasnąć. Rano odprawiłam medytacje i przygotowałam się do Komunii św., choć nie miałam mieć Pana Jezusa. Kiedy pragnienie moje i miłość doszła do najwyższego stopnia, wtem ujrzałam przy łóżku Serafina, który mi podał Komunię św., wymawiając te słowa: Oto Pan aniołów. – Kiedy przyjęłam Pana, duch mój zatonął w miłości Bożej i w zdumieniu. Powtórzyło się to przez 13 dni…\nSerafina otaczała wielka jasność, odbijało się przebóstwienie, miłość Boża. Był w złotej szacie, a na to naciągnięta przezroczysta komża i przezroczysta stuła. Kielich był kryształowy, zarzucony przezroczystym welonem. Kiedy mi podał Pana, natychmiast znikł.” (wers 1676)\nFragment z listu (397) kierownika duchowego o. Augustyna do o. Pio:\n„Anioł Pana Jezusa niech Ci zaniesie ten list, życząc Ci ode mnie wszelkiego dobra od Pana z okazji Twych imienin. Anioł Pana Jezusa niech Ci wyjaśni moje uczucia i całe me serce, które Cię kocha w Jezusie i dla Jezusa”.\nPod koniec życia ojca Pio, współbrat Alesio Parente miał obowiązek towarzyszyć ojcu Pio przy porannej Mszy św. Oto jak Alesio Parente opisuje tę pomoc w swojej książce pod tytułem „Przyślij mi swego Anioła Stróża”:\n„Zdarzało się, że o. Parente nie mógł się obudzić o tak wczesnej porze, wtedy ktoś pukał do jego celi, ale pod drzwiami nigdy nikogo nie zauważył. Chwilę później biegł do celi ojca Pio, a ten uśmiechnięty, gotowy do wyjścia, tłumaczył mu: ‘Nie myśl, że będę ciągle posyłał po ciebie mojego Anioła Stróża. Kup sobie lepiej mocniejszy budzik”.\n„Przeto nie doświadczysz złej przygody,\na utrapienie nie zbliży się do twojego namiotu.\nAlbowiem rozkazał swoim aniołom,\naby cię strzegli na wszystkich twoich drogach”\nPsalm 91 (Wlg 90)\nNiezwykłe tajemnice Mszy Św. cz. III\n• Catalina Rivas zapisuje słowa skierowane do całego świata.Proponujemy powrócić do poprzednich odcinków a następnie analizować obecny poświęcony tajemnicy związanej z modlitwą Ojcze nasz oraz przyjęcia Eucharystii.\nKiedy mieliśmy odmawiać Ojcze Nasz, Pan przemówił po raz pierwszy w czasie celebracji:\n"Poczekaj, chcę, żebyś się modliła z największą głębią do jakiej jesteś zdolna. W tej chwili przypomnij sobie osobę lub osoby, które wyrządziły ci wielką krzywdę w ciągu życia, tak żebyś je serdecznie uścisnęła i powiedziała im z serca: .\nJeśli osoba jest godna pokoju, otrzyma go i poczuje się lepiej. Jeśli osoba nie jest zdolna otworzyć się na ten pokój, wróci on do twojego serca. Nie chcę, żebyś otrzymywała lub ofiarowała pokój, gdy nie jesteś zdolna przebaczyć i pierwsza odczuć go w swoim sercu."\n(...)"Uważaj na to, co robisz", kontynuował Pan. "Powtarzasz w Ojcze Nasz:. Jeśli jesteś zdolna przebaczyć, ale nie zapomnieć, jak niektórzy mówią, stawiasz warunki przebaczeniu Boga. Mówisz: Przebaczasz mi tylko tak jak ja jestem zdolna przebaczyć, ale nie więcej."\nNie wiem, jak wytłumaczyć swój ból, jak bardzo możemy ranić Boga. I jak bardzo możemy ranić siebie samych przez tyle urazów, złych uczuć i niepochlebnych rzeczy, które rodzą się z naszych uprzedzeń i nadwrażliwości. Przebaczyłam; przebaczyłam z serca i poprosiłam o przebaczenie wszystkich ludzi, których zraniłam kiedykolwiek, aby odczuć pokój Boży.\nCelebrans powiedział, "obdarz nas pokojem i jednością" ... a następnie: "pokój Pański niech będzie z wami wszystkimi."\nPokój od bliźnich i Jezusa\nNagle zobaczyłam, że pomiędzy niektórymi (nie wszystkimi) ludźmi, którzy się ściskali, pojawiło się bardzo intensywne jasne światło. Wiedziałam, że to był Jezus i prawie że rzuciłam się, by uścisnąć osobę obok mnie. Naprawdę mogłam odczuć uścisk Pana w tym świetle. To On mnie uścisnął udzielając mi swojego pokoju, ponieważ w tym momencie byłam zdolna przebaczyć i usunąć z serca cały żal do innych. Tego właśnie chce Jezus, by dzielić się tą chwila radości, biorąc nas w objęcia i życząc nam swojego pokoju. Nadeszła chwila Komunii kapłańskiej. Ponownie zobaczyłam wszystkich kapłanów obok Arcybiskupa. Kiedy on przyjął Komunię Świętą, Maryja powiedziała:\n"To jest chwila na modlitwę za celebransa i kapłanów, którzy mu towarzyszą. Powtarzaj razem ze Mną: ...\nZrozumieć kapłanów i im pomagać\nDrodzy bracia i siostry, to jest moment, w którym powinniśmy modlić się za nich, bo oni są Kościołem tak jak i my, świeccy. Wiele razy my, świeccy, żądamy tak wiele od kapłanów, ale nie jesteśmy zdolni modlić się za nich, niezdolni zrozumieć, że oni są ludźmi, niezdolni zrozumieć i docenić samotności, która często towarzyszy kapłanowi. Powinniśmy zrozumieć, że kapłani są ludźmi tak jak my i że potrzebują być zrozumiani, otoczeni opieką. Potrzebują naszego uczucia i uwagi, ponieważ oddają swoje życie za każdego z nas jak Jezus, przez bycie konsekrowanymi dla Niego. Pan Bóg chce, żeby lud, który mu powierzył, modlił się i pomagał w uświęcaniu Pasterza. Pewnego dnia, gdy będziemy już po drugiej stronie, zrozumiemy cuda, które Pan zdziałał, dając nam kapłanów, którzy pomagają nam zbawiać nasze dusze.\nPrzyjecie Jezusa z czystym sercem\nLudzie zaczęli wychodzić z ławek do Komunii. Nadeszła wielka chwila spotkania. Pan powiedział do mnie: "Poczekaj chwilę; Chcę, żebyś coś zobaczyła..." Poruszona wewnętrznym impulsem podniosłam wzrok na osobę, która miała przyjąć Komunię Świętą na język z rąk kapłana. Spostrzegłam, że to była jedna z pań z naszej grupy, która poprzedniego wieczoru nie mogła pójść do spowiedzi, ale dziś rano uczyniła to przed Mszą Świętą. Kiedy kapłan położył Świętą Hostię na jej języku, błysk złocistego światła przeszedł przez tę osobę, najpierw przez plecy, następnie otaczając ją z tyłu, wokół ramion, a na końcu wokół głowy. Pan powiedział:\nTon głosu Jezusa był tonem szczęśliwego człowieka. Byłam zdumiona widząc moją przyjaciółkę wracającą do ławki otoczoną światłem, w uścisku Pana. Pomyślałam o cudzie, który tracimy wiele razy, przyjmując Jezusa z małymi lub wielkimi winami, podczas gdy powinno być to święto. Wiele razy mówimy, że nie ma kapłanów, do których można pójść do spowiedzi w jakimś momencie. Ale problem nie jest w tym, by się móc spowiadać, ale w naszej łatwości ponownego wpadania w zło. Z drugiej strony w ten sam sposób, w jaki szukamy pięknego salonu, a mężczyźni fryzjera, gdy urządzamy przyjęcie, musimy także podjąć wysiłek poszukania kapłana, gdy potrzebujemy usunąć brud z nas samych. Nie możemy śmiało przyjmować Jezusa w momencie, gdy nasze serce pełne jest brzydkich rzeczy.\nKiedy poszłam przyjąć Komunię, Jezus powiedział do mnie:\nOtrzymałam Hostię, która miała inny smak. Było to połączenie krwi i kadzidła, poczułam się całkowicie pochłonięta. Czułam tak wielką miłość, że łzy spływały mi po policzkach i nie mogłam ich powstrzymać. Kiedy wróciłam na swoje miejsce, gdy klęczałam, Pan powiedział:\nChwilę później usłyszałam modlitwy pani, która siedziała przede mną i która właśnie przyjęła Komunię Świętą. To co mówiła nie otwierając ust brzmiało mniej więcej tak:\n"Panie, pamiętaj, że jest koniec miesiąca i my nie mamy pieniędzy, by zapłacić za czynsz, opłaty za samochód i szkołę dzieci. Musisz coś zrobić, by mi pomóc... Proszę, spraw, by mój mąż nie pił tak dużo. Nie mogę już wytrzymać jego upijania się tak często i mój najmłodszy syn będzie powtarzał znowu rok, jeśli mu nie pomożesz. On ma egzaminy w tym tygodniu... I nie zapomnij o naszej sąsiadce, która musi się przenieść. Niech ona zrobi to zaraz. Nie mogę już dłużej jej znieść... etc. etc."\nNastępnie Arcybiskup powiedział: "Módlmy się," i całe zgromadzenie powstało na końcową modlitwę. Jezus powiedział ze smutkiem:\n"Czy zwróciłaś uwagę na jej modlitwę? Ani przez chwilę nie powiedziała mi, że Mnie kocha. Ani przez chwilę nie podziękowała Mi za dar, którego jej w tym celu, aby ją podnieść do Mnie. Ani przez chwilę nie powiedziała: dziękuję Ci, Panie. To była litania próśb... i tak jest prawie ze wszystkimi, którzy Mnie przyjmują." (...) Umarłem z miłości i zmartwychwstałem. Z miłości czekam na każdego z was i z miłości pozostaję z wami. Ale wy nie zdajecie sobie sprawy, że potrzebuję waszej miłości. Pamiętaj, że jestem Żebrakiem Miłości w tej wzniosłej dla duszy godzinie."\nCatalina: Czy zdajecie sobie sprawę, że On, Miłość żebrze o naszą miłość i my Mu jej nie dajemy? Co więcej, unikamy tego spotkania z Miłością ponad inne miłości, z jedyną miłością, która daje się w nieustannej ofierze.\nświęty trzeciego tysiąclecia\nCudowne uzdrowienie za wstawiennictwem św. Józefa\nIDŹ DO ŚWIĘTEGO JÓZEFA I MÓDL SIĘ ON CI POMOŻE.\nCórka moja, Grażyna, urodzona w 1956 roku 20 lutego, mając osiem miesięcy zachorowała na obustronne zapalenie płuc. Zawiozłam ją do szpitala w Kaliszu gdzie po przebadaniu lekarz oświadczył mi, że jest beznadziejna sytuacja i że tylko "Cud" może jej pomóc. Byłam strasznie zrozpaczona, kiedy powiedział mi, że mam na drugi dzień przyjechać z becikiem po ciało, bo w przeciwnym razie będę ponosić duże koszty przewozu zmarłej córki. Dał mi tylko jedną nadzieję:\nPoszłam do Św. Józefa - modliłam się ze łzami w oczach, zakupiłam mszę św. w intencji uzdrowienia córki i wróciłam do domu w Grochowach, bo tam wtedy mieszkałam z mężem, dwoma synami i drugą córką bliźniaczką tej chorej. Na drugi dzień poprosiłam matkę chrzestną chorej córki i obydwie z becikiem pojechałyśmy do szpitala. Lekarz spytał czy byłam u ŚWIĘTEGO JÓZEFA? Odowiedziałam mu, że tak odpowiedział:\n"WIEM, bo córka pani żyje i będzie żyć - to jest Cud, bo ja nic nie mogłem o Ona o północy usiadła na łóżeczku ze złożonymi rączkami i co jakiś czas łapała się za włoski na głowie - to była jej modlitwa dziękczynna."\nCórka wyzdrowiała i żyje ma czworo dzieci mieszka w Koninie. Obecnie jest poważnie chora, o czym nikomu nie chce opowiadać, nawet mnie. Wiem, że Święty Józef nie musi się nikogo pytać i pomoże jej, proszę go o to tak, jak kiedyś, prawie 50 lat temu. Ja mam 78 lat i jestem blisko końca tej drogi, ale ona ma jeszcze czas. Święty Józefie wysłuchaj mej prośby, którą zanoszę do Ciebie. Janina, matka\nModlitwa prowadząca do pokonania szatana!!\nPewna pobożna osoba, którą Najśw. Maria Panna darzyła swymi łaskami miała\nw roku 1853 widzenie i ujrzała szatanów rozproszonych po całej ziemi i\nczyniących na niej niewypowiedziane spustoszenia. Równocześnie wzniosła\nserce i myśli do Najśw. Maryi. Panny i usłyszała od Niej, że czas\nnajwyższy wzywać Królową Aniołów, by posłała na ziemię Zastępy Niebieskie.\n"Matko Moja - zawołała owa osoba - Ty, która jesteś tak dobrą, czyżbyś nie\nmogła uczynić tego bez naszej prośby? Nie - odrzekła Najśw. Panna - bowiem\nwarunkiem postanowionym przez Samego Boga dla otrzymania łask jest\nmodlitwa. Naucz mnie zatem, Matko Moja, jak mamy Cię prosić? zawołała owa\npobożna dusza i w tej samej chwili zdało się jej jakoby Najśw. Panna\nnauczyła ją modlitwy "Potężna Niebios Królowo". Ta modlitwa rozszerzyła\nsię bardzo prędko, uzyskała aprobatę wielu biskupów i arcybiskupów a\nOjciec Św. Pius X reskryptem z 8.07.1908 r. nadał 300 dni odpustu dla\ntych, którzy ją pobożnie odmówią.\nŹródło: Dogmat świętych obcowanie zaniedbywanym i niewykorzystywanym\nskarbcem Kościoła. Teksty wybrane z objawień prywatnych Księdza Prałata\nOttavio Michelini (zm. 15.10.1979) z książki "Confidenze di Gesu a un\nBoże Ojcze Wszechmogący, Wszechmądry i Wszechpotężny, Stwórco Nieba i\nZiemi, Ty, Który w cudowny i nieomylny sposób władasz całym Wszechświatem\nspraw, aby każdy człowiek wypełniał Twoją Najświętszą Wolę i według niej\nżył. Przywróć odwiecznie ustalony porządek, który dałeś stworzeniu. Połóż\nkres wszelkim poczynaniom szatana, który doprowadzić chce do zniszczenia\ncałej ludzkości i świata; który usilnie stara się zniszczyć każdego\nczłowieka stworzonego przez Ciebie na Twój obraz i podobieństwo. Obroń\nnas, Ojcze Niebieski przed wszelkimi jego nienawistnymi poczynaniami,\nuchroń świat przed zagładą, wszelkimi rodzajami klęsk i wojnami. Wejrzyj\nna Jezusa Chrystusa, Syna Twego, który niewinnie życie za nas oddał na\nKrzyżu, aby nas odkupić Krwią swoją. Prosimy Cię o to za przyczyną\nNiepokalanej Dziewicy Maryi, Świętego Michała Archanioła, Aniołów\ni Świętych. Błagamy Cię przeto Ojcze Niebieski o ratunek i uwolnienie nas\nWojska i z Twym okrzykiem "Któż jak Bóg" - przyjdź nam z pomocą w tej\nnierównej walce dobra ze złem, aby pokój znów zapanował nad światem. Amen.\nWszechmogący i Miłosierny Boże, któryś dla obrony ludu chrześcijańskiego\nustanowił przedziwną pomoc w Błogosławionej Dziewicy Maryi, spraw\nłaskawie, abyśmy możną Jej opieką wsparci, mogli walczyć za życia a przy\nśmierci osiągnąć zwycięstwo nad nieprzyjacielem dusz naszych. Przez Pana\nnaszego Jezusa Chrystusa z Duchem Świętym\nw Twojej Chwale Wszechmogący i Miłosierny Boże Ojcze. Amen.\nPotężna Niebios Królowo i Pani Aniołów, Ty, Która otrzymałaś od Boga\nposłannictwo i władzę, by zetrzeć głowę szatana, prosimy Cię pokornie,\nrozkaż hufcom anielskim, aby ścigały szatanów, stłumiły ich zuchwałość, a\nzwalczając ich wszędzie, strąciły do piekła. Święci Aniołowie i\nArchaniołowie, brońcie nas i strzeżcie nas w drodze do szczęśliwej\nMatko Boża Współodkupicielko świata módl się za nami.\nŚwięty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości\ni zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył,\npokornie o to prosimy, a Ty wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne\nduchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą\nstrąć do piekła. Amen\nŚwięty Michale Archaniele, który wraz z Aniołami zwyciężyłeś szatana w\nniebie, dopomóż zwyciężyć go na ziemi! Amen.\n.Księga Psalmów (Ps 100)\nCopyright © 2016 Domy Modlitwy - Jan Pawel II.


Arpad Weisz - Inter Mediolan - intermediolan.com\n0 Arpad Weisz\nPełne imię i nazwisko: Árpád Weisz\nData urodzenia: 16 września 1896\nPoprzedni klub: Padova\nKu pamięci Arpada Weisza\nArpad Weisz był węgierskim Żydem, piłkarskim innowatorem. Zwiedził świat, podróżował m.in. po Ameryce południowej, studiował metody treningowe i taktykę, z nim Nerazzurri zdobyli swoje trzecie w historii Scudetto. Zakochał się w Mediolanie i we Włoszech, żył tutaj i założył wspaniałą rodzinę z żoną Eleną. To on odkrył talent młodego Giuseppe Meazzy, a ten odpłacił mu się golami.\nJako piłkarz występował na pozycji pomocnika. W 10 meczach zdobył 3 bramki. Później pracował w Interze jako szkoleniowiec.\nW 1938 roku, jego życie uległo zmianie. To był koniec normalnego życia, gdy z powodu antysemityzmu zmuszony był do ucieczki najpierw do Paryża, następnie do Dordechtu w Holandii. Szukał miejsca, gdzie czułby się bezpiecznie, a we Włoszech na to nie mógł liczyć.\nElena, Roberto i Clara - rodzina Arpada, wszyscy zginęli w Aushwitz w komorze gazowej. On sam również zmarł w obozie koncentracyjnym, w 1944 roku z powodu gruźlicy. Inter nigdy o nim nie zapomniał.\n27 stycznia 2012 roku, w Międzynarodowy Dzień Pamięci o ofiarach Holokaustu, Inter na stadionie Giuseppe Meazza zamontował specjalną tablicę upamiętniającą Arpada Weisza. On ze swoimi pomysłami zrewolucjonizował futbol, dziś pamięć o nim może pomóc zrobić to po raz kolejny.


Sprzedam aparat sluchowy – Kraków – 130437937 | Gumtree\nAparat słuchowy firmy STARKEY dobra cena\nSprzedam nowy aparat słuchowy firmy STARKEY, jeszcze na gwarancji zakupiony w sklepie medycznym w Krakowie. Cena 1700 do niewielkiej negocjacji (cena z faktury2650zł). W komplecie opakowanie baterii, płyn do dezynfekcji, instrukcja).Odbiór w Krakowie ew. wysyłka na koszt odbiorcy za pobraniem. Kontakt 604139019\nSprzedam Aparat Suchowy 150 zł\nSprzedam aparat słuchowy Audio Service nie używany\nAparat do przekłuwania uszu Studex Plus ! Jak nowy ! Gratisy !\nAparat do przekłuwania uszu STUDEX SYSTEM PLUS R 991.Aparat był używany 1 raz !! W opakowaniu:1 aparat,1 pisak chirurgiczny,1 płyn do pielęgnacji uszu,2 pary kolczyków,3 nakładki DODATKOWO W GRATISIE DODAJEMY 2 PARY KOLCZYKÓW- CZYLI ŁĄCZNIE ZYSKUJESZ 4 PARY !Wysyłka kurierem + 15 zł ! Aparat do mierzenia cukru we krwi\nAparat do mierzenia cukru we krwi.Proszę o kon tel 730847667\nKoncentrator tlenu Invacare 5 Proszę o kontakt\nMam do sprzedania w pełni sprawny aparat tlenowy renomowanej firmy Invacare. Urządzenie jest używane, ale w bardzo dobrym stanie technicznym. Jak podaje większość użytkowników, jest to sprzęt trwały, żywotny i łatwy w obsłudze. Aparat dzięki zamontowanym kółkom jest mobilny i łatwy do przenoszenia.\n- Wymiary : 60,3 x 45,7 x 35,6 cm\n- Przepływ: 0,5~ ...\nPantomograf Gendex Orthoralix 9200 DDE ( z Cefalostatem)\nWitam, mam do sprzedania używany aparat rtg, pantomograf z\ncefalostatem. Producent Gendex , model Orthoralix 9200. W\nzestawie są 2 kasety: OPG , CEFALO (2011r.)\nStan aparatu jest idealny. Działa precyzyjnie, zdjęcia są\nostre, równomiernie naświetlone.Cena do negocjacji !!\nKoncentrator Tlenu z Pulsoksymetrem i Nebulizatorem 9F-3AW\n" Koncentrator tlenu jest najbardziej niezawodnym, efektywnym i wygodnym źródłem tlenu w dzisiejszych czasach. Koncentrator oddziela tlen z powietrza i dostarcza pacjentowi przez przewód czysty tlen o wysokim stężeniu ".YUWELL 9F - 3AW Z WBUDOWANYM PULSOKSYMETREM ORAZ INHALATOREM !!NAJBARDZIEJ ZAAWANSOWANY NA RYNKU !! Z 2 -LETNIĄ GWARANCJĄ !!Cechy urządzenia:- duży ekran z funkcją przyciemniania - ...\nSprzedam aparat sluchowy\nMam do sprzedania apaat słuchowy .Był używany przezmoją mamę.,bardzo krótko .Aparat firmy Otico Go Pro . Aparat na lewe ucho.Cena 500 zł,\nUżytkownik od 11-2009


Billions (4/12) - serial obyczajowy\n(Billions: Short Squeeze)\nAxe zabiera przyjaciół na koncert Metalliki. Podczas wyprawy spotyka kobietę, która zmusza go do stawienia czoła swoim ograniczeniom. Axelrod próbuje też odeprzeć atak na jedną z jego firm.\n12:20 HBO 2\nAxe zabiera przyjaciół na koncert Metalliki. Podczas wyprawy spotyka kobietę, która zmusza go do stawienia czoła swoim ograniczeniom. Axelrod próbuje też odeprzeć atak na jedną z jego firm. W Nowym Jorku Chuck dowiaduje się o wewnętrznych działaniach Axe Capital. Musi też podjąć działania związane z jego ojcem i manipulacjami na giełdzie. Bobby staje w obliczu zdrady. Podejmuje też ważną decyzję dotyczącą swojego holdingu.\nBillions (1/12) - serial obyczajowy - wtorek, 26 marca 11:40\nBillions (2/12) - serial obyczajowy - środa, 27 marca 12:35\nBillions (3/12) - serial obyczajowy - czwartek, 28 marca 12:20\nBillions (5/12) - serial obyczajowy - poniedziałek, 1 kwietnia 12:30\nBillions (6/12) - serial obyczajowy - wtorek, 2 kwietnia 12:50\nBillions (7/12) - serial obyczajowy - środa, 3 kwietnia 12:25


III edycji konkursu Perła Mazowsza 2017 - Piaseczno news'y\nInformacje30 października 2017, 09:00, Redakcja\nSerdecznie zapraszamy do udziału w III edycji konkursu Perła Mazowsza 2017. Podobnie jak w roku ubiegłym każdy może zgłosić kandydata na Perłę w kategoriach Przedsiębiorstwo, Sport i Wydarzenia.\nZgłoszenia dokonać można w prosty sposób, wypełniając formularz na stronie www.perlymazowsza.pl lub wrzucając wypełniony formularz do urn w każdej gminie powiatu piaseczyńskiego (w Piasecznie urna postawiona jest przy wejściu do Urzędu Miasta i Gminy Piaseczno). Zgłoszenia zbierane są do 31 października 2017 r.\nDla tych, którzy w sposób najciekawszy uzasadnią dlaczego ich kandydat powinien wziąć udział w konkursie, będą czekały atrakcyjne nagrody – vouchery, karnety, bilety i wiele innych. Pula nagród w tym roku to 25 000 zł.\nWyłoni przedsiębiorstwa, które swoimi wynikami ekonomicznymi oraz aktywną społeczną postawą wyróżnia się w powiecie i zyskuje poparcie mieszkańców. Z każdej gminy jedna firma zostanie nagrodzona tytułem „Perły przedsiębiorczości 2017”. Wśród laureatów nagród gminnych wyłoniona zostanie „Perła przedsiębiorczości powiatu piaseczyńskiego 2017”.\nWyłoni najpopularniejszego sportowca – promotora sportu, drużynę, sekcję lub klub Powiatu Piaseczyńskiego. Kto waszym zdaniem powinien otrzymać takie wyróżnienie?. Z każdej gminy jeden sportowiec/klub/trener zostanie nagrodzony tytułem „Perła Sportu 2017”. Tytuł „Perła Sportu Powiatu 2017” otrzyma sportowiec/klub/trener, który uzyska najwięcej głosów oraz punktów na podstawie przesłanej ankiety.\n• 19 września – ogłoszenie konkursu\n• 19 września godz. 08.00 – 31 października godz. 23.59 – zbieranie zgłoszeń\n• 14 listopada – spotkanie Kapituły\n• 21 listopada godz. 08.00 – ogłoszenie listy nominowanych, rozpoczęcie głosowania\n• 23 lutego godz. 20.00 – zakończenie głosowania\n• Luty / Marzec – uroczysta gala wręczenia nagród\nTematy:Tarczynimprezy i wydarzeniakonkursPerła MazowszaPerła PrzedsiębiorczościPerła Sportubiałko jajka kalorie


Warning: getimagesize(images/aktualnosci/2015/brzdace_2015/DSC_0229-50.JPG) [function.getimagesize]: failed to open stream: No such file or directory in /public_html/plugins/content/multithumb/multithumb.php on line 1546\nPróby do filmu "Tradycja da się lubić"\nPoloneziaki przez ferie ciężko pracowały nad przygotowaniem scen do filmu fabularnego "Tradycja da się lubić", który będzie prezentowany podczas 15-lecia istnienia zespołu 24 września.\nPoloneziaki kręcą film fabularny\n„Tradycja da się lubić” tak brzmi tytuł filmu fabularnego, którego realizacja weszła w kolejny ważny etap. Ale zacznijmy od początku. We wrześniu 2014 r. postanowiliśmy zrealizować film fabularny o perypetiach Zespołu Pieśni i Tańca „Poloneziaki”. Wówczas wspólnie uznaliśmy, że zainteresowanie kultywowaniem rodzimej tradycji jest zagrożone. Coraz trudniej jest zachęcić młodych ludzi do przynależności do zespołu folklorystycznego, bo w niektórych kręgach rówieśniczych tego rodzaju aktywność jest obciachem, a zazwyczaj repertuar folklorystyczny jest prezentowany nieciekawie. To wszystko w gruncie rzeczy prowadzi do spychania kultury tradycyjnej na margines.\nPodziękowania dla szefów sztabów WOŚP w powiecie\nSzefowie i przedstawiciele sztabów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - Dzierżoniowa, Bielawy, gminy Dzierżoniów, gminy Łagiewniki i Piławy Górnej odebrali 25 stycznia podczas sesji Rady Powiatu podziękowania za organizację tegorocznego finału. Podziękowania dla bielawskiego sztabu odebrała kierownik SCK i jednocześnie szefowa sztabu Bogumiła Derenowska.\nSukcesy wokalistki z SCK\nNatalia Minkina rozpoczęła rok sukcesami wokalnymi na festiwalach w Legnicy i Nysie.\nFinał "Śpiewających Brzdąców" (Galeria i Wideo)\nW czwartek 26 listopada na deskach Teatry Robotniczego w Bielawie odbył się finał XX Festiwalu Piosenki Przedszkolnej "Śpiewające Brzdące".\nFestiwal Piosenki Przedszkolnej "Śpiewające Brzdące" - werdykt jury, galeria i wideo\nWerdykt jury, galeria i wideo z konkursu "Monolog 2015"\nBielawa. XLIV Zawody Latawcowe „Święto Latawca” na Łysej Górze\nWarsztaty wokalne w SCK\nStrona zostala odwiedzona: 204785 razy | ©2019 SCK | Wykonanie witryny: GreenArt


Hotele — Yecunwu | Hotels.com\nHotele - Yecunwu\nHotele w mieście Yecunwu\nWyszukaj hotele w mieście Yecunwu\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Yecunwu\nNajlepsze hotele w mieście Yecunwu\nYecunwu — ogólne informacje\nYecunwu to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Yecunwu — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Yecunwu. Yecunwu to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Yecunwu — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Yecunwu?\nYecunwu — ceny noclegów zaczynają się od 224 PLN. Skorzystaj z jednej z ofert i uzyskaj rabat aż do 50% na pobyt w hotelu.\nYecunwu — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nYecunwu — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Yecunwu?\n• Shangrao (SQD-Shangrao Sanqingshan), 45,1 km od centrum miasta Yecunwu\nYecunwu – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Yecunwu:\n• Park Sanqing (4,7 km od centrum miasta)\n• Klasztor Puning si (6,5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Yecunwu?


Phil Taylor //DART.COM.PL\nprzez darter · 26-04-2012\nPhilip Douglas Taylor jest angielskim zawodowym graczem w darta, występującym pod pseudonimem „The Power”, pod sztandarem firmy Unicorn. Uważany jest za najlepszego dartera wszech czasów.\nWygrał ponad 150 profesjonalnych zawodów i rekordową ilość 15 mistrzostw świata.\nCzterokrotnie zdobył tytuł zawodnika roku PDC i był dwukrotnie nominowany do nagrody sportowca roku BBC.\nW latach 1988-1993 Taylor grał w BDO (British Dart Organisation). Potem, wraz z kilkunastoma innymi zawodnikami odszedł, aby uformować PDC (Professional Darts Corporation).\nPhil Taylor- popularność\nJest uwielbiany przez publikę nie tylko za nadzwyczajne osiągnięcia, ale i za bijący od\nniego optymizm i radość. Bardzo charyzmatyczny, często się uśmiecha, a do tego jest bardzo skromny. Wielokrotnie podkreśla dobrą formę przeciwników i nie widać, aby z kimkolwiek się nie lubił.\nJest także wielkim popularyzatorem darta na świecie. To, jak dziś wygląda dart, jakie są nagrody dla zawodników i ile osób ogląda rozgrywki, w dużej mierze pośrednio lub bezpośrednio zawdzięczamy Philowi.\nMa 4 dzieci i 3 wnuków.\nTrenuje ze swoim synem: Chrisem.\nZ pól podwójnych najbardziej lubi 2×20.\nPhil Taylor- początki\nUrodził się 13.08.1960r. w Burslem, jako syn Elizabeth i Douglasa Taylor’ów. W wieku 16 lat porzucił szkołę i zaczął pracować. Pomiędzy pracami, zdarzały się momenty braku zatrudnienia, ale Taylor oddawał się swojemu ulubionemu hobby, jakim był dart. Jego gra w pubach Stoke-on-Trent zwróciła uwagę Erica Bristow’a- jednego z najpopularniejszych i dobrze znanych zawodników lat ’80. Bristow postanowił sponsorować Phila do kwoty 10.000 funtów, pod warunkiem, że kwota zostanie mu zwrócona. Z tymi pieniędzmi Taylor mógł ćwiczyć przez cały czas i zaczął brać udział w zawodach niższego szczebla.\nPhil Taylor- pierwsze mistrzostwo świata\nW 1990r. po raz pierwszy zakwalifikował się do gry w mistrzostwach świata i w drodze do finału pobił Russella Stewarta, Dennisa Hicklinga, Ronnie Sharpa i Cliffa Lazarenko. W finale spotkał się ze swoim mentorem, Bristowem, pobił go sześcioma setami do jednego i zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski. W tym samym roku zdobył inny ważny tytuł- the Winmau World Master i został jednym z trzech zawodników, dzierżących oba tytuły w tym samym czasie.\nObrona tytułu w roku 1991 zakończyła się dla Phila w ćwierćfinałach, kiedy przegrał z Dennisem Priestley’em. Dennis zdobył wówczas swój pierwszy tytuł, a pojedynek z Taylorem był pierwszą z wielu potyczek pomiędzy tymi zawodnikami. Rok później Taylor odzyskał mistrzostwo świata po finale, który Phil ciągle wymienia jako najlepszy w swojej karierze. To był klasyczny pojedynek z Mike’m Gregory’m, który rozstrzygnął się w time-break’u lega, finałowego seta meczu.\nPhil Taylor- dominacja\nOd tego momentu kariera Phila nabierała tempa, zgromadził dziesiątki tytułów, przez co praktycznie zdominował grę na lata. Po przegraniu pierwszego finału PDC World Championship w 1994, przez kolejne osiem lat pozostał niepokonany, łącznie z potyczką z John’em Part’em w 2001r. Było to jego najlepsze wystąpienie, podczas którego średnia rzutu wynosiła 107 punktów.\nPhil Taylor a BDO\nFunkcjonują dwie wersje mistrzostw świata każdego roku. Dwukrotnie Phil zmierzył się z aktualnym mistrzem świata organizacji BDO. W 1999 pokonał Raymonda van Barnevelda 21 legami do 10, podczas meczu trwającego godzinę, nazwanego później „meczem stulecia”. W 2004 pokonał Andy’ego Fordhama, prowadząc trzema setami, kiedy mecz został przerwany z uwagi na stan zdrowia Fordhama.\nPhil Taylor- osiągnięcia\nLista tytułów Phila jest bezprecedensowa. Oprócz 15 mistrzostw świata, wygrał 10 World\nMatchplays, 8 World Grand Prix, 5 Las Vegas Desert Classics, 4 UK Opens, 5 Premier Leagues (pozostając niepokonanym przez 44 mecze podczas pierwszych trzech turniejów), jeden tytuł World Series Of Darts oraz trzy tytuły Grand Slam of Darts. Wygrał nawet tytuł BDO w 2006r, World Darts Trophy, kiedy organizatorzy zaprosili zawodników PDC po raz pierwszy.\nPhil wielokrotnie ustanawiał też rekord najwyższego wyniku w darcie. Jego średnie z trzech lotek są wyższe niż kogokolwiek innego w historii darta. Osiągnął również najwięcej zakończeń gry dziewięcioma lotkami i jest pierwszą i chyba jedyną osobą, która w jednym meczu, dwukrotnie zakończyła grę dziewięcioma lotkami.\nTaylor jest też pierwszym zawodnikiem, który wygrał więcej niż milion funtów. Podczas PDC Pro Tour w Taunton, The Power osiągnął najwyższą, oficjalnie zanotowaną średnią rzutów wynoszącą 120,24.\nPDC Player of the Year: 2006, 2008, 2009\nPDC Fans’ Player of the Year: 2007, 2008, 2009\nBest PDC Pro Tour Player: 2008, 2009\nBDO World Darts Championship: 1990, 1992\nPDC World Darts Championship: 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2009, 2010\nWinmau World Masters: 1990\nPDC premier events\nWorld Matchplay: 1995, 1997, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2008, 2009, 2010\nWorld Grand Prix: 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2005, 2006, 2008, 2009\nGrand Slam of Darts: 2007, 2008, 2009\nPremier League Darts: 2005, 2006, 2007, 2008, 2010\nChampionship League Darts: 2008\nEuropean Championship: 2008, 2009, 2010\nUK Open: 2003, 2005, 2009, 2010\nUS Open/World Series of Darts: 2006, 2007, 2008, 2010\nPlayers Championship Finals: 2009\nChampionship of Darts: 2008\nDartgala Hengelo: 2005, 2005, 2005\nGerman Darts Championship: 2009\nHemeco Open Rosmalen: 2009\nIreland Open Autumn Classic: 2004, 2005\nNews of the World: 1997\nPlayers Championships (Australia): 2010\nPlayers Championships (Bristol): 2008\nPlayers Championships (Derby): 2010\nPlayers Championships (Eindhoven): 2008, 2008\nPlayers Championships (Germany): 2008, 2008, 2009, 2009\nPlayers Championships (Gibraltar): 2009, 2009\nPlayers Championships (Holland): 2005, 2005, 2007, 2007\nPlayers Championships (Ireland): 2005, 2006, 2007, 2008, 2009\nPlayers Championships (Las Vegas): 2008\nPlayers Championships (English Midlands): 2008\nPlayers Championships (Nuland): 2009, 2009\nPlayers Championships (Southern England): 2008, 2009\nPlayers Championships (Wales): 2005, 2006\nPlayers Championships (Wigan): 2010\nUK Open Regional (Ireland): 2002, 2004\nUK Open Regional (English Midlands): 2008, 2009\nUK Open Regional (North West England): 2008\nUK Open Regional (South West England): 2010, 2010\nUK Open Regional (Southern England): 2009\nUK Open Regional (Wales): 2003, 2007, 2009\nUK Open Qualifier: 2002, 2004, 2006\nRzuty mistrzów dart w slow motion\n[…] jeśli chcesz rzucać jak Phil Taylor, to zapraszam na […]\n[…] W 2007 roku odniósł zwycięstwo w finale Mistrzostw Świata PDC, pokonując w finale samego Phila Taylora. […]\nNastępny post Online-calculator- łatwy w obsłudze kalkulator dart\nPoprzedni post UniScore- liczenie punktów on-line


Hyzop - uprawa i pielęgnacja - perlyogrodu.pl\nHyzop - uprawa i pielęgnacja\nHyzop jest rośliną wieloletnią (półkrzewem) o silnym zapachu, należącą do rodziny Yasnodeum, pochodzącą z wybrzeża Morza Śródziemnego. Hyzop występuje dziko w Europie, Azji i Ameryce, a także w basenie Morza Śródziemnego.\nHyzop lekarski lub pospolity\nPółkrzew o wzniesionych łodygach do 50 cm wysokości (czasami do 70 cm), u podstawy zdrewniałych. Liście są małe. Kwiaty o różnych kolorach (białe, różowe lub niebieskie) ułożone są w kwiatostany. Kwitnie długo, od czerwca do sierpnia (w chłodniejszych regionach od lipca do września), a owoce hyzopu dojrzewają od sierpnia do września. W stanie dzikim występuje na stepach, zboczach górskich i żwirowiskach.\nNiewiele różni się wyglądem od hyzopu. Jest to również półkrzew, który osiąga wysokość 20-50 cm. Kwiaty mają niebieski kolor i wydzielają silny balsamiczny zapach. Hyzop kredowy jest rośliną pionierską, która rośnie w pokładach kredy. Jest to rzadka roślina, wpisana do Czerwonej Księgi Rosji i Ukrainy. Działalność człowieka i wypas są czynnikami ograniczającymi rozprzestrzenianie się tego gatunku.\nTa półkrzewiasta roślina tworzy rozgałęzione krzewy o wysokości do 50 cm. Jej liście mają przyjemny anyżkowy aromat, który jest najbardziej wyczuwalny po ich rozgnieceniu. Kwiaty są koloru lawendowego, jadalne i wyglądają bardzo ładnie w sałatkach. Ważne jest, aby wiedzieć, że hyzop jest rośliną zapylającą się krzyżowo. Dlatego uprawiając kilka odmian, należy zapewnić im izolację przestrzenną. Jest to jednak trudne do osiągnięcia na małych działkach.\nRoślina ta jest bardzo odporna na suszę i wytrzymała na mróz. Preferuje miejsca otwarte, słoneczne i umiarkowanie wilgotne. Hyzop jest mało wymagający pod względem warunków glebowych i uprawowych. Należy jednak wybierać gleby lekkie, luźne, dobrze zdrenowane, o odczynie lekko zasadowym lub obojętnym. Nasiona mogą kiełkować przez 3 do 4 lat. Yosspum można uprawiać jako sadzonkę lub jako rozsadę.\nTerminy wysiewu nasion są różne:\nPierwsza połowa marca na kiełki;\nNa otwartym terenie - kwiecień-maj.\nNasiona wysiewa się w rzędach, jeśli hyzop uprawiany jest bez sadzonek. Głębokość siewu wynosi 0,5-0,8 cm, a rozstawa rzędów około 50-60 cm. Po 1,5 do 2 tygodniach pojawiają się pierwsze pędy. W fazie 6-8 liści siewki są przerzedzane. Odległość między sąsiadującymi roślinami w rzędzie powinna wynosić co najmniej 20 cm.\nSiewki (rozsadę) uzyskuje się wysiewając nasiona do skrzynek rozsadowych, wycinając bruzdy w odległości 5-10 cm od siebie. Hyzop jest dobrze tolerowany przez zbieraczy. Gdy pojawi się kilka liści właściwych, sadzonki przesadzamy do pojedynczych doniczek (torfowych lub plastikowych) lub skrzynek w rozstawie 5x5 cm.\nW wieku 45-60 dni, gdy rośliny mają 5-7 liści, sadzonki powinny być sadzone w otwartym gruncie. Schemat sadzenia hyzopu jest taki sam jak w przypadku metody beznasiennej. Kwitnienie następuje w pierwszym roku. Masowe kwitnienie obserwuje się jednak dopiero od drugiego roku życia. Z wiekiem liście i kwiaty stają się coraz mniejsze. Z tego powodu hyzop powinien być uprawiany przez 4-5 lat, a następnie zwykle zastępowany nowymi roślinami.\nRoślina ta jest najlepiej rozmnażana przez nasiona, ale może być również rozmnażana wegetatywnie. Hyzop jest często rozmnażany przez sadzonki pędowe, sadzonki korzeniowe i podział krzewu. Rozmnażanie przez sadzonki odbywa się wiosną i latem. Jest to dobra metoda, jeśli masz już hyzop i chcesz nowe rośliny dla siebie lub do dzielenia się z przyjaciółmi.\nW tym celu należy wyciąć z rośliny matecznej kawałki łodyg o długości 10 cm, wbić je w ziemię, podlać i zacienić po raz pierwszy. Idealnie byłoby użyć noża. Nie jest to jednak konieczne, ponieważ sadzonki szybko się ukorzeniają i łatwo się przyjmują. 3 do 4-letnie rośliny hyzopu rozmnażać przez podział krzewu. Odbywa się to głównie wiosną.\nJak dbać o hyzop\nDojrzałe rośliny nie wymagają wielu zabiegów pielęgnacyjnych: wymagają niewiele wody lub nie wymagają jej wcale, praktycznie nie mają szkodników, są odporne na choroby i łatwo zimują bez okrycia. Pielęgnacja polega głównie na okresowym spulchnianiu i odchwaszczaniu. Podlewanie odbywa się 2-3 razy w sezonie w zależności od potrzeb. Dawka podlewania wynosi 15-20 litrów na 1 m².\nNiezbędne jest przycinanie - przycinanie pędów nadaje krzewowi półkolisty kształt i pozwala hyzopowi obficie kwitnąć dzięki rozgałęzionym pędom. Przycinanie odbywa się jesienią i pozostawia pędy o wysokości 12-15 cm. Dla lepszego krzewienia się młodych roślin pędy można przycinać również wiosną. Unikać samosiewu w celu uzyskania nasion. Gdy pierwsze nasiona zaczną brązowieć, należy odciąć kwiatostany, rozłożyć je cienką warstwą na kartce papieru i pozostawić do dojrzewania. Przycinanie kwiatostanów i usuwanie zużytych kwiatostanów również chroni krzewy przed wyczerpaniem.\nPrzydatne właściwości hyzopu\nHyzop jest super wszechstronną rośliną! Jest to roślina miododajna, przyprawowa, ozdobna, aromatyczna, lecznicza i fitoncydowa. Obficie kwitnące krzewy wydzielają silny zapach i przyciągają do ogrodu wiele owadów zapylających. A miód hyzopowy jest uważany za jeden z najlepszych.\nHyssop jest poszukiwany w projektowaniu krajobrazu ze względu na jego dekoracyjny i bezpretensjonalny charakter. Dobrze rośnie w ogrodach skalnych i alpejskich, dobrze łączy się z wszelkimi roślinami pachnącymi i ozdobnymi oraz doskonale komponuje się z rabatami w różnych stylach. Hyzop jest łatwy do cięcia i może być stosowany jako niski żywopłot. Uważa się, że hyzop zwiększa plony winogron. Nie należy jednak sadzić obok niego roślin rzodkiewki lub rzodkwi, ponieważ je przygnębia.\nJako roślina lecznicza, hyzop posiada kompleks korzystnych właściwości. W medycynie stosowany jest jako skuteczny środek tonizujący, przeciwzapalny, wspomagający gojenie ran, przeciwbólowy, przeciwskurczowy i uspokajający. Surowcem leczniczym są zioła (liście i kwiatostany), które stosuje się zarówno świeże jak i suszone do sporządzania herbat, naparów, odwarów.\nHyzop jest używany w kuchni jako przyprawa. Dodaje się go do sałatek, sosów, zup, drugich dań, używa się go do konserwowania warzyw, wyrobu likierów i aromatyzowania win. Jak już wspomniałam, kwiaty anyżku pięknie wyglądają w sałatkach.\nTo wszystko, co chciałem wam powiedzieć o tej wspaniałej roślinie. Znasz już korzyści płynące z uprawy hyzopu. Ta wieloletnia i niewymagająca roślina zasługuje na miejsce na rabatach i w ogrodzie warzywnym. Uprawiaj hyzop i ciesz się jego pięknem i korzyściami.


Tersilat - aerozol (Terbinafine, Terbinafina) preparaty: - cena, dawkowanie, wskazania leku - LEKInfo24.pl\nTersilat - aerozol (Terbinafine, Terbinafina) preparaty:\naerozol na skórę, roztwór 10 mg/g 1 but. 30 ml 75+: n.d. Odpłatność: 100%\t Opłata pacjenta (zł): 23,50 Cena 100% (zł): 23,50 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny\nTersilat - aerozol\nZakażenia grzybicze skóry wywołane przez dermatofity: grzybica stóp, grzybica fałdów skórnych, grzybica skóry gładkiej.\nPrzed zastosowaniem preparatu należy dokładnie oczyścić i osuszyć powierzchnię skóry, na którą będzie nanoszony preparat. Rozpylić aerozol na zmienione chorobowo miejsca na skórze i ich okolice, tak aby pokryć je w całości cienką warstwą preparatu. Po zastosowaniu preparatu należy umyć ręce.\nCzas leczenia i częstość stosowania preparatu: grzybica stóp - raz na dobę przez tydzień, grzybica fałdów skórnych - raz na dobę przez tydzień, grzybica skóry gładkiej - raz na dobę przez tydzień; łupież pstry - 2 razy na dobę przez tydzień. Poprawa objawów następuje w ciągu kilku dni. Nieregularne stosowanie lub przedwczesne przerwanie leczenia zwiększa ryzyko nawrotu choroby. Jeśli po 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia nie stwierdza się poprawy stanu chorego, należy zweryfikować diagnozę.\nNie zaleca się stosowania preparatu u dzieci, ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie pacjentów.\nBrak danych wskazujących, że leczenie pacjentów w podeszłym wieku wymaga innego dawkowania lub że u tych pacjentów mogą pojawiać się działania niepożądane odmienne od obserwowanych u młodszych pacjentów.\nNie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu podczas karmienia piersią; niemowlęta i małe dzieci nie powinny mieć dostępu do leczonej skóry, w tym skóry piersi.\nMogą wystąpić: zaczerwienienie skóry, świąd, pieczenie, objawy podrażnienia skóry w miejscach stosowania preparatu. Rzadko: reakcje alergiczne, takie jak świąd, wysypka, pęcherzowe zapalenie skóry i pokrzywka.\nNależy chronić oczy przed kontaktem z preparatem. Preparat nie powinien być stosowany na skórę twarzy. Ostrożnie stosować w miejscach, które mogą zostać podrażnione przez zawarty w preparacie alkohol.


Pijany Kierowca Volkswagena - Twoje Miasto Przeworsk\n51-letni mieszkaniec powiatu przeworskiego, wsiadł za kierownicę volkswagena, mając 2,5 promila alkoholu. Mężczyzna wjechał na prywatną posesję i uderzył w stojącego tam hyundaia . Za swoje zachowanie odpowie teraz przed sądem. Grozi mu do 2 lat pozbawienia wolności i wieloletni zakaz prowadzenia pojazdów.\nDzisiaj przed godz.7 policjanci zostali powiadomieni o zdarzeniu, do jakiego doszło na ul. Tkackiej w Przeworsku. Przybyli na miejsce policjanci ustalili, że kierujący volkswagenem passatem, 51-letni mieszkaniec powiatu przeworskiego, wjechał na prywatą posesje i uderzył w zaparkowanego tam Hyundaia. Siła uderzenia była na tyle duża, że samochód uderzył jeszcze w ogrodzie posesji.\nBadanie stanu trzeźwości wykazało, że 51-latek, kierujacy passatem, miał 2,5 promila alkoholu w organizmie.\nZa jazdę w stanie nietrzeźwości odpowie przed sądem. Grozi mu do 2 lat pozbawienia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz wysoka grzywna.


Podłączenie silnika 11kW do sprężarki - elektroda.pl\njaximus 01 Wrz 2010 15:07 3443 7\n#1 01 Wrz 2010 15:07\nJak podłączyć silnik 11kW do sprężarki tak żeby był automatycznie wyłączany wył. cisnieniowym i równocześnie pracował w układzie gwiazda-trójkat??\n#2 01 Wrz 2010 15:17\nJak podłączyć silnik do sprężarki 11kw\nPowinno być- Jak podłączyć silnik do sprężarki 11kW\ntak żeby byl\nPowinno być- tak żeby był\n3- Czy posiadasz schemat, a jeśli nie, to czy posiadasz umiejętność czytania (rozumienia) schematów?\n#3 01 Wrz 2010 16:21\nNie mam problemu z czytaniem schematów, ale jaki to ma związek z moim zapytaniem?\nSchematu nie posiadam stąd moj post. Może ktoś już pracował nad czymś podobnym??\nMoże byś jednak zechciał poprawić pisownię swojego postu? [retrofood]\n#4 01 Wrz 2010 18:59\nNie mam problemu z czytaniem schematów\n#5 09 Wrz 2010 03:54\n(Pamiętam twoje posty , miałeś problem z pracą tej sprężarki ). WSZYSTKIE sprężarki rozłącza wyłącznik ciśnieniowy a układ trójkąt - gwiazda na przekaźniku czasowym. Spada ciśnienie włącza się elektrozawór spustowy i w tym samym pierwszy bieg po ok 6Sek. drugi bieg zawór zamyka się i wtedy jest normalna praca sprężarki . PRACĘ rozłancza wył. ciśnieniowy\n#6 09 Wrz 2010 15:18\nBardzo fajnie też można to zrobić na jakimś przekaźniku logicznym, np. LOGO Siemens. Jest to rozwiązanie ciut droższe, ale nowocześniejsze i dające wiele możliwości takich jak np.: czujnik zaniku fazy, licznik godzin pracy, komunikaty serwisowe o wymianie oleju i wiele innych.\n#7 09 Wrz 2010 16:00\nNo można też na PLC z wizualizacją... I jeszcze falownik dodać... Zamiast włącznika ciśnienia przetwornik 4-24mA, to samo zamiast czujniku zaniku ciśnienia oleju\nTylko pozostaje pytanie po co i do czego ?\n#8 09 Wrz 2010 21:43\nWg mnie licznik czasu pracy w sprężarce (regularna wymiana oleju, serwisowanie), czujnik zaniku fazy, sterowanie rozruchem gwiazda-trójkąt to bardzo ważne podzespoły potrzebne do bezpiecznego i prawidłowego funkcjonowania takiego urządzenia. A dlaczego nie zastosować przekaźnika logicznego? Kupić wszystko osobno potrzebne do zbudowania takiego układu i zsumować to wyjdzie koszt takiego przekaźnika. A stosując go minimalizujemy rozmiary i pozbywamy się wiązki przewodów. Chyba do tego zmierza postęp techniczny.\nNikt nie pisał o falownikach, wizualizacjach i innych rzeczach szyderczo\nwspomnianych przez kolegę. Z resztą każdy kieruje się w swojej pracy jakimiś standardami. Nie musimy się zgadzać, ale się szanujmy.\nPodobne tematy Podłączenie silnika 11kW do sprężarki\nPierwsze słyszę żeby ktoś chciał łączyć silnik 3kW przez włącznik gwiazda trójkąt. W większości przypadków jest to niemożliwe (napięcie trójkąta 230V)... (21)\nNajprawdopodobniej tak: czerwony do zera biały bezpośrednio do fazy czarny przez kondensator do fazy. Pozdrawiam ========================== ... (2)\nbo mam włozony 3xc20 i wywala go jesli mozna to prosił bym o jak najszybsza odpowiedz niema niewiem jaki jest In i niema dlaszych parametrów,Daj 32A .... (3)\nWitam. Nurtuje mnie pewne pytanie. Jaki bezpiecznik powinien być zastosowany do zabezpieczenia silnika 11kW którego dane są przedstawione na zdjęciu. ... (20)


6 sierpnia 2015 | rzym1.pl\nDaily Archives: 6 sierpnia 2015\nPlanujesz w nadchodzącym czasie przekształcić wystrój swojego mieszkania? Chcesz kupić nowe meble, które nadadzą nie byle jaki nastrój, a jednocześnie będą cechować się najlepszą jakością a także długą wytrzymałością? O ile tak to do perfekcji trafiłeś, jako że nasze meble spełniają wszystkie wymienione warunki. Jesteśmy firmą działającą od 1994 roku. Nasza specjalność przede wszystkim obejmuje meble na zamówienie, co robimy z sukcesem od wielu lat. Naszą działalnością z początkiem obejmujemy warszawski Ursynów, lecz od niedawna posiadamy także placówkę w Piasecznie. Specjaliści, których zatrudniamy posiadają bardzo duże doświadczenie w sprzedaży a także doradztwie wyboru mebli. Poprzez indywidualne podejście do klienta dbamy o to, aby przedmioty wykonywane przez nas były do perfekcji dopasowane do wnętrza klienta. Chcemy w najlepszy możliwy sposób wykorzystać wolną przestrzeń, dlatego precyzyjnie projektujemy wizualizacje wnętrza do momentu kiedy każdy nasz kupujący nie zaakceptuje proponowanego projektu. Dla nas priorytetem jest właściwe nastawienie do klienta, dlatego każdy z nich posiada od nas indywidualnie wykonaną wycenę z uwzględnieniem wszystkich żądań. To co wyróżnia naszą firmę w stosunku do innych to zjawisko, że posiadamy również ekipy monterskie z dużym doświadczeniem, które sprawnie a także precyzyjnie wykonują swoją pracę. Wykonujemy również serwis gwarancyjny, dzięki czemu każda usterka zostanie naprawiona tak szybko jak to wyłącznie możliwe. Nasza oferta zawiera meble firmy Komandor pośród których proponujemy meble kuchenne, sypialniane, salonowe a także łazienkowe. Pomagamy udzielać konsultacji naszym klientom w każdym zakupie uwzględniając ich wymagania, a w następnej kolejności po wykonaniu pomiarów, projektów zajmujemy się kompleksowo całą resztą. O ile jesteś zainteresowany nawiązaniem współpracy to koniecznie przejrzyj naszą stronę internetową a także obejrzyj wykonane przez nas prace. Od tego czasu skontaktuj się z nami, a my zajmiemy się całą resztą. Zaufało nam wielu klientów, zaufaj a także Ty!\n6 sierpnia 2015 | autor | Leave a comment\nmeble, sklep meblowy\nZabawki są całym światem właściwie każdego dziecka. Czy którekolwiek z nich nie lubi się nimi bawić? Czy wyobraża sobie życie bez nich? Czy my, już jako dorośli ludzie wyobrażamy sobie nasze dzieciństwo bez zabawek? Co prawda w zamierzchłych czasach nie było tak dużego wyboru zabawek jak w dzisiejszych czasach, lecz zawsze ktoś coś sobie znalazł do zabawy i się tym samym dobrze cieszył. Teraz można nasze pociechy rozpieszczać aż do bólu. W jakimkolwiek sklepie zarówno stacjonarnym, jak i w Necie aż roi się od zabawek różnego typu. Jeszcze żeby było tego mało, co jakiś czas wytwórcy zabawek prześcigają się w tworzeniu nowych i zaskakujących zabawek. Mamy więc niezły mętlik w głowie, jaką zabawkę kupić dla dziecięcia. Wystarczy pójść do marketu, w którym możemy nabyć zabawki. Jaki jest rezultat? Zazwyczaj regały aż się uginają pod zabawkami dla dziewczynek oraz chłopców. Różnego rodzaju zabawki, gry, puzzle i tym podobne są więc na wyciągnięcie ręki. Jak wiadomo każde dziecko wpuszczone w ten dział samemu żeby oszalało z radości, że może brać co tylko mu się podoba. Nie jest to jednak wskazane, chyba, że ktoś dysponuje grybym portfelem. Odpowiednim jednak wyjściem jest dobranie zabawki, jaka może również cieszyć, bawić oraz uczyć. To właśnie poprzez zabawę najwięcej dzieci się uczą. Zajrzyjcie do naszego sklepu, w którym przygotowaliśmy wiele atrakcyjnych rozwiązań dla Waszych pociech. Niezwykle dobra jakość za umiarkowaną ceną. Czekamy właśnie na Ciebie. Jest w czym wybierać.\nOnline toy store, Toys uk\nPrawie każda przedstawicielka płci pięknej miała swego czasu apaszkę. Zdecydowana część z nich zaopatruje się w zwyczajne modele w sklepach. Zazwyczaj nie zauważamy wagi szala, czy też apaszki. Taki delikatny dodatek może odmienienia zwykłej kreacji. Rzadko Dziewczyny wybierają szale zrobione z delikatnego kaszmiru, a to błąd, te wyroby są cudowne. Dają niebywałe ciepło oraz komfort noszenia. Co prawda cena sklepowa z reguły jest stosunkowo wysoka, dlatego trzeba poszukać szal damski z delikatną domieszką tańszych tkanin, na przykład akryl. Wybrany szal kaszmirowy w purpurze jest także perfekcyjnym prezentem. Do zimowego outlooku dobrze nada się elegancki szal z kaszmirowej wełny. Osobnym tematem może być podkreślenie stylizacji służbowych wtedy genialnie nadaj się damska apaszka. Zazwyczaj jest w formie kwadratu, a na brzegach jest lekko obszyta. Większość fabryk wytwarza je z poliestru. Ten wyrób pozostaje nienaturalny. Co więcej, modele zrobione z jedwabiu cięgle są niezwykle cenne. Z reguły trzeba jednak wydać więcej aby używać taki model. Jeśli chcemy nosić większą apaszkę musimy wybrać produkt w kroju chusty damskiej. Szale to bardzo istotny aspekt damskiego outlooku, z tego powodu dziewczyny zaopatrują się w ich duże ilości. Takie tendencje nakłaniają sprzedawców do zapewnienia nowych kolekcji z roku na rok. W prawie każdym mieście kobiety mają zagwozdkę z kupieniem dodatków, tym bardziej w Poznaniu. Co prawda nadal wybór tych produktów w sieci pozostaje nieduży. Kobiety zazwyczaj kupują w sieciówkach, a w sieci towary są lepszej jakości oraz w niższej cenie. Wszystkie kobiety oczekują trochę luksusu właśnie dlatego produkujemy szaliki w naszej firmie. Gorąco Zapraszamy do zobaczenia powyższej strony.\nsklep internetowy, Szale Jedwabne, Szaliki, Szaliki Damskie, Uniqueyou