Topiramate Arrow 200 mg | Centrum Informacji o Leku\nCo to jest lek Topiramate Arrow i w jakim celu się go stosuje\nInformacje ważne przed zażyciem leku Topiramate Arrow\nJak stosować lek Topiramate Arrow\nJak przechowywać lek Topiramate Arrow\n1. CO TO JEST LEK TOPIRAMATE ARROW I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE\nTopiramate Arrow należy do grupy leków używanych w leczeniu padaczki. Topiramat wpływa na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za wysyłanie bodźców do nerwów.\nLek Topiramate Arrow jest stosowany w leczeniu padaczki, w tym uogólnionej pierwotnej padaczki i padaczki z napadami częściowymi lub bez wtórnie uogólnionymi.\nLek Topiramate Arrow jest stosowany jako jedyny lek lub w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.\n2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZAŻYCIEM LEKU TOPIRAMATE ARROW\nKiedy nie stosować leku Topiramate Arrow\njeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na topiramat\njeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na pozostałe składniki leku Topiramate Arrow (patrz\npunkt 6 - Dalsze informacje);\nKiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Topiramate Arrow\nNależy zwrócić się do lekarza w przypadku, gdy:\npacjentce w ciąży, planującej ciążę lub karmiącej piersią przepisano lek Topiramate Arrow w celu leczenia padaczki - patrz punkt poniżej „Ciąża i laktacja" dla uzyskania dalszych informacji.\nu pacjenta występują lub występowały w przeszłości choroby nerek lub wątroby\nu pacjenta występowały kamienie nerkowe w przeszłości lub występowały w rodzinie. W przypadku, gdy to miało miejsce, pacjent powinien spożywać duże ilości płynów i unikać tłustej diety z małą zawartością węglowodanów ponieważ może to zwiększać ryzyko występowania kamieni nerkowych.\njeśli wystąpi nagła krótkowzroczność i (lub) ból oczu. Należy wtedy natychmiast zgłosić się do lekarza ponieważ lek ten może spowodować nagłe wystąpienie jaskry u niewielkiej liczby pacjentów.\nu pacjenta wystąpią zmiany nastroju, uczucie przygnębienia lub myśli samobójcze, należy bezwzględnie porozumieć się z lekarzem.\nPodczas stosowania topiramatu może wystąpić zmniejszenie masy ciała (lub brak zwiększenia masy ciała). 2 tego powodu właściwe jest regularne monitorowanie przez lekarza masy ciała pacjenta lub dziecka i jeśli to konieczne zmiana diety.\nU pacjentów stosujących topiramat badanie krwi może czasami wykazać niewielkie zwiększenie kwasoty spowodowane zmniejszonym stężeniem dwuwęglanów we krwi. Jeśli to konieczne, lekarz będzie monitorować te zmiany i może dostosować dawkę zażywanego topiramatu.\nLeczenie lekiem Topiramate Arrow może spowodować zmniejszone pocenie się a w następstwie zwiększenie temperatury ciała szczególnie podczas wysiłku lub jeśli jest gorąco. Zjawisko to występuje częściej u dzieci. Ważne jest aby podczas stosowania tabletek pić dużo wody aby uniknąć lub zmniejszyć wystąpienie jakichkolwiek działań niepożądanych związanych ze zwiększeniem temperatury ciała.\nStosowanie leku Topiramate Arrow z innymi lekami\nNależy powiadomić lekarza o stosowaniu wszystkich z wymienionych niżej leków, gdyż mogą one wchodzić w interakcje z lekiem Topiramate Arrow. Lekarz może, w związku z tym, dostosować dawkę topiramatu lub innych leków:\nfenytoina lub karbamazepina (leczenie padaczki), ponieważ mogą one osłabić działanie topiramatu a topiramat może nasilić działanie fenytoiny\ndigoksyna (leczenie niewydolności serca), topiramat może osłabić jej działanie\nhydrohlorotiazyd (leczenie nadciśnienia tętniczego), może nasilić działanie topiramatu\nmetformina (leczenie cukrzycy), może zmienić skuteczność topiramatu\npioglitazon (leczenie cukrzycy), topiramat może osłabić jego działanie\namitryptylina (leczenie depresji), topiramat może nasilić jej działanie\nhaloperydol (leczenie chorób psychicznych), topiramat może nasilić jego działanie\ndiltiazem (leczenie nadciśnienia tętniczego), topiramat może osłabić jego działanie a diltiazem może nasilić działanie topiramatu\nglibenklamid (leczenie cukrzycy), topiramat może osłabić jego działanie\nlit (leczenie depresji), topiramat może zmienić jego działanie.\nJednoczesne stosowanie leku Topiramate Arrow i doustnych leków antykoncepcyjnych\nNależy skontaktować się do lekarzem, jeśli stosuje się lub planuje się stosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych („pigułek"), ponieważ:\nlek Topiramate Arrow może zmniejszyć skuteczność „pigułek". Należy jak najszybciej powiadomić lekarza, jeśli zaobserwuje się jakiekolwiek zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak krwawienie między miesiączkowe lub plamienie. Rozważyć można inne metody antykoncepcji.\nzaleca się wybranie doustnej antykoncepcji ciągłej (bez przerwy tygodniowej)\nStosowanie leku Topiramate Arrow z jedzeniem i piciem\nNie należy pić alkoholu podczas stosowania leku Topiramate Arrow, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.\nZaleca jest stosowanie leku Topiramate Arrow popijając dużą ilością wody, szczególnie podczas wykonywania ćwiczeń lub jeśli jest gorąco.\nW przypadku planowania ciąży lub zajścia w ciążę podczas stosowania leku, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Istnieje możliwość kontynuowania leczenia Topiramate Arrow w ciąży, aby padaczka była pod kontrolą. Lekarz powinien dokonać ponownej oceny leczenia i kontrolować stężenia topiramatu przed ciążą, w czasie ciąży i po jej zakończeniu.\nNie należy karmić piersią podczas stosowania topiramatu bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem prowadzącym.\nLek ten może wywoływać uczucie senności oraz zawroty głowy, przez co może wpływać niekorzystnie na ocenę sytuacji oraz koncentrację. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych pojazdów mechanicznych bez konsultacji z lekarzem.\nWażne informacje o niektórych składnikach leku Topiramate Arrow\n3. JAK STOSOWAĆ LEK TOPIRAMATE ARROW\nLek Topiramate Arrow należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nDorośli i młodzież (dzieci w wieku 12 lat i powyżej)\nW przypadku wyłącznego stosowania topiramatu w leczeniu padaczki zwykła dawka wynosi 100 mg na dobę. Dawkę tę można stosować jako 100 mg raz na dobę lub 50 mg dwa razy na dobę. Lekarz może zmniejszyć lub zwiększyć dobową dawkę w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.\nW przypadku stosowania leku Topiramate Arrow jednocześnie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, zwykła dawka wynosi od 100 mg do 200 mg, zażywana dwa razy na dobę. Jednakże lekarz może zalecić stosowanie większej lub mniejszej dawki leku.\nW przypadku, gdy pacjent po raz pierwszy stosuje lek Topiramate Arrow lekarz może zalecić znacznie mniejszą dawkę i stopniowo zwiększać ją, zazwyczaj w jednotygodniowych lub dwutygodniowych odstępach czasu. Zawsze należy stosować się ściśle do zaleceń lekarza i w razie jakichkolwiek wątpliwości prosić o wyjaśnienie.\nTopiramat nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.\nJeśli u pacjenta lub dziecka występuje choroba nerek lub wątroby, lekarz może zalecić mniejszą dawkę leku.\nJeśli pacjent lub dziecko jest hemodializowane, lekarz może zwiększyć dawkę topiramatu w dni wykonywania hemodializy. Należy w razie wątpliwości porozumieć się z lekarzem i stosować się do jego zaleceń.\nTabletki powinny być zażywane w całości i popijane szklanką wody. Nie należy tabletek żuć, rozdrabniać lub łamać. Tabletki są zwykle zażywane dwa razy na dobę (np. rano i wieczorem) i mogą być przyjmowane przed, w czasie i po posiłkach.\nZażycie większej niż zalecana dawki leku Topiramate Arrow może wywoływać zawroty głowy, pobudzenie, uczucie przygnębienia lub senność i ból głowy niewyraźne lub podwójne widzenie, zaburzenia mowy, problemy z koordynacją lub ból żołądka. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pojechać do najbliższego szpitala. Należy pamiętać o zabraniu ze sobą opakowania i pozostałych tabletek.\nPominięcie zażycia leku Topiramate Arrow należy zażyć pominiętą dawkę tak szybko, jak to jest możliwe. Jeśli zbliża się już pora zastosowania kolejnej dawki, należy zaniechać zażycie pominiętej dawki i przyjąć następną o określonej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.\nPrzerwanie stosowania leku Topiramate Arrow może spowodować częstsze występowanie\nnapadów drgawkowych lub nagłego pogorszenia bólów głowy. Należy pamiętać o regularnym zażywaniu leku aż do momentu przerwania stosowania leku zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu stosowania leku Topiramate Arrow, zaprzestanie leczenia zazwyczaj odbywa się stopniowo, przez okres kilku tygodni.\nWażne jest aby postępować zgodnie z zaleceniami lekarza.\nJak każdy lek, Topiramate Arrow może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.\nW razie zaobserwowania takich objawów jak wysypka, swędzenie, powstawanie pęcherzy lub innych objawów dotyczących skóry, oczu, ust lub narządów płciowych albo wystąpienia zwiększonej temperatury ciała, należy przerwać stosować lek Topiramate Arrow i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.\nU pacjentów zażywających lek Topiramate Arrow mogą mieć myśli dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójcze. W razie zaobserwowania u siebie takich objawów kiedykolwiek, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pojechać do szpitala.\nBardzo często (prawdopodobnie występujące u więcej niż u 1 na 10 osób)\nproblemy z pamięcią i zwolnienie myśli\nuczucie kłucia i pieczenia\nbezład (problemy z kontrolowaniem mięsni)\nCzęsto (prawdopodobnie występujące u mniej niż u 1 na 10 osób):\nbezsenność (problem w zasypianiu)\nzmniejszenie liczby niektórych komórek krwi (leukopenia, niedokrwistość i małopłytkowość)\nkwasica metaboliczna (zwiększenie kwasoty w organizmie)\nwahania nastroju z uczuciem euforii\nzmiany sposobu myślenia\nuczucie pobudzenia lub agresji\nkrwawienie w obrębie skóry z małych naczyń (plamica)\nkamienie nerkowe (mogą powodować obecność krwi w moczu, ból w dolnej części pleców lub w okolicy narządów płciowych)\nmimowolne ruchy oczu (oczopląs)\nNiezbyt często (prawdopodobnie występujące u mniej niż u 1 na 100 osób)\nzaburzenia osobowości (zamiana sposobu myślenia, odczuwania i zachowania)\nstan zapalny owłosionej skóry głowy\nzmniejszenie aktywności ruchowej (hypokinezja)\nRzadko (prawdopodobnie występujące u mniej niż u 1 na 1000 osób);\nneutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili - białych komórek krwi)\nZarówno u dzieci jak i dorosłych, zazwyczaj podczas pierwszego miesiąca stosowania topiramatu występowały rzadko niewyraźne widzenie i (lub) ból i zaczerwienienie oczu. Może to wskazywać na wzrost ciśnienia w gałce ocznej (jaskra). Jeżeli wystąpi jakikolwiek z powyższych objawów, szczególnie podczas pierwszych tygodni leczenia, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. W przypadku, gdy lekarz stwierdzi wzrost ciśnienia w gałce ocznej może doradzić jak przerwać stosowanie leku Topiramate Arrow i może skierować na specjalistyczne leczenie okulistyczne. Może zaistnieć również konieczność ponownej wizyty u specjalisty w celu zapewnienia odpowiedniego leczenia padaczki.\nW czasie stosowania leku Topiramate Arrow może wystąpić znaczne i postępujące zmniejszenie masy ciała. W takim przypadku lekarz może chcieć systematycznie kontrolować masę ciała pacjenta lub dziecka i jeśli to konieczne zalecić zmianę diety.\nBadania krwi pacjentów wykazywały niekiedy nieznaczną kwasicę. W razie konieczności lekarz może zalecić kontrolę kwasicy i dostosować zażywaną dawkę topiramatu.\nBardzo rzadko po zaprzestaniu stosowania topiramatu opisywano zapalenie wątroby i niewydolność wątroby a także drgawki.\nJeśli nasili się którekolwiek z działań niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.\n5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK TOPIRAMATE ARROW\nNie stosować leku Topiramate Arrow po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.\nButelki HDPE: Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty, w celu ochrony przed wilgocią.\nCo zawiera lek Topiramate Arrow:\nSubstancją czynną leku jest topiramat (każda tabletka zawiera 200 mg topiramatu).\nOpadry AMB 80W64830 Pink o składzie:\nJak wygląda lek Topiramate Arrow i co zawiera opakowanie\nRóżowa, okrągła, powlekana tabletka z napisem „TI ponad 200" po jednej stronie i nadrukiem „>" po drugiej stronie.\nTopiramate Arrow jest dostępny w blistrach po 28 lub 56 tabletek powlekanych, w tekturowym pudełku.\nTopiramate Arrow jest dostępny w butelkach HDPE zawierających po 28 lub 100 tabletek powlekanych, w tekturowym pudełku.\nArrow Pharm (Malta) Limited, 62 Hal Far Industrial Estate, Birzebbugia, BBG06, Malta\nSelamine Limited T/A Arrow Generics Limited, Unit 4, Willsborough Cluster,\nClonshaugh Industrial Estate, Clonshaugh, Dublin 17, Irlandia\nBE Topiramaat Arrow Generics 200 mg Filmomhulde tabletten\nCZ Topiramate Arrow 200 mg\nDK Topiramate Arrow\nFR Topiramate Arrow comprime pellicule\nDE Topira-Q 200 mg Film-tabletten\nHU Topiramate Arrow 200 mg\nIE Topirama 200 mg Tablets\nIT Topiramate Arrow 200 mg\nMT Topiramate 200 mg Tablets\nNL Topiramaat Arrow 200 mg Filmomhulde tabletten\nNO Topiramate Arrow\nPL Topiramate Arrow\nPT Topiramato Arrowblue 200 mg\nSI Topiramate Arrow 200 mg\nSK Topiramate Arrow 200 mg\nUK Topiramate 200 mg Tablets\nData zatwierdzenia ulotki: 13.03.2008 r.\nTopiramate Arrow; 200 mg, tabletki powlekane\nKażda tabletka zawiera 200 mg topiramatu (Topiramatum).\nTabletka powlekana zawiera 82,00 mg laktozy bezwodnej.\nRóżowa, okrągła, powlekana tabletka z napisem "TI ponad 200" po jednej stronie i nadrukiem ">" po drugiej stronie.\nDorośli i młodzież (w wieku 12 lat i powyżej): Leczenie uzupełniające u pacjentów z padaczką z napadami częściowymi i (lub) uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi.\nDorośli i młodzież (w wieku 12 lat i powyżej): Monoterapia u pacjentów z padaczką z napadami częściowymi i (lub) uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi.\nW celu uzyskania optymalnej kontroli napadów padaczkowych zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży w wieku powyżej 12 lat zaleca się rozpoczynanie leczenia od małej dawki, a następnie stopniowe jej zwiększanie do osiągnięcia dawki skutecznej aby uniknąć zależnych od dawki działań niepożądanych.\nNie ma konieczności kontrolowania stężeń leku Topiramate Arrow 200 mg w osoczu krwi w celu uzyskania optymalnego wyniku leczenia.\nW przypadku dawek, których nie można podać stosując omawiany produkt leczniczy, istnieje możliwość wykorzystania innych mocy niniejszego produktu lub innych postaci farmaceutycznych, jak również innych dostępnych produktów leczniczych.\nTabletki nie powinny być dzielone lub łamane.\nProdukt Topiramate Arrow może być przyjmowany z posiłkami lub niezależnie od nich, popijając wystarczającą ilością płynu.\nMonoterapia u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej)\nLeczenie powinno być rozpoczęte od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez jeden tydzień. Następnie, w odstępach jedno- lub dwutygodniowych, dawkę należy stopniowo zwiększać o 25, mg lub 50 mg na dobę, podzielone na dwie dawki. W przypadku, gdy pacjent nie toleruje powyższego schematu zwiększania dawki, można ją zwiększać o mniejsze ilości lub w dłuższych odstępach czasowych. Stopniowe zwiększanie dawki powinno być przeprowadzane na podstawie odpowiedzi na leczenie.\nU dorosłych zalecana docelowa dawka początkowa produktu Topiramate Arrow w monoterapii wynosi 100 mg na dobę, a maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 400 mg.\nW przypadku odstawiania jednoczesnego stosowania innych leków o działaniu przeciwpadaczkowym w celu stosowania topiramatu w monoterapii, należy wziąć pod uwagę możliwą zmianę skuteczności kontroli napadów. Jeśli nie ma potrzeby nagłego odstawienia stosowanych jednocześnie innych leków przeciwpadaczkowych z uwagi na bezpieczeństwo pacjenta, zaleca się stopniowe zmniejszanie ich dawki o jedną trzecią, w odstępach dwutygodniowych.\nW przypadku odstawienia leków indukujących enzymy może nastąpić zwiększenie stężenia topiramatu w osoczu krwi. W uzasadnionych klinicznie przypadkach konieczne może być zmniejszenie dawki topiramatu.\nPowyższy schemat dawkowania zalecany jest u wszystkich dorosłych, w tym, pacjentów w wieku podeszłym, u których jednocześnie nie występują choroby nerek (patrz punkt 4.4.).\nLeczenie uzupełniające u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej)\nLeczenie powinno być rozpoczęte od dawki 25 mg do 50 mg, podawanej wieczorem przez jeden tydzień. Następnie, w odstępach jednotygodniowych lub dwutygodniowych, dawkę należy stopniowo zwiększać o 25 mg lub 50 mg na dobę, podzielone na dwie dawki. W przypadku, gdy pacjent nie toleruje powyższego schematu stopniowego zwiększania dawki, można ją zwiększać o mniejsze ilości lub w dłuższych odstępach czasowych. Stopniowe zwiększanie dawki powinno być przeprowadzane na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie.\nNajmniejsza dawka skuteczna stosowana w leczeniu uzupełniającym w badaniach klinicznych wynosiła 200 mg na dobę. Dlatego też uznaje się ją za minimalną dawkę skuteczną. Zwykle dawka dobowa wynosi 200 mg do 400 mg, podzielone na dwie dawki. U niektórych pacjentów maksymalna skuteczność osiągana jest po pojedynczej dawce dobowej. U innych pacjentów wymagana jest maksymalna dawka dobowa - 800 mg.\nU pacjentów z umiarkowanym (klirens kreatyniny 30 do 69 ml/min) i ciężkim (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) zaburzeniem czynności nerek zaleca się rozpoczęcie leczenia od połowy dawki stosowanej zazwyczaj i stopniowe zwiększanie dawki w mniejszych ilościach oraz dłuższym czasie niż zazwyczaj. Tak jak w przypadku wszystkich pacjentów, stopniowe zwiększanie dawki należy przeprowadzać na podstawie odpowiedzi na leczenie, pamiętając, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek czas potrzebny do osiągnięcia optymalnego stężenia topiramatu w osoczu może być wydłużony po każdej zmianie dawki. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek, optymalne stężenie topiramatu w osoczu jest osiągane po 10 do 15 dniach stosowania, podczas gdy u pacjentów z prawidłową czynnością nerek występuje po 4 do 8 dniach stosowania.\nTopiramat usuwany jest z osocza za pomocą hemodializy. Dlatego też, w dniu wykonania hemodializy należy podać dodatkową dawkę topiramatu równą połowie dawki dobowej. Dodatkową dawkę należy podać w dwóch dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy. Dawka dodatkowa może być różna w zależności od parametrów sprzętu zastosowanego do hemodializy. Tak jak w, przypadku wszystkich pacjentów, stopniowe zwiększanie dawki należy przeprowadzać na podstawie odpowiedzi na leczenie (np. kontrola napadów padaczkowych, uniknięcie działań niepożądanych).\nLeki przeciwpadaczkowe, łącznie z produktem Topiramate Arrow powinny być odstawiane stopniowo, aby zredukować możliwość zwiększenia częstości napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych dawki zmniejszane były o 50 mg do 100 mg na dobę w odstępach jednotygodniowych. U niektórych pacjentów zmniejszanie dawki przeprowadzono szybko, bez powikłań klinicznych.\nTopiramat i jego metabolity głównie wydalane są przez nerki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Może występować akumulacja leku, a czas uzyskania optymalnego stężenia może być dłuższy. Podczas dostosowywania dawki należy zachować dłuższe odstępy czasu niż zazwyczaj (patrz punkt 4.2).\nDane dotyczące stosowania produktu leczniczego Topiramate Arrow u dzieci w wieku poniżej 12 lat są ograniczone.\nPodczas stosowania topiramatu właściwe nawadnianie jest ważne. Nawadnianie może zmniejszyć ryzyko wystąpienia kamicy nerkowej (patrz niżej). Leczenie topiramatem może zmniejszyć pocenie się, szczególnie u dzieci. Podczas stosowania topiramatu aktywność fizyczna, taka jak ćwiczenia fizyczne lub przebywanie w wysokich temperaturach może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od stresu termicznego (patrz punkt 4.8).\nU niektórych pacjentów, zwłaszcza z predyspozycją do kamicy nerkowej, występuje zwiększone ryzyko powstawania kamieni nerkowych i związanych z tym objawów podmiotowych i przedmiotowych jak: kolka nerkowa, ból w okolicy lędźwiowej lub ból w boku.\nCzynniki ryzyka kamicy nerkowej obejmują wcześniejsze występowanie kamieni, kamicę w wywiadzie rodzinnym i hiperkalcurię. Jednak żaden z tych czynników nie pozwala na jednoznaczne potwierdzenie wystąpienia kamicy nerkowej w czasie leczenia topiramatem. Topiramat może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka powstawania kamieni nerkowych, jeśli stosowany jest jednocześnie z innymi lekami predysponującymi do powstawania kamieni nerkowych (acetazoalmid, triamteren, witamina C więcej niż 2 g na dobę). W trakcie stosowania topiramatu, należy unikać stosowania takich leków oraz diet ketogennych, ponieważ mogą one stwarzać fizjologiczne środowisko, które zwiększa ryzyko powstawania kamicy nerkowej.\nU pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, topiramat należy stosować ostrożnie, ze względu na możliwość zmniejszenia klirensu topiramatu.\nOstra krótkowzroczność i wtórna jaskra z zamkniętym katem\nWystąpienie wtórnej jaskry z zamkniętym kątem jednocześnie z nagłą krótkowzrocznością opisano u niektórych pacjentów stosujących topiramat (patrz także punkt 4.8). Leczenie obejmuje: najszybsze, jak to tylko możliwe w ocenie lekarza prowadzącego, przerwanie stosowania topiramatu i postępowanie w celu obniżenia ciśnienia śródgałkowego.\nPodczas stosowaniu topiramatu może wystąpić hiperchloremiczna kwasica metaboliczna (tzn. zmniejszenie stężenia dwuwęglanów w surowicy krwi poniżej dolnej granicy wartości prawidłowych, podczas braku zasadowicy oddechowej). Zmniejszenie stężenia dwuwęglanów w surowicy jest spowodowane hamującym działaniem topiramatu na aktywność anhydrazy węglanowej w nerkach. Zmniejszenie stężenia dwuwęglanów w surowicy zazwyczaj występuje na początku podawania leku, jednak może się ono pojawić w każdym okresie leczenia. Zmniejszenie takie występuje często i zwykle ma łagodny lub umiarkowany charakter (średnio zmniejszenie o 4 mmol/l po dawkach topiramatu wynoszących 100 mg na dobę lub większych u dorosłych oraz około 6 mg/kg/dobę u dzieci). Rzadko zdarza się, by u pacjentów stężenie dwuwęglanów w surowicy zmniejszało się poniżej 10 mmol/l. Niektóre choroby i sposoby leczenia predysponują do rozwoju kwasicy (takie jak: choroby nerek, ciężkie zaburzenia oddechowe, stan padaczkowy, biegunka, zabiegi chirurgiczne, dieta ketogenna, niektóre leki) mogą działać addytywnie w stosunku do topiramatu odnośnie zmniejszenia stężenia dwuwęglanów w surowicy krwi.\nPrzewlekła kwasica metaboliczna może zwiększać ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych.\nPrzewlekła kwasica metaboliczna u dzieci może spowodować demineralizację kości (krzywica) oraz spowolnić tempo wzrostu. Wpływ topiramatu na wzrost i rozwój kośćca nie został zbadany w populacji dzieci ani dorosłych w sposób systematyczny.\nPodczas leczenia topiramatem zaleca się oznaczanie stężenia dwuwęglanów w surowicy krwi, zwłaszcza u pacjentów ze współistniejącymi chorobami lub stosowanym leczeniem predysponującymi do wystąpienia kwasicy metabolicznej. W przypadku wystąpienia i utrzymywania się kwasicy metabolicznej należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie stosowania topiramatu (poprzez stopniowe redukowanie dawek).\nPodczas stosowania topiramatu obserwowano zwiększone występowanie zaburzeń nastroju (włączając agresję), reakcji psychotycznych i depresji (patrz punkt 4.8), Należy obserwować, czy u pacjentów nie wystąpią objawy depresji i jeśli wskazane, zastosować odpowiednie leczenie.\nW trakcie badań klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, obejmujących zarówno wskazania zatwierdzone, jak i wskazania poddawane badaniom, stwierdzono rzadko występujące próby samobójcze (patrz punkt 4.8). Zgodnie z zasadami dobrej praktyki klinicznej, pacjenci z epizodami depresji w wywiadzie i (lub) skłonnościami do samobójstw powinni być dokładnie monitorowani zwłaszcza na początku leczenia. Należy doradzić pacjentom (i ich opiekunom) bezzwłoczne zwrócenie się o poradę lekarską, jeśli pojawią się myśli samobójcze.\nW badaniach klinicznych u dzieci podczas stosowania topiramatu zaobserwowano zmniejszenie masy ciała lub brak zwiększenia masy ciała. Zaleca się, monitorowanie masy ciała podczas leczenia topiramatem. U pacjentów ze zmniejszeniem masy ciała, można rozważyć zwiększenie ilości spożywanego pokarmu lub stosowanie diety uzupełniającej.\nProdukt leczniczy Topiramate Arrow zawiera laktozę bezwodną. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedobór laktazy (typ Lapp), bądź zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.\nRozpoczęcie stosowania topiramatu jednocześnie z karbamazepiną, kwasem walproinowym lub lamotryginą nie wpływa lub wywiera niewielki efekt na optymalne stężenie tych leków. U niektórych pacjentów jednoczesne stosowanie topiramatu z fenytoiną może powodować zwiększenie osoczowego stężenia fenytoiny. Z tego powodu u pacjentów leczonych fenytoiną, u których wystąpią objawy jej toksyczności, zaleca się monitorowanie jej stężenia.\nStosowanie fenytoiny jednocześnie z karbamazepiną powoduje zmniejszenie stężenia topiramatu w osoczu, prawdopodobnie z powodu indukcji metabolizmu. Rozpoczynanie leczenia lub przerywanie stosowania fenytoiny lub karbamazepiny u pacjentów leczonych topiramatem może powodować konieczność dostosowywania dawki topiramatu. Dostosowywanie dawki należy przeprowadzać stopniowo, w zależności od reakcji pacjenta na lek.\nJednoczesne rozpoczynanie leczenia lub przerywanie stosowania kwasu walproinowego lub lamotryginy nie powoduje klinicznie istotnych zmian stężenia topiramatu w osoczu. U pacjentów leczonych topiramatem stosujących jednocześnie walproinian lub inne leki przeciwpadaczkowe odnotowano rzadko przypadki wystąpienia encefalopatii ze zwiększonym stężeniem amoniaku we krwi lub bez.\nDigoksyna: W badaniu po podaniu pojedynczym wartość AUC zmniejszyła się o 12% z powodu jednoczesnego zastosowania topiramatu. U pacjentów stosujących jednocześnie digoksynę z topiramatem należy starannie monitorować stężenie digoksyny w surowicy. Także po przerwaniu stosowania topiramatu powinno się monitorować stężenie digoksyny w surowicy.\nLeki antykoncepcyjne: W badaniu interakcji farmakokinetycznych u zdrowych osobników, monoterapia topiramatem w dawkach 50 mg/dobę do 200 mg/dobę nie powodowała zmian ekspozycji (AUC) na złożone doustne leki antykoncepcyjne (zawierające 1 mg noretysteronu i 35 µg etynyloestriadolu). Jednakże, w innym badaniu ekspozycja na etynyloestriadol była znacząco zmniejszona w przypadku stosowania jednocześnie topiramatu w dawkach 200, 400 i 800 mg/dobę (odpowiednio o 18%, 21 % i 30%), u pacjentów zażywających także kwas walproinowy, podczas gdy ekspozycja na noretysteron nie uległa zmianie. Nie jest znane kliniczne znaczenie obserwowanych zmian. Należy wziąć pod uwagę zmniejszenie skuteczności działania antykoncepcyjnego i częstszego występowania krwawień między miesiączkowych u pacjentek stosujących leki antykoncepcyjne zawierające estrogen jednocześnie z topiramatem.\nPacjentki stosujące leki antykoncepcyjne zawierające estrogen, powinny zgłaszać lekarzowi prowadzącemu wszelkie zmiany w rytmie krwawień miesiączkowych.\nHydrochlorotiazyd (HCTZ): HCTZ zwiększa ekspozycję na topiramat o średnio 30%. Kliniczne znaczenie obserwowanych zmian nie zostało wyjaśnione, ale zastosowanie HCTZ jednocześnie z topiramatem może wymagać dostosowania dawek topiramatu. Parametry farmakokinetyczne HCTZ nie uległy istotnym zmianom podczas jednoczesnego stosowania topiramatu. Badania laboratoryjne wskazały także na zmniejszone stężenie potasu w surowicy w następstwie podania topiramatu lub HCTZ. które uległo nasileniu wówczas, gdy HCTZ i topiramat stosowano jednocześnie.\nMetformina: W badaniu interakcji leków przeprowadzonym u zdrowych osobników oceniono parametry farmakokinetyczne w osoczu w stanie stacjonarnym metforminy 500 mg podawanej 2 razy na dobę i topiramatu 100 mg stosowanego dwa razy na dobę, gdy leki te zażywane były oddzielnie, oraz gdy metforminę i topiramat podawano jednocześnie. Wyniki badania wykazały, że gdy metformina była podawana jednocześnie z topiramatem, średnie stężenie maksymalne (Cmax) oraz średnie wartości AUC0-12h metforminy ulegały zwiększeniu odpowiednio o 18% i 25%, podczas gdy klirens leku zmniejszył się o 20%. Znaczenie kliniczne wpływu topiramatu na farmakokinetykę metforminy jest niejasne. Po doustnym podaniu topiramatu jednocześnie z metforminą, jego klirens ulega zmniejszeniu. Zakres zmian klirensu topiramatu nie jest znany. Kliniczne znaczenie wpływu metforminy na farmakokinetykę topiramatu jest niejasne. Podczas rozpoczynania lub przerywania\nstosowania topiramatu u pacjentów leczonych metforminą należy zwrócić szczególną uwagę na właściwe monitorowanie parametrów cukrzycy.\nInterakcje z alkoholem: Jednoczesne stosowanie topiramatu i alkoholu może zwiększyć niekorzystny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Nie zaleca się stosowania topiramatu jednocześnie z alkoholem lub innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy.\nPioglitazon: Jednoczesne stosowanie pioglitiazonu nie wpłynęło znacząco na parametry farmakokinetyczne topiramatu w stanie stacjonarnym. Topiramat powodował zmniejszenie o 15% ekspozycji na pioglitazon i odpowiednio o 16% i 60% na czynne (ale działające słabiej) hydroksy- i ketometabolity pioglitazonu. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie zostało wyjaśnione. Jeżeli topiramat jest dodawany do leczenia pioglitazonem lub leczenie pioglitazonem jest rozpoczynane lub przerywane podczas stosowania topiramatu, należy zwrócić szczególną uwagę na rutynowe monitorowanie pacjentów, w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli cukrzycy.\nDiltiazem: Topiramat w dawce 150 mg na dobę zmniejsza ekspozycję na diltiazem i metabolit desacetylodiltiazem odpowiednio o 25% i 18%, ale nie zmienia ekspozycji na metabolit N-desmetylo diltiazem. Wpływ topiramatu może być bardziej istotny podczas stosowania zwiększonych dawek. Leczenie diltiazemem zwiększa ekspozycję na topiramat o 20%. Wpływ diltiazemu może być silniejszy kiedy topiramat jest stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.\nGlibenklamid (Gliburid): Jednoczesne leczenie z topiramatem, gdy je wolno stopniowano przez okres 5 tygodni i utrzymano na poziomie 150 rng na dobę, powodowało zmniejszenie AUC24 gliburydu o 25% i umiarkowane zmniejszenie systemowej ekspozycji na aktywne metabolity, 4-trans-hydroksy-gliburyd (M1) i 3-cis-hydroksygliburyd (M2). Nie można wykluczyć, że wpływ topiramatu jest bardziej istotny podczas stosowania zwiększonych dawek. Właściwości farmakokinetyczne topiramatu nie były zmienione pod wpływem jednoczesnego podawania gliburydu. Jeżeli topiramat jest dodawany do leczenia gliburydem lub gliburyd do leczenia topiramatem należy uważnie przeprowadzać rutynowe monitorowanie stanu cukrzycy w celu jak najwłaściwszej kontroli.\nLit: U zdrowych ochotników, podczas jednoczesnego stosowania topiramatu w dawce 200 mg na dobę obserwowano zmniejszenie (18% AUC) systemowej ekspozycji na lit. Leczenie topiramatem w dawce 200 mg na dobę nie zmienia właściwości farmakokinetycznych litu u pacjentów z chorobą dwubiegunową; jednakże obserwowano zwiększenie systemowej ekspozycji (26% AUC) po zastosowaniu dawek topiramatu 600 mg na dobę. Stężenie litu powinno być monitorowane jeśli jest on stosowany jednocześnie z topiramatem.\nDodatkowe badania farmakokinetycznych interakcji leków: topiramat nie wpływa na ekspozycję na amitryptylinę. Jednakże topiramat zwiększa ekspozycję na aktywny metabolit amintryptyliny, nortrytyliny o 20%. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane.\nTopiramat nie zmienia ekspozycji na haloperydol. Jednakże topiramat zwiększa o 31% ekspozycję na czynny, zredukowany metabolit haloperydolu. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane.\nNie ma interakcji farmakokinetycznych pomiędzy topiramatem a propranololem, dihydroergotaminą lub pizotifenem.\nTopiramat nie wpływa na parametry farmakokinetyczne sumatryptanu (podawanego doustnie lub podskórnie).\nMożliwe interakcje, które nie zostały przebadane\nTopiramat hamuje enzym CYP 2C19 i może wpływać na inne substancje czynne, w których metabolizmie bierze udział ten enzym, takie jak: diazepam, imipramina, moklobemid, proguanil, omeprazol. Jednakże badań takich nie wykonywano.\nNie przeprowadzono badań klinicznych jednoczesnego stosowania inhibitorów anhydrazy węglanowej (np. sultiam, zonisamid). Stosowanie jednocześnie tych leków może nasilać działania niepożądane poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej.\nW następstwie stosowania niektórych leków przeciwpadaczkowych w pierwszym trymestrze ciąży zaobserwowano zwiększoną częstość występowania wad rozwojowych (wady dystalnych odcinków kończyn i twarzoczaszki, niewydolność serca).\nLeczenie skojarzone zwiększa ryzyko powstania wad rozwojowych, dlatego też w miarę możliwości zaleca się stosowanie monoterapii.\nTopiramat wykazywał działanie teratogenne u badanych gatunków zwierząt (myszy, szczury i króliki). U szczurów topiramat przenika przez barierę łożyska.\nKobietom w wieku rozrodczym i kobietom, które planują ciążę należy udzielić specjalistycznej porady. Zaleca się, aby kobiety w wieku rozrodczym używały odpowiednich środków antykoncepcyjnych.\nNależy ocenić rzeczywistą potrzebę rozpoczęcia leczenia przeciwpadaczkowego, jeśli kobieta planuje ciążę.\nNie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania topiramatu u kobiet w ciąży. Jednakże topiramat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy potencjalna korzyść dla matki przeważa potencjalne zagrożenie dla płodu.\nW okresie po dopuszczeniu leku do obrotu opisywano przypadki spodziectwa u noworodków płci męskiej, które w trakcie rozwoju wewnątrzmacicznego miały kontakt z topiramatem, zarówno w monoterapii, jak w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwdrgawkowymi. Nie stwierdzono, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy stosowaniem topiramatu, a występowaniem tych zaburzeń.\nZakłócenia lub przerwanie profilaktyki napadów padaczkowch może powodować większe ryzyko dla matki oraz płodu niż ryzyko wystąpienia wad rozwojowych. W ciąży leki przeciwpadaczkowe powinny konsekwentnie być zalecane z uwagi na opisane wyżej zagrożenia.\nTopiramat przenika do mleka kobiet. Nieliczne obserwacje wskazują, że stosunek osocze: mleko wynosi 1:1. Biorąc pod uwagę potencjalne szkodliwe działanie dla dziecka nie powinno się karmić podczas leczenia topiramatem, chyba, że potencjalna korzyść dla matki przewyższa ryzyko narażenia dziecka.\nTopiramat wykazuje znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.\nTopiramat wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i może powodować senność, zawroty głowy oraz inne podobne zaburzenia, przez co może osłabiać koncentrację konieczną przy wykonywaniu czynnościach wymagających sprawności psychofizycznej. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.\nProfil działań niepożądanych ustalono na podstawie danych uzyskanych od 1800 pacjentów biorących udział w badaniu klinicznym.\nBardzo często (≥1/10\nCzęsto (≥1/100 do Niezbyt często (≥1/1 000 do Rzadko (≥1/10 000 do Bardzo rzadko ( Nieznana (częstość nie możne być określona na podstawie dostępnych danych)\nKlasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko\nZaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zawroty głowy, zmęczenie, senność, zwiększona pobudliwość, ból głowy, nudności Ból kości, reakcje\nZaburzenia psychiczne Zaburzenia\nniepokój Apatia, astenia, euforia, chwiejność emocjonalna, pobudzenie, zaburzenia funkcji poznawczych, osłabienie libido, zachowania agresywne, psychozy i objawy psychotyczne Halucynacje, zaburzenia osobowości, myśli\nsamobójcze, próby samobójcze\noddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność\nZaburzenia żołądka i jelit Zaparcie, ból brzucha Biegunka, wymioty i suchość błon śluzowych jamy ustnej\nZaburzenia skóry i tkanki podskórnej Łysienie Zapalenie grudek\nmoczowych Nietrzymanie moczu, kamica nerkowa\nnerwowego Ataksja, parestezje, zaburzenia mowy, afazja Drżenie, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia chodu, oczopląs, zaburzenia smaku Hypokinezja, osłupienie\nZaburzenia oka Podwójne widzenie, zaburzenie widzenia Ostra krótkowzroczność i wtórna jaskra z zamkniętym kątem, ból oka\nrozrodczego i piersi Zaburzenia\nWśród pacjentów leczonych topiramatem w terapii uzupełniającej odnotowano w przybliżeniu 1 przypadek na 100 wystąpienia incydentów zakrzepowo-zatorowych. Większość tych pacjentów leczona była od ponad pół roku i występował u nich więcej niż jeden czynnik ryzyka. Nie ustalono związku przyczynowego między występowaniem tych zmian a stosowaniem topiramatu.\nNie możliwe jest określenie, który z leków, jeśli którykolwiek, był związany z wystąpieniem objawu niepożądanego, ponieważ topiramat najczęściej stosowany był w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.\nPod względem jakościowym, działania niepożądane, obserwowane w trakcie badania stosowania produktu w monoterapii były podobne do działań niepożądanych stwierdzonych podczas badań stosowania produktu jako leku uzupełniającego. W monoterapii, z wyjątkiem parestezji i zmęczenia, pozostałe działania niepożądane zgłaszano równie często lub rzadziej. W badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą z udziałem dorosłych pacjentów leczonych topiramatem istotne klinicznie działania niepożądane występujące z częstością większą lub równą 10% obejmowały: parestezje, ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy, senność, zmniejszenie masy ciała, nudności i jadłowstręt.\nPośród danych po wprowadzeniu leku na rynek istnieją rzadko doniesienia o wystąpieniu, u pacjentów stosujących topiramat, zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych, kwasicy metabolicznej oraz pojedyncze zgłoszenia przypadków zapalenia wątroby i niewydolności wątroby, jak również drgawek po przerwaniu stosowania topiramatu (nawet u pacjentów, u których wcześniej nie stwierdzono padaczki). Badania kliniczne wskazują na związek stosowania topiramatu ze zmniejszeniem o średnio 4 mmol/1 stężenia dwuwęglanów w surowicy (patrz punkt 4.4). W trakcie stosowania topiramatu obserwowano rzadko zmniejszenie pocenia, czasem z towarzyszącą gorączką i nagłym zaczerwienieniem twarzy. Większość doniesień na ten temat odnotowano u dzieci. Zdarzenia związane z samobójstwem opisywano niezbyt często (patrz punkt 4.4).\nZgłaszano również pojedyncze przypadki o występowaniu pęcherzowych zmian skórnych i reakcji ze strony błon śluzowych (w tym: rumienią wielopostaciowego, pęcherzycy, zespołu Stevens-Johnsona oraz toksycznej martwicy rozpływanej naskórka). Większość z tych raportów dotyczyła pacjentów stosujących jednocześnie inne leki, mogące także powodować zmiany pęcherzowe na skórze oraz odczyny ze strony błon śluzowych.\nZgłaszano także rzadko przypadki o występowaniu ostrej krótkowzroczności oraz wtórnej jaskry z zamkniętym kątem u pacjentów stosujących topiramat (patrz punkt 4.4). Objawy obejmują gwałtowne wystąpienie zmniejszenia ostrości widzenia i (lub) ból oczu, zwykle w pierwszym miesiącu leczenia topiramatem. Objawy te występują zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.\nWśród doniesień po wprowadzeniu leku na rynek istnieją rzadko przypadki wystąpienia przemijającej ślepoty. Jednak nie ustalono znaczącego związku przyczynowego z leczeniem.\nOdnotowano przypadki przedawkowania topiramatu. Zaobserwowane objawy podmiotowe i przedmiotowe to senność, zaburzenia mowy, niewyraźnie widzenie, podwójne widzenie, zaburzenia psychiczne, letarg, zaburzenia koordynacji, osłupienie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, ból brzucha, pobudzenie, zawroty głowy, depresja oraz drgawki. W większości przypadków nie miały one ciężkich następstw klinicznych, ale odnotowano również zgony pacjentów w przypadku przedawkowania jednocześnie wielu leków, w tym topiramatu.\nPrzedawkowanie topiramatu może spowodować wystąpienie ciężkiej kwasicy metabolicznej (patrz punkt 4.4). Pacjent, który zażył topiramat w dawce szacowanej na 96 g do 110 g, został przyjęty do szpitala w stanie śpiączki, która utrzymywała się przez 20 do 24 godzin, po czym, w ciągu 3 do 4 dni nastąpił całkowity powrót do zdrowia.\nNależy zastosować leczenie podtrzymujące. Niewchłoniętą substancję czynną należy usunąć poprzez płukanie żołądka lub za pomocą węgla aktywowanego, jeśli jest to konieczne z klinicznego punktu widzenia. Hemodializa jest skutecznym sposobem usuwania topiramatu z organizmu. Pacjenta należy dobrze nawodnić.\nTopiramat jest klasyfikowany jako monosacharyd z podstawionym sulfamatem. Zidentyfikowano trzy właściwości farmakologiczne, które mogą warunkować jego działanie przeciwdrgawkowe.\nTopiramat zmniejsza częstotliwość wytwarzania potencjałów czynnościowych w trakcie przedłużonej depolaryzacji neuronów, co wskazuje na blokadę kanałów sodowych wrażliwych na zmiany potencjału w zależności od stanu neuronu.\nTopiramat zwiększa aktywność kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) wobec niektórych typów receptorów GABA. Topiramat słabo antagonizuje pobudzające działanie podtypu kwas kainowy/AMPA receptora glutaminowego lecz nie wykazuje widocznego wpływu na aktywność kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA) w stosunku do podtypu NMDA receptora.\nPonadto topiramat jest inhibitorem niektórych izoenzymów anhydrazy węglanowej. Nie jest to jednak istotny składnik aktywności przeciwpadaczkowej topiramatu.\nTopiramat jest szybko wchłaniany. Po doustnym podaniu 400 mg topiramatu maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 2 godzinach. Topiramat podlega kinetyce liniowej, z zależnym od dawki zwiększeniem stężenia w osoczu w badanym zakresie dawek wynoszącym od 200 mg/dobę do 800 mg/dobę.\nNie ma informacji na temat podania dożylnego. Na podstawie badania radioaktywności w moczu średni stopień wchłaniania po podaniu doustnym 100 mg topiramatu znakowanego l4C wynosił co najmniej 81%. Na podstawie danych uzyskanych z moczu, biodostępność można szacować na około 50%. Nie wykazano klinicznie istotnego wpływu pokarmu na dostępność biologicznątopiramatu. Zmienność parametrów kinetycznych wynosi 25 - 35%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu wielokrotnym zdrowym ochotnikom dawki 100 mg dwa razy na dobę wynosiło w przybliżeniu 7 µg/ml.\nŚrednia pozorna objętość dystrybucji wynosiła 0,55 do 0,8 l/kg. Objętość dystrybucji zależy od płci, przy czym u kobiet objętość dystrybucji jest o około 50% mniejsza niż u mężczyzn. Topiramat wiąże się z erytrocytami, przy czym wiązanie najprawdopodobniej wysycane jest przy stężeniu topiramatu od 3 µg/ml do 10 µg/ml. Wiązanie z białkami osocza wynosi 13% do 17%. Nie ma informacji dotyczących dystrybucji do płynu mózgowo-rdzeniowego.\nU zdrowych ochotników topiramat jest metabolizowany w umiarkowanym stopniu (około 20%). U pacjentów otrzymujących jednocześnie inne leki przeciwpadaczkowe o działaniu indukującym enzymy metabolizujące leki, metabolizm topiramatu może ulec zwiększeniu do 50%. Z osocza, moczu i kału człowieka wyizolowano, scharakteryzowano i zidentyfikowano sześć metabolitów topiramatu.\nKlirens nerkowy wynosi około 18 ml/min. Jest on znacznie mniejszy niż oczekiwano, co wskazuje na to, iż topiramat wchłaniany jest zwrotnie w kanalikach nerkowych. Po podaniu doustnym klirens osoczowy wynosi około 20 do 30 ml/min. Topiramat i jego metabolity wydalane są głównie przez nerki.\nPo wielokrotnym podaniu dawek od 50 mg do 100 mg topiramatu dwa razy na dobę, średni okres półtrwania w osoczu wynosił około 21 godzin. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek osiągnięcie stanu stacjonarnego w osoczu może trwać 4 do 8 dni, podczas gdy u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może trwać 10 do 15 dni leczenia. Klirens osoczowy i nerkowy topiramatu jest zmniejszony u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.\nW porównaniu z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny > 70 mg/min), klirens topiramatu był o 42% mniejszy niż u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 69 ml/min) i o 54% mniejszy niż u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny\nKlirens osoczowy topiramatu jest mniejszy o 20% do 30% u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.\nW badaniach toksyczności ogólnej stwierdzono toksyczne działanie topiramatu na żołądek, nerki, pęcherz moczowy i krwi (niedokrwistość). Objawy toksyczności wystąpiły przy ogólnoustrojowej ekspozycji na lek w organizmach zwierząt mniejszej niż oczekiwana u pacjentów w zaleconych schematach dawkowania. Kliniczne znaczenie tych spostrzeżeń nie jest znane, ale nie można ich pomijać.\nBadania toksycznego wpływu na układ rozrodczy wykazały działanie teratogenne topiramatu u badanych gatunków (myszy, szczury, króliki) przy ogólnoustrojowej ekspozycji na lek mniejszej niż oczekiwana u pacjentów w zaleconych schematach dawkowania. Ryzyko dla człowieka nie jest znane, ale nie można go wykluczyć.\nButelki HDPE: Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.\nBlistry PVC/Aclar 3000/Aluminium\nButelka z HDPE z zakrętką z PP i środkiem pochłaniającym wilgoć.\nWielkość opakowań: 20, 28, 50, 56, 60, 84, 90, 100 i 200 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.


Ukazało się do tej pory kilkanaście podobnych publikacji próbujących oddać młodzieży bogactwo świata i wszechświata. O ile większość autorów rozdziela sferę Kosmosu czyli Wszechświata od środowiska przyrodniczego, publikację wydawnictwa Jedność wyróżnia oryginalna konstrukcja książki.\nAutor Enrico Maraffino nie boi się poprowadzić narracji od zagadnień dotyczących Wszechświata czyli Kosmosu, Ziemi, aż po problematykę dotyczącą Mikrokosmosu, reprezentowanego przez atomy i molekuły. Pokazuje w ten sposób, iż we nasz świat i wszechświat kosmosu są ze sobą ściśle powiązane. To taki rodzaj ekosystemu, w którym wszystkie znajdujące się w nim istoty, organizmy połączone są ze sobą relacjami i interakcją ze środowiskiem w którym przyszło im żyć. Począwszy od największych ssaków, aż po najmniejsze z nich bakterie i wirusy.\nKsiążka skonstruowana jest w formie współczesnej encyklopedii, gdzie w formie krótkich wyselekcjonowanych zagadnień autor tej publikacji "Prawie wszystkiego o..." stara się w jasny czytelny sposób wytłumaczyć młodemu czytelnikowi złożoność poruszonych w niej haseł, takich jak: „Big Bang" czyli hipotezy powstania Wszechświata, ,„Materia i Energia" wypełniające j i ożywiającej cały świat, „Ciemna materia i Ciemna energia", „Galaktyki", „Gwiazdy", „Słońce", „Układ Słoneczny", „Planety Pozasłoneczne", aby dojść do „Ziemi, „Księżyca", gdyż później zaczyna się opowieść o najbardziej fascynującej planecie jaką jest właśnie „Ziemia", ze swoją przebogatą i nieodkrytą do końca fauną, florą i mikroorganizmami.\nZiemię traktuje Maraffino jak planetę złożoną, na której kwitnie ożywione bujne życie. Zaczyna od budowy geologicznej, pokazania całej jej geosfery, tektoniki, wulkanów i trzęsień ziemi, zapobieganie im poprzez pomiary i działania prewencyjne. Ziemia okazuje się być planetą jak pisze autor "o tysiącu twarzy".\nA twarze te możemy nazwać sferami ziemi: Atmosferą, Hydrosferą, Magnetosferą czy Biosferą. Każda z nich decyduje o tym, co będzie na danym kontynencie rosło i żyło, co będziemy mogli podziwiać jako cuda naszego świata, zwane Ekosystemami, i co musimy szczególnie chronić przed zagładą i zniszczeniem.\nKażdemu rozdziałowi towarzyszą fantastyczne ilustracje, które wykonały dla nas Del Picture Library, GettyImages, CERN, Alexandro Rabattini i Nexuscom. Te bardzo realistyczne i przez to dokładne zdjęcia pozwalają dostrzec niesamowite, niepowtarzalne piękno otaczającego nas wszechświata i naszej matki Ziemi. O tym, że musimy ją chronić nikt już w to nie wątpi. Maraffino pisze dokładnie o tym, ile gatunków do tej pory wyginęło, a ile wymaga natychmiastowej ochrony.\nW rozdziale zatytułowanym „Zwierzęta" ukazuje nam całą różnorodność i złożoność zwierzęcego ekosystemu, na który składają się „Ssaki", „Płazy", „Ryby", „Stawonogi", czyli te co skaczą, fruwają i pływają nawet w najciemniejszych głębinach, ale także „Mięczaki", a na końcu „Rośliny" i „Grzyby". Najbardziej trudnym rozdziałem w tej książce, tak dla autora tej encyklopedii jak i czytelnika jest rozdział poświęcony „Innym królestwom eukariotycznym". Już sama nazwa wydaje się tajemnicza i niezrozumiała. A chodzi tu po prostu o organizmy żywe, które nie są ani roślinami, ani zwierzętami, ani też grzybami. Ale o tym powinniście już przeczytać sami, czy są „Protonisty", „Chromisty", „Prokariony"...\nAutor Enrico Marafiino traktuje bardzo serio swoich młodych czytelników. Nie sili się w związku z tym na infantylny język czy ilustracje. Te są zaczerpnięte jak już pisałem ze znanych portali naukowych, m.in. ze stron CERNU - Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych czy GettyImages, dla którego pracują najwybitniejsi fotograficy świata.\nTo naprawdę wyróżniające się wydawnictwo na tle tego, co ukazuje się na temat przyrody i wszechświata. Odpowiada bieżącej wiedzy, a jej atutem jest popularnonaukowy ton i w miarę jasny wywód Enrico Maraffino na tak trudne tematy dotyczące budowy wszechświata czy komórek czy wirusów.\nWydawnictwo Olesiejuk: „Bawmy się” nowa książka z serii Dotykanki\n„Lato i Ptaszynka”


Jak poprawić brzmienie saksofonu | Poradniki muzyczne | Sklep Muzyczny.pl\nNie ma określonego kanonu jeżeli chodzi o brzmienie saksofon, a to dlatego, że instrument ten ma szerokie zastosowanie w różnych gatunkach muzycznych. Zupełnie inaczej brzmi on w muzyce jazzowej, inaczej w muzyce klasycznej, inaczej popowej, a jeszcze inaczej w muzyce rockowej. Dlatego już na samym początku naszej edukacji muzycznej powinniśmy określić sobie jaki typ brzmienie byśmy chcieli osiągnąć i do jakiego brzmienia będziemy dążyć podczas naszego procesu edukacyjnego. Oczywiście nie oznacza to, że nasze poszukiwania mają się ograniczyć do wyćwiczenia jednego brzmienia zwłaszcza, jeżeli nasze zainteresowania dotyczą kilku gatunków muzycznych.\nJak wypracować sobie brzmienie\nPrzede wszystkim powinniśmy dużo słuchać tych muzyków, których brzmienie nam się podoba i do którego brzmienia sami podążamy. Mając taki odnośnik próbujemy takie brzmienie naśladować poprzez próbę skopiowania go i przeniesienia na własny instrument. To pozwoli nam na zdobycie pewnych nawyków i całego warsztatu, dzięki któremu będziemy mogli już pracować nad swoim indywidualnym brzmieniem.\nElementy wpływające na brzmienie saksofonu\nTakim podstawowym decydującym elementem wpływającym na brzmienie saksofonu jest oczywiście sam rodzaj instrumentu. Wyszczególniamy cztery podstawowe rodzaje tego instrumentu saksofon sopranowy, altowy, tenorowy i barytonowy. Oczywiście są jeszcze mniejsze i większe odmiany saksofonu, których wysokość brzmienia uzależniona jest od wielkości instrumentu. Następnym elementem wpływającym na brzmienie to oczywiście marka i model. Tu już będą różnice w jakości osiąganego brzmienia ponieważ, każdy z producentów ma w swojej ofercie budżetowe saksofony szkolne jak i te wysokiej klasy instrumenty profesjonalne, w których uzyskane brzmienie jest szlachetniejsze. Kolejnym elementem wpływającym na brzmienie, to rodzaje poduszek. Z czego są poduszki zbudowane, czy są to poduszki skórzane czy syntetyczne. Następnie ważnym elementem są rezonatory, czyli to czym przykręcone są poduszki. Bardzo ważna jest szyjka saksofonu tzw. fajka, która też możemy wymienić na inną i to sprawi, że nasz instrument będzie brzmiał inaczej.\nUstniki i stroik\nUstnik i stroik ma niebagatelne znaczenie wpływające nie tylko na sam komfort grania, ale i właśnie na uzyskane brzmienie. Ustników jest cała gama do wyboru plastikowe, metalowe, ebonitowe. Na początek można rozpocząć naukę od ebonitowego, gdyż jest on prostszy i wymaga mniej wysiłku potrzebnego do wydobycia dźwięku. Przy ustniku każdy element ma wpływ na brzmienie naszego instrumentu. Tutaj miedzy innymi takie elementy jak komora i odchylenie ma duże znaczenie. Jeżeli chodzi o stroik, to istotne jest oprócz rodzaju materiału z jakiego jest zrobiony, to rodzaj cięcia oraz jego twardość odgrywa ważna rolę przy kształtowaniu brzmienia. W mniejszym stopniu, ale też jakiś pośredni wpływ na brzmienie może mieć ligatura, czyli maszynka, którą skręcamy nasz ustnik ze stroikiem.\nĆwiczenia do kreowania brzmienia\nNajlepiej rozpocząć ćwiczenia na samym ustniku i próbować wydobywać długie dźwięki, które mają być stałe i nie powinny nam pływać. Zasada jest taka, że bierzemy głęboki oddech i przez cała długość oddechu gramy na jednym tonie. W kolejnym ćwiczeniu próbujemy grać różne wysokości na samym ustniku najlepiej schodząc i wchodząc całymi tonami i półtonami w dół i w górę. Dobrze wykonywać te ćwiczenie pracując krtanią, tak jak to robią wokaliści. Na ustniku tzw. otwartym można naprawdę dużo wygrać, gdyż te ustniki mają bardzo szeroką skalę w stosunku do ustników zamkniętych. Bez problemu na samym ustniku możemy wygrać gamy, pasaże czy proste melodie.\nKolejne ćwiczenie wykonujemy już na kompletnym instrumencie i polegać będzie ono na zagrywaniu długich tonów. Zasada tego ćwiczenia polega na tym, że należy te długie tony grać przez całą skalę instrumentu, czyli od najniższego B, do fis 3 lub wyżej jeżeli zdolności osobiste pozwalają. Na początku wykonujemy je starając utrzymać równy poziom dynamiczny. Oczywiście przy końcu oddechu, ten poziom zacznie nam samoczynnie spadać. Następnie możemy wykonać ćwiczenie, gdzie na początku mocno atakujemy, potem delikatnie odpuszczamy, a następnie robimy crescendo, czyli systematycznie wzmacniamy natężenie głośności.\nĆwiczenie alikwotów jest kolejnym bardzo istotnym elementem, które pomoże nam w odnalezieniu poszukiwanego brzmienia. Alikwoty, czyli przedęcia, w których wymuszamy aby gardło nam pracowało. Ćwiczenie te wykonujemy na trzech najniższych dźwiękach dolnych, czyli B, H, C. Ćwiczenie to wymaga wielu miesięcy ćwiczeń żeby zaczęło nam naprawdę dobrze wychodzić, ale jest one naprawdę świetne jeżeli chodzi o kreowanie brzmienia.\nNa uzyskanie wymarzonego brzmienia wpływ ma wiele elementów. Przede wszystkim niewolno stać się niewolnikiem sprzętu i nigdy nie należy twierdzić, że jak się nie ma instrumentu z wyższej półki to nie można ładnie zagrać. Instrument sam z siebie nie zagra i to przede wszystkim od instrumentalisty zależy jak dany saksofon będzie brzmiał. To człowiek kreuje i modeluje brzmienie i to od niego najwięcej zależy w tej kwestii. Pamiętajcie, że saksofon jest tylko narzędziem do tego, by się na nim wygodnie grało. Oczywiście im saksofon jest lepszej marki z lepszego stopu zbudowany i do budowy jego zostały użyte lepsze materiały, tym siłą rzeczy będzie się na takim saksofonie lepiej i wygodniej grało, ale decydujący wpływ na brzmienie ma zawsze człowiek.\nJaki ustnik do saksofonu? Co ma największy wpływ na brzmienie gitary? Co ma wpływ na brzmienie perkusji? Jak uzyskać brzmienie w stylu vintage?\nRoy Benson (RB700700) Saksofon barytonowy o stroju Eb BS-302\nConn (703884) Saksofon Eb-Alt AS650


Komunikat o wykorzystaniu ciasteczek – Strona oficjalna Holiday Homes Poli Svetega Antona | Domy wakacyjne w mieście Gračišće\nAby strona działała jak najlepiej, obiekt Holiday Homes Poli Svetega Antona korzysta ze swoich własnych plików cookie, jak i plików cookie stron trzecich do celów technicznych, analitycznych oraz marketingowych. Dalsze przeglądanie naszej strony jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na korzystanie z plików cookie. Zapoznaj się z Komunikatem o wykorzystaniu plików cookie, by uzyskać więcej informacji.\nKomunikat o wykorzystaniu plików cookie dotyczy strony www.istria-villas.info, należącej do i zarządzanej przez obiekt Holiday Homes Poli Svetega Antona i opisuje, w jaki sposób wykorzystujemy dane osobowe zebrane za pomocą Plików cookie i innych technik, w tym znaczników pikselowych („Plików cookie”) na naszej stronie www.istria-villas.info („Strona”).\nJeśli nie wyrażasz zgody na korzystanie z Plików cookie do celów opisanych w niniejszej sekcji, a możliwość rezygnacji z ich zapisywania nie jest dostępna (np. w ustawieniach przeglądarki), skontaktuj się z obiektem info@istria-villas.info .\nJeśli masz pytania lub wątpliwości dotyczące przetwarzania Twoich danych osobowych lub jeśli chcesz skorzystać z praw przysługujących Ci na mocy niniejszego komunikatu, możesz skontaktować się z nami za pośrednictwem info@istria-villas.info . Pytania lub zażalenia możesz również kierować do lokalnych organów ochrony danych.


Rezydencja w dzielnicy Heathrow\nPokój dwuosobowy z 1 lub 2 łóżkami typu Grand - Pokój. Zdjęcie 1 z 6.\n1 / 6Pokój dwuosobowy z 1 lub 2 łóżkami typu Grand - Pokój\nBlunts Avenue, UB7 0DS, West Drayton, UB7 0DS, Anglia, Wielka Brytania\nPark Stockley (45 minut spaceru)\nUniwersytet Brunel (6,7 km)\nSyon Park (10,8 km)\nBushy Park (11,4 km)\nKaplica św. Jerzego (12,4 km)\nKempton (tor wyścigów konnych) (12,9 km)\nDepozyt od zniszczeń w wysokości 15 GBP zostanie pobrany przed zameldowaniem\nCzy obiekt Airport Comfy Stay umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Airport Comfy Stay można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów. Zwrot kosztów nastąpi, jeśli anulowana rezerwacja była powiązana z taką opcją, a prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania (liczba dni jest określona przez zasady anulowania rezerwacji obowiązujące w obiekcie). Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nCzy Airport Comfy Stay zapewnia miejsce parkingowe?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Airport Comfy Stay?\nCzy Airport Comfy Stay ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak The Three Magpies (7 min pieszo), Zayani Indian Restaurant (12 min pieszo) i Achari (13 min pieszo).


Podłączenie ciepłej podłogi do prądu - Ocieplenie 2020\nNowoczesne domy są coraz częściej wyposażone w ciepłe podłogi. Wszakże dostępność tej metody ogrzewania wzrasta przy niezmienionej wysokiej wydajności. Pomimo prostoty konstrukcji ciepłych podłóg, można je nazwać najbardziej optymalną opcją do ogrzewania domu lub dodatkowego ogrzewania.\nCiepłe podłogi w swojej konstrukcji mogą mieć dwa główne typy: wodny i elektryczny. Zastanówmy się, jak działa elektryczna i ciepła podłoga.\nZasada działania ciepłych podłóg elektrycznych jest prosta: przekształcają energię elektryczną w energię cieplną ze względu na odporność przewodników. W tym samym czasie jastrych lub płytka jest podgrzewana. To właśnie te materiały są zdolne do równomiernego rozprowadzania ciepła w całym obszarze i dostarczania go do środowiska.\nSekwencyjne połączenie ciepłej podłogi rdzenia\nCiepłe podłogi zasilane energią elektryczną mają dość prosty projekt i składają się z następujących głównych części:\nStruktura podłogi, ogrzewana za pomocą kabli elektrycznych\nWiele osób uważa, że układanie ciepłej podłogi i podłączanie jej do prądu jest trudne. Istotnie, ten rodzaj ciepłej podłogi przypomina zwykłe okablowanie, które układa się w warstwy jastrychu lub pod płytką. Dla pełnej operacji wystarczy mieć zwykłe gniazdko, w którym występuje prąd przemienny 220 V.\nSam schemat połączenia nie sprawia żadnych trudności - nie wymaga to nawet specjalnej wiedzy. Ale w pracy trzeba pamiętać, że jest to prąd elektryczny, który, jeśli zostanie niewłaściwie użyty, może bardzo zaszkodzić człowiekowi, aż do skutku śmiertelnego. Aby tego uniknąć, należy ściśle przestrzegać kilku zasad podczas wybierania i łączenia.\nWybór mocy ciepłej podłogi\nNajważniejszym wskaźnikiem, na którym należy się skupić przy wyborze ciepłych podłóg, jest ich pojemność. To kryterium zależy od następujących punktów:\npowierzchnia podłogi, która ma być ogrzewana;\nrodzaj ogrzewania (dodatkowy lub podstawowy);\nrodzaj lokalu, w którym zostanie przeprowadzone ogrzewanie (balkon, pokój dzienny, biuro, magazyn).\nMoc zależy od rodzaju połączenia z siecią i dostępności dodatkowych elementów.\nWykonując obliczenia dla ciepłej podłogi, wystarczy wziąć użyteczny obszar, w którym najczęściej przebywa dana osoba. Tak więc, jeśli jest to kuchnia, to pod meblami i lodówką nie można policzyć tego obszaru. Podczas wykonywania obliczeń konieczne jest wcześniejsze określenie lokalizacji wszystkich elementów grzewczych, ponieważ w przyszłości nie będzie można zmienić ich pozycji.\nJeśli zdecydujesz się użyć ciepłej podłogi jako ogrzewania podłogowego, powierzchnia przeznaczona na nią powinna wynosić co najmniej 70% całkowitej powierzchni.\nZalety regulatorów temperatury Uriel\nCiepłe podłogi mogą być używane zarówno jako główne źródło ciepła w domu, jak i jako ogrzewanie. W przypadku pierwszego rodzaju obliczenia przyjmuje się około 150-170 W na 1 m.kw. Ogrzewanie jest obliczane na podstawie wartości 110-130 W na 1 m.kw.\nTen wskaźnik może się nieznacznie różnić w zależności od rodzaju ogrzewanej przestrzeni. Na przykład, pokoje, w których ludzie są stale, muszą koniecznie mieć bardzo ciepłą podłogę iz tego powodu szacowany pobór mocy jest zwiększony. Jeśli jest to kuchnia lub łazienka, nie można zbytnio oszacować wartości, ponieważ lokatorzy spędzają w nich trochę czasu.\nMożna kontrolować zużycie energii przez ciepłą podłogę\nPonadto zaleca się uwzględnienie liczby kondygnacji w obliczeniach. Jeśli podłoga w mieszkaniu jest izolowana na pierwszym piętrze, wtedy moc musi zostać zwiększona o 10-15%. We wszystkich pokojach na wyższych poziomach nie można zwiększyć wartości.\nRodzaje elektrycznych ciepłych podłóg i regulatorów temperatury\nKażdy z tych gatunków ma swoje osobliwości i jest stosowany w określonych przypadkach. Tak więc, jeśli ciepła podłoga jest zamontowana w jastrychu betonowym, wtedy lepiej jest użyć typu kabla. Pod płytkami najlepiej nadają się grzejniki matowe lub foliowe.\nNaturalnie główną częścią ciepłej podłogi jest sam element grzejny. Ale w pełni działa dzięki termoregulatorowi, który jest sercem systemu.\nTermostat do ciepłej podłogi to urządzenie, które bez interwencji człowieka automatycznie dostosowuje i utrzymuje optymalną temperaturę powietrza\nPozwala na utrzymanie żądanej temperatury powierzchni. Zakup regulatora temperatury nie stanowi problemu: może być zarówno mechaniczny, z ręczną regulacją i regulacją temperatury, jak i całkowicie automatyczny, z pomiarem temperatury powierzchni, powietrza w pomieszczeniu i wyborem najbardziej optymalnych parametrów.\nTermostat do ogrzewania podłogowego Electrolux ETT-16 Thermotronic Touch\nSchematy instalacji ciepłej podłogi filmowej\nPrzed podłączeniem ciepłej podłogi, niezależnie od jej rodzaju, należy określić położenie termostatu. To urządzenie służy do utrzymywania stałej temperatury zadanej w pomieszczeniu. Ponadto za pomocą termostatu uzyskuje się bezpośrednie połączenie ciepłej podłogi z siecią.\nLepiej jest zainstalować termostat w pobliżu istniejącej instalacji elektrycznej\nInstalacja termostatu odbywa się na wysokości nie mniejszej niż 1,5 metra od podłogi oraz w miejscach, w których będzie całkowicie chroniona przed wysokimi temperaturami. Umożliwi to dokonanie najdokładniejszych pomiarów i doprowadzi do niezbędnego nagrzania podłogi.\nPrzed podłączeniem termostatu należy najpierw ustalić, jaka metoda będzie wykonana: mycie z klapy lub korzystanie z gniazdka. Należy od razu zauważyć, że te dwie metody zakładają dodatkowe włączenie automatycznego wyłącznika w obwodzie, który będzie działał w przypadku awarii, przegrzania lub zwarcia. Ograniczająca moc jest wyłączona w zależności od rodzaju ciepłej podłogi.\nW większości przypadków termostat wskazuje schemat połączeń, co znacznie upraszcza instalację bez pomocy elektryków. Jeśli nie ma obwodu, to następujące zaciski muszą łączyć takie przewody:\n3, 4 zaciski - żyły elementu grzejnego;\n6, 7 zacisków - czujnik podłogowy.\nPrzygotowujemy miejsce na instalację termostatu: zasilamy go mocą (ukrytą lub otwartą, w razie potrzeby)\nPrzed połączeniem musisz załatać mały row w ścianie. W nim będą umieszczone dwie rurki z tworzywa sztucznego. W jednym, przewody elementu grzejnego zostaną przekazane w przyszłości, aw drugim czujnik termiczny zostanie zlokalizowany. Po zakończeniu tych czynności można rozpocząć instalowanie i podłączanie całego systemu ogrzewania podłogowego.\nPodłączenie systemu ogrzewania podłogowego typu kabla\nPlan okablowania dla ogrzewania podłogowego kabli\nAby podłączyć ogrzewanie podłogowe kabli, konieczne jest wypoziomowanie powierzchni. Dalej wzdłuż ściany przymocuj taśmę przepustnicy, a następnie ułóż izolację. Kabel można również zainstalować na starej powierzchni bez podszewki. Jedynym warunkiem jest obecność ogrzewanego pomieszczenia pod spodem. Przed ułożeniem kabla należy pociągnąć wszystkie przewody, aby połączyć się z termostatem.\nNastępnie można położyć element grzejny, po uprzednim umieszczeniu zwykłej taśmy montażowej na podłodze. Odbywa się to w ten sposób, że kabel jest utrzymywany w prawidłowej pozycji i nie porusza się. Można go ułożyć dowolnym kształtem, najważniejsze, że nie przecina się z samym sobą. Najbardziej skuteczny i wygodny sposób zamontować tak zwanego „wąż” - sprzedawane w zwojach kabla, jest już umieszczony w cewce na siatce.\nSchematy połączeń kabli jednożyłowych i dwurdzeniowych do ogrzewania podłogowego\nRównomiernie rozdzielając kabel, możesz to naprawić. Ważne jest, aby krawędzie nie sięgały do mebli lub ścian o około 10 cm, ponadto konieczne jest zbudowanie czujnika termicznego, który jest ukryty we wspomnianej wcześniej rurze. Jego lokalizacja powinna znajdować się w odległości 40-50 cm od krawędzi obrotu elementu grzejnego.\nTo kończy instalację kabla i czujnika. Używając testera, musisz sprawdzić rezystancję elementu grzejnego. Musi pasować do danych paszportowych. Następnie musisz wypełnić cały stół i poczekać, aż się zawiesi. Natychmiast włączyć ciepłą podłogę do wyschnięcia, nie może, ponieważ nie będzie pęknięć i wskaźnik wytrzymałości znacznie spadnie. Pozostaje po prostu podłączyć wszystkie przewody do termostatu i sprawdzić działanie systemu.\nPodłączenie ciepłej podłogi w matach\nAby zrozumieć, jak podłączyć ciepłą podłogę w matach, nie potrzeba dużej wiedzy i doświadczenia. Podstawowa zasada jest w przybliżeniu taka sama jak typ kabla. Należy zauważyć tylko niektóre różnice.\nMata termiczna nazywana jest folią odporną na ciepło, na której jest zamocowany element grzejny. Ponieważ podziałka i kształt stosu są określone już podczas produkcji, wystarczy obliczyć ogrzewany obszar i zużycie energii.\nPodczas instalowania takiego ogrzewania maty powinny być rozłożone na powierzchni, zgodnie z obliczonym obszarem. Następnie wszystko wylewa się cienkim betonowym jastrychem lub klej nakłada się na płytki. Bardzo ważnym punktem jest brak izolacji termicznej. Może to doprowadzić do przegrzania systemu i jego awarii.\nJeśli długość zimnych końcówek nie wystarcza do połączenia, po prostu użyj kawałka maty. Sprzęgło musi zawsze znajdować się wewnątrz stołu.\nPodłączenie do obwodu elektrycznego ciepłej podłogi typu folii\nCiepła, podobna do filmu podłoga to stosunkowo nowy wynalazek. Wykonany jest ze specjalnej folii grzewczej. Dzięki połączeniu tego systemu mogą pojawić się problemy nawet dla najbardziej doświadczonych budowniczych. Aby to zrobić bez problemów, musisz koniecznie poradzić sobie z samym systemem ciepłej podłogi.\nKolejność pracy w instalacji elektrycznego ogrzewania podłogowego\nSystem ciepłej podłogi z folii składa się ze specjalnych węglowych i bimetalicznych elementów grzejnych, które są uszczelnione specjalnym materiałem odpornym na ciepło. Na krawędziach filmu znajdują się styki wykonane z miedzi. Z ich pomocą urządzenie jest podłączone do sieci.\nW rzeczywistości połączenie odbywa się poprzez lutowanie przewodów do zacisków i przekazywanie ich do termostatu. Cechą stosu jest użycie podłoża, które ma powierzchnię folii. To rozwiązanie pozwala odbijać ciepło od powierzchni dolnej i całkowicie kierować je do ogrzewania podłogowego.\nCzujnik temperatury instaluje się z reguły w specjalnym wgłębieniu pod samą folią, ale jego położenie i powierzchnia nie są wykluczone. Również tego rodzaju można ciąć na specjalnych znakach, które są umieszczane przez producenta. Znajdują się one w odległości 30 cm od siebie. Podczas wykonywania układania możliwe jest równoległe połączenie arkuszy.\nGłówną różnicą między ciepłą podłogą filmu jest to, że pasuje do każdej powierzchni. Jedynym wyjątkiem jest jego instalacja pod dywanem, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo uszkodzenia integralności folii.\nPodgrzewana woda to bardzo popularny system ogrzewania, który można realizować na różne sposoby. W tym materiale przeanalizujemy 4 podstawowe schematy podłączenia ciepłej podłogi.\nCo to jest podgrzewana podłoga?\nPromieniowania piętro - systemu ogrzewania, w których temperatura czynnika chłodzącego doprowadza się do temperatury 35-45 ° C, w ilości nie przekraczającej 55 ° C, Ponadto, ogrzać podłoga jest oddzielny obieg cyrkulacyjny, który wymaga oddzielnej pompy obiegowej.\nY oznacza podłogowego graniczna temperatura powierzchni podłogi - 26-31 o C. maksymalna różnica temperatur pomiędzy i powrotu ciepłej podłogi pozostawia nie więcej niż 10 ° C Maksymalne natężenie przepływu czynnika chłodzącego wynosi 0,6 m / s.\nSchemat 1. Podłączenie ciepłej podłogi bezpośrednio z kotła\nTen schemat połączeń dla ogrzewanej wodą podłogi ma generator ciepła, elementy bezpieczeństwa z pompą. Nośnik ciepła bezpośrednio z kotła wchodzi do kolektora dystrybucyjnego ciepłej podłogi, a następnie rozchodzi się wzdłuż pętli i wraca z powrotem do kotła. Kocioł musi być ustawiony na temperaturę ciepłej podłogi.\nW tym przypadku istnieją dwa niuanse:\nJest wysoce pożądane stosowanie kotła kondensacyjnego. Reżim niskotemperaturowy jest dla niego optymalny. W tym trybie kocioł ma maksymalną wydajność. W tradycyjnym kotle, gdy pracuje w trybie niskotemperaturowym, wymiennik ciepła szybko się zawiesza. Jeśli kocioł jest na paliwo stałe, wymagana jest pojemność buforowa w celu skorygowania temperatury, ponieważ Kocioł ten trudno jest dostosować do temperatury.\nDobrą opcją dla ciepłej podłogi jest podłączenie jej do pompy ciepła.\nSchemat 2. Połączenie ciepłej podłogi z zaworem trójdrożnym\ntrójdrożny termostatyczny obwód zaworu\nW większości przypadków, taki schemat połączeń ogrzewania podłogowego wody mamy kombinowany system ogrzewania, tutaj grzejniki o temperaturze 70-80 ° C i obwodu grzewczego w temperaturze 40 ° C Chodzi o to, w jaki sposób te osiemdziesięciu czterdzieści.\nW tym celu stosuje się trójdrogowy zawór termostatyczny. Zawór jest zainstalowany na zasilaniu, po którym należy zainstalować pompę cyrkulacyjną. Z podłogą odpływ ogrzewanie przeprowadza się przez mieszanie ochłodzonego czynnika chłodzącego do płynu chłodzącego, który otrzymuje się z kotła, i który następnie poprzez zawór trójdrogowy jest zmniejszona do temperatury roboczej.\nMinus podłogowym połączeń układu w niemożności od dawki gorącej mieszanki z ochłodzonego nośnika ciepła, a w konsekwencji do ogrzewania podłogowego mogą rzeczywiście działać przegrzanej lub przechłodzony płyn chłodzący. Zmniejsza to komfort i wydajność systemu.\nZaletą tego schematu jest łatwość instalacji i niski koszt sprzętu.\nSchemat ten jest bardziej odpowiedni do ogrzewania małych obszarów i tam, gdzie nie ma wysokich wymagań klientów w zakresie komfortu i wydajności, gdzie istnieje chęć oszczędzania.\nW rzeczywistości schemat jest niezwykle rzadki z powodu niestabilności w pracy polegającej na niezrównoważeniu grzejników podłączonych do pojedynczej rury. Gdy zawór trójdrożny jest lekko otwarty, obwód grzewczy jest zasilany, a ciśnienie pompy przesyłane jest do głównej linii.\nSchemat 3. Podłączenie ciepłej podłogi z agregatu pompowego\nJest to mieszany schemat łączenia podłogi ogrzewanej wodą, w której znajduje się strefa grzewcza grzejnika, ciepła podłoga i urządzenie pompująco-mieszające. Mieszanie chłodzonego płynu chłodzącego następuje z powrotu ciepłej podłogi do podłogi kotła.\nWszystkie jednostki mieszające mają zawór równoważący, za pomocą którego można dozować ilość chłodziwa, który ostygł, gdy mieszanka jest gorąca. Umożliwia to uzyskanie wyraźnie określonej temperatury chłodziwa na wyjściu z węzła, tj. przy wejściu do pętli ciepłej podłogi. W ten sposób zwiększa się znacznie komfort i wydajność całego systemu.\nW zależności od modelu zespołu w jego składzie mogą zawierać inne użyteczne elementy: obejście z zaworem nadmiarowym, zawór równoważenia pierwotnego obwodu grzejnego lub kulkowych zaworów po obu stronach pompy obiegowej.\nSchemat 4. Podłączenie ciepłej podłogi z grzejnika\nSą to zestawy czopów zaprojektowane do połączenia jednej pętli ciepłej podłogi z powierzchnią 15-20 m.kw. Wyglądają jak plastikowe pudełko, którego wnętrze, w zależności od producenta i konfiguracji, może ograniczać temperaturę płynu chłodzącego, ograniczniki temperatury powietrza w pomieszczeniu i odpowietrznik.\nNośnik ciepła wchodzi w pętlę połączonej z ciepłą wodą podłogi bezpośrednio z obwodu wysokiej temperatury, tj. przy temperaturze 70-80 ° C ochładza się w pętli do z góry określonej wartości i ustawia nową porcję gorącego płynu chłodzącego. Dodatkowa pompa nie jest tu wymagana, kocioł musi sobie poradzić.\nWadą jest niski komfort, obecna będzie jedna strefa przegrzania.\nZaletą tego schematu jest połączenie ogrzewanej z wodą podłogi w łatwy sposób. Takie zestawy są używane, gdy niewielka powierzchnia ciepłej podłogi, małe pomieszczenie z nieczęstym pobytem lokatorów. Nie zaleca się instalowania w sypialniach. Nadaje się do ogrzewania łazienek, korytarzy, loggi itp.\nPodsumuj i podsumuj w tabeli:\nW tej chwili wiele osób szuka nietradycyjnych systemów grzewczych, do instalacji w prywatnym domu lub mieszkaniu. Istnieje wiele opcji ogrzewania, które zmniejszają zużycie energii elektrycznej, a jednocześnie skutecznie ogrzewają pomieszczenie. Aby zaoszczędzić rodzinny budżet i uzyskać wysokiej jakości ciepło w domu, najlepszym rozwiązaniem jest połączenie ciepłej podłogi na podczerwień, która spełnia wszystkie wymagania i życzenia właściciela domu.\nIstnieje kilka etapów instalacji ciepłej podłogi elektrycznej, ale najbardziej pracochłonne jest podłączenie systemu do scentralizowanego źródła zasilania. Procedura układania i łączenia podłóg na podczerwień nie jest zbyt skomplikowana i można to zrobić bez angażowania specjalistów. Jeśli połączenie ciepłej podłogi na podczerwień nie zostanie wykonane prawidłowo, wkrótce urządzenie może ulec awarii lub awarii.\nW projektowaniu ciepłych podłóg wykorzystywany jest termostat utrzymujący określoną temperaturę ogrzewania w pomieszczeniu. Termostat służy do budowy ciepłych podłóg w celu włączania i wyłączania zasilania, w zależności od czujnika ciepła zainstalowanego bezpośrednio na folii IR. Materiał ten będzie opisywać cechy podłączenia elektrycznej podłogi na podczerwień.\nTeoretycznie możliwe jest podłączenie IC do ciepłej podłogi bez użycia termostatu, ale jeśli weźmiesz pod uwagę fakt, że aby utrzymać temperaturę w domu, musisz ciągle włączać i wyłączać ogrzewanie, nie ma ku temu powodu. Jeśli w systemie sterowania nie ma termostatu, zużycie energii elektrycznej znacznie wzrośnie, co spowoduje niepotrzebne marnotrawstwo. Należy również wziąć pod uwagę, że bez użycia termostatu w systemie grzewczym wystąpią trudności z podłączeniem do głównego węzła energetycznego.\nJeśli chodzi o wybór odpowiedniego termostatu, ważne jest, aby wybrać właściwą moc urządzenia. W większości przypadków preferowane są urządzenia o mocy trzech kilowatów, co wystarcza do wysokiej jakości i niezawodnej pracy ciepłej podłogi. Termostat można podłączyć zarówno do gniazdka, jak i bezpośrednio z panelu elektrycznego. Kupując urządzenie ważne jest, aby towarzyszyła mu szczegółowa instrukcja, dzięki której będzie można bez większych trudności podłączyć cały system. Schemat podłączenia ciepłej podłogi na podczerwień nie jest w rzeczywistości skomplikowany i każdy będzie w stanie to zrozumieć, ale lepiej ufać takiej pracy profesjonalistom.\nJeśli chodzi o instalację termostatu, nie ma specjalnych wymagań w tym zakresie. Może być zainstalowany w dowolnym dostępnym miejscu, gdzie jest to wygodne, jedyną rzeczą, jaką należy wziąć pod uwagę, jest lokalizacja filmu na podczerwień. Styki do podłączenia muszą znajdować się z jednej strony w pobliżu regulatora.\nPrawidłowe ułożenie urządzenia pozwala nie tylko zminimalizować liczbę używanych drutów w jak największym stopniu, ale także zapewnić, w razie potrzeby, swobodny dostęp do sterownika układu sterowania. Do chwili obecnej istnieją dwa rodzaje instalacji: odkryty i ukryty.\nZewnętrzna wersja instalacji umożliwia zamocowanie urządzenia bezpośrednio do ściany. Główną zaletą tej metody jest łatwość obsługi, jednak z estetycznego punktu widzenia druga opcja jest bardziej odpowiednia. Ukryta wersja instalacji wymaga specjalnego rowka w ścianie, aby ustawić urządzenie tak dokładnie, jak to możliwe. W trakcie takiego układania płoty ścienne są wykonane w ścianie w celu okablowania, po czym wszystko jest dostosowane do pierwotnego wyglądu.\nW większości przypadków termostat znajduje się na 1,2 lub 1,5 metra, ale są modele, które są zainstalowane nie wyżej niż 30 cm od powierzchni podłogi. Urządzenia takie są wyposażone w ultraprecyzyjne czujniki, które gwarantują wysoką jakość i niezawodność działania całego systemu grzewczego.\nPrzekrój drutu na ciepłej podłodze\nPierwszą rzeczą, na którą chciałbym zwrócić uwagę, jest to, że wszystkie przewody MUSZĄ być miedziane. W matach zastosowano szynę miedzianą, a gdy miedź łączy się z aluminium, następuje utlenianie i wypalanie kontaktu. Dlatego jeśli w przyszłości nie chcemy problemów - używamy tylko przewodów miedzianych.\nWybierając okablowanie ciepłych podłóg na podczerwień, należy wziąć pod uwagę kwadrat i moc ogrzanego filmu. Ważne jest, aby poprawnie obliczyć całkowite zużycie każdego metra materiału. Do chwili obecnej na rynku dostępne są różne typy filmów na podczerwień, ich moc może wynosić od 150 do 500 watów na metr kwadratowy.\nNa przykład w domu film w podczerwieni pokrył powierzchnię pokoju o powierzchni 18 m2. Folia ma 150 W / m2. Otrzymujemy całkowitą moc ciepłej podłogi - 2,7 kW (150 W * 18 m2). Do tej mocy odpowiedni jest przewód o przekroju 1,5 mm2. Można to zobaczyć, patrząc na obliczone tabele GOST. Ale nadal zalecam zabranie przekroju kabla zasilającego co najmniej 2,5 mm2. Ponieważ producenci często nie doceniają sekcji, że tak powiem, z marginesem.\nJakiej marki drut jest lepszy w użyciu? Do podłączenia listew elektrycznych ciepłej podłogi pożądane jest zastosowanie skręconego drutu miedzianego. W odróżnieniu od solidnego (monolitycznego) ma dobrą elastyczność, która będzie po prostu sposobem układania pod laminatem. Jednym z nich jest drut z gatunku PV-3, który w projekcie ma wiele żył. Taki drut jest wygodny, ponieważ jest bardziej elastyczny i nie będzie trudny do zainstalowania.\nW każdym zestawie ciepłej podłogi z filmem są specjalne terminale podłączone do systemu zasilania. Konstrukcja terminali jest dość prosta i nie będzie żadnych trudności z ich instalacją. Przewód zasilający wkładany jest do zacisku i układany bezpośrednio na miedzianym elemencie materiału foliowego, następnie ściskany jest przez szczypce.\nW folii IR zawarta jest również izolacja bitumiczna, która służy jako dodatkowy element mocujący i chroni elementy łączące przed wilgocią i zanieczyszczeniami.\nCzujnik termiczny jest montowany bezpośrednio pod folią grzewczą w dolnej części paska elementu grzejnego za pomocą taśmy bitumicznej. Należy pamiętać, że w przypadku doskonale płaskiej tkaniny podłogowej konieczne jest wykonanie zagłębienia w pobliżu czujnika.\nLepiej jest zainstalować czujnik ciepła pod miękkimi wykładzinami podłogowymi w miejscu, w którym będzie minimalne obciążenie, aby urządzenie nie zostało uszkodzone podczas pracy. Dobrym rozwiązaniem byłoby miejsce w miejscu, w którym nie będą chodzić. Właściwa instalacja czujnika może zagwarantować gładką i równą powierzchnię podłogi.\nPlan okablowania ciepłej podłogi na podczerwień\nZ każdej sekcji filmu w podczerwieni należy podłączyć dwa przewody i podłączyć do styków termostatu. Istnieją dwa sposoby podłączenia przewodów do ciepłej podłogi podczerwieni. W obu wersjach schemat jest używany do równoległego łączenia sekcji ze sobą.\nPierwszy sposób z każdego kawałka przewodów doprowadzających film (faza i zero) jest przesyłany do skrzynki połączeniowej lub skrzynki przyłączeniowej, gdzie przewody są połączone równolegle. Następnie ich zaciski są podłączone do termostatu.\nWadą tego połączenia jest duża liczba połączonych przewodów. Ponadto, aby podłączyć przewód, należy go zmniejszyć do pewnego rodzaju pudełka. I gdzie go zdobyć, jeśli naprawa jest już zakończona?\nDrugi sposób jest prostszy. Połącz używając metody łączenia łańcuchowego. Na przykład, przewodnik fazowy zbliża się do szyny jednego kawałka folii, łączy się z terminalem, a następnie przechodzi do końcówki drugiej części filmu. I tak dalej. Połączenie odbywa się za pomocą solidnego drutu (nie trzeba go przycinać w pobliżu zacisków).\nPrzewód neutralny jest podłączony w ten sam sposób. W rezultacie otrzymamy połączenie równoległe bez okablowania.\nPoczątkowo ciepła podłoga podczerwieni jest podłączona we właściwej kolejności. Folia grzewcza musi być prawidłowo umieszczona podczas instalacji. Najlepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby wszystkie bolce połączenia znajdowały się blisko ściany w bezpośrednim sąsiedztwie termoregulatora.\nDzięki takiemu rozmieszczeniu pasm grzewczych, zminimalizujesz koszt drutu, co zaoszczędzi kilka oszczędności na instalacji. Pasek folii grzewczej na podczerwień nakłada się przewodem miedzianym w dół, tak aby matowa część materiału pozostała na wierzchu.\nAby podłączyć terminal, konieczne jest oddzielenie laminatu o 8 do 10 milimetrów w celu rozwarstwienia szyn miedzianych i srebrnych, tylko w tym przypadku można uzyskać niezawodne i jakościowe mocowanie i konduktywność źródła zasilania.\nStyki do opony są montowane wyłącznie w środku, tak, że jedna część styka się z miedzianym przewodnikiem, a druga znajduje się po wewnętrznej stronie folii. Kiedy wszystko jest odsłonięte, możliwe jest ściskanie szczypców, ważne jest, aby zaciski nie świeciły, a utrwalenie było niezawodne.\nJeżeli podczas instalacji konieczne jest wycięcie części blachy grzewczej, wszystkie odcinki miedzianych szyn zbiorczych muszą być dobrze izolowane. Elementy miedziane i srebrne są całkowicie izolowane bitumiczną folią dostarczaną z zestawem.\nPodczas układania ciepłych podłóg ważne jest, aby początkowo martwić się rozmieszczeniem drutów w materiale odbijającym ciepło. Musisz zrobić wgłębienie lub wycięcie, aby po zakończeniu całej pracy powierzchnia podłogi była idealnie płaska. Możliwe jest rozmieszczenie drutów wzdłuż szwów odbijającej ciepło folii, co pozwala zaoszczędzić czas instalacji.\nAby podłączyć przewody do zacisku, należy je najpierw oczyścić z izolacji. Specjalnie do takiego czyszczenia stosuje się odpowiednie narzędzie, które jest w użytku z dowolnym elektrykiem. Aby podłączyć ciepłą podłogę do elektryczności, niezbędna jest wiedza, ponieważ profesjonalizm mistrza zależy od okresu eksploatacji.\nPrzewód, oczyszczony z izolacji, wkładany jest bezpośrednio do zacisku kontaktowego, a następnie ściskany jest za pomocą szczypiec lub innego narzędzia. Po zaciśnięciu należy sprawdzić zamocowanie drutu i zacisku.\nIzolację wszystkich punktów połączeń wykonuje się za pomocą taśmy bitumicznej, która jest kompletna. W przypadku jednego połączenia dwie taśmy odrywają się, jedna na zewnątrz, a druga od wewnątrz, gdzie drut łączy się z miedzianym paskiem.\nPodłączenie ciepłej podłogi do termoregulatora\nRównolegle z obliczeniem umiejscowienia folii grzewczej należy określić, gdzie zostanie zainstalowany termostat. Procedura podłączania termostatu nie jest skomplikowana i musi być wykonana zgodnie ze schematem dołączonym do urządzenia. Każdy zestaw termoregulatora zawiera instrukcje i schemat opisujący poprawne połączenie i działanie urządzenia.\nJeśli nie masz specjalnej edukacji, połączenie termostatu z siecią elektryczną powinno zostać powierzone wykwalifikowanemu specjaliście.\nWażne jest, aby wziąć pod uwagę pojemność urządzeń grzewczych i dodatkowych urządzeń elektrycznych, które będą zasilane z sieci. Jeśli całkowita moc przekracza 2 kW, lepiej jest zainstalować oddzielne urządzenie, zapewniając w ten sposób niezawodne działanie instalacji elektrycznej w domu.\nTa opcja służy do zasilania termostatu z najbliższego gniazdka. Gniazdo musi być połączone za pomocą przewodu co najmniej 2,5 mm2. Instalacja odbywa się w konwencjonalnym podrozetniku. Aby to zrobić, należy zrobić dziurę w ścianie pod pudełkiem i osłonami przewodów. Jest to wygodne, jeśli ściana jest wykonana z płyty gipsowo-kartonowej. Wtedy żaden strob nie potrzebuje.\nNa przykład zdecydowałeś się zainstalować termostat w pobliżu gniazdka. Do miejsca jego instalacji podawana jest faza i zero z sąsiedniego wylotu. W shtrobie układamy przewody zasilające ciepłej podłogi i drut z czujnika temperatury.\nNastępnie wszystkie przewody są podłączone do termostatu zgodnie z instrukcjami dołączonymi do obwodu. Faza i zero z gniazda są podłączone do odpowiednich zacisków regulatora temperatury (skrajne zaciski). Dwa zaciski po przeciwnej stronie do podłączenia czujnika. Pozostałe dwa zaciski są połączone z fazą i zerem z filmu podczerwonego. Z drugiej strony wszystko jest całkiem jasne: 220 woltów - obciążenie - czujnik.\nNależy pamiętać, że jeśli do gniazdka zasilającego podłączone jest wydajne urządzenie, a jednocześnie działa ciepła linia podłogowa, może być przeciążona, co doprowadzi do odłączenia wyłącznika w rozdzielnicy. Wszystko zależy od mocy podłogi i podłączonego urządzenia.\nJeśli ciepłe podłogi są instalowane na dużych powierzchniach (20 m2 lub więcej), zaleca się podłączenie ciepłej podłogi na podczerwień z oddzielną linią. Z płytki elektrycznej umieszczona jest oddzielna linia kablowa w miejscu termostatu. Linia ta jest połączona za pomocą wyłącznika.\nZe względów bezpieczeństwa zalecam zainstalowanie urządzenia z prądem szczątkowym (urządzenie różnicowo-prądowe) lub automatu różnicowego na linii termostatu.\nSubtelność łączenia ciepłej podłogi\nPodstawą ciepłej podłogi mogą być różne typy schematów połączeń. Podłączanie urządzeń elektrycznych wymaga doświadczenia. Do fachowej pracy przydatna będzie znajomość podstawowych zasad instalacji urządzeń elektrycznych.\nUkłady elektryczne obejmują kabel jednożyłowy lub dwużyłowy. Sposób układania elementów grzejnych to taśma, a rodzaj kabla jest rezystancyjny. Kolejnym wartym rozważenia jest szczegóły połączenia popularnego obecnie systemu IR ciepłej podłogi.\nJaka jest różnica pomiędzy kablem stałym lub dwuprzewodowym? Różnice tylko w sposobie instalacji. Przewód jednożyłowy oznacza powrót do czujnika termicznego. W przypadku kabla dwuprzewodowego obwód jest zamknięty specjalną końcówką. Plus wybór wersji dwuprzewodowej w prostych instalacjach i możliwościach instalacyjnych w pomieszczeniach, które różnią się złożonością planowania.\nPrzewód rezystancyjny zapewni jednolitą temperaturę elementów na dowolnej części systemu, co często jest niewygodne. Zmiana stopnia nagrzewania przewodów zostanie zapewniona przez ekranowany samoregulujący kabel dwużyłowy. Ogrzewanie może być powiązane ze zmianami temperatury w pomieszczeniu. Stan środowiska uwzględnia specjalne urządzenie wewnętrzne. Rozważmy szczegółowo zalety dwóch wariantów elementów grzejnych:\nwytrzymuje wysoką temperaturę;\nzużywa mniej energii elektrycznej.\nniezmienniczość naturalnego pola elektromagnetycznego w pomieszczeniu;\nnie ma potrzeby instalowania czujnika temperatury.\nPrawidłowe oznaczenie kabla dwuprzewodowego zostanie opisane za pomocą oznaczenia CT, CF, CR. Przewód musi być wyposażony w izolację zewnętrzną i ekran miedziany. Urządzenie z elementem jednożyłowym wymaga obowiązkowego czujnika temperatury. W tym samym czasie jeden koniec kabla jest podłączony do urządzenia. Następnie drut przechodzi przez pokój. Po drugim końcu kabla ponownie wraca do czujnika termicznego, zamykając system. Obecność pola elektromagnetycznego z pełnego drutu można wyeliminować, wybierając opcję z ochroną teflonową. Ochrona obniży jakość promieniowania.\nW przypadku wyposażenia IC w ciepłą podłogę, należy rozumieć, że pomieszczenia będą ogrzewane przez promieniowanie fal podczerwonych. Zasada działania jest podobna do zastosowania kabli elektrycznych. Główną cechą jest zużycie znacznej ilości energii. Ale film na podczerwień ma pewne konstruktywne zalety. Na przykład:\npozytywny wpływ promieniowania podczerwonego na daną osobę;\nopcjonalna obecność warstwy ochronnej podczas układania takich podstaw, jak płytki, laminat, parkiet lub deska;\njednolitość ciepłego promieniowania.\nPodczas montażu zasady, takie jak linoleum, dywan i tak jak wszystkie wymagają tę samą sztywną podstawę, która jest odpowiednia jako sklejki. Ale nawet w tym przypadku ciepłą podłogę IR można zamontować łatwiej i szybciej niż układanie wersji kablowej. Być może w tym tkwi sekret popularności tego gatunku.\nZnaczne oszczędności energii elektrycznej można osiągnąć dzięki systemowi wody. Podłoga wodna to rodzaj elementu grzejnego, który składa się z rur wciśniętych w beton. Ciecz przepływająca przez kocioł krąży przez nie. W budynkach wielorodzinnych można zainstalować system bez dodatkowego kotła. Nośnik ciepła będzie pochodził z głównego.


Cesc ratuje punkty: FC Barcelona 1-0 Levante UD - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nFC Barcelona wygrała 1-0 z Levante UD. W 16. minucie mogło być 1-0, ale Villa nie wykorzystał rzutu karnego podyktowanego za faul na Inieście. Dopiero siedem minut przed końcem Cesc zdobył gola na wagę trzech punktów. Pomocnik wykorzystał doskonałe podanie od Alexisa i pokonał Navasa, który dziś interweniował bardzo dobrze.\nTylko sześć punktów dzieli Barçę od tytułu, po tym jak drużynie udało się zdobyć kolejne trzy w meczu przeciwko Levante, który okazał się znacznie trudniejszy niż gospodarze się spodziewali. Solidna defensywa drużyny przyjezdnych dała tylko kilka szans zawodnikom Tito na zdobycie bramki jednak wtedy na wysokości zadania stawał bramkarz Levante, broniąc nawet rzut karny. Nie był to bardzo porywający mecz w wykonaniu Barcelony, ale lider wykazał się dużą cierpliwością kontrolując przez cały mecz jego przebieg i ostatecznie zapewniając sobie zwycięstwo po bramce Cesca. Tytuł ligowy jest o krok bliżej, ale… najpierw pora na Bayern!\nAbidal od początku po 14 miesiącach\nBarça rozpoczęła z czwórką z tyłu – Dani Alves, Adriano, Abidal – który wyszedł w podstawowym składzie po raz pierwszy od 14 miesięcy – i Montoya. Z przodu zagrali Villa i Cesc, który zostawił miejsce na prawej flance Alvesowi. Barça od początku kontrolowała grę, ale niskie tempo spotkania sprawiło, że defensywa gości była ciężka do pokonania.\nNavas broni karnego\nPonadto bramkarz Levante bardzo dobrze się spisywał powstrzymując Thiago, później broniąc rzut karny wykonywany przez Villę, który został podyktowany za faul na Inieście i broniąc dobitkę Cesca. Iniesta dyrygował grą i Barça starała się zaskoczyć dobrze zorganizowanego rywala. Kolejny strzał Tello i kolejna dobra obrona Navasa po strzale Alvesa z rzutu wolnego, były najlepszymi okazjami przed przerwą.\nLevante skupione na defensywie\nBarça była perfekcyjna w obronie – Abidal rozgrywał świetne spotkanie – i praktycznie gra cały czas toczyła się na skraju pola karnego Levante, gdzie wyjątkowo aktywny był Villa. Najlepsza okazja Levante miała miejsce na początku drugiej połowy, kiedy Acquafresca znalazł się na wątpliwym spalonym. Widząc, że drużyna traci precyzję Vilanova zdecydował się wpuścić Xaviego za Iniestę w 58. minucie i tempo spotkania zaczęło rosnąć.\nAlexis się pokazuje, a Cesc zapewnia zwycięstwo\nPedro zastąpił Thiago i ustawienie zmieniło się na 4-3-3 z cofniętym Ceskiem, podczas gdy Levante zostawiło tylko jednego napastnika, Acquafresce, i skupiło się na defensywie. Na koniec wszedł Alexis, który w 81. minucie zastąpił Ville.\nBarça wrzuciła na wyższe obroty i w 82. minucie otrzymała nagrodę, kiedy Cesc pokonał Navasa ze skraju pola karnego po otrzymaniu piłki z prawej strony od Alexisa. Ten gol oznaczał, że Barça może powoli przymierzać się do tytułu, który być może zapewni sobie już w przyszłym tygodniu na San Mames, ale najpierw oczywiście czeka ich ciężkie spotkanie z Bayernem w Lidze Mistrzów.\n83″ Cesc 1-0 (asysta Alexis)\nFC Barcelona: Valdés – Alves, Adriano, Abidal, Montoya – Song, Iniesta (53″ Xavi), Thiago (66″ Pedro) – Villa, Cesc, Tello (76″ Alexis)\nŁawka rezerwowych: Pinto, Bartra, Alba, Busquets, Xavi, Alexis, Pedro\nPoza kadrą: Oier, Piqué, Dos Santos, Messi\nLevante UD: Keylor Navas – Pedro López, Vyntra, Navarro, Juanfran – Diop, Simao Mate (85″ Míchel) – El Zhar (68″ Valdo), Barkero, Rubén (89″ Roger) – Acquafresca\nŁawka rezerwowych: Munúa, Rodas, Ballesteros, Pedro Ríos, Valdo, Míchel, Roger\nPoprzedniBayern znów gromi\nNastępnyÉric Abidal w wyjściowym składzie po 420 dniach