Lisicki: Polacy wiedzą czym kończy się uleganie radykalnej ideologii\nKrajLisicki: Polacy wiedzą czym może się skończyć uleganie radykalnej ideologii\nKraj: Lisicki: Polacy wiedzą czym może się skończyć uleganie radykalnej ideologii\nLisicki: Polacy wiedzą czym może się skończyć uleganie radykalnej ideologii\nDodano 15 października 2020, 12:52 112\nPolacy świadomi różnic kulturowych, świadomi wartości, wiedzą dobrze czym może się skończyć uleganie radykalnej ideologi, do czego to może prowadzić, do jakich nieszczęść – tłumaczył Paweł Lisicki podczas panelu dyskusyjnego "Polska jako pole bitwy w konflikcie kulturowym”.\nRed. nacz. "Do Rzeczy" oraz publicysta Rafał Ziemkiewicz biorą udział w rozpoczynającej się dzisiaj konferencji "Wojna kulturowa. Czy Polska ma szansę?", w panelu „Polska jako pole bitwy w konflikcie kulturowym”.\nTransmisję z konferencji można oglądać na stronie DoRzeczy.pl\nLisicki o ideologiach queer, LGBT i gender\nW trakcie dyskusji Paweł Lisicki tłumaczył, że wbrew zapewnieniom środowisk LGBT, ideologie LGBT, gender czy queer istnieją i zostały opisane w podręcznikach dla aktywistów.\n– W wielu dyskusjach strona przeciwna twierdzi, że nie ma czegoś takiego jak ideologia genderowa, czy ideologia LGBT – mówił dziennikarz, dodając, że aktywiści są przedstawiani jako osoby, które "walczą o swoje prawa podstawowe”.\nNastępnie Lisicki zacytował dwie publikacje dotyczące LGBT i gender ("Queer Studie. Podręcznik kursu" oraz „Gender. Przewodnik” wydany przez Krytykę Polityczną), w których ideologie te zostały dokładnie opisane.\nAnalizując fragmenty publikacji Lisicki zwrócił uwagę na powtarzające się tezy dotyczące negacji płci, destabilizacji i rozbicia zasad społecznych.\n– Jaki jest związek między tymi tezami, wizjami człowieka a elementem pojawiający się w marksizmie? Każdy zauważy bliski związek tych negacji, z tym co pojawiło się w „Manifeście komunistycznym” autorstwa Engels i Marksa, gdzie pojawiła się negacja stanu zastanego – mówił red. nacz. „Do Rzeczy”.\n– Chodziło o ten bakcyl negowania, który pojawia się teraz w ideologii queer, gender i LGBT, ich wspólna cecha to radykalny bunt – dodał Lisicki. – W tym języku rewolucji mamy całkowite odwrócenie porządku, na afirmację nie zasługuje to co jest, ale to czego nie ma – podkreślił dziennikarz.\n"Niektórzy nie widzą, że to jest ideologia"\n– Pojawia się pytanie, jak system, który wydaje się tak nielogiczny (…) sprzeczny z naszymi odczuciami, zawładnął dużą częścią europejskich elit politycznych. Znaczna część elit przyjęła ideologię gender za swoją (…) tak bardzo, że niektórzy nie widzą, że to jest ideologia – tłumaczył dziennikarz.\nLisicki stwierdził także, że „największą szansą” na walkę z tymi ideologiami jest „polska specyfika'”.\n– Szansę widzę w naszym doświadczeniu historycznym, w tym, że system komunistyczny, który próbowano wprowadzić po 1945 roku, stał się szczepionką odpornościową, dla dużej części polskiego narodu, w stosunku do projektu opierającego się na niewielkiej skali inżynierii społecznej – to nam próbowano zaaplikować – podkreślił dalej publicysta.\n– Polacy świadomi różnic kulturowych, świadomi wartości, wiedzą dobrze czym może się skończyć uleganie radykalnej ideologi, do czego to może prowadzić, do jakich nieszczęść (...) Jak wielkie zniewolenie dla człowieka może za sobą nieść – dodał.\nKonferencja "Wojna kulturowa. Czy Polska ma szansę?"\nOrganizatorem wydarzenia jest frakcja Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. Wydarzenie odbywa się na Stadionie Narodowym.\nJak informują organizatorzy, konferencja “Wojna kulturowa” to inicjatywa, dzięki której będziemy mieli okazję podsumować dotychczasowe zmiany w Polsce na tle innych europejskich państw, a także nakreślić możliwe scenariusze zderzenia kultur w najbliższych dekadach. Czy zmiany te zajdą tak daleko jak w innych krajach Unii Europejskiej? Czy mamy szansę uchronić się przed szkodliwymi konsekwencjami przemian kulturalnych, bazując na doświadczeniach innych? – pytają inicjatorzy wydarzenia.\nZiobro: Z wielką radością przyjąłem zapowiedź KaczyńskiegoCzytaj także:\nFeruła IP 9 listopada 2020, 00:16\nPolacy wiedzą i owszem , szkoda że nie wie ten nasz PHYSIGNATHOS z namiestnikowskiego pałaca\nktóry się schował w szuwarach pozostawiając Psichrpaksa - czyt. Naród na pożarcie krabom - czyt lewactwu.\nbsbb1 IP 8 listopada 2020, 22:56\nto co lisiecki...kibole obronią Polskę..Europę...i twoją głupotę...\nEdmund Piernowski IP 6 listopada 2020, 14:09\nPanie Lisicki, wypowiada pan słuszne teorie, ale szkoda że na swych łamach w Tygodniku i na portalu preferuje pan intrygantow i hipokrytow.Najpierw zachęcali do likwidacji aborcji jak Ziemkiewicz, Przybylski, Makowski, Warzycha i inni, a teraz ogonki pod siebie i dalej Benjamin w rzad. Dziś np.slucham tego Durnie w programie porannym TV Republika (W połowie ten program z likwidowane, bo Endek wygrywał KRETYNSTWA, na przykład ze Anglicy nie dają chorych do szpitali, więc maja w nich wolne miejsca i leczą zarażonych pandemia w domach, czyli prywatnie. Tylko jakbyśmy to zrobili w Polsce, to farby pyszczek, że rząd zostawia chorych bez opieki. I nie ma slowa o tym, że w Polsce jedna z najniższych bezrobotnych w Europie, że sąsiedzi wprowadzili większe rygory jak Czesi, Niemcy czy Słowacy, Austriacy i inni. Tylko krytykuje rząd, intrygujące i jednocześnie namawiają do wspierania Konfederatow. I takich Kretynie wpuszcza sie na lamy i pozniej dziwi, że nie jest dobrze. Wy pierwsi zostaniecie "zalatwieni", gdyby Lewactwo przejęło wladze. I wy bylibyscie za to odpowiedzialni. Wstyd p.Lisicki.\nGotred IP 25 października 2020, 13:27\nNoś w brzuchu 9 miesięcy mutanta, bez kręgosłupa i oka, śpij normalnie w nocy....\nKatolik =Brak mózgu=brak wyobraźni\nideolog bez jedzenia IP 25 października 2020, 12:35\nkażdej ideologii miejsce zajmie kolejna ideologia,ale czy sama ideologią przeżyjemy?:)


ZAJMOWAŁ SIĘ DZIEĆMI MAJĄC DWA PROMILE. POLICJĘ WEZWAŁA ŻONA – retv.pl\nZAJMOWAŁ SIĘ DZIEĆMI MAJĄC DWA PROMILE. POLICJĘ WEZWAŁA ŻONA\nPolicjanci z Barczewa interweniowali wobec nieodpowiedzialnego ojca, który mając ponad dwa promile alkoholu w organizmie, zajmował się dwójką swoich dzieci. O zdarzeniu, funkcjonariuszy poinformowała żona 26-latka.\nWczoraj wieczorem (12 czerwca) do komisariatu policji w Barczewie zadzwoniła kobieta, która poinformowała, że jej mąż w stanie nietrzeźwości opiekuje się dwójką ich dzieci. Pijany 26-latek opiekował się dziećmi, gdy jego partnerka była w tym czasie w pracy. Po powrocie do domu kobieta zastała pijanego partnera postanowiła wezwać policję.\nPolicjanci zbadali stan trzeźwości mężczyzny. – Alkomat wykazał ponad dwa promile alkoholu w jego organizmie. Na szczęście, dzieciom w wieku 5 i 7 lat, którymi opiekował się nieodpowiedzialny ojciec nic złego się nie stało – mówią policyjni rzecznicy. O zachowaniu 26-latka już poinformowano Sąd Rodzinny i Nieletnich, który dokładnie sprawdzi czy mężczyzna swoim zachowaniem nie naraził dzieci na niebezpieczeństwo.


Krypto.Projekty – DxTreeM ideas..\nWśród tysięcy bezużytecznych projektów na rynku blockchain i kryptowalut, jest na szczęście kilkadziesiąt, które są godne uwagi.\nOczywiście czy im się uda przebić z ofertą i dotrzeć do dostatecznej ilości użytkowników końcowych, programistów, przedsiębiorców i minerów to inna sprawa. Każdy z nas zamiast tylko trzymać kciuki, może dorzucić swoją cegiełkę do tej budowli (pewnie lepiej było by napisać tak: dołączyć swoje ogniwo do tego łańcucha bloków :-))\nJednym ze sposobów na które staram się sam wzmocnić ten łańcuch – wsparcie w formie pisanej, gadanej i wizualnej. Poniżej niektóre z projektów, które moim zdaniem są godne uwagi\nPlatforma The OAN (zasilana tokenem AION) zapewnia publiczne, zdecentralizowane środowisko do tworzenia Otwartych Aplikacji. W wielkim skrócie, jest to alternatywa do tworzenia konkurencyjnych rozwiązań względem online’owych gigantów, takich jak YouTube, NetFlix, Uber, FaceBook czy choćby AirBnB.\nAlgorand to platforma która aspiruje by stać się wiodącą platformą w ekonomii bez granic, czyli zbudować środowisko DeFi ale i podwaliny pod CBDC – generalnie wszelakie otwarte, finansowe i usługi, ale nie tylko, tokenizacja aktywów, czy ubezpieczenia również się dobrze odnajdą na Algorand.\nBitcoina chyba nie trzeba mocniej przedstawiać: state-free money i store-of-value, czyli po polsku : pieniądz niezależny od banków centralnych oraz sposób przechowywania wartości. Natomiast to nie wszystko – zerknij poniżej na projekt Rootstock, on znacznie rozbudowuje możliwości Bitcoina.\nCardano to otwarta, publiczna platforma i kryptowaluta, która ustanawia podwaliny pod nowy system finansowy, niezależny, odporny na cenzurę, bez granic, sprawiedliwy, czyli dostępny dla każdego i wynagradzający za udział w ekosystemie.\nCelsius to jeden z ciekawszych i bardziej użytecznych projektów zbudowanych na bazie ERC20. Celsius to obecnie platforma CeFi 🙂 (czyli semi-zdecentralizowany ‘bank’). Celsius idzie drogą postępującej decentralizacji (stan docelowy z CeFi do DeFi) więc w krótkim terminie jest to platforma Custodialna, natomiast ciągle mająca system zachęt, który ma użytkownika końcowego i społeczność na pierwszym planie. Bardzo obiecujący projekt z mocnym liderem (wynalazcą VoIP, który teraz wdraża swoje pomysły związane z MoIP = Money Over IP)\nCosmos to dość ambitny projekt, który w największym skrócie: buduje otwartą i publiczną platformę do zdecentralizowanych aplikacji, ale co ważniejsze, który umożliwi połączenie świata zdecentralizowanych platform w jedną wielką sieć za pomocą protokołu IBC, czyli Inter Blockchain Communication, tak by światy i rozwiązania oparte o blockchain mogły się między sobą komunikować i wymieniać dane.\nDfinity to kolejny bardzo ciekawy projekt, który chce zabrać internet z rąk gigantów (Google, Amazon, Microsoft, etc.) którzy go dziś zdominowali. Celem Dfinity jest opracowanie komputera internetowego, opartego o protokół ICP, który miałby stać się swoistego rodzaju Chmurą 3.0, czyli rozproszonym system przetwarzania, alternatywą dla AWS czy Azure. Jednocześnie Dfinity wprowadza całkiem nowe podeście do programowania, bazujące na tworzenie bezpośrednio na warstwie nowego internetu. Ambitnie.\nEthereum to platforma do smart-kontraktów, czyli środowiska gdzie można tworzyć zdecentralizowane aplikacje, bazujące na rozproszonym przetwarzaniu. Pierwsza taka platforma, nie jedyna, ale obecnie ciągle najpopularniejsza. Go przypadków użycia dla Ethereum to aplikacje finansowe. Następne lata dla Ethereum to zmierzenie się upgradem do wersji 2.0, która rozwiąże szereg problemów które Eth 1.0 posiada.\nMainframe to platforma, której celem jest stworzenie środowiska dla twórców zdecentralizowanych aplikacji, adresując główne bolączki obecnych środowisk, czyli niedogodny development oraz słabe wrażenia dla użytkownika końcowego, które oferują obecne Dappsy. Jednocześnie Mainframe tworzy swój protokół pożyczkowy (Mainframe Lending Protocol) na którym planuje odpalić nowej generacji aplicję DeFi.\nRootstock to fascynująca platforma, które buduje drugą warstwę dla Bitcoina (RSK Smart) zapewniając tym samym dużo szerszą funkcjonalność dla BTC, otwierając ten świat na smart kontrakty. Jednocześnie zespół RSK buduje warstwę 3, aka RIF OS (Rootstock Infrastructure Framework Open Standard) która na bazie poprzedniej warstwy dodaje Storage, Płatności, Platformę medialną i wiele innych. Moim zdaniem to jeden z najciekawszych projektów w ekosystemie Bitcoina.\nCelem projektu SingularityNET jest demokratyzacja Sztucznej Inteligencji. Obecnie AI jest w rękach wąskiej liczby korporacji IT i organizacji, głównie w US i Chinach, co sprawia ża ta technologia przyszłości, może stanowić zagrożenie – jeśli założymy że AI to budulec technologiczny przyszłości, lepiej by było aby ta przyszłość była budowana przez więcej niż tylko dwa kraje i garstka korporacji. Platforma SingularityNET zapewnia, by każdy mógł tworzyć swoje usługi AI, by te się ze sobą komunikowały, handlowały informacjami i były zarządzane w sposób zdecentralizowany.


"Świat Bizancjum. Cesarstwo Wschodniorzymskie 330-641, t. 1" - C. Morrisson (pod red.) - recenzja | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne\n„Świat Bizancjum. Cesarstwo Wschodniorzymskie 330-641, t. 1” - C. Morrisson (pod red.) - recenzja\nRecenzje, Starożytność | Adam Sengebusch |\t27 maja 2012 18:35\nKiedy byłem małym chłopcem (a zaręczam, że kiedyś nim byłem), uwielbiałem obco brzmiące słowa. Wsłuchiwałem się w płynące z radia, z ambony, z ekranu telewizora oraz z ust dorosłych frazy pozbawione szeleszczenia, tych wszystkich „dź„, „ć„, „cz„, ”ą” , ”sz” itd. Nie żebym czuł jakąkolwiek awersję czy niesmak, bo nasza mowa jest mi umiłowaną i najbliższą, lecz obcojęzyczne wtręty brzmiały tajemniczo, dziwnie i pociągająco.\nSpośród wyłowionych nazw jedna budziła moje nadzwyczajne zainteresowanie, a brzmiała: „Bizancjum”. Rzecz jasna nie miałem zielonego pojęcia co się pod nią kryje. Czy to jakaś drużyna piłkarska?, marka samochodu?, tytuł filmu?, a może… Dopiero gdy jako tako począłem składać litery i któregoś niedzielnego poranka ukradkiem dopadłem do babcinej biblioteczki doznałem olśnienia. W starym, pachnącym nienazwanym zapachem niemieckim atlasie ujrzałem rozpostarty na całych dwóch stronach, wytłuszczony gotycki zawijas: Byzantinische Reich. Acha! I choć w ciągu lat wiele się zmieniło, to sympatia do nieistniejącego od stuleci bytu pozostała.\nPierwsza miłość bywa idealizowana. Tak po prostu jest. Stąd też, gdy przypadł mi zaszczyt zrecenzowania pierwszego tomu Świata Bizancjum ((Dziwny zbiegiem okoliczności przypadło mi zrecenzowanie t. I po podzieleniu się opinią na temat t. II.)) poczułem się nieco zakłopotany. Jak zachować obiektywizm? Przyznam otwarcie: nie ma takiej możliwości. Jedyną nadzieją pozostaje to, że opisując tę pozycję nie zawiodę i nie nadużyję zaufania potencjalnych Czytelników. Zatem…\nOmawiana praca jest owocem zbiorowego wysiłku. Pieczę nad francuskimi autorami sprawowała Cécile Morrisson, doświadczona i zasłużona badaczka-bizantynistka. Można podkreślić, iż czyniła to zapewne z olbrzymią uwagą, bo książka posiada wzorcowy wręcz charakter. Podzielona jest na cztery części i XIV rozdziałów, z których każdy dotyka innego zagadnienia. Co ważne, posiadają one podobną objętościowo zawartość i dotykają osobnych zagadnień. Daje to wrażenie lekkości i harmonii. Zasadniczą treść wzbogacają ją następujące uzupełnienia : Chronologia, Słownik, Dodatek metodologiczny i bibliograficzny, Indeks osób oraz mapy. Te ostatnie – jak mawia młodzież – bez szału, ale z uchwyceniem sedna.\nCo do zawartości merytorycznej, to należy podkreślić, że Autorzy zadbali o logikę wykładu. Najpierw bowiem podkreślili, że Bizancjum w bardzo wielu aspektach było spadkobiercą Cesarstwa Rzymskiego. Aby nie ograniczać się do stwierdzenia ex cathedra przytoczyli dla wsparcia tego twierdzenia mnóstwo argumentów. Każdy Czytelnik po lekturze tych fragmentów zorientuje się, że władcy Konstantynopola mienili się cesarzami Romajów nie z powodu pychy czy też dla wywołania zachwytu u otaczających ich państwo barbarzyńców, ale posiadali ku temu solidne uzasadnienie. W części drugiej zapoznajemy się z instytucjami Cesarstwa Wschodniego i mechanizmami jego funkcjonowania. Część trzecia porusza tematykę narodzin cywilizacji zwanej dość popularnie „bizantyjską”. Sprawa o tyle ciekawa, że w ciągu dziejów nastąpiło poważne przewartościowanie w tej sferze. I tak wczesne Bizancjum (do 641 roku) w wielu zakresach różniło się ogromnie od tego z X lub XI w. Czwartą część poświęcono prowincjom wchodzącym w skład Bizancjum. Z dużą sumiennością opisano cechy wspólne i różnice tak odległych mikroświatów jak Egipt i dzisiejsza Bułgaria. Tu też napotykamy tak oryginalne zagadnienia jak: Zaludnienie, Mozaiki posadzkowe, Sieć miast, Plagi czy Praca i usługi.\nJednymi z ciekawszych opisów zawartych w tej książce są charakterystyki działań poszczególnych panów Imperium władających w latach 330-6411. Tradycyjnie sporo miejsca poświęcono poczynaniom i postaci Justyniana I (527-565), lecz również – co już nie tak powszechne – Herakliuszowi (610-641). Nie mam zamiaru zdradzać zbyt wiele, ale w świetle informacji zawartych w Świecie Bizancjum ten drugi cesarz jawi się jako niesłusznie pozostający w cieniu starszego o ponad pół wieku poprzednika. I to nie tylko jako polityk, strateg i gospodarz, bo także jako człowiek2.\nKsiążka, o której wspominam ma jeszcze jeden walor. Można nazwać go roboczo „edytorskim”. Została bowiem wydana bardzo porządnie. Wyraźny druk, twarda i solidna oprawa, niepośledni papier, brak literówek, kleksów, rozmazań itp. No i płynne, przejrzyste, momentami pobrzmiewające melodią tłumaczenie3. Rzekł by ktoś: w dzisiejszych czasach to nic wyjątkowego. Jeśli jednak rozejrzymy się po półkach księgarń…\nMuszę się przyznać, że gdym przystępował do nakreślenia tych zdań obudziła się we mnie nadzieja. Nieco nieprzystojna, lecz w tym wypadku tolerowana. Otóż, przypomniałem sobie, iż na stronach 503-505 zamieszczono niewielki dodatek zatytułowany Wnioski. Jak pięknie! Będzie można zapisać spory, duży, wielki minus! Kto choć raz miał przyjemność zapoznać się z zawartością programów TV nadawanych w kraju nad Sekwaną i słyszał wypowiedzi francuskich polityków, artystów albo działaczy społecznych ten wie, że raz po raz z ust tychże płyną w eter pouczenia dla całego świata. Biada tym, którzy nie kładą po sobie uszu. Biada tym, co słuchają lecz nie słyszą. Pomyślałem: w tych Wnioskach znajdę pewnie wybite jakobińską czcionką instrukcje do interpretacji dziejów Bizancjum, albo i napomnienia nieuważnych, nie dość dokładnie zapoznających się lekturą i frywolnie nieodnoszących przestróg sprytnie ukrytych w tekście do dzisiejszych realiów. Hmmm… Jak by to powiedzieć? Zawiodłem się. W tym fragmencie nie ma mentorstwa, belferskiej nieomylności, lekceważenia Czytelników. Krótko mówiąc: szacunek!\nA teraz resume: dla osób interesujących się dziejami Imperium Rzymskiego, Bizancjum i wczesnym średniowieczem to pozycja obowiązkowa.\n+ układ pracy\n+ sposób przedstawienia problematyki\n+ spektrum poruszanych zagadnień\n+ duża ilość rzadko spotykanych informacji\n+ język przekładu\n+ jakość wydania\nTytuł: Świat Bizancjum, t. I, Cesarstwo Wschodnio-rzymskie 330-641\nAutor: Cécile Morrisson ( pod red.)\nRzecz ciekawa, Autorzy uznali, że początki Cesarstwa Wschodniego należy datować od panowania Konstantyna Wielkiego. Zabieg dyskusyjne ale posiadający pewne uzasadnienie. [↩]\nPrzed dokonaniem porównania tych dwóch postaci w tym kontekście warto zapoznać się z Historią SekretnąProkopiusza z Cezarei (Warszawa 1969). [↩]\nPrzekład p. A. Grabonia. Brawo! [↩]\nTagi: Cécile Morrisson, cena 50 - 100 zł, ocena - 9, rok wydania - 2011, Wydawnictwo WAM


Wakacje w Norwegii w hotelu Fiordy Express\nkod oferty: 146324 - 193 - 4942\n2022-07-12 godz. 00:00\ncena od 3820 zł\n2022-07-08 - 2022-07-12\n3820 zł / osobę\n2 os. pokoj standardowy (4A9 - FDK)\n7 639,94 PLN\nNadmorskie Bergen – czyli stara Norwegia - targ rybny, drewniana zabudowa oraz malownicze góry • Flåmsbana - przejazd słynną trasą kolejową • Aurlandsfjord i Nærofjord – najpiękniejsze fiordy z listy UNESCO (opcjonalnie) • Sognefjord – najdłuższy i najgłębszy fiord Norwegii • Stegastein – szklana platforma w głębi fiordu (opcjonalnie) • Jostadalsbreen – największy lodowiec w Europie • przeprawa łodzią pod jęzor lodowca • Sognefjell – narodowy szlak turystyczny - najwyższe szczyty Norwegii • Mjosa – największe jezioro norweskie • Królewskie Oslo • Skocznia narciarska w Holmenkollen\nZbiórka przy stanowiskach odpraw Organizatora na 2 godziny przed wylotem samolotu do Bergen na poszczególnych lotniskach. Po przylocie transfer do hotelu w okolicy Bergen. Zakwaterowanie (doba hotelowa rozpoczyna się ok. 15) i nocleg. Obiadokolacja (fakultatywnie). Dla chętnych (za dodatkową opłatą) wyjazd do centrum Bergen: czas wolny, wjazd kolejką na wzgórze Fløyen, z którego rozpościera się piękna panorama na Bergen i fiordy (uwaga, wyjazd uzależniony od godzin przylotów i ilości chętnych). (Trasa ok.30 km).\nPo śniadaniu, wykwaterowanie i zwiedzanie Bergen z lokalnym przewodnikiem, w programie między innymi wizyta na Torget - barwnym targu rybnym, stary port Bryggen z górującą nad nim średniowieczną twierdzą Bergenhus i spacer po Tyskebryggen z charakterystycznymi drewnianymi budynkami. Krótki czas wolny. Następnie przejazd do Voss, skąd udamy się w ok. 2-godzinną podróż koleją, w tym słynną trasą kolejową – Flåmsbana, której pociągi pokonują odległość 20 km i ponad 860 m różnicy wysokości, żeby dotrzeć do ostatniej stacji, a towarzyszą temu zapierające dech w piersiach widoki. Po dojeździe do Flam - uroczej miejscowości położonej w dolinie wśród gór, czas wolny, a dla chętnych (za dodatkową opłatą) rejs widokowy po wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO fiordach: malowniczym Aurlandsfjordzie i wąskim Nærofjordzie oraz przejazd na jeden z najciekawszych punktów widokowych w Norwegii- Stegastein. To umieszczona 650 m nad wodą platforma widokowa zbudowana z drewna i szkła, „wypuszczona” 30 m w głąb fiordu – już sam podjazd górską drogą na Stegastein dostarcza niezapomnianych wrażeń. Przejazd na nocleg do hotelu w okolicach Leardal (w drodze do hotelu przejazd najdłuższym tunelem drogowym świata Leardaltunel - 24,5km długości). Obiadokolacja (fakultatywnie). (Trasa ok. 200 km).\nPo śniadaniu, wykwaterowanie. Krótka przeprawa promowa z Fodnes do Manhaller przez najdłuższy i najgłębszy fiord Norwegii Sognefjord (ok 204 km długości i 1300 metrów głębokości). Następnie przejazd malowniczą drogą w kierunku największego lodowca na kontynencie europejskim – Jostadalsbreen. Przeprawa łodzią przez jezioro pod jeden z jęzorów lodowcowych. Po wizycie pod Nigardsbreen nasza trasa prowadzić będzie przez najwyższe pasmo górskie Norwegii - Joutunheim. Pojedziemy narodowym szlakiem turystycznym Sognefjell, który w najwyższym punkcie osiąga wysokość 1 434 m n.p.m. i prezentuje panoramę ośnieżonych szczytów górskich. Przyjazd do miasteczka Lom, gdzie zobaczymy jeden z unikatowych kościołów słupowych. Dojazd na nocleg do hotelu w okolicy Vinstra. Obiadokolacja (fakultatywnie). (Trasa ok. 400 km)\nPo śniadaniu, wykwaterowanie i przejazd wzdłuż największego w Norwegii jeziora – Mjosa – do Oslo. Zwiedzanie stolicy Norwegii z lokalnym przewodnikiem - Park Frogner, będący jednocześnie muzeum rzeźby Gustawa Vigelanda, przedstawiający wszystkie stadia ludzkiego życia. Dalej przejazd do centrum miasta gdzie zobaczymy m.in: główną ulicę miasta - Karl Johans Gate, Pałac Królewski, Storting, czyli budynki Parlamentu oraz Ratusz (budynki oglądane z zewnątrz) . Wizyta na Bygdøy – „półwyspie Muzeów”, gdzie zwiedzimy unikalny skansen z budynkami z różnych regionów Norwegii i Muzeum Statku Fram. Następnie podziwianie panoramy Oslo ze skoczni Holmenkollen. Przejazd na nocleg do hotelu w okolicach Sandefjord. Obiadokolacja (fakultatywnie). (Trasa ok. 350 km).\nŚniadanie (lub pakiety śniadaniowe, dla klientów wylatujących wczesnym rankiem), wykwaterowanie z hotelu (maksymalnie do godz. 11.00). Następnie transfery na lotnisko Oslo – Torp. Dokładne godziny transferów poda pilot na miejscu. Wyloty do Polski. (trasa ok. 30 km)\nZakwaterowanie: Hotele *** (razem 4 rozpoczęte doby hotelowe); w dużych miastach hotele sieciowe najczęściej sieci Scandic; poza dużymi miastami możliwe zakwaterowanie w małych hotelach rodzinnych.\nWP - według programu - śniadania (najczęściej bufet) a za dopłatą obiadokolacje.\nPrzelot samolotem, opłaty lotniskowe, przejazd komfortowym autokarem (klimatyzacja, wc, video, minibar), wszystkie przeprawy promami w Norwegii (bez kabin - najczęściej siedzenia lotnicze), zakwaterowanie w hotelach jw. (4 rozpoczęte doby hotelowe), śniadania (4), program turystyczny jw., opiekę pilota oraz ubezpieczenie TU Europa SA (NNW, KL, Assistance i bagaż).\nKosztów uczestnictwa w programie zwiedzania (kosztów biletów wstępu do zwiedzanych obiektów i atrakcji, łodzi pod jęzor lodowcowy, miejscowych przewodników, opłat rezerwacyjnych, napiwków) - orientacyjny koszt to ok. 850 NOK/os. (płatne na miejscu). Fakultatywnie: wieczorny wyjazd do Bergen 22 Eur/os, Stegastein 20 Eur, rejs Aurlandsfjord/Nærofjord 32 Eur. Cena nie zawiera również dodatkowych posiłków i innych wydatków osobistych. Możliwość dokupienia 4 obiadokolacji w hotelach (wg dopłaty w systemie rezerwacyjnym).


Nowości w bieliźnie erotycznej | Zizu\nW dzisiejszych czasach na rynku można spotkać się z wieloma przeróżnymi modelami bielizny erotycznej. Różni się od siebie nie tylko fasonem, ale również kolorem, wzorami, itp. Wybór jest ogromny, a tym samym dość trudny. Przede wszystkim powinno się dobrać właściwy fason odpowiadający nie tylko sylwetce, ale również pasujący do temperamentu.\nBodystocking - oferty sklepów\nBodystocking jest jednym z wyrobów pończoszniczych, a dokładniej jest elementem bielizny erotycznej. Wyróżnia się przede wszystkim tym, że pokrywa całe ciało. Najczęściej spotkać można się z modelami podzielonymi na siatkowe oraz koronkowe. Klasyczne siatkowe propozycje to właśnie kabaretka, która może być drobna, pojedyncza lub podwójna. Z kolei jej alternatywą jest siatka o dużych oczkach, która pokazuje jeszcze więcej ciała. Do rodzaju koronki zalicza się tradycyjne, kwiatowe modele, jak i te z geometrycznymi wzorami. W tym przypadku wybór jest jeszcze bardziej imponujący. Można znaleźć takie modele, które wyróżniają się niestandardowym wzornictwem. Są również takie, które łączą w sobie piękną kwiatową koronkę i klasyczną, drobną kabaretkę.\nKażdy model posiada jedną cechę - dyskretne i zmysłowe wycięcie w kroku. Jednakże każdy model różni się od siebie pod różnymi względami. Można wybrać taką propozycję, która w fantazyjny sposób łączy górę w formie topu z dołem o fasonie pończoch. Fasony dzielą się na takie, które posiadają całe rękawy oraz bezrękawniki. Niektóre mają nietypowe wiązania, które wyjątkowo podkreślą dekolt. Ta sexowna bielizna damska charakteryzuje się tym, że każda z pań bez problemu będzie mogła dobrać idealny fason. Klasyczna czerń, biel oraz uwodząca czerwień to najczęściej wybierane kolory, które nigdy nie zawodzą. Czerń jako niezwykły, ponadczasowy kolor, optycznie wysmukla ciało i nadaje mu efektywniejszego wydźwięku. Z kolei niewinna, subtelna biel doskonale może przydać się na upojną noc poślubną. Taka body bielizna pozwoli na pobudzenie zmysłów i przyczyni się do tego, że noce z partnerem staną się urozmaicone i bardziej ponętne.\nIlość produktów jest nieograniczona, więc po wstępnej zdobytej wiedzy można dokonać rewelacyjnego wyboru. Taka seksowna bielizna może pozwolić na poczucie większej pewności siebie każdej kobiety. Nic tak dobrze nie podkreśli walorów kobiecych jak idealnie dobrany bodystocking. Ten rodzaj bielizny zapewni niezapomniane wrażenia dotykowe, a każda kobieta będzie mogła poczuć się nieziemsko seksowna oraz bardziej pożądana.


I przetarg na sprzedaż nieruchomości położonej w m. Przyzórz - Nieruchomości - 2012 - Ogłoszenia i Komunikaty - MENU PRZEDMIOTOWE - Urząd Gminy Strzelce\nI przetarg na sprzedaż nieruchomości położonej w m. Przyzórz\nna sprzedaż nieruchomości położonej w miejscowości Przyzórz, gmina Strzelce\nPrzedmiotem przetargu jest sprzedaż nieruchomości zabudowanej fundamentami budynków w stanie ruiny, położonej w miejscowości Przyzórz, gmina Strzelce, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem działki 122 o powierzchni 1,1200 ha . Dla przedmiotowej nieruchomości w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Kutnie prowadzona jest księga wieczysta LD1K/00038516/7.\nNieruchomość znajduje się na terenie, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W „ Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Strzelce” znajduje się na terenie adaptacji przekształceń i intensyfikacji układu osadniczego o dominującej funkcji zagrodowej w obrębie rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Wg ewidencji gruntów i budynków: grunty orne stanowią 1,0500 ha , użytki rolne zabudowane stanowią 0,0700 ha.\nPrzetarg odbędzie się w dniu 17 października 2012 roku ( środa ) o godzinie 10 00 w Urzędzie Gminy Strzelce ul. Leśna 1, pokój nr 15.\nCena wywoławcza nieruchomości wynosi 53 500,00 zł netto. Do ceny ustalonej w przetargu zostanie doliczony podatek VAT w wysokości 23%.\nWarunkiem udziału w przetargu jest wpłacenie wadium w wysokości 10% ceny wywoławczej tj. 5 350,00 zł, do dnia 12 października 2012 r. w gotówce, w kasie Urzędu Gminy Strzelce lub przelewem na konto Gminy Strzelce w Banku Spółdzielczym w Strzelcach 65903500070000100720000020. Za datę wniesienia wadium uważa się datę wpływu środków pieniężnych na rachunek Gminy Strzelce.\nWadium uczestnika, który przetarg wygra zalicza się na poczet ceny nabycia nieruchomości, natomiast pozostałym uczestnikom wpłacone wadium zwraca się niezwłocznie po zakończeniu przetargu, nie później niż następnego dnia roboczego. Jeżeli osoba, która przetarg wygra , uchyli się od zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości , wpłacone przez nią wadium nie podlega zwrotowi. Postąpienie: o wysokości postąpienia decydują uczestnicy przetargu, z tym , że postąpienie nie może wynosić mniej niż 1% ceny wywoławczej, z zaokrągleniem w górę do pełnych dziesiątek złotych. Minimalne postąpienie 540,00 zł.\nWylicytowana cena za nieruchomość płatna będzie jednorazowo przed dniem zawarcia umowy notarialnej.\nNabywca nieruchomości zostanie powiadomiony o miejscu i terminie zawarcia umowy notarialnej, najpóźniej w ciągu 21 dni od dnia rozstrzygnięcia przetargu. Nieusprawiedliwiony brak stawiennictwa nabywcy celem sporządzenia umowy notarialnej upoważnia właściciela do odstąpienia od jej zawarcia.\nDodatkowe informacje można uzyskać w Urzędzie Gminy Strzelce, pokój nr 12, lub telefonicznie\nData udostępnienia w BIP: 2012-09-14 07:38:19\nData ostatniej aktualizacji: 2012-09-14 07:38:19\n[Liczba odsłon: 1030933]


O zmianie procesów, które działają\nDowiedz się, dlaczego warto rysować zachody słońca i jak to się ma do rekrutacji w IT.\nJako dziecko wyjeżdżałam nieraz na wakacyjne kolonie. Pamiętam, że na jednym z takich wyjazdów zorganizowano konkurs rysunkowy. Tematem naszych prac miała być okładka filmu lub bajki. I chociaż bardzo chciałam wziąć udział w konkursie, nie miałam szczególnego talentu do rysowania. Nie wiedziałam też, jaki film wybrać na temat swojej pracy. Narysowałam to, co najbardziej lubiłam, czyli - zachód Słońca nad morzem. Nie była to żadna okładka filmu. Po prostu lubię zachody Słońca.\nPrzed ogłoszeniem wyników konkursu wszystkie obrazki wywieszono na ścianie. Pamiętam, jak dzieci śmiały się, pytając dlaczego ktoś narysował zachodzące Słońce. Nie znalazłam w sobie odwagi, żeby przyznać się, że to ja byłam autorką tego pozornie niepasującego do tematyki obrazka. Bałam się. Wyniki konkursu ogłoszono nazajutrz. Ku mojemu zaskoczeniu, wyróżnienie za kreatywne podejście do tematu i myślenie nieszablonowe otrzymałam właśnie ja. Pamiętam, jak starsze dzieci biły mi brawo. Pamiętam też, że wtedy nie do końca to rozumiałam. Najistotniejsze było to, że dostałam nagrodę. Dlaczego swój wpis zaczynam właśnie od tej historii? Bo nic lepiej nie pokazuje, jak ważne jest wyjście poza granice utartych schematów. Bo warto jest myśleć inaczej. W końcu najistotniejesze to nie bać się. Nie bać się próbować robić rzeczy, w które naprawdę się wierzy.\nPo co zmieniać coś, co działa?\nBo zmiany są potrzebne. Wpadamy w rutynę, w błąd powtarzalności. Jakiś czas temu moją uwagę przykuł bardzo cytat:\nSzaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać innych rezultatów.\nCzy tak właśnie nie jest? Oczekujemy rewolucji, kreatywnych rozwiązań, nowych metod, nowych podejść. Jednocześnie, gdy trzeba włożyć w pewną sprawę odrobinę wysiłku, wycofujemy się. "Przecież w sumie to u nas jest dobrze". "Do tej pory się sprawdzało. Po co więc cokolwiek zmieniać?" Odpowiedź jest prosta: warto od siebie wymagać. Warto stawiać sobie co raz to nowsze cele, dążyć do rozwoju, próbować nowych rzeczy. Po co? Bo swoją małą cegiełką możemy przyczynić się do ulepszenia Świata, ludzi, naszego środowiska pracy. I to powinno być naszą największą satysfakcją z tego, co już osiągnęliśmy oraz motywacją do tego, co jeszcze przed nami.\nJakieś pół roku temu przyszedł do mnie jeden z naszych programistów. Chciał porozmawiać o naszym procesie rekrutacyjnym i zrozumieć jego zasady. Po rozmowie z nim byłam nieco sceptycznie nastawiona. Zastanawiałam się, dlaczego on właściwie o to pyta. Przecież to ja zajmuje się rekrutacją.\nMniej więcej w tym samym czasie, w naszej organizacji pojawiło się kilka inicjatyw, które miały zaangażować pracowników w usprawnienie ważnych procesów (np. feedbacku, budowania marki pracodawcy, systemu szkoleń itp.). Trend ten nie ominął także obszaru rekrutacji. Mnie przypadło w udziale zadanie usprawnienia procesów rekrutacyjnych dla działu IT. Jaka była moja pierwsza myśl? Wszystko działa dobrze. Mamy wyrobione pewne standardy. Rekrutujemy kandydatów. Nie mam chyba nic do usprawnienia. Przypomina Wam to coś? Cofnijcie się w tym wpisie o kilka zdań…\nDo mojej grupy roboczej zgłosiło się kilka osób chętnych do pomocy przy „ulepszaniu” procesu rekrutacyjnego. Już od samego początku wiedziałam, że praca ta nie będzie miała najmniejszego sensu, jeśli do grupy nie dołączą osoby, które będą mnie twórczo „irytowały” odmienną wizją naszych celów. Doświadczenie nauczyło mnie, że kreatywnie i nieszablonowo tworzy się tylko, budując na z pozoru odmiennych i nie dających się pogodzić wizjach i przekonaniach.\nMoja grupa liczyła dziewięć osób, pochodzących z różnych zespołów, pracujących na różnych stanowiskach. Moi współpracownicy mieli mocne zaplecze techniczne. Pamiętam nasze pierwsze spotkanie. Poszłam na nie z przygotowanym planem i pozytywnym nastawieniem. Byłam pewna, jak nasze zmiany mają przebiegać i co chcemy w ich efekcie osiągnąć. Ale gdy spotkanie dobiegło końca, byłam już pewna, że nic z tego nie wyjdzie. Dyskusja nie zbliżyła się nawet do żadnego z moich pomysłów. W mojej głowie kotłowała się ta jedna myśl: po co Ci to było, skoro wszystko działało? Kontynuowaliśmy nasze spotkania przez kolejne pół roku. Wymienialiśmy się doświadczeniami, zbieraliśmy pomysły, dzieliliśmy się pracą.\nUstandaryzowaliśmy i ulepszyliśmy nasz proces rekrutacyjny.\nJednocześnie nie można powiedzieć, że jest to projekt definitywnie zakończony i zamknięty. Bowiem z każdym nowym kandydatem musi on się zmieniać i weryfikować. Najważniejsze to nie zatrzymywać się w miejscu.\nPracując nad procesem rekrutacji, braliśmy pod uwagę wiele czynników. Obserwowaliśmy rynek IT. Próbowaliśmy zrozumieć, czego oczekuje kandydat i na czym mu zależy. Staraliśmy się pogodzić to z naszymi potrzebami. Zaczęliśmy od postawienia sobie najważniejszego pytania: „po co to robimy?”. Okazało się, że oczekiwania osób starających się o dołączenie do naszej organizacji oraz nasze cele i wartości są zgodne. Kandydat chce, żeby proces rekrutacyjny był relatywnie szybki i sprawny. Chce otrzymywać konstruktywny feedback. Rozmowa powinna być interesująca, a pytania i testy dopasowane technicznie tak, aby jak najlepiej weryfikowały jego praktyczne kompetencje.\nWażne, aby proces rekrutacji dawał przedsmak kultury naszej organizacji i pokazywał kandydatowi, jacy jesteśmy i jak kształtujemy swoje środowisko pracy. A nasze potrzeby? Chcemy rekrutować najlepszych ludzi z rynku. Chcemy działać szybko i dawać konstruktywny feedback. Pragniemy też rekrutować zgodnie z naszymi wartościami. Chcemy sprawić, żeby kandydat wyszedł z naszego procesu zadowolony, zmotywowany, a przede wszystkim zainspirowany.\nCo było największą zmianą w naszym podejściu do rozumienia procesu rekrutacyjnego? Zaangażowanie. Zaangażowanie nasze, naszych zespołów i w końcu managerów. Wszystko to po to, aby budować zespoły złożone z najlepszych specjalistów.\nOd ponad czterech lat prowadzę wiele projektów rekrutacyjnych i mam poczucie, że najlepszą nagrodą, którą otrzymuję, jest właśnie feedback. Dostaję go od kandydatów, ale także od ludzi, z którymi współpracuje. To on sprawia, że chce się angażować.\nGdy rozpoczęliśmy prezentowanie wypracowanego procesu rekrutacyjnego, pojawiło mi się mnóstwo pytań: jak zareagują ludzie? A co, jeśli to się nie spodoba? Co, jeśli się to nie uda? Miałam mnóstwo obaw. Nadal mam. Dokładnie tak, jak wtedy, gdy narysowałam zachód Słońca. W tym miejscu przytoczę Wam jeszcze jedno zdanie, którym zamknęliśmy naszą prezentację: „Skąd możesz wiedzieć, co jest za drzwiami, skoro jeszcze ich nie otworzyłeś?”.\nCzego się nauczyłam?\nTego, że najlepsze pomysły przychodzą, gdy jesteś otwarty. Tego, że nie warto myśleć szablonami. Tego, że wszyscy tutaj gramy do tej samej bramki. Bez względu na to, jak często się nie zgadzaliśmy. Często traciłam poczucie sensu, tego nad czym pracowaliśmy. Dzisiaj jednak jestem bardzo dumna. Dumna z ludzi, którzy sami z siebie chcą zmieniać, poprawiać, angażować się. Moje podziękowania chciałabym skierować do całej grupy, która ze mną pracowała. Wszyscy oni zaangażowali się w naszą grupę jako coś dodatkowego pomimo natłoku własnych zadań i obowiązków: Kuba, Marek, Kuba, Piotrek, Michał, Piotrek, Marcin, Damian, Darek - dziękuję.\nPodziękowania należą się także każdemu kandydatowi, z którym mamy możliwość się spotkać i który wraca do nas z feedbackiem. Na koniec powiem Wam, że po raz kolejny zrozumiałam, że: warto jest czasem rysować zachody Słońca.\nZastanów się, kiedy Ty ostatnio coś narysowałeś/aś?\nOferty pracy Firmy IT Blog IT Top Tech Employer Badanie IT 2021


dodane przez: zett69 dn. 19-06-2012 r.\nKolejne paznokcie w kropeczki :)\nNa zdjeciu tez lakiery których użyłam :)\nwpis edytowany 2012-06-19 o godz. 08:35:53\ndodane: 19-06-2012 23:14\nsa korektory w sztyfcie,a z czasem na pewno wpraawy nabierzesz. takie wyglądają po prostu nieestetycznie,a przeciez malujemy aby sie upiekszyć\ndodane: 19-06-2012 15:32\nnie moja wina jaki mam kształt paznokci i maluje je jak chce. A paznokcie maluje od niedawna bo zawsze tylko odzywka obiłam i zdarza sie wyjechac, ale z daleka tego nie widac. Wiadomo jak sie zdjecie na makro robi to kazdy najmniejszy element widac.\ndodane: 19-06-2012 14:55\nkurcze ,co ty nie umiesz pomalować,żeby nie wyjeżdżac?i pazurki brzydkie nierówne i za krótkie na taki kolor i wzór.\nszpilki koronka koronkowa sukienka buty vintage louis vuitton STRADIVARIUS sukienki air max marynarka bershka koturny spodniczka platformy ramoneska michael kors


O firmie - Capristo | GranSport - Sprzedaż, tuning i obsługa aut luksusowych\nDzięki technologii skanowania 3D inżynierowie Capristo uzyskują komputerowy model 3D samochodu bez dotykania go.\nTaki obraz służy potem do prac nad projektowaniem układów wydechowych w CAD.\nZebrane dane ze skanera 3D są sprawdzane, obrabiane, a następnie przygotowywane dla oprogramowania do projektowania CAD.\nWirtualny układ wydechowy jest projektowany dzięki oprogramowaniu CAD, gotowy projekt znacznie przyspiesza budowę prototypu, a finalnie gotowego produktu.\nWyprodukowany prototyp służy do testowania układu oraz prac rozwojowych. Poprawki nanoszone są, aż do momentu, kiedy efekt końcowy jest idealny.\nPrzetestowany i doskonały produkt jest gotowy do produkcji seryjnej, opierającej się na wcześniej wypracowanych wzorcach i procedurach.\nZaawansowany proces produkcji, w tym użycie elektronicznych obrabiarek CNC gwarantuje najwyższą jakość od pierwszego do ostatniego etapu tworzenia układów wydechowych.\nTwój wydech jest gotowy.\nWysyłamy go pod wskazany adres kurierem lub zapraszamy do naszych serwisów we Wrocławiu, Lesznie, Inowrocławiu oraz Warszawie na montaż.\nZamów już dzisiaj i sprawdź lokalizacje naszych serwisów!


Japonia-Online | Zmierzch szogunów - upadek szogunatu\nJaponia Online / Publicystyka / Historia / Artykuły / Zmierzch szogunów - upadek szogunatu\nHistoria ZMIERZCH SZOGUNÓW - UPADEK SZOGUNATU\nTabilca upamiętniająca incydent w Namamugi, Źródło: Wikipedia\n29.11.2013 | 16:08\nPrzywołując wspomnienia z przeszłości, wskrzesiłem swoimi słowami pamięć o wydarzeniach, które zmieniły oblicze Japonii.\nW poprzednich artykułach z serii "Zmierzch szogunów" ("Początki" i "Kontakty międzynarodowe") mogliście dowiedzieć się, jak izolacja Japonii i nieuchronny krach gospodarczy, tworzące wewnętrzne problemy oraz zewnętrzne kłopoty w postaci napływu cudzoziemców wymuszających negocjacje, zmusiły władze wspomnianego kraju do podjęcia szeregu działań, mających na celu przede wszystkim dobro narodu. Dziś dowiecie się, drodzy czytelnicy, jak zakończyła się historia szogunatu i szogunów - mistrzów rzemiosła wojennego, którzy ustąpili miejsca cesarskim rządom.\nPowrócę do tematu, przywołując amerykańskiego konsula, Townsenda Harrisa, który dokonał wszelkich starań, aby podpisać traktat handlowy z Japończykami. Udało mu się to w 1858 roku, lecz nie podpisał owego dokumentu z cesarzem ani też z szogunem, tylko z jednym z wysoko postawionych członków bakufu - Ii Naosuke (1815 - 1860). Dokumet został podpisany na pokładzie okrętu "Powhatan" dnia 29 lipca 1858 roku.\nHarris bardzo długo zabiegał o audiencję u szoguna, lecz nie wiedział, że w Japonii urzęduje również inna wysoko postawiona figura, jaką był w tamtym czasie cesarz Kōmei (1831 - 1866). Po osiągnięciu celu, czyli po ustaleniu wspólnych warunków z szogunatem, kiedy już miał podpisać przygotowane dokumenty, otrzymał niespodziewaną wiadomość, że szogun nie podpisze tych papierów. Zdezorientowany Harris był w kropce. Wyjaśniono mu, że na podpisanie dokumentów traktatowych musi się zgodzić cesarz i ich przedstawienie jemu wymaga czasu. Harris zagroził, że jak będzie trzeba, to pojedzie na dwór cesarski, do Kioto, i sam wszystko wyjaśni. Dla jego bezpieczeństwa odradzono mu ten pomysł i wkrótce Naosuke podpisał z Harrisem traktat handlowy.\nLegacja Stanów Zjednoczonych umieszczona przez Harrisa w świątyni Zenpuku-ji. Źródło: Wikipedia\nNiebezpieczeństwo wobec Harrisa, jak i innych obcokrajowców, tkwiło na dworze cesarskim w Kioto, a także w silnych działaniach ugrupowań antycudzoziemskich w rejonie Osaki. Te dwa miasta były głównym ośrodkiem sprzeciwu wobec wtargnięcia barbarzyńców do Japonii i stanowiły one dla nich niebezpieczne rejony.\nPoza niepokojami społecznymi związanymi z obecnością innej rasy niż japońska, krajem targały inne problemy. W czasie negocjacji Harrisa zmarł szogun Iesada. Na jego miejsce było dwóch kandydatów - Yoshinobu z linii Hitotsubashi i Iemochi z Kishū. Obie linie służyły bezpośrednio Tokugawom. Yoshinobu był starszy i bardziej doświadczony w działaniach politycznych niż młody Iemochi, lecz tego drugiego popierał Naosuke i to on objął tytuł szoguna.\nPodpisanie traktau z Harrisem i w późniejszym czasie z pozostałymi zainteresowanymi państwami wzburzyło opinią publiczną. Naosuke, który w tamtym czasie rozdawał karty na politycznym stole, postanowił radzić sobie z tym na swój sposób - zarządził liczne aresztowania, znane dziś jako aresztowania ery Ansei, których ofiarami padli opozycjoniści z Edo i Kioto. Yoshinobu Hitotsubashi i Tokugawa Narioki, krewny zmarłego szoguna, również zostali zatrzymani. Jednocześnie Naosuke zmuszał cesarza do podpisania traktatów, lecz ten w 1858 roku wydał dekret nakazujący wypędzenia barbarzyńców.\nTu należy się wyjaśnienie - w Japonii w tym burzliwym okresie obywatele byli podzieleni politycznie na dwa obozy o dwóch głównych podejściach. Dokonywano wyborów w jednym zestawieniu: albo się było antycudzoziemskim czy procudzoziemskim obywatelem, co było pierwszym zestawieniem, albo stronnikiem cesarza lub szoguna. Największymi ośrodkami dwóch obozów stały się Kioto-Osaka, gdzie tworzyła się formacja patriotyczna popierająca cesarza, i Edo-Jokohama z obozem stronnictwa szoguna popierającym handel z cudzoziemcami.\nW 1860 roku samurajowie z Mito pod wodzą Sekiego Tetsunosuke i Arimura Jizaemona, zwolenników aresztowanego Tokugawy, który w tym roku zmarł, dopuścili się zbrodni na tle politycznym, zabijając Ii Naosuke. Urzędnik nie był lubiany wśród patriotów z powodu kontatków z zagranicznymi obywatelami, ponadto sposób tłumienia głosów opozycji nie przysporzył mu wielu przyjaciół. Wydarzenie to nosi dziś miano incydentu pod bramą Sakuradamon i było jednym z wielu wydarzeń dokonanych pod hasłem sonnō-jōi, czyli "czcić cesarza, wypędzić barbarzyńców".\nSamurajowie walczący pod sztandarem sonnō-jōi. Źródło: Wikipedia\nNaosuke był ofiarą tego hasła, lecz nie wszyscy je głoszący zgadzali się z tymi ideami, gdyż wspomniany podział polityczny dotyczył dwóch podejść. Niektórzy z opozycjonistów nie byli przekonani do cesarza, a inni popierający go mogli też przejawiać zachowania procudzoziemskie. Brak zjednoczenia hanów pod wspólnym hasłem był źródłem kolejnych ognisk zapalnych, w których dochodziło do spięć. Arystokracja i handlarze byli zwolennikami otwarcia granic, natomiast liczniejsza grupa samurajów twierdziła, że to zły koncept i próbowała na swych panach forsować zmianę poglądu. Gdy to się nie udawało, samurajowie odchodzili od panów, stając się rōninami. Sytuacji nie pomógł fakt nawiązania kontaktu z kolejnymi dwoma krajami - Portugalią i Prusami.\nNastawienie antycudzoziemskie miało odbicie w traktowaniu przyjezdnych i popierających ich Japończyków. Zostało to udokumentowane przez Johna R. Blacka, angielskiego dziennikarza z doświadczeniem militarnym i ekonomicznym, piszącego w Jokohamie. Opisywał on narastającą arogancję i wrogość rōninów w owym mieście. Terror patriotów nasilał się w latach 1860-1863. Podpalano zagraniczne legacje, a także zabijano służbę japońską pracującą dla obcokrajowców. Największy rozgłos zyskała afera w Namamugi, niewielkiej wiosce leżącej w pobliżu Jokohamy. W 1862 roku świta Shimazu Hisamitsu zaatakowała czworo Brytyjczyków. Jeden z nich został rozsiekany, dwóch innych raniono. Jedyna kobieta wyszła bez szwanku. Wyspiarze rozsierdzeni tym zdarzeniem zarządali odszkodowania. Hisamitsu zignorował żądania rozwścieczonych Brytyjczyków, którzy już wcześniej dwukrotnie odbudowywali legację i tracili japońską służbę.\nRycina przedstawiająca incydent w Namamugi. Źródło: Wikipedia\nDaimyō z Satsumy był wówczas zaangażowany w tworzenie systemu kōbu-gattai, znaczącego "zjednoczenie dworu cesarskiego i bakufu". Idea głosiła, że rządy będą sprawować wspólnie cesarz i szogun, a będą im w tym pomagać najbardziej wpływowi daimyō. System ten nie doczekał się realizacji z powodu braku ustalenia poglądów przez arystokratów z hanów Satsuma, Chōshō i Tosa. Niemniej jednak, przez parę lat idea współpracy szoguna i cesarza była egzekwowana. Młody szogun Iemochi, mimo dobrych chęci, nie posiadał doświadczenia w sprawowaniu władzy. Z ramienia bakufu pomagali mu doświadczeni Hitotsubashi Yoshinobu i Matsudoira Yoshinaga. Pomimo starań szoguna i bakufu, współpraca z cesarzem była trudna. Dwór w Kioto w swoich żądaniach był niekonsekwentny i nie mógł zrozumieć konieczności dotrzymania postanowień traktatowych. Bakufu w myśl zdobycia uznania uwolniło zatrzymanych podczas aresztowań Ansei, a także zlikwidowało system sakin-kotai, który polegał na przebywaniu daimyō przez 100 dni w ciągu 3 lat na terenie Edo, a także zwrócono zakładników, czyli rodziny daimyō do hanów. Rezultatem tego działania było opustoszenie Edo. Ten ruch spowodował ponowne przeniesienie centrum politycznego do Kioto, gdzie w 1863 roku cesarza odwiedził szogun. Moment ten został wykorzystany przez ekstremistów i skrajnych patriotów do upokorzenia bakufu pielgrzymkami i modlitwami w intencji przegnania cudzoziemców. Podczas rozmów na szczycie cesarz wymógł na Yoshinobu obietnicę wypędzenia obcokrajowców. Ten na to przystał, lecz po powrocie do Edo wydał rozkazy ruszania do boju tylko, jeśli obcokrajowcy podejmą zbrojne działania.\nPowrót Yoshinobu do Edo był sygnałem dla zwolnenników systemu kōbu-gattai, że dzieje się źle, natomiast ekstremiści stwierdzili, że to ich czas działania. 20 lipca 1863 han Chōshū zaatakował obce okręty doprowadzając do blokady cieśnini Shimonoseki. Ostrzał z dział spowodował straty zarówno w sprzęcie, jak i w załodze. Kraje traktatowe nie postanowiły pozostać bierne. W odwecie ostrzelano wybrzeże w Hagi i założono przyczółek.\nPrzejęcie baterii dział w Chōshū przez Brytyjczyków. Źródło: Wikipedia\nOd momentu powrotu Yoshinobu do Edo młody szogun był przetrzymywany na dworze w Kioto. Po zbrojnej akcji w Chōshū został wypuszczony i wrócił do centrum działań bakufu. Stamtąd wystosował list do cesarza, aby cofnąć wprowadzony wcześniej dekret. Cesarz zganił młodego szoguna, wypominając mu nieudolność w obronie.\nPo akcji w Shimonoseki na dworze w Kioto wrzało. Cesarz, zadowolony z idei kōbu-gattai i z posłuszeństwa szoguna, był przerażony działaniami ekstremistów i nakazał Shimazu Hisamitsu, by zaradził tej sytuacji. Daimyō jedynie poradził, by wyciąć niepokornych ekstremistów w pień, lecz sam się nie kwapił do rozwiązania tej sprawy, gdyż musiał poradzić sobie z problemem, jakim była odwetowa akcja Brytyjczyków za zabójstwo w Namamugi. Wyspiarze zbombardowali wybrzeże Kagoshimy, niszcząc dumę miasta - baterię dział. Podczas tej akcji ponieśli wielkie straty, lecz Shimazu był pod wrażeniem i zdecydował się na pokrycie odszkodowania, które częściowo zostało spłacone przez bakufu. Poprosił jednak Brytyjczyków, by ugoda została w sekrecie z powodu narastających antycudzoziemskich nastrojów.\nPunktem zwrotnym w drodze Japonii do reform na czele rządu był przewrót pałacowy nazywany "przewrotem 18 dnia 8 miesiąca trzeciego roku ery Bunkyū". Wtedy to dwór w Kioto został obsadzony wojskami i strzażnikami z hanów Satsuma, Aizu i Tosa. Strzegący go wówczas ekstremiści zostali wypędzeni. Do wnętrza pałacu dostęp mieli jedynie ci daimyō, którzy popierali system kōbu-gattai. Nagła zmiana polityki cesarza zaskoczyła lojalistów, którzy wypędzeni udali się do Chōshū. Jednym ze zbiegłych był wysoko postawiony ekstremista Sanjō Sanetomi. W miejscu ucieczki zaczęli gromadzić się wojownicy spod sztadaru sonnō-jōi, którym podczas licznych wypadów na przełomie lat 1863 i 1864 przewodził Mōri Sadahiro, syn daimyō. Największym działaniem zbrojnym był marsz na Kioto. W obronie uczestniczyli przede wszystkim wojownicy z hanów Aizu i Satsumy. Dowódcą oddziałów lojalnych Shimazu był Saigō Takamori, który walczył na rozkaz cesarza, jednak niechętnie. Chciał on bowiem utworzyć wojska hanowe lojalne dworowi w Kioto, w skład których wchodziliby szanowani przez Takamoriego wojownicy z Chōshū.\nPożar w Kioto w 1864 roku, źródło: Wikipedia\nPodczas walk Kioto zaczął trawić pożar trwający dwie doby. Armia z Chōshū została rozbita i wycofywała się do swych ziem, które zostały najechane przez kraje traktatowe. W efekcie lojaliści musieli skapitulować. Nie na długo jednak, gdyż pod koniec roku 1864 do Shimonoseki wrócił Takasugi Shinsaku. Utworzył on armię hanową, w którą wcielał nawet chłopów. W trakcie tych wydarzeń armia bakufu niespiesznie się zbierała i wyruszyła na ekspedycję karną dopiero 11 miesiąca roku 1863. Opieszałość armii szoguna oraz podziw wobec cudzoziemców, podobnie jak w Kagoshimie, przeniosły się na zmianę nastawienia przeciwko bakufu, którą podsycał Shinsaku. W efekcie armia szoguna pod dowództwem Tokugawy Yoshikatsu, stacjonująca w Hiroszimie, została rozwiązana. Yoshikatsu podjął taką decyzję w obawie o własne życie. Z końcem roku 1864 szogun Iemochi musiał się z tego wytłumaczyć cesarzowi, jednocześnie przekonując go do kolejej kampanii przeciwko lojalistom. Nie wiedział jednak, że były prowadzone tajne rozmowy między przedstawicielami skłóconych hanów Chōshū i Satsuma. Do porozumienia między nimi doszło 7 marca 1866 roku. Porozumienie to zawierało ustalenia odnośnie zaopatrzenia między hanami i poprawienia politycznego statusu hanu Chōshū w oczach cesarza. W międzyczasie szogun Iemochi przeforsował utworzenie nowej kampanii, lecz miał z tym poważne trudności, gdyż Hitotsubashi Yoshinobu długo się wahał przed wypowiedzeniem swojego zdania odnośnie ataku na lojalistów. Decyzja zapadła we wrześniu 1865 roku, lecz zgromadzenie armii trwało bardzo długo i pierwsza potyczka miała miejsce dopiero w połowie 1866 roku. Na dodatek walki prowadzone z lojalistami były przez armię bakufu przegrywane. W lipcu 1866 roku Iemochi zmarł na atak serca, dlatego też Yoshinobu zadecydował we wrześniu o podjęciu negocjacji z Chōshū. Autorytet bakufu ucierpiał boleśnie.\nPorażka bakufu, śmierć szoguna i z końcem 1866 roku śmierć cesarza Kōmei spowodowały, że do głosu doszli przedsawiciele przeciwni koncepcji kōbu-gattai. Przeprowadzali oni rozmowy z ekstremistami na różnych poziomach. Powoli zaczął się wyłaniać czytelny obraz, mający w założeniach samodzielną władzę cesarza, bez udziału bakufu. Po śmierci Iemochiego Yoshinobu przybrał nazwisko Tokugawa i przyjął inwestyturę szoguna, aczkolwiek niechętnie. 10 dnia 3 miesiąca 1867 roku otrzymał pismo z Kioto, w którym zaproponowano szogunowi zejście ze stanowiska, argumentując to potrzebą zjednoczenia Japonii pod jednym władcą, by stanąć na równi z innymi krajami. Yoshinobu zwołał naradę czterdziestu daimyō, po której zrzekł się pełnionego stanowiska. Świeżo mianowany cesarz Mutsuhito przyjął rezygnację.\nDecyzja Yoshinobu zamiast załagodzić sytuację, rozwścieczyła bakufu, którzy nie mogli byli się pogodzić ze zniesieniem szogunatu. Nie wszyscy tak myśleli, lecz procesarscy członkowie zarządu szoguna pytali też, co się stanie z rodem Tokugawów. W konsekwencji wokół Kioto zaczęły się gromadzić armie Satsumy i Chōshū w celu zabezpieczenia pałacu przed resztkami bakufu, gromadzącymi się w Nijō-jō. 3 stycznia 1868 roku w pałacu cesarskim odbyło się posiedzenie, gdzie ustalono definitywne zniesienie urzędu szoguna. Cesarz miał się odtąd obywać bez pełnomocników, a Yoshinobu powinien zrzec się swych dóbr. W wyniku zamieszania powstałego po tym historycznym posiedzeniu, którego data przedstawia zdarzenie znane jako Restauracja Meiji, były szogun zbiegł do Osaki, gdzie zgromadzili się jego stronnicy. W konekwencji wydarzeń Yoshinobu usunął się do Mito, gdzie żył do końca swoich dni, czyli do roku 1913.\nUpadek szogunatu Tokugawów po ponad 250 latach władania Japonią nie przeszedł bez echa. Zwolennicy bakufu dopuszczali się ataków na obcokrajowców, jednocześnie stawiając otwarty opór podczas wojny boshin-sensō, która trwała kilkanaście miesięcy po posiedzeniu w pałacu cesarkim. W końcu jednak zwolennicy starych zwyczajów musieli ulec przed nową potęgą odświeżonej i ciężko pracującej na swoją przyszłość Japonii.\nsamuraje stosunki międzynarodowe cesarz konflikty


Oliwa z oliwek grecka extra virgin 1l - Sklep jedzpij.pl\n» OLIWA, OLEJ, OCET\n» Oliwa z oliwek grecka extra virgin 1l - jedzpij\nOliwa z oliwek grecka extra virgin 1l - jedzpij\nKod produktu: 3741\nOLIWA Z OLIWEK GRECKA EXTRA VIRGIN 1 L\nOliwa z oliwek to, obok oleju rzepakowego i lnianego, najbardziej rekomendowany tłuszcz roślinny. Oferowana przez nas oliwa z oliwek to produkt wysokiej jakości, niefiltrowany i uzyskany w procesie tłoczenia na zimno z wyselekcjonowanych odmian owoców drzewek oliwnych. Oliwa extra virgin jest najlepszą kategorią oliwy, która jest źródłem polifenoli i innych substancji odżywczych. Z uwagi na tradycyjną uprawę oliwek i naturalny proces tłoczenia, nasza oliwa z oliwek jest produktem segmentu premium, który oferujemy w korzystnej cenie.\nOliwa z oliwek to nieodzowny element kuchni śródziemnomorskiej. Doskonale podkreśla smak sałatek, dressingów, przystawek i innych dań serwowanych na zimno, wybornie smakuje z pieczywem. Nadaje się także do krótkotrwałej obróbki cieplnej.\nOliwa z oliwek najwyższej jakości tłoczona na zimno.\nPrzybliżona wartość odżywcza w 100 ml produktu\nWartość energetyczna 3449 kJ/824 kcal\nTłuszcz 91,6 g\nw tym kw. tłuszczowe nasycone 13,6 g\njednonienasycone 71,7 g\nwielonienasycone 6,3 g\nOmega-3 0,64 g\nOmega-6 5,95 g\nPrzechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.\nOryginalna grecka oliwa z oliwek "ZE WSI" -extra virgin- 1l - łagodna\nOliwa z oliwek grecka "ze wsi" extra virgin 500ml\nOliwa z oliwek grecka extra virgin 750ml Messinia\nOliwa z oliwek Extra Vergine 0,5l Basso\nCena: 23,33 zł\nOliwa z oliwek grecka extra virgin 500ml - jedzpij\nOliwa z oliwek grecka extra virgin 250ml - jedzpij


Zawieszenie cła przewozowego - PPR\n/Zawieszenie cła przewozowego\nZawieszenie cła przewozowego\nJak informuje Krajowa Federacja Producentów Zbóż 4 stycznia 2008 r. opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie czasowego zawieszenia cła przywozowego na niektóre zboża w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008.\nZgodnie z rozporządzeniem zawiesza się do dnia 30 czerwca 2008 r. stosowanie ceł przywozowych na produkty objęte kodami:\n- CN 1001 90 99 - Orkisz, pszenica zwyczajna i mieszanka żyta z pszenicą, nie przeznaczone na materiał siewny\n- CN 1001 10 - Pszenica durum\n- CN 1002 00 00 - Żyto zwyczajne\n- CN 1003 00 - Jęczmień\n- CN 1005 90 00 - Kukurydza nie przeznaczona na materiał siewny\n- CN 1007 00 90 - Ziarno sorgo\ndla wszystkich przywozów ze zwykłą stawką, realizowanych zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, lub w ramach kontyngentów taryfowych ze zredukowaną stawką celną, otwartych zgodnie z art. 12 wymienionego rozporządzenia.\n- Komisja może przywrócić cła, jeśli dla jednego lub więcej produktów cena FOB stwierdzona w portach wspólnotowych jest niższa niż 180 % ceny interwencyjnej lub,w odniesieniu do produktów, dla których cena interwencyjna nie istnieje, niż 180 % ceny 101,3 EUR/t. Rozporządzenie to wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i stosuje się do przywozów zrealizowanych na podstawie pozwoleń na przywóz wystawionych od dnia jego opublikowania. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich – mówi Wiesława Piotrowska z Biura KFPZ.


Mercedes klasa ML | ML 320 CDI ciężko odpala rano. Tylko za pierwszym razem . | MERCEDES Forum\n( Mercedes klasa ML ) ML 320 CDI ciężko odpala rano. Tylko za pierwszym razem .\nWysłany: Sro 21 Paź 2020, 12:43\nML 320 CDI ciężko odpala rano. Tylko za pierwszym razem .\nWysłany: Sro 21 Paź 2020, 22:12\nRe: ( Mercedes klasa ML ) ML 320 CDI ciężko odpala rano. Tylko za pierwszym razem .\nCzesc ,wszystko nowe a kreci z rana kilka sekund zeby zapalic .\nTemperatura nie ma zwiazku z ciezkim odpalaniem ?\nPierwsze co przyszlo mi do glowy to ze podczas dluzszego postoju(noc- 10 h ) paliwo cofa cie do baku i pompa musi zaciagnc.\n...ale jak piszesz nowy filtr paliwa zalozony w dobra strone (zaworek zwrotny) niepozwalajacy cofac sie paliwu .\nSwiadczyl by o tym fakt ze kika razy przekrecasz kluczyk , dajesz napiecie na pompe , podaje ona paliwo , a nastepnie\n"palisz od strzala"\nWysłany: Czw 22 Paź 2020, 00:03\nno widzisz ale tak nie jest. Parę razy mi się tak udało latem ze po parokrotnym przekręceniu kluczyka odpalało...dlatego byłem pewny że to świece. Niestety nie. Z tym paliwem chyba też nie...ale już sam nie wiem. Teraz mogę przekręcać rano kluczyk 10 razy a i tak nie odpala. Jak już odpali to przez cały dzień odpala jak trzeba niezależnie czy ma3 godziny przerwy czy 8 godzin.Dziwne. Głownie chodzi o przerwę nocną\nWysłany: Pon 02 Lis 2020, 13:33\n???????? ktoś coś może wie?\n...zauważyłem , że czasami jak przed zapaleniem poruszam wybierakiem zmiany biegów (góra, dół) + 2 ,3 razy podgrzanie świec to zapali od strzała .....ale nie ma reguły\nWysłany: Pią 06 Lis 2020, 11:23\n...to zapytam inaczej.\nCzy pompa wysokiego ciśnienia dawała by takie objawy? tylko rano?\nJaki koszt regeneracji takiej pompy gdybym chciał wymienić na chybił trafił?\nWysłany: Pią 06 Lis 2020, 21:13\nProszę jeszcze o podpowiedź. Te 250 bar na szynie CR to ma być przeed odpaleniem silnika na włączonym kluczyku czy po odpaleniu silnika?


Gospodarstwo Agroturystyczne Między Zamkami Żarki\nStart > Żarki > Noclegi Żarki > Agroturystyka Żarki > Gospodarstwo Agroturystyczne Między Zamkami\ndane kontaktowe\t tel. 660 753 672\nZ okien rozciąga się przepiękny widok na obsiane zbożem pola, zielone lasy, a z piętra - widok na zamek w Mirowie\nMorsko - trzy trasy zjazdowe (100m, 400m, oraz 500m nartostrady) dostosowane do potrzeb i możliwości każdego wczasowicza.\nStok czynny między 9. 00 - 20. 00, sztucznie naśnieżany, codziennie ratrakowany, oświetlony. Jazdę umila muzyka.\nCisowa - dwie trasy zjazdowe (zielona-700m, czerwona-550m).\nStok czynny między 9. 00 - 21. 00, oświetlony, sztucznie naśnieżany, wyciąg orczykowy. Na miejscu znajduje się wypożyczalnia sprzętu i serwis.\n* 2-osobowy (przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych ruchowo)\n* 4-osobowe (apartamenty dwupoziomowe z możliwością dostawki)\nW każdym pokoju jest dostęp do internetu bezprzewodowego (WiFi)\nW naszym Gospodarstwie zapewniamy wspaniałe jedzenie wprost z domowej kuchni.\n* salę konferencyjną / salon\n(doskonały zarówno do szkoleń jak i zabaw)\nZniżki dla dzieci:*\n2-10 lat - 25 zl/os/doba\n*Zniżka obejmuje pobyt dzieci w pokoju przy zakwaterowaniu dwóch osób dorosłych, bez świadczeń (wyżywienie, atrakcje specjalne),\nNajpopularniejsze rodzaje obiektów noclegowych w Żarkach\n» agroturystyka Żarki » apartamenty Żarki » hotele Żarki\n» kwatery prywatne Żarki » ośrodki wczasowe Żarki » pensjonaty Żarki\n» pokoje gościnne Żarki » spa & welness Żarki\nObiekty turystyczne w pobliżu Żarek\nZłoty Potok (~14.1 km)\nPodobne noclegi w najbliższej okolicy Żarek\nBiskupice (~13.4 km)\nKotowice (~8.9 km)\nMyszków (~8.1 km)\n» noclegi Zawiercie (~15.25 km) » noclegi Myszków (~7 km) » noclegi Poręba (~17.5 km)\n» noclegi Łazy (~24.5 km) » noclegi Siewierz (~22.5 km) » noclegi Woźniki (~22.5 km)\n» noclegi Częstochowa (~32 km) » noclegi Dąbrowa Górnicza (~39 km) » noclegi Blachownia (~39 km)\n» noclegi Miasteczko Śląskie (~38 km) » noclegi Koniecpol (~33 km) » noclegi Ogrodzieniec (~25 km)\n» noclegi Szczekociny (~38 km) » noclegi Koziegłowy (~29 km) » noclegi Pilica (~31 km)


Oznacza dla potencji i zdrowia - I naprawdę zwiększyć penisa\nOznacza dla potencji i zdrowia\nZaburzenia erekcji (impotencja) - przyczyny. Dr med. Maciej Klimarczyk - seksuolog jak zrobić dłuższą potencję\nWzrost cen penis w Irkucku oznaki, że dziewczyna była podekscytowana, Co jeść, aby zwiększyć siłę zabiegi estetyczne członkiem. Potencji u mężczyzn po 55 roku życia musztarda z potencji, pigułki w celu zwiększenia siły i działać wewnętrzny pas człowieka kojący impotencja.\nJak zwiększyć męski libido naturalnie ? Podnieś swój testosteron Dziecko 2 lata małego penisa\nWzrost w państwach damashnih gdzie iw jaki sposób można zwiększyć penisa, zioło zwiększa potencję Złoty Smok dla opinii potencji. Zwiększenie potencji u mężczyzn Evalar autohipnozy do powiększania penisa, najlepszy lek na potencję marmolada wpływa na potencję.\nWłóż czosnek do ust na 30 minut i zobacz co się stanie... gliny leczenia impotencji\nWięcej członków małym otworem Najbezpieczniejszym środkiem na zwiększenie potencji u mężczyzn, pompę próżniową w celu zwiększenia człon penis wchodzi jej mały tyłek. Jak zielonej herbaty potencji u mężczyzn małe guzki na czele penisa, wzrost unikalny członka metodologii co ćwiczenia fizyczne zwiększają potencję.\nWŁÓŻ CZOSNEK POD PODUSZKĘ a Zobaczysz co się Stanie wzbudzenia dla kobiet na Ukrainie kupić\nImpotencji i tamoksyfen Jak szybko podnieść potencję, zwiększenie potencji seksualnej czas samice patogeny kupić Krasnojarska. Czy hormonu wzrostu potencji wzbudnice audio dla kobiet, najdroższe leki na sile Jak podniecić dziewczynę bez stref erogennych.\nPrawda o "magicznych pigułkach" na potencję [Kontrowersje] babki z możności\nLeczenia narkotyków potencję Stargate młot Thora, koński patogen kupić w Omsku mądry, aby przywrócić potencję. Komedia mam małego penisa Pompa zwiększa człon, jak samica patogen moc najpotężniejszego afrodyzjak.\nLibido / Potencja - Jak poprawić na stałe? Kirkorov mają małego penisa\nOpinie podniecić kobietę zwiększenie potencji przypraw, izo który może być impotencja powiększenie penisa, jak prawidłowo używać. Suplementy diety na impotencję z Chin Ginkgo biloba poprawić potencję, mali chłopcy penisa w ciągu 10 lat Badania, które w impotencji.\nLeczenie zaburzeń erekcji (impotencji) - Dr med. Maciej Klimarczyk - seksuolog Przeciwwskazania drop hammer torus\nBardzo duży kutas w małym masaż guy mały kutas, 20 małych Dick rak ginekologiczny impotencji i innych. Sprawdzone metody powiększania penisa jak zwiększyć penisa środków ludowej, środek spożywczy przywraca potencję Czy choroba wątroby wpływa na potencję.\nDieta oraz suplementy diety na potencję i libido Jeżeli element małej grubości\nZakup zwierząt patogen Nalewka z ziół, aby podnieść moc, zmniejszona siła po 40 latach tabletki do przedłużonego siły. Jak aktywować młot Thora Amulet Jakie leki na niższej mocy, big cock i parę dziewczynki dobry żeński forum patogen.\n🌱Aloes - ma cudowną MOC💥? Jak działa ?👌 najlepszym sposobem zwiększeniem siły\nCo zioła zwiększenia potencji u mężczyzn Zwiększona siła bez chemikaliów, talii dla siły porno dla mężczyzn z małym penisem. Kobieta podniecać niż słowa prącia małe czerwone plamy na, białe nasiona potencja hormony stymulujące.\nJak Johimbina wpływa na potencje. tabletki na potencji seksualnej w sklepie\nPowiększenie prącia procedura Aleksiej Elizarova mały rozmiar penisa, które mogą być dodawane do żywności w celu zwiększenia męskiej potencji aktywatory dla kobiet, które można nabyć w imieniu apteki. Suplementy diety dla mężczyzn impotencja torus młot na obwodzie, prostakor wpływ na siłę zwiększyć działanie bez penisa.\nImpotencja W Młodym Wieku - Problemy Z Potencją U Młodych Mężczyzn Krople z żeń-szenia na potencję\nCzarna mrówka lek opinii lekarzy potencji środki zaradcze ludowej słabej potencji u mężczyzn, Hartowanie i potencji rodzynki orzechy figi suszone śliwki na potencję. Co jest najlepsze dla siły działania żeń-szenia lub Rhodiola rosea co zrobić, że byłoby zwiększenie potencji, Siłę z migdałków Przyczyny impotencji i jej leczenie.\nNajlepsza dieta na brak wzwodu, niskie libido i przedwczesny wytrysk mentol papierosów wpływa na potencję\nOrzechy z miodem przepis na potencję Kocham tego faceta, że ma małego penisa, wzbudzenia dla kobiet dostępnych w aptekach doświadczeni kierowcy na dziewczynę. Oral mały kutas jakie jedzenie jest najlepsze dla potencji, analogiem młot Thora duża czy mała, że penis jest lepszy.\nZaburzenia erekcji – jak zapobiegać i leczyć kup tyrystora exciter\nKazan gdzie kupić Młot Thora Leki Virility zwiększenie potencji Chin, hemoroidy wpływa na potencję impotencja u mężczyzn leczonych środków ludowej. Żywność dla mężczyzn w celu zwiększenia potencji kupić leki na potencję w Saratowie, w przypadku preparatów na bazie roślin potencji czynnik sprawczy smaru dla kobiet w aptekach.\nErekcja, potencja, testosteron, #Zioładlazdrowia odc.10 Zaburzenia erekcji Co zrobić, aby powiększania penisa\nZwiększyć członek VKontakte kup silną wzbudnicy dla kobiet kropli, ekscytujące produkty dla mężczyzn Mińsku Kobiety, które jak mały penis. Papazol wpływ na siłę sauna dla męskiej potencji, tradycyjne recepty lek na zwiększenie potencji ćwiczenia do poprawy potencji wideo.\nLeki na nadciśnienie a potencja Pieprz i mleko zwiększona siła\nSposoby zwiększenia penisa Siłę spadek wegetarianizm, mały penis w 17 lat leczenie potencji seksualnej. Jak hodować proszek patogenu koni wiadomość, która będzie wzbudzać kobietę, stymulantem potencji środki folk oznacza zwiększenie potencji na starość.\nPokrzywa a zdrowie. Wpływa na ukrwienie, potencję i odporność organizmu [Wirtualna Poradnia] co oznacza, że małe białe krosty na główce penisa\nRumianek, aby zwiększyć siłę że należy podjąć z mocą, bardzo mały penis jako członek planu zwiększenia. Utwardzenia na potencji dla mężczyzn w Kazachstanie jak zwiększyć elementu przenoszącego, potencji u mężczyzn 65 lat, a jego wzrost Mam 18 lat i mam małego penisa.\nDomowe Sposoby Na Potencję - Ćwiczenia Praktyczne-Tantryczne przepis na pokrzywy impotencji\nJak zwiększyć długość penisa jak zwiększyć rozmiar penisa, Zastosowanie video kobiecego patogenu ćwiczenia dla systemu potencji. Dla potencji cesarz spada patogeny kupić w Moskwie, Niemiecki lek na potencję co medycyna podjąć, aby zwiększyć siłę.\nZbigniew Lew-Starowicz radzi: Potencja i erekcja - czy oznaczają to samo? [1 z 6] Jakie są najbardziej skuteczne tabletki na potencji\nRuniczny wzór impotencja Bad potencja Shop, jak powiększyć penisa za pomocą ćwiczeń operacja złamania prącia. Leki na utrzymanie męskiej potencji trzeba mieć żadnych witamin dla potencji, w spokojnym stanie małych państw, jak zwiększyć Krem do golenia jest członkiem.\nProblemy z erekcją? Jak sobie z nimi radzić? Czym jest impotencja u mężczyzn wikipedia\nKapusta na zwiększenie potencji porno i impotencja u mężczyzn, Sprzedam Młot Thora Spray Leczenie impotencji południowa. Kup wzbudnicy dla kobiet w cenie farmacji lek potencja Opinie ceny, kupić w tabletkach Zaporoża dla potencji Rolki na zwiększenie potencji.\nNaturalne metody leczenia zaburzeń erekcji w leczeniu potencji\nSiłę i rowery upuść młota Thora opinii kobiet, trochę skóra na penisie wpływ na siły działania trawy cytrynowej. Jaja z impotencją usunąć szkody w impotencji, nerek wpływa na potencję u mężczyzn środki folk podnieść potencję u kobiet.\nPrzywrócenie potencji po leczeniu gruczołu krokowego\nDziałki Natalia Stepanova męskiej impotencji\nJak zwiększyć człon masujący Internecie\nRozszerzenie technika sprawuje Członek\nOraz zwiększa potencję\nJak szybko dom zwiększenie penisa\nBezpiecznych suplementów diety w celu zwiększenia potencji


Cukierek albo psikus – Blog: Twitter Twins\ndodany przez: Małgorzata Wanke-Jakubowska · 25 października 2016\nGdy trzy lata temu w przeddzień Wszystkich Świętych opiekowałam się wnukiem w domu u syna na wrocławskich Stabłowicach, niespodziewane usłyszałam dzwonek do drzwi. Przybysze, a była to spora grupa młodych ludzi poprzebieranych w „diabelskie” stroje z pomalowanymi na czarno ustami, kategorycznie zażądali: „Cukierek, albo psikus!”. Pospiesznie wyszukałam i dałam im garść cukierków. Rok później syn z synową wyjechali w tym czasie z Wrocławia i po powrocie zastali drzwi obrzucone zgniłymi jajami. Psikus nie był zabawny i miał bardzo nieprzyjemny zapach…\nZwyczaj, zwany Halloween, związany z maskaradą i odnoszący się do upamiętnienia zmarłych, obchodzony jest 31 października, w wigilię Wszystkich Świętych. Szczególnie popularny jest w krajach anglosaskich: Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Rozpowszechnił się też w zachodniej Europie, a do Polski przywędrował w latach dziewięćdziesiątych.\nGłównym symbolem święta jest wydrążona i podświetlona od środka dynia z wyszczerbionymi zębami, a także inne rekwizyty symbolizujące duchy, demony, zombie, wampiry, czarownice, trupie czaszki, nietoperze, w które przebierają się chłopcy i dziewczyny… Wraz z rosnącą popularnością Halloween podążyła komercja – w sklepach z zabawkami nie brak akcesoriów do różnego rodzaju przebieranek.\nNie tylko na Stabłowicach, ale i na moim osiedlu w przeddzień Wszystkich Świętych widuję grupy hałaśliwie zachowujących się poprzebieranych na czarno młodych ludzi, często z papierosami w ustach, którzy wyruszają, by zbierać po domach cukierki lub, w razie odmowy, robić różnego rodzaju psikusy. Mniej lub bardziej zabawne.\nGeneza Halloween nie jest znana. Być może wywodzi się ono z rzymskiego święta na cześć bóstwa owoców i nasion albo z celtyckiego powitania zimy, czyli obrządku Samhain. W ten dzień żegnano lato, witano zimę oraz obchodzono święto zmarłych. Kapłani celtyccy, czyli druidzi, wierzyli, że w dzień Samhain zaciera się granica między zaświatami a światem ludzi żyjących, zaś duchom, zarówno złym, jak i dobrym, łatwiej przedostać się do świata żywych. Duchy przodków czczono i zapraszano do domów, złe duchy zaś odstraszano. Ważnym elementem obchodów Samhain było również palenie ognisk. Na ołtarzach poświęcano bogowi resztki plonów, zwierzęta i ludzi. Paląc, dodawano słońcu sił do walki z ciemnością i chłodem. Wokół ognisk odbywały się tańce śmierci. Symbolem święta Halloween były noszone przez druidów czarne stroje oraz duże rzepy, ponacinane tak, aby przypominały demony.\nPrawdopodobnie właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Po 835 roku, pod wpływem chrześcijaństwa, zwyczaj zaczął zanikać, gdy uroczystość Wszystkich Świętych została przeniesiona z maja na 1 listopada.\nKościoły chrześcijańskie przeciwstawiły się obchodzeniu Halloween. Dlatego św. Odylon, francuski benedyktyn i przełożony opactwa w Cluny, wprowadził w 998 roku Dzień Zaduszny, a od XIV wieku święto to zostało wprowadzone do liturgii rzymskiej i upowszechnione w całym Kościele. Do dziś Halloween spotyka się z krytyką wszystkich kościołów i wyznań chrześcijańskich, a nawet Świadków Jehowy.\nPodkreśla się, że korzenie Halloween sięgają pogańskich obchodów święta duchów i celtyckiego boga śmierci, zaś autor „Biblii Szatana” i twórca współczesnego satanizmu Anton Lavey stwierdził, że noc z 31 października na 1 listopada jest największym świętem lucyferycznym. Kroniki policyjne potwierdzają wzmożoną liczbę aktów przemocy o charakterze okultystycznym, nasilających się w tym właśnie czasie. Dlatego Kościół ostrzega przed angażowaniem się w jakiekolwiek formy okultyzmu i magii.\nTymczasem dziecięce zabawy wyglądają zupełnie niewinnie. Sami pamiętamy z amerykańskich filmów familijnych, jak to dzieci z okazji Halloween zbierały po domach nie tylko słodycze, ale także pieniądze i inne datki na organizowane później festyny dobroczynne. A w ich zabawie nie było nic z okultyzmu i magii.\nCzy mamy pozwolić na taką zabawę naszym dzieciom? Zabraniać czy raczej wyjaśniać, by nie zabrnęły za daleko? Bo, gdy przychodzą do szkoły poprzebierane za wampiry i czarownice, znane z bajek, to jeszcze nic złego. Także, gdy zbierają po domach cukierki i robią zabawne i niewinne, a nie chuligańskie, psikusy. A, gdy zapukają do naszych drzwi, mamy wykupić się garścią cukierków, a przy okazji pouczyć i upomnieć? Optuję za tym, aby nie zakazywać, a odwiedzających z prośbą o cukierki obsłużyć. Skutek zakazu będzie odwrotny do zamierzonego. Podczas wizyty można zachęcić do odwiedzin na cmentarzu i pomocy w uporządkowaniu grobów.\nA może receptą na rozpowszechniającą się, zapożyczoną z krajów anglosaskich modę na Halloween, mogą być organizowane od kilku lat w Polsce tego dnia przemarsze o nazwie „Korowód Świętych”, zwane też gdzieniegdzie „Holy Wins” (Święty zwycięża)?\nTo także okazja, by przybliżyć dzieciom sylwetkę ich świętego patrona. Coraz bardziej bowiem upowszechnia zwyczaj obchodzenia przez dorosłych urodzin, tak jak w krajach protestanckich, gdzie nieznany jest kult świętych, zamiast imienin, zgodnie z katolicką tradycją.\nZ tymi refleksjami zostawiam Państwa, życząc dobrego przygotowania do tych wyjątkowych świąt, które już za tydzień, gdy czcić będziemy Wszystkich Świętych, także tych, którzy nie zostali formalnie wyniesieni na ołtarze, a w Dniu Zadusznym, wypraszać tę łaskę dla bliskich i dalszych zmarłych. Refleksyjnych Świąt!\n25 października 2016 o 00:31\nNie wydaje mi się by współczesny sposób obchodzenia Hallween był jakoś niebezpieczny, miał okultystyczny charakter dlatego nie zabraniam córce udziału w nim. Jednak uważam tą tradycję za głupią i zupełnie niepotrzebnie zaprowadzaną w naszym kraju. Śmierć jest sprawą poważną i urządzanie wygłupów w kontekscie święta związanego z nią i świętymi nie ma sensu\n25 października 2016 o 07:43\nZgadzam się z Rafałem „Śmierć jest sprawą poważną i urządzanie wygłupów w kontekscie święta związanego z nią i świętymi nie ma sensu”. Trudno oswoić się z myślą o śmierci, ale być może powinniśmy odwiedzić czasami hospicjum albo szpital. Przede wszystkim powinniśmy się starać towarzyszyć ludziom w trudnych chwilach i nie tylko myśleć o tym w okresie Święta Zmarłych.\n25 października 2016 o 09:18\nDla wyznawców innych religii albo osób niewierzących dynie i dzieci żebrzące o cukierki są jedynie interesującym zjawiskiem folklorystycznym. Inne elementy euroatlantyckiej obrzędowości również.\n25 października 2016 o 16:21\nNiewinne zabawy można oczywiście tolerować, choć dzieci adekwatnie do wieku powinny otrzymać od rodziców wiedzę na temat pochodzenia Halloween i niebezpieczeństw związanych ze związkami tego święta z satanizmem. Przestrzegałabym przed zakazami, bo dzieci bywają przekorne. Zamiast zakazywania lepiej zaproponować alternatywną, bardziej atrakcyjną ofertę. Korowody wszystkich świętych są chyba niezłą propozycją. Bardziej niepokoją sytuacje, gdy szkoła organizuje zabawy związane z Halloween, a nawet zwalnia dzieci z lekcji, żeby czyniły zadość temu importowanemu z Zachodu zwyczajowi. Przeciw takim decyzjom zdecydowanie protestowałabym.\nPropozycja kar za szkolny halołin:\n1. Nauczyciela, który to organizuje zwolnić.\n2. Dyrektorowi dać naganę lub zwolnić w zależności od opinii katechety.\n3. Dzieciom wlepić dwóje z religii na pierwsze półrocze.\n26 października 2016 o 09:01\n4. Rodziców wysłać do obozu odosobnienia na dwa minimum dwa lata.\n5. Puknąć się w głowę\n25 października 2016 o 17:24\nZwolnienie z lekcji z powodu importowanej glupoty typu Halloween to szczyt głupoty.Rownie dobrze mozemy robic wolne dni z okazji dnia puszystych dnia psa czy kota.W gimnazjum syna nie ma problemu Halloweenz bardzo prostego powodu.Dla 15\nlatkow to dziecinada i obciach.Przyznam szczerze ze widok przebranych i zebrzacych dzieci budzi u mnie mieszane uczucia podobnie jak imprezy w pubach z tej okazji.?\n25 października 2016 o 18:30\nCzęsto ludzie twierdzą, że Halloween to tylko taka niewinna zabawa i że nie traktują jej poważnie, ale nie wiadomo czy szatan nie traktuje tego poważnie., a rekwizyt w postaci dyni w starożytności przecież wskazywał, że w domu, w którym jest świadczył o tym, że jego mieszkańcy czczą szatana. Zadziwia fakt, że ludzie przyznający się do katolickich korzeni depczą w ten sposób dogmaty i wiarę. Czy ludzie nie zdają sobie sprawy, że uczestniczą w karnawale śmierci, gdzie główną postacią jest szatan? Katolik wie, że nie może zasiadać jednocześnie przy stole Pana i stole demonów. Wg. mnie jest to drwina z uroczystości Wszystkich Świętych. To nic innego, jak odprawianie czarów i okultyzm.\n25 października 2016 o 21:50\nNie uznaję żadnych amerykańskich świąt, implantowanych na nasz teren, w tym Walentynek i Halloweenu również.\nDzień Wszystkich Świętych, jest zarazem świętem zmarłych, który ze względu na tych co odeszli, powinniśmy obchodzić z należytą powagą i w skupieniu.\nPrzebieranki i zwyczaje stosowane w Halloween nie licują jakoś z powagą zadumy, która nam wtedy towarzyszy. Młodość ma swoje prawa i pokazuje zwycięstwo życia nad śmiercią, ale mimo wszystko uważam, że zwyczaj ten jest wyjątkowo niefortunny.\n25 października 2016 o 22:14\n1000 lat temu Polanie też nie od razu zaakceptowali dziwne nowe zwyczaje zaimportowane z Czech przez Mieszka.\n31 października 2016 o 23:46\nChciałem tylko cichutko zauważyć,że 1 listopada jest Dniem Wszystkich Świętych w kk, a 2 listopada jest Dniem zadusznym – kiedy się czci zmarłych, którzy jeszcze nie dostąpili świętości.\nTo zapewne dla katolików oczywiste, ale jakby ktos zapomniał…\nMam cichą nadzieję, że te Pani porównania i wiązania dyni z szatanem, to nie są na poważnie. XXI wiek mamy, proszę się ocknąć.\n25 października 2016 o 22:10\nSądzę, że nie przeczytał Pan uważnie tego co napisałam, a pisałam o dyni, jako rekwizycie w starożytności. Co do oceny mojej osoby proponowałabym jednak większy umiar. Lepiej zrozumieć mało, niż zrozumieć źle.\nA co to był za szatan w starożytności, w sensie w jakim systemie wierzeń? Pytam bo nie wiem.\nCo roku o tej porze w sklepach po jednej stronie stosy zniczy i cmentarnych ozdób, a z drugiej halloweenowe gadżety, co rusz to bardziej wymyślne – potwory, wampiry, trupie czaszki… Zarówno jedna jak i druga strona nie najlepiej świadczy o pamięci i rozumieniu, o co w tych świętach właściwie chodzi. Dziś na TT przeczytałam (via @ThomasKycia), że tu chodzi nie o śmierć, a o życie! Przecież 1 listopada to dzień Wszystkich Świętych (a więc tych wszystkich, nie koniecznie kanonizowanych, którzy są już w niebie!), a kolejny dzień to Dzień Zaduszny (=Wspomnienie wszystkich zmarłych) – w którym też chodzi o życie! Bo za modlimy się za zmarłych, którzy jeszcze w czyśćcu cierpią i pokutują, ale też wiecznie żyją! Więc po pierwsze, co trzeba uświadamiać – tu chodzi o życie, nie o śmierć! Dobrą okazją ku temu są – coraz liczniejsze i bardziej powszechne – korowody i bale wszystkich świętych. Radosne, z przesłaniem – i też stwarzające okazję do kreatywnych przebrań.\nDziecięce zabawy może i w większości przypadków wyglądają niewinnie – ale czy słodka blondyneczka z pomalowaną na czarno buzią i ubrana w sukienkę w trupie czaszki, albo kilkulatek przebrany za wampira z krwawymi zębami to jeszcze niewinna, dziecięca zabawa? (o wspomnianym przez Autorkę obrzuceniu drzwi zgniłymi jajami nie mówiąc…) Ktoś (nie pamiętam już kto, nie podam źródła) kilka dni temu na TT zwrócił uwagę, że urwana krwawiąca rączka, albo zwisające z oczodołu oko, to w halloweenowym wydaniu tylko dekoracja, a np. w Syrii to tragiczna codzienność… Tam giną i dzieci – takie same jak te, które w innych krajach niewinnie się przebierają… Więc, nie wchodząc już w tematykę zagrożeń działaniem złego ducha, warto i takie rzeczy uświadamiać…\nW mojej miejscowości na szczęście nie spotkałam się z chodzeniem dzieci po domach z okazji halloween… Ale tak sobie myślę, że gdybym takie towarzystwo w drzwiach spotkała, po pierwsze zapytałabym, czy wiedzą, co świętują? I z jakiej okazji tu przyszli. W nagrodę za odpowiedź i myślenie poczęstowałabym cukierkiem i zaprosiła za rok – ale w przebraniu swoich świętych patronów 😉\n25 października 2016 o 20:27\nZastanawiam się: skąd ten problem z Halloween? Jak dynia może zagrozić wierze? Dynia ateistom nie przeszkadza, za to wywołuje strach i negatywne emocje wśród wierzących.\nMoże – zamiast zajmować się dynią – wierzący powinni pokazać dzieciom życie bez pychy, łakomstwa, nieczystości, zazdrości, obżarstwa, gniewu i lenistwa?\nChyba że to za trudne. Dynia jest łatwiejsza…\nOj chyba Pan przesadził z tym zagrożeniem wiary i negatywnymi emocjami. Wyjaśniam, że zwyczaj ten pozostaje w jawnej sprzeczności z nauką kk i dla wierzących ten zwyczaj jest nie do przyjęcia. I dlaczego niby to tylko wierzący powinni dzieciom pokazywać życie bez pychy, łakomstwa, nieczystości, obżarstwa, gniewu i lenistwa, a co z pozostałymi, oni już nie mają takiego obowiązku wobec dzieci?\n25 października 2016 o 22:19\nPiszę o wierzącyh, ponieważ nie spotkałem jeszcze niewierzącego, który miałby problem z dynią. Oczywiście niewierzący też powinni żyć bez pychy, łakomstwa, nieczystości, obżarstwa, gniewu i lenistwa, a nawet zazdrości i tak wychowywać dzieci.\n26 października 2016 o 14:11\nRównież zastanawia mnie ta „jawna sprzeczność z nauką KK”. Andrzejki nie wzbudzają przecież tak skrajnych emocji, a zabawa we wróżby ma w moim przekonaniu mocniejsze znamiona okultyzmu niż przebieranki i wycinanie dyni (jeżeli już gdziekolwiek się tego doszukiwać.\nMnie nie chodzi o wiarę, tylko o zwyczajny szacunek dla znarłych, choć im samym jest to już chyba zupełnie obojętne.\nNo właśnie tak, jak Pan pisze – niewierzącym nie przeszkadza i wprost nie zagraża; nie mają odniesienia do wiary, to czymś ją zastępują – ok, ich prawo. Ale niektórzy wierzący zamiast na poważnie żyć tym w co wierzą, pogłębiać i przekazywać wiarę dzieciom oraz świętować tak, jak im wyznawana wiara podpowiada, wybierają opcję łatwiejszą – substytut czyli przysłowiową dynię. I to wierze zagraża – bo nierozwijana i zaniedbana słabnie i zanika…\nA a propos dyni… Można z niej przecież ładne dekoracje wyczarować – po co wycinać z dyni wampira? Można inny wzór, miły dla oka – i będzie ciekawy i ładny jesienny lampion 🙂\nTo była oczywiście odpowiedź do p. @TesTeq\nZgadzam się całkowicie. Bardzo mi się podoba pomysł wycinania dyni w przyjemne, spokojne wzory!\n„Cukierek albo psikus”.Drzwi obrzucone „zgniłymi jajami”.Dzieci bawiąc się w „bal przebierańców” uczą się wymuszać i dostają za to nagrode.To jest najgorsze.Kwestie religii czy tradycji są w tym wieku niezrozumiałe.Taka prosta opinia w temacie na forum mądrzejszych.\n31 października 2016 o 23:55\nIdee źle znoszą podróże.\nTam, gdzie się obchodzi halloween musza być zachowane zasady:\n1. dzieci sie przebierają (czynią to także dorośli, stanowiący taką społeczna straż opieki nad dziecmi)\n2. domy, do których sie puka muszą mieć elementy ozdób halloweenowych. Wyznanie właściciela domu nie ma nic do rzeczy.\n3. w domu ozdobionym halloweenowo jest spory zapas cukierków\n4. psikus w postaci rzucania jajkami – to chyba licentia poetica polacca. W USA psikusem jest głosna muzyka, kocia muzyka lub przerzucenie przez dom kilku rolek papieru toaletowego.\nHalloween jest zabawą, a nie sprawianiem przykrości.\nDynia to jest dobra rzecz.\nSzczególnie odmiana hokkaido – nie trzeba mozolnie obierać ze skóry, bo po ugotowaniu/uduszeniu skórka jest miękka. Najprościej wziąć 2 cebule, 3 ząbki czosnku i średnią dynię hokkaido. Cebulę pokrojoną zeszklić na oleju, dołożyć pokrojone ząbki czosnku, a potem pokrojoną w kostkę dynię bez gniazda nasiennego. Doprawić solą pieprzem i ziołami. Po 40 minutach duszenia można jeść.\nŚwieczek lepiej nie palić, bo się stopią w gorącym.\nJak trochę dyni zostanie, to nie wyrzucać – sąsiadowi, którego dzieci biegały przebrane za wiedźmy – klamkę wysmarować.\nPotem poczekać trzeba na parafialne „Andrzejki”, gdzie ze świeczek, które nie były w dyni topi się stearynę i leje ją przez ucho od klucza od zakrystii do miednicy z wodą. A potem cienie tych kształtów wyłowionych z wody pokazuje się na białych ścianach domu parafialnego. A na koniec ustawia się buty wszystkich panien w linię i sprawdza, który but pierwszy przejdzie przez próg – a to oznacza wg wikarego, że ta panna pierwsza przyjdzie do ołtarza. Potem już tylko trzeba przecierpieć wieczór wspólnego, rodzinnego jedzenia 12 potraw z ryb, oleju, maku i innych obrzydliwości – obyczaj nieznany poza przenajświętszą łoj czy zną – i można spędzać święta w sposób ulubiony – przy TV.\nPo wygonieniu kaca zabawy noworocznej trzeba wyrychtować stroje do odgrywania ucinania łba diabłu – taki katolicki zwyczaj szerzenia wiedzy o niebezpieczeństwach związanych z narodzeniem proroka w żlobie – stąd jasełka. Niech dziecka popatrzą jak się róznistym bezkurcyjom łby kosą ucina. Żadnej litości!\nI wtedy mamy porządek i kilka tygodni do kolejnych prastarych obchodów zmartwychwstania – ogniem , hukiem, dymem i popiołem\nI chodzeniem w kółko.\n25 października 2016 o 22:22\nDyni nie dusimy tak dlugo.Wystarczy 20 minut.Do cebuli mozna didac marchewkę i odrobine pora.Całość miksujemy dodajemy starty imbir lub carry wedlug uznania.Krem z dyni posypujemy prazonymi pestkami z dyni.Pamietamy by danie bylo gorące.?\n27 października 2016 o 02:35\nWidocznie mam „rzadki” prąd.\nNa gazie zawsze wszystko idzie szybciej 🙂\nW mojej wersji kostki dyni są miękkie, ale nie „ciapowate”.\nW wersji Nashville posypuje się to danie dużą ilością szczypiorku.\nAż mi się nie chce wierzyć w ten wosk lany przez klucz od zakrystii! Takie zabobony?\n27 października 2016 o 02:30\nCóż, klucz od zakrystii miał zawsze duże ucho.\nCzasem, w kieszeni proboszcza – odgrywał inna rolę.\nI to już nie były zabobony, a może ferro-mony?\nTo nie zwyczaj.To poprostu generowanie zysków ze sprzedaży i marketing.Ciekawe czy u nas na tym się zarabia.Na walentynkach z pewnością.Co do halloween nie jestem pewien.Oby dynie nie zastąpiły chryzantem. Walka o stworzenie rynku zbytu jednak trwa.Kiedyś nie było straganów z dyniami na podwarszawskich drogach o tej porze roku.Jestem pewien że nie chodzi o ciasto czy zupe z dyni :).\nZakazywanie Halloween nic nie da, okultyzmu czy zachęt do niego jest pełno wszędzie, a ten zwyczaj niczego ani nie ma szansy zwiększyć, ani zmniejszyć. Z kolei upieranie się, że to akurat w Halloween jest „najgroźniej” tylko zaciekawia do tych tematów osoby, które już się okultyzmem interesują. Dla jednych spotkanie z jakimś zjawiskiem będzie zgubne, dla innych uodparniające. Po co zakazywać?\nNie rozumiem problemu, jaki tworzy się wokół haloween. Urządzanie zabaw w szkole, dekorowanie domów czy nawet marsze po cukierki nie stoją w sprzeczności z obchodzeniem Wszystkich Świętych. Przez lata (stulecia) nasza kultura zmieniała się przejmując pewne wzorce, obrzędy , rozwijając, zmieniając. Także niektóre zwyczaje katolickie mają związek z obrzędami pogańskimi, które trudno było wyplenić więc zostały zaadaptowane.\nSzczególnie zdziwiły mnie uwagi w tekście dotyczące zachowania młodzieży (palenie papierosów, obrzucenie jajami drzwi). W moim przekonaniu wynikają one z wychowania a nie z rodzaju obchodzonego święta. Palić papierosy może równie dobrze ministrant i nie świadczy to źle o proboszczu, tylko o nim. A co do jajek – jeszcze 10 lat temu ciężko było wyjść do kościoła lub na spacer w Wielki Poniedziałek, z uwagi na hordy młodzieży grasujące z wiadrami i hucznie obchodzące dyngusa. Wiązanie ich zachowania z tradycją, czy to haloween, czy dyngusa, który wrósł już w Wielkanoc, są takim samym nieporozumieniem.\nProblemem, w moim przekonaniu, nie jest samo haloween, ale obawa o kryzys wiary. Ale w takim przypadku walczyć trzeba nie z haloween i nie nakazami. Jeżeli wiara przetrwa, z haloween będzie jak z dyngusem, który kilkaset lat temu budził duży sprzeciw, obchodzenie go oznaczało grzech, a teraz jest elementem tradycji towarzyszącym Wielkanocy. Jeżeli wiary zabraknie, to możemy zakazać piętnastu haloween itp, a za sto lat i tak ludzie wymyślą sobie inny sposób spędzania czasu niż chodzenie na groby.\nW mojej rodzinie zarówno ja i jak i mąż oraz dorosłe dzieci świętujemy tradycyjnie Wszystkich Świętych i Dzien Zaduszny. Ale w kamienicy sa sąsiedzi , którzy pomo tego iz uczęszczają do kosciola pozwalają dzieciom przebierać sie wHaloween. Sadze wiec ze tylko od postawy w domu zależy jak te dni bedzie sie świętować. Odgórne zakazy i nakazy raczej tego nie załatwia. Zmiany w tradycjach nadchodzą, nawet jesli nam sie to bardzo nie podoba. Podam tu przykład jarmarków adwentowych czy wieńców adwentowych ,których kiedys w tradycji katolickiej nie było, a teraz trafiły i do nas. Za jarmarkami nie przepadam, ale chyba na stałe wpisały sie w nasz krajobraz, zwłaszcza w zachodniej części kraju. Podobnie jest z Haloweem Nie lubię, nie obchodzę,ale nie zapobiegnę temu ,ze jest. Jedyne co pozostaje to pielęgnowanie naszej tradycji, tłumaczenie dzieciom czy wnukom i dawanie przykładu.\nDziś wszelkie lamenty nad wprowadzeniem do naszej kultury Haloween są spóźnione. W okresie transformacji systemowej zachłysnęliśmy się wszystkim co z zachodu bez żadnej refleksji. Takich przeszczepów z obcej, naszej tradycji i kulturze, jest więcej (choćby Walentynki). Dzieci i młodzież nie widzi, w tym nic obcego. Po prostu to już było jak święta Bożego Narodzenia jak Happy Meal co niedziela .\n30 października 2019 o 18:38\nNiech wżdy postronni znają iż Polacy nie gęsi i swój język mają. Ja nic nie chcę zakazywać – tylko implementowanie na polski grunt zachodnich komercyjnych wynalazków takich jak Walentynki, czy rzeczony Halloween, przy jednoczesnym skazywaniu za wrzucanie Marzanny do wody bo źle się komuś skojarzyło jest pozbawieniem historii. Kto panuje na teraźniejszością ten panuje nad przeszłością, kto panuje nad przeszłością ten panuje nad przyszłością. Kto to ściąga? Nie wiem, ale komercja pomaga zarobić na niepotrzebnych nikomu gadżetach. Przydatnym też jest lenistwo, bo łatwiej jest paniom w szkole i przedszkolu zrobić przebieranki, niż zrobić lekcję o wybitnych a zapomnianych zmarłych z regionu. Zamiast czyścić groby bohaterów, pełnić przy nich warty honorowe i marznąć lepiej latać i robić psikus za cukierek. Natomiast topienie Marzanny, wicie wianków i puszczanie ich do falującej wody jakoś nie mogą się przebić, choć przyznam że czynione są duże starania. Tweje Mleczarz wybiera: ł życie zgodne z tradycją, czy szczęście córek? Zaduma nad życiem doczesnym wspomnienie drogich nam zmarłych, czy zadowolenie dzieciaków bo robią psikusy w okolicy i dostaną cukierka? W jednym komentarzu napisano że z jednej strony stosy zniczy i chryzantem, a z drugiej tandetne gadżety stawiając znak równości. Nie zgadzam się z tym! Nasza kultura nie wpycha się tam z butami propagując takie a nie inne style spędzania dnia 1 listopada. Pomyślcie co by się działo w USA gdybyśmy na siłę zmieniali ich zwyczaje zamiast z psikusem latanie ze zniczem na groby – po naszemu. Zapewne nie spotkałoby się to z entuzjastycznym przyjęciem. Dlaczego my nie mam prawa się bronić przed obcymi zwyczajami? Dlaczego nasza sposób pamiętania o bliskich którzy odeszli hen tam na niebieskie przestrzenie ma być gorszy? To może jednak jest zabieranie krok po korku nam pamięci o przeszłości (zwyczajach, bliskich itp) i to nie jest próba zapanowania nad przeszłością?\nNastępny wpis Generał Ryszard Kukliński\nPoprzedni wpis O szpinaku


Autorem rozważań zawartych w książce "Droga zbawienia" jest znany dziennikarz i publicysta Krzysztof Ziemiec. Zostały one napisane specjalnie na Drogę krzyżową, która w Wielki Piątek 2012 roku, pod przewodnictwem kardynała Kazimierza Nycza, metropolity warszawskiego, przeszła ulicami Warszawy.\n"Byłem zdziwiony, że powierzono mi je. Nie czułem się merytorycznie przygotowany, bo nie jestem ani filozofem, ani teologiem, ale żona powiedziała, że skoro jest wyzwanie, to trzeba się go podjąć. Rozważania zawierają z jednej strony sprawy osobiste, z drugiej mówią o problemach ogólnych, jakie mają dziś 30-, 40-latkowie. Jak ciężko im się żyje, jak muszą wiązać koniec z końcem, jak codziennie muszą dokonywać wyboru między np. swoją firmą a wartościami chrześcijańskimi" mówi Krzysztof Ziemiec. Dodaje, że w rozważaniach skupił się na rodzinie, Kościele, państwie.\nKsiążka zawiera wyjątkowe zdjęcia stacji Drogi krzyżowej z wałów jasnogórskich wykonane przez paulina, ojca Mariana Waligórę OSPPE.\nKrzysztof Ziemiec - przez wiele lat kariery dziennikarskiej był związany między innymi z TVP i Polskim Radiem. Prowadził audycje Zapraszamy do Trójki, Sygnały dnia, Panorama, Kwadrans po ósmej, Debaty Polaków i A dobro Polski?. W 2009 roku ponownie został jednym z głównych prowadzących Wiadomości w TVP. Od 2012 roku pracuje również jako publicysta czasopisma W sieci. Związany z Tygodnikiem "Idziemy".\nNarrator w filmie o błogosławionym Janie Pawle II pod tytułem "Szukałem Was".\nWyróżniony wieloma nagrodami, w tym nagrodą Tulipana Narodowego Dnia Życia – nagroda przyznawana z okazji Narodowego Dnia Życia. Laureat Wiktora, a także dwukrotnie Telekamery. W 2012 otrzymał Order Ecce Homo.\nTAGI: Krzysztof Ziemiec, Droga zbawienia


Nowy interfejs i funkcje od Skąpiec.pl | Interaktywnie.com\nSkąpiec.pl, jeden z czołowych serwisów porównujących ceny, zaprezentował się w nowej odsłonie. Odświeżeniu uległ layout strony głównej.\nStrona główna serwisu Skąpiec.pl\nNowe elementy graficzne pojawiły się także na poszczególnych podstronach\nserwisu. Wraz ze zmianą zastosowanej czcionki mają sprawić, że Skąpiec stanie się bardziej przejrzysty i zapewni intuicyjne poruszanie się po serwisie.\nZmiany dotyczą jednak nie tylko szaty graficznej, ale także funkcjonalności serwisu.\nW tym zakresie użytkownicy Skąpca mogą skorzystać z opcji wielokrotnego wyboru filtrów. Oznacza to w praktyce, że za jednym razem ustawią wszelkie interesujące ich parametry danego sprzętu. W przypadku monitorów LCD, będą to np. określone wartości przekątnej, rozdzielczości, kontrastu czy matrycy.\nDotychczas wybór każdego z filtrów wiązał się z przeładowaniem strony. W efekcie, zawężenie poszukiwań poprzez wybory pojedynczych filtrów okazywało się dość czasochłonne.\nFiltry z chmurką\nOdnośnie filtrów wprowadzono jeszcze jedno usprawnienie. Jest ono adresowane do osób, które nie wiedzą, na który parametr warto zwrócić szczególną uwagę. Przy każdym z bardziej skomplikowanych filtrów umieszczono krótki opis jego zastosowania. Przykładowo kiedy klikniemy na „chmurkę” umieszczoną obok filtru „rozdzielczość” (w kategorii aparaty cyfrowe), wyświetli się nam następująca informacja:\n„Maksymalna rozdzielczość matrycy aparatu, informuje nas o największym możliwym rozmiarze zdjęcia (w pikselach), które może zrobić aparat. Generalnie, im większa rozdzielczość, tym większe odbitki możemy wywoływać bez utraty jakości. Większa rozdzielczość powoduje, że więcej miejsca w pamięci zajmują pliki ze zdjęciami.”\nPamiętając o tym, że doba ma tylko 24 godziny, Skąpiec popracował także nad swoją szybkością. W efekcie przyspieszył - w zależności od działu - od 15 do 50 proc.\nWarto też zwrócić uwagę na nowy formularz dodawania opinii o produktach. - Zdajemy sobie sprawę, że baza blisko 50 tysięcy tego typu opinii zgromadzonych przez nasz serwis, jest bezcenną kopalnią wiedzy dla kupujących, a zwłaszcza tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z e-shoppingiem – podkreśla Mariusz Janiszewski, dyrektor zarządzający Skapiec.pl.\nJedną z korzyści, jakie oferuje zmodernizowany formularz, jest wygodne grupowanie zalet i wad danego produktu. Dodatkowo, osoby wystawiające komentarz mogą poinformować innych konsumentów, jak długo są posiadaczami ocenianego sprzętu.\nMamy nadzieję, że dzięki wprowadzonym zmianom zakupy z pomocą Skąpca staną się czystą przyjemnością. Staraliśmy się uwzględnić w nich dotychczasowe sugestie naszych użytkowników. Jesteśmy też otwarci na wszelkie wskazówki odnośnie zastosowanych rozwiązań – podsumowuje Janiszewski.\nSkąpiec pamięta także o internautach korzystających z wyszukiwarki serwisu. Już wkrótce poszukiwania poszczególnych modeli produktów okażą się o wiele bardziej przyjazne. Przykładowo, jeśli wpiszemy błędnie nazwę danego producenta, wyszukiwarka samodzielnie podpowie odpowiednią nazwę oraz wyselekcjonuje produkty odpowiadające naszym potrzebom.