Jak dokładnie działają lokalne kopie zapasowe TimeMachine?\nPonieważ Mac OS X 10.7 (Lion) TimeMachine wykonuje lokalne kopie zapasowe, /.MobileBackupsjeśli jest włączone ( tmutil enableLocaldomyślnie włączone na przenośnych komputerach Mac ).\nRóżne typy kopii zapasowych są zakodowane kolorami w fantazyjnej przestrzeni TimeMachine, lokalne kopie zapasowe są białe, pamięć zewnętrzna jest fioletowa. W większości różnią się tylko o minutę. Jaka jest dokładnie koncepcja tych lokalnych kopii zapasowych?\nCzy są one prostą całkowicie równoległą, dodatkową kopią zapasową? A może są one przynajmniej połączone z twoją zewnętrzną kopią zapasową po powrocie do domu po tygodniu od dysku z kopią zapasową? A co się stanie, jeśli nagle potrzebuję dużo miejsca na dysku? Czy muszę ręcznie usuwać lokalne kopie zapasowe?\nCzy masz coś przeciwko, jeśli zredaguję niektóre szczegóły, które sprawiają, że wygląda to na bardzo szerokie, wielokrotne pytanie, wąsko uzasadnione dla jednej osoby na teoretyczne pytanie „proszę naucz mnie” i spróbuj przekształcić je w cel, „który można odpowiedzieć jedna odpowiedź „pytanie?\nWygląda to tak, jakbyś chciał dyskusji / miejsca do wyrażenia opinii / wentylacji ...\nOdcinek 28 HyperCritical „Zaufaj, ale sprawdź” (niedostępny na 5by5.tv ) zawiera dobre wprowadzenie do działania kopii zapasowych Time Machine.\nCzy to nie jest duplikat pytania, które zadałem wcześniej: apple.stackexchange.com/questions/18532/... ?\nMam nowy MBP dla siatkówki i lokalne kopie zapasowe nie są domyślnie włączone. Zastanawiam się, czy coś powoduje utworzenie lokalnego systemu plików po instalacji i zdarza się kilka pierwszych zdarzeń tworzenia kopii zapasowej podłączonych przez USB.\nPomyślałem również, że lokalne migawki miały się łączyć z kopiami zapasowymi wehikułu czasu, ale z mojego doświadczenia wynika, że tak nie jest. Możesz zobaczyć zarówno, gdy jesteś w Time Machine, jak i „About This Mac” pokazuje, że nadal istnieją po wielu kopiach zapasowych na zewnętrznym dysku twardym. Myślę, że powinny łączyć się ze sobą w sposób, w jaki robią to kopie zapasowe Time Machine, aby zaoszczędzić miejsce, zamiast tego łącząc się z kopiami dziennymi i tygodniowymi. Jeśli chodzi o Findera, to miejsce nie jest używane. Spojrzenie na pasek informacyjny na dole okna Findera pokazujący, że dysk root pokazuje, że masz więcej miejsca niż coś takiego, jak iStat Nano pokaże się na desce rozdzielczej. Myślę, że dzieje się tak, ponieważ kopie zapasowe powinny być zbywalne. Jeśli twój komputer naprawdę potrzebuje przestrzeni, zakładam, że pozbywa się niektórych migawek, aby zrobić miejsce. Możemy zobaczyć, że w przyszłości łączą się one ponownie w regularne kopie zapasowe wehikułu czasu, gdy Lion dojrzewa coraz bardziej. Warto również zauważyć, że nie sądzę, aby liczyły się jako prawdziwe „kopie zapasowe” w tym sensie, że nie można ich przywrócić w taki sam sposób, jak można przywrócić do kopii zapasowej wehikułu czasu z Recovery HD. Naprawdę mają one pomóc w odzyskaniu pliku zamiast całego systemu plików.\nTak, pomyślałem też, że się nie połączą. I tak, oczywiście, mobilne kopie zapasowe nie stanowią bezpieczeństwa w przypadku awarii sprzętu / przywracania systemu na nowym dysku. Byłoby o wiele bardziej sensowne, gdyby lokalne i zdalne kopie zapasowe były zjednoczone w pewien sposób ... westchnienie\nZawsze chciałem, żeby się połączyły. Na marginesie, pewnego dnia uruchomiłem laptopa, a 50 lub więcej gigabajtów kopii zapasowych właśnie zniknęło, więc w pewnym momencie znikają, co jest miłe.\nLokalna kopia zapasowa Time Machine ma na celu tworzenie kopii zapasowej co godzinę, nawet gdy zewnętrzny dysk twardy nie jest podłączony. Po podłączeniu dysku zewnętrznego kopiuje on lokalną kopię zapasową na dysk zewnętrzny.\nDlatego jest domyślnie aktywowany na przenośnym komputerze Mac, ponieważ zakładają, że zewnętrzny dysk twardy komputera stacjonarnego Mac jest podłączony na stałe, jeśli chcesz godzinowej kopii zapasowej za pomocą Time Machine.\nCzy jesteś pewien, że faktycznie kopiuje lokalne kopie zapasowe na pamięć zewnętrzną?\nNie jestem w 100% pewien. Myślę, że gdzieś to przeczytałem, ale nie pamiętam gdzie i jeszcze nie miałem okazji spróbować sam. Przepraszam.\nNiestety, artykuł wydaje się błędny, patrz moja odpowiedź.\nLokalne kopie zapasowe nie zajmują miejsca, jeśli chodzi o użytkownika. Obszar, w którym są przechowywane, jest oznaczony jako nieużywany w systemie operacyjnym, więc twoje 30 GB wolnego miejsca może faktycznie zawierać na przykład 5 Gb lub kopie zapasowe. Lokalne kopie zapasowe nie są dokładnie takie same jak kopie zapasowe maszyn w pełnym wymiarze czasu, które (z uzasadnionego powodu) wykonują kopie wszelkich zmienionych plików, w tym plików binarnych aplikacji. Lokalne kopie zapasowe służą raczej do wprowadzania zmian w dokumentach itp. I ładnie współgrają z wersjami itp. Jeśli potrzebujesz więcej miejsca, system będzie cyklicznie przechodził i zastępował lokalne kopie zapasowe według wieku, aby zachować najnowsze zmiany, tam gdzie to możliwe. I, jak słusznie wspomina Olivier, są one transportowane do twojego wehikułu czasu, jeśli masz go, gdy jest on podłączony.\n„Lokalne kopie zapasowe służą raczej do wprowadzania zmian w dokumentach itp. I ładnie współgrają z wersjami itp.” Nie. Lokalny / mobilny wehikuł czasu ( /.MobileBackups) jest całkowicie niezwiązany z wersjami dokumentów ( /.DocumentRevisions-V100).\nNie do końca niezwiązane, wersje dokumentów są przechowywane, jak słusznie mówisz w innym obszarze, ja tylko wskazałem, że lokalne kopie zapasowe TM wiedzą, że zawierają wersje jako część normalnej pracy. Nie twierdząc, że są tacy sami, tylko że jeden wie o drugim.\nWięc co dokładnie mówisz? .MobileBackupsFolder istnieje w systemie plików, ale nie zużywają miejsca? Nie sądzę, HFS + jest to, że zaawansowane, że można po prostu foldery Zaznacz jako „nadpisać gdy wymagana jest przestrzeń” ...\nTak, to właściwie to, co mówię, ale teraz jak to wyjaśnisz. Pliki z pewnością zajmują miejsce, muszą, istnieją. Ale kiedy zrobisz „zdobądź informacje” na Mac OS HD, wie, że wyklucza pewne pliki i obszary z ogólnej sumy. Oczywiście istnieją pewne sprytne rozwiązania, które to umożliwiają, a kopie zapasowe są z pewnością cykliczne w celu usunięcia starszych, jeśli miejsca zażądają oryginalne pliki niebędące kopiami zapasowymi, w taki sam sposób, jak po zapełnieniu zewnętrznego dysku TM usuwa najstarsze, aby zrobić miejsce na najnowsze.\nNie wiem, czy OS X automatycznie usuwa kopie zapasowe, gdy zabraknie miejsca. To robi ukryć przestrzeń zajmowaną z kopii zapasowych w Finderze, choć: Finder zgłasza go jako wolny; Informacje o systemie zgłasza to jako zajęte.\nPrzeanalizowałem więc część 1 pytania: kopie zapasowe nie są scalane z zewnętrznymi kopiami zapasowymi TimeMachine, gdy ponownie pojawi się dysk zewnętrzny.\n[15:21:35] Odłączyłem dysk kopii zapasowej\n[16:40:01] Sprawdziłem zawartość mojego /.MobileBackupsfolderu\n[16:55:31] Podłączyłem ponownie dysk kopii zapasowej i kliknąłem „Utwórz kopię zapasową teraz”\n[17:00:10] Tworzenie kopii zapasowej zakończone, sprawdzono zawartość zewnętrznego napędu kopii zapasowej\nJak widać, lokalne kopie zapasowe wykonane między nimi nie zostały uwzględnione na dysku zewnętrznym. Kopie zapasowe wydają się być całkowicie niezależne - dość słaba implementacja :(\nCzy jesteś pewien, że magazyn danych zawierający wersje pośrednie nie został przechwycony jako całość w maszynie czasu?\n@bike Co masz na myśli przez „jako całość”?\nwehikuł czasu używa fseventd do migawki wszystkich plików, z wyjątkiem tych, które są wykluczone przez regułę - pytam, czy sprawdziłeś .MobileBackups w najnowszej zewnętrznej kopii zapasowej, czy po prostu założyłem, że nie było ich na podstawie znaczników czasu, gdy cała migawka została wykonana.\nJeśli pytasz, czy zewnętrzne kopie zapasowe zawierają folder /.MobileBackups- nie, oczywiście, że nie. Jest to wykluczone przez TimeMachine, w przeciwnym razie tworzy kopie zapasowe.


Jak odtworzyć fryzury z Lat 70. na Tiktok i Twitterze | Alternative Blog\nw ciągu ostatniej dekady rozmowa na temat przywłaszczenia Kultury weszła do głównego nurtu. Jest kilku, którzy błędnie utożsamiają to określenie z wymianą kulturową, ale w rozumieniu codziennego feminizmu, kulturowe zawłaszczanie odnosi się ” do szczególnej dynamiki władzy, w której członkowie dominującej kultury biorą elementy z kultury ludzi systematycznie uciskanych przez tę dominującą grupę.”\nCzarna społeczność jest zbyt zaznajomiona z tym zwrotem, ponieważ stało się powszechne, aby zobaczyć, że wygląd, który stworzyliśmy, stał się nie tylko przyjęty, ale akceptowany, gdy noszą je osoby nie-Czarne. Warkocze pudełkowe. Locs. Długie paznokcie akrylowe. Wymień to, a lista będzie długa.\npo męczącym oglądaniu kobiet, które nie są murzynkami, które pasują do tych fryzur, Ludzie na czarnym Twitterze udostępnili kilka fryzur, takich jak warkocze typu fishtail lub loki, które lepiej nadają się do prostych i falistych tekstur, które zazwyczaj mają białe kobiety.\nkultowa fryzura typu flip, którą Farrah Fawcett nosiła w latach 70.i podobne fryzury również zyskały rozgłos w dyskusji. Chociaż czarne gwiazdy, takie jak Donna Summer, Tina Turner i Chaka Khan, nosiły podobne style w tym czasie, samouczek TikTok na temat tego, jak to osiągnąć, staje się wirusowy, ponieważ jest wspaniałym wyglądem, który działa świetnie na włosy, które naturalnie nie są Afro-teksturowane. Teledysk został stworzony przez holenderską TikToker Rose van Rijn. Przewijanie w dół pokazuje, że 19-latek jest profesjonalistą w odtwarzaniu stylów Vintage symbolicznych tej dekady.\nRijn zaczyna film od świeżo umytych włosów i lekko przycina grzywkę. Używając okrągłej szczotki dmuchawej (szczotka GHD Rise jest dobra, jeśli potrzebujesz), dodaje objętości swojej grzywce, zwijając ją z dala od twarzy. Aby dodać loki do reszty włosów, śpi na noc w lokówkach do poduszek. Rano wyjmuje lokówki i szczotkuje włosy za pomocą szczotki wiosłowej. Rijn wygląda, jakby podróżowała w czasie prosto z Lat 70-tych z ukończonym wyglądem.\npodczas gdy Rijn tnie grzywkę w swoim samouczku, fryzjerka Laura Polko, ambasadorka NatureLab Tokyo i T3, dzieli się z Allure, że strzyżenie nie jest konieczne. Polko mówi: “kluczem jest sposób, w jaki kierujesz sekcją rolek i suszarki do włosów!”Aby” oszukać ” fryzurę, zaleca, abyś “skierował włosy po bokach twarzy pionowo od twarzy, a sekcje na czubku głowy bezpośrednio prosto do tyłu.”Uzyskujesz wygląd z tyłu bez konieczności sięgania po nożyce do włosów.\naby dodać objętość, Polko zaleca użycie suszarki do włosów i gorących wałków, takich jak zestaw Volumizing Hot Rolls Luxe firmy T3. Aby stworzyć loki, Wypróbuj Ceramiczne Wałki flokowane Infinitipro by Conair Instant Heat lub opcję bezcieniową, taką jak rolki Annie Satin Pillow.\nzawsze, gdy używasz ciepła na włosy, zawsze używaj środka chroniącego przed ciepłem, takiego jak NatureLab Tokyo Perfect Volume Blowout Lotion lub Kristin Ess Blow Dry Mist. Polko radzi, aby rozpocząć od szorstkiego suszenia przed użyciem rąk lub dużej okrągłej szczotki, przed dodaniem wałków. Aby wyjąć wałki, zaleca użycie suchego sprayu teksturującego, takiego jak Sun Bum Texturizing dry Texture Spray, podczas wytrząsania loków.\nistnieje wiele sposobów na kreatywność podczas robienia włosów bez konieczności dostosowywania się kulturowo do innych grup. Aby uzyskać inspirację, zawsze możesz sprawdzić kanały blogerów i stylistów, którzy mają podobne tekstury włosów jak ty.\nCzytaj więcej o trendach kosmetycznych z różnych dekad:\nJulia Stiles powraca do trendów kosmetycznych z Lat 90 — tych, ale nie spróbuje tego\n9 stylizacji inspirowanych latami 80-tymi, które teraz będziesz chciał nosić\nJak Zendaya zdobyła swoje wspaniałe włosy i makijaż z Lat 70-tych na okładkę Allure 2019 grudzień/styczeń\nteraz zobacz, jak ta Olimpijska surferka wykonuje całą swoją rutynę od początku do końca:\nnie zapomnij śledzić Allure na Instagramie i Twitterze.\nco widzi Dron Z 400 stóp?\nPalenie pogarsza chorobę Leśniowskiego-Crohna


Qchenne-Inspiracje! Odchudzanie, dietoterapia, leczenie dietą: Mrożona kawa z bitą śmietaną Strony\nMrożona kawa z bitą śmietaną Oj działo się rano działo .... a zaczęło się przed 5-tą. Deszcz lał jak z cebra, pioruny waliły dookoła.\nMiałam wrażenie że epicentrum tej burzy znajduje się dokładnie nad moim domem.\nRzęsisty deszcz trochę niefajne obszedł się z moimi kwiatami, ale zdecydowanie poprawiło się powietrze, więc puszczam w niepamięć. Wreszcie było czym oddychać.\nTaras mam zadaszony więc skorzystałam z porannej bryzy i pooddychałam trochę świeżym, lekkim powietrzem. Niestety nie trwało to długo. Co się stanie jak po burzy wyjdzie słońce a temperatura sięga 30 stopni ? Wszystko się gotuje ! Ja się gotuję ! A jak jestem ugotowana to zdecydowanie nie mam wtedy ochoty na nic gotowanego ! Nie wyobrażam sobie jednak dnia bez kawy. Rano wypijam mocno mleczne latte, po południu kolejne. Zawsze ze świeżo mielonych ziaren kawy i świeżo parzone. Jednak w dzień taki jak dziś nie podchodzę do niczego co wytwarza temperaturę w tym do ekspresu do kawy czy jakiegokolwiek czajnika.\nAle od kawy jestem uzależniona i to się akurat nigdy nie zmieni, bez względu na aurę za oknem.\nRozwiązaniem jest kawa mrożona. Aromatyczna, zimna, orzeźwiająca. A jeśli akurat jest z bitą śmietaną to jestem w niebie !!!\nKaloryczność takiej kawki to ok. 120 kcal Składniki:\n* 100 ml zimnego mocnego espresso * 150 ml mleka 2%\n* bita śmietana (ja ubijam ze śmietany kremówki, nie lubię tych sztucznych tworów z dyfuzora) * kilka pokruszonych kostek lodu\n1. W shakerze umieszczamy pokruszone kostki lodu i cukier. Dodajemy zimne espresso i mleko. Potrząsamy do momentu aż wszystkie składniki dokładnie się połączą i wytworzy się charakterystyczna piana ( ok. 1-2 minuty). 2. Wierzch dekorujemy świeżo ubitą śmietaną. Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w usłudze TwitterUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest\nJustyna Bąk25 czerwca 2013 15:21idealna na upały:) bardzo lubię taka zwłaszcza z syropem miętowym:)OdpowiedzUsuńAnonimowy25 czerwca 2013 16:17Oj super pomysł na pewno była przepyszna. Żałuję, ze nie dorobiłam się jeszcze ekspresu i nie mogę robić takich wspaniałości.Pozdrawiam DominikaOdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia25 czerwca 2013 22:08Dominika, możesz zaparzyć mocną kawę rozpuszczalną i też wyjdzie fajnie :) UsuńOdpowiedzDroczilka25 czerwca 2013 16:19Jak dla mnie, kawowy ideał! Wygląda bajecznie.Miłego popołudnia!:-)OdpowiedzUsuńAgnes Juszczyk25 czerwca 2013 17:51Mmmmm:-) cudowna. Mogłabym taka pić całymi dniami:-)OdpowiedzUsuńgalantyna.pl26 czerwca 2013 00:23Pięknie podana, piekne zdjęcia...i do tego ta przyciagająca wzrok bita śmietana - zazdroszczę:)OdpowiedzUsuńaronia26 czerwca 2013 10:26W tej smukłej szklaneczce wygląda przepięknie,tak mi się marzy, ale niestety ostatnio uczuliłam się na kofeinę.Ale za to pozwolisz, że napatrzę się do woli.OdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia26 czerwca 2013 10:56Bardzo proszę !UsuńOdpowiedzStrefaUlubiona26 czerwca 2013 18:57Dołączam do wszystkich pozytywnych komentarzy. I co najdziwniejsze nie mogę pojąć jak to się działo, że przez ostatnie lata unikałam kawy mrożonej i przez cały rok na okrągło piłam kawę w wersji klasycznej, czyli gorącej. Ale kawa mrożona jest dla mnie odkryciem tego lata. I już się uzależniłam.OdpowiedzUsuńAnonimowy19 lipca 2013 21:13Ja tez uwielbiam kawe zwlaszcza mrozona tylko ze ja to wrzucam cale kostki lodu z esspreso i mlekiem do blendera i powstaje super kawa lodowa mozna tez dodac troche kakao i bedzie coffee mocha;)))))OdpowiedzUsuńKoperek :)22 lipca 2013 15:07Pycha , pycha ! :)OdpowiedzUsuńAnonimowy4 sierpnia 2013 15:30I think this is one of the such a lot important information for me.And i'm satisfied studying your article. However wanna observation on some general issues, The web site style is perfect, the articles is really nice : D. Just right job, cheersReview my web site ... kawa do ekspresuOdpowiedzUsuńAnonimowy3 października 2013 02:40Heу Theгe. I founԁ yojr blog thе usage οf msn.This iѕ a νerу smqrtly written агticle.І will be ѕure to booκmark it and cοme bаcκ to lеarn mire of your helpful info.Τhank you for the post. I ωill сertaіnly гeturn.Tаke a looκ at my web ρage: white label reputation managementOdpowiedzUsuńEwa Śmigrocka19 kwietnia 2016 11:59Nie mogłam się oprzeć i teraz,gdy jest tak zimno i deszczowo za oknem, zrobiłam tę pyszną mrożoną kawę - namiastkę nadchodzących ciepłych dni. Zapachniało mi latem...OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


Skarpetki Psi spacer Kabak Na Gramy. Sklep bez plastiku\n» Skarpetki Psi spacer Kabak\nSkarpetki Psi spacer Kabak\n42-46 36-41 31-35 26-30 22-25\nCzy to słońce, czy to deszcz, na spacer z pieskiem wyjść trzeba! Jeśli, tak jak my, znasz to doskonale, to skarpetki Psie spacerki będą idealną propozycję dla Ciebie. Gustownie dotrzymają kroku Tobie i Twojemu pupilowi :) Długie skarpetki KABAK wykonane są z wysokiej jakości przędzy, dzięki czemu idealnie nadają się do codziennego użytku, a nie tylko na specjalne okazje. Skarpetki są zrobione w większości z bawełny, co sprawia, że są nie tylko przewiewne, ale i bezpieczne dla skóry. Detale w postaci pięt i palców zostały wzmocnione poliamidem, aby skarpetki służyły znacznie dłużej niż tylko do pierwszego prania. Wysoki komfort noszenia zapewnia także ściągacz z dodatkiem elastanu, dzięki któremu skarpetka trzyma się na nodze nie powodując ucisku.


1% dla naszych dzieci i wnuków\nParafialny Uczniowski Klub Sportowy przy Parafii w Paszkówce\nStrona Startowa Aktualności 1% dla naszych dzieci i wnuków\nAktualizacja: Letni obóz sportowy w Mrzeżynie dla dziewcząt i chłopców\nRadośnie na Balu Karnawalowym\nUtworzono: 03 luty 2017\tOdsłony: 418\nZachęcamy do przekazania na rzecz naszego klubu PUKS POBIEDR 1% przy rozliczeniu podatku.\nNumer KRS: 0000052078.\nCel szczegółowy: PUKS POBIEDR PASZKÓWKA\nCzas na promocję zdrowia...\nMamy pewne spostrzeżenia dotyczące naszych dzieci. Dla wielu z nich 4 godziny WF-u w tygodniu to jedyny czas aktywności sportowej. To naprawdę za mało. Młodzi ludzi spędzają dużo czasu przy komputerach i telewizji, a nie jest to dobre dla rozwijających się organizmów.\nW 2012 roku, wspólnymi siłami, powołaliśmy do istnienia Parafialny Uczniowski Klub Sportowy POBIEDR przy parafii w Paszkówce. Stworzyliśmy dzieciom możliwość aktywności fizycznej na wielu polach.\nPrzejęliśmy w użytkowanie boisko sportowe w Bęczynie. Przy wielkiej pomocy władz gminnych pragniemy tam wybudować kompleks sportowy. Na to potrzebne są fundusze. Stąd nasz apel do Państwa o rozważenie możliwości przekazania 1% należnego podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP).\nZa wszelka okazaną pomoc będziemy niezwykle wdzięczni. Jednocześnie zapewniamy, że dołożymy wszelkich starań, aby podjęte przez nas działania na rzecz rozwoju sportu i zdrowia naszych dzieci przyniosły pozytywne efekty.\nZarząd i trenerzy PUKS POBIEDR


Biblioteczka ciekawych książek: LBA #6 #7 #8\nOd razu mówię, że dziś nie mam siły nikogo nominować - odpowiedzenie na te pytania zajmie mi już i tak wieczność, bo dziewczyny postarały się utrudnić mi życie i pytania zmusiły mnie do myślenia ♥ Jednak dziękuję już na samym początku za te trzy wspaniałe nominacje, a nominowały mnie: Swee Little Kath, megi94, My Life ☻ Kolejność nie jest przypadkowa - w takiej kolejności dziewczyny mnie nominowały... Oj, coś czuję długi post... Ale to nie tylko moja wina ^^\nSwee Little Kath\nKogoś zdziwi, że będzie to Harry Potter i Kamień Filozoficzny? Najpierw tata czytał nam całą serię (a przynajmniej całą wtedy wydaną, czyli do Zakonu Feniksa) na dobranoc. Kiedy przestał, zbuntowałam się i zaczęłam sama ^^ Styl pani Rowling wciągnął mnie całkowicie w magiczny świat czytania. Może stąd właśnie moje główne zamiłowanie do fantasy?\nOpis - musi mnie zaintrygować lub chociaż zwrócić uwagę na elementy, które lubię w książkach. Po drugie, nie ukrywajmy - okładka. Kiedy przemierzam Empik lub przeglądam listę na LubimyCzytać.pl - głownie zwracam uwagę na okładki i grzbiety. I nie muszą być nawet cudowne... Jeśli są na nich wróżki, smoki albo coś takiego - patrzę na nie od razu i pochłaniam opis. Nie ukrywam też, że kiedy ktoś poleca mi daną książkę albo czytam pozytywną opinię na jej temat na Waszych blogach - również wpływa to na moją chęć lub niechęć do książki.\nktoś się nie zgadza,\nże jest piękna?\nNajlepiej oddająca - choć\nnie tyle treść, co\nEeee, znam okładkę na te wszystkie trzy kategorie, ale nie na razem wzięte. Pod okładkami macie opisy, do której kategorii się zaliczają.\nPrzeczytałam ją głownie\nze względu na okładkę,\nale nie żałuję -\nDobre pytanie, bo zdarza mi się to dość często - ostatnio np. przy Zwód: wiedźma. Na szczęście - głównie w domu. Tata wtedy staje w korytarzu i dziwnie na mnie patrzy ☻ W szkole... Przyjaciółka chce zobaczyć ten fragment, a kolega uznaje mnie za psychopatkę, że tak nagle wybucham śmiechem nie wiadomo z jakiego powodu ^^\nA ja w ogóle takie znam? Nope. Dalej.\nKsiążkę! Nawet się nie musiałam zastanawiać, bo książki kocham ponad muzykę i filmy. Gdybyś zapytała o słodycze... Musiałabym się zastanowić...\n7. Czytałeś/-aś książkę napisaną przez vlogera? Co o niej sądzisz?\nNie, nie czytałam, więc nie mam zdania ^^\nW sumie można powiedzieć, że książki, bo lubię patrzeć na powiększającą się biblioteczkę. Ale tak, to chyba nic... Kiedyś miałam fazę na karteczki z Witcha i Winx, ale to był chyba jedyny okres, kiedy naprawdę coś kolekcjonowałam.\nZależy do jakiego. Do nauki - perspektywa stypendium (a dostaje je jedna osoba z całej szkoły, więc muszę się serio starać). Do ćwiczeń - chęć wyrobienia sobie ładnych mięśni oraz chłopak. Ogólnie w moim przypadku dobrze działa system nagradzania siebie za sukcesy ^^\nRecenzenckie, przy czym skupiające się na książkach, bo filmów nie oglądam, kosmetyków mało używam... Czasem, jeśli są dobrze prowadzone, lubię czytać blogi pamiętnikowe. No i... blogi z opowiadaniami, ale dopiero rozwijające się, bo inaczej nie chce mi się cofać i czytać np. 20 rozdziałów, aby ogarnąć, o co kaman.\nNudziłam się, a poza tym dużo czytam, więc czemu nie? Już od kilku lat bloguję, ale często się nudziłam i blogiem i go usuwałam. To jednak pierwszy blog recenzencki. Wcześniej były ocenialnie, z opowiadaniami i pamiętnikowe, a nawet z poezją własną.\n1. Najlepsza ekranizacja książki jaką widziałeś/widziałaś.\nNajlepsza to znaczy musi się pokrywać? Bo mam dwa typy - Hobbit za wspaniałe wykonanie. I ekranizacje Narnii, które wolę od książki i to chyba jedyny taki przypadek, ale styl autora Narnii mnie męczy.\nZrób mi jakąś krzywdę J. Żulczyk - zdecydowanie na lepsze ^^\nPrzyznam szczerze, że chociaż Grę o tron czytało się nieźle, to miałam wobec niej większe oczekiwania. Więcej w opinii, zresztą - na samym początku recenzji książki ☻\nPrzyznam - nie wiem. A w tym jest coś trudnego? Jak dla mnie tylko ogarnianie zaległości po tygodniu nieobecności to masakra, bo piszecie wspaniałe recenzje, ale czytam tyle blogów, że po 10tej recenzji mam ochotę resztę wyłączyć, bo to za dużo informacji ^^\nGotowanie. Zdecydowanie, bezapelacyjnie gotowanie. Wygrywa nawet ze sprzątaniem i nauką. Dlaczego? Bo mam dwie lewe ręce do kuchni i nawet kiełbasę potrafię źle upiec czy jajko sadzone... Możecie się śmiać - śmiało, ale raz robiłam jajka sadzone i na drugi dzień ani ja, ani brat nie poszliśmy do szkoły, bo źle się czuliśmy ^^\nKusi mnie, żeby znów odpowiedzieć, że Harry Potter, bo miałam pierwszą część jako lekturę, ale przychodzi mi do głowy też inna pozycja - Ten obcy. No i jeszcze bardzo podobała mi się Zapałka na zakręcie, która również była moją lekturą, ale w przypadku obydwu nie dałam rady drugim częściom\nSzczerze - nie zwracam na to uwagi. Jeśli autor pisze wciągające książki, to co mnie interesuje czy to polski autor czy zagraniczny? Tak samo z rozczarowaniami - przecież, jeśli jakaś polska książka mnie zawiodła to nie skreślę od razu całej polskiej literatury. Przyznam jednak, że bardzo przypadła mi do gustu literatura czeska - Czesi mają bardzo fajny styl pisania, podobnie do Rosjan i Białorusinów. W tych książkach, przynajmniej tych, które ja do tej pory czytałam, zawsze było dużo humoru i akcji.\nNo cóż, na pewno nie czytam na toalecie... Ani w wannie, bo nie chcę zmoczyć książki ani telefonu. Poza tym nigdy nie czytam w samochodzie/ autobusie - choroba lokomocyjna.\nNie mam jednego scenariusza. Na pewno spędziłabym go z chłopakiem, porobiła trochę niecenzuralnych rzeczy. Może jakaś impreza wieczorkiem? Ewentualnie całodniowy wypad na zwiedzanie bunkrów, nad rzekę ze znajomymi... Po prostu kiedy robię to, co lubię - już jest idealnie ☻\n10. Miejsce, które bardzo chciałbyś/chciałabyś zobaczyć ale nie miałeś/-aś możliwości?\nKiedy byłam młodsza - był to Paryż, wieża Eiffla. Obecnie... Nie wiem, nie jestem typem podróżniczki. Dla mnie idealną wycieczką jest wyjazd w góry i chodzenie po lasach całymi dniami ☻\nTylko nie audiobook! Mam jakąś urazę po odsłuchaniu połowy 11 minut, kiedy stwierdziłam, że skoro nie mogę czytać w autobusie to mogę słuchać... Najbardziej lubię papierowe wersje, ale przy pakowaniu się na wakacje - zdecydowanie wygrywają e-booki, zajmują baaardzo mało miejsca w walizce (wręcz najczęściej lądują na telefonie i nosze je w kieszeni ^^).\nJejku, nie lubię pytań o muzykę i filmy, bo to tematy, w których jestem mało obcykana. I choćbym nie wiem, jak usilnie nad tym myślała, nie umiem wymyślić żadnej książki i piosenki, które mi sie ze sobą kojarzą ^^\nZ ostatnio przeczytanej? Kocham cię. Przestań istnieć. Po prostu tej cytat mnie urzekł! Pochodzi z wymienionej już w tym poście - Zrób mi jakąś krzywdę.\nAby w jednym? Bo na przykład bardzo podoba mi się świat stworzony przez Flanagana, ale również Oksana Pankiejewa wykreowała w Przekraczając granice genialny świat!\nNo, tak - tutaj odpowiedź to zdecydowanie Narnia: Książę Kaspian. Po pierwsze: jak już wspomniałam, styl autora książki mnie nudzi, ale opowieść ciekawi, więc tylko przez ekranizacje poznaję ją dalej ^^\nNapisałam już dwie książki, jestem w trakcie pisania trzeciej (może kiedyś je wydam? na razie to bardziej hobby) i wszystkie trzy to fantasy. Kogoś to dziwi? ^^\nAby jedna??? Nieee, zabijcie mnie! Halt, Harry Potter, Kartik, Beleth, Eric, Dany, Jon, Arya.... Mam jeszcze wymieniać? ^^\nO Huston, mamy problem! To nawet gorsze niż wybieranie ulubionej postaci... Myślałam 15 minut! I nic nie wymyśliłam ^^ Do głowy przychodzi mi Voldemort, ale czy on był taki największy? Nieee, na pewno nie... Bleh, może Wy macie jakieś propozycje?\nKurde, dlaczego zadajesz mi takie ciężkie pytania? :( Musze nad nimi myśleć! :D Moja odpowiedź będzie głupia, wiem, ale... zawsze płaczę, kiedy w Ralph Demolka on niszczy jej ten samochodzik... No i w Meridzie walecznej, kiedy ta matka nie zmienia się z powrotem w człowieka, choć przecież wiem, że się zmieni ^^ Nazwijcie mnie dzieckiem - wobec tych argumentów chyba nie mam prawa się obrazić ☻\nTak, uwielbiam zwłaszcza Sapkowskiego i Ćwieka. Choć, tak jak już wspomniałam, mało interesuje mnie pochodzenie autorów. Bardziej zwracam uwagę na ich styl.\nMoim zdaniem na stałe do kanonu lektur szkolnych powinien wejść Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Jest tam tyle mądrych rzeczy - o przyjaźni, o poświęceniu, o oddaniu. Poza tym książkę bardzo fajnie się omawia ^^\nPisanie. Zdecydowanie. Książki, opowiadania, wiersze (wierszy tyyylko 6 zeszytów!). No i chyba nie idzie mi to tak źle, jak udało mi się wygrać ogólnopolski konkurs, a w kolejnym dostać wyróżnienie? ☻\nA więc koniec - hip-hip-huura! Ileż ja się namyślałam... Teraz idę się odmóżdżać, grając w Big Bang Empire ☻ Miłego dnia ^^\nSweet Little Kath 18 lipca 2015 13:48\nKarteczki z Witcha i Winx - mam tego pełne 3 segregatory xD\nKittyAilla 18 lipca 2015 15:41\nJa miałam dwa - mały i duży ^^ Nadal są gdzieś u babci ^^\nMichalina Miśka 18 lipca 2015 14:44\nMeredith 18 lipca 2015 16:21\nSkończyłaś już swoje dwie książki?! Ojej, a ile mają stron? :P Bo ja ma zaczętych milion pięćset książek, gdzie w jednej napisałam 200 stron, drugiej 100, trzeciej 60, itd... :D\nTeż zbierałam karteczki! :D Najwięcej mam Witch, ale dużo mam też z Kubusia Puchatka... :D :D\nNie dziwię się twoim uczuciom podczas oglądam Meridy. :D :D\nKittyAilla 18 lipca 2015 16:29\nKsiążki mają odpowiednio 141 i 212 stron. Jest też trzecia, napisana tylko i wyłącznie na konkurs, która jest plagiatem HP i też ma 141 stron ^^ Tej jednak nawet nie zamierzam wydawać, ale mam do niej sentyment, bo jest pierwsza i dostałam za nią wyróżnienie literackie. Za drugą książkę wygrałam pierwsze miejsce w kategorii literackiej, a za trzecią dostałam tytuł Młodego Literata, czyli jeszcze lepiej niż pierwsze miejsce ^^\nPiszę czwartą... Ale nie umiem powiedzieć, ile już mam stron, bo każdy rozdział jest osobno ^^ Jest ich już 24 :) Ale pomysłów cały zeszyt :D\nMinni 18 lipca 2015 16:45\nGdyby tylko mnie coś tak motywowało do nauki, czy ćwiczeń .... :/\nOch, to ja już wolę gotować niż sprzątać czy się uczyć, choć .... jestem w tym kiepska :D\npatricia w 18 lipca 2015 17:58\nGratulacje wygrania w konkursie :D Można gdzieś przeczytać twoje prace? :)\nKittyAilla 18 lipca 2015 19:52\nCóż, jeśli chcesz - mogę wysłać ci na e-mail moje opowiadania ^^ Nie publikuję ich w Internecie, ponieważ nie chciałabym, żeby ktoś je splagiatował. Kiedyś prowadziłam też bloga z opowiadaniem, ale przestałam, bo to ciężkie - jeśli ktoś nie czyta od początku, to potem się w tym nie łapie.\npatricia w 21 lipca 2015 00:02\namp H 18 lipca 2015 21:06\nO bogowie, tyle pytań i odpowiedzi... :P\nAleja Czytelnika 19 lipca 2015 00:44\nWow, napisałaś już dwie książki? Mam nadzieję, że kiedyś je wydasz i będzie można je przeczytać :D\nKittyAilla 19 lipca 2015 00:55\nMam taki zamiar, ale jakoś jednak jest ta obawa, że to się nie uda albo, że potem obsmarujecie mnie na swoich blogach :P\nmegi94 19 lipca 2015 13:45\nDziękuje za odpowiedzi:) Serio napisałaś już 2 książki? Podziwiam, ja próbowałam pisać, ale po kilku rozdziałach kończyła się moja systematyczność;) Ale ty, skoro już skończyłaś pisać, to może powinnaś wysłać którąś z nich do wydawnictw, warto spróbować:D Może w twojej szufladzie zalega dzieło na miarę "Harrego Pottera" czy "Władcy pierścienia" a ty je skrywasz przed światem:D\nKittyAilla 20 lipca 2015 11:05\nNajpierw musiałabym mieć z 2000 na wydanie książki ^^\nAgata Kądziołka 20 lipca 2015 10:59\nO, znam odpowiedź na pytanie o utwór muzyczny powstały na podstawie książki - Hanging tree z "Kosogłosa" :)


Jak św. Kinga uciekała przed Tatarami – Zamek Pieniński, Klasztor Klarysek w Starym Sączu\nŚw. Kinga, znana również jako Kunegunda, to kolejna ważna postać pojawiająca się wielokrotnie w przekazach na terenie Karpat i Pogórza Karpackiego Polski. Urodziła się w jednym z najstarszych miast na Węgrzech – Ostrzychomiu 5 marca 1234 r. Była córką króla Węgier Beli IV. Po zaręczynach w Wojniczu została żoną Bolesława Wstydliwego. czytaj więcej\nŚw. Kinga, znana również jako Kunegunda, to kolejna ważna postać pojawiająca się wielokrotnie w przekazach na terenie Karpat i Pogórza Karpackiego Polski. Urodziła się w jednym z najstarszych miast na Węgrzech – Ostrzychomiu 5 marca 1234 r. Była córką króla Węgier Beli IV. Po zaręczynach w Wojniczu została żoną Bolesława Wstydliwego. W 1257 r. otrzymała od męża ziemię sądecką i Pieniny jako zastaw za posag wniesiony przez księżniczkę węgierską. Po jego śmierci w 1280 r. ufundowała klasztor Klarysek w Starym Sączu, gdzie mieszkała przez kilka kolejnych lat. W 1287 r. wraz z siostrami Jolantą i Konstancją, 70-cioma zakonnicami sądeckimi, kapłanami i rycerzami opuściła go, aby znaleźć schronienie przed kolejnym, trzecim już najazdem tatarskim na Polskę, o czym pisze Jan Długosz w swoich kronikach. Po nieudanym oblężeniu Krakowa wojska mongolskie zaczęły pustoszenie i grabieże na ziemi krakowskiej, sieradzkiej, Podhalu oraz ziemi Starego Sącza. Kolejnych porażek doznali Tatarzy w starciu z góralami nad Dunajcem i pod Starym Sączem. Kinga powróciła do klasztoru w Starym Sączu zimą 1288 r., gdzie mieszkała aż do śmierci – do dnia 24 lipca 1292 r.\nWokół postaci św. Kingi powstało wiele legend. Jedna z nich nawiązuje do owej ucieczki przed najazdem Tatarów. Stanowi również ciekawe legendarne wyjaśnienie jak powstały malownicze Pieniny oraz rzeka Dunajec. Na wieść o nadchodzącym na ziemię sądecką zagrożeniu, św. Kinga wraz z zakonnicami i kapłanami postanowili opuścić klasztor i wyruszyć w odległą o wiele kilometrów daleką drogę ku Zamkowi Pienińskiemu. Tam właśnie postanowili się schronić w bezpiecznych murach usytuowanego wysoko w górach, trudno dostępnego zamku. W pogoń za nimi udali się Tatarzy żądni łupów i krwi. Z łatwością dogonili uchodźców. Gdy zbliżali się już do nich, przerażona św. Kinga postanowiła spowolnić tatarski pościg. W obronie swych podopiecznych rzuciła za siebie różaniec, który wnet zamienił się w skały. Uciekający zyskali trochę czasu, ale Tatarzy szybko znaleźli przejście i znów kontynuowali pościg. Wkrótce ponownie prawie dogonili całą grupę. Tym razem św. Kinga rzuciła grzebień, który zamienił się w gęsty las, a gdy i to nie pomogło, zdjęła swój pas i również rzuciła za siebie. Ten zamienił się w rwącą rzekę Dunajec.\nMiejsce, w którym św. Kinga szukała schronienia przed najazdem tatarskim, znajduje się właśnie na terenie Pienin. Był nim niegdyś Zamek Pieniński, usytuowany na północno-wschodniej części masywu Trzech Koron, na terenie Pienin Właściwych. Wzniesienie go przypisuje się Bolesławowi Wstydliwemu. Był to zaraz po Wawelu najstarszy zamek w Polsce, a zarazem najwyżej położony, bowiem usytuowany był pod wierzchołkiem Zamkowej Góry na wysokości 740 m n.p.m. Został zburzony najprawdopodobniej już w pierwszej połowie XV w. Obecnie pozostały po nim jedynie ruiny. Okolice te są szczególne dla mieszkańców pobliskich miejscowości, w tym Sromowiec Wyżnych i Niżnych, które niegdyś były własnością zakonu Klarysek ze Starego Sącza. Poniżej ruin zamku znajduję się grota św. Kingi, którą wykuto w skale na początku XX w. i gdzie umieszczono jej posążek. W miejscu tym w dzień jej wspomnienia, tj. 24 lipca, kontynuowana jest tradycja pielgrzymek i uroczystego nabożeństwa. Sama św. Kinga została beatyfikowana pod koniec XVII w. przez papieża Aleksandra III, a kanonizowana przez papieża Jana Pawła II w Starym Sączu 16 czerwca 1999 r.\nStary Sącz – skąd wyruszyła św. Kinga w poszukiwaniu schronienia – jest położony u ujścia Popradu do Dunajca w Kotlinie Sądeckiej. Po powstaniu Nowego Sącza stracił na znaczeniu. Do dziś zachował się średniowieczny układ urbanistyczny z ulicami odchodzącymi od czterobocznego rynku. Historia Starego Sącza jest nieodłącznie związana z funkcjonującym tutaj do dziś klasztorem Klarysek. Usytuowany jest na stromej skale nad dawnym korytem Popradu. Jest to jeden z dwóch klasztorów wzniesionych przez św. Kingę na ziemi sądeckiej. Miał ogromne znaczenie w kolonizacji i rozwoju ziem należących do niego. Pierwotnie klasztor składał się z pojedynczych drewnianych domków. Dopiero z początkiem XVII w. wzniesiono murowany klasztor. Kościół klasztorny pw. Świętej Trójcy jest włączony w murowaną zabudowę. Klasztor zamieszkują Klaryski, tj. zakon św. Klary, stanowiący żeński odpowiednik Franciszkanów. Założony w 1211 r. przez św. Klarę jest zakonem habitowym, kontemplacyjnym, praktykującym życie zgodne z Ewangelią, z naciskiem na takie wartości jak braterstwo, pokora i służebność. W klasztorze mieści się sanktuarium św. Kingi, po której zostały pamiątki, np. sztućce.\n W oparciu o „Legendy Pienin” autorstwa dr Urszuli Janickiej-Krzywdy.\n Więcej na temat rzeki Dunajec: trasa tematyczna Zapory i Jeziora


Kto powinien zadbać o usunięcie śniegu? - Dwutygodnik "Ziemia Sochaczewska"\nMiejskie drogi podzielone są na trzy standardy utrzymania. W najwyższym II standardzie utrzymywane ma być piętnaście głównych ulic o długości 11,6 km, to jest: 1 Maja, 15 Sierpnia, Licealna, Łowicka, Łuszczewskich, Olimpijska, Płocka, Pokoju, Reymonta, R. Kaczorowskiego, Toruńska, Traugutta, Wąska, Warszawska i Żeromskiego. Na ich oczyszczenie z luźnego śniegu i błota pośniegowego Prima ma od 4 do 6 godzin od ustania opadów. W III standardzie utrzymywane będą 184 ulice o długości 69 km, a w IV 100 ulic o łącznej długości 35,2 km.\nTej zimy o odśnieżanie 116 km miejskich ulic zadba firma PRIMA z Karwowa. Kilka dni temu wygrała przetarg na świadczenie tej usługi do kwietnia 2018 roku.\nZgodnie z umową zawartą z ratuszem, gdy tylko występują opady śniegu, ekipa wykonawcy jest zobowiązana pełnić całodobowy dyżur oraz posiadać w pełnej gotowości sprzęt specjalistyczny i pomocniczy. Gdy mocno sypnie na ulice miasta skierowane zostaną dwie pługopiaskarki, dwie solarki z pługiem, cztery ciągniki lub koparko-ładowarki wyposażone w pług, jedna koparko-ładowarka, wywrotka i wytwornica solanki. Prima dostała zgodę na podpisanie umów z prywatnymi właścicielami pługów i koparko-ładowarek, ale z ich usług skorzysta tylko wtedy, gdy wystąpią wyjątkowo silne opady.\nOprócz Primy za odśnieżanie wybranych fragmentów miasta odpowiadał będzie Zakład Komunikacji Miejskiej, któremu przypisano najważniejsze parkingi, drogi dojazdowe do kotłowni oraz przystanki autobusowe, a także Zakład Gospodarki Komunalnej oczyszczający ze śniegu chodniki w pasach drogowych i parkach.\nPrzypomnijmy, że na terenie miasta znajdują się drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i miejskie, dlatego uwagi dotyczące zimowego utrzymania należy zgłaszać do odpowiedniego zarządcy. W przypadku miasta, w dni wolne od pracy i po zamknięciu UM, należy dzwonić pod całodobowy telefon interwencyjny działający w ratuszu 862-36-82.\nDrogę krajową na terenie miasta, którą zarządza GDDKiA, mamy tylko jedną, jest nią obwodnica. Z kolei drogi wojewódzkie to ul. Wyszogrodzka, Chodakowska, Chopina, al. 600-lecia, ul. Piłsudskiego, Żyrardowska, 15 Sierpnia (na odcinku od obwodnicy do granic miasta w dzielnicy Malesin). Centrala MZDW w Grodzisku Mazowieckim, tel. 22 755-59-46 czynna w dni robocze od godziny 7.00 do 15.00. Po 15.00 można dzwonić do kierowników obwodów drogowych w Grodzisku Mazowieckim (604-583-067) lub Łazach(692-462-720).\nDrogi powiatowe na terenie miasta mają ponad 19 km długości. To ul. Towarowa, Okrzei, Sienkiewicza, Botaniczna, Boryszewska, Inżynierska, Ziemowita, Staszica, Trojanowska, Młynarska, Łąkowa, Mostowa, Brukowa, Gawłowska, Księcia Janusza, Głowackiego i Lubiejewska (do obwodnicy). Dyżurny ruchu w Powiatowym Zarządzie Dróg w Sochaczewie – tel. 46 862-25-68. Numer jest czynny w dni powszednie od 7.00 do 15.00. Całodobowe dyżury pod tym numerem telefonu pełnione będą w sytuacji wystąpienia szczególnie trudnych warunków na drogach.\nPrzypominamy, że zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, za czystość chodników przylegających do prywatnych posesji odpowiadają ich właściciele. Podobnie za chodniki przylegające do sklepów czy zakładów usługowych odpowiadają ich najemcy. Przepisy mówią jasno, że jeżeli chodnik dochodzi do ogrodzenia domu, sprząta go właściciel nieruchomości. Jeżeli między chodnikiem a granicą działki jest pas zieleni, wtedy odśnieżanie spoczywa na samorządzie. Za niewykonywanie obowiązku utrzymania porządku w obrębie swojej nieruchomości można otrzymać nawet 1500 złotych grzywny.\n← Budynki SCK i hala sportowa na finiszu\nZakończył się remont Chodakowskiej →


Suomenlinna, lapońska restauracja i powrót do domu | morowiec.pl\nStrona główna > Podróże > Północ Europy > Mroźne Helsinki > Opis > Suomenlinna, lapońska restauracja i powrót do domu\nSuomenlinna, lapońska restauracja i powrót do domu\nNiedziela to dzień lenistwa, więc stajemy dopiero o 10. Śniadanie, poranna kawa i czas zbierać się do wyjścia. Lekka nerwówka przy pakowaniu, czy nie przekroczymy dopuszczalnej wagi bagażu - trochę zakupów zrobiliśmy.\nDziś mróz zelżał - tylko minus 5. Najpierw zanosimy bagaże do przechowali na dworcu kolejowym, a potem główna atrakcja dzisiejszego dnia Suomenlinna - twierdza Finlandii zbudowana na sześciu wyspach celu ochrony Szwecji przed Rosją. Ważnym sprzymierzeńcem i w dużej mierze sponsorem twierdzy była sprzymierzona Francja. Szwedzi rozpoczęli budowę w 1748 roku, gdy Finlandia nadal była częścią ich królestwa. W 1703 roku car Piotr Wielki ustanowił Sankt Petersburg nową stolicą Rosji. Do ochrony miasta zbudował twierdzę i bazę morską w Kronstadt (obecnie dzielnica Piotrogrodu). Rosja stała się siła z którą należało się liczyć na Bałtyku. W styczniu 1748 roku młody Augustin Ehrensvärd przybył bezpośrednio dowodząc budową twierdzy. Pod szwedzkim panowaniem Sveaborg (pierwotna nazwa fortyfikacji) był aż do roku 1808 gdy została poddana praktycznie bez walki, co było wielkim zaskoczeniem dla załogi. Decyzja dowódcy którym był Carl Olof Cronstedt, do dziś nie została wyjaśniona (najprawdopodobniej powodem byłą chęć ocalenia ludności cywilnej). Pod rosyjskim panowaniem Suomenlinna przeżyła ciężkie chwile podczas wojny Krymskiej (1854-56). Potężna angielsko-francuska flota bombarduje twierdzę przez 47 godzin - na skutek zaniedbań obrońcy nie mogą odpowiedzieć ogniem, ponieważ ich działa nie mają odpowiedniego zasięgu. Zniszczenia są bardzo poważne. W chwili uzyskania przez Finlandię niepodległości Suomenlinna zyskała obecną nazwę. Funkcje wojskowe pełniła aż do 1973 roku, gdy została przekazana cywilnej administracji (obecnie jedynym wojskowym obiektem jest szkoła marynarki wojennej). Znajduje się tutaj wiele muzeów, kawiarni i innych atrakcji jak Vesikko - jedyna fińska łódź podwodna (Finlandia po II wojnie światowej nie może używać okrętów tego rodzaju). Od 1991 roku Suomenlinna wpisana jest na listę dziedzictwa UNESCO. Dostać na wyspy można się za pomocą specjalnego statku pływającego pomiędzy twierdzą a Kauppatori. Sam piętnastominutowy rejs w zimie jest nie lada przeżyciem ponieważ wody zatoki fińskiej skute są lodem. Nasze zwiedzanie rozpoczynamy od dość efektownego kościoła, a następnie udajemy się do głównego muzeum (jedyne czynne w zimie). Na zakończenie spacer po wyspie poprzez Vesikko, armaty i stare koszary.\nPowoli nasz wyjazd się kończył, postanowiliśmy uczcić go obiadem w lapońskiej restauracji (jedna z nich o dziwo byłą zamknięta w niedzielę). Powrót do Polski odbył się bez większych przygód, jedyną wartą zaznaczenia rzeczą jest o wiele luźniejsze podejście do kontroli na lotnisku niż miało to miejsce w Polsce.\nCzy warto tam pojechać zimową porą? Na pewno! Na pewno trzeba przyjechać na dłużej.


Animowane historie - Muzyka, Kino, TV - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez DJBOMBA12, Kwiecień 1, 2008 w Muzyka, Kino, TV\nHej Oglondacie moze Animowane Histore na 4Fun.TV np Pieska Leszka lub Pindola??\nI jakie z nich najbardziej lubicie..\nJa lubie najabrdziej Kapitana Bombe i Człowieka Biegunke...\nw wakacje sie ogląda ;] teraz czasu za bardzo nie ma ;p ale tak to spoko bajeczki, szczególnie te X-rated piesek leszek\nKapitan bomba jest -pipipipipipipipi hehe\nKapitan Bomba rządzi... hehe. Dziwne, że na YT jest bez cenzury ogólnodostępny. Ale co to za Kapitan Bomba z cenzurą samo piiiiiiiipiiiipiiiiiiiipiiiiiipipiiiiiiii.\nZapodaj link pati ;]\nJa też czasami oglądam i według mnie nawet spoko są te filmiki animowane.\nNie wiem czy mogę, bo to film dla dorosłych, a na forum są nieletni (łącznie ze mną ) Ale na www.milanos.pl jest dział Kapitan Bomba i tam są filmiki z YT, naciskasz w rogu i wyskakuje ekran w pomniejszeniu a z boku adres URL, uruchamiasz Vdownloader, dajesz na linku kopiuj i potem zapisz i gotowe.\nDla mnie najlepszy jest Generał Italia i Miś Push Upek\nkapitan bomba jest najlepszy i mis push upek lol\nhehe "Tępe Ch***"\nnie moge z tej bajeczki.\nA nie wiecie gdzie można dalsze odcinki bez cenzury obejrzeć? bo na YT są tylko do 25 i dalej nie ma...albo ja znaleźć nie mogłem\nrobot chrobot wymiata\nJa lubię Kolesia Git i Kapitana Bombę\nNajlepszy jest Człowiek Biegunka i Koleś Git.\na poradnik prawdziwego mezczyzny widzieli?\nkoleś git pier... zasady , nie jest frajerem I jeszcze w nocy inspektor erektor , ale to trochę zdrożna bajka\nZ reguły nie wp...lam się między wódkę a zakąskę-ale przecież te bajeczki odmóżdżają-oczywiście można założyć że koleś z dużą głową wytrzyma więcej tych pierdół nie tracąc wszystkich szarych komórek-no ale nie można zakładać że każdy dysponuje wystarczająco pojemną kiepełe .\nCholernie prymitywne to jest ...\nPrymitywne ale smieszne\nNiestety Bombe zabili\nJak to bombe zabili, jak masz ten odc. to pokaż, ja uwielbiam kapitana Bombe, generała Italie, pieska Leszka, pindola i dostojnego kocura, człowiek biegunka ogólnie wszystko wymiata :rolleyes:\nJa lubię Koleś git i generała italię, kiedyś jeszcze oglądałem pieska leszka ale się wkurzyłem jak przez trzy odcinki spadała gruszka z drzewa\nNajlepszy jest Miś Push-Upek, koleś git i poradnik prawdziwego mężczyzny, no i kartony niedzielne po 23:00.\nOstatni odcinek kabitan bomby wymiata.\nhttp://www.milanos.pl/film.php?cat=52&id=10593 Oo ku*wa diabeł. :rolleyes:\nNajlepszy jest miś push-upek\nJa oglądam kapitana bombe na 4Fun.Tv


Zdecydowanie rośnie sprzedaż nowych samochodów w krajach europejskich. Łącznie w 2016 r. sprzedano w Europie aż ponad 15 mln aut, co stanowi wzrost wobec roku 2015 o 6, 5%. Wśród europejskich państw, w których dilerzy sprzedali najwięcej nowych samochodów znalazły się Niemcy, Wielka Brytania i Francja.\nNajwiększe rynki sprzedaży nowych samochodów\nNajwięcej nowych aut sprzedaj się w Niemczech - 3 mln 351 tys. Następnie znajdują się : Wielka Brytania (2 mln 693 tys.), Francja (2 mln 015 tys.), Włochy (1 mln 825 tys.) i Hiszpania (1 mln 147 tys.). Pierwszą dziesiątkę uzupełniają Belgia, Polska, Holandia, Szwecja oraz Austria. W 2016 r. w Polsce sprzedano 416 tys. nowych samochodów, co sprawia, iż nasz kraj jest największym rynkiem nowych samochodów osobowych spośród nowych krajów członkowskich Unii Europejskiej. Mniej nowych aut kupują chociażby Czesi (260 tys.). Natomiast mocno poniżej 100 tysięcy egzemplarzy kupują Bułgarzy (23 tys.), Estończycy (22 tys.) oraz Litwini i Łotysze.\nNajlepiej sprzedające się marki samochodów\nNa rynku europejskim wyraźnie dominuje koncern Volkswagena, który sprzedał 3 mln 641 tys. aut w 2016 roku. Miejsce drugie zajęło Renault (1 mln 523 tys. sztuk), a trzecie miejsce przypadło grupie PSA, czyli Peugeot, Citroen i DS (1 mln 473 tys.). Dalej znalazły się Ford (1 mln 043 tys.) i BMW (1 mln 030 tys.). Niżej ulokowały się firmy z wynikami poniżej miliona sprzedanych sztuk, tj. Opel, Grupa FCA (Alfa Romeo, Fiat, Jeep, Lancia), Daimler (Mercedes, Smart), Toyota/Lexus, Nissan.


Pęknięcie w PSL. Przygoński rezygnuje z członkostwa w Zarządzie Powiatu - Turek.net.pl\nPęknięcie w PSL. Przygoński rezygnuje z członkostwa w Zarządzie Powiatu\nfoto: A. WszędybyłRadny Krzysztof Przygoński oraz starosta Mariusz Seńko na konferecji PSL, 2016 r.\npiątek 3 listopada 2017 11:45\nW miniony poniedziałek (30 października) Krzysztof Przygoński (PSL) zrezygnował z członkostwa Zarządzie Powiatu Tureckiego. Jednym z powodów jego decyzji jest, wg Przygońskiego, niedemokratyczna forma w jakiej w PSL zadecydowano o przekazaniu budynku po Domu Dziecka na rzecz utworzenia batalionu WOT w Turku.\nChoć z niecierpliwością każdy spoglądał na innego peeselowskiego członka Zarządu Powiatu Tureckiego, Krzysztof Przygoński okazał się pierwszym, który opuścił organ wykonawczy samorządu powiatowego, przed zbliżającymi się wyborami samorządowymi. Jaki był powód jego decyzji?\nJak mówi naszej redakcji radny Krzysztof Przygoński, to nie za sprawą przekazania powiatowej nieruchomości na rzecz utworzenia batalionu WOT zdecydował się opuścić zarząd. - Ta kropla tylko przelała czarę goryczy – mówi Przygoński podkreślając, że nie o przekazanie Domu Dziecka chodzi, lecz o formę w jakiej do tego doszło.\nRadny Przygoński uważa, że gdyby członkowie PSL mieli szansę na wcześniejszą dyskusję we własnym gronie o przekazaniu nieruchomości, być może głosowanie na sesji Rady Powiatu Tureckiego wyglądałoby inaczej. Według radnego decyzję w PSL o przekazaniu Domu Dziecka podjęto jednoosobowo.\nPonadto były członek zarządu stwierdził, że często był niedoinformowany w sytuacji samorządu powiatowego. Tak miało być m.in. w sprawach dotyczących szpitala. - Nie chcę robić za „sztukę” w Zarządzie Powiatu Tureckiego – argumentuje swoją rezygnację Krzysztof Przygoński.\nTagi: Zarząd Powiatu Tureckiego (1) rezygnacja (6) Krzysztof Przygoński (18) dom dziecka (22) WOT (22) PSL (45)


Zapewnimy Ci szybką naprawę Twojego BMW - FWS\nStart » Logistyka » Usługi Motoryzacyjne » Zapewnimy Ci szybką naprawę Twojego BMW\nPosiadasz auto marki BMW, które wymaga pewnej naprawy? Jeśli tak, to skorzystaj z pomocy serwisu, który specjalizuje się w tym od wielu lat. Posiada właściwy warsztat, zaplecze, jak i doświadczonych pracowników, którzy odniosą się do każdej usterki. Są w stanie je wykryć w bardzo szybkim czasie za pomocą nowoczesnego sprzętu. Taka oferta, serwis bmw Warszawa, jest dostępna zarówno dla klientów indywidualnych, jak i prywatnych. Zachęcamy wszystkich, aby wybrali się do naszego serwisu na zwykły przegląd swojego samochodu. Dokonamy go w kilku minut i podpowiemy, co warto byłoby usprawnić jeszcze w takim samochodzie. Poprzez nasze działania, serwis bmw Warszawa, poprawicie osiągi w swoim aucie, a zarazem otrzymacie go w lepszym stanie. Zapraszamy więc do skorzystania z naszych usług motoryzacyjnych.


Świąteczny Konkurs Plastyczno-Językowy z języka angielskiego dla klas 0-III MY CHRISTMAS DICTIONARY\nStart / Aktualności / 2019/2020 / Szkoła Podstawowa / Świąteczny Konkurs Plastyczno-Językowy z języka angielskiego dla klas 0-III MY CHRISTMAS DICTIONARY\nW grudniu 2019 roku uczniowie klas 0-III poszerzali swoją znajomość języka angielskiego w bardzo przyjemny sposób – uczestnicząc w konkursie plastyczno-językowym.\nPowstało 15 pomysłowych słowniczków językowych o tematyce bożonarodzeniowej. Techniki prac były przeróżne: plakaty, książeczki, pudełeczka po zapałkach, prasowanki, wyklejanki, prace przestrzenne. Z klasy 0 udział wzięło 5 uczniów, z klasy I – 4 uczniów, z klas IIa i IIb – 4 uczniów, z klasy III – 3 uczniów.\nGratulujemy pomysłowości, pracowitości i zamiłowania do nauki języka angielskiego! Nagrody, jakie uczniowie dostali, na pewno pomogą w rozwijaniu zdolności językowych.


7,96 (1166 ocen\ti\t114 opinii) Zobacz oceny\nPinina_Paulina | 2016-02-04\nNa półkach: Przeczytane, Ulubione, 2016 rok ✔, Moje PEREŁKI ♥\nPrzezabawna część! Uśmiałam się bardzo podczas czytania. Ben i Reese to mieszanka wybuchowa - dosłownie! On to kobieciarz o przewlekłej erekcji, a ona to pyskata i zbuntowana piękność. I pomimo, że w książce nie padają słowa: kocham cię, to bez wątpienia można stwierdzić, że to książka o miłości.\nOgromnie żałuję, że to już koniec. Spędziłam wspaniale czas podczas czytania tych czterech książek.\nKsiążka mnie naprawdę bardzo miło zaskoczyła. Przesłuchałem ją w zasadzie w dwa wieczory. Co prawda miałem czas na słuchanie, ale słuchając jej, nie n...


Nieczystości - Djian Philippe - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\nTytuł oryginalny: IMPURETES\nW jednej z rodzin mieszkających na wzgórzu pokrytym luksusowymi rezydencjami rozegrała się tragedia. W niejasnych okolicznościach utopiła się w jeziorze osiemnastoletnia Lisa - starsza córka znanej aktorki Laury Trendel i jej męża Richarda - wziętego pisarza bestsellerów. Trendelowie mają jeszcze syna. Evy, cyniczny czternastolatek nie może pogodzić się ze śmiercią Lisy; zawiedziony rodzicami, wiedział, że nie dadzą mu prawdziwej miłości i szukał jej u siostry. Rodzeństwo łączyło niezdrowe uczucie i stosunki seksualne. Zresztą Lisa, która miała swojego chłopaka - Patricka - nie stroniła również od kontaktów lesbijskich. Rodzina Trendelów usiłuje zacząć od nowa. Laura chce dotrzeć do syna, ale Evy wcale tej pomocy nie oczekuje, to Laura sama potrzebuje ratunku. Pogrąża się w wyrzutach sumienia, alkoholu i lekach. Richard też nie wytrzymuje napięcia po śmierci córki, wraca do narkotyków i opuszcza dom. Jakie jeszcze inne brudy kryją się w tym luksusowym otoczeniu? Jest to historia o trudnym dojrzewaniu młodych ludzi otoczonych niedojrzałymi dorosłymi. Młodzi znajomi Lisy i jej brata, z tej samej elitarnej szkoły, spotykają się na przyjęciach organizowanych przez ich zamożnych rodziców. Ich matki zaczynają te spotkania od plotek i narzekań na mężów, upijając się w końcu licznymi drinkami; ojcowie nie stronią od używek, a młodzież zaszywa się w kątach wspólnie testując narkotykowe nowości. Nad wszystkim ciąży tajemnicza śmierć Lisy, która jest wspólną tragedią. Nie chodzi przy tym o wyjaśnienie kto zabił. Jest to raczej pretekst do obnażenia brudów natury ludzkiej i stosunków społecznych charakteryzujących życie tych uprzywilejowanych rodzin. Lektura robi mocne wrażenie. Dialogi pisane są mocnym językiem, podkreślają bezwzględną rzeczywistość ukrytą w uroczych pejzażach i pięknym dostatku.\nCena Profit24: 24,65 zł Cena katalogowa: 28,15 zł\nCena Profit24: 85,32 zł Cena katalogowa: 90,00 zł


kofeinowe rozważania |\nczekamy na indyka\nOpublikowano 31 października 2016 Autor: kofeinka\nmoja mama zadzwoniła do mnie rozbawiona, żeby opowiedzieć mi, co ją spotkało. usłyszała jakiś hałas na klatce schodowej, po chwili ktoś zadzwonił do drzwi. kiedy otworzyła, zobaczyła kilka małych istotek przebranych za potwory, zombie i inne dziwactwa. dzieciaki wspólnie zawołały: „cukierek albo psikus”.\nwłos się na głowie jeży… nie przypominam sobie, żeby tak ochoczo ktoś krążył po domach w czasie świąt Bożego Narodzenia kontynuując tradycję kolędników. nie widzę radosnych zabaw w noc sobótkową ani kozy i turonia w okresie wielkanocnym.\nkrótko mówiąc – jeszcze kilka lat i zaczniemy obchodzić święto dziękczynienia…\ntylko mama, nic więcej!\nOpublikowano 16 września 2016 Autor: kofeinka\ndzisiejszym wpisem narażam się zapewne na lincz ze strony nieaktywnych zawodowo matek. a że – tak, jak już kiedyś stwierdziłam – zawsze piszę to, co myślę, nie mogę powstrzymać się przed nim…\nw internecie krążą różne obrazki z pseudomądrościowymi zapiskami. zauważyłam, że wiele kobiet udostępnia napis w takim typie:\nmam wrażenie, że ta martyrologia doszła już do granic absurdu. zazwyczaj niepracujące matki szczycą się takimi „osiągnięciami” bez bliżej określonego celu. być może chcą w ten sposób wytłumaczyć, że tak naprawdę nic w życiu nie osiągnęły? albo po prostu czują się niedoceniane (no bo za co?) i próbują znaleźć w sobie choć odrobinę czegoś wartego uwagi?\ncóż w tym dziwnego, że bycie matką wiąże się z wielozadaniowością w domu? przecież kobiety, które na co dzień prowadzą aktywne życie zawodowe, też muszą wziąć na klatę te wszystkie role budzika, sprzątaczki, pielęgniarki, bankomatu i innych oczywistych zadań, wrzucając je w tę samą dobę, która tyczy niepracujących. inaczej mówiąc – to, na co kobieta niepracująca (jak to one pięknie zwą – house manager) ma jakieś siedemnaście godzin, działająca zawodowo pani musi zrobić w niecałe pięć. bo osiem godzin w pracy, dodatkowo jakieś trzy w domu poświęcone na zawodowe sprawy, plus dojazd – zabiera łącznie pół doby. a dom sam się nie ogarnie, dziecko samo nie wychowa. bez słowa wykonują więc swoje domowe obowiązki i działają zawodowo, nie szukają w tym żadnego poklasku, bo to, co wzmacnia ich wartość, znajdują w pracy. dla takich kobiet wypieczone ciasto lub lśniąca łazienka nie jest powodem do dumy. to naturalna sprawa. dlaczego? bo osiągają inne, większe sukcesy zawodowe – awans, nagroda, wygrany projekt. i to potrafi najbardziej je podbudować.\nwięc może skończymy wreszcie z tym kultem niepracującej matki wszechstronnie zadaniowej, bo – nie oszukujmy się – trzymać dom w ryzach to nie sztuka. od wieków kobiety robiły to z zamkniętymi oczami. sztuką jest być spełnioną zawodowo, gospodynią sukcesu.\nOpublikowano 6 września 2016 Autor: kofeinka\nwakacje się skończyły, dzieci wróciły do szkół, zaczął się czas wytężonej pracy. zawsze lubiłam wrzesień nie tylko ze względu na niesamowitą paletę barw i umiarkowane ciepło słońca, wtedy właśnie moje życie pędziło najbardziej intensywnie. uwielbiałam ten pośpiech, natłok obowiązków i szereg planów na cały rok szkolny. zresztą jestem zdecydowaną zwolenniczką aktywnego życia. nie lubię zastojów i monotonii. w tym roku nastało trochę zmian – rano wstaję, przygotowuję dziecko do szkoły, robię śniadanie, pakuję kanapki, w progu życzę miłego dnia domownikom, zamykam za nimi drzwi i… nic się nie dzieje! wracam do salonu, włączam telewizor i doktoryzuję się w życiowych mądrościach programów śniadaniowych o zwalczaniu muszek owocówek i przyrządzaniu grzybów w różnej postaci. moją jedyną rozrywką jest wyprawa po dziecko do szkoły albo rozmowa telefoniczna z kimś z pracy. wtedy na chwilę ożywam. każdy dzień mija tak samo – sprzątanie, obiad, lekcje z dzieckiem, przygotowanie rzeczy na kolejny dzień do szkoły. urozmaiceniem są wszędobylskie seriale, w których już jestem ekspertem. co prawda to stan przejściowy, za trzy miesiące zacznie się dla mnie bardziej absorbujący czas. ale zastanawiam się, jak niepracujące kobiety mogą żyć. przecież taka egzystencja pozbawia człowieka wartości. gdzie jakiś dreszczyk emocji, satysfakcja z sukcesów, radość z osiągniętych celów. no chyba że wyrośnięty biszkopt można zakwalifikować do szczytu osiągnięć… w nawiązaniu do wypieków – kilka dni temu do mojego dziecka miała przyjechać koleżanka. kiedy myślałam o poczęstunku dla niej, nagle wpadła mi do głowy przerażająca myśl – upiekę serowe ciasteczka. i to jeszcze nie koniec. ja je upiekłam! Boże, co się ze mną dzieje…\nwymowne jest też to, że zazwyczaj jako blogerka dostawałam z różnych firm produkty do testowania – kosmetyki do pielęgnacji, prasę, biżuterię. dziś kurier przyniósł mi kolejny gadżet – płyn do mycia naczyń…\nniech ten rok minie szybko, chcę już zrzucić z siebie dresy i założyć ulubione sukienki w ciemnych barwach, które szybko tracą kolor od kredy tablicowej. chcę do pracy!\nKategorie: Widzę to tak...\t| 34 Komentarze\nwszystkie dzieci cieszą się z zabawek. taka już ich natura, dziecięcy świat oparty jest właściwie na pluszakach, klockach, żołnierzykach, autkach, lalkach i całej rzeszy wytworów wyobraźni producentów. ale kreatywnemu dziecku najwięcej radości sprawia samo pudło po zabawce…\nniestety, coraz mniej maluchów ma w sobie ten zmysł kreatywności. rodziców dużo zachodu kosztuje wyrobienie w swoich pociechach takich umiejętności, które ułatwią im w późniejszym życiu strategiczne myślenie, pomysłowość, szybkie działanie i umiejętność zrobienia czegoś z niczego… nie jest to łatwe, bo w erze komputerów i uproszczenia wszystkiego dziecko zwyczajnie nie ma możliwości kontaktu z takimi bodźcami, które będą w nim kształtowało te cechy.\nna szczęście z pomocą przychodzą producenci zabawek. dziś nie mogą one już tylko zachwycać wyglądem, być milusińskie i słodkie, muszą w jakiś sposób wspomagać rodziców w całym, żmudnym procesie wychowania.\ntaką rolę wziął na klatę Mobilny Jamniczek, zabawka wyprodukowana przez firmę Playskool. jest to dosyć ciekawe rozwiązanie dla dzieci, których rodzicom zależy na prawidłowym rozwoju intelektualnym i manualnym swoich pociech. producent zabawki proponuje przedział wiekowy od dziewiątego miesiąca, uważam jednak, że półroczny dzieciak już będzie uszczęśliwiony takim prezentem. dlaczego? mnóstwo przycisków, pokrętła, guziczki, to raj dla malucha poznającego świat. dziecko poznaje kolory, kształtuje manualne ruchy, uczy się zasady działania przyczynowo – skutkowego, rozwija wyobraźnie widząc świetne ikony, ćwiczy małą motorykę no i przede wszystkim – dobrze się bawi. Jamnik sprawia dzieciom wiele radości, pozwala na kreatywne myślenie, bo dziecko z czasem odnajduje coraz to nowsze funkcje zabawki – od zwykłego pieska, po samochodzik, plecaczek, a nawet gitarę…\nrodzice natomiast zapiszczą z radości na myśl o możliwości higienicznego oporządzenia zabawki – można ją umyć pod bieżącą wodą, wytrzeć chusteczkami nawilżonymi, a ci bardziej sterylnozachowalni mogą ją nawet wrzucić do zmywarki… i co ważne – nie ma w niej żadnych małych części, które wszystkochłonący maluch mógłby połknąć.\nco tu więcej mówić – warto zaopatrzyć malucha w Mobilnego Jamniczka. ta znajomość zaowocuje na bardzo długie lata…\nJamniczek do kupienia tu\n#mojpierwszyprzyjaciel #streetcom #playskool #testujemy\nKategorie: Widzę to tak...\t| Tagi: dziecko kreatywność manualne zdolności Mobilny Jamniczek motoryka niemowlę Playskool rozwój zabawa zabawka #mojpierwszyprzyjaciel #playskool\t| Napisz odpowiedź\nBoże, naucz nas zakochania się we własnym życiu…\nOpublikowano 7 sierpnia 2016 Autor: kofeinka\npodczas wizyty na Światowych Dniach Młodzieży Papież Franciszek przekazał wiele istotnych prawd i nauk. najbardziej jednak zapadły mi w głowie jego słowa, że każdego dnia należy modlić się do Boga o to, aby nauczył nas zakochania się w swoim życiu.\nto niby takie proste. a jednak kosztuje wiele wysiłku.\nnie doceniamy dnia powszedniego, bo przecież jest dla nas taki oczywisty. wszystko, co się dzieje wokół nas, przyjmujemy jako normalność. a przecież wcale tak nie jest. nie zauważamy, ile cudów spotyka nas w każdej chwili. sam fakt, że budzimy się, powinien już zasługiwać na podziw. otaczający nas ludzie, uśmiechy, życzliwość, to kolejne powody do zakochania się w życiu. a zdrowie? a zrealizowane plany? spełnione marzenia? albo zwyczajnie spokojny dzień? jak tu się w tym życiu nie zakochać? martwimy się przyziemnymi problemami, przybija nas wiele głupot, martwimy się brudnymi oknami, brzydką pogodą na urlopie, dużą ilością pracy, nudnymi filmami w telewizji, za ciasnymi spodniami, fuszerką fachowca, i wieloma innymi bzdetami.\njak bardzo zmieni się myślenie, kiedy wyobrazimy sobie alternatywną wersję swojego losu. i nie chodzi mi o tę w kilkusetmetrowej willi, przy basenie, ze służbą, prywatnym samolotem i lamborghini w garażu. mówię o zwykłym życiu, bez bliskich, może z nieuleczalną chorobą, w samotności, w nędzy, wojnie albo po okrutnym doświadczeniu. jak wielkie będą wtedy nasze obecne problemy?\njuż dawno zapadła mi w głowie kampania organizacji Water is Life, której narzędziem był cykl krótkich filmików zatytułowanych Problemy Pierwszego Świata, w których mieszkańcy Haiti cytują narzekania ludzi z bogatych krajów. po obejrzeniu całego cyklu w człowieku pojawia się tylko jedno uczucie – wielki wstyd. jak można zaprzątać sobie głowę takimi problemami. kiedy dziewczynka stojąca przy starym, zniszczonym autobusie szkolnym, w tle widać jakieś ruiny, mówi, że drażni ją szukanie ładowarki do telefonu, chłopiec siedzący na kupie gruzu, na tle zburzonego domu mówi, że denerwuje go, gdy jego skórzane siedzenia nie są podgrzewane, starszy mężczyzna stojący przy baraku, który prawdopodobnie jest jego domem, cytuje ludzi, którzy irytują się, gdy podczas kąpieli dzwoni im telefon, ktoś inny mówi o zanikającym WIFI, o zbyt wielkim domu, o niezmrożonej wodzie mineralnej, o zawieruszonym tablecie, pozostawionych słuchawkach w domu, o drażniącym zapachu prania, itd. w ustach ludzi żyjących w skrajnej nędzy problemy te wydają się wręcz żenujące.\njak można tak bardzo profanować własny, szczęśliwy los?\nBoże, naucz ludzi zakochania się we własnym życiu…\nfilm z kampanii do obejrzenia tu\nKategorie: Bez kategorii, Dziwny jest ten świat...\t| Tagi: First World Problems Water is Life życie\t| 2 Komentarze\nOpublikowano 21 maja 2016 Autor: kofeinka\n„czas to najlepsze, co możesz dać dziecku”. „szczęśliwe mamy mają brudne podłogi i nieumyte naczynia”, „nie ma cenniejszego daru od własnego czasu”, „tato, ile zarabiasz na godzinę? czy mogę zapłacić ci za twój czas dla mnie?” – takie i wiele innych haseł krążą w internecie od lat wzbudzając mniejsze lub większe wyrzuty sumienia. jak to zwykle bywa, łatwo powiedzieć, trudniej zrobić.\nz jednej strony chciałoby się spędzać z dzieckiem każdą chwilę, jednak wcale nie jest to takie łatwe. przy pracy zawodowej ciężko jest wyłuskać chwilę na zabawę. czasami wracam do domu późno, albo tak padnięta, że nawet nie chce mi się mówić. z drugiej strony, bez pracy nie mogłabym zapewnić dziecku tego, co jest potrzebne. książki do szkoły – bo oczywiście na żadne darmowe obiecanki się nie załapałam – przybory, wycieczki, opłaty, ubrania (bo rośnie jak na drożdżach), nawet jedzenie i leki tworzą tak wielki rachunek, że jedna pensja spokojnie wypełnia wychowanie.\nz pewnością przy jednej osobie pracującej mogłabym zapomnieć o dodatkowych lekcjach, atrakcyjnych wakacjach i innych przyjemnościach, których każde dziecko przecież chce doświadczyć. dlatego wiem, że nie poświęcam zbyt wiele czasu, jednak staram się, żeby był on wykorzystany na całego. jeśli już mam wolne dla dziecka, jest to spożytkowane jak najlepiej. trzymam się zasady, że nie liczy się ilość ale jakość. bo przecież widzę, ile niepracujących matek zwyczajnie koło dziecka tylko egzystuje, ich czas upływa na spotkaniach z koleżankami, zajmowaniu się sobą. dzieciak żyje obok postrzegając matkę jak jeden z elementów wyposażenia domu, który zwyczajnie jest, ale niekoniecznie znaczy zbyt wiele. myślę, że czasami godzina poświęcona dziecku tak, żeby widziało, że to jest czas tylko i wyłącznie dla niego jest lepsza niż cały miesiąc przebywania obok.\nKategorie: Dziwny jest ten świat...\t| Tagi: doskonałość dziecko matka miłość rodzicielstwo rodzina wolny czas wychowanie życie\t| 4 Komentarze\nOpublikowano 20 maja 2016 Autor: kofeinka\nmam to szczęście, że od ponad dziesięciu lat pracuję w swoim zawodzie, który uwielbiam i jest on moją pasją, dzięki czemu nie odczuwam żadnych negatywnych emocji i rano z chęcią idę wykonywać swoje obowiązki. jednak zanim odstałam pracę w szkole, doświadczyłam kilku bardzo trudnych fachów.\nkiedy dostałam się na studia, postanowiłam zamieszkać blisko uczelni. a że nie było mnie stać na wynajem mieszkania, znalazłam rodzinę z trójką dzieci, która odstąpiła mi małe mieszkanko na poddaszu w zamian za opiekę nad ich pociechami. codziennie rano przed uczelnią szłam do dzieciaków, robiłam im śniadania, odprowadzałam do szkół i przedszkola. potem z wywieszonym jęzorem pędziłam na własne zajęcia. po wykładach odbierałam gromadę, odrabiałam z nimi zadania domowe, odprowadzałam na lekcję gry na kontrabasie średniego chłopaka, z najmłodszą dziewczynką szłam na plac zabaw , wieczorem wreszcie mogłam usiąść do własnych notatek. padałam zmęczona, ale byłam zadowolona z własnej przedsiębiorczości.\nkiedy plan zajęć pozwolił mi już na dojeżdżanie z domu, poszukałam innej pracy. tym razem załapałam się do telewizji TVN, gdzie układałam krzyżówki to teleturnieju. praca na pozór łatwa, jednak terminy goniły. codziennie dwie krzyżówki, z których każda wymagała dobre dwie, trzy godziny poświęcenia. wracałam z uczelni, przygotowywałam się na kolejny dzień i siadałam do krzyżówek. czasami wyrabiałam się do późne nocy, niejednokrotnie kończyłam układać je wraz ze wschodem słońca, brałam więc zimny prysznic i jechałam na studia. ucinałam sobie krótkie drzemki w przerwie między wykładami.\ngdy program zszedł z anteny, szukałam nowej pracy. udało mi się załapać na czas wakacji do sklepu spożywczego. wypełniałam luki w etatach osób przebywających na urlopach. to dopiero była orka na ugorze. cały dzień na nogach, dźwiganie ciężarów, pchanie wózka z towarem, który był ode mnie cięższy i zazwyczaj przy hamowaniu długo ciągnął mnie za sobą, przebywanie w chłodni z mięsem, krojenie ton mięsa, mycie lodówek, zamrażalek, okien, podłóg. i codziennie to samo. raz zamiatając zaplecze (a był to początek września) zobaczyłam dzieci idące do szkoły. oparłam się wtedy o miotłę i pomyślałam, jak bardzo chciałabym je uczyć. nie spodziewałam się wtedy, że za kilka lat dostanę pracę właśnie w tej szkole, do której dzieciaki pędziły… ludzie do sklepu przychodzili różni. jedni uśmiechnięci, inni naburmuszeni, z pretensjami, że chleb za suchy, że kurczak za tłusty, że cena jogurtu za wysoka. niektórzy życzyli miłego dnia, inni obracali się na pięcie bez słowa i wychodzili ze sklepu jak ze stodoły. nocami nie mogłam zasnąć z bólu i zmęczenia. nieraz przepłakałam poranek, bo miałam dość. do dziś jednak jestem przekonana, że właśnie ta praca nauczyła mnie najwięcej. przede wszystkim nigdy nie traktuję nikogo z góry. każdy człowiek zasługuje na szacunek. a co najważniejsze, do ceniłam wartość wykształcenia.\ngdy zaczął się kolejny rok akademicki pracę w klepie zamieniłam na weekendowe zatrudnienie w jednym z większych hipermarketów. na szczęście udało mi się i nie musiałam wykładać towaru. od razu posadzono mnie przy kasie… tam naoglądałam się cudów. zmanierowane kobiety traktujące mnie jak powietrze, które nie odpowiadały na mój uśmiech i życzenia miłego dnia, nadpobudliwi klienci, którzy pieklili się widząc, jak kod nie wchodzi albo czytnik wbija inną cenę, niż zauważyli na półce, wrzeszczące dzieci wciskające klawisze czytnika kart płatniczych i matki niereagujące na to, dyskutujące ze sobą czpiotki, którym trzeba było kilka razy powtarzać kwotę do zapłaty, zanim się zorientowały, że ja tu pracuję i goni mnie czas, bo kolejka rośnie… nieraz spotkałam się też z życzliwością, zrozumieniem, chociaż to akurat była rzadka przypadłość ludzka…\nostatnim miejscem pracy fizycznej był MC Donald’s. tam chyba pracował każdy. rozmowę kwalifikacyjną odbyłam w lobby, następnego dnia dostałam telefon, że mam stawić się do pracy. pierwszy dzień upłynął na szkoleniu, filmikach BHP, regulaminach mycia rąk, odbierania zamówienia, smażenia frytek, kanapek, robienia kawy, szejków i kręcenia lodów (zawsze w lewą stronę i trzy obroty…) dostałam do domu wielką paczkę z logo firmy, w której znalazłam śmieszne spodnie, wielką koszulę w kratkę, identyfikator z moim imieniem i hasłem „uczę się” oraz czapeczkę z daszkiem. oprócz tego zachwycającego uniformu znajdowały się tam książeczki przygotowujące do „egzaminu” – czas smażenia, ważność pokarmów (frytki po 5 minutach należało wyrzucić do kosza, kanapki po 15 minutach, ciastka po godzinie, lody i szejki natychmiast… takiego marnotrawstwa żarcia nie widziałam jeszcze nigdy. a pracowałam w pobliżu noclegowni dla bezdomnych… szkoda, że nikt z menadżerów nie wykazał się tam ludzkim odruchem). zaczęłam wkuwać te liczby, ale łatwiej było mi wyrecytować „Nadobną Paskwalinę” niż te bzdety…\nkończyłam już studia, więc moje umiejętności i świadomość wykraczały nieco (bardzo nieco…) poza filozofię firmy, postanowiłam więc wreszcie postawić na własne umiejętności. i tak rozkręciłam własny biznes korepetycji. a to był strzał w dziesiątkę. codziennie kilka godzin, weekendy od rana do późnego popołudnia przewijały się przez mój dom ofiary systemu edukacji, które uważały, że bez mojej pomocy poparzą się książkami… i dobrze, bo dzięki tej pracy poznałam wielu wspaniałych ludzi, mogłam robić coś, co jest moją pasją i tak przetrwać, dopóki nie dostanę pracy w zawodzie. na szczęście długo to nie trwało i szybko stanęłam przy tablicy parząc na dzieci, które kiedyś odprowadzałam wzrokiem zamiatając zaplecze sklepu spożywczego…\nmoje przygody z różnymi miejscami zatrudnienia wiele mnie nauczyły. przede wszystkim ponad wszystko szanuję własną pracę, doceniam to, co posiadam i cieszę się niemożebnie, że udało mi się iść drogą pasji. po drugie nigdy nie lekceważę żadnego pracownika. każdy robi coś wielkiego, ważnego i wyjątkowego. bo zakład może i bez prezesa by nie funkcjonował, ale tak samo kulałby bez pań sprzątających, stróża, gońca i sekretarki. dlatego każda cząstka systemu pracowniczego jest ważna i wyjątkowa.\nKategorie: Dziwny jest ten świat...\t| Tagi: blog hierarchia kariera kasjerka lekceważenie ludzie MC Donald's praca sklep sprzedawczyni stosunki międzyludzkie zawód życie życie zawodowe\t| 11 Komentarze\nOpublikowano 10 maja 2016 Autor: kofeinka\nteraz, gdy mam więcej czasu, przeglądam strony internetowe, portale i wreszcie mogę na spokojnie pooglądać zdjęcia znajomych, którzy z taką lekkością odzierają z prywatności każdy fragment swojego życia. ich zdjęcia krzyczą – zobacz, jak żyję, jaki jestem, co robię o każdej porze i jak wygląda moje dziecko, co narysowało, co powiedziało, jaką słodkość widać w kolejnym ujęciu tej samej pozycji – na huśtawce, w łóżeczku, wannie, nawet na nocniku.\nczasami dużo wysiłku kosztuje mnie identyfikacja człowieka na tak dziś zwanym selfie – szczególnie dziewczyny… wywalają dziuby do przodu przypominając kaczora skwaszonego brakiem wody w stawie, wybałuszają oczy, jakby ten sam kaczor właśnie wpił im się w tyłek i skręcają dziwnie głowę, chyba po to, żeby ukryć drugi podbródek. co za paranoja. przecież widzę je na ulicach, spotykam w pracy, w sklepie, na kawie i raczej żadna z nich tak nie wygląda. wydaje mi się, że to sposób na dowartościowanie się. jeśli w realu to niemożliwe, niech chociaż zdjęcia będą urocze…\nco kraj… to inny dorsz…\nPortugalczycy z reguły są niscy i nie należą do najdrobniejszych. myślę, że poniekąd wiele wspólnego z tym ma ich kuchnia. wydawać by się mogło, że z racji położenia kraj ten będzie lubował się w bogactwie warzyw, owoców morza i w lekkiej, zdrowej kuchni. nic bardziej mylnego. olej, olej i jeszcze raz olej. potrawy smażone w głębokim tłuszczu, mięsa ociekające ciężkimi oliwami, mało warzyw, serów i owoców. do tego lunch i kolacja podawane w ciepłej formie, zazwyczaj mięso ze smażonymi talarami. ryby natomiast przyrządzane są (oprócz oczywiście smażonych) w postaci suszonej… dorsz wystawiany jest na słońce i tam „dojrzewa” ponad miesiąc osiągając zapach, hmmm… do czego by go porównać? studniowego, zgniłego jaja? myślę, że to będzie odpowiednie…\ni tak z zeschniętych, cuchnących rybich zwłok przygotowywana jest tradycyjna portugalska potrawa – bacalhau… nie powiem, że niebo w gębie. raczej – pomijając fakt okrutnego odoru – żuje się TO jak podeszwę…\nmonotonne i niezbyt smaczne jedzenie to jeszcze nic w porównaniu z umiejętnościami motoryzacyjnymi Portugalczyków. myślałam, że Grecy to kompletni szaleńcy drogowi. po wycieczce z kierowcą tutejszym zwracam honor mieszkańcom wiosek położonych u stóp Olimpu. włączanie awaryjnych ot tak, wszędzie, z byle powodu (np. żeby zapalić papierosa albo przypudrować nosek) to jeszcze nic. znaki z ograniczeniem prędkości są chyba tu dla ozdoby, reguła pierwszeństwa wcale nie istnieje a zjeżdżanie z ronda z lewego pasa, nawet przy trzypasmówce, jest standardem. kierowca nie widzi przeszkód w prowadzeniu, nawet, gdy właśnie rzuca się butelką z rezydentką, wczuwa w piosenkarza czy chociażby sprawdza, co tam słychać z tyłu autobusu…\nPortugalia jest piękna, ludzie wspaniali, ale…\nzawsze musi jakieś „ale” być…\ntęsknię już za tartą szpinakową albo naszym, zwykłym, domowym rosołem…\npiszę to, co myślę... nie zawsze myślę, co piszę...\nWszystkich wizyt: 29339\n~vicurry o czekamy na indyka\n~ce4 o Coco Hommel\n~Andzia o tylko mama, nic więcej!\n~Lena o tylko mama, nic więcej!\n~Lilii o tylko mama, nic więcej!\nWybierz kategorię Dziwny jest ten świat… (30) Edukacja (12) Molowanie… (11) Widzę to tak… (31)


Tematy bez odpowiedzi | Aktywne tematy Teraz jest Wtorek, 23 Kwietnia 2019, 22:58\n[ Posty: 94 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1, 2, 3, 4, 5\nWysłano: Sobota, 16 Grudnia 2017, 15:46\nZnam jeszcze jednego typa z przeciśniętym ego, który często dodawał przypałowe tweety, to najlepszy artysta ostatnich 10-ciu lat ;)\nWysłano: Niedziela, 17 Grudnia 2017, 02:08\nTo w ogóle jest na fizyku? Chciałem sobie prezent na święta zrobić.\nWysłano: Piątek, 29 Grudnia 2017, 12:11\nhttp://www.thefader.com/2017/12/28/jade ... ource=tffb\nWysłano: środa, 7 Lutego 2018, 14:06\nhttps://www.instagram.com/p/Be4URBIHmh4 ... e=ig_embed\nStary lepszy, od początku mówiłem.\nWysłano: środa, 7 Lutego 2018, 17:05\nCarbon jest zakochany w tych młodych murzynach jak Marta linkiewicz\nAlbum odpalony trzy kawałki lubie,\ngościu jest totalnym egocentrykiem i dziwolągiem\nNawet stary się z niego naśmiewa to wiele o nim znaczy\nWysłano: środa, 7 Lutego 2018, 19:01\nOglądałeś to do końca w ogóle? Słyszałeś co tam potem mówi?\nWysłano: Niedziela, 27 Maja 2018, 12:41\nwyszedl spanish remix numeru icon xD\nWysłano: Sobota, 2 Czerwca 2018, 09:44\npewnie bedzie to jakas wersja z remixami i acapellami, zobaczymy\nWysłano: Niedziela, 3 Czerwca 2018, 01:41\nfajna rozmowa z Big Boyem\nElectric Album to nie będą remixy\n"just guitar and vocals, inspired by bon iver, just all singing"\nWysłano: Poniedziałek, 9 Lipca 2018, 12:13\nhttps://www.reddit.com/r/hiphopheads/co ... ric_album/\npojawiaja sie juz numery na insta jadena\nWysłano: Poniedziałek, 9 Lipca 2018, 12:20\na jednak są to jakieś tam remixy i w dodatku brzmią bardzo słabo\nWysłano: Wtorek, 10 Lipca 2018, 10:31\nna streamingi wjedzie w czwartek\nWysłano: Wtorek, 18 Września 2018, 10:22\nklip do The Passion\nświetna płyta, dalej słucham przynajmniej raz w tygodniu i to chyba jedyny album który po takim czasie dalej wchodzi bez shuffle i skipowania (nawet pomimo tego że niektóre numery mają po 9 minut).\nTroche boje się to pisać o raperze którzy jest synem aktora i do tego pierdoli straszne kocopoły w tych piosenkach, ale pod względem song structure i zróżnicowania aranżacji chyba nie słyszałem w rapie nic lepszego, tylko kanye mi przychodzi na myśl jako godna konkurencja w tej kategorii\nWysłano: Wtorek, 18 Września 2018, 15:14\nTen album jest tak dobry, bo Jaden jest synem bogatego aktora i stać go było na kupno czasu genialnych producentów. BLUE to arcydzieło, do dziś mam ciary jak wjeżdża jego siostra w pierwszej części. Pod względem produkcji, mixu i aranżacji ten album jest praktycznie bezbłędny. Nie mówię, że Jaden tu przeszkadza czy coś, ale ciężko mi go w pełni oceniać, bo wydaje mi się, że to produkcja wyciągnęła go tak wysoko. Aczkolwiek jest dobrze.\nUżytkownicy przeglądający ten dział: kamkal i 14 gości


Erotyka spod czerwonego sztandaru, czyli wystawa „Seks w ZSRR” - archirama.pl\nerotyk, historia seksu, muzea warszawa, Muzeum Erotyki, muzeum erotyki warszawa, pin-up girls, proletariat, seks, seks i kobiety, tabu, wystawa, ZSRR, związek radziecki\nPlakat "Stoisko nie jest obsługiwane"\nPlakat "Szanuj pracę sprzątaczek"\nPlakat "Pracowniku słub komunalnych! dawaj przykład jakości obsługi na swoim odcinku pracy!"\nPlakat "Całą wypłatę żonie"\nPlakat z wystawy "Seks w ZSRR"\nPlakat "Pierwsza kobieta w kosmosie"\nEkspozycja "Seks w ZSRR" w Muzeum Erotyki\nOkładka PLAYBOYA z dziewczyną z ZSRR\nAktorzy radzieccy - symbole seksu lat 70. i 80.\nReklam mydła toaletowego "A.M. Żuków" 1912 r.\nEkspozycja "Seks w ZSRR"w Muzeum Erotyki\nEkspozycja stała, Muzeum Erotyki\nEkspozycja stała w Muzeum Erotyki\nRadzieckie pin-up girls, dwanaście seks-przykazań dla rewolucyjnego proletariatu, regulamin postępowania ciężarnej kołchoźnicy, seks i kobiety-traktorzystki. Brzmi jak oksymoron? Nic bardziej mylnego, to nieznana historia seksu w ZSRR. Rozerotyzowany związek radziecki, przez lata temat tabu, prezentuje… Muzeum Erotyki w Warszawie, na jedynej takiej wystawie w kraju\nJeszcze do 4 grudnia można zobaczyć wystawę „Seks w ZSRR” towarzyszącą Przeglądowi Erotycznego Kina Rosyjskiego w ramach Festiwalu Filmów Rosyjskich Sputnik nad Polską. Na ekspozycji oprócz świetnych plakatów znajdują się postanowienia, dekrety, uchwały dotyczące życia seksualnego Rosjan, zarówno sprzed rewolucji jak i z kraju Rad, po czasy współczesne.\nseks w komunizmie, czyli tabu\nWystawa jest tym ciekawsza, że słynny ze swej pruderii Związek Radziecki traktował seks jako tabu i temat ten nie istniał publicznie, ani w kinie, ani w gazetach. Zobaczymy więc prezerwatywy z lat 50., plakaty zachęcające do szanowania pracy sprzątaczek, czy oddania całej wypłaty żonie, pokazujące młode kobiety w odważnych pozach.\nDowiemy się też, że „Obywatele mężczyźni [...] mają prawo korzystać z kobiety nie częściej niż cztery razy w tygodniu i nie dłużej niż przez trzy godziny” oraz, że „Od dnia 1 marca 1919 likwiduje się prawo stałej własności prywatnej w sprawie władania kobietami w wieku od 17 do 32 lat”. Ustawę wydano rok po rewolucji październikowej.\nSą tu plakaty stylizowane na te z lat 30., w rzeczywistości pochodzące z rosyjskiego PLAYBOYA z 2007 r. czy plakatowe malarstwo Aleksandra Dejneka i obrazy Igora Yelpatowa. Niektóre pochodzą z lat 40. inne z lat 80. XX wieku. Są też wizerunki aktorów jako symboli seksu z różnych dekad XX wieku.\nMuzeum Erotyki w Warszawie powstało tuż przed walentynkami w lutym 2011 roku. - Muzeum to nie sex-shop czy jakiś show. Chcemy, by stało się placówką kulturalną, i poświęcone jest sztuce - zauważa Dariusz Kędziora, dyrektor warszawskiego Muzeum Erotyki, z wykształcenia archeolog.\nNa stałej ekspozycji jedynego w Polsce muzeum poświęconego sprawom seksu i erotyki można obejrzeć porcelanę Dalekiego Wschodu, ceramikę Ameryki Południowej, erotyczne rzeźby Afryki, pierwsze polskie czasopisma erotyczne czy plakaty akcji antywenerycznych.\nDariusz Kędziora zbierał eksponaty przez 20 lat po całym świecie. - Osoby wychowane w Europie nie wiedzą jak wygląda przedstawienie erotyki w innych kulturach. Dopiero jak gdzieś pojadą, to są w stanie to pojąć - dodaje. Kolejna wystawa zapowiada się równie ciekawie, ekspozycja „Markiz de Sade i zakazane książki” otwarta już wkrótce!\nMuzeum Erotyki, ul Grzybowska 3, Warszawa\nOtwarte pon-pt 13-21; sob – nd. 11-22\nBilety ulgowe 25 PLN\nwięcej o muzeum na stronie: muzeumerotyki.com\nZdjęcia: Marta Żylska\nData publikacji: 28.11.2011 01:41


Trening regeneracyjny w bieganiu - Trener Biegania Dariusz Jamro\n24 stycznia 2021 | Główna\nJesteś po mocnej jednostce treningowej. Następnego dnia nogi są ciężkie, pełne mikrouszkodzeń, czujesz ogólne zmęczenie. Co w tej sytuacji jest lepsze – poleżeć na kanapie czy się poruszać? Zdecydowanie korzystniejsze dla Twojego zdrowia i szybszej regeneracji będzie podjęcie umiarkowanej aktywności fizycznej.\nRodzaje treningów regeneracyjnych\nW zależności od poziomu sportowego aktywność ta może przybierać różną formę. Jeśli jesteś na etapie 5-6 treningów biegowych w tygodniu, będzie to bieg regeneracyjny, jeśli trenujesz rzadziej, treningiem regeneracyjnym może być marszobieg jak również basen, rower a nawet spacer. Generalnie najważniejszą sprawą jest umiarkowany ruch o charakterze wytrzymałościowym (aerobowym).\nPoprzez trening regeneracyjny zwiększamy sprawność funkcjonowania systemu krążeniowo-oddechowego (tj. serca i naczyń krwionośnych) oraz wydolność tlenową, która jest niezbędna dla sprawnego dostarczania tlenu i substancji odżywczych oraz usuwania zbędnych produktów przemiany materii z organizmu podczas wysiłku.\nPonadto, wychodząc na trening regeneracyjny, nawet krótki 30 minutowy, budujemy “nawyk wyjścia”. Jeden z światowej klasy sportowców powiedział – „Najtrudniejszym momentem treningu jest wyjście na trening”.\nTrening regeneracyjny w formie treningu biegowego to najlżejszy i najłatwiejszy z możliwych treningów biegowych. Jak sama nazwa wskazuje, jednostka ta pozwoli Ci zregenerować się po ciężki i wymagającym treningu dnia poprzedniego. Jest to forma aktywnej regeneracji, tak jak każda forma ruchu wymieniona wyżej. Jeśli jednak jesteś początkującym biegaczem to aktualnie bierna regeneracja przyniesie Ci największe korzyści po mocnym akcencie, czyli po prostu dzień wolny.\nBadania wskazują, że aktywna regeneracja jest zdecydowanie lepsza niż bierna, ponieważ:\nprzyspiesza usuwanie produktów ubocznych metabolizmu z mięśni,\nredukuje zakwaszenie organizmu,\nzapobiega zbieraniu się krwii w nogach (efekt ciężkich nóg),\nzwiększa ukrwienie, czyli rozszerzanie się naczyń krwionośnych transportujących krew do pracujących mięśni, zwiększenie ilości naczyń włosowatych,\nwzbogaca w nich przepływ krwi, w niewielkim stopniu obciążając przy tym mięśnie.\nJednocześnie trening tego typu wykonywać możemy w dzień przed głównym treningiem biegowym, aby być w pełni wypoczętym i do niego przygotowanym. Zaznaczam ponownie, jeśli jesteś nowicjuszem biegania i nie masz większego doświadczenia w bieganiu (powiedzmy biegasz 2-3 razy w tygodniu) to bierna regeneracja przyniesie większe korzyści. Mówimy o biernej regeneracji bez treningu biegowego. Natomiast mile widziane będą w tych dniach treningi uzupełniające, wzmacniające, odnowa biologiczna, automasaż.\nRegeneracyjnie, czyli jak szybko i jak długo?\nPoznaliśmy teorie, czas na praktykę. Odpowiadając na pytanie z jaką intensywnością mam biegać biegi regeneracyjne – tempo nie jest ważne, chodzi o ruch najlepiej trwający ponad 30 minut. Krótszy trening nie przyniesie raczej wymiernych korzyści. Możemy posiłkować się procentem tętna maksymalnego i jeżeli znamy jego wartość na biegu regeneracyjnym nie powinniśmy przekraczać 72% HRmax. Obserwując swój oddech podczas tego treningu nie powinieneś mieć najmniejszych problemów z mówieniem i wypowiadaniem pełnych zdań na przykład do trening partnera.


Silva rerum: MCXLIV. Polityka i takie tam\nTo co jest jedną z najgłupszych rzeczy we współczesnej pseudodemokracji (pisałem kiedyś, że dla mnie demokracja to tylko demokracja bezpośrednia, a demokracja przedstawicielska to jedynie jej parodia) to konieczność wybierania partii, która ma zespół określonych poglądów. Poglądy te są najczęściej arbitralnie zebraną mieszaniną nie trzymającą się kupy, a wywodzącą z XX wiecznych podziałów, gdzie zdefiniowano po jednej stronie lewicowość, po drugiej konserwatyzm i prawicowość i większość partii w sporym stopniu tego systemu się trzyma. Systemu, który jest totalnie bez sensu, bo moje poglądy, jak i pewnie wielu innych osób zupełnie do tego nie pasują.\nJak w kwestiach gospodarki, zasiłków, płacy minimalnej itp., blisko mi do umiarkowanej lwicy, jestem przeciwny międzynarodowym koncernom, które są sztucznym XX wiecznym wymysłem i powinny być zdelegalizowane - wystarczy poczytać historię ich powstania - do połowy XIX wieku coś takiego praktycznie nie istniało i nawet nie istniały podstawy prawne ich tworzenia a odkąd powstały stały sie rakiem na gospodarce.\nTak z drugiej strony w wielu sprawach obyczajowo społecznych jestem mocno konserwatywny.\nTymczasem u nas jak ktoś chce dbać o prawa pracownicze od razu chce dbać o emigrantów islamiskich, którzy mu za chwilę utną głowę, albo walczyć o prawa wyborcze szympansów. Nie bardzo widzę związek miedzy płacą minimalną a np. prawem ludzi jednej płci do adopcji dzieci. Nie widzę związku między ograniczeniem międzynarodowych koncernów a swobodnym seksem każdego z każdym czy też nie rozumiem dlaczego ktoś kto jest przeciwnikiem dużych nierówności społecznych musi od razu być zwolennikiem wielokulturowego społeczeństwa czy przeciwnikiem też europejskiej tradycji.\nJest to wszystko moim zdaniem kompletnie chore i pokazuje całkowitą degenerację i bezsens przedstawicielskiej demokracji, gdzie zamiast własnych poglądów dostajemy jakiś niespójny konglomerat rzeczy z którymi się zgadzamy i totalnych bzdur, przy czym musimy się podpisać pod nimi jednocześnie. Tak jakby ktoś dając mi zastrzyk na grypę powiedział, że zastrzyk wyleczy mnie z grypy ale wstrzyknie żółtaczkę. Cały ten system jest z gruntu idiotyczny.


Komisja bada awaryjne lądowanie, a LOT bada podwozia, Turystyka, Najnowsze - rp.pl\nF.F. 11-01-2018, ostatnia aktualizacja 11-01-2018 12:08\nBombardiery LOT przejął po upadłym Eurolocie\nAwaryjne lądowanie na Okęciu - problem z podwoziem\nPrzyczyny awaryjnego lądowania należącego do LOT-u bombardiera Q400 na Lotnisku Chopina w Warszawie bada Państwowa Komisja Badań Wypadków Lotniczych. LOT tymczasem robi przegląd podwozi\n"Zespół badawczy PKBWL będzie wykonywał (...) czynności mające na celu ustalenie przyczyny zdarzenia i zaproponowaniu działań zapobiegających takim zdarzeniom w przyszłości" - napisała Państwowa Komisja Badań Wypadków Lotniczych w komunikacie.\nZaraz po zdarzeniu na miejsce przybyli jej członkowie, "którzy wykonali rutynowe czynności, polegające na zabezpieczeniu rejestratorów pokładowych i zebraniu dowodów na miejscu zdarzenia".\nWedług komunikatu, do wypadku doszło w środę o godzinie 19.19 a "przyczyną awaryjnego lądowania były problemy techniczne związane z golenią przedniego podwozia". Samolot został usunięty z drogi startowej po około czterech godzinach od zdarzenia.\nLOT ma dziesięć bombardierów DHC-8Q400, w każdym jest 78 foteli dla pasażerów. Samoloty te są wykorzystywane przez przewoźnika głównie na trasach krajowych.\nDyrektor biura komunikacji korporacyjnej w Locie Adrian Kubicki poinformował, że choć w Polsce to jedyny wypadek z podwoziem bombardiera, firma zrobi przegląd podwozi we wszystkich swoich bombardierach.\nPrzeczytaj więcej o: awaryjne lądowanie , bombardier , lot


Serwis PrezentMarzeń.com rozwija sieć sprzedaży o kolejny punkt w Warszawie - PrezentMarzeń.com\nSerwis PrezentMarzeń.com rozwija sieć sprzedaży o kolejny punkt w Warszawie\nW ramach rozwoju sieci sprzedaży serwis PrezentMarzeń.com otworzył nowy punkt stacjonarny w centrum handlowym w Warszawie. W Galerii Handlowej Warszawa Wileńska dostępnych jest w sprzedaży bezpośredniej ponad 1000 propozycji na oryginalne prezenty.\nW ofercie proponowane są niestandardowe pomysły jak lot prawdziwym samolotem myśliwskim MIG – 15 Fagot, który osiąga prędkość nawet do 1100km/h, ekstremalne strzelanie, jazdę Ferrari oraz bardziej klasyczne propozycje np. pakiety SPA, profesjonalne sesje fotograficzne czy kursy tańca.\nDostępne są również karty podarunkowe i vouchery, które można zrealizować na terenie całej Polski. Tzw. Boxy zawierają od 21 do 24 propozycji, aby osoba obdarowywana mogła wybrać ten podarunek, który najbardziej jej odpowiada.\nNiewątpliwym atutem jest możliwość skorzystania z profesjonalnej porady wyspecjalizowanych konsultantów, którzy na stoisku pomagają dobrać odpowiedni podarunek dopasowany do wieku, zainteresowań czy marzeń odbiorcy.\nTworząc serwis, założeniem było spełnianie marzeń i oferowanie niestandardowych prezentów wywołujących radość i uśmiech na twarzach bliskich – mówi Kornel Piesio, PR Manager serwisu prezentmarzen.com. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów dynamicznie rozwijamy sieć punktów stacjonarnych zarówno w centrach handlowych jak i w biurach podróży, oferując możliwość zakupu niezapomnianych emocji w wielu miejscach w kraju – dodaje.\nW Galerii Handlowej Warszawa Wileńska stoisko mieści się w pasażu przy wejściu do centrum handlowego od ulicy Targowej, w sąsiedztwie takich marek jak Bershka, Cropp czy Reebok. Stoisko ma kształt nietypowej bryły nawiązującej do logotypu marki PrezentMarzeń.com. Zostało zaprojektowane w nowoczesnej stylizacji, zgodnej z koncepcją wizualizacji brandu.\nSerwis rozwija się bardzo dynamicznie, ze względu na strategię marki w planach ma kolejne punkty stacjonarne w nowych lokalizacjach. Do tej pory otworzył swoje miejsca sprzedaży w największych polskich centrach handlowych takich jak: Arkadia w Warszawie czy Magnolia Park we Wrocławiu.\npoprzednieW czwartek rozpocznie się w Toruniu 5. Festiwal Piosenki i Ballady Filmowej\nDalejWpływ muzyki na biznesowy sukces firm


Oddział Zewnętrzny Aresztu Śledczego w&nbspOlsztynie jest zakładem karnym typu półotwartego i&nbspotwartego przeznaczonym dla skazanych odbywających karę po raz pierwszy (P-2/z, P-2/p, P-3/p, P-3/z) oraz&nbsprecydywistów penitencjarnych ( R-2/z, R-2/p, R-3/z, R-3/p ).\nPojemność jednostki wynosi 356 miejsc przy zachowaniu normy 3m².\nOddział Zewnętrzny Aresztu Śledczego w&nbspOlsztynie położony przy ulicy Opolskiej 42, powstał na&nbspbazie kompleksu budynków zamieszkałych w&nbsplatach 60-tych przez junaków Hufca Pracy, którzy odbywali praktyki na&nbspbudowie powstającego Olsztyńskiego Zakładu Opon Samochodowych „Stomil”. Po zakończeniu prac budowlanych ww. zakładu, junacy opuścili budynki, a&nbspzasiedlili je skazani zatrudnieni na&nbspróżnego rodzaju budowach prowadzonych na&nbspterenie Olsztyna i&nbspjego okolic.\nW 1984 „Przemysłówka” wystąpiła do&nbspOkręgowego Zarządu Zakładów Karnych z&nbsppropozycją sprzedania za symboliczną sumę zabudowań mieszczących się przy ulicy Opolskiej 42. Dało to&nbspoficjalny początek istnienia Oddziału Zewnętrznego przy Areszcie Śledczym w&nbspOlsztynie.\nBudynki powstałe w&nbsplatach 60 – tych, miały istnieć tylko do&nbspczasu zakończenia budowy „Stomilu”, jednak&nbspz upływem lat wymagały one przeprowadzenia remontów. Najpoważniejszą inwestycją był rozpoczęty w&nbsppierwszym kwartale 1999 roku, a&nbspzakończony w&nbsp2007 roku kapitalny remont wszystkich pawilonów mieszkalnych oraz&nbspbudynku gospodarczego (kuchni, stołówki, magazynu mundurowego, warsztatów, kotłowni). Większość prac wykonali skazani. Stan techniczny i&nbspwyposażenie pawilonów mieszkalnych (po remoncie), zapewnia osadzonym wysoki standard funkcjonowania w&nbsptutejszej jednostce penitencjarnej.


ISO 14 001 - podstawy i wymagania\nSystem zarządzania środowiskowego jest jednym z najważniejszych systemów zarządzania stosowanych w firmach. Wdrożony system przynosi realne efekty ekologiczne - wpływa na ograniczenie negatywnego wpływu działalności na środowisko, a jednocześnie gwarantuje, że postępujemy zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony środowiska.\nPrawidłowo wdrożony system sprawia, że żadna kontrola służb ochrony środowiska nie przysporzy nam kłopotów. Unikniemy kar, upomnień i innych problemów.\nSystem zarządzania środowiskowego opiera się na kilku głównych założeniach:\nmonitorowanie i pomiary - środowisko\nWszystkie te aspekty systemu są ze sobą ściśle powiązane - współgrają ze sobą i oddziałują na siebie wzajemnie. System nie będzie prawidłowo funkcjonował w przypadku zlekceważenia któregokolwiek z założeń normy.