Przegląd pojazdu, czyli co zrobić, gdy nasz pojazd go nie przeszedł!\nCo zrobić, gdy nasz pojazd nie przeszedł przeglądu?\nKażdego roku, a czasem i częściej, każdy właściciel pojazdu musi udać się na tak zwany przegląd. Chodzi oczywiście o obowiązkowe badanie techniczne, które musi przejść każdy pojazd dopuszczony do ruchu. Co jednak w sytuacji, w której nasz samochód z różnych powodów nie przejdzie takiego przeglądu? Co należy wtedy zrobić? W dzisiejszym wpisie postaramy się odpowiedzieć na te pytania i rozjaśnić nieco to zagadnienie!\nPrzegląd pojazdu, czyli co?\nJak już wspomnieliśmy przegląd albo bardziej poprawnie badanie techniczne pojazdu, polega na okresowym sprawdzeniu stanu każdego pojazdu, który został dopuszczony do ruchu. Przede wszystkim chodzi tutaj o podniesienie bezpieczeństwa i wyeliminowanie lub jak najszybsze wyłapanie różnych drobnych usterek, które zaniedbane mogą zamienić się w awarie zagrażające życiu lub zdrowiu ludzi.\nPrzegląd taki wykonuje się co roku, a w przypadku samochodów nowych pierwszy przegląd należy wykonać do 3 lat od daty pierwszej rejestracji. Usługę taką wykonywać mogą jedynie Stacje Kontroli Pojazdów, poprzez osobę diagnosty, który posiada konkretne uprawnienia.\nPojazd nie przeszedł przeglądu - co dalej?\nCo jednak w sytuacji, w której nasz pojazd nie przejdzie pozytywnie badania technicznego? Nie oznacza to oczywiście, że należy go zezłomować, niemniej w takiej sytuacji powinniśmy działać dość szybko.\nJeśli bowiem podczas przeglądu okaże się, że któryś z podzespołów jest niesprawny, diagnosta nie podbije dowodu rejestracyjnego. Wystawi natomiast zaświadczenie, wskazujące na usterki, które należy usunąć w ciągu 14 dni. Po przeprowadzeniu wymaganych napraw będziemy musieli powtórzyć badanie odpowiednich elementów.\nChcąc uniknąć takiej sytuacji, warto dbać o stan swojego pojazdu przez cały rok i dokonywać mniejszych, cyklicznych przeglądów nieobowiązkowych. Dzięki temu uda ma się utrzymywać pojazd w dobrej kondycji przez cały czas, a to przełoży się nie tylko na bezproblemowe zakończenie obowiązkowego badania technicznego, ale przede wszystkim pozytywnie wpłynie na bezpieczeństwo nasze i naszych pasażerów!


Pomoce do Badania Wzroku\nLupy Handlowe i inne wyroby\nul. 11 Listopada 39,\nTel. 22 751-24-02; kom.+48 504-077-214\nTelefon22 751 24 02\n504 077 214\nFax22 751 24 02\n1) przesyłka pocztowa priorytetowa, poczta 48\n2) odbiór osobisty pod adresem: ul. 11 Listopada 39; 05-092 Łomianki, w Dni Robocze, od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 15:00 po wcześniejszym uzgodnieniu terminu odbioru.\n2. Dostawa Produktów dostępna jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest realizowana na adres wskazany przez Klienta w trakcie składania Zamówienia.\nEwentualne koszty dostawy są wskazywane w trakcie składania zamówienia. Są one uzależnione od wybranego przez Klienta sposobu dostawy oraz płatności.\n3. Termin dostawy Produktu do Klienta wynosi od 24 godzin do 10 dni kalendarzowych, chyba że w opisie danego Produktu lub w trakcie składania Zamówienia podano inny termin. Powyższe terminy nie dotyczą realizacji Zamówień Towarów produkowanych na specjalne zamówienie Klienta, jak również zamówień Towaru, którego Sprzedający nie ma w chwili składania Zamówienia przez Klienta na stanie. O zaistnieniu takich okoliczności, Sprzedający zawiadomi Klienta. Strony uzgodnią indywidualnie termin i miejsce odbioru lub dostawy; 4. W przypadku trudności z realizacją Zamówienia złożonego przez Klienta termin dostawy może ulec wydłużeniu, za co Sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności.\n5. W przypadku płatności przelewem termin ten należy liczyć od dnia uznania rachunku bankowego Sprzedawcy. 6. Zgodnie z art. 545 § 2 Kodeksu Cywilnego w razie przesłania Produktu do Klienta za pośrednictwem przewoźnika Klient obowiązany jest zbadać przesyłkę w czasie i w sposób przyjęty przy przesyłkach tego rodzaju. Jeżeli stwierdzi, że w czasie przewozu nastąpił ubytek lub uszkodzenie Produktu, obowiązany jest sporządzić w obecności Przewoźnika protokół zastrzeżeń, określając precyzyjnie ilość i rodzaj Towarów oraz ich uszkodzenia zgodnie z procedurą obowiązującą u danego Przewoźnika oraz dokonać wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności przewoźnika.\n7. Koszty wydania i odebrania Towarów będących przedmiotem Zamówienia złożonego przez Klienta ponosi Klient. 8. Z chwilą wydania Towarów będących przedmiotem Zamówienia złożonego przez Klienta Przewoźnikowi lub bezpośrednio Klientowi (w przypadku odbioru osobistego) przechodzą na Klienta korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy. 9. Sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za działania Przewoźnika. 10. Sprzedawca nie odpowiada za szkody wynikłe z niepoprawności danych podanych przez Klienta w trakcie składania Zamówienia, spowodowanych przez błędne podanie danych kontaktowych lub adresu odbioru. 11. Przyjmuje się, że osoba odbierająca Towary w imieniu Klienta jest osobą upoważnioną przez niego do dokonania odbioru dostawy i podpisania się w jego imieniu na dokumencie dostawy, jak również dokonania innych czynności z tym związanych. 12. Sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za działania Przewoźnika. 13. W przypadku jednokrotnego nieodebrania przez Klienta Zamówionych Towarów, jeżeli były one dostarczane za pośrednictwem Przewoźnika, lub nieodebrania ich w terminie 7 dni od otrzymania powiadomienie o gotowości Towaru do odbioru w punkcie odbioru osobistego Sprzedawcy, Sprzedawca ma prawo rozwiązać zawartą Umowę z Klientem w trybie natychmiastowym. Ponadto Klient jest zobowiązany do zapłaty kosztów poniesionych przez Sprzedającego z tytułu nieodebrania Towarów, o którym mowa w niniejszym podpunkcie. ( Regulamin rozdział X. Sposoby, termin i koszt dostawy)


Dotacje unijne: W siedem lat Lublin dostał 3,5 miliarda złotych | Kurier Lubelski\nDotacje unijne: W siedem lat Lublin dostał 3,5 miliarda złotych\nAleksandra Dunajska 30.12.2013 Zaktualizowano 30.12.2013\nSebastian Podstawka z Jastkowa dostał z Unii Europejskiej 700 tys. zł. Dotację zainwestował w budowę wytwórni probiotyków. Małgorzata Genca\nDrogi, baseny, firmy... Czy dotacje wpływają na długofalowy rozwój miasta?\nStadion, Centrum Spotkania Kultur, przedłużenie al. Solidarności - to jedne z bardziej znanych inwestycji powstających w Lublinie za unijne pieniądze. Ale w mieście było i jest realizowanych 1137 projektów: przez ratusz i podległe jednostki, uczelnie, szpitale, fundacje i prywatne firmy. Wiele osób za dotacje z UE założyło działalność gospodarczą. Ok. 30 proc. tych firm nie przetrwało ponad 18 miesięcy, ale większość ma się nieźle. - Mieliśmy pomysł i dotacja spadła nam jak z nieba - mówi Grzegorz Lipski, który z żoną od dwóch lat prowadzi hodowlę owadów będących pokarmem m.in. dla jaszczurek.\nW sumie z europejskiej kasy w perspektywie 2007-13 do miasta wpłynęło prawie 3,5 mld zł. - Te pieniądze dają Lublinowi podstawy do trwałego rozwoju. Infrastrukturalna masa krytyczna została już przekroczona, w kolejnych latach zrealizowane inwestycje, jak lotnisko czy drogi, zaczną procentować - m.in. nowymi miejscami pracy - ocenia prof. Zbigniew Pastuszak, dziekan Wydziału Ekonomicznego UMCS.\nNiektórzy eksperci są jednak innego zdania.\nUnia dała miliardy. A co nam to da?\nJedna z najdroższych inwestycji to budowa trasy S17 z obwodnicą Lublina, do której Unia Europejska dokłada 2,4 mld zł. Za dotacje powstaje też m.in. most na Wiśle w Kamieniu (dofinansowanie - 125 mln zł), stadion miejski w Lublinie (67 mln zł), regionalna sieć szerokopasmowa (dotacja: 266 mln zł), rowerowa "autostrada" Polski wschodniej (37 mln zł). Budowane są biogazownie, montowane solary na dachach domów. Dzięki europejskim środkom zmodernizowano Teatr Stary w Lublinie (18 mln zł), wybudowano kompleks sportowy w Parczewie (10 mln zł), powstało Wschodnie Centrum Architektury Politechniki Lubelskiej (28 mln zł), rozbudowano Szpitalny Oddział Ratunkowy przy lecznicy we Włodawie (8 mln zł).\nAle w całym regionie zrealizowano też tysiące drobniejszych projektów - np. w szkołach. Powstawały przedszkola, a przedsiębiorcy mogli się ubiegać o dotacje na rozbudowę firm czy nowy sprzęt. - Podpisaliśmy 2087 umów na kwotę dofinansowania 1,2 mld zł - mówi Radosław Tkaczyk, z-ca dyrektora Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości.\nSebastian Podstawka, który w Jastkowie prowadzi Regionalne Centrum Mikroorganizmów, do złożenia wniosku o dotację przygotowywał się prawie dwa lata.\n- Żeby spełnić wymagane kryteria, nie można przystąpić do konkursu z dnia na dzień - podkreśla. Jego firma produkuje probiotyki (zwane ProBio Emami), czyli ekologiczne preparaty oparte na kompozycjach mikroorganizmów, które mogą być wykorzystywane m.in. w rolnictwie, hodowli czy ochronie środowiska. Dotację zainwestował w budowę nowoczesnej wytwórni probiotyków. - Dzięki temu zwiększymy produkcję i zyski, utrzymując wysoką jakość naszych produktów, zaczniemy wytwarzać nowe preparaty i zatrudnimy dodatkowych pracowników - wylicza Podstawka.\nZdaniem części ekspertów, unijne pieniądze nie wpłynęły jednak znacząco na rozwój gospodarczy regionu. Dr Dominika Wojtowicz i Tomasz Kupiec w swoim raporcie oceniającym sposób wydawania europejskich dotacji na Lubelszczyźnie, zwracają uwagę, że większość środków wydano na projekty skoncentrowane na poprawie jakości życia mieszkańców (kanalizacja, wodociągi, domy kultury, baseny, świetlice), a nie takie, które procentują trwałym wzrostem gospodarczym. - Wzmocnienie gospodarek lokalnych powinno przekładać się na zwiększenie wpływów do budżetów samorządowych z udziału w podatku PIT i CIT, co nie ma miejsca - czytamy w raporcie.\nInaczej na sprawę patrzy prof. Zbigniew Pastuszak, dziekan Wydziału Ekonomicznego UMCS: - Wydatki na podnoszenie jakości życia mieszkańców także mogą stanowić istotny impuls rozwojowy. W krajach rozwiniętych 80 proc. PKB wytwarza sfera usług - podkreśla.\n- Zasypaliśmy dziurę cywilizacyjną w sensie infrastrukturalnym. Nasze przedsiębiorstwa już zrobiły skok, stały się bardziej konkurencyjne. Ale na większość efektów działania funduszy trzeba będzie jeszcze poczekać, plon będziemy zbierać przez najbliższe lata - przekonuje marszałek województwa Krzysztof Hetman.\nW latach 2014 - 20 pieniądze z UE mają być jednak wydawane inaczej. - Muszą być mocniej powiązane z tworzeniem miejsc pracy - zaznacza Hetman. Np. uczelnie mają już nie dostawać funduszy na aparaturę badawczą, jeśli nie udowodnią, że efekty pracy znajdą zastosowanie w gospodarce.\nUnijna perspektywa 2007 - 13 jutro się nie kończy. Pieniądze z tej puli będą wydawane i rozliczane do końca 2015 r. Z wyliczeń Urzędu Marszałkowskiego wynika, że do tego czasu do regionu wpłynie 20 mld zł z UE.\nDane w tekście ( także na stronie 1) pochodzą z raportu Stan Wdrażania Programów Operacyjnych w Województwie Lubelskim z 30 czerwca br. przygotowanego w Urzędzie Marszałkowskim.\nLublin i inne miasta\nod 2007 roku dostał na inwestycje około 1,2 miliarda zł.\nzrealizowało dotąd projekty, na które dostało 750 mln zł dofinansowania.\nod 2007 roku uzyskało 756 mln zł dotacji.\njon 30.12.2013 20:53:02\nKorwin Mikke ma rację obrzucając słowami niecenzuralnymi Unię !\ndać kasę na hodowle owadów dla jaszczurek to jest debilizm do en-tej potęgi\nrzyczliwy 30.12.2013 19:43:04\nCo za pedał z brudną dostał pieniądz na rzeźbienie w dosłownym głównie!!!\nTeż Polak 30.12.2013 14:20:28\nZgadzam się z Polakiem. Żuk powinien dalej sprawować funkcje prezydenta bo wychodzi mu to dość dobrze w przeciwieństwie do np: takiego A.Pruszkowskiego który tylko podróżował po całym świecie a w Lublinie bywał raz na miesiąc.\ntrachBum 30.12.2013 14:10:30\nPruszkowski planował własne podróże i szopkę dla plebsu. Nie pamiętasz ?\nPolak 30.12.2013 14:08:01\nWreszcie cholera nadrabiamy zaległości!!! Oby tylko Żuk rządził przez następną kadencję!!!\nbyły klient 30.12.2013 14:07:49\nNie polecam, no chyba że ktoś jest masochistą. Kompletny brak kompetencji, a ceny ho,ho.\nmoja opinia 30.12.2013 13:51:11\ngdyby nie fakt że mamy dobrego gospodarza to by się raczej nie udało tak efektywnie spożytkować pieniędzy z UE\nczytelnik 30.12.2013 13:32:36\na czy Lublin to jedyne miasto w lubelskim?w artykule jest mowa tylko o Lublinie czytaj ze zrozumieniem\nTelesfor(bez Teodora) 30.12.2013 13:11:46\nSerbki czy Serbowie tacy sprytni i sprawni w sprawianiu tak PRZYJEMNOSCI ?\nHmmmmmmm ale sie rozmarzyłeś musiał być ekscytujący full service.\ntrąba 30.12.2013 13:06:33\nSzopkę, z tym że jedna się spaliła.\nHenryk 30.12.2013 13:05:33\n"Zwłaszcza, że coraz więcej rodaków dostrzega jak\nzbrodniczym projektem jest UE".\nFakt, ostatni dostrzegł to kartofel.\nBrawo dla kartofla za czujność.\n2005-2007 30.12.2013 13:04:33\nNieBaran 30.12.2013 13:02:09\nNie czekaj Abramowice nadal otwarte. Antoni też tam będzie.\nRyympał 30.12.2013 13:00:17\nA ja tobie rycynę.\nGość 30.12.2013 12:53:17\nCałkowicie zgadzam się z internautą olo .NA ćzyje zlecenie zamykano zakłady w Lublinie T .z Polskiego rządu na polecenie Uni Europejskiej????.Pomyście o tz Dobrodziejach pożyczkowych a pózniej oddaż z nawiazką spacać będa pokolenia .Ile sklepów zniszcono a mowstały Markety z Niemioec i innych kraji gdzie płacą śmieszne podatki gdzie produkty są na półkach z poza granic Polski czyli po analizie to tylko 1 procent dostajemy ? zU>E


Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych – 1 marca 2019 – Zakliczyn ONLINE – Aktywna Gmina\nJesteś na: Strona główna / Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych – 1 marca 2019\nPrzysięgam być wierny Ojczyźnie mej …\nW najbliższy piątek i niedzielę (1 i 3 marca) w Zakliczynie odbędą się Powiatowe Obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Głównym wydarzeniem będzie uroczysta gala pt. “Przysięgam być wierny Ojczyźnie mej..” w miejscowej Szkole Podstawowej.\nW tym roku przypomniane i w szczególny sposób upamiętnione zostaną trzy postacie związane z ziemią tarnowską – płk Adam Boryczka ps. “Brona” z Wierzchosławic, kpt. Jan Dubaniowski ps. “Salwa”, który organizował partyzantkę w okolicach Zakliczyna i Jan Jandziś ps. “Sosna” z Jodłówki-Wałek.\n– Nasza gmina to ostoja patriotyzmu. Wywodzi się z niej wiele postaci, które bardzo dobrze zapisały się w historii Polski. Na terenie zakliczyńskiej gminy znajduje się wiele miejsc pamięci narodowej. Dbamy o nie i otaczamy je należytym szacunkiem – stwierdza Burmistrz Miasta i Gminy Zakliczyn Dawid Chrobak. – Serdecznie zapraszam w piątek i niedzielę do Zakliczyna. Program jest ciekawy i różnorodny, pozwalający na godne upamiętnienie żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego.\nW piątek o godz. 8.30 w Kościele parafialnym pw. św. Idziego w Zakliczynie odprawiona zostanie Msza Święta w intencji Ojczyzny i Żołnierzy Wyklętych. O godz. 9.30 odbędzie się ceremonia oficjalna przy mogile lokalnego bohatera kpt. Jana Dubaniowskiego na cmentarzu w Zakliczynie, a następnie w Szkole Podstawowej zaplanowano akademię w wykonaniu młodzieży szkolnej pt. “Przysięgali służyć wiernie … O rodzinie Niezłomnej opowieść”.\nW niedzielę na Rynku w Zakliczynie w godz. od 10 do 15 będzie można oglądać nowoczesne uzbrojenie produkowane przez Zakłady Mechaniczne w Tarnowie. Przewidziana jest Gra Miejska “Niepodległa w Zakliczynie”.\nPunktem kulminacyjnym będzie uroczysta gala, która rozpocznie się o godz. 15 w sali widowiskowo-sportowej Szkoły Podstawowej w Zakliczynie. W programie m.in. występ barda Lecha Makowieckiego, koncert pt. “Wyśpiewać wolność” w reżyserii Łukasza Lecha z udziałem artystów: Jakuba Oczkowskiego, Anny Lasoty i Macieja Niecia oraz prelekcja Kajetana Rajskiego pt. “Żołnierze Wyklęci – obrońcy wiary chrześcijańskiej”.\nWydarzeniem towarzyszącym Powiatowym Obchodom Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych będzie akcja pod hasłem “krew za krew”, która odbędzie się w Starostwie Powiatowym w Tarnowie 28 lutego.


Odprawa FlyDubai - forum Fly4free\nTemat postu: Odprawa FlyDubai\n#1 Wysłany: 14 Kwi 2015 16:48\nCzy jeśli nie odprawie się on line w flydubai a przyjdę na lotnisko tylko z numerem rezerwacji to czy naliczają za to jakieś kary ? jeśli tak to w jakiej kwocie ?\nTemat postu: Re: odprawa flydubai\n#2 Wysłany: 23 Paź 2016 18:20\nJak wyglądała odprawa na lotnisku? musiałeś coś płacić ?\n-- 23 Paź 2016 18:24 --\nMam wylot z Pragi i nie mogę znaleźć informacji na temat jakichś dodatkowych opłat, o ile są\nTemat postu: Re: FlyDubai - opłata za nieodprawienie się on-line ?\n#3 Wysłany: 23 Paź 2016 18:40\nLeciałem Flydubai do Kuwejtu z DWC w jakieś taniej taryfie promo (XI.2015), nie byłem odprawiony, normalnie podszedłem do odprawy na lotnisku, nic nie naliczyli.\n#4 Wysłany: 25 Kwi 2018 08:01\nWitam. Ile czasu przed wylotem mozna dokonac odprawy online w tej linii lotniczej ? Czy jeszcze cos oprocz odprawy jest wymagane ? dziekuje z gory za pomoc\n#5 Wysłany: 25 Kwi 2018 08:16\nYou can save time at the airport by checking-in online between 24 hours and 90 minutes before your flight.\n#6 Wysłany: 13 Maj 2018 12:08\nKilometry: 195 612\nFZ nie nalicza (póki co) dodatkowych pesos za odprawę gringos na lotnisku.\n#7 Wysłany: 14 Wrz 2018 08:24\nWitam. Mam pytanie ponieważ przy wyborze lotu do Dubaju jest opcja Pay to change czyli taka ze za kazda zmiane trzeba placic ale jest mozliwosc dokupu ekstra 20kg baggage allowance. CZy jest to tzn bagaz rejestrowany ?\nTemat postu: Flydubai odprawa\n#8 Wysłany: 31 Paź 2018 20:36\nRejestracja: 26 Paź 2018\nLecę do Dubaju 8 listopada, wracam 15 listopada. Jak wygląda odprawa linii lotniczych flydubai ?\nTemat postu: Re: Flydubai odprawa\n#9 Wysłany: 31 Paź 2018 20:38\n@Marcin199, a leciales kiedykolwiek samolotem i robiles odprawe online?\n#10 Wysłany: 31 Paź 2018 20:40\nTak leciałem, chodzi mi o to czy wygląda to tak samo jak w Wizzair (można zrobić odprawe w 2 strony ) czy odprawę z Dubaju do Krakowa muszę zrobić tam\n#11 Wysłany: 31 Paź 2018 20:42\nNie czytales w linku powyzej?\nOnline check-in is available between 24 hours and 90 minutes before the flight departure time.\n#12 Wysłany: 31 Paź 2018 22:17\nodpraw sie na lotnisku przeciez jest za free\n#13 Wysłany: 01 Lis 2018 15:22\na czy na lotach Flydubai z Krakowa do Dubaju mozna korzysstac z mobilnej karty pokładowej czy trzeba drukowac papier ? Przerabiał to ktos ?\n#14 Wysłany: 01 Lis 2018 15:27\nMobilna jest okej, przynajmniej byla w czerwcu\n#15 Wysłany: 18 Sty 2019 13:32\nSorry za pytanie ale robię to pierwszy raz- co masz na myśli "mobilna karta pokładowa" ? potwierdzenie wysłane na maila?\n#16 Wysłany: 24 Lut 2019 19:22\nJa takie potwierdzenie z maila miałam na telefonie i bylo ok.\n#17 Wysłany: 29 Lis 2019 18:29\nMam wylot w niedziele z Krakowa do Dubaju flydubai a pozniej na Malediwy przez Emirates. Probuje zrobic online check in poprzez strone Dubai, lecz nie widze zadnych opcji do wyboru\n#18 Wysłany: 29 Lis 2019 19:33\nA nie jest jeszcze za wcześnie? Ja mogłam się odprawić 24h przed. Dostałam od nich maila z przypomnieniem.\n#19 Wysłany: 29 Lis 2019 21:15\nBędę czekać w takim razie do jutra 12\n#20 Wysłany: 15 Gru 2019 03:47\n-- 15 Gru 2019 02:47 --\nI jakia byla przycyzny.Udalo sie rozwiazac problem? Mam dokladnie to samo a jutro lot.


MniuMniu - Kuchnia roślinna: WEGAŃSKIE MINI BANOFEE PIES Z MASŁEM ORZECHOWYM\nWEGAŃSKIE MINI BANOFEE PIES Z MASŁEM ORZECHOWYM\nBanan i masło orzechowe to dla mnie połączenie niemal idealne, a gdy do tego dochodzi bita śmietana kokosowa to już czysta rozpusta! W swojej wersji masę krówkową zamieniłam na mój ulubiony krem na bazie masła orzechowego, który komponuje się idealnie!!! Ten deser z pewnością nie należy do dietetycznych, ale czasem każdy musi zaszaleć, szczególnie jeśli jest ogromnym fanem bananów i masła orzechowego! Tym bardziej, że przygotowuje się ekspresowo i bardzo, bardzo łatwo.\n200g ulubionych ciasteczek\nbita śmietana kokosowa lub sojowa\nCiastka kruszymy i rozdrabniamy w malakserze na proszek, dodajemy masło orzechowe i wszystko miksujemy, stopniowo dodając wodę. Ostateczna konsystencja ciasta powinna być miękka, tak aby z łatwością dała się formować\nPowstałe ciasto dzielimy na sześć równych części i wypełniamy foremki do tartaletek. Nakłuwamy widelcem i pieczemy w 180C przez 15-20minut, do momentu aż ciasto się zarumieni. Wyciągamy z piekarnika i odstawiamy do zupełnego ostudzenia\nPrzygotowujemy krem. Masło orzechowe ucieramy wraz z cukrem, dodajemy stopniowo mleko lub wodę tak aby konsystencja kremu była gładka i płynna\nNa każdy spód tartaletki wykładamy kilka plasterków banana, następnie krem orzechowy oraz obfitą ilość śmietany kokosowej\nWierzch dekorujemy startą czekoladą, odrobiną kremu orzechowego i plasterkami banana. Tartaletki schładzamy w lodówce przez przynajmniej 2-3 godziny\nAnonimowy 7 marca 2016 11:52\nojej, cudo !!!\nDaria 7 marca 2016 12:26\nmoje ulubione smaki! bardzo często jadam, ale jeszcze nigdy w formie tak pięknego deseru :) wyglądają obłędnie! <3\nZiołami Malowane 7 marca 2016 12:47\nZakochałam się w tych tartaletkach, wyglądają uroczo! Uwielbiam połączenie bananów i masła orzechowego <3\nAnonimowy 7 marca 2016 12:54\npycha! mam pytanie odnosnie foremek, te sa chyba z wyjmowanym dnem prawda? jesli tak to gdzie takie dostane? Magda :)\nMniuMniu 7 marca 2016 13:01\nZgadza się ;) To foremki z Tchibo\nKinga 7 marca 2016 16:07\nJud 7 marca 2016 22:23\nJust Megik 17 stycznia 2017 20:45\nŚwietne tartaletki! Uwielbiam połączenie banana z orzechami :) Mam pytanie- jakie mleczko kokosowe polecasz? Kupiłam już 3 rodzaje, ale zazwyczaj jest bardziej szare w kolorze aniżeli białe i smak czasem przechodzi metalem, tzn. puszką.... Pozdrawiam, Meg.\nMniuMniu 17 stycznia 2017 22:03\nSzare mleczko kokosowe? trochę mnie przeraziłaś, nie spotkałam się jeszcze z takim egzemplarzem (musiało być coś nie tak z puszką). Ja kupuję mleko kokosowe w Lidlu (zielona puszka) i polecam, teraz akurat jest dostępne w tygodniu azjatyckim :)\nJust Megik 18 stycznia 2017 10:20\nPrzez szare mam na myśli, że nie jest takie klarowne i śnieżnobiałe, tak jak na przykład bita śmietana z mleczka kokosowego. Z Lidla już miałam i ten kolor nie był przyjemnie biały, ale może to moje "widzimisię" ;) Kupię jeszcze raz i zobaczę! Dzięki za odpowiedź :)\nBROKUŁY W WEGAŃSKIM SOSIE SEROWYM\nBAZYLIOWE WEGEBURGERY Z BIAŁEJ FASOLI


Pudzian zatańczy z gwiazdami, a nie na lodzie!\nWiadomości24 » Kultura » Kino i TV » Pudzian zatańczy z gwiazdami, a nie na lodzie!\nData dodania: 2008-01-04 07:42\nNajsilniejszy człowiek świata - Mariusz Pudzianowski - nie boi się nowych wyzwań. W poniedziałek 7 stycznia w siedzibie TVN podpisuje umowę na udział w VII edycji niezwykle popularnego programu "Taniec z gwiazdami".\nMiał pan zatańczyć w tym roku na lodzie, a nie na parkiecie. Skąd zatem ta nagła zmiana?\n- Jestem od lat związany z telewizją TVN, która pokazuje moje zmagania z najlepszymi strongmanami. Szefowie stacji uznali, że nie oddadzą mnie konkurencji, czyli telewizji publicznej i zaproponowali udział w programie "Taniec z gwiazdami".\n- Pomysł wydał mi się znakomity i kupiłem go natychmiast.\nCzekają pana ciężkie treningi pod okiem fachowca.\n- Pracy nigdy się nie bałem. Wiem doskonale, że tylko trening czyni mistrza.\n- Nie zadowalam się olimpijską maksymą: liczy się sam udział. Chcę walczyć o zwycięstwo!\nPan zwalisty, potężny chłop jest w stanie pokonać gibkie aktorki i piosenkarki?\n- A dlaczego nie. Skoro w amerykańskiej wersji programu dawał sobie radę mistrz pięści Evander Holyfield (występując z Polką Edytą Śliwińską - przyp. red.), dlaczego mnie nie miałoby się udać. Uważam, że jestem wysportowanym facetem. Uprawiałem karate, grałem w rugby, regularnie pływam, potrafię zrobić szpagat. Cały czas pracuję nie tylko nad siłą swoich mięśni, ale i nad ogólną sprawnością, która daje mi przewagę nad rywalami w pojedynkach siłaczy. Chcę swoje atuty teraz wykorzystać w tańcu.\nSłoń panu na ucho nie nadepnął?\n- Zrobiłem sobie taką małą przymiarkę do udziału w telewizyjnym show podczas sylwestra w prowadzonym przeze mnie domu weselnym w Białej Rawskiej. Podczas tańca nie deptałem partnerkom po palcach. Muszę jednak przyznać, że znacznie więcej czasu niż na taniec w sylwestrową noc poświęciłem na rozdawanie autografów i pozowanie do wspólnych zdjęć.\nNie zaniedba pan swoich podstawowych sportowych obowiązków?\n- Ależ skąd! Trening taneczny to będzie miły przerywnik w moich przygotowaniach do sezonu. Chcę być pierwszym w historii, który pięć razy zdobył miano najsilniejszego człowieka świata. Nie zamierzam też zawieść moich fanów podczas pierwszych tegorocznych zmagań siłaczy. Chcę wygrać lutowy łódzki Pojedynek Gigantów. Nie będzie jednak łatwo. Swój udział zapowiada bowiem czołówka amerykańskich strongmanów, która pała żądzą rewanżu za porażkę u siebie w ostatnich mistrzostwach świata. (pas)\nTagi: TVN taniec taniec z gwiazdami Mariusz Pudzianowski najsilniejszy biała rawska dom pudziana Dom pudziana\nNo to kurczę muszą wzmocnić parkiet :) Życzę powodzenia, on to nawet dwie partnerki na raz będzie mógł podrzucać:) pozdrawiam Pudziana !!!\nnews dnia :-/


Oddaj to co ci niepotrzebne. Możesz wesprzeć misje.\nJeżeli masz w domu makulaturę lub butelki PET możesz je wykorzystać wspierając misje. Tym razem pieniądze uzyskane ze zbiórki makulatury i PET będą przeznaczone na budowę kościoła i świetlicy w Tanzanii, którą prowadzi ks. Piotr Koszyk.\nKs. Koszyk pracuje od 1997r. na misjach w Tanzani. Niedawno był proboszczem w Milówce, gdzie po krótkim w niej pobycie wyjechał znów do Tanzanii. Obecne jego miejsce posługi misyjnej to parafia Mugeta w północnej Tanzanii.\nNa parkingu przed kościołem Przemienienia Pańskiego wystawiony jest kontener do którego można oddać makulaturę. Obok znajduje się również pojemnik na butelki PET.


TRALA - LALA\nponiedziałek, 23 listopada 2009 9:43\nKurde, mam już dość tych wszystkich historii o gównie. Może jednak zmienimy tytuł filmu na „Polska jest fajna" albo „Frapujące czasy", bo coś tu się zrobiło za gównianie?... Fakt, że mamy trochę czasu na przemyślenia. Nie mamy siana na większe sceny musicalowe, a film trzeba by skończyć do 2011 roku. Skoro pojawia się w nim temat polskiego futbolu oraz legendarnego Euro 2012, obrazek musi być na czasie i nie może być mowy o tzw. musztardzie po obiedzie.\nTymczasem w zeszły piątek wyszła płyta Transistorsów pt. „Bigos Heart". Jestem bardzo zadowolony z jej brzmienia (Piciu Pawlak) oraz layoutu (Jarek Świerczek). Sporo zajebistych ludzi włożyło w ten album mnóstwo ciężkiej pracy. Oprócz dwóch wyżej wymienionych oraz całego zespołu - chociażby Lechu Możdżer, który spędził u mnie w domu z tydzień, cierpliwie wbijając ślad po śladzie i nagrywając piękne sola... Grzesiu Halama, który przyleciał samolotem na jeden dzień, chory i na antybiotykach, tylko po to, żeby nagrać wokale do piosenki pt. „Posłuchaj, Siddhartho"... Wreszcie Kuba Staruszkiewicz, który przejął schedę po Jacku Olterze i na moich płytach celuje we wszelkich partiach perkusyjnych - rockowych, yassowych tudzież jazzowych.\nMam teraz chwilę czasu, żeby odsapnąć. Niedługą chwilę, bo już w przyszłym tygodniu gramy dwie sztuki z Yass Ensemble, a za dwa tygodnie - koncerty na Jazz Juniors i Jazz Jamboree z akustycznym składem Polish Jazz Ensemble. Grywam też domowe próby z nowym trio o nazwie Tymański Jazz Experience, które wejdzie do studia w połowie stycznia przyszłego roku. Trio opatrzyliśmy moim nazwiskiem dla celów komercyjnych, żeby nie musieć się przebijać z nową nazwą typu Jazzu Zazu. W istocie jest to tercet demokratyczny, w skład którego wchodzą znakomity saksofonista Irek Wojtczak oraz rzeczony Kubuś Staruszkiewicz (znani też jako wesołe duo sopockich biboszy)... Czuję, że wreszcie mam z kim konie kraść. Trawestując Marka Hłaskę: „Od dobrej wódki nie boli głowa, z dobrą kobietą nie boli życie, z dobrymi kumplami nie boli jazz". A pewnie sami wiecie, jak potrafi boleć.\nW przyszłym roku wejdziemy do studia z Polish Brass Ensemble i z TYE. Na styczeń-luty umówiłem się też na nagrywanie płyty z Robim Brylewskim - mowa o słynnej produkcji pt. „The King Is Back". W marcu mam (wraz z Marcinem Gałązką) współprodukować drugą solową płytę Romka Puchowskiego... Oj, będzie co robić. A teraz idę biegać po nocy, żeby mieć na to wszystko siłę... Bo chyba nie przypuszczacie, że czerpię energię z picia wódy, wciągania koksu i smażenia trawy.\nODRZUTY Z POLSKIEGO GÓWNA\nponiedziałek, 16 listopada 2009 10:13\nDwa lub trzy numery z „Polskiego Gówna" były niezłymi piosenkami politycznymi. Koniec końców, straciły rację bytu i nie pojawią się w filmie. Zajrzałem do swego pokaźnego zbiorku musicalowych (ok. 25 szlagwortów) i westchnąłem nad dwoma odrzutami. Oto pierwszy z nich:\nROMEK GIERTYCH ROCK\nkażdy dzieciak chciałby być\nSkywalkerem lub Batmanem\nShrekiem, Voldemortem lub\nktórymś z braci Mroczków\nkim chciał zostać Romek G.\nwiemy za to, kim jest dziś\nczarnym koniem opozycji\nRomku, przestań robić dym\nwszyscy wiemy, co ukrywasz w tyłku swym\nRomku, rozchmurz końską twarz\nkupę w dupie nosisz tak jak każdy z nas\nRomku, wyluzować czas\nspal garnitur, możesz zostać jednym z nas\nkażdy wierzył w jakiś cel\nmiał marzenia, aspiracje\nw międzyczasie stając się\nsztywnym, przemądrzałym głąbem\nco się stało z Romkiem G.\nto w istocie jego problem\nktóry stał się moim, gdy\nRomek zrobił bydło w rządzie\nwszyscy wiemy, co ukrywasz w tyłku swym... (itd.)\nW sumie nawet zabawne. Romku - mam nadzieję, że przeczytasz i uśmiejesz się niczym norka. Trzeba mieć poczucie humoru i dystans, kiedy się jest na świeczniku (ja się ciągle uczę).\nDrugi tekst był zadedykowany naszym niepokaźnym bohaterom narodowym. Też coś w nim jest, cholerka:\nwróg nigdy nie śpi, wróg ciągle czuwa, budując układ\nw twej kamienicy na drugim piętrze powstaje układ\nw twym miejscu pracy za przepierzeniem haniebny układ\nw telewizorze większość kanałów dotuje układ, układ\nnie będą nam mówić, że białe jest białe, a czarne jest czarne\nnie będą nam mówić, że małe jest małe, bo stanie się\nwielkie... i twarde\nnie będą nam wmawiać, że wolność to wolność, a wojna to wojna\nnie będą nam wmawiać, że prawda to prawda, a Polska to Polska\nwięc mówię do brata: „kwa-kwa, mój bracie, wytropmy układ"\nwięc mówię: „kwa-kwa, dziś podsłuchajmy i zdemaskujmy układ\ni zapełnijmy sądy, więzienia, by zdusić układ\nwprowadźmy neo-kwa-kwa-socjalizm, by zniszczyć układ, układ\nwielkie... i twarde (itd.)\nTo oczywiście tylko nędzne odrzuty. Jak wiemy, polityka starzeje się najszybciej; to, co śmieszyło wczoraj, dzisiaj nie robi wrażenia. Napisałem jeszcze piosenkę pt. „Ci Wtrętni Pederaści", którą miał w filmie śpiewać ekwiwalent Romka Giertycha, ale jej nie przytoczę - może jeszcze się przyda. I to tyle na dzisiaj. Życzę słonecznego weekendu.\nDO ADRIANA CHORĘBAŁY\nwtorek, 10 listopada 2009 19:57\nW najnowszej Machinie ukazała się recenzja nowej płyty Transistorsów pt. „Bigos Heart". Właściwie nie wypada mi o tym pisać, bo z pismakami - jak pouczał mnie wujek Ptaszyn Wróblewski - polemizować nie warto. To oni są od pisania, a my jesteśmy od grania. Gdyby mogli grać, graliby; jako że nie mogą, zajmują się wypisywaniem bzdur i perpetuowaniem arbitralnych andronów. Rozumiem też, że wraca do mnie karma recenzenta „Dziennika" - samemu zdarzyło mi się zjebać to i owo.\nA jednak recenzja autorstwa niejakiego Adriana Chorębały nie rozdrażniła mnie w związku z oceną ściśle muzyczną. Chorębała dał płycie trzy i pół gwiazdki i napisał, że jest nieźle. Napisał też, że drażni go polski-angielski Tymańskiego. Ciekawe, czemu go drażni - szlifuję swój angielski od 30 lat i po prostu dużo lepszy być nie może. To niewątpliwy upadek - wyjaśniać, że przecież studiowałem anglistykę, że większość książek czytam po angielsku, wreszcie że Amerykanie pytają mnie o to, ile lat spędziłem w Ameryce. Nie mam wielu hobby - nie znam się na samochodach i lutowaniu kabli. Jednakowoż znam się na dwóch rzeczach - na muzyce i języku angielskim. Skoro jednak znawcy tematu Adrianowi Chorębale nie podoba się mój English, odzywa się we mnie coś przekornego. Adrianie - mam wielką nadzieję, że jesteś nieślubnym synem Macieja Słomczyńskiego albo przynajmniej urodzonym w Londynie bilingwistą. Jeśli nie - masz problem. Chętnie wyzwałbym Cię na językoznawczy pojedynek wobec komisji British Council... Przy okazji zaprosiłbym też dobrego laryngologa i sprawdził Twój słuch. Pisz sobie o tym, że płyta Ci się nie podoba. Że jest retro i kiepsko brzmi. Że Tymański się starzeje i nie czuje polskiego rynku muzycznego. To wszystko pisać masz prawo - to Twoja licencia poetica pismaka. Ale jeśli masz pisać żywe bzdety na tematy, w których nie jesteś ekspertem - lepiej nie pisz w ogóle. W ten sposób bowiem dokładasz cegiełkę do muru powszechnej polskiej ignorancji, która stanowi o konsystencji tzw. „polskiego bagienka". Bagienka, w którym wszyscy się taplają, wzajem obrażając i umniejszając. Boć przecie nic dobrego w tym kraju powszechnej wtórności powstać nie może!\nTa płyta to ponad rok mojej ciężkiej pracy. Twoja recenzja to kwadrans pospiesznej pisaniny o niczym, co przypieczętowałeś demostracją swego dyletantyzmu. Zanim znowu wypiszesz jakieś piramidalne głupstwo i niesłusznym pseudo-argumentem dotkniesz kolejnego twórcę, przestrzegam Cię - jako kolega po fachu - doucz się i przedsiębierz ćwiczenia w recenzenckiej rzetelności. Niech Ci zadrży pióro, niech głowa zapełni się uczciwą refleksją. Pomyśl, zedytuj, może kogo podpytaj. Tylko o to Cię proszę - Ciebie i podobnych Tobie mądrali.\nLicznik odwiedzin: 2 944 266


Blog Czekolady: Seks w mniejszym mieście wtorek, 21 lipca 2015\nSeks w mniejszym mieście Co prawda nie mieszkam w Nowym Yorku i wolę pić wódkę z Coca Colą, niż Cosmopolitana, ale gdybym tylko przypadkiem znalazła się na Manhattanie i spotkała Carrie Bradshaw, z całą pewnością przegadałybyśmy razem całą noc.\nCo prawda nie mam burzy blond włosów i jestem nader szczęśliwą posiadaczką chomika, nie psa, ale jestem pewna, że stwarzając nas obie, Bóg używał tej samej (specyficznej...) mieszanki przypraw. Tylko jedno nas różni. Carrie zawsze bała się nadejścia takiego dnia, w którym skończy jej się limit na karcie kredytowej i nie kupi kolejnej pary szpilek. Tymczasem ja odwiecznie z trwogą myślałam o dniu, w którym skończą mi się randki i nie napisze już kolejnego wpisu na bloga. Jako że świat jest tak urządzony, że to czego najbardziej się boimy, prędzej czy później dopadnie nas i to w najmniej oczekiwanym momencie, również i mój lęk pewnego dnia postanowił się beztrosko zmaterializować. W bardzo apetycznej postaci. Pana B. Skończyły się randki, zaczął się związek. Nie trzeba być wybitnym znawcą spuścizny Nicolasa Sparksa, by wiedzieć, że na związku tematy do ciekawych opowieści się kończą... Przeciwnie, jest on wyśmienitą pożywką do pisania niestworzonych historii o latających kapciach, wojnach o pilota oraz wspólnym penetrowaniu kuchennej szafki w celu odnalezienia składników do zrobienia spaghetti. W czym więc problem?\nCóż, prawda jest taka, że móc nie zawsze idzie w parze z chcieć. Gdzieś pomiędzy jedną penetracją (szafki) a kolejną, uświadomiłam sobie, że robione przez nas spaghetti jest tak dobre, że nie chcę się już więcej dzielić nim z nikim innym. Co prawda, to brownie, nie spaghetti, ale przyznacie, że lepiej się prezentuje, niż to drugie... Zamiast pisać więc o tym jak Pan B. namiętnie wylizuje patelnię z resztek sosu, postanowiłam zanurzyć palec w cudzej zupie i pod lupę wziąć życie uczuciowe moich znajomych i przyjaciółek. W końcu ileż można pisać o sobie?! Co prawda, moje przyjaciółki, podobnie jak ja, nie mieszkają na Manhattanie, na spokojnych wiejskich włościach. Nie randkują z bajecznie bogatymi maklerami, ani nie uganiają się za niszowymi celebrytami. Ani nawet za karierą... Zasadniczo to jedyne, co ścigają to własne dzieci. Byłabym zapomniała, uprawiają też dziką gonitwę z czasem - by jakimś cudem w ciągu 24 godzin zdołać ugotować obiad, zapłacić rachunki, wyprać ubrania, by znowu załadować pralkę. W gąszczu trywialnych zajęć, znajdują jednak czas na pewne luksusowe przyjemności, takie jak babskie spotkania. I wtedy właśnie w towarzystwie bab, czekoladowych babeczek, lodów, popcornu i dużej ilości wina lub cydru, okazuje się, że mieszkanki małych miejscowości niewiele różnią się od tych z wielkich metropolii. Bez względu na to kim są, ile zarabiają, status matrymonialny oraz rozmiar biustonosza, wszystkie jesteśmy takie same. Bo tego samego pragniemy. Nowej pary szpilek? Świętego spokoju? Kremu usuwającego owłosienie na całe życie? Słodkości, które idą w cycki, nie biodra? Wyrwać i usidlić faceta?\nPhi. Gdyby sprawa była taka prosta... W dżungli relacji damsko-męskich nie trudno jest upolować smakowity kąsek. Ba, nie sztuką jest też go sobie oswoić. Istnieje wiele mniej lub jeszcze mniej moralnych sztuczek, by tego dokonać. Tymczasem chodzi o to, by faceta - choć ociupinkę - pojąć, zaakceptować i się z nim dogadać. Jak człowiek z człowiekiem. I możemy na ten temat gadać frenetycznie jak noc długa. I dzień też. Nie obgadywać samych facetów (czasem, owszem...), ale nasze relacje z ich udziałem. Ciekawe, bądź też należałoby powiedzieć raczej dziwne przypadki. Kłótnie. Zgody. Ciche dni. Rozczarowania. Wzloty. A więc i seks. Owszem - ponoć faceci mają obsesję na jego punkcie, ale to kobiety są dużo bardziej otwarte, by o nim wprost rozmawiać w towarzystwie, nie chichocząc nerwowo przy tym pod wąsem.\nCzy w efekcie tych rozmów został wynaleziony jedyny słuszny przepis na udany związek? Oczywiście, że nie! Bo też nie o to w tym wszystkim chodzi. Babskie spotkania to nie rodzaj niedzielnej szkółki albo spotkanie gospodyń koła wiejskiego. Babskie spotkania służą samym babom, a nie pustym ideom - dzięki nim wiem, że jestem w porządku, nawet jeśli czasem wydaje mi się, że stoję u progu popadnięcia w czyste szaleństwo i mieszczę się w normie, nawet jeśli mi wydaje się, iż tylko moment dzieli mnie od stania się wzorem wszystkich zołz. Jeśli one wszystkie też tak mają, to znaczy, że wszystko ze mną w porządku!\nA jeśli czuję się dobrze sama ze sobą, to nagle mija mi całe ochota na prowadzenie wielkich sporów. Zamiast tego wolę z czystym sumieniom oddać się brudnym myślom i uprawiać seks w mniejszy mieście. Autor:


skuteczna nauka - MumAssist.pl\nStrona główna » Blog » skuteczna nauka\nW tym tygodniu w ramach naszej wspólnej porannej kawy opowiadałam Wam o tym, czym jest efektywna nauka i czy warto się nią zainteresować. Z nagrania dowiesz się: Dlaczego nie umiemy się uczyć. Czy nauka musi być trudna i mozolna. Jak różni się moje spojrzenie na efektywną naukę, od spojrzenia typowego […]\nnauka Poranek z MumAssist\nEfektywna nauka. Z czym to się je?- Poranek z MumAssist


Żoneczka - niezwykła historia BDSM z domieszką Panty Pissing oraz ABDL.\nMaj 20, 2019, 19:00\nNie czytać nie skończyłem przez Bartee6\n[Dzisiaj o 12:41]\not co udalo sie przetluma... przez szmugglarz\n[Lipiec 21, 2018, 20:12]\nTo już dwa lata przez Manowar\n[Maj 11, 2018, 06:32]\nkomentujcie internauci przez mirus90\n[Kwiecień 10, 2018, 11:01]\nUżytkowników w sumie: 114\nWiadomości w sumie: 2100\nWątków w sumie: 206\nAutor Wątek: Żoneczka - niezwykła historia BDSM z domieszką Panty Pissing oraz ABDL. (Przeczytany 8932 razy)\nOdp: Żoneczka - niezwykła historia BDSM z domieszką Panty Pissing oraz ABDL.\n« Odpowiedź #30 dnia: Październik 03, 2017, 22:21 »\nCzytam, bo lubię. I oczywiście czytam bo czekam co będzie dalej.\n« Odpowiedź #31 dnia: Październik 03, 2017, 22:27 »\nOj będzie się dziać. Tylko jeszcze nie wiem kiedy. Ale obiecuję się postarać.\n« Odpowiedź #32 dnia: Październik 04, 2017, 22:10 »\nDla tych co nie lubią meczów: Jutro popołudniu kolejny odcinek "żoneczki" - będziecie mogli poświęcić kilka minut na lekturę.\nW tym czasie być może połowa Waszej rodziny będzie wrzeszczeć i krzyczeć na meczu Polaków \n« Odpowiedź #33 dnia: Październik 05, 2017, 12:24 »\nWcieraliśmy w Monikę puderek a ta nieświadoma czegokolwiek leżała jak kłoda.\nNa zmianę z Przemem posypywaliśmy ją i delikatnie masowaliśmy.\nTo nie był seks, lecz zwykła opieka, chcieliśmy przed zapięciem pieluchy porządnie zabezpieczyć Monikę przed odparzeniem, gdyby znowu nasikała do pampersa.\nW pewny momencie mój przyjaciel, głaszcząc jej pośladki, zauważył czerwone pręgi, które były efektem porannego lania.\n- Co ona ma na tyłeczku? Wygląda jakby ktoś... Czy ty...? - Urwał w pół zdania i spojrzał z niepokojem.\n- Nie będę ukrywał. - Usiadłem na łóżku. - Monika to czasami krnąbrna kobieta i nie do końca spełnia rolę grzecznej żony. Więc jestem zmuszony karać ją od czasu do czasu.. Właśnie dzisiaj dostała lekkie lanie. - Przyznałem szczerze.\n- Ty na serio?! - Spojrzał na mnie z niedowierzaniem.\n- Wiem! Z pewnością masz mnie za tyrana, ale...\n- Nie! - Zaśmiał się serdecznie. - Nie o to chodzi, Paweł. Tylko, że to aż dziwne...Znaczy się... Postępuję identycznie z Anką!\n- żartujesz? - Zgłupiałem dosłownie. - Wymierzasz jej kary?!\n- Oczywiście! To konieczne. Kobietę trzeba utemperować. Dlatego jak zobaczyłem pupę Moniki, to od razu zrozumiałem, że ją bijesz. A można wiedzieć czym?\n- No... Przeważnie paskiem. - Ciągle nie mogłem uwierzyć, że Przemo też musi przechodzić taką gehennę jak ja.\n- Pasek dobra rzecz. - Z miną znawcy pokiwał głową. - Jednak to nie zawsze wystarcza. Ja na przykład kupiłem zestaw. Takiego gotowca.\n- Co? Jaki zestaw?! - spytałem z ciekawością, ale w tym momencie Monika się poruszyła, rozchyliła uda i znowu trysnęła moczem. Tym razem Przemo nie miał szczęścia, jego nogawki były całe w plamach.\n- Psia krew! - Zakląłem.\n- Nie szkodzi! - Uniósł ręce. - Jutro Anka wypierze, nic się nie stało! To nasza wina, zamiast zapiąć jej pieluchę, to my tu sobie pogaduszki urządzamy! - Przemek odsunął się na bezpieczną odległość, gdy nagle usłyszeliśmy głos naszego kolegi, Marcina.\n- Halo? Jest tu kto? - Zawołał i bez pukania otwarł drzwi od sypialni mojej żony.\nWsunął głowę i jego oczom ukazała się nagusieńka Moniczka z podłożoną pod dupsko pieluchą dla dorosłych. Leżała na wznak głośno chrapiąc a my z Przemem staliśmy obok niej.\n- O! Przepraszam, przeszkodziłem?! - wytrzeszczył oczy jakby zobaczył coś dziwnego. - Coś się stało?!\n- Wszystko w porządku. - Zawołałem. - Musimy położyć spać moją żonę. Sam widziałeś, że była mocno wstawiona. Wejdź i zamknij drzwi. Gdzie dziewczyny? - spytałem, chcąc się upewnić, czy aby i one zaraz się nie pojawią. Co jak co, ale jeszcze by tego brakowało.\n- Plotkują zawzięcie o Bowie. Umarł niedawno, Asia była jego fanką, ma wszystkie płyty Davida. - Marcin zamknął drzwi od sypialni. - Mokra podłoga? - zauważył.\n- Niestety, Monia ciągle posikuje. A że wypiła tyle piwa, to sam rozumiesz... - Przemo wytłumaczył sytuację.\n- Od dawna tak ma? - Zainteresował się Marcin.\n- Właściwie to nie. Od jakiegoś czasu. Stąd te pieluchy. - Zrobiłem zatroskaną minę.\n- To może być infekcja układu moczowego. - Zawyrokował pan urolog, czyli Marcin, po czym zaproponował:\n- Jeśli pozwolisz, to ją zbadam?\n- Na oddziale u ciebie? Zapytam Monikę jak wytrzeźwieje - parsknąłem śmiechem, drapiąc się po brodzie.\n- Niekoniecznie, mogę tutaj. - Marcin wydawał się mówić poważnie. Po krótkiej konsternacji, spojrzałem na Przema.\n- Tutaj?! - Padło pytanie jak byśmy się umówili.\n- Oczywiście! żadnych zbędnych formalności, sami wiecie jakie są procedury w szpitalu, skierowanie od rodzinnego i takie tam... - Marcin zatoczył się mocno wstawiony i czknął. - Przepraszam!\nPodrapałem się po głowie. W sumie nie był to zły pomysł. Co prawda Monika była zdrowa jak ryba, sikanie przecież zmyśliłem, ale co szkodzi, jak ją zbada fachowiec?\n- W sumie? Czemu nie, skoro jest okazja? - Pomyślałem głośno.\nMarcin zatarł zawadiacko ręce. - Zaraz wrócę, chyba mam rękawiczki lateksowe w kurtce.\nGdy wyszedł spojrzeliśmy na leżącą i coraz głośniej chrapiącą Monię. Po chwili wrócił Marcin.\nRozpakował jednorazowe rękawiczki i naciągnął sprawnie na dłonie.\n- Chwyćcie ją za stopy, wyprostujcie jej nogi w kolanach i mocno rozchylcie uda. No, sami wiecie, musze się dostać do źródełka aby ją zbadać - zaśmiał się.\n- Chwilkę! - przerwałem. - Ale to nie ma być badanie ginekologiczne. Z tego co mi wiadomo, aby dostać się do cewki moczowej kobiety... - Nie dokończyłem, bo pan doktor mi przerwał.\n- Wszystko wiem, Pawełku! Ale takie badanie mógłbym wykonać tylko na oddziale, tutaj tylko zajrzymy, obejrzymy tak zwanym gołym okiem.\nPomyślałem, spojrzałem na Przema, ten wzdrygnął ramionami. Był informatykiem, więc nie mogłem oczekiwać porady. Machnąłem ręką.\n- święta racja, zbadać powierzchownie nie zaszkodzi! Działamy! - Klasnąłem w dłonie i pokazałem głową Przemowi, aby chwycił nogę Moniki.\nJa sam chwyciłem za drugą i wrota do raju otwarły się na badanie. Marcin lekko się zataczając, wyciągnął z kieszeni okulary i założył je na nos. Zbliżył się do waginy mojej żony i zaczął przyglądać.\nPotem wsunął jej palec a następnie drugi. Robił przy tym miny jakby odbierał poród świnki morskiej.\nMy staliśmy i nerwowo spoglądaliśmy - raz na szparkę mojej żony, raz na lekarza, czyli Marcina. Wszystko zależało od diagnozy.\nA Monika trochę się powierciła, dwa razy coś mruknęła i na nowo zaczęła chrapać niczym miś koala na drzewie.\nWreszcie Marcin, mocno spocony, wyciągnął palce z mojej żony, wyprostował się i rzekł nieco bełkotliwie:\n- Nic jej nie będzie! Wszystko gra, panowie.\n- Na pewno?! - Upewniłem się i położyliśmy nogi Moni na łóżku.\n- Jest być może jakaś infekcja, ale to drobiazg, zapiszę ci czopki dopochwowe - Marcin znowu czknął. - Przepraszam! Przed spaniem, przed założeniem pieluchy niech twoja żona wsadza sobie czopek...\n- Dziękuję! - Klepnąłem go po ramieniu. - To miło z twojej strony. Jestem coś winien? - spytałem w formie żartu i wszyscy w trójkę wybuchliśmy śmiechem. Chyba musieliśmy się głośno śmiać, bo usłyszeliśmy głosy dziewczyn za drzwiami.\n- Co wam panowie tak wesoło?\n- Już wracamy, chwileczkę! - Krzyknąłem i dałem znać chłopakom, aby poszli a ja ubiorę Monikę w pieluchy i piżamę.\nPół godziny później pożegnaliśmy się w radosnych nastrojach. Marcin i Przemo po raz setny stwierdzili, iż jestem "swój chłop", bowiem nie spodziewali się tylu atrakcji na urodzinach mojej żonki. Nie spytałem o jakie konkretnie atrakcje chodzi, ale czułem, że nie mieli na myśli tańców.\nUmówiłem się po cichu z Przemkiem, że jutro popołudniu, jak Monika będzie w pracy, wpadnie do mnie z flaszką i wyjaśni mi szczegółowo temat "zestawu do ćwiczeń", przy czym mrugnął.\nZapewniłem, że już się nie mogę doczekać. Wiadomo wszak, że chodziło nam o zestaw, który Przemo kupił do karcenia Ani, swojej żony. Umierałem z ciekawości w czym rzecz.\nGdy zamknąłem drzwi za goścmi, spojrzałem na zegarek, dochodziła północ.\nPostanowiłem wziąć prysznic, jednak najpierw zajrzałem do sypialni.\nMonisia obrócona tyłem słodko spała w swojej piżamce. Pielucha wystawała jej ze spodni. Uśmiechnąłem się i wyciągnąłem smartfona. Lubiłem uwieczniać takie słodkie widoki.\n« Odpowiedź #34 dnia: Październik 05, 2017, 17:22 »\nCzekam na kolejne, super!!\n« Odpowiedź #35 dnia: Październik 06, 2017, 20:10 »\nDziękuję, dziękuję! Już w niedzielę ukaże się 9 i ostatni odcinek 1 sezonu.\nA potem? Zacznę pisać dalej ☺\n« Odpowiedź #36 dnia: Październik 08, 2017, 16:08 »\nZ samego rana, gdy tylko otwarłem oczy, wsadziłem Monice rękę do pieluchy. Aż się skrzywiłem. Musiała spać kamiennym (chmielowym) snem, skoro tak się zlała? Przecież nigdy dotąd nie moczyła się w nocy!\nPoszedłem do kuchni, zaparzyłem dwie kawy, posmarowałem dżemem dwa tosty, jeden dla mnie, drugi oczywiście dla wspaniałej żony.\nGdy tylko się obudziła, spojrzała na mnie nieprzytomnym wzrokiem i szybko wyskoczyła z łóżka. Pobiegła do toalety. Wróciła po kwadransie bez pieluch, w samej piżamce.\n- Smacznego kochanie. Zjedz i wypij kawę bo zaraz będzie zimna - Podsunąłem jej talerz.\n- Kiedy oni wczoraj poszli? Niewiele pamiętam! - zachichotała.\n- Troszkę przesadziłaś, Monisiu. Film ci się urwał. Powiedziałaś wszystkim, że jesteś zmęczona i musisz się na chwilę położyć. Tyle cię widzieliśmy! - skłamałem.\n- Ojej... Muszę ich przeprosić. Namawiałeś mnie na to piwsko i zobacz czym się skończyło. Dobrze, że chociaż się przebrałam w piżamę! Ale tego akurat nie pamiętam - Znowu się zaśmiała.\n- A pamiętasz, jak cię przewinąłem w nocy? Byłaś zlana jak niemowlak, nie wstyd ci sikać przy gościach prosto w pieluchę?\n- Co? Ja? - Skrzywiła się. - No... Tak, pamiętam. Nie pozwoliłeś mi wyjść do łazienki, a ja już nie wytrzymałam i...\n- Wystarczy, nie musisz się tłumaczyć. W nocy też się zmoczyłaś. Wiesz, że będziesz musiała na stałe nosić pampersy? - spytałem z poważną miną.\n- Co?! Mowy nie ma! To był tylko epizod! - Fuknęła, odstawiła pusty kubek po kawie i poszła do łazienki wziąć prysznic.\nPrzeszło mi przez myśl, czy nie powinna przed pracą dostać lania, ale ostatecznie zrezygnowałem. Miała godzinę do wyjścia. O dziesiątej miała być w agencji reklamowej, nie chciałem jej bić, mogłaby się spóźnić. Ale nie miałem zamiaru tolerować jej fukania i stawiania się!\nJakoś musiałem jej pokazać, że każde nieposłuszeństwo będzie miało swoje konsekwencje. Wróciła z łazienki już ubrana, wyczesana i wypaćkana swoimi fluidami i szminkami.\nSpojrzała na mnie z rozbawieniem i uniosła spódniczkę ukazując czarne majtki pod szarymi rajstopami.\n- Nie założyłaś jednak pieluchy?\n- Oj kotecku! Kotecek się uparł na pieluchę, a przecież Monisia to już całkiem duża dziewczynka - Zakręciła tyłeczkiem i opuściła spódniczkę. Chciała mnie zaczarować?\n- Duża dziewczynka nie sika do majtek! Zwłaszcza w dniu swoich urodzin w salonie pełnym gości!\n- Spadaj! - Popukała się w czoło i odwróciła z zamiarem wyjścia z domu. To podziałało na mnie niczym przysłowiowa płachta na byka! Wyskoczyłem z pod kołdry i dopadłem ją niczym wygłodniała hiena na prerii.\n- Co robisz?! - Zdążyła krzyknąć zanim powaliłem ją na podłogę. Sprawnym ruchem uniosłem jej spódniczkę, opuściłem rajstopy i majtki. Niechcący rozerwałem rajstopy, ale miała ich jeszcze ponad tysiąc w komodzie.\n- Puszczaj! - Leżąc na brzuchu, zaczęła wierzgać nogami niczym nieokrzesane źrebię.\nZamachnąłem się i strzeliłem dwa razy w nagie, wypięte dupsko mojej żony.\n- Ała! AAAAAÂŁAAA! - Zaczęła wrzeszczeć i zasłaniać dłońmi swoje wypukłe skarby.\nLewą ręką podniosłem do góry jej dłonie, a prawą zacząłem bić każdy pośladek na zmianę. W kilka sekund pupcia Moniczki zrobiła się czerwona.\n- Boli! Za co? - Zaczęła chlipać.\nWstałem z niej i z dumą w głosie oświadczyłem:\n- To kara za słowo "spadaj" do swojego męża. A teraz podciągnij majteczki, zmień rajstopki i uciekaj do pracy. Jeśli za mocno cię zbiłem, to wybacz najdroższa. Człowiek nie zawsze panuje nad emocjami. Rozumiesz, prawda?\nMonika podniosła się z podłogi i z oczami pełnymi łez, masowała pośladki. Skinęła głową.\n- Prawda? Odpowiedz! - krzyknąłem.\n- TAK! PRAWDA! - też krzyknęła.\n- Co tak stoisz z gołą cipką? Podciągnij majtki!\nPosłusznie podciągnęła bieliznę. Zauważyła, że ma podarte rajstopy, zdjęła je, wyciągnęła z szuflady inne i wciągnęła na nogi.\n- Mogę już iść? - zapytała z markotną miną.\n- Oczywiście! Ale najpierw oczekuję jednego słowa!\n- Przepraszam? - Zrobiła podkówkę.\n- Idź już. Nie chcę abyś się spóźniła. Wróć zaraz po pracy, przygotuję dla ciebie jakąś smaczną kolację.\nMonika uśmiechnęła się trochę na siłę i zatrzasnęła za sobą drzwi.\nJa miałem dwa dni wolne, co uznałem za łaskę niebios.\nW samo południe zawitał Przemo. Wchodząc do mieszkania, wyciągnął z szelmowskim uśmiechem zza pazuchy połóweczkę białej czystej.\n- Musimy wyleczyć wczorajszego kaca! - Zarechotał i wręczył mi flaszkę.\n- święte słowa, królu złoty! - Mrugnąłem - Rozbieraj się i siadaj, nakryję do stołu!\nWyciągnąłem z lodówki słoik śledzi, kiszone ogórki i kilka kabanosów. Z szafki wyjąłem dwa kieliszki. Chuchnąłem na nie, wytarłem rękawem i postawiłem na stole.\n- Polej, towarzyszu niedoli! - Postawiłem gorzałkę.\nPrzemo polał i bez szemrania przechyliliśmy kieliszki. Obaj jak na zawołanie, otarliśmy usta i sięgneliśmy po ogórka. Chrupnąłem z radością.\n- To, co? Na drugą nóżkę? - zaśmiał się mój przyjaciel.\n- Dawaj! Nie ma na co czekać, bo wystygnie! - Zatarłem ręce. Przemo polał.\n- No to siup! - Tym razem zagryźliśmy rolmopsem prosto z octu, rozkosz dla podniebienia! Po wstępnej konsumpcji, przeszliśmy do konkretów.\n- Często karzesz Anię? - zapytałem.\n- W zasadzie nie, co dwa, trzy dni...\n- Nie, dlaczego? A jak inaczej? Kobietę trzeba kochać i szanować, Pawełku! Ale jak inaczej wychowasz żonę, jeśli będziesz pobłażliwy? Nie da się!\nTrudno było nie przyznać mu racji!\n- No, to fakt. - Przyznałem. - Ale co ona na to? A w ogóle to jak ją wychowujesz?\n- Polej, coś ci pokażę! - Pstryknął palcami i wyszedł do korytarza. Nalałem. Wrócił z neseserem, który postawił na stole i usiadł.\n- Zdrowie pań! - Zawyrokował i wypiliśmy. Zagryzłem kabanoskiem. - Co tam masz?\n- Chciałeś zobaczyć zestaw, o którym wczoraj wspomniałem? Oto on! Naciesz swój wzrok, kochaniutki!- Parsknął śmiechem i otwarł teczkę.\nMoim oczom ukazało się wiele cudeniek, które do tej pory widziałem ledwie na filmach porno o tematyce sado-macho!\n- To wszystko twoje?! - zagwizdałem z uznaniem. - Jasny gwint!\n- Bez tych wspaniałości, nigdy bym nie utemperował swojej Aneczki. To wręcz obowiązkowy zestaw dla każdego szanującego się męża. Po malutkim?\nPokiwałem głową i pokazałem ręką aby napełnił kieliszki. Sięgnąłem po dwie pary kajdanek obszytych różowym futerkiem. Wypiłem wódkę i zacząłem się z bliska przyglądać.\n- Po co dwie pary? - Zdziwiłem się.\n- Jak to? Jedna na nóżki, druga na rączki. Ale zobacz to! - Z pod dna teczki wyciągnął skórzany pejcz i jakiś dziwnie duży, różowy wibrator.\n- Uuuuu! - Zapiałem z zachwytu.\n- Wiesz jak wygląda śliczny tyłeczek Anusi po dziesięciu smagnięciach? Moja mała aż piszczy i błaga abym przestał! - Zatarł dłonie. - Wtedy daję jej wybór. Albo-albo!\n- Co to znaczy? - Zdziwiłem się.\n- To moja ulubiona zabawa. Zawsze wymyślam jakieś "albo-albo".\n- No na przykład, albo kolejne dziesięć batów na pupcię albo na moich oczach bawi się tym twardym, różowym cudeńkiem i w międzyczasie śpiewa hymn narodowy! - Postawił na stół wibrator.\n- I co robi?!\n- Przeważnie wybiera to drugie albo.\n- śpiewa Mazurka Dąbrowskiego i się masturbuje?! - Nie mogłem uwierzyć.\n- No nie zawsze mazurka. Czasami daję jej do wyboru inne albo.\nZatkało mnie po raz kolejny! Tyle razy się widywaliśmy, ale pojęcia nie miałem, że Przemo ma takie kłopoty ze swoją żoną!\n- A co na to wszystko Anka? - Sięgnąłem po kolejnego kabanosa. Mój apytyt zawsze wzrastał podczas takich dyskusji pełnych niespodzianek.\n- A co ma mówić? Cieszy się, że jestem na tyle łaskawy, iż nie karzę jej codziennie. Jest posłuszna jak aniołek, chodzi jak nakręcony zegarek z Genewy. - Parsknął śmiechem i wyciągnął pozostałe gadżety zestawu.\nMoim oczom ukazał się knebel do ust zapinany na pasku z tył głowy.\nJakieś dziwne metalowe kółeczko, nieznane mi zatyczki wielkości banana wykończone jakimś ogranicznikiem z lateksu, szelki parciane z regulacją długości i jakieś metalowe rurki.\n- Muszę się napić! - Stwierdziłem zgodnie z tym, co poczułem. Rozlałem resztę do kieliszków, nasza flaszeczka była pusta.\n- Do czego te kółka?\n- Wkładasz niegrzecznej dziewczynce do szeroko otwartej buzi i zapinasz z tyłu głowy! Nie zamknie ust, a co za tym idzie, nie będzie zanadto marudzić, co najwyżej będzie wydawać jakieś niezrozumiałe dźwięki, typu aaaaa.... yyyyy.... - Wybuchliśmy śmiechem. Gorzałka zrobiła swoje, śmialiśmy się do rozpuku.\n- A co zrobić, aby nie odpięła? No wiesz, jak się wkurzy...\n- Nie żartuj! Wtedy przecież wisi przywiązana kajdankami do tych metalowych rurek. Z kolei rurki zawsze mocuję u mnie w garażu, do sufitu. Macie garaż, nie miałbyś problemu! - Mrugnął do mnie i klepnął w ramię. Nieco już plątał mu się jezyk.\n- Wisi?! - Aż się zakrztusiłem! Nie miałem pojęcia, że Anka może wisieć skuta kajdankami i śpiewać hymny! To przekraczało moją wyobraźnię!\n- A te zatyczki? - Pokazałem na dziwne, duże korki.\n- Wkładasz żonie w odbyt albo w szparkę. Wiesz, jak coś przeskrobie. Musi z tym chodzić przez cały dzień, albo spać.\n- To musi być dla niej nieprzyjemne? - Zastanowiłem się.\n- No właśnie o to chodzi! Kara to kara, drogi przyjacielu. A co ty robisz z Moniczką? Tylko lanie paskiem i pielucha na dupsko?\n- No... tak to wygląda...\nPrzemysław Oprawca zaśmiał się i pokręcił z dezaprobatą głową. - Tak nigdy nie wychowasz kobitki! Kiedyś i ja miałem wątpliwości, ale w Esku je rozwiałem!\n- W czym?! - Nie załapałem.\n- Es-ku! To skrót. S-K. Spanking Club. Tam zakupiłem zestaw i dowiedziałem się jak traktować żonę, aby była posłuszna. To klub, w którym rozmawiamy o problemach małżeńskich! No powiedz sam. Czy Monika rozmawia przez telefon częściej niż raz dziennie? Chodzi o to jak jest z tobą w domu?\n- No jasne. Gada z koleżankami, z Twoją Anką, z siostrą, bratem... - Zacząłem wymieniać, ale przyjaciel powstrzymał mnie ruchem ręki.\n- Sam widzisz! A paznokcie? Maluje często? Ogląda seriale w telewizji?\n- Maluje codziennie. A filmy? Ciągle coś ogląda!\n- Ha! Sam widzisz! A zamiast paplać przez telefon, malować pazurki, gapić się w telewizor, co powinna robić? - Podniósł brwi w oczekiwaniu na odpowiedź.\n- Nie wiem? - Stwierdziłem, bo za bardzo faktycznie nie wiedziałem. Gorzałka stępiła mój umysł.\nPokręcił z dezaprobatą głową.\n- Jako przykładna żona, powinna prać, sprzątać, odkurzać, szykować posiłki, robić zakupy, planować wydatki, dbać o dzieci i robić wszystko aby mąż był zadowolonym mężem! - Wyliczył jednym tchem. - Zgadza się, Pawełciu?\nZamurowało mnie! No tak! Miał świętą rację! Dlaczego przez tyle lat na to nie wpadłem?!\nPostanowiłem wyciągnąć z barku jeszcze jedną flaszeczkę! Rozmowa rozwijała się we właściwym kierunku, wszak nie ma to jak rady bardziej doświadczonego przyjaciela!\n- Zaraz wrócę! - Stwierdziłem otępiały tym wszystkim co usłyszałem i poszedłem po gorzałę.\n« Odpowiedź #37 dnia: Październik 09, 2017, 16:28 »\n« Odpowiedź #38 dnia: Październik 09, 2017, 16:39 »\n« Odpowiedź #39 dnia: Październik 09, 2017, 17:13 »\nCo będzie dalej? Drugi sezon, ale póki co, wszystko jeszcze w głowie autora \n« Odpowiedź #40 dnia: Październik 11, 2017, 17:33 »\n« Odpowiedź #41 dnia: Październik 11, 2017, 18:46 »\nNo nie powiem, napisałem kolejny odcinek, ale przeleżał dwa dni, a wczoraj uznałem, że jest zbyt "płytki". Wiesz jak to jest, tekst musi się przegryźć. Muszę dopisać więcej pikanterii.\n« Odpowiedź #42 dnia: Październik 15, 2017, 11:46 »\nDzisiaj popołudniu wrzucę nowy odcinek "żoneczki". Mam nadzieję, że zostawicie jakiś komentarz, abym mógł wiedzieć czy idę w dobrym kierunku.\n« Odpowiedź #43 dnia: Październik 15, 2017, 14:46 »\nGdy wypiliśmy drugą flaszkę i Przemo zaczął w szczegółach opowiadać jakie wymierza kary swojej Ani zrobiło się naprawdę wesoło. Nie będę wam opisywał szczegółów ale musiałem przyznać, że mój kumpel miał w zanadrzu niesamowite pomysły.\nChichotałem jak głupi a Przemo zataczając się przy stole, pokazywał jakie pozy robi jego żona w chwilach tortur.\nDo tego robił takie miny, że wyglądał jak ropucha, której wsadzają kij w tyłek. Rechotaliśmy przy tym jakbyśmy się najarali trawki.\nGdy tak siedzieliśmy i rozprawialiśmy o problemach, jakie przysparzają nam żony, niepostrzeżenie wróciła z pracy Monisia.\n- Co tu się dzieje? - zapytała zaskoczona. - Jesteście pijani?!\n- Fija..ni? My? Apso..lutnie, Mo..niko - wybełkotał Przemo i zataczając się, wstał od stołu. - Na mne...na mnie.. już pora. Do zoaczenia Pałełku! - plątał mu się język, litr gorzałki zrobił swoje. Zabrał swoją walizkę z "narzędziami" i wyszedł.\n- A co ty taki rozbawiony? - spytała Monika, zdejmując płaszcz. - Nie mówiłeś, że będziesz miał gościa? Co tu taki bałagan?! Jak ty wyglądasz? - żona zaczęła zadawać niezrozumiałe pytania.\nNie mówiąc nic, wstałem od stołu i poszedłem do sypialni. Rzuciłem się na łóżko i nie wiedząc kiedy, zasnąłem.\nGdy się obudziłem była czwarta w nocy!\nObudził mnie dziwny chłód, który zacząłem odczuwać między nogami, śniło mi się, że leżę na OIOM-ie i jakaś pielęgniarka obkłada lodem mojego ptaka. Nagle sen się skończył i spocony usiadłem na łóżku.\nByłem tak oszołomiony, że nie miałem pojęcia co się dzieje.\nZacząłem wracać do rzeczywistości, przypomniało mi się, że zalaliśmy się z Przemem w trupa, potem wróciła Moniczka i... właśnie! Gdzie była Monika?!\nObok w łóżku jej nie było.\nPodniosłem się i nagle dotarło do mnie, że spałem w spodniach i koszuli!\nMało tego, chłód między nogami, który mnie zbudził nie był chłodem! Dotarło do mnie, że posikałem całe spodnie!\nZerwałem się jak oparzony i pobiegłem do łazienki, szybko wziąłem prysznic a mokre slipki i spodnie zamoczyłem razem z koszulą w wannie.\nOczywiście nie miałem najmniejszego zamiaru mówić komukolwiek o mojej pijańskiej wpadce. Zdarzyło się to po raz pierwszy.\nOkazało się, że Monika spała na dole w salonie gościnnym. Pewnie nie chciała spać obok zalanego w trupa, chrapiącego męża.\nWypiłem w kuchni szklankę wody od kiszonych ogórków i wróciłem do łóżka, zasnąłem.\nNazajutrz gdy się obudziłem zadzwonił do mnie prezes spółki, w której byłem dyrektorem rady nadzorczej.\nZaprosił mnie na wieczorne biznes party, czyli pokaz najnowszych nowinek technologicznych przy szampanie i szwedzkim stole.\nMiała się pojawić cała elita z naszej firmy, wraz z gośćmi z Niemiec, którzy mieli wykupić od nas część technologii, słowem duża kasa.\nChociaż miałem niemiłosiernego kaca, to obiecałem, że pojawię się z przyjemnością.\nOczywiście wraz z szacowną małżonką, jak poprosił mój szef.\nGdy tylko Monika wróciła z pracy, obwieściłem jej, że idziemy na wieczorny raut. Spojrzała na mnie podejrzanie.\n- Co się tak patrzysz dziwnie? - zmierzyłem ją wzrokiem.\n- Mam nadzieję, że nie każesz mi ubierać pampersów? - zapytała z nutką niepokoju w głosie.\n- Kochanie, nie żartuj! Masz mnie za idiotę? Urodziny to było coś innego, wtedy nasikałaś na podłogę i musiałem zareagować abyś sobie przy naszych przyjaciołach wstydu nie zrobiła. Dzisiaj ubierzesz coś innego. Elegancki kostium.\nMonika odetchnęła z wyraźną ulgą.\n- Założysz te obcisłe białe spodnie i króciutki biały żakiecik - Podszedłem do niej, odsunąłem włosy z ramion i pocałowałem w szyję.\nPrzy okazji włożyłem jej rękę pod spódniczkę i chwyciłem za cipkę. Zamknęła oczy i mruknęła w swoim stylu, co dobrze wróżyło na dalszą część dnia.\n- A jakie majteczki ma ubrać twoja Moniczka? - zapytała filuternie.\n- Koniecznie białe i bardzo skąpe... - Mrugnąłem do niej.\n- Idź, weź prysznic i się ubierz, ja założę garnitur, za godzinę zamówimy taksówkę.\nGdy Monisia brała prysznic, zadzwonił Przemo.\n- Co tam, kumplu, jak się czujesz? Masz kaca? - Usłyszałem tępy rechot. - Temperujesz swoją żonkę? - Zapytał po chwili.\n- Nie dzisiaj, Przemuś! Idziemy na małą firmową imprezkę. Nie miałem czasu myśleć o wychowywaniu żony - zaśmiałem się.\n- Popełniasz ogromny błąd! Musisz ją wychowywać w każdej możliwej sytuacji, inaczej wejdzie ci na głowę, Paweł!\n- Myślisz? - Zaskoczył mnie.\n- Oczywiście! Kobieta musi być posłuszna! Ciężko pracujesz, zarabiasz na rodzinę, a ona co? Maluje paznokcie i gada przez telefon. W między czasie udaje, że wychodzi do pracy, a tak naprawdę plotkuje z koleżankami i pije kawę w firmie, co to za praca?! - Usłyszałem zarzuty odnośnie Moniki. Odniosłem wrażenie, że Przemo ma rację.\n- Co proponujesz? - Zapytałem z ciekawością.\nPrzemo wyjaśnił mi jak się zabrać do wychowywania niepokornej żony. I to od zaraz, wykorzystując wyjście na firmowy raut. Muszę przyznać, że chłopak miał głowę na karku i zaimponował mi swoim pomysłem. Zaraz po skończonej rozmowie, postanowiłem zrealizować pomysł mojego przyjaciela.\nPlan nosił imię trytytka! Wiecie co to jest?\nNajzwyklejsza opaska zaciskowa z tworzywa sztucznego, składająca się z główki z zapadką i zębatej taśmy.\nTakie plastikowe kajdanki, które jak się założy i przeciągnie przez otworek, to już nie idzie ich odpiąć bez użycia nożyczek.\nże też na to wcześniej nie wpadłem, Przemo był genialny. Wyciągnąłem z szuflady mojego biurka trytytkę i schowałem do kieszeni spodni.\nWróciła Monika z łazienki.\nWyglądała niebiańsko. Czarne włosy do ramion, piękny makijaż i.. te nogi do samego nieba. Białe, obcisłe spodnie podkreślały okrągłe biodra i wrzynały się w jej małą cipeczkę, do tego czarna bluzeczka pod białym żakietem uwydatniała jędrne piersi.\nMiała czarne buty na wysokim obcasie, a gdy się obróciła, zauważyłem pod spodniami białe stringi. Słowem - dziewczę miód, malina!\nZwróciłem uwagę na najważniejsze.\nNie miała w szluwkach spodni paska, a to niweczyło mój plan. Poprosiłem aby założyła wąski paseczek. Tak aby podkreślić linię talii.\nNiechętnie ale poszła do garderoby i wróciła z założonym białym, skórzanym paseczkiem.\nZamówiliśmy taksówkę i pojechaliśmy do celu, zapowiadała się nudna impreza biznesowa, ale zakładałem, że dzięki Monice, może być całkiem przyjemnie.\n« Odpowiedź #44 dnia: Październik 15, 2017, 14:47 »\nI niespodzianka. Od ręki macie kolejny odcinek nowego sezonu.\nTzw. zadośćuczynienie za długie oczekiwanie 


Ptasie śpiewy letnią porą 2CD - porównaj ceny z Najtaniej.co\nNa pierwszej płycie odszukamy piękny koncert przyrody letnim rankiem w kompleksie leśno - jeziornym. Budzi się przyroda wraz ze śpiewem ptaków: bogatki, czapli siwej, dzięcioła pokaźnego, gajówki, grzywacza itp.W oddali odzywają się żurawie...\nNa drugiej płycie mamy odgłosy ptaków w rezerwacie przyrody: dzięcioły, zięby, kosy, rudziki. Odgłosy lesnego stawu wieczorem: zięba, kos, piecuszek, kukułka, którym wtórują żaby. Kolonia kormoranów na wyspie leśnego jeziora wraz z ziębą, piecuszkiem, gajówką, odgłosy czapli siwych. Solo kosa z żabami w tle zapada zmierzch...\nNajtaniej.co > Muzyka > Muzyka rozrywkowa > Muzyka relaksacyjna >\nPtasie śpiewy letnią porą 2CD\nCena od 16.56 zĹ\nRóżni Wykonawcy - Relaks Dla Mamy I Maluszka 2\n16.56 zł zobacz


Procenty zaszumiały w głowie | Magazyn Detektyw\nTo będzie drogie piwo. Najpierw zdemolował lokal, potem zaproponował policjantom 2 tysiące zł łapówki. Teraz grozi mu do 8 lat więzienia\nW niedzielny wieczór policjanci z siedleckiej komendy zatrzymali 38-latka, który zdemolował piwiarnię, a funkcjonariuszom za odstąpienie od czynności służbowych zaproponował 2 tys. zł łapówki. Teraz mężczyźnie grozi do 8 lat więzienia.\nPo zgłoszeniu właściciela jednego z lokali gastronomicznych w Siedlcach o awanturującym się agresywnym kliencie, oficer dyżurny siedleckiej komendy wysłał na miejsce policyjny patrol. Okazało się, że będący pod wpływem alkoholu mężczyzna nie chce opuścić piwiarni i zniszczył część wyposażenia. Interweniujących policjantów obrzucił wulgaryzmami.\nW trakcie zatrzymania awanturnika pojawił się jego kolega, który stanął w obronie zatrzymanego. Na miejscu interwencji pojawił się kolejny patrol policyjny i obaj mężczyźni zostali zatrzymani. Obaj mężczyźni byli agresywni.\nAwanturnicy kopali w radiowóz, pluli oraz grozili policjantom. Jeden z nich zaproponował policjantom 2 tys. zł łapówki za wypuszczenie. Obaj 38-latkowie zostali osadzeni w policyjnym areszcie. Wczoraj jeden z nich usłyszał zarzuty próby wręczenia korzyści majątkowej, znieważenia a także naruszenia nietykalności cielesnej policjantów, za co grozi mu do 8 lat więzienia.\nalhohol awantura pub Siedlce