Materiały do nauki o Polsce\nStrona główna EN UA BY PL\nGrupa: Polska w opracowaniach\nRepublika Białoruś jest państwem unitarnym, położonym w centrum Europy, ze stolicą w Mińsku, ma wspólną granicę z Polską, państwami nadbałtyckimi, Rosją, i Ukrainą. W skład Republiki wchodzi sześć obwodów (województw): mińskie, grodzieńskie, brzeskie, witebskie, homelskie i mohylewskie. Terytorium państwa wynosi 207 tysięcy kilometrów kwadratowych, 10 milionów ludności, z których większa część (70%) mieszka w miastach, z tego 2 miliony w samym Mińsku. Narodowościowy skład zgodnie z ostatnim spisem ludności z 1999 roku wygląda następująco: Białorusini 8.159 tys., Rosjanie 1.142 tys., Polacy 396 tys., (z tego w obwodzie grodzieńskim - 294 tysięcy), Ukraińcy 237 tys., Żydzi 28 tys., inne narodowości - 80 tys. Najwięcej procentowo Polaków mieszka w rejonie werenowskim - 83%. W swoim języku ojczystym na co dzień zgodnie z ostatnim spisem ludności rozmawia tylko 17 tys. Polaków, czyli 1,4%.\nZgodnie z Konstytucją Republiki języki rosyjski i białoruski uznane są za języki państwowe, co znaczy, że białoruski za milczącym przyzwoleniem promoskiewskich władz Białorusi jest dyskryminowany, podobnie jak język polski, ponieważ język mniejszości rosyjskiej zgodnie z prawem jest obowiązkowy dla wszystkich w szkolnej edukacji.\nTotalna rusyfikacja na przemian z sowietyzacją\nProces niszczenia polskości na Białorusi rozpoczął się, a właściwie został kontynuowany w okresie drugiej wojny światowej, od razu po wyjściu Niemców z Białorusi. W roli najbardziej zagorzałych kontynuatorów niszczenia polskości wystąpili P. Ponomarenko, pierwszy sekretarz KC KPB - twórca rozpoczętego w 1943 roku niszczenia oddziałów AK na Białorusi i były przedwojenny bojówkarz i działacz partyjny Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi S. Prytycki. Sprzyjała temu procesowi także rozpoczęta po wojnie repatriacja inteligencji, księży i najbardziej patriotycznie nastawionych Polaków do Polski i niekończące się, a wręcz odwrotnie, nabierające siłę represje związane z dalszą wywózką elementu polskiego na tereny północno-wschodnie ZSRR. W wielu jeszcze funkcjonujących polskich szkołach zaczęło brakować nauczycieli, którzy wcześniej zmuszeni byli repatriować się do Polski, czy wyjechać i kontynuować pracę nauczycielską na Litwie, gdzie w kwestii polskiej był względny spokój, a szkoły polskie mogły funkcjonować.\nMiejscowi Polacy w tym okresie nie wierzyli, że władza sowiecka na te ziemie przyszła na długo i że powrót Polski jest tylko kwestią czasu.\nTymczasem sprawnie działający aparat sowiecki w miejsce polskich szkół otwierał na krótko białoruskie, czym zyskiwał aprobatę miejscowej ludności białoruskiej, by później te szkoły przekształcić w szkoły rosyjskie. Do nowo otwieranych szkół rosyjskich sprowadzano nauczycieli ze wschodniej Białorusi i Rosji. Wszyscy oni należeli do partii lub komsomołu i bezgranicznie oddani byli władzy sowieckiej, natomiast zabrakło miejsca dla przedwojennych nauczycieli polskich.\nProces rusyfikacji był tak gwałtowny, że w pięć lat po wyzwoleniu Białorusi nie zostało ani jednej polskiej szkoły, ostatnią w Grodnie zamknięto w 1949 roku. Wszystko co było polskie czy miało o Polsce przypominać powinno było zginąć. Równolegle trwał proces zamykania kościołów i pozbawienia ludności polskiej opieki duszpasterskiej. Szkoła w rozumieniu władz sowieckich miała stać się kuźnią przygotowującą do wprowadzenia w dorosłe życie Polaków zrusyfikowanych, zsowietyzowanych, pozbawionych znajomości języka ojczystego, kultury i historii polskiej, oddanych władzy sowieckiej, gotowych walczyć o jej ideały i z pogardą ustosunkowanych do wszystkiego co polskie, przy braku godnego stosunku w tej sprawie do swoich rodziców i dziadków, pielęgnujących wbrew propagandzie i naciskom sowieckim swój język ojczysty i kulturę.\nNauczyciele mieli obowiązek prowadzenia pracy ideologicznej także wśród rodziców, by zmusić ich do zaprzestania używania na co dzień w domu języka polskiego, co miało być główną przeszkodą w opanowaniu przez dzieci języka rosyjskiego i pozbawienia ich możliwości dostania się na studia wyższe i wyjścia na ludzi.\nSowietyzacja dzieci była drobiazgowo przemyślana przez władze. Zgodnie z planem wszystkie dzieci miały przymusowo przejść przez działalność w organizacjach pionierskich i komsomolskich. Mimo że wielu rodziców było przeciwnych należeniu ich dzieci do tych organizacji i nie wyrażało na to zgody, to i tak szkoła nie brała tego pod uwagę, a dzieci przymusowo zapisywano do tych organizacji. W ten sposób zmuszane były przez szkołę do życia w kłamstwie, ponieważ fakt przynależności do organizacji musiały ukrywać przed rodzicami.\nPo śmierci Stalina powstała możliwość przywrócić na Białorusi funkcjonowania szkół polskich i nauki języka, na co zezwalało Rozporządzenie Ministerstwa Oświaty ZSRR z 1956 roku (na które trafiłem pod koniec lat osiemdziesiątych). Na jego podstawie mniejszości narodowe zamieszkujące republiki sowieckie mogły uczyć się swojego języka ojczystego zamiast języka republiki. Nie wiem, dlaczego wtedy Polacy z tej możliwości nie skorzystali. Mogę się tylko domyślać, że władze nigdy tego dokumentu nie ujawniły.\nW 1985 roku w ZSRR rozpoczęła się gorbaczowska przebudowa, która stworzyła szanse Polakom do rozpoczęcia zmagania z władzami o nasze odrodzenie narodowe.\nJednak długoletnia polityka rusyfikacji na przemian z sowietyzacją okazała się niestety zbyt owocna. Nie było zrywu, który pozwoliłby Polakom utworzyć swoją organizację społeczną i chociaż częściowo odzyskać szkolnictwo polskie. Były natomiast próby wprowadzenia języka polskiego w 1988 roku do nauczania w szkołach rosyjskich, rozpoczęte jeszcze w 1987 roku, które mimo oporu władz zostały uwieńczone sukcesem.\nRozpoczynając wtedy proces wprowadzenia języka polskiego do szkół nigdy nie przyszło nam do głowy, że trzeba równolegle zaczynać tworzyć polską organizację społeczną, która zaczęłaby walczyć o nasze interesy. W 1988 roku M. Gorbaczow miał pojechać z wizytą do Polski. Prawdopodobnie w związku z tym Moskwa zmusiła władze białoruskie w Grodnie do zainspirowania powstania tak zwanej sekcji polskiej przy Towarzystwie Przyjaźni Radziecko-Polskiej w celu pokazania towarzyszom w Warszawie, że Polacy na Białorusi wcale nie są dyskryminowani, a wręcz przeciwnie - dzięki przebudowie mają stworzone warunki dla swojego odrodzenia narodowego. Wyznaczeni przez władze sowieccy Polacy nie zdołali jednak w terminie tego zadania zrealizować i planowana przez władze sekcja polska przed wizytą Gorbaczowa w Polsce mimo wszystko nie powstała.\nInicjatywa władz została przechwycona przez grupę patriotycznie nastawionych Polaków w Grodnie, którzy 10 sierpnia 1988 roku założyli wbrew tymże władzom Polskie Kulturalno-Oświatowe Stowarzyszenie im. Adama Mickiewicza na Grodzieńszczyźnie. Stowarzyszenie od razu za główny swój cel obrało odrodzenie na Białorusi szkolnictwa polskiego, kultury i polskojęzycznej prasy - co zostało oświadczone w pierwszych rozmowach oficjalnych w grodzieńskim Obwodowym Komitecie KPZR, wywołując niezadowolenie. Od tej chwili Polacy na Białorusi rozpoczęli proces swojego odrodzenia narodowego.\nKiedy w 1988 roku po raz pierwszy w ZSRR pojawiła się możliwość wyjazdu licznej grupy Polaków z Litwy na studia do Polski, nie byliśmy na to przygotowani i nie mogliśmy być partnerami dla strony polskiej. A jednak na początku 1989 roku Konsulat Generalny PRL w Mińsku zaproponował Stowarzyszeniu przeprowadzenie rekrutacji wśród młodzieży polskiej i wytypowanie 40 osób na studia. Nie było wówczas żadnego porozumienia ani pomiędzy rządami PRL i ZSRR, ani pomiędzy Konsulatem i władzami centralnymi w Mińsku. Myśmy też nie mieli tej propozycji na piśmie. Konsulat poprosił, aby do komisji rekrutacyjnej został wprowadzony ktoś ze strony władz. Gdy przedstawiłem sprawę wyjazdu młodzieży polskiej na studia władzom oświatowym w Grodnie, ich oburzeniu nie było granic. Potraktowały to jako kolejną ingerencję Polski w sprawy wewnętrzne ZSRR i powiedziały, że nikogo do Polski nie wypuszczą. Nie była to z ich strony groźba bez pokrycia. Los każdego obywatela ZSRR był wtedy wyłącznie w ich rękach. Żaden z nas nie miał swobody wyjazdu za granicę. Paszport zagraniczny można było dostać w milicji tylko za zezwoleniem władz. Więc podjęliśmy decyzję, że musimy siłą wymusić na władzach pozytywną decyzję. Strona polska po nieudanych niestety pertraktacjach z władzami białoruskimi również na to liczyła.\nW drugiej połowie lutego zawiadomiłem władze oświatowe w Grodnie, że będziemy prowadzić rekrutację młodzieży na studia i poprosiłem o wydelegowanie swojego przedstawiciela do wspólnej komisji. Mimo wszystko przedstawiciel został wyznaczony. Spośród dość licznej grupy młodzieży polskiej wybraliśmy 40 osób. Obecność przedstawiciela władz w komisji rekrutacyjnej pozwalała spodziewać się, że w przyszłości można będzie nazwać tę akcję wspólną i wykorzystać w walce przeciwko tymże władzom.\nNie mając żadnych dokumentów dotyczących studiów w Polsce i poparcia władz białoruskich, podjęliśmy walkę o prawo naszej młodzieży do uzyskania wykształcenia w Polsce. Po dziewięciomiesięcznych bojach, moich telefonach do KC KPZR w Moskwie, po niezliczonych spotkaniach z władzami w Grodnie i Mińsku, po dobrze zorganizowanych protestach, władze w końcu się ugięły i młodzież nasza pierwszy raz po wojnie wyjechała na studia do Polski. To było zarazem nasze pierwsze zwycięstwo w walce z władzami, które otworzyło dla młodzieży Polskę i utwierdziło w przekonaniu, że stanowimy siłę, z którą władza już nie może się nie liczyć.\nKonsekwentne burzenie oporu władz w odrodzeniu polskości\nPo utworzeniu PSKO im. Adama Mickiewicza, które w 1990 roku zostało przekształcone w Związek Polaków na Białorusi (ZPB) ani na chwilę nie zaprzestaliśmy walki o otwarcie polskich szkół na Białorusi, uważając ten cel za główny w naszym działaniu. Kiedy zorientowaliśmy się, że same prośby do władz zostają przez nie lekceważone, postanowiliśmy przejść do czynnych akcji protestacyjnych.\n30 września 1990 roku ZPB zorganizowało wiec protestacyjny z żądaniem do władz otwarcia polskich szkół na Białorusi, w tym i w Grodnie. Po raz pierwszy nasze żądania poparły na tym wiecu także białoruskie partie polityczne i organizacje pozarządowe. Wiec pokazał władzom, że dla osiągnięcia celu Polacy potrafią zbudować szeroką koalicję i że wcześniejsze próby przeciwstawienia sobie Polaków i Białorusinów nie powiodły się.\nNasz protest głośnym echem odbił się na Białorusi i w Polsce. Władze zmuszone były usiąść z nami przy wspólnym stole do rozmów, w rezultacie których dostaliśmy pozwolenie na utworzenie w ośmiu szkołach Grodna pierwszych klas z polskim językiem wykładowym, stanowiących zalążek dla przyszłej polskiej szkoły w Grodnie.\nNa działalność zawodową\nW odróżnieniu od Litwy, gdzie zawsze funkcjonowało szkolnictwo polskie, my na Białorusi dopiero zaczynaliśmy je odbudowywać. Działając okazyjnie przy braku czasu i fachowców nie można było tak ważnego zadania realizować. W przejściu na działalność zawodową pomogła nam pomoc finansowa otrzymana od Aleksandra Gudzowatego z Warszawy, dzięki której przy Zarządzie Głównym ZPB powołaliśmy wydział oświaty, mający za zadanie doprowadzić do założenia pierwszych polskich klas w Grodnie, a w terenie zorganizować wprowadzenie polskiego do szkół rosyjskich i białoruskich. Zaczęliśmy wówczas regularnie wydawać gazetę "Głos znad Niemna". W 1991 roku z wielkim trudem udało się założyć cztery klasy z polskim językiem wykładowym, a nie osiem, jak planowaliśmy, i zaprosić z Polski nauczycielki. W 2002 roku młodzież zdała maturę w polskiej szkole w Grodnie.\nSłusznie obrana strategia\nObrana od początku naszej działalności strategia współpracy z szerokim spektrum białoruskich organizacji demokratycznych i partii politycznych zaczęła wreszcie przynosić owoce. Do sprawowania władzy na Białorusi doszły siły z kręgów demokratycznych, które w naszej działalności nie dostrzegały niczego, co mogłoby zaszkodzić w odrodzeniu niezależnej Białorusi, a wręcz przeciwnie - chcąc wyglądać nowocześnie, zaczęły nam bardziej pomagać.\nW 1992 roku delegacja ZPB została przyjęta i wysłuchana przez Stanisława Szuszkiewicza, sprawującego wówczas funkcję głowy państwa białoruskiego. Następnie, 23 czerwca 1992 roku, został podpisany Traktat między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Białoruś "O dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy", który obowiązuje od 30 marca 1993 roku. W 1994 roku siedzibę ZG ZPB odwiedził premier Białorusi Wiaczesław Kiebicz wraz z ministrem oświaty i przewodniczącym państwowego komitetu ds. druku. Podczas tego spotkania zapadła decyzja polityczna, zgodnie z którą dostaliśmy pozwolenie na budowę polskich szkół w Grodnie i Wołkowysku, a premier zobowiązał się, że jego rząd wybuduje drugą polską szkołę w Grodnie ze środków budżetowych państwa białoruskiego.\nAutorytet ZPB rósł. Nie było polityka czy znanego działacza społecznego, który będąc w Grodnie by nas nie odwiedził. Prowadzona w 1994 roku prezydencka kampania wyborcza pokazała, że wszyscy kandydaci ubiegający się o fotel prezydenta (łącznie z Łukaszenką) liczyli się z nami, zabiegali o względy Związku Polaków na Białorusi, odwiedzili naszą siedzibę i przeprowadzili z nami rozmowy.\nPolityczne zmiany na Białorusi\nW lipcu 1994 roku na Białorusi w wyborach prezydenckich zwyciężył były przewodniczący kołchozu Aleksander Łukaszenka, zwolennik odbudowy Związku Sowieckiego i prorosyjsko nastawiony polityk, pogardliwie traktujący kulturę i język białoruski. Poważnym niebezpieczeństwem dla polskiego odrodzenia było otoczenie prezydenta, w którym znalazło się wielu Rosjan, podobnie jak on lekceważących inne kultury i języki.\nNaszą działalność komplikował mocno fakt, że Łukaszenka zaczął odwoływać dotychczasowych wojewodów i prezydentów miast, przez co ZPB stracił urzędników, z którymi miał już wypracowane kontakty i porozumienie co do naszej działalności. Obawiałem się wówczas, by nasze poprzednie ustalenia z rządem i władzami lokalnymi nie zostały przez nowe władze białoruskie zakwestionowane. Dlatego od razu po tych zmianach zaczęliśmy odbudowywać kontakty z nowo mianowanymi urzędnikami. Nie było to jednak łatwe zadanie.\nZrusyfikowani i wynarodowieni urzędnicy białoruscy nie mogli być życzliwi Polakom. Każde takie spotkanie utwierdzało mnie w przekonaniu, że nie będzie łatwo nawet zrealizować ustalenia z poprzednim rządem. Na jednym z takich spotkań w Radzie Ministrów ówczesny wicepremier W. Zamietalin, Rosjanin i były pułkownik rosyjski, w dyskusji na temat otwarcia polskich szkół na Białorusi kategorycznie stwierdził, że takowych nie będzie, tak samo jak nie będzie i szkół białoruskich, bo wszyscy obywatele Białorusi rozmawiają po rosyjsku. Brałem także udział w trzech spotkaniach z prezydentem Łukaszenką, w trakcie których przekonałem się, że wcale nie jest życzliwie nastawiony do naszych potrzeb narodowych. Aby mimo wszystko doprowadzić do budowy i otwarcia polskich szkół na Białorusi musieliśmy udowodnić władzom, że jesteśmy zdecydowani walczyć o nasze interesy narodowe i mamy w tej sprawie poparcie białoruskich organizacji demokratycznych i partii politycznych. Przyznać trzeba, że postawiony wtedy cel został przez Związek w większości osiągnięty, co było potwierdzeniem na to, że jesteśmy liczącą się siłą na Białorusi, która potrafi w tak skomplikowanej sytuacji politycznej realizować swoje zadania statutowe.\nOtwarcie polskich szkół na Białorusi\nPierwsza polska szkoła na Białorusi została uroczyście otwarta w Grodnie 21 września 1996 roku w obecności premiera rządu białoruskiego M. Czyhira oraz premiera Polski W. Cimoszewicza. Uroczystość ta była uwieńczeniem ośmiu lat walki o uznanie naszego prawa do kształcenia dzieci w języku ojczystym. Udało się nam związać nić polskiego szkolnictwa na tych ziemiach dramatycznie przerwaną w okresie terroru stalinowskiego. Kończyła się długa, trwająca od czterdziestu ośmiu lat przerwa w działalności szkoły polskiej na Białorusi. Ta szkoła jest w naszym odczuciu symbolicznym pomnikiem, wzniesionym przez współczesne pokolenie tym wszystkim rodakom, którzy za czasów represji stalinowskich i rządów sowieckich byli poniżani, prześladowani, zsyłani na Syberię i do Kazachstanu, mordowani za to, że byli Polakami.\nDo budowy i otwarcia szkoły mogło dojść dzięki prawidłowo wybranej przez władze Związku strategii i taktyce działań. Pozwoliło nam to pozyskać dla naszej idei władze obwodowe, na czele z wojewodą Siemionem Domaszem i prezydentem miasta Henrykiem Krupienką. Udało się przekonać do tej idei rodziców, którzy pragnęli, aby w odróżnieniu od nich ich dzieci mogły się uczyć po polsku. Otrzymaliśmy poparcie Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" na czele z jej prezesem prof. Andrzejem Stelmachowskim. Mieliśmy wyczucie, kiedy trzeba wywrzeć nacisk na władze i przeprowadzić wiec czy wystawić pikietę przed urzędem obwodowym, a nawet Parlamentem Białoruskim. Zwolennikami naszej idei uczyniliśmy także Białorusinów - czołowych działaczy białoruskich organizacji demokratycznych oraz wielu parlamentarzystów. Gdyby zabrakło jednego z tych czynników, bez wątpienia można powiedzieć, że do otwarcia szkoły nigdy by nie doszło.\nWracając pamięcią do początku naszej działalności, stwierdzam, że nie brakowało również osób, które nie wierzyły, że można będzie odrodzić polską szkołę.\nSzkoda, że uroczystość otwarcia szkoły nie stała się czymś nadzwyczajnym. Nie wiem dlaczego, ale nie miałem wówczas odczucia, że wszyscy wraz z otwarciem szkoły wchodzimy do historii, brakowało podniosłego nastroju świątecznego. Byłem trochę zawiedziony, że święto otwarcia szkoły, tak długo oczekiwanej przez kilka pokoleń Polaków, dla wielu z nich świętem się nie stało. Wielu tysięcy Polaków na tamtej uroczystości zabrakło. Nie potrafiliśmy udowodnić samym sobie i władzom, jak bardzo nam zależy na szkołach polskich. Nie zamanifestowaliśmy naszej jedności, nie pokazali, że należymy do wielkiego narodu, wielkiej kultury, że nasze problemy narodowościowe muszą być brane pod uwagę w państwie białoruskim.\nKilka przemówień naszych zacnych gości z Polski zarówno na uroczystości otwarcia, jak i podczas bankietu zawierało, niestety, kwestie chybione pod względem politycznym, co zmobilizowało później władze do jeszcze większego oporu i sprzeciwu wobec otwarcia następnych szkół polskich. Szkoda, że ci politycy kierowali się bardziej uczuciami ludzkimi niż interesami Polaków na Białorusi.\n2 października 1999 roku w Wołkowysku uroczyście została otwarta druga polska szkoła na Białorusi. Zawsze, kiedy powstają tak wielkie inwestycje, nie brakuje ludzi wątpiących w ich sens. Dlatego zawsze ceniliśmy sobie to, że prezes Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" prof. A. Stelmachowski nie dość, że nie wątpił w realizację owego przedsięwzięcia, ale jeszcze potrafił przekonać niedowiarków. Podczas otwarcia szkoły w Wołkowysku dużo mówiło się o zasługach tych, którzy w jakiś sposób przyczynili się do jej powstania, ale zbyt mało mówiło się o roli, jaką w tym całym przedsięwzięciu odegrał ZPB.\nOtóż, gdyby nie Związek Polaków na Białorusi, gdyby nie prezes oddziału ZPB w Wołkowysku Anna Sadowska, która potrafiła zmobilizować Polaków do oddania swoich dzieci do klas z polskim językiem wykładowym i tym samym założyła fundamenty przyszłej polskiej szkoły, gdyby nie konsekwentnie prowadzona przez ZPB polityka oświatowa skierowana na uzyskanie od władz pozwolenia politycznego na budowę szkół polskich na Białorusi, to te miliony dolarów amerykańskich byłyby bezużyteczne. O tym nie można nie pamiętać. Ta szkoła to kolejne zwycięstwo Związku Polaków na Białorusi i jego sympatyków w walce o odrodzenie szkolnictwa polskiego na Białorusi.\nTrzecią szkołą, która miała powstać na Białorusi powinna była być polska szkoła w Nowogródku. W tym mieście dzięki prężnej pracy naszego oddziału ZPB działały klasy z polskim językiem wykładowym, które wbrew oporowi władz nowogródzkich utworzyła prezes Zofia Boradyn. Praktycznie mieliśmy już wszystko z merem Nowogródka ustalone i w 1997 roku miała zostać podpisana umowa w sprawie budowy szkoły. Niestety, na krótko przed wyznaczonym terminem mer został odwołany, a jego następca był wrogo nastawiony do naszej idei.\nJestem przekonany, że właśnie wtedy władze białoruskie postanowiły przerwać nasze nabierające tempa starania o otwieranie kolejnych polskich szkół na Białorusi, które powinny były doprowadzić do odbudowy zniszczonego po wojnie szkolnictwa polskiego. Nie ulega wątpliwości, że polityczna decyzja niedopuszczenia budowy polskiej szkoły w Nowogródku zapadła w Mińsku. Mimo to była ogromna szansa by ta szkoła powstała. Żal, że nie zabrakło wśród nas tych, którzy poszli na ugodę z władzami i wycofali się z walki, szkoda, że nie wspierał nas Konsulat Generalny RP. Mimo wszystko wierzę, że w przyszłości szkoła polska w Nowogródku powstanie.\nPróba delegalizacji ZPB\nNa początku stycznia 1999 roku prezydent A. Łukaszenka kolejny raz podjął decyzję, by partie i organizacje społeczne przeszły ponowną rejestrację, a wszystko po to, by utrudnić im działalność. 24 września 1999 roku, w ostatnim dniu pracy Komisji, w piątym podejściu Związek został przerejestrowany. Fakt, iż ZPB przerejestrowano zawdzięczamy także K. Tarasiewiczowi z Mińska, który był w stałym kontakcie z Ministerstwem Sprawiedliwości i operatywnie reagował na ich coraz to nowe wymagania. Byliśmy jedyną organizacją, która do ponownej rejestracji musiała uzyskać pisemne opinie Ministerstwa Edukacji i Nauki RB, Państwowego Komitetu ds. Religii i Narodowości, Akademii Nauk Białorusi, Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego i innych. Za wszelką cenę próbowano poprzez zmiany w naszym Statucie ograniczyć działalność Związku. To był czas, kiedy zrozumieliśmy kto jest nam życzliwy, a kto utrudnia wszelkie działania. Mnie osobiście mile zaskoczyła postawa wiceministra oświaty G. Dylana, który mimo wywieranych na niego nacisków ze strony Komisji W. Zamietalina (wicepremiera rządu RB) trzykrotnie na piśmie potwierdził, że Ministerstwo nie ma zastrzeżeń do kwestii oświatowych zawartych w naszym Statucie i tym samym nie widzi przeszkód w przerejestrowaniu ZPB. Od życzliwych nam ludzi z kół rządowych wiedziałem wcześniej, że nie chcą nas przerejestrować i przygotowywałem się na najgorsze. Stworzyliśmy nawet plan dalszej działalności pod skrzydłami innej polskiej organizacji. Ale na szczęście rozsądek zwyciężył. O naszych problemach z rejestracją stale informowałem ambasadora RP w Mińsku, Mariusza Maszkiewicza i ambasadora H. G. Wika, przewodniczącego Konsultacyjno-Obserwacyjnej Grupy OBWE w Mińsku, na pomoc których miałem cichą nadzieję.\n24 września, o godzinie 14.30 czasu warszawskiego w drodze do Brasławia dowiedziałem się z pierwszego programu Polskiego Radia, że zostaliśmy przerejestrowani.\nPolskość na Białorusi nadal zagrożona\nDziałalność Związku Polaków na Białorusi od samego początku była prowadzona wyłącznie w ramach ustawodawstwa białoruskiego, w oparciu o Konstytucję Republiki Białoruś (art. 22, 50, 53, 59), Ustawę Republiki Białoruś "O prawach dziecka" (art. 4, 19), Ustawę Republiki Białoruś "O mniejszościach narodowych" (art. 1, 3, 4, 5), Ustawę "O językach" (art. 22, 24), Rozporządzenie Ministerstwa Oświaty "Organizacja nauczania dzieci przedstawicieli mniejszości narodowych na Białorusi" oraz decyzję Komitetu Wykonawczego obwodu grodzieńskiego "O realizacji prawa konstytucyjnego obywateli obwodu do nauczania dzieci w języku ojczystym" oraz Traktacie podpisanym między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Białoruś "O dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy" z 1993 roku.\nWszystkie wyżej wymienione dokumenty gwarantują Polakom pełnię praw obywatelskich. Niestety, na Białorusi, podobnie jak kiedyś w ZSRR, droga od ustawy do jej realizacji w praktyce w wielu przypadkach jest nie do pokonania.\nPrawa mniejszości polskiej na Białorusi były zawsze łamane, począwszy od 1939 roku. Do 1989 roku działa się to za milczącą zgodą komunistycznych władz PRL, co spowodowało, że w odróżnieniu od Litwy, szkolnictwo polskie w ogóle nie funkcjonowało. Tych strat już nigdy nie da się odrobić. Dzisiaj nasze prawa są także łamane, tym razem za milczącą zgodą nas, mieszkających na Białorusi Polaków, którzy w większości już dawno pogodzili się z przymusową rusyfikacyjną polityką promoskiewskich władz białoruskich, a także wśród tych, którzy pełniąc funkcje kierownicze w organizacjach polskich, nie robią nic, by wymusić na władzach otwarcie nowych polskich szkół.\nTrzeba rozumieć podstawową rzecz - tylko polskie szkoły lub nauczanie w języku polskim mogą spowodować, że język ojczysty wróci do polskich rodzin. Jaskrawym przykładem łamania naszych praw jest także fakt, że w ciągu jedenastu lat funkcjonowania polskich szkół na Białorusi władze nie wydrukowały podręczników polskich, a wszystko dlatego by zniechęcić rodziców do posyłania dzieci do szkoły. Przez te wszystkie lata władze białoruskie nie wybudowały także ani jednej polskiej szkoły z budżetu państwowego, a przecież my, Polacy zamieszkali na Białorusi, również jesteśmy podatnikami i coś nam się z tego tytułu należy.\nWieloletnie doświadczenie w pracy na rzecz odrodzenia narodowego utwierdza mnie w przekonaniu, że na Białorusi tak samo jak za czasów sowieckich nadal obowiązuje polityka przymusowej rusyfikacji Polaków i nic bez walki nie można na rzecz odrodzenia polskości uzyskać. W wyniku tej nieustannej walki udało się zbudować struktury ZPB, wprowadzić naukę języka polskiego w różnych formach do prawie 300 szkół na Białorusi, wybudować i otworzyć polskie szkoły w Grodnie i Wołkowysku, rozpocząć regularne wydanie tygodnika "Głos znad Niemna" i funkcjonowanie kilkunastu Domów Polskich, utworzyć kilkadziesiąt zespołów, a mimo to proces rusyfikacji nie został przerwany lecz zaledwie zahamowany - a jak wiadomo hamulce długo trzymać nie mogą i zawsze jest niebezpieczeństwo, że zawiodą.\nW 1987 roku, w wieku 36 lat, będąc absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności i Wojskowej Akademii Łączności oraz podpułkownikiem Wojsk Ochrony Pogranicza ZSRR, miałem możliwość zrobienia kariery wojskowej, jednak wbrew logice otaczających mnie ludzi włączyłem się z bliskim mi ideowo dyrektorem szkoły Józefem Łucznikiem w odrodzenie polskości na Białorusi. Rok później, gdy panował jeszcze strach z czasów stalinowskich, zostałem wybrany na prezesa PSKO im. Adama Mickiewicza dlatego, że nie było nikogo chętnego do podjęcia tej misji, a wątpiących w sukces naszych zamierzeń było znacznie więcej.\nW 1989 roku za działalność w polskiej organizacji zostałem odsunięty przez moje dowództwo wojskowe od dostępu do ściśle tajnych dokumentów, a następnie pozbawiono mnie możliwości wykonywania zawodu. Gdy w 1991 roku służbom specjalnym ZSRR nie powiodła się próba skłonienia mnie do współpracy i podporządkowania działalności ZPB władzom, zostałem w wieku 40 lat zwolniony z wojska.\nPrzez wszystkie te lata działałem w interesie ZPB i Polaków na Białorusi. Dlatego szczególnie mocno zabolały mnie zarzuty o pracę w swoim prywatnym interesie, dla korzyści finansowych czy dbanie o własną karierę polityczną. W tym czasie nieraz za działalność polską byłem sądzony na karę grzywny, zatrzymywany przez milicję, dostawałem ostrzeżenia. W marcu 2000 roku otrzymałem anonimowy list od Polaków z Grodna, w którym żądali mojej dymisji, uznając, że prowadzę Związek w złym kierunku. Znałem ludzi, którzy bali się nawet pod listem podpisać, ale i z nimi trzeba było pertraktować i udowadniać nasze racje.\nCzy popełniałem błędy? Na pewno i to niemało, ale nieświadomie, ponieważ nie miałem doświadczenia w działalności społecznej, bo nikt z nas wcześniej czegoś podobnego nie robił. Czasami też w interesie ZPB musiałem podejmować niepopularne decyzje. Byłem prezesem ponad dekadę. Miałem zwolenników i przeciwników mojej prezesury, którzy uważali, że wszystkie problemy jakich doświadczał Związek podczas naszej walki o odrodzenie polskości były spowodowane przeze mnie. Zarzucano mi brak dyplomacji, zbyt ostre i bezkompromisowe domaganie się praw dla Polaków oraz angażowanie się w politykę poprzez popieranie białoruskich organizacji demokratycznych w ich walce o suwerenną Białoruś i przestrzeganie praw człowieka. Zarzucono mi także brak pomysłów na dalszy rozwój Związku.\nW ostatnich latach miałem niedobre stosunki z Konsulem Generalnym RP w Grodnie, który był przeciwny mojej walce o polską szkołę w Nowogródku. Władze białoruskie też czyniły wszystko, by mieć we władzach ZPB osoby lojalne i posłuszne, szczególnie wśród tych, którzy pracowali w państwowych strukturach. Dlatego coraz częściej myślałem o odejściu, chociaż powodów do złożenia rezygnacji z szefowania Związkowi było bez wątpienia więcej. Poza wszystkim byłem po prostu zmęczony i wyczerpany niepotrzebną walką wewnętrzną w organizacji. Kierując się wyłącznie interesem ZPB, chcąc dać szansę przeciwnikom, by udowodnili, że są lepsi i poprowadzą ZPB w lepsze jutro, 5 lipca 2000 roku podjąłem decyzję o wcześniejszej o dziesięć miesięcy dobrowolnej rezygnacji z funkcji prezesa.\nMiało być lepiej, ale nie jest. Minęło już prawie dwa i pół roku, odkąd zrezygnowałem z prezesury ZPB i jak się okazało myliłem się, licząc, że po moim odejściu władze białoruskie pójdą na ustępstwa i odrodzenie szkolnictwa potoczy się prędzej.\nMoja wcześniejsza walka o sprawy polskie na Białorusi i spojrzenie na te sprawy z perspektywy czasu utwierdziły mnie w przekonaniu, że:\n1. Obecne promoskiewskie władze białoruskie prowadzą niczym nieskrywaną politykę totalnej rusyfikacji Białorusinów. Równoległa rusyfikacja Polaków to dzieło tej samej polityki.\n2. Osiem lat rządów prezydenta Łukaszenki podzieliły społeczeństwo Białorusi na tych, którzy jego politykę popierają i tych, którzy polityki opartej na kłamstwie, przemocy, łamaniu praw człowieka, w tym i mniejszości polskiej, nie popierają. Każdy obywatel Białorusi, zrzeszony czy nie, musi wybrać, po czyjej jest stronie.\nPolityczna sytuacja na Białorusi jest odmienna niż w Rosji, na Ukrainie i Litwie, gdzie - lepiej lub gorzej - demokracja się rozwija. Podobna jest do sytuacji na Litwie przed rozpadem ZSRR. Od tego, jak my dziś, Polacy obywatele Białorusi, będziemy postępować, zależy nasz los w przyszłości i czy będzie podobny do losu Polaków na Litwie.\nDlatego ważne jest, by dziś dokonać słusznego wyboru i stanąć tak jak robiliśmy to wcześniej po stronie Białorusinów, we wspólnej walce o demokrację, zagwarantowaną w obecnej Konstytucji Białorusi, ale pogwałconej przez rządzących. Musimy to zrobić właśnie po to, by nie występować w roli petentów przed każdym kolejnym rządem. I nie trzeba się bać, że to może doprowadzić do delegalizacji ZPB. Władze na to po prostu nie pójdą, bo nie ma i być nie może ku temu żadnych podstaw prawnych.\nZwiązek, wspierając Białorusinów w ich uzasadnionym oporze gwałtownej rusyfikacji i sprzyjając białorutenizacji naszej wspólnej Ojczyzny Białorusi, nic nie straci, a zyskać może wiele. Doświadczenie uczy nas, że Związek się rozwijał i szkoły polskie były budowane wtedy, gdy byliśmy razem z Białorusinami i zmagali się z władzami o nasze prawa konstytucyjne. Nigdy nic władze nie dały nam bez długoterminowej walki. Tylko wtedy ustępowały, gdy widziały, że jesteśmy zdeterminowani do końca walczyć o nasze sprawy. Wyraźnym przykładem są polskie szkoły w Grodnie i Wołkowysku.\nTak długo, póki będziemy grzecznie się zachowywać - co obecnie czyni ZPB pod wodzą T. Kruczkowskiego - i czekać, myśląc, że da się wysiedzieć pozwolenia na budowę kolejnych szkół, nic nie osiągniemy. Mam na razie nadzieję, że czyni się to nieświadomie.\nPrędzej czy później demokracja na Białorusi zwycięży. Do władzy dojdą wtedy właśnie ci, którzy dzisiaj siedzą w aresztach i prześladowani są za to, że chcą żyć w państwie demokratycznym i wolnym - także od strachu i represji. Dzisiejsze prołukaszenkowskie zachowanie Tadeusza Kruczkowskiego nie jest - jak on sam twierdzi - wyrazem odpowiedzialności za wielotysięczną rzeszę Polaków. To wielce szkodzi wizerunkowi Polaków mieszkających na Białorusi obecnie, a jeszcze więcej zaszkodzić może w przyszłości. Nie sądzę, by przez niepełne cztery lata, które pozostały prezydentowi Łukaszence do rządzenia można było tak wiele osiągnąć, korzystając z jego dobroci dla nas, której na razie brak, że przyszłość nas już kompletnie mogłaby nie interesować. Jestem przekonany, że aby nie pozostawać w roli wiecznych petentów, trzeba w życiu postawić na wartości. Historia nam, Polakom na Białorusi, taką szansę daje. Od nas zależy, czy ją wykorzystamy.\n- BRAK KOMENTARZY -\nWspólnota Polska 2013\nPrzedsięwzięcie jest współfinansowane przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”\nze środków otrzymanych od Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej\nw ramach konkursów „Współpraca z Polonią i Polakami za Granicą.


Sprzedają kurtki, projektują biżuterię, mobilizują do ćwiczeń. Co robią polskie WAGs?\nNa czym zarabiają polskie WAGs? Zobacz biznesy dziewczyn i żon piłkarzy!\nProjektują biżuterię, sprzedają zdrowe jedzenie, a także śpiewają! Żony i dziewczyny polskich piłkarzy nie siedzą wcale w domu, a ciężko pracują na swoje nazwiska. Czym zajmują się piękne Polki, gdy sportowcy przygotowują się do kolejnych meczy?\nZobaczcie, jakie biznesy mają polskie WAGs!\nNajpopularniejszą polską WAGs jest oczywiście Anna Lewandowska! Żona Roberta Lewandowskiego prowadzi centrum Healthy Center by Ann w Warszawie, układa programy treningowe, ma własną aplikację z dietą i ćwiczeniami, wydaje płyty, pisze książki, a także prowadzi parentingowego bloga. Do tego jest ambasadorką wielu firm, sprzedaje gadżety dla niemowląt i dzieci oraz ma kawiarenki ze zdrową żywnością. Ania Lewandowska wciąż nas zaskakuje swoimi biznesami! Czy w 2019 roku ogłosi powstanie kolejnego?\nZobacz także: Ania Lewandowska pisze o brzuchu i ciąży! A na zdjęciu już go nie zasłania...\nMarina Łuczenko-Szczęsna w przeciwieństwie do swoich koleżanek nie prowadzi żadnego biznesu! Żona Wojciecha Szczęsnego zajmuje się śpiewaniem, ponad rok temu wydała płytę, a teraz wróciła do serialu "39 i pół".\nSporym zaskoczeniem jest biznes Jessiki Ziółek. Partnerka Arkadiusza Milika właśnie została projektantką i stworzyła swoją kolekcję ubrań. Nowym zawodem pochwaliła się na Instagramie. U Jessiki można już kupić np. biały wełniany płaszcz z nadrukiem i kamieniami Swarovskiego. Cena? 2 290 złotych!\nSara Boruc-Mannei zajmuje się projektowaniem biżuterii. Gwiazda, tak samo jak Marina, również śpiewa. Jej debiutancki singiel "Łapię tlen" bardzo przypadł fanom do gustu. Oszczędzili go nawet krytycy i w serwisie YouTube wciąż jest z chęcią odtwarzany.\nŻona Kamila Grosickiego, Dominika jest wizażystką. W jednym z wywiadów powiedziała, że nie spełnia się zawodowo, bo opiekuje się dziećmi i dba o porządek w domu. Ostatnio na Instagramie Grosickiej przybyło jednak sporo zdjęć z różnych kampanii reklamowych. Dominika zarabia zatem w mediach społecznościowych.\nDominika Grosicka zachwyca na plaży w bikini! Uwagę przykuwa jej ogromny tatuaż!\nAnna Lewandowska w ciąży? Internauci zaczęli ją pytać, a ona odpowiedziała!\nAnia, Marina i Sara - zróbcie miejsce dla nowych WAGs! Są przepiękne!\nAnna Lewandowska , Marina Łuczenko , czy Celia to najsławniejsze żony polskich piłkarzy, ale... To wkrótce może się zmienić. Specjalnie dla Was wybraliśmy zdjęcia dziewczyn pozostałych reprezentantów Polski w piłce nożnej. Zobacz: Marina z dużym BRZUSZKIEM też kibicowała na meczu w towarzystwie innej ciężarnej gwiazdy! ZDJĘCIA Wszystkie partnerki naszych piłkarzy są piękne i stanowią poważną konkurencję dla znany Wam WAGs. Niedługo to o nich będzie głośno! Zobaczcie jak wygląda partnerka Dawida Kownackiego, Piotra Zielińskiego, czy Łukasza Teodorczyka! Bądź zawsze na bieżąco z newsami! Zapisz się w Facebook Messengerze na dzienną dawkę najważniejszych informacji. Kliknij w link. Nasze WAGs zachwycają! To one wspierają ukochanych tuż przed Mundialem 2018!\nŁukasz Piszczek żegna się z kadrą! Spójrzcie na zdjęcie piłkarza z rodziną. Jego żona to prawdziwa piękność!\nŁukasz Piszczek żegna się z reprezentacją Polski! Ponad roku temu jeden z najpopularniejszych polskich piłkarzy ogłosił, że rezygnuje z gry w naszej kadrze.\nŁukasz Piszczek żegna się z reprezentacją Polski! Ponad roku temu jeden z najpopularniejszych polskich piłkarzy ogłosił, że rezygnuje z gry w naszej kadrze. Łukasz Piszczek po niezbyt udanym dla Polaków Mundialu 2018 zdecydował, że po jedenastu latach odchodzi z reprezentacji. Od tamtej chwili piłkarz nie brał udziału w meczach kadry. Dziś jednak zrobi wyjątek i wyjdzie na boisko podczas meczu Polska-Słowenia! Jestem bardzo wdzięczny, że dojdzie do takiego spotkania. Drużyna wykonała świetną robotę i udało się chłopakom awansować na dwie kolejki przed końcem eliminacji. Bardzo to doceniam i cieszę się, że będę mógł zagrać. Trudno powiedzieć, czy zakręci się łezka w oku. Do momentu zejścia z boiska będę skoncentrowany. Kiedy już przyjdzie ten moment, to mam nadzieję, że będę się uśmiechał, a nie płakał- powiedział w rozmowie z TVN24. Łukasz Piszczek należy do grona sportowców, którzy chronią swoje życie prywatne, a w sieci trudno znaleźć jego zdjęcia z rodziną. Piłkarz tylko raz pochwalił się piękną żoną i dziećmi! Zobaczcie sami. Łukasz Piszczek pokazał żonę i dzieci Łukasz Piszczek wziął ślub w 2009 roku- żoną piłkarza została Ewa, którą poznał w szkole średniej. Dwa lata po ślubie na świecie pojawiło się pierwsze dziecko pary, córeczka Sara. Pięć lat później żona Łukasza Piszczka urodziła drugą córkę, Nel. Z kolei wiosną 2018 roku urodził się pierwszy syn piłkarza, Patryk. Dumny mąż i ojciec przez wiele lat nie pokazywał w sieci zdjęć swoich bliskich, jednak kilka miesięcy temu zrobił wyjątek! Łukasz Piszczek pochwalił się rodzinną fotką z wakacji, a jego fani zobaczyli jego piękną żonę i śliczne pociechy. Zobaczcie piękne zdjęcie Łukasza Piszczka z rodziną! Żałujecie, że piłkarz żegna się z reprezentacją Polski? My bardzo! Coś czujemy,...\nPolskie WAGs na zdjęciach sprzed kilkunastu lat! Nigdy nie poznalibyśmy Ziółek i Grosickiej! ZOBACZ!


początek edukacji domowej – czyli jak zacząć? | O edukacji subiektywnie\npoczątek edukacji domowej – czyli jak zacząć?\nOd kiedy zaczęliśmy rozmyślać na temat edukacji domowej (a było to w 2 klasie Matiego), a ja zaczęłam szperać wszędzie w internecie, co jest o tym napisane, zobaczyłam jak wiele jest rodzin idących tą drogą. Ostatnio zauważam też coraz większe zainteresowanie tym tematem. Niestety w mediach jest wciąż niewiele informacji o tej alternatywie dla szkoły, a więc rodzicom pozostaje szukanie na własną rękę. Rodzice jak to rodzice, mają wiele pytań i wątpliwości, tak jak my mieliśmy. Każdy z nas chce najlepiej dla swojego dziecka i moim zdaniem powinien mieć jasno określone, wyłuszczone, jaki ma wybór. Tak wciąż nie jest.\nMoim zdaniem edukacja domowa powinna być wszędzie na równi traktowana jak szkoły prywatne lub państwowe, bo w każdym z tych wyborów są zawsze plusy i minusy, a określenie co jest dla nas rodzin najlepsze powinno należeć do nas, rodziców.\nTymczasem istnieje sobie coś takiego jak homeschooling a niewiele rodziców o tym wie, a tym bardziej nie wie jak do tego się przygotować, by mieć do tego pełne prawo.\nCo więc trzeba zrobić by uczyć dziecko w domu?\nJuż na wielu blogach o tym pisano, ale powtórzę. Ta droga czeka każdego z nas, którzy chcą zburzyć ogólnopolski stereotyp edukacji.\nNajpierw najlepiej znaleźć szkołę, która będzie nam przychylna i będzie nas w naszych działaniach wspierać, a nie przeszkadzać. Wiele rodzin decyduje się nawet na szkołę daleko od domu. To jest możliwe jeśli chcemy pojawiać się w niej tylko na egzamin kwalifikacyjny ( musimy go zdać, by dostać kwalifikację do następnej klasy, możemy zdać jeden z całego roku, lub podzielić go na części), możemy też znaleźć szkołę bliżej nas jeśli chcemy korzystać z jakichś zajęć organizowanych przez nią.\nKoniecznie musimy mieć zaświadczenie z poradni pedagogicznej dotyczących dziecka w kierunku edukacji domowej. Czasem szkoły mają dostępną taką poradnię i dzięki temu ograniczymy czas i pieniądze do minimum.\nPoza tym trzeba złożyć do naszej wybranej szkoły wniosek o zezwolenie do nauczania pozaszkolnego, poświadczenie o stawieniu się na egzaminie kwalifikacyjnym oraz oświadczenie o zapewnieniu warunków do nauki. Wzory\nJeśli już byliśmy zapisani do jakiejś szkoły warto dołączyć jej adres. Wtedy nowa placówka wysyła potrzebne dokumenty potwierdzające, że dziecko kontynuuje edukację gdzieś indziej.\nJeśli masz jakieś pytania pisz.\nWiele tematów jest poruszanych w grupach dyskusyjnych na facebooku i w przestrzeni wirtualnej. Znajdziesz tam wiele rodzin, które w tym temacie są weteranami i wspierają nowicjuszy. Sama korzystam i dziękuję im za to,że są i chcą podzielić się swoją wiedzą.\nTu możesz znaleźć naszą drogę do wiedzy. Do wspólnej radości jej odkrywania.\nWierzę, że nie ma jednej drogi życia, ile jest na świecie ludzi tyle dróg. Czasem krętych, lecz jeśli chcemy zawsze poprowadzą do celu.\nThis entry was posted on 14 lutego 2015 by Marta in aktualności and tagged edukacja domowa blog, edukacja domowa w polsce, edukacja domowa w praktyce, jak zacząć edukację domową.


Komentarz KIG dot. rekonstrukcji rządu Mateusza Morawickiego - Krajowa Izba Gospodarcza\nKomentarz KIG dot. rekonstrukcji rządu Mateusza Morawickiego\nPremier Mateusz Morawiecki dokonał rekonstrukcji rządu. Zmiany dotknęły kluczowych dla przedsiębiorczości sektorów i na pierwszy rzut oka wydają się pozytywne. Za takie uważam przede wszystkim powstanie nowego Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii, które skupi w sobie dwie istotne dla gospodarki kwestie – przedsiębiorczość i nowe technologie. Jadwiga Emilewicz, jako wiceminister dała się poznać, jako osoba merytoryczna, która współpracowała ze środowiskiem startupów i funduszy vc w ramach programu Start in Poland. Mam nadzieję, że poza sektorem nowych technologii resort będzie równie intensywnie wspierał wszystkich ludzi funkcjonujących w gospodarce, a także kontynuował i wdrażał działania tworzące dobry klimat dla przedsiębiorczości jak np. konstytucja dla biznesu. Najistotniejsze będzie wprowadzenie zapisów prawa przedsiębiorców w życie i dopilnowanie ich respektowanie przez urzędników. Zadaniem tego ministerstwa powinno być doprowadzenie do awansu Polski w rankingu Doing Business.\nNajdłuższą listę potrzeb środowisko przedsiębiorców kieruje do Ministerstwa Finansów. Dla prowadzenia biznesu w Polsce niezbędne jest uproszczenie prawa podatkowego, jednolita interpretacja i nienadawanie klauzuli obchodzenia prawa. Nowa ordynacja jest już gotowa, niemniej to od minister Teresy Czerwińskiej i jej zespołu będzie zależał efekt finalny.\nWydzielenie nowego Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju, a także obsadzenie w roli szefa resortu Jerzego Kwiecińskiego jest dużą szansą na jak najlepsze wykorzystanie inwestycji zagranicznych, a także funduszy unijnych i tworzenie wysoko innowacyjnej kooperacji polskiego przemysłu z partnerami zagranicznymi. Przyciąganie zagranicznych inwestycji i budowanie polskiego kapitału – oba te procesy powinny postępować równolegle.\nMusimy skoncentrować się na jak najlepszym wydaniu tych pieniędzy, które w gospodarce są, niezależnie od źródła ich pochodzenia. Poza tą kwestią do zadań ministra Kwiecińskiego będzie należało umiejętne zrównoważenie inwestycji między – z jednej strony dotowaniem – Regionalnych Inteligentnych Specjalizacji (mających wpływ na wyrwanie się Polski z pułapki średniego rozwoju), a unikaniem tworzenia pojedynczych „wysp rozwoju” na obszarach słabo rozwiniętych, czyli dbanie o zrównoważony rozwój i działanie na rzecz solidarności społecznej i efektywnej redystrybucji.\nW Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju była również mowa o ekspansji eksportowej, jako jednym z warunków rozwoju Polski w długiej perspektywie. Wizerunek Polski na arenie międzynarodowej w sposób bezpośredni przekłada się na kwestie gospodarcze, zainteresowanie inwestorów oraz szanse polskich eksporterów na rynkach zagranicznych. Mam nadzieję, że nowy Minister Spraw Zagranicznych podejmie odpowiednie działania.


Usługi rachunkowe Warszawa | Biuro podatkowe Stabiles\nBiuro rachunkowe Warszawa – usługi dla firm\nHome > Usługi > Biuro rachunkowe Warszawa – usługi dla firm\nUsługi dopasowane do potrzeb Twojego przedsiębiorstwa\nWitaj na stronie Stabiles! Nasza firma oferuje kompleksowe usługi rachunkowe na terenie Warszawy i okolic. Od wielu lat zapewniamy klientom profesjonalny nadzór nad wszelkimi kwestiami finansowymi, gwarantując indywidualne podejście do ich potrzeb oraz specyfiki branży, w której działają. Dzięki długoletniemu doświadczeniu w branży, odpowiednim kwalifikacjom oraz pasji do wykonywanego zawodu możemy zagwarantować Ci najwyższą jakość usług, która z pewnością spełni Twoje oczekiwania.\nWśród szerokiej gamy usług, które oferuje Ci nasze biuro rachunkowe w Warszawie, znajdziesz między innymi: małą i pełną księgowość, profesjonalne prowadzenie ksiąg rachunkowych, doradztwo podatkowe, pomoc w tworzeniu deklaracji podatkowych, sprawozdawczość finansową czy wsparcie z zakresu kadr, płac i prawa pracy. Co więcej, w Stabiles masz także możliwość wykupienia ubezpieczenia, w tym majątkowego, komunikacyjnego czy też OC. Aby poznać szczegóły naszej oferty, udaj się do zakładki „Usługi” i wybierz interesującą Cię pozycję.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów, warszawskie biuro rachunkowe Stabiles umożliwia Ci dostęp do pulpitu klienta rachunkowego. Dzięki niemu możesz w każdej chwili i z dowolnego komputera sprawdzić informacje na temat swojego przedsiębiorstwa, przejrzeć wszelkie raporty, jakie nasza firma dla Ciebie przygotowała czy też zapoznać się z wykazem płatności i należności. Co więcej, gwarantujemy bezproblemowy i stały kontakt z jednym z naszych profesjonalnych i doświadczonych doradców.\nUsługi rachunkowe – profesjonalne biuro rachunkowe w mieście Warszawa\nTwoje zadowolenie oraz płynna działalność Twojego przedsiębiorstwa są naszym priorytetem, dlatego też biuro rachunkowe Stabiles (oddział Warszawa) gwarantuje Ci kompleksową pomoc w bieżących problemach i wątpliwościach. Nasza firma nieustannie śledzi wszelkie zmiany wprowadzane w obowiązujących przepisach podatkowych, aby móc zapewnić Ci najwyższy standard usług. Zapraszamy do współpracy osoby fizyczne, prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, oraz średnie i duże przedsiębiorstwa.\nGdańsk - usługi rachunkowe


Parada Niepodległości w Łodzi - Polityka i Społeczeństwo\nParada Niepodległości w Łodzi\nPAP/PIM • 11 listopada 2018 - 15:04\nHarcerzy trzymają 123-metrową flagę narodową. Fot. Twitter/Oficjalny profil miasta Łodzi\nTłumy łodzian biorą udział w Paradzie Niepodległości, która ruszyła sprzed łódzkiego magistratu by przejść ulicami miasta do Manufaktury. Wśród jej uczestników są m.in. liderzy opozycji – Grzegorz Schetyna, Katarzyna Lubnauer, Barbara Nowacka i gospodarz Łodzi Hanna Zdanowska.\nJeszcze przed rozpoczęciem parady odsłonięta została pamiątkowa Tablica Niepodległości znajdująca się na budynku Urzędu Miasta, poświęcona mieszkańcom Łodzi walczącym o niepodległość.\n"Dziś odsłaniamy tę symboliczną tablicę, żeby przypomnieć i podziękować wszystkim tym, dzięki którym żyjemy w wolnym kraju. Żeby podziękować tym, którzy cieszyli się wolnością już w 1918 roku, że mogli poczuć się wreszcie mieszkańcami wolnej Polski" - powiedziała prezydent Łodzi Hanna Zdanowska.\nObecny na uroczystości abp metropolita łódzki Grzegorz Ryś dodał, że "wolni i wielcy ludzie tworzą wielki i wolny naród, który tworzy wolną i wielką ojczyznę".\nPochód przejdzie ulicami Łodzi na piknik patriotyczny w Manufakturze, który w tym roku ma wyjątkową oprawę. W programie wydarzenia znalazły się m.in. występy artystyczne, prezentacje musztry, szermierki z bagnetami, walk z użyciem broni białej, pokaz broni z różnych epok, sprzętu i wyposażenia wojskowego oraz historycznych wozów bojowych. Chętni mogą "wstąpić do Legionów, otrzymać legitymację z okresu międzywojennego i nieśmiertelnik".\nŁódzkie uroczystości 100-rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości rozpoczęła przed południem uroczysta msza św. w bazylice archikatedralnej w intencji ojczyzny, celebrowana przez metropolitę łódzkiego abpa Grzegorza Rysia. Po jej zakończeniu uroczystości przeniosły się przed Grób Nieznanego Żołnierza.


Opóźniona Cyfrówka ?? - Strona 122 - Emitel\nPost autor: -=pUnIsHeR=- » 18 maja 2012, o 17:16\nmomus pisze: Łódź pięknie się prezentuje\nWedle tej mapki niektórzy są w zasięgu co najmniej 3 nadajników :/ szkoda że ja nie mam takiego luksusu\nna południu i w centrum zbyt duże zageszczenie nadajników, natomiast północ Polski jak zwykle traktowana po macoszemu. czekać tylko jak wyłaczą analogi, to najprawdopodobniej będą ostre protesty zwiazane z odbiorem, a właściwie jego brakiem.\nPost autor: TomW » 18 maja 2012, o 17:25\nKtoś to chyba koordynuje.\nPost autor: Tedde » 18 maja 2012, o 17:28\nNa południu są góry tam i to co już uruchomili nie wystarczy by wszyscy mieli poprawny odbiór\nPost autor: Wiking » 18 maja 2012, o 17:37\nA przez to na północy odbioru Naziemnej Telewizji Cyfrowej pozbawione są niemałe miasta. W najgorszej sytuacji jest północno-zachodnia część województwa pomorskiego.\nPost autor: -=pUnIsHeR=- » 18 maja 2012, o 17:52\nWiking pisze: A przez to na północy odbioru Naziemnej Telewizji Cyfrowej pozbawione są niemałe miasta. W najgorszej sytuacji jest północno-zachodnia część województwa pomorskiego.\nśrodkowe Pomorze również ma dużo białych plam. Słupsk i w górę nie ma aktualnie poprawnego odbioru żadnego MUX-a.razem kilkaset tysiecy abonentów.\nczy to sprawiedliwe, ze w tym kraju każą płacić za posiadanie odbiornika m.in. telewizyjnego? wiem, ze można odbierać coś z satelit, ale spójrzcie ilu wokół was jest ludzi, co korzystają wyłacznie z nadajników analogowej telewizji naziemnej... pólnoc Polski jest dość "biedna", malo przemysłu i tam jest najwięcej ludzi o niskich dochodach.\nczy w Emitelu nikt tego nie wziął pod uwagę? zagęszcza się tam, gdzie dochód na mieszkańca jest największy - pytam się po co? tam jest mnóstwo sieci kablowych, jest przemysł dający pracę i ludzką płacę. tymczasem popatrzmy na pólnoc kraju - obraz nędzy i rozpaczy. i czy dalej dziwicie się rozgoryczeniu ludzi tam mieszkających, że sa traktowani "po macoszemu"? nawet teraz właczanie mux-ów na północy robione jest na końcu. rozumiem, że technicy Emitela również mają problem żeby tam dojechać? no tak, zadupie...\nOstatnio zmieniony 18 maja 2012, o 17:55 przez -=pUnIsHeR=-, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: loker » 18 maja 2012, o 17:53\nW zachodniopomorskim planowane nadajniki, t.j.: Szczecin / Kołowo, Świnoujście, Piła / Rusinowo, Białogard / Sławoborze oraz Koszalin / Gołogóra umożliwiają odbiór praktycznie w całym województwie. Jeżeli ktoś uważa inaczej niech poda sensowny przykład. Co więcej - w wielu miejscach mając ATX-91 można spokojne odbierać z dwóch czy nawet trzech nadajników (przy ustawieniu anteny na konkretny nadajnik)!\nChoć z tego, co wiem zawsze był problem z odbiorem w Koszalinie na osiedlu Północ z Gołogóry (powód nadawania z Góry Chełmskiej). Ale być może nadajnik w Sławoborzu rozwiązuje ten problem? Ostatecznie można zrobić nadajnik niewielkiej mocy w SFN w Słupsku - pytanie z którym? Bo jeżeli z Gołogórą, to trzeba puścić tam TVP INFO Gdańsk (być może to jest powód nie uruchomienia jeszcze MUX-1 z Gołogóry). Ale w Koszalinie chcieliby TVP INFO Szczecin...\nPanowie Jarosławowie - która lokalna wersja TVP INFO będzie z Gołogóry w MUX-1?\nOstatecznie można Górę Chełmską zrobić w SFN ze Sławoborzem (dla ułatwienia odbioru, zwłaszcza TVP INFO Szczecin w mieście Koszalin) oraz w Słupsku SFN z Gołogórą (tam TVP INFO Gdańsk). Choć wtedy głupio będzie nazywac obiekt dalej Koszalin / Gołogóra, skoro mieszkańcy Koszalina i okolic będą mieli anteny ustawione na Sławoborze (bądź w samym mieście na Górę Chełmską).\nOstatnio zmieniony 18 maja 2012, o 17:59 przez loker, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: -=pUnIsHeR=- » 18 maja 2012, o 18:05\nloker pisze: Ostatecznie można Górę Chełmską zrobić w SFN ze Sławoborzem (dla ułatwienia odbioru, zwłaszcza TVP INFO Szczecin w mieście Koszalin) oraz w Słupsku SFN z Gołogórą (tam TVP INFO Gdańsk). Choć wtedy głupio będzie nazywac obiekt dalej Koszalin / Gołogóra, skoro mieszkańcy Koszalina i okolic będą mieli anteny ustawione na Sławoborze (bądź w samym mieście na Górę Chełmską).\nloker: poruszyleś dość ważną kwestię. chwała ci za to.\nja dalej twierdzę, że lokalizacja nadajnika Gołogóra to jakieś totalne nieporozumienie. nikt w Słupsku i okolicy nie będzie chcial odbierać wiadomości ze Szczecina, które nie dotyczą Słupska, okolic i stolicy województwa pomorskiego (trójmiasto).\nw Słupsku jest maszt przy ul. Banacha, skad aktualnie leci analogowo Polsat i TVP2. czy na tym maszcie nie można umieścić nadajnikow małej mocy? np. 3 kW (takich, które pozwolą odbierać mux-y również w Ustce)?\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 10:35\nsynfaza pisze: Jeżeli chodzi o sprzęt studyjny, to co oni dotąd robili? Pozostali w wieku XIX?\nZnaczy sądzisz ich tak źle po praktycznie idealnym przekazie HD (np. NTC, TVP-HD) i HD3D (np. Euro2012) oraz po pionierskim wdrożeniu HbbTV w PL? Polemizowałbym czy to jest XIX wiek... jednak bardziej wygląda na XXI\nO potrzebie wymiany sprzętu studyjnego mówił niedawno Dworak, przy okazji dyskusji na temat abonamentu i jego ściągalności. Nie wiem więc czy są już w wieku XX czy jeszcze w XIX. Na pewno nie doszli jeszcze do XXI . Jeżeli chodzi o NTC jesteśmy na szarym końcu w Europie i długo jeszcze tak pozostanie. Też płacę tą daninę zwaną szumnie "abonamentem". Słownik przydałby się nie tylko do słowa haracz ale i do abonamentu. W rozumieniu słownikowym abonament wiąże się z realizacją usługi. Jaką usługę ma odbiorca gdzie nie ma zasięgu? Tak się składa, że funkcjonuję w Kotlinie Kłodzkiej i odbiór jest skandaliczny od lat. Tak jest w analogu i w NTC. Te spoty o wyższości NTC - brak śnieżenia - powinni sobie włożyć między bajki. Analog jest z odbiciami, ale jest - zwłaszcza na niższych kanałach. NTC nie ma w ogóle. Fakt, że nie ma śnieżeń ani odbić, jest czarny ekran z napisem brak sygnału .\nPost autor: bmp » 20 lipca 2012, o 11:35\nsynfaza pisze: Nie wiem więc czy są już w wieku XX czy jeszcze w XIX. Na pewno nie doszli jeszcze do XXI . Jeżeli chodzi o NTC jesteśmy na szarym końcu w Europie i długo jeszcze tak pozostanie.\nAle dlaczego od razu taka krytyka? Przecież to jest niesprawiedliwe gadanie.\nNo i jeśli jesteśmy na szarym końcu, to gdzie byliśmy 2 lata temu? Większość PL miała żenująco mało kanałów (niektórzy "aż" 2), dzisiaj mają oferte porównywalną z pakietem "zerowym" w kablówce - fakt że niektórzy mają chyba jeszcze 7/8 programów a inni nawet 21 czy 22 (z wersjami regionalnymi) w tym 2 HD - ale to się przecież ciągle robi.\nCoś takiego zrobić na skale kablówki to byłaby hańba, ale coś takiego zrobić na skale kraju to wg mnie coś poważnego. Nie jest źle.\nJeśli chodzi o same TVP to ciągle uważam że robiąc te swoje 7+ darmowych stacji (1, 2, Info, Polonia, Historia, Kultura, Parlament) robią całkiem dużo w stosunku do tego ile realnie dostają. A argumenty typu "ło, ale mają archiwum i je wałkują" to skwituje krótko: "właśnie, i muszą je utrzymywać" - poza tym to także misja. I dodatkowo uważam że oprócz TVP1 i TVP2 to reszta kanałów jest właśnie bardzo misyjna i bardzo "TO" za co dostają pieniądze.\nOstatnio zmieniony 20 lipca 2012, o 11:36 przez bmp, łącznie zmieniany 2 razy.\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 12:00\nNo i jeśli jesteśmy na szarym końcu, to gdzie byliśmy 2 lata temu?\nDwa lata temu byliśmy dokładnie w tym samym miejscu - czyli w ogonie. Inni też ruszyli do przodu i to znacznie skuteczniej. U nas jest maniera zostawiania niedoróbek " na później". Z tym, że nikt nie jest w stanie określić kiedy będzie to później. W efekcie mamy obszary nie pokryte sygnałem NTC. Chciałbym tylko przypomnieć, że MUX-2 i 1 mają mieć pokryte 95% - docelowo. Właśnie tu jest haczyk. Jakie to piękne słowo "docelowo". Nic ono nie określa, żadnego terminu. Właśnie chodziłoby o to, żeby było kilka czy kilkanaście programów ale dostępnych prawie dla wszystkich. Dopiero później inne MUX-y. U nas robi się wszystko odwrotnie. Przykład dobrej roboty - Czesi. Można? Walą takimi mocami, że i my odbieramy. Dla Czarnej Góry toczyły się międzynarodowe rozmowy odnośnie zwiększenia mocy. I co uzyskano? Ano zamiast 100 kW - 50 kW tylko dla MUX-2 i to w ograniczonym azymucie. Dlaczego? Ano dlatego, że kiedy był czas na te uzgodnienia - kilka lat wstecz - naszym projektantom wydawało się, że Polska to zupełnie "płaski" kraj, bez gór i wyżyn. Dodatkowo, że mamy wspaniałą sieć nadajników pokrywającą cały kraj. Teraz nie ma chętnych do sfinansowania doświetleń. Ot polska szara rzeczywistość.\nTrochę odeszliśmy od tematu ale jednak wiąże się to pośrednio.\nPost autor: yerry » 20 lipca 2012, o 13:05\nAbsolutnie nie można zgodzić się z twierdzeniem, że jesteśmy na szarym końcu. Wręcz przeciwnie, oferta krajowego DVB-T jest już w miarę ciekawa i różnorodna. Porównywanie do Czechów jest chybione, szczególnie twierdzenie że skoro nadają większymi mocami to mają lepiej niż my. Nieprawda. Rozumiem rozgoryczenie @synfazy który w swojej lokalizacji nie potrafi poradzić sobie z odbiorem, ale to jeszcze nie oznacza że wszyscy mają źle, a całe nasze DVB-T jest w ogonie. W ciągu dwóch lat zaliczyliśmy niezły skok do przodu, kolejny rok, dwa również zapowiadają się interesująco. Już nie jesteśmy w ogonie Europy, powiem więcej - aspirujemy do znacznie lepszych pozycji dzięki sporej ofercie programowej, kanałom HD, usługom dodatkowym, dźwiękiem przestrzennym, audiodeskrypcji. U innych (w tym w Czechach którzy w tym zakresie są akurat w głębokim lesie) tego nie ma, są dopiero na poziomie planów. Mam nadzieję, ze narzekanie kilku sfrustrowanych osób nie wpłynie na mimo wszystko pozytywny rozwój cyfrówki naziemnej.\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 13:38\nI tu jest właśnie różnica w podejściu. Najpierw zapewnijmy dostęp do usługi a później usługę. Czesi doskonale to rozwiązują. Oczywistym faktem jest, że nadawanie większymi mocami zabezpiecza większe pokrycie. To jest takie trudne do zrozumienia? Poza tym oni rozwiązali już doswietlenia a my dalej raczkujemy. Te kanały HD szczególnie mnie rozbawiły. Po co komuś kanały HD jeżeli ma tylko informację - brak sygnału? Zapewniam, że nie są to jednostkowe historie. Kolega nie bardzo się orientuje co się dzieje w terenach górskich. Nie ma się co dziwić bo projektanci NTC w Polsce również. Teraz dopiero UKE się budzi i robi pomiary w terenie, a to dzięki tym paru sfrustrowanym osobom. Te parę sfrustrowanych osób osiągnęło też podwyższenie mocy np. nadajnika Czarna Góra. Ja nie napisałem, że nikt nie ma odbioru. Byłoby to tak samo nie na miejscu jak pisanie o paru sfrustrowanych osobach, w sytuacji gdy bez sygnału pozostają całe miejscowości - albo ten sygnał jest takiej jakości, że nie da się oglądać. Kolega zapomina o jednej zasadzie - syty nigdy nie zrozumie głodnego.\nJa pisałem to w wątku o abonamencie, w którym to dyskusja trochę zeszła z właściwego tematu. Odpisałem na post poprzedni i przerzucenie mojej odpowiedzi pozbawia ją właściwego znaczenia i sensu.\nProponuję również zapoznać się z zasadami projektowania sieci SFN. Wtedy może kolega zrozumie, że propaganda sukcesu w polskim NTC nie jest na miejscu.\nPost autor: yerry » 20 lipca 2012, o 15:31\nMoże syty nie zrozumie głodnego, ale też niech głodny nie patrzy na wszystko przez pryzmat swojego żołądka. Że on głodny nie znaczy, że i cała reszta głodna być musi.\nSFN jest technologią starą i znaną w Europie jak samo DVB-T, sprawdza się z powodzeniem w naszym kraju już w kilku miejscach. Dzięki niej możliwy jest zasięg tam, gdzie z planowania sieci wynika brak dostępnego osobnego kanału. Gdyby nie SFN pewnie białe plamy byłyby o wiele większe niż teraz.\nJeśli ktoś ma problem z odbiorem niech się upomina o swoje, ale niech nie plecie, że wszystko jest źle, a my zamykamy ogon. Białe plamy w zasięgu były, są i będą, żadna nowina, nie w każdej "dziurze" będzie cyfra jak i nie w każdej obecnie jest analog.\nPorównywanie do Czechów, z całym szacunkiem do ich cyfryzacji, jest już co najmniej nie na miejscu, teraz oni muszą gonić nas. I oni borykają się z zasięgiem w górzystym terenie, też nie mają pełnego pokrycia i wszystkich doświetleń.\nStan cyfryzacji oceniam na plus i nie jest to żadna propaganda sukcesu. W jej zasięgu są już miliony odbiorców ciesząc się z lepszej jakości i szerszej oferty, a na to forum nie zaglądają bo nie mają po co. Nie dajmy się zwariować i wmówić, że jest tak źle. Nie mamy żadnych powodów do kompleksów!\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 16:10\nTrudno dyskutować z kimś kto nie potrafi czytać ze zrozumieniem. Gdzie napisałem, że wszyscy mają być głodni? Ci głodni płacą abonament ( albo i nie ) tak samo jak syci. Czy oni nie mają prawa być sytymi?\nNie neguję też zalet SFN. Tylko w realizacji takiej sieci trzeba przestrzegać pewnych reguł. Inaczej ma się najgorszy FEC, dużą ilość błędów. i niezbyt dobre pokrycie. Radzę jednak zapoznać się z założeniami projektowania takich sieci, zanim zaczniesz dyskusję. Ogon zamykaliśmy i zamykamy. Jeżeli Czesi nie mają pokrycia w terenach górskich to popatrz na mapkę nadajników u nas i u nich i moce nadajników. Może wtedy coś do ciebie dotrze.\nNie neguję też postępów w cyfryzacji a jedynie sposób jej realizacji i czas. Jeżeli nie mamy powodów do kompleksów to popatrz na Niemcy. Nadawali swoje programy z satelity w analogu. Niedawno przeszli na nadawanie satelitarne cyfrowe w tym HD bez kodowania. Można? I to wszystko oprócz naziemnej. Ale oczywiście my mamy lepiej . Chwalmy swoje i trwajmy w samozadowoleniu. A tych paru sfrustrowanych niech się wypcha. Adekwatne byłoby tu powiedzonko - Alleluja i do przodu.\nPost autor: bmp » 20 lipca 2012, o 19:40\nWybacz, ale jesteś rozgoryczony działaniem (lub jego brakiem) NTC w swoim rejonie i tym samym nie jesteś obiektywny. No nie idzie nie zauważyć.\nPorównujesz do Czechów którzy nie mają lepiej, później do Niemców którzy są najbogatszym krajem europy (poza tym u niemców piszesz o DVB-S a nie DVB-T). A może jeszcze napiszesz że Grecja jest przed nami? Tymczasem my jesteśmy w Polsce - i jak widzę ile różnych i różnistych spraw różne urzędy i instytucje potrafią... jednym słowem spieprzyć - to akurat nie można tego powiedzieć o DVB-T.\nSą plany, są harmonogramy, się robi (zwykle na czas) i działa. Po prostu. A idealnie nigdy u wszystkich nie było - i nie będzie - niezależnie czy to byłaby kablówka, satelita czy tv naziemna.\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 21:15\nCzesi zakończyli już nadawanie analogowe. Mają znacznie większe pokrycie sygnałem. Co z tego, że my mamy programy HD? Uważam, że to nie ta kolejność działania. To samo dotyczy kolejnych MUX-ów. Nie dość, że nie ma komu nadawać( koncesja kosztuje) to i te kolejne nie spełnią wymaganego pokrycia. Doświetleń nie ma kto sfinansować. Harmonogram MUX - 2 jest właściwie zamknięty. Gdzie te 95% pokrycia? Na papierze? Napisałem o Niemcach bo to przykład dbania o odbiorcę. Tam gdzie brak pokrycia NTC zawsze można skorzystać z bezpłatnego satelity. Ptzecież oni też mogliby się ograniczyć do DVB-T i mieć w tyle tych bez sygnału. W Polsce chyba tylko Rydzyk osiągnie niedługo ten standard. Uczmy się od najlepszych a nie spoglądajmy na tych z tyłu. U nas idealnie zapewne nigdy nie będzie. Piszesz, że w NTC nic nie spartolono. Skąd więc tyle skarg? Skąd to podnoszenie mocy nadajników? Skąd te trudności z SFN? Sygnał zamiast się sumować potrafi zanikać. Człowiek, który projektował naszą sieć napisał piękny poradnik o sieci SFN. Duża liczba nadajników małej mocy, w niewielkiej odległości od siebie - wtedy jest najlepszy FEC. Szkoda, że tego nie zastosował w praktyce. Rwetes podniesie się dopiero po wyłączeniu analogu. Na razie przyjmy śmiało do przodu. .\nPost autor: bmp » 20 lipca 2012, o 21:42\nRwetes i tak się podniesie. Po wyłączeniu analogu przecież wszystkie (sorry, ale taka jest prawda) babcie - które mają wszystko w d.... oprócz jednego kanału radiowego (ewentualnie telewizyjnego); sie obudzą i znowu nie będzie teleranka...\nA gdy polecą do sklepu po dekoder to się okaże że ich zabrakło bo wszystkie wykupiono.\nPrzecież to jest norma w naszym kraju.\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 22:00\nPrawdą jest, że wielu ludzi praktycznie nic nie wie o NTC. Albo mają płatne cyfrówki albo dalej nie wiedzą co to dekoder STB. Niby skąd mają wiedzieć? Chyba, że te babcie mają uczynnych wnuków . Telewizja jest tym babciom niezbędna. Nie ma lepszego lekarstwa na bezsenność.\nPost autor: yerry » 20 lipca 2012, o 22:00\nsynfaza pisze: Człowiek, który projektował naszą sieć napisał piękny poradnik o sieci SFN. Duża liczba nadajników małej mocy, w niewielkiej odległości od siebie - wtedy jest najlepszy FEC. Szkoda, że tego nie zastosował w praktyce.\nPost autor: synfaza » 20 lipca 2012, o 22:37\nI znów się mylisz. To nie jest utopia tylko idealne rozwiązanie. Trzeba było tylko wybrać optymalne rozwiązanie. Jeżeli ktoś nie ma odpowiedniego przygotowania i odpowiedniej kultury technicznej niech się nie zabiera za NTC. Kiedyś będzie to do zrealizowania, bo warunki umowy wymagają określonego % pokrycia. Można to było zrealizować od razu. Niestety oparto się wyłącznie o istniejące nadajniki bo taniej. Praktyka jednak mówi, że nie zawsze to co wydaje się tańsze jest tańsze rzeczywiście. Bigos to mamy teraz, zwłaszcza w SFN-ie Czarna Góra - Ślęża. Gdybyśmy szli śladem innych nie byłoby problemu w momencie wyłączenia analogu. U nas problem będzie jednak duży.\nA tu coś ze źródeł UKE :


Bagażnik rowerowy na klapę samochodu - Kapitan Hak poleca\nBagażnik rowerowy na klapę samochodu - wygodne rozwiązanie dla fanów jednośladów\nJest naprawdę wiele sposobów na przewożenie rowerów, możemy na przykład przymocować je do dachu naszego pojazdu lub przytwierdzić do klapy bagażnika. Dzisiaj powiemy sobie o drugim z tych rozwiązań - bagażnik rowerowy na klapę samochodu jest bardzo popularnym wyjściem, z którego korzystają fani kolarskich wypadów. Jeżeli chcesz dowiedzieć się jakie zalety posiada bagażnik rowerowy na tylną klapę koniecznie zapoznaj się z artykułem poniżej. Zapraszamy!\nBezpieczeństwo, wygoda i innowacja - bagażnik rowerowy na tylną klapę\nWśród oferowanych przez nas produktów znajdziesz naprawdę liczne rodzaje bagażników rowerowych na klapę samochodu. Bardziej fachową nazwą tego rodzaju urządzeń to bagażnik rowerowy montowany na hak holowniczy. W praktyce wygląda to tak, że montujemy specjalną platformę do mocowania naszych jednośladów, która z kolei jest zamontowana do haka holowniczego. Rowery ustawione są wtedy wzdłuż klapy bagażnika samochodu.\nDo licznych zalet bagażników rowerowych na tylną klapę należą na przykład:\nduża ładowność (nawet do czterech rowerów o różnych parametrach)\nbezpieczeństwo i prostota użytkowania\nłatwy dostęp do bagażnika samochodu, nawet w czasie, gdy przewozimy rowery\nbrak negatywnego wpływu na komfort jazdy\nJeżeli należysz do grona osób, które zawsze chcą mieć swój ulubiony jednoślad pod ręką, to produkt z serii bagażników rowerowych na klapę samochodu na pewno odpowie na Twoje potrzeby. Pamiętaj, aby wybierać jedynie produkty znanych i sprawdzonych firm. Dzięki temu unikniesz przykrych niespodzianek i będziesz miał pewność, że Twoje rowery i pojazd są całkowicie bezpieczne.


Zapiekanka z batatów - przepis na zapiekanka z batatów od my blueberry corner - Durszlak.pl\nPrzepis: Zapiekanka z batatów\nMy Blueberry Corner by "jagodzianka" Zapiekanka z batatów jest wyjątkowa. Batat coraz częściej gości w polskich kuchniach, na naszych stołach. Co ciekawe batat, choć często … Przeczytaj cały artykuł Post Zapiekanka z batatów pojawił się poraz pierwszy w My Blueberry Corner.\ngocha140: tak • 31.01.2018\nBataty, śmietanka i dużo sera. Pyszna zapiekanka. 499\nZapiekanka z batatów z warzywami i rukolą 188\nZapiekanka z Batatami i Serem Halloumi 278\nZapiekanka z bakłażanem, cukinią i batatami 684\nZapiekanka z batatów ze szpinakiem i kurczakiem 720\nZAPIEKANKA Z BATATAMI 757\nZapiekanka z batatów, żurawiny i topinambura 193\nZapiekanka z batatów 216\nZapiekanka z batatów i mięsa z groszkiem 35\nZapiekanka z Ryżu, Dyni i Batatów 700\nWłoska zapiekanka z batatami 1834\nZapiekanka z batatami 107\nBezglutenowa zapiekanka z porów i batatami 429\nZapiekanka z batatów 2969


Jest niskokaloryczny - Sprawdzone zdrowotne właściwości octu jabłkowego | parenting.pl\n2. Jest niskokaloryczny\nCharakterystyczny, ostry smak octu jabłkowego czyni go doskonałym dodatkiem do wielu potraw. Za jego pomocą można znacząco wzbogacić smak żywności. Co więcej, to produkt niskokaloryczny, który sprzyja odchudzaniu.\nKomentarze Polecane dla CiebieAktualnościNaukowcy stworzyli specjalną piosenkę, która uspokaja dzieci i sprawia, że są szczęśliwszeRelacje z dziećmiMają trójkę dzieci? Patologia i dziecioroby. Biorą 500+ i żerują na państwie#dzieńdobryWPDziewczynki chcą być jak księżniczki z bajek Disneya. To może powodować zaburzeniaLeczenie niepłodnościTak mężczyźni niszczą swoje plemniki. Nawet nie wiedzą, jak bardzo sobie szkodząNewsy - ciąża i poródWykonała fotografie własnego porodu. Zdjęcia z punktu widzenia rodzącej kobiety ZDROWE SŁODKOŚCISzukasz pomysłu na zdrową przekąskę? Zrób ciasteczka z bakaliamiKUCHNIA MEKSYKAŃSKACzy znasz już guacamole? To pyszny dip prosto z Meksyku. Zastanawiasz się jak go przygotować? Podpowiadamy i życzymy smacznego!Mleczko pszczele jest idealne dla osób podatnych na infekcje. Jak działa?Stek dostarczy mnóstwo żelaza. Spróbuj przygotować to pyszne mięsoTwoja rodzina pokocha krewetki po wietnamsku. Zobacz, jak je przyrządzićOSTRY SMAKPróbowałaś łososia na ostro z dodatkiem szpinaku? Koniecznie poznaj ten przepisPolecamy makaron z rukolą, czyli danie z warzywami i zdrowymi węglowodanami DYSKUSJE NA FORUM\n~adra39 • ostatni post 4 tygodnie temu


Otłuszczony brzuch? Spróbuj liposukcji... - http://w.warmia.pl/\nCo wiesz o nowoczesnej stomatologii - implantologiaKrótko o zaproszeniach ślubnych z punktu widzenia technicznegoLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuOgólnie o czyszczeniu dywanówPo co są ceny transferowe?Zanim przyjdzie faja upałów - o klimatyzacjiJak wybrać dobrego dentystęNowiniki w świecie e-sklpówVisit CracowTłumaczenia z BułgarskiegoRisks and chances of electric engineeringZewnętrzne reklamy i ich skutecznośćO jednorazowej odzieży medycznej<Porady na temat wkładek ortopedycznychO budowaniu i maszynach na budowieNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafiaPrawniczym okiemTerenowy marketing outdoorO stwardnieniu rozsianym. Grupa ryzyka i nowe lekiSposoby na promocję lokalnego biznesuKiedy trzeba do dentystyFolie grzewcze - w teorii i praktyceMasz ogród? Wykorzystaj go do relaksu! Wystarczy tylkoUpały nad Wisłą - pora na klimatyzacjęCzy ogrodzenie jest ważne w ogrodzie?Rynek farmaceutyczny jak każdy innyThe most popular city in Poland for foreign touristsEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?


Okulary X-one - przyciemniane | Ochrona \_ Okulary i gogle \_ Okulary | Gunfire Shooting - broń palna, strzelectwo, akcesoria do broni, wyposażenie, odzież militarna\nOkulary X-one - przyciemniane\nKod produktu: UVE-41-000842\nOcena: 4.73 / 5 (30 opinii)\nNie są bardzo wygodne, ale robią robotę. Poza tym niska cena i atest- warto\nOkulary sprawują się bardzo dobrze\nPolecam wtrzymały strzały z porządnych replik asg podczas zabawy. Małe ryski, zero pęknięć.\nDobrze leżą na twarzy, porządne polecam i wysyłka też bardzo dobra 2 dni i kurier zapukał. Wytrzymały strzał ze snajperki 600 fps, oraz serie z cymy.\nBardzo dobre okulary ochronne, wytrzymały strzał z 600 fpsów, oraz bardzo dobrze leżą na twarzy nie spadają.\nOkularki bardzo wytrzymałe i polecam wszystkim . Czasem troszkę parują, ale to już zależy od pogody i sytuacji.\nFajne okularki. Nie parują i spokojnie wytrzymują 450 fps.\nSprawdzają się w akcji na terenie daje 5!\nSwietne okulary wytrzymały strzal z repliki o mocy 450fps\nCena adekwatna do produktu. Nie spodziewajcie się rewelacji.\nPiękna sprawa posiadać takie okularki. Świetnie nadają się na strzelanki, jak również do chodzenia w nich w gorące i słoneczne dni :)\nWyglądają nieźle, testowane przez karabin snajperski 510 fps. Nie chciałem niszczyć ale z 10 metrów nie została ani ryska.\nlekkie i dobrze przylegające do twarzy okulary które świetnie nadają się na rower\nJak najbardziej polecam te okulary, są porządnie wykonane i dobrze leżą, są przyjemnie lekkie i komfortowe\nMoja sztuka chyba jakaś felerna bo pokazało się pęknięcie przy strzale z 360fps z 1m. Nie pękły całkiem ale jest kreska. Za to mój brat ma identyczne i waliłem do nich z 420fps i nie pękły. Ryzyk fizyk.\nMocne przetrzymały 530fps !\nokulary nie są zbyt ciemne, co jest dobrze. Chronia dobrze przed kulkami.\nporządne okulary, dobrze leżą na twarzy\nBardzo dobre, przetrwały strzał z przyłożenia z MB07 Wella - kulka rozprysła się w drobny mak, a na okularach nie było nawet śladu.\nbardzo dobre okularki ;-)\nBardzo dobrze przylegają do twarzy. Poza tym to UVEX :-). Ochronił przed pociskiem o szybkości 370 fps.\nStrzelałem do nich z jakiś 2-3m z AK74 z APS prędkość 400fps....nie zrobiło na tych okularach najmniejszego wrażenia - zero rys i pęknięć. Jedyny minus to to, że są trochę "sztywne".\nStrzelałem do nich z odległości 5 m i z paru centymetrów na okularach nie ma żadnego śladu i wyglądają znakomicie :)\nŚwietne okulary poleca dobre na rozgrywkę jak i na miasto ;-)\nbardzo fajne okularki i stylowe


Strona główna Producent Sennheiser Sennheiser SC 260 USB\nKod towaru: SC 260 USB\nSC 260 USB Sennheiser to dwuuszny, zestaw słuchawkowy zaprojektowany dla profesjonalistów, wymagających w swoim miejscu pracy dźwięku szeroko - oraz wąsko-pasmowego. Stworzony pod kątem trwałości w wymagającym środowisku call center. SC 260 USB oferuje następujące cechy: Circleflex™ - opatentowane konstrukcja mocowania przetworników akustycznych, zapewniają komfort i idealne dopasowanie, wyciszający szumy mikrofon oraz lekki, stalowy pałąk nagłowny z ponumerowanymi rowkami - w celu prostego dopasowania. Dzięki połączeniu zwiększających produktywność udogodnień oraz naciskowi położonemu na trwałość i solidność, SC 260 USB pomaga użytkownikowi dać z siebie wszystko – w każdych okolicznościach. Wbudowany adapter USB znajdujący sie na kablu pozwoli bez problemu używać dowolnych aplikacji na twoim komputerze.\nRuchomy wysięgnik – dzięki niemu mikrofon zawsze jest na właściwym miejscu.\nWaga słuchawki 128g


Brexitu nikt nie zatrzyma, Premier May wygrywa wybory w Partii | Polskie Echo\n3 dni temu 12 grudnia 2018\nDzisiaj odbyły sie wybory o przywództwo w Partii Konserwatywnej.\nWygrała pani May a to oznacza że Brexit bedzie poniewaz Ona wyraznie mowi ze:\nnie bedzie nai drugiego referendum ani przyspieszonych wyborów.\nWielka Brytania wychodzi z UE 29 marca 2019 roku.\nPani May dostała na cały rok możliwość bycia liderem Partii Konserwatywnej .\nPani May obiecuje wspaniałe życie dla Wielkiej Brytanii po Brexit.\nUK nie będzie wpłacała do UE żadnych pieniędzy ale dalej będzie z UE handlowała a to oznacza ze Wlochy i Francja kiedy już przegonia z wyborach Macrona wyjdą z UE aby prowadzić kraj jak UK czyli bez wpłat do Brukseli.\nKoniec dobrobytu w UE nadchodzi a nawet jej koniec, Bruksela musi podnieść składki dla innych krajów, Morawiecki już VAT podnosi wiec po je wpłacać jeśli można opuścić BLOK jak robi to UK i handlować z krajami w UE oraz z calym światem na swoich zasadach bez ŻADNYCH OPŁAT.\nPani May rozgrywa wyjście bardzo dobrze straszy Bruksele że inni politycy w jej Partii chcą wyjscie jako Hard Brexit ale tego nie moze być gdyz Parlament sie na to nie zgodzi, wiec Pani May dostaje wszystko co ONa chce dla UK od Brukseli aby wyprowadzić UK z UE i robi to bardzo umiejetnie !!! dostawając wszystko co chce aby 30 marca 2019 opuścić UE i nie będzie już odwrotu.\nOto pani May mówi że nie bedzie juz 2 referendum – Brexit nadchodzi.\nCo obiecuje pani May:


Mieszkańcy konsultowali plany rewitalizacji - Prudnik24\nW poniedziałkowe przedpołudnie 2 października w sali kameralnej Prudnickiego Ośrodka Kultury miały miejsce konsultacje społeczne dotyczące projektu zagospodarowania terenu kwartału ulic: Młyńskiej, Szkolnej, Traugutta i Armii Krajowej.\nObecnie na terenie jednego z największych kwartałów w mieście znajdują się mało estetyczne, a często w stanie ruiny, garaże i komórki. Sporo jest też zarośniętych nieużytków, a całość obrazu dopełniają żwirowe drogi, które w czasie deszczu zamieniają się w bajora.\nProjekt rewitalizacji tego obszaru powstał już w 2009 roku, a teraz nabiera konkretnych kształtów. W planach jest m.in. zburzenie komórek, budowa dróg i miejsc parkingowych, instalacja oświetlenia i odwodnienia. Mają powstać też place zabaw i budynki gospodarcze. Gmina chce utworzyć także dojścia do posesji i zadbać o tereny zielone. Ponadto powstać ma budynek usługowy, w którym najpewniej znajdzie się miejsce pod niewielkie centrum handlowe. Prace mają być sfinansowane ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020.\nMieszkańcy pytali przedstawicieli gminy m.in. o kwestie budowy wspomnianego centrum handlowego. Padło równie pytanie o to, czy prace obejmą remont kamienic (nie jest to przewidziane). Inne pytania dotyczyły m.in. ogrodzenia placów zabaw (nie przewidziano), czy też zlokalizowania garaży na podwórzu przy ul. Traugutta 9 (nie przewidziano). Mieszkańcy pytali również, czy ZEC może wejść na omawiany teren. I tu odpowiedź gminy jest jasna: każda wspólnota ma prawo wystąpić do ZEC-u o przyłączenie budynku. Ważne pytanie dotyczyło terminu rozpoczęcia prac. Ten jest uzależniony od wyniku naboru wniosków, czym zająć się ma Urząd Marszałkowski. Wiele wskazuje jednak na to, że prace rozpoczną się jeszcze w tym roku.


Metamorfoza bankietowa: Możesz być piękniejsza w godzinę! - Beauty - miumag.pl\nMetamorfoza bankietowa: Możesz być piękniejsza w godzinę!\nJuż w chwilę po przebudzeniu wiedziałaś, że to będzie fatalny dzień? Poranne spojrzenie w lustro obnażyło prawdę o skutkach zarwanej nocy i pielęgnacyjnych zaniedbań oraz paskudnym samopoczuciu, które nie daje Ci spokoju już od kilku dni?\nGdyby nie to, że zbliża się wielkie wyjście i naprawdę zależy Ci na olśniewającym look'u, pewnie po prostu związałabyś włosy w supełek, założyła wielkie okulary przeciwsłoneczne i urządziła sobie całodniową zabawę w hollywoodzką gwiazdę, ale w tej sytuacji...\nCzas dokonać szybkiej transformacji bankietowej w ośmiu krokach!\n#1 Zrób sobie grzywkę\nCzasami delikatna zmiana fryzury odmienia nie tylko wygląd, ale i samopoczucie. Samodzielne skrócenie grzywki to najprostszy zabieg, jaki wykonać możesz samodzielnie. Fryzjerskie nożyczki (małe, wygodne do trzymania oraz doskonale zaostrzone) kupisz w każdej drogerii za około 14-15 zł.\nUmyj włosy i lekko je osusz. Nigdy nie skracaj zupełnie mokrej grzywki, ponieważ pasma są wówczas intensywnie wyprostowane i wydają się dłuższe niż są w rzeczywistości, czyli już po wysuszeniu. By uzyskać naturalny, rock'n'rollowy efekt, chwyć grzywkę między palce środkowy i wskazujący, a następnie, trzymając nożyczki pionowo, przycinaj o około centymetr co drugie pasmo.\n#2 Usuń opuchliznę & napnij skórę wokół oczu\nZacznij od zimnego prysznica, który obkurczy naczynia krwionośne i zredukuje to nieprzyjemne uczucie wiążące się z opuchlizną. Buzię, jeszcze w trakcie kąpieli, dodatkowo delikatnie wymasuj, uciskając okolice wewnętrznych kącików oczu.\nSpojrzenie odświeżą także okłady z zimnego ogórka pokrojonego na cienkie plasterki lub z torebek zaparzonej i schłodzonej czarnej herbaty. Możesz także, tuż po prysznicu, owinąć kilka kostek lodu ręczniczkiem i obkładać nim buzię przez około minutę. Okolice oczu potraktuj także witaminowym kremem typu roll-on.\n#3 Obudź skórę ożywczą mgiełką witaminową\nOpuchlizna ustąpiła, więc czas obudzić w skórze twarzy nowe życie. Użyj bogatej w wapń i witaminy wody termalnej uprzednio schłodzonej w lodówce. Spryskaj nią twarz z pewnej odległości, a po chwili osusz chusteczką lub listkiem ręcznika papierowego.\nEfekt wody wzmocnisz nacierając skórę świeżym sokiem aloesowym, który łagodzi podrażnienia i łagodzi zaczerwienienia oraz stany zapalne (także pryszcze). Rozetnij listek, wytnij z niego miąższ i przemyj nim twarz. Poczekaj aż wyschnie i dopiero wtedy zaaplikuj na buzię krem nawilżający lub maseczkę bankietową.\n#4 Podkręć podkład rozświetlaczem\nZanim nałożysz podkład, odczekaj pieć minut, aż krem lub maseczka bankietowa się wchłoną. Identyczny odstęp czasu zachowaj między aplikacją fluidu a omieceniem buzi pudrem. Róż lub bronzer zaaplikuj na sam koniec, a swoje dzieło zwieńcz odrobiną rozświetlacza.\nNałóż go na szczyty kości policzkowych oraz tuż pod łuki brwiowe. Iluzja optyczna i odbijające się we właściwych miejscach światło sprawią, że będziesz wyglądała świeżo, promiennie i młodo!\n#5 Wpielęgnuj dłonie i paznokcie\nPrzygotuj domowy peeling, mieszając brązowy, drobno zmielony cukier trzcinowy z olejem kokosowym. Zwilżone letnią wodą dłonie należy masować przez 3 minuty, a następnie spłukać i pokryć cienką wartswą kremu nawilżającego.\nOdstające, przesuszone skórki możesz usunąć, delikatnie piłując je papierowym pilniczkiem. To mniej inwazyjna i lepsza metoda niż usuwanie ich cążkami. Przygotuj sobie także domowy olejek, który sprawi, że dłonie będą wyglądały jak tuż po manicure.\nWymieszaj łyżeczkę olejku rycynowego, 2 kapsułki witaminy E i odrobinę olejku lawendowego w małej miseczce. Zaaplikuj na skórki i paznokcie na 5 minut, a następnie zetrzyj chusteczką higieniczną.\n#6 Otwórz oczy\nNa dobry początek zaaplikuj po dwie krople nawilżające do każdego oka. Preparat powinien zmniejszyć ewentualne zaczerwienienie oraz sprawić, że będziesz zwracała uwagę seksownym, błyszczącym spojrzeniem.\nNie bój się zalotki. Używana rzadko, tylko na wyjątkowe okazje (takie jak ta!), na pewno nie osłabi rzęs. Ogrzej ją gorącym powietrzem z suszarki i zakręć włoski w stylu baby doll.\n#7 Wzmocnij wydłużający efekt mascary\nZanim pociągniesz rzęsy tuszem, na starą, umytą szczoteczkę nałóż odrobinę primera. Baza pod makijaż pokryje je pogrubiającą i wydłużającą warstewką oraz ułatwi aplikację mascary. Dwie porcje kosmetyku w odcieniu głębokiej czerni w zupełności wystarczą!\nNie zapomnij o dolnych rzęsach. Jeśli zależy Ci na naturalnym efekcie, skorzystaj z ulubionego triku francuskich modelek i górne pomaluj na czarno, a dolne na brązowo.\n#8 Umaluj usta na czerwono\nW ten sposób odwrócisz skutecznie uwagę o jakichkolwiek beauty-niedociągnięć, takich jak zaczerwienione oczy, niezbyt dokładnie wyregulowane brwi, a nawet pryszcz! Jeśli dodatkowo sięgniesz po odcień z błękitnymi tonami (np. jagodowy, burgundowy albo karminowy) osiągniesz efekt optycznego wybielenia zębów.\nVogue Paris october 2013, Thomas Lagrange, Crystal Renn\nCHANEL: Wirtualny makijaż w aplikacji\nNuxe Rêve de\nthé: Rewitalizująca linia do ciała\nPour Femme: Akord ambrowo-kwiatowy\nFusion przeciw elektryzowaniu się włosów\ndon’t be shy Extreme z bułgarską różą\nLes Fleurs de\nCHANEL: Makijaż spring-summer 2021\nformuły Paul Mitchell Clean Beauty\n© 2021 by MIUMAG sp. z o.o.


Setki podpisów w sprawie Obic | Echo Dnia Świętokrzyskie\nJaS 21.11.2007 Zaktualizowano 21.11.2007\nJak potoczą sie losy lotniska okaże się już niedługo. archiwum\nWciąż trwa akcja zbierania podpisów poparcia dla budowy lotniska w Obicach. W księdze, która znajdowała się w redakcji "Echa Dnia" w ciągu ledwie kilku dni wpisało się kilkaset osób. Między innymi właściciel Kolportera Korony Kielce Krzysztof Klicki, piłkarze drużyny, a także satyryk Andrzej Kaczmarek z kabaretu Pirania. Podpisy przychodziły do nas także za pośrednictwem poczty elektronicznej i faksu. Mieszkańcy regionu sami spontanicznie włączyli się w akcję. Trafiły do nas podpisy między innymi z zakładów pracy czy kieleckich osiedli.\nKsięga, która znajdowała się w redakcji "Echa Dnia" od czwartku do soboty wyłożona będzie na kieleckim deptaku. Dziś i jutro księgi znajdować się będą na placu Artystów i przy hotelu Łysogóry w godzinach 12-16. W sobotę w tych samych miejscach od godziny 10 do 14.\nZwolnienia u marszałka. Kiedy koniec?\nTrwają zwolnienia u marszałka. Na koniec 2019 roku stan zatrudnienia w Urzędzie Marszałkowskim w Kielcach ma wynieść około 800 osób. - Oszczędności będą widoczne w przyszłym roku - podkreśla sekretarz województwa Mariusz Bodo.


„Skuteczne zarządzanie w zakresie klimatu w strukturach nadzorczych i zarządczych. Zasady przewodnie i pytania pomocnicze”. – Chapter Zero Poland\n„ Skuteczne zarządzanie w zakresie klimatu w strukturach nadzorczych i zarządczych spółek. Zasady przewodnie i pytania pomocnicze”. to bazowy dokument powołanej przez Światowe Forum Ekonomiczne Climate Governance Initiative. Publikacja ma na celu wskazanie kierunków działania i zasad, jakimi powinny kierować się rady nadzorcze i zarządy w odpowiedzi na zmiany klimatu. Ryzyko płynące ze zmian klimatu i związane z tym konsekwencje dla nadzorowania i zarządzania przedsiębiorstwami powodują, że rady nadzorcze i zarządy stoją przed trudnym wyzwaniem związanym z tworzeniem skutecznego i efektywnego systemu zarządzania uwzględniającego zmienne otoczenie gospodarcze.\nWynikiem podjętych prac jest osiem zasad. Ich celem jest pobudzenie debaty na temat działań ważnych do podjęcia w obszarze aktywności gospodarczej dla nadania właściwej rangi kwestiom klimatycznym.\nZasada 1 – Rozliczanie rad nadzorczych i zarządów z zagadnień dotyczących klimatu\nOdnosi się do odpowiedzialności organów nadzorczych i zarzadczych za długofalową działalność przedsiębiorstwa. Rady nadzorcze i zarządy mają być rozliczane za działania związane z zapewnieniem długoterminowej odporności przedsiębiorstwa w tym za reagowanie na zmiany w otoczeniu biznesowym wywołane skutkami zmian klimatu.\nZasada 2 – Znajomość problematyki\nZasada zwraca uwagę na konieczność posiadania przez osoby decyzyjne odpowiedniej wiedzy i kompetencji do tego aby móc prowadzić merytoryczną debatę na temat działań, kierunków, skutków i możliwości wynikających ze zmian klimatu.\nZasada 3 – Struktura organów nadzorczych i zarządczych\nZwraca uwagę na właściwą strukturę organów nadzorczych i zarządczych w kontekście ciał i komitetów dedykowanych kwestiom klimatycznym.\nZasada 4 – Ocena istotnych rodzajów ryzyka i szans\nOrgany nadzorcze i zarządzcze powinny dopilnować aby dokonywano bieżącej oceny krótko-, średnio- i długoterminowej istotności ryzyka oraz szans związanych z klimatem dla spółki. Ponadto osoby zasiadające w strukturach nadzorczych i zarzadczych powinny zadbać, aby działania i reakcje organizacji w odniesieniu do kwestii klimatycznych były proporcjonalne do istotności tych kwestii dla spółki.”\nZasada 5 – Integracja strategiczna\nZakłada integrowanie kwestii związanych ze zmianami klimatu na poziomie strategii, polityk, procesów, planowania inwestycji i innych procesach decyzyjnych\nZasada 6 – Zachęty\nWarto zadbać o system motywacji dla dyrektorów, którzy potraktują kwestie związane ze zmianami klimatu jako kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Zachęty mogą być uzależnione od wyników lub wprowadzony może być inny system.\nZasada 7 – Sprawozdawczość i ujawnianie informacji\nZasada odnosi się do kwestii ujawniania i raportowania ryzyka, szans oraz decyzji podejmowanych w obszarze klimatycznym. Dane powinny być przejrzyste i dostępne dla wszystkich interesariuszy. „ Ujawnienia takie powinny być dokonywane w przedkładanych dokumentach finansowych, takich jak sprawozdania finansowe i raporty roczne, oraz podlegać takim samym zasadom jak sprawozdawczość finansowa.”\nZasada 8 – Wymiana poglądów\nWymiana poglądów i dialog na poziomie branżowym, z decydentami, partnerami ważne są dla ciągłości przepływu informacji oraz bieżącego uzupełniania wiedzy na temat potencjalnych, nowych ryzyk, regulacji, metod oceny itp.\nPublikacja do pobrania ze strony World Economic Forum »