Moim zdaniem najlepsza część serii. Naprawdę zaskakująca.Po przemianie Elena nie pamięta kim jest i co gorsza zapomina kim jest dla niej Stefano.Jak łatwo się domyśleć Stefano jest zrozpaczony. Damon triumfuje, ale nie na długo. Kiedy już wszystko wraca do normy, okazuje się, że spokój w Falls Church jest tylko pozorny. Nowe zagrożenie pojawia się z najmniej oczekiwanej strony...Ze strony słabej kobietki o której wszyscy zdążyli zapomnieć...\nKońcówka naprawdę wprawiła mnie w osłupienie i gdyby to była już ostatnia część ( jak to było planowane na początku przez Panią Smith) byłabym zachwycona.


Dlaczego dopiero teraz przesyłam życzenia?\nPrzeczytajcie poniższy tekst.\nLedwo zdążyliśmy na Święta do domu i w ekspresowym tempie udało nam się wszystko przygotować. Wydawało się, że wszystko wróciło do normy po niezbyt udanym wypadzie do głębokiego lasu. Po wigilijnej wieczerzy gdy wokół ucichło a ciemna noc zagoniła do łóżek tych co to nie chcieli wyjść z domu przed północą zabrałam się do posprzątania kuchni aby pierwszy (i jedyny u nas) dzień Świąt nie przywitać niepotrzebnym bałaganem. p. jak zwykle ruszył z pomocą aby szybciej zakończyć sprzątanie bo we dwie osoby robota idzie zdecydowanie szybciej. Akurat tego dnia było przeciwnie i jakoś utrudnialiśmy sobie pracę wchodząc sobie w drogę i starając się robić dokładnie to samo co ta druga osoba. Wolałam sama stawić czoła zadaniu i przegoniłam męża na kanapę.\n- Pomogę ci. - Zapewniał p..\n- Pooglądaj sobie telewizję a ja w tym czasie ogarnę kuchnie. Zajmie mi to góra dziesięć minut.\n- Telewizję? - p. jest chyba jedyną osobą która nie wyrobiła w sobie nawyku podglądania świata przez ekran telewizora. Dla niego telewizja nie istnieje.\n- Zrobię ci drinka i popatrz jak sama uwinę się w kilka minut. - Lodówka wydawała się zapchana po same brzegi i wydobycie toniku wymagało wyładowania połowy jej zawartości. Wreszcie litrowa butelka ujrzała światło dzienne i od razu wyślizgnęła się z mojej ręki upadając na podłogę. Szklanka, trzy kostki lodu i gin. Do tego jeszcze tonik. Chwyciłam napój w pośpiechu aby jak najprędzej zająć p. czymś innym niż przypatrywanie się mojej pracy. Odkręciłam butelkę. Nastąpiła eksplozja spienionego toniku który zalał prawie całą kuchnię i ogromna kałuża zaczęła rozlewać się w stronę living room. Zrobił się zamęt. Cała mokra pobiegłam do łazienki aby zmyć z siebie klejący płyn i przebrać się w coś suchego a p. tymczasem ratował podłogę. Wypadki przy pracy zdarzają się każdemu więc nie winiłam się zbytnio. Powinnam jednak pamiętać, że tak samo ostrożnie jak z szampanem trzeba obchodzić się z napojami gazowanymi, szczególnie tymi które zostały przed chwilą wstrząśnięte. Tak to jest gdy w głowie co innego a ręce wykonują polecenia rdzenia kręgowego.\nŚwięcie przekonana, że cały świat pracuje na takich samych obrotach jak ja i z tą samą dokładnością już ogarnięta biegłam do kuchni. Raptem stała się rzecz tak niespodziewana i bolesna, że odjęło mi zmysły na chwil kilka. Na pominiętej przez p. plamie napoju zaliczyłam poślizg niekontrolowany i nakryłam się nogami lądując na kości ogonowej. Prawym uchem musnęłam kant połączenia ścian i dopiero po chwili opadły nogi. p. wysunął głowę do przodu i wyglądał jak żółw. Przypatrywał się w zdumieniu na mą pozycję i chyba zaczynał rozumieć, że jego zamach na moje życie zawiódł. Jęknęłam podnosząc głowę i w tym momencie p. ruszył w mym kierunku. Posadzona na kanapie dochodziłam do siebie. Przygotowanego w połowie drinka dla p. i dokończonego przez niego dostałam ja. Prawdopodobnie na znieczulenie. Siedziałam i jęczałam z bólu bo szok dawno już minął.\nCo tu owijać w bawełnę, dnia następnego jak mumia bez ruchu trwałam w łóżku. Ładne Święta. Białe Święta w białej pościeli. Do dziś jestem wyłączona z życia a siniak na czterech literach (zdjęcia nie będzie) jest rozległy, bolesny i siny! Boli mnie kręgosłup i zmiana pozycji na drugi bok wyciska ze mnie siódme poty i jęki jak z sali tortur za czasów Inkwizycji.\nDzisiaj już mogę siedzieć i opisać to zdarzenie bo sumienie mnie gryzie. Nie złożyłam życzeń Wam wszystkim w odpowiednim czasie. W pośpiechu, rzutem na taśmę składam życzenia noworoczne ale i tak nie jest tak jak być powinno.\nSylwester oczywiście w domu:(((\nPosted by Ataner at 11:44 36 comments\nCzy powroty w to samo miejsce mają sens postanowiliśmy przekonać się na własnej skórze. Bisti/De-Na-Zin to wyjątkowe miejsce o zróżnicowanym krajobrazie. Teren jakby wyrwany z kosmicznej opowieści jest tak rozległy, że zanim przyjdzie znudzenie to zmęczenie zmusi strudzone nogi do powrotu. Przyjechaliśmy w to miejsce aby odszukać jedną niewielką skałkę. W 2014 roku szukaliśmy jej po wschodniej stronie i zamiast niej znaleźliśmy tysiąc innych równie ciekawych.\np. nie lubi powrotów do miejsca porażki i długo musiałam prosić abyśmy znów podjęli próbę odnalezienia miejsca tak dobrze skrywanego przez wzgórza i małe kaniony. Auto zaparkowaliśmy w znanym już miejscu i ruszyliśmy tym razem zachodnim skrajem bo ponoć właśnie tam odnajdziemy "zgubę" z łatwością.\nJak zwykle pewność p. zmyliła moją czujność i bez specjalnego przygotowania ruszyliśmy na krótki spacer.\n- To jest banalnie proste. - Zapewniał. - Pójdziemy wzdłuż wyschniętej rzeki jakiś kilometr i na stoku po naszej prawej odnajdziemy to czego nie udało się znaleźć w zeszłym roku.\nRuszyliśmy raźnym krokiem przeskakując uschnięte rośliny w pobliżu miejsca gdzie kiedyś płynęła rzeka. Ponoć jeszcze kilka minut i pośród pagórków które już były w zasięgu wzroku znajduje się poszukiwana skałka.\nJuż nigdy nie uwierzę temu kłamliwemu stworzeniu. Weszliśmy na szczyt aby lepiej widzieć przestrzeń przed nami i okazało się, że nie ma nawet wspomnienia o cudownej formacji skalnej.\nPóźniej było kolejne wzgórze i kolejne i kolejne. Cudu przyrody ani widu ani słychu.\n- To gdzie w końcu jest ta skała? - Spacer przerodził się w uciążliwą wędrówkę w górę i w dół. Rozpoczęło się błądzenie przypominające do złudzenia nasz zeszłoroczny pobyt.\nUmordowani "relaksującym" spacerkiem wracaliśmy do miejsca gdzie zostawiliśmy auto. Oczami wyobraźni widziałam siebie odpoczywającą na łóżku w hotelu z nogami ułóżonymi na poduszce. Znów cały dzień nie przyniósł powodzenia a humor p. znajdował się poniżej normy akceptowanej nawet przez żonę, bardzo wyrozumiałą żonę. Pożegnaliśmy po raz drugi kosmiczny krajobraz który wyprowadził nas w maliny. Ostatni rzut oka zatrzymał nas w pół kroku. Stałam na jednej nodze i przecierałam oczy ze zdziwienia. Za nami w dali widoczne były skały których poszukiwaliśmy cały dzień.\nZzieleniały ze złości p. wycedził: "wracamy tutaj jutro".\nUśmiechnęłam się skrycie bo polubiłam to nieziemskie miejsce a skrzydła widoczne w dali zapowiadały jeszcze ciekawszy dzień wędrówki.\nZdjęcia poniżej są w dużej rozdzielczości aby lepiej poznać tą okolicę. Tylko przez miesiąc.\nPosted by Ataner at 12:56 18 comments\nPrzed Świętami do lasu\nW tym roku ulegliśmy czarowi opowieści naszego kolegi. Tak cudownie opowiadał o swoim domku w lesie, że postanowiliśmy zaszyć się w głuszy Wisconsin na Święta. Oczami wyobraźni widziałam bajeczne choinki uginające się pod ciężarem puchu skrzącego się w poświecie księżyca ale oczekiwał nas koszmar zamiast bajki.\nZima za pasem więc auto wypakowaliśmy po sam dach ciepłymi ciuchami. Przy rozpakowaniu samochodu już na miejscu zadziwiła mnie ilość posiadanej garderoby na taką pogodę. Niektórych jej części nie używałam od lat i już nigdy nie założę bo jakieś to niemodne albo o dziwo zbyt obcisłe.\nTrzy ogromniaste torby i prowiant zabrany na kilka dni oraz tysiąc przydatnych w takich warunkach przedmiotów zapełniły podłogę niewielkiego jak się okazało living room. Dwie sypialnie zapraszały nowoprzybyłych pustką i zimnem.\n- Ale tu wilgotno i ponuro. - Roztarłam ramiona i wsadziłam dłonie do kieszeni grubego swetra. Wszystko się zgadza, ogrzewanie jest. Dwie farelki na próżno mieszały swe ciepłe powietrze z tym zalegającym w najskrytszych kątach o temperaturze minus pięć Celsjusza. Po trzech godzinach w pokoju z ust ciągle unosiła się para. Sypialnie pozostawiliśmy zamknięte i postanowiliśmy spać tu gdzie jest równie zimno jak wszędzie. Do dyspozycji była jeszcze kuchenka gazowa więc zaraz po wypiciu herbaty z podwójną porcją rumu wyszliśmy na romantyczny spacer. Śnieg zalegał gdzie niegdzie ale nie na choinkach których w ponurym liściastym lesie po prostu nie było. Po dwóch tygodniach od ostatniego opadu pozostało go jak na lekarstwo. Krótki i smutny spacer zakończyliśmy otwierając drzwi do pustelni w głębokim lesie.\nW środku było już o pół stopnia cieplej. Powietrze dodatkowo nasączyło się wilgocią od palników gazowych. Po kolejnych dwóch wzmocnionych herbatkach ubrani w najcieplejsze ciuchy weszliśmy do śpiworów. Noc była wyjątkowo krótka i bajki Andersena i braci Grimm prześladowały mnie przez te parę godzin. Pisnęłam z obrzydzenia gdy rano wkładałam zimne obuwie. Gdy p. smarzył jajecznicę ja piłam herbatkę połykając wrzątek który wcale mnie nie parzył.\nMinął dzień podczas którego zdecydowaliśmy, że jutro o świcie wracamy do domu na Święta.\nBędę wreszcie miała internet i znośne warunki w których żyję na codzień od lat a kolejny wypad przewiduję gdy będzie CIEPŁO!\nPosted by Ataner at 03:35 26 comments\nMamy niespodziewaną przerwę w odnawianiu sprzętu fotograficznego. Już zaczęłam przyzwyczajać się do tego który został mi przydzielony ale wiem, że za dwa lata nastąpi całkowita zmiana i znów będę miała jakiś inny. Jeszcze dokładnie nie wiemy jaki bo technologia obecnie galopuje i firmy co roku wprowadzają na rynek nowe modele.\nAby ułatwić użytkowanie aparatu fotograficznego p. zakupił cudowny pasek. W domu nastąpiła prezentacja przemyślnego sposobu noszenia aparatu. Wyglądało to imponująco i bardzo łatwe w użyciu. Od tej pory aparat został uwolniony z pasków po jego bokach i umocowany do nowego tam gdzie przykręca się statyw. Czyli od spodu. Koniec z podskakującym aparatem na brzuchu, teraz będzie w pozycji zawsze gotowy do strzału jak rewolwer w kaburze. Popatrzyłam, pochwaliłam i jego cudowne ułatwienia miały nas zaskoczyć przy jego ponownym użyciu w terenie.\nPrzebywając w północnej części Nowego Meksyku zmusiłam p. do kolejnej wizyty w Bisti-De-Na-Zin. Usłyszałam wiele razy nie, nie, w odpowiedzi. Argumentów było bardzo dużo a najczęściej powtarzanym był ten, że już tam byliśmy i niepowodzenie w odnalezieniu jednego głazu za pierwszym razem pozbawiły p. ochoty na kolejne próby. Nie dawałam za wygraną i po godzinnym praniu mózgu mąż uległ.\nZaparkowaliśmy w znanym nam miejscu i ruszyliśmy tym razem innym skrajem rozległego terenu z krajobrazem ukradzionym Księżycowi.\nNastąpiło uroczyste przykręcanie nowego paska do aparatu.\n- Okropnie długi ten pasek. - Język aż mnie świerzbił aby skrytykować to co widziałam. - I jakiś niebywale szeroki. - Wypowiadając te słowa położyłam dłoń na swoim aparacie który w tradycyjny sposób wisiał na szyi.\n- Poczekaj chwilę a zobaczysz jak to cudownie proste urządzenie ułatwia życie fotografowi. - Optymizm p. jest oczywiście zarażający ale to co wyczyniał nie wskazywało na łatwość użytkowania. Gdy walka przedłużała się w nieskończoność ruszyliśmy w drogę.\n- Tylko się nie zabij. Patrz również pod nogi. - Szłam za p. i podziwiałam „łatwość” którą z przyjemnością uwieczniłam na zdjęciach aby później p. mógł sam zobaczyć swoje wyczyny.\nChyba ze dwa kilometry uleciały mi z pamięci bo byłam zafascynowana widokiem człowieka prześladowanego pętlą która za żadne skarby nie chciała ułożyć się poprawnie.\n- Na pewno i ty polubisz ten sposób noszenia aparatu. - p. nie zdawał sobie sprawy, że wprowadzał mnie w osłupienie faktem, że można w taki sposób wyginać ręce nie wyrywając ich ze stawów. Aparat fotograficzny częściej znajdował się nad głową posiadacza niż gotowy do użycia i ja niby miałabym polubić taki sposób noszenia. Rechotałam ze śmiechu ale tłumiłam dźwięki aby nie doprowadzić do rozpaczy męża.\nW końcu upór przyniósł od dawna oczekiwany skutek i rzeczywiście wszystko zaczęło mi się podobać. Aparat spoczywał przy udzie łatwy do chwycenia i nie przeszkadzał podczas spaceru. Jednak poczekam rok albo dwa zanim sama skorzystam z tego udogodnienia bo mnie aparat noszony w starym stylu wcale nie przeszkadza.\nPosted by Ataner at 07:59 27 comments\nSpacer na stojąco.\nPetronelę opętała chęć rozkoszowania się naturą czyli spacerów na świeżym powietrzu. Kilkumiesięczne milczenie zostało zamienione na cotygodniowe spotkania. Pierwszy nasz spacer rozpoczęłyśmy w czasie lanczu w restauracji. Tam gdzie spacer miał się rozpocząć tam się też zakończył bo Petronela tyle zjadła, że nie mogła podnieść się z krzesła nie mówiąc już o spacerowaniu czy lekkim truchcie o którym tak wiele wcześniej opowiadała. Drugie spotkanie również przyniosło niespodziankę. W drodze do parku wstąpiłyśmy do zespołu sklepów tylko na sekundę aby Petronela mogła kupić nowe perfumy. Był to konieczny zakup w ostatniej chwili gdyż wieczorem szła na randkę. Nowy zapach miał oszołomić mężczyznę. Perfumy w końcu wybrała ale na spacer brakło czasu gdyż podjęcie decyzji przeciągało się w nieskoczoność. Wizyty w kolejnych sklepach zmęczyły nas do tego stopnia, że każda z nas po zakupach udała się do domu zamiast do parku.\n- Szykuj się na spacer będę za pół godziny jedziemy do parku. - Usłyszałam w telefonie Petronelę która mówiła bez przecinków na jednym tchu i całość brzmiała jak rozkaz generała. Ja szeregowiec nawet nie starałam się protestować bo Petronela nie słucha, Petronela gada. - Teraz nie mogę rozmawiać bo jestem zajęta bo wiesz... - przez kolejne dziesięć minut wysłuchałam skróconej wersji o podrywie kolejnego partnera. Czas mijał a ja słucham tej bredni nie mając szans na ewentualne przygotowanie się do wyjścia. Napisałam ewentualne bo przecież nie mogłam zebrać myśli i zdecydować czy wychodzić z domu w tak niesympatyczną pogodę. Jesień za oknem w jej typowej odsłonie czyli ciemno bo słońce za chmurami, od czasu do czasu pada i kanapa naprzeciw telewizora wydaje się najlepszym kumplem w takim dniu.\n- Muszę założyć buty. - Udało mi się wtrącić swoje krótkie zdanie podczas gdy Petronela ze szczegółami opowiadała o przemeblowaniu mieszkania w związku z zamiarem sprowadzenia narzeczonego.\n- No co ty! Za wcześnie nie przyjadę wcześniej niż o dwunastej. - Odparła oburzona i również zdziwiona moim postępowaniem. Spojrzałam na zegarek stojący w zasięgu wzroku i jeszcze raz przyjrzałam się wskazówkom. Dziesiąta naście odczytałam bo okulary oczywiście gdzieś są w domu ale gdzie nikt nie wie. Jak ryba wyjęta z wody niemo chwyciłam głęboki haust powietrza.\n- Będziesz w południe?\n- No tak ci mówiłam. Jak zwykle mnie nie słuchasz.\n- Słuchaj muszę kończyć bo ktoś usiłuje się do mnie dodzwonić dokończysz jak się spotkamy. - Nie czekając na zgodę rozmówcy przerwałam połączenie. Miało być pół godziny od dziesiątej czyli według Petroneli południe. Z matematyki byłam bardzo słaba ale do dziesięciu jeszcze nawet dzisiaj potrafię liczyć i za nic nie wymyśliłabym takiego wyniku. Przygotowałam kurtkę i grube buty na solidnej podeszwie bo przecież nigdy nie wiadomo do którego parku pojedziemy i którą drogą pójdziemy. Zbliżała się dwunasta i grzebałam się w kuchni aby przygotować kawę i herbatniki na poczęstunek. Woda w czajniku już miała wrzeć gdy usłyszałam otwierające się drzwi od patio i rozmowę dwóch osób.\n- Wchodź wchodź, Ataner pewnie nie jest gotowa to poczekamy. - Petronela kogoś zapraszała do środka. Nie wybiegłam na spotkanie ale chwilę poczekałam na rozwój wypadków. Moje ukrywanie się na niewiele się zdało bo od razu do kuchni wpadł Alfons czyli Al czyli pies Anki. Jednym liźnięciem pochłonął jedzenie Helgi i wychłeptał miniaturową miseczkę wody. Teraz przywitał się ze mną skacząc na tylne łapy i usiłując mnie polizać po paszczy. W takiej sytuacji szybko zebrałyśmy się do wyjścia. Kawę przelałam do kubka podróżnego i wyszłyśmy na parking. Anka ma auto przystosowane do przewożenia psów z kratką oddzielającą bagażnik od przedziału pasażerskiego ale kłaków nie brakowało w każdym możliwym zakamarku auta. Syknęłam z obrzydzeniem ale powstrzymałam się przed uwagą na temat czystości bo w moim aucie też nie jest idealnie ale różnica była zaskakująca. Od razu byłam wściekła na Petronelę, że nie uprzedziła mnie o takim szczególe, że również Anka będzie brała udział w spacerze i, że będzie z psem. Szybkie oględziny wnętrza okazały się próżnym zabiegiem i usiadłam z tyłu a za mną w bagażniku do ucha dyszał mi Alfons. Zaczęło lekko mżyć i przysłuchiwałam się rozmowie z rzadka wtrącając swego jednego grosza anie jak to się mawia „trzy grosze”. Zerknęłam za okno i z lekka zgłupiałam. Jechałyśmy autostradą do Wisconsin pozostawiając wszystkie znane mi parki w tyle.\n- Dokąd jedziemy? - Postanowiłam jednak zapytać bo może źle wyrokowałam. W odpowiedzi dowiedziałam się, że oczywiście nie jedziemy do parku tylko w dzikie miejsce ale tylko pół godziny za granicą. Byłam bez szans na uśmiech radości. Rozumiem, że pies musi się wybiegać ale dlaczego ja akurat mam mu w tym pomagać nie miałam pojęcia. Wyjście do parku zdecydowanie się różni od wyprawy na bezkresne łąki specjalnie zachowane w swym dziewiczym stanie. No trudno niech tak będzie, ukręcę łeb Petroneli później ale teraz kolej na czerpanie korzyści z niespodziewanej wycieczki. Rzeczywiście w ciągu niespełna trzech kwadransów byłyśmy na miejscu. Jakby ktoś chciał poznać uroki jesieni to akurat to miejsce byłoby idealnym przykładem smutku i beznadziei. Wysoka trawa która umarła przed dwoma miesiącami była mokra i wyższe jej gatunki miały pióropusze kwiatów pochylone do ziemi pod ciężarem deszczu. Jakby kładły swe głowy na katowski pień. Drzewa bez liści tego dnia wydawały się mieć zupełnie czarne pnie. Lekka mgła przemieszczała się z miejsca na miejsce i nie mogła sobie znaleźć kępki krzaków aby zakotwiczyć na stałe. Iście wisielczy krajobraz bez wisielca na pobliskim drzewie. Gdy tylne drzwi zostały otwarte pies ruszył w pogoń za niewidocznym zwierzem, śladem widocznym tylko dla jego węchu. Zrobil jedno duże koło i po chili przybiegł sprawdzić czy już ruszyłyśmy w drogę. Postawiłam kołnierz kurtki bo wilgoć już lizała mnie po szyi. Ręce do kieszeni i już byłam gotowa na spacer gdy raptem bardzo blisko nas z wysokiej kępy traw rozległ się skowyt psa.\nWszystkie głowy skierowały się w tamtą stronę i trzy pary oczu zobaczyły spokojnie oddalającego się skunksa.\nPo chwili dopiero Al zataczając się jak pijak skierował swe kroki w naszym kierunku. Anka pisnęła przeraźliwie i ruszyła na jego spotkanie. Pies położył się na trawie i usiłował zetrzeć z siebie obezwładniającą woń straszliwej broni skunksa. Stałam zupełnie martwa wpatrując się jak właścicielka psa wyciera mu pysk swoją bluzą i dłońmi. Na nic zdały się próby ratunku. Smród już do nas dotarł a pies wyglądał jak oszalały. Raz chciał dopaść sprawcę a po chwili padał na ziemię tarzając się w trawie. Ponownie chciał gonić już niewidocznego skunksa by zaraz wdrapywać się na Ankę szukając pomocy.\n- Musimy jechać do domu. - Oznajmiła Anka. - Nic tu nie poradzimy. - Chciałam chwycić klamkę drzwi które przed kilkoma sekundami zamknęłam ale Anka odepchnęła mnie stanowczo i usadowiła się na tylnim siedzeniu z psem na kolanach.\n- No szybciej, jedźmy! - Anka była zdenerwowana bo pies znajdował się jakby w omdleniu. - Zahaczymy jeszcze o sklep. Potrzebuję sok pomidorowy.\n- A wódkę masz? - Z zadziwiającym zainteresowaniem spytała Petronela.\n- Muszę go w nim umyć. - Petronela patrzyła na Ankę bez cienia zrozumienia.\n- Psa w soku. - Prychnęła Anka zdegustowana głupim pytaniem. Obróciłam się w stronę drzwi pasażera ale tam stała Petronela zaciskająca nos dwoma palcami.\n- No jedźmy! - Powtórzyła rozkaz i wskoczyła do środka. W tej samej chwili zrobiło mi się niedobrze bo smród również zaczął działać na mój organizm. Ludzki nos wyczuwa ten zapach w stężeniu tylko 10 części w miliardzie. Czułam, że zemdleję i padnę bez czucia tam gdzie stałam. Co przeżywał pies nie byłam w stanie sobie wyobrazić. „No jedźmy” zakołatało mi w głowie i resztka zdrowego rozsądku przywróciła mnie do życia. Chwyciłam za klamkę i otworzyłam drzwi za którymi Petronela kryła twarz za golfem swego swetra.\n- Szybciej bo zdechnę od tego smrodu. - Ryknęła Anka.\n- Czemu ty nie pojedziesz? - Skierowałam pytanie do Petroneli. - Ja za chwilę umrę a na dodatek kręci mi się w głowie i prawie nic nie widzę.\n- To jest biegówka. - Przerażenie w oczach Petroneli znów lekko mnie ocuciło ale wciąż wpatrywałam się w skurczoną postać koleżanki. Przeczuwałam wyrok bez możliwości odwołania się od niego. - Nie umiem na biegi. - Jęknęła Petronela i głęboko odetchnęła świeżym powietrzem które wdarło się do wnętrza auta. Klęłam w myślach jak szewc w poniedziałek rano i z kopyta ruszyłam za kierownicę. Fotel oczywiście za daleko więc przybliżam go tak aby sprzęgło wcisnąć do końca. Kiedy ostatni raz jechałam autem z mechaniczną skrzynią biegów nie mogłam sobie przypomnieć. Nie było czasu na wspomnienia bo już robiło mi się gorąco.\n- No jedź. - Wrzasnęła Petronela. - Ruszaj!!! - Dodała z wyrzutem w głosie. Biegi. Rysunek przedstawiał znany układ tylko było ich sześć do przodu zamiast czterech. Włączyłam silnik i natychmiast otworzyłam okna. Jedynka, i ruszamy jak na rajdzie bo o koordynacji ruchów nikt nie pomyślał w chwili gdy życie uchodzi tak szybko, że czujesz zmiany prawie namacalnie. Dojazd do autostrady w rozpaczliwym stylu zajął mi dużo mniej czasu niż Ance w odwrotnym kierunku, gnałam nie patrząc na innych użytkowników drogi aby jak najwięcej świeżego powietrza wpadało do środka. Czułam, że za chwilę zwymiotuję prosto na kierownicę i samą siebie. Wtedy umrę z obrzydzenia. Autostrada zapewniła mi w miarę komfortu ale otwarte okna przez które wdzierało się zimne powietrze stanowiły nie lada atrakcję dla wyprzedzających nas kierowców. Było piekielnie zimno i czułam, że mój najkrótszy spacer w życiu, bo zrobiłam jedynie kilka kroków przy aucie, zakończę przeziębieniem. Na zewnątrz było +5C i hulający wiatr w aucie zamienił nas w trzy sople lodu. Pies tymczasem ożył i wykazywał objawy powrotu do życia. My zdechniemy z zimna a pies przeżyje. Powstanie nowe powiedzenie; pacjent przeżył ale lekarz umarł.\nPosted by Ataner at 08:23 36 comments\n- Jeszcze piętnaście minut. - Z głupawym uśmiechem na twarzy oznajmiła miła Chinka. Siedzę jak głupia w poczekalni salonu SPA. p.zawsze mawiał, że szacunek dla człowieka, tak mawiał p., objawia się w punktualności. Jeżeli masz umówioną wizytę na 15:00 to o 15:00 powinnaś widzieć przed sobą osobę z którą byłaś umówiona. Nie ma pięciu minut ani dziesięciu. 15 jest piętnastą i nie ma o czym gadać. Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić. Więc siedzę i czekam. Wreszcie przyszła moja kolej i kładę na stolik moje dłonie paznokciami do góry. Chinka podejrzliwie spogląda na moje spracowane dłonie i pyta się jaki lakier sobie życzę.Może i te Chińczyki są szybkie w biznesie i guzik im z tego wychodzi ale ja jestem w "starym stylu". Zanim pomyślę o lakierze to najperw chciałabym mieć delikatnie usunięte skórki i wypiłowane paznokcie. I jeszcze wypoleronane paznokcie. Wymasowane palce i dłonie i jak jestem usatysfakcjonowana z zabiegu mogę pomyśleć o kolorze lakieru. Gdy wracam do domu po zabiegu to p. jak zawsze krytycznie spogląda na wyczyny za dwadzieścia dolarów i opowiada mi jak powinno się piłować paznokcie i jaki ich kształt powinnam mieć aby moja dłoń wyglądała smukle i ponętnie. No miech mnie gęś kopnie skąd ten typ wie jak pielęgnować damskie ręce. Zawsze lub prawie zawsze jest komentarz w stylu; french wyszedł z mody teraz nosi się paznokcie owalne, teraz nosi się paznokcie szpiczaste. Niby ja nie nadążam za modą?\nTeraz zacznę pisać na temat ale wstęp był długi i konieczny bo....\nZima już jutro ma zabić wszystkie kwiaty które radowały nas przez siedem miesięcy i ostatni ciepły dzień poświęciliśmy na zabicie pelargonii i petunii wyrzucając je na śmietnik. Zrobiło się szaro i ponuro w ogrodzie i pod oknami. p. zrobił wszystkie fizyczne prace gdy ja zadbałam w tym czasie o strawę dla ducha czyli muzykę na cały gaz i łagodne drinki. Tak mniej więcej wygląda jesień i wiosna w naszym ogrodzie. Gdy p. podnosił szklankę ze wspaniałym porto, kieliszki mamy ale w takich warunkach wino pijemy w szklankach, jego brudne ręce nie mogły zostać niezuważone. Ręce pal licho ale jego pazury wręcz prosiły się o manicure.\n- No proszę jak łatwo krytykować bliźniego! - Nie mogłam oprzeć się pokusie aby nie porozmawiać o idealnie opiłowanych paznokciach.\n- Przecież ja to robię z przyjemnością. - Wyraz twarzy p. był lekko zakłopotany i byłam przekonana, że nie wiedział co go czeka. Wskazałam na jego brud pod paznokciami. Jeden paznokieć miał go więcej niż inne i już zaczęłam swoje pięć minut.\n- Niby taki ideał a jednego pazura obgryzłeś jakoś nieudolnie. - O kuchnia wcale nie chciałam tak powiedzieć. - p. spoglądał na mnie z pozycji "położony na łopatki" i starał się zaskoczyć co bliźni ma coś wspólnego z brudem za paznokciami. Nie czekałam aż zaskoczy tylko odpaliłam rakietę wynoszącą satelitę na orbitę okołoziemską. Opuściłam patio i po chwili wróciłam z aparatem fotograficznym.\n- Zrobię ci zdjęcie jak ciężko pracujesz.\n- Oj, nie trzeba akurat dzisiaj bo jak już chcesz dokumentować moją ciężką pracę to powinnaś ze mną być 24 godziny na dobę i nie tylko robić zdjęcia ale kręcić video abyś nie uroniła ani jednej sekundy mojego życia. - Franca nie facet. Wściekła małpa zawsze gotowa do odparcia ataku. Na ekranie aparatu fotograficznego pokazałam ułomność perfekcji zadbania o paznokcie. p. gapił się i nic a nic nie zrozumiał. Nie mogłam już dłużej wytrzymać i zupełnie spokojnie choć śmiech chciał się wydrzeć z na zewnątrz powiedziałam.\n- Krytykować łatwo a ty perfekcjonisto masz jednego pazura dłuższego! - Minęła dłuższa chwila bez odpowiedzi i pewnie nie doczekałabym się odpowiedzi bo wyraz twarzy męża nie wskazywał nawet na odrobinę zrozumienia tematu.\n- Paznokcie! Paznokcie! Jakiej długości powinny być paznokcie? Jakiego kształtu?\n- Czyje? - Chyba zaczął ze mną grać w słówka. Zanim odparłam atak, widziałam w jego oczach zapał. Morderczy zapał przeciwnika gladiatora. - Paznokcie kobiet powinny zdecydowanie różnić się od paznokci mężczyzny. - p. spojrzał na swe brudne pazury i stwierdził; jak następnym razem będziesz szła na manicure spytaj mnie o radę.\nPosted by Ataner at 16:27 19 comments\nDziki Zachód to naprawdę „dzikie” miejsce na globie. Mieszkają tam ludzie i owszem jak w każdym zakątku świata ale spotkać ich jest naprawdę trudno. Odległości dzielące domostwa poza miastami i wsiami są tak duże, że nazwanie najbliższego człowieka w okolicy sąsiadem to dla nas duża przesada. Takie stany jak Nevada, Wyoming, Południowa Dakota, Texas, Arizona, Nowy Meksyk spokojnie można nazwać wyludnionymi. W takich miejscach ma gdzie pohulać wiatr. Szczególnie jesienią i wiosną gdy układy atmosferyczne zderzają się z na dużych przestrzeniach wieje niemiłosiernie. Porywy wiatru mogą być tak silne, że przewracają ciężarówki a śmieci i lekkie przedmioty przemierzają setki mil zanim wiatr ucichnie albo jego moc osłabnie.\nPiasek wciska się wszędzie i jak za długo się czemuś dziwisz to potem trzeszczy w zębach.\nWłaśnie wiatr jest sprzymierzeńcem rosyjskiej zemsty. Tak nazwałam tumbleweed czyli rosyjski oset. Historia pojawienia się tego super chwastu do końca nie jest wyjaśniona ale przypuszcza się, że nasiona jego zostały przywiezione do Południowej Dakoty razem z nasionami lnu z Rosji w 1870 roku. Innym równie prawdopodobnym zdarzeniem mogło być przywiezienie nasion przez ukraińskich emigrantów. Które z tych wydarzeń jest prawdą nie jest istotne w tej chwili bo i tak pospolita nazwa Russian thistle wskazuje na miejsce pochodzenia. Oset ten zrobił wielką karierę filmową bo prawie w każdym westernie można zauważyć turlające się kule różnych rozmiarów.\nTe które pokazuję na moich zdjęciach są przeciętne ale widziałam również dwa razy większe okazy. Roślina bardzo dobrze zaaklimatyzowała się na amerykańskiej ziemi i pomimo zwalczania jej różnymi sposobami ma się świetnie i nierozerwalnie kojarzona jest z Dzikim Zachodem. Fenomen tej rośliny polega na tym, że umierając (roślina jednoroczna) zielona część oddziela się od korzenia i turlając się gubi na swej drodze przeciętnie 250 tysięcy nasion. Oset rosyjski przyczynia się do pustynnienia terenu gdyż jest wyjątkowo usposobiony do przetrwania na suchym terenie. Pomimo tego, że tam gdzie rezyduje nie ma wody to i tak jest w stanie wyssać z suchej ziemi 167 litrów wody pozbawiając w ten sposób możliwości na przeżycie innych roślin.\nJako ciekawostkę mogę jeszcze dodać, że czasami takich martwych kul jest tyle, że trzeba używać sprzętu mechanicznego do ich usunięcia kiedy zaatakują wieś lub miasto.\nPomimo tego, że wiem jak bardzo jest szkodliwa ta roślina dla ekosystemu to i tak lubię ją za jej widowiskową wszędobylskość.\nPosted by Ataner at 18:02 39 comments\nNiektórzy uważają, że język plemienia Navajo jest nie do nauczenia się gdy nie jesteś jednym z nich. Inni natomiast są bardziej powściągliwi i zaliczają ten język do bardzo trudnych. Podczas II Wojny Światowej posłużono się nim do szyfrowania komunikacji radiowej w Marynarce Wojennej. Rewelacyjni w łamaniu kodów radiowych Japończycy nie dali sobie rady z codziennym językiem jednego z najliczniejszych plemion Indian północnoamerykańskich.\nMiejsce na pomnik uwieczniający udział Navajo w wojnie na Pacyfiku umiejscowiono w bardzo ładnym miejscu które samo w sobie przyciąga licznych turystów. Sławna dziura w skałe pod jakże trafną nazwą Window Rock znajduje się w Arizonie zaraz przy granicy z Nowym Meksykiem i jest bardzo łatwo dostępna dla nawet leniwych osób przejeżdzających przez Gallup. Zaledwie pół godziny jazdy od uczęszczanej autostrady I-40.\nOsobiście, nasz język polski uważam za trudny i nie chciałabym uczyć się go za żadne skarby świata nie wspominając o tym na którym połamali sobie zęby specjaliści wojskowi.\nJak wynika z tablicy na pomniku dopiero w 2001 roku władze uhonowały członków sprawnej komórki szyfrującej oraz ich rodziny. Trochę późno ale jak wiadomo; lepiej późno niż wcale.\nUczmy się języków obcych bo co prawda wprawne ręce mogą przydać się w "rozmowie" tak dobrze, że nieznany język staje się nagle dobrze zrozumiany a wielokrotnie butelka alkoholu przełamuje bariery nie do pokonania w odmienny sposób.\nPosted by Ataner at 10:10 18 comments\nWierzenia i legendy to bardzo ciekawa część naszego bytu. Skąd taka fantazja pośród ludów zamieszkujących tą bardzo niesamowitą planetę? Oddalone od siebie narody zawsze spoglądają w niebo wyczekując czegoś nadnaturalnego, czegoś co wymykało się ich zrozumieniu. Nie potrfili tego zjawiska nazwać bo brakło im słów na opisanie tego co wydarzyło się na Ziemi dawno temu.\nW Chinach powstały ogniste smoki, w Indiach ogniste rydwany w Ameryce olbrzymie ptaki. Do dziś orzeł cieszy się szacunkiem i uwarzany jest za króla ptaków pomimo to, że nie jest ani najładniejszy ani największy. Może dlatego, że zamieszkuje niedostępne dla ludzi szczyty skał ciagle owiany jest mgiełką tajemnicy.\nShiprock samotna skała wznoszaca się 482 metry ponad otaczającą ją równinę. Święta skała Indian Navajo którzy wierzą, że owa skała przeniosła Indian z dalekiej północy na obecnie zamieszkiwane przez nich tereny i dlatego nazywana jest Tsé Bitʼaʼí czyli skała ze skrzydłami lub uskrzydlona.\nLegenda jest taka, że szczyt był zamieszkiwany przez Olbrzymie Ptaki (Tsé Ninájálééh) które żywiły się ludźmi. Pewnego razu starszy z Wojowniczych Bliźniaków (to już inna historia) zgładził dwa dorosłe osobniki a pozostałe dwa małe ptaki zamienił w orła i sowę. Na dodatek szczyt skały ma być zamieszkiwany przez duchy.\n- Sprawdzę czy one tam rzeczywiście są. - p. jak zwykle z wielką wprawą miesza domysły z rzeczywistością.\n- Chyba nie masz zamiaru wdrapać się na sam szczyt! - Już sobie wyobraziłam konsekwencje takiego czynu.\n- Nie czuję się na siłach aby po tak niebezpiecznych trasach męczyć się na próżno. - p. najwidoczniej nie miał zamiaru znaleźć się na samym szczycie aby zweryfikować opowiadania Indian.\n- Oglądając skałę z jednej strony nie masz pewności, że nie ma ich z drugiej.\n- Jakich ich? Oprócz nas nikogo nie ma. - No niech mnie jasna ciasna przecież o duchach mowa a p. udaje nieobecnego.\n- Duchów! Sprawdź czy nie ma tam duchów.\n- Nie ma. Jak nawet są to my ich nie zobaczymy, są za cwane.\n- Sprawdź bo czuję się niepewnie. - W takich miejscach jak to gdzie wiadomo, że duchy od lat zamieszkują lepiej się mieć na baczności i nie wchodzić im w drogę a tym bardziej drażnić.\nChociaż mędrca szkiełko czyli teleobiektyw mojego osobistego fotografa nie odkryło zmieszkujących na szczycie duchów to ja czułam ich obecność. W miarę zbliżania się do niej czułam coraz wyraźniej dziwne lizanie po plecach a w głowie myśli kotłowały się i kłębiły. Na skałę nie wolno wchodzić, wspinać się ani wylądować na jej wierzchołku helikopterem.\nDojazd nie jest specjalnie trudny ale wymaga czasu aby ominąć wertepy i wybrać dróżki znane tylko niewielkiej grupie ludzi zamieszkujących ten obszar.\nDziwne ale p. który jest wielkim fanem duchów przenikających przez ściany, paranormalnych możliwości zwykłego Kowalskiego nie bardzo wierzy w świętość przybyszów z kosmosu.\nZamiast Tsé Ninájálééh pasowała tutaj wysnuta przez p. historia rzeczywista. Otóż jak on twierdzi na skałę która miała płaski szczyt i była o wiele wyższa wylądowali ludzie z przyszłości. Statek ledwo zmieścił się na niewielkiej przestrzeni szczytu ale lądowanie nie przysporzyło szczególnego problemu. To co wyprawiali przybysze pozostanie przez jakiś czas tajemnicą bo nie o tym przecież piszę.\nGdy nadszedł czas powrotu po dwóch latach, oczy ziemian były zwrócone w stronę samotnej skały wyraźnie rysującej się na horyzoncie. Przybysze zabrali ze sobą kilkoro ludzi i wielki smutek pozostałych stowarzyszył wzmagającemu się odgłosowi ze szczytu. Po chwili nastąpił przerażający huk i porażające światło oślepiło na chwilę obserwatorów. Dopiero po miesiącu grupka odważnych udała się w to miejsce. Zdziwienie i strach ogarnął umysły przybyłych. Ze skały pozostały tylko nędzne resztki które do dziś możemy podziwiać. Takiej potęgi nie widziano wcześniej ani nie słyszano o podobnym przypadku. Zwykłe dla innych lądowanie zaczęło obrastać w historię i jej kolejną wersję uznano za obowiązującą do dziś i ponoć duchy mają strzec tajemnicy po wieki. Czy tak było czy nie nigdy się nie dowiemy ale postrzępiona część szczytu pasuje do opowiadania p.. Być może jestem zabobonna i łatwowierna ale wolę historię opowiadaną przez Indian niż tą wymyśloną na prędce.\nDziwna i samotna skała strzeże tajemnicy przed wścibskimi turystami a to, że duchów nie widzieliśmy wcale nie oznacza, że ich tam nie ma. Aby było im przyjemniej w swej samotności pustynny teren co roku daje im kolorowy dywan kwiatów a te najpiękniejsze są ode mnie bo przecież lepiej żyć z duchami w zgodzie.\nPosted by Ataner at 13:53 20 comments\nZapiski domowe (123)


Wreszcie mam miejsce w którym mogę uczyć się w spokoju i komfortowo. Ekipa z MójAkademik dba o to, żeby nasze warunki były jak najlepsze. Za to mają u mnie pięć z plusem !\nJak się okazało, można znaleźć świetne lokum niedaleko uczelni. Na pochwałe zasługują zarówno przystępna cena jak i najwyższy standard obsługi ludzi z MójAkademik.pl. Polecam!\nNajlepszy hostel w Warszawie\nHostel w centrum w Warszawy, który oferuje także zakwaterowanie długoterminowe oraz obsługę grup, wycieczek i zielonych szkół


°HOTEL ALEXIS INN & SUITES NASHVILLE, TN 3* (Stany Zjednoczone Ameryki) - od 111 € | BOOKED\n600 Ermac Drive, Nashville, Stany Zjednoczone Ameryki, 37214 Pokaż na mapie\n3-gwiazdkowy Alexis Inn & Suites zapewnia łatwy dostęp do zoo, pól golfowych i stadionu w Nashville. Wybudowany w roku 1990, hotel jest wyjątkowym połączeniem architektury Art Deco architektury oraz nowoczesnych udogodnień.\nAlexis Inn & Suites znajduje się w pobliżu stacji metra, co umożliwia szybki dostęp do teatru i muzeum. W odległości 8.1 km znajduje się też Nashville Zoo. Obiekt znajduje się w 9 km od centrum Nashville.\nTen luksusowy hotel wyróżnia bezpośrednie sąsiedztwo ogrodów i rzeki.\nDojazd do lotniska Nashville International z Alexis Inn & Suites zajmie nie więcej niż 5 minut.\nW każdym z 108 pokoi dla niepalących w tym hotelu, goście znajdą kontrolę parametrów klimatycznych, sejf, urządzenie do parzenia kawy/herbaty, TV i kuchenkę mikrofalową. Pokoje posiadają również prywatne łazienki z wanną, suszarką do włosów i prysznicem.\nDzień w Alexis Inn & Suites można zacząć od bezpłatnego śniadania. Zjeść obiad można w Waffle House i Bistro, The, do których idzie się maksymalnie 5 minut.\nDo dyspozycji gości skrytka depozytowa, przechowalnia bagażu i winda, centrum biznesowe, sala zebrań i ksero.\nHotel oferuje gościom miejsce na piknik i ruszt do barbeque, aby zaspokoić wymagania najbardziej wymagających. Lubiącym aktywny wypoczynek hotel zapewnia salę gimnastyczną i centrum fitness.\nLiczba pięter: 5. Liczba pokoi: 108.\n600 Ermac Drive, Nashville, Stany Zjednoczone Ameryki, 37214\nLokalizacja Alexis Inn & Suites\nOpinie Alexis Inn & Suites\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Alexis Inn & Suites


SUBURBICON. George Clooney we współpracy z braćmi Coen\nJeszcze przed pierwszym weneckim seansem Suburbiconu dało się słyszeć opinie, że najnowszy film George’a Clooneya to dzieło nieudane. Skąd wynikały te opinie? Trudno powiedzieć, bo o ile podmiejska przypowieść z lat 50. nie jest produkcją wybitną, o tyle nie zasługuje na negatywną ocenę. Ot, jeszcze jeden mocno stylizowany i warsztatowo dopracowany film amerykańskiego gwiazdora, oscylujący gdzieś wśród średnich rejestrów mainstreamowego kina.\nMimo kiepskich wyników Obrońców skarbów, Clooney postanowił ponownie zaufać dobremu kumplowi Mattowi Damonowi.\nClooney jest zresztą reżyserem właśnie ze średniej półki – jego filmy zawsze są nienaganne warsztatowo, ale też nigdy nie wykraczają poza bardzo klasyczne techniki narracyjne, nie przekraczają także granic gatunkowych konwencji. Podobnie jest z Suburbiconem – choć obficie czerpie z kina noir i klasycznych thrillerów, pozostaje dość typową, bardzo przyzwoicie zrealizowaną czarną komedią, w której iście szekspirowskie rozwiązania dramaturgiczne są aż nadto przewidywalne. Mimo kiepskich wyników Obrońców skarbów, Clooney postanowił ponownie zaufać dobremu kumplowi Mattowi Damonowi i obsadził go w głównej roli w opowieści o na pozór standardowej rodzinie z amerykańskich przedmieść sprzed 60 lat. Tym razem efekt jest zdecydowanie lepszy, choć zdecydowanie nie jest to “efekt WOW”.\nRodzina państwa Lodge – mąż i ojciec Gardner (Damon), żona i matka Margaret, jej siostra-bliźniaczka Rose (w obu rolach Julianne Moore) oraz synek Nicky (Noah Jupe) – pada ofiarą napadu, w wyniku którego ginie pani domu. Sprawa wydaje się dość jasna, ale rezolutny Nicky dostrzega kilka podejrzanych sytuacji, które każą mu myśleć, że śmierć jego matki nie była przypadkiem. Intryga pleciona jest dość gęsto i, niestety, przewidywalnie, dlatego główną przyjemnością podczas seansu nie jest rozwiązywanie zagadki – tego domyślamy się już po kilkunastu minutach – lecz obserwowanie poszczególnych uczestników tej mistyfikacji. Aktorzy wznoszą się na wyżyny – Juliane Moore w roli Rose (a przez chwilę także Margaret) jest chodzącym wcieleniem wszystkich stereotypów na temat amerykańskiej pani domu z lat 50., Matt Damon to typowy mieszczuch o ambicjach prezesa wielkiej korporacji, zaś pojawiający się tu na kilka mistrzowskich scen Oscar Isaac w godnej Oscara roli jest inspektorem firmy ubezpieczeniowej, a tak naprawdę ikonicznym niemal detektywem z czarnego kryminału.\nJak dotąd filmy George’a Clooneya pozbawione były brutalnych scen przemocy, zwłaszcza pokazanej bardzo obrazowo. Suburbicon jest w tym względzie sporą zmianą – czerpiąc garściami z estetyki i czarnokomediowego charakteru dzieł braci Coen, Clooney nie szczędzi widzowi wyrazistych obrazów przemocy, choć do Refna mu jeszcze daleko. W osadzonej na przedmieściach opowieści trup ściele się więc gęsto, a krew plami koszule, ściany i dywany. Wszystko podane jest jednak w konwencji bardziej śmiesznej niż strasznej, może za wyjątkiem pary oprawców, w której zwłaszcza postać grana przez Glenna Fleshlera wyjątkowo przeraża. Znany już z psychopatycznej roli w Detektywie aktor ma zadatki na stanie się naczelnym zwyrodnialcem Hollywood. I choć pewnie finansowo Fleshler nie ma na co narzekać, to niewielu chciałoby się znaleźć na jego miejscu. Albo na miejscu obok…\nOprócz niepotrzebnie wprowadzonego wątku segregacji rasowej, którego nie sposób uargumentować fabularnie, Suburbicon wydaje się spójną, przyzwoicie zrealizowaną i dostarczającą rozrywki opowieścią, a przy okazji satyrą na sielskie amerykańskie przedmieścia. Ogłuszająca, kojarząca się z hitchcockowskimi kompozycjami Bernharda Herrmanna muzyka Alexandre Desplat (dla którego, podobnie jak dla Matta Damona, to drugi film w tegorocznym konkursie) wzmaga widowiskowość filmu Clooneya, który jednak pozostaje dość zwyczajną, klasyczną w formie i treści produkcją.


Liczba poszkodowanych w pożarze w Kemerowo wzrosła do 48 osób - Sputnik Polska\n08:24 26.03.2018 (zaktualizowano 14:34 26.03.2018) Krótki link\nLekarze udzielają pomocy 11-letniemu chłopcu, który przeżył upadek z czwartego piętra centrum handlowego.\nDziecko znajduje się w reanimacji z licznymi złamaniami. W pożarze zginęli jego rodzice i młodsza siostra.\nZdaniem byłego dyrektora Departamentu Działalności Nadzorczej Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych, generała porucznika służby wewnętrzej Jurija Dieszewych, w centrum handlowym "Zimowa Wiśnia" nie zadziałał ani jeden system zabezpieczający.\nWe wtorek w obwodzie kemerowskim rozpocznie się trzydniowa żałoba.\nZ 64 ofiar zidentyfikowano na razie tylko 15 osób - poinformował Komitet Śledczy.\nAmbasadorzy USA i Wielkiej Brytanii złożyli kondolencje rodzinom ofiar.\nПосол Хантсман: От всего посольства и от себя лично я выражаю глубокие соболезнования родным и близким жертв ужасной трагедии, произошедшей вчера в #Кемерово. Скорбим.\n— Посольство США в РФ (@USEmbRu) 26 marca 2018\n— UKinRussia🇬🇧🇷🇺 (@ukinrussia) 26 marca 2018\nТЦ «Зимняя вишня» опять начал гореть🔥🔥🔥 . Когда же этот ужас закончится😭😢😱\nWśród strażaków i ratowników nie ma ofiar, chociaż prace ratunkowo-gaśnicze prowadzone są w bardzo trudnych warunkach - w dalszym ciągu istnieje ryzyko obruszenia się konstrukcji nośnych. Tlenie na gruzowiskach spalonego budynku przeszło w aktywną fazę - dodał.\nKemerowskie centrum handlowe znowu się pali\nZ ulicy widać, jak z kominów wentylacyjnych na dachu budynku ponownie unosi się gęsty czarny dym.\nJak poinformowało Ministerstwo Zdrowia Rosji, w celu identyfikacji wszystkich ofiar trzeba będzie przeprowadzić ekspertyzę genetyczną.\nSpecjaliści Komitetu Śledczego pobrali już materiał genetyczny od krewnych osób, które zginęły w pożarze w Kemerowie.\nLiczba ofiar wzrosła do 64\nМЧС:Число погибших возросло до 64 человек #кемерово #скорбим pic.twitter.com/iTBHwzIx1Z\n— Макс Смирнов (@SMIRNOVMAKSIM97) March 26, 2018\nCiała sześciu z nich w dalszym ciągu znajdują się pod gruzami centrum handlowego - powiedział szef MSN Władimir Puczkow.\nKomitet Śledczy potwierdził śmierć 56 osób.\nPomoc lekarska została udzielona 44 rannym, 10 osób przebywa w szpitalach.\nLikwidacja skutków wypadku trwa.\nRatownicy gaszą odzielne ogniska pożaru i likwidują gruzowiska w miejscu, w którym zawalił się dach.\nPrace są prowadzone w warunkach ekstremalnie wysokich temperatur i praktycznie zerowej widoczności - powiedział rozmówca agencji z Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych.\nKemerowscy nauczyciele organizują specjalne akcje na portalach społecznościowych\nDzieci mają ferie i pedagodzy nie wiedzą, gdzie się obecnie znajdują - powiedzieli Sputnikowi rodzice.\nOdnaleziono pięć żywych osób, które były uważane za zaginione.\nOkazało się, że nie było ich na miejscu wypadku - przekazał regionalny zarząd MSW Rosji.\nZawalił się dach centrum handlowego\nDach zawalił się praktycznie na całej powierzchni pożaru - na 1,5 tys. metrach kwadratowych - poinformowało Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych Rosji.\nLudzie masowo udają się do punktów oddawania krwi, by pomóc rannym w pożarze\nКемерово. Областной центр переливания крови: pic.twitter.com/brzD5XzAM7\n— Юрий Васильев (@uralpage) March 26, 2018


Nowy serwis o Euro 2012 od WP - Internauci\npaku 22-08-2011, 19:35\nW Wirtualnej Polsce powstał serwis dedykowany Mistrzostwom Europy w Piłce Nożnej. Choć do turnieju pozostało 10 miesięcy, żyjący rozgrywkami fani piłki nożnej znajdą w nim aktualizowane na bieżąco informacje.\nPrzetestujesz deweloperską wersję Windows 8?\nSerwis Euro 2012 ma być kompendium wiedzy o przygotowaniach i eliminacjach do mistrzostw, a także miejscach, gdzie toczyć się będą rozgrywki, zarówno w Polsce, jak i na Ukrainie. Witryna zawiera kategorię poświęconą wszystkim drużynom biorącym udział w eliminacjach. Dodatkowo z miesiąca na miesiąc serwis ma być rozbudowywany o kolejne, atrakcyjne dla kibiców funkcje i działy.\nW serwisie euro2012.wp.pl wyodrębniono cztery zakładki „Eliminacje”, „Turniej”, „Miasta” oraz „Ekstra”. Pierwsza z nich ma obecnie szczególne znaczenie. O start w turnieju głównym rywalizuje 51 drużyn narodowych, od Albanii po Wyspy Owcze, dlatego najnowsze informacje o wszystkich zespołach, obok wyników meczów, mogą być dla kibiców szczególnie ważne.\n>> Czytaj też: Euro 2012: policja namierzyła fałszywą stronę z biletami\nW zakładce „Turniej” znajduje się m.in. szczegółowy terminarz rozgrywek, relacje ze wszystkich spotkań, sylwetki zawodników oraz tabela wyników. Prezentowane są też najnowsze wiadomości dotyczące kadry Franciszka Smudy, relacje na żywo z towarzyskich meczów reprezentacji Polski, zdjęcia, opinie i komentarze.\nfot. WP - Serwis Euro 2012 od Wirtualnej Polski\n- Oprócz prezentacji wyników sportowych, informujemy, jak przygotowania do imprezy wpływają na rozwój naszego kraju. W zakładce „Miasta” można znaleźć m.in. listę planowanych inwestycji drogowych, kolejowych, hotelowych oraz ich aktualny status – podkreśla Rafał Miernik, kierownik Działu Sport. Obok podstawowego dossier o infrastrukturze dotyczącej Euro, przede wszystkim związanej ze stadionami, publikujemy najnowsze wiadomości z Gdańska, Poznania, Warszawy i Wrocławia, czyli miast-gospodarzy turnieju. Nie brakuje również informacji z Ukrainy – dodaje.\nW sekcji „Ekstra” znajduje się m.in. dział „Magazyn”, gdzie prezentowane są artykuły, analizy, komentarze i wywiady oraz sekcja „12 zawodnik”, skierowana do kibiców polskiej reprezentacji. W tej zakładce znajdują się informacje istotne z punktu widzenia miłośników futbolu, w tym zgłaszana przez internautów lista miejsc, w których wspólnie można oglądać mecze reprezentacji.\nSerwis dostępny jest pod adresem: euro2012.wp.pl\nMożesz napisać scenariusz do gry na Androida\nWP Wirtualna Polska wiadomości sport serwisy informacyjne piłka nożna newsy Euro 2012


One Direction Polskie Imaginy: #94 Zayn (część 5)\nZakląłem siarczyście pod nosem, popychając drzwi jednego z najczęściej odwiedzanych przez moich kumpli barów. Nie mogłem uwierzyć, że pozwoliłem komukolwiek postawić się w tak beznadziejnej sytuacji. Co ja teraz, do cholery, zrobię?\nPróbowałem. Jak Boga kocham, naprawdę próbowałem się do niej nie przywiązywać, zostawić ją w spokoju. Dlaczego mi nie wyszło? Dlaczego zawsze pakowałem się w tego typu sprawy? Sam fakt, że w ogóle pozwoliłem tej trójce idiotów wciągnąć się do ich „gangu” świadczył o mojej bezkresnej głupocie. Dałem im się wychować według ich prywatnego kodeksu, złożyłem im pieprzone obietnice, że zawsze będę do ich dyspozycji. A teraz co? A teraz szukałem ich w trzecim klubie z rzędu, podając swoje życie jak na tacy.\nNie sądziłem, że w ogóle uda mi się wyjść z tego wszystkiego cało. Zabiją mnie - to było jasne jak pieprzone słońce w pieprzone południe w piękny pieprzony dzień. Najgorsze było w tym wszystkim to, że nie miałem pojęcia, co stanie się z nią, jeśli faktycznie nie wrócę dziś do jej domu. W sumie nie powinienem wracać, wpakowałem ją w kłopoty, z których teraz sam musiałem ją wyciągnąć. Żyłoby jej się zdecydowanie lepiej, gdyby w ogóle mnie nie poznała.\nPrzeszedłem szybkim krokiem przez śmierdzące alkoholem - i cholera wie, czym jeszcze – pomieszczenie. Skierowałem się w stronę lady, gdzie zwykle mogłem znaleźć Stana. On nigdy nie tańczył nigdy nawet nie próbował poderwać żadnej dziewczyny. Jak to się działo, że wszystkie były na każde jego skinienie? Może i był dość przystojny jak na chłopaka, w dodatku był niewiele starszy ode mnie, ale nadal nie potrafiłem tego zrozumieć. Chłopak odwrócił się w moją stronę i spostrzegłszy moją osobę, uśmiechnął się z rozbawieniem.\n- Kogo my tu mamy… - mruknął, podnosząc do ust kolejny kieliszek wódki. – Myślałem, że pojawisz się tu dopiero wieczorem.\n- Musimy pogadać – odparłem niewyraźnie.\nNie byłem z natury zbyt tchórzliwy. Często brałem udział w bójkach, włóczyłem się ulicami w środku nocy i nieraz zdarzyło mi się porządnie oberwać – ale to właśnie tego momentu obawiałem się najbardziej. Nigdy dotąd nie igrałem z ogniem w tak niebezpiecznym stopniu i ta świadomość powoli mnie paraliżowała.\n- Zayn, jeśli to coś naprawdę ważnego, proponuję załatwić to jutro. Teraz jestem już trochę wstawiony – posłał mi przyjazny uśmiech, który nieco zbił mnie z tropu.\nNie chodzi o to, że Stan był złym kumplem. Gadało nam się naprawdę nieźle, rozmowa zwykle się kleiła, a ten chłopak potrafił być zabawny i dowcipny. Po prostu… nie potrafiłem dłużej tego ciągnąć. I tak zbyt długo zwlekałem z zakończeniem tego całego cyrku. Tyle że te wszystkie „ludzkie” zachowania sprawiały, że czułem się kompletnie zdezorientowany. To nie był koleś, z którym można się ot tak zaprzyjaźnić, a mimo wszystko miał mnie za swojego.\n- Nie, słuchaj… to musi być teraz – powiedziałem szybko, biorąc głęboki wdech.\nChłopak westchnął z rezygnacją i okręcił się na wysokim krześle, wpatrując się we mnie wyczekująco.\n- No to wal. Byle szybko.\nPrzymknąłem na moment oczy, czując, jak bicie mojego serca przyspiesza do granic możliwości. Teraz albo nigdy.\n- Nie mogę tak dłużej, Stan. Nie potrafię być taki, jak wy – słowa wypływały w moich ust z prędkością światła. – Wiem, że obiecałem wam być zawsze i na zawsze, miałem być do waszej dyspozycji. Łamię umowę, doskonale o tym wiem, ale… możesz być pewien, że nic, czego byłem świadkiem i czego się dowiedziałem nie ujrzy światła dziennego.\nNie odpowiedział. Po prostu wpatrywał się we mnie uważnie, jakby czekał na dalszą część albo gorzej – jakby czekał na jakikolwiek dowód na to, że żartuję. Nie byłem nawet pewny, czy w ogóle zrozumiał cokolwiek z tego mojego bełkotu. Tak czy inaczej, zdawałem sobie sprawę z mojej rychłej śmierci.\n- I sądzisz, że tak po prostu pozwolę ci odejść? – spytał retorycznie, przekrzywiając z zaciekawieniem głowę.\n- Mam taką nadzieję. Jesteśmy przyjaciółmi, Stan – dodałem szybko, mając nadzieję, że to w choćby minimalnym stopniu załagodzi sytuację.\nChłopak uśmiechnął się lekko i już dwie sekundy później poczułem jego silną, twardą pięść na swojej twarzy. Usłyszałem nieopodal dźwięk tłuczonego szkła i głośne krzyki przerażenia przyglądających nam się dziewczyn. Syknąłem z bólu, klnąc przy tym głośno i odsunęłam się do tyłu, w razie kolejnego zadanego ciosu. Po mojej skórze spłynęła ciepła, rzadka ciecz, którą doskonale znałam. Podniosłem dłoń do policzka, dotykając z zaskoczeniem obolałej skóry i zlizałem krew z rozciętych ust.\n- Tylko dlatego ujdziesz dziś z życiem, Malik – syknął wściekle, zeskakując z krzesła. – Wynoś się stąd i nigdy, powtarzam, nigdy nie pokazuj się na oczy żadnemu z nas. Jeśli kiedykolwiek cię spotkam, przyjacielu, przysięgam, że osobiście pomogę ci zamilknąć na wieki wieków amen.\nZmrużyłem oczy, gotowy w każdej chwili zareagować, ale widząc pojawiającą się na twarzy Stana furię, natychmiast zrezygnowałem. Nie chciałem pogarszać swojej sytuacji, więc bez namysłu odwróciłem się na pięcie, ruszając szybkim krokiem w stronę wyjścia.\nWbiegłem na górę, biorąc po dwa schodki na raz i stanąłem przed jej drzwiami. Nie miałem pojęcia, dlaczego pozwoliłem jej stać się moim słabym punktem, nieświadomie decydować o moim życiu. Być może był to błąd, za który kiedyś przyjdzie mi zapłacić, ale póki byłem w stanie chronić nas oboje, póki jakoś sobie z tą całą sytuacją radziłem – niczego nie żałowałem.\nMoże powinienem pozwolić jej odejść albo po prostu zniknąć z jej życia bez wcześniejszej zapowiedzi. Ale czy to cokolwiek by zmieniło? Zostałaby wtedy zupełnie sama, mogłaby stać jej się krzywda, a ta dziewczyna znaczyła dla mnie zbyt wiele, bym pozwolił ją skrzywdzić. Kiedy stałem się tak cholernie sentymentalny?\nWcisnąłem biały przycisk i do moich uszu dobiegł zagłuszony odgłos dzwonka. Odsunąłem się nieco na bok, by dziewczyna nie wpadła na mnie z impetem przy otwieraniu drzwi. Już po chwili rączka klamki opadła i moim oczom po raz kolejny ukazała się jej piękna twarz.\n- Zay… O mój Boże, Zayn! – jej oczy rozszerzyły się na mój widok.\nUśmiechnąłem się krzywo, nagle przypominając sobie o swoim obecnym wyglądzie. Z pewnością moja twarz cała we krwi i siniakach nie była zbyt przyjemnym widokiem, szczególnie dla dziewczyny, która nie miała pojęcia o brutalności tego świata.\n- Nic mi nie jest – powiedziałem cicho.\nDziewczyna pokręciła z rezygnacją głową i otworzyła szerzej drzwi, wpuszczając mnie do środka. Bez namysłu wślizgnąłem się do mieszkania i przyciągnąłem ją do siebie, obejmując jej wątłe ciało swoimi ramionami. Przylgnęła do mnie, wtulając policzek moją pierś i westchnęła ciężko.\nTo dziwne, ale czułem się zadziwiająco dobrze, gdy miałem ją przy sobie i wiedziałem, że jest bezpieczna. Nawet cały obolały, wyczerpany i wściekły na dokładnie każdy szczegół mojego życia – miałem wszystkie problemy tego świata gdzieś, mogąc tak po prostu jej dotknąć. Może właśnie to był powód, dla którego po raz kolejny do niej wróciłem i dla którego nie zamierzałem już nigdy więcej odejść. Nie potrafiłem wyobrazić sobie kolejnych dni bez jej pięknego uśmiechu.\nNigdy wcześniej nie zależało mi na dziewczynie w ten sposób. Kolejne panienki robiły wszystko, czego od nich zażądałem, były na każde moje zawołanie. Nigdy nie musiałem zbytnio się wysilać i lubiłem taki stan rzeczy, w końcu to nie ja musiałem o kogoś zabiegać. Nie mogę powiedzieć, że mi to nie schlebiało, wręcz przeciwnie. Robiłem wszystko, by mój dawny tryb życia nie uległ zmianie. A teraz? Ta dziewczyna kompletnie zawróciła mi w głowie.\n- Dlaczego wyłączyłeś telefon? Zayn, jak mogłeś wyjść bez słowa?\nPrzygryzłem wargę, odsunąłem się od niej na tyle, by móc spojrzeć w jej oczy. Nie chciałem, by się o mnie martwiła, ale wiedziałem też, że nie pozwoli mi wyjść z mieszkania z myślą, że mogę nie wrócić. W sumie wcale by mnie taki rozwój sytuacji nie zdziwił, Stan był nieprzewidywalny.\n- Musiałem załatwić niektóre sprawy – odparłem.\n- Częściowo – przyznałem niechętnie.\n- Twoje „częściowo” jest przyczyną tego…? – spytała cicho, gładząc opuszkami palców mój opuchnięty policzek.\n- Być może. Po prostu… nie przejmuj się, naprawdę nic mi nie jest – chciałem się do niej uśmiechnąć, ale moje usta zapiekły, odnawiając rozcięcie.\nDziewczyna spojrzała uważnie na ranę i pociągnęła mnie w stronę łazienki. Bez oporu ruszyłem za nią, bo prawdopodobnie nie miałem w tym domu absolutnie nic do powiedzenia. Stan mojej twarzy pozostawiał naprawdę wiele do życzenia i jeśli byłaby w stanie cokolwiek z tym zrobić, byłbym jej wdzięczny. Wyciągnęła z jednej z szafek małą apteczkę i czysty ręcznik, a ja oparłem się o umywalkę, przyglądając się jej poczynaniom.\n- Zayn, to nie wygląda najlepiej – mruknęła, podchodząc do mnie.\n- Do wesela się zagoi – zaśmiałem się cicho.\nNa jej twarzy pojawił się delikatny uśmiech, ale nijak nie skomentowała tego, co powiedziałem. Namoczyła róg ręcznika i cholera, nawet nie wiem, kiedy znalazła się tak blisko mnie. Delikatnie dotknęła zimnym materiałem mojej twarzy, zmywając ze skóry zarówno tę nową, jak i zakrzepniętą krew. W milczeniu spoglądałem w jej piękne, błyszczące oczy. Słowo daję, to mogłoby stać się moim ulubionym zajęciem.\nNie wiem, jak długo jej to zajęło, ale po jakimś czasie odłożyła ręcznik na bok. Przyjrzała się uważnie odniesionym przeze mnie obrażeniom i zatrzymała wzrok na mojej wardze.\n- Masz rozcięte usta – zauważyła cicho.\n- Da się coś z tym zrobić? – spytałem, czując jak bicie mojego serca przyspiesza.\nTym razem to ona przejęła inicjatywę, pokonując ostatnie dzielące nasze twarze centymetry i delikatnie musnęła ustami moje wargi. Czułem, że była przy tym maksymalnie ostrożna, ale ja wcale nie potrzebowałem w tym momencie delikatności. Chciałem, by była blisko i nawet jeśli miało to trochę boleć, nie zamierzałem zaprzepaścić okazji pocałowania jej.\nOdsunęła się ode mnie, ale nie trwało to zbyt długo, bo w ekspresowym tempie odepchnąłem się od umywalki, wpijając się w jej słodkie usta. To chyba nie było zbyt mądre posunięcie z mojej strony, bo rana cholernie zabolała i po raz kolejny zaczęła krwawić. Dziewczyna szybko mnie powstrzymała, ostrożnie kończąc pocałunek, więc westchnąłem z rezygnacją, robiąc krok w tył.\n- Nie ułatwiasz sobie tego – zaśmiała się, składając lekki pocałunek na moim policzku.\n- Wcale nie chcę sobie tego ułatwiać – mruknąłem marudnie. – Chcę cię pocałować.\nNa jej twarzy pojawił się szkarłatny rumieniec. Próbując go jakoś ukryć, odwróciła głowę, udając niesamowicie zajęta przygotowaniem opatrunku. Uśmiechnąłem się, widząc sposób, w jaki na mnie reaguje. To było naprawdę miłe – mieć świadomość, że wszystko, co robię w jakiś sposób na nią działa, że potrafię być przyczyną pojawienia się tych uroczych rumieńców i zawstydzonego uśmiechu.\n- Zayn? – odwróciła się do mnie, przegryzając dolna wargę. Cholera, wyglądała naprawdę seksownie, gdy to robiła.\n- Chcesz zostać u mnie dzisiaj na noc? – spytała cicho, unikając mojego spojrzenia.\nUśmiechnąłem się szeroko i przyciągnąłem ją do siebie, tak, że nasze ciała przylegały do siebie na całej powierzchni. Nie zaoponowała, gdy zamknąłem w żelaznym uścisku jej nadgarstki, nawet nie biorąc pod uwagę faktu, że może tego nie chce. Zamruczałem z zadowoleniem i złożyłem czuły pocałunek na jej szyi. Dziewczyna drgnęła lekko, wtulając się we mnie.\nOderwała się ode mnie, posyłając mi pytająco spojrzenie. Pochyliłem się w jej stronę, przyciskając wargi do kącika jej ust.\n- Pozwolisz mi spać w swoim łóżku? – spytałem, uśmiechając się niewinnie.\nNie wiem, czy spodziewaliście się dzisiaj cokolwiek tu zastać, ale postanowiłam dodać dziś kolejną część. Dlaczego? Z bardzo prostego powodu. Wczoraj minął dokładnie rok od wydarzenia, które zapoczątkowało moje bycie Directioner i stwierdziłam, że z tej okazji dodam coś na bloga. Jakby nie patrzeć - skutkiem tego wszystkiego jest fakt, że ten blog w ogóle istnieje :)\nTak więc, mam nadzieję, że choć trochę wam się ta część podobała. Zabawne, jak mnie rozgryźliście :) Planowałam napisać piątkę z perspektywy Zayna i chyba części z was w ogóle moje decyzja nie zaskoczyła :D\nTyle! Nie wiem, kiedy pojawi się kolejna (ostatnia) część, bo ten tydzień mam zawalony sprawdzianami... Postaram się szybko, ale nie krzyczcie, jeśli pojawi się dopiero w weekend!\nAnonimowy 1 kwietnia 2013 12:53\nNo to pierwsza! BOMBA! <3\nHipsta Smile 1 kwietnia 2013 12:55\nomomom świetny *__*\nAnonimowy 1 kwietnia 2013 12:57\nCUDOWNE !!! Czekam na dlaej <3\nsuuper czekam na nexta z niecierpliwością ;D\nCudo *.* Mi dzisiaj mija jak jestem rok Directioner i sprawiłaś mi niespodziankę dziękuje *.* /@_Liki_123\nBoski <3 Czekam na kolejną część !\njak ja kocham takiego Zayna <3\nMrs. Malik 1 kwietnia 2013 13:32\nŁOŁ, ŚWIETNEEE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! CZEKAM NA NN :D\nTo jest mega urocze ! Mowie o koncowce oczywiscie :) dzieki za niespodzianke :*\nAnonimowy 1 kwietnia 2013 13:40\nWow! Zaskoczyłaś mnie! Pozytywnie oczywiście. :D Naprawdę nie spodziewałam się dzisiaj tej części. ;p\nCudo! <3 Już nie mogę się doczekać następnej. ;)\nPatrycja Dudek 1 kwietnia 2013 14:07\nŚwietne <3 Czekam na kolejną część ;) Szkoda że ostatnia :( A potem co zamierzać napisać też jakiś częściowy ?\nNie Ogarnięta 1 kwietnia 2013 14:08\nWarto było czekać :33 Kocham Tego Imagina jak zresztą wszystkie inne . Jest Świetny <33\nMrs.Ewa Horan 1 kwietnia 2013 14:16\nJezzzuuuuuuuu najlepszy imagin jaki czytałam do tej pory mialm normalnie motylki w brzuchu chwilami słodkie AWWWWWWWWWW..<3 kocham\nBoże to jest najlepsza część jaką czytałam *_______* Cudowne. <33333333333333\nUbóstwiam. *.* Czekam na dalszy ciąg. Kocham ten bloog. : )\ncudowny! uwielbiam Twoje imaginy Weronika, jesteś wspaniała! <3\nSyl wia 1 kwietnia 2013 14:49\njejku to jest zajebiste świetnie piszesz <# czekam na kolejna czesc !\nagata### 1 kwietnia 2013 15:14\nJakie to jest świetne. Czekam na następną część aż szkoda że to już będzie ostatnia. Ten kilkupartowiec jest ge-nia-lny a ta część jest taka urocza tylko szkoda mi Zayna, napewno to nie jest fajne mieć zmasakrowaną twarz.\nNo nic, czekam *-* i pozdrawiam\nz niecierpliwoscia czekam na next czesc i bardzo mi szkoda ze to bedzie juz ostatnia chciaa bym wiecej no ale cóz chyba nic nieda sie z tym zrobić\na jezel da to bede bardzo wdzieczna\nTeż chcę więcej części. : DD i żeby ten cały Stan znalazł ich i wiesz chciał stanąć na drodze ich miłości. ^^ Taki mój skromny pomysł! Obiecaj, że to przemyślisz. : D Proszę, błagam ^^\nO tak..też bym taki chciała :)\nWłaśnie miałam napisać osobny komentarz o podobnej treści, więc pomyślałam, że dołącze się tutaj. W zespole siła ;D Też proszę, żeby ten imagin miał więcej części np. tyle, ile miał Lou. Oo tak :)\nI żeby było dużo akcji, no wiesz niebezpieczeństwo, emocje i co najważniejsze- ich miłość, która będzie musiała przetrwać to wszystko. Brzmi jak zwiastun jakiegoś filmu ;D Wiem, że to trudne dopasowywać się do róznych gatunków opowiadań, ale wiem, że sobie poradzisz, już nie raz się o tym przekonałam. Więc proszęęę pomyśl o tym :)\nO Boże jakie to śliczna :)\nKurde, jaka podnieta u mnie! To jest mega!\nClaud. C. 1 kwietnia 2013 16:21\nCudowny . Uwielbiam takiego Zayna . <3\nKOCHAMCIEEEEEEE.... KOCHAM TEN IMAGIN.... PROSZĘ, DODAJ NASTĘPNĄ CZĘŚĆ JAK NAJSZYBCIEJ <3\nTheEdek 1 kwietnia 2013 17:49\nJako pierwsza dzisiaj wycisnęłaś ze mnie jakiekolwiek łzy i dziękuje ci za to. Brakowało mi takiego czegoś. Wspaniała (jak zawsze, ale to już jest oczywiste) cześć, taka powiedziałabym urocza z nutką romantyczności haha :D\nZayn, that's my boy, yoł! xD\nZ niecierpliwością czekam na kolejną, a zarazem ostatnią część, pozdrawiam.\nKOCHAM TEGO IMAGINA, KOCHAM KOCHAM KOCHAM I DZIĘKUJE ZA TĄ CZĘŚĆ. JUZ NIE MOGE SIE DOCZEKAĆ NASTEPNEJ!;D\nAnonimowy 1 kwietnia 2013 18:50\nŚwietny i jeszcze pięknymi oczami Zayna cudo co by to jeszcze napisać.Naprawdę nwm czego mogę spodziewać się po następnej częćci : ) Kurde piszesz nieziemsko i zresztą Maja i Karolina również ale ty jakby najwięcej angażujesz sie w pisanie(oczywiście nie chcę tym kogoś obrazić) więc na tym konczę moją wypowiedź, i i dodam jeszcze gratulacje za juz jeden rok bycia Dieectioner ! ☻\nVicky Horan 1 kwietnia 2013 19:28\noooo...mam nadzieję,że to nie jest ostatnia część...świetny\nAnonimowy 1 kwietnia 2013 19:41\nJA CHCĘ NASTĘPNĄ CZĘŚĆ!!! SZYBKO!!! :D\nI Love British Boys 1 kwietnia 2013 20:29\nCGFDJSKHGCBCJHBDSSDM WEŹ DALEJ BO UMRĘ *___* Cudo <3\nlatynoske kapcie. 1 kwietnia 2013 20:39\nCholera, kocham tego bloga i wszystkie imaginy! Jesteś cudowna i wspaniale piszesz.\nJestem Larry Shipper i już od dłuższego czasu preferuję tylko opowiadania o homoseksualistach, a Wasz blog jest jedynym, którego tak pragnę czytać, mimo treści heteroseksulanych!\nNie mogę doczekać się kolejnej częsci. ♥\nO Boże, w takim razie wszystkiego najlepszego! ♥ (chyba XD) mam nadzieję, że ostatnia część pojawi się jak najszybciej, powodzenia ze sprawdzianami <3\nJest cudowny z niecierpliwością czekam na NEXT ;-)\nAaaaaaaaaaaaaaaa zajebiste! Czekam na next! :DD Kocham to! <3333 takie tajemnicze :D\nShibushi 1 kwietnia 2013 22:44\n<3 <- myślę, że lepszego komentarza nie trzeba...\nMixsses 1 kwietnia 2013 23:14\nKOCHAM KOCHAM KOCHAM MASZ TALENT!!!!!!!!!!!!!\nP.S: KOCHAM CIĘ\nBoże, Boże, Boże KOCHAM TWOJE OPOWIADANIA Z ZAYN'EM :D Nie mogę doczekać się następnych Xxx Pozdrawiam i zapraszam do siebie http://lucky-girl-lives-with-one-direction.blogspot.com/\nCUDO! Normalnie piękny:-*\nLOL 1 kwietnia 2013 23:59\nuhuhuhuhuhuhuhuhuhuh super że dodałas :)\nUwielbiam ten imagin o zaynie! Mam nadzieje ze bedzie jeszcze duzo czesci\nAnonimowy 2 kwietnia 2013 01:21\nAż mi się nie chcę co każdą część powtarzać, jakie to jest zarąbiste. No ale trzeba uszanować Twoją pracę, więc mówię TO JEST ZARĄBISTE! <3\nUhuhu, kocham! Jest cudowny, naprawdę. Bardzo dziękujemy, że dodałaś tę część tak wcześnie. <3 Może w następnej coś +18? Prosimyyy! :D\nNie wiem, jak to robisz, ale wiedz, że jesteś CUDOWNA! Twoje opowiadania są świetne. Nie wiem od czego zacząć... Czytałam serię z Louisem i za każdym razem na mojej twarzy pojawiał się uśmiech, teraz jest tak samo. Za każdym razem ,gdy wchodzę na waszego bloga cieszę się jak dziecko, a szczególnie jeśli to Ty coś dodasz. Potrafisz nas zaskakiwać, potrafisz opisywać uczucia bohaterów, a co mi się najbardziej podoba - potrafisz dopasować zachowanie do charakteru chłopaka - Zayn jako bad boy, a Louis jako uroczy uwodziciel a jednocześnie wrażliwy chłopak. Mimo że Zayn jest najmniej lubianym przeze mnie członkiem zespołu, to uwielbiam tą serię! 10 min, podczas których czytam twoje opowiadanie są najszczęśliwszym czasem po całym, ciężkim dniu.\nPrzepraszam, że tak długo, ale nie mogłam krócej.\nŻyczę duuużo weny i powodzenia w tworzeniu 6. (na pewno świetnej) części!\nOjejejejjejuu *__* GENIALNE <3\nMarta Wro 2 kwietnia 2013 13:01\ngenialny *.* uwielbiam twoje imaginy! :D\nMaggie Styles 2 kwietnia 2013 13:25\nKOCHAM CIE! KOCHAM CIE! KOCHAM CIE!\nTwoje imaginy są boskie <3\nTo jest takie adxxfbfbhybgggddrbhth *.* CUDOWNE! <3\njezu... to jest mega zajebiste <3 moja ukochana część <33333 zawsze najbardziej mi się podobaja twoje imaginy gdy są pisane z punktu widzenia któregoś z chłopaków :) mam nadzieję, że następna też będzie z punktu widzenia Zayna <3 kocham to po prostu <3 pomysł na ten imagin jest tak niespotykany i oryginalny, że człowiek po prostu nie może się doczekać dalszego rozwoju akcji. cudowny *.*\ncudownaaaaaa jest ta część *.* genialna ! brak słów <3\njakie to piękne, zakochałam się ! <3\nAnonimowy 2 kwietnia 2013 17:19\nBoże jaki cudowny .!! < 33\nCUDOWNY JAK ZAWSZE xd sorry za spam ale to BARDZO WAŻNE CZYTAJCIE WSZYSCY TO W SPRAWIE KONCERTU !!!\nOla&Justi&Kasia 3 kwietnia 2013 15:25\nKocham ;) ♥ Nie mogę doczekać się NASTĘPNEGO !! ♥\nAnonimowy 4 kwietnia 2013 11:20\nUwielbiam jak Zayn jest taki niebezpieczny, a za razem seksowny i romantyczny. mrrr ;)\nSzkoda, że to już przedostatnia część, ale naprawdę świetnie czyta się to opowiadanie. ;*\nKeepCalmAndLoveFiveIdiots 4 kwietnia 2013 14:07\nWeź przedłuż ten imagin, nie wiem... Wprowadź jakiś dodatkowy wątek czy coś... Ja osobiście się uzależniłam i nie chcę, żeby się kończył. Ta odsłona Malika jest moją ulubioną, trafiłaś w mój czuły punkt <3\nZastanowilas sie juz, czy dalabys rade "wydluzyc" tego imagina, zeby mial więcej czesci? ;)\nA i kiedy mozemy sie spodziewac tak mniej wiecej kolejnej czesci?\nOne Direction Polskie Imaginy 5 kwietnia 2013 16:46\nPoczątkowo nie miałam takiego zamiaru, teraz muszę się nad tym zastanowić :) Jeśli zdecyduję się na kolejne części, będziecie musieli poczekać jeszcze kilka dni na szóstkę, bo muszę to sobie jakoś poukładać xx\nJak dla mnie to nie ma problemu, choc caly czas zastanawiam się co wydarzy sie w kolejnej czesci. Nie moge sie juz doczekac, caly czas sprawdzam, czy nie dodalas moze wczesniej, ale jezeli dzięki temu opowiadanie bd dluzsze to jestem jak najbardziej za i moge poczekac :D\nNAjlepsze imagine jakie kiedykolwiek czytałam! Chcę więcej! <3\nAnonimowy 6 kwietnia 2013 15:14\nAnonimowy 6 kwietnia 2013 22:53\nŚwietny. Kiedy będzie next?\nBędzie dziś? Proszeeeeeee :D\nBędzie dziś? ;3\nOne Direction Polskie Imaginy 7 kwietnia 2013 18:24\nNie dam rady dziś go dodać, proszę - nie krzyczcie. Po prostu muszę się zastanowić nad dalszą fabułą, a jutro i pojutrze mam sprawdziany -.-\nPaulina Markiewicz 8 kwietnia 2013 00:02\n* L E Z G O N x______x\nNiesamowity, brak mi słów ♥\nI ja również jestem za tym, by było więcej części.\nDla Ciebie, mogę czekać nawet cały tydzień! :)\nTylko błagam, nie kończ tego jeszcze C:\nMam nadzieje, że nie zlekceważysz mojego komentarza i też weźmiesz go pod uwagę, jak resztę.\nByłoby niezmiernie miło :)\nTo jest po prostu ZAJEBISTEEEEE! Dziewczyny, kocham waszą wyobraźnie! proszę częściej imaginy, i więcejjj!\nAnonimowy 8 kwietnia 2013 16:49\nKiedy cd? Boskii <3\nBŁAGAM NIE KOŃCZ TEGO ! TO JEST PRZEZAJEBISTE ! Jak widzimy masz bardzo bujną wyobraźnię (w b. pozytywnym tego słowa znaczeniu) i stanowczo domagamy (bo wiem, ze nie tylko ja) WIĘCEEEJ !! Niech ci kumple spotkaja go z nią, jakieś kłopoty, bójki i taa miłość !! DZIEWCZYNO KOCHAM CIĘ KURDE ! nie koncz tego\nBedzie dzis ? *o*\nOne Direction Polskie Imaginy 9 kwietnia 2013 16:48\nDzisiaj raczej nie, bo wątpię, że uda mi się go skończyć na czas :) Ale postaram się jak najwięcej dziś napisać i w ciągu najbliższych dni dodać xx\nUsycham. Dodaj następną część!!! Błagam, chcesz, żebym umarła. Co dziennie sprawdzam po kilkanaście razy dziennie. Nie wytrzymuję już tego napięcia. !!! Dodaj. PROSZĘ!!!! <3\nMoje kochane, kiedy w końcu doczekamy się czegoś nowego? ^^\nKiedy możemy spodziewać się kolejnej części? Bo umieram *___*\nkiedy będzie next część bo już nie wyrobie czekam ...........................\nkiedy następna część? wybacz nam że się tak dopytujemy ale po prostu nie możemy wytrzymać...\nOne Direction Polskie Imaginy 11 kwietnia 2013 21:27\nw weekend :) przepraszam, że tak to przekładam, ale nie wyrabiam w szkole ostatnio, a potrzebuję trochę czasu, żeby napisać coś, z czego będę w miarę zadowolona :) tak więc - weekend na 100% xx\nZuza 13 kwietnia 2013 11:53\nPojawi się dziś? :D\nBędzie dzisiaj, będzie dzisiaj? Prosze powiedz TAK!! :D\nOne Direction Polskie Imaginy 13 kwietnia 2013 20:04\nJeśli dam radę, to pojawi się koło 23.00, a jeśli nie, to postaram się dodać jutro przed południem :) Będę się streszczać! :D\nAnonimowy 13 kwietnia 2013 22:23\nZ niecierpliwością czekam. xx. Wyczuwam zarwaną nockę, bo Weronika pisze imagin. : P <3 Pzdr. Zuza. xx.\nJa też, nie moge się już doczekać ^_^\nI mam nadzieję, że pojawi się jeszcze dziś :)\nDarcy Styles 13 kwietnia 2013 20:33\nWooooow! Kocham ten imagin!\nAnonimowy 13 kwietnia 2013 21:30\nŚwieetnie, czekam :)\nAnonimowy 17 kwietnia 2013 17:17\nEmm, mam pytanko- moze to ty dodałabys jakiegos specjalnego 100 imagina? Po egzaminach? Mam nadzieje, ze kiedy to cale zamieszanie zwiazane z egazminami sie skonczy to bd czesciej dodawac imaginy. Zastanawiam o czym bd nowa hisoria, ktora wymyslisz :)\nBoże ! To jest wspaniałe ! *.* Przeczytałam już wszystkie części ... jeden z najlepszych jakie podczas bycia Directioners przeczytałam ! *.* Dziękuję ci za te emocje i .... poprostu dziękuję ! *.* ;)


Afera Amber Gold, czyli o prawach pokrzywdzonego słów kilka | Procesowy.pl\nKilka dni temu przed sejmową komisją śledczą odbyło się przesłuchanie pani prokurator Barbary Kijanko, która prowadziła sprawę Amber Gold po złożeniu zawiadomienia przez Komisję Nadzoru Finansowego. O ile wierzyć dziennikarzom, pani prokurator najpierw odmówiła wszczęcia postępowania, potem je umorzyła, a na końcu zawiesiła, przez co spółka mogła dalej funkcjonować na rynku. Przesłuchanie ukazało, że stopień skomplikowania sprawy przerósł instytucję, której ufało wielu Polaków. Nie jednak na samym problemie funkcjonowania prokuratury będę się koncentrował. Myślę, że ciekawy artykuł na ten temat możecie Państwo znaleźć tutaj. Ja postaram się opisać ścieżkę, którą należy podążać, jeśli złożone przez nas zawiadomienie nie odniesie oczekiwanego rezultatu.\nNa samym początku uzyskujemy status pokrzywdzonego. Nie wnikając w szczegóły: pokrzywdzonym jest osoba, której dobra prawne ucierpiały w związku z przestępstwem. Jeśli czujemy się osobą pokrzywdzoną, możemy złożyć odpowiednie zawiadomienie w organach ścigania. W przypadku Amber Gold zawiadomienie złożyła KNF i chociaż nie jest ona pokrzywdzonym, to mogła to uczynić jako podmiot dbający o prawidłowość i pewność obrotu finansowego.\nPo złożeniu zawiadomienia mamy dwie opcje. Albo organy ściągania odmówią wszczęcia postępowania, albo podejmą decyzję o wszczęciu śledztwa (względnie dochodzenia). Ponieważ decyzja o odmowie wszczęcia postępowania jest dla nas rozstrzygnięciem negatywnym, przysługuje nam prawo jej zaskarżenia. Na to mamy 7 dni od daty otrzymania informacji odmownej. Zażalenie rozpatruje sąd, który także może podjąć dwie decyzje: tj. albo zażalenie uwzględnić i przekazać sprawę do dalszego prowadzenia, albo utrzymać postanowienie w mocy. To drugie rozwiązanie niestety zamyka nam drogę do działania na drodze karnej (co wcale jednak nie znaczy, że jesteśmy pozbawieni możliwości działania na drodze cywilnej).\nJeśli postanowienie zostanie przez sąd uchylone, to sprawa wraca do prowadzącego postępowanie, najczęściej z instrukcją, co ma jeszcze zostać wykonane. Jeśli po przeprowadzeniu innych czynności dalej nie będzie podstaw do wszczęcia postępowania, zapadnie powtórna decyzja o odmowie wszczęcia śledztwa (dochodzenia), której niestety już nie możemy skarżyć, a jedyne, co nam pozostaje, to złożyć subsydiarny akt oskarżenia (wtedy niejako wstępujemy w rolę prokuratora). Jeśli jednak przeprowadzone czynności dadzą podstawę do wszczęcia postępowania, to organy ścigania zobowiązane są wydać decyzję pozytywną. Niestety dalej nie daje nam to gwarancji, że sprawa rozwinie się po naszej myśli i domniemanemu sprawcy zostaną przedstawione zarzuty. Ponieważ po przeprowadzeniu czynności prowadzący postępowanie może ponownie wydać decyzję dla nas niekorzystną, tym razem o jego umorzeniu.\nDecyzja ta, podobnie jak decyzja o odmowie wszczęcia postępowania, jest decyzją, którą możemy zaskarżyć. Procedura jest taka sama jak przy odmowie wszczęcia postępowania. I podobnie jak wcześniej sąd może decyzję utrzymać w mocy (co niestety zamyka postępowanie) albo uchylić postanowienie organów ścigania. Po uchyleniu sprawa wraca do organów ścigania, co jeszcze jednak o niczym nie przesądza, bo ponownie może się ona skończyć dla nas niekorzystnie, czyli następną, już tym razem niezaskarżalną, decyzją o umorzeniu postępowania, wymuszając na nas złożenie samodzielnego aktu oskarżenia.\nJak widać, sprawa Amber Gold przeszła przez wszystkie etapy, jednak ostatecznie zakończyła się ona skierowaniem aktu oskarżenia przez prokuraturę. Z mojego doświadczenia wynika, że nie warto się poddawać, gdyż stosunkowo często istnieją podstawy do weryfikacji decyzji organów ścigania przez sądy. W jednej ze spraw dwukrotnie zmuszony byłem zaskarżać postanowienia policji, najpierw o odmowie, a potem o umorzeniu, by na końcu sprawca złożył wniosek o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy. Smutne jest tylko to, że sprawa, w której ja uczestniczyłem, była stosunkowo prosta, a najczęściej utrzymywane są w mocy decyzje, gdzie stan faktyczny jest bardzo skomplikowany i nikomu nie chce się ich prowadzić, co idealnie widać na wielokrotnie już powoływanej w niniejszym wpisie aferze Amber Gold.\nAutor artykułu - Adam Mura\nData publikacji 2017-07-11 2017-07-11 Autor Adam MuraKategorie co na wokandzie?Tagi Amber Gold, kijanko, komisja śledcza, pokrzywdzony, pokrzywdzonych, prokurator\nPoprzedni Poprzedni wpis: Oskarżyciel posiłkowy… a kto to taki?\nNastępny Następny wpis: Czy Mruczek pójdzie do więzienia?


Pielgrzymka do Lichenia Parafia pw. św. Walentego w Gzach\nW poniedziałek – 14 września 2015 roku – w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego 45 osób z naszej Parafii udało się do Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej. O godz. 12.00 uczestniczyliśmy we Mszy świętej przed Cudownym Obrazem Matki Bożej. Eucharystii przewodniczył ks. Sławomir Homoncik (wicekustosz Sanktuarium). Mszę św. koncelebrował także ks. Rafał Jaroszyński, główny organizator rekolekcji „Słowo ciałem się stało”, które w 2014 roku w Licheniu przeprowadził o. John Bashobora, ks. Henryk Lipka z parafii Brwilno koło Płocka i Ks. Kazimierz Majewski z parafii Gzy.\nW homilii ks. Homoncik mówił o grzechu, przez który ludzie oddalają się od Boga, m.in. przez próby postawienia na swoim, bez uwzględnienia woli Bożej. Dodał, że tylko przez krzyż możemy osiągnąć chwałę nieba.\nPo Mszy św. kapłani i wierni (w tym również nasza pielgrzymka z parafii Gzy) udali się procesyjnie do starej części Sanktuarium, na Golgotę, podążając za kopią krzyża znajdującego się w Kaplicy Krzyża Świętego, w przyziemiu kościoła pw. Matki Bożej Częstochowskiej. Podczas II wojny światowej krucyfiks został sprofanowany przez niemiecką wychowawczynię, Bertę Bauer. Podążając alejkami Sanktuarium i Golgoty, odmawialiśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Poświęcenia 7-metrowej wysokości krucyfiksu który został wykonany z drewna modrzewiowego na wierzchołku Golgoty dokonał ks. Wiktor Gumienny, kustosz Sanktuarium.\nBazylika Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski jest największą świątynią w Polsce znajdującą się w Wielkopolsce w Licheniu Starym. Kościół znajduje się na terenie sanktuarium maryjnego. Bazylika została wybudowana dla upamiętnienia objawień, które miały miejsce w latach 1813 i 1850-1852, świadkami tego zdarzenia byli Tomasz Kłossowski i Mikołaj Sikatka. Świątynia została zaprojektowana przez mgr inż. Barbarę Bielecką, jej budowa trwała 10 lat (1994-2004). Pierwszym kustoszem Sanktuarium został ks. Eugeniusz Makulski, który był pomysłodawcą budowli. W bazylice możemy doszukać się wielu symboli, np: do kościoła prowadzą 33 stopnie nawiązujące do lat życia Chrystusa, 365 okien symbolizuje liczbę dni w roku, 52 pary drzwi oznaczają liczbę tygodni w roku, 12 kolumn ilość apostołów.\nLiczby i wymiary bazyliki: pierwsza pod względem wielkości świątynia w Polsce – 23 000 m2 powierzchni – 139 m długości – 44 m wysokość nawy głównej – 103,5 m wysokość krzyża kopuły – 64,8 m wysokość krzyża dzwonnicy – 141,5 m wysokość krzyża wieży.\n12.00 Msza koncelebrowana\nPielgrzymka do Lichenia - 14 września. Poświęcenie nowego krzyża na Golgocie w Licheniu\n← Nowy Rok Katechetyczny\nNowi ministranci przy ołtarzu Jezusa →


jedzonkoo: śledź w sosie jogurtowym\ndowolna ilość śledzi/ matiasów z oliwy\njogurt naturalny ( wielkość jogurtu dopasujcie do ilości śledzi jaką użyjecie)\nnp. ziemniaki do podania\nczas przygotowania: ok 5 minut\nJogurt przelewamy do miseczki. Na 250 ml jogurtu wystarczy szczypta soli, nieco mniej pieprzu i szczypta majeranku. Wymieszajcie dokładnie, posmakujcie i ewentualnie doprawcie solą lub pieprzem. Śledzie pokrojone w niewielkiej wielkości paseczki przełóżcie do sosu i dokładnie wymieszajcie ( jeżeli macie śledzie z cebulką, to oczywiście cebulkę również dodajcie do sosu). Gotowe, najlepiej smakuje z ugotowanymi ziemniakami. Na zdrowie i smacznego :) W razie potrzeby, przepis na śledzia/matiasa w oliwie tu >KLIK<.\nAutor: jedzonkoo o 14:48\nkulinarna148 21 grudnia 2013 17:52\nTakich jeszcze nie jadłam :) Super wyglądają\nPozdrawiam i zapraszam do mnie na świąteczny przysmaki


Jest wiele osób, które chciałyby wiedzieć, jak wybrać najlepszy krem lumispa do pielęgnacji twarzy. To dlatego, że chcą wyglądać młodo i świeżo, jak to tylko możliwe. Oczywiście najważniejszą rzeczą, jaką człowiek musi zrobić, to nie podejmować żadnego ryzyka, jeśli chodzi o zdrowie swojej skóry. Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, jak wybrać najlepszy krem lumispa do pielęgnacji twarzy, oto kilka wskazówek, które mogą Ci pomóc.\n– Po pierwsze, istnieją różne rodzaje skóry, co oznacza, że dostępne są również różne rodzaje kremów. Najpopularniejszym typem skóry stosowanym na twarzy jest skóra tłusta. Dlatego, jeśli zastanawiasz się nad zakupem kremu do twarzy nu skin dla cery tłustej, pamiętaj, że większość z tych kremów będzie działać tylko wtedy, gdy regularnie będziesz odpowiednio nawilżać skórę.\n– Kolejną rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę przy poszukiwaniu kremu do twarzy nu skin pasta, jest rodzaj składników zawartych w produkcie. Istnieje kilka naturalnych składników, które doskonale pielęgnują skórę. Oczywiście zawsze możesz zdecydować się na zakup kremów z organicznymi lub biodegradowalnymi składnikami. Obecnie dostępnych jest wiele produktów ekologicznych, które pomogą Ci utrzymać nawilżenie twarzy. Jednak coraz większą popularnością cieszą się kremy biodegradowalne. Są dobre zarówno dla środowiska, jak i zdrowia ludzi.\n– Jak wybrać najlepszy dla mnie krem nuskin do pielęgnacji twarzy? Zasadniczo musisz przeprowadzić badania i dowiedzieć się, co jest dla Ciebie najlepsze. Jeśli chodzi o rynek, istnieje mnóstwo marek, które oferują różne rodzaje kremów do twarzy, a wybór najlepszego dla siebie może być dość trudny. Oczywiście najpierw musisz poznać swój typ skóry, aby nie marnować pieniędzy na krem, który nie działa.\nRóżne rodzaje kremów do twarzy najlepiej sprawdzają się u różnych osób. Naprawdę trudno powiedzieć, który krem będzie dla Ciebie działał. Oczywiście pierwszym krokiem w doborze odpowiedniego kremu jest określenie, jaki rodzaj skóry posiadasz. Rodzaj skóry, która jest tłusta, może wymagać użycia kremu, który ma właściwości kontrolujące przetłuszczanie się. Z drugiej strony do suchej skóry można użyć dowolnego kremu, który sprawi, że jej skóra będzie bardziej miękka i gładsza.\nPonadto musisz wybrać najlepszy dla siebie krem do twarzy na podstawie jego składu. Niektóre kremy do twarzy najlepiej sprawdzają się jako kremy na noc, a inne najlepiej sprawdzają się przed snem. Istnieje również kilka kremów do twarzy na dzień, które można nakładać tuż przed wyjściem do pracy. W każdym razie musisz wiedzieć, jakie składniki zawiera Twój krem do twarzy, aby dokonać najlepszego wyboru.\nJak wybrać najlepszy krem do pielęgnacji twarzy to coś, co tylko Ty możesz określić. Jednak poświęcając mu wystarczająco dużo uwagi i uwagi, w końcu zdasz sobie sprawę, jakie są twoje osobiste preferencje. Pamiętaj, że musisz trzymać się tego, co najbardziej Ci odpowiada, a nie tego, czego chcą wszyscy inni.\nAby to zrobić, musisz zbadać składniki zawarte w kremie. Możesz poszukać recenzji napisanych przez innych użytkowników, aby dowiedzieć się więcej o korzyściach i efektach różnych produktów. Następnie spójrz na listę składników w produkcie. Postaraj się uzyskać jak najwięcej informacji o aktywnych składnikach kremu. W ten sposób możesz określić najlepszy dla siebie krem do pielęgnacji twarzy.


i-tec Thunderbolt 3 Dual 4K Metal Stacja dokująca - 4K@60Hz lub 1x 5K@60Hz TB3 port GLAN USB 3. Audio Czytnik SD - Akcesoria\ni-tec Thunderbolt 3 Dual 4K Metal Stacja dokująca - 4K@60Hz lub 1x 5K@60Hz/TB3 port/GLAN/USB 3.0/Audio/Czytnik SD\nStacja dokująca i-tec Thunderbolt™ 3 Dual 4K\nAluminiowa obudowa, wideo 2x 4K/60Hz lub 1x 5K/60Hz; 2x porty Thunderbolt™ 3, obsługuje ładowanie (Power Delivery), 1x GLAN Ethernet, 4x USB 3.0, 1x USB 3.0 z obsługą Fast Charge, czytnik kart SD, 1x Audio/Mikrofon Jack 3,5 mm; do laptopów obsługujących Thunderbolt™ 3\nZapomnij o przeszłości i patrz w przyszłość! Ta stacja dokująca Thunderbolt™ 3 oferuje niezrównaną wydajność, która przyćmi wszystkie wcześniejsze rozwiązania. Technologia Thunderbolt™3 jest dwa razy szybsza niż Thunderbolt™2 i osiem razy szybsza niż technologia USB 3.0 (lub USB-C 3.1 Gen 1). Pozwala stworzyć wydajną i wszechstronną stację roboczą, zwiększyć efektowność, wydajność i wykorzystanie pełnego potencjału.\nTęsknisz za oglądaniem video w wysokiej rozdzielczości? Podłącz dwa monitory 4K z wysoką częstotliwością odświeżania 60 klatek na sekundę* lub pojedynczy monitor 5K/60Hz za pośrednictwem portu Thunderbolt™ 3. Doskonałe rozwiązanie dla szerokiej gamy użytkowników, w tym entuzjastów filmów, projektantów graficznych lub do użytku biurowego.\n*Jeden monitor 4K może być podłączony przez port HDMI, a drugi przez port Thunderbolt™ 3\nPotrzebujesz ultraszybkiej transmisji danych? Stacja dokująca Thunderbolt™ zapewnia szybkość transferu danych do 5 GB na sekundę, co oznacza, że czynności zajmujące kilka minut zajmują teraz jedynie kilka sekund! Technologia Thunderbolt™ 3 zastosowana w tej stacji umożliwia:\nprzeniesienie światowej biblioteki - nawet 170 milionów książek, w mniej niż 10 godzin (Aby osiągnąć te prędkości, musisz podłączyć szybki nośnik danych, na przykład dyski NVMe)\nNie musisz już martwić się podłączaniem i odłączaniem urządzeń do notebooka, gdy jesteś w ruchu. Stacja dokująca Thunderbolt™ umożliwia łatwe podłączenie całego istniejącego sprzętu (USB, sieć LAN, wyświetlacze zewnętrzne, karty pamięci itp.) za pomocą pojedynczego kabla Thunderbolt ™ 3 (One-Touch-System), jednocześnie zapewniając ciągłe ładowanie notebooka .\nDzięki technologii Daisy Chain (połączenie urządzeń kolejne podłączanie urządzeń jedno do drugiego) możesz podłączyć do 5 dodatkowych urządzeń Thunderbolt™ 3 (zewnętrzne urządzenia pamięci, wyświetlacze itp.)\n2x Thunderbolt ™ 3 (40 Gb / s, dwukierunkowe wejście / wyjście), jeden port służy do podłączenia do laptopa, a drugi do podłączenia do innych urządzeń Thunderbolt ™\nObsługa Power Delivery, do 60W\n1x wyjście HDMI 2.0 (rozdzielczość do 4096 x 2160 przy 60 Hz), plus jednoczesne wyjście Thunderbolt ™ 3 (rozdzielczość do 4096 x 2160 przy 60 Hz)\nRozdzielczość wideo do 5K (5120x2880 @ 60Hz) przy użyciu technologii Thunderbolt ™ 3 (po podłączeniu monitora 5K wyjście HDMI jest wyłączone)\nObsługuje tryby Monitor główny, Odbicie lustrzane i Rozszerz\n1x port Ethernet GLAN RJ-45 do szybkiego dostępu do sieci i Internetu poprzez Gigabit Ethernet, obsługujący prędkości 10/100/1000 Mb/s\n4x porty USB 3.0 do podłączenia urządzeń USB, zapewniające szybką transmisję danych (5 Gb/s)\n1x port USB 3.0 do podłączenia urządzeń USB, szybka transmisja danych (5 Gb/s), szybkie ładowanie (zgodnie z specyfikacją BC 1.2) do ładowania smartfonów, tabletów itp.\n1x czytnik kart SD (SD 4.0 spec.)\n1x wejście do zewnętrznego zasilania (wyjście: 20V DC/6,75A)\n1x audio Jack 3,5 mm do podłączenia słuchawek i/lub mikrofonu\nObsługuje Windows 10 32/64bit, Mac OS X (Sierra i nowszy)\nWymiary produktu 229 x 87 x 27 mm\nWaga produktu 457 g\nWymiary opakowania 296x147x89 mm\nWaga opakowania 1150 g\nModel: Stacja dokująca\nRodzaje wejść / wyjść: 2x Thunderbolt™ 3, 1x wyjście HDMI, 1x port Ethernet GLAN RJ-45, 4x porty USB 3.0, 1x USB 3.0 z obsługą Fast Charge, 1x czytnik kart SD, 1x Audio Jack 3,5 mm, 1x wejście zasilania\nZawartość zestawu: Stacja dokująca i-tec Thunderbolt™ 3, Kabel Thunderbolt™ 3 (45 cm), Zasialcz sieciowy - wejście: AC 100-240V, 2A 50/60Hz (kabel 150 cm); moc wyjściowa: DC 20V/6,75A (kabel 170 cm), Quick Start


ile za makijaz przy sesji zdjeciowej?PILNE - Wizaz.pl\nile za makijaz przy sesji zdjeciowej?PILNE\n2005-01-10, 22:18 #1\nKochane , dostalam propozycje pracy jako makiajzystka przy sesji zdjeciowej i z tego wzgledu ,ze bedzie to pierwsza taka moja sesja ,nie wiem jak sa liczone stawki ?? czy za godzine ( a beda to 3- 4 godziny ) czy za ilosc makijazy ??z gory dziekuje !!!\n2005-01-11, 00:09 #2\nRe: ile za makijaz przy sesji zdjeciowej?PILNE\nKarolina, z reguły płaci się "od sesji na modelkę", czyli jeśli 1 modelka, to stawka pojedyncza, jeśli 2 to podwójna, etc. Czas pracy to właśnie od 3 do 8 godzin/sesja.\nStawka na pewno zależeć będzie od pracodawcy (agencja reklamowa? zwykła fotograficzna? chałturka?), miasta, etc.\nW agencjach fot. stawki wahają się między 50 a 100zł.\nRadzę nie schodzić poniżej 60, bo będziesz sfrustrowana - praca jest wcale nie taka lekka! (mówię z własnego doświadczenia)\n2005-01-11, 11:11 #3\nja tez zazwyczaj biore kase za modelke ,także patrze na to co to za sesja czy zwykła modowa czyli makijaze normalne czy tez jakies szczególne wymagania ma pracodawca (kim jest czy to wielka agencja czy tez ktos początkujący )\nzaczynam od 100 w górę .\n2005-01-11, 11:29 #4\nw ubiegłym roku malowałam kilka razy modelki przy sesjach-zwykle brałam za jedną modelkę(sesja na ogół trwała 6 godzin)100zł.\n2005-01-11, 17:02 #5\na ja wt5rące coś innego ale coś bardzo podobnego tamatem\na więc moje pytanko co skończyłyście(jaką szkołe,może kursy?) aby mieć możliwość malowania na sesjach i jak można dostać taką robótke??\n2005-01-11, 18:24 #6\nja nie skończyłam żadnej szkoły wizażu,często maluję znajome i ich znajome Mąż jednej z nich zatrudniał mnie czasami przy sesjach fotograficznych,bo widział co potrafiłam zrobić z jego żoną\n2005-01-11, 18:57 #7\nAga szkoda że nie mieszkasz blisko mnie zgłosiałbym sie na korepetycje z tworzenia makijażu\n2005-01-11, 19:26 #8\nech,Nadja Twojej zadziornej i przekornej twarzyczce wiele nie potrzeba\n2005-01-11, 20:23 #9\n2005-01-11, 23:44 #10\nJa skończyłam weekendowy kurs wizażu, jeden z wielu, żadna "renomowana" szkoła, ale w miarę porządny. Teraz pracuję z koleżanką - fotografem, w jej agencji fot., maluję różniste kobiety, od modelek do typowych zdjęć mody, strasznie "cool" i "trendy" , aż po zwyczajne kobiety, które "chcą poczuć się gwiazdami". Nieźle nam się interes rozwija\nMalowałam też do ślubów i na okazje typu sylwester, klasyka.\nNa kursie nauczyłam się głównie pozytecznej techniki, śmiem twierdzić, że wyczucie koloru i proporcji trzeba po prostu mieć, szkoły tego nie są w stanie w nas wytworzyć...\nJeśli chcesz się zapisać do jakiejś szkoły / na kurs, najpierw sprawdź ją dokładnie, porozmawiaj, jeśli to możliwe, z absolwentami, dowiedz się co jest w planie zajęć. Niestety na rynku jest wielu naciągaczy, także w tej dziedzinie...\n2005-01-12, 10:34 #11\nRe: DOBRE POSUNIĘCIE?WYŻSZA SZKOŁA KOSMETOLOGII....??\nWIELKIE DZIĘKI ZA TAK WYCZERPUJĄCA ODPOWIEDZ.pLANUJĘ OCZYWIŚCIE JAK WSZYSTKO POJDZIE DOBRZE (A Z TYM BYWA RÓŻNIE) IŚĆ DO WYŻSZEJ SZKOŁY KOSMETOLOGII I PIELĘGNACJI CIAŁA W KRAKOWIE A W MIEDZY CZASIE ROBIĆ PRZERÓŻNISTE KURSY W TYM KURS WIZAŻU.ZNAJĄC ZYCIE NAPEWNO COŚ NIE WYJDZIE ALE TAK BARDZO BYM CHCIAŁA,A WIELE OSÓB MÓWI,ŻE JAK SIĘ CZEGOŚ BARDZO CHCE TO JEST MOŻLIWE...I MAM TU PYTANKO,CZY MYŚLICIE ŻE TO DOBRY KROK IŚC DO SZKOŁY WYŻSZEJ....W KRAKOWIE,JUŻ ZACZERPNĘŁAM INFORMACJI OD DZIEWCZYNY KTÓRA SIĘ TAM UCZY ALE MOŻE COŚ WY NA TEN TEMAT WIECIE?ZA WŁASNE OPINIE Z GÓRY DZIĘKUJE..\n2005-01-12, 13:19 #12\nKielczanko, do szkoły wyższej zawsze warto iść Gdybym poprzestała na kursie wizażu (który nawiasem mówiąc robiłam w trakcie studiów ), to bałabym się o swoją przyszłość i płynność finansową, a także na pewno czułabym się sfrustrowana.\nKończę właśnie architekturę na Politechnice Wroc., kierunek również rozwijający zdolności manualne oraz oko do kolorów i proporcji Wróciłam na studia po 2,5 roku, bo jednak musiałam się zgodzić, że brak dyplomu nie jest dobrze widziany przez potencjalnego pracodawcę, niestety.\nDlatego wyższym szkołom mówię: tak!\nNie znam tej konkretnej szkoły o której piszesz, może inne dziewczyny doradzą coś bardziej konkretnego.\nNo i oczywiście masz rację, pierwsze i najważniejsze to CHCIEĆ.\n2005-01-12, 15:00 #13\ndziekuje dziewczyny za podpowiedzi milego dnia !!!!\n2005-01-12, 15:15 #14\nbardzo dziękuje za odpowiedź.Dowiedziałam się,że szkoła ta ma dobrą renomę choć mało w niej zajęc praktycznych więcej teorii.Szkoła droga 550 zł (około)_ za miesiac aleprze iez można starać się o stypendium pomyslałam,że w trakcie szkoły można byłoby sobie załatwić praktykę w dobrym zakładzie kosmetycznym,nawet nie musiałaby być płatna .ważne aby była praktyka ))pozdrawiam serdecznie


Rekuperacja - DAVE Chojnice\nJesteś tutaj: Strona główna / Oferta / W ofercie także... / Rekuperacja\nWentylacja mechaniczna w nowopowstających obiektach jest już standardem. Dobrze zaprojektowany i właściwie zamontowany system wentylacyjny zapewnia czyste i świeże powietrze we wszystkich pomieszczeniach oraz duże oszczędności energii.\nJako Firma propagująca nowoczesne ale zarazem sprawdzone rozwiązania zapraszamy Państwa do zapoznania się z naszym sztandarowym produktem – Centralami z odzyskiem ciepła EKOZEFIR.\nNa początek trochę informacji na temat samej wentylacji.\nciąg wsteczny powietrza przez kratki wentylacyjne (objawia się między innymi poprzez zapachy pleśni, wlot pyłów, zapachy potraw, papierosów (w budynkach wielopiętrowych))\nZe względu na funkcjonowanie wentylację dzielimy na:\nnaturalną – działającą dzięki czynnikom naturalnym, zależnym od pogody i ukształtowania otoczenia obiektu. Jej intensywność „napędzają” dwa zjawiska naturalne tj. różnica gęstości powietrza – spowodowana różnicą temperatur powietrza wewnętrznego i zewnętrznego, oraz różnica ciśnień spowodowana oddziaływaniem wiatru. Kontrola nad działaniem wentylacji naturalnej jest niedostateczna. Jej intensywność zmienia się zależnie od pogody, a nie ze względu na zmiany zapotrzebowania ze strony użytkowników.\nmechaniczną – działającą niezależnie od pogody, dającą się kontrolować w 100%, umożliwiającą dostosowanie zmian wydajności od chwilowego zapotrzebowania użytykowników. W zależności od konfiguracji dzielimy wentylację mechaniczną na:\nd) nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła


1980 - JP II - polskieradio.pl\nStrajkujący w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Gdańsk, 22.08.1980Foto: PAP/CAF/Janusz Uklejewski\nZobacz więcej na temat: Afryka Europa Jan Paweł II\n"Jesteś naszym bratem"\nNajważniejsze momenty pielgrzymki. Relacja dźwiękowa z Sao Paolo - fragm. przemówienia papież; relacja ze spotkania Ojca św. z robotnikami na stadionie Morumbi. (RWE, 6.07.1980)\n"Papieża tłum witał entuzjastycznie"\nPierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Afryki. Sceny z wizyty Ojca św. w Zairze, Ghanie i Kenii; spotkanie Ojca św. z Polonią w Kinszasie, stolicy Zairu. (RWE, grudzień 1980)\nWizyta Jana Pawła II we Francji - spotkanie z rodakami\nRelacja ze spotkania Ojca św. z rodakami na Polu Marsowym w Paryżu. (RWE, 31.05.1980)\nPielgrzymka Jana Pawła II do Francji\nRelacja dźwiękowa Tadeusza Nowakowskiego z uroczystego "Te Deum" w katedrze paryskiej oraz ze spotkania Ojca św. z merem Paryża i mieszkańcami miasta. (RWE, 1980)


Odpowiednie działanie kominów przemysłowych jest bardzo ważne, zatem zachowaj przewody w optymalnej kondycji | E-SEKATOR\nHome » Odpowiednie działanie kominów przemysłowych jest bardzo ważne, zatem zachowaj przewody w optymalnej kondycji\nKomin jest przewodem odprowadzającym spaliny, dymy i nieświeże powietrze, jak dzieje się to w sytuacji kominów wentylacyjnych. Kominy są budowane w większości domów, budynków użytkowych, okazują się nieodłącznym elementem ciepłowni, kotłowni bądź różnych firm przemysłowych. W ostatnim wspomnianym wypadku mamy do czynieniami z kominami przemysłowymi, które potrafią wyróżniać się znacznymi rozmiarami.\nKomin warto zachowywać w idealnej formie\nBez względu na to, czy miewa się kontakt z kominem domowym czy przemysłowym, kluczową sprawą jest utrzymanie go w czystości i doskonałej kondycji. Codziennie komin przemysłowy wykonuje swoją pracę, odprowadzając z obiektu przetworzone spaliny i dym, a w czasie tego działania w jego wnętrzu osadzają się liczne zanieczyszczenia. Kiedy komin zostaje regularnie kontrolowany oraz czyszczony, dojdzie do zaburzeń w jego pracy oraz do sytuacji niebezpiecznych dla ludzi przebywających w domu lub zakładzie pracy. Warto wspomnieć też, że kominy mogą ulegać również usterkom fizycznym, szczególnie że mieszcząc się na znacznej wysokości, niejednokrotnie narażone są na wpływ czynników atmosferycznych.\nJeśli chcesz poznać coś faktycznie niezwykle przydatnego, sprawdź treść (https://metfix.com.pl/oferta/elementy-zlaczne/wkrety-drewna-blachowkrety/) tej strony a na pewno nie pożałujesz.\nNaprawa komina przemysłowego to niebagatelna sprawa\nJeżeli w gospodarstwie mieszkalnym przydarzy się awaria przewodu kominowego, najczęściej najmuje się kominiarza. remonty kominów przemysłowych okazują się znacznie poważniejszym przedsięwzięciem, głównie ze względu na ich wysokość oraz ciężkie warunki, w jakich musi odbywać się naprawa. Dlatego pracami remontowymi kominów przemysłowych zajmują się tylko wykwalifikowane zakłady, dysponujące właściwym sprzętem, praktyką i wiedzą.\nRemont takiego komina obliguje do doskonałego przygotowania\nRemonty kominów przemysłowych odbywają się w równym stopniu przy zastosowaniu wiszących rusztowań, jak i metod alpinistycznych.\nZajmujący artykuł? Zatem wejdź w ten link i doczytaj i sprawdź. Na pewno zainteresują Cię następne wątki o tej tematyce. Będziemy wdzięczni, jeżeli Ci się spodoba.\nKompetentna jednostka trudniąca się konserwacją, przeczyszczaniem i remontami kominów wykonuje swoje obowiązki przy zastosowaniu bezpiecznego i dostosowanego do wysokości sprzętu. W wielu wypadkach ze zleceniem wyremontowania komina przemysłowego można zwrócić się do firmy, która zajmowała się jego budową. Tego rodzaju zakłady zajmują się też demontażem nieeksploatowanych kominów przemysłowych.


Świadczenia gwarantowane są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, do którego dołącza się kartę oceny pacjenta wsazanego do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową domową. Do pielęgniarskiej opieki długoterminowej mogą być zakwalifikowani pacjenci przewlekle chorzy, niezdolni do samoopieki, którzy w ocenie wg skali Barthel uzyskali od 0 do 40 pkt.\nkroplowy wlew dożylny;\nkarmienie przez zgłębnik i przez przetokę;\npielęgnacja w związku z założoną rurką tracheostomijną;\nzakładania i usuwania cewnika (stałe zlecenie lekarskie);\nprzygotowanie pacjenta i jego rodziny do samoopieki i samopielęgnacji, w tym kształtowanie umiejętności w zakresie radzenia sobie z niesprawnością;\nedukację zdrowotną pacjenta oraz członków jego rodziny;\nw ostrej fazie choroby psychicznej.\nw godzinach: 13:00 - 15:00\nPosiadamy kwalifikacje i duże doświadczenie w leczeniu przewlekłych ran: odleżyn, owrzodzeń, przetok, stopy cukrzycowej i innych. W zależności od różnorodności ran i stopnia gojenia dobieramy odpowiednie sposoby leczenia z zastosowaniem tradycyjnych metod lub specjalistycznych opatrunków. Współpracujemy z wiodącymi firmami na rynku medycznym produkującymi opatrunki.\nOrganizujemy szkolenia dla personelu medycznego, a także pacjentów i ich rodzin z zakresu nowoczesnych metod leczenia ran, doboru opatrunków, pielęgnacji osób z ranami przewlekłymi. Współpracujemy z lekarzami rodzinnymi, specjalistami oraz podologiem.