Agnieszka Przepiórska: To co się dzieje w Polsce, to paliwo dla teatru politycznego - GazetaPrawna.pl\n22 czerwca 2018, 07:15\nŻegna się pani z HGW.\nŻegnam. Zżyłam się z HGW. Sześć lat, czterdzieści premier. Kiedyś dostawało się rolę Chrystusa i całe życie się ją grało. Ja dostałam rolę HGW i byłam nią dwie kadencje. Teraz pani Hanna przestaje być prezydentką, odchodzi z ratusza, a więc dla mnie to koniec postaci. Dziwnie. Bardzo dziwnie. Czasami czuję, że już nie wiem, co jest prawdą, co kreacją. Czy ona rzeczywiście spojrzała w oczy dzikowi i pomyślała, że przegapi życie, leżąc na plaży naturystów w Wawrze...\nTo są fantazje, jak się tę fasadę HGW skruszy, jak się spojrzy na prezydentkę naprawdę i zobaczy, jak jest podłączona do natury. Z „Pożaru” na „Pożar” coraz bardziej ją rozbierałam, sprawdzałam, co jest pod tą fasadą, którą widzimy na co dzień. Nie raz została przyłapana w ogrodzie, w swojej winnicy w Wawrze. Zresztą coraz częściej uciekała do tego ogrodu, do bycia sobą. Teraz kończy się ta trzecia kadencja, nareszcie się kończy. HGW może być w końcu sobą. Może objąć patronatem Paradę Równości, zaprzyjaźnić się ze środowiskiem LGBT, zamieszkać z drag queenami w klubie, zostać drag kingiem i występować nago na rowerze veturilo w fontannach... Dawać absolutne show. Zresztą, poza wszystkim rzucił ją mąż, Andrzej z Wawra.\nOczywiście, że w „Pożarze”.\nZainteresowała się pani jej polityką, tym, co robi w mieście?\nW spektaklu jako HGW mówię, że zastałam Warszawę jarmarczno-bazarową, a zostawiam szklano-hipstersko-rowerową. I mogę to też powiedzieć na poważnie, bo doceniam to, jak zmieniło się miasto za rządów HGW. Oczywiście jest cała sprawa reprywatyzacji, cała afera. No, ale przecież nie będzie mnie pani o nią pytać, bo ja jestem aktorką, a nie prezydentką.\nPałac Kultury i Nauki ma zostać czy nie?\nA jednak... Oczywiście, że ma zostać. Tam są cztery teatry. Rozumiem, że postać może stać się rzeczywistością. I bywa, że się staje. Sama łapię się na tym, że stawiam się w sytuacji HGW, że ją sobie tłumaczę, że mogła nie wiedzieć, że mogła zostać zmanipulowana. Oczywiście, ja ‒ Agnieszka Przepiórska – wiem, że żeby się wypowiadać na temat afery reprywatyzacyjnej, trzeba się do tego przygotować, przeanalizować dokumenty, więc się nie wypowiadam, ale jako postać mogę przecież wszystko. HGW od roku się żegna z ratuszem, ja od roku z publicznością. Gramy jeszcze kilka razy i koniec.\nKoniec „Pożaru w burdelu”?\nNie, nowy początek. Ale na pewno nie będzie tak intensywnie jak do tej pory. Poza tym w maju, tuż przed premierą w Teatrze Syrena zaginął nasz menedżer, co było utrudnieniem dla spraw organizacyjnych.\nNie, ale wiemy, że żyje. Zniknął. Przepadł.\nNie chcę o tym mówić. Na pewno plan jest taki, że będziemy grać mniej.\nPaliwa nie ma.\nMożna zrobić pożar o zaginięciu menedżera.\nNie wiem, czy jest sens ścigać się z rzeczywistością. Każdy z nas ma swoją wizję tego zniknięcia. Ciekawsze chyba jest to, co się dzieje i w Warszawie, i w całej Polsce ‒ to jest paliwo dla kabaretu, dla teatru politycznego.\n„Pożar w burdelu” stał się orężem walki politycznej.\nNie. Przetwarza na język kabaretu i teatru to, co się dzieje w rzeczywistości. Zresztą przed każdym spektaklem czytałam aktualne gazety, żeby być na bieżąco, żeby móc coś dopowiedzieć. Chociaż te ostatnie spektakle powstawały wokół postaci z naszej historii, które w ramach obchodów 100-lecia niepodległości są wskrzeszane na scenie.\nByłam na „Bemie. Powrocie człowieka armaty” w Teatrze Syrena.\nZnakomite. Beze mnie.\nSzydercze, antypolskie, bardzo śmieszne. „Pożar” został zagarnięty przez jedną, lewą część sceny politycznej.\nNie. Na pewno nie. W „Pożarze”, w zespole, w środku, nie ma jednolitych poglądów politycznych.\nJest prawa strona.\nI jak to znosi?\nTeż się nad tym zastanawiam, ale znosi. Mimo wszystko to też jest praca. Z drugiej strony, kiedy pomyślę, że gdybym miała propozycję z prawicowego kabaretu...\nOd Marcina Wolskiego na przykład.\nTo bym nie wystąpiła. Nie, na pewno bym nie wystąpiła. To chyba są indywidualne decyzje, za czym się opowiadam, na ile się utożsamiam z postacią, ze spektaklem, w którym biorę udział.\nPowinna pani powiedzieć, że wysoki poziom „Pożaru w burdelu” przyciąga aktorów o różnych poglądach politycznych.\nPowinnam. Ale nie jestem taka błyskotliwa, jestem po sześciogodzinnej próbie w Teatrze Polonia. Zaraz pani powie, że to też polityka, że zaangażowanie, bo przygotowuję spektakl o eurosierotach. Znaczy ja jestem eurosierotą. 12-letnią Lidką, która mieszka w Cebulówce, a jej mama wyjeżdża do włoskiego Bergamo pracować. Dziewczynka zostaje z dziadkiem, w tej roli Janusz R. Nowicki, i pewnego dnia wraz ze swoim kolegą Adrianem, którego gra Tomasz Ciachorowski, ruszają do Bergamo w poszukiwaniu mamy, szczęścia, sensu. Premiera w lipcu, w plenerze, na placu Konstytucji. Tak się składa, że wiele rzeczy, które robię, można próbować przypasowywać do polityki albo traktować politycznie. Niedawno pracowałam w Grodnie pod Szczecinem z rodzicami i opiekunami osób niepełnosprawnych i to było akurat w czasie protestu w Sejmie.\nTeatr. Dawno żadna praca mnie tak nie wzmocniła. Musiałam przestać skupiać się na swoim ego, na kreacji, tylko myśleć o drugim człowieku. Zrozumiałam, że cały czas jestem schowana za formą, że chronię siebie, występuję. Tam nie było: ja na scenie, ja w reflektorach, ja w świetle... Tam byli oni. Matki napisały sztukę „Dożywocie”. Jest w niej taka scena: szpital, wchodzi anioł z zawiniątkiem, w tym zawiniątku jest chore dziecko. Anioł podchodzi do kolejnych kobiet i próbuje oddać je którejś z nich. Żadna nie chce. Tłumaczą, że nie mają czasu, że mają inne dzieci, że nie dadzą rady. W końcu jedna nie potrafi się wymigać. Ktoś przecież musi dostać to chore dziecko, ktoś musi je wychować... Raz aktor, który zawsze gra anioła, zachorował, więc zagrał go niepełnosprawny syn jednej z kobiet. Był jednocześnie i aniołem, i zawiniątkiem.\nZagrała pani z nimi w tym spektaklu?\nNie, pokazałam im, co robię. Stanęłam, bez makijażu, bez kostiumu i zagrałam „Tato nie wraca”.\nTo pani autobiograficzny monodram o braku ojca.\nHm. O tęsknocie.\nPani ojciec gdzieś jest?\nJest. W Warszawie.\nMoże przychodzi na pani spektakle.\nChyba bym go rozpoznała. Powiedziałam kiedyś publicznie, że ojciec na mnie nawet nie spojrzał na ślubie brata. Ktoś z rodziny później wysłał mi zdjęcie. Napisał, że ojciec był, a na zdjęciu widać, że patrzył na mnie. Czasami sobie na to zdjęcie spoglądam. Chociaż teraz, kiedy w życiu jestem szczęśliwa, kiedy moje marzenie o mieszczańskim życiu się spełniło, myślę, że pożegnałam się z dzieciństwem ostatecznie. Może trochę późno, ale każdy ma swoją drogę i wkrótce jako czterdziestolatka będę mogła powiedzieć, że tato nie wrócił, ale ja jestem szczęśliwa, staję za sobą, za swoimi poglądami... Pamiętam, jak zagrałam ten spektakl w więzieniu. Tam musiało być wielu takich ojców, którzy nie wracają. I wielu synów, którzy nigdy nie mieli ojca. Byli bardzo poruszeni. Dla mnie to też bardzo mocne przeżycie. Tym razem zupełnie niepolityczne.\nMoże dlatego, że zrobiła go pani pięć lat temu.\nWtedy rzeczywiście mniej się działo, mniej wiedziałam, byłam mniej zaangażowana.\nTeraz idzie pani w politykę.\nW służbie polityki.\nWystęp na Kongresie Kobiet to polityka (Agnieszka Przepiórska wystąpiła na ostatnim Kongresie wraz z grupą Żelazne Waginy – red.).\nNo dobrze. A ten występ to nie była żadna świadoma decyzja dotycząca wejścia w politykę. Nie, wróć, będę mówiła za siebie, a nie za koleżanki z Żelaznych Wagin. Wcześniej występowałyśmy na czarnym proteście. Nie, nie wszystkie, bo też się różnimy poglądami.\nPod szyldem Żelazne Waginy, więc można sądzić, że wszystkie popieracie protesty.\nTę sprawę musimy dogadać. Pod Sejmem występowałyśmy wszystkie, potem się okazało, że nie każda z nas chce się tak mocno angażować. I to jest OK. Dla mnie takie zaangażowanie jest naturalne, w zgodzie ze mną. W Stanach Zjednoczonych aktorzy opowiadają się politycznie, stają przy politykach, biorą udział w kampaniach wyborczych.\nW Polsce też. '68 rok, '76, '80, '81, '89.\nMam poczucie, że robię swoje i czasem to się splata z polityką. W niedzielę zagrałam na Kongresie Kobiet, wróciłam do Warszawy, przemalowałam się, zagrałam „Tato nie wraca” i pobiegłam do Teatru Studio zagrać w „Pożarze w Burdelu”. Wszystko jednego dnia. Na kongresie wielka energia, zaangażowanie, polityka, tłumy ‒ głównie kobiet ‒ na monodramie 25 osób, kameralny spektakl, ja sama na scenie, więc muszę dać jeszcze więcej energii niż na wielkim koncercie. A potem wieczór z HGW.\nMożna na tej podstawie próbować diagnozować społeczeństwo.\nJeśli miałabym próbować, to na podstawie reakcji „Tato nie wraca”.\nTo proste, uniwersalny temat, ludzka sprawa, nie opowiada się pani politycznie, wszyscy się wzruszają.\nOpowiadam o odrzuceniu, które każdy z nas w sobie nosi. I w tym odrzuceniu szukałabym odpowiedzi na pytanie, jacy jesteśmy, jakie jest polskie społeczeństwo. Myślę, że odrzucenie, brak akceptacji, niskie poczucie własnej wartości to przyczyny tego, jak się zachowujemy, jak jesteśmy nietolerancyjni, agresywni.\nPani została odrzucona przez ojca.\nAle ja to przepracowałam. Zrobiłam o tym spektakl. Ci, którzy nie przepracowali, często robią to, wyładowując agresję na innych, bo taką nagromadzoną złą energię trzeba przecież oddać. Myślę, że jako naród jesteśmy pełni takich złych napięć, mamy spięte ciała, zacięte twarze...\nTo jest właśnie diagnoza.\nNie, obserwacja. Teatr, sztuka mogą te napięcia rozluźniać. Ale punktowo, żeby nie powiedzieć elitarnie. Teatr jest przecież dla garstki ludzi, jest jak granie na harfie. Mam nadzieję, że to, co zrobimy w plenerze, na placu Konstytucji, może mieć większą siłę, chociażby przez to, że będzie bardziej dostępne. Idea teatru ludowego, za darmo, w plenerze, jest mi bardzo bliska.\nBilet na „Pożar w Burdelu” kosztuje 150 zł.\nAle cały zespół utrzymuje się właściwie tylko z biletów. Jesienią będę brała udział w ministerialnym projekcie „Teatr Polska”, którego celem jest, by teatr dotarł do miejsc, w których na co dzień nie ma dostępu do kultury. Będę jeździć ze spektaklem „Gardenia” o czterech pokoleniach kobiet alkoholiczek. Staram się dbać o to, żeby nie żyć w swojej bańce, żeby nie otaczać się ludźmi o tych samych poglądach, żeby słuchać innych.\nDla wielu jest pani lewaczką, feministką, aborcjonistką, morderczynią.\nNo, to ja coś pani przeczytam: „Nie sądziłem, że aż tak można pokutasić czambuł od zwykłego niepowodzenia z chłopem. To normalne, że czasem coś nie wyjdzie, ale żeby od razu zostawać feminazistką z żelaznych spierdolin. Może jakiś desperat się znajdzie i zabolcuje cały zespół. Potem się będą wstydzić swojej działalności, uspokoją się, gospodarka hormonalna wróci do normalnego stanu, a feminazi zrobią się kobietami. Zaczną dalej gotować, sprzątać i każdy rozejdzie się do swoich obowiązków”.\nCzy autor się przedstawił?\nTak ludzie o pani myślą.\nWiem. Podobno większość. A to, że dla kogoś jestem morderczynią. No, cóż.\nPani się identyfikuje z hasłami czarnego protestu, z tym, co mówią na temat aborcji tacy politycy jak Barbara Nowacka?\nNie dlatego biorę udział w tych protestach, że popieram konkretnych polityków i mam punkt po punkcie przeanalizowany ich program. Jestem za tym, żeby kobiety miały prawo wyboru i z tą sprawą idę, biorę udział w marszach. Myślę, że tak jak większość kobiet na tych protestach. Prawo wyboru, wolność, prawo głosu, równe zarobki ‒ to są dla mnie ważne wartości.\nW naszym kraju to brzmi strasznie. W naszym języku też. Kiedyś mieszkałam w Anglii. Tam, kiedy kobieta przychodzi w ciąży do lekarza, to pierwsze pytanie, jakie słyszy, brzmi: czy terminujemy ciążę czy nie. Ja też takie usłyszałam. I byłam zaskoczona, myślałam, że coś jest ze mną nie tak. A to jest po prostu pytanie. Jestem za takimi pytaniami. Jestem za wolnością. Denerwuje mnie, że to jest ciągle jakiś dyskutowany temat. Dawno powinniśmy mieć za sobą i związki partnerskie, i aborcję, i kilka innych spraw. Nie mamy, więc trzeba walczyć.\nJestem osobą walczącą i kiedy czuję, że coś mnie dotyka, chcę o tym mówić, również ze sceny, również w teatrze. Kiedy przeczytałam o gwałceniu i mordowaniu Żydówek w Szczuczynie w czasie II wojny przez miejscowych polskich chłopów, uznałam, że ta sprawa tak mnie boli, jest tak ważna, że muszę zrobić o niej spektakl. Razem z dramaturżką Elą Chowaniec byłyśmy już u Hanny Krall rozmawiać o złu, o tym, jak je transformować, bo to, że jest ‒ widzimy. Co z nim zrobić?\nTeatrem je pani załatwi, zniszczy?\nNie, ale na pewno opowiem o nim, a ludziom, którzy przyjdą na spektakl, otworzę oczy. Jako aktorka chcę mówić o ważnych i poważnych sprawach. Miałam już ileś podejść do tematu żydowskiego i teraz namierzyłam wreszcie, czyim głosem chcę mówić. Myślę, że teatr musi zajmować się takimi sprawami. Polityką też. Sprawami i prawami kobiet również. Z Moniką Babulą z Żelaznych Wagin zakładam Teatr Femina, coś, co ma być naszą drugą nogą, czymś, na co będziemy miały wpływ od początku do końca. I na proteście i na kongresie występowałyśmy dla i w imieniu kobiet.\nWalczących. Na protestach, na marszach nie ma miejsca na kreacje, tam albo jest się sobą, albo wcale. Potem trzeba tylko znieść falę hejtu. Kiedy zrobiliśmy program dla TVN, wylało się na nas wiadro pomyj. Pierwszy raz miałam z czymś takim do czynienia. Nie mogłam spać, czytałam kolejne bluzgi. Zgięło mnie na parę dni. Potem pomyślałam, że muszę nadać sobie jakiś kierunek, jakiś wektor, zastanowić się, kogo tak naprawdę słucham, czy opinie tych ludzi są dla mnie ważne.\nI kogo pani słucha?\nTych, którzy mi imponują, których życie jest dla mnie wzorem do naśladowania.\nKrystyna Janda na przykład.\nTeż zaangażowana w politykę.\nNie, jasno wyrażająca swoje poglądy.\nRozmawiacie o polityce?\nCzasami mówi, co myśli o tym, co się wokół dzieje. Jest moją idolką. Imponuje mi to, jak jest zorganizowana, jak prowadzi teatr. Cały czas jest w pracy. Myślę sobie, żeby tak ci, co ją hejtują, zobaczyli, jak ona haruje, i by choć w połowie tak harowali, to Polska byłaby w innym miejscu, dużo dalej, byłaby potęgą gospodarczą.\nKrystyna Janda, kto jeszcze?\nZawsze się odwołuje do Władysława Bartoszewskiego. Marta Lempart z czarnego protestu też jest dla mnie wzorem, kobietą z wielką charyzmą. Słucham też opinii mojego męża, który ma bardzo racjonalne podejście do życia. Jest po prostu mądry. I syna też słucham. Niedługo będzie miał 15 lat i ma sporo do powiedzenia. Czasami jest bardzo krytyczny i chce mieć po prostu normalną matkę.\nMa panią za nienormalną?\nPani się śmieje, a syn chciałby, żeby mama była mamą, jak w domu, a nie jak w teatrze.\nZna pani poglądy?\nZabieram go na protesty, na marsze. No, ale nie będziemy rozmawiać o moim dziecku. Nie lubi tego.\nPytam o to, bo dziś wiele osób boi się wyrażać swoje poglądy.\nJa nie. Chociaż może zaraz, jak jeszcze trochę pogadamy, to zacznę mieć obawy. Być może nie spotkało mnie nic przykrego z tego powodu, że wyrażam jasno swoje poglądy. Oczywiście, pewne drzwi zostały na pewno dla mnie zamknięte. Zwłaszcza że na aktorstwo dostałam się za czwartym razem. Zdawałam do wszystkich czterech szkół, cztery lata z rzędu, więc w sumie 15 razy nie zostałam przyjęta. Nikt we mnie nie wierzył, tylko ja i mama, strażniczka moich marzeń. Pamiętam, jak ja marzyłam, żeby moja mama była aktorką, żeby żyć w artystycznym domu...\nNo właśnie. Jej gabinet przylegał do mojego pokoju, bo mieszkaliśmy w domu, który był jednocześnie ośrodkiem zdrowia. Czułam, że muszę grać, że muszę być aktorką. Nie zastanawiałam się, co mi ten zawód przyniesie ‒ czy sławę, czy pieniądze, czy będę głosiła słowo po wsiach i miastach. Wiedziałam, że to coś naturalnego i nie rozumiałam, dlaczego wszyscy wokół uważają, że się nie nadaję, że nie mam warunków, że mam złą dykcję, że nie mam poczucia rytmu, że mam urodę chłopki albo służącej. Po latach wydawało mi się, że te wszystkie upokorzenia wyparłam. Wydawało mi się, bo niedawno miałam próby w warszawskiej Akademii Teatralnej. Weszłam tam i zaczęłam się trząść. Znowu poczułam się jak studentka, którą mogą wywalić nie wiadomo za co. Z tymi papierami, w których było napisane o moich dysproporcjach szyi do głowy, z tym myśleniem, że wyglądam jak chłopka, pojechałam do Sankt Petersburga i tam skończyłam studia aktorskie. Tam też usłyszałam, że jestem karaliewa, królowa, królewna, a nie chłopka. Wszystko w nas jest ‒ i chłopka, i królowa. Teraz sobie myślę, że z tego, że studiowałam w Rosji hejterzy też mogą ułożyć sobie polityczną historię, prawda? Na szczęście, kiedy studiowałam, nie miałam zielonego pojęcia o polityce. Polityka zaczęła mnie zajmować zdecydowanie później.\nW Rosji jest cenzura.\nTam teatr w zdecydowanej większości nie porusza kwestii politycznych. Tam spektakle są o życiu, cierpieniu, miłości. A w Polsce uznano, że „Klątwa” obraża uczucia religijne...\nTo jest teatr. Teatr jest metaforą. A ja? Ja się nie czuję cenzurowana. Zresztą, sama siebie cenzuruję.\nTDNDGP RIGAMONTI RAZY 2 KULTURA TEATR TDNDGP import Agnieszka Przepiórska kabaret pożar w burdelu\nBurdel to pani Agnieszka ma w główce\nMiedzy scupkami tez !!!!


Karp - Medianauka.pl\nKarp (Cyprinus carpio) to ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, pierwsza udomowiona i najważniejszy gatunek hodowlany w naszym kraju. Zęby gardłowe występują w trzech szeregach. Występują dwie odmiany karpia. Pierwsza to dziki karp - sazan, a druga to karp udomowiony. Obie odmiany mają dwa dłuższe i dwa krótsze wąsiki w okolicy kącików wargi górnej, długą, nieco zaokrągloną płetwę grzbietową, słabo wciętą płetwę ogonową, krótką płetwę odbytową. Ciało jest bocznie spłaszczone.\nKształt ciała sazana jest nieco wydłużony, walcowaty, niezbyt wygrzbiecony, z mniejszą głową, małym otworem gębowym. Pokryty jest jednolicie grubą łuską. Ma jaśniejsze, złotawe boki i ciemny grzbiet.\nKarp udomowiony jest mocno wygrzbiecony. Wyróżniamy cztery odmiany karpia udomowionego, spotykane w Polsce:\nkarp łuskowy (pełnołuski) - ułożenie i wygląd łusek jest podobny do sazana;\nkarp liniowy - na linii bocznej ma rząd dużych łusek lustrzanek;\nkarp lustrzeń, karp królewski, karp galicyjski - ma 1 lub 3 rzędach łusek lustrzanych po bokach ciała lub rozrzuconych;\nkarp bezłuski, golec - nie posiada łusek.\nPonadto w Polsce mamy pięć odmian barwnych: złotą, szarą, żółto-białą, brązową i niebieską.\nKarp koi jest hodowlaną, ozdobną i udomowioną odmianą karpia. Jego hodowlę rozpoczęto w XIX wieku w Japonii. Dziś znamy wiele odmian barwnych (ponad 100). Ubarwienie zwykle pomarańczowe, białe, czarne, w plamy. Kilka zdjęć znajduje się w naszej galerii.\nKarp jest u nas obcym gatunkiem, który nie może się u nas rozmnażać. W naturze występuje w południowej i południowo-wschodniej części Europy oraz we wschodniej części Azji. Zamieszkuje wolno płynące rzeki o mulistym dnie i bogatej roślinności wodnej oraz zbiorniki wody stojącej. Zamieszkuje też laguny przymorskie. Znosi zasolenie wody do 2%.\nTo ryba denna, przeszukująca w poszukiwaniu pokarmu muliste podłoże. Jest ciepłolubna. Lubi wodę o temperaturze 18-30 °C. Na żer wychodzi o zmroku.\nZjada larwy owadów, skąposzczety, ślimaki. Zjada też pokarm pochodzenia roślinnego. Ryba w charakterystyczny sposób pobiera pokarm. Wsysa muł wraz z pokarmem, wypluwa i wchłania ponownie. Ponieważ muł opada wolniej, ryba wybiera właściwy pokarm. W hodowli może być karmiony paszami i nasionami roślin strączkowych.\nW Polsce karp w naturze nie jest zdolny do rozrodu! Tarło odbywa się wyłącznie w specjalnych stawach tarliskowych lub w wylęgarniach. W normalnych warunkach karp potrzebuje do rozrodu wody o temperaturze 18-20 °C. Tarło odbywa się od maja do czerwca na zalanych łąkach nad rzekami. Ikra przyczepia sie do traw. Z jaj małe larwy wykluwają się już po 3-5 dniach, po miesiącu stają się osobnikami młodocianymi. Po 3-4 latach staje się już dojrzały płciowo, w hodowli po niecałym roku. W jednym miocie może się znaleźć od 180 tysięcy do 1 miliona (maksymalnie 1,5 mln) jaj.\nGatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Wymiar ochronny dla tego gatunku to 30 cm. Rozmiar ochronny nie obowiązuje w rzekach. Brak okresu ochronnego. Status VU dotyczy sazana.\nKarp jest najważniejszą rybą hodowlaną w Polsce. To pierwszy udomowiony gatunek ryby. Jego hodowla rozpoczęła się prawdopodobnie w V w. p.n.e. w Chinach. Rzymianie sto lat później również go hodowali. Ważną rolę w hodowli karpia odegrał zakon cystersów, który zakładał gospodarstwa rybackie. Do Polski karp trafił w XIII w. Obecnie stanowi 50% połowu ryb słodkowodnych w Polsce. Sazana używa się do zarybiania rzek.\n● ● Karp przystępuje do tarła\n© medianauka.pl, 2015-11-21, GAT-1006\npo angielsku: Common carp\npo niemiecku: Karpfen\npo czesku: Kapr obecný\npo francusku: Carpe commune\npo hiszpańsku: Carpa común, carpa europea\nDługość: od 25 cm do 110 cm\nCiężar: do 30 kg


Debian, Huawei E3131 od Play i Aero2. – Pomiędzy bitami\nOpublikowane w 9 czerwca, 2013 17 kwietnia, 2018 przez rozie\nDebian, Huawei E3131 od Play i Aero2.\nBędzie krótko o tym, jak uruchomić i korzystać z modemu Huawei E3131 od Play na Debianie (unstable). Dokładny opis dotyczący Aero2 z Huawei E3131 jest na DUG, tu najważniejsze rzeczy i parę zmian.\nInstalacja potrzebnych programów:\nwajig install usb-modeswitch wvdial\nUstawienie trybu automatycznego (domyślnie jest tylko Play). Wykonanie na rozłączonym modemie, tylko raz, po kupnie modemu:\necho "AT^SYSCFG=2,0,3FFFFFFF,1,2\_r" >/dev/ttyUSB0\nZawartość pliku konfiguracyjnego wvdial.conf:\n$ cat /etc/wvdial.conf\nInit1 = AT+CGDCONT=1,"IP","darmowy"\nUsername = "aero"\nPassword = "aero"\nGwoli wyjaśnienia – opcja Auto DNS nie działa, ani wywołana w powyższy sposób, ani jako Auto DNS = 0 – zawsze ustawia serwery DNS w /etc/resolv.conf. Nadpisuję ręcznie przez\nAby faktycznie wvdial nie ustawiał serwerów DNS oferowanych przez dostawcę, tylko korzystał ze statycznie ustawionych w /etc/resolv.conf, należy, poza powyższymi ustawieniami, w pliku /etc/ppp/peers/wvdial zakomentować opcję usepeerdns. Info z wpisu static DNS with wvdial.\nI tu pierwszy trick – lokalny cache DNS powinien znacznie przyspieszyć odczuwalne działanie sieci, zwł. na tak wolnym łączu.\nTrick drugi – używam tunelowania SSH z kompresją (ssh -CND 9000 user@host_z_lepszym_łączem)i socks proxy 5 (localhost:9000) w przeglądarce. Na oko, łącząc się do hosta 1/0,25 Mbps jest minimalnie szybciej, niż na gołym Aero2, w przypadku VPS z porządnym łączem jest znacznie szybciej. Warto zwrócić uwagę, by zapytania DNS nie były tunelowane, jeśli korzystamy z lokalnego cache’ującego serwera DNS.\nPołączenie z siecią nawiązuję przez wvdial aero2 – w tym przypadku nie zależy mi na automagicznym wznawianiu w tym przypadku.\nDrugi wpis, czyli power służy do określania siły sygnału GSM (znowu sprawdzanie siły sygnału GSM opisane jest szerzej na DUG). Wywołanie to wvdial power, otrzymujemy dwie cyfry oddzielone przecinkiem, interesuje nas pierwsza cyfra. 2 km od nadajnika (strona z rozmieszczeniem nadajników GSM poszczególnych operatorów z możliwością pomiaru odległości od nich), w budynku, na parterze, bez żadnej anteny mam 7-10 i wystarcza to do bezproblemowego działania sieci. Ogólnie jestem bardzo zadowolony z Huawei E3131 i jego działania pod Linuksem.\nUPDATE: W związku z tym, że od 1 kwietnia 2014 do nawiązania połączenia przez Aero2 wymagane jest rozwiązanie CAPTCHA, należy uważać ze zmianą DNSów. Jeśli zmienimy z serwerów DNS Aero2 na inne, to nie nastąpi automatyczne przekierowanie żądania HTTP na stronę z CAPTCHA. Dla porządku: adres, na który następuje przekierowanie to http://bdi.free.aero2.net.pl:8080/ (uwaga na port!), a resolvuje się to – tylko z sieci Aero2 przed uzyskaniem pełnego dostępu do internetu – na http://10.2.37.78:8080/\nKategorieLinux Tagidebian, dns, gsm, howto, internet, linux, sieć\n7 odpowiedzi do “Debian, Huawei E3131 od Play i Aero2.”\n10 czerwca, 2013 o 10:05 pm\nLepiej sobie postaw ziproxy albo opery z turbo używaj.\nDzięki, ziproxy wygląda ciekawie – sporo opcji, bardziej „po bożemu” wywoływane (w sumie socks proxy chyba tylko Firefox ma wbudowane do wyklikania). Kiedyś, dawno temu, szukałem takiego programu to nie było. Znaczy był, ale w Javie. 😉 Szybki test (na Twoim setupie) pokazuje jednak, że tunel SSH szybszy (no i zdjęcia bez straty jakości). Możliwe, że kwestia DNS, ew. łącza lub obciążenia maszynki.\nOpera odpada na stacjonarnym. Korzystam równolegle z Chromium i Iceweasel, Operę mam, ale używam wyłącznie do testów wyświetlania się stron. Chociaż faktem jest, to najprostsze rozwiązanie w tym przypadku.\n12 czerwca, 2013 o 12:07 pm\nale w sumie, warto dodać , że jeśli to modem z wersją „-2” to wszystko jest zupełnie inaczej… aroundwaves.wordpress.com/2013/04/10/huawei-e3131-napakowany-emejzingiem\n12 czerwca, 2013 o 2:35 pm\nDo pełni szczęścia przydał by się opis jak rozpoznać wersję spod Linuksa. Podobno najłatwiej otworzyć modem i w środku powinien być opis, ale mam nadzieję, że jest też jakaś cywilizowana metoda. 😉\n20 listopada, 2013 o 5:59 pm\nCywilizowana metoda jest opisana tutaj.\nTak przy okazji – BTSearch przestało działać, jest stosowny komunikat na ich stronie.\n22 listopada, 2013 o 8:09 am\n@Monter: Co masz na myśli pisząc, że BTSearch nie działa? Albo: który BTSearch? Bo mapa lokalizacji BTS wydaje się mieć dobrze i żadnego komunikatu nie widzę.\n24 listopada, 2013 o 1:40 am\nBył tam przez 2-3 dni komunikat, że z powodu jakiegoś tam zaprzestania wspierania API przez Google mapy nie działają do odwołania – ale sam wchodziłem na tą stronę dwa dni później i już działało. Może musieli przerobić engine do nowszego API, albo coś – komunikat był zbyt lakoniczny a ja nie korzystam z API Googla by mieć wiedzę na temat czy coś akurat tam zmieniali.\nPoprzedni wpisPoprzedni Wirtualna Polska zamyka kolejny serwis.\nNastępny wpisNastępny Konferencja Atmosphere 2013.


Książki do 9 zł w Tania Książka! | Subiektywnie o książkach\nWioleta Sadowska 17:00 37 Ogłoszenia , Zdobycze książkowe\nW ofercie znajduje się ponad 200 tytułów książek, których cena nie przekracza 9 zł! Ja już przeglądam ofertę i na pewno wybiorę coś dla siebie :) Tutaj znajdziecie pełną listę - KLIK\nA to chyba mój najlepszy zakup książkowy w tym roku!\nWraz z opłatą za paczkomat, każda z dwóch książek kosztowała mnie jedynie 5,62!\nCzy Was również skusi oferta książek za mniej niż 9 zł?\nAlicja P. 7 marca 2015 17:03\nJa na razie muszę już spasować z zakupami, ostatnio pogrzebałam w pudełku z Kauflandzie z książkami za 9.99 :)\nAntykwariat z ciekawą książką 7 marca 2015 17:13\nWłaśnie ładuje mi się strona :) A dziś, nawiasem mówiąc, widziałam w Media Markt książki z serii Leniwa Niedziela za 9,90. Żałuję, że jednak nie uległam i nic nie kupiłam:)\nrudy włos 7 marca 2015 17:13\nmniej niż 9 zł za książkę w dobie czasów, gdzie książki kosztują minimum 30 zł to mega okazja\nAnn RK 7 marca 2015 17:21\nAż się boję tam zaglądać... ;)\nAgata Kądziołka 7 marca 2015 17:24\nŁo matko, takie ceny to ja lubię :)\nMadziakowo 7 marca 2015 17:36\nMartyna K. 7 marca 2015 17:39\nIdę spojrzeć :)\nOnAlwaysTogether 7 marca 2015 17:52\nMuszę zerknąć , może znajdę coś dla siebie :)\nAnastazja B. 7 marca 2015 17:52\nOj, Wiolu! Zazdroszczę takiej okazji...Cena niebywała, to prawda. Ale aż boję się tam zaglądać, bo mimo tak niskich cen, mam dziwne wrażenie, że mój portfel może ucierpieć tak czy siak! :)\nKrystian Furga 7 marca 2015 18:13\nJa już niestety nie mam funduszy, bo też trochę poszperałem na wyprzedażach i kupiłem bodajże cztery książki, każda po 7 zł. :)\ncyrysia 7 marca 2015 18:16\nA kysz!!! Nie kuś mnie :)\nAngelika Ś. 7 marca 2015 18:16\nSylwuch 7 marca 2015 18:26\nUjrzeć Słowa 7 marca 2015 18:29\nOj chyba skusi :)\nBeti G. 7 marca 2015 18:30\nKusi bardzo, a tym bardziej, że ja nie płacę za przesyłkę, bo mieszkam na miejscu i mogę odebrać osobiście, co w ogóle czyni moje zakupy tanimi:) Dorwałam 3 perełki i tak się cieszę za 6zł, 9zł i 9zł, niedługo pokażę je na blogu:)\n[Kasia] 7 marca 2015 18:35\nNa pewno zajrzę, chociaż dzisiaj już się pokusiłam na kilka książek w Znaku za 2,90 zł :) i na all obserwuję jedną aukcję, którą mam nadzieję wygrać :))\nKasia Jabłońska 7 marca 2015 18:35\nDziedzictwo no naprawdę świetna książka, a jeszcze ta cena:)))\nEwa 7 marca 2015 18:40\nNo i teraz przepadłam na stronie Taniej Książki i szukam ciekawych pozycji.. Dzięki za informację o promocjach! Wyczuwam kolejne nadszarpnięcie budżetu ;/\nUpadły czy Anioł 7 marca 2015 18:41\nTeż często kupuje na Tania książka :)\nAgnieszka P. 7 marca 2015 18:57\nKolorowa Kratka 7 marca 2015 18:59\noo chyba znalazłam jedną książke za jedyne 5 zł! Chyba ją sobie zamówie, dziekuje za powiadomienie o tej promocji :D\nJustyna Ch. 7 marca 2015 19:26\nI ja skorzystałam :) Ceny miewają genialne :)\nGąska 7 marca 2015 19:36\nJak możesz mi to robić! Miałam oszczędzać! ;p\nŚlub mam za pasem, a tu na książki wydaje ;p\nP.S: Znak ma promocje. 2.90 za książkę.\nKrólowa Karo 7 marca 2015 20:00\nŁadnie mnie urządziłaś - teraz będę siedzieć i przeglądać cały wieczór.\nAnonimowy 7 marca 2015 21:03\nOstatnio kupiłam siedem książek z tej strony, gdzie najdroższa z nich kosztowała te 9 zł. Tylko byłam trochę smutna ponieważ bardzo chciałam "Dziedzictwo" a nie było dostępne.\nKsiążkowa fantazja 7 marca 2015 21:06\nPewnie, że kusi to doskonała okazja, jednak mimo, iż początek miesiąca to wypłukałam się znów na zakupach książek, więc na razie nie skorzystam.\namp H 7 marca 2015 21:35\nOni tam regularnie mają takie świetne promocje, swego czasu książki, na bazie których powstał True Blood sprzedawali chyba po 4 czy 6 zł sztuka. :P\nCzarne Espresso 7 marca 2015 22:24\nTeż kupiłam tą książkę! :D\nMz. Hyde 7 marca 2015 23:30\nLepiej tam nie wchodzę, bo będę chciała kupić wszystko, a brak funduszy :)\nBlogowy Świat 8 marca 2015 11:00\nWeronika Ignaciuk 8 marca 2015 12:17\nSkusiłabym się na taką promocję, ale ostatnio obiecałam sobie, że będę kupować mniej książek. W sumie to zawsze tak jest, że jak złożę sobie taką obietnicę to pojawiają się jakieś mega promocje :D\nPaula Rzemińska 8 marca 2015 13:45\nUwielbiam tę księgarnię! Często robię tam zakupy, wczoraj także wysłałam zamówienie. Jeżeli już kupuję, to lepiej po tańszej cenie niż normalnie :)\nraeszka 8 marca 2015 17:16\nToć, to prawie za darmo ;).\nLustro Rzeczywistosci 8 marca 2015 18:00\nNie sposób się oprzeć ;) Podobnie jak promocji w znaku, dziś wydania kieszonkowe za 2,90 :)\nFranca 8 marca 2015 19:17\nZ bolącym sercem daruję sobie tę promocję - najpierw chcę przeczytać książki, które zalegają na moich półkach.\nnieidentyczna 10 marca 2015 20:28\nCiekawe, czy ta promocja jeszcze trwa.\nWiki 19 marca 2015 16:30\nAle okazja :)


Karcher K 2 Car, Myjka wysokociśnieniowa - cena i opinie - OleOle!\nByło 449 zł (18.02.2020 - 19.02.2020)\nRATY: 40,10 zł x 10 rat 0%\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + środek myjący do powierzchni drewnianych Karcher Środek do czyszczenia drewna 3in1 RM 612 6.295-757.0\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + środek myjący Karcher Ultra Foam Cleaner 3in1 RM 615 6.295-743.0\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + środek myjący do balkonów i tarasów Karcher Środek do czyszczenia kamienia i fasad 3in1 RM 611 6.295-765.0\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + środek myjący do powierzchni drewnianych Karcher Środek do czyszczenia drewna RM 624 6.295-361.0\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + środek do czyszczenia powierzchni szklanych Karcher Żel do czyszczenia szkła RM 724G 6.295-762.0\nmyjka wysokociśnieniowa Karcher K 2 Car + zestaw do piaskowania Karcher 2.638-792.0\nPojemnik na detergent nie\nDodatkowe opcje wbudowany filtr wody\nRozmiary 280 x 242 x 783 mm\nWymiary opakowania 49,30 x 29,30 x 28,20 cm\nTragiczna myjka która może służyć jedynie do opłukania brudnych butów lub brudnego rowerka dziecka. Można zapomnieć o umyciu auta lub tarasu - zbyt mała moc, jeżeli ktoś kiedykolwiek mył auto na myjni samoobsługowej będzie naprawdę rozczarowany. Naprawdę szkoda kilku stówek, równie dobrze można dokupić pistolet do węża i będzie taki sam efekt albo po prostu mocniej nacisnąc końcówkę węża...Spróbowałem użyć tej myjki kilka razy do mycia auta i od tego czasu stoi w garażu, Szkoda wody i mojego czasu. Aha - ostatnio przydała się do opłukania trampoliny z liści... tragedia!!! Może przyda się na Śmigus-Dyngus - na pewno nikomu nie wyrządzi żadnej krzywdy :-(\nPrzydatna opinia? (20) (14) Według Ciebie ta opinia jest przydatna Według Ciebie ta opinia jest nieprzydatna. Możesz zgłosić nadużycie. Już oddałeś głos na tę opinię\nMyjka Karcher K2 Car\nDoskonały sprzęt do przydomowych porządków.Bardzo udany zakup,polecam\nudany zakup,polecam,niewygórowana cena\nAmatorski ale wart ceny :)\nrączka podczas przenoszenia luzuje się, przewód lancy zbyt krótki, a przemieszczanie się z nim, czysta udręka, kiedy jeszcze osobno trzeba targać płyn , waż lancy sztywny skręca się, z plusów MOC i CENA\nWszystko ok działa super\nMyjka sprawuje się pozytywnie, umycie samochodów myjką nie sprawiło problemów.\nW porównaniu do poprzedniej myjki tej samej firmy nowa zrobiła się bardziej plastikowa, a przez to odnosi się wrażenie, że zaraz się rozpadnie. Najważniejsze, że myje, choć wykonanie gorsze.\nCudów nie ma, ale póki co wystarczająca na moje potrzeby.\nPrzede wszystkim mycie auta. Ponadto takie rzeczy jak mycie filtra basenowego (hepafilter), rower, sprzęty wokółdomowe z bieżącego brudu. Drobne rzeczy, które bez myjki, pod ciśnieniem z wodociągów też by się umyło, ale z tą myjką jest szybciej i wygodniej. Próba umycia kilkumiesięcznej plamy oleju samochodowego na bruku przed domem już się nie powiodła (choć coś tam się zmyło), mimo dodatkowych środków chemicznych. W zakresie do którego ją przewidywałem sprawdza się ok. Dysza "obrotowa", z wirującym strumieniem jak na razie wydaje mi się porażką, chyba, że jeszcze nie trafiłem w jej przeznaczenie. Na razie w każdym przypadku dużo skuteczniejsza jest dysza zwykła. Niby ma słabszy strumień, ale wszelki brud usuwa skuteczniej niż ta obrotowa.\nSprzęt SUPER POLECAM!!!\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Karcher K 2 Car, wpisz 1011662 w wyszukiwarce oleole.pl.


Climax Control – Polepsz sprawność seksualną i przeżyj cudowne chwile! – Blog Jadwigi\nClimax Forte jest produktem diety dedykowanym dla gości, którego charakterystycznym wspomaganiem istnieje rozwinięcie kontaktu seksualnego. Które momenty zawiera Climax Forte? Sprawdzamy, nie lecz jako należy dawkować suplement diety, lecz oraz ile je Climax Forte.\nClimax Control dla samców takie specyfik, którego priorytetowym znaczeniem jest życie poziomu serotoniny na jedynym poziomie. Ów hormon działa w przewodzie toczenia wpływów między komórkami nerwowymi, posiadając zysk m.in. na potencję. Zatem kierowanie Climax Control swoja nosić przychód na:\nPrzedłużenie kontakcie seksualnego;\nClimax Control – zestaw\nW zespole Climax Control otrzymuje się dziesięć substancji czynnych:\nSubstancja przeciwzbrylająca – stearynian magnezu i krzemionka koloidalna E551.\nClimax Control – gdy kierować?\nSuplement diety Climax Control dla mężów istnieje kreacja tabletek, które należy witać dwa razy dziennie po jakiejś tabletce. Lek najlepiej dawkować po śniadaniu zaś po obiedzie. Lek przylega pić potężną miarą wody.\nClimax Control – kiedy można dostrzec rezultaty używania?\nWedług zapewnień producenta Climax Control pierwsze rezultaty można zrozumieć po czterech dniach wykorzystywania. Doskonały efekt diety, czy dużego przedłużenia kontakcie do 30 minut, winien stanowić widzialny po 3-4 miesiącach.\nClimax Control mogą zwracać jedynie ludzie. Podczas dawkowania preparatu wolno spożywać alkohol, jednakże przylega myśleć o współczesnym, że trunki wyskokowe obniżają zdolność. Ze powodu na nieświadome elementy uruchomione w suplemencie prawdopodobnie istnieć on zażywany przez świadomości z nadciśnieniem, gdyż nie przynosi efektów ubocznych.\nW wiedzach ujętych na opakowaniu Climax Control nie są opisane przeciętne przeciwwskazania, wedle których był przepis wykorzystywania suplementu. Należy zawsze mieć o obecnym, że gdy planujemy obiekcji, winni się skonsultować z doktorem (np. seksuologiem), przed zaczniemy dietę.


Mieszkanie pasywne - Budownictwo Drewniane\nPost autor: kozi_rocks » pn 26 mar, 2012\nWidziałem odrobinę technologii wstawiania szkieletu do istniejących obór, czy stodół. Generalnie zamiast wykonać szkielet i zrobić obmurówkę, w istniejący obiekt ceglany wstawia się szkielet.\nCzy ktoś widział/zna ciekawe miejsca w sieci, z których można dowiedzieć się o budowaniu do wewnątrz? Mam na oku dwukondygnacyjną halę poprodukcyjną (wysokość w świetle kondygnacji circa 4m) i zastanawiam się, czy nie spróbować zrobić sobie na piętrze pasywnego mieszkania, budując w środku samodzielną technologią SIP i dodatkowo docieplając izolacją od środka.\nCzy np. taka czerpnia świeżego powietrza może wystawać z muru na piętrze zamiast przechodząc przez grunt pojawiać się kilkanaście cm nad nim....? I takie inne...\nWdzięczny będę za podpowiedzi.\nP.S. Wyprzedzając pytania, budynek przeszklony jest z trzech stron dużymi oknami: wschód - południe - zachód, więc odpada kucie dodatkowych otworów, za to niektóre (po wykonaniu bilansu energetycznego) można pozaślepiać.\nPost autor: Wojciech Nitka » wt 27 mar, 2012\nCzy o taką technologię Ci chodzi? Z tym że ta akurat jest opracowana jako okładzina na zewnątrz - poza obrys ścian. Jednak pierwotna wersja jest do montażu wewnątrz ścian i stropów. To jest osiedle domków - szkielet i stropy betonowe - wypełnienie ścian - lekki szkielet drewniany.\nA to - budowa supermarketu w tej własnie technologii.\nPost autor: kozi_rocks » wt 27 mar, 2012\nPowyższe widziałem tutaj kiedyś na forum. Blisko, ale nie to.\nProszę wyobrazić sobie istniejącą ceglaną stodołę i teraz jak technologicznie podejść do zbudowania w niej szkieletu zachowując ciągłość wiatroizolacji, mocując 'wąsami' szkielet do cegły' etc. Właśnie coś na ten kształt, chciałbym zrobić w istniejącej hali. Generalnie zabudować od środka izolacją na kształt SIP (podłogę, ściany & sufit), zachowując airthightness - 'szczelność przed powietrzem' (?)\nTak na pierwsze rozumowanie to przemyślałbym następujące rozwiązanie:\n- na ściany od środka nabiłbym listwy drewniane, oczywiście odizolowane od cegły, poziomujące całą powierzchnię ściany i zapewniające szczelinę pomiędzy murem i folią wiatroizolacyjną,\n- na listwach rozciągnąłbym folię wiatroizolacyjną, uszczelniając ją maksymalnie,\n- do folii, a tym samym do listew, dostawiłbym panele SIP'a,\n- i tak wykańczałbym wewnątrz.\nZapewne temat potrzebuje dopracowania, ale takie na razie przyszło mi do głowy rozwiązanie.\nA tak przy okazji, w najbliższym czasie rozpoczniemy promocję SIP'a w kraju.\nDobry patent z tymi listwami, że na to nie wpadłem. Rozrysuję, przemyślę.\nW sumie musiałbym zadbać tylko o to, żeby spiąć takie ściany drewnianym stropem, żeby się nie złożyły do środka...a voila!\nWojciech Nitka pisze: A tak przy okazji, w najbliższym czasie rozpoczniemy promocję SIP'a w kraju.\nZ producentem tym bliżej gór, czy tym bliżej morza? Któryś w ogóle przebrnął już przez polskie atesty?\nZ tym bliżej gór.\nJuż kilka firm próbowało wejść ze SIP'em na nasz rynek. Pierwszy był kiedyś, jeden Polak; chciał ściągać SIP z Florydy. Postawił nawet kilka domów, w tym dom modelowy pod Bydgoszczą. Potem był, nieistniejący już, Alpex Karlino. Okładziną miała być płyta V-100. Próbowano też na bazie sklejki.\nTeraz jest płyta OSB, choć są próby z płytą magnezową.\nLudzie nie ufają szkieletowi, a co dopiero SIPowi. 'Co to za dom gdzie się wiertarką na żelbetecie nie można spróbować'\nCiekawy jestem jak i czy to się w ogóle zmieni po wejściu w UE przepisów o energooszczędnym budownictwie. 2019 & 2021.\nFajny patent wymyślił kolega holender (właśnie mam na tapecie): unidek aero (EPS powleczony grafitem pomiędzy płytami wiórowymi z drewnianymi żebrami imitujacymi stopy dwuteuwnika - za środnik 'robi' izolacja)\nRejestracja: pt 29 cze, 2012\nSkontaktuj się z pspiotr\nPost autor: pspiotr » pt 29 cze, 2012\nZ przyjemnością informuję, że w naszym kraju są dostępne panele SIPLOCK, z rdzeniem z pianki poliuretanowej (patrz solcraft.pl). Daje to nie tylko wygodę montażu, pominięcie konstrukcji nośnej z drewna (pomijamy mostki termiczne), ale też dodatkowy metraż użytkowy przez redukcję grubości ścian, przy najwyższych parametrach izolacyjności. W sieci jest zatrzęsienie filmów na ten ten temat, technologia stała się bardzo popularna w tych krajach, gdzie tradycyjnie króluje budownictwo drewniane, np ten: http://www.youtube.com/watch?v=emCstWH4 ... re=related\nRejestracja: czw 26 lip, 2012\nPost autor: technolog1 » czw 26 lip, 2012\nA propos paneli SIP:\nNajnowsza wersja paneli SIP posiada okładziny z płyt magnezowych, dzięki temu może być stosowana jako elementy samonośne bez dodatkowej konstrukcji wsporczej. Wytwórnia produkująca te panele mieści się w Bielsku-Białej.\nPost autor: kozi_rocks » sob 28 lip, 2012\nNapisałem 'samodzielną technologią SIP', czyli stawiam sobię konstrukcję a potem natryskowo wypełniam panel i zamykam. Natryskowo, gdyż pomijał bym wtedy uszczelnianie/silikonowanie (coś, co musiałbym zrobić np. dla styropianu).\nNiemniej, z tego co widziałem na stronach SIPLOCK i LS Tech Homes, a także po szkoleniu u tego drugiego, jeśli miałbym już kupić gotowy produkt, to skłoniłbym się ku SIPLOCK (po uwcześniejszym sprawdzeniu certyfikatów i atestów).\nRe: Mieszkanie pasywne\nPost autor: Jacus64 » pn 13 sie, 2018\nWydaje mi się, że o wiele lepiej jest kupić zwykłe mieszkanie. Nie wiem, gdzie znajduje się Twoja hala, ale mieszkania w Grodzisku Mazowieckim, są dla mnie najpiękniejsze jakie do tej pory widziałam. Ich mieszkania w Grodzisku Mazowieckim są nie tylko piękne, ale także bezpieczne, ze względu na spokojną okolicę. Jeśli więc hala jest gdzieś blisko, polecam Ci ich mieszkanie, a może nawet dom w Grodzisku Mazowieckim.


Korzenna babka z jabłkami - Wypieki Beaty\nStrona główna / Przepisy / Ciasta / Babki / Korzenna babka z jabłkami\nPrzepis na prostą korzenną babkę z jabłkami\nJesień pachnie dla mnie jabłkami i cynamonem :)\nJeśli tak, to koniecznie upieczcie sobie taką korzenną babkę z jabłkami.\nZ cynamonem i gałką muszkatołową oraz dużą ilością jabłek.\nTych jabłek nie widać nawet w cieście, bo są tarte i dodane bezpośrednio do niego.\nDzięki nim babka jest niesamowicie wilgotna i długo świeża 😋😋\nZapraszam was do wypróbowania również moich przepisów z jabłkami :)\nKorzenna babka z jabłkami – przepis do druku\nPrzepis na jedną dużą babkę.\nokoło 500 g jabłek\nJabłka zetrzyj na tarce o grubych oczkach - ja ich nie obierałam ze skórki.\nMąkę wymieszaj z proszkiem do pieczenia, sodą i przyprawami.\nDodaj mąkę na zmianę z olejem i mlekiem do masy jajecznej - krótko zmiksuj.\nDodaj tarte jabłka i wymieszaj łyżką.\nDużą formę do babki posmaruj masłem i wysyp bułką tartą.\nPiecz w 170 stopniach (tryb termoobieg) przez około 40-50 minut - do suchego patyczka.\nPo upieczeniu lekko ostudź, a następnie ostrożnie wyjmij babkę z foremki.\nWsyp cukier puder do miseczki, dodaj cynamon i wymieszaj.\nDodaj 2-3 łyżki mleka i wymieszaj - jeśli lukier jest za gęsty, dodaj jeszcze trochę mleka.\nPosmaruj lukrem babkę.\nMożesz ją dodatkowo posypać siekanymi orzechami.\nZamiast cynamonu i gałki muszkatołowej możesz użyć przyprawę do piernika :)\nServing: 100gKalorie: 280kcalWeglowodany: 36gBiałko: 5gTłuszcz: 13g


Sandecja gorsza od Radomiaka. Kres pięknej serii | Gazeta Krakowska\nSandecja gorsza od…\nRemigiusz Szurek 16 maja 2021, 21:00\nJesienią w starciu obu ekip padł remis 1:1 Fot. Sandecja.pl\nW pierwszej części padł tylko jeden gol, dla miejscowych. Jego autorem w 23. minucie był Dominik Sokół. Dawid Pietrzekiewicz wyszedł do piłki, ale ta sunąc po śliskiej murawie przyspieszyła tempa, z czego skorzystał 22–letni pomocnik pakując ją do pustej bramki.\nTaki obrót spraw oznaczał, że to ekipa z województwa mazowieckiego mogła kontrolować przebieg gry. Przyjezdni czekali na swoje szanse, ale mądrze grający gospodarze na niewiele im pozwalali. Po kilku minutach drugiej części na tablicy wyników widniał już rezultat 2:0. Brazylijczyk Leandro pewnie wykorzystał jedenastkę. Minutę po tym trafieniu… zrobiło się 3:0. Aktywny Sokół skorzystał z błędu defensywy sądeczan i drugi raz tego wieczoru pokonał Pietrzkiewicza notując swoją 2. bramkę w sezonie.\nSandecja próbowała, ale wobec rozpędzonych radomian niewiele mogła zrobić. Dość napisać, że w doliczonym czasie gry w sytuacji sam na sam z golkiperem „Biało-Czarnych” znalazł się Patryk Mikita, ale po udanym lobie trafił w słupek. Goście skończyli swoją piękną serię. Radomiak był wyraźnie lepszy.\nRadomiak Radom - Sandecja Nowy Sącz 3:0\n1:0 Sokół 23, 2:0 Leandro (rzut karny) 51, 3:0 Sokół 52.\nRadomiak: Kochalski - Jakubik, Cichocki, Bodzioch, Abramowicz - Leandro (61 A.Fortes), Karwot, F.Nascimento, Gąska (75 Mikita), Kozak (85 Bogusz) - Sokół (85 Banasiak).\nSandecja: Pietrzkiewicz -Danek, Boczek, Piter-Bućko (68 J.Kuźma), Dziwniel - Chmiel (69 Małkowski), Hajda, Kasprzak (59 Prochownik), Walski (76 Ella Ken), Ogorzały - Błanik (59 Żołądź).\nŻółte kartki: Cichocki - Boczek, Piter-Bučko, Błanik, Walski.


matematyka – pawlow.pl | Oficjalna strona internetowa Gminy Pawłów\n„…Chcesz policzyć pole koła? Bez Pi tego nie dokonasz. No, a obwód moi mili? Co byśmy bez Pi zrobili?…” 14. marca na całym świecie obchodzony jest Dzień Liczby Pi. Data…\nWe wtorek 16 marca najmłodsze przedszkolaki z Przedszkola Pluszowego Niedźwiadka w Pawłowie obchodziły Dzień Matematyki. Maluchy brały udział w zabawach, podczas których doskonaliły orientację przestrzenną, liczyły, rozpoznawały kolory i figury…\n14 marca br. uczniowie klas VI, VII i VIII Publicznej Szkoły Podstawowej w Godowie, pod opieką wychowawców pani Krystyny Niewczas i pani Aliny Wojteczek oraz nauczyciela matematyki pani Renaty Radeckiej,…\n20 czerwca 2016 roku uczniowie klasy piątej uczestniczyli w lekcji otwartej z matematyki. Zaproszeni na nią byli: dyrektor szkoły –…


Bluza polarowa UNISEX z zamkiem błyskawicznym Metz MASCOT® - efektBHP.pl\nBluza polarowa UNISEX z zamkiem błyskawicznym Metz MASCOT®\nDopasowany krój, przy jednoczesnej swobodzie ruchów. Zamek błyskawiczny przy szyi i klapka sztormowa ochronią Cię przed wiatrem zarówno w pracy, jak i życiu prywatnym. Elastyczna tasiemka w mankietach oraz otwory na kciuki zwiększą komfort użytkowania\nBardzo przyjemna i wygodna bluza z mikropolaru\nBardzo dobry wybór, jeśli jesteś aktywny fizycznie i lubisz przebywać na zewnątrz!\nDopasowany krój bluzy i miękki materiał to idealne połączenie dla wygodnego użytkowania. Zamek przy szyi z klapką sztormową zapewni dobrą izolację cieplną. Bluza posiada otwory na kciuki w mankietach, co zwiększa komfort użytkowania.\nNowo opracowany, dopasowany krój zapewnia wyjątkową swobodę ruchów\nZamek błyskawiczny przy szyi z klapką sztormową\nPrasowanie w niskiej temperaturze max. 110° C


Powszechne zapotrzebowanie na przystępny cenowo produkt w kategorii entry-level, który mógłby dołączyć do grona uznanych już platform firmy Symposium, przyczyniło się do powstania nowej, atrakcyjnej cenowo linii referencyjnej platform przeznaczonych do izolacji i wytłumiania systemów audio i video wysokiej jakości. Linia otrzymała nazwę Segue.\nWszystkie systemy muzyczne i wizyjne czerpią korzyści z odpowiedniej kontroli wibracji. Zalety platform Symposium są powszechnie znane i już od prawie dwudziestu lat stanowią przedmiot ogólnych zachwytów i pozytywnych recenzji na całym świecie. Platforma Segue kontynuuje tę tradycję w przystępnej cenowo i atrakcyjnej formie, która nie będzie stanowiła obciążenia dla domowego budżetu. Platforma Segue wpłynie na poprawę jakości basu, rozdzielczości brzmienia, muzycznej dynamiki, obrazowania, skupienia i dosłownie na wszystkie inne aspekty odsłuchowe. Platformy umieszczone pod komponentami video również wpłyną na poprawę jakości obrazu, zmniejszenie poziomu zakłóceń, zwiększenie nasycenia kolorów, etc. Platformy Segue umieszczone pod odtwarzaczami CD i DVD, serwerami, gramofonami o podwieszanym sub-chassis, wzmacniaczami, przedwzmacniaczami, głośnikami i innymi komponentami poprawią brzmienie systemu bez wprowadzania rezonansów, podkolorowań, czy niepożądanych artefaktów.\nPlatforma Segue jest standardową konstrukcją o grubości 1.625” lub około 4cm, rozmiarach 19x14” (48cm x 35.5cm) i waży około 7 funtów (3.2 kg). Podczas gdy dotychczasowe rozmiary platform wciąż są dostępne w ofercie firmy, model Segue może zostać zamówiony w dosłownie każdym rozmiarze wymaganym w specjalnych aplikacjach lub aby dopasować się do konkretnych przestrzeni.\nPlatforma Segue jest unowocześnioną wzorniczo wersją sprawdzonych już konstrukcji Super, Super Plus oraz Ultra i realizuje zwoje zadania w podobny sposób – wykorzystując warstwy o zróżnicowanej gęstości, skrupulatnie ze sobą połączone aby stworzyć wolny od rezonansów absorpcyjny aparat służący do rozpraszania energii wibracji. Warstwę wierzchnią stanowi anodyzowane aluminium, a warstwę spodnią specjalny kompozyt składający się z połączonych ze sobą drewnianych elementów. Sekcja centralna zamienia energię mechaniczną w nieszkodliwą dźwiękowo energię cieplną i jednocześnie zapewnia efektywną, rezystywną izolację pomiędzy powierzchnią wspierającą, a działającym komponentem. Platforma Segue, tak jak wszystkie produkty Symposium, redukuje bądź eliminuje wibracje w sposób neutralny, nie zamieniając ich na inną, bardziej „eufoniczną” formę, jak czynią produkty wykorzystujące w swojej konstrukcji elastyczne polimery, sorbotan i podobne materiały.\nNa płaskich powierzchniach: Platforma Segue posiada podobną wytrzymałość, jak inne platformy Symposium i charakteryzuje się umiarkowaną siłą nośną. Umieszczona na powierzchni o jednolitym podparciu (np. półka, stół, podłoga, etc.), platforma posiada teoretyczny limit wagowy rzędu kilkuset funtów (>150kg) lub większy.\nUmieszczona na stożkach wspierających, wspornikach, etc: Kiedy platforma jest wspierana w jedynie trzech lub czterech punktach kontaktowych (tak, jak w przypadku sprzęgów, stożków, pionowych wsporników szafek na sprzęt, etc), powinno się unikać bardzo dużych obciążeń (przekraczających 100 funtów lub 45kg). Przy umiarkowanych obciążeniach, nieco przekraczających 40 funtów (18kg), punkty podparcia platformy powinny być ulokowane bezpośrednio pod, a jednocześnie wewnątrz obwodu ładunku obciążającego, a nie po jego zewnętrznej stronie.\nGrubość 1.625” około 4cm,\nWymiary: 19x14” (48cm x 35.5cm)/19x18”(48x46cm)/19x21”(48x53cm)/24x19”(61x48cm)\nTest platform antywibracyjnych Symposium Svelte i Segue w Positive Feedback


Dom, Chróścice, Dobrzeń Wielki (gm.), 140 m² - 9980639790 - oficjalne archiwum Allegro\nDom, Skotniki Duże, Busko-Zdrój (gm.), 140 m²\nDom, Chróścice, Dobrzeń Wielki (gm.), 140 m² (9980639790)\nZakończona o 23:40 dnia 11.03.2021 r.\noferta nr 9980639790\nDom, Chróścice, Dobrzeń Wielki (gm.), 140 m²\nNr oferty ogłoszeniodawcy: 1347/9376/ODS\nDo sprzedania dom wolnostojący położony w miejscowości Chróścice przy ulicy Dąbrowa. Nieruchomość położona na działce ok. 8 arów. Dom ogrzewany jest za pomocą pieca na węgiel-drewno lecz jest możliwość podłączenia gazu, który znajduje się w drodze przy posesji. Powierzchnia domu to ok.140m2. Do domu podłączony jest prąd, woda oraz kanalizacja. Dom znajduje się w miejscu zapewniającym ciszę i spokój. Nieruchomość utrzymana jest w dobrym stanie technicznym i przez cały czas jest zamieszkała. Nieruchomość jest doskonale skomunikowana. Cena do możliwej negocjacji. Szczegóły oferty: INVESTOR NIERUCHOMOŚCI, I Oddział w Opolu, ul. Sienkiewicza 1 - Paweł Wiszniewski (licencja nr 15668), lub .


oprac. Karolina Mianecka 18.05.2021 21:49\nNa archipelagu Galapagos zawaliła się część skalistej konstrukcji zwanej Łukiem Darwina. Do Oceanu Spokojnego runęła półka skalna, a filary pozostały nienaruszone.\n"Doniesiono o zawaleniu się Łuku Darwina, atrakcyjnego naturalnego mostu położonego niecały kilometr od głównego obszaru Wyspy Darwin" - podało ministerstwo środowiska Ekwadoru. Dodano, że Łuk Darwina zawalił się w wyniku "naturalnej erozji".\nŁuk Darwina runął w poniedziałek 17 maja około godz. 11:20 czasu lokalnego. Wydarzeniu z łodzi przyglądali się nurkowie z grupy Aggressor Adventures. Nikomu nic się nie stało.\nŁuk Darwina. Co warto o nim wiedzieć?\nŁuk skalny nazwano na cześć angielskiego biologa Karola Darwina. Naukowiec odwiedził Galapagos w 1835 roku. Na podstawie badań lokalnych zięb rozwinął swoją słynną teorię ewolucji.\nUSA. Miliardy cykad Brood X wyszły spod ziemi. Spędziły tam 17 lat\nLokalizacja ta uważana jest za jedno z najlepszych miejsc do nurkowania oraz obserwowania ławic rekinów i innych zamieszkujących te okolice gatunków. Po tym, jak Łuk Darwina się zawalił, powstałą formację skalną zaczęto nazywać "Filarami Ewolucji" - czytamy we wpisie biura podróży Aggressor Adventures.\nWyspy Galapagos położone są w odległości 906 kilometrów na zachód od kontynentalnego Ekwadoru. Znane są z wyjątkowej fauny i flory. Od 1976 roku archipelag znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Składa się z 234 wysp, zatoczek i skał. Cztery z tych wysp zamieszkuje łącznie około 30 tys. osób.\n- Zawalenie się łuku przypomina o tym, jak kruchy jest nasz świat. Chociaż my, ludzie, niewiele możemy zrobić, aby zatrzymać procesy geologiczne, takie jak erozja, możemy starać się chronić cenne życie morskie na wyspach - skomentowała wydarzenie Jen Jones z organizacji Galapagos Conservation Trust, zajmującej się ochroną zwierząt zagrożonych wyginięciem na terenach Galapagos.


Wielbark to miasto czy wieś? Informacje na temat Wielbarka\nCzy Wielbark jest wsią czy miastem?\nOdpowiadając na tytułowe pytanie należy przybliżyć historię tej miejscowości, która swoje przeszła. Wielbark znajduje się w południowej części Równicy Mazurskiej w otoczeniu lasów oraz pobliskich ujść rzek Omulwi i Sawicy. Głównym punktem pozwalającym odnaleźć tą miejscowość na mapie jest Szczytno położone w odległości około 20 km od punktu docelowego.\nPoczątkowo miejscowość zamieszkiwało plemię pruskich Sasinów. Historia Wielbarka sięga jeszcze lat 1317-1324, kiedy to tereny te były własnością Krzyżaków, którzy pobudowali tu strażnicę graniczną o nazwie Wildenberg. Nieco później bo w roku 1361 mieściła się tu również siedziba prokuratora. W okolicy ówczesnego zamku prawy brzeg Omulwi był miejscem stworzenia osady pod nazwą Bartniki. W tym miejscu pracowali na co dzień bartnicy oraz hutnicy. Takich osad było więcej, gdyż funkcjonowało tu wiele karczm. Szeroki rozwój przemysłu przyniosły kolejne lata, gdyż już w 1380 roku utworzono osiedle, gdzie zajmowano się przetapianiem rudy darniowej. Stąd też i nazwa osady-Rudy. Można więc powiedzieć, że Wielbark rozwijał się pierwotnie z kilku oddzielnych osad: Ostrówki, gdzie mieścił się zamek, Bartników, Rudy oraz Wsi Kaczmarskiej. W 1637 roku Wielbark był miejscem życia i pracy dla 11 polskich karczmarzy o nazwiskach: Sójka, Mazurek, Miech, Kaczmarczyk, Kuchta, Sęder, Patola, Sikora, Pakuła, Zabiegaj Lejko. Niestety dobry czas rozwoju zatrzymał się chwilowo w roku 1656, kiedy to Wielbark był świadkiem najazdu tatarskiego. Przybyły na miejsce Fryderyk Wilhelm I, nadał Wielbarkowi tytuł miasta i skończyły się czasy osad targowych. Pełnię praw miejskich nadano 21 lipca 1723 r, a 22 lata później miejscowość zyskała nową gminą Bartniki określaną mianem „Warszawskiego Przedmieścia”. Wiek XVIII to silny rozwój sukiennictwa, tutejsze wyroby transportowano do Warszawy i Królewca.\nHistoria jednak lubi się powtarzać i w kolejnych latach wczasie wojen napoleońskich nie brakowało trudnych losów tutejszej ludności i ich domostw, które to okradali głodni żołnierze. Wielbark pamięta też przybycie 70-tysięcznej armii Napoleona, który to przez miesiąc pomieszkiwał w tej miejscowości. Kolejnymi przybyszami na tym terenie były rosyjskie wojska stacjonujące tu w roku 1812 przez okres 6 tygodni. Mieszkał tu także car Aleksander I. Przyszłe lata to groźna dla mieszkańców epidemia cholery w wyniku której śmierć poniosło 16 osób. Nawrót choroby nastąpił w 1852 r., zmarło wówczas 50 mieszkańców. Gospodarcze trudy rozpoczeły się, gdy Wielbark był świadkiem kilkukrotnych pożarów oraz słabych plonów, które spowodowały w latach 1834-1838 spory wzrost cen towarów. Trudy te nie przeszkodziły w utworzeniu w 1818 r. nowego osiedla tzw. Szczycieńskiego Przedmieścia. Kilka lat później bo w latach 1825-1827 powstał tu kościół w stylu romańskim. Przyłączenie kolejnych miejscowości datuje się na rok 1861, wówczas do Wielbarka należały już obszary dworskie: Młyn Wielbarski oraz Folwark Dominalny. W tym samym czasie powstała tu szosa między Szczytnem, a Wielbarkiem.\nWielbark w latach 1863-1864 stał się aktywnym działaczem na rzecz wsparcia żołnierzy w czasie trwania powstania styczniowego. Szlak prowadzący przez miejscowość był dobrym punktem do transportu broni dla powstańców, tutejsi mieszkańcy ukrywali w swoich domach wielu żołnierzy. Kolejne lata aż do momentu wybuchu I wojny światowej były czasem silnego rozwoju tutejszych targów wielbarskich. Podkreślano ich wartość oceniając je jako jedna z największych w całym regionie. Nic dziwnego, skoro Wielbark posiadał wówczas trzy hotele i wiele gospód. W roku 1898 zdecydowano o wybudowaniu ratusza, a dwa lata później powstało tu połączenie kolejowe ze Szczytnem i Nidzicą. Podczas I wojny światowej Wielbark był miejscem zajętym przez rosyjskich żołnierzy. Później miejscowość stała się punktem zaopatrzenia dla niemieckich żołnierzy. W czasie wojny rosyjskie wojska poniosły klęskę w bitwie pod Tannenbergiem 26-30 sierpnia 1914 r. W bliskiej okolicy leśniczówki Karolinka (Karolinenhof) pod Wielbarkiem samobójstwo popełnił wówczas generał Aleksander Samsonow. Na pamiątkę tego wydarzenia postawiono pomnik wojskowego, który nie potrafił pogodzić się z przegraną rosyjskiej armii. W okresie międzywojennym w Wielbarku z powodzeniem wydobywano bursztyn przez blisko 39 lat. Ostatni okres, który odpowiada na tytułowe pytanie to rok 1939 i pamiętny wrzesień, kiedy to węzeł kolejowy został całkowicie zniszczony w wyniku bombardowań polskich samolotów. Zupełne zniszczenie ówczesnego miasta datuje się na rok 1945, kiedy to straty objęły ogromny obszar Wielbarka (60% powierzchni) i miejscowość utraciła prawa miejskie. Dziś Wielbark jest wsią, która dzięki zachowaniu tradycyjnej architektury przypomina o swoich niezwykłych i trudnych losach na przestrzeni wieków.


Zbiornik bidon Rainbow 2 litrowy + zapach 59,ml R-6854 D3,D4 ,D4G D4 SE ODKURZACZE-WODNE.PL\nZbiornik bidon Rainbow 2 litrowy + zapach 59,ml R-6854 D3,D4 ,D4G D4 SE\nMaszyna Produktów: 191\nAkcesoria Produktów: 221\nOferujemy olejek o zapachu Pomarańczy i Imbiru!! Olejek pomarańczy skutecznie działa uspokajająco, łagodzi nadmierną nerwowość, pomaga myśleć pozytywnie. Z tego powodu doskonale sprawdza się przy leczeniu różnego rodzaju depresji, stanów lękowych, napięć nerwowych, bezsenności. Pomaga przy drgawkach, skurczach mięśni. Jest jednym z najpopularniejszych olejków stosowanych na dużą skalę w przemyśle spożywczym


My Little Pony pościel dla niemowlaka 100x135 i 120x90, Hasbro\nPościel Kucyki My Little Pony różowa\n48,99 zł 58,99 zł 58,99 zł 63,99 zł\nMała pościel Kucyki My Little Pony różowa, do łóżeczek lub małych łóżek dziecięcych, dla dziewczynki w różowo białej kolorystyce z mocniejszymi różowymi i fioletowymi akcentami. Dziecięca pościel do łóżeczka z postaciami kucyków Pinkie Pie oraz Twilight Sparkle z serialu animowanego dla najmłodszych Kucyki Pony Przyjaźń to magia. Pościel Kucyki My Little Pony 80x120, 90x120 90x130 lub 100x135 cm w zależności od wybranego wariantu oraz jednej poszewki na poduszkę 40x60 cm w zestawie. Pościel dla niemowlaka Kucyki Pony do łóżeczka lub małego łóżka dziecięcego wykonana na licencji Hasbro ze 100% bawełny gładkiej, zamykana na suwaki, certyfikowana według Oeko-Tex 100 posiada pozytywną opinię Instytutu Matki i Dziecka w Łodzi. Pościel z Kucykami MY Little Pony to świetny pomysł na urozmaicenie wystroju pokoju dziecka uwielbiającego serialowe przygody kucyków. Producent pościel do łóżeczka Detexpol, model Mała pościel My Little Pony MLP 37A DC, ean 5901685628464\nPościel wygląda wiele lepiej niż na zdjęciu, polecam\nPościel piękna, ładniejsza niż na zdjęciu. Wyjątkowo trafiony prezent na Mikołaja, bardzo się dziecku podoba, ekspresowa wysyłka. Polecam sklep i pościel


Ciągniki Rolnicze Ursus i Landini. Maszyny rolnicze Zamość, Hrubieszów, Tomaszów lubelski\nCiągniki Ursus i Landini\nGłównym profilem działalności firmy Arpis-Tyszowce jest sprzedaż ciągników i maszyn rolniczych marek Ursus, Landini, Pronar i Solis. Dzięki starannie wyselekcjonowanej ofercie najlepszych modeli, oferujemy naszym Klientom maszyny rolnicze najwyższej jakości. W naszym asortymencie dostępne są również części zamienne do modeli wymienionych marek, a także ładowacze czołowe, przyczepy, pługi, agregaty, siewniki, rozsiewacze nawozów i opryskiwacze. Zajmujemy się sprzedażą nowych, a także używanych ciągników. Używane modele są po serwisie i aktualnych przeglądach technicznych – dajemy na nie gwarancję serwisową. Prowadzimy również stację kontroli pojazdów, w której wykonają Państwo okresowe badania techniczne ciągników rolniczych, sadowniczych oraz specjalnych.\nCiągniki i maszyny rolnicze Tyszowce, Zamość, Hrubieszów, Tomaszów lubelski\nCzyataj więcej na ciagnikilubelskie.pl\nlub na http://plugi-rolnicze.pl


Prawo do emerytury jako powód zwolnienia? SN: to zgodne z prawem - Praca\nAutor: Gazeta Prawna/Rynek Seniora 02 lutego 2016 10:41\nRozwiązując umowę o pracę pracodawca może kierować się tym, że zatrudniony ma prawo do emerytury. Fot. Fotolia\nOsiągnięcie uprawnień emerytalnych jest uzasadnionym kryterium doboru pracownika do zwolnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy - stwierdził Sąd Najwyższy.\nSąd rozpatrywał sprawę wypowiedzenia umowy o pracę, jakie otrzymała pracownica jednej ze spółek Grupy PKP. Przyczyną zwolnienia był spadek kolejowych przewozów towarowych skutkujący zmniejszeniem przychodów firmy oraz koniecznością reorganizacji i redukcji zatrudnienia. Jako kryterium do zwolnienia zatrudnionej pracodawca przyjął także fakt, że w momencie składania wypowiedzenia miała ona prawo do emerytury.\nSN uznał, że takie kryteria są wystarczające do zwolnienia i - co istotne - zgodne z prawem. Jednocześnie zaznaczył, że jeśli przedsiębiorca przy zwolnieniach pracowników bierze pod uwagę kryteria socjalne (np. sytuację rodzinną, osobistą lub majątkową), to w przypadku ich stosowania dla takich samych lub porównywalnych stanowisk naraża się na zarzut dyskryminacji zatrudnionych.


Najważniejsze teksty Andrzeja Chłopeckiego - Dwójka - polskieradio.pl\n"Czułam, że wróciłam do domu"\n"Nagan". Dziennik z wojny polsko-bolszewickiej\nSeong-Jin Cho: muzyka Chopina jest blisko do Bacha\n"Fajerwerki" Agaty Zubel na stulecie niepodległości\nProwadzący: Natalia Grzeszczyk\nWilliam Kidd, czyli najsłynniejszy z korsarzy\n"To najpiękniejsze miejsce na świecie"\nBiznes w sieci. Jak odnieść sukces?\nPiotr Gajgier w podróż Dunajem zabrał Irenę Sendlerową. Opowiadał o niej mieszkańcom Europy\nJest data wyborów samorządowych. "Kampania nabierze rumieńców"\nJak segregować odpady? Rozmowa z wiceministrem środowiska\nNajważniejsze teksty Andrzeja Chłopeckiego\nOstatnia aktualizacja: 21.12.2016 17:30\nW audycji rozmawialiśmy o publikacji "Zabobony gasnącego stulecia. Kontynuacje" przedstawiającej dzieła wybitnego muzykologa.\nJan Topolski opowiadają o publikacji "Zabobony gasnącego stulecia. Kontynuacje" (Wybieram Dwójkę)\nZ Michałem Rosą, reżyserem filmu "Szczęście świata", rozmawia Anna Fuksiewicz (Wybieram Dwójkę)\nMichał Gałza w rozmowie o grze karcianej na temat rewolucji 1905 roku (Wybieram Dwójkę)\nMarta Królak i Wiktoria Wojciechowska opowiadają o wystawie "Iskry/Sparks" (Wybieram Dwójkę)\nO książce, która stanowi trzeci tom serii wydawniczej prezentującej najważniejsze teksty Andrzeja Chłopeckiego, opowiadał jej redaktor - Jan Topolski.\nPonadto w audycji rozmawialiśmy z Michałem Rosą, reżyserem filmu "Szczęście świata", które już w piątek 23 grudnia trafi do kin. Opowiedzieliśmy także o grze karcianej o rewolucji 1905 roku oraz zajrzeliśmy do Galerii Biuro Wystaw, gdzie można oglądać wystawę Wiktorii Wojciechowskiej "Iskry/ Sparks". Bohaterowie ekspozycji to mężczyźni, cywile, którzy brali udział w rewolucji na Euromajdanie, walczyli na froncie i nadal ścierają się z prorosyjskimi separatystami na wschodzie i na południu Ukrainy.\nProwadzi: Adam Suprynowicz\nData emisji: 21.12.2016\nZobacz więcej na temat: kino Ukraina Andrzej Chłopecki Adam Suprynowicz MUZYKA\n"The Room" - czyta Krystyna Czubówna\nAyarise "Nothing To Hide" - debiut i podsumowanie\nFotografowanie niewidocznego. Jak uwiecznić wiarę?\nGianandrea Noseda: w muzyce narodowość nie ma znaczenia\nCo wolno reżyserowi? Przypadek Marii Schneider\nOstatnia aktualizacja: 19.12.2016 17:20\n- Przez długi czas nie mówiło się o podwójnych standardach obowiązujących w branży filmowej. Bardzo dobrze się stało, że wyszła na jaw prawda o relacjach reżyser - aktorka na planie "Ostatniego tanga w Paryżu". - mówi dziennikarka filmowa Małgorzata Sadowska.\nW filmie "Ostatnie tango w Paryżu" Maria Schneider zagrała u boku Marlona Brando. Miała wówczas 19 latFoto: PAP/Photoshot\n15'59 Małgorzata Sadowska i Błażej Hrapkowicz o micie Wielkiego Artysty i kinie, które jest... mężczyzną (Hrapkowidz/Czwórka)\nŻuławski vs. Gombrowicz. Jaki jest filmowy "Kosmos"?\nChodzi o wywiad, którego udzielił Bernardo Bertolucci. Reżyser przyznał w nim, a jednocześnie potwierdził to, co wcześniej mówiła Schneider, że nie uzgodnił z aktorką przebiegu finałowej sceny w filmie, bo chciał, by była naprawdę upokorzona, a nie jedynie upokorzenie zagrała. - Kiedyś być może takie działanie uznawano za przejaw geniuszu reżysera, dziś mówimy wprost o molestowaniu. A takie przekraczanie granic dotyczy także innych twórców współczesnego kina - mówi gość Czwórki.\nJak kształtowały się relacje Woody'ego Allena z jego aktorkami, co wydarzyło się na planie "Ukrytych pragnień" i kiedy kończy się granica między natchnieniem a wykorzystywaniem - o tym m.in. Błażej Hrapkowicz rozmawia z Marią Sadowską.\nTytuł audycji: "Hrapkowidz"\nGość: Małgorzata Sadowska (dziennikarka filmowa)\nGodzina emisji: 14.06\nZobacz więcej na temat: Czwórka kino FILM KULTURA Błażej Hrapkowicz reżyser


Istotne elementy w telepracy (aspekty, zjawisko, ograniczenia) - ppt pobierz\nIstotne elementy w telepracy (aspekty, zjawisko, ograniczenia)\nOpublikowałStefania Gładkowski Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Istotne elementy w telepracy (aspekty, zjawisko, ograniczenia)"— Zapis prezentacji:\n1 Istotne elementy w telepracy (aspekty, zjawisko, ograniczenia)\nJoanna Cuber Łukasz Konieczny Karolina Lewicka\n2 Problematyka prezentacji\nPrzybliżenie pojęcia telepracy Zaznajomienie z aspektami takiej formy pracy Opisanie zjawiska występowania telepracy w przedsiębiorstwach Przedstawienie zalet, wad oraz ograniczeń związanych z wprowadzeniem takiego rodzaju działania\n3 Wstęp Za ojca telepracy uznać należy amerykańskiego fizyka Jacka M. Nillesa, który w ówcześnie panującym w Stanach Zjednoczonych kryzysie paliwowym wymyślił sposób na świadczenie pracy na odległość, nazwany przez swojego odkrywcę "telecommuting". W 1973 roku przeprowadził on pierwszy eksperymentalny projekt telepracy. Telepraca, czyli praca na odległość definiowana jest nieco inaczej w Europie i Stanach Zjednoczonych. W Ameryce stosowane jest zazwyczaj pojęcie telecommuting (czyli praca zdalna). Natomiast w Europie przyjęło się używać terminu telework (czyli telepraca). Istnieje wiele definicji pojęć pracy na odległość.\n4 Telepraca - definicje Według amerykańskiego departamentu pracy (US Department of Labor) telepracę definiujemy jako pracę wykonywaną w domu lub w oddaleniu od umiejscowienia biznesu pracodawcy, świadczoną z wykorzystaniem urządzeń informatycznych. Telepracę można także traktować jako jedną z metod pracy wykorzystującą technologie telekomunikacyjne i informatyczne, umożliwiającą wykonywanie zadań przez pracownika całkowicie lub częściowo poza siedzibą firmy. Kolejna z definicji charakteryzuje telepracę jako "wykorzystanie komputerów oraz urządzeń i usług telekomunikacyjnych w celu zmiany dotychczasowej geografii pracy" Jack Nilles, pionier telepracy, definiował ją jako każdą formę zastąpienia dojazdów związanych z pracą przez technologie informatyczne (takie jak telekomunikacja i komputery)\n5 Formy telepracy, jakie wyróżnia organizacja "European Telework Online (ETO) Polska"\ntelepraca domowa gdy pracownik lub zleceniobiorca pracuje w domu zamiast dojeżdżać do biura pracodawcy lub zleceniodawcy. Wśród telepracowników domowych możemy wyróżnić przedsiębiorców oraz pracowników: samozatrudniających się, kontraktowych, nieformalnych, a nawet nielegalnych; telepraca mobilna (nomadyczną), w której pracownik swoje obowiązki zawodowe wykonuje w podróży, a jego warsztat pracy znajduje się tam gdzie akurat przebywa: w samolocie, pociągu lub pokoju hotelowym. Tę formę telepracy może wykonywać personel zarządzający, specjaliści lub serwisanci, którzy dzięki technikom teleinformatycznym, pracują bezpośrednio u klienta lub w drodze do niego. W ten sposób zapewniają szereg usług, w które zazwyczaj angażowany byłby personel biurowy lub klient musiałby przyjechać do siedziby firmy;\n6 Formy telepracy, jakie wyróżnia organizacja "European Telework Online (ETO) Polska"\ntelecentra zapewniające dostęp do wirtualnego biura osobom, które zamiast dojeżdżać do siedziby firmy pracują w telecentrum, którego lokalizacja jest najbardziej odpowiednia do potrzeb, na przykład jest najbliżej od domu; telechatki spełniające podobne funkcje jak telecentra na terenach wiejskich i podmiejskich. Oprócz możliwości pracy w sieci telechatki zapewniają obywatelom lokalnych społeczności możliwość podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz dostęp do zaawansowanych technik informatycznych i telekomunikacyjnych;\n7 Formy telepracy, jakie wyróżnia organizacja "European Telework Online (ETO) Polska"\nelokalizację funkcjonalną - funkcje usługowe przedsiębiorstwa, przedtem lokalizowane w pobliżu klienta, obecnie koncentrowane są w jednym miejscu i świadczone na odległość. Rodzaj wirtualnych biur obsługi klienta (przez telefon bądź internet), np. usługa "Błękitna linia" firmy TP S.A.\n8 Wykorzystanie telepracy w firmie\nW dziale produkcji - może być zastosowana tylko w procesie produkcji dóbr cyfrowych i informacyjnych. W administracji - może być wykorzystana telekooperacja. W dziale kadr - jest wykorzystywana do przeprowadzania szkoleń na odległość (e-learning) oraz poprzez stałe połączenie z siecią pracodawcy umożliwia wymianę danych i stałą obsługę pracowników. Dział IT to administrowanie sieciami, tworzenie oprogramowania, tworzenie stron WWW, które może odbywać się spoza siedziby firmy. Dział rozwojowo-badawczy - telepraca ułatwia pracę grupową nad projektami. Dział marketingu z kolei wykorzystuje telepracowników do przeprowadzania badań ankietowych czy wprowadzania danych.\n9 Wykorzystanie telepracy w firmie\nDo typowych prac wykonywanych na odległość z użyciem nowoczesnych technologii teleinformatycznych należą: komputerowy skład tekstów, opracowywanie graficzne i projektowanie stron WWW, tworzenie baz danych, wyszukiwanie informacji, działalność marketingowa i sprzedaż przez telefon, obsługa klienta, księgowość, tłumaczenia, przeprowadzanie ankiet, wykonywanie analiz, redagowanie tekstów, raportów, sprawozdań, kompilowanie i pisanie tekstów, nauczanie na odległość itp.\n10 Zalety telepracy od strony pracodawcy\nwzrost wydajności/efektywności telepracowników - badania wskazują na wzrost wydajności zwykle o %, a niekiedy do kilkuset procent, optymalizację stanu zatrudnienia, redukcję zwolnień chorobowych, zmniejszenie powierzchni biurowej, ograniczenie konfliktów w pracy, fakt, że pracodawca płaci za efekty pracy, a nie za czas poświęcony na wykonanie zadania, oszczędność materiałów biurowych (przede wszystkim papieru), zatrudnianie osób o wysokich kwalifikacjach, które nie muszą opuszczać swojego miejsca zamieszkania, i dlatego gotowe są podjąć pracę nawet w odległym geograficznie przedsiębiorstwie, fakt, że małe i średnie przedsiębiorstwa mogą łatwiej rywalizować z dużymi firmami.\n11 Najważniejsze korzyści dla telepracownika\npracownik nie musi poświęcać czasu i ponosić kosztów dojazdu do pracy, wszystko robi szybciej i efektywniej poświęcając czas na samo wykonanie powierzonego zadania, następuje elastyczność nie tylko miejsca, ale zazwyczaj również czasu pracy, przestaje być istotny wiek i wygląd pracownika, pracownicy są mniej zestresowani wykonując pracę w domu, możliwość wykonywania pracy w dużej odległości od siedziby firmy, jako telepracownicy mogą być zatrudnione osoby niepełnosprawne lub takie, które nie są w stanie wykonywać pracy poza miejscem zamieszkania.\n12 Problemy jakie może napotkać pracodawca\nkoszty początkowe wdrożenia systemu pracy na odległość, brak integracji w zespole, alienacja pracowników, zjawisko izolacji i braku synergii pracownika z pracodawcą, możliwość wycieku cennych dokumentów i danych poza firmę.\n13 Problemy od strony pracownika\nw polskich warunkach koszty połączenia z internetem oraz, nieodpowiednie prawo pracy, nie regulujące tego typu stosunków między pracodawcą i pracobiorcą, brak bezpośredniego nadzoru nad wykonywaną pracą i konieczność samodzielnego dopingowania się. Wymagana jest dobra samoorganizacja pracy, co powoduje czasami zmniejszenie wydajności pracy pracownika, poczucie odosobnienia pracownika od grupy - "syndrom alienacji", groźba "pracoholizmu" - pracy "na okrągło", problemy telepracowników z oddzieleniem pracy od życia domowego (prywatnego).\n14 Motywowanie i monitorowanie pracowników\nMotywowanie i kontrola pracowników pracujących zdalnie nie jest sprawą prostą. Aby nie dopuścić do wystąpienia negatywnych czynników telepracy należy: organizować spotkania integracyjne lub konferencje w siedzibie firmy dla pracowników pracujących zdalnie, organizować wyjazdy motywacyjne dla telepracowników, nie dopuścić do odosobnienia pracownika (alienacja), przeprowadzać nieformalne wizyty kontrolerów w domu pracownika, oferować szkolenia online, umożliwiające telepracownikowi podnoszenie swoich kwalifikacji, stworzyć dobry system ocen i płac, nagród i awansów - tak, aby inspirować oraz wzbudzać automotywację, a nie tworzyć nakazy i kontrolować,\n15 Motywowanie i monitorowanie pracowników\nrozwiązać kwestie zapłaty za dni udokumentowanej choroby, uniemożliwiającej lub znacznie utrudniającej telepracownikom pracę przy domowym komputerze, zapewnić wsparcie techniczne i merytoryczne pracy zdalnej w systemie firmy, umożliwić pracownikowi kontrolowanie (lub wgląd w ocenę) wyników pracy - czy nie popełnił błędów, nie traktować telepracowników jako pracowników drugiej kategorii, zapewniając im odpowiedni dostęp do wiedzy, rozwoju umiejętności, adekwatnego wynagrodzenia oraz poczucia przynależności do firmy.\n16 Motywowanie i monitorowanie pracowników\nW sytuacji, gdy niezbędne jest monitorowanie lub pomiar czasu trwania telepracy tworzy się grupę reguł (tzw. elastyczny czas pracy - ECP), które ułatwiają organizację czasu pracy. Do reguł tych należą: ramy czasowe: okres między najwcześniejszym rozpoczęciem pracy a najpóźniejszym dozwolonym zakończeniem pracy, czas obowiązkowy: są to ściśle określone godziny w ciągu dnia, w których telepracownicy powinni być dostępni przez internet, dzienny wymiar godzin: jest to czas, który dana osoba powinna poświęcić w ciągu dnia na pracę. Może się on różnić w poszczególnych dniach tygodnia, czy tygodniach, okres rozliczeniowy: jest to okres, po upływie którego sprawdza się, czy dany pracownik spędził określoną w umowie ilość czasu będąc zalogowanym do systemu firmy.\n17 Motywowanie i monitorowanie pracowników\nPomocą w monitorowaniu czasu pracy są systemy informacyjne, które monitorują godziny zalogowań do systemu firmy. Rejestrują one zdarzenia związane z każdym pracownikiem i umożliwiają jego kontrolę. rejestracje We/Wy - zestawienie pokazujące wszystkie rejestracje wejścia i wyjścia z systemu w ujęciu dziennym, pełna aktywność - zestawienie pokazujące zdarzenia dotyczące danego pracownika jakie zapisane są w systemie, plan urlopów - zestawienie pokazujące wykorzystane oraz zaplanowane dni urlopowe w bieżącym roku, nadgodziny - zestawienie pokazujące, kiedy i ile nadgodzin zostało wypracowanych przez danego pracownika\n18 Podsumowanie Zasady funkcjonowania pracowników na odległość są od dawna dokładnie zdefiniowane i opisane. Znane są również technologie wykorzystywane przy tego rodzaju działalności. Nie znaczy to niestety, że praca zdalna nie rodzi problemów. Świadczy o tym choćby przykład Wielkiej Brytanii gdzie pracownicy zdalni borykają się nadal z wieloma problemami przy wykonywaniu tej formy pracy. Milionowa grupa osób pracujących w domu w Wielkiej Brytanii jest pozbawiona podstawowych praw pracowniczych, takich jak płatne urlopy, czy wynagrodzenie chorobowe, pracując często za stawkę niższą, niż wymagana przez prawo płaca minimalna.\nPobierz ppt "Istotne elementy w telepracy (aspekty, zjawisko, ograniczenia)"


Bakcyl w Gimnazjum nr 3 – Jastrzębie-Zdrój kopalnie pomysłów, pokłady możliwości\nBakcyl w Gimnazjum nr 3 - Jastrzębie-Zdrój\nUczniowie klas trzecich gimnazjum mieli okazję uczestniczyć w lekcjach „Mądre inwestowanie” i „Finanse na całe życie”, które prowadzili wolontariusze z projektu BAKCYL -Bankowcy dla Edukacji Finansowej Młodzieży.\n18 maja odwiedzili nas Lucyna Wojtasz i Jarosław Głogowski z ING. Projekt, którego celem jest edukacja finansowa młodzieży, powstał z okazji 20-lecia Warszawskiego Instytutu Bankowości. To świetny sposób na przekazanie młodzieży praktycznej wiedzy finansowej, a także niezbędnych umiejętności, dzięki którym będzie potrafiła wykorzystywać usługi finansowe w sposób świadomy. Ta praktyczna nauka przedsiębiorczości prowadzona przez doświadczonych pracowników banków daje młodzieży szansę na pomyślny start w dorosłe życie w nowoczesnym społeczeństwie. Ciekawe zajęcia urozmaicone grami dydaktycznymi bardzo się uczniom podobały.\nPoprzedni wpis: Kolejne sukcesy Wiolinek\nNastępny wpis: Barwny korowód na Dni Miasta


W niedzielę warto odwiedzić Skansen w Maurzycach Łowicz | Lowicz24.eu\nPortal lowicz24.eu 08/08/2019 12:54\nMuzeum w Łowiczu zaprasza na kolejną niedzielę pełną atrakcji w skansenie w Maurzycach. W niedzielę, 11 sierpnia zwiedzających muzeum wsi łowickiej czeka szereg atrakcji.\nPodczas wydarzenia odbędą się tradycyjne warsztaty piekarnicze, podczas których będzie można poznać tajemnice wypieku chleba, zdobyć przepisy, samodzielnie przygotować ciasto na podpłomyki, a następnie upiec je w oryginalnym piecu chlebowym.Na zakończenie warsztatów uczestnicy spróbują smaku powstałych w ich trakcie wypieków.\nDzieci wraz z rodzicami zachęcamy do udziału w zajęciach kaligrafii pn. „Dawnej szkoły czar ” (godz. 13.00 – 16.00), podczas których w budynku dawnej szkoły z miejscowości Łaźniki będzie można spróbować swoich sił w kaligrafii, sztuce pięknego pisania za pomocą gęsiego pióra.\nDodatkową atrakcją, będzie spacer po skansenie „„Na łowickiej wsi” ”( godz. 12.00 i 14.00), w trakcie którego zwiedzający przeniosą się w miniony już świat dawnej wsi łowickiej. Przechadzając się wśród zabytkowych wiejskich budynków, uczestnicy poznają zwyczaje ludu Księstwa Łowickiego, a także ciekawostki z życia powszedniego oraz pracy na roli.\nPrzypomnijmy, że w mini skansenie przy Muzeum w Łowiczu w każdą niedzielę (godz.12-16) również organizowane są warsztaty ludowe, a o godzinie 13. na Starym Rynku na bezpłatne spacery z przewodnikiem zaprasza PTTK Łowicz.\nW niedzielę warto odwiedzić Skansen w Maurzycach komentarze opinie


Stolica kraju – co ma do zaproponowania? - Ogólne informacje\nStolica kraju – co ma do zaproponowania?\nWcale nie trzeba daleko szukać, by trafić na całkowicie dopracowane rozwiązania. Rozwiązań na wyciągnięcie ręki jest ogrom, więc wystarczy po nie sięgnąć.Szczególnie polecane propozycje spędzania wolnego czasu dla najmłodszych w stolicy kraju to wiele dopracowanych rozwiązań. Szkraby lubią spędzać czas na rozrywce na rewelacyjnym poziomie, o co też pragną zadbać ich rodzice. Znakomtie zabawy dla dzieci w Warszawie gwarantuje dzieciom w każdym wieku.\nAtrakcje dla dzieci – Warszawa gwarantuje już dziś\nDzięki świetnemu dopracowaniu możliwości, które są dostępne w zasięgu ręki, odnaleźć można ciekawe opcje spędzania wolnego czasu w stolicy naszego kraju. Wśród niesamowicie cenionych możliwości określić można bezproblemowo te szczególnie pasujące szerokiemu gronu odbiorców. Biorąc pod uwagę atrakcje dla dzieci Warszawa może zapewnić znakomite możliwości. W zasięgu ręki jest cała gama opcji, które odpowiadają osobom zainteresowanym w pełni.\nBogactwo świetnie dostosowanych możliwości\nPatrząc na opcje takie jak cenione atrakcje dla dzieci gwarantujemy świetne możliwości wyboru. Ciekawe rozwiązania nie od dziś wpisują się w najważniejsze wymogi klientów, dzięki czemu mogą swobodnie wybierać świetne opcje dla siebie. Dla rodziców to właśnie dzieci są najważniejsze, więc dokładają oni wszelkich starań do wskazania rekomendowanych rozwiązań. Propozycji na rewelacyjnym poziomie nie brakuje, więc wskazane jest dokładnie im się przyjrzeć.\nWskazane jest w sposób systematyczny uaktualniać proponowane obecnie na rynku oferty, by wybierać to, co rewelacyjne.\nMasz chęć zgłębić opisywany problem z innej perspektywy? Jeżeli tak, to najlepszym sposobem byłoby kliknięcie tego linku. Tam zweryfikuj szczegóły (http://graulaw.eu/).\nSpora paleta opcji do wyboru powoduje, że można swobodnie przebierać wśród oferowanych możliwości. Najlepsze atrakcje dla dzieci (INCA PLAY), Warszawa daje do dyspozycji już dziś, więc zdecydowanie warto postawić na sprawdzone możliwości. Są one już dziś na wyciągnięcie ręki, co dodatkowo podnosi ich popularność na rynku. Doskonałość ich organizacji nie ma granic.\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Umyjemy okna – którą metodę wybrać, aby poradzić sobie sprawnie ze sprzątaniem domu?\nNastępny: > Następny wpis: Dlaczego zimą wiele osób miewa problemy ze swoim nastrojem, jak można to leczyć światłem.


Życie z pasją: „Najlepsze dopiero przede mną”… - PulsMiasta.tv\nSTART | Blog | Biała Podlaska | Kultura | XSlider | Życie z pasją: „Najlepsze dopiero przede mną”…\nAdrian LitewkaBiała PodlaskaWokalista\nTeledysk do piosenki Imię deszczu.\nAranżacja: Mieczysław Jurecki\nMix: Mieczysław Jurecki, Marcin Kalicki\nJest młody, niezwykle skromny i bardzo utalentowany, co zauważane jest nie tylko w kraju, lecz także za granicą. O muzyce, śpiewaniu, marzeniach i planach na przyszłość rozmawiamy z Adrianem Litewką.\nOla Majewska: Jak zaczęła się twoja przygoda ze śpiewaniem?\nAdrian Litewka: Zaczęło się dawno, dawno temu, kiedy byłem jeszcze taki mały (śmiech). Miałem około 5 lat, wtedy słuchało się piosenek Michała Wiśniewskiego. Dużo ludzi wtedy to robiło, tak samo i ja. Nauczyłem się kilku jego piosenek, zaśpiewałem kiedyś na weselu w mojej rodzinie, no i tak to się właściwie zaczęło. Ludziom się spodobało. Mały chłopak wyszedł, coś zaśpiewał, później rodzice jakoś to zauważyli i zaprowadzili mnie do Krzysztofa Olesiejuka. On w tej chwili prowadzi grupę wokalną „Brevis”. Chodziłem do niego kilka lat, on mnie wtedy prowadził, u niego stawiałem swoje pierwsze kroki. No ale wiadomo, coś się kończy, coś się zaczyna. Z czasem zmieniłem instruktora na Ireneusza Parafiniuka. Zatem zespół wokalny „Chwilka”. W tym momencie do niego należę, pracujemy już około 2 lat. Fajnie się dzieje, bo są międzynarodowe festiwale, imprezy ogólnopolskie. Przy okazji nawiązuje się współpracę z takimi bardziej znanymi trenerami wokalnymi. To jest bardzo ważne i to wszystko jest efektem pracy z panem Irkiem.\nO.M.: Skoro jesteśmy przy tych znanych trenerach wokalnych to powiedzmy, że miałeś już okazję poznać chociażby Mieczysława Jureckiego czy braci Cugowskich…\nA.L: Mieczysława Jureckiego – byłego basistę Budki Suflera, poznałem na konkursie „Diamenty Lublina”. Był to chyba 2013 rok. Wziąłem udział w tym konkursie, a nagrodą dla laureatów było nagranie płyty w studio Jureckiego właśnie, później był jeszcze koncert tych laureatów, gdzie wystąpiliśmy wspólnie z braćmi Cugowskimi. Ta nagroda rozpoczęła taką szerszą współpracę z bardziej znanymi osobami. Zarówno z Cugowskimi, jak i z Mietkiem Jureckim mamy kontakt do tej pory. To bardzo otwarci i życzliwi ludzie. Świetnie się z nimi współpracuje.\nO.M.: Czego się można od ich nauczyć?\nA.L.: Na pewno profesjonalizmu. Ja, jako wokalista, bardziej patrzę na Piotrka Cugowskiego, który śpiewa, choć Wojtek jest znakomitym gitarzystą. Czego mogę się nauczyć? Od Piotrka na pewno stylistyki śpiewania, ponieważ jest genialna! Podobnie zresztą jest w przypadku ojca – Krzysztofa Cugowskiego. Piotrek jest moim guru! Śmiało mogę tak powiedzieć, jest moim mentorem. Staram się wykorzystywać to co mi podpowiadał, bo dla mnie na tę chwilę to jest najlepszy wokalista w Polsce.\nO.M.: O Cugowskich powiedzieliśmy, ale przecież śpiewasz Grechutę, Piaska – zastanawiam się, kto Cię muzycznie inspiruje? O ile jest taka jedna osoba…\nA.L.: Nie lubuję się w takich muzycznych nowościach, jestem pod tym względem taką osobą „zacofaną” (śmiech) – tak to przynajmniej nazywam. Lubię utwory zdecydowanie spokojniejsze, bardziej stonowane, choć czasami są takie momenty, że człowiek chce się po prostu wyszaleć. Na początku te utwory, które teraz śpiewam, wybierali moi instruktorzy. „Imię deszczu” zaczęło się jeszcze u Krzyśka Olesiejuka, teraz to tylko doskonalę, z nową aranżacją, którą dostałem właśnie od Mietka Jureckiego. Jeśli chodzi o „Wierzę w lepszy świat” to ta piosenka pojawiła się po gali „Diamentów Lublina”. Chłopaki udostępnili tę aranżację, spodobało mi się i tyle. Taki mam gust po prostu…\nO.M.: Piszesz swoje teksty?\nA.L.: Zdarza się, ale na razie do szuflady. W tym momencie moich autorskich utworów, w moim wykonaniu można posłuchać na youtube na kanale zespołu, w którym aktualnie śpiewam – Clone off Nizza. Grają tam bialscy muzycy, ale nie tylko bialscy. Na saksofonie Tomek Rogalski, perkusista Wojtek Andrzejuk, gitarzysta Marek Kowalczyk, Piotr Kulicki, Piotr Mincewicz, Jacek Siemieniuk na basie, a ja tam sobie śpiewam z nimi troszeczkę. Teksty piszemy wspólnie, a czasami robi to jedna osoba – nie ma reguły. Muzyką zajmuje się nasz basista – człowiek uzdolniony wszechstronnie, bo gra po prostu na każdym instrumencie.\nO.M.: Skoro jesteśmy przy tych instrumentach, to powiedzmy, że Ty również grasz na perkusji.\nA.L.: Zgadza się\nO.M.: Kończyłeś szkołę muzyczną czy jesteś samoukiem?\nA.L.: Chodziłem trochę do szkoły muzycznej, ale nie przypadło mi to niestety do gustu, bo w szkole muzycznej uczą grać na przykład na kotłach albo na werblach, a ja chciałem grać na perkusji. Z tego co wiem, to w tej chwili nauka jest możliwa jedynie prywatnie.\nO.M.: Masz na swoim koncie całkiem sporo sukcesów. Powiedzmy o tym, w tej chwili, najważniejszym…\nA.L.: No w tej chwili takim najważniejszym jest z pewnością pierwsze miejsce na eurowizji młodzieżowej. Odbyła się ona we Włoszech, w Rimini w minione wakacje.\nO.M.: Jak się tam dostałeś?\nA.L.: To bardzo trudne pytanie, bo… nie pamiętam (śmiech). To musiało nastąpić przez pana Irka, ponieważ współpracujemy z naprawdę znanymi osobami. Przyjeżdża do nas na warsztaty pani Krystyna Piotrowska i ona właśnie jest ekspertem, który kwalifikuje na tego typu imprezy. Wtedy właśnie, chyba po przesłuchaniu, zakwalifikowała mnie na tę eurowizję, tak samo zresztą jak bialską „Chwilkę”.\nO.M.: No to skoro już wiemy, jak tam trafiłeś, powiedz jak tam było?\nA.L.: Znakomicie! Całość, wszystko co się tam działo, jest nie do opisania słowami. Trzeba tam pojechać i to przeżyć. Uczestników traktuje się tam jak profesjonalnych muzyków, artystów. Organizatorzy dbają o najmniejsze szczegóły, nie ma czasu na nudę. Są przesłuchania konkursowe, ale jest też czas wolny, można iść na plażę, wieczorem też można pospacerować, poza tym my mieliśmy jeszcze park rozrywki, tak więc czasu na nudę to tam nie było.\nO.M.: Marzy Ci się taka eurowizja dla dorosłych?\nA.L.: Bardzo! To jest jedno z moich marzeń. Wystąpić kiedyś na takiej eurowizji z prawdziwego zdarzenia.\nO.M.: Powiedzmy jeszcze o innych sukcesach…\nA.L.: „Diamenty Lublina” na pewno były dużym osiągnięciem, jak i to, co było po nich, czyli możliwość nagrania płyty w studio Mietka Jureckiego. Poza tym pierwsze miejsce na konkursie „Wygraj sukces” w Tarnobrzegu. Ten konkurs, o ile dobrze pamiętam, poprzedzają dwa etapy.\nO.M.: Powiedz, jak Ci się wydaje, czy te sukcesy pomagają jakoś w rozwoju twojej kariery?\nA.L.: To wszystko jest fajne i pomaga, ale mnie nic tak nie napędza jak publiczność. Ludzie tak znakomicie reagują na to co robię, że czasami też trudno to opisać słowami. Kończy się grać koncert, ludzie potem podchodzą, gratulują, mówią, że było fajnie. Miłe jest to zwłaszcza wtedy, kiedy wiem, że gdzieś coś mi jednak nie wyszło i muszę to udoskonalić. Ludzie tego nie mówią, wręcz przeciwnie, podnoszą na duchu i to jest znakomite! To mnie bardzo napędza do pracy.\nO.M.: Widzisz siebie w przyszłości poza sceną?\nA.L.: W tym momencie nie!\nO.M.: Czym jest dla Ciebie muzyka?\nA.L.: Muzyka jest częścią mojego świata, ponieważ wydaje mi się, że gdyby ktoś zabrał i muzykę, nie byłbym już w jakimś sensie otwarty do ludzi. Nie ma nic lepszego niż muzyka, poprzez nią mogę wyrażać swoje emocje, uczucia, mogę nawiązywać kontakt z ludźmi.\nO.M.: Jakieś studia muzyczne masz w planach?\nA.L.: Chciałbym, chciałbym skończyć studia muzyczne i w przyszłości pomagać dzieciakom! Tak samo, jak teraz inni pomagają mi. Chciałbym w przyszłości pracować z dziećmi i „oddać” to, co teraz dostaję.\nO.M.: Brałeś udział w Must be the music, czy twoim zdaniem takie talent-show pomagają młodym artystom rozwijać się?\nA.L.: Czy pomaga się rozwijać? Nie jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Na pewno pomagają się wypromować. Różni ludzie oglądają tego typu programu, są też osoby, które wypatrują tam „muzyczne talenty”, ale czy to pomaga? Nie wiem, ciężko mi powiedzieć.\nO.M.: A Ty czujesz się „bialską gwiazdą”? Ludzie Cię rozpoznają, zapraszają na różne imprezy…\nA.L.: A zwłaszcza po tym ostatni teledysku… To jest strasznie irytujące. Idę sobie przez Rywal i ludzie tak dziwnie patrzą, nie wiem, może mam coś na twarzy (śmiech). Nie, nie czuję się „bialską gwiazdą”, ani żadną inną. Na „gwiazdę” trzeba sobie zasłużyć. Ja na miano „bialskiej gwiazdy” na pewno jeszcze sobie nie zasłużyłem, nie mam jeszcze takich umiejętności…\nO.M.: Jesteś na początku swojej drogi, o czym przed chwilą sam powiedziałeś, czy twoim zdaniem młodemu wokaliście jest łatwo, czy może wręcz przeciwnie. Teledysk, który nagrałeś ostatnio, pomógł zrealizować twój kolega.\nA.L.: Nie jest łatwo. W tej chwili utalentowanej wokalnie młodzieży jest na pęczki, sam chciałbym tak śpiewać, jak niektórzy. Zdarza się tak, że dzieci w wieku 4 czy 5 lat mają tak wszystko w tym głosie wypracowane, że szczerze im tego zazdroszczę (śmiech), bo ja jednak musiałem trochę pracy w to włożyć.\nO.M.: W tej chwili, przy realizacji ostatniego teledysku, pomagali Ci znajomi.\nA.L.: Dokładnie, mój kolega Piotrek pomógł mi przy realizacji. On wszystko nagrywał, on wszystko montował. Mój udział od tej strony technicznej był znacznie mniejszy. Może trochę za mało czasu poświęciliśmy na to, ale tak byliśmy zdeterminowani i chętni, żeby to zrobić, że nie mogliśmy usiedzieć na miejscu i zrobiliśmy ten teledysk w trochę ponad pół dnia. Montowaliśmy cały materiał do 2 w nocy. Nagrywaliśmy za dnia i nocą, żeby ten obraz jakoś urozmaicić, nie jest to jak mówię, profesjonalne nagranie, bo do tego potrzebne są pieniądze i sprzęt, którego teraz nie mamy. Uczymy się, więc nie mamy stałego źródła dochodu i nie inwestujemy. Ale tak, chciałbym nagrać jakąś swoją piosenkę, zrobić do niej profesjonalny teledysk i niech się wtedy dzieje co chce…\nO.M.: Marzy Ci się płyta?\nO.M.: A miałbyś w tej chwili materiał na nią?\nA.L.: Jakby poszukać to może coś by się znalazło… (śmiech). Tak poważnie, to na taką małą płytę na pewno bym nazbierał.\nO.M.: Myślisz, że osobie z Białej, małego miasta, choć jak sam dodajesz – ładnego, łatwo będzie się przebić do „wielkiego muzycznego świata”? Konkurujesz na różnych festiwalach z ludźmi chociażby z Warszawy…\nA.L.: Ciężko, bo biorąc pod uwagę na przykład Warszawę, to tam są już naprawdę profesjonalni nauczyciele wokalni, te dzieciaki mogą tam co drugi dzień robić sobie lekcje, u nas… też są bardzo dobrzy trenerzy wokalni, tak jak Krzysiek albo pan Irek, ale tam Ci ludzie zajmują się tak profesjonalnie, że oni z tego żyją. U nas w tej chwili tego nie ma. Ale… tak naprawdę wszystko zależy od tego, jak kto na to popatrzy!\nO.M.: To powiedzmy jeszcze o koncertach… jakie emocje towarzyszyły Ci przy pierwszym koncercie i jak to się teraz z perspektywy czasu, zmienia? Teraz, kiedy już wiesz, jakie masz słabsze strony i te mocniejsze oczywiście też, to bardziej się stresujesz?\nA.L.: Kolejne trudne pytanie (śmiech). Kiedyś rzeczywiście strasznie się stresowałem, serducho waliło konkretnie (śmiech), ale z wiekiem, chyba poprzez to, że tych koncertów czy konkursów, bo to w sumie bardzo podobne moim zdaniem, z wiekiem ten stres powoli zanikał, bo było tych występów więcej i więcej i powoli zacząłem się do tego przyzwyczajać. Teraz to chyba wróciło (śmiech). Kiedy mam występować solo, to się bardzo nie przejmuję, bo zawsze można coś zaimprowizować, ale kiedy to robię z kimś, to staram się tak zagrać, tak zaśpiewać, jak to wcześniej ustaliliśmy. Przed tym się troszeczkę stresuję, że mogę czegoś na przykład zapomnieć.\nO.M.: Jak dużo zajmują Ci próby przed występami? Cały czas się uczysz, nie ćwiczysz więc od rana do nocy…\nA.L.: Ludzie na koncertach widzą efekt finalny pracy, którą wkłada każdy wokalista. Próba na godzinę przed koncertem mnie już do niczego nie przygotuje. Ona jest potrzebna tylko po to, żeby realizatorzy sobie wszystko poustawiali. Codziennie, choć po trochę, w jakiś sposób trzeba sobie jednak poćwiczyć. Jeżeli zaplanowany mamy jakiś koncert, no to niestety trzeba trochę wcześniej zacząć ćwiczyć i udoskonalać to, co chcemy wykonać. Przygotowując jakieś piosenki nie sztuką jest odtworzyć orginał, ale warto dodać coś od siebie, żeby nie kopiować autora. Żeby efekt finalny był ciekawy i interesujący trzeba naprawdę włożyć dużo pracy.\nO.M.: Masz jakiś ulubiony gatunek muzyczny?\nA.L.: Nie mam ulubionego gatunku, najbardziej lubię utwory takie rockowo-soulowe, funky, ale znakomite są przecież ballady rockowe. Słucham wszystkiego…\nO.M.: Nie boisz się tego, że kiedyś do głowy uderzy Ci woda sodowa?\nA.L.: To pytanie jest najgorsze (śmiech).\nO.M.: Pytanie, czy każdemu ta „sodówa” musi uderzyć?\nA.L.: Właśnie! Mam nadzieję, że to w moim przypadku nie nastąpi. Jestem mądrym człowiekiem… Nie, tak nie będzie (śmiech). Poważnie, mam nadzieję, że żadna woda sodowa nie uderzy mi do głowy. Gdyby to miało się stać, to myślę, że już by się coś działo… Już robiłbym różne głupie rzeczy.\nO.M.: Żałujesz jakiejś decyzji w swoim „muzycznym” życiu?\nA.L.: Kiedyś faktycznie zdarzyło mi się coś takiego w życiu. Dostałam pewną propozycje. Tak naprawdę nikt dotąd o tym nie wiedział, więc to będzie „premiera” (śmiech). Dostałem kiedyś propozycję nagrania płyty, nie będę zdradzał z kim, bo było i niestety minęło. Na tamten czas wydaje mi się, że byłem za młody. Ale teraz tego żałuję, bo gdyby wtedy to się udało, to teraz mógłbym być gdzieś indziej. Więc tak, żałuję tej decyzji! Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Robię to co robię, ludziom się to podoba i to jest najważniejsze.\nNiedawno Adrian Litewka wraz z kolegą Piotrem Rosińskim nagrali teledysk do utworu „Imię deszczu”. Nagranie dostępne jest pod adresem : https://www.youtube.com/watch?v=g9jS7ipLNw0\n12 czerwca 2018 , przez Zbigniew Maciejuk\nPiknik Biała Biega. 800 osób stanęło na trasach pikniku.\nJuż po raz siódmy na starcie Pinkinu Biegowego Biała Biega stanęli zawodnicy z całej Polski. W biegach na 5,10 i 15 km, a także na rolkach i nordic walking, było ich łącznie ok. 800. Trasa wiodła po raz kolejny przez najciekawsze okolice miasta i w potwornym upale. Od samego początku wydarzenie organizuje Klub Biegacza Biała […]


4.Półmaraton Górski Jedlina-Zdrój czas zacząć!\ninf.pr. 06.02.2017 17:12\nBurmistrz Miasta Leszek Orpel objął imprezę Honorowym Patronatem, wspólnie z Organizatorem wydarzenia Centrum Kultury serdecznie zachęca do wzięcia udziału w biegu.\nNa tę chwilę miłośnicy biegania oczekiwali z niecierpliwością już dłuższy czas. I wreszcie nadeszła – ruszają zapisy! A że nieprzekraczalna pula 500 miejsc jest znacznie mniejsza od ilości chętnych, sprawienie, by się znaleźć na liście startowej powoduje niemały dreszczyk emocji.\nTym razem organizatorzy zaproponowali ciekawe rozwiązanie: zapisy przebiegać będą dwuetapowo. Chętni do wzięcia udziału w biegu zapisują się na niego w okresie od 6 stycznia do 14 lutego, dając sobie tym samym szansę na bycie wylosowanym. Jak widać, tym razem nie zadziała mechanizm presji czasu, ponieważ każdy zapisany otrzyma jednakowe szanse. Losowanie uczestników Półmaratonu odbędzie się 16 lutego i wówczas okaże się, kto się dostał do elitarnej 500-tki. Dodatkową atrakcją są nagrody w postaci pakietu biegacza oraz noclegu dla 2 osób ze śniadaniem w jednym z jedlińskich hoteli dla trzech pierwszych wylosowanych osób.\nJak widać, atrakcyjność 4.Półmaratonu Górskiego Jedlina-Zdrój, którego trasa biegnie przez najdłuższy tunel kolejowy w kraju stale wzrasta, co znajduje najlepsze odzwierciedlenie w stale otrzymywanych nagrodach, potwierdzających rangę i prestiż imprezy.\nZapraszamy zatem do udziału! Bliższe informacje oraz regulamin biegu dostępne na www.biegajwjedlinie.pl oraz FB.