Sprawdzian z pana tadeusza problematyka - topbryk.pl\nSprawdzian z pana tadeusza problematyka\n19 maja 2020 12:58Dokumenty\nWśród licznych przykładów komizmu postaci warto wspomnieć Telimenę. Z kolei Hrabia, chociaż wysoko urodzony, przystojny, niepokoi ją zmiennością, boi się ona także reakcji otoczenia na taką relację.Sprawdź, co pamiętasz z lektury pt.: ,,Pan Tadeusz"! Jak wskazuje już sam tytuł utworu poemat jest przede wszystkim „historią szlachecką", opowieścią o czasach i tradycjach, które bezpowrotnie zostały utracone.Dozwolone jest pobieranie materiałów oraz ich modyfikacja (przystosowanie, przeróbka) wyłącznie do własnego użytku dydaktycznego związanego z wykonywanym zawodem nauczyciela w danej placówce szkolnej i prezentowanie ich na forum szkoły (w tym innym nauczycielom i rodzicom uczniów) Pan tadeusz sprawdzian pdf nowa era. Wokulski po rozmowie z panną rozmyśla nad swoim stosunkiem do niej i dochodzi do wniosku, że jej nie kochał i nie kocha: było to tylko chwilowe - w jego mniemaniu - zamroczenie umysłu. Poeta pracował nad nim z przerwami od jesieni 1932 do 13 lutego 1834 r., przebywając na emigracji.Patriotyczna wymowa poematu adresowana była do skłóconego środowiska emigrantów polskich.Zobacz 2 odpowiedzi na zadanie: Mam sprawdzian z Pana Tadeusza, jakie są najważniejsze rzeczy, które powinnam wiedzieć?Pan Tadeusz, czyli Ostatni zajazd na Litwie. Budowa utworu „Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie.\nZatem dzieło jest .Relacje miedzy Tadeuszem, Zosią i Telimeną.\nSprawdź co wiesz o lekturze: "Pan Tadeusz" Jeśli przeczytałeś uważnie to na pewno odpowiesz bezbłędnie na wszystkie pytania! Pan tadeusz sprawdzian pdf nowa era Utwór nie został odebrany od razu jako wielkie dzieło. Pan Tadeusz powstawał w Paryżu w latach 1832-1834, wydany został w roku 1834. Wersje inne genezy to bajki. Jej zaangażowanie w uwiedzenie niedoświadczonego Tadeusza budzi nasz uśmiech, a nie zgorszenie. Historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem, poemat Adama Mickiewicza wydany w 1834 w Paryżu; rękopis dzieła przechowywany jest w Zakładzie Narodowym im.Jest to fragment większego projektu, jaki dla Was przygotowaliśmy, zawierającego zestaw lekcji, w których szczegółowo omawiamy epokę literacką, jej najważnie.Wobec Tadeusza snuje plany, by zabrać go do Rosji, gdzie młodzieniec wejdzie w towarzystwo i zapewni sobie wysoką posadę. Budowa i treść "Pana Tadeusza". Przeczytałeś opracowanie - sprawdź czy zdasz na 6.Z precyzją i plastycznością ukazał krajobraz Litwy, jaki pamiętał jego wrażliwy umysł. Czy wiesz dlaczego Jacek Soplica został odznaczony przez Napoleona? !Test wiedzy ze znajomości lektury Pan Tadeusz Adama Mickiewicza.Patriotyzm w „Panu Tadeuszu" jest wartością szczególną, immanentnie obecną w poemacie Mickiewicza.\nCzytelnicy i krytycy odnieśli się do Pana Tadeusza z dużą nieufnością, nie zrozumieli wielkości.\nHistoria szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem" - tak brzmi tytuł wraz z podtytułem dzieła Adama Mickiewicza. Każda księga jest odpowiednikiem rozdziału w powieści, każda ma też inną długość liczoną w wersach (łącznie jest ich 9777).Pan Tadeusz to pożegnanie z przemijającym światem szlacheckim. Please try again later.Jednak na kilku etapach szkoły zetkniemy się z tą lekturą, warto więc poznać jej opracowanie i streszczenie. "Pan Tadeusz" - test z rozumienia czytanych treści Ireneusz Babilec "Piętnastoletni kapitan" - sprawdzian znajomości powieści dla klasy VI Urszula Sobecka-Szuszkiewicz "Przywileje szlacheckie" - test humanistyczny dla klasy VI szkoły podstawowej Ewa Szypen, Jolanta Jedlińska "Siłaczka" - sprawdzian ze znajomości lektury Zofia RatkiewiczW Panu Tadeuszu jest to powrót do czasów Kościuszkowskich i pierwszych zrywów niepodległościowych, w Nad Niemnem - do powstania styczniowego. Quizy Testy Testy na czas Głosowania Co wolisz? Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz" - test sprawdzający treść. Wszelkie prawa zastrzeżone reklama, kontakt - Polityka cookies. Dobry wynik, ale jeśli na sprawdzianie chcesz dostać 5, to spróbuj sobie nieco powtórzyć fakty związane z lekturą.\nSPRAWDŹ! Ponieważ główny bohater dzieła, Jacek Soplica, jest bohaterem romantycznymPan Tadeusz -.\nMickiewicz zastosował w Panu Tadeuszu komizm słowny, sytuacyjny i postaci. Równocześnie drażni ją jego brak doświadczenia, swoista młodości naiwność. Podobne jest w obu utworach przedstawienie losów pewnej społeczności w momencie dość ważnym w jej dziejach. Test Opracowanie Bohaterowie Streszczenie ☰ | Pan Tadeusz .Pan Tadeusz - Pan Tadeusz - test z problematyki. .Pan Tadeusz - test wiedzy. Zwyczaj zajazdu oraz inne zwyczaje, tradycje (grzybobranie, polonez, polowanie, gotowanie tradycyjnych potraw, parzenie kawy itp.), które są pielęgnowane w Soplicowie.Pan Tadeusz sprawdzian kompetencji z zakresu kształcenia literackiego, znajomo .Izabela jedzie do sklepu Wokulskiego, aby dokonać drobnych zakupów, ale głównym jej celem jest stanąć twarzą w twarz z panem Stanisławem. Powodzenia! Opracowanie lektury - najważniejsze fakty o „Panu Tadeuszu" - pełna nazwa tej lektury to „Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie: historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem"Soplicowo jest nie tylko miejscem na prowincji, oddalonym od wielkiego świata, gdzie czas płynie wolniej, to dla poety swoistego rodzaju centrum ojczyzny i polskości. profil Język polski. Księga rozpoczyna się wspomnieniem historycznych władców Litwy i pięknych litewskich lasów. Oglądałam film, byłam w teatrze, czytałam książkę i dalej prawie nic nie rozumiem 🙄Odpowiedzi do poszczególnych pytań znajdziesz zaraz po zadanym pytaniu Stopień trudności testu b trudny Pan Tadeusz to ostatni zajazd na Litwie. Kiedy młodzieniec nie wie, jak z honorem zakończyć tę .Udało Ci się odpowiedzieć na więcej niż połowę pytań! sciaga.pl menu. Szukaj. Epopeja składa się z dwunastu ksiąg pisanych wierszem 13-zgłoskowym (13 sylab w kazdym wersie). Youtube Szkoła Muzyka Zagadki Straszne ZWIERZĘTA Książki Social Media Horoskop Polityka.Księga 1 Księga 2 Księga 3 Księga 4 Księga 5 Księga 6 Księga 7 Księga 8 Księga 9 Księga 10 Księga 11 Księga 12 Epilog Opisy Oprac. Już sama idea przyświecająca jego powstaniu - chęć podtrzymania rodaków na duchu, pragnienie przywołania obrazu ojczyzny, który napełni serca mieszkańców dawnej Rzeczpospolitej nadzieją - podkreśla szczególną rolę, jaką widział dla swego dzieła wybitny poeta.Utwór został wydany w Paryżu z datą 1834 r., "Pana Tadeusza" uznaje się za podsumowanie twórczości Mickiewicza. Ponieważ Mickiewicz pisząc „Pana Tadeusza" przebywał na emigracji, tym bardziej stara się podkreślić nie tylko szlacheckie, ale i ogólnonarodowe tradycje.4. Zgadywanki Zdrapka Przetrwanie Opowiadania Losowy quiz. Sprawdź, co pamiętasz z lektury pt.: ,,Pan Tadeusz"! Pan Tadeusz - testy. Mowa tu o szlachcie w kontekście historycznym.Jeśli chcesz usunąć testy, które opublikowałeś (lub testy, które uważasz za niewłaściwe), skontaktuj się z nami. Mickiewicz, opisując mieszkańców Soplicowa, wiedział, że już kilka lat później ich życie będzie wyglądać zupełnie inaczej: upadną nadzieje związane z Napoleonem, większość patriotów będzie musiała emigrować, sporo majątków szlacheckich popadnie w ruinę, a .„Pan Tadeusz" to polska epopeja narodowa, dzieło wielowątkowe ukazujące polską szlachtę w przełomowym momencie historycznym (przemarsz wojsk Napoleona przez ziemie litewskie w 1812 roku)..\nCzasownik dokonany i niedokonany sprawdzian klasa 5\nArkusz matura matematyka 2019 odpowiedzi\nTest online z matematyki klasa 5\nTest z lektury dżumy z odpowiedziami\nSprawdzian klasa 4 informatyka


Wspomnienia z Warszawy, odc. 1 - Always - Bon Jovi Portal\nAlways - Bon Jovi Portal Aktualności Aktualności Wspomnienia z Warszawy, odc. 1\nWspomnienia z Warszawy, odc. 1\nWczoraj poprosiliśmy Was o nadsyłanie Waszych przemyśleń po koncercie w Warszawie. Zapraszamy do lektury przemyśleń, którymi podzielił się z nami Pivek aka FraterMajor!\nPół roku przed koncertem\nDo czasu koncertu należałem do tej grupy fanów, którzy doskonale znają repertuar zespołu, mają całą dyskografię (w tym dużo edycji specjalnych), sypią datami nagrań bootlegów z rękawa i… nigdy nie byli na koncercie zespołu na żywo, ani nie wkręcili się w społeczność fanów.\nPowody były różne: z jednej strony w dawnych czasach, kiedy były organizowane wyjazdy klubowe, zabrakło mi determinacji i odwagi, żeby pchać się w nieznane, a dodatkowo nie żyłem zbyt dobrze z ludźmi; z drugiej zaś strony, wiecznie brakowało mi pieniędzy i czasu, aby zrealizować nawet łatwiejsze marzenia, czyli np. zapisać się do Backstage With JBJ. Bardzo żałowałem, że nie mogłem pojawić się w Gdańsku i miałem poczucie, że ominęło mnie coś ważnego. Tak samo czułem się, kiedy w ostatniej chwili musiałem zrezygnować ze zlotu fanów, który był we Wrocławiu, bo rodzina mi się pochorowała. W tak zwanym międzyczasie zorientowałem się też, że straciłem coś bezpowrotnie: z zespołu odszedł Richie, Jon z każdym kolejnym rokiem tracił głos, a albumy od czasów Circle nie osiągały już takich pozycji na listach przebojów jak kiedyś. Jedyne, co w całej sytuacji było pozytywne, to że przez kilka lat zdążyłem się przekwalifikować i zacząłem zarabiać fajne pieniądze.\nKiedy pod koniec 2018 roku ogłoszono, że będzie kolejny koncert w Polsce, tym razem w Warszawie, to wiedziałem, że muszę coś z tym zrobić. Długo biłem się z myślami i analizowałem czego oczekuję od tego wydarzenia, a także kalkulowałem ile warto poświęcić na swoje marzenia oraz czy przypadkiem nie jest to ostatnia szansa zobaczyć swój ulubiony zespół na żywo. Najpierw pomyślałem, że wystarczy mi bilet gdzieś pod sceną. Jednak czytając opis pakietów VIP stawiałem sobie wymagania coraz wyżej, aż… pogadałem z Żoną, która nie była zachwycona ceną najdroższego pakietu, ale podeszła ze zrozumieniem do tematu. W ten oto sposób najpierw stałem się członkiem Backstage With JBJ, a następnie – jak się później okazało: chronologicznie drugim – posiadaczem pakietu Ultimate, który kupiłem jak tylko odblokowano taką możliwość. Po kilku tygodniach bilet dotarł listem poleconym. Cały szczęśliwy odłożyłem bilet na półkę. Pozostało tylko czekać na jedno z moich życiowych marzeń. Bilet przeleżał nietknięty przez całe pół roku, pomiędzy singlem Who Says You Can’t Go Home, a puszką po Coca-Coli z napisem Bon Jovi.\nBezpośrednio przed wyjazdem\nPod koniec maja zorientowałem się, że jestem strasznie zapracowany i nie miałem czasu zająć się przygotowaniami do koncertu. Zacząłem więc myśleć czego pragnę. Dotarło do mnie, że bardzo chciałbym mieć zdjęcia z członkami zespołu, ich autografy, a także chciałbym poznać wszystkich tych fanów z Polski, których do tej pory kojarzyłem wyłącznie z Internetu. Ucieszyłem się więc, kiedy Always ogłosił, że po koncercie będzie zlot fanów. Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak bardzo byłem szczęśliwy wiedząc, że spotkam Was tam wszystkich. Wiedziałem też, że jedyna szansa na zdobycie zdjęć i autografów to starówka miasta, czyli trzeba było sobie zarezerwować czas przed koncertem i dzień wcześniej. Oprócz tego nie wiedziałem dosłownie NIC. Kiedy zespół przybędzie? Jak? W którym hotelu będą nocować (obstawiałem Marriott)? Czy będą chodzić po starówce? Razem czy osobno? Czy wystarczy siedzieć w jakimś miejscu i czekać czy można sobie jakoś dopomóc szczęściu? Postanowiłem przyjechać zatem w czwartek wieczorem, a wyjechać tuż po afterparty. Układając listę do pakowania zastanawiałem się na czym będę zbierać autografy. Wybór padł na Crush, od którego wszystko się zaczęło, oraz THINFS – jako najnowsza płyta i wizytówka obecnej trasy koncertowej.\nDo pociągu z Wrocławia wsiadłem o 14:20. Przed wyjazdem byłem strasznie zajęty i nawet nie znałem dokładnej lokalizacji pensjonatu, w którym wziąłem nocleg. Zdążyłem tylko zamówić koszulkę z odbiorem na miejscu (Droga Redakcjo – gorące dzięki za ogarnięcie tego tematu!). Jeszcze będąc w pociągu przeczytałem informację o nierejsowym samolocie z Zurichu, który wg przewidywanej ścieżki z FlightRadar miał być mniej więcej nade mną. Kiedy dojechałem do Warszawy byłem już też po obejrzeniu filmiku z lotniska – byłem szczęśliwy, że akcja z koszulką się udała, choć trochę niepocieszony, że sam nie pomyślałem, aby się tam zjawić. No cóż – brak doświadczenia. Poszedłem jeszcze na chwilę do Hard Rock Cafe i do Złotych Tarasów, bo ktoś rzucił info, że Hugh był tam widziany. Potem poszedłem już do SKMki, która zawiozła mnie na kwaterę na Gocławek. Po zameldowaniu wziąłem najpotrzebniejsze rzeczy i jak najszybciej pojechałem na starówkę. Przejeżdżając przez Wisłę przeczytałem na Facebooku, że Mateusz upolował zdjęcie z Tico. Dzięki odbiciu w szybie wiedziałem, że wydarzenie miało miejsce gdzieś w okolicach Teatru Narodowego. Serce biło coraz szybciej, a emocje sięgały zenitu…\nNajpierw podszedłem pod kolumnę Zygmunta. Doszedłem jednak do wniosku, że nic dobrego mnie tam nie spotka i natychmiast ruszyłem na plac Piłsudskiego. Na Krakowskim Przedmieściu spotkałem Mateusza, który zamieścił selfie z Tico. Przywitałem się z nim pełen radości, że oto poznałem osobiście pierwszego fana, którego twarz kojarzę ze zdjęcia redakcji Always (Mateusz, jeśli to czytasz to mam nadzieję, że nie masz mnie za świra po tym przywitaniu. Po prostu nie wiesz jak się cieszyłem z tej chwili). Chwilę później poznałem Adriana, który – o dziwo – kojarzył mnie jeszcze z czasów FoF. Pogratulowałem mu udanej akcji z koszulką. W tym momencie okazało się, że obok nas jest taksówka, która wg plotek wiozła Davida Bryana do restauracji. Po szybkiej akcji korupcyjnej znaleźliśmy się niewielką grupą fanów pod rzeczoną restauracją. Bez zastanowienia tam wtargnęliśmy. Chyba byłem zbyt przejęty chwilą, bo stojąc na korytarzu nie zauważyłem Davida, który – jak się później okazało – siedział 10 metrów ode mnie… na prośbę obsługi musieliśmy wyjść z restauracji. Nie poddaliśmy się jednak, zamówiliśmy jedzenie i picie wyczekując kiedy Dave wyjdzie. Spędziliśmy miło czas rozmawiając i poznając się z fanami, którzy w coraz większej ilości przybywali pod restaurację. Udało mi się wspiąć na murek i zrobić zdjęcie Dave’a przy stoliku.\nW międzyczasie okazało się, że ci, którzy spędzili czas pod Hotelem Europejskim mieli więcej szczęścia. Jak grzyby po deszczu na Facebooku zaczęły się pojawiać zdjęcia z Philem, Johnem S., Obiem. A my ciągle byliśmy z niczym. W końcu pogadaliśmy z obsługą, która zapewniła nas, że przekaże prośbę o możliwość wzięcia autografu. Niestety… po chwili okazało się, że wystawili nas do wiatru i wyprowadzili Dave’a tylnym wyjściem. Rzuciliśmy się więc biegiem do hotelu, ale niestety – do 23 nikt z zespołu już nie wystawił nosa z hotelu, a przynajmniej nie zauważyliśmy.\nCzwartek zakończyłem z poczuciem ogromnej frustracji i straciłem już nadzieję na autografy. Jedynym pozytywnym aspektem było poznanie kilku fanów: Adriana, Sebastiana, Mateusza. Chłopaki – jakkolwiek dziwnie to nie zabrzmi – dzięki za ten szalony i upojny wieczór.\n12 lipca, piątek przed południem\nMimo poczucia porażki postanowiłem realizować następnego dnia plan, który sobie założyłem. Pojechałem więc najwcześniej jak się dało pod Hotel Europejski i zameldowałem się tam już o 8:30. Na miejscu okazało się, że jestem sam. Biłem się z myślami co ja właściwie tam robię. Nikogo nie ma… stoję jak głupi pod hotelem z dwiema płytami, flamastrem i plecakiem… normalnie kosmos.\nNa szczęście chwilę później przyszła przemiła KM ze swoim mężem. Zjawiła się też niejaka Pamela. We czwórkę było nam już raźniej. W końcu przyszła nam do głowy myśl, która okazała się absolutnie genialna w swojej prostocie. Któreś z nas zapytało „Właściwie to czemu stoimy przed hotelem zamiast usiąść sobie we foyer?”. Owocem tej decyzji było wejście jak nigdy nic do hotelu i zajęcie miejsc w fotelach. Ta decyzja okazała się jedną z najlepszych, jakie podjęliśmy.\nOkoło 9:40 obok nas przeszedł jakiś starszy człowiek, ubrany w dres i czapeczkę baseballową. Włóczył nogami jakby uciekł z wycieczki geriatrycznej – totalna demitologizacja bohatera. Na nosie okulary, siwe włosy. Twarz jednak była jakoś dziwnie znajoma… szybkie spojrzenia po nas… „Hugh…?”, „Nie, to nie może być on…”, „No mówię Wam, że to Hugh…”. Szybka decyzja – wstaję od stolika, podchodzę i zadaję pytanie płynną korporacyjna angielszczyzną „Excuse me, Hugh McDonald?”. Popatrzył na mnie ze spokojem i odpowiedział „Yeap, it’s me”. Ogromna radość w sercu. „I’m so happy we can meet. Wouldn’t you mind if I get your signature and photo with you?”. I nerwowe przeszukiwanie okładki Crusha w poszukiwaniu dobrego miejsca na podpis. Hugh szybko uświadomił mnie – „Probably you will not find my photo there”. “That’s right – I will get CD where actually you have first official photo”. Podałem mu THINFS, gdzie podpisał się obok swojego zdjęcia, a następnie zrobiliśmy sobie selfie. Pierwszy sukces tego dnia. I pożegnanie. „Have a nice show at the evening!”\nNie minęło 20 minut, a obok nas przechodzi jakiś znajomo wyglądający murzyn, ale w piżamie a nie dresie. Tym razem nie było już dłuższego zastanawiania się. Szybka decyzja. „Excuse me, Everett Bradley?”. Uśmiech i potwierdzenie spowodowało znów mnóstwo radości. Podpis na THINFS w wolnym miejscu, selfie. 2:0. Znów pożegnanie. „Have a nice show at the evening!” Niestety, chwilę później obsługa hotelu nas zdecydowanie wyprosiła. Czekaliśmy więc dalej przed hotelem licząc na trochę szczęścia. A ono nadeszło dość szybko.\nOkazało się, że tego ranka na spacer po Ogrodzie Saskim wybrał się Phil. Akurat trafiliśmy na moment kiedy wracał, a pod hotelem zebrała się większa grupa fanów. Phil chętnie rozmawiał, robiliśmy sobie z nim selfie, rozdawał autografy. Idąc za ciosem z dnia poprzedniego, kiedy Adrian namawiał go na Dry County, postanowiłem pójść tym śladem „Phil, we are hoping very much for Dry County during the show”. „Dude, me hoping too”. Odpowiedź wprowadziła nas wszystkich w wybitnie radosny nastrój. 3:0\nWróciliśmy zatem pod główne wejście hotelowe i zastanawialiśmy się jak zwiększyć swoje szanse na spotkanie pozostałych muzyków. Okazja nadarzyła się sama. Przed bocznym wejściem pojawił się John Shanks wyraźnie czekający na kogoś. Parę metrów obok stała jednak obsługa hotelu. Szybka kalkulacja – zdecydowanym krokiem, ale z całkowitą kulturą wtargnąłem do hotelu. Zanim obsługa się zorientowała za mną weszła KM oraz parę innych osób. Bez żadnego owijania w bawełnę przeszliśmy do rzeczy. „John, we are happy we can meet you. Can you sign album please and can we take a selfie together?”. John był wyraźnie zmieszany i chyba nie był zadowolony z obrotu spraw. Płytą podpisał, ale na selfie był bardzo poważny. „John, you are very sad. What you will say for little smile?”. Drugie selfie już wyraźnie weselsze. Autograf zrobił obok zdjęcia Jona i postanowiłem to skomentować. „Signature near the boss? You are brave man!” 🙂 Zdążyliśmy jeszcze pożegnać Johna kiedy wsiadał do taksówki. „Have a nice show at the evening”. 4:0\nW drzwiach pojawił się jeszcze Obie, ale tutaj obsługa hotelu była szybsza. Ze spokojem zapytałem czy pozwolą mi jeszcze wziąć autograf i selfie. Ochroniarz hotelowy nie zostawił żadnych wątpliwości, że jestem już persona non grata. Warto jednak było – cztery autografy i cztery selfie! Później jeszcze o 12:00 Mateusz przeprowadził wywiad z Philem, który po raz drugi tego dnia spotkał się z fanami. Spotkanie zaowocowało obszerną sesją zdjęciową.\nCzekaliśmy jeszcze do 13:00 mając nadzieję na Dave’a albo Tico, ale nikt nowy już się nie pojawił. Jakaś pani miała też okazję pogadać z Obiem. Okazało się, że szef i tak mieszka w innym hotelu. Na miejscu spotkałem jeszcze Alana, który bardzo mi pomógł w kwestii zrozumienia czego spodziewać się dokładnie po pakiecie Ultimate i jak on jest zorganizowany. Pozostało nam zatem już tylko udać się na koncert. Po drodze poszedłem jeszcze odebrać koszulkę i zostawiłem plecak w depozycie. Punkt 14:30 zameldowałem się pod bramą nr 5.\n12 lipca, piątek po południu\nNa miejscu paru szeryfów wśród fanów chciało wyraźnie oddzielić poszczególne grupy fanów z pakietami VIP. Na szczęście w każdej sytuacji z moim pakietem miałem scenariusz win-win 🙂 Po chwili weszliśmy za bramę obiektu i ustawiliśmy się w kolejce. Za ogrodzeniem pod bramą nr 4 stała już kolejka fanów na płytę, gdzie dojrzałem Adriana oraz Frankiego, którzy rozdawali kartki na akcję z polską flagą na Wanted. Szybko podbiegłem do płotu. „Panie Redaktorze, dajcie mi 50 kartek szybko, to rozdam w sektorze VIP”. Po chwili mając kartki w ręku, po angielsku wytłumaczyłem grupie co i kiedy ma zrobić (Frankie, dzięki za tamten moment!). Obsługa zaprowadziła nas następnie na drogę dojazdową na płytę stadionu, gdzie dopiero 15:45 zaprowadzono nas za kulisy sceny. Na miejscu mieliśmy okazję obejrzeć sobie dokładnie produkcję od tyłu. W widocznym miejscu była wywieszona setlista z Dusseldorfu. Zacząłem się zastanawiać czy będzie to również plan na Warszawę.\nDodatkowo – ku mojemu szczęściu – po raz trzeci spotkałem Phila, a także nareszcie mogłem zrobić sobie selfie i wziąć autograf od Obiego. 5:0\nPrzez cały czas w grupie fanów gadaliśmy to po polsku, to po angielsku. Wymienialiśmy nasze doświadczenia, przesłuchane koncerty. Dziewczyny bardzo liczyły na taniec z Jonem na Bed Of Roses. Niestety, z zapowiadanego cateringu były nici, ale na szczęście VIPy miały wystawione kartony z chipsami oraz colę z lodówki. Wziąłem trochę dla poznanych fanów oraz sobie na zapas, po czym zająłem miejsce tuż przy barierkach. Kątem oka widziałem na płycie Adriana i Bodzia. Nie czekając ani chwili dłużej na chwilę wyszedłem z sektora i przywitałem się z Bodziem. Nareszcie mogłem mu podziękować osobiście za to wszystko co zrobił dla sceny Bon Jovi w Polsce! Niestety, powiedział mi jak Live Nation przed koncertem potraktowało akcję kartek na Wanted. Aż mi się przykro zrobiło chłopaki – wiem ile serca w to włożyliście.\nNareszcie nadeszła godzina 19:00 i zaczął się występ Switchfoot. Nie powiem – fajnie grali, ale zadziałała zasada inżyniera Mamonia z Rejsu: najbardziej podobają mi się melodie, które już znam. Nie potrafiłem specjalnie bawić się przy tej muzyce. W tej chwili olśniło mnie i przypomniałem sobie, że jeden z fanów na trasie w USA miał szczęście i pozwolono mu zaśpiewać całe Born To Be My Baby, a tak się składa, że też chętnie był któryś z hitów zaśpiewał. Marzenie, marzeniem – nie czekając długo postanowiłem dopomóc marzeniu i na dwóch nadwyżkowych kartkach napisałem wiadomość do Jona.\nW pogotowiu trzymałem też w kieszeni flamaster i THINFS razem z Crushem na następne autografy. Występ Switchfoot się skończył. Pozostało mi już tylko czekać na chwilę upragnioną od pół roku.\nRówno 20:30 – ZACZĘŁO SIĘ! Niesamowite otwarcie koncertu z polskimi elementami, po czym zespół który wyskoczył na scenę… No i Jon! Po raz pierwszy mogłem zobaczyć człowieka na własne oczy!!! Nareszcie mogłem bawić się przy wszystkich tych utworach, o których tak długo marzyłem. Oglądałem mnóstwo koncertów i wiedziałem, że ta trasa – jak żadna wcześniej – jest starannie wyreżyserowaną produkcją i nie należy spodziewać się zmian w setliście. Mimo to nigdy nie zapomnę darcia się na „Coming hooooooooome” przy THINFS.\nZaskoczyło mnie tempo produkcji – pomiędzy utworami praktycznie nie było żadnych przerw. Chwilę później zaczęły się dźwięki Raise Your Hands. Już oczami wyobraźni widziałem te ręce unoszone w rytmie refrenu. Petarda!\nNo i You Give Love A Bad Name. Pamiętam jak po akcji w klubie Lokomotywa jako fani mieliśmy poważne wątpliwości czy w Polsce na stadionie fani zaśpiewaliby słowa w przewidzianych przez zespół momentach. Potem Gdańsk na nagraniach rozwiał wszystkie wątpliwości. A teraz w Warszawie wzorem setek przesłuchanych bootlegów mogłem sam wydrzeć się na wszystkich refrenach.\nPotem kolejne utwory za utworami, które przynosiły dobre wspomnienia z kupowanych płyt – Lost Highway w edycji japońskiej, Have A Nice Day w dualdisc, Keep The Faith dorwane w dwupłytowej edycji specjalnej w antykwariacie w Berlinie… W międzyczasie, kiedy tylko spodziewałem się, że Jon będzie skupiał uwagę na naszym sektorze, unosiłem do góry moją wiadomość licząc na łut szczęścia. I rzeczywiście – był moment, w którym Jon spojrzał dokładnie w naszą stronę, zmarszczył oczy rozczytując z daleka co mam napisane, a następnie nieco się uśmiechnął. Razem z grupką osób obok mnie byliśmy przekonani, że wiadomość jest przeczytana. Pozostało tylko czekać, czy zostanie zrealizowana. Potem Amen – słuchajcie: czy wy Wiecie jakie to wrażenie zrobiło na mnie oglądane spod sceny? CAŁY stadion rozświetlony latarkami z telefonów – COŚ NIESAMOWITEGO. A w międzyczasie już było Bed Of Roses, gdzie – ku niepocieszeniu sporej części żeńskiego aktywu obok mnie – fanka spełniająca kryteria wzrostu, biustu i koloru włosów była już wybrana przez ochronę chwilę wcześniej. Potem zaskoczenie – zamiast Blood On Blood z listy wywieszonej za kulisami poszedł Rollercoaster, którego jakoś nie darzę specjalną estymą.\nPotem Jon, który powiedział „Czas wrzucić drugi bieg!”. Po wybijanym rytmie już wiedziałem, że na śpiewanie It’s My Life nie mam szans. Ale nie miało to już żadnego znaczenia – hit od którego wszystko się zaczęło poruszył stadion. Ludzie obok mnie skakali i darli się wniebogłosy. Potem We Don’t Run co do którego mam wątpliwości, czy Jon podjął dobrą decyzję nie wyznaczając go na singiel. Przecież ten utwór to koncertowo-radiowa petarda! No i potem Wanted – też już wiedziałem, że nic nie zaśpiewam, ale podobnie jak wcześniej – nie miało to znaczenia. Zbliżając się do D-dur wieńczącego hymn miałem przed oczyma wszystkie serca kupione duetem Jon & Richie, którzy stali ramię w ramię obok siebie i przez wszystkie koncerty przez Wembley 95, Zurich 2000, New Jersey 2001 tak samo dawali świadectwo ogromnej więzi ich łączącej. Wszystko się zmieniło, skład zespołu, wokal Jona, czasy… ale Wanted dalej jest jakimś ponadczasowym hymnem, który spina wszystkie epoki przedsiębiorstwa pod tytułem Bon Jovi…\nJeśli przed chwilą był drugi bieg, to teraz już chyba należało powiedzieć, że trzeci. Jak tylko zabrzmiała pełna sekwencja akordów Lay Your Hands On Me z organów Hammonda, jako pierwszy z mojego sektora wydarłem się na cały głos refrenem i chyba udało mi się zachęcić sporo fanów obok mnie do podobnej aktywności. W pogotowiu oczywiście telefon, sprawdzone ustawienia aparatu, płyta otwarta na właściwej stronie oraz flamaster z odczepioną zatyczką. Chwila niecierpliwości w oczekiwaniu na drugą zwrotkę i… Jon co prawda zszedł, ale na drugą stronę… 🙁 Cóż za niesprawiedliwość zaszyta w różnicach w cenie biletu… Pomyślałem, że po drugiej stronie są prawdziwi szczęściarze, i to nie tylko w kwestii akurat tego koncertu, ale trasy w ogóle. Przecież często się już zdarza, że Jon nie schodzi do ludzi.\nA potem Captain Crash, chyba moja druga ulubiona piosenka z mojego pierwszego albumu Bon Jovi. Zawsze chciałem na żywo powtórzyć to co widziałem na nagraniach – to machanie rękami lewo-lewo-prawo-prawo w tłumie. Co za przeżycie! No i na koniec cudowna niespodzianka – cała czwórka wybiegła na front. Chociaż postanowiłem sobie, że będę tylko nagrywać THINFS i pierwszy utwór encore, aby nie psuć sobie zabawy, to tutaj nie wytrzymałem. Wyciągnąłem aparat i zacząłem filmować to wydarzenie. A ponieważ chłopaki bez żadnej przerwy przeszli na moje ukochane I’ll Sleep When I’m Dead i Bad Medicine, to już za jednym zamachem nagrałem całość tego zestawu. Cóż za energia kipiała z zespołu: Dave walący w klawisze, Jon i te jego dzikie ruchy przed ostatnią powtórką refrenu Bad Medicine. Myślałem przez chwilę, że to będzie wstęp do Shout, ale niestety nie… szkoda.\nKiedy zespół zaczął I’ll Be There For You to oczami wyobraźni widziałem szczęśliwego Adriana, który dopiął swego – Jon założył na siebie prezent od fanów! Opłaciło się! Zwycięstwo! No i to śpiewanie „Łooooo-ooooo-ooooooo….”. Wydawało mi się, że czekałem na to całe życie. Oczywiście wiedziałem, że nieubłaganie zbliżamy się do końca. Przed nami już tylko Livin’. Oczywiście wiedziałem, że po koncercie mogą zdarzyć się różne ciekawe rzeczy, dlatego już w trakcie ostatniej piosenki poprosiłem na chwilę szefa ochroniarzy, którego znałem już z wycieczki za kulisami. Zapytałem go, czy dałoby radę po koncercie zdobyć oryginalną kartkę z setlistą, bo to jedna z największych pamiątek po koncercie. On popatrzył na mnie wzrokiem pełnym zrozumienia, sięgnął do tylnej kieszeni… i wyciągnął złożoną kartkę z setlistą, którą mi wręczył. Słuchajcie – radości nie było końca. Nie doszliśmy jeszcze do finału Livin’ a już w kilka osób strzeliliśmy sobie z tą setlistą fotki w sektorze.\nA ja już byłem bliski spełnienia. Niesamowity koncert, pięć selfie, pięć autografów, pakiet VIPa w torbie, cudowni członkowie fanklubu spotykani przez całe dwa dni… czego chcieć więcej?\nUkłony – z radością robiłem zdjęcie za zdjęciem. Chłopaki odwalili kawał dobrej roboty. Byłem im tak wdzięczny. Spełniłem marzenie swojego życia.\nKrótki spacer do depozytu, następnie do sklepu fanklubowego. Jakby radości było mało – upolowałem OSTATNI plakat z trasy, który ktoś chciał już kupić, ale się rozmyślił. Koszulkę już miałem, naszą fanklubową, chusta była w pakiecie VIP, plakat trzymałem w ręku, bluza i kurtka za droga, no to postanowiłem wziąć sobie baseballówkę.\nPozostało już tylko iść na afterek. Kolejka do baru mnie zaskoczyła, a poza tym nie mieli jedzenia. Poszliśmy więc z KM i jej mężem na Orlen gdzie wszamałem soczystego hamburgera – pierwszy posiłek od śniadania (oprócz chipsów) oraz nadrobiłem braki w płynach (specjalnie się oszczędzałem, żeby nie iść do toalety). A na afterku niespodzianka za niespodzianką – poznałem wreszcie M.J. (strasznie Cię przepraszam, że nie dotarłem do knajpy w czwartek wieczór, ale tak bardzo chciałem zapolować na autograf – mam nadzieję, że rozumiesz). Poznałem też Damneda – nareszcie osobiście. Tyle razy planowaliśmy się zobaczyć na żywo i zawsze coś stało na przeszkodzie. Sdms też się pojawił.\nI ja tam byłem – miód i wino piłem… Niestety, o czwartej czas było się zbierać do Wrocławia. No i potem się okazało po południu, że chłopaki z fanklubu mieli świetny pomysł i dużo szczęścia – autograf na koszulce oraz na płytach od samego szefa… znowu pomyślałem, że głupio zrobiłem wracając tak szybko, ale cóż – znowu brak doświadczenia. Chłopaki, tak bardzo się cieszę, że Wam się udało! Brawa dla Was!\nCzy czegoś żałuję? Tak….\nŻałuję, że 19 lat zajęło mi wybranie się na pierwszy koncert zespołu.\nŻałuję, że 19 lat (nie licząc jednego przelotnego spotkania z sdmsem) zajęło mi spotkanie się z Wami – kochani koledzy i koleżanki\nŻałuję, że wiele lat temu na FoF wszczynałem jakieś burdy o pietruszkę, które po latach są nic nie warte. Kompletnie nic. Droga Redakcjo, koledzy i koleżanki z tamtych czasów – jeśli ktoś z Was chowa jeszcze jakiś uraz to bardzo przepraszam. Mam nadzieję, że będziemy się jeszcze razem wszyscy dobrze bawić. Bardzo też chciałbym się włączyć we wszystkie przyszłe akcje fanowskie, a jeśli będziecie chcieli, to również w dalsze utrzymanie i rozwój serwisu Always.\nŻałuję, że przez tyle lat ani razu nie wsparłem Always choćby drobną kwotą na utrzymanie serwera. Obiecuję, że jak tylko przeprowadzę się do nowego mieszkania i odsapnę finansowo, to naprawię ten błąd jak najszybciej.\nŻałuję, że nie udało mi się dotrzeć na afterek zanim nie zniknął Bodzio. Artur, jeśli to czytasz, to mam nadzieję, że jeszcze spotkamy się szybciej niż później!\nJesteście wszyscy niesamowici. Koncert koncertem, ale takie emocje jakie towarzyszyły mi przy wszystkich spotkaniach i ściganiu się po autografy i selfie, zbiera się tylko raz w życiu. Dziękuję za to wszystko co razem przeżyliśmy. Widzimy się na następnym koncercie lub zlocie!\nPivek aka FraterMajor\nAgata Matuszewska 18 lip, 2019 Aktualności, Relacje\nbon jovifanikoncertPGE NarodowyrelacjaWarszawawspomnienia\nTriumfalny powrót do Wiednia\nOświadczenie redakcji bonjovi.pl\n6 października 2021Musical Davida Bryana, „Diana”, dostępny na Netflixie!\n18 lipca 2019 o 21:05\nPrzypomniały mi się stare czasy, kiedy to na forum strony, która już chyba nie istnieje (?) spędzało się całkiem dużo czasu. Teraz kontaktu z innym fanami raczej nie mam, nie licząc oczywiście biernego przyglądania się działalności w sieci. W spełnieniu mojego marzenia pomógł mi mąż i też dopiero po 19 latach miałam przyjemność zobaczyć Bon Jovi na żywo. Nie był to co prawda pakiet VIP, ale tylko (albo aż) trybuny, nie mniej tym wydarzeniem żyjemy z mężem do dzisiaj. Do Warszawy dotarliśmy nieco przed 19, a po koncercie szybko na busa na Śląsk, ale WARTO BYŁO!! I pozostaje mieć nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie okazja to powtòrzyć 😉\nAgata Matuszewska pisze:\n19 lipca 2019 o 02:09\nZachęcamy do zaglądania na nasze forum! Szybko kontakt z fanami da się tu odnowić 🙂\n19 lipca 2019 o 09:06\nBardzo fajny pomysł na cykl wpisów dotyczących wrażeń fanów, czytałam post z wielką ciekawością. Gratuluję zdobyczy koncertowych


Soczewki dla dzieci? dlaczego nie! | Bezokularow.pl Blog\nRodzice dzieci z wadami wzroku stają obecnie przed wyborem sposobu leczenia swoich pociech. Współcześnie mamy do dyspozycji korekcje wzroku metodami operacyjnymi czy też przy pomocy okularów i soczewek kontaktowych. Wielu rodziców ma niepotrzebne obawy przed zastosowaniem soczewek kontaktowych u dzieci. Dziś postaramy się przedstawić plusy użytkowania soczewek kontaktowych.\nDzieci za względu na swoja ogromną aktywność są wręcz idealnymi kandydatami by nosić soczewki. Nie musimy się tu obawiać o to, że dziecku spadną i zniszczą się okulary ani o to, że może w coś uderzyć ze względu na ograniczone widzenie peryferyjne. Soczewki są tak samo wygodne i bezpieczne dla dorosłych jak i dla dzieci. Nie ograniczają swobody ruchów, wiec dziecko może się realizować w każdej aktywnej formie spędzania wolnego czasu nawet, jeśli ma bardzo dużą wadę wzroku. Jest to duży plus dla chłopców, którzy chcieliby uprawić wymagające dyscypliny sportu. Nastoletnie dziewczęta szukające idealnego wizerunku mogą znaleźć w soczewkach sprzymierzeńców, a dodatkowo w ramach małego eksperymentu mogą skorzystać z kolorowych soczewek. Dodatkowo należy tutaj podkreślić, że soczewki kontaktowe wpływają korzystnie na samoocenę młodego człowieka zwiększając jego pewność siebie.\nCzy dziecko poradzi sobie z soczewkami?\nTak, jak najbardziej. Obecnie sposób pielęgnacji soczewek nie jest już tak wymagający i skomplikowany jak ówcześnie. Ważnym jest by dobrze ocenić możliwości dziecka oraz to czy będzie w stanie zrozumieć kwestie związane z higieną i pielęgnacją soczewki. Jeżeli dziecko będzie pozytywnie nastawione do soczewek, a rodzice i lekarz specjalista wesprą je w tym, to są bardzo duże szanse na to, iż soczewka kontaktowa będzie idealna dla młodego człowieka. Pamiętajmy, że regularne powtarzanie z dzieckiem zasad użytkowania i pielęgnacji soczewek zapewni lepsze rezultaty.\nW jakim wieku pierwsze soczewki?\nTak jak wspomnieliśmy kluczowym jest ocena dojrzałości dziecka. Według badań nawet już ośmioletnie dzieci są zdolne do noszenia i dbania o soczewki kontaktowe. Ważnym jest tak jak w przypadku dorosłych, by doboru soczewek dokonał lekarz okulista lub optometrysta. Dobierze on odpowiedni typ soczewek, który jak najlepiej sprosta potrzebom młodego człowieka. Podczas wizyty dziecko oraz opiekunowie zostaną poinstruowani jak zakładać, zdejmować, czyścić i przechowywać soczewki.\nJakie soczewki bada najlepsze dla mojego dziecka?\nŚwietnym rozwiązaniem dla dzieci i młodzieży oraz osób aktywnie spędzających czas są soczewki jednodniowe. Zapewniają one bezpieczeństwo i higienę dzięki temu, że nosimy je tylko jeden dzień, a przy okazji nie ma tu także konieczności stosowania płynów do czyszczenia. Dają także możliwość wyboru czy danego dnia chcemy nosić soczewki czy też nie. Oko dziecka nie wykazuje zwiększonego zapotrzebowania na tlen, jednak przy ponad 12 godzinnym czasie noszenia zaleca się stosowanie soczewek wykonanych z materiału silikonowo-hydrożelowego. Zapewnia on wysoką przepuszczalność dla tlenu oraz komfort użytkowania. Nie jest jednak wskazane, by dzieci spały w soczewkach kontaktowych.\nMoje dziecko ma astygmatyzm, czy istnieją dla niego soczewki?\nSoczewki dostosowywane są do coraz większej ilości wad wzroku, w których znalazł się też astygmatyzm. Zakres mocy oraz parametrów BC czy DIA jest bardzo szeroki w związku z tym dobór soczewek nie powinien nastręczać większym problemów. Nie trzeba się też obawiać o rozwój oczu u dziecka. Odpowiednio częste wizyty u okulisty będą tu rozwiązaniem.\nNie obawiajmy się soczewek są one naszymi małymi pomocnikami.\nNa wizytę u specjalisty oraz bezpieczne zakupy zaprasza sklep Bezokularow.pl\nsoczewki, soczewki dla dzieci, soczewki kontaktowe


Które usługi oferuje mecenas? Mimo gigantycznej konkurencji, kancelarie prawnicze, przede wszystkim adwokackie mają niezmiernie niemało pracy. Oprócz przyjmowania klientów w własnych siedzibach, każdy z mecenasów ma już sprawy w toku, jakie od jakiegoś czasu prowadzi, a jest to powiązane z obecnością na rozprawach sądowych. Do tego, każdy śmiały kontrahent kancelarii…\nWysokiej jakości akcesoria kempingowe ze sklepu CarGO! Wysokiej jakości gadżety kempingowe z punktu sprzedaży CarGO! powodują, że każda z podróży będzie znacznie bardziej komfortowa, bezpieczna oraz milsza. Jeżeli konsumenci wynajmą lub kupią kamper to dużym atutem jest dla nich to, że mogą w jednym miejscu dobrać także niezbędny osprzęt. Dostępne…\nJak kupić łóżko? Łóżko to sprzęt, w którym się śpi. Tak było od zawsze. Często okazuje się jednakże, iż w współczesnych czasach, kiedy sypialnia stała się swego typu azylem, miejscem, w jakim można się zrelaksować, łóżka stały się meblami spełniającymi sporo więcej funkcji. Poza tym także oczekiwania wobec tych mebli…\nSPA w domu - piękno i spokój Odpoczynek oraz zdrowie, piękno dzięki wodzie. Spa robi ostatnimi czasy dużą furorę. A spędzenie urlopów w salonie spa to pewno najbardziej odlotowy pomysł na odpoczynek. Od jakiegoś czasu coraz więcej bur podroży proponuje wakacje na przykład na rejsach statkami, w których znajdują się kolosalne salony spa innymi słowy salony kosmetyczne, baseny i kluby fitness. Na takich statkach wolno nie wyłącznie pójść do kosmetyczki, niemniej jednak także trenować na siłowniach, pielęgnować jogging oraz grać w siatkówkę lub koszykówkę. A…


Oferta samochodów używanych Porsche - salon Porsche Centrum Poznań\nMP4 WEBM OGV\nW miarę upływu czasu tworzymy i gromadzimy wspomnienia. Wracamy w nich z radością do tego, co nas inspirowało, co dowiodło nam swej najwyższej wartości. Tak samo jest z Porsche. Każde Porsche jest projektowane jako produkt bezkompromisowej myśli technicznej i wykonane z zachowaniem najwyższej jakości, aby dostarczać czystej przyjemności z jazdy. Używane Porsche spełnia marzenie o tej przyjemności zgodnie z pierwotnym założeniem.\nZnajdź dla siebie używane Porsche w puli pojazdów Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG. Nasz zespół oferuje Ci bogaty wybór spośród wszystkich aktualnych modeli Porsche w wielu kolorach i wariantach wyposażenia.\nKupując używane Porsche, szukaj pieczęci Porsche Approved. Samochody używane z programu Porsche Approved zapewniają Ci jakość, zaufanie, spokój i przede wszystkim dużo przyjemności z jazdy.


o początkach | Urulu Harmony\n» o początkach\nMoja przygoda z olejkami eterycznymi zaczęła się ponad 20 lat temu i opisałam ją dokładniej TUTAJ.\nW tym wpisie chciałam opowiedzieć Ci o tym dlaczego tak ważna jest dla mnie wyjątkowa wibracja i jakość olejków eterycznych i o mojej ścieżce dochodzenia do tego jakich olejków tak naprawdę szukam.\n20 lat temu wiedziałam tylko tyle, że trzeba sprawdzać co jest napisane na opakowaniu buteleczki z olejkiem i odróżniać sztuczne kompozycje zapachowe od 100% olejku eterycznego. Używałam olejków polskich firm, a jedyną nawigacją po jakości był ich zapach. Przez ten czas wpadło mi w ręce kilka książek o olejkach eterycznych, ale żadna nie zrobiła na mnie szczególnego wrażenia, bo powielała tylko standardowe spojrzenie na olejki eteryczne. Pamiętam, że w tamtym czasie próbowałam znaleźć organiczne olejki eteryczne, ale wszyscy sprzedawcy tylko dziwnie się na mnie patrzyli, bo wykraczało to poza ich wyobrażenie o olejkach:)\nDziało się tak do czasu, kiedy odkryłam badania i artykuły na temat olejków eterycznych dr. Różańskiego. Było to moje pierwsze zetknięcie się z inną narracją wokół olejków eterycznych niż ta jaką dotychczas znałam. Według przeprowadzonych przez niego badań olejki eteryczne dostępne na polskim rynku nie były odpowiedniej jakości do działań aromaterapeutycznych i sam zaopatrywał się w olejki za granicą.\nW ten sposób odkryłam wiele zagranicznych firm olejkowych. Większość z nich funkcjonuje jednak w USA (gdzie rynek olejków eterycznych jest bardzo rozbudowany), więc wysyłka takich olejków zawsze wiązała się ze sporym wydatkiem i długim czasem oczekiwania.\nZaczęłam też sięgać do zagranicznych źródeł informacji o olejkach eterycznych.\nZ roku na rok aromaterapia stawała się coraz bardziej popularna, pojawiało się coraz więcej ciekawych artykułów o olejkach, a na polskim rynku pojawiały się nowe firmy, które budowały ciekawą narrację wokół jakości olejków eterycznych. W tamtym czasie skończyłam też kurs z masażu aromaterapeutycznego.\nPorównywałam opowieści i doświadczenia aromaterapeutów, a w mojej głowie pojawiało się coraz więcej pytań na temat aromaterapii i jakości olejków. Do tego doszła też praca z energią i wyczuwanie unikatowej wibracji każdego olejku. Cały czas nie mogłam też znaleźć olejków na których mi bardzo zależało: HOLY BASIL/TULSI (Święta Bazylia), PALO SANTO (które ostatecznie nie pojawi się w mojej kolekcji ze względów etycznych) czy CLARY SAGE (obłędna Szałwia Muszkatołowa), a rozmazujące się i nie atrakcyjne naklejki na buteleczkach firm, których używałam, dopełniły obrazu całości.\nTo wszystko oznaczało tylko jedno. Musiałam w końcu odpowiedzieć na to wewnętrzne wołanie, które słyszałam już od dawna, ale nie chciałam dać mu dojść do głosu. Chcę sprowadzać swoje własne olejki i tworzyć wokół nich swoją własną narrację.\nOLEJKI URULU HARMONY\nI tutaj zaczynają się początki olejków Urulu Harmony.\nIm więcej wiedzy zaczęłam zdobywać od aromaterapeutów światowej sławy tym bardziej jasne stawało się dla mnie to, że używają oni "swoich" sprawdzonych olejków, które kupują bezpośrednio z małych plantacji, które stawiają na jakość, a nie ilość finalnego olejku. Zaczęłam więc na własną rękę szukać olejków eterycznych prosto z plantacji lub od małych dostawców, którzy wiedzą skąd pochodzi każdy olejek.\nWtedy pojęłam też różnicę w olejkach eterycznych. Nazwa ta sama, ale zupełnie inne olejki trafiają do przemysłu kosmetycznego czy spożywczego ( to w ilościach giga litrowych), a inne do gabinetów aromaterapeutów. Jedne i drugie są czyste (zakładam wersję, gdzie nawet produkując na wielką skalę nie dochodzi do oszustwa i domieszek), jednak te drugie zazwyczaj pochodzą z małych plantacji, wytwarzane są w sposób zrównoważony, w etycznych warunkach, a ich cena hurtowa jest dużo wyższa od tych kosmetycznych/spożywczych. Często też przeznaczone są do kuracji wewnętrznych, chociaż większość aromaterapeutów zdecydowanie odradza spożywania olejków eterycznych bez konsultacji z aromaterapeutą (ale to temat rzeka, który poruszę jeszcze nie raz ;)).\nCały czas ciągnęło mnie w stronę tych olejków. Nie twierdzę, że są one czystsze od tych wytwarzanych na wielką skalę, ale czuję, że jest w nich coś więcej niż tylko substancja chemiczna pochodzenia roślinnego o określonym działaniu.\nTym czymś jest unikatowa wibracja- trudna do zmierzenia w sposób obiektywny, jednak coraz wyraźniej czułam, jak niektóre olejki- nawet te najdroższe, najwyższej jakości, ale produkowane na masową skalę, nie współgrają ze mną na poziomie energetycznym.\nWłaściciele małych plantacji uprawiają rośliny w sposób zrównoważony i z poszanowaniem praw pracowników. Certyfikat organiczności (więcej o organiczności TUTAJ) jest dla nich zobowiązaniem czystości, dbania o ziemię i rośliny, a dla mnie znakiem, że ktoś podejmuje to zobowiązanie. Jeśli tylko mam okazję to rozmawiam bezpośrednio z właścicielami plantacji. Dowiaduję się wtedy, że dbanie o pracowników, o ich rodziny są dla nich priorytetem. Że nie boją się stawiać na jakość, bo mają swoich odbiorców, którzy płacą im realną wartość wyprodukowania organicznego, dobrej jakości olejku eterycznego.\nCzęsto pracownicy mieszkają w sezonie na plantacji, więc przyjeżdżają tam z rodzinami. Właściciele plantacji zapewniają im zakwaterowanie, które spełnia warunki dobrobytu (prąd, woda, kanalizacja itp).\nIm więcej słyszę informacji bezpośrednio od właścicieli plantacji tym bardziej czuję, że każda buteleczka olejku wypełniona jest nie tylko substancją o określonym składzie chemicznym, ale też jakością, troską, dbaniem o naszą planetę, rośliny i ludzi, którzy brali udział w każdym etapie tworzenia tego olejku.\nPoszukiwanie najlepszych olejków eterycznych to długi proces. Interesuje mnie nie tylko organiczność i czysty skład chemiczny, ale też zapach i wibracja, które wpływają harmonizująco na każdą komórkę naszego ciała.\nCzuję, że jest to najpiękniejsza przygoda w którą wyruszyłam. Że jest to część mojej misji na tej planecie. Misji, która sprawia, że dbając o siebie możemy wspierać swoimi działaniami ludzi z drugiego końca świata, a także wspierać inicjatywy na całym świecie, które dbają o naszą planetę.\nMam nadzieję, że również wy poczujecie to niezwykłe działanie organicznych, etycznych olejków eterycznych Urulu Harmony.


BUDOWAPLUS.PL - Drzwi ekologiczne, ale jakie?\nDrukować 2016-10-31 23:21\nWytworzenie drewna (drewno to surowiec otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę) i jego przygotowanie do produkcji pochłania znacznie mniej energii niż wytworzenie PCV, co oznacza mniejszą emisję zanieczyszczeń oraz mniejsze zużycie paliw. Drzwi drewniane można przetworzyć w niemal 100 proc. Nawet, jeżeli nie zostaną ponownie wykorzystane, ulegną naturalnej biodegradacji. PCV nie - wprowadzone raz do środowiska zalega w nim już zawsze. Warto podkreślić, że w skali globalnej mniej niż 1 proc. tworzyw PCV jest poddawana recyclingowi.\nPodobnie płyta wiórowa będąca w ostatnich latach popularnym tworzywem wykorzystywanym w drzwiach wewnętrznych - to drzwi, których nie można ani odnowić, ani nawet wykorzystać na opał (ze względu na kleje, laminaty czy zastosowaną chemię). Warto też podkreślić, że drzwi stalowe również nie należą do wyrobów ekologicznych - co oczywiste - wykonane są z surowca, który nie jest odnawialny. Pozostaje przysłowiowa dziura w ziemi. W miejscu, gdzie rosło drzewo sadzone jest drugie (a najlepsi producenci drzwi wspierają ten proces).\nDodatkowo - rewolucja w ogrzewaniu Twojego domu zaczyna się od drzwi. Wiedzą o tym nie tylko sprzedawcy, ale również świadomi producenci, którzy wytwarzają je z naturalnych surowców, a ich powierzchnię uszlachetniają ekologicznymi, wodorozcieńczalnymi lakierami. Drzwi drewniane swoimi parametrami cieplnymi gwarantują niskie zużycie energii, ponieważ ich termoizolacyjność wynosi nawet 0,58 W/M2K - to nie tylko oszczędność, ale właśnie dbałość o środowisko, ponieważ przez drzwi i okna tracimy nawet 35 proc. energii cieplnej. Troszcząc się o wysokość rachunków za ogrzewanie należy zamontować drzwi zewnętrzne o Ud nie większym niż 1,3 W/(m2K) - od 1 stycznia 2017 będzie to obowiązkowe. Takie drzwi ma w swojej ofercie firma CAL.\nDrzwi drewniane idealnie nadają się do domów pasywnych, które wyróżniają się niskim zapotrzebowaniem na energię do ogrzewania - poniżej 15 kWh/(m²·rok) - przykładowo ogrzewanie takiego budynku o powierzchni mieszkalnej 150m2 kosztuje mniej niż 400 zł za cały rok. Warto sprawdzić, czy producent drzwi spełnia te standardy. Przeszklenia z trzyszybowym pakietem stanowią barierę dla zimna i mrozów. Są wypełnione argonem skutecznie zabezpieczającym przed oddziaływaniem niskich temperatur. Dodatkowo skrzydło grubości 90 mm nie tylko wycisza wnętrze pomieszczenia, ale również gwarantuje doskonałe właściwości cieplne drzwi.


Jak wprowadzić młodego widza w świat teatru? Krakowska Groteska daje odpowiedź - Przystanek Rodzinka - blog parentingowy o dzieciach okiem logopedki\nJak wprowadzić młodego widza w świat teatru? Krakowska Groteska daje odpowiedź\nSzukacie sposobu na poprawę koncentracji swojego dziecka? Chcielibyście, aby było bardziej kreatywne? Przydałaby mu się lekcja kultury i społecznej ogłady? A może po prostu Wasza pociecha potrzebuje odpocząć od wszelkich zajęć dodatkowych, lekcji albo co gorsza komputera i telefonu? Zapewnijcie mu interdyscyplinarną rozrywkę najwyższych lotów. Idźcie razem do teatru!\nOstatnio wybraliśmy się całą rodziną na Tygryska Pietrka.\nMałego Tygrysa nomen omen Pietrka widzowie poznają, gdy boi się dosłownie wszystkiego. Od samego więc początku zaskarbia sobie sympatię dzieci, które bardzo łatwo odnajdują w nim siebie. Kto bowiem jako dziecko nie bał się huku i trzasku grzmotów, ciemności, odgłosów niektórych zwierząt? Dzieciństwo ma swoje prawa, ale już dorosłym osobnikom nie przystoi się bać (parafrazuję kwestię dorosłych Tygrysów).\nSkoro Tygrysek chcę być jak duże Tygrysy i odzyskać odebrane mu na skutek tchórzostwa paski, musi odnaleźć odwagę… w sobie, niestety o tym nie wie. Bardzo dosłownie, jak dziecko z resztą, potraktował instrukcję mamy i dorosłych Tygrysów. Odwagi szuka więc w sklepach, w wojsku, u Indian. Z oczywistych względów jej nie znajduje, mimo że podczas podróży przychodzi mu nie raz walczyć z własnymi lękami. Zrezygnowany wraca do domu, a tam znajduje chorą mamę, której natychmiast potrzebny jest lekarz. Niestety na zewnątrz rozpętała się burza, jest ciemno, panuje straszna ulewa, a dom doktora jest daleko.\nAle oto jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki staje się niesamowicie odważny (wtedy jeszcze nie zdaje sobie z tego sprawy) i wyrusza w nieznany mu świat, poszukując pomocy dla swojej mamy. Udaje się. Mama zdrowieje, wszystko dzięki odważnej postawie Pietrka. Tygrysek odzyskuje utracone paski. Dzięki tym doświadczeniom zrozumiał, że łatwo być odważnym, gdy myśli się o bliskich.\nHistorię obowiązkowo polecam przedszkolakom. Mój 2,5-letni syn odczytał ją dosłownie – jako podróż Tygrysa i poszukiwanie odwagi. Starszy 4,5-latek doszukiwał się już głębszych znaczeń. Pytał o rolę Żołnierzy czy Indian podczas wyprawy po odwagę. Komentował sposób chodzenia niektórych bohaterów. Zwracał uwagę na aktorów i grane przez nie role (nie utożsamia już ich ze sobą). Spektakl zrodził w jego głowie zdecydowanie więcej pytań.\nHistoria Pietrka to bardzo przejrzysta i prosta opowieść. I taką najmłodsi widzowie lubią najbardziej. Wyraźna fabuła z motywem wędrówki spięta jest klamrą za sprawą postaci dorosłych Tygrysów, które pojawiają się na początku, by odebrać Pietrkowi paski. Wracają na końcu historii, by zgodnie z obietnicą zwrócić mu tygrysi atrybut.\nZatrzymam się chwilę na momencie pojawienia się na scenie dużych Tygrysów. Dzieje się to chwilę po tym, gdy poznajemy małego beztroskiego Pietrka. Na przestrzeni kilku minut dziecko doświadcza dwóch zupełnie odmiennych emocji. Jest radość, dziecięca figlarność, jest bezpieczeństwo u boku mamy. Po chwili światła przygasają, muzyka zmienia ton, robi się naprawdę strasznie. Przyznam szczerze – słychać było szepty pełne lęku, cichy krótki płacz. Kilkoro rodziców wyszło ze swoimi dziećmi. Niektórzy z nich wrócili w trakcie spektaklu.\nDla mojego młodszego 2,5-letniego syna było to pierwsze spotkanie z prawdziwym teatrem – instytucją. I wiecie co? Złapał przysłowiowego bakcyla. Nie było łatwo, zważywszy na emocje, które cały czas dało się czuć i słyszeć na widowni.\nZdradzę Wam, w punktach, jak przygotować dziecko do pierwszej wizyty w teatrze, a później czerpać ze sztuki radość:\nDajcie przykład i sami bywajcie w teatrach – niech dziecko widzi, że prócz dobrego serialu w telewizji, seansu w kinie, również czerpiecie przyjemność z repertuaru dla dorosłych w teatrze.\nStwórzcie teatr familijny – zadbajcie by pierwsza wizyta dziecka w teatrze była waszą rodzinną wizytą, by dziecko było z Wami, nie z nianią czy grupą przedszkolną.\nUczyńcie z dnia w teatrze święto – zarezerwujcie sobie trochę więcej czasu niż czas trwania spektaklu. Po przedstawieniu wybierzcie się wspólnie do pobliskiej kawiarni czy nawet na spacer i porozmawiajcie o teatralnych wrażeniach. Niech dziecko wyrazi swoją opinię na temat spektaklu, teatru, aktorów, scenografii, usłyszanego słowa, muzyki. Nie oczekujcie wyłączcie zachwytów i oklasków. Tego typu rozmowy mają uczyć dziecko krytycznego myślenia.\nSzanujcie i respektujcie zasady panujące w teatrze:\nbądźcie punktualni – pierwszy dzwonek oznacza, że kierujemy się w stronę sali i widowni, drugi – szukamy swoich miejsc, trzeci – zajmujemy miejsca. Nie jest przyjemnie czekać na spóźnialskich, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, że dziecko ma w tym czasie wysiedzieć spokojnie w fotelu, a w perspektywie opiekującego się dzieckiem rodzica jest jeszcze około godzinne przedstawienie – nawet w dużej i świetnie klimatyzowanej sali każdego ogarnąć może zmęczenie i potrzeba ruchu,\nzałóżcie schludny strój,\nprzekąski zostawcie na przerwę,\nBawcie się w domu w teatr – zacznijcie od zwykłych zabaw paluszkowych, wykorzystacie maskotkowe pacynki, jeśli macie, to użyjcie kukiełek. Teatr cieni można zaaranżować używając palców, dłoni lub lalek, zabawek. Nie bójcie się pantomimy. Przecież dobrze wszystkim znane kalambury to nic innego jak pantomima w najprostszej postaci.\nOswajajcie dziecko z różnymi okołoteatralnymi wydarzeniami i parateatralnymi formami takimi jak:\nspektakle plenerowe, teatrzyki obwoźne (w przedszkolu, domach kultury, świetlicach itp.), a może porwie Was Wielka Parada Smoków?,\nwarsztaty plastyczne, podczas których wykorzystując różne techniki plastyczne, tworzy się bohaterów, elementy scenografii obejrzanych spektakli,\nwarsztaty teatralne z udziałem aktorów, podczas których można pobawić się słowem i gestem pod okiem profesjonalistów,\nwycieczki za kulisy teatru – spotkanie aktorów, obejrzenie rekwizytów,\nfestiwale i przeglądy teatralne.\nTeatr w Ruchu z Krakowa podczas Letniej Przygody w Krośnie w 2019 roku\nTeatr w Ruchu z Krakowa podczas Letniej Przygody w Krośnie w 2018 roku\nTeatr Blaszany Bębenek podczas Letniej Przygody w Ogródku Jordanowskim w Krośnie w 2018 roku\nTeatr Lalek Pinokio podczas Letniej Przygody w Ogródku Jordanowskim w Krośnie w 2019 roku\nWarsztaty teatralne w Teatrze Baj w Warszawie po spektaklu Ja, maluch i morze\nŹródło zdjęć – Teatr Baj w Warszawie\nTeatr Mała Mi z przedstawieniem Julek Tuwim – para buch frazy w ruch podczas Karpackich Klimatów w 2018 roku w Krośnie\nTeatr Mała Mi z przedstawieniem FINTIKLUSZKI – folkowe okruszki podczas Karpackich Klimatów w 2018 roku w Krośnie\nTeatr Vaśka z przedstawieniem Nazywajmy rzeczy po imieniu podczas Karpackich Klimatów w 2018 roku w Krośnie\nNiech dziecko samo stanie się aktorem – zachęcajcie by brało udział w przedszkolnych przedstawieniach (np. Jasełka) albo po prostu konkursach muzycznych, recytatorskich. Może poszukacie grupy teatralnej w Waszym mieście, która w formie zajęć dodatkowych pomaga odkrywać dzieciom artystyczne pasje. W taki sposób można bardzo łatwo przez doświadczenie nauczyć dziecka szacunku dla pracy aktorów i osób tworzących teatr.\nKonkurs recytatorski, konkurs piosenki, przedszkolne przedstawienia z dzieckiem w roli aktora, prezentera czy uczestnika konkursu to świetna forma oswajania dziecka ze sceną, występem przed większą publicznością i nabierania szacunku dla aktorów i innych osób pracujących w teatrze\nKlub Umiałka działający przy Regionalnym Centrum Pogranicza w Krośnie co roku wystawia spektakl, nad którym niespełna rok pracują uczestnicy klubu, do którego uczęszcza Adaś\nPorozmawiajcie przed spektaklem – zwłaszcza z dzieckiem, które stawia pierwsze kroki w teatrze. My zazwyczaj oglądamy umieszczone w Internecie zapowiedzi wybranych przez nas spektakli. Śmiało mogę powiedzieć, że dzięki tej zabawnej, łatwo wpadającej w ucho piosence, i co najważniejsze znanej i niejednokrotnie śpiewanej w wcześniej w domu, udało się nam przetrwać emocjonalne momenty Tygryska Pietrka i obejrzeć spektakl w całości.\nPosmakujcie różnego typu teatrów – lalkowe, aktorów, teatr cieni…\nTeatr w szafie – Pacanów\nTypy lalek w witrynach wystawowych w Teatrze Groteska\nNiebanalnym repertuarem i ogromnym zapleczem teatralnym pochwalić się może Teatr Guliwer z Warszawy. Więcej o nim znajdziecie tutaj.\nDo Teatru Groteska warto się wybrać na następujące spektakle:\nKukuryku słoneczniku (obecnie nie ma tego spektaklu w repertuarze)\nDlaczego? Tymi przedstawieniami my nacieszyliśmy oko, ucho i serce. Polecamy.\nNa naszej kuchennej magnetycznej tablicy czekają bilety na styczniowego Czerwonego Kapturka wraz z warsztatami plastycznymi. Dołączycie? Repertuar znajdziecie tutaj.\nJeśli będziecie już w Krakowie w teatrze, to koniecznie odwiedźcie inne miejsca dla rodzin z dziećmi. Jakie? Polecam ten wpis.


tarnow.gosc.pl → Czas pojednania i przebaczenia\nW 2009 r. cudowny obraz został odnowiony\ni uroczyście wprowadzony\nBorzęcińska parafia i wieś powstały na terenach należących do parafii w Szczurowej.\nJej założycielem był bp Jan Bodzanta, który ufundował również drewniany kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W nowo powstałej wiosce wybudowano też młyn i karczmę oraz szkołę przykościelną, choć pierwsza wzmianka o niej pochodzi dopiero z 1596 r. Przez wieki historia nie oszczędzała tego miejsca. Miejscowa ludność musiała walczyć zarówno z oprawcami, żywiołami, jak i epidemiami, które ją dziesiątkowały. W XIX w. średnia długość życia wynosiła tu zaledwie 28 lat. Mimo zawieruchy dziejowej wieś przetrwała i dziś jest jedną z największych w Małopolsce. Stad wyszło też wielu znanych i wielkich ludzi. Burzliwe dzieje nie ominęły również borzęcińskiej parafii. W 1597 r. kardynał Jerzy Radziwiłł zniósł ją i, jak czytamy w archiwaliach, na prawach „wikarii wieczystej” przyłączył do parafii Szczurowa. Prawa zostały przywrócone w 1661 r., a niedługo potem podjęto budowę nowego kościoła. O wierze miejscowej ludności mówią też liczne kapliczki i krzyże przydrożne rozsiane po całej parafii.\nOcalały z pożogi\nOd lat w centrum religijności parafian była Maryja, zwana Matką Bożą Borzęcińską. Jej łaskami słynący obraz, prawdopodobnie z początku XVI w., przyciągał rzesze wiernych. W czasie najazdu szwedzkiego, gdy spłonął kościół parafialny, jedynym ocalałym przedmiotem był właśnie Jej wizerunek. Po II wojnie światowej kult trochę przygasł, aby w ostatnich latach rozwinąć się na nowo. Przez całe lata wierni wypraszali tu potrzebne łaski. Przykładem jest Anastazja Staśko, artystka ludowa i poetka. Będąc w szpitalu i czekając na operację, otrzymała łaskę zdrowia i do zabiegu nie doszło. Kilka lat temu chłopczyk będący po I Komunii św. uległ wypadkowi. W szpitalu przeszedł trepanację czaszki. Dziś, dzięki opiece Maryi, cieszy się dobrym zdrowiem. Przykłady wstawiennictwa można mnożyć, bo nieskończony jest zdrój łask, którymi Pani Borzęcińska obdarza swoje dzieci. Przypomina o tym również ołtarz główny w kościele parafialnym – wotum za opiekę w czasie II wojny światowej.\nŁącze przez kontynenty\nNa początku parafia wchodziła w skład dekanatu szczyrzyckiego, potem wojnickiego, radłowskiego, a od 1998 roku szczepanowskiego. W ubiegłym wieku doszło do podziału parafii i powstania nowych wspólnot w Bielczy i Borzęcinie Dolnym. Dziś maryjną parafię tworzą mieszkańcy Borzęcina Górnego, Warysia, Łazów i Czarnawy. Jest ich 3 tys., z czego pół tysiąca pracuje za granicą. – Migracja ma tu bardzo starą tradycję. Już w 1921 r. zawiązało się w Chicago Towarzystwo Ratunkowe Gminy Borzęcin – mówi ks. prał. Czesław Paszyński, proboszcz miejsca. – Rodacy pamiętają o swojej parafii, przekazują fundusze, a my wspieramy ich modlitewnie. Z myślą o nich wprowadziliśmy również transmisje internetowe Mszy św. – dodaje. Mimo tak znacznej emigracji życie w parafii tętni. – Od lat działa u nas wiele grup, jak służba ołtarza, grupa młodzieżowa, chór – wylicza proboszcz. Gdy w Polsce zaczęły odradzać się stowarzyszenia, tu powstały oddział Caritas, Szkolne Koło Caritas, Akcja Katolicka, prowadząca m.in. świetlice, kolonie letnie, jest też schola, DSM, Grupa Modlitewna o. Pio, są nadzwyczajni szafarze. – Staramy się otwierać na świeckich i włączać w życie duszpasterskie i religijne – podkreśla.\nW 2012 roku zaczęły się w parafii przygotowania do jubileuszu 650-lecia istnienia. Odbyły się m.in. misje zwieńczone peregrynacją dwóch kopii obrazu. Wprowadzono też miesięczną nowennę, a ostatnio była renowacja (odnowienie) misji. W parafii podjęto też szereg inwestycji budowalno-remontowych. – Świętowanie jubileuszy ma bardzo starą tradycję i zawsze wiąże się z darem łaski. Według prawa Mojżeszowego ma to być czas pojednania, przebaczenia, darowania długów, trwania przed Panem. I właśnie to jest sedno, a nie tylko biesiadowanie czy spotkanie we wspólnocie. Jubileusz ma nas mobilizować do czynu: większej życzliwości, wzajemnej dobroci, przebaczenia i trwania przed Panem – dodaje proboszcz.\nJubileusz 650-lecia parafii\n3.09, 18.00 – powitanie figury św. Michała z Gargano i Msza św.\n4.09, od 6.00 – doba peregrynacyjna ze św. Michałem\n7.09, 11.00 – centralne uroczystości, Msza św. pod przewodnictwem abp. Zygmunta Zimowskiego (transmisja w RDN Małopolska) 8.09, 18.00 – Msza św. pod przewodnictwem bp. Andrzeja Jeża (transmisja w RDN Małopolska i TV Trwam, godz. 21.30 Rozmowy niedokończone w TV Trwam, transmisja na żywo z Borzęcina)\nPełny program na www.tarnow.gosc.pl\nks. prał. Czesław Paszyński\n– Największą radością mojego życia jest służba Jezusowi. Dużo tu mówimy o Matce Bożej, bo to patronka parafii, ale to dla Jezusa jest wybudowana świątynia i to On uświęca nas mocą swojej łaski przez Ducha Świętego. Maryja jest wielkim skarbem Borzęcina. Pracować tu dla niej i wpisywać się w ten kult jest czymś niezwykłym. Z wielką radością zapraszam więc do Borzęcina na nasz odpust. Matka Boża czeka z życzliwym wzrokiem, ciepłem i pięknem. Ci, którzy nie przybędą, mogą się włączyć przez Telewizję Trwam i radio RDN Małopolska.\nHalina Pudełko z Borzęcina, nauczycielka, opiekunka Szkolnego Koła Caritas – Parafia jest mi bardzo bliska. Staram się często być w kościele, czy to na Mszy, czy na nabożeństwie, czy wstąpić choćby na chwilę. Od najmłodszych lat moja babcia, rodzice i ciocia przyprowadzali mnie do kościoła. Szczególnie cenię sobie środową nowennę. Bardzo podnoszą mnie na duchu maryjne pieśni i spontaniczne modlitwy. To, czego uczy nas Matka, realizujemy w Szkolnym Kole Caritas, które istnieje od 2006 roku. Staramy się uczyć dzieci działania z potrzeby serca, a nie na pokaz. Cieszymy się, patrząc, jak rozwija się dzieło, a dzieci same i z zapałem podejmują nowe inicjatywy.\nKrzysztof Kowal z Warysia, nadzwyczajny szafarz, członek Akcji Katolickiej\n– Mój ojciec pochodził z Borzęcina, ale po ślubie zamieszkał w Woli Radłowskiej. Pamiętam, jak pod koniec lat 50. na dzień przed odpustem w Borzęcinie wybuchł w Woli wielki pożar. Zobaczyłem wtedy płaczącego ojca, a gdy zapytałem go, z jakiego to powodu, usłyszałem: „Bo nie mogę jechać na odpust, do ukochanej Matki”. Pomyślałem wtedy, jaka to musi być ważna Matka, skoro mój ojciec, taki wielki i twardy drwal, płacze z tęsknoty za nią. Potem sam doświadczałem wielu łask za Jej przyczyną. To ona wyciągnęła mnie z alkoholizmu. Wyleczyła mnie też z depresji. Od 10 lat jestem szafarzem, co jest dla mnie wielkim zaszczytem i radością.\nMarcin Fasula z Borzęcina, lektor i ceremoniarz\n– Posługa przy ołtarzu to dla mnie zaszczyt i wyróżnienie. Zawsze jestem w środy na nowennie, prosząc Maryję o błogosławieństwo i dziękując za wszystko. A jest za co, bo matczynej opieki doświadczam na każdym kroku. Poprzez posługę przy ołtarzu zainteresowałem się teologią i teraz jestem już absolwentem tarnowskiego Wydziału Teologicznego. Przede mną jeszcze tylko obrona pracy magisterskiej. Z Maryją chcę iść dalej tą drogą i dlatego złożyłem dokumenty do seminarium w Rzeszowie.


Niedoszły selekcjoner Polaków poprowadzi mistrza Izraela - Sport WP SportoweFakty\nNiedoszły selekcjoner Polaków poprowadzi mistrza Izraela\nDragan Djukić, kandydujący na początku tego roku na posadę selekcjonera reprezentacji Polski Serb, został szkoleniowcem mistrza Izraela, Maccabi Castro Tel Awiw. Nowy klub ma wprowadzić do Ligi Mistrzów.\nMaciej Wojs 11 Lipca 2016, 13:16\nDjukić był dla wielu kibiców w Polsce zagadką, kiedy w lutym tego roku zgłosił się jako jeden z 12 kandydatów do konkursu na trenera reprezentacji Polski. Ostatecznie 54-latek odpadł w pierwszej turze, a selekcjonerem Biało-Czerwonych wybrano Tałanta Dujszebajewa.\nLiga Mistrzów: jeden z turniejów kwalifikacyjnych w Preszowie\nSerb aż do początku lipca pozostał bez pracy. W minionych dniach podpisał jednak umową z Maccabi Castro Tel Awiw, aktualnym mistrzem Izraela.\nZadaniem Djukicia będzie wprowadzenie izraelskiej drużyny do fazy grupowej Ligi Mistrzów lub Pucharu EHF. Szansę na wywalczenie awansu do Champions League jego zespół będzie miał we wrześniu, gdy w turnieju kwalifikacyjnym zagra z mistrzem Portugalii, ABC/UMinho Braga.\nDjukić w latach 1987-2001 prowadził młodzieżowe i juniorskie reprezentacje Jugosławii, Serbii i Czarnogóry, a następnie Serbii. Później pracował w piłce klubowej. Był trenerem Pick Szeged, Vardaru Skopje i portugalskiej HC Madery. W 2000 roku został selekcjonerem... Jordanii. Zasiadał też na ławkach reprezentacji Macedonii, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii (podczas IO 2012) oraz Izraela.\nEuropejskie puchary Liga Mistrzów Piłka ręczna w Europie Tel Awiw-Jafa Izrael Piłka ręczna Maccabi Castro Tel Awiw Dragan Djukić


Hotele z pokojami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych — Port d'Alcudia\nHotele — z pokojami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych — Port d'Alcudia, Alcudia\nPort d'Alcudia — wyszukaj hotele z pokojami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych\nPort d'Alcudia — przejdź do mapy hoteli z pokojami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych\nHotele z pokojami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych w mieście Port d'Alcudia\nPort d'Alcudia – wprowadzenie\nPort d'Alcudia to miejsce idealne na relaks znane z plaży i sportu, jak również z portu i okazji do zakupów. W ofercie są takie opcje jak bar i resturacje.Poznaj lokalną kulturę, odwiedzając takie miejsca jak Museu de Sant Jaume i Muzeum Monografii w Pollencie. Odwiedź niezapomniane miejsca, takie jak Park wodny Hidropark i Port Alcudia.Port d'Alcudia oferuje okolice przyjazne rodzinom, ale i wiele więcej.\nPort d'Alcudia – gdzie się zatrzymać\nWszystko jedno czy planujesz zostać na jedną noc czy na cały tydzień, Port d'Alcudia oferuje wiele rodzajów zakwaterowania dla każdego. Wpisz „Port d'Alcudia” do wyszukiwarki na Hotels.com i sprawdź naszą mapę online, by znaleźć hotele w okolicy. Na naszych mapach zobaczysz otoczenie każdego hotelu, więc łatwo ocenisz, jak daleko od wybranego obiektu znajduje się Port d'Alcudia. Zawsze możesz zmienić swoje wyszukiwanie, by zwiększyć zakres geograficzny. Znajdziesz u nas najlepsze oferty na hotele wraz z naszą Gwarancją ceny.\nPort d'Alcudia – jak dotrzeć\nPrzyleć na Palma de Mallorca (PMI), 28,3 mi (45,5 km) startując z centrum miasta Port d'Alcudia.\nPort d'Alcudia – co zobaczyć w okolicy\nNa miejscu dostępne są takie atrakcje jak port i sport, a także:\n• Port Pollensa\nOkolice słyną z rozrywka oraz miejsc takich jak:\n• Plaża św. Jana\n• Rezerwat przyrody S'Albufereta\n• Plaża Coll Baix\n• Plaża Cala Formentor\n• Plaża Sa Canova\n• Park wodny Hidropark\nPort d'Alcudia – najlepsza pora na przyjazd\nStyczeń – marzec: 18°C w ciągu dnia, 4°C w nocy\nKwiecień – czerwiec: 30°C w ciągu dnia, 6°C w nocy\nLipiec – wrzesień: 32°C w ciągu dnia, 15°C w nocy\nPaździernik – grudzień: 26°C w ciągu dnia, 5°C w nocy\nStyczeń – marzec: 5 mm\nKwiecień – czerwiec: 3 mm\nLipiec – wrzesień: 3 mm\nPaździernik – grudzień: 9 mm\nNajlepsze oferty hoteli w mieście Port d'Alcudia\nOferty hoteli last minute w mieście Port d'Alcudia


Nowe mieszkanie A4.1.4 na sprzedaż - 2 pokoje 49 m² w cenie 467 136 zł - Nova Bluszczańska - ul. Bluszczańska - RynekPierwotny.pl\nNowe mieszkanie o oznaczeniu A4.1.4 znajduje się na 1 piętrze i jest 1-poziomowe. Pomieszczenia mają 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 2 pokoje, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper SGI Spółka Akcyjna przewidział: miejsca postojowe podziemne.


Wypadek. Skoda wypadła z drogi do rowu. Na miejscu policja (ZDJĘCIA) - Poscigi.pl\nStrona główna Wiadomości Świebodzin Wypadek. Skoda wypadła z drogi do rowu. Na miejscu policja (ZDJĘCIA)\nDo wypadku doszło w poniedziałek, 18 stycznia, na ul. Cegielnianej w Świebodzinie. Kierująca skoda wypadła z drogi.\nUkrainka jechała skodą ul. Cegielnianą. – W wyniku niedostosowania prędkości jazdy do warunków panujących na drodze wypadła na pobocze – mówi mł. asp. Marcin Ruciński rzecznik świebodzińskiej policji.\nNa miejsce wypadku szybko dojechały służby ratunkowe. Kierująca skodą została zabrana do karetki pogotowia ratunkowego. Kobieta została przewieziona od szpitala na badania.\nNa miejscu zdarzenia pracują świebodzińscy policjanci.\nPoprzedni artykułW lutym otwarcie siłowni i fitness?\nNastępny artykułKarambol na S3. Zderzyło się pięć ciężarówek i osobówka. Paraliż na drodze (ZDJĘCIA)


Skoda octavia – Dolnośląskie – Motoryzacja | Gumtree\n"skoda octavia" w auta w Dolnośląskie\nFiltry powiadomienia:auta w Dolnośląskie (Hasło: "skoda octavia")\nNa sprzedaż mój prywatny samochód Skoda Octavia 2 FL z 2013 roku. Samochód w bardzo dobrym stanie technicznym jak i wizualnym oczywiście bezwypadkowy wszystkie szyby oryginalne . Aktualny oraz potwierdzony przebieg przez ASO książka serwisowa. Aktualnie na oponach zimowych w bardzo dobrym stanie Ubezpieczenie oraz przegląd Listopad 2020r. Z ostatnich najważni ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: auta w Dolnośląskie (Hasło: "skoda octavia")


WordPress to zdecydowanie najpopularniejsze oprogramowanie do tworzenia blogów. Jest to system zarządzania treścią, z którego korzystam w większości moich witryn, w tym w blogach. Większość ludzi uważa, że WordPress jest łatwy w użyciu i można go łatwo dostosować do różnych typów witryn. Jeśli zamierzasz tworzyć bloga, zdecydowanie polecam rozważyć użycie WordPress.\nWP z pewnością nie jest jednak jedynym oprogramowaniem, którego można użyć do stworzenia bloga. Możesz być zaskoczony, ile opcji masz do wyboru. Na przykład w typowym planie hostingowym cPanel możesz użyć narzędzia Softaculous do zainstalowania kilku różnych aplikacji do stworzenia swojego bloga. Jeśli więc uważasz, że WordPress po prostu nie jest odpowiedni dla Twojej witryny, możesz sprawdzić inne opcje.\nOto 10 aplikacji dostępnych z większości planów hostingowych cPanel, których możesz użyć do stworzenia swojego bloga:\nSystem zarządzania treścią – WordPress stanowi około 20% wszystkich witryn internetowych. Wielu właścicieli witryn takich jak ten WP jest łatwa do nauczenia się i służy jako narzędzie do blogowania. Dostępnych jest wiele darmowych motywów do dostosowania wyglądu bloga. Można je ulepszyć, korzystając z wielu wtyczek dostępnych w repozytorium WP.\nb2evolution to niezwykle popularna alternatywa dla WordPressa, która pozwala stworzyć nie tylko prosty blog, ale także bardziej zaawansowaną stronę internetową, zawierającą takie fora, galerie zdjęć i podręczniki online. Ze wszystkich alternatyw dla WordPress, b2evolution ma prawdopodobnie największe zalety, jakie widzieliśmy, w tym: mniej potrzebnych wtyczek firm zewnętrznych, wbudowane analizy, zintegrowane zarządzanie kampaniami e-mail i łatwe zarządzanie wieloma blogami.\nPodobnie jak WordPress, Serendipity to oparty na php system zarządzania treścią, który umożliwia tworzenie prostego bloga lub bardziej wyrafinowanej strony za pomocą wtyczek i motywów. Ponadto Serendipity ma licencję BSD – co oznacza, że można go również używać do zastosowań komercyjnych. Obsługuje również wiele baz danych.\nDotclear został po raz pierwszy opublikowany w 2003 roku przez Oliviera Meuniera. To narzędzie do publikowania w Internecie typu open source koncentruje się na zapewnieniu przyjaznej dla użytkownika metody tworzenia wysokiej jakości witryny blogowej. Dotclear oprócz MySQL obsługuje bazy danych PostgreSQL i SQLite. Szczególnie interesujące są twierdzenia Dotclear, że strony są naturalnie zoptymalizowane pod kątem wyszukiwarek i że aplikacja pozostanie szybka nawet przy dużych ilościach danych.\nTextpattern to kolejna opcja systemu zarządzania treścią, za pomocą której można tworzyć wiele rodzajów witryn, od blogów po witryny firmowe. Jeśli jesteś programistą / projektantem stron internetowych, który musi kontrolować wszystkie aspekty CSS i XHMTL, to Textpattern może być Twoim wybranym oprogramowaniem. Textpattern zapewnia również opcje, takie jak możliwość ochrony hasłem artykułów i regulowane znaczniki daty / godziny.\nLifeType to platforma blogowa typu open source, która koncentruje się na obsłudze środowiska wielu użytkowników i wielu blogów. Inną godną uwagi cechą LifeType jest to, że jest to pierwsza tego typu aplikacja mobilna z płynną integracją do publikowania i uzyskiwania dostępu do treści na mobilnych urządzeniach komputerowych.\nChociaż Pixie z pewnością można zaliczyć do kategorii zarządzania treścią, jej celem jest zapewnienie małego, prostego kreatora stron internetowych. Rzeczywiście, nacisk kładziony jest na prostotę – celem jest to, że każdy może z niego korzystać. Jedna z unikalnych funkcji Pixie pojawia się od razu podczas procesu instalacji. Zamiast instalować ten sam typ pakietu dla wszystkich, Pixie pozwala określić, jaki typ strony internetowej chcesz utworzyć, czy to blog, witryna firmowa czy witryna marki.\nInną alternatywą dla WordPressa, jeśli szukasz prostszego interfejsu i środowiska, jest Nibbleblog. Chociaż Nibbleblog może nie mieć tylu dzwonków i gwizdków, wciąż jest potężnym narzędziem do tworzenia blogów.\nGhost to potężna platforma wydawnicza, która ma prosty, choć zauważalnie inny interfejs użytkownika. Podoba mi się, że masz okienko podglądu, aby zobaczyć dokładnie, jak będzie wyglądał Twój post podczas jego tworzenia. Ale ponieważ Ghost używa języka znaczników do stylizacji postów, w przeciwieństwie do edytora WYSIWYG, może nie być dla wszystkich.\nPivotX może być używany nie tylko jako narzędzie do blogowania, ale może być również używany w przypadku złożonych witryn. PivotX zawiera funkcje podobne do innych najlepszych programów do blogowania, takie jak łatwa edycja, motywy i rozszerzenia dla większej personalizacji oraz ochrona antyspamowa. Ponadto możesz prowadzić wiele blogów za pomocą jednej instalacji. I możesz wybrać, czy chcesz używać MySQL, czy płaskiej bazy danych plików.\nPonownie, podczas gdy WordPress jest królem oprogramowania do blogowania i jest moim wyborem, pamiętaj, że istnieje wiele alternatyw na wypadek, gdyby WP po prostu nie było dla ciebie i twojego bloga.\ncPanel to zdecydowanie mój ulubiony interfejs panelu sterowania hostingu. Oprócz narzędzi do blogowania, takich jak te, masz również dostęp do wielu pomocnych funkcji do instalacji oprogramowania, poczty e-mail, zarządzania plikami, baz danych, statystyk internetowych i innych. Aby zobaczyć niektóre z naszych zalecanych planów hostingowych cPanel, sprawdź mój artykuł na temat najlepszego hostingu cPanel.\nWordPress je daleko najpopularniji softver za stvaranje blogova. To je sustav za upravljanje sadržajem\nWordPress je daleč najbolj priljubljena programska oprema za ustvarjanje blogov. To je sistem za\nJak SiteGround wypada w porównaniu z Wix? To porównanie między tradycyjnym planem hostingowym a\nWywiad z Prezesem ds. Otwartego Oprogramowania Robertem Jacobim Jako jeden z trzech najlepszych systemów\nGdy kupisz hosting i zaczniesz budować i rozwijać swoją witrynę, będziesz spędzać sporo czasu\nWiększość obecnie chce pozostać w formie lub w lepszej formie. Fitness jest zdecydowanie jednym


Tłumy Warszawiaków, rodzina błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki, przedstawiciele władz państwowych oraz „Solidarności” z przewodniczącym KK NSZZ „S” Piotrem Dudą uczestniczyli w uroczystościach związanych z 34 …\nZa nami pierwsza tura wyborów samorządowych. W drugiej turze spotkają się pretendenci m.in. do foteli prezydenta Gdańska i Krakowa. W większości gmin Pomorza pozostają dotychczasowi …\nJózef Franczak: ostatni partyzant\nOstatni partyzant polskiego podziemia niepodległościowego Józef Franczak ps. „Lalek”, „Laluś” poległ z bronią w ręku 21 października 1963 roku. Wierny złożonej przysiędze padł od kul …\nObligacje korporacyjne, polisolokaty i kredyty „walutowe” – takimi zagadnieniami zajmowano się podczas konferencji, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu, we współpracy, a i finansowaniu przez …


Kącik do czytania w domu - CAMMY - Blog o modzie | lifestylowy | o życiu | poradnik | motywacja\nKącik do czytania w domu\nWolny, pusty kąt w domu od ponad roku nie dawał mi spokoju. Stopniowo dojrzewałam do decyzji o wprowadzeniu zmian, jednak wciąż pojawiały się nowe wydatki. Kiedy na swojej drodze spotkałam piękny, szary fotel Strandmon z Ikei wiedziałam, że kiedyś stanie w naszym salonie i będzie numerem jeden w naszym uroczym kąciku do czytania książek.\nNa początku przyznaję przerażał mnie jego rozmiar. Obawiałam się, że będzie zbyt ciężki i duży, jak na przestrzeń, którą dysponujemy. Teraz okazuje się, że moje obawy były zupełnie nieuzasadnione. Strandmon już zyskał miano naszego ulubieńca. Jest bardzo wygodny, idealnie dopasowuje się do pleców i odpowiednio podtrzymuje kark. Kiedy na nim siadam totalnie odpływam i relaksuję się :)\nJedyne czego mi jeszcze brakuje w naszym kąciku do czytania, to małego stolika. Już mam kilka pomysłów i jak tylko uda mi się je zrealizować na pewno dam Wam znać.\nfotel - Ikea\npled - Ikea\nananas - Home & You\npudła - Home & You\npapierowa torba - Scandi Concept\nfarba na ścianach - Dulux (Szara poświata)\nmarionachic 6 maja 2015 19:18\npięknie ,tak jak lubię:)\nKarolina Kalina 6 maja 2015 19:24\nBardzo przyjemne miejsce!\nJoannaMIKO 6 maja 2015 21:27\nŚwietny kącik, i świetne książki! W tym jednak z moich ulubionych - Lolita :)\nCammy 8 maja 2015 09:59\nLolita zawsze na TAK! :)\nOla- Neonowa Strzała 6 maja 2015 22:38\nKącik GENIALNY! A po takiego ananasa sama muszę się wybrać do sklepu :D\nCammy 8 maja 2015 09:58\nJest super i kosztował tylko 14 zł :D\nJeans Please! 6 maja 2015 23:23\npięknie! brakuje tylko pysznej kawusi i można się rozmarzyć :)\nooo kawusia zawsze :D\nJust Her Fashion 7 maja 2015 09:11\nSay me Justine 7 maja 2015 09:42\nAddicted to Passion 7 maja 2015 09:52\nPiekny stylowy kacik, kurcze wlasnie poszukuje podobnego fotela do siebie, powiedz mi czy on jest wygodny?\nJest bardzo wygodny...ja kiedy usiadłam na nim po raz pierwszy odleciałam :)\nModaitakietam 7 maja 2015 12:47\nPiękny efekt! P.S Super, że udało się spotkać na Promod :)\nCammy 8 maja 2015 09:57\nTeż się bardzo cieszę :*\nLittle Black Girl 7 maja 2015 13:31\nMarzę o takim kąciku <3\nQuintessence of Beauty 7 maja 2015 19:39\nAhhh, cudownie to urządziłaś <3\nMERI WILD 7 maja 2015 20:09\nAle miły klimacik :) Kolor ścian jest cudny! <3\nMeri jesteś fantastyczna! Szykujcie się, bo faktycznie Was odwiedzimy :D\nKatsuumi 7 maja 2015 21:47\nJa mam swój pokojokącik w domu - bo czyta mi się dobrze wszedzie, ale najlepiej we wlasnym pokoju :) pozdrawiam, zapraszam ;)\nKreuję Swoje Życie 7 maja 2015 22:54\npięknie tam masz!:D a jak musi być wygodnie!:D\nco do papierowej torby - wpuścić tam malucha i by leżała w strzępach, haha;D\nCammy 8 maja 2015 09:56\nHaha pewnie kiedyś takie 'pierdółki' będą musiały zniknąć z naszego mieszkania :D\nAsia 12 maja 2015 22:56\nchciałam zapytać się o konkretny numer koloru i rodzaj farby? Marzę o takim kolorze ścian, mam taką samą podłogę i widzę, że efekt jest piękny:)\nAsia 12 maja 2015 22:58\nCammy 14 maja 2015 14:15\nAsiu ściany mamy pomalowane farbą Dulux - szara poświata :)\nEwelina 13 maja 2015 11:31\nKochana czym robisz takie piekne zdjęcia czy to efekt obróbki?\nCammy 14 maja 2015 14:14\nW obróbce jestem raczej kiepska. Dodaję jedynie lekki kontrast w podstawowym programie :)\nZdjęcia wykonuję Nikonem d5100 + 50 mm\nAnonimowy 4 marca 2018 10:50\nWitaj Cammy, zawitałam na Twój blog przypadkowo, w poszukiwaniu aranżacji przy użyciu farby Dulux - szara poświata. Czy przedstawiony kolor wygląda tak w rzeczywistości jak na przedstawionym przez Ciebie zdjęciu ? zdjęcia mają to do siebie, że nie zawsze oddają prawdziwe realia i w rzeczywistości kolor np. może wyglądać ciemniej niż na zdjęciu. Jeszcze jedno pytanko, czy ten szary nie wpada w niebieski ? ps. z góry będę wdzięczna za odpowiedź, a tak od siebie jeszcze, że przy okazji szukania tej farby zajrzałam na Twoje inne posty i z pewnością będe do Ciebie zaglądać. Pozdrawiam :-)\nCammy 5 marca 2018 15:40\nHej :) Bardzo mi miło, że napisałaś! :)\nPrzedstawiony kolor wygląda dokładnie tak samo jak na powyższych zdjęciach. My jesteśmy z niego bardzo zadowoleni, jedyny poważny minus to kłopoty ze zmywaniem ze ścian jakichkolwiek pobrudzeń :(


nawóz zbilansowany | Materiały nie tylko o bałtyku\nOn Sierpień 6, 2018 Posted in inne By admin\nNawóz jest umiarkowanym wydatkiem w całościowych wydatkach produkcji ponoszonych w sadownictwie. Jednakże nieefektywne techniki wykorzystywania nawozów zmniejszą skuteczność ich wyeksploatowania przez drzewa. Stosowanie pokaźniejszych dawek w celu wyrównania strat nie jest rozwiązaniem, bo nieefektywne zastosowanie nawozów może również zakwaszać glebę, a w dłuższym czasie zatruwać wodę drenażową.\nDługoterminową ripostą na właściwe użycie nawozów w sadach jest profesjonalne przemyślenie strategii ich wykorzystywania, aby upewnić się, że jest ona tak efektywna, jak to tylko możliwe – naturalnie biorąc pod szczególną uwagę warunki oraz możliwości. W większości sadów nawóz przekazywany jest otwarcie do gleby, rozrzucony blisko linii drzew bądź też wprowadzany w ramach natryskiwania.\nZwykle sadownicy selekcjonują nawóz na bazie rozwiązań zdobytych z poprzednich lat. Bierze się także pod uwagę kwestię kosztów i rozpuszczalności w wodzie, jeśli wybrane nawozy w sadownictwie są przeznaczone do fertygacji. Jednakże innym aspektem wielokrotnie pomijanym jest zdolność przeróżnych nawozów oraz czynników kalorycznych do przemieszczania się w glebie. Ta ich swoista mobilność może mieć duży wpływ na straty w kontekście wymywania, które mogą wynikać z niedostatecznych technik wykorzystywania nawozów oraz zarządzania nawadnianiem.\nSadownicy muszą wobec tego być świadomi rozpuszczalności nawozów w wodzie pamiętając jednakże, iż zdolność nawozu do rozpuszczenia w wodzie nie zawsze jest jedynym należytym wskaźnikiem dyspozycji przemieszczania się nawozu bądź też jego składników w glebie.


Leuk! Eten & Drinken Schagen - recenzje restauracji - Tripadvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Leuk! Eten & Drinken Schagen\n136 recenzjiNr 2 wśród 30 restauracji w lokalizacji Schagen$$–$$$HolenderskaEuropejskaMiejsce przyjazne dla wegetarian\nNieuwe Laagzijde 11, 1741 GE Schagen Holandia+31 224 760 007Strona internetowaMenu\nNr 2 wśród 15 Holenderska w lokalizacji Schagen\nNr 2 wśród 30 Restauracje w lokalizacji Schagen\nNieuwe Laagzijde 11, 1741 GE Schagen Holandia\n+31 224 760 007\nŁadna restauracja i atmosfera\nNaprawdę jesteśmy bardzo zadowoleni z restauracji, to atmosfera i obsługa. Moja żona i ja zaspokajać, prezentacji był piękny, ale nie czując, że to miały pierwszeństwo jedzenie. Frytki w stożka, aby podzielić się z warstwami i sałatki, aby podzielić się w tallish wąskie pojemnik jest przykładem...na niewielkie ich. Nieco rozczarowany zaspokajać sos nie bardzo ostre, ale poza tym dobra.Więcej\nJak my nie mówimy holenderski, kelnerka była bardzo pomocna wyjaśniając menu. Mieliśmy bardzo dobry obiad, mógłbym łatwo jazdy 1 godziny do wyjścia na kolację.\nNaprawdę ładny, mały herbata / kawa sklep. Apple pie jest nie do przebicia. Wybór herbat również była wspaniała. Trzeba spróbować, jeśli w okolicy. Nie będziesz rozczarowany.\nBardzo ładnie rozplanowany. Świetna obsługa. Doskonałe jedzenie z którego jest ekologiczne. Bardzo popularne więc rezerwacji jest zalecane. To idealne miejsce na lunch.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Leuk! Eten & Drinken Schagen.


Jurij Syczuk: «Nie było łatwych czasów dla literatury ukraińskiej»\nJurij Syczuk: «Nie było łatwych czasów dla literatury ukraińskiej»\n«Smarahd» jest jednym z najmłodszych wydawnictw wołyńskich. Dzisiejsza rozmowa odbyła się z założycielem wydawnictwa- pisarzem i redaktorem naczelnym łuckiego czasopisma literackiego «Nowa proza» Jurijem Syczukiem.\n«Państwo samo zrezygnowało z tworzenia literatury ukraińskiej»\n– Co stało się dla Pana inspiracją, że w tak trudnych dla założenia nowych edycji czasach, zdecydował się Pan na stworzenie wydawnictwa i jakie dzieła oferuje ono czytelnikom?\n– Najpierw muszę powiedzieć, że dla literatury ukraińskiej nie było łatwych czasów. Ona ciągle tworzyła się w trudnym dla niej czasie, ale właśnie literatura najczęściej stawała się bodźcem, który podnosił, budził i popychał do przodu cały naród ukraiński. Najważniejsze jest jednak to, że właśnie w najcięższych momentach pojawiali się nasi najwięksi geniusze. Jestem przekonany, że nadchodzi czas do tworzenia nowej literatury ukraińskiej i należy stwarzać ku temu warunki. Państwo właściwie samo zrezygnowało z pomocy w tworzeniu literatury ukraińskiej, więc powinni czynić to ci, którzy uważają, że kultura jest ważniejsza od muzyki pop lub kiełbasy.\n– Ukraińskojęzyczna książka intelektualna od dziesięciolecia nie odnosi sukcesu, szczególnie teraz, kiedy regały książkowe zalane są ogromną ilością literatury żółtej: kryminały o niskiej jakości, literatura tzw. kobieca, tania produkcja rosyjskojęzyczna...\n– Książka intelektualna nie odnosi sukcesu z zasady. W żadnym z krajów, we wszystkich czasach, pozostawała na uboczu. Być może, kiedyś w przyszłości, kiedy ludzkość w swoim rozwoju osiągnie poziom nowoczesnych demiurgów, sytuacja się odmieni. Oczywiście, na razie to tylko utopijne marzenia. Ludzkość toczy się ku przepaści prymitywu, banałów, namiastki prawdziwej mądrości. Jednak od zawsze istniała warstwa społeczna, która nie zezwalała kulturze umrzeć, w tym też wysokiej literaturze. Teraz ta warstwa jest bardzo cieniutka i w każdej chwili może zostać wymazana. Wtedy nastąpi koniec świata.\n– Założony przez Pana w Łucku almanach współczesnej literatury ukraińskiej «Nowa proza» zyskuje popularność w kraju. Zostało wydanych 20 numerów tego interesującego czasopisma, w których po raz pierwszy wydrukował Pan dziesiątki utworów młodych autorów, stwarzając im tym samym szansę na debiut literacki...\n– Almanach «Nowa proza» stał się swoistym promykiem w wirze współczesnego procesu literackiego. Objawił on kilka ciekawych osobliwości nowoczesnej młodej literatury. Po pierwsze, należy zwrócić uwagę na to, że ona istnieje. Dużo młodych ludzi bierze się do pisania, «drapie» papier i wysyła nam swoje utwory. Po drugie, młoda literatura nikomu nie jest potrzebna, oprócz samych literatów. Wydawnictwa wolą pracować ze słynnymi autorami, niż inwestować w tak zwaną «promocję» nazwisk młodych. Niestety, nie możemy ich osądzać, bo budżet wydawnictw jest bardzo ograniczony, a o wsparciu ze strony państwa nie ma żadnej mowy. Powinny tym się zajmować np. konkursy młodzieżowe, ale z tych konkursów został chyba tylko jeden «Smołoskyp».\n– Wiem, że planowane były też almanachy tematyczne, gdzie miały być publikowane, przetłumaczone na język ukraiński dzieła współczesnych młodych pisarzy polskich, belgijskich, francuskich. Dlaczego czasopismo nie poszło w kierunku europejskim?\n– Nie zrezygnowaliśmy z tego pomysłu. Oczywiście jest to bardzo trudne do zrealizowania. Na razie zatrzymaliśmy się na innych, bardziej ciekawych kierunkach dla naszych autorów. Dużą popularność zyskał almanach «Nowa proza dwudziestoletnich». Myślę, że zainteresowanie wywoła tom «Nowa proza fantastyczna». Tłumaczenia wymagają olbrzymiej pracy i z czasem zrealizujemy ten zbiór. Pozytywne jest to, że sami autorzy dzielą się swoimi pomysłami. W obecnym roku planujemy wydać «Nowy dramat aktualny», gdzie zostaną zaprezentowane młode, czasem nieznane nazwiska.\n– Wśród autorów «Nowej prozy» jest mało pisarzy wołyńskich. Czy to jest związane z niewielkim potencjałem rozwoju młodej prozy na Wołyniu?\n– Być może, potrafię odpowiedzieć na to pytanie, kiedy zacznie się praca nad almanachem «Nowa proza Wołynia». Na razie zaczęliśmy gromadzić materiały i nasza teczka redakcyjna powoli zapełnia się. Często są to prace osób, których nazwiska są jeszcze nieznane. Dlatego uważam, że nie dzieje się aż tak źle w naszym kręgu literackim. Być może brakowało dokładnej informacji na Wołyniu. Naprawimy ten błąd.\n«Ukraińska książka musi mieć popyt w społeczeństwie»\n– W tym roku wydał Pan w jednym czasie, trzy swoje nowe powieści. Proszę opowiedzieć o tych książkach. Czy mamy przed sobą nowego Syczuka?\n– Te powieści były pisane długo, bo musiały u mnie trochę poleżeć, zanim do nich wróciłem. Ze względu na to, że prozaikami stajemy się w wieku 40 lat- jest to czas nauki, uzyskania doświadczenia, własnego stylu, osobistej pozycji jako pisarza i obywatela. Nie da się moich powieści określić jednoznacznie, tym bardziej, że każda z nich ma inny kierunek, a być może nawet synkretyczność, czyli połączenie kilku momentów. Oczywiście różnią się one od ostatniej książki, która była realistyczna i nawet w pewnym stopniu romantyczna. Tutaj natomiast realizm łączy się z fantazją, dystonią czy kryminałem itp. Według mnie, jest to poruszanie się do przodu, chociaż zarówno czytelnik, jak też krytyk mogą postrzegać to inaczej.\n– W poprzednich książkach, wśród wielu problemów, dotknął Pan również konfliktów polsko-ukraińskich na Wołyniu, które miały miejsce w ubiegłym wieku. Co spowodowało to zainteresowanie?\n– W jednym z opowiadań użyłem opowieści mojej babci o tragicznych wydarzeniach czterdziestego trzeciego roku. Podstawowa idea – że tragiczna sytuacja została spowodowana z zewnątrz, a mianowicie przez «sowieckich» szpiegów, którzy wtedy działali na terenach Wołynia. Czy to jest prawda? Jest to kwestia do zbadania przez historyków, ale nie jestem pierwszy, kto odwołuje się do tego trudnego czynnika w przywołanych smutnych wydarzeniach.\n– Pomimo braku kosztów, jakie jeszcze problemy zauważa Pan w rozwoju ukraińskiego piśmiennictwa i wydania książek?\n– Finansowanie to nie jest rzecz najważniejsza. Przede wszystkim ukraińska książka musi mieć popyt w społeczeństwie. Nie da się powiedzieć, że literatura zupełnie nie jest czytana, ale chyba Pan się zgodzi ze mną, że tylko 0,5 książek w języku ukraińskim na mieszkańca rocznie – to jest bardzo mało. Można tutaj mówić o wielu czynnikach, które przeszkadzają czytaniu, ale powszechnie w świecie czyta się więcej. Kiedy ukraińskiej książki zaczną szukać, i to nie tylko na forum we Lwowie czy na innych targach książkowych, ale też w księgarniach, wtedy zacznie się rozwój druku książkowego i żadne problemy finansowe tego procesu nie powstrzymają.


Bet365 i 19 innych bukmacherów lub kasyn ucieka z Polski - od kwietnia witryny będą niedostępne. Powodem zmiany w prawie\nBet365 i 19 innych bukmacherów lub kasyn ucieka z Polski – od kwietnia witryny będą niedostępne. Powodem zmiany w prawie\nCodzienne Gorące tematy Państwo dołącz do dyskusji (119) 26.03.2017\n30 marca swoją działalność w Polsce zakończy jeden z najpopularniejszych serwisów świadczących usługi hazardowe. Powodem wycofania się z polskiego rynku Bet365 oraz 19 innych firm o podobnym profilu działalności jest nowelizacja ustawy o grach hazardowych z 2009 roku, którą wprowadził obecny Sejm, a która wchodzi w życie 1 kwietnia.\nBet365 był regularnie odwiedzany przez od 3 do 5 mln użytkowników miesięcznie, znajdował się, wraz z Bet-at-home i Betclick, w czołówce najpopularniejszych dostawców usług hazardowych w kraju. Teraz na stronie głównej serwisu znajduje się komunikat:\nZe względu na nadchodzące zmiany prawne, niestety nie będziemy już świadczyć naszych usług w Polsce. W wyniku tego od 30. marca nasze usługi i strona internetowa nie będą dostępne w Polsce.\nKlienci serwisu do 30 marca mają czas na to, aby wycofać zgromadzone na koncie środki. Po upływie tego terminu możliwość taka będzie dostępna tylko poprzez indywidualny kontakt z serwisem.\nBet365 ucieka z Polski\nNowelizacja, która wchodzi w życie wraz z początkiem kwietnia, zakłada między innymi stworzenie publicznego rejestru prowadzonego przez ministra finansów, który będzie obejmował wszystkie domeny oferujące gry hazardowe niezgodnie z ustawą. Rejestr ten figuruje w Internecie pod nazwą rejestrdomenzakazanych.pl. Obecnie znajduje się na nim 59 domen działających niezgodnie z polskim prawem. Bet365 do niedawna znajdowała się na liście, teraz jednak została z niej wykreślona z komentarzem: Spółka dostosowała się do przepisów polskiego prawa.\nKolejną wprowadzoną przez Sejm zmianą jest zobowiązanie dostawców usług internetowych do blokowania internetowych serwisów firm hazardowych, które od 1 lipca nie spełniają wymogów polskiej ustawy. W przypadku niewywiązania się z tego obowiązku, na przedsiębiorców telekomunikacyjnych zostanie nałożona kara w kwocie do 500 tys. zł.\nW związku z tymi zmianami z polskiego rynku wycofały się, poza bet365, firmy takie jak: Betano, williamhill, energybet, betfair czy 188bet, łącznie 20 podmiotów znajdujących się w rejestrze ministra finansów. Z drugiej strony, do firm, które mogą prowadzić działalność hazardową w Polsce, zaliczają się: Fortuna, Milenium, Totolotek, Star-Typ Sport, E-Toto, Casino Games i LV Bet i to im docelowo ma przypaść rynek wart nawet 5 mld zł rocznie, który dotychczas w 90% należał do serwisów działających niezgodnie z polskim prawem.\nTagi:: bet365 , bubel hazardowy , bukmacher , hazard , ustawa hazardowa\nPoczątek końca Airbnb? Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE może wywrócić rynek najmu krótkoterminowego do góry nogami


Lista inwestycji dla rozwoju | projekty, ministerstwo\nResort rozwoju, kierowany przez wicepremiera Mateusza Morawieckiego, zamierza stworzyć listę inwestycji, które mogłyby zostać zrealizowane w formule partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP). Szersze wykorzystanie tej formuły wpisuje się w rządowy plan na rzecz odpowiedzialnego rozwoju.\nJak powiedział wiceminister rozwoju Witold Słowik, dotychczasowe efekty działań podjętych w ramach PPP są "niezadowalające". Z danych które przedstawił wynika, że w tej formule zrealizowanych zostało (lub jest w trakcie realizacji) 100 projektów na łączną kwotę 5,5 mld zł.\n- W większości są to projekty, gdzie z jednej strony występuje samorząd, a z drugiej partner prywatny. Mamy jeden projekt PPP ze stroną rządową i dotyczy on budowy sądu rejonowego w Nowym Sączu. To pierwszy projekt, ale jesteśmy przekonani, że nie ostatni - podkreślił Słowik.\nW promocji tego typu przedsięwzięć mogłaby pomóc lista inwestycji, które planowane są do realizacji w ramach PPP. Jak zaznaczył Słowik, projekty, które znalazłyby się na takiej liście byłyby wspierane "w zakresie szukania partnera prywatnego". - Byłby to jeden katalog, dzięki temu zwiększy się możliwość promocji inwestycji, które znajdą się na tej liście - dodał wiceminister.\nNa liście znajdzie się najwięcej projektów, które będą realizowane przez samorządy, ale - jak podkreślił Słowik - będą na niej też projekty, które w ramach PPP będzie realizował rząd.\n- Na kanwie casusu sądu w Nowym Sączu chcemy więcej tego typu inwestycji. W tym zakresie otwiera się też pole do współpracy w ramach inwestycji drogowych i utworzenia spółek specjalnego przeznaczenia. Na razie GDDKiA wskazała trzy odcinki dróg, które mogłyby być budowane w tym systemie – powiedział wiceminister.\nPytany o ewentualne zmiany w ustawie o PPP wiceminister odpowiedział, że ustawa powstała w 2008 r. i wymaga "pewnych korekt". Zaznaczył jednak, że najwięcej projektów w ramach PPP zawierana jest w oparciu o ustawę o koncesji na roboty budowlane i usługi.\n- W tej chwili w ramach wdrażania dyrektywy unijnej zaszła dość daleko idąca korekta tej ustawy. W najbliższym czasie będzie ona przedmiotem obrad Rady Ministrów. Istotne dla PPP jest również prawo zamówień publicznych, które jest w trakcie nowelizacji. Wydaje się, że obecnie te dwie regulacje są najważniejsze dla PPP. Sama ustawa o PPP też będzie nowelizowana, ale teraz nie jest to nasz priorytet - dodał Słowik.\nOd ponad pięciu lat przy ministerstwie działa Platforma PPP. Obecnie liczy ponad 170 członków i będzie nadal rozbudowywana. Wśród największych inwestycji zrealizowanych dotychczas w ramach PPP jest budowa spalarni w Poznaniu. Koszt inwestycji to 758 mln zł.


huby – Dla tych, co lubią czytać\nW wielu miejscach w Polsce pogoda jest teraz niezbyt mroźna, a na ziemi tylko miejscami leży śnieg. To idealne warunki, aby wybrać się na zimowe grzybobranie. Najlepiej wziąć na nie aparat fotograficzny, chociaż doświadczeni grzybiarze mogą wziąć i koszyk, bo, choć brzmi to dziwnie, zima jest porą zbioru niektórych gatunków grzybów. Zimowych grzybów szukamy na […]\nCiekawostki, Natura, Zwierzęta\nUczniów klasy 4B ze Szkoły Podstawowej numer 3 w Kole spotkała ostatnio […]\nZręczny łowca z tajemniczą supermocą!\nPrawie każdy o nim słyszał, ale tylko nieliczni widzieli. Za to, jeśli już […]\nPrzeanalizują, co dzieje się w organizmie podczas aklimatyzacji\nBadania polskiej wyprawy planowane są na Ojos del Salado, który jest […]\npolicja stolica Polska sad alkohol przyroda ciekawostki pieniądze pomoc natura zwierzę dzieci promile kradzież zdrowie policjanci Warszawa więzienie straż miejska choroba interwencja zwierzęta lasy Polacy złodziej