Dary Natury Herbatka Ziele Wierzbownicy Drobnokwiatowej Bio 200G – le organic\nStrona główna » Herbata » Dary Natury Herbatka Ziele Wierzbownicy Drobnokwiatowej Bio 200G\nSKU: da5a7788e0ab Kategoria: Herbata Tagi: ekspresy nivona opinie, expres do kawy, flatwhite, la pavoni, nespresso kapsułki zamienniki\nZIELE WIERZBOWNICY DROBNOKWIATOWEJ Według literatury zielarskiej ziele wierzbownicy drobnokwiatowej zawiera cenne flawonoidy, witaminy oraz sole mineralne;ziele wierzbownicy może być stosowane jako skuteczny środek przy schorzeniach prostaty oraz schorzeniach układu moczowego. Sposób użycia: 1 łyżeczkę ziela wierzbownicy zalać szklanką wrzątku i pozostawić pod przykryciem do zaparzenia na około 10-15 minut.Pić 1-2 razy dziennie. Składniki: ziele wierzbownicy drobnokwiatowej Eko 100% Masa netto: 200gSzybka realizacjaWiemy, jak ważne jest uzupełnianie domowej spiżarni na czas. Gdy zamawiasz produkty spożywcze, szybka dostawa jest szczególnie ważna. By nic Cię nie zaskoczyło — przy każdym produkcie na stronie znajdziesz licznik, który podpowie Ci, kiedy nadamy przesyłkę. Zwykle wysyłamy Twoje zakupy kolejnego dnia roboczego.Ekologiczne opakowanieDbanie o siebie i bliskich zawsze idzie w parze z troską o środowisko, w jakim żyjemy. Połączenie obu tych rzeczy sprawia, że pakowanie zdrowych produktów w sposób ekologiczny to dla nas oczywistość. Jednocześnie każdy produkt zabezpieczamy tak, by dotarł do Ciebie w nienaruszonym stanie. Kontakt w dowolnej formieWiemy, że każdy lubi inną formę komunikacji ze swoją marką. Dlatego jesteśmy dostępni w sieci — możesz wysłać maila, napisać na czacie dostępnym na stronie lub odezwać się do nas przez aplikację Messenger. Ale to nie wszystko! Od 8:00 do 19:00 możesz skontaktować się z nami telefonicznie, a my udzielimy odpowiedzi na każde pytanie! Wygodna dostawaUlubiony rodzaj dostawy nie wpływa na harmonogram Twojego dnia. Odbierasz swoją paczkę, gdzie tylko chcesz. Przywitaj kuriera, listonosza lub wybierz najbliższy paczkomat i wpadnij poswój ekologiczny koszyk w drodze do domu.Zamówienie przez internet lub telefonZnany sposób składania zamówienia to wielka oszczędność czasu. Zamawiaj, jak chcesz. Wybierz produkty na stronie lub zadzwoń i porozmawiaj ze sprzedawcą. W każdej chwili możesz się z nami skonsultować, by odkryć to, co najlepiej odpowiada na Twoje potrzeby.Certyfikaty BIOMasz pewność, co wybierasz. Nasze produkty posiadają certyfikaty AgroBIOtest oraz Ekogwarancję PTRE. Szybka realizacjaWiemy, jak ważne jest uzupełnianie domowej spiżarni na czas. Gdy zamawiasz produkty spożywcze, szybka dostawa jest szczególnie ważna. By nic Cię nie zaskoczyło — przy każdym produkcie na stronie znajdziesz licznik, który podpowie Ci, kiedy nadamy przesyłkę. Zwykle wysyłamy Twoje zakupy kolejnego dnia roboczeEkologiczne opakowanieDbanie o siebie i bliskich zawsze idzie w parze z troską o środowisko, w jakim żyjemy. Połączenie obu tych rzeczy sprawia, że pakowanie zdrowych produktów w sposób ekologiczny to dla nas oczywistość. Jednocześnie każdy produkt zabezpieczamy tak, by dotarł do Ciebie w nienaruszonym stanie.Kontakt w dowolnej formieWiemy, że każdy lubi inną formę komunikacji ze swoją marką. Dlatego jesteśmy dostępni w sieci— możesz wysłać maila, napisać na czacie dostępnym na stronie lub odezwać się do nas przez aplikację Messenger. Ale to nie wszystko! Od 8:00 do 19:00 możesz skontaktować się z nami telefonicznie, a my udzielimy odpowiedzi na każde pytanie! Wygodna dostawaUlubiony rodzaj dostawy nie wpływa na harmonogram Twojego dnia. Odbierasz swoją paczkę, gdzie tylko chcesz. Przywitaj kuriera, listonosza lub wybierz najbliższy paczkomat i wpadnij poswój ekologiczny koszyk w drodze do domu.Zamówienie przez internet lub telefonZnany sposób składania zamówienia to wielka oszczędność czasu. Zamawiaj, jak chcesz. Wybierz produkty na stronie lub zadzwoń i porozmawiaj ze sprzedawcą. W każdej chwili możesz się z nami skonsultować, by odkryć to, co najlepiej odpowiada na Twoje potrzeby.\nexpresy do kawy z młynkiem, cafissimo mini opinie, kubko filiżanka, kawa z tłuszczem, herbata imbir, cupping, jak wykorzystać metalowe puszki, na co jest żeń szeń, ręczny młynek do kawy, york opinie, mąkę, kora lipy, syrop z limonki, filtr podzlewozmywakowy opinie, gabaryty paczkomat, herbata z czarnego bzu, ekspres do kawy z wbudowanym pojemnikiem na mleko, olej z konopii siewnej venus


Grzyb w mieszkaniu zabija moje dziecko\n"Grzyb w mieszkaniu zabija moje dziecko"\nBudynek przy ul. Panieńskiej i zagrzybienie jednej ścian mieszkania pani Anny fot. arch. prywatne/ Mikołaj Sobaczak\nPani Anna samotnie wychowuje pięcioro dzieci. Dwa lata temu otrzymała od miasta dwupokojowy lokal przy ul. Panieńskiej. - Całe mieszkanie jest zagrzybione. Mój czteroletni syn choruje na atopowe zapalenie skóry i od kiedy mieszkamy przy Panieńskiej jest często hospitalizowany z powodu zaostrzenia objawów. Winny temu jest grzyb w mieszkaniu i lekarz kazał nam się z niego wyprowadzić, ale nie mamy dokąd. Zarząd Budynków Komunalnych nie ma dla nas innego lokalu. Co się stanie z moim synem? Czy ten grzyb go w końcu zabije?- mówi pani Anna. Czy dla rodziny pani Anny i jej chorego syna znajdzie się rozwiązanie ich trudnej sytuacji? Pytamy o to władze miasta. Zdjęcia.\nGrzyb odstaje od ścian\nPani Anna we własnym zakresie zrobiła już wszystko, aby odgrzybić mieszkanie.\n- Budynek przy Panieńskiej 16 został zalany podczas powodzi i nie osuszono go dostatecznie, nie wykonano w tym kierunku żadnych prac. Piwnice są w okropnym stanie, grzyb aż odstaje od ścian. Nie byłam do końca świadoma warunków, jakie są w tym budynku i wzięłam przyznane mi przez miasto mieszkanie. Nie miałam także innego wyboru - mówi pani Anna.\nKobieta wydała 50 tys. zł na odgrzybienie mieszkania. Spłaca kredyt, który wzięła na ten cel. - Pracownicy robili co mogli. Zbijane były tynki ze ścian, położyli specjalne preparaty na ścianach. Wprowadziłam się z dziećmi na Panieńską, pomieszkaliśmy miesiąc i grzyb zaczął na ścianach „wybijać”. Do tego stopnia mieszkanie było zagrzybione, że musiałam z domu wyrzucić kanapy i komody, bo grzyb osiadał na meblach. Otwierałam kanapę, a na pościeli był grzyb. To wszystko widziała pracownica Zarządu Budynków Komunalnych w Elblągu, która była u mnie na oględzinach lokalu. Składałam do ZBK podania o remont mieszkania, o jego odgrzybienie, byłam na rozmowie z dyrektorem ZBK. Pracownicy Zarządu Budynków Komunalnych byli u mnie dwukrotnie i oglądali całe mieszkanie, ale powiedzieli, że nic nie mogą zrobić z tym grzybem. To byłby zbyt duży wydatek, takich finansów ZBK nie ma - tłumaczy pani Anna.\nMusimy się wyprowadzić\nJoachim, czteroletni syn pani Anny, choruje na atopowe zapalenie skóry. Po kilku hospitalizacjach lekarz wydał zaświadczenie, że „konieczna jest pilna zmiana warunków mieszkaniowych (bez pleśni) z powodu nasilenia choroby".\nZagrzybienie mieszkania powoduje u syna pani Anny zaostrzenie objawów atopowego zapalenia skóry, fot. arch. prywatne\n- Synek do tego stopnia był chory, że zatrzymała mu się woda w organizmie. Miał nogi jak bańki, miał wodę w brzuchu. Trafił na SOR, potem do szpitala. Lekarz powiedział, że to przez grzyba w mieszkaniu. Mam nawet pismo od lekarza, w którym wskazuje zmianę mieszkania, ze względu na zagrzybienie - mówi kobieta.\nPani Annie zaproponowano inny lokal komunalny - przy ul. Orlej. - To była taka zagrzybiona melina.... Nie wzięłam tego mieszkania - wyjaśnia kobieta.\nJak sytuację pani Anny wyjaśniają władze miasta? - Pani Anna lokal przy ulicy Panieńskiej objęła w czerwcu 2020 r. Lokal został przydzielony przez gminę na podstawie wyroku sądowego orzekającego eksmisję z mieszkania przy ul. Grottgera - eksmisja z powództwa cywilnego uzyskana przez właściciela lokalu. W styczniu 2022 r. złożyła do urzędu wniosek o zamianę mieszkania ze względu na niepełnosprawność, dołączając orzeczenie o stopniu niepełnosprawności syna. W złożonym wniosku zaznaczyła, iż poszukuje lokalu spełniającego następujące warunki: ilość pokoi 4, orientacyjny metraż: 80m2. Lokatorka złożyła również oświadczenie, że jest zainteresowana objęciem lokalu do remontu we własnym zakresie i na swój koszt – informuje Joanna Urbaniak, rzeczniczka prasowa prezydenta Elbląg.\nJak wyjaśnia rzeczniczka prezydenta, wniosek zarejestrowano i wskazano, że zamiana może nastąpić po uzyskaniu pozytywnej opinii Społecznej Komisji Mieszkaniowej i umieszczeniu na liście zamian mieszkań ze względu na niepełnosprawność na dany rok kalendarzowy, a komisja swoje prace rozpoczyna w czwartym kwartale 2022 r.\n- W związku z interwencją pani Anny u wiceprezydenta miasta w dniu 29 marca 2022 r. w sprawie złego stanu technicznego lokalu mieszkalnego przy ul. Panieńskiej 16/1 (występujących w lokalu zawilgoceń), wystąpiono do Zarządu Budynków Komunalnych w Elblągu o wydanie technicznej opinii, czy lokal nadaje się do zamieszkania. Inspektor nadzoru ZBK dokonał przeglądu lokalu. W wyniku dokonanych oględzin ustalono, że podejmowane doraźnie przez użytkownika lokalu środki naprawcze nie przynoszą zamierzonego efektu i w lokalu występuje intensywne zawilgocenie przegród zewnętrznych oraz w konsekwencji znaczna wilgotność powietrza - informuje Joanna Urbaniak.\nKonieczny remont całego budynku\nJak podkreśla rzeczniczka, inspektor nadzoru ZBK stwierdził, że wyeliminowanie tych nieprawidłowości wymaga wykonania kompleksowego remontu całej nieruchomości, obejmującego systemową izolację przeciwwilgociową pionową i poziomą, z uwzględnieniem odwodnienia piwnic w związku ze wzmożonym napływem wód gruntowych (budynek przy ul. Panieńskiej 16 w Elblągu usytuowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Elbląg) oraz izolacji termicznej z renowacją elewacji.\n- Uznano, iż biorąc pod uwagę ogólny stan nieruchomości przy ul. Panieńskiej 16 w Elblągu, wymogi w zakresie potrzeb remontowych budynku oraz fakt, iż w lokalu, w którym nastąpiła kumulacja wyżej wymienionych niekorzystnych zjawisk (lokal zamieszkiwany przez sześcioosobową rodzinę - co sprzyja zwiększeniu wilgotności względnej powietrza) optymalnym rozwiązaniem jest wykwaterowanie mieszkańców oraz przydzielenie im lokalu zamiennego o właściwym standardzie. Po otrzymaniu wyżej wymienionej opinii i zaleceń w nich zawartych, pismem z 23 maja br. zaproponowano pani Annie do obejrzenia mieszkanie przy ul. Orlej 1/8 w Elblągu. Mieszkanie ma 2 pokoje, kuchnię, łazienkę, przedpokój, ogrzewanie piecowe, o powierzchni mieszkalnej 36,39 m2 i użytkowej 57,75 m2. Nadmieniono, że przed zasiedleniem lokal zostanie przygotowany do zamieszkania przez ZBK - informuje Joanna Urbaniak.\nGrzyb przy Orlej\nPani Anna zrezygnowała jednak z przejęcia lokalu przy ul. Orlej. - Było ono w okropnym stanie, było bardzo zagrzybione. Jaki sens jest zamieniać zagrzybiony lokal na kolejny zagrzybiony lokal – mówi kobieta.\nJak wyjaśnia Joanna Urbaniak, pani Anna złożyła rezygnację z zaproponowanego lokalu, uzasadniając odmowę wyposażeniem lokalu w ogrzewanie piecowe i zagrzybieniem na ścianach. - Urząd otrzymał do ZBK notatkę służbową, sporządzoną w 30 maja 2022 r. przez administratora ZBK, z której wynika, iż podczas przejmowania przedmiotowego lokalu (w dniu 11 kwietnia br. na skutek śmierci dotychczasowego najemcy) z uwagi na stan techniczny lokal przy ul. Orlej 1/8 w Elblągu kwalifikował się do zasiedlenia. Koniecznym jest jedynie odświeżenie powłok malarskich poprzez ich malowanie oraz wymiana kuchenki gazowej. Podczas przejęcia lokalu, administrator nie stwierdził zawilgocenia tego mieszkania – informuje rzeczniczka prezydenta.\nJoanna Urbaniak podkreśla także, że mając na uwadze stan zdrowia syna pani Anny chorego na atopowe zapalenie skóry, „nadal podejmowane będą działania, mające na celu zapewnienie odpowiedniego dla rodziny lokalu zamiennego.- Z chwilą odzyskania właściwego lokalu, pani Anna zostanie niezwłocznie o tym poinformowana - wyjaśnia rzecznika.\nMamy nadzieję, że po nagłośnieniu przez nas tej sprawy uda się pomóc pani Annie i jej rodzinie.\n"Otrzymała mieszkanie" iiii wszystko w temacie! Nie podoba się? Wyjazd! Kup sobie takie jakie spełnia Twoje oczekiwania. Ja jestem podatnikiem i nie mam zamiaru wiecznie utrzymać nieprzystosowanych.\nPortel już banuje komentarze? Ojoj\nGdyby ktoś z rodzinny Pana prezydenta potrzebował mieszkania szybko by się ono znalazło\nWystarczy przejść się koło parkingu na Ratuszowej - siedziby ZBK i zobaczyć jakie tam samochody parkują. I od razu wiadomo gdzie znikają pieniądze z czynszu mieszkańców. A potem nie ma na remonty\nzacząć należy od tego, że ten naciągacz o usuwania grzyba musi oddać 50 tys tej biednej kobiecie bo usługa była lipna, następnie należy wykwaterować gabinet prezydenta do tego budynku. a tej Pani zrobić mieszkanie w urzędzie miasta, salon zabawowy dla 5 dzieci w byłym gabinecie prezydrnta\nJa mam pytanie do Pani Anny gdzie jest ojciec dzieci, i jaki bank udzielił tyle kredytu skoro się utrzymuje na garnku państwa\nNo, zaraz a mieszkanie plus pisu gdzie?\nMam wrażenie, że żyjemy w roszczeniowym państwie\nTo pani sobie poczeka bo miasto nie ma lokali a jak już coś się znajdzie to w opłakanym stanie ale zarządca lokalu do tego się przyczynia bo nie reaguje w porę a później są kolosalne koszta remontu. Hashtagi: #Andzelina\nCałe życie sama, mąż wyjechał za granicę zarabiać na kredyt, ja tu z dziećmi. Moja rata jest większa, niż zarabiam. Czy płaczę, czy proszę? Nie znoszę dejów.\nWyrazy współczucia dla dzieci które muszą mieszkać w takich warunkach. Mam nadzieję że po tym artykule ich sytuacja się poprawi. Może jakaś zrzutka w internecie na remont?\ntyko dej i dej.....


Profesjonalne przegranie vhs !! Gdzie ? - Topowe forum dla Ciebie\nPotrzebuje pomocy, mam kilka starych nagrań z ważnych dla nas uroczystości lecz na nieszczęście są one nagrane na VHS. Czy da się to jakoś przegrać na dvd lub na komputer aby można było nagrać więcej kopii i podarować rodzinie. Nie każdy ma już odtwarzacz kaset VHS wobec tego też to jest dla mnie tak ważne.\nOsobiście mogę polecić ci serwis www.vhs24.pl. Z tego co pamiętam za nagranie vhs do dvd biorą oni 15 złoty. Nie jestem pewien natomiast więcej konkretnych informacji odnajdziesz na stronie.\nWitajcie, widzę, że od dawna nikt nie odezwał się w temacie zaś wiem, ze kłopot jest dość popularny. Na paru forach nie uzyskałem żadnej odpowiedzi to może tutaj ktoś doradzi dobre rozwiązanie. Kasety nie są w wyśmienitym stanie zaś zależy mi na ich utrzymaniu. Nie chciałbym stracić tak cennych pamiątek. Dodatkowo nie mam tego jak odtworzyć zaś zależy mi niezmiernie na tych kasetach.\nWidzę, ze szukasz tego czym ja głowiłem się dość wiele czasu jeszcze kilka miesięcy temu. Oferta strony www.vhs24.pl będzie najlepszą opcją. Miałem kilka starych rodzinnych pamiątek to postanowiłem nagrać je na płyty dvd i puścić na spotkaniu rodzinnym. Wszyscy byli zadowoleni i każdemu postanowiłem wręczyć kopie. Do każdych 5 sztuk 1 nagranie zyskujemy gratis. Warto sięgnąć właśnie z tej oferty.


Ranking wydatków na komunikację publiczną - Tychy w czołówce /\nWedług rankingu, Tychy są na 6 miejscu wydatków na komunikację publiczną w przeliczeniu na jednego mieszkańca.\nRaport został opublikowany w grudniowym numerze pisma Samorządu Terytorialnego „Wspólnota”. W rankingu, przed Tychami znalazły się takie miasta jak Gdynia, Jaworzno, Dąbrowa Górnicza, Częstochowa i Sosnowiec, jak widać, w przypadku miast wspierających transport publiczny, przeważa więc aglomeracja śląska.\nAutorzy rankingu twierdzą, że komunikacja publiczna zajmuje ważne miejsce w polityce samorządów i powinna znaleźć się wśród priorytetów w działaniach lokalnych każdego miasta.\nJak wynika z raportu, Tychy dopłacają rocznie do wydatków na komunikację 258,29 złotych w przeliczeniu na jednego mieszkańca (niezależnie, czy jeździ on komunikacją, czy też nie). W Gdyni, która jest na pierwszym miejscu w rankingu, dopłaty wynoszą 383,96 złotych na mieszkańca.\nKomunikacja publiczna od wielu lat jest dla nas priorytetem – mówi Prezydent Tychów Andrzej Dziuba. – Dobra komunikacja to najlepszy sposób, by zachęcić do podróżowania autobusami czy trolejbusami. Tylko wysokim poziomem jakości transportu zbiorowego jesteśmy w stanie przekonać mieszkańca do korzystania z niego, dlatego nie szczędzimy środków na ten cel i realizujemy inwestycje służące utrzymaniu i budowaniu infrastruktury oraz odnawianiu taboru.\nDo przemieszczania się komunikacją miejską od lat przekonują ekolodzy, jest to również bardzo ważny temat w działaniach samorządów. Wiele miast, w tym również Tychy, wprowadzają nowe, bardziej ekologiczne formy komunikacji miejskiej – w ramach projektu . „Zakup nowoczesnego taboru autobusowego z napędem ekologicznym na potrzeby rozwoju transportu publicznego w podregionie tyskim”, zakupiono ponad pięćdziesiąt nowoczesnych autobusów, Tychy mogą również poszczycić się dużą ilością trolejbusów. Na tyskich drogach można już zobaczyć (oraz przejechać się) autobusami elektrycznymi, a na lato 2022 Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Tychach zaplanowało początek realizacji dostaw wodoru, które miałyby zasilić nowe, ekologiczne autobusy – pisaliśmy o tym tutaj.\nTychy dobrze skomunikowane są również między innymi z Katowicami, dokąd można łatwo i szybko dojechać także pociągami Kolei Śląskich.\nPKM tychy, tychy komunikacja miejska, ranking komunikacja miejska tychy, wydatki na komunikację miejską tychy, autobusy tychy, transport publiczny.,\nBędą nowe eko autobusy w Tychach?\nAutobusy wodorowe to pojazdy wykorzystujące...


Do… dwóch razy sztuka? Ruszył kolejny przetarg na Stadion Rakowa | Gazeta Częstochowska\nW czwartek, 16 stycznia Urząd Miasta Częstochowy rozpisał przetarg nieograniczonym na zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych przy ul. Limanowskiego.\nPrzebudowa ma m.in. dostosować stadion do kryteriów określonych dla klubów piłkarskiej Ekstraklasy. Zainteresowani mogą składać oferty do poniedziałku 10 lutego, do godziny 9:30. Wtedy też w częstochowskim magistracie nastąpi otwarcie kopert przetargowych.\nPoprzedni przetarg na wykonanie robót budowlanych dotyczący rozbudowy „Centrum Piłki Nożnej w Częstochowie” został unieważniony z uwagi na to, że z dwóch ofert, które nadeszły – obie znacznie przekroczyły kwotę, jaka była zarezerwowana na tę inwestycję.\nWykonawca będzie musiał m.in. wybudować trybunę na 5,5 tys. miejsc, w tym dla kibiców z niepełnosprawnościami. Na zadaszonej trybunie zachodniej ma znaleźć się miejsce dla przynajmniej tysiąca osób. W ramach inwestycji ma powstać podgrzewana murawa boiska głównego, wybudowane zaplecze socjalne, punkty kasowe i depozytowe dla trybun, pomieszczenie magazynowe i niezbędna infrastruktura sportowa oraz parkingi.\nDo istniejącego projektu wprowadzono zasadnicze zmiany, m.in. trybuna wschodnia nie będzie posiadała zadaszenia, zrezygnowano z budowy wieży telewizyjnej, inwestycja nie obejmie też terenu boisk treningowych. Inne zmiany dotyczą m.in. wielkości obiektów budowlanych składających się na trybuny, zakresu wykonania ogrodzeń, budynków kasowych czy sanitariatów.\nCo najważniejsze, od momentu podpisania umowy z wykonawcą ten będzie zobowiązany do zakończenia robót w zakresie umożliwiającym prowadzenie rozgrywek Ekstraklasy SA w trybie dopuszczenia warunkowego uzgodnionego z komisją licencyjną PZPN w przedziale od 5 do 8 miesięcy. Natomiast całość inwestycji będzie musiała zostać zrealizowana w przeciągu dwunastu miesięcy.\nSezon 2020/2021 rusza w lipcu br. Co do tego czasu uda się zrealizować? To w głównej mierze będzie zależało od szczęśliwego rozstrzygnięcia przetargu, a następnie podpisania umowy z wykonawcą.


Uwaga, możliwe ulewy! - TARNÓW - Polski Biegun Ciepła\n17.05.2021, 09:11 Wydział Komunikacji Społecznej\nWedług dzisiejszej prognozy Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Krakowie, w całej Małopolsce, w tym w Tarnowie i w powiecie tarnowskim, spodziewane są dzisiaj intensywne opady deszczu.\nPrognozowane jest wystąpienie opadów deszczu okresami o natężeniu umiarkowanym i silnym. Przewidywana wysokość opadów może miejscami wynieść od 30 do 50 milimetrów. Opady mają wystąpić dzisiaj od godziny 18 aż do jutra do godziny 14.


Nowa reklama Gillette skupia się na toksycznej męskości - Aktualności\nReklama Gillette o toksycznej męskości jest tak potrzebna\nZdjęcie z Gillette / YouTube\nprzerażające gry, w które możesz grać w domu\nGillette rzuca wyzwanie mężczyznom, aby ogolili toksyczną męskość w nowej reklamie, którą trzeba zobaczyć\nRuch #MeToo zapoczątkował wiele rozmów na temat tego, jak mężczyźni traktują kobiety. Wiemy, że zmiana zachowania zależy od mężczyzn, ale kobiety mówią to od pokoleń. Potrzebujemy mężczyzn, którzy pociągają innych do odpowiedzialności. Wejdź do potężnej nowej reklamy Gillette, która prosi ich o zrobienie dokładnie tego.\nMarka kosmetyków dla mężczyzn od 30 lat ma takie hasło przewodnie: The Best A Man Can Get. Teraz właśnie opublikowali reklamę z nowym podejściem: „Najlepszym mężczyzną, jaki może dostać”, jest powstrzymywanie innych mężczyzn, w tym kolejnego pokolenia, przed nękaniem i maltretowaniem kobiet, ale także przed zastraszaniem się nawzajem i angażowaniem się w akty toksycznej męskości.\nTutaj po prostu obejrzyj i postaraj się nie dostać dreszczy.\nReklama skierowana do mężczyzn i zatytułowana We Believe zaczyna się od dźwięku wiadomości o ruchu #MeToo. Narrator przybiera wtedy pospolitą frazę, chłopcy będą chłopcami, pytając: Czy to jest najlepsze, co może dostać mężczyzna? Czy to jest? Nie możemy się przed tym ukryć. Trwało to zbyt długo. Nie możemy się z tego śmiać, wymyślając te same stare wymówki.\nReklama przedstawia mężczyzn wkraczających do akcji, aby powstrzymać swoich braci przed krzykiem i mówieniem kobietom, aby się uśmiechały. Pokazuje, jak ojciec przerywa kłótnię między dwoma małymi chłopcami na grillu, zamiast pozwolić im być chłopcami, a inny tata odpiera łobuzy od małego chłopca, podczas gdy jego mały syn patrzy uważnie. Pokazuje matkę tulącą swojego zastraszonego syna, gdy wyświetlane są ohydne wiadomości tekstowe od jego oprawców.\nCoś w końcu się zmieniło i nie będzie odwrotu, głosi reklama. Cholera prosto, coś w końcu się zmieniło. Rozmawiamy. Od mężczyzn wymagamy czegoś lepszego. Domagamy się od mężczyzn zaprzestania nękania, zastraszania, toksycznej męskości.\nkiedy idziesz do przedszkola\nPonieważ dzisiejsi chłopcy będą jutrzejszymi mężczyznami, podsumowuje reklama Gillette'a i ukazuje mnie płaczącą na całej klawiaturze.\nTo ważna rozmowa, a jako firma, która zachęca mężczyzn do bycia najlepszymi, czujemy się zmuszeni zarówno zająć się tym, jak i podjąć własne działania, dyrektor marki Gillette Pankaj Bhalla powiedziałem dziennik 'Wall Street . Przyglądamy się realistycznie temu, co dzieje się dzisiaj, i staramy się zainspirować zmiany, przyznając, że stare powiedzenie „chłopcy będą chłopcami” nie jest wymówką. Chcemy utrzymać się na wyższym poziomie i mamy nadzieję, że wszyscy mężczyźni, którym służymy, przybędą w tę podróż, aby znaleźć nasze „najlepsze” razem.\nTo mocna postawa marki, ale tak ważna. Dziękuję, Gillette, za skierowanie rozmowy do mężczyzn i za to, jak mogą — i… musieć - rób lepiej.\nJimmy Fallon i Lin-Manuel Miranda rozmawiają o dystansie społecznym… z dziećmi\n16 najlepszych mat do zabawy dla małych dzieci, które są naprawdę urocze\nBałam się, że zacznę antydepresant — oto jak poszło\nOd redakcji: Dlaczego mam zasadę „żadnych nowych białych przyjaciół”?\nDlaczego absolutnie odmawiam podejmowania postanowień noworocznych\nTe wymagania dotyczące fotelika są niezbędne dla rodziców, którzy chcą dokonać zmiany\n10 miejskich kolorowanek na czasy, w których *również* czujesz, że nigdy nie będziesz spać\nSą teraz legginsy dla psów i krzyczymy\nDuet AMA Pink i Kelly Clarkson przyprawia wszystkich o dreszcze\nZ konfesjonału: Moi teściowie to totalni męczennicy i mam tego dość\nWyglądy, o których wszyscy mówią z wczorajszych VMA\nRegresja snu u malucha 101: co robić, gdy przejmuje twoje noce\nnajlepszy przyjaciel odchodzi pomysły na prezent\nłatwe wyzwanie na prawdę czy wyzwanie\nżeńskie imiona kończące się na y\nrzeczy dla dzieci do zrobienia w Lincoln Ne\nróże to czerwone fiołki to niebieska miłość


Spotkanie z Obcymi Pod Baranami | KRAKÓW MOVIE\nSpotkanie z Obcymi Pod Baranami\nUtworzony 2 września 2015 przez Franek\nW środę, 2 września o godzinie 19.00 czasu środkowoeuropejskiego, w ponad 20 krajach na całym świecie odbędzie się pokaz filmu „Wizyta” w reżyserii Michaela Madsena – dokumentu z elementami komedii pokazującego tajniki pracy Biura Unii Europejskiej do Spraw Kontaktu z Obcymi Cywilizacjami. Kino Pod Baranami zaprasza na projekcję filmu oraz transmisję na żywo z panelu dyskusyjnego z wiedeńskiego UNO-city, miejsca akcji duńskiego dokumentu.\nW dyskusji wezmą udział: reżyser filmu, Michael Madsen, Chris Welch – bohater filmu, ekspert w dziedzinie astrofizyki oraz Morten Grønborg, astrofizyk. Publiczność będzie mogła uczestniczyć w dyskusji, zadając pytania poprzez smsy, Twittera lub Facebooka. Nawiązane zostanie także połączenie z duńskim astronautą Andreasem Mogensenem będącym w drodze na międzynarodową stację kosmiczną Sojuz TMA.\nWiedeński UNO-city to kompleks budynków przypominający statek kosmiczny, który wylądował w środku cywilizowanego świata. Wewnątrz tej imponującej instytucji, która reprezentować ma wiarę w ludzkość, znajduje się OOSA, czyli Biuro Unii Europejskiej do Spraw Kontaktu z Obcymi Cywilizacjami. To tutaj naukowcy z różnych dziedzin opracowują procedury kontaktu z obcymi. Ludzkość marzy o tym od ponad wieku.\nFilm pokazuje, jak scenariusz znany nam do tej pory z science fiction może zmienić się w rzeczywistość. Dowiadujemy się, jak hipotetycznie mogłoby wyglądać spotkanie z obcymi. W siedzibie OOSA nagle dzwoni telefon. Dyrektor generalna, astrofizyk Dr. Mazlan Othman, informuje, że obcy przybyli. Aby zapobiec panice, trzeba uspokoić mieszkańców Ziemi. Jednak przybycie obcych rodzi wiele problemów oraz naukowych, egzystencjalnych i filozoficznych kwestii i pytań. Czy uda się je rozwiązać? Jak zachowamy się wobec obcych i co zrobimy, gdy od nas wyjadą? I w końcu – czy nasze życie po takiej wizycie będzie takie samo jak przedtem?\nBilety: 18/14/12 (normalny, ulgowy, senior)\nTagi: kino pod baranamiKategorie: Aktualności


Cristiano Ronaldo dostał pierwszy mandat w Manchesterze. Nie zauważył, czy nie chciał zauważyć?\nKażdy z nas był kiedyś w tej sytuacji. Szukacie miejsca parkingowego, ale w końcu zostawiacie samochód w losowym miejscu, bo kończy się wam czas. Prawdopodobnie coś takiego przydarzyło się Cristiano Ronaldo, który zatrzymał swojego Range Rovera w pobliżu restauracji i dostał za to mandat.\nCristiano Ronaldo i pozostali koledzy z Manchesteru United wyszli na lunch, tak jak często robią to pracujący ze sobą ludzie. CR7 udokumentował nawet wycieczkę zdjęciem udostępnionym na swoim koncie na Instagramie i napisał, że wszyscy „świetnie się bawili”.\nJednakże, podczas gdy piłkarz i reszta drużyny jedli lunch w luksusowej restauracji, policjant umieszczali mandaty za szybami samochodów zaparkowanych wzdłuż ulicy.\nCristiano Ronaldo przyjechał swoim Range Roverem i miał nawet na sobie garnitur. Wychodząc z restauracji Portugalczyk zauważył, że jego SUV dostał mandat za parkowanie. I nie był on jedyny. Kolejny piłkarz, Brazylijczyk – Fred Bentley, który zaparkował tuż przed Ronaldo, również złamał zasady dotyczące parkowania.\nPortugalczyk przyjechał na kolację swoim najlepszym SUV-em, jeśli chodzi o luksus. Jego Range Rover to Sport SVR, którego kupił w 2016 roku. Pod jego maską pracuje 5-litrowy silnik V8 współpracujący z 8-biegową automatyczną skrzynią biegów ZF. Silnik generuje moc 544 KM i moment obrotowy 618 Nm.\nDzięki tym wartościom Crisitiano z pewnością czuje się wystarczająco komfortowo, biorąc pod uwagę jego miłość do potężnych pojazdów. Range przyspiesza od 0 do 100 km/h w 4,7 sekundy i osiąga maksymalną prędkość 261 km/h.\nWszyscy wiemy, że zarówno Freda, jak i Cristiano Ronaldo stać na opłacenie swoich mandatów parkingowych. Portugalczyk zapewne zapłacił kilka minut wcześniej tysiące funtów więcej za lunch w luksusowej restauracji. Mimo to, dobrze byłoby, gdyby następnym razem znalazł odpowiednie miejsce do parkowania.\nPICTURE EXCLUSIVE: Cristiano Ronaldo leads Man United stars out on a bonding lunch… but ends up with a parking ticket! https://t.co/i2wbiCbyVd pic.twitter.com/chYDKU6odi\ncr7, Cristiano Ronaldo, manchester united, parkowanie, piłka nożna, Range Rover


Klapki profilowane dziecięce - myBaze.com\nmyBaze / Buty / Buty dziecięce / klapki profilowane dziecięce - Kolekcja zima 2018\nWymarzone buty dziecięce – klapki profilowane dziecięce\nKolekcja zima 2018 proponuje bogaty wybór obuwia dziecięcego, wykonanego z różnych materiałów, takich jak skóra naturalna, nubuk, skóra ekologiczna i innych. Wśród nich można bez trudu znaleźć wygodne buty na każdą okazję i pogodę. Bogata kolorystyka i ciekawe wzornictwo sprawiają, że buty dziecięce takie, jak klapki profilowane dziecięce podobają się rodzicom i ich dzieciom.\nPonieważ delikatne i dopiero kształtujące się stopy dziecka mają specyficzne wymagania, to tacy producenci obuwia dziecięcego jak Geox, Citrouille et Compagnie, Born2be, Adidas, GBB dokładają wszelkich starań, by buty wspierały naturalny rozwój dziecka. Prezentowane klapki profilowane dziecięce są miękkie, wygodne i lekkie, a do tego wytrzymałe. Takie buty w żaden sposób nie ograniczają dziecka i pozwalają mu na pełną aktywność.\nDuży wybór, bo już 13267 modeli pozwala dokonać najlepszego zakupu butów, które będą towarzyszyły dziecku każdego dnia przez długi czas. W dodatku łatwo znajdziesz klapki profilowane dziecięce, które będą pasowały do wielu dziecięcych stylizacji, a także warunków na dworze!\nbuty dziecięce la redoute pl zielone buty dziecięce buty dziecięce geox buty dziecięce citrouille et compagnie brązowe buty dziecięce buty dziecięce gbb buty dziecięce adidas buty dziecięce limango.pl buty dziecięce za kostkę buty dziecięce converse\nZnajdź podobne klapki profilowane dziecięce\nklapki profilowane dziecięce - zobacz wybrane produkty\nKlapki dziecięce z kolekcji Rider. Model wykonany z materiału syntetycznego. – Żłobiona podeszwa. – Komfortowe wnętrze. – Długość wkładki wynosi: 19 cm. – Wymiary podane dla rozmiaru: 30. Materiał: syntetyczny Skład: Materiał syntetyczny ID produktu: 4931-KLB023 Kod producenta: 81964.20989


Tampony celulozowe - sklep internetowy Emedical24.pl\ntampony celulozowe (2)\nTampony celulozowe to produkty wykonane z waty – ligniny. Jest to materiał wysokochłonny, który pozwala na szerokie wykorzystanie wacików w warunkach domowych, a także w salonach kosmetycznych, gabinetach stomatologicznych i placówkach medycznych. Specjalnie prasowana lignina nie pyli, dzięki czemu tampony celulozowe (po sterylizacji) nadają się do opatrywania ran, przemywania oczu i błon śluzowych. Pojedynczy wacik składa się z 8 lub nawet 12 warstw waty celulozowej, co zwiększa jego chłonność.\nDostępność: 56 op.\nWłaściwości tamponów celulozowych\nWykonane zostały z waty celulozowej – ligniny, materiału pozyskiwanego z celulozy drzew\nMateriał skutecznie chłonie wilgoć i usuwa zabrudzenia\nJednolita struktura – produkty bezpyłowe, zapewniające higieniczne warunki podczas zabiegów\nŁatwe korzystanie – tampony są nawinięte na rolkę, aby użyć pojedynczego tamponu, wystarczy go oderwać\nDostępne w wersji 8-warstwowej i 12-warstwowej\nWymiary 4x5 cm\nWydajne opakowanie – 1000 sztuk\nWykonane z waty celulozowej tampony są popularnym środkiem higienicznym w salonach kosmetycznych. Wykorzystuje się je do zmywania lakieru z paznokci, oczyszczania płytki paznokcia przed nałożeniem koloru, a także do usuwania nadmiaru lakieru. Waciki mogą być też używane do demakijażu i zabiegów pielęgnacyjnych twarzy. Tampony celulozowe są przydatne w gabinetach stomatologicznych. Służą do tamowania wypływu śliny podczas zabiegów czy do przemywania jamy ustnej. Tampony są niejałowe, ale można je poddać sterylizacji.\nSzeroki wybór materiałów opatrunkowych w emedical24.pl to odpowiedź na potrzeby szpitali, przychodni, salonów kosmetycznych i stomatologicznych. Oferujemy produkty o różnych rozmiarach, chłonności i zastosowaniach, ale zawsze dbamy o to, by spełniały najwyższe standardy higieny i były bezpieczne dla klientów i pacjentów. Stawiamy na opatrunki z naturalnych materiałów: gazy, bawełny, ligniny, które są wysokochłonne, a jednocześnie przyjazne dla skóry i niepowodujące podrażnień.\nWybierając emedical24.pl, nasi klienci otrzymują dostęp do produktów, które zapewnią im bezpieczną, higieniczną pracę. Nasz asortyment to tysiące produktów, których jakość spełni oczekiwania osób odpowiedzialnych za zaopatrzenie szpitali, przychodni, gabinetów kosmetycznych. Dzięki stałej dostępności towaru dużym opakowaniem i szybkiej wysyłce klienci mogą mieć pewność, że będą zawsze wyposażeni w zapas sprzętu i środków potrzebnych do pracy.


NATURALNY WOSK DO DEPILACJI TWARZY I CIAŁA 250 ml\n
TWARZ / CIAŁO

OLEJ ARGANOWY - wszystkie typy skóry. Ciepły wosk TANITA, inspirowany naturalnymi recepturami wosków, jest wzbogacony olejkiem arganowym o przyjemnym zapachu. Delikatna formuła usuwa włoski już przy pierwszej aplikacji, pozostawiając skórę nawilżoną i miękką. Długotrwała gładkość aż...\n
TWARZ / CIAŁO

OLEJ ARGANOWY - wszystkie typy skóry. Ciepły wosk TANITA, inspirowany naturalnymi recepturami wosków, jest wzbogacony olejkiem arganowym o przyjemnym zapachu. Delikatna formuła usuwa włoski już przy pierwszej aplikacji, pozostawiając skórę nawilżoną i miękką. Długotrwała gładkość aż do 4 tygodni. ŁATWY W UŻYCIU W TWOIM DOMU
Podgrzej wosk przez 20 sekund w kuchence mikrofalowej* lub 10 minut we wrzącej wodzie. Wskaźnik temperatury na końcu szpatułki informuje czy wosk jest gotowy do użycia. Nałóż wosk precyzyjną szpatułką dostosowaną do różnych części ciała. Przyłóż plaster na wosk zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów, przyciśnij i wygładź kilka razy, następnie zdecydowanym ruchem oderwij plaster w kierunku przeciwnym do wzrostu włosków. Zmyć wodą wszelkie pozostałości wosku (formuła do spłukiwania wodą).
*W zależności od mocy mikrofali.Szczegółowe instrukcje na ulotce wewnątrz opakowania.

OPAKOWANIE ZAWIERA:
1. 250 ml słoik wosku
2. 10 pasków tkaniny
3. Ulotka z instrukcją!


W Okolicach Kętrzyna | KĘTRZYN\nArchiwa kategorii: W okolicach Kętrzyna\nKorschen/Ostpreussen – Korsze (video)\nKategorie: W okolicach Kętrzyna\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 1 kwietnia 2013 Autor: eo\nTaka fotografia i zapis w wikipedii w j. niemieckim widnieją na temat Podławek (gm. Barciany, pow. kętrzyński).\nPodlacken befindet sich seit 1945 unter Fremdherrschaft. Das Gebiet ist von Polen vorübergehend besetzt, die einheimische Bevölkerung wurde vertrieben oder ermordet und deren Eigentum gestohlen.\ntekst po przetłumaczeniu:\nPodławki są od 1945 roku pod obcym panowaniem. Obszar ten jest tymczasowo zajęty przez Polskę, rdzenna ludność została zamordowana i wydalona lub skradziono ich własności.\nWłaściciele majątku ziemskiego w Podławkach\nPodławki (niem. Podlacken) – wieś założona przez Zakon Krzyżacki w 1379 r. na obszarze 14 radeł/włók (ok. 118 ha) na prawie chełmińskim, obdarzona 10 latami wolnizny od podatków (wolnych od płacenia czynszu) – co świadczy o puszczańskim charakterze tego obszaru. Przy wsi skupiono 5 pruskich dóbr służebnych (z obowiązkiem służby zbrojnej na rzecz zamku w Barcianach). W sumie stworzyło to osadę o pruskiej nazwie Podlauks, co można by tłumaczyć: “Pole Czerepów” (podalis = “rozbity dzban”, lauks = “pole”). Tutejsza ludność pruska uczęszczała do kościoła w Garbnie. Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466), wyludnioną osadę scalono w jeden majątek, który był następnie przedmiotem nadań kolejnym lennikom Zakonu. W 1785 r. był w posiadaniu kanonika von Elditten i liczył 8 chałup, podobnie w 1820 r., gdy zamieszkiwały tu 34 osoby. Tenże właściciel założył wówczas folwark Nowy Mikielnik. Wkrótce potem Podławki wraz z Nowym Mikielnikiem nabył właściciel majątku Sorkwity, hrabia Juliusz Gottlieb von Mirbach, który posiadał już w tych stronach szereg innych majątków (Krzemity, Jankowice, Sarkajmy, Windykajmy). Po jego śmierci w 1862 r., Podławki i inne dobra odziedziczył syn, Juliusz Ulrich Gottlieb Emmerich von Mirbach, który w 1870 r. otrzymał od króla Wilhelma I tytuł barona. W jego posiadaniu Podławki znajdowały się do śmierci w 1921 r. Administratorem dóbr do 1911 r. Carl Jebens, którego kwatera grobowa zachowała się do dzisiaj na miejscowym cmentarzu. Majątek ten, wraz z folwarkami Nowy Mikielnik (Neu-Mickielnick), Żyłki (Seelack) i Nowe Gałwuny (N. Galbuhnen) liczył 698 ha. Hodowano łącznie 76 koni, 235 sztuk bydła, 326 owiec i 198 świń. We wsi folwarcznej w Podławkach w 1900 r. zbudowano jednoklasową szkołę. W 1928 r. zamieszkiwało tu 275 osób, istniały 2 pełne gospodarstwa chłopskie, byli też kołodziej i kowal. W 1921 r. Sorkwity, wraz ze wszystkimi dobrami, odziedziczył baron Bernard von Paleske. Podławki stanowiły osobny klucz majątkowy, wraz ze wspomnianymi wyżej folwarkami, którego obszar wynosił na koniec 615 ha.\nW 1939 roku Podławki miały 221 mieszkańców. Ostatnim, do 1945 r., właścicielem majątku był Max Stobbe, posiadacz pobliskiego majątku Dubliny. Po II wojnie światowej w Podławkach powstał PGR. Do PGR Podławki należały dwa folwarki: w Ostrym Rogu i Nowym Mikielniku. Przed likwidacją PGR Zakład Rolny w Podławkch wchodził w skład Kombinatu PGR Garbno. W roku 1970 w Podławkach mieszkało 185 osób. W tym czasie funkcjonowała tu czteroklasowa szkoła podstawowa i dzieciniec (12 dzieci), punkt biblioteczny. W Podławkach była sala kinowa na 70 miejsc – docierało tu kino objazdowe z Kętrzyna. W 1973 r. PGR Podławki należał do sołectwa Kiemławki Małe, gminy Barciany.\nWieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Barciany. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.\nPodławki – film\nOstry Róg (niem. Scharfenort) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Kętrzyn, sołectwo Gałwuny.\nTen niepozorny folwarczek koło Podławek, to pierwotnie jedno z pruskich dóbr służebnych, jakie Zakon Krzyżacki zakładał na przedpolach zamku kętrzyńskiego, by mieć w ten sposób rycerzy – lenników, gotowych przywdziać zbroję na każde wezwanie.\nWieś lokował w roku 1377 wielki mistrz zakonu krzyżackiego Winrich von Kniprode na 8 włókach/ łanach (134, 4 ha), przy niewielkim, nie istniejącym dziś jeziorze. Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466), gdy majątek utracił swego posiadacza, znalazł się w rękach właścicieli Drogoszy – najpierw Rautterów, a od końca XVII w., Dönhoffów. Około połowy XIX w. nabył go Ullich i posiadał jeszcze w 1871 r. W 1889 r. i w 1907 r. był w rękach Petersa, który zbudował tu dwór. Liczył wówczas 181 ha. Przy wsi folwarcznej założono cmentarzyk (dziś całkowicie zniszczony). Majątek ziemski w Ostrym Rogu w roku 1913 miał powierzchnię ogólną 162 ha, w tym 127 ha gruntów ornych. W majątku prowadzono hodowlę 21 koni, 75 szt bydła, w tym 35 krów oraz 60 szt trzody chlewnej. Właścicielem majątku do stycznia 1945 był Wilhelm Niemann. W folwarku liczącym 280 ha hodował 120 sztuk bydła, 40 koni i 50 świń. Po II wojnie światowej powstał tu PGR, który przed likwidacją wchodził w skład Kombinatu PGR Garbno jako obiekt produkcyjny.\nW roku 2000 w Ostrym Rogu mieszkało 35 osób.\nNowy Mikielnik (niem Neu Mickelnick) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Kętrzyn, sołectwo Jeżewo.\nNowy Mikielnik to folwark, który nazwę otrzymał dopiero w 1820 r., ale wcześniej stanowił część majątku Podławki, znajdującego się tuż obok (dziś Podławki są w gminie Barciany). Mniej więcej do 1820 r. Podławki posiadał kanonik von Elditten, od którego nabył je, wraz z folwarkiem Nowy Mikielnik, hrabia Juliusz Gottlieb von Mirbach, właściciel majątku Sorkwity i szeregu innych. Po jego śmierci w 1862 r., dobra te odziedziczył syn Juliusz Ulrich, który w 1870 r. otrzymał od króla Wilhelma I tytuł barona. W jego posiadaniu Podławki i Nowy Mikielnik znajdowały się do śmierci w 1921 r., po czym odziedziczył je baron von Paleske na Sorkwitach. Po nim z kolei, do 1945 r. miał je w swym posiadaniu Stobbe. Po wojnie utworzono tu państwowe gospodarstwo rolne. Przy wsi folwarcznej zachował się stary cmentarz z nagrobkiem wskazującym datę 1857.\nW roku 1973 wieś należała do sołectwa Borki.\nW roku 2000 wieś miała 16 mieszkańców.\nJulius Graf von Mirbach (ur. 27 czerwca 1839, zm. 26 czerwca 1921 w wieku 82 lat) był niemieckim politykiem, urodzony w Sorkwitach. Studiował prawo na Uniwersytecie w Królewcu , Bonn i Berlinie i służył jako oficer w armii pruskiej , rezygnując w 1865 roku. W latach 1850-1856 na polecenie Juliusza Ulricha von Mirbacha wzniesiono w Sorkwitach pałac w modnym ówcześnie w Prusach stylu angielskiego neogotyku. W 1874 roku wstąpił do pruskiej Izby Lordów, w 1878/81 i 1886/98 był członkiem Reichstagu i znaczącą postacią w niemieckiej Partii Konserwatywnej, biorąc udział w reformach gospodarczych i agrarnych, działając jako lider Steuer -und Wirtschaftsreformer. Wyróżniony w 1888 tytułem hrabiowskim. W 1914 r. niemający potomstwa i liczący wówczas 75 lat Juliusz Urlich von Mirbach zapisał cały majątek bratankowi swojej żony, adiutantowi Cesarza Wilhelma II, baronowi Bernardowi von Paleske. Majątek oraz wieś pod zarządem rodziny von Paleskich pozostawały aż do 1945 roku.\nRód Rautterów na ziemi kętrzyńskiej\nNazwa niemiecka: Willkamm. Wbrew temu, co piszą niektórzy autorzy, Wielewo nigdy nie było wsią. Było natomiast jednym z wielu pruskich dóbr służebnych, które Zakon Krzyżacki zakładał wokół swoich zamków. W obliczu powtarzających się wciąż, niszczycielskich najazdów litewskich, owi drobni rycerze pruscy mieli obowiązek służby wywiadowczej oraz służby zbrojnej na każde wezwanie. Wielewo, którego pierwotna nazwa pruska zagubiła się w pomroce dziejów, założone zostało w tym właśnie celu. Nieznany nam z imienia Prus otrzymał tutaj w 1365 r. nie mało – bo aż 12 łanów (201,6 ha) i miał świadczyć służbę na rzecz zamku w Gierdawach (dziś: Żeleznodorożnyj). Po wojnie trzynastoletniej tutejsze stosunki własnościowe zupełnie się zmieniły. W zamian za niewypłacony żołd, Zakon zmuszony był dawać swym dotychczasowym zaciężnym rotmistrzom majątki. Jednym z nich był rycerz austriacki Mikołaj Rautter, który otrzymał w 1474 r. Wielewo, a w 1477 r. wyludnioną wieś Wolfsdorf, późniejsze Drogosze. W ten sposób Wielewo (dziś gm. Barciany) od 1474 należało do rodu von Rautterów, jako wynagrodzenie za usługi na rzecz zakonu krzyżackiego. W Wielewie pobudował sobie warowną rezydencję dworską starszy syn Rauttera i założył tu własną linię rodową, zaś na ojcowskim Wolfsdorfie pozostał syn młodszy. O ile tamtej linii sądzony był w 1680 r. dramatyczny koniec – linia wielewska wygasła dopiero w 1814 r., gdy poległ jej jedyny męski potomek, kapitan Gustaw Ludwik Johann. Zanim to jednak nastąpiło, w 1797 r. Fryderyk von Rautter zbudował nowszy, na miejscu starego, na planie wydłużonego prostokąta, niewysoki, lecz urzekająco piękny pałac, w stylu późnego baroku z mansardowym dachem, fasada jednoosiowa z trzema ryzalitami.w nowych czasach rozbudowany o skrzydła boczne.\nW 1785 r. we wsi folwarcznej było 10 chałup. Od 1814 r. rezydowały więc tutaj samotnie wdowa z dwiema nieletnimi córkami, Wilhelminą i Augustyną. Kobiety nie upadły na duchu: około 1820 r. nabyły od rodziny hrabiowskiej von Schliebenów pobliski folwark Frączkowo, a w 1820 r. założyły, obok Frączkowa, folwark Ruta. Tę ich dzielność docenił zięć Bernhard von Presentin, który wziąwszy w 1832 r. za żonę Augustynę, wziął także z nią razem jej rodowe nazwisko von Rautter, którym poprzedził własne. Od połowy XIX w. siedziba majoratu von Pressentin von Rautter. W ten sposób, w pałacu wielewskim nadal przychodzili na świat Rautterowie, choć co prawda po kądzieli – Karl Ludwik, a później jego syn Christoph, który w 1913 r. uzyskał tytuł hrabiowski (taki sam, jaki posiadali prawdziwi Rautterowie), zaś w latach 1920-1925 dokonał wspomnianej rozbudowy pałacu. W 1932 r. dobra wielewskie, z folwarkami Frączkowo, Gradowo, Ruta, Kotki i Czaczek, z kilkuset hektarami lasu koło Mintowa, liczyły łącznie 2 162 ha. Było tam 300 koni, 346 sztuk bydła (w tym 200 krów mlecznych), 405 owiec i 251 świń. Hrabia Christoph używał wyłącznie nazwiska Rautter. Zmarł w 1943 r., pozostało po nim czterech synów. Ostatnim właścicielem był hrabia Rautter-Wilkamm. Po wojnie, do połowy lat sześćdziesiątych, gospodarowała tu jednostka wojskowa Obrony Terytorialnej Kraju, później zastąpiło ją państwowe gospodarstwo rolne. W 1970 r. liczba mieszkańców Wielewa dorównała przedwojennej (160 osób). Istniał punkt biblioteczny oraz sala kinowa na 45 miejsc. Stary cmentarz rodowy wraz z kaplicą oraz cmentarz wiejski uległy zniszczeniu.\nPo Fabianie dziedzicem w Drogoszach (aktualnie w gminie Barciany) został Stefan Wolf von Wolfersdorf. Tenże w 1487 r. sprzedał 17 i pół łana wraz ze wszystkimi prawami Mikołajowi von Rautter (Nicclass Rewther), z rodu, który objął w posiadanie posiadłość krótko potem. W 1492 r. Stefan Wolf pozbył się kolejnych 10 łanów, które później zmieniały jeszcze kilkakrotnie właścicieli. Posiadłość zmniejszyła się jeszcze o półtora łana, kiedy Stefan Wolf wydał swoją córkę za Hansa von Hohndorfa sędziego kętrzyńskiego i zmienię tę przekazał mu jako wiano. Wcześniej, bo w 1477 r. Mikołaj von Rautter zakupił łany ziemi w Wilkowie od Tomasza Lenharda i po rodzinie Wolfsdorfów Drogosze przeszły w ręce rodu Rautterów.\nPo Hansie „Młodszym” przejął posiadłość Ludwik von Rautter postać znana w całych Prusach jeden z najbardziej znanych właścicieli Drogoszy. Urodził się on w poniedziałek po św. Marcinie Roku Pańskiego 1542, w rodzinie Hansa von Rauttera radcy i wójta z dawnego Fischhausen. Tam też został ochrzczony.\nNiemal natychmiast po powrocie do Niemiec udał się von Rautter w orszaku pary królewskiej do Francji, w której zwiedzał zamki i zabytki kultury. Jeszcze przed powrotem w rodzinne strony udał się w krótką podróż do Holandii i Anglii. Do Prus powrócił po pięciu latach nieobecności w roku 1572. Objął wówczas w posiadanie przydzieloną mu część ojcowizny – majątki Drogosze, Tiefensee, Lichtenfeld i Sargen. Nie dane mu było jednak pozostać w swoich dobrach, gdyż w tym samym roku został powołany na dwór księcia Albrechta Fryderyka, którego znał z czasów młodzieńczych. Książę wysłał go z misją dyplomatyczną do Polski i Niemiec. W 1576 r. książę nadał mu kolejne godności wyższego radcy i starosty Neuhausen i Waldau. Na dworze poznał swoja przyszłą żonę Marię von Roelshausen, z którą ożenił się jeszcze w tym samym 1576 r. Książę przekazał młodej parze 4000 guldenów. Młoda para za swoją siedzibę wybrała nie pałac w Drogoszach, ale zamki Neuhausen i Waldau. Po dwóch latach księżna Maria Eleonora zaprosiła żonę Rauttera na dwór do Królewca, gdzie też w 1578 r. przyszła na świat córka Maria, która swoje imię otrzymała na cześć księżnej pani. Sam Ludwik von Rautter pod koniec roku 1581 został mianowany naczelnikiem i zarządcą prowincji z siedzibą w zamku Pokarmin (Brandenburg). Funkcję tę pełnił przez 23 lata, aż do swojej śmierci. W międzyczasie zmarła jego żona oraz kilkoro dzieci w wieku niemowlęcym. Przy życiu pozostałe jedynie pierworodna córka Maria, którą w 1596 r. wydano za Fryderyka von Dohna. Ludwik von Rautter (1542–1614) w latach 1596-1606 wzniósł pierwszą rodową rezydencję. Już wówczas otoczona była parkiem krajobrazowym, w którym na terenie lasu o powierzchni 76 ha znajdowała się hodowla danieli, które były prezentem od polskiego króla Jana II Kazimierza Wazy.\nW roku 1604 Ludwik von Rautter został mianowany ochmistrzem prowincji i głównym radcą, które to funkcje sprawował do swojej śmierci w 1614 r. Zdobyta władza, jak i rozsądne zarządzanie majątkiem sprawiły, że wszedł w posiadanie pokaźnego kapitału. W 1609 r. był w stanie pożyczyć samemu księciu na trzy lata sumę 10 000 guldenów. W 1612 r. nakazał spisanie całego swojego majątku, który oceniono na ponad 550 łanów, czyli 16 500 mórg. Po dwóch latach ten najbardziej znany z rodu Rautterów rozstał się z życiem doczesnym, tracąc przed śmiercią przytomność.\nMajątek, poprzez ślub hrabiego Bogusława Fryderyka von Dönhoffa z córką rodziny von Rautter Marią, przeszedł w ręce pruskiego rodu szlacheckiego von Dönhoff. Początkowo Denhofowie mieszkali w pałacu wybudowanym przez Rautterów, który spłonął od uderzenia pioruna w 1690 r., a w 1711 rozebrano resztki pogorzeliska.\nBursztynowa komnata w Gierłoży?\nOpublikowano 16 listopada 2012 Autor: eo\nBursztynowy rycerz - Katherine John\nnotkę napisała: Joanna Gołaszewska\ntytuł oryginału: The Amber Knight\nKatherine John to pseudonim pisarki szerzej znanej pod nazwiskiem Catrin Collier. To córka Niemki wysiedlonej z Prus Wschodnich – i to właśnie mnie zaintrygowało, bo przecież ja mieszkam w byłych Prusach Wschodnich.\nI nie zawiodłam się – akcja powieści rozgrywa się głównie w Gdańsku, ale – uwaga! – bohaterowie jeździli też do Gierłoży (Wilczy Szaniec pod Kętrzynem) i do samego Kętrzyna też! A to moje rodzinne miasto, tam się wychowałam. Pierwszy raz czytałam książkę, której akcja rozgrywała się w miejscach mało znanych ogółowi, a po których ją stąpałam osobiście. Gierłoż to w pewne wakacje było miejsce, gdzie lubiliśmy z rówieśnikami sobie podskoczyć i po prostu połazić po bunkrach i lesie i kwestią honoru było wejść bez płacenia za bilet, wszak nie byliśmy zwykłymi turystami! Eh, przypomniały mi się czasy młodości.\nKsiążka osnuta jest na kanwie legendy o zaginionej bursztynowej komnacie i bursztynowym rycerzu. O tym, że bursztynowa komnata zaginęła pod koniec drugiej wojny światowej i do dziś nie została odnaleziona, mówić nie muszę. Autorka snuje jedną z teorii, że w czasie wycofywania się wojsk niemieckich z Królewca, w obliczu rychłego spotkania z Rosjanami, Niemcy, czując ich oddech na plecach, postanowili nie jechać konwojem na zachód, tylko z Królewca na południe, do Wilczego Szańca i tam w labiryncie bunkrów ukryć cenne pamiątki kultury zrabowane Polakom i Rosjanom, między innymi bursztynową komnatę.\nKsiążka jest powieścią sensacyjną – jest rosyjska mafia, pościgi samochodowe, trup się ściele; porwania i strzelanki okraszone wątkiem miłosnym czytało się całkiem sympatycznie.Nie ma tu przemyśleń, nie ma dylematów natury filozoficznej – ot, wartka akcja i optymistyczne zakończenie. Całkiem przyjemna lektura\nKategorie: W okolicach Kętrzyna\t| 1 Komentarz\nBitwa pod Wopławkami – 1311 r.\nOpublikowano 4 maja 2012 Autor: eo\nW roku 1311 armia Zakonu krzyżackiego rozgromiła wojska litewskie. To wydarzenie przypomną w sobotę (5 maja) w Karolewie (pow. kętrzyński) miłośnicy historii.Jak pisał Marcin Maurinius, autor „Kroniki mistrzów pruskich”: W przeddzień Niedzieli Palmowej roku Pańskiego 1311 wielki książę litewski Witenes na czele wojska liczącego ok. 4000 zbrojnych wkroczył na tereny biskupstwa warmińskiego. Niszczył miasta i wsie napotkane po drodze, bezcześcił i rabował kościoły, ludzi mordował lub brał w niewole. Zniszczył między innymi Pieniężno, spalił Lidzbark Warmiński. Litwini zagarnęli 1400 jeńców chrześcijańskich. Wojowie litewscy wracający z łupieskiej wyprawy na Warmię, prowadząc ze sobą jeńców zatrzymali się na odpoczynek w ziemi barteńskiej. W dniu 18 (lub 28) kwietnia obozowisko wojów litewskich zostało zaatakowane przez rycerzy zakonnych. Rozgorzała wielka bitwa, w której wojska litewskie zostały rozgromione. Była to pierwsza zwycięska bitwa dla Zakonu krzyżackiego z wojskami litewskimi. Po tym wydarzeniu wielki mistrz Zakonu krzyżackiego Karol z Trewiru ufundował w Toruniuklasztor benedyktynek.\ngodz. 13 Obóz zakonny i litewski przy kościele w Karolewie: życie obozowe, prezentacja uzbrojenia, gry i zabawy zręcznościowe.\ngodz. 16. Rozpoczęcie inscenizacji w Karolewie: wprowadzenie historyczne, msza w rycie trydenckim i napad Litwinów, uprowadzenie ludności w niewolę.\nPola pod Wopławkami: potyczka wojsk krzyżackich z litewskimi i obrona obozu litewskiego, decydująca bitwa polowa, zwycięski przemarsz wojsk zakonnych i jeńców do Karolewa.\nSzaro – czerwone kolory w Świętej Lipce\nOpublikowano 5 lipca 2011 Autor: eo\nSanktuarium w Świętej Lipce takie, jak przed wiekami\nNajbardziej znane sanktuarium maryjne na Mazurach zmienia oblicze. Żółto-białe kolory na elewacji zastąpią szarości i czerwienie\nProjekt renowacji Świętej Lipki był rozpisany na trzy lata. Obiekt wymagał wielu prac ratunkowych, bowiem znajduje się w wyjątkowo nieprzyjaznym środowisku. Sanktuarium jest położone na podmokłym terenie i ustawione na olchowych i dębowych palach, jedynie w niektórych miejscach okutych żelazem. Architekt, który projektował bazylikę i krużganki, pochodził z południa Europy. Zastosował rozwiązania, które dobrze sprawdzają się w ciepłych krajach, ale nie zdają egzaminu na zawilgoconym obszarze. Te czynniki powodują stałą i szybką degradację budynku.\nRenowacja obejmowała naprawę ołtarza, fresków, dachów, organów, elewacji krużganków. Konserwatorzy postanowili również odtworzyć oryginalną kolorystykę elewacji bazyliki. Na podstawie badań udało im się ustalić, że dawniej wcale nie była biało-żółta. Na obiekcie przeważały szarości i czerwienie w kolorach żelazowej ziemi z elementami złoceń. Taka paleta barw może zaskoczyć wiele osób. – Biało-żółta tonacja wpisała się w krajobraz, dlatego współczesnym wydaje się niemożliwe, że Święta Lipka mogła wyglądać inaczej – mówi Szymon Konecko z pracowni konserwatorskiej Stiuk, która prowadziła prace w obiekcie. – Nasza propozycja kolorystyczna jest próbą odtworzenia idei barokowej architektury sakralnej i konsensusem pomiędzy prawdą historyczną a rzeczywistością sprzed 300 lat.\nOdkrycie oryginalnej kolorystyki jeszcze kilkanaście lat temu byłoby niemożliwe. Teraz konserwatorzy dysponują nowoczesnymi technologiami. Przy pomocy mikroskopu podłączonego do komputera mogli dokładnie obejrzeć każdą z warstw elewacji i zobaczyć, jakie zachodziły w niej zmiany.\nNie było to łatwe zadanie, bowiem elewacja Świętej Lipki powstawała przez 57 lat i wielokrotnie przechodziła przeobrażenia. Do odtworzenia pierwotnego wyglądu posłużyła też kolorystyka zastosowana na freskach autorstwa Macieja Meyera.\nDecyzja o zmianie kolorystyki była konsultowana z ekspertami. Najpierw konserwatorzy przygotowywali plansze i wizualizacje z kolorystyką opartą na podstawie badań mikroskopowych. Następnie swoje odkrycia przedstawiali komisji konserwatorskiej. Zmiany zostały zaakceptowane przez rzeczoznawców wyznaczonych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wojewódzkiego konserwatora zabytków. Zgodzili się na nie również ojcowie jezuici, którzy zarządzają obiektem. Bartłomiej Skrago, rzecznik WKZ tłumaczy, że w przypadku Świętej Lipki nie można dyskutować o gustach i zastanawiać się, czy komuś nowe kolory się spodobają, czy nie. Najważniejsza jest bowiem prawda historyczna. – Trzeba zaznaczyć, że odczucia estetyczne schodzą na dalszy plan – wyjaśnia.\nKonserwatorzy cieszą się, że nie tylko udało się odtworzyć dawny wygląd elewacji, ale również zastosować dawną technikę malowania i zdobienia. Nie chcieli wprowadzać do obiektu nowych substancji chemicznych i przyczyniać się w ten sposób do jego degradacji. Zamiast szkodliwych farb stosowali, np. naturalne środki barwiące. Dzięki temu kolory bazyliki wyglądają bardziej naturalnie. – Chcemy przekonać ludzi, żeby zaczęli wracać do starych technik – mówi Justyna Dzieciątkowska, konserwator zabytków. – One są trudne, ale nie są niemożliwe. Co więcej, materiały użyte do tego rodzaju konserwacji są trwalsze i często tańsze niż nowoczesne środki, a obiekt malowany dawną techniką będzie się równomiernie starzeć.\nKońcowe efekty prac konserwatorów będzie można zobaczyć za kilka tygodni. Renowacja została przeprowadzona dzięki dofinansowaniu z Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, ze środków ministerialnych i samorządowych.\nZwana „Częstochową Północy”. W XIV w. wybudowano tu kaplicę. Obok rosła lipa, na której miała objawić się Matka Boża. Obecny barokowy kościół powstał w latach 1687-93. Potem dobudowano do niego klasztor jezuitów, a w 1708 r. zakończono budowę otaczających świątynię krużganków. Maryjne sanktuarium przyciąga tłumy pielgrzymów. W kościele jest cudowny obraz Matki Bożej z 1640 r. Są też wspaniałe XVIII-wieczne polichromie oraz słynne organy z 4 tys. piszczałek i ruchomymi figurami.\nMazury AirShow 2010 – ostatni raz w Wilamowie k. Kętrzyna\nOpublikowano 13 sierpnia 2010 Autor: eo\nMazury Airshow to impreza pod wieloma względami wyjątkowa. Pokazy odbywały się w niecodziennej i pięknej mazurskiej scenerii, gdzie brzegi jeziora stanowią naturalny amfiteatr dla publiczności zapewniając świetną widoczność.\nMazury Airshow to nowa odsłona jednej z największych imprez lotniczych w Polsce, dotychczas znanej pod nazwą Festyn Lotniczy Mazury. Impreza ta odbywała się corocznie od 1999 roku gromadząc liczną publiczność rozmiłowaną w podniebnych ewolucjach. Pierwsze dziesięć imprez odbyło się na lotnisku Wilamowo położonym obok Kętrzyna.\nNa mazurskiej imprezie gościli najlepsi piloci – Mistrzowie Polski i Świata, zespoły pokazowe i indywidualni akrobaci. Podziwiano najnowocześniejsze samoloty ale i zabytkowe konstrukcje, nawet z początków XX wieku.\nPodczas jedenastej edycji Festynu organizatorzy zapragnęli zainteresować lotnictwem szerszą publiczność i przenieśli część pokazów nad Jezioro Niegocin w okolice Giżycka. Okazało się to doskonałym pomysłem i dlatego w 2010 roku całość lotniczych pokazów odbyła się w Giżycku.\nMazury Airshow 2010 – impreza odbyła się w weekend, w dniach od 7 do 8 sierpnia, nad jeziorem Niegocin w Giżycku.\n7 sierpnia 2010 r. (sobota)\nAmfiteatr i plaża miejska nad j. Niegocin\n10.00-19.00 Dzień otwarty lądowiska Mazury Residence k/Giżycka\nDzień otwarty lotniska Wilamowo,wystawa statyczna samolotów i skoki spadochronowe na lotnisku Kętrzyn Wilamowo – Zlot pojazdów militarnych\n19.00-22.00 „Ship-Party” integracyjne spotkanie załóg lotniczych – wyłącznie dla osób akredytowanych i zaproszonych\nW Kętrzynie – 10.00-20.00 Interesująca wystawa statyczna samolotów na którą m.in. również przybywa Dacota DC-3 ze Szwecji oraz loty zapoznawczo – promocyjne i skoki spadochronowe. Zlot UAZ-ów, GAZ-ów i innych wojskowych pojazdów rosyjskich.\n10.00-18.00 Dzień otwarty lądowiska Mazury Residence k/Giżycka\n14.00-14.30 występ Orkiestry Sił Powietrznych\n15.00-16.20 występ „Orkiestry Dni Naszych” w Amfiteatrze przy plaży\n15.00- 20.00 loty promocyjno-zapoznawcze w ramach akcji Mazury Cud Natury (z lotniska Kętrzyn Wilamowo)\nW Kętrzynie – 09.00-18.00. Dalszy ciąg wystawy statycznej, loty samolotami i skoki spadochronowe. Zlot UAZ-ów, GAZ-ów i innych wojskowych pojazdów rosyjskich.\nMazury Air Show 2010 (Wilamowo k. Kętrzyna / Giżycko) – fotogaleria\nKorsze na Górze Krzyży k. Szawli (Litwa)\nOpublikowano 17 lipca 2010 Autor: eo\nGóra Krzyży (lit. Kryžių kalnas ?/i) – wzgórze położone kilkanaście kilometrów na północ od Szawli (Litwa).\nW miejscu tym postawiono w 1430 r. kapliczkę upamiętniającą przyjęcie przez Żmudzinów chrztu. Nad kapliczką górował wielki krzyż. Po upadku powstania listopadowego w 1831 r. zaczęto tam masowo przynosić i stawiać kolejne krzyże i od tego czasu przybywa ich stale.\nStawiane są, bądź podwieszane na już stojących, różnej wielkości, od ogromnych kilkumetrowych aż po całkiem miniaturowe, w intencji nadziei, przyszłości, jako symbole zadumy, wiary bądź jako wota dziękczynne.\nKorsze 1999 – taki napis widnieje na jednym z krzyży na wzgórzu nieopodal Szawli na Litwie\n10-lecie (1999 -2009) sakry biskupiej Cyryla Klimowicza – relacja ze Srokowa\nOpublikowano 22 lutego 2010 Autor: eo\n7 lutego 2010 r. Niedziela. Mroźne południe. Godzina 12:00.W kościele w Srokowie rozpoczyna się msza św. w intencji byłego parafianina Cyryla Klimowicza, z tym że obecnie jest to ksiądz biskup Cyryl Klimowicz. Do swojej rodzinnej parafii przybył świętować dziesięciolecie sakry biskupiej. Aby dotrzeć do Srokowa musiał przemierzyć 7 tysięcy kilometrów.\nKsiądz biskup Klimowicz od kwietnia 2003 roku jest ordynariuszem Diecezji Irkuckiej. Jest to największa diecezja świata, rozciąga się od gór Ural do Morza Ochockiego. Powierzchnia diecezji 30–krotnie przewyższa obszar Polski. Niejako w kontraście do największego obszaru jest najmniejsza liczba katolików zamieszkująca ten teren. Są parafie liczące 50 osób albo i mniej.\nNie powiem, że podczas mszy kościół był wypełniony po brzegi. Najprawdopodobniej przyczyniła się do tego mroźna aura.\nNa początku mszy św. koleżanki i koledzy ze szkoły podstawowej, średniej, koledzy kursowi z seminarium, władze kościelne, starosta kętrzyński, burmistrz Kętrzyna, władze gminne, sąsiedzi, organizacje społeczne,młodzież szkolna składają życzenia, wręczają kwiaty.\nMszę św. odprawia Jubilat Biskup Cyryl Klimowicz. Homilię wygłosił ks. abp Wojciech Ziemba. Myślą przewodnią homilii były słowa z ewangelii: „wypłyń na głębię”.\nNa zakończenie mszy świętej biskup Cyryl podziękował Panu Bogu za dar kapłaństwa i kolejno wszystkim, z którymi zetknął go los: którzy wychowywali go, uczyli, doradzali, kształtowali osobowość, po czym z towarzyszącymi mu arcybiskupami udzielił błogosławieństwa.\nWszyscy wychodzący z kościoła od ministrantów otrzymywali obrazki.\nW tej podniosłej uroczystości uczestniczyła grupa Brasławian z Kętrzyna. Wśród nich byli kresowi sąsiedzi rodziców biskupa i współparafianie. Jeden z naszych kolegów uświetnił mszę solowym śpiewem.\nPo mszy św. w miejscowym Domu Kultury przy stole szwedzkim spotkali się wszyscy ze wszystkimi. Ksiądz biskup Cyryl uwijał się od jednych do drugich, z każdym chciał porozmawiać, zamienić choć pół słowa. Widziałam, że dość długo rozmawiał z kolegami i koleżankami ze szkoły średniej, zresztą, jak później dowiedziałam się, zaprosił ich do Irkucka.\nNa sali stopniowo stawało się luźniej. Zauważyłam, że jako pierwsi opuścili salę arcybiskupi Edward Piszcz i Wojciech Ziemba.\nPozostały wspomnienia. Szczęść Boże, biskupie Cyrylu!\nWiatrak w Starej Różance zimą\nTak wyglądał murowany wiatrak typu holenderskiego z XIX w. w Starej Różance gm. Kętrzyn w niedzielę dnia 7.02.2010 r.\nFot. Helena G.\n10 lat sakry biskupiej Cyryla Klimowicza – uroczystości w Srokowie\nOpublikowano 8 lutego 2010 Autor: eo\nKs. bp Cyryl Klimowicz urodził się 5 listopada 1952 roku, w mieście Amangieldy (Kazachstan). Od 1956 do 1965 roku mieszkał na terenie Białorusi, a następnie wraz z rodziną przeprowadził się do Polski (w latach 1965-1973 był mieszkańcem wsi Leśny Rów gm. Srokowo, rodzina Klimowiczów wcześniej mieszkała w Skandławkach w tej samej gminie).\nPo maturze, w roku 1974 (w Liceum Ogólnokształcącym w Kętrzynie), wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie. 8 czerwca 1980 roku, w katedrze olsztyńskiej, przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa warmińskiego Józefa Glempa. Po święceniach pracował jako wikariusz w Wydminach, Pasłęku, w Klewkach, a także w administracji Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie. Od czerwca 1990 roku rozpoczął pracę jako proboszcz i dziekan w mieście Głubokoje, w archidiecezji Mińsko-Mohylewskiej na Białorusi.\n17 kwietnia 2003 roku ks. bp Cyryl Klimowicz został ustanowiony ordynariuszem diecezji Świętego Józefa ze stolicą w Irkucku, największej pod względem powierzchni diecezji świata. W 2004 roku został wybrany na wiceprzewodniczącego Rosyjskiej Konferencji Episkopatu.\nWizyta Ks. Bp Cyryla Klimowicza – 7 lutego 2010 w parafii pw. Św. Krzyża w Srokowie\nI po uroczystościach. Do naszej parafii przybyło wiele delegacji, z różnych zakątków Archidiecezji Warmińskiej. Przybyło ok. 20 księży.Życzenia Ks. Bp Cyrylowi złożyli: Proboszcz naszej parafii,Przedstawiciele władz Samorządowych z Kętrzyna i Srokowa, Księża -koledzy kursowi – przybyli na uroczystość, dzieci i młodzież naszej parafii oraz koledzy i koleżanki ze szkolnej ławki. Zdjęcia oraz film robione podczas uroczystości będzie można obejrzeć na naszej stronie.Prosimy o cierpliwość ponieważ każdy materiał musi zostać poddany obróbce. W ciągu dwóch – trzech tygodni będzie można oglądać materiał.\nZawiadomiona przez Krystynę Baczkowską o wczorajszych (7.02.2010) uroczystościachw Srokowie – dziesięciolecie sakry biskupiej Cyryla Klimowicza (04.12.1999 Mińsk-04.12.2009 Irkuck), pośpieszyłam z aparatem,żeby utrwalić te chwile. Oprócz księży, kolegów i koleżanek ze szkolnej ławy, młodzieży szkolnej i przedstawicieli gminy Srokowo i powiatu Kętrzyn,życzenia składali również Brasławianie z Kętrzyna i Szczytna. W imieniu kętrzyńskich Brasławian wystąpiła Krystyna Baczkowska, a kwiaty wręczała pani Czesława Rogińska. Homilię wygłosił abp Wojciech Ziemba. Na uroczystości był również obecny abp senior Edmund Piszcz. Biskup Klimowicz podziękował serdecznie wszystkim z osobna za miłe przyjęcie. Wykazał przy tym, jak zwykle, dużo humoru, rozweselając zebranych w kościele wiernych. Przy okazji, gdy dziękował księdzu infułatowi Adolfowi Setlakowi z Bartoszyc, dowiedziałam się, że właśnie w moim mieście – Bartoszycach – Cyryl Klimowicz odbywał praktykę diakona. Po Mszy św. zaproszone osoby miały możliwość wypicia herbaty w Domu Kultury z biskupem Cyrylem Klimowiczem i bezpośredniej z nim rozmowy. Wśród zaproszonych znalazła się też Krystyna Baczkowska. Mam nadzieję, że nie zawiedzie nas i napisze potem relację, jak wyglądało to spotkanie.\nKościół w Srokowie\nOd lewej abp. Wojciech Ziemba, bp Cyryl Klimowicz i abp senior Edmund Piszcz\nBp Cyryl Klimowicz\nZdjęcia z uroczystości w Srokowie (10 lat sakry biskupiej Cyryla Klimowicza) - 7.02.2010 r.\nTołkiny – dawne dobra rodziny von Borcke\nOpublikowano 29 listopada 2009 Autor: eo\nW 1772 r. właścicielką Tołkin została Antonina von Bonin. W wyniku jej małżeństwa z Filipem Karolem Ludwikiem von Borcke majątek przeszedł na własność rodziny von Borcke.\nOstatnią właścicielką była Maria-Agnes von Borcke zamężna za zu Dohna-Schlobitten. Jej mąż, Henryk Karol zu Dohna, za udział w spisku na życie Hitlera, został stracony 14 września 1944 r. w Berlinie. W kościele w Tołkinach znajduje się jemu poświęcona pamiątkowa tablica.\nW 1929 r. powierzchnia majątku wynosiła 872 ha. Po 1945 r. własność PGR.\nPałac w Tołkinach powstał w końcu XVI w. Przebudowany w 1650 r. według projektu Georga Müllera. Przebudowany w pierwszej połowie XVIII w. (mansardowy dach). W połowie XIX w. dobudowano ryzality boczne.\nPałac w Tołkinach – 1938 r.\nPałac spalony przez żołnierzy sowieckich w 1945 r. (w końcu 1944 r. w majątku zlokalizowany był lazaret). Zachowały się zabudowania gospodarcze (folwarczne) z bramą wjazdową, na której umieszczony jest kartusz tej rodziny oraz piękny park krajobrazowy.\nNa wzniesieniu od północnej strony kościoła gotyckiego znajduje się grobowiec, który został w latach 60-tych zdewastowany i rozgrabiony. Członkowie Towarzystwa Miłośników Ziemi Kętrzyńskiej, przy wydatnej pomocy kolegów z Ochotniczej Straży Pożarnej w Korszach i wsparciu władz samorządowych Gminy Korsze, w okresie od maja do września br. dokonali rewitalizacji tego obiektu.\nPłyty nagrobne zostały odpowiednio ułożone i wypoziomowane. Uporządkowany został teren wokół grobowca.\nHerb rodu von Borcke na płycie nagrobnej w Tołkinach\nOpublikowano 27 czerwca 2009 Autor: eo\nRegion w miniaturach tuż obok Wilczego Szańca\nCzy można jeszcze zobaczyć pałac w Sztynorcie z czasów świetności? Albo wiatrak w Bęsi i mosty w Stańczykach w idealnym stanie? Tak. Pod warunkiem że zajedziemy do parku replik zabytków w Gierłoży. Wiernie oddane modele można oglądać od piątku\nZ pałacu w Sztynorcie jest tylko kilka metrów do wiaduktów w Stańczykach\nPark Zabytków Warmii i Mazur leży przy trasie z Kętrzyna do Węgorzowa około 1 km za byłą kwaterą Adolfa Hitlera. – Chcieliśmy, aby turystom region kojarzył się z czymś więcej niż tylko z jeziorem i żaglówkami. A przez to, że jesteśmy zakochani w Mazurach, zamierzamy pokazać innym,że są tu niespotykane nigdzie indziej zabytki – przekonuje Robert Kantek, biznesmen z Warszawy, który z Piotrem Ciszkiem, właścicielem pałacu w podkętrzyńskich Nakomiadach, wpadł na pomysł parku.\nKoronkowa praca wykonawców makiet\nZwiedzający to miejsce od wczoraj mogą zobaczyć charakterystyczne dla województwa zabytkowe budowle. Każda z nich jest wierną rekonstrukcją w skali 1:25 wykonaną z tworzywa sztucznego. Zadbano o najdrobniejsze detale: płaskorzeźby, gzymsy, stolarkę okienną. Wszystko się zgadza, bo zanim modelarze zabiorą się do pracy, studiują dokumentację konserwatorską i fotografie obiektów. Albo jak w przypadku grodziska pruskiego, które jest jedną z atrakcji parku, odtworzenie było możliwe dzięki współpracy z archeologami. Autorzy makiet także przy samym wykonaniu mają roboty co niemiara – nad repliką XVII-wiecznego pałacu w Sztynorcie cztery osoby trudziły się przez ponad trzy miesiące. Ale efekty pracy są warte wysiłku i dużych pieniędzy. Każdy z modeli – a jest ich w parku na razie pięć – kosztuje kilkadziesiąt tys. zł. – To przez te horrendalne koszty nie mamy jeszcze innych ciekawych zabytków.Jednak zamierzamy możliwie szybko powiększać kolekcję. W przyszłym roku będzie już 12-15 miniatur – zapowiada Robert Kantek.\nWiatrak z Bęsi ma wszystkie skrzydła\nW kolekcji parku można już zobaczyć replikę wiaduktów kolejowych w Stańczykach, drewnianą chatę mazurską z dobrze widoczną strzechą,belkowaniem i okiennicami. Kilka metrów, a nie jak w rzeczywistości dziesiątki kilometrów, dalej możemy podziwiać replikę wiatraka z Bęsi.- Ale nasz ma wszystkie skrzydła. Niestety oryginał jest z roku na rok w coraz gorszym stanie. Podobnie jest z innymi zabytkami, które są lub będą w parku – zapowiada Piotr Ciszek. – Jesteśmy przekonani, że ludzie, którzy przyjadą do nas, zainteresują się tymi zabytkami na tyle, że wybiorą się obejrzeć je w rzeczywistości.\nNa polach koło Gierłoży, mają się cyklicznie odbywać rekonstrukcje bitew i ważniejszych wydarzeń z historii regionu. – Umawiamy się właśnie z bractwami rycerskimi. Liczymy, że będzie to dla turystów, ale nie tylko, dobra lekcja historii – mówi Ciszek i dodaje, że wiele razy spotkał się z nieznajomością zabytków wśród okolicznych mieszkańców. Ana dowód przytacza historię wycieczki szkolnej, która zwiedzała pałac w Nakomiadach. – Nauczyciel, nie z Warszawy, ale z pobliskiej szkoły,który przyszedł z dziećmi, był bardzo zdziwiony, że pod nosem miał coś takiego – opowiada Ciszek.\nZjeść bez pośpiechu, trochę odpocząć\nTuryści, którzy spacerują po parku, mogą oglądać poza miniaturami wielkoformatowe plansze i ogromne zdjęcia m.in. zamku w Reszlu i pałacu Judytach. Jakby komuś było mało, może oglądać zdjęcia w ogromnym namiocie, który służy za galerię. W tym sezonie wystawę „Atlantyda2009″ tworzy sto fotografii zabytków dawnych Prus Wschodnich.-Zamierzaliśmy stworzyć miejsce, w którym będzie można się zatrzymać na dłużej. Mamy m.in. plac zabaw, dmuchaną zjeżdżalnię. Można będzie bez pośpiechu tu zjeść, a nawet samodzielnie skorzystać z naszego grilla -mówi Ciszek.\nObaj przedsiębiorcy zbudowali bez sięgania po fundusze z Unii Europejskiej i bez pomocy okolicznych gmin. – Chcemy udowodnić samorządowcom, że można zrobić na Warmii i Mazurach ciekawą atrakcję. Podobny park na Dolnym Śląsku odwiedza rocznie 100 tys.turystów – dodaje na koniec Kantek.\nX Festyn Lotnicze Mazury na lotnisku w Wilamowie\nOpublikowano 4 sierpnia 2008 Autor: eo\n2008-08-03, ostatnia aktualizacja 2008-08-03 19:26\nPokazy zespołu akrobacyjnego Biało-Czerwone Iskry z Dęblina były największą atrakcją jubileuszowego X Festynu Lotnicze Mazury na lotnisku w Wilamowie.\nMożna było obejrzeć awionetki, helikoptery, motolotnie, paralotnie, i balony. Uczestnicy imprezy nie tylko podziwiali maszyny, ale mieli też okazję wziąć udział w lotach widokowych, aby sprawdzić, jak wygląda świat z wysokości.\nFestyn w Wilamowie był zwieńczeniem XII Europejskiego Zlotu Samolotów AN-2, popularnie zwanych „Antkami”. Te maszyny obchodzą w tym roku 61. urodziny. Zaprojektował je po II wojnie światowej Oleg Antonow, jeden z najbardziej uznanych konstruktorów maszyn lotniczych na świecie. Samoloty zdobyły popularność m.in. w Rosji, Afganistanie, Niemczech i Polsce, gdzie wyprodukowano ich najwięcej. W Wilamowie pojawili się pasjonaci „Antków” z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Ukrainy, Słowacji. Podczas festynu piloci z Litwy pokazali, na co stać te maszyny, wykonując manewry pojedynczo i w duetach.\nWielką atrakcją był legendarny samolot dakota, który przyleciał do Wilamowa ze Szwecji. Lśniąca srebrno-niebieska maszyna, która była wykorzystywana do lotów pasażerskich w latach 30. i 40., swoją wielkością budziła i zainteresowanie, i podziw publiczności.\nJednak największy aplauz wzbudziły pokazy lotnicze zespołu akrobacyjnego Biało-Czerwone Iskry z Dęblina. Logo w barwach narodowych jest znakiem rozpoznawczym grupy. Ich samoloty mają zamontowane urządzenia produkujące biało-czerwony dym. Akrobacje były niezwykle widowiskowe. Trudne figury pilotażu wykonywały cztery odrzutowce jednocześnie. Piloci pionowo wspinali się ponad chmury, by za chwilę z zawrotną prędkością opaść na wysokość 150 m. Kapitan Paweł Wichowicz jest członkiem zespołu od prawie pięciu lat: – Latanie to zawsze ekstremalne, ale jednocześnie euforyczne uczucie – mówi.\nOpublikowano 30 grudnia 2006 Autor: eo\nPiotr Ciszek od ośmiu lat remontuje swój pałac w Nakomiadach. Chce, by wnętrza odzyskały dawny klimat, dlatego komnaty będą ogrzewać piece kaflowe. A że kafli, z których można by postawić piec jak z czasów Prus Wschodnich, dziś się nie uświadczy, przy pałacu ruszyła manufaktura…\nWłaściciel pałacu i manufaktury Piotr Ciszek mieszka w Warszawie, pracuje w branży informatycznej. W 1998 roku chciał kupić na Mazurach kamienną oborę. Gdy zaczął jeździć po wsiach, zobaczył, że stoją w nich piękne, ale popadające w ruinę pałace, w których po wojnie często rezydowali dyrektorzy PGR. – Popegeerowskie wsie wyglądały wtedy koszmarnie, bo połacie ziemi leżały odłogiem, rosło na nich zielsko w pas, a ludzie bez sensu snuli się po ulicach albo siedzieli przed blokami – wspomina Ciszek. Szybko go ujął urok wschodniopruskich pałaców. Zrezygnował z obory i postanowił kupić dwór albo pałac. – Chodziłem, pytałem, ale nikt nie miał spisu miejsc, w których takie budynki stoją – opowiada Ciszek\nZauważył, że pałace zawsze otoczone są parkami. Dlatego kupił wojskową mapę i namierzał kępy zieleni rosnącej przy wsiach. – Gdy przy nich zaznaczano jeszcze cmentarz, miałem prawie stuprocentową pewność, że w przypałacowym parku są groby jego mieszkańców – wspomina. Po czterech miesiącach jeżdżenia po Mazurach Piotr Ciszek trafił do Nakomiad pod Kętrzynem. – Powiedziałem, że albo ten pałac, albo żaden inny.\nZbudowany na początku XVIII wieku pałac w Nakomiadach przed wojną należał do rodziny von Redeckerów. Zimą 1945 roku, jak większość wschodniopruskich hrabiów, uciekli do Niemiec. Oprócz pałacu w Nakomiadach, w sąsiedniej wsi Godzikowie, został jedyny w swoim rodzaju cmentarz von Redeckerów. Na szczycie małej, ale dość stromej górki spoczywa protoplasta rodu – Friedrich Redecker. Niżej są groby jego potomków, którzy nie leżą w linii prostej, ale kołem. Ostatni z von Redeckerów, zmarły w Niemczech Eberhard, zgodnie ze swoją wolą został tam pochowany w 2005 roku. Zamiast tradycyjnego pomnika ma mazurski głaz, na którym po niemiecku wykuto kilka słów o tym, że bardzo kochał te strony.\nPrzed śmiercią hrabia zdążył poznać Piotra Ciszka, opowiedzieć mu, jak zapamiętał pałac i jego otoczenie. Ciszek na cześć von Redeckera nazwał jego imieniem jedno z rosnących przy pałacu drzew. Mały Eberhard widział je z okna pokoju, w którym odrabiał lekcje. – Tabliczkę przytwierdzoną do tego drzewa pan Eberhard odsłaniał w dniu swoich 95. urodzin – mówi Piotr Ciszek. – Był z tego powodu szczęśliwy.\nMusiał zlikwidować zrujnowaną popegeerowską stację paliw i wykarczować tysiące chaszczy, wyrównać rabaty przed pałacem, zrekonstruować otaczający budynek ceglany mur. Remont większości pałacowych pomieszczeń dopiero go czeka. Chce nie tylko wymienić okna, naprawić ściany i podłogi, ale też zadbać o odpowiedni wystrój wnętrz. – Nie wyobrażam sobie pałacowych pokoi bez pieców kaflowych – mówi Ciszek. – Zacząłem szukać firmy, która robi takie cuda. Ale nie znalazłem. Dlatego postanowiłem wyremontować starą kuźnię i urządzić w niej manufakturę. Przed wojną przy pałacu też działała manufaktura, tyle że w innym miejscu i produkowano w niej cegły – opowiada.\nWyrobu pieców i kafli uczył się przez cztery lata. – Odkryłem m.in., że miejscowa woda ma skład chemiczny nienadający się do kładzenia szkliwa, dlatego używamy do tego wody mineralnej – przyznaje. Jest pewien, że kafle do pieców, które kiedyś staną w jego pałacu, powstaną w przypałacowej manufakturze.\nDziennie w manufakturze powstaje 25-30 pieców. – To wierne kopie oryginałów, ludzie z manufaktury oglądali na żywo te piece, które stoją do dziś, m.in. w domu Uphagena – mówi Ciszek.\nObelisk Bismarcka do rozbiórki\nOpublikowano 8 grudnia 2006 Autor: eo\nPomnik pruskiego kanclerza ma zniknąć z placu w centrum Nakomiad – zdecydował sąd administracyjny i oddalił skargę gminy Kętrzyn, której władze chciały, by obelisk stał tam nadal\nPrzemysław Prais 2006-12-07\nKamień pamiątkowy poświęcony Otto von Bismarckowi został ustawiony przez mieszkańców we wrześniu 2005 r. Stał już tutaj w czasach Prus Wschodnich. Ale na przełomie lat 50. i 60. ubiegłego stulecia Polacy zakopali go w ziemi. Dopiero latem 2005 roku, gdy na skwerku robotnicy odkopywali rury kanalizacyjne, odwiedzający właśnie wieś Niemcy poprosili ich o wyciągnięcie dużego kamienia, który zobaczyli. Okazało się, że to dawny obelisk żelaznego kanclerza. Na polecenie wójta gminy Kętrzyn Sławomira Jarosika kamień został oczyszczony i ustawiony na cementowym postumencie. Zaprotestował wojewoda i Andrzej Przewoźnik, przewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. – Kanclerz prześladował Polaków i Kościół katolicki – tłumaczył Przewoźnik.\nInspektorzy nadzoru budowlanego – powiatowy z Kętrzyna i wojewódzki z Olsztyna – uznali, że ustawienie obelisku było samowolą budowlaną i od maja domagali się jego usunięcia. Większość mieszkańców Nakomiad była za pozostawieniem pomnika. Wójt Jarosik odwołał się od decyzji nadzoru budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który już w zeszłą środę miał zdecydować, czy ustawienie kamienia rzeczywiście było samowolą. Wyroku jednak nie wydał, bo nie potrafił rozstrzygnąć, czy obelisk jest pomnikiem czy tylko zwykłym kamieniem z pamiątkową tabliczką. A to miało decydujące znaczenie.\nWczoraj wątpliwości już nie było i WSA zdecydował, że obelisk trzeba rozebrać. Sędzia Bogusław Jażdżyk, uzasadniając taki wyrok, powiedział, że według prawa budowlanego obelisk jest pomnikiem, a tym samym budowlą. – I na postawienie takiego obiektu potrzebne jest pozwolenia na budowę. W przypadku pomnika pamięci Bismarcka w Nakomiadach pozwolenia nie było. Słuszny więc był nakaz rozbiórki wydany przez powiatowy i wojewódzki nadzór budowlany – mówił.\nSędzia Jażdżyk dodał, że sąd rozpatrywał jedynie, czy decyzja o rozbiórce została podjęta zgodnie z prawem, a nie to, czy Bismarckowi można było postawić obelisk.\nObecny na sali rozpraw wójt Jarosik po rozprawie powiedział, że nie wie jeszcze, czy złoży skargę kasacyjną na wczorajszy wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. – Poczekam na pisemne uzasadnienie, o które poprosiłem sąd. Kiedy je dostaniemy, zastanowimy się, co dalej [pisemne uzasadnienie będzie gotowe w ciągu tygodnia, potem gmina będzie miała 30 dni na złożenie skargi w NSA - red.] – powiedział tuż po ogłoszeniu wyroku.\nRozebrany pomnik prawdopodobnie zostanie przeniesiony na teren pałacu w Nakomiadach, który należy do jednego ze zwolenników pozostawienia pomnika. – Bardzo poważnie bierzemy taką możliwość pod uwagę. Przedtem jednak skonsultuję to z mieszkańcami wsi – odpowiedział wójt.\nAndrzej Przewoźnik, przewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa\nDla mnie nie ma i nigdy nie było wątpliwości, że obelisk w Nakomiadach jest pomnikiem ku czci Bismarcka, a nie zwykłą tablicą pamiątkową. Nie dopełniono wymaganych prawem procedur koniecznych do legalnego ustawienia pomnika. Dlatego bez zdziwienia przyjmuję wyrok WSA. Myślę, że prawo powinno być respektowane, zwłaszcza przez administrację publiczną, którą tu reprezentuje wójt. Owszem, prawo może się nie podobać, ale należy go przestrzegać. Z drugiej strony jest też granica zdrowego rozsądku przy upamiętnianiu takich osób jak Bismarck. Myślę, że zabrakło tu głębszej refleksji.\nFontanna przy Placu Grunwaldzkim\nOpublikowano 24 września 2006 Autor: eo\nMiejskie Wodociągi i Kanalizacja Sp. z o.o. w Kętrzynie opracowały koncepcję budowy miejskiej fontanny na terenie parku przy Placu Grunwaldzkim. Fontanna została wybudowana i oddana do użytku.\nPomnik Ottona von Bismarcka w Nakomiadach koło Kętrzyna\nOpublikowano 29 maja 2006 Autor: eo\nChristian von Redecker, syn ostatniego właściciela pałacu w Nakomiadach. Jego ojciec, który zmarł w 2005 roku, jest pochowany na rodzinnym cmentarzu w Nakomiadach. Kiedy żył, pomógł założyć stację pomocy zakonu Joannitów w Mrągowie. Von Redecker o pomniku nie chciał się wypowiadać. – To sprawa tutejszych mieszkańców. Ja mieszkam w Niemczech, a w Nakomiadach jestem tylko gościem.\nPomnik pamięci pruskiego kanclerza Ottona von Bismarcka z 1899 roku ponownie stanął w Nakomiadach jesienią 2005 roku – wcześniej, od lat 60. był zakopany pod ziemią. Jego eksponowaniu sprzeciwia się Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, ale mieszkańcy wsi przegłosowali, by zostawić go na miejscu. W lutym powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego kazał wójtowi Kętrzyna Sławomirowi Jarosikowi usunąć obelisk. Powód? Brak pozwolenia na ponowną ekspozycję. Kilka dni temu inspektor podtrzymał decyzję z lutego. Jarosik uważa, że prawa nie złamał i nie zamierza rozbierać obelisku. Wystąpił do głównego inspektora nadzoru budowlanego o wyłączenie z postępowania wojewódzkiego inspektoratu.\n„Czy obelisk Bismarcka ożywił Nakomiady” Przemysław Prais\nma obszar 1213 km 2 i zajmuje fragment Pojezierza Mrągowskiego, Krainy Wielkich Jezior Mazurskich i Równiny Sepopolskiej. Od północy graniczy z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej. Obszar powiatu w skład którego wchodzą gminy Kętrzyn (gm. miejska i wiejska), Korsze, Reszel, Barciany i Srokowo zamieszkuje około 70 tys. mieszkańców. Powiat ma charakter przemysłowy, choć duże znaczenie odgrywa też rolnictwo. Znanymi firmami są zakłady elektrotechniczne Philips Lighting Farel-Mazury, Zakłady Odzieżowe „Warmia”, Meble Tapicerowane International- Furninova , Rema Reszel produkująca obrabiarki do drewna, Spółdzielnia Pracy „Majonezy”, „Rolimpex” . W kilku miejscowościach powiatu znajdują się obiekty o dużym znaczeniu turystyczno – krajoznawczym.\nW Kętrzynie na uwagę zasługuje m.in. gotycki kościół św. Jerzego i zamek krzyżacki mieszczący muzeum im. Wojciecha Kętrzyńskiego.\nGodnym zainteresowania jest miasto Reszel z gotyckim zamkiem biskupów warmińskich i wieloma innymi zabytkami.\nKościół i klasztor jezuitów w Św. Lipce uważany jest za jeden z najwartościowszych zabytków barokowych w Polsce. Na świętolipskich organach latem wykonywane są koncerty.\nWielu turystów przyciągają ruiny byłej wojennej kwatery Hitlera w Gierłoży.\nGodny uwagi jest też pałac Doenhoffów w Drogoszach, zamek krzyżacki w Barcianach czy kościół i ratusz w Srokowie. Przez teren powiatu przebiegają znakowane szlaki turystyczne dostępne dla piechurów i rowerzystów.\nTurystyczne znaczenie mają jez. Widryńskie, jez. Dejnowa , jez. Mój i jez. Siercze.\nReszel, Św. Lipka, Kętrzyn i Gierłoż – notki informacyjne\nOpublikowano 16 czerwca 2005 Autor: eo\nMiasto na Warmii ok. 6,o tys. mieszkańców, nad Izerą, dopływem Sajny. (PKS, poczta, bank). Prawa miejskie Reszel uzyskał w 1337 roku. W mieście wiele wartościowych zabytków architektury i sztuki z różnych epok a wśród nich gotycki zamek biskupów warmińskich z 1350- 1401, rozbudowany z XVI-XVII w., mur otaczający zamek z basztami, międzymurzem i fosą z XIV- XV w, gotycka baszta z XIV w i odcinki murów miejskich z 1373- 1401, ratusz klasycystyczny z 1815 r. , kościół św. św. apostołów Piotra i Pawła, gotycki z 1360-81 a w nim ołtarz główny (1820-22), ambona i inne elementy wyposażenia wnętrza głównie z I poł. XIX w.; klasztor katarzynek, obecnie Misjonarek Świętej Rodziny, barokowy z ok.1601, kościół Świętego Krzyża, barokowy z lat 1799- 1800, dawne kolegium, budynek klasycystyczny z XVIII w.; dwa mosty gotyckie na Izerze z XIV –XV w; spichlerz z 2 poł. XVIII w, domy i kamieniczki z XVIII, XIX i pocz. XX w. niejednokrotnie z ciekawymi elementami dekoracyjnymi wewnątrz i na zewnątrz.\nŚwięta Lipka wieś,\nna przesmyku między jez. Dejnowa i jez. Wirowskim. (PKS, poczta, sklepy). Słynie z pięknego kościoła uważanego za perłę baroku północnej Polski. Kościół wchodzi w skład zabudowań klasztoru jezuitów tworząc niezwykle ciekawe założenie odpustowe. Kościół Nawiedzenia NMP znajduje się w miejscu poprzednio istniejących dwóch kaplic. Początki kultu religijnego datowane na XV wiek wiążą się z umieszczoną na przydrożnej lipie figurką Madonny nieznanego autorstwa. Legenda mówi, że miała ona być dziełem skazanego na śmierć zbrodniarza, któremu w przeddzień egzekucji ukazała się Matka Boska, wręczyła klocek drewna i dłuto, polecając wyrzeźbić jej wizerunek. Pięknie wykonana rzeźba wzruszyła sędziów, którzy anulowali wyrok. Założenie pielgrzymkowe zostało zbudowane z darów, nadań i zapisów rodzin królewskich, magnatów, szlachty polskiej oraz okolicznych mieszkańców. Na dziedziniec kościoła prowadzi brama, w której znajduje się pięknie kuta krata. Figury stojące na krużganku przedstawiające rodowód Chrystusa wg. św. Mateusza (wszystkich figur jest 44). Kościół w Św.Lipce jest trzynawową bazyliką, wraz z zakrystiami m dł. 42m, szer. 24m. Warta szczególnej uwagi jest polichromia wnętrza kościoła wykonana w latach 1722-27 przez Macieja Mayera. Malowidła poświęcone są w większości tematyce maryjnej i życiu Chrystusa. Przy filarze przed ołtarzem Matki Boskiej Bolesnej pień lipy ze sztucznym ulistnieniem, na tle którego figura Madonny ofiarowana w 1652 r. Organy z ciekawym prospektem mającym ruchome elementy, zostały wykonane w 1721 w Królewcu. Maja one 3960 piszczałek i 40 regestrów (głosów). Władający klasztorem Jezuici założyli szkołę muzyczną, w której w 1887-93 kształcił się znany kompozytor polski, Warmiak, Feliks Nowowiejski.\nKętrzyn – skrzyżowanie szos miasto na Mazurach, około 32 tysiące mieszkańców na pograniczu Pojezierza Mrągowskiego i Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, nad rzeką Guber, prawobrzeżnym dopływem Łyny (PKP, PKS, poczta, banki, IT). Jeden z największych ośrodków przemysłowych regionu. W 1357 r osada przy zamku krzyżackim uzyskała prawa miejskie. Fortyfikacje miejskie z 13 basztami, które ukończono w końcu. lat siedemdziesiątych XIV w, łączyły się z obwarowaniami wznoszonego zamku. W skład nich wchodził potężny kościół obronny. Dawny Rastembork zawdzięcza swą obecną nazwę Wojciechowi Kętrzyńskiemu, znanemu historykowi i badaczowi polskości w Prusach, dyrektorowi Ossolineum we Lwowie. Warto w mieście zobaczyć gotycki zamek krzyżacki z 1360- 70, przebudowany w XVI-XVII w., rzadko spotykany w Polsce gotycki kościół-warownię św. Jerzego z 1359-1407, rozbudowany po 1470 na pseudobazylikę, gotycki kościół polski (wcześniej przycmentarny, obecnie ewangelicki) z XIV w., przebudowany w stylu klasycystycznym.; odcinki gotyckich murów obronnych z 2 poł. XIV w, rozbudowane w XV i XVI w, „Niedźwiedzią Basztę” przy kościele św. Jerzego z 2 poł. XIV w, dawny ratusz, eklektyczny z 1885 r.; kościół św. Katarzyny, neogotycki z 1895-96; lożę masońską, neogotycką z 1810 r., kamienice ,pałacyki i wille z XIX i pocz.XX w. – Zamek\nGierłoż – Osada. W lesie Gierłoż na obszarze ok. 2,5 ha zachowały się ruiny byłej wojennej kwatery Hitlera zw. „Wilczym Szańcem” (Wolfschance). Kwatera została zbudowana w 1940-44 na podstawie planów sporządzonych w sztabie organizacji Todta. Prace budowlane wykonywały oddziały organizacji pod przykrywką firmy „Askania- Werke”. Odpowiedzialny za budowę był główny projektant tej organizacji, inż. Behrens. Kwaterę otaczał pas pól minowych i stanowiska artylerii przeciwlotniczej. Na terenie kwatery było ponad 70 różnych obiektów, w tym 7 bunkrów ciężkich, pełniących rolę schronów przeciwlotniczych. Grubość ścian bunkrów ciężkich wynosiła 4-6 m, a stropów 6-8 m. Hitler przebywał w kwaterze od czerwca 1941 do listopada 1944 (z przerwami). Tu też 20 lipca 1944 r. dokonano na niego nieudanego zamachu. Kwatera została wysadzona przez wojska niemieckie 24 stycznia 1945.\nKętrzyn, Św. Lipka i Gierłoż – w pigułce\n75 km, zwiedzanie >> 1,5 godz.\nNajważniejsze mazurskie sanktuarium i najpiękniejszy obiekt barokowy w północnej Polsce. Według miejscowej legendy uniewinniony skazaniec umieścił wyrzeźbioną przez siebie figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem w konarach przydrożnej lipy. Miejsce to zasłynęło wkrótce cudami, stając się celem licznych pielgrzymek. Dzisiejszy kościół wzniesiony został w końcu XVII wieku. W pełnym przepychu wnętrzu trójnawowej bazyliki zgromadzono liczne dzieła sztuki; słynące z pięknego dźwięku organy przyciągają melomanów. W ołtarzu głównym znajduje się koronowany przez prymasa Wyszyńskiego obraz Matki Bożej Śnieżnej, zaś w miejscu, w którym według tradycji rosła święta lipa – pień drzewa ze srebrną figurą Matki Bożej. Warto zwrócić uwagę na wspaniałą, ręcznie kutą bramę do sanktuarium wykonaną ponoć przez prostego, wiejskiego kowala.\n90 km, zwiedzanie >> 1,5 godz.\nDawniej nazywał się Rastembork, obecną nazwę zawdzięcza Wojciechowi Kętrzyńskiemu – historykowi, badaczowi dziejów Warmii i Mazur, w okresie międzywojennym dyrektorowi Ossolineum. Na miejscu dawnego grodu pruskiego plemienia Bartów w XIV wieku wzniesiony został zamek krzyżacki. Kamień przy bramie upamiętnia polskich żołnierzy dowodzonych przez gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, którzy dotarli tu z armią Napoleona w 1807 roku. Na pobliskim wzgórzu znajduje się obronny gotycki kościół św. Jerzego z renesansowymi i barokowymi płytami nagrobnymi, zaś w centrum miasta dawna siedziba loży masońskiej.\n100 km, zwiedzanie >> 2,5 godz.\nKilka kilometrów za Kętrzynem drogowskaz kieruje nas do Wilczego Szańca, dawnej kwatery Adolfa Hitlera i Naczelnego Dowództwa Niemieckich Sił Zbrojnych. Tworzył ją kompleks kilkudziesięciu betonowych bunkrów o ścianach 8-metrowej grubości. Całość była doskonale zamaskowana, otoczona polami minowymi i chroniona przez jednostki specjalne. W Gierłoży latem 1944 roku miał miejsce nieudany zamach na Hitlera; wydarzenie to upamiętnia płyta poświęcona pamięci zamachowca – pułkownika Wehrmachtu Klausa von Stauffenberga. Część umocnień została wysadzona w powietrze przez wycofujące się wojska niemieckie, część rozebrana po wojnie. Pomimo zniszczeń umocnienia, jako imponujący przykład sztuki inżynierskiej, stanowią do dziś ogromną atrakcję turystyczną.


Rower treningowy Darwin HT30 kupno produktu z oceną 25 - Fitshop\nSzczegółowy opis produktu: Rower treningowy Darwin HT30\nDane techniczne - Rower treningowy Darwin HT30:\nKomputer treningowy - Rower treningowy Darwin HT30:\nWyposażenie - Rower treningowy Darwin HT30:\nMaks. waga użytkownika - Rower treningowy Darwin HT30: 120 kg\nWymiary urządzenia rozstawionego - Rower treningowy Darwin HT30: (dł.) 108 cm x (szer.) 56 cm x (wys.) 139 cm\nOpis: Rower treningowy Darwin HT30\nRower treningowy Darwin HT30 umożliwia Państwu wyjątkowo łatwe rozpoczęcie treningu wytrzymałościowego w domu. Szczególną uwagę zwrócono na poziom komfortu podczas treningu. Z tego powodu pozycję siodełka można regulować w pionie i poziomie - w tej kategorii cenowej rowerów treningowych takie funkcje wcale nie zdarzają się często! W ten sposób mogą Państwa ustawić siodełko w odpowiedniej dla siebie pozycji. Ponadto kierownica z regulacją nachylenia jest wyposażona w czujniki naręczne do pomiaru pulsu. Ekran w przejrzysty sposób wyświetla wszystkie istotne parametry, co umożliwia prostsze sterowanie treningiem. Regulacja treningu jest przy tym bardzo prosta: wszelkich wyborów dokonują Państwo za pomocą pokrętła.\nWarunki gwarancji: Rower treningowy Darwin HT30\nRower treningowy Darwin HT30 Testy & Oceny:\nużytkownika Anonym z dnia 17.3.2019\nużytkownika Anoniem z dnia 13.3.2019\nużytkownika Johanna Voigt z dnia 13.8.2018\nRower treningowy Darwin HT30 akcesoria dodatkowe - nasza sugestia:\nRower treningowy Darwin HT30 Dodaj do listy porównawczej.


koszalin.gosc.pl → Wiadomości z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej → Muzyczne wytchnienie\nWiekowe mury kołobrzeskiej bazyliki tworzą doskonałą przestrzeń dla festiwalowych koncertów\tKarolina Pawłowska /Foto Gość\nPiękne głosy, wspaniali instrumentaliści i międzynarodowy poziom - to przepis na festiwalowy sukces. Tegoroczne koncerty w bazylice zainaugurowały Poznańskie Słowiki.\nKołobrzeski festiwal „Muzyka w katedrze” osiągnął pełnoletniość. Odbywające się w pełni lata koncerty muzyki klasycznej przyciągają do wiekowej bazyliki nie tylko miejscowych melomanów, ale także wypoczywających w kurorcie turystów. Przyczyniły się do tego walory artystyczne oraz poziom organizacyjny, o który dba Regionalne Centrum Kultury w Kołobrzegu.\n- To festiwal posiadający swoją tradycję i wierną publiczność, która wie, że może liczyć na piękne głosy i wspaniałych muzyków. Bez fałszywej skromności mogę powiedzieć, że mało który festiwal z tak niewielkim budżetem może poszczycić się równie wspaniałymi artystami o międzynarodowej klasie - mówi Przemysław Kieliszewski, dyrektor artystyczny festiwalu. - Kluczem doboru repertuaru jest muzyka pasująca do wspaniałego wnętrza bazyliki, a zarazem dająca wytchnienie od letnich upałów i zgiełku kurortu - dodaje.\nTegoroczne muzyczne czwartki w bazylice zainaugurowała barokowa muzyka sakralna angielska i niemiecka. Melomani usłyszeli ją w rewelacyjnym wykonaniu Poznańskiego Chóru Chłopięcego. Arcydzieła dworów angielskich chór wykonał pod dyrekcją Paula Esswooda, światowej klasy kontratenora i profesora barokowej interpretacji wokalnej, zaś kompozycje rodziny Bachów - pod batutą swojego dyrektora Jacka Sykulskiego. Na pozytywie zagrał Jakub Pankowiak, laureat międzynarodowych konkursów organowych.\n- Katedra to przede wszystkim miejsce sprawowania Mszy św., którą często nazywamy Ucztą Eucharystyczną. Piękna muzyka to także uczta. Życzę państwu, aby każdy koncert w naszej bazylice był taką duchową ucztą - mówił, otwierając festiwal, ks. Andrzej Pawłowski, gospodarz kołobrzeskiej bazyliki.\nNie tylko ta świątynia rozbrzmiewać będzie piękna muzyką tego lata. Festiwalowe propozycje mają dla melomanów także Koszalin i Słupsk. Więcej o tym, co można podczas nich usłyszeć TUTAJ.\ndodane 05.07.2018 23:52


Punjena-bałkańska cukinia zapiekana z mięsem – Ciastkowy Pingwin\n4. września 2017 ~ ciastkowypingwin\nMój Tata kiedyś, już ładnych kilka lat temu, przygotował dużą bułgarską kolację. Najbardziej w pamięć zapadła mi „punjena”, jak nazywał cukinię faszerowaną mięsem, jednak nie „po europejsku”, wzdłuż, a w poprzek. Dopiero niedawno się dowiedziałam, że właściwie danie to faszerowana papryka, nie cukinia, że nadzienie powinno też zawierać ryż, i że jego nazwa różni się zależnie od regionu geograficznego i w Bułgarii byłaby to akurat „palnena”. To wszystko w ramach ciekawostek kulinarno-geograficznych. Danie przygotowuje się szybko i łatwo, a smakuje wspaniale. Dla porównania przypominam natomiast cukinię faszerowaną.\nMięso mieszamy dokładnie z jajkiem i przyprawami. Cukinie myjemy i każdą kroimy w poprzek na trzy części. Nożem wykrawamy środek, tak, żeby otrzymać puste „rurki” o grubości „ścianki” ok. 0,5cm (miąższ ze środka możemy wykorzystać np. do placków). Mięso nakładamy do cukinii i stawiamy wypełnione kawałki pionowo w naczyniu żaroodpornym. Pieczemy w 175 stopniach przez 40min. Ser tniemy w wąskie paseczki, posypujemy wierzch cukinii i pieczemy jeszcze ok. 7-10min.\nJedna porcja dostarcza ok. 335 kcal.\nZamieszczone w Dania główne, Dania kuchni świata, Dania z mięsa, Dla zapracowanych, Odchudzanie, Wszystkie wpisy, Zapiekanki\tbułgarsiecukiniadróbfaszerowana cukiniaindykjajkokminekkurczakmięsoobiadpaprykapunienaserser żółtywarzywa\n‹ PreviousKaiserschmarrn-austriacki omlet w kawałkach\nNext ›Świeżak homemade #1 – Pieczarka Patrycja