Mini ławkowiec firmy Kaem w cenie 28.49\n» Pędzle » Mini ławkowiec\tMini ławkowiec 15 x 4 cm Hardy\nMini ławkowiec jest nieco mniejszą, a przez to poręczniejszą, wersją standardowego przedstawiciela swojego rodzaju pędzli do malowania powierzchni drewnianych. Rozmiar oraz rodzaj włosia pozwalają profesjonalistom i amatorom na nakładanie farby, lakieru lub bejcy w sposób precyzyjny i efektywny. Mini ławkowiec ma grubość 4 cm i szerokość 15 cm. Jego rączka wykonana z PCV pozwala na zastosowanie specjalnego elementu przedłużającego. Włosie z mieszanki szczeciny naturalnej i poliestru ma długość równą 6,6 cm. Opis i dane\nWyślij zapytanie Numer artykułu294745EAN5905061040109Waga z opakowaniem0,19 kgNumer katalogowy 245856615Rodzaj ławkowiecZastosowanie do bejc, do lakierów, do lakierobejc\nRozmiar 15 x 4 cmDługość włosia (cm) 6.6Rodzaj włosia jasna szczecina chińska, poliesterRączka tworzywo sztuczneMarka Hardy\nMini ławkowiec 15 x 4 cm Hardy


Działki na sprzedaż, 1267 m2 Leszno - KRN.pl\nJestem zainteresowany/a szczegółami oferty opublikowanej na KRN.pl Mieszkanie Fabryczna, Leszno Powierzchnia: 1267 m2 Cena: 152 000 PLN Proszę o kontakt.\nKrajowy Rynek Nieruchomości / Działki na sprzedaż / Mazowieckie / Leszno / Fabryczna\nDziałki, Leszno, ul. Fabryczna\nDziałki na sprzedaż Leszno (woj. Mazowieckie), ul. Fabryczna\nLeszno, , ul. Fabryczna\nMazowieckie, Leszno, ul. Fabryczna\nDziałka budowlana położona w Lesznie około 25km od granic Warszawy. Media : Prąd i woda . W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne z dopuszczeniem usług podstawowych. Na terenach MW/U ustala się utrzymanie funkcji mieszkalnictwa wielorodzinnego wraz z parkingami i niezbędną infrastrukturą społeczną. Nową zabudowę mieszkaniową wielorodzinną należy realizować jako "małe domy mieszkalne" (do 12 mieszkań w 1 obiekcie), których gabaryty i forma nawiązują do zabudowy jednorodzinnej. Wskaźnik intensywności zabudowy dla budownictwa wielorodzinnego - 0,6 . Wskaźnik intensywności zabudowy dla usług - 0,6-0,8. Powierzchnia biologicznie czynna dla zabudowy wielorodzinnej - 50%. Wysokość zabudowy do 3 kondygnacji. W naszej ofercie dostępna również sąsiednia działka o powierzchni 1493m2 (patrz mapa). Zapraszam na prezentacje w terenie. __________KONTAKT W SPRAWIE OFERTY____________Marcin Burakowski Zobacz kontakt501 655 724 e-mail Zobacz kontaktm.burakowski@mb-nieruchomosci.pl\nKształt: nieregularny, Zadrzewienie: brak\nUsługi: tak, Budownictwo wielorodzinne: tak, Liczba możliwych kondygnacji: 3, Procent możliwej zabudowy: 50, Powierzchnia możliwej zabudowy (m2): 633.0


Dom na wsi 5 min jazdy z Alicante - Casayplaya\nAdres: 03113 PARTIDA FONTCALENT\nDom wyposażony jest w klimatyzację i umeblowany. Posiada również grill.\nPrzestzrenny dom na wsi bardzo blisko Alicante z prywatnym patio. Dom jest w dobrym stanie utrzymania i gotowy do zamieszkania. Zlokalizowany w bardzo spokojnej okolicy i blisko wszystkich udogodnień.C\n2 domy pod jednym dachem w Mutxamel, 15 km z Alicante 219 000 EUR


Mubea w Ujeździe - Główny Mechanik\nMubea w Ujeździe\nPozytywnie zakończyły się rokowania pomiędzy niemiecką firmą Mubea, a Katowicką Specjalną Strefą Ekonomiczną, dotyczące terenu inwestycyjnego w Ujeździe pod Olszową.\nFirma uzyskała pozwolenie na działalność gospodarczą w Katowickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej na ponad 14-hekatowej działce w Strefie Aktywności Gospodarczej Gminy Ujazd.\nW związku z dynamicznym rozwojem firmy na rynku europejskim podjęto decyzję o lokalizacji w Polsce pierwszego zakładu produkcyjnego, a kolejnego już w Europie. MUBEA Automotive Poland Sp. z o.o. zaopatrywać będzie producentów pojazdów samochodowych w środkowej i wschodniej Europie. Jeszcze w 2015 roku rozpocznie się budowa dwóch hal produkcyjnych o powierzchni 10 000 m² kw. każda. Start produkcji przewidziano na rok 2016.\n– Projekt inwestycyjny prowadzimy w woj. opolskim od kwietnia 2014r., gdzie już wtedy zaproponowaliśmy inwestorom kilka atrakcyjnych lokalizacji w naszym województwie. Na początkowym etapie inwestorzy rozważali również tereny z kilku innych Państw Europy Środkowo-Wschodniej – podkreśla Roland Wrzeciono, Dyrektor Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki.\nPo kilku wizytach inwestorów zrealizowanych w trakcie 2014 r. to właśnie Ujazd znalazł się na tzw. „short liście”. Na wybór lokalizacji oprócz dogodnego położenia geograficznego i bliskości rynków zbytu, wpłynęła również obecność Centrów Kształcenia w Strzelcach Opolskich, Kędzierzynie-Koźlu i Opolu, które odwiedzaliśmy podczas wizyt inwestorów na Opolszczyźnie. To właśnie z placówkami w Strzelcach Opolskich i Kędzierzynie-Koźlu firma chce rozwinąć kształcenie w profilach technicznych. Szkoły będą rozwijały obowiązki związane z przygotowaniem teoretycznym, a firma Mubea zapewni praktyczną naukę zawodu.\nObecnie prowadzona jest już rekrutacja do firmy m.in. na następujące stanowiska: kierownik produkcji, projektant schematów elektrycznych, programista robotów przemysłowych, kierownik zarządzania jakością, technik układów sterowania, konstruktor w Głównym Dziale Technologii Wytwórczych, pracownik produkcji i inne.\nInwestorzy od pierwszych spotkań podchodzili do wszelkich prezentowanych informacji i danych z dużą uwagą i skrupulatnością. Proces decyzyjny trwał ponad rok, ale to daje poczucie, iż firma planuje związać się z naszym regionem na długi okres, podobnie jak jej pozostałe zakłady na całym świecie – dodaje Wrzeciono.\n– Myślę, że ścisła i partnerska współpraca wszystkich podmiotów związanych z obsługą tego projektu inwestycyjnego, tj. Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki, Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz Burmistrza Gminy Ujazd również miała duży wpływ na powodzenie tej inwestycji i wybór Ujazdu – mówi Iwona Święch-Olender, Kierownik Centrum Obsługi Inwestora i Eksportera działającym przy OCRG.


Druga Komiksiara | DDK Czuby Południowe\n09/05/2021, godz. 12:00\nW niedzielę w samo południe zapraszamy na drugie spotkanie cyklu Komiksiary.\nKolejną Gościnią niedzielnych, komiksowych spotkań będzie Anna Krztoń – autorka komiksu „Weź się w garść”. Związana jest ze scena komiksu niezależnego, więc będzie o zinach i andegrandzie.\nAnna Krztoń – twórczyni komiksów i ilustratorka, absolwentka ASP w Katowicach. Jej prace publikowane były w magazynach i zinach komiksowych m.in. w USA, Belgii, Finlandii czy Szwecji. Współpracowała z wydawnictwami (m.in. Ha!Art, SQN), czasopismami (m.in. Newsweek, Kultura Liberalna) i studiem animacji Animoon. Autorka albumu Weź się w garść (Wydawnictwo Komiksowe, 2018) oraz współautorka serii Karolina i Klara ukazującej się w Kosmosie dla dziewczynek. Stypendystka MKiDN i laureatka nagrody Polskiego Stowarzyszenia Komiksowego 2018 dla Najlepszego Scenarzysty. Mieszka na warszawskim Mokotowie i pracuje w Otwartej Pracowni Jazdów.\nKoordynatorka, kontakt – Agata Komorowska, a.komorowska@ddkczubypoludniowe.pl / 81 466 59 18 / 882 433 041\nPoprzedni CIĄG DALSZY / MARIUSZ SZCZYGIEŁ Następny Piątek wieczorową porą


Ludwik IX Święty – El Greco Fot. Wikimedia\nAktywiści spod znaku Black Lives Matter z St. Louis (stan Missouri) domagali się usunięcia pomnika świętego Ludwika IX, króla Francji, od imienia którego miasto otrzymało swoją nazwę. Umar Lee, jeden z głównych organizatorów protestu, podczas którego doszło do pokrycia cokołu wulgarnymi napisami, w sobotę 27 czerwca nie przebierając w słowach nawoływał do zniszczenia konnego monumentu francuskiego monarchy, dowódcy VI i VII krucjaty: „ten facet (!) reprezentował nienawiść, a my próbujemy stworzyć miasto miłości, w którym «życie czarnoskórych ma znaczenie»”, powiedział Lee w wywiadzie dla „St. Louis Dispatch”. „Chcemy stworzyć miasto bez antysemityzmu i islamofobii”, kontynuował, „[ten pomnik] to nie jest symbol naszego miasta w 2020 r.”. W jeszcze bardziej radykalny ton uderzyła Moji Sidiqi, reprezentująca internetową Regionalną Akcję Muzułmańską (Regional Muslim Action Network). „To jest rewolucja”, oświadczyła muzułmańska działaczka w wywiadzie dla lokalnego dziennika. „Nadchodzi czas zmian. Naszym zadaniem jest strącić «to coś» (!) z piedestału i usiąść z ludźmi, którzy chcą zobaczyć, jak zachodzi pozytywna zmiana i kontynuuje uzdrawianie naszego kraju”, powiedziała Sidiqi, dodając, iż powinno dojść także do... zmiany nazwy miasta, aby uczcić jego „różnorodność rasową, etniczną i religijną”.\nPiękną odpowiedzią na agresję połączonych sił wojującego ateizmu i dżihadu (dość osobliwy sojusz!) była akcja katolickiej społeczności z St. Louis. Katolicy z grupy St. Louis Forever Rosary Coalition uniemożliwili aktywistom przeprowadzenie barbarzyńskiego zamiaru; w sobotnie popołudnie zebrali się pod pomnikiem, wyczyścili cokół z antykatolickich napisów, po czym, pod przewodnictwem księdza Stephena Schumachera z archidiecezji St. Louis, rozpoczęli modlitwę różańcową. Natychmiast pojawili się aktywiści Black Lives Matter; w stronę modlących się katolików posypały się wulgarne wyzwiska, po czym aktywiści użyli przemocy fizycznej. Jak relacjonuje jeden z odmawiających różaniec młodych ludzi, Conor Martin, napastnicy byli wyjątkowo agresywni: „Oni nie tylko nas wyzywali, ale i pluli na nas, a nawet bili nas po twarzach, my jednak kontynuowaliśmy modlitwę. Jeden z mężczyzn podszedł do mnie i groził, że mnie pobije, jeśli nie przestanę się modlić; później tym samym groził innemu mężczyźnie i stojącej obok modlącej się kobiecie. W końcu zagrozili, że nas zaatakują, jeśli się nie rozejdziemy, po czym rzucili się na jednego z modlących się starszych panów; wylali na niego jakiś płyn, po czym wykręcili mu ręce do tyłu. Udało nam się uratować tego pana, ale wówczas rzucili się na mojego przyjaciela, który właśnie przywiózł mi obiad. Kiedy próbowałem odciągnąć od niego napastnika, agresywny tłum rzucił się na mnie”, relacjonował dramatyczne wydarzenia Martin, dodając iż udało mu się nagrać całe wydarzenie. Materiał umieścił na swoim profilu na Twitterze, prosząc o identyfikację napastników.\n„Tak nie może dłużej być”, dodaje Martin, „sześciokrotnie podczas całego zdarzenia wzywaliśmy policję, która ani razu nie przybyła nam na pomoc. Wygląda na to, że obrońcy prawdy muszą sami się bronić przed agresją. Mam nadzieję, że mój materiał dotrze do prezydenta Trumpa (...) i że dojdzie do odpowiednich działań rządu, bo inaczej sprawy przybiorą znacznie gorszy obrót. Proszę, módlcie się dalej za Stany Zjednoczone w tym szczególnie niebezpiecznym dla naszej historii momencie”, zakończył młody katolik swój przekaz.


Prof. Daniel Pipes: Dlaczego Polsce nie grozi islamizacja? - tvp.info\n„Obrona cywilizacji”. Prof. Pipes: Dlaczego Polsce nie grozi islamizacja?\nłz, mnie 03.07.2018, 07:07\nW wielu krajach Europy przybywa muzułmanów (fot. Sean Gallup/Getty Images)\n„Polski zakaz dla muzułmanów” to tytuł artykułu zamieszczonego w portalu opiniotwórczego amerykańskiego dziennika „The Washington Times”. Autor prof. Daniel Pipes wyraża w nim przekonanie, że nasz kraj uniknie kryzysu, jaki z powodu muzułmańskich uchodźców grozi Zachodniej Europie.\nNiemcy. Kryzys migracyjny narasta, rozpad koalicyjny coraz bardziej możliwy\nHorst Seefoher nie jest zadowolony z propozycji kanclerz Angeli Merkel w sprawie migrantów. Szef MSW Niemiec i lider CSU, która współtworzy...\nKomentarz Pipesa, prezesa prywatnego ośrodka badawczego „Forum Bliskowschodnie” (Middle East Forum – MEF), ukazał się na portalu „The Washington Times” z wymownym podtytułem: „W jaki sposób Polska odpowiada na kryzys nielegalnej imigracji w Zachodniej Europie”.\nPipes jako jeden z pierwszych z grona amerykańskich ekspertów w dziedzinie polityki międzynarodowej już w 1985 r. ostrzegał przed zagrożeniem, jakie dla Zachodu stanowi islamski fundamentalizm.\nW komentarzu opartym na obserwacjach zebranych podczas tygodniowego pobytu w Polsce Pipes stwierdza, że w Polsce brak zagrożenia imigracją z Bliskiego Wschodu spowodowany jest polityką „obrony cywilizacji” rządzącej partii Prawo i Sprawiedliwość, która wprowadziła prawie absolutny zakaz imigracji z państw muzułmańskich. (Autor nazywa PiS, podobnie jak inne tego typu partie, które ostatnio doszły do władzy na Węgrzech, we Włoszech i w Austrii, partiami „cywilizacjonistów”).\nDaniel Pipes, w przeszłości wykładowca wielu prestiżowych uniwersytetów amerykańskich, w tym Uniwersytetu Harvarda, stwierdza, że w Polsce nadal toczy się debata, czy zakaz imigracji z państw muzułmańskich był wynikiem rozbudzenia przez PiS antymuzułmańskich nastrojów w polskim społeczeństwie, jak utrzymują krytycy tej partii, czy też odpowiedzią na antymuzułmańskie emocje polskiego społeczeństwa, jak twierdzą zwolennicy tej partii.\nPipes w prawicowym dzienniku „The Washington Times” „przychyla się w stronę stanowiska zwolenników PiS”, którzy argumentują, że „stała »dieta« doniesień z Zachodniej Europy, o brutalności dżihadu, inicjacji w gangach, honorowych morderstwach, zbiorowym molestowaniu seksualnym, okaleczeniach kobiecych genitaliów, przestępstwach, oszustwach przy pobieraniu zasiłków i agresji kulturowej spowodowała naciski dołów partyjnych, aby partia przyjęła antyimigracyjne i antyislamskie stanowisko”.\nW państwach UE powstaną specjalne ośrodki dla imigrantów\nPrzywódcy państw i rządów krajów unijnych uzgodnili, że w państwach Unii Europejskiej powstaną centra kontroli migrantów, a poza „28” – ośrodki do...\nTakie obawy zdaniem Pipesa tłumaczą sukcesy podobnych do PiS-u partii w innych krajach europejskich. „Partie te reprezentują Europejczyków, którzy są zaniepokojeni przyszłością swojej cywilizacji” – wskazuje Daniel Pipes.\nPolska – podkreśla profesor – uniknęła wielu problemów spowodowanych napływem uchodźców z krajów muzułmańskich, z jakimi borykają się państwa Zachodniej Europy.\nWnioski z błędów\nWśród powodów uniknięcia przez Polskę tych problemów amerykański ekspert bliskowschodni wymienia m.in. to, że polskie społeczeństwo „jest społeczeństwem zhomogenizowanym, ze szczególną historią np. przez ponad wiek Polska zniknęła z mapy”. Jednak, zdaniem Pipesa, najważniejszym powodem jest to, że „Polska weszła »późno do tej gry«, dlatego mogła wyciągnąć wnioski z olbrzymich błędów popełnionych przez jej sąsiadów i zdecydowała się ich nie powtórzyć”.\nDlatego, podczas gdy inne państwa, poczynając od Włoch, będą się starały kontrolować swoje granice i wyrzucić nielegalnych imigrantów, co będzie prowadziło do wzrostu napięcia, zamieszek i przemocy, Polska – zdaniem Daniela Pipesa – jak i inne państwa byłego bloku sowieckiego „przeczeka ten kryzys, a nawet będzie miejscem schronienia dla mieszkańców państw Europy Zachodniej”.\nWedług Pipesa Polska stanie się takim docelowym miejscem schronienia szczególnie dla rencistów, a także „dla Żydów z Zachodniej Europy, którzy coraz częściej są celami ataków w Europie Zachodniej i coraz bardziej (czują się) bezpieczni w Polsce”.\n„Tak jak z pewnością w najbliższym czasie nie dojdzie do rechrystianizacji Unii Europejskiej, tak samo Polska z pewnością nie zostanie zislamizowana” – konkluduje ekspert.\nDaniel Pipes jest synem niedawno zmarłego wybitnego historyka Rosji i Związku Sowieckiego, urodzonego w Cieszynie, Richarda Pipesa.\n#polska #usa #prof. daniel pipes #unia europejska #pis #islam #islamizacja #kryzys migracyjny\n„Info COVID–19. Zapytaj – Zdecyduj”. Zakończył się ekspercki panel w Pałacu Prezydenckim\nSpotkanie ma służyć edukowaniu społeczeństwa na temat szczepień i sposobów zobacz więcej\nZakłócał konferencję premiera nt. obostrzeń. Sąd wydał wyrok więzienia\nSzef rządu informował wtedy o wprowadzeniu kolejnych obostrzeń w związku ze zobacz więcej\nPrzemyt skór krokodyli. W paczkach miała być używana odzież [WIDEO]\nFunkcjonariusze potwierdzili, że zatrzymane skóry to okazy objęte ochroną w zobacz więcej\nczw. 13:08\t|Społeczeństwo\nŚnieżyca sparaliżowała Grecję i Turcję. Dotrze do Jerozolimy\nTemperatura w Izraelu przez kilka dni ma się utrzymywać na poziomie poniżej zobacz więcej\nśro. 13:25\t|Społeczeństwo\nTVN gra emocjami ws. ochrony granicy. „Śmiertelna pułapka”\nCo na to ministerstwo i Straż Graniczna? zobacz więcej\nwto. 12:31\t|Społeczeństwo


STAL PONIATOWA – Oficjalny Serwis Kibiców – stalowcy.COM » 2011 » Czerwiec\nAutor: Nikodem Dyzma dnia wtorek, 28 Czerwiec 2011\nPrzypominamy, iż w dniu jutrzejszym tj. w środę 29 czerwca na stadionie poniatowskiej Stali odbędzie się test piłkarzy mających chęć i odwagę spróbowania swoich sił na czwartoligowym froncie. Zapraszamy wszystkich chętnych. IV liga to już nie złe miejsce do wypromowania siebie i swoich umiejętności. Każdego kto będzie prezentował odpowiedni poziom zaprosimy do reprezentowania żółto-niebieskich barw w przyszłym sezonie.\nAutor: Forza Milan dnia piątek, 24 Czerwiec 2011\nKategoria: Artykuł, Miasto, sezon 2011/12\nOśrodek Sportu i Rekreacji w Poniatowej zaprasza sympatyków piłki nożnej, ręcznej, koszykówki, tenisa ziemnego , badmintona, ringo (dla dzieci będą przewidziane konkursy sprawnościowe) do wzięcia udziału w turniejach w/w dyscyplin sportowych ,które odbędą się w miesiącu lipcu i sierpniu 2011 roku na obiekcie ORLIKA .\nWszystkich zainteresowanych naszą propozycją prosimy o zgłaszanie drużyn Czytaj dalej…\nDrużyna rezerw Stali pozostaje\nAutor: GTW dnia środa, 22 Czerwiec 2011\nKilka dni temu zarząd Stali podjął decyzje odnośnie wystawienia drużyn sekcji piłkarskich w sezonie 2011/2012. Już w rundzie jesiennej na boisko wyjdą: pierwsza drużyna Stali, Stal II, Młodzicy Młodsi, Trampkarze Młodsi oraz Juniorzy Młodsi.\nChcesz grać w Stali? To jest ten moment!\nAutor: GTW dnia poniedziałek, 20 Czerwiec 2011\nMasz 10, 20 a może 30 lat? Grasz w piłkę nożną na podwórku, orliku, lub zawodowo? Chcesz występować w Stali Poniatowa? To jest ten moment, to jest ta chwila. Serdecznie zapraszamy WSZYSTKICH, dzieci, młodzież i dorosłych, chcących spróbować swoich sił w naszym klubie. W środę 29 czerwca o godzinie 17:00 na stadionie Stali zostanie przeprowadzony test kandydatów. Zbiórka o godzinie 16:00. Serdecznie zapraszamy !!!


Lubrykant Na Bazie Wody Aqua Comfort - 120ml | Sklep.Medme.pl\nLubrykant Na Bazie Wody Aqua Comfort - 120ml\nNr katalogowy: SWO-AQC-120-202\nAqua Comfort to długo utrzymujący się lubrykant na bazie wody, który zapewnia wrażenie gładkości. Nie zawiera parabenów, gliceryny, ani glikolu propylenowego. Miękko pieści ciało i odżywia skórę. Można go bezpiecznie stosować z prezerwatywami i wszelkiego rodzaju zabawkami erotycznymi. Ponadto lubrykant Aqua Comfort nie zawiera tłuszczu, jest bezwonny, bezbarwny i nie ma smaku. Składniki: woda, hydroksyetylomocznik, PEG 8, karboksymetyloceluloza, glukonolakton, galaktoarabinan, benzoesan sodu, sorbinian potasu


Lokalizacja wagonów metra w Helsinkach za pomocą systemu RFID\nRFID lokalizuje wagony metra w czasie rzeczywistym\nStrona główna » Zrealizowane aplikacje » RFID lokalizuje wagony metra w czasie rzeczywistym\n125 milionów pasażerów korzysta z dobrze zarządzanej floty metra w Helsinkach.\nSystem Turck Vilant zlicza liczbę przejechanych kilometrów, zarówno w ciągu jednego dnia, jak i całkowitą wartość dla danego wagonu metra. Lokalizacja metra w czasie rzeczywistym jest udostępniana aplikacjom zewnętrznym.\nRzeczywisty czas identyfikacji wagonów\nNa życzenie dane położenia dostępne dla aplikacji zewnętrznych\nDzienne zliczanie przejechanych kilometrów dla każdego wagonu\nPriorytetem HKL – Operatora Helsińskiego Metra była poprawa dokładności pozycjonowania pociągów metra, ponieważ jakość istniejącego systemu pozycjonowania opartego o technologię WLAN nie była już wystarczająca.\nDodatkowymi wymaganiami dla systemu było raportowanie, dotyczące składu i kierunku jazdy pociągu, a także dzienny i całkowity przebieg.\nHKL testowało pasywny system lokalizacji oparty na Vilant RFID Gen2 w warunkach letnich oraz zimowych. Zwłaszcza warunki zimowe spowodowały dodatkowe wyzwania dla tego typu rozwiązania, a także lokalizacji etykiet RFID. Po podsumowaniu pilotażowego programu ustalono, że etykiety RFID na podkładach kolejowych powinny być solidne i takie, aby umożliwiały odczytanie ich spod warstwy śniegu i lodu oraz aby anteny RFID były wytrzymałe i bezpiecznie zamocowane do podwozia pociągu.\nRFID reader installation under metro train\nPo sukcesie pilotażowego programu HKL zadecydowano o wdrożeniu systemu Vilant we wszystkich pociągach, jak również na całej długości linii metra w Helsinkach i na torach konserwacyjnych w zajezdni.\nSystem składa się z czytnika Vilant RFID znajdującego się na pociągu oraz wbudowanego w silnik oprogramowania czytników Vilant RFID. Etykiety RFID zostały zainstalowane co 50 metrów, na podkładach sieci kolejowych. Serwer Vilant służy do przechowywania danych, zarządzania flotą oraz do przeliczania dziennego i całościowego dystansu przebytego przez każdy wagon. Zlokalizowanie rzeczywistej pozycji wagonów metra jest dostępne poprzez publiczny interfejs przeznaczony dla mobilnych aplikacji użytkowników. Dzięki temu kreowane są nowe sposoby planowania i śledzenia przejazdów publicznego transportu.\nVilant to ponad 15 lat doświadczenia w RFID i co istotne, jeden z wiodących dostawców systemów RFID w Europie. Vilant zapewnia wytrzymałe, inteligentne i innowacyjne rozwiązania „pod klucz” dla dostawców infrastruktury kolejowej i operatorów pociągów w oparciu o technologię RFID Gen2.\nHKL jest operatorem metra w regionie Helsinek, jego dochód netto w 2013 roku wyniósł 31,8 milionów euro. Metro jest obecnie ważnym środkiem transportu w rejonie Helsinek i przewozi rocznie 62 miliony pasażerów.


Jeżeli również i ty właśnie teraz chciałbyś wynająć sobie jak najszybciej możliwie jak najlepszy autokar to na pewno już od jakiegoś czasu poszukujesz jak najlepszej firmy w tym zakresie na polskim rynku.\nCo prawda ich ilość jest bez wątpienia imponująca jednak nie należy rzecz jasna wynajmować autokarów w ciemno. Czy wobec tego już teraz wiesz z usług jakiego zakładu i jakiego jak najlepszego przewoźnika powinieneś skorzystać? Jeśli jeszcze się wahasz to my w tym miejscu proponujemy tobie żebyś zaraz po zakończeniu czytania tego tekstu został klientem pewnej naprawdę wyśmienitej firmy. Link do jej strony internetowej masz podany poniżej. W tym miejscu zawsze otrzymasz do swojej dyspozycji zarówno autokar jak również i kierowce dokładnie takiego jakiego będziesz sobie zawsze życzył. My nie mamy co do tego żadnych wątpliwości i to już tym momencie. A zatem ty nie pozostań w tyle lecz już teraz skorzystaj z usług tej nieprzeciętnej firmy. Na pewno to niedługo nastąpi.\nZnakomity autokar zawsze do twojej dyspozycji\nJak zatem widzisz już niedługo będziesz posiadał znakomity wóz do swojej dyspozycji. Nie zwlekaj zatem ani chwili dłużej lecz od razu po przeczytaniu tego tekstu zostań klientem pewnej według nas znakomitej firmy. Jeżeli jeszcze nie wiesz o jakiej mówimy to link do jej strony internetowej masz podany poniżej. W tym miejscu zawsze kiedy tylko będziesz chciał wynajmiesz dla siebie znakomity pojazd. I będziesz z pewnością z tego rozwiązania zawsze bardzo zadowolonym. My nie mamy co do tego żadnych wątpliwości już teraz. Skorzystaj zatem z doskonałej oferty ze strony prawdziwych profesjonalistów.\nPotem będziesz mógł jeździć tam gdzie sobie zażyczysz. My wierzymy w to że tak właśnie w twoim przypadku będzie a zatem nie czekaj ani chwili dłużej lecz najlepiej już teraz skorzystaj ze wsparcia tej doskonałej firmy jaką bez wątpienia jest ta o której tutaj tobie opowiadamy gdzie zawsze możesz liczyć na znakomity wynajem busów warszawa. Korzystajcie zatem z pomocy specjalistów od transportu. Takich zawsze znajdziecie właśnie w tym miejscu.


Strona główna > Galimatias gwiazd egzotycznych\nWidoczna w południowym gwiazdozbiorze Tukana, 47 Tucanae okrąża naszą Drogę Mleczną. Ze średnicą 120 lat świetlnych jest tak duża, że pomimo odległości, ma na niebie rozmiar prawie tak duży jak tarcza Księżyca. Zawierając miliony gwiazd jest jedną z najjaśniejszych i najmasywniejszych znanych gromad kulistych i widać ją gołym okiem . Pośród wirującej masy gwiazd, w sercu gromady, znajdują się intrygujące systemy, w tym źródła promieniowania X, gwiazdy zmienne, „gwiezdne wampiry”, niespodziewanie jasne „zwykłe” gwiazdy znane jako błękitni maruderzy (eso1243 ) oraz niewielkie obiekty nazywane pulsarami milisekundowymi, małe, martwe gwiazdy, które obracają się niesamowicie szybko .\nZdjęcie uzyskano za pomocą należącego do ESO teleskopu VISTA (Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy) w ramach przeglądu Obłoków Magellana, dwóch najbliższych galaktyk względem naszej. 47 Tucanae, mimo iż znacznie bliższa niż Obłoki Magellana, przypadkiem widoczna jest na tle Małego Obłoku Magellana (eso1008 ) i została sfotografowana w ramach przeglądu.\n Istnieje około 150 gromad kulistych okrążających naszą galaktykę. 47 Tucanae jest drugą najmasywniejszą po Omega Centauri (eso0844 ).\n Pulsary milisekundowe są niezwykle szybko rotującymi wersjami zwykłych pulsarów, mocno namagnesowanymi, obracającymi się pozostałościami gwiazdowymi, które emitują promieniowanie w trakcie rotacji. Znane są 23 pulsary milisekundowe w 47 Tucanae – więcej niż we wszystkich innych gromadach, oprócz Terzan 5 (eso0945 ).\nSource URL: https://orion.pta.edu.pl/galimatias-gwiazd-egzotycznych


Strażacy ratowali bociany i gasili pożary traw - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Wiadomości Strażacy ratowali bociany i gasili pożary traw\nStrażacy ratowali bociany i gasili pożary traw\nMiniony weekend był dla raciborskich strażaków bardzo pracowity. Gasili pożary traw, pożar samochodu i ratowali bociany w Pietrowicach.\n10 lipca strażacy z Raciborza pojechali do Pietrowic Wielkich, gdzie pomagali pracownikom pogotowia leśnego dostać się na komin, na którym znajduje się bocianie gniazdo. Bociany potrzebowały pomocy. Na ratunek przyszli właśnie strażacy, którzy użyli drabiny mechanicznej, aby dostać się do ptaków. Dwa z nich udało się uratować.\nPrzez cały weekend strażacy usuwali także skutki nawałnicy, która przeszła przez powiat raciborski w ubiegłym tygodniu. Otrzymywali zgłoszenia o konarach, które wisiały nad drogami i chodnikami. Interweniowali między innymi w Rudach, Kuźni Raciborskiej, Chałupkach. Oprócz tego usuwali gniazda os w Raciborzu i Rudach oraz gasili pożary traw.\nW sobotę, 11 lipca zostali wezwani na ulicę Ogrodową w Raciborzu. Płonął samochód marki Fiat 126 p. Straty oszacowano na 2 tys. zł. Przyczyną pożaru było prawdopodobnie podpalenie. Śledztwo w tej sprawie prowadzi raciborska policja.


Dowiadujesz się, że ktoś z twoich znajomych bardzo długo stara się o dziecko – budzi się w tobie ciekawość, lęk, bezsilność, być może złość i cała masa innych emocji. W scenariuszu idealnym nie uciekasz, nie obwiniasz, nie żartujesz, a chcesz być dla tego człowieka wsparciem – jak możesz to zrobić?\n1. Niepłodność to nie wymysł, to choroba\nNiemożność zajścia w ciążę to nie tylko wymysł, czy kwestia swego rodzaju „blokady”, co nieraz zdarza się słyszeć osobom starającym się o dziecko. „Wyluzuj i zajdziesz w ciążę” – czy ty też chciałaś powiedzieć to komuś bliskiemu? A może nawet tak się stało? Owszem, aspekt psychiczny może rzeczywiście odgrywać dużą rolę w niepłodności. Nie da się go jednak zbadać, bo jakie kryteria można by tu zastosować? Jak zmierzyć, czy ktoś jest na tyle „wyluzowany”, by już móc zajść w ciążę? Nie jest to takie proste i nie ma jednego zaklęcia, które nagle wyleczy daną parę.\nOho! Pierwszy sygnał, że mówimy o problemie medycznym. Słowo „wyleczy” sugeruje bowiem, że jest to choroba. Tak też właśnie jest. Można znaleźć ją w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, która to obowiązuje w Polsce. Niepłodność męską oznacza się jako N46, kobiecą zaś N97. Klasyfikacja ta obowiązuje każdego lekarza w naszym kraju – czy nie jest to wystarczający dowód na to, że jest to realny problem? Pamiętajmy również, że nie wszystkie choroby widać na pierwszy rzut oka, co może utrudniać zaakceptowanie faktu, że w ogóle istnieją. Tak też może być z niepłodnością. Nie obejdzie się więc bez otwartego umysłu, empatii i racjonalnego podejścia do wiedzy ekspertów – warto przyjąć ją do wiadomości.\nCo więcej, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała niepłodność za chorobę społeczną. Dotyczy ona już bowiem ok. 15-20 proc. wszystkich starających się o dziecko par.\n2. Dotyka niemalże każdej sfery życia\nNie zapominajmy, że starania o dziecko, to nie temat, który można zamknąć w sypialni, lub gdy w grę wchodzi już leczenie, w gabinecie specjalisty. Przedłużające się starania o dziecko wpływają niemalże na każdą sferę życia. Zdrowie somatyczne, psychiczne, relacje – to przede wszystkim przychodzi nam do głowy. Niepłodność daje się jednak we znaki na o wiele większej płaszczyźnie. Rozpoczynając od finansów – wizyty u lekarza, leki, badania, przeróżne zabiegi, być może też operacje. To wszystko niesie ze sobą ogromne nieraz koszta. Zdarza się, że osoby starające się o dziecko biorą w tym celu pożyczki, szukają dodatkowej pracy.\nIdąc tym tropem, nieraz niepłodność odbijać się może właśnie na życiu zawodowym. Jedno to ewentualne zwolnienia i niemożność przychodzenia do pracy regularnie, jeśli wymaga tego leczenie. Drugie to często problemy w skoncentrowaniu się na pracy, utrata uwagi, trudność w skupieniu się na obowiązkach. Jeśli dochodzi do tego niedelikatność otoczenia, a środowisko pracy nie jest zdrowym miejscem, nic dziwnego, że życie zawodowe także może przechodzić kryzys. Przykładem może być doświadczenie Kasi, którym podzieliła się z nami. Po przeżytym poronieniu nie odnalazła się w dotychczasowym miejscu: „Wróciłam do pracy, ale nie mogłam się na niczym skupić. Przepracowałam dwa miesiące i czułam, że nie dam rady dłużej” – opowiada Kasia, która niestety nie dostała wtedy tak bardzo potrzebnego jej wsparcia. „Wręcz przeciwnie. Usłyszałam, że każdy ma swoje problemy…” – przytaczaliśmy jej słowa >>KLIK<<.\nJeśli więc w miejscu, w którym pracujesz, jest osoba zmagająca się z niepłodnością, staraj się nie przekraczać jej granic. Uważaj też na słowa, jakie przy niej wypowiadasz i oceny, które często mimochodem pojawiają się w naszych ustach. Swego rodzaju „parasol ochronny” – w granicach zdrowego rozsądku – jest jak najbardziej na miejscu. Zobaczysz, że jeśli wykażesz się w tej sytuacji empatią, o wiele łatwiej będzie wam współpracować.\n3. Jest bardzo intymnym problemem, para może nie chcieć o tym mówić\nWarto jest też pamiętać, że nadgorliwość nie jest najlepszym pomysłem wsparcia. Może zdarzyć się tak, że chcąc pomóc, będziesz nieumyślnie przekraczać granice zmagającej się z niepłodnością pary. Jeśli nie będą potrafili powiedzieć w bezpiecznym dla siebie momencie „stop” – a taka umiejętność to prawdziwa sztuka! – możesz wejść z tak zwanymi „butami” w intymność tych ludzi. Pamiętajmy więc, że zmagania z niepłodnością to bardzo trudny problem, który wiąże się zarówno z fizycznością, jak i psychiką. Może być głęboko raniący i dotykający najgłębszych warstw życia. Może wiązać się taż ze sferami, które w niektórych ludziach budzą wstyd i chcieliby zachować je dla siebie. Wszystko to jest szalenie ważne, bowiem pomaga znaleźć moment, w którym naprawdę będziemy mogli być wsparciem.\n„Z perspektywy praktyki w gabinecie terapeutycznym, spotykam się z dość częstymi zwierzeniami kobiet zmagających się z wyzwaniem niepłodności, które dotyczą właśnie zachowania osób z ich najbliższego otoczenia. Są to przyjaciele, rodzice, teściowie. Osoby te zazwyczaj rozumieją sytuację i zapewne są też bardziej wrażliwe na tematy związane ze staraniami. Mimo to, ich zachowania potrafią irytować ludzi starających się o dziecko” – mówi w rozmowie z nami psychoterapeutka Małgorzata Jacobi, która pracuje m.in. z osobami zmagającymi się z niepłodnością.\n„W rezultacie następuje wycofanie się i zamknięcie w sobie. Niektóre pary, zabezpieczając się przed różnymi komentarzami ze strony otoczenia, wręcz ukrywają fakt starań o ciążę, nawet przed własnymi rodzicami” – dodaje psycholog.\nCzasami wystarczy więc, że będziemy obok i o tej obecności będziemy przypominać. Nie będziemy zaś naciskać i nieustannie wracać do trudnych tematów – jeśli bliska nam osoba będzie gotowa, przygotujmy na taką rozmowę przestrzeń, a ona się po prostu wydarzy. Jeśli jest to zaś dalszy znajomy, który sam nie chce o tym mówić, nie naciskajmy. Każdy ma prawo decydować kiedy i z kim chce rozmawiać o zmaganiach z niepłodnością. Dobrze byśmy nie czuli się urażeni, jeśli to nie my będziemy uznani za takiego właśnie rozmówcę. Przeważnie nie jest to nic, co ma być skierowane przeciwko nam.\n„Często osoby zmagające się z niepłodnością mówią też o męczącym pocieszaniu. Po pierwsze ponownie uświadamia im ono, że mają problem. Po drugie, w zasadzie niczego nie daje, a potrafi wprowadzić w ogromną irytację. Osoby te raczej chcą być normalnie traktowane i jeśli nie ma konkretnej potrzeby, wolałyby nie poruszać tego tematu” – mówi terapeutka. „Podobnie bywa z nadmierną opiekuńczością, która to także jest zachowaniem, na jakie skarżą się klientki w gabinecie. Nie chcą urazić matki, czy teściowej. Z pokorą przyjmując jednak kolejne rady i potrawy mające wesprzeć ich płodność, duszą w sobie uczucia złości i irytacji. Tak naprawdę jest potrzebna duża delikatność i wyczucie otoczenia, gdyż problem niepłodności pod względem emocji i psychiki jest dla pary ogromnym wyzwaniem” – podsumowuje.\n4. Może wiązać się także z innymi chorobami\nZdarza się też, że możliwość zajścia w ciążę ma szansę zaistnieć dopiero wtedy, gdy wyleczona (lub chociaż opanowana) zostanie inna choroba. Warto pamiętać zatem, że przedłużające się starania o dziecko mogą wiązać się ze skomplikowaną sytuacją zdrowotną. Co może być elementem niepłodności u kobiet?\n– Zespół policystycznych jajników – „PCOS jest jedną z najczęstszych przyczyn kobiecej niepłodności. Charakteryzuje się zwiększonym stężeniem męskich hormonów. U kobiet z zespołem policystycznych jajników dochodzi do zaburzenia prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego, w którym mieści się komórka jajowa. Nie dochodzi również do owulacji, czyli najkorzystniejszego momentu do poczęcia dziecka” – pisaliśmy w naszym portalu >>KLIK<<\n– Endometrioza – „Endometrioza jest chorobą przewlekłą, definiowaną jako występowanie komórek błony śluzowej jamy macicy, poza jej naturalnym umiejscowieniem. Szacuje się, że dotyczy 6-15% wszystkich kobiet .Choć występuje głównie w wieku rozrodczym, to można jednak spotkać ją zarówno w populacji młodocianych, jak i u kobiet po menopauzie. Znamienne jest, że u kobiet leczonych z powodu niepłodności, endometrioza występuje aż u 35- 50% pacjentek” – mówił w rozmowie z nami lek. med. Jarosław Kaczyński, specjalista ginekolog–położnik.\n– Insulinooporność – „Borykasz się z problemami z wagą, chronicznym zmęczeniem i wiecznym uczuciem głodu? Uważaj, to mogą być objawy insulinooporności. Czym jest insulinooporność? (…) Jest to zaburzenie polegające na zmniejszeniu wrażliwości tkanek na działanie insuliny pomimo jej prawidłowego lub podwyższonego stężenia we krwi. Insulina odpowiada za stabilizację poziomów glukozy. W niektórych przypadkach trzustka wydziela zbyt duże ilości insuliny, która krąży po organizmie, a tkanki nie mogą jej w odpowiedni sposób wykorzystać” – pisaliśmy >>KLIK<<\n5. Dotyczy pary\nChociaż stereotypowo wciąż patrzy się na rodzicielstwo głównie z perspektywy kobiety, to warto pamiętać, że starania o dziecko zawsze dotyczą pary. Dane wskazują iż zarówno po stronie pań, jak i panów, znajduje się taka sama część przyczyn niepłodności – równo po 35 proc. U mężczyzn coraz częściej zdarzają się np. problemy z jakością nasienia. Żyjemy w coraz większym stresie, w zanieczyszczonym środowisku, odżywiamy się przetworzonym jedzeniem. Wszystko to wpływa na obie strony.\nCo więcej, intymność i skomplikowanie problemu niepłodności znacząco może wpłynąć na relacje partnerów. Jedne związki potrafi to umocnić, inne nie dają rady unieść presji. Zawsze jest to jednak trudny test, który wzbudza całą masę bardzo różnych emocji. Opisywaliśmy w naszym portalu m.in. historię Jessiki Jones, której związek przeszedł ogrom napięć związanych także z niepłodnością. „Jesteśmy drużyną, która zamiast pogrążać się samotnie w żalu, nieszczęściu i niepłodności, współpracuje ze sobą” – podkreśla Jessica. „Wspieramy się wzajemnie w trudnych momentach i – chociaż wolelibyśmy uniknąć wszelkich przykrych sytuacji – wiemy, że teraz możemy stawić czoła wszystkiemu” – mówiła o swoim związku.\nEndometrioza – leczenie, diagnoza, objawy. Sprawdź, co mówi lekarz!\n6. Wymaga wsparcia i wiedzy\nPo pierwsze, jako że niepłodność to choroba, potrzebne jest wsparcie medyczne. Nieraz wiąże się to właśnie z częstymi wizytami u specjalistów, dużą ilością badań, przeróżnymi zabiegami. Słowem kluczem są tu „specjaliści”. Nie każdy bowiem może zajmować się leczeniem niepłodności, nie każdy lekarz ma do tego wystarczającą wiedzę. Dobrze jeśli w jednej placówce można zająć się problemem danej pary holistycznie – często oferują to wyspecjalizowane kliniki leczenia niepłodności.\nPo drugie, wiedza potrzebna jest także samej parze starającej się o dziecko. Nieraz poznają oni w tym czasie swoje ciało zdecydowanie lepiej, niż miało to miejsce dotychczas. Często stają się oni niemal ekspertami od zdrowia reprodukcyjnego, co może wiele ułatwiać. Z jednej strony, są w stanie szybciej i dokładniej porozumieć się z lekarzami. Z drugiej, sami znajdują różne nowe ścieżki, które mogą finalnie doprowadzić ich do ciąży.\nPo trzecie, nawiązując do przytoczonej tu idei holistycznego podejścia do problemu, wiele par może potrzebować dodatkowego wsparcia także w sferze psyche. Emocje potrafią w tym czasie sięgać zenitu. Stąd też duża rola psychologów, którzy mogą pomóc poradzić sobie z każdym etapem walki z niepłodnością. Często bowiem w codziennym życiu nie dajemy sobie przyzwolenia na trudne stany – na żal, na cierpienie, na złość. Terapeuta daje przestrzeń takim właśnie emocjom, potrafi też dać narzędzia do lepszego radzenia sobie z kolejnymi pojawiającymi się na naszej drodze trudnościami.\nPo czwarte, ty jako bliski osoby zmagającej się niepłodnością, dobrze byś także miał jakąkolwiek wiedzę na ten temat. Będziesz mógł dać wtedy ogrom wsparcia! Oczywiście brak jednego z tych dwóch elementów – wiedzy i gotowości wspierania – nie wyklucza drugiego i w żadnym wypadku nie czuj, że musisz ową wiedzę posiadać, czy też musisz koniecznie być ostoją i źródłem pomocy.\nPamiętaj przy tym także o swoich granicach. Jeśli czujesz, że nie jesteś w stanie tego unieść, nie wymuszaj na sobie konieczności „bycia” w problemie niepłodności razem z osobami, które w twoim otoczeniu się z nim zmagają. Zadbaj w tym wszystkim o siebie – bowiem tylko autentyczność jest w stanie przynieść spokój zarówno tobie, jak i osobom w twoim otoczeniu.\n7. Nie powinna być oceniana\n„Mogli zacząć starania jak mieli po 20 lat. Teraz nie powinni się dziwić, że nie wychodzi” – wiek jest jednym z często ocenianych tematów związanych z kwestią niepłodności. Pamiętajmy, że nie wszystko zawsze idzie tak, jak „ustaliło” to sobie społeczeństwo. Każdy ma też prawo do swoich wyborów i w żadnym wypadku ocenianie ich nie leży w naszej gestii.\n„Jak można nie mieć dzieci, co to za dom! To nie jest prawdziwa rodzina!” – to kolejny pojawiający się w tym obszarze komentarz. Jakże ma on nie zaboleć?! Po pierwsze, kryje w sobie niezwykle negatywną ocenę. Po drugie, zupełnie nie bierze pod uwagę tego, jakie mogą być głębokie potrzeby pary zmagającej się z niepłodnością. Oni naprawdę mogą tego dziecka pragnąć! Czy podkreślanie czegoś, co sami często o sobie myślą – a trzeba też zaznaczyć, że tego typu zdania nieraz wywołują wielkie poczucie winy – pomoże im w jakiś sposób?\nPamiętajmy, że tak naprawdę w większości nie znamy motywów kierujących danymi zachowaniami, doświadczeń ludzi, ich zmagań. Starajmy się brać to pod uwagę i nie widzieć ich sytuacji tylko i wyłącznie w czarno-białych kategoriach, które tak naprawę sami tworzymy. Kto bowiem ustala co jest „dobre”, a co „złe”? Szacunek, empatia i zdrowe granice – niech to będzie baza dla tak bardzo potrzebnego zrozumienia niepłodności.\npsycholog i psychoterapeutka z Centrum Probalans w Warszawie. Prowadzi zarówno terapię indywidualną, jak i terapię par. Wspiera także osoby zmagające się z niepłodnością. Pracuje w nurcie integratywnym, korzystając z różnych metod i szkół psychoterapeutycznych.


Gabryśka | 2015-03-01\nKsiążka opowiada o niesamowitych przygodach w magicznym świecie. Ponadczasowa fabuła, zaskakująca akcja i niesamowite poczucie humoru nadają książce uroku. Wszystkie przygody zostały opisane w jasny i zabawny sposób. Sam temat książki jest dowodem na wielkość wyobraźni autora. Książka od pierwszej do ostatniej strony jest godna polecenia.


Artykuły przeznaczone dla muzyków Sopot - wwalbrzychu.com\nJuly 6, 2022 03:58 - Pozostałe usługi - Sopot\nW naszej ofercie jest profesjonalny sprzęt dla audiofilów. Oferta naszej firmy obejmuje na przykład gramofony, okablowanie, słuchawki , a także zestawy kina domowego. Staramy się koncertować na sprzęcie sprawdzonej jakości, który jest w stanie zadowolić nawet najbardziej wymagających klientów. Poza tym w zakresie naszych artykułów znajdują się również artykuły adresowane do tworzenia inteligentnego domu. Gwarantujemy nie tylko szeroki wybór towarów, ale też naprawdę atrakcyjne ceny. Zapewniamy, że każdy kto zdecyduje się na zaznajomienie z naszą ofertą będzie w stu procentach zadowolony ze sprzętu bądź też obsługi.\nData dodania: 29 paź 2019, 15:43:52\nNumer ogłoszenia: #190089


Podczas pisania artykułu posiłkowałem się znakomitym artykułem znalezionym na wiki.ubuntu.com.\nŚrodowisko Joomla! zainstalujemy na komputerze domowym, tzn. na komputerze, który nie został skonfigurowany tak, by pełnić rolę serwera www dostępnego przez Internet.\nPrzygotowaliśmy naszą dystybucję GNU/Linux do instalacji środowiska Joomla!.\nNie stworzyliśmy jeszcze żadnej bazy danych.\nZe względów bezpieczeństwa instrukcja nie powinna być stosowana do instalacji środowiska Joomla! na maszynach pełniących rolę serwerów internetowych.\nMusimy stworzyć bazę danych.\nPotrzebujemy paczkę instalacyją Joomla!.\nWarto od razu ściągnąć paczkę z polskim tłumaczeniem zaplecza środowiska.\nJedynym 'technicznym' fragmentem całego procesu jest utworzenie bazy danych. Niestety język polski jest nieprecyzyjny. Przecież we wspomnianym już na wstępie artykule wyjaśniłem, w jaki sposób instaluje się serwer bazy danych, więc o jaką bazę danych chodzi tym razem? Mówiąc najprościej serwer świadczy pewne usługi. Powiedzmy, że obsługuje bazy danych. Ale by mógł być przydatny, musi mieć co obsługiwać, czyli musi mieć bazy danych. Znowu upraszczając baza danych to zbiór powiązanych ze sobą danych. Pojedyncza baza danych jest rozpoznawana poprzez nazwę. Jeden serwer może obsługiwać wiele baz danych. Jeżeli będziemy chcieli u siebie na dysku trzymać kilka środowisk Joomla!, to będziemy musieli dla każdego z nich stworzyć osobną bazę danych.\nW jaki sposób tworzy się bazę danych? Moim zdaniem najszybciej zrobimy to posługując się konsolą bash. Uruchamiamy ulubiony terminal i przystępujemy do pracy. Milcząco zakładam, że jeszcze nie utworzyliśmy żadnej bazy danych.\nPrzechodzimy do naszego katalogu domowego:\nmaciej@maciej-gucek2:~/temp3$ cd ~\nLogujemy się do menedżera bazy danych jako administrator. Przypominam, że o ile postępowaliśmy zgodnie z wytycznymi z poprzedniego artykułu, to powinniśmy użyć takiego samego hasła jak to, które wpisujemy po komendzie 'sudo', czyli hasła administratora.\nTworzymy bazę danych. Ja utworzyłem bazę o nazwie 'baza_mslonik2':\nmysql> create database baza_mslonik2;\nWylogowujemy się z menedżera bazy danych:\nWersja dla tych, którzy wolą klikać i oglądać świat w kolorach, czyli zakładanie bazy danych z wykorzystaniem graficznego interfejsu użytkownika uruchomionego pod menedżerem okien.\nInstalujemy narzędzie wymagające powłoki graficznej o nazwie mysql-admin:\nmaciej@maciej-gucek2:~$ sudo apt-get install mysql-admin\nlibgtkhtml3.8-15 libmysqlclient15off mysql-gui-tools-common\nlibgtkhtml3.8-15 libmysqlclient15off mysql-admin mysql-gui-tools-common\n0 aktualizowanych, 5 nowo instalowanych, 0 usuwanych i 63 nieaktualizowanych.\nKonieczne pobranie 5809kB archiwów.\nPo tej operacji zostanie dodatkowo użyte 17,3MB miejsca na dysku.\nPo pobraniu pakietów nastąpi ich rozpakowanie i konfiguracja:\nPobrano 5809kB w 47s (123kB/s)\nZaznaczenie poprzednio niezaznaczonego pakietu libgtkhtml3.8-15.\n(Odczytywanie bazy danych ... 118840 plików i katalogów obecnie zainstalowanych.)\nRozpakowanie libgtkhtml3.8-15 (z .../libgtkhtml3.8-15_1%3a3.13.5-1ubuntu3_i386.deb) ...\nZaznaczenie poprzednio niezaznaczonego pakietu libmysqlclient15off.\nRozpakowanie libmysqlclient15off (z .../libmysqlclient15off_5.1.30really5.0.83-0ubuntu3_i386.deb) ...\nZaznaczenie poprzednio niezaznaczonego pakietu mysql-gui-tools-common.\nRozpakowanie mysql-gui-tools-common (z .../mysql-gui-tools-common_5.0r12-1ubuntu2_all.deb) ...\nZaznaczenie poprzednio niezaznaczonego pakietu mysql-admin.\nRozpakowanie mysql-admin (z .../mysql-admin_5.0r12-1ubuntu2_i386.deb) ...\nZaznaczenie poprzednio niezaznaczonego pakietu mysql-query-browser.\nRozpakowanie mysql-query-browser (z .../mysql-query-browser_5.0r12-1ubuntu2_i386.deb) ...\nPrzetwarzanie wyzwalaczy dla desktop-file-utils...\nKonfigurowanie libgtkhtml3.8-15 (1:3.13.5-1ubuntu3) ...\nKonfigurowanie libmysqlclient15off (5.1.30really5.0.83-0ubuntu3) ...\nKonfigurowanie mysql-gui-tools-common (5.0r12-1ubuntu2) ...\nKonfigurowanie mysql-admin (5.0r12-1ubuntu2) ...\nKonfigurowanie mysql-query-browser (5.0r12-1ubuntu2) ...\nSprawdzamy, jakie aplikacje się nam zainstalowały. Po wpisaniu ciągu 'mysql-' wcisnąłem klawisz 'Tab', co powinno spowodować wyświetlenie wszystkich komend, których nazwy zaczynają się od tego ciągu.\nUruchamiamy narzędzie wysokiego poziomu do zarządzania bazą danych:\nPodajemy nazwę hosta 'localhost', użytkownika 'root' oraz hasło takie, jak hasło administratora naszego komputera. Aplikacja ma na tyle przystępny i przejrzysty interfejs, że nie opiszę, w jaki sposób można dodać nową bazę danych licząc na przenikliwość i samodzielność Czytelnika.\nPobieramy paczkę instalacyjną Joomla!. Proponuję pobrać ją stąd: http://www.joomla.org/download.html. Pobieramy wersję 'full' w języku angielskim (English (UK)). Paczkę zapisujemy w katalogu tymczasowym, np. '~/joomla_temp'.\nPobieramy paczkę z tłumaczeniem zaplecza Joomla! na polski. Proponuję pobrać ją z polskiego centrum Joomla. Pobieramy pełną wersję instalacyjną zaplecza, nie żadną łatkę czy uaktualnienie. Paczkę zapisujemy w katalogu tymczasowym, np. '~/joomla_temp'.\nRozpakowujemy ściągniętą paczkę instalacyjną Joomla! do katalogu, w którym będzie się mieściła nasza strona www:\nmaciej@maciej-gucek2:~$ unzip ~/joomla_temp/Joomla_1.5.15-Stable-Full_Package.zip -d ~/strona_www\nUruchamiamy przeglądarkę internetową. W pasku adresu wpisujemy:\nUruchomi się instalator Joomla! Przed nami 7 prostych kroków instalacji.\nObrazek 01. Krok 1\nWybór języka instalatora. Proponuję pozostawić wybór domyślny, czyli język polski i wcisnąć przycisk 'Dalej'.\nObrazek 02. Krok 2\nPrzegląd ustawień. Warto uzyskać przynajmniej taki obraz uprawnień, jak na 'Obrazek 02'. W przypadku, gdy będziemy zmuszeni dokonać zmiany uprawnień, warto odświeżyć stan uprawnień widocznych dla instalatora poprzez naciśnięcie przycisku 'Sprawdź ponownie'. Po osiągnięciu zadowalającego stanu wciskamy przycisk 'Dalej'.\nObrazek 03. Krok 3\nZapoznanie się z licencją GPL. Świat licencji jest niestety bardzo skomplikowany. Z punktu widzenia użytkownika licencja GPL to moim zdaniem najlepszy wybór, gdyż gwarantuje nam wolność wykorzystania i rozpowszechniania tak kodu źródłowego, jak i plików wykonywalnych. Wolność :-) Dbajmy o nią, budując świadomość jej znaczenia. Więcej na ten temat po polsku przeczytamy na przykład tutaj. Właśnie dlatego warto rozumieć, na co się zgadzamy wciskając przycisk 'Dalej'.\nObrazek 04. Krok 4\nKonfiguracja bazy danych. Ponieważ konfigurujemy środowisko Joomla! na naszym komputerze lokalnym, więc:\nTyp bazy danych to 'mysql'.\nNazwa serwera to 'localhost', czyli taka sama jak nazwa adresu za pomocą którego łączymy się z naszą stroną www poprzez przeglądarkę.\nNazwa użytkownika to 'root'; jest to nazwa użytkownika, który ma pełne prawa do zmiany naszej utworzonej nieco wcześniej bazy danych; dla przypomnienia do tego celu nie tworzyliśmy osobnego użytkownika za pomocą menedżera bazy danych, lecz wykorzystaliśmy administratora. Z pewnością takie ustawienia nie są zalecane w przypadku instalacji Joomla! na serwerach z dostępem do sieci Internet ('produkcyjnych'), ale do naszych domowych zastosowań powinno wystarczyć.\nHasło; podajemy hasło użytkownika 'root', czyli hasło użytkownika, który ma prawo do zarządzania naszą bazą danych.\nNazwa bazy danych; podajemy taką samą nazwę bazy danych jak ta, którą utworzyliśmy.\nWciskamy przycisk 'Dalej'.\nObrazek 05. Krok 5\nFTP. Ponieważ nie będziemy wykorzystywali serwera FTP, więc pozostawiamy domyślne ustawienie 'Włącz obsługę plików przez FTP' na 'Nie'. Dlaczego nie będziemy korzystać z usługi FTP? Bo usługa ta służy przede wszystkim do przesyłania plików pomiędzy witryną www a naszym domowym komputerze. Skoro jednak witrynę właśnie instalujemy na domowym komputerze, to przesyłanie plików do witryny ograniczy się do kopiowania ich z jednego folderu do drugiego.\nObrazek 06. Krok 6\nPodajemy nazwę witryny. Moim zdaniem słowo 'nazwa' nie jest zbyt fortunnym i adekwatnym wyrażeniem. Wpisany tu tekst będzie identyfikował naszą witrynę. Nie należy go mylić z potocznym znaczeniem słowa 'adres', czyli adres domenowy witryny, np. http://www.onet.pl, czy http://mslonik.pl. Jest to tylko pewien dodatkowy identyfikator, np. 'to jest strona Andrzeja', albo 'wszystkie moje zabawki'.\nPodajemy e-mail. Mówiąc w pewnym uproszczeniu na ten adres środowisko Joomla! będzie przysyłało nam powiadomienia, to ten adres będzie domyślnie proponowany użytkownikom w przypadku, gdy będą się oni chcieli skontaktować z właścicielem strony.\nHasło administratora. Tu wymagana jest pewna czujność. Co prawda pole 'Hasło administratora' zostało umieszczone tuż poniżej pola 'Twój email', ale nie podajemy tu hasła do naszej skrzynki pocztowej, tylko hasło dostępu do zaplecza naszej witryny. Z tego względu warto je dobrze przemyśleć i zapamiętać.\nPrzykładowe dane. Zalecam zaznaczenie tego pola i wciśnięcie przycisku 'Wczytaj'. No chyba, że wiesz, co robisz :-) Wczytanie przykładowych danych spowoduje, że instalator wczyta przykładowy szkielet strony z Sekcjami, Kategoriami, Artykułami. Jeżeli jesteśmy początkującym użytkownikiem, to warto pójść tą drogą.\nObrazek 07. Krok 7\nPodsumowanie. Tło tekstu w jedynym okienku powinno się podświetlić na niebiesko, co sugeruje, że cały tekst został zaznaczony. Kopiujemy go do schowka np. wciskając kobinację klawiszy 'Ctrl + Insert' lub 'Ctrl + C'. Następnie w katalogu, w którym umieściliśmy naszą witrynę, np. '~/strona_www/' tworzymy plik 'configuration.php' i wklejamy w nim zawartość schowka. Możemy to zrobić następująco. Pod naszym środowiskiem graficznym uruchamiamy terminal i wpisujemy:\nmaciej@maciej-gucek2:~$ nano ~/strona_www/configuration.php\nW głównym oknie edytora wklejamy zawartość schowka wciskając 'Shift + Insert' lub 'Ctrl + V'. Zapisujemy i opuszczamy edytor.\nNie zamykaj tego okienka ani jeszcze nie wciskaj żadnego z przycisków!\nUwaga! Jeżeli zmieniliśmy uprawnienia do katalogu, w którym umieszczona jest nasza witryna, czyli '~/strona_www' tak, jak to opisałem w poprzednim artykule, to w ogóle nie będziemy musieli przekopiowywać i wklejać zawartości okienka.\nOstatnią czynnością jest usunięcie folderu instalacyjnego. Uruchamiamy terminal, jeżeli jeszcze tego nie zrobiliśmy i w konsoli wpisujemy następujące polecenie, które usunie cały katalog instalacyjny:\nmaciej@maciej-gucek2:~$ rm -rf ~/strona_www/installation\nGotowe.Właśnie zainstalowaliśmy zupełnie nową kopię Joomla!. Sprawdźmy, jak to wygląda. Proszę się przełączyć na przeglądarkę internetową ('Obrazek 7') i wcisnąć przycisk 'Zaplecze'. Po raz pierwszy logujemy się na zaplecze naszej strony:\nPassword: podajemy to samo hasło, co wpisane w kroku 6\nWarto zapamiętać dwa adresy URL:\nAdres, pod którym dostępna jest Twoja strona to http://localhost/.\nAdres, pod którym dostępne jest zaplecze Twojej strony: http://localhost/administrator/.\nJeżeli coś poszło nie tak, jesteś niezadowolony z któregoś z ustawień, to zawsze możesz powtórzyć cały proces instalacji. To przecież zaledwie 7 kroków, a usuwanie czy rozpakowywanie plików w konsoli 'bash' to wszak betka.\nProponuję zalogować się na zaplecze i od razu wykonać następujące kroki:\nZmienić nazwę administratora (superużytkownika) ze słowa 'admin' na coś bardziej naturalnego.\nZainstalować jego polską werję językową zaplecza.\nPonadto moim zdaniem warto:\nZainstalować dodatek JoomlaPack.\nZrobić pierwszą, początkową kopię zapasową tak utworzonej witryny.


Sklep z nalewkami w stylu XX-wiecznej apteki - Aranżacje hoteli, restauracji, biur - Sztuka Wnętrza\nStrona Główna\t. Inspiracje\t. Wnętrza publiczne\t. Sklep z nalewkami w stylu XX-wiecznej apteki\nWiśniewski to nowo powstały koncept gastronomiczny, który łączy w sobie dwie funkcje – sklepu z nalewkami oraz baru. Asortyment sklepu ogranicza się do jednego produktu, nalewki z wiśni, która przygotowywana jest według tradycyjnych receptur z polskich owoców. Właścicielami konceptu i jednocześnie autorami projektu wystroju wnętrza są Rafał Kaletowski oraz Maciej Ryniewicz.\nW poszukiwaniu stylistycznej identyfikacji wnętrza projektanci sięgnęli po wzorce z przeszłości i wykorzystali układ przestrzeni charakterystyczny dla aptek z ubiegłego stulecia. Aptekarski sznyt doskonale komponuje się z charakterem projektu gastronomicznego. Obszerny bar-lada, będący sercem lokalu i proste umeblowanie w postaci otwartych półek, dają efekt ciekawego i nietuzinkowego pomysłu na wnętrze.\nAranżacja sklepu z nalewkami\nLokal Wiśniewski znajduje się na Starym Mieście w Gdańsku, przy ulicy Piwnej. Zlokalizowany został na parterze w zabytkowej kamienicy o ozdobnej fasadzie. W planie lokalu króluje symetria, której oś wyznaczają wejście oraz środek barowej lady. Wysokie stropy, łukowe nadproże drzwiowe oraz duże okna ze szprosami – wszystko to podkreśla historyczny charakter obiektu.\nSklep składa się z jednego pomieszczenia na planie prostokąta, w którym centralnym elementem jest bar znajdujący się naprzeciwko wejścia. Za barem monolityczną bryłą baru znalazły się otwarte półki eksponujące butelki z trunkiem. Pozostała część pomieszczenia to strefa dla gości/klientów, którzy mogą dokonać szybkiego zakupu bądź też przystanąć i delektować się nalewką. Umożliwiają to wysokie stoliki usytuowane pod oknami, po obu stronach wejścia.\nZachęcające wnętrze konceptu Wiśniewski\nWnętrze konceptu Wiśniewski jest przytłumione, zanurzone w półmroku. Na tym tle wyróżniają się neonowe dekoracje wprowadzone w polu nadproża drzwiowego, a także nad witrynami z produktem w postaci zabawnych haseł. Neonowe jest także niewielkie logo, które nie zostało umieszczone w centralnym, eksponowanym miejscu – w strefie baru, a na ścianie przy wejściu.\nInteresująca jest również okładzina ścian wnętrza – w postaci płytek glazurowanych, które tworzą podział ściany w postaci gęstej siatki. Płytki w kolorze granatowym, podkreślone jasnymi fugami, dobrze korespondują z neutralną, drewnianą podłogą. Także sufit nie mógł być ot taki. Projektanci zastosowali drewniany strop składający się z krzyżujących się masywnych belek.\nMateriałem wykończeniowym jest płyta drewniana, z której wykonane zostały masywna, monolityczna bryła baru, witryny oraz parapety, będące jednocześnie półkami. Marmurowe blaty w strefie baru tylko podkreślają zamierzony „ciężar” aranżacji, który rekompensowany jest niewielką ilością wyposażenia.\nAranżacja sklepu z nalewkami – metryczka projektu wnętrza\nProjekt: Rafał Kaletowski i Maciej Ryniewicz\ngeathisee 2020-12-11 09:16:28\ncan you take viagra and cialis at the same time pefElodo [url=https://xbuycheapcialiss.com/]cialis online without prescription[/url] flourf Priligy Ftbl 30 Mg\ngeathisee 2021-05-05 18:24:16


Studia przeznaczone są dla absolwentów studiów wyższych: magisterskich, licencjackich kierunków pedagogicznych oraz filologów z przygotowaniem pedagogicznym. Dają one kwalifikacje w zakresie przygotowania do pracy w przedszkolu i szkole w systemie zintegrowanym (klasy I- III) oraz stawiają nauczycielom możliwości awansu zawodowego. Umożliwiają nabycie niezbędnej wiedzy z zakresu terapii pedagogicznej oraz umiejętności jej praktycznego zastosowania w diagnozie, korekcji i profilaktyce zaburzeń i dysfunkcji ucznia w wieku wczesnoszkolnym.\nDoskonalenie warsztatu merytorycznego nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej.\nKształcenie umiejętności projektowania zintegrowanych sytuacji edukacyjnych w przedszkolu i klasach I-III.\nFormowanie osobowości nauczyciela jako innowatora-kreatywnego i asertywnego animatora metod i technik edukacyjnych, wrażliwego na dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.\nWyposażenie w niezbędne kompetencje w zakresie rozpoznawania objawów zaburzeń w zachowaniu i uczeniu się dzieci, umiejętności przeprowadzenia diagnozy i zaprojektowania działań terapeutycznych, korekcyjnych lub profilaktycznych.\nCzas trwania : 3 semestry (450 godzin)\nZasady przyjęć: ukończone studia wyższe, pedagogiczne lub filologiczne z przygotowaniem pedagogicznym (ksero dyplomu i oryginał do wglądu), wypełniony kwestionariusz osobowy (do pobrania), 2 fotografie legitymacyjne\nOpłaty: 1.300zł - opłata za semestr (możliwość wniesienia opłaty w ratach).


Trekking w Himalajach. Annapurna Circuit dzień po dniu - My name is wind - Blog o podróżach i imigracji\nTrekking w Himalajach to marzenie niejednego miłośnika pieszych wędrówek. Annapurna Circuit nie bez powodu uchodzi za najpiękniejsza trasę trekkingowa świata! I co najważniejsze udowadnia, że trekking w Himalajach jest dostępny dla każdego. Zaczynamy od przeprawy przez szaloną zieleń i tarasy pól ryżowych, po bokach ścieżek spływają wodospady.\nPonoć jeden z polskich pisarzy się tam zakotwiczył na trzy miesiące, żeby napisać książkę. W ciągu paru dni trasa zmienia się w las iglasty by przejść w łyse góry, potężne usuwiska. W tle zaczynają majaczyć śnieżne szczyty. Wioski z drewnianych stają się kamienne. Wisienką na torcie jest Jezioro Tilicho w kolorze z Photoshopa i otoczeniu jak z innej planety. A High Pass to pejzaż dziwny, nieludzki i fascynujący.\nTrekking w Himalajach- Wszystko o Annapurna Circuit\nOto jak wyglądała moja podróż dzień po dniu:\nDzień 1: Katmandu-Besisahar- Bhulbhule\nDzień 2: Bhulbhule- Syange\nDzień 3: Syange- Tal\nDzień 4: Tal- Danque\nDzień 5: Danque -Chame\nDzień 6: Chame -Upper Pissang, 8h30-14h30\nDzień 7: Upper Pissang -Manang\nDzień 8: Manang aklimatyzacja\nDzień 9: Manang- Shreekharka\nDzień 10: Shreekharka-Tilicho Base Camp\nDzień 11: Tilicho Base Camp -Tilicho -Tilicho Base Camp\nDzień 12: Tilicho Base Camp -Yak Kharka\nDzień 13: Yak Kharka- High Camp Phedi, 8h -14h\nDzień 14 High Camp – Bratang\nDzień 15: Bratang – Besisahar\nIle kosztuje trekking w Himalajach\nObciąć koszty można przez:\nNa czym nie oszczędzać:\nTrekking w Himalajach.Kto da radę?\nCo jeszcze warto wiedzieć o Annapurna Circuit\nTrekking w Himalajach. Co spakować?\nDziś zapraszam was na post, w którym zapisałam dzień po dniu jak przebiegał trekking od Bhulebhule do Tilicho Lake i High Pass. Poniżej znajdziecie też informacje o warunkach panujących na trasie. Trekking rozpoczęłam pod koniec września, kiedy monsun się skończył, a jeszcze było dość wilgotno, więc się nie kurzyło. W tym okresie panuje przyjemna temperatura. Często w dzień było pochmurno co ograniczało widoki, ale ułatwiało marsz pod górę.\nNajpiękniejsza część trasy wiedzie po pułapie najniższym od Bhulebhule aż po Timang, a następnie po pułapie bardzo wysokim od Shrekharka aż po jezioro Tilicho.\nZa najtrudniejszą część uważam aklimatyzacyjny trekking z Manangu do Ice Lake, drogę do Tilicho Lake oraz odcinek od Yak Kharka do samej góry. Phedi, bo potem dostałam choroby wysokościowej i musiałam zejść, a był jeszcze kilometr do góry.\nNajwiększym błędem, jaki można zrobić jest podjechanie jeepem aż do Chame. Według mnie od Chame aż po Manang jest mizeria wizualna w porównaniu z najlepszą częścią Annapourna Circuit.\nWarto mieć na uwadze, że w Himalajach nie słyszeli o ogrzewaniu nocą, a kiedy tylko słońce się schowa, nasze ciała trzęsą się z zimna. Na szczęście nie trzeba taszczyć ze sobą sprzętu biwakowego. Cała trasa jest mocno ucywilizowana i co chwilę trafiamy na wioski z guesthosami i restauracjami. Nocleg z reguły jest darmowy pod warunkiem, że kolacje i śniadanie spożywamy w obiekcie. Ceny jedzenia jak na Nepal są wysokie. Najlepszy czas na Himalaje to koniec września-październik oraz marzec-kwiecień. W sezonie trzeba się liczyć z tłokiem na trasach, poza sezonem z pozamykanymi guesthousami oraz złymi warunkami.\nNajpierw potrzebujemy zdobyć zezwolenie. Nepal żyje z Himalajów i nie ma darmochy! ACAP permit i TIMS możemy wyrobić w Katmandu w Nepal Tourism Board, Adres: Pradarshani Marg, Kathmandu. Pozwolenia można też wyrobić w Pokhara i Besisahar. Na trasie znajdują się checkpointy, w których musimy się meldować.\nPapierową mapę dostaniemy bez problemu na Thamelu w Katmandu. Trasa jest bardzo dobrze oznaczona i nawet bez mapy możemy dać radę. Jeżeli chcemy wynająć tragarza, to warto sprawdzić czy był już kiedyś w górach. Bywają sytuacje, kiedy tragarz nakłamał, że tak, a potem nagle go dopada choroba wysokościowa.\nAnnapourna Circuit rozpoczął się dla mnie w zwolnionym tempie. Wyruszam o 7h rano z dworca busowego przed centrum handlowym BG mall.\nDrogą była wyboista, jak to w Nepalu. Nagle w połowie drogi stanęliśmy. Stoimy, pot się leje z czoła, dzieciaki w busie się wiercą. Co się dzieje? Okazało się, że był wypadek i kierowca autobusu śmiertelnie potrącił mężczyznę i uciekł z miejsca wypadku. Słychać było jak rozhisteryzowana matka szaleje. Zrobiło się zbiegowisko. Staliśmy 4h. Korek niesamowity.\nJak było pośrodku niczego możecie zobaczyć na filmiku\nZamiast być o 13h w Besisahar dotarłam koło 17h. Od razu trafił mi się bus do Bhulbhule. Tak wyczytałam w internecie, że lepiej się nie zatrzymywać w brzydkim Besisaharse i od razu udać się na szlak. Prawdę powiedziawszy wolałabym tą trasę przejść pieszo. W autobusie telepało jak na rodeo. Jednak powoli zapadał zmierzch i autobus wydawał się być bezpieczniejszą opcja. Trasa obfituje w przydrożne małe wodospady i ładne widoki. Niestety przed Bhulbhule jest tunel, oświetlony co prawda, ale robi niemiłe wrażenie, widzimy też chińskie konstrukcje. Sama wioska jest miniaturowa.\nZatrzymałam się w Heaven Guesthouse.\nPokoje bardzo proste i ciepłe. Budynek jest drewniany i czuć że dobrze trzyma ciepło. Toaleta typu dziura w ziemi, prysznic gorący. Sanitariaty znajdują się poza głównym budynkiem.\nRwąca rzeka szumiała za oknem. Całą noc lało jak z cebra.\nCo można było zrobić lepiej: iść pieszo z Besisahar do Bhulebule.\nW Heaven Guesthouse trafiłam na kompana. Ruszyliśmy z samego rana. Na początku po prawej stronie powitał nas fantastyczny wodospad. Potem zeszliśmy na drogę polną, która raz wiodła w górę, a potem w dół, co było dość męczące. Następnie zaczął się widok na tarasy ryżowe. Jasnozielone, soczyste, piękne. Kiedyś chciałam zrobić sobie zdjęcie w tarasach oblazły mnie obleśne pijawki. Zauważyłam, jak jedna wślizguje mi się do buta, ale było za późno :(. Już się zdążyła przyssać przez skarpetkę. Zlikwidowałam ją kamieniem. Ku swojemu nieszczęściu nagle zauważyłam, że jedna odpada już z drugiej części mojej stopy. Tłusta, wielka, najedzona. Dobrze się dossała i mogła sobie już iść. Zauważyłam też jedną na ręce. Posypałam ja solą, ale nie zdechła od razu. Musiałam ją potraktować kamieniem. Co za ohyda! Mam nadzieję, że niczym się nie zaraziłam!\nSzczyty gór zachodziły mgłą chmur, co wyglądało magicznie. Było gorąco a droga często wiodła schodami do góry. Mały prysznic utworzył się z cienkiej nad nami wody. Mijaliśmy kolejne miniaturowe wioski. Pozbierałam dwa kije w miarę nadające się do tego celu i zrobiłam z nich kijki trekingowe. Dużo lepiej!\nW końcu na horyzoncie pojawił się wielki wodospad. Syange!\nWioska bardzo prosta. Ani wifi, ciepła woda ponoć zepsuta. Akurat! Gość miał nawet nie włączoną do prądu wtyczkę. Po odejściu wszystkich lodge okazało się, że wszędzie tak jest. Poszliśmy do Indigo hotel. Właściciel brał udział w polowaniach na miód. Ostatnie było dwa tygodnie temu. Może sprzedać mad honey za 20k.\nNocleg: Indigo Hotel, Jedzenie dobre. Łóżko z pościelą. Toaleta zimny prysznic i to nie działający, tylko trzeba się polewać woda z rurki. Toaleta typu dziura w ziemi z wiadrem do spłukiwania wody. Ta dziadowska sytuacja jest obecną w całej wiosce. Taka znowu. Dumpingowana jakość. Ble! Jedzenie bardzo dobre, ale już droższe niż w poprzedniej lokalizacji. Wi-fi nie działało.\nCo można było zrobić lepiej: Zatrzymać się w następnej wiosce, bo Syange to dziadostwo.\nKupić wcześniej skarpetki antypijawkowe i sprej z DEETem. Niestety w Katmandu nie szło dostać ani jednego ani drugiego.\nŚniadanie! Tego potrzeba piechurowi! Chlebek tybetański z serem i zupa czosnkowa! Energia! Herbata zielona (własna). Nie tylko taniej płacić za wrzątek, ale i jakość lepsza. Moje liście nepalskiego zakupione w Katmandu wymiatają system! Muszę je pić! Każdy, kogo częstuje uwielbia tą herbatę\nPo śniadaniu czas na na zachwyty. 100 metrowy wodospad. Yes! Fenomena! Długo się nie można napatrzeć. Ruszamy w drogę. Najpierw standardowa samochodowa. Błota co nie miara. Co jakiś czas przejeżdżają jeepy i traktory. Nie pyli się, więc mi to nie przeszkadza. Żółte, niebieskie, białe, pomarańczowe motyle ubarwiają drogę. Szybko trzepocą skrzydłami. I często siadają na błocku. Mosty wiszące nad rwącą rzeką, która niemiłosiernie szumi. Szu! Szu! Idziemy. Ze skał kapie woda. Oho czas na prysznic! Yes! Więcej! Co za orzeźwienie! Wspaniale. Im mokrzej tym lepiej ! Idziemy raz drogą raz szlakiem częściej drogą. W niektórym miejscach są schodki stronę na szlak poza drogą. Na widoku puchate wzgórza. Chmury parują nad nimi. Magia magia. Raz zobaczyć Himalaje! I to jest miłość na całe życie! Słońce czasem się przebija. Jest gorąco pot leje się ze mnie strumieniami, włosy wręcz parzą. Zarywam je szalikiem multifunkcyjnym. Kapelusz by się przydał w takich momentach.\nDochodzimy po dwóch godzinach do pięknej wioski. Oto Jagat. Żałuję, że zatrzymaliśmy się w paskudnym Syange. Jagat ze swoimi kolorowymi domkami mnie zachwyca. Wspaniała zielona droga jak z Tajemniczego Ogrodu. Cannabis rośnie po rowach (pościnane), reszta rośliny dopiero zawiązuje pączki, paprocie zwisające z drzew, a jaszczurki hasają po mokrych kamieniach. Czerwone liście irezyn pyszną się w cieniu. Nawet trująca datura tu rośnie, a wielki białe kielichy jej kwiatów wiszą dorośnie. Dużo drogi pod górę. Widoki wynagradzają trudy. Koniki polne skaczą po trasie. Małpy bywają się na drzewie i ukradkiem nas obserwują. Po przeciwległej stronie często leją się wodospady. Jak pięknie!\nDroga i ścieżki często są błotniste. Zauważam ślad po pijawce. Od tej pory biegnę przez każde blisko na zapewnienie ścieżce. Już żadnej nie łapie. Mój kompan chodzi zwykłym tempem po tej wilgoci i łapie jedną. Na szczęście zdarzył zauważyć zanim wbiła paszczę w stopie. Kupcie sobie lepiej skarpetki anypijawkowe.\nDroga wiedzie w góré i jest wysiłkowa. Ledwie nadążam, więc często robimy przerwy.\nW końcu jest Tal! Bajkowa wioska domki mocno różowe i niebieskie. Wszystko to ulokowane w cieniu dwóch wodospadów. Ale tu ślicznie i nawet surrealistycznie! Najlepszy jest jednak większy wodospad. Potężny! Do tego stopnia że zasila elektryczności całą wioskę! Woda uderza z niesamowitą siłą. Zbliżam się do wodospadu i jestem cała mokra. Zimna woda pryska dookoła. Jest zajebiście!\nLokalny sklepik jest dobrze wyposażony i mają nawet bounty za 1200rupii. 4zl. Biorę!\nPensjonacie różowy i śliczny z ogródkiem. Pokój z łazienką i tak! Zachodnia toaleta. Chwała Panu! Dziś obędzie się bez przysiadów. Prysznic ciepły jest! Wifi podobno tak, ale po połączeniu jest równie obecne co ja w liceum, czyli rzadziutko, a nawet wcale.\nPokój najlepszy jaki miałam do tej pory. Łóżko wygodne i dali świeża kołdrę. Nocą krople deszczu uderzają o dach.\nWidok w Tal\nMijam bramą wyjściową kręcąc młynkami. Powietrze jest rześkie, a chmury unoszą się nad górami. Drogą wiedzie w górę, początkowo to dróżka, z której widać fantastyczne wodospady, potem schodzimy na drogę. Musicie wiedzieć, że idąc dróżką napotkany na dwa wodospady, których woda płynie ścieżką. Jeżeli nie macie butów z goretexu lub wysokich wodoodpornych, to lepiej już na początku wybierzcie szlak po głównej drodze. Już teraz widać jak szybko się zmienia szata roślinna, znikają pola ryżowe i bananowe, teraz rządzą bambus i drzewa iglaste.\nW Darphani znajduje się check point gdzie pokazujemy nasze permity. Zdecydowałam się na lunch w Darphani. Ceny wysokie w porównaniu z poprzednimi dniami. Np. 300 za naleśniki i 50 za gorącą wodę) i jeszcze chcieli mnie oskubać, inna cenę pisali na rachunku. Zawsze dokładnie sprawdzajcie rachunki. W poprzednim guesthouse właściciel dwa razy policzył niektóre dania.\nNa wysokości Dharpani następuje koniec dróżki i od tej pory szłam tylko drogą, pustą i błotnistą. Były miejsca, gdzie można było na chwilę znów iść dróżką, ale już mi się nie chciało zmieniać.\nChciałam dojść do Tilang. Gdy kontynuowała drogą pojawił się na niej wodospad, a lokalny mieszkaniec ostrzegł, że woda jest tam za wysoka i albo trzeba przejść na bosaka albo wcześniej skręcić w krzaki i wąziutką ścieżką dotrzeć do drewnianego mostu i obejść wodospad. Zamiast iść drogą weszłam na schody, które prowadziły ostro w górę. W pewnym momencie wychodzimy schodami na drogę, która wiedzie w prawo i lewo oraz pojawiają się kolejne schody do góry. Nie miałam już siły na kolejne schody, więc skręciłam w prawo. A trzeba było pociągnąć schodami! Zamiast tego wróciłam do punktu wyjścia czyli drewnianego mostu. Jedyny plus to ze po drodze widoki były fenomenalne, bujną zieleń góry chmury, mgła zachodziła na ścieżkę i wszystko wyglądało magicznie. Zmierzchało już więc zdecydowałam przenocować w Danque.\nMotherland Guesthouse okazał się najlepszym hotelem od początku trasy. Ładny pokój w drewnie, gruba kołdra, pościel w róże, zachodnią toaleta i ciepły prysznic, Wi-Fi obleci, jedzenie najlepsze jak do tej pory. Do tego guesthouse jest ślicznie pomalowany. Yes!\nGdyby nie schody które wybrałam na za Danque powiedziałabym że to był bardzo lekki i bezwysiłkowy dzień\nPejzaż taki sam jak dnia poprzedniego, pogoda pochmurny, drogą lekka całość trasy po drodze, jeepów mało.\nKarma hotel w Chame\nGorący prysznic tak\nZachodnia toaleta tak\nGruba kołdra ale i tak usnęłam dopiero w kurtce.\nPrzed wynajęciem pokoju lepiej się dowiedzieć czy (i który) gorący prysznic jest na panele słoneczne (bo może być zimny w pochmurny dzień) czy na gaz. W Karmie są dwa podobnie jak w hotelu poprzedniego dnia. Pejzaż podobny do dnia poprzedniego głównie drzewa iglaste z pięknych ponoć gór w okolicach Timangu widziałam jedynie fragmenty., a to przez zachmurzenie\nChame okazało się spore i zimne. Po wiosce unosił się zapach palonego drewna. W Chame trochę się przejaśniło nad górami i miejscami wyglądały naprawdę nieźle.\nCześć trasy szła po drodze, z której wchodziło się na małe dróżki, które wiodła na kolejne drogi. Najprzyjemniejsza część wiodła przez pachnące las iglasty. Trasa była dość mocno uczęszczają i ciężko było liczyć na chwilę samotności. Liczbę trekkerów dobrze było widać podczas lunchu w megakolorowej wiosce Pohari. Jak się okazuje wielu z nich dojechało jeepami do Chame i stamtąd tłumnie rozpoczęło trasę.\nJezioro za nią było prawie całkiem wyschnięte. Tu zaczynała się najbardziej widowiskowe część dzisiejszego trekkingu.\nSzybko dotarliśmy do Upper Pissangu, który oferuje lepsze widoki niżk Lower Pissang. Sam Upper Pissang w porównaniu do wcześniejszych wiosek jest brzydki. Tu pierwszy raz pożałowałam, że nie mam swetra i szalika z wełny albo kaszmiru. Zimno w pierony i mocno wieje lodowatym wiatrem. Nad kamienną wioska Upper Pissang króluje świątynia buddyjska, gdzie się wybraliśmy na spacer.\nZatrzymaliśmy się w hotelu Happiness, w którym panowała wesoła atmosfera, a z jadalni był piękny widok na góry. Niestety było tam zimno jak w psiarni. W nocy kilka razy się budziłam z tego powodu, mimo tego, że spałam pod dwoma grubymi kocami. Na tarasie zrobiliśmy sobie małą imprezę techno.\nZachodnia toaleta: tak\nGorący prysznic: tak\nWi-Fi: jest ale nie działało\nWyruszyliśmy z samego rana. Mieliśmy iść górną drogą dla widoków, ale było pochmurno więc poszliśmy dołem. Początkowo trasa wydawała się nudna, ale potem pejzaże stały się olśniewające. Prawie całą drugą to była droga samochodowa, miejscami nawet wyłożona kamieniami. Króciutki odcinek szliśmy lasem. Bardzo spodobała mi się wioska Humda, którą minęliśmy po drodze: kamienna spokojna.\nOd Manangu zaczyna się ‘prawdziwa’ wysokość. Tutaj wskazany jest pobyt 2-3 dniowy, żeby się zaaklimatyzować.\nManang to kamienna wioska, niezbyt ładna, a w każdym hotelu było coś nie tak. Do podobnego wniosku doszli też znajomi Rosjanie.\nW Manangu funkcjonuje kantor, mają tam tlen do oddychania jakby ktoś miał chorobę wysokościową (odpłatnie), można iść na projekcji jednego z filmów o tematyce górskiej. Warto sobie kupić ser jaka w jednym z licznych sklepów. Aklimatyzacja w Manangu to też dobra okazja, żeby zrobić pranie.\nZachodnią toaleta: nie\nWi-Fi podobno jest ale akurat nie dziala\nDzień który uważam za stracony.\nPrzeniosłam się do hotelu Yak. Wszystko to sprawiło, że dość późno się wybrałam do Ice Lake.\nZ Manangu można zrobić kilka krótkich tras trekkingowych, z których najczęściej wybierana jest ta do Ice Lake. Warto ją zrobić, bo potem nic nie wydaje się specjalnie trudne, nawet mozolne wtaczanie się na pułap Jeziora Tilicho!\nDroga była mordercza i szła cały czas pod górę. Pogoda mocno pochmurna. Kiedy dotarłam już prawie do jeziora zrobiła się mgła, że mało co było widać. Słychać też było grzmoty. Zdecydowałam o natychmiastowym powrocie. Na szczęście znajomi Rosjanie, których spotkałam później powiedzieli, że jezioro to nic specjalnego. 🙂 Może jak jest lepsza pogoda. To załamanie pogody sprawiło, że zdecydowałam zrobić tylko trekking do jeziora Tilicho, mając nadzieję, że będzie co oglądać.\nManang wyjątkowo nie przypadł mi do gustu. Rosjanom też się średnio podobał. Pożałowałam, że zamiast iść do Ice Lake nie zrobiłam połowy drogi do Tilicho Lake.\nPrysznic obleśny 200 za ciepła wodę, ale nikt nie sprawdza czy się brało prysznic\nToaleta dziura w ziemi\nAtmosfera bardzo miła\nWi-Fi jest, ale nie działa.\nTo już był któryś dzień bez internetu, ciepła, i zachodniej toalety. Miałam już dosyć i marzyłam o powrocie do cywilizacji.\nOd razu po wyjściu za Manangu polepszyło mi się morale. Po drodze było jezioro Gangapurna, które na zdjęciu w necie było fantastyczne i zielone. Na żywo w pochmurny dzień nie przypominało internetowego cudu. Mijałam kolejne góry, niektóre z daleka były tęczowe. Pewnie niedługo zamienia się w piaskowiec potem pustynię. Droga była bardzo prosta.\nW okolicy Kgangsar zaczęła się piać w górę. W wiosce budowało się wiele domów w domyśle guesthousowu. Po drodze mijałam wiele mułów obładowanych butlami z gazem.\nPejzaż był wspaniały. Do tego stopnia że zdecydowałam się zostać w Shreekharka w Tilicho Peak guesthouse, który zapewniał cieszenie się tymi widokami w odpowiedniej dawce. Super miejsce.\nTilicho Peak guesthouse\nToaleta: dziura w ziemi\nWi-Fi: jest ale antena była zepsuta w całej okolicy czyli nie ma\nBrak gnizdek w pokojach, ładowanie elektroniki odbywa się w salonie. Za free.\nWidoki po drodze zawierały dech w piersiach. Początkowa droga wiodła wąska dróżką, a następnie przez osuwiska-landslide. Miejscami żeby minąć się z osobą z naprzeciwka było niemożliwe. Dla aklimatyzacji zrobiłam pierwsze 1,5km w stronę jeziora Tilicho. Oczywiście jezioro dało się zrobić w ten sam dzień, ale kręcenie wideo zajęło mi dużo czasu i do Base Camp dotarłam, kiedy już było za późno.\nHotel New Tilicho Base\nW końcu przez krótką chwilę Wi-Fi działało.\nBrak gniazdek w pokojach, ładowanie elektroniki odbywa się w salonie.\nSalon szalenie przyjemny. Zamarzyłam żeby sobie takie coś zbudować.\nSalon zamykają o 20hm, co jest zdecydowanie za wcześnie.\nTelefon za granicę: 100 rupii za minutę\nJuż blisko do Tilicho Base Camp\nZdecydowanie najlepszy dzień trekkingu.\nMiałam wstać o świcie, ale wyszło na 7h. Base Camp byl prawie pusty. Wszyscy wyruszyli już dawno do Tilicho Lake. Każdemu zależało na dobrej pogodzie.\nRuszyłam zaraz po śniadaniu. Trzeba przyznać, że w tym lodge mają mistrzowskie naleśniki. Droga obfitowała we wspaniale widoki, głównie na siedmiotysiecznik Tilicho Peak. Większość drogi prowadziła przez potężne usuwiska. Na pewno tej trasy nie powinni robić epileptycy ani osoby mające problem z równowaga. Łatwo się połknąć i runąć w przepaść. Drogą jest wąska. Można jednak ją pokonać w 2h na wynajętym koniu. Usuwiska budzą respekt. Chwila złośliwości natury i jeb kamień w naszą głowę. Konieczne są kijki trekkingowe i pełna koncentracja. Szczególnie w drodze powrotnej. Nie robiłabym tej trasy po ciemku. Dlatego powinno się chodzić w dużych odstępach, a nie jeden za drugim. Droga kosztuje sporo wysiłku i wiedzie serpentynami w górę. Kto robił Ice Lake będzie to dla niego łatwiejsze.\nWychodzimy 900m w górę. Warto skrócić uwagę na syndromy choroby wysokościowej, bo już niejednen zmarł po zrobieniu tej trasy.\nPo wyjściu na górę ukazuje się nam dziwny pejzaż upatrzone kolorowymi porostami. Po lewej widzimy małe jeziorka. Ale to nie to!\nW końcu po marszu kamieniste drogą dochodzimy do: i tu następuje totalny opad szczeny. Ten kolor naprawdę istnieje!\nTilicho jest fantastyczne! Warto przejść się na ‘plażę’, a nawet zamoczyć. Woda w słońcu nie jest zimna. To znaczy trochę jest, ale nie tak jak byśmy sobie wyobrażali. Pejzaż wygląda jak z innej planety. Dobra pogoda utrzymywała się aż do zachodu słońca. Przy wyjściu znajduje się też teahouse, gdzie można zjeść noodle za 450rupii. Niestety nie można tam spać.\nMyślałam, żeby z Tilicho przejść do Jomsom, ale ponoć po drodze nie ma guesthousów i trzeba mieć namiot. Droga z Tilicho do Jomson wynosi około 10h ( według miejscowych). Koniem się nie da, bo ponoć nie ma stosownej dla konia drogi.\nNaprawdę ma taki kolor\nDrogą jest przyjemna czasem, wiedzie w dół czasem w górę, ale nie jest zbyt męcząca. Po drodze znajduje się opuszczona wioska. Od biedy można by się było przespać w jednym z budynków. Jeśli się nie jest strachliwym. Otwarłam jedne drzwi a za nimi wisiał stryczek! Naprawdę.\nRoślinność po drodze jest zupełnie inna niż jak szliśmy do tej pory. Największe wrażenie zrobił Brzozowy zagajnik. Brzozy rosły zupełnie poziomo. Jako, że był październik pachniało opadającym liśćmi a ich żółtą barwa dodawała magii. Miałam wrażenie, że niby nie dojdę do Yak Kharka. Tak się ciągła droga.\nHotel Gangapurna okazał się mieć gorący prysznic w środku.\nMenu było dosyć spore i w końcu śmigalo Wi-Fi. Salon z kozą dlugo otwarty.\nToaleta: dziura w ziemi.\nTelefon 200 rupii za minutę\nBrak gniazdek w pokojach, ładowanie elektroniki odbywa się w salonie. 100 rupii za urządzenie.\nKoce bez pościeli\nDrogą była dla mnie wyjątkowa męcząca. Mimo że przy Tilicho Lake 4900mnp czułam się świetnie i ogólnie miałam długą aklimatyzację, to tu mnie zaczęła dopadać choroba wysokościowa.\nKażdy krok był ważnym wysiłkiem na miarę kosmonauty. Nogi były jak z waty albo gumy jak w koszmarze sennym, kiedy się ucieka. Drogą wiodła głównie pod górę, choć nie było to mocno pod górę. Musiałam przystawać co chwile, żeby sobie podyszeć jak lokomotywa i złapać oddech. Nie wszyscy jednak mieli ten problem i skakali jak kózki w górę. Część ścieżki wiodła przez usuwiska, ale były one niczym w porównaniu z tymi na trasie do Tilicho Lake.\nKrajobraz był naprawdę dziwny, skały, wodospady, kanion, rzeka, a za mną ośnieżony szczyt.\nFantastyczne było turkusowe zielone jeziorko na początku trasy wkrótce za Yak Kharką po lewej stronie.\nWzięłam łącznie 3 tabletki na chorobę wysokościową i to chyba było za dużo, bo wszędzie zaczęłam czuć mrówki i drętwienie.\nW High Campie spotkałam znajomego przewodnika, który powiedział, że jedna tabletka by wystarczyła, a 3 to zdecydowanie za wiele. W lodge wypiłam kilka hot lemon, żeby witamina c oczyściłam mój organizm z toksyn. Musicie wiedzieć że witamina c ratuje organizm w razie przedawkowania tabletek. Po wypiciu dwóch od razu się lepiej poczułam i drętwienie zelżało.\nWcześnie wlałam w siebie Coca Colę, która jest dobra na chorobę wysokościową. -Potwierdzone przez znajomego przewodnika. Poza tym poleca on zupę czosnkową i pomidorową, ryż lepiej omijać. Gówno to dało.\nMenu jak z kosmosu. Cynamonowe bułeczki, dobre ciasto jabłkowe.\nCeny najwyższe jak do tej pory.\nBrak wody bieżącej\nWi-Fi płatne 200 rupii, ale nie działało.\nKoce i pościel obleśne. To był jedyny guest house, gdzie naprawdę brzydziłam się pościelą. Fuj!\nPrzydrożne jeziorko o dziwnej florze, które mało kto zauważa\nRano czułam się fatalnie, miałam problemy z krążeniem. Zrobienie prawie kilometra w górę wydawało mi się zbyt powolnym samobójstwem. Myślałam, żeby wezwać helikopter ratunkowy, ale pomyślałam, że nie będę robić cyrku. Nie wiem czy słusznie. Może lepiej było dzwonić i szybko zlecieć. Koszt wynajęcia helikoptera to ok. 1200zł.\nRozpoczęłam natychmiastowe schodzenie. Szło mi ciężko, ale jakoś dotarlam do Yak Kharka, gdzie odczułam poprawę. Jednak było parę chwil, kiedy myślałam, że wykituję po drodze. Na ścieżce spotkałam azjatycką parę z tragarzem. Oni też zaczęli wędrówkę w dół przez chorobę wysokościową, ale byli w dużo lepszym stanie. Tak więc dotarłam do Manangu, ale jako, że go nie lubię, zeszłam do przyjemniejszego Bratangu.\nŻal mi było po nie przejściu całej trasy, więc chciałam wrócić całą drogę, żeby się nacieszyć zielenią dolnych partii. Uszłam jednak do połowy drogi do Pissangu i moje płuca nadal nie funkcjonowały za dobrze. Czułam się fizycznie źle, i po drodze złapałam jeepa do Besisaharu. Droga była długa, wyboista i z wieloma przystankami. Do Besisahar dotarłam późnym wieczorem. Z jednej strony cieszyłam się na powrót do cywilizacji, a z drugiej chciałam jeszcze zostać.\nPejzaż równie surowy dla oczu co i dla płuc\nNocleg jak już wspominałam z reguły jest darmowy. Wyżywić się można za 1000-25000 rupii dziennie. Ja wydawałam z reguły 22 000 dziennie. Jadłam śniadanie, lunch i kolację. Koszty podbijało moje upodobanie do piwa- 500 rupii za butelkę. Tylko raz zapłaciłam za nocleg- w Bratangu, za pokój z osobną łazienką i gorącym prysznicem- 400 rupii.\nKoszt jeepa z Manangu do Besisahar wyniósł mnie 35 000 rupii.\nMinivan Kamandu- Besisahar- 800 rupii w jedną stronę. Autobus jest trochę tańszy, ale wolniej jedzie.\nZa zezwolenia i kartę trzeba dać łącznie 5000 rupii w 2019 roku.\nKoszt wynajęcia tragarza to około 20 dolarów za dzień, a przewodnika 25 dolarów.\n-zabranie ze sobą batonów i przekąsek z Katmandu, a nawet Polski.\n-używanie tabletek do oczyszczania wody\n-podróżowanie w kilka osób\n-jedzenie dal bat(darmowe dopełnianie porcji w restauracjach)\n-doładowanie power banków na niskich partiach gór( w wysokich za doładowanie trzeba płacić)\n-kupić mały pakiet danych zamiast dużego na lotnisku. Kilkanaście gb i tak się wam nie przyda, bo taki Ncell przestał mi działać zaraz za Besisaharem.\n-zamiast kijów trekingowych wyszukać sobie darmowy kij w lesie na miejscu (100% ekologiczny i biodegradowalny)\n-zabrać własną herbatę/kawę\n-ubezpieczenie pokrywające koszty ściągania nas z wysokości za pomocą helikoptera\n-buty z Goretexu\n-kurtka nieprzemakalna i wiatroodporna\n-okulary z filtrem UV\nAnnapurna Circuit jest wysiłkową trasę i raz wiedzie w górę, a raz w dół. Na niektórych odcinkach jest naprawdę ciężko. Nie znaczy to, że musisz być doświadczonym górołazem ani być specjalnie sprawnym. Ja jestem po pięciu operacjach kręgosłupa i ledwie chodzę. 🙂\nW czasie trekkingu spotkałam mnóstwo ludzi, którzy po raz pierwszy w życiu byli w górach albo na trekkingu. Spora część z nich na co dzień miała siedzącą pracę i nie uprawiała żadnego sportu. Co ważne nieraz się idzie po urwiskach wąską ścieżką, więc trzeba mieć dobry balans. Jak ktoś ma z tym problem, to powinien odpuścić. Od Manangu zaczyna się wysokość 3 tys. metrów n.p.m. i można mieć problemy z oddychaniem.\nCo do usuwisk, to wyglądają naprawdę groźnie i w porze deszczowej bym się tam nie wybierała.\nTrasę możemy przebyć nie tylko na nogach, ale i w jeepie (od Besisahar do Manang) albo na koniu/mule. Oba sposoby polecam tylko osobom o zdrowym kręgosłupie. Trzęsie bowiem jak na rodeo i jazda takim jeepem to koszmar, a nie przyjemność.\nNa trasę Annapurna Circuit wzięłam plecak z ładunkiem około 8 kg. Byłoby lżej, ale lustrzanka też musiała się zmieścić.\nUbranie: Bielizna, 2 pary skarpet trekkingowych, ciepłe skarpety do spania, spodnie cienkie na dzień, spodnie grube na noc, czopka gruba, cienkie nakrycie głowy na cieplejsze partie gór, rękawiczki, kurtka ciepła, (i nieprzemakalna), palto nieprzemakalne (jeśli kurtka jest przemakalna), ze 2 podkoszulki dzienne, jeden do spania, ręcznik, szalik, okulary z filtrem uv, bluza. Opcjonalnie: wdzianko na powrót do cywilizacji, ja wzięłam prostą sukienkę.\nKosmetyki: mydło, żel do mycia, krem UV SPF 50, pomadka do ust SPF 50, zwykła bez filtra nie da rady, chyba, że będziecie kremem SPF smarować. Ja tego nie robiłam i spaliłam sobie wargi do krwi.\nSzczotka do włosów, lusterko, dezodorant\nApteczka: tabletki do oczyszczania wody, tabletki na biegunkę, chorobę wysokościową, przeciwbólowe, płyn do dezynfekcji ran, plasterki, bandaż, krople do oczu, elektrolity. Opcjonalnie: żołądkowa gorzka na żołądek, ale na wysokości alko może spowodować szybsze przybycie choroby wysokościowej.\nButy: do treku, opcjonalnie druga para adidasów, klapeczki pod prysznic\nMapa, telefon, ładowarka, opcjonalnie latarka czołowa, ale sam telefon daje radę. Dobrze sobie zapakować do smartfona ebooki, muzykę i podcasty na wypadek jakby internet nie działał. Opcjonalnie: książka, czytnik ebooków, gry, karty.\nJak ktoś jest maniakiem czystości, to może śpiwór zabrać, ale poza ostatnim noclegiem wszędzie była czysta pościel. O ile nie wynajmujesz tragarza, to każdy przedmiot powyżej tej listy będzie żałowany.\nTrekking w Himalajach- moje ubrania\nTagi: Annapurna, annapurna blog, Annapurna Circuit, annapurna circuit koszt, annapurna circuit relacja, besisahar, bratang, chame, high camp, ile kosztuje trekking w himalajach, jak sie dostac z katmandu do besisahar, jezioro tilicho, manang, najpiekniejsze trasy trekingowe, nepal, Trekking w Himalajach, trekking w himalajach koszt\nPoprzedni wpisKatmandu – kolorowa stolica Nepalu


Wydajnosc pracy a pkb\nJeśli w Twoim przedsiębiorstwie sprowadzają się przestoje na pracy, nie znasz dokładnych informacji o wydajności pracy maszyn lub chcesz zoptymalizować produkcję, tutaj znajdziesz reakcję na każde Twoje potrzeby. Z usługą przychodzi nam oprogramowanie komputerowe, które da stanowić poważniejszą i konkretniejszą naukę o każdym momencie realizacji.\nPomocnik, o którym mowa, to styl zarządzania produkcją w przedsiębiorstwie. Z wszą pewnością warto zastosować go do własnej firmy. Zysków, jakie spośród tego początku otrzymamy będzie daleko dużo, i najważniejszym będzie wzrost zarobków. Kiedy już odpowiednio stworzymy zintegrowanie z maszynami, baza informacjach oraz komputerem będziemy potrafili zabrać się do optymalizacji. Otrzymamy szczegółowe dane takie jak efektywność pracy wszystkiego z narzędzi, wąskie gardła w ciągu produkcyjnym czy szacowaną ilość produktów, jaką będziemy w okresie wyprodukować w danych przedziale czasowym. Ułatwi nam to zlokalizować miejsca, w których powinniśmy coś zmienić. Możemy liczyć na zgodę z nazwą, z której takie oprogramowanie zakupimy. Ułatwi nam ona wybrać program do lokalnych potrzeb, i nawet specjalnie dla nas doda potrzebne nam funkcjonalności.\nIstotnym aspektem takiego schematu jest też fakt, że potrafimy kontrolować wszystkie informacje nawet na telefonie lub domowym komputerze! Od dzisiaj już jednak możesz być pod ręką wgląd do najważniejszych, aktualnych danej o stanie produkcji. W obecnym pomieszczeniu, na pewno pojawią się liczne, zaniepokojone głosy w układzie z bezpieczeństwem takich szczegółowych danych. Możemy mieć zawsze pewność, że dostęp uzyskają jedynie osoby, którym na ostatnie pozwalamy. Będzie ostatnie dobre tylko to jeżeli zadbamy o urządzenia, z których będziemy się łączyć. Spośród tegoż warunku powinniśmy te zadbać o odpowiednie oprogramowanie antywirusowe oraz firewalla. Dodatkowo unikajmy połączeń z dostępnych sieci bezprzewodowych. Informacje w takich mieszkaniach mogą być nasłuchiwane przez kogoś kto chce się do nich nabyć. Oczywiście połączenie jest szyfrowane jednakże nie ma takiego zabezpieczenia, jakiego nie da się pokonać.\n« Przerwanie ciazy ze wskazan medycznych\nKasa fiskalna smyk»


Ogród na Nadbrzeżnej: Susza\nOd ponad dwóch tygodni nie spadła kropla deszczu. Nie byłby to problem, gdyby nie tropikalne temperatury. Niejednokrotnie na termometrach brakuje słupka. Rośliny wyraźnie cierpią. Podlewamy wczesnym rankiem i tuż po zachodzie słońca ale niewiele to pomaga. Ziemia zrobiła się twarda jak skała a spalone trawniki mają kolor złota. Starsze rośliny, które zapuściły korzenie wystarczająco głęboko radzą sobie jakoś. Rododendrony zwijają listki w trąbki żeby zmniejszyć powierzchnię parowania. Paprocie zbrązowiały jakby był już co najmniej wrzesień. Najbardziej jednak ucierpiały kwiaty jednoroczne, większość już uschła. Przeżyło trochę aksamitek, kilka celozji i trochę astrów, które dzielnie zaczęły zawiązywać pierwsze pąki kwiatowe. Codziennie ogród ożywa na chwilę po zachodzie słońca i wieczornym podlewaniu. Zieleń nabiera soczystości, podnoszą się przygarbione w ciągu dnia gałązki a powietrze pachnie "zieloną wilgocią". Chociaż przez chwilę wszystko wygląda normalnie. Właśnie wczoraj o takiej porze zrobiłam trochę zdjęć do obejrzenia których serdecznie zapraszam.\nNajpierw pokażę Wam co kwitnie w tych ekstremalnych warunkach.\nCelozje - zostało dosłownie kilka sztuk, chociaż sadzonek w tym roku miałam sporo.\nMalutkie kwiatuszki pojawiły się na malutkiej krzewince rozwaru\nNa hortensji pnącej nadal utrzymują się ostatnie, pojedyncze białe kwiatki. Te, które brązowieją też wyglądają uroczo i ozdobnie.\nKwitną róże. Otwierają dzielnie kolejne kwiaty których zewnętrzne płatki są wyraźnie przypalone słońcem i wyblakłe.\nWiększość lilii już przekwitła, zostały tylko czerwone.\nDo tego floksy, małe słoneczniczki, żółte niskie liliowce, hortensje i trochę aksamitek.\nPaprocie w jesiennych już barwach.\nMłode przyrosty na bukszpanach - wyraźnie zadowolone z wieczornego prysznicu.\nPo kąpieli wyprostowały się także delikatne gałązki głowocisów\nI jeszcze kilka zdjęć z różnych ogrodowych zakątków.\nA to jegomość, który korzystając z wieczornego chłodu przyczaił się i czeka na kolację.\nJoanna 04 sierpnia, 2013\nSłońce, wszędzie słońce :-) Aczkolwiek cały dzisiejszy dzień mija pod znakiem całkiem sporego zachmurzenia w moim regionie. Nawet troszkę popadało. Uwielbiam słońce i letnie upały, ale dla roślinek przydałby się duży deszcz. Pięknie u Ciebie:)\nDziękuję Joasiu. Ja też kocham słońce ale chyba nie jestem zbyt odporna na tak wysokie temperatury, zupełnie jak moje rośliny. Z utęsknieniem czekam na deszcz. Pozdrawiam serdecznie.\nŁucja-Maria 04 sierpnia, 2013\nNasze rośliny i kwiaty nie są przystosowane do aż tak wysokich temperatur...\nCzęsto spacerując po toskańskich czy prowansalskich miasteczkach podziwiałam kwiaty rosnące w małych, glinianych doniczkach. Wyglądały świeżo, dorodnie.\nU nas musiałyby być w misach z wodą. Zaraz by zwiędły...\nOgród prezentuję się pięknie...\nPodziwiam Twoje kwiaty. Na zdjęciach nie wyglądają tragicznie...Może to efekt wieczornego podlewania.\nU mnie jest podobna sytuacja. Słońce, słońce...\nMasz rację Lusiu, każdy klimat ma swoje rośliny. Te rośliny które pokazałam na zdjęciach nie wyglądają tak źle. Tych co zmarniały nie fotografowałam bo to nie ma sensu. Trochę deszczu dałoby roślinom odpocząć chociaż na chwilkę. Pozdrawiam cieplutko.\nJolanta Turoń 04 sierpnia, 2013\nu mnie wody gruntowe są tak wysoko (chociaż teraz oczywiście niżej), że moje roślinki nie cierpią aż tak bardzo. Jednak i nam zaczyna doskwierać ten brak deszczu. Szkoda Ewuś, że mieszkamy tak daleko od siebie :( Z miłą chęcią pospacerowałabym po Twoim zaczarowanym ogrodzie :) Jest niesamowity.\nMiło mi Jolciu. Tak naprawdę to nie wiem gdzie Ty mieszkasz? Ale jeśli będziesz kiedyś w okolicy to masz ode mnie bezterminowe zaproszenie. Daj tylko znać to coś pysznego upiekę. Buziaki.\nAndrzej Zawadzki 04 sierpnia, 2013\nŚliczny ogród Ewuniu, piękne zdjęcia :) U nas też upały i susza. Mimo podlewania trawnik zaczyna wysychać :( Krzewy też ledwie żyją, ratuje je trochę cień w moim ogrodzie. Ale i tak trzeba podlewać. Mam nadzieję, że wreszcie spadnie deszcz. Pozdrowienia.\nPodobno na zachodzie szaleją jakieś burze. U nas przez chwilkę niebo przysłoniły chmury a potem...popłynęły dalej. Masz szczęście Andrzejku że Twój ogród chociaż troszkę zacieniony. U mnie jak na patelni. Ale co tam - przeżyliśmy długą zimę, przeżyjemy i te upały. Pozdrawiam Cię bardzo ciepło.\nAleksandra Żurek 04 sierpnia, 2013\nBiedne roślinki. Musimy im jakoś pomagać, chociaż na Twoich ostatnich zdjęciach nie widać suszy.\nU nas w Wielkopolsce ostatnio padało i dzisiaj w nocy była powtórka, to ogród odżył.\nNie widać suszy bo zdjęcia robiłam zaraz po podlewaniu. Zazdroszczę Ci tego deszczu Olu, może i u nas w końcu popada. Pozdrawiam.\nKris Beskidzki 04 sierpnia, 2013\nSuper ogród i super zdjęcia. Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do siebie. :)\nBardzo dziękuję. Z przyjemnością zajrzę. Pozdrawiam.\nzapach piwonii 04 sierpnia, 2013\nKochana masz co podlewać, u nas co dziennie pada, dzisiaj również. Jest bardzo ciepło i wilgotno więc\njuż wiesz, rozpanoszyły się grzyby, z tym problemem masz przynajmniej spokój.Mamy dużo burz, i deszczu silnego, krótkotrwałego ale dotkliwego dla roślin , w sumie nie wiem co lepsze, to co u Ciebie czy to co u mnie.Pozdrawiam serdecznie\nO rany! Rzeczywiście nie wiadomo co gorsze. Bardzo współczuję. Niby Polska niewielka a takie różnice w pogodzie. To teraz Mariolko życzę Ci słoneczka i pozdrawiam.\nGrosik M 04 sierpnia, 2013\nU mnie też już dawno deszczu nie było, dobrze mają się jedynie roślinki w doniczkach. Mimo,że stale się chmurzy od zachodu to niestety na tym się kończy ;(, ogródek mam na piaskach - zielonej trawy już nie uświadczysz, ...cóż trzeba czekać\nPozdrawiam serdecznie i deszczu życzę :)\nDziękuję Grosiku, ja Tobie również. U nas ziemia też jest mocno przepuszczalna i dlatego tak szybko wysycha. Pozdrawiam.\nTalibra 04 sierpnia, 2013\nSzkoda Twoich roślin, u mnie dwa razy porządnie padało nie muszę podlewać. I teraz zanosi się na kolejną burzę.\nSuper. Nas skutecznie omija wszystko co mokre. Pozdrawiam bardzo ciepło.\nEwarost 04 sierpnia, 2013\nEwuniu ...czas zacząć zaklinać deszcz :))) byle nie za duży...roslinki nie lubią niczego w nadmiarze :)... Dziękuję za kolejny spacer po Twoim pięknym (mimo suszy) ogrodzie ... u nas też żar z nieba . Pozdrawiam w oczekiwaniu na deszcz :)))\nPodejrzewam, że jak zacznie padać to znowu będzie to trwało ze dwa tygodnie. Nie ma żadnego umiaru w tej naszej pogodzie. Już nie wiadomo co gorsze. Chyba musimy się przyzwyczaić do kapryśnego klimatu. Pozdrawiam Ewuniu.\nAnthony Garden 06 sierpnia, 2013\nCzłowiek przynajmniej się skryje do domu przed palącym słońcem, a biedne roślinki stoją i więdną, i usychają. Dziewczyny,jeżeli już mamy zaklinać, to jakiś spokojny równomiernie padający deszcz:)I tak dzielnie ratujesz roślinki Ewo, pozdrawiam serdecznie :)\nEwa Jurewicz 06 sierpnia, 2013\nO tak Moniko, spokojny letni deszczyk - byloby cudownie! Zaczynam zaklinać. Pomożesz mi? Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam bardzo ciepło.\nJoanna Cwynar 06 sierpnia, 2013\nMimo suszy, Twój ogród wygląda cudownie !!!\npozdrawiam i życzę deszczu :)\nDziękuję Joasiu. Ja również Cię pozdrawiam.\nAnia 07 sierpnia, 2013\nTwój ogród jest taki piękny, że aż dech zapiera! :) Naprawdę pięknie zaaranżowany.\nDziękuję Aniu, bardzo mi miło. Pozdrawiam Cię serdecznie.\nEwuniu, mimo tych upałów masz przepiekny ogród. Celozje cudne! W ubiegłym roku robiłam wianki z celozji:)\nCiekawa jestem jak mój M dba o ogród w te upały, ja od dziesięciu dni w UK:) też jest cudna pogoda, ale jak to na wyspie, nigdy aż tak gorąco! Z chłodnym wiatrem przesyłam pozdrowienia Ania\nNa pewno świetnie sobie radzi. Dziękuję Aniu za ten chłodny wiatr - bardzo się u nas przyda. Wypoczywaj i baw się dobrze. Buziaki.\nDusia 09 sierpnia, 2013\nPięknie Ewuniu W Twoim ogrodzie [ śladów suszy nie widać], Mam pytanie na zdjęciu w drewnianych osłonkach - co posadziłaś ? uroczo to wygląda pozdrawiam Dusia\nSuszy nie widać Dusiu bo zdjęcia robiłam tuż po wieczornym podlewaniu. Nie bardzo wiem o co pytasz bo nie mam drewnianych osłonek. Myślę, że chodzi Ci o gazony przy tarasie? One są z kolorowego betonu ale polane wodą rzeczywiście wyglądają trochę jak z drewna. Rosną w nich tawuły Golden Princess. Zawsze po kwitnieniu przycinam je króciutko na kształt kuli. Po cięciu wypuszczają masę nowych, cytrynowych listków. Pozdrawiam serdecznie.\nU mnie dziś o wiele chłodniej, bo 23 st.C. Do tego duuużo chmur potężnych na niebie. A na balkonie lobelia zaczyna przekwitać, podobnie bakopa fioletowa. W końcu to już sierpień. Teraz liczy się każdy dzień ze słońcem:) Pozdrawiam serdecznie.\nTo prawda. W ogrodzie też już widać nadchodzącą jesień. U nas w końcu popadało a dziś było bardzo słonecznie choć temperatura spadła do 25 stopni. Takie lato lubię najbardziej. Życzę Ci Joasiu dużo słoneczka w nadchodzących dniach.\nKrzysiek Polcyn 12 sierpnia, 2013\nDziękuję Krzysiu. Również pozdrawiam.\nGrzegorz Bogucki 15 sierpnia, 2013\nSuszy nie widać, a poza tym mam nadzieję, że popadało :) Ogród jak zawsze przepiękny :)\nUpały minęły i trochę deszczu spadło. Dziękuję Grzesiu i pozdrawiam Cię bardzo ciepło.\nAga Grabowska 18 sierpnia, 2013\nWitaj Ewo, Twój ogród jest przepiękny. Pełno w nim zakamarków i niespodzianek, kolorów i kształtów. Marzenie każdego ogrodnika :) pozdrawiam!!!\nMilo mi Agusiu. Dziękuję za odwiedziny i serdecznie pozdrawiam.


Buty trekkingowe tanio - myBaze.com\nmyBaze / Buty / Buty męskie / Buty trekkingowe męskie / buty trekkingowe tanio - Kolekcja zima 2019\nButy trekkingowe męskie dla entuzjastów sportowego stylu – zamów buty trekkingowe tanio już dziś!\nZobacz buty trekkingowe tanio i odkryj najlepsze buty trekkingow męskie już od 29,99 zł do 1601,71 zł do stylizacji na różne okazje! Szeroki wybór wzorach, kolorów i technologii, idealne podczas górskich wędrówek, ale również na co dzień. Bądź przygotowany na każde warunki, postaw na wytrzymałość, wysokiej jakości materiał i nowoczesny design. To propozycja dla amatorów górskich wędrówek i doświadczonych entuzjastów ekstremalnych wspinaczek.\nbuty trekkingowe męskie marki salomon buty trekkingowe męskie na sznurówki buty trekkingowe męskie trekkingowe buty trekkingowe męskie marki adidas performance buty trekkingowe męskie marki casu buty trekkingowe męskie marki adidas pomarańczowe buty trekkingowe męskie buty trekkingowe męskie ze sklepu mall.pl buty trekkingowe męskie ze sklepu eobuwie.pl buty trekkingowe męskie outdoorowe