poziom xxi wieku olbrzym w nowym wymiarze najnowsze - Projekt\nOLBRZYM W NOWYM\nCENTRALNY DZIAŁ TECHNICZNY\nPOZIOM XXI WIEKU\nHans Peter Haselsteiner,\nPrezes Zarządu firmy STRABAG SE\nDo napisania po chińsku wyrazu „kryzys” potrzeba dwóch\nznaków. Jeden z nich oznacza niebezpieczeństwo, drugi zaś sposobność. Podobnie my, Europejczycy, powinniśmy dokonywać dwustronnej oceny aktualnych ramowych warunków ekonomicznych.\nZ jednej strony w branży budowlanej obserwujemy spadek popytu\nu prywatnych zleceniodawców. Zwłaszcza położenie deweloperów\nw kwestii finansowania jest dość trudne. Z drugiej strony, sytuację\nrównoważą wydatki ponoszone w ramach programów koniunkturalnych, które my – jako duże firma budowlana działająca w dziedzinie\nbudownictwa infrastrukturalnego – w przeciwieństwie do mniejszych\nfirm – odczuwamy już w samym portfelu zamówień.\nmiejsca poświęcamy właśnie ludziom tworzącym przedsiębiorstwo\nSTRABAG. Poznajcie Waszych kolegów od ich prywatnej strony\ni zwróćcie uwagę na ich talenty i zainteresowania. Czy wiecie może,\nże Tamara Kerschbaumer zrezygnowała z zawodowej kariery strzeleckiej, aby podjąć pracę w BRVZ w Spittal/Drau? Franz Fenk jest\nkierownikiem budowy w Stratebau GmbH w Ratyzbonie, a prywatnie\nmistrzem karate piątego stopnia. Prywatną pasją Martina Gurdeta jest\n„ratowanie życia”. Dzięki swojemu społecznemu zaangażowaniu\nw Limerick, gdzie przebywa od 2006 roku w związku z projektem\n„Tunel Limerick”, pomaga ludziom będącym w niebezpieczeństwie\nna morzu i tym, którym grozi utonięcie.\nTo paradoksalne. Małe przedsiębiorstwa były zawsze postrzegane jako te bardziej elastyczne; teraz jest odwrotnie. Nasza wielkość\npozwala nam na szerokie zróżnicowanie, zarówno pod względem\ngeograficznym, jak i oferowanych produktów. To nam pozwala na\nelastyczność i możliwość szybkiego reagowania na sytuację panującą na rynku. Koncentrujemy się na przykład na niszowych polach\ndziałalności przedsiębiorstwa, takich jak budownictwo kolejowe,\nbudowa dróg wodnych, rozciągając znacznie nasze działania na\nrynki pozaeuropejskie. Skuteczność tej strategii działania potwierdzają\ntakie projekty, jak „Tunel Niagara” (Kanada) i „Rohtang Pass Highway\nTunnel” (Indie), o których będzie mowa w niniejszym wydaniu informu.\nRównież dla nas koniunktura nie zawsze jest łaskawa. Musimy\nzatem stawić czoła trudnościom i wspólnie sprostać wyzwaniom,\njakie niesie ze sobą przyszłość.\nWasz Hans Peter Haselsteiner\nNaszą wielkość widać również na naszych rynkach rodzimych\nw Austrii i Niemczech, na których udało nam się w minionych\nmiesiącach zrealizować kilka przedsięwzięć. Mam tu na myśli\nbudowę Dworca Głównego w Wiedniu i Portu Lotniczego Schönefeld w Berlinie, które są również tematem tego wydania.\nPrzy okazji tych wszystkich projektów nie wolno nam jednak\nzapomnieć o jednym. „Każda duża instytucja jest przedłużonym\ncieniem człowieka”* Dlatego też w każdym wydaniu informu wiele\n* Ralph Waldo Emerson (1803–1882), ameryk. filozof i poeta\nZ POWROTEM NA UNIWERSYTET H&I\nDALSZA EDUKACJA PODSTAWĄ SUKCESU Rozmowa\nNOWA NADZIEJA DLA STARSZYCH LUDZI Concordia\nWSPÓLNE DZIAŁANIE – POMOC W SAMOPOMOCY Działalność społeczna\nHONORY DLA ZASŁUŻONYCH Straward\nOSTATNI GWÓŹDŹ Uroczystość zawieszenia wiechy w Heidelbergu\n10 OLBRZYM W NOWYM WYMIARZE Projekt Niagara-Tunnel-Facility\n18 Z DUMĄ PREZENTUJEMY Pracownicy STRABAG w świetle jupiterów\nNAJWIĘKSZE OSIĄGNIĘCIA TECHNIKI Centralny Dział Techniczny\nSIŁA TKWI W ELASTYCZNOŚCI Rozmowa\nPRZYSZLI EKSPERCI Akademia dla Praktykantów\nRAZEM NA SZCZYT Lean Construction\nKREATYWNOŚĆ NIE ZNA GRANIC Grafika\nMULTIMEDIA NA BUDOWIE TPA\nPOZIOM XXI WIEKU Eurovea\nPRACA ZESPOŁOWA PAR EXCELLENCE Port lotniczy BBI Schönefeld\nSPOJRZENIE W PRZYSZŁOŚĆ JW Marriott Hotel i Dworzec Główny w Wiedniu\nWYSOKO W GÓRACH Linthal 2015\nMAŁE MIASTO O DUŻYM ZANURZENIU JadeWeserPort\nKUŹNIA KADR DLA NAJWIĘKSZYCH TALENTÓW Budowa obiektów sportowych\nGORĄCE NA GORĄCE Ekspresowy remont\n10,39 KM PRZEZ WARSZAWĘ Droga szybkiego ruchu S8\nKOMPLEKSOWE USŁUGI JEDNEJ FIRMY STRABAG PFS\n44 PRZYNAJMNIEJ RAZ ŚWIĘTOWAĆ KARANAWAŁ W KOLONII Piąta pora roku\n46 ZNALEŹLIŚMY MŁODE TALENTY! Konkurs fotograficzny\n47 ZDJĘCIE ZDJĘCIU NIERÓWNE Grafika\nKto nadawałby się lepiej na wykładowców, niż doświadczeni\nkoledzy i kadra kierownicza rekrutujący się z własnych szeregów?\nZ tego powodu w przeważającej części modułów szkoleniowych\nzdecydowano się na wykorzystanie doświadczenia pracowników firmy, zatrudniając dodatkowo jako wykładowców ekspertów\nz zewnątrz. Ideą, jaka przyświecała temu przedsięwzięciu, było\npołączenie praktycznego doświadczenia, jakim dysponują długoletni\nkierownicy projektów, wiedzy poszczególnych sztabów koncernu\ni spółek serwisowych oraz fachowej wiedzy zarówno wykładowców\nbędących pracownikami firmy jak i tych z zewnątrz. Kombinacja\nteorii z praktyką jest filarem, na którym opiera się cała koncepcja\nDla pracowników firmy STRABAG motto „Nauka sensem\nżycia” znów stało się aktualne. Od lutego 2010 roku 21\npracowników ponownie zasiadło w szkolnych ławach\nWyższej Szkoły Zawodowej Campus w Wiedniu.\nŚwiat. Pion Budownictwa Ogólnego i Inżynieryjnego zaplanował\ndla swoich kierowników projektów stworzenie specjalnej oferty dotyczącej dalszej edukacji. We współpracy z Wyższą Szkołą Zawodową\nCampus w Wiedniu opracowano i zorganizowano kurs szkoleniowy,\nktórego celem jest przekazanie technicznym i handlowym kierownikom projektów, oraz przyszłym kierownikom projektów szerokiej\npraktycznej wiedzy obejmującej zagadnienia specjalistyczne i personalne, pozwalające na realizację średnich i dużych projektów.\nWZS Campus w Wiedniu pełni rolę zewnętrznego partnera, który\nzadba o utrzymanie akademickiego poziomu kształcenia oraz o obiektywną kontrolę jakości.\nTrzysemestralny kurs rozpoczął się w lutym 2010. 21 pracowników biorących udział w szkoleniu to grupa międzynarodowa – uczestnicy pochodzą z Austrii, Niemiec, Holandii i Rosji. Umożliwia to\nwymianę pomiędzy krajami i firmami należącymi do koncernu i wspiera\njednocześnie rozwój międzykulturowej kompetencji.\nZaledwie w sześciu modułach – tzn. dwóch modułach w semestrze – uczestnicy mają za zadanie opracować różne bloki tematyczne, korzystając z fachowych wykładów, studiów monograficznych\ni warsztatów pracy. Każdy moduł kończy się pisemnym egzaminem;\nrównocześnie oczekuje się napisania interdyscyplinarnej pracy projektowej, którą należy zaprezentować na koniec szkolenia. Po udanym\nzaliczeniu każdego modułu uczestnicy otrzymają świadectwo wystawione przez WSZ Campus w Wiedniu z punktami ECTS, które jest\nuznawane na uczelniach w całej Europie. Już we wrześniu 2011\npierwszym absolwentom zostanie wręczony dyplom „Certyfikowanego Kierownika Projektu firmy STRABAG”\nKontakt: Susanne Hopfgartner, Budownictwo Ogólne\ni Inżynieryjne, Obszar Koncernu Europa 3H\nPrawo pracy, kompetencja międzykulturowa,\nKomunikacja i kierownictwo\nSchemat szkolenia kierowników projektów\nOrganizacja i kierownictwo na budowie\nPoczątek szkolenia kierowników projektu: Studenci i profesorowie\nCzłonek Zarządu STRABAG SE Dr Peter Kramer był\ninicjatorem i zwolennikiem tego „szkolnego eksperymentu”. W rozmowie z redakcją informu odkrywa kulisy\nSkąd pomysł na zorganizowanie takiego modularnego systemu\nIdea zrodziła się z konieczności wyposażenia kierowników budów\new. techników w odpowiednie narzędzia, które ułatwią im przejście od specjalisty do „ogólnego” kierownika, a tym samym do kierownika projektu.\nJakie cele przyświecają temu szkoleniu?\nKierownicy projektów i przyszli kierownicy projektów otrzymają\nobszerne fachowe szkolenie umożliwiające im realizację średnich\ni dużych projektów. Szczególny nacisk kładziony będzie na przekazanie doświadczenia oraz poznanie wewnętrznych zasobów. Dzięki\npracy zespołowej oraz wsparciu wewnętrznych i zewnętrznych ekspertów przekazana zostanie również umiejętność radzenia sobie\nJaką wartość dodaną dla koncernu przyniesie współpraca z WSZ\nCampus w Wiedniu?\nWspółpraca z WSZ Campus w Wiedniu daje nam pewność, że treści\nprzekazywane na szkoleniu będą na poziomie akademickim. Ponadto\npozwala ona na zapewnienie kontroli jakości z zewnątrz.\nPeter Krammer jest zwolennikiem ciągłej edukacji.\nDane osobowe Dr Peter Krammer\nna Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu\nDOŚWIADCZENIE ZAWODOWE ZDOBYŁ W\nHofman & Maculan\nPorr Technobau AG\nSTUAG Swietelsky Bau GmbH\nw STRABAG AG Austria\nCzłonek Zarządu STRABAG\n(Dyrektor Obszaru Koncernu dla H&I Europa)\nW zastępstwie Członka w Zarządzie Koncernu\nDLA STARSZYCH LUDZI\n„Często dziękuje się nam za naszą działalność charytatywną, a to my powinniśmy być wdzięczni za to, że\nmożemy nieść pomoc i spotykać szczęśliwych ludzi” –\nmówi Hans Peter Haselsteiner. Z pomocą firmy STRABAG\notwarto w Valeni ośrodek pomocy społecznej – nowy\ndom dla starszych ludzi.\nRepublika Mołdawii. Zaledwie półtorej godziny lotu na południowy wschód od Wiednia leży kraj, o którym słychać zazwyczaj\ntylko wtedy, gdy po raz kolejny zajmuje pierwsze miejsce w europejskich statystykach dotyczących ubóstwa – Republika Mołdawii.\nZ powodu bardzo trudnej sytuacji na rynku pracy ponad milion ludzi\nopuściło swoją ojczyznę, co stanowi około jednej czwartej społeczeństwa. Pozostały tylko sieroty społeczne i dziadkowie. Wielu\nz nich mając do dyspozycji 20-30 € na miesiąc stoi przysłowiowo\nprzed niczym. Szczególnie ciężko żyje się na wsiach. Brak maszyn\nniezbędnych do uprawy pól dotkniętych suszą i powodzią, w domach\nbrak prądu i bieżącej wody. Skutkiem tego są katastrofalne warunki\nsanitarne, przewlekłe choroby, niedożywienie – i strach przed zimą.\nPonieważ gdy temperatura spada w Mołdawii do -20 stopni – co\nczęsto się zdarza – to oprócz głodu istnieje również ryzyko śmierci\n7 grudnia 2009 CONCORDIA mogła otworzyć dzięki wsparciu\nze strony firmy STRABAG nowy ośrodek pomocy społecznej\nw Valeni. Gmina oddała do dyspozycji grunt pod budowę w centrum\nHans Peter Haselsteiner i Wilhelm Molterer podczas uroczystego\nprzecięcia czerwonej wstęgi\nwsi w pobliżu szkoły, gdzie w trakcie cztero-tygodniowego czasu\nbudowy postawiono gotowy dom prefabrykowany firmy Lukas Lang\nBuilding Technologies GmbH. Na powierzchni 561 m2 mieści się\nkuchnia, pokój dzienny, natryski i toalety przystosowane dla niepełnosprawnych, pralnia oraz trakt mieszkalny z dwunastoma pokojami\ndla starszych ludzi. Valeni to jednak tylko jedno z dziesięciu ośrodków\npomocy budowanych przez CONCORDIĘ w Mołdawii. CONCORDIA\nSozialprojekte Pater Georg Sporschill SJ daje tym ludziom nie tylko\nwikt i opierunek, ale również nadzieję, odwagę i perspektywy na\nHans Peter Haselsteiner poznał ojca Georga Sporschilla\npodczas uroczystego przekazania do użytkowania centrali firmy\nSTRABAG. Naszemu zarządowi zaimponowała determinacja, z jaką\nojciec Georg Sporschill odważnie angażuje się w palące problemy.\n„W krajach Europy Wschodniej mimo znacznego postępu nadal\nmożna doświadczyć na ulicach skrajną biedę. Dlatego zdecydowałem\nsię wesprzeć idealizm ojca Georga strategią i profesjonalizmem.\nObecnie wspólnie uczestniczymy w budowie dziesięciu ośrodków\npomocy i 40 jadłodajni w Mołdawii”, mówi Hans Peter Haselsteiner.\nKontakt: Katharina Spartalis,\nConcordia Sozialprojekte Pater Georg Sporschill SJ,\nKościelne błogosławieństwo dla domu i jego mieszkańców.\nWSPÓLNE DZIAŁANIE –\nProjekt pod patronatem austriackiej ambasady w Rumunii,\npolegający na niesieniu pomocy wsi w pomaganiu samemu\nsobie: w ramach obozów letnich wolontariusze oferują\nswą fachową wiedzę – również firma STRABAG angażuje\nsię społecznie w to przedsięwzięcie.\nObóz letni 2009: 142 młodych ludzi i ekspertów seniorów pomagających przez sześć tygodni trwania obozu.\nRumunia. W Iacobeni, miejscowości leżącej w samym sercu\nSiedmiogrodu, pomiędzy Sibiu, które w 2007 roku było Europejską\nStolicą Kultury, a Sighişoarą, w położonej całkiem na uboczu\ni w osamotnionej dolinie realizowany jest wyjątkowy projekt. Pod\npatronatem austriackiej ambasady w Rumunii od wielu lat prowadzone są działania mające na celu zachowanie i ożywienie tej typowo\nrumuńskiej wioski. Zasadniczy problem tkwi w odpływie ludności\nrolniczej z tego miejsca. Przy pomocy wolontariuszy i „ekspertów\nseniorów” z branży budowlanej, rzemiosła, planowania, techniki,\nogrodnictwa, inżynierii itd. trwa modernizacja całej wsi. Taki duży\nprojekt niesie ze sobą dodatkowe korzyści w postaci tworzenia\nnowych miejsc pracy, wspierania edukacji zawodowej i wdrażania\nzachodniego systemu szkolnictwa. Kwitnie także turystyka, jako\nnowa gałąź gospodarki. Działania te prowadzone są w ramach\nsześciotygodniowych obozów letnich a ich zasięg sprawi, że okolica\nbędzie nie do poznania. Firma STRABAG Rumunia wspiera tę inicjatywę poprzez oddanie sprzętu zabezpieczającego do dyspozycji\nDoskonały przykład niesienia pomocy w samopomocy, zgodnie\nz mottem: „Dasz człowiekowi rybę, to nakarmisz go na jeden dzień.\nNauczysz go łowić, a zapewnisz mu strawę na całe życie”.\nKontakt: Raimund Desalla, Budownictwo Infrastruktury,\nObszar Koncernu Budowa Kolei / VWB MOE 6B, Dyrekcja\nRumunia /Bułgaria (ME)\nRok bez wypadku\nW firmie BMTI w Niemczech temat bezpieczeństwa pracy jest\nwyraźnie promowany. Już przed laty wprowadzono tu wielopoziomowy system bezpieczeństwa pracy. Między innymi do\nsystemu tego należy dokumentowanie bezwypadkowych dni na\nogólnie dostępnej tablicy informacyjnej w każdej siedzibie BMTI.\nW 2009 nadszedł ten moment: ustanowiono kolejny rekord –\ncały rok bez wypadku! W trakcie zebrania załogi pracownicy\nwszystkich spółek, w których udało się bezwypadkowo przepracować cały rok, otrzymali pochwałę oraz nagrody uznania za\nostrożną i bezpieczną pracę. Firma z największą liczbą pracowników, w której 2009 rok był rokiem bezwypadkowym, liczy\n25 pracowników i mieści się w Gremberghoven w pobliżu Kolonii.\nKontakt: Wolfgang Schmitz, Spółki Serwisowe,\nObszar Centralny BMTI 01, Dyrekcja Niemcy\nTrofeum za najlepsze rezultaty osiągnięte w branży\nBudownictwa Infrastruktury za rok 2009 otrzymali, z niewielką przewagą, ale zasłużenie, nasi koledzy z Polski.\nPolska. „Wybitne osiągnięcia powinny być nagłaśniane i publicznie nagradzane”, tak uważa członek zarządu STRABAG SE Fritz\nOberlerchner. STRAWARD jest nagrodą mającą już swoją tradycję.\nPrzyznawana od 2005 roku jest dowodem uzyskania najlepszych\nosiągnięć w obszarze Budownictwa Infrastruktury. Wszystkie obszary\nprzedsiębiorstwa oceniane są pod kątem osiągniętego zysku za\nRozdanie nagrody STRAWARD 2009 odbyło się z okazji\nposiedzenia branżowego dnia 25 lutego 2010 w centrali Koncernu\nw Wiedniu. W imieniu całej załogi wyróżnienie odebrali dyrektorzy\nObszaru Przedsiębiorstwa Paweł Antonik i Wojciech Trojanowski.\nAutorem rzeźby jest austriacki rzeźbiarz Hans-Peter Profunser.\n„Sukces nie bierze się sam z siebie. Zwłaszcza w trudnym pod\nwzględem ekonomicznym okresie, w jakim znajduje się Europa,\nPaweł Antonik i Wojciech Trojanowski odbierają wyróżnienie w imieniu\nrezultat ten jest możliwy do osiągnięcia wyłącznie dzięki zaangażowaniu i wybitnym umiejętnościom każdego pracownika. Zarząd\nSTRABAG SE gratuluje polskiej drużynie tego sukcesu i dziękuje za\nwzorową pracę, oddanie i lojalność wobec Koncernu”, tak brzmiały\nsłowa Fritza Oberlerchnera. Redakcja informu przyłącza się do tych\nKontakt: Wolfgang Merkinger i Fritz Oberlerchner,\nSTRABAG SE, Zarząd Koncernu ds. Budownictwa Infrastruktury\nPolski rok 2009\nOprócz wyróżnienia za najlepszy obszar przedsiębiorstwa w dziedzinie budownictwa infrastrukturalnego firma STRABAG w Polsce\nzostała już po raz drugi wybrana „Przedsiębiorstwem Budowlanym Roku” w reprezentacyjnym rankingu obejmującym Europę\nŚrodkową i Wschodnią. Dla przedsiębiorstw działających w sektorze nieruchomości w całym obszarze środkowo- i wschodnioeuropejskim ta poważana nagroda ma duże znaczenie. W skład Jury\nskładającego się z samych ekspertów weszli przedstawiciele\nbanków, inwestorzy, deweloperzy i prawnicy. Po raz pierwszy\nw jury zasiadł Alfred Watzl, prezes firmy STRABAG w Polsce.\n3 marca 2010 Watzl miał również zaszczyt odebrać nagrodę\nw Zamku Królewskim w Warszawie na oczach około 600 zgromadzonych gości i zauważył z dumą, że „nagroda ta potwierdza\nwiodącą pozycję firmy STRABAG w Europie Środkowej i Wschodniej” Dodatkowo do nagrody STRABAG może wykorzystywać\njako referencję logo znaku jakości przez okres jednego roku.\nKontakt: Alfred Watzl, Budownictwo Ogólne i Inżynieryjne,\nObszar Koncernu Europa 3H, Dyrekcja Polska (PP)\nAlfred Watzl z dumą odbiera nagrodę\nw obecności 600 gości. Znak jakości\nSTRABAG może wykorzystywać jako\nreferencję przez okres jednego roku.\nWiadomości w skrócie + +\nNowy obszar koncernu\nNa budowie nowej siedziby Sądu w Heidelbergu zawisła\nwiecha – za około dziesięć miesięcy 340 pracowników\nPod kierownictwem Eberharda Gläsera, Karl-Heinza Müllera\noraz Christiana Ebnera został założony nowy obszar koncernu International 3G. Jego działalność koncentruje się na\nregionach Środkowego Wschodu, Afryki i Azji.\nwymiaru sprawiedliwości w Heidelbergu będzie mogło\nwprowadzić się do nowego budynku.\nNiemcy. Uroczystość zawieszenia wiechy to piękny zwyczaj,\npoprzez który inwestor wyraża swoje podziękowanie dla robotników\ni wszystkich pozostałych osób biorącym udział w budowie. Po\nustawieniu wiązań dachowych na obiekcie w stanie surowym jest\nczas na wygłoszenie mowy okolicznościowej. Następnie inwestor\nwbija ostatni gwóźdź i zaprasza do biesiadowania. Tak było 5 marca\n2010 – Budowa nowej siedziby sądu w Heidelbergu miała swój wielki\ndzień. Zakończenie budowy planowane jest na koniec 2010 roku.\nW czerwcu 2007 wspólnota oferentów firm STRABAG Real\nEstate GmbH i Ed. Zublin AG, obszar Mannheim, oraz firmy STRABAG\nFacility Management GmbH, Norymberga, wygrała przetarg na ten\npilotowy projekt w partnerstwie publiczno-prywatnym. Częścią projektu był zakup nieruchomości, na której znajdowały się stare budynki\nadministracyjne, w celu postawienia na niej nowej siedziby sądu na\nczęści działki „byłego urzędu skarbowego” po przetargu rozpisanym\nw całej Europie. Firma STRABAG Real Estate GmbH wynajmuje ten\nbudynek dla sądu rejonowego, sądu krajowego i prokuratury kraju\nzwiązkowego Badenii-Wirtembergii najpierw na okres 15 lat, przy\nprzejęciu mocy produkcyjnej oraz niezbędnych środków remontowych i konserwacyjnych technicznych instalacji budynku.\nFakt, że STRABAG jest przedsiębiorstwem innowacyjnym\nnie tylko w branży budowlanej, potwierdzają nowe rozwiązania w komunikacji. Od sierpnia 2009 STRABAG stawia na\ntwittera: portal społecznościowy, lub raczej rodzaj dziennika,\ndo którego każdy internauta ma wolny dostęp. Wprowadzane\ni publikowane są w nim nie tylko aktualne wydarzenia i informacje prasowe. Istnieje tu również możliwość nawiązania\nkontaktu i wymiany informacji z innymi użytkownikami twittera. Zagorzali fani twittera określają ten łatwy i szybki sposób\nkomunikowania się mianem „twitterowania” (z ang. to tweet =\nświergotać, ćwierkać) – prosimy śledzić nasze „tweety” na\nstronie www.twitter.com /STRABAG_SE.\nZachodni region Himalajów\nFirma STRABAG wygrała przetarg na budowę ok. 8,8 km\ntunelu Rohtang-Pass-Highway. Rohtang-Pass w zachodnim\nregionie Himalajów należącym do Indii Północnych o wysokości około 3980 m należy do najwyższych przejezdnych\nprzesmyków górskich świata. Udział firmy STRABAG wynosi\nokoło 150 mln €.\nPo przeprowadzce stary budynek administracyjny zostanie rozebrany, aby w jego miejscu postawić dwa kolejne nowe budynki.\nO ich wyglądzie zadecyduje wynik międzynarodowego konkursu\nKontakt: Marc Hennemann, Obszary Specjalne i Koncesje,\nObszar Koncernu Nieruchomości Development 4T\nThomas Hohwieler, prezes firmy STRABAG Real Estate GmbH,\npodczas przemówienia inauguracyjnego\nŚwiątecznie udekorowany wieniec na uroczystość\nPodążając za słowami Sir Adama Becka, który powiedział,\nże „dary natury są dla każdego”, potężna energia wodna\nwodospadu Niagara zostanie wzmocniona do wykorzystania do produkcji energii elektrycznej. To jeden z największych i najsłynniejszych prestiżowych projektów\nkoncernu STRABAG. Swoje wrażenia z podróży i z placu\nbudowy opisał dla informu Norbert Komma.\nKanada. Wodospad Niagara jest największą atrakcją turystyczną Ameryki Północnej. Zna go prawie każdy – nawet jeśli nigdy\ntam nie był. Uważany jest oprócz Malediwów i Hawajów za ulubiony\ncel podróży poślubnych. Wodospad Niagara to spadek rzeki Niagara\nna granicy pomiędzy amerykańskim stanem Nowy York a kanadyjską prowincją Ontario. Mimo, iż nie jest to najwyższy wodospad\nświata – rekord ten należy do wodospadu Salto del Angel w Wenezueli – to te niewiarygodne masy wody spadające w ilości 168 000 m3\nna minutę z wysokości 51 m czynią go jednym z naturalnych cudów\nświata. Nie bez kozery Wodospad Niagara został ochrzczony przez\npierwotnych mieszkańców „grzmiącą wodą”.\nJuż w XVIII wieku rozpoznano w wodospadzie Niagara potencjalnego dostawcę energii. W celu pokrycia rosnącego zapotrzebowania na energię elektryczną prowincja Ontario zmuszona jest do\ndziałania. Nocą 35 % wody Niagary po amerykańskiej i kanadyjskiej\nstronie zostanie przekierowanych tunelem do dwóch elektrowni. Za\ndnia wodospad stanie się z powrotem ulubioną atrakcją turystyczną.\nBudowa tunelu Niagara potrwa siedem lat – zakończenie budowy\nzaplanowano na czerwiec 2013 roku.\nDZIENNIK PODRÓŻY – DZIEŃ 1\nPrzelot nad Atlantykiem trwa dziewięć godzin, następuje lądowanie w Toronto. Zaraz po wylądowaniu na lotnisku Pearson na\nperyferiach Toronto zaczynamy powątpiewać w mit o Kanadzie,\njako bezkresnym zimnym kraju wielkich leśnych krajobrazów i czystych jezior. Pierwsze wrażenie determinuje widok przemysłu\nciężkiego, wielopasmowych autostrad i niezliczonej ilości słupów\nelektrycznych i przewodów napowietrznych.\nPodczas około dwugodzinnej jazdy na plac budowy obraz\nKanady zaczyna jawić się nam takim, jaki znamy z lekcji geografii. Klimatyzacja pracuje na wysokich obrotach. Latem temperatura szybko\nosiąga 38 stopni. Ostrożnie pytamy kierowcę o szerokość geograficzną regionu. Odpowiedź jest zaskakująca: Niagara leży na około\n43 stopniu szerokości geograficznej, mniej więcej tyle samo na południe, co Florencja. A ta ilość słupów elektrycznych przy autostradzie\nprowadzącej do Niagary? „Nic dziwnego”, twierdzi kierowca. „Kanada\njest numerem 1 na świecie pod względem zużycia energii na głowę”.\nZbudowana specjalnie dla tego projektu uważana\nza największą turbinę TBM na świecie drążącą\nw twardej skale.\nMasa całkowita 2.000 t\nGłowica wiertnicza z 85 frezami, każdy o śred-\nnicy 20 cali i 12 otworami odprowadzającymi\nŚrednica 14,44 m\nDługość 10,2 km\nElektryczne silniki napędowe sterowane przez zmianę częstotliwości (15 x 315 kW = 4.725 kW)\n28 000 kNm moment obrotowy\nTransport urobku za pomocą taśmy przeno-\nśnikowej o przepustowości 1 600 t /h\n5 przyczep jednoosiowych\nNarzędzia wiertnicze i platformy robocze do obudowy wyrobiska\n3 roboty do betonu natryskowego w obszarze L1 i L2 o wydajności 18m3 /h każdy.\nOpuszczamy autostradę na ostatnim zjeździe przed granicą z USA\ni skręcamy w Stanley Ave. Niewiarygodne: zanim ujrzeliśmy pierwszą\ntablicę z nazwą Wodospadu Niagara, naszym oczom ukazała się\ntablica informacyjna budowy prowadzonej przez firmę STRABAG.\nRzecz jasna olbrzymia, nie do przeoczenia, pośrodku drogi. Ogrodzenie ze strażnikiem raptownie przerywa naszą podróż. Plac budowy\njest zabezpieczony niemal jak siedziba kanadyjskiego rządu. Dopiero\npo zameldowaniu, wykonaniu kilku rozmów telefonicznych z szefem\nbezpieczeństwa i wyposażeni w przepustki dla gości możemy\nwjechać na teren budowy.\nJest wczesny wieczór, od 22 godzin jesteśmy na chodzie. W wieczornym świetle rozpoznajemy sylwetkę jelenia – ignorujemy ten\nobraz, biorąc go raczej za fatamorganę spowodowaną zmęczeniem.\nDopiero później Stefan Mackinger, zapalony myśliwy i waterproofingmanager, uświadamia nam, że na terenie budowy żyje stado jeleni\nwirginijskich, niezliczona ilość królików, skunksów i szopów praczy.\nNikogo to nie dziwi, plac budowy ma 4 km kwadratowe powierzchni\ni jest po prostu gigantyczny.\nDZIENNIK PODRÓŻY – DZIEŃ 2\nPo południu planowane jest zwiedzanie tunelu wraz z szefem\nbudowy Erichem Kapellerem. W Kanadzie do kwestii bezpieczeństwa podchodzi się poważnie – bardzo poważnie. Zanim będziemy\nmogli wyruszyć w drogę do tunelu musimy przejść swego rodzaju\nszkolenie BHP. Johan Viljoen, Południowoafrykanin z kanadyjskim\npaszportem, jest Health and Safety Managerem firmy STRABAG\ni wykonuje to zadanie z powagą wojskowego instruktora musztry: na\nmyśl o niebezpieczeństwach i ewentualnych problemach odczuwamy lekki ucisk w żołądku. Wyposażeni w kamizelkę bezpieczeństwa, aparat tlenowy, lampę górniczą i obuwie ochronne wchodzimy\ndo przerobionego autobusu szkolnego, który zawozi nas do wejścia\ndo tunelu. Drogi i stanowiska na budowie mają już swoje tabliczki\nz nazwami, istnieje już John Tait’s Corner (szef kontroli przedstawicielstwa inwestora) i Compostella HWY (Environment-Manager firmy\nStrabag). Przejeżdżamy przez olbrzymie hale z blachy w kształcie\nnamiotów i miasto kontenerów aż do wejścia do tunelu. Teraz droga\nprowadzi w dół. Po wszystkich dotychczasowych wrażeniach nie\nkryjemy zdziwienia na widok wąskiej rampy prowadzącej do tunelu.\nWrażenie to jest jednak bardzo krótkotrwałe. Zaraz bowiem pierwszemu uczestnikowi podróży wyrwie się okrzyk: „Olbrzym!”, a wszyscy\npozostali mogą to tylko potwierdzić: 14,44 m średnicy to naprawdę\ndużo. Robotnicy wyglądają jak mrówki na znajdującym się w montażu\npojeździe do szalunków łukowych. Przechodzimy obok tuzina konstrukcji stalowych, później dowiadujemy się od Roberta Gollascha,\nszefa ds. ekwipunku, że do tej pory wykorzystano 4 500 t stali na\nszalunki, rampy, nośniki, rusztowania itp. Prawie wszystko od własnego dostawcy STRABAG BMTI.\nDo Invert Bridge o długości 280 m prowadzi droga w górę i w dół,\ntam jest nasze kolejne miejsce postoju „Restorations Carrier”. Po\nwejściu na rusztowanie uświadamiamy sobie wielkość ponadwymiarowego profilu otworu: 4,5 m wyłom to więcej niż zostało wyfrezowane przez turbinę TBM. Jego ponowne wypełnienie wiązało się\nz dużym nakładem kosztów.\nErich Kapeller opisuje nam, jak kosztowne jest odnowienie profilu\notworu. W celu zabezpieczenia płyt skalnych i zamocowania stalo-\nwych ram w skały wbijane są trzymetrowe kotwice. Na tak umiejscowionej nowej konstrukcji nośnej mocuje się stalowe maty. Następnie\npowstałe puste przestrzenie wypełnia się betonem natryskowym, aby\nprzywrócić pierwotnie zaplanowany kolisty kształt tunelu.\nJednym z nieodzownych założeń projektu sztolni wodnej jest jej\nśrednica w kształcie koła, pozwalająca na zminimalizowanie asymetrycznego rozkładu obciążenia. Wszelkie puste przestrzenie muszą\nbyć wypełnione celem utrzymania grubości wewnętrznej powłoki\nbetonu w granicach tolerancji dopuszczonych w projekcie. Poprzez\nwewnętrzne ciśnienie wody wynoszące do 15 barów wykładzina musi\nbyć dobrze osadzona w otaczającym ją górotworze. Ten pojazd\nnaprawczy, wyposażony w ramę wiertniczą, pomosty robocze i ramię\ndo betonu natryskowego, porusza się wzdłuż wyrobiska, aby wypełnić ubytki. Ponieważ mamy tu do czynienia ze sztolnią wodną pod\nciśnieniem, owalność w stosunku do przekroju kołowego może\nwynosić maksymalnie d /2 (d = grubość betonu wewnętrznego), tak\nwyjaśnia nam Mary Jane Ferraro, kanadyjska inżynier ds. planowania\nfirmy STRABAG. Zachwianie tej proporcja mogłoby doprowadzić do\nJedziemy dalej do turbiny TBM. Tam czeka na nas podziemna\nfabryka. Pierwsza rzecz, to niski poziom hałasu, którym jesteśmy\nmile zaskoczeni. Erich Kapeller uśmiecha się i prowadzi nas schodami\nw górę i w dół na czoło przodka turbiny. Docieramy akurat w chwili\nuruchomienia tego monstrum, które z wielką siłą zaczyna wrzynać\nsię w skałę. Teraz robi się głośno, bardzo głośno, a konstrukcja\nstalowa zaczyna wibrować. To drganie i wewnętrzne wahanie stalowego potwora zaczyna nas niepokoić i pragniemy jak najszybciej\nopuścić to miejsce. Kapeller opowiada nam w drodze powrotnej\no wszystkich kosztownych przebudowach turbiny, które były niezbędne ze względów geologicznych.\nprzenośnik. Rozwiązaniem tymczasowym oraz na wypadek awarii\njest usuwanie surowca za pomocą koparki i 25-cio tonowych samochodów wywrotek. Ogromny koszt, prawie nie do skalkulowania.\nRobert Radlinger, szef działu handlowego projektu budowy\ntunelu Niagara, wyjaśnia nam po naszym dotarciu do biura kwestie\nzwiązane ze zmianą umowy. W związku ze zmianą warunków geologicznych pierwotne zlecenie ryczałtowe przekształcono w zlecenie\ntypu „cost+”. Ta forma umowy jest dla zleceniodawcy i zleceniobiorcy\nnajkorzystniejszym wyjściem w sytuacji zmiany warunków, jakie\nzaszły. Odnośnie takiej formy umowy porozumieli się po 12 miesiącach postępowania polubownego ówczesny kierownik obszaru koncernu Oskar Roittner z Zarządem OPG (Ontario Power Generation).\nStartowy wykop pod budowę wraz z betonownią; w tle składowisko\nsurowca pochodzącego z wyrobiska.\nZ jednego metra tunelu powstaje do 30 m3 luźnej skały wymagającej usunięcia. Dodatkowo konieczne jest zasypanie nadmiernego\nurobku do głębokości 1 m. Większe bloki skalne rozdrabnia się do\nrozmiarów poniżej 400 mm przy użyciu koparki tunelowej wyposażonej w młot hydrauliczny i dwóch koparek kompaktowych o ciężarze\n3,5 t. Dwa dodatkowe przenośniki łańcuchowe ładują surowiec na\n160 000 gospodarstw domowych. Ponadto projekt obejmuje budowę\nsztolni ciśnieniowej o długości 10,2 km i średnicy wiertła 14,44 m\nz wodoszczelną wykładziną betonową, która będzie prowadziła od\nistniejących budowli International Niagara Control Works (INCW)\npod miastem Niagara Falls do systemu kanałów Elektrowni im. Sir\nAdama Becka w Queenston, Ontario. Oprócz głównego tunelu\nprace obejmują również budowę kanału wlotowego, żelbetową\nbudowlę czołową, przebudowę budynków INCW pod kątem nowej\nsztolni, mur oporowy o długości około 350 m, wzdłuż brzegu rzeki\nNiagara oraz rekonstrukcję i dobudowę muru wlotowego o długości\n500 m prowadzącego do rzeki Niagara. Prace obejmują kanał wylotowy o dł. 380 m, pięć szybów służących w przyszłości do odprowadzania wody ze sztolni oraz wrota śluzy.\nJak doszło do tego, że zaczęliśmy budować w Kanadzie?\nOstatecznie zadecydowała techniczna koncepcja, która skłoniła\ninwestorów do przekazania nam tego zlecenia. Oskar Rittner,\npełniący wówczas funkcję dyrektora Obszaru Koncernu zastosował w tym projekcie główne techniczne założenia, na których\nopierała się budowa austriackich sztolni ciśnieniowych. Ten wariant\ntechniczny przekonał również zleceniodawcę, którym jest OPG\ni jego nadzór budowlany Hatch Mott McDonald i tak doszło do\nErnst Gschnitzer włożył w ten projekt całe serce\nErnst Gschnitzer wita nas uprzejmie w południowo tyrolskim\ndialekcie i prowadzi nas do swojego eleganckiego biura. Od\nrazu zasypujemy go gradem pytań.\nCo my tutaj właściwie budujemy?\nW sierpniu 2005 roku Ontario Power Generation (OPG) mianowała\nfirmę STRABAG AG głównym przedsiębiorstwem budowlanym\nodpowiedzialnym za plan, pomiary i realizację projektu budowy\ntunelu Niagara o wartości 623 mln CAD. Projekt budowy tunelu\nNiagara obejmuje budowę sztolni obwodowej w celu poprowadzenia z rzeki Niagara dodatkowych 500 m3 wody na sekundę – pod\nprąd przed wodospadem Niagara – do górnej wody Elektrowni im.\nSir Adama Becka. Ta masa wody ma się przyczynić do zwiększenia mocy obecnej elektrowni o 1,6 TWh rocznie. Dodatkowa\nilość wyprodukowanej mocy odpowiada zużyciu energii przez\nJak wygląda postęp prac – czy wszystko idzie zgodnie\nNie, nie wszystko idzie gładko. Wręcz przeciwnie. Tylko na\npoczątku nie było problemów z wyrobiskiem. Pojawiły się one wraz\nz Queenston Shale w 2007 i eskalowały w 2008 roku do tego\nstopnia, że zaczęto zastanawiać się, czy projekt w ogóle uda się\nzrealizować. Załogi pracujące na wyrobisku przy turbinie TBM przy\nponadwymiarowym profilu otworu wynoszącym do 4,5 m otarły się\no granicę technicznej i ekonomicznej sensowności tego przedsięwzięcia. Skala odłamywała się dużymi płatami zaraz za głowicą\nwiertniczą. Musiały one być kruszone w spągu i usuwane, co\nwiązało się z dużymi kosztami. Turbina TBM z jej przyczepą nie była\ndo tego przystosowana i trzeba ją było przebudować. Przez sześć\nmiesięcy prace na wyrobisku postępowały bardzo wolno, aż do\nmomentu zakończenia prac adaptacyjnych na samej turbinie.\nDZIENNIK PODRÓŻY – DZIEŃ 3\nW odległości jednego kilometra drogi od biura budowy wprowadził się do wcześniejszej hali magazynowej dział waterproofing.\nStefan Mackinger, kierownik tego działu, wyjaśnia nam konieczność\nzastosowania kosztownego uszczelnienia tunelu. Planista przewidział\njednowarstwowe pasmo materiału uszczelniającego dla formacji skalnych nieposiadających właściwości napęczniających, oraz dwuwarstwowe pasmo materiału uszczelniającego dla formacji Queenston.\nWspomniana skała pęcznieje w kontakcie z wodą, co doprowadziłoby do zniszczenia wewnętrznej powłoki betonu. Dwuwarstwowe\npasmo materiału uszczelniającego należy zatem przekazać inwestorom w 100 % w formie „watertight”. Kontrola odbywa się poprzez\nutworzenie próżni pomiędzy obydwoma pasmami materiału uszczelniającego z tworzywa sztucznego, co pozwala na wykrycie każdego\ndefektu. Wewnętrzną powłokę betonu można zamontować dopiero\npo kontroli pasm materiału uszczelniającego.\nBeton wykorzystywany na sklepienie wylewany jest przy użyciu\ndwóch szalunków jednocześnie. W związku z równoległym wykonywaniem prac na spągu i sklepieniu konieczne było wykonanie kosztownych prac poza tunelem. Z tej konieczności powstał magazyn\nz dwoma stołami roboczymi. Tutaj, w optymalnych warunkach, produkowane są poduszki uszczelniające, które są ładowane do skrzyń\nmagazynowych, a następnie transportowane do tunelu. Na miejscu\nistnieje możliwość tymczasowego składowania skrzyń, z których\npobiera się prefabrykowane zwoje uszczelek gotowe do bezpośredniej zastosowania.\nKontakt: Ernst Gschnitzer, Norbert Komma, Obszary\nSpecjalne i Koncesje, Obszar Koncernu Budowa Tuneli 2I,\nDyrekcja Projekty Specjalne (IT) i Budowa Tuneli (IR)\nTreningi przed serią wyścigów regionu zajmują\nprawie każdą wolną minutę.\nKanada. Obecnie na terenie budowy mieszka\ni żyje około 30 „wygnańców” z Europy. Niektórzy\nz nich zabrali ze sobą swoje rodziny. Wraz z miejscowymi pracownikami stworzyli prawdziwą\nKanadyjską Rodzinę STRABAG. W weekendy jest\nczas na wspólne grillowanie lub aktywne spędzanie wolnego czasu. Coroczny turniej golfa organizowany przez STRABAG to mus – podobnie jak\nmountainbiking bez mountains. Alexander Böhnke,\nBernhard Mitis i Robert Goliasch trenują w każdej\nwolnej minucie do wyścigu organizowanego\nw regionie. Najsłynniejsze wyścigi noszą nazwę\n„Squeezer” i odbywają się na koniec festiwalu\nwina w St. Catharines. Stały gwóźdź programu to\nwypad do „Winelands”. Z dala od głównych ulic\ni miejskiej wrzawy, blisko miejscowości Niagaraon-the-Lake znajdują się najznakomitsze winnice\nKanady. Wzdłuż drogi parkowej ciągną się winiarnie, których nazwy wcale nie brzmią po kanadyjsku. „Hillebrand Winery” jest znana z wyśmienitego rieslinga, a „Konzelmann” ze swoich win\nlodowych. W planie kolejnej wizyty nie powinno\nzabraknąć degustacji wina.\nli d hob\n76 5 4 3 2\nPRACOWNICY STRABAG W ŚWIETLE JUPITERÓW\nZ DUMĄ PREZENTUJEMY ...\n... w naszej ulubionej rubryce „Ludzie firmy STRABAG”\nniemal gwiazdorskie talenty naszych kolegów. Strzelać\njak dziewczyna Bonda, walczyć jak Jackie Chan i ratować\nżycie jak Kevin Costner – Oto nasze dzisiejsze gwiazdy.\nAustria / Irlandia / Niemcy. Co ma wspólnego Tamara Kerschbaumer z dziewczyną Bonda? Jest młoda, ładna i ... uzbrojona po\nzęby. Ma zaledwie 25 lat, a już może pochwalić się dziesięcioletnią\nkarierą w strzelaniu ze sportowej broni pneumatycznej i karabinu\nmałokalibrowego. „Gdy opowiadam o moim hobby, w pierwszej\nchwili działa to na ludzi odstraszająco – a szkoda”, opowiada\nKerschbaumer. Z broni pneumatycznej strzela się w hali na odległość 10 m, a z karabinu małokalibrowego na wolnym powietrzu na\nodległość 50 m. „Bardziej interesuje mnie broń małokalibrowa,\nponieważ na wolnym powietrzu trudno ocenić, czego się można\nspodziewać – wiatru, deszczu, mgły. To sprawia, że zawody są\nniezwykle pasjonujące i od razu widać, kto radzi sobie z bronią,\na kto nie”, wyjaśnia zapalona zawodniczka.\nFascynacja tą dyscypliną sportu pojawiła się wraz z sukcesami,\njakie odnosiła w tej dziedzinie rodzina Tamary. Podwaliny stworzył jej\nojciec, a wzorem do naśladowania był również jej szwagier Wolfram\nWaibel, dwukrotny medalista olimpiady w Atlancie. Obecnie Tamara\nma na swoim koncie kilka własnych osiągnięć. Pierwszy wielki sukces\nna zawsze pozostanie w pamięci. „W wieku zaledwie 14 lat zdobyłam miażdżące zwycięstwo w krajowych mistrzostwach w strzelaniu\nz broni małokalibrowej – rok później udało mi się nawet ustanowić\nnowy rekord Austrii”, opowiada z uzasadnioną dumą Tamara.\nOprócz tego Kerschbaumer miała okazję udowodnić swoje umiejętności podczas zawodów międzynarodowych. Szczególnym przeżyciem dla niej były Mistrzostwa Europy 2004 w Belgradzie. Mimo, iż\nnie zdobyła żadnego medalu, sam fakt „uczestniczenia w takim\nwydarzeniu” sprawia, że serce sportowca szybciej bije. I jak dla\nkażdego sportowca, tak i dla niej nadszedł czas podjęcia trudnej\ndecyzji – kariera zawodowa czy sport wyczynowy? „Obie te rzeczy\nbyły dla mnie nie do pogodzenia”, mówi. „Zdecydowałam się więc\nna karierę zawodową”. Od grudnia 2004 roku zatrudniona jest\nw Koncernie, a od 2006 w dziale kadr BRVZ w Spittal n. rz. Drau.\nStrzelectwo pozostanie jednak na zawsze jej hobby, nawet jeśli\nudział w międzynarodowych zawodach ze względów czasowych nie\njest już możliwy. W zawodach austriackich Tamara Kerschbaumer\nnadal daje z siebie wszystko.\nMISJA „RATOWANIE ŻYCIA”\n„Niesienie pomocy ludziom w potrzebie zawsze było dla\nDla Martina Gurdeta ludzie nie tylko są ważni; on również zawsze\nstara się być tam, gdzie go potrzebują. „Ambitny zawód i poświęcanie\nczęści swojego wolnego czasu na niesienie pomocy ludziom będącym\nw potrzebie to dwa aspekty, które zawsze odgrywały w moim życiu\nistotną rolę”, tak zaczyna Gurdet swoją opowieść. W trakcie trwania\nsłużby zasadniczej zdecydował się na pracę jako wolontariusz\nw Czerwonym Krzyżu – z czasem los zagnał go do austriackiego\nratownictwa górskiego. „Takie społeczne zaangażowanie kosztuje\nwiele wolnego czasu. Wyrozumiała rodzina to warunek podstawowy,\njeśli chce się prowadzić tego typu działalność”, wyjaśnia Gurdet.\nMartin Gurdet jest w koncernie już od 1998 roku. Obecnie\npracuje w Dyrekcji Obszaru Koncernu Rozwój Infrastruktury 4W.\nW 2006 roku przeniósł się do Irlandii, gdzie pracuje w „Construction\nJoint Venture” przy realizacji projektu budowy tunelu Limerick. To, że\npomaga również ludziom w Irlandii, nie dziwi jego przyjaciół wcale.\n„THE GUARDIAN – LICZY SIĘ KAŻDA SEKUNDA”\nOd 2007 roku Martin Gurdet należy do jednostki ratunkowej\n„Limerick Marine Search and Rescue” – grupy powoływanej przez\nstraż przybrzeżną, straż pożarną i policję do ratowania osób z rzeki\nShannon i pobliskich obszarów morskich. Grupa składa się z 23 wolontariuszy – 22 mężczyzn i jednej kobiety – a jej podstawowym zadaniem jest ratowanie ludzi znajdujących się w niebezpieczeństwie na\nmorzu i przed utonięciem. Każdy, kto chce zostać członkiem tej jednostki, robi to dobrowolnie – co nie oznacza, że nie podlega trudnej\nprocedurze rekrutacyjnej. „Najpierw trzeba zdać egzamin kwalifikacyjny, aby móc następnie uczestniczyć w niezbędnych kursach, jak\nkurs na patent żeglarski, radiotelegraficzny, ratownictwa i pierwszej\npomocy, które kończą się egzaminem”. Irlandzkie urzędy doceniły\nco prawda dotychczasowe szkolenia, które Martin Gurdet ma na\nswoim koncie, ale niestety ich nie uznały.\nNA RATUNEK BOŻONARODZENIOWEJ CHOINCE\n„Każda akcja ma swoją historię. Każdy sukces jest dla mnie\ndowodem na to, że robimy coś dobrego. To bardzo interesujące\ni pasjonujące zajęcie”, tak Gurdet mówi o swoim hobby. Niestety,\nczęsto jesteśmy wzywani do prób samobójczych, ponieważ rzeka\nShannon płynie prosto przez środek miasta i głównie młodzi ludzie\ntraktują to jako jedyne wyjście z sytuacji. Na szczęście mają miejsce\nrównież mniej przygnębiające, wręcz kuriozalne przypadki. Tak, jak\nto było pewnego wieczoru z końcem zeszłego roku, gdy na pager\nprzyszła wiadomość: „Akcja przy moście Shannon – choinka utknęła\npod mostem”. Zimowy symbol Limerick, 25-cio metrowa stalowa\nimitacja choinki, zainstalowana na pontonie, wyrwała się wraz\nz pontonem z zakotwiczenia i porwana przez prąd rzeki zaklinowała\nsię pod mostem. Zręczność i duży wysiłek pozwoliły na uratowanie\nchoinki i świąt w Limerick.\nMartin Gurdet śladami Kevina Costnera w „The Guardian”\nWalczyć jak Jackie Chan i Jean-Claude Van Damme – bądźmy\nszczerzy – kto o tym nie marzył? Salto z pozycji stojącej, szpagat w\npowietrzu – dla niektórych ci dwaj są wzorem do naśladowania. Do\nkarate – prastarej sztuki walki z dużymi japońskimi wpływami, przekazanej przez mnichów z chińskich klasztorów Shaolin – Franza Fenka\nzainspirowały filmy karate z Brucem Lee i jego szkolni koledzy.\nTen dziś 46- letni kierownik budowy swoją przygodę z karate\nrozpoczął w firmie Stratebau GmbH z Ratyzbony w wieku trzynastu\nlat. Już w wieku 21 lat zdał egzamin na czarny pas u wielkiego mistrza\nkarate Hideo Ochi, a zaledwie siedem lat później był najmłodszym\nzdobywcą trzeciego stopnia dan (stopnia mistrzowskiego) w Bawarii.\nW międzyczasie Fenk wywalczył już piąty stopień dan.\nbyły z pewnością\nX Mistrzostwa Karate\nw 1992 roku w Burglengenfeld. Z 250 startujących\nw zawodach w obydwu dyscyplinach – kumite i kata – dotarł na\nsam szczyt. W kumite dwóch\nzawodników próbuje zapunktować przez uderzenia pięścią i kopnięcia przeciwnika. To wymaga\ndużej koncentracji, aby uniknąć\nkontuzji. Natomiast w przypadku\nkata chodzi o wyimaginowaną walkę\nz kilkoma przeciwnikami, przy czym\ntechniki ataku i obrony są dokładnie\nokreślone. Jego ostatnim seryjnym zwycięstwem były bez wątpienia bawarskie\nmistrzostwa o puchar kata, będący obiektem\npożądania każdego zawodnika, a który Fenk\nzdobył siedem razy, a Mistrzostwa Niemiec\ntrzy razy z rzędu – pozostawiając swoją konkurencję daleko w tyle. W 2002 roku Fenk zdecydował się na zmianę frontu i jako bawarski trener\nkata zajął się trenowaniem juniorów i seniorów.\nŻeby jednak dokładnie wiedzieć, czego można\nwymagać od sportowców, sam nadal uczestniczy\nw zawodach. „Myślę, że w ten sposób mogę być blisko\nzawodników – metodyka walki ulega bowiem\nciągłym zmianom. Aktywny udział pozwala na\nzapoznanie się z systemem – a wiedzę tę mogę\nprzekazać sportowcom”, wyjaśnia Fenk. Patrząc wstecz\nna swoją długą i udaną karierę Fenk sam przyznaje, że\nJak relaksujecie się po pracy? Czy angażujecie się społecznie? A może macie jakieś wyjątkowe zdolności? Jesteście\nposiadaczami niezwykłych kolekcji? Wiemy, że nasi pracownicy mają wiele nadzwyczajnych talentów – i nie realizują ich\nwszystkich w pracy. A ponieważ wszystkie obszary życia\nnaszych pracowników leżą nam bardzo na sercu, chcielibyśmy w następnych wydaniach przedstawić ludzi, którzy\nmogą pochwalić się swymi osiągnięciami, i to nie tylko na\npolu zawodowym. Czy jesteś jednym z nich? A może znasz\nkolegę, który wyróżnia się jakimiś szczególnymi umiejętnościami? Być może współpracujecie z molem książkowym,\nktóry ma w domu bogatą bibliotekę z wieloma skarbami?\nAlbo Wasz kolega ma jakieś osiągnięcia sportowe? Czekamy\nna informacje pod adresem: STRABAG SE, Komunikacja\nKoncernu, Barbara Saulich.\n„Kata wymaga ciszy, zanim następi wybuch burzy.”\nzawsze stawiał na szybkość i siłę. „Dziś mam wyczucie dla różnych\ntechnik i mogę je stosować z większą świadomością – tej cierpliwości wcześniej nie miałem.”\nTo co sprawia wrażenie łatwego, wymaga długoletniego ciężkiego\ntreningu i dyscypliny!\nOsiągnięcia obszaru Centralnego Działu Technicznego\nwzbudzają zainteresowanie nie tylko wewnątrz firmy, ale\ni poza nią. Jako źródło wiedzy godnie reprezentuje koncern\nEmiratach Arabskich. Z ogólną liczbą 600 inżynierów i techników\nObszaru CDT około 100 pracuje obecnie w wiedeńskim biurowcu na\ntzw. Donauplatte. Kluczowa wiedza techniczna stała się dzięki temu\nłatwiej dostępna dla kolegów z obszaru operacyjnego w Austrii,\nEuropie Środkowej i Wschodniej. W kwestiach technicznych z zakresu\ninżynierii budowlanej obszar CDT służy fachową pomocą takim\nobszarom specjalistycznym, jak Budownictwo „pod klucz”, Konstruktywne Budownictwo Inżynieryjne, Budownictwo Podziemne\ni Budowa Tuneli. Obszar CDT realizuje wszystkie etapy procesu\nbudowlanego od akwizycji po prace wykończeniowe. Patrząc\nchoćby na zadania stojące przed obszarem operacyjnym CDT służy\nporadą w zakresie wykonalności lub optymalizacji tych zadań.\nw branżowych gremiach, zarówno w kraju, jak i w całej\nEuropie. Odpowiednio szybkie rozpoznanie panujących\ntrendów pozwala we współpracy z konkurencją na uniknięcie niekorzystnych wpływów na branżę i przedsiębiorstwo.\nŚwiat. „Centralny Dział Techniczny to narzędzie koncernu dla\nkoncernu, którego wielu nam zazdrości”, tłumaczy Mario Rabitsch,\ndyrektor Dyrekcji Centralnego Działu Technicznego w Wiedniu. Przewaga konkurencyjna osiągnięta dzięki wiedzy technicznej wpływa\npozytywnie nie tylko na reputację koncernu, ale również podnosi\natrakcyjność wśród potencjalnych kandydatów po stronie klientów,\noraz na rynku pracy. Obszar Centralnego Działu Technicznego, który\njest technicznym usługodawcą należącym do koncernu, wyznaczył\nna swoją główną siedzibę, poza Stuttgartem, również Wiedeń; oprócz\ndziewięciu innych siedzib w Europie i jednej w Zjednoczonych\nTRAMPOLINA W KARIERZE DLA MŁODYCH TECHNIKÓW\nKolejną dziedziną, na jakiej koncentruje się działalność CDT, to\nwdrażanie i szkolenie młodych techników oraz dalsze kształcenie\npracowników koncernu. Absolwenci szkół i uniwersytetów nie posiadający doświadczenia zawodowego dostają szansę uczenia się\n„w miejscu pracy” i przejścia przez różne obszary koncernu. Dzięki\ntemu mogą zapoznać się z wieloma zadaniami i wybrać odpowiednią\ndla siebie specjalizację. CDT dba również o udostępnienie narzędzi\npracy pozwalających na jej efektywne wykonywanie. Istniejące\nrozwiązania sofware’owe dostosowuje się do aktualnego zapotrzebowania – ARRIBA, 5D lub HYDRA to tylko kilka przykładów.\nKontakt: Mario Rabitsch,\nSpółki Serwisowe, Obszar Centralny Centralnego Działu\nTechnicznego 30, Dyrekcja CDT Wiedeń\nDzisiejsze pomysły podstawą jutrzejszego sukcesu!\nChęć bycia konkurencyjnym oznacza podstawienie na „badania,\nrozwój i innowacje”. Sama optymalizacja kosztów już nie wystarczy. Obszar Centralnego Działu Technicznego, będący nośnikiem\nwiedzy koncernu, działa ponadbranżowo, co pozwala na efektywne wykorzystanie wielorakich ekspertyz dla realizacji kompleksowych zadań, składających się na dany projekt. Jest to warunek\nkonieczny dla uporania się z różnorodnością badań naukowych\nz zakresu budownictwa, a tym samym dla wykorzystania naszej\nszansy na przekształcenie własnych pomysłów w konkurencyjne\ninnowacyjne rozwiązania. Wspólnie z krajowymi i międzynarodowymi partnerami z wiodących przedsiębiorstw, instytucji naukowych i szkół wyższych jesteśmy w trakcie przeprowadzania\nprojektów F&E. Opracowaniem tematów z zakresu fizyki budowli,\nsoftware’u i informacji oraz Communication Technology (ICT),\nenergii, technologii materiałów budowlanych, budownictwa podziemnego i budowy tuneli, budownictwa infrastruktury, bezpieczeństwa, narzędzi i sieci zależności zajmują się przede wszystkim spółki serwisowe CDT i TPA, ale także kilka dyrekcji z obszaru\noperacyjnego. Wzbudziliśmy zainteresowanie? Więcej informacji\nznajdziecie w StraNET (Koncern/Centralny Dział Techniczny/\nKontakt: Norbert Pralle, Spółki Serwisowe, Obszar Centralny\nCentralnego Działu Technicznego 30, F+E & Innowacje\nMario Rabitsch: „Zadania kompleksowe rozwiązujemy wspólnie, co daje nam dużą przewagę”.\nMario Rabitsch pracuje w koncernie od 1987 roku, a od 2009 jest\ndyrektorem Dyrekcji Obszaru Centralnego Działu Technicznego\nw Wiedniu. Redakcja informu rozmawiała z nim o jego karierze\nKiedy trafił Pan do CDT i jakie było Pana pierwsze\nLatem 2008 roku otrzymałem od Zarządu propozycję zaangażowania się w tworzenie siedziby obszaru Centralnego Działu Technicznego w Wiedniu i tak zaczęła się moja przygoda z CDT. Duże\nwrażenie zrobiła na mnie koncentracja fachowej wiedzy, której\nkorzenie sięgają tradycji zrodzonej w obrębie Züblin i przeszczepionej do obszaru operacyjnego. Również w trakcie poszukiwań\nnowych rozwiązań – zwłaszcza w zakresie wykonalności i ekonomiczności projektów – dało się wyczuć dużą gotowość do pracy\ni lojalność wobec koncernu.\nkorzystnym układem pozwalającym – oprócz niezależnej specjalistycznej ekspertyzy – na znajdowanie stosownych rozwiązań.\nJak ocenia Pan dotychczasową relację koncernu\ni obszaru CDT?\nMimo, że rynki, na których obszar CDT działa już od lat, nie\nwykorzystują w pełni jego możliwości oraz fakt, że nie ma obowiązku korzystania z jego usług, trzeba przyznać, że mimo ciągłego przyrostu personalnego, poziom ten stale rośnie. Pomijając specyficzne warunki każdego rynku, na drodze ku poszerzeniu pola działania obszaru CDT stoją nie tyle przeszkody natury\norganizacyjnej, co ludzkie wątpliwości.\nCo działa sprawnie, a co wymaga jeszcze udoskonalenia?\nNa uwagę zasługują według mnie gotowość i cierpliwość pracowników obszaru CDT w służeniu wsparciem działom operacyjnym\nkoncernu oraz elastyczność w reagowaniu na specjalne wyzwania. Żywa reakcja ze strony klientów pokazuje nam, że jesteśmy\nna właściwej drodze. Ważne jest jednak dotarcie do jak najszerszego grona pracowników, z technikiem na placu budowy włącznie. W niektórych przypadkach odczuwalna jest również pewna\npowściągliwość ze strony osób odpowiadających za poszczególne tematy z obszaru operacyjnego, którą należy przełamać,\npodejmując kroki budzące zaufanie. Przejrzystość stosunku\nkosztów do korzyści powinna jednak wszystkim otworzyć oczy.\nJakie są Pana plany odnośnie obszaru CDT w Wiedniu\nZasadniczo chcielibyśmy, aby odpowiednio wcześnie angażowano\nnas w kompleksowe i duże projekty, co pozwoli na szybkie określenie usług, jakie jesteśmy w stanie zaoferować. Planujemy również\nzwiększenie naszej aktywności w państwach Europy ŚrodkowoWschodniej i zdobycie zaufania naszych lokalnych kolegów.\nJakie korzyści daje koncernowi centrum kompetencji,\njakim jest obszar CDT?\nIstnienie obszaru CDT w koncernie pozwala długoterminowo nie\ntylko na wydajniejsze i pewniejsze gromadzenie obszernej wiedzy\ntechnicznej oraz doświadczenia, ale również na ich odpowiednie\nwykorzystanie. Pojedyncze osoby lub małe jednostki organizacyjne\nmogłyby sprostać takiemu zadaniu tylko częściowo. W przypadku\nkompleksowych zadań pracujemy zespołowo, co jest bardzo\nWiedza na temat obszaru TC musi sięgać aż do placu budowy.\nAKADEMIA DLA PRAKTYKANTÓW\nFirma STRABAG stawia na mocne strony i potencjał\nswoich pracowników i jest gotowa zadbać o ich rozwój.\nNa 4 stronie niniejszego wydania informowaliśmy już\no nowym programie dla kadry menadżerskiej obszaru\nBudownictwa Ogólnego i Inżynieryjnego. Teraz również\nnasi praktykanci doczekali się swojej własnej akademii,\nktóra właśnie została powołana do życia.\nAustria. „Wykształcenie to fundament naszej przyszłości –\nmłodzi ludzie potrzebują dobrego przywództwa i solidnego wykształcenia, aby sprostać przyszłym wymogom życia gospodarczego”,\npotwierdza Johann König, dyrektor finansowy Dyrekcji AE Górna\nAustria. Pod wpływem takiego nastawienia ze strony Dyrekcji powołano do życia pilotażowy projekt pod nazwą” Akademia dla Praktykantów” – będący wewnętrzną inicjatywą firmy STRABAG mającą\nna celu dalsze kształcenie praktykantów obszaru budownictwa lądowego. Aby efektywnie wykorzystać zimową przerwę, okres od stycznia do marca 2010 został odpowiednio zaplanowany. W trakcie\ntrwania tych dwunastu tygodni 18 praktykantów budownictwa lądowego brało udział w szkoleniu prowadzonym przez kompetentny\ni wysoce zmotywowany zespół trenerów, rekrutujący się z naszych\nszeregów. Szef Akademii, Mario Johannes Tomasek, wraz ze swymi\nkolegami Karlem Maderthanerem, Franzem Gruberem, Reinholdem\nWogerbauerem i Josefem Eislem przejęli funkcję trenerów.\nProjekt pilotażowy „Akademia dla Praktykantów”. Dla 18 praktykantów\nz obszaru budownictwa lądowego to dodatkowa szansa na dalsze\nwano dzień otwarty, na który przybyło około stu gości. Byli wśród nich\nmiędzy innymi dyrekcja szkoły zawodowej z Freistadt oraz Akademii\nBudowlanej z Górnej Austrii. Przy tej okazji zaprezentowano prace\nprojektowe autorstwa praktykantów – czego celem było przekazanie\ngościom realistycznego obrazu na temat tej nauczycielskiej profesji.\nNauka o budownictwie lądowym obejmuje obszerny zakres\nmateriału i zapewnia wielostronne możliwości rozwoju. Nad wizerunkiem tego kierunku zawodowego trzeba jednak jeszcze popracować. O takich przedsięwzięciach, jak zaznaczenie obecności na\ntargach czy tez nakręcenie filmu poglądowego już pomyślano.\nKontakt: Mario Johannes Tomasek, Budownictwo Infrastruktury, Obszar Koncernu Austria /Niemcy/Szwajcaria 6D,\nDyrekcja Górna Austria /Salzburg (AE)\nOprócz wiedzy teoretycznej, niezbędnej dla przyszłych fachowców, w programie nauczania przewidziano również wiedzę praktyczną, dla przekazania której w sposób jak najbardziej odpowiadający rzeczywistości przeznaczono halę o wielkości 3000 m2. Wiedza\npraktyczna obejmuje prace ściśle związane z dziedziną budownictwa\nlądowego, takie jak robienie pomiarów, trasowanie, prace budowlane\nziemne i naziemne, deskowanie, budowa nawierzchni asfaltowych\ni brukowych. Szczególną wagę przywiązuje się do mocnych stron\ni potrzeb każdego praktykanta, co pozwala na odpowiednie reagowanie i zastosowanie odpowiednich środków wspierających. Na\nzakończenie „Akademii dla Praktykantów”, 12 marca 2010 zorganizoPrezentacja projektu przed licznymi gośćmi w dniu otwartym.\nDLACZEGO POTRZEBUJEMY PCD?\nP ROZ E S S M A N AG E M E N T\nRAZEM NA SAM SZCZYT\nFirma STRABAG Prozess Management (SPM) ma\nza zadanie, wspólnie z pracownikami z obszaru\nBudownictwa Infrastruktury zoptymalizować procesy\nprodukcyjne oraz zredukować każdą formę marnotrawstwa. Pierwszym krokiem w realizacji tego zadania\njest wprowadzenie narzędzia w postaci Procesu\nCiągłego Doskonalenia (PCD).\nŚwiat. To właśnie przemysł budowlany znajduje się pod silną\npresją kosztów – presją, która będzie się dalej wzmagać. Aby sprostać tej sytuacji potrzebujemy innowacyjnych pomysłów i działań do\ndługotrwałej optymalizacji naszych procesów w produkcji budowlanej oraz w zarządzaniu.\nNajważniejszym celem jest wzmocnienie naszej pozycji względem konkurencji i osiągnięcie długotrwałego sukcesu. Poprzez\npolepszenie jakości i redukcję wad długotrwale wzrasta zadowolenie klienta. Dzięki braku zakłóceń w procesach produkcyjnych oraz\nwprowadzeniu innowacyjnych pomysłów oprócz długofalowego\nutrzymania miejsc pracy rośnie zadowolenie pracowników.\nOBSZARY DZIAŁANIA SPM\nDziałalność STRABAG Prozess Management (SPM) skoncentrowana jest na całym łańcuchu tworzenia wartości w obszarze\nBudownictwa Infrastruktury. Pierwszym obszarem działań jest\nbudowa dróg asfaltowych, który dzieli się na następujące procesy:\nprodukcja, logistyka, układanie nawierzchni, zarządzanie jakością\noraz utrzymanie maszyn i urządzeń. „Zespół z firmy SPM składa się\nz ekspertów przemysłu budowlanego oraz Lean Management.\nWspólnie z osobami odpowiedzialnymi za przebieg procesów\nw każdym dziale wypracowywane są udoskonalenia oraz odpowiednie rozwiązania ze zdefiniowanymi działaniami, aby wspólnie\ni trwale działać efektywniej” powiedział Jörg Eschenbach, kierownik\ndziału Zarządzanie Procesami Biznesowymi.\nKONTAKT: Martin Lauble, Obszary Specjalne & Koncesje,\nObszar Koncernu Immobilien Development 4T\nGałęzie przemysłu o stałej lokalizacji już od wielu lat korzystają\nz metod i zasad Lean Management. Pod tym pojęciem rozumie się\ncałość zasad, metod i sposobów postępowania do wydajnego\nstworzenia kompletnego łańcucha tworzenia wartości dla dóbr przemysłowych i usług. Te metody można przenieść do przemysłu\nbudowlanego w formie Lean Construction. Celem jest realizacja\nprac budowlanych w powiązaniu z wysoką jakością naszych produktów budowlanych. Wszystkie działania nie służące tworzeniu\nwartości dla klienta – jak np. czas oczekiwania, wady i opóźnienia –\nmuszą zostać wyeliminowane.\nCO KRYJE SIE POD POJĘCIEM PCD?\nZa pomocą Procesu Ciągłego Doskonalenia (PCD) tworzone są\nkrok po kroku proste rozwiązania. Na początku należy ulepszyć\nwszystkie procesy produkcyjne odbywające się w bezpośrednim\notoczeniu pracowników. Ważne jest przy tym, by włączyć pracowników w cały proces optymalizacji. Gwarantuje to równocześnie\nnajlepsze wykorzystanie potencjału pracowników i ich wiedzy.\nNotka biograficzna Markus Maierhofer\nW 2011 SKOŃCZY 30 lat, OD 10 lat WIE,\nże chce zostać grafikiem, UCZĘSZCZAŁ\nprzez 2 lata do szkoły reklamy. DOTYCHCZAS\nNAJWIĘKSZY PROJEKT to sprawozdanie\nroczne STRABAG SE\nNotka biograficzna Gundula Schmid\nW SIERPNIU kończy 32 lata, ZAJMUJE\nSIĘ od 12 lat grafiką i projektowaniem.\nNAJBARDZIEJ KREATYWNE ARCYDZIEŁO\nW KONCERNIE to broszura Züblin Pro.\nPRYWATNIE PISZE nowele\nW tym miejscu chcielibyśmy przedstawić Wam\nnaszych grafików, którzy kryją się za takimi dziełami\njak inform, czy też sprawozdanie roczne. Chętnie służą\nPaństwu swoją wiedzą z zakresu grafiki przy tworzeniu\nwszelkiego rodzaju broszur, ogłoszeń lub logo.\nŚwiat. Projektowanie graficzne to projektowanie treści wizualnych w różnych mediach, których prezentacja ma na celu przekazanie odbiorcom pewnych informacji. Treść może być dobra, jednak\ndopiero w układzie graficznym, ze zdjęciami i tekstem powstaje\narcydzieło, zgodnie z mottem: „Pojedynczo są to dźwięki – jednak\nrazem tworzą melodię.”\nNasz profesjonalizm widać nie tylko w naszych projektach, ale\nrównież w jednolitym wizerunku koncernu. Dlatego też kładziemy\nduży nacisk na przestrzeganie naszych wytycznych CI / CD, które\nkreują nasz pozytywny wizerunek i zwiększają rozpoznawalność.\nKorzystajcie z fachowej wiedzy naszych grafików – oni chętnie\ndoradzą i pomogą zarówno w sprawach dotyczących układu graficznego jak i tych redakcyjnych!\nPRAGNIEMY PRZEDSTAWIĆ …\nGundula Schmid pracuje w koncernie od 2004 roku. Początkowo pracowała w firmie Züblin ze Stuttgartu i dopiero w październiku\nubiegłego roku przeprowadziła się do Wiednia. Razem z Markusem\nMaierhoferem (w Koncernie od maja 2009) tworzą dział graficzny.\nOprócz projektowania broszur firmowych lub ogłoszeń zajmują się\nrównież takimi projektami jak: sprawozdanie roczne STRABAG SE,\nczy gazetka pracownicza inform. Ich kreatywność nie zna granic\ni dokładnie to świadczy o dobrym grafiku. Proszę się o tym przekonać.\nKONTAKT: Markus Maierhofer i Gundula Schmid,\nSpółki Serwisowe, Obszar Komunikacja Koncernu\nMULTIMEDIA NA BUDOWIE\n„Reklama dźwignią handlu.“ To, co dla handlu jest oczywiste, powinno funkcjonować również i w branży budowlanej.\n„Umieścimy Państwa w kadrze”, tak brzmi oferta TPA.\nKamerzysta Lutz Beutler pokaże Państwa w dobrym świetle. On wie, co\nchcą oglądać klienci i oferuje profesjonalną pomoc.\nNiemcy. Odkąd Internet i PowerPoint stały się powszechnymi\nnarzędziami pracy zmieniły się również wymagania klientów. Coraz\nczęściej oczekuje się reklam multimedialnych. Firma TPA GmbH\nodpowiednio wcześnie dostrzegła ten trend i od kilku lat ma w swej\nofercie wykonywanie zdjęć i produkcję filmów krótkometrażowych.\n„Na budowach jesteśmy już rozpoznawalni i witani jak przyjaciele.\nGdy wypakowujemy nasz sprzęt fotograficzny, to niektórzy z tych\nszorstkich pracowników budowlanych czeszą się lub poprawiają swój\nkask” opowiada z uśmiechem Lutz Beutler, pracownik techniczny\nw TPA GmbH, Obszar Wschód.\nBeutler od ponad 25 lat pracuje jako inżynier budowlany, z czego\nprzez ostatnie dziewięć lat w firmie TPA. Swoją karierę zawodową\nrozpoczął jako statyk i projektant budowli – jednak swój wymarzony\nzawód znalazł dopiero za obiektywem. Przed dwunastoma laty\nukończył akademię filmową. Tym samym spełnia wszystkie warunki,\nby pokazywać skomplikowane procesy budowlane za pomocą\nW TPA wiedzą, że istnieje duży opór przed zleceniem takiego\ntypu produkcji. Nie każdy fachowiec, przyzwyczajony do występowania przed audytorium, jest również w stanie w przekonywujący\nsposób wypowiadać się przed kamerą. A artykuły przygotowane do\nprasy fachowej rzadko nadają się jako tekst dla lektora do produkcji\nfilmów dla firm. W tym przypadku Pan Beutler oferuje wsparcie:\n„Jeżeli klient sobie życzy, to otrzyma u nas kompleksowe usługi –\nwstępne porady, tekst lektora, scenariusz, produkcję i postprodukcję. Jesteśmy w stanie z naszymi partnerami zrealizować produkcje\nw studio lub wymagające wizualizacje 3D.\nI ... „AKCJA”\nZ bagażnikiem pełnym sprzętu filmowego i fotograficznego udaje\nsię na plan. Kamera, statyw, mikrofony, reflektory – ta ilość sprzętu\nregularnie zaskakuje. Gdy zdjęcia są już wykonane, to w mobilnym\nstudiu montażowym w biurze TPA lub we własnym studiu powstaje\npierwszy montaż. W porozumieniu z klientem następuje ostateczny\nmontaż filmu. Profesjonalny lektor wprowadza w studiu dźwiękowym głos do filmu. Steffen Hampl z MDR-Hörfunk należy do ulubionych lektorów pojawiających się w produkcjach STRABAG. Do\nukończenia filmu potrzeba jeszcze dużo precyzyjnej pracy: „nałożenie” dźwięków, wybór muzyki, dodanie grafiki, korekta kolorów,\nmontaż końcowy. Wieść o profesjonalizmie, z jakim Lutz Beutler\ni jego koledzy podchodzą do zadania, rozniosła się już w STRABAG –\ninteresujące zlecenia na realizację filmów już czekają.\nKONTAKT: Lutz Beutler, Spółki Serwisowe, Obszar Centralny\nTPA 04, Dyrekcja DE Południe-Wschód /AT Zachód /CH\nLista referencyjna produkcji filmowych\nznajduje się w STRANET – rubryka Niemcy/ TPA.\nGdyby za projekty z dziedziny budownictwa ogólnego\ni inżynieryjnego przyznawano Oskary, to mielibyśmy\nzwycięzcę. Bezpośrednio nad brzegiem Dunaju, na\nskraju historycznego centrum miasta irlandzki inwestor\nBallymore przy pomocy STRABAG zrealizował projekt\nmałej dzielnicy miasta z centrum handlowym, hotelem\n5-gwiazdkowym, multikinem, powierzchnią biurową\noraz 236 luksusowymi mieszkaniami.\nSłowacja. Około 427 000 mieszkańców stolicy Słowacji Bratysławy ma prawdziwy powód do radości. Największe centrum rozrywkowe Europy, będące na najwyższym poziomie technicznym,\nzostało w terminie oddane do użytku i uroczyście otwarte. Centralnym\npunktem jest centrum handlowe o wielkości 60 000 m² ze 170 sklepami. Dzięki szklanej kopule można przechadzać się jak pod gołym\nniebem między sklepami a 30 restauracjami i kafejkami. Swobodna\nforma została stworzona w komputerze – tzn. każdy szklany element\njest unikatem. Jeżeli któryś z nich musi zostać wymieniony, to może\nto trwać do 12 tygodni. Około 1500 pracowników było zatrudnionych przy pracach wykończeniowych, aby centrum handlowe zostało\nukończone w terminie. Na samą kopułę wartą 9 mln euro robotnicy\nNiezwykły projekt wprawia w podziw.\npotrzebowali sześciu miesięcy. Uroczyste otwarcie miało miejsce\nw dniu 25 marca 2010 roku.\nJuż miesiąc wcześniej, pod koniec lutego, otwarty został nowy\nhotel Sheraton, należący do sieci hoteli pięciogwiazdkowych.\n186 stylowo urządzonych pokoi i 23 apartamenty oczekują na gości\nNowoczesną odpowiedzią na budynek teatru narodowego\nznajdującego się również bezpośrednio przy placu Eurovea, jest\ncentrum kinowe „Kinopalast”. Z ośmioma salami wyposażonymi\nw najnowszą technikę stanowi ono niezaprzeczalną atrakcję zarówno\ndla młodzieży, jak i dorosłych. Ale nie tylko widzowi kinowemu\nopłaca się krótki wypad do holu znajdującego się na poddaszu,\nponieważ stamtąd rozciąga się naprawdę wspaniały widok na dzielnicę miasta.\nZadbano również o jedyny w swoim rodzaju klimat pracy:\npowierzchnia biurowa o wielkości około 24 000 m² jest rozłożona na\n8 piętrach, których szklana fasada składa się z 610 elementów i ma\nstanowić nową inspirację do pracy dla około 1 000 pracowników.\nBezpośrednio nad brzegiem Dunaju nowa dzielnica budzi się do życia.\nW REKORDOWYM CZASIE DZIĘKI PRACY ZESPOŁOWEJ\nNiemal rekordowy czas planowania i budowy wynoszący zaledwie 28 miesięcy umożliwił otwarcie wielofunkcyjnego kompleksu\nobiektów pod koniec marca 2010 roku. Firma STRABAG pełniąca\nw tym joint venture rolę głównego wykonawcy postawiła zespół projektowy składający się z 80 pracowników przed wielkim wyzwaniem.\nOprócz pracy pod presją czasu należało zmagać się z kontrastami\nkulturowymi – począwszy od różnych kultur panujących w poszczególnych przedsiębiorstwach, po różnice językowe i etniczne.\nZ uwagi na wielkość projektu i różnorodne części budynku\nutworzono pięć zespołów kierujących budową, które na powierzchni\n400 m x 100 m równolegle prowadziły „własny plac budowy” współpracując stale z własnym działem planowania i działem instalacji\nwewnętrznych. Tak krótki czas realizacji projektu pochłaniającego\ndo 15 mln euro miesięcznie umożliwiły krótkie drogi decyzyjne, co\nz kolei było możliwe dzięki niedużej odległości przestrzennej dzielącej\nbudowę od siedziby inwestora.\nCałość projektowania łącznie ze statyką została wykonana\nw kontenerach na placu budowy przez zespół projektowy spółki\nMischek w ścisłej współpracy z zespołem zarządzającym projektem\njoint venture. „To nie była prosta praca – stale pojawiały się nagłe\nzmiany, które należało uwzględnić”, tak opisuje pracę Lukas Kujawa,\nkierownik zespołu projektowego.\nCzas budowy: 28 miesięcy\nWartość zlecenia: 229 mln euro\nPowierzchnia brutto: 240 000 m²\nGrupa robocza: STRABAG (65 %), Porr (35 %)\nWszystkie prace uszczelniające zostały przeprowadzone przez\nfirmę Koncernu OAT GmbH, a część prac polegających na montażu\nsuchej zabudowy wykonała spółka-córka Koncernu Uniprojekt Bauund Innenbau GmbH. „Dzięki ścisłej współpracy pomiędzy firmami\nKoncernu osiągnięto nie tylko optimum tworzenia wartości, ale\ntakże w najlepszy sposób wykorzystano silne strony koncernu\nSTRABAG”, z radością kończy relację Reinhard Kerschner sprawujący funkcję kierownika technicznego projektu.\nJedną z największych trudności było z pewnością zaprzestanie\nprac przez podwykonawcę wykonującego elewacje. Tylko połowa\nzlecenia została zrealizowana – ukończenie w terminie wisiało na\nwłosku. Ale dzięki szybkiej reakcji specjalistów od elewacji z Dyrekcji AO udało się uniknąć najgorszego, a projekt został pomyślnie\nKONTAKT: Reinhard Kerschner, Budownictwo Ogólne i Inżynieryjne, Obszar Koncernu Austria / Szwajcaria 2B Dyrekcja\nDolna Austria Północ / Zachód (AS)\nProstota i styl – Hol powitalny hotelu\nPORT LOTNICZY BBI SCHÖNEFELD\nNie ma chyba lepszego przykładu pracy zespołowej\nniż projekt „Port lotniczy Schönefeld“. Równocześnie\ncztery spółki-córki koncernu STRABAG pracują razem\nprzy największym projekcie infrastrukturalnym we\nNiemcy. Region Berlin-Brandenburg wytyczył nowe kierunki\nna przyszłość: port lotniczy BBI Schönefeld będzie nowym portem\nstolicy Niemiec. Około 2 mld euro zostaną zainstalowane w port\nlotniczy, który po rozbudowie będzie zajmować powierzchnię\n2 000 boisk piłkarskich.\nBudynek terminala o przepustowości 27 mln pasażerów rocznie\nbędzie zlokalizowany pomiędzy znajdującymi się równolegle pasami\nstartowymi i pasami do lądowania. Północny pas będzie przedłużony\ndo długości 3 600 m, w południowej części powstanie całkowicie\nnowy pas startowy i pas do lądowania. Terminal wyposażony będzie\nw 16 rękawów lotniczych w pirsie głównym i w dziewięć w pirsie południowym. W godzinach szczytowych obsługiwane będzie 85 samolotów i około 6 500 osób na godzinę, którzy lądują, bądź odlatują.\nDRUŻYNA STRABAG RAIL\nWłaściwe usługi budowlane świadczone przez STRABAG\nRail obejmują budowę torów kolejowych. Port lotniczy BBI\nposiada dworzec kolejowy z sześcioma torami i trzema peronami, który znajduje się bezpośrednio pod terminalem, z doskonałym połączeniem z centrum Berlina. Dwa perony przeznaczone są dla ruchu lokalnego i dalekobieżnego, a jeden służy\nszybkiej kolei miejskiej. Podziemny dworzec będzie miał łącznie\n405 metrów długości i 60 metrów szerokości. Prace budowlane\nrozpoczęły się w grudniu 2007 r., a mają być zakończone do\nkońca 2010 r. Jeszcze w tym roku mają być ułożone tory o niewyobrażalnej długości wynoszącej 35 000 m, co odpowiada\nodległości miedzy STRABAG Wien a STRABAG Hausleiten.\nKONTAKT: Thomas Lukowiak, Budownictwo Infrastruktury, Obszar Koncernu Budownictwo Kolejowe /VWB\nMOE 6B, Dyrekcja Budownictwo Kolejowe (IL)\nRozpoczęcie budowy: grudzień 2007\nWartość zlecenia: 40 mln euro\nPracownicy: ok. 45\nŁączne zapotrzebowanie: ok. 70 000 szyn\nDRUŻYNA BECKER BAU\nRozpoczęcie budowy: kwiecień 2006\nWartość zlecenia: 146 mln euro\nPracownicy: ok. 120\nŁączna produkcja do dnia dzisiejszego:\n1,5 mln m³ betonu\nOd 2006 r. Becker Bau jest dostawcą surowców. Na terenie\nzajmującym 70 000 m2 znajduje się obecnie najnowocześniejsza\nbetoniarnia Europy, składająca się z sześciu węzłów betoniarskich. Wydajność wynosi 900 m³/h – a w szczycie dostarczała do\n11 000 m³/dzień. Do dnia dzisiejszego wyprodukowanych zostało\njuż 1,5 mln m³ betonu wysokiej jakości. Przy tym cała logistyka materiałów budowlanych wspierana jest nowoczesną techniką satelitarną,\na kruszywo i cement dostarczane są w sposób przyjazny środowisku,\ntransportem kolejowym. Dzięki temu w przeciągu następnych pięciu\nlat zaoszczędzonych zostanie więcej niż 160 000 przejazdów ciężarówek. Zadbano również o powierzchnię magazynową i tak około\n100 000 ton kamieni i około 3 800 t cementu może być zmagazynowanych w silosach. Przemyślany system węzłów umożliwia z jednej\nstrony chłodzenie świeżego betonu, z drugiej zaś ogrzewanie w zimę.\nTym samym możliwa jest produkcja przy każdej pogodzie.\nKONTAKT: Patrick Stryj, Budownictwo Infrastruktury,\nObszar Koncernu Niemcy 6I, Dyrekcja Becker Bau (FD)\nW dniu 14 grudnia 2009 r. firma STRABAG Dyrekcja Berlin-Brandenburg wygrała przetarg na wydłużenie płyty postojowej i systemów\ndla drogi do kołowania oraz przeprowadzenie prac budowlanych i charakterystycznych dla portu lotniczego, na realizację systemów i instalacji takich jak odwodnienie, płyta tankowania, oświetlenie lotniska i\noświetlenie zwykłe, wyposażenie pozycyjne oraz wolnych powierzchni.\nDyrekcja jest głównie odpowiedzialna za realizację prac budowlanych.\nW przeciągu tzaledwie 18 miesięcy musi być zbudowanych 750 000 m³\nprzestronnych budowli ziemnych oraz 286 000 m² powierzchni betonowej (przy współpracy z Becker Bau) oraz instalacja odwadniająca\ndługa na 8 000 m, a takze musi był ułożona rura ochronna chroniąca\nprzewody przez uszkodzeniem na długości 180 000 m.\nKONTAKT: Tassilo Grenz, Budownictwo Infrastruktury, Obszar\nKoncernu Niemcy 6I, Dyrekcja Berlin-Brandenburg (DB)\nRozpoczęcie budowy: luty 2010\nCzas budowy: 18 miesięcy\nWartość zlecenia: 57 mln euro\nNa środku terenu znajduje się wieża kontroli lotów należąca do\nDeutsche Flugsicherung GmbH (DFS), która swoją wysokością 72 m\nprzewyższa wszystko. We wrześniu 2010 r. wieża kontrolna wraz z budynkiem obsługi zostanie oddana przez Dyrekcję Bayern /Systembau\ndo przyjęcia DFS, aby można było przeprowadzić instalację sprzętu do\nkontroli lotów i próbne uruchomienie. Budynek obsługi ma kształt trzypiętrowego prostopadłościanu z dziedzińcem wewnętrznym i jest połączony mostem z trzonem wieży. Eliptyczna najwyższa część wieży\nmieści dwunastu kontrolerów, którzy obserwują ruch lotniczy i wydają\npolecenia do startu i lądowania. Optymalne położenie wieży zostało\nwyznaczone za pomocą symulatora wieży i sprawdzone w przelotach\nhelikopterem. W ten sposób zapewniono niczym nie zasłonięty widok\nz wieży na najbardziej zewnętrzną strefę postojową dla samolotów.\nRozpoczęcie budowy: kwiecień 2009\nWartość zlecenia: 18,5 mln euro\nPracownicy: ok. 70\nCałkowite zużycie: 3 300 m³ betonu\nKONTAKT: Christian Bittner, Budownictwo Ogólne i Inżynieryjne, Obszar Koncernu Niemcy / Benelux 2F, Dyrekcja\nBawaria / Budownictwo Systemowe (DN)\nJW MARRIOTT HOTEL I DWORZEC GŁÓWNY W WIEDNIU\nKtóż nie chciałby zobaczyć swojej przyszłości? inform daje\ntaką możliwość -przedstawiamy dwa obecne projekty\nJW Marriott Hotel nada od 2011 roku ekskluzywną atmosferę centrum\nz perspektyw przyszłości. JW Marriott Hotel w Baku przyjmie pierwszych gości w roku 2011, a Dworzec Główny\nw Wiedniu w 2012 r.\nTermin zakończenia prac: jesień 2011 r.\nWartość zlecenia: około 120 mln euro.\nZleceniodawca: PASHA Construction\nSystem pracy: tryb zmianowy 7 dni w tygodniu po 24 godziny\nAzerbejdżan /Austria. Nowe wyzwania zza Kaukazu – firma\nSTRABAG z grupą projektową posiadającą międzynarodowe\ndoświadczenie odważyła się na wejście na nowy rynek. Baku, stolica\nAzerbejdżanu, położona na południe od Kaukazu nad Morzem\nKaspijskim w zatoce na Półwyspie Apszerońskim, ma około 2,5 mln\nmieszkańców. Azejberdżan porównywalny jest do Austrii pod względem powierzchni i ogólnej ilości mieszkańców.\nBudowa stawia mnóstwo wyjątkowych zadań. Oprócz faktu, że\nmiasto znajduje się na terenie zagrożonym trzęsieniami ziemi, znane\njest również jako „miasto wiatrów”, co jest dodatkowo potęgowane\npoprzez bezpośrednie położenie nad morzem. Wyjątkowe jest\nrównież położenie obok ratusza, przy głównym placu, obok odnowionej promenady nadmorskiej, w centrum Baku. Jednak przed rozpoczęciem kosztownej budowy należało zburzyć stary hotel z okresu\nradzieckiego – słynny Absheron Hotel.\nNIEZWYKŁY, EFEKTYWNY I JEDYNY W SWOIM RODZAJU\nW tym przypadku chodzi o drugi duży projekt hotelu w Baku,\nktórego autorem jest ReardonSmith Architects. Projekt obejmuje\n16 pięter dla prywatnych rezydencji, powierzchni handlowych i biurowych oraz 22 piętrowy JW Marriott Hotel. Wszystkie rezydencje\nmają mieć widok na morze. Ponieważ plac budowy leży nad Morzem\nKaspijskim i przez to pojawia się problem wód gruntowych, to wykopy\npod piwnice stanowią ciężkie wyzwanie. Rozwiązanie tego problemu było niezwykłe jak dla Baku, ale efektywne – ściany szczelinowe! Zbudowano podium o wysokości około 20 m, aby stworzyć\nbezpośrednie połączenie pierwszego piętra hotelu z graniczącym\nz nim parkiem. Na obszarze podium, który umożliwia swobodny\nwidok na park, przewidziane są restauracje, luksusowa sala balowa,\nsklepy i ambasada.\nDworzec o wielkości 109 ha jest obecnie najważniejszym projektem infrastrukturalnym w Wiedniu. W odległości 2,5 km w linii\nprostej od placu Stephansplatz powstaje nowa dzielnica, która charakteryzuje się najlepszymi połączeniami komunikacyjnymi oraz\nwysoką jakością mieszkania i życia.\nZgodnie z symetrią rezydencje i teren hotelu oddzielone są od\nsiebie i znajdują się w dwóch owalnych skrzydłach. Dzięki rotacji\ntych skrzydeł właściciele rezydencji mogą cieszyć się 180-stopniowym widokiem na morze i park.\nUkończenie budowy: koniec 2015 r.\nWartość zlecenia: 220 mln euro\nudział STRABAG: 27 %\nPracownicy: około 450 w okresie szczytowym\nZaprojektowany został jako dworzec przelotowy, dzięki czemu\npo raz pierwszy pociągi wjeżdżają do stolicy ze wszystkich kierunków i powstały połączenia we wszystkich kierunkach. Tym samym\ndworzec stanie się najważniejszym centrum komunikacyjnym dla\nruchu lokalnego, krajowego i międzynarodowego i centralnym węzłem\nkomunikacyjnym transeuropejskiej sieci kolejowej. Połączenie ze\nśrodkami komunikacji miejskiej jest najważniejsze właśnie dla\npodróżnych i osób dojeżdżających codziennie do pracy – w pięć\nminut można dostać się metrem do centrum miasta.\nNowy Dworzec Główny zbudowany zostanie na terenie między\nobecnym Dworcem Południowym i Wschodnim, a stacją Südtiroler\nPlatz. Obecny budynek dworca zostanie zburzony. Na powierzchni\n20 000 m² zaprasza około 100 sklepów i oraz liczne punkty gastronomiczne. Pod ziemią powstaje garaż na ponad 600 aut oraz trzy\ngaraże na rowery z około 1 600 miejscami postojowymi. W nowym\ndworcu wzrok przyciąga pofałdowany dach w kształcie rombu, który\njest rozpostarty nad peronami. Zadaszenie o powierzchni 25 000 m²\nprzepuszcza światło i wprowadza jasną i przyjazną atmosferę.\nW Bahnhofcity, na terenie obok dworca, powstają jako uzupełnienie\ndo budynku dworca biura, punkty gastronomiczne, sklepy, zakłady\nusługowe i ośrodki kultury, oraz hotel i garaże.\nPRZYRODA U DRZWI\nNowy Dworzec Główny w Wiedniu: dach w kształcie rombu jako niezwykły element projektu\nLuksusowy hotel będzie posiadał łącznie 243 pokoi i apartamentów o powierzchni powyżej 40 m². Główną atrakcją jest sala\nbalowa bez podpór o powierzchni 1 280 m². W przypadku struktury\ni fasady zdecydowano się na stylową prostotę formy kamienia naturalnego i szklanych elementów.\nPodczas planowania dzielnicy wzięto pod uwagę aspekt ochrony\nprzyrody. Imponujący przykład ustanowionych środków ochronnych\nstanowi około 14 000 okien dźwiękoszczelnych i 8 km ścian dźwiękoszczelnych. Możliwie największa ilość materiału recyklingowego\npoddawana jest obróbce na terenie i ponownie użyta. Zgodnie\nz efektywnością energetyczną dworzec będzie klimatyzowany za\npomocą największej na świecie ciepłowni geotermalnej, dostarczającej również ogrzewania i chłodzenia.\nKONTAKT: Ashraf Makar (techn.), Alexander Androwitsch (fin.),\nBudownictwo Ogólne i Inżynieryjne, Obszar Koncernu RANC 3L,\nDyrekcja Zachód (NP)\nKONTAKT: Michael Stoifl, Budownictwo Ogólne i Inżynieryjne,\nObszar Koncernu Austria 3C, Dyrekcja Budownictwo Inżynieryjne AT Wschód + Południe (IC)\nTym spektakularnym projektem firma STRABAG udowodniła, że jest w stanie realizować również prace naziemne\nna wysokości pomiędzy 800 a 2 400 m nad poziomem\nmorza. Sprawna logistyka jest podstawą sukcesu.\nSzwajcaria. U podnóża przełęczy Klausenpass, w południowej\nczęści Glarnerland leży wioska Linthal. Nad tą gminą znajdują się\nelektrownie Muttsee, Tierfehd i Linthal o łącznej mocy 460 MW.\nDzięki projektowi rozbudowy „Linthal 2015“ zarządca Kraftwerke\nLinth-Limmern AG zoptymalizuje istniejące instalacje i zwiększy\nmoc z 1 000 MW do 1 450 MW. Planowana budowa elektrowni\nobejmuje prace budowlane na znacznie różniących się wysokościach. U podnóża zapory Limmernboden, głęboko we wnętrzu skał\npowstaje główna część projektu gigantycznej rozbudowy - podziemna centrala przepompowni składa się z czterech turbin wodnych\no łącznej mocy 1 000 MW.\nLOGISTYCZNY TANIEC NA LINIE\nWymienione liczby jasno pokazują, że jest to projekt szczególny. I należy poradzić sobie z kolejnym wyzwaniem – logistyką!\nJedyne połączenie między Tierfehd a zbiornikiem zaporowym\nJedyne połączenie zapewnia budowlana kolej linowa.\nPrace montażowe z użyciem helikoptera przy żurawiu wieżowym obrotowym\nLimmernboden zapewnia wcześniej zbudowana budowlana kolej\nlinowa (BSB1). Największa na świecie wahadłowa kolej linowa\nwyciągowa o nośności 25 t (obciążenie wyjątkowe 40 t) pokonuje\nróżnicę wysokości wynoszącą 1 050 m. Załoga, materiał i maszyny\ndocierają na plac budowy przy jeziorze Limmernsee tylko za pomocą\nkolei linowej przez istniejącą sztolnię. Na górę do elektrowni Muttsee\nprowadzi druga budowlana kolej linowa (BSB2) – o ukośnej długości\n1 771 m aż na wysokość ok. 2 400 m n.p.m. o nośności 25 t (obciążenie wyjątkowe 30 t). Obie kolejki linowe zbudowano specjalnie dla\nFirmie STRABAG wraz z dwoma miejscowymi przedsiębiorstwami zlecono wykonanie części robót wstępnych do projektu\n„Linthal 2015“. Na przełomie lata i zimy 2007 r. została wybita\nsztolnia eksploracyjna o długości ok. 1 000 m. Logistyka odgrywała\nprzy tym główną rolę. Plac budowy mógł być obsługiwany tylko\nprzez kolej linową do transportu materiałów o nośności do 5 t.\nWszystkie urządzenia musiały być odpowiednio rozłożone i po\nprzetransportowaniu ponownie złożone.\nTRZY POMOCNICZE KOLEJKI LINOWE\nNa wiosnę 2008 r. firma STRABAG wygrała przetarg na wykonanie prac żelbetowych przy budowlanej kolei linowej. ARGE Bauseilbahnen Limmern kupiła nowoczesną betoniarnię i ustawiła ją przy\nstacji pomocniczej kolejki linowej (HSB 1) w dolinie na wysokości ok.\n800 m n.p.m.; zapewniała ona dostawy betonu dla pierwszej sekcji\n(ok. 6 000 m³). Prace montażowe wykonywane przez żurawie wieżowe\nobrotowe przy budowie górnej stacji kolejki linowej i podpory 1 odbywały się przy pomocy helikoptera (Kamov KA-32A12). Z powodu\nsurowych norm ochrony środowiska duża część urobku z podpory\nPrace budowlane prowadzone na zawrotnej wysokości\n1 musiała być przetransportowana koleją linową do stacji w dolinie.\nDo budowy górnej stacji kolejki linowej zużyto ok. 800 m³ betonu.\nPotrzebny do tego żwir do betonu i cement był transportowany za\nDla budowy drugiej budowlanej kolei linowej zbudowano\nrównież pomocniczą kolejkę liniową (HSB 2) o nośności 6 t.\nRównież w stacji w dolinie zainstalowano małą betoniarnię. Prace\ndźwigowe na stacjach wykonywane były za pomocą dźwigów\nszybkiego montażu, które do transportu koleją linową należało\nPierwsze uruchomienie: 2015\nWartość zlecenia: 35 mln CHF\nNośność BSB 1: 25 t (obciążenie wyjątkowe 40 t)\nNośność BSB 2: 25 t (obciążenie wyjątkowe 30 t)\n„Aby zapobiec wąskim gardłom podczas dostaw dla konstrukcji\nstalowych do budowy kolei linowej – średnio ok. 200 t na stację lub\n100 t na podporę, zbudowano na jesieni 2008 roku równolegle do\npierwszej budowlanej kolei linowej trzecią pomocniczą kolejkę\nlinową o nośności 10 t” dodał na koniec kierownik budowy Curzio\nKONTAKT: Peter Fringeli i Curzio Tonella,\nBudownictwo Ogólne i Inżynieryjne, Obszar Koncernu\nAustria /Szwajcaria 3B, Dyrekcja Szwajcaria (MW)\nAby zapobiec wąskim gardłom przy zaopatrzeniu, zbudowano łącznie\ntrzy pomocnicze kolejki linowe.\nO DUŻYM ZANURZENIU\nJedyny w Niemczech port głębinowy rozbudowuje się.\nInwestycja o wartości 950 mln euro jest jednym z najważniejszych przedsięwzięć w północnych Niemczech.\nNiemcy. Wilhelmshaven – młode miasto, które powstało dzięki\nbudowie pruskiego portu wojennego w roku 1869 i otrzymało nazwę\npo późniejszym cesarzu Niemiec Wilhelmie I. Tu w roku 1957 powstał\nport naftowy, będący jedynym niemieckim portem głębinowym dla\nzbiornikowców i największym miejscem przeładunku ropy w Niemczech. Gospodarka Wilhelmshaven opiera się na przemyśle portowym, handlu i działalności gospodarczej oraz marynarce.\nDo wdrożenia projektu powołano osobną firmę JadeWeserPort\nRealisierungsgesellschaft mbH & CoKG zajmującą się jego realizacją. Kraj związkowy Dolna Saksonia posiada w niej 50,1 %, a kraj\nzwiązkowy Brema 49,9 %.\nKONCEPCJA PRZYSZŁEGO TERMINALA\n4 miejsca cumowania dla statków do długości 430 m i o zanurzeniu\n16 suwnic kontenerowych\n68 wozów bramowych\n8 wózków wysokiego podnoszenia\n5 mostowców do kolei\nCałkowity przeładunek: ok. 2,7 mln TEU (TEU: twenty-foot\nequivalent unit = kontener o długości 20 stóp)\nJako jedyny niemiecki port głębinowy JadeWeserPort nie jest\nuzależniony od pływów i będzie mógł obsługiwać największe załadowane kontenerowce na świecie, które znajdują się obecnie w fazie\nPrzetarg na budowę tego ogromnego portu został rozstrzygnięty 26 września 2007 r., a wygrany został przez konsorcjum firm\nJohann Bunte Bauunternehmung GmbH & CoKG (kierownictwo\ntechniczne), Josef Möbius Bau-AG (kierownictwo handlowe),\nHeinrich Hecker GmbH & CoKG oraz Ludwig Voss GmbH & CoKG.\nUdział w pracach firmy Josef Möbius Bau-AG wynosi 40 %. Tym\nsamym nasze przedsiębiorstwo, wiodące w Niemczech w obszarze budownictwa wodnego i dumne z udziału w tym ambitnym\nprojekcie, wzięło na siebie szczególną odpowiedzialność, ponieważ\nNowy terminal kontenerowy portu głębinowego JadeWeserPort\nzostanie zrealizowany do października 2011 roku – największy projekt\ninwestycyjny w północnych Niemczech.\nprace budowlane zaczęto dopiero w marcu 2008 roku, a port ma\nbyć już działać w październiku 2011 roku. Aby sprostać tej odpowiedzialności zbudowano dodatkowe urządzenie - ponton roboczy MP\n40. Ten ponton unosi ogromną koparkę Liebherr P 995 (pojemność\nłyżku >15 m³). Koparka ma w JadeWeserPort usunąć wyjątkowo\ntwardą lauenburską glinę, której nie dały rady usunąć uprzednio\nzastosowane pływające pogłębiarki ssące.\nJednak nowy port kontenerowy jest nie tylko ciekawy dla bezpośrednich uczestników prac. Dla wszystkich ciekawskich – w szczególności dla mieszkańców Wilhelmshavens i regionu - otwarto oficjalnie w dniu 4 lipca 2008 r. centrum informacyjne JadeWeserPort,\ngdzie można dowiedzieć się na temat budowy i późniejszej eksploatacji portu. Od tego czasu centrum informacyjne odwiedziło 5 000 gości.\n„Wizyta na placu budowy JadeWeserPort już dawno stałą się popu-\nPopularny cel wycieczek: ok. 5 000 gości odwiedziło już plac budowy –\npierwsze statki są jednak oczekiwane dopiero na jesieni 2011 roku.\nlarniejsza od wycieczek do miejsc, gdzie przebywają foki”, informuje\nkierownik projektu Ralf Deibert. „Wszyscy chcą zaraz wiedzieć kiedy\nprzypłyną pierwsze wielkie statki“.\nMy w każdym razie będziemy robić wszystko, aby nastąpiło to\nzgodnie z planem - w październiku 2011 roku.\nTermin zakończenia prac: październik 2011 r.\nWartość zlecenia: 950 mln euro\nDługość nabrzeża: 1 725 m\nDługość eksploatacyjna nabrzeża: 650 m\nKONTAKT: Ralf Deibert, Budownictwo Infrastruktury,\nObszar Koncernu Niemcy 6I, Dyrekcja Möbius (FF)\nKUŹNIA KARD DLA NAJBARDZIEJ UTALENTOWANYCH\nRok 2009 był rokiem budowy obiektów sportowych.\nAustriacki Sportstättenbau ukończył swój prestiżowy\nprojekt, który uchodzi za pionierski w zakresie ochrony\nObiekt sportowy Mattersbursburg widziany z lotu ptaka.\nśrodowiska. A w Niemczech ukończony został pierwszy\nprojekt w ramach modelu PPP w zakresie budowy\nAustria /Niemcy. Następne mistrzostwa świata w piłce nożnej\nmogą się odbyć – Austria jest przygotowana. Kraj, Burgenländischer\nFußballverband, SV Mattersburg i miasto Mattersburg stanęli razem\nw szeregu i sfinansowali budowę Akademii Piłki Nożnej. Zainwestowano około 10 mln euro, aby zapewnić przyszłym piłkarzom najlepsze warunki.\nCzas budowy obiektów sportowych: 15 miesięcy\nNawierzchnia z trawy naturalnej: 30.000 m²\nNawierzchnia z trawy syntetycznej: 14 000 m²\nPowierzchnia całkowita: 225 000 m²\nOkoło 10 lat trwały dyskusje na temat budowy Akademii Piłki\nNożnej. Punktem wyjścia była stała emigracja młodych talentów.\nJednak ciągle nie dochodziło do realizacji – nikt nie wiedział jaka\ninfrastruktura jest potrzebna takiej Akademii. Wymagano wszystkiego w jednym: szkoły, obiektu sportowego, zakwaterowania – i to\nna najwyższym poziomie. Po wielu dyskusjach i negocjacjach została\npodjęta decyzja. „Do lata w roku 2009, na 12-ha działce budowlanej\nna peryferiach miasta Mattersburg pomiędzy Wienerstraße a drogą\n„Najstarsza mieszkanka Mattersburga” odnaleziona.\nPodczas prac wykopaliskowych prowadzonych w związku z\nbudową Akademii Piłki Nożnej znalezione zostały ludzkie\nkości. Według archeologów są to szczątki „Pierwotnej mieszkanki Mattersburga“ z okresu od 3 500 do 2 800 p.n.e. Znalezisko archeologiczne zostanie wystawione w witrynie w Akademii.\nS31, ma powstać bursa szkolna z 92 miejscami do spania, cztery\nboiska o murawie naturalnej i dwa boiska z murawą syntetyczną”,\nwyjaśnia Oliver Teubl, kierownik budowy. Ściśle rzecz biorąc, powstały\ndwa boiska sportowe o nawierzchni z trawy syntetycznej, z czego\njedno podgrzewane, miniboisko z kompletem band i wzniesienie ze\nsztuczną nawierzchnią do sprintu. Mniej ważne dla sportowców, ale\nistotne dla widzów – obligatoryjne trybuny z około 900 miejscami\nsiedzącymi dla fanów. Zaplecze infrastrukturalne, takie jak oświetlenie boisk, piłkochwyty i ogrodzenia, parkingi i drogi dojazdowe oraz\ntrzy duże instalacje odwadniające były również przewidziane w planie\nbudowy. Początek budowy miał miejsce na jesieni 2008 roku, a zakończono ją w listopadzie 2009 roku. Zaadaptowano pierwotny trzystopniowy plan, aby zakończyć równocześnie dwa pierwsze odcinki\nbudowy. „Doskonałe zarządzanie czasem dzięki dobrej współpracy\nprzy pracach podziemnych między dyrekcją AD z St. Martin, a dyrekcją AY Hochbau z Wiener Neustadt i dyrekcją AD Sportstättenbau\nz Wiednia”, spodkreśla Teubl. W okresie od jesieni 2014 roku do\nczerwca 2015 roku ma powstać hala treningowa za bursą szkolną,\naby trening w zimę nie musiał odbywać się w innych halach sportowych.\nPIŁKA NOŻNA Z OCHRONĄ ŚRODOWISKA\nObiekt sportowy wraz z budynkiem to ekologiczne projekty\npokazowe realizowane przez Sportstättenbau. Woda do instalacji\nnawadniających murawę zbiera się w stawie o wielkości 1 500 m²\nzasilanym przez wodę gruntową i deszczową. Dodatkowo tworzy on\nestetyczną część krajobrazu. Boisko o sztucznej nawierzchni ogrzewane jest za pomocą energii geotermalnej, pozyskiwanej z odwiertów\ngeotermalnych. Dodatkowe ogrzewanie zapewnia biomasa, a woda\nogrzewana jest dzięki kolektorom słonecznym zainstalowanym na\nKONTAKT: Oliver Teubl, Budownictwo Infrastruktury,\nObszar Koncernu Austria / MOE, Dyrekcja Dolna Austria /\nWiedeń /Burgenland (AD)\nPunkt centralny - stadion z murawą z trawy naturalnej otoczony bieżnią\nOkoło 3000 widzów może kibicować z trybuny.\nMODERNIZACJA HISTORYCZNEGO KLEJNOTU\ntlenie i urządzenia nagłaśniające dla przekazów telewizyjnych oraz\ncałkowicie automatyczny system zraszający nawierzchnię z trawy\nMiasto Brühl, znane jako perła powiatu Rhein-Erft, dysponuje\nwzorową ofertą różnych form rekreacji i rozrywek sportowych. Było\nto między innymi przyczyną inwestycji miasta w wysokości 4 mln\neuro w modernizację stadionu znajdującego się w parku zamkowym.\nJednak ten projekt był ważny nie tylko dla Brühl; także dla\nSTRABAG miał on ogromne znaczenie. Chodzi tutaj o pierwszy model\nPPP (partnerstwa publiczno-prywatnego) zastosowany w Sportstättenbau. STRABAG Sportstättenbau GmbH zajął się finansowaniem i przebudową obiektu sportowego oraz eksploatacją przez\nnastępne 20 lat. „Jesteśmy przekonani, że w wyniku trudnej sytuacji\nfinansowej gmin większe centra sportowe z budynkami mają ogromny\npotencjał wzrostu wykorzystując model PPP. Podobnie rozwijamy\nobecnie model eksploatacji i finansowania jako transakcję leasingową dla realizacji mniejszych obiektów sportowych, aby obsługiwać również ten segment rynku”, wyjaśnia Josef Willmes, szef\nSTRABAG Sportstättenbau GmbH z Dortmundu.\nWystarczyło tylko dziewięć miesięcy, by ukończyć projekt składający się ze stadionu, boisk bocznych oraz budynku klubu sportowego. W środku stadionu mieści się boisko z nawierzchnią z trawy\nnaturalnej, otoczone bieżnią typu B ze sztuczną nawierzchnią oraz\ndwoma osobnymi skoczniami do skoku w dal. Cały teren sportowy\nwidoczny jest z trybuny na 3 000 miejsc siedzących. Nie oszczędzano nawet na użyciu wysokiej technologii – zainstalowano oświe-\nTermin zakończenia prac: kwiecień 2009\nWartość zlecenia: 4 mln euro\nModel umowy: PPP – model właścicielski z 20 letnim\nBoiska boczne składają się z dużego boiska ze sztucznej\nnawierzchni z wypełnieniem piaskowo-gumowym, boiska ogrodzonego piłkochwytami ze sztuczną nawierzchnią, małego boiska oraz\nrzutni do pchnięcia kulą.\nOCHRONA ZABYTKÓW JAKO OBOWIĄZEK\nNiezwykły był obowiązek ochrony zabytków, powstały ze\nwzględu na znajdujące się w pobliżu pałace Augustusburg i Falkenlust. Oba pałace należą do najważniejszych budowli okresu baroku\ni rokoko w Niemczech, a od 1984 roku znajdują się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Dlatego sześć przebieralni umieszczono pod ziemią i zabudowano trybuną. Szklany pawilon służy jako\nKONTAKT: Josef Willmes, Budownictwo Infrastruktury,\nObszar Koncernu Niemcy 6I, Dyrekcja Düsseldorf (DC)\nGORĄCE NA GORĄCE\nNowy rekord na szwajcarskiej A53 i w Aathal. Tylko w\n51 godzin ułożono ogółem 7,7 km nowej nawierzchni\ndrogowej. Dzięki nowej metodzie udało się zaoszczędzić trzy dni. STRABAG był istotnym podwykonawcą w\ntej grupie roboczej.\nSzwajcaria. Aathal jest dzielnicą gminy Seegräben w szwajcarskim kantonie Zurych i jest ważną arterią komunikacyjną między\nprzemysłem i biznesem, która łączy aglomerację Zurych z gminami\nz rejonu Zürcher Oberland. Dlatego dla renowacji nawierzchni drogowej musiała zostać znaleziona alternatywna metoda – szybka\nCzas trwania projektu: 6 tygodni\nDługość prac: 7,7 km\nIlość asfaltu: 20 000 t\nPracownicy: 50, codziennie po 12 godzin\nPodczas remontu drogi po usunięciu starej nawierzchni nałożono dwie nowe warstwy. Zwykle robi się to w czterech etapach.\nNajpierw natryskuje się bitum na podłoże, później nakłada się warstwę\nwiążącą. Gdy obie warstwy wystygną, co może zająć cały dzień,\nponownie natryskuje się bitum – aby warstwy się dobrze związały.\nNa końcu nakładana jest cienka nawierzchnia. Dzięki nowej metodzie\nmożna zaoszczędzić dwa etapy pracy.\nW przypadku metody „gorące na gorące” jeszcze gorąca\nwarstwa wiążąca pokrywana jest zaraz nawierzchnią. „W tym celu\ntrzy maszyny jadą jedna za drugą w odstępie tylko kilku metrów. Ten\nciąg maszyn składa się z rozściełacza do asfaltu, którego duży kosz\nnapełniany jest podczas pracy asfaltem z samochodu ciężarowego.\nZa nim podążają dwie gąsienicowe układarki asfaltu, które układają\nobie warstwy asfaltu”, wyjaśnia kierownik projektu Jürg Hefti. Trzy\nmaszyny pozostawiają prawie gotową drogę, która musi być jeszcze\ntylko zagęszczona walcem oraz pozostawiona do wystygnięcia. Ciąg\nmaszyn jechał z prędkością 2,5 m na minutę (czyli około 150 m /h)\nz Uster do Wetzikon i położył nową nawierzchnię w 51 godzin (tylko\nczas układania). Rekord Szwajcarii!\nZWIĘKSZONA ODPORNOŚĆ NA DZIAŁANIE POGODY\nOprócz zalety, że prace remontowe mogą być szybciej przeprowadzone, także odporność na działanie pogody świadczy na korzyść\ntej metody. W metodzie konwencjonalnej nie jest możliwe nakładanie nawierzchni przy temperaturze podłoża niższej niż 15 stopni.\nPonieważ jednak nawierzchnia nakładana jest na gorące podłoże, to\nnakładać ją można nawet przy temperaturze powietrza wynoszącej\ntylko 5 stopni.\nKONTAKT: Jürg Hefti, Budownictwo Drogowe,\nObszar Koncernu Austria / Niemcy / Szwajcaria 6d,\nDyrekcja Szwajcaria (MH)\nod lewej so prawej: Jürg Hefti (STRABAG), Roger Reichmuth (Dyrektor Awestra AG, Uster) i Markus Wüst\n(STRABAG) z dumą przyglądają się pracom budowlanym\n10,39 KM PRZEZ WARSZAWĘ\nKonsorcjum skupione wokół STRABAG wygrało przetarg na budowę drogi ekspresowej S8. Wielki projekt\nma być ukończony do końca 2010 roku i ma stanowić\nnajszybsze połączenie od węzła Konotopa do węzła\nBudowę węzła „Prymasa Tysiąclecia” zlecono firmie STRABAG.\nPolska. Droga ekspresowa S8 znajduje się w budowie. Prowadzi z Wrocławia przez Łódź i Warszawę do Białegostoku. S8 będzie\nczęścią trasy europejskiej 67 zwanej Via Baltica.\nokoło 122,27 mln euro. Zarządzanie projektem oraz jego administracja\npodlega również STRABAG Polska.\nProjekt obejmuje budowę drogi ekspresowej S8 – Trasy Armii\nKrajowej na odcinku od węzła „Konotopa” do węzła „Prymasa\nTysiąclecia”. Pojęciem „trasa” określa się w budownictwie drogowym przebieg drogi samochodowej – tak zwanego najkrótszego\npołączenia – która projektowana jest poprzez znajdowanie trasy\nwzględnie najkrótszych połączeń.\nPOD SIEDMIOMA MOSTAMI\nW dniu 19 lutego 2008 rozpoczęto projekt – zakończenie przewidziano na grudzień 2010 roku. Inwestorem jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad z Warszawy, a projekt realizuje konsorcjum składające się z Budimexu SA. (lider), STRABAG Sp. z o.o.,\nMostostal Warszawa SA i Warbud SA. STRABAG posiada 27 %\nudziałów w tej spółce, co stanowi wartość zlecenia wynoszącą\nBudowa węzła „Prymasa Tysiąclecia” została zlecona firmie\nSTRABAG. Znajduje się on w Warszawie w dzielnicy Bemowo.\nOprócz prac drogowych ta część projektu obejmuje również budowę\nsiedmiu mostów. Najdłuższy most drogowy, mający około 223 m,\nłączy istniejącą ulicę Prymasa Tysiąclecia z drogą ekspresową S8.\nDodatkowo wzniesiony zostanie most dla pieszych i kładka rowerowa o długości około 257,8 m.\nDroga ekspresowa S8 ma być drogą czterojezdniową po obu\nstronach – czwarty pas służy po obu stronach jako pas awaryjny.\nPierwszy odcinek – około 600 m – budowany jest na długości 605 m\njako otwarty tunel przy pomocy ścian szczelinowych.\nWęzeł „Prymasa Tysiąclecia“ stanowi największy węzeł zlecenia\ni budowany jest na trzech poziomach. Droga ekspresowa tworzy\npoziom „0“. Dwie łącznice zostaną zbudowane na poziomie -1,\na dwie następne na poziomie +1.\nKONTAKT BUDOWNICTWO INFRASTRUKTURY: Jerzy Sińczuk,\nBudownictwo Infrastruktury, Obszar Koncernu Polska 6Q,\nDyrekcja Autostrady / Duże Projekty/ Tory kolejowe (PE)\nKONTAKT BUDOWNICTWO MOSTOWE: Piotr Juźwiuk,\nDyrekcja Mosty (PK)\nCałkowita wartość udziału zlecenia STRABAG:\n122,27 mln euro\nUrobek ziemi: 300 000 m³\nRoboty betonowe: 63 300 m³\nMieszanka asfaltowa: 81 000 t\nNajszybsze połączenie: S8 z Wrocławia przez Łódź i Warszawę do\nSTRABAG Property and Facility Services Group nie ma\nchwili spokoju – cały czas trwają prace nad zakresem\noferowanych usług, który jest poprawiany i uzupełniany.\nMotto brzmi: „Mogą Państwo skoncentrować się na\ngłównym obszarze działalności - my zajmiemy się resztą”.\ninform streścił to, co warto wiedzieć o STRABAG PFS.\nŚwiat. STRABAG PFS jest dla wielu dużych przedsiębiorstw\noptymalnym rozwiązaniem w zakresie zarządzania i administracji\nnieruchomościami. Do głównych klientów należą w pierwszej kolejności klienci zewnętrzni, tacy jak Unicredit/HypoVereinsbank lub\nDeutsche Telekom. Dlatego dla STRABAG PFS jest ważne, by\nzaprezentować zakres swoich usług również wewnątrz grupy –\nGwarancja profesjonalnego serwisu.\n10 RZECZY, KTÓRE WARTO WIEDZIEĆ\nO STRABAG PFS n\nSTRABAG PFS jest tam, gdzie Wy: w Berlinie,\nBudapeszcie czy w Warszawie – coraz więcej właścicieli ufa STRABAG PFS. Im bardziej indywidualne są\nwymagania klienta, tym bardziej indywidualne są stosowane strategie. Dokładnie dopasowane rozwiązania\nsą tajemnicą sukcesu.\n2 Zakres usług obejmuje: zarządzanie nieruchomościami,\nkomercyjny Facility Management i techniczny Facility\nManagement, jak np.: serwis i obsługa oraz infrastrukturalny Facility Management, jak np.: utrzymanie czystości,\nsprzątanie śniegu i lodu w zimie, prowadzenie recepcji.\n3 Zarządzanie nieruchomościami: dzięki 6 500 pracownikom obsługuje powierzchnię netto wynoszącą około\n19 mln m² w 37 000 obiektów. Należą do nich m. in. biurowce, obiekty handlowo-usługowe i hotele.\n4 Gwarancja obecności w całej Europie: dzięki ponadregionalnej sieci możliwe jest zarządzanie nieruchomościami w całej Europie utrzymując jednolite standardy\njakości, usług i raportowania.\n5 Strategiczne partnerstwo w każdej branży: od inwestorów instytucjonalnych inwestujących w nieruchomości, aż do przedsiębiorstw przemysłowych, finansowych\n6 Odpowiedzialność za: 800 000 urządzeń technicznych,\n30 000 wież telefonii komórkowej i 135 000 umów najmu.\n7 Obrót w 2008 roku: około 960 mln euro.\n8 Wymierna jakość i wydajność: dzięki zadowoleniu\nklientów, które mierzone jest w niezależnych badaniach\nwykonywanych od 1999 roku, i które będąc na wysokim\npoziomie nieprzerwanie rośnie.\n9 Specjalista outsourcingu: usługi w zakresie nieruchomości mogą zostać przejęte w ciągu krótkiego okresu –\n10 Wsparcie ekspertów: w przypadku trendów jak: „Green\nBuilding” i Facility-Management prowadzonego w trakcie\nbudowy pomagamy już na etapie planowania i budowy,\naby trwale zmniejszyć długookresowe koszty eksploatacji.\nSTRABAG PFS świadczy wszystkie usługi również dla firm wewnątrz\nkoncernu – po co więc szukać partnerów zewnętrznych, jeżeli ma\nsię własnych specjalistów?\nSTRABAG FM POLSKA W OFENSYWIE\nOd 1999 roku STRABAG Facility Management Sp. z o.o. działa\naktywnie na polskim rynku, a zakres usług powiększa się rokrocznie.\nNaszą misją jest: kompetentne zarządzanie nieruchomościami przez\njedną firmę. Świadczymy usługi związane są z nieruchomościami dla\nnieruchomości koncernu STRABAG oraz dla firm zewnętrznych. Na\npoczątku skoncentrowaliśmy się na Warszawie, jednak rozpoczęliśmy już dalszą ekspansję. Zawarte zostały nowe umowy z rozmieszczonymi w całym kraju i renomowanymi przedsiębiorstwami takimi\njak Polska Telefonia Cyfrowa (PTC), Grupa Raben i ABB Asea Brown\nBoveri. Jest korzystna sytuacja wyjściowa, ale „celem przedsiębiorstwa jest dalszy wyraźny rozwój z ekspansją usług serwisowych na\ncałą Polskę“, jak to opisuje Norbert Woyciechowski.\nDla PTC obsługujemy 105 sklepów w Warszawie i poza nią –\nzakres usług obejmuje głównie obsługę techniczną, przy czym\nświadczone usługi serwisowe mogą się zmieniać. Paweł Szymczak,\ndyrektor techniczny, jest optymistą: „Dzięki ścisłej współpracy\nwewnątrz STRABAG PFS, szczególnie z Niemcami, Węgrami i Słowacją oraz dzięki naszemu długoletniemu doświadczeniu oferujemy\nnaszym klientom szeroki zakres najnowocześniejszych usług. Dynamiczny wzrost naszych obrotów w czasie kryzysu pozwala patrzeć\nw przyszłość z optymizmem.”\nNUMER JEDEN NA WĘGRZECH ROZWIJA SIĘ DALEJ\nNa kolejnych pięć lat Magyar Telekom Nyrt zaufał usługom\nserwisowym świadczonym przez STRABAG Property and Facility\nServices Zrt i przekazał jej zarządzanie i administrowanie wszystkimi nieruchomościami. Jest to ważna umowa, dzięki której numer\njeden na Węgrzech powiększy dalej swoją przewagę i zapewni\nponad 1 000 miejsc pracy. Magyar Telekom Nyrt należy do wiodących przedsiębiorstw telekomunikacyjnych na Węgrzech i jest od\ndziesięciu lat partnerem STRABAG PFS Zrt. Doświadczenie jest\ncały czas najlepszą referencją – i dlatego powierzono STRABAG\nPFS Zrt. całościowe zarządzanie nieruchomościami na ponad tysiącu\n800 000 M² NA SŁOWACJI\nJako lider rynkowy na Słowacji STRABAG Property and Facility\nServices s. r. o. zarządza powierzchnią brutto o wielkości 800 000 m².\nPracownicy z siedziby w Bratysławie obsługują klientów na całym\nterytorium Słowacji. Naszymi partnerami są takie przedsiębiorstwa\njak Slovak Telekom, Slovnaft, Hrivis Developing, Siemens, Korema,\nMol Hungary, Erste Bank, Postbank, Alcatel-Lucent Slovakia i Adidas\nKONTAKT: Mathias Kratz, Obszary Specjalne & Koncesje,\nObszar Koncernu Usługi 4S, Facility Management (MQ)\nNajlepsi pracodawcy w Niemczech 2010\nCorporate Research Foundation Institute (CRF Institute)\nprzyznała firmie STRABAG PFS tytuł „Czołowego Pracodawcy 2010“ za nowoczesne zarządzanie personelem. Ten\ncertyfikat przyznawany jest od 2003 roku przedsiębiorstwom z najlepszymi strategiami personalnymi, które wspierają przede wszystkim młodych, utalentowanych pracowników. STRABAG PFS wyróżnił się w obszarze Rozwoju\nZasobów Ludzkich i Pewności Zatrudnienia.\nKONTAKT: Gabriele Renard, Obszary Specjalne & Koncesje, Obszar Koncernu Usługi 4S, Dyrekcja PFS (MV)\n, 15 lutego\ny z grup muz\nrzy oraz duży\noło 7 km p\no również o\nonii jest tryb\nawału w Kol\nAG i Züblin\nśćmi mieli d\nokoło 200 go\nani za trzmie\njącą obok pa\nstroju. 1,3 m\nJuż po igrzyskach\nCo to byłaby za zima bez tradycyjnego zjazdu narciarskiego organizowanego przez firmę Züblin? I dlatego też również w tym roku\n93 koleżanek i kolegów z różnych części Koncernu przyjechało\nw dniu 30 stycznia 2010 r. do ośrodka narciarskiego Sonnenkopf.\nNa starcie slalomu giganta stanęło łącznie 40 koleżanek i kolegów.\nPuchar przechodni dla najlepszej drużyny zdobyła podobnie jak w\npoprzednim roku dyrekcja Züblin Systembau Bayern. Jana\nHanow, Dominic Mohrlok, Gunter Dürr, Philipp Fischer, Sophie\nPytel, Yvonne Mohrlok, Leszek Pytel i Götz Mohrlok zdobywając\nłącznie 528 punktów wygrali zawody. Najszybszą zawodniczką\nw slalomie gigancie była Tanja Schneider z czasem 1:21:74, a najlepszym zawodnikiem był Christof Dingels z czasem 53:21.\nod lewej: Ernst Geyer, Alexandra Müller, Roland Roth i Gerson\nJunginger na krótko przed startem.\nDla tych wszystkich, którzy w tym roku nie skorzystali z okazji –\nkolejny zjazd odbędzie się 29/30 stycznia 2011 roku.\nKONTAKT: Matthias Behr, Budownictwo Ogólne i Inżynieryjne, Obszar Koncernu Niemcy 2C, Dyrekcja Centrum (ER)\nKochane dzieci! Kochani rodzice!\nBardzo serdecznie dziękujemy za wspaniałe zdjęcia.\nPonieważ nie mogliśmy wyłonić jednego zwycięzcy,\npostanowiliśmy, że wszystkie młode talenty zasługują\nna koszulkę z motywem firmy STRABAG. Życzymy dużo\nDzieci od góry do dołu:\n•Michaela Timkova (11 miesięcy), Słowacja\n•Jordan (5) i Nikita Letizia (2 lata), Niemcy\n•Réka Szabó z przyjaciółką Zsófią Sallai\n(obie po 4 ½ roku), Węgry\n•Line (3) i Michel (5) Buckmann, Niemcy\n•Lisa-Marie i Michael Čaćik, Austria\n•Manuel Trümper (11 lat), Niemcy\n•Tymon Czajka (1 ½ roku), Polska\nNowy konkurs + +\nLosujemy kolejne koszulki z motywem firmy STRABAG.\nJeżeli chcesz wygrać jedną z nich, weź udział w konkursie!\nTym razem należy przygotować kolaż z motywem firmy\nSTRABAG ze wszystkich możliwych materiałów, np. cienkiego i grubego papieru – gładkiego lub karbowanego;\nmożna również użyć tkanin – oraz wszystkiego co tylko\nprzyjdzie Ci do głowy. Z radością czekamy na wasze prace!\nOstateczny termin nadsyłania prac upływa 31 lipca 2010\nroku. Nie zapomnijcie podać swoje imię i nazwisko oraz wiek.\nCzemu zawsze jest tak „trudno“ jeżeli chodzi o materiał\nzdjęciowy? Ciągle prosimy o lepszą rozdzielczość,\nwiększą ilość pikseli lub lepsze tło. Ale po co to robimy,\nczy cały ten wysiłek jest rzeczywiście potrzebny?\nArena międzynarodowa. Do dokumentacji placu budowy\nwystarczą „proste“ zdjęcia o niskiej rozdzielczości, jednak do\nbroszur, ulotek, ogłoszeń, a przede wszystkim do magazynu inform\npotrzebny jest materiał zdjęciowy, który nadaje się do druku. Z drugiej\nstrony chcemy mieć oczywiście materiał zdjęciowy z jak najlepszymi motywami. Na co zda się najlepszy i najciekawszy artykuł,\njeżeli umieszczone fotografie są złej jakości lub są nudne?\nMamy nadzieję, że poniższe informacje pomogą Państwu zrozumieć te kwestie i z niecierpliwością oczekujemy na przyszłe zdjęcia.\nKONTAKT: Tanja Förster, Spółki Serwisowe,\nObszar Komunikacja Koncernu\nChecklista + +\nPRAWIDŁOWY MATERIAŁ ZDJĘCIOWY\nRozdzielczość zdjęć w przypadku aparatu cyfrowego podawana jest w megapikselach. Można ogólnie przyjąć: im więcej\npikseli, tym lepsze zdjęcie. Z większą rozdzielczością – tzn.\nwiększą ilością pikseli detale motywu są lepiej przedstawione –\na tym samym kontury są wyraźniejsze. Z drugiej strony: im\nmniej pikseli, tym zdjęcie jest bardziej „pikselowate”.\nW zależności od przeznaczenia zdjęcia są często obrabiane –\nnp. plik ze zdjęciem przeznaczonym do umieszczenia w internecie jest często bardzo zmniejszany. Oczywiście odbywa\nsię to zawsze kosztem jakości. Dlatego fotografie z internetu\ntylko w wyjątkowych przypadkach nadają się do druku.\nGeneralnie należy przesyłać oryginalny plik do działu grafiki.\nObrobione zdjęcie podczas zapisywania jest kompresowane\ni dlatego nie jest nigdy tak dobrej jakości jak oryginalne.\nW przypadku wielkości drukowanych zdjęć ważna jest rozdzielczość (ilość pikseli): dla wydruku o szerokości i długości wynoszącej 2,5 cm potrzeba około 300 pikseli. Dla\nwydruku w formacie A5 potrzeba około 4,3 megapiksela\n(2 480 x 1 748 pikseli), w przypadku formatu A4 jest to około\n8,7 megapiksela (3 508 x 2 480), a dla formatu A3 wymagane jest 17,5 megapiksela (4 961 x 3 508 pikseli).\nZdjęcie w orientacji poziomej nie może zostać użyte w dużym\nformacie strony DIN-A4. Podczas fotografowania należy\nzawsze mieć za względzie przeznaczenie zdjęcia.\nJeżeli aparat fotograficzny na to pozwala, to zdjęcia należy\nzapisać w formacje „tif“ lub RAW.\nNa zdjęciach w plenerze powinno być widoczne błękitne\nniebo. W przypadku białego nieba zdjęcie wydrukowane\nna białym papierze „wyłamuje się”, gdy białe przechodzi\nOsoby lub rzeczy należy fotografować w całości i nie przycinać.\nZdjęcia muszą być bez odchyleń (w pionie i poziomie).\nZdjęcia nie mogą być rozmyte – tzn. należy fotografować\nNależy zwrócić uwagę, by motyw był „posprzątany”, względnie odpowiadał wymogom bezpieczeństwa.\nNależy unikać fotografowania obcych szyldów i tablic reklamowych.\nWażne: nie umieszczać daty na zdjęciu!\nPRAWIDŁOWA KOMPOZYCJA ZDJĘCIA\nStopka Wydawca: STRABAG SE, Villach Redakcja: Barbara Saulich (odpow,) Współpraca redakcyjna: Jaroslava Trlicová (Czechy/\nSłowacja), Petra Mindler (Węgry), Marko Mihajić (Polska), Elena Beljakowa (Rosja) Layout i realizacja druku: Gundula Schmid (odpow.)\nPrzygotowanie do druku: finishingmove Druk: TAUBER Public Relations, Warszawa Zdjęcia: Strandperle (zdjęcie tytułowe, str. 10+11),\nAndrea Schraml (str. 6), Fotolia (str. 9, 11, 24, 25, 26, 27, 44, 45, 47), Doris Gruß-Müller (str. 45) Zapytania i listy prosimy kierować do:\nSTRABAG SE, do rąk: Barbara Saulich, Tel. +43 1 22422-1956, Fax +43 1 22422-1177, [email protected],\nDonau-City-Str. 9, A-1220 Wiedeń\nmiejsca i budynki, których fragmenty spokrewnione są z warszawską zabudową. Podobieństwo rozciąga się nawet przez kilka epok architektury od XVIII do końca XX wieku. Autor ma nadzieję, że wystawa b...\nW październiku 2007 wprowadziliśmy nasz koncern na Wiedeńską Giełdę. Krótko po naszym wejściu na giełdę nastąpił ogólnoświatowy krach na rynkach akcji spowodowany kryzysem finansowym. Nasz kurs utr...