Życzenia dla Pań | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ\nUwolnić Mateusza Piskorskiego! →\nby rzeczpospolitapolska | 8 marca 2017 · 17:46\nTagged as 8 marca, Dzień Kobiet, Świeto Kobiet\n30 responses to “Życzenia dla Pań”\n8 marca 2017 o 20:31\na ile ma rzeczony oczekiwać i kto za tym stoi?\nPanowie .Tak piękna istota jak kobieta powinna mieć święto 365 dni w roku i jak tak robię aby moja pani takie święto miała przez 365 dni a nie zabawa w jakieś sztuczne duperele typu 8 marca czy jeszcze większy idiotyzm gdy przyszła żydowładza w postaci walentynek .\nMój ojciec zawsze z tego święta się śmiał ale je lubił .Kiedyś się go zapytałem tato czemu ty lubisz tak ten 8 marca . Odpowiedział mi tak :\n„święto głupie ale babom dasz im kwiatuszek to stawiają dużo wódki i naprawdę dobrej „.\nNaprawdę za PRL pamiętam kobietki były chude piękne miały tyłeczki super ząbki .Teraz naprawdę widzę wiele kobiet z szerokimi dupami jak szopa popsute zęby żle to wygląda .\nKiedyś parę lat temu podsłuchałem rozmowę jakiś dzieciaków na przystanku .Jeden mówi do drugiego ” było coś ? ” . Tamten mu odpowiada .\n” A gdzie tam cholera z gęby jej śmierdzi jak nie wiem ” .\nPewnie że to nie jest masowo , ale niestety coraz więcej takich kobiet i to jest przykre .\nCzasami chodzę po urzędach i widzę że co niektóre kobiety wyglądają jak kaszaloty .Nie chcę nikogo obrażać ale takie są fakty w III żydo RP i jakoś te osławione żydowskie siłownie nie pomagają aby lepiej wyglądać bo zazwyczaj jest tak że brakuje chęci do chodzenia albo zaprzestaje się chodzenia bo wielu ludziom niby giną pieniądze w szatni .\nTo wynika z wielu rzeczy, raz że powszechne lenistwo i apatia, nikomu nic się nie chce. Dwa że bieda daje wielu ludziom w dupę a także wyścig szczurów i pogoń za kasą, ci pierwsi nie mają kasy a ci drudzy czasu aby o siebie dbać. Dochodzi do tego śmieciowe jedzenie i mało ruchliwy tryb życia. Teraz ludzie się głupkowato dziwią że jest coraz mniej ślubów, powodów tego stanu rzeczy jest oczywiście wiele, ale jednym z nich jest wygląd i zdrowie właśnie, bo kto rozsądny by chciał brać sobie na głowę otyłego i schorowanego „kaszalota” tym bardziej że jest coraz więcej takich(dotyczy to obu płci)? Raz że się miedzy ludzi nie pokarzesz z czymś takim bo wstydu i plotek pełno(ludzie potrafią być wyjątkowo wścibscy i perfidni w tym względzie) a dwa kupa forsy idzie na leczenie. A leczenie dziś drogie a służba zdrowia jak wiadomo u nas ledwo zipie, dostać się do lekarza to masakra a o jakości owych usług już nie wspominam. Więc kto sobie ceni święty spokój i nie lubi się z niczym i nikim użerać woli być sam…\nPrzemex zgadzam się .W pewnych okolicznościach lepiej być singlem bo to i mniejszy stres i łatwiejsze życie i co do tej służby zdrowia całkowicie masz rację nie raz to przerabiałem . Samo badanie kręgosłupa lędżwiowego to koszt 500 PLN plus wizyta dobry specjalista 130 PLN plus potwornie drogie leki .Chcesz za darmo ? czekaj 12 miesięcy na badanie .\nTo jest po prostu masakra i zakładaj tu rodzinę . Oni kur…. wszystkich tu zniszczą .\nZałożyć rodzinę w naszym kraju często oznacza założyć sobie pętle na szyję. Kto jest biedny i nie ma kasy to nie polecam i nigdy nie namawiam, bo wpędzi się do jeszcze gorszej biedy, problemów i doprowadzi do katastrofy, na której ucierpią przede wszystkim dzieci. Tym bardziej w przypadku kiedy ktoś nie czuje się do tego że tak powiem powołany i woli robić coś innego. Wielu jednak podchodzi do tematu na zasadzie że jakoś to będzie, ale życie weryfikuje brutalnie takie podejście. Po za tym czasem się zastanawiam jaką przyszłość będą miały nasze dzieci? Bo cóż z tego że dasz im dach nad głową, jedzenie, picie, wykształcenie o ile cię jeszcze na to stać, ale co one tutaj będą robić? Za niewolników dla zagranicznych, najczęściej żydowskich korporacji czy nie lepszych miejscowych „byznesmenów”? Zatyrają się na śmierć w szkodliwych warunkach za parę groszy przy taśmie w zakładzie harując od rana do nocy i także w nocy od poniedziałku do niedzieli i w święta także(firmy lubią zmuszać pod groźbą zwolnień do takiej „pracy”). Nie dożyją nawet do emerytury a jeżeli już to z ciężkimi powikłaniami i chorobami. Chyba że ktoś jest bogaty i ma znajomości, ale takich nie ma zbyt wielu…\nHe he, poza tym – co siłownia może dać dobrego kobiecie, mamy podziwiać jej bicepsy? Joga, gimnastyka, tańce – to bardziej.\nDruga sprawa – co robi obecnie tyle kobiet w urzędach i bankach? Dawniej to nie były miejsca dla kobiet. To się kobietom „poprawiło”.\nTrzecia – jak nasze kobiety mają wyglądać dobrze, jeśli założą dżinsy, zetną i ufarbują włosy? Młode dziewczyny często nie ścinają włosów i jeszcze jakoś wyglądają nawet w spodniach, ale z wiekiem jest coraz gorzej. Kiedyś znalazłem w sieci taką wypowiedź: „Ja do kobiet w spodniach zwracam się ‚proszę pana’.”\nWszystko jest ze sobą powiązane i jeśli kobieta od młodości nosi spodnie, wykonuje męską pracę i chodzi na siłownię, to trudno wymagać, żeby po kilkunastu latach wyglądała jak kobieta. Rysy twarzy robią się ostre itd.\nŻeby nie było – z mężczyznami wcale nie jest lepiej, bo ogólnie społeczeństwo mocno się zdegenerowało.\n8 marca 2017 o 21:55\nNo właśnie, nie ma dla mnie gorszego widoku niż umięśniona jak Schwarzenegger lub Pudzianowski „kobieta”, nie żebym się ich bał, ale na takie „coś” nie da się patrzeć, zresztą tak samo jak na taką która bardziej przypomina sumo niż kobietę…\nKobiety w korporacjach, bankach czy urzędach, oprócz harówy od rana do świtu szukają jeszcze „przygód” i możliwości awansu i „rozwoju kariery” w zamian za sprzedanie własnej d…py szefowi… a mąż(o ile go mają) potem zdziwiony że żona w ciąży i w konsekwencji bawi nie swoje dziecko… 😉\nKrótko mówiąc naród się zdegenerował i degeneruje nadal, kobiety się „wyzwoliły”, przybrały męskie cechy, stały się władcze, żądne kasy, przygód, sławy, życia na wysokim poziomie materialnym. A mężczyźni że tak powiem „zcipowacieli” pod wieloma względami, ubierają się jak baby, niedożywieni, słabi fizycznie jak i psychicznie, zagonieni przez feministki wspierane przez organizacje pozarządowe, media, rządy, prokuratury i sądy w kozi róg, często biedni jak mysz kościelna, pozbawieni przyszłości siedzą po cichu i nie potrafią wziąć spraw w swoje ręce w tym kraju. Do tego doprowadziło „równouprawnienie”, które zamiast rzeczywiście dać równe prawa kobietom tak naprawdę je uprzywilejowało względem płci przeciwnej, zdemoralizowało i w konsekwencji doprowadziło do wojny(pewnie celowo) i na tej płaszczyźnie. Oczywiście nie żebym znowuż był jakimś szowinistą i uważał kobiety za coś gorszego, nic z tych rzeczy. Niemniej uważam że kobiety nie do wszystkiego się nadają a już do ról tradycyjnie przypisanych mężczyznom tym bardziej, zresztą to idzie również w drugą stronę.\nJeszcze jako uzupełnienie do wypowiedzi Przemexa .\nŚmiano się z PRL zwłaszcza ten głupi Bareja bo się czekało na mieszkanie długo ale to mieszkanie PRL dawał .\nDziś jak jest ?\nMoja córka cztery lata temu kupowała w miarę fajne mieszkanko 3 pokojowe w Lublinie . Zapłaciła ponad 200 tys PLN .\nPytanie ile tych dzieciaków zaraz po ślubie ma takie pieniądze aby wydać te ponad 200 tysięcy i mieszkają u mamusi bo jakie inne wyjście .\nChyba że mamusia i tatuś wyłożą 200 tys PLN na mieszkanko załatwią super fuchę za 7000 PLN na miesiąc.\nTylko pytanie :\nIlu z tych dzieciaków ma mamusię czy tatusia , który jest szychą w PIS , PO czy SLD ewentualnie w nowoczesnej . Parę procent a reszta ? h… dupa i kamieni kupa .\nPRL miał tez takie ciągotki aby pchać kobiety do typowo męskich zawodów. Pamiętamy wszyscy panią inżynier na budowie koleżankę czterdziestolatka . Było trochę śmiechu jak Kopiczyński próbował z niej zrobić kobietę sugerując aby poszła do kosmetyczki bo wygląda jak babochłop .\nJejku ile tą bidulkę kosztowało to aby pójść do kosmetyczki i zrobić sobie pazurki a już założyć sukienkę to istna katorga .\nPlus tego był taki że kobitka była cały czas w ruchu na tej budowie a dziś co w tych urzędach siedzenie na dupie po 8 godzin przed południem drugie śniadanie wiadomo żarcie śmieciowe kupione w jakiś dyskontach ( ale jak tam czegoś nie kupić skoro byłej premierzycy tak biedronkowe jabłuszka smakowały ) . Trochę po południu zaczyna się pierdzenie w krzesło z tego żarcia i dupy rosną niestety .\nA ratunek gdzie? . Zamiast w zdrowym odżywianiu i ruchu choćby przejść się 15 minut do roboty kto mieszka w mniejszym mieście ale nie odpalamy samochód i dupę w samochód .\nZamiast tego patrzą na reklamy kierunek apteka i zakup Espumisanu jakby on miał być cudotwórcą przeciwko pierdzeniu .\nNie tędy droga niestety .\nDziękuję za życzenia : ).\nA tyle do powiedzenia ma „Duduś”\nGdyby „Duduś” zaprosił do pałacu te „artystki”, to nawet ojciec Tadeusz przyjechałby Maybachem :)))\nWłąśnie Stary mi powiedział: po kobietach jadą na WPS, zrób coś.\nCo za chamy niemyte z tych niegdysiejszych mężczyzn się zrobiły!\nCo was obchodzą cudze dupy? Kto wam każe w nie zaglądać? Nie twoje to wara ci od tego!\nDla waszej zboczonej przyjemności miałyby obce kobiety się starać ładnie wyglądać?\nTo nie kobiety doprowadziły do takiego stanu w naszym kraju, ale właśnie niegdysiejsi mężczyźni, czyli obecne ciamasy dupasy. Gdybyście, płci męska, zachowywali się jak mężczyźni, to problemów z kobietami żadnych by nie było.\nIle to ja się w życiu nasłuchałam od przyjaciółek, jak to ich wybrankowie niechętnie się myją, jak im śmierdzą nogi, jak one się boją, że pan mąż może ma grzybicę (także stóp) i je zarazi i pytały, co robić. Ale jak tu można coś doradzić? Lepsze małżeństwo z grzybicą niż samotność z grzybicą jako spadkiem po małżeństwie.\nTo dłubanie w nosie i skręcanie z tego kulek – w przekonaniu, że nikt nie widzi.\nTo przywiązanie do wypierdzianych spodni i awantury, że żona chce je wyprać – a spodnie przecież „jeszcze całkiem czyste” itd. itd.\nTe zesztywniałe skarpetki, chowane po kątach, żeby ich żona nie wyprała zbyt szybko.\nDo kobiet się wtrącacie? ich tyłki wam nie pasują? a wy co? same Adonisy jesteście?\nIlu z was ma zdrowe zęby i nie cuchnie z rana im z ust?\nIlu z was pali papierochy i śmierdzi jak popielniczki?\nCzy jesteście świadomi, jak śmierdzi mężczyzna po wypiciu piwa?!?\nIlu z was piecze zgaga i śmierdzi wam z ust jak z kanalizacji, ale bekacie z lubością?\nIlu z was nie myje rąk po skorzystaniu z toalety?\nIlu z was ma łupież i nie chce nic zrobić, by się go pozbyć?\nIlu z was wybiera po myciu włosy z kratki prysznicowej czy wanny?\nIlu z was ma zawsze czyste i umyte paznokcie?\nNie podobają się wam tyłki kobiet, bo za tłuste? a wy, z obwisłymi brzuchami to cud urody, czy co?\nKtoś, kto wydaje 500zł na leczenie kręgosłupa nie jest doprawdy żadnym okazem zdrowia, nie powinien więc się oglądać na kobiece tyłki, lecz zająć się pracą nad własną sylwetką.\n„Kobiety się zdegenerowały”???? ależ nie! one się dostosowały do obecnych kreatur, uważanych powszechnie za mężczyzn!\nZrobiły to, by podtrzymać gatunek ludzki, ponieważ nie obcując z materiałem męskim, jaki obecnie jest do dyspozycji – nie miały by w ogóle żadnego potomstwa.\nKobiety poświęciły się dla ludzkości i w imię ludzkości.\nAle o tym mogą nie wiedzieć podstarzałe lowelasy – z obwisłymi brzuchami, chorymi kręgosłupami, dziurawymi zębami i śmierdzącymi piwskiem.\nŻyczenia od mężczyzn na Dzień Kobiet? ależ tak!\nAle nie od nędznych imitacji mężczyzn, którzy za punkt honoru uznali osrać płeć piękną by w kontekście wypaść nieco lepiej. Daremne wysiłki. Mężczyzna to nieudany prototyp i dopiero Ewa została zrobiona bezbłędnie.\nCo do Polski Ludowej, to kobiety nie mogły pracować w zawodach wymagających dużego wysiłku fizycznego, a także nie mogły nawet prowadzić dużych samochodów – co najwyżej „Lublinek” do 2t.\nWładza ludowa oszczędzała kobiety, ponieważ to na nich głównie spoczął ciężar odbudowy kraju po wojnie. Kobiety po wojnie – wywołanej przez mężczyzn! – zmuszone były do ciężkiej pracy fizycznej i jest niezrozumiale dla normalnego człowieka, dlaczego miałyby one zarabiać wówczas mniej niż mężczyźni i mieć mniejsze prawa niż mężczyźni.\nW Polsce Ludowej kobiety pracowały głównie w biurach, na ile pozwalał zasób etatów.\nObecnie mężczyźni wepchali się do banków i biur stając się ciamasami dupasami, z zanikiem mięśni i pojemności mózgowej. Kobieta po „siedzeniu w biurze” miała dość ruchy przy pracy fizycznej w domu. Samo się nie sprzątało, nie prało i nie gotowało.\nNajgorsze jednak ze strony mężczyzn nie jest to, że są zniewieściali, kłótliwi niczym baby, upierdliwi zupełnie bez sensu, ale to, że wtrącają się do kobiet zupełnie obcych, zaglądają im w tyłki i w zęby, oceniają je i po chamsku krytykują.\nNie macie takiego prawa, wy, ciamasy dupasy.\nKobiety nie są wasza własnością i nie dla waszej parszywej przyjemności będą się one pod wasze gusta ubierać i zachowywać. Nie podoba się wam, to nie patrzcie.\nŻyczenia na Dzień Kobiet? na to, by je mieć prawo złożyć, to płeć męska musi dopiero poważnie zapracować. (i co? gula wam chodzi? a nie pomyślicie – tak zupełnie racjonalnie – że wyszło by to wam na zdrowie i ojczyźnie na dobre?)\nDałam Staremu do przeczytania. Powiedział, że owszem, ale ostro. Ale ponieważ ja jestem człowiekiem wolnym, to ode mnie zależy, czy to wyślę czy nie.\nJa to wyślę. Jako prezent dla tych Kobiet, które nie mają sił bronić się przed takim zmasowanych chamstwem ze strony płci przeciwnej.\nSzanowna pani nano to pani jeszcze tu pisze pomimo że ten PAZIEM to taki nieuk doktor jak pani parę dni temu pisała .\nPrzysięgam wiedziałem że nana się odezwie znając jej nerwicę z internetu .\nSzanowna pani nana migusiem do apteki po receptę na relanium .\nKobieto napisałem to o kobietach bo akurat był dzień kobiet będzie dzień facetów podobnie mogę napisać a to są niestety fakty czy tobie się to kobieto podoba czy nie podoba i nie pluj jadem bo ci żyłka pęknie i po ci to .\nCzasy są ciężkie ale chcieć to móc bo ja np inwestuje w dobre kosmetyki i jadam głównie jogurty beztłuszczowe i kefiry dużo biegam dzięki czemu mam chudą żopę .\nW sieci w rosyjskich sklepach polskojęzycznych można np kupić super dezodoranty for men bez aluminium które przyspiesza procesy starcze i powoduje Alzheimera .Rosyjskie kosmetyki są świetne i naprawdę tanie na kieszeń nawet biednego Polaka z tego pejsatego kapitalizmu . Tylko trzeba chcieć coś poszukać a nie latać do pejsatych hipermarketów i kupować drożej .\nNana dziwię się że ty starą panną nie jesteś i z takimi nerwami to byś się do klasztoru nadała .\nGdybyś dobrze przeczytała nasze facetów wczorajsze wpisy to byś zauważyła że mocno pochwaliłem babeczki PRL bo one naprawdę były cudne piękne figurki piękne ząbki .\nNas wszystkich zepsuł ten pejsaty zwyrodniały kapitalizm także nasz wygląd zewnętrzny bo o ile za PRL opieka dentystyczna miała wady ale darmowa była dostępna dla każdego dziś wyleczenie ząbka u dentysty z Polin i tu mój przykład :\n1. Leczenie kanałowe plus zdjęcie zapłaciłem 350 PLN to ty się dziwisz że tyle nas ma rozwalone zęby a pisałem o kobietach bo wczoraj był dzień kobietach .\nJakby kochana nanunia przeczytała dokładnie to by wiedziała że Przemex czy aryjec wczoraj napisali ,że te zjawiska dla nas negatywne dotyczą też płci brzydkiej .\nNana jak to nana nie pomyśli a od razu orgazmu z wściekłości dostaje .Ciekawe czy kochana nanunia tak by ostro zareagowała by gdyby wczoraj był dzień faceta i razem z przemexem i aryjec zaatakowalibyśmy facetów za grube tyłki i nieświeży oddech plus do tego że mają malutkie penisy i nie doprowadzają kobiet do dzikich ryków .\nWtedy to nana by się tylko śmiała i na pewno by na WPS swego wpisu nie umieściła broniącego facetów .\n9 marca 2017 o 12:42\nJeżeli ktoś chce kupić tanie rosyjskie kosmetyki męskie naprawdę dobrej jakości zapraszam do sklepu Kalina w internecie .Te kosmetyki nie są szkodliwe dla zdrowia .\nI na koniec nana to ekspertka od wszystkiego i od rolnictwa i od chłopów i od kobiet i od inteligencji która dostawała doktoraty za kilo masła .\nJa tu nie zaglądam, bo nie ma po co. To co tu się jako komentarze prezentuje nie ma żadnej wartości i szkoda na to czasu. Mój Stary zagląda z sentymentu, bo on jak to facet, „lubi wiedzieć”, choć taka wiedza nic nie zmienia. Ale on też jest wolnym człowiekiem, no to ja się nie wtrącam.\nCo do tego święta kobiet, to jeżeli był faktycznie ten Dzień Kobiet i jeżeli było to faktycznie święto Kobiet, to należało o Kobietach dobrze albo wcale. A nie zaglądać kobietom w tyłki i do zębów zniesławiając ród kobiecy jako taki.\nZapomniałeś napisać o cewnikowaniu i konsystencji twojego stolca. Też ważne z okazji Dnia Kobiet, nie?\nNie sil się z odpowiedzią, bo ja naprawdę robię przerwę na ileś tam, czas pokaże.\nCo do pana Paziem, to on wie, dlaczego ja tak do niego piszę i jeśli ma rozum to wie również, że lepszy uczciwy „wróg” niż fałszywy przyjaciel.\nMiałem nana ci nie odpowiadać bo doktor będzie zły za robienie śmietnika , ale dzień kobiet jak pisałem jest 365 dni w roku a nie tylko 8 marca a jeżeli mamy już ten 8 marzec to należy zastosować zasadę : spójrzmy prawdzie w oczy i powiedzmy sobie prawdę taka jak ona jest .\nBędzie dzień faceta wklej te swoje obserwacje na temat płci brzydkiej jeżeli Dariusz Kosiur poświęci czas mężczyznom . Za pisanie o nas prawdy nikt cię tu nie napastuje .\nZresztą taka prawda może tylko zdopingować kobiety aby wzięły się za siebie oczywiście te zapuszczone co w pejsatym kapitalizmie wcale nie jest takie proste ale to poruszał już Przemex .\nNana, z jakimi chłopami ty się zadajesz, a fe !\nJa się w ogóle z żadnymi chłopami nie zadaję.\nŻyję jednak już dość długo na tym świecie by móc zgromadzić prawdziwe informacje na temat tzw. płci brzydkiej. A to co napisałam, to łagodniejsza forma niekorzystnej dla panów rzeczywistości.\nMnie za to winić przecież nie można.\n9 marca 2017 o 14:41\nTo teź źle, bo sprzeczne z naturą, której szanowna pani jest taką wielbicielką 😃\n9 marca 2017 o 12:25\nLimerycznie na złość Klarze Zetkin\n9 marca 2017 o 21:32\nNapisałem, lecz…zniknęło, czyżby to „moja wina, moja wielka wina?\nDla Dam, by byłe dla „dekadentów” i „nie pękały w szwach” (a przecia to nie szexiszm, uś: https://www.youtube.com/watch?v=1l0xpkk0yaQ\nZdrówieńka dla Kobiet, Kobitech etc., itp., itd, usw. i jak tam day…:D Trzymajcie Panie po nocki, lecz bądźcie miłe na śniadanie:D\nNie jest to komentarz do tego com sam wysłał, lecz prośba o wyjaśnienie, dlaczego mój tekst ad Szanownego Pana Dariusza Kosiura zniknął, jak też komentarz pn..”Stycznik 400 V”, za co szanuję Owego za zdrowy tryb życia, któremu ja też, przepraszam za wyrażenie, „hołduję”.\nProponuję, by osoby będące, wchodzące, komentujące na tejże jedynej z jedynych stron, którą tak to określam i Owej jestem zwolennikiem, polecając Ją tym wszystkim, którym kreska wskaźnika oleju jest między min. i max. 😉 spróbowały, podkreślam [nie grubą kreską:)] zagrały w rosyjską ruletkę. No, bo poco tyle szumu, plwocin, wypocin, etc. itd. itp. Aczkolwiek, w chwili obecnej nie dysponuję instrumentem sposobnym do ww. gry. Jednakowoż upraszam zainteresowanych, posiadających ww. instrument który to umożliwiałby wspomnianą powyżej grę [aczkolwiek z umiarem :-(]


Poprzedni Dr Barbara Przywara: "Dziewczyny do nauki!"\nNastępny "Uczelnie muszą dawać swoje wsparcie kobietom na różnym etapie rozwoju" - wywiad z prof. Agatą Jurkowską - Gomułką\nMM: Jest to zdanie Jerzego Zięby - autora książki pt. "Ukryte terapie. Czego Ci lekarz nie powie", który sam siebie nazywa hipnoterapeutą klinicznym. Twierdzi on między innymi, że można dzięki hipnozie powiększyć biust kobiety o 12 cm w obwodzie w ciągu dwunastu tygodni, wyleczyć raka lewoskrętną witaminą C, i że woda ma pamięć...\nPJ: „Ziębów” od zawsze było wielu - w każdej epoce. Tak jak dawniej palono czarownice na stosach dlatego, że mówiły coś innego niż populacja, tak i dzisiaj mamy różne inne, dziwne zdarzenia. One będą zawsze, ponieważ ludzie wolą wierzyć w prawdy proste niż w prawdy złożone, które często mają wzajemnie sprzeczne, co jest normalne w nauce, punkty widzenia. Na końcu zawsze gdzieś jest w tym wszystkim zdrowy rozsądek, który z jednej strony naukowcom czy lekarzom musi dyktować sposób postępowania, a z drugiej, zwykłemu człowiekowi, powinien nakazywać szukanie prawdy. Ta prawda gdzieś się znajduje, ale często jest przykryta takimi opowiadaniami, jak na przykład te, że szczepienia szkodzą.\nPJ: Te dwieście pięćdziesiąt tysięcy ludzi to niewątpliwie osoby, które z różnych powodów miały „zły” kontakt z lekarzami i wolą uważać prawdy proste za bardziej przekonujące niż prawdy złożone. Jest to normalne w psychologii człowieka - stanowiska upraszczające wizję świata są najłatwiej przyjmowane. Myślenie boli - w sensie fizycznym - żeby myśleć trzeba karmić się wiedzą, a żeby karmić się wiedzą trzeba wysiłku. Mamy w związku z tym do czynienia z ćwierćmilionową populacją ludzi, którym nikt nie powiedział w przystępny sposób, jak jest naprawdę.\nMM: Zostawiając temat Jerzego Zięby, a kontynuując sprawę ruchu antyszczepionkowego, który ciągle nabiera rozpędu - w 2016 roku powstał w Sejmie RP, we współpracy ze stowarzyszeniem "STOP NOP", Zespół ds. Bezpieczeństwa Programu Szczepień Ochronnych Dzieci i Dorosłych, któremu przewodniczy poseł Piotr "Liroy" Marzec. Miesiąc temu odbyła się w niższej izbie polskiego parlamentu debata odnośnie wprowadzenia dobrowolności szczepień. Czy, zdaniem Pana Profesora, będzie to miało dalsze konsekwencje? Czy pełnia decyzji trafi w ręce rodziców?\nPJ: Myślę, że nie, ponieważ takie szaleństwo prawne, gdyby się zdarzyło, byłoby ewenementem. Nie trzeba specjalnej wiedzy medycznej żeby wiedzieć, że w przypadku, gdy człowiek jest nie zaszczepiony, może zachorować na choroby przynoszące kalectwo lub śmierć.\nSądzę, że ruchy antyszczepionkowe wyraźnie przycichły po fali epidemii zachorowań na odrę, która na ten moment w Polsce osiągnęła niepokojąco wysoki poziom. Wydaje mi się, że z przyszłościowego punktu widzenia, szczepienia będą uznawane przez większość ludzi za naturalne narzędzia walki ze straszliwymi chorobami. Część społeczeństwa natomiast sprzeciwia się regułom normującym życie w nim - kwestią dyskusji z nią jest, w jakim stopniu ma ona prawo decydować o sobie, a do jakiego o zdrowiu czy życiu innych. W Stanach Zjednoczonych pojawiła się grupa osób, która postulowała zniesienie obowiązku jazdy na motorach w kaskach - jeśli ja uderzę w słup, a mojej głowy nie będzie nich chronić, to zginę ja i to mój problem. Jednakże, gdy nie zaszczepię dziecka, to choroba, którą mój potomek może roznieść w populacji, jest problemem innych. Na przykład narastająca wśród dzieci otyłość powoduje, że skuteczność szczepień u niektórych z nich jest mniejsza. W związku z tym, gdy zachoruje dziecko nieszczepione, to jego rówieśnik, z częściową odpornością, także będzie chorować. Cała sprawa skupia się w odpowiedzi na pytanie - do jakiego stopnia moja działalność jest problemem tylko moim, a w jakim zagraża innym. Ruchy szczepionkowe zagrażają innym.\nMM: Tak się złożyło, że rozmawiamy o otyłości... w Tłusty Czwartek. Jako Polacy - jemy tłusto nie tylko od święta?\nPJ: Oczywiście! Komplikacja prawa w Polsce jest narastająca, także w mojej branży. Osobiście, czasami nie wiem jak wypisać receptę, ponieważ dziennie wychodzi, mówiąc w cudzysłowie, sześćset rozporządzeń z Narodowego Funduszu Zdrowia komplikujących najprostsze rzeczy. Potrzebne nam jest klarowne prawo, oparte na ewidentnych, dobrych, w przypadku medycyny także na naukowych podstawach, które blokuje działania złe bądź takie, które jednym służą, a drugim zagrażają. Przykładem jest absurdalne wręcz spożycie środków przeciwbólowych - jesteśmy pod tym względem, nie wiedzieć czemu, na drugim miejscu w Europie. Nie ma aż tylu chorych w naszym kraju, aby spożywać te lekarstwa w takiej ilości.\nPJ: Dokładnie tak. Dodatkowo jest to działalność zastępcza - w trakcie naszych badań na Uniwersytecie Rzeszowskim zobaczyliśmy, że młodzi ludzie biorą leki przeciwbólowe głównie jako antidotum na stres. Istnieją trzy wskazania do stosowania suplementów diety - wiek 65+, ponieważ wtedy gorsza jest wchłanialność, ciąża - suplementacja chociażby kwasem foliowym, oraz wtedy, kiedy zleci lekarz, na przykład z powodu wypłukania organizmu. Po co biorą je pozostali? Nie wiadomo. Zapewne jest to efekt działalności reklam wmawiających i potęgujących przekonanie, że suplementy diety są lepsze niż prawidłowe żywienie. Nienormalnym jest to, że dzieją się takie rzeczy w naszym prawie i trzeba głośno mówić o potrzebie zmian. Zwłaszcza w nim.\nPJ: Tak, można. Polska Policja jest jednak, wbrew obiegowym opiniom, skuteczna. Zwłaszcza wydział kryminalny ma wybitnie dobre osiągnięcia jeśli chodzi o śledzenie zaangażowanych w proceder dystrybucji osób - od producenta do drobnego dealera bądź przemytnika.\nPJ: Wiadomo od dawna, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, że marihuana lecznicza jest jednym z bardzo skutecznych narzędzi w tzw. "drabinie analgetycznej". Owa "drabina" to określenie sposobu postępowania przez lekarzy w walce z bólem ostrym i przewlekłym, na przykład nowotworowym. Zaczyna się ona na lekach działających bardzo łagodnie, jak chociażby APAP, a kończy na różnego typu lekach neuroleptycznych, opiatach. Marihuana od wielu lat ma uznane miejsce jako skuteczny środek wspomagający działanie innych leków przeciwbólowych, a także sama przez się ma działanie uśmierzające ból i uspokajające. Jest ona wartościowym produktem leczniczym i bardzo dobrze, że jest w naszym kraju.\nMM: Marihuanie leczniczej - tak, a "rekreacyjnej" - nie?\nPJ: Od długiego czasu trwa ogromna dyskusja na ten temat. Istnieją dwie grupy szczególnie wrażliwe na złe działanie marihuany - młodzież i kobiety w ciąży. Wiadomo, że palenie tej używki jest tak samo toksyczne dla płuc jak palenie papierosów, w związku z tym, z medycznego punktu widzenia, palenie marihuany nie uzależnia, ale niszczy organizm. W przypadku ciężarnych Pań - zagraża głównie płodowi.\nCo do innych przypadków - można się spierać. Niektóre kraje marihuanę zalegalizowały, inne nie. Dane będące wynikiem badań co do tego, czy jest ona neurotoksyną, są sprzeczne. Część uważa, że w przypadku "rekreacyjnego" stosowania, na przykład raz w miesiącu, w ogóle nie ma to znaczenia. Problemem może być uzależnienie od marihuany, które nie występuje jednak w takim samym stopniu jak ma to miejsce w przypadku opiatów bądź innych, twardych środków. Jest to z pewnością temat dyskusyjny.\nINTRO.relacja | Czy szczepionki są niebezpieczne?\nMM: U ponad 20% młodych ludzi występuje problem zaburzeń depresyjnych, a co trzeci nastolatek może mieć objawy tej choroby. Gdzie upatrywałby Pan źródła tego zjawiska? W jaki sposób można mu przeciwdziałać? Jest to zapewne problem, który może w przyszłości narastać...\nPJ: Istnieje pewnego rodzaju mit pośród ludzi niezwiązanych z medycyną, że depresja jest straszna, ale trzeba się z nią pogodzić i nauczyć żyć. Zdecydowanie dementuję - depresja jest uleczalna farmakologicznie. Osoba chora na depresję może znaleźć wykwalifikowaną i skuteczną pomoc. Skąd bierze się ten problem u młodych? Źródła są głównie socjobiologiczne - niestabilne życie wewnątrz rodzin, niepewność edukacyjno-zarobkowa, niestabilność rynku pracy czy niskie za nią wynagrodzenie bądź jego brak. Dawniej ukończenie studiów gwarantowało znalezienie swojego miejsca w danej profesji - aktualnie nawet z wyższym wykształceniem można skończyć co najwyżej na zmywaku. Są to rzeczy, które w mojej opinii stanowią fundamenty narastającej depresji. Pod względem jej następstw - samobójstw - również jesteśmy na niechlubnie wysokich pozycjach w Europie.\nMM: Krzywy kręgosłup, piwny brzuch, uzależnienie od środków odurzających i leczenie się przez Internet. Czy tak wygląda, nawiązując do tematów Pana wykładów w ramach cyklu "Wyzwania w medycynie XXI wieku", człowiek drugiego tysiąclecia?\nPJ: Instynkt samozachowawczy człowieka, wbrew pozorom, ma coraz szersze podstawy. Zależy jednak także gdzie - są prace naukowe, które wiążą nasz potencjał intelektualny ze zdrowiem. Na przykład wartość współczynnika inteligencji koreluje z ilością chorób sercowo - naczyniowych, w związku z tym jesteśmy w stanie wykorzystać naszą inteligencję do myślenia nie tylko o ważnych sprawach życia codziennego, ale także o własnym zdrowiu.\nRóżne jest, jak pokazuje krzywa Gaussa, podejście do własnych spraw. Związane jest to z zasobem intelektualnym, który dostajemy w genach. Z drugiej strony - nie można tego demonizować, ponieważ istnieją różne typy inteligencji, które mogą się wzajemnie uzupełniać. Na przykład braki w inteligencji matematycznej możemy nadrobić inteligencją emocjonalną, w związku z czym sam współczynnik IQ poddawany bywa w wątpliwość. W przypadku zdrowia - są metody wyjścia z niewiedzy i z fatalistycznego podejścia nawet w przypadku, gdy nie mamy do tego odpowiednich narzędzi, możliwości. Dać je nam mogą sytuacje, które spowodują dbałość o własne zdrowie.\nMyślenie o zdrowiu jest coraz bardziej widoczne - na wielu płaszczyznach. Mówią o tym media, skupiają się na tym politycy chcący zbić w ten sposób kapitał. Dzieją się także rzeczy, które obiektywnie pokazują poprawę - pojawiają się nowe technologie leczenia, np. biologiczne, nowe leki immunologiczne - Polska to wszystko ma. Wyraźnie zauważalne jest, że coś dobrego dzieje się w naszym kraju nie tylko w teorii, ale i w praktyce. Wiadomo, że zawsze będzie istniał niekończący się rozdźwięk między możliwościami a oczekiwaniami, w związku z tym to, co dzieje się w polskiej służbie zdrowia, zdominowane jest przez politykę. Brakuje rzetelnej rozmowy oraz chęci do rzeczywistych zmiany.\nMM: Zdaję sobie sprawę, że może Pan nie chcieć „kalać własnego gniazda”, ale skoro wywołał Pan temat służby zdrowia - muszę o to zapytać. Oglądał Pan serial o swojskiej nazwie "Ranczo"?\nMM: Jeden z bohaterów w nim występujących jest lekarzem. Bardzo mocno historię skracając - w trakcie swojej kariery zostaje on ostatecznie rzecznikiem rządu. Z racji swojej wyuczonej profesji - dostaje pytania o służbę zdrowia, na które odpowiada: "Proszę Pani! To jest niereformowalna katastrofa!". Zgadza się Pan z tym zdaniem?\nPJ: (śmiech) Główną przeszkodą stały się biurokratyzacja i upolitycznienie służby zdrowia. Leczenie i nauczanie o medycynie jest sztuką. Owa sztuka poddaje się rygoryzmowi urzędników - ludzi, którzy nie mają żadnego pojęcia na ten temat. Nie przeszkadza im to jednak w decydowaniu o refundacji leku, kształcie opieki zdrowotnej, o systemie ogólnie rzecz biorąc. Wszystkie reformy polegają na rozmowach "na górze". Myślę, że prawdziwe reformy powinny być tworzone przez tych, którzy znajdują się "na dole" - są to osoby, które na co dzień przyjmują pacjentów, mogą wyciągnąć inteligentne wnioski ze swoich codziennych doświadczeń. Każda pojedyncza rozmowa z pacjentem jest cegiełką do poprawy służby zdrowia. Gdybyśmy zebrali te cegiełki - moglibyśmy zbudować dobry gmach.\nPJ: Dobre pytanie… Sądzę, że otyłość. Jej pochodnymi są nadmiary zawałów, cukrzycy. Jest to problem zdrowia publicznego, dużych populacji. Praca w korporacji czy fakty alternatywne - z tym sobie radzimy. Otyłość natomiast jest powszechna - dotyczy wszystkich klas socjoekonomicznych i wszystkich narodów. To ona jest najpotężniejszym problemem\nZdjęcia: Adam Janusz/WSIiZ


Płyty DVD są powszechnie wykorzystywanym nośnikiem optycznym do zapisywania danych, albo odtwarzania za ich pośrednictwem filmów, zdjęć, czy dźwięku. Aby móc zapisać na płycie DVD dane, należy posiadać specjalny sprzęt. Jest nim nagrywarka DVD, która wyglądem przypomina napęd do komputera, bądź też zwyczajny odtwarzacz, w zależności od prezentowanego typu. Przy zakupie nagrywarki DVD należy zwrócić uwagę na szereg parametrów, które określają, czy jest to urządzenie odpowiadające naszym wymaganiom.\nWażne parametry i funkcje nagrywarek DVD\nPopularni producenci nagrywarek DVD i ich produkty\nNagrywarki DVD, nazywane również cyfrowidami, mają kilka funkcji. Po pierwsze, pozwalają na nagrywanie różnorodnych plików na płytach DVD bądź dysku twardym, jeśli są w taki wyposażone, a na dodatek mogą służyć jako odtwarzacz DVD. Połączenie możliwości rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku w świetnej jakości sprawia, że są to coraz bardziej popularne urządzenia. Ich ceny sukcesywnie maleją, dlatego też więcej osób może sobie pozwolić na zaawansowaną technicznie nagrywarkę DVD. Format DVD, w którym nagrywa wspominane urządzenie, jest technologią przechowywania danych na dyskach optycznych, zbliżoną do CD-ROM, ale charakteryzująca się o wiele większą pojemnością. Płyty DVD są w stanie pomieścić od 4,7 GB do nawet 17 GB wysokiej jakości nagrań filmowych. Technologia DVD ma niewątpliwie wiele zalet, pozwala na zapis i odczyt do kilkudziesięciu godzin filmu, daje wysoką jakość obrazu i cyfrowego dźwięku, umożliwia łatwą nawigację po odtwarzanym nagraniu, a co najważniejsze dla klientów – jej ceny maleją. Kupując nagrywarkę DVD koniecznie musimy zwrócić uwagę na takie elementy jak nagrywanie płyt, dysk twardy, odtwarzanie, złącza, oraz dodatkowe funkcje i ułatwienia dla użytkownika. Nagrywanie płyt to podstawowa funkcja nagrywarek DVD, ważne jest więc, aby sprawdzić, na jakich nośnikach urządzenie jest w stanie zapisywać materiał. Istnieje kilka podstawowych formatów płyt, które koniecznie muszą być obsługiwane przez nagrywarkę. Formaty te różnią się między sobą możliwościami wielokrotnego zapisu, jak również gęstością. Należą do nich: DVD-R, DVD R-DL(podwójny zapis), DVD – RW (wielokrotny zapis) DVD R – DL, DVD+R, DVD+R DL, DVD+RW oraz DVD-RAM. Im szersza gama formatów, tym nagrywarka jest bardziej uniwersalna i funkcjonalna.\nNiektóre nagrywarki DVD mogą być wyposażone w twardy dysk, którego znaczna pojemność pozwala na przechowywanie sporej ilości danych, bez konieczności natychmiastowego nagrywania ich na płytę. Nagrywarka DVD z twardym dyskiem umożliwia szybki montaż nagrywanego materiału oraz np. usunięcie partii filmu, w której puszczane są reklamy. Jeśli wybierzemy taką nagrywarkę DVD, powinniśmy zwrócić uwagę na pojemność dysku twardego. Najbardziej popularne nagrywarki DVD mają dysk o pojemności 160 GB, który jest wystarczający dla większości zastosowań. Nagrywarki mogą posiadać dużo większe dyski twarde, nawet do 400 GB. Są one drogie, dlatego też lepiej zastanowić się przed zakupem, czy rzeczywiście taka pojemność jest nam niezbędna. Wiele nagrywarek DVD, które dostępne są w sklepach, pozwalają nie tylko na zapisywanie materiału na płytach DVD, ale również na jego odtwarzanie. Jest to bardzo ważna funkcja, która powoduje, że nie musimy dodatkowo zaopatrywać się w odtwarzacz DVD. Powinniśmy zwrócić uwagę na formaty odtwarzane przez taką nagrywarkę. Powinna ona pozwalać na odczyt formatów: DVD Video, VCD i SVCD DivX i Xvid, WMV i AVI oraz formatu graficznego JPG. Im więcej obsługiwanych formatów posiada nagrywarka, tym lepiej dla użytkownika. Jeśli chcesz używać dodatkowo nagrywarki DVD do odtwarzania muzyki, sprawdź, czy pozwala ona na odtwarzanie plików skompresowanych do formatów MP3 lub WMA.\nKolejnym ważnym parametrem, który może zadecydować o wyborze bądź nie, konkretnego modelu nagrywarki, są złącza, w które została ona wyposażona. Jest to istotne zwłaszcza dla tych osób, które zamierzają wykorzystywać nagrywarkę DVD również jako odtwarzacz DVD i chcą ją podłączyć do telewizora, czy zestawu głośników. Zasadniczo, nagrywarka DVD powinna być kompatybilna z telewizorem, co oznacza, że na jej wyposażeniu musi znaleźć się złącze Euroscart lub złącze cyfrowe HDMI. Dobrze by było, gdyby nagrywarka miała dodatkowo wejście DV, pozwalające na podłączenie do niej kamery cyfrowej. Każda nowoczesna nagrywarka posiada opcje dodatkowe, które zwiększają komfort jej użytkowania i podnoszą funkcjonalność. Producenci dążą do jak największego udoskonalenia swoich urządzeń, aby w idealny sposób spełniały one wymagania użytkowników. Z tego też względu nowe nagrywarki DVD nie ograniczają się wyłącznie do nagrywania płyt DVD, ale są o wiele bardziej przyjazne użytkownikom. Do dodatkowych funkcji, w jakie może być wyposażona nagrywarka DVD zaliczyć należy: Flex Time (umożliwia rozpoczęcie odtwarzania nagrywanego nagrania w dowolnie wybranym momencie), Live Pause TV (pozwala na zatrzymanie oglądanego programu i od tego momentu jest on nagrywany na dysk twardy nagrywarki), cyfrowe filtry video (usuwające zakłócenia i szumy), dwa napędy DVD, czytnik modułów pamięci oraz wbudowany tuner telewizyjny.\nNa rynku funkcjonuje kilka producentów, którzy oferują dobre nagrywarki DVD. Na pewno można do nich zaliczyć takie firmy jak: Philips, JVC, LG, Sony, Samsung, Pioneer, Plextor, Panasonic i Toshiba oraz Lite-On. Wybór nagrywarki jednego z renomowanych producentów w zasadzie daje gwarancję tego, że urządzenie będzie działać niezawodnie przez wiele lat. Wyjątkowo niska cena nagrywarki DVD może wskazywać na niską jakość urządzenia, dlatego nie warto pokusić się o jego zakup, zwłaszcza, jeśli firma, która wyprodukowała nagrywarkę, nie jest nikomu znana. Lepiej zapłacić nieco więcej za sprzęt nagrywający i być pewnym, że nie zawiedzie on nas przez dłuższy okres czasu. Polecanym modelem nagrywarki DVD jest Plextor PlexWritet PX-716A. Jest to niestety jedna z najdroższych nagrywarek na rynku, ale jest bardzo wydajna. Wysoka prędkość nagrywania płyt, a także obsługa nośników –R DL to jej główne atuty. Wyposażono ją w 8 MB bufor i oryginalne funkcje – ulepszony zapis audio, nagrywanie płyt CD znacznie ponad normalną pojemność, szyfrowanie płyt hasłem, czy też sprawdzanie jakości wypalonych nośników. Kolejną dobrą nagrywarką jest Samsung Writemaster TS-H552U, choć ma ona nieco przeciętne parametry, to jednak okazuje się być szybkim urządzeniem. Wraz z nagrywarką kupujemy oprogramowanie firmy Pinnacle, czyli zbiór funkcjonalnych i bogatych w opcje narzędzi. Z kolei, nagrywarka Lite-On SOHW-1693S łączy w sobie wysoką wydajność za niską cenę. Ma ona możliwość zapisu dwuwarstwowego płyt formatu –R. Ostatnim z polecanych modeli nagrywarek, jest Toshiba SD-R5372, posiadająca wysoką szybkość zapisu. Ma ona rozsądną cenę, która na pewno jest kusząca dla klientów.\nJakie formaty zapisu powinna obsługiwać dobra nagrywarka DVD?\nStandardowo, nagrywarka DVD powinna obsługiwać kilka podstawowych, najbardziej popularnych formatów, zarówno jeśli chodzi o nagrywanie, jak i możliwości odtwarzania. Do formatów tych zaliczane są: DVD-R, DVD+R, DVD - RW, DVD+RW.\nJaką nagrywarkę kupić – niezależną czy komputerową?\nNagrywarki komputerowe wymagają do pracy oczywiście komputera, co jest dla nich pewnym ograniczeniem. Samodzielnie działają nagrywarki niezależne, ale do ich nawigacji niezbędne jest podłączenie do systemu kina domowego.\nCo wybrać: nagrywarkę DVD czy zwykły odtwarzacz?\nWybór zależny jest od indywidualnych potrzeb każdego użytkownika. Jeśli nie potrzebujesz nagrywać na płyty DVD żadnych plików, to lepiej wybierz tańszy odtwarzacz DVD. Z kolei, dla osób, które często przenoszą materiały filmowe na nośniki DVD przyda się urządzenie pozwalające na rejestrację i odtwarzanie DVD jednocześnie. Cena nagrywarek DVD jest niestety wyższa, niż odtwarzaczy tychże nośników optycznych.\nWybierając nagrywarkę DVD masz pewność, że będziesz mógł odtwarzać i rejestrować materiały filmowe z wysoką jakością obrazu i dźwięku. Przy zakupie nagrywarki DVD określonego modelu pamiętaj o tym, aby sprawdzić, w jakich formatach jest ona w stanie nagrywać, jakie płyty obsługuje oraz w jakie złącza wyposażył ją producent. Wyposażenie i funkcje dodatkowe sprawią, że Twoja nagrywarka DVD stanie się wszechstronnym urządzeniem, tylko przemyśl to, czy są Ci one rzeczywiście potrzebne. Za zwiększoną funkcjonalnością nagrywarek idzie bowiem nieco wyższa cena.\nStrona wygenerowana 2020-10-30 11:44:46, 213


Hołd, ale nie "na kolanach"\nkultura.wiara.pl » Film » Hołd, ale nie "na kolanach"\nAdam Warżawa/PAP\tReżyser Andrzej Wajda na planie swojego najnowszego filmu "Wałęsa", 27 czerwca, w Gdańsku. Film trafi do kin jesienią 2012 roku.\nFilm o Wałęsie jest szansą oddania mu tego, na co on zasługuje, czyli hołdu; jestem jednak przekonany, że Andrzej Wajda nie potraktuje jego postaci "na kolanach" - ocenił minister Bogdan Zdrojewski. Sam Wajda powiedział o filmie: ma obudzić poczucie sprawiedliwości.\nTwórcy i obsada filmu "Wałęsa" spotkali się w poniedziałek w Warszawie, trzy dni po zakończeniu prac zdjęciowych. W uroczystości wziął również udział minister kultury i dziedzictwa narodowego, który objął patronat nad filmem.\n"Są wydarzenia w historii Polski, którymi powinniśmy podzielić się ze światem. Są w niej osobistości ważne nie tylko dla historii naszego kraju, ale dla całego świata. Jedną z nich jest Ojciec Święty Jan Paweł II, drugą Lech Wałęsa, symbolizujący przemiany 1989 roku, które zaczęły się w roku 1980 i - przebudowały całą Europę" - powiedział PAP Bogdan Zdrojewski.\n"Ważne, że ten film powstaje za życia Lecha Wałęsy. Jest szansą oddania mu tego, na co on zasługuje, czyli hołdu, choć jestem przekonany, że Andrzej Wajda, który pracował nad scenariuszem Janusza Głowackiego, nie będzie traktował postaci Wałęsy +na kolanach+" - powiedział Zdrojewski. "Szansa na sukces tego filmu jest duża. Ważne jednak, by przede wszystkim był on dobrze przyjęty w Polsce" - dodał.\nAutor scenariusza, Janusz Głowacki, powiedział PAP, że starał się "napisać ten scenariusz po ludzku - opowiedzieć przede wszystkim o człowieku; człowieku który ma chwile słabości i chwile wspaniałości".\n"Ten film powinien być zrobiony bardzo dawno temu, dlatego, że sytuacja, jaka wytworzyła się wokół Lecha Wałęsy jest głęboko niesprawiedliwa. Niezależnie od jego błędów, Wałęsa to bohater naszych czasów (...), jest uosobieniem ruchu, który wyniósł Polaków ku wolności" - podkreślił w rozmowie z PAP Andrzej Wajda.\n"Zależy mi, żeby tym filmem obudzić poczucie sprawiedliwości" - mówił w poniedziałek. "Zawsze patrzę na Wałęsę z wielką przyjaźnią" - powiedział Wajda. Mówiąc o odtwórcy roli Wałęsy, Robercie Więckiewiczu, reżyser ocenił, że na ekranie stworzył on wybitną kreację aktorską.\nWięckiewicza chwaliła też w poniedziałek Agnieszka Grochowska, która zagrała Danutę Wałęsę. Wspominając własną pracę przy filmie, opowiadała: "Z panią Danutą widziałyśmy się tylko raz. Było to takie spotkanie, żeby sobie spojrzeć w oczy, poznać się. Nie rozmawiałyśmy o tym, jak ja powinnam grać jej rolę. Pani Danuta nie chciała w to ingerować. To jest film Andrzeja Wajdy i obie mamy do reżysera pełne zaufanie".\n"Bardzo trudno grać kogoś, kto jest żyjącą legendą" - przyznała aktorka. "To niezwykłe móc znaleźć się nagle w wielkiej historii, cofnąć się o trzydzieści lat i tam być" - dodała. Cierpliwość, godność, siła - to, zdaniem Grochowskiej, cechy Danuty Wałęsy, które aktorka starała się pokazać na ekranie.\nPremiera "Wałęsy" planowana jest na połowę stycznia 2013 r. - poinformował w poniedziałek producent filmu, Michał Kwieciński.\n"Szukamy dystrybutorów na całym świecie" - powiedział. Zwrócił uwagę, że duże zainteresowanie filmem o Lechu Wałęsie wykazała już firma Sony Pictures Classics, specjalizująca się w promocji oraz dystrybucji produkcji nieanglojęzycznych w Stanach Zjednoczonych, mająca bardzo duże doświadczenie, jeśli chodzi o promowanie filmów w ramach kampanii oscarowych. Firma ta nabyła wcześniej prawa do rozpowszechniania "W ciemności" Agnieszki Holland - w lutym 2011 r., a więc na rok przed walką tego filmu o Oscara.\nKwieciński zaznaczył, że zagraniczni dystrybutorzy muszą najpierw obejrzeć nowy film Wajdy. "Film będzie zmontowany pod koniec sierpnia" - powiedział producent.\nZdjęcia do filmu "Wałęsa", opowiadającego historię przywódcy Solidarności oraz późniejszego prezydenta Polski, zakończyły się w nocy z piątku na sobotę. Ostatni klaps padł w Gdańsku. Jak mówił w poniedziałek Wajda, dni zdjęciowych było 60. Ekipa rozpoczęła pracę na planie 1 grudnia 2011 r. Zdjęcia realizowano w Warszawie i w Gdańsku. "To najtrudniejszy film, jaki będę robił w życiu" - przyznał przed rozpoczęciem zdjęć reżyser.\nW obsadzie znalazło się ponad stu aktorów. Wśród nich, oprócz odtwórców głównych ról, są m.in. Anna Seniuk, Agata Buzek, Krystyna Zachwatowicz, Iwona Bielska, Ewa Kolasińska, Bożena Dykiel, Adam Woronowicz, Zbigniew Zamachowski, Mirosław Baka, Cezary Kosiński, Andrzej Grabowski, Maciej Stuhr, Grzegorz Małecki, Michał Czernecki i Marcin Hycnar. Henrykę Krzywonos-Strycharską zagrała dziennikarka Dorota Wellman.\nAutorem zdjęć jest Paweł Edelman. Za charakteryzację odpowiadali Tomasz Matraszek i Waldemar Pokromski, kostiumami zajęła się Magdalena Biedrzycka, a scenografią Magdalena Dipont.\ndodane 03.07.2012 07:37\nTAGI| FILM,\tKULTURA,\tWAJDA,\tWAŁĘSA


Jaką stawkę amortyzacji zastosować do...\nPrzedsiębiorca, będący na statusie osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, w marcu 2019 r. nabył 16 lokali niemieszkalnym w budynku wybudowanym w latach sześćdziesiątych (dwudziestego wieku). Wszystkie te lokale znajdują się na szóstym piętrze budynku i zajmują całe piętro, przy czym każdy z tych lokali stanowi wyodrębnioną własność. Przedmiotowe lokale użytkowe znajdują się w nadbudowie budynku wykonanej w 2016 roku na czterech dotychczasowych kondygnacjach starego budynku.\nNabyte lokale zostały przyjęte do ewidencji środków trwałych w miesiącu marcu br. jako część budynku wg ceny ogółem, łącznie z wartością gruntów w części proporcjonalnej do udziału w całym budynku. Umowa kupna-sprzedaży, sporządzona notarialnie, określa ogólną wartość nabytych lokali oraz ceny poszczególnych lokali użytkowych. Zgodnie z tą umową, z własnością wszystkich lokali związane są udziały w nieruchomości części wspólnych, typu pomieszczenia socjalne, korytarze, winda, itp. Faktura zakupu ww. nieruchomości zawiera cenę ogółem, bez określenia wartości poszczególnych lokali.\nCzy dla celów amortyzacji zakupionych lokali może być zastosowana 10% stawka amortyzacji?\nMoim zdaniem tak, gdyż wspomniana nadbudowa, łącznie z częściami wspólnymi budynku i przyległym gruntem, stanowi integralną część całego budynku, ma charakter modernizacji i skutkuje jedynie istotnym wzrostem wartości całego budynku, czyli nadal w ramach tego samego środka trwałego.\nZgodnie z przepisem art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%, okres amortyzacji wynosi 40 lat, pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy.


Blog - Strona 5 z 56 - ewangelista.IT\nWeeklyNews.zip – Odcinek 0\nDwa tygodnie temu ogłosiłem konkurs na nazwę nowego cyklu postów na blogu ewangelista.it, w którym co 2 tygodnie będę Wam przedstawiał podsumowanie krótkich postów opublikowanych na Facebooku...\nCzęść moich czytelników korzysta z Facebooka i była na tyle miła, że polubiła fanpage mojego bloga – od września zrobiło to prawie 500 osób. Ale… Nie zrobiło tego nawet 10%...\nDawno temu widziałem w internecie serię postów o tym, co kto nosi w swoim plecaku (na lifehacker). Zawsze lubiłem oglądać tą serię, bo czasem zdarzało mi się znaleźć tam ciekawy...\nTo już prawie koniec 2013 roku postanowiłem więc zrobić małe podsumowanie tego, co na blogu się działo w ostatnich 12 miesiącach. Pokażę Wam kilka ciekawych liczb, to co czytaliście...\nJedną z mało znanych nowości Windows 8.1, która z drugiej strony budzi bardzo duże zainteresowanie (jak ktoś już się o tym dowie) jest Miracast. Miałem okazję o tej funkcjonalności...\nMinął już dokładnie miesiąc od Microsoft Technology Summit i dopiero teraz jestem w stanie wygospodarować chwilę na podsumowanie z mojego punktu widzenia kolejnej edycji naszej konferencji. Gdybym miał...\nJak co roku nasz zespół akademicki pomaga studentom w całej Polsce zorganizować konferencje IT Academic Days. Są to w większości wypadków jednodniowe spotkania na wielu polskich uczelniach, podczas...\nKonferencji Microsoft Technology Summit już chyba nikomu w Polsce nie trzeba przedstawiać. Konferencja od kilku lat przyciąga stałe i bardzo duże grono słuchaczy. Co roku około połowa to osoby chodzące...\nW zeszłym tygodniu znalazłem wreszcie chwilę czasu na odświeżenie mojej podstawowej maszyny (Dell XPS12), na której pracuję przez 90% mojego czasu. Zainstalowałem na niej Windows 8.1 (w edycji Enterprise)...\nPoprzednie 1 … 3 4 5 6 7 … 56 Następne


Wywiad z Burmistrzem Bolesławem Kasprzakiem\nWywiad z Burmistrzem Miasta i Gminy Koźmin Wlkp. Bolesławem Kasprzakiem.\nRedakcja gazetki przeprowadziła wywiad z Burmistrzem Miasta i Gminy Koźmin Wlkp. p. Bolesławem Kasprzakiem. Rozmowa tematycznie związana była ze Świętami Bożego Narodzenia.\nRed: Koźmin słynie z takiego specyficznego, niepowtarzalnego świątecznego nastroju. Wszyscy, którzy przyjeżdżają do Koźmina lub są tu przejazdem podkreślają, że w Koźminie tak szczególnie widać święta, że czuje się tu tę świąteczną atmosferę. I właśnie może Pan Burmistrz chciałby nam powiedzieć, jak się ten pomysł zrodził, jak taki klimat został stworzony, jak do tego doszło.\nBurmistrz: Klimat właściwie jest tworzony zawsze przez społeczność lokalną, bo nie tworzy go jeden człowiek, a musi stworzyć pewna grupa, która potrafi do tego poderwać pozostałych ludzi. Mnie święta zawsze kojarzyły się i od tej strony religijnej, ale również od tej strony świeckiej. Jak pamiętam w okresie lat pięćdziesiątych , gdy w ludziach drzemało jeszcze to, co było przed okresem przedwojennym, a więc były udekorowane sklepy, napisy, bardzo ładne choinki, był też gwiazdor. Czuło się po prostu te święta. Kiedy odradzała się w zasadzie demokracja w Polsce, bo trzeba wyraźnie powiedzieć, że w latach 90-tych otrzymaliśmy tę 100% wolność, co okazuje się też bardzo trudne dla społeczeństwa, do utrzymania i korzystania z tej wolności. Trzeba było wrócić do tych korzeni. Z czymś się trzeba identyfikować. Nie możemy sobie pójść i powiedzieć - od tego momentu zaczynamy coś nowego, będziemy budować nowe. Bo kto nie pamięta o starych rzeczach, kto nie cofa się do korzeni, zatraca swoją tożsamość. Dlatego między innymi zrodziła się ta myśl, ażeby doprowadzić miasto na te szczególne święta Bożego Narodzenia do jakiegoś wyglądu. Rozpoczęło się bardzo skromnie, bo nie jest to nic nowego. Jest to wykorzystanie istniejących już pewnych elementów, które były. Ale trzeba na to wszystko nałożyć ten wystrój świąteczny. No i tak się to zrodziło. To jeśli chodzi o ten świąteczny kolorowy świat. Od dwóch lat zaistniał na rynku nowy element - Szopka Betlejemska. Muszę powiedzieć, że to się chyba najbardziej przyjęło. Obserwowaliśmy w ubiegłym roku - przychodziły mamy z dziećmi, przychodziły całe rodziny do żłóbka i oglądały. Uważam, że to interesujące i w zasadzie powinno być nie tylko w Koźminie, ale i w innych miejscowościach. A jeszcze co ciekawe - my przez tę szopkę, którą tu postawiliśmy mamy mniej zniszczeń jeżeli chodzi o same dekoracje. Obecność szopki jest pewnego rodzaju znakiem STOP dla niszczących. To się przyjęło. Natomiast ja dopowiem jeszcze człowiek powinien jeździć po świecie, patrzeć i uczyć się. W różnych państwach różnie obchodzi się święta. Ten zwyczaj - choćby tej szopki wystawionej na rynku - dla nas to coś nowego. Ale w Holandii na przykład, żłóbki, szopki są wystawiane przed wejścia do kościoła , na zewnątrz. Widziałem też na niektórych rynkach ciekawe zjawisko. Dzieci mają możliwość obejrzenia żywych owiec. A to też wiąże się ze świętami Bożego Narodzenia. Wracając do tematu koźmińskich dekoracji. Tak to się zrodziło. Potem ta dekoracja się przyjęła i dzisiaj rzeczywiście jest już ona starą dekoracją. Teraz trzeba by pomyśleć i zrobić coś nowego, ale przyznaję, że są to kosztowne rzeczy. Jeszcze na chwilę wrócę do historii żłóbka. Po raz pierwszy był wystawiony jeszcze za życia ks.Goja nad bramą kościelną, na dzwonnicy. Ale był mało widoczny, niedostrzegalny. Dlatego zrodziła się myśl, żeby przenieść go na rynek. I uważam, że był to bardzo dobry pomysł. W tym roku żłóbek będzie wzbogacony, bo zakupiliśmy trochę nowych elementów. Co roku będziemy dokładać coś nowego. Jest to dość atrakcyjne. I dobrze, bo ma to być miejsce, które będzie nie tylko ludzi skupiało , ale i przypominało, że bożonarodzeniowy czas, to nie tylko szaleństwo zakupów, ale coś znacznie ważniejszego- Pamiątka Narodzin Jezusa.\nRed: W czasie świąt pokazywane są w telewizji różne akcje, które organizuje czy to Kościół, czy państwo, organizacje społeczne, różne instytucje, dla tych najbiedniejszych, dla osób samotnych. Czy w Koźminie w czasie świąt jest też coś takiego organizowane dla tych ludzi?\nBurmistrz: Jest organizowane i to od wielu lat. Ja już dokładnie nie pamiętam, ale chyba od 1991 roku organizowana jest przez Ośrodek Pomocy Społecznej specjalna gwiazdka dla dzieci ubogich, może to za dużo powiedziane - dla tych, którzy mają problemy finansowe. Z tej gwiazdki na samym początku korzystało około 50 osób, dziś około 200. Wiem, że to jest tak trudno przyznać się człowiekowi, że nie stać go na to, czy na tamto. Jest też szereg osób, które chciałyby tylko non stop z tego korzystać, Ale jest to pewne środowisko, którego przedstawiciele nie bardzo chcą pracować, wolą nic nie robić, a chcieliby, by im wciąż dawać. Trudno jest natomiast wyłonić tych, którym naprawdę jest ciężko. Ale udało się i jest to około 200 dzieci z terenu całej gminy. Jest to zrobione właśnie przed świętami, z Gwiazdorem, który te podarunki wręcza. Muszę powiedzieć, że i dzieci i rodzice się cieszą, bo po prostu nie stać by ich było, by coś tym dzieciom kupić. A tak - i oni mogą odczuć, że są to radosne święta Bożego Narodzenia. Jeżeli chodzi o ludzi starszych, to organizujemy przed świętami różnego rodzaju spotkania, w tym, między innymi, takie spotkanie wigilijne. Nie jest to w sam wigilijny wieczór, bo nie chcemy nikomu zakłócać spokoju, a w zasadzie trudno mi powiedzieć, ale pewnie większość tych osób gdzieś tam znajdzie to miejsce przy wigilijnym stole, może wśród znajomych, czy krewnych. To spotkanie jest jednak ważne, bo tym ludziom trudno się pozbierać przed tymi świętami. Czują się może mniej samotni. Prosimy też na te spotkania księży z obu parafii. Jest to w Domu Seniora, takie spotkanie przy kawie i placku. Porozmawiamy, złożymy sobie życzenia. Jest to wszystko po to, by pokazać tym ludziom, że ktoś o nich myśli, że nie są sami, że mogą w każdej chwili liczyć na pomoc. Odbywają się też spotkania z organizacjami społecznymi, z kierownikami zakładów pracy, przedsiębiorstw. Boże Narodzenie to też końcówka roku gospodarczego, są pewne problemy, niektóre się kończą. Coś z Nowym Rokiem zaczynać się będzie. Także i w tym roku są takie spotkania przewidziane, no, nie widziałem tutaj nigdy Waszej gazety na spotkaniu z tymi organizacjami społecznymi. Są wtedy gazetki szkolne, "Echo Koźmina", Chór Czypickiego, wszystkie organizacje społeczne i kulturalne. Także ja bardzo już dziś zapraszam na to spotkanie. Myślę, że ktoś z redakcji będzie uczestniczył. Tak więc te spotkania są bardzo miłe. Każdego roku, od chłopca, który uległ wypadkowi, a my później służyliśmy nie tylko paczką, ale też i pomagaliśmy w zakupie roweru do ćwiczeń, otrzymuję życzenia świąteczne. Nie zapomniał. To jest przyjemne.\nRed: Na terenie miasta jest ośrodek wychowawczy. Z tego, co wiemy, Pan Burmistrz też pomaga w przeżywaniu świąt tym chłopcom. Czy coś więcej na ten temat?\nBurmistrz: Jak co roku musimy tę pomoc utrzymać. Muszę powiedzieć, że czytałem ten artykuł o ośrodku i bardzo mi się podobał. Bo to jest prawda, że rzeczywiście na codzień w zasadzie mamy usta pełne dobroci, a jak przyjdzie się zetknąć z rzeczywistością i tak od razu z brutalną prawdą, to okazuje się, że wcale tacy dobrzy nie jesteśmy. I to cechuje również nasze społeczeństwo koźmińskie. I prawdą jest też, że te zahamowania wynosi się z domu, tu brakuje nam tego elementarnego wychowania naszych dzieci, że wszyscy jesteśmy równi. Popadł ktoś w konflikt z prawem, to nie można go od razu przekreślać, ktoś zaczął nadużywać alkoholu, to też nie można od razu powiedzieć, że ten człowiek jest na straconej pozycji. Trzeba postarać się mu pomóc, odzyskać go, na tyle, na ile nas będzie stać i na ile będziemy mogli. Ale i on powinien wykazać dobrą wolę. Ośrodek jest częścią Koźmina, aczkolwiek chłopcy są z różnych stron, ale są to obecnie mieszkańcy Koźmina. Trudno sobie wyobrazić, byśmy organizowali święta dla naszych dzieci, dla potrzebujących pomocy, a zapomnieli o tamtych chłopcach. Tak jak pamiętamy o Borzęciczkach, tak i o wychowankach z ośrodka.\nRed: Jest tu także zwyczaj, przynajmniej odkąd ja pamiętam, jak tu jestem - spotkanie z księżmi z terenu gminy. W dzień wigilijny, przy opłatku. Jakie to ma znaczenie dla życia gminy?\nBurmistrz: Myśmy zapraszali księży, gdy były spotkania z organizacjami, przedsiębiorstwami. Ale przecież gmina to nie tylko Koźmin, ale też parafie, które leżą na terenie gminy. To jedyna okazja, gdzie możemy spotkać się wszyscy, porozmawiać o naszych problemach. Możemy czuć się zjednoczeni. Kiedyś Kościół szedł swoją drogą, władza szła swoją. To było laickie. Mamy przecież wspólne problemy. I te spotkania mają na celu pokazać społeczeństwu, że wszystko co jest w tej gminie jest wspólne, że nie możemy niczego rozdzielać. Kościołowi leży na przykład na sercu wychowanie dobrego człowieka, ale i nam to leży na sercu. Nam leżą na sercu też sprawy gospodarcze, pragniemy, by gmina się rozwijała. Ta sama sytuacja jest w Kościele. Chcemy, by przez ten rozwój poprawiła się sytuacja, podnosił się poziom życia w naszych rodzinach. Jeżeli się nie będziemy spotykać, rozmawiać, wymieniać poglądów, to w którymś miejscu możemy się rozejść, popełnić wiele błędów. A już nie chcielibyśmy takich błędów popełniać jakie były w przeszłości. Dzisiaj, po 50 latach mówimy, że jest demokracja, wolność - rzeczywiście, tylko, że nie wszyscy chcą tę demokrację zrozumieć. Niektórzy myślą, że demokracja to się wiąże z całkowitą samowolą, że nie obowiązuje prawo. A demokracja nakłada jeszcze na każdego z nas pewne obowiązki. Dlatego, że w którymś miejscu nastąpił rozdźwięk między państwem a Kościołem, dziś mamy poważny problem mentalnościowy. Nie jest dzisiaj problemem wyprodukowanie czegoś. Za to zmienić sposób myślenia, pozmieniać ludziom w głowach, żeby człowiek miał szersze spojrzenie na własne ja - to trudne. Dlatego zrodził się taki pomysł, ażeby spotykać się tutaj wspólnie. Pomysł powstał 5 lat temu, wraz z ideą Światła Betlejemskiego, które przynieśli harcerze. Wtedy pomyślałem, że byłoby dobrze, gdybyśmy się przy tym świetle wspólnie spotkali, porozmawiali. I tak zostało. Bardzo dobrze. Jest to pożądane. Pozostają nam siostry zakonne, których nigdy nie mogę zaprosić, bo są tak skromne, i jakoś nie może dojść do spotkania.\nRed: Czy Pan Burmistrz pamięta jakieś szczególne święta w swoim życiu?\nBurmistrz: Każdy pewnie ma jakieś takie święta. Mogą one być radosne, a mogą być smutne. Nie powinno się wspominac tych smutnych, bo zawsze święta Bożego Narodzenia są od tego, by się cieszyć. Pamiętam z najbliższego okresu święta Bożego Narodzenia - pierwsze, kiedy przyszedłem do Urzędu i pracowałem jako Burmistrz. Utkwiło mi to w pamięci. W 1991 roku narodziła się telewizja kablowa i mogłem przez nią złożyć życzenia w dniu Wigilii tym, którzy z niej korzystali. Było to miłe, ale miałem takie uprzedzenie, że może na siłę wdarłem się do ich domów. Opinia ludzi była inna. Oni to odebrali pozytywnie, że ktoś z władz miasta mógł być choć przez chwilę z nimi i złożyć im w tym dniu życzenia.\nRed: Czy korzystając z tej okazji, że będzie ten wywiad w numerze przed świętami, Pan Burmistrz chciałby czytelnikom przekazać szczególne słowa w związku ze świętami?\nBurmistrz: Przede wszystkim chciałbym pogratulować tych dwóch lat. Trzeba dużo pracy i wysiłku, żeby przez dwa lata wydawać gazetkę. Muszę powiedzieć, że artykuły są ciekawe. Młodzi i starsi powinni ją kupować. Dlatego serdeczne gratulacje. Natomiast na zbliżające się święta chciałbym życzyć całej gazetce spokojnych świąt, zdrowia, a przede wszystkim wypoczynku. Mieszkańcom - czytelnikom , żeby ta Dziecina, która narodzi się w ten dzień wigilijny wszystkim nam błogosławiła w nadchodzącym, przyszłym roku. A rok ten będzie rokiem szczególnym. Rok wigilijny przed zmianą tysiąclecia. Jak czytałem w Waszej gazecie, będzie to rok miłości, więc i życzenie, żeby każdy z nas dobrze się do niego przygotował. A nie będzie to rok łatwy, zarówno ze strony gospodarczej, jak i społecznej. Musimy być czujni i uważać, co dzieje się wokół nas. By każdy patrzył też na drugiego człowieka, który jest obok nas. Pamiętam, ile razy jestem u Franciszkanów - jest tam taki zwyczaj - pusty żłóbek- nie ma Dzieciątka. Matka Boża, święty Józef i Dzieciątko wyruszyli do społeczeństwa. Życzę, żeby wszyscy potrafili ich godnie przyjąć w tym nowym 1999 roku.\nRed. Bardzo mnie urzekło to, co wydarzyło się ósmego sierpnia ubiegłego roku w związku z rocznicą św. Wawrzyńca-patrona miasta. Wiem, że bardzo mocno do tej inauguracji przyczynił się pan Burmistrz i miasto wraz z Kościołem . Znane jest też osobiste zaangażowanie pana Burmistrza. Dużym przeżyciem było to, co wydarzyło się na rynku-Eucharystia, spotkanie ewangelizacyjne zorganizowane przy pomocy Szkoły Nowej Ewangelizacji z Poznania. Ale czy widzi pan Burmistrz jakieś perspektywy kontynuacji tego w przyszłości i jak pan to widzi?\nBurmistrz. Jeżeli chodzi o patrona miasta to jest to kolejny element, który rzeczywiście jest potrzebny miastu i społeczeństwu, bo my musimy się zawsze z czymś identyfikować. Tak na dobrą sprawę zgubiliśmy w tych pięćdziesięciu latach wszystkie dobre wzorce. Tym bohaterom, do których chcielibyśmy się odnieść, pozmieniano życiorysy, niektórym coś dołożono innym coś zabrano. Dzisiaj trudno jest wyprostować historię. Dlatego myśmy mieli to wielkie szczęście, że w zasadzie życiorys naszego patrona nie uległ zmianie, bo były to za odległe czasy, by cokolwiek zmienić. Ten patron był i stał się faktem. Ale uważam, że to co zrobiliśmy 8 sierpnia było wielką rzeczą i nadal powinniśmy tę sprawę wzbogacać. Warto zwrócić uwagę na ludzi, którzy tu byli. To trzeba było przeżyć. Ludzie nie zachowywali się biernie. Uczestniczyli nawet w przejściu przez bramę. Należy podkreślić, że to się przyjęło - reakcje ludzi były spontaniczne. Zostali później na rynku i z własnej woli potrafili śpiewać, modlić się. Myślę, że jest to bardzo ważny element życia tego społeczeństwa. Zwykliśmy przy różnych spotkaniach narzekać na nasze społeczeństwo, ale myślę, że trzeba na to spojrzeć z innej strony. Mnie się wydaje, że to nasze społeczeństwo nie jest wcale takie złe jak je niektórzy postrzegają. My cały czas szukamy pomysłów na zorganizowanie imprezy o szerszym zasięgu, takiej która wykraczałaby poza granice gminy. Istnieją już np. zawody sportowe, czy zjazd starych motocykli. Ale chodziłoby o coś innego. Koźmin jest takim miastem, które mogłoby zrobić więcej. Jesteśmy w trakcie szukania konkretnych pomysłów na imprezę, która przyciągnęłaby nie tylko mieszkańców gminy ale także sąsiednich okolic. Sądzę, że bardzo dobrą okazją do tego jest święto patrona - św. Wawrzyńca.\nRed. To znaczy, że jest nadzieja na kontynuację obchodów patrona.\nBurmistrz. Myślę, że trzeba to robić, trzeba ściągać tu różne zespoły.\nRed. Pomysł z zespołami jest dobry . Może zrodzi się myśl jakiegoś festiwalu religijnego? Ale za tym idą też pewne pieniądze.\nBurmistrz. Ja sądzę, że na święto patrona nie powinno zabraknąć pieniędzy. Ustaliliśmy to święto nie tylko po to aby zaistniało na papierze , ale żeby je duchowo przeżywać. Nie na tym rzecz polega, aby ustawić jakiś glejt w muzeum. trzeba to rokrocznie odnawiać i wciąż o coś ubogacać. Do tego co jest - dokładać. W ubiegłym roku przyjęło się strzelanie o laur św. Wawrzyńca. Była to podobno jedna z najpiękniejszych rzeczy jaka miała miejsce w odrodzonych Bractwach Kurkowych. Całe szczęście, że wygrał ktoś spoza Koźmina, bo to się niesamowicie rozniosło. Na rok przyszły mamy już zapewnioną pełną konkurencję. I podobnie jeśli chodzi o zespoły - uważam, że nie powinno zabraknąć pieniędzy. Tak jak musimy wspierać Dni Koźmina, na przełomie maja i czerwca - tak samo jako zarząd Rady Miejskiej musimy zadbać o święto patrona. Nie daje mi spokoju jedna myśl- przechodzimy przecież w nowe tysiąclecie. Uważam, że nie można się obudzić tak normalnie w 2000 roku. Powinniśmy w Koźminie coś zrobić, czymś zaistnieć, żeby chociaż przez te następne 100 lat mówiono że w Koźminie coś jest i jest to pamiątka po tym jak społeczeństwo uświetniło przełom tysiąclecia. Nie wiem jeszcze dokładnie co to będzie, być może będzie się wiązało ze świętym Wawrzyńcem . Trzeba w jakiś sposób tego patrona czcić, kultywować te tradycje. Mamy miasto bliźniacze, z którym nie tak dawno nawiązaliśmy współpracę (nie podpisaliśmy jeszcze umowy ale wszystko jest na dobrej drodze) -jest to Limanowa w Małopolsce. Nie chcem tylko nawiązywać współpracy z miastami, które są za granicą. Jest przecież wiele wspólnych rzeczy, które możemy robić tu w Polsce. My jesteśmy w Wielkopolsce, oni są tam w Beskidzie Sądeckim. Piękny teren, miejsce wypoczynku. Bez problemu możemy się wymieniać, możemy jeździć, korzystać z ich bazy za niewielkimi opłatami. Ucierpieli oni mocno w powodzi, a my jako jedni z pierwszych nieśliśmy im pomoc. No i właśnie oni pomyśleli już co zrobić na ten przełom tysiąclecia. Budują na szczycie obok Limanowej wielki krzyż przełomu tysiąclecia. Poświęcone zostały fundamenty. Byłem tam i oglądałem. Będzie to krzyż wyższy niż ten na Giewoncie, podświetlany, a na dole pod spodem kaplica. Fundamenty poświęcił arcybiskup, a było to w tydzień po odsłonięciu przed bazyliką Matki Bożej Bolesnej , pomnika Jana Pawła II (jest to bardzo duży pomnik z brązu ufundowany przez społeczeństwo). Są więc miasta, które myślą już o tym i myślą, że czas najwyższy abyśmy i my o tym pomyśleli. Góry nie mamy, krzyża dużego też budować nie będziemy. Ale coś powinniśmy zrobić.\nRed. A jeszcze tak wracając do tego niesienia wiadomości. Wspomniana już Grupa Poznańska była urzeczona naszym miastem, gminą, władzą. Bo dowiedzieli się, że to, co było na rynku, było dziełem nie tylko Kościoła, ale w dużym stopniu władz koźmińskich. Podziwiali nagłośnienie - ich zdaniem rewelacyjne. Bywają na wielu takich spotkaniach w różnych zakątkach kraju i bardzo rzadko spotykają się z takimi warunkami. Wynieśli bardzo dobre zdanie, wyjechali urzeczeni tym, co zobaczyli i usłyszeli. Myślę, że i dla nas jest to radosne, że mogli wyjechać z takim zdaniem.\nBurmistrz. Muszę powiedzieć, że my nie robimy nic więcej, co mówi ustawa o samorządzie terytorialnym. My służymy społeczeństwu i po to jesteśmy. Wychodzimy naprzeciw potrzebom społeczeństwa. Powinniśmy iść na rękę społeczeństwu i mu pomagać. Traktujemy nasze działania jako służbę dla społeczeństwa.\nRed. Może dlatego, że nie wszyscy tak traktują swoją działalność, jest to przez ludzi spoza gminy tak dostrzegalne i zauważalne.\nBurmistrz. Muszę powiedzieć, że podczas pobytu w Paryżu, gdy byłem na mszy św. w polskim kościele, śpiewał tam chór z Poznania. Później okazało się w rozmowie, że dyrygent chóru znał Koźmin i bardzo dobrze wspominał. Znał też obydwa koźmińskie kościoły. Byłem tym zaskoczony. Ale mile zaskoczony. Myślę, że nie jest tak źle, jak to niektórzy mówią. Mamy dobrą opinię w Niemczech i w Holandii.\nRed. No to należy życzyć - oby tak dalej.\nBurmistrz. Mamy też już sztandar Rady Miasta z emblematem patrona, poświęcony przez biskupa na tej uroczystości 11 listopada. Uważam, że jest to ostatni brakujący element. Mamy patrona, hejnał, piosenkę, herb, flagę miejską, no i już teraz sztandar. Trzeba powiedzieć, że dostrzega się zainteresowanie i życzliwość. Ludzie obserwują i analizują. Dzielą się swoimi uwagami. Przychodzą życzliwe listy. Jeszcze wnikliwiej przypatrują się ludzie spoza Koźmina i jego dawni mieszkańcy. trafiają się też głosy krytyki, ale tych jest znacznie mniej. Większość akceptuje nasz powrót do korzeni.\nRed. Dziękujemy bardzo za wywiad.


pracownia rękodzieła A.R.T. by Elsa: warstwowa z kwiatem...\nJak pięknie odpoczywać w taki dzień. Zazdroszczę tym, co już się urlopują:) A ja tworzę! Dzisiaj chcę Wam pokazać karteczkę, która powstała z myślą o urodzinach. Wydaję mi się, że karteczka równie dobrze spisze się na inne okazje np.: dzień mamy. Kartka jak w opisie jest warstwowa, kilka tych warstw udało mi się nałożyć, tak aby kartka nie była "zbyt pełna". Kolorki jakie wybrałam to: niebieski, kremowy, łososiowy - wszystkie super do siebie pasują w mojej ocenie. Dodałam elementy z wykrojników, drewienka, wstążkę. listeczki oraz kwiaty, które umieściłam na jucie. Efekt końcowy mi się naprawdę podoba!\nA tak kartka może prezentować się w innym układzie - obie wersje mi się podobają. Ja nie umię się zdecydować a Wy?\nAutor: Elżbieta Dworowy o 17:21\nMisiówa i Spółka:-) 19 maja 2015 19:00\nJestem pod ogromnym wrazeniem Twojej propozycji.CUDNA!!Dziekuje za odwiedziny i pamiec o mnie :)Pozdrawiam :)\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:51\nDziękuję! U Ciebie rozgościłam się na dobre:)\nDanuta Kielar 19 maja 2015 19:48\nElu, jakbyś jej nie ustawiła będzie dobrze, tak w pionie jak i w poziomie. Wspaniała warstwowość tej karteczki, więcej takich poproszę i w innych zestawach kolorystycznych, będę miała na kim się wzorować, tworząc własne nie z haftem.)\nPozdrowionka z cieplutkiego, pogodnego Podkarpacia.)\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:53\nOj! Rumieńce mi wyszły, wzorować się na mnie? Dziękuję za miłe słowa i postaram się sprostać zadaniu.\nMamelkowo 19 maja 2015 19:56\nW każdym ułożeniu jej dobrze!\nPs. A u nas deszcz:(\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:54\nNa dworze masz deszczowo ale w domu radośnie i słonecznie pewnie! Buziaki dla Mamelkowa!\nraeszka 19 maja 2015 20:06\nMi się bardziej podoba wersja z kwiatkami w poziomie :).\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:56\nTaka była pierwotna wersja, potem coś mnie ustrzeliło. Ale ostateczny wybór należał już do kogoś innego, na szczęście:)\nApaczowa 19 maja 2015 20:37\nNaprawdę prześliczna! Podoba mi się zarówno w pionie, jak i w poziomie. Też nie umiałabym się zdecydować :)\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:57\nJa ogólnie za bardzo kombinuję i potem trudno podjąć mi decyzję!\nwithout irony 19 maja 2015 21:21\nJest świetna! :*\nKochana a co u Was?\nElżbieta Dworowy 20 maja 2015 09:58\ncaramelandwhite 20 maja 2015 09:07\nPowiem Ci,Kochana,że bardzo inspirująca kartka.. podobają mi się te kolory..bardzo!uściski!\nKolorki też mnie urzekły:)


fedora Archives - Strona 4 z 7 - przystajnik\nTematyka przesyłania danych pomiędzy urządzeniami jest i była przerabiana na przeróżne sposoby. Człowiek wdrożył i udoskonalił przeróżne protokoły oraz programy i udostępnianie plików w sieci LAN nie jest już dzisiaj wielkim wydarzeniem – rozdzielające pomieszczenia ścianki działowe oraz nośne nie są już żadną przeszkodą i nie powstrzymają przepływu danych. Wydawać by się mogło, że rozdział jest zamknięty – ale dzięki...\nCDEmu z napędem na cztery krążki\nPłyty CD/DVD od dawna nie są dobrem luksusowym, lecz są wygodniejsze metody korzystania z obrazów ISO (i innych), niż wypalanie każdego z nich na fizycznym nośniku. Metodą jeszcze z ubiegłego wieku można rzeczony obraz zamontować w systemie, ale i do tego typu operacji pojawiły się wygodniejsze narzędzia, niż tekstowe polecenie ‚mount’. CDEmu jest właśnie takim programem – emulując fizyczny napęd...


Ranking wg Global Destination Sustainability Index 2019\nOdmieniana obecnie przez wszystkie przypadki idea tzw. zrównoważonego rozwoju, której korzenie niektórzy z badaczy upatrują w neomarksizmie, doczekała się zespołu kryteriów, w oparciu o które stworzono Global Destination Sustainability Index 2019.\nTo około 70 różnych pozycji dotyczących życia gospodarczego, społecznego (tu można doszukać się najwięcej kontrowersji), ochrony środowiska, transportu, marketingu czy sfery usług – zwłaszcza związanych z sektorem turystycznym.\nNa ich podstawie stworzono ranking najbardziej „zrównoważonych” miast świata w roku 2019. W jego pierwszej dziesiątce znalazło się aż 6 miast skandynawskich. Listę otwiera Göteborg, tuż za nim uplasowała się Kopenhaga, 5-7 miejsca zajmują Aalborg, Reykjavik i Malmö, a na 9. – szwedzka Uppsala.\nCo przemawiało według twórców rankingu za wyborem Göteborga? M.in. fakt, że 95% środków transportu publicznego wykorzystuje energię odnawialną, że największe sale konferencyjne w tutejszym centrum wystawienniczo-kongresowym posiadają certyfikat ISO 20121 i działają przy 100% energii wiatrowej, że całe mięso podawane w gminie musi być ekologiczne.\nNa zdjęciu: Göteborg (fot. Per Pixel Petersson)


Bestiarium.pl - Bestiariusz - Encyklopedia Potworów • Wyświetl temat - [Star Wars] Bronie i style walki Mieczem Świetlnym\nDzisiaj jest 21 mar 2018, 19:39\n[Star Wars] Bronie i style walki Mieczem Świetlnym\nTytuł: [Star Wars] Bronie i style walki Mieczem Świetlnym\n: 14 lut 2010, 15:04\n[SIZE="4"]Forma I [/SIZE]\nJest podstawową formą walki na miecze świetlne. Bywa nazywana Determinacją albo Drogą Sarlacca. Opiera się na filozofii skupienia i spokoju, przy długim i systematycznym treningu pozwala na pełne opanowanie podstaw władania mieczem. Poznanie zasad tej Formy jest niezbędne do opanowania bardziej zaawansowanych stylów.\nNajprostsza technika walki mieczem świetlnym spośród studiowanych przez Rycerzy Jedi za czasów Starej Republiki. Ze względu na prostotę formy, z reguły nauczana była jako pierwsza.\nUżywane w niej są ruchy horyzontalne oraz parowania klingą miecza, aby odepchnąć ostrze przeciwnika w czasie ataków bocznych. Jeżeli atak jest kierowany od dołu w stronę głowy, forma pierwsza po prostu odwraca go poprzez zablokowanie trzymaną poziomo klingą miecza. Parowanie polega na poruszaniu mieczem z góry na dół, aby odepchnąć atak. Forma ta pozwala na bardzo szybkie ruchy mieczem świetlnym, przez co często jest wykorzystywana w czasie walki z przeciwnikami atakującymi w grupie. Wszystkie podstawowe techniki ataku, parowania i ciosów treningowych innych form mogą być wyprowadzone ze stylu Pierwszej Formy. Shii-Cho jest uważana za technikę przydatną w walce z grupą strzelców, jednak jest postrzegana za słabą w pojedynkach na miecze - w takowych potrzeba jakiejś określonej przewagi; Shii-Cho jako forma zbalansowana takiej nie dostarcza. Najbardziej znanymi mistrzami tej techniki byli Kit Fisto i Cin Drallig (jeden z najlepszych szermierzy Zakonu Jedi). Obi-Wan Kenobi wykorzystywał fragmenty tej formy.\nJest jedną z form walki na miecze świetlne, koncentrującą się na fechtunku i szermierce. Inną nazwą tej Formy jest Rywalizacja albo Droga Isalmira. Powstała z potrzeby na prowadzenie bardziej zaawansowanych pojedynków jeden na jednego. Opiera się o wysoką precyzję i finezję wykorzystania ostrza. Do tej formy należą starożytny Lus Ma i Makashi\nArchaiczny, szermierczy styl walki mieczem świetlnym należący do Formy II, stosowana głównie w pojedynkach we wczesnym okresie Starej Republiki, później zastąpiona przez Makashi, który wykorzystywał jej założenia i techniki.\nStyl walki najbardziej zbliżony do fechtunku i szermierki; stylowa, elegancka, zabójcza. Jest to styl niemal bezkonkurencyjny, jeśli chodzi o pojedynki, natomiast nie sprawdza się specjalnie w walce na dystans. Najbardziej znanym mistrzem tej techniki był Hrabia Dooku. Znamienne, że w starożytności istniała Forma zwana Lus-Ma, która była dość powszechna, a polegała mniej więcej na tym samym, co Makashi. Możliwe, więc, że była jej poprzedniczką. Makashi nie sprawdza się w blokowaniu potężnych ciosów, takich jak formy Shien/Djem So, o czym świadczy porażka Hrabiego Dooku w walce ze Skywalkerem, użytkownikiem Djem So. Ta technika opiera się na precyzyjnych, szybkich atakach i podobnej technice bloku. Mówi się, że Makashi jest techniką zręczności - nie siły.\nJest formą walki na miecze świetlne koncentrującą się na działaniach defensywnych. Znana jest też pod nazwami Wyciszenie albo Droga Mynocka. Powstała w odpowiedzi na rozpowszechnienie się blasterów i z konieczności adaptacji technik walki do obrony przed bronią dystansową. Wybierali ją głównie ci Jedi, którzy stosowali filozofię wyciszenia i poddania się działaniu Mocy. Do tej formy należy styl Soresu.\nJest to styl należący do Formy III dostosowany jest głównie do walki w obronie, w szczególności przed wiązkami z blasterów i innej broni palnej i miotanej, choć sprawdza się również w defensywnej szermierce, a przez lata została udoskonalona na tyle, że wielu Jedi wybrało ją jako swój podstawowy styl walki. Korzystający z Soresu Jedi zespala się z Mocą i wyczekuje ataku, aby go odbić lub skierować przeciw napastnikowi.\nZ Trzeciej Formy korzystały między innymi Luminara Unduli oraz Barrissa Offee. Do wyjątkowego mistrzostwa w Soresu doszedł Obi-Wan Kenobi - zaskoczył nim Hrabiego Dooku podczas starcia na pokładzie "Niewidzialnej Ręki", a ostatecznie udowodnił swoje umiejętności pokonując w pojedynku znanego zabójcę Jedi, generała Grievousa. Wielu Jedi poczęło korzystać z Soresu po śmierci Qui-Gon Jinna, sądząc, że Ataru (technika Jinna), zbyt wystawia na atak i lepiej korzystać z technik defensywnych - tak stało się z Kenobim. Kenobi opanował Soresu nadzwyczajnie, potrafiąc korzystać ze sprawnej ofensywy, w przeciwieństwie do np. Barissy Offee.\n[SIZE="4"]Forma IV [/SIZE]\nJest jedną z form walki na miecze świetlne, koncentrującą się na akrobatyce. Znana jest także jako Wytrwałość albo Droga Jastrzębionietoperza. Powstała w celu wykorzystania pełni możliwości akrobatycznych, jakie dawała Moc. Stosujący Formę IV Jedi stawiał przede wszystkim na szybkość i zaczepność, nie na otwartą walkę.\nSpośród technik należących do Formy Czwartej można wyróżnić Ataru i Sokan.\nForma ta pozwala wykorzystać zwinność, siłę oraz Moc w walce mieczem świetlnym. Z powodu licznych akrobacji i ewolucji na jakich opiera się ta forma był to styl bardzo efektowny. Wojownicy używający go wykonywali bardzo dużo salt nad głową przeciwnika, obrotów i skoków. Ataki tej formy opierają się na zamaszystych cięciach i otwartej przestrzeni, na której wykonywane są jej kluczowe manewry. W "Gwiezdnych Wojnach: Mroczne Widmo" ujawnione zostały słabe punkty Ataro, gdy Qui-Gon Jinn walczył z Darthem Maulem na ograniczonej przestrzeni i nie mógł w pełni wykorzystać swoich umiejętności ofensywnych. Jednak Yoda, który uznawany jest za największego mistrza Ataru, potrafił wykorzystać każdy centymetr przestrzeni, co w połączeniu z jego szybkością i małym rozmiarem pozwalało na wykorzystanie każdej luki w obronie przeciwnika.\nW sytuacjach wielkiego zagrożenia praktykanci tej formy używają Mocy by wesprzeć swoje wyczyny akrobatyczne. Skoki, salta oraz błyskawiczne przemieszczanie się powoduje, że mistrzowie tej formy w walkach wręcz rozmywają się w powietrzu. By osiągnąć ten stan należy skupić się na Mocy, by ta swobodnie przepływała przez ciało, pozwalając nawet na przełamanie ograniczeń związanych z wiekiem, czy niekorzystnymi uwarunkowaniami fizycznymi.\nZe względu na agresywną naturę tej sztuki walki, najlepiej używa jej się do ataku pojedynczych przeciwników, ponieważ użytkownik otwarty jest na ataki i bez kontroli emocji oraz swoich akcji może zostać łatwo zabity w walce.\nNajsławniejsi praktykanci tej formy: Mistrz Yoda (opanował każdą formę, jednak Ataru wykorzystywał w większości swych walk), Mistrz Qui-Gon Jinn, Darth Revan (postać z KOTOR-a), Quinlan Vos, Aayla Secura. Przypuszcza się, że Agen Kolar także używał tej formy, ponieważ w Epizodzie III przyjął taką samą pozycję defensywną jak wcześniej przyjmowali Yoda oraz Qui-Gon. Darth Maul w swoich walkach wykorzystywał elementy Ataru.\nStyl walki mieczem świetlnym w świecie Gwiezdnych Wojen należący do czwartej formy walki, charakteryzujący się szybkimi ruchami ostrza i ciosami skierowanymi w punkty witalne przeciwnika oraz wykorzystujący głównie parowania zamiast uników. Jest to w pewnym sensie styl pośredni między III a IV formą.\nForma V [/SIZE]\nForma walki na miecze świetlne, znana jest również jako Agresja albo Droga Smoka Krayt. Stworzenie Formy Piątej było odpowiedzią na wzrastające zapotrzebowanie na styl ofensywny wykorzystujący siłę fizyczną wojownika. Techniki Formy Piątej to Shien i Djem So.\nZdecydowanie ofensywna. Polega na zadawaniu potężnych, szerokich ruchów ostrzem. Łatwa do opanowania ze względu na zastąpienie finezji brutalną siłą.\nOdmiana piątej formy walki mieczem świetlnym w świecie Gwiezdnych wojen. Wykształciła się z Shien i niewiele się od tej formy różni, wprowadza kilka manewrów mających skuteczniej wykorzystać siłę wojownika. Korzystali z niej Darth Bane, Anakin Skywalker/Darth Vader oraz Luke Skywalker.\n[SIZE="4"]Forma VI [/SIZE]\nJedna z form walki na miecze świetlne, stawiająca na pierwszym miejscu równowagę pomiędzy ofensywą a defensywą w starciu. Jest też znana jako Równowaga albo Droga Rancora. Forma Szósta jest stylem dyplomatów, stawiającym na idealny balans między atakiem a obroną. Jedi, którzy szkolili się w tej Formie, wyznawali filozofię absolutnej równowagi oraz niepoddawanie się skrajnym i emocjom. Stylem należącym do Formy Szóstej, często traktowaną jako jej synonim, jest Niman.\nStyl ten wykorzystywał dorobek poprzednich pięciu a w szczególności elementy Shii-Cho i Sokanu, opiera się na filozofii równowagi między atakiem a obroną. Posługujący się tym stylem często korzystali z dwóch mieczy, które wspomagali Mocą. Jedno ostrze służy do parowania, a drugie do zadawania ciosów.\nTechniki tej używali posiadacze dwóch mieczy świetlnych, między innymi: Darth Revan, Generał Grievous, jak również Anakin Skywalker w Ataku Klonów i Luke Skywalker.\n[SIZE="4"]Forma VII [/SIZE]\nJest jedną z form walki na miecze świetlne, stawiającą na zaangażowanie w walkę, często zbliżające walczącego do ciemnej strony. Znana jest również jako Zażartość albo Droga Vornskra. Forma ta zakłada znane z Soresu zespolenie się z Mocą oraz posługiwanie się w walce silnymi emocjami, a także wykorzystanie słabości Jedi jako jego atut i zwracanie silnych stron wroga przeciwko niemu. Korzystanie z tej Formy niosło ze sobą niebezpieczeństwo przejścia na Ciemną Stronę, ze względu na poddanie się emocjom. Forma ta była najczęściej rozwijana i stała się podstawą największej znanej liczby technik, takich, jak: Juyo, Jar'kai, Trispzest, Vaapad a także Teräs Käsi w wersji na miecz świetlny.\nStyl należący do Formy VII walki mieczem świetlnym. Ciosy zadawane są głównie w brzuch i głowę. Jest bardzo agresywna i szybka, wykorzystuje emocje wojownika co stanowi zagrożenie przejścia jej użytkownika na Ciemną Stronę Mocy, tylko doskonałe szkolenie oraz dyscyplina, pozwalają korzystać z tego stylu nienarażając się na upadek w otchłań Ciemnej Strony. Styl ten łączy w sobie zwinność Ataru z brutalnością Djem So. Wadą tego stylu jest podatność użytkownika na atak Mocą. Technika stosowana przez Darth Maula, Sidiousa i - spośród Jedi - Revana i Kavara. Jej rozwinięciem jest technika Mistrza Mace Windu, Vaapad.\nStyl walki mieczem świetlnym należący do VII Formy. Jar'Kai można potraktować jako połączenie technik Nimanu na dwa miecze z agresją Juyo. Styl ten czerpie głównie z impulsywności wojownika. Najbardziej znanym użytkownikiem tej formy była Asajj Ventress.Znanym mistrzem w sztuce walki Jar-Kai na dwa miecze był też Darth Revan\nJest to styl walki należączy do Formy VII. Dostosowany jest do walki w powietrzu, wykorzystuje wszelkie atuty, jakie daje jej użytkownikowi niewrażliwość na działanie grawitacji, i jest szczególnie skuteczna przeciwko osobom pozbawionym tej przewagi. Jej głównym mankamentem jest jednak to, iż latający wojownik nie jest w stanie osłaniać całej powierzchni swojego ciała, przez co jest bardziej narażony na ataki bezpośrednio z góry czy dołu. Trispzestem posługiwał się Mroczny Jedi Maw.\nJest to starożytna, bardzo niebezpieczna i skuteczna sztuka walki wręcz, pochodząca z planety Bunduki. Znana także jako stalowe dłonie. Teras Käsi była stworzona i praktykowana przez Wyznawców Pallawy, starożytny kult z planety Bunduki. Jest najdoskonalszym znanym sposobem obezwładnienia przeciwnika bez użycia broni. Swego czasu rozwinęły się jej odmiany, przewidujące zastosowanie broni białej, a także mieczy świetlnych, przez co Teras Käsi weszła w kanon Formy Siódmej. Warto nadmienić, że chociaż podstaw tej techniki uczono wszystkich padawanów w Zakonie Jedi, mało kto decydował się na opanowanie tej techniki w wariancie z użyciem miecza, zapewne ze względu na wpisaną w nią zażartość i dość duże ryzyko przejścia na Ciemną Stronę Mocy. Tym niemniej, Teras Käsi jako jedyna technika poza Jar'kai pozwala skutecznie używać wariantu walki podwójnym mieczem świetlnym, a bez wątpienia pozwalała opanować tę broń najlepiej. Mistrzem tego stylu z wykorzystaniem podwójnego miecza świetlnego był Darth Maul.\nGłównie używana i opisana w grach komputerowych: Star Wars Galaxies (MMORPG), Star Wars: Masters of Teräs Käsi, oraz Star Wars Episode III: Revenge of the Sith, a także materiałach związanych z Shadows of the Empire.\nSteve Perry w wywiadzie twiedzi, że inspiracją Teräs Käsi była sztuka walki Silat, pochodząca z archipelagu Malajskiego.\nTechnika ta, traktowana jako wchodząca w skład siódmej formy walki mieczem, opracowana została przez Mistrza Jedi Mace'a Windu przy wsparciu jednego z najlepszych szermierzy tamtych czasów - Jedi Sory Bulq.\nForma Vaapad była bardzo agresywna, wykorzystywała techniki z pogranicza Ciemnej Strony Mocy, co sprawiło, że większość z Jedi, którzy ją opracowali bądź praktykowali ją lub jej elementy (Sora Bulq, Depa Billaba, Quinlan Vos) w mniejszym lub większym stopniu poddała się działaniu mroku. Oparł się jedynie Mace Windu, dla którego ścieżka ta była "sposobem przekucia jego wewnętrznego gniewu w narzędzie światła".\nElegancka broń na bardziej cywilizowane czasy. - Obi-Wan Kenobi\nTypowy miecz świetlny to 20-30-centymetrowej długości rękojeść wyposażona w emiter na jednym z końców. Po uruchomieniu miecza za pośrednictwem umieszczonego na rękojeści przycisku, emiter wytwarza ostrze energetyczne o długości około jednego metra. Broń ta może łatwo przeciąć większość znanych w Galaktyce materiałów. Ostrze może również służyć do odbijania wiązek z blastera.\n* żelazo mandaloriańskie,\n* niektóre specjalne stopy metali stosowane do konstrukcji okrętów kosmicznych - wyjątkowo odporne z natury\n* niektóre typy osłon energetycznych\n* niektóre typy broni białej wzmacnianej metodami alchemicznymi z użyciem Mocy\n* cortosis - nietrwały metal występujący zazwyczaj w postaci rudy, który w zetknięciu z ostrzami większości mieczy świetlnych na pewien czas je dezaktywuje\n* Miecz o dwóch ostrzach wysuwających się z przeciwległych końców rękojeści (zazwyczaj około trzykrotnie dłuższej, niż w modelu "standardowym"). Niektóre z tego typu mieczy mogą być rozłączane i służyć jako dwie pojedyncze bronie.\n* Krótki miecz stosowany przez niektórych mistrzów szermierki jako broń dodatkowa, trzymana w drugiej ręce.\n* Miecze treningowe, o ostrzach wywołujących jedynie lekkie oparzenia.\n* Liczne wersje indywidualne, dostosowane do specyficznej budowy fizycznej ich posiadaczy lub egzotycznych sposobów walki, np. krótki miecz Yody, ciężki Gorca lub szermiercze ostrze o zagiętej rękojeści Dooku.\n* Rękojeść stanowiąca obudowę mieszczącą wewnątrz wszystkie komponenty - jej dokładna budowa, materiał oraz wykończenie zależą w dużym stopniu od twórcy miecza oraz dostępności odpowiednich komponentów, czasami wykonywana była z materiału odpornego przecięcie aby nie dopuścić do uszkodzenia broni w trakcie potyczki choć w egzemplażach "ubogich" często stosowano zwykłe powszechnie dostępne metale.\n* Bateria - miecze świetlne budowane w okresie około 5000 lat BNH posiadały baterię zewnętrzną - noszoną zazwyczaj przez Jedi przy pasie i połączoną kablem z rękojeścią broni. W późniejszych odmianach tej broni bateria jest pojemna, mała i z reguły nie wystaje na zewnątrz obudowy. Bateria miecza świetlnego nie potrzebuje częstego ładowania, gdyż emitowana przez broń energia nie powraca do niej tylko w przypadku przecinania rozmaitych powierzchni itp.\n* Kryształ główny - skupia i tworzy klingę miecza świetlnego, decyduje o wielu jej właściwościach, w tym o kolorze.\n* Kryształy dodatkowe - mogą nadawać ostrzu inne specyficzne właściwości. Zdarzały się miecze świetlne, których właściciele montowali wewnątrz system pozwalający na zamianę lub włączenie w obwód dodatkowego kryształu - ostrze takiej broni mogło być dzięki temu na przykład wydłużane i skracane.\n* Soczewka - jej celem jest ostateczne skupienie promienia przed wyemitowaniem go na zewnątrz miecza.\n* Emiter - "system wylotowy" wpływający na szerokość oraz długość ostrza.\n* Regulator mocy - umożliwia regulowanie przepływu mocy, a więc siły ostrza, co jest istotne podczas treningów uczniów Jedi.\n* Włącznik - najczęściej spotykane to włączniki pozycyjne lub w formie przycisku; w niektórych mieczach puszczenie go powoduje wyłączenie ostrza, w innych - nie. Znany jest przypadek Mrocznego Jedi, który włączniki mieczy świetlnych umieszczał wewnątrz ich rękojeści - celem takiego działania było umożliwienie uruchamiania ich jedynie Mocą.\n* Zaczep - nie jest tak istotny jak inne części, lecz przydaje się do przypinania miecza do pasa.\nW filmach i większości innych źródeł z serii Gwiezdnych wojen postaci negatywne korzystają zazwyczaj z mieczy świetlnych o czerwonych ostrzach. Inne najpopularniejsze kolory, z reguły przysługujące bohaterom pozytywnym, to niebieski, zielony oraz (rzadziej) fioletowy i żółty. Praktycznie jednak możliwe jest wykonanie miecza o ostrzu dowolnego widzialnego koloru - zależy to od wykorzystanych w jego budowie kryształów: głównego i dodatkowych. Do najrzadszych kolorów mieczy należą srebrny, złoty czy seledynowy.\nFani spekulują czasem o możliwości stworzenia miecza o ostrzu widocznym jedynie w podczerwieni lub nadfiolecie, brak jest jednak odniesień do takiej broni w jakichkolwiek źródłach oficjalnych. Całkowicie niemożliwe - z oczywistych powodów - jest natomiast skonstruowanie miecza świetlnego o czarnym kolorze ostrza, chociaż i takie spekulacje powstają w niektórych środowiskach fanów.\nWbrew powszechnie zakorzenionemu stereotypowi jakoby kolor wskazywać miał na stronę Mocy za którą opowiadał się bohater, należy zdecydowanie stwierdzić iż w ogólności jest to nieprawda. Kolor miecza zależy praktycznie wyłącznie od rodzaju kryształu użytego do budowy i ze stroną Mocy ma niewiele wspólnego. Jako kontrprzykład można podać chociażby to iż Mroczni Jedi (a nawet niektórzy Sithowie) mieli miecze przeważnie w kolorach niebieskich lub zielonych (z racji tego, że zazwyczaj rekrutowali się jako tzw upadli Jedi). To, że u Sithów występowały głownie miecze czerwone zaś Jedi posługiwali się najczęściej niebieskimi lub zielonymi wynika z czego innego. Otóż za ten stan rzeczy odpowiadają dostępność materiału i preferencje użytkowników. Jedi, jako zakon dążący do harmonii z naturą (postępowanie w zgodzie z naturalnym porządkiem rzeczy to jeden z warunków i zasadnicza część trwania po jasnej stronie Mocy) używali wyłącznie kryształów występujących naturalnie w przyrodzie. Kryształy dające kolor czerwony były praktycznie niedostępne, nawet kolory zbliżone jak pomarańczowy czy liliowy należały do rzadkości. Natomiast Lordowie Sithów znający się na alchemii, przy pomocy transmutacji niektórych minerałów potrafili wyhodować pożądane kryształy metodami sztucznymi, dodatkowo angażując ciemną stronę Mocy. Co prawda sam proces hodowli kryształu był czysto technologiczny i poprzez niewielką modyfikację możliwe było uzyskanie różnych kolorów, to najłatwiej (bo bez dodatkowej ingerencji) uzyskiwano kryształy dające właśnie kolor czerwony. Z czasem stało się to zwyczajem, gdyż kolor czerwony mieczy stał się swego rodzaju legitymacją przynależności do elity zła co w połączeniu z reputacją Sithów miało dodatkowo wzbudzać lęk i szerzyć terror nawet w szeregach Jedi. Należy podkreślić iż było to im bardzo na rękę, gdyż ciemna strona Mocy żywi się właśnie negatywnymi emocjami jak strach, gniew, zawiść, pogarda, nienawiść czy chęć zemsty.\n"I see you have constructed a new lightsaber. Your skills are complete. Indeed you are powerful, as the Emperor has foreseen." - "Widzę, że zbudowałeś nowy miecz świetlny. Twoje umiejętności są kompletne. Istotnie jesteś potężny jak to przewidział Imperator" - Darth Vader do Luke Skywalkera\nPierwszy "prawdziwy" miecz (nie licząc treningowych), jeszcze jako Padawan praktykujący pod okiem Mistrza, młody adept otrzymywał od swojego Mistrza lub też (co było również przyjęte, o ile istniała taka możliwość) od kogoś z rodziny kto był Rycerzem lub Mistrzem Jedi, zwykle od ojca. Z czasem i w miarę nabywania doświadczenia, zwykle po pomyślnym zaliczeniu prób, przed samym pasowaniem na Rycerza Jedi, młody adept był wtajemniczany w szczegóły wykonywania miecza. Jedną z ostatnich prób, często wykonywanych pod bacznym okiem Mistrza, było zdobycie odpowiedniego kryształu. Przed ceremonią pasowania na Rycerza Jedi, aby stać się pełnoprawnym i już samodzielnym członkiem Zakonu, młody Rycerz przystępował do konstrukcji swojego pierwszego, całkowicie własnego, miecza świetlnego. Drugi, bardziej wyspecjalizowany i zaawansowany miecz był wykonywany dla potwierdzenia rangi Mistrza Jedi, również po pomyślnym zaliczeniu prób, tym razem zleconych przez Radę Zakonu.\nNależy zaznaczyć iż miecz świetlny to broń wysoce zindywidualizowana. Przystępując do właściwego wytwarzania (zakładając że wszystkie niezbędne elementy już zostały zgromadzone), przyszły właściciel dokonywał obróbki najważniejszego elementu - kryształu. Aby w pełni zintegrować się z przyszłą bronią, przez kilka tygodni wprowadzał się w stan medytacji i nasycał kryształ własną Mocą. Był to bardzo ważny etap, utworzenie odpowiedniej geometrii koncentrującej wiązkę w porównaniu z całym tym procesem było zupełnie nieznaczącym detalem. To coś co możnaby porównać z długotrwałym i mozolnym wykuwaniem klingi tradycyjnego miecza. Następnie, mając już cały ten proces za sobą (zwykle wiedział kiedy kryształ jest już gotowy) dokonywał (zazwyczaj również przy pomocy Mocy) ostatecznego złożenia miecza.\nZarówno Jedi jak ich wrogowie Sith, wykonywali miecze w bardzo podobny sposób. Do różnic zaliczało się m.in. zarówno wspomniane sztuczne hodowanie kryształu wspomagane alchemią jak też definitywne posługiwanie się ciemną stroną Mocy przez Sith.\nBlasTech Industries to jeden z największych producentów broni w Galaktyce. BlasTech produkował głównie broń osobistą, taką jak BlasTech DL-44, którą posługiwał się między innymi Han Solo. Firma ta tworzyła również broń pokładową statków kosmicznych, w tym działa laserowe oraz jonowe i kilka typów pocisków oraz lekką artylerię. Podczas galaktycznej wojny domowej kierownictwo firmy odmówiło podpisania kontraktu na wyłączność dostaw dla sił zbrojnych Imperium, dzięki czemu poza imperialnym BlasTech E-11 można spotkać blastery tej firmy u cywilów, a nawet w Rebelii czy późniejszej Nowej Republice.\nKarabin blasterowy BlasTech E-11\nBlasTech E-11 - lekki, wszechstronny karabin blasterowy uważany za bardzo skuteczną broń ręczną. Karabiny tego typu były standardowym wyposażeniem szturmowców imperium.\nKarabiny E-11 w walce na krótki dystans można było używać oburącz lub jedną ręką. Maksymalny zasięg karabinu wynosił 300 metrów a optymalny około 100 m. Jedno ogniwo energetyczne starczało na 100 strzałów, do standardowego wyposażenia E-11 należały rozkładana kolba i celownik optyczny z rozpraszaczem mgły. Karabin miał trzy tryby pracy automatyczny, pół-automatyczny i ogłuszający. E-11 był lekki i poręczny ale nie posiadał siły ognia cięższych karabinów np: BlasTech A-280.\nPoczątkowo firma BlasTech produkowała karabiny E-11 wyłącznie na potrzeby armii imperialnej jednak w czasie walk odziały rebeliantów ukradły lub przechwyciły kilka tysięcy sztuk. Oczywiście tak udana konstrukcja doczekała się kopi w postaci karabinu Freedom one firmy SoroSuub (nazywanym też Stormtrooper One).


Warszawa. Wypadek w centrum miasta. Auto zderzyło się z tramwajem, dwie osoby są ranne | Metro Warszawa\noprac. Marta Burza 21.02.2021 12:12\nDo wypadku doszło w niedzielę 21 lutego około godziny 5:45. Jak wynika z relacji tvn24.pl, mercedes zderzył się z tramwajem linii numer 4 przy skrzyżowaniu ulic Marszałkowskiej z Królewską i zatrzymał się przy przystanku w Ogrodzie Saskim.\nDwie osoby z samochodu osobowego zostały zabrane do szpitala. W tramwaju, który jechał w kierunku ronda Dmowskiego, znajdował się wyłącznie motorniczy. Mężczyzna nie odniósł żadnych obrażeń. W rozmowie z TVN Warszawa potwierdził to Piotr Świstak z Komendy Stołecznej Policji.\nWypadek w centrum Warszawy. Duże utrudnienia w ruchu, uruchomiona linia zastępcza\nNa miejscu wydarzenia pracowała policja, straż pożarna, a także służby Tramwajów Warszawskich, ratownicy natomiast pomagali ewakuować dwie poszkodowane osoby z samochodu. Tę informację przekazał dziennikarzom Mariusz Hantulski z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej.\nZarząd Transportu Miejskiego poinformował o zmianach w ruchu i utrudnieniach komunikacyjnych. Trwały one przez około dwie godziny - do czasu, kiedy torowisko zostało odblokowane.\nZarząd Transportu Miejskiego ostrzegał przed utrudnieniami w kursowaniu tramwajów linii 4, 15, 18 i 35. Składy zostały skierowane na objazdy.\n- Torowisko zostało odblokowane około godziny 8 - mówił Świstak.\nUruchomiono autobusową linię zastępczą za tramwaj, która kursowała na trasie Królikarnia - Woronicza - Wołoska - Marynarska - PKP Służewiec.