Miguel Riviera z „Coco” Pixara – Portal Postaci Fikcyjnych\ngaleria dziwaków magiczne zwierzęta niezwykłe cechy\n31 maja 2018 1 czerwca 2018 Robert P. 0 Comments Coco, Miguel Riviera, Pixar, Postać Fikcyjna\nMiguel Riviera-z „Coco” Pixara.\nMały 12-letni chłopiec marzy o tym, by grać na gitarze niczym jego największy idol Ernesto de la Cruz. Zbliża się konkurs muzyczny, w czasie którego mógłby pokazać swoje umiejętności. Gdyby nie jeden problem… jego rodzina nie lubi muzyki. A przynajmniej od czasu, kiedy ojciec jego prababci, (tytułowej) tzw. Coco (jej prawdziwe imię to Socorro), który od nich odszedł, zabierając swą gitarę ze sobą.\nZ tego powodu babcia Miguela, Abuelita (właściwie Elena Riviera) zakazuje muzyki i niszczy wszelkie instrumenty muzyczne w okolicy. Jak zauważa Miguel, są „chyba jedyną rodziną w Meksyku, która nienawidzi muzyki”. Rodzina Riviera mając w pamięci niechlubnego ojca Coco zamiast muzyką trudni się więc robieniem butów.\nMiguel ufa jedynie swojemu psu, Dante, oraz swojej prababci, która ma zaniki pamięci. Z tego powodu są to jedyne osoby, które wiedzą o sekrecie Miguela, czyli jego zamiłowaniu do gitary.\nMiguel to jedna z tych postaci Pixara, która od początku ma cel, pasję i uparcie dąży do ich spełnienia. Kocha swoją rodzinę, ale nie rozumie dlaczego nie mogą pozwolić mu realizować swojej pasji. Babcia Abuelita jest typową babcią, która dba żeby jej wnuk dobrze zjadł, broni go także przed niebezpieczeństwem, jakim jej zdaniem jest muzyka, a już na pewno mariachi- jednego przegania z pomocą buta gdzieś na początku filmu („chroniąc Miguela”). Kiedy jednak babcia niszczy- skrzętnie dotychczas ukrywaną przez Miguela- gitarę, chłopiec musi ukraść tę z mauzoleum, w którym spoczywa jego idol, Ernesto de la Cruz. Miguel potrzebuje mieć jakąś gitarę by wejść na wspomniany wyżej konkurs, który odbywa się również tego samego dnia, co Dia de los Muertos. Może być również ta „pożyczona” od jego nieżyjącego największego idola, skoro nikt nie chce mu pożyczyć innej, a jego została bezpowrotnie zniszczona.\nChłopiec jest gotowy pokonać wszelkie stawiane mu przez los przeszkody, by móc spełnić się w swojej pasji. Niestety, nie pomaga mu w tym rodzina zarówno ta po jednej, jak i po drugiej stronie. Mimo to przeciwstawia się im, by podążyć za swoim marzeniem.\nW czasie filmu Miguelowi udaje się osiągnąć wszelkie wyznaczone sobie cele (w mniej lub bardziej bezpieczny sposób). Miguel podąża za marzeniami, ale kochająca go rodzina ostatecznie pozwala mu spełniać się w jego pasji. Zarówno on, jak i oni uczą się czegoś. Jego rodzina zdaje sobie sprawę z tego jak ważny był dla nich Miguel, chłopak także że tak to ujmę „przywraca muzykę do ich serc”. Sam Miguel uczy się za to, jak ważna jest pamięć o przodkach. Miguel wraca z krainy umarłych (do której trafia) silniejszy, nie tylko dzięki przebytej drodze, ale wreszcie prawdziwemu wsparciu rodziny. I jest to piękna lekcja dla dzieci, którym po seansie „Coco” być może łatwiej będzie zmierzyć się z tematem śmierci. Tematem trudnym, ale w animowanej oprawie Pixara i możliwości przeżycia przygody razem z Miguelem nie nachalnym, przerażającym, czy na siłę pouczającym. Po raz kolejny Pixar wykreował ciekawy świat i postacie. Moim zdaniem właśnie zwłaszcza głównego bohatera- z którym możemy się utożsamiać, któremu kibicujemy do ostatniej sekundy filmu.\n← Octavia Blake – Od przestraszonej dziewczynki do Krwawej Królowej\nTinky Winky – kontrowersyjny teletubiś →


Tatuaże, folklor niższych lig, ekstraklasa na raty i kilka awansów – Jagiellonia Białystok\nStrona głównaAktualnościTatuaże, folklor niższych lig, ekstraklasa na raty i kilka awansów\nTatuaże, folklor niższych lig, ekstraklasa na raty i kilka awansów\nPolskie ligi zna od podszewki, bo grał na wszystkich szczeblach rozgrywkowych w Polsce. Kilka lat temu grał w jednym zespole z obecnym sekretarzem Polskiego Związku Piłki Nożnej, Maciejem Sawickim. Innym razem przenosiny do II-ligowego klubu zaproponował mu prezes PZPN Zbigniew Boniek. Przedstawiamy Wam Kubę Wójcickiego, fana tatuażu, serii Call of Duty, piłkarza, który w swojej karierze wywalczył kilka awansów oraz zdobył mistrzostwo Polski, jak to możliwe? Dowiecie się z naszej rozmowy. Zapraszamy!\nKuba. Coś, co wyjątkowo rzuca się u Ciebie w oczy, szczególnie gdy nie masz zakrytych rąk, to Twoje tatuaże. Mówisz, że jest to Twoje hobby, o którym możesz rozmawiać godzinami. Wspominałeś o różnych stylach, artystach i że mógłbyś o tym rozmawiać godzinami. A gdybyś mógł tak to streścić – jak to się w ogóle zaczęło? Które tatuaże były pierwsze?\nZaczęło się tak naprawdę od jednego małego tatuażu na nadgarstku. Chcieliśmy z moją żoną uczcić w ten sposób rocznicę ślubu. Wtedy tak naprawdę bardzo mocno się w to wkręciłem i poszło. Poznałem w Bydgoszczy bardzo perspektywicznego tatuatora oldschoolowego Patryka Hiltona i zajarałem się jego pracą, a także całą sztuką tatuażu. Z każdym tatuażem na moim ciele jeszcze bardziej się w to wszystko wkręcałem i zagłębiałem, poznając coraz więcej artystów z tej sceny.\nCzyli zaczęło się wszystko w Bydgoszczy.\nTak, od jednego niewinnego napisu, a później już poleciało…\nZ czasem nieźle Ci się to wszystko rozrosło. Czy to jest jeden większy projekt?\nNie, to są pojedyncze „wlepki”. Bardziej mi zależało, aby przyjmować te tatuaże od cenionych artystów, a nie tworzyć długofalowe projekty. Były to pojedyncze projekty znanych tatuatorów.\nTo wszystko, każdy pojedynczy element, musiało chyba ze sobą później współgrać, prawda? Tworzą one jakąś historię?\nNiektóre tatuaże rzeczywiście mają jakąś historię, ale niektóre też wynikały tylko z chęci przyjęcia go od jakiegoś artysty.\nZ któregoś z tych tatuaży jesteś szczególnie zadowolony?\nMyślę, że ze wszystkich jestem zadowolony, ale największe znaczenie mają te związane z moją rodziną. Mam wytatuowane daty urodzenia ważnych dla mnie osób, istotne imiona, choć oprócz dużego imienia mojego syna, są one trochę bardziej poukrywane. Każdy tatuaż jest jednak dla mnie bardzo ważny i wszystkie mi się podobają.\nWidzę na Twoich ramionach bardzo różne tatuaże – jakieś oko, Indianin, budzik…\nKażdy ma jakieś swoje znaczenie. Ów „budzik” to raczej zegar , na którym przedstawiona jest godzina urodzenia mojego syna.\nTo z kolei miało związek z kulturą oraz cechami, które się kojarzą z tym wizerunkiem, jak choćby odwaga.\nOdchodząc od tatuaży, kolejna rzecz, która jest ciekawa to to, że aktualnie walczymy o mistrzostwo Polski, a Ty to mistrzostwo na swoim koncie już masz. Możesz powiedzieć, o co dokładnie chodzi? Bo to jest dość nietypowa historia.\nTo trochę nietypowa sprawa, bo kiedy byłem młodym chłopakiem, miałem 18-19 lat, to pracowałem w magazynie, co wiązało się też z grą w „szóstkach” piłkarskich. Mieliśmy naprawdę fajną drużynę i jeździliśmy na różne turnieje. Na jednym z nich zdobyliśmy mistrzostwo firm wielobranżowych i motoryzacyjnych, a ja zostałem wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. To było fajne przeżycie, poznałem wielu kolegów, z którymi do dziś mam kontakt. Był to inny, nieco luźniejszy rodzaj grania, ale na pewno wpłynął też na mój rozwój.\nCzy był w tej drużynie jeszcze jakiś zawodnik, który obecnie gra w Ekstraklasie, I lub II lidze?\nNiestety, chyba nie. Raczej w ligach lokalnych na Mazowszu – III i IV lidze – grają jeszcze chłopaki, z którymi miałem okazję zdobywać te tytuły. Fajna sprawa, z tamtego okresu pozostało wiele wspomnień, a człowiek trochę inaczej do tej piłki podchodził. Nie była to wtedy jeszcze praca, a czysta miłość i hobby. Później się to przerodziło w coś poważniejszego, ale gdyby w tamtym momencie ktoś mi powiedział, że będę grał w Ekstraklasie o mistrzostwo Polski, to nie wiem, czy bym uwierzył. Mówimy przecież o osobie, która pracowała w magazynie i grała w IV lidze, a wieczorami jeszcze w lidze szóstek.\nW Twojej karierze przez cały czas przewijają się losy ludzi, którzy aktualnie zarządzają Polskim Związkiem Piłki Nożnej. Dokładnie wiesz, o kogo chodzi… Możesz o tym opowiedzieć?\nPierwszą z tych osób był sekretarz generalny PZPN, Maciek Sawicki. Grałem wówczas z kolegami w A-klasowej drużynie Amprel Nowa Wieś, obok mojego rodzinnego miasta Pruszkowa. Pewnego razu Maciek pojawił się na treningu, gdyż właśnie przeprowadził się do Nowej Wsi. Został naszym kolegą z drużyny, wtedy się poznaliśmy. Był niezwykle skutecznym napastnikiem, samolubnym, ale dużo strzelał, więc nikt nie miał do niego pretensji.\nTeż grałeś wtedy jaki napastnik, więc była między Wami rywalizacja?\nTak, ale była ona typowo koleżeńska. Wiadomo, że Maciek strzelał więcej goli, bo poziom A-klasy nie był zbyt wysoki. Co sezon zdobywał 40-50 bramek. Było to nasze duże wzmocnienie. On sam robił dużą furorę na A-klasowych boiskach, bo wielu ludzi na Mazowszu go kojarzyło, ponieważ wcześniej grał w Legii Warszawa, Stomilu Olsztyn czy Koronie Kielce. To były uznane marki, więc był na A-klasowe warunki dość ciekawą postacią.\nSpodziewałeś się wówczas, że kolega z drużyny może zostać sekretarzem generalnym Polskiego Związku Piłki Nożnej?\nNie podejrzewałem, że on pójdzie w takim kierunku, ale to bardzo inteligentny i dobrze wykształcony facet. Ta nauka go ciągle napędzała, on cały czas się chciał rozwijać. Zdawaliśmy sobie sprawę jako koledzy z drużyny, że może bardzo dużo osiągnąć, bo był zafiksowany na tym punkcie. Cieszę się, że we władzach PZPN jest tak kompetentna osoba. Myślę, że to odpowiedni człowiek na odpowiednim miejscu.\nA potem przewinęły się dwie kolejne ważne osoby w polskiej piłce…\nTak, mowa tu o prezesie Zbigniewie Bońku, a także doradcy ds. sportowych Piotrze Burlikowskim. Oni wówczas byli związani z Zawiszą Bydgoszcz. Chcieli ratować klub, który był wówczas w II lidze, i chcieli z nim awansować o szczebel wyżej. Prezes Boniek brał udział w moim transferze z trzecioligowego GLKS Nadarzyn. Miałem problem, żeby się stamtąd wydostać, ale z pomocą prezesa Bońka i Piotra Burlikowskiego udało się to wszystko spiąć, dzięki czemu trafiłem do Zawiszy i rozpoczęliśmy nasz marsz do Ekstraklasy.\nGdy przy okazji Twojego przyjścia do Jagiellonii patrzyłem na kluby, w których miałeś okazję grać, to odniosłem wrażenie, że masz wiele wspólnego z naszym trenerem. Praktycznie każdą ligę w Polsce masz odhaczoną…\nWydaje mi się, że tak. W dawnych czasach zagrałem nawet kilka meczów w warszawskiej C-klasie. B-klasę i A-klasę na pewno zaliczyłem, „okręgówkę” również. Był też popularny na Mazowszu MLS, ale nie było to Major League Soccer, tylko „Mazowiecka Liga Seniorów” (śmiech). Czwarta, trzecia, druga, pierwsza liga i Ekstraklasa – to wszystko również mam zaliczone.\nNo to musisz doskonale znać folklor związany z naszą piłką na niższych szczeblach.\nByło tego naprawdę bardzo dużo. Część tych historii już się zatarła, zdążyłem je zapomnieć. Folklor tych niższych lig często był bardzo dobrze widoczny, przez co było wiele śmiesznych sytuacji. Np. na Perle Złotokłos szatnie mieściły się w starym wagonie pociągowym, który był przewożony przez traktor.\nGdybyś miał wybrać takie TOP-3 takich sytuacji, to co byś jeszcze wybrał oprócz tych jeżdżących szatni?\nByło sporo takich sytuacji. Raz, już nie pamiętam dokładnie, gdzie to było, ale było bardzo nerwowo na trybunach i ławkach rezerwowych, bo było to spotkanie o utrzymanie w A-klasie i stawka była bardzo wysoka. Był to mecz podwyższonego ryzyka (śmiech). Wygraliśmy ten mecz, a lokalnej społeczności się to nie spodobało. Różnych spięć w trakcie spotkania było bardzo wiele, można powiedzieć, że był to prawie mecz derbowy. My sami, jako dzieciaki, też nie do końca odpowiedzialnie się zachowywaliśmy, bo po strzelonych bramkach biegliśmy w stronę trybun i wykonywaliśmy różne gesty. Na pewno nie było to wtedy zbyt mądre i po meczu kibice na nas czekali. Na szczęście rozeszło się to wszystko po kościach, bo udało nam się uciec do miasteczka i nic nikomu się nie stało.\nW innych kategoriach można rozpatrywać to, że w A-klasie mieliśmy okazję grać przeciwko Wojtkowi Kowalczykowi, który kiedyś grał w Legii Warszawa i Betisie Sewilla. Miał on swoją drużynę o wdzięcznej nazwie Absolwent, w której grało wielu znanych i doświadczonych zawodników. Gdy Wojtek przyjeżdżał na te boiska A-klasowe, to często musiał się nasłuchać różnych wyzwisk, ale znosił to naprawdę spokojnie, a po meczach ludzie robili sobie z nim zdjęcia, bo jego gra była swego rodzaju atrakcją dla tych lokalnych społeczności na tym szczeblu rozgrywek.\nJesteś też jedną z niewielu osób w polskiej piłce, która zaistniała w niej, mimo że swego czasu Twój transfer był rozliczany za pomocą sprzętu piłkarskiego.\nPierwszy transfer był właśnie „piłkowy” i w grę wchodziło kilka piłek. Była to śmieszna sprawa i ciężko mi stwierdzić, czy teraz też to tak funkcjonuje, ale było to zabawne być wartym sześć piłek i to nie tych topowych, tylko nieco gorszych, więc nie była to duża wartość (śmiech). Już nie pamiętam, czy były to przenosiny z Amprela Nowa Wieś do Piasta Piastów, czy ze Znicza do Amprela. Nazwy klubów nie powalają, ale na pewno było ciekawie.\nW pewnym momencie łączyłeś więc grę w niższych ligach na trawie z ligą szóstek, szkołą i pracą…\nNie było łatwo i plan dnia był zazwyczaj bardzo napięty. Wieczorem człowiek czasem padał z nóg, ale też szybko się regenerował, bo kochałem grać w piłkę. Wiadomo, że praca dawała mi pieniądze, a to pozwalało mi być niezależnym. Udawało mi się to połączyć, choć dzień często wyglądał tak, że o szóstej wychodziłem do pracy, z której wracałem o piętnastej, często z panem Tadeuszem, który ogarniał te „szóstki” i był mega zapaleńcem piłki nożnej. On mnie wtedy podwoził na trening w Piastowie, w IV lidze, a prosto po tym treningu jechałem na te „szóstki” i wracałem do domu koło 23-24. W „szóstkach” grałem często w dwóch czy trzech drużynach, więc trochę tego było.\nW jakich drużynach grałeś?\nNajpierw było to JC Auto, firma motoryzacyjna Japan Cars, która później połączyła się z Intercars, więc mowa jest o dość znanych firmach. Parę sukcesów z nimi osiągnąłem, a nawet udało się czasem coś zarobić, bo kiedy zostaliśmy mistrzem Polski, a ja najlepszym zawodnikiem, to była solidna premia (śmiech). Były to fajne czasy, a jeszcze udało się jeszcze skończyć licencjat z politologii ze specjalizacją doradztwo personalne. Oczywiście zaocznie i trochę się to przedłużyło, bo szczególnie grając w wyższych ligach nie jest łatwo to wszystko pogodzić. To był rodzaj studiów eksternistycznych i dostawałem wykłady na płytach, a ja sam musiałem je obejrzeć. Czasem dziwnie to wyglądało, gdy siedziałem sam przed laptopem, a za biurkiem siadał profesor i mówił trzy-cztery godziny. Nie było łatwo, ale udało się skończyć te studia. Jestem za to bardzo wdzięczny swojej żonie, która naciskała na mnie i pilnowała, żebym tego nie zaniedbał, bo później to się może przydać. Z perspektywy czasu bardzo się cieszę, że udało mi się to skończyć, a kiedyś być może pomyślę o magisterce, jak już będę miał trochę więcej czasu.\nTen kierunek studiów był jakoś powiązany z Twoimi zainteresowaniami?\nZawsze byłem ciekawy świata. Lubię być ze wszystkim na bieżąco. Lubię być dobrze poinformowanym i wiedzieć dużo na wiele tematów, aby mieć swoje zdanie. To też w jakiś sposób ukierunkowało wybór kierunku studiów, bo było to ciekawe i nie ukrywam, że zawsze byłem mocniejszy z historii i przedmiotów humanistycznych, niż z matematyki. Tu się dobrze odnajdywałem, podczas gdy nauki ścisłe nie były moją mocną stroną. Myślę, że był to dla mnie naturalny wybór.\nStudia zacząłem, gdy grałem chyba w III lidze w Nadarzynie. Później przeprowadziłem się do Bydgoszczy i musiałem jeździć do Warszawy, na co niełatwo było się zmotywować. To była Wyższa Szkoła Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki. Oni dostarczali wykłady przez opiekuna grupy, ale na trzydniowe egzaminy już musiałem się stawić w Warszawie.\nW klubie nie robili Ci z tego powodu problemów?\nKilkakrotnie ciężko to było zorganizować, ale raczej nikt nie robił większych problemów i dobrze się to wszystko układało.\nSpotykałeś się ze zdziwieniem, że łączysz to wszystko?\nMyślę, że stereotyp „piłkarza-głupka” już się zaciera. Wielu zawodników dba o swoje wyksztalcenie, dzięki czemu w tej grupie jest już wielu ludzi wykształconych. Ja sam znam wiele takich osób i powiedziałbym, że naprawdę niewielu jest już piłkarzy, którzy są zupełnie nieżyciowi, mało ogarnięci i niewykształceni. Raczej idzie to w pozytywnym kierunku i większość dba o siebie, swoją wiedzę, aby ta głowa również się rozwijała.\nUważasz, że ten trend to jest pewnego rodzaju odpowiedź na ten stereotyp, o którym wspomniałeś? Czy po prostu świadomość zawodników jest zupełnie inna?\nMyślę, że z czasem to wszystko ewoluowało. Wiadomo, że kiedyś to wyglądało zupełnie inaczej. Później to wykształtowało się tak, że zawodnicy sami chcieli się rozwijać, a tego czasu też nie było tak mało. Człowiek skończył trening, posiedział trochę w klubie, zadbał o siebie i miał wolne. Kto chciał się rozwijać, to na pewno znalazł na to czas i mógł to uczynić.\nOstatecznie trafiłeś wtedy jednak do Zawiszy…\nDokładnie. Wróciłem już do Nadarzyna, zdążyłem rozegrać jeden mecz ligowy w II lidze, a pewnego dnia dzwoni do mnie jakiś długi numer, w którym jest pełno „trójek”. Myślę – „co to za numer?”. Jak się później okazało, był to włoski numer Zbigniewa Bońka, choć na początku myślałem, że ktoś sobie ze mnie robi jaja, ale w sumie głos prezesa jest bardzo charakterystyczny, więc dość szybko zorientowałem się, że to wszystko na poważnie. Byłem pod sporym wrażeniem, że dzwoni do mnie legenda polskiej piłki. To było coś bardzo fajnego.\nTo wszystko mogło trochę zamieszać w głowie, prawda? Awans, testy w Lechii, telefon od prezesa Bońka…\nOj tak… a jeszcze był ślub! Wszystko działo się w ciągu półtora miesiąca. Trzeba przyznać, że w tym czasie bardzo wiele wydarzyło się w moim życiu. To było bardzo ciekawe i niezwykle intensywne lato (śmiech).\nSam przeskok z Nadarzyna do Zawiszy też dało się odczuć?\nNie da się ukryć, że tak było. Na mecze w Nadarzynie przychodziło po 300-400 osób, a na tym samym poziomie, ale już w Bydgoszczy, na trybunach było po 5-6 tysięcy. Widać było głód wielkiej piłki w tym mieście. Była olbrzymia różnica, jeśli chodzi o sprawy organizacyjne, funkcjonowanie klubu.\nStałeś się wtedy jedną z ważniejszych postaci odbudowującego się Zawiszy.\nZgadza się. W Bydgoszczy spędziłem pięć lat i wspominam to miasto bardzo dobrze. Urodził mi się tam syn, a także rozpoczęło się moje dorosłe życie z żoną po ślubie. To właśnie tam stawialiśmy pierwsze kroki i czuliśmy się bardzo dobrze.\nNie pomyślałeś, że może dobrze się stało, że Ci się w tej Lechii nie udało? Bo to właśnie w Bydgoszczy odnosiłeś największe sukcesy.\nNie patrzyłem na to w ten sposób, bo wiedziałem, że tego się już nie zmieni. Ja robiłem wszystko, ciężko pracowałem, żeby funkcjonowało to tak, jak ja tego chcę. Nikt mi nic nie dał za darmo. Wiem, ile to wszystko mnie kosztowało i jak wiele musiałem poświęcić, aby trafić do Ekstraklasy. Na pewno jestem zadowolony, że tak to wszystko się potoczyło. Udało mi się zadebiutować w Ekstraklasie, rozegrać w niej sporo meczów, chyba koło 150, ale grając w IV lidze i na mistrzostwach firm wielobranżowych, gdyby ktoś mi powiedział, że będę miał na koncie tyle spotkań w najwyższej klasie rozgrywkowej, a także będę grał na tak ładnych stadionach, jakie teraz mamy, w tym na Stadionie Narodowym o Puchar Polski, słuchając przy tym Mazurka Dąbrowskiego, to bym nie uwierzył. To są wspaniałe przeżycia i nikt mi ich nie odbierze.\nNie da się ukryć, że w pewnym momencie w szatni Zawiszy dominował język portugalski, bo tych Portugalczyków nagle zrobiło się w Waszej drużynie bardzo wielu. Jak to wówczas wyglądało?\nByło naprawdę ciężko i był moment, kiedy się to wszystko wymknęło spod kontroli. Liczba obcokrajowców była zbyt duża, równowaga została zaburzona i nie funkcjonowało to tak, jak powinno. Szkoda, bo tą rundą jesienną zaprzepaściliśmy swoje szanse na utrzymanie. Wiosnę mieliśmy już rewelacyjną. Pod wodzą trenera Rumaka wygraliśmy w pewnym momencie nawet sześć meczów z rzędu, a gdyby patrzeć tylko na wyniki w rundzie wiosennej, to mielibyśmy piąte miejsce. Zabrakło jednak punktów z jesieni, bo wtedy mieliśmy chyba dziewięć punktów po 21 meczach, a to był katastrofalny wynik.\nTa zachwiana równowaga to była Twoim zdaniem główna przyczyna takiego stanu rzeczy?\nMyślę, że było ich więcej, ale to zachwianie równowagi na pewno było jedną z nich. Atmosfera w drużynie nie była dobra, a nieszczęścia się kumulowały, bo były takie mecze, gdy graliśmy naprawdę nieźle, a piłka nie chciała wpaść do siatki i przegrywaliśmy. Ciężko było to wszystko odkręcić i udało się to dopiero wiosną. Wtedy był to już jednak zupełnie inny zespół.\nMasz jeszcze kontakt z tym środowiskiem bydgoskim? Bo nie wiem, czy wiesz, ale z Bydgoszczy jest również Jacek Góralski i gdy jego brat przyjeżdżał do Białegostoku, to rozmawiało się o tym, że czuć tam sportową złość i żal, że tak długo się to wszystko odbudowywało, a tak szybko się to posypało.\nNa pewno nie zakończyło się to tak, jak powinno, bo uważam, że Zawisza zasługuje na grę w Ekstraklasie. Jest mi przykro, że tak to wszystko się potoczyło. Mam nadzieję, że uda się to odbudować raz jeszcze i będzie to dobrze funkcjonowało. Mam wiele kontaktów z Bydgoszczy i staram się je utrzymywać, bo są to dla mnie ważni ludzie. Mam tam kolegów i znajomych na całe życie. Od mojego odejścia do Cracovii minęło już sporo czasu, a nadal utrzymujemy bardzo dobry kontakt.\nLatem 2015 roku przeniosłeś się właśnie do Cracovii. Łatwo było się przyzwyczaić do nowego otoczenia? Nieraz też można usłyszeć takie stwierdzenie, że gdy klub bierze zawodników ze spadkowicza, to będzie grał jak spadkowicz. Nie spotkałeś się z czymś takim?\nNie, bo Cracovia miała wtedy bardzo mocny zespół i grała bardzo dobrą piłkę. Za trenera Jacka Zielińskiego funkcjonowało to rewelacyjnie i z perspektywy czasu mogę tylko żałować, że nie udało nam się wskoczyć na ligowe podium, bo do trzeciego miejsca zabrakło nam chyba tylko punktu. Jest we mnie duży żal, że to nam się nie powiodło. Zabrakło bardzo niewiele, a zdobycie medalu byłoby dużą sprawą dla nas wszystkich i dla całej Cracovii. To mogłaby być świetna motywacja do dalszej ciężkiej pracy w kolejnym sezonie. Niestety, stało się inaczej. Nie udało się tej dobrej gry przełożyć na kolejny sezon i nie funkcjonowało to już tak dobrze. Mocno się osłabiliśmy i nie wyglądało to kolorowo. Znajomości i cała masa przyjaciół oraz kolegów stamtąd pozostaną jednak na całe życie. Mieliśmy bardzo fajny zespół i graliśmy naprawdę ładną dla oka piłkę. Oglądało się nas z przyjemnością.\nNie chcę dyskutować tu z decyzją trenera, ale patrząc na liczbę Twoich występów w poprzedniej rundzie, to nic nie wskazywało, że możesz dołączyć do grona zawodników, którzy będą musieli szukać zimą nowego klubu. Czy było to dla Ciebie zaskoczeniem? Bo jak wcześniej rozmawialiśmy, to sam mówiłeś, że Twoja forma nie była taka, jakiej byś sobie życzył. Z drugiej strony, gdybyś naprawdę grał piach, to nie rozegrałbyś 18 meczów.\nTrudno mi się wypowiadać na ten temat, bo to wciąż bardzo świeża sprawa. Być może kiedyś spojrzę na to trochę inaczej, ale rozgoryczenie było dosyć spore. Rozmawiałem dość długo z Cracovią na temat przedłużenia kontraktu. Nie potoczyło się to jednak tak, jak powinno. Miałem też po dobrej wiośnie kilka ciekawych propozycji, ale Cracovia chciała mnie zatrzymać. Rozmawialiśmy o nowym kontrakcie, a później wiadomo, jak to się potoczyło. W przedostatnim meczu złapałem kontuzję kolana, miałem artroskopię i to już wtedy, gdy rozpoczynał się okres przygotowawczy. Uciekły mi przygotowania, ale nie chciałbym zrzucać na to całej winy, bo później bardzo mocno pracowałem, aby to nadrobić i praktycznie z marszu wskoczyłem do składu. Nie wyglądało to jednak tak, jakbym sobie tego życzył, ponieważ wiem, że stać mnie na dużo więcej. Wymagam od siebie bardzo dużo, a było kilka meczów, po których miałem do siebie sporo pretensji. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że generalnie nie funkcjonowało to tak, jak powinno.\nTeraz, gdy w Belek jest również Cracovia, to ten temat w pewien sposób się odświeża.\nZgadza się, ale ja życzę Cracovii jak najlepiej. Niech jej się wiedzie, ale teraz jestem w Jagiellonii i będę robił na boisku wszystko, aby to ona wygrywała jak najczęściej i zdobywała jak najwięcej punktów. Cracovia to dla mnie temat zamknięty, nawet pomimo tego, że mam tam wielu znajomych. Żałuję, że to pożegnanie się odbyło w taki sposób, ale to jest piłka i tu nie ma żadnych sentymentów. Teraz będę mocno pracował, aby pokazać, że zrezygnowanie ze mnie było błędem.\nWróćmy jeszcze do tematu studiów. Mówisz, że masz licencjat, ale szczerze myślę, że na tym się nie skończy. Myślałeś już o tym, co dalej?\nMyślałem już o magisterce, ale teraz żona jest w drugiej ciąży i nie będę miał zbyt wiele czasu. Do tego dochodzi przeprowadzka i muszę ogarnąć sporo spraw w Białymstoku. Zobaczymy, gdy to wszystko się poukłada. Wtedy pomyślę, jak to wszystko pogodzić. W tym roku będzie ciężko, ale może uda się to w przyszłym, gdy będzie już nieco spokojniej. Może wtedy się za to wezmę.\nMyślałeś, na jaki kierunek miałbyś się zdecydować? Poszedłbyś głębiej w politologię?\nSzczerze mówiąc, to nie było na to jeszcze okazji. To jest na razie odległy temat. Teraz najważniejsze jest to, aby się dobrze przygotować i funkcjonować w nowej drużynie. Na kontynuację studiów jeszcze będzie czas, bo to mogę uczynić nawet już po zakończeniu gry w piłkę i nie będzie większego problemu.\nCo robi Kuba Wójcicki, kiedy nie trenuje i nie gra w piłkę?\nGłównie spędzam czas ze swoją rodziną. Mam czteroletniego synka, który jest pełen energii i wymaga ciągłej uwagi. Wraz z żoną często chodzimy na spacery, bawimy się we trójkę i spędzamy wspólnie czas. W domu staram się odłączyć od piłki i zapomnieć o całym świecie, aby poświęcić się rodzinie.\nA jeśli chodzi o jakieś zainteresowania oprócz wspomnianych tatuaży?\nMuszę przyznać, że nie da się do końca uciec od piłki. Te mecze zawsze lecą gdzieś w tle, na przykład podczas zabawy. Jak mam chwilę dla siebie, to lubię z żoną oglądać seriale albo odpalić Call of Duty i trochę postrzelać w sieci. Czytam też dużo książek. Był taki moment, gdy w tygodniu potrafiłem ich kilka pochłonąć i było to moim hobby. Lubię czytać dobre książki.\nModele piłkarskiej kariery są różne. Jednym jest przechodzenie przez kolejne szczeble akademii dobrze zorganizowanego klubu, debiut w drużynie seniorskiej, spędzenie tam większości kariery i identyfikowanie się z tym klubem. Ty jednak musiałeś się przebijać przez C-klasę, B-klasę, itd. co na pewno nie było łatwe. Myślałeś w pewnym momencie, żeby to sobie odpuścić?\nNigdy nie było takiego momentu, że powiedziałbym sobie, że odpuszczam to wszystko. Było to dla mnie zbyt ważna część mojego życia. Była to część mnie i nie wyobrażałem sobie, że mógłbym funkcjonować bez piłki. Nawet pracując gdzieś indziej, gdyby to się nie potoczyło tak, jak bym tego chciał, to i tak ta piłka by się gdzieś przewijała, nawet w niższych ligach. Jest ona dla mnie zbyt ważna i nie byłbym w stanie z niej zrezygnować.\nPowiedz, w którym momencie piłka nożna z hobby zaczęła dla Ciebie stawać się pracą? Odczułeś takie przejście?\nMyślę, że była to końcówka mojej przygody w Nadarzynie i początek gry w Zawiszy. To obserwowanie, jak funkcjonuje Zawisza, który organizacyjnie wyprzedzał drugoligowe standardy, powodowało, że naprawdę uwierzyłem, że coś z tego może być i przy odrobinie szczęścia mogło to fajnie zafunkcjonować.\nChciałem Cię jeszcze zapytać o Twoją uniwersalność. Uważasz to za atut, czy jednak trochę za przekleństwo?\nCiężko powiedzieć. Na pewno jest to dobre dla drużyny, bo zawodnik może wówczas wskoczyć do składu na różne pozycje. Jest to wtedy kwestia potrzeby chwili – w razie jakiejś kontuzji czy kartek się wskakuje na dwa – trzy mecze i jest okej. Na dłuższą metę lepiej jednak grać na jednej pozycji, bo wówczas buduje się pewność siebie i przyswaja się odpowiednie nawyki.\nA jak w Twoim przypadku wyglądało to przesuwanie na różne pozycje?\nZaliczyłem już praktycznie wszystkie pozycje w meczach Ekstraklasy, za wyjątkiem stopera i bramkarza. Trochę tego było… Grałem jako napastnik, jako „dziesiątka”, na obu skrzydłach, a nawet w środku pola i na bokach obrony. Najczęściej po prostu potrzebował tego trener z powodu różnych kontuzji, a że ja miałem taką łatwość do adaptowania się do nowych sytuacji i szybko łapałem to, czego oczekiwał ode mnie trener na danej pozycji, to jakoś to wyglądało. Zawsze to pozostawiałem ocenie trenera, a jeśli on był zadowolony, to już on decydował, jak to będzie wyglądać.


[podpis] LESZEK OLSZAŃSKI\nCERTYFIKATY dodatek do CERTYFIKATY, dodatek do GW Kraków nr 252, wydanie z dnia 26/10/2004 , str. 1\nWiększość krajowych przedsiębiorców oswoiła się już z wymaganiami zachodnich kontrahentów dotyczącymi systemów jakości. Tymczasem już niedługo być albo nie być dla polskich przedsiębiorców może stać się inny system - ochrony informacji\nPolska norma PN-07799-2 jest jeszcze ciepła. Wzorowana na pochodzącym zaledwie z 2002 r. brytyjskim pierwowzorze, przez Komitet Techniczny 182 Polskiego Komitetu Normalizacji została zatwierdzona zaledwie we wrześniu tego roku. Do tej pory w k...\nCzternastoletni Przemek z nagrodą prezydenta Kaczyńskiego\nLech i Maria Kaczyńscy spotkali się w poniedziałek z dziećmi, które w niebezpiecznych sytuacjach wykazały się odwagą i uratowały życie innym. Jednym z uczestników spotkania był 14-letni Przemek Stępień z Ciepielowa, który w sierpniu uratował tonącego rówieśnika.\nDrogowcy chcą częściowo zamknąć niebezpieczne skrzyżowanie w Siewierzu. Mieszkańcy i władze miasta ostro protestują. - To utrudni nam życie - przekonują.\nLeszczyny / Zginął na torach\nTAK TYM RAZEM ŚWIĘTOWALIŚMY DZIEŃ WALKI Z RAKIEM\nPLAK po wakacjach\nLuka na rynku pełna pieniędzy\nCzy retusz czy reforma\nPociąg wjedzie już po raz szósty\nHiszpania chce Polaków do pracy\nZły remis Wisły Azotów w Legnicy\nJa tu jestem samcem i rządzę\nWYPADKI / Pożar w garażu\nGrubson, Sarius i OSTR w Fabryce Pełnej Życia, Chylińska i Rusowicz w parku Hallera\nAwantura o noblistę\nTramwaj to nie restauracja\nEUROPA WSCHODNIA 6.11\nOstrożnie ze świecą\nWolf wreszcie startuje z inwestycjami\nFabryka św. Mikołaja i Gazeta Olimpijczyków\nRowerzyści pojadą szlakiem bubli\nZKM kupuje nowe niskopodłogowce\n"Nagi instynkt" - cd.\nJeden dzień urzędnika\nCela przez okna\nKatastrofa na zalewie oddalona\nWPKIW JUŻ NIC NAM NIE MÓWI, WIĘC PO CO UŻYWAĆ TEJ NAZWY W AUTOBUSACH\nTak się bawi nasz dom


Nadciśnienie, czerwiec 2013 | Vademecum\nNadciśnienie, Podsumowania miesiąca 15 czerwca 2013 <17 września 2018\nZaczynają się wakacje ale nie sezon ogórkowy w hipertensjologii. Zakończył się niedawno 23 Zjazd Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, w trakcie którego przedstawiono nowe wytyczne. Ponieważ dokument, sygnowany przez oba europejskie towarzystwa – ESH i ESC – został równocześnie opublikowany w ich firmowych czasopismach, na pewno komentarz do niego ukaże się w kolejnym serwisie.\nNiektóre zagadnienia, które pojawiły się w bieżącym zestawieniu, stanowiły także temat wykładów czy sesji w trakcie kongresu ESH w Mediolanie. Prof. Salim Yusuf podsumował dotychczasowe badania nad tabletką wieloskładnikową (polypill). Prowadzone duże projekty kliniczne, w tym także cytowane w artykule (JAMA 2013; 309: 1595) posługują się złożonym preparatem zawierającym leki hipotensyjne i statynę: tiazyd, atenolol, ramipryl i simwastatynę (TIPS-3); kandesartan, hydrochlorotiazyd i rosuwastatynę (HOPE-3) natomiast grupa kontrolna przyjmuje powyższe leki w postaci oddzielnych tabletek. Powyższe badania są jedynymi, które oceniają wpływ tabletki wieloskładnikowej na występowanie powikłań klinicznych: zdarzeń sercowo-naczyniowych, Autorzy artykułu w JAMA podkreślają, że takie badania nie są konieczne do celów rejestracji preparatów 4 czy 5-składnikowych.W terapii hipotensyjnej od kilku lat stosuje się tabletki zawierające 3 substancje aktywne a żadna z tych kombinacji nie była poddana ocenie skuteczności w prewencji powikłań klinicznych nadciśnienia tętniczego. Jednocześnie, wymienione powyżej badania (HOPE-3, TIPS-3) opierają się na pierwotnym założeniu koncepcji „polypill” – wieloskładnikowej tabletki dla szerokiej grupy osób o przeciętnym ryzyku sercowo-naczyniowym. Natomiast wśród o osób o wysokim ryzyku, jak pacjenci z rozpoznaną chorobą wieńcową, osoby przyjmujące wszystkie składniki „polypill” mają znacząco mniejsze ryzyko zgonu aniżeli ci chorzy, którzy przyjmują tylko 1 lub 2 składniki. Opublikowane niedawno wyniki badania SMART (Am Heart J online, June 17) wskazują, że jeśli badani przyjmowali tylko 1 lub 2 składniki z pełnego zestawu „polypill” (aspiryna, statyna, lek hipotensyjny) to ryzyko zawału było u nich większe odpowiednio o 95% i 42%.\nRóżne preparaty „polypill” zawierają zawsze lek hamujący układ renina-angiotensyna w połączeniu z diuretykiem. Badania z ostatniej dekady (ASCOT-BPLA, ACCOMPLISH) dowodzą, że równie skutecznym skojarzeniem jest kombinacja antagonisty wapnia z inhibitorem ACE. W serwisie cytujemy wyniki badania AVANT’AGE (J Amer Soc Hypertens 2013; 7:163), które dokumentuje dużą skuteczność kombinacji peryndopryl/amlodypina u pacjentów, którzy nie uzyskali kontroli ciśnienia tętniczego na dotychczasowej terapii. W opinii lekarzy, którzy uczestniczyli w projekcie, przyczyną braku sukcesu była niedostateczna skuteczność dotychczasowego leczenia (91%) i/lub słaby stopień współpracy pacjenta (46%). U 93% chorych, którzy uczestniczyli w badaniu lekarze dodali kombinację do stosowanego leczenia, co pozwoliło u ponad 60% z nich uzyskać docelowe ciśnienie tętnicze.\nStale poszukuje się nowych czynników ryzyka, które w połączeniu z „klasycznymi” (nadciśnienie, cholesterol, cukrzyca, palenie tytoniu) pozwolą na lepsze określenie zagrożenia chorobami układu krążenia. Na liście kandydatów znajdują się takie substancje jak kwas moczowy, homocysteina, CRP i inne. Według nefrologów z Uniwersytetu w Hedelbergu (Eur Heart J 2013; 34: 1099) należy także dodać do tej listy fosforany, których stężenie wskazują na zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, także u pacjentów bez przewlekłej choroby nerek. W cytowanym w serwisie artykule redakcyjnym jego autorzy powołują się nie tylko na wyniki badań epidemiologicznych, ale także proponują hipotezę, która tłumaczy związek pomiędzy stężeniem fosforanów a miażdżycą i przerostem serca. Takim łącznikiem ma być czynnik wzrostu fibroblastów FGF23, który pełni rolę podstawowego „regulatora” metabolizmu fosforanów ale także wpływa na mechanizmy związane z przerostem mięśnia serca. Stężenie fosforanów we krwi można regulować nie tylko dietą ale także preparatami, które hamują ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Toczą się obecnie badania u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nad wpływem takich związków jak sewelamer lub jego nowsze pochodne na stężenie FGF23 (badanie FRENCH) czy aktywność prozapalną w obrębie blaszki miażdżycowej.\nZnacząca część fosforanów w naszej diecie pochodzi z dodatku soli sodowych (E339) gdzie pełnią rolę spulchniaczy i antyutleniaczy. Fosforany znajdują się nieomal w każdym produkcie zawierającym przetworzoną żywność: od pieczywa, deserów do wyrobów mięsnych. Zainteresowani znajdą więcej informacji na stronie Międzynarodowej Rady Dodatków Żywnościowych (http://www.foodadditives.org/phosphates/phosphates_used_in_food.html).\nOczywiście, natychmiast pojawia się pytanie – czy szkodliwe działanie odnosi się wyłącznie do fosforanów czy też znaczenie odgrywa związany z nimi sód? Tym samym, na nasze łamy wraca dyskusja nad rolą spożycia chlorku sodu a ryzykiem sercowo-naczyniowego. „Solny dogmat” podważyły wyniki pracy doc Katarzyny Stolarz-Skrzypek, która nie znalazła związku pomiędzy spożyciem chlorku sodu a ryzykiem sercowo-naczyniowym. Publikację tę cytują oczywiście autorzy meta-analizy, która uwzględniła poza obserwacjami epidemiologicznymi, także badania interwencyjne (BMJ 2013;346:f1326). Wyniki wskazują na związek pomiędzy spożyciem sodu w populacji a wielkością ciśnienia tętniczego i ryzykiem udaru, także zakończonego zgonem czy zgonu wieńcowego. Badania interwencyjne nie wykazały istotnych zależności z ryzykiem ale należy zauważyć, że uczestniczyło w nich łącznie 5508 osób a czas obserwacji zwykle wynosił kilka miesięcy.\nZwiększonemu spożyciu sodu towarzyszy zazwyczaj zmniejszona zawartość potasu w diecie. Ta sama grupa autorów „przy okazji” badań nad sodem dokonała także analizy związku pomiędzy spożyciem potasu a ryzykiem sercowo-naczyniowym (BMJ 2013; 346: f1378). Autorzy potwierdzili znany już wcześniej efekt zwiększenia lub ograniczenia podaży potasu na wartość ciśnienia tętniczego, jak również tendencji do obniżenia ryzyka sercowo-naczyniowego u osób spożywających duże ilości tego jonu. Naturalne źródła zawierają potas w postaci soli organicznych, natomiast w suplementacji podaje się chlorek potasu. Bezpośrednie porównania chlorku i cytrynianu potasu wskazują, podobny efekt hipotensyjny (Hypertension. 2010;55:681).\nWrócimy jeszcze do „nowych” czynników ryzyka. O ile fosforany muszą jeszcze udowodnić swoje znaczenie, co raz więcej danych potwierdza rolę częstości rytmu serca jako nie tylko wskaźnika ale także czynnika ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Przypomnijmy, że czynnik ryzyka wykazuje związek skutkowo-przyczynowy z chorobą, czyli jego modyfikacja powinna przełożyć się na zmianę zapadalności na określone schorzenie. W odniesieniu do częstości serca wykazano, że podawanie leku zwalniającego rytm zatokowy – iwabradyny, wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka powikłań u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową (badanie BEAUTIFUL) i niewydolnością serca (SHIFT). Badacze z Nadrenii wykazali w prospektywnej obserwacji, że częstość serca wykazuje znaczący synergizm z innymi „nowymi” czynnikami ryzyka, będącymi markerami stanu zapalnego (Eur Heart J 2013; 34: 932). Jak w każdym badaniu obserwacyjnym, powstaje kwestia czy obserwowana zależność może mieć związek skutkowo-przyczynowy. W dyskusji, Autorzy podają szereg mechanizmów, które łączą stan zapalny z aktywacją adrenergiczną, czego wykładnikiem jest częstość tętna. W każdym modelu epidemiologicznym, analiza powinna uwzględniać współistniejące czynniki, które mogą wpływać na ryzyko sercowo-naczyniowe. W badaniu Autorzy wzięli pod uwagę “tradycyjne” czynniki ryzyka. W innym opublikowanym także w European Heart Journal badaniu (Copenhagen Holter Study), którym objęto grupę 653 osób bez rozpoznanej choroby układu krążenia, poddanych prospektywnej, wieloletniej obserwacji. Po uwzględnieniu „tradycyjnych” czynników ryzyka jedynie częstość tętna w nocy wykazywała związek ze wzrostem śmiertelności i powikłań sercowo-naczyniowych.\nPosługując się pojęciem ryzyka sercowo-naczyniowego mamy zawsze na uwadze łączne (globalne) ryzyko obliczone według jednego z zalecanych kalkulatorów (Framingham, EuroScore czy ESH). Podejmując decyzje terapeutyczne oparte na wyniku obliczeń, zakładamy, że wielkość ryzyka nie ulegnie zmianie. Publikacja zespołu autorów pod kierunkiem Paula Glasziou (BMJ 2013; 346: f1895) dowodzi, że tak rzeczywiście jest. Badacze określali prawdopodobieństwo, że badani o różnym ryzyku wyjściowym „przejdą” do grupy wysokiego ryzyka. W trakcie obserwacji sięgających nawet 19 lat, tylko w grupie o wartościach ryzyka 15-20% wg Framingham prawdopobieństwo „transformacji” przekraczało 10%. Praktyczny wniosek płynący z powyższego badania: nie ma sensu określanie ryzyka – czyli pomiar stężenia cholesterolu czy wartości ciśnienia tętniczego (oczywiście u osób nieleczonych), częściej niż 1 raz w roku.\nNa koniec, jak powiadają chorzy, na coś trzeba umrzeć. Kolejna interesująca analiza z zespołu prof. Franza Messerliego (obecnie także pracownika Uniwersytetu Jagiellońskiego) dowodzi, że poprawa skuteczności leczenia czynników ryzyka sercowo-naczyniowego zwiększa prawdopodobieństwo zgonu w wyniku choroby nowotworowej (Eur Heart J 2013;34:1095). Groza jaka w świadomości społecznej towarzyszy nowotworom może nawet skłaniać część chorych do zaniechania terapii w myśl zasady „wolę umrzeć na serce niż na raka”. Jednak przewlekłe choroby układu krążenia powodują upośledzenie jakości życia w stopniu większym niż nowotwory a postępy terapii onkologicznej w ostatnich latach dowodzą, że nad rakiem można zapanować.\n0 replies on “Nadciśnienie, czerwiec 2013”


Obudowa natynkowa licznikowa 3-fazowa 20-modułowa RLN-2x3F-20 Ergom\nStrona główna / Obudowy i rozdzielnice>Metalowe NN>Natynkowe>Obudowa natynkowa licznikowa 3-fazowa 20-modułowa RLN-2x3F-20 Ergom\n141,41 zł brutto/szt. Dla elektryków.pl\nKod produktu: 12815144\nNatynkowa obudowa licznikowa firmy ERGOM. Do montażu dwóch liczników 3-fazowych. Model RLN-2x3F-20, na 20 modułów. Wyposażona jest w 1 szynę TSE, mosiężne zaciski ochronne i neutralne, izolatory do listwy zaciskowej neutralnej, przewód uziemiający zakończony końcówkami konektorowymi oraz komplet normaliów montażowych.\nObudowa RLN-2x3F-20 służy do montażu liczników energii elektrycznej i aparatury modułowej w celu ochrony przed dotykiem. Wykonana z blachy stalowej o grubości 1 mm malowanej farbą proszkową poliestrową w kolorze RAL 9016. Dedykowana do użytku wewnętrznego (IP30), do montażu natynkowego.\nIlość modułów 20\nWymiary dł x szer x wys [mm] 185x458x510\nFolia taśma ostrzegawcza do kabli niebieska szerokość 200mm (o...\nPraska zaciskowa ręczna PZ10-35 ERGOM


Obsługa sklepów internetowych - Warto-wiedziec.com.pl - darmowe porady w internecie.\nNajlepsze Porady BiznesObsługa sklepów internetowych Ocena 5 na podstawie 2 komentarzy\nProfesjonalna obsługa sklepu internetowego to klucz do sukcesu w e-biznesie. Nikogo nie trzeba przekonywać jednak, jak czasochłonne jest to zadanie. Sklep internetowy jest bowiem otwarty 24 godziny na dobę, dlatego przez cały czas musi funkcjonować poprawnie. Agencja Interaktywna Argonium pomaga swoim klientom wykorzystywać w pełni potencjał ich sklepów online i dba o to, aby aby mogli oni rozwijać swój biznes i osiągać wiele sukcesów sprzedażowych.\nCo zapewnia kompleksowa obsługa sklepu internetowego?\nAgencja Argonium, pomimo że działa wszechstronnie, oferuje indywidualne podejście z dbałością o każdy detal. Strategia jest zawsze opracowywana do potrzeb klienta i specyfiki jego biznesu. Najważniejsza wartością dla firmy jest satysfakcja klienta z podjętej współpracy, dlatego zespół dokłada wszelkich starań, aby każde z działań przeprowadzane było na najwyższym poziomie. Firma stawia na kompleksową obsługę, dlatego klient może skupić się na najpotrzebniejszych działaniach związanych z prowadzeniem biznesu, a wszystko inne jest po stronie agencji. Zlecając obsługę sklepu Argonium można więc cieszyć się funkcjonalnym sklepem internetowym, który sprzedaje i generuje zysk http://www.argonium.pl/strony-internetowe/sklepy-internetowe.html\nCo obejmuje kompleksowa obsługa sklepu?\nKompleksowa obsługa sklepu internetowego, to przede wszystkim działania, które mają na celu uczynienie platformy bardziej przyjaznej i interesującej dla użytkowników. Jest to szeroki zakres działań, który obejmuje podstawy, takie jak budowa sklepu.\nZ usługi można skorzystać już od momenty, gdy mamy plan na biznes, jednak jeszcze nie rozpoczęliśmy jego realizacji. Dzięki temu już od początku zyskamy funkcjonalny sklep internetowy, w którym można oferować produkty. Jeśli klient posiada już własną platformę, to czeka ją szereg działań optymalizacyjnych.\nW ramach obsługi sklepu eksperci poprawią poszczególne elementy, aby doświadczenia klientów podczas dokonywania zakupów były jak najlepsze. Klienci mogą liczyć również na pomoc przy wprowadzaniu produktów, a także stworzeniu do nich unikalnych i wysokiej jakości opisów, które będą budować autorytet strony w sieci i pracować na jak najlepszą pozycję w wynikach wyszukiwania. Wykonane zostaną również inne działania w ramach pozycjonowania, aby jak największa liczba użytkowników mogła trafić do sklepu, wśród których będą także potencjalni klienci.\nZ pomocą wybranych kanałów i form reklamy internetowej, sklep będzie także promowany w sieci, aby jak największa liczba odbiorców mogła się o nim dowiedzieć.\nKorzyści z kompleksowej obsługi sklepu internetowego\nZlecenie obsługi sklepu internetowego zewnętrznej firmie, która zapewni wsparcie ekspertów, oferuje wiele korzyści. Przede wszystkim nie musisz zatrudniać kadry pracowników, ponieważ firma zaoferuje ci dostęp do najlepszych specjalistów z zakresu informatyki i marketingu. Działania, które będą na bieżąco realizowane przez profesjonalną agencję, pomogą zwiększyć liczbę osób odwiedzających sklep, dzięki czemu wzrośnie sprzedaż i dochody. Dodatkowo, prace nad poprawą funkcjonalności sklepu sprawią, że będzie on bardziej przyjazny dla klientów, którzy chętnie będą do niego powracać w celu dokonania zakupu. Pozycja konkurencyjna witryny również ulegnie wzmocnieniu dzięki stałemu jej rozwijaniu.\n#Obsługa sklepów internetowych #sklep internetowy #sklepy online\nKorzystanie z usług firm marketingowych jest bardzo dobrym pomysłem. Specjaliści zajmują się promowaniem twojego sklepu w różny sposób tak aby jak najbardziej zwiększyć twoje zasięgi.\nJak zarządzać księgowością w firmie ?\nCzy korzystać z pomocy adwokata w internecie ?\nporada: Najlepsze konto bankowe\nDokładnie tak, przed założeniem konta należy sprawdzić...\nporada: Promocja w internecie\nStrony internetowe, banery i oczywiście pozycjonowanie....\nporada: Oferty biur rachunkowych\nNajlepiej wybrać biuro rachunkowe z polecenia znajomych,...


PASEK - sea green - Biżuteria - DecoBazaar\nDecoBazaar > Biżuteria > Bransoletki > PASEK - sea green (nr 5187639)\nPASEK - SEA GREEN\nBransoletka wykonana z rzemienia z naturalnej skórki cielęcej o wężowym wzorze [szer. 8mm] oraz wszystkich elementów ze srebra pozłacanego 24k złotem [pr. 925]. Bransoletka na dwa razy do oplecenia wokół nadgarstka. Po zakupie prosimy podać rozmiar nadgarstka na jaki ma być dopasowana. Biżuteria ozdobnie zapakowana. W ofercie inne kolory rzemieni - zdjęcia\nTAGI: #rzemień, #skóra naturalna, #srebro, #srebro pozłacane


Użytkownicy tabletów Nexus 7 wreszcie doczekali się aktualizacji OTA do Lollipopa! - 90sekund.pl\nUżytkownicy tabletów Nexus 7 wreszcie doczekali się aktualizacji OTA do Lollipopa!\nprzez Michał Brożyński Listopad 18, 2014 Listopad 18, 2014 19\nZnam co najmniej 2 osoby, które posiadają tablety Asus Nexus 7 i jeszcze nie otrzymały swoich aktualizacji do najnowszego systemu Android 5.0 Lollipop. Obydwie te osoby to blogerzy. Jeden pisze u mnie – to Krzysztof Bojarczuk, a drugi pisze u siebie – TUTAJ – to Maciej Sola. O ile Krzysztof w ferworze testów sprzętu ma większy luz na tą aktualizację przy tym tablecie – w końcu sam pobrał sobie paczkę do swojego Nexusa 4 i wgrał nowy system – o tyle rozmawiając z Maciejem Solą na Hangouts widziałem, że się niecierpliwi. I w ogóle mnie to nie dziwi, natomiast przyszedł wreszcie kres jego oczekiwania – i tych z Was, którzy macie któryś z Asusów z linii Nexus.\nObydwa tablety dostaną aktualizację, która rusza już teraz. Otrzymają ją osoby, które kupiły edycje z 2012 i 2013 roku. W pierwszej kolejności będą to właściciele modeli z WiFi. Dopiero na początku grudnia 2014 roku zostanie udostępniony Lollipop dla nabywców modeli z LTE/3G. Sam zawsze celuję w taki sprzęt z możliwością łączenia się z siecią operatorską, zatem chyba bym skonał w oczekiwaniu na ostatni miesiąc br. ;)\nAsus Google Nexus 7 (2013) – 90sekund .pl\nNie chcę być złośliwy… No dobra – trochę chcę – Google długo zwlekał z tą aktualizacją. Pomimo entuzjazmu w notce prasowej Asusa, że już posiadacze Nexusów mogą cieszyć się nowym Androidem, jako jedni z pierwszych, ja tego tak nie widzę. Po raz pierwszy bowiem zdarzyło się tak, że to właściciele innych urządzeń mogli rozkoszować się w pierwszej kolejności jeszcze ciepłym Androidem. LG przeszedł sam siebie w udostępnianiu go na swoim flagowcu, czym chyba wprawił cały technologiczny świat w pełen uznania pomruk zadowolenia. Podobnie postąpiła Nvidia z tabletem Shield, który również dostaje Lollipopa. Asus Nexus 7 niby też, ale lekki niesmak myślę, że jest wyczuwalny…\nNexus 7 (2012) – 90sekund.pl\nMoże nie zawsze warto być pierwszym, ale w tej sytuacji, kiedy mieliśmy już solidny zwiastun samego systemu funkcjonującego jako Android L, aż się prosiło, aby aktualizować wszystko, co tylko możliwe – a od Nexusów poczynając – i do tego najszybciej jak się da. Może nie wszyscy czekają na swój update. Może są i tacy, którzy mają to w nosie, bo nic o tym nie wiedzą. Ale dla mnie – obserwatora i komentatora technologicznej rzeczywistości – jest to jeden z priorytetów. Wydaję pieniądze na sprzęt z określonych powodów. Mam prawo oczekiwać wsparcia i szybkich aktualizacji. Wystarczy spojrzeć na Apple z udostępnianiem iOS, czy nawet ostatnie aktualizacje Windows Phone 8 od Microsoftu. Szkoda, że Google wystawiał naszą cierpliwość tak bardzo na próbę. I szkoda, że cierpi na tym wizerunek marki Nexus.\naktualizacje androidandroidAsus 90sekundAsus Nexus 7 lollipopgoogleupdate0\nTo jest N1 – tablet Nokii z Androidem! Kupicie? Jest potencjał!\nSony zapowiada nowe fotograficzne technologie\nMarqoBiker za-miedza.pl Listopad 18, 2014 at 7:02 pm\nU mnie też ani widu ani słychu aktualizacji ( wersja wifi 2013 ) . Czekam dalej ale bez jakiegoś specjalnego ciśnienia .\nMichał Brożyński Listopad 18, 2014 at 7:07 pm\nDziś ruszyli zatem myślę, że to kwestia godzin. Musisz ręcznie sprawdzać w Informacjach o telefonie (ostatnia pozycja w Ustawieniach).\nMarqoBiker za-miedza.pl Listopad 18, 2014 at 9:18 pm\nTak właśnie zawsze sprawdzam, ale i sam Nexus co jakiś czas sam wyszukuje aktualizacji .\nMichał Brożyński Listopad 18, 2014 at 10:54 pm\nDaj znać, jak już otrzymasz, bo jestem ciekaw, jak to OTA rzeczywiście trafia od momentu oficjalnej wiadomości prasowej.\nMarqoBiker za-miedza.pl Grudzień 11, 2014 at 10:31 am\nNo i mam i ja wreszcie :) . Jak na razie pozytywne wrażenia ale tez i nie wszystkie zmiany mi się podobają . Jedno mnie zdziwiło bardzo, a konkretnie to że znikła ikonka albumu u musiałem zainstalować jakąś aplikację z marketu .\nMichał Brożyński Grudzień 11, 2014 at 11:10 am\nBo jest teraz aplikacja Zdjęcia :)\nNazir Listopad 19, 2014 at 10:09 pm\nNexus5 nadal bez Lolipop\nCzas sprzedać badziewie i nigdy więcej Android Nexus a w zamian należy kupić Lumia 930\njaraczek Listopad 21, 2014 at 2:46 pm\nTiaaa, google staje coraz mniej rzetelne, u mnie sie pojawil monit 4 dni temu o aktualizacji,nie mialem niestety dostepu do wifi . Dzis wlaczam uzadzenie ,podlaczam wifi i komunikat nagle znika a aktualizacji wciaz niet !,,,nawet reset danych uslugi google play nie pomaga !\nPozdrawiam androidowych nexusow ;)\nMichał Brożyński Listopad 21, 2014 at 4:04 pm\nNie no, wszystko powinno zaskoczyć. Odśwież jeszcze sprawdzanie dostępności aktualizacji. I daj znać, co wyszło?\njaraczek Listopad 24, 2014 at 11:28 pm\nNo niestety wciaz cisza, nic nie pomaga i nadmienie ,ze urzadzenie jest oryginalne i nie rootowane :(\nMichał Brożyński Listopad 24, 2014 at 11:40 pm\nWiem z doświadczenia, że czasami trzeba czekać nawet do dwóch tygodni. Cóż, trzymam kciuki i czekam na radosną nowinę! Ale uspokajam – na pewno o Tobie nie zapomną! :)\npittowa Listopad 22, 2014 at 9:45 pm\nCiekawe, mam nexusa z konca 2012. Nadal z Adroidem 4.4.4 z informacja “system jest aktualny”. Magia!\nMichał Brożyński Listopad 22, 2014 at 9:48 pm\nO właśnie, na takie wieści czekam! Byłem ciekaw, jak szybko ludzie otrzymują Lollipopa. Proszę zresetować tablet i spróbować sprawdzić raz jeszcze lub nawet kilkukrotnie pod rząd. W końcu powinna się informacja o aktualizacji pojawić.\npb Listopad 23, 2014 at 7:45 pm\nHm,a taka informacja na stronie support.google chyba jednak oznacza,że nie wszyscy posiadacze nexusa otrzymają aktualizacje.\nCzas udostępniania aktualizacji oprogramowania\nUżytkownicy urządzeń Nexus 4, Nexus 5, Nexus 6, Nexus 7, Nexus 9 i\nNexus 10 otrzymają najnowszą wersja Androida bezpośrednio od Google.\nAktualizacja pojawi się na urządzeniu w ciągu dwóch tygodni od momentu\njej udostępnienia. Najnowsza wersja Androida może nie zostać pobrana na\nurządzenie Nexus, jeśli nie mieści się ono w harmonogramie aktualizacji.\nZazwyczaj jest to około 18 miesięcy od daty wprowadzenia na rynek.\nMichał Brożyński Listopad 23, 2014 at 7:57 pm\nTo jest zdanie z oficjalnej informacji prasowej Asusa rozesłanej do mediów: “Pierwszą falą aktualizacji objęto modele z 2012 i 2013 roku, wyposażone w Wi-Fi.” Zatem wątpię w pomyłkę.\njaraczek Styczeń 5, 2015 at 9:49 pm\nWitam, jest antek 5,1 w moim nexus 7 nareszcie od 2-ch dni i powiem szczerze ,ze lekkie rozczarowanie, lekko muli ,bateria pada szybciej niz w 4,4 nawet z opcja oszczedzania, brak galerii a apka zdjecia dziala sprawnie tylko gdy wlaczony internet ,inaczej niektorych zdjec po prostu nie widac :(\nMichał Brożyński Styczeń 5, 2015 at 9:53 pm\nDziwna sprawa z tymi spowolnieniami. Jeśli mogę coś zasugerować, to przywrócenie urządzenia do ustawień fabrycznych, to często pomaga. Co do fotek, to ja sobie zacząłem chwalić aplikację Zdjęcia zamiast Galerii. Można je edytować, nawet dość zaawansowanie i wszystko jest zsynchronizowane z Chmurą Google Drive. Może jeszcze się przekonasz do tego rozwiązania? W każdym razie życzę jak najlepszej przygody z Lollipopem. Ja nie mogę się oderwać na moim LG Nexusie 5 ;)\npittowa Marzec 25, 2015 at 6:06 pm\nNiet, nadal działam na Andku 4. :)\nMichał Brożyński Marzec 25, 2015 at 8:17 pm\nCiekawe ile jest takich “zapomnianych” osób, jak Ty?


Gertrud Scholz-Klink. Najważniejsza kobieta w III Rzeszy - WielkaHistoria\n7 listopada 20195 min. czytania\nStrona główna » Międzywojnie » Gertrud Scholz-Klink. Najważniejsza kobieta w III Rzeszy\nGertrud Scholz-Klink (a właściwie Gertrud Treusch) urodziła się w roku 1902 i już jako 18-latka wzięła ślub z urzędnikiem pocztowym. Zachęcona przez męża, wspólnie z nim wstąpiła do raczkującej partii nazistowskiej. Urodziła szóstkę dzieci, po czym… pochowała pana Scholza.\nMężczyzna zmarł na zawał serca i to w trakcie partyjnego, nazistowskiego wiecu. Getrud nie tylko nie zniechęciła się w efekcie do polityki, ale wręcz – rzuciła się w jej wir z nowym zaangażowaniem.\nMiała aparycję matki\nOkazała się sprawną mówczynią, szybko awansowała w strukturach partii. W 1929 roku była już liderką sekcji kobiecej w Baden. Zaczęła też aktywnie działać na szczeblu krajowym. Liderzy partii wprost ją uwielbiali. Nie chodziło nawet o to, że była energiczna i umiejętna. Przede wszystkim – pasowała do ich wyobrażeń.\nGertrud Scholtz-Klink z Heinrichem Himmlerem. Zdjęcie z 1943 roku.\nMiała gromadkę dzieci (czwórkę; dwoje zmarło) i wyglądała dokładnie tak, jak hitlerowcy wyobrażali sobie prawdziwie niemiecką kobietę. „Była dość piersiasta, blondwłosa, miała aparycję matki” – dosadnie komentuje prof. komunikacji z Pepperdine University Fred L. Casmir w poświęconej jej pracy naukowej.\nW 1933 roku Gertrud Scholz-Klink wreszcie dotarła na szczyt. Została szefową Narodowosocjalistycznej Wspólnoty Kobiet, a więc żeńskiej organizacji NSDAP. Odtąd mówiono na nią Reichsfrauenführerin – Führerka kobiet Rzeszy.\nPrzeczytaj też: Byłyśmy dumne, że ojczyzna odzyskuje godność. Niemieckie kobiety tłumaczą czemu wstąpiły do Hitlerjugend\nAdolf Hitler uczynił z Getrud najważniejszą polityczkę w kraju. I dał jej misję powstrzymania wszelkich ambicji niemieckich kobiet, wszystkich ich dążeń do samodzielności i… do udziału w polityce na wzór jej samej.\nApostołka męskiej dominacji\nTim Heath autor książki Dziewczyny wodza. Tragiczne dzieje młodych wielbicielek Hitlera potwierdza: „Jej głównym zadaniem było lansowanie męskiej dominacji i wyższości mężczyzn nad kobietami oraz podkreślanie doniosłości rodzenia dzieci”.\nGertrud Scholz-Klink miała już w tym czasie drugiego męża, wysoko postawionego oficera SS. Wśród słuchaczek budziła nie tylko podziw, ale może przede wszystkim – grozę. Zarazem jednak potrafiła ściągać tłumy.\nW 1937 roku zorganizowała prawdopodobnie największe spotkanie polityczne niemieckich kobiet w dotychczasowych dziejach kraju. Na żeńską część kongresu partyjnego przybyło aż 25 000 Niemek. Wszystkim im wpierała, że muszą być służalczo wierne mężczyznom i bezwolnie realizować linię NSDAP.\nArtykuł powstał między innymi w oparciu o książkę Tima Heatha pt. Dziewczyny wodza. Tragiczne dzieje młodych wielbicielek Hitlera (Bellona 2019).\nDawała też do zrozumienia, że ich rolą jest wyłącznie słuchać. Agresywnie zwalczała wszelkie dążenia Niemek do oficjalnej obecności w polityce. O tych posłankach, które za czasów Republiki Weimarskiej zasiadały w parlamencie mówiła, że „przyniosły wstyd swojej płci”.\nDbanie o potrzeby męża\nTim Heath pisze w Dziewczynach wodza:\nW jednym z przemówień Klink powiedziała: „Zadaniem kobiety jest dbanie w domu i w pracy o potrzeby mężczyzny, od pierwszej do ostatniej chwili jego życia”. (…)\nDo jej obowiązków należało [też] nakłanianie kobiet do pracy dla dobra nazistowskiego państwa. W jednym z przemówień wygłoszonych w 1938 roku dowodziła, że „kobieta niemiecka musi ciągle pracować, (…) i musi wyrzec się wszelkich przyjemności i wygód”.\nTe ostatnie zarezerwowane były tylko dla mężczyzn.\nGertrud Scholtz-Klink na fotografii portretowej z 1934 roku.\n„Nie mniej obłąkana niż Hitler”\nHeath podkreśla, że „pod względem politycznym Klink była nie mniej obłąkana niż Hitler”. I co ważne nie tylko popierała jego wizję dla własnej korzyści, ale też szczerze wierzyła w ideę upadlania kobiet.\nPoza sceną publiczną uchodziła za osobę arogancką i złośliwą” – można przeczytać w Dziewczynach wodza.\nKiedyś, podczas dyskusji o męskiej supremacji i przemocy wobec kobiet, zwierzyła się jednej z instruktorek BDM, która prosiła o nieujawnianie nazwiska: „Któraż kobieta nie chciałaby zostać siłą wzięta przez swego mężczyznę? Jeśli jest szczera, każda przyzna, że to lubi”.\nRzeczniczką prasową nazistów\n„Uczyła kobiety jakie mają obowiązki wobec kraju, a żeńskie organizacje w Niemczech przekształciła w narzędzia nazistowskiej indoktrynacji” – dodaje na temat Gertrud Scholz-Klink historyczka Cate Haste, autorka pracy Nazi Women.\nReichsfrauenführerin pozostała na swoim stanowisku aż do upadku III Rzeszy. Jedni piszą o niej, że była swoistą „rzeczniczką prasową nazistów względem kobiet”. Inni bagatelizują jej rolę, pisząc, że stanowiła tylko figurantkę. Tak też Gertrud Scholz-Klink potraktowali alianci.\nGertrud_Scholtz-Klink z wizytą w Luksemburgu w 1941 roku.\nChociaż kobieta należała do bezpośredniego kręgu współpracowników Hitlera i propagowała najbardziej odrażające aspekty linii partyjnej, po 1945 roku nie została uznana za zbrodniarkę wojenną. W więzieniu spędziła tylko kilka lat – od 1948 do 1953 roku. Zresztą wyłącznie pod zarzutem fałszowania dokumentów.\nPoglądów nigdy nie zmieniła. W 1978 roku ukazała się jej książka pt. Die Frau im Dritten Reich, a więc Kobieta w Trzeciej Rzeszy. Zadedykowała ją „ofiarom procesów norymberskich”. Zmarła w 1999 roku, w wieku 97 lat.\nPrzeczytaj też czego uczono dziewczęta w hitlerowskiej młodzieżówce – Bund Deutscher Mädel.\nKup w księgarni Świata Książki\nKup w Świecie Książki\nCasmir Fred L., Gertrud Scholtz‐Klink: Nazi spokesman to German women, „Today’s Speech”, t. 17 (1969).\nHaste Kate, Nazi Women, Channel 4 Books 2001.\nHeath Tim, Dziewczyny wodza. Tragiczne dzieje młodych wielbicielek Hitlera, Bellona 2019.\nSimkin John, Gertrud Scholtz-Klink, „Spartacus Educational”.


Cache Coeur BLOOM SET Kostium kąpielowy coral - MODNAPOLKA.pl\npiątek, 22 czerwca 2018 Kobiety Odzież Bielizna Stroje kąpielowe Cache Coeur BLOOM SET Kostium kąpielowy coral\nCache Coeur CZ089C00T-G11\nCache Coeur BLOOM SET Kostium kąpielowy coral\nCache Coeur BLOOM SET Kostium kąpielowy coral Odzież w Zalando.pl | Materiał: 80% poliamid, 20% elastan | Odzież teraz Darmowa wysyłka\n39.90 zł 79.90 zł Dorina - Biustonosz kąpielowy Aruba - koralowy Biustonosz kąpielowy z kolekcji Dorina. Model wykonany z gładkiego materiału. - Lekko usztywniona miseczka. - Miseczka z wyjmowanymi wkładkami. - Model z wiązaniem umożliwiającym regulację. - Nieregulowane, nieodpinane ramiączka z wiązaniem na szyi. - Gładki materiał. Rodzaj: góra Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4921-BID0OS Kod producenta: D17092B\n39.90 zł 59.90 zł Dorina - Figi kąpielowe - koralowy Figi kąpielowe z kolekcji Dorina. Model wykonany z wzorzystego materiału. - Elastyczny materiał. - Wzorzysty materiał. Rodzaj: dół Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4930-BID0D2 Kod producenta: D17128A\n34.90 zł 59.90 zł Dorina - Figi kąpielowe Aruba - koralowy Figi kąpielowe z kolekcji Dorina. Model wykonany z gładkiego materiału. - Elastyczna listwa w pasie. - Cienka, elastyczna dzianina. Rodzaj: dół Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4921-BID0OT Kod producenta: D17344D\n39.90 zł 59.90 zł Dorina - Figi kąpielowe - koralowy Figi kąpielowe z kolekcji Dorina. Model wykonany z wzorzystego materiału. - Elastyczny materiał. - Wzorzysty materiał. Rodzaj: dół Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4930-BID0D3 Kod producenta: D17128C\n59.90 zł 119.90 zł Superdry - Figi kąpielowe - koralowy Figi kąpielowe z kolekcji Superdry. Model wykonany z gładkiego materiału. - Model z wiązaniem umożliwiającym regulację. - Materiał: dzianina. Rodzaj: dół Skład: Materiał 1: 20 % Elastan, 80 % Nylon Materiał 2: 100 % Poliester ID produktu: 4931-BID0E4 Kod producenta: G30KY015.MMF\n49.90 zł 79.90 zł Dorina - Biustonosz kąpielowy - koralowy Biustonosz kąpielowy z kolekcji Dorina. Model wykonany z wzorzystego materiału. - Wykończenie z silikonem. - Usztywniona miseczka. - Zapięcie na haftkę. - Regulowane ramiączka. - Odpinane ramiączka. - Elastyczny materiał. - Wzorzysty materiał. Rodzaj: góra Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4930-BID0CJ Kod producenta: D17090A\n49.90 zł 79.90 zł Dorina - Biustonosz kąpielowy - koralowy Biustonosz kąpielowy z kolekcji Dorina. Model wykonany z wzorzystego materiału. - Wzorzysty materiał. - Elastyczny materiał. - Materiał: dzianina. - Regulowane ramiączka. - Zapięcie na haftkę. Rodzaj: góra Skład: 20 % Elastan, 80 % Poliamid ID produktu: 4930-BID0D1 Kod producenta: D17127A\n119.90 zł 199.90 zł Calvin Klein Jeans - Figi kąpielowe - koralowy Figi kąpielowe z kolekcji Calvin Klein Jeans. Model wykonany z gładkiego materiału. - Cienka, elastyczna dzianina. Rodzaj: dół Skład: Materiał zasadniczy: 28 % Elastan, 72 % Nylon ID produktu: 4940-BID556 Kod producenta: K9WC021020


czarek91 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\n4192 wyświetleń profilu\nczarek91 zaczął obserwować Waga 1t 21 Kwiecień\nczarek91 skomentował rdm82 obrazek galerii w Narzędzia / Urządzenia\nto prawda że w papierach udźwig tona a w rzeczywistości waży do 1.5t?\nczarek91 zaczął obserwować Mccormick XTX , Claas jaguar 860, Claas jaguar 860 i i 2 innych Luty 12, 2021\nczarek91 dodał zdjęcie do galerii w Claas\nwychodząc na przeciw klienta mamy już w ofercie 3 sposoby zbioru traw, lucerny, zbóż na kiszonkę i innych poplonów.\ncase 7220 + rumpstadt\nczarek91 skomentował czarek91 obrazek galerii w Case Magnum\nostatnie lata kukurydza po wiosennej orce była lepsza niż po zimowej, w tym roku cześć jest zasiana bezorkowo a część właśnie z orka tam gdzie obornik był rozrzucany. zobaczymy która wypadnie lepiej w tym roku\nczarek91 dodał zdjęcie do galerii w Case Magnum\npustynna orka pod kukurydze\nuprawa pod kukurydze bez orki\nczarek91 dodał zdjęcie do galerii w McCormick\nczarek91 skomentował czarek91 obrazek galerii w McCormick\ngruber 4m. w tamtym roku zboże po nim bezorkowo było siane a w tym roku została kukurydza i buraki do siania to będzie orane a tutaj mieszany jest obornik 😉\nczarek91 zaczął obserwować Case 7220 + naczepa i Mccormick XTX i naczepa Kwiecień 1, 2020\nna tą naczepę nie da rady zmieścić więcej niż 27800 kg przy dobrym ziarku. daję radę a rok prędzej case 5140 taki zestaw targał\nna Tych oponach 43 przy 1850 obrotów tak jest zaprogramowany na tyle obrotów na ostatnim półbiegu.\ntransport kukurydzy na skup\nCase 7220 + naczepa\noczekiwanie na załadunek żwiru\nCase 7220 i naczepa.\nczarek91 skomentował czarek91 obrazek galerii w Platformy do bel / kostek\nto tylko na czas przewiezienia stogu. w rzniwa ladujemy 2 warstwy ale myślę że 3 też by dało radę wszędzie przejechać u nas w okolicy. a jeśli chodzi o zawracanie na podwórku to szkoda podwórka bo koła bokiem idą 😉\npracuje ze wszystkim co potrzeba, nie ma typowo przypisanych maszyn. który traktor jest wolny to się zapinana jak trzeba coś zrobić. spalanie było mierzone jedynie w transporcie to wychodzi około 13-16 litrów na godzinę przy pełnej prędkości. a w polu ile się wleje to tyle spali 😉 napewno jest oszczędniejszy niż Magnum w tych samych pracach z tymi samymi maszynami. ale to może wynikać z tego że nikt z potrzednich właścicieli nie pamięta żeby było robione coś przy pompie wtryskowej i wtryskach. przed kukurydzą pewnie tam zajrzymy i damy pompe i wtryski do sprawdzenia to się okaże czy to ta przyczyna.


KONSTRUKCJE PRZESTRZENNE RÓŻ WALIZKA 212el. /36 CXL200-65G - Hurtownia Zabawek Warszawa PRO-EXIMP\nKod kreskowy: 5903943000050\nKlocki konstrukcyjne w walizce to masa zabawy, podczas której dziecko rozwija wyobraźnię przestrzenną. Kreatywnej zabawy dostarcza aż 212 elementów do skręcania. Zabawę ułatwiają bezpieczne narzędzia do skręcania. Konstrukcje można budować na walizce poziomo lub pionowo.\nWymiary 27 x 25 x 9 cm