W to mi graj! - muzyka w rozwoju dziecka - Dzieciaki z klasą\nStrona główna Rozwój W to mi graj! – muzyka w rozwoju dziecka\nDelikatne rytmiczne przysiady, kołysanie bioder, rączki podniesione – to widok, który wywołuje uśmiech każdego rodzica. Oni wiedzą najlepiej, że każde słyszące dziecko nie pozostaje obojętne wobec muzyki. Byle dźwięk, pisk, brzdęk, piosenka wywołuje u niego reakcję. Dlaczego muzyka jest istotna w rozwoju dziecka? Dlaczego powinniśmy dbać o to, by nasze dziecko z nią obcowało?\nMuzyka w rozwoju niemowlaka\nW pierwszych dnia, miesiącach życia dziecko zapamiętuje i dostrzega więcej niż dorosły. Uczy się i rozwija szybciej, gdy towarzyszą mu dźwięki, melodie, które już słyszał, będąc jeszcze w brzuchu mamy. Dlatego tak ważny jest jej głos – ten dźwięk noworodek zna najlepiej. Nadal rozwijający się układ nerwowy chłonie każde brzmienie, przetwarza je i koduje, by za pewien czas zareagować, pokazać, że pamięta i rozpoznaje. Muzyka stymuluje rozwój mózgu niemowlaka, wzmacnia jego pamięć, pomaga też nawiązać kontakt z otoczeniem: mały człowiek wyrzuci z ręki łyżkę i poczeka na reakcję opiekuna; przy znajomych dźwiękach z radia pokołysze się na boki; położy główkę na kocyku, gdy usłyszy pierwsze samogłoski znanej kołysanki. Przetwarza i powtarza czynności znane.\nJeszcze przed pierwszymi urodzinami zdrowy maluch zatańczy „po swojemu”. Warto więc puszczać mu muzykę, bo wtedy nie tylko ćwiczy mięśnie, ale też koordynację ruchową, ponadto poznaje własne ciało. Uczy się nowych ruchów, naśladując tańczącego z nim dorosłego. Bawi się, jest szczęśliwe, gdy towarzyszy mu i wraz z nim śmieje się rodzic. Jeśli malec słyszy aplauz bliskich mu osób, jest z siebie dumny i wzmacnia swoje poczucie wartości.\nZabawy wokalno-muzyczne, rytmiczne, słuchowo-ruchowe mają niebagatelny wpływ na rozwój dziecka. Znów bez wątpienia wpływają na emocje i nastrój malucha, ale to zaledwie początek:\nwzmacniają poczucie przestrzeni,\nwspierają rozwój mowy,\n– Dzieci uczestniczące w zajęciach umuzykalniających, czy też uczące się gry na instrumentach znacząco lepiej rozwijają się i to nie tylko pod względem muzycznym, ale także pod względem psychomotorycznym – potwierdza Marcin Stróżyk ze Szkoły Muzycznej YAMAHA w Gorzowie Wielkopolskim.\nMuzyka narzędziem specjalistów\nĆwiczenia z muzyką, lekcje gry na instrumencie muzycznym pomagają przezwyciężyć trudności w czytaniu i pisaniu, uspokajają nadpobudliwe dzieci, a pobudzają te ze skłonnościami autystycznymi. Z dobrodziejstw muzyki chętnie korzystają nie tylko nauczyciele, ale też terapeuci.\n– Muzyka może być doskonałym narzędziem terapeutycznym, bo pozwala wykorzystać możliwości oddziaływania na sferę słuchową, słuchowo-ruchową, niezależnie od deficytów, z jakimi muszą borykać się dzieci – mówi Ewa Adamczewska, logopeda i właścicielka Gabinetu Logopedycznego Gaduła w Sosnowcu. – Zajęcia logorytmiczne usprawniają ruchowo, ale też niezwykle pomagają w terapii zaburzeń mowy. Muzyka towarzysząca ćwiczeniom organizuje ruch w czasie. Zarówno pobudza, jak i wycisza, uczy koncentracji – dodaje.\nOd śpiewania do mówienia\nTo nie wszystkie zalety wpływu muzyki na rozwój dziecka. Zabawy rytmiczno – ruchowe przy muzyce rozwijają pamięć słuchową, szybką reakcję na zmianę sygnału i spostrzegawczość. Pomagają prawidłowo wymawiać wyrazy.\n– Śpiewanie, wykorzystywane w praktyce logopedycznej, wpływa na wydłużenie fazy wydechowej, prawidłowe oddychanie przeponą, poprawia motorykę narządów artykulacyjnych. Poprzez przypisaną niektórym głoskom właściwość ich przedłużania, śpiewanie wpływa korzystnie na prawidłową artykulację i płynność mówienia – wymienia Ewa Adamczewska, logopeda.\nBez wątpienia ogromną rolę odgrywa muzyka w rozwoju dziecka. To jedno z piękniejszych i przyjemniejszych narzędzi wspomagających.\n– Muzykowanie to „królewska droga” do wychowania, które, oprócz konkretnych umiejętności gry na instrumencie, kształci wszechstronnie osobowość młodego człowieka – podkreśla Marcin Stróżyk.\nJeśli zależy nam na prawidłowym rozwoju dziecka, oswajajmy go z muzyką już od pierwszych tygodni ciąży. Niech śpiewanie maluchom oraz starszym dzieciom i śpiewanie z nimi stanie się nawykiem, wspólne tańce i ćwiczenia z muzyką najlepszą formą na spędzenie wolnego czasu, bo jeśli można czytać, to można też śpiewać „10 minut dziennie codziennie”.\nćwiczenia dziecka z muzyką\nrozwój mózgu a muzyka\nwrażliwość muzyczna dziecka\nTomek 21/11/2014 at 16:49\nJestem rytmikiem w przedszkolu i w 100% zgadzam się z artykułem. Muzyka jest niezwykle ważna w rozwoju dziecka, a umuzykalnianie dzieci najlepiej jest zaczynać już w okresie prenatalnym. Niestety większość rodziców nie zdaje sobie sprawy z roli muzyki w rozwoju dziecka, mam nadzieję, że to się z czasem zmieni.\nkeria 12/01/2015 at 10:06\nja już mając maluch a w brzuchu, słuchałam z nim muzyki przede wszystkim była to muzyka klasyczna, efekt jest taki, że po narodzinach muzyka nie opuszcza naszego malucha, ma dopiero 4 lata a już gra pierwsze utwory na keybordzie, dlatego w 100% zgadzam się z opinią że muzyka ma naprawdę ogromny wpływ na rozwój naszego dziecka.


Młodzi lekarze są głodni. Zmian | Dziennik Polski\nMłodzi lekarze są…\nIwona Krzywda 20 października 2017, 7:00\n- Władza ma swoje szpitale i pomoc lekarza dostanie bez czekania w kolejce. My leczymy zwykłych obywateli, wsparcie nas jest w interesie każdego Polaka - podkreśla Krzysztof, kończący specjalizację z interny. - Kolejki wbrew twierdzeniom polityków wciąż się wydłużają i bez wzrostu nakładów finansowych na służbę zdrowia nie skrócą się - dodaje.\nWiększe budżety dla szpitali i poradni mają również poprawić warunki pracy medyków. Głównie te finansowe. Niskie pensje to zdaniem walczących rezydentów jeden z głównych powodów, który decyduje o tym, że absolwenci medycyny wybierają emigrację i zamiast leczyć Polaków, dbają o zdrowie Niemców czy Brytyjczyków.\nObecnie wynagrodzenia rezydentów po sześciu latach studiów i 13 miesiącach stażu lekarskiego wahają się od 3,2 tys. zł brutto do 3,9 tys. zł brutto w zależności od etapu szkolenia i wybranej specjalizacji. Lepiej są opłacani ci, którzy zdecydowali się na szkolenie w dziedzinach priorytetowych (należy do nich m.in. pediatria), czyli najmniej popularnych i najbardziej istotnych z punktu widzenia pacjentów.\n- Od lat nic się nie zmienia, ale tak dłużej być nie może - mówi Wojtek, 30-latek na IV roku rezydentury.\nDo podstawowej pensji rezydenci dorabiają, biorąc dodatkowe dyżury np. na szpitalnym oddziale ratunkowym albo w poradniach nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. - Stawki za taki dyżur różnią się w zależności od pracodawcy, średnio to 18-20 zł brutto za godzinę. Sytuacja i tak się poprawiła, bo jeszcze kilka lat temu rezydentowi za cały dyżur płacono 20 zł - opowiada dr n. med. Bartłomiej Guzik, lider Młodych Lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie, który rezydenturę wprawdzie ma już za sobą, ale problemami medyków w trakcie specjalizacji żyje na co dzień. - Mityczna kwota 100 zł za godzinę dyżuru dla rezydenta to bzdura. Na takie wynagrodzenie mogą liczyć tylko lekarze specjaliści, w miejscach, gdzie wyjątkowo brakuje personelu i to w dodatku za pracę w ekstremalnie ciężkich warunkach, np. na ostrym dyżurze, gdzie w czasie 24 godzin trzeba przyjąć nawet 200 ciężko chorych pacjentów - dodaje.\nDziury w kieszeniach i kadrach\n- Bardzo niewielu rezydentów decyduje się pozostać wyłącznie przy swojej podstawowej pensji - przyznaje Piotr Szolc, rezydent kardiologii w jednym z krakowskich szpitali. Od momentu kiedy zaczął szkolenie specjalizacyjne, Piotr ma pełne prawo wykonywania zawodu. Jego dzień pracy zaczyna się o godzinie 7 rano. Najpierw przygotowuje zlecenia na leki przyjmowane przez chorych, później uczestniczy w obchodzie, wypisuje i przyjmuje chorych na oddział, wykonuje badania diagnostyczne i pod okiem doświadczonych kolegów uczestniczy w zabiegach z zakresu kardiologii interwencyjnej. Na jego oddziale każdy rezydent ma pod opieką własną salę chorych, za których leczenie odpowiada. Najważniejsze decyzje podejmuje po konsultacji z lekarzami specjalistami, chyba że akurat pełni samodzielny dyżur. Wtedy to na jego barkach spoczywa odpowiedzialność za zdrowie i życie osób trafiających na oddział.\nW trakcie miesiąca Piotr łącznie z dyżurami spędza w szpitalu ok. 240 godzin. To o połowę więcej niż wynosi pełen etat. Dodatkowo po godzinach opieki nad pacjentami pracuje jeszcze jako nauczyciel akademicki. - Z podstawowej pensji pewnie mógłbym przeżyć, ale starczyłoby tylko na podstawowe potrzeby. Nie mógłbym sobie pozwolić np. na opłacenie kursu echokardiografii, który w renomowanej szkole w Zamościu kosztuje 2,5 tys. zł, czyli więcej niż wynosi moja miesięczna pensja - tłumaczy.\nPiotr nie ukrywa, że zawód, który wybrał, daje olbrzymie możliwości dorobienia na różne sposoby. Ograniczeniem jest w zasadzie wyłącznie wytrzymałość psychiczna i fizyczna człowieka. Jego 240 godzin na miesiąc to wynik daleki od rekordów. „Najlepsi” rezydenci w kilku placówkach potrafią przepracować łącznie nawet dwa razy tyle. Z dyżurów nie schodzą przez kilkadziesiąt godzin z rzędu, narażając na szwank nie tylko zdrowie swoich pacjentów, ale również własne. Do ciągłego noszenia lekarskiego kitla zmusza ich nie tylko pogoń za pieniądzem, ale również ogromne braki kadrowe. Lekarzy mamy nad Wisłą najmniej w całej Unii Europejskiej i kilka razy mniej niż etatów we wszystkich publicznych i prywatnych lecznicach. Rąk do pracy szukają w zasadzie wszystkie placówki, a medycy w trakcie rezydentury są dla nich wyjątkowo łakomym kąskiem. Ich podstawowe pensje przez cały okres kształcenia opłaca resort zdrowia, a dodatkowe stawki są zdecydowanie niższe niż w przypadku lekarzy z tytułem specjalisty w kieszeni.\nNie wszyscy młodzi medycy dają się jednak zwariować systemowi. - Staram się w taki sposób poukładać swoją pracę, żebym w trakcie pełnienia obowiązków nie był zmęczony. Zdarzyło się, że po dniówce na oddziale szedłem prosto do przychodni, a potem jeszcze na dyżur w nocnej opiece, ale tylko w sytuacji, kiedy wiedziałem, że potem jest weekend i będę mógł porządnie wypocząć - opowiada Michał Sokołowski, rezydent pediatrii.\nNa dyżury w poradni świątecznej opieki medycznej Michał zgodził się na prośbę dyrektora jego macierzystej placówki, któremu brakowało kadry. Dodatkową pracę w przychodni podstawowej opieki zdrowotnej, gdzie przyjmuje trzy razy w tygodniu, podjął przede wszystkim ze względu na możliwość rozwoju. Jak tłumaczy, w gabinecie lekarza pierwszego kontaktu pojawia się dużo bardziej zróżnicowany przekrój małych pacjentów, których nie miałby szansy spotkać na szpitalnym oddziale. Wyższa wypłata to dodatkowy plus.\nPiotr nie ukrywa, że zawód, który wybrał, daje olbrzymie możliwości dorobienia na różne sposoby. Ograniczeniem jest w zasadzie wyłącznie wytrzymałość psychiczna i fizyczna człowieka.\nMichał popiera protest swoich kolegów, chociaż aktywnie się w niego nie angażuje. - Najważniejsze jest zwiększenie nakładów na ochronę zdrowia do bezpiecznego poziomu. Niedobór środków widzę na co dzień. Nasz oddział wprawdzie jest wyremontowany, ale nowoczesny sprzęt, z którego korzystamy, kupili dla nas darczyńcy, ze szpitalnego budżetu nie byłoby to możliwe - wyjaśnia.\nPatrząc na swoich rówieśników, którzy wybrali prawo czy informatykę i już od dawna zarabiają powyżej średniej krajowej, młody pediatra ma poczucie niesprawiedliwości. Minister Konstanty Radziwiłł problem zdążył już dostrzec i medykom w trakcie specjalizacji zaproponował podwyżki. Dzięki ustawie o minimalnych wynagrodzeniach pracowników szpitali i poradni ich pensje są stopniowo podwyższane i do 2022 roku mają wynosić co najmniej ok. 5,3 tys. zł brutto.\nProtestujący rezydenci oczekują jednak zmian zdecydowanie szybciej. Kiedy startowała głodówka, na liście ich postulatów znalazły się wynagrodzenia na poziomie dwóch średnich krajowych, czyli ok. 9 tys. zł brutto. Po negocjacjach zdecydowali się obniżyć swoje żądania do 1,05 przeciętnej płacy (ok. 4,7 tys. zł brutto). To dokładnie taki wskaźnik, jaki zaproponował resort zdrowia. Medycy podwyżek chcą jednak już teraz, a nie dopiero po pięcioletnim okresie przejściowym.\nCzy blisko 5 tys. zł brutto dla początkującego lekarza, który dopiero rozpoczyna swoją karierę zawodową i przyjmowanie pacjentów, to wygórowana stawka? - W porównaniu do innych nasze studia są bardziej wymagające. Rozpoczynając rezydenturę, mam już prawo wykonywania zawodu, od decyzji, jakie podejmuję, zależy zdrowie i życie pacjentów. Być może ta pierwsza propozycja, dwóch średnich krajowych, była zbyt wygórowana. To, że stawka została ograniczona, najlepiej jednak pokazuje, że ze strony lekarzy rzeczywiście jest chęć osiągnięcia porozumienia, na którym wszyscy zyskamy - argumentuje Piotr.\nJego zdaniem, rezydenci nie powinni być stawiani w sytuacji, w której dorabianie staje się koniecznością. A gdyby wypłaty młodych lekarzy rzeczywiście wzrosły, wielu jego kolegów chętnie zrezygnowałoby z dodatkowych dyżurów.\nO tym, jak istotny jest odpoczynek, ostatnio na własnej skórze przekonał się dr Guzik, kiedy z powodu kontuzji kolana został zmuszony do ograniczenia liczby godzin spędzanych w pracy. - Poziom mojej empatii wzrósł wielokrotnie. Jestem bardziej wypoczęty, mogę więcej czasu poświęcić na rozmowę z pacjentem i zaoferować mu lepszą opiekę - opowiada. - To nieprawda, że wszyscy lekarze chcą pracować w kilku miejscach jednocześnie. Ci, których nawet podwyżki nie przekonałyby do ograniczenia liczby obowiązków, są w mniejszości - przekonuje.\nJak podkreśla dr Guzik, wyższe pensje i lepsze warunki pracy są koniecznością, jeśli chcemy powstrzymać falę emigracji medyków i postępujące braki kadrowe. Młodzi lekarze swój protest w rzeczywistości rozpoczęli bowiem już dawno temu. Ci najbardziej niezadowoleni zamiast głodować, spakowali walizki i wyjechali. Ilu dokładnie lekarzy uciekło z kraju w ostatnich latach, nie wiadomo. Z danych Naczelnej Izby Lekarskiej wynika, że rocznie tylko po dokumenty wymagane w krajach Unii Europejskiej, potwierdzające prawo do wykonywania zawodu, zgłasza się blisko tysiąc osób. Zdecydowana większość z nich to lekarze, którzy specjalizację dopiero mają przed sobą. Wiosną we wszystkich małopolskich szpitalach dla absolwentów medycyny przygotowano 139 miejsc rezydenckich. Zgłosiło się... 22 chętnych.\nas 20.10.2017 10:19:53\nRhw 20.10.2017 08:16:08\nJA JAK BYŁEM MŁODY (A BYŁEM DZIŚ MAM 65LAT), TEŻ CHCIAŁEM ZMIAN ! I PRAWDA JEST BARDZO PROSTA, NIE WYMAGA STRAJKU CZY GŁODÓWKI ! BO TO POLITYKA ! LEKARZE MŁODZI CZY STARZY MAJĄ PRZEWAGĘ NAD INNYMI ZAWODAMI, NIE DA SIĘ WYJŚĆ NA ULICĘ I ZASTĄPIĆ ICH BYLE KIM ! DLATEGO NIE STRAJKUJCIE NIE GŁODUJCIE (TO BARDZO NIE FIZJOLOGICZNE I SZKODLIWE) TYLKO WYPOWIEDZCIE UMOWY O PRACE, A NOWE PODPISZCIE NA WARUNKACH KORZYSTNYCH DLA WAS! JA TAK ROBIŁEM ZA KOMUNY, NA PONAD 30 LAT PRACY ZMIENIAŁEM JĄ 13 RAZY !!! A TO CO ROBICIE ŚWIADOMIE CZY NIE ŚWIADOMIE TO BRUDNA POLITYKA I CORAZ BARDZIEJ SIĘ W NIĄ PAPRACIE !!!


Generator zimnego wędzenia - Dymogeneratory - Wędliny domowe - forum\nNapisano 06 lis 2020 - 10:55\nCiekaw jestem waszych opinii czy sprawdziło by się takie cudo do zimnego wędzenia\nDodam że mam generator dymu z pompką a ww byłby do powolnego bezobslugowego choć mam obiekcje że jednak by przygasał\nNapisano 06 lis 2020 - 11:16\nDodam że mam generator dymu z pompką a ww byłby do powolnego bezobslugowego\nA po co Ci 2w1?\nChoć przyznam że pokusiłem się na DG i... powracam do paleniska tradycyjnego. Wbrew pozorom z DG mam więcej problemów niż z tradycyjnym paleniskiem.\nNapisano 06 lis 2020 - 11:25\nWbrew pozorom z DG mam więcej problemów niż z tradycyjnym paleniskiem.\nNo nie gadaj. .Dymogenerator jest bezobsługowy to jaki masz problem.?\nNapisano 06 lis 2020 - 11:35\nW skrócie dymi sobie kiedy chce i jak chce. Raz leci jak z lokomotywy a za godzinę mniej niż z papierosa (lub wcale). Jakieś tam zawieszanie wiórków pomijam bo to nie problem raz na jakiś czas popukać.\nJuż nawet pompkę zmieniłem.\nNapisano 06 lis 2020 - 11:46\nJa mam konstrukcji rogerowej jedynie mam większy zbiornik na wióry i działa bez zarzutu.Wrzuć mi fotki na priv.Tylko dokładne z wymiarami.\nUżytkownik arkadiusz edytował ten post 06 lis 2020 - 11:48\nNapisano 06 lis 2020 - 12:05\nMam Rogerowy (chyba ostatni wypust). Jak będę w domu to pomierzę.\nPrzedłużałem tylko rurkę dymową, ale przed przedłużeniem działał podobnie.\nNapisano 06 lis 2020 - 12:06\nJa mam taki jak Arek i sobie chwalę.\nNapisano 06 lis 2020 - 12:10\nOdnoszę wrażenie jakby się szybko zaklejała ta dziurka powietrza, nie wiem czy nie trzeba by było ją trochę rozwiercić.\nNapisano 06 lis 2020 - 12:50\nMam dokładnie to samo, co kolega wróbel i troszkę szlak mnie trafia bo się mecze\nNapisano 06 lis 2020 - 15:14\nJest jakaś rada ku temu?\nNapisano 06 lis 2020 - 16:44\nSpróbuj inną wielkość zrębek lub mieszanine różnych.\nNapisano 06 lis 2020 - 17:15\nOpierając się na rekomendacji @TOSHIBA oraz "zatrzęsieniu" filmów (niemieckojęzycznych) na YouTube, planuję wkrótce taki (podobny) labiryntowy sobie wykonać. Tylko na razie czasu brak\nWpisując w wyszukiwarkę Y_T np, "schinken kaltrauchern" możesz różne tego typu zobaczyć w "akcji". Już pytałem tu na Forum, czy to "ściema", ale po dyskusji, jaka się wywiązała wychodzi na to, że nie.\nUżytkownik siwydymek edytował ten post 06 lis 2020 - 17:23\nNapisano 06 lis 2020 - 18:29\n20201018_202655.jpg 112,69 KB 22 Ilość pobrań\n20201019_063545.jpg 84,81 KB 10 Ilość pobrań\npo drugim wędzeniu * tylko góra\n20201020_063444.jpg 141,92 KB 10 Ilość pobrań\nLabirent po wypaleniu\n20201019_063506.jpg 122,37 KB 10 Ilość pobrań\n+/- ilość dymu przy 150 litrowej wędzarni\nDG odpalony z 2 stron\n20201019_211615.jpg 47,13 KB 10 Ilość pobrań\n[Dodano: 06 lis 2020 - 18:29]\nW wiórki możesz wciskać dowolne dodatki smakowe lub/i male kawali drewna np patyki sosnowe lub jagody/owoce jałowca lub szyszki czy co tam chcesz, byle suche\nUżytkownik TOSHIBA edytował ten post 06 lis 2020 - 18:36\nNapisano 06 lis 2020 - 18:42\nTo jest tak zwany po niemiecku Sparbrand, do wedzenia na zimno wedlug mnie lepszej rzeczy nie ma.Tylko trzeba miec odpowiednia make drzewna.\nNapisano 06 lis 2020 - 19:27\nNo właśnie na aliexpress po 50 zł chodzi wstawiam na noc i spokój bez pilnowania męczenia, się i prądu)\nNapisano 06 lis 2020 - 20:55\nMyślę, że drobne wióry z wysokoobrotowej elektrycznej(!) piły tarczowej też będą dobre\nChodzi o tak zwany "posuw na ząb" - im mniejszy, tym wiór drobniejszy.\nNa mojej pile (3000 obr/min.) łatwo otrzymuję taką "mąkę".\nIm drobniejszy wiór (lub "mąka"), tym dłuższe wędzenie (a to wiem już od Roger'a).\nUżytkownik siwydymek edytował ten post 06 lis 2020 - 21:08\nNapisano 06 lis 2020 - 21:42\nCzyli zrębki winny być kl02 a nie np 08\n[Dodano: 06 lis 2020 - 21:42]\nNp coś takiego https://allegro.pl/o...c5c941d96d7d771\nCiekawe jak w dymogeneratowe ws Rogera by się sprawdziły zamiast zrebek\nUżytkownik fantomek edytował ten post 06 lis 2020 - 21:42\nNapisano 06 lis 2020 - 22:04\nDokładnie takie same mi wychodzą przy cięciu drewna liściastego. Nałapałem tego już sporo do worków, tylko na razie DG do zimnego wędzenia brak\nNapisano 09 lis 2020 - 12:26\nPo ostatnim weekendzie -nie zapeszając- odszczekuję poprzednie wpisy\nDG chyba jest dobry tylko obsługa była do d..y\nW związku z tym że ciągle miałem z nim problemy, to od jakiegoś czasu poddałem się i robiłem wszystko rutynowo "aby jakoś to działało i uwędziło".\nA więc po podłączeniu wszystkiego, zasypaniu i odpaleniu (chyba) dwa główne moje błędy to: pozostawienie pompki na maxa przez całe wędzenie i gmeranie w otworze "paleniska".\nTak jak pisałem już wcześniej DG działał bez zarzutów przez pierwszą godzinę i dopiero z każdą następną było coraz gorzej. Stąd "doszedłem" do podawania powietrza na maxa (bo wtedy coś dymu jeszcze się wydobyło), dodatkowo miałem wrażenie że prócz "zasłaniania" otworów powietrznych przez popiół to pomimo obstukania rury, zrębki się zawieszały nad rurą dymową. Wtedy do akcji wchodziła dłuższa śruba i gmerałem przez te otwory w żarze.\nZ reguły moje wędzenia zaczynały się ok.16-17tej a kończyły 2-3 w nocy , Następnego dnia parzenie i... często drugie "wędzenie/podwędzanie" aby trochę koloru było.\nPrzed weekendem wyrobiłem się z szykowaniem i w sobotę rano zacząłem wędzenie. Z racji tego że miałem cały dzień postanowiłem użyć DG "książkowo" jak wielokrotnie czytałem na forum (najwyżej po południu zacznę po swojemu i nad ranem skończę)\nAby nie marnować zrębek wsypałem do DG tylko 2/3 jego pojemności (słoik 900ml), pompka na maxa i odpaliłem zrębki. Po 2-3min. skręciłem powietrze (mam pompkę z dwoma regulatorami) na jednym wyjściu całkowicie wyłączyłem drugie natomiast ustawiłem w połowie. I tak pozostawiłem. Wbrew obawom ... zaczęło działać Pierwsza, druga, trzecia godzina mija a z wędzarni nadal wydobywa się dym\nCałe wędzenie ograniczyło się tylko do dosypywania zrębek (nie przeginałem i sypałem po jednym słoiku), raz na 1,5-2h postukanie w DG i czasami włożyłem śrubę w żar (gdy widziałem sam popiół w otworze) ale poziomo i bez gmerania i rozwalania żaru.\nA najlepsze w tym wszystkim jest to że wędzonki były/są ślicznie odymione i nie straciły koloru po parzeniu.\nChyba pierwszy raz udało mi się użyć DG bez problemów - tak jak o tym czytałem i sobie wyobrażałem\nWędziłem w sobotę i niedzielę tak że powtarzalność jest i mam nadzieję że już tak zostanie\nUżytkownik wróbel75 edytował ten post 09 lis 2020 - 12:26\nNapisano 09 lis 2020 - 13:22\nWiele razy pisałem na temat "dużych pompek" i wydatku powietrza... cóż dobrze że jest tak jak powinno być i od początku było czyli dobrze....\nTak na marginesie nie widziałem jeszcze Pani domu czytającej instrukcję pralki czy żelazka ani Pana domu studiującego instrukcję kosiarki czy lodówki.


Idea szczytna, jednak naiwna - Puls Biznesu - pb.pl\nPo wielu tygodniach przymiarek Rada Ministrów przyjęła wczoraj projekt nowej ustawy o ograniczeniach związanych z pełnieniem funkcji publicznych, przedłożony przez ministra Przemysława Gosiewskiego. Trudno przypuszczać, aby nowy akt prawny przeszedł — jako „lex Gosiewski” — do chwalebnej księgi polskiej legislacji, jako że jego założenia są równie szczytne co naiwne.\nRatio legis stanowi majątkowe prześwietlenie wszystkich osób pełniących funkcje publiczne — wzdłuż, w poprzek i wstecz, czyli sięgnięcie do samych źródeł ich zasobów oraz do majątków małżonków (na razie nie wiemy w szczegółach, jak zostaną potraktowane kwestie rozwodów, często taktycznych…). Ma to wykluczyć żonglerkę odrębnością majątkową, automatycznie nasuwa się jednak pytanie, co na takie przepisy Trybunał Konstytucyjny.\nPodkreślmy, że generalny duch ustawy jest zgodny z ukształtowaną od wielu lat linią orzeczniczą TK, która opiera się na następującej zasadzie: bezwzględnie chronione są prawa szeregowego obywatela, w szczególności do prywatności, natomiast zupełnie nie są chronione w tym zakresie osoby, całkowicie dobrowolnie wychodzące przed szereg, czyli podejmujące się służby publicznej, jakże często po zaciętej rywalizacji.\nCzyli nie mogą mieć pretensji — i nie mają co liczyć na wygraną przed sądami — wszyscy funkcjonariusze wybieralni, czyli posłowie, senatorowie, wójtowie i burmistrzowie, radni etc. Ale zupełnie inna jest sytuacja osób wcześniej powołanych lub zatrudnionych na podstawie umów o pracę, które niespodziewanie zostaną objęte rygorami ustawy. To samo dotyczy rzeszy ich małżonków. Jeżeli ewentualne niezłożenie oświadczeń majątkowych poskutkuje wobec nich utratą pracy, to niekonstytucyjność ustawy będzie oczywista. Gdy w III RP wchodziły zaostrzane stopniowo przepisy antykorupcyjne, to działały zawsze od następnej kadencji. Wygląda na to, że w IV RP obowiązują nieco inne standardy, wobec których rzymska zasada niedziałania prawa wstecz okazuje się archaizmem.\nOprócz kwestii konstytucyjności najciekawszą okolicznością towarzyszącą ustawie będzie jej skuteczność. Teoretycznie uszczelnia ona system kontroli, nakazując dokładne konfrontowanie oświadczeń majątkowych z dokumentami fiskusa. Ale także w dotychczasowych przepisach taki system istnieje, tyle że jego sprawność bliska jest zera. Doskonale wiedzą o tym wszyscy publiczni funkcjonariusze wypełniający oświadczenia — od samej góry do dołu, od ministra do szeregowego radnego z najdalszej gminy kłamią w żywe oczy, bezkarnie wpisując w większości rubryk „nie dotyczy”. Trudno przypuszczać, aby mające w gruncie rzeczy propagandowy cel „lex Gosiewski” ich wystraszyło.\nKolastyna na parkiecie\nPrawo / Idea szczytna, jednak naiwna


Jak przestać się spóźniać? – Pępek Internetu\nPrzez parę lat ciężko pracowałem, żeby pozbyć się tej wady i teraz, kiedy komuś wspomnę, że się gdzieś spóźniłem (zwykle przez niespodziewane korki), to słyszę: „Maksiu, ty się spóźniłeś?! Przecież ty nigdy się nie spóźniasz!”.\nW tej notce postanowiłem podzielić się z Wami metodami, które pomogły mi wyplenić ten okropny nawyk. Oto one:\nWyobraź sobie konsekwencje spóźnienia odpowiednio wcześniej\nZnasz to uczucie? Pędzisz przez miasto na złamanie karku lub tkwisz w zatłoczonym tramwaju i czekasz, a przez twoją głowę przebiegają najgorsze wizje tego, co się stanie, kiedy wreszcie dotrzesz na miejsce. Znowu będziesz przepraszać. Znowu wszyscy będą śmiać się pod nosem. A może nie zaliczysz przedmiotu na studiach lub wreszcie szef nie wytrzyma i wywali cię z pracy? Może być i tak, tylko na martwienie się już jest za późno.\nJest takie powiedzenie, że martwieniem się jeszcze niczego nigdy nie naprawiono. Wiele jest w nim prawdy. Faktycznie, w momencie, kiedy już jesteś spóźniony, martwienie się może tylko przyprawić o ból głowy, ale już nic nie zmieni. Trzeba działać wcześniej.\nProponuję wyrobić w sobie nawyk wyobrażania sobie konsekwencji naszego spóźnienia na długo przed zaplanowanym spotkaniem. Wiele godzin, może nawet dni wcześniej, trzeba usiąść i uzmysłowić sobie zawczasu jak wiele nasze spóźnialstwo może nas kosztować. Pomyślmy o konsekwencjach swojego zachowania, kiedy jeszcze możemy coś zdziałać.\nMożna też postarać się wyobrazić sobie co może czuć osoba, która będzie na nas czekać. Chyba nie chciałbyś się znaleźć na jej miejscu? No właśnie.\nZaplanuj inne rzeczy do zrobienia na miejscu jeszcze przed umówionym spotkaniem\nDobrym trikiem, jest zaplanowanie sobie jakichś przyjemnych, ale mało ważnych rzeczy, które zrobimy przed spotkaniem. Przykładowo: możemy chcieć wybrać się na lody i kawę w kawiarni niedaleko miejsca umówionego spotkania i zarezerwować na to dodatkowe pół godziny. Dzięki temu tworzymy sobie bufor i najwyżej nie zjemy lodów, ale na spotkanie będziemy na czas. Nie lubisz lodów? Spoko -zawsze możesz zaplanować sobie szybkie zakupy do domu, albo wpaść do księgarni by przewertować parę fajnych książek.\nMasz dzisiaj tylko jedno spotkanie późnym popołudniem? Nie szkodzi. Nie czekaj ze wszystkim do ostatniej chwili. Spakuj plecak/torebkę, przygotuj ciuchy, sprawdź trasę i czas dojazdu na miejsce. Co tylko możesz zrób dużo wcześniej. Tak, żeby kiedy nadejdzie pora, założyć tylko buty, kurtkę i wyjść spokojnie z domu.\nSprawdź ile poprzednio zajęło Tobie przygotowanie się i dotarcie na miejsce, a następnym razem zacznij przygotowania pół godziny wcześniej\nSpóźniłeś się? Trudno. Ile czasu zajęło Tobie przygotowanie się i dotarcie na miejsce? Godzinę? To następnym razem zacznij się szykować do wyjścia na 1,5 godziny przed spotkaniem. Znowu się spóźniłeś? To zacznij przygotowania na 2 godz. przed. Zwiększaj limit aż do skutku.\nIm ważniejsze spotkanie, tym wcześniej powinniśmy być na miejscu\nTo nie ważne, że coś zaczyna się o 14:00. Jeśli jest to egzamin na prawo jazdy lub obrona magisterki, to nie zaszkodzi być tam nawet na godzinę przed wyznaczonym czasem. Musisz tam być najpóźniej o 13:00! 13:01 to już spóźnienie! Zrozumiano? ;)\nNawet jeśli będziesz się stosował do tych porad i porad innych osób, nie zniechęcaj się. Nie przestaniesz się spóźniać z dnia na dzień. Żeby pozbyć się złego nawyku potrzeba ciężkiej pracy. Im nawyk starszy, tym dłużej trzeba pracować nad jego wyplenieniem, ale każdy, nawet najmniejszy, sukces mobilizuje nas do działania.\nZdjęcie: ThoroughlyReviewed (CC BY 2.0)\n← Ładowanie telefonu przez całą noc. Czy szkodzi? → Valerian i miasto tysiąca planet – recenzja\n8.05.2018 o 22:06\nPomysł z wstawienie czegoś dodatkowego przed ważnym spotkaniem bardzo dobry.\nTyle że ja się spóźniam do pracy, wcześnie rano. Bo raz korek jadę 15 minut, a innym razem godzinę 15. A ciężko dzień w dzień jeździć z założeniem że będę miał godzinę zapasu, bo co robić pod firmą o 6 rano zimą??? ;)\n27.07.2018 o 9:01\nendrju – Mimo wszystko wolę zaczekać pod pracą, niż tłumaczyć się co chwilę. Wychodzenie za każdym razem ponad godzinę przed pracą, bo mogą być korki, to przesada. Ale można sobie sprawdzić ile średnio zajmuje nam dojazd, dodać do tego 15 minut i prawie przestaniesz się spóźniać.\nJa tak robię i spóźniam się sporadycznie.


Klub Niespełnionych Kucharzy - www.analizatorium.fora.pl\nObecny czas to Wto 15:57, 22 Sty 2019\nKlub Niespełnionych Kucharzy\nWysłany: Pon 17:49, 16 Lut 2009 Temat postu:\nJa, podobnie jak Ise, zaliczam się do grupy Spełnionych Kucharzy. To u nas rodzinne ;)\nMamusiu, a ja? Nawet brokuły umiem ugotować.\nI sama opatentowałam własne danie!\nOstatnio zmieniony przez KatarzynaEv dnia Pon 17:53, 16 Lut 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 18:11, 16 Lut 2009 Temat postu:\nToż mówię, że to u nas rodzinne :D\nTo danie to "gotowane brokuły"?\nWysłany: Pon 19:42, 16 Lut 2009 Temat postu:\nJa notorycznie przypalam kaszę dla psa. Aż mi żal psa.\nWysłany: Wto 10:02, 17 Lut 2009 Temat postu:\nNo gotowane brokuły też tam są.\nReszta to kurczak, sos sojowy, papryka, chilli i czosnek. I ryż, dużo ryżu. : )\nWysłany: Wto 10:53, 17 Lut 2009 Temat postu:\nOoo, podziel się przepisem, podziel :)\nWysłany: Wto 13:47, 17 Lut 2009 Temat postu:\nO, to ja się pochwalę!\nUmiem zrobić makaron w sosie broccoli. A wczoraj nawet upiekłam ciasto z jabłkami.\nWysłany: Wto 15:35, 17 Lut 2009 Temat postu:\nWYNOCHA, wy offtopowi spełnieńcy! xD\nPo spędzeniu w pocie czoła kilku godzin w kuchni, udało mi się stworzyć własną wersję popularnego dania "pierogi". Najpierw obrałem ziemniaki. Kiedy się gotowały, zabrałem się za cebulę. Usmażyłem. Ziemniaki gotowały się dalej. Wyrobiłem ciasto, tym razem nawet żadna jajeczna skorupka nie wleciała do misy. Ziemniaki gotowały się dalej. Dokonałem odkrycia. Zapomniałem przekroić największych, żeby zwiększyć efektywność gotowania ich środków. Zrobiłem to za pomocą widelca. Po 10 minutach od tego aktu wreszcie zdjąłem je z gazu. Farsz był niedosolony. Większość krążków pousychała, zanim wykroiłem wszystkie. Przywróciłem im odrobinę plastycznych własności przekręcając przez maszynkę do ciasta raz jeszcze. Podczas gotowania rozpadł się tylko jeden pieróg. Ale ciasta było za mało. Około 15:00, po 4 godzinach od rozpoczęcia procederu, podczas dorabiania ciasta, wrócił tato i mi pomuk.\nWysłany: Wto 17:28, 17 Lut 2009 Temat postu:\nwrócił tato i mi pomuk\nWysłany: Wto 17:37, 17 Lut 2009 Temat postu:\nAj, racja, przepraszam, moja pamięć znowu mnie zawiodła...\nReklama Kosmodisku opiera się na zapętlonym zdaniu „polecam wszystkim Kosmodysk, który mię pomóg”.\nOstatnio zmieniony przez yeppy dnia Wto 17:38, 17 Lut 2009, w całości zmieniany 2 razy\nJa ostatnio odkryłam, że cokolwiek się nie wrzuci do piekarnika, to można to uznać za pyszną zapiekankę (warunek konieczny - na wierzchu musi być ser!). Jakiś czas temu zmieszałam makaron z groszkiem i marchewką i wmawiałam wszystkim, że to wykwintna zapiekanka, bo przecież ma na wierzchu SER!\nA jak chciałam sobie podgrzać na szybko kluski (nie Kluskę, zwykłe kluski ;)) to mi wyszły frytki. Całkiem dobre zresztą...\nWysłany: Pon 18:18, 02 Mar 2009 Temat postu:\nPodgrzałaś w piekarniku czy jak? Bo przypomniała mi się coś... Można przyrządzić bardzo dobre frytki: robimy kluski, ale surowe wrzucamy do oleju i smażymy. Ale proponuję robić to w frytkownicy, bo olej strasznie pryska :)\nWysłany: Śro 0:16, 04 Mar 2009 Temat postu:\nNo, coś w tym guście :) Tylko kluski były już uprzednio ugotowane, ja je tylko przypiekłam na patelni i posypałam ziołami.\nOstatnio zmieniony przez Deszczowyjka dnia Śro 0:17, 04 Mar 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 19:32, 04 Mar 2009 Temat postu:\nja mam taki dziwny piekarnik że nie umiem go obsługiwać. *marudzi*\nale wcale nie jestem takie kulinarne beztalencie, bo robię przepyszne leczo z kabaczka. a jak trzeba, to i bitki, i zupę pomidorową umiem zrobić! C: (choć niechętnie, bo wymaga zabawy z surowym mięsem. wtedy wmawiam sobie że to play-doh.)\nbtw nie wiem dlaczego, ale myśl o yeppym któremu tata pomuk wydała mi się urocza. dwóch facetów w kuchni\nI podobno umiesz też zrobić sałatkę wedle mojego przepisu...przynajmniej tak się chwaliłaś


Kalendarz spiralny Carolana - Mysaver - Blog Goldenmark\nKalendarz spiralny może posłużyć jako wehikuł czasu, dzięki któremu można przewidzieć punkty zwrotne na giełdzie. Opiera się na ciągu Fibonacciego.\nKsiężyc jest to naturalny satelita Ziemi i jako jedyny w Układzie Słonecznym nie posiada imienia. Jego fazy to nów, kwadry i pełnia. Pomiędzy kolejnymi nowiami Księżyca upływa 29 dni 12 godzin i 44 minut, co stanowi 29,530589 doby. Jest to miesiąc synodyczny, nazywany także księżycem. Wykorzystuje się go do wyznaczania jednostek czasowych kalendarza spiralnego Christophera Carolana, który opiera się na ciągu liczb Fibonacciego oraz liczbie Φ zwanej także złotą liczbą. Stanowi ona granicę stosunku ilorazów następujących po sobie liczb ciągu Fibonacciego i wynosi w przybliżeniu 1,618. Liczba ta posiada wiele interesujących właściwości matematycznych i ma zastosowanie w wielu dziedzinach, m.in w architekturze i sztuce. Można też odnaleźć jej obecność w otaczającej nas przyrodzie.\nKalendarz spiralny pozwala na znalezienie prawidłowości zachowań ludzkich zachodzących w czasie. Postępowanie ludzi zależy nie tylko od tego, co dzieje się na Ziemi, ale także poza nią. Na Ziemię oddziałuje swoją grawitacją nasz naturalny satelita, o czym świadczą przypływy morza, a niektórzy ludzie podczas pełni wychodzą we śnie z łóżka. Zwolennicy teorii Carolana uważają się, że Księżyc ma również wpływ na zachowania inwestorów giełdowych. Analiza cykli na giełdach daje wiele dowodów potwierdzających tę tezę.\nOto przykład: pomiędzy krachami giełdowymi z 1929 oraz 1987 r. upłynęło 58 lat i 10 dni tj. 21.176,3 dni, tj. jest to 717,1 księżycowych miesięcy synodycznych a liczba 717,1 jest pierwiastkiem kwadratowym z liczby 514.229, będącej 29-tym wyrazem ciągu Fibonacciego. Istnieją też inne dowody na powiązanie dat zdarzeń giełdowych z ciągiem Fibonacciego.\nKalendarz spiralny jest zbiorem jednostek czasowych, gdzie liczba księżyców jest wyrażana w pierwiastkach kwadratowych wyrazów ciągu Fibonacciego (tabela 1.).\nTabela 1. Jednostki kalendarza spiralnego\nJednostka czasowa Wartość wyrazu ciągu Fibonacciego Fn Ilość księżyców √Fn Ilość dni 29,53x√Fn\n3 2 1,41 41,76\n4 3 1,73 51,15\n5 5 2,24 66,03\n6 8 2,83 83,52\n7 13 3,61 106,47\n8 21 4,58 135,32\n9 34 5,83 172,19\n10 55 7,42 219,00\n11 89 9,43 278,59\n12 144 12,00 354,37\nKalendarz spiralny jest przedstawiany jako spirala logarytmiczna, bowiem funkcja logarytmiczna dobrze opisuje wzrost i jest związana z procesami życiowymi. Stosunek dwóch kolejnych promieni tworzących kąt 45 stopni wynosi około 1,272, co jest równe √Φ. Natomiast stosunek dwóch promieni oddalonych od siebie o kąt 90 stopni stanowi Φ.\nNadzwyczaj wysoką dokładnością charakteryzują się spirale powstające w okresie pierwszej wiosennej pełni Księżyca, po której następująca niedziela jest obchodzona w Kościele Rzymsko-Katolickim jako święto Zmartwychwstania Pańskiego. Warto więc zwracać uwagę na okres Wielkanocny, ponieważ wtedy mogą powstawać wartościowe spirale. Począwszy do ogniska można rozpocząć wędrówkę w czasie – zarówno w przeszłość, jak również w przyszłość. Odwijając kolejne jednostki czasowe wyznacza się na osi czasu ważne punkty zwrotne. Istnieją dwa rodzaje spiral: prawoskrętna i lewoskrętna.\nSpirala prawoskrętna, powiększająca się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara wyznacza punkty na osi czasu punkty rzutowane wstecz w stosunku do ogniska spirali – spirala wsteczna.\nW spirali lewoskrętnej, czyli wstecznej jednostki czasowe są rzutowane w przyszłość - spirala postępująca.\nfot. alex de carvalho, flickr.com, CC BY 2.0\nTagianaliza technicznaciąg Fibonacciegoinwestowanie


Szanowni Czytelnicy! Szanowne Czytelniczki! To już 7-y rok razem! - Obserwator Polityczny\nSzanowni państwo! To już 7-y rok razem. 15 września 2011 roku opublikowaliśmy pierwszy tekst. Nadal jest aktualny: tutaj. Bardzo dziękujemy, że nadal jesteście z nami i razem współtworzymy naszą „obserwatorową” społeczność. Obserwując statystyki odwiedzić portalu, możemy być optymistyczni, ponieważ udało się zbudować pewien stały rdzeń osób stale odwiedzających portal w poszukiwaniu interesujących ich treści. Mamy świadomość, że część z państwa czyta nasz portal – jak i liczne przedrukowujące nasze teksty portale – w ramach obowiązków służbowych, nie mamy nic przeciwko temu, szanujemy wszystkich naszych Czytelników tak samo. Dobrze, że jesteście z nami. Pamiętajcie proszę, że nasz malutki sukces jest w jakiejś mierze podstawą waszych sprawozdań, a to jak wiadomo przekłada się na premie, dodatki służbowe i inne składowe wynagrodzenia. Będzie nam miło, jeżeli zdecydujecie się państwo na dalsze formy wsparcia dla naszej społecznej działalności.\nBardzo dziękujemy wszystkim, którzy przedrukowują nasze teksty. Proszę pamiętać, że nasze treści z zasady są wolne i każdy może je wykorzystywać w całości lub w części, zmieniać tytuł – jeżeli ma taką potrzebę, jednak zawsze prosimy podać autora, datę wydania w źródle, nazwę źródła i link do źródła konkretnego tekstu. To ważne, ponieważ dzięki temu, nasze oprogramowanie pozwala nam dowiedzieć się o państwa zainteresowaniu. Jeżeli jednak ktoś o tym zapomni raz lub dwa, to nic się nie dzieje. Życzymy wszystkim dalszych sukcesów, proszę swobodnie wykorzystywać nasze teksty i grafiki – portal to działalność społeczna, jeżeli ktoś chce, może korzystać – zawsze dla dobra publicznego. Będzie nam miło, jeżeli zdecydowalibyście się państwo, chociaż na symboliczne – dobrowolne – regularne wsparcie dla naszej fundacji. Możemy również przygotować dla państwa teksty dedykowane, w tej sprawie prosimy o kontakt z redakcją. Ważna informacja – jeżeli chcecie używać naszego logotypu w Internecie – proszę to wcześniej zgłosić redakcji.\nW szczególności pozdrawiamy naszych przyjaciół ze środowiska mundurowego i kościelnego, państwa branże są w stałym kręgu zainteresowań naszej publicystyki. Zachęcamy do pogłębienia kontaktów z redakcją.\nProszę pamiętać – zagregowane wsparcie przełoży się na więcej, dobrej jakości tekstów. Szacujemy, że liczba czytelników w j. polskim publikacji naszego portalu, publikowanych przez podmioty trzecie, przekracza około 3-5 razy ilość czytelników portalu (odwiedzających bezpośrednio). Łączny zasięg treści szacujemy na podstawie dostępnych statystyk na około 80-130 tys. odsłon miesięcznie plus odbiorcy zagraniczni.\nNiezwykle ważni są dla nas wszyscy, którzy przysyłają teksty. Zarówno osoby fizyczne – niezależni twórcy, autorzy, poeci, jak i kilka firm i podmiotów. Dziękujemy wszystkim, interesuje nas w zasadzie każda problematyka społeczna, polityczna, gospodarcza, wojskowa – zgodnie z działami tematycznymi oraz co jest zawsze najważniejsze – POEZJA i LITERATURA. Zachęcamy wszystkich twórców do debiutów literackich, to jest portal, gdzie dzięki kontekstowi, który przyznajemy czasami bywa problematyczny – przeczyta państwa wiele osób. Szczególnie dziękujemy panu Adamowi Gabrielowi Grzelązce – wybitnemu Poecie z Poznania, którego twórczość możemy podziwiać dzięki doskonale układającej się współpracy. Prosimy państwa Czytelników o zwrócenie uwagi, na bardzo ważny kontekst społeczny problematyki podejmowanej przez pana Adama. W szczególności ważna jest problematyka związana z wieloma kontekstami wyzwań opieki nad dziećmi w ramach przewidzianych prawem. Bardzo nam zależy na tym, żeby wspierać twórczość pana Adama, co będziemy czynić zawsze – jak wiadomo kultura, w tym poezja jest zawsze publikowana na pierwszym miejscu w portalu. Niestety trzeba zauważyć, że są Czytelnicy i Czytelniczki, którzy pomijają Poezję (co widać w statystykach), bardzo prosimy – poświęcić chwilę na tą przyjemność! Naprawdę warto! Twórczość pana Adama Gabriela Grzelązki jest dla wydawcy portalu, największą wartością do jakiej udało się nam przyczynić.\nNiestety inni twórcy nie wykorzystują w pełni swojej szansy, jak np. pani Izabella Gądek – doskonale zapowiadająca się pisarka, ostatnio bardzo opóźniająca się w kolejnych publikacjach.\nDziękujemy naszym zagranicznym współpracownikom, niestety niektórzy zawiedli nasze oczekiwania, zachowując się w sposób jałowy i marnując po prostu nasz czas i potencjał. Jednakże nie ma czegoś takiego, czego jeszcze nie moglibyśmy wspólnie osiągnąć. W szczególności słowa podziękowania należą się panu Vladimirowi Kharitonovowi [Владимир Харитонов], którego wspaniałym wysiłkiem możemy przyczyniać się do pogłębiania dialogu polsko-rosyjskiego, jak i przede wszystkim być obecni we wspaniałej przestrzeni kulturowej języka rosyjskiego. Jest to dla nas bardzo ważne i mamy nadzieję, to będzie kontynuowane z dalszymi sukcesami.\nBardzo bliskie są nam nasze zaprzyjaźnione rosyjskie czytelniczki, których zaangażowanie jest jasnym światłem w ciemnym tunelu wszelkich przeciwności i niemocy.\nZapraszamy wszystkich do współpracy, jeżeli są osoby, które chciałyby tłumaczyć nasze teksty to je serdecznie zapraszamy do kontaktu z redakcją.\nDziękujemy również wszystkim tym, którzy z jakichkolwiek przyczyn, czasami dla nas niezrozumiałych – zakończyli współprace z redakcją. Zapraszamy serdecznie nasze drzwi są zawsze dla państwa otworem – w szczególności pozdrawiamy Feliksa i Bacę, których niezapomniane felietony bardzo wiele wniosły do publicystyki naszego portalu.\nSłowo do krytyków – dziękujemy, nic tak nie dodaje Czytelników jak wasz jad, plucie, kłamstwa i insynuacje. Śmiało plujcie dalej, wszystkiego najlepszego – jeżeli to komuś poprawia nastrój, powoduje że wyładuje swoją agresję na nas, a nie np. na dziecku lub psie – nie ma ograniczeń, tylko proszę nie atakować naszych Czytelników. Cieszy nas w szczególności to, że udało się pohamować wodospady rusofobii, która kiedyś objawiała się masowo, dzisiaj już mniej – jednak mieliśmy rację? Smuci natomiast fakt, że nawet stali krytycy (są tacy), nadal nie wyzbyli się głupoty antysemityzmu. To parszywa cecha dla która nie będzie tutaj NIGDY tolerowana.\nJeżeli chodzi o kwestie organizacyjne, jak wszystko na to wskazuje i nie stanie się nic nadzwyczajnego, to nasz portal przetrwa dla państwa, jednak prosimy o zwiększenie zaangażowania. W szczególności dziękujemy panu Rysie, którego również prosimy o wyrozumiałość, albowiem to wszystko naprawdę nie jest łatwe, a niestety jest obarczone wielkim ryzykiem.\nPlanujemy zorganizować spotkanie czytelników, publicystów i sympatyków portalu, będzie to sobota, miejsca jeszcze nie znamy – najlepiej, jeżeli udałoby się to zrobić u jednego z czytelników, z tego co wiadomo powstaje pewna grupa inicjatywna. Jest to kwestia do uzgodnienia, albowiem bezpieczeństwo jest tutaj absolutnym priorytetem. Prosimy wszystkich zainteresowanych do kontaktu z redakcją, wymienimy opinie i jak mamy nadzieję uda się doprowadzić do spotkania może jeszcze w tym, a jak nie to na pewno do końca pierwszego kwartału przyszłego roku.\nNa spotkaniu poznacie państwo się wzajemnie, oczywiście będzie redaktor naczelny, wiodący autor – krakauer, webmaster Józef, inne osoby z redakcji i pani prezes – jeżeli jej czas pozwoli.\nBardzo liczymy na wsparcie naszych czytelników z zagranicy, w tym w szczególności przemiłej pani „Królowej” z Niemiec. Serdecznie pozdrawiamy pana Michała z Izraela, dziękujemy że pan i inni – jesteście z nami, wasz udział w naszym projekcie jest bardzo ważny. Liczymy się z waszymi opiniami. Zapraszamy do publikowania!\nProsimy o dalsze wsparcie dla naszej działalności – naprawdę liczy się każda kwota. Z naszych obserwacji, tego co państwo piszecie – wiele osób ma opory przed przelewaniem małych kwot np. 5 PLN. Wiadomo, że koszty przelewu to jedno, ale właśnie z takich kwot składają się większe kwoty, pozwalające na czynsz za biuro (nadal wirtualne), serwer, domeny, oprogramowanie, pracę informatyków (wielkie koszty). Proszę pamiętać, że portal jest otwarty – nie pobieramy żadnych opłat i nie ma żadnych warunków finansowych dla dostępu. Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej, ani działalności pożytku publicznego. Funkcjonujemy tylko dzięki państwa dobrej woli. Wpłacacie kiedy chcecie, ile chcecie i bez żadnego zobowiązania. Cieszymy się z każdej kwoty, jednak to co jest obecnie – jest poniżej koniecznych potrzeb związanych z kosztami utrzymania portalu.\nZatrudnić pracownika (pensja minimalna) – to bardzo ważne, jest potrzebne w tym zakresie wsparcie.\nUdostępnienia lokalu (w dowolnym miejscu w Polsce).\nWolontariuszy konsultantów – ekspertów w różnych dziedzinach.\nWolontariuszy w zakresie składu tekstu i druku.\nZapraszamy wszystkich państwa do współpracy! Prosimy o wyrażanie opinii na forum komentarzy poniżej, jak i kontakt z redakcją: obserwatorpolityczny@obserwatorpolityczny.pl – odpowiemy na każdą wiadomość, proszę pozostawić telefony – oddzwonimy na życzenie.\nPonieważ zbliża się koniec roku i trzeba opłacić serwer i cały szereg innych wydatków jak np. coroczny przegląd serwisu – prosimy o każde wsparcie. Wszystkie osoby zamierzające udzielić bezpośredniego wsparcia finansowego fundacji proszone są o wpłacanie pieniędzy na poniższe konto bankowe:\nPROSZĘ PAMIĘTAĆ – NIE PROWADZIMY ŻADNYCH INNYCH ZBIÓREK, ŻADNYCH AKCJI SKARBONKOWYCH, INTERNETOWYCH, SMSOWYCH I JAKICHKOLWIEK. JEDYNĄ FORMĄ WSPARCIA FINANSOWEGO DLA FUNDACJI JEST WPŁATA NA WW. KONTO BANKOWE – Z WŁASNEJ I NIEPRZYMUSZONEJ WOLI Z KONIECZNYM DOPISKIEM DAROWIZNA. NIKT NIE MA PRAWA PRZYJMOWAĆ W NASZYM IMIENIU ŻADNYCH ŚRODKÓW W GOTÓWCE, SPRZEDAWAĆ CEGIEŁEK I INNYCH BZDUR. O WSZELKICH PRÓBACH TAKICH DZIAŁAŃ PROSZĘ NAS BEZZWŁOCZNIE POWIADOMIĆ – MY ZA TYM NIE STOIMY. TYLKO PRZELEW NA KONTO. NIE MA INNEJ FORMY WSPARCIA FINANSOWEGO.\nTags: Fundacja Pisanie Książek, Obserwator Polityczny, obserwatorpolityczny.pl, portal, Szanowne Czytelniczki, Szanowni Czytelnicy, To już 7-y rok razem, wsparcie\n30 komentarzy “Szanowni Czytelnicy! Szanowne Czytelniczki! To już 7-y rok razem!”\nGratulacje za wytrwanie i najlepsze życzenia w dalszej pracy. dla Polski.\nBo tu naprawdę o Polskę chodzi.\n8 września 2017 at 04:55\nCieszę się że jesteście – codziennie was czytam i wracam do starych tekstów – wasze zawsze są świetne! Robicie dobrą robotę dla naszego Narodu i państwa.\n8 września 2017 at 05:38\nGratuluje, będą na was pluli ale się nie przejmujcie. Wiele osób was czyta, dla całych środowisk jesteście jedynym głosem prawdy i rozsądku. Naprawdę w wielu gabinetach w budynkach okładanych cegłą klinkierową was czytają w godzinach pracy… z czystej sympatii.\n8 września 2017 at 06:03\n@Mjr….”was czytaja w godzinach pracy….z czystej sympatii…”🐵🐒🐸🐴🐧🐹\ntak,tak,nienawisc to najwyzsza forma uznania /”Hass ist die höchster Stufe der Anerkennung”…/\n8 września 2017 at 05:51\nBardzo dobrze że piszecie bez cenzury i w sposób dający do myślenia. Wspieram swoim małym przemysłem w kwocie 50 zł miesięcznie. Pozdrawiam was, a szczególnie pana Krakauera, redaktora Klasę i webmastera Józefa.\n8 września 2017 at 05:56\nSprawozdanie z dzialalnosci, analiza socjologiczna czytelnikow/ odbiorcow tekstow, aluzje, dedykacje, misja i manifest istnienia,nawolanie do wspolpracy,glos wolajacego na puszczy (?)….nalezy powyzszy tekst raz jeszcze z rozwaga przeczytac,chyba odkryje sie nowe aspekty….czy tu autorem jest nasz ukochany WEB.JOZ. ?\nTAK TO JA PISAŁEM, PLUS OBOWIĄZKOWE FRAGMENTY O WSPARCIU PRZEKLEJAMY, RESZTĘ ZMIENIAŁA PANI PREZES. POZDRAWIAM WEB. JÓZ.\n8 września 2017 at 06:17\nRuskie k##wy jak zawsze skomlą o kasę. Dlaczego nie pójdziecie żebrać na Kreml do swojego pana Putina?\n8 września 2017 at 07:28\n@Wielka Polska Katolicka….wyrazajac taka nienawisc znamionuje komentator najwyzsza forme uznania (“Hass ist die größte Form der Anerkennung” ),kazdego ranka waruje tu @WPK “na czerech lapkach” jak pies,by pokrzepic wlasna dusze tekstami OP ,to sie nazywa wiernosc….\n8 września 2017 at 08:03\nBO, TU jest POLSKA. Niestety taka oczywistość nie przebije się przez pancerną skorupę zaburzeń osobowościowych “różnych WPK”……………………..\nOczywiście będących przeważnie jurgieltnikami różnych zachodnich\n“fundacji” promujących “demokracje i prawa człowiecze”. 🙂\nPóki co, życzę nie stu lat a pełnego ‘oczka”…też nieźle brzmi. Nieprawda’ż? Niełatwa jest “miłość w czasach zarazy’ więc, trzymajmy się – jakoś. Alleluja,i do przodu!\n@krolowa bona “krolowa bona\n8 września 2017 at 06:03” Doprawdy, nie rozumiem złośliwości.\nKtórą nogą “wstaliśmy” z łoża (boleści)? Jakieś koszmarki nocne\nGratulacje dla Redakcji i wszystkich tych którzy wspierają Was merytorycznie i finansowo! Z nie cierpliwością czekam na spotkanie!Pozdro.\nMyślę że ja mogę być przykładem osoby, która was czyta w godzinach pracy…\n8 września 2017 at 07:33\n@pplk…no ja tez,choc ja czytam dla “potrzeb wlasnych”…ku pokrzepieniu dusz,cos jak “Latarnik”..no bo ja wiem,jestem na forum OP “na doksztalcie”….\n8 września 2017 at 07:00\nObserwatorpolityczny.pl = Płatni Zdrajcy Pachołki Rosji (i Izraela).\n8 września 2017 at 07:13\nPrzeważnie sie z wami nie zgadzam, jednak publikujecie moje komentarze i piszecie ostro. Pozdyawoam\nJesteście mądrym głosem wolnych Polaków. Niestety znakomitej mniejszości społeczeństwa, któremu wyprano mózgi. Zachęcam: Tak trzymać i nie popuszczać!\n8 września 2017 at 17:26\n8 września 2017 at 18:39\nPanie…..na bezrybiu i rak ryba. Jak nie PiS to co PO, PSL,SLD czy inne\nlewactwo? Jest jak jest, i dlatego niech jest PiS.\nMoże kiedyś będziemy za Zmianą?\nNa PO głosowało: 3 661 474 wyborców,\nKukiz15′ ……… 1 339 094 wyborców\n‘Nowoczesna” …..1 115 370 osób\nPSL………779 875 osób\nTO jeszcze nie wszystko p.”jerzyjj” – “byli takie czuby” – co to “głosowali” na: SLD,Twój Ruch,Unia Pracy Zieloni na to curiosum\nzagłosowało…PAANIE, dasz pan wiarę??! Całe 1 147 102 Polaków.\nJak ci ludzie MUSZĄ cierpieć ‘na psyche”, niepomni niczego,\nnawet prezydentury Olka czy premierostwa “prawdziwego mężczyzny” – co to wie jak kończyć 🙂 Pomijam pozostały plankton , mirabelki.\nTak’że wyluzuj Waść z imputowaniem elektoratowi PiSu ‘czegokolwiek….” Amen.\nhttp://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2017/09/kto-przytuli-wolodie-jan-twardowski-jeszcze-raz-o-glupocie-polskiej-rusofobii-i-medialnych-terrorystach/ Konieszno – riposta “Nany’.\nPo raz wtóry: http://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2017/09/przyjazn-wielkich-slowianskich-narodow-czy-polakow-na-to-stac/n ‘nana”\nJeszcze “ciepły ignacynowoplski” …\n8 września 2017 at 19:36\nSz. Redakcja “Obserwatora Politycznego”.\nNajszczersze gratulacje z tytułu Waszej wytrwałości, cierpliwości i uporu w dążeniu do utrzymania Fundacji przy życiu.\nBezprzecznie cieszy, że ja i pozostali czytelnicy będziemy mogli Was dalej czytać.Tak trzymać do, jak to mówi Jurek Owsiak “końca świata i jeden dzień dłużej”. Pozdrawiam serdecznie Rysa\nSZANOWNY PANIE NIE DZIĘKUJEMY, ALBOWIEM NIE JESTEŚMY W STANIE PODZIĘKOWAĆ SŁOWAMI ZA WSZYSTKO, CO PAN ZROBIŁ DLA REALIZACJI MISJI OP… POZDRAWIAM, LICZĄC NA SPOTKANIE WEB. JÓZ.\n11 września 2017 at 16:12\n– po przeczytaniu kilku Pana wypowiedzi, wnioskuję, iż to Pan jest za zorganizowaniem jakiegoś spotkania i ewentualnie za zainicjowaniem jakiejś oddolnej obywatelskiej inicjatywy.\nW którymś miejscu pisze Pan (czy któryś z komentatorów, już nie pamiętam), iż nasze posty to “wołanie w próżnię” i w rzeczywistości nie zmienią niczego. To “bicie piany” i nic więcej. Dopiero zainicjowanie jakiegoś rzeczywistego ruchu społecznego może cokolwiek zmienić. Jestem podobnego zdania. Tylko zorganizowana i stanowcza “odpowiedź plebsu” jest w stanie zmienić cokolwiek.\nJeśli rzeczywiście, to Pan organizowałby to spotkanie, to proszę o krótką informację mailową.\nSz.Pan @50-parolatek. W swoich komentarzach wnioskowałem o bardziej aktywne działania na rzecz skonsolidowania wiedzy i doświadczenia tak wielu czytelników i komentatorów dla zainicjowania ruchu społecznego w mediach obywatelskich od prawa do lewa. W ub. roku prywatnie zapoczątkowałem spotkanie z komentatorami Włodek i Winetu, które potwierdziło potrzebę bezpośredniego kontaktu między nami. Wiedząc o ostrożności prawnej naszego Sz. Web Józefa nie można sobie pozwolić na\nindywidualne podejście do organizacji takiego spotkania na szerszą skalę, bo to rzutowałoby na przyszłą działalność OP.\nWięc bardzo dobrze, że Redakcja OP dojrzała już do tego działania i jak rozpracują to organizacyjnie powinni nas o tym powiadomić. Ja również upoważniam redakcję do udostępnienia mojego adresu e-mailowego zainteresowanym komentatorom. Jeśli redakcja będzie zainteresowana analizą sytuacji w branży budowlanej, czy małych i mikro przedsiębiorstwach także oddaję do ich dyspozycji swoją wiedzę jako dorywczy wolontariusz. Pozdrawiam bratnią duszę “społecznika” Rysa.\nSZANOWNI PAŃSTWO – REDAKCJA NIE MA WASZYCH ADRESÓW EMAILOWYCH. TO SĄ DANE OSOBOWE – A MY NIE GROMADZIMY ŻADNYCH DANYCH, NIKOGO. ZAPEWNIAMY PEŁNĄ ANONIMOWOŚĆ. PROSZĘ PRZESŁAĆ EMAILE NA ADRES OBSERWATORPOLITYCZNY@OBSERWATORPOLITYCZNY.PL POZDRAWIAM WEB. JÓZ.\n8 września 2017 at 20:48\n8 września 2017 at 23:50\nMoi drodzy, oby tak dalej!!! świetnie się was czyta, rzetelne, bogate i merytoryczne artykuły, to jedna z najlepszych stron tego typu w Polsce. Gratuluję i życzę kolejnych (conajmniej) 7 lat!\n9 września 2017 at 22:54\nMyślę że jesteście bardzo elitarnym portalem. Dla ludzi mających poglądy na rzeczywistość – prawdziwa uczta!\n10 września 2017 at 02:50\nMam nadzieję i życzę z całego serca kolejnych 7 lat i jeszcze więcej…\n10 września 2017 at 17:10\nTysięcy lat dla – OP!\n“wielka polska katolicka”-BRAWO ZA UZNANIE I SZACUNEK W FORMIE ZWRACANIA SIE DO PANA PUTINA.\n” Per Pan ”\n,”ruskie kurwy”? Jak wy to razem przełykacie i wydalacie z siebie? Chyba macie połączony\nrazem – otwor gębowy , z odbytem-.\n11 września 2017 at 15:48\nSerdeczne podziękowania za dotychczasową działalność Redakcji Obserwatora Politycznego.\nWasz portal to chyba jedyne miejsce (w obszarze w którym egzystuję), gdzie mogę spotkać jeszcze jakąś NORMALNOść.\nOby przyszłość okazała się co najmniej taka, jak obecna. Czego życzę Redakcji, jak i czytelnikom.\nCo do wolontariatów, ew. jeśli mógłbym być w czymkolwek przydatny, to jestem chętny do pomocy.\nOczywiście w miarę moich możliwości i co najważniejsze, czasu. Zawodowo jestem jeszcze aktywny, a moja praca wiąże się z częstymi zagranicznymi podróżami, tak, że nie zawsze jestem “uchwytny fizycznie”.\nW grę mogłyby wchodzić:\n– “informatyków” – co prawda, produkty M$ (Microsoft) z Redmond są mi znane w pełnej gamie, jednak z wiadomych względów nie mam ochoty zajmować się tym amerykańskim badziewiem, propozycja moja dotyczy ew. unix’a, a w szczególności linux’a (w pełnym zakresie). Oczywiście, “informatyk” to określenie relatywne i w sumie mało precyzyjne. Branża jest bardzo szeroka, więc nie jestem w stanie niczego sprecyzować. Ogólnie jednak, branża IT jest mi bardzo dobrze znana.\n– “konsultantów – ekspertów w różnych dziedzinach” – branża energetyczna (przetwarzanie i gospodarowanie energią cieplną z naciskiem na chłodnictwo, odzyskiwanie i ponowne wykorzystywanie już raz przetworzonej energii)\nW sprawie ewentualnego spotkania, jeśli byłoby to możliwe, to chętnie wziąłbym udział w takowym.\nCałe życie należałem do tzw. “społeczników”, więc gdyby wynikła z tego jakaś inicjatywa, może mógłbym się do czegoś przydać. Tym bardziej, iż od prawie 30 lat żyję na emigracji (co prawda, niedalekiej, bo za rzeką 😉 – Odrą), posiadam wielośrodowiskowe i wielonarodowe kontakty. Oczywiście, jestem również równoprawnym Obywatelem RP.\nNie wiem, jak ma to być zorganizowane, ale nie zawsze mogę, czy nie zawsze posiadam możliwość codziennego czytania (gruntownego) OP, więc mogę po prostu przeoczyć Państwa ustalenia. Z tego względu, jeśli to możliwe proszę Redakcję, ew. “organizatora” (pełna zgoda na przekazanie mu mojego adresu emailowego) o krótkiego informacyjnego maila.\n28 września 2017 at 09:45\nGratuluje i życzę dalszych sukcesów. Deklaruję wpłacanie 50 zł miesięcznie. Pozdrawiam


Polmos białystok Wódka żubrówka biała 0,7l (5900343001915) - Przepisyjoli.com\nPolmos białystok Wódka żubrówka biała 0,7l (5900343001915)y\nŻubrówka Biała to krystalicznie czysta wersja renomowanej na całym świecie Żubrówki. Dzięki naturalnemu pochodzeniu i zastosowaniu najnowszych technice, artykuł ten charakteryzuje się perfekcyjną czystością i łagodnym smakiem.\nPolmos białystok Wódka żubrówka 0,7 (5900343003698)\nŻubrówka (znana też w wersji angielskiej jako Bison Vodka i Bison Grass Vodka albo po niemiecku Grasovka ) - aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta.Żytni spirytus rektyfikowany jest mieszany...\nŻubrówka Biała to transparentnie czysta wersja lubianej na całym świecie Żubrówki. Dzięki naturalnemu pochodzeniu, a także zaimplementowaniu najnowszych technice, towar ten charakteryzuje się...\nŻubrówka Biała to klarownie czysta wersja renomowanej na całym świecie Żubrówki. Dzięki naturalnemu pochodzeniu oraz zastosowaniu najnowszych technologii, artykuł ten cechuje się bezbłędną...\nŻubrówka (znana dodatkowo w wersji angielskiej jako Bison Vodka i Bison Grass Vodka albo po niemiecku Grasovka) - aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta. Żytni spirytus rektyfikowany jest...\nWódka żubrówka 0,7l w kryształowej karafce marki Polmos białystok\nWódka żubrówka 350ml w etui marki Polmos białystok\nŻUBRÓWKA to jedyna oryginalna wódka ziołowa z Niziny Północnego Podlasia, która jest aromatyzowana maceratem trawy żubrowej dziko rosnącej w Puszczy Białowieskiej. Uwielbiana przez koneserów na...\nWódka żubrówka czarna 0,7l marki Polmos białystok\nŻubrówka Czarna wywodzi się z jednego z najbardziej dzikich zakątków Europy, jakim jest Puszcza Białowieska. Woda, z której powstaje, czerpana jest z położonych tam najczystszych źródeł. Używana...\nPolmos białystok Wódka żubrówka 0,7l w karafce z kieliszkami\nŻubrówka (znana także w wersji angielskiej jako Bison Vodka i Bison Grass Vodka albo po niemiecku Grasovka ) - aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta.Żytni spirytus rektyfikowany jest...\nW sezonie zimowym Żubrówka pojawia się w lubianej, ciepłej stylizacji - Żubranku. W tym roku Żubrówka otulona jest zielonym futrem. To już czwarta kreacja Żubranka, które oprócz nieprzeciętnego...\nWódka Żubrówka 0,5l, 4429\nŻubrówka (znana również w wersji angielskiej jako Bison Vodka i Bison Grass Vodka albo po niemiecku Grasovka) – aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta. Żytni spirytus rektyfikowany jest...


Mitsubishi wymiera w Europie. Przypomnijcie sobie te modele. Będzie wam smutno AwtoWAZ Żiguli obchodzi półwiecze. Sukces, który utarł nosa Europie i Stanom Co łączy Porsche, FSO i Peugeota? Jedno zero SL spod lady, Le Mans i Pagani Zonda – nieznana historia oznaczenia 73 AMG Historia Mercedesa - część 5 [geneza motoryzacji] Bugatti odkrywa tajemnicę. Historia Veyrona zaczęła się od szkicu w pociągu Peugeot 205 T16 – narodziny potwora [część 1] | historia motorsportu 7 marek samochodów, których już nie ma w Polsce. 20 lat temu każdy je znał Czy Polonez odnalazłby się w dzisiejszych czasach? Sprawdzamy, jak wyglądałby jego cennik Pierre Cardin nie żyje. Słynny projektant miał swoją edycję AMC Javelina Pech, upadki i liczne powroty. Wyścigowa historia Alfy Romeo trwa od ponad 100 lat Mazda MXR-01 (1992) [historia motorsportu]


La Roche Cicaplast Preparat przyspieszajacy regenerację skóry - Apteka Niezapominajka\nStrona główna > Kosmetyki>La Roche Cicaplast Preparat przyspieszajacy regenerację skóry\nLa Roche Cicaplast Preparat przyspieszajacy regenerację skóry\nDermokosmetyk - La Roche Cicaplast Preparat przyspieszający regenerację skóry.\nPrzyspiesza odbudowę podrażnionego, popękanego naskórka po niewielkich zabiegach dermatologicznych.\nCicaplast przyspiesza odbudowę bariery ochronnej skóry, dzięki formule która zawiera:\n- Miedź / cynk / manganowy kompleks mineralny do stymulowania produkcji nowych komórek,\n- Madecassoside (wyciąg z wąkrotki azjatyckiej) wspomaga właściwą organizację komórek i szybko pomaga wytworzyć wysokiej jakości zregenerowany naskórek,\n- Jego struktura izolacyjna jest wzbogacona o środki przeciwbakteryjne w celu ochrony skóry. Niewidoczny i nieklejący, łatwo się rozprowadza. Ten kojący, nawilżający preparat pielęgnacyjny pomaga zmniejszyć uczucie swędzenia i ściągnięcia.\nPo zabiegach dermatologicznych: należy stosować się do zaleceń dermatologa. Podrażniona skóra, suche płaty: dwa razy dziennie. Spękana skóra: 3 razy dziennie. Do wszystkich zastosowań: dwa razy dziennie.


Plakat przyprawy na rynku - wydrukinasztuki.pl\nPlakat przyprawy na rynku\nDo ulubionych Autor motywu: ©Olivier id motywu: #22082\nPlakat przyprawy na rynku (#22063)\nPlakat przyprawy na rynku (#22082)\nPlakat Przyprawy z Indii na lokalnym rynku w Delhi. (#22121)\nPlakat Przyprawy z Indii na lokalnym rynku w Delhi. (#60151)\nPlakat Przyprawy i zioła. (#60236)\nPlakat Różni ziele i pikantność na czarnym drewnianym tle. Zbliżenie (#22041)\nPlakat Mielony chili i kurkuma, przyprawy do indyjskiego curry, widok z góry (#22050)\nPlakat przyprawy (#22064)\nPlakat przyprawy (#22081)\nPlakat Różna ziele i pikantności tekstura, kolorowy karmowy tło (#22104)\nPlakat Różnorodne pikantność w drewnianych łyżkach na czerń łupku tle. (#22114)\nPlakat przyprawy, przyprawy indyjskie, pełne przyprawy w szklanych miseczkach (#60139)\nPlakat Różne przyprawy w misach powyżej (#60141)\nPlakat Różne rodzaje przypraw w misach (#60147)\nPlakat Różne przyprawy w zestawie miseczek (#60154)\nPlakat Różne rodzaje przypraw w misach (#60186)\nPlakat Barwiony pikantności tło, odgórny widok. Kolekcja Indyjska przyprawa w filiżankach (#60187)\nPlakat szklane słoiki z różnych przypraw latających na białym tle (#60200)\nPlakat Różny rodzaj przypraw (#60214)


10 x 200 – po topie polskich piosenek na Screenagers — Substance Only\n10 x 200 – po topie polskich piosenek na Screenagers\nO wadach i zaletach uzdrawiania muzycznego dyskursu w Polsce.\nZnamy już pełen ranking dwustu polskich piosenek wszech czasów na Screenagers. Skoro jej twórcy zachęcają na stronie głównej do czytania i komentowania, to pozwolę sobie spisać garść uwag, które wynikły z mojej lektury całego artykułu.\n1. Że się powtórzę – publikacja ta ma ogromne znaczenie dla rozwoju polskiego dyskursu muzycznego. Wcale nie dlatego, że coś zaczyna – bo powstała raczej jako odpowiedź na coraz większe zainteresowanie krajową muzyką w kręgach alternatywnych. I również nie dlatego, że jest czymś definitywnym, ostatecznym – bo takie zestawienia zwyczajnie nie mają szans na wyczerpanie tematu. Ja na przykład wcale nie uważam tych dwustu piosenek ani za najlepsze, ani za najważniejsze w dziejach rodzimej fonografii. Ale chyba nigdy dotąd nikt tak obszernie, z wykorzystaniem tak wielkiej wiedzy i z taką elegancją (mimo nieuniknionego grzechu pewnej skrótowości i slangowości, teksty są przystępne dla każdego czytelnika) nie przybliżył tak szerokiego spektrum stylistycznego polskiej muzyki. Owo międzygatunkowe bogactwo i pozbawiona uprzedzeń systematyka pozostają niepodważalnym atutem tego podsumowania. Brawa dla Screenagers za pracowitość, ale sądzę, że pod przewodnią tezą ich rankingu z chęcią podpisałaby się lwia część naszej blogosfery. A właściwie to wszyscy słuchacze z otwartymi głowami, wartościujący muzykę, nazwijmy to "wszerz" (według jakości samych kompozycji i aranżacji), a nie "wzdłuż" (według przynależności wykonawcy do jasno określonych nurtów, podpiętych pod ideologię, reprezentujących konkretne brzmienie, formę ekspresji itd.).\n2. A jednak przez długi czas miałem poważne wątpliwości co do faktycznych kryteriów, jakimi kierowali się głosujący. I ostatecznie zaryzykuję taką interpretację: mimo zapewnień, że wybierano kawałki, które po prostu sprawiały redaktorom największą frajdę przy kolejnych odsłuchach, w istocie Screenagers dokonali tu (świadomie bądź nie) czegoś trochę innego, niż syntezy najlepszych singli (a więc utworów przebojowych, radiowych, chwytliwych). Również zawartą we wstępie deklarację o poszukiwaniu najwybitniejszych przykładów na skuteczne "rozegranie kompozycji w czterech minutach i trzydziestu sekundach" należy potraktować z przymrużeniem oka, bo stosując takąż definicję dobrej piosenki, to znalazło się w tej dwusetce sporo średniaków, a i pominięto wiele fantastycznych przejawów takiej piosenkowej kreatywności ("piosenka jako małe dzieło sztuki") – ba, czasami lepsze kompozycyjnie numery znalazły się w podpowiedziach do głównej setki (fajny pomysł podpatrzony w rankingu singli lat dziewięćdziesiątych na Pitchforku), niż w obrębie samej listy. Więc czymże w końcu jest ta publikacja Screenagers? Cóż, uważam, że wcale nie rankingiem najlepszych piosenek – to tylko sprawny kamuflaż. W rzeczywistości mamy tu do czynienia z czymś może i ciekawszym (nie mnie to oceniać) – a mianowicie rodzajem przeglądu polskiej popkultury powojennej pisanym przez pryzmat piosenki jako medium.\n3. Co ważne – w zestawieniu Screenagers piosenki nie tylko zostały osadzone w pewnej siatce uwarunkowań społeczno-politycznych, ale i stanowią jakby wehikuł dla konsekwentnego wizjonerstwa stylistycznego wiodących artystów. Dominuje zasada wielkich postaci zmieniających bieg kultury – również i w takim mikroświecie, za jaki uznalibyśmy dzieje polskiej piosenki. W tym miejscu warto powiedzieć wprost, czyj duch unosi się nad takim sposobem komentowania poszczególnych kawałków. Chociaż z samego źródła wiem, że pomysłodawcą i koordynatorem całego przedsięwzięcia był naczelny portalu Kuba Ambrożewski, to po przeczytaniu uzasadnień nie mogę opędzić się od wrażenia, że największy (bardziej lub mniej bezpośredni) wpływ na ich kształt miał Paweł Sajewicz. To, jak Paweł pisał, nadal i pisze i prawdopodobnie dalej będzie pisał o muzyce – czy w szczegółowym opracowaniu dotyczącym rozmaitych tendencji w zachodniej muzyce lat siedemdziesiątych, czy w eseju poświęconym specyfice popularnej muzyki brazylijskiej, czy wreszcie o Marku Grechucie, Marku Jackowskim lub Johnie Porterze – stanowi dla polskiej krytyki zupełnie nowy, bezprecedensowy etap, w którym zacięcie antropologiczne spotyka uwielbienie dla autorskiego języka muzyków-wizjonerów. To poważna metoda badawcza, aspirująca do traktowania popu niezwykle serio, wręcz na równi z literaturą, teatrem, kinem czy sztukami plastycznymi... Dla mnie chyba aż zbyt poważna i zbytnio koncentrująca się na elementach wyrazistego, indywidualnego rysu muzycznego, niż zawartości/konstrukcji poszczególnych utworów. Ale fascynuje mnie, że chociaż sam po wielu latach skłonności do formalnych eksperymentów obecnie najchętniej hołdowałbym w pisaniu o muzyce czemuś, co określiłbym umownie mianem "stylu zerowego" (analityczna, acz komunikatywna próba wskazania ważnych fragmentów utworu bez uruchamiania żadnych kontekstów zewnętrznych), to z przyjemnością obserwuję sprawność syntez, jakich dokonuje czołowy recenzent Screenagers – a w jego ślady idą powoli inne koleżanki i koledzy. Mówiąc wprost: konceptualnie stoję po drugiej stronie barykady, bo jestem przeciwny takiemu pisaniu o muzyce, ale podziwiam jego spójność i nowatorstwo na naszym podwórku. Jest to też świetny patent na objaśnianie muzyki rozrywkowej ludziom nieszczególnie zainteresowanym samym słuchaniem muzyki pozbawionej backgroundu – czy też ludziom, nazwijmy to grzecznie, przeciętnie muzykalnym. Z mojego punktu widzenia ma to mnóstwo wad i wykoślawia samo sedno fenomenu muzyki (podkreślałem to wiele razy), ale imponuje mi przejrzystość takiej formuły, no i czyta się to znakomicie.\n4. Na tej samej zasadzie zachwyciłem się komentarzem do miejsca pierwszego (Andrzej Zaucha, "Byłaś serca biciem") w wykonaniu Marty Słomki i Kamila Bałuka. Nigdy nie szalałem specjalnie za tym kawałkiem, choć bardzo go lubię i cenię – gdybym układał analogiczną własną listę, to przypuszczalnie trafiłby do drugiej setki. Ale tragiczny przypadek Zauchy został przez Martę i Kamila nakreślony z takim czuciem i tak pięknym językiem, że pomyślałem sobie – okej, jeśli otwarcie i demonstracyjnie pokazujemy, że nad samą oderwaną od kontekstu piosenkę stawiamy barwne losy artysty wpisane w trudne realia PRL, to ja to kupuję, bo historia Zauchy była pod tym względem na całej liście bodaj najciekawsza. A swoją drogą "Byłaś serca biciem" to wybór piekielnie przebiegły – w gruncie rzeczy równie odważny i przełomowy, co asekurancki. Tak, wiem, że kolejność wyłoniono w głosowaniu, ale mówię z pozycji obserwatora pewnej tezy, którą Screenagers tu stawiają – jak to mawiają po kiepsko zagranych, ale zwycięskich meczach – wynik pójdzie w świat, o stylu nikt nie będzie pamiętał. "Stan Pogody" Anny Jurksztowicz (miejsce drugie rankingu) o wiele lepiej nadawałby się do spuentowania narracji przewijającej się przez wszystkie komentarze od miejsca dwusetnego. To nie tylko obiektywnie najbardziej wyrafinowany kompozycyjnie przebój w historii Polski (kształceni muzycy miewają problemy z rozpisaniem przebiegu tego boskiego instrumentalnego lejtmotywu – wielu poległo), ale też piosenka śpiewana przez kobietę z jazzowym zapleczem i ułożona przez genialnego, akademickiego kompozytora dzieł partyturowych i filmowych – a przy tym populistycznie nośna, znana, kojarzona, hiciarska. Idealne połączenie! A jednak "Byłaś serca biciem" – mimo, że również nominalnie utwór synth-popowy i anty-rockistowski – to typ bezpieczniejszy i owocujący lepszą masową recepcją listy Screenagers. Zauważmy, że w komentarzach co bardziej konserwatywnego, gitarocentrycznego betonu, zawiedzionego brakiem nagrań grupy Dżem i psioczącego na Papa Dance, miejsce drugie i w ogóle obecność na liście Anny Jurksztowicz zbiera bęcki, a triumfator – głównie pochwały. No tak, Dżamble znajdziemy w "Encyklopedii Polskiego Rocka" Jana Skaradzińskiego i Leszka Gnoińskiego – a tandetnej Jurksztowicz już nie. Skoro jednak celem publikacji było wyjście poza poptymistyczną niszę blogosfery, to Zaucha nadawał się do jego realizacji lepiej i wizerunkowo wyjdzie to serwisowi na dobre.\n5. W artykule Jacka Świądra dla "Gazety Wyborczej" Paweł Sajewicz porównał obalanie rockistowskiego kanonu w omawianym podsumowaniu Screenagers do ideologicznej walki Rafała Księżyka i Henryka Palczewskiego z gustem wypromowanym niegdyś u nas przez prezenterów radiowej Trójki, Piotra Kaczkowskiego i Marka Niedźwieckiego. Chciałbym zauważyć, że to porównanie dość nietrafione. Obawiam się, że bliżej byłoby takiemu Niedźwieckiemu do tych dwustu polskich piosenek, niż Księżykowi czy Palczewskiemu (polecam zdanie "W kółko puszczali Boney M., Africa Simon i Marylę Rodowicz").\n6. Z kolei Jakub Żulczyk we "Wprost" pochwalił listę, chociaż pomylił wykonawczynię piosenki "Czas nas uczy pogody" (nie Krystyna Prońko, a Grażyna Łobaszewska). Aczkolwiek dla mnie zabawniejsze jest to, że dwa akapity niżej obśmiał muzyczne próby Agnieszki Maciąg, której "Zatrzymaj czas" wylądowało u Screenagers na miejscu 36. To się nazywa konsekwencja.\n7. Parę dni temu didżejowałem na weselu kumpla, kiedy około drugiej w nocy podszedł do mnie nieźle już wstawiony gość i zapytał z szelmowskim uśmiechem: "panie didżej, czy zhańbimy tę imprezę odrobiną disco-polo?". Ciekawe, czy podobne pytanie zadali sobie ludzie ze Screenagers odnośnie swojego polskiego topu. Żaden ze mnie ekspert w temacie, ale osobiście chętnie zobaczyłbym w tej dwusetce choć jednego, symbolicznego reprezentanta tego jakże ważnego dla krajowej popkultury genre. A jak wieść gminna niesie, redaktor Iwański to ponoć wytrawny znawca tej estetyki.\n8. Właśnie, tenże sam redaktor w komentarzu do piosenki "Posłuchaj mnie spokojnie" Zbigniewa Wodeckiego z wielką egzaltacją określił album Zbiga z 1976 roku mianem być może najlepszej polskiej płyty wszech czasów i "Świętym Graalem" polskiej muzy. Też lubię tę płytę, ale mam wrażenie, że to optyka z 2007 roku. Od tamtej pory Macio Moretti zdołał chyba zarazić tą zajawką z połowę polskiej sceny alternatywnej i w efekcie każdy, kto choć trochę ją śledzi (wywiady, różne publikacje), został co najmniej uświadomiony w temacie, a może i sam się nawrócił.\n9. Jeszcze z czepiactwa, to przy całym szacunku dla ogromu transgresywnej wiedzy o polskiej muzyce i popkulturze, nadal słabym punktem redakcji Screenagers jest hip-hop. W przypadku takiego artykułu to sprawa o tyle ważna, że polski rap to zjawisko bardzo charakterystyczne, osobne i w pewnym momencie – na przełomie wieków – niesamowicie prężne medialnie. Nie tylko dlatego wypadałoby dać w dwusetce dwukrotnie więcej rapowych kawałków i okrasić je wnikliwszymi opisami, ale też z takiej przyczyny, że za burtę wypadło mnóstwo rewelacyjnych utworów z tego rozdania – moim zdaniem niesłusznie.\n10. A na koniec refleksja może i smutna, ale znowu prawdziwa do bólu. Zawrzało trochę w internecie po tym podsumowaniu polskich piosenek na Screenagers: mogliśmy się o cośtam pokłócić, z czymśtam zgodzić, coś przestudiować, przemyśleć – ale przynajmniej na cywilizowanych zasadach, bez automatycznej dyskryminacji niektórych gatunków i z nadzieją na uzdrowienie muzycznego dyskursu w Polsce. Tymczasem obawiam się, że za parę dni opadnie kurz po bitwie, a przy Myśliwieckiej 3/5/7 znowu pojawi się Piotr Baron i swoim matowym głosem, jakby "na helu", zaprosi na serię blues-rockowych nudziarstw w ramach swojej autorskiej audycji pod tytułem "Trzy wymiary gitary". I wszystko wróci do normy, bo pewnych rzeczy nie da się w tym kraju wykorzenić, choćbyśmy stawali na głowie. Obym się mylił.


wydawnictwo zysk i s-ka - Świat Tomskiego by Natalia\n2018-08-01 2018-08-01 swiattomskiego\t19 komentarzy\nCzas gniazdowania do pierwsza wydana drukiem powieść Doroty Pasek. Sielska, anielska wieś i mieszkańcy, którzy wiedzą więcej na nasz temat niż my sami. Główną bohaterką jest młoda kobieta o imieniu Sara. Nauczycielka w wiejskiej szkole, bardzo zaangażowana w życie szkoły, z predyspozycjami na stanowisko dyrektora. Czy ta książka mnie porwała? Czy wzbudziła moje zainteresowanie? Czytaj więcej\nW dzisiejszych czasach bardzo popularne są próby zatrzymania czasu. Kobiety się odmładzają, robią sobie operacje plastyczne, wypełniają zmarszczki. Walka z upływającym czasem jest dla niektórych sensem życia w dużej mierze. A czy zastanawiałaś się kiedyś, co by było gdyby było to możliwe? Gdyby nagle okazało się, że się nie starzejesz? Albo że starzejesz się tak wolno, że nie jest to zauważalne przez wiele wiele lat? Tom Hazard ma to „szczęście” – jest wybrańcem losu. Wyglądem przypomina przeciętnego 40-latka, a w rzeczywistości ma ponad 400lat. Czy jest szczęśliwy? Czytaj więcej


Archiwum 05 10 2020 o problematyce Eventowo - http://eventowo.huta-karolina.com.pl/\nArchiwum 05 10 2020 o problematyce Eventowo\nfordanserki kraków Korzystanie z usług hostessAgencja taneczna może zrzeszać nie tylko profesjonalne grupy taneczne, ale także wiele innych osób, których usługi są przydatne przy organizowaniu różnych pokazów, wydarzeń i imprez. Jednymi z takich os reszta poradnika\nZobacz te 10 ciekawostek o tym jak obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu w prosty sposóbZwykły Chłopak Chciał Wypożyczyć Krzesło. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Wypożyczalnia stołówWypożyczalnia mebli eventowychWynajem mebli eventowychPożycz meble na eventJak wynająć krzesła przydatnie?Nie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz wypożyczyć hokerPoradnik o meblachJak w 2020 skuteczniej wynająć krzesła?Szukam informacji jak zorganizować pokaz tańcaMeble eventoweOto Plan Od A Do Z Aby obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu W 9 DniSofy i foteleGdzie wypożyczyć krzesła?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę zobaczyć pokaz tańca Warszawa. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Nigdy Nie Rób Tych 6 Rzeczy Jeśli Chcesz zorganizować pokaz tańcaZobacz te 10 ciekawostek o tym jak obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu w prosty sposóbNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz wypożyczyć hokerUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby zobaczyć taniec w Krakowie Zanim Nie Przeczytasz Tego!Wynajem dekoracji weselnychJak zobaczyć pokaz tańca Warszawa i czy 2020 będzie inny?Gdzie wypożyczyć stoły?Gdzie wypożyczyć namiot?Meble eventowe w praktyce. Kilka faktów i informacjiCzy można zobaczyć taniec w Krakowie w pracy?Eventowe meble do wypożyczeniaPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak wypożyczyć krzesła na imprezęNowy trend: Wynajem mebli i namiotów na imprezyGdzie wynająć halę?


Religijność Polaków wg CBOS. Jak wpływają na nią problemy Kościoła?\nMożna odnieść wrażenie, że o sytuacji w Kościele mówi się w ostatnich miesiącach znacznie częściej. Co istotne, dominuje raczej przekaz nieprzychylny hierarchom. Sprawdźmy, jak wpłynęło to na wyniki regularnie powtarzanych badań CBOS o religijności Polaków.\nZainteresowanie filmem „Kler”, oskarżenia pod adresem nieżyjącego już księdza prałata Henryka Jankowskiego, a wreszcie projekt ustawy autorstwa Inicjatywy Polska, będący, w intencji pomysłodawców, „pierwszym etapem rozdziału Kościoła od państwa”. Obecność w debacie publicznej podobnych tematów na pewno nie wpływa pozytywnie na wizerunek Kościoła w oczach Polaków.\nNie sposób więc analizować ostatnich wyników badań CBOS w oderwaniu od aktualnego kontekstu. Zdaje sobie z tego sprawę również autor opracowania „Religijność Polaków i ocena sytuacji Kościoła katolickiego” Rafał Boguszewski, który rozpoczyna je właśnie od nawiązania do wrześniowej premiery filmu Wojciecha Smarzowskiego. Czy skierowanie uwagi mediów na „ciemną” stronę Kościoła spowodowało spadek religijności naszych rodaków?\nReligijność Polaków pozostaje niezmienna…\nZ odpowiedzi badanych wynika, że niekoniecznie. Warto przy tym zaznaczyć, że ostatnie badanie religijności Polaków zostało rozłożone w czasie. Ankiety przeprowadzano bowiem już od stycznia do października ubiegłego roku. Oznacza to, większość ankietowanych prawdopodobnie pytano o wiarę i jej praktykowanie jeszcze przed premierą „Kleru”.\nWróćmy jednak do wyników. Oczywiście w długoterminowej perspektywie możemy zaobserwować pewien spadek odsetka osób wierzących i stosujących się do wskazań Kościoła, ale od 8 lat utrzymuje się on na stabilnym poziomie w okolicach 45%. Drugie tyle deklaruje się jako „osoby wierzące na swój własny sposób”. Z kolei odsetek niewierzących nie przekracza 4% od co najmniej 18 lat.\nŹródło: komunikat z badań CBOS „Religijność Polaków i ocena sytuacji Kościoła katolickiego” (Nr 147/2018).\nGdy ankietowani mieli do wyboru opcje „wierzący”, „głęboko wierzący” i „niewierzący”, pierwszą z nich wybrało w ostatnim badaniu aż 84% (na praktycznie niezmienionym poziomie odsetek ten utrzymuje się od 1997 r.). Osób głęboko wierzących jest natomiast tle samo, co niewierzących, czyli po 8%.\nDo regularnego (przynajmniej raz w tygodniu) uczestnictwa w praktykach religijnych przyznaje się obecnie niemal połowa badanych. W tym przypadku również nie zaobserwowano znaczącej zmiany w porównaniu z wynikami z ostatnich lat. Nieznacznie wzrósł jedynie odsetek osób niepraktykujących w ogóle (aktualnie to 13%).\n…ale dostrzegamy problemy Kościoła\nZ drugiej strony, zauważalnie wzrosła liczba Polaków, którzy krytycznie oceniają aktualną sytuację Kocioła katolickiego w Polsce. Choć aż 58% określiło ją jako „dobrą” lub „zdecydowanie dobrą”, to odsetek osób krytycznie oceniających sytuację Kościoła w Polsce wzrósł w ciągu zaledwie jednego miesiąca (od września do października 2018 r.) z 27 do 37%. „Może to oznaczać, że film «Kler» nie pozostał w tym względzie bez echa” – zauważa CBOS. O problemy Kościoła pytał bowiem akurat w okresie największego zainteresowania filmem Smarzowskiego.\nBadani najgorzej postrzegają jednak sytuację Kościoła w Europie. Jeszcze w 2015 roku negatywnie oceniał ją co trzeci ankietowany, obecnie – już co drugi. Tylko nieznacznie lepiej oceniana jest sytuacja Kościoła katolickiego w skali globalnej. CBOS zwraca uwagę, że „pierwszy raz w historii naszych badań sytuacja Kościoła w Europie i na świecie częściej postrzegana jest negatywnie niż pozytywnie”.\nPotrzebny rozdział państwa od Kościoła?\nNajnowszym wątkiem w dyskusji o Kościele katolickim w Polsce jest projekt ustawy autorstwa Stowarzyszenia Inicjatywa Polska. Dokument zakłada m.in. zaprzestanie finansowania lekcji religii w szkołach oraz ubezpieczeń duchownych z budżetu.\nNie może tak być, nie ma na to naszej zgody, by Kościół pisał ustawy i wpływał na polityków, jak mają procedować prawo\n– tłumaczyła liderka Stowarzyszenia Barbara Nowacka.\nByć może to jedynie zbieg okoliczności (wszak środowiska lewicowe od dawna postulują rozdział Kościoła od państwa), ale fakt zaprezentowania projektu akurat w ostatnim czasie wydaje się nieprzypadkowy. Trudno bowiem przywołać z pamięci inny okres, w którym o Kościele mówiło się tak dużo i w równie negatywnym tonie. Oczywiście nie ma w tym nic złego – każda organizacja ma prawo do forsowania swoich postulatów w odpowiedzi na określone nastroje społeczne, wykorzystując w tym celu również rosnące zainteresowanie mediów danym tematem.\nPytanie tylko, na ile ograniczenie wpływu Kościoła na funkcjonowanie państwa jest rzeczywiście oczekiwane. Do tej pory postulat, choć wielokrotnie powtarzany, pozostał w sferze niezrealizowanych idei.\nCzy popieracie postulat rozdziału Kościoła od państwa? Jak myślicie, czy – ostatnio nasilone – nagłaśnianie problemów Kościoła będzie miało wpływ na religijność Polaków?\nCBOS kościół poglądy polityczne polskie partie polityczne polskie partie polityczne program\n4 komentarzy do "Sytuacja Kościoła katolickiego w kraju i na świecie. Analizujemy raport CBOS „Religijność Polaków”"\nhmm…ten wpływ filmu Kler nie wiem czy nie jest przesadzony, w końcu nie obrazuje on niczego czego o polskim kościele nie wiadomo było już wcześniej… zobaczymy w kolejnych raportach…\nTen wybór pomiędzy wierzącym, głęboko wierzącym i niewierzącym i te 84% pokazuje jak można manipulować statystykami, bo później się mówi, że prawie 90% społeczeństwa to katolicy. A czy wiara w to, że bóg istnieje musi być jednoznaczne z wiarą w Boga Kościoła katolickiego?\nZgoda, że takie wyniki są nadinterpretowane, ale moim zdaniem z innego powodu, a mianowicie: mówi się, że 90% Polaków to katolicy, podczas gdy sama wiara w Boga nie wystarczy, by być katolikiem. Do tego jest potrzebne przestrzeganie zasad kościoła.\nZmierzam do tego, że tak naprawdę mamy obecnie w Polsce 92% osób deklarujących wiarę w Boga (jakiejkolwiek religii), ale katolików już tylko, przypuszczalnie, 49% – to Ci, którzy praktykują przynajmniej raz w tygodniu. To właśnie oni spełniają to minimum, którego wymaga kościół, czyli po prostu chodzą w niedziele na mszę. Bez tego minimum trudno mówić o byciu katolikiem. Deklaracja wiary w Boga w anonimowym badaniu nie czyni Ciebie katolikiem, ani protestantem, ani muzułmaninem, ani żydem. Tak sądzę 😉\nNa marginesie: wydaje mi się te, choć tu pewności nie mam, że procent katolików w Polsce bierze się nie tyle z badań CBOS, co po prostu z liczby osób ochrzczonych. To też manipulacja, bo jedno z drugim nie zawsze idzie w parze. Pewnie każdy zna ochrzczonego ateistę 😉\nJak dla mnie wszystko się tutaj zgadza, ale jednocześnie dane mnie trochę zaskoczyły. Przede wszystkim te dotyczące osób wierzących w swój własny sposób (sporo ich).\nMamy 90% katolików i tyle samo osób deklaruje, że jest wierzących (w Boga katolickiego lub innego). Być może osoby wierzące-ale-niepraktykujące nie myślą o apostazji, bo kłóciłoby się to z ich przekonaniami. To taki stan: „nie jestem za, ale nie jestem też przeciw”. Taka osoba nie wyrzeka się, że jest katolikiem i momentami może być nawet z tego dumna. Jest to jednak raczej efekt oddziaływania kulturowego niż religijnego.\nPraktykujący katolik, może mieć problem z takimi osobami, bo w końcu on jest tym „lepszym katolikiem”. Może mieć tu oczywiście sporo racji, ale czy ma to znaczenie, czy ktoś ma prawo się poczuwać do tego, do czego się poczuwa?


Czytelnia mola książkowego: Zysk i S-ka - zapowiedzi Zysk i S-ka - zapowiedzi | Czytelnia mola książkowego\nJuż jutro na rynku wydawniczym pojawią się trzy pozycje od Wydawnictwa Zysk i S-ka. Widzicie coś dla siebie?\nFascynująca historia kryptologii od starożytności, przez narodziny nowoczesnych szyfrów w postaci niemieckiej Enigmy, aż do współczesności.\nKsiążka, którą czyta się jak sensacyjną powieść, dotyczy fundamentalnych kwestii, którą czyta się jak sensacyjną powieść, dotyczy fundamentalnych kwestii związanych z organizacją i działalnością rozmaitych struktur społecznych, których domeną jest tajność. Podobnie jak anatomia bazuje na szkielecie człowieka, tak Łamacze sięgają w głąb – do szkieletu społeczeństw i globalnie, do całego współczesnego świata.\nAmerykański historyk i pisarz David Kahn zaczyna swoją opowieść od „Historii jednego dnia operacji MAGIC” – rozdziału opowiadającego o wywiadowczych kulisach ataku Japończyków na Pearl Harbor, tamto wydarzenie właśnie było preludium do tego, co działo się z szyframi (kryptografią i kryptologią) oraz ludźmi z tą dziedziną związanymi w ciągu całej lepiej i gorzej udokumentowanej historii XX wieku.\nPrzerażająca opowieść o duchach, strachu i samotności w scenerii znanego z horroru Letnia noc miasteczka Elm Haven.\nDale Stewart, niegdyś szanowany wykładowca i powieściopisarz, doprowadził do ruiny zarówno swoją karierę, jak i małżeństwo – a teraz ciemność nieuchronnie się do niego zbliża. W ostatnich godzinach Halloween wrócił do wymierającego miasteczka Elm Haven, w którym się wychował. Dzięki odosobnieniu ma nadzieję znaleźć tutaj spokój. Ale przeprowadzka do od dawna opuszczonej posiadłości na obrzeżach miasta – niegdyś będącej domem dziwnego i błyskotliwego przyjaciela Dale’a, który stracił swoje młode życie w przerażającym „wypadku” podczas strasznego lata 1960 roku – stanowi tylko ostatni z długiej serii popełnionych przez Stewarta błędów. Ponieważ wcale nie jest tutaj sam. Prywatne demony śledzą go w tym domu cieni, który zaczyna przekształcać rzeczywistość w przerażające, nowe formy. W dodatku wszystko pokrywa ciężki, wczesny śnieg, który właśnie zaczął padać.\nMaria Derejczyk-Zwierzyńska 19:36 Wydawnictwo Zysk i S-ka / Zapowiedzi


Koszenie traw i pielęgnacja - Firmy na rzetelnie\nFirmy na rzetelnie Dom i ogród Ogrodnictwo Koszenie traw\nKoszenie traw i pielęgnacja\nJeśli interesuje Cię profesjonalne koszenie traw to skontaktuj się z łódzką firmą PHU Artex. Jesteśmy profesjonalistami działającym na rynku od 1995 roku. Oferujemy szybkość i dokładność, co jest możliwe dzięki zastosowaniu najlepszego sprzętu oraz zatrudnieniu najlepszych fachowców. Zajmujemy się koszeniem traw na cmentarzach, na ulicach oraz w centrach miast.\nOferujemy również pełne wsparcie przy koszeniu parków. PHU Artex to także kompleksowa pielęgnacja obszarów zielonych. W skład naszych usług na tym polu wchodzi sadzenie krzewów oraz drzew, zakładanie trawników, a także ich pielęgnacja.\nPonadto, oferujemy ścinanie drzew oraz gałęzi. Usuwamy również pnie i karczujemy gęsto zarośnięte obszary. Jednym słowem, PHU Artex to całościowe podejście do kwestii zieleni miejskiej i nie tylko. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o naszej ofercie a także o warunkach cenowych to zapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej.\nStawiając na nas wiesz, że otrzymasz najlepszą jakość. Usługi oferujemy w całej Polsce.


23 sierpnia 2010 aktualizacja: 4 lipca 2016\nDo tej pory w powiat dzierżoniowski obsługiwało sześć ambulansów. W przypadku awarii któregoś z nich, dla zapewnienia odpowiedniej opieki mieszkańców, szpital zmuszony był podnajmować pojazdy od firm zewnętrznych.\nNowy samochód rozwiązuje ten problem. – Dzięki zakupowi dodatkowej karetki, szpital w przypadku awarii pojazdu nie będzie już musiał korzystać z usług firm zewnętrznych, co pozwoli zaoszczędzić przeznaczane na ten cel środki – mówi starosta dzierżoniowski Janusz Guzdek.\nCałkowity koszt zakupu nowego pojazdu wyniósł ponad 400 tys. zł, z czego większość ceny stanowiło samo wyposażenie ambulansu.\nNowe oznaczenia karetek pogotowia\n„S” – specjalistyczna, używane w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia\n„P” – podstawowa, wysyłana jeśli nie jest konieczny udział karetki “S”\n„T” – transportowe, używane do przewozu chorych\n„N” – neonatologiczne, używane do transportu noworodków i niemowląt (do pierwszego roku życia)\n„K” – kardiologiczne, wyposażone w sprzęt służący do diagnostyki chorób układu krążenia\nWięcej na ten temat: remonty i inwestycjeszpitalzarządzanie kryzysowezdrowie


100-lecie odzyskania niepodległości. Matki Niepodległości - 8 kobiet, o których warto pamiętać\nMatki Niepodległości - kobiety, które walczyły o suwerenność Polski. Jedna nawet jako 'Kazimierz'\nAleksandra Piłsudska (1882-1963), de domo Szczerbińska, druga żona. Działaczka PPS i POW. W 1904 r. wstąpiła do PPS, działała na warszawskiej Pradze, a na początku 1906 r. powierzono jej organizację składów broni. W maju 1906 r. poznała Piłsudskiego, który przybył na inspekcję tych składów. Przez lata żyli w związku nieformalnym, bo Maria nie godziła się na rozwód. W tym okresie urodziły się obie córki. Fot. Archiwum\nWszyscy wiemy o zasługach Józefa Piłsudskiego, warto też jednak pamiętać o działalności jego drugiej żony, Aleksandry (z domu Szczerbińskiej). Od 1904 roku należała do Polskiej Partii Socjalistycznej, angażując się wkrótce w działalność Organizacji Bojowej i pełniąc m.in. funkcję kurierki.\nPiłsudskiego, w partii znanego jako towarzysz "Wiktor", poznała w 1906 roku. Rok później przygotowywała wraz z nim napad na skarbiec bankowy w Kijowie - choć akcja nie doszła do skutku, pomiędzy dwójką konspiratorów zawiązało się uczucie. Towarzyszka "Ola" brała udział w akcji pod Bezdanami, a po przeniesieniu przez Piłsudskiego działalności do Galicji przeprowadziła się do Lwowa. W czasie I wojny światowej służyła jako komendantka kurierek legionowych oraz aktywna konspiratorka w Polskiej Organizacji Wojskowej. Jej związek z Piłsudskim miał charakter nieformalny w związku z brakiem rozwodu Komendanta z pierwszą żoną.\nW czasie, gdy jej partner przebywał uwięziony w Magdeburgu, Aleksandra urodziła córkę Wandę (luty 1918 roku, druga córka - Jadwiga - urodziła się w lutym 1920 roku). Para pobrała się 25 października 1921 roku. Piłsudska była zaangażowana społecznie i politycznie, pełniąc w międzywojennej Polsce nieformalną funkcję "pierwszej damy". Zasiadała m.in. w Kapitule Orderu Virtuti Militari. We wrześniu 1939 roku wraz z córkami przedostała się przez Litwę, Łotwę i Szwecję do Londynu. Zmarła w 1963 roku.\nWanda Krahelska Fot. Wikipedia\nWanda Krahelska - jedna z najbardziej znanych członkiń Organizacji Bojowej PPS. Córka bogatego ziemianina i powstańca styczniowego, wstąpiła do partii niepodległościowych socjalistów, a po aresztowaniu i samobójczej śmierci narzeczonego zgłosiła się do oddziałów bojowych.\nByła zaangażowana w plan przygotowania zamachu na generała-gubernatora warszawskigo Gierogija Skałona. Uniknęła aresztowania, a 18 sierpnia 1906 roku wraz z innymi towarzyszkami rzuciła bomby w kierunku carskiego naczelnika (zamach nie powiódł się, ucierpiała tylko eskorta).\nUciekła do Galicji, gdzie zawarła fikcyjne małżeństwo z Adamem Dobrodzickim, które uchroniło ją przed deportacją do Królestwa Polskiego i procesem przed rosyjskim sądem. W Galicji wycofała się z polityki, zajmując się studiami artystycznymi. W czasie I wojny światowej działała w Naczelnym Komitecie Narodowym w Galicji oraz w PPS. W II RP była zaangażowana społecznie, w czasie wojny wraz z Zofią Kossak-Szczucką tworzyła Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom "Żegota". Zmarła w 1968 roku.\nWanda Gertz (1896-1958) walczyła w Legionach jako Kazimierz Żuchowicz. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 r. broniła Warszawy. Należała do AK, wykonała dwa wyroki śmierci na konfidentach gestapo. Odznaczona Orderem Virtuti Militari. Fot. domena publiczna\nWanda Gertz - major Wojska Polskiego, która służbę wojskową rozpoczęła... w przebraniu mężczyzny. Harcerka i członkini Konfederacji Polskiej w 1915 roku zgłosiła się do służby w Legionach Polskich jako Kazimierz Żuchowicz. Do 1916 roku służyła w 1. Pułku Artylerii I Brygady Legionów.\nW czasie wojny z bolszewikami działała w Ochotniczej Legii Kobiet, gdzie zdobyła stopień podporucznika, w okresie międzywojennym działała zaś w Przysposobieniu Wojskowym Kobiet. W 1939 roku zaangażowała się w pracę konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej, gdzie była komendantką Oddziału AK "Dysk" (Dywersja i Sabotaż Kobiet). Po wojnie na emigracji, zmarła w 1958 roku.\nMaria Dulębianka Fot. domena publiczna\nMaria Dulębianka - ikona pierwszej fali polskiego feminizmu. Rozpoczęła karierę malarską, nie mogła jednak jako kobieta podjąć studiów w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych - ukończyła za to studia w Paryżu i Wiedniu. Zaangażowana w walkę o dostęp kobiet do edukacji wyższej.\nOd 1896 roku mieszkała we Lwowie, gdzie zaangażowała się w działalność środowiska emancypacyjnego. Według ustaleń biografów, pozostawała w związku z Marią Konopnicką przez dwadzieścia lat (aż do śmierci pisarki), odbywając wspólnie z nią podróże zagraniczne i mieszkając razem w dworku w Żarnowcu. W 1908 roku podjęła próbę kandydowania do Sejmu Krajowego we Lwowie, jej kandydaturę odrzucono jednak, powołując się na względy formalne.\nBył to impuls do zintensyfikowania walki o prawa polityczne kobiet. Przemawiała na spotkaniu polskich sufrażystek z Józefem Piłsudskim, które potwierdziło nadanie Polkom praw wyborczych. Brała udział w obronie Lwowa i badaniu sytuacji polskich jeńców w niewoli ukraińskiej. W czasie tej podróży zaraziła się tyfusem plamistym, na który zmarła 7 marca 1919 roku. Pochowana pierwotnie razem z Konopnicką, w 1927 roku spoczęła na Cmentarzu Obrońców Lwowa.\nOlga Boznańska, portret Zofii Kirkor-Kiedroniowej domena publiczna\nZofia Kirkor-Kiedroniowa - siostra Stanisława (prominentnego polityka endecji) oraz Władysława (dwukrotnego premiera i ministra skarbu Rzeczpospolitej) Grabskich. Działała w Lidze Narodowej oraz PPS-ie, przebywała na zesłaniu w Rosji. Od 1905 roku mieszkała na Śląsku Cieszyńskim, gdzie współtworzyła Macierz Szkolną i angażowała się na rzecz ludności polskiej. Od 1918 roku była członkinią Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego. W II RP zaangażowała się też w działalność Narodowej Organizacji Kobiet. Zmarła w 1952 roku.\nIrena Kosmowska Narodowe Archiwum Cyfrowe\nIrena Kosmowska - czołowa działaczka ludowa i spółdzielcza. Przed wybuchem I wojny światowej współtworzyła ludowy tygodnik "Zaranie", była też jedną z najważniejszych promotorek spółdzielczości wiejskiej i działaczką Towarzystwa Kółek Rolniczych im. Stanisława Staszica.\nDziałała w Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictwa Niepodległościowych, POW i Polskim Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny. Od 1918 roku członkini PSL "Wyzwolenie", wiceminister w rządzie Ignacego Daszyńskiego. Posłanka od 1919 do 1930 roku, gdy skazano ją na pół roku więzienia za wystąpienie przeciwko rządom Piłsudskiego. Aktywistka wielu organizacji społecznych. W 1942 roku aresztowana przez gestapo za udział w konspiracji ludowej, zmarła w sierpniu 1945 roku w Berlinie w wyniku ran odniesionych w czasie bombardowania.\nZofia Sokolnicka domena publiczna\nZofia Sokolnicka - przedstawicielka wielkopolskiej pracy u podstaw. Zaangażowana w działalność społeczno-oświatową wśród ludności polskiej pod zaborem niemieckim, stała na czele Towarzystwa Opieki Rodzicielskiej, współtworzyła liczne organizacje oświatowe i narodowe (m.in. Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" i Związek Młodzieży Polskiej "Zet"), działała w Lidze Narodowej.\nW czasie I wojny światowej pełniła funkcję emisariuszki między Polakami w zaborze niemieckim a Centralną Agencją Polską w Lozannie i Komitetem Narodowym Polskim w Paryżu. Członkini Naczelnej Rady Ludowej i Polskiego Sejmu Dzielnicowego. Od 1919 do 1927 roku była posłanką z ramienia endecji.\nZofia Moraczewska (fot. Marian Fuks / Wikimedia Commons / public domain) Zofia Moraczewska (fot. Marian Fuks / Wikimedia Commons / public domain)\nZofia Moraczewska - żona premiera RP Jędrzeja Moraczewskiego i aktywna działaczka socjalistyczna. Członkini Galicyjskiej Partii Socjaldemokratycznej (później Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego), aktywistka społeczna i działaczka spółdzielcza.\nW czasie I wojny światowej organizatorka Ligi Kobiet Galicji i Śląska, a później aktywna działaczka Ligi Kobiet Polskich. Od 1919 roku posłanka z ramienia PPSD. Po 1926 roku wraz z mężem opowiedziała się po stronie Józefa Piłsudskiego, stając na czele prosanacyjnego Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet. W 1930 roku wybrana do Sejmu z ramienia BBWR. Zmarła w 1958 roku.\nAutorem artykułu "Matki Niepodległości - 8 kobiet, o których warto pamiętać", przedrukowanego ze stron serwisu historycznego Histmag.org, jest Tomasz Leszkowicz.\nA gdzie Róża Luksemburg ?


Zagadnienie zdalnego nauczania powraca, jak przysłowiowy bumerang, co pewien okres czasu do opracowań związanych z edukacją i nauczaniem. Czy w polskiej szkole nastał już czas do wprowadzenia e-learningu? Czy na pewno warto go wprowadzać i jakie są związane z nim szanse i zagrożenia? Pytań i wątpliwości jest naprawdę sporo.\nPrzykładowy test z arkusza kalkulacyjnego Excel (do ściągnięcia i wydrukowania). Prezentowane zadania przygotowane są w dwóch wersjach - dla dwóch grup.\nFirma Microsoft od 2004 roku realizuje ogólnoświatowy program edukacyjny „Partners in Learning”, którego polska edycja znana jest pod nazwą „Partnerstwo dla Przyszłości”. Jedną z inicjatyw programu od 2008 roku są transmisje internetowe z wielu konferencji dla nauczycieli poświęconych tematyce Nowych Technologii.\nWśród licznych propozycji dla gimnazjalistów na uwagę zasługuje profil „zarządzanie informacją” w liceach profilowanych. Przygotowuje on ucznia do swobodnego i efektywnego korzystania z informacji, a jest to umiejętność potrzebna dzisiaj właściwie we wszystkich dziedzinach życia.\nSprawdzian z formatowania tekstu, na którym uczniowie mogą przekonać się, czy potrafią dobrze posługiwać się edytorem tekstu Word. W artykule znajdują się także wskazówki dla uczniów dotyczące formatowania tekstu.