Memento mori - Krystyna Czerni - Portal OPOKA\nCzy w naszych czasach - propagujących jawność, brak przesądów i niechęć do hipokryzji - istnieje jeszcze jakieś tabu, jakaś sprawa przemilczana, od której wszyscy uciekają i mówią o niej niechętnie? Wydawać się może czasami, że u schyłku wieku XX człowiek zatracił już poczucie tajemnicy, a w każdym razie wstydu, że w swojej dociekliwości - przełamał tabu, wyzbył się wszelkich konwencji. Paradoks chce, że w czasach ochrzczonych mianem "cywilizacji śmierci", sprawą, wokół której panuje zmowa milczenia, stało się właśnie umieranie; śmierć - temat wstydliwy, o którym rozmawiać nie wypada i nie należy, ztwłaszcza z dziećmi lub z osobami, które umierają niejednokrotnie odarte u kresu życia z należnych śmierci godności i intymności.\nWobec śmierci każdy człowiek - niezależnie od jego "perspektywy metafizycznej" - staje w pewnym sensie bezradny i osamotniony. Dzisiaj - w wyścigu do sukcesu i do biznesu - lepiej być pięknym i bogatym, a już na pewno młodym; dlatego człowiek uparcie unika stawiania sobie pytań o granicę doczesności i za wszelką cenę odpycha moment, w którym ta granica w sposób nieunikniony stanie się jego własną, osobistą perspektywą. Pisze o tym w eseju Jak poradzić sobie ze śmiercią Dorota Sosnowska ("W drodze", 11/93): "Dzisiaj pochłania nas szalenie kult życia, zdrowia, sprawności fizycznych, przyjemności, najrozmaitszej konsumpcji zmysłowej. Nawet obsesje tajemniczego kresu życia usiłujemy odsunąć, ukryć jako coś wstydliwego, zbyt przykrego. O śmierci swojej mało kto lubi myśleć. Wręcz przeciwnie, ciekawski mózg człowieka wysila się, aby przedłużyć życie na ziemi, abstrahując od wieczności. Zakryć procesy uwiądu, zakłamać czas, zadać gwałt naturze, choćby przez macierzyństwo po sześćdziesiątce. Współczesna cywilizacja wyraźnie zagubiła świętość życia, wartości głębi decydujące o jego pięknie i sensie. Człowiek osaczony nowymi niebezpieczeństwami, chorobami wyrosłymi z bałaganu moralnego i dobrobytu - jakby rozpaczliwie ucieka od prawdy czasu, chce zakłamać proces cyklu biologicznego. Co też nie wyczynia, żeby ująć sobie lat?! Czasemto żałosne, a nawet tragikomiczne. 90-letnia młodość powinna się wyrażać elastycznością psychiki i ducha, ale nie strojem podebranym nastolatkom, pretensjami do przyjemności młodzieżowych i zachowań, które szokują, nie pasują."\nNiezgoda na starość jest przede wszystkim niezgodą na niedołężność, bezużyteczność i cierpienie - a te nie zawsze są związane z podeszłym wiekiem. Presja kultu młodości i sukcesu rzutuje na stosunek opinii społecznej do przewlekle chorych i niepełnosprawnych, nawet - a może tym bardziej - jeżeli są to dzieci. Dyskusje społeczeństw zachodnich wokół problemu eutanazji oparte są nie tylko na "humanitarnym" argumencie ulżenia umierającym w cierpieniu - zaczyna się bowiem kwestionować samo prawo do życia osób poważnie upośledzonych fizycznie lub umysłowo, konstruując dla poparcia takich poglądów całe teorie filozoficzne i logiczne systemy perswazji. W artykule O aborcji i eutanazji po niemiecku ("Odra" 1/94) Seweryn Szatkowski pisze o Peterze Singerze, jednym z najbardziej kontrowersyjnych współczesnych filozofów: "Specjalnością Petera Singera jest filozofia moralności, a więc etyka, zwłaszcza zaś te rozmaite odmiany etyki stosowanej, które obejmuje się wspólnym mianem bioetyki. Jedna z głównych tez przez niego bronionych głosi, że życie ludzkie posiada szczególną wartość moralną bynajmniej nie dlatego po prostu, że jest życiem człowieka. Posiada ją ono tylko w tej mierze, w jakiej człowiek ów jest osobą - istotą myślącą, świadomą samej siebie, własnej odrębności i skończoności, a także zdolną do kierowania swym losem i decydowania o sobie. Wszystkie te cechy posiadać można w większym lub mniejszym stopniu i jest faktem, że niektóre zwierzęta znajdują się w tej skali wyżej niż np. kilkutygodniowe, ludzkie dziecko. Jest tylko skutkiem szczególnego naszego rasizmu gatunkowego, że ich życiu przypisujemy mniejszą wartość i uznajemy za dopuszczalne ich zabijanie (nawet dla przyjemności) czy też torturowanie, określane niekiedy mianem eksperymentów naukowych." Konsekwencja poglądów Singera to nie tylko postulat zwiększonej wrażliwości na cierpienia zwierząt, ale także - odrzucenie dogmatu świętości życia ludzkiego jako przesądu i stereotypu. "Bezwzględne stosowanie się do tej zasady - twierdzi Singer - może wprawdzie zapewnić komfort moralny osobom podejmującym odpowiednie decyzje, dla ludzi chorych i cierpiących oznacza jednak odmowę udzielenia im pomocy - pomocy, o którą często proszą lub, być może, prosiliby, gdyby zdolni byliby wyrazić jakiekolwiek życzenie. Odmowę motywuje się względami moralnymi, czy jest jednak rzeczą moralną przyzwalać na cierpienie tam, gdzie można mu zapobiec?"\nTragiczny wymiar tego typu argumentacji polega na tym, że nie jest już ona tylko nieszkodliwym i pozbawionym skutków teoretyzowaniem, ale niejednokrotnie dochodzi do głosu w konkretnych sytuacjach - co najmniej kontrowersyjnych z punktu widzenia etyki lekarskiej. Od aborcji, przez wszystkie przypadki "pomocy w samobójstwie" czy "zaniechania podtrzymywania życia" - aż do prób zalegalizowania eutanazji. W kwartalniku "Ethos" (nr 21+22/93) w artykule Legalizacja prewencji czy początek cywilizacji śmierci? Andrzej Wojciechowski analizuje działalność założonego kilka lat temu we Francji Stowarzyszenia dla Zapobiegania Dzieciństwu Niepełnosprawnemu. Organizacja ta opracowała projekt ustawy zezwalającej lekarzowi "uchylenie się od udzielenia dziecku do trzech dni życia koniecznej opieki", jeżeli jest nieuleczalnie chore w stopniu uniemożliwiającym "godne przeżycie". "Założycielką stowarzyszenia - pisze Wojciechowski - które wystąpiło z projektem pozbawiania koniecznej dla życia opieki noworodków niepełnosprawnych, była matka dwudziestopięcioletniegoniepełnosprawnego. Mam 25 lat osobistego doświadczenia - oskarża. Widziałam, jak traktuje się dzieci w szpitalach. Słyszałam ludzi, którzy mi mówili: Proszę zabrać swoją małpkę. Społeczeństwo nie toleruje niepełnosprawnych. Zostajemy na dole drabiny społecznej. Nikt nie poślubi matki niepełnosprawnego. Podziwia ona ludzi, którzy opiekują się niepełnosprawnymi. Ale miejsca, w których mogliby oni żyć, nie są rozciągliwe, więc dlaczego narzucać innym dziecko, które zawsze będzie odrzucane? Mówi nam się, że są brzydcy, że przeszkadzają. Nikt nie może zrozumieć tego cierpienia dzieci i rodziców (...) Biskupi francuscy odpowiadają tu, że cierpienia rodzin postawionych wobec tego dramatu zasługują w najwyższym stopniu na szacunek, a jednak te rodziny są często pierwszymi, które kochają i bronią swoich dzieci.\nW historii ludzkości próba hodowli normatywnej czy zorganizowanego, masowego usuwania cierpienia, a nawet porządkowania mapy etnicznej kończyła się często niepohamowaną rzezią. Od wprowadzenia we Francji zapisu o możliwości niszczenia przed urodzeniem niepełnosprawnych do powstania projektu zabijania takichże niemowląt upłynęło 13 lat. Po dalszych 6 latach mamy legalizację eutanazji w Holandii. W oczach społeczeństwa na rodziców niepełnosprawnych dzieci spada dodatkowe odium - sami sobie są winni, bo nie przeprowadzili badań prenatalnych i nie zniszczyli dziecka przed urodzenie."\nWspółczesny człowiek coraz częściej uzurpuje sobie prawo do bycia "panem życia i śmierci" - jeśli jednak pozbawianie życia innych jest ciągle uważane za zbrodnię i niegodziwość, w przypadku samobójstwa moralna ocena nie jest tak ostra i kategoryczna. Mówi się raczej o tragedii, o utracie kontroli psychicznej; niedoszli samobójcy nie trafiają na ławę oskarżonych i nawet Kościół nie odmawia samobójcom religijnego pogrzebu, choć ocena ich czynu pozostaje - w świetle wiary - jednoznaczna. Samowolny wybór śmierci motywowany jest najczęściej ucieczką przed cierpieniem - bywają jednak także śmierci - manifestacje, samobójstwa o znaczeniu symbolicznym, heroiczne lub desperackie - będące znakiem dla świata, wołaniem o obronę jakichś wartości i idei.\nW "Kwartalniku filmowym" (nr 1993) odnaleźć można cały blok materiałów poświęconych pamięci Ryszarda Siwca - urzędnika z Przemyśla, który we wrześniu `68 roku dokonał aktu samospalenia na warszawskim stadionie w czasie dożynek. Długo i starannie przygotowywany protest przeciwko zniewoleniu narodu i inwazji na Czechosłowację, przeszedł niemal niezauważony - okoliczności tego wydarzenia zrekonstruował dopiero Maciej Drygas, autor filmu Usłyszcie mój krzyk i słuchowiska Testament. W "Kwartalniku" zgromadzono zapis listy montażowej filmu, zapis słuchowiska, szereg zdjęć i dokumentów, a także kilka komentarzy próbujących zanalizować sens tej tragicznej manifestacji i przyczyny istniejącej wokół śmierci Siwca zmowy milczenia. Jednym z komentarzy jest wypowiedź księdza Józefa Tischnera Myśmy tej śmierci nie przemyśleli, gdzie pada porównanie czynu Siwca do samospaleń mnichów buddyjskich:\n"Pisze mnich buddyjski Nhat Han w liście do Martina Lutera Kinga: Wietnamski mnich, kiedy dokonuje samospalenia, wyraża z całą mocą i zdecydowaniem na jakie go tylko stać, że potrafi znieść największe nawet cierpienie, ażeby za tę cenę uchronić swój naród od zła. Celem spalenia jest chęć wyrażenia swojej nieugiętości i woli, nie jest tu celem śmierci. W naszej nieszczęśliwej ojczyźnie rozpaczliwie staramy się błagać, nie zabijajcie prawdziwego nieprzyjaciela człowieka, nieprzyjaciela, który jest obecny wszędzie, a tkwi w głębi naszych umysłów i serc.\nTak wyglądał sens samospaleń w przypadku mnichów buddyjskich. Było w tym jakieś świadectwo, jakiś protest, protest przeciwko wojnie, przeciwko zabijaniu, przeciwko zniewalaniu, a z drugiej strony było świadectwo niezwykłego heroizmu, które wyrażało się samospaleniem (...) Kościół jest przeciwny samobójstwom. Uważa, że życie jest darem Boga. Bóg dał i Bóg jedynie może je odebrać. Ale Kościół rozumie trudne sytuacje ludzi i wtedy ocena tych ludzi jest zupełnie inna. A więc np. ktoś bardzo cierpi fizycznie, nie może znieść tego cierpienia i zadaje sobie śmierć, żeby więcej nie cierpieć. Ale może istnieć także trudna sytuacja w sensie moralnym. Ktoś nie może znieść widoku zła, chce protestować przeciwko temu i podejmuje taką właśnie formę protestu. Wtedy trzeba powiedzieć, że jest to niewąpliwie święty, ale święty nieco innej religii.\nKościół wchodzi w dialog z innymi religiami, a wchodząc dialog z innymi religiami akceptuje też w pewnym sensie ich świętości. Nie chciałbym mówić, że Siwiec przez sam akt samospalenia przeszedł z jednej religii do innej. Po prostu usiłował przenieść świętość jednej religii w łono świętości drugiej religii. Do tej drugiej religii, do chrześcijaństwa chciał on zaszczepić nową wizję heroizmu. Kościół akceptuje to na zasadzie, że w imię ducha ekumenicznego akceptuje także świętości innej religii (...)\nTragizm śmierci Siwca polega m.in. na tym, że ta śmierć także dla Kościoła nie mogła być wzorcem heroicznej postawy. Kościół czy teologowie nie przeczyli, że jest w tym jakiś wielki heroizm, ale nie mogli dawać tego heroizmu jako wzorca do naśladowania innym. Ta śmierć z góry skazana była na to, żeby pozostać anonimowa, niezrozumiała (...) Myślę, że nawet dzisiaj myśmy do końca tej śmierci nieprzemyśleli (...) Jeśli idzie o Siwca, Kościół nigdy nie powie, że on jest godny naśladowania. Kościół rozróżnia rzeczy godne podziwu i rzeczy godne naśladowania."\nŚmierć z wyboru - rozmyślna bądż tylko desperacka - jest w pewnym sensie wyjątkowa. Normalny koniec życia, dużo mniej romantyczny, bywa uciążliwym umieraniem. Przeciętny człowiek ucieka od samej myśli o śmierci, wydaje mu się ona niesprawiedliwością, karą Bożą. Wymyśla wciąż nowe fortele, aby ją przechytrzyć, i choć zdaje sobie sprawę z jej nieuchronności - zwykle nie jest do niej przygotowany. A konfrontacja ze śmiercią jest także egzaminem, zwłaszcza jeśli dotyczy ludzkiej zbiorowości. "Plagi i ich świadectwa wiele, czasami zbyt wiele mówią nam o nas, bo człowiek w sytuacji ostatecznej jest prawdziwy do kości" - pisze na łamach "Ex Librisu: (nr 40/93) Tomasz Justrun w tekście Śmierć i pchła, będącym recenzją Dziennika roku zarazy Daniela Defoe i książki ks. Jana Kracika: Pokonać czarną śmierć:Czytając wstrząsający dziennik Janusza Korczaka z warszawskiego getta, też mamy wrażenie, że znaleźliśmy się w mieście, jak wtedy mawiano, nawiedzonym przez zarazę.\nJesteśmy dzisiaj tylko cokolwiek dalej od czasów wielkiej bezradności wobec klęsk. A lęk jest nadal blisko. Szuflady końca XX wieku też są pełne medykamentów, używanych często na ślepo, rośnie popularność horoskopów, mnożą się magiczne chwyty na przeżycie, na oswojenie dzikiej bestii życia. I jak wtedy zdarza się szukanie kozłów ofiarnych każdej plagi. Początki epidemii AIDS na całym świecie ujawniły uśpione dawne lęki (...)\nZaraza nie jest na miarę człowieka, napisał Camus. Bo śmierć, chociaż tak dokładnie bierze miarę z człowieka, sama nie jest na jego miarę. Ale gdy zawodzą wszystkie środki i nie ma nadziei, czasami jeszcze zostaje pióro kronikarza i pisarza. Oraz słowa, które wkłada on w usta Tarrou, słowa jak światło w mroku. Powiadam tylko, że na tej ziemi są zarazy i ofiary, i że w miarę możności nie należy być po stronie zarazy."\nCzłowiek religijny staje w obliczu śmierci umocniony wiarą w życie wieczne. Obietnica nieśmiertelności nie zawsze jest jednak skutecznym lekarstwem na strach, rozpacz i inne dolegliwości duszy człowieka śmiertelnie chorego. Zgoda na chorobę i cierpienie - jako wolę Opatrzności - nie musi oznaczać zaniechania wszelkiej aktywności życiowej i biernego oczekiwania "wykonanie na wyrok". Kondycja ludzka polega między innymi na ciągłym przezwyciężaniu własnego zniechęcenia, nawet jeśli ma ono bardzo poważne przyczyny. O obowiązku walki do końca i niezgodzie na rezygnację pisze Małgorzata Baranowska na łamach "Res Publiki" (nr 2/94) w tekście To wasze życie. (Być sobą w chorobie przewlekłej): "Diagnoza choroby przewlekłej, groźnej i obcej przewraca życie do góry nogami. Chorzy często czują, że Bóg już ich opuścił, a ludzie zaraz to uczynią (...) Choroba nie powinna z nas robić rzeczy, nawet gdy nie możemy się wcale ruszać. Jeśli jakiś system leczenia, jakiś lekarz lub ktokolwiek inny traktuje was jak rzecz, nawet nieumyślnie, nie pozwalajcie na to. W imię bycia człowiekiem, ze względu na waszą duchowo-cielesną całość nie możecie do tego dopuszczać. Przede wszystkim jednak nie możecie tak traktować sami siebie (...) Lekiem najbardziej podstawowym pozostaje wola życia (...)\nZ książki Raymonda Moody`ego Życie po życiu (...) można się dowiedzieć o zadziwiającym zjawisku. Otóż ludzie powracający do życia (nie dyskutujemy skąd powracający, bo nikt tego nie wie) nagle czują potrzebę uczenia się. Nie idzie o jakiś konkretny rodzaj wiedzy, ale o uczenie tego, czego się chce, co dostępne... Uczyć się w obliczu - jak czują tamci ludzie - życia wiecznego. Czy nie wydaje się to również dobrą receptą nawet tylko na życie doczesne?\nJak jednak zachować się, jeśli choroba nie pozwala na żadne, nawet najmniejsze działanie?: Jeśli towarzyszy jej niedołężność i starość, upokarzające ubezwłasnowolnienie? Przeżywanie starości nie tylko jako krzyża, ale i jako Łaski niejednokrotnie wymaga heroizmu, jest jednak szansą dla człowieka, aby w całej bezbronności stanął przed Stwórcą i odnalazł w sobie - czasem w ostatniej chwili - godność dziecka Bożego. Pisze o tym anonimowa siostra karmelitanka w wyznaniu Starość wieńczy dzieło ("Powściągliwość i praca", nr 11/93): "Zbyt mało mówi się ludziom o starości jako o łasce. Zbyt często używa się ją za nieprzyjemną końcówkę, ślepy zaułek znikającej drogi. Nawet sami zainteresowani zapędzają się w ten lamus starzyzny - w taki kłopotliwy nicpotem.\nKtóż im powie: Uważaj, wchodzisz w najważniejszy okres trudnej, ale pięknej twórczości. Oczywiście, to nie twórczość eksplozji i podniet młodości, ale twórczość skupionego wysiłku, by nagromadzone (często bezładnie) bogactwo doświadczeń, przemyśleń, doznań - ukształtować w obliczu Boga w świadomy wyraz akceptacji, dziękczynienia i uwielbienia Boga (...)\nJest pewne szaleństwo wśród ludzi - za wszelką cenę zachować młodość oraz urodę. Zmarszczki, plamy, siwe włosy, zniekształcona sylwetka - oto tragedia. Oczywiście, wszystko co ładne jest przyjemne, ale czy lepsze zasadniczo? - Na pewno zaś to jest dobre, co Bóg postanowił, a bez wątpienia starzenie się jest decyzją Stwórcy. Przemijalność pewnych dóbr uczy... ich przemijalności. Uczy bardzo dobitnie i boleśnie, bo właśnie one zaślepiają nas i trzeba dewastacji, by skierować nasz wzrok głębiej.\nIleż trzeba wypracować w sobie łagodnej uległości, by nie urażać otoczenia swoim przytępionym słuchem, wzrokiem, utraconym głosem, by się zgodzić, że tam, gdzie nie możemy pomóc - przynajmniej nie powinniśmy przeszkadzać. Więcej mądrości i odwagi kryje się w byciu słabym, gdy dzięki łasce człowiek czuje się niczym - niż stwarzanie pozorów użyteczności, niezbędności. Gdyż w istocie wcale nie jesteśmy potrzebni i prawdopodobnie otoczeniu byłoby lżej bez nas. Ale jest jedna wielka racja byśmy byli tu i teraz - bo Bóg tak chce.\nCóż za pokój i radość być tylko dla Boga! (...)\nBłogosławiony bądź, Panie, za dar starości, gdyż ona na nowo oddaje nas w Twe ojcowskie dłonie dziećmi bezradnymi, zdanymi na Twą miłującą Moc."\nStarość i choroba są wyzwaniem dla wszystkich - także zdrowych i młodych - aby potrafili przezwyciężyć własny egoizm i próbowali towarzyszyć śmiertelnie chorym w godnym przeżywaniu schyłku doczesności. Episkopat niemiecki wezwał katolików do zaangażowania w opiekę nad umierającymi tymi słowy: "Umierania nie można rozumieć jako zakłócenia życia, lecz jako ostatnią fazę stawania się człowiekiem."\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: śmierć eutanazja cierpienie mnich umieranie memento mori starość Peter Singer zabijanie


Media społecznościowe to nie tylko Facebook i to nie Facebook był pierwszym tego typu portalem w polskim Internecie. Nie pamiętacie tych czasów, zanim strona Zuckerberga na dobre zadomowiła się w naszych przeglądarkach? Przypomnijcie sobie Naszą Klasę. I zadajcie sobie pytanie: czy sami usunęliście swoje profile, czy też nadal tam istniejecie? A może nadal korzystacie z NK.pl?\nNasza Klasa i jej lata świetności\nSłyszeliście kiedyś o portalu Classmates.com? Serwis społecznościowy założony przez Randy’ego Conradsa powstał w 1995 roku. Jego celem była pomoc w odnajdywaniu znajomych z różnych etapów życia: od przedszkola, poprzez szkoły podstawową i średnią, studia, aż po pracę i wojsko. Brzmi znajomo? Nie mylicie się – Classmates.com to pierwowzór naszej rodzimej Naszej Klasy.\nPortal Nasza-Klasa.pl (dziś NK.pl) powstał w listopadzie 2006 roku i w odróżnieniu od swojego e-przodka miał pomagać w odnajdywaniu głównie znajomych z czasów szkolnych. Pomysł stworzenia tego typu „miejsca spotkań” narodził się w głowach młodych ludzi, czwórki studentów: Macieja Popowicza, Pawła Olchawy, Michała Bartoszkiewicza i Łukasza Budzińskiego. Trzech programistów, jeden grafik. I genialna w swej prostocie idea.\nNa samym początku możliwości użytkownika były bardzo ograniczone: można było założyć swój profil, „zapisać się” do swojej klasy (lub ją dopiero założyć), dodawać znajomych i wymieniać z nimi wiadomości. Krok po kroku pojawiały się nowe funkcje, coraz więcej osób zakładało swoje konta.\nZ dnia na dzień platforma stawała się coraz popularniejsza – na początku na terenie Wrocławia (gdzie studiowali założyciele portalu), z czasem NK-mania ogarnęła całą Polskę. Gdziekolwiek by się człowiek nie ruszył, tam słyszał o Naszej Klasie – a tutaj warto wspomnieć, że to były czasy bez mobilnego internetu w smartfonie. Ludzie albo spędzali czas w domu i przeczesywali Naszą Klasę w poszukiwaniu kolejnych znajomych, albo rozmawiali o Naszej Klasie ze znajomymi napotkanymi w realu… Istny szał.\nIle zarobili twórcy Naszej Klasy?\nW założeniu autorów Naszej Klasy portal miał służyć w głównej mierze osobom takim jak oni sami: młodym, energicznym, szukającym znajomych sprzed paru lat. Serwis stworzyli studenci, którzy przecież jeszcze niedawno zdawali maturę! Nie sądzę, żeby młodzi programiści marzyli o takich zyskach – Nasza Klasa okazała się polską wersją american dream.\nAdres strony wpisywało się w okno wyszukiwarki nawet po kilkadziesiąt razy dziennie. Po roku istnienia Naszej Klasy każdego dnia zakładanych było tu kilka tysięcy profili, każdego miesiąca strona miała po pół miliarda odsłon. Nic dziwnego, że już wtedy portal był wyceniany w milionach i pojawili się pierwszy udziałowcy-inwestorzy.\nNiemiecki fundusz Venture Capital European Founders wykupił 20% udziałów za ok. 3 miliony złotych – co było niebagatelną sumą dla studentów, którzy stworzyli portal. Sami zainteresowani nie potwierdzili tej kwoty, lecz zarzekali się, że zyski ze sprzedaży przeznaczyli na dalszy rozwój portalu.\nJuż w kolejnym roku pojawił się kolejny inwestor, Forticom. Tym razem transakcja miała opiewać na 20 milionów złotych, a sprzedanych zostało 70% udziałów. Popowicz – mózg całego przedsięwzięcia – został okrzyknięty jednym z najmłodszych polskich milionerów, a Nasza Klasa udostępniała nowe funkcje (m.in. śledzenie innych użytkowników, przesyłanie wirtualnych podarunków na profile znajomych). Spółka rozwijała się także w realu, otwarły się biura w kilku miastach Polski.\nDo 2014 roku utrzymał się taki stan: 70% udziałów należało do spółki Excolimp (prowadzili ją wcześniejsi udziałowcy Forticomu), pozostałe 30% należało do założycieli portalu. W listopadzie 2014 roku NK.pl zostało wykupione przez Grupę Onet.pl, która stała się jej oficjalnym właścicielem w połowie 2015 roku.\nDominacja Facebooka i schyłek Naszej Klasy\nNa czym polegała fascynacja Naszą Klasą? Wcześniej mieliśmy osobne serwisy na każdą możliwą działalność: na jednym oglądaliśmy, komentowaliśmy i ocenialiśmy fotki (Fotka.pl), na innym poznawaliśmy ludzi w sieci (czaty, Epuls.pl), a rozmawialiśmy z przyjaciółmi za pośrednictwem Gadu-Gadu. Nasza Klasa była pierwszym portalem w polskim internecie, który łączył te funkcje – i na tym najprawdopodobniej polegał jej fenomen.\nPortal działał bez zarzutu. Co się stało potem? Po prostu przestał się rozwijać (albo może raczej rozwijał się w złym kierunku?) i przestał nadążać za potrzebami społeczności. Młodzi, którzy tworzyli konta na NK.pl, szybko się nudzili, nie znajdując odpowiedniej dla siebie rozrywki. Pojawiły się też pierwsze smartfony, na których użytkownicy zaczynali poznawać Facebooka – na nieszczęście dla Naszej Klasy.\nWtedy też właściciele Naszej Klasy zaczęli wykonywać nerwowe ruchy naprawcze: rebranding, zmiana charakteru serwisu, zmiana jego pierwotnego przeznaczenia i zmiana nazwy na NK.pl. Wszystko to wydarzyło się w połowie 2010 roku, kiedy to Nasza Klasa miała wspiąć się na swoje szczyty: 14 milionów aktywnych kont użytkowników, czyli ok. 90% ówczesnych polskich internautów.\nNowa Nasza Klasa (już jako NK) miała być wielopoziomową platformą komunikacyjną, wprowadzone zostały kolejne funkcje (np. grupy, ocenianie zdjęć, komunikator nktalk). Jednak dla Naszej Klasy było już za późno – nadeszła era Facebooka.\nŹródło: WirtualneMedia.pl (Megapanel PBI/Gemius)\nNasza Klasa – kim są jej wierni fani?\nDziś mija już 10 lat od startu Naszej Klasy. Najwięcej się zmieniło w 2010 roku – polityka ochrony danych osobowych, odpłatność za wcześniej bezpłatne funkcje, pojawiło się także wiele reklam, które wcześniej nie były tak inwazyjne. W efekcie wielu użytkowników porzuciło NK.pl i zaczęło aktywnie korzystać z nowej platformy, jaką był Facebook.\nPewnie wielu z Was należy właśnie do tej grupy, która korzystała z NK.pl, zaczęła korzystać z Facebooka i niezauważalnie to tam zaczęła spędzać coraz więcej czasu. Teraz zasadnicze pytanie: czy usunęliście swój profil na Naszej Klasie? Jeżeli nie, to i Wasze konto jest jednym z tych tytułowych, pogrzebanych na cmentarzysku NK.pl. Istnieją, ale już nikt do nich nie wróci.\nFani, którzy pozostali wierni Naszej Klasie, to w głównej mierze pierwsze pokolenie polskich internautów, dziś grupa w wieku 50+. Dla większości z nich konto na NK.pl to ich jedyny profil w mediach społecznościowych. Korzystają z dostępu do sieci sporadycznie, raczej w celach zaspokajania własnej ciekawości niż rozrywki czy konsumpcji. Szukają informacji, przeglądają portale z wiadomościami. W tym samym celu zaglądają na ulubiony serwis społecznościowy – sprawdzają co słychać u znajomych, którzy także pozostali użytkownikami Naszej Klasy, ewentualnie czytają informacje dostarczane przez grupy.\nDrugą grupą, która wciąż istnieje na NK.pl to wciąż pojawiający się nowi – coraz młodsi – użytkownicy. Rzadko są wśród nich osoby, które szukają swojej klasy, raczej logują się, żeby zagrać w jedną z wielu dostępnych tu gier on-line. Do pozostania na NK.pl zachęcają ich bonusy za codzienne logowanie. Grupa polskich on-line gamerów znalazła dla siebie miejsce spotkań w sieci – NK.pl.\nJednakże liczba odwiedzin niegdyś najpopularniejszego polskiego portalu społecznościowego spada z roku na rok, z miesiąca na miesiąc, a właściwie… z dnia na dzień. W swoich najlepszych latach (2008-2011) NK.pl odnotowywała miesięcznie nawet 12 milionów użytkowników – pod koniec 2015 roku było to już zaledwie 2,2 miliona osób.\nJak marki wykorzystują Naszą Klasę?\nAktualna społeczność portalu do także klienci, z którymi marki mogą nawiązywać relacje. Budują grupy, przekazują newsy, rozmawiają. Portal ma szeroką ofertę reklamową, istnieje tu m.in. reklama samoobsługowa, którą w nieco innym wydaniu znamy z Facebooka. Ale czy warto z niej skorzystać? Za odpowiedź niech posłuży fakt, że wśród promowanych dziś profili nie znalazłam ŻADNEGO, który opublikował coś w tym roku. Lub przynajmniej w ubiegłym.\nNie lepiej sytuacja prezentuje się w przypadku najpopularniejszych kont; na szczycie listy znajduje się Kabaret Łowcy.B z ponad 530 000 śledzących – jednak ostatni wpis na ich profilu pojawił się dokładnie 5 lutego 2013 roku. Nie inaczej jest na pozostałych „popularnych” profilach na NK.pl, przez co mamy wrażenie, że tutaj czas zatrzymał się w miejscu.\nCo zaskakujące, na większości grup i profili jednak aktywnych na NK.pl wpisy pojawiają się regularnie – zazwyczaj codziennie, czasem w odstępie 2-3 dni. Jesteście ciekawi, jakie marki jeszcze działają na NK.pl? Znajdziemy wśród nich te skierowane do najmłodszych użytkowników, którzy korzystają z portalu, żeby grać w gry on-line (Disney Channel, Disney XD, grupy różnych gier on-line), jak i te adresowane do starszych fanów portalu (grupy artystów w wieku podobnym do fanów, grupy miast, miejscowości i wiosek, grupy różnego rodzaju fundacji). Aktywność administratorów grup i profili nie przekłada się jednak na efekty, ponieważ możemy mówić jedynie o znikomej aktywności użytkowników.\nPomimo że NK swoje lata świetności ma za sobą, to i tak jest niewysychającym źródłem leadów sprzedażowych. W rękach właścicieli portalu znajduje się obecnie ogromna baza potencjalnych klientów wraz z adresami mailowymi oraz innymi informacjami o użytkownikach. Pamiętacie, że w 2010 roku nastąpiły spore zmiany w polityce ochrony danych osobowych NK.pl? Dokładnie – jeśli nie usunęliśmy konta na portalu, to bardzo możliwe, że wciąż widniejemy w bazie.\nNk dawała mi możliwości kontaktu z ludźmi po latach,teraz chcę napisać wiadomość kobiecie i nie mam dostępu bo korporacyjny palant odciął źródło informacji ,,3ci w 4"Darek,\nDOROTKA DAREK Ząbek tęskni i po 30 latach dalej Cię kocha\nSzkoda że nie ma nk najlepszy portal który był niech on wróci z powrotem proszę\nSmutno bez naszej klasy\nco robice z nk\nTak naprawdę to przed NK (nasza-klasa) był jeszcze dużo wcześniej portal GRONO.NET.\nA NK tak naprawdę zaczęło upadać od momentu sprzedania go w obcokrajowe ręce,\na Onet (ostatni właściciel i należacy do niemieckiego koncernu) od samego początku doprowadzał do całkowitego upadku NK.\nPrzykro mi ze jako admin nie da sie logicznie zalogowac. Co wy tam uzywacie?\nKiedyś poszła fama, powtarzana w dość poważnych miejscach, że zmarł twórca portalu Nasza Klasa, który miał mieszkać w Gdańsku przy ul.Traugutta. Nawet podano jego imię i nazwisko, którego teraz już nie pomnę. Nie zwróciłbym może aż takiej uwagi na ten fakt, gdyby zaraz potem tak niefortunnie nie ,,zreformowano'' Naszej Klasy, że poświęciłem nawet i całe te grupy koleżeństwa, dając sobie z tym wszystkim spokój. Trochę czasu upłynęło, zanim dołączyłem do Fajsa, ale trochę służbowo, bo ten też nie sięgał do pięt tej pierwszej Naszej Klasie. Z czasem, wciągnięto mnie do szerszego rozpisywania się na Fajsie, więc już tam zostałem, choć zachwycony nie jestem, zwłaszcza ich idiotyczną cenzurą, której struktura jest podporządkowana chorym ideologiom. Czekam na coś bardzo polskiego, łacińskiego w duchu, na coś na kształt tej pierwotnej naszej klasy.\nNasza Klasa stala sie wylegarnia lewackich trolli, szkoda czasu na zagladanie tam.\nByłam na NK ... NKlase powinni zlikwidowac, ten portal juz od dawna nie ma racji bytu, nooo chyba ze, wezma sie za niego dobrzy programisci ...\nPrzedostatni raz zajrzałem na NK,bo szkoda na to czasu.\nSpam, spam i obrzydliwe funkcje...Ekshibicjonizm i spam pornograficzny. Fikcyjne konta z wyrusami, zawalajacymi nasze ówczesne skrzynki na nk.\nA tak siè dobrze zapowiadała ta nasza klasa. Sama zlikwidowałam konto gdzieś w 2012 roku i nie żałuje.\nSzkoda czasu na szukanie (matura 1979), bo i tak tych najfajniejszych siè nie znajdzie.\nNK była tak zazdrosna o self reklamy, że za najmniejsze przewinienia kasowała profile, mi skasowała ich kilka, w tym i takie z około 35.000 znajomymi... Później wprowadzili profile fikcyjne i tak powolutku sami weszli do trumny...\nDzisiaj mam tam nadal sporo profili, w tym i z mieszkańcami i miłośnikami Gdańska - kilkanaście tysięcy znajomych i widzę, że z dawnego blasku NK niewiele pozostało...\nNK skończyło się tak naprawdę wtedy gdy w PL pojawił się film o FB i ludzie wtedy zaczęli z niego korzystać. Także tym jak portal ten zmieniał się coraz bardziej w coś zupełnie innego niż był pierwotnie. Sami siebie wykończyli tak jak winamp.\nDla mnie NK skonczyla sie wraz nadejsciem "sledzika". Sledzik po prostu mnie wyprowadzil z rownowagi. Nie mozna bylo sie go pozbyc. Pelno obcych ludzi zagladalo do moich wpisow. Frustracja ! Wowczas to postanowilem pozegnac sie z moimi znajomymi i jednoczesnie zaprosilem wszystkich di Facebook'a.\nNiestety ma zle doswiadczenie ze stroną nasza klasa mimo że zapłaciłem za gołąbki nie mam dostępu za co zapłaciłem mimo monitu brak odpowiedzi dla mnie to oszustwo niestety.nie polecam\n"pierwsze pokolenie polskich internautów, dziś grupa w wieku 50+" - pomyłka, ponieważ ta grupa to 40+\nFatalna decyzja o zmianie strony głównej.Porażka.Muszę zlikwidować NK\nW tym o młodszych graczach wchodzących, żeby pograć chodziło o nastolatki i dzieci, które wchodzą na Awatarię. Wiem, bo sama gram. Na Facebooku polska Awataria jest gorsza.\nNk zmieniło się na gorsze. Ludzie nie mają tam już normalnych kont. NK to teraz fikcja i to jest ogromna liczba ludzi. Było ok i nagle przestali o nas dbać, nas użytkowników fikcji. Teraz zabrano nam możliwość mobilnego logowania się!\nTo krok w złą stronę bo za chwile internauci fikcję przeniosą na facebooka a wtedy NK zostanie już naprawdę z niczym.\nTeż mam tam jeszcze konto :D szkoda że grono.net już nie ma ;)\nNK to przede wszystkim portal dla kont fikcyjnych. Sam posiadam tam takie konto i codziennie na nie wchodzę. ;)\nTo prawda portal zszedł na psy, kiedyś przejrzyście wyświetlały się szkoły i klasy i można było wysłać łatwo życzenia do wszystkich uczniów danej klasy, obecnie tą pożyteczną funkcjonalność zlikwidowano. Ponieważ w podstawówce chodziłem do dwóch szkół (pokrywające się lata, najpierw do jednej, a potem do drugiej), to jakiś durny automat jedną ze szkół i klas automatycznie wykasował. Dzięki za takie "ulepszenia". Po otwarciu strony widzę jeden wielki bałagan, z którym nie mam nic wspólnego, bo od pewnego czasu tam praktycznie nie zaglądam.\nJa dziś weszłam na profil po 3 latach,normalnie aż mnie zatkało!Nie wiedziałam czy to nk czy to może już inna strona...ZGROZA pisałam do Admina o przywrócenie starej strony to napisali"że się nie da" wszystko się da...KOSZMAR!\nDudu owszem, przeżyły ale nadal jeszcze są i doskonale się sprawdzają. Przykładowo komunikator GG do dzisiaj jest bardzo często używany przy sprzedaży oraz w pracy w magazynach czy dużych lokalach. A NK ? Swoich zwolenników ma :) Przynajmniej na nk z tego co pamiętam nie było tylu śmieci co jest aktualnie na fb... Ciekawe ile jeszcze jest warte nk :)\nZauwazcie moi drodzy ze wszystkie te portale: nk, gg itp przezywaly swoja swietnosc jak byly polskie:-) po sprzedazy "kila i mogila":-)\nzgadzam sie całkowicie z artykułem to CMENTARZYSKO PROFILI... wśród nich profil Mojego brata , pisałam ale nic z tego nie wyszło nie usunęli profilu uuu NK zeszło na psy !!\nCHCIAŁAM SIE PODZIELIC SPOSTRZEZENIAM NA NK ,BO JESTEM PONAD 10 LAT TAM TE ZMIANY W PIERWSZEJ WERSJI BYŁY ZASKAKUJACE ALE REALNE ,ALE TE CO TERAZ TO NAPRADE UTRUDNIENIE MY TU SIE BAWIMY OCENIAMY FOTKI A GDZIE ICH SZUKAC ,BYŁY NA WIDOKU .TEN CO NANOSIŁ POPRAWKI TO NA DOBRYM KACU ALBO MŁODZIK KTÓRY NIE MYSLI CO STARZY BEDA Z TYM ROBIC TO MA BYC POD KONTEM LUDZI STARSZYCH ,BO MŁODZI SA NA FB .POMYSLCIE NAD TYM ZMIANY SA POTRZEBNE ALE ROSADNE NIECH WRÓCI NOWY BEZ POPRAWEK I BEDZIE OKEJ I WSZYSCY TAK MAJA MIEC ,A NIE CZESC STARY CZESC NOWY I SIE SMIEJA USUWAJA ,\nNK została pomyślana jako narzędzie do odnajdywania starych znajomych i w tej roli sprawdziła się znakomicie. Później... cóż, później przyszedł sukces, który trochę przerósł pomysłodawców i narobił im "smaka", ale NK nadal była narzędziem wymyślonym przede wszystkim do odnajdywania starych znajomych, nie zaś do "ględzenia po strumieniu" jak FB. Do tego jeszcze wiecznie przymulające serwery. I ludzie wynieśli się.\nAle osobiście mam głęboką nadzieję, że FB spotka kiedyś podobny los :>\ntaa zaraza!! sprzedali łonetowi i śmieci spamerskie zasypują skrzynkę\ni ciekawe ile razy bazę danych sprzedali????\nPopieram Krzysztofa z postu ponizej.Cos okropnego porobiono,grafika drażniaca,balagan ,zdjceia znikaja ,wyswietlaja sie bezwladnie ,brak porzadku i jasnosci takiej jak była.Aby znalezc zdjecie np.ze stycznia trzeba sie cofac iles tam razy do tył i czekac az strona sie zaladuje i tak pol godziny sie wisi przy kompie.Kto to wytrzyma.Takiego portalu spolecznosciowego nigdzie nie ma.Mam wrazenie ,ze ktos to robi zlosliwie,bawi sie irytacja setek osób.Nigdzie nie mozna napisac rekamacji.Blog jak nie blog.Masakra a taki piekny byl tenportal.Ciekawe czy to przejdzie.\nJeśli będziecie wprowadzali takie "ULEPSZENIA" jak wprowadziliście ostatnio, to większość użytkowników ucieknie od was! Wróćcie jak najszybciej do poprzedniej wersji! To musiał wymyślić ktoś po pijaku, albo na ciężkim kacu!\nA portal miał taki potencjał\nPrzykro to stwierdzić ale nasza klasa sie podała po wejściu facebooka na polski rynek ten portal stopniowo tracił na popularności i zamiast walczyć o użytkownik a zostawił to wszystko samemu sobie ostatnio odwiedziłem NK a dokładniej swój stary profil i co jedynie odkrylem to sam spam .\nSzkoda tego portalu kiedyś to była polska platforma społecznościowa teraz jedynie społeczność widmo.\nKażda szanująca się firma na całym świecie nie chowa się pod krzakiem i po otwarciu strony internauta widzi adres co dodaje wiarygodności istnienia tego portalu. Ludzie kto tam pracuje !!! Macie same krytyczne opinie o sposobie prowadzenia portalu, na łeb spada wam ilość korzystających, czy do was te opinie nie docierają ?? !!!!!! Młodzi ludzie z Wrocławia wykonali wspaniałą pracę - chętnie i coraz więcej było rejestrujących się. Jak można było spieprzyć coś co doskonale działało !!! Usiało zapewne kilku nieuków w myśl słów piosenki Młynarskiego "coby tu panowie spieprzyć jeszcze co" i dokonali dzieła. Wzywam dla waszego dobra WRÓĆCIE do tego co było jako pierwowzór w 2006r - zapewniam przybędzie wam odbiorców. Choć wątpię czy to co napisałem zechce ktoś u was przeczytać. Domagam się jednak odpowiedzi jeżeli choć odrobiną przyzwoitości dysponujecie Zawiedziony\nNK miało swój urok jak jeszcze było "naszą klasą", obecnie ja tam nie wchodzę już od roku. Teraz króluje Facebook i Snapchat, chociaż na tym pierwszym jest dużo spamu :)\nOoo dzięki za przypomnienie, że mam tam konto :) Nie wchodziłem na nkl chyba od 3 lat :D\nPrawda jest taka, że za 20 lat nie będzie zapewne połowy tych wszystkich portali społecznościowych, które teraz istnieją i cmentarzysko profili będzie gigantyczne, nie mówiąc już o osobach, które w międzyczasie umrą.\nMoże mało ludzi o tym wie, ale NK służy również do zdobywania linków :) Ten kto zna się na rzeczy może w łatwy sposób uzyskać stamtąd link do swojej strony www. Oczywiście poza tą funkcją NK jest już tylko bazą osób, które zapomniały usunąć swój profil z tego portalu. Szkoda, ciekawe ile warta jest ta domena.\nNK to w pewnym sensie fenomen zdominowany przez pornografię. Jedyne aktywne profile to te o treściach bardzo wieloznacznych. Wg szybkiego przeglądu NK zmieniło się w portal... randkowy!\nPoza tym przerażające jest jak źle działa całe www - potrzebowałem jednego nazwiska, którego nie mogłem sobie przypomnieć, ale pamiętałem do której szkoły i prawdopodbnie klasy chodził 15 lat temu. Niestety nie miałem dostępu do komputera - został mi wyłacznie tel kom. Strona kompletnie nie radzi sobie w tym przypadku.\nDramat i cmentarzysko. Wręcz śmietnisko polskiej sieci...\nI właśnie o to chodzi - oprócz adresów e-mailowych na NK.pl pozostało wiele innych danych o użytkownikach. Jeżeli ktoś nie usunął konta, kiedy przestał używać NK (co wcale nie jest takie rzadkie, bo odchodzi się stopniowo, w końcu się zapomina o swoim profilu), to nadal istnieje we wszystkich bazach. A czasem niełatwo jest przypomnieć sobie adres mailowy, który podawało się 10 lat temu.\nJa rejestrowałem się na portalu na adres email którego już nie używam aby usunąć konto musiałbym odzyskać email, potem hasło do nk i dopiero usunąć konto. Szkoda energii\nPodobno to jedyne social-medium, na którym JarosławPolskęZbaw ma jakieś lajki ;)\nZapewne większość użytkowników, którzy mają jeszcze konta NK raczej już z nich nie korzysta - stąd też tak znikoma ich aktywność. Nie do końca rozumiem jednak to, dlaczego nie usunęli swojego profilu, skoro i tak z niego nie korzystają... chociaż teraz i tak już najprawdopodobniej nie pamiętają o tym, że nadal mają tam konto, a jeśli nawet pamiętają, to po tak długim czasie jego nieużywania zapomnieli zapewne danych do logowania...


Furia ludzi Północy. Dzieje świata Wikingów - Philip Parker | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nwikingowie europa skandynawia europa najazdy wikingów\n36 opinii 181 ocen 0 dyskusji\nMłot i krzyż. ... Robert Ferguson\nZapomniane nar... Jerzy Strzelczyk\nLas Teutobursk... Paweł Rochala\nAleksander Wie... Peter Green\nKsiążka przyjemna, choć okropnie sucha. Natłok dat, nazwisk, bitew przytłacza. Kupiłem ze względu na kwestie kultury i życia codziennego, więc mogłem być delikatnie zawiedziony.\nMimo wszystko tak książka stanowi dobre kompendium wiedzy o świecie wikingów i jak najbardziej ją polecam - zwłaszcza tym, których przyciąga to, co odrzucało mnie.\nSolidna pozycja. Widać ogrom pracy włożony przez autora, to że cała książka to tylko wycinek jego znajomości tematu, który to temat jest sam w sobie znacznie bardziej rozległy niż ramy tej książki. Pomimo naukowego charakteru, obfitej bibliografii czyta się ją bardzo dobrze i dość lekko, a humorystyczne uwagi, autora potrafią wywołać uśmiech na twarzy. Godna polecenia zarówno dla laików, jaki i dla chcących poszerzyć swoją wiedzę na temat "Ludzi Północy"\nSolidna pozycja. Widać ogrom pracy włożony przez autora, to że cała książka to tylko wycinek jego znajomości tematu, który to temat jest sam w sobie znacznie bardziej rozległy niż ramy tej książki. Pomimo naukowego charakteru, obfitej bibliografii czyta się ją bardzo dobrze i dość lekko, a humorystyczne uwagi, autora potrafią wywołać uśmiech na twarzy. Godna polecenia...\nŚwietna naukowa pozycja, raczej dla ludzi, którzy mają już jakieś pojęcie o historii wikingów. Dużo dat, imion i szczegółów.\nOpisać dzieje świata wikingów na 430 stronach wydaje się tylko pobieżnym potraktowaniem tematu, właściwie każdy z rozdziałów mógłby być osobną książką, a jednak zawiera dość szczegółową analizę wydarzeń. Od pierwszych najazdów na klasztory po Hastings, bardzo dobra pozycja dla tych, którzy chcą po prostu poznać wczesną historię Skandynawów.\nKsiążka idealna dla tych, co chcą dowiedzieć się dogłębnie, jak wyglądały początki świata wikingów i jak potoczyły się ich dalsze losy. Niestety nie spodziewałam się tak zimnego i prosto naukowego tekstu.. Aczkolwiek, książka uzmysławia człowieka o wiele nowych faktów. Polecam przeczytać ją każdemu, kto naprawdę chciałby poznać historię synów północy.\nNiesamowicie dobre streszczenie wszystkiego co w sumie warto wiedzieć o dziejach wikingów, od wytłumaczenia skąd mogła wziąć się nazwa "wiking" po streszczone ale zadziwiająco dokładne omówienie ich podbojów w europie i nie tylko.\nW czytaniu może nie jest łatwa, przez ogromną ilość informacji jaka czasami na jednej stronie występuje, ilość przypisów i bibliografia wykorzystana do napisania tej książki dosłownie mnie zaskoczyła.\nJeżeli ktoś lubi historię i chciałby o wikingach dowiedzieć się czegoś prawdziwego, a nie tych mitów rozgłaszanych od XIX wieku to zachęcam do przeczytania.\nW czytaniu może nie jest łatwa, przez ogromną ilość informacji jaka czasami na jednej stronie występuje, ilość przypisów i bibliografia...\nAutor książki postawił sobie za cel przedstawienie świata wikingów. Czyni to, głównie na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest interpretacja sag ludzi północy i próba „przeniesienia” ich zawartości na rzeczywistość. Jest to zadanie trudne, opierające się na interpretacji. Drugim sposobem próby zrozumienia dziejów omawianych postaci jest analiza znalezisk. Tych nie ma wcale tak dużo, choć te które pozostały dostarczają nieco informacji. Parker jest tak dokładny, iż przytacza naukowe ekspertyzy pozwalające określić choćby dietę praprzodków. Analiza sag oraz powiązanych z nimi odkryciami archeologicznymi jest ciekawym zabiegiem.\nNie sposób odmówić autorowi, iż zadał sobie mnóstwo trudu by poznać świat wikingów. Dwadzieścia stron załączonej bibliografii zaopatrzyło go w pokaźną wiedzę. Niestety zapanowanie nad nią i przelanie w formie przystępnej dla czytelnika nie udało się. Odniosłem wrażenie, że autor nie potrafił nadać dziełu spójnej całości, przez co książka stała się chaotyczna. On sam ma tendencję do rozpoczynania jakiejś myśli, wtrącania innej i powrotu do tej przewodniej. Można się pogubić. Innym mankamentem jest przytaczanie dziesiątek dat i nazwisk w krótkim odstępie czasu, przez co wiedza ta w żaden sposób nie przybliża czytelnika do zrozumienia sedna danego problemu.\nNa dziesięć rozdziałów tylko jeden dotyczący Grenlandii był dobry. Nie wiem, czy autor pracował w pośpiechu goniony przez terminy, czy brakowało mu koncepcji zespolenia obszernej wiedzy? Książka niestety mnie zawiodła i niezbyt przybliżyła ku zrozumieniu świata wikingów.\n+ Tablica chronologiczna.\n- Książka „przegadana”. Brak konkretnych wniosków autora.\n- Zawartość rozdziałów nie jest poukładana. Przypomina zbiór informacji wymieszanych ze sobą w sposób przypadkowy.\n- Miejscami występuje przytłaczająca ilość dat i nazwisk, które nijak pomagają zrozumieć omawiane zagadnienie.\n- Chaos. Autor często rozpoczyna myśl, którą kończy w zupełnie innym miejscu.\nJeszcze kilka słów: Autor posiada duży zasób wiedzy, lecz brak dyscypliny przy pisaniu zamienił tę pracę w drogę przez mękę. Dla zdeterminowanych, chcących zmierzyć się z tą książką.\nAutor książki postawił sobie za cel przedstawienie świata wikingów. Czyni to, głównie na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest interpretacja sag ludzi północy i próba „przeniesienia” ich zawartości na rzeczywistość. Jest to zadanie trudne, opierające się na interpretacji. Drugim sposobem próby zrozumienia dziejów omawianych postaci jest analiza znalezisk. Tych nie ma wcale tak...\nMam kłopot z jednoznaczną oceną tej książki. Prowadzona przez autora narracja jest bardzo dygresyjna, jak choćby przy opisie inwazji Haralda Srogiego, o którym wspomina, że służył w gwardii wareskiej i w tym momencie rozpoczyna się historia tejże. Trochę jakby autor chciał powiedzieć coś o wszystkim, ale nie przemyślał do końca kompozycji. Niemniej jest też wiele fragmentów, które nie tylko są ciekawe, ale też dobrze się je czyta.\nZnaczną część opracowania zajmują walki i wyprawy, osadnictwo i odkrycia archeologiczne. Ciekawie wypadły wątki z sag jako podstawy do analizy rzeczywistych wydarzeń. Mało miejsca natomiast zostało poświęconego kulturze i wierzeniom, a szkoda, bo te ich aspekty, które autor poruszył, rozpalają wyobraźnię.\nAsem w rękawie tej książki, który pomaga rozeznać się w tej dygresyjnej formie narracji, jest tablica chronologiczna. Uporządkowanie wiedzy bez niej byłoby znacznie trudniejsze. Plusem są też przypisy umieszczone na dole stron, a nie na końcu, co ułatwia korzystanie z nich.\nMam kłopot z jednoznaczną oceną tej książki. Prowadzona przez autora narracja jest bardzo dygresyjna, jak choćby przy opisie inwazji Haralda Srogiego, o którym wspomina, że służył w gwardii wareskiej i w tym momencie rozpoczyna się historia tejże. Trochę jakby autor chciał powiedzieć coś o wszystkim, ale nie przemyślał do końca kompozycji. Niemniej jest też wiele...\nBardzo dobrze napisana książka historyczna. Autor skupia się na opisie najazdów, kampanii wojennych i podbojów ludzi północy. Opisuje również rozwoju państw skandynawskich i kolonii zakładanych przez wikingów. Plusem jest bardzo duża bibliografia, powoływanie się na wyniki badań archeologicznych i naukowych oraz analiza wiarygodności starych kronik i sag. Opisując kolejne wydarzenia historyczne autor podaje kilka wersji ich przebiegu (na podstawie różnych źródeł historycznych) nie narzucając czytelnikowi swojego zdania.\nBardzo dobrze napisana książka historyczna. Autor skupia się na opisie najazdów, kampanii wojennych i podbojów ludzi północy. Opisuje również rozwoju państw skandynawskich i kolonii zakładanych przez wikingów. Plusem jest bardzo duża bibliografia, powoływanie się na wyniki badań archeologicznych i naukowych oraz analiza wiarygodności starych kronik i sag. Opisując kolejne...\nBardzo dobra książka, z której możemy dowiedzieć się bardzo wiele o wikingach. Opisy bitw, życia. Wszystko, co tu znajdziecie, jest ciekawe i przydatne.\nJeśli ktoś chce przeczytać książkę o wikingach, która nie jest powieścią, to jest to właśnie taka książka.\nChłopiec ten z czasem bierze za żonę kobietę zwaną Niewolnicą, z którą ma dzieci przeznaczone do równie niewolniczej egzystencji: synów o imionach Ogorzały, Pastuch, Grubas, Niechluj, Prostak, Śmierdziel, Kloc, Klucha, Nierób, Szarak, Gamoń i Nogal, oraz córki noszące takie imiona, jak Trajkotka, Łachmaniara, Krzywonosa i Służebnica.\nChłopiec ten z czasem bierze za żonę kobietę zwaną Niewolnicą, z którą ma dzieci przeznaczone do równie niewolniczej egzystencji: synów o im...\nPhilip Parker Furia ludzi Północy. Dzieje świata Wikingów Zobacz więcej\nOkres wikiński, który zapoczątkował na Wyspach Brytyjskich przerażająco brutalny najazd, zakończył się zastawem nie wykupionym przez skandynawskiego monarchę, który przekonał się, że ceną nowoczesności jest między innymi niemożność wyruszenia na wyprawę łupieską dla zdobycia potrzebnej gotówki.\nOkres wikiński, który zapoczątkował na Wyspach Brytyjskich przerażająco brutalny najazd, zakończył się zastawem nie wykupionym przez skandyn...


Szpetal Górny noclegi, nocleg w Szpetalu Górnym (Fabianki / włocławski / kujawsko-pomorskie) od 25zł: - Meteor\nStrona główna noclegi Szpetal Górny\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.9 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.5 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.1 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.3 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 6.1 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.2 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.7 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.9 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.6 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.0 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.8 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.6 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 4.4 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ponad 10 km )\nWłocławek ( centrum Szpetala Górnego ~ 3.0 km )\nWieniec-Zdrój ( centrum Szpetala Górnego ~ 7.7 km )\nWieniec ( centrum Szpetala Górnego ponad 10 km )\nPopowo ( centrum Szpetala Górnego ~ 8.7 km )\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów w Szpetalu Górnym\nIle propozycji noclegów znajdę w Szpetalu Górnym?\nSzpetal Górny to miasto w którym znajdziesz około 0 noclegów.\nKtóry nocleg w Szpetalu Górnym znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Szpetala Górnego znajduje się hotel "Riverside Hotel".\nGdzie w Szpetalu Górnym znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny w Szpetalu Górnym ma kwatera pracownicza "NOCLEGI - KWATERY DLA FIRM". Przenocujesz tam już za jedyne 20 złotych.\nKtóry hotel w Szpetalu Górnym ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc w Szpetalu Górnym oferuje ośrodek wypoczynkowy "Uzdrowisko Wieniec-Zdrój". Umożliwia zakwaterowanie 1200 osób.\nKtóra oferta w Szpetalu Górnym ma najlepsze opinie?\nokolice Szpetala Górnego


chałwa zwyciężonym: Synagoga, czyli prościej nie umiem, czyli prawdziwa prawda znana od wieków\nSynagoga, czyli prościej nie umiem, czyli prawdziwa prawda znana od wieków\nZnalazł ja taki komentarz pod poprzednim wpisem o synagodze:\nŻydów w Polsce jest o wiele więcej niż można wyczytać w wikipedi. Różnice wynikają z ukrywania swoich korzeni przez przedstawicieli narodu wybranego. Stereotyp Żyda z pieniążkiem nie istnieje, bo to prawdziwa prawda znana od wieków. Czy widział ktoś biednego Żyda? Zdanie."Jeśli kolbuszowska synagoga jest częścią jakiejś historii(to jest jasne) to tylko historii tego sztetlu(sztetl-zdominowane przez społeczność żydowską miasteczko,czy Kolbuszowa jest zdominowana przez Żydów? )i jego całej społeczności"(Czyli kogo?Samych Żydów?Samych Polaków? Czy jednych i drugich?)Fakt, synagoga jest pozostałością po mieszkających Żydach, ale oni sami nie kwapią się to upamiętnić np.zrobić muzeum,albo choćby powiesić tablicę informacyjną.Nasze państwo,czyli my o ten budynek ma zadbać? Przez wieki żyli w Polsce, nie traktując jej jako ojczyzny tyko jak kapitał o który teraz się upominają.\nNa początku, tak gdzieś do słów „Czy widział ktoś biednego Żyda”? Myślałem, że to jakiś trolling, że ktoś udaje, że to taka ironia ku stereotypom antysemickim skierowana. Ale nie, pan lub pani, zdaje się, pisze serio. No to ja serio odpisuję.\nWieści o tym, że w Polsce Żydów jest multum, ale się ukrywają, nie są dla mnie nowe. Słyszałem już lat temu parę, że to, panie, i Kuroń, i Geremek, i Mazowiecki, Kwaśniewski, Jaruzelski, i murarze, i tynkarze, i woźna, kucharka i wszyscy w ogóle, panie, to Żyd w Żyda, wszyscy, może z wyjątkiem ojca Tadeusza, chociaż i ten, prawdę mówiąc, głowę do interesów podejrzanie dobrą ma. Trzeba by mu zmierzyć czaszkę albo w metryki zajrzeć.\nNo, ale czemu ci Żydzi się tak ukrywają, przecież antysemityzmu w Polsce ni ma? Dzięki anonimowemu komentatorowi już wiem – chcą się wymigać od obowiązku remontu kolbuszowskiej synagogi. Bo taki obowiązek niewątpliwie mają, ale czemuś remontować nie chcą, chociaż my grzecznie i kulturalnie siedzimy i na taki remont czekamy. No weźta się i zróbta, pozwalamy łaskawie, podobnie jak łaskawie będziemy korzystać.\nTak jak pozwalamy Ukraińcom dbać o pozostałości naszej kultury na Kresach. Bo co do tego, że ich psim obowiązkiem jest dbać o pozostałości wspólnej historii nie ma wątpliwości. Są tam, na miejscu, korzystają, więc niech dbają. Ale żebyśmy my za Żyda-krwiopijcę wstawiać wybite szyby do synagogi mieli? O w życiu.\nCo ciekawe, idę w zakład o flachę siwuchy, że przodkowie autora tego komentarza, żyjąc w kraju, w którym mieli mniej praw niż moja kobyła dzisiaj w III RP wykazywali równie duże przywiązanie do tego kraju, jak Żydzi. Historia milczy o wybitnych hetmanach czy senatorach-chłopach, tak, jak milczy o wybitnych hetmanach i senatorach- Żydach z tych samych powodów – jedni i drudzy byli przez I RP traktowani jak podludzie. Nie przeszkodziło to jednak 150 tysiącom polskich Żydów walczyć w obronie II RP w kampanii wrześniowej, podobnie jak nie przeszkodziło to setkom tysięcy chłopów.\nTeraz będzie prosto. Synagoga to element historii kolbuszowian. Kropka. Nie zadba o nią ani państwo Izrael, bo ma większe zmartwienia i sryliard podobnych obiektów w Polsce, Ukrainie, Białorusi, Rosji, Litwie, Łotwie i Estonii. Nie zadba polska diaspora żydowska, bo z Kuroniem i Komoroskim się ukrywa, o czym już mówiliśmy. O kolbuszowską historię mogą zadbać tylko kolbuszowianie. Prościej się nie da. Tłumaczenie, że żydzi z gminy warszawskiej lub krakowskiej powinni ją uratować jest równie sensowne, co twierdzenie, że katolicy z Huciny mają obowiązek moralny remontowania kościoła katolickiego w Sudowej Wiszni i jest taką wygodną wymówką.\nI jeszcze prościej: następne anonimowe komentarze na poziomie Leszka Bubla będę wystrzeliwał w kosmos. Chcesz odgrzewać Bublowe kotlety, to się podpisz.\nAutor: jotradwanski o 15:31\nAnonimowy 18 marca 2013 23:30\nWystrzelisz komentarze anonimowe w kosmos- zrobisz błąd.\nPowiem Ci jeszcze, joter, więcej: Nie zadba o nią, o synagogę naszą(?) ani państwo Izrael ani jak wieść i sondaż - jeden - publikowany - niesie - Rada Gminy (nie żydowskiej) również. Więc - trza sprawy w swoje ręce brać i na drużynę pod wezwaniem nie patrzeć, bo oczu nie ma na kim zawiesić:p\nanonim Gall prawie\njotradwanski 19 marca 2013 00:30\nJa piszę tylko o anonimowych komentarzach na poziomie ,,widział kto kiedy biednego Żyda''?\nBiblioteka na swoim fejsie dała info o możliwości pozyskania pieniędzy na synagogę, nadzieja jest. Teraz cza się tylko przykuć do kaloryfera w MDK czy dzie tam rada bedzie obradować.\nAle zaprawdę, powiadam Ci - gdy w grę wchodzą dwie bańki z zewnątrz, okaże się, że w radzie są sami wielbiciele wspólnej historii i zbieracze judaiców:)\nWiem, do kogo pisałeś i powtarzam: nie będziesz miał racji wyrzucając w kosmos opinie inne niż te, które sam głosisz. Człowiek nikogo nie obrażał, wpisał to, co egzystuje wśród mnóstwa osób. Dasz swój komentarz - odniesiesz się do jego opinii, czytelnik wybierze tę, która go przekona. Zamiotłeś pod dywan i koniec? Nie, w ten sposób końca nie widać.\nJa się mogę do kaloryfera przykuć, byleście mi zupę przynieśli. I kawę.\njotradwanski 19 marca 2013 12:27\nAleż można się ze mną nie zgadzać, nawet miło i w ogóle, bo nie ma to, jak bicie piany w internetach;)\nMożna się ze mną nie zgadzać anonimowo - spoko, spoko. Można umieścić komentarz o treści ,,bzdety, bzdety'' i też nie wycinam.\nAle też jestem gospodarzem i mam swoje upodobania różniste.\nJeśli ktoś chce pytać o to, czy ktoś kiedyś widział biednego Żyda, opowiadać o swoich bliskich spotkaniach z kosmitami albo diecie-cud gwarantującej zrzucenie stu kilogramów w weekend, ok - ale niech się jakkolwiek podpisze. Chcę mieć pewność, że pisze człowiek, a nie spamobot. Nie pomnażajmy krążącego w necie śmiecia (dez)informacyjnego, a jeśli już ktoś koniecznie chce, to niech ma odwagę robić to pod nazwiskiem, stałym nickiem czy jakkolwiek tam.\nTak po cichutku spytam, by pianę pobić i rozluźnić atmosferę: widziałeś biednego Żyda? ;p;p;p\nTo żart był, choć za kosmosem jestem:)\njotradwanski 19 marca 2013 12:43\nPomyślmy - Kuronia chyba tylko. Bo już Mazowiecki odpada, bo miał garnitur, o Janie Pawle (też Żyd, pogrzeb w necie) nie wspomnę!\njotradwanski 19 marca 2013 12:45\nA w kulistość ziemi nie wierzę do tej pory. Nikt mi tego nie udowodnił, a zdjęcia z kosmosu to fejki.\nAnonimowy 19 marca 2013 13:06\nNo tak, tylko piłka jest okrągła, a bramki są dwie:)\nAle ja wierzę, bo ja jestem bardzo głęboki moher z długim włosiem!\nAnonimowy 21 marca 2013 21:34\nNiezwykła dowolność rozumowania i tłumaczenia tekstu,wyrażenia multum,wszyscy,psi obowiązek, sryliad, podawanie nazwisk z kapelusza itd. naprawdę barwne i poruszają czytelnika, czyli skrajności,a odpowiedzi na pytanie brak. Jest frustracja,niegościnność i chęć usuwania niewygodnych wpisów.Zachęcające.\njotradwanski 22 marca 2013 07:00\nTak, faszystowska cenzura i w ogóle. Nie niewygodnych, tylko głupich. Ostatnio w polskim dyskursie publicznym modne stało się używanie tych słów zamiennie, tutaj wolałbym tego uniknąć.\nAnonimowy 22 marca 2013 07:43\nPowodzenia.Uprzedzając zamianę słów nie znaczy to spadaj, spier.... itp.Po prostu powodzenia.\nAnonimowy 22 marca 2013 17:00\nCzytając pana komentarz-a propo praw pana kobyły to ona naprawdę ma dużo praw,hasa gdzie chce i wyżera co chce.A radny Karkut pisze prawdę.Gmina ma naprawdę inne potrzeby.A gminę Żydowską stać wykupić synagogę.\njotradwanski 22 marca 2013 18:47\nszło raczej o to, że ubój konia w chałupie grozi więzieniem, podczas gdy za zabójstwo chłopa szlachcic płacił wyłącznie karę pieniężną, ot, taka różnica.\nGmina żydowska synagogi nie musi wykupować, bo jest jej właścicielką.\nNie pisałem, czy radny Karkut ma rację, czy nie, pisałem, że argumentuje kiepsko.


Netflix – pytania, problemy, komentarze - Page 26 - Streaming i usługi VoD (wideo na żądanie) - Forum SAT Kurier\nTo coś tam w ogóle zostało w Netflixie co by podchodziło pod " Original" w takim razie?\nTu jest ciekawy artykuł o tym ;).\nJeśli jakiś serial jest (współ)produkowany przez Netflixa lub przez zewn. producenta, ale tylko na potrzeby tej platformy SVOD to dla mnie to spełnia to definicje oryginalnej/ekskluzywnej produkcji.\nNatomiast jeśli coś produkuje SKY razem z HBO, żeby to potem emitować równocześnie w 10 różnych stacjach pod ich brandami, no to sorry ;).\nPogubiłeś się już , serial zleciło HBO i we wszystkich wzmiankach jest jako HBO mini- series, więc logicznie byłoby się doczepić do SKY dlaczego tam też jest jako Original w dodatku z dużo mniejszym zasięgiem, co ciekawe w DE serial pojawił się z tygodniowym opóźnieniem\nA w 10 róznych stacjach to tylko Netflix póki co potrafi, nawet u nas ma niby produkcje własne które lecą w tv...\nOryginalny content polega dla mnie na tym, że żeby np. obejrzeć "Grand Tour" obojętnie w jakim miejscu na świecie to musisz wykupić Amazon. A nie pójść w UAE do OSN, w RPA do DStv, w UK do SKY, a u nas do HBO GO ;).\nJak już tak drążysz, to pewnie wiesz doskonale że większość z tych stacji to jedyni którzy mają licencję na nadawanie programów HBO na danym rynku, Netflix ma zasięg światowy, HBO już nie\nNapisałem 10 postów temu o co mi chodzi z tym bezsensownym szafowaniem zwrotem o "oryginalności" serialu, a teraz kręcimy się dookoła tematu. Jakoś przy serialu "Młody Papież" gdzie koproducentem oprócz HBO i Sky jak w przypadku Czernobyla, było też Canal+ nie używano tego zwrotu, bo 3 lata temu Netflix był jeszcze niegroźnym wybrykiem natury dla tych firm...\nA zasięg, to już wyłącznie sprawa HBO. Skoro mają takie tony oryginalnego fantastycznego conentu o którym tutaj niektórzy wspominają nie powinni chyba mieć problemów ze zbudowaniem go samodzielnie skoro Netflix ze swoją polonią1 dał radę ;).\nOk, to w top 250 na imdb pierwszy serial Netflixa znajduje się na 43 miejscu, a przed nim conajmniej 5 seriali HBO nie licząc koprodukcji , a taki słaby zasięg\nNo i super. Nadawca istniejący od 1972 roku wyprodukował o 4 doskonałe wg IMDB seriale więcej, niż serwis SVOD istniejący od 2007.\nPoczułeś się lepiej w związku z tym czy o co chodzi?\nJa z chęcia obejrze interesujący mnie serial niezależnie od brandu, który go firmuje.\nNo i jednak dobrze, żeby było to coś nowego, nawet z gorszą oceną niż trzeci raz "Sopranos", czy drugi raz "Kompania braci" :).\nNie dajesz za wygraną widzę, brak argumentów i zaczynasz płynąć, tak czy inaczej praktycznie każy serial HBO jest na wysokim poziomie, czego niestety nie można powiedzieć o Netflixie, druga sprawa HBO celuje w bardziej dorosłego widza, a Netflix to sam wiesz...\nTen praktycznie każdy, to jak widać raptem 5 seriali na 43, jak sam wyżej napisałeś. Jeszcze jeden dla Netflixa, więc zostaje 37 produkcji innych podmiotów.\nKilka postów temu @herman78 dobrze podsumował jak "wiele" produkowało HBO zanim pojawiły się serwisy SVOD, nie będe się powtarzał .\nA jak już przejdziemy od "oryginalności" do jakości samego serialu to koło 20 pozycji z pierszej 50 toplisty IMDB jest na Netflixie, kilka na Amazonie. Tak więc jest co oglądać.\nWeź pod uwagę że HBO to głównie kanał linearny i tak zaczynali, to że później dodali Go to inna sprawa, w Polsce masz uwolnione od roku, Netflix od początku jest serwisem VOD, więc nadal nie wiem o co walczysz, gdyby Netflix pozostał przy jakości a nie poszedł na ilość to byś teraz nie miał bólu d... i nie wymyślał coraz to nowych strategii obronnych, każdy i tak będzie oglądał to co mu odpowiada, osobiście mam gdzieś czy 5 osób coś oceniało czy 10 milionów, jeżeli ktoś nie posiada własnego rozumu to się sugeruje ocenami, recenzjami i innymi wynalazkami, zatem jeżeli Netflix jest dla Ciebie numerem jeden to super, szanuję Twoją decyzję, ale to i tak zmieni mojego zdania że walą [beep] liczony setkami, a było całkiem fajnie.\nJa o nic nie walcze, ani nie mam żadnego bólu. To Ty, a wcześniej @diabeu i @umek nadmiernie się ekscytujecie tematem i na siłę probujecie mi udowodnić, że Netflix to [beep]o, a na rzeczowe argumenty i fakty\nreagujecie agresją... W żadnym poście nie nazwałem jednego czy drugiego serwisu [beep]em, ani nie wmawiałem, że jest on dla kogoś "ukochany", dyskutowałem na argumenty, a nie teksty o bólu [beep] i podobne (w przeciwieństwie do Ciebie i wyżej wspomnianych), ale to ja wg Ciebie o coś walczę :D.\nNetflix to jest hipermarket. Znajdziesz tam zarówno ambitną literaturę, jak i tandetną chińszczyznę. Nie potrafisz wyszukiwać, nie odpowiada Ci to, masz alternatywy.\nSkoro jednak HBO GO w 2018 roku mimo uwolnienia usługi i obniżenia ceny miało w PL wg badań wzrost o 7%, a 2-3 razy droższy Netflix o 16%, to wygląda na to, że w Twoich preferencjach jesteś odosobniony.\nAgresja tu u Ciebie była nim edytowałeś posta, dla mnie to jedynie wywołuje uśmiech politowania, Twoje jedyne argumenty to cyferki, już napisałem gdzie je mam , nie jestem targetem dla zdecydowanej większości ich produkcji z czego osobiście się ciesze. Jak zwykle spłyciłeś i wrzuciłeś wszystko do jednego wora żeby było łatwiej, mają też dobre pozycje na licencji i czasami coś tak oglądam, ba, znam nawet osoby które są głównymi odbiorcami Netflixowych dzieł, to między innymi moja nastoletnia chrześnica\nten link z badaniami rozumiem że taki żarcik przed snem? , bo jeżeli nie to wypadałoby przeczytać najpierw to co się linkuje\nŻadnego posta nie wyedytowałem po Twojej odpowiedzi. Po co kłamiesz?\nTwierdzisz, że masz gdzieś cyferki, a przed chwilą dawałeś top100 seriali z IMDB...\nCo do raportu, to co Ci się w nim nie podoba? Może:\nCzy ten wykres?\nJeśli interesuje Cię gemiusowa liczba odsłon to tutaj też masz dane: https://mobirank.pl/2019/02/21/liczba-uzytkownikow-serwisow-vod-w-polsce-styczen-2019/\nNetflix wzrósł rok do roku z 6 do 13,5%, HBO GO z 2 do 6%..\nZauważyłem pewną dużą poprawę. Rok temu oglądałem serial Alienista... super klimat polecam. Aleeee ja tu nie o zawartości a o jakości. Jak oglądałem go rok temu to bitrate był tak slaby że wyciągał w jednym odcinku nawet 1,8 Mb/s. Nie mówcie że miałem słabe łącze bo 4K śmigało mi na maksie i u wszystkich był taki słaby bitrate tego tytułu. A teraz serial Alnienista leci w bitrate 4,6 Mb/s... WOW. Coś czytałem że audio 5.1 od maja leci nie 192 jak kiedyś a 640 kbps.\nBardzo się chwali... a wczoraj odpaliłem polski Wołyń... a tam uwaga 6,6 Mb/s. Pięknie... Netflix nas bardzo ostatnio rozpieszcza jeśli chodzi o jakość...\nNetflix w Safari na iOS 13 śmiga elegancko,podobnie BBC iPlayer. Niestety polskie strony jak ipla czy ncgo nie.\nDziwisz się ? Skoro u nas udział Ios to jakieś 11% a w GB pewnie z 40%. Kasa, Android znasz rynek zdominował dlatego niestety jest jak jest. W zasadzie to tani Android.\nTu raczej kwestia silverlight itp.Tu android czy iOS nie ma nic do rzeczy.\nAle to właśnie jest kwestia kasy, po co się spieszyć i inwestować dla garstki użytkowników ? Netflix robi to globalnie i jemu to się opłaca.\nWiem, napiszcie że napisy można włączyć.\nW przypadku serialu " Jak nas widzą" , który żona teraz ogląda a raczej nie jest "babskim" serialem lektor to kobieta. Zupełnie mi to nie pasuje..może to też kwestia przyzwyczajenia.\nEdited June 27, 2019 by lukimann\n@lukimann miałem takie samo wrażenie, że coś nie pasuje kiedy mi się uruchomił lektor w tym serialu. To kwestia przyzwyczajenia. Amerykanie reagują ogólnie na lektora jak ty czy ja na lektora w kobiecym wydaniu. Nie jest to dla nich norma (napisy lub dubbing króluje). Nawet np. "La casa de papel" to z dubbingiem robiono w amerykańskim wydaniu. To możesz sobie wyobrazić.\nPS. Netflix lubi się mieszać w politykę. Sporo Trumpa w tym serialu i nie jest to dla niego "laurka". Nie po raz pierwszy próbują mu nadepnąć na odcisk.\nAle jak jest film przyrodniczy, to Czubówna jako lektor wymiata!\nMoże pójdą w lektora rosyjskiego - role męskie czyta facet, a kobiece czyta babka?\nZgadza się w.W filmie przyrodniczym wymiata. Gdyby miała podkładać głos jakiemuś gangsterowi w filmie akcji to byłoby już słabe.\nNetflix ma w planach otwarcie biura w Polsce.\nTu więcej https://www.press.pl/tresc/57793,netflix-rekrutuje-z-mysla-o-polskim-rynku_-w-planach-biuro-w-warszawie\nCiekawe kiedy podwyżka u nas, w Turcji od 1 sierpnia, na szczęście jakieś groszowe sprawy


27.07.2017Zobowiązania podatkowe: Wyznaczenie osoby odpowiedzialnej za podatki\nCzy płatnicy mogą wyznaczyć więcej niż jedną osobę, do której obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot?\n26.07.2017Zobowiązania podatkowe: Wyznaczenie osoby odpowiedzialnej za podatki\n21.07.2016Krajowa Informacja Podatkowa działa od 10 lat\nKrajowa Informacja Podatkowa (KIP) funkcjonuje już od dekady. Jak informuje Ministerstwo Finansów, w tym czasie biura KIP wydały w sumie przeszło 272 tys. interpretacji przepisów prawa podatkowego. W przypadku porad podatkowych udzielanych przez infolinię najwięcej rozmów dotyczy podatku od towarów i usług (VAT) oraz podatku dochodowego PIT.\n22.10.2015MF. Uwaga - oszuści powołują się na numer KIP\nMinisterstwo Finansów otrzymało sygnały od osób dzwoniących na infolinię Krajowej Informacji Podatkowej (KIP) o próbach wyłudzenia, w których wykorzystuje się numer KIP. Chodzi o pisma „Centralnej Ewidencji powierzchni reklamowej" informujące, że z powodu zmiany ustawy o wzmocnieniu ochrony krajobrazu należy wnieść jednorazową opłatę w kwocie 52,20 zł.\n21.10.2015MF. Uwaga - oszuści powołują się na numer KIP\n31.12.2014MF zapowiada zmiany w Krajowej Informacji Podatkowej\n30.12.2014MF zapowiada zmiany w Krajowej Informacji Podatkowej\n22.08.2014VAT od wydatków na reprezentację a koszty podatkowe


Skąd się biorą korki? Korki biorą się z wielu przyczyn i z moich obserwacji wynika, że co najmniej dwie z nich brzmią absurdalnie. Żeby więc narobić smaku zacznę od tych oczywistych – wypadki, remonty dróg, przejazdy oficjeli, kiepsko zsynchronizowane światła, zła pogoda. Te mniej oczywiste to młodzież szkolna i zbyt szybka jazda. Zastanawiacie się pewnie, jakim cudem osoby, które zwykle nie mają nawet prawa jazdy – o samochodach nie wspominając – mogą powodować korki? Bardzo prosto – chcą, żeby je podwozić do szkoły. Powoduje to, że w godzinach między 7 a 8 rano zagęszczenie samochodów na ulicach dramatycznie rośnie. Różnica w jeździe o tej porze w dni nauki szkolnej i w dni od niej wolne, (ale mimo to pracujące – np. ferie zimowe) jest spora i widoczna zwłaszcza na skrzyżowaniach przy większych szkołach. Po południu to samo, bo przecież dzieci trzeba też przywieźć. W związku z tym kochane dzieciaczki – umawiajcie się jakoś z kolegami, żeby jedna mama/ jeden tato – zawiózł was kilka sztuk do budy. Jeśli was się uzbiera odpowiednia ilość, to wszyscy będą szczęśliwi. Przejdźmy teraz do szybkiej jazdy – otóż jak ona może powodować korki? Bardzo prosto – na większości tras, którymi się poruszam światła są tak zestrojone, że żeby trafić na „zieloną falę” trzeba jechać z prędkością od 50 do 70 km/h. W tym momencie, ktoś, kto niekoniecznie lubi się tak wolno wozić się po mieście (bo mu się bardziej spieszy czy tam coś) jest na światłach pierwszy i na nich czeka. Jeśli teraz takich uzbiera się kilku to praktycznie nie mam szans wjechać na skrzyżowanie równo ze światłem zielonym, bo oni już stoją i zanim ruszą to mija ładna chwila, przez co ja sam często muszę zwolnić, lub – częściej – zatrzymać się, a jeśli ja to i koleś za mną i babeczka za nim itd. Jak ruszam, to mam pewne opóźnienie w stosunku do gościa przede mną, bo nie mogę ruszyć zanim on nie pojedzie (bo przecież go nie przeskoczę), to samo gość za mną, panienka za nim itd. W ten sposób porusza się do tyłu pewna taka fala opóźnienia aż w końcu trafi na jakieś gorzej dopasowane światła, gdzie zatrzyma większą grupę ludzi i mamy korek. Tutaj sznurek do kilkunastosekundowego filmiku który to lepiej pokazuje niż ja wyjaśniam.\nSkoro już jestem przy korkach – drogie panie – samochód nawet w korku to nie jest miejsce, gdzie siedząc za kierownicą można poprawiać sobie makijaż, czy czytać gazetę (o rozmawianiu przez telefon to nie wspomnę, bo robią tak również, a może przede wszystkim panowie), stanie w korku również wymaga uwagi, ot choćby po to, żeby go nie powiększać. Korzystając z tego, że jestem przy samochodowym bezruchu – jazda to nie wszystko, samochód trzeba też umieć zaparkować. Jest to sztuka, z którą jak zauważyłem nie tylko panie mają problemy. Najgorzej parkują idioci, którzy do jazdy po mieście kupują sobie furki wielkości Pałacu Kultury. Często nie potrafią się zmieścić na jednym miejscu parkingowym, mimo, iż gabaryt ich pojazdów swobodnie na to pozwala, ale jak się nie myśli i zamiast wydać kasę na jakiś samochód który potrafi skręcać, to kupuje się „Pancernika Potiomkina”, dla którego promień skrętu wynosi sześć kilometrów, to i nie dziwota, że tego zaparkować się nie da. Z kolei kierowców małych samochodów absolutnie nic nie tłumaczy. Powinni wracać na kurs prawka. Do szału doprowadzają mnie też wraki porzucone na parkingach. Tylko pod moim blokiem stoją takie cztery, a jest około 20 miejsc parkingowych dla 50 samochodów, które próbują tam parkować. Zastanawiam się, ile taki wrak musi stać, żeby móc go zgłosić straży miejskiej.


Znaleziono 42 pozycji o tematyce: Duchowieństwo katolickie\nNa kartę 054852 od dnia 2020-02-27\nKiedy polski arcybiskup wzywa do walki z "tęczową zarazą", a jednocześnie prosi o zmiłowanie dla księży krzywdzących dzieci. Kiedy pedofile w sutannach poświęcają kolejne ofiary, by utrzymać w tajemnicy swoje grzechy. Kiedy politycy w sojuszu z hierarchami i wymiarem sprawiedliwości cynicznie kryją kościelną hipokryzję. Nadszedł czas, żeby skutecznie wstrząsnąć sumieniem polskiego duchowieństwa. Dziennikarz śledczy Radosław Gruca, który sam jest katolikiem, synem watykanisty oraz bratem ofiary księdza, wyciąga na światło dzienne brudne tajemnice Kościoła. Demaskuje nie tylko pojedyncze przypadki wykorzystywania nieletnich przez księży, ale cały system mający chronić przestępców seksualnych. Udowadnia, że mamy do czynienia z intencjonalnym działaniem, którego celem jest niedopuszczenie do ujawnienia pedofilii w polskim Kościele.Pośród wielu historii opowiedzianych w "Hipokryzji" poznamy między innymi szokujące, nigdy niepublikowane zeznanie Bożydara - ofiary księdza ze Szczecina. W trakcie postępowania zeznawało 120 świadków. Prokurator sprawę umorzył. Sąd nakazał jej wznowienie. Prokurator zastosował się do decyzji. I znów sprawę umorzył. Dlaczego? To odważny głos w sprawie, w której pozostaje już tylko krzyczeć.\nOznaczenia odpowiedzialności: Radosław Gruca.\nNa kartę 059795 od dnia 2020-01-13


Dezynfekcja powierzchni, rąk i skory, narzędzi | Kupdogabinetu.pl\nProfesjonalna dezynfekcja powierzchni, skóry, narzędzi – sklep medyczny online\nPraca w sterylnych i higienicznych warunkach to jeden z najważniejszych wymogów w każdym gabinecie, w którym wykonuje się zabiegi o charakterze medycznym czy też kosmetycznym. W wielu przypadkach stosuje się produkty jednorazowego użytku tam, gdzie jest to możliwe. Używane wielokrotnie narzędzia czy sprzęt trzeba zaś za każdym razem dokładnie zdezynfekować i wysterylizować. Nie mniej ważna jest dezynfekcja powierzchni mających bezpośredni kontakt ze skórą pacjenta, narzędziami, akcesoriami czy preparatami, a także dezynfekcja rąk i skóry, zarówno osoby przeprowadzającej zabieg, jak i pacjenta. Nasz sklep medyczny online oferuje szereg różnorodnych rozwiązań do efektywnej dezynfekcji i sterylizacji stanowisk pracy, narzędzi i skóry w gabinetach medycznych, kosmetycznych, weterynaryjnych i innych.\nW naszej ofercie znajdą Państwo m.in. liczne profesjonalne produkty do dezynfekcji rąk i skóry. Ze względu na swoje medyczne przeznaczenie są one skuteczne, wydajne oraz wygodne w użyciu – wiele z nich wyposażonych jest w praktyczne i pozwalające na zachowanie maksimum higieny dozowniki. Dostępne w naszym asortymencie produkty znajdą zastosowanie m.in. w:\ngabinetach medycznych różnych specjalizacji,\ndomach opieki i hospicjach,\ninnego rodzaju placówkach medycznych.\nProdukty wykazują działanie bakteriobójcze, drożdżobójcze, wirusobójcze i prątkobójcze, gwarantując zachowanie higieny. Posiadamy w ofercie najpopularniejsze i najczęściej stosowane artykuły (jak AHD 1000) oraz inne preparaty najlepszych marek (dezynfekcja Medilab, Ecolab, Sterisol, Medisept).\nDezynfekcja powierzchni i narzędzi oraz sterylizacja\nWszędzie tam, gdzie higiena stanowi najwyższą wartość, sprawdzą się także nasze produkty do dezynfekcji powierzchni i profesjonalnej higieny wnętrz. To przede wszystkim dezynfekujące płyny oraz rozpuszczalne tabletki. Na małych powierzchniach sprawdzą się zaś wygodne w użyciu spraye i chusteczki do dezynfekcji.\nOsobną kategorią jest dezynfekcja narzędzi. Wygodne w użyciu produkty z naszej oferty pomogą ją przeprowadzić szybko i efektywnie. W naszym asortymencie znajdą Państwo również akcesoria niezbędne w przypadkach, gdy konieczna jest całkowita sterylizacja (wyjaławianie) sprzętu.\nANIOSYME DD1, dezynfekcja narzędzi i endoskopów, 1 l\nCena: 130,90 zł (netto: 121,20 zł )\nFUGATEN SPRAY, mycie i dezynfekcja małych powierzchni\nIncidin Liquid Spray, dezynfekcja sprzętu i małych powierzchni\nIncidin OxyFoam S, spray o działaniu sporobójczym, 750 ml\nLysoformin Plus Schaum, dezynfekcja delikatnych pow. i wyposażenia\nMEDIWIPES DM Chusteczki dezynfekujące wkłady (100 szt.)\nMEDIWIPES DM Chusteczki dezynfekujące w tubie (100 szt.)\nMG 130 Strong Clean koncentrat do usuwania trudnych zabrudzeń\nMIKROZID LIQUID AF Dezynfekcja pow. i sprzętu med. 1l\nQUATRODES STRONG, koncentrat do mycia i dezynfekcji powierzchni\nQUATRODES UNIT NF, dezynfekcja urządzeń ssących\nRękaw do sterylizacji MEDAL różne rozmiary\nSekudrill 2 l + aktywator, dezynfekcja narzędzi obrotowych


Skrzynka balkonowa z uchwytami i podstawką Nicoli Primavera 60 biała Nicoli MarkoweDonice\n» Skrzynka balkonowa z uchwytami i podstawką Nicoli Primavera 60 biała\nSkrzynka balkonowa z uchwytami i podstawką Nicoli Primavera 60 biała\nBiała skrzynka balkonowa Primavera 60 z metalowymi uchwytami\nseria Origin Essential\nPrimavera to klasyczna skrzynka balkonowa. Posiada zintegrowaną podstawkę. Dostępna zarówno w komplecie z uchwytami, jak i bez.\nZestaw z uchwytami posiada dodatkowo metalowe wzmocnienie do zamontowania u góry, dzięki któremu skrzynka balkonowa utrzyma swój kształt. Uchwyty pasują na balustradę do 6cm szerokości.\nTa donica pozwoli Ci na stworzenie niepowtarzalnych roślinnych kompozycji! Bardzo dobrze wygląda obsadzona kwiatami i ziołami.\nPosiada filtry UV chroniące przed utratą koloru. Jest odporna na potłuczenia i lekka. Dodatkowo w 100% wodoodporna i wodoszczelna. Nie jest to produkt na jeden sezon!\nZiemię do kwiatów znajdziesz w tej kategorii.\nNawozy do roślin znajdziesz tu.\nszerokość - 59,6cm\ndługość - 19,8cm\nwysokość - 16,8cm\nDonice - nazwa Nicoli Primavera\nDonice - rozmiar 60\nSkrzynka balkonowa z podstawką Nicoli Primavera 60 biała\nBiała skrzynka balkonowa Nicoli Primavera 60\n✅ klasyczna skrzynka balkonowa na kwiaty\n✅ z podstawką\n✅ wyprodukowana we Włoszech\n✅ wymiary: 59,6 x 19,8 x 16,8 cm\nSkrzynka balkonowa z uchwytami metalowymi Marchioro Tora 60 kremowa\nSkrzynka balkonowa z metalowymi uchwytami. Rozmiar 60, kolor - kremowy


Elfie Szaty » Wyjątkowy trend\nAutor elfka 6 czerwca 2010\nPrzez ostatnie 11 miesięcy opisałam tutaj 46 książek i niniejszym moja biblioteczka się wyczerpała. Wracam więc do rozważań odzieżowych, a kiedy na półce pojawi się nowa książka – pojawi się też na blogu. Niestety nie czytam już książek w tempie jedna na tydzień, jak dawniej…\nZwykle nie podążam za trendami. Trendów jest bowiem mnóstwo, co sezon nowe, a mój gust dość wąski. Bywa jednak, że pojawia się trend, który idealnie wpasowuje się w moje upodobania. Wówczas z jednej strony cieszę się, że fajne rzeczy są łatwiej dostępne w popularnych sklepach, a z drugiej strony denerwuje mnie ich wszechobecność na ulicach. Wiadomo, każdy medal ma dwie strony. Zazwyczaj jednak staram się nie przesadzać z moim pragnieniem wyjątkowości i pobyć trochę modną.\nJednym z takich lubianych przeze mnie aktualnych trendów jest styl marynarski. Piękne połączenie czerwieni, bieli i granatu bardzo mi odpowiada. Poziome prążki może nie do końca są dla mnie korzystne, ale bardzo urocze. Świetnie to wszystko wygląda na dopasowanych, kobiecych fasonach. Nabrałam nawet ochoty na jakąś marynarską biżuterię, ale jeszcze nie znalazłam odpowiedniej. Może broszka-kotwica?\nGranatowa spódnica z wysokim stanem\nKoszulka w biało-czerwone prążki\nTagi: biały, bluzka, czerwony, granatowy, kolczyki, pantofle, spódnica, torebka\n42 komentarze na “Wyjątkowy trend”\nBiggerStyle, 6 czerwca 2010 12:27\nO, bardzo fajny zestawik ;) też uwielbiam marynarski styl ;)\nBessnel, 6 czerwca 2010 12:55\nRzeczywiście pasuje Ci taki styl marynarski!\nMarchewkowa, 6 czerwca 2010 12:58\nWyglądasz pięknie! Uwielbiam takie zestawy, a tak drobne prążki nikomu krzywdy nie zrobią.\nJeśli chodzi o akcesoria w stylu marynarskim, to najciekawsze widziałam ostatnio w sklepach sieci Parfois.\npin3ska, 6 czerwca 2010 13:04\nRzadko komentuje, ale ze poprzedni zestaw mnie zaktywizował, wiec zeby była równowaga, to ten pochwalę :) Z tyłu bardzo apetycznie :)\njulka, 6 czerwca 2010 13:04\nno rzeczywiscie bardzo marynarskie te wisienki\nanna, 6 czerwca 2010 13:06\nta spódnica jest na Ciebie za wąska\nmala100gosia, 6 czerwca 2010 13:19\nno czarujaco :) i zgafzam isę z Marchewkową, ze takie paski nie robią krzywdy :) spódnica idealnie podkresla twoje kształty :D\nP.S. jak przezyje sesje to jest po 25 czerwca moge pomyslec o sukience dla ciebie, jesli nadal chcesz :)\nMiriana, 6 czerwca 2010 13:47\nKolczyki wyjątkowe! Przypominają dziecięce zabawy i wieszanie prawdziwych wiśni za uszami ;)\nelfka, 6 czerwca 2010 14:28\n@BiggerStyle – Dziękuję.\n@Bessnel – Dzięki.\n@Marchewkowa – Rzeczywiście drobne prążki nie pogrubiają za bardzo. Ale mam już coś w znacznie grubsze prążki i też mi się podoba :) Premiera niedługo. Dzięki, zajrzę do Parfois, widziałam ten sklep w centrum handlowym.\n@pin3ska – Dziękuję. Też mi się tył spodobał, na tyle, żeby pokazać zdjęcie, czego zwykle nie robię :)\nelfka, 6 czerwca 2010 14:33\n@julka – Rozumiem, że to kpina, tak? Pewnie, że nie są zbyt marynarskie, ale nie mam żadnej marynarskiej biżuterii chwilowo, jak napisałam w poście. A wisienki wydały się pasować.\n@anna – Moim zdaniem wręcz przeciwnie, leży idealnie.\n@mala100gosia – Tak?! Byłoby cudownie! Skontaktuję się z Tobą mailem.\n@Miriana – Też tak wieszałam. To było urocze.\nmala100gosia, 6 czerwca 2010 14:51\nmarianna, 6 czerwca 2010 15:11\nZestaw świetny, bardzo lubię Twój styl, tylko mała uwaga- na spódnicy odznaczają się majtki, może jakieś inne, z koronkowym wykończeniem lub…stringi?(ja ich nie cierpię, ale czasem to jedyne wyjście…)\nbynajmniej, 6 czerwca 2010 15:29\nJak zobaczyłam tytuł to od razu pomyślałam że będzie o stylu marynarskim ;) Mnie ten trend długo nie przekonywał, ale kiedy znalazłam cudne marynarskie kolczyki w Terranovie musiałam dokupić resztę która będzie do nich pasowała :)\nJuż od jakiegoś czasu Cię podglądam i muszę powiedzieć, że bardzo podoba mi się twój gust jeśli chodzi o ubrania i o książki ;)\nmszafa, 6 czerwca 2010 15:44\nco za zestaw, ładne nogi :) a do tego, co za pupa… :) wyglądasz super… miło popatrzeć.\nallegra_walker, 6 czerwca 2010 15:57\nCałość jest po prostu rozkoszna! Absolutnie nie zamieniałabym tych wisienek na jakieś kotwice czy coś w tym guście. Szkoda, że nie pamiętasz, z jakiego sklepu ta koszulka – chętnie natychmiast sprawiłabym sobie taką samą…\nblu, 6 czerwca 2010 16:44\nzazdroszcze, ze Twoja pupa tak zgrabnie wyglada w takim kroju spodnicy. jak dla mnie jest super i niczego bym nie zmienila :)\nPani La Mome, 6 czerwca 2010 17:41\nzestaw wręcz idealny, zachwyca mnie spódnica i dyndające wisienki :)\nriennahera, 6 czerwca 2010 17:43\nZawsze się zastanawiam, czemu upodobałaś sobie spódnice za kolano. Masz niczego sobie nogi i mam wrażenie, że gdybyś nosiła spódnice kończące się kilka cm nad kolanem wyglądałabyś świetnie.\nTaka tylko sugestia ;)\nAgnieszka, 6 czerwca 2010 19:07\nWyglądasz uroczo w tym fasonie spódnicy. uwielbiam ołówkowe, w szczególności z wysokim stanem!\nBiżuterię marynarską widziałam w River Island :)\njulka, 6 czerwca 2010 19:36\nnie, no skad! zadna kpina. ironia raczej, bo w calym tym stroju nie widze ani odrobiny stylu marynarskiego. zgadzam sie tez z anna, ze ta spodnica jest zbyt waska – widac Ci linie majtek na pupie, podkresla tez niestety Twoj brzuch.\nolka, 6 czerwca 2010 20:28\nelfka uroczo wygladasz, ale dziewczyny wyzej maja racje – spodnica jest za waska i za ciasna – widac linie majtek i podkresla bruszek niestety\nBabunia Jagódka, 6 czerwca 2010 20:32\na mnie się wybitnie podoba torebka, chyba jeszcze tutaj nie prezentowana. zestaw też bardzo fajny, sama noszę bardzo podobny, więc chyba nie jestem obiektywna:-)\ni jeszcze chciałam powiedzieć, droga Elfko, że wzięłam sobie do serca Twoje słowa, od tygodnia szykuję sobie ubrania na następny dzień wieczorem i … działa:D dzięki za zdopingowanie:-)\nWełniane Pantofle i Bmabosze, 6 czerwca 2010 20:59\nSwietnie wygladasz ! A te kolczyki sa zabojcze :) extra\nelfka, 6 czerwca 2010 21:03\n@marianna – Rzeczywiście się odznaczają, może szorty będą lepiej wyglądać, bo stringów to jednak nie zniosę.\n@bynajmniej – Witam! Bardzo mi miło i dziękuję, a Tobie życzę powodzenia w prowadzeniu świeżutkiego bloga.\n@mszafa – Dziękuję.\n@allegra_walker – Zapytam moją siostrę, bo była wtedy ze mną, może ona będzie pamiętać.\nelfka, 6 czerwca 2010 21:07\n@blu – Aż sama jestem zaskoczona, dopiero na zdjęciu zobaczyłam, że fajnie to z tyłu wygląda.\n@Pani La Mome – Dziękuję.\n@riennahera – Mam kilka, niewiele, a jakieś mam spódniczki nad kolano. I zawsze wydaje mi się, że zgrabniej i proporcjonalniej wyglądam w takich za kolano. Może to błędne mniemanie…\n@Agnieszka – To jest moja pierwsza z wysokim stanem, świetnie się w niej czuję.\nelfka, 6 czerwca 2010 21:16\n@julka – Tak, właściwie to miałam ironię na myśli. Określiłam ten zestaw jako marynarski, ponieważ zwyczajowo drobne prążki i połączenie kolorów czerwonego, granatowego i białego są za takie uznane. A majtki niewątpliwie widać, widać też koszulkę włożoną w spódnicę, nie bardzo mam pomysł, jak to naprawić przy wąskiej spódnicy.\n@olka – Wiesz, mój odstający brzuszek będzie niestety widać w każdej wąskiej spódnicy. Mierzyłam rozmiar większą i strasznie wisiała, ta nie wydaje się za ciasna. Ale oczywiście lepiej widać z zewnątrz, więc może tak tylko sobie tłumaczę, bo bardzo mi się podoba :)\n@Babunia Jagódka – Świetny jest ten kuferek. Sztywny, ale lekki i wygodny. Nie wiem, czy to widać na zdjęciu, ale jest granatowy a nie czarny. Cieszę się, że moja rada Ci pomogła.\n@Bambosze – Dziękuję bardzo.\nFille, 6 czerwca 2010 22:18\nNa zlikwidowanie odznaczających się majtek mam sprawdzony sposób. Triumph ma takie majtki bezszwowe, bardzo cienkie, w różnych fasonach, nie tylko stringi. Absolutnie nic się nie odznacza, nawet w najwęższych spódnicach czy spodniach.\nZ koszulką sprawa jest trudna, body też by nie pomogło…\ngosia, 6 czerwca 2010 22:46\nperfekcyjnie jak dla mnie!\nschudłaś mi jakoś …\nPalka, 6 czerwca 2010 23:09\nJeden z najbardziej seksowniejszych wpisów na Twoim blogu. Wyglądasz baardzo kusząco :-)\nAgnieszka, 7 czerwca 2010 8:41\nNie mam w zwyczaju natrętnie zapraszać na swojego bloga, wręcz przeciwnie :), ale o tym, jak korzystnie robi ołówkowa spódnica na sylwetkę pisałam u siebie tutaj . Nie dziwię się, że świetnie się w niej czujesz :)\nelfka, 7 czerwca 2010 14:34\n@Fille – Mam majtki bezszwowe! Zapomniałam o nich, dzięki następnym razem spróbuję.\n@gosia – Nie schudłam, tylko ta spódnica tak działa :)\n@Palka – Dziękuję, że mi pomogłaś te szmatki kupić.\n@Agnieszka – Masz rację, co do tego kroju, ale wydaje mi się, że jest dość modny ostatnimi czasy, często widuję panie w takich spódnicach.\nJulka_Zlotov, 7 czerwca 2010 14:43\nGenialny zestaw, dość nietypowy jak dla Ciebie, a tak bardzo Ci w nim dobrze. Długość i fason spódnicy idealne, koszulka strasznie fajna (aż się chyba przejdę po tych ziomalskich sklepach) i kolczyki fajnie przełamują konwencję – dzięki nim wychodzi taki marynarski pin-up, w którym bardzo Ci do twarzy. Jak dla mnie to 1 z 3 Twoich najlepszych zestawów w 2gim roku prowadzenia bloga :)\nszmaragda, 7 czerwca 2010 18:20\nSpódniczka faktycznie dobrze robi figurze – też lubię ten fason :)\nKapitalnie zestawione marynarskie kolorki i bardzo apetyczna całość :)\nd., 7 czerwca 2010 23:37\nWyglądasz rewelacyjnie! Nie zamieniałabym tych kolczyków na inne. Niesamowicie dodają uroku. I powiem Ci szczerze, że jak nie masz w rękach żadnej książki, to duuużo lepiej pozujesz do zdjęć. Tak seksownie, ponętnie… :)\nAsia K, 8 czerwca 2010 21:24\nMi też się wydaje, że schudłaś. Super wyglądasz, ta spódnica leży na Ciebie idealnie. Ja mam również taką z wysokim stanem, ale …. niestety nie do każdej figury pasuje. Ty niewątpliwie możesz ją z dumą nosić :)\nelfka, 9 czerwca 2010 8:26\n@Julka_Zlotov – Rzeczywiście, ostatnio raczej głównie zamaszyste spódnice nosiłam, ale ta właśnie przypadła mi bardzo do gustu – może miałam ochotę na odmianę. Dziękuję za ocenę rankingową :) A mogę zapytać, które jeszcze się mieszczą w pierwszej trójce?\n@szmaragda – Dziękuję.\n@d. – Bo tutaj mam torebkę :) Jak nic nie mam w rękach, to często mam takie uczucie, że plączą mi się te ręce i zasłaniają widok.\n@Asia K. – Waga i miarka krawiecka nieubłaganie zaprzeczają. Co do figury – wydaje mi się, że duża pupa dobrze w takim kroju wygląda, a talię ładnie spódnica podkreśli, nawet jeśli nie jest zbyt wyraźna. Nartomiast odstający brzuch jest tutaj mankamentem, który lepiej maskują spódnice z koła. Ale kto by się przejmował.\ncritique, 9 czerwca 2010 13:32\nZgrabnie wyglądasz, choć nie jestem pewna, czy akurat dobrze Ci w tych kolorach. I osobiście nie znoszę, kiedy bielizna czy koszulka przebija spod ubrania, co w tym przypadku lekko zaburza całkiem niezłą całość. I jeszcze torebkę bym wymieniła. Ale ogólnie podoba mi się :)\nmg, 9 czerwca 2010 21:46\nstrasznie ładny przód ma ta spódniczka, no i kolor, mniam mniam, ładnie wyglądasz!\nJulka_Zlotov, 11 czerwca 2010 0:46\nInna forma i Wroniec :)\nkadama21, 12 czerwca 2010 22:03\nno przykro mi to przyznać ale ten krój spódnicy nawet odrobinę nie pasuje do takiej figury, z przykroscia stwierdzam ze do takich rzeczy trzeba miec max rozmiar 40\nGranda, 14 czerwca 2010 18:51\nświetnie wyglądasz w takiej spódnicy!!! jest idealna. zakochałam się w tych czereśnach:)))\nelfka, 20 czerwca 2010 20:11\n@critique – Ja w sumie też nie lubię przebijania, natomiast kolory i torebka bardzo mi się podobają.\n@mg – Dziękuję.\n@Julka_Zlotov – Ja też bardzo lubię te dwa.\n@kadama21 – No cóż, nie spełniam tego warunku, ale mi się podoba.\n@Granda – Słodziutkie są, co?\n« Dokąd? Dirty Dancing »


Erik Němec wzmacnia Pasy!\nCzech Erik Němec to kolejny zawodnik, który w przyszłym sezonie będzie reprezentował barwy Najstarszego Klubu Sportowego w Polsce. 27-letni napastnik, który może występować zarówno na lewym skrzydle, jak i środku ataku, ma na koncie blisko 200 spotkań w rodzimej ekstraklasie oraz grę w lidze EBEL!\nZacznijmy jednak od tego, że Erik Němec urodził się 21 października 1993 roku w miejscowości Metylowice, a przygodę z najszybszą grą zespołową na świecie rozpoczynał w HC Witkowice, gdzie występował do 2012 roku. Wyjątkiem był sezon 2010/11, kiedy to napastnik wyjechał za ocean, by związać się z Valley Jr. Warriors, zrzeszonym w jednej z najbardziej prestiżowych lig juniorskich w Ameryce Płn. - Eastern Junior Hockey League.\nPo powrocie do kraju, oprócz gry w macierzystym klubie nasz nowy zawodnik reprezentował barwy innej drużyny z Ostrawy – Poruby, a także był młodzieżowym reprezentantem swojego kraju. W następnych latach zdołał przebić się do seniorskiej kadry macierzystej drużyny, w której łącznie zaliczył 192 występy (21 goli i 22 asysty). Grę w rodzimej ekstralidze łączył również z występami na jej bezpośrednim zapleczu, przywdziewając barwy AZ Hawierzów.\nOstatnie dwa sezony spędził jednak w lidze EBEL, będąc graczem czeskiego Orli Znojmo, gdzie w 108 spotkaniach mógł pochwalić się zdobyciem 71 punktów za 29 goli i 42 asysty. Warto także wspomnieć, że oprócz spotkań ligowych, hokeista zaliczył występy w wielu prestiżowych turniejach, takich jak m.in. Puchar Spenglera, Młodzieżowe Mistrzostwa Świata czy Hokejowa Liga Mistrzów.\nOd dziś zawodnik reprezentuje jednak barwy Najstarszego Klubu Sportowego w Polsce, parafując umowę, która będzie obowiązywać przez najbliższy sezon.\n- Mam prawie 27 lat i jak do tej pory nie udało mi się wywalczyć żadnego trofeum. Gdy tylko otrzymałem ofertę z Cracovii, stwierdziłem że to najlepsze miejsce, by to zmienić. Bardzo się cieszę, że tu jestem i zrobię wszystko, by pomóc drużynie – powiedział nasz nowy gracz tuż po złożeniu podpisu.\nErik, witamy w Pasach i życzymy powodzenia!


Uwierz w Ducha: Matrix, cz. 3 - Teoria względności\nMatrix, cz. 3 - Teoria względności\n"Czym jest me czucie ?\nAch, iskrą tylko !\nCzym jest me życie ?\nAch, jedną chwilką !\nLecz te, co jutro rykną, czym są dzisiaj gromy ?\nCzym jest wieków ciąg cały, mnie z dziejów wiadomy ?\nZ czego wychodzi człowiek, mały światek ?\nCzym jest śmierć, co rozprószy myśli mych dostatek ?\nCzym był On, póki światy trzymał w swoim łonie ?\nCzym będzie wieczność świata, gdy On go pochłonie ?\n/A. Mickiewicz, Dziady, Wielka Improwizacja/\nCzłowiek, wczepiony w świat materii, nie lubi zmian. Odbiera je często jako zamach na swoją wolność. Tracimy świat naszych wyobrażeń i musimy uczyć się na nowo.\nUran jest wyjątkowo uzdolniony w dokonywaniu zmian, które pojawiają się niespodziewanie .... jest iskrą tylko. Niczym grom z jasnego nieba rozbija to, co budowane było przez pokolenia.\nNa tym miejscu z pewnością wyrośnie jakaś nowa "rzeczywistość" ale do tego będzie potrzebna ingerencja innych planet bo Uran zdolności budowania nie posiada.\nUran może dać wytyczne, przeprowadzić ekspertyzy i badania, wskazać wzory i algorytmy, pokazać zagrożenia i okazje, jednak wykonawstwo zostawi innym /najlepiej Saturnowi/.\nUran z uśmiechem będzie patrzył jak umierają i rodzą się "bogowie" naszego materialnego świata.\nUran, niczym zdolny nauczyciel, będzie prowokował pomysły swoich podopiecznych /człowieka/.\nUran ma w sobie coś z dziecka - zupełnie jak 3-latek, który rzuca się na zamek z piasku /mozolnie budowany przez tatusia/, rozgarnia go na boki i mówi .... "a teraz zrobimy tunel". I jak to u dzieci bywa, pomysł będzie .... jedną chwilką.\nCzłowiek z harmonijnym Uranem w horoskopie jest otwarty na zmiany, jest pomysłowy a pojawiające się ograniczenia potrafi przekuć w cenne okazje.\nNieharmonijny Uran wnosi poczucie strat, utknięcia w martwym punkcie, brak sensu życia.\nPlaneta Uran, która występuje jako jeden ze składników dużych nieharmonijnych układów planetarnych jest niezwykle podstępna.\nTranzytujący Uran, który tworzy istotne aspekty z planetami w horoskopie natalnym /szczególnie ważne są koniunkcje/ zawsze zmienia nasze życie - są to na ogół zmiany nagłe, niespodziewane, zaskakujące. Zmienia się nasz świat i zmieniamy się my sami - zmienia się nasza tożsamość /często w sensie dosłownym np. zmiana nazwiska, pozycja społeczna, fizyczność, zdobywanie nowych informacji o krewnych, opinie, które są o nas wygłaszane/.\n* Należy zwrócić szczególną uwagę na koniunkcje, które tworzy dyrekcyjny Uran z pozostałymi planetami horoskopu - moje doświadczenie wskazuje, że prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych zmian w życiu jest bliskie 100 % .... niekiedy trzeba poczekać na planetę tranzytującą, która zadziała jak rozrusznik. Jeśli jednak chcemy zrozumieć sens zdarzeń to popatrzmy na dyrekcyjnego Urana, który tworzy koniunkcję z natalną planetą - Uran mówi o sposobie przeprowadzania zmian a planeta i jej położenie o sferze życia, w której zmiany następują.\nUran jest twórcą wirtualnej rzeczywistości i wszystko wkoło staje się względne.\nWystarczy uraniczne słowo lub informacja a świat zmienia się .... nic nie jest takie jak było. To jak dotknięcia czarodziejskiej różdżki .... gwiezdny pył rozsypuje się i żaba zamienia się w księcia a złotowłosa piękność w paskudną czarownicę. I wszystko trwa chwilę tylko a nam się zdaje, że ten świat zawsze tak wyglądał. Pozory jednak mylą.\nJeśli popatrzymy na zmiany, które będą odbywać się pod wpływem uranicznych energii widać wyraźnie, że znajdziemy się w pułapce - Uran ze strony Saturna znajdzie się w układach harmonijnych a ze strony retrogradującego Marsa /Wodnik/ w układach nieharmonijnych.\nIm mocniej Saturn będzie wzmagał energie Urana tym większe błyskawice ze strony retrogradującego Marsa będą uderzały w tegoż Urana - im większy nacisk na zmiany tym więcej oporu.\nJest to czas wielkich gier strategicznych.\nJest to także czas tzw. gaslightingu czyli robienie z kogoś wariata.\nNajpierw następuje zanęcanie i drażnienie potencjalnej ofiary .... później cierpliwie czeka się aż ofiara wpadnie w furię .... następnie oprawca kreuje się na ofiarę i oczekuje współczucia ze strony otoczenia .... oprawca dyskredytuje ofiarę i .... już ma ją w sieci /może ją pożreć, zniszczyć, ośmieszyć, wykorzystać/. Oprawca staje się nietykalny a ofiara musi pogodzić się ze swoją sytuacją i samooszukiwać się. Na pomoc liczyć już nie może .... no chyba, że w szpitalu psychiatrycznym.\n* Film "Gaslight" /Gasnący płomień/, od którego nazwano szczególnie niebezpieczną formę manipulacji, powstał w 1944 r., w czasie kiedy Uran był w znaku Bliźniąt /czyli w swoim mateczniku/.\nGry strategiczne przebiegają szybko i zaskakująco. Już po chwili trudno przypomnieć sobie początek-przyczynę jakiegoś zdarzenia. Ofiary i oprawcy tracą swoją wyrazistość, pojęcie dobra i zła rozmywa się .... wkraczamy w "krainę względności".\nTeraz będziemy oczekiwać aż przyjdzie prorok i wyjaśni nam co czarne a co białe, co dobre a co złe, gdzie góra a gdzie dół, co dużo warte a co nic nie warte itp.\n..... a prorok zawsze się znajdzie .... zapewniam.\nPowie jak jest i jak ma być .... będzie wszędzie .... jak sieć internetowa.\nW sensie społecznym i politycznym jest to czas bardzo niebezpiecznych gier i już możemy to obserwować.\nPolska została rozdrażniona, wciągnięta na teren przeciwnika a obecnie jest otaczana i "zmiękczana" aby była lekko strawna. Na naszych oczach realizuje się scenariusz, o którym wielokrotnie już wspominałam na tym blogu.\nW ten właśnie sposób przeszliśmy do tzw. kwestii żydowskiej i jej związków z uranicznymi energiami a tym samym do .... czarnej magii.\nMatrix, cz. 4 - Sezamie otwórz się !\nMatrix, cz. 2 - Incepcja


Pierwsze lądowanie śmigłowca LPR na lądowisku Szpitala w Kępnie - Szpital w Kępnie\nPierwsze lądowanie śmigłowca LPR na lądowisku Szpitala w Kępnie\nAktualności » Pierwsze lądowanie śmigłowca LPR na lądowisku Szpitala w Kępnie 2018-03-02\nW dniu dzisiejszym tj. 02 marca 2018 r. miało miejsce pierwsze lądowanie śmigłowca ratunkowego Lotniczego Pogotowia Ratunkowego na lądowisku zlokalizowanym na dachu Szpitala w Kępnie. W godzinach przedpołudniowych dyspozytor medyczny zadysponował Lotnicze Pogotowie Ratunkowe i Państwową Straż Pożarną celu przetransportowania pacjenta z ostrym zespołem wieńcowym z jednej z przychodni lekarza podstawowej opieki zdrowotnej na specjalistyczny oddział. Zespół Ratownictwa Medycznego w chwili wezwania realizował wcześniejsze zadania zlecone przez dyspozytora medycznego.\nNa budowę lądowiska SPZOZ w Kępnie udało się pozyskać aż 85% dofinansowania. Koszt całkowity inwestycji: 2 849 512,90 zł. w tym dotacje ze środków EFRR: 2 299 386,00 zł., wkład własny SPZOZ w Kępnie: 550 126,90zł.