Wszystkie odcienie zieleni: Rozdział 20\nKoszmar senny czy okropna rzeczywistość? Nie ma to znaczenia. Bo czym się różni marzenie od snu na jawie? W obydwu przypadkach czujesz strach. W obydwu cierpienie jest zawsze tak bardzo dotkliwie realne. Zawsze mroczne cienie twojego umysłu podążają za tobą i próbują cię doścignąć. Sądzisz, że wszystko zależy od tego, jak szybko jesteś w stanie uciekać? Kłamstwo. One i tak cię dopadną – prędzej czy później, zawsze cię dopadną. Nie jesteś w stanie uciec. Jedyna prawdziwie sprawiedliwa rzecz, która bez względu na wszystko zawsze w końcu cię dosięgnie, to niesprawiedliwość. Tylko ona jest w stanie złożyć obietnicę i dotrzymać danego słowa, niezależnie od wszystkiego, nie bacząc na nic. Powinieneś czuć się wyróżniony, bo zrobi to specjalnie dla ciebie. Zawsze.\nCzym więc różni się marzenie od snu na jawie?\nTylko w jednym przypadku możesz się obudzić.\nSif otworzyła oczy i niemal natychmiast poczuła silne łupanie z tyłu głowy.\nNie wiedziała, ile minęło godzin. W tym miejscu czas nie miał znaczenia. Ważne było tylko to, że systematycznie przychodził do niej Potwór i przenosił ją do innego pomieszczenia. Sif nikomu nie życzyłaby, żeby kiedykolwiek tam wylądował.\n— Wstawaj – warknął przybysz.\nNazywał się Chodząca Śmierć.\nWszystko zaczęło się od pewnego nadzwyczajnego dnia w Asgardzie. Właśnie wtedy Sif wspięła się na najwyższą wieżę Gladsheimu i, tak jak zwykle zresztą, zaczęła obserwować wschodzące słońce – widok był jednak zupełnie inny od wszystkich wschodów, jakie do tej pory oglądała. Był dużo piękniejszy. Tak, jakby powstał dla jakiejś konkretnej osoby i chciał zwrócić na siebie jej uwagę.\nSif tak się w niego zapatrzyła, zupełnie oczarowana, że nie usłyszała, jak coś się do niej skrada… bo cóż by miało się do niej skradać o takiej godzinie w takim pięknym dniu? Zwłaszcza, że Loki Przysiągł jej, że nie ma się czego bać.\nNie miała pojęcia, co się stało. W pewnym momencie usłyszała jakiś syk za swoimi plecami. Odwróciła się błyskawicznie, dobywając broni, a wówczas… w jej oczy uderzyło oślepiające, białe światło.\nŁomotanie skrzydeł. To było ostatnie, co usłyszała, nim straciła przytomność.\nA gdy ocknęła się, od razu wszystko zrozumiała.\nDzięki ich zasłudze Sif znalazła się w lochach Yggdrasilu. Cztery zimne, wilgotne ściany. Brudna, mokra podłoga. Szare, nieprzeniknione metalowe drzwi. Długo waliła w nie pięściami, marnując swoje siły. Krzyczała. Wyzywała Yggrę od najgorszych.\nA potem przyszli do niej Draugrowie. Nie miała niczego, żeby się obronić. Dzielnie im się opierała, nie poddawała się… nie miała jednak żadnych szans. Nieumarli mieli przewagę liczebną, byli silniejsi. Wygrali.\nI wtedy zaczęło się najgorsze…\nNa jej nadgarstkach zapięli specjalne magio-chłonne kajdany. Wyprowadzili ją z celi. Szli długo, klucząc wieloma korytarzami, żeby zmylić jej orientację, aż w końcu zaszli do pomieszczenia zwanego Laboratorium.\nTam oddali ją w ręce Chodzącej Śmierci. Tam Sif zaczęła umierać.\nZwiązali ją. Położyli na stole. Zerwali z niej ubranie. I…\nNa początku Chodząca Śmierć sprawdzał, co się stanie, jeżeli natnie jej skórę i wpuści do krwi parę kropel jakichś substancji. Początkowe upokorzenie przerodziło się w ból. Sif znosiła go z dumą. Tylko do czasu…\nNa rozcinaniu nie skończyło się. Nie mogło się skończyć. Chodząca Śmierć zaczął z niej żywcem odrywać większe płaty skóry i poddawać odpowiednim badaniom. Wsłuchiwał się z chorą przyjemnością w odgłos, jaki wydaje zabrudzony jej krwią niesterylny nóż, gdy wbijał go w jej ciało jak w masło.\nNacinał. Rozcinał. Odcinał.\nZa każdym razem, jak doszedł do jakichś wniosków, odsyłał Sif do jej celi, by w spokoju przyjrzeć się badanemu obiektowi. A potem ponownie po nią posyłał i wszystko zaczynało się od nowa – za każdym razem było jednak gorzej.\nZaczął truć jej organizm. Sprawdzał, co się stanie, jak wpuści do jej krwi wszelakiego rodzaju substancje. Każdą obserwację skrupulatnie notował…\nA wojowniczka nie mogła myśleć o niczym innym, jak o bólu, wszechogarniającym jej ciało.\nTeraz leżała na ziemi, nie mogąc wykonać żadnego ruchu. Poprzednia „operacja” sprawiła, że jej mięśnie zaczęły odmawiać posłuszeństwa.\n— Wstawaj – powtórzył Chodząca Śmierć i kopnął ją w twarz.\nPrzetoczyła się po ziemi, raniąc sobie ciało jeszcze bardziej. Nie płakała. Jak dotąd jeszcze nie uroniła ani jednej łzy.\nPotwór, jak w myślach nazywała swego oprawcę, uśmiechnął się.\n— Nie możesz wstać? A to ciekawe…\nZawlókł ją do Laboratorium.\nWtedy, gdy obudziły ją jego kroki, wróciła cała zakrwawiona, z zerwanymi mięśniami.\nByła tak słaba, że jedyne, co podtrzymywało ją przy życiu, to był sen. Traktowała go jak błogie oderwanie się od rzeczywistości, mimo że on również bezdusznie katował ją – jej umysł – niechcianymi myślami. Śniła o hektolitrach wody. O dużej ilości rześkiej, chłodnej, zdatnej do picia wody…\nPotem, gdy obudziły ją kroki, wróciła ze sparaliżowanym od pasa w dół ciałem.\nGdy obudziły ją kroki, wróciła z posiniaczonym, podziurawionym brzuchem.\nGdy obudziły ją kroki, wróciła z trucizną zabijającą ją od środka.\nGdy obudziły ją kroki, wróciła z połamanymi nogami.\nGdy obudziły ją kroki… jej sen stał się rzeczywistością.\nLoki zawsze poruszał się bezszelestnie. Uważał to za swój największy atut, za najlepszą umiejętność, jakiej kiedykolwiek mógł się nauczyć. Nie potrafił jednak zwieść Heimdalla. Złotym oczom Widzącego jeszcze nigdy nic nie umknęło.\nGdy tylko Loki przekroczył próg Bramy, Strażnik odwrócił się w jego kierunku… Na jego widok skłonił się uniżenie.\nLoki machnął na niego ręką, pozwalając mu podnieść się z klęczek. Wyraźnie było widać, że jest czymś wielce rozdrażniony.\n— Mam pewien problem, Heimdallu – zaczął bez ogródek. – Złożyłem Przysięgę Stali. –Powiedział to w taki sposób, jakby mówił o pogodzie.\nStrażnik wstał z ziemi i ponownie zapatrzył się w gwiazdy.\n— Co w tym problematycznego? Wydawało mi się, że to nie jest trudne zaklęcie. A już w szczególności nie dla ciebie, Panie.\n— Ależ tak. – Loki zaczął bezcelową wędrówkę dookoła podwyższenia znajdującego się w centrum Strażnicy. – Rzecz w tym, że jej nie dotrzymałem.\n— Ale wciąż żyjesz…\n— To prawda. Wolę jednak nie ryzykować. Muszę to naprawić. – Zatrzymał się i popatrzył na Strażnika. – Nie jestem aż tak dobrze wyspecjalizowany w Widzeniu. Powiedz mi zatem, Heimdall, czy jeżeli to naprawię, nie będę musiał dłużej bać się o swoje życie?\nPrzez dłuższą chwilę Widzący nie odpowiadał.\n— Chodzi o Lady Sif, prawda?\nNawet jeśli przenikliwość Heimdalla wstrząsnęła Lokim, on tego nie okazał w żaden sposób.\n— Może. Skąd o niej wiesz?\n— Wiem dużo rzeczy. Dużo więcej, niż ci się wydaje.\nTo rozdrażniło Lokiego. Przez głowę przemknęła mu pewna myśl, ale nie zamierzał wyciągać od razu pochopnych wniosków… W ostateczności, powstrzymując się od wybuchnięcia gniewem, ściągnął usta i nie odezwał się ani słowem.\n— Asowie w mieście – odezwał się Heimdall – mówią, że ludzie każdego dnia znikają w dziwnych okolicznościach. Niektórzy szeptają nawet, że podobne zdarzenia mają miejsce w innych Królestwach…\n— Słyszałem. – Głos Lokiego był nad wyraz spokojny i opanowany. Iluzjonista z rozwagą dobierał każde słowo, bez pośpiechu. – Yggra próbuje mnie zmusić, żebym do niego przybył. I właśnie to zamierzam zrobić.\nHeimdall przechylił głowę z zainteresowaniem.\n— Domyśliłem się tego. Ale ty sam, Panie, zakazałeś otwierania bifrostu…\n— Oczywiście. Jednak nie będziesz musiał go otwierać. Mam inny sposób.\nStrażnik odwrócił się w jego kierunku i popatrzył na niego z błyskiem w oku.\n— Masz moc Ratatosk?\nBezpośredniość Heimdalla zaskoczyła Lokiego. Iluzjonista jednak stłumił emocje w sobie, niczego po sobie nie okazując. Skinął głową w odpowiedzi, niepewny tego, co się zaraz wydarzy.\n— Zabiłeś Ratatosk… – odgadł Heimdall.\nGdy tylko Loki to usłyszał, poczuł, jak w jego wnętrzu wybucha wściekłość. A jednak! Jego poprzednia myśl, której nie chciał dopuścić do siebie ze względu na jej pochopność, okazała się być prawdziwa! Zazgrzytał zębami ze złości… Nie kontrolując tego, co robi, ruszył w stronę Heimdalla pewnym siebie krokiem. Zatrzymał się tuż przed Strażnikiem. Ich twarze dzieliły zaledwie centymetry. Loki nawet nie próbował ukrywać rozsadzającego go od środka gniewu, nie próbował zapanować nad swoim ciężkim oddechem…\n— Zakazałem ci mnie Obserwować – wycedził.\n— Ale nie zakazałeś mi Obserwować Ratatosk.\nLoki przeklął w duchu swoją własną głupotę. Mierzył Heimdalla nienawistnym spojrzeniem. Napięcie gęstniało w powietrzu…\n— Zdajesz sobie sprawę z tego, że każda osoba, która się o tym dowie, będzie musiała zginąć, prawda? – W jego zimnych słowach zabrzmiała ukryta groźba.\nHeimdall przełknął ślinę.\n— W takim razie dobrze, że jestem jedynie Strażnikiem, a nie Plotkarzem – odpowiedział.\n— O, tak. Dobrze dla ciebie. Bo ja z miłą chęcią urwałbym język takiemu Plotkarzowi. – Przechylił głowę, a na twarzy wywołał iście paskudny uśmiech. – Albo chociaż zaszyłbym mu usta…\nJeszcze przez dłuższą chwilę prowadzili walkę na spojrzenia, aż w końcu Heimdall odwrócił wzrok, zawstydzony. Loki cofnął się od niego. Uśmiech na jego twarzy stał się nieco bardziej tryumfalny.\n— Może wróćmy do tematu, Złotooki. – Splótł ręce za plecami. Spoglądał na Heimdalla niczym dobroduszny władca okazujący swą wielką łaskawość nędznej miernocie. – Czy jeżeli naprawię słowa złamanej Obietnicy, nie będę już musiał dłużej bać się o swoje życie? – powtórzył pytanie.\nHeimdall westchnął głęboko.— Ta magia jest prosta w użyciu, ale jeżeli w grę wchodzą jakieś czynniki poboczne, jak nad wyraz rozwinięta moc czy uczucia, wtedy jej mechanizm staje się dużo bardziej skomplikowany. Nie znam treści twojej Przysięgi, ale wydaje mi się, że skoro jeszcze żyjesz, Panie, to jej naprawienie powinno zadziałać.\n— To dobrze. – Pokiwał głową. Kamień spadł mu z serca. – W takim razie przekaż moim poddanym, że wyruszyłem do Yggdrasilu zabić Yggrę.\n— Sam? Bez żadnej armii?\n— To nie ma być żadna otwarta wojna, tylko zwyczajna pogawędka z Yggrą. Tylko ja i on.\n— Ale wciąż na jego terenie. Nie chciałbym kwestionować twoich decyzji, Panie, ale wydaje mi się, że to nie jest najlepszy pomysł.\n— W takim razie nie kwestionuj – wycedził. – Dopilnuj, by nikt nie próbował wyruszać na jakieś „akcje ratunkowe”, i upewnij się, że bifrost pozostaje zamknięty.\n— Nie podoba mi się to wszystko… Powinieneś mieć chociaż jakąś ochronę albo…\n— Nie – przerwał mu. – Ja jestem moją ochroną. I stoczę tę bitwę sam na sam z Yggrą. Bez niczyjej eskorty. Nie zachowam się jak jakiś tchórz.\nHeimdall pokiwał powoli głową, pełen wątpliwości co do decyzji Lokiego. Według niego nie byłoby w tym nic „tchórzowskiego”, gdyby władca zabrał ze sobą paru strażników. Wiedział jednak, że jego słowa nie mają tu żadnego znaczenia…\n— Tylko postaraj się wrócić – powiedział. – Nasz los od tego momentu spoczywa w twoich rękach…\n— Wiem – odparł Loki.\nPowiedziawszy to, skierował się w stronę centrum Strażnicy. Gdy wreszcie stanął w upatrzonym sobie miejscu, ustawił się w lekkim rozkroku, próbując się rozluźnić. Jeszcze nigdy w życiu nie próbował tego zaklęcia. Cały podenerwowany zamknął oczy i wyciszył wszystkie myśli. Skupił się na swoim rytmicznym oddechu. Wsłuchał się w przyspieszone bicie serca. Wyobraził sobie Yggdrasil – a gdy zobaczył jego obraz przed oczami, przybliżył się do niego w myślach, zanurkował w nim…\n— Loki – usłyszał głos Heimdalla.\nOtworzył oczy. Już widział, jak rzeczywistość wokół niego powoli się zaciera i przybiera postać zupełnie innej, obcej, nieprzyjemnej przestrzeni.\n— Uważaj na siebie – powiedział Strażnik.\nW odpowiedzi Loki uśmiechnął się szelmowsko.\nJotunowie mają to do siebie, że umieją zniknąć. Ale nie rozpłynąć się w powietrzu, jak byle kuglarz czy iluzjonista. To nie jest żadna nędzna sztuczka, którą byle głupi umiałby powtórzyć przy odrobinie treningu. To nie jest też magia, tak cenna w dzisiejszych czasach – mimo że magii niekiedy udaje się osiągnąć podobny efekt.\nTo jest naturalna cecha Jotunów. Coś jak kolor włosów, barwa głosu… taki dodatek do zakupu. Lodowym Olbrzymom znikanie przychodzi równie naturalnie, jak myślenie, czy rozmawianie.\nNie jest to jednak zwyczajna umiejętność. Jotunowie po jej użyciu stają się dla innych niezauważalni – zlewają się z otoczeniem, nie można ich w żaden sposób wykryć… ani za pomocą wzroku, ani za pomocą magii. Lodowy Olbrzym może stać tuż obok, ale go nie dostrzeżesz, w żaden sposób nie wyczujesz jego obecności, nie usłyszysz go.\nOd momentu, w którym Loki dowiedział się, że w jego żyłach płynie krew jotunowska, natychmiast nauczył się znikać. Przyszło mu to zaskakująco łatwo. I z jednej strony cieszył się z tego powodu, że nie musiał tracić wielu godzin na naukę tej umiejętności (jak to wcześniej było w przypadku jego lekcji magii). Z drugiej jednak poczuł wszechogarniający smutek – to przecież oznaczało, że Loki w znacznym stopniu jest Jotunem.\nGdy tylko skok dokonał się, Lokiego natychmiast owionęły znajome mgły Yggdrasilu. Przez dłuższą chwilę stał w miejscu, skonsternowany, nie wiedząc, co ma ze sobą zrobić. Nie ułożył sobie żadnego planu działania. Nie miał pojęcia, od czego powinien zacząć… Wiedział tylko, że musi znaleźć Sif i Yggrę.\nOtrząsnąwszy się z fali chwilowego otępienia, użył swoich jotunowskich umiejętności i powolutku rozpłynął się w powietrzu. Ruszył przed siebie pewnym krokiem, aż nagle…\nObraz przed jego oczami rozmazał się.\nŚwiat zaczął wirować.\nLoki upadł na kolana\nOto skutki niewytrenowanej teleportacji.\nO wiele trudniej jest samemu używać tej mocy, niż podróżować jako pasażer. Przez dłuższą chwilę Loki klęczał, wspierając się na rękach. Wdech – wydech. Próbował zapanować nad własnymi zmysłami, które odmawiały mu posłuszeństwa.\n— Kto tu jest?! – czyjś chrapliwy głos gwałtownie rozdarł ciszę.\nLoki zastygł w bezruchu. Oddychał ciężko, starając się zachowywać najciszej jak tylko potrafił. Przechylił głowę, z zainteresowaniem wpatrując się w mgły. Zmrużył oczy – nie mógł dostrzec źródła tego głosu.\nW jednej sekundzie ogarnęło go przerażenie. Zdał sobie sprawę z tego, że utracił swoją osłonę niewidzialności… A potem usłyszał czyjeś kroki tuż za sobą.\nPoderwał się gwałtownie, ignorując zamroczenie, i dobył swego sztyletu – echo poniosło świst stali. Był czujny… Rozglądał się uważnie wokół siebie, próbując dostrzec cokolwiek w spowijających okolicę mlecznych chmurach. Nie widział jednak nic… Tylko pustka. Wszędzie, jak okiem sięgnąć, szarobiała ściana mgieł.\nKątem oka dostrzegł jakiś cień. Obrócił się błyskawicznie, starając się nie wydawać z siebie choćby najmniejszego dźwięku. Jego wzrok przewiercał chmury na wylot. Loki odnosił takie wrażenie, jakby dudnienie jego serca było jedynym odgłosem wokół, niosącym się echem przez dziesiątki, setki, tysiące kilometrów tej mlecznej przestrzeni.\n— Proszę, proszę… – usłyszał tuż za sobą.\nOdwrócił się, przybierając pozycję obronną. W każdej chwili gotowy do ataku. Zmrużył oczy, uważnie wpatrując się w falującą przed nim mgłę.\nPo chwili z bieli wynurzył się cień… Była to nieokreślona, ciemna masa i Loki od razu zorientował się, że ma tutaj do czynienia z zaklęciem magicznym.\nUśmiechnął się szelmowsko. Iskierka zieleni w jego tęczówkach, machnięcie ręką, celne uderzenie kulą światła – pół sekundy. Coś zaskowyczało, zakotłowało się i z głośnym tąpnięciem uderzyło o ziemię.\nLoki przechylił głowę, coraz bardziej skonsternowany. Uniósł sztylet w pozycji pionowej i zaczął skradać się w kierunku przybysza. Zatrzymał się, gdy zauważył, jak mgła się rozstępuje, a z niej powoli, powolutku wynurza się para mlecznobiałych, świetlistych ślepiów…\nIluzjonista cofnął się o krok.\n— Fenrir – wyszeptał.\nPrzypomniawszy sobie ich ostatnie spotkanie, Loki od razu przełączył się na tryb natychmiastowej gotowości.\n— Loki, Loki, Loki… – Wilk powoli ruszył przed siebie, wyraźnie niezadowolony ze swojego zdemaskowania. – Nieszczęścia chodzą parami. Dajesz temu wiarę, że znowu się spotykamy? – Zataczał koło wokół iluzjonisty. Mgła za nim rozwiewała się. – A ty jak zwykle wykazujesz się swoim nadzwyczajnym wariactwem… Albo niebywałym skretynieniem. Nie wiem, co lepiej do ciebie pasuje…\nMistrz magii uważnie śledził go wzrokiem.\n— Ale ja za to wiem, co tobie pasuje: mój sztylet w twoim oku. – Uśmiechnął się uroczo. – Doprawdy, uwielbiam z tobą gawędzić, Fenrir. Chociaż… nie, czekaj. Właśnie coś sobie przypomniałem. – Udał, że się nad czymś zastanawia, aż uśmiech zniknął z jego twarzy. –Ach, tak. Pogadanki nie są w moim stylu… nudzą mnie, wiesz? Jeśli chcesz mnie zabić, to lepiej zrób to teraz. – W jego oczach odbił się niebezpieczny błysk. – Nie obiecuję jednak, że ci się uda.\nFenrir warknął gniewnie.\n— Dowcipny, jak zawsze… – Jego głos ociekał jadem. – Niestety, Yggra nałożył na ciebie immunitet, Szalony. Nikt nie ma prawa cię tknąć, oprócz niego. Wygodne, no nie?\nLoki przełknął ślinę. Czuł, że prowadzi bardzo niebezpieczną grę.\n— Jakby się nad tym zastanowić, to tak. Wy nic mi nie możecie zrobić. Ale ja nie mam zakazu wobec was. – Zaśmiał się pod nosem. – Rzeczywiście, bardzo wygodne…\n— Mam cię zatem zaanonsować?\n— Ależ nie będzie takiej potrzeby. Wystarczy, że wskażesz mi drogę. Zrobię Yggrze… niespodziankę.\nJak przystało na kulturalnego Nieumarłego, Fenrir objaśnił Lokiemu krótko i treściwie, w którą stronę powinien się kierować.\n— Postaraj się nie przeżyć tego spotkania – warknął na pożegnanie.\n— Obietnice nie są moją mocną stroną.\nPowiedziawszy to, Loki ruszył przed siebie, ponownie narzucając na siebie osłonę niewidzialności. Nie miał pojęcia, co ma myśleć o tej rozmowie. Doskonale wiedział, że jedynie rozkaz Yggry chronił go przed natychmiastowym atakiem ze strony wilka. Obydwoje udawali, że wszystko jest w porządku. Że są tylko dwiema, przypadkowymi osobami, które omyłkowo spotkały się na środku drogi. Prowadzili własną grę pozorów, której zasady znali tylko i wyłącznie oni.\nLoki potrząsnął głową, odpędzając od siebie myśli o Fenrirze. Miał teraz dużo ważniejsze priorytety.\nMusiał przecież zabić Yggrę.\nA wcześniej jeszcze za wszelką cenę odnaleźć lochy.\nTam powinna być Sif…\nStalowy Pałac Yggry był budowlą monumentalną i straszną. Miał w sobie coś przerażającego – może to odpychające zimno, bijące od zniszczonej stali, z której był zbudowany? A może niewielkie okna, w których czaił się tylko i wyłącznie mrok? Lub też wieże, strzeliste i wąskie, niczym zęby starego, obrzydliwego potwora? Albo gigantyczne wrota, które za każdym razem, jak się otwierały, wydawały z siebie przeciągłe, jękliwe skrzypienie, jakby odczuwały na sobie ciężar cierpień całego Wszechświata?\nLoki nie tracił czasu na kontemplowanie widoków, ani na zastanawianie się nad stanem rzeczy. Ukrywszy się we mgle, uważnie obserwował, kto, kiedy i w jaki sposób wchodzi i wychodzi przez mosiężną bramę.\nW końcu, wyczekawszy odpowiedniego momentu, zerwał się na równe nogi i rzucił się biegiem w stronę wrót. W ostatniej chwili przecisnął się między zamykającymi się skrzydłami, które nieomal przycięły mu kawałek płaszcza.\nGdy tylko usłyszał odgłos zamykanego przejścia, odetchnął z ulgą. Był w środku. Pierwszy mały sukces.\nGdyby Loki wówczas zatrzymał się, chociaż na chwilę, może dostrzegłby piękno otaczającego go świata, w jakim nagle się znalazł. Stalowy Pałac był zupełnie inny od Gladsheimu. Jego wnętrze było zimne i nieprzyjemne, ale też i groteskowe: misterne ozdoby, jakimi pokryte były jego ściany, szerokie kolumny, podpierające strop i fantazyjnie udekorowane, wspaniały sufit, z którego zwieszały się stalowe kolce, na kształt jaskiniowych stalaktytów – wszystko to było przerażające, ale też w pewien sposób piękne.\nLoki jednak nie miał czasu, żeby się zatrzymywać.\nLos czuwał nad nim, bo właśnie w tym momencie zauważył strażników, ciągnących za sobą jakiegoś więźnia… Rozochocony bez wahania ruszył za nimi, mając nadzieję, że nie zaprowadzi go to w jakąś pułapkę.\nWkrótce przekonał się, że intuicja rzadko kiedy go zawodzi. Strażnicy zaprowadzili go krętymi korytarzami do niewielkiego przejścia, a potem, schodami w dół, do lochów…\nLoki rozejrzał się pośpiesznie i zaklął cicho, zauważywszy, w jakiej znalazł się sytuacji. Od miejsca, w którym się znajdował, rozchodziły się na boki trzy mroczne, pozbawione choćby promienia światła korytarze. A wzdłuż każdego z nich ciągnęły się drzwi, każde z niewielkim, okratowanym okienkiem u góry.\nIluzjonista nie miał pojęcia, co robić. Czas go naglił, a jeżeli wybierze zły korytarz, może się tu jeszcze zgubić i będzie chodził po tym przeklętym miejscu całymi godzinami! Odetchnął głęboko, chcąc się uspokoić. Nie pomogło…\nZdesperowany wybrał ten korytarz, którym wcześniej poszli strażnicy. Irytowała go otaczająca go ciemność. Nie widział praktycznie nic, poza nikłym światłem dobywającym się zza niektórych okien w mosiężnych drzwiach… Zaglądał w każde z nich, w nadziei, że odnajdzie to, czego szuka. Takie okna zdarzały się jednak rzadko. Trudno stwierdzić, czy na szczęście, czy na nieszczęście…\nSzedł długo. Cela za celą. Pustka za pustką. Za towarzysza miał jedynie ciszę. Stąpał bezszelestnie, jakby w obawie, że rozbudzi martwych. Starał się oddychać głęboko, by rozluźnić napięte ze zdenerwowania mięśnie. Próbował uspokoić rozszalałe serce, ale nie potrafił.\nBał się, tak bardzo się bał, że nic tutaj nie znajdzie. Że się spóźnił.\nCisza. Czasem przeszywana jękami więźniów, będących już na granicy śmierci. Ciemność. Czasem rozświetlana bladym światłem zza krat. Loki często odwracał wzrok od tego, na co padało światło…\nKrew wypływająca spod drzwi. Szczury przemykające po kątach. Ludzkie szczątki pozostawione pod ścianami, jakby w oczekiwaniu na lepsze potraktowanie… zapomniane, rozszarpane na strzępy przez potwory, o których on wolał nawet nie myśleć. Nie w tym miejscu.\nW pewnym momencie minął znajomych strażników. Stali nad swoją ofiarą i głośno debatowali nad tym, co z nią zrobić…\n— Mówiłem Chodzącej Śmierci, żeby, kuźwa, nie przesadzał! – zawołał jeden z nich.\n— A spróbuj tylko z nim porozmawiać, to nie, pan się wywyższa, że niby jakiś lepszy od nas!\nJeden splunął na tę zmasakrowaną imitację człowieka. Sama skóra i kości. Posiniaczona, pokryta wieloma zadrapaniami i jątrzącymi się ranami. O tłustych, przerzedzonych włosach.\n— Z nim to się nie da rozmawiać.\n— To niech, kuźwa, sam przynajmniej potem sprząta…\n— Co my z tym teraz zrobimy?\nLoki ruszył dalej, nie czekając na ostateczny werdykt. Nie wiedział, ile minęło czasu, ale w końcu…\nZacisnął zęby i zazgrzytał nimi ze złości. Z trudem powstrzymał się od wyrzucenia z siebie najdłuższej wiązanki przekleństw, na jaką tylko było go stać…\nZawrócił. Teraz jego wcześniejszy niepokój zastąpiła wściekłość.\nBył tak wkurzony, że gdy stadko śmierdzących, nażartych szczurów przebiegło mu drogę, nawet nie drgnął. Wdrapały się po drzwiach jednej z cel i przecisnęły przez wąskie kraty okienka, z którego padało nikłe światło… Loki zignorował opętańczy wrzask więźnia, jaki chwilę potem rozdarł ciszę. Głos długo niósł się za iluzjonistą, odbijany przez echo między korytarzami…\nBył tak wkurzony, że w żaden sposób nie zareagował, gdy w oddali dostrzegł błyszczącą parę jasno-czerwonych ślepi, powoli zsuwających się na ziemię z niknącego w mroku sufitu. Gdy iluzjonista podszedł wystarczająco blisko, dostrzegł, że właścicielem ów ślepi jest olbrzymi, paskudny potwór – połączenie owada i konia. Gdy ten zajmował się pożeraniem ciała więźnia, wcześniej porzuconego tu przez strażników, Loki spokojnie przeszedł między jego długimi nogami i jak gdyby nigdy nic poszedł dalej.\nBył tak wkurzony, że gdy dotarł do punktu wyjścia, nawet nie zastanawiał się nad wyborem korytarza. Ruszył pierwszym z brzegu, nie myśląc, co robi. Teraz zwiększył tempo – w tej części lochów więcej cel było zaludnionych. W pewnym momencie napotkał na swej drodze ostry zakręt, a minąwszy go…\n…znalazł się na środku skrzyżowania czterech ścieżek.\nPoczuł, jak desperacka wściekłość w jednej sekundzie ulatnia się, ustępując bezgranicznej bezsilności. Te lochy były istnym labiryntem.\nRozejrzał się na wszystkie strony, obrócił dookoła własnej osi… Dawno nie czuł się tak bardzo bezradny, jak teraz. Ale przecież… musiało istnieć jakieś rozwiązanie! Myśl, Loki. Oblizał spierzchnięte ze zdenerwowania wargi. Myśl, do cholery, myśl!\nCzyjeś kroki odezwały się w ciszy nieprzyjemnym, zupełnie nieadekwatnym do tego miejsca echem.\nLoki natychmiast przywarł do najbliższej ściany i czekał na rozwój wydarzeń. Przybysze nadeszli od jego lewej strony – było ich dwóch, mieli na sobie szare, identyczne płaszcze. Jeden z nich – Alf – wydał się Lokiemu znajomy, ale iluzjonista nie mógł stwierdzić, dlaczego.\n— …i wydaje mi się, sir, że odrobinkę przesadziliście.\n— Wszystko robiłem w imię nauki. Jeszcze tylko parę testów i myślę, że eliksir będzie gotowy.\n— Ale ta dziewczyna nie jest niezniszczalna.\n— Oto właśnie chodzi. Pokażemy Potężnemu, że nie jest niezniszczalny.\n— Jak podrzucimy mu jej zwłoki, oczywiście…\nIch głosy zaczęły się oddalać.\nLoki już na początku doznał pewnego przeczucia, że wie, o czym ci Draugrowie mówią. Albo raczej – o kim. Nie tracąc ani chwili rzucił się biegiem w kierunku, z którego tamci przyszli.\nCzuł, jak jego oddech gwałtownie przyśpiesza, gdy błyskawicznie sprawdzał każdą celę. Słyszał, jak jego serce bije coraz głośniej, gdy zbliżał się ku końcowi korytarza. Wypełniający jego wnętrze niepokój stawał się naprawdę nieznośny. Nie poddawał się jednak – tyle już przeszedł i prawdopodobnie był tak blisko, że nie mógł teraz zawrócić. Szedł przed siebie nieprzerwanie, niepokonany… Mijał pustki, mijał piekła i ciągle nie mógł znaleźć tego odpowiedniego. Zaglądał w każde okienko, aż nagle…\nZatrzymał się. Tuż przed nim znajdowała się ściana korytarza. I ostatnia cela.\nPrzełknął ślinę. Jego wcześniejszy zapał nagle ulotnił się. Na nogach jak z waty zbliżył się w kierunku metalowych drzwi. Przez jego głowę przemknęło tornado niewłaściwych, nieodpowiednich w tym momencie myśli. Poczuł, jak jego serce zamiera. A potem…\nspojrzał przez kraty.\nPiękne, trzymające w napięciu i zakończenie zostawiające niepokój... Jak się go czyta, aż oczy same zaglądają na niższe linijki. Już nie mogę się doczekać następnego rozdziału. Po prostu majstersztyk!\nJestem tu od niedawna, a już zakochałam się w twoim blogu. W imieniu swoim i koleżanek chcę powiedzieć, że masz 4 nowe czytelniczki. ;) Życzymy Ci dalszej weny i byś doprowadziła swoje opowiadanie do końca.\nLexie Nettle 15 sierpnia 2015 23:30\nWohoo, aż cztery? Witam serdecznie! :D Dziękuję za miłe słowa i cieszę się, że się podoba! :D\nMad Darky 15 sierpnia 2015 23:01\nZakochałam się w tym opowiadaniu <333\nKocham tego Lokiego (no dobra.... Kocham każdego Lokiego).\nNie mogę się doczekać nexta. Chyba nie wytrzymam.\nWpisz sobie na YouTube Loki Crack .\nLexie Nettle 15 sierpnia 2015 23:29\nAaaa o matko, dlaczego ja wcześniej nie znałam tej serii filmików?! Hesusie niebieski, aż mi się chce pisać dalej!\nOd siebie mogę jedynie polecić: Loki - Get the party started\nOlla di Angelo 16 sierpnia 2015 13:29\nRozdział cudowny! <3 Przerwałaś w takim momencie, że nie wiem co ze sobą zrobić;-; Czekam z niecierpliwością na spotkanie Lokiego i Sif! Pozdrawiam i życze weny (oby jak najszybciej pojawił się rozdział, bo nie wytrzymam;w;)\nA ja polecam "You just got Loki"<3\nMad Darky 16 sierpnia 2015 14:47\nNajbardziej rozwaliło mnie to Hello Kitty.\nI jeszcze Funny Moments\nTaki Spam c:\nkapturek ;p 20 sierpnia 2015 18:58\nBoże, Boże, Boże. proszę, pisz jak najszybciej możesz. Jak szkoda mi Sif... A Lokiego jeszcze bardziej. Jak on zareaguje kiedy ją zobaczy? Nie ma nic gorszego niż niedopowiedzenie. Czekam na następną część <3


Fortuna Düsseldorf 4:1 Hertha Berlin skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (10.11.2018)\nFortuna Düsseldorf 4:1 Hertha Berlin skrót z meczu (10.11.2018)\nFortuna Düsseldorf - Hertha Berlin skrót meczu, wideo, bramki, gole\nObejrzyj już teraz Fortuna Düsseldorf - Hertha Berlin skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 10.11.2018 15:30. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Fortuna Düsseldorf - Hertha Berlin, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach Bundesliga (Liga Niemiecka). Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty Bundesliga (Liga Niemiecka) z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.


Kolumbia. Kartel oferuje 70 tys. za głowę policyjnego psa\nDodano: 27 lipca 2018, 13:05 0\nSombra (cień – red.) jest samicą owczarka niemieckiego wykorzystywaną przez kolumbijską policję do wykrywania przestępstw narkotykowych i nielegalnych imigrantów. Pies zaszedł za skórę kartelowi, gdy doprowadził do ujęcia 245 osób i przechwycenia około 10 ton kokainy. Teraz przestępcy oferuję sporą sumę pieniędzy za zlikwidowanie zwierzęcia.\nWysoka nagroda za głowę czworonożnego oficera policji może szokować, gdyż życie wielu policjantów było wyceniane przez kolumbijski kartel na niższe sumy. Urabeños, określani także mianem „klanu z zatoki”, są uznawani przez Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych za najbardziej wpływową i groźną grupę przestępczą w Kolumbii.\nPies został przeniesiony do służby na lotnisko w stolicy kraju, Bogocie. Do jego ochrony przydzielono dodatkowych policjantów. – Fakt, że kartel chce skrzywdzić Sombrę i oferuje tak wielką nagrodę za jej śmierć, pokazuje jak duży wpływ ma ona na ich zyski – skomentował rzecznik kolumbijskiej policji.


Wrzesień 2020 – Poradnik blogowy\nZytax – wyjście na lekarstwo motywów z potencją Kapsułki Zytax to produkt, który zostawił opracowany z mniemają o typach po takie, by goście potrafili się zajmować nie ale znaczniejszą, ale i zdrowszą potencją. Jego obecność na placu nie stanowi przy tym arcydziełem przypadku, sukcesywnie żyje bowiem większość przyjaciół, którzy szczerze traktują o zwyczajnych interesach z Read more about Zytax – Głębsza przyjemność dla Ciebie oraz Twojej kobiety![…]\nXtrasize to pastylki, jakie uznają doprowadzić, że penis zwycięży na długości i grubości. Pomagają na prawdzie poprawy przepływu naturze a rozszerzenie zdolności ciała jamistego, spośród którego utworzony jest dorosły członek. Dzięki owemu długość a grubość penisa ulegają systematycznemu poprawieniu. Dawkowanie Xtrasize Producent zaleca używanie 1 pastylki dziennie, atrakcyjnie po śniadaniu. Pierwsze rezultaty istnieją pojawić się Read more about XtraSize – Twój penis może czarować każdą partnerkę![…]\nFormotiva – Vitamin C 1000 tego typu zapach diety zawierający witaminę C w postaci kwasu Laskorbinowego w czułej części 1000 mg w indywidualnej pastylce, jaka sprzyja w przyjęciu normalnego wpływania organizmu odpornościowego w traktu oraz po trudnych zadaniach gimnastycznych. Oraz temat kosmetyku Formotiva – Vitamin C 1000 wzmaga działanie układu nerwowego te ochronę obiekt przed Read more about Vitamin C 1000 – Zadbaj o swoje zdrowie przy pomocy efektywnego suplementu![…]\nVanefist Neo – Zbędne kilogramy to nie kłopot, jeżeli posiadasz pod ręką odpowiedni suplement!\nGdy dopiero potrafili zamiast posiłku zażyć tabletkę a zaraz zlikwidować uczucie pociągu… Byłoby dobrze. Niewątpliwie! Nim doświadczę do fundamentalnego pytania, którym są pigułki odchudzające Vanefist Neo, marzę aby miał(a) świadomość faktu, którym istnieje nadwaga czy nadwaga. Takie dwa pojęcia przylega posiadać zdefiniować. Nadwagę możesz rozpatrywać jak dzwonek alarmowi. Organizm wytwarza znać, że odstawiasz do zniszczenia Read more about Vanefist Neo – Zbędne kilogramy to nie kłopot, jeżeli posiadasz pod ręką odpowiedni suplement![…]\nUltra Slim – Spalacz tłuszczu Przedmioty z otyłością że zajmują właśnie szczególnie kilku twarzy. A wszelki etap zagląda się różnorodnych kosmetyków, jakie potrafią wydobyć, że opanowanie otyłości pozostaje się zdecydowanie lżejsze. Pewnym z innych artykułów, które się pojawiły stanowi między drugimi lek Ultra Slim. Istnieje to zachwycająca myśl gwoli współczesnych jednostek, jakie zamierzają schudnąć w Read more about Ultra Slim – Nadmierne kilogramy nie mają szans w tej walce![…]\nTriapidix300 – bezpieczne zrzucanie kilogramów bez trudu natomiast rezultatów ubocznych! Nosisz natychmiast zupełnie nieudanej akcji z tuszą, która domagała z Ciebie złego uporu także przewlekłych ograniczeń? Nie postanawiasz zwlekać na skutki w nieskończoność, jednak pragniesz metody, która straciła błyskawicznie? Suplement diety Triapidix300 da Ci zapisać doskonałe wyniki błyskawicznie po trochę dniach z podjęcia diet! Nie Read more about Triapidix300 – Twoim marzeniem jest likwidacja zbędnych kilogramów? Możemy to zrobić![…]\nThermaCuts – odchudzanie bez spożywania Bez względu na wiek też twarz nieomal ludzie pożądamy o chwytliwej a biednej figurze. Toż dzisiaj ona egzystuje przeważnie gwarantem przypadków w przeżywaniu innym i regularnym, Co mocno, jej bycie jest przysługą oddawaną ludzkiemu układowi, z wieloma przypadłościami cierpimy albowiem do oddawania właśnie z tego powodu, iż nie doradza sobie Read more about ThermaCuts – Efektywna broń, która zlikwiduje zbędne kilogramy![…]\nTaneral Pro – Ból to nie kłopot, jeżeli posiadasz do dyspozycji skuteczny suplement!\nDużo pań zarzuca się na smutki kręgosłupa. Zwłaszcza, jeśli idą fizycznie, lub mocno czasu mieszkają w placówek będącej. Ciągłe poczucie dyskomfortu sprawia, że także pani, gdy zaś mężowie nie są w występowanie właściwie funkcjonować. Takim niebywale, w przykładu zaistnienia uraz lub przeforsowania. Drinkom ze środków obniżenia dotkliwości zaburzeń jest branie pasa magnetycznego, takiego niby Taneral Read more about Taneral Pro – Ból to nie kłopot, jeżeli posiadasz do dyspozycji skuteczny suplement![…]\nSomatodrol – To dobry moment, żeby zatroszczyć się o swoją sylwetkę!\nOpis kosmetyku Somatodrol Somatodrol, który stanowi produktem na mnogość, wówczas najwspanialszej marek innowacyjny lek, za sprawą jakiemu wystawienie poprawnej tkanki mięśniowej bycie się o dużo łatwiejsze. Z jego podpowiedzią wszystka rola będzie w bronienie obrobić dobrą wysportowaną sylwetkę, o której śni. Kobiety przyjmujące Somatodrol nie potrzebują się martwić żadnymi efektami ubocznymi, ponieważ po chłopsku nie Read more about Somatodrol – To dobry moment, żeby zatroszczyć się o swoją sylwetkę![…]\nW jaki system odzyskać wszą ochronę nad pęcherzem w porządku tylko 3 dni także wymusić organizm do kampanii? Zapewnienie odpowiedniego, luksusowego występowania istnieje na wyłożenie ręki. Wystarczy, jako już zdiagnozować ślady dodatkowo pasować słuszny nawyk działania, aby wkomponować go do miejscowych potrzeb. Sevinal Opti to tabletki dane gwoli osób, jakie sprawują pasztety z nieprzestrzeganiem moczu. Read more about Sevinal Opti – Problemy z utrzymaniem moczu mogą być poważne, dlatego ekspresowo je wyeliminuj![…]


Stylowy dom – stylowe wnętrze – ADHD\nStylowy dom – stylowe wnętrze\nby moni 16 lipca, 2020 15 lipca, 2020 Uncategorized\nPodążanie za obowiązującymi trendami nie należy do najłatwiejszych rzeczy. W wirze obowiązków często zapominamy o tym, aby odświeżyć nasze mieszkanie lub inne wnętrze. Nie poddawaj się nudzie i postaw na ponadczasowe wzory, które nigdy nie wyjdą z mody i zawsze wpasują się w obowiązujące trendy. W wyborze pomoże Ci firma Interviol, która na rynku wyróżnia się różnorodnością trwałych i stylowych produktów, a także doskonałą obsługą klienta oraz niedoścignionymi referencjami środowiskowymi. Nie zapominaj, że przy wyborze podłogi warto sugerować się najwyższą jakością, która dana firma oferuje. Przecież podłogi te mają służyć nam na lata, a przy tym być odporne na zabrudzenia i rysowanie. Dzięki nowemu nastawieniu do rynku luksusowych podłóg winylowych firma ta stanowi ciekawą alternatywę zarówno dla dystrybutorów wykładzin, jak i klientów indywidualnych.\nKażdy z nas marzy o szybkim efekcie naszej pracy. W tym przypadku idealne okazać się może położenie podłóg winylowych, które z łatwością znajdziesz wybierając moduelo. Podłogi te dostępne są zarówno w wersji do instalacji tradycyjną metodą bezklejową, jak i prostym w obsłudze systemie CLICK, co sprawia, że są one atrakcyjne dla wszystkich użytkowników. Mogą okazać się doskonałym rozwiązaniem do każdej nowoczesnej przestrzeni. Luksusowe podłogi o wyjątkowo naturalnym wyglądzie i niezrównanej trwałości można zastosować w domu, biurze czy sklepie.\nWytrzymałość to teraz podstawa\nW miejscach, gdzie jest wzmożony ruch ciężko utrzymać czystość, a przy tym ładny wygląd podłóg. Jeśli chcesz przestać martwić się wyglądem nawierzchni to skorzystaj z usług firmy, która produkuje materiały najwyższej jakości. Moduelo to połączenie autentyczności z estetyką naturalnych materiałów z wyjątkową trwałością innowacyjnej technologii luksusowych wykładzin winylowych. W swoim asortymencie posiada trzy różne kolekcje pokryć podłogowych, które oferują przepiękne wzory imitujące drewno lub kamień. Wszystkie luksusowe winylowe pokrycia podłogowe posiadają unikalną poliuretanową warstwę ochronną Protectonite, która zabezpiecza je przed zatarciami, plamami i zabrudzeniami. Podłogi z ich kolekcji mają najbardziej wytrzymałą warstwę wierzchnią, dzięki czemu są doskonałym rozwiązaniem do powierzchni o dużym natężeniu, a przy tym gwarantują piękny wygląd. Wszystkie pokrycia są starannie projektowane, aby odzwierciedlać niepowtarzalne wzory i faktury występujące w przyrodzie.\nTagged : podłogi winylowe / położenie podłóg winylowych\nWykupienie ubezpieczenia na wakacje – wady i zalety\nImportowane samochodu z USA


Medalion z łańcuszkiem ~Simply Gorjuss I~ - Naszyjniki, korale - Biżuteria artystyczna\n> Biżuteria artystyczna > Naszyjniki, korale > Medalion z łańcuszkiem ~Simply Gorjuss I~\nMedalion z łańcuszkiem (typu snake) z motywem dziewczynki Simply Gorjuss. Metalowa baza medalionu i łańcuszka - w kolorze srebro. Grafika przykryta jest szklanym kaboszonem. Wymiary: kaboszon średnica 25 mm baza medalionu średnica 26 mm długość łańcuszka ok 45 cm Możliwość dostosowania wzór Dostępne rozmiary Wymiary: kaboszon średnica 25 mm baza medalionu średnica 26 mm długość łańcuszka ok 45 cm Metoda wykonania kaboszon Użyte materiały baza medalionu, łańcuszek, grafika, szklane kaboszony Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nłańcuszek, medalion, simply gorjuss, aniołek, dla dziewczynki


Konflikt cypryski cz. II - TwojaEuropa.pl\nZamek w Kyrenii, obecnie w tureckiej części wyspy\nKonflikt cypryjski - podział wyspy na część grecką i turecką\nNiepodległość zamiast przynieść zakończenie konfliktu, jeszcze bardziej go zaostrzyła. Cały czas toczyły się walki pomiędzy EOKA i VOLKAN-em. W 1963 roku Makarios podjął próbę zmiany konstytucji i pozbawienia Turków przyznanym im praw. Zaostrzyło to konflikt jeszcze bardziej. Wielka Brytania mająca konstytucyjne prawo do interwencji w razie zagrożenia pokoju, wymusiła zawieszenie broni. Ustanowiona została tzw. zielona linia, która podzieliła wyspę na dwie części. W tym samym roku Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała się na wysłanie na wyspę sił pokojowych – UNFICYP, które stacjonują tam do dziś. Wiele zmienił przewrót wojskowy, który miał miejsce w Grecji w 1967 roku. Makarios podejrzewał rządzącą wtedy juntę wojskową o porozumiewanie się w sprawie wyspy z Turcją za jego plecami.\nKonflikt cypryjski i jego przebieg\nKonflikt na linii Nikozja – Ateny zaostrzał się. Rząd grecki doprowadził do zamachu stanu i obalenia Makariosa 2 lipca 1974 roku. Nowym prezydentem został Nikos Sampson. W reakcji na przewrót, Turcja przeprowadziła 20 lipca inwazję na wyspę. Rząd grecki nie mógł na to zareagować ze względu na naciski ze strony Stanów Zjednoczonych, które oświadczyły, że każda agresja przeciw Turcji pociągnie za sobą amerykańska reakcję zbrojną. Sprawa była wyjątkowo skomplikowana ze względu na to, że zarówno Turcja jak i Grecja były członkami NATO. Jednak USA zdecydowały się poprzeć Turcją, która ze względów strategicznych była ważniejszym sojusznikiem. Spowodowało to wycofanie się Grecji z wojskowych struktur sojuszu. 22 sierpnia uzgodniono zawieszenie broni. Sampson zrezygnował ze stanowiska, na którym zastąpił go Glakos Klerides. 12 sierpnia Turcja wysunęła żądanie podziału wyspy, zgodnie z konkurencyjną wobec enosis, ideą taksim. Wywołało to gwałtowny sprzeciw Greków i wznowienie walk. W ciągu dwóch dni Turcy podbili jedną trzecia terytorium wyspy. 13 sierpnia ponownie podpisano zawieszenie broni, na mocy którego podzielono wyspę wzdłuż tzw. linii Attyli.\nW grudniu 1974 roku na wyspę powrócił Makarios i objął ponownie fotel prezydenta. Od 1974 roku trwały również negocjacje turecko-greckie, ale nie przyniosły one żadnych rezultatów. 15 sierpnia 1983 roku północna część wyspy, okupowana przez Turcję, ogłosiła niepodległość pod nazwą Tureckiej Republiki Cypru Północnego. Na czele państwa stanął Rauf Denktasz. Do dziś stacjonują tam wojska turecki. Ogłoszenie niepodległości zostało potępione przez Radę Bezpieczeństwa ONZ\nSkutki inwazji tureckiej i podziału wyspy\nOkupacja turecka objęła 36% powierzchni wyspy, na której znajduje się 70% bogactw naturalnych, w tym głównie złoża miedzi i chromu. Jednak inwazja i późniejszy podział najbardziej dotknął zwykłych mieszkańców. W 1981 roku powstał Komitet Osób Zaginionych, który zajmuje się poszukiwaniem jakichkolwiek śladów po 1500 zaginionych w czasie inwazji tureckiej. Wielkim problem stała się również sprawa uchodźców greckich z północnej części wyspy. Ok. 180 tysięcy ludzi zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów i przeniesienia się na południe. Nie otrzymali oni żadnych odszkodowań, a ich ewentualny powrót na dawne ziemie jest jednym z istotniejszych problemów uniemożliwiających porozumienie między dwoma częściami państwa. Problem jest również kolonizacja turecka, której rozmiary szacuje się na 115 tys. osób. Zniszczone zostały również liczne zabytki znajdujące się na północy. Podział przyniósł negatywne skutki gospodarcze. W latach siedemdziesiątych Cypr był bardzo prężnie rozwijającym się państwem, pomimo konfliktów wewnętrznych. Duże znaczenie miała turystyka, która przynosiła państwu bardzo duże zyski. Podział wyspy zahamował rozwój gospodarczy. Republice Cypryjskiej, w dużej mierze dzięki wsparciu Zachodu, udało się podnieść i dziś jest jedną z bardziej rozwiniętych gospodarek, o wysokim PKB per capita. Cypr Północny jest natomiast zacofany i izolowany przez społeczność międzynarodową. Utrzymuje kontakty tylko z Turcją, która de facto finansuje utrzymanie tego quasi państwa.\nOd podziału wyspy, cały czas podejmowane są próby porozumienia. Jednak nie ma większych widocznych wyników tych rozmów. Wiele zależy od aktualnych nastrojów politycznych wśród społeczeństwa i elit rządzących, zarówno na Cyprze jak i w Turcji. Zawarte zostały pewne porozumienia dotyczące wymiany informacji na temat osób zaginionych. W lipcu 1997 roku Rauf Denktasz i Glafcos Clerides podpisali porozumienie o wymianie tych informacji. Na mocy tego porozumienia powołani zostali specjalni przedstawiciele ds. informacji. W 2000 roku Republika Cypryjska przedstawiła oficjalną listę osób zaginionych, to samo zrobił w 2003 roku rząd Cypru Północnego, przedstawiając listę tureckich zaginionych. Brak jest jednak jakiegokolwiek porozumienia politycznego. Ostatnim proponowanym kompleksowym rozwiązaniem był Plan Annana. Zakładał on zjednoczenie wyspy w postaci związku państw. Na jego czele miałaby stać Rada Prezydencka z rotacyjnie wybieranym prezydentem. Pełniła by ona funkcje rządu, wybieranego przez Parlament, który składać się miał z Izby Deputowanych i Senatu. Plan ten został poddany pod głosowanie w referendum w obu częściach wyspy w kwietniu 2004 roku. 65 % mieszkańców części tureckiej opowiedziało się „za”, natomiast nie został on przyjęty w greckiej części, gdzie aż 75% mieszkańców było przeciw. Od czasu odrzucenia Planu Annana nie zostały zrobione żadne kroki w celu doprowadzenia do zjednoczenia wyspy. Wydaje się dziś to być bardzo odległe i w tej sytuacji mało realne.\nKonflikt cypryjski a UE\nCypr stał się członkiem Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku. Wobec wspomnianego wcześniej niepowodzenia w sprawie zjednoczenia, do UE przystąpiła tylko Republika Cypryjska. Faktyczny podział wyspy spowodował wiele wątpliwości formalno- prawnych. Rząd Republiki Cypryjskiej nie uznał odłączenia się północnej części wyspy. Uznaje on, że na tych terenach ma miejsce okupacja turecka. Nie zmienione zostały zapisy z konstytucji z 1960 roku o jedności wyspy. W związku z tym do UE przyjęty został cały Cypr, jednak spod jurysdykcji wyłączone są tereny, uznane za znajdujące się pod okupacją turecką.\nZapraszamy do zapoznania się z pierwszą częścią artykułu: Konflikt cypryjski cz. I\nOdsłon: 8456 | ranking >>\nArtykuł Konflikt cypryski cz. II nie został jeszcze skomentowany - bądź pierwszy!\nMarta Małota Wyślij wiadomość | Zaproś do znajomych


Szczegóły Apartament Diputacion Entenca\nHome › Apartamenty centrum › Eixample esquerre › Diputacion Entenca\nDiputacion Entenca (numer referencyjny: B35863)\nPiękne mieszkanie 63 m 2, które maksymalnie pięć osób z pokojem jednoosobowym, double i podwójną rozkładaną sofą w salonie. Jest także łazienka z prysznicem, oddzielne WC i w pełni wyposażoną kuchnię z wszystko, potrzebujesz możesz potrzebować. Jadalnia jest idealnym miejscem na dobre kolacje ze znajomymi lub rodziną.Zakwaterowanie ma klimatyzacja, pralka i internet-\nSitute w dzielnicy Eixample Esquerre, w cichej i centralnej okolicy, autentyczny idel na pobyt w okolicy z dala od zgiełku turystycznych Gothic. Tutaj masz wiele sklepów, butików, restauracji i barów. Zaledwie kilka minut spacerem od Plaza España, będziesz cieszyć się jego Mall i wielu zorganizowanych obok tam imprez przez cały rok. Parc Jean Miró jest situ również obok mieszkań. Aby dotrzeć do 1centre można przejść pieszo lub środkami transportu publicznego. Najbliższa stacja metra to Plaza España z L1, L3, L8.\nDiputacion Entenca może być zarezerwowany tylko wtedy, gdy data początkowa jest między 31 gru 2022 i 12 sty 2023


Équipes Notre-Dame | Cel Ruchu\nEquipes Notre-Dame ma za podstawowy cel pomagać małżeństwom w dążeniu do świętości. Ani więcej, ani mniej.\nDziękuję, że nie zostawiliście nas samych w głoszeniu piękna miłości i wielkości zjednoczonej i płodnej pary małżeńskiej. Dziękuję wam wszystkim w imieniu duszpasterzy Kościoła. Wasza praca jest znacząca, ponieważ wy stanowicie w dużej mierze o wiarygodności Kościoła.\nw 40 rocznicę Karty Belgijskiej


Twierdzenie o Kanapce - Gotujmy.pl\nTwierdzenie o Kanapce\n05 sty 2011 11:29\nCzyli o tym jak zastosować matematykę w kuchni\nProblemem podjętym przez polskiego matematyka Hugona Dionizego Steinhausa zajął się jego wieloletni współpracownik Stefan Banach.\nDowiódł on, że twierdzenie "Dowolną kromkę z masłem i szynką można przekroić tak, żeby każdy kawałek składał się z takiej samej ilości masła, chleba oraz szynki" jest prawdziwe".\nNie powiedział tego ad hoc - by udowodnić słuszność twierdzenia poświęcił sporo czasu i pracy podejmując się odpowiednich badań.\nTwierdzenie zakładające, że każdy zbiór można podzielić na 2 idealnie równe części okazuje się prawdziwe - nawet jeśli mamy do czynienia z zupełnie nierównym plackiem tortilli.\nBierzemy 2 placki, na środku każdego z nich umieszczamy równolegle do siebie wskaźniki (linijki) i przekręcamy nimi o 180 stopni. W rezultacie zmieniają położenie względem siebie (wskaźnik pierwszego naleśnika, który przykładowo znajdował się na lewo od wskaźnika drugiego - teraz jest po jego prawej stronie). Musi więc zatem być moment, w którym podczas przesuwania oba wskazywały ten sam kierunek. Położenie wskaźnika w tym momencie - dzieli placki na 2 połowy.\nWódka - ciekawostki na temat wódki\n19 paź 2011 14:38\nJak ty to rozkminiłaś? Dla mnie to e....eee za trudne :( mimo, że już nie jestem blondynką :)\nCiekawe, ale dla mnie też za trudne!!!\nChętnie pomogę - proszę o dostarczenie materiału do badań! Kanapka powinna być z sałatą, żółtym serem, pomidorem, szynką cygańską, jajkiem, odrobiną masła oraz rzodkiewką (to konieczne - taka jest ponoć najlepsza:))


Drukuj stronę - "Połomskiego lubi się niezależnie od wieku, zarobków i wykształcenia"\nDisputatio => Sprawy ogólne => Wątek zaczęty przez: etratio w Maj 19, 2019, 14:43:41 pm\nTytuł: "Połomskiego lubi się niezależnie od wieku, zarobków i wykształcenia"\nWiadomość wysłana przez: etratio w Maj 19, 2019, 14:43:41 pm\nOd ponad sześćdziesięciu lat mieszka w Warszawie, obecnie w jednej z kamienic na stołecznym Mokotowie".\nDziś Radio Retro przypomniało jego piosenkę dla Zosi, której nie znałem.\nSłucha się sympatycznie, jest tekst i ładna melodia.\nW ogóle odbieram tego człowieka od ponad 50 lat pozytywnie.\nZakładam wątek, bo może są jakieś publiczne fakty, o których nie mam pojęcia.\nNp. Santor widziałem swojego czasu wdzięczącą się na koncercie w tvp do prezydentostwa Kwaśniewskich - i to był koniec sympatii.\nJakim cudem Połomskiemu udało się zachować w dyskrecji życie osobiste, sympatie polityczne...?\nTytuł: Odp: "Połomskiego lubi się niezależnie od wieku, zarobków i wykształcenia"\nWiadomość wysłana przez: etratio w Czerwiec 04, 2019, 10:04:05 am\nRzadkie wieści, ktoś pamięta o nim, to dobrze chyba.\n"Jerzy Połomski nie założył rodziny. Mieszka sam na warszawskim Mokotowie, który uważa za najpiękniejsze miejsce w Warszawie".\nWiadomość wysłana przez: szkielet w Czerwiec 04, 2019, 10:35:07 am\nCytat: etratio w Czerwiec 04, 2019, 10:04:05 am\n"Jerzy Połomski nie założył rodziny.\nWiadomość wysłana przez: Krusejder w Czerwiec 04, 2019, 13:05:03 pm\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 04, 2019, 19:11:54 pm\nZaraz założę temat o Zbigniewie Wodeckim. ;D\nWiadomość wysłana przez: szkielet w Czerwiec 04, 2019, 19:46:31 pm\nCytat: Mesenti w Czerwiec 04, 2019, 19:11:54 pm\nA ja wtedy założę bana :D\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 04, 2019, 20:08:25 pm\nAż takiej satysfakcji panu nie sprawię. ;)\nWiadomość wysłana przez: Mruk w Czerwiec 04, 2019, 21:16:59 pm\nCytat: szkielet w Czerwiec 04, 2019, 10:35:07 am\nWiadomość wysłana przez: etratio w Czerwiec 04, 2019, 22:11:18 pm\nCytat: Pięknowłosy w Czerwiec 04, 2019, 14:27:22 pm\nJak dla mnie to trochę wstyd dla forum, że powstają takie tematy.\nRozmowy na tematy dowolne"\nCokolwiek to Panu mówi:-)?\nPołomski to moja jaśniejsza część młodości.\nTa radośniejsza, bardziej elegancka, inspirująca...\nTalent od Boga i chyba pracowitość, pokora, sympatia dla ludzi - do dziś koncertuje.\nI potrafił swoje życie prywatne zachować dla siebie, nie epatować nim...\nTo dla dzisiejszych rewolucjonistów temat na medytację lub niezłe rekolekcje.\nCiekawe, czy powstawały o nim doktoraty, niezależne biografie.\nNic o nim nie wiem, poza kreacjami scenicznymi, w sumie szkoda...\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 04, 2019, 23:12:23 pm\nNiech pan sobie wyobrazi, że niektórzy nie czują potrzeby zakładania rodziny. Nie ma w tym nic dziwnego. :P\nWiadomość wysłana przez: etratio w Czerwiec 04, 2019, 23:21:09 pm\nCzy "nic dziwnego"? Zależy dla kogo...\nNatomiast jest istotniejsza kategoria: artysta.\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 05, 2019, 05:56:24 am\nCytat: Mruk w Czerwiec 04, 2019, 21:16:59 pm\nChce pan nam powiedzieć, że to przez ten owłosiony brzuszek kobiety od niego uciekały? :o\nWiadomość wysłana przez: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 07:33:59 am\na ten projekt poznał już Pan?\nNajlepszy numer ze śp. Panem Zbigniewem.\nWiadomość wysłana przez: szkielet w Czerwiec 05, 2019, 08:11:18 am\nProszę Państwa. Uprasza się o nie promowanie PEDERASTII I PEDERASTÓW.\nWiadomość wysłana przez: jwk w Czerwiec 05, 2019, 08:45:59 am\nCytat: Mesenti w Czerwiec 05, 2019, 05:56:24 am\nMatka natura zrekompensowała braki w wyższych partiach ciała.\nZa moich szkolnych czasów popularne było powiedzonko: "dobrze ci w tym jak Połomskiemu we włosach".\nP.S. Zalecam skalowanie obrazków, wyżej zastosowałem modyfikację tag'a [img width=150]\nWiadomość wysłana przez: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 09:10:47 am\nCytat: szkielet w Czerwiec 05, 2019, 08:11:18 am\n... czyli niewrzucanie zdjęć gołych facetów !!\nWiadomość wysłana przez: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 10:16:04 am\nCytat: Pięknowłosy w Czerwiec 05, 2019, 09:52:22 am\nJa już wolę Iron Maiden. Przy powyższym jest jak muzyka klasyczna, mimo że zrobili góra dziesięć dobrych utworów i też mieli geja w składzie.\nKto. Był. Gejem. W Iron Maiden??\nWiadomość wysłana przez: szkielet w Czerwiec 05, 2019, 10:24:37 am\nCytat: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 10:16:04 am\nA może w Megadeth? ;)\nCoś się pozajączkowało w rudej głowie.\nPoza tym nie ma gejów, są tylko pederaści.\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 05, 2019, 10:27:56 am\nCytat: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 07:33:59 am\nZawsze gustowałem raczej w jego klasycznych utworach. :-[\nCzcigodny panie moderatorze a czy można promować SAFIZM I SAFISTKI?\nWiadomość wysłana przez: Krusejder w Czerwiec 05, 2019, 10:35:55 am\nsafizm i sufizm też odpadają\nWiadomość wysłana przez: szkielet w Czerwiec 05, 2019, 10:37:03 am\nPanie Mesenti, trafiło die Panu przez przypadek dostać do całego forum i szwęda się Pan po nim jak smród po gaciach chcąc być śmiesznym, zabawnym, elokwentnym itd, ale konkretnego do powiedzenia Pan niewiele ma. Pederastia to określenie medyczne męskiego homoseksualizmu, więc na pytanie odnośnie żeńskiego homoseksualizmu niech sobie Pan odpowie sam.\nWiadomość wysłana przez: Mesenti w Czerwiec 05, 2019, 10:39:56 am\nTo już zależy od indywidualnych preferencji. Niektórzy lubią sobie popatrzeć. ::)\nWiadomość wysłana przez: stary kontra w Czerwiec 05, 2019, 11:05:58 am\nPan Mesenti będzie ścięti (asonans).\nWiadomość wysłana przez: etratio w Czerwiec 05, 2019, 11:21:25 am\nAno właśnie. kompletnie zapomniałem, że jakieś znaczenie musiał mieć dla p. J.P. brak włosów na głowie i prawdopodobnie peruki na głowie, w tamtych czasach bycie łysym to była prawie ujma na honorze.\nMiałem nadzieję, że czyjaś pamięć przechowała jakieś cenne, potwierdzone informacje, ale wszystko przemija...\nA anachronizm pana M. jest uroczy...\nWiadomość wysłana przez: jwk w Czerwiec 05, 2019, 16:07:19 pm\nCytat: etratio w Czerwiec 05, 2019, 11:21:25 am\n... w tamtych czasach bycie łysym to była prawie ujma na honorze.\nByło zgrzebnie i siermiężnie, peruki fundowały sobie pieszczochy odpowiednio majętne. Co zaś co do "preferencji" reprezentatywny był tancerz Stanisław Szymański zwany Stasią a tak w ogólnie mało kto się orientował na czym to wszystko polega.\nWiadomość wysłana przez: stary kontra w Czerwiec 05, 2019, 17:34:31 pm\nPlotki u fryzjera sugerowały, J.P. fundnął sobie przeszczep włosów. A później zawitał u nas Kojak i problem się rozszedł po kościach.


Czytnik RFID USB - Polecany Czytnik Chipów UHF | Zobacz Sklep RFID Polska\nStrona główna / Sklep / Czytniki RFID UHF dalekiego zasięgu do budowy systemów RFID / Zintegrowane czytniki RFID / Czytnik RFID USB Desktop Reader UHF\nCzytnik RFID USB Desktop Reader to uniwersalny czytnik biurkowy. Interfejs USB zapewnia łatwe podłączenie do komputera.\nJest bardzo popularny i powszechnie wykorzystywany do programowania chipów i etykiet RFID.\nWysyłka w ciągu 24h. Tylko kupując u nas masz zapewniony gwarancyjny i pogwarancyjny serwis w przeciągu 24h.\n899.00 zł cena netto\nilość Czytnik RFID USB Desktop Reader UHF\nCzytnik RFID USB Desktop Reader to uniwersalny czytnik biurkowy z interfejsem USB. Jest najlepszym wyborem wśród czytników o zasięgu do kilku centymetrów służących do programowania i odczytu kart RFID UHF. Czytnik jest podłączany bezpośrednio do komputera.\nNajczęstsze zastosowania czytnika RFID Desktop Reader\nAutoryzacja dostępu (logowanie się) do programów komputerowych.\nProgramowanie kart RFID UHF, tagów, chipów.\nAutoryzacja transakcji (forma podpisu elektronicznego) kartami RFID np. operacji wydania, wypożyczenia, zatwierdzenia.\nKontrola dostępu do pomieszczeń, sprzętu i urządzeń – autoryzacja dostępu i użycia.\nSłużba zdrowia – odczyt danych z kart pacjentów i rejestracja informacji, kontrola dostępu do aparatury.\nCzytnik niewielkiego rozmiaru (105 x 70 x 11 mm), wygodnie mieszczący się na biurku, podłączany do komputera PC lub notebooka.\nCzytnik RFID USB Desktop Reader – dlaczego warto go kupić?\nWysyłka w ciągu 24h. Zakupionym u nas czytnikom zapewniamy gwarancyjny i pogwarancyjny serwis w ciągu 24h.\nMała, zwarta, estetyczna obudowa z gumowymi nóżkami zapewniającymi stabilne położenie.\nKompaktowe wymiary, ułatwiające przenoszenie czytnika.\nŁatwy w podłączeniu – jeden przewód USB dla transmisji i zasilania czytnika.\nŁatwość oprogramowania, dostępne SDK, wersje demonstracyjne kodu programu.\nKompatybilny z oprogramowaniem narzędziowym takim jak: Klawiatura RFID, Programator RFID i Rejestrator RFID, które umożliwia szybkie zastąpienie kodów kreskowych znacznikami RFID.\nW zestawie znajduje się pełna dokumentacja techniczna wraz ze sterownikami oraz SDK. Dołączono także przewód połączeniowy USB o długości 1,5 m.\nFirma PWSK przygotowała specjalną wersję oprogramowania “Klawiatura RFID Wiegand”, dzięki której czytnik ten można wykorzystać do wprowadzania kart oraz etykiet RFID UHF do wykorzystania w systemach kontroli dostępu w połączeniu z czytnikami 4M, oraz 12M. Numer odczytany z pamięci znacznika jest konwertowany na odpowiedni numer w standardzie Wiegand 34, a ten jest umieszczany w aktywnym polu tekstowym wybranego programu.\nOpis czytnika RFID USB Desktop Reader\nCzytnik RFID USB z maksymalny zasięgiem odczytu do kilkunastu centymetrów. W małej, kompaktowej obudowie umieszczono antenę RFID wraz z czytnikiem UHF.\nFirma PWSK zapewnia wsparcie techniczne w podłączeniu biurkowego czytnika RFID USB. Zachęcamy do zapoznania się pakietem gotowych programów narzędziowych PWSK, które umożliwiają zintegrowanie czytnika z posiadanym systemem informatycznym bez konieczności zatrudniania programisty.\nProtokół pracy czytnika\nEPC GEN2, ISO18000-6B/6C\nregulowana do 13 dBm (zasięg skuteczny do 50cm)\n5V zasilanie z USB\n10.4 cm x 6,9 cm x 1,2 cm\nod -10C do 60C


Powiat kielecki w partnerstwie z gminą Nowa Słupia przystąpił do projektu „Rewitalizacja Nowej Słupi”, dzięki któremu zmodernizowane zostanie Powiatowe Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Chęcinach – Filia nr 4 w Nowej Słupi.\nStarosta kielecki Michał Godowski, członek Zarządu Powiatu w Kielcach Bogdan Gierada oraz wójt gminy Nowa Słupia – Andrzej Gąsior podpisali umowę partnerską na realizację projektu „Rewitalizacja Nowej Słupi”. Całkowita wartość projektu to 5 mln 384 tys. zł. zaś wartość zakładanego dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego to kwota blisko 4 mln zł.\n- Celem partnerstwa jest wspólne przygotowanie i realizacja wniosku o dofinasowanie projektu pn. „Rewitalizacja Nowej Słupi” planowanego do złożenia w ramach RPO Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020- Działanie 6.5 „Rewitalizacja obszarów miejskich i wiejskich” – mówi starosta kielecki Michał Godowski. - Dla naszego schroniska to duża szansa. Warto dodać, iż jest ono jednym z najstarszych w Polsce. Obiekt mieści się w drewnianym, wzniesionym w okresie międzywojennym budynku. Oferuje noclegi przez cały rok, posiada 56 miejsc noclegowych, kącik ogniskowy, pokoje 2, 4, 8, 10, 11, 12 osobowe. Schronisko znajduje się przy "Drodze Królewskiej" wiodącej na Św.Krzyż.\nWójt Nowej Słupi – Andrzej Gąsior dodał, iż dla gminy Nowa Słupia to bardzo ważny projekt, który zakłada rewitalizację i przebudowę infrastruktury towarzyszącej ul. Świętokrzyskiej.\n- Zakładamy, że ulica ta stanie się deptakiem i piękną wizytówką naszej gminy – mówi wójt Andrzej Gąsior. - W ramach tego projektu przewidziano remont należącego do powiatu kieleckiego schroniska, które mieści się przy ulicy Świętokrzyskiej. Zależy nam, by wizerunkowo obiekt nawiązywał do pozostałych budynków. Projekt przewiduje także modernizację i adaptację budynku po GOPS – ie pod potrzeby Domu Seniora, remont biblioteki publicznej, pomieszczeń dla stowarzyszeń. W jego ramach zawarto także renowację zabytkowego obiektu „Opatówka” oraz przebudowę ulicy, budowę nowych chodników oraz budowę oświetlenia.\nPrace remontowe planowane do realizacji przy obiekcie Powiatowego Schroniska Młodzieżowego „Pod Pielgrzymem” w ramach projektu „Rewitalizacja Nowej Słupi” zakładają remont tych elementów zagospodarowania terenu i samego budynku, które wymagają interwencji z uwagi na stopień zużycia. Chodzi o prace mające na celu poprawę stanu technicznego, a przy okazji też mają poprawić ogólny wizerunek obiektu w przestrzeni publicznej.\n- Zależy nam także, by schronisko było jeszcze bardziej atrakcyjne dla turystów - dodaje starosta. - W ramach robót remontowych związanych z zagospodarowaniem terenu przy obiekcie zaplanowano remont ogrodzenia, bramy wjazdowej i furtki. Część elewacji budynku będzie miała drewniane elementy na nowym fundamencie z okładziną kamienną. Na części działki zaplanowano wykonanie drewnianej altanki z miejscem na ogniska, co uatrakcyjni obiekt dla korzystających z niego turystów.\nDodatkowo wychodząc naprzeciw osobom niepełnosprawnym (słabowidzącym) zaplanowano zakup zestawu systemu wzywania pomocy CALL-HEAR ora oznaczenie wszystkich krawędzi schodów zewnętrznych kontrastowym pasem (kolorem).


Dorota Osińska | - strona 2\nOpublikowano 9 kwietnia 2008 Autor: osina\nMam za sobą niezwykłą realizację… Smutno, że to już… dobrze, że jest nadzieja na kontynuowanie -To wielkie przeżycie, wspaniała zabawa i najważniejsze chyba doświadczenie zawodowe – Dzięki SATAN, dzięki KOWALU, dzięki MARCINIE, dzięki moi nowi DYREKTORZY, że mogę doświadczać tak wielkiej satysfakcji z wychodzenia na scenę, że tyle się od Was uczę, że dajecie mi szansę na rozwój….\nps. Patetyką poleciałam nieznośną, ale nie chcę zapomnieć tego co dziś czuję i już…\nTe zdjęcia zrobił podczas premiery Pan Henryk Ciok, któremu bardzo dziękuję, że mi je wysłał…\npremiera już za tydzień – ZAPRASZAM\nOpublikowano 14 lutego 2008 Autor: osina\nOpublikowano 12 grudnia 2007 Autor: osina\nUtopiony w deszczu, szary dzień z bólem głowy za to bez obowiązków…\nNadrobiłam zaległości domowe, zobaczyłam dwa filmy (w tym Evening – zachwycający)\nMyślałam, że wcześnie zasnę, ale popadłam w lekturę i tak zleciało.. .\nSądziłam, że nie zdołam już przełamać tego tu milczenia. Jakieś mi się to głupie i nieistotne wydało…\nPiszę by przełamać…\nTYLE SIĘ DZIEJE I TYLE SIĘ ZMIENIA.\nOpublikowano 6 sierpnia 2007 Autor: osina\nTy już wiesz jak to wygląda…\nByłam tak blisko. Czułam na twarzy Twój ostatni oddech, widziałam Twoje ostatnie spojrzenie, trzymałam Twoja dłoń i taki mocny uścisk jak byś mówił – to już…\nTak blisko, że bliżej chyba się nie da a nie zauważyłam. Nie zrozumiałam. Nie uchwyciłam istoty tego misterium… Tylko pustka i niezgoda że to tak.\nTe chwile zostaną ze mną na zawsze i te obrazy…\nI metalowy stół i białe prześcieradła tak ciasno opakowujące przed chwilą człowieka a po chwili ciepłe jeszcze ciało, ale już nie człowieka.\nI pokwitowanie w księdze zgonów i wszystkie te trudne czynności prowadzące do zlikwidowania czyjejś obecności. Nie mieści mi się to w głowie. Jeszcze nie umiem sobie z tym poradzić…\nPodobno czas potrafi to zmienić i załagodzić.\nWięc czekam aż zacznie…\nOpublikowano 15 lipca 2007 Autor: osina\nPodoba mi się metafora nawlekania korali…\nI że życie się samo zapełni…\nDziś czuję, że to może być moja teoria na przeżywanie.\nZnalazłam dużo jasnych, kolorowych, rozmigoconych do nawlekania, nareszcie jest czym kontrastować – NARESZCIE!\nBardzo czułam bliskość i obecność przepraszam za uogólnienie – Waszą…\nnie wiem jak to by było bez tak namacalnej świadomości …\nOpublikowano 5 czerwca 2007 Autor: osina\nCiekawe ile trzeba mieć siły i co się musi wydarzyć, żeby podjąć i utrzymać decyzję…\nŻeby życie w kilka chwil zmieniło optykę, nabrało innego wyrazu i innych priorytetów…\nCzy możliwe, że wystarczy rozmowa z odpowiednią osobą na odpowiedni temat i w odpowiednim czasie???\nWłaśnie chyba tak…\nW ostatnich dniach nie opuszcza mnie jakieś szalone napięcie, pomieszane z obawą, lękiem, oczekiwaniem…każde z tych uczuć ma pełne prawo być tu teraz.\nŻycie znowu nabrało tempa.\nProblem tylko w tym, że mam wrażenie, że ja nie wystartowałam razem z nim do tego wyścigu. Ono gna – a ja – zbieram się właściwie dopiero do włożenia butów.\nE dogonię, jak będzie trzeba…\nPrzeraża mnie nieuchronność. Przeraża mnie, że tyle jeszcze życia a jakoś je trzeba dobrze zapełnić. Przeraża mnie, że nie zapełnię. Bo nie zdążę. Bo nie zdołam. Bo … Albo zapełnię i nie tym co trzeba… I\nnie podoba mi się, że tak każdy sobie na ogół „walczy”. Jedni są tu, drudzy gdzieśtam. I co z tego, że wydaje się, że obok. Że najbliżej jak można to sobie wyobrazić…\nDziękuję za takie najbliżej.\nDziękuję za tę nierówną walkę.\nU mnie coraz lepiej, coraz aktywniej. Plany, praca, perspektywy… NA PRAWDĘ\nOpublikowano 13 kwietnia 2007 Autor: osina\nps. podmianka bo tamto zdjęcie podobno okropne… .\nOpublikowano 7 kwietnia 2007 Autor: osina\nŚwięta na szczycie góry bez zasięgu, bez obowiązków, bez problemów. Jest dobrze.


Tczew - Ukradł kanapę, bo chciał obszyć zagłówki w samochodzie - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=624c496ef8796070&title=Ukradl-kanape-bo-chcial-obszyc-zaglowki-w-samochodzie Data wydruku: 05.07.2022, 12:13\nŚr.Środa, 12.01.2022, 13:31\n41-latka z powiatu tczewskiego, który z galerii handlowej ukradł sofę wartą prawie 5 tysięcy złotych, zatrzymali policjanci z komisariatu z gdańskiego Śródmieścia. Złodziej noc spędził w policyjnym areszcie, a dziś usłyszy zarzut za kradzież. Teraz grozi mu 5 lat więzienia.\n- Jak ustalili funkcjonariusze, sprawca najpierw nożem próbował wyciąć obicie kanapy, a kiedy mu się to nie udało, zabrał cały mebel i wyszedł z centrum handlowego. W rozmowie z policjantami mężczyzna tłumaczył, że ukradł kanapę, ponieważ chciał wykorzystać jej obicie z eko-skóry do obszycia zagłówków w swoim samochodzie. Sprawca trafił za kartki policyjnego aresztu, a dziś usłyszy zarzuty za kradzież mebla wartego prawie 5 tysięcy złotych. - informują pomorscy policjanci.\nPolak potrafi w tym całym nieładzie. to i tapczan zajuma :D\nChłop nie wiedział może myślał że może zabrać kanapę\nMyślał że to wystawka\nW takim razie okolo 40% Polaków chodziło by bez jednej ręki, a pozostałe 60% bez dwóch rąk.\nWidzę że Ty pierwszy w kolejce aby z własnego majątku bestialsko okaleczonym kupować najnowsze bioniczne protezy oraz płacić dożywotnie renty i zadośćuczynienia. Prawo to prawo, nie zemsta i samosądy wściekłego tłumu prowadzące do okaleczeń.\nTo pół rządu zapewne powinno być jednorękimi\nW Nieładzie który się nie udał to i dwie ręce do obcięcia .\nTo wina GMO, fur deutchland, Glutenu i księgowych.\nPiS kradnie na naszych oczach, więc chłop pomyślał, że też może zajumać kanapę ????\nChłop nie ma na życie w nieładzie, to przesiedzi ciężkie czasy w #. Takiego wystawiania się do zamknięcia jest coraz więcej.\nniech policja wyjaśni i opublikuje wyniki z śledztwa bo chciał bym wiedzieć jak ukradł kanape :D\nPrzy Panteonie Katyńskim na terenie II Liceum Ogólnokształcącego im. Jana III Sobieskiego w Tczewie upamiętniono ofiary Katynia. W tym roku mija 82. rocznica Zbrodni Katyńskiej.


Paproszkowe smaki...: placki z cukini\nPyszne placuszki...można je podawać z sosem pomidorowym, a wersji ekspresowej po prostu z keczupem, do tego sałata, pomidor...lekkie danie na ciepłe dni (może takie nadejdą...).\nSylwia - pamiętam, ze to przepis od Ciebie:)\nCukinię zetrzeć (nie obierać!) na tarce z grubymi oczkami, posolić, zostawić na 10 minut. Następnie odcisnąć dokładnie cukinię, dodać pokrojoną natkę, pieprz, można dodać też trochę Vegety, ok. 3 łyzek mąki i 1 lub 2 jajka - w zalezności od konsystencji. Wymieszać. Smazyć na gorącym tłuszczu do lekkiego zrumienienia.\nAutor: paproszkowe smaki o 10:08\nmajka 6 czerwca 2009 10:30\nPysznosci! Ja tez robie placuszki z cukinii. W troszke innej wersji bo z serem feta. Pozdrawiam :)\nasiejka 6 czerwca 2009 15:42\nw sezonie letnim i u mnie w domu robi się takie placuszki\nnajbardziej lubię z sosem jogurtowym\npaproszek 6 czerwca 2009 20:39\nO! dobry pomysł z sosem jogurtowym. Następnym razem zrobię w Twojej wersji:)\nAnonimowy 25 lipca 2009 18:38\nTeż takie robię. Najlepsze są z żółtej cukinii. Dodaję jeszcze posiekaną dużą cebulę, paprykę i vegetę.\nAnonimowy 29 lipca 2009 21:35\nOgolnie wydaje mi sie ze cukinia nie nadaje sie do smarzenia. czy to placki czy plasterki nasiakaja bardzo mocno tluszczem. Nie przepadam za tlustymi potrawami. Uwazam ze z kabaczkowatych lepiej zrobic zupe. Chociaz jesli ktos nie jest przyzwyczajony to nie bedzie mu smakowac ani zupa ani smarzona cykinia\nAnonimowy 13 sierpnia 2009 15:06\nsmażona a nie smarzona\nAnonimowy 18 sierpnia 2009 15:36\nja dodaje jeszcze czosnek do plackow - dopiero jest pycha :)\nAnonimowy 2 października 2009 22:33\nWszystko co z cukini jest pyszne!!!Do placuszków dodaję również czosnek są bardzie "wyraziste".Właśnie jutro robię ...mniam już mi ślinka cieknie:))\nAnonimowy 5 grudnia 2011 19:44\nA jakby je tak upiec, a nie usmażyć? Ja ostatnio piekę zamiast smażenia (wszelkiego rodzaju placki z mięsa czy ziemniaków). Tylko jajka trzeba czymś zastąpić, żeby się nie kleiło do tacy... Myślicie, że by się dało?


Home > Branża/dziedzina > Antropologia; Religia > Mythology\nIndustry: Antropologia; Religia\nContributors in Mitologia\nGrim Reaper jest nazwą często używane zamiast programu word śmierci do reprezentowania śmierci jako podmiot świadomej. The Grim Reaper jest postacią szkieletowych przewożących duży Kosa i ubrane w ...\nKoncepcję śmierci jako podmiot świadomej istnieje w wielu społeczeństwach od początku historii. w angielskim, Death często nosi Grim Reaper jest szkieletowych rysunek przewożących duży Kosa i ubrane ...\nDiarmuid Ua Duibhne jest synem Donn i wojownik Fianna w Fenian cyklu mitologii irlandzkiej. Jest najbardziej znany jako lover of Gráinne, żona zamierzonego Fianna lider Fionn mac Cumhail w ...\nExcalibur – legendarny miecz króla Artura, czasami z magiczne lub skojarzone z prawowitych suwerenności Wielkiej Brytanii.\nW mitologii greckiej Leta była jednym z pięciu rzek Hades. Leta popłynęła wokół jaskini Hypnos oraz Underworld, gdzie wszystkich, którzy pili z niego doświadczyła pełną forgetfulness.\nW mitologii greckiej Syzyf był królem karane przez przymusu rzutować ogromne boulder wzgórzu, tylko do obejrzenia go przywrócić w dół i powtórz tę czynność forever.\nAsphodel Meadows –, gdzie duszach tych ludzi, którzy żyli życia blisko równego dobra i zła wypocznie. Było zasadniczo kwiaty zwykły Asphodel, które były ulubione jedzenie trupów grecki. Jest opisane ...


Będzie remont sali gimnastycznej w Ogólniaku – Powiat Nowosolski\nStr. głównaAktualnościBędzie remont sali gimnastycznej w Ogólniaku\nBędzie remont sali gimnastycznej w Ogólniaku\nNa tę informację od dawna czekali nauczyciele i uczniowie Liceum Ogólnokształcącego w Nowej Soli. Starostwo właśnie ogłosiło przetarg na remont sali gimnastycznej. Prace zaplanowane są na wakacje.\nLiceum Ogólnokształcące w Nowej Soli to szkoła, która od lat cieszy się uznaniem uczniów i rodziców. Z myślą o młodzieży i jej potrzebie rozwoju Zarząd Powiatu Nowosolskiego podejmuje działania związane z modernizacją placówki. Po przebudowie boiska lekkoatletycznego, doposażeniu pracowni dydaktycznych, termomodernizacji, remoncie sal i korytarzy przyszedł czas na kolejny krok – remont sali gimnastycznej.\nChoć uczniowie cały czas korzystają z obiektu, to od dawna wymagał on gruntownego remontu. Zarząd starał się o dofinansowanie zadania. Projekt został złożony do Ministerstwa Sportu. Czekamy na wyniki. Jednocześnie rozpoczęły się przygotowania do realizacji remontu.\n– Rozpoczęliśmy właśnie procedurę przetargową na przeprowadzenie remontu sali gimnastycznej w Liceum Ogólnokształcącym w Nowej Soli. Zakres prac będzie obejmował remont sufitu, ścian, podłogi, demontaż istniejącego i montaż nowego wyposażenia stałego, a także remont korytarza prowadzącego na salę gimnastyczną oraz wymianę instalacji elektrycznej – mówi Wicestarosta Nowosolski Waldemar Wrześniak.\n– 2 lipca mija termin składania ofert. Realizację zadania, jeśli nic nie stanie na przeszkodzie, planujemy do końca sierpnia. Jeśli wszystko pójdzie dobrze to uczniowie, którzy wrócą po wakacjach do szkoły będą mogli już korzystać z nowo wyremontowanego obiektu – dodaje Wicestarosta Waldemar Wrześniak.\n– Obecnie w LO uczy się 565 uczniów. W nowym roku szkolnym planowane jest utworzenie 5 oddziałów. Mamy nadzieję, że sala po gruntownym remoncie będzie dobrze służyła kolejnym pokoleniom młodzieży – podkreśla Członek Zarządu Sylwia Wojtasik.


Orzechy laskowe w czekoladzie mix 182 - Samowar\n> SŁODYCZE>bakalie w czekoladzie>orzechy laskowe w czekoladzie mix\norzechy laskowe w czekoladzie mix\nOrzeszki laskowe to powszechnie lubiane orzechy o bogatych wartościach odżywczych. Otoczone przepyszną czekoladą to wspaniały smakołyk i wartościowa przekąska na małą przerwę. Orzechy oblane trzema rodzajami czekolady – białą, mleczną i deserową tworzą smaczne i wykwintne trio.\nSkładniki: czekolada 80% (cukier, tłuszcz kakaowy, mleko pełne w proszku, miazga kakaowa, serwatka w proszku z mleka, odwodniony tłuszcz mleczny, emulgator: lecytyna sojowa, aromat: wanilina i naturalna wanilia), orzechy laskowe 19%. Substancja nabłyszczająca: guma arabska, szelak. Może zawierać orzechy ziemne, inne orzechy oraz mleko.\nMieszanka wysokiej jakości herbat z Assamu,...


Ograniczające przekonania. Sprawdź, które krępują i Ciebie. || Coaching\nYou are here: Home » Rozwój osobisty » Ograniczające przekonania. Sprawdź, które krępują i Ciebie.\nOgraniczające przekonania. Sprawdź, które krępują i Ciebie.\nUpdated on Kwiecień 10, 2018 By Dawid Machalica 4 komentarze\nKocham muzykę klasyczną, a dźwięku skrzypiec mógłbym słuchać niemal na okrągło. Jest tylko jeden warunek – musi to być dźwięk czysty! Chyba właśnie z tego powodu przez długi czas nie dopuszczałem nawet do siebie myśli, by samemu sięgnąć po ten instrument.\nJak percepcja tworzy rzeczywistość\nNa świecie jest z pewnością wielu skrzypków, którzy rozwijali swoją pasję w znacznie gorszych warunkach. Są pewnie i tacy, którzy fałszowali – tydzień, miesiąc, pół roku aż w końcu odpuścili. Wszyscy mają jednak wspólny mianownik – spróbowali.\nDlaczego? Ponieważ wierzyli, że dadzą radę.\nPodczas warsztatów które prowadziłem podczas Soft Skills Week na Uniwersytecie Ekonomicznym mówiłem m.in. o wpływie przekonań na osiągane przez nas rezultaty. Świetnie obrazuje to schemat:\nJeśli wierzysz, że masz np. talent do nauki języków obcych, z pewnością poświęcisz im więcej czasu. Nie będziesz obawiał się również odzywać na zajęciach, a za granicą będziesz chętniej rozmawiał z ludźmi. Tym samym będziesz szlifował swój język, a to tylko utwierdzi Cię w przekonaniu, że masz do tego talent.\nJeśli natomiast uważasz, że nie masz głowy do języków – najprawdopodobniej znacznie mniej czasu i uwagi poświęcisz ich nauce. Będziesz obawiał się mówić na zajęciach, a za granicą będziesz polegał na tym, że inni załatwią wszelkie formalności. Mały kontakt z językiem to mierne postępy, a to z kolei potwierdza nasze przekonanie – nie potrafimy uczyć się języka.\nPrzekonania działają więc trochę jak samospełniająca się przepowiednia.\nW tym wpisie przedstawię 4 bardzo często występujące, ograniczające przekonania, które krępują niejednego z nas. Podpowiem również jak się od nich uwolnić\n4 ograniczające przekonania – które krępuje Ciebie?\n#1 Jest już za późno by…\nByć może nauka gry na skrzypcach byłaby łatwiejsza, gdybym zaczynał jako dziecko. Kto wie? Nie sądzę jednak, że jest za późno, by się za to zabrać.\nNa pewne rzeczy po prostu nie można być za młodym lub za starym. Nauka obcego języka, zmiana mieszkania, pracy czy założenie własnego biznesu – to leży w zasięgu niemal każdego z nas, niezależnie od wieku. Jeśli wciąż masz wątpliwości spójrz na Donalda Trumpa. Wiek to tylko metryka…\nJeśli chcesz pozbyć się ograniczającego przekonania „jest już za późno by …” zastanów się:\nKto powiedział, że jestem za stary? Czy ta osoba miała jakieś podstawy, by wystawiać taką ocenę?\nCzy próbowałem już tego dokonać? Jeśli nie, skąd wiem, że nie jestem w stanie?\nCzy udało mi się dokonać czegoś podobnego? Dzięki jakim cechom i umiejętnościom udało mi się to osiągnąć?\nCzy jest ktoś, komu udało się coś podobnego w moim wieku? Czego mogę się od tych osób nauczyć?\nBył w moim życiu okres, gdy niemal każdy weekend spędzałem wędkując. Błystki, twistery, woblery, – to był mój świat. Niedawno tata zapytał mnie – „dlaczego nie opłacisz znów karty [wędkarskiej] i do tego nie wrócisz?” – „Nie ma już na to czasu – praca, studia, zbliżające się narodziny Antosia, treningi do maratonu no i blog któremu poświęcam niemało czasu. Może kiedyś…”\nTu nie chodzi o czas ale o priorytety. Gdyby chodziło powiedzmy o zdrowie mojego dziecka, ten czas by się znalazł.\nZresztą, każdy z nas ma go dokładnie tyle samo – 24 godziny każdego dnia. Elon Musk, Donald Trump czy Robert Lewandowski – oni również mają ‚tylko” 24 godziny. W przypadku tego ostatniego starcza ich jednak na treningi, występy w reklamach i życie rodzinne. Zdaje sięż ze nic na tym nie cierpi.\nNasze wymówki „nie mam czasu na ćwiczenia/ spotkanie/ wizytę u lekarza” zwykle są tylko synonimem „Xyz nie jest dla mnie ważne”\nJeśli chcesz zacząć walczyć z ograniczającym przekonaniem „nie mam czasu na…”, z pewnością pomoże Ci regularne zadawanie sobie pytań:\nZ czego mógłbym zrezygnować by zyskać czas na xyz?\nJak mógłbym wygospodarować więcej czasu?\nW jaki sposób regularnie marnuje swój czas? Z jakich 3 rzeczy mógłbyś zrezygnować by zyskać czas na to na czym Ci zależy?\nCo mógłbym robić efektywniej, by zajmowało mi mniej czasu?\n#3 To jest zbyt drogie\nW kierunku coachingu ciągnie mnie już od dłuższego czasu. Nie mam ku temu jakichś specjalnych predyspozycji (kolejne obezwładniające przekonanie!), jednak tym bardziej chciałbym zmierzyć się z własnymi ograniczeniami. Jest tylko jedno ale – ceny profesjonalnych kursów rozpoczynają się od 10tys zł.\nDrogo, ale w porównaniu z czym? Ceną studiów, wakacjami, nowym telefonem czy zakupami spożywczymi?\nCena czasem faktycznie może być zaporowa. Warto być jednak świadomy, że ocena „zbyt drogi” jest mocno subiektywna i zależy od produktu, który wykorzystamy do porównania.\nBezcelowe jest również zadręczanie się myślami „nie stać mnie”, „to jest zbyt drogie”, „nie mogę sobie na to teraz pozwolić”. Zamiast tego lepiej skupić się na szukaniu rozwiązań:\nCzy muszę to kupować? Może jest możliwość to np. wypożyczyć, wynająć lub wybrać alternatywną opcje – np. kurs online zamiast szkolenia stacjonarnego?\nCo mogę zrobić, by zdobyć te pieniądze? Jak mogę je zarobić, co mogę sprzedać, lub z jakiego innego zakupu zrezygnować?\nJakie długofalowe korzyści płyną z tego wydatku? Jak wpłynie on na mój nastrój, zdrowie, relacje z bliskimi? Może jednak warto wydać te pieniądze?\nZ jakich innych wydatków byłbym gotów zrezygnować by to kupić?\nCzy próbowałem już negocjować cenę?\n#4 Nie można mieć wszystkiego\nPomyśl o którymś ze swoich idoli. Kimś, kto zdaje się mieć wszystko – nieźle wygląda, ubiera się z klasą, ma pieniądze, przyjaciół, zasady i… normalną rodzinę.\nTakich ludzi jest całkiem sporo. Czy to przypadek? Moim zdaniem absolutnie nie. Nawyki i sposób myślenia, które pomogły im odnieść sukces w jednej dziedzinie życia, często stanowią fundament sukcesu w pozostałych jego sferach.\n„Albo rybki albo akwarium” oraz „nie można zjeść ciastka i mieć ciastka” – te zasady stopniowo odchodzą do lamusa. W biznesie prym bierze dziś zasada win-win, a i w prywatnym życiu szukamy rozwiązań, które pozwolą nam upiec dwie pieczenie na jednym ogniu.\nStojąc przed problemem, warto zadać więc sobie pytania:\nJakie są inne opcje działania, których dotychczas nie brałem pod uwagę?\nJakie decyzje podjęli w podobnych sytuacjach inni ludzie? Dokąd ich one doprowadziły? Czy mógłbym wykorzystać któryś z ich pomysłów?\nCzy znam kogoś, kto mógłby mi pomóc w realizacji tego celu lub choćby podsunąć kolejny pomysł na jego realizację?\nTags: Coaching Rozwój osobisty Szczęście


Jak nie słuchać „fanów”. Recenzja Broken Age (Akt 1 i 2) | Technopolis\nOd sukcesu „Broken Age” (roboczo nazywanej „Double Fine Adventure”) w roku 2012 rozpoczęła się eksplozja popularności serwisu Kickstarter i jego epigonów. Społecznościowa zbiórka na nową grę przygodową Tima Schafera i studia Double Fine zakończyła się zgromadzeniem przez blisko 90 tysięcy osób ponad 3 milionów dolarów, w miejsce zakładanych 400 tysięcy. „Broken Age” miała być bezkompromisową produkcją oderwaną od generycznych potrzeb producentów gier wideo. Po ponad trzech latach od sukcesu zbiórki okazuje się, że wpływ niektórych „fanów” całkiem skutecznie powiela manierę producentów.\nPierwsze nieporozumienia pojawiły się po ujawnieniu szaty graficznej utworu. Części wpierających nie podobało się, że prace nad nią trwały wiele miesięcy, innych zraziło, że nie zobaczyli estetyki piksel-retro, nowego wcielenia „Day of the Tentacle” czy „Full Throttle” – gier Schafera z lat 90. Tyle że podczas zbiórki wyraźnie podkreślano, iż konkretnego pomysłu na grę nie ma, a szkic zajmie trochę czasu. Pikselowej oprawy graficznej też nikt nie obiecywał.\nPierwszy akt „Broken Age”, wydany w styczniu 2014, tylko sprawę zaognił. Po pierwsze – pojawił się podział na akty, o którym wcześniej nie było mowy. Po drugie – zagadki okazały się dużo prostsze, niż w dawnych utworach Schafera.\nJednak postronnych odbiorców gra potrafiła zachwycić znakomitą kombinacją pastelowej kreski, świetnego udźwiękowienia i trafionej w punkt opowieści.\nProtagoniści – żyjąca w wyimaginowanym świecie tradycji nastoletnia Vella i podróżujący w przestrzeni kosmicznej jej rówieśnik Shay, mogli wydawać się parą nieco infantylną. Ale spod lukrowej powierzchni szybko wychodziły brudy. Vella w akompaniamencie zachwytów rodziny miała zostać złożona w ofierze obrzydliwemu potworowi. Shay, żyjąc pod kloszem elektroniki statku kosmicznego, zaczynał dostrzegać, że przez kogoś i po coś jest manipulowany. W tej historii smakowite kąski mogło znaleźć zarówno kilkuletnie dziecko, jak rozpoznający odwołania do doczesności dorosły. Owszem, zagadki nie były trudne. Były za to naturalne – dopasowane do świata gry i treści, niewymagające żmudnego powtarzania czynności.\nWszystko sypie się w akcie drugim. Po punkcie kulminacyjnym następuje odkrycie naraz zbyt wielu kart, które na dodatek okazują się fabularnymi blotkami. Opowieść idzie wcześniej odwiedzanymi ścieżkami, przez co mniej zaskakuje. Pojawia się sztampa rodem z przeciętnej fantastyki. Dowcip – firmowa cecha scenariuszy Schafera – blednie. Za to zagadki „błyszczą” – teraz można spędzić dobre pół godziny dopasowując odpowiedni układ kabelków w pewnym urządzeniu.\nDrugi akt ratuje zacieśnienie współzależności między Vellą i Shayem, co wymaga częstszego i celowego przełączania między postaciami – zresztą jednej z najbardziej charakterystycznych cech mechaniki całości gry. Pozostaje też dopracowanie oprawy audiowizualnej. W szczególności podkład głosów jest wykonany po mistrzowsku – powinno się go odtwarzać jako przykład rodzimym aktorom i producentom dubbingu do gier, którzy ciągle zbyt często stosują teatralną manierę wygłaszania kwestii, zamiast spokojnej, naturalnej interpretacji tekstu.\nCo się stało z drugim aktem? Częściowej odpowiedzi udziela serial dokumentalny, pokazujący kulisy powstawiania gry. Ta zrealizowana w ramach środków z początkowej zbiórki produkcja jest sama w sobie niezwykłym wydarzeniem, być może przerastającym grę. Ujawnia proces twórczy, przestoje, konflikty, błędy – których żadne studio pod kontrolną producencką nie wydobywa na światło dzienne. W serialu widać wyraźnie, że opóźnienia spowodowane były nie tylko nieco chaotyczną organizacją studia Double Fine, ale też szczerym zamiarem stworzenia utworu wyjątkowego.\nTe ambicje, a także problemy pozostałych projektów studia, prowadziły do nie zawsze trafnych decyzji. Najgorszą z nich było mimowolne ugięcie się Schafera pod krytycznymi uwagami dotyczącymi stopnia trudności gry i czasu jej produkcji. Double Fine gnało by wydać drugi akt na kilka platform sprzętowych, wprowadzając bardziej zawiłe zagadki zamiast pomysłowej treści. W efekcie gra kończy się wielopoziomową, niełatwą łamigłówką i pustym finałkiem fabularnym, niewiele mającym z eleganckiej ironii pierwszego aktu.\nSzkoda. Zarówno autorzy „Broken Age”, jak niektórzy „fani” gier przygodowych w porę nie zrozumieli, że do tego akurat utworu zagadki rodem z „Mysta” pasują jak wół do karety.\nOcena: 4/6 (Akt 1: 5/6; Akt 2: 3/6)\nGra do kupienia przez sieciowe systemy dystrybucji, na Zachodzie także w wersji pudełkowej (Windows, Linux, Mac, PlayStation 4, PS Vita, iOS, Android, Ouya). Język angielski i inne zachodnioeuropejskie. Czas gry – 10-14 h. Bez ograniczeń wiekowych.\nSerial dokumentalny z produkcji „Broken Age” można obejrzeć tutaj.\nWznowienie „Grim Fandango”, opus magnum Tima Schafera\nKrajobraz po zbiórce na „Broken Age”


Jest reakcja na bezprawie w bezpieczeństwie pracy w JSW — Związek Zawodowy "Jedność"\nHome/Informacje/Ważne/Z.Z. "Jedność"/Jest reakcja na bezprawie w bezpieczeństwie pracy w JSW\nNiestety! Wciąż docierają do nas drastyczne informacje, że pracownicy narażani są na utratę zdrowia i życia poprzez ślepe dążenie władz poszczególnych zakładów do realizacji planów wydobycia.\nW takich sytuacjach musimy reagować – jest to nasz wspólny obowiązek. Tym razem spotkaliśmy się z natychmiastową reakcją- za co dziękujemy w imieniu pracowników! Niecałe dwie godziny po złożeniu przez nas pisma w Okręgowym Urzędzie Górniczym w zainteresowanej kopalni doszło do ogólnej paniki! W ekspresowym tempie zaczęto przewietrzać wyrobiska, usuwać wszelkie nieprawidłowości i opylać wszystkie chodniki!\n„Pracodawco przyjazny pracownikom!” – tytuł zobowiązuje! – będziemy żądać tej „przyjaźni” wobec pracowników!\nBędziemy nadal natychmiastowo reagować na wszystkie podejrzenia jakichkolwiek nieprawidłowości mogących mieć ujemne skutki dla zdrowia naszych pracowników!


Żagiel w Warszawie\nProjektant budynku, Daniel Libeskind, wskazuje, iż w fazie projektowania, czerpał inspirację ze świata natury. Kształt fasady budynku, ma przypominać skrzydło orła, który wzbija się w powietrze. Oczywiście w tym miejscu następuję potok wielkich słów, które po prostu zacytuje: „w oczywisty sposób do głowy przychodzi nam polski herb, jednak swoim projektem Libeskind chce oddać coś więcej, niż proste nawiązanie do narodowej symboliki. Przez lot ptaka, architekt mówi o uniwersalnych wartościach – piękna, dumy, wolności, odcinając się tym samym również od interpretacji, wedle których charakterystyczne zwieńczenie fasady budynku, ma symbolizować koronę, której przez 50 lat brakowało na polskiemu orłowi” - nie jestem architektem, poetą, „artystą” i może dlatego nie przemawia do mnie tak napompowany i nasycony patriotyzmem opis…\nPolska, to brzmi dumnie!\nNa stronie internetowej poświęconej temuż budynkowi, można przeczytać: „ZŁOTA to inwestycja doskonale oddająca ducha współczesnych przemian w Polsce. Elegancko góruje nad miastem i kształtuje nowy, wielkomiejski krajobraz stolicy. Luksusowy wieżowiec wnosi nową jakość życia na najwyższym, światowym poziomie miasta wchodzącego na światową arenę biznesu i kultury. Tylko nieliczne metropolie szczycą się tak prestiżowymi apartamentowcami o wysokim standardzie. 54- piętrowa ZŁOTA jest najwyższym budynkiem mieszkalnym w Unii Europejskiej i stanowi nowy punkt orientacyjny w centrum miasta, widoczny z odległości wielu kilometrów. Dzięki niemu Warszawa dołączyła do kosmopolitycznych metropolii słynących z wyrafinowanej architektury - Londynu, Paryża i Berlina. Budynek ZŁOTA już dziś jest dumną ikoną architektury…”. Czytając ten, i wiele innych charakterystyk tego „cudu”, momentalnie pojawił się na mojej twarzy uśmiech. „Luksusowy wieżowiec wnosi nową jakość życia” – zapewne każdy Warszawiak to odczuwa. „Stanowi nowy punkt orientacyjny w centrum miasta”- zapewne każdy Warszawiak to doceni stojąc w porannym korku. „Budynek ZŁOTA już dziś jest dumną ikoną architektury” – warto dodać, iż bank upomina się o zwrot kredytu, który został zaciągnięty pod budowę owej dumy.\nEtykiety Warszawa Polska ZĹ‚ota


Żuk gnojarz - Work in progress (WIP) - Max3D.pl\nBy mookie, July 8, 2011 in Work in progress (WIP)\nPrzygotowuję ten projekt z myślą o tegorocznym konkursie Yaf(a)raya (http://www.yafaray.org/; eksportery pod Blendera i XSI), którego tematem są insekty. Praca przedstawiać będzie żuka gnojarza siedzącego na czubku jadącego joysticka. W ten sposób będzie on sterować miniaturowym dźwigiem, przenoszącym kulkę odchodów (widoczną docelowo w górnym prawym rogu).\nEdited August 15, 2011 by mookie\nSwietny pomysl, model jak narazie tez wyglada bardzo dobrze.\nNie bardzo wiem co napisac, bo jak zwykle oryginalny pomysl i wykonanie tez na wysokim poziomie zapewne bedzie.\nLicze na fajne, leśne otoczenie, powodzenia ;)\nBardzo fajny pomysł, może by wpleść w temat ostatnie badania dotyczące eksterminacji tych żuków: klik :)\nDziękuję za komentarze; Sunedge - niestety muszę Cię rozczarować, zamiast leśnego otoczenia będzie kurz, kamienie i piasek. Vrocker - nie musisz mi podsyłać takich linków, często chodzę z psem do lasu i krew mnie zalewa jak widzę te wory ze śmieciami, niestety na głupotę jeszcze nikt nie wynalazł lekarstwa.\nNiewielki postęp prac - dźwig zastąpiłem wędką, dodałem i pozmieniałem kilka elementów, czas na żuka lub szczypce do chwytania kuli odchodów.\nMoja sugestia.. Zmieści ci się żuk pomiędzy górną cześcia joysticka a wędką ?? NA renterze widać straszne mała przesztrzeń.\nSugeruje także do kołowrotka dodać jakąś fajna zębatkę lub pasek, aby oddać wiekszy realizm mechanicznej wędki\nKingston - czy ja wiem, żuk będzie siedział na szczycie joysticka (na tej gałce), jeśli trochę zasłoni wędkę, nic się nie stanie.\nNie bardzo wiem, o co chodzi z tą zębatką, gdybyś podesłał mi jakiegoś linka do obrazka, byłbym wdzięczny.\nPóki co rozpocząłem prace nad szczypcami.\nEdited July 10, 2011 by mookie\nhej bardzo fajnie Ci to idzie, z reszta jak zawsze, mam tylko jedno pytanie, mapujesz model od razu czy zostawiasz sobie "najlepsze" na koniec ?\nindian - raczej mapowanie zostawiam sobie na koniec, aczkolwiek np. joystick zunwrapowałem już podczas modelowania. W Blenderze ten etap pracy jest naprawdę wygodny, więc nie jest to dla mnie zbyt straszna perspektywa. Zresztą tam gdzie mogę duplikuję obiekty i używam wszelkich narzędzi, aby nie ciąć tej samej siatki dwa razy.\nFajnie to wychodzi, obserwuję : )\nPodczepiłem szczypce, czas na żuka!\nI jeszcze widok wire scenki.\nEdited July 11, 2011 by mookie\nSiemanko. Śledzę twoje poczynania i bardzo mi się podoba cała idea i wykonanie ale zauważyłem jedną rzecz która wydaje mi się wątpliwa, a mianowicie chodzi o mocowanie tych szczypiec. Jest jakieś za małe i wydaje się zbyt słabe aby je utrzymać. Znalazłem taką refke i tam wygląda to troszkę inaczej: http://www.pirtek.co.uk/UserFiles/image/press/DSC_0035.JPG\nTo tylko sugestia bo być może takie mocowanie uzasadnia koncept. Pozdrawiam i czekam na dalsze postępy:)) Dobra robota:)\ncześć, podpiszę się pod Stępniem - solidne mocowanie uwiarygodni koncept. od siebie dodam, że wędka imho średnio tu wypada graficznie. taki łuk wciśnięty pod krawędzie kadru wprowadza trochę zamieszania, natomiast odpowiednio ustawione ramiona dźwigu mogłyby kierować wzrokiem po obrazku tak jak uznałbyś to za stosowne. ale to tylko sugestia, pomysł i model świetne jak zawsze u Ciebie, z teksturami pewnie nie będzie inaczej.\nDzięki za uwagi; nie jestem pewien, jak to będzie dalej z tą wędką, czy zostanie zmieniona, czy nie. W pierwszej wersji miał być rzeczywiście metalowy dźwig, ale potem pojawiła się korba i pytanie, jak to wszystko połączyć razem, żeby miało minimalny sens. Wędka wydała mi się najlepsza, cała maszyna zaczęła sprawiać wrażenie skleconej gdzieś z różnych części. Postaram się jednak udoskonalić sam model, zobaczymy.\nPo przerwie pierwszy etap prac nad żukiem; nie wiem jeszcze, czy będzie miał kask budowniczego czy kierowcy rajdowego, czy też w ogóle będzie bez kasku. Zobaczymy.\noo nice :) poka siake zuka :) Fajny kasczek :D\n... zuk robotnik\nProszę, siatka przed rzeźbieniem.\nDawaj budowniczego kaska:)) rajdowym zasłonisz całą gębę:) a mógłbyś dać jakąś fajną mine podkreślającą jego zamiary czy coś w tym stylu:)) Mookie jak tak patrze to też bym coś sobie wymodelował:) Skończymy tylko film i zabieram się za prackę do demoreela.\nOK, skończyłem rzeźbić i riggować żuczka ("cebulowa"wersja rozwojowa Blendera, szczerze polecam). Ponieważ będzie on dość niewielki na scenie, a i w sculptowaniu nie czuję się mocny, uważam go za ukończonego. Dodam jeszcze włoski na brzuchu i główce, kask budowniczego podskakujący na głowie owada i czas na kulkę odchodów.\ncalosc jak zawsze rox, bardzo podoba mi sie Twoja stylistyka i tematyka. Takie malo spotykane i bardzo indywidualne. GJ *****\nPomysł bardzo fajny. Masz do tego jakiś koncept, czy z głowy wszystko?\nCo do żuka to nie wiem czy nie powinieneś bardziej pójść w stylizowany wygląd - pixarowy/człekokształtny, ale to już kwestia subiektywna.\nBeetleJuice,BeetleJuice,BeetleJuice - niżej powinien wyskoczyć cały render :D bardzo podobała mi sie larwa na kryzys, jak żuczek będzie toczył qpe, będzie śmiesznie:) pozdrawiam\nDzięki za komentarze; pomysły są moje, koncept mam w głowie, w czasie pracy zawsze coś się zmienia i nigdy nie wiem, jak projekt będzie ostatecznie wyglądał.\nZebrałem to co mam do jednej sceny, czas na kolejne modele i pierwsze materiały. Oczywiście kula odchodów nie jest wymodelowana, żuczek będzie miał jeszcze kępkę włosów na brzuchu i głowie rozwianą do tyłu, podłoże sceny to docelowo spękana ziemia i kamienie.\nEdited July 21, 2011 by mookie


Serwis rowerowy w Krakowie, gdzie oddać rower do naprawy? - Wyprawy rowerowe\nHome » Rowery » Serwis rowerowy w Krakowie, gdzie oddać rower do naprawy?\nCze 10, 2017 przez wolnyrower.com.pl\nSzczególnie latem wycieczki rowerowe są bardzo popularne. Aktywne spędzanie wolnego czasu jest coraz bardziej modne a ponadto wspomaga zdobyciu i utrzymaniu wymarzonej sylwetki. To jeszcze nie wszystko. Dzięki wysiłkowi fizycznemu wzrasta nasz poziom szczęścia oraz nie czujemy się senni. Wprost przeciwnie- czujemy się coraz lepiej. Jedną z bardziej popularnych form spędzania wolnego czasu są rowery. Można wybrać się nimi w dalszą lub bliższą wędrówkę lub na pielgrzymkę a także w dalszą podróż. Wiele osób mogłoby polecić takie miasto jak Kraków ponieważ jest tam co zwiedzać. Rowery nie są drogie w utrzymaniu a już na pewno nie tak jak samochody.\nPoza tym psują się naprawdę rzadko i na szczęście nie trzeba ich tankować. Poza tym kogoś kto zna się szybką naprawą rowerów jest dużo. Każdy serwis rowerowy posiada osobę wykwalifikowaną. Zresztą zawsze można kupić jakąś część na własną rękę i samodzielnie naprawić swój sprzęt w domu. Jednakże udając się zwłaszcza w dłuższe trasy warto być pewnym i skorzystać z usług specjalistów. Pojazd na którym się poruszamy nie może zagrażać bezpieczeństwu uczestników ruchu drogowego.\nużywane rowery sklep w krakowie