Projekt Muzyczno-Liturgiczny "Wschód – Zachód": Kierunki świata a liturgia\nKierunki świata a liturgia\nTaka refleksja naszła mnie dziś, gdym przemierzał drogę do pracy, przeskakując między 26 a 523... Nawiązując do nazwy naszego Projektu, w którym wspominamy oś celebracji zgromadzenia liturgicznego w chrześcijaństwie: wschód-zachód to nie tylko części kraju, z których pochodzimy, lub do których zmierzamy na wspólne śpiewanie. Kierunki te mają szczególne znaczenie w świątyni chrześcijańskiej. Kanonicznie zbudowana świątynia zawsze zwrócona jest swoim prezbiterium na wschód tak, by wszyscy zgromadzeni zwróceni twarzą byli w kierunku, z którego zgodnie ze słowami Exsultetu 'wzejdzie Słońce nie znające zachodu', a więc Baranek Paschalny, o którym św. Jan pisze w Apokalipsie, że Święte Jeruzalem nie potrzebuje słońca, ani żadnej lampy, bo przyświeca mu Baranek zabity. Kościoły skierowanie na wschód (łac. orient) to kościoły zorientowane, stąd pierwotne znaczenie słowa 'zorientowany', czyli skierowany na wschód'. W tym właśnie kontekście zachód, jako kierunek przeciwny rodzi się jako symbol śmierci i zepsucia tego świata. Wychodząc ze zgromadzenia liturgicznego po słowach 'idźcie, jesteście posłani' wychodzimy przez wrota świątyni wprost na zepsucie dzisiejszego świata. Ogromne wrażenie robi rzeczywiście wyjście ze świątyni o zachodzie słońca, oczywiście gdy posiadamy świadomość tejże symboliki. Pamiętam porażające wrażenie, jakie wywarło na mnie swojego czasu stanięcie przy wrotach soboru św. Trójcy w Hajnówce (cerkiew ta jest zorientowana) i spojrzenie na zachód, kiedy przede mną rozpościerało się krwistoczerwone niebo. W Liturgii Godzin symbolika ta jest oddana w dwóch głównych godzinach dnia; Jutrznia (od jutrzenka, gwiazda poranna) sprawowana po wschodzie słońca wychwala zmartwychwstanie, natomiast Nieszpory (w starocerkiewnosłowiańskim Wieczernia) odmawiane wieczorem wspominają zbawczą Mękę Chrystusa. W tym kontekście ofiara Mszy świętej znajduje swe miejsce jako doskonałe rozwinięcie Nieszporów, co w rycie bizantyńsko-słowiańskim pozostaje do dziś. Ale to temat innej opowieści.\nNie zapominajmy jednak o dwóch pozostałych kierunkach świata: północy i południu. Również i one posiadają swoje znaczenie w zgromadzeniu liturgicznym. W rubrykach tradycyjnego Mszału często znajdują się uwagi odnoszące się do dwóch stron ołtarza: „strony lekcji” i „strony Ewangelii”. Do dziś w nadzwyczajnej formie rytu, a więc sprawowanej według niezreformowanych ksiąg liturgicznych, lekcję śpiewa się po prawej stronie ołtarza, a Ewangelię św. po lewej jego stronie. Pamiętając o osi celebracji „wschód-zachód” łatwo można zauważyć, iż słowa lekcji (zwanych po polsku „czytaniami”) zawsze śpiewane lub czytane są przy południowej stronie ołtarza (w jego kierunku), zaś słowa Ewangelii św. przy północnej (tu już wyraźnie kierując się na północ). Kierunki północny i południowy nabierają symbolicznego znaczenia: słowa Ewangelii św. kierowane są do ludów pogańskich, natomiast lekcji wprost na ołtarz (uosobienie Chrystusa), bowiem zapowiadają Zbawiciela (proroctwa) lub wyjaśniają Jego naukę (listy). Dzieje się to po południowej jego stronie, albowiem południe to kierunek narodów ochrzczonych; to stąd nadeszła Dobra Nowina do Europy i w ten sposób ukształtowała symbolikę rzymskiego rytu. Dodatkowo, dołączając symbolikę słońca, północ nabiera symbolicznego kierunku „nieoświeconego”. „Gdy ołtarz zwrócony jest ku wschodowi, strona ewangelii wskazuje na północ, która jest wyobrażeniem nocy, grzechu i pogaństwa. Dlatego to kładzie się mszał na ewangelię ukosem i czyta się ewangelię ku północy na znak, że należy słowo Boże głosić grzesznikom i poganom.” – pisał o. Hariolf Ettensperger OSB w książce formacyjnej dla służby liturgicznej „W służbie ołtarza”. Ta symbolika wyjaśnia obecność dwóch pulpitów umieszczonych po obydwu stronach ołtarza w niektórych kościołach wznoszonych współcześnie. Jeśli rzeczywiście z tego prawego wygłaszana jest lekcja, a z lewego Ewangelia św., jest to godne pochwały kultywowanie tradycji katolickiej.\nPonieważ żyjemy w przestrzeni trójwymiarowej, warto również zwrócić uwagę na kierunek góra-dół, którego odmienne postrzeganie znajduje odbicie w różnicach wschodniej i zachodniej tradycji chrześcijańskiej. Różnice te widać wyraźnie i w kulturze, i w kulcie. Za ich symboliczne przedstawienie uznaje się fresk "Szkoły ateńskiej" Rafaela Santi. Przedstawiony na nim Platon wskazuje kierunek do góry, a Arystoteles trzyma rękę płasko, równolegle do ziemi . Obrazuje to odmienne myślenie Wschodu i Zachodu. Podczas gdy Wschód akcentuje zstąpienie Boga do ludzi, Zachód kładzie nacisk na uświęcenie i wywyższenie człowieka. Z jednej strony mamy strzeliste wieże katolickich katedr ("ruch do góry"), z drugiej strony kopuły cerkwi symbolizujące rozlewającą się łaskę Ducha Świętego ("ruch do dołu"). Innymi prozaicznymi zdaje się, lecz jak wymownymi znakami takiego kierunkowego myślenia jest również zasłyszana przeze mnie kiedyś na przygotowaniu dzieci pierwszokomunijnych wypowiedź siostry zakonnej: "Układamy ładnie rączki razem skierowane do góry, żeby pokazać, dokąd chcemy się dostać.". Z drugiej strony mamy rozbudowany w obrzędowości wschodniej kult wizerunków, które zgodnie ze słowami II Soboru Nicejskiego są dowodem na wcielenie Boga (sobór ten potępił ikonoklazm). Znamiennym przykładem w kwestii ikonografii jest przedstawienie Zmartwychwstałego - kiedy katolicy obrazują go w trudnej do wyobrażenia scenie 'wylatującego z grobu', prawosławni przedstawiają ikonę 'zstąpienia do Otchłani', rewelacyjnie uchwycając sens męki i zmartwychwstania.\nzdjęcia: "Topiło" Łukasz Krytkowski i "wikimedia.org"\nTłumacząc się jakoś z powyższej refleksji, chciałbym podać jej przyczynę, a więc spojrzenie na ... Pałac Kultury i Nauki. Posiada on cztery strony, z każdej wejście. Główne znajduje się od wschodu, natomiast wejście od strony zachodniej nie jest wykonane z takim rozmachem jak pozostałe. Od strony wschodniej znajduje się również Plac Defilad z trybuną dla władz skierowaną na wschód... Czyżby socrealistyczna wariacja na temat 'zorientowania'?


:-Diego - E-chomik.pl - Największe forum o chomikach w Polsce!\ntemat odpowiedział :-Diego → na Angelo → Świat chomików\nJa bym je zostawił. Też mam w jednej klatce dwa chomiki i jeden kołowrotek Co wieczór biją się tak, jak ty to opisałeś, a potem się godzą i biegają razem. ;) Nie masz się czym martwić! :)\ntemat odpowiedział :-Diego → na nati678 → Tęczowy most\nWspółczuję... :down: I życzę dużo więcej chomików!\ntemat odpowiedział :-Diego → na TaBaLuGi → Świat chomików\nyyy... Jeżeli ten chomik jest u ciebie krótko i go jeszcze nie oswoiłeś, to to jest normalne że się ciebie boi i ucieka. Takie chomiki są "szalone". :D :lol: Ale jeśli jest starszy, to może się czegoś przestraszył albo coś w tym stylu. ____________________________________ Wielki Brat macarono wredoto - poprawka błędu ort... i KEBAB w twarz !! (spleśniały)\ntemat odpowiedział :-Diego → na _Chomusia_ → Klatka i wyposażenie\nJeśli cię to zainteresuje, to wejdź na stronę koszatniczka.org , na stronie tytułowej zjedź w dół i tam będzie rubryka "zrób to sam". Sprubój zrbić parę zabawek dla twojego chomcia Tofika :)':\ntemat odpowiedział :-Diego → na :-Diego → Dieta chomika\nNie. Kupiłem karmę firmy VITAPOL :thd:\ntemat dodał :-Diego w Dieta chomika\nMój chomiczek nie chce jeść ziaren zbóż z pokarmu podstawowego :down: . Na początku je jadł, a potem już nie, wybierał tylko słonecznik, pestki dyni, suszone warzywa, orzeszki i nic więcej nawet jak to ziarno stało kilka dni. Wczoraj kupiłem mu kolbę. Odziwo z kolby zaczął wydłubywać zboże i je jeść, a z karmy dalej nie je. Moje pytanie brzmi: dlaczego tak jest? ___________ macarono wredoto - poprawka błędu ort.\ntemat odpowiedział :-Diego → na Fall → Świat chomików\nKlatka dla chomika nie powinna być w bardzo nasłonecznionym miejcu. :cool: Powinno być w niej sporo trocin, domek dla chomika, miseczki na wodę i jedzenie i kółko, bo bez niego chomik by się nudził. Jeśli chomik nie zna cię dobrze, to będzie się ciebie bał i uciekał od twoich rąk, wtedy lepiej jeszcze nie brać go na ręce. Sprubój go oswoić. Kiedy już nie będzie się ciebie bał możesz wziąść go na ręce.\ntemat odpowiedział :-Diego → na slimaczek_20 → Dieta chomika\nJa odkrajam plaster jabłka i kroję go na średniej wielkości kwadraciki. Potem wsadzam je do pustej miseczki (jak ktoś nie ma to może być nakrętka po napoju) i na następny dzień wszystko zostaje zjedzone. :chef:


Bariera podczerwieni (IR), 3 wiązki, zasięg do 200 m, nadajnik + odbiornik\n3 wiązkowa Bariera podczerwieni IR o zasięgu do 200 metrów. Do zastosowań w profesjonalnych systemach alarmowych. Bariera posiada ochronę przed światłem słonecznym, a zastosowanie 3 wiązek jeszcze bardziej niweluje powstawanie fałszywych alarmów.\n227,55 PLN / kpl\nIlość / 252 kpl\nMaksymalny zasięg detekcji na zewnątrz ≤200 m\nMaksymalny zasięg detekcji wewnątrz ≤400 m\nIlość wiązek 3\nZakres regulacji w pionie 20° (±10°)\nZasilanie DC 13.8 - 24V\nPobór prądu ≤100 mA\nWyjście alarmu przekaźnikowe NO/NC, AC/DC 30V, max. 1A\nStyk sabotażowy NC: DC 24V, 0.5A\nWymiary 1 szt 265 x 100 x 90 mm\nPozostałe w komplecie: Bariera (odbiornik + nadajnik), elementy montażowe.\nKod towaru BP250/3


Bundesliga. Niepewna przyszłość Niko Kovaca. Matthias Sammer nie wierzy w jego zwolnienie - Sport WP SportoweFakty\nBundesliga. Niepewna przyszłość Niko Kovaca. Matthias Sammer nie wierzy w jego zwolnienie\nŁukasz Witczyk 17 Maja 2019, 09:15\nNiko Kovac wciąż nie może być pewny dalszej pracy w Bayernie Monachium. Choć medialne plotki wieszczą jego rychłe zwolnienie, to jednak w taki obrót sprawy nie wierzy były dyrektor sportowy Bayernu, Matthias Sammer.\nMonachijczycy pod wodzą Niko Kovaca wciąż mają szansę na to, by sezon zakończyć dubletem. Bayern Monachium na kolejkę przed końcem jest liderem Bundesligi i ma dwa punkty przewagi nad Borussią Dortmund. Do tego w finale Pucharu Niemiec bawarski zespół zagra z RB Lipsk. Mimo to często pojawiają się plotki mówiące o tym, że Kovac nie będzie dłużej pracował w Bayernie.\nWedług byłego dyrektora sportowego monachijskiego klubu Matthiasa Sammera, do zmiany szkoleniowca nie dojdzie. - To jeden z najlepszych i największych klubów na świecie, który chce odnosić sukcesy. Moje przerzucie mówi mi, że Niko Kovac dalej będzie trenerem Bayernu - powiedział cytowany przez niemiecki "Eurosport".


■ Konsultacje projektu Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii dla Miasta Lublin.\nKonsultacje społeczne trwają: 14 dni od daty opublikowania ogłoszenia\n1) Przyjmowanie opinii na piśmie na adres: konsultacje@lublin.eu.\nWydział Zdrowia i Spraw Społecznych Urzędu Miasta Lublin, ul. Leszczyńskiego 20,\n1) tryb i zasady prowadzenia konsultacji społecznych z Mieszkańcami Miasta Lublin określa uchwała Rady Miasta Lublin nr 722/XXVIII/2017 z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie trybu i zasad przeprowadzania konsultacji społecznych z Mieszkańcami Miasta Lublin.\nData dodania: 04-12-2018 09:53\nOdpowiedzialny za treść informacji: Karolina Krzyżak\nCzas wytworzenia informacji: 04-12-2018 09:52\nCzas udostępnienia informacji/modyfikacji: 04-12-2018 09:31\n04-12-2018 09:31 Magdalena Gnyp-Ścigocka Automatyczne przeniesienie do archiwum. Zmiana statusu obowiązywania. Wersja aktualnie wyświetlana\n04-12-2018 09:31 Magdalena Gnyp-Ścigocka utworzenie informacji Wersja aktualnie wyświetlana


ŚWIAT POEZJI Poezja leczy rany, jakie zadaje rozum. / Novalis / cz.II: stycznia 2018\nMałgorzata Hillar - Kropla deszczu\nmal. Alex Corville\nAutor: donka o 13:33 Brak komentarzy:\nWisława Szymborska - Jacyś ludzie\nJacyś ludzie w ucieczce przed jakimiś ludźmi.\nW jakimś kraju pod słońcem\ni niektórymi chmurami.\nZostawiają za sobą jakieś swoje wszystko,\nobsiane pola, jakieś kury, psy,\nlusterka, w których właśnie przegląda się ogień.\nMają na plecach dzbanki i tobołki,\nim bardziej puste, tym z dnia na dzień cięższe.\nOdbywa się po cichu czyjeś ustawanie,\na w zgiełku czyjeś komuś chleba wydzieranie\ni czyjeś martwym dzieckiem potrząsanie.\nPrzed nimi jakaś wciąż nie tędy droga,\nnie ten, co trzeba most\nnad rzeką dziwnie różową.\nDokoła jakieś strzały, raz bliżej, raz dalej,\nw górze samolot trochę kołujący.\nPrzydałaby się jakaś niewidzialność,\njakaś bura kamienność,\na jeszcze lepiej niebyłość\nna pewien krótki czas albo i długi.\nCoś jeszcze się wydarzy, tylko gdzie i co.\nKtoś wyjdzie im naprzeciw, tylko kiedy, kto,\nw ilu postaciach i w jakich zamiarach.\nJeśli będzie miał wybór,\nmoże nie zechce być wrogiem\ni pozostawi ich przy jakimś życiu.\nw odpowiedzi na wiersz Wisławy Szymborskiej - „Jacyś ludzie”\nMal.. Dorina Costras\n„Jacyś ludzie” to my\nze starej pieśni pielgrzymów\nidących na Wzgórze\nszukający ucieczki przed życiem\nciągnący bagaż trosk\nJacyś ludzie nas widzą\nGrzebią w przydrożnej ziemi\nAutor: donka o 13:40 Brak komentarzy:\nJuliusz Słowacki - Rozłączenie\nRozłączeni - lecz jedno o drugim pamięta;\nPomiędzy nami lata biały gołąb smutku\nI nosi ciągłe wieści. - Wiem, kiedy w ogródku,\nWiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta.\nA choć mi teraz ciebie oczyma nie dostać,\nZnając twój dom - i drzewa ogrodu i kwiaty,\nWiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać,\nMiędzy jakimi drzewy szukać białej szaty.\nPotem jezioro z niebem dzielić na połowę\nW dzień zasłoną gór jasnych, w nocy skał szafirem;\nNie wiesz, jak włosem deszczu skałom wieńczyć głowę,\nJak je widzieć w księżycu odkreślone kirem.\nNie wiesz, nad jaką górą wschodzi ta perełka,\nKtórąm wybrał dla ciebie za gwiazdeczkę stróża.\nNie wiesz, że gdzieś daleko, aż u gór podnóża,\nZa jeziorem - dojrzałem dwa z okien światełka.\nPrzywykłem do nich - kocham te gwiazdy jeziora,\nCiemne mgłą oddalenia, od gwiazd nieba krwawsze.\nDziś je widzę, widziałem zapalone wczora,\nZawsze mi świecą - smutno i blado - lecz zawsze...\nA ty - wiecznie zagasłaś nad biednym tułaczem;\nLecz choć się - nigdy - nigdzie połączyć nie mamy,\nZamilkniemy na chwilę i znów się wołamy\nJak dwa smutne słowiki, co się wabią płaczem.\nAutor: donka o 17:01 Brak komentarzy:\nORFEUSZ I EURYDYKA w POEZJI\nPozostanę jeszcze przy twórczości Jonasza Kofty.... Jednym z moich ulubionych jego wierszy jest "Wołanie Eurydyki" przepięknie śpiewane przez Hannę Banaszak\nOrfeuszu, gdzie jesteś?\nPomyliłeś znów piętra\nJa Cię czekam, na ziemi\nPiętro niżej od piekła\nTutaj wszystko jest czyjeś\nTylko łzy są niczyje\nOrfeuszu, na ziemi się żyje\nPrzybierali twą postać\nTyle rąk, tyle ust, tyle rozstań\nPrzecież sam tak śpiewałeś\nTylko drzewa potrafią być same\nNa tej ziemi piętro niżej od piekła\nKtóre tobie ukradli - kochany\nTrzeba było je chronić\nTeraz znają je wszyscy\nPowtarzają je, kiedy chcą niszczyć\nJa Cię czekam na ziemi\nOrfeuszu, gdzie błądzisz?\nPiętro niżej zjedź windą!\nOrfeuszu, nie zdążysz\nA za chwilę znów przyjdą\nA za chwilę znów przyjdą!\nOrfeuszu, za późno!\nPatrzysz: czemu tak pusto?\nOrfeuszu: Zabiło mnie lustro!\nEdmund Dulac - Orpheus and Eurydice, r.1934\nMit Jana Parandowskiego "Orfeusz i Eurydyka " o wielkim uczuciu silniejszym niż śmierć stał się inspiracją dla wielu poetów, muzyków i malarzy…\nJan Parandowski w „Mitologii” opowiada:\nOrfeusz był królem Tracji. Był młodym i pięknym młodzieńcem, obdarzonym wielkim darem. Posiadał niezwykły talent - prześlicznie śpiewał i grał na lutni.\nJego muzyka gromadziła wokół ludzi i zwierzęta, a wszyscy zasłuchiwali się w tonach wydawanych przez lutnię Orfeusza.\nWszystko, co żyło, zbierało się dookoła niego, aby posłuchać jego pieśni i grania.\nDrzewa nachylały nad nim gałęzie, rzeki zatrzymywały się w biegu, dzikie zwierzęta kładły się u jego stóp.\nŻoną Orfeusza był nimfa drzewna, hamadriada - Eurydyka. Była niezwykle piękna, do tego stopnia, że kto ją zobaczył musiał ją pokochać.\nOrfeusz i Eurydyka kochali się bardzo., stanowili niespotykanie zgrane małżeństwo.\nJednakże syn Apollina i nimfy Kyreny - Aristajos zakochał się w pięknej Eurydyce.\nBył to bartnik, który zdradził ludziom tajniki pszczelarstwa, uprawy winorośli i oliwki. Dostrzegł cudną nimfę pośród zielonych łąk w dolinie Tempe.\nNie wiedział, że jest zamężna, inaczej nigdy nie naruszył by spokoju pięknej nimfy. Zaczął ją gonić. Podczas ucieczki, Eurydykę ukąsiła żmija.\nNimfa wkrótce umarła. Orfeusz nie mógł pogodzić się z jej śmiercią.\nPostanowił dokonać rzeczy szalonej i niemożliwej - udać się do królestwa podziemi i wydostać stamtąd ukochaną. Zabrał ze sobą swoją czarodziejską lutnię.\nMuzyką zdołała przekupić Charona, który za darmo przewiózł Orfeusza na drugi brzeg Styksu. Nawet groźny Cerber zasłuchał się w pięknych tonach, wydawanych przez lutnię Orfeusza, który znalazł się zaraz potem przed obliczem władcy Hadesu: nie przestał grać, lecz potrącając z lekka struny harfy, skarżyć się zaczął, a skargi układały się w pieśni.\nZdawało się, że w królestwie milczenia zaległa cisza większa i głębsza niż zwykle. I stał się dziw nad dziwy: Erynie, nieubłagane, okrutne, bezlitosne Erynie płakały!\nHades rozkazał Hermesowi aby wyprowadził Eurydykę z powrotem na świat.\nA zatem król podziemia zgodził się dokonać rzeczy, której wcześniej nie robił.\nDał jednak Orfeuszowi ostrzeżenie: Eurydyka iść będzie za Orfeuszem, za nią niech kroczy Hermes, a Orfeusz niech pamięta, że nie wolno mu oglądać się poza siebie.\nJednak droga wiodła przez bardzo długie i ciemne ścieżki. Kiedy byli już prawie na górze\nJan Baptist Carot – Orfeusz i Eurydyka\n/Orfeusz wyprowadzający swą ukochaną kobietę z krainy śmierci:/\nOrfeuszem zawładnęło niepohamowane pragnienie aby odwrócić się i spojrzeć na swa ukochaną. Kiedy to uczynił Hermes zatrzymał Eurydykę w podziemiu. Orfeusz stracił swą żonę na zawsze.\nWyszedł sam z Hadesu. Nie mógł wejść tam drugi raz. Błąkał się po łąkach i wołał swoją ukochaną jednak nigdzie jej nie było. Dobijał się także do bram Hadesu. Nie wpuszczono go.\nPowrócił więc do Tracji. Swoimi skargami, rzewnymi pieśniami wypełniał doliny, góry, świat. Pewnego razu przypadkiem natrafił na dziki orszak bakchiczny. Obłąkane menady rozszarpały jego ciało na sztuki.\nGłowa Orfeusza wpadła do rzeki i wraz z jej nurtem popłynęła do morza. Usta Orfeusza powtarzały nieustannie imię swej ukochanej. Głowa dotarła na wyspę Lesbos. Tutaj została pochowana, a w miejscu pochówku powstała wyrocznia.\nDziewczyna niosąca głowę Orfeusza na lirze r.1865\nPonieważ Orfeusz przez całe swoje życie wiernie służył muzom, te postanowiły pozbierać szczątki jego rozerwanego ciała. Pogrzebały go u stóp Olimpu.\n(...) Ta piękna grecka opowieść o dwojgu pragnących się istnieniach była natchnieniem dla bardzo wielu artystów. Wątek Orfeusza i Eurydyki odnajdujemy w poezji, w malarstwie i muzyce\nNasz noblista Czesław Miłosz inspirowany tym mitem w poemacie „Orfeusz i Eurydyka” żegna się z Carol, zmarłą niedawno żoną.\nJest już człowiekiem starym i dojrzałym - dokonuje przy okazji obrachunku z samym sobą.\nPoemat pisany współcześnie wykorzystuje rekwizyty współczesności, w jego scenerii znajdują się elementy nowoczesnego szpitala jak m.in. elektroniczne roboty posuwające się bezszelestnie korytarzami, oszklone drzwi, windy...\nWyznał, że pisał go nocami - zamiast rozpaczać i rozmyślać, utwór powstawał jakby bez jego woli:\n(…) „ Ten utwór ma pewien klucz. Leciałem z Krakowa do San Francisco, wiedząc, że Carol umiera, że koniec jest nieunikniony; jedyne o co chodziło, to żeby zdążyć do szpitala przed jej śmiercią. I właściwie ta podróż po Hadesie, to moja podróż do San Francisco, i wędrówka po szpitalu.\nZdążyłem być w szpitalu przed śmiercią Carol,ale to już były jej ostatnie godziny, a następnie widziałem ją po śmierci. Bardzo jest przykre to wydobywanie tła osobistego, ale ono w poemacie istnieje. ( „Twarz jej nie ta, zupełnie szara”)\nIn memoriam Carol\nStojąc na płytach chodnika przy wejściu do Hadesu\nOrfeusz kulił się w porywistym wietrze,\nKtóry targał jego płaszczem, toczył kłęby mgły,\nMiotał się w liściach drzew. Światła aut\nZa każdym napływem mgły przygasały.\nZatrzymał się przed oszklonymi drzwiami, niepewny\nCzy starczy mu sił w tej ostatniej próbie.\nPamiętał jej słowa: ,,Jesteś dobrym człowiekiem''.\nNie bardzo w to wierzył. Liryczni poeci\nMają zwykle, jak wiedział, zimne serca.\nTo niemal warunek. Doskonałość sztuki\nOtrzymuje się w zamian za takie kalectwo.\nTylko jej miłość ogrzewała go, uczłowieczała.\nKiedy był z nią, inaczej też myślał o sobie.\nNie mógł jej zawieść teraz, kiedy umarła.\nPchnął drzwi. Szedł labiryntem korytarzy, wind.\nSine światło nie było światłem, ale ziemskim mrokiem.\nElektroniczne psy mijały go bez szelestu.\nZjeżdżał piętro po piętrze, sto, trzysta, w dół.\nMarzł. Miał świadomość, że znalazł się w Nigdzie.\nPod tysiącami zastygłych stuleci,\nNa prochowisku zetlałych pokoleń,\nTo królestwo zdawało się nie mieć dna ni kresu.\nOtaczały go twarze tłoczących się cieni.\nNiektóre rozpoznawał. Czuł rytm swojej krwi.\nCzuł mocno swoje życie razem z jego winą\nI bał się spotkać tych, którym wyrządził zło.\nAle oni stracili zdolność pamiętania.\nPatrzyli jakby obok, na tamto obojętni.\nNa swoją obronę miał lirę dziewięciostrunną.\nNiósł w niej muzykę ziemi przeciw otchłani,\nZasypującej wszelkie dźwięki ciszą.\nMuzyka nim władała. Był wtedy bezwolny.\nPoddawał się dyktowanej pieśni, zasłuchany.\nJak jego lira, był tylko instrumentem.\nAż zaszedł do pałacu rządców tej krainy.\nPersefona, w swoim ogrodzie uschniętych grusz i jabłoni,\nCzarnym od nagich konarów i gruzłowatych gałązek,\nA tron jej, żałobny ametyst, słuchała.\nŚpiewał o jasności poranków, o rzekach w zieleni.\nO dymiącej wodzie różanego brzasku.\nO kolorach: cynobru, karminu,\nsieny palonej, błękitu,\nO rozkoszy pływania w morzu koło marmurowych skał.\nO ucztowaniu na tarasie nad zgiełkiem rybackiego portu.\nO smaku wina, soli, oliwy, gorczycy, migdałów.\nO locie jaskółki, locie sokoła, dostojnym locie stada\npelikanów nad zatoką.\nO zapachu naręczy bzu w letnim deszczu.\nO tym, że swoje słowa układał przeciw śmierci\nI żadnym swoim rymem nie sławił nicości.\nNie wiem, rzekła bogini, czy ją kochałeś,\nAle przybyłeś aż tu, żeby ją ocalić.\nBędzie tobie wrócona. Jest jednak warunek.\nNie wolno ci z nią mówić. I w powrotnej drodze\nOglądać się, żeby sprawdzić, czy idzie za tobą.\nI Hermes przyprowadził Eurydykę.\nTwarz jej nie ta, zupełnie szara,\nPowieki opuszczone, pod nimi cień rzęs.\nPosuwała się sztywno, kierowana ręką\nJej przewodnika. Wymówić jej imię\nTak bardzo chciał, zbudzić ją z tego snu.\nAle wstrzymał się, wiedząc, że przyjął warunek.\nRuszyli. Najpierw on, a za nim, ale nie zaraz,\nStukanie jego sandałów i drobny tupot\nJej nóg spętanych suknią jak całunem.\nStroma ścieżka pod górę fosforyzowała\nW ciemności, która była jak ściany tunelu.\nStawał i nasłuchiwał. Ale wtedy oni\nZatrzymywali się również, nikło echo.\nKiedy zaczynał iść, odzywał się ich dwutakt,\nRaz, zdawało mu się, bliżej, to znów dalej.\nPod jego wiarą urosło zwątpienie\nI oplatało go jak chłodny powój.\nNie umiejący płakać, płakał nad utratą\nLudzkich nadziei na z martwych powstanie,\nBo teraz był jak każdy śmiertelny,\nJego lira milczała i śnił bez obrony.\nWiedział, że musi wierzyć i nie umiał wierzyć.\nI długo miała trwać niepewna jawa\nWłasnych kroków liczonych w odrętwieniu.\nDniało. Ukazały się załomy skał\nPod świetlistym okiem wyjścia z podziemi.\nI stało się jak przeczuł. Kiedy odwrócił głowę,\nZa nim na ścieżce nie było nikogo.\nSłońce. I niebo, a na nim obłoki.\nTeraz dopiero krzyczało w nim: Eurydyko!\nJak będę żyć bez ciebie, pocieszycielko!\nAle pachniały zioła, trwał nisko brzęk pszczół.\nI zasnął, z policzkiem na rozgrzanej ziemi.\nNa życzenie czytelniczki Dorjanki która zwróciła uwagę, że oprócz Hanny Banaszak - znana piosenkarka Anna German też posiada w swoim repertuarze sparafrazowaną piosenkę o Orfeuszu i Eurydyce... / załączam ją poniżej / co potwierdza jak inspirującym tematem dla artystów jest ten grecki mit Jana Parandowskiego. Sięgają doń muzycy, malarze, poeci, a i ja do niego będę jeszcze wracała.\n"Tańczące Eurydyki "\nniech was tulą w ramionach\nPłyną gwiazdy jak stulecia,\nRzeka śpiewa pod mostami,\ntańczy krzywy cień latarni,\no rozwarte drzwi kawiarni\ngrzbiet ociera czarny kot.\nKto ma takie dziwne oczy?\nKto ma takie dziwne usta?\nJuż niedługo na widnokrąg\nświt różowy spełznie wolno,\nmgły rozwieją się jak przędza,\nzbledną światła, pryśnie czar.\nWiatr się zerwał w zaułkach,\ntrąca drzewa jak struny.\nCzy to śpiewa Orfeo,\nczy to drzewa tak szumią?\nNa wystawę w drogerii\nczarny kot cicho wraca,\nzanim kogut zapieje,\nmusi wtopić się w zapach.\nRzeka szemrze pod mostami,\nznikł już szary cień latarni,\nwchodzą ludzie do kawiarni,\nna ulicy zwykły gwar.\nA wiatr tańczy ulicami,\nwiatr kołuje jak pijany,\ni rozwiesza na gałęziach\nz pajęczyny tkany szal.\nmgły rozwiały się jak przędza,\nzostał tylko, został tylko, czarny kot.\nnna German - Tańczące Eurydyki\nAnna German - Tańcząury\nAutor: donka o 14:06 8 komentarzy:\nJonasz Kofta - Renoir\nPierre Renoir 1897 r. "Sen"\nNa imię mi Gabriela\nJestem troszeczkę za duża\nPan mówi, gdy mnie rozbiera\nŻe jestem jesienna róża\nPan jest zepsuty\nPan jest artysta\nPana nic we mnie\nLecz Gabriela na tym skorzysta\nWejdzie do grona anielic\nBędę dla pana dobra\nKochany monsieur Renoir\nPodoba się panu linia\nMoich dolinek i wzgórków\nPan mówi, że jestem brzoskwinia\nA pan ma oczy, jak turkus\nGdyby nie tyle ciepła\nCo każe być pana bliżej\nPewnie bym i uciekła\nBo odrobinę się wstydzę\nA pan ma taki czar\nMilczę i patrzę na pana\nA pan mnie nie zauważa\nZamienił się pan w tyrana\nAlbo w wielkiego malarza\nCień jest błękitny\nA dzień jest złoty\nKolor mi pana\nCzy pan w tej chwili\nPamięta o tym\nTo będzie piękny obraz\nPan lubi moje biodra\nMusiał pan kiedyś przeżyć\nChłodne, samotne piekła\nWięc teraz pana cieszy\nŻe jestem duża i ciepła\nI taka już pozostanę\nW tych pana słynnych półtonach\nNa wieki trochę zaspana\nNa wieki trochę znudzona\nAutor: donka o 11:41 Brak komentarzy:\nPaweł Hertz - (1918-2001)\nPisarz, poeta, eseista, tłumacz i edytor. W 1964 r. był jednym z sygnatariuszy Listu 34 – protestu intelektualistów polskich przeciwko polityce kulturalnej władz PRL.\nW latach 1974–75 prowadził stały felieton w „Tygodniku Powszechnym”.\n- Pomiędzy dwiema topolami\nniebo jest coraz bledsze.\nI biegnie jesień nad polami,\ni wszystkie barwy zetrze.\nZaorana ziemia. Kracze wrona.\nCzy z dawnych lat pamiętasz,\njak skrzypi furtka otworzona\nna zapuszczony cmentarz?\n- Z tego świata, co mi dany,\nledwo wybrałem dwie wiosny,\nstaw o świcie zwierciadlany,\npewno kilka wierszy prostych,\nw których ptak ze skwirem spada,\nmgły się włóczą w ciepłe noce,\nkiedy rzeka głośno gada,\nkiedy wiatrak nie klekoce.\nZ tego świata, co mi dany,\nledwo wybrałem dwa rymy,\ndom rodzinny zrujnowany,\nsen w puszystym futrze zimy.\nZ każdym rokiem mniej mi trzeba,\nucho coraz mądrzej słyszy,\noko widzi więcej nieba,\nusta zastygają w ciszy.\n_Ty myślisz, że to pada śnieg,\na to się tylko sypie czas.\nOdpływa w mgłę zimową wiek,\nunosząc w białym kurzu nas.\nUpada dąb i laur, i wiąz,\nkruszy się kość i twardy mur,\ni pęka spiż i stal, i brąz,\ni z ruin wstaje ludzki chór\nAutor: donka o 15:13 Brak komentarzy:\nAndrzej Waligórski - Panienka z pierwszej i drugiej ręki\nmal. Helena Lam\nPanienka z pierwszej ręki\nTo przedmiot lirycznych westchnień,\nPromyczek słońca maleńki,\nKwiatki nad wodą niebieskie.\nJeszcze są przed nią udręki\nPierwszy, dziewiczy jęk\nŚwieżutki, cieplutki wdzięk.\nCzysta, jak kwiecie akacji:\nNie wie, co stresy i sęki\nProstracji i alienacji.\nPrzez życia burze i lęki\nNa rękach musisz ją nieść -\nPanienkę z pierwszej ręki,\nA razem z nią - i jej cześć.\nPanienka z pierwszej ręki,\nGdy ją porzucić spróbujesz,\nOdwoła się do mateńki:\nA ta ci życie zatruje.\nPrzetrzymaj, zaciśnij szczęki\nI znajdź - rozejrzawszy się w krąg -\nPanienkę z drugiej ręki\nLub z kilku dalszych rąk.\nPanienka z drugiej ręki\nTo przedmiot naszych pożądań,\nNie ma, jak inne panienki,\nPrzesadnych życzeń i żądań,\nRzadko przeżywa udręki,\nObcy jej upór i lęk.\nSprawdzony, zmierzony wdzięk.\nDobra na okres wakacji,\nMa już za sobą sęki\nKmicic do swojej Oleńki\nUderzał pięć lat lub sześć\nPanience z drugiej ręki\nWystarczy życzliwe - cześć!\nPanienka z drugiej ręki.\nGdy ci się znowu znudzi\nRzecz załatwicie od ręki\nJak dwoje dorosłych ludzi.\nLecz czasem na dźwięk piosenki\nNagle zapatrzysz się w dal\nPanienka z drugiej ręki,\nPanienka z drugiej ręki...\nZ drugiej... A jednak żal.\nAutor: donka o 17:53 2 komentarze:\nWisława Szymborska - Obmyślam świat\nKalina Izabela Zioła - Nocne listy\nBarbara Skurzyńska - Wspomnienia w sepii zapisane\nZ ostatnioprzeczytanej książki zapamiętałam sobi...\nZbigniew Herbert - Przepaść Pana Cogito\nTadeusz Boy Żeleński – Opowieść dziadkowa o cud...\nWójcik Leszek - Serce ptaka\nJózef Baran – Fotografia szkolna\nWojciech Młynarski - Lubię wracać tam gdzie byłem\nTadeusz Różewicz - Kto jest poetą\nRóżewicz Tadeusz - Ojciec\nTadeusz Różewicz - Do matki / Powrót\nTomasz Jastrun - Niepamięć\nAndrzej Waligórski - Panienka z pierwszej i drug...


Orzechowiec - przepis - Kulinaria Wizaz.pl\nautor: pryszczblog, kategoria: Wigilijne potrawy (Boże Narodzenie), kuchnia polska , dodano: 2011-12-29\nmąka pszenna [750 g]\nmargaryna/masło [250 g]\norzechy włoskie [300 g]\nmargary lub masło [100 g]\nbudyń śmietankowy [3 szt.] (na 1/2 l mleka)\nmargaryna lub masło [250 g]\nChociaż u każdego inaczej się nazywa i może ma inne ilości składników , zawsze jest pyszny.\nz podanych składników zagnieść ciasto, mąkę przesiać na blat/stolnicę zrobić wgłębienie, dodać wszystkie składniki i wyrobić na jednolite ciasto, podzielić na 2 lub 3 placki rozwałkować i piec 10-15 min w 180 stopniach C. Na jeden z placków może być grubszy bo na niego wykłada się masę orzechową i dopiero piecze.\norzechy można posiekać wg uznania, w garnku rozpuścić margarynę cukier i miód dodać orzechy i gotować na małym ogniu ok. 10 min, mieszając, gorącą masę przełożyć na jeden z placków i piec jak poprzednie.\nna mleku ugotować budyń, przestudzony dodawać do utartego masła, przestudzone placki przekładać kremem.\nCiasto owinąć całe w folię aluminiową bądź spożywczą , schłodzić, najlepiej smakuje 2/3 dnia, każdego jest jeszcze lepsze bo kruszeje, mięciutkie, słodziutkie i pyszne. Od kiedy nauczyłam się go robić nie wyobrażam sobie bez niego żadnych świąt.\nimitate, 2012-10-16 17:06:03\nJa zrobiłam po swojemu bo ciasto z warstwą orzechową trochę mi się rozpłynęło i musiałam zrezygnować z dwóch na rzecz czterech warstw co zresztą widać na zdj\nOrzechowe ciasteczka »\nChoinka drożdżowa »\nŚwiąteczny Barszcz ukraiński »


Kołdra puchowa – dlaczego warto w nią inwestować? | Papilot\nKołdra puchowa – dlaczego warto w nią inwestować?Kołdra puchowa – dlaczego warto w nią inwestować?\nPomimo że do wyboru jest wiele rodzajów kołder, kołdry puchowe nadal cieszą się popularnością.\nDlaczego tak jest? Między innymi dlatego, że materiały, z jakich powstały, są naturalne. Z takich kołder korzystały też babcie czy prababcie. Pomimo że jest tak wiele kołder na rynku do wyboru, to te puchowe nadal nie przestają być kupowane. Ale dlaczego jeszcze warto wybrać kołdry puchowe?\nKołdra puchowa to uniwersalne rozwiązanie\nKołdra puchowa to uniwersalne rozwiązanie, dlatego tak często wybór pada właśnie na nią. Można pod nią spać o każdej porze roku, niezależnie czy jest to mroźna zima, czy gorące lato. Nie ma więc potrzeby kupowania osobnych kołder. Spanie pod kołdrą puchową w zimie pozwoli zatrzymać ciepło, z kolei w lecie nie ma możliwości o przegrzaniu się, ponieważ kołdra puchowa zapewnia odpowiedni przepływ powietrza. Jest niezwykle ciepła, więc nie trzeba okrywać się czymś dodatkowo np. kocem. Po wejściu pod kołdrę puchową ciało nagrzewa się bardzo szybko. Jeżeli jednak ktoś chce mieć dwie osobne kołdry, może wybrać kołdrę puchową na lato i zimę. Kołdry zimowe są cięższe, ale za to są grubsze, a te letnie są lżejszej i cieńsze.\nIdealna dla wrażliwych\nKołdry puchowe są wykonane z wysokiej jakości materiałów. Takie materiały sprawiają, że kołdra jest przyjemna w dotyku, dzięki czemu sen stanie się o wiele lepszy, a rano można czuć się wypoczętym. Materiały są idealne nawet dla tych, którzy mają bardzo wrażliwą skórę, ponieważ nie spowodują żadnych podrażnień ani innych problemów ze skórą. Do wyboru są kołdry o różnych materiałach np. takie, które mają wysoką przepuszczalność i nie wchłaniają wilgoci. Wrażliwe osoby mogą również postawić na kołdry z puchu gęsiego, ponieważ nie wydzielają żadnego zapachu.\nWybierając kołdrę odpowiednio dopasowaną do łóżka, warto mieć na uwadze to, że kołdra może być siedliskiem bakterii, roztoczy czy złuszczonego naskórka. Dla alergików nie są to sprzyjające warunki na sen, który jest bardzo ważny w życiu każdej osoby. Dlatego warto pomyśleć o kołdrach puchowych dla alergików. Być może niektórym wydaje się, że kołdry z puchem nie nadają się dla alergików, ale to nie prawda. Puch wysokiej jakości, który jest odpowiednio oczyszczony, z powodzeniem nada się dla alergików. Używając takich kołder, można zapomnieć o jakichkolwiek bakteriach czy grzybach. Walczą z roztoczami i zapobiegają ich namnażaniu się. Ponadto wybierając kołdrę dla alergików, warto też pomyśleć o odpowiedniej poduszce np. poduszka Visco.\nWarto wybierać te kołdry, które pochodzą ze sprawdzonych źródeł od sprawdzonych producentów. Taka kołdra będzie droższa, ale jej właściwości zachwycą każdą osobę. Tanie kołdry bardzo często są wykonane z niskiej jakości puchu, który nie jest oczyszczony z pyłu. Puch również nie jest oczyszczany. Żaden z materiałów może nie być odpowiednio przygotowany. To sprawia, że kołdra nie przepuszcza powietrza, co może powodować nadpotliwość. Wypełnienie również może zawierać substancje szkodliwe, które mogą mieć zły wpływ na zdrowie, dlatego nie warto ryzykować.\nWarto wybrać kołdry puchowe, ponieważ są one uniwersalne, na każdą porę roku. Dodatkowo znajdziemy również kołdry puchowe odpowiednie dla alergików, jak i osób o wrażliwej skórze. Kołdry puchowe, te od znanych producentów są wysokiej jakości, więc nie warto wybierać tych tańszych.\ngość (Ocena: 5) 21.01.2022 01:45\nNie, nie warto i jest to moralnie naganne. Pior wyrywa sie ZYWYM kurom, sprawiajac im straszne cierpienie. Papilocie, doucz sie!


Dolnośląskie. Ponad 460 osób potrzeba do komisji egzaminacyjnych na czwartkowy egzamin - Edukacja\nDolnośląskie. Ponad 460 osób potrzeba do komisji egzaminacyjnych na czwartkowy egzamin\npap/pt • 10 kwietnia 2019 - 16:05\nDyrektorzy dolnośląskich szkół poinformowali kuratorium, że do skompletowania komisji nadzorujących czwartkowy egzamin gimnazjalny potrzeba 464 osoby (fot. ZKPiG 33)\nDyrektorzy dolnośląskich szkół poinformowali kuratorium, że do skompletowania komisji nadzorujących czwartkowy egzamin gimnazjalny potrzeba 464 osoby. Kuratorium dysponuje bazą 900 osób, które zgłosiły pomoc przy egzaminach.\nW środę podczas konferencji prasowej wojewoda dolnośląski Paweł Hreniak podkreślił, że pierwszy dzień egzaminów gimnazjalnych w dolnośląskich szkołach przebiegał bez zakłóceń. "Dziękuję za to Dolnoślązakom, którzy zgłosili się do pomocy przy przeprowadzaniu egzaminów, dyrektorom szkoły, samorządowcom, nauczycielom, którzy zdecydowali się zawiesić na ten czas strajk, oraz kuratorium" - powiedział wojewoda.\nDodał, że nadal aktualny jest apel do mieszkańców regionu, którzy mają odpowiednie uprawnienia, aby zgłaszali się do kuratorium z ofertą pomocy przy egzaminach.


Przedsiębiorcy monitorują, jak pracownicy jeżdżą samochodami służbowymi : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Firma Przedsiębiorcy monitorują, jak pracownicy jeżdżą samochodami służbowymi\n9.02.2018 20:00, aleBank.pl\n40,6 proc. przedsiębiorców z sektora MSP stosuje metody ograniczające koszty wynikające z niewłaściwego wykorzystania służbowych pojazdów przez pracowników. Najpopularniejszym sposobem jest monitoring stylu jazdy kierowców za pomocą systemu GPS. To rozwiązanie stosuje 60 proc. ankietowanych, którzy deklarują, że podejmują jakiekolwiek działania w tym zakresie.\nPrzedsiębiorcy monitorują, jak pracownicy jeżdżą samochodami służbowymi - m.in. za pomocą systemu #GPS\nNadmierna eksploatacja samochodów służbowych to problem wielu firm, a zarazem istotny czynnik wpływający na efektywność wykorzystania floty i koszty jej użytkowania. Dlatego już nie tylko korporacje i duże przedsiębiorstwa, ale coraz częściej również podmioty z sektora MSP wprowadzają rozwiązania, których celem jest eliminacja ponadnormatywnego zużycia firmowych pojazdów, takie jak np. monitoring stylu jazdy.- Częstą przyczyną stłuczek i wypadków komunikacyjnych są sami kierowcy, którzy nie przestrzegają przepisów ruchu drogowego, nie dostosowują prędkości do warunków panujących na drodze i nieodpowiednio eksploatują pojazdy. W takich przypadkach - dzięki możliwości precyzyjnego odczytu czasu i miejsca zdarzenia oraz prędkości przed i w trakcie kolizji - systemy monitorowania mogą być wykorzystywane do oceny stylu jazdy kierowcy i weryfikacji okoliczności wypadku. Statystyki potwierdzają, że kierowcy objęci elektronicznym nadzorem GPS jeżdżą wolniej, płynniej, a także łagodniej ruszają i hamują – twierdzi Ilona Ochęduszko, dyrektor Departamentu Account Management w Carefleet S.A.\nCzemu polityka samochodowa jest istotna?\nWśród najpopularniejszych rozwiązań wykorzystywanych przez przedsiębiorców, którzy w badaniu zadeklarowali, iż stosują metody ograniczające ponadnormatywną eksploatację służbowej floty, jest też tworzenie polityki flotowej (36,3 proc. wskazań). Jak twierdzi Ilona Ochęduszko z Carefleet S.A., jeszcze do niedawna polityki flotowe w postaci regulaminów lub procedur tworzone były przede wszystkim w dużych firmach, posiadających kilkadziesiąt lub kilkaset samochodów. Obecnie coraz więcej przedsiębiorstw z sektora MŚP reguluje na piśmie kwestie związane z nabywaniem, użytkowaniem i wymianą samochodów służbowych.- Polityka samochodowa jest istotna nie tylko ze względu na zarządzanie znaczną wartością majątku firmy, ale przede wszystkim z uwagi na bezpieczeństwo użytkowników samochodów poruszających się po drogach. Ważne, aby nie był to jedynie „martwy”, jednorazowy dokument. Polityka flotowa musi ewaluować, a jej zapisy nadążać zarówno za zmianami prawno-podatkowymi, jak też działaniami wewnątrz organizacji. Często, jako firma CFM, udzielamy wsparcia w tworzeniu polityki flotowej naszym Klientom. Średni i mali przedsiębiorcy również szukają sposobów, jak zminimalizować szkodowość pojazdów i zwiększyć bezpieczeństwo pracowników – dodaje Ilona Ochęduszko.Jeśli chodzi o tworzenie polityk flotowych wyjątek w sektorze MSP stanowią mikroprzedsiębiorstwa zatrudniające od 1 do 9 pracowników. Zaledwie 7,5 proc. badanych, którzy deklarowali, że stosują metody ograniczające zużycie floty, wybiera to rozwiązanie. Dla porównania w małych firmach jest to 42,9 proc., a w średnich 45,8 proc.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Małe i średnie przedsiębiorstwa / MŚP / MSPMonitoring pracownikówPracownikPrawa pracownikaPrzedsiębiorcySamochód służbowy\nOd 15 grudnia bez pokazania testu na Covid-19 lub zaświadczenia o szczepieniu trudno będzie wejść do restauracji lub kina\nOd 15 grudnia bez pokazania testu na Covid-19 lub zaświadczenia o szczepieniu trudno będzie wejść do...


sierpień 2018 - POLKAS & COMARCH - Systemy ERP\nPosted by ERP Team Date 24 sierpnia 2018 Category News\nSystem zarządzania przedsiębiorstwem wykorzystywany może być w różnych aspektach, obszarach działalności przedsiębiorstwa. Może być to sprzedaż, magazyn, logistyka, księgowość, kadry i płace, kontakty z klientami, wewnętrzny i zewnętrzny obieg dokumentów, produkcja i inne. Spośród wymienionych produkcja jest bodaj najbardziej jednostkowym, niepowtarzalnym elementem każdego wdrożenia. Spośród klientów firmy POLKAS każde wdrożenie...\nPosted by ERP Team Date 17 sierpnia 2018 Category Aktualizacje\nWe wrześniu po raz kolejny odbędzie się seria tradycyjnych już spotkań z użytkownikami systemu Comarch ERP XL. Na spotkania te Comarch zaprasza właścicieli firm, osoby zarządzające, a także pracowników na co dzień stosujących to oprogramowanie dla firm produkcyjnych. To dobry sposób na wymianę wiedzy, doświadczeń, opinii i pomysłów z ludźmi,...\nPosted by ERP Team Date 6 sierpnia 2018 Category Aktualizacje\nNa przełomie Czerwca i lipca firma Comarch postanowiła nieco odświeżyć branding niektórych swoich produktów, nawiązując tym samym do ogólnego anglojęzycznego nazewnictwa programów realizujących zagadnienia z obszaru miękkiego HR i samoobsługi pracowniczej spraw kadrowych. Dobrze znana i lubiana przez klientów aplikacja, znana do tej pory jako Comarch ePracownik, zmieniła się w...


Nie no ja raczej jeżdże sam mój kumpel ma ogara też z silnikiem jawki więc jeźdximy razem. No a ztym ruszeniem. Nie musze się odpychać\nJak jade sam to niema różnicy w ruszaniu, tylko wtedy jak mam pod wiatr. Na jedynce daje 30 bez problemu, na dwójce wyprzedzam motorynki <serio> a na trójce brałem już niejednego simka . Co do cylindrów. Niewiem ile one mają dokładnie pojemności wiem że mają więcej niż 49,9 a to już moy troszke daje, pozatym nie są aż tak drogie. A wogóle to niewiecie czy dałoby się założyć jeszcze większy cylinder niż "60"?? Bo wogóle to ja sobie tak myślałem żeby założyć silnik z WSK:D Już przymierzyłem wszystko <pasuje> Wtedy to byłby efekt:P ten gość wyżej to ja tylko zapomniałem sie zalogować i wpisałem jako gość <I'M SORRY, BE HAPPY:lol>\nWysłany: Pią 13:43, 02 Gru 2005 Temat postu:\nCo do 60cm3 zestawow poszukaj na forum. Już zjedliśmy ten temat. No a Simsonki co śmigasz to albo w kiepskim stanie, albo ludzie nie lubią szybciej jeździć...\nWysłany: Pią 14:53, 02 Gru 2005 Temat postu:\nJESTEM INNY- NIE PRZESTRZEGAM ZASADpierdo_enie o szopenie z tym 75km/h tak naprawde to najszybciej jechałem\n65 ale mierzone z TOYOTĄ corollą i pozatym ogarek był bo listonoszu\nWysłany: Pią 15:40, 02 Gru 2005 Temat postu:\nPisz zrozumialej! I NIE PRZEKLINAJ!!\nWysłany: Pią 15:58, 02 Gru 2005 Temat postu:\nBo wogóle to ja sobie tak myślałem żeby założyć silnik z WSK:D Już przymierzyłem wszystko <pasuje>\nGdzie ten silnik pasuje ?? Bo do Jawki napewno nie. Jawka ma cylinder "na płasko". dlatego Rama jest tak skonstruowana, że nie da się do niej wsadzić silnika z cylindrem w pionie/pod kątem, w tym silnika z WSKi. Są druciarskie możliwości aby zamontować taki śilnik, ale nigdy w życiu bym żadnej z nich nie zastosował. Pierwsza to silnik zamontowany pod kątem, tak, że przednia część karteru jest niżej niż ta część przy mocowaniu silnika - nie polecam. Innego rozwiązania nie widzę, nie wiem jak ty to sprawdziłeś, że pasuje.\nSledz, ja to wiem\nWysłany: Pią 16:02, 02 Gru 2005 Temat postu:\nMoże przymierzałeś na oko?? Albo patrząc na zdjęcie\nPS "Zawód: Naczelny druciarz KFL Garage"\nWysłany: Sob 13:52, 03 Gru 2005 Temat postu: Re: tuning\nWeź moja polecie bez tuningu 75 ale masz trupa ! he he he ble ble jeju ale musi to być złom ten twój !\nWysłany: Nie 16:57, 04 Gru 2005 Temat postu:\nda się wsadzić silnik od WSKi ale trzeba trochę przerobić pare rzeczy. Wiem b mój kumpel tak robił ale jak jechał na maksa to mu sie rama rozjeb****ła i sie chłopak połamał i więcej na motor nie wsiadł\nWysłany: Nie 17:16, 04 Gru 2005 Temat postu:\nTak wracając do tych zębów na zębatce to może zalezy czy wersja zdławiona czy oddławiona. Nawet jeden ząbek to troszke różnicy jest. Ja sobie właduje silnik 2.0 z mojego mercedesa c klasy. 136 koni to jawka będzie popierdalała jak królik na dragach:D A tak na poważnie to jawka ma leżący cylinder i trzeba bardzo ingerować w rame a wiadomo silnik z wiechy jest powiedzmy że "dość" mocny i nie chchiałbym żeby mi sie przy 90km/h rozwaliła rama :/ Bez sensu\nJESTEM INNY- NIE PRZESTRZEGAM REGULAMINU\nWysłany: Nie 19:27, 04 Gru 2005 Temat postu:\nWtedy rama jest wzmacniana na górze pod pokrywą i wogóle trzebaby było ją wzmocnić. Sam widziałem jak to jest zrobione i nic niebyło widać na karoserii ze jest cos kombinowane. Tylko jak sie zdjęło pokrywe to było widać przegiętą rame.\nWysłany: Pią 18:49, 14 Kwi 2006 Temat postu:\nej aj mam nawet 13 zebową jutro załoze bo teraz mam 11 i zobacze ile te wasze wypowiedzi sa warte ?\nWysłany: Pią 20:39, 14 Kwi 2006 Temat postu:\njesli zalozysz mniejszą to wyciagnie max 60 55 bo ja miloaem 11zembow i max jechalem 60 max to juz bylo zyłowanie silnika\nWysłany: Pią 20:43, 14 Kwi 2006 Temat postu:\nhej darcia, aj tez mam 11 i chce na 13 zmienic. jak juz to zrobisz to napisz czy to cos dalo itp\nWysłany: Sob 7:25, 15 Kwi 2006 Temat postu:\nja ci juz moge powiedzec bo zmienialem 5dni temu moc spada ale zato vmax sie podnosi mozesz nawet wyciagnac 70kmh!!!\nWysłany: Sob 7:32, 15 Kwi 2006 Temat postu:\nja tam zalozylem sobie 12z i troche szybciej jedzie a duzo nie zeslabla


Wszystkich, których interesują noclegi w Ustroniu, wszystkich szukających relaksu i wypoczynku od codziennych obowiązków zapraszamy do Willi pod Czantorią do Ustronia, w Beskidzie Śląskim. Przez cały rok czekamy na Państwa oferując komfortowe i tanie noclegi dla osób szukających przytulnego pensjonatu w Ustroniu. Przepiękne widoki, dobre położenie, komfortowe wyposażenie, miła obsługa i przede wszystkim tanie usługi - to nasze atuty. Zapraszamy na weekend do Ustronia.\nWilla Nowa Osada to oferta kwater, tanich noclegów w pokojach 2, 3 i 4 osobowe z łazienkami i balkonami. Do dyspozycji jest również nowoczesna kuchnia znakomicie wyposażona. Naszym gościom zapewniamy udany, komfortowy wypoczynek w ciszy i spokoju, z dala od zgiełku tętniącego życiem miasta. Z willi blisko jest do lasu, ścieżek rowerowych, szlaków spacerowych i turystycznych.


Sklep internetowy z miodem - Prawdziwe Miody - Polskie Strony - Przegląd krajowych witryn\nWitryna internetowa WWW prawdziwemiody. pl to kompendium wiedzy odnośnie miodów. Miód jest znany od dziesiątek lat i w każdej chwili odznaczał się wielkim uznaniem ze względu na własne drogocenne cechy. Za sprawą regularnego spożywaniu tej substancji możemy ochronić się przed różnymi chorobami a także polepszyć ogólną formę. Na stronie znajduje się sklep online w którym możemy nabyć optymalnej jakości miody spadziowe, lipowe, i inne. Prawdziwy miód nie jest tani ale procentuje jego zakupienie ponieważ w dłuższej perspektywie dochody gotówki jakie nam daje są nieocenione.\nPrzejdź do strony → Sklep internetowy z miodem - Prawdziwe Miody\nID (dla promocji): 189


Z zasobów publikowanych w Mazowieckiej Bibliotece Cyfrowej można korzystać bezpłatnie. Zbiory zostały stworzone z myślą o studentach, uczniach, badaczach regionu oraz wszystkich osobach zainteresowanych problematyką Mazowsza.\nDOAB - Directory of Open Access Books ma na celu udostępnianie książek naukowych i akademickich wydawanych w wielu krajach i w różnych językach np. angielskim, niemieckim, włoskim. Publikowane pozycje, wydane przez uczelnie i wydawnictwa naukowe, skierowane są nie tylko do uczonych i studentów, ale również do tych, którzy w książkach poszukują rzetelnej wiedzy z różnych dziedzin nauki.\nPublikacje dostępne są bezpłatnie.


Antysemityzm w II RP | CiekawostkiHistoryczne.pl\nCiekawostkiHistoryczne.pl > Władcy i przywódcy > Antysemityzm w II RP\nPierwsze lata II Rzeczpospolitej wielu ludziom przyniosły rozczarowanie. Największe powody ku temu miały mniejszości narodowe. Antysemityzm, sączony od końca poprzedniego stulecie przez Narodową Demokrację i Kościół katolicki, wydał swoje owoce w postaci fali pogromów od Kielc po Lidę i Pińsk. Kroczył razem z polskim wojskiem. Zamordowano łącznie kilkaset osób, kilka tysięcy odniosło rany. Prześladowania społeczności żydowskiej nie ustały, nawet gdy państwo już nieco okrzepło.\nCoraz większa część społeczeństwa była już mocno zniechęcona do rządów endeków i ludowców od Witosa. Wciąż żywe w pamięci było zabójstwo prezydenta Narutowicza oraz strzelanie przez wojsko do robotników w Krakowie w 1923 roku.\nTym chętniej spoglądano w kierunku Sulejówka, gdzie osiadł marszałek Józef Piłsudski, jak się endekom wydawało, na politycznej emeryturze. Znaczna część Polaków widziała w nim męża opatrznościowego, człowieka prawego, wskrzesiciela niepodległej Polski. Ukraińcy pamiętali jego ideę federacyjną i sojusz polsko-ukraiński w czasie wojny bolszewickiej. Żydzi widzieli w Marszałku, nieskażonym antysemityzmem oraz wrogim endekom, swojego obrońcę.\nMajowy zamach czy błąd?\nWizja kolejnego rządu Chjeno-Piasta z Witosem na czele przelałaby czarę goryczy. Wówczas, w maju 1926 roku, marszałek Piłsudski opuścił Sulejówek. Faktycznie Piłsudski i sanatorzy mieli inną koncepcję stosunków z mniejszościami narodowymi. Zamiast wynarodowienie lub spychania do getta zaproponowali większe swobody – za cenę absolutnej lojalności.\nJeśli chodzi o środowiska żydowskie, można powiedzieć, że zamach majowy przyjęły z ulgą. Polacy żydowskiego pochodzenia, środowiska spolonizowane i asymilatorzy widzieli w Marszałku szansę na równoprawne traktowanie wszystkich społeczności i walkę z antysemityzmem. Dla kombatantów walk o niepodległość Piłsudski był wskrzesicielem i budowniczym kraju. Syjoniści podziwiali go – był natchnieniem dla walczących o swoje państwo w Palestynie. Ortodoksi natomiast postrzegali Piłsudskiego jako niekwestionowanego przywódcę obozu rządzącego. Powoływali się na religijny nakaz modlitwy za władzę.\nKsiążka Jolanty Żyndul „Żydzi i Piłsudski. Wybór źródeł do historii stosunków polsko-żydowskich w okresie międzywojennym”, która ukazała się właśnie nakładem Wydawnictwa ŻIH.\nZnacznie mniejszy entuzjazm wyrażał socjalistyczny Bund. Dla niego, podobnie jak dla PPS, poparcie zamachu było „majowym błędem”. Jolanta Żyndul w książce Żydzi i Piłsudski, wydanej przez Żydowski Instytut Historyczny, pisze:\nPo objęciu rządów przez sanację doszło do swoistego sojuszu między żydowskimi środowiskami religijnymi a Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem(polityczna reprezentacja sanacji – przyp. aut.). Został on poparty przez Agudat Israel, partię ortodoksów pozostającą pod wpływami Abrahama Mordechaja Altera, cadyka z Góry Kalwarii, jak również przez znajdującą się do niej w opozycji grupę rabinów z Małopolski, skupioną wokół cadyka bełskiego, Arona Rokeacha.\nPierwsze wybory do nowego parlamentu odbyły się wiosną 1928 roku w atmosferze nagonki na politycznych przeciwników, utrudniania działalności politykom opozycyjnym i wykorzystywania aparatu państwa w kampanii wyborczej. Nie zmieniło to istotnie sympatii dla Marszałka. Środowiska żydowskie miały również własne (nie tylko BBWR) reprezentacje w Sejmie.\nW okresie międzywojennym Piłsudski otrzymał kilkanaście tysięcy listów od żydowskich obywateli, przede wszystkim reprezentujących ortodoksów i syjonistów. Zebrała je w swojej pracy Jolanta Żyndul. Wśród nadawców znaleźć można organizacje polityczne oraz szkoły religijne.\nPo przewrocie majowym Piłsudski powołał osobistego sekretarza do obsługi listów od zwyczajnych ludzi. Marszałek zaoferował to stanowisko Kazimierze Iłłakowiczównie, urzędniczce Ministerstwa Spraw Zagranicznych i poetce. Jak zauważyła autorka wspomnianej książki, postawa Żydów wobec Piłsudskiego jako najważniejszego polityka II RP odzwierciedlała także ich nastawienie do państwa polskiego.\n„Szanowny i kochany Dziadku. Choć jestem Żydówką, kocham Ciebie tak samo jak Twe rodaczki” – pisała Niusia Waldmanówna, uczennica z Łodzi, do Marszałka z okazji jego imienin w 1935 roku. „Wychowawco, Wodzu, Nauczycielu” – zwracał się do Marszałka Mordechaj Griffel, nieprzyjęty na studia medyczne z powodu numerus clausus w 1932 roku. „Ty jesteś owym drogim synem narodu, o którym powiedział Skarga: »wszystkie swoje skarby, całe swoje życie poświęcisz narodowi swojemu«”.\nCzy Piłsudski spełnił nadzieje pokładane w nim przez żydowską społeczność? Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Lata rządów pomajowych od 1926 roku do śmierci Marszałka w 1935 roku opierały się na jego osobistym autorytecie i był to czas stopniowego dryfowania kraju ku dyktaturze. W Polsce przesiąkniętej do szpiku kości antysemityzmem sanacja (do czasu) stworzyła jakąś przestrzeń do współpracy. W środowiskach żydowskich panowało przekonanie, że Piłsudski nie pozwalał krzywdzić Żydów. Gdy Marszałka zabrakło, antysemityzm rozhulał się na dobre. W stopniu większym jeszcze niż przed majem 1926 roku.\nJolanta Żyndul, Żydzi i Piłsudski, wyd. Żydowski Instytut Historyczny 2021.\nJuż sam tytuł mówi wszystko o tym artykule. „Antysemityzm w II RP”. To typowa agitka którą ma udowodnić, że ci źli. ( antysemici ), to Dmowski i Narodowa Demokracja, oraz Kościół Katolicki. Natomiast ci dobrzy to oczywiście Żydzi, Piłsudski i Socjaliści z PPS z którego wywodzili się Sanatorzy. W artykule zabrakło ważnej informacji dlaczego Żydzi tak kochali Dyktatora Piłsudskiego. A kochali go za to że już 2 lutego 1927, a więc w niespełna 9 miesięcy po puczu wojskowym w maju 1926 i przejęciu władzy przez Sanacje – szef MSW którym, był Sławoj Składkowski zresztą fachowiec ( ginekolog z zawodu ), ten sam który popierał budowę wychodków – na jego część zwanych Sławojkami – przywrócił prawo do używania języka żydowskiego bez ograniczeń podczas zgromadzeń. A także na rozkaz Piłsudskiego przyznał polskie obywatelstwo – Rosyjskim Żydom – Litwakom, których było 0,5 miliona. Więc niby dlaczego Żydzi mieli się nie cieszyć i nie chwalić Piłsudskiego. W końcu Polska, po 146-123 latach zaborów i niewoli, oraz zniszczenach podczas okupacji Niemieckiej i Austriackiej w czasie 1 Wojny światowej w latach 1914-1918, była krajem mlekiem i miodem płynącym, więc mogła przyjąć kolejnych Żydów tym razem z Rosji, 0,5 miliona w tą czy w tamtą co to dla Socjalistów z PPS za problem. Wspomniano też o zabójstwie prezydenta Narutowicza, którego dokonał fanatyk Niewiadomski. Źle się stało że został zamordowany, ale sprawa ma też drugie dno. Narutowicza jako minister budownictwa był Polsce bardzo potrzebny bo był fachowcem w swojej dziedzinie. Natomiast część winy za jego śmierć ponosi Piłsudski, który namówił Narutowicza do kandydowania na urząd prezydenta 2 RP – chociaż ten początkowo był przeciwny. Został prezydentem Narutowicz głównie dzięki poparciu mniejszości narodowych w tym Żydów ( to stąd ataki że był żydowskim prezydentem ), oraz Witosa i PSL. Jego przeciwnik Zamoyski, przegrał tylko dlatego że jako największy ziemianin w Polsce ( ordynacja Zamojska dotrwała do roku 1944 ), nie był popieramy przez PSL. I tym sposobem prezydentem został – zgłoszony przez mniejszości narodowe w tym Żydów ( 30% ludności 2 RP ) – Narutowicz. Kolejne kłamstwo to rzekome pogromy dokonane jak chce autor tego artykułu i autorka książki w domyśle przez Polaków, co w dużym stopniu jest kłamstwem. W latach 1919-1920 z Bolszewikami walczyło nie tylko Wojsko Polskie, ale też Ukraińcy pod wodzą sojusznika Piłsudskiego – Petlury, Białorusini, a nawet Biali Rosjanie. A w jakim kraju było najwięcej pogromów Żydów, oczywiście w Rosji. Już w roku 1821 w Odessie zabito 14 żydów, kolejne ekscesy miały miejsce w 1859 i 1871. Ale prawdziwe pogromy zaczęły się w latach 1881-1884 kiedy było ich 284, a także w latach 1903-1906 kiedy doszło do 670 pogromów. Także w czasie władzy Bolszewików, wśród których było dużo żydów szczególnie we władzach, dochodziło do pogromów w latach 1917-1921. Natomiast na terenie Królestwa Polskiego, carska Ochrana przez swoich prowokatorów doprowadziła wprawdzie do ekscesów w Warszawie w 1881, ale pogromów znanych z terenów Rosji nie udało im się wywołać. Jak podziękowali Polsce – Rosyjscy Żydzi, którym przyznał Piłsudski polskie obywatelstwo w 1927 ? Po 17.09.1939, byli V Kolumną Stalina na terenach okupowanych w latach 1939-1941 przez Rosję. To Żydzi pomagali NKWD sporządzać listy Polaków do deportacji w latach 1939-1941. Zawsze z NKWD po Polaków przychodzili też Żydzi. Wśród konwojentów, osób deportowanych też byli Żydzi. Więc po 22.06.1941, na całym wschodzie od Estonii do Rumunii przy inspiracji i aprobacie, Niemców doszło do pogromów Żydów. Gdyby w 2 RP był jakiś straszny antysemityzm to Żydzi by z Polski uciekli, tak samo jak uciekali z Rosji, czy Niemiec, albo Francji. No chyba że Żydzi to naród masochistów, którzy lubią być prześladowani, bici i mordowani. Przy prześladowaniach Żydów znanych z Niemiec, Austrii czy nawet Rumunii, to w 2 RP Żydzi cieszyli się swobodami, ale problem polegał na tym że Żydów których w 2 RP żyło około 2,5 miliona ( w tym 0,5 miliona Rosyjskich ) było zwyczajnie za dużo. I stąd akcje Narodowej Demokracji, ( która nigdy by nie przyznała Rosyjskim Żydom polskiego obywatelstwa ), mające na celu ograniczenie wpływów Żydów w Polsce, którzy pomimo tego ze stanowili tylko około 10% społeczeństwa, to w niektórych zawodach takich jak – handel, adwokaci i sędziowie, oraz lekarze stanowili nawet ponad 50%, podczas kiedy Polacy 70% społeczeństwa byli wypychani przez Żydów na margines. Ponadto Żydzi sami tworzyli getta, w których mieszkali i nie chcieli się asymilować ani uczyć języka polskiego ( 85% z nich przed 1939 znało tylko jidysz, a zaledwie 15% było asymilowanych i mówiło po polsku ). Dziś to samo zjawisko występuje wśród gości Merkel i turystów Łukaszenki z krajów Arabskich. Tworzą oni nowe getta, zamieszkane, tylko przez siebie dzielnice miast, gdzie wprowadzaja swoje zwyczaje i prawa oraz mówią w swoich językach. Czy brak zgody na tworzenia państwa w państwie to też antysemityzm ? Brakuje też informacji dlaczego Piłsudski dokonał puczu wojskowego w 1926 roku. Dokonał tego puczu z prostej przyczyny, tylko dlatego że nie miał na tyle dużego poparcia żeby wygrać w Demokratycznych Wyborach, stąd uciekł się do przemocy, żeby zostać Dyktatorem, przy okazji o mało co nie wywołał wojny domowej, której zapobiegł tylko podanie się prezydenta Wojciechowskiego do dymisji. Nawet inny Dyktator Hitler został wybrany razem z NSDAP w Demokratycznych Wyborach w 1933, a samego Hitlera, mianował Kanclerzem, prezydent Niemiec Hindenburg.\nPochwała Hitlera i organiczny antysemityzm – to wiele wyjaśnia.\nJeśli porównanie dojścia do władzy w Demokratycznych Wyborach – NSDAP i jej wodza Hitlera w 1933, ( Hitlera wybrali niemieccy wyborcy, natomiast Piłsudski wybrał się sam, bo w Demokratycznych Wyborach nigdy nie zdobył by władzy, podobnie jak popaprańcy z Sanacji ) oraz Sanacji i jej wodza Piłsudskiego w wyniku puczu wojskowego w 1926, jest pochwałę Hitlera to gratuluję „inteligencji”. Zabolała prawda historyczna wyznawcę Piłsudskiego, który był takim samym Dyktatorem jak Hitler czy Stalin. Trzeba to jasno powiedzieć 2 RP w latach 1926-1939 była wojskową dyktaturą, która przy władzy utrzymywała się dzięki aparatowi represji – policja, wojsko, tak jak Niemcy i Rosja, rządzoną przez partię typu Socjalistycznego, zresztą podobnie jak u Narodowych Socjalistów czy Komunistów. Natomiast rzekomy antysemityzm to głównie oskarżenia Niemiec i państw tzw. zachodnich. Zarzucali 2 RP antysemityzm ci którzy, naprawdę prześladowali żydów jak choćby Niemcy czy np. USA, które jednak w 1939, nie chciały przyjąć około 1000, żydów z Niemiec, którzy uciekali stamtąd na statku St. Louis, odmówiła ich przyjęcia również Kanada i Kuba. Ale to Polska w której mieszkało około 2 milionów żydów ( najwięcej w Europie ) jest oskarżona o antysemityzm. Także pogromy żydów to specjalność Rosji i Niemiec. Oczywiście również w Polsce zdarzały się wystąpienia i ekscesy skierowane przeciw żydom, ale miało to związek z ich liczba i ogólnie złą sytuacja gospodarczą kraju oraz nie miało poparcia rządzących ani nie było systematycznym i zaplanowanym działaniem. Określenie Antysemita jest maczugą którą oklada się każdego – kogo nienawidzą Żydzi oraz każdego kto mówi o nich prawdę.\nJedna istotna uwaga przy tej okazji, jeśli można.\nNa pewno nie chcemy tutaj twierdzić, że Polacy to naród wręcz i prawie wyłącznie „świętych aniołów”, i praktycznie zawsze niesłusznie oskarżanych o „-izmy”, ale…\nPrzypomina mi to co powyżej (komentarzy) napisano – zwłaszcza początkowe tezy artykułu, oskarżanie Polski i Polaków o liczne akty zemsty na Niemcach w 1945 r. Mieliśmy ponoć, podobnie jak w Czechosłowacji, gdzie jest to dobrze udokumentowane – zginęło być może nawet kilkadziesiąt tysięcy Niemców; dokonać też pogromów jeśli już nie na tysiącach, to co najmniej na setkach Niemców. No przecież byliśmy bardziej dotknięci zbrodniami Niemców, niż Czesi!\nUdało się jednakże znaleźć dowody na tylko nieliczne, wręcz jednostkowe takie akty. Owszem część historyków twierdzi, że takie zdarzenia były liczniejsze, ale nie zostały udokumentowane, nie przetrwały dowody ich dokonania, lub celowo je zniszczono.\nWytłumaczenie tych „braków” może być jednak też i inne.\nMyślę, że nawet stosując „dialektyczny obiektywizm pozytywistyczny”, czyli nadmiernie eksponując tzw. obiektywne procesy gospodarczo-polityczne – historyczne, nie trudno, nie zgodzić się tutaj np. z R. Ziemkiewiczem, że w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w takim de facto trójnarodowym, wielojęzycznym państwie o szerokim zakresie swobód i wolności dla mniejszości religijnych i narodowych (które to zresztą głównie „ściągnęły” na nasze ziemie liczne społeczności żydowskie, czy ormiańskie, tatarskie etc. – ale też i niemieckie, które co ciekawe, najszybciej ulegały w RON polonizacji), skrajne nacjonalizmy nie miały odpowiednich warunków „obiektywnych” do szerszego, trwalszego i silniejszego wykształcenia i zadomowienia się.\nJeśli już, to powstawały ze sporym opóźnieniem, np. w stosunku do jednojęzycznych praktycznie Niemiec, Francji, a nawet Włoch, etc., czy z kolei takich z mocną dominacją jednego języka, np. rosyjskiego czy węgierskiego.\n…i były raczej efektem „obronnym”, jako reakcja na ucisk – wynarodowianie, prowadzone przez zaborców czy okupantów.\n„Antysemityzm, sączony od końca poprzedniego stulecie przez Narodową Demokrację i Kościół katolicki, wydał swoje owoce w postaci fali pogromów od Kielc po Lidę i Pińsk.”\nAntysemityzm niewątpliwie był w Polsce przed i porozbiorowej. Zaraz po wojnie szczególnie silny, jak i w całej Europie zwłaszcza centralnej i wschodniej, i na pewno nie był niczym dobrym, oczywiście tym bardziej czymś czym moglibyśmy się chwalić, ale…\nGdyby jednak spojrzeć na obszar w granicach RON przedrozbiorowych, to przed I wojną w tychże granicach mieszkało być może blisko 3,5 miliona Żydów… Nigdy i nigdzie w Europie nie było ich aż tak wielu!\nW reakcji na rozpowszechniane informacje o „pogromach”, Paderewski jako prezes Rady Ministrów, zwrócił się z prośbą do sekretarza stanu USA, o powołanie komisji mającej je zbadać. Komisja taka została powołana i „od nazwiska jej przewodniczącego”, zresztą amerykańskiego Żyda, „nazwana Komisją Morgenthaua”. Komisja przebywała w Polsce od 13 lipca do 13 września 1919 roku.\nWnioski jej były takie, że trudno by było mówić w ogóle o jakichkolwiek regularnych pogromach (a co dopiero o „fali pogromów”), a raczej tylko o… „ekscesach” wobec Żydów w Kielcach, Lwowie, Pińsku, Lidzie, Wilnie, Kolbuszowej, Częstochowie i Mińsku, a liczba [ich] ofiar najprawdopodobniej nie przekroczyła 280 osób.” Przy czym w sporej części były to starcia przynoszące straty obu stronom, gdzie nie zawsze tylko Polacy byli agresorami.\nPrzyczyn starć, „ekscesów” upatrywano w ogólnej sytuacji w powojennej Polsce – politycznej, ekonomicznej, czy chociażby żywnościowej, a nie w antysemityzmie.” Jednym słowem napady na Żydów były częścią całości zamieszania powojennego skutkującego rabunkami. Spora liczba Żydów uznano też, że zginęła ponieważ była w carskich i bolszewickich oddziałach z którymi toczono walkę. Ostrzejszy raport „tajny” przygotował Peter Wright ale i tam „można głównie wyczytać o „rzekomych pogromach”, i ofiarach wśród Żydów walczących po stronie bolszewików i szerzonej propagandzie bolszewickiej o pogromach”, których przynajmniej w opisywanej przez nich skali, nigdy nie było. „W obu raportach wskazywano na prawdopodobną propagandową kwestię „rozdmuchiwania” różnych wydarzeń przez Niemców, by zdyskredytować w oczach opinii międzynarodowej młode państwo polskie.”\nWe wrześniu 1919 roku przyjechała z kolei brytyjska komisja S. M. Samuela i właściwie podpisała się pod wnioskami poprzedniej dot. braku pogromów, zalecając jedynie zmiany w prawie, dość skrupulatnie i szybko zresztą wprowadzone.\nZapytany wiele lat później Morgenthau dlaczego utajniono wersję raportu Wright’a, a oficjalna była tak „propolska”, stwierdził, że skala prześladowań Żydów w Polsce rzeczywiście nie była tak znacząca po wojnie, jak to niektórzy twierdzili: „nie mogę, nie można mówić o pogromach, nie chcieliśmy zatem działać przeciwko młodemu polskiemu państwu, którego prawodawstwo było tak bardzo, w porównaniu z innymi europejskimi, sprzyjające rozwojowi społeczności żydowskich…”\n(cytaty głównie za Ł. Jastrząb, Raporty o antysemickich wystąpieniach w Polsce po I wojnie światowej)\nGdzie z tą propagandą. 20 lat temu, to można było, ale nie teraz.\nMają własny język, religię i kulturę. W Polsce żyje ich niespełna 400. Skąd się tu wzięli?\n5 marca 2022 | Autorzy: Herbert Gnaś\nPogrom lwowski w 1918 roku\nW listopadzie 1918 roku we Lwowie doszło do pogromu ludności żydowskiej. Falę rabunków, podpaleń i morderstw Żydów zapoczątkowali Polacy. Dlaczego?\n20 grudnia 2021 | Autorzy: Marcin Moneta\nCzy Marszałek miał romans z…. bufetową? Tajemnicza miłość Piłsudskiego\nNajlepsi specjaliści nie znali tego nazwiska. Elektryzowały też daty: 1931–1934. Ten okres uważano w życiu Marszałka za wolny od romansów – ostatnim miał być związek...\n12 listopada 2020 | Autorzy: Maciej Gablankowski\n17 grudnia 2019 | Autorzy: Stanisław Jankowiak


Jaworzyna Śląska: OGŁOSZENIE\nZawiadamia się mieszkańców miasta i gminy, że w terminie do 06.09.2006 r. Rada Miejska w Jaworzynie Śląskiej przyjmuje zgłoszenia jako uzupełnienie kandydatów na 1 ławnika do Sądu Rejonowego w Świdnicy.\nKandydat na ławnika winien spełniać warunki:\nPosiadać obywatelstwo polskie i korzystać z pełni praw obywatelskich.\nPosiadać nieskazitelny charakter.\nWinien być zatrudniony lub zamieszkiwać w miejscu kandydowania co najmniej od roku.\nNie przekroczyć 65 lat.\nByć zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika.\nKandydatów na ławników zgłaszają radom gmin prezesi sądów, stowarzyszenia, organizacje i związki zawodowe, zarejestrowane na podstawie przepisów prawa oraz co najmniej 25 obywatelki mających czynne prawo wyborcze, zamieszkujących stale na danym terenie.\nWzór karty zgłoszeniowej uzyskać można w Urzędzie Miasta w Jaworzynie Śląskiej lub pobrać ze strony internetowej www.ms.gov.pl\n3 fotografie zgodne z wymogami stosowanymi przy wydawaniu dowodów osobistych.\nInformację z Krajowego rejestru Karnego.\nOświadczenie, że nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne.\nKoszt opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz opłaty za badania potwierdzające wystawienie zaświadczenia lekarskiego ponosi kandydat na ławnika.


Wielkość małego listka laurowego - Przewodnik Katolicki\nListków laurowych należy w kuchni używać z dużym umiarem\nA przecież to właśnie owe niepozorne listki – z których, wraz z gałązkami, wyplatano wieńce laurowe – zdobiły przez wieki głowy największych mędrców, poetów, bohaterów i zwycięzców. Wierzono bowiem, że ich aromat przyciąga pieniądze, sukcesy i triumfy, a także sprowadza między ludzi harmonię i przyjaźń. Co bardziej zabobonni do tej pory wkładają listki laurowe do swoich portmonetek – podobnie jak łuski karpia – w naiwnym przeświadczeniu, że mają one moc przyciągania i zatrzymywania pieniędzy. Albo trzymają je pod poduszką, sądząc, że sprowadzają prorocze sny. Już starożytni Grecy wierzyli w ich magiczną moc, bo sądzili, że chronią dom przed złymi mocami, chorobami i piorunami, a także wzmacniają witalność, wolę i pamięć. Samo zaś drzewo wawrzynowe, uważane za święte, poświęcone było Apollinowi, synowi Zeusa i Leto, który był dla Greków bóstwem piękna, światła, życia i śmierci, a także prawdy, prawa i porządku oraz sztuki, muzyki, poezji i wróżb.\nListki laurowe, nazywane także bakałarzem czy bakalaureatem, posiadają liczne właściwości lecznicze. Przeżuwanie ich neutralizuje przykry zapach z ust, napary są stosowane w leczeniu kamicy nerkowej, kolki żołądkowej, bólu pęcherza czy łupieżu, chronią wątrobę, poprawiają krążenie krwi, wspomagają układ nerwowy i działają żółciopędnie. Bywają dodawane do kąpieli, bo łagodzą duszności i kaszel, bóle reumatyczne, działają odprężająco i pobudzająco oraz poprawiają ukrwienie i barwę skóry. Okładami z listków laurowych łagodzi się również skutki ukąszeń przez owady. Od dawien dawna są również cenioną przyprawą, która nie tylko wzmacnia smak potraw, nadając im lekko korzenna nutę, ale pomaga przyswoić składniki pokarmowe i usuwa toksyny z organizmu – przez zwiększenie wydzielania moczu i potu – reguluje przemianę materii i wydzielanie soków żołądkowych, a więc i apetyt, zapobiega rozmnażaniu się bakterii oraz grzybów. Listki dodajemy w niewielkich ilościach do wywarów i zup, pieczeni, sosów, bigosu, pasztetów czy marynat. Warto w domu hodować własne drzewko wawrzynowe w doniczce, pamiętając, że aromat świeżych listków laurowych jest wielokrotnie mocniejszy niż suszonych.\nListków laurowych należy w kuchni używać z dużym umiarem, a przed podaniem powinno się je wyjąć z potrawy, by swoją lekką goryczką nie zdominowały jej smaku\nWarto listki laurowe rozkładać na półkach w spiżarni i wkładać do szafek oraz szuflad kuchennych, a także do pojemników z mąką, ryżem i kaszą, ponieważ skutecznie odpędzają szkodniki\nŻeberka w listkach laurowych i kapuście\nłyżeczka kminku, 2 cebule\nłyżka smalcu, olej\nŻeberka kroimy na kawałki szerokie na dwie kostki, nacieramy je solą, pieprzem oraz majerankiem i obkładamy listkami laurowymi. Przykrywamy i odstawiamy na godzinę, a potem zdejmujemy listki – wykorzystamy je do kapusty – i obsmażamy z obu stron na dużym ogniu, a gdy się przyrumienią, przekładamy do brytfanny. Cebulę kroimy w kostkę i przesmażamy. Kapustę odciskamy; jeśli jest mocno kwaśna, przepłukujemy ją na sicie, osączamy i przekrawamy w kilku miejscach, wzdłuż i wszerz. Przesmażamy ją kilka minut na patelni, doprawiając solą, majerankiem i smalcem. Dodajemy listki laurowe, ziarna ziela angielskiego oraz kminek i przekładamy, razem z cebulą, do żeberek. Zmniejszamy ogień i dusimy pod przykryciem, kilka razy skrapiając wodą, do momentu, aż żeberka będą miękkie.\nOcet laurowy i oliwa cytrynowo-laurowa\nNa bazie listków laurowych i octu możemy przygotować ocet laurowy. Wystarczy do naczynia z 1/2 litra octu winnego włożyć trzy listki laurowe i szczelnie zamknąć. Po dwóch tygodniach ocet przecedzamy, rozlewamy do słoiczków i zakręcamy. Przechowujemy w spiżarni, albo innym ciemnym pomieszczeniu.\nZ kuchni śródziemnomorskiej pochodzi przepis na oliwę cytrynowo-laurową, która znakomicie pasuje do sosu winegret i nadaje się do smażenia. Zmacerowane plasterki cytryny możemy dodawać do sałatek i sosów albo obkładać nimi ryby i mięsiwa przed pieczeniem. Dwie cytryny szorujemy w gorącej wodzie, a po osuszeniu kroimy – usuwając pestki – w plasterki. Płuczemy i osuszamy cztery listki laurowe oraz cztery ostre papryczki. W wysterylizowanym słoju układamy plastry cytryny – przekładając je listkami laurowymi i papryczkami – i zalewamy oliwą, która musi całkowicie przykryć cytryny. Plastry przekłuwamy patykiem do szaszłyków, by całe przeszły oliwą. Słoik zakręcamy i wstawiamy na dwa tygodnie do spiżarni. Wtedy cytryny i papryczki wyjmujemy ze słoja, a oliwę przecedzamy przez gazę, przelewamy do butelek i zamykamy.\nFilety rybne w listkach laurowych\nkilka filetów rybnych (np. miruna, mintaj, sola)\n8–10 listków laurowych\n3 cytryny, oliwa z oliwek\nFilety rozmrażamy, osuszamy, skrapiamy sokiem z cytryny i oprószamy solą oraz białym pieprzem. Odstawiamy na pół godziny do lodówki. Cytryny szorujemy w gorącej wodzie, osuszamy i kroimy w plastry, a listki laurowe płuczemy pod bieżącą wodą. Blaszkę z piekarnika wykładamy folią aluminiową, układamy na niej filety i obkładamy je plasterkami cytryny i listkami laurowymi oraz oprószamy tymiankiem. Blachę wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do temperatury ok. 180 C i zapiekamy przez 15 minut. Filety skrapiamy oliwą i jeszcze chwilę trzymamy w nagrzanym, ale wyłączonym już piekarniku.


Meble kuchenne- estetyka - Lama Gold Poland\nHome » Rynek » Meble » Meble kuchenne- estetyka\nEstetyka mebli kuchennych często pozostawia wiele do życzenia. Nudzą nas proste rozwiązania, lub też nie potrafimy dobrze dopasować mebli pod kuchnię. Istotnym elementem wykończenia wnętrz są meble kuchenne. Bielsko Biała to miasto, gdzie możemy z łatwością nabyć interesujące nas meble. Zanim udamy się do tego pięknego miasta warto odwiedzić stronę internetową świat-mebli.pl i przejrzeć aktualną ofertę. Panie domu, oprowadzając swoich gości często zostawiają kuchnię na sam koniec- jako wisienkę na torcie. Dlaczego tak się dzieje? Bo wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę, jak duże wrażenie mogą robić na gościach precyzyjnie wykonane, solidnie i funkcjonalne meble kuchenne. Bielsko Biała oferuje wiele atrakcji, przy okazji zwiedzania, warto wybrać się do salonu meblowego i zapoznać się z atrakcyjnymi promocjami na meble. Dobrze wykonane meble, które służą klientom na lata to przecież chluba dla salonu meblowego. Nasze meble służą kolejnym pokoleniom klientów i cieszą oczy odwiedzających ich gości.\nDesignerskie lampy to znakomity sposób na to, by wraz ze światłem do naszego domowego wnętrza dostało się też trochę oryginalnego uroku. Sprzęt ów nie tylko skutecznie zwalcza wieczorne i nocne mroki, również stanowić może on prawdziwą ozdobę kuchni, sypialni czy dziennego pokoju. Sprzęty użytkowe tra...


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » Wykorzystany ksiądz pedofil Gil\nData dodania: 2014-12-07 02:53\nTemat karygodnych dokonań zdegenerowanego Michality nie chce zniknąć z pierwszych stron gazet. Równie uporczywie i nie bez satysfakcji gości na ustach i minach dominikańskich prokuratorów. W obu przypadkach poraża hipokryzją.\n- Dominikana jest krajem, gdzie wszyscy - matki, ojcowie, sędziowie, politycy i prokuratorzy - przymykają oczy na prostytuowanie się nieletnich, dziewczynek i chłopców – relacjonowała na wstępie skandalu jedna z zamieszkałych tam polskich dziennikarek.\n6-letnie dzieci utrzymują swoje rodziny pochodzenia z zasobnego portfela amerykańskich turystów przyciąganych przez złote plaże i przyjazne otoczenie. Mogą przybywać do Dominikany w poszukiwaniu przygód seksualnych z dziećmi cały boży rok, bo cały boży rok jest tam ciepło i przyjaźnie. Polskie media, z wtórną przyjemnością roztrząsające dewiacyjne praktyki osadzonych zaburzonych preferencyjnie pedofili, ani żądający najwyższego wymiaru kary dla abp. Wesołowskiego Prokurator Generalny Dominikany aspirujący do tytułu prezydenta kraju, Francisco Dominguez Brito, ani nawet pokrzywdzeni wieśniacy zatrudniający się powszechnie na plantacjach kawy nie mają zamiaru zmienić czegokolwiek z mechanizmów społecznych leżących u podstaw latynoamerykańskiej pedofilii.\nW relacjach mediów nie ma krzty szacunku dla ofiar sytemu społecznego, który niszczy biedne rodziny. Liczy się kolejna odsłona szczegółów afery identyfikującej chrześcijaństwo z perwersją. Nie padają żadne wypowiedzi ekspertów o turystyce seksualnej i ekonomicznej bezradności tubylców. Nie prezentuje się osiągnięć organizacji walczących z pedofilią w tamtych środowiskach. Dla pana Francisco Dominguez Brito liczy się natomiast elektorat urzeczony skutecznością w ściganiu przestępcy, który zrobił chyba wszystko, żeby dać się złapać. Brakuje jeszcze tylko tego, żeby ks. Gil pozował z politykiem do kampanijnego billboardu.\nTagi: Warszawa Wojciech Gil Lemański ks. Wojciech Lemański abp. Henryk Hoser kościół katolicki Dominikana pedofilia antysemityzm Francisco Dominguez Brito\nKażdy ma takie zabawy i uciechy, a także takie sposoby robienia kariery na jakie go stać... Tak się dzieje od początku tego świata i tak będzie aż do jego końca. Natomiast w czyste intencje obrońców świata przed stosunkami pewnego typu uwierzę dopiero wtedy kiedy światek filmowy Jankesów zacznie płacić takie same, wzięte z sufitu odszkodowania za coś, na co nie mam materialnych dowodów, jak KRK w tamtym kraju wzorowej, rewolwerowej demokracji.\nPanie Bartku, od dawna w kwestii pedofilii mamy do czynienia z błędnym kołem.\nŚrodowiska, w których to zjawisko jest częstsze (ze względu na swoisty rodzaj kontaktów z dziećmi), nabierają wody w usta i nie przyznają się do "czarnych owiec" w swoich szeregach w fałszywym przekonaniu, że w ten sposób chronią dobre imię danej zbiorowości. Poza tym "pójściem w zaparte" próbują odwrócić uwagę od siebie, kierując ją na inne grupy zawodowe, społeczne, etniczne itp. Zamiast poprawy sytuacji, mamy licytowanie się, kto jest gorszy.\nAby wyjść z tego koła, ktoś musi zrobić dobry początek - uderzyć się w piersi i przyznać otwarcie: tak, wśród nas byli dewianci, a my zawiniliśmy, przymykając na to oczy. Wówczas innym środowiskom będzie o wiele trudniej stosować taktykę chowania głowy w piasek... Nic nie stoi na przeszkodzie, aby ten dobry początek zrobił Kościół - tak się zresztą stało w niektórych krajach, a bardzo pozytywnym i zasługującym na szacunek posunięciem jest linkowana przeze mnie msza w Krakowie.\nNatomiast artykuł Marii budzi we mnie ambiwalentne uczucia. Jakiś czas temu czytałam tekst o pedofilii w Holywood: http://film.onet.pl/wiadomosci/corey-feldman-otwarcie-o-pedofilii-w-hollywood/7c8x5 Po lekturze ktoś mógłby napisać, że podli Amerykanie uczepili się Polańskiego, podczas gdy seksualne wykorzystywanie dzieci w amerykańskim światku filmowym trwa w najlepsze. Tylko czy to umniejsza winę reżysera? Uważam, że ani trochę.\nA propos lajkowania, plusowania czy minusowania.\nPrzypomniałem sobie taką anegdotkę, jak to jeden dyskutant drugiemu wypominał po 1989 roku, że ten milczał, gdy inni walczyli z komuną. Oskarżany natychmiast odparował:\n- A ty to nie milczałeś? Też długo siedziałeś cicho na tyłku.\n- Wiesz przecież, że ja to nie mogłem... Poza tym różnica między nami jest taka: ja milczałem odważnie, a ty ze strachu.\nTo kolejny przykład hipokryzji dla tych, kórzy uważają, że prawdy nie dochodzi się w drodze głosowania. Dlatego nawet plusik jest tylko głosowaniem. Ba, nawet dodany łącznie z komentarzem, bo przecież nie wiadomo od kogo pochodzi.\nPlusowanie, minusowanie, lajkowanie, itp, ma walory marketingowe - i tyle.\nPanie Marku, zastanawia mnie sama idea minusowania. Kiedy nie zgadzam się z jakimś komentarzem to dodaje własny, polemiczny. Czy taka minusująca osoba nie myśli tylko przyklepuje co jej wlano do głowy? Co innego z plusowaniem w przypadku gdy się zgadzam - to akurat ma sens, bo nie ma potrzeby powtarzania tej samej myśli.\nPanie Bartku, choćby napisał Pan, że 2+2=4 to i tak zminusują... Hipokryzja wdarła się głęboko w mózg człowieka, we wszystkich środowiskach...\nPani Marto, to nie jest żadne rozwiązanie. Środowiska tak ostro piętnujące pedofilie księży są przesiąknięte hipokryzją i jedncześnie bronią pedofila Polańskiego, tak jakby dzieci gwałcone analnie przez reżyserów nie były krzywdzone. Zresztą wystarczy spojrzeć na ostatnią aferę z kilometrówkami posłów - posłowie PiS do prokuratury, ale wydatki Radka już są ok.\nPanie Grzegorzu, istnieje bardzo prosty sposób na uniknięcie wspomnianych przez Pana manipulacji - zamiast wypierać się winy, prowokując coraz to nowe ataki, należy w końcu publicznie przyznać, że duchowni dopuszczali się pedofilii, a ich zwierzchnicy niejednokrotnie ukrywali ich czyny w imię fałszywie pojętego dobra instytucji (co było absolutnie sprzeczne z nauką Chrystusa).\nDobry przykład dał Kraków: http://www.gazetaprawna.pl/artykuly/805020,podczas-specjalnej-mszy-biskupi-przeprosili-za-pedofilie-w-kosciele.html\nPani Marto, problem pedofilii istnieje, może i nie jest marginalny (zwłaszcza w stosunkach między młodszymi a starszymi nastolatkami, zwłaszcza w zakładach zamkniętych), ale jest skrajnie manipulowany w celu przekazania rządu dusz w wyłączne posiadanie środowisk demolibertyńskich, którym nawet tak miękka i ciapowata opozycja światopoglądowa, jaką obecnie przedstawia sobą KRK, Kościół Anglii, mormoni itd. wybitnie w czymś przeszkadza.W czym? To proste. W tym samym, w czym instytucja religii chrześcijańskiej (i nie tylko chrześcijańskiej) przeszkadzała w każdym kolejnym projekcie totalitarnym, do Robespierre'a po Kiszczaka.\nOdnośnie tego i wyłącznie tego grzechu to są nim niezwykle zatroskani również wojujący bezbożnicy, ale już sytuacja w więzieniach, poprawczakach i sierocińcach znajduje się zupełnie poza polem ich uwagi. Co do tego, że karaluchy, prusaki itd. w miejscach stałego zamieszkania ludzi trzeba tępić, całkowicie się zgadzam. Jednak równie rozumne jest nie pokazywanie robactwa złym sąsiadom.\nPani Marto, a może na opisywane i komentowane problemy należy spojrzeć z perspektywy potencjalnych kompleksów. Perfekcyjna pani domu z kompleksami karaluchy będzie zwalczać w tajemnicy przed światem, zaś wścibscy sąsiedzi z kompleksami postarają się to nagłośnić.


W Dąbrowach Działach robi się coraz bardziej gorąco - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nNarasta konflikt wśród mieszkańców Dąbrów Działów w gminie Rozogi. W środę skłócone strony chcieli pogodzić gminni radni i wójt. Spotkali się z mieszkańcami, którzy wojują o... liczbę i lokalizacje przystanków autobusu szkolnego. Spotkanie skończyło się solidną awanturą. Nie szczędzono sobie prywatnych uszczypliwości. Emocje próbował tonować Jerzy Bruderek, radny z Rozóg.\nData: Środa, 2020-09-23 17:26:07\nSpotkanie rozpoczęło się od objazdu autobusowej trasy. Radni i wójt poznali ją. Zatrzymywali się też w miejscach, gdzie przystanki istnieją bądź mogłyby powstać. Spotkanie zostało zorganizowane przez dyrektorkę Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Dąbrowach. Sama w spotkaniu udziału jednak nie wzięła, bo jest... w kwarantannie.\nU jednej z nauczycielek pracujących w szkole w Dąbrowach stwierdzono koronawirusa. Szkoła przeszła na nauczanie zdalne, a nauczyciele i personel znaleźli się w kwarantannie. Dlatego spotkanie, które miało pierwotnie odbyć się w szkole przeniesiono do świetlicy przy miejscowej remizie OSP.\nMediacje oko w oko\nKonflikt dotyczący lokalizacji przystanków urósł do takich rozmiarów, że rodzice zaczęli nawet blokować drogę przejazdu szkodnego autokaru.\n- Nie możemy więcej dopuścić do takiej sytuacji, stąd próba naszych mediacji w tej sprawie – mówi wójt gminy Rozogi Zbigniew Kudrzycki. - Jeśli mieszkańcy sami nie dojdą do porozumienia, to radni samodzielnie podejmą uchwałę o lokalizacji tych przystanków. Jesteśmy tu jednak, aby wypracować rozwiązanie zadowalające obie strony...\nWszystkie brudy na wierzch...\nPrzedstawiciele skłóconych stron (rodzice) wyłożyli swoje racje. Podczas dyskusji nie brakowało jednak emocji i prywatnych zaczepek. I to takich mocno niepublicznych: oskarżeń o pijaństwo, czy publiczne obnażanie. Te niesmaczne i zupełnie niedotyczące istoty problemu oskarżenia zostały skwitowane przez jednego z uczestników, który podsumował, że w ogóle nie chodzi o dobro, czy bezpieczeństwo dzieci, a prywatne kłótnie kilkorga mieszkańców.\nTa słuszna reprymenda nie na wiele się jednak zdała. Nadal nie brakowało „argumentów poniżej pasa” i takich, które ocierały się nawet o kodeks karny. Poruszono na przykład wątek prywatnej rozmowy wójta z mieszkańcem Dąbrów, która została rzekomo nagrana. Cześć zebranych mieszkańców twierdziła, że ją odsłuchała. Wójt Zbigniew Kudrzycki był tym wyraźnie zaskoczony. Próbował dociec, kto go nagrał i w jakim celu. Rozmowa miała rzekomo dotyczyć umiejscowienia przystanków. - Nagranie osoby bez jej wiedzy to przestępstwo – przypomniał zebranym wójt Kudrzycki.\nWyjątkowy głos rozsądku...\nDyskusja szła wyraźnie w złym kierunku. Uwagę zwrócili na to radni, którzy wprost powiedzieli, że mieszkańcy Działów zioną do siebie wzajemną nienawiścią i stąd ten problem.\n- Mam wrażenie że niepotrzebnie się tu w ogóle zebraliśmy – próbował tonować nastroje radny Jerzy Bruderek. - Jeśli się nie porozumiecie, to rada sama podejmie decyzję, ale wówczas nie będzie miało znaczenia, czy komuś dzieci prowadza babcia, czy ktoś ma samochód. Na pewno nie będzie też przystanku przy każdym domu. Ale mnie zastanawia inna rzecz. Jak zachowują się wasze dzieci jadąc jednym szkolnym autobusem, kiedy widzą swoich rodziców tak zwaśnionych i wręcz agresywnych? Czy one też nie mogą na siebie patrzeć? Opamiętajcie się, bo dojdzie w końcu to jakiejś tragedii. To kwestia czasu. Dogadajcie się, ustalcie wspólne potrzeby i je nam przedstawcie, bo jeśli tego nie zrobicie będę pierwszy, który będzie wnioskował, aby spornego przystanku w w ogóle w Działach nie było. Zostaną jedyne te dwa na krzyżówkach. Nie możemy ulegać szantażowi, strajkowi, bo za chwilę na drogi wyjdą mieszkańcy Kowalika, czy innej naszej wsi na drogi, zablokują je i będą chcieli przystanek przy każdym domu. Apeluję: nie przenoście swojego konfliktu na dzieci. Schowajcie prywatne ambicje i animozje i się dogadajcie. Mówię to do obu skonfliktowanych stron\n…nie znalazł uznania\nPoczątkowo ten wywód uspokoił zebranych. Niestety, na chwilę. Dyskusja trwała jeszcze przez dobre kilkadziesiąt minut. Wójt przedstawił aż osiem wariantów usytuowania przystanków. Żadna propozycja nie znalazła jednak jednogłośnego uznania.\nWyglądają komicznie w tych maseczkach.\nŚroda, 2020-10-28 11:36:09\nWtorek, 2020-10-27 21:16:25