Badania pokazują powiązanie między mózgiem przodka a ewolucją - Przyroda - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Przyroda · Badania pokazują powiązanie między mózgiem przodka a ewolucją\nNaukowcy z Chin, Francji, Szwajcarii i Wlk. Brytanii zbadali strukturę głowy prymitywnej ryby bezszczękowej z klasy galeaspida za pomocą wysokoenergetycznej wiązki promieni rentgenowskich w Swiss Light Source, Instytut im. Paula Scherrera (PSI) w Szwajcarii. Prace umożliwiły pokazanie kształtu mózgu i organów czuciowych osobnika.\nProfesor Marco Stampanoni z PSI, współautor raportu z badań, zauważa: "Wykorzystaliśmy akcelerator cząstek zwany synchrotronem jako źródło promieniowania rentgenowskiego w celu przeprowadzenia nieniszczącej mikroskopii 3D próbki. Umożliwiło to nam wykonanie doskonałego modelu komputerowego skamieliny, który mogliśmy pociąć w dowolny sposób, bez uszkadzania w jakikolwiek sposób samej skamieliny. W innym przypadku nigdy nie uzyskalibyśmy pozwolenia na zbadanie skamieliny!"\n"Mogliśmy zobaczyć ścieżki wszystkich żył, nerwów i arterii, które znajdowały się w mózgu tych niezwykłych skamielin" - wyjaśnia naczelny autor Gai Zhi-kun z Uniwersytetu w Bristolu w Wlk. Brytanii i z Instytutu Paleontologii i Paleoantropologii Kręgowców (IVPP) w Chinach. "Były one wyposażone w mózgi podobne do współczesnych rekinów - ale nie miały szczęk. Udało nam się wykazać, że mózg kręgowców przeszedł reorganizację przed ewolucyjnym pojawieniem się szczęk."\nWypowiadając się na temat wyników uzyskanych w toku badań, profesor Philip Donoghue, jeden ze współautorów raportu, z Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Bristolu, stwierdził: "W embriologii współczesnych kręgowców, szczęki rozwijają się z komórek macierzystych, które migrują do przodu z tyłomózgowia i w dół między kształtującymi się nozdrzami. Tak się nie dzieje i nie może się stać w przypadku współczesnych kręgowców bezszczękowych, ponieważ mają one pojedynczy organ nosowy, który po prostu w tym przeszkadza."\nZdaniem naukowców ich odkrycia przyniosły potrzebne odpowiedzi.\n"To pierwsza realna przesłanka etapów, które doprowadziły do ewolucyjnego pochodzenia kręgowców szczękowych, na które skamielina dostarcza nam niezbitego dowodu" - mówi profesor Min Zhu z IVPP.\nJednym z wyzwań, z jakim naukowcy musieli się zmierzyć w czasie rozwiązywania tej ewolucyjnej zagadki był brak dostępnej technologii potrzebnej do przeprowadzenia prac.\nJak mówi współautor profesor Philippe Janvier z Muséum national d'Histoire naturelle w Paryżu, we Francji: "Badania były wstrzymywane przez całe dekady w oczekiwaniu na technologię, która pozwoli nam zajrzeć do wnętrza skamieliny nie niszcząc jej." Podkreśla, że naukowcy, mimo różnych dziedzin specjalizacji, nie byliby w stanie przeprowadzić tych badań i uzyskać niezbędnych wyników, jeżeli nie współpracowaliby ze sobą.\nKidzina – wał plażowy utworzony przez organiczne szczątki wyrzucone przez fale na brzeg morza. Składa się głównie ze szczątków wodorostów morskich. Oprócz tego może zawierać szczątki zwierzęce, np. martwe ryby lub meduzy, muszle, a także bursztyn i szczątki pochodzące pierwotnie z lądu (np. drewno, szczątki lądowych bezkręgowców). Bezżuchwowce, bezszczękowce (łac. Agnatha, czyt. agnata) – nadgromada prymitywnych, pozbawionych szczęk kręgowców wodnych, do której należą minogokształtne i śluzicokształtne oraz wymarłe rzędy kostnopancernych, Heterostraci, Coelolepida. Żuchwowce, szczękowce, szczękouste (Gnathostomata) – grupa kręgowców (Vertebrata) tradycyjnie definiowana jako obejmująca wszystkie kręgowce mające szczęki. Nazwę Gnathostomata można również zdefiniować jako odnoszącą się do kladu obejmującego ostatniego wspólnego przodka celakantokształtnych i płazów bezogonowych i wszystkich jego potomków lub ostatniego wspólnego przodka spodoustych i płazów bezogonowych i wszystkich jego potomków, jednak zdaniem Martina i Bentona taki klad jest mało interesujący z ewolucyjnego punktu widzenia – w przeciwieństwie do kladu obejmującego wszystkie zwierzęta mające szczęki. Analizy molekularne sugerują, że żuchwowce wyewoluowały około 528 mln lat temu.\nŁuki skrzelowe – chrzęstne lub kostne elementy wchodzące w skład szkieletu trzewioczaszki kręgowców, występują w różnej liczbie. U wszystkich kręgowców pierwsza para łuków skrzelowych przekształca się w szczęki, reszta pełni odmienne funkcje u różnych zwierząt np.: u ryb z drugiej pary łuków skrzelowych powstał aparat gnykowo-żuchwowy (kość gnykowa i chrząstka żuchwowa) podtrzymujący szczęki, a pozostałe łuki skrzelowe stanowią podparcie dla skrzeli. U wszystkich kręgowców lądowych łuki skrzelowe występują w stadium embrionalnym, następnie podlegają różnorodnym przekształceniom, m.in.: w kostki słuchowe ucha środkowego, elementy szkieletu języka i górnych dróg oddechowych. Ventastega curonica − wymarły gatunek kręgowca, żyjącego w okresie końcowego dewonu, około 365 milionów lat temu. Było to jedno z ogniw łączących łańcuch ewolucyjny ryb i kręgowców lądowych. Pokrojem ciała zwierzę przypominało aligatora, jednak najprawdopodobniej jest boczną, wymarłą gałęzią wczesnych kręgowców. Szczątki Ventastegi odnaleziono na terenie Łotwy w 2008 roku.\nSuccinodon putzeri był uznawany za gatunek dinozaura, którego nazwa oznacza ,,wąska szczęka". Został opisany przez Friedricha von Huene w 1941 na podstawie skamieliny, którą uznał za szczękę zauropoda z rodziny Titanosauridae. Odkryto ją w wczesnokredowych skałach miejscowości Bochotnica obok Warszawy (Polska). Przez ok. czterdzieści lat Succinodon był traktowany jako jedyna znana skamielina dinozaura z Polski. Jednak przeprowadzone w 1981 przez Krystynę Pożaryską i Halinę Pugaczewską wykazała, że rzekoma szczęka succinodona jest naprawdę kawałkiem sfozylizowanego drewna z przyczepionymi małżami. Tafonomia (gr. taphos – pogrzeb, mogiła; nomos – prawo) - nauka badająca pośmiertny los szczątków organicznych, zarówno współczesnych (szczątki subfosylne), jak i kopalnych (skamieniałości). Pojęcie tafonomia wprowadził paleontolog rosyjski Ivan Efremov w 1940 roku.\nLametazaur (Lametasaurus indicus) – nazwa nadana chimerze złożonej ze szczątków kilku zwierząt. Nazwa "Lametasaurus" oznacza "jaszczur z formacji Lamet" i odnosi się do leżącej w Dżabalpur w Indiach formacji, w której odkryto szczątki tego domniemanego dinozaura. Holotyp składa się z fragmentów pancerza ankylozaura lub tytanozaura, zębów krokodyla i szczątków teropodów. Został opisany przez Matleya w 1921 jako teropod. Inne skamieliny przypisywane niegdyś lametazaurowi uważa się obecnie za należące do radżazaura. Ponieważ Lametasaurus okazał się chimerą, nazwa ta nie jest używana. Skamieliny na których podstawie opisano lametazaura pochodzą z mastrychtu (późna kreda). Livyatan – rodzaj wymarłego walenia należący do grupy Physeteroidea, obejmującej rodzinę kaszalotowatych (Physeteridae) oraz formy blisko spokrewnione. Żył w środkowym miocenie, około 13–12 mln lat temu; jego szczątki odkryto w Peru. Został opisany w 2010 roku przez Oliviera Lamberta i współpracowników w oparciu o czaszkę i żuchwę wraz z zębami. Holotyp (MUSM 1676) został odkryty przez Klaasa Posta z Muzeum Historii Naturalnej w Rotterdamie w listopadzie 2008 roku w Cerro Colorado na pustyni Pisco-Ica. Największe odnalezione zęby mierzyły około 12 cm średnicy, a ich długość przekraczała 36 cm. Na podstawie odkrytych skamieniałości czaszki jej długość oszacowano na około 3 m, szerokość na 1,9 m, a długość całego zwierzęcia na 13,5–17,5 m, czyli w przybliżeniu tyle, ile mierzy współczesny kaszalot. Czaszka, zęby oraz dół skroniowy L. melvillei były jednak znacznie większe niż kaszalota, a waleń ten miał prawdopodobnie największe szczęki spośród wszystkich znanych obecnie kręgowców.\nDodano: 05.10.2011. 11:37


R.E.M – Collapse Into Now | Blada Narzeczona\n← Muzyczny alfabet – I\nKulturalny Kwiecień →\nMówiono, że po ”Accelerate” już nie wrócą do formy, będą tworzyli wtórne piosenki i niczym nie zaskoczą odbiorcy. Tu się cholernie mylili wszelacy znawcy ponieważ ”Collapse Into Now” powala na kolana, powtarzam – POWALA!\nSama miałam opory przed posłuchaniem owego dzieła, ale po małych namowach, pewnego dnia rozsiadłam się i wcisnęłam play. Kończył się ”Blue”, a ja powtarzałam czynność aż do znudzenia. Za każdym razem coś nowego wyłapywałam co spowodowało, że album trafił do mnie na mp3 (a to nie lada zaszczyt), po długim czasie obcowania z nowym-starym R.E.M zabrałam się w końcu do napisania tego i owego o tych skurczybykach.\nAlbum otwiera ”Discoverer” ze świetnym bassem, mocą oraz genialną interpretacją Michaela. Kawałek idealny na koncerty, który porwałby tłumy i z pewnością podczas trasy to uczyni. ”All The Best” jest świetny, energetyczny jak spora część kompozycji tutaj. Przekonujemy się, że ci wiekowi faceci potrafią stworzyć coś z rockowym pazurem, ale to jeszcze nie szczyt CIN, bo oto na trzecim miejscu znajdujemy epokowe ”U’berlin”. Podczas słuchania chce się gdzieś odlecieć, uciec, zrobić jakikolwiek krok naprzód, byleby tylko nie tkwić w obecnym punkcie. To nie jest byle jaki wypełniacz , to jest jeden z tych utworów skłaniających nas do refleksji nad tym co robimy i co jeszcze możemy zrobić. Wraz ze słowami ”And then the day and then the day becomes the night I will make it through the night’‚ dreszcze się nie kończą, przeskakujemy na czwartą pozycję, słyszymy mandolinę niczym w ”Losing My Religion” i niesamowitego Stipe’a. Nie wiem dlaczego ta piosenka kojarzy mi się z Nickiem Cave’m wykonującym z Kylie Minogue ”Where The Wild Roses Grow” ? Nieważne. Ważne jest to, że to jest kolejna piękna piosenka, dająca słuchaczowi wiarę i nadzieję we własne siły, która nie wypada z głowy po pierwszym przesłuchaniu. ”It Happened Today” spodobał mi się za którymś przesłuchaniem dopiero, ale i tak nie wyrzuciłabym go z tej wyśmienitej ‚składanki’ podobnie jak ”Every Day Is Yours To Win”, który emanuje spokojem kołysanki, a mocny głos wokalisty pozwala nam odpłynąć do odległych zakątków naszego umysłu. Na ziemię ściąga nas szybkie ”Mine Smell Like Honey” by po chwili znów nas wyrzucić ponad wszystko z kawałkiem ”Walk It Back”. Odpowiedni nastrój, pianino w tle oraz spokojny głos spowodowały, iż dla mnie to jest idealne tło muzyczne do spacerów. Tutaj pojawia się mój kolejny faworyt – ”Alligator Aviator Autopilot Antimatter” – jest szybki, rockandrollowy i daje powera! ”Hey, hey, alligator, you’ve got a lot to learn!” i zaczyna się szaleństwo, nogi same chodzą i chce się automatycznie wyjść z domu i zabawić ze znajomymi. ”That Someone Is You” jeszcze podtrzymuje szaleńczy nastrój wraz z Sharon Stone i Alem Pacino by po tych niecałych dwóch minutach całkowicie nas zagiąć, zabić i ożywić na nowo. ”Me, Marlon Brando, Marlon Brando And I” – subtelny wokal, delikatne dźwięki mandoliny oraz klawisze w tle wycisną z nas wszelakie uczucia, dając nam okazję do wzruszeń. Marlon pozwala nam na chwilę przystopować w tym wirującym świecie, byśmy mogli się skupić na rzeczach ważniejszych niż nasze nudne obowiązki czy inne powinności. Jesteśmy tylko my i pulsująca muzyka, Marlon się kończy i dobija nas szczere ”Blue”… Końcówka albumu jest mistrzowsko dobrana, po wzruszającym jedenastym utworze możemy do naszego otwartego umysłu przyjąć tą oszałamiającą dawkę refleksji i swego rodzaju spowiedzi. Michael już nie śpiewa, przemawia do nas i czujemy że to co chce nam przekazać ma sens, muzyka nie ma tutaj ważnej roli, jest tylko uzupełnieniem do tekstu…”Twentieth century: Collapse Into Now Cinderella boy You’ve lost your shoe Cinderella boy Your coach awaits…”\nWięcej już chyba słodzić nie muszę, bo kto chce ten doceni tych panów, a ja tylko mogę dodać od siebie, że bałam się sięgnąć po piętnasty album ponieważ nie chciałam psuć sobie obrazu tych gości. Myliłam się jak najbardziej i żałuję, że straciłam te dwa tygodnie na poznanie tego niesamowitego albumu z powodu mojej głupoty. I na koniec zachęcam tych którzy cenią sobie dobrą muzykę, by również nie tracili cennego czasu i sięgnęli po ”Collapse Into Now”\nTen wpis został opublikowany w kategorii Muzyka i oznaczony tagami R.E.M. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Premier zaapelował o powstrzymanie się od organizacji Marszu Niepodległości - GazetaPrawna.pl\n4 listopada 2020, 21:24\nO powstrzymanie się od organizacji Marszu Niepodległości 11 listopada zaapelował w środę podczas sesji Q& A na Facebooku premier Mateusz Morawiecki. Zapewnił, że chętnie sam weźmie udział w marszu w przyszłym roku, gdy "nie będzie już koronawirusa".\nMorawiecki pytany o to, czy rząd wyda jakieś zalecenia w sprawie Marszu Niepodległości 11 listopada, odparł, że zalecenia rządu są jednakowe dla wszystkich.\n"Nasze zalecenia jest jednakowe dla wszystkich - przepisy obowiązują wszystkich i dlatego bardzo proszę i apeluję o powstrzymanie się od tych marszów w tym roku. W przyszłym mam nadzieję koronawirusa już nie będzie i bardzo chętnie wtedy razem pójdę z innymi w Marszu Niepodległości, jak zrobiłem to w roku 2018" - powiedział premier.\nPrezes Stowarzyszenia Marsz Niepodległości Robert Bąkiewicz przekonuje od tygodnia, że Marsz Niepodległości odbędzie się pomimo epidemii, a organizatorzy będą zachęcać do "uczestnictwa w maseczkach i stosowania się do obowiązujących obostrzeń".\nSzef rządu pytany, czy strajki po wyroku TK w sprawie aborcji wpłyną na wzrost zakażeń, odparł, że nie jest to już przypuszczenie, a wiedza.\nNiedzielski: Leczenie COVID-19 jest bezpłatne dla każdego, także osób nieubezpieczonych\n"Dane z zespołu naukowców z Uniwersytetu Warszawskiego mówią nawet o pięciu tysiącach i to nie tygodniowo, miesięcznie, a dziennie - tyle więcej zakażonych na skutek tych protestów (będzie)" - mówił Morawiecki.\nSzef rządu powtórzył swój apel, aby osoby, które nie zgadzają się z wyrokiem TK "protestowały w internecie".\npremier Marsz Niepodległości koronawirus Morawiecki


Firma w Dublinie zamyka biura w strachu przed koronawirusem | Zarządzanie | pulshr.pl\nFirma w Dublinie zamyka biura w strachu przed koronawirusem\nKoronawirus zmusił międzynarodową firmę, by dmuchała na zimne. (fot. Shutterstock)\nPracownicy trzech biur rekrutacyjnej firmy Indeed zostali poproszeni o zdalną pracę. To reakcja firmy na informację o objęciu jednego z pracowników kwarantanną, związaną z epidemią koronawirusa. Pracownik ten odwiedził niedawno biura Indeed w Dublinie, Sydney i w Singapurze. Właśnie w tych biurach wprowadzono specjalne środki ostrożoności.\n11 lut 2020 17:54\nJak informuje Irish Independent, po wizycie poddanego kwarantannie pracownika w australijskim i irlandzkim biurze, firma uznała za zasadne wdrożenie środków ostrożności. Polecenie zdalnej pracy dla zatrudnionych w Sydney, Dublinie i Singapurze, gdzie zatrudniony był pracownik, obowiązuje do 17 lutego.\nObjęty kwarantanną pracownik Indeed czuje się dobrze. Sprawdzenie, czy jest nosicielem niebezpiecznego wirusa potrwa do 48 godzin. Jeśli okaże się, że nie wykryto koronawirusa w jego organizmie, jest wysoce prawdopodobne, że pracownicy Indeed wrócą do pracy w biurach firmy.\nIrlandzkie Ministerstwo Zdrowia przypominało, że nie stwierdzono w Irlandii jeszcze przypadku koronawirusa.\nIndeed to amerykańska firma rekrutacyjna, działająca na międzynarodowych rynkach.\nCzytaj też: Koronawirus. Singapur wprowadza kontrole pracowników


Przedstawiciel ONZ na granicy Białorusi i Polski: Afgańscy uchodźcy skarżą się na polskie władze - 25.08.2021, Sputnik Polska\nObywatele Afganistanu, koczujący na granicy Białorusi i Polski, poskarżyli się przedstawicielowi Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw... 25.08.2021, Sputnik Polska\n„Cudzoziemcy opowiedzieli przedstawicielowi Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców, dlaczego porzucili swoje domy w Afganistanie i dlaczego chcą dostać się do państw Europy, a także jak strona polska przy pomocy oszustwa przewiozła ich na linię graniczną, pomimo ich próby ubiegania się o azyl w Polsce” – poinformował resort graniczny.Według danych strony białoruskiej „migranci są bardzo oburzeni tym, że polscy wojskowi nie dopuszczają do nich przedstawicieli europejskich mediów i organizacji obrony praw człowieka w celu udzielenia pomocy”.Wcześniej Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców zaapelowało do Polski o wpuszczenie na swoje terytorium koczujących na granicy z republiką migrantów.Obecnie kilkudziesięciu nielegalnych uchodźców jest zablokowanych przez polską i białoruską straż graniczną na granicy między krajami we wsi Usnarz Górny w województwie podlaskim. Migranci nielegalnie próbowali przedostać się do Polski, straż graniczna nie pozwoliła na wjazd do żadnego z krajów. Strona polska upiera się, że migranci przebywają na terytorium Białorusi, a nie na terytorium neutralnym.W ostatnich miesiącach Litwa, Łotwa i Polska odnotowały wzrost liczby zatrzymanych nielegalnych imigrantów na granicy z Białorusią. Od początku 2021 roku na Litwę z Białorusi przybyło już ponad 4 tysiące migrantów. Według lokalnych straży granicznych od początku sierpnia ponad 2 tys. osób próbowało nielegalnie przekroczyć granicę do Polski, a na Łotwę ponad 250 osób.Prezydent Białorusi Alaksandr Łukaszenka powiedział, że Mińsk nie będzie już powstrzymywał napływu nielegalnych migrantów do krajów UE, ponieważ z powodu sankcji nałożonych przez Zachód Mińsk nie ma na to „ani pieniędzy, ani sił”.Z kolei sekretarz stanu Rady Bezpieczeństwa Alaksandr Wolfowicz zauważył, że Białoruś nie może zabronić przyjazdów turystom z Bliskiego Wschodu, ponieważ republika jest wolnym krajem.„Dostęp do terytorium i azyl powinny zostać zapewnione zgodnie ze zobowiązaniami, wynikającymi z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa krajowego i międzynarodowego” – zaznaczono.\n21:34 25.08.2021 (Zaktualizowane: 09:40 26.08.2021)\n© AFP 2022 / Wojtek RadwanskiМигранты в импровизированном лагере на границе Белоруссии и Польши\nObywatele Afganistanu, koczujący na granicy Białorusi i Polski, poskarżyli się przedstawicielowi Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców na działania polskich władz, poinformował dziś Państwowy Komitet Graniczny Białorusi.\n„Cudzoziemcy opowiedzieli przedstawicielowi Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców, dlaczego porzucili swoje domy w Afganistanie i dlaczego chcą dostać się do państw Europy, a także jak strona polska przy pomocy oszustwa przewiozła ich na linię graniczną, pomimo ich próby ubiegania się o azyl w Polsce” – poinformował resort graniczny.\nWedług danych strony białoruskiej „migranci są bardzo oburzeni tym, że polscy wojskowi nie dopuszczają do nich przedstawicieli europejskich mediów i organizacji obrony praw człowieka w celu udzielenia pomocy”.\nW ramach wizyty cudzoziemcy otwarcie powiedzieli, że mają zamiar trafić do krajów UE, nie wyrazili życzenia przyjazdu na Białoruś, w tym zwrócenia się o ochronę na Białorusi – ogłosił Państwowy Komitet Graniczny.\nWcześniej Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców zaapelowało do Polski o wpuszczenie na swoje terytorium koczujących na granicy z republiką migrantów.\nObecnie kilkudziesięciu nielegalnych uchodźców jest zablokowanych przez polską i białoruską straż graniczną na granicy między krajami we wsi Usnarz Górny w województwie podlaskim. Migranci nielegalnie próbowali przedostać się do Polski, straż graniczna nie pozwoliła na wjazd do żadnego z krajów. Strona polska upiera się, że migranci przebywają na terytorium Białorusi, a nie na terytorium neutralnym.\nW ostatnich miesiącach Litwa, Łotwa i Polska odnotowały wzrost liczby zatrzymanych nielegalnych imigrantów na granicy z Białorusią. Od początku 2021 roku na Litwę z Białorusi przybyło już ponad 4 tysiące migrantów. Według lokalnych straży granicznych od początku sierpnia ponad 2 tys. osób próbowało nielegalnie przekroczyć granicę do Polski, a na Łotwę ponad 250 osób.\nPrezydent Białorusi Alaksandr Łukaszenka powiedział, że Mińsk nie będzie już powstrzymywał napływu nielegalnych migrantów do krajów UE, ponieważ z powodu sankcji nałożonych przez Zachód Mińsk nie ma na to „ani pieniędzy, ani sił”.\nChociaż ze zrozumieniem odnosimy się do problemów, związanych ze wzrostem liczby osób, wjeżdżających do Polski, zwracamy się do polskich władz z prośbą o udostępnienie tym ludziom terytorium, natychmiastowe udzielenie im pomocy medycznej, prawnej, psychologicznej i socjalnej – podkreśliło Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców.\n„Dostęp do terytorium i azyl powinny zostać zapewnione zgodnie ze zobowiązaniami, wynikającymi z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa krajowego i międzynarodowego” – zaznaczono.


Strona 72 z 256\nNapisany 17 sierpień 2008 - 22:31\nPytanie dla uwodzicieli dopisz jeszcze ilu ma braci bo to też ważne. Ja kiedyś uciekłem takiej co miała 300ha 150 krów dojnych i gorzelnie. Też byś uciekł to były czasy\nNapisany 17 sierpień 2008 - 22:41\nPytanie dla uwodzicieli heh ma siostre ale wyjechała i nie mam nic wspolnego z gospodarswem;)\nNapisany 17 sierpień 2008 - 23:20\nNapisany 18 sierpień 2008 - 01:22\nPytanie dla uwodzicieli ale wszystko sie w końcu może odmienić, kurcze sam widziałem beznadzieje, czarne scenariusze a migiem wszystko sie odmieniło, teraz wierze poprostu w przypadek, byłem tam w odpowiednim miejscu i czasie i ona też dziś tu wypisuje sie w miare szybko w końcu mamy ponedziałek i do pracy trzeba :angry:\nNapisany 18 sierpień 2008 - 07:18\nPytanie dla uwodzicieli ja tam od kiedy się przejechałem co chodzi o związki to jakoś teraz olewam to totalnie chociaż zdarza się ze bym chciał mieć jakąś na stałe...ale wybór taki od tak na szybciora to nic dobrego\nNapisany 18 sierpień 2008 - 08:43\nPytanie dla uwodzicieli Ja tam na takiego szybcior nie robie, z ania próbowałem zagadywać już od kwietnia, co udawalo się, dziś mamy sirpireń ostatni raz co pisaliśmy to 28 lipca. To był ostatni buziak od niej 16 sierpnia, ta rozmowa z początku wyglądala bardziej jak bym z kumplem pisał niż z koleżanką, a pod koniec rozmowy, no chcialem się dowiedzieć czy zla na mnie o coś, bo juuż coś widziałem po naszej rozmowie a potem się wkurzyła chyba no i tak jakoś wyszło, dziś już mi to lata i powiewa, mam inne zmartwienia, jak brak dżojtów, ale kupie zaraz, rozwalony komar, cieknący siłownik w T25, a nie jakieś tam na dzień dzisiejszy pierdoły\nNapisany 18 sierpień 2008 - 10:40\nPytanie dla uwodzicieli ja tez mam problem z laska ale stalową... miałem wypadek na motorze(na mojej stalowej lasce) i teraz muszę się z nią rozstać... chce może ktoś kupić ją na psa\nNapisany 18 sierpień 2008 - 21:52\nPytanie dla uwodzicieli A jaki, WSK , Marzeniem mojego życia było żeby przewieźdź Anie WSK-ą lub SHL-ką\n#1429 maciek08 maciek08\nNapisany 22 wrzesień 2008 - 21:04\nPytanie dla uwodzicieli no to teraz ja mam pytanko do znawców. niech mi ktoś wytłumaczy oco chodzi pewnej dziewczynie.\npoznałem niezłą dziewczynę, pużniej sie umówiliśmy na wioskową zabawe. dalej jakos tak niebyło czasu zeby się więcej spotkać. raz przez pomyłkę mi nawrzucała w esach. kilka dni później znów się umówiliśmy, przeprosiła mnie za tego smsa. wieczorek był bardzo romantyczny, szczerze to traktowaliśmy się prawie jakbyśmy byli parą: szczera rozmowa ( dowiedziałem sie takich rzeczy o niej których mało kto mógłby się od niej dowiedzieć) wtuleni poszliśmy pod jej dom i w za***istych nastrojach sie rozeszlismy. po powrocie do domu napisała mi smsa że nic z nas niebędzie i ze wolałaby mnie nigdy niepoznać (????) poprosiła żebym dał jej spokuj więc przestałem pisać chociaż było ciężko. w ten piątek przysłała mi wiadomość ,, czy niechcę z nią jechać na 2dniową wycieczkę??? prosze jedź ze mna!!! niestety niepasowało mi to akurat... a jak ją spotkałem dziś to znów niechce ze mną gadać i mówi że nic się niedzieje.........\nkompletnie niemam pojęcia oco chodzi!!!!!!! ratunku pomóżcie bo dziewczyna jest naprawdę ,,cud miód'' (tzn jeśli nietrafi sie jej jakiś humorek)\nNapisany 22 wrzesień 2008 - 21:24\nPytanie dla uwodzicieli maciek08\nIm nigdy nie wiadomo o co chodzi\nLepiej daj sobie z nią obrazu spokój, "bo kręci i nęci"\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 13:20\nPytanie dla uwodzicieli @maciek mam identyczna sytuacje tylko ze zamiast wycieczki zaproponowala mi spacer. Potem napislala ze nic z tego nie bedzie teraz znowu piszemy rozmawiamy raz mowi ze chce sie spotkac a jak ma dojsc do spotkania to mowi ze nie ma checi na spotkanie... i tez nie wiem o co chodzi... chyba najlepiej to ja przycisnac do muru moze sie wyjasni;)\n#1432 maciek08 maciek08\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 15:04\nPytanie dla uwodzicieli ehh gdybyścię ją znali........... szczerze przyznała ze miała chęci mnie wcześniej poderwać ale jej odwagi zbrakło.....\nehhh ale może ją wezmę na zaskoczenie????? coś się jeszcze pomyśli...\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 16:11\nPytanie dla uwodzicieli Dziewczyny są jakieś dziwne tyle mogę o nich powiedzieć naprawdę trzeba mistrza zeby wiedział o co jej chodzi w danej chwili raz milutkie jak kotek a drugigo dnia jakieś pretensje nie wiadomo skąd\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 18:13\nPytanie dla uwodzicieli Znam to chłopaki, za babą nie trafisz @maciek08 daj sobie z nią spokój bo szkoda twojego czasu i nerwów, albo baw sie z nią tak jak ona się z tobą bawi\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 18:25\nPytanie dla uwodzicieli Jak chcecie poderwac dziewczyne to jest jeden sposob i dwa wjscia. podejdz do pierwszej ktura sie Tobie podoba i powiedz ze chcesz z nia dzis tego tamtego. Odpowiedz bedzie natychmiastowa pierwsza to:usmiech i wiesz juz co a druga to: strzal z liscia i nici?\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 18:43\nPytanie dla uwodzicieli Ciekawy sposób masz, nie ma co!\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 19:29\nPytanie dla uwodzicieli Według mojego kumpla to "typowy brak Bolca"\n#1438 maciek08 maciek08\nPytanie dla uwodzicieli liście i ,, brak bolca''to nie w jej stylu. chyba jednak ja przycisnę do muru....\nehh ale się temat rozwinął....... i jakie ciekawe sposoby sie pojawiły hehe\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 21:28\nPytanie dla uwodzicieli Hehe Maciek gadaj z nią albo rybka albo akwarium nic pośrednio\n#1440 maciek08 maciek08\nNapisany 23 wrzesień 2008 - 21:33\nPytanie dla uwodzicieli pomysł juz jest tylko muszę ją wyciągnąć na szczerą rozmowe............


Pociągiem na długi weekend? Polregio zachęca do skorzystania z promocji, Aktualności, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nŚroda 19 lutego 2020 Arnolda, Józefa, Konrada, Marcelego\n966 osób online\nPociągiem na długi weekend? Polregio zachęca do skorzystania z promocji\nZbliża się Boże Ciało. Wiele osób, biorąc jeden dzień urlopu, zapewnia sobie długi weekend. To okazja do krótkich wypadów za miasto. Polregio przygotowało więc atrakcyjną ofertę na ten czas.\nWarto się wybrać w podróż pociągiem\nWojewództwo podlaskie ma wiele urokliwych miejsc, które warto odwiedzić podczas zbliżającego się długiego weekendu. W czwartek (20.06) mamy dzień ustawowo wolny od pracy, bowiem wypada Boże Ciało. Osoby, które wezmą więc urlop w piątek mają więc 4 dni na wypoczynek. To świetna okazja, by urządzić sobie krótką wycieczkę. Poza tym, zaczynają się wakacje.\n- Przed nami długi weekend, będący jednocześnie początkiem wakacji. Aby spędzić go interesująco i aktywnie, proponujemy kolejowe wycieczki do ciekawych miejsc na Podlasiu. Wygodnym, nowoczesnym pociągiem dojedziemy do parków narodowych i krajobrazowych, na tereny puszczańskie, nad jeziora. Bogata siatka połączeń POLREGIO ułatwia zaplanowanie jedno- lub kilkudniowej wycieczki – zachęcają Przewozy Regionalne.\nZaplanować podróż można bez wychodzenia w domu. To samo dotyczy kupna biletu. Rozkład jazdy pociągów oraz platforma sprzedażowa Polregio są dostępne na stronie internetowej. Tam także znajdują się szczegóły dotyczące bieżących promocji i obniżek, np. "Połączenie w dobrej cenie", "Bilet turystyczny", "Ty i 1, 2, 3", "REGIOkarnet" czy dla seniorów – "REGIO Senior". Chętni mogą np. wybrać się z Białegostoku do Walił i zapłacić za bilet połowę ceny, dzięki akcji "Bilet dobrych relacji".\n- Zapraszamy więc na przejażdżkę do Walił, tym bardziej, że pociągi będą kursowały codziennie od czwartku 20 czerwca do niedzieli 23 czerwca. Pociągi z Białegostoku odjeżdżają w godz. 9.00, 15.50, a z Walił o 10.26 i 16.56 – informują Przewozy Regionalne.\nPociągami pasażerowie mogą dojechać do wielu bardzo atrakcyjnych miejscowości. W godzinę można dotrzeć np. z Białegostoku do Osowca – do Biebrzańskiego Parku Narodowego. Z kolei do Narwiańskiego Parku Narodowego dojedziemy w zaledwie 24 minut - tyle właśnie jedzie pociąg do Uhowa nad Narwią. Dwie godziny potrwa podróż do Augustowa bądź Ełku.\nW pociągach można także przewozić rowery, koszt 7 zł (bez względu na odległość). Także właściciele pupilów mogą mieć zwierzęta przy sobie, bilet dla psa kosztuje jedynie 4,50 zł (trzeba pamiętać, by mieć przy sobie ważne świadectwo szczepienia psa). Małe pieski podróżujące w transporterach lub pojemnikach są przewożone bezpłatnie, w ramach bagażu podręcznego.\nInformacje o rozkładzie jazdy można uzyskać w kasach biletowych, pod numerem telefonu infolinii Przewozów Regionalnych 703 20 20 20 (czynnej całą dobę) oraz w wyszukiwarce internetowej, m.in. na stronach internetowych: polregio.pl, e-podroznik.pl, portalpasazera.pl i koleo.pl. Rozkłady jazdy są także dostępne w gablotach na stacjach i przystankach.\nNa stronie internetowej Polregio działa blog "Zmysł podróżowania". W zamieszczanych tam publikacjach pojawia się wiele porad i informacji, w jaką podróż pociągiem warto się wybrać.\nZa mało? Za wcześnie? Za rzadko? Jak mają jeździć pociągi w regionie?\nWsiąść do pociągu... by było bezpiecznie przede wszystkim\nKultura na weekend. Duży koncert na Rynku Kościuszki [WIDEO]\nKultura na weekend. Zobacz, gdzie się wybrać [WIDEO]\nKiedyś mała białostocka firma, dziś najszybciej rozwijająca się firma IT w Europie\nPopularny produkt wycofany z obrotu. Sprawdź, dlaczego\nBiuro Zarządzania Kryzysowego rekrutuje. Dokumenty można składać do 28 lutego\nDzień Nauki Polskiej - nowe święto państwowe w kalendarzu\nImprezy, wydarzenia321 imprez\nPromocje, oferty1392 promocje\nOgłoszenia drobne10738 ogłoszeń\nDłuższa droga do obwodnicy. Wariant miasta będzie brany pod uwagę\nMknął luksusowym autem. Jak się okazało, kradzionym\nWigry zremisowały z przedstawicielem PKO Ekstraklasy\nBiałostocka prokuratura zleciła zatrzymanie agenta Tomka i przeszukanie u Banasia\nPiotr Tomaszuk reżyseruje "Treny" w Teatrze Dramatycznym\nMogą posypać się kary. Magistrat przypomina właścicielom samochodów o nowych przepisach\nGłośne nazwiska na celowniku Jagiellonii. Będą kolejne transfery?\nTańszy droższy bilet BKM. Miasto mówi: nie 3 a 4 zł\nMałżeństwo z Białegostoku straciło 200 tys. zł. Dali się nabrać oszustowi\nDom, mieszkanie, budownictwo / Tapety\nAZ Design - Agencja Reklamowaul. Kręta 56A lok. 4A


pościel hotelowa adamaszek 2CM PREMIUM 100% BAWEŁNY MUSSO LIGHT 150 g/m2 - Produkt: POS/MUSSO/LIGHT/2CM/BIEL\n» Konfekcja Pościelowa\n» Poszwy i poszewki\n» pościel hotelowa adamaszek 2CM PREMIUM 100% BAWEŁNY MUSSO LIGHT 150 g/m2\nnieprzemakalny podkład ochronny jersey PREMIUM\nzielona parzenica pościel bawełniana góralska 160x200 PREMIUM\npościel hotelowa adamaszek 2CM PREMIUM 100% BAWEŁNY MUSSO LIGHT 150 g/m2\nposzewka 40x40 + zakładka 20 cm\nposzewka 50x60 + zakładka 25 cm\nposzewka 50x70 + zakładka 25 cm\nposzewka 70x80 + zakładka 25 cm\nposzwa 140x200 + zakładka 35 cm\nposzwa 160x200 + zakładka 35 cm\nKod produktu: POS/MUSSO/LIGHT/2CM/BIEL\nDeseń: pasy o szerokości 2 cm\nSplot: satynowo-atłasowy (adamaszek)\nKurczliwość: do 3 %\nPościel hotelowa Musso light została uszyta w naszej szwalni z tkaniny tzw. adamaszek. Jest to tkanina, która została wykonana w 100% z wysokiej jakości włókien bawełnianych a jej producentem jest znana od lat polska firma Andropol. Tkanina Musso jest to topowy produkt firmy charakteryzujący się zastosowaniem specjalnej delikatnej ale wytrzymałej przędzy czesanej, która nadaje produktowi ekskluzywny wygląd ale i charakter. Poszwa jest bardzo wytrzymała mechanicznie dzięki wysokiej gramaturze 150 g/m² a jednocześnie jest gładka, przyjemna w dotyku i ma delikatny chwyt satynowy. Materiał posiada biała barwę w prosty ale jakże elegancki wzór pasów o szerokości 2 cm. Splot satynowo-atłasowy powoduje, że poszwa posiada matowo-błyszczący wygląd, nie jest śliska oraz nie posiada połysku.\nPościel hotelowa składająca się z poszwy jak i poszewki znajdzie swoje zastosowanie w szerokiej liczbie hoteli, pensjonatów, domów wczasowych, szpitalach oraz punktach medycznych. Świetnie odnajduje się tam gdzie stawiane są wysokie wymagania częstego i intensywnego prania. Można ją prać nawet w temperaturze 95°C. Szybką zmianę pościeli oraz brak kłopotów podczas maglowania zapewni uszycie na zakładkę hotelową.\nTkanina posiada Certyfikat Oeko-Tex Standard 100 co oznacza, że została przebadana i nie zawiera substancji szkodliwych dla człowieka oraz substancji powodujących alergie.


WYCIĄG Z OBWIESZCZENIA KOMISARZA WYBORCZEGO W RZESZOWIE z dnia 24 listopada 2010 r. o wynikach wyborów do rad na obszarze województwa podkarpackiego - PDF\n3 Głosowanie przeprowadzono w 189 obwodach głosowania. Rozdział 5. Wybory do rad powiatów 1. Wybory przeprowadzono do 21 rad powiatów, w których utworzono 93 okręgi wyborcze. 2. Wybierano 431 radnych spośród kandydatów zgłoszonych na 510 listach kandydatów przez 71 komitetów wyborczych. 3. Wybrano 431 radnych. 4. Uprawnionych do głosowania było osób. 5. Karty do głosowania wydano osobom. 6. W wyborach wzięło udział (oddało ważne karty do głosowania) osób, to jest 51,25% uprawnionych do głosowania. 7. Głosów ważnych oddano , to jest 92,55% ogólnej liczby głosów oddanych. 8. Głosów nieważnych oddano , to jest 7,45% ogólnej liczby głosów oddanych. 9. Głosowanie przeprowadzono w obwodach głosowania. Rozdział 6. Wybory do Sejmiku Województwa Podkarpackiego 1. Dla przeprowadzenia wyborów do Sejmiku Województwa Podkarpackiego utworzono 5 okręgów wyborczych. 2. Wybierano 33 radnych spośród 459 kandydatów zgłoszonych na 43 listach kandydatów przez 11 komitetów wyborczych. 3. Wybrano 33 radnych. 4. Uprawnionych do głosowania było osób. 5. Karty do głosowania wydano osobom. 6. W wyborach wzięło udział (oddało ważne karty do głosowania) osób, to jest 50,70% uprawnionych do głosowania. 7. Głosów ważnych oddano , to jest 88,79% ogólnej liczby głosów oddanych. 8. Głosów nieważnych oddano , to jest 11,21% ogólnej liczby głosów oddanych. 9. Głosowanie przeprowadzono w obwodach głosowania. Część II Szczegółowe wyniki wyborów Wybory do Rady Gminy Krempna Oddział 1. Dane ogólne 1. Dla wyboru Rady utworzono 8 okręgów wyborczych, w których łącznie wybierano 15 radnych. 2. Liczba osób uprawnionych do głosowania wynosiła W wyborach wzięło udział (oddało ważne karty do głosowania) 974 osób, to jest 58,92% uprawnionych do głosowania. Oddział 2. Wyniki wyborów w poszczególnych okręgach 1. Okręg wyborczy nr 1 obejmujący 1 mandat:\n4 - 4-3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 74; 4) głosów ważnych oddano 73; 5) radnym został wybrany: a) z listy nr 17 KW EKO WISŁOKA HYCZKO Józef 2. Okręg wyborczy nr 2 obejmujący 1 mandat: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 52; 4) głosów ważnych oddano 51; 5) radną została wybrana: a) z listy nr 18 KWW WRZOS BIGUS Lucyna Maria 3. Okręg wyborczy nr 3 obejmujący 2 mandaty: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 169; 4) głosów ważnych oddano 165; a) z listy nr 13 KWW ŚMIAŁO KU NOWEMU GRZYWACZ Agnieszka Maria b) z listy nr 17 KW EKO WISŁOKA MIKLAR Jolanta Barbara 4. Okręg wyborczy nr 4 obejmujący 4 mandaty: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 288; 4) głosów ważnych oddano 278; SZYMCZYK Kazimierz Ludwik b) z listy nr 14 KWW STRAŻACY SKOCZ Czesław c) z listy nr 16 KWW WRZOS KREMPNA JURCZYK Jan d) z listy nr 19 KWW "PODŻYDOWSKIE" LENICZ Maria 5. Okręg wyborczy nr 5 obejmujący 2 mandaty:\n5 - 5-3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 140; 4) głosów ważnych oddano 138; ZAGÓRSKI Jan Stanisław b) z listy nr 13 KWW ŚMIAŁO KU NOWEMU KASPRZAK Małgorzata 6. Okręg wyborczy nr 6 obejmujący 2 mandaty: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 125; 4) głosów ważnych oddano 123; DZIADOSZ Halina b) z listy nr 13 KWW ŚMIAŁO KU NOWEMU SKORODYŃSKA Krystyna Maria 7. Okręg wyborczy nr 7 obejmujący 1 mandat: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 27; 4) głosów ważnych oddano 27; 5) radną została wybrana: a) z listy nr 18 KWW WRZOS CHOMIK Anna 8. Okręg wyborczy nr 8 obejmujący 2 mandaty: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 99; 4) głosów ważnych oddano 96; MATYGA Jan Marian b) z listy nr 18 KWW WRZOS BIAŁOŃ Krystyna Czesława Wybory do Rady Powiatu w Jaśle Wyniki wyborów w okręgach 1. Okręg wyborczy nr 5 obejmujący 4 mandaty:\n6 - 6-3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła 8 881; 4) głosów ważnych oddano 8 263; 5) komitety wyborcze uczestniczące w podziale mandatów uzyskały następujące liczby mandatów: a) lista nr 2 KW POLSKIE STRONNICTWO LUDOWE uzyskała 2 mandaty; radnymi z tej listy zostali wybrani: MIŚKOWICZ Franciszek PERS Grzegorz Stanisław b) lista nr 4 KW PLATFORMA OBYWATELSKA RP uzyskała 1 mandat; radnym z tej listy został wybrany: LAWERA Stanisław Józef c) lista nr 5 KW PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ uzyskała 1 mandat; radnym z tej listy został wybrany: MUZYKA Jan Józef Wybory do Sejmiku Województwa Podkarpackiego Wyniki wyborów w okręgach 1. Okręg wyborczy nr 5 obejmujący 8 mandatów: 3) liczba kart ważnych (osób, które wzięły udział w głosowaniu) wyniosła ; 4) głosów ważnych oddano ; 5) komitety wyborcze uczestniczące w podziale mandatów uzyskały następujące liczby mandatów: a) lista nr 1 KOMITET WYBORCZY SLD uzyskała 1 mandat; radnym z tej listy został wybrany: KONIECZNY Janusz Kazimierz b) lista nr 2 KW POLSKIE STRONNICTWO LUDOWE uzyskała 1 mandat; radnym z tej listy został wybrany: SOBIERAJ Dariusz Wojciech c) lista nr 4 KW PLATFORMA OBYWATELSKA RP uzyskała 2 mandaty; radnymi z tej listy zostali wybrani: MIKLICZ Sławomir PRZYTOCKI Piotr Marian d) lista nr 5 KW PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ uzyskała 4 mandaty; radnymi z tej listy zostali wybrani:\n7 - 7 - CIÓŁKOWSKI Janusz Józef PIÓRO Tadeusz Wacław RZOŃCA Bogdan Józef TUREK Władysław


LAA Ostrów - Aromatarius\nLetnia Akademia Aromaterapii Podstawy 16/07/2022\nIntensywny kurs w przepięknym miejscu jakim jest Ogród pełen lawendy w Ostrowie pod Krakowem. Kurs w formie open air w otoczeniu lawendy oraz przyjaznych ludzi.\nPozwoli Ci wejść w świat aromaterapii, stosowania na własny użytek olejków eterycznych w różnych dolegliwościach tak, byś nie czuła/czuł się już więcej zagubiona/ny.\nLetnia Akademia Aromaterapii przeznaczona jest dla każdego kto chce nauczyć się stosowania olejków eterycznych w bezpieczny i pożyteczny dla siebie sposób.\nKurs przewidziany zarówno dla tych, którzy jeszcze nigdy ich nie stosowali jak i dla tych, którzy nieco znają temat jednak nie czują się w nim pewnie\nRozpoczynamy zajęcia o godz. 12.00\nCo najmniej 5 godzin twojego czasu\nSkupienie (będzie test kontrolny, który pozwoli Ci ocenić Twoje postępy)\nZmienność pogody (będziemy jedynie pod zadaszeniem)\nUdział w kosztach: 245 PLN\ndo 30 dni przed rozpoczęciem kursu (tj. do 17/06) zwrot 50% wartości\ndo 14 dni przed rozpoczęciem kursu (tj. do 02/07) zwrot 20% wartości\nPo tym terminie zwrotów nie przyjmujemy\nPo wykupieniu kursu koniecznie pobierz formularz kontaktowy, wypełnij i nam odeślij.\nKurs kończy się testem kontrolnym, który pozwoli ocenić Ci na ile zapoznałeś się z materiałem.\nW trakcie zajęć nie używamy telefonów komórkowych. To czas dla Ciebie .\nW innych kwestiach organizacyjnych obowiązuje regulamin Ogrodu pełnego lawendy.\nOrganizator zastrzega sobie prawo odwołania zajęć bez podania przyczyny o czym poinformuje uczestników najpóźniej na dzień przed ich rozpoczęciem. W tym wypadku pełna kwota zostanie zwrócona na konto podane przez kursanta.\nNapisz pierwszą opinię o „LAA Ostrów” Anuluj pisanie odpowiedzi


OlimpiaMed | badanie nasienia - Katalog Stron - ZooSpace.pl\nbadanie nasienia łódź, badanie nasienia, klinika badanie nasienia łódź opinie\nProfesjonalna klinika Golden Clinic zajmuje się różnego typu diagnostyką, która pozwala znaleźć przyczyny różnorodnych zaburzeń organizmu. Obszar pomocy obejmuje, m. in. badanie nasienia. Wszystkie usługi dostępne są na terenie miasta Łódź. Znakomite opinie o centrum świadczą o wysokich kwalifikacjach pracowników i indywidualnym podejściu do każdego pacjenta. Nasza klinika tworzona jest przez osoby z pasją, a każda z nich specjalizuje się wybitnie w różnych obszarach – zaczynając od wiedzy lekarskiej i laboratoryjnej, a kończąc na obsłudze klienta. Klinika pomaga rozpoznać przyczyny złego stanu zdrowia, m. in. badanie niepłodności kobiet oraz mężczyzn, nietolerancje pokarmowe lub zakażenie pasożytnicze. Aby przeprowadzić badanie pobiera się różnego typu próbki, np. kału lub nasienia. Szczegółowe informacje na temat konkretnych badań na terenie miasta Łódź i sposobu przygotowania się do nich znajdują się na stronie internetowej. Pozytywne opinie o Golden Clinic są niezwykle ważne, dlatego naszym priorytetem jest zarówno Państwa zdrowie, jak również satysfakcja z usługi. Golden Clinic dzieli się na dwie wspólnie działające instytucje: Klinika Medyczna Golden Clinic oraz Laboratorium Diagnostyczne OlimpiaMED, w którym prowadzi się badanie płodności mężczyzn (analiza jakości nasienia). Staliśmy się jedynym Centrum Medycznym w mieście Łódź o takim szerokim zakresie działania. Sprawdź opinie o centrum z pierwszej ręki i skontaktuj się z nami!\nkatowice (5), budownictwo (3), katalog stron (11), sklep (7), projektowanie (6), noclegi (3), pozycjonowanie (8), strony www (7), usługi (4), odżywki (3), wroclaw (10), meble na wymiar (4), agencja reklamowa (3), odchudzanie (4), darmowe ogłoszenia (5), śląsk (3), reklama (3), kupie (3), księgowość (4), biuro rachunkowe (6), marketing (3), bramy (4), lodz (7), suknie ślubne (3), fitness (4), katalog firm (4), nieruchomości (11), bydgoszcz (6), wrocław (4), ogłoszenia (6), odzież damska (4), nocleg (3), kredyty (3), serwis (4), Łódź (6), noclegi zakopane (3), sprzedam (3), oferty (4), Kraków (6), strony internetowe (3)


Pobyt obejmuje 14 noclegów.\nnoclegi w klimatyzowanym pokoju jedno lub dwuosobowym typu Comfort\n50 zabiegów leczniczych z dziedziny: laseroterapii i magnetoterapii, kąpiel perełkowa, nadzorowany trening fizyczny (np.: interwałowy na cykloergometrze lub bieżni a także trening obwodowy). Przy rezerwacji pobytu 21 noclegów oferta obejmuje 75 zabiegów leczniczych.\nLekarze zalecają pobyt 14/21 noclegów.\nPrzy rezerwacji Pakietu Diagnostyka i Rehabilitacja Choroby Raynauda na 21 nocy - Ceny ulegają zmianie. W tym celu prosimy o kontakt z Recepcją + 48 87 643 28 71


strefa z ograniczoną widocznością\nForum teatralne - czasem straszy\nInna scena - feministycznie o teatrze\nPl.hum.teatr - raczej cisza\nSzczuka dla sztuki\nŁeb pełen filmów\nAdam Michnik, W poszukiwaniu utraconego sensu\nHenryk Grynberg, Prawda nieartystyczna\nPoparzone dzieci Ameryki\nArt Is the Art of Nothing\nSztuka na cenzurowanym\nBlogi niekulturalne ;)\nSkrzynka pocztowa: maiaki(at)gazeta.pl\nKategorie: Wszystkie | foto | kino | książki | muzyka | polityka | sztuka | słowa | teatr\nniedziela, 10 lutego 2008\nTen film wydaje mi się anachroniczny i niepotrzebny, Owszem, ma kilka zalet, kilka scen wartych zapamiętania i nie cierpiałam, oglądając go, ale ogólne wrażenie jest właśnie takie, kolejny raz niespełnione oczekiwania. Nic tu nie ma dla mnie istotnego, nic. Choć James McAvoy naprawdę ładny, zwłaszcza z profilu.\nPowieści nie czytałam, więc męki porównań zostały mi oszczędzone, choć to ponoć naprawdę dobra ekranizacja, twierdzą specjaliści od McEwana. Do których się nie zaliczam i raczej po filmie nie mam motywacji, żeby to zmienić.\nA przedtem ważny - wreszcie! - teatr, czyli Nordost z Bydgoszczy. I równolegle mój typ literatury lekkiej, łatwej i przyjemnej, czyli Męka twórcza. Rozmowy o życiu psychosomatycznym intelektualistów, pożyczone od chorej B., która zgodziła się wczoraj ratować mnie z depresji metodą serialową (lody i Duma i uprzedzenie w wersji BBC - jako tło, fonię skutecznie zagłuszałam). Pomogło tylko na chwilę, jest fatalnie, tym fatalniej, że myślałam, że to już za mną, przez chwilę było nawet euforycznie, ale nie, zadręczam więc nadal, coraz bardziej nawet, otoczenie i siebie, szukam źródeł i rozwiązań. Dziś pomyślałam, że brak mi właśnie ważnego teatru, ale to akurat nie zależy ode mnie. Ale źródeł jest więcej, splotło się kilka racjonalnych i nieracjonalnych przyczyn, nie umiem sobie poradzić ani z jednymi, ani z drugimi. I gdyby chociaż można było wyłączyć autokomentarz i bezrefleksyjnie się posmucić przez chwilę, a nie cały czas wściekać się na siebie i obśmiewać ten stan beznadziejny...\n02:38, maiaki , kino\nponiedziałek, 04 lutego 2008\nPierwszy spektal obejrzany w tym roku, zaległość z zeszłego sezonu. Pierwszy warszawski spektakl Michała Zadary i dopiero drugi - po Wałęsie - który oglądam. Uczucia mieszane bardzo i chyba im dalej, tym gorzej o tym myślę. Bo z jednej strony lubię tego rodzaju podejście do tekstu - bardziej wariację na temat niż interpretację, podoba mi się obsadzenie w rolach chłopców aktorów starszego pokolenia (z wyjątkiem Nemeczka, którego gra Wojciech Solarz) i to, co z tego wynika, czyli zupełnie inne spojrzenie na chłopięce gry i zabawy. Ale nie przekonują mnie ci aktorzy właśnie, brakuje mi też dystansu i ironii, które wydają mi się niezbędne w tego rodzaju teatrze. Obecność na scenie suflerki, która ma budować dystans, jest całkowicie sztuczna i przez to strasznie irytująca - w żadnym razie nie działa to jak w spektaklach Pollescha. No i przy tym braku dystansu zabiegi typu "Nasza klasa" w wykonaniu Emiliana Kamińskiego sprawdzają się naprawdę średnio. Ale - żenady nie było, a to już niemało. A miejscami się nawet wzruszałam, choć w stanie obecnej melancholii (tak od wczoraj nazywa się to, co mi doskwiera), niewiele mi trzeba.\nNa który to stan nie pomogły (lub pomogły na krótko jedynie) kolejne zakupy książkowe (Fuentes, Chatwin, Mishima), nie pomogła kiepska lansiarska impreza ani fajna impreza w genialnym mieszkaniu na Mokotowie, podczas której dowiedziałam się, że nie jestem Polką, skoro nigdy nie byłam w Częstochowie (co za ulga!), ani ostatki przy dziwnych alkoholach (może dlatego, że piłam te niedziwne). Więc wciąż najchętniej zamknęłabym się w domu, spała i czytała - choć wczoraj doszłam do wniosku, że może rzeczywiście to, co czytam nie pozostaje całkiem bez wpływu na ową melancholię - bo po skończeniu Prawdy nieartystycznej Grynberga (której obszerne fragmenty, podobnie jak Strachu, odczytywałam przez telefon, i nie mam już siły ich tutaj przepisywać) zamiast po Mishimę, jak miałam zamiar, sięgnęłam po My z Jedwabnego, odkładane od trzech już chyba lat (i tak miałam czytać, to prawda, ale w jakimś odstępie niewielkim). Wessał mnie znowu mój temat-obsesja, zaznaczam sobie kolejne książki do zdobycia / przeczytania, ustalam kolejność czytania tych, które jeszcze stoją na półce, i zupełnie nie mam ochoty na nic, co jest choć trochę mniej serio / mniej ważne.\n23:14, maiaki , teatr\nczwartek, 31 stycznia 2008\na będzie chyba znaczenie gorzej - cytat z Hamleta, wynaleziony przez p. i jakże adekwatny do sytuacji ogólnej i szczególnej. Adekwatny - mimo chwilowej skuteczności jedynego sensownego sposobu na chandrę, czyli zakupów w składzie taniej książki. 13 tytułów, w tym kilka czytanych, ale takich, które trzeba mieć (Pływak Zsusy Bank), Memorbuch Grynberga, który właściwie wypadałoby wznowić na rocznicę Marca (jesli nie dlatego, że takie ksiązki powinny być dostępne ciągle), ale że nikt tego nie zrobi chyba, to cudem wyłowiony egzemplarz w ramach kompulsywnego dawania-w-prezencie-ważnych-dla-mnie-książek w świat powędruje, środkowoeuropejskie powieści Czarnego, Absolutna amnezja Filipiak, Tristram Shandy (biblia ironistów - skomentował p. - nic dziwnego, że nie czytałam, przecież jestem pozbawiona zmysłu ironii, proszę mi zrobić koszulkę z takim napisem na kolejne urodziny). Przez chwilę życie ma sens...\n22:34, maiaki , książki\nMotyl i skafander. Karmel\nJedyne dwa filmy, które zdołałam obejrzeć w tym roku (no nie jest dobrze, wiem, w teatrze nie byłam ANI RAZU!). I oba to mniejsze lub większe rozczarowanie - w obliczu oczekiwań rozbudzonych przez recenzje entuzjastyczne (Motyl) lub głosy znajomych (Karmel). Jeśli chodzi o Motyla - wszystko prawda, co napisano - że zdjęcia fenomenalne, że nie czułostkowy, że brak szantażu emocjonalnego, że chwilowo zadziwiająco zabawny. Tylko z powtarzającym się określeniem "przejmujący" nie potrafię się zgodzić, bo mnie właśnie nie przejął zbytnio, albo - jeśli to w ogóle ma sens - obiektywnie tak, subiektywnie nie. Ale ja nie od dziś mam problemy z empatią. Tylko wątek ojca (i Max von Sydwow w tej roli) poruszający, tak.\nKarmel - to przypadek mniej skomplikowany, błahy filmik po prostu, eksploatujący dość natrętnie "kobiecość" - przypomniało mi się w trakcie jego oglądania, że nigdy nie czułam się "kobiecą kobietą", więc. Ale są przebłyski, oczywiście, znowu wątek starych ludzi przemawia do mnie najbardziej, i jakiś kontekst kulturowy do rozważąń dostajemy w końcu. I czysto subiektywnie wątek masochizmu uczuciowego też do mnie trafia, niestety. No i ogólny smutek istnienia to też coś, no co nie jestem niewrażliwa. Ale generalnie - słabo.\nDo zobaczenia: Persepolis, Ostrożenie, pożądanie, XXY (jeśli po recenzji p., że to "tendencyjne latino", jeszcze motywację znajdę) i Amerykański gangster.\nA poza tym smutek i bezsens, i o ile ze swoją depresją jeszcze sobie jakoś radzę i sądzę, że udaje się ją ukryć nawet, to cudza jest chwilami tak upiornie zaraźliwa...\nAle czytam przynajmniej - skończyłam Strach dzisiaj. Na razie pozbierałam linki do tych nielicznych sensownych głosów w dyskusji o (czy raczej nagonce na), na napisanie czegoś przyjdzie pora później.\n00:03, maiaki , kino\nśroda, 02 stycznia 2008\nPółnoc na Ząbkowskiej\nSylwester na Ząbkowskiej miał jakis swoisty urok, coś zaskakująco małomiasteczkowego, do tego wszyscy uśmiechnięci i wyluzowani, przedtem Mokotów, skąd najchętniej wyszlibyśmy z psem, potem makaron u Terry i buszowanie po regale (zaktualizowany plan lektur po tej wizycie: Lektury nadobowiązkowe Szymborskiej, Poparzone dzieci Ameryki i Bauman; Raptularz Raszewskiego i Opalskiego o Swinarskim ukradnę następnym razem; dawno nie miałam tak silnego odruchu chwytnego na widok czyjegoś regału, co mnie zaintrygowało i uświadomiło, że rzadko bywam w cudzych mieszkaniach). Było miło, dużo dobrej energii, choć nadal się nie wytańczyłam, a życzenia Artura ("Żeby ci się spełniło to, co dla ciebie najlepsze, a nie to, czego sobie życzysz") wciąż budzą mój protest. Bo upieram się przy tym, czego chcę, choć nie wierzę, że się spełni.\nA nowy rok zaczęłam od ślęczenia nad dość upiornymi tabelkami (oczywiście nocą, bo po co w dzień?!), co w dodatku jest źródłem dość perwersyjnej przyjemnści. No dobrze, nie tabelki, tylko projekt, który się za nimi kryje, ale i tak nie jest ze mną dobrze...\n[foto uzależniony od aparatu bigqlak - dzięki mu za to :)]\nPersepolis 2. Gdybym ci kiedyś powiedziała\nZnowu książki-prezenty, choć o nieco nietypowych losach:\n+ Persepolis II Marjane Satrapi poczta przysłała po wigilii, więc na razie nie zostało wręczone (właściwie chętnie bym sobie zatrzymała, ale skoro nie mam części I...) Część pierwszą czytałam dokładnie rok temu, również w ramach testowania prezentu. I uznałam ją za jak najbardziej ok, ale jednak - nie będąc fanką i znawczynią komiksów - żałowalam, że taki materiał nie został wykorzystany w powieści. A tym razem żadnego niedostytu, wreszcie forma i treść zgodziły mi się doskonale. Fabularnie są to emigracyjne losy Marjane i historia jej powrotu (nieostatecznego) do Iranu. Ale jest to też historia dorastania dziewczyny i - znów - piękna opowieść o rodzinie. A to wszystko z właściwum Satrapi gorzkim humorem. Do zapamiętania!\n+ Gdybym ci kiedyś powiedziała Judy Budnitz - powieść, którą sama sobie podłożyłam pod choinkę, żeby nie frustrować się zbyt małą liczbą książkowych prezentów. Na szczęście tym razem rodzina stanęła na wysokości zadania (bo już na wszystkich zdążyłam nakrzyczeć, że nie przyjmuję argumentu: "Bo nie wiadomo, czego ty nie masz". Nic nie mam, mało książek kupuję ostatnio! Poza tym cała sztuka polega na tym, żeby znaleźć coś nieoczywistego, czyż nie? A najgorszym razie można wymienić przecież...), nawet Młodociana podarowała mi pierwszą w życiu książkę z mojej ulubionej serii Czarnego "Inna Europa", więc czytałam Budnitz z takim uczuciem, że to nie jest pełnoprawny prezent, mogę nim rozporządzać i oddać komuś, komu nada się bardziej. Bo długo nie byłam w stanie odnaleźć się w tej książce. Ale wreszcie zaskoczyło i to mocno - chyba w momencie, kiedy tematem stała się sama opowieść i jej zniekształcanie, ma się swoje obsesje.\nTo jest taka trochę amerykańska Tokarczuk, co w moich ustach niekoniecznie musi być komplementem, ale tym razem jest. Przeplatające się kobiece opowieści - z których pierwsza długo wydaje się osadzona w jakimś baśniowym bezczasie, by powoli odsłonić historyczny konkret Europy Środkowej międzywojnia, a potem emigracji do Ameryki. W części amerykańskiej realizm pozornie zwycięża, ale przecież nie do końca (wątek sprzątaczy!). I to dyskretne wyłanianie się realnych wydarzeń z baśniowości - najpierw I wojny światowej, która jest już przesżłością, potem Holocaustu - było dla mnie przejmujące. I opowieść jako temat - o tym już wspomniałam. I więź córka-matka, bunt kolejnych pokoleń przeciw matce. Ale też jakaś degeneracja, która niwątpliwie następuje. Jak ją rozumieć: jako degenerację świata, więzi międzyludzkich, kobiecości - rozumianej jako co? Nie mam na to odpowiedzi, albo tylko nie potrafię/nie chcę ich werbalizować. Tak czy inaczej - uwiodła mnie ta książka - nie bez zastrzeżeń, nie od pierwszej strony, w jakimś sensie niemal od ostatniej, choć podprogowo już wczaśniej. Nie oddam.\nA poza tym: skoro świąta i udało się urwać z pracy, to przecież nie mogę tak po prostu cieszyć się wolnością i spędzać czasu w Zachęcie, czyli: chorowałam. W zwiążku z tym się nudziłam. W związku z tym poustawiałam książki - wreszcie, po chyba ośmiu miesiącach od dokupienia dwóch regałów. I było to chwalebne, choć tony kurzu niewątpliwie mają jakiś wpływ na drogi oddechowe. Ale: dokonałam trochę odkryć (jako wzrokowiec nie zapamiętuję książek, które nie mają miejsca na półce) i wysortowałam trochę książek do wyekspediowania z domu. Część - kierunek antykwariat, a część - do rozprowadzenia wsród znajomych. No i czymś trzeba się wykupić w bibliotece za przetrzymywanie książek. Wśród których własnie znalazłam Bölla Kobiety na tle krajobrazu z rzeką - i przypominma sobie, za co go tak cenię, choć to chyba nie będzie moja ulubiona książka. I dlaczego właściwie nazywa się to powieścią, a nie dramatem? A dalszy nieuporządkowany plan lektur na najbliższy czas:Kurt Lewin, Grynberg, Bikont, Klemperer, czyli monotematycznie, ale też Terezia Mora i może jakaś Atwood. Chwilowo odstawiłam rower i cieszę się czytaniem w środkach komunikacji miejskiej.\nA dziś w Warszawie słońce i chyba dlatego chodziłam po mieście, uśmiechając się do siebie BEZ powodu. Bo choć z wierzchu dużo śmiechu, to ogólnie raczej smutno - we wszystkich rejonach życia. I nawet nie mogę tego zrzucić na zimową depresję - brak światła nigdy nic mi nie robił, a mgły uwielbiam (wspomnienie Jeziora Bodeńskiego).\n02:48, maiaki , książki\nponiedziałek, 17 grudnia 2007\nDojczland Andrzeja Stasiuka w ramach czytania prezentów przed ich wręczeniem pochłonięte - bo jest to książka na jeden kęs. Stasiuka wielbicielką nigdy nie byłam, Jak zostałem pisarzem lubię bardzo, inne rzeczy mniej, nie wszystko czytałam i nawet nie jestem pewna, czego nie. Po Babadag chcę teraz sięgnąc wreszcie, bo mam wrażenie, że klimat podobny do Dojczland. Z czego już wynika, że rzecz mi do serca przypadła. Bo też jak mogło być inaczej, skoro całej książce zdaje się przyświecać zdanie: Żeby ocaleć, czasami piję, czasami porównuję - wypowiedziane w kontekście oswajania rzeczywistości za pomocą porównywania dworca w Stuttgarcie do bukaresztańskiego Gara de Nord. I skoro cała przesycona jest przecudowną autoironią, jak w tym fragmencie: Patrzyłem i rozmyślałem o Nieczech jako kraju formy. Ach - powtarzałem sobie w duchu - gdyby nie forma, nie bardzo byście wiedzieli, co zrobić ze swoim niemieckim istnieniem. Niemieckość rozerwałaby was na strzępy. Czysta niemieckość zagoniłaby was w kozi róg człowieczeństwa, stawiając wam pytania, na które nie ma odpowiedzi. W tamtych czasach, w czasach Stuttgarter Platz, rzucałem palenie i antropologiczna egzaltacja była dla mnie czymś codziennym. [Ja niestety nie mam równie dobrego alibi dla własnej antropologicznej egzaltacji].\nA o czym to jest? Wbrew temu, co napisał Dariusz Nowacki, niewątpliwie jest to książka o Niemczech. I w tej warstwie jest dla mnie może najciekawsza tam, gdzie nie zgadzam się z obserwacjami "literackiego gastaarbeitera". Ale jak określić całą tę resztę, o której to jest może jednak bardziej? Nie podejmuję się, bo grozi to popadnięciem w innego rodzaju egzaltację.\nTylko chwilowe uczucie ulgi, że znów z zachwytem jestem w stanie czytać powieść, szybko ustąpiło miejsca konstatacji, że to mimo wszystko nie jest pełnoprawna fiction, do której niechęć się utrzymuje (ostatnio niedoczytana powieść - Barabara Radziwiłówna z Jaworzna-Szczakowej - ale tu winne może być czytanie Witkowskiego, które zabiło przyjemność własnej lektury). Wracam więc do czytania na dobranoc esejów z Nowych zjawisk w sztuce polskiej.\n+ Wiedeń dostojny i nudny (no dobrze, pora roku i zmęczenie nie sprzyjało przyjaznym reakcjom, ale myślę, że to naprawdę nie nie jest miasto dla mnie, zapewne pomijając galerie).\n+ Lew w zimie przepięknie wyreżyserowany, ale ja nie potrafiłam oderwać się od tekstu, który jest żaden.\n+ Katyń nie okazał się filmem, za którego obejrzenie trzeba dopłacać, darmowe zaproszenie w pełni wystarczyło. Ale do tego filmu też najbardziej pasuje mi określenie "żaden" - ilustracja, rzetelna, ale nic więcej. I wniosek szerszy: że naprawdę nie wiem, co może dać na dziś to zajmowanie się odwiecznymi polskimi tragediami. Pewnie, że lepiej jest wiedzieć, niż nie wiedzieć, ale nie sądzę, żeby pod wpływem takiego filmu ktoś naprawdę zapragnął zgłębiać historię, a co z tego może wynikać poza tym? Z okazji 13 grudnia na ulicach zawisły plakaty z napisem: "Historia tworzy naszą tożsamość". No więc ja to kontestuję i tyle. Za to znowu ktoś dostanie ode mnie Niewinnych czarodziejów - takiego Wajdę uwielbiam.\n+ Na Watch Docs dwa filmy: Starbuck. Holger Meins i Polak w szafie Żmijewskiego. Pierwszy trafił mi fazę uzupełniania wiedzy o RAF, ale się do niego nie przyczynił. Pomijając kilka ujęć dokumentalnych (Meinhof w telewizji, Rudi Dutschke na pogrzebie: Holger, der Kampf geht weiter!) nie pokazał mi ten film nic, czego nie wiedziałbym już do dawna. Za to Polak w szafie dobry, ważny, choć bez kontekstu odczytu Joanny Tokarskiej-Bakir w TR nie odebrałabym go chyba odpowiednio. Czekam niecierpliwie na jej książkę Legendy o krwi. Antropologia przesądu, która powstała w wyniku badań wokół Sandomierza, i wtedy może wrócę tu do elementów wiążących się z tym tematem. Na razie polecam wywiad ze Żmijewskim.\n+ Rewelacyjny koncert w CSW w ramach Lakmus Projekt. Jak wiadomo, nie mam narzędzi, żeby wypowiadać się o muzyce, więc napiszę tylko: prawykonanie Tell me about Hanny Kulenty i świetny Mike Svoboda!\n+ Nadal gotowa jestem kłócić się o Szewców u bram - z każdym, zawsze i wszędzie: z ulubionym krytykiem w radakcji ulubionej/znienawidzonej gazety, przy obiedzie w Green Wayu, w kuchni u Ormussa, stojąc? siedząc? pod lodówką, zanim całkowicie nie stracę kontaktu z otoczeniem (Ormussie, spełniam postulat zawoalowanej notki. Choć właściwie wyszło dość wprost, ale za to ginie w słowotoku nagłym). Może jest tak, że wyjmuję z tego spektaklu to, co w niego wkładam, a może naprawdę z tego zderzenia Klaty z Sierakowskim, w którym każdy gdzie indziej upatruje zwycięzcę i manipulatora, wyszło coś wartościowego. Na pewno coś, co mnie bardzo dotyczy/dotyka. Choć nie trzeba wierzyć tej naiwności, którą ujawniam, mówiąc o sprawach, które są tematem Szewców - to naiwność zaprojektowana, mająca bronić przed oczywistym cynizmem.\n+ I konstatacja w wyniku pisania tej notki: moje szczątkowe obecnie życie kulturalne toczy się w trójkącie: TR - CSW - Luna (najsłabszy punkt). Przy czym do CSW chodzę na filmy i koncerty, zamiast na wystawy - w tej dziedzinie poważne zaległości. Plus Praga naturalnie, choć czy w tym przypadku można mówić o życiu kulturalnym? Żartuję oczywiście, bo dziś chociażby po raz pierwszy Akademia Ruchu, Chińska lekcja. I ok, ale bez zachwytu.\n+ Frustruje mnie blog ostatnio, a konkretnie jego agonia, "dwa zdania codziennie", pomyślałam niedawno. Ale tak się nie da, jak już piszę, to logorea. I co z tym zrobić?\n03:41, maiaki , książki\npiątek, 16 listopada 2007\nManchester - Warszawa - Wiedeń\nJeszcze dziś rano Manchester, pojutrze Wiedeń, i wszystko w kontekście teatralnym. No dzieje się, nie da się ukryć, bo w Polsce też wszystko inne niż cisza i spokój.\nManchester bardzo mi przypadł do serca, jak w każdym normalnym mieście kolorowo na ulicach, plus jakiś luz i zdrowy rozsądek (czyli pozytywny stosunek do rowerów i przechodzenie na czerwonym świetle). Do oglądania niby nic konkretnego, ale to nic konkretnego jakie fajne - to jest idealne miasto dla architektonicznych freaków, tylko do każdego niemal budynku przydałby mi się przypis. Absolutna dominacja czerwonej cegły - w wersji podmiejskich szeregowców jednak przygnębiająca, w centrum - fascynująca w wielości swoich zastosowań i czasu powstania zbudowanych z niej budynków. Fajne, żywe miasto, takie, jak lubię. Tylko dlaczego te puby tak wcześnie zamykają?!\nFotki trochę przypadkowo wybrane na teraz, na już, bo czasu brak, a część wymaga kadrowania, troskliwego przejrzenia.\nTakie np. zestawienia architektoniczne mnie ujęły natychmiast:\nTo właściwie też z tego rodzaju, a katedra robi wrażenie:\nNa przejażdżkę na kole pożałowałam 6 funtów (a widok z niego musiał być wspaniały), ale obfotografowałam skrupulatnie, choć rzadko wprost. Obiekty dodatkowe - kwiaty/wiatraki - też fajne:\nDrobna rzecz, ale nieodparcie kojarzyła mi się z Transferem Kozakiewicza:\nChina Town raczej rozczarowujące, choć łuk dość efektowny:\nNo i zaraz święta - kiczowaty Mikołaj siedzi na budynku ratusza:\nsobota, 03 listopada 2007\nMichaśka Literatka / Barbara Radziwiłłówna\nSą takie książki, które powinien publicznie czytać tylko autor. Czy raczej tacy pisarze, którzy powinni mieć wyłączność na czytanie swoich książek. Michał Witkowski jest takim pisarzem, co wiadomo nie od dziś, ale o czym osobiście i na żywo mogłam się przekonać dopiero oglądając Barbara Radziwiłłówna Show.\nKsiążkę kupiłam - z cichą nadzieją, że ona poradzi sobie z wciąż trwającą niechęcią do beletrystyki (ups, dopiero teraz zobaczyłam, że wcześniej pisałam o niechęci do non-fiction, a tymczasem jest dokładnie odwrotnie - to literackiej fikcji nie mogę znieść).\n00:47, maiaki , teatr\nW to właśnie zamieniam powoli tego bloga. Ale w dobrej sprawie. Ja tam będę w każdym razie:\n19:26, maiaki , teatr\nCzytam Boga urojonego Dawkinsa i reaguję nieco przekornie, ale też mam złośliwą ochotę na wciąganie wierzących w polemikę z jego argumentami.\nWciąż mam niechęć do fiction - nie skończyłąm Placu zabaw Marka Kochana (i nie mam ochoty kończyć) ani Instynktu gry Juli Zeh (skończę).\nOglądam trochę (mało!) filmów na WMFF i na razie przytłaczają mnie seksualno-mięsne obsesje reżyserów, ale na szczęście filmy izraelskie dają radę (Bańka mydlana, Wizyta orkiestry).\nWidziałam Zaratustrę i - nie lubię Lupy, nie lubię teatru.\nAle - bardzo chcę jechać na Medeę do Wrocławia. Nie mam biletu, nie mam czasu, ale jadę (chyba).\nRobię fajną imprezę, co niebezpiecznie mnie kręci. Niebezpiecznie, bo to uczucie wolności w realizowaniu własnych pomysłów uzmysłowiło mi, że w pracy moja wolność jest jednak znacznie ograniczona - przynajmniej w obszarze, który fascynuje mnie najbardziej.\nDostałam dwie ciekawe propozycje zawodowe, które po pierwsze muszę potraktować jako potężny komplement, a po drugie - jeśli wszystko wypali, a ja w to wejdę - będą one oznaczały chyba ostateczną konieczność oduczenia się snu.\nPrzeprowadzam rozmowy kwalifikacyjne z osobami o dziewięć lat młodszymi ode mnie (aha, zdążyłam też skończyć trzydziestkę i dobrze mi z tym :).\nZaczęłam chodzić na tai chi i na razie nie uspokaja, nie poprawia koncentracji, ale zaczyna wciągać - chyba zostanę.\nPoza tym: czasem euforia, czasem zadziwiający mnie totalny spokój, czasem trochę smutno.\nponiedziałek, 24 września 2007\n23:27, maiaki , teatr\nśroda, 19 września 2007\nTeatralny początek sezonu\nCzasu wciąż brak, ale przecież coś mi się już udało w tym sezonie zobaczyć.\n+ Bash z Łodzi w ramach Hajdparku w Wytwórni. Poszłam, bo głupio było tak całkiem ominąć Hajdpark i dlatego że znam wersję TR-ową i ciekawa byłam porównania. No i zasadniczo w porządku, oszczędnie, nieźle zagrane, ale niestety jeśli się zna fabułę, to nic więcej już z tego nie wyniknie. Bash Jarzyny mnie swego czasu trzepnął mocno, treścią i formą. Być może treść rzeczywiście ma moc jednorazową, a podział widowni na trzy sale i wykorzystanie projekcji mogłabym dziś uznać za fajerwerki, kto wie. Ale właśnie poszukiwań formalnych zabrakło mi w łodzkim Bashu.\n+ Pippi Pończoszanka w Dramatycznym. Szalony spektakl familijny. Przez pierwszą część trochę się jednak dystansowałam, ale w drugiej ostatecznie oddałam głos wewnętrznemu dziecku i bawiłam się świetnie. Zabawny, bezpretensjonalny, ładny wizualnie i świetnie zagrany (Dominika Kluźniak!) spektakl. Chyba pierwszy spektakl Agnieszki Glińskiej, który naprawdę doceniam. Mój ulubiony fragment to Pippi przepytująca kolegów z NIEznajomości dodawania: Czy ktoś ma niewiedzę w tym zakresie? Jest niewiedza? O, widzę, że nieśmiało, ale jest!\n+ Blackbird Davida Harrowera w reżyserii Grażyny Kani w Dramatycznym. Zaległość z poprzedniego sezonu, przykre zderzenie rzeczywistości ze sporymi oczekiwaniami. Bo spotkanie po latach molestowanej w dzieciństwie dziewczyny i jej prześladowcy i łącząca ich skomplikowana więź to świetny materiał na gęsty, niepokojący film psychologiczny, ale w teatrze - "nic nie męczy mnie bardziej niż psychologia" (Pollesch). Więc patrzyłam sobie dość obojętnie niestety na coś, co wydało mi się raczej teatrem telewizji, na świetnie grających aktorów (Adam Ferency, Julia Kijowska), których gry nie mogłam znieść. Zdaje się, że etap "podoba mi się tylko Pollesch i Komuna" wciąż trwa.\nA poza tym: momentami zupełne szaleństwo, zawalanie terminów i poczucie winy z tego powodu. I z drugiej strony - rozpierająca radość, taka, którą się chce wykrzyczeć!\n02:17, maiaki , teatr\nśroda, 05 września 2007\nMizrach - suplement\nZnaleziony w sieci fragment koncertu Pink Freud.\n21:08, maiaki , muzyka\nponiedziałek, 03 września 2007\nMizrach to minifestiwal pod Ohelem, w miejscu, gdzie niedługo stanie Muzeum Historii Żydów Polskich. Dwa dni koncertów inspirowanych muzyką żydowską. Dotarłam tylko na część niedzielną, kiedy to zagrali:\nMitch & Mitch, czy też jak woleli nazywać się dziś: Milch & Milch. Micze raczej mnie nie porywają, tak było i tym razem.\nPink Freud, który fenomenalnie zagrał pieśni bundowskie - dla mnie był to najlepszy z dzisiejszych koncertów. Chcę więcej!\nShofar - słyszany po raz pierwszy podczas koncertu w TR, po którym oświadczyłam, że chcę znów i to koniecznie na dużej scenie). I jeśli piszę, że Pink Freud był dziś dla mnie najlepszy, to nie znaczy, że Shofar rozczarował. Po prostu poprzednio nie wiedziałam, czego się spodziewać, i trio Trzaska, Rogiński, Moretti całkowicie mnie zaczarowało, dziś szłam już z konkretnymi oczekiwaniami, których zespół nie zawiódł. W każdym razie i Pink Freud, i Shofar przysłowiowe ciary wywoływali momentami, spotęgowane dodatkowo przez miejsce, zupełnie przecież nieobojętne.\nA na koniec był jeszcze Raphael Rogiński solo - wolał zagrać, niż coś powiedzieć (do czego został wezwany jako pomysłodawca i dyrektor festiwalu).\nTeraz Shofar rozbrzmiewa z głośników (dzięki PP, którzy wypatrzyli, że można kupić płytę), a ja po przeczytaniu relacji w GW żałuję, że nie dotarłam wczoraj. I myślę (nie tylko pod wpływem koncertu), że po Muzeum można spodziewać się bardzo twórczego działania.\nA aparat trochę (ale tylko trochę) zakłóca percepcję (tzn.uprzywilejowuje wzrokową kosztem słuchowej).\n03:48, maiaki , muzyka\n1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 24


Tysiąc [Dagmara Andryka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00138 002444 20852717 na godz. na dobę w sumie\nTysiąc - ebook/epub\nAutor: Dagmara Andryka Liczba stron: 464\nISBN: 9788380699175 Data wydania: 2015-11-20\nsoy-como-el-viento.blogspot.com AnnRK: Myśli i słowa wiatrem niesione: Dagmara Andryka "Tysiąc" Odwrócony świat\nCopyright © Dagmara Andryka, 2015 Projekt okładki Luiza Kosmólska Zdjęcie na okładce © Kerry Norgard/Arcangel Redaktor prowadzący Anna Derengowska Redakcja Aneta Kanabrocka Korekta Maciej Korbasiński ISBN 978-83-8069-917-5 Warszawa 2015 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nDla Kinka Bez Ciebie ta książka by nie powstała.\nWszelkie podobieństwo do istniejących osób lub zdarzeń rzeczywistych jest przypadkowe.\nROZDZIAŁ 1 „Zawróć. Jeśli możesz, to zawróć!”. Lektorka z GPS-u wyraźnie traciła cierpliwość. Rzeczywiście, na mapie widniała pusta przestrzeń, a auto z trudem poruszało się po rzekomo nieistniejącej drodze. Marta przeklęła w duchu swoje lenistwo, już dawno miała zaktualizować program. Zrezygnowana, wyłączyła urządzenie. Po chwili zobaczyła zabudowania. Zastanawiała się, czy nie wjeżdża komuś do gospodarstwa. Była bardzo zmęczona. Samochód od kilku kilometrów niepokojąco terkotał, a kierownica stawiała opór. Pomyślała, że to znak. Do Żarnowca miała jeszcze jakieś sto kilometrów i choć zmrok zapadł nie tak dawno, postanowiła poszukać noclegu. Wjechała do Mille. Uśmiechnęła się, przypominając sobie łacińskie znaczenie tego słowa. To jak symboliczne przekroczenie progu tysiąclecia, pomyślała. Na znaku ktoś białą farbą zmienił nazwę na Miłe. Dobrze się zapowiada, stwierdziła w duchu. Zwolniła. Drzewa wyciągały gałęzie w głąb ulicy, a w świetle reflektorów wirowały złoto-czerwone liście. No tak, polska jesień. Odetchnęła, masując obolały kark. Po kilkunastu metrach skończył się asfalt i wjechała na kocie łby. Dla jej peugeota było to stanowczo za dużo. Silnik zawył, a skrzynia biegów wydała ostatni zgrzyt. Zatrzymała auto na końcu drogi, w pobliżu niskiego drewnianego budynku. Na drzwiach dojrzała odręczny napis: „Przyparafialny klub AA”. – No to sobie, kurwa, pojechałam – przeklęła na głos, rozgryzając ostatnią kukułkę. Przyjemne alkoholowe nadzienie rozpływało jej się w ustach. Wyłączyła silnik i światła. Dopiero teraz zauważyła, że zrobiło się już całkiem ciemno. Zwinnie wyskoczyła z auta i zamknęła pilotem drzwi. Drgnęła, słysząc nadspodziewanie głośne kliknięcie alarmu. Rozejrzała się, by sprawdzić, czy przenikliwy odgłos nikogo nie przestraszył, ale na ulicy nie było żywej duszy. Puste, wymarłe miasteczko. Żadnego ojca rodziny kroczącego z rozwianymi połami płaszcza, żadnej spieszącej do dzieci matki, osłaniającej się chustą przed wiatrem, żadnego chłopca na rozklekotanym rowerze, z trudem dosięgającego siodełka. Nikogo. Potrząsnęła głową. Te stereotypy… To dlatego nie potrafi napisać dobrego reportażu. Wszyscy jej ciągle powtarzają, że pisze o tym, co każdy już wie, a tymczasem prawda leży pod spodem, tam, gdzie nie dociera płytkie dziennikarskie śledztwo. „Trzeba interesować się człowiekiem i tym, czego nie widać”. Banały! Reportażem z Żarnowca, gdzie kilka miesięcy temu wydarzyła się tragedia, udowodni, że umie dotrzeć do prawdy. W nagrodę dla najlepszych gimnazjalistów ksiądz zorganizował wycieczkę do Włoch, śladami Jana Pawła II. Wybrano samych wzorowych uczniów, w sumie czterdziestu. Tylko praktykujących katolików. Wesoła młodzież wsiadła z gitarami do autokaru i nigdy nie wróciła. Śledztwo wykazało, że zawinił kierowca. Nadmierna prędkość w trudnych warunkach zrobiła swoje. Nie wiadomo, kto prowadził. Obydwaj zmiennicy nie żyją. Mówią o nich „mordercy”. Pochodzili z Żarnowca, gdzie ciągle są ich rodziny, które teraz miasto chce zlinczować. I to jest początek historii. Dwóch dziennikarzy wróciło z niczym. Biegajowa nagrała jakieś rozmowy z matkami, a Heniutek miał dogadaną żonę jednego z kierowców, ale po tygodniu wrócił, zrezygnowany. Naczelny miał bzika na punkcie tej historii. Małe miasteczko, śmierć i lincz. Wiedział, że temat jest trudny, ale chciał go podjąć. Miał nadzieję, że to uratuje dogorywający tytuł. Na zebraniu redakcji, kilka dni po powrocie Heniutka, długo milczał. Nagle prowizoryczna salka konferencyjna wydała się za mała i choć lato już minęło, wszystkich uderzyła fala gorąca. Naczelny świdrował każdego wzrokiem. Był wysokim, dobrze zbudowanym mężczyzną, więc patrzył z góry, a jego twarz, nabrzmiała od rozdrapanych krost, niepokojąco pulsowała. – Witecka! Ty pojedziesz! – Wskazał palcem Martę. − U Joli są zaliczki i vouchery. Do roboty! – Machnął dłonią jak packą na muchy. Wszyscy podnieśli się z miejsc, tylko ona została w salce. Przejrzała kalendarz w komórce. Wszystkie kratki były puste, nie miała zaplanowanego ani jednego spotkania, nawet u dentysty. Spojrzała z politowaniem na wyświetlacz telefonu. Pojedzie. Przecież to żaden problem. A może jej się uda i zostanie numerem jeden. No, raczej dwa, po samym mistrzu Szajnercie, naczelnym. Przejrzała się w szklanej szybie salki konferencyjnej. Włosy w artystycznym nieładzie, w kolorze wiewiórki w słońcu, lniany przylegający T-shirt i ukochane zielone bojówki z niezliczoną ilością kieszeni. Do tego skórzane wysokie trampki i szara bluza. Nie wyglądała na gwiazdę dziennikarstwa. Pociągła twarz bez makijażu, duże błyszczące oczy – tak wygląda zwyczajna kobieta. To ostatnia szansa, pomyślała, przymykając oczy. Wydarzenia z Żarnowca nie fascynowały jej tak jak naczelnego, ale wiedziała, że odpowiednio podane mogą być hitem. I właśnie tak postanowiła je opisać. Teraz jednak utknęła w opustoszałym Mille. Po chwili dojrzała wysoką wieżę z krzyżem. Odetchnęła. Właściwie nie wiadomo dlaczego, bo przecież kościół jest w każdym polskim miasteczku. Rozejrzała się ponownie, nasłuchując jak zając podczas polowania. Nie docierały do niej żadne dźwięki. Nawet psy nie ujadały. Cisza. Potworna i jakaś złowroga. Zapaliła papierosa. Zarzuciła na plecy wysłużoną torbę i ruszyła przed siebie. Po kilku minutach dotarła do rynku. Domy szczelnie okalały teren, jak zabudowania obronne. Wszystkie niskie i ciemne, otoczone potężnymi drzewami o splątanych gałęziach. Spojrzała na komórkę. Dochodziła dwudziesta trzecia. Dym z papierosa ugrzązł jej w gardle, nie dawał spodziewanego kopa. Była już bardzo zmęczona. Zdeptała niedopałek, ale nie chciał się zgasić. Kilka razy przygniatała go, aż w końcu przestraszyła się, że spali sobie trampki. Miała już dość. Stała pod domem, w którym właściciel prowadził delikatesy. Wiszący szyld „U Silnego” skrzypiał przy każdym podmuchu wiatru. Wyjęła komórkę i za pomocą aplikacji postanowiła wyszukać nocleg. Telefon myślał. Z tyłu zabudowań dobiegało stłumione brzęczenie. Zaciekawiona, znalazła ścieżkę między domami. Nasłuchiwała z lekkim niepokojem. Brzęczenie się wzmagało, jakby coś próbowało się uruchomić, ale nie mogło. Podeszła bliżej i zobaczyła niebieską poświatę. Przez sekundę myślała, że to może komisariat, i pierwszy raz w życiu ucieszyła się na myśl, że spotka policjanta. Odważniej weszła na ścieżkę. Po kilku krokach dojrzała niebieski neon „BAR RZYM”, z migającą i brzęczącą literką M. Komórka zapiszczała nieprzyjemnie. Brak sygnału GPS. – Szajs jeden! Ogniki papierosów wyróżniały się na tle szarego, dużego okna, a przez szpary przy futrynach dobiegał monotonny głos z radia. Marta nabrała powietrza, żeby uciszyć strach. Bar „Rzym” wyglądał jak speluna. Z trudem uchyliła ciężkie drzwi. Niemal natychmiast buchnął specyficzny odór − mieszanka alkoholu, garmażerki i taniego tytoniu. – Zamknięte, signora! – usłyszała lekko brzmiące, śpiewne wołanie. Podeszła bliżej. Drobna, znudzona barmanka nawet nie drgnęła. Mimo późnej pory zachowała nienaganny makijaż. Mocne kreski i szare cienie podkreślały jej duże, piwne oczy. Kobieta miała czarne włosy, wygładzone i spięte w kucyk. Czerwone usta odcinały się od ciemnej karnacji. Choć była ubrana w dopasowaną, elegancką koszulę w grafitowym kolorze, zapiętą pod samą szyję, z pewnością stanowiła obiekt westchnień tutejszych mieszkańców. Piękna Włoszka, pomyślała Marta i mimo dość nieprzyjemnego powitania postanowiła zostać. – Dobry wieczór. – Już nic nie podam. Jutro zapraszam, od dwunastej. – Barmanka ciężko westchnęła. Zaczęła ścierać z blatu nieistniejące okruchy. Marta usiadła na wysokim barowym krześle. Rozejrzała się. Knajpa była urządzona jak pizzeria, ale lokalni goście najwyraźniej zmienili ją w pub z piwem. Na plastikowym menu czarnym flamastrem wypisano kilka rodzajów pizzy, ale zaraz pod spodem znalazły się: śledź, setka wódki i dwa gatunki piwa. Za barem, na piecu do pizzy, poustawiane były butelki. W sali stały trzy stoliki, każdy przykryty ceratą z motywami włoskich potraw. Przy ostatnim, pod ścianą z telewizorem, spał dobrze zbudowany mężczyzna. Prawdopodobnie nie był już w stanie więcej wypić. Przed nim stał pełen kieliszek wódki. – Wypije jeszcze, signora zobaczy. – Barmanka przerwała niezręczną ciszę. Marta uśmiechnęła się przyjaźnie, ale kobieta nie odwzajemniła uśmiechu. – Szukam noclegu. Nie wie pani… – Noclegu? Tutaj? Eee, to nie Italia. – No właśnie… – podchwyciła Marta. – Pani chyba nie jest stąd, prawda? – Jak to nie?! – Kobieta wstała. − To moje miejsce! Co signora sobie wyobraża? Przyjechała w środku nocy i co sobie myśli? – Włoszka zaczęła krzyczeć, a dotychczasowa melodia słów zmieniła się w rwący potok. – Tak, tak, ja mówię o pani korzeniach, o rodzicach na przykład, na pewno pochodzili z pięknych okolic? – Witecka nie wiedziała, jak wybrnąć z głupiej sytuacji. Włoszka się uspokoiła. – O tak, bellissima Lucca. – Rozmarzyła się, zamknęła oczy i przyłożyła obie dłonie do piersi. Po chwili usłyszały szuranie krzesła z końca sali. Zwalisty mężczyzna próbował wstać. Włoszka znowu wesoło zawołała: – Madonna santa, wstaje! Fiu, fiu! Jeszcze kieliszeczek i do domu. Gościa masz, Andrzejek! − Szybko zbliżyła się do klienta, kołysząc szerokimi biodrami. − Prego! – Podniosła szkło. Mężczyzna trzęsącą się dłonią chwycił kieliszek i jednym gestem wlał całą jego zawartość do gardła. Kobieta czule potarmosiła rudą czuprynę klienta. – Pani na nocleg u nas. Idźcie już, bo rano mam sprawy do załatwienia! − Zebrała puste kieliszki ze stołu i odstawiła do wnęki na naczynia. Marta siedziała w milczeniu. Nigdzie nie zamierzała wybierać się z tym pijakiem. Dotychczasowa odwaga ją opuściła. Kobieta jakby czytała w jej myślach. – Signora się nie boi. Nocleg jest na plebanii – zapewniała, a po chwili zawołała do mężczyzny z włoskim akcentem: − Andrzejek! Andrzejek wstał i chwiejnym krokiem zbliżył się do Witeckiej. Przecierał oczy, niezdarnie próbując ułożyć potargane włosy. Był wysoki, postawny i bardzo pijany. Dostrzegła, że miał pod szyją koloratkę. – Jezus Maria – wyrwało się jej. – E, Andrzej jestem. Tutejszy proboszcz jedynie. Podał jej rękę, ciepłą i miłą w dotyku. Pomyślała, że jeszcze niedawno właśnie w kościele chciała szukać noclegu, ale to miała być ostateczność. Ksiądz niedbale zarzucił czarny płaszcz i bez słowa ruszył przed siebie. Przez całą drogę nie odezwał się ani słowem. Znowu szli przez rynek. W ani jednym oknie nie świeciło się światło. Marta pomyślała, że domy wraz z gęstniejącym mrokiem tracą tożsamość i razem z innymi zabudowaniami stają się miejscami bez właściwości, jakby się oczyszczały. Gdy po kilku minutach dotarli na plebanię, ciężko usiadła na najbliższym stołku. Ksiądz mieszkał w skromnym, parterowym budynku. Drewniany domek składał się z trzech pokoi i przestronnej kuchni. Na stole spał wielki, czarny kot, który nawet nie drgnął, gdy weszli do środka. – Pan wrócił, Godot! Gościa mamy. – Ksiądz Andrzej przywitał się z kotem i zwrócił się do Marty: – Te pierwsze drzwi to pani pokój na dziś. Dobranoc państwu! – I niemal natychmiast schował się w ostatnim z pokoi. – Co ja tu robię, Godocie? – Witecka doczłapała do zwierzaka. Oparła łokcie o stół i patrzyła prosto w zielone oczy kota, a on jeszcze bardziej się wyciągnął. – Mogę sobie czekać na twoją odpowiedź. – Zaczęła się śmiać. − Co za absurdalna sytuacja! Utknęła w jakimś dziwnym mieście, do tego prawie w kościele, choć w wieku dziesięciu lat przyrzekła sobie, że nigdy już do takiego przybytku nie wejdzie. I na dodatek rozmawia z kotem. W końcu otworzyła wskazany pokój. Był skromny, ale funkcjonalny, z wygodną łazienką. Odwiesiła kurtkę parkę na wieszak i zobaczyła się w lustrze. Nie wyglądała dobrze; ogniste włosy zmatowiały, worki pod oczami stawały się już worami, kąciki ust opadały mimo próby uśmiechu. Miała tylko nadzieję, że braki w urodzie są jedynie skutkiem pracy i stylu życia, jaki wybrała. Ochlapała twarz wodą i usiadła na brzegu wanny. Czuła się obco i niepotrzebnie. Tak, niepotrzebnie – to dobre określenie na stan, w jakim się znalazła. Pomyślała, że musi natychmiast coś zmienić w swoim życiu; że jest już zwyczajnie za stara na takie harcerstwo. Rankiem usłyszała miauczenie kota. Przez chwilę nie wiedziała, gdzie jest. Spojrzała na komórkę. Sprawdziła wiadomości. Nic nowego. Weszła na Facebooka. Załadowały się zdjęcia dzieci znajomych. Dziecko na koniku, dziecko na plaży, rodzice w czułych objęciach. Wszystko na sprzedaż. Sprawdziła, czy jest ktoś z Mille. Wyskoczyły tylko dwie osoby, Silny Klaudiusz i Magda Gołczyńska. Popatrzyła na ich profile. Klaudiusz – trzydzieści pięć lat, wysoki, dobrze zbudowany, łysy. Ubiera się w stylu wojskowym. Lubi filmy akcji. Prowadzi sklep. Ma niewielu znajomych. Magda – dwadzieścia osiem lat, drobna szatynka z dużymi oczami. Ubrana skromnie, zwykle w białą koszulę czy sweter. Pracuje w szkole podstawowej w Mille. Lubi czytać. Nuda. Marta wiedziała, że za chwilę pojedzie do Żarnowca i pewnie zapomni o tym miasteczku. – Śniadanie podano! – usłyszała zza drzwi wesoły głos księdza Andrzeja. Szybko wzięła prysznic i zamarzyła o dobrej kawie. Znowu miała chęć do pracy. POZOSTAŁE ROZDZIAŁY DOSTĘPNE W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI\n


PROZAICY • blog literacki: Informacje\nPROZAICY to blog, na którym organizowane są konkursy literackie, od czasu do czasu pojawią się różne porady dotyczące pisania, wskazówki albo recenzje, felietony, reportaże. Blog ma na celu nie tylko popularyzowanie wśród młodych osób czytanie książek, ale też zachęcanie do tworzenia własnych opowiadań i powieści, które w przyszłości mają szanse pojawić się na domowych biblioteczkach. Chciałabym, aby jak najwięcej z Was mogło odnaleźć siebie w pisaniu, nabrało pewności oraz wiary w to, co robicie. Dlatego konkursy tutaj się pojawiające są organizowane specjalnie dla Was, niezależnie od tego ile macie lat, gdzie mieszkacie albo jak długo piszecie. Każdy może wziąć udział, każdy może wygrać.\nBardzo zależy mi na tym, aby Prozaicy stali się miejscem, w którym każdy znajdzie coś dla siebie, które będzie lubiane i chętnie odwiedzane. Dlatego jestem otwarta na wszelkie propozycje współpracy oraz pomysły rozwinięcia bloga - zapraszam do odpowiednich zakładek.\nBlog stworzony na Blogspocie 10 kwietnia 2012 roku przez halską.


Prokuratura zajmie się antyszczepionkowcami, w tym znanym propagatorem medycyny niekonwencjonalnej - Prawo\nProkuratura zajmie się antyszczepionkowcami, w tym znanym propagatorem medycyny niekonwencjonalnej\nAutor: JW/Rynek Zdrowia • • 12 czerwca 2018 09:57\nProkuratura Rejonowa w Tychach wszczęła dochodzenie ws. zniesławiania lekarza Dawida Ciemięgi, którego dotknęła fala internetowego hejtu po tym, jak zaczął walczyć z antyszczepionkowymi teoriami. Lekarza oczerniać miał m.in. znany popularyzator medycyny alternatywnej.\nDawid Ciemięga o sprawie poinformował na swoim profilu na Facebooku w poniedziałek (11 czerwca). Lekarz opublikował zdjęcie zawiadomienia prokuratury w Tychach o wszczęciu dochodzenia. Chodzi o zniesławianie Ciemięgi "za pomocą środków masowego komunikowania się". Sprawę dochodzenia potwierdził również portal gazeta.pl w Prokuraturze Rejonowej w Tychach.\nCiemięga poinformował we wpisie, że po ocenie materiału dowodowego prokuratura rozpoczyna sprawę. Dochodzenie ma objąć także Jerzego Ziębę - propagatora medycyny niekonwencjonalnej, znanego m.in. jako autora pseudonaukowej książki "Ukryte terapie. Czego ci lekarz nie powie". Rzekomy ekspert jest znany również z krytyki stosowania szczepionek.\n"Jerzy Zięba został obciążony zeznaniami, złożyłem obszerny materiał dowodowy wykazując oczernianie mnie, polskich Pediatrów i środowiska lekarskiego w Polsce przez tego człowieka" - czytamy we wpisie Ciemięgi.\nLekarz dodaje, że "zeznaniami zostało obciążonych bardzo dużo innych osób, hejterów, antyszczepionkowców, aktywistów ruchu antyszczepionkowego".\n"Wymiar Sprawiedliwości już po Was idzie" - konstatuje i precyzuje, że inne osoby dopiero będą pozywane, również w trybie prywatnym.\nCzytaj też: Wirtualny hejt wobec lekarzy to realna krzywda. Walka z nim będzie łatwiejsza?\nCiemięga we wpisie dziękuje m.in. Śląskiej Izbie Lekarskiej za udzielone wsparcie.\nPrzypomina też, że gdy został zaatakowany przez zwolenników ruchów antyszczepionkowych, oczerniano go, nazywano mordercą, kłamcą, skorumpowanym lekarzem. "To były setki obelg, próbowano niszczyć mój wizerunek jako lekarza".\n"Teraz będziemy walczyć z hejtem, oszczerstwami , pseudonauką, naciąganiem pacjentów i szerzeniem nieprawdziwych informacji. A na tym skorzystają przede wszystkim mali i więksi pacjenci." - kończy.


Belső-Ferencváros1,1 km do centrum miasta\nCsarnok negyed1,3 km do centrum miasta\nNépszínház negyed1,2 km do centrum miasta\nTerézváros1,8 km do centrum miasta\nErzsébetváros2,7 km do centrum miasta\nBelső-Ferencváros0,7 km do centrum miasta\nJeśli Twoim celem jest miejsce takie jak Budapeszt, a nie chcesz wydawać na tę podróż za dużo, hostel może być idealną propozycją dla Ciebie. Hotels.com ma do zaoferowania bogaty wybór przytulnych hosteli w miejscu takim jak Budapeszt. Spotkasz innych podróżnych we wspólnej przestrzeni wypoczynkowej i przy okazji zbierzesz informacje, jakie są najlepsze atrakcje w tym mieście. Budapeszt to miejsce, gdzie Ty i Twoi towarzysze podróży na pewno docenicie szczególnie miejsca historyczne, kafejki i okazje do zakupów. Zarówno podczas dłuższej wyprawy z plecakiem, jak i weekendowego wypadu na pewno warto odwiedzić miejsca takie jak Párisi Udvar, Plac Ferenciek tere i Klasztor franciszkanów.


Bilety lotnicze na Seszele - Mandarin Travel | Biuro podróży Mandarin Travel\nBilety lotnicze na Seszele\nSeszele to jedyne granitowe wyspy na świecie, położone na środku Oceanu Indyjskiego, na północny - wschód od Madagaskaru.\nTuryści chcący cieszyć się dziką, nieskazitelną przyrodą, nurkować obserwującbogactwo podwodnego świata lub planujący spędzenie urlopu pod żaglami, powinni odwiedzić położone na środku Oceanu Indyjskiego Seszele. Mówi się, że na Seszelach jest więcej odcieni błękitu i zieleni, niż można sobie wyobrazić, dlatego nie bez powodu nazywane są "Zaginionym Edenem", czy "Wyspami Miłości". Seszele to kraj wiecznej pogody, bujnej zieleni, kilometrowych złocitych plaż i bajecznie kolorowych atoli.\nTen wyspiarski kraj tworzy 115 wysepek położonych na Oceanie Indyjskim na północny wschód od Madagaskaru. Większość z nich jest granitowa, pochodzenia wulkanicznego, natomiast reszta została utworzona przez koralowce. Seszele dzielą się one na 2 archipelagi: wyspy wewnętrzne oraz zewnętrzne. Pierwsze są zdecydowanie bardziej dostępne, a więc też częściej odwiedzane. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że jedynie 33 z nich jest zamieszkałych. Na największej z nich - Mahe - żyje 61200 mieszkańców. Część z wysp to własność prywatna, z zakazem wstępu lub możliwością pobytu tylko na plaży.\nCałość kraju znajduje się w okolicy równika. Jego bliskość sprawia, że klimat Seszeli jest gorący i jednocześnie wilgotny, z sezonowymi monsunami. Na Seszelach przez cały rok panuje niemal jednakowa temperatura - od 24°C do 30°C.\nNa terenie archipelagu utworzono aż 8 parków narodowych, także w przypadku "zmęczenia" wypoczynkiem na złocistych plażach zdecydowanie będzie można spędzić wolny czas w interesujacy sposób.


'' Notatki samobójcy '' - Recenzja książki Notatki samobójcy - nakanapie.pl\n'' Notatki samobójcy ''\nRecenzja książki Notatki samobójcy\n2019-09-04 Skomentuj 1 Polubienie\nCoraz częściej młodzi ludzie aby zwrócić na siebie uwagę lub wstydzą się swoich decyzji i boją się odrzucenia posuwają się do najgorszej decyzji …\nIch decyzją jest odebranie sobie życia z powodu środowiska które nie wie co to '' akceptacja ''.\nJeff nastolatek z normalnej rodziny , wychowany w dobrym domu , postanawia przerwać swoje życie popełniając samobójstwo …\nJego próba kończy się niepowodzeniem i zostaje uratowany , przez co trafia do zamkniętego szpitala psychiatrycznego w którym po 45 dniowym pobycie postanawia wyjawić swoją największą tajemnice …\nCzy rodzina zrozumie Jeffa ? Czy ta tajemnica zniszczy mu życie ? A może zostanie zrozumiany i wszystko wróci do normy ? Czy otoczenie go zrozumie i pomoże w trudnych chwilach ?\n"Notatki samobójcy to książka napisana przez Michaela Thomasa Lorda. Opowiada o losach nastolatka, który każdy swój dzień opisuje w formie dziennika- prostymi zdaniami, słownictwem. Spędzając 45 dni ...\nZaskakujący jest powód, dla którego sięgnełam właśnie po ten tytuł... Ciekawość, polecona książka, przeczytana recenzja, a może prezent? BINGO ! Prezent ...ale nie dla mnie :) W związku ze zbliżający...\nPozostałe recenzje @Kasia_Galczynska\n'' Ludzie potrafia latać ''\n'' LUDZIE POTRAFIĄ LATAĆ '' Nigdy nie czytałam książki która była zbiorem przeróżnych opowiadań kilku osób . Zawsze uważałam ze to nic ciekawego ale książka ''Ludzie p...\nRecenzja książki Ludzie potrafią latać\n'' 13 powodów ''\n'' Ach ta dzisiejsza młodzież '' hmm skąd ja znam to zdanie ? Słyszę je prawie codziennie w autobusie , szkole , na ulicy , no wszędzie gdzie bywam ja i moi rówieśnicy ....\nRecenzja książki Trzynaście powodów


Krynica Zdrój – Urlop i wypoczynek\nBieszczady noclegi kwatery\nGorce tanie noclegi\nKluszkowce noclegi kwatery\nKrynica Zdrój noclegi kwatery\nMazury tanie noclegi\nPieniny noclegi kwatery\nPieniny pokoje gościnne\ntanie noclegi Pieniny\nZąb noclegi kwatery\nKrynica noclegi jako uzdrowisko funkcjonuje już od ponad 200 lat, określana jest jako jedno z miast należących do „pereł polskich uzdrowisk”. Znajdujące się w Krynica tanie noclegi Stare Łazienki Mineralne, Pijalnia Główna czy Nowy Dom Zdrojowy stanowią świadectwo narodzin polskiego wodolecznictwa. W wielu sanatoriach w Krynica pensjonaty leczone są choroby układu trawienia, kobiece, układu wydzielania wewnętrznego, przemiany materii, układu moczowego i układu krążenia.\nKrynica tanie noclegi jak wiele innych okolicznych miejscowości, oferuje swym gościom bogatą ofertę sportowo-rekreacyjną. Poza wycieczkami pieszymi i rowerowymi – okolice Krynica pensjonaty są znane z możliwości uprawiania jazdy konnej czy tenisa ziemnego. Dla poszukujących mocniejszych wrażeń przygotowano park linowy, spływy kajakowe, a zimą skutery śnieżne i psie zaprzęgi, działa również hala lodowa ze ślizgawkami.\nKrynica noclegi to jednak nie tylko miasto wód leczniczych, ale i bogate źródło imprez artystycznych. W mieście malarza Nikifora, którego osoba na stałe wpisała się w pejzaż Krynica pensjonaty, podziwiać można również wyjątkową architekturę obejmującą unikatowy na skalę światową szlak cerkwi oraz budynki w centrum miasta takie jak zabytkowe, drewniane wille z początku XX wieku. Dzięki licznym trasom narciarskim Krynica tanie noclegi to także idealne miejsce na zimowy wypoczynek.\nWśród tylu atrakcji, jakie oferuje Krynica noclegi, tylko jednej rzeczy nie można robić – nie można się nudzić!\nOpublikowano Listopad 7, 2016 Kategorie Krynica ZdrójTagi Krynica noclegi, Krynica pensjonaty, Krynica tanie noclegi\nKrynica Zdrój – perła górskich uzdrowisk\nKrynica-Zdrój znana jako perła górskich uzdrowisk to bardzo interesująca i urocza miejscowość znajdująca się w województwie małopolskim, w bliskim sąsiedztwie Muszyny i Tylicza, w Beskidzie Sądeckim. Krynica noclegi\nDzisiaj Krynica-Zdrój to największy i najpopularniejszy kurort w zespole Uzdrowisk Krynicko–Popradzkich, chętnie odwiedzanym przez turystów nie tylko z terenów Polski. Krynica pokoje gościnne\nKrynica-Zdrój to doskonałe miejsce zarówno na letni jak i zimowy wypoczynek, gdzyż w Polsce jest niewiele miejscowości, które oferują tak wiele atrakcji dla dzieci i dorosłych. Latem kolejka linowo-terenowa prowadzi na Górę Parkową, gdzie dzieci znajdą wiele frajdy, zimą główną atrakcją jest Kolej Gondolowa na Jaworzynę Krynicką, gdzie królują narciarze, choć i latem to niezwykle urocze miejsce. Krynica wille\nTuryści mają do dyspozycji przez cały rok liczne szlaki turystyczne prowadzące po malowniczych zakątkach Krynicy i okolicznych górach Beskidu Sądeckiego. Krynica pensjonaty\n1. Krynica – Jakubik – Kopciowa – Krynica (11,7km) – Krótka, dość łatwa trasa dla początkujących rowerzystów górskich, pozwalająca zapoznać się ze specyfiką jazdy w górach (odcinki strome i bez asfaltu); dla zaawansowanych dobra na rozgrzewkę. Krynica apartamenty\n2. Krynica – Jaworzyna – Runek – Bacówka n/Wierchomlą – Szczawnik – Złockie – Jastrzębik – Powroźnik – Krynica (39 km)\n3. Krynica – Tylicz – Wojkowa – Dubne – Leluchów – Muszyna – Powroźnik – Krynica (46,3 km)\n4. Krynica – Jakubik – Mochnaczka Niżna – Tylicz – Powroźnik – Krynica (25, 2 km)\n5. Jaworzyna Krynicka – Złockie – Szczawnik – Żegiestów – Żegiestów Zdrój – Andrzejówka – Milik – Muszyna – Powroźnik – Krynica (38,9 km)\nW samej Krynicy zwiedzić można:\n– Muzeum Zabawek „Bajka” – biezwykle interesujące miejsce nie tylko dla dzieci, od 2010 roku zobaczyć tu można zabawki historyczne, regionalne i bardziej nowoczesne\n– Deptak, czyli piękny trakt wyłączony z ruchu samodowego, przy którym poustawiały się dawne drewniane wille, pijalnie wód, kramy z pamiątkami, restauracje i liczne atrakcje\n– Muzeum Nikifora, gdzie znajduje się największa prezentacja twórczości Nikifora w Polsce\n– Pijalnie Wód w Krynicy zlokalizowane przy deptaku, w których można nabyć wody lecznicze\n– Kolej na Górę Parkową\n– Muzeum Turystyki Górskiej w Krynicy, w którym można poznać historię turystyki w Beskidzie Sądeckim\n– Szlak Cerkwi Łemkowskich – na terenie gminy Krynica poprowadzono szlak łączący zabytkowe obiekty sakralne Łemków, którzy niegdyś zamieszkiwali te rejony.\nOpublikowano Luty 2, 2016 Kategorie Krynica ZdrójTagi Krynica noclegi, noclegi Krynica\nKrynica-Zdrój to miasto w województwie małopolskim. Jest ono jednym z miast należących do „pereł polskich uzdrowisk”. Do 31 grudnia 2001 roku było znane jako Krynica. Historia tego miejsca sięga 1547 roku, kiedy wieś założono pod nazwą Krzenycze. Pierwsze zdrojowe domy powstały na polecenie Franciszka Stix von Saunbergena w 1793 roku. Krynica Zdrój noclegi kwatery Rozkwit miejscowości nastąpił po 1856 roku dzięki polskiemu lekarzowi Józefowi Dietlowi. Uzdrowisko zostało doszczętnie zniszczone w czasie II wojny światowej. Odbudowano je pod koniec lot pięćdziesiątych XX stulecia. Krynica-Zdrój jako uzdrowisko funkcjonuje na bazie wód mineralnych. Krynica Zdrój pokoje kwatery Mają one wpływ na wiele przypadłości, w tym na chorobę wrzodową, nadkwaśny nieżyt żołądka, cukrzycę, obawy nadużycia alkoholu oraz stany zapalne pęcherzyka, dróg żółciowych i wątroby. W licznych sanatoriach Krynicy leczone są także choroby przemiany materii, układu moczowego, krążenia, a także kobiece układu wydzielania wewnętrznego. Krynica-Zdrój oferuje zwiedzającym bogatą ofertę sportowo-rekreacyjną. Miejscowość i jej okolice znalazły się na trasie kolarskiego wyciągu Tourn de Pologne. Krynica Zdrój pensjonaty Turyści chętnie korzystają z możliwości uprawiania jazdy konnej, tenisa stołowego oraz pieszych i rowerowych wycieczek. Atrakcje stanową także: park linowy i spływ kajakami. Zimą zaś czekają: skutery śnieżne, psie zaprzęgi, stacja narciarska, najdłuższy w Polsce wyciąg krzesełkowy oraz Hala lodowa ze ślizgawkami. Szczególnie warto odwiedzić pijalnie wody „Słotwinka” z 1806 roku. Krynica Zdrój wille Początkowo stała na krynickim deptaku z 1971 roku. Obecnie jednak jej miejsce zajmuje Pijalnia Główna, ona zaś została przeniesiona do Parku Słotwińskiego. Niedaleko znajduje się „Koncertowa” dawny Słotwiński Pawilon Koncertowy z 1870 roku. Od 1989 roku funkcjonuje jako Restauracja Koncertowa. Krynica Zdrój apartamenty Innymi godnymi uwagi zabytkami są: Łazienki Borowinowe z 1881 roku, kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego z 1864 roku, Stare Łazienki Mineralne z 1863-1966 roku oraz neorenesansowy Stary Dom zdrojowy z oryginalną salą balową, z 1889 roku. Krynica-Zdrój noclegi – miejscowość posiada szeroki wybór miejsc noclegowych pozwalająca na zaspokojenie różnorodnych wymagań klientów – od kwater prywatnych, pokoi gościnnych po wysokiej klasy hotele z licznymi wygodami.\nOpublikowano Listopad 26, 2015 Kategorie Krynica ZdrójTagi Krynica Zdrój noclegi, Krynica Zdrój noclegi kwatery, noclegi Krynica Zdrój