Historia Odkryć I Eksploatacji – Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego\nHistoria Odkryć I Eksploatacji\nAntarktyka była przez wiele setek lat rejonem zupełnie nieznanym. Biorąc pod uwagę panujące tam warunki trudno się dziwić dlaczego żeglarze nigdy nie zapędzali się tak daleko na południe. Ograniczała ich po pierwsze wiedza a po drugie niedoskonały jeszcze wtedy sprzęt. Lecz ciekawość poznania, żądza odkryć i konfrontacji rzeczywistości z legendami była silniejsza i to właśnie one – wspólnie z porywistymi wiatrami – gnały żaglowce w nieznane.\nJaka była ówczesna wiedza na temat tych odległych rejonów ziemi? Dzięki wysiłkom hiszpańskich i portugalskich żeglarzy znane było już położenie oraz rozciągłość obu Ameryk, poznano drogę do Indii dookoła Afryki, rosyjscy żeglarze zbadali północne i północno-wschodnie wybrzeża Azji. Mapy świata z tamtych czasów dosyć dokładnie pokazują linię brzegową tych kontynentów. Nadal pokutował jednak średniowieczny (a nawet wcześniejszy) pogląd o równowadze lądów na obu półkulach i o istnieniu na południu wielkiego kontynentu. Nie lada ciekawostką jest nakreślona przez Ptolomeusza (Egipt) mapa, pochodząca z roku 150 n.e., na której na 20°S zaznaczone są wybrzeża „terra australis incognita” – Nieznanej Ziemi Południowej. Skąd wiedział o niej egipski uczony?.\nW 1513 roku turecki kartograf Piri-Reis wyraźnie zaznaczył na swojej mapie świata brzegi kontynentu Antarktycznego i otaczających je wysp. Na jakiej podstawie powstały obie mapy? – nie wiadomo do dziś. Czy zapuszczali się w tamte rejony ówcześni żeglarze?\nPierwsze wzmianki o rejsach na dalekie południe pochodzą z roku 700 p.n.e., kiedy to grecki historyk Herodotus odnotował w swoich kronikach wyprawę żaglowo – wiosłowej floty fenickiej z Morza Czerwonego wzdłuż wybrzeży Afryki, dookoła Przylądka Igielnego (Cape Agulhas) aż do Cieśniny Gibraltarskiej. Tak daleko na południu nie był dotychczas żaden człowiek z północy. Tak długa i odległa wyprawa nie została powtórzona przez następne 2000 lat!\nŚlady dawnych wypraw morskich na południe odnaleźć można także w historiach polinezyjskich, jedna z nich opowiada o legendarnym nawigatorze Ui-te-Rangior z Wysp Rarotonga na środkowym Pacyfiku, który w 650 roku żeglował z Fiji swą łodzią „Nga-Iwi-o-Aotea” tak daleko na południe, że dalszą podróż uniemożliwiło mu zamarznięte morze! Jedni twierdzą, że dotarł on aż do wód antarktycznych inni, że do zamarzniętych fiordów Wyspy Południowej na Nowej Zelandii. Nikt jednak nie powtarzał tych wypraw i nie zapuszczał się na te wody przez kolejne setki lat ze względu na ich szczególną niegościnność, często szalejące sztormy, utrudniające żeglugę pola paku lodowego i dryfujące góry lodowe. Z jednej strony hamował ludzi strach, z drugiej jednak ciekawość inspirowała do działań.\nW latach 1519-22 Portugalczyk Ferdynand Magellan dopłynął do Ziemi Ognistej (Tierra del Fuego) i napotkawszy tam osiedla pasterskie zastanowił się: „skoro ludzie żyją tak daleko na południu, to dlaczego nie mogliby jeszcze dalej – tak jak wyobrażali to sobie starożytni ?”\nPoszukiwania prowadzili także Holendrzy między innymi Abel Tasman, który w 1636 roku opłynął Australię docierając na obecną Tasmanię (dawniej Van Dimens Land) i Nową Zelandię, uznając je za wybrzeża poszukiwanego lądu. W roku 1771 żeglował po Oceanie Indyjskim Francuz Yves-Johseph de Kerguelen-Tremarec z królewskimi instrukcjami dopłynięcia na Mauritius a stamtąd dalej na południe w poszukiwaniu Lądu Południowego. Udało mu się dopłynąć do 50°S, napotkane brzegi nazwał Południowa Francja. Okazało się później, iż jest to zaledwie archipelag skalistych, niezamieszkałych wysp znanych obecne pod nazwą Wyspy Kerguelena (zaliczane już do wysp subantarktyczntch). Wszystkie dotychczasowe wyprawy mimo swych niepodważalnych wartości poznawczych, z punktu widzenia swych głównych założeń zakończyły się jednak fiaskiem. Aż wreszcie pojawił się pewien młody Anglik – James Cook. (TJ)\nJames Cook (1728 -1779) – porucznik Królewskiej Marynarki Wojennej, pochodził z Marton w hrabstwie Yorkshire.\nW czasie swego życia trzy razy opłynął kulę ziemską. Nikt w całej historii nie może się poszczycić tyloma odkryciami geograficznymi co James Cook. Podczas swojej pierwszej wyprawy morskiej, zorganizowanej przez Royal Society na na statku HMS „Endeavour”, którego dowództwo Marynarka powierzyła mu w roku 1768, wraz z 85 osobową załogą dotarł jako pierwszy biały człowiek do wybrzeży Australii, Nowej Zelandii i Thaiti. Zaraz po powrocie w 1771 roku za swej pierwszej wyprawy na Pacyfik, rząd angielski zlecił kapitanowi Cook’owi kierownictwo wyprawą na dalekie, nieznane jeszcze wtedy południe.\n13 lipca 1772 roku z Plymouth w Anglii w rejs dookoła świata wypłynęły pod jego dowództwem dwa okręty Jej Królewskiej Mości – „Adventure” i „Resolution” . Zadaniem wyprawy było odnalezienia legendarnej „terra australis incognita ” – Nieznanej Ziemi Południowej. W styczniu 1773 roku opływając od południa Wyspy Kergulena na Oceanie Indyjskim po raz pierwszy w historii światowej żeglugi przekroczono Południowy Krąg Polarny (66°30’S). Po zimowaniu na Nowej Zelandii, na początku 1774 roku wyprawa Cooka osiągnęła rekordową szerokość 71°10’ S, na długości 106°54’ E. Niestety nie odnaleziono tam legendarnego lądu. W Londynie kapitan Cook na spotkaniu z angielskimi armatorami stwierdził: „opłynąłem półkulę południową wzdłuż jej najdalszych równoleżników, a wszystko to po to aby udowodnić, że nie ma tam żadnego lądu, chyba że znajduje się on jeszcze dalej na południu a więc na wodach nie dostępnych dla żeglarzy”. Po tej deklaracji zaczęto powoli wątpić w jego istnienie.\n„..żeglarz ten stoi w jednym rzędzie obok Krzysztofa Kolumba, Ferdynanda Magellana, Vasco da Gamy i Abla Tasmana. Zawdzięczamy mu znajomość natury wyspiarskiej Nowej Zelandii i Nowej Gwinei, odsłonięcie wybrzeża wschodniego Australii, odkrycie nowych wysp Oceanu Południowego (wyspy subantarktyczne i antarktyczne). Po podróżach Cooka wiedziano niewątpliwie, że woda zajmuje przeszło dwa razy większą przestrzeń aniżeli lądy…”.\nZa oficjalnego odkrywce Szetlandów Południowych uznaje się kapitana Williama Smitha, który w 1819 roku podróżując na brygu “William” z Montevideo do Valparaiso w Chile w celu ominięcia sztormu zboczył z kursu płynąc bardziej na południe i dotarł do nieznanego archipelagu lecz nie lądował na żadnej z wysp. Dopiero w drodze powrotnej z Chile obrał ponownie (już rozmyślnie) kurs na południe aby jeszcze raz dotrzeć do widzianej wcześniej grupy wysp. Lecz tym razem nie udało mu się ich odnaleźć, minął je płynąc za daleko na wschód. Jeszcze w tym samym roku wrócił tu i 16 października 1819 roku wylądował na największej wyspie archipelagu, przejmując ją w imieniu króla Jerzego III i nadając nazwę – Nowa Południowa Brytania (obecnie Wyspa Króla Jerzego, na której znajduje się Polska Stacja Antarktyczna „Arctowski”). Prawdopodobnie wcześniej byli na tej wyspie już Hiszpanie na statku “San Telemo”.\nW następnym roku (20 stycznia 1820) na Szetlandy Południowe dotarł na pokładzie tego samego statku co William Smith – Edward Bransfield i płynąc jeszcze dalej na południe odkrywał nowe wyspy między innymi.: Clarence i Elephant. Co ważniejsze wykonał profesjonalne mapy, wskazał bezbłędna lokalizację i opisał przyrode tego rejonu, czego inni do tej pory nie zrobili. Jego nazwiskiem nazwano cieśninę oddzielającą Szetlandy Południowe od Półwyspu Antarktycznego. W tym czasie penetrowały rejon Morza Scotia także inne statki łowców fok: miedzy innymi brazylijski, trójmasztowy „San Juan Nepomuceno”, argentyński bryg „Espiritio santo”, amerykańskie „Hersilia”, „Frederick” i „Hero” dowodzony przez młodego kapitana Nathaniela Brown Palmera. Ten ostatni dotarł aż do Półwyspu Antarktycznego Zasługi N.B. Palmera zostały ostatecznie uhonorowane w nazwie Archipelagu Palmera, w którego skłąd wchodzą wyspy po zachodzniej stronie Półwyspu Antarktycznego. Na wyspie Anvers (najwiekszej w Achipelagu Palmera) znajduje się obecnie amerykańska stacja badawcza „Palmer”.\nFadiej Fadiejewicz Bellinghausen (Fabian Gottlieb Thadeuss von Bellingshausen) (1778-1852)\n14 lipca 1819 roku z portu w Twierdzy Kronsztad (koło Petersburga) wyruszyły dwa rosyjskie statki „Wostok” pod dowództwem kpt. Fadieja Fadiejewicza Bellingshausena, żeglarza pochodzenia estońskiego w służbie carskiej oraz „Mirnyj” pod dowództwem kpt. Michaiła Piotrowicza Łazariewa.\nWyprawa rosyjska pod patronatem Cara Aleksandra I miała wyraźne wytyczne Rosyjskiej Admiralicji:\n„…dokładając wszelkich starań i największych wysiłków dotrzeć możliwie jak najbliżej Bieguna Południowego, rozglądając się za niezbadaną jeszcze dotąd ziemią. Działania zaprzestać jedynie w obliczu niezwyciężonych przeszkód…”.\nWyprawa ta miała również charakter naukowy – planowano zbieranie w czasie całej podróży okazów przyrodniczych i eksponatów etnograficznych dla Rosyjskiej Akademii Nauk, o czym przypominał admirał I. Kruzensztern, pod dowództwem którego Bellingshausen odbył już rejs dookoła świata w latach 1803-1806.\n„Wostok” był nowym, szybkim, trójmasztowym okrętem wojennym o wyporności 900 ton i długości 40m z załogą liczącą 117 osób, natomiast „Mirnyj” to nieco mniejszy i starszy statek towarowy z 73 osobową załogą, znacznie wolniejszy od „Wostoka” co niejednokrotnie było powodem frustracji Bellingshausena, odpowiedzialnego za całą wyprawę.\nKadłuby obu jednostek wzmocniono specjalnie, przystosowując do żeglugi w lodach. Ciekawostką była …namiastka tradycyjnej rosyjskiej bani (sauny) pozwalająca utrzymać czystość i higienę marynarzy. Rozgrzane w ogniu kule armatnie umieszczano w brezentowym namiocie na pokładzie i polewając wodą uzyskiwano parę do kąpieli i prania.\nW Londynie Królewskie Towarzystwo Geograficzne pomogło Bellingshausenowi zaopatrzyć się w przyrządy nawigacyjne, najnowsze mapy oraz niezbędną literaturę. Dobrze przygotowane i wyekwipowane statki ruszyły w drogę do Argentyny. 20 listopada 1819 roku „Wostok” i „Mirnyj” opuściły Rio de Janeiro, ostatni port w Ameryce Południowej kierując się ku Georgii Południowej, do której dotarły pod koniec grudnia. Zmapowano dokładnie południowe brzegi wyspy, uzupełniając braki w mapach Jamesa Cooka. Kolejnym etapem podróży były Sandwicze Południowe. Tu również, trafiając na dobrą pogodę Rosjanie mogli dokładnie zbadać wyspy, stwierdzając, że w skład archipelagu wchodzi ich dużo więcej niż to co wcześniej opisał James Cook.\nPłynąc na wschód, najprawdopodobniej 15 stycznia (inne dane mówią, że 26 stycznia) 1820 roku oba statki przekroczyły Południowy Krąg Polarny. Wyczyn ten był drugim w historii żeglugi światowej, ale przez wrodzoną skromność Bellingshausen nawet nie odnotował tego w swoich zapiskach.\nKilka dni później, 1 lutego Bellingshausen prawdopodobnie jako pierwszy człowiek w historii zobaczył wybrzeże kontynentu antarktycznego! „Widzę pole lodowe przykrywające niewielkie pagórki” – zapisał.\nPoprzez zasłonę padającego śniegu widział najprawdopodobniej barierę lodowca szelfowego na Ziemi Królowej Maud, w rejonie Morza Haakona VII. Niestety nie zdawał sobie sprawy z doniosłości swojego odkrycia i po zapisaniu pozycji 69°21’S i 2°14’W (lub 2°11’W) oraz warunków pogodowych w dzienniku okrętowym kontynuował podróż. Statki płynęły dalej na wschód, osiągając szerokość geograficzną południową, na jakiej nikt jeszcze wcześniej nie był w tym rejonie.\nPo trwającym prawie rok rejsie po wodach antarktycznych wyprawa rosyjska zatrzymała się na postój w australijskim porcie Jackson (obecnie Sydney). Tu dotarł do Bellingshausena list informujący, że w czasie gdy jego statki eksplorowały Georgię Południową kpt. William Smith, płynąc daleko na południe od Ziemi Ognistej dotarł do nieznanego, skalistego brzegu, który według niego był Lądem Południowym. Kpt. Smith nazwał go Nową Szetlandią.\nPo odpoczynku, przeprowadzeniu drobnych napraw i uzupełnieniu zapasów w Australii w październiku 1820 roku rosyjska wyprawa ruszyła ponownie w kierunku dalekiego południa.\nW czasie całej wyprawy wokółantarktycznej, lawirując pomiędzy polami lodowymi w sumie sześciokrotnie przekraczali Koło Polarne, docierając do 69°53’S, gdzie 21 stycznia 1821 roku odkryli Wyspę Piotra I – najdalej na południe wysunięty ląd znany w tamtych czasach. Bellingshausen dotarł również do drugiego miejsca pozbawionego lodu, znajdującego się za Kołem Polarnym, nadając mu nazwę Wybrzeża Aleksandra (na cześć Cara). Obecnie wiadomo, że jest to wyspa połączona z Półwyspem Antarktycznym lodowcem szelfowym.\nW drodze powrotnej (ku północy) 25 stycznia 1821 roku Bellingshausen dotarł w rejonie Szetlandów Południowych. Tu natknął się na morzu na mały amerykański statek łowców fok „Hero” dowodzony przez kapitana Nathaniela Browna Palmera. Gościł młodego Amerykanina na pokładzie „Wostka” i był pełen podziwu dla jego rozległej wiedzy o tych wodach.\nBędąc na Szetlandach Bellingshausen stwierdził pomyłkę kp. Smitha – obserwowany przez niego ląd nie był brzegiem kontynentu, lecz archipelagu pokrytych śniegiem skalistych wysepek. Bellingshausen płynąc z zachodu na wschód nadawał kolejnym wyspom nazwy upamiętniające zwycięstwa armii rosyjskiej w kampanii napoleońskiej 1812-1815: Smoleńsk (Livingston), Berezyna (Greenwich), Połock (Roberts), Lipsk (Nelson), Waterloo (Wyspa Króla Jerzego), Mordinow (Elephant), Borodino, Mały Jarosławiec, Wiceadmirał Sziszkow (Clarence), Michajłow, Rożnow.\nW związku z kończącym się antarktycznym latem i coraz mniej sprzyjającym żegludze warunkom a także coraz poważniejszymi kłopotami ze stanem technicznym statków (kadłub „Wostok” przeciekał) pod koniec stycznia 1821 roku Bellingshausen zdecydował o powrocie wyprawy. 26 marca oba statki dopłynęły do Rio de Janeiro i po przeprowadzeniu niezbędnego remontu kadłubów obrały kurs do macierzystego portu. Po ponad dwóch latach wyprawa Bellingshausena w pełni chwały wróciła do Petersburga.\nW zwięzłym raporcie czytamy min. „Wyprawa w składzie dwóch statków „Wostok” i „Mirnyj” przebywała poza macierzystym portem 751 dni, z czego 527 w morzu i 224 na kotwicy. Pokonano łącznie 92200km. Odkryto 29 wysp: 2 w Antarktyce, 8 w strefie umiarkowanej i 19 w tropikach. Ze 189 oficerów i marynarzy, którzy wyruszyli na wyprawę 14 lipca 1819 roku wróciło 186”.\nNiestety społeczeństwo rosyjskie prawie w ogóle nie było zainteresowane dokonaniami i odkryciami Bellingshausena. Dopiero porównanie jego osiągnięć z wyprawą Jamesa Cooka ukazuje nam w pełni jej wartość.\nWyprawa rosyjska 6 razy przekraczała Południowy Krąg Polarny, podczas gdy wyprawa Cooka – 3 razy.\nWewnątrz Koła Podbiegunowego Rosjanie przepłynęli w sumie odległość odpowiadającą 46°długości geograficznej, Anglicy – 18°, poniżej 60-tego równoleżnika – 243° w czasie 122 dni, a Anglicy – 118° w czasie 75 dni.\nRosjanie żeglowali wśród lodów 100 dni, Anglicy o 20 mniej.\nNiestety, wiedza o wielkich odkryciach Bellingshausena nie dotarła do szerokiego świata i nie przyniosła mu należnej chwały, ponieważ dzienniki okrętowe zaginęły a wszelkie publikacje dotyczące wyprawy były opracowane tylko w języku rosyjskim, co przez dziesiątki lat czyniło je niedostępnymi dla obcokrajowców. W 1902 roku przetłumaczono na język niemiecki jedynie dane osobowe Bellingshausena, a ich wersja anglojęzyczna pojawiła się dopiero w 1945 roku.\nOd 1839 roku Bellingshausen, awansowany przez Cara do stopnia admirała Floty Rosyjskiej dowodził twierdzą Kronsztad. (TJ)\nFormacje geograficzne oraz obiekty w Antarktyce nazwane imieniem Bellingshausena:\n• Morze Bellingshausena\n• Lodowiec szelfowy Bellingshausena\n• Rosyjska Stacja Badawcza „Bellingshausen” – Zatoka Maxwell, Wyspa Króla Jerzego, Szetlandy Południowe\n(na podstawie min.: „Antarktyda – biały kontynent” David McGonigal, Lynn Woodworth)\nW wodach Oceanu Południowego oprócz fok i uchatek masowo łowiono także wieloryby. Początkowo upolowane zwierzęta holowano do brzegów i tam oskórowywano, ćwiartowano i wytapiano tłuszcz. Do dziś jest wiele śladów z tamtych czasów “…kiedy harpun, ostrze z grotem – mężne serce miał kto stawał oko w oko z kaszalotem..” czaszki, szkielety, kotwice, harpuny, klewanty, beczki, kotły do wytapiania tłuszczu itp. A teraz, jak mówią słowa ballady K. Piechoty “..zostały białe kości rzucone w otchłań mórz, a wielorybie stada nigdy nie wrócą już..”.\nPod koniec XIX i na początku XX wieku powstało w tym rejonie wiele stacji wielorybniczych. Największe i najbardziej znane w Grytviken (1904) oraz Stromness na Georgii Południowe, gdzie do dzisiaj można podziwiać porzucone statki wielorybnicze, całe faktorie do przerobu tłuszczu i mięsa – wszystko zastygłe jakby przed chwilą. Głównymi łowcami wielorybów w tym rejonie byli Norwegowie, Chilijczycy, Anglicy i Niemcy. Zapuszczały się tu też statki wielorybnicze z Australii, w 1831 roku „Venus” – bark z Hobart (Tasmania) w pogoni za wielorybimi stadami dotarł aż do 72°S. Powróciwszy z dużym ładunkiem zachęcił innych do rejsów na dalekie południe. Port w Hobart na Tasmanii (Van Dimens Land) służył wielu statkom jako ostatni punkt uzupełniania zapasów przed drogą na dalekie południe. W 1873 roku pierwszy raz w historii pojawił się na tych wodach statek parowy, niemiecki wielorybnik „Grönland”. Norwegowie natomiast po raz pierwszy zastosowali armatki wielorybnicze i harpuny z materiałem wybuchowym.\nOd 1907 roku Anglicy zaczęli kontrolować połowy wielorybów w wodach Antarktycznych. Na Wyspie Deception, na stacji zbudowanej przez Anglików w 1906 roku powstał magistrat sprzedający zezwolenia połowowe. Wielorybnicy uniezależnili się od stacji brzegowych dopiero w 1925 roku, kiedy to zastosowano po raz pierwszy slip do wciągania cielska wieloryba na pokład. Usprawniło to bardzo obróbkę i przyspieszyło przetwarzanie mięsa i tłuszczu. Maksimum połowów przypadło na lata trzydzieste XX wieku – zabito wtedy 250 tyś. płetwali błękitnych, 200 tyś. finwali i 5 tyś. sejwali. Pomimo międzynarodowych obostrzeń połowy kontynuowano. Jeszcze w latach pięćdziesiątych na wodach antarktycznych łowiły wieloryby floty 7 państw: Norwegii, byłego ZSRR, Wielkiej Brytanii, RPA, Holandii, Japonii i Panamy, a pod koniec lat siedemdziesiątych już tylko bazy japońskie i radzieckie. (TJ)\nW 1964 roku powołano Międzynarodową Komisję Wielorybniczą (International Whaling Commission – IWC), która miała kontrolować połowy tych ssaków. Od 1975 roku wprowadzono limity połowowe natomiast w 1982 roku zarządzono całkowity zakaz komercyjnych połowów wielorybów, który miał obowiązywać od 1985 roku. (TJ)\nW historii wielorybnictwa antarktycznego odnajdujemy równiez polski akcent – był nim harpunnik Dymitr Gawryluk z Grodna.\n„Belgica” – pierwsza wyprawa naukowa do Antarktyki\nWyprawa ta wiąże się nierozerwalnie z nazwiskiem dwóch polskich badaczy Antarktydy – Henrykiem Arctowskim (1871-1958) i Antonim B. Dobrowolskim (1872 – 1954).\nHistoria zaczęła się jednak nieco wcześniej, kiedy to baron Adrien Victor Joseph de Gerlache de Gomery (1866 – 1934) – sierżant Królewskiej Belgijskiej Marynarki Wojennej dowiedział się, że szwedzki badacz i podróżnik Otto Nordenskiöld organizuje wyprawę polarną. De Gerlache zaoferował mu listownie pomoc zarówno w zbieraniu brakujących fundusze jak i w samej wyprawie. Niestety nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Skłoniło go to do rozmyślań nad samodzielną organizacją belgijskiej ekspedycji naukowej do Antarktyki. Nie było to łatwe z kilku względów, po pierwsze Belgia nie była potęgą morską i nie dysponowała silną flotą, po drugie również borykała się kłopotami finansowymi. Wielkie sumy pochłaniały w tym czasie badania oraz inwestycje w nowej, belgijskiej posiadłości zamorskiej – w Kongo. Po długich staraniach udało się jednak De Gerlache’owi nakłonić Brukselskie Towarzystwo Geograficzne do częściowego sfinansowania wyprawy. W zbiórkę funduszy na wyprawę zaangażował się również Henryk Arctowski, wygłaszając w tym celu płatne wykłady i prelekcje. W sumie zgromadzono 200 000 franków – połowa pochodziła z subskrypcji narodowej, połowę dołożył rząd Belgii. Fundusze te były jednak zbyt skromne aby myśleć o zaprojektowaniu i zbudowaniu od podstaw specjalnego statku wyprawowego. De Gelache zakupił więc w Norwegii za 50 000 koron trójmasztowy statek wielorybniczy “Patria”.\n1. Adrien de Gerlache (Belgia) – pomysłodawca i organizator całego przedsięwzięcia, komendant wyprawy, lekarz – chirurg\n2. Georges Lecointe (Belgia) – pierwszy oficer, zastępca komendanta wyprawy\n3. Roald Amundsen (Norwegia) – drugi oficer (kilkanaście lat później wygrał szaleńczy wyścig z Robertem Scottem i jako pierwszy dotarł do Bieguna Południowego). Był on tak zainteresowany wyprawą, że zaoferował swój udział nie pobierając za to żadnego wynagrodzenia.\n10. Emil Gustave Rakowitza (Rumunia) – zoolog\n14. Jan Van Damme (Belgia) – marynarz\n15. Maurice Warzee (Belgia) – marynarz\n16. France Dom (Belgia) – marynarz\n17. Gustave Dufour (Belgia) – marynarz\n18. Jan Van Mirlo (Belgia) – marynarz\n19. Hjalmar Johansen (Norwegia) – marynarz\n20. Engelbert Knudsen (Norwegia) – marynarz\n21. Adam Tollefsen (Norwegia) – marynarz\n22. Johan Koren (Norwegia) – marynarz\n23. August Wiencke (Norwegia) – marynarz\nRejs przez Atlantyk (na trasie Ostenda – Rio de Janeiro), z krótkim postojem na Maderze zajął 52 dni. Kolejny postój był w Montevideo. W Punta Arenas, ostatnim porcie Ameryki Południowej z załogi zdezerterowało czterech marynarzy oraz odprawiono kucharza, którego zastąpił jeden z marynarzy – „złota rączka” Michotte. Był środek antarktycznego lata. De Gerlache zdecydował się na trwające dwa tygodnie badania Ziemi Ognistej, co opóźniło wyprawę. Arctowski już wtedy miał przeczucie, że może im nie starczyć czasu na planowany rejs.\n„Góry te są dziećmi nie morza, lecz ziemi, rodzą się z pancerzy lodowych, stężałych w lód wiecznych śniegów” – tak pisał o nich Dobrowolski. Tu raz jeszcze śruba statku zaczepiła o podwodne skały. Statek kontynuował podróż w kierunku zachodnim przez wody Antarktyku (tak nazywano kiedyś atlantycką część Oceanu Południowego). W czasie silnego sztormu, 22 stycznia fala zmyła za burtę młodego majtka – Carla Wiencke. Mimo bohaterskiej akcji ratunkowej porucznika Lecointe, nie udało się uratować młodego Norwega. Była to pierwsza ofiara Białej Pani Południa.\nPod koniec lutego statek dotarł do cieśniny po zachodniej stronie Półwyspu Antarktycznego, do Ziemi Palmera. W okolicy tej, w 1895 roku sporadycznie pojawiał się niemiecki łowca fok Dallman, lecz jego rysunki „ziemi Palmera” były bardzo niedokładne. Przeprowadzono tam dokładne pomiary kartograficzne, wykonano odpowiednia mapy. Po bliższym rozpoznaniu „ziemia” okazała się obecnym Archipelagiem Palmera. Do dziś miejsca w tym rejonie noszą nazwy nadane przez de Gerlache’a: Brabant, Leodium (obecnie Liege), Gandawa i Antwerpia (Anvers), Wiencke – ku czci zmarłego tragicznie marynarza oraz po zachodniej stronie Półwyspu, na nieznanej wcześniej części Ziemi Grahama – Wybrzeże Danco – ku czci zmarłego podczas zimowania geofizyka, który zajmował się pomiarami magnetyzmu ziemskiego.\nW tym czasie załoga zmuszona była znosić wielkie niewygody fizyczne: niedostateczną ilość jedzenia, noc polarną, brak witamin a co za tym idzie groźbę szkorbutu a także psychiczne (jako mała izolowana w ekstremalnych warunkach grupa, nieprzygotowana na tak długi rejs). Frederick Cook – który miał już doświadczenie polarne (uczestniczył dwukrotnie w wyprawach Roberta Peary’ego na daleką Północ Grenlandii) nakłonił de Gerlache’a do polowań na foki i pingwiny, których świeże mięso miało zapobiegać rozwojowi tej choroby. Wszyscy członkowie wyprawy bardzo chcieli wracać lecz nie było żadnej możliwości uwolnienia statku z okowów lodu. W styczniu 1899 roku Cook wpadł na desperacki pomysł wycięcia kanału w lodzie, przez który statek mógł by wydostać się na otwartą wodę. Cała załoga pracowała ręcznymi piłami i siekierami rąbiąc 600 metrowy kanał od strony otwartej wody w kierunku statku. Po miesiącu ciężkiej pracy, gdy od statku dzieliło ich zaledwie 30m silny wiatr wepchnął do wyciętego kanału pak lodowy, zamykając go na dwa tygodnie. W końcu, po kolejnym miesiącu oczekiwania “Belgica” uwolniła się z okowów lodu i dopiero 28 marca 1899 roku dopłynęła do Punta Arenas w Chile.\nNajwiększym osiągnięciem wyprawy de Gerlache’a – poza faktem pierwszego zimowania w Antarktyce, było prowadzenie całorocznych, ciągłych obserwacji przyrodniczych w wielu dziedzinach (meteorologia, oceanografia, magnetyzm, glacjologia, biologia). Zgromadzona w ten sposób szczegółowa wiedza, bogate doświadczenie, zbiory fauny i flory, próbki geologiczne, fotografie oraz nakreślone nowe mapy zdecydowały o następnej fazie odkrywania i zdobywania tego kontynentu. Szczegółowe opis wyprawy oraz wyniki naukowe opublikowano w 10-tomowym dziele pt.: „Ekspedition Antarctique Belge – Resultatus Voyage du s/y Belgica en 1897-1898-1899 sous le Commandant A. de Gerlache de Gomery”.\nW roku 1903 baron de Gerlache raz jeszcze, jako uczestnik wyprawy Charcot wybrał się do Antarktyki na statku “Francaise”, lecz zrezygnował w Buenos Aires. Próbował potem organizować tak zwane “polar safaris” – wyprawy turystyczne na Wschodnią Grenlandię i Spitsbergen, lecz niestety bez większego powodzenia. Musiał sprzedać dopiero co zakupiony statek – 300 tonową berkantynę “Polaris”. Jego nowym właścicielem stał się Ernest Shackelton i po zmianie nazwy statku na “Endurance” wyruszył na jego pokładzie na wody Południowego Oceanu Lodowatego.\nSyn barona de Gerlache’a – Gaston, uczestnik wyprawy antarktycznej w roku 1957-59 z okazji 100 rocznicy wyprawy “Belgica” – jako turysta i honorowy uczestnik “De Gerlache Antarctic Cruise” na pokładzie rosyjskiego statku turystycznego “Profesor Multanowski” ponownie odwiedził Antarktydę. W styczniu 1998 roku gościliśmy go na Polskiej Stacji Antarktycznej „Arctowski” (TJ).\n„Ludzie z antarktycznej historii” – S. Rakusa-Suszczewski, 1995, Warszawa\n„Wspomnienia z wyprawy polarnej” – A.B. Dobrowolski, 1950, Warszawa


Uzdrawianie holistyczne - michalpauli.pl\nSpelnij swoje marzenia o doskonalym stanie zdrowia i szczesciu za pomoca techniki nadi - prostego i skutecznego holistycznego systemu uzdrawiania. Zaprezentowany w tej ksiazce program pobudza ruch prany, czyli energii przeplywajacej przez siec kanalów, nazywanych nadi, które przenikaja nasze cialo subtelne. Za sprawa uciskania odpowiednich punktów, medytacji, wizualizacji i afirmacji technika nadi pomoze ci kultywowac pozytywne myslenie, abys mógl sie cieszyc zdrowym umyslem i cialem.\nTen przejrzysty i praktyczny podrecznik wyjasni ci, co zrobic, aby znalezc w swoim wnetrzu spokój i harmonie. Dowiesz sie z niego, jak nastroic swoje cialo energetyczne, w jaki sposób spozywane jedzenie wplywa na czakry oraz jak mozesz uzywac kolorów, muzyki, spiewu i wibracji, aby poczuc sie lepiej.\nPoznaj starozytne zasady duchowe i uniwersalne prawa – takie jak Prawo Przyciagania i prawo karmy – i odkryj, w jaki sposób mozesz osiagnac dlugotrwaly relaks, sukces i dlugowiecznosc. W publikacji znajdziesz ponad piecdziesiat cwiczen, rozdzialy poswiecone róznym problemom zdrowotnym i przepisy na pozywne posilki.\nOto klucz do zrównowazonego zycia!\nW terminologii ezoterycznej „prana to slowo, które jest uzywane w odniesieniu do calej energii Wszechswiata. Owa energia ma kluczowe znaczenie dla zachowywania przez nas dobrego stanu zdrowia, a w ostatecznym rozrachunku takze dla istnienia naszego ciala fizycznego. Pobieramy ja za kazdym razem, kiedy robimy wdech, a za pomoca procesu rytmicznego oddychania mozemy ja poddac kontroli. Jednym z zadan glównych czakr jest przeksztalcanie naplywajacej prany i rozprowadzanie jej do organów naszego ciala. Pomagaja one w ten sposób utrzymac stan równowagi i harmonii na wszystkich poziomach. Pomimo tego, ze slowo „nadi oznacza doslownie „nerw, jest ono w rzeczywistosci uzywane jako okreslenie integralnych elementów zlozonej sieci malenkich kanalików, które przenikaja nasze cialo subtelne – doskonalsza pod wzgledem duchowym czesc naszego jestestwa. Nadi wygladaja w zasadzie jak zyly, ale zamiast przewodzic krew, pomagaja glównym kanalom energetycznym (nazywanym meridianami) w bezustannym procesie rozprowadzania prany po naszym ciele subtelnym i fizycznym, zapewniajac obydwu tym cialom sprawnosc i zdrowie.\nW jodze nadi sa porównywane do galezi drzewa, natomiast meridiany, wieksze kanaly energetyczne, sa porównywane do jego pnia. Pomimo tego, ze nadi sa uwazane za malenkie kanaly, maja one kluczowe znaczenie dla calego procesu utrzymywania energii ciala subtelnego na odpowiednim poziomie. Wraz z uplywem czasu odkrylem, ze kontrolowanie i manipulowanie energia za pomoca nadi daje mozliwosc osiagniecia wewnetrznej równowagi i poprawienia ogólnego stanu naszego zdrowia fizycznego.\nW ten oto sposób zaczalem sie na powaznie zajmowac tworzeniem tego, co nazywam obecnie „technika nadi – systemu holistycznego uzdrawiania, który sprawdza sie w moim przypadku. Pomaga mi ON prowadzic zdrowszy tryb zycia i przywracac w moim umysle pozory porzadku. Technika nadi jest dosc eklektycznym systemem uzdrawiania, poniewaz laczy w jedna holistyczna metode wszystkie umiejetnosci, jakie nabylem w ciagu wielu lat. Pomimo swojej prostoty, okazala sie ona niezwykle skuteczna. Wplynela bardzo pozytywnie zarówno na mnie samego, jak i na innych ludzi, którzy zdecydowali sie ja wypróbowac.\n[fragment Wprowadzenia do ksiazki, strony 20-21]


Wujek Lucyfer - Jesteśmy myślami\nOpublikowane w Marzec 17, 2018\nDieta semi wegańska od 2 lat [WIDEO]\nDlaczego zrezygnowałem z hormonów? [WIDEO]\nBea Johnson o Zero Waste\nDzisiaj, po krótkiej przerwie od zapożyczonych zza granicy tekstów o Zero Waste i ekologii, mam dla Was coś od samej Bei Johnson, ikony ruchu Zero Waste. Kto nie słyszał o niej i jej słoiku? Cóż, pewnie niewiele osób interesujących się środowiskiem w takim stopniu, by szukać swojej drogi w ZW. Jednak kto nie słyszał, ma szansę zagłębić się w historię o pięciu R koncepcji Zero Waste według Bei Johnson.\nContinue reading „Bea Johnson o Zero Waste”


W czwartej lidze dwa zwycięstwa i remis piłka nożna\nW czwartej lidze dwa zwycięstwa i remis (piłka nożna)\nUdany weekend mają za sobą nasi czwartoligowcy. Komplety punktów zainkasowały ekipy Zatoki Braniewo i Olimpii 2004 Elbląg, natomiast Polonia Pasłęk zdobyła punkt w starciu z Mamrami Giżycko. Zatoka może być wdzięczna elblążanom, że urwali trzy oczka bezpośredniemu rywalowi braniewian w walce o III ligę, Błękitnym Pasym.\nWażne zwycięstwo Zatoki\nWalcząca o awans do III ligi Zatoka Braniewo odniosła bardzo ważne zwycięstwo, pokonując na wyjeździe 3:2 Tęczę Biskupiec. Dzięki tej wygranej, przy jednoczesnych porażkach głównych rywali w walce o promocję (Błękitni Pasym przegrali w Elblągu z Olimpią 2004, a Motor Lubawa poległ w Ełku w starciu z Płomieniem) braniewianie zrównali się w tabeli z wiceliderem z Lubawy.\nOd samego początku podopieczni Tomasza Klimczaka zaatakowali rywala i już w po 14 minutach gry cieszyli się z prowadzenia, a gola na 1:0 zdobył Piotr Rutkowski. Radość gości z Braniewa trwała zaledwie cztery minuty, bo do kapitulacji Piotra Łastówkę zmusił Bartosz Jankowiak. Po zdobytym golu gospodarze przejęli inicjatywę, ale byli nieskuteczni. W tym aspekcie gry lepiej prezentowali się braniewianie i to oni w 30. minucie za sprawą Kamila Graczyka po raz drugi wyszli na prowadzenie.\nPo zmianie stron goście z Braniewa kontrolowali grę, ale nie ustrzegli się błędu i do remisu doprowadził doświadczony Grzegorz Myślisz. Ostatni głos należał jednak do Zatoki, która na osiem minut przed końcem regulaminowego czasu gry zdobyła trzecią bramkę. Gola na 3:2 i na wagę trzech punktów zdobył Przemysław Matelski, który wykorzystał sytuację jeden na jeden z golkiperem Tęczy. Tym samym ten zacięty pojedynek zakończył się minimalnym, ale zasłużonym zwycięstwem Zatoki, które zwiększa szanse na zajęcie drugiej lokaty w tabeli.\nTęcza Biskupiec - Zatoka Braniewo 2:3 (1:2)\n0:1 - Rutkowski (14.), 1:1 - Jankowiak (18.), 1:2 - Graczyk (30.), 2:2 - Myślisz (73.), 2:3 - Matelski (82.)\nZatoka: Łastówka - Hajman, Wiliński, Ciepliński, Rutkowski (87. Lewandowski), Wieliczko, Jakimczuk, Matelski (89. Michnowicz), Ł. Sorkowicz (85. Ptaszyński), Graczyk, Podbielski (65. Małek)\nPolonia się nie popisała\nPolonia Pasłęk podejmowała na swoim boisku słabiutkie Mamry Giżycko i nieoczekiwanie podzieliła się punktami z przedostatnią drużyną tabeli. Co więcej, to goście dwukrotnie obejmowali prowadzenie i poloniści zmuszeni byli dwa razy gonić wynik.\nWiele kontrowersji budziły w tym meczu decyzje personalne trenera Polonii Armena Hakobynana, między innymi obsada bramki, gdzie pomiędzy słupkami pojawił się Karol Gołębiewski. Trzeba jednak przyznać, że młody bramkarz nie zawinił przy żadnej ze straconych bramek. Słabiej po prostu zagrała reszta zespołu, która nie potrafiła udokumentować zwycięstwem swojej niewątpliwie wyższej kultury piłkarskiej.\nLepiej mecz rozpoczęli gospodarze, ale to goście za sprawą Piotra Reczka wyszli na prowadzenie w 18. minucie gry. Taki wynik utrzymał się do przerwy. W drugiej połowie Polonia zaatakowała z większą determinacją i efektem tego była bramka zdobyta głową przez Pawła Wołczeckiego w 57. minucie. Polonia zamiast pójść za ciosem znów straciła bramkę, a strzelcem gola był Krzysztof Połeć. Goście nie cieszyli się jednak z prowadzenia zbyt długo, bo siedmiu minutach do remisu doprowadził Kamil Kisieniowski. Ten sam zawodnik niedługo później nie wykorzystał okazji na podwyższenie, ale i tak był jednym z jaśniejszych punktów pasłęckiej jedenastki. Na przeciwległym biegunie znaleźli się słabo dysponowani Filip Zieliński, Maciej Rapacki i Maciej Rogowski, którzy spotkania z Mamrami nie mogą zaliczyć do najlepszych, podobnie jak cały zespół Polonii.\nPolonia Pasłęk - Mamry Giżycko 2:2 (0:1)\n0:1 - Reczek (18.), 1:1 - Wołczecki (57.), 1:2 - Połeć (71.), 2:2 - Kisieniowski (78.)\nPolonia: Gołębiewski - Safaryan, Licznerski, Andrusewicz, Wołczecki, Zawada, Rogowski (Aftewicz), Przystasz (Żabko), Kuśmierczyk (Durka), Rapacki, Zieliński (Kisieniowski).\nLepsi od faworyta\nZespół Olimpii 2004 Elbląg po bardzo dobrym występie wygrał 1:0 z wyżej notowanymi Błękitnymi Pasym i spowodował tym samym, że walka o drugie miejsce w tabeli IV ligi nabrała jeszcze większych rumieńców. Zespół z Pasymia przyjechał do Elbląga w roli faworyta, a po meczu musiał obejść się smakiem. Mądrze grający i odpowiednio zmotywowani elblążanie od pierwszych minut osiągnęli przewagę, a bramkarz gości może mówić o dużym szczęściu, które dopisało mu przy uderzeniach Marcina Sierechana w 14. minucie i Jacka Bykowskiego sześć minut później. Co się jednak odwlecze, to nie uciecze i w 33. minucie zrobiło się 1:0 dla gospodarzy. Akcję prawą stroną przeprowadził niezwykle aktywny Sierechan, zagrał dokładną piłkę na 6 metr w pole karne, a stojący tam Bykowski jedynie dołożył nogę i dopełnił formalności kierując piłkę do pustej bramki. Po stracie gola Błękitni starali się natychmiast odgryźć, czynili to jednak nieporadnie i każdy ich atak rozbijała dobrze dysponowana defensywa Olimpii 2004. Najgroźniejszą akcja gości miała miejsc w 40. minucie spotkania. Na bramkę Konrada Wilczyńskiego uderzał z dystansu najgroźniejszy strzelec Błękitnych Marcin Łukaszewski, ale golkipera udanie zaasekurował Bartosz Zienkiewicz, który znalazł się na drodze piłki i ekspediował ją na rzut rożny. Tuż przed przerwą gospodarze wykonywali rzut wolny z 32 metra. Do piłki podszedł Mariusz Miller, który uderzył bardzo mocno, bramkarz Błękitnych odbił futbolówkę przed siebie, dopadł do niej Bykowski i umieścił w siatce. Prowadzący zawody arbiter Andrzej Chrześcijański z Nidzicy dopatrzył się jednak pozycji spalonej elblążanina i bramki nie uznał. Wydaje się, że w tej sytuacji źle ustawieni sędziowie popełnili jednak błąd, bo Bykowski znajdował się w linii z ostatnim obrońcą.\nPo zmianie stron oba zespoły miały swoje okazje, najlepszą dla gospodarzy zmarnował Przemysław Sambor, który w 65. minucie w sytuacji sam na sam zbyt długo zwlekał z oddaniem strzału i został ostatecznie zablokowany. Goście mogli doprowadzić do remisu w 79. minucie, ale strzał Piotra Grzegorczyka z 9 metra pewnie wyłapał Wilczyński. Do końcowego gwizdka sędziego nic godnego uwagi już się nie wydarzyło i spotkanie zakończyło się niespodziewanym, aczkolwiek w pełni zasłużonym zwycięstwem zespołu Dariusza Kaczmarczyka.\nOlimpia 2004 Elbląg - Błękitni Pasym 1:0 (1:0)\n1:0 - Bykowski (33.)\nOlimpia 2004: Wilczyński - Wiśniewski (90.+2 Bałdyga), Czerniewski, Miller, Zienkiewicz, Gorgol, Korzeb, Jaromiński, Sambor (87. Wojtas), Sierechan (90.+3 Niedźwiedzki), Bykowski\nBłękitni: Przemysław Brzozowski - Panikowski, Magnuszewski, A. Naczas, Grzegorczyk, G. Naczas, Patryk Brzozowski (85. Łączyński), Foruś, S. Łukaszewski, Gołębiewski, M. Łukaszewski\nŻółte kartki: A. Naczas, Panikowski (Błękitni)\nSędziował: Chrześcijański (Nidzica).\nKomplet wyników 27. kolejki IV ligi warmińsko-mazurskiej: Tęcza Biskupiec - Zatoka Braniewo 2:3, Polonia Pasłęk - Mamry Giżycko 2:2, Olimpia 2004 Elbląg - Błękitni Pasym 1:0, Zamek Kurzętnik - MKS Szczytno 1:3, Sokół Ostróda - Granica Kętrzyn 2:0, Płomień Ełk - Motor Lubawa 2:0, MKS Korsze - GKS Wikielec 0:0, Tęcza Miłomłyn - Rominta Gołdap 0:1, Start Nidzica - Mazur Ełk 1:2.


Grota solna - karnet na 5 wejść, Białystok - Prezent • Katalogmarzen.pl\nGrota solna - karnet na 5 wejść | Białystok\nDla tych osób, które stosują różnorodne terapie dotyczące takich przypadłości jak alergie, astma, problemy z drogami oddechowymi, nadciśnienie albo choroby skórne i inne. Niewskazana natomiast dla tych, którzy cierpią na nadczynność tarczycy. Można ją potraktować jako np. prezent dla taty i mamy albo zrealizować niebanalny pomysł na prezent ślubny dla swojej drugiej połówki. Łącząc przyjemne z pożytecznym, pozytywnie wpłynie się na komfort psychiczny i fizyczny obdarowanego. Co prawda, grota nie zastąpi jodu znad morza, ale okaże się cudowną terapią w samym środku własnego miejsca zamieszkania.\n1-osobowy karnet na pięć 45-minutowych seansów w grocie solnej\nInhalacje wykorzystujące naturalne wartości lecznicze soli i wpływające na poprawę zdrowia i samopoczucia\nCiekawy wystrój i bardzo nastrojowe oświetlenie emitowane przez lampy solne\nRealizacja podarunku w dni robocze oraz w sobotę\nKarnet na 5 wejść do groty solnej w Białymstoku pozwoli odżyć i odpocząć, by na nowo podjąć zwykłe obowiązki. Relaks w nastrojowym półmroku, słuchanie kojącej muzyki i korzystanie z wygodnych leżaków to doświadczenie, które doceni każdy zabiegany człowiek. I będzie chciał wracać. Po odbyciu regularnych seansów w takim specyficznym rodzaju sanatorium można poczuć faktyczną poprawę swojego stanu, ale i przygotować swój organizm do innych terapii leczniczych.\nBiałystok, ul. Marczukowska\nPrzeciwwskazania jak w regulaminie groty solnej.\nWygodne ubranie, skarpetki na zmianę.\nZgodnie z godzinami otwarcia Groty Solnej.\nPolska Jaskinia Solna SKARBEK\nNr katalogowy: GS5WBS\nADRES: Marczukowska 33, 15-724 Białystok\nPARTNER: Polska Jaskinia Solna SKARBEK\n(73 opinii) od 25 zł\n(55 opinii) od 199 zł\n(40 opinii) od 79 zł


Strona:PL Stefan Żeromski - Popioły 01.djvu/057 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL Stefan Żeromski - Popioły 01.djvu/057\ndo urwisk. Mglistemi kępy i drgającemi żywo światełkami znaczyły się dwory na przyczółkach parowów. Konie po brzuchy zapadały w wywary, roznosiły w puch największe zadmy, które ledwie przeorał arlekin. Kulig nie znał przeszkód. Tworząc ogromny korowód, leciały sanie najrozmaitsze. Jedne były snycerskiej roboty, pozłacane lub posrebrzane, z czasów jeszcze saskich i stanisławowskich, w kszkałcie łabędzi z długiemi szyjami, w kształcie gryfów i orłów, pozaprzęgane czwórkami w piórach i czubach; inne — zgoła prostackie, ledwie Przez domowego cieślę pomalowane lubryką lub na zielono, a ciągnione przez fornalki rozmaitej maści i wzrostu. Zarówno pyszne cugi, jak chety, z jednaką brawurą i życiem rzucały się w zaspy, niby czółna w fale jeziora.\nRadość kipiała w sercach.\nKapela, złożona z klimontowskich żydków, rżnęła od ucha mazury, oberki, krakowiaki, drabanty. Chwilami porywająca melodya przygasała, jak od zachwytu, co dech zapiera, i tylko z jakiejś głębi, jakby z pod śniegu, dolatywała do uszu i serc. Wtedy odzywały się pieśni. Więc z jednej strony słychać było tkliwe dyszkanty damskie:\n»Ścieni dąbek, ścieni, już się nie zieleni...\nDałam chłopcu słowo, już się nie odmieni!«\nA z innej naigrawały się potężne basy męskie:\n»A ja sama nie wiem, co to za przyczyna:\nGustuję w bronecie, wzdycham do blondyna!«\nTę stronę ostatnio edytowano 30 sie 2018, 16:22.


Jak zrobić COŚ z idealnie prostych włosów. - Wizaz.pl\nJak zrobić COŚ z idealnie prostych włosów.\n2009-09-06, 18:11 #1\nLokalizacja: Chwastożywopłotki Duże\nWitajcie! Mam mały problem - wiem, ze nie jedna z Was dałaby wiele, by mieć idealnie proste włosy, ale no niestety, zawsze jest na odwrót - chciałabym mieć kręcone Problem lezy w tym, że nie wiem zupełnie jak je chociaż lekko zakręcić - i nie chodzi mi tu o lokówkę, bardziej o następujący sposób:\nschylam się i nakładam piankę(trwałość 4) "ugniatając" w pięści włosy tak, by robiły się z nich fale, następnie tak samo suszę, powietrzem o małym natężeniu, równiez ugniatając, potem spryskuję b. silnym spray'em utrwalającym. Przez góra 15 minut mam pożądany efekt. Gdy dochodzęna imprezę mam szopę na głowie - proste włosy z 10x większą objętością niż normalnie. Odrazu mówię, że trwała odpada, ponieważ naturalnie mam brązowe włoski, ale aktualnie jestem niemal platyna ; ) z góry dzięki za odpowiedzi\nWyślij prywatną wiadomość do mrs Visage\nZnajdź więcej postów mrs Visage\n2009-09-06, 20:04 #2\nDot.: Jak zrobić COŚ z idealnie prostych włosów.\nJest bardzo ciekawy wątek o wszelkiego rodzaju lokach Łącznie ze zdjęciami i poradami.\n2009-09-10, 17:28 #3\nWiesz, nie chodzi mi tu o loki... tylko o sposób na moje proste włosy ; )\n2009-09-10, 17:43 #4\nMam od lat ten sam problem...i jeszcze nie znalazłam rady więc do tematu się dołączam!\nWyślij prywatną wiadomość do M1A4N\nZnajdź więcej postów M1A4N\n2009-09-10, 17:51 #5\nRównież mam włosy jak druty Chyba nawet nauczyłam się z tym żyć, po tym jak na studniówkę wykręciłam je razem z fryzjerką na najlepszych profesjonalnych sprzętach i po polonezie pozostały już tylko same fale\nSłyszałam, że można zrobić delikatną trwałą na grubych wałkach, po których wychodzą właśnie takie jak oczekujesz - fale.\nTeż mam obecnie platynę dlatego najpierw polecam zreperować włoski maską matrixa sleek.look 24 smooth multi - mend technology i można eksperymentować dalej Powodzenia\nWyślij prywatną wiadomość do Grzesiowa\nZnajdź więcej postów Grzesiowa\n2009-09-10, 17:59 #6\nMyślę, że z tego typu włosami bardzo ciężko jest coś zrobić. Włosy muszą mieć chociaż lekką tendencję do kręcenia, by sposób z ugniataniem wyszedł i efekt się utrzymał. Znam dziewczyny z włosami takimi jak Twoje, zawsze dziwiło mnie to, że po pokręceniu zaraz się rozprostowywały. Strukturę włosa ciężko zmienić, więc nie wiadomo, co poradzić... Może spróbuj spać w wałkach, albo papilotach? Wlosy mogą się trochę przyzwyczaić.\nNa pewno najlepszą rzeczą jest polubienie swoich włosów. Ja zawsze marzyłam o takich prostych . Moje naturalnie są falowane i puszące się(to jest chyba najgorsze), nigdy ich nie lubiłam. Potrzeba wiele zachodu, żeby dobrze wyglądały. Niby są bardzo podatne i łatwo je pokręcić, łatwo też wyprostować, bo wystarczy parę przeciągnięć prostownicą. Co z tego, skoro same w sobie są bezkształtne\nTakże jest się z czego cieszyć mając proste włosy, nie trzeba niszczyć ich prostownicą, jak robi to wiele dziewczyn. Można eksperymentować z różnymi cięciami i grzywkami... ehh widać każdy woli to, czego nie ma\nMogę polecić Ci nivea curls bez spłukiwania http://www.nivea.pl/products/show/Ba...exible%20Curls\nsama go używam i włosy naprawdę mocniej się kręcą . Może powinnaś spróbować kosmetyków do włosów kręconych? Może by coś pomogło\nEdytowane przez aanik\nCzas edycji: 2009-09-10 o 18:08\n2009-09-11, 09:43 #7\nLoki z prostych włósów da sie zrobić narzędziem do koka. Takim jak na przykład tu: http://www.allegro.pl/item730733893_...ane_9_kol.html\nJa zakładam to na całą noc na wilgotne włosy (suche wysypują się z koka) i rano są poskręcane. Metoda działa u mnie tylko na wycieniowanych włosach.\nfale, loki, proste wlosy, włosy


Oferta | twojewsparcie.pl\nOferta prywatnego ośrodka\nOferta prywatnego ośrodka „WSPARCIE”\nNasz ośrodek nastawiony jest na przyjęcie maksymalnie 15 pensjonariuszy. Jesteśmy ośrodkiem kameralnym, zapewniającym pełną anonimowość, poczucie prywatności i bezpieczeństwa. Dzięki pobytowi w niewielkiej grupie osób, można u nas czuć się swobodnie. Takie poczucie stwarzają też terapeuci i personel ośrodka. Nie bez znaczenia jest też położenie ośrodka – z dala od zgiełku miasta, w sercu pięknej kaszubskiej przyrody.\nOferta programowa – dostosowana do indywidualnych potrzeb naszych pensjonariuszy:\n1. Czterotygodniowy intensywny podstawowy program terapii.\nW czasie czterotygodniowego pobytu w ośrodku pensjonariusz otrzymuje:\n* istotną wiedzę na temat swojego uzależnienia,\n*możliwość pracy nad sobą i destrukcją związaną z uzależnieniem,\n*niezbędną wiedzę potrzebną do trzeźwego życia.\n2. Czterotygodniowy program podstawowy, rozszerzony o Program zapobiegania nawrotom choroby alkoholowej.\n3. Osobom, które złamały abstynencję, oferujemy dwutygodniowy program wyjścia z kryzysu.\n4. Dwutygodniowy program doładowania akumulatorów dla osób, które mimo abstynencji, nie odczuwają satysfakcji z trzeźwienia i obawiają się powrotu do nałogu.\n5. Stały kontakt z ośrodkiem po terapii – wsparcie w trzeźwieniu.


konkurs — konkurs — do you know fashion by Anna Puślecka\nRozwiązanie konkursu Time to - czas na...\nSeptember 12, 2014 Anna Puslecka\nKonkurs, który ogłosiliśmy w DYKF rozwiązany! Zadaniem uczestników było dokończenie zdania "Time to - czas na..." i przesłanie zdjęć ilustrujących hasło.\nKomisja konkursowa spośród nadesłanych zgłoszeń wyłoniła dwa. Oto one.\nDla mnie TIME TO to czas na zatrzymanie najpiękniejszych chwil, czas na dostrzeganie rzeczy niezwykłych, ale i codziennych. Wszystkie zdjęcia są mojego autorstwa i obrazują chwile, które mnie zachwyciły w codziennym życia biegu.\nfot. Daria Wołynkiewicz\nZdjęcie zatytułowałam "time to make up your mind/czas na decyzję". Jak widać mój kubek przypomina mi codziennie, że przeróżnych wyborów dokonujemy cały czas.\nKażdy dzień zaczyna się od najtrudniejszej decyzji o poranku - kawa czy herbata?\nZwyciężczyniom konkursu gratulujemy!!!\ntags konkurs time to, konkurs, time to, wakacje, zegarki


Wynagrodzenie za część dnia, na który pracownik później otrzymał zwolnienie lekarskie.\nZasiłek chorobowy oraz wynagrodzenie chorobowe przysługują za cały dzień niezdolności do pracy z powodu choroby. Przepisy nie przewidują ich wypłaty tylko za część dnia, na który została orzeczona niezdolność do pracy z powodu choroby. Jeśli pracownik przed wizytą u lekarza przepracował kilka godzin w dniu, na który następnie otrzymał zwolnienie lekarskie, to należy mu wypłacić wynagrodzenie za przepracowane godziny.\nCzy za dzień w którym pracownik przepracował kilka godzin, a następnie ze względów zdrowotnych pracownik zwolnił się wcześniej z pracy i udał się do lekarza, gdzie otrzymał zwolnienie lekarskie na cały ten dzień, należy wypłacić pracownikowi wynagrodzenie za pracę w tych godzinach? Czy w takiej sytuacji godziny przepracowane przez takiego pracownika stanowią godziny nadliczbowe?\nZgodnie z art. 80 Kodeksu pracy, wynagrodzenie przysługuje pracownikowi za pracę wykonaną. W okresie niezdolności do pracy wskutek choroby pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy. Jednakże zgodnie 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 77 poz. 512 ze zm.), zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia. W przypadku, gdy - jak w opisanej w pytaniu sytuacji - pracownik po przepracowaniu części dnia otrzymał na cały ten dzień zwolnienie lekarskie, to pracodawca powinien wypłacić mu wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy za cały dzień oraz wynagrodzenie za pracę za te przepracowane godziny, ponieważ przepisy nie przewidują możliwości wypłaty zasiłku chorobowego tylko za część dnia, na który została orzeczona niezdolność do pracy z powodu choroby.\nJednakże pracownikowi nie będzie przysługiwał zasiłek chorobowy (lub wynagrodzenie za czas choroby), gdy pracodawca wypłaci mu wynagrodzenie za pracę za cały ten dzień. Powyższe potwierdza stanowisko Departamentu Zasiłków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 4 sierpnia 2010 r. w sprawie możliwości wypłacenia zasiłku chorobowego proporcjonalnie za część dnia (Znak: 992800/6000/91/2010/SKn/1)\nGodziny przepracowane przez pracownika w dniu, na który następnie pracownik przyniósł zwolnienie lekarskie nie są z założenia nadliczbowe – o ile praca w tym dniu miała być wykonywana zgodnie z harmonogramem.\nUstawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 77 poz. 512 ze zm.)


KRYSZTAŁ - HIT SEZONU (23)\nNASZYJNIKI, KORALE (107)\nPerły białe (11)\nPerły kolorowe (22)\nKoral, koralowiec (3)\nWISIORKI, PRZYWIESZKI, PIERŚCIONKI (12)\nPUDEŁKA, OPAKOWANIA (12)\nOFERTY ŚWIĄTECZNE (5)\nSUPER PROMOCJE !!! (2)\nBIŻUTERIA KOMUNIJNA (2)\nBransoletka KORAL szeroka, aż 30 mm\nBransoletka z naturalnego korala. Wykonana na gumkach adaptacyjnych bransoletka, która pasuje na każdy nadgarstek - nie trzeba jej zapinać, więc łatwo się ją zakłada i zdejmuje. Nie uciska, nie sposób zgubić! Wielkość...\nBransoletka KORALOWIEC na gumce\nBransoletka z czerwonego KORALOWCA. Naturalne kamienie o wysokiej sytości zabarwienia, żywa czerwień. Wykonana na gumkach adaptacyjnych bransoletka, która pasuje na każdy nadgarstek - nie trzeba jej zapinać, więc łatwo się ją...\nBransoletka z naturalnego koralowca. Dziesiątki drobnych, nieregularnych kamieni osadzonych na tasiemce. Długość bransoletki można regulować, poszerzać do założenia, a następnie ściągnąć tasiemkę, tak aby bransoletka idealnie...\n1. Kolczyki perły...\n3. Kolczyki DUŻE...\n4. Komplet z...\n5. Kolczyki czarne...\n3. Komplet z...\n5. Komplet z...


Cel na 2019 - dniówka przekraczającą wartość kebaba\nAktualny czas: 19-04-2019, 06:07\n/ Cel na 2019 - dniówka przekraczającą wartość kebaba\nRE: Cel na 2019 - dniówka przekraczającą wartość kebaba\nZobaczysz co Google zaindeksowalo i czy w ogóle zaindeksowalo Twoja stronę\nSprawdziłem, po wpisaniu strona się wyświetliła. W takim razie wszystko jest okej?\nsuchy., dumny członek http://zarabiam.com od Feb 2019.\nNo to google ją zna - nie masz się czym przejmować Tylko działać dalej!\nI koniec kolejnego tygodnia..\nLinkowałem systematycznie, wlatywały jakieś próby optymalizacji. W końcu zobaczyłem pierwsze efekty mojej pracy, która jak dotąd wydawała się syzyfowa. Strona skacze po różnych pozycjach pod kilkoma słowami kluczowymi, pojawiają się pierwsze wejścia z wyszukiwarki. Mimo, że strona jeszcze nie zarabia - bo ruch jest minimalny - cieszę się, bo coś się dzieję i wiem, że z czasem przyjdą i zarobki. Zrealizowałem również pomysł, który od dłuższego czasu siedział mi w głowie, pomysł odnośnie filmików. Czasochłonny, ale już wiem że się opłacił, świetnie konwertuje\nOGAds - 3.09$\nJest to najlepszy jak do tej pory tydzień. Ruch idzie w górę, konwersje też. Pod względem zarobku nie jest to mój najlepszy wynik, ale zważając, że przy rekordzie zwyczajnie wpadł lead za prawie 2$ - ten tydzień zdecydowanie go przebija.\nJakie plany na następny tydzień?\n- od jutra pełną parą uporządkowywać plan dnia - mam na to dużo czasu - zaczynają się strajki, więc myślę że przynajmniej tydzień wolnego od szkoły wleci\n- kontynuować linkowanie i obserwować jego skuteczność\n- zrobić filmiki do 2-3 nisz za pomocą nowego sposobu (jest autorski i w porównaniu do reszty świetnie konwertuje)\nPostanowiłem również stawiać sobie małe cele, które na pewno będą pomocne - chcę dobić jak najszybciej 50$ na OGAds i w końcu wypłacić pieniążki, aby móc ruszyć na większą skalę.\nDo końca kwietnia dobić dniówki wynoszącej 1$\n^wiem, że to ponad dwukrotność moich dotychczasowych średnich dniówek, ale mam nadzieję, że taki cel zmotywuje mnie do zagęszczania ruchów\nDobicie 50$ do wypłaty na OGAds. Aktualny stan: 13.43/50$\nTo już chyba wszystko.. więc do niedzieli, peace out!\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 07-04-2019 22:28 przez suchy..)\nGlosy: tomek7912 (+1), szkrot (+1)\nNiedziela właśnie się kończy, nadszedł czas na podsumowanie!\nSystematycznie linkuję, wzoruję się na poradniku Vasakiego. Stronę wciąż rzuca po pozycjach, dziś pod większością keywordów wywaliło na >200. Zostały tylko dwa, które prezentują się tak:\nZrobiłem tylko jeden filmik, wyszedł świetnie - oryginalny, wiarygodny, drugiego takiego nie znalazłem. Ale pojawił się problem z wybiciem go, jest zbyt duża konkurencja. Póki co szukam portalu który oferuje wyświetlenia w przystępnej cenie. Nie chcę odpuszczać, bo wybicie go może okazać się strzałem w dziesiątkę, tak jak było z poprzednim. Plan dnia ogarnąłem i wszystko wraca do normy.\nOGAds - 6.89$\nKolejny tydzień bije na głowę poprzedni - najlepszy jak do tej pory Kwietniowy cel się zbliża!\nJakie plany na kolejny tydzień?\n- linkować sobie na spokojnie\n- próbować wybić filmik, najprawdopodobniej spróbuję z YTMonsterem\n- jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, zrobić kolejne wideo\nDobić do końca kwietnia dniówki wynoszącej 1$ - jest coraz bliżej\nZarobić 50$ do wypłaty na OGAds. Aktualny stan: 20.32/50$\nA teraz idę świętować w najlepsze, strajki dalej trwają Peace out!\nFireads Adblast Zlecenia Dziennik na 2019 Madara Uchiha 94 7,929 Dzisiaj 05:07\nOstatni post: Madara Uchiha\n2019 - Cel: Zarobki rzędu 100 k zł miesięcznie :) Lanserek 574 112,212 Wczoraj 22:51\nOstatni post: Fortuniarz\n2019 - matura, powrót do zarobku w sieci Piotr_S 7 670 16-04-2019 19:16\nOGADS - cel 100 USD/dzień do końca 2019 roku! adamcio99922 98 15,026 02-04-2019 16:06\nYouTube - Cel: Srebrny Przycisk! TheLucas 15 2,097 16-02-2019 17:04\nOstatni post: TheLucas


ODN - SŁUPSK - Ostrzegajmy przed cyberprzemocą!\nOgólnopolska Sieć Edukacyjna (OSE) – program Ministerstwa Cyfryzacji\nProgram Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej (OSE)\nWe wrześniu 2016 roku zespół Dyżurnet.pl rozpoczął kampanię społeczną Możesz pomóc - reaguj, zgłoś!. Ma ona zwrócić uwagę użytkowników Internetu na znaczenie odpowiedniego reagowania na pojawiające się w sieci materiały przedstawiające seksualne wykorzystywanie nieletnich lub prezentujące wizerunki dzieci w kontekście seksualnym.\nWięcej o kampanii Możesz pomóc - reaguj, zgłoś! http://reagujzglos.dyzurnet.pl/\nPrzesłane przez: Dyżurnet.pl


Problem z rejestracją - brak oryginału umowy : Przepisy, ubezpieczenie\nProblem z rejestracją - brak oryginału umowy\n28 Kwi 2010, 16:55\nSzukałem, szukałem i... i nie znalazłem\nBardzo proszę o pomoc w kwestii przerejestrowania auta, sprawa wygląda tak:\nprawie rok temu kupiłem auto. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie fakt, ze ja byłem czwartym właścicielem, a żaden z dwóch poprzednich auta nie przerejestrowywał. Do tego dochodzi fakt, że brakowało w dokumentach jednej z umów - między pierwszym, a drugim właścicielem. Długo mi zeszło na proszeniu gościa od którego kupiłem auto, aby mi tą umowę dostarczył. Nic takiego się jednak nie stało... sam więc zacząłem kombinować, jeździć i w ogóle... W końcu od pierwszego właściciela otrzymałem kserokopię umowy. Niestety pogonili mnie z urzędu. Dalej więc próbowałem dogadać się z dwoma pierwszymi właścicielami, ale gdzieś od pół roku oboje tych gości jest nieosiągalnych... Jeden z nich się wyprowadził i słuch po nim zaginął, a drugi jest podobno za granicą. I tu pojawia się pytanie:\nOd żony pierwszego właściciela otrzymałem kserokopię umowy wraz z parafką obu ludzi przy numerze VIN na umowie (numer był poprawiany) do tego są na niej pieczątki urzędu komunikacji oraz tow. ubezpieczeniowego... Czy z takim dokumentem mogę iść do urzędu, czy zostanie on uwzględniony i w końcu uda mi się to załatwić???\nEhh... wiem, wiem, skończony frajer ze mnie... Bardzo proszę o odpowiedź, bo już nie wiem, co mam robić...\nRejestracja: 28 Kwi 2010, 16:29\nRe: Problem z rejestracją - brak oryginału umowy\n28 Kwi 2010, 22:03\nmadmanxirtam napisał(a): Bardzo proszę o odpowiedź, bo już nie wiem, co mam robić...\nMogę Ci jedynie powiedzieć ze jezeli nie będziesz miał orginałów nie masz po co się\nwybierać do WK.Nikt z tobą nie będzie chciał rozmawiać.Znam to bo dośc długo w ten\nwłaśnie sposób handlowałem samochodami...\n29 Kwi 2010, 17:43\ndokładnie jak Migi60 mówi - też wziąłem raz kopię umowy, ale jak mi nie chcieli zarejestrować to szybko dostałem oryginał od gościa, od którego kupiłem - na szczęście nie było już potem problemów, no ale bez oryginału ani rusz\nRejestracja: 29 Kwi 2010, 15:46\n30 Kwi 2010, 11:13\nSkoro nie ma kontaktu już z tymi dwoma pierwszymi to jedyne rozwiązanie jakie widzę zwrócić się do urzędu komunikacji z pisemnym wnioskiem o rejestrację.\nMusisz wyjaśnić bardzo dokładnie sprawę, że masz kopię i utraciłeś kontakt z tymi ludźmi.\nUrząd komunikacji mógłby (moim zdaniem) wystąpić do urzędu gdzie był po raz pierwszy zarejestrowany pojazd i sprawdzić kopię umowy bo powinna być tam złożona przy zgłoszeniu sprzedaży przez tego co jest w dowodzie rejestracyjnym.\nProblem może być jeśli człowiek nie zgłosił sprzedaży....\nproblemy z rejestracją samochoduzagubiłem umowe posrednią\nTagi: rejestracja, kupię, dokumenty, dowód, numery, oryginał, pojazdy, rejestracyjny, samochód, sprzedam, szyby, vin, auto\nRejestracja samochodu z Belgii bez umowy - Przepisy, ubezpieczenie\nod 98,00 PLN Yato Opalarka 2000w 350°c i 550°c z akcesoriami / yt-82291 / - zyskaj rabat 30 zł (5906083822919) 195,00 PLN Klucz dynamometryczny mighty z regulacją 2-24nm!!! marki Messing 3,90 PLN Dedra exim sp z.o.o. Ołówek murarski h4 24,5 cm zielony (5902628990495)\nNowy Lexus CT200h na Guangzhou ...Lexus ogłosił dziś, że światowa premiera nowego Lexusa CT200h odbędzie się 21 listopada podczas targów motoryzacyjnych w Chinach - Guangzhou Motor Show. Lexus CT200h został wprowadzony na rynek w 2010 roku jako pierwszy ...Mazda Design Award 2017 – ważna ...Mazda rozszerza swój mecenat w sferze designu i będzie promować najciekawsze polskie realizacje w tej dziedzinie. W tym roku po raz pierwszy zostanie przyznana nagroda Mazda Design Award dla autora najciekawszego projektu ...Toyota RV-2 - sportowy kamperWielkie sportowo-turystyczne coupe, które jednocześnie może pełnić rolę praktycznego domu na kółkach? Wszystko to brzmi bardzo nierealistycznie, ale ten samochód istniał naprawdę! Oto Toyota RV-2! Sportowy kamper RV-2 nie ...


Czym są planety | Wszechświat i jego tajemnice\nWszystkie nazwy planet pochodzą od imion bogów rzymskich. Jedynie w Grecji planety są nazwane od imion bogów greckich.\nStarożytni w swoich czasach znali siedem planet, wliczając w to Księżyc i Słońce. Pogląd heliocentryczny wykreślił z tej listy zarówno Księżyc (satelita Ziemi), jak i Słońce (gwiazda), na których miejsce wpisano Ziemię. W 1781 roku odkryto planetę Uran, a do spisu dodano wszelkie obiekty znajdujące się między Jowiszem, a Marsem. Łącznie dawało to 15 obiektów. W 1846 roku odkryto Neptuna, a wcześniej wspomniane obiekty zaklasyfikowano jako planetoidy. To dawało 8 obiektów uznanych za planety. W 1930 roku odkryto Plutona, z którym związane są nieporozumienia. Na początku sądzono, że ma masę większą od Ziemi, jednak później naukowcy doszli do wniosku, że jest mniejszy od Ziemi, ale większy od planetoid. W 2006 roku Pluton, który okazał się być jednym z wielu obiektów znajdującym się w pasie Kuipera, został zaklasyfikowany jako planeta karłowata, a w 2008 jako plutoida.\nMiędzynarodowa Unia Astronomiczna dzieli je na dwa typy:\n1. planety skaliste, które posiadają metaliczne, żelazno – niklowe lub żelazne jądro, generujące pole magnetyczne. Taka planeta zbudowana jest z kilku warstw skalnych, i płynnego jądra. Do planet skalistych zalicza się Ziemię, Mars, Wenus i Merkury. Oprócz tego do ciał skalistych zaliczyć można satelitę Ziemi – Księżyc. Wszystkie te planety tworzą wewnętrzy Układ Słonecznym, gdzie jego granicą jest pas planetoid Między Jowiszem a Marsem. Planety te posiadają niewielką ilość satelitów i żadnych pierścieni wokół siebie.\nJeśli chodzi o planety skaliste znajdujące się poza Układem Słonecznym, to do dzisiaj bardzo rzadko udaje się takie wykryć, między innymi na ich niewielką masę w porównaniu z gigantycznymi planetami gazowymi. Szansa na wykrycie istnieje jedynie w przypadku planet o olbrzymich masach, zwanych superziemiami (tj. planety o masie większej od Ziemi). Jednak w tym określeniu chodzi o typ planety i masę, a nie o warunku panujące na niej.\nNaukowcy sądzą, że superziemie mogą znajdować się w 1/3 poznanych układów słonecznych, jednak do dzisiaj żadnej takiej nie zaobserwowano. PSR 1257+12, pierwszy odkryty układ pozasłoneczny, zawiera trzy planety posiadające masę zbliżoną do masy Ziemi, z czego w ich centrum znajduje się pulsar. Jedyną pewność mają co do planety skalistej nazwanej COROT-7 b, odkrytej w 2009 roku. Jest to planeta typu superziemia, położona w gwiazdozbiorze Jednorożca i oddalona od Ziemi o około 490 lat świetlnych. Krąży ona wokół gwiazdy nieco chłodniejszej od Słońca, zwanej COROT-7. Średnia temperatura oświetlonej strony wynosi około 2000 stopni Celsjusza.\n2. gazowe olbrzymy, do których należą Saturn, Jowisz, Neptun i Uran. Wszystkie posiadają pierścienie i dużą masę oraz odbijają większą część światła słonecznego. Ich jądro zbliżone jest do masy Ziemi. Atmosfera, złożona z wodoru, jest bardzo gęsta. Pod wpływem ciśnienia przeobraża się w wodór metaliczny, który otacza jądro planety.\nSpośród gigantów gazowych należy także wyodrębić tzw. lodowe olbrzymy – Neptun i Uran. Ich płaszcz zbudowany jest z lodu metanowego, wodnego i amoniakalnego.\nJeśli chodzi o gazowe giganty poza Układem Słonecznym, są to najczęśniej wykrywane planety ze względu na swoją masę, jednak łatwo je pomylić z brązowymi karłami.\nŁączna liczba planet pozasłonecznych, potwierdzona w 2011 roku, wynosi 573.\n← Czym są gwiazdy\tJak powstał Układ Słoneczny →


Poznańska Pyra smakuje ziemniaki w Peru\nOpublikowano: sobota, 18 luty 2017 14:17 | Odsłony: 2583\nŚwinka morska - przysmak Peruwiański\nPeru to ojczyzna ziemniaka. Jak w tym miejscu wytłumaczyć, że Poznań i Wielkopolska są nazywane w Polsce Pyrlandią. Opowiadanie tego, że ziemniaki/kartofle/pyry dotarły do nas z Peru właśnie i nazywane były kiedyś z tej okazji perkami, nie było łatwym zadaniem. Okazało się, że jeszcze trudniej wymówić słowo Pyrlandia tak, żeby choć trochę to trafiało do świadomości Peruwiańczyka jako wyraz choć trochę dźwiękowo podobny do nazwy jego kraju. Jednak dzięki temu już na początku podróży uświadomiłam sobie, że coś mnie z tym krajem łączy i są to ziemniaki właśnie :)\nW Peru jest 3500 (słownie: trzy i pół tysiąca) gatunków ziemniaków...!!!! Jednak ok 800 rodzajów jest powszechnie uprawiane. Szał po prostu :) ja spróbowałam kilku, które nie tylko wyglądały inaczej od znanych nam zwykłych ziemniaków, ale też smakowały nieco inaczej. Spróbowałam też juki i oświadczam, że jest przepyszna. Ilość gatunków, kolorów i wielkości kukurydzy to dopiero było zaskoczenie. A sok z czarnej kukurydzy - chicha morada - będę już zawsze pić, gdzie tylko go znajdę :)\nIlość gatunków kukurydzy przyprawia o zawrót głowy\nLunch na pokładzie łodzi na jednej z dopływów Amazonki. Ryż, ryba i pyszna juka\nTu choćby po to żeby się najeść i napatrzeć na potrawy warto przyjechać. Jedzenie jest naprawdę dobre, a kucharze nawet w warunkach polowych potrafią wyczarować cuda na talerzu. Uzmysłowiłam to sobie kiedy na kolacji, po dniu wyczerpującej wspinaczki, spojrzałam na talerz w namiocie gościnnym. Talerz i owszem był plastikowy - taki z typu piknikowego, ale jedzenie gotowane w namiocie!! kuchennym wprost niesamowite. Dwudaniowa kolacja i do tego deser. Oczywiście i herbata, a wcześniej na przekąskę krakers z masłem. Jak oni to robią? W namiocie. Podane dania prezentowały się po prostu pięknie i smakowicie. Tu kucharze to artyści.\nKucharz i jego podkuchenni na trasie wspinaczki na Machu Picchu :) Potrafili wyczarować cuda na talerzu w warunkach polowo - namiotowych\nKuchnia polowa, gdzie kucharz wyczarowywał cuda :)\nWegetariański kopczyk z kaszą jaglaną\nKiedyś przeczytałam zdanie, że we współczesnym świecie jakość to luksus. W Peru luksus kulinarny jest powszechny i ogólnie dostępny. Jakość kuchni peruwiańskiej jest zadziwiająco luksusowa, zdrowa, pełna i wyśmienita. Do tego będę podkreślać, że jest też luksusowo podawana, niezależnie od warunków. Również w dżungli amazońskiej kuchnia była dobra i mimo niełatwych warunków dobrze smakowała.\nW dżungli podają czarną jak smoła kawę. Czerń kawy może nie jest czymś wyjątkowym, ale za to jej gęstość - wprawiała w osłupienie. :) Gęsta i lepka kawa podawana jest od rana. Dla chętnych oczywiście istnieje możliwość dodania wody czy mleka, ale byli też śmiałkowie z różnych stron świata, którzy pili ten gęsty, zabójczy w mocy płyn bez rozcieńczania. Ja bacząc na swoje serce i zdrowie jednak piłam płyn w wersji rozcieńczonej.\nW Amazonii, w ukropie i wilgoci, którą cały czas odczuwało moje ciało, przyjemne orzeźwienie przyniosło zjedzenie granadilli. Owoc w wyglądzie przypomina granat. Jednak jest w kolorze żółtym i lekko się go obiera, a miąższ z łatwością wygryza ze skórki. Smakuje pysznie i zaspokaja pragnienie. Nawet piranie wtedy niestraszne :)\nW rejonie Amazonii uprawia się też papaje, w dżungli karczuje się lub wypala połacie pola i sadzi papaje. Mnóstwo gatunków bananów można tu też spróbować. Orzechy brazylijskie rosną tu na drzewach również, podobne są do orzechów kokosowych. Po rozłupaniu skorupy można znaleźć nawet ponad 20 orzechów w środku. Są pyszne i zdrowe. Kobiety powinny je doceniać za wspomaganie pracy mózgu, czy choćby za witaminę E - zwaną witaminą młodości. Mężczyźni natomiast za duże ilości selenu, który poprawia jakość nasienia. Zatem jedzmy orzechy brazylijskie :)\nWypalanie lasu na potrzeby plantacji\nMate de coca/Coca tea ( herbata z liści koki) to podstawowy napój Inków i chyba całego Peru. Pije się go tylko do południa, bo podobnie jak kawa ma pobudzające właściwości. Niektórzy żują liście koki zamiast pić herbatę. Ja piłam, choć jakoś szczególnie nie przypadła mi do gustu. Wprawdzie ekspertem od herbaty to ja nie jestem, bo moje ulubione herbaty to earl grey w różnych wersjach i w konsystencji bardzo, bardzo light :) Moja herbata ma wygląd wody słomkowej i jej lekko żółte zabarwienie często wprowadza w błąd innych, bo nie przypomina to typowego napoju o nazwie herbata :)\nHerbata z liści coki\nAmeryka Południowa jest dla Polaków i Europejczyków czymś egzotycznym, zanim się tam w ogóle pojedzie. Peru większość turystów kojarzy z Machu Picchu, czasem z kulturą Inków, bywa że z Andami lub z miastami Limą czy Cusco. A Peru to ogromny kraj pełen atrakcji, niespodzianek i życzliwych ludzi. Rozległy i zaskakująco różnorodny. Główną gałęzią przemysłową jest tu przemysł wydobywczy. Przede wszystkim miedź i inne rudy metali, ale też Peru jest w czołówce państw na świecie w ilości wydobycia złota i srebra. Druga gałęzią gospodarki jest rolnictwo. Natomiast na trzecim miejscu plasuje się turystyka. Turystów można spotkać w ogromnej ilości w całym kraju. Każdy z nich chce zobaczyć jeden z Siedmiu cudów świata jakim jest Machu Picchu. Zatem jadąc tam spodziewaj się dużych tłumów w najważniejszych punktach kraju. Infrastruktura turystyczna jest naprawdę dobra i każdy znajdzie np hotel dopasowany do własnych standardów i wymagań, czy restaurację z różnorodnymi daniami na każdą kieszeń i mnóstwo punktów usługowych, które chętnie zajmą się turystą. Bez względu na to, czy to droga restauracja w jednym z miast, czy przydrożny bar, jedzenie jest pyszne i zaskakująco fenomenalnie podane.\nW takich domkach hodowane są Świnki Morskie\nW miastach są targi z trawą dla miejskich domowych hodowców świnek\nSpróbowałam smaku świnki morskiej. Spróbowałam nie tylko dlatego, że to jedna z tradycyjnych potraw tego kraju, również dlatego, że nie jestem wegetarianką ani w moim domu nie biega mała świnka i jest moim pupilem domowym. Podawana jest w całości z pazurkami, z głową i ząbkami, a dopiero potem dzielona na części. W smaku przypomina mieszankę mięsa z kurczaka i wieprzowiny. Przysmak ten nie należy do tanich, ale jest to jedna z rzeczy, która daje obraz codzienności i tradycji wśród Peruwiańczyków.\nSpróbowałam piwa z kukurydzy - chicha. I ponownie nie mogę się wykazać w tej dziedzinie wiedzą ani doświadczeniem, ale tak chyba nie smakuje tradycyjne piwo. To był raczej sfermentowany sok, można go porównać do zepsutego kompotu i co tu dużo mówić nie powalił mnie na kolana, ani z powodu doznań smakowych, ani z powodu ilości procentów.\nPiwo z kukurydzy - chicha\nJestem mięsożercą, z przekonania i z zamiłowania do jedzenia. Steki z alpaki podbiły moje serce. Alpakę w wersji szaszłyków też mogę polecić. Smak alpaki opisałabym jako mieszaninę wieprzowiny z wołowina. Jest delikatniejsza i niesamowicie rozpływający się smak po języku i podniebieniu mnie ujął.\nSzaszłyki z przepysznej alpaki\nAlpaka na liściach kukurydzy\nOwoce i warzywa podawane są w szczególnie spektakularny sposób. Wiadomo przecież, że je się oczami najpierw. Jednak jeżeli za wyglądem idą wyśmienite doznania smakowe - to jest pełnia szczęścia.\nAwokado w słodkim sosie\nMiałam też okazję picia ulubionej coli Inków - napoju Inka Cola. Ten strasznie słodki napój można by porównać do oranżady. Czy ktoś pamięta taka oranżadę w proszku w kolorze pomarańczowym czy cytrynowym? Inca cola właśnie tak smakuje. Słodka do granic możliwości, w smaku chemicznie sztucznym, ale Peruwiańczycy ją uwielbiają. Jest to jedyny kraj na świecie gdzie spożycie Inca coli jest wyższe niż oryginalnej Coca coli.\nHala targowa w Cusco\nPosiłek w dobrym towarzystwie przed halą targową\nHala targowa w Cusco okazała się miejscem, gdzie można przeżyć zachwyt i oczarowanie, ale też można poczuć obrzydzenie i niesmak. Posmakowałam świeżo wyciskanego soku - już nawet nie wiem z ilu owoców i warzyw na raz. Jego gęstą konsystencję i różnorodność doznań smakowych bardziej jeszcze doceniłam dzięki obserwowaniu z jakim namaszczeniem "mamita" go wykonywała.\nMamita robi sok z owoców i warzyw. Pożywny i wyśmienity\nPrzejście po części śniadaniowej targu na szczęście odbywało się już po śniadaniu, bo nie wiem czy wybór dań, potraw i cen nie zawróciłby mi w głowie. A ilość konsumentów i popularność tego miejsca świadczy o tym jak dobre musi być to jedzenie.\nCześć śniadaniowa w hali\nTo gatunek ziemniaka kompletnie nie polecany przez przewodnika. Tzn odmiana dla twardzieli :)\nGatunek kukurydzy w dużej odmianie\nSól z pobliskich pół solnych w Maras\nŚwinki jeszcze przed upieczeniem\nStoisko z żabimi udkami\nW dalszej części hali targowej czekało mnie nie lada wyzwanie. Nazwijmy to miejsce Działem Mięsnym. Ktoś kto robi zakupy w miejskich marketach, gdzie mięso pakowane jest w tacki lub próżniowo i podawane prawie gotowe do gotowania, smażenia czy pieczenia, może zupełnie zapomnieć, że to mięso jest częścią jakiegoś zwierzaka. Tu okazuje się, że to mylne wrażenie, a każdą część hodowanego zwierzęcia można wykorzystać kulinarnie. Zdjęcia z tego działu mogą się niektórym wydać drastyczne. Jednak wierzcie mi obraz - to jeszcze nic. Dopiero łącząc obraz z wrażeniami zapachowymi poczułam pełnię doznań z tego miejsca. W nozdrza wdarł się taki smród i duszący wszechobecny zapach, że gdyby nie chęć zrobienia zdjęć, ten dział albo bym odpuściła zupełnie, albo przemknęłabym przez niego z prędkością światła. Wiem, że człowiek potrafi się do wszystkiego przyzwyczaić, ale jeszcze długo po wyjściu z hali czułam, że moc tych woni nie daje się przegonić z mojego nosa i przede wszystkim z mojej głowy.\nMigawki ze stoisk mięsnych.... Uwaga - dość drastyczne...\nPeruwiańczycy lubią dobrze zjeść i celebrują posiłki. Lubią świętować gotując wyjątkowe potrawy. Ceviche - to potrawa z surowej białej ryby, najczęściej marynowanej w soku z limonki z cebulą i ostra papryką. Narodowym napojem alkoholowym jest Pisco sour, którego głównymi składnikami są: wódka z winogron zwana pisco, sok z limonek, kruszony lód, cukier, białko kurze oraz dodatki w postaci kropelki angostury lub szczypty cynamonu. Wypiłam Pisco sour, nawet dwa razy. Toż to szaleństwo wprost :) Raz wypiłam całą szklankę tego smakowitego napoju, a że mało w nim wyczuwałam pisco - to smakowało mi bardzo :) Za drugim razem moje oczy otworzyły się szeroko ze zdziwienia, bo tym razem barman nie żałował wódki i trochę mnie zaskoczył pierwszy spory łyk, nawet się zdecydowałam jeszcze na drugi już mniejszy, ale w końcu uległam i oddałam bardziej potrzebującym :)\nCeviche - jedna z potraw, których spróbować należy w Peru, surowa biała ryba na sałacie z cebulą i papryką polaną świeżym sokiem z lemonki. Tu podana z ziemniakami i kukurydzą\nNa jeziorze Titicaca hodowane są pstrągi tęczowe. W swojskich warunkach, w pensjonacie prowadzonym przez sympatyczną liczną rodzinę mieszkańców wyspy Taquile, z widokiem na jezioro podano go na glinianych talerzach.\nPstrąg tęczowy na jeziorze Titicaca\nTa reklama przywitała mnie na lotnisku w Cusco :) Bardzo mnie rozbawiła, ale też lekko zaniepokoiła - czy ja też będę potrzebować tego leku? ;)


INFORMACJE dla osób niepełnosprawnych » Prokuratura Okręgowa w Tarnowie\n(poruszających na wózkach inwalidzkich)\n1. Prokuratura Okręgowa w Tarnowie oraz Prokuratura Rejonowa w Tarnowie zlokalizowane przy ulicy J. Dąbrowskiego 27.\nWspólna siedziba tych jednostek posiada specjalny podjazd umożliwiający dostanie się do budynku osobom poruszającym się na wózku inwalidzkim.\nW budynku tym znajduje się winda oraz na parterze, przy wejściu, toaleta przystosowana dla potrzeb osób niepełnosprawnych.\nPracownicy ochrony służą wsparciem oraz pomocą w poruszaniu się po budynku (tel. kontaktowy 14 688 6257).\nOsobą, która może udzielić pomocy niepełnosprawnym posługującym się językiem migowym jest Pani Marzena Krawczyk (tel. kontaktowy 14 688 155).\n2. Prokuratura Rejonowa w Dąbrowie Tarnowskiej zlokalizowana przy ulicy Wyszyńskiego 2.\nJednostka ta posiada specjalną platformę elektryczną umożliwiającą się dostanie do budynku osobom poruszających się na wózku.\nPomieszczenia jednostki zlokalizowane są na jednym poziomie co nie wymaga korzystania ze schodów lub windy.\nW prokuraturze tej brak toalet przystosowanych dla potrzeb osób niepełnosprawnych.\nOsobą służącą wsparciem oraz pomocą w poruszaniu się po budynku jest Pan Janusz Dąbroś (tel. kontaktowy 666 819 578).\n3. Prokuratura Rejonowa w Brzesku zlokalizowana przy ulicy Szczepanowskiej 23.\nJednostka ta posiada tzw. ,,schodołaz’’ umożliwiającą się dostanie do budynku osobom poruszających się na wózku. Urządzenie to przechowywane jest pomieszczeniu ochrony i obsługiwane jest przez przeszkolonego pracownika ochrony oraz przez kierowcę Pana Mirosława Ruchała.\nW budynku prokuratury znajduje się toaleta przystosowana dla potrzeb osób niepełnosprawnych .\nOsobą służącą wsparciem oraz pomocą w poruszaniu się po budynku jest Mirosław Ruchała (tel. kontaktowy 666 819 579).\n4. Prokuratura Rejonowa w Bochni zlokalizowana przy ulicy Windakiewicza 9/2.\nBudynek zajmowany przez tę jednostkę nie jest przystosowany do obsługi osób niepełnosprawnych poruszających się na wózku. Głównym problemem jest brak możliwości poruszania się po schodach wewnątrz budynku oraz brak windy. Przy drzwiach prowadzących do budynku prokuratury znajduje się jednak dzwonek umożliwiający przywołanie w celu wsparcia i pomocy pracownika ochrony.\nW budynku Prokuratury znajduje się toaleta przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych.\nTelefon kontaktowy pracowników ochrony (14 612 36 97).


Palanee\t•\tponiedziałek, 13 czerwiec 2011 09:57\nPojawienie się platformy Sandy Bridge tchnęło trochę życia w popularne i sprawdzone modele. Nie inaczej stało się w przypadku multimedialnego notebooka Asus K53SV-SX071V, który stał się następcą laptopów K52.\nAsus w serii K postanowił odświeżyć nie tylko podzespoły, ale również i design. Zamiast całej obudowy z plastiku pojawiły się elementy aluminium (pulpit). Na dość dobrym poziomie stoi również samo wykonanie laptopa. Jest ono solidne, choć zdarza się, że od czasu do czasu jednostka zasadnicza ugnie się pod naciskiem. Laptop prezentuje się bardzo dobrze pod względem podzespołów. W notebooku znajdziemy procesor drugiej generacji (wspomniany Sandy Bridge) Intel Core i7-2630QM. Z kolei za wrażenia graficzne odpowiada dedykowana karta Nvidia GeForce GT 540M. Duet pozwala na realizowanie zaawansowanych zadań oraz grę w wiele nowych tytułów (w wielu przypadkach na średnich detalach). Asus K53SV został wyposażony w dysk twardy o pojemności 640 GB oraz 4 GB pamięci RAM, którą można rozszerzyć do 8 GB. Zaletą laptopa jest akumulator o pojemności 56Wh, który pozwala na prawie 4 godziny pracy przy włączonym Wi-Fi.\nW Asusie K52SV zabrakło wygodnego dla użytkownika rozmieszczenia portów. Wszystkie zostały umieszczone z przodu bocznych ścian, przez co korzystanie np. z myszy może sprawiać problem. Różnorodność portów jest również znikoma – laptopa wyposażono jedynie w podstawowe złącza, zapominając choćby o USB 3.0 lub też eSATA. Gładzik, zamontowany w notebooku, jest bardzo gładki przez co palec ślizga się po jego powierzchni. Dodatkowo nie jest zawsze czuły na nasze ruchy. Błyszcząca matryca utrudnia korzystanie z K53SV na zewnątrz, w szczególności w czasie słonecznego dnia. Wiele do życzenia pozostawia odwzorowanie kolorów oraz ograniczone kąty widzenia.


Mielenie na zimno w technologii FRIOFRESH\nProces mielenia przypraw jest najczęstszą metodą obróbki tego surowca. Wzrost temperatury podczas mielenia jest z reguły przyczyną utraty cennych olejków eterycznych, których zawartość decyduje o wartości oraz jakości przyprawy.\nDlatego delikatna obróbka przypraw pozwalająca na zachowanie pełnych aromatów surowca jest absolutną koniecznością.\nOptymalizację procesu mielenia i rozdrabniania przypraw umożliwiło wprowadzenie technologii FRIOFRESH – mielenia na zimno. Zastosowanie ciekłego azotu jako czynnika chłodzącego w procesie mielenia ogranicza do koniecznego minimum utratę uwalnianych w trakcie obróbki olejków eterycznych oraz składników decydujących o jakości surowca.\nZastosowanie takiej technologii optymalizuje proces mielenia, zwiększa jego wydajność, a zapobiegając utracie wartościowych składników sprawia, że uzyskuje się produkt, który spełnia oczekiwania jakościowe nawet najbardziej wymagających klientów.


Jak rozszczelnić okna? - Centrum PRasowe\nPodczas wyboru stolarki okiennej warto zwrócić uwagę, czy dany model okna umożliwia rozszczelnienie za pomocą klamki. Dzięki takiemu rozwiązaniu nie ma później potrzeby ingerencji w oryginalną konstrukcję okna. - Problem z "niezdrowym powietrzem" przy bardzo szczelnych oknach rozwiązuje u nas system I-tec wentylacja. Wentylacja ta jest zintegrowana z ramą okna, można ją uruchamiać dla każdego pomieszczenia osobno. Wymiana powietrza następuje automatycznie przy zamkniętych oknach, a innowacyjna konstrukcja pozwala odzyskać do 90% ciepła z wymienianego powietrza - mówi Agata Wypych z Oknar Internorm. - Dodatkowo system ten posiada wbudowany filtr przeciwpyłkowy, jest więc świetnym rozwiązaniem dla alergików. - dodaje.\nszczeliny infiltracyjne wykonane w uszczelkach okien - trzeba jednak zaznaczyć, że ich samodzielne wycięcie grozi utratą właściwości izolacyjnych: termicznych i akustycznych;\nnawiewniki ciśnieniowe - montuje się je w ramach okna, wpuszczają świeże powietrze, które z kolei wypycha zużyte kanałami wentylacyjnymi ;\nnawiewniki higrosterowane - ich działanie wyrównuje poziom wilgoci;\nlistwy wentylacyjne automatyczne - działają na zasadzie wyrównywania ciśnień wewnątrz i na zewnątrz budynku.


piątek, 22 kwietnia 2011 0:26\nTrochę wolnego w końcu. Za dużo zebrało się wszystkiego ostatnio. Praca, szkoła, dom...To wszystko an co mam czas. Chociaz w sumie to i na to go brakuje. Doba jest zdecydowanie za krótka, a czas pędzi jak szalony. Dziś pogoda dodała mi pozytywnej energii, której ostatnio tak mi brakowało. Entuzjazm pojawiał się z samego rana. Dawka pozytywnej energii napędzającej mnie do sziałania zazwyczaj wyczerpywała się po pierwszej godzinie spędzonej w pracy. Konieczny był powrót do szarej rzeczywistości i trzeba było porzucić wyobrażenia o możliwości przenoszenia gór. Niestety po tych kilku dniach wolnego ponowny powrót do tych dzieciaków, którzy powodują, że ręce opadają. Jednak mam nadzieję, że chociaż pogoda na zewnątrz napełni mnie minimalnym optymizmem...\n...a czas płynie jakby nigdy nic\nnieskończony kręci film...Podziel się\nkomentarze (0) | dodaj komentarz\tpiątek, 28 lipca 2017Licznik odwiedzin: 22 292 Kalendarz


Widz Travel – Pilot wycieczek – Przewodnik po Portugalii – Marketing turystyczny\n+48 533 592 329widzmarek@gmail.com\nPilot wycieczek – Przewodnik po Portugalii – Marketing turystyczny\nBom dia, czyli dzień dobry! Miło mi, że tu jesteś i zapraszam Cię do odkrywania Portugalii razem ze mną!\nJestem pilotem-przewodnikiem specjalizującym się w Portugalii, pasjonatem górskich wędrówek, nieśpiesznego życia i odkrywania nowych smaków. Na stronie znajdziesz mnóstwo informacji praktycznych, a jeśli szukasz pilota lub przewodnika – skontaktuj się ze mną bezpośrednio!\nCo tam u mnie ciekawego\nPOLSKI PRZEWODNIK PO PORTUGALII\nPILOT WYCIECZEK PO PORTUGALII\nKiedy w roku 2010 rozpocząłem moją przygodę z turystyką, nie sądziłem, że po kilku latach stanie się ona pasjonującym sposobem na życie. Od tamtego czasu mieszkałem w Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Pradze, Mariupolu, Liverpoolu oraz, przede wszystkim, w Lizbonie. I to właśnie w Portugalii zakochałem sie tak bardzo, że zostałem pilotem wycieczek do tego kraju.\nOdwiedzaj ze mną zapomniane uliczki Lizbony, smakuj Porto w nieoczywistej formie, przemierzaj bezkres wschodniej Portugalii lub odkrywaj ukryte plaże wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. A może zawsze marzyłeś, żeby przejść Camino de Santiago?\nSkontaktuj się ze mną e-mailowo (marek@widz.travel) lub telefonicznie +48 533 592 329.\nŚwietna współpraca z grupą. Niezależnie, czy to piątoklasiści, emeryci z lokalnej parafii, grupa studentów, czy zapracowani yuppies – ze mną dobrze się czują wszyscy!\nndywidualne podejście do każdego wyjazdu. Spersonalizuję naszą wycieczkę pod Ciebie! Przedkładasz wizytę w winiarni ponad zabytkowy pałac? A może szukasz zapomnianych przez świat miasteczek? Nie ma sprawy, jedziemy!\nWiedza, dzięki której poczujesz się jak lokals. Co jedzą prawdziwi Lizbończycy, a co mieszkańcy Porto? Gdzie na deskę jeżdżą Portugalczycy i właściwie jak się w tym kraju żyje?


prof. dr hab. Halina Buczkowska\ntel. (+ 81) 445-69-99\nZakres badań naukowych prof. Haliny Buczkowskiej jest bardzo szeroki i obejmuje zagadnienia agrotechniki i składu chemicznego wielu gatunków roślin warzywnych i zielarskich (papryka słodka i ostra, bakłażan, rabarbar, dynia, bieluń, rabarbar, karczoch, rzewień) w uprawie polowej oraz w pomieszczeniach bez ogrzewania. Ważne dla praktyki ogrodniczej są badania dotyczące papryki słodkiej. Wykazano, że przy użyciu odmian dostosowanych do mniej korzystnych warunków środowiska oraz właściwej agrotechnice można w Polsce uzyskać z uprawy w otwartym polu satysfakcjonujący producenta plon dobrych jakościowo owoców papryki słodkiej. Za cykl badań nad technologią uprawy papryki słodkiej została wyróżniona nagrodą zespołową II stopnia Ministra Nauki.\nInteresujące z punktu widzenia gospodarczego są również prace nad papryką ostrą, której owoce są ważnym surowcem dla przemysłu farmaceutycznego. W pracach tych wykazano, że największą wartość jako fructus capsici mają owoce przebarwiające się pochodzące ze zbioru jednokrotnego lub dwukrotnego. Za bardzo cenne należy uznać badania nad doskonaleniem technologii uprawy bakłażana w pomieszczeniach bez ogrzewania. Badania te dotyczyły biologii kwitnienia, oceny plonowania odmian dostępnych w Polsce, optymalizacji żywienia roślin oraz oceną wartości biologicznej owoców. Ważne są również kompleksowe badania nad rabarbarem, które koncentrowały się nad plonowaniem i składem chemicznym ogonków liściowych w różnych latach użytkowania plantacji a także możliwościami uprawy przyspieszonej tego warzywa. Nowatorski charakter mają badania nad agrotechniką i oceną fitochemiczną ziela bielunia indiańskiego i karczocha użytkowanego warzywniczo oraz jako surowca dla przemysłu farmaceutycznego.\nDorobek naukowy Profesor obejmuje ogółem 167 publikacji samodzielnych lub we współautorstwie, w tym 78 oryginalnych prac twórczych, 1 patent, 4 rozdziały w 3 podręcznikach akademickich o zasięgu ogólnopolskim. Swoje badania naukowe realizowała w ramach projektów badawczych KBN, we współpracy z SGGW w Warszawie oraz Uniwersytetem Rolniczym w Krakowie a także z ośrodkami i placówkami hodowli roślin. Osiągnięcia Profesor w zakresie kształcenia kadr obejmują: promotorstwo w 2 zakończonych przewodach doktorskich, 7 recenzji rozpraw doktorskich, opracowanie 2 recenzji na tytuł naukowy profesora oraz 2 recenzji na stopień dr hab. Profesor była również recenzentem grantów KBN oraz wielu prac naukowych do publikacji w prestiżowych czasopismach. Pod jej kierunkiem 55 studentów wykonało prace magisterskie, a 14 prace inżynierskie.\nProfesor jest nauczycielem akademickim o dużym doświadczeniu w pracy dydaktycznej. Realizuje wszystkie formy zajęć dydaktycznych na kierunkach ogrodnictwo oraz zielarstwo i terapie roślinne. Legitymuje się opracowaniami autorskimi 6 modułów, które aktualnie są realizowane na tych kierunkach. Wielokrotnie pełniła funkcję opiekuna praktyk studenckich. Wyjeżdżała także ze studentami naszego Uniwersytetu na praktyki zawodowe do Niemiec, gdzie była odpowiedzialna za poziom merytoryczny kształcenia praktycznego oraz warunki socjalno-bytowe studentów. W latach 2008-2012 pełniła funkcję prodziekana i kierownika studiów doktoranckich na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu. Jako prodziekan uczestniczyła w przygotowaniu raportów samoceny kierunków ogrodnictwo i architektura krajobrazu dla PKA. Aktywnie pracowała nad przygotowaniem programu kształcenia dla I i II stopnia na kierunku ogrodnictwo zgodnie z wymaganiami wynikającymi z Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego.\nW kadencji 2012-2016 była członkiem Senatu UP w Lublinie, z wyboru samodzielnych pracowników naukowych Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu. Uczestniczyła w pracy Uczelnianej Komisji ds. Dydaktyki i Zarządzania Jakością Kształcenia i przewodniczyła Zespołowi ds. Oceny Jakości Kształcenia. W czasie czteroletniej pracy Komisji oferta dydaktyczna naszego Uniwersytetu wzbogaciła się o 17 nowych kierunków studiów oraz 14 kierunków studiów podyplomowych. Komisja uaktualniła wzory ankiet dotyczących oceny programu kształcenia, organizacji i warunków studiów, oceny nauczycieli i innych grup pracowniczych. Przewodniczyła także Wydziałowej Komisji ds. Kadr i był członkiem Senackiej Komisji ds. Kadr.\nProfesor Halina Buczkowska została wyróżniona Honorową Odznaką Zasłużony dla AR w Lublinie, jeszcze jako studentka – laureatka Konkursu Kopernikowskiego.\nZa całokształt działalności dydaktycznej, naukowej i organizacyjnej otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Srebrny Krzyż Zasługi a także 11 nagród indywidualnych i 1 zespołową JM Rektora UP w Lublinie. Profesor jest członkiem Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych , w którym od roku 2015 powierzono Jej funkcję v-ce Prezesa Zarządu Głównego. W latach 2011 – 2015, jako członek z wyboru, reprezentowała nauki ogrodnicze w Komitecie Nauk Ogrodniczych PAN.


Oferowanie stylowych mebli kuchennych - Creative Act\nOferowanie stylowych mebli kuchennych\nPrzez pół życia pracowałem jako stolarz dla dużego przedsiębiorcy i wiele się nauczyłem. Zdobyte tak ogromne doświadczenie umożliwiło mi poprowadzenie własnej działalności, na którą się zdecydowałem. Nie było to łatwe, ale z pomocą bliskich udało się rozkręcić biznes.\nZająłem się produkcją mebli kuchennych, bo znałem się na tym najlepiej. Wykonywałem stylowe meble i doszło po jakimś czasie do tego, że zacząłem realizować zamówienia. Klientów coraz częściej interesowały meble wykonane na wymiar i na tym przede wszystkim się skupiłem. Długo czekać nie musiałem na to, aż najlepsze będą właśnie moje meble kuchenne na wymiar w Katowicach, ponieważ odwiedzać zaczęli mnie również klienci spoza miasta. Znałem się na tym i świetnie wykonywałem swoją pracę. W firmie pracowali moi trzej synowie i był to interes rodzinny. Chłopcy zostali przeze mnie odpowiednio przeszkoleni i potrafili wykonać każde meble na wymiar. Janek, najstarszy syn jeździł do klienta, ażeby wymierzyć dokładnie kuchnię, gdyż bez tego precyzyjne wykonanie mebli na wymiar nie wchodziło w grę. Wszyscy synowie potrafili ze sobą doskonale współpracować i dzięki temu interes tak się kręcił. Meble kuchenne wykonywałem tylko z solidnych materiałów i dzięki temu klient zamówionymi u mnie meblami mógł cieszyć się przez długie lata. To był klucz do mojego sukcesu. Dla żony także wykonałem meble na wymiar i była nimi zachwycona. Nowa kuchnia bardzo jej się podobała.\nZatrudniłem więcej ludzi do firmy, bo brakowało mi rąk do pracy. Klientów przybywało i zamówień było coraz więcej. Byłem dumny ze swoich wszystkich pracowników, ponieważ od samego początku wszyscy bardzo się starali, przyczyniając tym samym do sukcesu firmy i dużych zysków.


[ZDJĘCIA] Terytorialsi z naszego regionu wytaczają ciężkie działa. Będą walczyć z koronawirusem - KCI Kutno - Kutnowskie Centrum Informacyjne. Kutnowski portal internetowy.\n[ZDJĘCIA] Terytorialsi z naszego regionu wytaczają ciężkie działa. Będą walczyć z koronawirusem\nOpublikowano: pt, 3 kwi 2020 17:36 2020-04-03T17:36:00.000Z\nAutor: bnp/9 Łódzka Brygada Obrony Terytorialnej\nWydarzenia Z myślą o wsparciu służb medycznych w województwie, 12 łódzkich Terytorialsów ukończyło dziś kilkudniowe szkolenie medyczne T3C NAEMT i już za kilka dni będą m.in. pobierać wymazy na obecność COVID-19. 9 Łódzka Brygada Obrony Terytorialnej jest pierwszą jednostką objętą tym szkoleniem w WOT.\nCelem szkolenia, realizowanego w ramach operacji „Odporna Wiosna” i budowania wewnętrznej odporności społecznej, było wzmocnienie kompetencji żołnierzy OT z zakresu medycyny i najnowszych trendów w opiece przedszpitalnej.\nSzkolenie było przeprowadzone przez byłych operatorów Jednostki Wojskowej Komandosów – JWK w Lublińcu, specjalistów medycyny pola walki T3C. Mł. chor. Łukasz Sikora i st. sierż. Krzysztof Pluta są absolwentami elitarnych kursów medyków sił specjalnych w USA, którzy dołączyli do Zespołu Działań Niekonwencjonalnych WOT - do wczoraj żołnierze rezerwy, na własny wniosek zostali przywróceni do okresowej służby wojskowej aby służyć swoją wiedzą i doświadczeniem w tym szczególnym dla nas wszystkich czasie.\nCykl szkoleń, które przeprowadzają, kierowany jest do żołnierzy OT z podstawowymi i zaawansowanymi kompetencjami medycznymi. W szeregach WOT są także żołnierze - wykwalifikowani medycy, którzy dodatkowo zwiększają swoją wiedzę i doskonalą umiejętności by następnie wykorzystać je w ramach pomocy przedmedycznej udzielanej podczas działań ODPORNA WIOSNA. Jak mówi szer. OT Arkadiusz Olczak – medyk z 91blp, na co dzień programista – kiedy dowiedziałem się o możliwości odbycia szkolenia pod okiem tych fachowców od razu zgłosiłem swój akces. To moje drugie warsztaty pod okiem sierż. Pluty - pełen profesjonalizm! Również st. szer. OT Krzysztof Osowski z 92blp w Kutnie potwierdza – Tak, to był bardzo intensywny czas. Bardzo duża dawka wiedzy i to przede wszystkim praktyki, której nigdy dość.\nNa zakończenie dzisiejszego szkolenia i zdanych egzaminach żołnierze 9 Łódzkiej Brygady Obrony Terytorialnej otrzymali certyfikaty „T3C NAEMT (National Association of Emergency Medical Technicians), rozpoznawalny i uznany dokument w NATO. Z tymi kompetencjami żołnierze będą mogli działać efektywniej w zakresie pomocy przedmedycznej, wspierając i odciążając personel medyczny zaangażowany w intensywną walkę z koronawirusem.\nMł. chor. Łukasz SIKORA „SIKOR” jako pierwszy żołnierz polskich sił specjalnych, tworzył pilotażową edycję kursu, który jest obecnie standardem wyszkolenia medyków sił specjalnych NATO. St. sierż. Krzysztof PLUTA „WIR” to pierwszy w Polsce absolwent kursu Special Operations Combat Medic (SOCM), elitarnej szkoły JSOMTC dla medyków sił specjalnych USA. Obaj wielokrotnie uczestniczyli w misjach poza granicami kraju.\nTO JUŻ JEST WOJNA . Ten Szaleniec z Nowogrodzkiej , w trybie ekstraordynaryjnym odwołał w piątek dotychczasowego prezesa Poczty Polskiej Przemysława Sypniewskiego i na jego miejsce powołał WICEMINISTRA OBRONY NARODOWEJ – Tomasza Zdzikota. Powiadają na mieście, że poprzedni prezes Poczty Polskiej nie zgodził się na FAŁSZOWANIE KORESPONDENCYJ... Rozwiń\n[QUIZ dla Polaków Niezłomnych a krwi czystej – naszej polskiej) - KTO TO JEST? - Jego matką chrzestną była Ludwika Woźnicka, córka Henryka Nojfelda i Marii Feilchender , która w latach 80 ub. w. popełniła samobójstwo skacząc z okna a krewniak jego matki Jadwigi pełnił funkcję przewodniczącego Zagłębiańsk... Rozwiń\nNo tośmy sobie wybrali Naczelnika Czystej Polskiej Krwi.\nSOTNIE PiS GRYZĄ jak wściekłe psy albo i wszy. Rozlazły się te pisowskie mendy i po forach internetowych i po lasach a także po miastach i wsiach. Wkrótce bez przepustki tych paramilitarnych pajaców nie wejdzie sie nawet do kibla.\nAle tu pisowców wychodzę szkoda czytać\nZnam takiego WOTowca hahahaha o własne nogi się potyka jak biegnie, a te dziunie co bawią się w survival WOTu to harcereczki, co na pielgrzymkach głośniki niosą.... masakra\nA wam niedorajdy jak zawsze nic nie pasuje!\nMnie nie pasuje, po co ten WOT???? Banda frajerów bez matury i pomysłu na życie???? A może patrioci co do wojska nie przyjęli bo ślepe i powykręcane..... prosze, co to za pseudowojsko za kase...\nterytorialsi powinni pomagać w zakupach i wynosić śmieci ludziom starszym\nCzy Jarosław Gowin to polski Klaus von Staufenberg?\nTo się okaże gdy z z teczka wypchaną wiadomym towarem odwiedzi Konusa w bunkrze przy Nowogrodzkiej.\nNie zapomnij później płakać, że przez mowę nienawiści zabito Adamowicza xD\nPisowiec napij się mleka bo już śm...ć niedaleka.\nNie rozumiem ? Wiem, że "wytaczają ciężkie działa" to przenośnia, ale konkretnie Co ???? Myślę, wyposażenie wojskowe (broń, kamizelki kuloodporne,itp.) zostawią w koszarach. A co z przeszkoleniem ? Życzę powodzenia. Szczerze!!!!!!!\nPrawicowy watażka – Szaleniec z Nowogrodzkiej – wyprowadza WOT, swoją partyjną paramilitarną bojówkę w teren. Oficjalnie bojówki te mają wspierać służby medyczne – ale to kłamstwo szyte grubymi nićmi. Jaruzelski również na kilka miesięcy przed wprowadzenie stanu wojennego, wyprowadził w teren wojsko &nda... Rozwiń\nToni mylisz się, to kosmici stoją za wszystkim.\nDo "Toni" Mówiłem przestań pić sok z buraka napij się mleka chyba że jusz za późno\n"Pisowiec" - pisząc jusz a nie 'już" - to raczej nie przynosisz chluby swojej formacji partyjnej bo wszak twój herszt z Nowogrodzkiej szkoły pokończył co nie można powiedzieć o tobie . Jak nic za wcześnie zaprzestałeś spożywanie mleka no i za wcześnie przerzuciłeś się na spożywanie kwaczego drobiu.\nA ja myślałem, że wszystkiemu są winni kosmici.\nDziś Polska to ciekawy kraj. Tylko tu można nieudacznika życiowego ubrać w mundur i nazwać go żołnierzem. Tylko tu prostak zamiatający aptekę może zwalniać ze służby oficerow wojska Polskiego! Tylko tu...\nNa razie to widzę, że Ty zachowujesz się życiowy nieudacznik. Siedzisz przed komputerem i krytykujesz ludzi którzy robią dużo dobrego. Ludzi którzy zamiast siedzieć przed komputerem to pomagają innym Polakom. Po za tym uczciwie byłoby najpierw przyjść na szkolenie, zobaczyć jak to wygląda. Sprawdzić się, a dopiero później kry... Rozwiń\nPosłuchaj pisowski pajacu z wot... Jeśl kiedykolwiek podniesiesz swoje brunatne łapsko na Polaka to każdy Polak ci to łapsko odetnie !!!\nWyglàda na to że naleźysz do grupy targowicy i nic nie masz wspólnego ze słowem Polak.bo Polacy są patrioci i Ci z Wit są tego przykładem a Ty siedzisz na d..... i tylko przeszkadzasz i siejesz nienawiśc\nTargowica to ci którzy łamią Konstytucję. Wiesz już do jakiej grupy należysz?\nwot to nie wojsko!!!!!!!!\nBu hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha hahahahahahahahahaha!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nJak tak i się nic nie dzieje to jest ok a jak trzeba pomocy to jest strach ale pieniądze to dobrze brac cały rok źenada.!!!!\nXd to po co się pisałeś na terytorialnego skoro sięgają po takich nie bierz pieniędzy i będzie ok\nDzięki tej informacji będę spał spokojnie...\nPobiwrć może pielęgnarka nie jakaś tam pisowska bojówka\nZrobili to bo żołnierz jest tańszy. Cywilom płacą od 70 zł na godzinę za taką pracę a żołnierz zrobi to ku chwale... rządzącym.


Znamy datę premiery Kyrie 4!\nW czasie gdy młody rozgrywający staje się lokalną gwiazdą w Bostonie, seria Nike Kyrie po cichu staje się najlepiej sprzedającym się sygnowanym modelem spod znaku Swoosha. Nie dziwne więc, że producent idzie za ciosem i wypuszcza na rynek czwartą odsłonę świetnej serii Kyrie Irvinga. Zamaskowany Kyrie, wspólnie z Alem Horfordem i młodym trzonem C’s są…\nMoje ulubione Kyrie? Wszystkie!\nNot one, not two, not three… W tym przypadku wypada zakończyć wyliczanie słowami „all of them!” Okazuje się bowiem, że Kyrie Irving jest nie tylko liderem konferencji wschodniej w NBA. Jego nazwisko znajduje się również na szczycie listy najlepiej sprzedających się butów do koszykówki od Nike! Trzeci model sygnowany nazwiskiem Irvinga trafił do sprzedaży w…


Srebrny naszyjnik modern perła naturalna - Naszyjniki srebrne - Biżuteria srebrna\n> Biżuteria srebrna > Naszyjniki srebrne > Srebrny naszyjnik modern perła naturalna\nElegancki naszyjnik MODERN z naturalną perłą barokową o pięknej opalizacji! Perła: naturalna hodowlana BIWA. Kształt: nieregularny prostokąt. Barwa: biała o pięknej opalizacji. Splot łańcuszka: anker. Grubość łąńcuszka: 1,55 mm. Wielkość perły: ok. 2 cm. Długość łancuszka: 45 cm. Waga: ok. 6 g. Srebro próby 925. Naszyjnik wykonany jest ręcznie! Perły o nieregularnym kształcie są prawdziwym bestsellerem w tym sezonie. Każda naturalna perła jest unikatowa, dlatego może wystąpić różnica w kształcie i odcieniu perełek. Perły naturalne pogłębiają poczucie własnej wartości, samoakceptację, dodają atrakcyjności i kobiecości. Naszyjnik występuje również w komplecie z kolczykami. Naszyjnik zapakowany w piękne ozdobne pudełko. Idealny prezent dla każdej kobiety! WYSYŁKA W 3 DNI ROBOCZE Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.