Dodawanie komentarzy do arkusza programu Excel za pomocą czytnika zawartości ekranu - Pomoc techniczna pakietu Office\nWindows macOS iOS Android Tryb online\nZa pomocą Excel za pomocą klawiatury i czytnika zawartości ekranu możesz dodawać komentarze w celu wydawania opinii w arkuszu Excel. Przetestowałeś go za pomocą narratora i szczęk, ale może on współpracować z innymi czytnikami zawartości ekranu pod warunkiem, że spełniają wspólne standardy i techniki ułatwień dostępu.\nW Excel Otwórz arkusz, w którym chcesz dodać komentarze.\nW arkuszu przejdź do komórki, w której chcesz umieścić komentarz.\nPorada: Po przejściu do komórki, która już zawiera komentarz, czytnik zawartości ekranu poinformuje "zawiera komentarz" po przeczytaniu zawartości komórki.\nNaciśnij klawisze ALT + R, C, aby dodać komentarz do zaznaczonej komórki.\nNaciskaj klawisz Tab, aż usłyszysz komunikat "post", a następnie naciśnij klawisz ENTER, aby zapisać komentarz.\nUżyj Excel dla komputerów Mac za pomocą klawiatury i czytnika zawartości ekranu, takiego jak funkcji VoiceOver, wbudowanego czytnika zawartości ekranu macOS, aby dodać komentarze w celu wydawania opinii w arkuszu Excel.\nW Excel dla komputerów Mac Otwórz arkusz, w którym chcesz dodać komentarze.\nPorada: Po przejściu do komórki, która już zawiera komentarz, funkcji VoiceOver poinformuje "zawiera komentarz" po przeczytaniu zawartości i lokalizacji komórki.\nNaciskaj klawisze Fn + F6, aż usłyszysz obecnie wybraną kartę, na przykład "Narzędzia główne", a następnie naciskaj klawisz Strzałka w prawo, aż usłyszysz komunikat "Recenzja". Naciśnij klawisze Control + opcja + spacja, aby wybrać kartę Recenzja .\nNaciskaj klawisz Tab, aż usłyszysz "nowy komentarz", a następnie naciśnij klawisze Control + opcja + spacja, aby dodać nowy pusty komentarz do zaznaczonej komórki.\nWpisz komentarz, a następnie naciśnij dwukrotnie klawisz ESC, aby zwrócić fokus na komórkę.\nZa pomocą Excel dla systemu iOS z funkcji VoiceOver, wbudowanym czytnikiem zawartości ekranu systemu iOS, możesz dodawać komentarze w celu przesyłania opinii w arkuszu Excel.\nW przypadku funkcji dotykowych w Excel dla systemu iOS przejdź do przewodnika dotykowego programu Excel dla telefonu iPhone.\nW Excel dla systemu iOS Otwórz arkusz, w którym chcesz dodać komentarze.\nW arkuszu przejdź do komórki, w której chcesz umieścić komentarz, a następnie naciśnij dwukrotnie ekran, aby przenieść fokus do niego.\nPorada: Po przejściu do komórki, która już zawiera komentarz, funkcji VoiceOver poinformuje "zawiera komentarz".\nPrzeciągaj palcem po górze ekranu, aż usłyszysz "Pokaż Wstążkę", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran. Usłyszysz obecnie wybraną kartę, na przykład "Narzędzia główne".\nNaciśnij dwukrotnie ekran, aby otworzyć menu wyboru karty, szybko przesuwaj w prawo, aż usłyszysz "Recenzja", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran.\nSzybko przesuwaj w prawo, aż usłyszysz "Wstaw komentarz", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran.\nWpisz komentarz za pomocą klawiatury ekranowej. Gdy skończysz, przeciągnij jeden palec wokół prawego górnego rogu ekranu, aż usłyszysz komunikat "gotowe", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran.\nKomentarz zostanie dodany do komórki, a fokus wróci do arkusza.\nZa pomocą Excel dla systemu Android z funkcji TalkBack, wbudowanym czytnikiem zawartości ekranu z systemem Android, możesz dodawać komentarze w celu wyrażania opinii w Excel arkuszu.\nW Excel dla systemu Android Otwórz arkusz, w którym chcesz dodać komentarze.\nPorada: Po przejściu do komórki, która już zawiera komentarz, funkcji TalkBack poinformuje "zawiera komentarz".\nSzybko przesuń w dół, a następnie w lewo, aby zamknąć menu podręczne, a następnie przeciągnij palcem na górze ekranu, aż usłyszysz komunikat "więcej opcji", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran. Usłyszysz: "menu karta".\nSzybko przesuwaj w prawo, aż usłyszysz komunikat "komentarz", a następnie naciśnij dwukrotnie ekran.\nZa pomocą Excel Online za pomocą klawiatury i czytnika zawartości ekranu możesz dodawać komentarze w celu wydawania opinii w arkuszu Excel Online. Przetestowałeś go za pomocą Narratora, ale może on współpracować z innymi czytnikami zawartości ekranu, o ile spełniają one typowe standardy i techniki ułatwień dostępu.\nW Excel Online Otwórz arkusz, w którym chcesz dodać komentarze.\nPorada: Po przejściu do komórki, która już zawiera komentarz, czytnik zawartości ekranu poinformuje "zawiera komentarz według", a po niej nazwę komentarza, a następnie odczytuje komentarz.\nNaciśnij klawisze ALT + klawisz logo systemu Windows, R i N. Zostanie otwarte okienko Komentarze . Usłyszysz: "@mention lub Rozpocznij rozmowę".


Historia Michała » MrHyde » Pokatne.pl\nSzacowany czas lektury: 29 min\nBajeczka o Michale z "Trójkąta wileńskiego"\nPo upiornym samotnym spacerze ulicami Wilna, podczas gdy jego dziewczyna, jego skromna, cnotliwa kujoneczka, bezwstydnie rozłożywszy nogi przed ledwie poznanym, świrowatym lumpem w czapce z daszkiem, rozpływała się z rozpustnej rozkoszy, dźgana plugawym szpikulcem obłudnego przybłędy, nieodwracalnie, bez poczucia straty czegokolwiek cennego, bezcześciła swą czystą, dziewiczą, niezbrukaną, niewinną, nietkniętą i nieskażoną niczym męskim dziewczęcość, jak ohydna ropucha płaszczyła się pod studentem, dymającym ją ze świstem pędzącego parowozu, Michał padł na nierówne hostelowe łóżko, doszczętnie załamany. Przez resztę nocy nie zmrużył oka, nie usnął, popadł w stupor, przypominający stan nirwany tym, że umysł nie wytwarza i nie przerabia żadnej myśli, pogodzony absolutnie z doskonałym porządkiem przyrody, odmienny od tego błogiego uwolnienia z pęt ludzkich namiętności jedynie przyczyną. Nie medytacje, nie monotonne powtarzanie mantry aum, aum, aum, aum... zaprowadziło młodego turystę na szczyt metafizycznego wtajemniczenia, lecz zwyczajne swędzenie cipki chutliwej nastolatki.\nNad ranem, w przerwie między nirwaną bolesną a nirwaną analgetyczną, zaocznie pożegnał się z niewierną partnerką, odnosząc jej dokumenty i telefon do recepcji hostelu. Wszystkie mniej wartościowe przedmioty, należące do niej, lecz będące w jego chwilowym posiadaniu, wyniósł na ulicę i utopił w pierwszym lepszym napotkanym śmietniku. Jedynie żel plemnikobójczy - najbardziej zaskakujące znalezisko wykopalisk w kosmetyczce, zachował na pamiątkę. Wprawdzie akt zemsty doznanej krzywdy nie cofnie i bólu duszy nie ukoi, ale zrobić małego psikusa niewiernej kurewce nie zaszkodzi. A niech się nowy fagas głowi, jak wyjść z golasem na ulicę. Zresztą, pies ją jebał.\nKolejne dwa dni upłynęły na ofiarnym ratowaniu litewskiego budżetu, kosztem własnych oszczędności. Michał, hojną ręką, o co nigdy wcześniej by siebie nawet nie podejrzewał, wsparł szkolnictwo, wymiar sprawiedliwości oraz utrzymanie infrastruktury drogowej sąsiedniego państwa, głównie podatkiem akcyzowym od napojów alkoholowych – konkretnie piwa – i wyrobów tytoniowych. Generalnie, chłopak nigdy nie palił, ale wyjątkowe sytuacje wymagają wyjątkowych metod. Plamę na męskim honorze, spowodowaną grzechem kobiety, należało zmazać kadzidłem. Efekt dymu z papierosa nie był jednak wystarczający, by nieszczęsny pokutnik mógł dostąpić salvatio.\nDopiero kontemplacja swojego własnego położenia oraz biegu spraw na świecie, wymuszona podróżą, przyniosła oświecenie. Po godzinie od opuszczenia Wilna Michał wiedział już, że największym złem, rakiem toczącym zdrowy organizm społeczeństwa, byli studenci biologii i w ogóle naukowcy przyrodnicy. Od studentów gorsi mieli być tylko profesorowie – Belzebuby uniwersyteckie, przemądrzalcy, szarlatani, hamulcowi Słońca, wzruszyciele Ziemi, genetyczni wywrotowcy, GMO-ciciele, szczepionkowcy, invitrarze, amoralni burzyciele porządku... podrywacze, podstępni uwodziciele.\nNa dojeździe do Augustowa, gotowy był już zestaw recept dla naprawy moralności. Wszystkich genetyków, poliglotów, libertynów, literatów, deklamistów, dekadentów i studentów, stypendystów, feministów, liberastów, razem z nimi pederastów, pedofili, judofili, islamistów, ateistów i kosmitów, kosmologów i kosmopolitów wykastrować i do kamieniołomów, odizolować od normalnego społeczeństwa. Niech nie brużdżą więcej i nie zawracają w głowach naszym polskim dziewczynom. Czystość polskich lasek – naszą czystością! Polki dla Polaków! Baby do kuchni, wykształciuchy na drzewa! Wierność, tradycja, paternalizm! Wielka Polska katolicka! Nie damy panien skąd nasz ród, nie będzie Litwin..., nie damy plugawić cnót, itd, itp, tak nam dopomóż Bóg!\nW Białymstoku było już postanowione, solennie i nieodwołalnie: od jutra, od zaraz, wstąpić w szeregi Młodzieży Wszechpolskiej. To postanowienie nie zostało zrealizowane.\nMichał podzielił się bólem z kolegą, kopiącym piłkę w gminnym klubie sportowym, opiekunem sekcji futbolu i piłki ręcznej chłopców, grupy wiekowej od jedenastu do piętnastu lat. Sportsmen, wysłuchawszy historii i prehistorii zdrady Justyny, dostrzegł w kompanie uśpionego geja, nie świadomego jeszcze, albo nie chcącego dopuścić do swej świadomości prawdy o swojej seksualnej naturze.\n- Za miesiąc wybieram się na tydzień na Mazury. Pojedź ze mną. Przekonasz się, że mam rację. Zrozumiesz. Zobaczysz, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, wszystko natychmiast stanie się proste. – piłkarz-społecznik zaoferował bezcenną pomoc w głębszym poznaniu samego siebie.\nMichał posłuchał namowy przyjaciela. Pojechał, przekonał się, zrozumiał. Wracając przyrzekł sobie, że jego stopa, przez następnych co najmniej sto lat, nie wstąpi do żadnego jeziora. W ogóle, wszelkie słodkowodne akweny stały się dla niego, z dnia na dzień, terra (właściwie aqua) vetita, obszarem zakazanym.\nPo wakacjach, były kryptogej, utwierdzony jak nigdy wcześniej w swej heteroseksualności, rozpoczął studia pierwszego stopnia na kierunku Turystyka i Rekreacja, w trybie zaocznym. Między weekendowymi „zjazdami”, odbywającymi się w dwutygodniowym takcie, czyli w większość dni roboczych, chwytał się różnych prac dorywczych, fizycznych, a to jako pakowacz palet na TIR-y, a to na budowach jako przynieś-podaj-wymieszaj.\nPrzebywanie w męskim kolektywie, wśród prawdziwych facetów z krwi, kości i tkanki mięśniowej, a nie wymoczków licealistów, szybko zaowocowało znacznym poszerzeniem horyzontu myślowego, w odniesieniu do relacji damsko-męskich. Michał niby wszystko wiedział, o wszystkim gdzieś słyszał, przeczytał, obejrzał w internecie, ale wiedza ta nie była żywa ani oczywista, kłóciła się z nieempirycznymi teoriami, wpajanymi przez lata w szkole, w domu i kościele, była skażona moralnością. Rozmowy przy piwie na fajrancie z przedstawicielami Homo sapiens, przykładającymi mniejszą wagę do inteligentnej gadki, za to znającymi życie od podszewki, zupełnie otworzyły oczy na niektóre oczywiste sprawy. To było olśnienie, przeżycie „Aha”, opisywane uczonym językiem w podręcznikach psychologii kognitywnej. Chłopak, mężczyzna legitymujący się świadectwem dojrzałości, przeżył swój pierwszy raz, pierwszy raz w życiu zrozumiał coś całym sobą, podczas ostro zakrapianego stawiania wiechy, celebrującego ustawienie ostatniej pary krokwi. Od tego momentu, dla studenta turystyki i rekreacji było już jasne jak dwa razy dwa, że cipa jest do ruchania, a pogadać to se można z kumplem.\nZ początkiem wakacji, po drugim semestrze studiów, zaliczywszy część przedmiotów przed terminem i przełożywszy najtrudniejsze egzaminy na sesję poprawkową we wrześniu, adept turystyki wybrał się do Londynu. Zamieszkał w wynajmowanym pokoju, w czteroosobowym mieszkaniu, na południowym krańcu metropolii, za sto siedemdziesiąt funtów tygodniowo, nawet w przystępnej cenie. Współlokatorzy – trzech Polaków. Czasem nocował ktoś jeszcze, na podłodze w kuchni, gdy nocne pogawędki przeciągnęły się tak długo, że gościowi wygodniej było przekimać w miejscu bibki, niż wracać do siebie i dwie godziny potem znów zrywać się do roboty. Historie opowiadane przy whisky lub brandy bez lodu, jedna podobna do drugiej: że po roku wspólnego mieszkania, lachon się rozmyślił i wrócił do mamusi z płaczem, że niby ktoś bije, pije, czy coś w ten deseń. Że żoncia, była już żoncia, zabrała dwuletniego dzieciaka i myk do tatusia, a ty, durniu, płać alimenty do usranej śmierci, albo i dłużej. Że bez ostrzeżenia wystawiła walizkę z gaciami chłopa za drzwi i wymieniła zamki, żeby już więcej nie wszedł. Że się kurwa puściła z Turkami. Że przez pół roku dymała się z arabusem i jeszcze w ciapatego bachora próbowała wrobić. Że chłopa puściła w banię z jego najlepszym kumplem. Że zanim odeszła na dobre do młodego, pięknego, bogatego, dostawała okres najpierw co dwa tygodnie, a potem to już w ogóle miała ciotę bez przerwy.\nTylko jeden zesłaniec nie narzekał na niesprawiedliwość wyroków babskich i nie pomstował na rodzaj kobiecy, w cudowny sposób zachowując chłopięcą fascynację dupencjami i młodzieńczy pęd do wyrywania lasek, mimo że miał już cztery dychy na karku. Ten gościu jako jedyny z całej ferajny, w pełni popierał decyzję swojej byłej, by go ukarać banicją z wyra, mieszkania i życia. Ilekroć wspominał zerwanie swoich ostatnich zaręczyn, przyznawał jej pełną rację i niczego nie żałował. Zerżnięcie trzech sióstr po kolei, jedna po drugiej, nie mogło przecież ujść płazem.\n- I warto było! – powtarzał z naciskiem podczas niemal każdej libacji.\nTen gawędziarz-pijanica, wychodźca z Kielecczyzny, co bab się nie lękał i baby chędożył, po dwie, po trzy jednocześnie, jak dobrze polali, urósł w oczach Michała do rangi Marszałka, którego kamienna podobizna, zwrócona licem w kierunku Grobu Nieznanego Żołnierza, pilnuje parkingu w centrum Warszawy. Czterdziestolatek (nie mylić z ciapowatym inżynierem z PRL-owskiego serialu) został idolem dwa razy młodszego niedoszłego defloratora Justyny, nie potrafiącego puścić w niepamięć zdrady, jakiej dopuściła się dziewczyna po sześciu latach chodzenia, oraz niekwestionowanym wzorem do naśladowania.\n„Tak! Tak właśnie z nimi trzeba postępować. Przeruchać, wydupczyć i brać nową. Tylko tak można pomścić krzywdy, jakich my, samce, od nich doświadczamy.” – W końcu, na obcej ziemi, w mżystym dżdżystym Albionie, Michał odnalazł swoje powołanie: odpłacać samicom pięknym za nadobne. „Dał nam przykład..., jak zwyciężać mamy. Marsz, marsz do alkowy!”\nPewnej nocy Michał miał sen. Ojciec prowadził samochód. Zawoził się do szpitala, na ostatni z serii zabiegów. To był jego ostatni rejs. Obaj, ojciec i syn przeczuwali najgorsze. W rzeczywistości, pan domu, zawsze krzepki, wytrzymały, nie dający się fizycznemu zmęczeniu, który nawet padając na kanapę po całym dniu w dwóch pracach, robił to z sobie tylko właściwą dumą, dostojnie, przez ostatni rok życia nie siadał za kierownicę, nie miał siły patrzeć. Ale to tylko sen, kierowca pełen werwy. Michał siedział na tylnym siedzeniu i patrzył w przednią szybę, piegowatą szarymi kropkami sklejonego kurzu. Światła. Krótko miga żółte. Zapala się czerwone. Trzeba stanąć. Chłopak z pilota, albo siłą woli, jak to we śnie, włącza klimę, puszcza nawiew nad pulpit, żeby szyba nie zachodziła potem. Zielone. Pierwszy bieg, drugi, trzeci. Silnik siedmioletniego uno, przerobionego na gaz LPG, charczy decybele, na liczniku siedemdziesiąt km/h. Moc, power, swoboda. Przed nimi wysepka na środku jezdni, po prawej rowerzysta. Spryskiwacz, wycieraczki, rozmazany brud, coraz mniej widać, gaz do dechy, damy radę, zdążymy!\nMiędzy innymi takiego ojca Michał zapamiętał. Nie akceptował go, bał się, potępiał brawurę. Zwalczał ojca w sobie. Chciał być inny, lepszy. Kiedy go zabrakło, tęsknił. Nie myślał o ojcu bez przerwy – życie toczyło się przecież do przodu nastoletnim rytmem, nie dając czasu na zadumę – nawet nie bardzo często, lecz tylko wtedy, gdy spojrzenie przypadkiem padło na uśmiechniętą, dumną, zadowoloną z siebie fotografię, selfie, obserwującą stale pokój gościnny przez szybę nadstawki nad komodą. Spotykał go na krótką pogawędkę – „facet musi silny, synu!”, „tylko pierwszy na mecie się liczy”, „kiedyś zrozumiesz, przyznasz staremu rację.” – po drugiej stronie, we śnie.\nPo tym widzeniu sennym, nie było już odwrotu. Michał zdecydował po męsku być takim jak ojciec, przebojowym. Pognać przez życie na oślep, czerwonym uno, maluchem w kolorze cappuccino, na sankach z Gubałówki, bez trzymanki, na złamanie kończyn i nie oglądać się na pobocze. „Dał nam przykład... Marsz, marsz...”\nNowy etap życia sprawiedliwy mściciel krzywd samczych rozpoczął od zmiany miejsca pracy. Przyszły turysta (absolwent turystyki) postanowił nabrać doświadczenia w branży restauratorskiej. Zatrudnił się w filii franczyzowej znanej amerykańskiej firmy, światowego potentata rynku prostych dań w przystępnej cenie, przez makroekonomistów cenionej za indeks Big Maca.\nPrawie cały team fastfooda okazał się dziwnie bliski etnicznie blondynowi o typowo aryjskim typie urody. Tylko Amin, synalek bossa, był Brytyjczykiem od urodzenia. Pozostali – z Polski. Żeńska część drużyny, jedyny przedmiot zainteresowania ich nowego kolegi – studentki, podobnie jak Michał, starające się jak największą część zarobionych na saksach funtów odłożyć na czesne i stancję po powrocie do kraju. Wiek dziewczyn – dziewiętnaście, dwadzieścia i dwadzieścia jeden, każda swobodna, bez narzeczonego w domu, bez chłopaka w Anglii. Jedna trochę grubsza, beczułka, druga wysoka i smukła jak topola, trzecia w sam raz pod każdym względem, jałóweczka idealna, że tylko na ruszt wrzucić i poopiekać z każdej strony, boczki, grzbiecik, brzuszek, cycuszki, a potem schrupać świeże mięsko i oblizać palce. Natępnego dnia można by zagryźć pulpecikiem, a trzeciego na deser poobgryzać długie kości. Lecz czy spojrzy która na krajana? Nakarmi która zgłodniałego, poczęstuje choćby cukierkiem? O nie, one mają inne priorytety. Żadna nie da. Tiu, tiu, tia, tia, tyłeczkiem zakręci, uśmiechnie się od czasu do czasu do każdego, tu żarcik, tam komplemencik, ale łapy, kolego, trzymaj przy sobie! Cnotkę każda zgrywa, zaraza! O nie, nie dla Burka baleron! Co innego, piesek rasowy, rodowodowy, z odpowiednim paszportem. Five o’clock, to jest to, o czym suńcia marzy. O, z five o’cklockiem na spacer pójdzie i przytuli Anglusia, i obejmie, i popieści go w sobie. Tak, tak, choćbyś zdechł, w lechickiej cipce nie zamoczysz.\n- Well, Amin! Masz przed sobą w tej budzie rajskie życie. Wierzę w ciebie! – Michał poklepał po plecach chudego jak wiór chłopaka, jak tylko go dorwał na pogaduchy podczas nocnej zmiany.\n- Niech no tylko ci wąsy urosną i zaczniesz się golić! Zobaczysz jakie tu będziesz miał brytyjskie rwanie! – powtarzał Aminowi.\n- Oh, Matt, I love you! – zaczął odpowiadać Amin po jakimś czasie, nabrawszy zaufania do ekstrawertycznego bladoskórego blondyna.\nSzczęśliwym trafem, Maciek nigdy nie zainteresował się imieniem szesnastolatka i nie dowiemy się już, jak by reagował na to „I love you, Matt.”, gdyby wiedział, że imię Amin, zapożyczone z arabskiego przez wiele języków związanych z Islamem, oznacza „prawdomówny”, „szczery” i „godny zaufania”.\nPrzyjaźń z Aminem, doprowadziła Michała do upragnionego orgazmu, nawet niejednego.\nPodczas nocnych pogaduszek, w przerwach między zmywaniem podłogi i obsługiwaniem gości McDrive-a, młody poddany Jej Królewskiej Mości dzielił się różnymi detalami z życia Brytyjczyków pakistańskiego pochodzenia. Michał ciekaw był wszystkiego – muzułmańskich świąt, zwyczajów, przesądów, potraw, strojów, stosunku do własnej tradycji, przywiezionej przez ojców z innego kontynentu oraz do tradycji angielskich autochtonów. Interesował go model rodziny, relacje międzyludzkie, szkoła, styk kultur domowej i publicznej. Amin miał co opowiadać.\nJak tylko śniady gołowąs wspominał o swoich siostrach, serce Słowianina zaczynało bić szybciej, słuch się wyostrzał i podwajał się zasób swobodnej pamięci, dostępnej dla zapisu nowych informacji. Ziba i Atikah, trzynaście i piętnaście lat, uczęszczały do jednego highschool, położonego dwadzieścia minut spacerem od domu. Michał gromadził dane: wysokość, waga, rozmiar buta, długość włosów, ulubione potrawy, wystrój pokoju, rozkład dnia, imiona przyjaciółek, miejsce najsilniejszych łaskotek, arachnofobia, klaustrofobia. Zapytany przez kumpla o rozmiary piersi, kochany braciszek wykradł z ich szuflad po jednym staniku i przyniósł pokazać zdobycze przyjacielowi. W nagrodę mógł posłuchać relacji o zabiegach chrześcijańskich chłopców, mających na celu najpierw przyspieszenie dojrzewania pąków, a potem pielęgnację dorodnych owoców. Były to wprawdzie opowieści w najlepszym razie z drugiej ręki, lecz w ustach Michała brzmiały tak prawdziwie, tak przekonująco, jakby prelegent sam, własnoręcznie, latami ugniatał cycuszki, piersiątka, cycki i bufory tuzinami tygodniowo. Bardzo mu się spodobały pikantne historyjki, aż mu od słuchania uszy stawały w płomieniach. Michał zaś, również odnajdując pewną satysfakcję w podniecaniu przez ucho, miał przed oczami pełen obraz obu małolat: dwie anorektyczki z bimbałkami jak dorodne figi.\n„Tylko jak dotrzeć do sadu i pozrywać egzotyczne frukty, żeby się drzewka nie połamały i żeby ogrodnik ani synalek ogrodnika nie nabrał podejrzeń?” – oto było pytanie godne H. Kwinto.\nKulturolog amator nie mógł się nadziwić ojcu skutecznie zwerbowanego agenta, że całe dnie spędzał w restauracji. Krzątał się, zaglądał we wszystkie kąty, wrzucał frytki do smoły, czyli rozgrzanego oleju, obsługiwał klientów, zdawał się mieć niespożyte pokłady energii, przede wszystkim kinetycznej.Przy tym, będąc w McDonaldzie, w mitycznym rogu obfitości hamburgerów, cheeseburgerów, double maców i wszelkich innego fastfoodowych smakołyków, nic nie jadł. Nawet coli sobie nie nalał, nawet kostek lodu nie polizał. Zdawał się żyć powietrzem. Swoją omniprezencją, niestrudzony i nieznudzony boss psuł nerwy całej ekipie.\n- Czy on domu nie ma? – spytała retorycznie Hanka, szeptem, wyciskając mopa na zapleczu.\n- Następnym razem spytaj Aminka, czy żona wyrzuciła tatulka z domu. – podpowiedziała Michałowi Kinga, ta którą nazywał w myślach jałóweczką tudzież cielaczkiem i na samą myśl o jej kończynach, zarówno dolnych jak i górnych, dostawał wzwodu.\n- Dziewczyny, czego on się tak na nas gapi? – pokradłszy się pod drzwi damskiej toalety, agent wywiadu usłyszał głos pulchnej Edyty, dochodzący z pobliża umywalki.\n- Stara mu nie wystarcza. A wiecie, że Hindusi lubią puszyste! – zaśmiała się topola.\n- Mógł się nie żenić. Edzia, a co byś powiedziała na Aminka? – Kinga drugi raz wspomniała o synu właściciela.\n- Dziewczyny, no nie róbcie ze mnie pedofila! – Baryłka sprzeciwiła się żartom.\n- On się Kini podoba. – wyjaśniła topola.\n– Jak ty się weźmiesz za dziadziusia, Kinia przeleci żółtodzioba, to kto się zostanie dla mnie?!\n- Mi-chał! – odpowiedziały chórem dwie studentki i roześmiały się tak głośno, jakby dziesięć bab jednocześnie spuściło wodę.\n- Ten przykurcz może mi co najwyżej pisunię polizać! – zaszczebiotał wielkolud, wywołując kolejną salwę śmiechu, wnikającą przez uszy i raniącą ego podsłuchiwacza jak tysiąc wibrujących żyletek.\n- Laski, a może go przelecimy? – zaproponowała nieocielona krowa.\n- Kogo? Dzieciaka? Michałka?\n- Nieee, Ramina.\n- Jak? On sam nas prędzej zgwałci! Dlaczego akurat jego? – zechciała się dowiedzieć szczudłowata.\n- Tylko on tutaj nie jest prawiczkiem. – wyjaśniła właścicielka idealnego ciała, po czym, kryjąc się za parawanem żartu, wyznała koleżankom swą tajemnicę i marzenie, skrywane przed uszami przyzwoitej świata:\n- Nie chce mi się wracać do wioski z niezdjętym simlockiem.\n- Ty też?! – zdziwił się struś.\n- Czyli wszystkie trzy jesteśmy cipowate cnotki? – pączkowata Edyta zakończyła tajną naradę.\nDosłuchawszy przedstawienie do końca, skryty za drzwiami odbiorca słuchowiska, posiadał wiedzę o pięknych koleżankach, jakiej inni pracownicy i bywalcy szamarni mogliby tylko pozazdrościć. Zdobyta podstępnie informacja, tym razem do niczego mu się nie przydała. Wkrótce potem bezradnie patrzył, jak pączuszek, patyczak i cielaczek, odjeżdżały z bossem do hurtowni warzyw, oddalonej o góra pięć kilometrów, i wracały po dwóch-trzech godzinach dziwnie uśmiechnięte, a wznowiwszy pracę, częściej niż zwykle, ukradkiem poprawiały bluzki i spódnice.\n„Jednak to zrobiły, suki!” – jedyny sprawiedliwy podsumował krótko poziom moralny studentek, które mu dać nie chciały. Żal mu było, że to nie jemu dane było porozpruwać błonki, lecz nie upadł na duchu, jak rok z górką wcześniej, gdy jakiś byle typek przybłęda zwinął mu sprzed nosa Justynę. Tym razem, doznawszy porażki, przechodził do ataku. Plan był gotowy. Wystarczyło tylko wcielić go w życie, by wreszcie przelecieć pierwszą kobietę, ucierając przy okazji nosa jurnemu cherlawcowi.\nZamoczyłeś raz, zamoczysz jeszcze. Wiedziony tą zasadą, Ramin jeszcze bardziej zmniejszył częstość i długość pobytów w domu. Trzy młódki ciekawe życia i otwarte na dowolną perwersję, pod warunkiem, że wibrator będzie wiercił z wyczuciem, bez zobowiązań i bez konsekwencji, że okaże takt i wdzięczność oraz, że nikt o tym fakcie nie poweźmie nawet najmniejszego podejrzenia, to nie lada wyzwanie dla czterdziestolatka, mającego rodzinę na utrzymaniu.\nZa to, że nie zawiódł pokładanych w sobie nadziei żadnej z nich, należą mu się naprawdę gromkie brawa i wyrazy uznania. Niestety, nikt – nie licząc Michała oraz nielicznych czytelników tego opowiadania, na tyle cierpliwych i wyrozumiałych albo naiwnych, że wytrwali aż dotąd – o heroizmie restauratora się nie dowie i żaden pomnik ku jego czci nigdy nie zostanie postawiony. A szkoda, bo wielkie czyny należy nagradzać, a ludzi (mężczyzn), którzy ich dokonali, należy otaczać splendorem. Inaczej, cywilizacja zaginie.\nZatem, Ramin, wiedziony rosnącym stężeniem babskich feromonów, spędzał coraz więcej czasu w swojej fastfoodowej budzie, a Michał proporcjonalnie odwrotnie, brał coraz mniej godzin. Polskie cizie przestały go już zupełnie interesować i tylko przyjaźń z Aminem przyciągała go jeszcze w tamto miejsce. Idąc w ślady ojca, podjął się drugiego job-a. Zatrudnił się do rozwożenia pizzy. Nie dla zarobku jednak, a po to, by mieć do dyspozycji samochód i kamuflaż. Rewir pizza boy-a obejmował osiedla, gdzie mieszkała rodzina franczyzobiorcy, znajdowała się high school, do której uczęszczały obie córki drobnego przedsiębiorcy i ulokowane były sklepy, w których żona pakistańskiego biznesmena dokonywała większości zakupów.\nOd swego agenta w obozie przeciwnika, nieświadomego swojej roli, beztrosko zdradzającego strategicznie ważne szczegóły z życia obojga swych sióstr oraz matki, zamachowiec posiadł pełną wiedzę, niezbędną do przeprowadzenia precyzyjnego ataku. Potrzebował tylko obejrzeć ofiary na własne oczy, poczuć ich bliskość, usłyszeć ich głos, poznać melodię ich chodu, nauczyć się ich zapachu. Na to wystarczyło mu kilka dni, dokładnie zaplanowanych obserwacji. Na pięć minut przed wyjściem dziewczyn do szkoły podjeżdżał pod dom, czekał, aż za ich plecami zatrzaśnie się żeliwna furtka ogrodzenia i jechał za nimi ślimaczym tempem, aż pod sam budynek szkoły. Śledził z kim się witają, jak, w jakiej kolejności. Znając od Amina imiona, charakter i główne rysy przyjaciółek Ziby i Atikah, bez trudu mógł dopasować do nich sylwetki poszczególnych uczennic. Tak samo wyglądało śledzenie dziewcząt po szkole. Dzienny koszt obserwacji nastolatek zamykał się w stu funtach in cash i dwóch godzinach pracy. Sto funtów, nie więcej – tyle mniej więcej kosztowały pizze, które pizzaboy zamawiał w imieniu nieistniejących klientów. Towar wyrzucał, ale za to podczas akcji nikt mu nie zawracał głowy prawdziwymi zleceniami. Biorąc pod uwagę efekty śledzenia, poniesione koszty nie były wygórowane. Po tygodniu śledzenia, as wywiadu wiedział o nastolatkach takie rzeczy, jakich rodzony brat nigdy by sie po nich nie podejrzewał.\nDzienny koszt jeżdżenia za matką Amina okazał się większy. Kobieta spędzała większość czasu w domu. Godzinę wyjścia z domu dawało się co prawda określić w miarę precyzyjnie, ale marszruta i długość przebywania w poszczególnych sklepach były nie do przewidzenia, co powodowało konieczność realizowania większej ilości zamówień. Jednak już po dwóch dniach, tropiciel mógł zaprzestać obserwacji z daleka, wiedząc wystarczająco dużo, by wejść w zwarcie z obiektem zainteresowania.\n- Execuse me Miss! – zawołał średniego wzrostu blondyn, ubrany w biały fartuch z naszytym na kieszeni emblematem niedalekiej pizzerii, przebiegając przez wąską ulicę.\nZostawił otwarty samochód z włączonym silnikiem i podbiegł zdyszany do kobiety, odzianej długą czarną suknię, zakrywającą ją od szyi po stopy, oraz jedwabną, granatowo-fioleto-czarną chustę na głowie, o kolorze skóry przypominającym barwę herbaty masala czaj.\n- Execuse me Miss, szukam domu państwa Lari. Jestem tu nowy, nie orientuję się jeszcze w adresach, a ktoś wyciągnął nawigację z samochodu i zapomniał włożyć z powrotem.\n- Lari? Kogo konkretnie pan szuka? – zdziwiła się kobieta\n- Imienia nie podali, tylko last name: Lari, L, A, R, I. – tłumaczył nieznajomy.\n- Ja jestem Lari, ale żadnej pizzy nie zamawialiśmy. Może córki albo syn, ale oni nie wrócą do domu przed piątą po południu, więc po co by mieli zamawiać?\nMężczyzna w bieli przyjrzał się uważnie rozmówczyni: niewysoka, skóra twarzy bez skazy, gładka, zwłaszcza jak na jej wiek około trzydziestu pięciu do czterdziestu lat, nie więcej, spojówki ciemno brązowe, rzęsy i brwi poczernione jakimś kosmetykiem, powieki powleczone granatowym pudrem, policzki pełne, nos nijaki, pulchne wargi, przodozgryz. Spodziewał się spotkać chudzielca, nieznajoma, o której wiedział więcej niż o jakiejkolwiek innej mieszkance dziewięciomilionowej metropolii, zdała się być raczej korpulentna, ale o rzeczywistej tuszy nie mógł jeszcze wydać sprawiedliwego sądu. Za dużo miała na sobie warstw luźnych ubrań.\n- Może mąż zamówił? – blondyn podsunął odpowiedź, wiedząc, że mąż pani Lari, organicznie brzydzący się krewetkami, nigdy w życiu nie zamówiłby pizzy z owocami morza, a już na pewno nie wtedy, kiedy zanurzał swój długi (niekiedy) pędzel w głębokim kałamarzu swojej letniej pracownicy, najwyższej dwudziestolatki jaką kiedykolwiek zatrudnił.\n- Nie, mąż na pewno nie. – odpowiedziała właścicielka malowanych powiek, próbując ukryć przed nieznajomym wyraz rezygnacji i obojętności wobec męża i jego pizzy.\n- A pani nie odbierze pizzy? Na koszt firmy. Proszę. – pizzaboy, ze śmiesznym akcentem, rezolutnie zachęcił kobietę do przyjęcia gratisu.\n- Pan jest taki miły! – śniadoskóra pochwaliła zachowanie młodego gastarbajtera, który zapewne niezdarnie pomylił zamówienia i próbował z twarzą wybrnąć z niezręcznej sytuacji, dyskwalifikującej go jako profesjonalnego dostarczyciela pizzy.\nWyciągnęła z torebki portfel.\n- O no, no, please! – zawołał Słowianin.\n- Pani nic nie płaci. To przecież moja wina.\n- Come on! You’re so nice and so beautiful! Take it, boy! Please! Please, take it for me. – nieoczekiwanie, Brytyjka o pakistańskich korzeniach, wyprostowała rękę, trzymając w garści banknot dwudziestofuntowy nalegając, by chłopak przyjął solidny napiwek.\n„Nice? Beautiful? Co ona bredzi? Miły i piękny? Kobieto! I na co mi te twoje twenty quid? Oj, jakbyś ty wiedziała, że ja stówkę musiałem wybulić” – pomyślał Michał skonfundowany. W swoich planach i obliczeniach jednak nie uwzględnił wszystkich zmiennych, danych i niewiadomych. Nie pomyślał, na przykład, że żona Ramina mogła być miła sama z siebie, a nie dopiero w wyniku jego przebiegłych zabiegów.\n- I’m such an idiot! – pomyślał na głos ten, który nie o wszystkim pomyślał.\n- Why? – Starsza od niego kobieta nie mogła nie spytać o przyczynę nagłej samokrytyki.\nWhy? Dlaczego debil? Dlatego, że jak błyskawica przeleciała przez jego głowę myśl, paląca wszystkie neurony napotkane po drodze, że Justyna wobec Arka też była miła od samego początku. On się wysilał, kombinował. Jemu, to jest Arkowi, wydawało się, że tym kombinowaniem, wygłupami, kręceniem sprawi, że Justyna stanie się dla niego miła. Michał też był o tym przekonany, że to Arek zawrócił jego lasce w głowie, że zdobył ją tym kombinowaniem, a Justyna tylko się ugięła pod naporem jego starań, słaba płeć, nie oparła się złemu podstępowi. Tymczasem Justyna była miła i już. To ona robiła maślane oczka, to ona zadawała durne pytanka tylko po to, by podtrzymać rozmowę, to jej słodki głosik mówił: „zgodzę się”, „dam ci, co zechcesz”, „zechciej, spróbuj, weź”. Tak samo Edzia, Kinia i Halinka. Czy Ramin ruszył choć palcem, żeby je zdobyć? Gapił się na tyłki, w dekolt, i co? Czy któryś się nie gapił? Nawet Amin prawiczek zapuszczał żurawia pod kieckę jałówki, kiedy się wypięła w miniówie. I co? Dostał który coś więcej poza spojrzeniem z góry i salwą śmiechu po komentarzu „Ten przykurcz może mi co najwyżej pisunię polizać!”? Nie, nie dostał. A stary Ramin wszystkie trzy zaliczył, zalicza i jeszcze pozalicza dopóki nie odjadą. Dlaczego? Bo one tego chciały.\nTyle myśli naraz w jednej małej głowie, a kobieta czeka. Chce wiedzieć: why idiot? Michał nie miał siły ani ochoty, drążyć to pytanie.\n- Dziewczyna mnie rzuciła. – odpowiedział prosto z mostu.\nMatka Amina wzruszyła ramionami. Uśmiechnęła się serdecznie, westchnęła, pogładziła nieszczęsnego chłopca po policzku i przyznała z rozbrajającą szczerością, po angielsku:\n- Ale ja nie rozumiem, powtórz, proszę, in English.\nPowtórzył, przeprosił za zamieszanie, biegiem wrócił do samochodu. Dwie dychy zostały w dłoni hojnej, serdecznej żony biznesmena branży restauracyjnej.\nDwa dni później, samochód z pizzą zaparkował bezpośrednio przed furtką domu państwa Lari. Biały fartuch zadzwonił do domofonu, zapowiadając dostarczenie zamówienia. Znowu pomyłka, błaganie o wybaczenie, „I am such an idiot!”.\nPo tym wyznaniu, pani domu nie mogła nic innego, jak otworzyć drzwi i zaprosić skołowanego pizzaboya na herbatę.\n- Dziewczynę straciłeś? – spytała.\n- Dlaczego? Czy coś jej zrobiłeś? Za dużo chciałeś na raz? Cierpliwości nie starczyło? – miała wiele pytań i tylko jedną odpowiedź: wzruszenie ramion i słowa:\n- I don’t know, Madam.\nPo piątym, dziesiątym, a może dwudziestym „Madam” pani Lari, nie taka znowu stara, by się do niej zwracać per „madam”, brzmiącym w jej uszach zbyt formalnie, nie wytrzymała. Wstała z krzesła, podeszła do gościa i pogładziwszy go po barkach i torsie, pocałowała go w usta.\n- I am not madam, idiot! – podała przyczynę pierwszego pocałunku oraz tego, który nastąpił po nim, czasem trwania przypominającego bardziej kopulację ślimaka winniczka ze ślimaczycą winniczką niż standardowe styknięcie się wargami.\nTego dnia, Michał nie obejrzał jeszcze całego ciała żonci pryncypała, nie mógł więc sobie jeszcze wyrobić twardej opinii na temat tego, czy kobieta była raczej gruba, czy raczej chuda. Pytanie to straciło jednak dla niego znaczenie. Dowiedział się bowiem czegoś znacznie ważniejszego. Mianowicie, że ona jest miękka tam, gdzie się schodzą uda, a on jest tam twardy, i że kiedy jego katolicka twardość wypełnia jej islamską miękkość, to obojgu im jest dobrze. Tylko krzesło narzeka, skrzypiąc wniebogłosy, a po jakimś czasie, nie wytrzymując galopu pary jeźdźców, łamie nogi. Nic to. Na gołej podłodze też się można kochać.\nOd tamtej pory, pizza przyjechała do pani Lari jeszcze dwa razy. Potem kamuflaż nie był już potrzebny. Gdyby niezależny arbiter policzył orgazmy, jakich przed rozpoczęciem roku akademickiego na polskich uczelniach, doznała żona pana Ramina i porównał tę liczbę z ilością orgazmów, sprezentowanych w tym samym czasie przez Ramina trzem młodym gastarbajterkom, zatrudnionym w jego restauracji, musiałby zapewne ogłosić remis w tej rozgrywce. Michał dopiął więc swego. Poruchał, i to niemało i przyprawił rogi zbereźnikowi, z jakimi staruszek raczej nie przelezie do muzułmańskiego raju. A to jeszcze nie wszystko. Na konto młodego zawodnika trzeba by zapisać jeszcze cztery soczyste figi, zerwane w rajskim ogrodzie, jako kamyczek przechylający szalę zwycięstwa na stronę początkującego uwodziciela.\nMożna by mu też doliczyć punkcik za zorganizowanie inicjacji Aminka, mimo że przysługę tę Michał wyświadczył przyjacielowi właściwie poza konkursem, wyłącznie z czystego porywu serca. Według wszelkiego prawdopodobieństwa, przekonałby, siłą argumentów, do udzielenia chuchrawemu szesnastolatkowi praktycznej lekcji seksu, nie tylko śliczną Kingę, ale też obie jej koleżanki, zapalone wspólniczki w dziele cudzołożenia. Szantażysta postanowił jednak potraktować dziewczyny łaskawie, uznając, że co za dużo dla nieopierzonego żółtodzioba, to niezdrowo.\nA może wcale nie? Może wcale by ich do niczego nie nakłonił i żadnymi strachami ani groźbami do niczego nie zmusił? Może po prostu, krówka uświadomiła cielaczka, bo chciała, a rola Michała ograniczyła się tylko do funkcji katalizatora, obniżającego barierę reakcji, która mogłaby zajść również bez jego udziału, tylko trochę wolniej, później. Baby, ach te baby! U nich wszystko jest możliwe.\nWakacyjny pobyt w Anglii wiele Michała nauczył. (Podróże kształcą) Dopiero na saksach, z dala od domu, w pełni zrozumiał siebie i odkrył swoje życiowe powołanie. Jak przystało patriotycznemu obieżyświatowi, z plecakiem przepełnionym kolekcją zagranicznych doświadczeń wraca na ojczyzny łono, by tu, w kraju gdzie się urodził i wychował, żyć i ofiarnie pełnić swą szlachetną misję. Za godzinę jego samolot wyląduje na Warsaw Chopin Airport. Szykujcie się, białogłowy!\nTen tekst odnotował 22,742 odsłon\nŚrednia: 4.39/10 (48 głosy oddane)\nMOBI (135 kB)\nNie zachwyca mnie to opowiadanie , nic a nic .\nTwoje opowiadania są hmm... Specyficzne 🙂 ale i tak gratuluje bogatego słownika 🙂\n@Nonieźle. bogatego słownika? Chodzi Ci o wulgaryzmy? Staram się po prostu, żeby słowa pasowały do postaci. Narrator nie klnie.\nObśmiałam się jak rzadko, powinieneś dodać jeszcze tag "humor". Gratuluję brawury w posługiwaniu się słowem pisanym, niekiedy karkołomnych metafor, generalnie opowiadanie jak MediaMarkt- nie dla idiotów! Nie służy ulżeniu napięciu w kroczu, może natomiast powodować zakwasy mięśni brzucha. Moim zdaniem Twoje najlepsze opowiadanie. Przez ciebie facet mnie o mało z domu nie wyrzucił, zdegustowany ciągłym wybuchami śmiechu nad komórką...\nmizeria...mizeria i filozofia\nMarySue, wcześniej umknął mi Twój komentarz, a teraz prycham chichotem miłym dla duszy i przydatnym dla zdrowia. MediaMarkt, powiadasz? 😉 Co za licho Cię tu nadało? 😉\nJeżeli masz rację, rozkład głosów nie napawa optymizmem co do IQ ludu pokątnego. Zaprawdę, licho Cię nasłało. 🙂)))))\nTo jest złoto pokryte platyną 😀\nNie dość, że język jest celowo wyrokokokokowany do granic możliwości (i to w sposób świadomy i inteligentny) co uwielbiam, to jeszcze obserwacje są tak trafne - choć kontrowersyjne - że głowa i dupa mała 😀\nWincyj, Panie Hajdzie, WINCYJ! 😀\nBełkot pozujący na oryginalność\nRozdziewiczyłem własną siostrę... 13 7.23 !\nBraciszek_seks 10 sierpnia 2011\nAmen 18 9.98\nQman 18 lutego 2015\nLasek 4 9.6\nMadziambra 9 stycznia 2013


Santi Cazorla: Benzema to świety zawodnik – ArsenalNews.pl\nHome / Nowości / Zawodnicy / Santi Cazorla: Benzema to świety zawodnik\nSanti Cazorla: Benzema to świety zawodnik\nKrzysztof Rzeszowski 5 sierpnia 2015\tZawodnicy Pozostaw komentarz 487 Przeglądanie\nSanti Cazorla powiedział, iż Karim Benzema jest „swietnym zawodnikiem”, który dopasowałby się do Arsenalu, dodał natomiast, iż Arsene Wenger może jednak nie podjąć kroków aby go pozyskać.\nNie jest to nowością, iż różne media podają że Kanonierzy są zainteresowani 27 letnim francuzem.\nDodatkowo Santi nie ukrywa swojego podziwu dla zawodnika twierdząc, iż dodanie go do składu było by czymś wspaniałym.\nZapytany podczas audycji z Cope radio, czy Arsene Wenger naprawde nie jest zainteresowany Karimem odpowiedział.\n„Nie wiem, ale manager już się wypowiedział. Nie jestem w temacie, czy jest zainteresowany czy też nie. Manager wie o tym lepiej niż ktokolwiek inny.”,\nCazorla wierzy jednak, że Arsene Wenger będzie przypatrywał się giełdzie transferowej, ale nie będzie musiał szukać napastnika po za swoim składem.\n„Benzema to wspaniały zawodnik” – powiedział Cazorla. „Każda strona [drużyna] chciałaby go mieć, ale myślę że manager już ma swoją drużynę i prawdopodobnie nie będzie patrzył za następnym napastnikiem.”.\n„Benzema dobrze wpisze się w każdą drużynę. Każdy dobry zawodnik tak ma. Ma w sobie jakość i będzie się dobrze adaptował.”.\nBenzema to bez żadnych wątpliwości światowej klasy zawodnik. Jest to nowy typ napastnika, który nie tylko potrafi strzelać, ale potrafi też zauważyć swoich kolegów z drużyny, którzy są na lepszej pozycji strzeleckiej. Zdobycie takiego zawodnika do szeregów Kanonierów, może być wiśienką na jakże dobrze zapowiadającym się torcie. Jednak trzeba też popatrzeć na naszych zawodników i zadać sobie pytanie, czy tak naprawdę potrzebujemy Karima, aby zdobyć jeszcze wiecej nagród? Nie pisze tu oczywiście o samym Premier League, ale o dalszych sukcesach drużyny. Osobiście uważam że mamy dobry skład, aczkolwiek ci, którzy czytają moje komentarze to wiedzą że mam jednego zawodnika z którym z chęcią bym się pożegnał. Wengerowi powiedział bym jedno: Look in to young players because they are worth to invest – czyli popatrz na nowych zawodników, ponieważ są warci inwestycji.\narsenal arsenalnews Arsene Wenger Benzema drużyna featured Santi Cazorla\t2015-08-05\nTagiarsenal arsenalnews Arsene Wenger Benzema drużyna featured Santi Cazorla\nPoprzedni Z innego boiska: Benzema kontuzjowany po meczu z Manchester City\nNast. La Gazzetta dello Sport: Karim Benzema podpisze kontakt z Arsenalem


Tesla Model Y może już mieć 7 miejsc. Lepiej nie nakładać kapelusza\nWiadomości 09.01.2021 53 interakcje\nGrzegorz Karczmarz 09.01.2021\nNa pewno nie powinien tam siedzieć Shaquille O’Neal. Wygląda na to, że w ostatnim rzędzie 7-miejscowej Tesli Model Y będzie ciasno.\nMożna już zamawiać Model Y w wariancie z 7 miejscami. Ta opcja pojawiła się wraz z wersją Standard Range z napędem na tylną oś, której do tej pory nie było w ofercie. Trzeci rząd siedzeń wymaga 3 tysięcy dolarów dopłaty, zarówno w wersji SR, jak i Long Range (niedostępny w wersji Performance). Jego pojawienie się nie jest zaskoczeniem, choć rodzi pewne pytania.\nTeoretycznie ten rząd ma sens, bo amerykańskie rodziny spragnione dodatkowych miejsc siedzących nie musza sięgać po drogą i olbrzymią Teslę Model X. Model Y, który wygląda jak trochę nadmuchany Model 3, nie wiedzieć czemu reklamowany jest jako SUV. Ma jednak potencjał na auto rodzinne lub samochód do wypadów z przyjaciółmi, jest w nim więcej miejsca niż w Modelu 3.\nTrzeci rząd siedzeń był zapowiadany i oczekiwany, snuto nawet hipotezy jaki będzie. Termin dostaw określono na maksymalnie 5 tygodni, więc w końcu poznamy odpowiedź na pytanie, jacy przyjaciele zmieszczą się na dwóch ostatnich siedzeniach oraz czy będą siedzieć tyłem, czy przodem?\nSiedmiomiejscowa Tesla Model Y i dwóch kransoludków\nByć może dwa ostatnie miejsca zostały zaplanowane niezwykle rozsądnie i miejsce będzie pod dostatkiem, ale kąt nachylenia tylne szyby rodzi wątpliwości pod tytułem: gdzie tu jest miejsce na głowę?\n3 rząd tesla model y, 7 miejscowa tesla model y, dodatkowe fotele tesla model y, ile miejsca tesla model y, model y


KOR w PolskieRadio.pl (6)\nNaród musi wiedzieć, że coś ważnego zrobił (wideo)\nHenryk Wujec: Trzeba opowiadać o czasach przełomu, bo naród musi mieć swoją tożsamość. Zobacz więcej na temat: Henryk Wujec KOR Solidarność Sygnały Dnia POLSKA Bruksela\nNie byłoby Solidarności gdyby nie Radom. Wystawa\nMarszałek Grzegorz Schetyna otworzył w Sejmie wystawę "Radomski Czerwiec 1976", deklarując, że powinniśmy bardziej pamiętać o swojej historii. Zobacz więcej na temat: Henryk Wujec Komitet Obrony Robotników KOR Solidarność Grzegorz Schetyna Ewa Kopacz POLSKA\n"W Radomiu rozpoczęła się droga do wolności"\nPonad 100 osób, sympatyków PiS i polityków tej partii z prezesem Jarosławem Kaczyńskim, wzięło udział w uroczystości pod pomnikiem Radomskiego Czerwca w Radomiu, w 35. rocznicę radomskich wydarzeń. Zobacz więcej na temat: Antoni Macierewicz Czerwiec 1976 Jarosław Kaczyński KOR Radom robotnicy IAR POLSKA Bronisław Komorowski\nZobacz więcej na temat: Antoni Macierewicz Jacek Kuroń Jerzy Andrzejewski Komitet Obrony Robotników KOR Piotr Naimski Stanisław Barańczak\nUr. 1943. Współzałożyciel i przewodniczący NSZZ „Solidarność”. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Zobacz więcej na temat: KOR Lech Wałęsa okrągły stół Solidarność Stocznia Gdańska\nRyki milicjantów i od progu bicie. Ludzie krzyczeli z bólu, kobiety w poszarpanych ubraniach. Wszyscy skatowani, a te wściekłe psy latają i tłuką... Zobacz więcej na temat: Czerwiec 1976 KOR IAR POLSKA Jacek Kuroń Antoni Macierewicz pieniądze\nBył to przede wszystkim człowiek o niezwykłej umiejętności oddziaływania towarzyskiego. Miał ironiczny dowcip, umiejętność opowiadania. Chciało się go słuchać nawet, jeśli się już słyszało jego dowcipy. To, czego nie znosił to głupota i chamstwo. Zobacz więcej na temat: Jan Lityński marzec 1968 KOR POLSKA antysemityzm Adam Michnik Gustaw Holoubek\nZapraszamy do Trójki - wydanie popołudniowe - to przegląd wydarzeń z wszystkich regionów Polski i ze świata Zobacz więcej na temat: POLSKA ŚWIAT 2007 Szanghaj Leszek Kołakowski KOR Komitet Obrony Robotników Platforma Obywatelska


Dwuletnie wyniki leczenia chirurgicznego niedokrwiennego niedomykalności zastawki mitralnej ad – ortopeda warszawa\nProjekt badania został opisany wcześniej.9 Badanie zostało sfinansowane przez National Institutes of Health i Canadian Institutes of Health Research. Pacjenci z umiarkowaną niedokrwienną niedomykalnością mitralną zostali losowo przydzieleni do grupy CABG lub CABG z naprawą zastawki mitralnej za pomocą restrykcyjnej techniki annuloplastyki. Randomizacja została podzielona na straty według centrum i zablokowana, aby zapewnić równoważność wielkości grupy. Badanie przeprowadzono w 26 ośrodkach z ośrodkiem koordynującym, komitetem ds. Rozstrzygania wydarzeń oraz radą ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa nadzorującą postępy próbne. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym ośrodku zatwierdziła protokół, a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badacze zapewniają rękojmię za dokładność i kompletność danych oraz za wierność tego raportu w protokole próbnym, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.\nDo badania włączono osoby dorosłe z umiarkowaną niedomykalnością niedomykalności mitralnej i wielonaczyniową chorobą wieńcową. Wykonano przedoperacyjne badanie echokardiograficzne przezklatkowe w celu oceny stopnia niedomykalności zastawki mitralnej za pomocą kryteriów integracyjnych10 zweryfikowanych przez niezależne laboratorium podstawowe. Pacjenci z dowolnymi echokardiograficznymi oznakami strukturalnej choroby zastawki mitralnej byli wykluczeni. (Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat kryteriów wykluczenia, patrz Dodatek dodatkowy dostępny na stronie.)\nProtokół nakazał stosowanie zatwierdzonego sztywnego lub półsztywnego pierścienia pierścieniowego do naprawy zastawki mitralnej; pierścień został zmniejszony z średnicy pierścienia. CABG wykonywano przy użyciu standardowych technik i wspomagano przez krążenie sercowo-płucne. Protokół określił zastosowanie terapii medycznej ukierunkowanej na wytyczne.\nPierwszorzędowym punktem końcowym pierwotnego badania był stopień remodelingu odwrotnego lewej komory, mierzony za pomocą LVESVI w echokardiografii przezklatkowej rok po randomizacji. Wszystkich pacjentów obserwowano przez 2 lata z punktami końcowymi mierzonymi po 6, 12 i 24 miesiącach. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały wyniki echokardiografii przezklatkowej w innych punktach czasowych, wskaźnik zgonu, MACCE (zdefiniowany jako zgon, udar, późniejsza operacja zastawki mitralnej, hospitalizacja z powodu niewydolności serca lub pogorszenie klasy New York Heart Association [NYHA]) poważne zdarzenia niepożądane, stopień pooperacyjnej niedomykalności mitralnej, jakość życia i ponowna hospitalizacja.\nOceniliśmy ruch ściany regionalnej lewej komory w badaniu echokardiograficznym w punkcie wyjściowym oraz po 6, 12 i 24 miesiącach. Ruch każdego z 17 segmentów ściany w spoczynku oceniono ilościowo (z wynikiem dla normalnego, 2 dla hipokinetyka, 3 dla akinetyki, 4 dla dyskinetyki i 5 dla tętniaka), a suma wyników ruchu ściany dla ruchu Segmenty mięśnia sercowego podzielono przez liczbę segmentów, aby uzyskać wskaźnik ruchu ściany\n[przypisy: allegro maszyny stolarskie, waga allegro, choroba bostońska zarażanie ]


znaleźć dobrego prawnika szybciej? - O prawie\nAdwokat Katowice czy też kancelaria adwokacka Katowice to propozycja dla tych wszystkich osób, które potrzebują fachowej pomocy prawnej. Ludzie czasami mają naprawdę bardzo skomplikowane sprawy sądowe i dlatego też korzystają w t\nDodane: 05-04-2021 02:10\nakich okolicznościach z ofert w rodzaju: adwokaci Katowice. Dobrze, że prawników w naszej rzeczywistości nie brakuje, bo w przeciwnym wypadku niektórzy mieliby problem. Są tacy, którzy przez całe swoje życie nie muszą korzystać z pomocy prawników, ale jest też i spory odsetek ludzi, którym taka pomoc jest potrzebna. No cóż, samo życie. Nigdy nie wiemy, co i kiedy nam może się przydarzyć.\n6,6 Internautów Już Wie Jak rozwieść się. A Ty?Kilka faktów o prawnikachMity i fakty o adwokatachPorady prawne- i te darmowe i te płatne. Które lepsze?Prawo a człowiekPrawo w Polsce i nie tylkoOgólnie o prawieOgólny tekst o prawieTwoja firma a obsługa prawnaPrawnik dla firm i osób indywidualnychJak bronić się przed sądem?Lepiej znać swoje prawaCzy potrzebujemy radców prawnych?Prawo jest po twojej stronie!MecenasPrawo i prawnicyCo warto wiedzieć na temat prawaJak korzystać z porad radcy prawnego Natychmiastowo?Kodeks cywilnyPrawo w PolsceLex - czyli prawoKiedy przyjdzie potrzeba na prawnikaPrawo w praktyce - czyli z czym przychodzimy do adwokataCiekawe infromacje o tym jak znaleźć dobrego prawnikaDlaczego warto mieć prawnika?Artykuł o prawie - kilka poradCzy jest nowe prawo jak znaleźć prawnika dla firm?Prawnik - o poradach prawnychKrótko o prawieW gąszczu przepisów polskiego prawa


Ubabub – design i funcjonalność! | halo.domy.pl\nPrzedstawiamy dziś bardzo designerskie, ale również praktyczne i funkcjonalne łóżeczko dziecięce, zaprojektowane przez australijską firmę Ubabub. To niezwykle przytulny mebel, przypominający kształtem kokon. Charakteryzuje się on gładkimi, zaokrąglonymi krawędziami oraz nietypową dla dziecięcych łóżek akrylową szybą zamiast tradycyjnych szczebelków. Co jest najdoskonalsze w tym meblu? To że „rośnie” on wraz dzieckiem! Przeznaczone jest dla maluchów od chwili narodzin, do czwartego roku życia. Zbudowane zostało z naturalnego drewna, ale jest przyjazne środowisku, gdyż pozyskane zostało z odnawialnych plantacji. W produkcji wykorzystano także nietoksyczne lakiery, a wszystkie plastikowe i metalowe elementy pochodzą z recyklingu! Posiada regulację wysokości dla niemowląt, a elementy akrylowe przepuszczają światło, pozwalając dziecku na obserwację otaczającej go przestrzeni. Kiedy maluch podrośnie, mebel można zamienić w tapczan, dzięki wyjmowanym, przezroczystym osłonom. Łóżko posiada również hypoalergiczny i antybakteryjny materac, który zapobiega rozwojowi pleśni i roztoczy. To idealne rozwiązanie dla tych, którzy lubią pomysłowe i funkcjonalne rozwiązania, i nowoczesny design. Cena takiego sprytnego, dziecięcego łóżeczka to 5500 pln.\nźródło zdjęć: kidcrave.com\nTagi: design dziecko łóżko


Szukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów. - SASANA.PL\nForum » Teksty / Wasze opinie » Szukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów.\nData: 25 Nov 2018 21:20\nSzukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów.\nbuzzard_pl 25 Nov 2018 21:20\nW tej suttcie opisano, w jaki sposób powstało niebo. Brahma , który pojawił się pierwszy został uznany\nprzez kolejne pojawiające się devy jako najważniejszego boga. Podobny opis ma miejsce w http://sasana.wikidot.com/dn-01-sir, ale to nie ten tekst. Z tego co pamiętam jest tam jeszcze mowa o Buddzie który rozumie narodziny tego świata, lepiej niż Brahma.\nCytat z Brahmajāla Sutta (DN.01)\n39. 'Nadchodzi taki czas, o mnisi, kiedy prędzej czy później, po upłynięciu długiego, długiego czasu, ten system-świat zanika. Kiedy to się dzieje istoty [zamieszkujące ten system-świat] w większości odradzają się w Świecie Blasku, tam też przebywają uczynione z umysłu, karmiąc się radością, promieniejąc światłem, unosząc się w przestworzach, trwając w blasku, pozostają tak przez długi, długi czas.\n40. Teraz także nadchodzi czas, o mnisi, kiedy wcześniej czy później, ten system-świat zacznie się przekształcać. Kiedy to się dzieje pojawia się Pałac Brahmy, lecz jest pusty. Pewna istota lub inna odejdzie ze Świata Blasku, albo dlatego, że nadszedł kres jej żywota albo siła jej zasług się wyczerpała. Narodzi się ona w Pałacu Brahmy. Tam także żyje uczyniona z umysłu, karmiąc się radością, promieniejąc światłem, unosząc się w przestworzach, trwając w blasku, pozostaje tak przez długi, długi czas.\n41. 'Teraz w wyniku przebywania tak długi czas samotnie rodzi się w owej istocie niezadowolenie i tęsknota: "Och! Oby inne istoty mogły dołączyć do mnie w tym miejscu!" Wtedy właśnie inne istoty odchodzą ze Świata Blasku i pojawiają się w Pałacu Brahmy. [Dzieje się tak] albo dla tego, że nadszedł kres ich żywota albo siła ich zasług się wyczerpała. Pojawiają się w Pałacu Brahmy jako towarzysze [pierwszej] istoty darząc ją szacunkiem.\nRozwiń Szukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów. przez buzzard_pl, 25 Nov 2018 21:20\nRe: Szukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów.\nbuzzard_pl 01 Dec 2018 06:43\nPolecam dla zainteresowanych tym tematem esej Susan Elbaum Jootla Nauczyciel Dev\nOstatnia edycja 01 Dec 2018 06:44 przez buzzard_pl Pokaż więcej\nRozwiń Re: Szukam sutty o pojawieniu się pierwszych bogów. przez buzzard_pl, 01 Dec 2018 06:43


O papieżu który został świętym Opowieść o Janie Pawle II (48 str.) - Pasaż Cyberbaba.pl\nO papieżu który został świętym Opowieść o Janie Pawle II (48 str.)\nO papieżu który został świętym Opowieść o Janie Pawle II (48 str.)y\nProducent: Skwark Dorota (tekst); Makowska Ola (ilustracje)\nAutor: Dorota Skwark|Ola Makowska\n[…] - Śliczny chłopiec - stwierdziła podczas jednego ze spacerów znajoma pani Emilii, którą spotkała w parku. - bez wątpienia daje mnóstwo radości - dodała, nachylając się nad wózkiem i zwróciła się do niemowlęcia: - No jak tam, Loluś, kim będziesz, gdy dorośniesz? […]\nTa błyskotliwa i niebanalna książka przedstawia postać niezwykłego Polaka i zarazem znacznego świętego Kościoła katolickiego - Karola Wojtyły, Świętego Papieża, Jana Pawła II. Na jej stronach dzieci znajdą nie tylko przykuwającą uwagę beletryzowaną historię Wujaszka, ale także znakomite ilustracje. Książka przeniesie śladowych czytelników do miejsc, w których dorastał śladowy Karol. Da im poznać ludzi, których spotkał na swej drodze młody ksiądz Wojtyła. I, wreszcie, pozwoli poczuć klimat świętości, która stała się zwyczajną codziennością Jana Pawła II.\nNa końcu tomiku zaś czeka na wszelkich słodka niespodzianka… przepis na sławne papieskie kremówki!\n[…] - Śliczny chłopiec - stwierdziła podczas jednego ze spacerów znajoma pani Emilii, którą spotkała w parku. - na pewno daje niemało radości - dodała, nachylając się nad wózkiem i zwróciła się do...\nPismo Święte ST i NT I Komunia Święta (2784 str.)\nNajnowszy przekład Pisma Świętego z komentarzem opracowany przez Zespół Biblistów Polskich z inicjatywy Towarzystwa Świętego Pawła. Dzisiaj do nabycia w ładnej obwolucie na nieszablonową okazję....\nZrozumieć zło, Carver Alan Ames\nZło dotyka ludzkość, ponieważ wielu z nas żyje dla świata zamiast dla królestwa Bożego. To dlatego tak niezwykle cierpimy i doświadczamy smutku. Jak się temu przeciwstawiać? Co musimy zmienić w...\nKomunikacja. Kochaj i mów co chcesz., RTCK\nO tym jak komunikować, żeby inni ludzie mieli szansę nas rozumieć, a także w jaki sposób wsłuchiwać się w to, co całym sobą mówi do nas drugi człowiek, aby czuł się przez nas rozumiany i chroniony...\nNieporadnik małżeński (9788372569271)\nNIEPORADNIK dlatego,na ogół jesteśmy szczególnie nieporadni w naszym codziennym życiu małżeńskim. Nie potrafimy kochać, nie potrafimy rozmawiać ze sobą, nie rozumiemy siebie nawzajem, jesteśmy...\nPismo Święte Starego i Nowego Testamentu z paginatorami opr.ekoskóra (2013)\nPolecamy szczególnie użyteczne, podręczne, pełne wydanie Biblii Tysiąclecia - Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu, tzw. Biblię Pielgrzyma w formacie 13 x 18 cm i ekooprawie z paginatorami....\nWygląd zewnętrzny kobiety za każdym razem powoduje efekt, niezależnie od tego, czy ona tego chce czy nie. Jej prezencja dużo o niej mówi. Swym sposobem ubierania się i zachowaniem kobieta...\nZagrożeni alkoholem, chronieni miłością (2015)\nTa książka nie mówi o alkoholu, ale o człowieku w obliczu alkoholu. Kto nadużywa alkoholu, ten zastawia na siebie kuszącą pułapkę, gdyż obiecuje sobie nieskomplikowane szczęście. Niniejsza...\nod 16,76 PLN Porównaj oferty


Próba opisu z tomu Studium przedmiotu (1961), trzeciego w dorobku Zbigniewa Herberta, uważanego za najbardziej „filozoficzny” (dziesięć lat wcześniej Książę Poetów studiował filozofię na UMK w Toruniu u prof. Henryka Elzenberga):\nod małego palca lewej ręki\nmój mały palec\nlekko zagięty do środka\nskłada się z trzech członów\nwyrasta wprost z dłoni\ngdyby był od niej oddzielony\nbyłby sporym robakiem\njest to osobliwy palec\njedyny na świecie mały palec lewej ręki\ndany mi bezpośrednio\ninne małe palce lewej ręki\nsą zimną abstrakcją\nmamy wspólną datę urodzin\nskandująca ciemne tautologie\nspina dalekie brzegi\n„naprzód opiszę siebie” - pierwszy wers oznajmia przedmiot refleksji (uściśla tytuł); słowo „naprzód” (= najpierw, na początku) sugeruje, że „opis siebie” miałby być wstępem do czegoś więcej, co nastąpi potem. Tym czymś zapewne ma być opis świata. Stąd wniosek, że dla podmiotu opis, zrozumienie samego siebie jest warunkiem możliwości opisu, poznania, zrozumienia czegokolwiek. Zanim zrozumiem świat, muszę wiedzieć, kim jestem. Określić własną tożsamość;\npierwsza część wiersza to rodzaj wstępu; podmiot śmiało ogłasza wielki zamiar i natychmiast pokornieje; odkrywa zapewne, że opis siebie przerasta jego możliwości, próbuje więc ogarnąć to, co poznawczo możliwe: mały palec lewej ręki (= coś najmniejszego, najmniej ważnego; no ale żeby chociaż tyle...);\nwięc do roboty: część druga wiersza to właśnie początek próby opisu - podmiot traktuje palec jako przedmiot percepcji, opis składa się z elementów wrażeń zmysłowych, tego, co da się doświadczyć zmysłem wzroku i dotyku; część ta kończy się czymś w rodzaju żartu, a żart ten ukazuje absurdalność traktowania palca jako czegoś odrębnego. Palec nie jest „robakiem” - więc opisywanie palca osobno, w oddzieleniu od reszty mnie, nie ma sensu;\nkolejna, mała, trzywersowa część, napisana językiem filozoficznym („osobliwy”, „jedyny”, „dany bezpośrednio”), wyraża już nie opis konkretu, lecz metafizyczne uogólnienie, abstrahowanie: przedmiot opisu, skonfrontowany ze swoim „rodzajem” czy „zbiorem”, okazuje się czymś jedynym, innym niż pozostałe małe palce lewej ręki, wyjątkowym, zdumiewającym (przypominam, że od zdziwienia zaczyna się filozofia);\ntym czymś, co różni ten palec od pozostałych, jest jego relacja do podmiotu (tylko ten jest „mój” - pojawia się więc „ja”); refleksja poetycka odkrywa ze zdumieniem, że poza palcem ukrywa się to, co zadał sobie w pierwszym wersie – tajemnica „ja”, tajemnica tożsamości: życie, śmierć, samotność;\nale zadanie i tak jest niewykonalne: sam dla siebie jestem tajemnicą, tożsamość jest nieopisywalna, odpowiedź na pytanie „kim jestem?” jest nieosiągalna (co nie oznacza, że nie powinienem się starać, podejmować tego trudu, tego walenia głową w ścianę);\nw tajemniczej ostatniej części poeta powraca do języka poetycko-filozoficznej abstrakcji; „ciemne tautologie” to przecież oksymoron (coś jak „niezrozumiała oczywistość”); ale sądzę, że można to sobie dość prosto zinterpretować – owe ciemne tautologie skandowane przez krew (jaka piękna metafora!) mogą np. brzmieć tak: życie to życie, śmierć to śmierć, samotność to samotność, ja to ja. Tajemnica to tajemnica. Nie wiem bo nie wiem.\n„dalekie brzegi” - tak jakbym sam do siebie miał daleko;\n„nić porozumienia” - nikłość porozumienia ze światem, ze śmiercią, ze sobą polega może na tym, że nigdy tego do końca nie pojmę, ale może uda mi się trochę z tym pogodzić, z tym niewiedzeniem, buntem, lękiem, z tą klęską.\nJerzy Utkin - Drang nach Osten\t15 styczeń 2018\nTadeusz Buraczewski - xxx\t08 maj 2012\nAndrzej Sikorski - Grzegorz cmentarny\t26 czerwiec 2012


Sposoby na czyszczenie sztucznej biżuterii | Party.pl\nCzyszczenie sztucznej biżuterii powinno być delikatniejsze niż czyszczenie prawdziwej biżuterii. Należy unikać stosowania gruboziarnistych środków oraz szczotek, które mogą porysować biżuterię i zetrzeć z niej kolor. Po wyczyszczeniu sztucznej biżuterii należy zawinąć ją w chusteczkę higieniczną lub ręcznik kuchenny, aby całkowicie wyschła.\nCzyszczenie sztucznej biżuterii pozłacanej – sól, cytryna lub woda z mydłem\nSztuczna biżuteria jest znacznie bardziej wrażliwa na uszkodzenia niż biżuteria z prawdziwego złota. Ze względu na cienką warstwę złota, którym jest pokryta, łatwo można pozbawić ją koloru i blasku. Czyszczenie sztucznej biżuterii pozłacanej polega na umyciu jej w letniej wodzie z odrobiną mydła lub przetarciu miękką bawełnianą lub flanelową ściereczką zmoczoną w roztworze soli kuchennej i soku z cytryny (pół łyżeczki soli na pół szklanki soku z cytryny). Sztucznej biżuterii pozłacanej nie należy myć proszkiem do prania i czyścić szczotkami.\nCzyszczenie sztucznej biżuterii perłowej – sól i letnia woda\nCzyszczenie sztucznej biżuterii perłowej polega na umieszczeniu jej na kilka godzin (3-4) w misce w roztworem z letniej wody i soli kuchennej w proporcji łyżeczka soli na litr wody. Taki sposób czyszczenia sztucznej biżuterii należy powtarzać nie częściej niż dwa-trzy razy do roku. W przypadku sztucznej biżuterii perłowej nie zaleca się stosowania kwaśnych środków typu: sok z cytryny, kwasek cytrynowy lub ocet, ponieważ mogą one rozpuścić tworzywo lub odbarwić perły.\nAby zapobiec ścieraniu się posrebrzanego lub pozłacanego koloru na sztucznej biżuterii można tuż po zakupie pomalować metalowe elementy bezbarwnym lakierem do paznokci. W ten sposób na dłuższy czas ochronimy biżuterię. Na trwałość koloru biżuterii wpływ ma także sposób jej przechowywania. Zamknięta w szkatułce biżuteria jest zabezpieczona przez wilgocią, promieniami słonecznymi i kurzem.\nDo jakiej biżuterii i stroju założyć pierścionek z ametystem?


Nóż Joker Combat Serrated Bowie (CF91) | Sklep Militaria.pl\nDodaj produkt Nóż Joker Combat Serrated Bowie (CF91) do porównania\nOcena: 4.86/5(49 opinii)\nDuży nóż z 17 cm głownią wyróżniający się dodatkową, ząbkowaną krawędzią tnącą umieszczoną na grzbiecie głowni, dzięki czemu znacznie rozszerzono możliwości noża, nie tracąc przy tym ani centymetra zasadniczej, gładkiej krawędzi tnącej. Zwraca też uwagę piękna linia noża.\nGłownię typu bowie, zapewniającą wysoką zdolność do przebijania wykonano ze stali nierdzewnej. Wklęsły szlif ostrza zapewnia znakomite właściwości tnące, natomiast ząbkowanie ostrze znajdujące się na grzbiecie głowni znacznie ułatwia cięcie np. pasów, lin lub innych materiałów o dużej gęstości.\nErgonomicznie wyprofilowana rękojeść składa się z dwóch okładzin wykonanych z tworzywa sztucznego, które na powierzchni posiadają teksturowanie zwiększające pewność chwytu. Okładziny przykręcono do trzpienia za pomocą nitów.\nOprócz tego rękojeść posiada stalowy jelec zabezpieczający dłoń przed zsunięciem się na ostrze oraz stalową głowicę w tylnej części, którą można zastosować w roli polowego młotka lub broni ogłuszającej, a także jako zbijak do szyb.\nW komplecie pochwa z nylonowej tkaniny.\nDługość głowni: 172 mm\nDługość głowni 172 mm\nInformacje dodatkowe Udana kombinacja ostrza gładkiego i ząbkowanego bez strat dla powierzchni gładkiej.\n49 opiniiOcena: 4.86 / 5Dodaj opinię\nSuper nóż, polecam\nZa ta cenę super. konkretne narzędzie. Świetnie leży w dłoni. Polecam.\nDla kolekcjonera bo pięknie się prezentuje. Do prac na zewnątrz - bo solidny,ostry i wytrzymały.\nWszystko zgodnie z zamówieniem ;) Ostry i solidny, właściwej wielkości, nie takie tam byle co.\nSolidny, ostry kawałek stali. Chyba fabrycznie najostrzejszy nóż jaki kupiłem.\nPowiem tylko tyle: uważajcie z tym nożem. Całkiem dobrze tnie skórę ścięgna i mięso. Sprawdzone osobiście.\nNóż może jakoś nie trzyma ostrości, ale jest za to bardzo wytrzymały i bardzo ładny.\nNóż bardzo przyzwoity. Katowany od kilku lat, teraz Syn dokańcza. Całkiem długo trzyma ostrość. Praktyczny, przyzwoicie wyważony, okładziny rękojeści średnie ale można sie przyzwyczaić. Jak za te cenę to bardzo sensowna propozycja... Sam nóż 5 gwiazdek ale pochwa na śmietnik wiec finalnie 4. Sprzęt godny polecenia.\nNóż bardzo praktyczny. Testowany przez 2 tygodnie w lesie, spokojnie poradził sobie z upiłowaniem suchego konaru o średnicy 15 cm. Tępi się w zadziwiająco wolnym tempie. Rękojeść lekko niewygodna, trzeba się przyzwyczaić do wyżłobień na palce. Generalnie polecam\nNóż bardzo fajny, dobrze sprawuje się na biwaku.\nŁadny nóz i tak naprawdę to tyle zalet. Do pracy w lesie się nie nadaje. Raczej do gabloty.\nSolidne bowie. Zakupiłem w promocyjnej cenie, ale nawet gdybym musiał zapłacić więcej uważam nóż jest tego warty. Solidne wykonanie, swierdzam, że nawet prezentuje się lepiej na żywo niż na zdjęciach. Dobrze wyważony, przyszedł mega ostry, w tym przedziale cenowym myślę, że trudno o konkurenta dla tego typu noża. Ciut dopracować mogła by firma Joker pochwę, do niego, ale nie ma co narzekać. Jestem zadowolony z zakupu.\nJedyne co przychodzi mi do głowy,za te pieniądze to doskonały nóż dla początkujących i zaawansowanych survival-owców ,buschcraft-owców i nie tylko .Doskonale leży w ręce,czuć jego masę i możliwości.Polecam!\nNóż trwały, dobrze leży w ręce. Wady - mam problem w umieszczeniu w pochwie.\nBardzo ładny nóż. Przyszedł niezbyt dobrze naostrzony. Minus za wąską pochwę. Ząbki rozcinają ją od środka jak się nóż wyciąga nieumiejętnie. Poza tym, jestem zadowolona z produktu. Polecam jako nóż rekreacyjny.\nTrosze trzeba było poczekać ale warto nóż ostry tylko pochwa słabo wykonana ale to nie problem.\nWszystkie opinie od forumowiczów są trafne, nóż wygląda dobrze, w miarę ostry i felerna pochwa (zaczepia przy wyciąganiu noża) Testy trzymania ostrości wypadły dobrze. Więcej napiszę po użytkowaniu w terenie Sprzedaż w sklepie powinna stanowić wzór do naśladowania - obsługa więcej niż komfortowa.\npochwa porządna, nóż solidny i bardzo ostry. Jedyny minus jest taki że okładziny są słabo dopasowane. Po marce Joker i za taką cenę spodziewałem się lepszego wykonania.\nJak dla mnie rewelacja,wygląd wykonanie pierwsza klasa,pewnie leży w dłoni.Produkt godny polecenia...\nWspaniały nóż. Robi wrażenie i jest solidnie wykonany. Stal dobrej jakości.\nNoz mnie zaskoczyl pod wzgledem rzucania. Cala typowa funkcjonalnosc na 5 gwiazdek ale kiedy od niechcenia rzucilem a on utknal w celu i potem znow i znow to bylem naprawde mile zaskoczony. Co do pochwy, bo kabura to raczej nie dla noza, baaardzo dobra, trzymajaca noz, nie wychodzi koncowka, jest wygodna. Ktos kto nie uzytkuje czynnie i zgodnie z przeznaczeniem nie powinien wystawiac opinii.\nIdealny nóż na poligon oraz wyprawy survivalowe. POLECAM!!!\nWytrzymały nóż, godny polecenia.\nSzkoda że nie podali jaki to rodzaj stali. Bo że nierdzewna to napisali ale jaki jest rodzaj stali dokładnie to nie\nNóż wygląda super, chociaż pochwa nieco tandetna. Nie wiem, czy odważyłbym się wziąć go do lasu (wygląda na delikatny), ale kupiłem z myślą o "wystawieniu za szybą" a nie o używaniu, więc jestem zadowolony.\nNóż złamał sie przy rzucaniu w drzewo tóż pod jelcem.Ale wczesniej strugałem nim coś tam batonowałem wygląda fajnie lecz za tą cene sa lepsze noże to był mój pierwszy i zdecydowanie do zakupu skłonił mnie jego wygląd.\nNóż godny uwagi, ostry jak brzytwa, solidny bez luzów i wyszczerbień w materiale, spasowanie bardzo dobre. Wytrzymałość klingi zdała egzamin, piłuje jak należy a batonowanie polan zdał na 5-\nNóż świetnie się prezentuje. Ostry jak brzytwa, można się zaciąć nawet delikatnie przejeżdżając palcem po zębach. Pół gwiazdki muszę odjąć za troszkę za ciasną kaburę i za tandetnie zrobiony guzik zapinający, który odpadł.\nNa prawdę piękny Bowie. Jestem mile zaskoczony jakością ostrza. Jest na prawdę solidne i ostre fabrycznie. Obawy mam jedynie co do rękojeści jednak cena wynagradza wszystko 10/10\nMój pierwszy nóż, ani razu mnie nie zawiódł , porządnie naostrzony długo trzyma swoją ostrość. Przed zakupem nowego noża zamierzam mu jeszcze zrobisz konkretny ''crash test'' z czego zdam relację . Po roku używania z czystym sumieniem . Polecam! ; )\nwspaniały nóż, w realu prezentuje się jeszcze lepiej niż na obrazku :)\nZa tą cenę lepszego Bowie nie ma. Duży, ostry, wygodny, i piękny. Pochwa mogłaby być lepsza ale przy takiej jakości noża to bez znaczenia.\nDobrze leży w ręce, odpowiedni ciężar, solidny. Co tu dużo mówić, świetny nóż.\nKrótko i zwięźle: Nóż piękny, bardzo ostry fabrycznie i cena nie odstrasza :D Polecam serdecznie.\nSzybka dostawa nie ma na co narzekać. Nóż solidny, fabrycznie bardzo ostry :). Jedyny defekt to pochwa której jakość nie jest adekwatna do tego noża :(.\nŚwietny nóż . Solidny , dobrze wykonany . Gorąco polecam .\nSpełnia moje wymagania, dopasowany i dość wytrzymały, polecam\nNóż solidny, dobrze wyważony. Niesamowicie ostry fabrycznie i dość prosty do naostrzenia. Użyteczny i przyjemny dla oka. Polecam.\nNóż bardzo ostry i w idealnym stanie. Pochwa mogłaby być lepsza ale za tą cenę i tak nóż prezentuje się świetnie.\nchoć go nie mam to musi być super bo kosztuje 200 setki\nBardzo dobry proidukt. Polecam.\nBardzo osty nóż. Pewnie leży w dłoni polecam\nNóż jest świetny, wczoraj go dostałem. Fabryczne ostrzenie doskonałe, jak mówi poprzednik - można się nim golić. Łatwy w utrzymaniu, dobrze leży w ręce. Jednym słowem - jeśli zastanawiasz się nad pierwszym zakupieniem noża - to jest nóż dla Ciebie. Za tę cenę nic lepszego nie ma.\nTen nóż to istne arcydzieło, ładnie wykonany jest sam w sobie kwintesencją tego typu noży. Zaostrzony na poziomie zadowalającym. Faktycznie pochwa może wzbudzać pewnego rodzaju niedosyt, ze względu na jakość jej wykonania, która można ocenić dostatecznie. Przypuszczam, iż w przypadku lepszej pochwy odbiło się by to na całościowej cenie produktu, która siłą rzeczy powinna być zdecydowanie większa.Biorąc całość pod uwagę cena w odniesieniu do noża bilans wychodzi zdecydowanie na korzyść.\nPiękny nóż robi bardzo dobre wrażenie jest super dobrze leży w dłoni polecam\nWłaśnie go odebrałem, jest piękny, ładnie wyważony, ostry, że można się golić. Bardzo sympatyczny nóż za niewielkie pieniądze, od dawna szukałem ładnego bowie. Co do pochwy - miałem obawy, bo nie jest zbyt atrakcyjna, poza tym bałem się, że będzie za luźna; okazało się, że rzeczywiście jest nieco za ciasna, ale przynajmniej mniejsza jest szansa zgubienia noża. Myślę, że ten nóż zasługuje na lepsze opakowanie i obecnie chcę zamówić do niego pochwę u znajomego kuśnierza. Pomimo wymienionego mankamentu, jakim niewątpliwie jest pochwa, daję pięć za urodę, a poza tym - leży w dłoni naprawdę naturalnie. Śmiało polecam, doskonały stosunek ceny do jakości.\nzakup zostal zrealizowany bez zadnych problemow\nNóż spełnia oczekiwania, bardzo dobrze dopasowany do dłoni, natomiast pochwa to pomyłka!!! Za ciasna - przy wyjmowaniu noża ząbki przecinają tkaninę.


historycy.org -> Klęska Polaków pod Beresteczkiem\nTo z pewnością. A do nas pewnie Tatarzy i .. Austria?\nJaki interes ma Austria w pomaganiu nam, skoro nie bijemy się z sojusznikami Francji?\nHabsburgowie traktują nas jako ważnego potencjalnego sojusznika, który może się przydać, i któremu nie można pozwolić upaść. Już wojna 30-letnia pokazała, że się im przydajemy. Dodatkowo orientują się w napiętych relacjach polsko-szwedzkich a wiadomo - Szwecja to sojusznik Francji i potencjalny wróg Austrii. Interes Habsburgów jest więc oczywisty\nOTL jednak w trakcie Potopu znacząco nas osłabili popierając niepodległościowe zapędy księcia pruskiego (w czym wyjątkowo współpracowali z wrogą sobie Francją) - i to nie zauważając (albo ignorując fakt), że działają na swoją szkodę. Co miałoby zmienić postępowanie Austrii w tym wypadku? Tym bardziej ze wobec sukcesów Chmiela OTL Habsburgowie pozostali neutralni. Ale właściwie masz rację - mogą odzyskać przed czasem księstwo raciborskie albo nawet zahaczyć o zwrot Spisza. Więc właściwie interes by się znalazł.\nNo tak ale także podczas "potopu" w 1657 r. podpisali z nami sojusz, wprawdzie był on dla nas problematyczny, ale jednak zaistniał. Myślę, że na postawę Austrii wobec RON mógłby też mieć wpływ czynnik przez nas pomijany czyli ewentualne zaangażowanie Turcji po stronie Kozaczyzny wszak sułtan już w 1650 r. przyjął Kozaków pod swoją protekcję i mógłby pomyśleć po Beresteczku, że zdarzyła się szansa na zajęcie lub przynajmniej podporządkowanie Ukrainy. A takie wzmocnienie Turcji mogłoby być już dla Austriaków sporym problemem. Choć w takim przypadku odpada nam też opcja ewentualnego sojuszu z Tatarami\nNie jestem pewna, czy sułtan aż tak mocno chciałby zaogniać stosunki z RON i pchać nas w ramiona Austrii czynnie wspomagając Chmielnickiego i ryzykując utratę tatarskiego lennika może raczej jako protektor Kozaków zechciałby zabawić się w mediatora i w ten sposób wyciągnąć coś od obydwu stron. Bez posiadania Podola mieliby w ogóle Turcy połaczenie z Ukrainą?\nP.S.:Szwedzki król na tronie polskim też byłby tragedią dla Austriaków. Jednak zapłaty za pomoc zażądali. W przypadku Turcji nie byłoby inaczej, tylko cena inna.\nCo niby stracili na traktatach welawsko-bydgoskich? Przecież Leopold zyskał pewność, że Fryderyk Wilhelm na niego zagłosuje za co zapłaciła Rzeczypospolita. Nic mi nie wiadomo żeby Francja działała na rzecz Brandenburgii w 1657, rzuciła okiem na wschód dopiero po 1659.\nW sumie Austria może się zaangażować bardziej jeśli Siedmiogród to zrobi.\nTu jestem sceptyczny, bo Turcja walczy z Wenecją i nie wiem co by miało zmienić jej politykę ATL.\nMoże uporządkujmy dotychczasowe wnioski.\nChmiel idzie na zachód, Rakoczy go wspiera, Aleksy Michajłowicz atakuje Litwę (jak rozumiem bez porozumienia z Kozakami), w tej sytuacji logicznym byłoby że Islam III Girej zrywa z Chmielnickim i zawiązuje sojusz z Janem Kazimierzem. Ferdynand III na razie się nie miesza bardziej niż jakaś pomoc dyplomatyczna. Coś się nie zgadza?\nTen post był edytowany przez Prawy Książę Sarmacji: 18/12/2018, 20:53\nCo niby stracili na traktatach welawsko-bydgoskich? Przecież Leopold zyskał pewność, że Fryderyk Wilhelm na niego zagłosuje za co zapłaciła Rzeczypospolita\nZałatwił elektorom państwo niezależne od cesarza na stałe nie mogąc liczyć na stałą lojalnośc elektora. Co innego, gdyby Prusy z lenna polskiego stały się lennem cesarskim.\nNic mi nie wiadomo żeby Francja działała na rzecz Brandenburgii w 1657, rzuciła okiem na wschód dopiero po 1659.\nNo i właśnie pokój w Oliwie miałam na myśli.\nTak to mogłoby wyglądać. Chyba że Chmielnicki ogłosi niepodległość Ukrainy, wtedy Moskwa mogłaby zaproponować sojusz antyukraiński Polsce - oczywiście w zamian za podział Ukrainy. Ale nie jestem pewna, czy coś takiego mogłoby powstać w głowie cara Aleksego\nDla Moskwy celem powinno być odzyskanie Smoleńska więc raczej pójdą na Litwę odciągając Radziwiłła od planowanej wyprawy na Kijów (pytanie czy na wieść o klęsce beresteckiej Radziwiłł w ogóle rozważałby taki marsz na południe). Sojusz z Tatarami bardzo prawdopodobny. Więc mamy koalicję kozacko-siedmiogrodzką (przy luźnym wsparciu Moskwy) przeciw koalicji polsko-tatarskiej. Wobec groźby sytuacji trzeba by ruszyć elektora (w końcu jest lennikiem) i może spróbowac przeprosić się ze Szwedami? Wszak już siedzą trzy lata po wojnie 30-letniej i pewnie ich palce świerzbią. Gdyby Szwedzi po naszej klęsce nie uznawali nas za zagrożenie a dodatkowo zaniepokoiłby ich atak Moskwy na RON może byliby skłonni do wspólnej antymoskiewskiej akcji (jest jeszcze przed sprawą Radziejowskiego więc magnat nie miałby nawet w planach ucieczki do Szwecji)\nSzwedzi chyba mimo wszystko nadal marzyliby o Pomorzu...nie dogadasz się z nimi, bo Jan Kazimierz nie zrezygnuje z tytułu króla Szwecji, a skoro OTL ruszyli na nas po ataku moskiewskim, to prędzej zrobią nam Potop w wersji light, czyli znowu zajmą ujście Wisły...\nWiem wiem, w 1655 r. doszło do najazdu ale złożyło się na to kilka czynników (pretensje ICR, atak Moskwy, Radziejowski), które przekonały Szwedów do interwencji przeciw nam. Ale w 1651 r. kilku z tych czynników mogłoby zabraknąć. Nie ma Radziejowskiego a to już plus, musiałby tylko Jan Kazimierz wykazać sie dalekowzrocznością (wiem, trudno go o to posądzać) i wobec klęski beresteckiej i ciężkiej sytuacji może sam wpadłby na pomysł, że dobrowolnie zrzeknie się pretensji do korony szwedzkiej w zamian za współdziałanie przeciw Moskwie. Propozycja dla Szwedów powinna być kusząca\nSorki, ale nie wymagaj cudów w 1660 cięzko było go przekonać PO wszystkich klęskach, w 1655 wszystkie negocjacje ze Szwedami rozbiły się właśnie o ten nieszczęsny tytuł - i nawet okupacja Wilna przez Rosjan nie pomogła. A Ty chcesz, aby zrezygnował z roszczeń, gdy cała wojna toczy się gdzieś na peryferiach (Smoleńsk, Kijów)? Jan Kazimierz wiedział wogóle, gdzie te miasta leżą?\nW 1660 nie byliśmy po klęskach. W 1655 może tak ale w 1660 sytuacja była całkiem dobra bo najazd szwedzki został w zasadzie odparty natomiast nasze wojska pod dowództwem swietnych wodzów, Czarnieckiego i Lubomirskiego, szykowały sie na kampanie moskiewską. Natomiast gdyby sprawdziło sie to, co napisaliśmy o roku 1651 to wojna nie toczyłaby się jedynie na peryferiach ale mielibyśmy Kozaków podchodzących pod Lwów a Moskali maszerujących własnie na Wilno, dodatkowo armię koronną rozbitą po Beresteczku. Sytuacja o wiele gorsza niż OTL w 1660 r. i może to dałoby do myślenia królowi, który powinien zrobic wszystko by znaleźć skutecznych sojuszników\nCzym sytuacja z 1651 roku będzie się różniła od tej z 1655? Będzie nawet lepsza, bo armia litewska nie zmęczona kampaniami ukraińskimi może stawić skuteczniejszy opór Moskalom, szlachta może równiez uchwalić podatki, pospolite ruszenie zaś będzie bardziej skore do walki niż przeciw Szwedom. Król nie jest jeszcze skompromitowany i poddani jeszcze nie rozglądają się za nowym władcą. Nie ma jeszcze użycia LV i może do tego nie dojść. Czy król w 1655 zgodził się na rezygnację z roszczeń do korony szwedzkiej? Nie. A całe WKL było pod okupacją moskiewską, Ukraina poza polską kontrolą, a król skłócony niemal z każdym. Jakoś sojuszników nie szukał choćby przeciw Moskwie. Poza tym skoro armia szwedzka w 1651 nie jest zdolna do dokonania ataku, to dyskusja jest włąściwie zbędna na ten temat. Szwedzi nie zaatakują RON (chyba że w sojuszu z elektorem), ani nie będą zdolni nam pomóc.\nQUOTE(Wilczyca24823 @ 21/12/2018, 0:27)\nCzym sytuacja z 1651 roku będzie się różniła od tej z 1655? Będzie nawet lepsza .\nNo myślę, że sytuacja w 1651 r. jednak nie będzie lepsza. Poniżej spróbuję uargumentować\narmia litewska nie zmęczona kampaniami ukraińskimi może stawić skuteczniejszy opór Moskalom[...]Ukraina poza polską kontrolą\nArmia litewska w 1651 r. liczy 15 tys. żołnierzy w części rozlokowanych po twierdzach. Będzie miała na karku nie tylko Moskali (z pewnością kilkakrotnie liczniejszych) ale także silny korpus kozacki, który Chmiel wysłał przeciw Litwinom jeszcze przed Beresteczkiem, tymczasem w 1655 r. mieliśmy zwycięstwo nad Moskalami i Kozakami pod Jezierną co wpłynęło na polepszenie naszej sytuacji na Ukrainie.\nszlachta może równiez uchwalić podatki, pospolite ruszenie zaś będzie bardziej skore do walki niż przeciw Szwedom.\nSzlachta dopiero co się opodatkowała na kampanię berestecką a były to spore sumy. Na pospolite ruszenie w 1651 r. też nie ma co liczyć bo właśnie zostało rozgromione pod Beresteczkiem wspólnie z armią koronną (przecież na 65 tys. wojsk polskich aż 35 tys. to byli pospolitacy).\nKról nie jest jeszcze skompromitowany i poddani jeszcze nie rozglądają się za nowym władcą.\nKról własnie poniósł klęskę pod Beresteczkiem, czy na pewno nie skompromitował sie jako dowódca? Często dziś się słyszy, że ICR był dobrym wodzem ale dziś patrzymy właśnie przez pryzmat Beresteczka, które w tym przypadku byłoby przegrane\nNie ma jeszcze użycia LV i może do tego nie dojść.\nCo do braku LV to masz całkowitą rację i tutaj sytuacja jest lepsza niż w 1655 r.\nCzy król w 1655 zgodził się na rezygnację z roszczeń do korony szwedzkiej? Nie. A całe WKL było pod okupacją moskiewską, a król skłócony niemal z każdym. Jakoś sojuszników nie szukał choćby przeciw Moskwie.\nKról był totalnie zaskoczony skalą ataku szwedzkiego w 1655 r. (z resztą Szwedzi też) i nawet nie miał czasu by rozpocząć jakąkolwiek akcję dyplomatyczną. Natomiast gdy ochłonął po swoim wygnaniu to mamy już konkretne kroki (pomoc Tatarów, rozejm w Niemieży, powolne budowanie koalicji z Danią i Austrią...) Co do skłócenia ze wszystkimi też bym się tu spierał ale nie to jest istotą. W 1651 r. miałby więcej czasu na przemyślenie sytuacji. Skoro OTL w 1656 r. w obliczu zagrożenia zgodził się uznać swoim następcą cara Aleksaego to równie dobrze w 1651 r. także w obliczu zagrożenia mógłby iść na ustępstwa wobec Szwedów\nPoza tym skoro armia szwedzka w 1651 nie jest zdolna do dokonania ataku\nA dlaczego nie są zdolni? Tylko dlatego, że panuje jeszcze Krystyna a nie Karol X? To nie armia szwedzka była niezdolna tylko królowa była pokojowo nastawiona. Natomiast gdyby wyczuła jakieś korzyści polityczne to mogłaby się spokojnie zastanowić nad atakiem w 1651 r.\nTen post był edytowany przez JanKazimierzWaza: 21/12/2018, 14:50


Apteka klasyczna czy internetowa? Jakie mamy zalety, a jakie wady zakupów przez internet? | Willa Litwór\nUdogodnienia zakupowe które mamy dzięki internetowi widać również w przypadku branży farmaceutycznej. Jeśli potrzebujesz odpowiedniego lekarstwa, choćby na częste przeziębienia jak kaszel, grypę, czy choroby związane z cukrzycą i sercem, nie musisz gonić do apteki stacjonarnej! W wyszukiwarce online również znajdziesz oczekiwany lek, bez recepty.\nW standardowych aptekach, analogicznie jak w internetowych, zaleca się solidnie rozeznać się i zestawić ceny konkurencji. Duże miasta to przecież cała masa aptek i usług medycznych. Kluczową różnicą wpływającą na koszty lekarstw w aptekach jest opcja zakupu dzięki refundacji. Placówki dystrybuujące lekarstwa refundowane (państwo przejmuje część kosztów) mają z reguły większą „frekwencję”, co równa się też niemałym…kolejkom.\nRóżnice widać szczególnie w większych miastach, gdzie dwie apteki (tradycyjna i refundowana) stoją niedaleko siebie.\nNiedawno pojawiała się nowa, bardzo atrakcyjna oferta – by ją zobaczyć, kliknij tutaj i spójrz na witrynę (https://www.webtec.pl/copywriting/) a z pewnością się nie rozczarujesz.\nW pierwszej dokonamy zakupów w kilka minut, do drugiej zdarza się, że klienci tworzą łańcuszek już przed otwarciem… Kolejki do aptek stacjonarnych nie zawsze oznaczają gonitwę za tańszym odpowiednikiem. Jeśli wybór jest bardzo ograniczony, to lekarstwo znajdziemy tylko w konkretnej, obleganej godzinami aptece. W takiej sytuacji powstają niepokoje i głosy sprzeciwu na aptekarskim forum. Zapewne dlatego też część klientów porzuca opcję tradycyjnego wybierania leków, na rzecz zamówień przez internet. Apteki online jak apteka całodobowa Włocławek otwierają własne serwisy zakupowe, z opcją założenia konta i internetowego koszyka. Przy relatywnie dużych zamówieniach proponują darmową dostawę na podany przez zainteresowanego adres. Tym samym znika potrzeba kolejek i – jeśli jest – sprawa obsługi przez farmaceutów. Pod lupę brany jest za to czas realizacji przesyłki. Zdania kupujących lekarstwa online, przez prywatne serwisy, są podzielone. Czasami tańsze zakupy nie są bardziej opłacalne niż w stacjonarnej aptece, nawet jeśli ceny w internecie są niższe.szczegóły w linku szarpaki dla psówZdarza się, że opłata za wysłanie (przy mniejszych zakupach nie ma zniżek na transport) równoważy cenę przedsięwzięcia z ceną leku w klasycznej, „prawdziwej” aptece.Internet, niezależnie od przyzwyczajenia, to zawsze dyskusja wokół ryzyka zakupów. Starsi klienci zapewne pozostaną przy tradycyjnych aptekach.


Resibo: Olejek do demakijażu blog oraz serum | BLOG opinia\nJakiś miesiąc temu dodałam posta na swoim instagramie, że muszę wrócić do naturalnej pielęgnacji. Tak też zrobiłam. To ona to ona najwięcej mi dawała!\nNiestety przez ostatni rok spowodowany podróżami i ekstremalnym życiem w samochodzie, zrezygnowałam z porządnej pielęgnacji twarzy jak i włosów, którą opisywałam na blogu.\nZaniedbałam pielęgnację poprzez używanie przypadkowych drogeryjnych i hotelowych kosmetyków. Marzyłam by wrócić do naturalnej pielęgnacji i na nowo poprawić jakość swojej cery i włosów. Tak więc zaczęłam! :)\nNa pierwszy ogień idą produkty wegańskiej polskiej marki Resibo.\nDla kogo olejek? : Jak to się dzieje, że olejek dobrze współgra zarówno ze skórą suchą, jak i tłustą? Skóra twarzy posiada naturalną warstwę hydrolipidową, dzięki której jest zabezpieczona przed negatywnymi czynnikami zewnętrznymi. Oczyszczając skórę każdego dnia naruszamy warstwę ochronną – cera sucha jest jeszcze bardziej odwodniona, natomiast tłusta broni się produkując jeszcze więcej sebum.\nObietnica: Usuwa wszelkie zanieczyszczenia, rozpuszcza sebum. Bez dyskomfortu zmywa nawet wodoodporny makijaż. Pozostawia skórę miękką i dobrze odżywioną. Do każdego typu cery: odżywia i nawilża suchą, reguluje tłustą i mieszaną. Dołączona do olejku ściereczka z mikrofibry delikatnie peelinguje skórę.\nSkładniki: Olej abisyński, Olejek manuka, Olej lniany, Olej z pestek winogron, Tocopherol – witamina E\nPRO SKŁADNIK – OLEJ AWOKADO\nOlejek ma dołączoną do opakowania mięciutką ściereczkę, która pomaga zmywać makijaż. Ja jednak używam do olejku wacików po poprzednim oczyszczeniu cery. Świetnie usuwa makijaż i nawilża skórę twarzy. Widzę, że stan mojej cery po tygodniu znacznie się poprawił. Skóra zrobiła się bardziej świetlista i nawodniona.\nIiiii moje odkrycie! Olejek jest genialny do nawilżania moich wysokoporowatych włosów. Moje włosy dosłownie go jedzą,są potem mega nawilżone. A nakładając na wykończoną fryzurę olejek super dociąża moje włosy.\nObietnica: Wyraźnie ujędrnia, uelastycznia i rozświetla skórę, przywracając jej młodzieńczą świeżość i gładkość. Efekty zobaczysz już po 24 godzinach od pierwszego zastosowania. Dzięki niemu w sposób naturalny uzyskasz efekt taki, jak po zastosowaniu botuliny. Idealny dla każdego rodzaju skóry.\nDla kogo?: Dla każdego typu cery, również dla osób borykających się z problemami skórnymi oraz chcących w naturalny sposób przywrócić swojej cerze młodszy i świeży wygląd.\nZakochałam się w opakowaniu, jest przepiękne. Olejek jest bardzo wydajny, wystarczy pare kropel na całą twarz. Po stonizowaniu skóry nakładam wieczorem serum, a rano widać, że skóra jest bardzo wypoczęta oraz nawilżona. Tego mi było trzeba :)\nresibo gdzie kupic,\nkosmetyki resibo blog,\nresibo olejek do demakijażu blog,\nresibo olejek do demakijazu tradzik,\nolejek resibo ceneo,\nnacomi olejek do demakijażu blog,\nolejek myjący biochemia urody blog,\ntanie olejki do demakijażu,\nolejek do demakijażu opinie,\nolejek do mycia,\nresibo olejek blog,\nkosmetyki resibo blogmagia resibonacomi olejek do demakijażu blognaturalne kosmetykiolejek do demakijażu opinieolejek do myciaolejek myjący biochemia urody blogolejek resibo ceneoresiboresibo ceneoresibo facebookresibo gdzie kupicresibo glowresibo kremresibo olejekresibo olejek blogresibo olejek do demakijażu blogresibo olejek do demakijazu tradzikresibo opinieresibo opinie resibo wizazresibo promocjaresibo serumresibo zestawtanie olejki do demakijażu


Dodane: 17-08-2020 02:40\nChciał Tylko znaleźć kardiologa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Po co właściwe Kupić krem arganowy?Zdrowe serce, czyli krótko na temat kardiologiiOrientalna uroda, jaki jest jej sekret?Olejki dla urody. Jak stosować?Figowe, arganowe, kokosowe i wszystkie inne olejki kosmetyczne. Czy warto je kupić?Szokujące 7 Metod Aby znaleźć psychologaNatura dla kobietPomoc w radzeniu sobie w trudnych sytuacjachCała Prawda O Tym Jak odmłodzić cerę (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Jak fajnie Stosować naturalne kosmetyki?O kosmykach z Maroko - kilka ciekawostekKto powinien robic sobie badanie sercaMarokańskie olejki w kosmetyczceKobiecy temat: naturalne kosmetykiNajważniejszy narząd w ciele człowieka - serceCo i jak z tymi olejkami?Lubisz stosować olejek kokosowy? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Oto Jak Szybko I Bezpieczenie zbadać swoje serce5 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci odmłodzić ceręKrótko o olejkach na włosyOrientalne produkty kosmetyczneKto nie musi Kupić krem arganowy?W temacie kardiologiiOrientalne sposoby na pięknoModa na eko kosmetykiPiękno w zgodzie z naturąZdrowa skóra i włosy kupić perfumy arabskie w 2020?Czy lepiej Stosować Ekologiczne Kosmetyki w dzień czy w nocy?


Jak zabezpieczyć rośliny wrażliwe na mróz? | Zielony Ogródek\nJak zadbać o ogród przed zimą?\nZima + WSZYSTKIE TAGI\nChoć rośliny z naszej strefy klimatycznej zwykle nie wymagają specjalnej ochrony zimą, to w pierwszym roku po posadzeniu trzeba je zabezpieczyć przed mrozem. Na niską temperaturę mogą być też wrażliwe niektóre odmiany gatunków odpornych na mróz - np. te wyselekcjonowane ze względu na obfite kwitnienie czasem tracą gen odpowiadający za odporność.\nDla roślin najgroźniejsze są bezśnieżne, mroźne zimy, bez okresów odwilży. Zabezpieczanie roślin rozpoczynamy dopiero po pierwszych silniejszych przymrozkach. To one wprowadzają rośliny w stan spoczynku i hartują. Zbyt wcześnie okryta roślina może zacząć gnić, a pod okryciem zagnieżdżają się gryzonie.\nOsłaniamy pędy roślin\nOsłonięcie nadziemnej części rośliny chroni ją przed bezpośrednim wpływem niskiej temperatury i utratą wody wskutek parowania.\nWłóknina ogrodnicza - Nadaje się do osłaniania rabat bylinowych i krzewów przed wysuszającym wiatrem i słońcem. Podwójna warstwa ochroni również przed mrozem. Włóknina świetnie sprawdza się w przypadku roślin zimozielonych, bo jest przewiewna i przepuszcza światło oraz wodę.\nTektura falista i papier pakowy - Można nimi osłaniać rabaty lub pnie drzew liściastych, nie są jednak trwałe ani estetyczne.\nChochoły ze słomy i maty z trzciny lub wikliny - Nadają się szczególnie do zabezpieczania róż. Gotowe pokrowce. W sklepach ogrodniczych można kupić okrycia o różnych wymiarach, z kolorowej juty.\nIglaki o kolumnowym pokroju warto obwiązać miękką linką - ochroni je to przed rozłamaniem spowodowanym zaleganiem śniegu (rys. arch. Budujemy Dom).\nPrzykrywamy glebę wokół roślin\nŚciółkowanie (mulczowanie) gleby wokół drzew, krzewów i bylin też ma duży wpływ na ich zimowanie. Zabezpiecza bowiem przed odparowaniem z gruntu wody oraz przed przemarznięciem korzeni. Ściółkowanie materiałem organicznym (korą, trocinami, słomą, liśćmi, kompostem, obornikiem) jest dodatkowo formą nawożenia, bo ulega on rozkładowi. Warstwa takiego okrycia nie powinna być jednak grubsza niż 5 cm ani stykać się z zielonymi pędami, bo może to doprowadzić do ich gnicia.\nLiście - Warstwa liści słabo przepuszcza powietrze, dlatego okrywa się nimi tylko te rośliny, których część nadziemna zanika na zimę (zielone części roślin mogłyby zacząć gnić). Rozkładające się liście mogą być też źródłem chorób.\nGałązki roślin iglastych - Pod igliwiem nie gnieżdżą się gryzonie. Przepuszcza ono powietrze, więc nadaje się także do okrywania gatunków zimozielonych na rabatach i wrzosowiskach.\nSłomiane maty - Przepuszczają powietrze i zabezpieczają rośliny nawet przed dużym mrozem.\nKora, trociny, torf - są bardzo pomocne przy okrywaniu rabat.\nKopczykowanie, czyli usypywanie kopczyków wokół pni, ochroni przed mrozem korzenie. Zabiegu tego wymagają wszystkie świeżo posadzone drzewa, krzewy i pnącza. Oprócz tego kopczykowanie wskazane jest w pierwszych latach wzrostu magnolii, tulipanowców, katalp, piwonii, hortensji bukietowych, jabłoni czy śliw. Róże, azalie, różaneczniki, powojniki, hortensje ogrodowe i dębolistne oraz budleje potrzebują tego zabiegu co roku. Kopczyk z ziemi powinien mieć wysokość 10-30 cm i średnicę obejmującą cały system korzeniowy. Kopczyki z lżejszych materiałów - kory, trocin, torfu, ziemi kompostowej lub liści - powinny być wyższe i mieć od 20 do 50 cm.\nDo ściółkowania możemy też użyć włókniny lub czarnej folii, jednak folią nie można osłaniać rabat, na których znajdują się rośliny zimozielone, bo nie przepuszcza ona powietrza (nadziemne części roślin w czasie odwilży będą się zatem zaparzać i gnić).\nDo osłaniania pni drzew i krzewów można użyć mat słomianych, wiklinowych albo z trzciny\n(rys. arch. Budujemy Dom).\nOcieplamy donice w których rosną rośliny zimujące na zewnątrz\nKrzewy wrażliwe na mróz, rosnące w pojemnikach, jesienią przenosimy do piwnicy, garażu lub oranżerii. Tym zaś, które mogą zimować na zewnątrz (np. iglaki) należy ocieplić donice, bo gleba w nich łatwo przemarza i wysycha.\nPojemniki najlepiej owinąć matami słomianymi, tekturą falistą bądź umieścić w dużym kartonie ze ściankami i dnem wyłożonym styropianem, a następnie wolną przestrzeń wypełnić pomiętymi gazetami, trocinami, liśćmi albo torfem. Tak zabezpieczone rośliny warto ustawić w zacisznej wnęce na tarasie albo ganku. Należy pamiętać o podlewaniu roślin zimą gdy temp. wzrośnie powyżej zera.\nJeśli z jakiegoś powodu nie zapewnimy roślinie bezpośredniego okrycia, np. z pokrowca, warto\nchociaż zasłonić ją przed południowo-zachodnim wiatrem (rys. arch. Budujemy Dom).\nautor Małgorzata Kolmus, arch. Budujemy Dom\nPrzygotowanie ogrodu do zimy | 6 prac, o których...\nRóża 'New Dawn'\nRóża 'Rosarium Uetersen'\nRóża 'Abraham Darby'\nRóża 'Graham Thomas'\nRóża 'Ingrid Bergman'\nRóża 'Double Delight'\nRóża Anisade 'Wekvossutono'\nMagnolia Soulange'a 'Genie'\nMagnolia soulangeana 'Genie'


Zamach w Paryżu. Kim był sprawca strzelaniny? [ZDJĘCIA] - m.SE.pl\nZamach w Paryżu. Kim był sprawca strzelaniny? [ZDJĘCIA]\n21.04.2017, godz. 09:26\nW zamachu w Paryżu zmarło dwóch policjantów, a inny został ranny. Francuskie ministerstwo spraw wewnętrznych poinformowało, że terrorysta również został zabity. Do strzelaniny doszło podczas debaty prezydenckiej, w centrum Paryża, niedaleko Pól Elizejskich.\nDo strzelaniny w Paryżu doszło w trakcie telewizyjnej debaty prezydenckiej z udziałem wszystkich 11 kandydatów. Wiadomo, że w zamachu zginęło dwóch policjantów, a jeden został ranny. Terrorysta został zabity. Jak informują francuskie media zamachowiec wysiadł z samochodu i zaczął strzelać w stronę radiowozu, który patrolował obszar w pobliżu stacji metra Franklin D. Roosevelt niedaleko Pól Elizejskich. Do zamachu w Paryżu przyznało się Państwo Islamskie i podało, że napastnikiem był Abu Yussef al-Belgiki. Z koeli francuska policja informuje, że terrorysta nazywał się Karim C., urodził się w imigranckim getcie w Saint-Denis pod Paryżem i miał francuskie obywatelstwo. Nie wiadomo, czy to ta sama osoba i ISIS podało imię terrorysty, które było używane w szeregach organizacji, czy może jednak napastników było dwóch i Abu Yussef al-Belgiki uciekł.\n— Chris Koseloglou (@chriskose) 20 kwietnia 2017\nZobacz: STRZELANINA w centrum Paryża! "To akt terroru" [NOWE INFORMACJE]\ntagi: strzelanina zamach w paryżu autor: katk zobacz inne artykuły tego autora


Zobacz wątek - Bóg przygotowuje uderzenie, jakiego jeszcze nie było, czyli orędzie Matki Bożej z La Salette\nBóg przygotowuje uderzenie, jakiego jeszcze nie było, czyli orędzie Matki Bożej z La Salette\nTytuł: Bóg przygotowuje uderzenie, jakiego jeszcze nie było, czyli orędzie Matki Bożej z La Salette\nNapisane: 12 kwi 2017, o 21:30\nOto orędzie z La Salette zaakceptowane przez Watykan, za: http://saletyni.pl/la-salette/objawienie\nInni pasterze, pasący niedaleko Maksymina i Melanii, też przyprowadzili swoje bydło do źródła, aby je napoić i aby również się posilić. Maksymin i Melania zostają w końcu sami. Siadają wygodnie po prawej stronie strumienia, obok małej studni, która w lecie zawsze wysychała. Ponieważ bawiły się przez całe przedpołudnie i już od samego świtu były na nogach, są zmęczone. Słońce praży na odsłoniętych stokach – i dzieci, wbrew swoim zwyczajom, zasypiają\nZ westchnieniem ulgi Melania chce zawrócić z powrotem do niecki, ale w połowie drogi staje jak wryta, ogarnięta ponownie strachem. Najpierw nie może wydobyć z siebie żadnego słowa. Później woła słabym głosem: Memin, spójrz na tę wielką jasność tam w dole! Gdzie, gdzie? – odpowiada chłopiec i doskakuje do dziewczynki. Nad kamieniem, na którym spali niedawno, unosi się tajemnicza, wielka ognista kula To wyglądało jak słońce, które spadło na ziemię – powiedzą dzieci później – ale o wiele piękniejsze i jaśniejsze niż słońce. Światło staje się coraz większe i im bardziej się powiększa, tym intensywniej świeci. Co to może być? – jak błyskawica przez głowę dziewczynki przelatuje myśl: to może być Zły, którym grozili jej niekiedy ludzie majstra, gdy była niegrzeczna. Ach, Boże kochany – wzdycha i wypuszcza z ręki pasterski kij. Maksymin jest również wystraszony. Podobnie jak Melania wypuszcza kij, ale natychmiast go podnosi i mówi: Trzymaj swój kij, ja trzymam swój, a jeżeli to coś nam zrobi, już ja je zdzielę. W tym momencie jasność zaczyna robić się nagle przeźroczysta. W roziskrzonym świetle ukazują się dwie ręce, w rękach zaś ukryta twarz. Coraz wyraźniej zarysowuje się kształt postaci. Zdaje się siedzieć, pochylona z głową do przodu, jak kobieta, którą przygniata ciężkie brzemię lub wielkie cierpienie. Następnie świetlista kula zaczyna się rozjaśniać ku górze, a dziwna osoba wstaje, odejmuje ręce od twarzy, chowa je w szerokich rękawach sukni, zbliża się do pastuszków i uspokaja ich słowami pełnymi dobroci. Zwraca się do dzieci, które wciąż jeszcze stoją nieruchomo, nie spuszczając z Niej oczu. I teraz słyszą głos:"Zbliżcie się moje dzieci, nie bójcie się! Jestem tutaj, aby przekazać wam ważne Orędzie".\nŹródło; http://www.fronda.pl/a/bog-przygotowuje ... 90986.html


Mecenas Giertych celnie o Ziobrze: „magister prawa, który faktury nie wystawił” | Wieści24.pl\nStrona głównaOpiniePolityka krajowaMecenas Giertych celnie o Ziobrze: "magister prawa, który faktury nie wystawił"\nMecenas Giertych celnie o Ziobrze: „magister prawa, który faktury nie wystawił”\nMecenas Giertych o zarzutach dla Czarneckiego: „mafijne porachunki”\n– To jest żart. Człowiek, który nigdy nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, mówi, że biznesmen, który stworzył z niczego kilkanaście banków na całym świecie, działał na szkodę swojej firmy. A po co miałby działać na korzyść swojej firmy, skoro jest większościowym akcjonariuszem i każda taka strata w firmie, to jest strata nie Ziobry, tylko jego – powiedział mecenas Roman Giertych pytany o zarzuty dla Leszka Czarneckiego.\n– To są polityczne ruchy i próba rewanżu za to, że Leszek Czarnecki nie zgodził się na propozycję korupcyjną złożoną mu przez byłego szefa KNF. Wtedy miałby opiekę obozu rządowego. Skoro nie zapłacił 40 mln, w tej chwili się go karze, prześladuje. To takie mafijne porachunki państwa autorytarnego – mówił dalej mecenas.\n– Pan Leszek Czarnecki niczego się nie boi. Mamy posiedzenie sądu wyznaczone na 16 października, stawiennictwo mojego klienta nie jest obowiązkowe. Albo się stawi, albo się nie stawi, ale nie ma żadnego obowiązku, zobaczymy jak się zachowa – mówił mec. Giertych, pytany o to, czy biznesmen wróci do Polski, żeby stanąć przed sądem.\nPoprzedni artykułZiobro wykorzystuje służby do walki z sędzią? „Dziś Morawiec, jutro każdy”\nNastępny artykułTragiczna sytuacja wojska. F16 się rozpadają w powietrzu