Stoliki przy jeziorze - Page 6\nStoliki przy jeziorze\nTemat: Stoliki przy jeziorze Wto Maj 21 2013, 19:37\nNa samym, samiuteńkim końcu parku, aż za Lawendowym Szlakiem, znajdują się drewniane stoliki z widokiem na hogwarckie jezioro oraz tereny przyległe. Idealne miejsce na odpoczynek od cywilizacji.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pią Gru 23 2016, 21:03\nMagia była dla Leo ostatecznością w sytuacjach tego typu.\nMoże to przez jego treningi? Wyćwiczył w sobie odruchy wyjątkowo mugolskie i zapomniał, że zaklęciami również można kogoś skrzywdzić. Było to dla niego, prawdę powiedziawszy, trochę takie tchórzostwo. Brak bezpośredniego starcia, uciekanie się do czarów... Nie kojarzyło mu się to z prawdziwym męskim mordobiciem.\nKrukon sobie zwyczajnie nie radził i Leonardo w duchu zrozumiał, że oni dwaj nie mają prawa się polubić. Drażnienie go nigdy nie kończyło się dobrze i zazwyczaj potem wszyscy wychodzili na tym źle. Chłopak jednak chyba bardzo chciał sprawić, żeby Gryfon zniszczył nie tylko jego, ale i piękne dekoracje festynu.\n- Mógłbym spokojnie powiedzieć to samo - prychnął, bo przecież nieznajomy również próbował po raz drugi tego samego. Uciekał się do tej magii, jakby bez różdżki nie mógł się komuś postawić. Całe to wrażenie po oberwaniu w kolano już dawno osłabło i Vin-Eurico zaczął tracić szacunek do przeciwnika.\nMMA to wyjątkowo specyficzny sport, w którym jest bardzo mało zasad. Wszelaki spryt i kreatywność jest niemalże wymagany, kiedy możesz zaskoczyć drugą osobę. Leo uwielbiał różnorodność, jaka towarzyszyła mu na treningach.\nChłopak zatoczył się do tyłu po uderzeniu i choć jego twarz błyskawicznie pokryła krew, to dalej nieźle się trzymał. Leo zaczął zastanawiać się, czy nie powinien włożyć w to trochę więcej siły - ale w końcu kończenie na jednym złamanym nosie było wyjątkowo słabe. Wyrzucił z kieszeni talię kart i choć było to wyjątkowo żałosne zagranie, to jedna z nich drasnęła wielkoluda w policzek, pozostawiając płytką ranę.\nWidział, że Krukon kombinuje. Spodziewał się tego po nim i nawet zachęcał go w myślach, żeby spróbował czegoś ciekawszego.\n- No, dalej. Zaskocz mnie czymś. - Pozwolił, by na jego ustach wykwitł wyjątkowo perfidny uśmiech, który znaczył tylko jedno.\nI tak nie wygrasz.\nMusiał przyznać, że nieznajomy wiedział, jak oszukiwać. Doskonale przypuścił przemieszczenie się w stronę przeciwną, niż planował. Leo szarpnął całym ciałem w błędnym kierunku, po czym zauważył swój błąd. Powrócił spojrzeniem do swojego przeciwnika i... CZY ON UCIEKAŁ?!\nTo było za proste, bez dwóch zdań. Leonardo spiął się w sobie i jednym susem rzucił się na chłopaka, przewracając go na ziemię. Z rozpędu nie miał możliwości dostrzec, że Krukon trzymał już w dłoni lodowy sopel - nawet udało mu się wykonać solidne, mocne pchnięcie.\nLeonardo dalej czuł się zwycięsko, przytrzymując drobniejszego przy ziemi. Jednocześnie nie mógł ignorować tego cholernego ostrza, które wbiło mu się w brzuch, niewiele ponad lewym biodrem.\n- Kurwa - teraz to on klął. Zaskoczenie na chwilę wzięło górę, ale zaraz ciemnowłosy przysłonił je dwoma solidnymi uderzeniami w brzuch swojego przeciwnika.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pią Gru 23 2016, 22:13\nOd kiedy wszystko powoli zaczęło się JAKOŚ układać, Padme znowu zaczynała odzyskiwać dawną pogodę ducha. Co prawda siniaki na jej ciele po ostatnim treningu dalej były ciut widoczne, więc dalej wyglądała bez ubrania jak ofiara przemocy domowej, jednak nie bolały jej już prawie w ogóle, co skutecznie ułatwiało jej funkcjonowanie. Tak, tak, mogła je wyleczyć, ale po co? Czasami bywała uprzedzona do magii, zresztą sam tatuś-uzdrowiciel jej powtarzał, że za dużo magii w jednym czasie zastosowanej na ciele wcale nie jest takie dobre. Prawie jak za duża ilość mugolskich prochów przeciwbólowych wzięta na raz.\nDzisiejszego dnia cukiernia wyjątkowo była zamknięta - Krukonka spędziła popołudni i wieczór u swojej pracodawczyni, uroczej starszej kobiety, która zaprosiła ją na rodzinny posiłek przedświąteczny.\nPadme jednak nie przewidziała jak przyjęcie zaproszenia zagra na jej emocjach. Wracała z dość dziwnym humorem. Z jednej strony tęsknota za domem dawała o sobie znać, ale mimo to nie mogła tak po prostu wrócić do Walii. Miała kilka spraw, które chciała skończyć jeszcze w tym roku. Skończyć z ogromnym bólem serca i tyłka, bo życie ostatnio nie zaskakiwało jej wieloma pozytywami. Z drugiej zaś była lekko podpita - domowe nalewki były cudowne, pyszne i cholernie mocne.\nWidząc u siebie skłonności do nadużywania alkoholu dziewczyna postanowiła przemaszerować przez całe Hogsmeade, by lekko wytrzeźwieć - buty na obcasie nie były najlepszym pomysłem. Kiedy dotarła na świąteczny festyn postanowiła zostać tu na dłuższą chwilę. Przechadzała się pomiędzy stoiskami, oglądając różne bibeloty, które nie wzbudzały w niej dużego entuzjazmu. W pewnym momencie poczuła jak ktoś łapie ją za rękę.\nOdwracając się i odruchowo wyrywając dłoń, spoglądnęła na o wiele niższą od siebie kobietę, nieco zgarbioną i ubraną - co tu dużo mówić - w łachmany. Dzierżyła w ręce talię kart, drugą wyciągając w jej stronę. Krukonka nie spotykała się do tej pory z takimi ludźmi, dlatego nie rozumiała o co chodzi, dopóki stara nie odezwała się ponownie.\n- Daj powróżyć, daj rączkę a szczęście zobaczę... - nastawiona dość sceptycznie do wróżenia z ręki (choć sama to czasem praktykowała), podziękowała, przyśpieszając kroku. Stara nie odpuszczając szła jeszcze za nią, rzucając wyrywkowo głupoty o przystojnym ciemnowłosym, który przysporzy jej znowu kłopotów. Mówiła też o zawistnej kobiecie o czerwonych włosach, szczęśliwym dniu i szczęśliwym kamieniu. Uciekając na stoiska z jedzeniem, zbawiona zapachem świeżo robionej kawy i świeżo parzonej herbaty, oglądnęła się nerwowo za siebie. Pusto. Prawdopodobnie w normalnych warunkach kupiłaby sobie napój i poszła dalej, gdyby nie natrafiła na ciekawszy widok, czyli dwójkę bijących się chłopaków. Tłum ludzi nie reagował, bo przecież po co się mieszać, lecz ona nie miała zamiaru mieć nikogo na sumieniu. Nieco chwiejnym krokiem podeszła do nich, w międzyczasie wyszukując różdżkę w torebce. Najpierw jednym zaklęciem rozdzieliła ich a potem stanęła pomiędzy, patrząc najpierw na Ezrę a potem na... no właśnie. Miała wrażenie, że serce jej na moment stanęło kiedy zobaczyła na ziemi swojego byłego chłopaka. Chłopaka, którego kochała najmocniej na świecie swego czasu. Tego jedynego, najlepszego. Teraz jednak nienawidziła go, chociaż niestety nie na tyle, by go tu zostawić. Miała w sobie trochę ludzkiej empatii.\n- Pojebało was? - odezwała się nareszcie gdy uświadomiła sobie jak głupią minę musi mieć. Kurwa.\n- Jak dzieci. Głupie, duże dzieci. Straszycie ludzi... - choć jej słowa były skierowane w eter, oczywiście podświadomie wypowiadała je w stronę Gryfona. Przeczuwała, że to właśnie on zaczął bezsensowną bójkę, bo jakżeby inaczej. Pieprzony macho z Meksyku. Drapiąc się po głowie przykucnęła początkowo koło Krukona.\n- Nic ci nie jest? - spytała, oglądając jego nos. Definitywnie złamany. Choć uzdrowiciel z niej był przeciętny, znieczuliła ból mrucząc, żeby poszedł natychmiast do pielęgniarki. Imienia nie znała, a przynajmniej nie kojarzyło go w tej chwili wyjątkowo skołowana całym swoim wieczorem. Potem zaś z wielkim ociąganiem przetransportowała się do Gryfona. Jej mina nie wyrażała w zasadzie nic, chociaż w środku biło się ze sobą wiele sprzecznych emocji, rozrywających jej serce zardzewiałym widelcem. Trochę mu współczuła, trochę też chciała zbić piątkę z Ezrą, że w końcu ktoś mu dał w twarz. W każdym razie w swoim genialnym planie zakładała, że szybko go opatrzy a potem ucieknie. Sukienka i płaszcz w ogóle nie utrzymywały ciepła a Padme szybko marzła. Ba! Miała nawet wrażenie, że na widok Leo wytrzeźwiała w sekundę! O ironio.\n- Co ci znowu przyszło do głowy? - przerywając aksamitnym głosem niezręczną ciszę, przypatrzyła się najpierw jego twarzy, dopiero po chwili wyłapując krwawiącą ranę na brzuchu.\n- Leo... - chcąc zwrócić mu uwagę, nie wiedziała co powiedzieć, dlatego skwitowaławszystko cichym westchnieniem. Zamiast zbędnej gadki przeszła do prowizorycznego opatrywania rany, usilnie próbując nie patrzeć na Leonarda.\nOstatnio zmieniony przez Padme A. Naberrie dnia Sob Gru 24 2016, 11:34, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Gru 24 2016, 10:53\nDla Krukona przeciwnie, zaklęcia były wyrównaniem szans, ponieważ obaj potrafili się nimi posługiwać. Tchórzostwo byłoby dopiero wtedy, gdyby rzucał się z różdżką na jakiegoś mugola. Cóż, właściwie stosunek sił byłby wtedy dokładnie taki, jaki pomiędzy Ezrą i Górą... Ale najwidoczniej ten zdecydował się pominąć tę kwestię.\n- Właśnie nie mógłbyś. Przyjmiesz do tego swojego małego móżdżku, że z pierwszym razem chciałem rzucić zaklęcie na siebie i się uzdrowić?\nOn naprawdę był głupi. Początkowo Ezra sądził, że to było zwykłe przewrażliwienie na swoim punkcie, ale najwyraźniej Góra miał problem z przyjmowaniem cudzych poglądów i perspektyw, i widział wszystko w odcieniach czerni i bieli. W pewnym sensie Ezra mu współczuł.\nTak naprawdę nie spodziewał się, że ten lodowy sopel faktycznie może być groźną bronią. Była to raczej desperacka próba, ale najważniejsze, że skuteczna.\nUśmiechnął się mściwie, czując naprawdę ogromną satysfakcję, że był w stanie spełnić prośbę chłopaka. Nawet ta mała ranka na jego policzku była kolejnym trofeum. Był właściwie bardziej dumny z tego jednego osiągnięcia niż z sukcesów na zajęciach w Hogwarcie - jakkolwiek to brzmiało.\nDuma nie trwała długo, bo oprócz tego, że zaraz został przygnieciony przez cielsko o gabarytach niedźwiedzia grizzly, co prawie całkowicie odebrało mu możliwości oddechu, otrzymał dwa potężne uderzenia w brzuch. Bolesny jęk opuścił jego gardło z resztkami powietrza. Ezra wiedział, że znajdował się już na granicy, bo nawet jeśli ciosów nie było wiele, każdy był dokładnie wymierzony, a przede wszystkim odczuwalna była w tym wprawa Góry.\nZacisnął zęby, przygotowując się mentalnie na odebranie kolejnego uderzenia, a wtedy jakaś niespodziewana siła oderwała Górę od niego. Zaczerpnął głęboko powietrza i dopiero po kilku sekundach podciągnął się na łokciach, żeby zobaczyć, co właściwie się stało.\nPomiędzy nimi stała dziewczyna, z tego co kojarzył Krukonka z jego roku. Jej mina wyrażała ogromne skołowanie. Zresztą, nie dziwił jej się. On sam wciąż nie był pewien, jak to wszystko się zaczęło i dlaczego. Nie odpowiedział jej zatem na pierwsze pytanie, a jedynie wzruszył ramionami.\n- Winny powinien się tłumaczyć, więc to chyba do ciebie, kolego.\nChyba gdzieś podczas walki w międzyczasie zgubił instynkt samozachowawczy. Albo po prostu liczył, że w obecności Padme Góra trochę ochłonie.\n- W porządku - wykrztusił, znowu pozbywając się z ust krwi. Miał nadzieję, że chociaż wglądał lepiej, niż się czuł. Na szczęście dzięki interwencji dziewczyny przynajmniej ból zniknął. - Dzięki za pomoc.\nPowoli podniósł się z ziemi i otrzepał ubrania ze śniegu i brudu. Nieco chwiejnym krokiem przeszedł w kierunku miejsca, gdzie, jak podejrzewał, spadła jego różdżka. Chwilę się jej naszukał, ale na szczęście tam była w jednym kawałku. Wytarł ją i schował do kieszeni.\nBez słowa obserwował, jak Krukonka sprawdzała stan jego przeciwnika. Wydawało mu się, że robiła to z pewnym ociąganiem i niechęcią, co przywołało w nim myśl, że może nie jest jedyną osobą, która nie pała sympatią do wielkoluda. W każdym razie coś na rzeczy na pewno było i może nawet Ezra poczuł się dostatecznie zaciekawiony, żeby kiedyś spróbować się dowiedzieć.\nPoza tym, Góra miał na imię Leo? Leonardo? Cóż, jakoś tak to do niego nie pasowało.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Gru 24 2016, 11:40\nTajemniczy Krukon doprowadzał go do szału tymi swoimi idiotycznymi ciętymi odzywkami, tym irytującym "kolego" i ogólnie większością swojego jestestwa. Leonardo naprawdę nie chciał mu odpuszczać, chociaż gdzieś w duchu męczyło go pytanie, co się tak właściwie wydarzyło?...\nNie zareagował na jego odzywkę w temacie użycia różdżki. Równie dobrze mógł teraz powiedzieć, że on wcale nie chciał mu przywalić w nos - po prostu jego pięść tak poleciała, ojej. Trzymanie różdżki było uzbrojeniem, jakichkolwiek zamiarów by się nie miało.\nNapawał się radością, gdy ścierał ten durny mściwy uśmieszek z twarzy nieznajomego. Nie chciał wcale przestawać, tym bardziej że jak narazie nikt z tłumu nie zwrócił na nich większej uwagi. Leo spodziewał się w sumie, że zaraz jakaś ochrona się ich pozbędzie i już nie będą mogli tu wrócić.\nNie zdziwił się, kiedy jakieś zaklęcie odrzuciło go do tyłu. Skrzywił się jedynie lekko, gdy uderzył plecami w zmarźniętą ziemię, co przy okazji przypomniało mu o tym cholernym soplu.\nPodniósł wzrok na osobę, która postanowiła ich rozdzielić - a ona akurat wtedy się odezwała, próbując sprawiać wrażenie mniej skołowanej, niż w rzeczywistości jest.\nWzdychanie z rezygnacją na widok dziewczyny jest prawdopodobnie jedną z najgorszych rzeczy, jakie chłopak może zrobić. Leonardo jednak w tamtej chwili o tym nie myślał i cieszył się, że nie zareagował jeszcze otwarciej.\nPadme zajęła się najpierw nieznajomym - co z jednej strony było trochę zaskakujące, a z drugiej całkiem uzasadnione. Leo w tym czasie podniósł się do pozycji siedzącej i wyrwał sopel. Okazało się, że nie siedział zbyt głęboko... A jednak ubranie było rozerwane, a rana krwawiła. Przycisnął do niej trochę materiału i zaczął szukać po kieszeniach różdżki. Gdy już ją znalazł, Padme skończyła ogarniać tego Krukona i podeszła do Vin-Eurico.\n- Miło, że od razu zakładasz, że to moja wina. - Mruknął, przyglądając jej się uważnie. Nie wyglądała na złą. Unikała jego spojrzenia, ale mu pomagała - miała zdecydowanie zbyt dobre serduszko. - Nic mi nie jest, Pad. Dzięki. - Podniósł się sprężystym ruchem i otrzepał ze śniegu, przy okazji chowając różdżkę z powrotem do kieszeni. Jego kurtka i bluzka miały dziurę odsłaniającą ranę, z którą Padme już sobie poradziła. Leo nieszczególnie zwracał uwagę na takie drobiazgi, przecież nie było to nic zagrażającego jego życiu! Starł z policzka kroplę krwi, ignorując rozcięcie od karty Krukona. Posłał jeszcze dziewczynie pytające spojrzenie, bo miał wrażenie, że chciałaby jeszcze coś dodać.\nJego przeciwnik w tym czasie odnalazl różdżkę i chwilę jeszcze im się przypatrywał... Ale z Leo zeszły emocje, nie chciał robić scen przy Padme. Jednocześnie nie zamierzał zachowywać się w jej towarzystwie jakoś inaczej. Po prostu jej obecność wybiła go z rytmu i teraz marzył już tylko, żeby zakopać się w ciepłym łóżku.\n- Och, musimy to kiedyś powtórzyć. Powinieneś popracować nad swoją techniką, kolego. - Mrugnął do Krukona po części wesoło, a po części groźnie - co było całkiem niezłym podsumowaniem osobowości Leonardo.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Gru 24 2016, 12:00\n- Przeważnie wszystko co złe, dzieje się z twojej winy, Leo - odparła niemal machinalnie, jednak kiedy doszedł do niej sens wypowiedzianych słów uznała, że po co ma się przejmować. Nie lubiła go w tym momencie, więc nie miała zamiaru ani na siłę z nim rozmawiać, ani też na siłę być miła wobec niego. Powinien się cieszyć, że jeszcze nie uderzyła go w twarz na dokładkę za znęcanie się nad biednymi, małymi Krukonami. Kiedy wstał, podniosła się i ona z ziemi. Chociaż miała metr siedemdziesiąt a obcasy, w których dzielnie maszerowała posiadały kolejne dziesięć, wciąż dzieliło ich jakieś trzydzieści centymetrów - prawie tyle, ile jest między nią i Danielem.\n- Dasz mu w końcu spokój? - spytała ponownie, stając przed Gryfonem. - Pokaż mi tę twarz - poprosiła kulturalnie, żeby się pochylił. Gdy jednak macho, jak to samowystarczalny i niezależny macho, nie miał takiego zamiaru, bez słowa złapała go za kawałek bluzy i pociągnęła w dół. Pozbyła się jeszcze ranki z policzka.\n- Nie wypada nadwornemu kochasiowi chodzić z draśnięciami na buźce, to czyni cię potencjalnie mniej atrakcyjniejszym. Nie sądzisz, kochanie? - uśmiechając się nader uroczo i jednocześnie dość złośliwie jak na nią, puściła Leonarda, odsuwając się. Jej misja została wykonana. Gryfon opatrzony, a Krukon... spoglądając skonsternowana w stronę Ezry nie wiedziała czy ma mu dalej pomagać, żeby przypadkiem znowu się na siebie nie rzucili, czy może powinna przetrzymać tutaj Leo, dopóki tamten nie pójdzie... uznała, że najrozsądniej byłoby się po prostu nie wtrącać.\nBez słowa odwróciła się na pięcie, kierując do jednego ze stoisk po imbirową mątwę a potem zaczęła iść przed siebie. Spoglądając w głąb kubeczka zauważyła oczywiście, że herbata stała się czerwona. Czerwień, kolor miłości i gniewu, w tym przypadku bardziej gniewu, dodatkowo tylko ją podminowała. Oczywiście zagłuszona szumem domowych nalewek nie wpadła na pomysł, że jest ślisko, więc i buty na obcasie nie były tutaj najlepszym rozwiązaniem. Nic dziwnego, że chwilę potem wpadła nosem prosto w plecy Gryfona, odruchowo łapiąc się go i przy okazji wylewając całą herbatę częściowo na niego a częściowo na swoją dłoń. Fakt, że ostatnio coraz częściej zaczynała przypadkowo wpadać w chłopaków nie był teraz istotny. Istotna była poparzona dłoń i to, że paznokcie drugiej dłoni dość mocno wpijały się w Leo.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Gru 24 2016, 13:46\n- Och, nie przesadzajmy.\nTrochę źle mu było z tym, jakie relacje panowały między nim a Padme. W końcu to nie tak, że jej nie lubił! Zwyczajnie ich związek nie wypalił i to Leonardo był tym, który pierwszy to zauważył. Nie jego wina, że biedna Krukonka się z nim w tej kwestii nie zgadzała. Teraz jedynie irytowała go ta niezręczność towarzysząca im przy każdym spotkaniu.\n- No przecież nic mu nie robię! To takie pożegnanie. - Wzruszył ramionami, postanawiając przynajmniej na chwilę wyrzucić studenciaka ze swojej pamięci. Odsunął się łagodnie z krótkim "nie, dzięki", gdy Padme zaproponowała pomoc z ranką na twarzy - ona jednak przyciągnęła go do siebie i użyła zaklęcia wbrew jego woli.\n- Ależ ty mnie słuchasz...\nNie zgadzał się z jej opinią co do ran - posiadał wiele blizn i wolał leczyć się w mugolski sposób, albo raczej nie nadużywać magii. Trenował sport oddalony od czarodziejskiego świata, nie chciał więc przychodzić na treningi magicznie uzdrowiony po każdym ciosie. Poza tym, proces rekonwalescencji uznawał za pewnego rodzaju karę. Skoro dał się zranić - ma być zraniony.\nPlus już kilka razy usłyszał od różnych partnerek, że takie blizny są całkiem atrakcyjne...\nPoprawił porwaną kurtkę i zdecydował, że wróci już do Hogwartu. Padme poszła kupić sobie coś do picia, Ezra zniknął w tłumie - w skrócie, Leo nie miał co tutaj robić. Sprawdził, czy przypadkiem jeszcze czegoś nie upuścił, gdy nagle poczuł, jak coś uderza go mocno w plecy.\n- Hej! - Poczuł ciepło, gdy gorący napój zalał materiał i zaczął lekko szczypać go w skórę. W dodatku jego "napastnik" wbijał mocno paznokcie w jego plecy, jakby nie był w stanie sam stać.\nOdwrócił się szybko, przechwytując rękę tego pacana, który mógł utrzymać się na własnych nogach. Ku jego ogromnemu zaskoczeniu, stała przed nim Padme - z zalaną ręką, chwiejącymi się na lodzie nogami i pustym kubkiem po herbacie. Mógł dostrzec w nim kilka czerwonych kropelek, obstawiał więc Imbirową mątwę.\n- No już nie leć tak na mnie... - Burknął, wycierając jej oblaną herbatą dłoń rękawem swojej kurtki. Najwyraźniej nie tylko on i tamten Krukon wracali dzisiaj do domów z poparzonymi rękoma...\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Gru 24 2016, 15:12\nGdy tylko Leo złapał ją za rękę, dość mocno zresztą, poruszyła nią niespokojnie. To spowodowało, że ponownie straciła równowagę a nogi całkowicie odmówiły jej posłuszeństwa, w efekcie czego znowu przykleiła się do niego. I miała szczerą ochotę go puścić, by potem pokracznie przeczołgać się na czworaka po śniegu, jednak Gryfon jej to uniemożliwiał.\n- Ała, no weź wyluzuj! To mnie boli! - miała na myśli oczywiście rękę zamkniętą w uścisku Gryfona. Zapomniała już jak silny potrafił być. To znaczy, nie, żeby kiedyś próbował tej siły na niej! Znała jego hobby a z dawnych opowieści Leonarda mogła jedynie wnioskować, że musi mieć piekielnie dużo sił. To też w nim lubiła, w zasadzie swego czasu cholernie ją to kręciło. Teraz może też, ale nie miała zamiaru się do tego przyznawać. Oficjalnie się przecież nie lubili.\nKiedy Leo ją puścił, rozmasowała obolałą rękę, jednak na jego komentarz posłała mu pełne irytacji i gniewu spojrzenie.\n- Gdybym mogła użyć dwukrotnie avady, bez żadnych konsekwencji, i byłabym zamknięta w pokoju z tobą, Voldemortem i Lestrange, to wymierzyłabym nią w ciebie dwa razy - skwitowała krótko z bladym uśmiechem "lecenie na niego". Jednocześnie też dała mu do zrozumienia jak bardzo go nie cierpi w tej chwili. Wiadomo, czas podobno leczy rany. Jeśli oczywiście dostało się pewne wyjaśnienia i przeprosiny! Tutaj nie przypominała sobie, żeby w ogóle coś takiego miało miejsce. Po całej tej zdradzie i rozstaniu długo nie pokazywała się wśród ludzi, uciekając naturalnie w pracę. Zawsze w nią uciekała.\n- Nie musisz, poradzę sobie sama - obrażona na świat zabrała poparzoną dłoń, chowając ją do kieszeni płaszcza. Była silną i niezależną kobietą, która wcale-a-wcale nie potrzebowała niczyjej pomocy.\nZ punktu widzenia osoby trzeciej mogli wyglądać całkiem normalnie, jak przytulająca się para - Padme dalej trzymała się kurczowo kurtki Gryfona, opierając się niechętnie twarzą o jego tors ze świadomością, że gdy tylko się odsunie to ubije tyłek na lodzie.\n- Nie cierpię cię z całego serca, Leo, mam ochotę cię udusić gołymi rękoma za tą twoją głupią buźkę - uznając nagle, że musi pochwalić się swoimi aktualnymi odczuciami, zaczęła wylewać gorzkie żale na wierzch. Wróżka miała rację, przystojny brunet znowu przysporzy jej kłopotów. Nerwowych.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pon Gru 26 2016, 00:43\nNie zorientował się, że wkładał aż tak dużą siłę w ten uścisk. Znaczy na początku tak, w końcu nie wiedział, któż to na niego wpadł. Dalej był przewrażliwiony po nieprzyjemnej sytuacji z tamtym Krukonem... Ale na widok Padme myślał, że nieco wyluzował. Najwyraźniej jej obecność wcale go nie relaksowała, co za niespodzianka!\n- Przepraszam. - Oświadczył, bo faktycznie nie zorientował się, że może sprawiać jej ból. Zaraz potem jednak dziewczyna zaczęła go wyklinać i mu grozić, na co przewrócił oczami dość teatralnie.\n- Jasne. Ogólnie to myślę, że jedna Avada by mi wystarczyła, ale jeśli lubisz maltretować czyjeś zwłoki... Tak czy inaczej, skoro jesteś taka samowystarczalna, to może już mnie puścisz? - Pozwolił, aby w jego głosie rozbrzmiało zniecierpliwienie. Padme bowiem dalej się o niego opierała, jakby conajmniej jego życiowym celem było utrzymywanie jej na lodzie.\n- Jak uważasz, Pad. - Dalej zirytowany odsunął się łagodnie, dłonią wspierając jeszcze przez chwilę swoją rozmówczynię, żeby nie wytrącić jej tak nagle z równowagi. Ale przecież planował iść do Hogwartu, a nie wysłuchiwać jaki to jest okropny. Przy tym czuł, że chociaż dziewczyna jest zła, to wcale tak go nie nienawidzi - co jedynie sprawiało, że sytuacja była jeszcze bardziej przygnębiająca.\nRaczej nie był wielkim fanem pogaduszek ze swoimi byłymi partnerkami, a Naberrie chyba zebrało się na wylewanie nie tylko herbaty, ale i żali.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pon Gru 26 2016, 01:02\nPadme już sama nie wiedziała czy sytuacja ją przygnębiała, czy denerwowała. Z jednej strony brakowało jej Leo, bo pomimo tego, że byli w związku to dogadywali się całkiem nieźle poza nim. Z drugiej wiedziała, że jej duma nie pozwoli na powiedzenie mu tego wprost. Może bardzo okrężną drogą, ale nigdy nie wprost. Chyba, że byłaby lekko pijana, jak teraz. Gdy tylko chłopak zwrócił jej uwagę na to, że cały czas się go trzyma - co najwidoczniej bardzo go niecierpliwiło - a potem powoli ją odsunął od siebie, westchnęła, próbując utrzymać równowagę na lodzie.\nChociaż początkowo wychodziło jej to całkiem całkiem, tak nagle wpadła na pomysł, że może i powinna w końcu wyprostować pewne sprawy z Leo. Po długim czasie, ale lepiej później, niż w ogóle, prawda? Miała ostatnią szansę na przełamanie swojej cholernej kobiecej dumy, bo Leo w tym czasie zdążył się oddalić.\n- Leo? Poczeeeee... - krzyknęła za nim; z gracją słonia w składzie porcelanie zrobiła kilka kroków do przodu wywracając się na plecy, prosto w porządną kopkę śniegu. - ...kaj. Poczekaj - podnosząc się na łokciach, otrzepała twarz ze śniegu. Pomijając ubity tyłek, było jej piekielnie zimno, być może przez to, że miała prawie gołe nogi, cienką sukienkę i wcale nie grubszy płaszcz.\nJej popis najwidoczniej poskutkował i wzbudził litość w Gryfonie (co spowodowało, że gdyby tylko mogła to zakopałaby się ze wstydu pod ziemią), który wrócił i spoglądał na nią z góry.\n- Możemy porozmawiać? Normalnie. Jak ludzie, trochę męczy mnie ta nieprzyjemna relacja. Za bardzo - zbierając się na odwagę, podniosła się z ziemi. To, że trzęsła się z zimna nie miało teraz dla niej szczególnego znaczenia. Skoro już na siebie wpadli, co nie zdarzało się jakoś wyjątkowo często, to musiała jakoś to wykorzystać.\n- No chodź, postawię ci drinka. Albo herbatę. Do domu cię nie zapraszam na najlepszą w życiu gorącą czekoladę, chyba nie wypada - zniecierpliwiona skonsternowaną miną Gryfona, otrzepała się ze śniegu, spoglądając na niego wyraźnie zbita z pantałyku.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Wto Gru 27 2016, 13:54\nMógłby być już w Hogwarcie, doprawdy. Zajrzałby do kuchni, poprosiłby skrzaty o kubek kakao i może jakieś ciastko... A potem poszedłby sobie poćwiczyć. Na sam koniec zakopałby się w łóżku przy akompaniamencie trzaskającego w kominku ognia. Zregenerowałby siły, pewnie nawet zapomniałby o tej całej sprzeczce z Krukonem... I następnego dnia byłby znowu optymistycznym słoneczkiem!\nAle Padme wcale nie chciała tak łatwo odpuścić i nie dość, że za nim zawołała, to jeszcze usiłowała wzbudzić w nim litość wywracając się na lodzie. Merlinie, czy ta kobieta nie potrafiła sama stać na własnych nogach? Rozumiał obcasy, rozumiał że trochę się pewnie napiła... Ale bez przesady!\n- No, co? - Spytał mało przyjemnie czy kulturalnie, podchodząc do wyłożonej na ziemi Krukonki. Chciał jej nawet odruchowo podać rękę, ale sama wstała i zaczęła tłumaczyć, co od niego chce. Powstrzymał się od przewrócenia oczami, bo jak dla niego to Naberrie stwarzała problemy. Jemu całkiem nieźle się żyło, a o ich relacji prawie w ogóle już nie myślał.\n- Och, daj spokój. - Mruknął pod nosem, po czym podszedł do pierwszego lepszego stoiska. Drinków tu nie mieli, a jemu nie chciało się teraz łazić po barach. Kupił dwie imbirowe mątwy i podał jedną swojej towarzyszce. - No, to o czym chcesz rozmawiać? - Zerknął na swój napój, którego barwa przypominała zwykłą czarną herbatę - może odrobinę czerwonkawo połyskiwała. W końcu Leonardo wcale nie był aż taki zdenerwowany. Właściwie, to trochę już ochłonął i teraz raczej neutralnie podchodził do tematu. Ten połysk jedynie odzwierciedlał ślady irytacji.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Wto Gru 27 2016, 14:29\nGdyby tylko mogła usłyszeć myśli Leonarda, to pewnie już dawno by tutaj leżał martwy. Nie bez powodu się go trzymała mając cichą nadzieję, że Gryfon ogarnie swoim małym móżdżkiem fakt, że powinien odprowadzić ją na ścieżkę zaledwie kilka metrów dalej. Niestety, zapomniała też, że olbrzym, którego niegdyś kochała, czasami myślał tylko kupą mięśni, zapominając o tym najważniejszym organie.\nSłysząc jego ton z kolei odechciało jej się czegokolwiek. Doskonale wiedział jaki Krukonka ma charakter, ale pewnie i tu zapomniał użyć mózgu. Zresztą, coraz bardziej odnosiła wrażenie, że ich piękny związek, pierwsza miłość, cokolwiek to było, był tylko wyidealizowaną bajką w jej głowie i nie znaczyła dla niego nic więcej, niż wszystkie te dziewczyny na jedną noc. Bolesne, ale nie zdziwiłoby jej to jakoś szczególnie.\nPrzejmując herbatę, spojrzała wgłąb niej. Przyjmowała bliżej nieokreśloną barwę, która pewnie przypominała teraz to, co miała w głowie. A potem przechwyciła spojrzenie zniecierpliwionego Leo.\n- Jezu, aż tak nie chcesz ze mną rozmawiać? - palnęła, przypatrując mu się uważnie. Znała go w miarę, więc wiedziała, kiedy kłamie. - Dobra, jebać. Powiem to szybko... - westchnęła, obejmując kubeczek dwiema dłońmi w celu rozgrzania ich.\n- Zjebało się między nami, nieważne, ale brakuje mi czasami twojej buźki, Leo. Nie przez to co nas łączyło, ale po prostu... no - zawiesiła się na chwilę, przesuwając spojrzeniem po ludziach, którzy przewijali się w pobliżu. - To znaczy czuję się źle z tym, że się ignorujemy i traktujemy jak wrogowie, bo byłeś mi bliską osobą - samą zdradę jakoś przebolała i już o niej nie myślała tak gorączkowo jak kiedyś, więc nie miała zamiaru wywlekać teraz tego tematu. I tak stąpała po wyjątkowo cienkim lodzie, najzwyczajniej bojąc się tej rozmowy.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sro Gru 28 2016, 18:05\nTo nie tak, że nie chciało mu się z Padme rozmawiać. No, może trochę - ich relacje były napięte i nie był pewien, czy dziewczyna dalej jest zła czy co. Raczej wolał nie utrzymywać bliższych kontaktów ze swoimi partnerkami... Ale jednak Krukonka bardzo naciskała na rozmoę i nie był w stanie jej tak po prostu odmówić. Skoro chciała sobie wszystko poukładać, to nie chciał stać jej na drodze.\n- Nie traktujemy się jak wrogowie - zaprotestował odruchowo, bo przecież swoich wrogów traktował o wiele agresywniej, niż taką Pad.\nWysłuchał jej do końca, a potem chwilę milczał - zabił czas biorąc kilka łyków herbaty. Jej kolor trochę się uspokoił i stonował - właściwie, to po czerwieni nie zostało już śladu. Był to raczej dobry znak, w końcu Leo nie chciał wściekać się na Naberrie. Lubił ją i po części rozumiał jej problem. On zwyczajnie miał zasadę, że nie będzie prowokował, czy bardziej krzywdził swoich ex poprzez pozostawanie w bliskich relacjach.\n- Nie wiem co ci odpowiedzieć. - Poinformował ją w końcu, spokojnym tonem. - Ale masz rację, chyba powinniśmy się trochę... Ogarnąć.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sro Gru 28 2016, 19:26\nGryfon nie uciekł, co zaskoczyło i jednocześnie zadowoliło Padme. Spojrzała na niego z niepewnym uśmiechem. Przynajmniej dalej jeszcze udawało im się wspólnie zgadzać w pewnych sprawach.\n- To wspólne ignorowanie się jest słabe - stwierdziła spokojnie, zerkając ukradkiem wgłąb kubka z herbatą. - I trochę niedojrzałe, co? - nie miała zamiaru krzyczeć na Leo, że zachowuje się jak skończony buc, bo ona wcale lepsza nie była. Do tej pory może ignorowała go albo była po prostu wredna, kiedy miała okazję tylko mu dopiec, jednak od pewnego czasu zmienił jej się pogląd na kilka spraw. Bynajmniej nie miała też zamiaru rozprawiać się z duchami wszystkich swoich ex-chłopaków. Z macho sytuacja wyglądała inaczej.\n- Byliśmy dość blisko, przez co podwójnie mnie to wszystko denerwuje - zamoczyła wargi w herbacie a potem napiła się jej, rozglądając wokół. Było jej cholernie zimno, powoli zaczynała się trząść, ale to się nie liczyło - w końcu dokonała małego sukcesu.\n- To co, rozejm? - spytała w żartobliwym geście wysuwając lodowatą i ciut siną dłoń w stronę chłopaka.\nOstatecznie jakiś czas później każde z nich rozeszło się we własną stronę.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Wto Cze 26 2018, 13:06\n@Areum Reynolds i @Agnes Lumière\nAreum miała dość tematu zbliżających się egzaminów, które miały sprawdzić zgromadzoną przez nią wiedzę w przeciągu ostatnich siedmiu lat. Owutemy, jak i wystawianie ocen szły ze sobą w parze, więc nacisk nauczycieli i ilość prac domowych wzrosła kilkukrotnie. Zdecydowała się na spacer do Hogsmade, zostawiając książki w dormitorium. Pogoda była naprawdę piękna. Lato rozpoczęło się na dobre, a bezchmurne niebo skąpane było w promieniach słońca i tylko chłodne, delikatne podmuchy wiatru nadchodzące ze strony Zakazanego Lasu mogły przynieść ukojenie. Nie było ich jednak wiele. Puchonka przechadzała się po parku, kierując ostatecznie w stronę tutejszego jeziora i znajdujących się przy nim stolików. Panował gwar, wiele rodzin z dziećmi spędzało tu popołudnie, przyprowadzając nawet ze sobą swoich pupili zwierzęcych. A to kruk przeleciał jej nad głową, a to pies przebiegł pomiędzy nogami.. Była to jednak miła odskocznia od tego, co w obecnej chwili przedstawiał sobą pogrążony w skupieniu Hogwart.\nAgnes miała dzień wolny i od rana miała chęć spaceru. Odrobiła zadania i odwiedziła bibliotekę, a krótko po dwunastej ruszyła w stronę wioski, gdzie odwiedziła kilka sklepów i zrobiła drobne zakupy. Zamówiła herbatę, idąc następnie w stronę parku, mając pod pachą książkę. Była wypoczęta, zadowolona, rozkoszowała się promieniami słońca padającymi na jej twarz i co rusz zerkała w stronę kołyszącej się tafli wody, która lśniła niczym ogień. Zajęła miejsce przy jednym ze stolików, nad którym górował nakrapiany, miętowy parasol. Wyjęła ciastka, postawiła herbatę i już miała brać się za lekturę, gdy dostrzegła idącą w jej stronę, młodszą koleżankę z roku. Znały się z zajęć i pokoju wspólnego, więc dziewczyna pomachała w jej stronę i uśmiechnęła się zachęcająco, ponieważ Areum wyglądała na nieco osamotnioną..\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Cze 30 2018, 01:28\nAgnes zawsze uwielbiała przebywać w otoczeniu ludzi, nawet jeżeli nie wchodziła z nimi w absolutnie żadną interakcję, zamiast tego błądząc myślami po tylko jej znanych ścieżkach własnego umysłu. Dziewczyna po prostu lubiła, kiedy dookoła niej panował zgiełk, dlatego nie przepadała za miejscami pokroju biblioteki, gdzie prawie niczym niezmącona cisza była wręcz niepokojąca. Mimo tej jawnej niechęci musiała w najbliższym czasie skierować swe kroki do królestwa panny Jenkins, by oddać zaległe książki, z których uczyła się do egzaminów. Puchonka cieszyła się, że wszystkie zaliczenia ma już za sobą, bowiem wreszcie mogła w pełni skupić się na pracy i własnych zajęciach. Ten rok był dla niej pod pewnymi względami przełomowy - poczuła studencką wolność, dostała pierwszą pracę, usamodzielniła się finansowo od rodziców - słowem, Agnes Lumière wkroczyła w dorosłe życie. Jednakże swoboda, którą uzyskała odbiła się negatywnie na jej ocenach, chociaż dziewczyna pracowała sumiennie...przynajmniej zazwyczaj. Puchonka zdecydowała się jednak nie przejmować, postanawiając, że poprawi niezbyt zadowalające ją wyniki za rok. Dzięki temu zyskała dwa długie tygodnie odpoczynku, poprzedzające zakończenie roku i wakacyjną przerwę.\nDzisiejszego poranka, chociaż bardziej odpowiednie byłoby określenie "dzisiejszego przedpołudnia", dziewczynę obudziły promienie słoneczne, wkradające się przez szczelinę między ciężkimi zasłonami i drażniące jej przymknięte powieki. Niechętnie wygramoliła się z łóżka, niezadowolona, że coś zmąciło jej całkiem przyjemny sen. Miała tego dnia wolne od pracy, zamierzała więc odespać wszystkie zarwane przed egzaminami noce, jednak najwidoczniej los chciał dla niej inaczej, dlatego niemiłosiernie się ociągając, Agnes doprowadziła się do porządku i opuściła dormitorium. Zdecydowała się wreszcie odnieść do biblioteki szkolną własność - kilka grubych tomów z zakresu zaklęć uzdrawiających - w końcu jak długo można odkładać na później tak prostą czynność. Przemierzała puste korytarze, ziewając od czasu do czasu, a stukot jej obcasów niósł się po zamku. Gdy wreszcie dotarła do biblioteki, wzięła głęboki oddech i najszybciej jak się dało załatwiła to, co miała załatwić. Z uśmiechem na ustach wyszła z komnaty, a jej uwagę przykuł widok rozpościerający się za oknem. Pogoda była piękna, słońce świeciło wysoko na bezchmurnym niebie - warunki idealne na spacer. Nie myśląc długo, dziewczyna udała się w stronę wyjścia z zamku, by następnie nieśpiesznym krokiem przejść do Hogsmeade. Puchonka nie potrafiła (i nie chciała) pohamować beztroskiego uśmiechu, który rozjaśnił jej twarz, kiedy mijała roześmiane dzieci, biegające dookoła ze słodyczami z Miodowego Królestwa albo bawiące się zakupionymi u Zonka ustrojstwami. Agnes dała się porwać wraz z tłumem i sama nie wiedząc jak, już po chwili znalazła się nad brzegiem jeziora. Otaczało ją całkiem sporo ludzi, co jeszcze bardziej poprawiło jej humor po wizycie w bibliotece - nie zrozumcie mnie źle, panna Lumière kocha książki, jednak cicha, chłodna komnata od zawsze powodowała u dziewczyny poddenerwowanie. Brunetka usiadła przy jednym ze stolików, stojącym trochę na uboczu, za to ze świetnym widokiem na skrzącą się w słońcu taflę jeziora. Wyjęła ze swojej wysłużonej, skórzanej torby paczkę maślanych ciasteczek oraz książkę - lekką powieść obyczajową, którą otrzymała w ubiegłym tygodniu w przesyłce z domu i poświęciła się lekturze, co jakiś czas przerywając, by schrupać przyniesiony ze sobą słodycz.\nOstatnio zmieniony przez Agnes Lumière dnia Nie Lip 08 2018, 01:49, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Czw Lip 05 2018, 01:52\nNauka od zawsze była dla Areum przyjemnością, jednak na dłuższą metę było to męczące. Miała już dość powtarzania materiału z przedmiotów, które początkowo wydały jej się interesujące, lecz okazały się niezmiernie przytłaczające. Taka Historia Magii na przykład. Niby było to wszystko ciekawe, chciała dowiedzieć się wielu rzeczy, o których rodzice jej nie opowiedzieli, jednak zapamiętanie tych wszystkich dat i dopasowanie ich do poszczególnych wydarzeń w świecie czarodziejów było niezwykle trudne. Właściwie to dlaczego nie zrezygnowałam z tego przedmiotu? Historia, jakakolwiek, nawet ta, której uczyła się w mugolskiej szkole była trudna. Mieszało jej się to, nie ważne, jak długo by wkuwała.\nPostanawiając odpocząć od nauki dziewczyna wybrała się na spacer do Hogsmeade. Początkowo planowała tylko kupić sobie trochę słodyczy w Miodowym Królestwie, jednak zrezygnowała z tego pomysłu, ostatnio jakoś nie przelewało jej się z galeonami. Zamiast tego przechadzała się po czarodziejskiej wiosce, aż w końcu dotarła do parku. Siedzące gdzieś w koronach drzew ptaki radośnie ćwierkały, a młoda Reynolds rozkoszowała się pięknem tego dnia i pogodą. Zmierzając w kierunku jeziora dostrzegła znajomą twarz - była to Agnes, niewiele starsza Puchonka, z którą znała się niemal od zawsze. Co prawda ich znajomość nie była póki co na jakimś bardzo zaawansowanym poziomie, jednak Areum musiałaby być całkowitym odludkiem, żeby nie znać osoby ze swojego domu. Widząc, że również została zauważona, podeszła do dziewczyny, by przysiąść nieopodal.\n- Cześć, Agnes - przywitała się, jak zwykle pogodnie. - Co czytasz?\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pon Lip 09 2018, 15:57\nAgnes właśnie kończyła czytać drugi rozdział książki, zachwycając się pięknym językiem, którym posługiwała się autorka, błądząc myślami gdzieś daleko i rozmyślając o Wyspie Księcia Edwarda, o małym, drewnianym domku z gankiem i o wrzosowiskach. Westchnęła błogo, właśnie tak wyobrażała sobie swoje dzieciństwo we Francji, i choć nie miała zbyt wielu wspomnień z tamtego okresu, to ilekroć myślała o Eguisheim, towarzyszyły jej uczucie sielanki, bezpieczeństwa i radości, która możliwa jest tylko u małych dzieci. Ponownie wyciągnęła rękę w stronę paczki ciastek - zdążyła zjeść już połowę, ale całe szczęście w leżącej obok niej torbie znajdowała się kolejna. Mimo wszystko dziewczyna przykazała sobie zwolnić nieco tempo pałaszowania słodkości, dlatego zamiast wyjąć kolejne płaskie, okrągłe ciasteczko z dziurką w środku, posypane na górze drobnymi kryształkami cukru, brunetka rozejrzała się po okolicy. Przy jeziorze zbierało się coraz więcej rodzin, a Puchonce zrobiło się lekko na sercu, na widok roześmianych dzieci, bawiących się nieopodal. Jej wzrok prześliznął się po grającej w gargulki grupce uczniów, po starszej pani, uczącej aportować swojego psa, uroczego rudego kundelka, który chyba był niezbyt skory do robienia sztuczek, po dwójce staruszków żywo reagujących na utratę kolejnych figur w szachach czarodziejów, by następnie spocząć na ścieżce, na której dostrzegła znajomą postać. Uśmiechnęła się szeroko i pomachała do Areum, zachęcając ją tym samym, by przysiadła się do zajmowanego przez brunetkę stolika. Kojarzyła dziewczynę, w końcu były w tym samym domu i dzieliła je zaledwie różnica jednego roku, dlatego zdarzało się, że część zajęć miały prowadzone razem, tym bardziej, że młodsza czarownica należała do pojętnych uczniów. Kilka razy rozmawiały, jednak nie było to nic, wykraczającego poza standardowe "Hej, jak leci" albo pogawędkę na tematy typowo szkolne jak lekcje czy zadania domowe. Mimo wszystko dziewczyna wydawała się sympatyczna, a Agnes lubiła od czasu do czasu zwyczajnie z kimś pogadać, dlatego ucieszyła się, widząc, że siódmoklasistka skierowała kroki w jej stronę.\n-Cześć-posłała Areum pogodny uśmiech, wskazując miejsce naprzeciw siebie i podając dziewczynie paczkę ciastek-Proszę, siadaj i częstuj się. Co u ciebie, jak Owutemy?-zapytała, wiedząc, że ostatni rok w Hogwarcie nie należał do najłatwiejszych, a egzaminy końcowe potrafiły spędzać sen z powiek. Całe szczęście młodsza Puchonka nie wydawała się zarywać nocek, a przynajmniej nie w takim stopniu, by wyglądać niezdrowo, co uspokoiło Agnes, która jak zwykle -jak to ona- martwiła się o wszystkich. Słysząc pytanie koleżanki, podała jej książkę, która była widocznie wysłużona od wielokrotnego użytku, co jednak nie oznaczało, że była zniszczona.\n-"Ania z Zielonego Wzgórza". To mugolska lektura, ale uwielbiam atmosferę, którą autorka kreuje z każdym kolejnym akapitem. No i oczywiście główna bohaterka jest urzekająca w swojej prostolinijności ale i marzycielstwie. Słyszałaś o niej kiedyś?-z tego co wiedziała, Areum miała styczność z niemagicznym światem, dlatego była szczerze ciekawa, czy kojarzy historię rudowłosej sierotki.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pią Lip 13 2018, 23:43\nGrzecznie dziękując zajęła miejsce przy stoliku, ciągle zastanawiając się nad tym, czy skusić się na ciastko. Szczerze, nie spodziewała się pytania o owutemy, słysząc je na jej twarzy pojawił się niezręczny uśmiech.\n- No wiesz... - zaczęła. - Średnio mi poszło, ale i tak z niektórych przedmiotów poszło mi lepiej, niż mojej siostrze dwa lata temu - uśmiechnęła się, po czym wsłuchała się w opowieść Agnes o czytanej przez nią książkę. - No pewnie! Też ją czytałam, kilka lat temu co prawda... Przeczytałam wszystkie tomy, głównie z ciekawości, jak potoczą się losy bohaterki, jednak inne serie są dla mnie bardziej interesujące, na przykład Przygody Tomka Sawyera - przyznała. - Podobnie jak Ania, ma wiele pomysłów, wszystkie książki z tej serii są przepełnione humorem - mówiąc to, poczęstowała się jednym ciastkiem. - A jak tam twoje oceny końcowe?\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pon Lip 16 2018, 02:26\nWidząc lekkie zmieszanie na twarzy koleżanki, Agnes uśmiechnęła się do niej życzliwie i machnęła ręką, sygnalizując tym samym, żeby zmieniły temat. W końcu wakacje za pasem, a temat szkoły chyba zdążył się wszystkim przejeść przez te ostatnie dziesięć miesięcy. Zadania domowe, testy, lekcje...naprawdę było mnóstwo ciekawszych rzeczy, o których można by porozmawiać.\n-Nie przejmuj się, jestem pewna, że przesadzasz-powiedziała, przysuwając paczkę ciastek bliżej niej. W końcu nic nie poprawia humoru lepiej niż słodycze, prawda? Następnych parę minut zajął monolog Agnes, która niezwykle wczuła się w opowiadanie o czytanej przez siebie książce; na jej lickach pojawił się rumieniec podekscytowania, a kasztanowe oczy błyszczały niczym u rozemocjonowanego dziecka, które właśnie opowiada o prezentach, które dostało na gwiazdkę. Brunetka uwielbiała mówić o tym, co w jakiś sposób ją poruszało, wprawiając jej serce w drżenie i dając głowie nowe tematy do przemyśleń. Tak właśnie działała na nią powieść pani Mongomery, wzruszając, ale i bawiąc do łez. Agnes czytała ją już kilka razy, ale lubiła wracać na Zielone Wzgórze i co jakiś czas sięgała po książkę ponownie. Dowiedziawszy się, że Areum również miała styczność z tą lekturą, na piegowatej twarzy Agnes pojawił się radosny uśmiech - czyżby znalazła kogoś, z kim mogłaby rozmawiać o literaturze niemagów?\n-Och naprawdę? I co o niej myślisz, podobała ci się?-w przypływie euforii Puchonka zasypała koleżankę pytaniami, ale cóż, taka już była panna Lumière, impulsywna i szybko ekscytująca się wszystkim dookoła. Słuchała z uwagą wypowiedzi siódmoklasistki, przyjmując czasem aż nadto poważny wyraz twarzy, co musiało wyglądać komicznie, biorąc pod uwagę fakt, że przecież rozmawiały o książce.\n-Nigdy nie czytałam kolejnych części, zamiast tego wracając do tej- poklepała okładkę niczym starego przyjaciela - Polecasz je? Gdyby były utrzymane w tym samym sielankowym stylu...- brunetka zamyśliła się na chwilę i zawiesiła wzrok na grupce bawiących się nieopodal dzieci.\nCzy w szkolnej bibliotece mogą mieć mugolską literaturę?\nPowróciła spojrzeniem do Areum, posyłając jej przepraszający uśmiech. Kiedy na miłość boską nauczy się, żeby nie odpływać myślami w połowie rozmowy. Zmarszczyła delikatnie brwi, słysząc tytuł padający z ust Puchonki i próbując sobie przypomnieć, czy miała kiedykolwiek styczność z tą książką.\n-Czy to ta historia, w której główny bohater jest świadkiem morderstwa, a później zostaje zamknięty w jaskini? Albo coś takiego...- zaśmiała się cicho. Przeczytała już tyle książek, że niektóre zwyczajnie zaczęły jej się mieszać, tym bardziej, że dziewczyna często bujała w obłokach, niezbyt zważając na świat dookoła niej. Na pytanie o swoje oceny końcowe wzruszyła delikatnie ramionami, nawijając nerwowo na palec jeden ze swoich brązowych pukli.\n-Nie najlepiej jeśli mam być szczera. Chyba zachłysnęłam się tą studencką wolnością i wyszło jak wyszło. Chociaż nie jest też tragicznie.- przewróciła oczami. W końcu zadowalający z Uzdrawiania i Zaklęć to zawsze coś, no i przede wszystkim z niczego nie miała Trolla, a to już jest sukces, biorąc pod uwagę jak beznadziejna jest z Obrony przed Czarną Magią.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pią Lip 20 2018, 22:33\nPodekscytowanie starszej Puchonki wywołało uśmiech na twarzy Areum. Doskonale znała to odczucie - tak samo zachowywała się gdy opowiadała innym o informatyce, astronomii, komiksach, czy grach. Największych emocji dostarczało jej opowiadanie o ulubionych postaciach z Overwatch, wtedy na policzkach czarnowłosej wykwitały rumieńce, które dość trudno było u niej wywołać. Gdy była młodsza, przez ekscytację ledwo dawała radę usiedzieć w miejscu, cieszyło ją to, że nauczyła się panować nad swoimi emocjami, chociaż czasem aż telepała się wewnątrz.\n- Czy ja wiem... Napisane są raczej podobnie, autorzy tworzący kilkutomową sagę starają się z reguły utrzymać wszystko w zbliżonym stylu, a na pewno gatunku. W sumie trudno byłoby wymagać od, na przykład Tolkiena, że nagle napisze romantyczną powieść utrzymaną w realiach wiktoriańskiej Anglii - wzruszyła ramionami, nie za bardzo wiedząc, skąd jej się taki pomysł wziął. Swoją drogą, styl Tolkiena był dla Areum trochę toporny, przez co nie pochłaniała jego książek z taką radością, jak na przykład powieści Sarah Waters. Owszem, przeczytała wszystkie części słynnego na cały mugolski świat Władcy Pierścieni, jednak sporo jej to zajęło i odpuściła sobie inne, stworzone przez Tolkiena książki. - Tak, to dokładnie ta książka! - wyraźnie ucieszyła się z faktu, że Agnes również miała do czynienia z Sawyerem. - Naprawdę świetnie się to czytało. W ogóle ostatnio zaczęłam Opowieści Z Narnii, i tak, wiem, że to już kiedyś czytałam, ale nie udało mi się przebrnąć przez Księcia Kaspiana. Mam nadzieję, że tym razem mi się to uda i przeczytam wszystkie tomy. Swoją drogą wiedziałaś, że kolejność, w jakiej zostały wydane te książki nie jest kolejnością czytania? - napomknęła. - Powinno zaczynać się od Siostrzeńca Czarodzieja, zamiast od Lwa, Czarownicy i Starej Szafy. Ta część jest dopiero drugą w kolejności. I właśnie według tej kolejności zamierzam teraz czytać - poinformowała koleżankę, przeczesując swoje czarne włosy. - Swoją drogą filmy z tej serii także są całkiem dobrze zrobione, biorąc pod uwagę to, jakie wyobrażenie o magii mają mugole. Wracając do ocen, to mam nadzieję, że w przyszłym roku trochę lepiej mi pójdzie - przyznała.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Nie Lip 29 2018, 15:19\nLato od zawsze kojarzyło się Agnes z książkami; kiedy inni imprezowali do białego rana, wlewając w siebie litry alkoholu, ona wolała zaszyć się w lesie albo na jeziorem z jakąś ciekawą powieścią. Jej niemagiczni znajomi często mieli problem, by się z nią skontaktować, bowiem dziewczyna znikała na całe dnie, a w miejscach, w których przebywała, zazwyczaj nie było zasięgu. Później oczywiście w ramach zadośćuczynienia spędzała mnóstwo czasu w ich towarzystwie, czy to włócząc się bez celu po okolicy, czy wyruszając na wycieczki rowerowe, a czasem po prostu przesiadując razem w ogródku któregoś z nich. Właśnie takiej sielanki brakowało jej tutaj, w Szkocji, jednak nawał zajęć skutecznie kierował myśli szatynki w inne strony, skupiając jej uwagę na zadaniach domowych, zaklęciach i eliksirach. Zresztą zawsze mogła zaznać odrobinę tej swojskiej atmosfery, uciekając w książki, co chętnie robiła.\nRozmowa z Areum przypomniała Puchonce ożywione dyskusje, jakie prowadzili wraz z przyjaciółmi, bowiem każde z nich miało nieco odmienny gust jeśli chodzi o literaturę. Szatynka sięgnęła po kolejne ciastko, słuchając koleżanki z uwagą.\n-Hm...Tolkien piszący romansidła osadzone w wiktoriańskiej Anglii, to mogłoby być ciekawe- zaśmiała się. Uwielbiała trylogię Władcy Pierścieni, chociaż czytała ją dość dawno temu i teraz, z perspektywy czasu, uważała serię za nieco zbyt bajkową. Nijak miała się do prawdziwej magii, ale cóż biedny Tolkien mógł o tym wiedzieć.\n-Podziwiam pisarzy fanstasy, nawet jeśli ich wyobrażenia o czarach odbiegają od rzeczywistości. Pomyśl tylko, wymyślić to wszystko, nie wiedząc kompletnie nic o czarodziejskim świecie! - kiedy Agnes była młodsza, często zastanawiała się, skąd niemagom w ogóle wziął się pomysł na magię; dziewczynka nie mogła uwierzyć, że ktoś mógłby być w stanie wymyślić coś tak odbiegającego od rzeczywistości, którą znał. Dzisiaj wiedziała już, że cały ten proces trwał wieki, a zapoczątkowany został najprawdopodobniej przez wierzenia starożytnych i ich mitologie, jednak wciąż twórcy fantastyki budzili u niej respekt.\n- Opowieści z Narnii kiedyś zaczęłam, ale dotrwałam tylko do Srebrnego Krzesła. Mój brat za to miał obsesję na punkcie tych książek, chociaż niezbyt lubi czytać, jeśli mam być szczera. - Thomas o wiele bardziej interesował się kinem; zastanawiał się nawet nad karierą aktora, który to zawód -zdaniem Agnes- doskonale do niego pasował. Dziewczyna uwielbiała słuchać, kiedy młodszy od niej o rok brat opowiadał o historii kinematografii i...no cóż, sama złapała zajawkę na filmoznawstwo, chociaż w mniejszym stopniu.\n-A ty masz rodzeństwo?- zapytała, przyglądając się jakiemuś chłopczykowi, który biegał dookoła z ogromnym, czerwonym balonem w ręce. Widząc jaką radość mu to sprawia, osiemnastolatka nie mogła pohamować uśmiechu, który wkradł się na jej twarz, a którego nie zraziła nawet zmiana tematu. Dziewczyna machnęła ręką na słowa Areum.\n-Nie przejmuj się, z pewnością pójdzie ci fantastycznie. Tylko nie idź w moje ślady, żeby studenckie życie nie uderzyło ci zbytnio do głowy- zakończyła poważnym tonem, naśladując dorosłych, którzy udzielają rad. Następnie przewróciła oczami i podsunęła koleżance opakowanie ciastek.\n-Mówiłam częstuj się. Nie uwierzę, że nie lubisz słodyczy.- spojrzała na nią przenikliwie -Thomas zawsze powtarzał, że ludziom, którzy nie lubią łakoci, nie należy ufać. Posłała brunetce przyjazny uśmiech, opierając łokcie o drewniany stolik i kładąc brodę na dłoniach. Prawie zapomniała, że przyszła tu czytać książkę, ale nic straconego, w końcu powieść zawsze może dokończyć w dormitorium, a pogawędka nie poczeka, aż skończy rozdział.\n-Masz już jakieś plany na wakacje?\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Pon Lip 30 2018, 22:10\nZastanowiła się chwilę nad słowami Agnes o tym, jakie wyobrażenie o czarach mają ludzie kompletnie nie powiązani z magią. Co prawda to ona jako pierwsza wspomniała o tym, że niektóre książki fantasy są całkiem dobrze zrobione, ale...\n- Zapewne gdyby nie to, że od zawsze mam do czynienia z niemagiczną rzeczywistością trudno byłoby mi wyobrazić sobie jakiś inny sposób porozumiewania się niż na przykład za pomocą sowy. Albo chociażby te wszystkie elektroniczne rzeczy - mówiąc to przywołała w myślach swoją przenośną konsolę PSP, która zapewne walała się gdzieś w szufladzie w dormitorium. - Niektórych czarodziejów zastanawia to, jakim cudem działa chociażby telewizor, czy nawet metro, z kolei mugole nie wyobrażają sobie teleportacji. W ogóle zauważyłam, że ostatnio w ich społeczności jednorożce stały się jakby bardziej popularne. Często są przedstawiane jako wielokolorowe i zawsze są blisko związane z tęczą, co w sumie nie jest dla mnie zbyt zrozumiałe - lekko wzruszyła ramionami, gdyby nie podwójne życie, chyba raczej nigdy by nie wpadła na to, że śnieżnobiały jednorożec o złotych kopytach może mieć coś wspólnego z tęczą. - Może to dlatego, że są łagodne, nawet według mugoli. Tęcza jednoczy wiele kolorów, dawniej tęczowe flagi były używane jako symbol pokoju, teraz są symbolem tolerancji. To niby pasuje, ale w dość pokrętny sposób, przynajmniej w moim odczuciu - zastanowiła się głośno. Oczywiście, że widziała żywego jednorożca, tęczę także - czy to na niebie, czy na fladze, w każdym razie w jej mózgu połączenie konia z jednym rogiem i zjawiska optycznego było dość trudne do wykonania. Jedyne co jej wychodziło, to radośnie skaczący po tęczy jednorożec. Ale tak piękne i dostojne stworzenie z wielokolorową grzywą, rogiem, czy sierścią? Już prędzej uwierzyłaby w istnienie bajkowego Totoro.\nRównież zerknęła na biegającego nieopodal chłopca i aż przypomniała jej się gra, w którą miała przyjemność zagrać podczas zeszłorocznych wakacji.\n- Wygląda jak Jason z Heavy Rain - mruknęła, bardziej sama do siebie mimo tego, że jedynym podobieństwem był właśnie czerwony balon. Swoją drogą, gra była bardzo ciekawa. - Tak. Byeol jest starsza o dwa lata, z kolei Changseop jest młodszy, także o dwa lata - odparła. - Kocham ich po równo, chociaż z Byeol dogaduję się o wiele lepiej.\nZaśmiała się, słysząc wzmiankę o studenckim życiu. O to akurat się nie martwiła, nigdy nie była typem imprezowiczki, od zawsze wolała skupiać się na nauce. Z trudem zdecydowała się poczęstowanie się kolejnym ciastkiem, uśmiechając się przy tym niezręcznie.\n- Dzięki. Ale wiesz, nie przepadam specjalnie za słodyczami - zaczęła, by po chwili ugryźć się w język. Przecież to było wiadome, że taki komentarz może wywołać pytania! Teraz, nie za bardzo wiedząc, jak wybrnąć, postanowiła podłapać temat wakacji i zakończyć rozmowę o słodkich przekąskach. - Odnośnie wakacji, to początkowo planowałam powrót do domu, jednak ostatecznie postanowiłam wziąć udział w szkolnej wycieczce. Mam nadzieję, że także się wybierasz?\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sro Sie 08 2018, 23:44\nAgnes miała to szczęście, że prawie od zawsze miała styczność zarówno ze światem czarodziejów jak i mugoli. Jej matka co prawda niechętnie używała zaklęć w domu, niemniej jednak dziewczynka już od najmłodszych lat przyzwyczajona była do samo-myjących się naczyń czy kominka, który rozpalał się tuż po wejściu do salonu. Natomiast za sprawą ojczyma, panna Lumière dobrze poznała niemagiczną społeczność, zresztą zdecydowana większość jej znajomych nie miała pojęcia o czarodziejskim świecie i prawdziwym pochodzeniu Agnes. Dzięki temu ani świat zwykłych ludzi ani społeczeństwo czarodziejów nie było dziewczynie obce.\n-Masz racje, chociaż musisz przyznać, że wiadomości email czy chociażby SMSy są o wiele szybsze nawet od naprawdę sprawnej sowy. - zaśmiała się. Nie raz zdarzyło jej się czekać na odpowiedź długo ponad miesiąc, bowiem nieszczęsny ptak zgubił drogę, przez co tym bardziej doceniała wynalazki mugoli. Błaho wspomniana przez Areum teleportacja przypomniała osiemnastolatce, że postanowiła zdać swój egzamin jeszcze przed końcem wakacji, chociaż jak na razie nadal nie zapisała się chociażby na kurs. Odnotowała w pamięci, żeby czym prędzej się tym zająć, gdy tylko wróci do dormitorium jeszcze dziś wieczorem; nie mogła doczekać się, aż wreszcie sama będzie w stanie teleportować się z miejsca na miejsce, zastanawiając się przy tym, jak może wyglądać nauka tejże umiejętności. Jej oczy zamgliły się na chwilę, kiedy Puchonka uciekła myślami gdzieś daleko, a na skąpanej w świetle popołudniowego słońca twarzyczce pojawił się blady uśmiech. Agnes wróciła na ziemię dopiero, gdy uwagę nastolatek przykuł biegający dookoła chłopiec.\n-Heavy...co? - zapytała, nie mając zielonego pojęcia, o czym mówi Areum. O wiele bardziej zainteresowała ją wzmianka o symbolice tęczy i jej konotacjach z jednorożcami.\n-Cóż, nie trudno zauważyć, że jednorożce stały się strasznie....skomercjalizowane w ostatnich latach. - zaczęła po chwili namysłu -Ale gdyby się nad tym zastanowić, to ich połączenie z tęczą wydaje się nie być takie bezpodstawne. Tęcza w Biblii była, jak wspomniałaś, symbolem pokoju i obietnicą, że Wielka Powódź nigdy się nie powtórzy, można ją więc uogólniając uznać za znak dobra. A cóż lepiej oddaje dobro niż jednorożec, towarzysz dziewic i uosobienie niewinności? - dodała, patrząc z uwagą na koleżankę, by po chwili wybuchnąć śmiechem.\n-Okej, to musiał być dziwny tok myślowy. , to Polecam się na przyszłość, gdybyś jeszcze kiedyś chciała posnuć niedorzeczne teorie. - uśmiechnęła się żartobliwie do Areum, sięgając po kolejne ciastko. Może nie były to słodycze porównywalne z łakociami z Miodowego Królestwa, ale szatynka miała do nich słabość; przywodziły na myśl leniwe poranki we Francji, kiedy wraz z dziadkami siadała na ganku, popijając kawę i zajadając maślane croissanty.\n-Thomas jest ode mnie młodszy o rok, a właściwie o siedem miesięcy, bo ja jestem z maja, a on ze stycznia. Oprócz bycia moim bratem i najbardziej irytującą osobą jaką znam, jest też moim najlepszym przyjacielem. - streściła między kolejnymi kęsami. Chociaż tak naprawdę nie byli rodzeństwem, to był on dla Agnes jedną z najważniejszych osób w życiu.\nSłysząc, że jej młodsza koleżanka nie przepada za słodyczami, dziewczyna uniosła brew w niedowierzaniu, jednak nie skomentowała tego w żaden sposób, bowiem buzię miała pełną od kolejnego ciasteczka. Zapewne pociągnęłaby Areum za język, jednak ta zręcznie zmieniła temat, skutecznie odwracając uwagę szatynki, przynajmniej na jakiś czas.\n-Jasne, że się wybieram! Jestem ciekawa, co takiego wymyślą tym razem, chociaż mam nadzieję, że będzie to gdzieś daleko. Wiesz, moja mama jest niezbyt chętna na jakiekolwiek wyjazdy i dopóki nie skończyłam siedemnastu lat, to szkolne wypady były dla mnie jedyną formą zwiedzania, ale mam zamiar nadrobić to, gdy tylko skończę szkołę. Planuję wybrać się w podróż dookoła świata, by dowiedzieć się więcej o polityce prowadzonej przez czarodziejskie społeczności w różnych państwach. A ty masz już jakieś plany?\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sob Sie 11 2018, 03:53\nSłuchając towarzyszki z jednym Areum w zupełności się zgadzała - nawet najszybsze i najsprawniejsze sowy nie były tak szybkie jak Internet i nad tym trochę ubolewała. Szczególnie podczas okresu, w którym była chora i przez ogólne osłabienie organizmu ledwo co dawała radę chodzić na zajęcia, nie wspominając o spotykaniu się ze znajomymi. Wtedy całkowicie wycofała się z życia społecznego, nawet mecze Quidditcha - na które przychodziła dosłownie cała szkoła - spędzała w dormitorium Puchonów. Przez odsuwanie się od ludzi straciła wielu znajomych, był to dla niej dość trudny czas, lecz w końcu jakoś dała sobie z tym wszystkim radę.\n- Heavy Rain to taka gra na PlayStation. Teoretycznie głównym celem gry jest uratowanie dziesięcioletniego chłopca i schwytanie mordercy, jednak ze względu na ilość grywalnych postaci i samodzielne podejmowanie decyzji jest dużo możliwych epilogów - napomknęła mimochodem, po czym wsłuchała się w opowieść Agnes. - Nigdy nie czytałam Biblii, jednak słyszałam, że to niezła książka przygodowa, w której jest pełno krwi i przemocy - odparła. - W takim razie... Dlaczego nie mam swego własnego jednorożca? - spytała bardziej samą siebie, na wzmiankę o tym, że zwierzę to jest towarzyszem dziewic i uosobieniem niewinności. - Chociaż jeśli te cechy miałyby występować razem... Cóż, może nie jestem aż tak niewinna, jak mi się wydawało - zaśmiała się, zastanawiając się, co mogłoby być przyczyną nieposiadania tak pięknego stworzenia. Cóż, doskonale zdawała sobie sprawę z tego, że nie są to udomowione zwierzęta, jednak czasem miło byłoby mieć takiego towarzysza. - Też często miewam dziwne teorie, w większości są związane z Wszechświatem. Właściwie, jak to możliwe, że między tobą a twoim bratem jest tylko siedem miesięcy różnicy? - zastanowiła się. - Przecież ciąża trwa dziewięć miesięcy, no i... Po ciąży jest jeszcze jakiś czas, że nie można uprawiać seksu. Chociaż nie wiem, czy nie można, nie znam się na tym zbytnio, nigdy nie byłam w związku, ani tym bardziej w ciąży - wzruszyła ramionami. - Ale tak jak ty masz z bratem, tak ja mam z obojgiem. W sensie Byeol jest mi bliższa niż ktokolwiek inny, a Changseop niemal ciągle załazi mi za skórę.\nTak jak się spodziewała, zmiana tematu odwróciła uwagę starszej Puchonki, przynajmniej na razie. Odetchnęła z ulgą słysząc, jak dziewczyna zaczyna opowiadać o wakacyjnym wyjeździe.\n- Poza tegorocznym wyjazdem do Meksyku, to chciałabym choć raz pojechać do kraju, z którego pochodzi mama. Do Korei. Niby jest ten podział na północ i południe, jednak słyszałam, że w Mahoutokoro dzieciaki z tych dwóch krajów dobrze się ze sobą dogadują, pomimo widocznej różnicy w języku i akcencie. W sensie, południowokoreański różni się wieloma zapożyczeniami z języka angielskiego, co czasem bywa niezrozumiałe, no i jest dużo różnic ortograficznych, nawet niektóre litery alfabetu wymawia się inaczej. Dla przykładu podwójne s na południu nazywają ssangsiot, a na północy - tnsieut. Ogólnie północna odmiana brzmi dość twardo, przynajmniej według mnie - zawiesiła głos, czekając na reakcję koleżanki, mając szczerą nadzieję na to, że w jakiś sposób zainteresowała ją tym tematem.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze Sro Sie 15 2018, 19:36\nMimo, że większość życia spędziła w świecie niemagów, w którym wręcz niemożliwym jest uciec od wszechobecnej technologii, Agnes niezbyt znała się na grach komputerowych i związanych z nimi nowinkami. O wiele więcej wiedziała na temat filmów i seriali, szczególnie tych dostępnych na Netflixie, bowiem Thomas często organizował dla całej paczki maratony spędzane przed telewizorem z miskami popcornu i kilkoma paczkami chipsów. Kilka razy zdarzyło jej się jednak grać z przyjaciółmi na konsoli, ot dla zabicia czasu i wspólnej rozrywki, dlatego słuchając Areum, nie czuła się jak kompletna ciemnota.\n-Dogadałabyś się z moim bratem, on też ma w małym palcu wszystkie te gejmingowe sprawy - powiedziała, uśmiechając się do Puchonki szeroko. Rozmawiając z nią, Agnes miała wrażenie, jakby z powrotem znalazła się wśród paczki swoich mugolskich znajomych; od dawna nie miała okazji pogadać z kimś o czymś niemagicznym, bowiem większość pogawędek dotyczyła czy to nowinek z Proroka Codziennego, zajęć lekcyjnych, lub też wszelkiej maści czarodziejskich ustrojstw pokroju zabawek Zonka, ależ czemu tu się dziwić, w końcu to Hogwart. W każdym razie miłą odmianą było spędzić czas w towarzystwie osoby, która nie dość, że wie, czym jest internet, to jeszcze zna nastawienie mugoli do czarów i magii.\n-Naprawdę? Myślałam, że w każdej szkole przerabia się chociaż jej fragmenty. Najwidoczniej tylko nasza nauczycielka się na nas uparła. - przez twarz Puchonki przemknął cień, kiedy przypomniała sobie starszą kobietę, która wykładała literaturę w poprzedniej szkole, do której chodziła szatynka. Agnes uwielbiała literaturę, już nie mówiąc o takich pozycjach, które miały duże znaczenie czy to dla historii, czy w kształtowaniu się społeczeństwa, jednak nie uważała, by wiedza, jaki kolor wstążki miała postać X, kiedy przyszła w odwiedziny do postaci Y, była niezbędna do analizy utworu. Oczywiście, czasem autorzy ukrywali w swoich książkach smaczki, odwołując się na przykład do symboliki kolorów, jednak uczenie się niemal każdego paragrafu na pamięć zdaniem Agnes mijało się z celem.\n-Wiesz, niektórzy są do niej sceptycznie nastawieni, bo traktują ją wyłącznie jako księgę religijną. Osobiście uważam, że takie podejście jest odrobinę ignoranckie, w końcu Biblia to istna kopalnia archetypów i motywów, a poza tym po prostu uczy moralności...i niektóre fragmenty są naprawdę ciekawe, szczególnie w Starym Testamencie, który, no cóż, czasem bywa aż za bardzo brutalna jak dla mnie. - skończyła swój mini wykład wkładając kolejne ciastko do buzi, jednak słysząc kolejne słowa koleżanki zaczęła chichotać, przez co omal się nie zadławiła.\n-Gdyby to tak działało...- rozmarzyła się. Panna Lumière nigdy nie przepadała za Opieką Nad Magicznymi Stworzeniami, ale akurat o jednorożcach przeczytała dość sporo, w końcu która mała dziewczynka nie chciała kiedyś spotkać tego niezwykłego stworzenia. Słysząc pytanie o różnicę wieku dzielącą ją i Thomasa, dziewczyna wzruszyła ramionami, uśmiechając się delikatnie.\n-To proste, moja mama wyszła za mąż za jego ojca, więc teoretycznie nie jesteśmy spokrewnieni, ale traktuję go jak rodzonego brata. - szatynka odpowiedziała niemal automatycznie, w końcu nie raz ktoś zwracał uwagę na tę nieprawidłowość. -Poznaliśmy się, gdy miałam pięć lat, więc można powiedzieć, że znamy się prawie od zawsze. Szczerze powiedziawszy nie potrafię sobie przypomnieć czasów, kiedy nie uważałam go za brata. - zaśmiała się, by następnie wsłuchać się w opowieść Areum. Od zawsze była ciekawa świata, dlatego jakiekolwiek napomknienia o innym miejscu na Ziemi były dla niej niczym dobra lektura. W kasztanowych tęczówkach pojawił się błysk, gdy okazało się, że młodsza Puchonka mówi o kraju, o którym Agnes co nieco wiadomo.\n-Czyli jesteś pół-Koreanką? Wow...Azja wydaje mi się tak odległa, ale też chciałabym tam kiedyś pojechać. Wiesz, całkiem inna kultura i w ogóle. A co do Korei, to kiedyś z przyjaciółmi poszliśmy do koreańskiej knajpy i jedliśmy...kimchi? Tak to się chyba nazywało. W każdym razie było pyszne, chociaż reszta dań wydawała mi się trochę zbyt ostra. - powiedziała z ciepłym uśmiechem na twarzy.\n-Potrafisz powiedzieć coś po koreańsku? Ja kompletnie nie znam tych znaczków, ale przynajmniej potrafię odróżnić koreańskie symbole od chińskich - dodała z nutką dumy, przypominając w tamtej chwili dziecko, chwalące się, że nauczyło się rysować pieska farbami.\nTemat: Re: Stoliki przy jeziorze


Nie jadł, nie pił, tylko naprawiał | Express Bydgoski\nNie jadł, nie pił, tylko naprawiał\nRenata Napierkowska 18.12.2006\n- Przez pierwszy tydzień codziennie przynosiłem nietknięte śniadanie do domu - mówi wójt Lech Skarbiński. Widać jednak efekty jego pracy.\nLech Skarbiński oficjalnie przejął Urząd Gminy Inowrocław po szesnastu latach rządów Tadeusza Kwiatonia zaledwie dwa tygodnie temu. Początek kadencji miał pracowity, jednak już widać pierwsze efekty jego starań. W tym krótkim czasie, jak twierdzi, udało mu się rozwiązać wiele zaległych spraw.\n<!** reklama left>Jedną z pierwszych, jaką zajął się po objęciu urzędu, było wypłacenie zaległych wynagrodzeń dla pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, którzy dochodzili swoich praw przed sądem.\n- Co prawda, pracownicy wygrali proces sądowy, bo wynagrodzenia im się słusznie należały, ale już wcześniej podjąłem decyzję, żeby wszystkie tego typu sporne kwestie wyjaśnić i załatwić. Prostuję więc wszystkie sprawy, które pozostały z poprzedniej kadencji - wyjaśnia wójt Lech Skarbiński.\nWłodarz uregulował należność Starostwu Powiatowemu za budowę drogi Olszewice - Słońsko. Ta sprawa też toczyła się przed Temidą, jednak Lech Skarbiński zdecydował się na zawarcie z powiatem ugody. Dzisiaj do starostwa wpłynie z urzędu gminy 323 tysięcy złotych. To nie koniec listy załatwionych spraw. Ostatnie gospodarstwo w gminie, do którego nie był doprowadzony wodociąg lada dzień będzie mieć wodę.\n- Zawarłem ugodę z trzema mieszkańcami miejscowości Jaronty, że za kwotę 9900 złotych przekażą nam wodociąg, który sami założyli. Na każdego z nich wypada po 3300 złotych. Dzięki temu jednak będziemy mogli doprowadzić wodę do gospodarstwa oddalonego od pozostałych o zaledwie 120 metrów - tłumaczy wójt Skarbiński.\nJak przyznaje nasz rozmówca, kadencja zaczęła się dla niego bardzo pracowicie. Przez cały pierwszy tydzień był tak zajęty, że nie zdążył nawet zjeść śniadania, które mu żona codziennie przygotowuje do pracy.


Burmistrz Gminy i Miasta Mogielnica ogłasza przetargi ustne nieograniczone na sprzedaż nieruchomości położonych na terenie gminy Mogielnica.\nBurmistrz Gminy i Miasta Mogielnica ogłasza IV przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż nieruchomości zabudowanej położonej w miejscowości Mogielnica, ul Rynek 15\nOgłoszenie Burmistrza Gminy i Miasta Mogielnica - konserwacja oświetlenia ulicznego\nZ klasyką przez Polskę w Mogielnicy\n25 września 2021 roku w sali widowiskowej Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Biblioteki Samorządowej w Mogielnicy odbył się koncert z cyklu "Z klasyką przez Polskę". Była to wyjątkowa okazja aby posłuchać muzyki klasycznej w wykonaniu wybitnych polskich artystów.\nNarodowy Spis Powszechny to wyjątkowa i jedynana 10 lat szansa, aby Polacy mogli pokazać, jaka naprawdę jest ich sytuacja osobista, rodzinna, zawodowa i mieszkaniowa. Dlatego jeśli wciąż zwlekasz ze spisem, to miej świadomość strat, na jakie narażasz siebie, swoją rodzinę i swoją gminę, jeśli zaniedbasz ten ustawowy obowiązek.\ninformacja o wyniku nieograniczonego przetargu ustnego\nBurmistrz Gminy i Miasta Mogielnica informacje o wyniku V nieograniczonego przetargu ustnego na zbycie prawa własności nieruchomości gminnej przeprowadzonego w dniu 22 września 2021r. o godz. 1030 w siedzibie Urzędu Gminy i Miasta w Mogielnicy ul. Rynek 1.\nKoncert "Z klasyką przez Polskę"\nPolski Impresariat Muzyczny i Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Biblioteka Samorządowa w Mogielnicy zapraszają na koncert z cyklu "Z klasyką przez Polskę"\nObchody 82. Rocznicy napaści Niemiec hitlerowskich i ZSRR na Polskę\nW dniu 10 września 2021 roku odbyły się w Mogielnicy uroczyste obchody 82. rocznicy napaści Niemiec hitlerowskich i ZSRR na Polskę\n82. Rocznica napaści Niemiec hitlerowskich i ZSRR na Polskę\nMiejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Biblioteka Samorządowa w Mogielnicy serdecznie zaprasza do udziału w obchodach 82. Rocznicy napaści Niemiec hitlerowskich i ZSRR na Polskę, które odbędą się 10 września 2021 roku w Mogielnicy.\nOgłaszam, że w dniach od 11 września do 3 października 2021 planowane jest przeprowadzenie akcji doustnego szczepienia lisów wolnożyjących. Więcej informacji w dalszej części ogłoszenia.


Norwegia zaostrza restrykcje. Wstrzymuje sprzedaż alkoholu w lokalach - Dziennik.pl\nNorwegia zaostrza restrykcje. Wstrzymuje sprzedaż alkoholu w lokalach\n23 marca 2021, 19:36 aktualizacja 23 marca 2021, 19:36 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nRząd Norwegii ogłosił zaostrzenie ogólnokrajowych restrykcji koronawirusowych. Od czwartku wstrzymana zostanie m.in. sprzedaż alkoholu w lokalach. Ponowne otwarcie społeczeństwa opóźni się.\nnorwegia restrykcje koronawirus COVID-19\nW końcu wszyscy pójdą drogą Szwecji, czas się z tym pogodzić, zamiast łudzić się, że można powstrzymać wirusa obostrzeniami.\nCo z tą Szwecją - mają tak samo przes rane jak wszyscy. Sami się przyznają,że dali d ....\n"Wstrzymuje sprzedaż alkoholu w lokalach" O Matko, no to już za wiele restrykcji, jak na moje wykształcenie, kuervas ! Hej !-


Emile De Smedt i in.\nSłużba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek za pracę w systemie zmianowym – Dodatek przysługujący urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy – Artykuły 56a i 56b regulaminu pracowniczego\nPrzedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której E. De Smedt i 20 innych urzędników Parlamentu żądają stwierdzenia nieważności odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie po pierwsze, przyznania im dodatków przysługujących urzędnikom za pracę w systemie zmianowym, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego i do których są uprawnieni zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1873/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 określające kategorie urzędników uprawnionych do pobierania dodatków za pracę zmianową oraz stawki i warunki ich przyznawania, a po drugie przyznania dodatków przysługujących urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy, przewidzianych w art. 56b regulaminu pracowniczego i do których są uprawnieni zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1945/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 495/77 określające kategorie uprawnionych urzędników, warunki i stawki tych dodatków.\nOrzeczenie: Stwierdza się, że skarżący odstąpili od swych żądań stwierdzenia nieważności odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie przyznania dodatków przysługujących urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy, przewidzianych w art. 56b regulaminu pracowniczego. Stwierdza się nieważność odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie przyznania skarżącym dodatków przysługujących urzędnikom za pracę w systemie zmianowym, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego. Parlament pokrywa całość kosztów postępowania.\nUrzędnicy – Warunki pracy – Dodatek za pracę zmianową\n(regulamin pracowniczy, art. 56a)\nNależy stwierdzić nieważność odmownych decyzji indywidualnych instytucji w sprawie przyznania dodatków przysługujących urzędnikom za pracę w systemie „zmianowym”, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego, urzędnikom wykonującym taką pracę, wymaganą przez instytucję w związku z „potrzebą” centrali telefonicznej, w której są zatrudnieni, podczas gdy służba ta jest „normalnym i stałym” elementem pracy, gdy ponadto wspomniana instytucja, przyznając ten dodatek w drodze indywidualnych decyzji wydanych w późniejszej dacie niż ww. decyzje, sama w sposób dorozumiany – lecz jasny – przyznała, że skarżący spełniają przesłanki, od których art. 56a uzależnia przyznanie dodatku i wreszcie, gdy bezsporne jest, że materialne warunki ich pracy były takie same przed i po dacie, od której obowiązują decyzje indywidualne przyznające im wspomniany dodatek.\nW tym względzie nadużyciem byłoby utrzymywanie braku zastosowania art. 56a regulaminu pracowniczego z tego względu, że praca zmianowa urzędników nie wynika z formalnych decyzji tej instytucji.\nPodobnie okoliczność, że urzędnicy ci nie świadczą pracy w godzinach nadliczbowych, a ich tygodniowy wymiar czasu pracy jest mniejszy od zwykłego wymiaru czasu pracy w tej instytucji nie może podważać prawa do dodatku przewidzianego w art. 56a regulaminu pracowniczego. Przepis ten bowiem nie wymaga ani świadczenia pracy w godzinach nadliczbowych, ani pracy w wymiarze tygodniowym równym zwykłemu wymiarowi czasu pracy w tej instytucji. W każdym razie, zważywszy na niedogodności, jakie wynikają z tygodniowego rozkładu czasu pracy w systemie zmianowym w odniesieniu do życia osobistego i rodzinnego, 7,5-godzinna różnica pomiędzy zwykłym tygodniowym wymiarem czasu pracy w tej instytucji a wymiarem wprowadzonym w centrali telefonicznej nie jest pozbawiona podstaw.


Akcesoria do DJI Mavic Air 2 - Top 5 Blog GearPro\nDJI Mavic Air 2 Akcesoria - Nasze Top 5\nEmocje po premierze już opadły. Mavic Air 2 w Polsce zyskał wielu zwolenników. Najnowsza wersja serii Mavic w stosunku do swojego poprzednika zrobiła ogromny progres. Znacząco poprawiono czas lotu, zamontowano nowy system łączności OcuSync 2.0 oraz o wiele lepszą kamerę. Dodatkowym atutem są również liczniejsze funkcje Video.\nDJI Mavic Air 2 tak jak wiele innych dronów dostępny jest w wersjach: standard oraz fly more combo. Zestaw podstawowy którego cena wynosi ok 3999zł zawiera drona, akumulator, aparatura wraz z zestawem kabli, łącznie 3 pary śmigieł (3x CW i CCW), zasilacz do ładowania baterii, kabel USB/USB-C i dwa zapasowe drążki kontrolera. Za wersję Fly More Combo musimy zapłacić 1000zł więcej a w zamian za to otrzymujemy dodatkowe dwa akumulatory, kolejne 3 pary śmigieł, torbę transportową, hub do ładowania baterii, adapter zamieniający akumulator w powerbank USB oraz zestaw szarych filtrów (ND16, ND64 i ND256). Moim zdaniem warto wybrać droższą konfigurację. Sam akumulator kosztuje ponad 500zł. Walizka dołączona do zestawu jest bardzo nie udana. Ciężko w niej utrzymać porządek i bezpiecznie przechowywać drona wraz z akcesoriami. Tradycyjnie DJI dorzuciło HUB ładowania. Szczerze kompletnie nie rozumiem sensu tego urządzenia. Ładuje każdy akumulator po kolei, zdecydowanie lepiej zainwestować w ładowarkę wielokanałową która naładuje nam w bardzo krótkim czasie wszystkie baterie, kontroler i telefon jednocześnie. Poniżej krótka lista zawierająca naszym zdaniem wszystkie niezbędne akcesoria które warto dorzucić do zestawu.\nNajlepsze akcesoria do DJI Mavic Air 2 – nasze top 5\nNa początek naszej listy ważne zastrzeżenie: kolejność akcesoriów, które wybraliśmy, jest przypadkowa. Przyjrzyj się więc im wszystkim i zadecyduj, które przydadzą się właśnie Tobie.\n1. Etui, walizka, torba transportowa do DJI Mavic Air 2 Combo\nJak już wpominaliśmy powyżej, walizka dołączona do zestawu jest nie przemyślana. Warto pomyśleć o bardziej pojemnym zamienniku w którym bezpiecznie poukładamy niezbędne akcesoria. Poniżej przestawiamy kilka propozycji renomowanej marki PGYTECH oraz Faithpro.\nNiezwykle pojemna i bezpieczna torba marki PGYTECH wykonana została z wodoodpornego sztywnego materiału. Posiada podwójną przestrzeń na akcesoria oddzieloną specjalną przegrodą. Środek jest idealnie wyprofilowany aby móc przechować wszystko co niezbędne.\nWnętrze tej torbyjest wykonane z tłumiącej drgania pianki. Gruba przegroda zapinana na rzep utrzymuje wszystko na swoim miejscu dzięki czemu możemy wyjąć tylko co potrzebujemy w danej chwili.\nWalizka typu Hard Case również od PGYTECH. Jeżeli zależy ci na 100% ochronie drona, ta walizka będzie trafnym wyborem.\nTorba Nr. 1 Torba Nr. 2 Torba Nr. 3 Wszystkie walizki do DJI Mavic Air 2\n2. Ładowarki akumulatorów baterii do DJI Mavic Air 2\nMavic Air 2 w wersji Fly More Combo otrzymał w zestawie HUB ładowania który ładuje każdy akumulator po kolei co może znacznie opóźnić przygotowanie drona do nagrań. Z pomocą przychodzą wielokanałowe ładowarki sieciowe oraz samochodowe. Jedne i drugie ładują wszystkie baterie jednocześnie. Dodatkowo możemy podłączyć kontroler oraz telefon lub tablet.\n3. Dodatkowy uchyt mocowanie tabletu do DJI Mavic Air 2\nKolejną pozycją na naszej liście akcesoriów jest dodatkowy uchwyt na tablet. Umożliwia stabilne zamocowanie większych tabletów. Dodatkowe mocowanie daje możliwość również ustawienie monitora w porządnym położeniu bez zasłaniania przycisków funkcyjnych kontrolera. Niektóre modele posiadają w zestawie osłonę przeciwsłoneczną przydatną szczególnie w słoneczne dni.\n4. Filtry do DJI Mavic Air 2\nFilmujesz lub wykonujesz zdjęcia przy pomocy drona? To świetne rozwiązanie, które pozwala Ci zyskać zupełnie nową perspektywę oglądu świata, a co za tym idzie – spektakularne ujęcia. Sprawdzają się zarówno przy wykonywaniu fotografii i filmów profesjonalnych, jak i amatorskich. Aby jednak obraz zyskał filmową jakość i by wyeliminować jego niedoskonałości, warto zastosować odpowiednie filtry. Dobrej klasy drony, np. te marki DJI, same w sobie oferują bardzo dobrą optykę i możliwość dostosowania pracy optyki do warunków. Są jednak problemy, których nie wyeliminujesz przy pomocy podstawowego zestawu. Przykładowo, możesz mieć kłopoty lekko niebieskawym zabarwieniem obrazu, zwłaszcza podczas filmowania w górach, odblaskami lustra wody i podobnych tafli, ustawieniem odpowiedniego czasu otwarcia przesłony obiektywu przy intensywnie świecącym słońcu lub w „złotej godzinie” (tuż przed wschodem / zachodem) słońca. Warto zwrócić uwage na nowoczesne nakładki na obiektyw marki Ulanzi: Soczewki anamorficzne, szerokokątne oraz z efektem rybiego oka. Więcej infomacji jak dobrać odpowiedni filtr uzyskasz tutaj.\nSprawdź ofertę filtrów\n5. Mata, lądowisko do DJI Mavic Air 2\nPodczas startu i lądowania unoszący się kurz, albo wyższa trawa może uszkodzić silniki lub stabilizator w dronie. Dwukolorowe lądowisko to jeden z podstawowych akcesoriów każdego pilota zapewniających bezpieczeństwo drona. Podczas nocnych lotów dzięki odblaskowej powierzchni pomaga przy lądowaniu.\nSprawdź ofertę mat


ZespĂłĹ SzkĂłĹ Ekonomicznych - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego. - 2016-11-07\nERASMUS+ sektora Kształcenie i Szkolenie Zawodowe Akcja 1 –\nProjekt: „Staże zagraniczne dla uczniów i absolwentów szkół zawodowych oraz mobilność kształcenia zawodowego”\nWyjazd naszych uczniów do Wielkiej Brytanii na praktyki zawodowe jest dofinansowywany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego – Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój (PO WER).\nProjekt jest skierowany do uczniów klas trzecich uczących się w zawodzie technik logistyk, którzy zgodnie z ramowym planem nauczania w trzecim roku nauki realizują praktyki zawodowe.\nProjekt zakłada wyjazd dwóch dziesięcioosobowych grup, wyłonionych w procesie rekrutacji z klas trzecich uczących się w zawodzie technik logistyk, w terminach: 27 marca – 07 kwietnia 2017r oraz 16 kwietnia – 27 kwietnia 2018r.\nMiejscem praktyk będą firmy funkcjonujące w Portsmouth, Hampshire w Wielkiej Brytanii.\nPrzed wyjazdem na praktyki zakwalifikowani uczniowie będą uczestniczyli w programie przygotowawczym, obejmującym przygotowanie językowe, kulturowe i psychologiczne.\nZadania poprzedzające wyjazd:\nNabór uczestników w drodze rekrutacji zgodnie z regulaminem rekrutacji oraz zasadą jednakowego traktowania kandydatów. Wyniki rekrutacji zostaną opublikowane w stronie www.\nSpotkanie z rodzicami w celu omówienia programu i warunków praktyk oraz zasad kontaktowania się dzieci z rodzicami w czasie odbywania praktyk.\nPrzygotowanie językowe uczestników w celu sprawnego komunikowania się podczas praktyk oraz poza godzinami pracy, w tym poszerzenie terminologii zawodowej i wzbogacenie mowy potocznej.\nPrzygotowanie kulturowe pod kątem przybliżenia kultury i historii, obyczajów i zasad współżycia w wielokulturowym społeczeństwie.\nPrzygotowanie w zakresie psychologii i dworactwa zawodowego pod kątem radzenia sobie w nowych, trudnych sytuacjach zarówno w miejscu pracy jak i w życiu codziennym.\nNad bezpieczeństwem uczniów w czasie realizacji zagranicznych praktyk zawodowych czuwać będą opiekunowie – nauczyciele Zespołu Szkół Ekonomicznych\nEdycja 2016 - 2017\nPlan zajęć przygotowujących\nSzkolenie Job Shadowing w branży logistycznej\nEdycja 2017 - 2018\n1. Zasady rekrutacji Wielka Brytania\nUczniowe podczas odbywania praktyk w edycji 2016 - 2017\nCzas generowania strony: -0.021s.


I liga wojewódzka A1 juniorzy: Pierwszy punkt BUKS w lidze – Zespół Szkół nr 1\nI liga wojewódzka A1 juniorzy: Pierwszy punkt BUKS w lidze\n14 września, 2020 admin Archiwum 0\nOstatnim przeciwnikiem juniorów BUKS w pierwszej rundzie była AP Żyrardowianka. W niedzielny poranek 13 września 2020 r. młodzież BUKS udała się na wycieczkę BUS-em do Żyrardowa by zagrać z tamtejszą Akademią Piłkarską.\nBUKS pojechał na mecz w mocnym 18 osobowym składzie oraz z 1 kibicem Ludwikiem .\nCelem było wreszcie cieszyć się z pierwszego zwycięstwa BUKS na poziomie ligi wojewódzkiej, jednak gospodarze też bardzo chcieli wygrać. W składzie zespołu AP Żyrardowianka na meczu z BUKS zagrało 6 chłopaków grywających w zespole seniorów czyli IV lidze. Poprzeczka zatem przed juniorami BUKS była postawiona dość wysoko.\nPoczątek meczu to przewaga Żyrardowianki. BUKS wyszedł na boisko w składzie zbyt ofensywnym i nie było równowagi pomiędzy ofensywą i defensywą. W efekcie po naszym prawym skrzydle Żyrardowianka robiła często przewagę liczbową, która około 15 minuty zakończyła się stratą bramki przez BUKS.\nNie tego się spodziewaliśmy i trener musiał podkręcić wolę walki i bardziej zmotywować do biegania zawodników BUKS, a jednocześnie załatać dziury w ustawieniu. Tzw. wędkę dostał nasz grający w tym meczu na skrzydle Michał i wszedł w 20 minucie Kostek. Gra w defensywie BUKS stała się bardziej zorganizowana, bardziej odpowiedzialna, więcej było wsparcia dla bocznego obrońcy, a dzięki temu również w większym stopniu …..w ofensywie zagrażaliśmy Żyrardowiance.\nW pierwszej połowie BUKS-owi udało się doprowadzić do kilku wrzutek, rogów i strzału z dystansu. Było widać że jest szansa na przełamanie obrony Żyrardowianki, ale coś trzeba było zmienić by zaskoczyć rywali. W przerwie kolejna zmiana i nastąpiło zwiększenie siły fizycznej w środku boiska . Z przodu zaś dodaliśmy poprawę skuteczności. Na boisku pojawił się popularny Ponton, a z przodu jako napastnik zagrał Firu czyli brat Kuby Wójcickiego (zawodnik ekstraklasy Zagłębia Lubin). Okazało się że jest coś takiego jak geny piłkarskie i umiejętność strzelania bramek \nOd początku drugiej połowy to BUKS atakował i miał kilka szans na wyrównującą bramkę. Były to jednak indywidualne pojedynki napastników. Dopiero współpraca naszych dwóch napastników Adriana i Fira dała bramkę dla BUKS. Po szybkiej akcji Adriana i wyśmienitym jego podaniu prostopadłym, egzekutorem był Firu czyli Michał Wójcicki. Akcja tylko brawa bić!!!!\nZespół z Pruszkowa dalej atakował i próbował wywieźć z Żyrardowa zwycięstwo. Pod koniec meczu ok 88 minuty po naszym wolnym zakończonym złapaniem piłki przez bramkarza gospodarzy, poszła kontra , którą wślizgiem w naszym polu karnym próbował przerwać Max. Niestety sędzia uznał że był faul i podyktował karnego dla Żyrardowianki. Gospodarze zamienili go na bramkę.\nZostały 2 minuty, bo tyle doliczył sędzia. Trener BUKS wierzył, że można jeszcze zrobić jedną , dwie sytuacje pod bramką Żyrardowianki. I tak tez się stało . Po wolnym z dalekiego dystansu, wykonanym na tzw. aferę , samobója ustrzelił jeden z graczy Żyrardowianki. Oczywiście nie zrobił tego bo tak chciał, a dlatego że był naciskany przez naszych walczących o życie graczy BUKS.\nMecz zakończył się remisem 2 do 2 , co wydaje się że jest sprawiedliwym wynikiem, a jednocześnie sygnałem , że przy wytrwałej pracy, cierpliwości, angażowaniu w to co się robi, pokazywaniu swoją osobą, że się chce, że się to lubi, można strzelać bramki, nie przegrywać.\nTeraz czekamy na zwycięstwo. Za tydzień młodzież BUKS ma pauzę i tylko pomaga seniorom w meczu.\nKolejny mecz juniorów BUKS Pruszków 26 września o godz. 11 na boisku MOS Pruszków. Zapraszamy WSZYSTKICH by swoim dopingiem wsparli młodzież Budowlanki by …….pojechała Jedność Żabieniec i dała Wam i nam przyjemność . Do zobaczenia na stadionie przy ul. Gomulińskiego 4.\nZebrania z rodzicami – 10 września 2020r.


Zespół Szkolno-Przedszkolny im. "Dzieci Potulic" w Potulicach\nJesteś tutaj: Zespół Szkół Potulice\nDowóz i odwóz w dniu 19.06.2019r. Zgodnie z rozkładem jazdy autobusu liniowego PKS Dowóz: Odwóz: godz. 7.40 – kl.I-III godz. 11.40 – szkoła – kl.I-III godz. 9.45 – kI.IV-VI,IIIg godz. 13.00...\n„Castrum et Monasterium” – Wycieczka profilaktyczna w kontekście historycznym W czwartek 13 czerwca 2019 roku 31 uczniów klas IVa i VI przeżyło ciekawą podróż do średniowiecznej przeszłości tropiąc i szukając...\nPASOWANIE NA CZYTELNIKA Pod koniec maja uczniowie klasy pierwszej uczestniczyli w ważnym wydarzeniu-pasowaniu na czytelnika.\nDzień Mamy i Taty w przedszkolu Dzień 30 maja zapisał się niezwykłym wydarzeniem dla dzieci w przedszkolu w Potulicach. Wtedy bowiem odbyła się uroczystość z okazji Dnia Mamy i Taty. Najpierw przedstawiono wiersze, piosenki i tańce. Rodzice...


Firany wałbrzych - Dom przed remontem Kraków Dom przed remontem Kraków\nW oknach niezwykle ślicznie prezentują się firany, dlatego zwłaszcza kobiety przychylnie determinują się na ich zakupienie. Wywołane jest to przede wszystkim tym, iż można w ten sposób podnieść szczebel estetyki we prywatnym budynku. Nic dziwnego, że kobiety przeznaczają na takie szczegóły mnóstwo pieniędzy, choć firany same w sobie nie są za bardzo kosztowne. Należy posiadać ich jednak w domu kilka, dlatego że poniektóre mogą okazać się firanami niezbyt dobrej jakości, a inne będą się błyskawicznie brudzić. Czasem wskazane jest odświeżyć swoje mieszkanie, a firany Opole mogą być w tym przypadku rezolutnym rozwiązaniem. Zamówić wolno je na wiele sposobów, dlatego też skrupulatna analiza jest tutaj jak najbardziej wskazana. Dostępne są one również w wielu sklepach internetowych.


St. Gabriel's Church (Nazareth, Izrael) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu St. Gabriel's Church\nSt. Gabriel's Church opinie, Nazareth\nNr 4 wśród 22 atrakcji w lokalizacji Nazareth\nPaul VI Street, Nazareth Izrael\n189recenzji3pytania z odpowiedziami\nArad, Rumunia1 635 przesłanych treści313 podziękowań\nPiękna cerkiew w Nazarecie.\nJest to greckokatolicki kościół, ale ma wnętrze namalowane przez rumuńskich malarzy. Cały zespół budynku jest zadbany, wszystko jest czyste i przyjemne dla oczu. Nie przegap, aby zobaczyć Studnię Maryi, która znajduje się poza dziedzińcem kościoła, po prawej stronie.\nWirginia359 przesłanych treści108 podziękowań\nBardzo doceniam możliwość odwiedzenia tej starej cerkwi z pięknymi ikonami i pomalowanymi ścianami. Różni się od mojej tradycji, ale dał mi nowe uznanie dla duchowości prawosławnej. WSKAZÓWKA: Nie przegap sąsiedniej strony Studni Maryi.\nUżytkownik Suslik napisał recenzję sty 2020\nLwów, Ukraina18 przesłanych treści5 podziękowań\nNiesamowity kościół z choinką\nMały stary grecki kościół prawosławny z mnóstwem ikon i miłą atmosferą. W środku bardzo stare mury i przejścia, z dużą historią. Tuż obok Kościoła stoi Nowa Choinka, a wokół niej - Wielka Święta Bożego Narodzenia Kościoła Wschodniego.\nUżytkownik Serg O napisał recenzję sty 2020\nHajfa, Izrael321 przesłanych treści93 podziękowania\nProsty i spokojny\nJest to mały, spokojny kościół z ciekawym wnętrzem i ikonografią. W kościele znajduje się źródlana studnia, z której Maryja pobierała wodę. Bardzo interesujące i niezwykłe\nCudowny klimatyczny stary kościół\nKochałem ten mały stary grecki kościół prawosławny. To było piękne z prostymi freskami na suficie. Nie zapomnij przejść starożytną nawą do miejsca, w którym prawosławni wierzą, że anioł Gabriel powiedział Maryi, że ma urodzić dziecko. Obraz nad studnią przedstawia obraz Maryi i anioła. Możesz zobaczyć dziecko w żołądku Mary.…\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu St. Gabriel's Church\nJakie hotele są w pobliżu St. Gabriel's Church?\nHotele w pobliżu St. Gabriel's Church:\n(0.04 km) Villa Nazareth Hotel\n(0.12 km) Miriam guest house\n(0.32 km) Al Hakim Boutique Hotel Nazareth Old Town\n(0.33 km) Al-Mutran Guest House\n(0.24 km) Golden Crown Old City Hotel\nZobacz wszystkie hotele w pobliżu St. Gabriel's Church na stronie Tripadvisor\nJakie restauracje są w pobliżu St. Gabriel's Church?\nRestauracje w pobliżu St. Gabriel's Church:\n(0.06 km) Samir Abu Hummus\n(0.10 km) Rosemary\n(0.08 km) Bayat Restaurant\n(0.19 km) Tishreen\nZobacz wszystkie restauracje w pobliżu St. Gabriel's Church na stronie Tripadvisor


Torba Reebok Active Core Medium Grip czarna GP0170 - sklep Sport-home.pl\nTorba Reebok Active Core Medium Grip czarna GP0170\nWszechstronna torba sportowa Reebok pozwoli Ci się wygodnie zorganizować podczas wyjazdu. Główna komora zamykana na dwukierunkowy zamek. Boczna kieszeń na suwak. Torba Reebok wykonana z recyklingowego poliestru. Regulowany, pleciony pasek na ramię. Podwójne uchwyty do noszenia torby w dłoni.\n· materiał: 100% poliester z recyklingu\n· wymiary: 57 cm x 27 cm x 27 cm\n· pojemność: 49 l\nOpinie o Torba Reebok Active Core Medium Grip czarna GP0170\nOdbiór Osobisty, Bydgoszcz


Stacje paliw. Czy przetrwają tylko sieciowe? | Nowa Trybuna Opolska\nStacje paliw. Czy przetrwają tylko sieciowe?\nSławomir Draguła 04.04.2012 Zaktualizowano 16.04.2012\n- Nasza stacja spełnia już nowe normy, ale na rynku jest wiele takich, które muszą przejść kosztowne remonty - mówi Dawid Goluch.\nMałe stacje paliw mogą zniknąć z rynku. Ich właścicieli nie stać na kosztowną modernizację. Jeśli upadną, to oznacza jeszcze droższe tankowanie.\nTo efekt nowych wymogów w ochronie środowiska, które mają wejść w życie w 31 grudnia tego roku. Według nich każda stacja paliw będzie musiała być wyposażona w zbiorniki na paliwa z podwójnym płaszczem. Chodzi o bezpieczeństwo.\n- Jeśli dojdzie do rozszczelnienia jednej powłoki zbiornika, to paliwo nie będzie wsiąkać w ziemię, bo zatrzyma je drugi płaszcz - wyjaśnia Dariusz Goluch, właściciel opolskiej stacji paliw D-G, która spełnia już nowe wymogi. - Uruchomi się też specjalny czujnik, które poinformuje o awarii. W zbiornikach z jednym płaszczem takiej możliwości nie ma.\nZobacz: Ceny benzyny, czyli czarny sen kierowców\nDziś w Polsce działa ponad 6760 stacji paliw. - Szacujemy, że nawet 15 procent z nich nie dostosuje się do nowego prawa, a to oznacza zamknięcie interesu - wyjaśnia Krzysztof Romaniuk, dyrektor ds. analiz w Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego.\nZobacz: W Opolu powstanie bezobsługowa stacja z tanim paliwem\nDlaczego? Wszystko rozbija się o pieniądze. Dostosowanie stacji paliw do nowych norm może kosztować nawet 200 tys. zł. ymczasem ich właściciele, aby przetrwać na rynku stosują minimalne marże. Ich zysk jest więc niemal symboliczny, a co za tym idzie nie mają pieniędzy na inwestycje.\n- Jestem w kropce - przyznaje właściciel jednej z nich. - Prowadzę ten interes od wczesnych lat 90. i nigdy nie miałem żadnej awarii. Moim zdaniem nowe przepisy to efekt lobbingu dużych koncernów naftowych, które chcą przejąc cały rynek.\nWielkie koncerny paliwowe już teraz robią wszystko, by zapełnić spodziewaną lukę na rynku po tych stacjach, które zostaną zamknięte i coraz więcej inwestują w tzw. tanie stacje. W Opolu Lotos otworzy taką w czerwcu przy Centrum Handlowym Turawa Park.\nW ubiegłym roku zrobił to już w Kędzierzynie-Koźlu. Również norweski Statoil wybudował w ubiegłym roku taki punkt przy ul. Oleskiej w Opolu.\nFachowcy rynku paliw nie mają wątpliwości. Jeśli z rynku znikną małe stacje paliw, kierowcy będą tankować drożej. Dlaczego? Żeby przyciągnąć do siebie klienta, małe stacje utrzymują konkurencyjne ceny.\nNa przykład dziś na stacji BP przy ul. Wrocławskiej w Opolu litr benzyny Pb 95 kosztował 5,89 zł. Podobnie było na stacji Orlenu przy tej samej ulicy. Natomiast na stacji D-G przy Budowlanych w Opolu benzyna była o osiem groszy tańsza, a na stacji Krystal przy Usługowej o 10 groszy. Z kolei Olej napędowy na D-G i Krystalu był tańszy 8 gr w porównaniu z cenami na BP i Orlenie.\nZmiany w prawie miały wejść w życie już w 2007 roku, ale m.in. dzięki interwencji Polskiej Izby Paliw Płynnych Ministerstwo Gospodarki przesunęło ten termina na koniec 2012 roku.\n- Większość stacji paliw powstała, bądź przeszła modernizację w latach 90. i są jeszcze w pełni sprawne - mówi Zdzisław Pisiński z PIPP. - Po co więc narażać ich właścicieli na koszty?


MINI PARK LINOWY OTWARTY Izabelin | izabelin24.pl\nizabelin24.pl 03/06/2015 01:36\nNowa, duża zabawka została udostępniona Przedszkolakom z Izabelina.\n2 czerwca 2015 roku w Gminnym Przedszkolu w Izabelinie przy ul. Kościuszki 17 odbył się Dzień Otwarty. Tego dnia pogoda sprzyjała imprezom plenerowym, więc już od 15.00 najmłodszych i Ich rodziców nie mogło zabraknąć. Dla dzieci przygotowano szereg atrakcji, a całą imprezę prowadzili animatorzy. Gwoździem programu była jednak nowa, przedszkolna zabawka. Otóż ku radości wszelkich osób udostępniony dla wszystkich został Mini Park Linowy. Wszystkie dzieci mogły wreszcie skorzystać z nowych urządzeń. Park, o którego budowę zabiegano (czas powstania pomysłu) przez trzy lata, to efekt pracy Dyrekcji Przedszkola, Władz Samorządowych i Sponsorów, czyli lokalnych firm i instytucji. Dlatego też chwilę wcześniej, tj. o godz. 13.30 na przedszkolnym placu spotkali się Wójt Gminy Izabelin, Przewodnicząca Rady Gminy Izabelin oraz Sponsorzy, by uroczyście przeciąć wstęgę i zapoznać się z nową inwestycją. Wszystkim tym, którzy przyczynili się do realizacji tej inwestycji podziękowano wręczając okazjonalne dyplomy. Michał Starnowski\nMINI PARK LINOWY OTWARTY komentarze opinie


www.wiara.pl » Wyszukiwanie: GDAŃSK\nPodczas 170 rejsów przepłynął ponad 500 tysięcy mil morskich, zawinął do 600 portów, a przez jego pokład przewinęło się ponad 15 tysięcy studentów. »\nJuż po raz 16. w Gdańsku odbędzie się Festiwal Szekspirowski. Aktorzy amatorzy pod czujnym okiem reżysera Philipa Parra z Wielkiej Brytanii wystawią sztukę „Zimowa opowieść” angielskiego dramaturga. »\nPonad 50 kapłanów od 1 lipca rozpocznie pracę w nowych parafiach. Zgodnie z zapowiedzią, dziś dokończenie. »\nSpołeczeństwo. – To są dwa różne światy. Wprawdzie w Gdyni też były oddziały integracyjne, ale tam w klasie 20-osobowej było tylko pięcioro dzieci niepełnosprawnych – mówi Sylwia Wianecka, katechetka w Zespole Szkół Specjalnych w Warczu. »\nTurystyka. Lepią garnki, uczą się języka kaszubskiego. W odkrywaniu bogactwa ziem pomorskich nie przeszkadzają im wiek, a czasem też biała laska, kule czy wózek inwalidzki. »\nParafrazując proroka Koheleta, jest czas powitań i czas pożegnań. W moim przypadku dzisiaj jest to drugie, w postaci ostatniego edytorialu w gdańskim GN »