Sudan tropem JY Cousteau | ActivTour\nStrona główna / Blog / Sudan tropem JY Cousteau\nSudan tropem JY Cousteau\nSudan, a dokładnie Sudan Północny to kraj, którego podwodne piękno urzekło mnie szczególnie. Wyjazd do Sudanu od wielu lat pozostawał numerem z pierwszej dziesiątki na mojej liście kierunków, do których chciałam zorganizować wyjazd. Na początku kwietnia 2014 mieliśmy okazję przekonać się na własne oczy o bogactwie i niezwykłym potencjale tego kraju – kraju oferującym topowe nurkowania w stosunkowo bliskiej odległości od Polski.\nNasza wyprawa rozpoczęła się od dwu dniowej przygody w Dubaju. Przeloty z Polski organizowane są najczęściej z przesiadką w tym uderzającym przepychem mieście Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie wszystko musi być “naj”. Bez namysłu wykorzystaliśmy tę szansę i poznaliśmy największe atrakcje “Największej Metropolii Pustyni”. Czterdzieści osiem godzin w takim mieście jak Dubaj może wydawać się mało, chociaż według mnie było wystarczającą dawką wrażeń. Zaszaleliśmy na nartach, co było chyba najwspanialszą i niecodzienną frajdą, jaką ostatnio przeżyłam. Niesamowity kontrast w centrum pustyni, wchodzimy do wnętrza Ski Dubaj. Na dworze panuje temperatura 40°C, my w krótkich spodenkach i japonkach. Nagle obsługa wręcza nam kombinezony narciarskie, przymierzamy buty, dopasowujemy narty. Po 20 minutach przygotowań przenosimy się do mroźnej krainy śniegu w zadaszonej hali, wsiadamy na wyciąg, wjeżdżamy do góry i jazda… Śnieg, co prawda sztuczny, ale jest, na górę kursują 2 wyciągi: kanapa i talerzyk, jest też mały snow park. W takiej chwili tylko jedna myśl przychodzi mi do głowy – ludzkie możliwości i wyobraźnia nie znają granic. Dwie godziny spędzone w temperaturze -2°C dają się już we znaki, teraz czas na podbój nowatorskich i ambitnych budowli! Najbardziej znane: Burj Al-Arab – hotel żagiel, Burj Dubai/Khalifa – najwyższy budynek świata, centra handlowe o jakich nie śniłam! Obok sięgających nieba wieżowców i nowoczesnych, luksusowych hoteli, udało się nam odkryć wiele tradycyjnych arabskich domów, kolorowych bazarów i islamskich świątyń. Przyznam szczerze, że okolice Creek, Gold Souk, krótki rejs po rzeczce, zrobiły na mnie największe wrażenie – to tutaj udało nam się poczuć arabski klimat pośród oszałamiającego postępu. Po dniu pełnym wrażeń, po zmierzchu, ruszyliśmy na ostatni pożegnalny spacer pędzącymi ulicami Dubaju. Zmęczenie dawało się we znaki, jedyna myśl, jaka nam teraz towarzyszyła to “zimne piwo”! I tu niestety przeżyliśmy rozczarowanie. Alkoholu brak jak na złość, można go kupić w zaledwie kilku ekskluzywnych hotelowych restauracjach – pomimo nowoczesności i zachodniego klimatu miasta, kultura i tradycja arabska broni swoich zasad. Wracamy do hotelu orzeźwieni jedynie coca-colą 🙁\nDwu dniowa przerwa w Dubaju okazała się świetnym pomysłem na trasie do Sudanu. Niezwykła łatwość poruszania się metrem, brak barier językowych – praktycznie każdy, kogo pytamy o cokolwiek, swobodnie posługuje się językiem angielskim. Dobrze rozwinięty system informacji, łatwe i czytelne wskazówki dla turystów niezwykle ułatwiły nam przemierzenie Dubaju wzdłuż i wszerz.\nNastępny dzień to ten, na który czekaliśmy tyle czasu! Wracamy na lotnisko, przechodzimy odprawę i już tylko 2 godziny lotu dzielą nas od wymarzonego miasta położonego nad Morzem Czerwonym. Muszę wspomnieć jeszcze kilka słów o odprawie na lotnisku, bo te obrazy pozostaną na zawsze w mojej pamięci. Hala odpraw w Dubaju przypomina jeden wielki egzotyczny bazar. Właściwie chyba tylko nasza grupa nadała bagaż, który w naszym pojęciu wygląda jak typowy (torba, walizka, itp…). Bagaż podróżny pozostałych pasażerów nadawany do luków samolotów to: klimatyzatory, 42′ telewizory plazmowe, drobny sprzęt AGD i RTV…. a także wszelkie dobra spożywcze, smakołyki i kosmetyki. Był to widok przypominający zachodnie granice Polski w latach 90-tych. Nie domyślałam się jeszcze, że to co działo sie podczas odprawy paszportowo-bagażowej było zapowiedzią klimatów panujących na pokładzie samolotu. Otóż po wejściu do skrzydlatej maszyny poczuliśmy się częścią “jednej wielkiej arabskiej rodziny”. Dookoła rozbiegane towarzystwo, każdy wnosi na pokład góry tobołków i próbuje upakować je do luków, poszukiwanie właściwych miejsc… iście swojskie klimaty nie spotykane na co dzień w naszej części globu. W skrócie jeden wielki bałagan i rozgardiasz! W związku z tym, że znaczna część ludności Sudańskiej to analfabeci, nie każdy z uczestników naszego lotu potrafił odczytać umieszczone informacje na karcie pokładowej. Niezwykle cierpliwe stewardessy sprawdzały niektórym pasażerom bilety i pomagały zająć odpowiednie miejsce w samolocie. W końcu wystartowaliśmy z 30 minutowym opóźnieniem – ale to chyba jest tu na porządku dziennym.\nPo około 2 godzinach lotu z okienka nareszcie dostrzegłam wybrzeże Sudańskie oraz obiecująco wyglądające formacje koralowe wzdłuż linii brzegowej – to tutaj już jutro zanurzymy się w błękitnej toni 🙂 Nareszcie… Lądowanie na lotnisku w Porcie Sudan przypominało lądowanie w bazie wojskowej, gdzieś na odludziu, gdzie nie ma cywilizacji. Port lotniczy przypomina hangar wojskowy, wyposażony jest w 1 pas startowy, dookoła piasek i kilka zardzewiałych anten. Kiedy wyszliśmy z samolotu od razu otoczyło nas kilku wojskowych, bacznie pilnujących, czy nie fotografujemy tej niezwykłej fortecy militarnej 🙂 Procedura wizowa i emigracyjna zajęła nam ok. 30 min. My oraz wszyscy pasażerowie samolotu zgromadziliśmy się w małej sali (dzięki Bogu klimatyzowanej) i jeden po drugim poddawaliśmy się procedurom lokalnej izby celnej. Chaos, bałagan, ale udało się. Przeszliśmy dalej, tym razem po odbiór bagażu. I tu wielkie zdziwienie! Lotnisko w Porcie Sudan nie posiada tak rozwiniętego systemu taśm transportujących bagaż do jakiego przywykliśmy. Tutaj wszystko odbywa się ręcznie! Efekt: ostatnia osoba z naszej grupy czekała na bagaż ponad godzinę.\nNareszcie wolność, opuszczamy budynek lotniska, udajemy się do naszego egzotycznie i bajkowo zdobionego autokaru (zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz), 30 min jazdy w stronę północną i nareszcie docieramy do portu, w którym czeka na nas nasza łódź. Po drodze z lotniska wypatrzyłam małą petrochemię, zbiorniki do przechowywania gazu oraz paliwa, małe i niezwykle biedne osady Beduinów, wielbłądy pasące się na połaciach krzewin. Krajobraz Północnego Sudanu jest o wiele bardziej zielony od tego, który obserwujemy w Egipcie. W najbliższym otoczeniu występuje sporo krzewów, traw sawanny i płożących drzew pustynnych akacji.\nSama miejscowość Port Sudan i jej epicentrum – port, to główny łącznik państwa ze światem od blisko 100 lat. Sama część portowa jest nowoczesna, ruchliwa, nieustannie przypływają tu i wypływają wielkie kontenerowce (min. z Arabi Sudyjskiej, Singapuru). Statki te transportują do Sudanu produkty, po wyładowaniu wracają puste do portów macierzystych, nie zabierając żadnych towarów w drogę powrotną – dzieje się tak dlatego, że Sudan nie posiada rozwiniętej produkcji i eksportu. Paradoksem jest, że ceny żywności i podstawowych produktów wykorzystywanych w gospodarstwach domowych są znacznie wyższe, niż np. w sąsiednim Egipcie (którego mieszkańcy de facto są znacznie zamożniejsi niż Sudańczycy). Dzieje się to na skutek tego, że praktycznie wszystko w Sudanie pochodzi z importu, także jedzenie.\nZmierzamy teraz do doku. To tutaj czeka na nas nasza łódź. Miejsce to wybudowane zostało w kształcie litery L, po drugiej stronie rozpościera się widok na monumentalną część towarową gdzie cumują największe kontenerowce świata i odbywa się rozładunek. Ponieważ jest już wczesny wieczór, na nabrzeżu zrobiło się tak tłoczono, że czujemy się jak na promenadzie w znanym kurorcie! Dookoła przesiadują rodziny z dziećmi, mężczyźni grają w karty lub bilard (pomysłowi Sudańczycy porozstawiali sobie na nabrzeżu kilka stołów bilardowych). Wszyscy odpoczywają od skwaru i słońca rozlewającego się nad głowami każdego dnia. Panuje tu beztroska atmosfera relaksu i zabawy, lokalni są niezwykle sympatyczni, pijemy z nimi lokalną kawę… Każdy zna język angielski – nieważne czy stary czy młody. W Sudanie obowiązują 2 języki urzędowe: sudański i angielski – to nam bardzo pomaga.\nDochodzimy do nabrzeża i nareszcie możemy spojrzeć na niego gołym okiem! Cieszę się ogromnie z wyboru tego jachtu: jest duży, stabilny, nowoczesny, wygodny. Siedem dni spędzonych na jego pokładzie pozostawi w naszej pamięci tylko najlepsze wrażenie 🙂 Przy okazji tematu łodzi, chciałabym dodać 1 ważną rzecz. Wybór dobrego, szybkiego, mocnego i przestronnego jachtu motorowego, w przypadku safari jest niezwykle istotny. Bezpośrednio przekłada się to na komfort pobytu, możliwość szybkiego dotarcia do najodleglejszych miejsc! Nasza łódź jako pierwsza dopłynęła do najodleglejszych raf, mieliśmy szansę w zaledwie 7 dni odbyć safari po trasie, na którą inne łodzie potrzebują 10, przez pierwsze 2 dni nikt nam nie towarzyszył, byliśmy tylko my i Morze Czerwone! Falowało, a my nie czuliśmy żadnego dyskomfortu… Nasza łódź i jej załoga sprawdzili się w 1.100%.\nPierwszy dzień i pierwsze zanurzenia zaczynają się przeciętnie. Docieramy do najdalej wysuniętego na północ punktu naszej trasy – do rafy Shaab Seudi. Czuję małe rozczarowanie, maksymalna głębokość 20m, miejsca nieszczególne, przewodnik bacznie nas ogląda, sprawdza, obserwuje… 2-gie nurkowanie dzienne i 3-cie nocne robimy na rafie Gota Shambea. Najbardziej podobają mi się spektakularne formacje twardych korowców – tak obszerne wachlarze to prawdziwy rarytas. Nurkowania tego dnia były łatwe, spokojne, bez spektakularnych wrażeń. Ale był to jedynie przedsmak tego co czekało nas w kolejnych dniach! Tego dnia i przez 2 kolejne pozostaniemy jedyną łodzią unoszącą się w toni wody. Na widnokręgu żadnej konkurencji, żadnych niechcianych współtowarzyszy podróży. Tylko my i najlepsze miejsca nurkowe Świata.\nDzień drugi to już prawdziwy odjazd! Rafy Angarosh i Merlo. W tłumaczeniu Angarosh, znaczy tyle co “Matka Rekinów”. I jak się potem okazało, nazwa dokładnie pokrywa się z atrakcjami, jakie oferuje. Pierwsze nurkowanie zaczęliśmy tuż po świcie, przed 7 rano robiliśmy już “negative entry” z naszego zodiaka. Opadamy na 40-45m i są! Rekiny to, po co wielu pasjonatów nurkowania przyjeżdża do Sudanu… Spotykamy rekiny szare, młoty. Do tego sceneria krążących ławic barakud, jack fishy, tuńczyków. Esencja podwodnego spektaklu dużych zwierząt pelagicznych… Gdy przepływamy pomiędzy rafami, towarzyszą nam stada delfinów. Sprawiają wrażenie, jakby ścigały się z naszą łodzią. Warto żyć dla takich momentów 🙂\nRano, dnia trzeciego decydujemy się powtórzyć rafę Angarosh, po południu nurkujemy w miejscu zwanym Gota Abbanna. Ponownie 1-wsze nurkowanie zaczynamy tuż po świcie, bo jak wtajemnicza nas nasz przewodnik Mimo, o tej porze dnia mamy największe szanse by spotkać młoty! No i są, czekały na nas, udało nam się doświadczyć tego magicznego spotkania. Wieczorem opuszczam nurkowanie nocne i towarzyszę naszemu kapitanowi w nocnym połowie langust. Doświadczenie warte zachodu! Dwie godziny spędziliśmy na wierzchołku rafy, gdzie przy świetle księżyca langusty polują. Wychodzą z ukrycia i stają się łatwym łupem fanów ich mięsa. Wracam na łódź ledwo żywa, rozbijające się o szczyt rafy fale ostro nas poturbowały. Ale 20 dorodnych langust to doskonałe panaceum, pozwalające zapomnieć o słabej kondycji 🙂 Następna kolacja to prawdziwy rarytas. Sudański kucharz przyrządził nam to, co udało nam się złowić… Warto było tak się wysilić, by skosztować świeżutkich langust!\nDnia czwartego odbyliśmy podróż w czasie i przenieśliśmy się na rozsławioną rafę Shab Rumi oraz bazę Precontinet II, a właściwie jej pozostałości po eksperymentach prowadzonych przez JY Cousteau na początku lat 70’tych. Eksperyment miał na celu udowodnić, że człowiek potrafi mieszkać pod wodą. Nurkowania w tak kultowym miejscu były dla mnie niesamowitym przeżyciem. Co prawda większość konstrukcji podwodnego miasta została zdemontowana, jednak pozostałości takie jak: “cebula” – garaż dla pojazdu podwodnego, garaż dla skuterów podwodnych, butelka wina wrośnięta w rafę koralową, porozrzucane drobne fragmenty konstrukcji miasteczka, są namacalnym dowodem historycznych dokonań słynnego Francuza i jego ekipy badawczej, tłem wydarzeń dla filmu ” Świat bez końca”.\nDzień piąty to nurkowania na rafach wokół pierwszego Parku Morskiego utworzonego na terenie Sudanu – Sanganeb. Najsłynniejszym miejscem w tej okolicy jest południowo – zachodni kraniec rafy. Wskakujemy do wody, opadamy na plato na głębokość ok 30m, naszym oczom ukazują się niezwykle barwne formacje koralowe, ozdobione przez miękkie koralowce. Spotykamy lasy anemonów, rekiny szare, ławice barakud i trevalierów oraz to, co zachwyca nas szczególnie – rekiny młoty oraz delfiny. Sanganeb to miejsce rozsławione nie tylko przez świetne nurkowania, lecz także przez malownicze pejzaże rozciągające się ze szczytu wybudowanej tu latarni morskiej. Nasz statek kotwiczy u stóp niesamowicie długiego mola prowadzącego na teren wybudowanej przez Brytyjczyków, latarni morskiej, aktualnie zarządzanej przez sudańską marynarkę wojenną. Wycieczka na szczyt budowli powala nas z nóg. Widok jak z obrazka, turkusowa woda rozlewa się na malownicze formacje koralowe. Każdy z nas zrobił chyba po 100 ujęć tego bajkowego pejzażu. Schodzimy na dół, już mamy wracać na pokład łodzi i nagle wkradł mi się do głowy pomysł. Może warto by spróbować popływać w miejscu, które właśnie podziwialiśmy z wierzchołka latarni? Trochę się pokręciłam i okazało się, że bez większych problemów przedostaliśmy się na pomost, po 2-giej stronie latarni. Udało się, wskoczyliśmy do wody, przed chwilą podziwianej z góry malowniczej laguny! To była jazda bez trzymanki!!! Totalnie oderwaliśmy się od rzeczywistości.\nDzień kończy mroczne nurkowanie nocne na wraku Ubmbria. Penetrujemy go jedynie z zewnątrz, chociaż gabaryty statku i doskonale zachowana konstrukcja dają nadzieję na doskonałe nurkowania w dniu kolejnym… Po takiej dawce wrażeń, tego wieczoru piwo było ” w cenie” 🙂\nOstatni dzień safari zwieńczony jest przez nurkowania nieopodal Portu Sudan, na wraku Umbria. Wrak Umbria uznawany jest za jeden z dwóch najlepszych w basenie Morza Czerwonego. Konkuruje jedynie z wrakiem Północnego Egiptu SS Thistlegorm. Jednak nasza grupa, mająca porównanie, jednogłośnie okrzyknęła Umbrię najlepszym z najlepszych w tej części Afryki. Długi na 155m, wybudowany w 1912 w stoczni w Hamburgu statek towarowy. W momencie, gdy zatonął, na jego pokładzie znajdowało się 1.750 ton cementu, 5.000 ton ładunku wybuchowego, 360.000 bomb (15, 50 i 100kg), butelki z winem, 3 samochody marki Fiat typu 1.100. Wrak jest łatwy do spenetrowania – jest tu dobra widoczność i dochodzi dużo światła. Polecam!\nPomimo, że niedzielne popołudnie to już czas bez nurkowania (następnego dnia o tej porze będziemy w samolocie do domu), wybraliśmy się na kilkugodzinną wycieczkę do miasta Suakin – najstarszego portu w Sudanie. Pierwotnie, za czasów największej świetności, było to miasto portowe, skąd pielgrzymi udawali się do Mekki oraz skąd transportowano niewolników do krajów na Półwyspie Arabskim. Fenomen miejsca i zastosowanej techniki budownictwa polega na tym, że wszystkie domy, meczety i budowle, wchodzące w skład zabudowań portowych, wykonane zostały z bloków koralowych. Suakin to miejsce w większości zamieszkiwane przez ludność z plemienia Beja, którą łatwo można tu zidentyfikować i zobaczyć na własne oczy. Obecnie zabudowania, które kiedyś przeżywały prawdziwą świetność, popadły w ruinę. Mimo to warto wybrać się tu na 2-3 godziny, by poczuć klimat tego miejsca, dać upust fantazji i wyobrazić sobie jak kiedyś lokalna ludność funkcjonowała w takim miejscu, jak wyglądały jego początki, gdy stworzyła go cywilizacja Nowego Królestwa Egipskiego, jak transportowano tędy niewolników, jak pielgrzymi wypływali w drogę do Mekki.\nNadszedł poniedziałek, dla większości naszych bliskich oznaczający kolejny stresujący dzień w pracy! Dla nas dzień ten również nie był szczególnie radosny, bo czas naszej wyprawy dobiegał końca.\nPorównując sudańską część Morza Czerwonego do egipskiej myślę, że naprawdę warto pokusić się o udział w takiej wyprawie! Nie ma tu mowy o tzw. masowej turystyce. Nurkując mamy wrażenie, że to my jesteśmy odkrywcami tej części morza. Zwierzęta są, interesują się nami, zbliżają się do nas na wyciągniecie ręki. Nasza obecność nie budzi w nich strachu, nie przywołuje przykrych wspomnień, jak mam wrażenie, że dzieje się to w Egipcie 🙁 Świat podwodny nie nasycił się jeszcze nurkami, koralowce walą się pod siłą własnego ciężaru, a nie poprzewracane przez płetwonurków.\nCała magia tego podwodnego świata nastraja mnie do podjęcia kolejnego wyzwania! Jesienią 2014 i wiosną 2015 czas uderzyć na najdalsze południe Sudanu, tuż pod granicę z Erytreą… do miejsca, gdzie będziemy prawdziwymi pionierami turystyki podwodnej! Do miejsca, gdzie JY Cousteau także prowadził swoje eksperymenty, ale mało osób o tym wie.


Archiwum aktualności - Łowicz\nJestem - Lednica 2000\n2 czerwca odbędzie się XXII spotkanie młodych Lednica 2000. W tym roku lednickim hasłem jest słowo: „Jestem”. Spotkanie na Polach Lednickich każdego roku gromadzi kilkadziesiąt tysięcy osób, tym razem organizatorzy spodziewają się nawet 100 tys. uczestników z Polski i z zagranicy. Podczas spotkania ludzie będą nawzajem myć sobie nogi. Każdy uczestnik otrzyma ręcznik i ...\ndata dodania: 22 maja 2018\nPosłani przez Ducha Świętego\nOd 1656 roku z Łowicza wychodzi piesza pielgrzymka na Jasną Górę. W tym roku pielgrzymi szli pod hasłem Posłani przez Ducha Świętego , a do Częstochowy doszli w sobotę po godzinie 14.00, po sześciu dniach wędrówki. W piątek, od rana, na szlaku pielgrzymom towarzyszyło Radio Victoria. Więcej na ten temat, w materiale reporterskim, zapraszam:\ndata dodania: 20 maja 2018\nNa grobie wolontariuszki Helenki\nBiskup Ordynariusz Diecezji Łowickiej Andrzej F. Dziuba pielgrzymował wraz z dwoma kapłanami do grobu misjonarki zamordowanej w Boliwii. Wcześniej modlił się w miejscu, gdzie Helena Kmieć zginęła. Na osobistą pielgrzymkę do Libiąża, gdzie spoczywa śp Helena Kmieć, Biskup Łowicki Andrzej F. Dziuba wyruszył wraz z Ks. Kanonikiem Ryszardem Pruczkowskim, Proboszczem parafii Bożego Ciała w ...\ndata dodania: 15 maja 2018\nKonrad Karwat z Mysłakowa pod Łowiczem zdobył tytuł Mistrza Polski juniorów Strongman. Dzięki temu zwycięstwu zakwalifikował się na Mistrzostwa Świata Strongman U 23 w Kanadzie. W środę Mistrz Polski Juniorów gościł w studiu Radia Victoria, Mistrzostwa Polski Juniorów odbyły się w Jastrowiu w Wielkopolsce. Podczas strażackiego festynu zmierzyło się ...\ndata dodania: 10 maja 2018\nKobiety porażone prądem\nW miejscowości Krępa w powiecie łowickim dwie kobiety zostały porażone prądem. Do zdażenia doszło na terenie jednego z gospodarstw dzisiaj około godziny 10.30. O wypadku została wezwana Straż Pożarna i Pogotowie Ratunkowe. Poszkodowane kobiety w wieku 38 i 43 lat w chwili przyjazdu straży były przytomne. Funkcjonariusze udzielili poszkodowanym wsparcia psychicznego do czasu przyjazdu karetki pogotowia ratunkowego. Obie zostały przewiezione do szpitala.\ndata dodania: 03 maja 2018\npierwsza|poprzednia|3|4|5| z 362następna|ostatnia


Podatek katastralny zamiast podatku od nieruchomości. Ministerstwo tłumaczy - Bankier.pl\nNieruchomościPodatek katastralny zamiast podatku od nieruchomości? Resort finansów dementuje\nartur17 2020-03-04 06:36\nPrace nad podatkiem prowadzi FOR związany z L. Balcerowiczem. Popierają ten podatek prezydenci największych miast w większości z PO + Majchrowski z SLD.\nzzibi2 2020-03-03 18:39\n"zobowiązanie podatkowe nie może powodować zubożenia podatnika"\nże co? przecież każdy podatek to robi\ndamamad 2020-03-03 20:09\nNo nie każdy bo np. PIT płacisz jak Ci przybywa pieniędzy bo pracujesz. Jak pójdziesz na bezrobocie to sam PIT twojego zubożenia nie spowoduje.\nAle w takim razie podatek od nieruchomości w obecnej postaci już powoduje zubożenie podatnika, więc polać temu panu i niech idzie głosić te herezje do sejmu. Tam mu uwierzą.\nmarxs 2020-03-03 17:47\nzaprzeczenie PISowskich zaprzańców i kłamców traktuję jako potwierdzenie powyższego faktu-podatek katastralny będzie na 111%\nprawnuk 2020-03-03 17:00\nto nie trzeba być Ajnsztajnem czy Adno Kamyko jak mówią Rosjanie, by nie wiedzieć, że podatek katastralny uderza w najbogatszych czyli w zwolenników pis. Wyobrażacie sobie zwolnionego z podatków rolnika, mającego czasem kilkaset metrów kwadratowych domu, by płacił podatek?\nhfjdj 2020-03-03 17:18\nŻaden podatek nie uderza w najbogatszych bo: a) podatki są płacone przez przedsiębiorce ale z kieszeni klienta bo na nim zarabia czyli konsumenta, b) w przypadku gdy konsumentem jest najbogatszy, czyli np. ma wille pod Warszawą to zmyślnie ominie ten podatek, stanie się rzekomo rolnikiem bo w ogródku ma króliki, zadeklaruje Żaden podatek nie uderza w najbogatszych bo: a) podatki są płacone przez przedsiębiorce ale z kieszeni klienta bo na nim zarabia czyli konsumenta, b) w przypadku gdy konsumentem jest najbogatszy, czyli np. ma wille pod Warszawą to zmyślnie ominie ten podatek, stanie się rzekomo rolnikiem bo w ogródku ma króliki, zadeklaruje niską wartość (przecież i tak willa nie jest na sprzedaż), zresztą willa na zadupiu jest mniej warta niż klitka studenta w centrum. Wrzuci sobie w jakieś koszty to ostatecznie.\n1a2b 2020-03-03 16:45\nBankier.pl najwyraźniej nie może się doczekać tego podatku. Informuję, że jak czujecie dyskomfort z powodu braku tego podatku to możecie go już zacząć płacić, choćby w formie datków na działalność charytatywną.\nloool 2020-03-03 16:41\nZa dużo polityków ma własny interes w nieruchomościach. Tak więc to nie jest im na rękę.\nhfjdj 2020-03-03 17:20\nnewsman 2020-03-03 15:46\nNIE pouczaj rekin kapitana z Izraela bo ma racje wszędzie on jest tylko nie wPolandi jakie parametry opodatkowania uznac za istotne to sobie mozna dowolnie wymyslic a co to znaczy wycena rzetelna wartosc nieruchomości?kto mial by wycenić ? ty jeszcze rekin musisz sie dużo uczyc zanim zaczniesz pouczać innych bo na razie to NIE pouczaj rekin kapitana z Izraela bo ma racje wszędzie on jest tylko nie wPolandi jakie parametry opodatkowania uznac za istotne to sobie mozna dowolnie wymyslic a co to znaczy wycena rzetelna wartosc nieruchomości?kto mial by wycenić ? ty jeszcze rekin musisz sie dużo uczyc zanim zaczniesz pouczać innych bo na razie to dyktat ciemniakow tu jest


Jaguar XJS Celebration Convertible 1995 – SPRZEDANY | Giełda klasyków\nJaguar XJS Celebration Convertible 1995 – SPRZEDANY\nBrytyjski roadster – to dwa określenia, które zawsze znakomicie się uzupełniały. Jaguar XJS to propozycja nie tylko stylowa, ale i niezwykle komfortowa. Gdyby ówczesna S klasa miała wersję cabrio, jeździłaby zapewne tak. Wersja Celebration ukazała się w 1995 roku, dla uczczenia 60-lecia istnienia marki Jaguar. Zawierała ostateczne zmiany liftingowe i wyróżniała się dodatkowo wytłoczonymi sylwetkami jaguarów na tapicerce, kierownicą ze wstawkami z drewna i charakterystycznymi, 16-calowymi felgami. Ten egzemplarz ma niezwykle elegancką kolorystykę triple black, czyli czarny lakier, czarny materiałowy dach i czarne wnętrze, gustownie uzupełnione ciemnym drewnem. Jego przebieg to jedynie 63 tysiące kilometrów.\nPrzebieg: 63126 km\nJaguar XJS cabrio 4.0 R6. Wersja Celebration. Sprowadzony do Polski w 2010 roku z przebiegiem ok. 52000 km.\nW Polsce przez 10 lat auto zrobiło 11000 km. Przebieg 100% wiarygodny. Samochód po serwisie.\nW 1995 roku dokonano ostatecznych zmian specyfikacji i samochód nazwano Celebration z okazji 60. rocznicy powstania firmy Jaguar Cars. XJS Celebration otrzymał charakterystyczne felgi, fotele z wytłoczonym logo Jaguara i kierownicę z łączoną skórą i drewnem.\nlata 90-tebrytyjskiezdjęcia Giełdy klasykówwięcej niż 100 tys.Cabrio\nPoprzedni wpisCitroen GS Pallas 1975 – 31000 PLN – GdańskNastępny wpisMercedes 600 SL R129 1993 – SPRZEDANY