Parafia Czernice Borowe XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA „A” 04.10.2020 – Parafia Czernice Borowe\n« LIST PASTERSKI EPISKOPATU POLSKI ZAPOWIADAJĄCY OBCHODY XX DNIA PAPIESKIEGO\n10. Rocznica Sakramentu Małżeństwa Państwa Barbary i Zbigniewa Adamskich… »\nXXVII NIEDZIELA ZWYKŁA „A” 04.10.2020\nDzisiaj dwudziesta siódma niedziela w roku liturgicznym. W październikowym czasie modlitwy różańcowej, rozważając tajemnice z życia Chrystusa i Maryi, odradzamy i umacniamy naszą wiarę, którą otrzymaliśmy w sakramencie chrztu świętego.\nLiturgia słowa dzisiejszej niedzieli w motywie winnicy przypomina, że Bóg posłał nam swego Syna. Oddał w nasze ręce losy swego Kościoła, Ewangelii i świata. Przez udział w tej eucharystycznej ofierze mamy dać wyraz swej wiary w Syna Bożego, mamy słuchać Ewangelii, by wypełniać ją w życiu i w ten sposób przynosić owoce dobra oraz przyczyniać się do uświęcenia świata.\nZ okazji pierwszej niedzieli miesiąca na zakończenie Mszy Świętej o godzinie 12:00 adoracja Najświętszego Sakramentu i procesja eucharystyczna. Dziękuję całej asyście procesyjnej, służbie liturgicznej oraz dziewczętom sypiącym kwiatkami.\nNabożeństwo różańcowe w naszym kościele jest odprawiane od poniedziałku do soboty o godzinie 16:00, a w niedziele na zakończenie Mszy Świętej o godzinie 15:00. Dzisiaj część czwarta Różańca – tajemnice chwalebne. Modlitwę poprowadzą Koła Żywego Różańca z Czernic Borowych. W najbliższą środę Różaniec poprowadzą dzieci z klasy trzeciej, które przygotowują się duchowo do Pierwszej Komunii Świętej. Dzieci z klasy trzeciej i czwartej powinny uczestniczyć w konkursie różańcowym, który jest prowadzony jak co roku i polega na zebraniu jak najwięcej pamiątek uczestnictwa w nabożeństwie różańcowym od poniedziałku do piątku. W najbliższą sobotę, tak jak w ubiegłym tygodniu, nabożeństwo różańcowe odbędzie się o godz. 9:30 i zostanie poprowadzone przez wszystkie Koła Żywego Różańca naszej parafii.\nW środę 7 października przypada liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, które wiąże się ze zwycięstwem floty chrześcijańskiej nad muzułmańską flotą turecką pod Lepanto (obecnie Nafpaktos w Grecji) 7 października 1571 roku. Ówczesny papież Pius V ustanowił ten dzień jako wyraz wdzięczności za cudowne ocalenie chrześcijaństwa przez modlitwę różańcowa. Bitwa pod Lepanto była jedną z najkrwawszych bitew morskich w dziejach świata. Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej jest świętem patronalnym Kół Żywego Różańc\nW drugą niedzielę miesiąca za tydzień modlitwę różańcową przed Mszą Świętą o godz. 10:00 poprowadzi Koło Żywego Różańca z Zembrzusa Wielkiego.\nJak słyszeliśmy z odczytanego listu Konferencji Episkopatu Polski w następną niedzielę będziemy przeżywali XX Dzień Papieski pod hasłem „TOTUS TUUS”. Po każdej Mszy Świętej będą zbierane ofiary do puszek na wsparcie Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.\nW niedzielę za dwa tygodnie 18 października, a więc ipsa die (łac. „w sam dzień”) będziemy przeżywać w naszej parafii uroczystość odpustową ku czci Świętego Łukasza Ewangelisty – patrona kościoła. Uroczystą Sumę o godzinie 12:00 odprawi ks. dr Tomas Brzeziński – Rektor Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku, który będzie wśród nas już w czasie Mszy Świętej o godz. 10:00. W tę niedzielę nie będzie Mszy Świętej o godz. 8:30 i 15:00.\nW naszej parafii jest stary zwyczaj zbierania zboża i ofiar materialnych na rzecz Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, który jest wyrazem naszej troski o Kościół powszechny i diecezjalny oraz nowe powołania do kapłaństwa. Razem z Rektoratem tej uczelni zwracam się z serdeczną prośbą do całej parafii, aby przeprowadzić tę zbiórkę w bieżącym miesiącu. Jeśli będzie zbierane zboże, to proszę o przywożenie do parafii, najlepiej po Mszy Świętej wieczorem ok. godz. 17:30.\nW najbliższą sobotę 10 października br., pod hasłem „Z różańcem po ratunek”, odbędzie się VI Diecezjalna Pielgrzymka Kół Żywego Różańca do Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Smardzewie. Uroczystościom będzie przewodniczył Biskup Płocki Piotr Libera. Z racji na panującą pandemię koronawirusa zaproszeni są wyłącznie pielgrzymi z dekanatów: Płońsk Północ i Płońsk Południe wraz z duszpasterzami. Wszystkich pragnących uczestniczyć w pielgrzymce zapraszamy do duchowej łączności za pośrednictwem Katolickiego Radia Diecezji Płockiej i kanału You Tube naszej diecezjalnej rozgłośni. Początek uroczystości o godz. 10:00. Będziemy się jednoczyli duchowo w czasie modlitwy różańcowej i Mszy Świętej w naszym kościele.\nSŁOWO BISKUPA PŁOCKIEGO W ZWIĄZKU Z NIEDZIELĄ 4 PAŹDZIERNIKA BR. W niedzielę 4 października w całym Kościele zbiórka pieniędzy na tzw. denar Świętego Piotra czyli Świętopietrze. Proszę diecezjan Płockich – duchownych i świeckich, aby hojnym sercem wsparli Ojca Świętego w jego dziełach charytatywnych. Za każdą złożoną ofiarę bardzo Wam dziękuję. Bp Piotr Libera.\nW ramach zbiórki do puszki w niedzielę 13 września br. z przeznaczeniem na Grób Pański w Jerozolimie oraz w formie wsparcia materialnego chrześcijan w Ziemi Świętej przekazaliśmy 500 zł. Dziękuję wszystkim ofiarodawcom.\nBardzo dziękuję p. Henrykowi Czaplickiemu i p. Janowi Grabowskiemu za przeprowadzone prace na cmentarzu parafialnym oraz zakup potrzebnych materiałów do ich przeprowadzenia.\nDzisiaj w dniu imienin papieża Franciszka ukazała się encyklika pt. „Fratelli tutti” (wszyscy braćmi) autorstwa ojca świętego. Jej treść możemy znaleźć na stronie diecezji płockiej i naszej parafii. Dostojnemu solenizantowi składamy serdeczne życzenia z darem naszej modlitwy.\nSolenizantom i jubilatom nowego tygodnia przekazujemy serdeczne życzenia. Chorych otaczamy modlitwą, szczególnie przebywających w szpitalach, a wszystkich zmarłych polecamy miłosierdziu Bożemu. W środę 30 września zmarła w wieku 84 lat śp. Janina Przyjazna, związana rodzinnie z naszą parafią. Żałobna liturgia pogrzebu została odprawiona w piątek 2 października w kościele parafialnym w Gołyminie i tam spoczęła na miejscowym cmentarzu.\n4 października (niedziela) – Święty Franciszek z Asyżu (Giovanni Bernardone). Po burzliwej młodości przeżył nawrócenie i wyrzekłszy się wszelkich dóbr postanowił naśladować Chrystusa w całkowitym ubóstwie. Radykalizm jego życia do dziś znajduje wielu naśladowców. Jest to dzień imienin papieża Franciszka.\n5 października (poniedziałek) – Święta Siostra Faustyna (Helena) Kowalska, dziewica i zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Sekretarka i apostołka Bożego Miłosierdzia. „Dzienniczek” jej autorstwa jest zaliczany do najwybitniejszych.\n9 października (piątek) – Błogosławiony Wincenty Kadłubek (1160-1223). Biskup krakowski, uczestnik Soboru Laterańskiego IV. Dziełem jego życia są „Kroniki polskie”, w których opisał początki dziejów narodu polskiego. Zmarł jako cysters w Jędrzejowie. Jest uznawany za naszego pierwszego historyka (wspomnienie dowolne).\nTrwajmy w nastroju modlitwy różańcowej i dziękczynieniu za dobro, którym nas Bóg obdarza. On daje nam łaskę wiary, którą otaczajmy troską w nowym tygodniu naszego życia.


‹Najlepsze filmy 2011 roku według „Sight&Sound”› – Esensja\nNajlepsze filmy 2011 roku według „Sight&Sound”\nPrezentowaliśmy w zeszłym tygodniu typy najlepszych filmów według popularnego miesięcznika „Empire”, dziś czas na filmoznawcze „Sight&Sound”.\nSześćdziesięciu krytyków filmowych, głównie brytyjskich, ale także z innych krajów europejskich i USA typowało po 5 swoich ulubionych filmów 2011 roku. Po podsumowaniu głosów powstała następująca lista:\n1. Drzewo życia, reż. Terence Malick\n3. Chłopiec na rowerze, reż. Jean-Pierre i Luc Dardenne\n4. Melancholia, reż. Lars von Trier\n5. The Artist, reż. Michel Haznavicius\n6. Koń turyński, reż. Bela Tarr\nPewnego razu w Anatolii, reż. Nuri Blge Ceylan\n7. Musimy porozmawiać o Kevinie, reż. Lynne Ramsay\n9. Le Quattro volte, reż. Michelangelo Frammartino\n10. To nie jest film, reż. Jafar Panahi i Mojtaba Mirtahmash\nO wszystkim, o niczym


Kawaler Orderu Uśmiechu oszukał dzieci - Interwencja\nKawaler Orderu Uśmiechu oszukał dzieci\n30.05.2017 Aktualizacja: 15 czerwca 2019 r.\nFundacja Pogotowie Teatralne powstała w 2002 roku. Miała pomagać chorym dzieciom, a także organizować przedstawienia edukacyjne z zakresu pierwszej pomocy. Jej założyciel otrzymał nawet Order Uśmiechu. Jednak tylko na szlachetnych założeniach działalność fundacji zakończyła się. Podopieczni fundacji nigdy nie otrzymali zebranych na ich subkontach pieniędzy.\n9-letnia Julia Kartanowicz cierpi na zaburzenia układu nerwowego. Cały czas trwa diagnoza genetyczna dziewczynki, a jej rodzice każdego dnia walczą o jej zdrowie.\n- Zaburzenie objawia się tak, że nie mówi, jest pieluchowana, wymaga karmienia, pojenia. Porusza się jedynie po równej płaskiej powierzchni – mówi Tomasz Kartanowicz, ojciec niepełnosprawnej Julii.\nNa leczenie i rehabilitację Julii potrzebne są ogromne pieniądze, dlatego kilka lat temu jej rodzice trafili do Fundacji Pogotowie Teatralne ze Szczecina.\n- Dowiedzieliśmy się od znajomej osoby, która też była w tej fundacji, że organizacja nie pobierała prowizji za zgromadzone środki, co było ważne, bo fundacje mogą nawet do 10% pobrać - mówi Tomasz Kartanowicz, ojciec niepełnosprawnej Julii.\nDo tej samej fundacji trafili rodzice niepełnosprawnej 8-letniej Leny. Oni także potrzebowali środków na leczenie córki, która cierpi na autyzm.\n- To jest całkowite zaburzenie rozwoju dziecka, jest pieluchowana, nie mówi i tak naprawdę przy każdej czynności muszę być ja. Ona sama sobie nie poradzi, więc ktoś musi być blisko niej - mówi Ewelina Fabich, matka niepełnosprawnej Leny.\nFundację Pogotowie Teatralne w Szczecinie od 2002 roku prowadziło małżeństwo: Joanna i Tomasz J. Organizacja miała zajmować się nie tylko zbieraniem środków dla chorych dzieci, ale także robieniem spektakli dla najmłodszych.\n- Byłam zafascynowana ideą tej fundacji: leczenie śmiechem, nauka przez zabawę. Uwiodła mnie ta idea, nawet napisałam pracę magisterską na ten temat. Wtedy nie wiedzialam, że ta idea to tylko słodka otoczka, bo każdy się wzrusza losem chorych dzieci, a tak naprawdę okazało się, że fundacja ma ciemną stronę – mówi Ewelina Fidosz, była pracownica Fundacji Pogotowie Teatralne.\nSzybko okazało się, że rodzice chorych dzieci nie mogą odzyskać pieniędzy zgromadzonych na subkontach. Nie mogli także skontaktować się z małżeństwem J.\n- Nigdy nie otrzymałam złotówki z tej fundacji. Przy pierwszym rozliczeniu już się zaczęło, Walczylismy o to, żeby Lenka miała jakieś pieniądze, namawialiśmy znajomych, a teraz musimy walczyć o to, o co sami się staraliśmy – mówi Ewelina Fabich, matka niepełnosprawnej Leny.\nMimo zapewnień Joanny J. rodzice Lenki i Julki nigdy nie odzyskali pieniędzy z Fundacji Pogotowie Teatralne. Dlatego oddali sprawy do sądu. Mają prawomocne wyroki, ale pieniędzy nadal nie mają.\n- Wystąpiliśmy na drogę cywilną, bo co nam pozostało... Otrzymaliśmy wyrok, jest on prawomocny, zasądzona kwota to ponad pięć tysięcy złotych, plus odsetki – mówi mówi Tomasz Kartanowicz, ojciec niepełnosprawnej Julii.\n- Nie wiem, jak można oszukać dzieci, jak można na tym żerować – mówi Ewelina Fabich, matka niepełnosprawnej Leny.\n- Fundacja ogłosiła likwidację w październiku 2016 roku. W KRS jest oświadczenie zarządu, że nie posiadają majątku – mówi Tomasz Kartanowicz, ojciec niepełnosprawnej Julii.\n- Majątek fundacji jest tak rozdysponowany, że konto jest wyzerowane. Samochód został darowany spółce, która jest prowadzona przez córkę państwa J. – mówi Ewelina Fidosz, była pracownica Fundacji Pogotowie Teatralne.\nW siedzibie fundacji nikogo nie zastaliśmy, dlatego poszliśmy do kawiarni prowadzonej przez córkę państwa J. Zastaliśmy w niej Joannę i Tomasza J.\n-Niech pani stąd wyjdzie! I proszę zabrać kamerę! Pani z Polsatu przyszła, żeby robić aferę - mówił Tomasz J.\n- Tomasz J. ma dozór policji, ma zakaz zbliżania się do mnie, ma sądowy zakaz nagrywania, fotografowania. Nie może się zbliżać na odleglość mniejszą niż 10 metrów, ale i tak sie go boję, bo on wpada w furię – mówi Ewelina Fidosz, była pracownica Fundacji Pogotowie Teatralne.\nOna także ma wyrok sądu, zgodnie z którym powinna otrzymać kilkaset zlotych odszkodowania, ale podobnie jak rodzice chorych dzieci, na odzyskanie pieniędzy nie ma szans.\n- Państwo J. namawiali mnie do składania fałszywych zeznań w sprawie byłego pracownika. Tomasz J. powiedział: pójdziesz i powiesz to, co ci każemy. Nie zgodziłam się i od tamtej pory zaczęla się gehenna – mówi Ewelina Fidosz, była pracownica Fundacji Pogotowie Teatralne.\nOkazuje się, że fundacja ma także inne zobowiązania. Joanna J. zostala skazana przez szczeciński sąd za zdefraudowanie 170 tysięcy złotych i fałszowanie dokumentów dotyczących spektakli dla dzieci, które nigdy się nie odbyły.\n- Oskarżona sporządziła fikcyjną dokumentację, którą potwierdzała wykonanie 1500 prezentacji – mówi Michał Tomala, rzecznik prasowy Sądu Okręgowego w Szczecinie.\nW zeszłym roku Fundacja Pogotowie Teatralne zostala zlikwidowana. Stało się to po tym, gdy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podjęło decyzję o wykreśleniu fundacji małżeństwa J. z rejestru organizacji pożytku publicznego.\n- To jest o tyle przykre, że od urodzenia dziecka człowiek walczył. Na początku jest informacja, że dziecko będzie chore, potem człowiek walczy o środki na terapię, a na końcu walczy o coś, co już wywalczył – mówi pan Tomasz. *\nReporterka: Paulina Dzierzba


Janusz Rudnicki: ''Transparent 'Macice wyklęte' jest jak najbardziej na miejscu'' - WP Książki\nJanusz Rudnicki: ''Transparent 'Macice wyklęte' jest jak najbardziej na miejscu''\n– Polska to powietrze, którym oddycham. Teraz jest ono szkodliwe, paskudne. Wkurza mnie, że w roku 2016, w Europie, która leży przecież też w Polsce, są jaskrawe powody ku temu, aby organizować „czarny protest” – mówi pisarz Janusz Rudnicki w rozmowie z Michałem Hernesem.\n– Polska to powietrze, którym oddycham. Teraz jest ono szkodliwe, paskudne. *Wkurza mnie, że w roku 2016, w Europie, która leży przecież też w Polsce, są jaskrawe powody ku temu, aby organizować „czarny protest” – mówi pisarz Janusz Rudnicki w rozmowie z Michałem Hernesem.*\nMichał Hernes: Antoni Słonimski napisał kiedyś: „Doszło do tego, panowie, że muszę z braku przeciwników sam ze sobą dyskutować”. Czy dyskutuje pan sam ze sobą, czy też nie lubi pan dyskusji?\nJanusz Rudnicki: Dyskutuję o czym?\nChociażby o literaturze.\nNie lubię o literaturze dyskutować. Jakoś mnie to krępuje, to dla mnie zbyt intymne. Dżentelmeni nie rozmawiają o kobietach, więc pisarze nie powinni rozmawiać o literaturze. Pisz i milcz. Nie przepadam za ludźmi otwartymi, szczerymi. Nie lubię tego intymnego sosu, którym mnie oblewają. Wolę ludzi inteligentnie powierzchownych. Tak zwane tematy głębokie mnie krępują. One są prawie zawsze takie same i dotyczą życia, miłości, nienawiści, sensu bądź śmierci. Czuję się wtedy jak w kaftanie żenady. Człowiek otwarty kojarzy mi się z prosektorium, z sekcją zwłok.\nJeden z wywiadów zaczął pan od pytania retorycznego: „Po co sobie zawracać dupę Polską?”. Czy coraz bardziej utwierdza się pan w słuszności tych słów?\nTo była tylko taka retoryczna przynęta, żeby przytrzymać czytelnika, chwycić go za uwagę.\nCzyli warto zawracać sobie dupę Polską?\nTak, nie można inaczej. Mieszkałem wiele lat za granicą i wtedy było to możliwe, ale czy jest możliwe obecnie, kiedy mieszkam tu? Polska to powietrze, którym oddycham. Teraz jest ono szkodliwe, paskudne. Mam na myśli bogoojczyźniany fetor, który szkodzi na serce i płuca. Jeszcze trochę, a chodził będę po ulicy z maską antysmogową.\nCo pana obecnie wkurza? Co chciałby pan powiedzieć?\nPyta pan, jakbym leżał na łożu śmierci. Wkurza mnie na przykład, że w roku 2016, w Europie, która leży przecież też w Polsce, są jaskrawe powody ku temu, aby organizować „czarny protest”. Doszło do tego, że transparent „Macice wyklęte”, dobry skądinąd, jest jak najbardziej na miejscu.\nAle mój najbardziej dotkliwy wkurw to nasz polski antysemityzm. Niestety nasz. Piekący, tępy i zajadły. Wyssany z mlekiem cholera wie jakiej matki, nieangielski i niekreolski. Kiedy widzę, słyszę i czytam to, co wydaje z siebie to bydło, brakuje mi tchu. Myślę sobie: „Co za koszmar!”. Łapię się na tym, że najchętniej zagnałbym ich do stodoły i niechby ich tam spalił ogień ich nienawiści.\nCzy polski antysemityzm jest nieuleczalny?\nJa to na pewno, ale i pan prędzej umrze niż on.\nCo wypada, a czego nie wypada powiedzieć pisarzowi, dziennikarzowi i politykowi?\nTemu pierwszemu, jako jedynemu, wypada wszystko, łącznie z włosami i zębami. Wszystko, inaczej pisanie nie miałoby sensu. Mam na myśli słowa i zdania spuszczone z łańcucha przyzwoitości i poprawności. Kompas moralny może śmiało dostać tu pierdolca. Można zabić drugiego człowieka tylko dlatego, że jest gorąco. Lub zapalić papierosa na mszy w kościele. Można dorabiać jako śpiący policjant, wygrzewając się na asfalcie. Można szukać morza, bo nagle odpływ, po czym spierdalać przed nim, bo nagle przypływ. Tak mi się zdarzało często z kobietami.\nJak by się pan scharakteryzował? Czy jest pan autoironicznym kpiarzem, stosującym ironię na wielu poziomach?\nAch, ironia, ta samoobrona przed nadmiarem wrażliwości własnej, twierdzi się. Ja już sam nie wiem, czy ją stosuję czy nią jestem. Kiedyś napisałem tekst zatytułowany „Zbieg z okoliczności”, a inny zacząłem od zdania „Ja, menda na jajach polskiej literatury”. Coś w tym jest.\nCo pan sądzi o dziennikarzach i pisarzach ofensywnych ideologicznie?\nLubię ich, dlaczego nie? To jasna, czysta pozycja. Jestem za czymś, hic et nuns, i mam rację, a jeśli ją mam, to o nią walczę. Czynnie, piórem, nie jestem bierną cipą.\nCzy tęskni pan za tak zwaną inteligencką walką światopoglądową?\nOna przecież jakoś się teraz toczy, więc do czego mam tęsknić? Chociaż… No tak, to w sumie gra do jednej bramki. Z kim ma walczyć światopoglądowo na przykład Baumann?\nJak pan myśli, dlaczego profesor Zygmunt Baumann nie ma godnego rywala?\nTo problem tych po prawej, niech się z nim męczą.\nCi po prawej nie są dla pana problemem?\nProblemem? Pan żartować raczy, problem to mało. Dramatem jest ta współczesna polska odmiana prawicy. To zakała Europy.\nDlaczego Polakom brakuje autoironii i dystansu do siebie?\nTrzeba inteligencji, żeby ją mieć. Polacy en block to kartofle. Przeciętny Polak to kundel. Najbardziej to widać na lotniskach, przez które przewijają się wszystkie rasy świata.\nDlaczego kartofle i dlaczego kundle?\nDobra, może przesadzam, ale polski lud ma do dziś mordy z obrazów Dudy-Gracza. Jeśli przyjąć, że na przykład prymitywna i zacofana amerykańska Polonia jest wypadkową tego ludu, no to co? Zgodzimy się?\nZgodzimy, choć niedawno część jej przedstawicieli wygwizdała prezydenta Dudę i jego żonę. Jest nadzieja?\nNikła, płonna. I ta część, i ta nadzieja.\nWoli pan być poważny czy obracać wszystko w żart?\nCzęsto robię tak, że obracam w żart coś, co dla mnie za dotkliwe, za bolesne. To mechanizm samoobrony. Taka zbroja, żeby się nie rozpaść. Mój wiek chociażby, to jakieś jaja nie z tej ziemi. Nie wszystko jednak da się tak zneutralizować. Jak obrócić w żart palenie kukły Żyda w Polsce w roku 2016? Jak?\nW takich chwilach mam ochotę uciec z tego kraju, a pan?\nOdwrotnie, raczej zostać w kraju właśnie. Ze wstydu. Za granicą postrzegany jest pan jako Polak, a za takie draństwo jest się czego wstydzić.\nKiedy ostatnio rozbawiła pana polska komedia i co to był za film?\n„Smoleńsk”. To żart. Ten film, z jego katyńskim epilogiem na czele to taki stosunkowo nowy gatunek, politporno. Duchowe, polityczne porno. Co mnie ostatnio rozbawiło? Cała komedia dawno temu. Rozbawiły mnie raczej jakieś pojedyncze momenty, sceny. Nie pamiętam, jakie. Może do końca wywiadu sobie przypomnę.\nMoże problem polega na tym, że Polacy nie umieją się z siebie śmiać?\nOch, umieją. Mieliśmy kiedyś dobre komedie, bo czasy im sprzyjały. Ja sam zresztą łapię się na tym, że za komedią nie tęsknię. Za filmem z komediowymi akcentami tak, ale komedia od początku do końca? To bez sensu, chyba by mnie znużyła.\nCzy w takim razie tęskni pan za kabaretem literackim?\nBoję się kabaretu, bo tenże mnie szantażuje. Żyły mu na czoło wychodzą. Wysila się, żeby za wszelką cenę mnie rozśmieszyć. Siedzę na widowni jak na krześle elektrycznym, z przylepionym do pyska plastrem w kształcie uśmiechu.\nA kabaret literacki?\nNie wiem. Jeśli uznać, że literackim jest kabaret Starszych Panów, to nie dla mnie. Jest w nim taki nudnawy trochę, smętno-kokieteryjny nastrój, a także zapach naftaliny i pięknosłowia. Wolę raczej Salon Niezależnych. Pamiętam jak Michał Tarkowski, z braku kart, tasował kromki chleba.\nCzy polskim politykom przydałoby się więcej autoironii i ironii?\nDzisiaj? Niekoniecznie. Raczej to co ma Robert Biedroń, czyli wrodzona uczciwość, delikatna szlachetność, i esprit. Mam na myśli nie tylko bystrość, polot i inteligencję, ale i poczucie humoru.\nJak ważny w życiu jest pańskim zdaniem luz?\nLuz to komfort i humor. Pytanie, jakie są ich granice. No dobra, są. Podałbym hardcorowy przykład, ale on nie przejdzie. To byłoby niesmaczne. To fakt, że igram sobie z przekraczaniem granic i czasami dostaje mi się za to. Chociażby, kiedy komentując wojujący feminizm napiszę, „pizdy nam ochujały”. To przykład na to, co można zrobić z polskimi wulgaryzmami; jak genialne mogą być połączenia. Poza tym, jestem zawołanym feministą, więc mogę sobie na to pozwolić. Omijam już to ciepłe w tym zdaniu „nam”. Przecież to międzypłciowa sztama, prawda?\nJak bardzo przeraża pana rynsztokowy poziom politycznych debat, a często także prasowych polemik? Co to mówi o stanie myśli i kulturze politycznej?\nŻe sięgnęła bruku. Przy czym, bez przesady, „Gazeta Wyborcza”, „Kultura Liberalna” i „Krytyka Polityczna” dają radę.\nProblem polega na tym, że sporo osób z zasady ich nie czyta. Czy chciałby pan, żeby konserwatywno-katolickie czasopisma i gazety też dawały radę? Czy to możliwe?\nNie, nie sądzę. Kto miałby je czytać? Inteligencji u nich za grosz, a co z resztą, z ich wyborcami? Jeśli cokolwiek czytają, to rozkład jazdy autobusów podmiejskich.\nJest pan w kwestii Polski optymistą czy pesymistą?\nMimo wszystko raczej ciągle jestem jeszcze tym pierwszym. Wychodzę z założenia, że po nocy przychodzi dzień. A po burzy spokój. Modlę się do rozsądku; o to, żeby przeminęli razem z wiatrem swojej własnej, narodowej histerii.\nPrzypomniał sobie pan?\nTen moment, który pana rozśmieszył.\nNie… Aktor mnie ostatnio rozśmieszył. Robert Więckiewicz, na festiwalu filmowym w Gdyni. Nie w filmie, w kuluarach. Kawał mi opowiedział. Rozmawia ze sobą dwóch przyjaciół w średnim wieku. Jeden powiedział do drugiego: „Wiesz, mam tylko jedno życie i mam to gdzieś. Od jutra dymam wszystko, co się rusza”. Drugi odparł na to: „A po co się tak ograniczać?”.\nJanusz Rudnicki,* * ur. w 1956 r. – prozaik i felietonista. Jako działacz „Solidarności” internowany, a następnie więziony w zakładzie karnym. W 1983 r. wyjechał do Niemiec i na długie lata osiadł w Hamburgu, gdzie ukończył studia slawistyczne i germanistyczne. Mieszkał też w Pradze i Luksemburgu. W ostatnich latach najczęściej mieszka w Warszawie. W 1988 r. podjął współpracę z miesięcznikiem „Twórczość”, na łamach którego ukazały się niektóre opowiadania wypełniające jego debiutancką książkę „Można żyć”.\nW latach 1991-1997 ukazały się „22 Listy z Hamburga”, zebrane również w edycjach książkowych: „Cholerny świat” (1994) oraz „Tam i z powrotem po tęczy” (1997). Podsumowaniem tego etapu twórczego stała się „Męka kartoflana” (2000). Rudnicki zajmuje pozycję kpiarza, niekiedy szydercy, który wyszydza narodowe stereotypy i kompleksy. Mimo że na ogół opisuje najbliższy krąg dostępnej mu rzeczywistości, wchodzi w rozmaite przestrzenie dyskursu – np. literaturoznawczego (eseje o F. Kafce, B. Schulzu, dziennikach Z. Nałkowskiej i M. Dąbrowskiej) czy filmoznawczego; chętnie też nawiązuje do aktualnych sporów politycznych i konfliktów społecznych, przyjmując postawę „zagranicznego” obserwatora i komentatora spraw polskich.\nW opowieści „Chodźcie, idziemy” (2007) po raz pierwszy zajął się kondycją dawnych emigrantów, a dziś ludzi tkwiących „w szpagacie”, czyli między dwiema kulturami czy raczej systemami wartości. Na kartach jego prozy dość często pojawia się figura sobowtórowa nazwana „Herr Rudniki”, która wchodzi w schizofreniczny dialog z samym Rudnickim. W opowiadaniach i zapiskach składających się na „Śmierć czeskiego psa” (2009, finalista Nike, książka nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia) kręgi obcości się poszerzają – obok Polaków poznajemy m.in. Czechów i Cyganów z niemieckimi paszportami, a autobiograficzny bohater zatrzymuje się – niezawodnie na chwilę – w różnych częściach Europy (np. w Pradze i Luksemburgu). Stopniowo więc zyskuje na znaczeniu temat wędrówki, bliżej nieokreślonej włóczęgi, zespolony z pochwałą niezakorzenienia/niezadomowienia. Rudnicki chętnie przedstawia się jako niepoprawny wagabunda i kolekcjoner wrażeń, który z każdej obserwacji lub mikrozdarzenia potrafi „zrobić literaturę”.\nOd lat jest związany z „Gazetą Wyborczą”, przede wszystkim z „Magazynem Książki”. Po „Śmierci czeskiego psa” napisał także „Trzy razy tak!” i „Życiorystę” , którego druga część ukaże się w przyszłym roku.\n(Opis za Instytutem Książki).


Szkolnictwo wyższe dla migrantów i uchodźców | European Education Area\nKomisja finansuje projekty i rozpowszechnia skuteczne praktyki w dziedzinie kształcenia migrantów i uchodźców. Spośród wielu inicjatyw zasadnicze znaczenie mają te związane z umiejętnościami językowymi i uznawaniem kwalifikacji, zwłaszcza tych uzyskanych poza UE.\nW ramach programu Erasmus+ finansowane jest wsparcie projektów realizowanych w instytucjach szkolnictwa wyższego w krajach uczestniczących w programie i na rzecz krajów partnerskich na całym świecie, w tym również krajów będących głównym miejscem pochodzenia migrantów przybywających do Europy. Z instytucjami szkolnictwa wyższego związane są szczególnie dwa rodzaje projektów:\nbudowanie zdolności w dziedzinie szkolnictwa wyższego w krajach partnerskich\nKomisja Europejska dała 100 tys. uchodźców i nowo przybyłych migrantów dostęp do wsparcia językowego online. Inicjatywa ta ma umożliwić im naukę języka kraju przyjmującego i tym samym pomóc im zintegrować się z lokalnym społeczeństwem.\nW ramach programu Erasmus+ realizowanych jest wiele inspirujących projektów dotyczących szkolnictwa wyższego i uchodźców. Więcej o projektach można dowiedzieć się na platformie rezultatów programu Erasmus. Platforma zawiera informacje na temat szerokiej gamy projektów wspierających integrację migrantów i uchodźców w UE.\nOto przykłady projektów wspieranych przez Komisję, które mają usprawnić uznawanie kwalifikacji uchodźców:\nPrzewodnik ENIC-NARIC dla ewaluatorów kwalifikacji ma pomóc w uznawaniu kwalifikacji uchodźców.\nEuropejski podręcznik dla instytucji szkolnictwa wyższego na temat uznawania kwalifikacji opracowany dla ewaluatorów kwalifikacji w ramach europejskiego obszaru uznawalności kształcenia. Podręcznik zawiera wspólne normy i jasne wytyczne odnoszące się do wszystkich aspektów uznawania kwalifikacji uzyskanych za granicą. Zawiera on również praktyczne informacje przeznaczone dla ewaluatorów kwalifikacji z instytucji szkolnictwa wyższego o tym, jak stosować zasady lizbońskiej konwencji o uznawaniu kwalifikacji, w tym kwalifikacji uchodźców.\nInformacje o procedurach uznawania kwalifikacji akademickich dla studentów i absolwentów będących uchodźcami, którzy chcą podjąć pracę lub rozpocząć studia.\nPodręcznik mający pomóc ewaluatorom stosować uczciwe i uproszczone procedury uznawania kwalifikacji uchodźców. W podręczniku opisano systemy kształcenia w państwach trzecich, z których pochodzą uchodźcy i migranci, moduły e-uczenia się oraz szczegółowe wytyczne, jak wprowadzać skuteczne procedury.\nProjekt REACT – Uchodźcy i uznawanie kwalifikacji – jest również finansowany z programu Erasmus+. Biorą w nim udział przedstawiciele biur ds. uznawania kwalifikacji ENIC-NARIC w Europie i Kanadzie, wybranych instytucji szkolnictwa wyższego w Europie, Europejskiego Stowarzyszenia Uniwersytetów, Europejskiej Unii Studentów i programu szkolnictwa dla uchodźców KIRON Open Higher Education for Refugees.\nDziałanie „Maria Skłodowska-Curie” w ramach unijnego programu „Horyzont 2020” zapewnia możliwości w zakresie wysokiej jakości szkoleń i rozwoju kariery w Europie badaczom dowolnej narodowości, którzy uczestniczą w programach doktoranckich lub podoktorskich.\nPrzesiedleni naukowcy, na przykład naukowcy mający status uchodźcy, którzy musieli przerwać studia, mogą skorzystać z wielu możliwości, jakie daje działanie „Maria Skłodowska-Curie”:\nPanel ds. wznowienia działalności naukowej pomaga naukowcom z tytułem doktora, którzy po przerwie podejmują swoją działalność naukową w Europie. Panel wspiera wyłącznie naukowców, którzy pragną kontynuować działalność naukową po co najmniej rocznej przerwie z dowolnego powodu. Szczegółowe informacje można znaleźć w Przewodniku dla ubiegających się o wsparcie w ramach panelu.\nKryteria kwalifikowania się do działania „Maria Skłodowska-Curie”, które mają ograniczyć niekorzystną sytuację finansową, w jakiej znaleźli się naukowcy po przerwaniu swojej pracy naukowej na czas ubiegania się o status uchodźcy. Czas spędzony w dowolnym kraju w oczekiwaniu na przyznanie statusu uchodźcy nie będzie zaliczany do „okresu zamieszkania lub działalności” w kraju organizacji przyjmującej. Pozwoli to naukowcom ubiegać się o indywidualne stypendium w ramach działania „Maria Skłodowska-Curie” w kraju przyjmującym.\nOrganizacje prowadzące programy dla doktorantów i naukowców z tytułem doktora zachęca się do organizowania działań mających dać przesiedlonym naukowcom większe szanse na integrację.\n1 września 2019 r. rusza działanie koordynacyjne i wspierające, finansowane z działania „Maria Skłodowska-Curie”, które będzie wspierać naukowców znajdujących się w trudnej sytuacji. Projekt „InSPIREurope” to skoordynowany, międzysektorowy sojusz obejmujący całą Europę na rzecz naukowców w trudnym położeniu. Ma on ułatwić współpracę transnarodową między kluczowymi zainteresowanymi podmiotami w Europie i tym samym zapewnić naukowcom znajdującym się w trudnej sytuacji większe możliwości w środowisku akademickim i pozaakademickim.\nZ działania „Maria Skłodowska-Curie” finansowanych jest ponadto szereg projektów badawczych pogłębiających naszą wiedzę o przymusowym wysiedleniu.


Silikonowa szczoteczka do zębów na palec Nuby\nSzczoteczka Nuby do mycia zębów i masowania dziąseł jest zaprojektowana z myślą o wpojeniu ważnych i dobrych nawyków utrzymania higieny jamy ustnej Twojego dziecka od najmłodszych lat.\nMając na uwadze zapewnienie konfortu dziecka, szczoteczka jest wykonana z bardzo delikatnego silikonu. Trzy różnorodne powierzchnie umożliwiają czyszczenie pierwszych ząbków i masowanie wrażliwych dziąseł dziecka.\nzestaw zawiera jedną szczoteczkę na palec,\nRewelacyjny produkt, który pomaga dbać o higienę jamy ustnej już u najmłodszych. Moja córeczka uwielbia masaż dziąseł. Produkt pozwala na przyzwyczajanie dziecka do dbania o ząbki od wczesnych miesięcy.\nświetne rozwiązanie dla kilku zębnych bobasów; nasza Mila uwielbia masować sobie tą szczoteczką dziąsełka; mycie - dopiero - dwóch ząbków to istna bajka; polecam!!!


Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego stworzyli nanokratownice złożone z węgla, które są wytrzymalsze, a jednocześnie mniej gęste od diamentów. Badania na ten temat zostały opublikowane na łamach Nature Communications.\nCameron Crook przyznaje, że już wcześniej było jasne, iż ułożone w ten sposób cząsteczki węgla będą niezwykle wytrzymałe. Problem w tym, że nigdy przedtem nie udało się ich utworzyć, a więc teorie nie znajdowały potwierdzenia w rzeczywistości.\nJak sztuczna inteligencja pomoże w prowadzeniu masowych testów?\nKtóre gry z PS4 zyskają na PS5 dzięki kompatybilności wstecznej?\nCo ciekawe, poprzednie konstrukcje były oparte na wiązkach, co powodało, że nie były tak wydajne pod względem właściwości mechanicznych. Tym samym nie zyskały one zbyt dużej popularności. Nowy rodzaj powinien jednak zapewnić znacznie wyższą wytrzymałość i niższą gęstość, które przekroczą nawet wartości uzyskiwane przez diamenty.\nCzytaj też: Diamenty z głębokości ponad 600 km mogą wyjaśnić tajemnicze trzęsienia ziemi\nTego typu materiały mogą w przyszłości znaleźć szerokie zastosowanie. Mówi się m.in. o przemyśle lotniczym i kosmicznym, gdzie przydatne będzie połączenie wysokiej wytrzymałości z niską gęstością. Tym samym oparty na węglu materiał będzie wykorzystywany np. do produkcji części samolotów czy statków kosmicznych.\nZderzenie dwóch czarnych dziur doprowadziło do niespotykanej sytuacji


Opublikowany : 2019-10-21 - Kategorie : Porady\nUrządzenie małej kuchni z aneksem jest zadaniem szczególnie trudnym: na niewielkiej powierzchni trzeba zmieścić szereg urządzeń w taki sposób, aby można było wygodnie i bezpiecznie z nich korzystać. Jak zatem podołać zadaniu? Jakieś pomysły? Dzielimy się naszymi!\nKuchnia z aneksem - jak urządzić, żeby było dobrze?\nJesteś szczęśliwym właścicielem mieszkania w bloku i masz do dyspozycji kuchnię z aneksem, w której wszystko zostało zorganizowane na jednej ścianie? Świetnie, niemniej warto zwrócić szczególną uwagę na rozplanowanie sprzętów kuchennych z zachowaniem obligatoryjnej odległości między nimi, tj. co najmniej 40 cm w celu utrzymania bezpieczeństwa ich użytkowania (dotyczy między innymi lodówki, zlewozmywaka, kuchenki gazowej czy płyty indukcyjnej). Podczas projektowania małej kuchni zazwyczaj pada pomysł umieszczenia lodówki w narożniku pomieszczenia i jest to bardzo dobre rozwiązanie pod warunkiem, że dostęp do niej nie jest utrudniony przez ustawiony w pobliżu duży stół. Ważne, aby móc swobodnie korzystać z jej zasobów. Pamiętaj również, że jeśli dysponujesz w swoim mieszkaniu kuchnią z aneksem, najlepiej jest zdecydować się na mały stół, którego dodatkowym atutem jest możliwość rozkładania go według indywidualnych potrzeb. Jeśli z kolei postawisz na stół z blatem prostokątnym, nie szalej z wymiarami, aby mebel nie przytłoczył Twojej prywatnej przestrzeni.\nOdpowiednie wymiary konkretnego stołu to jeszcze nie wszystko, ale nie chcemy utrudniać Ci sytuacji, a wręcz przeciwnie, dlatego nie zapomnij o przestrzeni wokół stołu, która jest niezwykle istotna w kwestii swobodnego poruszania się wokół niego. 80 centymetrów umożliwi Ci komfortowe wstawanie od stołu i odsuwanie krzeseł. Wszystko zależy od przestrzeni w Twoim wnętrzu. Im mniejsza, tym bardziej warto rozważyć zakup okrągłego stołu, co pozwoli wygospodarować jeszcze więcej przestrzeni do poruszania się, nawet w pobliżu ciągu komunikacyjnego. Oprócz stołu, warto zwrócić uwagę na wielkość sprzętów kuchennych, które także wpływają na kubaturę pomieszczenia i potrafią optycznie zmniejszyć lub zwiększyć kuchnię. Pamiętaj, że lodówka nie musi być wolnostojąca – świetnie sprawdzi się pod blatem – oczywiście wiąże się to ze swoistą walką o niemal każdy milimetr w domu, ale im bardziej skupisz się na praktycznych i funkcjonalnych rozwiązaniach, tym lepiej na tym wyjdziesz nie tylko z kulinarnego punktu widzenia.\nDobrze zaplanowana, zaprojektowana i zagospodarowana kuchnia szczególnie w połączeniu z salonem to klucz do designerskiego sukcesu.\nW przypadku konkretnych aranżacji kuchni możesz skonsultować się z ekspertami z branży wnętrzarskiej, ale nie wątpimy w Twój architektoniczny zmysł i talent, które mogą przynieść zaskakujące rezultaty! Atrakcyjny i efektowny projekt jest w Twoim zasięgu. Wystarczy dobrze zorientować się w obecnie obowiązujących trendach i być z nimi na bieżąco, szukać inspiracji w katalogach, online czy w domach znajomych, czasami eksperymentować z rozwiązaniami i przekonać się, że np. salon z aneksem kuchennym to absolutnie fantastyczna idea. Umożliwi Ci nie tylko realizowanie gastronomicznej pasji, ale także spędzanie czasu z najbliższymi i przyjaciółmi w miłej atmosferze i w przyjemnym anturażu Twojej wymarzonej kuchni.\nChcesz zaskoczyć swoich znajomych i rodzinę? Podejmij kuchenne wyzwanie!\nMała kuchnia z salonem, czyli duże wyzwanie? Niekoniecznie!\nKrążą legendy o tym, iż szczególnie małe kuchnie w blokach sprawiają najwięcej trudności projektantom i samym zainteresowanym, czyli właścicielom, którzy dwoją się i troją nad właściwym rozwiązaniem dla jednej z najważniejszych przestrzeni w domu. Takie rozważania są zupełnie niepotrzebne, ponieważ jak wielokrotnie powtarzamy – ograniczyć nas może wyłącznie wyobraźnia. Jeśli dysponujesz niewielką przestrzenią, oczywiste jest, iż skupisz się na funkcjonalności i zagospodarowaniu wnętrza w taki sposób, aby mieć ułatwiony dostęp do sprzętów, swobodne ruchy i niczym nieskrępowane możliwości do działania w kuchni. Zatem zwolnij na chwilę i przestań myśleć wymiarowo – zwróć uwagę na detale, bo to w nich najczęściej tkwi sedno projektu. Gotowy na stylistyczną przeprawę? My bardzo!\nWiadomo, że dobrze jest, kiedy kuchnia, szczególnie mała, jest jednocześnie i ergonomiczna, i maksymalnie stylowa. Aranżacja wcale nie musi być problematyczna. Najistotniejsze na starcie jest wybranie odpowiedniego stylu, w jakim chciałbyś urządzić swoją małą kuchnię. Wciąż z top trendów nie schodzi styl skandynawski, czyli hołdujący minimalizmowi, ale też nowoczesny, glamour, prowansalski czy industrialny. Styl wybrany? Wspaniale! Możemy ruszać dalej. Mała kuchnia z salonem i na odwrót to wbrew pozorom naprawdę niewielkie wyzwanie, które można obejść kilkoma trikami. Najpopularniejszym jest właśnie wyburzenie ściany, co otworzy nam przestrzeń i zdecydowanie ją powiększy. Ponadto w miejsce ściany możesz postawić stół lub mały regał, który posłużyć może za mebel do przechowywania akcesoriów lub przedmiotów potrzebnych w kuchni. Co więcej, regał ten może być całkowicie mobilny.\nW bonusie dorzucamy od siebie patent na wyspę lub półwysep (ale nie taki lazurowy, niestety) – rozkładany blat w ich przypadku świetnie sprawdzi się w przypadku imprezy dla przyjaciół czy rodziny. Na co dzień blat jest złożony, dzięki czemu zyskujesz i Ty, i przestrzeń. Oprócz funkcjonalnego blatu, zaletą wyspy lub półwyspu jest opcja umieszczenia pod nim szafek i szuflad, co umożliwi Ci łatwe przechowywanie naczyń i potrzebnych w kuchni sprzętów.\nMała kuchnia z salonem vs kolory:\nKolorystyka w konkretnej przestrzeni pełni jedną z ważniejszych funkcji, patrząc z perspektywy całego projektu wnętrza. Dzięki poszczególnym barwom możesz w prosty sposób zwiększyć lub zmniejszyć optycznie pomieszczenie, w zależności od Twoich indywidualnych potrzeb i preferencji. Skoro tyle w tym artykule peanów na cześć skandynawskiego minimalizmu, to nie zaszkodzi dorzucić jeszcze paru słów przy okazji aspektu kolorów w małej kuchni. Biel i wszystkie jej odcienie (tak! Biel ma odcień! I to nawet kilka!) oraz beże, wanilia, czy szarości to podstawowa paleta, która powiększy pomieszczenie i sprawi, że przestrzeń będzie zwyczajnie... przytulna. Jeśli dodatkowo postawisz na meble, które mają wysoki połysk i są w stanie odbić światło, potęgując refleksy – jesteś zwycięzcą. Co więcej, jasne podłogi spotęgują efekt do granic możliwości.\nJeśli z kolei jesteś miłośnikiem ciemnych przestrzeni, warto zorientować się w kolorystyce odpowiadającej stylowi amerykańskiemu, wręcz monumentalnemu i przetestować w małej kuchni na przykład ciemne podłogi, ciemne meble i jasne kontrasty, ale w niewielkiej ilości. Dobrze jest też skierować swój wybór ku naturalnemu drewnu, które z pewnością nada Twojej przestrzeni charakteru i sprawi, że ciepło i blask domowego ogniska będziesz mieć w nadmiarze. Jak mawiają designerzy: „hold your horses”, czyli od czasu do czasu pamiętaj o tym, aby powściągnąć architektoniczne ambicje i dekoratorskie motywacje, aby uspokoić wnętrze i nie spowodować efektu przeładowania, co automatycznie zadziała na niekorzyść, kurcząc kuchnię, a tego wszyscy chcielibyśmy uniknąć.\nMała kuchnia w bloku – kilka praktycznych wskazówek:\nZwróć uwagę na to, aby jak najlepiej wykorzystać przestrzeń, którą dysponujesz. Podczas urządzania małej kuchni pamiętaj, żeby nie eliminować potrzeb użytkowników w Twoim domu. Aranżacja niech będzie sumą oczekiwań wszystkich mieszkańców – wypracujcie designerski kompromis.\nJeśli posiadasz ściankę działową lub tę w standardzie, zastanów się, czy nie warto zastąpić tego luksferami. Modnym rozwiązaniem, które swoje korzenie zapuściło w Stanach Zjednoczonych to zaprojektowanie tzw. wyspy. Co Ty na to, aby skusić się na salon z aneksem kuchennym?\nMaksymalnie zaplanuj całą zabudowę małej kuchni. To elementarny krok ku miłej finalizacji całego projektu. Miej przysłowiową głowę na karku i nie działaj impulsywnie.\nKolorystyka w małej kuchni to jedna z kwestii priorytetowych. Jeśli chcesz optycznie powiększyć kuchenną przestrzeń, zdecydowanie postaw na biel, wanilię czy odcień kości słoniowej.\nŚwiatło jest po to, żeby je wykorzystać, dlatego pobaw się nim. Zainwestuj w interesujące oświetlenie kuchenne i zyskaj jeszcze więcej przestrzeni. Nie zapominaj o świetle dziennym, które robi podstawową robotę!\nJeżeli planujesz w swoim domu lub mieszkaniu przyjęcia towarzyskie, pomyśl o wykorzystaniu mobilnych mebli kuchennych lub akcesoriów. To świetne rozwiązanie dla małej kuchni!\nDoskonale w małej kuchni sprawdzi się montaż drzwi i drzwiczek przesuwnych, który sprawi, że Twoja z pozoru mała przestrzeń powiększy się i umożliwi innowacyjne przechowywanie przedmiotów.\nNa koniec kilka słów odnośnie do skandynawskiego minimalizmu. Wiadomo, że im mniej, tym lepiej lub wersja dla bardziej wymagających: mniej znaczy więcej. Dlaczego o tym wspominamy? Ponieważ w małych wnętrzach, a już szczególnie w małej kuchni, w której gromadzi się dużo przedmiotów i akcesoriów oraz spędza relatywnie sporo czasu, styl minimalistyczny wydaje się najlepszym rozwiązaniem. Pochyl się nad projektem wymarzonej kuchni, dopasuj wnętrze do swoich własnych upodobań, postaw na styl i design, które wyróżnią Twoje pomieszczenie i sprawią, że nie będziesz chciał opuszczać swojego małego serca domu.\nOk, mamy to. Zatem do czyjej kuchni możemy się wprosić na kawę?


Relacje damsko-męskie - co powinniśmy wiedzieć? – MariuszSzaszor.pl\nMarzec 15, 2018 Marzec 19, 2018 | by admin\nNie na darmo mówi się, że mężczyźni pochodzą z Marsa, a kobiety z Wenus. Odmienność płci i ich dążenia do różnych celów często sprawiają wiele problemów i nieporozumień w codziennym życiu, szczególnie dla osób mniej doświadczonych w relacjach damsko-męskich. Brak zrozumienia podstawowych zachowań sprawia, że wiele nawet bardzo udanych związków nie wytrzymuje próby czasu i się rozpada.\nNiestety, każdy z nas jest wyjątkowy i nie ma uniwersalnej recepty, co należy zrobić, aby było dobrze. Oczywiście, można polegać na szeregu wskazówek, które na pewno ułatwią życie, ale nie rozwiążą sprawy do końca. Więc jeśli na horyzoncie rysuje się jakiś poważniejszy problem, najprostszą i najbardziej skuteczną metodą jest szczere porozmawianie z partnerem i wyjaśnienie drażliwych kwestii.\nNaturalnie, w takim momencie należy odłożyć wszelkie uprzedzenia oraz zbędne emocje na bok. Należy postarać się przedstawić jak najbardziej rzeczowo swoje racje i zaproponować możliwy sposób rozwiązania problemu. Nie musi to wyjść za każdym razem, ale jeśli takie rozmowy wejdą już w krew, okaże się, że potraficie się doskonale dogadywać, a co więcej, będzie się rozwijała wzajemna empatia.\nOn/Ona wcale o mnie nie myśli!\nChyba każdy chociaż raz miał podobną myśl. Niestety, bardzo często taka postawa jest podparta na silnym fundamencie egoizmu i zapominamy, że ta druga osoba też odczuwa. Jeżeli przełamie się wewnętrzną niechęć i zastanowi, dlaczego bliska osoba zachowała się tak, a nie inaczej, istnieje możliwość, że odkryjemy coś, co wcześniej zdawało się umykać naszej uwadze. Naturalnie nie chodzi tu o wybielanie postępków, które ewidentnie są złe i poszukiwanie nieco na siłę usprawiedliwienia dla nich.\nPod adresem http://www.uwodzenie.org/teksty-na-podryw-czy-moga-zadzialac/ dostępne są skuteczne teksty na podryw – sprawdź!\nJak umiejętnie flirtować?\nTo pytanie jest chyba najczęściej zadawanym pytaniem w ogóle. Niemal każdy internetowy poradnik ma o tym oddzielną kategorię, co może wydawać się nieco dziwne, jeśli spojrzymy na to jako jedno z normalnych zachowań ludzi. W takich sytuacjach obydwie płcie zapominają o najważniejszym: o byciu sobą. Często próbują udawać kogoś, kim nie są, przez co nie tylko oszukują potencjalnego partnera, ale później także mogą przez to stworzyć wiele nieporozumień. A więc jak flirtować? Odpowiedź może wydawać się nieco przewrotna: tak, aby czuć, że nie robimy nic na siłę, w stu procentach zgodności z samym sobą. Bycie szczerym, empatycznym to już połowa sukcesu. Naturalnie, wygląd jest bardzo ważny i obydwie płcie przykładają do tego ogromną uwagę, jednak jeśli myślimy na poważnie o związku, to sam wygląd zewnętrzny nie wystarczy, aby zbudować coś trwałego.\nWłaściwie nie ma recepty, jak go utworzyć. Ani kto powinien go tworzyć. Są jednak pewne rzeczy, które pomogą określić, czy związek można takim określić. Jednym z najważniejszych jest wzajemne poszanowanie i akceptacja. Związek, w którym obydwoje ludzi darzy siebie szacunkiem, jest nie tylko piękny, ale także budujący. Między innymi dzięki temu odczuwa się poczucie bezpieczeństwa, a także samospełnienia, do którego przecież wszyscy podświadomie dążą.\nPrevious Jakie są rodzaje franczyzy? Czym się charakteryzują?\nNext Kanapa czy sofa – co wybrać?


Oficjalna strona Moniki Pyrek - Multimedia - Wywiady - Rywalizuję sama ze sobą\nPodobno to dzięki bratu została pani lekkoatletką?\nW dzieciństwie zawsze robiłam to samo, co mój starszy brat. Gdy on wchodził na drzewa, to ja też. Gdy on grał w piłkę nożną, to i ja chciałam. W pewnym momencie brat skupił się na koszykówce i zaczął grać w reprezentacji szkoły podstawowej. Ja - ponieważ wtedy go naśladowałam - również zaczęłam o tym marzyć. Na szczęście okazało się, że się, że mam predyspozycje do koszykówki. Pamiętam, że podczas ferii zimowych mieliśmy zaplanowany mały obóz koszykarski w drużynie podstawówki. A ponieważ nasza sala gimnastyczna była remontowana, więc przeniesiono nasze zajęcia na halę lekkoatletyczną, gdzie były zawieszone kosze. W tym czasie rozchorował się nasz nauczyciel, a zastępstwo za niego objęła wówczas trenerka Bogusława Klimaszewska, która prowadziła zajęcia z lekkiej atletyki. I tak to się zaczęło.\nZdaje sobie pani sprawę, że to właśnie dzięki pani skok kobiet o tyczce jest tak popularną dyscypliną w naszym kraju?\nPrzyznam szczerze, że staram się o tym w ogóle nie myśleć. Natomiast cieszę się z rosnącego zainteresowania moją konkurencją wśród dzieci. Z ciekawością śledzę, jak to się rozwija i mam nadzieję, że maluchy pokochają lekkoatletykę tak jak ja.\nJest pani drobną kobietą. Można by panią posądzić o żywienie się wyłącznie sałatą i wodą mineralną. Czy stosuje pani jakąś niskokaloryczną dietę?\nNie. Oczywiście dbam o to, żeby była ona zbilansowana. Jem dużo "czerwonego" mięsa, warzyw, owoców. Muszę dbać także o to, żeby dostarczać organizmowi odpowiednią dawkę żelaza, bo od zawsze mam problem z anemią. Nie jem tłustego mięsa i staram się ograniczać pożeranie chipsów. I oczywiście piję dużo płynów, a czasami pozwalam sobie także na coca colę.\nNie odmawiam ich sobie. Zwłaszcza w trakcie zawodów pomiędzy skokami bardzo często podjadam batonika. Po treningu zdarza mi się pochłonąć nawet całą tabliczkę czekolady. Nie odmawiam sobie słodyczy, ale jednocześnie znam umiar.\nJeśli już jesteśmy przy zawodach: do walki dopingują panią porażki czy sukcesy?\nPorażka sprawia, że w człowieku wyzwala się energia - chce się udowodnić sobie i innym, że to było tylko potknięcie, przypadek. Z kolei sukces daje "kopa" energii. Dzięki niemu człowiek ma apetyt na więcej.\nDba pani o to, żeby postrzegano panią nie tylko jako sportowca ale - a może przede wszystkim - także jako kobietę?\nPrzede wszystkim jestem kobietą, a dopiero potem lekkoatletką, która skacze o tyczce. Dlatego zawsze staram się wyglądać atrakcyjnie. Idąc na skocznię nie zapominam o lekkim makijażu. Śmieję się, że to taka broń na przeciwniczki, o której wspominał kiedyś Andrzej Niemczyk, trener kobiecej siatkówki. Świadomość, że wyglądam nienagannie, dodaje mi pewności siebie.\nW trakcie zawodów kobiety walczą inaczej niż mężczyźni?\nCzego nie lubi pani u kobiet, a czego nie toleruje u mężczyzn?\nStaram się szukać w ludziach dobrych cech. Ale rzeczywiście, niektóre zachowania doprowadzają mnie do szału. W przypadku mężczyzn denerwuje mnie to, że nie słuchają pań. Nie podoba mi się, gdy panowie nie czekają aż kobieta skończy swoją wypowiedź, bo zakładają, że nie ma ona nic ciekawego do powiedzenia. Z kolei u kobiet nie lubię braku szczerości. Na szczęście w moim otoczeniu rzadko spotykam tego rodzaju osoby.\nNajważniejsze momenty w pani karierze sportowej?\nSport obfituje w piękne chwile i mam nadzieję, że przede mną jest ich jeszcze wiele. Każdy dobry skok na dużą wysokość sprawia mi ogromną radość. Nie ukrywam, że pobicie rekordu życiowego daje sportowcom energię do jeszcze cięższej pracy na treningach.\nDo tej pory najpiękniejszym momentem było zdobycie srebrnego medalu Mistrzostw Świata w Helsinkach oraz pobicie rekordu Europy w 2001 roku choć był w moim posiadaniu tylko przez osiem dni... Niestety, mój rekord został pobity przez inną zawodniczkę po tych ośmiu dniach.\nA jak radzi sobie pani ze stresem? Tego przecież w sporcie nie brakuje.\nŻeby stres mnie nie "zjadł" stosuję specjalne technik, które wypracowałam z psychologami sportowymi. Musiałam nauczyć się rozluźniać i skupiać w stresujących chwilach się na pozytywnych stronach sytuacji.\nW jaki sposób zatem pani odpoczywa?\nPonieważ jestem osobą bardzo aktywną i wiecznie zajętą, więc gdy tylko mogę sobie na to pozwolić, po prostu słodko leniuchuje. Ogromną radość sprawiają mi spacery i zabawa z moim pieskiem.\nPani od zawsze lubiła sport, ale dziś dzieci coraz częściej wolą spędzać czas przed komputerem i telewizorem, niż kopać w piłkę. Jak zachęcić je do ruchu?\nMyślę, że dużo zależy od tego, w jaki sposób rodzice i wychowawcy promują sport. Wydaje mi się, że powinniśmy otwarcie mówić o nim jako o szansie na spełnienie siebie i swych marzeń i nie zapominać, że sport polega także na pokonywaniu własnych słabości. Jest on taką samą szansą na osiągniecie wysokiej pozycji życiowej jak każdy inny zawód. Warto zachęcać dzieci do sportu, nawet jeśli ma on być uprawiany amatorsko - bo każda aktywność daje wiele radości, buduje więzi międzyludzkie i jest konieczna dla prawidłowego rozwoju.


Obchody 81. rocznicy wybuchu II wojny światowej - Parafia Warszawa Pyry\n1 września 2020 r. przypadła 81. rocznica wybuchu II wojny światowej. Zgodnie z tradycją mieszkańcy Ursynowa uczcili ją modląc się w naszym kościele w intencji wszystkich poległych w obronie niepodległej Polski.\nO godz. 18.00 została w tej intencji odprawiona uroczysta Msza św. Przewodniczył jej Ks. Proboszcz Ronald Kasowski oraz Ks. Prałat Franciszek Ordak. W uroczystości wzięli udział m.in. Pan Janusz Maksymowicz - prezes Zarządu Ursynowskiego Oddziału Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych wraz z kombatantami, Pan Klaudiusz Ostrowski - zastępca Burmistrza Dzielnicy Ursynów M. St Warszawy, Radni Dzielnicy Ursynów, Generał Dywizji Pilot Ireneusz Starzyński - dowódca Centrum Operacji Powietrznych Dowództwa Komponentu Powietrznego wraz z kadrą oficerską oraz harcerze ze Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej - obwód Ursynów.\nZe względu na trwającą pandemię COVID-19 i bezpieczeństwo uczestników obchody rocznicowe były w tym roku skromniejsze; zrezygnowano ze wspólnego przejścia na cmentarz, wspólnej modlitwy przy grobach poległych żołnierzy, a także z okolicznościowego programu słowno-muzycznego pod pamiątkowym głazem.


ZI 20.05.2017 20:16\nBojkot Festiwalu w Opolu trwa. Z udziału w koncercie rezygnują artyści, ale też prowadzący. Całą sytuację w swoim stylu skomentował Maciej Stuhr. Fanów jego post rozgrzał do czerwoności.\nMaciej Stuhr znany jest z nonkonformistycznego podejścia do obecnej władzy. Swojego stanowiska nie ukrywał także w sytuacjach oficjalnych, jak na przykład podczas rozdania "Orłów". Liczne polityczne aluzje i przytyki trwale nadwątliły jego relacje z TVP, która transmitowała wydarzenie. Teraz aktor skomentował w dwóch zdaniach bojkot opolskiego festiwalu.\nNigdy w życiu tak nie żałowałem, że nie zostałem zaproszony do Opola! Mógłbym teraz tak pięknie zrezygnować...! - napisał na Facebooku.\nFani aktora błyskawicznie zareagowali na jego post. Dla większości było to przyczynek, by podzielić się własnymi politycznymi poglądami.\nLudzie mają dość rządzącej tym krajem miernoty,jedynie w ten sposób można dać temu wyraz. Brawo Macieju ,cieszy mnie fakt, że tacy wartościowi ludzie i artyści są po dobrej stronie barykady - pisał fan Stuhra.\nMnie tylko szkoda że konflikty polityczne po pierwsze wzmagają ten sztuczny podział w społeczeństwie i dodatkowo oddziałują na festiwal symboliczny dla osób które z polityką nie mają nic wspólnego - czytamy inny komentarz.\nPanie Maćku i za to Pana uwielbiam, swoją inteligencją i dowcipem bije Pan wszystkich na głowę. Tak trzymać!!! - chwaliła Stuhra fanka.\nBojkot KFPP w Opolu\nZamieszanie wokół opolskiego festiwalu zaczęło się od rzekomego cofnięcia zaproszenia dla Kayah na jubileuszowy koncert z okazji 50-lecia pracy artystycznej legendy Opola - Rodowicz. Maryla wystąpiła na konferencji u boku Jacka Kurskiego, z którym spotkała się by "zapytać u źródła, czy to prawda, że jest jakaś czarna lista". Prezes TVP zaprzeczył, jakby cenzurował listę zapraszanych artystów, co jednak nie przekonało ani Kayah, ani Kasi Nosowskiej - które wycofały się dobrowolnie z występów.\nKrótko potem przyjazd do Opola odwołała sama Rodowicz, co zapoczątkowało falę bojkotu. Do protestu przyłączyło się wielu artystów m.in. Grzegorz Hyży, Kasia Cerekwicka, Piasek czy Michał Szpak.\nW ramach solidarności z Arkadiuszem Jakubikiem i Dr Misio prowadzenia koncertu Premier odmówił Artur Orzech. Dziennikarz muzyczny sprzeciwił się usunięciu z Opola artystów przez "nieemisyjny charakter teledysku do piosenki <<Pismo>>".


Frisco przechodzi pod skrzydła Grupy Eurocash - TopSpozywcze.pl\nAnna Piotrowska aktualności 26 stycznia 2020 | 0\nW 2020 roku Eurocash zostanie 100% udziałowcem Frisco – lidera na polskim rynku e-grocery. Jest to wynikiem sprzedaży 56% akcji spółki Frisco S.A. na rzecz grupy Eurocach, która do tej pory posiadała już 44% udziałów w tej platformie do zakupów spożywczych online.\n1 Eurocash zwiększa udziały we Frisco\n2 Czym jest supermarket online Frisco?\n3 Czym zajmuje się Grupa Eurocash?\n4 Przyszłość branży zakupów spożywczych przez internet w Polsce\nEurocash zwiększa udziały we Frisco\nPrzejęcie 100% udziałów Frisco przez Grupę Eurocash nie powinno zaskakiwać. Eurocash już w 2014 roku uzyskał 44% udziałów tej spółki, co czyniło z niego strategicznego akcjonariusza Frisco. Natomiast pod koniec września 2019 roku Eurocash zwrócił się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania antymonopolowego. W jego wyniku została wydana zgoda na przejęcie przez Eurocash kontroli nad Frisco.\nOznacza to, że już wkrótce Grupa Eurocash stanie się 100% udziałowcem Frisco i docelowym inwestorem strategicznym. Pełne rozliczenie tej transakcji zostało zaplanowane na czerwiec 2020 roku.\nCzym jest supermarket online Frisco?\nFrisco S.A. to spółka, która znana jest przede wszystkim w branży e-grocery. W Polsce plasuje się na pozycji lidera zakupów spożywczych online. Frisco prowadzi supermarket internetowy (sprawdź kupony rabatowe Frisco), który przyjmuje zamówienia na artykuły spożywcze i dostarcza je do domów konsumentów lub pod inny wskazany przez nich adres. Warto dodać, że supermarket online Frisco jest najdłużej działającym tego rodzaju sklepem w Polsce.\n⏩ Zobacz jak Frisco wypada na tle innych supermarketów online w naszym rankingu internetowych sklepów spożywczych ⏪\nZa dynamiczny rozwój i budowę wartości Frisco odpowiadają przede wszystkim fundusze z Grupy MCI. Szacuje się, że zwrot z tej inwestycji, jaki uzyskał fundusz MCI TechVentures, wyniósł 22,5 proc. IRR oraz 2,7-krotność pierwotnej inwestycji (2,7x CoC), wynoszącej 43 mln zł.\nWarto przypomnieć, że w 2019 roku Frisco otworzyło nowoczesny magazyn pod Warszawą. Dzięki niemu spółka będzie w stanie aż czterokrotnie zwiększyć skalę swojej działalności oraz poprawić jakość oferowanych przez siebie usług.\nJuż teraz mieszkańcy Warszawy i okolic mogą liczyć na dostawę zakupów spożywczych nawet tego samego dnia, a zamówienia mogą składać tradycyjnie, poprzez platformę internetową lub aplikację mobilną, a nawet głosowo, za pośrednictwem Asystenta Google.\nCzym zajmuje się Grupa Eurocash?\nZ kolei Grupa Eurocash to największa polska firma, która działa w sektorze hurtowej dystrybucji produktów żywnościowych. Poza tym Eurocash zajmuje się także wsparciem marketingowym, świadczonym na rzecz niezależnych przedsiębiorców, działających w branży detalicznej.\nEurocash wspiera wiele sieci franczyzowych i partnerskich, do których należy około 15 tys. niezależnych sklepów, działających pod sztandarami marek takich jak: abc, Delikatesy Centrum, Duży Ben, Euro Sklep, Gama, Groszek, czy Kontigo. Warto także podkreślić, że Grupa Eurocash inwestuje także w rozwój własnej sieci sklepów detalicznych.\nPrzyszłość branży zakupów spożywczych przez internet w Polsce\nPatrząc na dotychczasowe ruchy Frisco, możemy spodziewać się dalszego rozwoju usług z zakresu zakupów spożywczych przez internet pod skrzydłami tej marki. Eurocash podkreśla, że przejęcie pozostałych 56% udziałów Frisco to kolejny z elementów strategii tej grupy, polegającej na wspieraniu niezależnego handlu w Polsce, dzięki rozwojowi nowatorskich formatów detalicznych i rozwiązań technologicznych.\nJak na razie z zakupów spożywczych online w pełnym wymiarze mogą korzystać przede wszystkim mieszkańcy dużych miast (w szczególności Warszawy, Krakowa, Wrocławia i Katowic). W mniejszych miejscowościach dowóz zakupów świeżych czy mrożonych jest jak na razie utrudniony ze względów logistycznych. Nie zmienia to jednak faktu, że coraz więcej Polaków woli robić zakupy spożywcze bez konieczności wychodzenia z domu, stania w korkach oraz w sklepowych kolejkach.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Czy supermarkety internetowe stanowią zagrożenie dla zakupów w tradycyjnych sklepach?\nNastępny: Następny wpis: Zakupy w sklepie czy przez internet? Ranking najtańszych sklepów spożywczych


Egzystuje nieco modeli przeprowadzek | lok\nEgzystuje nieco modeli przeprowadzek\nPrzenosiny owo stresująca wypadek gwoli wielu osób. Nie musi w istocie stanowić. Przeprowadzka owo stresująca wypadek w celu wielu osób. Dzieję się owszem z tej przyczyny, że transformujemy położenie zamieszkania oraz anturaż na absolutnie niecudzego. Poniektórzy frasują się czy niecałkowitego sprawy zajdą na położenie w kapitalnym stanie azaliż zabytki nie stłuką się w transferze. Takich emocji można jednak bez trudu uciec. Znakomitym rozwiązaniem, podczas gdy odbieramy panikę jest uformowanie listy. Preparacja ferajny do transportu oraz dopuści na wypoczynek i poukłada intelekt. Gatunki przeprowadzek. Żyje nieco sposobów przeprowadzek. Całość zależy odkąd niebieżącego, kto będziemy mieć myśl i gdy przyzwoicie zharmonizujemy go do profilu naszego możliwego faceta. Możemy obkleić gablotkę po części, na exemplum umieszczając nic bardziej błędnego inskrypcja bądź cząstka graficzny, atoli nader notorycznie posiadacze gablotek rozstrzygają się na wydruki wielkoformatowe, na jakich możliwe jest wyłożenie większej, wielobarwnej grafiki. W relacje azaliż jesteśmy przesuwamy nieautorskie meble spośród mieszkania, czy istniejemy przedsiębiorstwem, jakie osiąga gabinet, każda z posługi postuluje osobnego wyjścia. Jest dozwolone wyróżnić. Przeprowadzki polskie polegają one na przewozie a rozładunku prywatnych idei. Meble winnyście egzystować poprawnie skryte swoistą folia bąbelkową albo. Przeprowadzki internacjonalnego taki transport pochłania wcześniejszego dotyku spośród interes frachtową. Istnieje to przedsięwzięcie na przeważającą miarę. Niecałe ferajnie przewyższą długa procedurę, skutkiem tego należy słusznie wpieprza opakować. Całkowitych treści powinien udzielić osoba transportująca. Transport staroci starocie natomiast aparaty muzyczne muszą znajdować się wożone w specjalnych automobilach. Rozładunek, np. pianina odbywa się na przeznaczonych do bieżącego regionach.\nPrzesyłka mebli gabarytowych takie cele o niewymiernej strukturę muszą być przesyłane w środku pomocą umyślnie dostrojonych do takich zobowiązań samochodów. Jak załatwić przeprowadzkę? Moc osób ochocie tąż przeprowadzić taką przeprowadzkę, nie jest to do finiszu zacne. Niekiedy odpowiedniej wezwać o pomagier rasową instytucję komunikacyjną. Posiada pani w sam raz oprzyrządowanie a przepastne samochody. Obciąganie spirytusów można doprowadzić do realizacji na dwa algorytmy. Największej rangi owo zastosowanie ścieków spośród krepy filtracyjnej, podręcznej w sklepach spośród zlokalizowaniem laboratoryjnym. Wady bieżącej metody są dwaj tudzież obie następują spośród dość rosłej skłonności krepinie na rozbicie. Uprzednio wypada zameldować im co chcemy przewieźć, i na bodaj zaadaptują się aż do lokalnych potyczki. Talizmany, jakie powinno się ometkować owo szklane, sporego lub niezmiernie korzystnego, jak antyki jednakowoż ekwipunek AGD. W wszelkim województwie wolno znaleźć firmę oferującą przeprowadzki. Wskazane jest liczyć im porządek transportu, ponieważ umieją się na tym najpoprawniej. Niektórych zniechęcają odpłatności, niemniej chwilowo można wykopać wykonawców na wszystką fundusz.


Kara dla psa i WRONu\nProszę Szanownych Państwa. Nie oglądałem filmu o generale, aliści pochodzę z rodziny oficerskiej i widziałem rząd WRON z bliska. Widziałem stracone dekady w rozwoju cywilizacyjnym i umysłowym Polaków i widzę to do tej pory. Niedawno pewien siwy klient opowiedział mi o dawnym spotkaniu dyplomatycznym, w którym brał udział ówczesny ambasador ZSRR i dyplomaci polscy obok perełki towarzyskiej, pana Antoniego Słonimskiego. Ponieważ na przyjęciu było pite, Borys Aristow zapytał Słonimskiego, "gdzie w tym pałacu można sikać?" Pan Antoni odpowiedział ze zwykłą dla siebie swadą: panie ambasadorze, w Polsce sikać może pan wszędzie... i wskazawszy na podłogę dodał: choćby tu..\nA po latach od tego zdarzenia czytam taki Kwiatek. Anita Gargas została odwołana z funkcji w telewizyjnej jedynce, jednak pozostanie w TVP przy realizowaniu programu misje specjalne  podaje Polska Agencja Prasowa. Informacje o tym, że Gargas ma zostać odwołana, pojawiły się po tym, jak 1 lutego jedynka wyemitowała film dokumentalny "Towarzysz generał" autorstwa Roberta Kaczmarka i Grzegorza Brauna. Oburzone SLD uznało wówczas, że film jest skrajnie jednostronny, znacząco odbiega od standardów jakimi powinna kierować się telewizja publiczna. Partia zaznaczała, że film jest konstruowany pod z góry założoną tezę, że Wojciech Jaruzelski, a także formacja polityczna, w której funkcjonował służyła głównie interesom Związku Radzieckiego, wbrew interesom Polaków i państwa polskiego (źródło wp.pl)\nCoraz częściej myślę sobie, że jakikolwiek immunitet w obecnych czasach służy jedynie bezkarnemu sikaniu byle gdzie i bezkarnemu jeżdżeniu samochodem na bani. Dlatego wnoszę o uznanie wszelkich immunitetów za naruszenie konstytucyjnej równości obywatelskiej. Jednocześnie wnoszę, aby reżyserów Brauna i Kaczmarka z całą surowością ukarać. Jedynym cywilizowanym sposobem. W każdym pilocie telewizyjnym jest przycisk "low" (ciszej). Jeżeli czyjaś twórczość kogoś drażni, zawsze można wyłączyć. Na tym ma polegać konstytucyjne prawo do wolności i prawo do prawa.\nPrzemoc i wymuszenie jest przeżytkiem i dlatego wszystkie wojny zostały przegrane ze względu na ich brutalność i psychopatyczne podłoże. Karaniu zwierząt warto poświęcić kilka słów. Obserwując psy i koty, przywożone do lecznicy weterynaryjnej często widzę odruchowy skurcz zwierzęcia i zbliżenie powłok brzusznych do podłoża. Reakcji tej zwykle towarzyszy podniesiony głos lub wyciągnięta ręka w ramach komendy "siad". Właściciel tak zachowującego się zwierzaka mimo woli komunikuje mi, że znęca się nad swym pupilem lub w jego domu dochodzi do aktów agresji. O tym, że stajemy się populacją coraz bardziej sadystyczną świadczą doniesienia o brutalnym traktowaniu dzieci. A brutalnie traktowane dzieci rozładowują swoje frustracje i przenoszą złe wzorce na słabsze, z ufnością czekające na domowników zwierzęta. Potęgująca się agresja ze strony ludzi może doprowadzić do samoobrony lub uczenia się zachowań agresywnych, którego apogeum skutkuje przyuczeniem do walk psów.\nW ostatnich dniach na terenie gminy Jabłonna został porzucony pies - samiec pręgowany przypominający doga kanaryjskiego o wadze około 60 kg, cechujący się nieprawdopodobną agresją. Działaczka miejscowego TOZ, nieświadoma zagrożenia, przywiozła zwierzaka prywatnym samochodem. Po umieszczeniu w kojcu, przystosowanym do obserwacji zwierząt podejrzanych o wściekliznę, piesek pokazał, że jest z piekła rodem. Oczywiście, przejdzie 15-dniową obserwację ze względu na swoją agresję, a po tym okresie zostanie uśpiony. Nie nadaje się do programu adopcji w schronisku, bowiem jego obecność stanowić będzie zagrożenie dla ludzi i zwierząt. Na szczęście, temu osobnikowi nie przysługuje immunitet. Chciałbym jednak zrozumieć człowieka, który porzucił swego pupila na środku ruchliwej ulicy w pobliże szkoły, narażając dzieci na okaleczeniu lub śmierć. Inaczej\nchciałbym zrozumieć debila, bo o człowieku nie może być mowy. Chciałbym zrozumieć, dlaczego.


Co czytać po zerwaniu? Książki, które pomogą Ci poradzić sobie z rozstaniem - WP Książki\nCo czytać po zerwaniu? Książki, które pomogą Ci poradzić sobie z rozstaniem\nW jaki sposób radzimy sobie z rozstaniem? Co robimy, gdy ukochany/ukochana z nami zrywają?\nMożna oczywiście spotkać się z przyjaciółmi i powiedzieć im o swoim "krwawiącym sercu" i niewyobrażalnej podłości, która nas spotkała. Można otworzyć butelkę wina w domu lub pójść do baru i upić się do nieprzytomności. Można też wyszukać na serwisach społecznościowych osoby, które aktualnie również są wolne i spróbować się umówić na randkę z jedną z nich.\nMy jednak proponujemy lekarstwo innego typu. Mniej inwazyjne, dostępne bez recepty i nie powodujące skutków ubocznych. Chodzi o książkę. Niektórym zapewne trudno będzie w to uwierzyć, ale wybór odpowiedniej lektury po rozstaniu może być naprawdę skutecznym rozwiązaniem. Przynajmniej na jakiś czas. A potem sięgacie po kolejną książkę, i jeszcze jedną, i jeszcze…\nNa kolejnych stronach prezentujemy *zestawienie 15 książek, które warto przeczytać po rozstaniu z ukochaną osobą*. Wbrew pozorom nie wszystkie polecane tytuły to klasyczna literatura terapeutyczna, więc każdy – mężczyźni i kobiety, wrażliwcy i cynicy, miłośnicy literatury popularnej, jak i bardziej wymagającej – powinien znaleźć coś dla siebie.


Kurczak - Fit jest Git\n6 maja, 2020 54 Views\n6 maja, 2020 16 Views\n22 lutego, 2018 23 Views\nGotowanie na parze kojarzy Ci się z mdłym i suchym kurczakiem? Od kiedy gotuję w robocie kuchennym Kohersen całkowicie zmieniłam zdanie na ten temat. Od tej pory w ogóle nie ciągnie mnie do smażenia. Po pierwsze – wszystkie składniki obiadu gotują się w tym samym naczyniu, po drugie – w tym samym czasie, po trzecie – wszystko wychodzi doskonale miękkie, aromatyczne i nie przywiera! Bajka 🙂\nNa obiad dla dwóch osób\n– 1 saszetka ryżu\n– 4 garście kiszonej kapusty (odsączamy z nadmiaru wody) + odrobina oliwy z oliwek i łyżeczka brązowego cukru\n– sól, pieprz, wędzona i słodka papryka\n1) Mięso myjemy, jeżeli jest bardzo grube rozbijamy, przyprawiamy solą, pieprzem, wędzoną i słodką papryką i odkładamy do lodówki na 2 godzin. Jeśli nie mamy czasu, od razu wykładamy na metalowe sitko do gotowania na parze, pamiętając o niezatykaniu wszystkich dziurek, tak aby para mogła się unosić.\n2) Rozcinamy saszetkę ryżu i przesypujemy do metalowego koszyczka.\n3) Do naczynia głównego wlewamy 1 litr wody. Wkładamy metalowy koszyczek z ryżem. Następnie na naczyniu głównym mocujemy naczynie do gotowania na parze. Jeśli chcecie w tym samym czasie ugotować jakieś warzywka zamiast kapusty, to kładziemy je na plastikowym sitku. Ustawiamy je na mięsie i zamykamy pokrywkę.\n4) Ustawiamy 35 min, 120 stopni, prędkość 3. W ten sam sposób możemy przygotować dowolną rybę (czas 30 min, 120 stopni, prędkość 3) – wystarczy dodać sól, pieprz, sok z cytryny, odrobinę masła i koperek.\n16 stycznia, 2018 57 Views\nZapiekanka caprese z ryżem i kurczakiem\n13 stycznia, 2018 76 Views\nRyż, kurczak i pomidory z mozzarellą. Niby banalne połączenie, ale jak genialnie smakuje po zapieczeniu!\n– kulka sera mozzarella 125g\n– sól, pieprz, słodka i ostra papryka\n1) Ryż gotujemy według przepisu na opakowaniu. Zawartość woreczka wysypujemy na posmarowane olejem naczynie żaroodporne. Posypujemy słodką papryką i odrobiną ostrej.\n2) Doprawione solą, pieprzem i paprykami filety z kurczaka kroimy na kawałki 2cm x 2cm i smażymy na oleju kokosowym. Układamy na ryżu.\n3) Pomidory kroimy w plastry i wykładamy na filety.\n4) Ser kroimy w paski i wykładamy na pomidory. Posypujemy solą, pieprzem i wkładamy do nagrzanego do 220 stopni piekarnika na 15minut.\nRyż z kurczakiem i pomidorami gotowy 😉 Smacznego!\nMakaron tagliatelle z kurczakiem i pomidorkami koktajlowymi\n30 grudnia, 2017 82 Views\nTagliatelle, czyli grube wstążki to chyba mój ulubiony typ makaronu. Z kurczakiem i pomidorkami koktajlowymi smakuje wprost bosko!\n– 2 garści makaronu\n– 1 duży filet z kurczaka\n– ulubione przyprawy: sól, pieprz, słodka papryka, ostra papryka\n2) Cebulę obieramy, kroimy w kostkę i podsmażamy na oleju kokosowym. Dodajemy pokrojone na połówki pomidorki i podsmażamy 4 minuty.\n3) Na osobnej patelni podsmażamy do zarumienienia pokrojonego i przyprawionego w kostkę kurczaka.\n4) Ugotowany i odcedzony makaron przekładamy do patelni z kurczakiem, to samo robimy z pomidorkami i cebulką. Dodajemy jogurt naturalny, koperek, mieszamy, gotujemy razem 3 minuty i w razie potrzeby doprawiamy do smaku.\nMakaron z kurczakiem i pomidorkami koktajlowymi gotowy 😉 Smacznego!


17 maja 2017 Aktualności, Nr 27 (grudzień 2016)Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Łazach, Magiczna skrzynka, projekt edukacyjny, teatrzyk kamishibaiRedaktor 1\nMiło nam poinformować, że Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Łazach otrzymała dofinansowanie na zadanie pn. „Magiczna skrzynka”. Projekt będzie realizowany w ramach Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Promocja Czytelnictwa 2017”.\nPodczas trwania Tygodnia Bibliotek, w dniach 8-11 maja br. przeprowadzimy cykl międzypokoleniowych warsztatów tworzenia bajki Kamishibai „Słucham, tworzę, ilustruję”. Warsztaty wyłonią lokalnych liderów metody Kamishibai, którzy przy użyciu skrzynki będą snuć opowieści w swoich środowiskach. 29 września 2017 r., w Dniu Głośnego Czytania odbędzie się finał projektu. Będzie to uliczny spektakl „Magiczna skrzynka”, podczas którego dzieci i ich opiekunowie zaprezentują szerokiej publiczności swoją autorską opowieść Kamishibai.\n← „[Relacja] MIEJSKA I POWIATOWA BIBLIOTEKA PUBLICZNA W RACIBORZU. FILIA NR 2 NA OSTROGU”\t„[Relacja] POWIATOWA I MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA W RYBNIKU” →


Prezentacja zawartości portalu dla wyrażenia MMA . Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku MMA ) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem MMA posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania MMA jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 384 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Środa 25.04.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 03.10.2012. W naszym serwisie znajdziesz również 9 galerii opisanych słowem MMA . Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania MMA ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu MMA .


Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku to już niemal standard. Co zrobić, aby dobrze wypaść? - Angloville\nKursy języka angielskiego » Artykuły » Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku to już niemal standard. Co zrobić, aby dobrze wypaść?\nRozmowa kwalifikacyjna po angielsku to już niemal standard. Co zrobić, aby dobrze wypaść?\nRozmowa kwalifikacyjna, czyli po angielsku job interview, to zawsze duży stres dla osoby ubiegającej się o nową posadę. Znajomość języka obcego jest wymagana przez wielu pracodawców, dlatego warto przezwyciężyć lęk, aby rozmowa o pracę po angielsku nie była już wyzwaniem. Jak się przygotować, jakie pytania mogą paść na rozmowie rekrutacyjnej po angielsku oraz jakie zwroty przećwiczyć? Podpowiadamy!\nRozmowy rekrutacyjne po angielsku – nowy standard?\nJednym ze skutków globalizacji jest to, że wiele firm i korporacji funkcjonujących na naszym rodzimym rynku, wymaga od swoich pracowników umiejętności swobodnego, jeśli nie biegłego komunikowania się w języku obcym. Najbardziej pożądanym jest oczywiście język angielski, powszechnie używany praktycznie w każdej branży. Nie dziwi zatem fakt, że w dzisiejszych czasach rozmowy kwalifikacyjne po angielsku to już niemal standard.\nZnajomość języka obcego to cenna umiejętność, która ułatwia komunikację i czyni nas atrakcyjniejszymi – bo bardziej wszechstronnymi – pracownikami. To coraz częściej także kluczowy element w staraniach o dobrą pracę. Biegłe posługiwanie się angielskim znacząco poszerza zawodowe perspektywy i ułatwia dostęp do dużych firm oraz prestiżowych stanowisk, dlatego warto zainwestować w kurs angielskiego online, by wzbogacić słownictwo i nabrać większej swobody.\nJak się przygotować: rozmowa o pracę a język angielski\nRozmowa rekrutacyjna – czy to przez telefon, za pośrednictwem internetu, czy twarzą w twarz – to stresujące doświadczenie, zwłaszcza jeśli odbywa się po angielsku. Zdenerwowanie towarzyszy nam nawet wtedy, gdy jesteśmy pewni swoich kompetencji, a konieczność używania obcego języka tworzy dodatkową barierę do pokonania. Na szczęście rozmowa rekrutacyjna po angielsku nie odbiega daleko od tradycyjnej rozmowy, więc dobre przygotowanie stanowi klucz do sukcesu.\nJeśli nie jesteśmy pewni swoich umiejętności językowych, dobrym rozwiązaniem może być intensywny kurs języka angielskiego. Warto także na własną rękę przećwiczyć zwroty, które przydadzą się na rozmowie kwalifikacyjnej po angielsku. Opracowanie różnych scenariuszy rozmowy, stworzenie listy prawdopodobnych pytań i najlepszych odpowiedzi sprawi, że rozmowa kwalifikacyjna w języku angielskim niczym nas nie zaskoczy!\nRozmowa rekrutacyjna po angielsku – przydatne zwroty, najpopularniejsze pytania i sprawdzone odpowiedzi\nPrzygotowując się do spotkania z wymarzonym pracodawcą, warto pamiętać o tym, że każda rozmowa kwalifikacyjna (także ta po angielsku), realizuje pewien schemat. Rekruter, czy weryfikujący nasz poziom językowy native speaker, zadaje pytania po to, by lepiej nas poznać, ocenić kompetencje i komunikatywność. Bardzo często zdarza się, że posługuje się przy tym sprawdzonymi scenariuszami rozmowy, w związku z czym pytania, które padają na rozmowie rekrutacyjnej po angielsku, łatwo można przewidzieć. Jakich pytań możesz się spodziewać?\nTo pytanie to typowy icebreaker. Zwykle zadawane jest na samym początku spotkania po to, by pomóc Ci się rozluźnić i odstresować. Możesz to pytanie wykorzystać na własną korzyść. Opowiedz o swoich studiach, zainteresowaniach i doświadczeniach, ale w taki sposób, by na pierwszy plan wysuwały się te kompetencje, które są cenione na stanowisku, o które się ubiegasz.\nSo far… – Do tej pory…\nOpisując siebie, możesz używać przymiotników: trustworthy (godny zaufania), punctual (punktualny), easy-going (bezproblemowy), motivated (zmotywowany), proactive (aktywny).\nTo podchwytliwe pytanie na każdej rozmowie rekrutacyjnej. Ważne, by dobrze na nie odpowiedzieć, tj. wskazać takie cechy, które pokażą, że jesteś wymarzonym kandydatem. Pytanie o wady ma z kolei sprawdzić, czy jesteś świadomy swoich niedoskonałości i potrafisz się do nich przyznać. Z sytuacji można wybrnąć opowiadając o pracy nad samym sobą i przekuwaniu wad w zalety.\nI perform well under pressure – Dobrze działam pod presją\nI speak foreign languages – Znam języki obce\nI’m a quick learner – Szybko się uczę\nI used to have problems with speaking foreign language but now I’m taking English lessons – Kiedyś miałem problemy z mówieniem w obcym języku, ale teraz uczę się angielskiego\nIn the past, I had a problem with being on time but lately I’ve changed my day routine so I’m more organized – W przeszłości miałem problem z punktualnością, ale w ostatnim czasie zmieniłem plan dnia i stałem się bardziej zorganizowany\nTasks take me sometimes more time than necessary because I’m perfectionist – Zadania zajmują mi czasem więcej czasu, niż jest to konieczne, ponieważ jestem perfekcjonistą\nTego typu pytanie sprawdza Twoje motywacje. Nikt nie chce pracować z osobą, która jest nastawiona tylko na zarabianie pieniędzy. Taki pracownik nisko zazwyczaj ceni sobie lojalność czy pracę zespołową. Dobrze postrzegani są ci, którzy patrzą na pracę w szerszym kontekście – szukają nowych możliwości, chcą realizować swoje pasje, stawiają na rozwój i budowanie siatki kontaktów. Jak odpowiedzieć na to pytanie?\nI’m looking for the chance to progress – Szukam możliwości rozwoju\nI believe your company is an important player on the market – Wierzę w to, że wasza firma jest ważnym graczem na rynku\nI think my skills are perfect fit for your team – Myślę, że moje umiejętności doskonale pasują do waszego zespołu\nI’m impressed by the development of your company – Jestem pod wrażeniem rozwoju waszej firmy…\nPopularne pytania na rozmowach kwalifikacyjnych\nInne pytania, jakie możesz usłyszeć na rozmowie, to:\nWhy we should hire you? – Dlaczego powinniśmy cię zatrudnić?\nWhat sets you apart from other candidates? – Co wyróżnia cię na tle innych kandydatów?\nWhat do you know about our company? – Co wiesz o naszej firmie?\nWhat are your career goals? – Jakie są twoje cele zawodowe?\nWhat are your salary expectations? – Jakie są twoje oczekiwania finansowe?\nO czym trzeba pamiętać? – rozmowa o pracę po angielsku\nWypowiadanie się w obcym języku może stanowić spore wyzwanie, zwłaszcza podczas rozmowy rekrutacyjnej, gdy to, co mówimy, jest oceniane. Warto jednak pamiętać, że drobne potknięcia językowe wcale nas nie dyskwalifikują. Liczy się pewność siebie i umiejętność odnalezienia w sytuacji.\nSporym ułatwieniem będzie wcześniejsze przeanalizowanie oferty pracy, a także własnych wad i zalet. Pozwoli to na opracowanie spójnych wypowiedzi. Są pytania, które padają praktycznie na każdej rozmowie. Przygotowując się do nich – mamy przewagę.\nPracodawca zwraca uwagę na naszą postawę. Warto zatem podejmować dialog oraz pokazywać otwartość. Nawet jeśli czasami brakuje nam słownictwa, można to nadrobić używając synonimów czy rozbudowanych opisów. Dobrze postrzegane jest także zadawanie pytań. Sygnalizuje ono autentyczne zainteresowanie stanowiskiem, na które się aplikuje. Jakie pytania warto zadać rekruterowi na rozmowie kwalifikacyjnej po angielsku?\nCan you describe the position’s day-to-day responsibilities? – Czy możesz opisać codzienne obowiązki na tym stanowisku?\nIs there an opportunity for professional development? – Czy jest szansa na rozwój zawodowy?\nWhat benefits company offer? – Jakie korzyści oferuje firma?\nCan you describe me the team I’ll be working with? – Czy możesz opisać zespół, z którym będę pracować?\nChcesz wiedzieć więcej? Zapoznaj się z naszym materiałem Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku pytania i odpowiedzi PDF!


Zobacz wątek - Mango - choroby,szkodniki i inne problemy\nMango - choroby,szkodniki i inne problemy\nTytuł: Mango - choroby,szkodniki i inne problemy\nNapisane: 10 sie 2008, o 22:36\nJestem stałym czytelnikiem tego Forum i dużo się z niego dowiedziałem\nzwracam się teraz z pytaniem o mango\nzasiałem i wyrosło z pestki ale jakieś "niewydarzone" dziwne liście i w ogóle jakieś takie. Stoi na parapecie od południa w kuchni.\nNapisane: 11 sie 2008, o 05:20\nNie widzę w nim nic dziwnego po prostu roślina ma już za małą doniczkę gdyż mango bardzo szybko rozwija swój system korzeniowy, ponadto ma zdecydowanie za dużo i zbyt ostrego światła a widać to po kolorze młodych liści i ma zdecydowanie za sucho za rzadko podlewasz lub za szybko przesycha ziemia co jest spowodowane stanowiskiem i przerostem bryły korzeniowej, reasumując przesadź w nową doniczkę conajmniej o 6 cm większą w średnicy od tej w jakiej rośnie, na dno doniczki daj conajmniej 2 cm żwiru lub keramzytu dla poprawienia drenażu, zestaw z parapetu - może stać na południowym oknie ale od 0,5 do 1m od okna, zacznij codziennie rano zraszać roślinę letnią wodą, raz na tydzień, dwa tygodnie przemyj wilgotną bawełnianą szmatką liście z kurzu i osadów wapnia jakie pozostaną na liściach po zraszaniu(chyba że do zraszania będziesz używać wody destylowanej), podlewanie myślę raz na 5-6 dni jak przeschnie powierzchnia ziemi nie głębiej jak na 4 cm. Na podstawek dobrze by było wysypać keramzyt który musi być cały czas wilgotny ale nie tak zalany wodą by doniczka stojąca na nim nie stała w wodzie a na wilgotnym keramzycie, który w procesie parowania z niego wody zwiększy wilgotność wokół roślin, ponadto jak wlejesz za dużo wody podczas podlewania keramzyt odbierze jej nadmiar wchłaniając ją w siebie.\nTytuł: Re: Kłopot z mango\nNapisane: 27 cze 2010, o 09:32\nMoje mango hoduję coś koło 2 lat. Niestety nie spotkałem się jak dotąd z porządnym opracowaniem na temat tej rośliny. Co jakiś czas moja roślina po wypuszczeniu nowych liści zaczyna chorować a na brzegach robią się plamy, w późniejszym etapie przenosi się to na całe liście. Zmiana doniczki i ziemi pomogła tylko na chwilę. Prosiłbym osoby co się znają o wypowiedź na ten temat. Poniżej umieszczam linki.\nTytuł: Mango - "coś" na liściach. Początek choroby grzybowej?\nNapisane: 29 cze 2011, o 06:26\nMam problem z moim mango wyhodowanym z pestki. Nie mogę w tej chwili zrobić zdjęć, bo moja lustrzanka jest na "wakacjach". Postaram się słownie opisać. A więc na 2 liściach pojawiły się zmiany: 1 liść jest nieco zdeformowany, posiada przetarte dziury i ciemne, zielone, lekko wypukłe plamy - kropki, na drugim zaś są tylko te ciemno zielone, wypukłe plamy.\nNie ma tego jeszcze dużo, ale boję się, że to "zjawisko" zacznie postępować. Właśnie wypuszcza nowe liście. Co mam robić\nDziękuję z góry za pomoc i odpowiedzi.\nTytuł: Mango - problem\nNapisane: 10 lip 2011, o 08:00\nMam takie pytanie odnośnie mango. Posadziłem pestkę do doniczki i po paru tygodniach wyszedł z niej kiełek. Teraz z dołu liście są normalne natomiast od góry czernieją i usychają. Mango stoi pod plastikową butelką. Jest ono bardzo małe. Ma może z 3-4cm. Co mam zrobić? Nie spryskuję go.\nTytuł: Re: Mango - problem\nNapisane: 10 lip 2011, o 13:25\nhttp://tropicjungle.blox.pl/2008/09/Man ... dowla.html\nodwiedz tą strone może ci pomoże ^^\nNapisane: 14 sie 2012, o 17:52\nchciałam zapytać, jak posadzić mango? Tak zwyczajnie pestkę do ziemi (no właśnie, do jakiej ziemi?), czy trzeba wcześniej jakieś dodatkowe zabiegi jej zafundować?\nJa wsadziłem do ziemi ten sam migdał z nasiona. Wystawał on ok 1/3 nad ziemię. Korzeń puści od tej tempej strony od grubszego końca. Wsadziłem w zwykła ziemię uniwersalną z dodatkiem piasku.\nNapisane: 15 sie 2012, o 09:42\nW porządku, tak właśnie zrobiłam.\nI jeszcze miniszklarenkę z butelki mu zafundowałam - to dobrze, czy zdjąć?\nIle trzeba czekać, aż coś urośnie?\nDobrze tylko trzeba pamiętać o wietrzeniu. Mojemu zeszło około miesiąca.\nTytuł: Pomocy ! problem z Mango\nNapisane: 17 sie 2012, o 20:48\nod 2 tygodni mango zaczęło mi się niszczyć nie wiem czym jest to spowodowane stoi na słońcu jest podlewane planktonem K lecz jest rzadko spryskiwane prawie w ogóle\nposadzona w mieszance torfu, piasku i perlitu w proporcjach 2:1:1\ntu są zdjęcia potrzebuję natychmiastowej pomocy\nTytuł: Re: Pomocy ! problem z Mango\nNapisane: 18 sie 2012, o 08:33\nWygląda mi to jednak na niedobór , ale jakiegoś mikroskładnika, który jest wymywany albo nie pobierany przez roślinę. Koniecznie zostasouj nawożenie dolistne, czyli opryskanie nawozem płynnym. Objawy mogą byc skutkiem niedoboru boru\nNapisane: 18 sie 2012, o 12:17\nok. czytałem na tropical jungle o mango ale nic takiego tam nie było napisane a były podane problemy lecz nic mi do tego nie pasuje ,wypowie się ktoś jeszcze ?\nNapisane: 18 sie 2012, o 21:06\nproszę o odpowiedz nie chcę żeby mi padła\nPrzeglądają dział: norbert76, poisonivy, Q-Storm i 72 gości


099max Śro Cze 23, 2021 9:59 am\nPiS-bolszewia szykuje wariant węgierski z nie przedłużeniem koncesji.\nOtwarta wojna z demokracją oraz z amerykańskim kapitałem.\nKryptogej z Żoliborza może się przeliczyć\nRQE Śro Cze 23, 2021 10:27 am\nTVN24 kiedyś sam zapomniał wystąpić o przedłużenie koncesji, pamiętacie?\nTo tylko taka gra bo TVN24 jest na korzyść partii PIS i na odwrót. Tak wyreżyserowana jest scena polityczna w Polsce.\nChociaż jazgot TVN24 narzuca też sposób informowania, może zmienią coś w zapisach koncesji.\nTen sposób prowadzenia wywiadu, dziennikarz daje puentę a potem szybko zmienia temat nie pozwalając się politykowi odnieść do stronniczej wypowiedzi.\nMAX Śro Cze 23, 2021 10:49 am\nWiadomo że nie odpuszczą\ngość Śro Cze 23, 2021 11:26 am\n"YKK" napisał(a): Bolszewikom wydaje się, że to bardzo sprytny ruch. Tyle, że na szczęście mają bardzo małe rozumki.\nMoże najpierw poczytaj kto to byli Bolszewicy mądralo.\nIryk Śro Cze 23, 2021 11:29 am\nTvn24 lepsze i ogladam codziennie\nKamak Śro Cze 23, 2021 11:30 am\nTvpInfo to same klamstwa i dno\nXyz Śro Cze 23, 2021 11:53 am\nByły marsze w obronie telewizji Trwam, teraz czas na marsze w obronie TVN24. Rodzino TVN24, obudź się i stań do walki o swoją telewizję liberalno-europejską! Ślijcie protesty do KRRiTV. Organizujcie czuwania modli... FILOZOFICZNE i opozycyjne. Niech Konstytucja i Prawa Człowieka nas prowadzą!\nokopan Śro Cze 23, 2021 12:03 pm\nSzczujnia twierdzi że jest rzetelna. Hahahahahahaa.... A ja jestem chińskim mandarynem...\npasjonat Śro Cze 23, 2021 12:28 pm\n. Śro Cze 23, 2021 12:42 pm\n"Były Leming" napisał(a): TVN został założony przez członków komunistycznego reżimu.\na w tamtym czasie było co innego?\nSzymonBeksowy Śro Cze 23, 2021 1:07 pm\nBrawo! won z ta niebieską gadzinówka TW mewy\nTerier Śro Cze 23, 2021 2:13 pm\nWierzymy, że nie ma żadnego powodu, argumentu, przyczyny, dla której moglibyśmy koncesji nie dostać. Oczekujemy więc, że proces koncesyjny będzie miał niebawem szczęśliwy finał...\nOczywiście, że jest powód, by nie dostać. TVN24 krytykuje prezesa i jego ludzi, to jedyna telewizja, która nie boi się pokazywać obecna władzę taka, jaka jest. Kto jest W Krajowej Radzie? 3 ludzi prezesa.\nawik Śro Cze 23, 2021 2:54 pm\nmam nadzieję, że pójdą na dno\ndirettore Śro Cze 23, 2021 3:14 pm\nZ rzeczy materialnych chyba najbardziej lubię moją starą gitarę Martin.\nI założę się właśnie o nią, że nie przedłużą tej koncesji. Taką okazję przegapić! Jawohl, nie godzi się!\nW razie czego, z bólem serca dorzucę ukulele...\nAntek Śro Cze 23, 2021 3:19 pm\nPrzecież ma koncesje a jak minie termin to róbcie aferę - po co co chwilę o tym pisać, pewnie dla pożywki troli…


Rudasek – Fundacja Azyl\nOpublikowane przez admin w dniu Lipiec 29, 2020 Lipiec 29, 2020\nOn jest cudny! To taki super kot. Jest mega przyjazny, nigdy nie drapie, wszystko pięknie zjada, nie marudzi.Taki mega przyjazny kumpel. Cudnie mruczy i cudnie się przytula.\nTo już dugi taki cudny, rudy kotek do kompletu.\nMamy takie małe dwa cuda. Mogą trafić do jednego domu lub dwóch odrębnych.\nCudowne, grzeczne, domowe. Odrobaczone, zaszczepione.


Who? What? How? Why? Why not? In project work. Czyli Szkolne projekty pod lupą - Czasopismo dla nauczycieli języka angielskiego | HoryzontyAnglistyki.pl\nWho? What? How? Why? Why not? In project work. Czyli Szkolne projekty pod lupą\nPraca metodą projektu – może to i brzmi dobrze, ale z kim tak naprawdę mam te projekty przeprowadzać? Jak szeroko mają być zakrojone? Skąd brać pomysły, inspiracje? Jak z tym wszystkim sobie poradzić, jak rozplanować dodatkowy wysiłek? Po co właściwie mam to robić? W końcu – jak rozpoznać sytuacje, kiedy nie warto się w to angażować? Czego unikać?\nChciałabym zabrać głos na ten temat, jako że od 18-tu już lat pracuję z młodzieżą w swoim krakowskim liceum właśnie metodą projektu. Szczerze mowiac, nie wyobrażam sobie bez teqo swojej pracy w szkole – czegoś by mi zdecydowanie brakowało.\nZacznijmy od uczestników projektu. Według mnie, w projekty najlepiej angażować własnych uczniów, których zainteresowania i możliwości są nam znane. Może to być po prostu jedna grupa językowa (bardziej lub mniej zaawansowana) z danej klasy, jak również cała klasa (wtedy wymagania w obu grupach różnicujemy oczywiście ze względu na odmienny zakres kompetencji językowych). Może to być jednocześnie kilka grup na tym samym poziomie z różnych klas, które uczymy. Co do wieku uczestników projektu – mam doświadczenie tylko z uczniami liceum (a więc 15–18 lat), ale niektóre z moich projektów śmiało (bez większych modyfikacji) można by przeprowadzać w ostatnich klasach szkoły podstawowej.\nProjekty mogą być wieloletnie, załóżmy – co roku jedna lub dwie klasy, kilka lat pod rząd. Na przykład projekt „Jakim byłbyś zwierzęciem, gdybyś nie był człowiekiem?” trwał bez przerwy 6 lat, inny – o języku dystansowania (distancing language) – przeprowadzam co roku od czterech lat, co najmniej. Projekty mogą być też oczywiście jednorazowe (np. projekty czytelnicze), które robimy w jednej lub kilku grupach jednocześnie, ale tylko raz, i wiecej do nich nie wracamy.\nZdarzają się duże projekty, wymagające kilku miesięcy pracy, gdzie, na przykład, nasi uczniowie przygotowują, odgrywają i filmują wybraną przez siebie sztukę (powiedzmy „Tango” Mrożka w skróconej wersji angielskojęzycznej) albo prezentują sceny z wybranych przez siebie filmów (Film Project). Jeśli nie dysponujemy taką ilościa czasu, możemy skupić się na mini-projektach śródlekcyjnych, które wymagają od jednej do dwóch godzin (projektujemy reklamy do zamieszczenia na eBayu, ilustrujemy przysłowia lub idiomy, tworzymy broszurki biura podróży, czy wymyślamy konkursy na zasadzie Treasure Hunt lub Picture Dictation).\nJeśli możemy sobie pozwolić na wyjście do teatru, muzeum czy galerii sztuki, albo nawet wyjazd na musical do Warszawy, Gliwic czy Chorzowa, to warto obudować to czymś dodatkowym, np. wykładem o autorze czy jego epoce lub po prostu o konkretnej sztuce, a po obejrzeniu/zwiedzeniu – zorganizować w klasie dyskusję po angielsku lub zaproponować napisanie eseju o wrażeniach (czy wpisu na blogu – w zależności od umiejętności naszych uczniów).\nMoże sie również zdarzyć, że jesteśmy w trakcie projektu z własnymi uczniami i nagle wypada nam zastępstwo w zupełnie nieznanej nam klasie. Jeśli akurat mamy przy sobie potrzebne materiały, możemy zaproponować obcym uczniom udział w projekcie, pod warunkiem, że wyrażą ochotę oraz że da się to przeprowadzić w trakcie zastępstwa. Przykładowo, projekt Proverb Challenge wzbogacił się dzięki temu o kilka pomysłowych plansz z ilustracjami znanych przysłów. Udało sie też w ten sposób przeprowadzić mini-projekt o ogłoszeniach na eBayu.\nProjekt może bazować na przeczytanych w jezyku angielskim książkach, wspólnie obejrzanych filmach, musicalach. Bazą może się stać wspólne wyjście do teatru (Oliver Twist, The Canterville Ghost), wycieczka do muzeum (wy-\nstawa American Dream), galerii sztuki (ekspozycja World Press Photo).\nKsiążki można ilustrować (The Road by Cormac McCarthy, Antologia literatury angielskojęzycznej w komiksie), opowiadać o nich na lekcjach (projekt literacki We Are What We Read). Obejrzane wspólnie filmy można prezentować (wybrane sceny z filmu; słynne monologi filmowe) lub omawiać (debata klasowa, rozprawa sądowa).\nBazę projektu może również stanowić kilkadziesiąt wprowadzonych przez nas przysłów czy idiomów, które uczniowie samodzielnie ilustrują lub też dobierają do nich ilustracje, osobiście wyszukane w sieci.\nMożna też projektować gazetki klasowe na temat ulubionych pisarzy (Terry Pratchett, Ryszard Kapuściński – ktokolwiek uczniów w danym momencie zajmuje, fascynuje, pociąga – często sami proponują konkretną postać do opracowania).\nPrzeróżne mogą być strategie stosowane w celu zainspirowania uczniów do udziału w danym projekcie. Na przykład, można klasie przeczytać odpowiednio dobrany, przezabawny fragment polskiego tłumaczenia (tak zrobiłam, proponując wspólne czytanie angielskojęzycznej wersji Trzech panów w łódce). Można wspólnie z uczniami posłuchać songu Murder! Murder! z musicalu Jekyll&Hyde, aby ich namówić do przeczytania powieści Stevensona. Można opowiedzieć o grafiku, który postanowił streścić wielkie powieści XX wieku, każdą w ośmiu komiksowych obrazkach, i zapytać, co oni o tym myślą i czy to w ogóle możliwe (w moim przypadku klasa się wprost zapaliła do tego pomysłu).\nOgólnie biorąc, chodzi o to, aby uczniów zaciekawić, zafascynować albo zaskoczyć, lub też odwołać się do ich ambicji, kreatywności. Podrzucamy temat i czekamy, czy zostanie podchwycony i „połkną haczyk”.\nKiedy już wspólnie zdecydujemy się na jakiś temat:\nprojektujmy i sporzadzajmy plakaty, ulotki, broszurki reklamowe, obwoluty ksiażkowe, plansze z ilustracjami, objaśniającymi przysłowia czy idiomy; piszmy artykuły do prasy, recenzujmy książki, opisujmy i rysujmy zamki obronne, piszmy listy z reklamacją wakacyjnego pobytu w jednym z takich zamków;\nstarajmy się uatrakcyjnić powyższe czynności, proponując uczniom wymyślenie nieistniejących naprawdę zamczysk czy książek – ich własne opisy często będą zwariowane, śmieszne, niezwykłe, co sprawi, że powtarzany materiał czy wprowadzane zasady lepiej i na dłużej zostaną zapamiętane;\nlustrujmy dzieła literackie własnymi zdjęciami lub szkicami albo też znalezionymi w sieci obrazami czy grafikami; możemy je też „streszczać” w postaci komiksów;\npo zakończonym projekcie opracujmy papierową czy internetową publikację, w której przedstawimy jej autorów i opiszemy przebieg projektu, jego cele i założenia, zilustrujemy efekty naszej pracy rysunkami lub zdjęciami (można ją potem pokazać rodzicom na zebraniu klasowym);\nproponujmy uczniom opracowywanie prezentacji w programie PowerPoint oraz ich dołączanie do papierowych publikacji, pokazywanie ich na stronie szkoły, wykorzystywanie ich w konkursach (Dzień Języków Obcych, Dzień Języka Angielskiego, Dzień Europejski, Dzień Otwarty Szkoły itp.);\nsprawdzi sie też pisanie esejów (grupy bardziej zaawansowane) i listów do przyjaciela albo wpisów na blogu (grupy mniej zaawansowane), dotyczących wrażeń lub przemyśleń na tematy związane z projektem oraz opracowywanie ich w formie zebranej w publikacjach papierowych lub wydrukowanie i powieszenie na ścianach klasy.\nJednym słowem – wykorzystajmy w maksymalnym stopniu skłonności naszych uczniów, ich predyspozycje, uzdolnienia, zainteresowania. Pozwólmy im zabłysnąć – może ktoś świetnie rysuje, pięknie śpiewa, lubi redagować czy ilustrować teksty, sprawdza się w pisaniu, interesująco opowiada?\nProjekt może bazować na przeczytanych w jezyku angielskim książkach, wspólnie obejrzanych filmach, musicalach. Bazą może się stać wspólne wyjście do teatru, wycieczka do muzeum, galerii sztuki.\nPo co właściwie angażować się w projekty? Jak je traktować?\nJako odskocznię od „zwyczajnych” lekcji, dla ich urozmaicenia – nasi uczniowie czasami potrzebują odmiany, dodatkowej motywacji, wyzwań wreszcie.\nDo powiązania nabytych w szkole umiejętności z praktycznymi życiowymi wymogami – na przykład ćwiczymy pisanie listu lub bloga na podstawie wydarzenia w którym faktycznie braliśmy udział (wyjście do teatru, muzeum itp.).\nJako metodę utrwalania wprowadzonego materiału (uczeń opowiada o swojej rodzinie na podstawie znalezionego w sieci obrazu lub grafiki – opisuje obraz, używając świeżo wprowadzonych kolokacji czy wyrażeń idiomatycznych); dla zilustrowania/uatrakcyjnienia/poszerzenia tego materiału.\nJako motywację do mówienia – kiedy uczeń musi wybrać ofertę biura podróży i jest zmuszony część ofert odrzucić oraz uzasadnić swój wybór (najlepiej, jeśli te oferty są niebezpieczne, męczące i nie mają nic wspólnego z wypoczynkiem czy relaksem) – wtedy wprowadzamy dodatkowo element humoru). Lub gdy trzeba wybrać miedzy noclegiem w ponurym, zagrzybionym zamczysku a spędzeniem nocy w cytadeli, nawiedzanej przez hałaśliwe duchy – koniecznie z uzasadnieniem (ćwiczenie do matury ustnej). W takich przypadkach te absurdalne wakacje na krze lodowej itp. powodują u uczniów chęć ich skrytykowania – tu humorystyczne i nonsensowne elementy wręcz „zmuszają” do zabrania głosu.\nDla zapoznania uczniów z kulturą krajów anglojęzycznych (ich historią, geografią, literaturą, kinematografią itp.) oraz – dlaczego by nie – dla promowania polskiej kultury. Można, przykładowo, tłumaczyć na język angielski polską poezję (np. Jacka Kaczmarskiego, Wojciecha Młynarskiego, Edwarda Stachury) lub opowiadania (przykład: Kocia obecność Marka S. Huberatha, tłumaczona zbiorowo przez klasę dziennikarską).\nJako prezentację osobistych zainteresowań uczniów – czy też filmowych, literackich albo plastycznych. Pozwalają na to praktycznie prawie wszystkie projekty, gdyż uczniowie zawsze sami wybierają książkę do zilustrowania, film do zaprezentowania, fotografię czy konkretny eksponat muzealny do opisania itd.\nWreszcie – jako ostatnią deskę ratunku, jeśli potrzebujemy materiałów do dekoracji sali lekcyjnej lub do zaprezentowania naszych metod nauczania odwiedzajacym szkołę ósmoklasistom (dawniej – gimnazjalistom) w czasie Dni Otwartych Szkoły.\nWymienione wyżej powody należą do gatunku pragmatycznych, namacalnych i oczywistych. Co absolutnie nie oznacza, że jedynych. Wśród niewymiernych korzyści pracy z projektem warto wspomnieć chociażby o:\npromowaniu twórczego myślenia i kreatywnego podejścia do tematu (przykładowo, uczniowie dopasowują profesjonalne obrazy do swoich szkiców z lekcji, poszukując analogii pomiedzy nimi). Z kolei podczas ilustrowania powieści The Road uczniowie musieli się wykazać odwagą w podjęciu tak trudnego wyzwania, wyjść ze swojej strefy komfortu i zmierzyc się z trudnym i nieszablonowym zadaniem, wymagającym twórczego myślenia. Mało tego – musieli poczuć się odpowiedzialni za własny wybór i bronić swojej – często nieoczywistej dla innych – wizji. W jeszcze innym przykładzie (projekt „Zamki na piasku”) uczniowie opisują nieistniejące fortece, czyli sami wymyślają ich powstanie, mieszkańców, historię, legendy;\nzapewnieniu kontrolowanych warunków, sprzyjających wypowiadaniu się na tematy osobiste. Jeśli, załóżmy, uczniowie opowiadają o swoich rodzinach na przykładzie znalezionych w sieci obrazów, to taka konwencja pozwala na eksperymentowanie, unikanie dosłowności, ułatwia przekaz. Uczniowie mogą pokazać w swoich wypowiedziach wybrane aspekty własnych relacji i historii rodzinnych, mogą się na tle tych rodzin przedstawić, przy czym sami decydują, czy podejść do tego z humorem, czy raczej na poważnie. Ponadto, tak naprawdę nawet jeden taki projekt w klasie sprawi, że uczniowie lepiej się poznają i poczują sie bardziej ze sobą związani (więziotwórczy efekt tego typu projektów);\ntworzeniu uczniom bezpiecznego środowiska, sprzyjającego wypowiadaniu się przez osoby o niewielkich jeszcze zasobach językowych. Pokazał to między innymi project „Słynne monologi filmowe” – dla wielu z naszych uczniów przełamanie barier językowych w mówieniu jest łatwiejsze, kiedy mają gotowy tekst do dyspozycji. Wybierają wtedy mo...