ześć miesięcy minęło już od czasu, gdy Standard-Island opuściwszy port Magdaleny płynie po oceanie od archipelagu do archipelagu, a czas ten urozmaicony widokiem różnych ziem i ludów, wydaje się nazbyt krótkim szczęśliwym jej mieszkańcom.\nZwiedziwszy wyspy Sandwich, Markizy, Pomotu i Towarzyskie, pan Ethel Simoe ma zamiar dopłynąć do ziem Cooka, Samoa, Tanga, Fidżi i Nowych Hebrydów, zanim skieruje się ku powrotnej drodze na północ.\nJeżeli wszyscy mieszkańcy Cudownej wyspy zadowoleni są z takich warunków życia, to czy mógłby się skarżyć na cokolwiek szczęśliwy ze wszech miar Koncertujący Kwartet?\n– Powiedzże mi teraz przyjacielu drogi, zagadnął wiolonczelistę poważny Francolin, czy pozbyłeś się już wreszcie uprzedzeń swych do odbywanej podróży.\n– Bynajmniej! brzmiała lakoniczna odpowiedź zagadnionego.\n– A jednak dość okrągłą będzie fortunka nasza po skończonej kampanii…\n– Czy jesteś pewnym, że będziesz ją mógł zabrać.\n– Masz-że pod tym względem jaką wątpliwość?\n– Naturalnie że mam…\nCóż na to odpowiedzieć upartemu Vaillant, który wie przecie równie dobrze jak Francolin, że wypłacana im regularnie kwartalna pensya, składaną jest za pośrednictwem kursujących parowców w państwowym banku w Nowym-Yorku, na co mają piśmienne dowody. Czyż to nie wystarcza jeszcze i czyliż byt artystów nie jest tym sposobem całkowicie zapewniony?\nJeżeli jednak dokoła Kwartetu jasny horyzont życie się otwiera, nie mniej wypogodziło się niebo nad miliardowem miastem, któremu długi czas groziła burza wewnętrznych rozterek. Przebiegły Kalikstus zaciera z zadowoleniem ręce, mając pewne przeświadczenie, że do szczęśliwej tej zmiany przyczynił się krótki walczyk, jaki przetańczyła miss Dyana z młodym Tankerdonem.\n– Czy domysły jego są prawdziwe, przesądzać trudno, to pewna jednak, że z mniejszą niechęcią patrzą obecnie na siebie obie rywalizujące partye; co więcej, w obozie protestanckim nie słychać już nic o dawnych zamiarach wprowadzenia na Standard-Island wzbronionego przemysłu i handlu.\nBądź co bądź w wyższych nawet sferach towarzystwa miejskiego mówią dość często o zaszłych zmianach, komentując je obudzoną wzajemną sympatyą tych dwojga, szczerą przyjaźnią ogółu cieszących się młodych ludzi.\n– Czy jednak ciepło ich uczucia zdoła kiedykolwiek stopić lody dzielące ambitnych ich rodziców? pytał Kalikstusa zajmujący się wszystkiem Ponchard.\n– Któż zdoła uchylić zasłony nieznanej nam przyszłości, odpowiedział tenże uśmiechając się znacząco.\nTymczasem drobny na pozór wypadek przedstawił dla wyspy pewną rozmaitość i nowy temat ogólnego zajęcia. Oto gdy 25-go listopada straż na wieży obserwatoryum zawiadomiła komandora o ukazaniu się kilku dużych parowców podążających na południo-wschód, tenże w porozumieniu z gubernatorem wyspy rozkazał mieć się w pogotowiu do wywieszenia złocistej flagi Standard-Islandu, oraz dania odpowiedzi na powitalne salwy przybywających.\nBadając jednak przez lunety zwolna zbliżające się statki, oficerowie nie widzą żadnych barw u tych ciężkich, dawnej konstrukcyi parowców, jedynie z budowy ich dochodzą do pewności, że jest część eskardry angielskiej, która utrzymuje stałą opiekę nad wyspami zostającemi pod rządem lub tylko protektoratem królestwa Wielkiej Brytanii.\nLecz próżno wszyscy gotowi byli do oddania przyjętych form grzeczności, okręty, chociaż zbliżyły się zaledwie o jakie dwie mile od Standard-Islandu, nie wywiesiły swych barw, ani dały jakikolwiek znak życia, tak zupełnie, jakby dla nich ogrom pływającej wyspy nie istniał wcale.\nTen dowód lekceważenia, albo, jeśli rzecz nazwiemy po imieniu, nienawiści, jaką Anglia stale żywi dla tego „klejnotu Oceanu spokojnego”, oburzył mieszkańców Miliard-City do tego stopnia, że przez dni kilka, tak publiczność jak i miejscowe pisma nie szczędziły słów gorzkiej krytyki dla tej pyszałkowatej pani „tego przewrotnego Albionu”, tej Kartaginy nowych czasów!”\nA że nie obraża się na świecie nikogo bezkarnie, przeto uchwalonem zostało, by w żadnym razie nie pozdrawiać odtąd angielskich statków.\n– Jak rażącą sprzeczność przedstawiają te okręta w porównaniu z naszą eskadrą w porcie Papeete! – odezwał się oburzony Yvernes.\n– Bo istnieje też różnica w narodzie, – potwierdził Francolin, cechą Francuzów jest przedewszystkiem grzeczność i uprzejmość dla każdego.\n– Cóż chcecie, moi drodzy, każdy naród, zarówno jak pojedyńczy człowiek, ma swoje charakterystyczne znamiona, rzekł wchodzący właśnie Ponchard, pozwólmy Anglikom zachować je nadal, gdy dotąd, przez długie wieki cywilizacyi nie zdołali ich się pozbyć.\nRankiem dnia 29 listopada straże obserwatoryum sygnalizują ukazanie się wysp Cooka, które leżą między 20º szerokości południowej a 160º długości zachodniej W archipelagu tym wyróżniają się ziemie: Raratonga, Watim, Mittio, Hervea i Palmerstona, najważniejszą jednak, najwięcej zaludnioną i stolicą dla wszystkich jest niezbyt wielka Mangia.\nMiejscowa ludność malajska mimo, że przyjmuje chętnie misyonarzy angielskich, stara się zachować swą niezawisłość i mniema, że się jej to całkowicie udaje, dopóki ma swego monarchę. Niestety są to tylko pozory, Anglicy bowiem przez gorliwych swych misyonarzy powolny, lecz coraz większy wpływ rozciągają nad temi lądami, czekając tylko chwili sposobnej, by zająć je pod wyraźny swój protektorat,\nPlan podróży wskazuje Cudownej wyspie całe dwa tygodnie spoczynku na tym archipelagu, ku wielkiemu zadowoleniu Poncharda, który spodziewa się znaleść tu wreszcie chociaż jeden okaz człowieka całkiem dzikiego, może jeszcze ludożercę.\nTymczasem, gdy pan Ethel Simoe popłynął do Mangii na odległość jednej mili tylko, w łodzi, która wysunęła się z przeciwległego portu i podążała śmiało do Tribor-Harbour, przybył misyonarz angielski, pełniący na dworze panującego króla, obowiązki ministra, albo raczej wszechwładnego pana, wyzyskującego materyalnie na swą korzyść uciemiężaną i w zupełnej ciemnocie zostającą ludność, trzymaną w karbach posłuszeństwa z pomocą wybranej w pośród krajowców policyi „mitoi” zwanej, przed której potęgą, drżą nawet nieudolni tych wysp królikowie.\nOtyła, przysadkowata postać przybyłego jegomości o twarzy pełnej, i chytrym wyrazie w oczach, niczem nie wskazuje człowieka, mającego jakiekolwiek szlachetne instynkta i uczucia.\nNa powitanie takiego gościa wyszedł dyżurny oficer.\n– W imieniu jego królewskiej mości, a łaskawego mi pana – rzekł przybyły, po ceremonialnej zamianie ukłonów, przybywam z pozdrowieniem dla jego ekscelencyi gubernatora Standard-Islandu.\n– Powierzono mi honor przyjęcia takowego, zanim gubernator nasz zdąży powitać osobiście panującego w Mangii monarchę, – odrzekł oficer.\n– Jego ekscelencya będzie zawsze mile widzianą, – odpowiedział minister, którego wstrętna fizyonomia, zdaje się być urobioną z chciwości i przebiegłości. Czy stan zdrowotny wyspy jest zadawalniającym? – zapytał po krótkiej przerwie słodkim jakimś głosikiem.\n– Jak zwykle i teraz nie przedstawia nic do życzenia.\n– Może jednak tyfus, influenza lub ospa.\n– Ani nawet epidemiczny katar, panie ministrze, nie trapi zdrową zawsze ludność naszą, – zapewniał wypytywany.\n– Więc mieszkańcy Standard-Islandu mają zamiar wylądować…\n– Tak jest, chcemy zwiedzić te wyspy podobnie, jak to czyniliśmy w innych ziemiach Oceanu Spokojnego.\n– Jego królewska mość, miłościwy pan mój, nie sprzeciwia się temu bynajmniej, jeżeli tylko opłacicie ustanowioną taksę.\n– Taksę?… Cóż to znaczy?\n– Och drobnostka tylko! dwa piastry1 od osoby…\n– Czy to seryo – zapytał zdumiony oficer, który służąc już dwa lata na Standard-Island dotąd nie słyszał nigdzie o podobnych warunkach.\n– Zupełnie seryo, i w braku uiszczenia tej sumy, nie wpuścimy nikogo na naszą wyspę…\nOficer pożegnał sztywnym ukłonem wstrętną postać przybyłego i pośpieszył telefonicznie zakomunikować panu Simoe otrzymaną co dopiero wiadomość.\nNiemniej zdziwiony komandor udzielił jej bezzwłocznie gubernatorowi wyspy, który zwołał radę, mającą zadecydować o przyjęciu lub odrzuceniu, nigdzie nie praktykowanych warunków.\nOburzenie na podobny wyzysk, będący powodem tego, wyłącznie dla miliardowego miasta ustanowionego prawa, było tak wielkie, iż uradzono, że Cudowna wyspa nie zatrzyma się, nietylko u brzegów Mangii, ale nawet u żadnej innej ziemi tego archipelagu.\nBezzwłocznie tedy ruszono dalej wśród wielkiej ilości rybackich łodzi najpierwotniejszej budowy, gdyż wyżłobionych tylko w jednym kawale grubego pnia odwiecznych drzew miejscowych, lecz kierowanych przez lud rosły i muskularny, który odważnie puszcza się na głębiny dla połowu wielorybów, dość obfitych w tych stronach oceanu.\nBujną zielenią pokryte wyspy, świadczą zdaleka o urodzajności gruntu, tłómacząc zarazem chciwość zaborczej ręki angielskiej.\nDnia następnego ukazują się w niewielkiej odległości ziemie Raratonga z pasmem gór, porośniętych aż do wyniosłych szczytów gęstą zielenią lasów, po nad któremi widnieje jeszcze olbrzymi wulkan, wyrzucający gęsty dym i parę.\nBlisko wybrzeża, w pośrodku wioski, strzelają ku niebu wieżyce pięknej, w stylu gotyckim, świątyni. Jest to kościół protestancki, ognisko misyi angielskich, zkąd rozchodzi się na cały archipelag światło zasad moralności, wraz z potężnym wpływem politycznym.\nChociażby rezydujący tu pastor okazał się mniej chciwym na srebrne piastry, Cyrus Bikerstaff nie zamyśla już wcale zbliżać się do wysp jakichkolwiek, zostających chociażby pod pośrednim wpływem Anglii, a na walnem zgromadzeniu rozbierano tegoż dnia jeszcze kwestyę, zmiany planu podróży dla Standard-Island. Bo czyż nie lepiej i przyjemniej zawinąć do brzegów Nowej-Kaledonii i archipelagu Loyalty, gdzie można się spodziewać od władz francuzkich równie przyjemnego powitania, jak na wyspie Taiti?\nAle kierując się w tamtą stronę oddanoloby się znacznie od Nowych Hebrydów, więc wiadomość ta wywołuje najwyższa zaniepokojenie wśród malajskich rozbitków, i ktoby był posłyszał wtenczas burzącego się kapitana Sorela, mógłby łatwo powziąć pewne podejrzenia, odnośnie do ukrywanych starannie jakichś planów.\nNa szczęście jednak dla malajczyków, a na nieszczęście dla Standard-Island, nowe projekta zostały na ogólnem posiedzeniu większością głosów odrzucone, a uchwalono tylko, by owe dwa tygodnie, przeznaczone wyspom Cooka, przepędzić u brzegów Samoa, rozkładających się w północno-zachodnim kierunku.\nOD WYSPY DO WYSPY.\nimo pozornie niczem niezagrożonego spokoju i szczęścia, jakie zapanowało na Standard-Island od czasu mianowicie, gdy jawna nieprzyjaźń rodów i partyi, może pod wpływem uczuć zbudzonych w sercach Waltera i miss Dyany, coraz widoczniej się zacierała, straszna groźba zniszczenia zawisła nad Cudowną wyspą.\nBo nie wypadek to żaden, rzucił przebiegłych malajczyków na sztuczną jej ziemię, ale zdawna ukartowana i przeprowadzona intryga. Kapitan Sorel nie jest bynajmniej człowiekiem cichym i skromnym, za jakiego przedstawił się władzom w Miliard-City, lecz jednym z tych typów dzikich i krwiożerczych, które, według zdania marynarza Hagon, nie nie są wyjątkami wśród mieszkańców Nowych Hebrydów. Od najmłodszych lat, wyćwiczony w rzemiośle rozbójnika morskiego i handlarza niewolnikami, nabrał wraz z doświadczeniem, dziwnej giętkości i przebiegłości, tak, że nazwisko jego stało się sławnem, nawet wśród dzikich malajczyków, jako najśmielszego z opryszków.\nW zeszłym już roku, wieść o krążącej między dwoma zwrotnikami Cudownej wyspie i o nagromadzonych bogactwach w jej stolicy, obudziła w nim pragnienie zdobycia sobie jednym zamachem miliardów całego świata.\nOczywiście, nie trudno mu było znaleźć sobie towarzyszy, godzących się na wszystko, dla tak ponętnych widoków.\nUłożono zatem plan śmiały i ryzykowny nieco, lecz bądź co bądź możliwy do przeprowadzenia.\nW charakterze więc skromnego kupca, dostawiającego żywicę, przybył do portu Honolulu w czasie, w którym, według zaczerpniętych, trudno pojąć jaką drogą, lecz bardzo dokładnych wiadomości, mógł się spodziewać zetknięcia z pływającą wyspą. Wiemy, jak go rachuby nie omyliły, jak nawet powiodło mu się szczęśliwie udać rozbicie, by zostać gościnnie przyjętym, przez tych właśnie, przeciwko którym miał w pogotowiu plany dzikiej zdrady, mordu i łupieży. Cała bowiem historya o spotkaniu parowca zmyśloną tylko bajką była, gdyż do zagłady statku niegodziwcy ci własne tylko przyłożyli ręce\nJeżeli przeprowadzenie pierwszej połowy planu powiodło się tak szczęśliwie, jeżeli bez żadnych trudności, nie strzeżeni przez nikogo, badają położenie wyspy, jeżeli nadto otrzymali obietnicę, iż Standard-Island odwiezie ich aż do ojczystych brzegów, co właśnie było kwestyą najważniejszą, czyż zdziwi nas, że kapitan Sorel uważa w cichości ducha sprawę całą za wygraną.\n– Niechże nas tylko choćby do wyspy Eromango dowiozą, za resztę ja odpowiadam, powtarzał nieraz swym towarzyszom, gdy się włóczyli z miną niby to obojętną, po wszystkich kątach wyspy. Skoro tylko tam staniemy, sprowadzę znienacka kilkotysięczny tłum, który łatwo da się zwabić obietnicą bogatych łupów, a zaciągnięta między ostre skały wyspa, niezdolna będzie stawić oporu spienionym tam zawsze bałwanom; żelazna jej podstawa rozstrzaska się w kawałki, a wtedy mieszkańców wyrzniemy i wszystkie te bogactwa staną się naszą własnością.\nNieświadomi jednak grożącej im strasznej katastrofy, mieszkańcy Miliard-City, ciesząc się otaczającymi ich warunkami dobrobytu i szczęścia, zbliżali się do grupy wysp Samoa, które zwiedził w 1768 r. Bougainville, a następnie Laperouse i Edwards.\nWysunięta najwięcej od strony północno-zachodniej skalista i pusta wysepka „Rose” nie budzi naturalnie żadnego w nich zaciekawienia; również obojętnie mijają Manuę na której niegdyś zginęło okrutną śmiercią kilku towarzyszy Cooka. Dopiero u brzegów ślicznej Tatuili myśli się zatrzymać komandor Simoe.\nGdy wieczorem d. 14 grudnia artyści francuscy używali przechadzki nad brzegiem wyspy, zdziwieni zostali nad wyraz miłą, aromatyczną wonią, którą im przyniósł lekki wietrzyk wieczorny od strony lądu.\n– Ach przyjaciele, – zawołał Ponchard, toż nie wyspa żadna leży tam opodal, to jakaś wielka fabryka perfum, to magazyn Puvera…\n– Jeżeli jego Ekscelencya nie ma nic przeciwko temu wolałbym, aby to była starożytna amfora, – zauważył Yvernes.\n– Niechże będzie amfora, gdy ci to przyjemność ma zrobić, kochany poeto, odpowiedział Ponchard, z lekko drwiącym uśmiechem.\n– Rzeczywiście, odezwał się Francolin, ten zapach roślin egzotycznych nadzwyczaj jest przyjemnym, musi to być ten sam, który Samoańczycy „mosooi” nazywają, a który jest szczególną własnością tych ziem jedynie.\nWygląd ogólny wyspy podziwiany nazajutrz w pełnym oświetleniu słonecznem, jest iście czarującym, ze wspaniałą roślinnością pokrywającą wzgórzystą powierzchnię gruntu. Zbliżającą się do portu Papo-Pago Cudowną wyspę, otoczyły liczne długie pirogi, mogące pomieścić każda mniej więcej sześćdziesięciu ludzi, którzy robiąc wiosłami w takt melodyjnie śpiewanej pieśni, tworzą wspaniałą eskortę przybywającym gościom.\nWidząc ten ruch i życie w koło, nie trudno pojąć, dla czego Europejczycy nazwali te ziemie archipelagiem wysp Żeglarskich.\nJeżeli w obecnej porze klimat tutejszy przedstawia istotnie wymarzone warunki, to z nadejściem lutego panują tu nadzwyczajne upały, poczem w kwietniu i maju nadchodzi pora deszczów z gwałtownemi i niebezpiecznemi burzami. Mimo tego handel zostający początkowo w ręku Anglików, następnie Amerykanów, a obecnie Niemców przedstawia się dość zyskownie, mianowicie od czasu, gdy wprowadzona uprawa bawełny świetne wydaje rezultaty.\nWśród miejscowej ludności malajskiej żyje mała tylko garstka Europejczyków, więcej natomiast spotkać tu można przybyszów z innych wysp Polinezyi, między pracującą klasą roboczą.\nPięknie i silnie zbudowani krajowcy nie porzucili dotąd dawnych swych obyczajów odnośnie do okrycia, albo, ściślej mówiąc, ozdoby ciała. Ubranie ich całkowite stanowi bowiem najczęściej jedynie lekka tunika spleciona z traw i liści, a na odsłoniętych piersiach i ramionach widnieją różne znaki tatuowania, cieszącego się tutaj jak najlepszem jeszcze uznaniem, a czarne ich, mocno skrepowane włosy, bywają chętnie pokrywane tak grubą warstwą wapna, że wyglądają raczej na jakieś białe peruki. Zwiedzając wyspę, artyści zatrzymywali się z wielkiem zdziwieniem przed każdym spotkanym krajowcem, mając, bodaj pierwszy raz, sposobność w ciągu dotychczasowej podróży podziwiania ludności, na której stara cywilizacya słabe dotąd wycisnęła piętro.\n– Oto dzicy przybrani w stylu Ludwika XV-go zawołał wesoło Ponchard, brakuje im jedynie fraka ze świecącymi guzikami oraz długich pończoch i pantofelków na wysokich czerwonych obcasach.\n– Zapominasz o koniecznych jeszcze do całości lekkich szpadach i kapeluszach z piórami, dorzucił Yvernes.\nZ cerą dobrze wypieczonego sucharka młode Samoanki są rzeczywiście tak piękne, że tłomaczą w zupełności słowa zachwytu, jakiemi ich darzą wszyscy podróżni w swych pamiętnikach i notatkach; a jakkolwiek, zarówno jak u mężczyzn, ubranie ich jest bardzo niedostateczne, objawiają wielką skromność w zachowaniu, co im nadaje jeszcze szczególnego wdzięku.\nPonieważ Standard Island zatrzymała się u szerokiej zatoki Papo-Pago, gdzie też urządzony jest wygodny port zdolny pomieścić kilka, a nawet kilkanaście okrętów, przeto ludność Miliard-Citty poczęła się niezwłocznie przeprawiać na ten ląd uroczy, nie znalazłszy tym razem żadnych trudności ze strony uprzejmej władzy miejscowej; że jednak nie Tetuila, ale jej sąsiadka Upola jest rezydencyą monarchy rządzącego Archipelagiem, zatem przybyli wolni od wszelkich ceremonii prezentacyi i oficyalnych wizyt, używają w całej pełni swobody, zwiedzając w różnych kierunkach wyspę, aż do leżącej w głębi największej wioski, Leonii.\n– A więc drodzy przyjaciele, mówi niezwykle rozpromieniony Kalikstus Munbar w czasie jednej z wycieczek, które odbywa w towarzystwie Koncertującego Kwartetu, zdaje mi się, że niedługo rozegranym zostanie ostatni akt naszej opery komicznej. Bo oto dobrane kółko miliardowiczów urządziło sobie śliczny spacer powozowy w głąb wyspy; Coverley’e i Tankerdon’y jechali obok siebie z przyjaznym uśmiechem na ustach. Drobny wypadek jaki, wywrócenie pojazdu, lub rozbieganie konia…\n– Albo też napad rozbójników… wtrącił Yvernes.\n– I ogólna rzeź… – dorzucił z komiczną miną Ponchard.\n– I to się przytrafić może… zabrzmiał niskim basem grobowy głos wiolonczelisty.\n– O nie przyjaciele, nie szukajmy scen mordu i krwi rozlewu, bo to już na tragedyę zakrawa, nam wystarczy drobna tylko przygoda, w którejby Walter był o tyle szczęśliwym, by mógł uratować życie uroczej miss Dyanie.\n– A na tem tle trochę muzyki Boieldieu albo Aubera dokończył Ponchard naśladując ruchem ręki obracaną korbę katarynki.\n– Więc zawsze równie gorąco pragniesz pan tego małżeństwa? spytał Francolin.\n– Czy pragnę? Boże mój! Ja o nim marzę dniem i nocą, ja tracę humor, chudnę…\n– Nie jest to zbyt widocznem, – wtrącił Ponchard.\n– Umrę kiedyś, jeśli nie przyjdzie do skutku! nie tracąc fantazyi kończył niezrównany prezes sztuk pięknych.\n– Stanie się jako pragniesz, zawyrokował proroczym głosem Yvernes, bo dobry Bóg nie chciałby śmierci tak pożytecznej ludziom istoty.\n– I ja tak sądzę, rzekł Kalikstus ze szczerym wybuchem śmiechu, ale oto oberża jakaś, możnaby wypocząć i posilić się nieco\n– Wejdźmy! zawołali wszyscy zgodnie.\nNiebawem siedząc na ławach za stołem i zajadając soczyste banany, wesołe towarzystwo wznosiło orzeźwiającą wodą kokosową, huczne toasty za zdrowie przyszłej pary,\nNazajutrz miejscowym wozem zaprzężonym w małe koniki, rasy nowo-zelandskiej, artyści francuscy przebyli wyspę w całej jej długości, aż na drugą stronę wybrzeży, gdzie na pomniku z białego korala, wyryte są poniżej krzyża imiona oficera Langle’a, naturalisty Lamanon’a i dziewięciu marynarzy, towarzyszy Laperouse’a zamordowanych w tem miejscu 11-go grudnia 1787 r.\nWycieczka ta daje również paryżanom sposobność poznania pięknej i bogatej flory miejscowej, rozlewającej w około nieporównany z niczem aromat. Obok bujnie rosnących palm, bananów, drzew mangowych, pomarańczowych, wspaniałych lian, orchidei i drzewiastych paproci, tuli się do łona ziemi mnóstwo drobniejszych roślin i krzewów, zdolnych obudzić największe zajęcie w każdym paryżaninie nawet.\nCiągnące się dalej uprawne pola pod ryż, trzcinę cukrową, drzewa kawowe i bawełnę, świadczą zarówno o urodzajności ziemi jak też zapobiegliwości jej mieszkańców.\nZe świata zwierzęcego oprócz kilku gatunków nieszkodliwych gadów, króluje tu jedynie pewna odmiana drobnego szczura lądowego, a wśród zieleni lasów zaszeleszczą czasem skrzydła jakiego ptaka; miłego jednak dla ucha śpiewu nie słychać zgoła.\nJakkolwiek oczekiwany przez Kalikstusa „wypadek” nie miał dotąd miejsca w uroczej Tatuili, niemniej 18-go Standard-Island opuszcza jej brzegi i zdąża do przodującej archipelagowi: Upolu, w około której skaliste: Nuntua, Sanusi i Salafuta tworzą jakby trudne do zdobycia forty. Na niebezpiecznej tej drodze kierując z mistrzostwem Cudowną wyspą, pan Ethel Simoe stanął nazajutrz szczęśliwie naprzeciw przylądka Apia.\nNajwiększa z wysp Samoańskich, Upola, będąc rezydencyą tytularnego monarchy, jest zarazem punktem środkowym handlu, prowadzonego głównie przez reprezentantów Niemiec, Anglii i Ameryki, którzy utworzyli tu rodzaj władzy municypalnej, spełniając, bez ograniczenia wszelkie czynności rządu i administracyi.\nPodczas, gdy Cyrus Bikerstaff i kilku obywateli z Miliard-Citty, kazawszy się podwieść do portu Apia, składają wizyty miejscowym powagom, artyści francuscy, zwiedzają miasto, w którem przedewszystkiem uderza ich kontrast między domami Europejczyków, a niskiemi, chociaż wielką starannością jaśniejącemi chatami krajowców.\nZ prawdziwem też rozrzewnieniem spostrzegają wieżyczki katolickiego kościoła, tak różnego, nawet zewnętrznym charakterem, od sztywnych i chłodem jakimś wiejących kaplic protestanckich. W pobliżu świątyni powiewająca nad budynkiem przeznaczonym na szkołę, trójbarwna chorągiew Francyi, zdaje się zapraszać przybyłych do bliższego zapoznania się z zacnymi duchownymi z zakonu Maryanitów, którzy pracują tu z wielkiem zaparciem siebie, dla chwały imienia Maryi.\nJakże szczerą jest radość szlachetnych tych ludzi, gdy witają w swych progach nieoczekiwanych gości, jak braterskie uściśnienie ich rąk! Przełożony kolonii, w podeszłym wieku staruszek, jakkolwiek już od lat wielu żyje na tym archipelagu, nie przestał jednak widocznie tęsknić za ojczystą swą ziemią, skoro ze łzą w oku stawia przybyłym różne dotyczące niej pytania. To też ożywiona rozmowa, na drugim krańcu świata spotykających się ziomków, przedłuża się, a do wieczora prawie.\n– Nie sądźcie jednak, mówił w końcu zacny kapłan, byście tu jeszcze zastali ludzi dzikich, kanibalów może…\n– O, tych nie spotkaliśmy nigdzie dotąd, – zauważył Francolin.\n– Z wielkim żalem naszym, dorzucił Ponchard.\n– Jakto z żalem?\n– Wybacz ojcze to wyznanie ciekawości paryżanina, chciwego zapoznać się z kolorytem miejscowym…\n– Może aż nadto jeszcze będziecie mieli ku temu sposobność zamruczał Sebastyan.\n– I to być może – powiedział starzec, szczególniej w okolicach Nowych Hebrydów i wysp Salomona, wypada zachować największą ostrożność. Tutaj, również jak na Taiti, Markizach i wyspach Towarzyskich cywilizacye i światło religii naszej sprowadziły postęp widoczny. Tutaj krajowcy z ogładą europejską, z europejskim rządem…\n– I europejskiemi rewolucyami prawda ojcze, przerwał Yvernes.\n– Rzeczywiście i rewolucye nie są już tu osobliwością żadną, potworzyło się bowiem dużo politycznych partyi.\n– Wiemy coś o tem; zresztą nie tak dawne są chwile wewnętrznej walki o następstwo tronu…\n– Między wiernymi królowi Tupua, potomkowi dawno panującej tu dynastyi, a protegowanym przez Anglików i Niemców Melietoa.\nKrwawe to były potyczki w tym pamiętnym 1887 roku, aż wreszcie Berlin odniósł zwycięztwo, dodał z bolesnem westchnieniem kapłan.\nPo krótkiej przerwie, opanowawszy mimowolne wzruszenie, ciągnął dalej:\n– Bo widzicie wpływ Niemców jest tu obecnie przeważającym; większa część pól uprawnych zostaje w ich rękach, wyrobili sobie nawet pozwolenie zbudowania oddzielnego portu dla swych okrętów, wprowadzili broń swoją, jednem słowem rządzą się tu coraz samowładniej. Ale może nadejdzie kiedy dzień…\n– Korzystny dla Francyi? zapytał Francolin.\n– Nie, dla Stanów Zjednoczonych.\n– O-o-o, zawołał Yvernes, Anglia, a Niemcy…\n– Przeciwnie moje dziecko, wielka jest w tem różnica.\n– A zatem ów król Melietoa?…\n– Został jeszcze po wiele razy zrzucanym i znowu osadzanym na tronie, aż obecnie, wiecie kto ma najwięcej za sobą głosów? Anglik pochodzeniem, osobistość ciesząca się największą popularnością, znany powieściopisarz.\n– Jakto?… Powieściopisarz królem! zawołali obecni ze zdumieniem.\n– Nieinaczej, a jest nim: Robert Levis Stefenson, autor „Skarbów na wyspie” i „Nocy arabskich”\n– Oto gdzie literatura zaprowadzić może, rzekł zamyślony Yvernes.\n– Czyż to nie znakomity przykład dla autorów francuskich, dorzucił Ponchard.\nNazajutrz zacni kapłani przybyli na Standard-Island z rewizytą do swych ziomków, którzy za pozwoleniem prezydenta miasta, oprowadzili ich po mieście i wyspie całej. Widok tych cudów, jakie stworzyć zdołał geniusz ludzki, wywoływał coraz to nowe okrzyki zdumienia u tych natur prostych i szczerych. Ponieważ nie było jeszcze zbyt późno, gdy wreszcie na wypoczynek wstąpiono do casina, przeto artyści zagrali gościom kilka numerów ze swego repertuaru, i przełożony misyonarzy, wielki amator poważnej muzyki, słuchał z widocznem wzruszeniem tych tonów wzniosłych i czystych, jakich pozbawiony był od czasu gdy opuścił brzegi ojczystej Francyi, a żegnając swych rodaków, kreślił nad ich głowami drżącą od starości i wzruszenia ręką, krzyżyk błogosławieństwa kapłańskiego.\nWczesnym rankiem dnia 23-grudnia, Standard-Island ruszyła ku wyspie Sawai, otoczona, jak w chwili przyjazdu, wieńcem tych długich łodzi, pirogami zwanych, snujących się lekko po powierzchni fal, wśród śpiewów i radosnych okrzyków tego poczciwego plemienia.\nRównież wzgórzysta, bo wulkanicznego pochodzenia, jak wszystkie ziemie tego archipelagu, Sawai, podawaną jest w legendach miejscowych za kolebkę ludów Polinezyi, za drugi raj ziemski rodu ludzkiego. Standard-Island jednak nie zawija do jej portu, bowiem plan podróży nie zostawia jej na to czasu, zdaleka więc tylko zebrana w Tribor-Harbour ludność, podziwia liczne krajobrazy, które kolejno przesuwają się przed jej oczami, aż wreszcie dnia 24 grudnia ziemie wysp Żeglarskich, zatarły się zupełnie na dalekim horyzoncie.\nKONCERT NA DWORZE KRÓLEWSKIM.\nwięta Bożego Narodzenia, zarówno uroczyste dla katolików, jak protestantów, nadały pływającej wyspie jakiś szczególnie radosny charakter. Po solennych nabożeństwach w obu świątyniach, każden członek możnych tych rodzin otrzymał w domowem zaciszu, miłe sercu dowody pamięci swych najbliższych. Nikt nie jest zapomnianym, nikt pokrzywdzonym od losu na tym, ze wszech miar wyjątkowo szczęśliwym kawałku ziemi, nawet poważny starzec, dostojny król Malekarlii, znalazł pewną ulgę w smutnem swem położeniu.\nGdy przy miejscowem obserwatoryum astronomicznem zawakowało miejsce, uczony monarcha, zwrócił się do władz z prośbą o oddanie mu tego zajęcia, intratnego ze względów materyalnych, a tak odpowiedniego dla jego światłego umysłu, zajęcia, któremu dawnemi czasy oddawał się z całem zamiłowaniem, nie przeczuwając, iż może mu kiedyś złagodzić warunki bytu. Oceniając zdolności kandydata, Towarzystwo Standard-Island skwapliwie udzieliło swego zezwolenia i oto właśnie Starboard Cronicle i New-Herald ogłaszają sensacyjną tę wiadomość całemu miastu.\n– Tam do licha! zawołał Ponchard, aby być świadkiem czegoś podobnego, trzeba żyć jedynie na naszej cudownej wyspie. Powiedzcie sami, czyż nie ciekawym będzie widok, gdy poważny monarcha, zbrojny w szkła teleskopów, śledzić gwiazdy na niebie!\n– Gwiazda ziemi, która się zwraca do swej braci na firmamencie! – zadeklamował Yvernes.\nNiemniej od naszych artystów, zainteresowała się na parę dni cała publiczność miliardowego miasta wyjątkową postacią tego pozbawionego tronu i dostojeństwa władcy. Poczęto sobie powtarzać historyę jego życia, a najlepiej w tym względzie poinformowany Kalikstus dawał wszystkim żądane objaśnienia.\n– Zacnych i szlachetnych zasad był to monarcha, mówił, prezes sztuk pięknych, gotowy na wszelkie ofiary dla dobra swych podwładnych, którzy przez długie wieki zostawali pod opieką ojców i praojców jego. Stary ten i zasłużony ród w dziejach ludzkości, nie rościł sobie wszakże pretensyi do jakiejś czci bałwochwalczej, nie wywodził pochodzenia swego od bogów, lecz żył z podwładnymi, jakby w rodzinie, odczuwając ich cierpienia i potrzeby.\nOstatni z tego rodu uczony i filozof, widząc jak nowe prądy obałamuciły umysły wszystkich, uchylił czoła przed koniecznością, i bez walki, bez krwi rozlewu ustąpił z tego tronu, dla którego sam bezdzietny, nie mógł zostawić następcy. Mimo swoich 60 lat czerstwy i silnej konstytucyi, – zdrowszej bezwątpienia od tej, którą dawni jego poddani marzą sobie nadać – opuścił swój kraj, by jako człowiek prywatny przeżyć na obczyźnie ostatnie lata czynnego swego żywota. Wybór miejsca pobytu nie przedstawiał dla niego samego żadnych trudności; uczonemu wszędzie dobrze, gdyż umie się wznieść ponad małostki tego świata, lecz przez wzgląd na wątłe zdrowie swej małżonki, osiedlił się na ukończonej właśnie w tym czasie naszej wyspie. Zbyt szczupłe jednak dochody, względnie do wielkich wydatków w miliardowem mieście, zmuszają go, mimo skromnego życia, jakie pędził w małym hotelu przy trzydziestej dziewiątej alei w dzielnicy katolickiej, do szukania sposobu utrzymania się tutaj, chociażby tylko przez wzgląd na znaczne polepszenie się stanu zdrowia królowej.\nWrażliwy umysł artystów francuzkich nie pozwala im długo zapomnieć o losie monarchy zmuszonego pracować na potrzeby codziennego życia.\n– Zdaje się, że jeżeliby jego królewska mość nie zdolnym był spełniać obowiązków astronoma, mógłby udzielać lekcyi muzyki, ma bowiem być wirtuozem bez zarzutu, rzekł raz Francolin.\n– Rozumiem, że i ceny godzin byłyby wtenczas królewskie…\n– Ale, jeżeli jak mówisz, sam jest muzykalny, to pojmuję teraz jego zapał dla sztuki, który go prowadzi aż pod drzwi casina, podczas naszych koncert, gdy nie był w możności opłacenia biletów wejścia, ani dla królowej ani dla siebie, zauważył Sebastyan.\n– Wiecie moi mili, odezwał się Ponchard, mam pewną myśl.\n– O, myśli „jego excelencyi” bywają zazwyczaj genialne, rzekł z przekąsem wiolonczelista.\n– Mniej albo więcej genialne, pewny jestem, że ją przyjmiesz chętnie mój stary…\n– Ale posłuchajmy wreszcie tych myśli, rzekł Francolin.\n– Otóż proponuję mały koncercik w prywatnem mieszkaniu królewskiem, jedynie tylko dla dostojnej pary.\n– Nie mogę powiedzieć, zawołał z ożywieniem mrukliwy zawsze wiolonczelista, by niedorzecznym był twój dzisiejszy pomysł.\n– A zatem zgoda, co do samego projektu, poczciwy przyjacielu, odezwał się Francolin, sądzę, że zrobimy przyjemność zarówno szlachetnemu monarsze, jak i zacnej królowej.\n– Jutro napiszę list, prosząc o audyencyę, potwierdził Sebastyan.\n– Lepiej będzie jeszcze, gdy pójdziemy natychmiast przedstawić się w ich mieszkaniu, z instrumentami w rękach, jakby wędrowna trupa muzykantów, zaproponował znowu Ponchard.\n– Niechże i tak będzie, zadecydował Sebastyan.\nZaledwie więc mrok wieczorny przysłonił nieco horyzont, Koncertujący kwartet zbrojny w dwoje skrzypiec, altówkę i wiolonczelę, podążał trzydziestą dziewiątą aleją, na końcu której wznosił się, odosobniony nieco, piętrowy pałac zajmowany przez dostojną parę królewską.\nZupełna cisza panuje w około tego schronienia monarchy-filozofa, bo nawet służba cała składa się jedynie z kamerdynera, spełniającego funkcye szambelana, panny służącej, która zastępuje damy dworu i krzątającej się w około skromnego posiłku starej kucharki.\nNa odgłos dzwonka przybyły kamerdyner spełniwszy polecenie Francolina, by przedstawił monarsze artystów francuskich pragnących mu złożyć swe hołdy, wprowadził ich niebawem przez obszerny przedsionek, w którym zostawili swe instrumenta, do salonu, gdzie równocześnie prawie z nimi ukazała się poważna para królewska.\nPo głębokim i pełnym uszanowania ukłonie przybyłych, przyjętym, z prostotą i wdziękiem przez zacnych starców pierwszy Francolin zabrał głos, dziękując im nie bez pewnego wzruszenia, za łaskę, jaką im okazał monarcha przyjmując w swych progach skromnych artystów.\n– Miło nam jest, powitać was panowie w cichem naszem ustroniu, – rzekł król uprzejmie, i nie sądźcie, abyście nam całkiem obcymi byli, nazbyt bowiem szczerymi amatorami muzyki jesteśmy oboje, abyśmy się żywo nie mieli interesować piękną waszą sztuką, którą z prawdziwym żalem nie mogliśmy dotąd podziwiać tak, jak tego ma prawo wymagać. Ale proszę zechciejcie zająć miejsca, – dodał w końcu ukazując fotele.\nJakże sympatyczne są postacie dwojga tych starców, na których z pewną ciekawością spoczęły oczy paryżanów; jak szlachetna dusza, jaki wyższy umysł odbija się w czarnych źrenicach siwobrodego monarchy – ile dobroci serca zdradza łagodny uśmiech, zdobiący bladą twarz jego małżonki!\n– Wasza Królewska Mość ma zupełną słuszność, – odezwał się Francolin, pomijając dyskretnie niedopowiedziane myśli monarchy, muzyka, której jesteśmy wyznawcami, mając charakter czysto salonowy, wymaga spokojnego otoczenia i o ile być może, szczupłego tylko grona słuchaczy.\n– O tak, bezwątpienia, – rzekła królowa, muzyka taka winna być słuchaną w pewnym skupieniu ducha, zdala od wielkoświatowego gwaru, w jakimś przybytku poświęconym bostwom i sztuce.\n– Niechże więc wolno nam będzie, – odezwał się z kolei Yvernes zmienić na chwilę ten salon w ów przybytek, niechże Wasze Królewskie Moście pozwolą nam… dla Nich samych jedynie…\nJeszcze pierwszy skrzypek nie zdążył dokończyć zdania, gdy twarze monarchów rozjaśnił promień wielkiego zadowolenia.\n– Jakto, – zawołał król, chcielibyście panowie…\n– Jest to cel naszej dzisiejszej wizyty.\n– Zapewniam was, rzekł starzec, – podając z ożywieniem rękę swym gościom, że nic, nic obecnie nie mogłoby nam sprawić większej, na tę przyjemności…\nPodczas gdy kamerdyner otrzymuje rozkaz przyniesienia instrumentów i zamienienia naprędce salonu, w koncertową salę, para królewska wraz z artystami przechodzi do ogrodu, gdzie zawiązuje się poważna i wytrawna w sądzie rozmowa o sztuce.\nZ rzadkiem u starca ożywieniem, mówi monarcha o prawdziwem rozumieniu muzyki, o tem odczuciu duchowym, dla którego nie wystarcza zmysł słuchu, gdyż pozbawiony go Bethowen nie przestał jednak być wielkim twórcą, prawdziwym księciem w królestwie tonów.\nW ciągu dalszej rozmowy oceniwszy geniusz Haydn’a równie wielki, jak tchnący prostotą, oraz romantyczną rycerskością zabarwione utwory Webera, unosi się król w słowach najwyższego uznania, dla niezrównanego, pełnego uczuć i głębokich myśli Mozarta.\n– Mało jest powiedzieć o nim, iż jest on królem tonów, bo czemże są teraz królowie, – kończy wreszcie starzec pochylając głowę, jemu przystoi raczej tytuł jakiegoś bóstwa muzyki, to też cenię szlachetne słowa Gounod’a, który woła pełen zachwytu: „O boski Mozarcie, jakże mało trzeba cię rozumieć, by cię nie uwielbiać! Ty prawdo i piękności najczystsza, ty niewyczerpany skarbie wdzięku, który z prostotą dziecka rozumiesz wszystkie stopnie uczuć ludzkich, któryś wszystko odczuł, wszystko wyraził, którego nikt nigdy wyprzedzić nie zdoła!…\nW słabem oświetleniu żarowych lampek elektrycznych, zostawiających salon w niewyraźnym a tak miłym dla słuchaczy półcieniu, artyści francuscy wykonują ze zwykłym sobie mistrzostwem najpiękniejsze utwory bogatego swego repertuaru.\nI byłyby płynęły bez przerwy, może noc całą, te tony czyste i głębokie, w które się wsłuchiwała z najwyższem zajęciem dostojna para królewska, bo uniesieni zapałem artyści nie czuli żadnego zmęczenia, gdyby wreszcie korzystając z krótkiej pauzy, sam monarcha nie przerwał tych chwil uroczych.\n– Z głębi serca dziękujemy wam panowie, – rzekł powstając i ściskając ręce swych gości, za tę najwyższą przyjemność jakiej użyliśmy ja i małżonka moja…\n– Jeżeli wasza królewska mość pozwoli, możemy jeszcze…\n– Dziękuję, stokrotnie dziękuję, – odpowiedział starzec, nie chcemy, nie możemy nadużywać uprzejmości waszej. Zresztą jest już późno, a ja dzisiejszej nocy muszę być na służbie, w obserwatoryum.\nOstatnie słowa jakkolwiek wymówione głosem zupełnie spokojnym, tak dziwnie brzmiały w ustach monarchy, że artyści jakby zawstydzeni, spuścili oczy z głębokiem współczuciem.\n– Tak jest panowie, – mówił dalej król tonem na wpół żartobliwym, dziś z obowiązku śledzę obroty planet i światła gwiazd stałych, a może też niejednej gwiazdy spadającej…\n1 Piastr moneta srebrna, równająca się 10 frankom.


Pilne! Oferta Pracy: KOORDYNATOR/KA WOLONTARIATU - Internationaler Bund Polska\nPilne! Oferta Pracy: KOORDYNATOR/KA WOLONTARIATU\nStrona główna/Aktualności, Pomoc Ukrainie, Zostań naszym pracownikiem/Pilne! Oferta Pracy: KOORDYNATOR/KA WOLONTARIATU\nNasza fundacja włączyła się w szereg działań pomocowych na rzecz uchodźców z Ukrainy. Mamy również lokalne projekty, które prowadzimy od lat. Dysponujemy sporą bazą wolontariuszy lokalnych (mieszkańców z Krakowa i różnych krajów). Obecna sytuacja jest bardzo dynamiczna, stąd pilnie szukamy dodatkowego wsparcia!\nPoszukujemy: koordynatora/ki, który kocha ludzi, ma umiejętności organizacyjne, odpowiedzialnie i rzetelnie wykonuje zadania, łatwo się komunikuje i potrafi działać w dynamicznie zmieniających się warunkach!\nbezpośredni kontakt z wolontariuszami\nprzydzielanie zadań oraz rozliczanie wolontariuszy z działań\nzbieranie informacji zwrotnej/feedbacku\nwprowadzenie, odprawy i organizacja wstępnych szkoleń dla wolontariuszy\ntworzenie bazy i promocja działań\nZe względu na dużą bazę wolontariuszy z zagranicy – język angielski jest bardzo mile widziany, ukraiński/rosyjski będzie dodatkowym atutem.\nJest to oferta płatnej pracy – nie wolontariat.\nProsimy o przesyłanie CV na adres mailowy: maria.wojtacha@ib.de w tytule podając KOORDYNATOR/KA WOLONTARIATU\nWraz z CV, należy przesłać czytelnie podpisane załączone oświadczenie:\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych, innych niż wskazane w art. 22(1) § 1 Kodeksu pracy – w przypadku ich podania w CV, oraz mojego wizerunku – w przypadku jego zamieszczenia w CV, w celu realizacji procesu rekrutacji, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 (RODO) oraz zgodnie z klauzulą informacyjną dołączoną do mojej zgody. Zgoda jest dobrowolna i może być w każdej chwili wycofana. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przez jej wycofaniem. Oświadczam, że zostałam/em poinformowana/y o przysługującym mi prawie dostępu do moich danych osobowych, w tym uzyskania ich kopii oraz ich poprawiania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych, przenoszenia danych do innego administratora oraz wyrażenia sprzeciwu wobec przetwarzania.\nAnna Niezgoda2022-05-23T14:48:11+02:0023 maja 2022|Aktualności, Pomoc Ukrainie, Zostań naszym pracownikiem|


Artykuły wydania: Nr 30/2016 (1217)\nZjednoczeni wokół idei miłosierdzia\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 12.00)\nW Wyszkowie gościli w minionym tygodniu młodzi Włosi, którzy przyjechali do Polski na Światowe Dni Młodzieży. Przyjmujące ich parafie przygotowały szereg atrakcji oraz spotkań modlitewnych.\nSzansa na lepiej utrzymaną zieleń\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 11.56)\nGmina zakończyła współpracę z dotychczasową firmą i zamierza wyłonić nową, która zajmie się skwerami, trawnikami, kwietnikami.\nPlac zabaw nabiera kształtu\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 11.53)\nMiesiąc po usunięciu starych przyrządów, wykonawca zaczyna zapełniać plac na osiedlu Prosta nowymi zabawkami. W ramach inwestycji zostaną zamontowane: zadaszona piaskownica, bujaki, huśtawki, linarium, karuzela, trampolina itp.\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 11.51)\n90 tys. zł ma kosztować przygotowanie projektu sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej w Leszczydole Starym. Samorząd w budżecie początkowo zarezerwował na ten cel 30 tys. zł, jednak aby wyłonić wykonawcę będzie potrzebował dodatkowych 60 tys. zł.\nBug sparował z Dolcanem i Raszynem\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 11.42)\nW ostatnim tygodniu drużyna seniorów Bugu Wyszków rozegrała kolejne dwa spotkania sparingowe, przed zbliżającym się wielkimi krokami sezonem ligowym. Wyszkowianie ulegli Dolcanowi Ząbki 1:2, pokonali natomiast KS Raszyn aż 5:0.\nLoczki poznały terminarz\n(Zam: 03.08.2016 r., godz. 11.41)\nŁódzki Związek Piłki Nożnej, odpowiedzialny za rozgrywki drugiej ligi kobiet (grupa w której od przyszłego sezonu będą występować Loczki Wyszków), opublikował terminarz spotkań na rundę jesienną sezonu 2016/17.\nOd barmana do szefa kuchni\n(Zam: 27.07.2016 r., godz. 12.17)\nŁukasz Dziemianowicz (31 lat) jest szefem kuchni w popularnej warszawskiej restauracji „Słony”, która szczyci się tradycyjną kuchnią. Łukasz dzięki talentowi i samodzielnie wyuczonym umiejętnościom ma na swoim koncie kilka zawodowych sukcesów.\nRhinos Junior rozegrali swój pierwszy mecz\n(Zam: 27.07.2016 r., godz. 12.14)\nW sobotę 23 lipca swój pierwszy oficjalny mecz sparingowy rozegrali juniorzy Rhinos Wyszków. Przeciwnikami młodych futbolistów z naszego miasta byli Wombaty Warszawa.


Zamknięte skrzyżowania w Tarnobrzegu (fotoreportaż) | Regionalny Portal Informacyjny NadWisłą24.pl\nZamknięte skrzyżowania w Tarnobrzegu (fotoreportaż)\nby NW24 22/03/2011 26/03/2011 6\nBudowa dwóch rond w Tarnobrzegu rozpoczęła się w poniedziałek. Z tego powodu zamknięte zostały dwa skrzyżowania. Prace potrwają do 15 lipca br. Zobacz, z których dróg nie możesz korzystać.\nOd poniedziałku zamknięta została ulica Mickiewicza na odcinku od wjazdu do dyrekcji szpitala do przystanku autobusowego i dla busów. Nie będzie możliwości przejazdu z ulicy Mickiewicza na ulicę Szpitalną. Została za to przygotowana tymczasowa droga z płyt żelbetonowych, dzięki której możliwy będzie przejazd z ulicy Mickiewicza na Aleję Niepodległości przez postój dla taksówek.\nJednocześnie ruszyła przebudowa skrzyżowania ulic Piłsudskiego, Szeroka, Targowa. Ulica Piłsudskiego będzie zamknięta na odcinku od wyjazdu z ulicy Szerokiej do wyjazdu z ulicy Grota Roweckiego. Zamknięty będzie także dojazd z ulicy Targowej do ul. Piłsudskiego. Na ulicy Szerokiej, u zbiegu z Piłsudskiego, będzie obowiązywał prawoskręt z nakazem jazdy w ulicę Mickiewicza. Nie będzie za to możliwości wjazdu z ulicy Mickiewicza w Piłsudskiego.\nWyjechałem na miasto i narobiłem kilometrów zawracając… trzeba się przyzywczaić do tych objazdów. Teraz piesi mają łatwiej gdyż ruch w mieście jest mniejszy 🙂\nJako pieszy – potwierdzam słowa zmotoryzowanego poprzednika.\nTrochę leniwego spokoju na starówce nie zaszkodzi , a może się przyzwyczaimy? Marzy mi się.\nFajne archiwum z tych fotek powstaje…\nZdjątka ulicy Al.Niepodległości proponuję przesłać Panu Prezydentowi!!!!\nTrochę karkołomnie to teraz wygląda, objazd wzdłuż basenu, gdzie zawsze stoi sznur zaparkowanych samochodów, plus ciężki sprzęt który kursuje z okazji budowy trybuny i niesamowite dziury w asfalcie – łatanie tu już nic nie pomoże, zresztą całe osiedle Przywiśle tak wygląda. Najgorsze jest to, ze budowa ma potrwać do lipca? nie znam się na tego typu inwestycjach, ale trochę jest to przerażające, że wybudowanie małego ronda potrwa prawie 4 miesiące\nJeszcze gorzej od Al. Niepodległości wygląda nawierzchnia na ul. Sokolej. Tam też łatanie już nie pomoże. iczę na to, że osoby odpowiedzialne za ten stan rzeczy ruszą w końcu cztery litery i wykażą trochę inicjatywy.\nAle „najlepszy” to jest chodnik obok Sanepidu , no rewelacja!!!


Redukcja czy Masa ? Zdjecia >pomoc - Forum SFD\nsłowa kluczowe: redukcja , masa , zdjecia , pomoc\nNapisał(a) 22 October 2019 1:00 AM\nSzacuny 0 Napisanych postów 3 Wiek 31 lat Na forum 21 dni Przeczytanych tematów 19\ntutaj łapcie ankiete :\nUprawiany sport lub inne formy aktywności : Silownia 4-5x /tydz 30 min sesje\nOdżywianie : Dieta zbilansowana kaloryka na poziomie 2900/dzien\nCel : Potrzebuje porady\nStosowane aktualnie i wcześniej preparaty : aktualnie kreatyna i bialko\nDodaje zdjęcia , przepraszam za jakość , liczę na Waszą poradę , jeśli wierzyć maszynie to mam bf na poziomie 17%, czy waszym zdaniem na tym poziomie co jestem zacząć masować czy jeszcze redukować ? i dlaczego ? Do jakiego poziomu jak coś? nie ukrywam , że chciałbym zatrzymać jak najwięcej mięśnia przy redukcji jak już. Proszę o porady co myślicie. Dodam tylko ,że na chwilę obecną mam kiepski dostęp do siłowni , dziennie jakieś 30 min na trening + 1h na weekendach . Pozdrawiam\nZmieniony przez - MocnyZul w dniu 2019-10-22 01:01:59\nRedukcja 60 kg\nNapisał(a) 22 October 2019 5:31 AM\nredukuj redukuj zejdziesz w okolice 10% to mozesz myslec o okresie masowym\nNapisał(a) 22 October 2019 5:47 AM\nTeż bym jeszcze pociagnął redukcje - lepiej teraz poświęcić troche więcej czasu i startowac z nizszego poziomu z masowaniem .\nNapisał(a) 22 October 2019 2:55 PM\nzdecydowanie redukcja, ale dużo tego nie będzie\nNapisał(a) 22 October 2019 4:12 PM\nW praktyce można umownie przyjąć, iż w przypadku mężczyzn poziom tkanki tłuszczowej nie powinien być wyższy niż 15 – 18%.Oczywiście są to umowne zakresy, nie należy ich traktować jako „nieprzekraczalne”, niemniej warto mieć je na uwadze przy planowaniu kierunku działań. Tak więc, jednostki z wyższym niż powyższy poziomem zatłuszczenia winny zdecydowanie celować w redukcję tłuszczu zapasowego. Odchudzanie nie każdemu pasuje, ale – jeśli przeprowadzone jest prawidłowo – to finalnie ułatwia późniejsze robienie masy. Poza tym, u osób niewytrenowanych, przy dobrze zbilansowanej diecie możliwe jest zwiększenie ilości tkanki mięśniowej podczas odchudzania.Tutaj nie ma zbyt dużo do redukowania jednak warto jeszcze trochę spalić ,aby potem budować czystą masę mieśniową\nNapisał(a) 22 October 2019 6:23 PM\nTrochę redukcji + to co powyżej powiedziane :)\nZmieniony przez - witorrr98 w dniu 2019-10-22 18:24:09\nNapisał(a) 22 October 2019 9:29 PM\nDobra panowie , dzieki za odpowiedzi , pocisne jeszcze redukcje , odezwe sie za kilka tygodni z nowymi fotami i wtedy mi jeszcze podpowiecie . z fartem\nNapisał(a) 23 October 2019 7:36 AM\nRównież uważam, że redukcja tkanki tłuszczowej przy obecnym jej poziomie będzie dobrym rozwiązaniem, z prostego powodu. Dzięki zejściu na niski poziom tkanki tłuszczowej będziesz w stanie budować lepszej jakości mięśnie. Gdybyś już teraz chciał budować przy lekkim zalaniu, to skończyłbyś mocno zalany. Warto poczytać więcej na ten temat w tym oto artykule:\nCo masz na myśli z trudnym dostępem do siłowni? Trening siłowy jest podstawą kształtowania sylwetki.\nNapisał(a) 23 October 2019 9:26 PM\nMzoesz troszkę ejszcze podciąc, jakoś tak otłuszczony bardzo nie jesteś\nNapisał(a) 24 October 2019 12:18 AM\nNiby masz rację, ale ciężko mi zejść jeszcze niżej ,ze względu że nie dosc ,że jestem endomorfikiem to w dodatku nigdy nie ważyłem mniej niż 75kg . I strasznie opornie teraz to idzie .\nCo mam na myśli jeśli chodzi o dostęp do siłowni , no chociażby to ,że trenuje tylko w czasie przerwy w pracy (mam tam siłownie) ze względu ,że od rana do 14 zajmuje się małym dzieckiem , a od 14 do 22.30 pracuje to tylko wtedy moge poświecić przerwe na trening, na chwile obecną tak to wygląda , może w przyszłości będzie lepiej :)\ntak czy siak postaram się zredukować nieco więcej i zobaczymy jak to pójdzie :)\nMasa czy redukcja? pomocy (zdjecia)


Strona główna / Kuchnia alergika / Bezglutenowy zakwas chlebowy (bez pszenicy, soi, kukurydzy)\nSamodzielny wypiek chleba, a zwłaszcza bezglutenowego, zyskuje coraz więcej zwolenników. W książkach z przepisami kulinarnymi oraz w internecie jest wiele przepisów na chleb, ale większość z nich ma w swoim składzie drożdże, których oczywiście nie każdy może. Chociaż można dostać gotowy zakwas bezglutenowy, my zachęcamy do poświęcenia czasu na zrobienie własnego. Trzeba wykazać się odrobiną systematyczności i cierpliwości, ale na prawdę się to opłaca! Bezglutenowy zakwas chlebowy wcale nie jest taki trudny do zrobienia!\n3 czubate łyżki białej mąki ryżowej\n1 łyżka soku z niepasteryzowanych kiszonych ogórków\n1 łyżeczka cukru, miodu lub słodu\n+ łącznie 5 łyżek mąki owsianej do dosypywania\nPrzygotowanie bezglutenowego kwasu chlebowego:\nWszystkie składniki (oprócz 5 łyżek mąki owsianej) wymieszać w słoiku o pojemności ok. 3/4 l i zostawić w ciepłym miejscu. Wieczko słoika powinno być niedokręcone, aby umożliwić dostęp powietrza (można też przykryć gazą i przymocować gumką). Każdego dnia dodać 1 łyżkę mąki owsianej i dokładnie wymieszać. Siódmego dnia można piec chleb. Zostawić 1 łyżkę zakwasu, dodać szklankę przegotowanej letniej wody i wsypać mąkę według przepisu początkowego, nie dodając już wody spod ogórków i cukru.\nPolecamy przepisy na chleby bezglutenowe na zakwasie:\nTagi: bezglutenowy zakwas chlebowy\nKasia 9278 wyświetleń cze 10, 2015 Kuchnia alergika, Pieczywo, Śniadanie/Kolacja 4 komentarze Udostępnij\nOdłożyłam łyżkę zakwasu, dodałam wodę i mąkę - i co dalej? Nadal dodawać po łyżce mąki owsianej? Jak przechowywać taki zakwas i jak długo?\nMąkę powinno się dodawać tak jak za pierwszym razem. Jeśli zapomnimy dodawać mąki przez kilka dni, to zakwas zadziała, ale musimy uzupełnić ilość mąki o brakujące 5 łyżek. W przeciwnym razie ciasto będzie za rzadkie. Zakwas najlepiej wyjąć z lodówki przed użyciem, aby uzyskał temperaturę pokojową. Przechowywanie zakwasu w lodówce nie powinno być dłuższe niż 3 tygodnie. Nie próbowaliśmy przechowywać go dłużej.\nCzy mąkę owsianą w tym przepisie można zastąpić mąką gryczaną lub jaglaną?\nOczywiście, że można do zakwasu użyć innych mąk, ale ilość w przepisie na chleb może być trochę inna, ponieważ każda mąka inaczej chłonie wodę, a tym samym inaczej zagęszcza.\n[…] zakwas ryżowo-owsiany […]


Ranczo- ′′Tęsknota za Syjonem′′ | trendy | Trendz.pl\nJesteś tu: Strona Główna » Trendy » Ranczo- ′′Tęsknota za Syjonem′′\nreligia, Syjon, ranczo, Chrystus, Ranczo- ''Tęsknota za Syjonem''\nRanczo- ′′Tęsknota za Syjonem′′\nCzy wyobrażacie sobie, że w XXI wieku nadal istnieje problem poligamii? I jest on powszechny w kilku kulturach? Dzisiaj w większości krajów cywilizowanych taka procedura jest karalna. W osadach mormońskich, a ściślej w jednym z ich odłamów poligamia to obrzęd religijny, a sami zainteresowani uważają, że atak na nich to prześladowania natury politycznej i brak tolerancji dla wyboru ich stylu życia.\nRanczo "Tęsknota za Syjonem" i jego 700 mieszkańców znaleźli się w centrum uwagi publicznej w 2008 roku, kiedy policja i urzędnicy zabrali stamtąd 439 dzieci.\nSkromnie wyglądające kobiety w długich sukniach i mężczyźni we flanelowych koszulach przechadzający się po głównym placu małego teksańskiego miasteczka Eldorado sprawiali wrażenie wyjętych z minionej epoki. Na swym pobliskim rancho hodują owoce w sadach i wytwarzają produkty mleczne, poświęcając życie Bogu i wychowując dzieci tak, by unikać wielu pułapek nowoczesności.\nMoże to wyglądać na życie proste i niewinne, ale w tych dniach pojawiła się inna interpretacja zachowań mormonów należących do Fundamentalistycznego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Stało się to w prowizorycznej sali sądowej urządzonej w miejscu zgromadzeń mieszkańców Eldorado, gdzie w najbliższych tygodniach kwestionowana będzie poligamia, kluczowa kwestia różniąca tę sektę od głównego nurtu ruchu mormonów. Oskarżyciele twierdzą, że praktyka „duchowego jednoczenia” młodych kobiet z często kilkadziesiąt lat starszymi mężczyznami jest przykrywką dla nadużyć seksualnych i bigamii. Kobiety oddają się wielożeństwu, uznając, że mężczyzna musi mieć kilka żon, by osiągnąć najwyższą formę zbawienia. Przywódca sekty wyznacza także kobiety poszczególnym mężom. W praktyce oznacza to często zamążpójście dziewczynek nawet 12-letnich.\nTeraz rozpocznie się proces przeciwko poligamii. „Zwracamy się o uznanie ponad wszelką wątpliwość, że Raymond Merrill Jessop (jeden z filarów sekty) jest winny seksualnego molestowania kobiety, od której jest ponad dwa razy starszy.”- powiedział ławie przysięgłych zastępca prokuratora.\nAby opłacić doświadczonych adwokatów, w tym weteranów obrony swobód obywatelskich, sekta wykorzystała majątek zgromadzony dzięki prowadzeniu różnych interesów. 10 tysięcy jej wyznawców rozproszonych na Środkowym Zachodzie USA oderwało się od Kościoła mormonów na początku ubiegłego wieku, kiedy odrzucił on poligamię.\nWillie Jessop zapytany o praktykę wielożeństwa odpowiada: „To jest sprawa bardzo skomplikowana i bardzo trudna do wyjaśnienia komuś, kto nie jest wyznawcą. W innych religiach jest wiele obyczajów, które mogą mi wydawać się dziwne, ale nie do mnie należy ich osądzanie.”


Data dodania: 12.09.10\nWe współczesnym budownictwie, przy projektowaniu i wykonawstwie obiektów budowlanych jednym z materiałów zajmującym poczesne miejsce jest szkło, stosowane przede wszystkim w nowoczesnych rozwiązaniach obiektów użyteczności publicznej, takich jak budynki biurowe, obiekty sportowe i handlowe, dworce itp.\nW wymienionych obiektach – niezależnie od mocowania liniowego elementów szklanych – stosowane jest mocowanie punktowe za pośrednictwem łączników metalowych.\nOszklenia mocowane punktowo stosowane są nie tylko w ścianach ściany osłonowych, ale także w ścianach wewnętrznych, przekryciach połaciowych nad pasażami i atriami, jako wypełnienia świetlików i wiat, daszki nad wejściami do budynków.\nPodstawowymi elementami oszkleń mocowanych punktowo są:\n- elementy ze szkła pojedynczego, laminowanego, szyb zespolonych,\n- stalowe łączniki mocujące elementy szklane do konstrukcji nośnej,\n- konstrukcja nośna znajdująca się zazwyczaj po stronie wewnętrznej przegrody szklanej.\nFot.1. Ściana osłonowa z oszkleniem mocowanym punktowo\nOszklenia mocowane mechanicznie (punktowo) ze względu na sposób zamocowania dzieli się na dwa podstawowe rodzaje:\n- mocowane przelotowe,\n- mocowane nieprzelotowe.\nMocowanie szkła wykonuje się za pomocą łączników wprowadzanych w otwory wykonane w taflach szklanych, przy użyciu odpowiednich podkładek i nakrętek.\nMocowanie przelotowe stosowane w ścianach osłonowych z oszkleniem ze szkla pojedynczego oraz szyb zespolonych wymaga wykonania otworów w pobliżu naroży i krawędzi tafli szklanych, a) b) w zależności od ich wymiarów, najczęściej w 4 lub 6 punktach. Schemat takiego zamocowania pokazano na rys. 1\nRys.1. Przelotowe zamocowanie oszklenia\na) szyba pojedyncza\nb) szyba laminowana\nMocowanie nieprzelotowe usytuowane jest poza krawędziami tafli szklanych, wzdłuż jej krawędzi lub w pobliżu skrzyżowania sąsiadujących tafli. Schemat zamocowania nieprzelotowego przedstawiono na rys. 2.\nRys. 2. Schemat nieprzelotowego zamocowania oszklenia\nPewną odmianą mocowania nieprzelotowego, stosowanego w przypadku zastosowania szyb zespolonych, jest zamocowanie do wewnętrznej tafli za pośrednictwem łączników mocujących, wprowadzonych w otwory wykonane w wewnętrznej tafli szkła (rys. 3).\nRys. 3. Nieprzelotowe zamocowanie oszklenia do wewnętrznej tafli szyby zespolonej\nDopuszczalne naprężenia rozciągające przy zginaniu [N/mm2]\n*) pochylenie > 10°; **) odchylenie do pionu do 15°\nZalecane ograniczenia ugięć oszklenia\nMechaniczne zamocowanie szkła przenosi obciążenia z przegrody szklanej na konstrukcję nośną ściany za pośrednictwem łączników, które mogą być typu przegubowego, utwierdzonego lub częściowo utwierdzonego. W ścianach osłonowych i przekryciach, ścianach wewnętrznych, a także innych konstrukcjach wymienionych wyżej z zastosowaniem oszklenia mocowanego mechanicznie (punktowo) stosowane jest szkło hartowane termicznie o podwyższonej wytrzymałości mechanicznej i termicznej, rozpadające się – w przypadku rozbicia – na drobne kawałki.\nW oszkleniach tych można stosować również szkło utwardzane, tzw. półhartowane, o wytrzymałości wyższej od szkła float, lecz niższej od szkła hartowanego oraz szkło laminowane (klejone warstwowo).\nW przypadku oszkleń z szyb zespolonych w ścianach i przekryciach połaciowych należy przeprowadzić obliczenia statyczne, uwzględniając obciążenie równomiernie rozłożone, obciążenia poziome oraz oddziaływania klimatyczne (różnica temperatur produkcji i eksploatacji; różnica ciśnienia powietrza w miejscu montażu i produkcji; różnica między wysokością miejsca montażu i produkcji), oraz badania odporności na uderzenia ciałem miękkim i ciężkim.\nW ścianach osłonowych z mechanicznym mocowaniem (punktowym) oszklenia podstawowymi elementami są:\n- tafle szkła pojedynczego, warstwowego klejonego, bądź szyb zespolonych w zależności od przewidywanego zastosowania,\n- niezależna konstrukcja nośna ściany, przekazująca obciążenie na konstrukcję nośną budynku,\n- stalowe łączniki mocujące tafle szklane i łączące je z konstrukcją nośną ściany.\nGrubości szyb zespolonych oraz szyb ze szkła pojedynczego, przewidzianych do zastosowania w ścianach osłonowych, ustala się w zależności od wymiarów tafli szklanych, ilości punktów mocowania do konstrukcji wsporczej oraz od obciążeń działających na ścianę.\nW ścianach osłonowych z oszkleniem mocowanym punktowo stosowane jest najczęściej:\n- szkło pojedyncze hartowane o grubości nie mniejszej niż 10 mm,\n- szkło pojedyncze laminowane, w którym – w zależności od przewidywanych obciążeń zewnętrznych – tafla zewnętrzna może mieć grubość 10 lub 12 mm, a tafla szkła po stronie wewnętrznej 6 lub 4 mm,\n- szyby zespolone o grubości zewnętrznej tafli nie mniejszej niż 10 mm, a wewnętrznej – niż 6 mm.\nRozróżnia się 4 typy zamocowania punktowego, w zależności od sposobu połączenia z konstrukcją ściany i oszkleniem wg tablicy 1.\nTablica 1. Typy zamocowania punktowego\nDo mocowania oszklenia stosowane są łączniki nieprzegubowe, których stosowanie limitują naprężenia w szkle w pobliżu zamocowania punktowego oraz łączniki przegubowe, umożliwiające obrót w granicach 7÷10o, co ogranicza możliwość wystąpienia dodatkowych naprężeń w sąsiedztwie zamocowania punktowego.\nRys. 4. Łączniki mocujące oszklenie\na) przegubowy b) utwierdzony\nRys. 5. Stalowe wsporniki cztero-, trój-, dwu-, jednoramienne stosowane do mocowania oszklenia.\nŁączniki te mocuje się do podkonstrukcji nośnej ściany za pośrednictwem wsporników wykonywanych zazwyczaj ze stali nierdzewnej o kształcie pokazanym na rys. 4:\n- elementy mocujące jednoramienne proste,\n- elementy mocujące dwuramienne proste,\n- elementy mocujące trójramienne,\n- elementy mocujące czteroramienne.\nKonstrukcję wsporczą oszkleń mocowanych mechanicznie (punktowo) może stanowić aluminiowa konstrukcja słupowo-ryglowa, prosta konstrukcja stalowa, konstrukcja cięgnowa, żebra szklane zaprojektowane indywidualnie dla konkretnego rozwiązania projektowego. Przykładowe rozwiązanie konstrukcji wsporczej cięgnowej pokazano na fot. 1, 3, 4, 5.\nNajczęściej stosowane są rozwiązania ścian oraz przekryć, w tym różnego rodzaju daszków, w których sposób mocowania oszklenia odbywa się w sposób przelotowy, rzadziej zaś w sposób nieprzelotowy (usytuowanie łączników poza krawędziami tafli szklanych lub mocowanie za wewnętrzną taflę szyby zespolonej).\nMocowanie nieprzelotowe stosowane jest najczęściej w ścianach osłonowych z oszkleniem z szyb zespolonych połączonych spoiwem konstrukcyjnym w tzw. oszkleniach strukturalnych.\nZamocowania punktowe oszklenia mogą, w zależności od rodzaju zastosowanych łączników, umożliwiać lub nie, przemieszczenia w płaszczyźnie fasady.\nRuchy te mogą występować, albo między oszkleniem i zamocowaniem punktowym, albo między zamocowaniem punktowym i klamrą (dociskiem) stanowiącą połączenie z konstrukcją nośną.\nUwzględniając powyższe rozróżnia się następujące rodzaje zamocowań i ich oznaczenia:\n- zamocowania o 0 stopniu swobody: typ F\n- zamocowania o 1 stopniu swobody: typ L1\n- zamocowania o 2 stopniach swobody: typ L2\nZakres podstawowych wymagań stawianych ścianom osłonowym z oszkleniem mocowanym mechanicznie (pionowym i pochylonym) jest analogiczny do wymagań stawianym lekkim ścianom osłonowym o konstrukcji słupowo-ryglowej i obejmuje:\n- wymagania bezpieczeństwa i funkcjonalności (nośność,\nsztywność, trwałość, odporność ogniowa, ochrona korozyjna),\n- wymagania użytkowe (szczelność na wodę i powietrze, izolacyjność cieplna, izolacyjność akustyczna, higiena i zdrowotność, estetyka).\nWymagania powyższe szczegółowo precyzuje dla oszkleń mocowanych mechanicznie (punktowo) Dokument Wspólnej Wykładni Procedur Oceny dla Europejskich Aprobat Technicznych – 1st Draft-CUAP 06.02/08 – Bolted glazing kit.\nWymieniony CUAP odnosi się do oszkleń mocowanych mechanicznie w ścianach osłonowych oraz dachach o minimalnym nachyleniu 2°. Charakterystykę wyrobu, metody badania i oceny wg CUAP 06.02/08 zawiera tablica 2.\nTablica 2 Charakterystyka wyrobu i metoda badania i oceny\nDo oceny rozwiązania ściany lub dachu z wypełnieniem taflami szklanymi w zakresie nośności i sztywności niezbędne jest określenie:\n- wytrzymałości oszklenia oraz jego zamocowania,\n- wytrzymałości stalowych łączników mocujących oszklenie,\n- wytrzymałości i sztywności konstrukcji nośnej ściany,\n- odporności na uderzenia, z uwzględnieniem ciężaru własnego oszklenia, obciążenia wiatrem oraz śniegiem (w przypadku ścian pochylonych i przekryć dachowych należy brać pod uwagę możliwość długiego zalegania śniegu).\nW ramach wymagań podstawowych obejmujących zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa użytkowania, oprócz odporności na obciążenie wiatrem, rozwiązanie ścian i dachów z oszkleniem mocowanym mechanicznie powinno być odporne na wystąpienie możliwych do przewidzenia uderzeń.\nWeryfikacji tej odporności dokonuje się na drodze badawczej przez uderzenie ciałem miękkim i ciężkim o masie 50 kg według normy PN-EN 12600:2004, a klasyfikacja wyników badania według normy PN-EN 14019:2005.\nW przypadku ścian osłonowych z obniżonymi podokiennikami lub pozbawionych całkowicie podokienników konieczne jest obliczeniowe sprawdzenie odporności zastosowanego oszklenia na nacisk poziomy, zgodnie z normą PN-EN 1991-1-4 siłą o wartości 500 lub 1000 N/m zależnie od tego, czy istnieje bezpośredni dostęp publiczności od strony zewnętrznej i wewnętrznej przegrody, czy też dostęp ograniczony jest do pojedynczych osób, np. w pomieszczeniach kameralnych.\nWybór gatunku stali dla łączników mocujących oszklenie, w aspekcie ich zabezpieczenia przed korozją, powinien być dokonywany w zależności od środowiska zewnętrznego, przeznaczenia pomieszczeń i od sposobu działania zamocowania.\nZwrócić należy ponadto uwagę na istnienie ryzyka samoistnego pęknięcia oszklenia ze szkła hartowanego bez bezpośredniego działania obciążeń zewnętrznych, spowodowane czynnikami ukrytymi, np. błędami montażu, wadami szkła - odpryski na krawędziach tafli itp.\nProjektowanie i wykonawstwo oszkleń mocowanych punktowo\nPrzy projektowaniu ścian i przekryć należy uwzględnić sposób mocowania i typ łącznika, wielkość tafli szklanych oraz obciążenie zewnętrzne (wiatr, nacisk poziomy, śnieg, obciążenie udarowe).\nPonadto, należy przy montażu oszkleń uwzględniać niżej podane odchyłki wymiarowe oraz odkształcenia konstrukcji nośnej ściany:\n- odchyłki wymiarowe szkła oraz odchyłki usytuowania otworów do mocowania,\n- odchyłki położenia łączników mocujących,\n- wymiary łączników mocujących i ich zdolność do kompensowania odchyłek wymiarowych i zmian wymiarów,\n- możliwe do przewidzenia odkształcenia konstrukcji nośnej ściany oraz możliwość regulowania położenia łączników mechanicznych na połączeniu z oszkleniem i konstrukcją nośną,\nNależy również przewidzieć konsekwencje ewentualnego zniszczenia oszklenia mocowanego punktowo w wyniku samoistnego pęknięcia szkła dla bezpieczeństwa użytkowników i osób znajdujących się w pobliżu ściany budynku oraz konieczność w miarę łatwej wymiany uszkodzonej szyby.\nZachowanie szczelności na wodę i powietrze ścian z oszkleniami mocowanymi punktowo w dużym stopniu zależy od spoiw uszczelniających, jakości wykonania uszczelnień między elementami oszklenia oraz od ich konserwacji.\nUszczelnienia powinny być wykonywane ze spoiw uszczelniających odpornych na działanie promieniowania UV, a także innych czynników atmosferycznych. Ponadto nie może występować niezgodność chemiczna między materiałami stosowanymi do mocowania oszkleń i wykonywania uszczelnień.\nBadania i ocena ściany w zakresie nośności i sztywności\nOkreślenie właściwości w zakresie nośności i sztywności może być przeprowadzone na drodze obliczeniowej lub doświadczalnej. Metodą obliczeniową sprawdza się m.in.: strzałkę ugięcia i naprężenia w ½ rozpiętości między zamocowaniami punktowymi tafli szklanych i w ich środku oraz promień krzywizny oszklenia. W obliczeniach tych uwzględnia się również sprawdzenie momentu zginającego wywołanego ciężarem elementu szklanego w punktach zamocowania łączników stalowych w taflach szklanych.\nW żadnym punkcie konstrukcji nośnej ściany osłonowej i tafli szklanych wytrzymałość od obciążeń obliczeniowych nie powinna być przekroczona.\nW przypadku zamocowania typu I o wartości ugięć równych 1/100 rozpiętości pomiędzy podporami, o zakresie stosowania decyduje sztywność.\nW ścianach z zamocowaniami typu II, III, IV o zakresie stosowania decyduje maksymalny dopuszczalny moment zginający od ciężaru oszklenia.\nNa połączeniu trzpienia zamocowania punktowego ze szkłem ma wartość M = P × d (pomniejszoną o dwa odchylenia standardowe i podzieloną przez 3).\nMetodą badawczą określa się moment niszczący i kąt obrotu między płaszczyzną oszklenia i trzpieniem łącznika mocującego, przy następującym założeniu:\n- obciążenie elementu o wartości odpowiadającej zadeklarowanej wytrzymałości oszklenia,\n- przyłożenie wyżej wymienionego obciążenia 20-krotnie,\n- przyłożenie obciążenia niszczącego, ewentualnie obciążenia o 2-krotnej wartości obciążenia zadeklarowanego (w przypadku urządzenia do badania, w którym nie można uzyskać takiej wartości obciążenia).\nDopuszczalny moment zginający określa się na podstawie wartości siły niszczącej, przyłożonej mimośrodowo, podzielonej przez współczynnik 3,0. Metodą badawczą określa się również dopuszczalny promień krzywizny, który odpowiada średniemu promieniowi badanych próbek, powiększonemu o 2 odchylenia standardowe i pomnożony przez współczynnik 2,5.\nBadania i ocena szczelności na wodę i powietrze\nWymagania dotyczące szczelności na wodę i powietrze powinny wynikać z przeznaczenia ścian osłonowych z oszkleniem mocowanym punktowo.\nMetody badania są analogiczne jak w przypadku ścian osłonowych słupowo-ryglowych, tj. przeprowadza się badania oraz klasyfikuje się wyniki badań wg odpowiednich norm:\n-- badania wg normy PN-EN 12153:2002,\n-- klasyfikacja wg normy PN-EN 12152:2002.\n-- badania PN-EN 12153:2002,\n-- klasyfikacja PN-EN 12152:2002.\nFot. 2. Przekrycie dachowe z oszkleniem mocowanym punktowo\nFot. 3. Ściana wewnętrzna w patio budynku z oszkleniem mocowanym punktowo do podkonstrukcji cięgnowej\nFot. 4. Szczegół zamocowania oszklenia do podkonstrukcji cięgnowej\nFot. 5. Widok ściany z oszkleniem mocowanym punktowo do konstrukcji cięgnowo-żebrowej\nFot. 6. Widok witryny z oszkleniem mocowanym punktowo do lekkiej podkonstrukcji stalowej\nFot. 7. Widok wyprofilowanych elementów szklanych nad przejściem do budynku, zamocowanych punktowo przy użyciu cięgien stalowych\nFot. 8. Widok zamocowania punktowego szyb do słupa stalowego\nOszczędność energii i izolacyjność termiczna\nWymagania dotyczące izolacyjności cieplnej dla ścian (zestawów) z oszkleniem mocowanym punktowo są analogiczne jak dla ścian osłonowych słupowo-ryglowych.\nWartości współczynnika przenikania ciepła U (W/m2K) określa się:\n- metodą badawczą (Hot Box),\n- metodą obliczeniową wg PN-EN ISO 10077-2:2005 .\nOcena akustyczna zestawu oszklenia mocowanego punktowo może być przeprowadzona na podstawie badań próbek odzwierciedlających podstawowe cechy rozwiązania. Izolacyjność akustyczną zestawu określa się według PN-EN ISO 717-1 [wskaźniki Rw (C, Ctr)] .\nZestawy oszkleń mocowanych punktowo w ścianach zewnętrznych, z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe klasyfikuje się według normy PN-EN 13501-1:2002 , zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej 2000/147/EC.\nOcena zgodności i znakowanie CE zestawów oszkleń mocowanych punktowo\nOcena zgodności zestawów oszkleń mocowanych punktowo dla ścian i przekryć dachowych przeprowadzana jest według systemu oceny zgodności 2+ na podstawie wykonania:\n- zadań należących do producenta, tj.: zlecenia wykonania wstępnego badania typu w jednostce notyfikowanej oraz prowadzenia zakładowej kontroli produkcji,\n- zadań należących do jednostki notyfikowanej, tj.: wykonania wstępnego badania typu, prowadzenia stałego nadzoru i oceny zakładowej kontroli produkcji u producenta.\nNormy i dokumenty powołane:\n PN-EN 12152:2004 Ściany osłonowe-Przepuszczalność powietrza- Wymagania eksploatacyjne i klasyfikacja.\n PN-EN 12153:2002 Ściany osłonowe-Przepuszczalność powietrza- Metoda badania.\n PN-EN 12154:2002 Ściany osłonowe - Wodoszczelność - Wymagania eksploatacyjne i klasyfikacja.\n PN-EN 12155:2002 Ściany osłonowe - Wodoszczelność – Badania laboratoryjne pod ciśnieniem statycznym.\n PN-EN 1991-1-1:2004 Eurokod 1:Oddziaływania na konstrukcje.\n PN-EN 12179:2002 Ściany osłonowe-Odporność na obciążenie wiatrem - Metoda badania.\n PN-EN 14019:2005 Ściany osłonowe-Odporność na uderzenia - Wymagania eksploatacyjne\n PN-EN ISO 10077-2:2005 Cieplne właściwości użytkowe okien, drzwi i żaluzji. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła. Część 2: Metoda komputerowa dla ram.\n PN-EN ISO 717-1:1996 Akustyka – Ocena izolacyjności akustycznej w budownictwie i izolacyjności elementów budowlanych – Izolacyjność od dźwięków powietrznych.\n PN-EN 13501:1996 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynku Cz. 1 Klasyfikacja na podstawie badań reakcji na ogień.


Który internetowy słownik języka tureckiego wybrać? - Język turecki\nNo właśnie. Minęło dużo czasu od mojego poprzedniego wpisu – praca wre, minął już miesiąc pracy z nowymi adeptami nauki języka tureckiego 😉 Na początku kursu zawsze pojawia się pytanie o pomocne słowniki, zebrałam więc kilka najważniejszych informacji i wiadomości na ich temat także dla Was. Oczywiście będzie to moja subiektywna ocena słowników dostępnych w Polsce. Jeśli macie inne zdanie lub znacie jeszcze jakieś słowniki – zapraszam do komentowania, z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie.\nDziś scharakteryzuję Wam krótko dostępne słowniki internetowe, a w kolejnym wpisie opowiem o słownikach tradycyjnych, które można (z większym lub mniejszym trudem) odnaleźć w polskich księgarniach.\nPolsko-tureckie słowniki internetowe\nW tej kategorii nie mamy niestety dużego wyboru. Nie polecam korzystania ze słowników wielojęzycznych, które udostępniają m.in. tłumaczenia polsko-tureckie (takich jak Glosbe). Słowniki te działają często na zasadzie translatorów i przez to zawierają błędy, które mogą przysporzyć wielu kłopotów, szczególnie osobom początkującym, które nie mają jeszcze wyczucia co do zmian znaczenia słów w poszczególnych kontekstach.\nTranslatory polecam jedynie osobom zaawansowanym na poprawę humoru – można się czasem pośmiać jak coś ciekawego wyskoczy 😉 Tłumacze-maszynki nie radzą sobie z przekładaniem języka polskiego na turecki i odwrotnie – różnice w budowie tych języków są zbyt duże (o czym mogliście przeczytać tutaj).\nW tej sytuacji jedyny słownik jaki mamy do dyspozycji to Słownik polsko-turecki na lingea.pl (2015 r.)\nZrzut ekranu słownika polsko-tureckiego Lingea\nZawiera 17 500 haseł, ma przyjazny użytkownikowi interface, podaje tłumaczenia słów oraz przykłady użycia, czasem całe zdania, czasem krótkie wyrażenia (uwaga! wyrwane z kontekstu czasem bywają mylące). W nawiasach kwadratowych podaje wymowę częściowo za pomocą polskiej ortografii (np. yemek – jemek) a częściowo za pomocą alfabetu fonetycznego (np. çekmek – tʃekmek) co jest dla mnie trochę dziwne. Niestety nie podaje rekcji czasownika (czyli informacji o przypadku wymaganym przez dany czasownik).\nJest to całkiem dobry słownik, ale osobom początkującym i tak zalecam ostrożność. Dopiero kiedy poznamy „zasady działania” poszczególnych części mowy w języku tureckim i ich wzajemny na siebie wpływ, który powoduje różne zmiany znaczeń, możemy bezpiecznie poruszać się po takim słowniku internetowym. Ja osobiście go nie używam, wolę słownik angielsko-turecki lub turecko-turecki o czym przeczytacie poniżej.\nObrazkowy słownik polsko-turecki online\nCiekawą propozycją dla osób początkujących jest obrazkowy słownik polsko-turecki online, udostępniany za darmo na stronach kursów językowych Goethe-Verlag:\nObrazkowy słownik polsko-turecki Goethe-Verlag online\nJest się do czego przyczepić w kilku propozycjach tłumaczenia (np. zdjęcie kuli ziemskiej popisano 'toprak’ – ziemia, co dla polskiego użytkownika może być mylące: 'toprak’ to ziemia w znaczeniu 'gleba’; Ziemia to Dünya), ale ponieważ nie mamy wielkiego wyboru co do polsko-tureckich słowników internetowych to i tak go polecam, gdyż może służyć jako pomoc do zapamiętania podstawowych rzeczowników, szczególnie dla „wzrokowców”. Użytkownik zauważy inne błędy tłumaczeń, szczególnie form odczasownikowych i nielicznych czasowników, w miarę postępów w nauce. Dużym plusem jest możliwość odsłuchania nagrań wymowy poszczególnych słów, wypowiadanych przez native speakerów.\nSłowniki internetowe, z których korzystam\nI to niestety było wszystko co mogę powiedzieć o polsko-tureckich słownikach internetowych… Więcej opcji po prostu nie ma (a jeśli jest tylko ja przeoczyłam to koniecznie piszcie w komentarzu!).\nCo w tej sytuacji zrobić? Trzeba sięgnąć po słowniki tureckie z innych języków, które znamy, a których wybór jest większy. Podobno jednymi z najlepszych są słowniki niemiecko-tureckie, ale ja niestety niemieckiego nie znam zbyt dobrze, nigdy więc z takich nie korzystałam i nie mogę się wypowiedzieć.\nLubię korzystać ze słownika angielsko-tureckiego Tureng.\nPolecam go wszystkim, którzy znają dobrze angielski, ponieważ podaje bardzo dużo możliwości tłumaczeń dla jednego słowa wraz z przykładami użycia. Możemy więc wybierać spośród wielu kontekstów i odnaleźć odpowiednie tłumaczenie.\nWyraźnie wyszczególnione są poszczególne znaczenia dla m.in. języka potocznego, specjalistycznego (np. prawniczy, medyczny, techniczny), slangu. Podane są także idiomy wykorzystujące dane słowo oraz czasowniki złożone. Dużym (i bardzo irytującym przy tak dobrym słowniku) minusem jest brak rekcji czasownika przy hasłach. Przypadki możemy odczytać jedynie z przykładów wypisanych poniżej hasła.\nTureng.com na początku był tylko angielsko-turecki, teraz udostępnia też wersje niemiecką, francuską i hiszpańską.\nJeśli nie pamiętam z jakim przypadkiem łączy się jakiś czasownik i chcę to szybko sprawdzić to korzystam z Wielkiego Słownika Języka Tureckiego (Büyük Türkçe Sözlük) udostępnianego na stronach TDK (Türk Dil Kurumu), instytucji która monitoruje i prezentuje aktualną normę językową. Przy każdym czasowniku, w nawiasie podany jest przypadek oraz przykładowe zdanie, najczęściej zaczerpnięte z literatury, jak możecie zobaczyć poniżej:\nSłownik turecko-turecki online na TDK (Türk Dil Kurumu)\nNa stronach TDK wymagający użytkownicy odnaleźć mogą aż 15 słowników turecko-tureckich, w tym dotyczące kilku języków specjalistycznych (np. medyczny, meteorologiczny), tureckich dialektów, a także idiomów i przysłów.\nPublished by Agata Pawlina\ton lis 06, 2016\n#język turecki #słownik turecki.\npreviousTurecki alfabet i wymowa\nnextSłownik polsko-turecki – który wybrać?\nPingback: Słownik polsko-turecki - który wybrać? - Język turecki\nA i jest tam też w ym słowniku możliwość połączenia języka turekiego z trzydziestoma kilkoma innymi językami wystarczy się przełączyć na turecki.\n9 listopada 2016 · 14:30\nOprócz http://slowniki.lingea.pl/Turecko-polski jest jeszcze jeden podobny słownik tego wydawnictwa, tylko na ich serwisie globalnym dict.com\nhttp://dict.com/Turecko-polski wyglada na to, że nawet trochę obszerniejszy.\n9 listopada 2016 · 14:26


Leki przeciwpsychotyczne: dowiedz się o nich wszystkiego, co warto wiedzieć - Piękno umysłu\nZarówno typowe, jak i atypowe leki przeciwpsychotyczne skutecznie leczą objawy schizofrenii. Przeczytaj ten artykuł, jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej na temat właściwości tych leków i skutkach ubocznych ich stosowania!\nLudzie mogą kupować leki przeciwpsychotyczne tylko z przepisu lekarza, są one dostępne jedynie na receptę. Te specyfiki zostały zatwierdzone do leczenia problemów psychicznych charakteryzujących się objawami psychotycznymi. Należą do nich na przykład schizofrenia, zaburzenie schizoafektywne i niektóre formy choroby afektywnej dwubiegunowej lub też ciężka depresja.\nNiektóre leki przeciwpsychotyczne można również stosować w leczeniu silnego lęku (ale tylko w bardzo małych dawkach). Znajdują także zastosowanie w przypadku schorzeń o charakterze fizycznym i fizjologicznym, problemów z równowagą i nudności. Jednak lekarze nie zalecają ich ze względu na możliwość wystąpienia objawów psychotycznych typowych dla demencji.\nInną, z reguły potocznie stosowaną nazwą tych leków są „neuroleptyki”. Niektórzy ludzie wolą ten termin, ponieważ oznacza on dosłownie „przejęcie władzy nad nerwami”, co doskonale opisuje działanie takiego leku.\nLeki przeciwpsychotyczne, a stojąca za nimi podwalina naukowa\nNa potrzeby wyjaśnienia skuteczności, jaką cechują się leki przeciwpsychotyczne powstało szereg różnych teorii i artykułów naukowych. Najważniejsze wnioski prezentujemy poniżej:\nLeki przeciwpsychotyczne ogólnie rzecz biorąc zapobiegają działaniu dopaminy. Wiemy doskonale o tym, że większość tych środków blokuje między innymi niektóre receptory dopaminy w mózgu. To z kolei zmniejsza przepływ impulsów nerwowych podczas stanów psychotycznych.\nZmiany w innych substancjach chemicznych występujących w mózgu. Większość leków przeciwpsychotycznych wpływa również na inne substancje chemiczne w mózgu, takie jak serotonina i noradrenalina. Te dwa neuroprzekaźniki pomagają także regulować nastrój osoby chorej.\nSzlaki dopaminergiczne występujące podczas schizofrenii\nJedna z najczęściej akceptowanych hipotez dotyczących schizofrenii dowodzi, że dopamina jest głównym neuroprzekaźnikiem zaangażowanym w schizofrenię. Dopamina wpływa na mózg na wiele sposobów:\nSzlak nakrywkowo-mezolimbiczny. Jest to zbiór neuronów uwalniających dopaminę, które wystają z pola brzusznego nakrywki do jądra półleżącego w prążkowiu brzusznym. Gdy ta ścieżka jest nadaktywna, powoduje złudzenia i halucynacje.\nSzlak nakrywkowo-mezokortykalny. Naukowcy rozróżniają ścieżkę prowadzącą od grzbietowo-bocznej kory czołowej od ścieżki wiodącej od brzuszno-przyśrodkowej kory przedczołowej. Nadpobudliwość w przypadku pierwszej z nich powoduje zarówno negatywne, jak i poznawcze objawy schizofrenii. Z kolei gdy druga ścieżka staje się nadpobudliwa, powoduje ona negatywne objawy o charakterze emocjonalnym.\nPozostałe szlaki dopaminergiczne:\nSzlak nigrostriatalny. Jest on częścią pozapiramidowego układu nerwowego. Niedobór dopaminy na tej ścieżce może prowadzić do choroby Parkinsona. Z kolei jej nadmiar może powodować ruchy hiperkinetyczne.\nSzlak guzkowo-lejkowy (tuberoinfundibularny). Ten szlak reguluje uwalnianie prolaktyny, która jest hamowana przez dopaminę.\nLeki przeciwpsychotyczne – ich główne rodzaje\nLeki psychotyczne ogólnie rzecz biorąc dzielą się na dwie klasyczne kategorie. Są to leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji (określane jako typowe) oraz leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji (określane jako atypowe). Oba rodzaje mogą być skuteczne podczas leczenia, ale mają jednocześnie różne skutki uboczne.\nGłówną różnicą między tymi dwiema grupami jest to, że leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji blokują dopaminę, podczas gdy specyfiki drugiej generacji wpływają bezpośrednio na poziom serotoniny.\nWyniki niektórych badań naukowych sugerują także, że niektóre leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji cechują się mniej wyraźnymi skutkami uboczne związanymi z motoryką i ogólnie ruchami ciała, niż to ma miejsce w przypadku leków pierwszej generacji.\nLeki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji (typowe)\nNaukowcy opracowali po raz pierwszy te specyfiki jeszcze w latach 50. XX wieku. Są one podzielone na różne grupy chemiczne. Jednak wszystkie działają mniej więcej w ten sam sposób. A pacjenci zazwyczaj przyjmują je w formie doustnej.\nLeki te mogą powodować także liczne pozapiramidowe działania niepożądane, takie jak na przykład:\nBrak miesiączki (łac. amenorrhea)\nNiektóre z „typowych” leków przeciwpsychotycznych pierwszej generacji to: chloropromazyna (występująca pod nazwami handlowymi takimi jak Fenactil, Largactyl lub Teva-Chlorpromazine), flupentyksol (Fluanxol), flufenazyna (Mirenil, Apo-Flufenazine, Lyogen), haloperydol (Decaldol, Haldol, Halidol, Buteridol), loksapina (Loxapac), perfenazyna (Trilafon), pimozyd (Xitrocin, Orap), trifluoperazyna (Stelazine), tiotiksen (Navane) i zuklopentiksol (Clopixol).\nLeki przeciwpsychotyczne drugiej generacji (atypowe)\nPracownicy służby zdrowia na ogół wolą przepisywać leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, opracowane przez naukowców w latach 90. Zwykle mają one łagodniejsze skutki uboczne o charakterze nerwowo-mięśniowym, niż leki pierwszej generacji.\nPowodują również mniej skutków ubocznych na tle seksualnym, niż to ma miejsce w przypadku starszych medykamentów. Jednak te nowsze produkty częściej powodują problemy metaboliczne, w tym szybki przyrost masy ciała.\nKlozapina jest na przykład jedynym lekiem zatwierdzonym przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (oryg. Food and Drug Administration – FDA )na potrzeby leczenia schizofrenii opornej na inne metody psychologiczne. Lekarze przepisują ją również, aby pomóc chorym na schizofrenię z epizodami myśli samobójczych.\nNiektóre przykłady takich leków obejmują na przykład ryspertdon (Rispolept), kwetiapinę (Etiagen), olanzapinę (Zyprexa), zyprazydon (Zeldox), paliperydon (Invega), arypiprazol (Abilify) i klozapinę (Clozaril). Klozapina różni się od pozostałych leków, co omówimy nieco bliżej w dalszej części artykułu.\nPracownicy służby zdrowia stosują te leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji w leczeniu zaburzeń lękowych i wahań nastroju. Znajdują one zastosowanie także w przypadkach choroby afektywnej dwubiegunowej, zespołu stresu pourazowego (oryg. posttraumatic stress disorder – PTSD) i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (oryg. obsessive-compulsive disorder).\nLekarze robią to pomimo faktu, że FDA oficjalnie nie zatwierdziła stosowania tych leków w tych szczególnych zaburzeniach.\nLeki przeciwpsychotyczne o największej liczbie skutków ubocznych\nZ wyjątkiem klozapiny obie grupy leków są równie skuteczne. Lekarze wybierają określone produkty przede wszystkim na podstawie ich działań niepożądanych.\nJedną z zalet atypowych neuroleptyków jest to, że nie wpływają one na blok dopaminergiczny w szlaku nakrywkowo-mezolimbicznym. Jak łatwo się domyślić, jest to rozwiązanie bardzo korzystne dla pacjenta. Ponadto zwiększają one wydzielanie dopaminy na szlakach nigrostriatalnym i nakrywkowo-mezokortykalnym. Zmniejsza to efekty pozapiramidowe i negatywne objawy spowodowane blokadą w kanale dopaminergicznym.\nBiorąc pod uwagę, że w większości badań klinicznych porównywano leki do haloperydolu podawanego w stosunkowo dużej dawce, istnieją wątpliwości co do tych możliwych korzyści. Wydaje się również, że występują przy okazji także inne, często spotykane działania niepożądane.\nKtóra generacja leków jest więc skuteczniejsza?\nNaukowcy uważają, że atypowe leki przeciwpsychotyczne mogą być skuteczniejsze niż starsze medykamenty w leczeniu negatywnego wpływu lub po prostu ogólnych objawów negatywnych (pogorszenie myślenia i zachowania pacjenta).\nEksperci wiążą również klozapinę z większą częstością działania antycholinergicznego (podobnego do chloropromazyny) i występowania agranulocytozy. Częstość występowania tych szczególnych problemów w przypadku pozostałych atypowych leków przeciwpsychotycznych nie jest jednak wyższa, niż to ma miejsce w przypadku haloperydolu.\nEfekty antycholinergiczne, senność, hipotensja mięśniowa i przyrost masy ciała są częstymi skutkami ubocznymi stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych. Wydaje się również, że istnieje w takim przypadku wyższe ryzyko występowania hiperglikemii, szczególnie w przypadku klozapiny i olanzapiny.\nCzęstość występowania niektórych działań niepożądanych zależy także od atypowego leku przeciwpsychotycznego, który zażywasz. Niemożliwe jest wyciągnięcie wiarygodnych wniosków na temat tych leków, ponieważ nie mamy jeszcze wystarczających badań na ten temat. W każdym razie jeszcze nie na dzień dzisiejszy…


Kobieta z Bingen | Wstań Kobieta z Bingen | Wstań\nKobieta z Bingen\nAutor: ks. Adam Pastorczyk scj , opublikowano: 17.10.2014\nWłaściwa interpretacja owianych legendą, starożytnych pism sybilińskich była dla pogańskiego świata nie lada wyzwaniem. Odkrycie ich tajemnicy w trudnych dziejowych chwilach decydowało nawet o być albo nie być całego Imperium Rzymskiego. Swoją drogą chrześcijanie nie gęsi i swój pogląd na tę sprawę mają. Odkryli w niej pierwiastki prawdy, światło betlejemskiej gwiazdy prowadzącej pogan do Prawdy. Owszem, trzeba było czekać, by zobaczyć to, co do tej pory było niewyobrażalne… Dzień, w którym porodziła Ta, która miała porodzić (por. Ap 12,4). Myliłby się jednak ten, kto sądziłby, że sybilińska misja została zakończona. W pewnym sensie tak, to koniec. W innym – początek prowadzącego do Boga przebudzenia, które stało się faktem w „nadreńskiej Sybilli”, św. Hildegardzie z Bingen.\nZ dedykacją: „dla Boga”\nŚwięta Hildegarda urodziła się w 1098 roku w Böckenheim k. Alzey w zachodnich Niemczech. Była dziesiątym i ostatnim dzieckiem szlachetnie urodzonych Hildeberta i Mechtyldy. „Małą dziesięcinę” rodzice od powicia ofiarowali Bogu, kształtując jej umysł w głęboko religijnym duchu. Wyrazem właściwego wychowania i działania Bożej łaski w świętej z Bingen były niezwykłe uzdolnienia, inteligencja i prorocze wizje, których doświadczała już od trzeciego roku życia. Niedługo potem została oddana pod opiekę Jutty, pobożnej arystokratki żyjącej na sposób eremicki przy benedyktyńskim klasztorze w Disibodenbergu, w którym fundament intelektualnego i duchowego wychowania oparty był na lekturze Pisma Świętego i regule św. Benedykta.\nWiedza przekazywana przez miłość\nNiemniej jednak św. Hildegarda pragnęła zdobyć także wszechstronną wiedzę z innych dziedzin ludzkiej nauki i kultury. Dzięki zaangażowaniu w to dzieło jej kierownika duchowego, benedyktyńskiego mnicha Volmara, święta z Bingen zetknęła się m.in. z literaturą minionych epok, w tym także z nauczaniem ojców Kościoła i literaturą piękną. Nie obce jej były także podstawy języka łacińskiego, filozofii i matematyki. Umiała pisać i komponować muzykę, której piękno wypełniało eremicki klasztor, dowodząc w ten sposób jej artystycznego kunsztu i kompozytorskiego geniuszu. Interesowała się także zielarstwem i medycyną, których znajomość wykorzystywała w leczeniu przebywających w przyklasztornym szpitalu chorych. Okazywane im współczucie było bez wątpienia świadectwem umiłowania Boga i człowieka, które poprzez znoszenie w cierpliwości własnej niemocy otrzymywało charakterystyczny ślad.\nŚwiętość i radykalizm Jutty w połączeniu z rosnącą sławą „nadreńskiej Sybilli” sprawiły, że do ustronnego eremu zaczęły napływać kolejne nowicjuszki pragnące klasztornych dobrodziejstw. Siłą rzeczy pustelnia stała się żeńskim konwentem, co w rezultacie doprowadziło do administracyjnych roszad, które w późniejszym czasie spędzały sen z powiek św. Hildegardzie.\nOd 1136 roku, w którym zmarła Jutta, życie świętej z Bingen nabrało nowego rozpędu. Wpierw jednogłośnie przez wszystkie siostry zgromadzenia została wybrana ksienią konwentu, zaś pięć lat później otrzymała objawienie, które – jak sama przyznała – zmieniło jej dotychczasowe patrzenie na Boga i Jego stworzenie. W przeżytej wizji św. Hildegarda usłyszała przynaglenie do napisania teologiczno-duchowego dzieła traktującego o właściwym rozumieniu symboliki i znaczenia religijnych tekstów, które choć zgodne w całości z nauczaniem Kościoła wykraczały daleko poza dotychczasowe ujęcia tematu.\nZupełnym novum, które św. Hildegarda zaproponowała średniowiecznej epoce, było także pozytywne spojrzenie na ludzką seksualność, a przede wszystkim ukazanie piękna przeżywania kobiecości. W dotychczasowym rozumieniu zagadnienia przebywające w konwentach mniszki pouczano o niższości wobec mężczyzn, co łączyło się również z niewłaściwym rozumieniem grzechu. W nowym ujęciu święta z Bingen odkryła prawdę o pięknie ludzkiego życia oraz triumfie w świecie Boga, który daje człowiekowi radość jako owoc swojego zwycięstwa. Zachwycony Boskim rozumieniem poruszanych kwestii papież Eugeniusz III na synodzie w Trewirze uznał pisma za autentyczne i polecił, by ich sława rozchodziła się także poza granicami kraju.\nJednak największego exodusu, na blisko 30 lat przed śmiercią, św. Hildegarda dokonała, przenosząc żeński klasztor z Disibodenbergu na oddalone o kilkadziesiąt kilometrów wzgórze Rupertsbergu. Była Mojżeszem, który mimo sprzeciwów faraona i wewnętrznych nieporozumień wspólnoty Izraela przeprowadził powierzony sobie lud na drugi brzeg. Analogiczne sprzeciwy benedyktyńskich mnichów i zbytnie przywiązanie do wygód przez niektóre klasztorne mniszki nie mogły być wystarczającym orężem w walce o nową fundację. Niezłomny hart ducha i pewność realizacji Bożego planu sprawiły, że święta z Bingen stała się pierwszą średniowieczną założycielką żeńskiego konwentu.\nWidząc prawdziwy rozwój klasztornego życia, św. Hildegarda postanowiła założyć kolejną fundację, tym razem lokowaną na prawym brzegu Renu. Jak się jednak okazało, to nie był koniec, lecz początek… ewangelizacji miast i wsi, królów i władców. Ewangelizacji słowem i piórem, która i dziś składa świadectwo o niezakończonej misji „nadreńskiej Sybilli”.


PE koszykarzy: SIG Strasburg i Galatasaray w finale - Polsat Sport\nSIG Strasbourg i Galatasaray Stambuł awansowały w środę do finału Pucharu Europy koszykarzy. W rewanżowych meczach 1/2 finału pierwszy z zespołów pokonał na wyjeździe Dolomiti Trydent 86:78, a drużyna z Turcji uległa po dogrywce Herbalife Gran Canaria 81:94.\nWicemistrzowie Francji odrobili na wyjeździe sześciopunktową stratę z meczu u siebie, który przegrali 68:74. Najwięcej punktów dla zespołu ze Strasburga - po 20 - zdobyli Romain Duport i Amerykanin Mardy Collins, w poprzednim sezonie występujący w PGE Turowie Zgorzelec. We włoskiej ekipie wyróżnił się Davide Pascolo - 22 pkt i 13 zbiórek. Jednym z arbitrów spotkania w Trydencie był Marcin Kowalski.\nKoszykarze Herbalife Gran Canaria, którzy w ćwierćfinale wyeliminowali Stelmet BC Zielona Góra, nie zdołali drugi raz z rzędu wywalczyć awansu do finału. W regulaminowym czasie gry w obecności 7908 widzów w Gran Canaria Arena w Las Palmas wyrównali wprawdzie stan rywalizacji, wygrywając 90:76 (pierwszy mecz w Stambule przegrali 75:89), ale w doliczonym czasie byli od rywala gorsi o jeden punkt (4:5).\nNajwięcej uzyskał ich dla zwycięzców Serb Vladimir Micov - 21, a dla pokonanych Amerykanin D.J. Seeley - 23.\nFinałowa rywalizacja (mecz i rewanż) odbędzie się 22 i 27 kwietnia. Triumfator zapewni sobie prawo uczestnictwa w rozgrywkach Euroligi w sezonie 2016/17.\nWyniki rewanżowych meczów 1/2 finału:\nDolomiti Energia Trydent - SIG Strasburg 78:86 (19:21, 16:15, 16:26, 27:24),\npierwszy mecz 74:68; awans - SIG Strasburg\nHerbalife Gran Canaria - Galatasaray Stambuł 94:81 po dogrywce (27:29, 21:15, 19:13, 23:19, 4:5),\npierwszy mecz 75:89; awans - Galatasaray Stambuł


Hotel Platzlhof Austria w HRS z bezpłatnymi usługami\nCentrum miasta 0.52 km Stacja kolejowa 11.80 km Lotnisko 39.37 km\n2 os. od 829,18 PLN\nGościnny personel rodzinnego hotelu Ferienhotel Platzlhof w Ried im Zillertal ciepło wita swoich gości relaksującą atmosferą. Pokoje i apartamenty zachwycają indywidualnym rysem i zapewniają wszystkie, niezbędne udogodnienia. Na życzenie dostępne są pokoje bez barier architektonicznych. W restauracji z tarasem w hotelu Ferienhotel Platzlhof goście mogą delektować się wybornym jedzeniem. Po bogatym w wydarzenia dniu strefa wellness z sauną fińską i łaźnią parową zachęcają do relaksu.\nRok wybudowania hotelu 1978, Ostatni remont kapitalny 2003, Ostatni remont częściowy 2018, Ilość pięter 4, Łączna ilość pokoi 58, Ilość pokoi jednoosobowych 11, Ilość pokoi dwuosobowych 47, z tego z dwoma osobnymi łóżkami 5, z tego z łóżkiem podwójnym 42, z tego do wykorzystania jako pokoje trzyosobowe 5, z tego do wykorzystania jako pokoje czteroosobowe 5, Pokoje z drzwiami łączącymi 1, Ilość pokoi typu juniorsuite 5, Ilość apartamentów 4, Urlop zbiorowy od 2009-04-20 do 2009-05-15 Urlop zbiorowy od 2009-10-27 do 2009-12-06, Recepcja czynna w weekend od 08:00 do 21:00, Recepcja czynna od 08:00 do 21:00 Recepcja czynna od 08:00 do 21:00, Meldowanie najwcześniej 09:00, Wymeldowanie najpóźniej 10:30, Wielojęzyczny personel - 24 godziny, Ilość pokoi komfortowych 58, Ilość pokoi biznesowych 2, Hotel, Hotel wakacyjny, Hotel prowadzony przez rodzinę, Hotel przyjazny dla dzieci, Hotel dla rowerzystów / motocyklistów, Hotel dla turystów pieszych, Hotel dla golfistów, Hotel dla uprawiających sporty zimowe, Hotel przyjazny osobom homoseksualnym, Certified Ski Alpine Hotel, Certified Ski Nordic Hotel, Pokoje dla niepalących 58, Dostępne pokoje rodzinne 3, Łóżka dziecięce/niemowlęce 1, WKO-FVH Rating 4 WKO-FVH Rating valid until 2016-06-17, Planowane prace remontowe 2018-04-08 do 2018-07-31 w zakresie room,\nHotel Platzlhof akceptuje następujące karty kredytowe:\nSielankowo położony w Ried im Zillertal hotel Ferienhotel Platzlhof to idealne miejsce dla miłośników natury i sportu. Krajobraz zachęca do wycieczek pieszych i rowerowych oraz narciarstwa. Innsbruck oddalony jest o 40 minut jazdy samochodem.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące hotelu Hotel Platzlhof\nCzy Hotel Platzlhof oferuje darmowe Wi-Fi w pokojach?\nHotel Platzlhof udostępnia darmowe Wi-Fi we wszystich pokojach\nCzy Hotel Platzlhof posiada miejsca parkingowe dla gości?\nHotel Platzlhof udostępnia następujące możliwości parkowania:\nCzy Hotel Platzlhof oferuje gościom śniadania?\nTak w Hotel Platzlhof możesz korzystać z oferty śniadaniowej.\nHotel Platzlhof otrzymał od 3 gości HRS średnią ocen 9.9.\nKtóre usługi w hotelu Hotel Platzlhof zostały szczególnie wyróżnione przez gości HRS?\nJaki odsetek gości HRS poleca Hotel Platzlhof innym użytkownikom?\n100 % gości HRS poleca Hotel Platzlhof innym użytkownikom.\nJakie korzyści oferuje Hotel Platzlhof gościom HRS?\nRezerwując Hotel Platzlhof goście HRS otrzymują następujące dodatkowe darmowe usługi:\nCzy Hotel Platzlhof posiada własną restaurację?\nHotel Platzlhof posiada własną restaurację.\nCzy Hotel Platzlhof posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami?\nHotel Platzlhof posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami.\nHotel Platzlhof dysponuje klimtyzacją w pokojach.\nW hotelu Hotel Platzlhof recepcja czynna jest w godzinach:\nJakie środki płatnicze akceptuje Hotel Platzlhof?


Strona 421 z 777\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 08:12\nPROW 2014-2020 Modernizacja Gospodarstw Rolnych Szczęśliwi Ci którzy zboże pryszczą tylko 2-3 razy.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 08:25\nNo tak, ale jest tylko jedna poprawka... Czy to jest inna sytuacja w takim razie? Czy to dobrowolna korekta to co innego niż ta jedna poprawka? No dobrze, skoro typ umowy nie ma wpływu, to mogę mieć wpisaną krókoterminową, mimo, że mam na te wszystkie działki umowy długoterminowe? Teraz pytanie z innej strony... Do młodego rolnika w 2014 miałem wpisane we wniosku, że umowa na 10 lat, a tutaj mam krótkoterminową, czy to się nie będzie gryzło? A co z tymi dwoma działkami, których dotąd nie podawałem do dopłat, a teraz je wydzierżawiłem? Będą się liczyć, jeśli są wpisane do biznesplanu jako umowa krótkoterminowa?\nCo wpisujecie w planie sprzedaży w miejscu zbytu? Dokładne nazwy firm?? Co jeśli sprzedam potem gdzieś indziej?\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 09:16\nja mam pytanie jak u was wygląda potwierdzanie tych umów(żeby była data pewna) w urzędzie gminy bo u mnie w gminie powiedzieli że potwierdzą umowy tylko podpisane przy nich osobiście(pracownik musi widzieć że to ta konkretna osoba popisuje), a co z umowami podpisanymi rok dwa pięć wcześniej? Za bardzo nie mam ochoty chodzić po wszystkich dzierżawcach i tłumaczyć po co, na co, tym bardziej że są to też starsze osoby. Zaraz wszyscy podejrzewają jakiś przekręt.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 09:33\nJa nazwę firmy wpisałem, a w ziemniakach okoliczne targowiska, z tym nie będzie problemu, chodzi o to żeby udowodnić że są jakieś rynki zbytu na dany produkt.\nMówisz takiemu człowiekowi, że zła unia tak każe bo zabiorą dopłaty etc. i nie powinno być problemu (oczywiście zamiast "zła" trzeba użyć odpowiednich przymiotników, których tutaj nie wypada używać)\nEdytowany przez k00789, 26 kwiecień 2016 - 09:33.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 09:34\nPROW 2014-2020 Modernizacja Gospodarstw Rolnych Bo teoretycznie taka umowę można spisać i podpisać samemu. W gminie stwierdzają zgodność podpisu ewentualnie jak to starsze osoby idź do notariusza i odwiedzaj z nim każdego inaczej nie potwierdzisz umów.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 09:44\nw tabeli 23. Płatności związane z obliczeniem wartości dodatniej brutto. jest płatność związana do powierzchni upraw czyli co tam trzeba wpisać? cała kwotę dopłat bezpośrednich czy tylko jakaś część bo wyżej jest napisane bez płatności niezwiązanych z produkcja na JPO. a jak ktoś nie dostał wgl jeszcze decyzji o dopłaty za 2015 to jak to wyliczyć?\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 09:47\nNie wiem jak u was ale u mnie od stycznia 2016 w gminie nie chcą podbijać daty pewnej bo twierdzą że już nie mogą bo zmieniły się jakieś tam przepisy i wysyłają do notariusza mimo iż wcześniej podbijali bez żadnego problemu\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:09\njest wszystko w instrukcji wyjaśnione, wpisuje się tylko dopłaty do konkretnych upraw i chyba do zwierząt, np do wysokobiałkowych\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:26\nPROW 2014-2020 Modernizacja Gospodarstw Rolnych @PATr u mnie jest tak samo, gmina odsyła do notariusza.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:36\nfaktura na 5 tys zł sprzedaży to kwota netto czy brutto?\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:43\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:45\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 10:58\ntez juz w internecie doczytałem że tylko notariusz może podbić, nawet cena niestraszna bo 6 zł netto od strony\nA gdzie uwzględnić czynsz dzierżawy ziemi? W podatkach dopisać?\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 12:11\nPROW 2014-2020 Modernizacja Gospodarstw Rolnych @majkel207 jak jesteś na VAT to 5tys NETTO.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 12:25\nJa w zakupach wpisałem, w kosztach ogólnogospodarczych.\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 13:53\nPROW 2014-2020 Modernizacja Gospodarstw Rolnych Dzis zlozony wniosek 36x pomorskie\nGdzie w rozporządzeniu masz prasę?\nNapisany 26 kwiecień 2016 - 14:17\n@Bob, Trzeba czytać\nGR1060 Urządzenia do zbioru skoszonej biomasy: prasy rolujące, prasy kostkujące, prasoowijarki, sieczkarnie z osprzętem, przyczepy 5\nEdytowany przez Mateusz1q, 26 kwiecień 2016 - 14:17.