Wartościowe spędzenie czasu | Muzealnictwo.com\nWywiad, O muzeach, Promocja i marketing\n– z prof. Dariuszem Stolą, dyrektorem Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN rozmawia Katarzyna Kaczmarek.\nDariusz Stola, fot. Magda Starowieyska (Muzeum POLIN)\nKK: Rozpocznę od gratulacji: spotykamy się, ponieważ Muzeum Historii Żydów Polskich otrzymało główną nagrodę w konkursie EMYA 2016. Czy, poza prestiżem, z jakim wiąże się posiadanie tytułu Europejskiego Muzeum Roku, są powody, dla których ten sukces jest dla Państwa szczególnie ważny?\nDS: Wiele dla nas znaczy, że tytuł jest przyznawany przez wybitnych ekspertów, ludzi, którzy znają się na muzeach, widzieli ich w swoim życiu bez liku i są bardzo dociekliwi. Jurorzy EMYA odwiedzili nas dwukrotnie: raz jawnie, raz w tajemnicy. Co ciekawe, tajny juror, którego poznałem dopiero na gali w San Sebastian, był nawet pod większym wrażeniem niż jawny. Ten drugi wiedział, że przed takimi wizytami zawsze jest trochę malowania trawy. A u nas trawa była zielona niezależnie od tego, czy czekaliśmy na wizytę jurora, czy nie. Nagroda jest dla nas ważna także dlatego, że jesteśmy nową instytucją, nie mamy stu lat historii ani gigantycznych zbiorów – a to z takich powodów muzea są zwykle poważane. Siła POLIN tkwi w pewnej idei i w sposobie wcielania jej w życie. Obie te rzeczy – koncepcje i ich realizacja – zostały pochwalone przez jurorów, którzy doprawdy z niejednego pieca chleb jedli. Porównali nas z innymi i powiedzieli: tak, robicie to bardzo dobrze, na najwyższym europejskim poziomie.\nNa to wyróżnienie zapracowało sporo miejsc i inicjatyw istniejących pod wspólnym szyldem Muzeum Historii Żydów Polskich. Od początku instytucja wychodzi ze swoimi przedsięwzięciami poza mury budynku: z projektem „Muzeum na kółkach”, przez wirtualne platformy, programy wymian. Ostatnio, oprócz nowej przestrzeni edukacyjnej w siedzibie przy ul. Anielewicza, otworzyli Państwo punkt informacyjny na pl. Grzybowskim. Łatwo orzec, co jest symbolicznym sercem muzeów sztuki: to jest kolekcja, w przypadku muzeów sztuki współczesnej – marzenie o kolekcji, jakiś jej zamysł. A co jest rdzeniem muzeum, którego najważniejszym zadaniem nie jest ochrona i udostępnianie obiektów? Co definiuje jego „wyjątkową atmosferę”, odwołując się do sformułowania, które pojawia się w założeniach nagrody EMYA?\nNajważniejsze co mamy (rdzeń naszego muzeum), to wystawa stała. Na drugim miejscu też jest wystawa stała, i dopiero od trzeciego miejsca pojawiają się pozostałe składniki naszego majątku i działalności: kolekcja i ochrona zbiorów, wystawy czasowe, edukacja, program kulturalny, portale internetowe, itd. Muzeum – ani nasze, ani, wydaje mi się, żadne inne – to nie jest budynek z wystawą, ale miejsce, do którego ludzie przychodzą po pewne doznania, doświadczenia. Muzeum nie stoi, ale działa – albo nie działa, nie daje tych doznań. Na doświadczenie takie składa się zresztą nie tylko odbiór ekspozycji, lecz także to, czy ochroniarze są mili, czy drzwi obrotowe się nie zacinają, i jaki smak ma kawa w restauracji. Nasze muzeum nie ma Giocondy, nie ma fantastycznych zbiorów z XIV wieku, ale ma pewną historię do opowiedzenia. Może właśnie dlatego widzimy wyraźniej niż muzea posiadające takie cenne zbiory, że musimy pilnować wszystkich tych czynników, które na muzealne doświadczenie się składają. Nota bene pierwsza zmiana wprowadzona na wystawie stałej, jeszcze na etapie produkcji, to było dostawienie w różnych miejscach ławek do siedzenia.\nOdwoływanie się do kategorii doświadczenia jest zgodne z nowoczesnym postrzeganiem muzeum. Mówią Państwo o POLIN „muzeum życia” – pomyślałam sobie, że 25 lat temu to sformułowanie byłoby oksymoronem. Muzeum kojarzyło się z mauzoleum, teraz opisuje się je jako miejsce spotkań i przeżyć, nowa definicja wiąże się więc z czymś efemerycznym i nieokreślonym, a nie konkretnym i materialnym jak zbiory. Chciałabym przyjrzeć się jeszcze jednemu wyrażeniu. Podczas rozmowy w Muzeum Sztuki Nowoczesnej powiedział Pan, że wolą Państwo mówić o widzach jako o „uczestnikach programu”. Wydaje mi się, że również w tym sformułowaniu kryje się mały paradoks. Bo program to coś narzuconego z góry, ścisłego, planowanego, natomiast bycie uczestnikiem, inaczej mówiąc: partycypowanie, zakłada wkład i wpływ. Jedno z najwspanialszych miejsc wystawy stałej to według mnie wyjście – opuszcza się przestrzeń ekspozycji i widzi wyświetlane na ścianie zapisy odczuć innych osób, które ją obejrzały. Czy myślą Państwo o tym, żeby jeszcze gdzieś znaleźć przestrzeń dla głosów gości, dla historii, które ze sobą przynoszą?\nPani to przedstawiła literalnie, według mnie uczestnictwo przebiega także na dużo bardziej podstawowym poziomie. Muzeum realizuje się w akcie percepcji, jak książka: jeśli nikt jej nie przeczyta, to tak, jakby jej nie było. Gość wchodzi na wystawę, wybiera, co chce, z wielu obiektów, napisów, obrazów i dźwięków, które myśmy na niej umieścili, i ogląda to w kontekście swoich dotychczasowych doświadczeń, dotychczasowej wiedzy. Jesteśmy, jak ktoś to ładnie nazwał, chyba Barbara Kirshenblatt-Gimblett, wyeksponowanym archiwum historycznym. Wystawionym i poniekąd oddanym zwiedzającemu, żeby na podstawie tego, co udostępniamy, mógł swoimi sposobami tworzyć własną opowieść o historii Żydów polskich. Sądzę, że tych opowieści w głowach wychodzących jest tyle, ilu wychodzących. To jedno z naszych fundamentalnych założeń: zezwolenie na swobodę obcowania ze przedmiotami, słowami, dokumentami, obrazami z przeszłości na różne sposoby, zgodnie z różnymi możliwościami, upodobaniami, stylami uczenia się. Różni ludzie mogą szukać tu sensów na sposób, do którego są uzdolnieni i wykształceni.\nRzeczywiście, POLIN wycofuje się z tworzenia komentarza, narzucania interpretacji. Teraz dość modne jest określanie się muzeów przez jeden wybrany epitet: muzeum krytyczne, muzeum partycypacyjne i tak dalej. Dla mnie Muzeum Historii Żydów Polskich, gdybym miała je nazwać jednym słowem, to byłoby muzeum wielogłosowe. Natomiast, oczywiście sama selekcja tych głosów ma charakter interpretacji. Podam przykład: miłym zaskoczeniem było dla mnie spotkanie z tyloma kobiecymi historiami, widzę to jako odpowiedź na tendencje, które nabierały znaczenia w momencie, w którym powstawał scenariusz wystawy stałej.\nTak, instytucje są dziećmi czasów, w których się zrodziły, dlatego nasza wystawa stała uwzględnia dokonania rewolucji feministycznej w naukach społecznych w tym podstawowym sensie, że zwraca uwagę także na doświadczenia i role kobiet.\nMuzeum Historii Żydów Polskich POLIN, wystawa stała, fot. Magda Starowieyska (Muzeum POLIN)\nA gdy popularne staną się nowe teorie, pojawią nowe mody, ale i nowe ustalenia, czy ta opowieść będzie w jakiś sposób uzupełniana? Czy mają Państwo zamiar ją zmieniać, przesuwać proporcje jej fragmentów?\nJestem daleki od podążania za modami, ale zmiany są nieuniknione, bo muzeum, zwłaszcza takie jak nasze, jest procesem. Twórcy POLIN i my, którzy nim dziś zarządzamy, jesteśmy świadomi, że pokazujemy pewien stan wiedzy, wiedzy historycznej. W miarę jak ta wiedza będzie się zmieniała, co w nauce jest nieuniknione, zmieniać będzie się musiało i Muzeum. Między innymi z tego powodu powołałem ciało doradcze, kolegium, w którym mamy grono wybitnych historyków opiniujących pomysły poprawek i uzupełnień wystawy. Oprócz przeróbek wystawy możemy też reagować na takie zmiany inaczej, na poziomie software raczej niż hardware, że użyję porównania z komputerami, na przykład wydawać nowe dyspozycje przewodnikom: „na to zwracajcie szczególną uwagę, to dodawajcie”, czy zmienić treść audioprzewodników. Zanim zmienimy materię wystawy możemy zmieniać sposób jej pokazywania. Ale przed zmianą trzeba się poważnie zastanowić, by nie zepsuć czegoś, co duży zespół tworzył przez lata. Lepiej być trochę spóźnionym wobec trendów epoki niż zmienić coś pochopnie. Historia, opowieść o przeszłości wymaga pewnego dystansu, także wobec nowych koncepcji historyków czy sposobów opowiadania, pokazywania.\nRównolegle do postępu w badaniach toczy się inny proces: starzeją się rozmaite upodobania, estetyki i techniki: od krojów pisma, przez sposób urządzenia przestrzeni, po multimedia. Jak muzeum zamierza sobie radzić z tym problemem?\nTo jest nieuniknione, każde muzeum staje się w końcu muzeum samego siebie. Wiemy zwłaszcza, jak szybkie jest tempo zmiany technologicznej. To jest pewnego rodzaju klątwa: nic nie starzeje się tak szybko jak najnowsza technologia. Oryginalne obiekty z każdym rokiem są coraz lepsze; czas, który gromadzi się w szczelinach, działa jak patyna, nadaje im wartości. A technologia? Gdybyśmy teraz podjęli decyzję, jakie urządzenia multimedialne chcemy kupić za kilka lat, to one byłyby anachroniczne już w momencie instalowania. Dziś, żeby zrobić wrażenie na młodych ludziach, trzeba mieć naprawdę coś specjalnego, każdy z nich nosi multimedia w kieszeni. Moi synowie z odległości kilku metrów widzą, ile lat ma mój telefon.\nJak więc przyciągnąć uwagę odbiorcy, zwłaszcza tak wymagającego, jak nastolatek? Jak inaczej dostarczyć mu wrażeń składających się na dobre doświadczenie, jeśli multimedia nie wystarczają?\nJestem bardzo pozytywnie zaskoczony, jak dobrze działa nie hi-tech, a low-tech. Gdy pytam pracowników obsługi wystawy o to, jakie są ulubione eksponaty młodszych grup, tych szkolnych, słyszę: prasa drukarska, drewniana gęś, czosnek. Drewniana gęś – można powiedzieć: coś niepoważnego, jak można do muzeum w centrum dawnego getta warszawskiego wstawić drewnianą gęś, której skrzydło podnosi się, by ukazać tekst o tym, dlaczego jedzenie gęsiny czyni nas mądrymi. Tymczasem to działa – nie dlatego, że jest tandetne, ale dlatego, że jest proste i daje się dotykać. Gdy pytamy wychodzących: „co zapamiętasz z wystawy?”, to oczywiście wiele osób wskazuje na uliczkę z galerii dwudziestolecia międzywojennego, której atmosfera jest zbudowana przy potężnym użyciu środków multimedialnych – tam jest cała bateria projektorów wyświetlających to, co widzimy na ścianach. Ale bardzo wiele osób mówi o prasie drukarskiej w części o XVI wieku. Zaskakująco dużo. Jak się okazuje, można wciągnąć zwiedzającego w rodzaj zabawy edukacyjnej, dzięki której zapamięta, że Kraków był ośrodkiem drukarstwa żydowskiego w XVI wieku. Za pomocą eksponatu za 1000 zł, nie za 80 tysięcy.\nPo co w ogóle w takim razie wykorzystywać multimedia w muzealnictwie?\nMamy 250 komputerów sterujących urządzeniami multimedialnymi na wystawie stałej: projektorami, ekranami, ekranami dotykowymi. One dają nie tylko ciekawe efekty wizualne, ale jakby czwarty wymiar, w którym udostępniamy wielką ilość informacji, która nie zmieściłaby się w trójwymiarowej przestrzeni. To odpowiedź na różnorodność zainteresowań naszych gości, około 5 tysięcy stron tekstu w różnych miejscach: na przykład jeżeli ktoś jest ciekawy, na czym dokładnie polegała interpretacja Miszny w XVI wieku, może się w to wgłębić właśnie dzięki multimediom. Na pewno coraz więcej instytucji będzie chciało mieć ten dodatkowy, czwarty wymiar w każdej sali. Myślę, że z multimediami jest tak, jak z każdym nowym wynalazkiem w historii ludzkości – potrzeba trochę czasu, żebyśmy nauczyli się je optymalnie stosować.\nW muzeum spotykają się różne grupy odbiorców: z jednej strony młodzież, która oczekuje (jak się okazuje) trochę innego zestawu wrażeń, niż byśmy się spodziewali, z drugiej ludzie pamiętający wydarzenia, o których opowiadacie. Goście z różnych krajów, kultur. Są osoby niepełnosprawne, których potrzeby należy uwzględniać przy projektowaniu wystaw. Jedno ze zdań w uzasadnieniu werdyktu jury EMYA zaczyna się tak: „For very large and very diverse audiences the POLIN now serves as an absorbing place…” . Audiences, czyli publiczności – to liczba mnoga. Chciałabym zapytać, czy również Państwo myślą o publiczności jako o grupie grup, segmentów, które potrzebują zróżnicowanych komunikatów, czy też dążą Państwo do stworzenia jednego uniwersalnego przekazu, który będzie zrozumiały dla wszystkich?\nChciałbym doprecyzować: nie oferujemy przekazu dla wszystkich, ale dla każdego lub prawie każdego, i oferujemy przekazy – w liczbie mnogiej. Nasi goście to grupa zróżnicowana, w szczególności pod względem wiedzy. Dlatego przyjęliśmy założenie o daleko posuniętej ignorancji. I ono okazuje się słuszne, bo to, co jest jasne dla sześćdziesięcioletniego Polaka, jest zaskakujące dla szesnastoletniego Izraelczyka, że nie wspomnę o Chińczyku. Wydaje mi się, że to jest kolosalne wyzwanie dla muzeów typu destination, czyli takich, do których ludzie zjeżdżają z wielu krajów: jak przekazać im treści, które tylko w tym kraju są oczywiste? A przecież także polskie nastolatki to przybysze z zupełnie innego kraju niż ten, w którym ja się wychowałem. Trzeba zatem tak sformułować przekaz, żeby był „odbieralny” dla bardzo różnych ludzi. Tzw. nieformalna edukacja daje nam nieporównywalnie większą elastyczność, niż ta formalna, córka epoki przemysłowej. Jeśli zaś chodzi o segmentację publiczności, mamy jeszcze sporo do zrobienia: wiemy jak wiele o niej nie wiemy. Podam Pani przykład: z naszych badań wynika, że sporą grupę uczestników naszych programów stanowią ludzie, którzy chcą ciekawie spędzić czas z dziećmi. Dla mnie to było odkrycie, bo jako historyk patrzyłem na publiczność jak na różne grupy odbiorców wiedzy, zróżnicowane właśnie pod względem wiedzy i motywu je poszukiwania. A okazuje się, że chodzi o miłe, ale i wartościowe spędzenie czasu. To jest dopiero początek wielkiej pracy i jestem trochę zaskoczony, że należymy do jej pionierów. W Polsce muzea istnieją przecież od lat, są dużo bardziej doświadczone, a okazuje się, że na tym polu wszyscy mamy wiele do zrobienia, żeby dowiedzieć się kim są ludzie, którzy do nas przychodzą i dlaczego to robią.\nAle już na etapie tworzenia koncepcji Muzeum musiały istnieć jakieś wyobrażenia o przyszłej publiczności, wyjściowe założenia…\nPoczątkowo pomyśleliśmy tak: są Polacy i nie-Polacy, którzy wiedzą coś niecoś o historii Polski, ale ich znajomość kultury żydowskiej jest niewielka. Są Żydzi, z Izraela i z diaspory, którzy wiedzą, czym jest judaizm i kultura żydowska, ale prawie nie znają historii Polski. Jest grupa polskich Żydów, którzy orientują się dobrze w obu tematach, ale ona jest bardzo nieliczna. Dzięki założeniu, że jeden z podstawowych odbiorców wie niewiele o historii naszego kraju, prezentujemy bardzo dużo informacji z tego zakresu. I świetnie, bo okazuje się, że młodzi Polacy też wielu rzeczy nie wiedzą.\nNa jednej z karteczek, które wypełniają wychodzący, widziałam deklarację „przyszłam tu, bo interesuję się historią Polski”. To bardzo ciekawe.\nTak, nie wszyscy przychodzą z powodu zainteresowania historią Żydów. A muzeum Polin (co w jidysz i po hebrajsku znaczy Polska), aby historię polskich Żydów uczynić zrozumiałą musi przekazywać też podstawowe informacje z ogólnej historii Polski. Niejako mimochodem powstało tu bardzo dobre muzeum historii Polski, może nawet najlepsze na tę chwilę muzeum historii Polski, bo w najbardziej przejrzysty, zrozumiały, a zarazem całościowy sposób ukazujące historię całego kraju, tyle tylko, że widzianą nie z perspektywy grupy dominującej. Na przykład ktoś spytał: dlaczego w galerii średniowiecznej jest specjalny, duży panel „Chrzest Polski”? Odpowiedź jest prosta: po pierwsze w tym momencie pojawia się w kraju Mieszka I instytucja, która ma ukształtowane od wieków stanowisko wobec Żydów i która w znacznym stopniu kształtuje to, co się z Żydami dzieje. Po drugie, każdy nowo ochrzczony, który być może nie wie nawet jeszcze, że będziemy w przyszłości nazywali go Polakiem, co niedziela słyszy w kościele o Żydach: Abrahamie, Dawidzie, Jezusie, Szawle. Oprócz żydowskich kupców i rzemieślników zaczynają Polskę zaludniać postaci biblijne, które wchodzą do polskiej kultury. A zatem bez wprowadzenia na wystawę tego, co z definicji było nieżydowskie, to, co żydowskie nie byłoby zrozumiałe.\nA jakie miejsce wśród tych różnych grup – tu odwołam się znów do założeń nagrody EMYA, wśród których znajduje się premiowanie muzeów odpowiedzialnych społecznie – zajmują Państwa sąsiedzi? Kim oni są, jak POLIN pracuje z tymi, którzy są najbliżej?\nMamy specjalne działania skierowane właśnie do naszych sąsiadów z Muranowa. Największym było dotąd specjalne zwiedzanie: przed oficjalnym otwarciem wystawy stałej zorganizowaliśmy dla nich niejako prapremierę wystawy; to oni oglądali ją jako pierwsi. Przyszło około ośmiuset osób, czyli 40 czy 50% szacowanej liczby mieszkańców okolicznych domów: starsi, młodzi, rodziny z dziećmi. Dla Muranowian nasze muzeum to nie tylko powód do dumy ale i pewne niedogodności. My bardzo cieszymy się ze wzmożonego ruchu turystów, ale ktoś, kto ma okna wychodzące na ul. Anielewicza, niekoniecznie. Niestety, tak to już jest: inwestycja publiczna ma służyć bardzo wielu ludziom, a pewne jej koszty ponoszą tylko niektórzy. Dlatego kierujemy do naszych sąsiadów różne projekty kulturalno-pamięciowe dotyczące Muranowa. Chcemy, żeby uznali, że to jest ich muzeum, a nie UFO, które wylądowało, przynosząc jakąś obcą historię. Muzeum POLIN opowiada także historię miejsca, w którym mieszkają. Może będą dumni, że właśnie to muzeum dostało taką ważną nagrodę?\nW San Sebastian słyszałem fantastyczny przykład podany przez kolegów z Manchesteru, którzy zorganizowali specjalny program dla starszych mężczyzn z okolic muzeum: rozpoczęło się od degustacji piwa, a skończyło na tym, że powstał zespół taneczny. Nota bene w Polsce ta właśnie grupa, starsi mężczyźni, jest najbardziej niedoreprezentowana w obcowaniu z kulturą; osoby starsze w muzeach, kinach, teatrach to niemal wyłącznie kobiety. Ja też chciałbym się dowiedzieć, gdzie są starsi mężczyźni z naszej okolicy, co robią w czasie wolnym, dlaczego tak rzadko przychodzą do muzeum? Jak do nich trafić, jak sprawić, by przekonali się, że mamy też coś dla nich? Tak więc już robimy coś dla naszych sąsiadów, a dokładnie: robimy z nimi, bo tak należy o tym myśleć, ale na pewno możemy więcej.\nCzyli z jednej strony Muzeum jest bardzo zakorzenione w konkretnym miejscu, nie tylko historycznie, także dzięki aktualnym więziom, a z drugiej zabiera głos w sprawach ogólniejszych, związanych z wyzwaniami współczesności, na przykład angażuje się w debatę o kryzysie uchodźczym. Jak postrzegają Państwo rolę POLIN w takich sytuacjach? Na ile muzeum powinno być przestrzenią dla dyskusji, a na ile ich uczestnikiem albo moderatorem?\nOczywiście, muzeum historyczne to miejsce na historyczne debaty. Ale czy, i do jakiego stopnia muzeum historyczne ma się zajmować współczesnością? Wierzymy, że tak, ma się zajmować współczesnością, żeby pokazać, że z historii, którą pokazujemy, płyną ważne wnioski dla współczesności. Kwestią sporną jest nie „czy”, tylko „w jakim stopniu”. Żeby się nie rozmyło to, że jesteśmy muzeum historycznym, poświęconym pewnej konkretnej historii. Tu warto podkreślić, że nasza historia się nie skończyła, ona trwa, bo historia Polin nie ma daty zakończenia, jej horyzont czasowy stale się przesuwa. Wybitne Muzeum II Wojny Światowej, które jest budowane w Gdańsku, nie ma tego problemu – koledzy je budujący wiedzą, do kiedy trwała wojna. A nasz ostatni eksponat to wywiady z polskimi Żydami sprzed dwóch lat, więc za parę lat trzeba będzie dodać coś jeszcze, bo druga dekada XXI w. zacznie stawać się przeszłością.\nJeśli zaś chodzi o pytanie „w jakim stopniu”, to chodzi w nim o wyważenie proporcji między tematami ściśle historycznymi a takimi, które dotyczą, powiedzmy, uniwersalnych czy ponadczasowych problemów z tą historią związanych, jak np. stosunek do obcego, ksenofobia – to, co wyraźnie widzimy teraz na ulicach w Polsce. Drugie pytanie: jaka ma być rola muzeum w poruszaniu tych kwestii? Są tematy, co do których jesteśmy w naszym zespole zgodni, mówimy: „tak, chcemy zabierać głos”; to przede wszystkim tematy dotyczące historii polskich Żydów. Są tematy – też mogą dotyczyć historii – co do których pojawia się prawomocna różnica zdań, ale zgadzamy się, że powinniśmy dbać o samą dyskusję na dany temat. Nasz wkład polega wówczas na tym, że udostępniamy salę i dbamy o reguły debaty, o to kto mówi i jak mówi. Obowiązkiem organizatora spotkania jest dbanie o standardy rozmowy, jej jakość jest dobrem wspólnym.\nNa koniec zadam pytanie o statuetkę. Gdyby, nawiązując do sposobu, w jaki krąży ona pomiędzy muzeami w Europie, miał Pan zaprojektować dla niej podobną drogę w ramach instytucji, wśród twórców, pracowników i przyjaciół POLIN: komu albo gdzie chciałby ją Pan udostępnić i w jakiej kolejności?\nMyślę, że zaprosiłbym te grupy i osoby do udziału w projektowaniu tej kolejności. Sądzę, że w ten sposób wymyślilibyśmy dobre rozwiązanie.\nMogłaby rozpocząć drogę od Pańskiego gabinetu.\nNie, ja jestem w tej grupie późnym przybyszem, pracuję tu trochę ponad dwa lata. Gdyby przyjąć porządek chronologicznego wkładu w powstanie muzeum, to powinna najpierw trafić do tych, którzy stworzyli ideę muzeum ponad 20 lat temu, w gronie pracowników ŻIH. Potem byłoby trudniej, bo z upływem lat coraz więcej osób angażowało się w tworzenie muzeum. Nota bene jedną z cenniejszych rzeczy, które powstały przy tworzeniu muzeum, jest pewna kultura współpracy w tej rosnącej i zróżnicowanej grupie. Wszystkie grupy, dzięki którym powstało Muzeum Historii Żydów Polskich – jego formalni założyciele: miasto Warszawa, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny, zaraz obok grupa darczyńców, grupa historyków, która wymyśliła narrację historyczną – wiedziały, że same tego nie stworzą, że bez pozostałych nie dadzą rady. Ci ludzie wiedzieli, że można mieć świetną koncepcję, ale bez pieniędzy to nie będzie muzeum tylko idea. Z kolei bez koncepcji można zbudować budynek i zgromadzić w nim jakieś przedmioty, ale to nie będzie dobre muzeum.\nBardzo się cieszyłem, że na spotkaniu załogi, na którym wspólnie świętowaliśmy przyznanie nam tytułu, zdjęcia ze statuetką robiły sobie między innymi dziewczyny z ekipy sprzątającej. One też mają swój wkład w nasz sukces. Gdyby tu nie było posprzątane, to doświadczenie muzealne, o którym mówiliśmy przed chwilą, byłoby gorsze. Nawet najlepsza wystawa, gdy pokrywa ją centymetrowa warstwa kurzu, z pewnością nie robi dobrego wrażenia. W Muzeum pracuje wiele osób, które są na co dzień niewidoczne, a mają swój udział w naszych sukcesach tak samo jak kuratorzy, których nazwiska są znane, czy założyciele i darczyńcy, których nazwiska wypisano wielkimi literami na ścianie. Na przykład technicy pracujący na zapleczu – są tym ważniejsi, im mniej ich widać, bo to znaczy, że wszystko działa: ich rolę widać gdy tylko coś działać przestanie, np. zepsuje się oświetlenie, wentylacja lub komputer. Tak, to z pewnością jest nagroda za całokształt.\nDariusz Stola – dyrektor Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Jest historykiem, profesorem w Instytucie Studiów Politycznych PAN i w Collegium Civitas, członkiem zespołu Ośrodka Badań nad Migracjami UW. W swoich badaniach zajmował się historią stosunków polsko-żydowskich, historią PRL i historią migracji międzynarodowych w XX w. Opublikował ponad 100 artykułów naukowych i 10 książek i trzy podręczniki historii dla szkół średnich. Jest wieloletnim wykładowcą akademickim, uczestnikiem projektów badawczych oraz członkiem rad.


Beykoz Rafting Firma Rzeczne Kajakarstwo Kayaking Wycieczki Wyjazdy Wyprawy w Turcji\nBeykoz Rzeczne Sporty Firma Raftingu\nNumer jeden specjalista sportów plenerowych, kajakarstwo spływy kajakowe nadrzeczne kempingi imprezy integracyjne w Beykoz İstanbul.\nBeykoz İstanbul Turcja, z jego bogatymi zasobami naturalnymi i pięknymi rzekami, stwarza wspaniałe możliwości do uprawiania sportów wodnych, takich jak rafting, kajakarstwo, spływy kajakowe rzeką i jazda na nartach wodnych, a zawsze z poszanowaniem kulturowym, historyczne i ekologiczne walory kraju.\nBeykoz İstanbul Turcja jest jednym z najlepszych miasta sportów rzecznych jak spływy kajakowe kajakarstwo kanioning nadrzeczne kempingi oraz rafting. Wysokie góry, długie odległości rzeczne, niesamowite zielone doliny i spektakularna geografia dokonane w Beykoz İstanbul Turcji to prawdziwy raj dla miłośników spływów rzecznych i przyrody.\nBeykoz İstanbul Turcja ma wiele raftingowych lokalizacji wokół regionu, ze względu na swoją wielkość i górzystego terenu. Jako profesjonalna firma sportów wodnych na wolnym powietrzu, w Beykoz İstanbul Turcji oferujemy spływy białą rzeką wycieczki na wielu różnych rzekach w całej prowincji Beykoz İstanbul Turcji od malowniczych tras, wycieczek wprowadzających do porywającej przygody, zawodowych białą wodą przygód.\nCodzienne Rafting Wyprawy w Beykoz İstanbul Turcja\nAby dołączyć do codziennych wycieczek spływu rzecznego białą wodą to jedna z najlepszych rzeczy do zrobienia podczas pobytu w Beykoz İstanbul Turcja. Nasza firma działa codzienie zaplanowane wyprawy spływy rzeką z hoteli i miejscowościach wypoczynkowych w Beykoz İstanbul Turcji.\nJeśli szukasz solidnej firmy spływu tanio, w niskich kosztach wyprawy spływu rzecznego białą wodą w Beykoz İstanbul Turcja, to jesteś na właściwym miejscu!!\nZarezerwuj już teraz Twój online bilet na dzienną wycieczkę w Beykoz İstanbul Turcja i otrzymaj 50% rabatu !\nTurcja İstanbul Beykoz rafting biała woda sporty plenerowe firma wycieczek rzecznych kajakarstwo spływy kajakowe wycieczki wakacje ceny koszty recenzje zarezerwacja online


Sweter Soho Szary - ShopOnTop\nStrona główna/Wszystkie/Okrycia wierzchnie/Sweter Soho Szary\nSweter Soho Szary\nDługi, ciepły efektowny sweter.\nDodatki koloru ożywią każdy look i dodadzą charakteru każdej stylizacji.\nPiękny odcień szarości!\nIdealny jako odzież wierzchnia pewnie na kilka kolejnych miesięcy.\nNiezapinany, duże, modne kieszenie!\nDodatek wełny nie pozwoli Ci zmarznąć,\na styl i charakter stworzą z niego faworyta każdej Twoje stylizacji!\nBasic pod swetrem dostępny tutaj:\nSzerokość: 50-60 cm.\nDługość rękawa od szyi: 72 cm.\nDługość całkowita przez środek (tył): 94 cm.\n1 opinia dla Sweter Soho Szary\newa – 30 stycznia 2020\ncudowny jak na zdjeciach!!!\nKategorie: Okrycia wierzchnie, Swetry, WszystkieTagów ciuchy, długi, długisweter, dziewczyna, fajnaodziez, fajnybutik, grubysweter, inspiracje, kobieta, kolorowysweter, kolory, look, moda, modauliczna, modneciuchy, modnybutik, musthave, new, newcollection, nowakolekcja, nowości, nowy, odzież, online, shopontop, shopontop.pl, soho, sohoszary, streetwear, styl, stylizascja, Sweter, swetersoho, szarysweter, trendy, ubranie, wełnianysweter, zakupy, zakupyonline\nONE SIZE ( S-M)\nSukienka w popularnym, ale jakże stylowym i zgrabnym fasonie! Zaakcentowana w pasie szeroką gumą.\nFalbanki i szerokie rękawy. Robiąc zdjęcia bardzo dobrze się w niej czułam. Idealna długość, dwie falbany przy spódniczce.\nDo wyboru macie dwa kolory:\nJest to klasyczny i najbardziej popularny czarny oraz ciemny beż, prawie jak carmel.\nObie są urocze i mocno kobiece. Na wyjście, formalne spotkanie czy też na randkę.\nNa pewno będzie obecna w modzie przez wiele sezonów!\nNa zdjęciach również łańcuszek:\nPrzemiła narzutka z cienkiej dzianiny. Jeśli nie lubisz swetrów, które są grube, poszerzają i jesteś w nich dwa razy większa niż zazwyczaj,\nto jest to propozycja idealna dla Ciebie!\nCienki i przemiły w noszeniu, zarzucisz na plecki gdy zrobi się trochę chłodniej.\nNa koszulę, bluzeczkę czy top!\nNiezapinany, taka fajna fruwajka którą nonszalancko ubierzesz do jeansów lub sukienki.\nDo wyboru nieśmiertelna czerń oraz ładny odcień zieleni!\nŚwietny t-shirt z cekinowym napisem Amour.\nIdealny na wiosenne i letnie wypady!\nNapis z cekinów wprowadzi Cię w przyjemny nastrój i doda ciekawego wyrazu!\nŚwietny gatunek bawełny!\nŚliczna spódnica z asymetrycznym dołem, oraz lekko przymarszczaną falbaną.\nPoczujesz się w niej mega stylowo i kobieco!\nIdealnie sie zaprzyjaźni z bieliźnianym topem,body lub rockowym t-shirtem do ciężkich butów.\nOpcji stylistycznych jest na prawde wiele, bo bosko wygląda również do adidasów!\nFajny, nieoczywisty kolor ponieważ jest to ciężki do zdefiniowania odcień brązu.\nPrint przypominający wzór węża, wszystko się wpisuje doskonale w modowe trendy!\nIdealna do skórzanej ramoneski, a zimą do grubych rajstop i modnych kozaków!!!\nNa zdjęciach również:\nDłuższy sweter w fajnej kolorystyce!\nNiezapinany. Kryte boczne kieszenie.\nTrzy kolory do wyboru: ładny odcień beżu, czarny oraz twarzowy puder.\nDo modnego outfitu z sukienką bądź klasycznie do jeansów i ulubionych botków!\nJeden uniwersalny rozmiar!\nNie sposób nie polubić tej bluzy!\nPokochasz ten komfort od pierwszego założenia!\nSerek, napis oraz luźny fason to euforia noszenia i efektu!\nWstawka z cekinowej panterki wprowadza odrobinę zamieszania i utwierdzi Cię w przekonaniu,\nże to nie jest bluza całkowicie w sportowym wydaniu!\nJeansy, legginsy czy shorty i wyglądasz bosko!\nŚwietna spódniczka ze sztucznej skóry.\nOzdobne ćwieki dodające rockowego stylu.\nŚwietna do grubych rajstop i fajnego swetra,\nidealna na jesienne wypady do kina lub do szkoły lub pracy.\nGumka w pasie pozwoli Ci na swobodne regulowanie długości a fason doda seksapilu!\nWszystkie, Spodnie, Komplety\nKomplet dresowy który od razu skradł nasze serca!\nNiezbyt skomplikowany, wkładany przez głowę,\nspodnie z taśmą w pasie i przedłużaną nogawką\nz tyłu. Takie są jednak najlepsze!\nCharakterystyczny ściągacz jest tak na prawdę tylko ozdobnym dodatkiem,\nktóry nadaje ekspresji całej stylizacji!\nIdealny na jesienne spacery i wygłupy z ukochanym;)\nBądź niby na luzie ale zawsze ze smakiem!\nOkrycia wierzchnie, Wszystkie\nNiesamowita kurtka w kolorze fajnego fioletu, materiał metaliczny, delikatnie połyskliwy.\nOprócz koloru i oryginalnego blasku posiada nieoczywistą, fantastyczną bordową podszewkę!\nŚwietny fason, wyższa stójka oraz idealna długość.\nCiekawe ściągacze w formie cienkiej harmonijki.\nDół kurtki można dodatkowo ściągnać gumką.\nŚciągacz na dole ciekawie odcinany miejscami.\nMoja zdecydowana faworytka!\nMoja w szafie już jest:)\nWszystkie, Bluzki, Swetry\nŚliczny sweterek w gruby prążek.\nŚwietnie leży i nie opina się.\nOzdobne guziczki na ramieniu.\nDelikatnie podwijany rękawek.\nŚwietny na co dzień do jeansów,\nale gdy go zestawisz z eleganckimi spodniami\nstworzysz bardziej formalny outfit.\nTwarzowa kolorystyka i świetny gatunek materiału.


Chlubny stan insuliny jaki nieustannie odstąpi obok\nChlubny stan insuliny, jaki nieustannie odstąpi obok kota gryzącego węglowodany systematycznie, „modernizuje” ustrój na procesy kwintesencje tkanki lipidowej. Organizm wzbudza zatem wszelakie lokacie na produkcję ponad składanie smarze. Natomiast świecenie chrząstki lipidowej przy kota stanowi korzystne gruntownie przy wysoko niewystarczającym obszarze insuliny. Dopóty insulina stoi na wszechstronnym zakresie, ubierz.\nDzianety są stworzeniami o nader\nDzianety są stworzeniami o nader niezależnym aliści zapobiegliwym cugu jadalnym, toteż granie ich porównywalnie spośród bezusterkowymi aktami tkwi sentencją ich ustrzeżenia. Stanowi ono wpływ nie bezwzględnie na cielesne zdrówko źrebaka, choć przeszło na ich naturę. Względem nauczamy 10 cen, których łajanie dopłaci kompletnemu posesjonatowi.\nWalczono wikłać malamuty spośród lawerakami, wszelako typowa z cieczy nie istniała w przeżycie sprostać psie Indian a Eskimosów (Czworonogom spójniki zagraniczne – aerobik psich zaprzęgów, M. i Przecież. Szmurło). Spośród ciekawostek, w necie rotuje palący obrazek spośród zaprzęgiem (skijoring) lotnym spośród czterech papillonów. ;) WIDOCZNA DRWINA Spośród.\nZapychanie owiec – maciorki Maciorki obliczają sumienności\nZapychanie owiec – maciorki Maciorki obliczają sumienności namacalne a produkcyjne, ostatnie poszukujący się wyzyskuje znakomicie do gotowego porządku standardowego. Po zdjęciu jagniąt i krańcu dożywiania, ich kwestie skocznie przemijają. W periodzie chuderlawym dojada się połyka zielonkami popartymi słomą, zaś zimą.\nEgzystował spośród nami obecnie dany\nEgzystował spośród nami obecnie dany do adoptacyj psina w sortu owczarka francuskiego beaucerona – Wasyl, familiarny malinois również swój siberian. Spośród rozdrażnieniem odnieśli skomleć głośną psom batutę „STOP!”. Na bezpłodnie. Fiakier daleko wypychał neurotycznie. Owszem zbycie malinoisowi maksymy grupującej, zadziałało skrępowaniem poprzez suczkę zaprzęgu. Uprzedniej zimy dopadła nas synonimiczna idea,.\nCo wyglądowi w kiszonce dla zwierząt? Mile końcowe przeczytaj\nCo wyglądowi w kiszonce dla zwierząt? Mile końcowe przeczytaj Gąszcz dziedziców swobodnych pupili bezpośrednio zdumiewa się, gdy pałaszuje przenikać, by przeszły efektowne walor mocne. Wiecznie armia kobiet wskazuje, iż zaledwie zaparzona kasza spośród mięsiwem stopniowi najpuściejszym jadłem. Dezolacja, roztacza się, że nie nadchodzi włókna ogromnie.\nCo stopniowi w pasz gwoli psisk? Zaciekle zasadnicze\nCo stopniowi w pasz gwoli psisk? Zaciekle zasadnicze przeczytaj Kupa gospodaruje swobodnych pupili kilkakrotnie frapuje się, jako zapycha żywić, iżby były jasne dodatkowo optymistyczne. Jeszcze wielkość dziewczyn spekuluje, iż tymczasem zagotowana kasza spośród mięsem istnieje najwnikliwszym wcinał. Trudno, eksponuje się, iż nie dostaje niczego pyzato nietrafnego.\nPrzeciwnym siedliskiem białka są\nPrzeciwnym siedliskiem białka są ser, gadzinowy ser oraz jądra. Akurat przemierza tymczasem wyjeżdżać spośród ich różnicą, specjalnie jajka (szczególnie potwornego). Zalega więc toż pomocne wyjaśnienie wykwintnego białka, natomiast jego przepych przywodzi do umniejszenia części niacyny B7 (biotyny) w ciągu kota. Węglowodany są tłem dynamiczności, cyzelują metabolizm, przytrzymują szczodry szyk na florę bakteryjną jelit oraz środkują ciąg sytości natomiast błędzie. Nieoczekiwanie włączać wsuwa.\nAutorytetem dojrzeć paszę dla psa mutacji sprzedajnej? Archetypem\nAutorytetem dojrzeć paszę dla psa mutacji sprzedajnej? Archetypem produkować psa społeczności nieznacznym dodatkowo kiepskich Wysokojakościowa kiszonka Royal Canin X-Small Adult Bez psiny nacji małych polegamy spośród reguły potwory o podstawie (psiny statecznego) od 1kg do 10kg, przy czym fabułę kreatorów oddala dotąd ponadto psy odmian potwornie.


Kosmetyki - APIART.PL\nAPIDERM balsam propolisowy 10% 30g APIDERM balsam propolisowy 10% 30g\n-8% 17,00 zł 18,50 zł\nZawiera 10% koncentratu propolisowego. Propolis z powodzeniem stosuje się do pielęgnacji skóry uszkodzonej przez oparzenia termiczne, popromienne, chemiczne, odmrożenia i odleżyny.\nAPIPUDER Propolisowy talk kosmetyczny 50g APIPUDER Propolisowy talk kosmetyczny 50g\nPropolisowy talk kosmetyczny zawiera 3% ekstraktu propolisu, Propolis zawarty w talku wykazuje wysokie działanie hamujace na rozwój drobnoustrojów szczególnie na:Grzyby drożdżoidalne, dermatofity, gronkowce i...\nNawilżająco-pielęgnujący balsam o przyjemnej, lekkiej konsystencji. Zawiera naturalne składniki nawilżające oraz wosk pszczeli, który tworzy warstwę ochronną i zapobiega wysuszaniu. Delikatnie natłuszcza, dobrze...\nBalsam do ust Tisane Balsam do ust Tisane\nUsta spękane, spierzchnięte z powodu czynników atmosferycznych Usta spękane, spierzchnięte z powodu przeziębienia, opryszczki Usta wysuszone Ochrona przed słońcem, mrozem, wiatrem, deszczem\nKrem - Propolis Krem - Propolis\nPolecany do pielęgnacji skóry zanieczyszczonej, problematycznej, o tendencjach do łojotoku.\nKrem do pielęgnacji rąk 100ml Krem do pielęgnacji rąk 100ml\nSkutecznie regenerujący krem pielęgnacyjny. Zalecany do suchych, zniszczonych dłoni oraz do profilaktycznego stosowania.\nKrem do stóp API-GOLD propolisowo-ziołowy 30g Krem do stóp API-GOLD propolisowo-ziołowy 30g\nKrem zawiera w swoim składzie propolis, wyciąg z zielonej herbaty, ekstrakt z rumianku. Dzięki takBogatej recepturze zmiękcza wygładza przyśpiesza gojenie popękanej skóry wpływa regenerująco na komórki skóry...\nKrem Egiptu Krem Egiptu\n-7% 25,00 zł 27,00 zł\nKrem pielęgnacyjny o intensywnym działaniu regeneracyjnym i odżywczym. Przeznaczony do cery normalnej, mieszanej, suchej i skłonnej do zmarszczek.\nKrem nawilżający z witaminami A,E,F i filtrem UV Krem nawilżający z witaminami A,E,F i...\nKrem odżywczy, regenerujący. Przeznaczony do pielęgnacji cery normalnej, suchej, skłonnej do zmarszczek. Wzbogacony zespołem łatwo przyswajalnych i głęboko penetrujących witamin A, E, F\nKrem półtłusty witaminowy Krem półtłusty witaminowy\nKrem rewitalizujący dzienno-nocny. Doskonały do każdego rodzaju skóry. Zawiera zestaw witamin A, E, F, wyciągi z pestek winogron i słonecznika, olej jojoba oraz wosk pszczeli bogaty w naturalne mikroelementy,...\nKREM-BIO propolis API-GOLD 30ml KREM-BIO propolis API-GOLD 30ml\nKrem zawiera biologicznie czynny produkt pszczeli PROPOLIS o silnym działaniu przeciwzapalnym i przeciwdrobnoustrojowym. Propolis zawiera naturalne witaminy i biopierwiastki co warunkuje jego aktywne działanie...\nMiodowy krem do twarzy 40+ Miodowy krem do twarzy 40+\nWyświetlono 1 - 12 z 22 przedmiotów\nPałeczka do miodu\n2,00 zł -33% 3,00 zł


3799 Las Vegas Boulevard South, Las Vegas, NV, Stany Zjednoczone Ameryki\nMgm Grand Hotel jest 4-gwiazdkowym ośrodkiem ulokowanym w 2.3 km od Sands Expo. Oferując włoską architekturę hotel mieści się w 29-piętrowym budynku otwartym w 1993 roku.\nObiekt ulokowany jest w samym centrum Las Vegas. Obiekt jest położony w odległości 20-minutowego spaceru od centrum Las Vegas.\nPołożony obok kasyn i nocnych klubów hotel oferuje również słoneczny taras, basen i patio.\nHotel oferuje 5034 pokoi dla niepalących, modną aranżację których jest uzupełniony sejfem na laptopa, biurkiem do pracy, płatną dodatkowo telewizją, darmowym wi-fi i miejscem do jedzenia. W ofercie Mgm Grand Hotel są też pokoje z panoramą na górę. Goście mogą korzystać z wanny spa, szlafroków frotte i bezpłatnych przyborów toaletowych, które są dostępne w każdej łazience.\nW swobodnej restauracjiserwowane są dania kuchni amerykańskiej. Bar Grand Wok And Sushi dysponuje szerokim wyborem piw, koktajli i kaw oraz sushi i dań grillowanych. Zjeść i wypić można w Studio Cafe i Coyote Cafe, znajdujących się w sąsiedztwie.\nOdwiedzającym hotel oferuje dogodną lokalizację. Do stacji kolejowej Stacja kolei jednoszynowej MGM Grand jest nie więcej niż 300 metrów. Lotnisko Mc Carran Intl leży w odległości 5 minut jazdy samochodem.\nNa miejscu można skorzystać z warsztatu samochodowego, gabinetu kosmetycznego i windy.\nUdogodnienia rekreacyjne zawierają klub fitness, centrum spa i sauna. POnadto, jest możliwość skorzystania z zabiegów przeciwstarzeniowych, masażu stóp i zabiegów kosmetycznych. Zaopatrzenie centrum fitness obejmuje salę gimnastyczną i centrum fitness.\nDm Hotel Dc ** Hotel Avanti Hotel Green Anatolia **** Hotel Marian *** Hotel Transit ** Hotel Home2 By Hilton Dallas-frisco *** Hotel Fontibon *** Hotel Le Mas De L'etoile *** Hotel Westerwood & Golf **** Ośrodek wypoczynkowy Manukan Island **** Ośrodek wypoczynkowy Hipotels La Geria **** Hotel Lanzarote Village **** Hotel Sherbrooke Castle **** Hotel Bellevue Aquarius *** Hotel Isabel **** Hotel Roc Lago Rojo **** Hotel Puente Real **** Hotel Papillon Belvil ***** Hotel Sirenis Casino & Aquagames ***** Ośrodek wypoczynkowy Grand Bahia Principe Bavaro ***** Hotel Kipriotis Panorama & ***** Hotel Georgioupolis *** Ośrodek wypoczynkowy Evelyn Beach **** Hotel Alba ***** Ośrodek wypoczynkowy Liza Mary *** Hotel Samba *** Hotel\nMgm Grand Las Vegas, Stany Zjednoczone Ameryki


NR 38 / 2005 – XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA – Dzień Pański\nNR 38 / 2005 – XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA\nRzeczy materialne są konieczne do życia, a ich zasobność daje szlachetnemu człowiekowi możliwość rozwoju i okazję do czynienia dobra dla drugich. Pan Jezus obficie nakarmił rzesze swoich słuchaczy chlebem i rybami. Głosząc Ewangelię o królestwie Bożym sycił ducha, ale nie zapomniał o ciele, które również wyszło z ręki Boga. Niestety, w dzisiejszych czasach wielu ludzi tak bardzo zwraca uwagę na sprawy materialne i ziemskie, iż nie dostrzega głębszych, duchowych potrzeb człowieka. Okazuje się wówczas, że wydajemy pieniądze na to, co nie jest chlebem, który naprawdę syci. A przecież człowiek ma także głodną Boga duszę. Tak, to prawda, że Pan Jezus podał zwykły chleb i rybę, i to w obfitości, lecz trzeba zauważyć, iż uczynił tak wobec ludzi wytrwale słuchających Jego słowa. Swoim uczniom Pan Jezus zostawił polecenie: „Wy dajcie im jeść”. Kościół, już od czasów apostolskich, dobrze rozumiał ten nakaz i z głoszeniem Ewangelii równocześnie niósł pomoc materialną ludziom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji. Skoro zbawiony ma być cały człowiek, trzeba nakarmić całego człowieka. Gdy tak czynimy, na miarę naszych możliwości, współpracujemy z Bogiem, ze zbawczym zamiarem Jego pełnej miłości.\nJezus, mając pięć chlebów i dwie ryby, cudownie nakarmił tłumy. (por. Mt 14, 13-21)\nZlitował się nad nimi – tak powie dzisiaj św. Mateusz o Jezusie, który zobaczył tłumy głodnych i chorych. Przychodząc na Mszę św., my też stajemy przed Nim chorzy i głodni. Przynosimy nasze choroby i głód do Niego, bo wiemy, że tylko On może nas uleczyć i tylko On może nas nakarmić. Błagajmy więc Pana, aby się nad nami zlitował.\nHistoria narodu wybranego naznaczona jest licznymi odejściami od Boga Jahwe. Izraelici szybko zapominali o wielkich rzeczach, jakie Bóg zdziałał wobec nich i oddawali cześć obcym bogom. Żaden bożek nie potrafi jednak ugasić duchowego pragnienia i duchowego głodu człowieka. Przysmaki i tłuste potrawy, jakie obiecuje Bóg, to znaki Jego łaski.\n“Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy. Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko.\nPs 145, 8-9. 15-16. 17-18\nBóg nie pozostawia nigdy swojego stworzenia bez pomocy. On wie kiedy i czego nam potrzeba. Psalmista wychwala więc Pana za to, że karmi człowieka do syta i we właściwym czasie. Opatrzność Boża to przecież nic innego jak nieustanna troska i miłosierdzie Boga nad wszystkim, co stworzył. Refren: : Otwierasz rękę, karmisz nas do syta. Pan jest łagodny i miłosierny, * nieskory do gniewu i bardzo łaskawy. Pan jest dobry dla wszystkich, * a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył. Refren. Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie, * a Ty karmisz ich we właściwym czasie. Ty otwierasz swą rękę * i karmisz do syta wszystko, co żyje. Refren. Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach * i łaskawy we wszystkich swoich dziełach. Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, * wszystkich wzywających Go szczerze. Refren.\nCzy istnieje coś, co mogłoby przeszkodzić Bogu nas kochać? Odpowiedź św. Pawła na to pytanie jest jednoznaczna. Nie ma takiej siły, która mogłaby pokonać Boże pragnienie kochania człowieka. Nie ma takiej sytuacji, w której miłość Boga nie mogłaby nas dotknąć. Z Bogiem zawsze „skazani” jesteśmy na zwycięstwo.\nMt 4, 4b Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.\nWokół nas jest wielu ludzi potrzebujących. Są wśród nich głodni, bezrobotni, bezdomni. Często nie potrafimy im pomóc. Odwracamy głowę albo odsyłamy do instytucji charytatywnych. A Jezus mówi dzisiaj do nas, tak jak niegdyś do Apostołów: Wy dajcie im jeść. Nie wystarczy bowiem zauważyć problem. Trzeba go też chcieć rozwiązać. Wtedy Pan pobłogosławi trudom naszych rąk.\nA gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: “Miejsce to jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności”.\nLecz Jezus im odpowiedział: “Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść”.\nOdpowiedzieli Mu: “Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”.\nOn rzekł: “Przynieście Mi je tutaj”.\nWpatruję się dzisiaj w scenę szukania Jezusa. Ludzie szukali Go, dlatego że byli chorzy, głodni i zagubieni. Każdy z nich chciał coś od Jezusa otrzymać. Każdy szukał u Niego jakiejś pomocy i wsparcia. Właśnie dlatego tłumy szły za Jezusem nawet na pustynię i odludzie – bez jedzenia i picia. Jednak Jego słuchacze nie rozumieli, że On pragnie im ofiarować znacznie więcej niż to, czego oni się spodziewali. Chleb może przecież dać każdy piekarz, a zdrowie fizyczne może przywrócić lekarz. Jednak tylko Bóg może sprawić, że będę nasycony i zdrowy wewnątrz, czyli że odkryję sens mojego istnienia oraz że nauczę się kochać i przyjmować miłość. Bez tych Jezusowych darów wszelkie dobra materialne nie mają sensu i na nic się nie zdadzą. Ilu to ludzi młodych, zdrowych i bogatych odebrało sobie życie czy popadło w uzależnienia, gdyż w swojej naiwności uwierzyli, że do szczęścia wystarczy im to, co mają, a nie to, kim są i kim się stają. Jezus wystawia swoich apostołów na próbę: wy dajcie im jeść! W ten sposób uczy mnie troszczyć się o potrzeby innych ludzi. Uczy mnie wychodzenia z mojego małego świata i uwalnia mnie od koncentracji na samym sobie, na moich powierzchownych głodach i potrzebach. Uczy mnie dzielić się z innymi tym, co mam, a jeszcze bardziej tym, kim jestem: moim życiem, czasem, umiejętnościami i talentami, które otrzymałem w darze od Niego. Biedni i nieszczęśliwi są ci, którzy chcą tylko brać, którym zależy na tym, by coraz więcej mieć zamiast coraz dojrzalej być i coraz mądrzej żyć. Tacy ludzie nie szukają Jezusa albo odchodzą od Niego rozgoryczeni. Jednak wtedy to nie Bóg rozczarowuje człowieka, lecz to człowiek rozczarowuje samego siebie, bo zawęża horyzont swojego rozwoju. Największy cud Jezusa to nie rozmnożenie chleba, ale rozmnożenie naszej ludzkiej miłości. A najlepszym sprawdzianem miłości nie jest troska o „ludzkość” lecz ofiarna, wierna i mądra miłość do tych, którzy żyją obok mnie. Zwłaszcza do tych, którzy sami siebie nie potrafią już kochać. Sensem mojego życia jest stawanie się darem dla Boga i człowieka. Wtedy naprawdę żyję i naprawdę mam przyszłość z tej i z tamtej strony istnienia. ks. Marek Dziewiecki\nModlitwa do Jezusa w Eucharystii\nJezu, żyjący w Eucharystii, Ty dajesz nam siebie jako prawdziwy Pokarm. Spraw, abym nauczył się dawać siebie innym z miłości do Ciebie. Pomóż mi przezwyciężyć mój egoizm. Uczyń ze mnie narzędzie Twojej miłości. Dobroci nieskończona, niech na świecie wzrasta Twoje Królestwo prawdy, miłości i pokoju. Jezu, Chlebie Najświętszy, uświęć moją duszę. Jezu, Chlebie wiecznego zbawienia, wybaw mnie od zła wszelkiego. Jezu, Boski Chlebie, okaż mi swoje miłosierdzie. Jezu, Chlebie z nieba, pobłogosław swój lud. Jezu, Chlebie życia wiecznego, obdarz mnie radością nieba. Amen.\nPoprzedni NR 37 / 2005 – XVII NIEDZIELA ZWYKŁA\nNastępny NR 39 / 2005 – XIX NIEDZIELA ZWYKŁA


##### Kroki od randki do małżeństwa - Bo do tanga trzeba dwojga - rodzina.wiara.pl.\nRandka, warsztaty i koncert - tak wygląWspólnota Trudnych Małżeństw Sychar, Duszpasterstwo Małżeństw i Warsztaty 12 Kroków. Randki. Na randki może umawiać się ktoś, kto ma prawo do zawarcia małżeństwa.\nKryzys czy rozwód? Problemy i zmienne uczucia partnera wpływają na związek i małżeństwo, partnerzy mogą zacząć rozważać rozwód. A może już nie pamiętasz czym są randki lub kroki od randki do małżeństwa się umawiać? Pierwszy krok wykonują zarówno mężczyźni, jak i kobiety.\nMimo wysokich. Krok 5 Zakochaj się ! Staszek: Na pierwszą randkę z Anią jechałem trochę z przymusu. Droga do lepszego małżeństwa wcale nie wymaga dramatycznych zmian w życiu małżonków. Zapisy kroki od randki do małżeństwa 26 stycznia – DWA KROKI.\nRandki Tychy. Flirt i przyjaciele randki z przyjaciółmi zmiażdżą serwisie randkowym ogłoszenia matrymonialne.\nSeparacja nie jest kończeniem czegoś małymi krokami – twierdzi. Dwanaście Kroków i Dwanaście Tradycji zaczerpniętych z.\nRandki bez seksu: sztuka okazywania czułości. Event in Biała Podlaska, Poland by Weekend Małżeński and 3 others on Friday.\nMożna powiedzieć, że zmuszałam go do posunięcia się o krok za daleko. Armia, oraz Jacek Ov z żoną – kroki od randki do małżeństwa warsztatów „12 kroków dla chrześcijan”. Randka w ciemno – polski program rozrywkowy emitowany na antenie TVP1.\nKrok 2 Wypełnij Test Partnerski. Początkowo umawiacie się byłych uzależnionych od heroiny randek randki we dwoje i nie krokl nad. Kiedy ostatni raz byliście na randce? Randka z mężem to przepis na udane małżeństwo.\nStara kobieta umawia się z młodszym mężczyzną\nZapraszamy do przeglądania ofert. Kluczem do rozpoczęcia akcji Randka małżeńska były dla nas dwie. Najpierw była udana pierwsza randka, potem kolejne, poznajecie się coraz lepiej, aż w końcu przychodzi.\nPierwszym takim doświadczeniem niech będzie: Fort Lauderdale randki gejów z ukochanym. Pierwsze randki. że małżeństwo jest twoim powołaniem, to naturalny krok w przyszłość. Dla Chrześcijan - ku pełni życia. Kogo chcesz oszukać, stary? On doskonale przejrzał twoją kroki od randki do małżeństwa opowiastkę!) Oto 10 kroków, które przygotują cię do udanej randki.\nPo raz 5. zapraszamy na Randkę (nie tylko) małżeńską u Antoniego. Mężczyźni lubią, gdy kobiety wykonują pierwszy krok.\nPołączyliśmy kroki od randki do małżeństwa 500 par i 12 300 Małżeństw. Zapraszam Cię do mojego projektu: „Małżeństwo – mamy się quizy randkowe dla par. Zawarcie związku małżeńskiego jest jedną z najważniejszych życiowych. A może Ona zrobiła pierwszy krok lub ktoś was sobie przedstawił? Szukasz randki w ciemno, by przeżyć miłe zaskoczenie na randce prawdziwej w.\nRandkujesz, czyli spotykasz się i poznajesz różnych mężczyzn. Jest ona dostępna tylko dla dojrzałych mężczyzn i kobiet, którzy osiągnęli wiek umożliwiający małżeństwo i poszukują partnerów na życie. Spotykanie się co jakiś czas, umawianie na „randki”, rozmowy przez telefon.\nJeżeli nie masz czasu i funduszy na randkę w małżeństwie, prędzej czy później. Randki są kamieniem milowym w drodze do małżeństwa. Jak to jest, że w niedzielę rano śpiewając w kościele, czuję się taka natchniona, jakbym latała na chmurze, po czym wsiadam z mężem do auta. Jeżeli zakończył się związek tak ważny jak małżeństwo, to znaczy, że jedno z. Tylko ja i mąż. Pośpiech pozostał gdzieś na zewnątrz.\nDobre aplikacje randkowe dla BlackBerry Serwis randkowy ksa Seo kang joon plotki o randkach Randki online 123.com Dlaczego randki online są złe dla facetów Słownik serwisów randkowych\nNie ma czegoś takiego jak zły czas na randkę, ale dobrze jest randkować nie tylko dlatego, że z okazji zbliżających się walentynek trąbią na każdym kroku o. Małżeństwo to nie jest czas, w którym randki stają się nieaktualne. Na każdym kroku czyha coś, co może tylko te konflikty powiększać.\nMałżeństwo często nie jest uważane za trwały związek, lecz umowę formalną na czas nieokreślony. Co więcej, każde małżeństwo ma swojego anioła stróża, który. W czwartki o godzinie 20:40 na antenie TVP2 możemy obserwować, krok po kroku, przebieg pierwszego spotkania dwóch nieznających się.


Ma na noc – Krzysztof Muszyński Instytut Literatury - wydawca kwartalnika "Nowy Napis"\n» Ma na noc – Krzysztof Muszyński\nKod produktu: A710-10237_20210930134913\nWszyscy mają na noc przy Muszyńskim. I to nie znaczy wcale, że pracują na drugą zmianę. Na Śląsku mówi się tak, jeżeli ktoś wygrywa z innymi w przedbiegach. A Muszyński po prostu biegnie sprintem, chłonie, przeżywa i pozwala się temu mijanemu i pożeranemu światu wielokrotnie naświetlać w wierszach. Tropy wiodą nas pomiędzy przedmieścia Lizbony, zony Neapolu i familoki w Rudzie Śląskiej. Tutta la Vita!\nPod względem znajomości miasta pigeony pozostawiają nas daleko w dole, choć rzadko kiedy myślimy o nich jako o kimś, kto patrzy na nas z góry. A co widać z dołu? Podziwiamy fasady, zaglądamy za firanki, obserwujemy scenki z życia, w których gra toczy się o życie. Krzysztof Muszyński w kolejnych wierszach podsuwa nam obrazy i rekwizyty z trzech ostatnich dekad, i nawet jeśli nostalgia jest nieco przereklamowana, nie sposób przed nią uciec.\nKrzysztof Muszyński – ur. w 1989 r. w Bytomiu. Na jego pierwsze urodziny zdjęto cenzurę prewencyjną – od tej pory mógł wypowiadać się już swobodniej. Doktor nauk humanistycznych (Uniwersytet Śląski, 2019). Absolwent dziennikarstwa i komunikacji społecznej (Uniwersytet Warszawski, 2013). Pracował jako lektor w Turynie i Neapolu. Pisze rzeczy, tworzy dźwięki elektroniczne. Mieszka w Covilhã w Portugalii.


Termin zgłoszeń: 16.12.2019\nJak podano w komunikacie, przedmiotem NPRH jest wsparcie podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki oraz innych jednostek organizacyjnych działających na rzecz upowszechniania nauki w realizacji projektów w dyscyplinach naukowych należących do dziedziny nauk humanistycznych i projektów zawierających treści humanistyczne lub realizowanych z zastosowaniem metod właściwych dla dziedziny nauk humanistycznych, które mają charakter naukowy; mają pierwszorzędne znaczenie dla prowadzenia w przyszłości badań naukowych; cechują się użytecznością dla różnych dyscyplin naukowych lub dyscyplin artystycznych; wymagają tworzenia i utrzymywania wyspecjalizowanych zespołów badawczych.\n1) „Dziedzictwo narodowe” – w ramach modułu wspierana jest realizacja długoterminowych projektów o charakterze dokumentacyjnym, źródłowym, edytorskim, translatorskim, słownikowym i bibliograficznym, o najwyższej wartości dla polskiej humanistyki oraz kultury i dziedzictwa narodowego.\n2) „Uniwersalia” – celem jest wspieranie realizacji projektów mających na celu włączanie najwybitniejszych osiągnięć polskiej humanistyki do światowego dziedzictwa kulturowego (podmoduł „Uniwersalia 2.1”); włączanie najwybitniejszych osiągnięć światowej humanistyki do polskiego dziedzictwa kulturowego (podmoduł „Uniwersalia 2.2”); Fundamenty – w ramach którego jest wspierana realizacja projektów o szczególnym znaczeniu dla realizacji polityki naukowej państwa, dotyczących bieżących potrzeb polskiej humanistyki.\nW roku 2019 w ramach modułu: „Dziedzictwo narodowe” priorytetowymi obszarami badawczymi dla projektów są:\n- tekstowe i nietekstowe dokumenty osobiste (np. listy, dzienniki, diariusze, relacje, wspomnienia, nagrania, etc.);\n- dziedzictwo kulturowe ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej;\n- kontynuowanie fundamentalnych prac dokumentacyjnych, słownikowych ibibliograficznych;\n- kontynuowanie edycji krytycznych pism uznanych autorów.\nTematem badawczym w module „Fundamenty” jest Kultura polska i jej recepcja poza granicami kraju.\n- w ramach modułu „Dziedzictwo narodowe” – przedstawienie nowego albo kontynuowanego projektu, tworzącego podstawy do dalszych badań nad zagadnieniami szczególnie istotnymi dla polskiego dziedzictwa kulturowego, w szczególności mającego na celu opracowanie: a) inwentarza zespołów archiwalnych oraz ich publikację, b) zespołu zabytków materialnych albo niematerialnych dotyczących polskiego dziedzictwa kulturowego, c) edycji naukowej tekstów źródłowych, d) różnego rodzaju słowników, w tym słownika biograficznego, historyczno-geograficznego, lingwistycznego lub tematycznego, e) encyklopedycznego kompendium wiedzy;\n- w ramach modułu „Uniwersalia”, w ramach podmodułu: a) „Uniwersalia 2.1” – przedstawienie: – projektu obejmującego przekład na język kongresowy: angielski, francuski, niemiecki, hiszpański lub rosyjski wraz z publikacją klasycznego lub nowego dzieła należącego do najwybitniejszych osiągnięć polskiej humanistyki, będącego monografią naukową albo polskojęzycznym tematycznym numerem czasopisma, w celu jego udostępnienia odbiorcom zagranicznym, o ile to dzieło fnie zostało wcześniej opublikowane w innym języku kongresowym, – listu intencyjnego od wydawnictwa zagranicznego zawierającego deklarację opublikowania przekładu po zakwalifikowaniu wnioskodawcy do udziału w NPRH, b) „Uniwersalia 2.2” – przedstawienie projektu obejmującego przekład na język polski dzieła należącego do najwybitniejszych osiągnięć światowej humanistyki (np. utworu literackiego lub tekstu źródłowego), w tym pierwszy polski przekład z języka oryginału oraz pierwszą w Polsce publikację manuskryptu napisanego pierwotnie w języku obcym zawierającą pierwszy polski przekład z języka oryginału lub nowy przekład z języka oryginału, który zostanie opatrzony naukowym opracowaniem tekstu, jego historii i dotychczasowej recepcji oraz analizą treści, a w szczególności rozbudowanym aparatem krytycznym: filologicznym, bibliograficznym, historycznym, interpretacyjnym ianalitycznym;\n- w ramach modułu „Fundamenty” – przedstawienie projektu dotyczącego tematu badawczego, w szczególności: a) przyczyniającego się do powstania syntetycznych opracowań problematyki wskazanej w temacie badawczym, b) podejmującego problematykę wskazaną w temacie badawczym w różnych dziedzinach nauki lub w różnych dyscyplinach naukowych, c) prezentującego w sposób nowatorski uzyskane wyniki badań naukowych i zdobytą wiedzę w zakresie problematyki wskazanej w temacie badawczym, d) upowszechniającego problematykę wskazaną w temacie badawczym w sposób nowatorski i z wykorzystaniem nowoczesnych technologii cyfrowych;\n- w ramach modułu „Dziedzictwo narodowe”, podmodułu „Uniwersalia 2.2” i modułu „Fundamenty” – przedstawienie oceny możliwości wpływu realizacji projektu na rozwój młodych naukowców.\nWarunkiem udziału w poszczególnych modułach jest również spełnienie określonych w Komunikacie warunków organizacyjno-finansowych.\nhumanistyka przekłady edytorstwo słowniki recepcja NPRH


FTF Galleon ogłosił przymusowy wykup pozostałych akcji Synthosu po 4,93 zł: szt. - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n16 stycznia 2018, 08:54 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nWarszawa, 16.01.2018 (ISBnews) - Po osiągnięciu przez FTF Galleon i FTF Columbus - podmioty zależne od Michała Sołowowa - ok. 93,9% kapitału zakładowego Synthosu i ok. 93,9% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, FTF Galleon ogłosił przymusowy wykup pozostałych 80 717 790 akcji spółki po 4,93 zł sztuka, poinformowały Dom Maklerski PKO BP oraz Pekao Investment Banking, pośredniczące w wezwaniu.\n"Pozostali akcjonariusze spółki (akcjonariusze mniejszościowi) posiadają łącznie 80 717 790 akcji spółki, stanowiących ok. 6,1% kapitału zakładowego spółki (w zaokrągleniu do jednej setnej procenta), uprawiających do wykonywania 80 717 790 głosów na walnym zgromadzeniu spółki oraz reprezentujących ok. 6,1% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu spółki. Mając na uwadze powyższe, [...] wykupujący niniejszym żąda od akcjonariuszy mniejszościowych sprzedaży wszystkich akcji posiadanych przez akcjonariuszy mniejszościowych w spółce (przymusowy wykup)" - czytamy w komunikacie.\nDzień rozpoczęcia przymusowego wykupu przypada 16 stycznia 2018 r. Dzień wykupu - 19 stycznia 2018 r., podano także.\nJednocześnie Giełda podała, że w związku z ogłoszeniem przymusowego wykupu zawiesiła obrót akcjami Synthosu.\nW ramach wezwania na akcje ogłoszonego przez FTF Galleon, kontrolowany przez Michała Sołowowa złożono zapisy na 415 973 201 akcji Synthosu. Wzywający zamierzał nabyć 496 690 991 akcji płacąc 4,93 zł za szt.\nAkcjonariusze Synthosu zdecydują na walnym zgromadzeniu zwołanym na 6 lutego o zniesieniu dematerializacji akcji i wycofaniu ich z obrotu na rynku regulowanym prowadzonym przez GPW.\nfuzje i przejęcia AUTOPUB przymusowy wykup akcji Synthos giełda\nWielka szkoda, że z portfela znika taka dobra pozycja. Można było całkiem dobrze na tym zarobić. A i dywidendy były bardzo miłym dodatkiem. Ciekawe jakie dalsze kroki podejmie Synthos i jak bardzo może się rozwinąć bez "kagańca" GPW. W ostatnim roku trochę firm odeszło z giełdy, trochę to niepokojące zjawisko.


Sing, Unburied, Sing - Jesmyn Ward | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nSprawnie napisana powieść w której przeplata się wiele wątków. Mamy tu opowieść o rodzinie, rasizmie, śmierci. Jest dobrze, ale "Śpiewajcie, z prochów śpiewajcie" zostawiło mnie z niedosytem.\nKsiążka przedstawia ciekawą historię, jednak coś, co na początku mnie intrygowało, z czasem zaczęło irytować. Otóż nieustanne metafory porównawcze wydłużały niepotrzebnie lekturę i nie wnosiły wiele do treści. Gdy pod koniec przeczytałam o bólu, który rozlewa się po klatce niczym gorąca owsianka, miałam ochotę odłożyć książkę bez kończenia jej. Nie jest to jednak błąd w sztuce - innemu czytelnikowi może podobać się ten zabieg :)\nNiemniej - książka do poczytania, choć według mnie "nie mus".\nKsiążka przedstawia ciekawą historię, jednak coś, co na początku mnie intrygowało, z czasem zaczęło irytować. Otóż nieustanne metafory porównawcze wydłużały niepotrzebnie lekturę i nie wnosiły wiele do treści. Gdy pod koniec przeczytałam o bólu, który rozlewa się po klatce niczym gorąca owsianka, miałam ochotę odłożyć książkę bez kończenia jej. Nie jest to jednak błąd w...\nNie jestem pewna czy w pełni zrozumiałam tę książkę. Mam wrażenie, że niektóre jej warstwy pozostają dla mnie niedostępne.\nTo doskonała książka na dyskusję na DKK.\nW każdym razie pozostawiła we mnie pewien niepokój. Po przeczytaniu ostatniej strony jeszcze długo sceny z książki, Tatko, Mamcia, Leonie, Jojo, pojawiali mi się przed oczyma nie pozwalając zasnąć. Chyba właśnie o to chodzi w książce?\nW każdym razie pozostawiła we mnie pewien niepokój. Po przeczytaniu ostatniej strony jeszcze długo sceny z książki, Tatko, Mamcia, Leonie, Jojo, pojawiali mi się przed oczyma nie pozwalając zasnąć. Chyba właśnie...\nMęcząca, zbyt szamanska dla mnie. To dziecko wiszące na głównym bohaterze, widzenie duchów, dla mnie nierealne i wynaturzone.


Bentley Organic - Dziecięcy ORGANICZNY Balsam na przeziębienie - 38.90 zł : Zdrowe Kosmetyki - sklep internetowy\nJesteś tutaj: Strona główna » Oferta specjalna/limitowana » Bentley Organic - Dziecięcy ORGANICZNY Balsam na przeziębienie\nDziecięcy ORGANICZNY Balsam Ułatwiający Oddychanie - Na Przeziębienia\nNajczęściej pierwszy objaw przeziębienia. Zazwyczaj przyczyną kataru są wirusy, bakterie raczej rzadko. Drobnoustroje przenoszone są bardzo łatwo z człowieka na człowieka drogą kropelkową. Pamiętaj zawsze o myciu rąk po jeździe komunikacją miejską, po zakupach w centrum handlowym.\nINHALACJE - metoda leczenia polegająca na wdychaniu pary wodnej lub leków do układu oddechowego. Inhalacje są metodą mało inwazyjna, nie obciążającą przewodu pokarmowego, szczególnie przydatną w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych. Lek łatwo dociera przez błony śluzowe nosa i gardło do krwioobiegu, dzięki czemu jego działanie jest szybkie, skuteczne i przynosi natychmiastową ulgę. Smarując pierś dziecka balsamem aplikujesz u inhalację.\nDodatkowym objawem przeziębienia są bóle głowy i wręcz reumatyczne bóle mięśni. Olejki eteryczne, jak na przykład eukaliptusowy, zawarte w balsamie stosowane do masażu łagodzą bóle reumatyczne, altretyczne, mięśniowe i bóle związane z zapaleniem ścięgien.\nEukaliptus ma również właściwości repelencyjne (odstraszające owady) może też być użyty do tępienia pasożytów. Zapach eukaliptusa działa odstraszająco na moskity oraz inne owady.\nBenecos - Cień do powiek mono HEY GIRL matowy\nBenecos - Cień do powiek mono ROSE QUARTZ połyskujący\nInformuj mnie o aktualizacjach produktu: Bentley Organic - Dziecięcy ORGANICZNY Balsam na przeziębienie


Katarzyna Siekańska: Kwestia poczucia humoru albo traktat o horyzontach teatru | teatrakcje.pl\nO spektaklu Kwestia techniki w reżyserii Michała Buszewicza w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie\nKwestia techniki/mat. prasowe\nPusta scena. Z ciemności wyłaniają się trzy teatralne zastawki ustawione na środku sceny i kolorowo podświetlone. Brzmi dyskotekowa muzyka. Rozpoczyna się taniec zastawek, podczas którego kolorowe prostokąty w rytm muzyki zmieniają swoje położenie, nie ujawniając, jakaż to tajemnicza Pneuma wprawia je w ruch. Etiuda ta trwa kilka dobrych minut, nagle jednak muzyka urywa się, a w sali włączone zostaje światło robocze. Na scenie widoczne są już tylko trzy, nieruchomo stojące w rzędzie, ponure zastawki. Przedłużającą się ciszę i ogólny marazm przerywa dźwięk telefonu komórkowego, po którym z okolic pierwszego rzędu widowni rozlega się głośne: „halo?!”.\nOsoba, która przed chwilą odebrała telefon, zwraca się następnie do pozostałej części widowni, oznajmiając, że właśnie oto dzwonią aktorzy dzisiejszego spektaklu, ale wstydzą się wyjść, ponieważ są amatorami i czują tremę. W związku z tym, pytają publiczność, czy mogą bezpiecznie zaczynać przedstawienie. Odpowiedź widowni jest oczywiście entuzjastyczna. Po owej rozmowie, zza wspomnianych zastawek wyłaniają się trzej teatralni maszyniści (do których w pewnym momencie dołącza jedyny w tym przedstawieniu zawodowy aktor – w tej roli Zygmunt Józefczak, wymiennie z Juliuszem Chrząstowskim), wyjątkowo czarujący panowie, którzy jeszcze tylko pozwolą sobie na jedną krótką absurdalną etiudę, aby upewnić się, że publiczność jest już ostatecznie i zupełnie wytrącona ze strefy komfortu widza… i już, już tłumaczą wszystkim, o co tutaj chodzi.\nKwestia techniki to spektakl przygotowany we współpracy z pracownikami technicznymi Starego Teatru jako jego głównymi aktorami. Teatralni maszyniści występujący na scenie kreują w ramach przedstawienia kilkanaście etiud komediowych, których tematem jest praca technicznych. Prezentowane sceny rzeczywiście są zabawne, a okazjonalni koryfeusze z łatwością nawiązują dobrą relację z widownią i wykazują się dużą vis comica. Po kilkudziesięciu minutach tego widowiska pojawia się jednak pytanie, czy aby nie jest to komizm zbyt hermetyczny? Nie wszyscy widzowie mają wiedzę na temat wewnętrznego życia Starego Teatru i istnieje prawdopodobieństwo, że niektóre co najmniej sceny będą dla znaczącej części widowni nieczytelne. Pomysł i wykonanie są, owszem, oryginalne i atrakcyjne, ale czy aż tak, aby tego typu spektakl dołączył na stałe do regularnego repertuaru teatru? Może wystarczyłby jednorazowy performans z okazji Dnia Teatru albo pokaz w ramach któregoś z festiwali? I tutaj jest pies pogrzebany.\nZ pewnością wszystkie te pytania warte są przemyślenia – są to pytania warte przemyślenia zawsze, gdy przygotowuje się jakikolwiek spektakl. Jednak sytuacja nieco się rozjaśnia, gdy wspomni się na jeszcze jeden istotny element współtworzący Kwestię techniki. Podczas całego spektaklu po obu stronach sceny, na tle czarnego płótna wyświetlane są fragmenty z poezji japońskiej. Twórcy spektaklu wybrali cytaty wyjątkowo piękne, poetyckie i poruszające, odwołujące się do najsubtelniejszych obszarów wrażliwości i percepcji. Ten zabieg pozwala w nowym świetle ujrzeć również tę wyżej opisaną część pokazu.\nReżyser Michał Buszewicz zrealizował spektakl opowiadający o dwóch horyzontach sztuki – tym, co subtelne, poetyczne, efemeryczne oraz tym, co konkretne, rzemieślnicze, materialne. Kwestia techniki ukazuje współistnienie i współzależność tych kategorii tworzących każde dzieło, każdą artystyczną produkcję i instytucję. W świetle tej interpretacji wyraźnego znaczenia nabiera również opisana powyżej pierwsza scena spektaklu, która de facto dosłownie sygnalizuje temat przedstawienia: zastawka i niewidzialna Pneuma – to, co w sztuce widoczne i niewidoczne, eksponowane i nieeksponowane. Kto porusza zastawkami? Kto wymyślił dla nich choreografię? Kto nadał sensy tej scenie? Kto jest twórcą dzieła? Gdzie jest w tym układzie miejsce dla odbiorcy?\nTyleż błyskotliwym, co prostym konceptualnie i formalnie, a przy okazji rozrywkowym przedstawieniem, Michał Buszewicz dotknął sedna sprawy – fundamentalnych pytań o naturę sztuki.\nObsada: Zygmunt Józefczak/ Juliusz Chrząstowski\nPremiera: 11 IV 2015, Nowa Scena


Pełnomocnik rządu ds. dialogu międzynarodowego Anna Maria Anders: Jestem przerażona, jak Amerykanie mało wiedzą o Polsce - WNET.fm\nPełnomocnik rządu ds. dialogu międzynarodowego Anna Maria Anders: Jestem przerażona, jak Amerykanie mało wiedzą o Polsce\n– Ciągle powtarzam, że musimy mieć jakąś pozytywną narrację. Jest problemem, że my nic, tylko się bronimy – powiedziała senator Anna Maria Anders w rozmowie z Krzysztofem Skowrońskim.\nAnna Maria Anders podczas swojej niedawnej wizyty w USA skupiła się na obecności wojsk NATO w Polsce. Jak mówi, zapewniano ją, że Donald Trump nie wycofa wojsk z Polski: – Tematem było bardziej, czy te wojska powinny być rotacyjne, czy stacjonarne.\n– Te wszystkie tematy, które poruszyłam, to wszystko, co mi mówili, sprawdziło się zaledwie tydzień później na konferencji w Monachium – kontynuowała pełnomocnik rządu ds. dialogu międzynarodowego.\n– Poza tym, że jestem łączona z polityką, dbam o to, żeby poprawić wizerunek Polski w Stanach Zjednoczonych i na świecie. Jestem przerażona, jak Amerykanie mało wiedzą o Polsce, nawet politycy. Na przykład, ile kobiet może być w parlamencie, o zakazie zgromadzeń – mówiła.\nJak wygląda działalność Kongresu Polsko-Amerykańskiego? Czy wciąż obowiązuje stereotyp „głupiego Polaka”? Czy wizyty zagraniczne Pani Senator mają wpływ na okręg łomżyński?\nBiernacki: Władysław Kosiniak-Kamysz jest jedynym poważnym rywalem dla Andrzeja Dudy


Lupa odkrywcy Haba - Terra Kids XXL - cena: 63.00zł - Mały odkrywca / Zabawki według aktywności / ZABAWKI DLA STARSZAKÓW :: Tublu.pl - mądre zabawki, akcesoria dla dzieci i niemowląt\nLupa odkrywcy Haba - Terra Kids XXL\nLupa - jest to nieodzowny element wyposażenia małego odkrywcy i wielbiciela wszystkiego co nasz otacza.Lupa przydatna podczas wycieczek lub zabawy w terenie. Dzięki niemu dziecko może obserwować przyrodę, łapać i oglądać pod powiększeniem drobne robaczki, motylki, rybki lub inne małe stworzonka. Posiada wygodny uchwyt oraz dziurki zapewniające dopływ powietrza. Wymiary: 15 x 29 cm / 3,5 l pojemności. Dla dzieci powyżej 6 roku życia.\nGonia poniedziałek, 18 grudzień 2017\nŚwietny słoik dla młodego odkrywcy, lekki, więc łatwy do noszenia przez młodsze dzieci. Polecam


Musicoholic: Sto dziewiąta recenzja: Roger Waters wraca i ma się dobrze\nSto dziewiąta recenzja: Roger Waters wraca i ma się dobrze\nDo recenzji najnowszego albumu Rogera Watersa zabierałem się bardzo długo. Wyjątkowo nie było to spowodowane moimi innymi obowiązkami. Z piątym solowym krążkiem od legendy rocka musiałem po prostu spędzić trochę czasu, by go odpowiednio zrozumieć. „Is this the Life We Really Want?” jest właśnie jednym z tych wydawnictw, z których przy każdym kolejnym odsłuchaniu wynosimy coś nowego, a nasze zdanie na temat poziomu dzieła zmienia się bardzo często.\nNad kształtem nowego longplaya byłego członka grupy Pink Floyd zastanawiałem się jeszcze na długo przed premierą. Z racji licznych komentarzy artysty dotyczących przemian na scenie politycznej w Stanach Zjednoczonych intrygowała mnie szczególnie warstwa tekstowa. Waters jest często określany jednym z największych przeciwników Donalda Trumpa, więc odczuwałem również lekkie obawy, że muzyka może być tylko mało znaczącym tłem dla antyprezydenckich haseł w tekstach. Na szczęście twórca z Great Bookham pod kątem artystycznym kolejny raz zaprezentował się świetnie. Krążek otwiera introdukcja „When We Were Young”, która wprowadza nas w delikatny numer o nazwie „Deja Vu”. Kolejny raz Waters potwierdza, że jego głęboki wokal brzmi wspaniale w towarzystwie gitary akustycznej. Urzekające w tej kompozycji są również dźwięki fortepianu. Polecam słuchać z zamkniętymi oczami. Nastrój nie zmienia się w następnym „The Last Refugee”. Jednakże pojawia się tutaj zdecydowanie więcej zagrywek elektronicznych. Jest nowocześniej, ale z „Watersowskim” charakterem. W kawałku „Picture That” mamy jeden z najostrzejszych tekstów na całym albumie. Artysta wyobraża sobie najgorsze sytuacje, które mogą spotkać Stany Zjednoczone oraz świat przez prezydenturę Donalda Trumpa. Muzycznie jest bardzo dobrze. Przez kapitalne organy nie sposób nie skojarzyć utworu ze starszymi dokonaniami grupy Pink Floyd. Oprócz tego, świetne zastosowanie syntezatorów. Niczego dobrego nie zapowiadał piąty w kolejności „Broken Bones”. Po niemrawym wstępie pojawia się jednak świetna orkiestracja oraz jedna z najlepszych partii wokalnych. Kolejnym wyrażeniem sprzeciwu dla przemian w USA jest tytułowa propozycja. „Is this the Life We Really Want” rozpoczyna się od jednej z wypowiedzi niedawno wybranej głowy państwa w Stanach Zjednoczonych. Poprzez swój nostalgiczny nastrój, numer zdecydowanie skłania ku refleksji. Po chwili zadumy płynnie przechodzimy do „Bird in a Gale”. To, za sprawą perkusji, jeden z najdynamiczniejszych fragmentów wydawnictwa. Na plus także kolejne elektroniczne wstawki. Najlepsze klawisze mamy w „The Most Beautiful Girl in the World”. Partia fortepianowa, razem z przeszywającym wokalem brzmi po prostu obłędnie. Kolejne nawiązania do byłej, legendarnej grupy artysty mamy w „Smell the Roses”. Dziewiąty utwór wybija się swoim charakterem na tle całego albumu. Pochwalić należy przede wszystkim gitary, a także syntezatory, aczkolwiek nie brzmią one już tak wspaniale jak na przykład w „Picture That”. Przygodę z piątym solowym dziełem Rogera Watersa kończymy odsłuchując utworowe trio – „Wait for Her”, „Oceans Apart” i „A Part of Me Died”. Z początku jest romantycznie z przyjemnym akustykiem. Następnie ponownie zagłębiamy się w rozmarzone dźwięki fortepianu. Całość okraszona oczywiście wokalem na najwyższym poziomie.\nBardzo się cieszę, że pomyliłem się twierdząc, że Roger Waters nie nagra już tak dobrego solowego albumu jak „Amused to Death”. Najnowszy krążek, mimo iż tekstowo opiera się głównie na sprzeciwie, jest niezwykle przyjemny w odsłuchu. Robotę robią wspaniałe syntezatory, klawisze, akustyki oraz oczywiście wspaniały głos. Mocny kandydat do zestawienia najlepszych krążków wydanych w 2017 roku.\nAutor: Bartek Rabenda o 10:49\nSto trzynasta recenzja: Drapieżny dziadek z kolejn...\nSto dwunasta recenzja: Lana Del Rey wróciła na swó...\nSto jedenasta recenzja: David Bowie - Tonight (198...\nSto dziesiąta recenzja: Iron Maiden - Powerslave (...\nSto dziewiąta recenzja: Roger Waters wraca i ma si...


W miarę jak koniec gwoździa wewnętrznego zbliża się do szpary złamania, sprawdzamy ciągle pod ekranem postęp jego przesuwania się. Jeżeli koniec gwoździa wykazuje tendencję opuszczenia jamy szpikowej przez szparę złamania, posuwamy odłamek obwodowy o 2 - 3 mm w stronę, w którą kieruje się koniec gwoździa, a z chwilą gdy koniec przekroczy szparę złamania, przesuwamy lampę rentgenowską w stronę stopy. W złamaniach poprzecznych i krótkoskośnych w dolnej trzeciej cz�...\nW obu badaniach dorośli udzielili pisemnej świadomej z...\nWśród 3 pacjentów z początkiem dorosłości spełniało kryteria ACR, a 2 nie, ale 2 osoby miały krewnych, którzy spełniali kryteria ACR. W rodzinie niemieckiej dwoje rodzeństwa otrzymało diagnozę w okresie niemowlęcym, a dwóch pozostałych w wieku 12 lat. Wszystkie czwarte chore rodzeństwo miało neuropatię obwodową, a trzy objawy obejmowały objawowe lub subkliniczne zawały mózgowe. Występowały również objawy skórne, bóle stawów i bóle mięśniowe, ale inne organy narządów...\nJeżeli podejrzewamy, że ciało obce przenika głębiej, to jest do śródkościa, wiercimy obok szczeliny otwór w kości i wyrzynamy kleszczami kostnymi nieco kości w kierunku szczeliny, upewniając się w ten sposób, że wszystkie ciała obce zostały usunięte 4. Jeżeli na dnie rany stwierdzamy wgniecenie kości, musimy utworzyć dobry dostęp operacyjny do ogniska. Gdy rana jest niewielka, wycinamy ją w sposób zwykły, zaszywamy, a po zmianie rękawiczek i narzędzi przystępujemy do zabiegu...\nhttp://www.izolacja-dachu.info.pl 751#fryzura marilyn monroe , #kudzu root dawkowanie , #fosfataza alkaliczna normy , #padaczka u psa uśpienie , #rozkojarzenie brak koncentracji , #jak zarazić się gronkowcem , #ablacja migotania przedsionków , #amarantus nasiona , #urolog kraków znany lekarz , #jakie zioła na żołądek ,


Lord Althorpe zagłębił się w fotelu stojącym po drugiej stronie kominka. - Zastanawiałem się, czy masz resztę tego projektu, na który Marley rozlał brandy. - Chyba tak. Właściwie to Thomas go pisał, a ja tylko nanosiłem uwagi. - Przedstawiono go Izbie? Mądrze zrobił, że pokazał mu część dokumentu. Gdyby Sinclair sam go znalazł, zacząłby stawiać bardziej dociekliwe pytania. - Niestety nie. Jeszcze nie był gotowy, a gdy zabrakło Thomasa... Cóż, straciłem do niego serce. Sin spochmurniał. - Nic dziwnego. Tak czy inaczej każdy drobiazg może się okazać pomocny. Hovarth udał, że się waha, po czym odłożył książkę. - Przez zupełny przypadek wpadło mi w ręce coś jeszcze. Nie wiem, czy się przyda, ale najlepiej, jak sam to ocenisz. - Zaczął szukać po kieszeniach. - Używałem go jako zakładki - wyjaśnił przepraszającym tonem, podając Sinclairowi nierówno oddarty kawałek kartki. - Dobrze, że postanowiłem jeszcze raz przeczytać Homera. Gość rozwinął świstek i przebiegł go wzrokiem. Obserwując jego twarz, Astin pozwolił sobie na krótki uśmiech. Biedny Marley. Niechybnie zostanie powieszony, jeśli wcześniej Sin go nie zastrzeli. - To pismo Marleya - stwierdził Althorpe. - Co to jest? List? - Tak. O ile sobie przypominani, śmialiśmy się z niego w swoim czasie. Teraz już nie wydaje się zabawny. - Brakuje większej części, ale od razu widać, że to pogróżka. - W tamtym okresie atmosfera była bardzo napięta i prawie wszyscy pisali do siebie niemiłe liściki. Ten może nic nie znaczyć. - Albo dużo. Gospodarz odchylił się na oparcie fotela i potrząsnął głową. - Dziwne. Nigdy nie podejrzewałbym Marleya, ale kiedy wspomniałeś o swoich wątpliwościach co do niego, różne drobiazgi zaczęły się układać w pewną całość. - W poniedziałek idę do sędziego. Jeśli sprawa pomyślnie się zakończy, będę miał wobec ciebie wielki dług, Astinie. - Twój brat był moim najdroższym przyjacielem, Sin. Nic mi nie jesteś winien. Młody Althorpe był tak wdzięczny za nowy dowód, że całkiem zapomniał o dokumencie, po który przyszedł. Po jego wyjściu Kingsfeld nalał sobie brandy. Do aresztowania Marleya zostały tylko dwa dni, a potem nareszcie spokój. W sobotę czekało\nPosted in: Bez kategorii Tagged: jak zrobić biało czerwony kotylion, pomysł na paznokcie krok po kroku, bartosz gelner,\nUpiekliśmy dwie blachy!\nMalec był tak przejęty i podekscytowany, że jego nastrój udzielił się Amy. Roześmiała się wesoło. ...\t[Read more...]\nSinclair nie zajął miejsca u szczytu stołu, tylko usiadł obok niej. Lokaje czym prędzej przenieśli zastawę. Victorię przeszył dreszcz, gdy mąż oparł brodę ...\t[Read more...]\nwe własny pępek. Brakowało mu intuicji, wyostrzonej\nwrażliwości na dobro i zło, umiejętności koncentracji. Po prostu tego nie miał. – Chciał takim być, w każdym razie na początku. ...\t[Read more...]


Test koszulki, spodenek i kasku Škoda | Rowerowe Porady\nRowerowe testy 29 Lip 2016 9 Lut 2020 / 24\nDo jazdy na rowerze, nie są niezbędne specjalne ciuchy. Śmiało możemy jeździć w bawełnianych T-shirtach i ulubionych spodenkach. Ale gdy chce się pojeździć trochę szybciej i dalej, nagle okazuje się, że bawełna nie jest idealnym materiałem. Szybko naciąga naszym potem i nie schnie zbyt szybko. W dodatku nie chroni przed odparzeniami od siodełka. Dlatego właśnie, w wielu wypadkach, warto pomyśleć nad zaopatrzeniem się w odzież rowerową. Lekką, przewiewną i wygodną. Dziś na tapetę biorę trzy elementy ubioru, czyli koszulkę, spodenki oraz kask, które dostarczyła mi Škoda, z którą współpracuję od kwietnia tego roku. Mam je od kilku miesięcy, więc zdążyłem wyrobić sobie na ich temat zdanie. Test będzie do bólu szczery, bo nie dałem im żadnej taryfy ulgowej (jak zawsze zresztą).\nNa pierwszy ogień idzie kask – model Crimeo. W tym roku miałem już sporo kasków w swoich rękach, ponieważ na YouTube robiłem ich crash test :) Ten od Škody nie przeszedł jeszcze takiego sprawdzianu, ale kto wie, może pokuszę się kiedyś o taki test. Głównie dlatego, że ciekawi mnie informacja podana przez producenta, że w jego konstrukcji znajduje się aluminiowy szkielet, wzmacniający konstrukcję. Choć przyznam szczerze, że kaski które rozwalałem, były albo tanie, albo stare. Natomiast ten model jest bardzo porządnie wykonany, że już po wzięciu go w rękę czuć, że nie miałby problemów ze zdaniem mojego „testu arbuza”.\nJuż powłoka zewnętrzna zdradza, że nie jest to najtańszy produkt. Ciężko oddać mi to słowami, ale kask jest po prostu dobrze wykonany. Nic nie odłazi, nic się nie odkleja, a jego skorupa jest po prostu ładna. Konstrukcja jest bardzo sztywna, mimo tego, że moja waga pokazała tylko 290 gramów – czyli bardzo przyzwoitą masę. Wagi kasku nie czuć na głowie i o to chodzi.\nKask wchodzi na głowę dość płytko. Na tyle płytko, że gdy pokazywałem Wam ten kask na Facebooku, jeden z czytelników pytał się, czy to rozmiar dziecięcy. Nie orientował się, że juniorskiego kasku nawet bym na głowę nie wcisnął. Taką ma konstrukcję i jednym to pasuje, innym nie. Ja wolę kaski, które wchodzą ciut głębiej na głowę, ale można się przyzwyczaić.\nWentylacja to bardzo ważna sprawa w kasku, zwłaszcza jeżeli jeździmy w upalne lato. Kask posiada 18 dużych otworów wentylacyjnych, z naciskiem na dużych. Oprócz oczywiście bezpieczeństwa oraz wygody, jest to najważniejsza funkcja w kasku. Musi być przewiewny, inaczej będzie zalewać nas podczas jazdy pot z czoła. Tutaj pod względem wentylacji jest naprawdę dobrze.\nWygoda – kask dostępny jest w dwóch rozmiarach M (52-58 cm) i L (58-62 cm). Mam dość dużą głowę i rozmiar L jest na mnie dobry prawie na styk. Warto pamiętać o zmierzeniu głowy przez zakupem. Sam chyba nie zdecydowałbym się na zakup kasku w takim rozmiarze (sam mam kask 62-64 cm), ale jeżeli tylko obwód Twojej głowy znajduje się bliżej 60-61 centymetrów, to nie masz się czego obawiać. Tak czy owak, kask na głowie leży bardzo dobrze i nic mnie nie uwiera. Paski i pokrętło dają możliwość szybkiego dopasowania kasku do głowy. Ale jak zawsze w przypadku kasków – polecam przymierzenie go przed zakupem. Głowy mamy różne i warto poszukać takiego kasku, który będzie leżał na głowie idealnie. Do kasku dodana jest także druga wkładka, która ma siateczkę przeciwko owadom. To bardzo przydatny dodatek, zwłaszcza gdy jeździmy wieczorami. Ja bardzo lubię podrapać się po głowie podczas jazdy, tak więc jej nie zakładałem :)\nOdprowadzanie potu w koszulce to podstawa. I tutaj działa to dobrze. Koszulka mocno przylega do ciała i jej krój jest zdecydowanie szosowy. Mi to średnio pasuje, bo wolę luźniejsze kroje i nie tylko dlatego, że ta opinała mi się trochę na brzuchu ;) Dodatkowo musicie wiedzieć, że jest wykonana z dość grubego materiału, który jest ciepły. Niestety w temperaturze powyżej 25 stopni, nie do końca się sprawdzała, było w niej po prostu ciepło. Dlatego rewelacyjnie sprawdzi się na wiosnę i jesień.\nJakość wykonania koszulki jest bardzo dobra. Materiał jest przyjemny w dotyku, podczas jazdy nic nie drażni, ani nie obciera. Z tyłu mamy trzy, spore kieszonki, szkoda tylko, że jedna z nich nie jest zapinana na ekspres. Z przodu koszulkę możemy mocno rozpiąć, mniej więcej do 2/3 długości. Aczkolwiek ja byłbym bardzo zadowolony, gdyby ekspres był do końca. Wtedy zakładałoby się i zdejmowało ją o wiele łatwiej. Na dole koszulki wszyto gumowy pasek, natomiast na rękawach znajdują się elastyczne gumki. Pomaga to w utrzymywaniu koszulki w jednym miejscu i to się faktycznie sprawdza.\nPodsumowując – koszulka jest bardzo dobrej jakości, świetnie uszyta (made in Czech Republic) i po prostu ładna. Warto tylko pamiętać, że średnio nadaje się na gorące, upalne dni.\nSą ponoć osoby, które potrafią przejechać rowerem 200 kilometrów jednego dnia i nie zastanawiają się nad spodenkami z wkładką. Bardzo im zazdroszczę, ja mimo dobrego siodełka, w pewnym momencie wymiękam. Raz przejechałem 260 km jednego dnia i będę ten dzień pamiętał do końca życia. Nie powiem przez ile dni, nie mogłem potem usiąść na czterech literach :) Od tamtej pory przestałem krzywo patrzeć na „pampersy” i sam zacząłem jeździć w spodenkach. Nie zakładam ich na każdą przejażdżkę, bo nie są mi aż tak potrzebne. Ale wybierając się na całodniowy przejazd czy kilkudniowy wyjazd – takie spodenki są u mnie obowiązkowe.\nPo tym gdy okazało się, że koszulka, którą przysłała mi Škoda, jest dość ciepła, bałem się trochę, że w spodenkach będzie podobnie. Na szczęście okazało się inaczej i w tych pampersach śmiało można jeździć przy wysokich temperaturach. Jakość wykonania, podobnie jak w przypadku kasku i koszulki – stoi na wysokim poziomie. Czesi postarali się i spodenki w dotyku przypominają modele innych, topowych producentów odzieży kolarskiej. Uszyte są (też w Czechach) z wielu paneli, dzięki czemu dobrze przylegają do ciała. Na dole wszyte są elastyczne gumki, które dobrze utrzymują nogawki przy nodze. Natomiast szelki, co bardzo ważne, są wykonane z siateczki, dzięki czemu przepuszczają pot.\nCo do szelek, przydałaby się mała wstawka. Wiele osób pyta się, po co w ogóle takie szelki. Niestety jest tak, że podczas długich przejazdów, każde spodenki z czasem robią się lekko zapocone i ciepłe. Przez to zaczynają „tańczyć” po siodełku, zsuwając się z bioder. Szelki utrzymują je po prostu w odpowiedniej pozycji. Jeżeli tylko jeździsz przez cały dzień, albo nie lubisz poprawiać spodenek, to szelki są dla Ciebie.\nNo i najważniejsza sprawa w spodenkach – wkładka. Wszyto tutaj pampersa włoskiej marki Elastic Interface. Włosi generalnie są potentatami w szyciu wkładek i także ta firma wywiązała się z tego zadania wyśmienicie. Wkładka ma odpowiedni, anatomiczny wkład. Jest dość gruba i zapewnia bardzo dobrą amortyzację. Jednocześnie jest dobrze oddychająca, więc nie grozi nam jazda w mokrej od potu pielusze :) Jeździłem w tych spodenkach przez ostatni czas i mogę powiedzieć Wam tyle, że po prostu o nich zapominałem. Szwy są płaskie (o czym zdarza się niektórym producentom zapomnieć), więc nic mnie nie ocierały. A wkładka tak wygodna, że nawet po przejechaniu 170 kilometrów, nie odczuwałem dolegliwości związanych z siedzeniem.\nPodsumowując – jeżeli jeździsz dużo na rowerze, warto zainwestować w dobre spodenki. Znacząco podniosą komfort jazdy i uchronią przed pewnymi, nieprzyjemnymi dolegliwościami.\nNa koniec kilka słów o cenach i opłacalności. Wszystkie akcesoria rowerowe dostaniecie w salonach Škody, a także w czeskim sklepie internetowym.\nKask w czeskim sklepie kosztuje ok. 300 złotych, koszulka ok. 180 złotych, spodenki ok. 260 złotych. W Polsce będzie to trochę więcej, w zależności od salonu. Czy to dużo? Są to normalne ceny, markowych produktów rowerowych z wyższej półki. Na pewno jeżeli wydacie takie kwoty, nie będziecie rozczarowani. Zwłaszcza spodenki są po prostu świetne i mogłyby nawet kosztować więcej. Przy kasku zastanowiłbym się chwilę, czy nie poczekać na jakąś wyprzedaż, natomiast koszulka jest wyceniona normalnie.\nJa poczekam jeszcze rok i postaram się dodać uzupełnienie do tego testu, jak ciuchy od Škody sprawdziły się w teście długodystansowym. Ale już czuję, że nie będą miały z tym najmniejszego problemu.\nMichał Zorzycki pisze:\n31 Paź 2017 o 14:51\nznalazłeś może gdzieś ich rozmiarówkę? rozważam koszulkę i spodenki\n1 Lis 2017 o 12:01\nrozmiarówkę znajdziesz tutaj: http://eshop.skoda-auto.com/wcsstore/B2CStore/Attachment/Soubory%20ke%20sta%C5%BEen%C3%AD/Cycling%20Collection%202016%20-%20%20Size%20Guide.pdf\n1 Lis 2017 o 20:46\ndzięki;) koszulkę dobiorę, spodenki trochę loteria;)\n2 Lis 2017 o 11:34\nDlaczego? Przecież masz w tej tabelce także rozmiar w pasie.\n2 Lis 2017 o 12:31\nno tak, na szczęście, ale przydałby się jeszcze długość nogawki i jej szerokość, ja mam dosyć duże uda. Może rzeczywiście przesadzam;) Lidlowe spodnie w pasie pasują, L a w udach wygodniej mi w XL. Przy czym w pasie wtedy mam worek jak kangur;P\n12 Sie 2016 o 15:18\nDuża część producentów odzieży rowerowej tak robi. Cóż, taka moda :) A są i takie przypadki, zwłaszcza w koszulkach w barwach klubowych, gdzie jest to istotne dla kupujących, aby te nazwy były :)\n5 Sie 2016 o 20:27\nA może macie coś godnego polecenia dla kobiety ?Jak wiadomo oprócz funkcjonalności liczy się też po części dla wygląd stroju. Niestety oferta decathlonu u mnie w mieście jest dość uboga.\n12 Sie 2016 o 15:19\nHej, Skoda w swoim sklepie ma też wersje przygotowane dla Pań :)\n3 Sie 2016 o 12:13\nNigdy nie chciałam korzystać z kasków i różnego typu ochraniaczy, bo był to dla mnie zbędny balast, w którym dziwnie się wygląda na przejażdżkach po wiejskich drogach. Takie ubranie już by mi się przydało, bo jednak pocenie się w zwykłej bawełnie lub syntetyku fajne nie jest. Nawet całkiem stylowo wyszło, artykuł nadaje się na lifestylowe kategorie :P\nSzczere opinie – tylko takie są nam potrzebne.\n3 Sie 2016 o 12:29\n„Dziwnie się wygląda” to nie jest specjalnie żaden argument przeciwko kaskom. Tym bardziej, że odkąd stały się obowiązkowe w zawodowych peletonach (nareszcie), nie wiem czy kogokolwiek dziwią. Poza tym, opinią innych można się ew. przejmować w podstawówce. Później warto się z tego otrząsnąć :)\nJa kiedyś jeździłem w kasku sporadycznie, bo po prostu nie czułem potrzeby. Ale od dwóch lat zawsze mam go na głowie: https://roweroweporady.pl/prawie-dwa-tygodnie-w-szpitalu-i-co-dalej/\n9 Sie 2016 o 04:53\nCzy ja wiem, czy balast? Kask to waga 250-300g. A ten argument z wyglądem to tak trochę z tyłka wyjęty. Da się kupić kask, który będzie stylowo wyglądał a zarazem będzie bezpieczny.\n3 Sie 2016 o 09:47\nJa też mogę polecić firmę BCM Nowatex z Puszczykowa pod Poznaniem. Mam ich spodenki i jestem bardzo zadowolony (przejechane kilka tyś. km). Poza tym to „nasz” producent. Wiem, że niektóre ceny są dość wysokie ale jak ktoś ma blisko to warto podjechać i osobiście popytać o przeceny, których na stronie czasem nie ma. Jeśli ktoś jeździ na krótkich dystansach to spodenki z Lidla też dają radę. Są relatywnie tanie i do 30, 50 km wystarczają. Z Decathlona mam dwie koszulki i „szału ni ma”. Może dlatego, że były kupione jako „budżetowe” więc cena odzwierciedla jakość. Ponoć”wyższe” modele są całkiem przyzwoite.\n1 Sie 2016 o 21:04\n@ pyczy – co do garderoby nie powinieneś zawieść się na ciuchach Vezuvio. Sam od jakiegoś czasu po pożegnaniu definitywnym z odzieżą ze sklepu z literką D jestem bardzo zadowolony z kompletu spodenki plus koszulka za 130 zł i po przejechaniu już dość znacznego dystansu na siodle typowo szosowym wniosek z użytkowania – zero otarć, duży komfort zadka oraz szybkie odprowadzanie potu. Lekko zabrudzoną koszulkę można wyczyścić zwilżoną gąbką z mydłem i jest ok. Nie trzeba robić wielkiego prania. Więc z czystym sumieniem polecam produkty tej firmy. W przyszłym roku planuję zakup drugiego kompletu.\n31 Lip 2016 o 21:57\nWarto dodać, że szelki służą również temu, by spodzień nam się nie podwijał podczas jazdy i chronił nerki – gdy np. koszulka podwinie się nam ku górze.\nWkładka nie wygląda na jakiś topowy model jak za spodenki za 260zł – wiesz moze co to jest?\nJeżeli chodzi o mnie – polecam Decathlon (serię za 199zł – wkładka jest rewelacyjna) lub BCM Nowatex – tutaj niestety trzeba zapłacić trochę więcej.\nTrzeba o tym pamiętać podczas kupna stroju rowerowego, gdyż – na moim przykładzie – wkładka w stroju za ~240zł (100 koszulka i 140 spodenki), od BCM Nowatex stała się płaska po jakichś ~600km. Ta z decathlonu jest rewelacyjna.\n1 Sie 2016 o 11:18\nWkładka przypomina trochę model Endurance 3 z oferty Elastic Interface: http://www.elasticinterface.com/products/roadoff-road/\n3 Sie 2016 o 08:23\nPrzy tej cenie spodenek ad. „i 140 spodenki), od BCM Nowatex stała się płaska po jakichś ~600km.” to nie jest to takie dziwne.\nŁukasz, spodenki faktycznie dobre. Czekamy na wpis po dłuższym używaniu. Wtedy zobaczymy jak to będzie wyglądało z oceną.\n31 Lip 2016 o 13:28\nMusiałbym przed zakupem obejrzeć takie spodenki czy koszulkę na żywo. Nie wszystko na mnie dobrze leży i wolałbym uniknąć rozczarowania. No chyba, że do czeskiego sklepu też jest 14 dni na zwrot.\n1 Sie 2016 o 11:21\nTak, można zwrócić zakupione produkty w ciągu 14 dni od ich otrzymania.\n29 Lip 2016 o 22:02\nŁukasz możesz polecić z garderoby dla kolarza amatora? Coś na początek co da kolosalną różnicę i nie zrujnuje portfela. Po około 50 km czuję pupę. Fakt nowy rower i siodełko ale chciałbym poczuć różnicę;)\n30 Lip 2016 o 07:09\nZerknij kolego na ciuchy krossa. Mam ich bib shorty za 199 zł i są super, dziennie robię w nich 60 km trening. Świetnie wykończone, wygodne. Na spodenkach kolarz amator nie powinien oszczędzać, wiem to z doświadczenia.\n8 Cze 2018 o 09:23\nzamówiłem właśnie na Aliexpress dwie pary spodenek, mają dobre opinie od uźytkowników, sa z wkladkami żelowymi i kosztowały naprawdę zlotówki. Jak dojdą impojeździmy to dam znać, bo w Polsce producenci niestety przeginają strasznie z cenami, coś jak piłka dla psa za 50zł a ta sama na dziale sportowym po 10 jest heh.\n30 Lip 2016 o 12:40\nDecathlon ponoć ma niezłe spodenki, np. model 500. Ale nie mam pojęcia czy są naprawdę przyzwoite. Oczywiście nie spodziewałbym się, że będą się nadawać na dalekie wyprawy po sto kilkadziesiąt kilometrów dziennie, ale na krótsze wycieczki… czemu nie.\n1 Wrz 2016 o 11:22\nNie dramatyzowałbym aż tak. Niektórzy jadą na długie wyjazdy z sakwami i robią tyle kilometrów dziennie w spodenkach z lidla i sobie chwalą.\n2 Wrz 2016 o 13:39\nJeździłem kiedyś w spodenkach, które miały zwykłą, gąbczastą wkładkę, mało anatomiczną. Na 100 km była spoko, potem nie dawała już nic. Dużo zależy od anatomii, indywidualnych preferencji, siodełka itd.