Lew Tołstoj, Wojna i pokój — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 19\nKsiążę Andrzej umieszczony w miejscu, którędy cesarz przechodził, pomiędzy licznie zebranymi oficerami austrjackimi, dostąpił zaszczytu, że monarcha raczył zwrócić na niego uwagę, nawet odkłonił mu się osobno, swoją długą głową osadzoną na tak samo długiej szyi. Po skończonej paradzie, ten sam adjutant ministra wojny, przyszedł z najuprzejmiejszem oświadczeniem, że najjaśniejszy pan, raczy udzielić mu posłuchania. Cesarz Franciszek przyjął go stojący, na środku swojego gabinetu. Na samym wstępie, uderzyło Andrzeja, pewne zakłopotanie i jakby niepewność od czegoby tu zacząć? Cesarz poczerwieniał i zdawać się mogło, że go coś w gardle dławiło.\n– Proszę mi powiedzieć, o której godzinie rozpoczęło się starcie? – spytał szybko.\nKsiążę Andrzej zadowolniwszy pod tym względem jego ciekawość czuł się zmuszonym odpowiadać na cały szereg pytań równie czczych jak naiwnych.\n– Jak się miewa Kotuzow? Kiedy opuścił Krems? – i tak dalej... i dalej...\nCesarz zdawał się mieć ten cel jedynie, żeby zadać jak największą ilość pytań. Co do odpowiedzi, te go widocznie nader mało interesowały.\nSpytał powtórnie o której godzinie rozpoczęto bitwę.\n– Miałem już zaszczyt oznajmić waszej cesarskiej mości – skłonił się nisko Bołkoński – że tego dokładnie oznaczyć nie mogę. W chwili, kiedy czoło wojska atakowało, ja znajdowałem się w Diernstein i nas wezwano dopiero na pole bitwy o godzinie szóstej wieczór.\nPostanowił wręczyć cesarzowi opis szczegółowy i miał takowy w zanadrzu.\nCesarz wpadł mu w słowo pytając z uśmiechem:\n– Ile mil?...\n– Zkąd i dokąd Sire?\n– Z Diernstein do Kremsu?\n– Trzy i pól mili, Sire.\n– Czy Francuzi opuścili brzeg lewy?\n– Według ostatnich doniesień szpiegów przez nas wysłanych, oddziały francuzkie przeszły rzekę jeszcze tej samej nocy na tratwach.\n– Czy dość macie furażu w Krems?\n– Bardzo niedostatecznie...\n– O której godzinie padł jenerał Schmid? – przerwał mu znowu cesarz.\n– Zdaje mi się, że o siódmej wieczór.\n– O siódmej wieczorem?... To smutne... bardzo smutne!\nPo tych słowach, podziękowawszy mu za udzielone sobie wiadomości, grzecznie go pożegnał. Książę Andrzej wyszedł z gabinetu, i został natychmiast otoczony przez świtę cesarską. Teraz każdy z dworaków miał do niego słówka najpochlebniejsze i spojrzenia pełne życzliwości. Sam pan adjutant zaczął mu wymawiać niesłychanie, że nie raczył zamieszkać w pałacu. Byłby mu przecież najchętniej odstąpił własną kwaterę. Minister wojny winszował mu serdecznie krzyża Marji Teresy trzeciej klasy, którego cesarz raczył mu udzielić. Szambelan cesarzowej namawiał go, żeby prosił i ją o posłuchanie. Tak samo pragnęła go poznać arcyksiężniczka. Nie wiedział komu ma pierwej odpowiadać, i starał się wpierw zorjentować w tym chaosie, gdy ktoś dotknął się z lekka jego ramienia. Ambasador rosyjski, wziął go pod rękę a pociągnąwszy za sobą w okna zagłębienie, zaczął z nim cichą i poufną rozmowę.\nWbrew pesymistycznym przewidywaniom Bilibina, przyjęto z radością wiadomość o zwycięztwie, a nawet nakazano odśpiewać w kościołach solenne Te Deum. Kotuzowa mianowano kawalerem wielkiego krzyża Marji Teresy, a cała armja rosyjska miała dostać wynagrodzenie. Dzięki zaproszeniom, które sypały się na niego jak z rogu obfitości z wszystkich stron, Bołkoński musiał poświęcić cały ranek na wizytowanie najwyższych dygnitarzy austrjackich. Gdy skończył nareszcie wizyty, było już późno, około piątej po południu. Powracał zatem do Bilibina, układając w myśli przez drogę list, który chciał ztąd wysłać do ojca. Miał mu w nim opisać wszystkie wypadki dni ostatnich, jak niemniej swój pobyt w Bernie. Osłupiał na razie widząc stojącą wielką i ładowną brykę przed pomieszkaniem Bilibina, napełnioną już do połowy rozmaitemi rupieciami, Franza zaś, sługę Bilibina, starającego się z wysiłkiem nadludzkim wpakować w nią jeszcze jeden olbrzymi tłumok. Książe Andrzej wstąpił do księgarza po kilka dzieł, które chciał przeczytać, i tam jeszcze zatrzymał się trochę dłużej.\n– A to co znaczy?! – wykrzyknął z najwyższem zdziwieniem.\n– Ah! wasza ekscellencjo! – Franz machnął ręką rozpaczliwie – uciekamy dalej w świat!... ten zbój znów nam na pięty następuje.\n– Co się dzieje? – zapytał Andrzej Bilibina, którego twarz zwykle tak obojętna i nieprzenikniona, okazywała jednak pewne wzruszenie, gdy wyszedł na powitanie Bołkońskiego.\n– Przyznaj, mój drogi, że to historja zachwycająca z tym mostem... Przeszli przez niego bez wystrzału.\nAndrzej słuchał nie rozumiejąc ani słowa.\n– A ty zkąd przybywasz książę kochany, że nie wiesz o tem, o czem już gwarzą między sobą fiakry tutejsi.\n– Wprost od arcyksięcia, tam zaś nie dowiedziałem się o niczem.\n– I nie zwróciłeś na to uwagi, że każdy zbiera na gwałt swoje manatki?\n– Nie! – rzucił się niecierpliwie. – Czy dowiem się nareszcie co się stało?\n– Co? Tylko tyle! Francuzi przeszli most, broniony przez Auersperga, którego mimo wyraźnego rozkazu Auersperg nie wysadził w powietrze; Murat leci galopem drogą ku Bernowi i jeżeli nie dziś, to jutro będzie tu na pewno.\n– Jakto? którędy? Ależ skoro most był podminowany, dla czegóż nie wysadzono go w powietrze?\n– Ha! możebyś ty mi rozwiązał tę zagadkę, książę kochany? bo zdaje mi się, że nikt, nawet sam Bonaparte, nie wie i już się chyba nigdy nie dowie, dla czego tak się stało, a nie inaczej.\nBołkoński wzruszył gniewnie ramionami.\n– Skoro przeszli przez most, armja zgubiona! Zamkną jej odwrót.\n– Ba! W tem sęk właśnie... Posłuchaj tylko, mój drogi! Francuzi zabierają Wiedeń jak ci wspominałem, wszystko jest w należytym porządku. Nazajutrz, to jest wczoraj pod wieczór, panowie marszałkowie Murat, Lannes i jenerał Belliard, wsiadają na koń, aby most zbliska oglądnąć. Trzech Gaskończyków, chciej zwrócić uwagę na tę ważną okoliczność... – Panowie! – przemówił jeden z nich – wiecie doskonale, że ów most jest podminowany, z tej i z tamtej strony, że go broni w dodatku piętnaście tysięcy żołnierzy, którzy mają rozkaz wysadzić most w powietrze aby nam drogę zagrodzić. Ponieważ atoli byłoby więcej niż przyjemnie naszemu panu i cesarzowi zająć ten most, idźmy w trójkę i zdobądźmy go!\n– A chodźmy! – odpowiedzieli tamci. – I oto jadą po moście, niby na przechadzkę, biorą go w posiadanie a za trójką wali przez Dunaj cała armja, za nimi w tropy, aby wam przeciąć wszelką komunikację.\n– Może byłoby dość tych żartów niewczesnych? – oburzył się Bołkoński. – Zdaje mi się, że przedmiot jest aż nadto smutny i poważny.\nA jednak, mimo ciężkiej troski, zadanej mu przez tak fatalne wiadomości, doznawał pewnego zadowolenia. Odkąd dowiedział się o rozpaczliwem położeniu swojej armji, zdawało mu się, że jemu Opatrzność poleciła, wyratować wojska rosyjskie z grożącej mu zagłady. Miało go to na wierzch wydobyć, z tłumu ciemnego i pospolitego reszty towarzyszów i otworzyć drogę do sławy. Jednem uchem słuchał Bilibina, już widział siebie przybywającego do obozu, udzielającego uwag i przestróg, na pełnej radzie wojennej i przedstawiającego plan, który mógłby jedynie armję wyratować. Rzecz naturalna, że jemu by w takim razie powierzono planu wykonanie.\n– Ani mi w głowie nie postały żarty! – potrząsł głową Bilibin. – Nic prawdziwszego i nic nad to smutniejszego. Ci panowie wchodzą tedy na most, powiewając białemi chustkami i zaręczają najuroczyściej, że istnieje zawieszenie broni i że oni, marszałkowie francuzcy, idą konferować z księciem Auerspergiem. Oficer stojący na straży, wpuszcza ich do baszty na końcu mostu. Opowiadają mu rzeczy niestworzone, kłamią bezczelnie, że wojna już skończona, że cesarz Franciszek zaprosił do siebie cesarza Napoleona, a co do nich samych, dążą oni prostą drogą na konferencję do księcia Auersperga... i tysiąc podobnych banialuk... Oficer daje znać o tem Auerspergowi. Ci panowie ściskają najserdeczniej swoich nieprzyjaciół, przekamarzają się z nimi najweselej, wsiadają jak na konia na ich armaty, a tymczasem oddział Francuzów, chyłkiem, milczkiem, podchodzi do mostu i rzuca do wody wory z palnemi materjałami. Zjawia się w końcu nasz kochany książę Auersperg von Nautern.\n– Drogi nam nieprzyjacielu! kwiecie rycerzy „bez trwogi i bez zarzutu!” bohaterze z kampanji tureckiej, zakończmy naszą nieprzyjaźń, możemy podać sobie nawzajem dłoń pojednawczą! cesarz Napoleon pała chęcią poznania księcia Auersperga... Jednem słowem, ci panowie, którzy nie darmo urodzili się Gaskończykami, tak mu mydlą oczy słówkami pięknemi, on zaś ze swej strony tak czuje się zaszczyconym stosunkiem serdecznym i poufałym z marszałkami Francji, tak go olśniewają płaszcz purpurowy i strusie piura na Murata kapeluszu stosowanym, że wśród tych błyskawic zapomina najzupełniej o ogniu, którym powinien był przyjąć nieprzyjaciela.\nMimo żywości w opowiadaniu, Bilibin zatrzymał się na chwilę w tem miejscu, aby zostawić czas księciu Andrzejowi do należytego ocenienia frazesu wielce dowcipnego, który udało mu się stworzyć.\n– Oddział francuzki wchodzi zatem bezkarnie do twierdzy, zagważdża działa i bierze most w posiadanie. Ale najciekawszy szczegół schowałem na koniec – mówił dalej Bilibin, uspokajając się zwolna po zbytniem wzruszeniu, taką przyjemność sprawiały mu jego własne dowcipy. – Sierżant postawiony przy armacie, która miała dać sygnał, kiedy mają most wysadzić w powietrze, widząc nadbiegających Francuzów, już przykładał lont zapalony, gdy Lannes chwycił go za ramię. Sierżant sprytniejszy widocznie od swojego jenerała, podchodzi do Auersperga mówiąc mu mniej więcej te słowa:\n– Oszukują nas książę! Nadchodzą Francuzi...\nMurat lękając się, żeby w chwili ostatniej cała sprawa nie została odkrytą i zniweczoną, podchwytuje te słowa ze zręcznością prawdziwego Gaskończyka i wykrzykuje zgorszony, zwracając się do Auersperga:\n– Nie poznaję w tem tyle sławionej karności w armji austrjackiej! Czy to możebnem, książę, żebyś pozwalał przemawiać do siebie w ten sposób, jednemu z twoich podwładnych?... – A co? Czy nie genjalny pomysł? – Książe Auersperg dotknięty do żywego tą złośliwą uwagą, chcąc sobie naprawić reputacją, każe aresztować sierżanta. Przyznaj sam, mój drogi, że to coś zachwycającego, ta cała historja z mostem.\n– To ani głupstwo, ani podłość... raczej zdrada! – wykrzyknął Andrzej, wyobrażając sobie rannych padających, kłęby dymu, kanonadę i sławę nań czekającą.\n– Bynajmniej! choć przez ten fatalny zbieg wypadków, dwór cały znajduje się w tarapacie nielada... Nie nazwałbym tego ani głupstwem, ani podłością, ani zdradą, to zupełnie jak w Ulmie... to... to – zatrzymał się szukając po głowie dowcipnego określenia, – To w guście Mack’a. Jesteśmy po prostu zmackowani! – zakończył z tryumfem, dumny, że udało mu się znaleźć nowe, a tak trafne wyrażenie, jedno z tych, które miały być podawane z ust do ust i obiegnąć wszystkie salony. Wygładził czoło z wielkiego zadowolenia, i spojrzał z uśmiechem na paznogcie. – Dokąd idziesz? – spytał Andrzeja, gdy ten wstał z fotelu.\n– Do armji.\n– Chciałeś przecie zostać z nami dni kilka.\n– Niepodobna w obecnych warunkach. Odjeżdżam natychmiast.\nI książę wydawszy stosowne rozkazy, wrócił nazad do gabinetu, w którym zostawił Bilibina.\n– Słuchaj, mój drogi – zagadnął go Bilibin. – Po co ty właściwie odjeżdżasz?\nAndrzej za całą odpowiedź wypatrzył się na niego zdziwiony.\n– Ależ ma się rozumieć, po co ci jechać? Wiem co myślisz, że jest twoją powinnością wracać do armji, skoro jej grozi tak wielkie niebezpieczeństwo... Rozumiem ciebie. Jest to po prostu bohaterstwem.\n– Tak, jesteś filozofem, bądźże nim w całem tego słowa znaczeniu. Przypatrz się tej sprawie z innej strony, a przekonasz się, że jest przeciwnie twoją powinnością, zachować się zdala od wszelkiego niebezpieczeństwa. Niech ci się narażają, którzy nie przydadzą się na nic innego. Nie rozkazano ci wracać, tu zaś puścić cię nie zechcą. Możesz więc bezpiecznie zostać z nami, i udać się tam, gdzie nas zapędzi los nieszczęśliwy. Dwór, ile się zdaje, spieszy na pobyt do Ołomuńca. Utrzymują, że to wcale ładne i przyjemne miasteczko. Moglibyśmy zajechać aż na miejsce w mojej karetce najwygodniej w świecie.\n– Na miły Bóg! przestań raz żartować Bilibin.\n– Mówię całkiem na serjo i jako twój szczery przyjaciel. Sam osądź. Po co jechać, skoro możesz tu zostać? Z dwóch rzeczy jedna, albo nastąpi pokój, zanim ty złączysz się z armją, lub też ona pójdzie w rozsypkę, a w takim razie podzielisz ten wstyd z całem wojskiem i jego wodzem naczelnym Kotuzowem.\nI Bilibin wygładził czoło, przekonany, że jego rozumowanie jest niezbite.\n– Nie mogę sądzić o tem! – odpowiedział książę Andrzej lodowato. A pomyślał w głębi serca: – Jadę, aby uratować armję od zagłady.\n– Książę kochany! – jesteś bohaterem – wykrzyknął Bilibin.\nPo audjencji pożegnalnej u pana ministra wojny, Bołkoński odjechał tej samej nocy, aby połączyć się z armją rosyjską. Nie wiedział jednak gdzie jej szukać i lękał się, żeby nie wpaść przypadkiem w ręce Francuzów.\nW Bernie, dwór gotował się do odjazdu, a nawet już wyprawiono do Ołomuńca większą część pakunków.\nGdy znalazł się w okolicy Etzelsdorfu, zobaczył się nagle książę Andrzej pośrodku armji rosyjskiej, która cofała się z wielkim pospiechem i bezładnie. Mnogie furgony, tak drogę zabarykadowały, że jego wózek pocztowy nie mógł jechać dalej. Książę Andrzej, ginąc prawie z głodu i ze zmęczenia, poprosił dowódzcy kozaków o konia i jakiego przewodnika, a wskoczywszy na siodło, wyprzedził wkrótce cały transport z bagażami, aby odszukać główno-dowodzącego. Po drodze obijały mu się o uszy wieści najsmutniejsze, a nieład straszliwy, który go uderzał na każdym kroku, potwierdzał w zupełności to, o czem z cicha przebąkiwano.\n„Owa armja rosyjska, którą złoto angielskie, sprowadziło z kończyn świata, podzieli los wojsk austrjackich” (pod Ulmem). Wyraził się Napoleon w swoim dziennym rozkazie na początku kampanji. Przypominając sobie nagle te wyrazy, Andrzej uczuł mimowolnie podziw szczery dla tego wielkiego genjusza, ale do podziwu przyłączało się także niezadowolenie, dumy narodowej dotkniętej do żywego, i błoga nadzieja odwetu w niedalekiej przyszłości, za tę obelgę rzuconą im w oczy.\n– A choćby nic nam więcej nie pozostawało, jak zginąć? – pomyślał. – Ha! to zginiemy razem, ja niegorszy od innych.\nPatrzał z najwyższą pogardą na te szeregi niezliczone powózek, furgonów z amunicją, które zaplątywały się i wpadały jedne na drugie. Jak okiem zasięgnął, wszędzie był ten sam nieład najstraszniejszy. Spychano się i potrącano w błoto nawzajem, jadąc po trzy i cztery wozy z frontu, na drodze dość szerokiej, ale grząskiej niesłychanie. Z przodu, z tyłu, z boków, słyszało się jedynie turkot kół przygłuszony, parskanie i rżenie koni, wrzaski woźniców, chcących tym sposobem przyspieszyć chód swego zaprzęgu, złorzeczenia żołnierzy, służących i oficerów. Po drodze można było spotkać się co chwila z końmi nieżywemi. Niektóre już były nawet odarte ze skóry. Ze wsi przydrożnych wychodziły całe bandy żołnierzów najrozmaitszej broni, ciągnących przemocą, ci barana, szczęśliwsi krowę, nawet wołu za rogi, lub duszące pod pachą gęś, prosiaka, kurę, co dało się na prędce ułowić. Nie brakło na drodze wozów połamanych, które jeszcze bardziej przejazd utrudniały. Gdy przyszło jechać pod górę, a tembardziej z góry, każdy walił się jeden na drugiego, krzykom zaś i przekleństwom końca nie było. Kilku żołnierzy, brnąc w błocie po same kolana, bądź wozy podpierało, bądź wyciągało z błota przody armat. Bicze świstały w powietrzu, konie ślizgały się i padały, zrywając uprząż na sobie, a krzyki tak się wzmagały, że trudno było zrozumieć, jak mogą ludzkie piersi nie popękać od takiego wysiłku. Oficerowie pilnujący konwoju, galopowali to w tył, to naprzód. Ich twarze uznojone, świadczyły wymownie o niemożności utrzymania jakiego takiego ładu i porządku. Ich dosadne przekleństwa i wściekła komenda, tonęła w piekielnym tartasie wzburzonych bałwanów tłumu niesfornego.\n– Oto nasza kochana armja prawosławna! – mruknął Bołkoński, przypominając sobie dowcipne określenie Bilibina. Podjechał do jednego z furgonów, aby dowiedzieć się coś o Kotuzowie.\nUderzył go rodzaj półkrytej bryczki, a raczej powoziku, dziwnie zbudowanego, i z materjałów tak różnorodnych, że można było domyśleć się na pierwszy rzut oka, iż wyszedł z domowej fabryki. Widocznem było, że powozik sklecono byle z czego. Jednego, chudego jak szkielet konia, prowadził za uzdę żołnierz, sam idąc obok pieszo. Pod budką i pod fartuchem skórzanym, starannie pozapinanym, dostrzegało się postać kobiecą, tak chustkami poowijaną, że ledwie można było zobaczyć oczy i koniec jej nosa. W chwili, kiedy rzucał komuś pytanie, książę Andrzej usłyszał krzyki rozpaczliwe owej kobiety siedzącej w powozie. Oficer jadący na czele konwoju, okładał pletnią po grzbiecie jej woźnicę, za to, że starał się wyprzedzić innych. Kilka uderzeń, przed któremi udało się umknąć woźnicy, spadły z głuchym łoskotem na fartuch skórzanny, z przodu powozu. Ujrzawszy księcia Andrzeja, kobieta wytknęła głowę, a przywołując go obiema rękami, zawołała:\n– Panie adjutancie! na miły Bóg! panie adjutancie! Miej litość nademną! Broń mnie przed tą napaścią! Czego oni chcą odemnie? Czego na mnie napadają? Jestem żoną lekarza z siódmego pułku strzelców. Nie chcą nas przepuścić! Zapoźniliśmy się! Zgubiliśmy naszych!\n– Stój! albo kości nie pozbierasz łajdaku! – klął i wrzeszczał oficer, waląc żołnierza w najlepsze.\n– Ratuj mnie nieszczęśliwą, panie adjutancie! Ratuj, jeżeli masz Boga w sercu! – jęczała kobieta ze swojej strony.\n– Przepuścić powóz! – bąknął książę Andrzej, zwrócony do oficera. – Widzicie przecie, że w nim siedzi kobieta.\nOficer zmierzył go wzrokiem chmurnym, nic nie odpowiadając, i dalej krzyczał na żołnierza:\n– Aha! puszczę ciebie bydlaku!... Niedoczekanie twoje i tej twojej marmozeli...\n– Ja zaś mówię panu, żebyś ich puścił! – Andrzej zaczynał się niecierpliwić.\n– A któż ty jesteś? – zawołał oficer, tracąc przytomność z gniewu wściekłego. I położył nacisk na słowie „ty”. – Czy ty tu dowodzisz? Mnie kazali transport prowadzić, nie tobie, rozumiesz?... A ty ścierwo rekruckie! – tu zamierzył się na biednego woźnicę doktorowej – ani mi się waż ruszyć, bo ubiję cię jak psa!\n– A to mu dał bobu! – zaśmiał się ktoś w tłumie.\n– Dobrze mu tak, panu adjutancikowi od głównego sztabu!\nOficer doszedł był do takiego stopnia wściekłości, w którym człowiek nie wie co robi, ani nie oblicza doniosłości słów swoich. Odczuł instynktowo książę Andrzej, że jego wdanie się w tę sprawę trąci śmieszną donkiszoterją, czemś czego obawiał się najbardziej. I jego atoli gniew szalony opanował, a krewkość wrodzona wzięła górę nad wszelkiem zastanowieniem. Podniósł tedy szpicrózgę, a grożąc nią oficerowi, syknął przez zęby, skandując każdą sylabę:\n– Prze... pu... ścić...\nOficer machnął ręką i oddalił się jak najspieszniej, mrucząc pod nosem:\n– To tak zawsze z tymi paniczykami od głównego sztabu. – Gdzie ich nie posiejesz, zejdą, a wszędzie tylko piwa nam nawarzą, i narobią bigosu, aż miło! Ale co mi tam! róbcie sobie, co chcecie.\nOddalił się równie spiesznie i książę Andrzej, nie spojrzawszy nawet na ową kobietę, która nazywała go swoim zbawcą. Galopując ku wsi najbliższej, gdzie powiedziano mu, że prawdopodobnie spotka się z Kotuzowem, przechodził w myśli tę całą głupią scenę, zły sam na siebie, że wdał się w coś podobnego. Gdy do wsi dojechał, zsiadł z konia, chcąc poszukać czegokolwiek dla zaspokojenia głodu, który mu okropnie dokuczał. Pragnął zresztą odpocząć i uporządkować w głowie myśli chaotyczne, które mózg mu rozpierały.\n– To banda niesforna rabusiów, a nie wojsko regularne – mruczał sam do siebie, gdy nagle usłyszał głos znajomy, wołający go po imieniu.\nObrócił się i zobaczył w małem okienku Neświckiego, który coś gryzł i przeżuwał, przyzywając go obiema rękami.\n– Bołkoński! Cóż to, nie słyszysz mnie? Chodź prędko!\nW domku zastał Neświckiego i jeszcze drugiego adjutanta, którzy właśnie zasiedli byli do śniadania. Spytali natychmiast, strwożeni i zafrasowani, jakie przywozi wiadomości.\n– Gdzie Kotuzow? – spytał nawzajem Andrzej, zamiast im odpowiedzieć.\n– Tu, w tym samym domu – objaśnił go ów nieznany mu adjutant.\n– Cóż? Czy sprawdza się wiadomość o zawartym pokoju i kapitulacji? – badał dalej Neświcki.\n– Prędzej ja bym mógł spytać was o to! Nie wiem o niczem, jadę wprost z Berna. Ledwie w tym popłochu was odszukałem.\n– Ah! mój drogi, dzieją się u nas rzeczy straszliwe... Zaczynam już odmawiać ze skruchą Confiteor... Drwiliśmy w najlepsze z Mack’a, a z nami stokroć gorzej... Siadajże tymczasem, i jedz coś zastał – dodał Neświcki.\n– Nie będziesz mógł książę odszukać obecnie furgonu z rzeczami. Co do Petra poczciwego, Bóg raczy wiedzieć gdzie się ten obraca.\n– Gdzież jest właściwie główna kwatera?\n– Mamy nocować w Znaim. – Co do mnie – wtrącił Neświcki – wpakowałem na dwa konie wszystkie moje manatki. Zrobiono mi doskonałe juki, któreby nawet wytrzymały, gdyby nam przyszło wędrować i drapać się po czeskich, niedostępnych górach i wąwozach... Źle z nami, mój drogi... Ale cóż ci to? Czyś nie chory przypadkiem?... Zdaje mi się że dreszcze tobą wstrząsają?...\n– Nic mi nie jest – bąknął Andrzej wymijająco.\nW tej chwili przypomniał sobie śmieszną i niemiłą awanturę z żoną lekarza pułkowego i z oficerem prowadzącym transport.\n– Cóż tu robi właściwie Kotuzow?\n– Czy ja wiem? – Neświcki wzruszył miłosiernie ramionami. – Wogóle przestałem rozumieć cokolwiek z tego, co się dzieje z nami.\n– Ja zaś widzę tylko to jedno, że położenie nasze jest rozpaczliwe – szepnął głucho książę Andrzej.\nUdał się następnie do Kotuzowa. Zauważył przechodząc mimo, jego karetę zaprzężoną przed domem, i całą świtę, tak co do koni, jak i co do ludzi, zziajaną, zmordowaną, na nic zbitą. Otaczał ją oddział kozaków i dworscy pachołcy. Wszyscy rozmawiali głośno, jakby w tym popłochu rozluźniła się wszelka karność wojskowa – i znikła cześć należna główno dowodzącemu jenerałowi. Kotuzow siedział w drugiej izdebce nędznej chaty z Bagrationem i jenerałem Weirothec. Tego przysłała na miejsce nieboszczyka Schmidta Kotuzowowi austrjacka Rada wojenna. W sieniach, malutki Kozłowski, z twarzą bladą od nocy bezsennych i trudów nad siły, siedząc na ziemi, dyktował jakieś rozkazy jednemu z sekretarzy. Ten machał piórem z pospiechem gorączkowym, pisząc na dużej beczce, przewróconej dnem do góry. Kozłowski rzucił okiem na wchodzącego, ale nie miał nawet tyle czasu, żeby się z nim przywitać.\n„Do... Cóż napisałeś?... Pułk grenadjerów kijowskich... pułk”...\n– Niepodobieństwo pisać tak prędko, panie adjutancie – bąknął kwaśno sekretarz.\nUsłyszano w tej samej chwili, przez drzwi odchylone, głos grzmiący i gniewny Kotuzowa, na co odpowiadał ktoś drugi, głosem zupełnie Andrzejowi nieznajomym. Główno-dowodzący był widocznie z czegoś mocno niezadowolonym. Hałas sprawiony burzliwą rozmową, roztargnienie Kozłowskiego, nieuszanowanie ze strony sekretarza, któremu nareszcie zabrakło sił i cierpliwości, to dziwne biuro zaimprowizowane z beczki, tuż pod bokiem Kotuzowa, śmiechy kozaków pod oknami, wszystkie te szczegóły, przekonywały Andrzeja, że zaszło coś niezwykłego a najfatalniejszego.\nZasypał też pytaniami, towarzyszącego mu adjutanta:\n– Zaraz książę... po porządku – uśmiechnął się tamten. – Więc... Bagrationowi polecono rozlokowanie wojska...\n– A kapitulacja?\n– Nie istnieje... przygotowują się do stoczenia bitwy...\nKsiążę Andrzej puścił się ku drzwiom do izby obok, zanim jednak wszedł do środka, na progu ukazał się Kotuzow, z swoim nosem orlim, z policzkami pełnemi i odstającemi. Andrzej znalazł się naprzeciw niego, o krok zaledwie. Główno-dowodzący patrzał jednak na Bołkońskiego jakby go wcale nie poznawał. Po spojrzeniu zamglonem, nieokreślonem, jego oka jedynego, można się było domyśleć z łatwością, że tak go zajmują wyłącznie troski ciężkie i kłopoty, iż po za tem kołem zaklętem, świat zewnętrzny, przestał prawie istnieć dla niego.\n– Skończone? – spytał Kozłowskiego.\n– Natychmiast! wasza Ekscellencjo...\nZa Kutuzowem szedł Bagration. Wzrostu małego, chudy jak szczypa, młody jeszcze, twarzą przypominał typ wschodni. W jego rysach wybitnych, czytało się spokój i niezłomność.\nKsiążę Andrzej podał dużą kopertę Kotuzowowi, z głębokim ukłonem.\n– Ah! z Wiednia?... dobrze...\nKotuzow z Bagrationem wyszli na ganek.\n– Żegnam cię zatem, książę kochany – przemówił do Bagrationa. – Niech cię ma w opiece, nasz Pan i Zbawiciel. Błogosławię ci na tę wielką i ciężką przeprawę.\nRozrzewnił się. W jego oku łza zalśniła; objąwszy go w pół lewem ramieniem, ręką prawą nakreślił krzyż nad czołem Bagrationa, co zresztą czynił dość często, i podał mu twarz do pocałowania. Bagration rzucił mu się na szyję, nie mogąc zapanować nad wzruszeniem, i uściskał najprzód jak druha serdecznego, a potem schylił się i rękę ucałował, jakby żegnał się z ojcem.\n– Bóg niech będzie z wami – szepnął...\nKotuzow wsiadł do karety.\n– Jedź ze mną – skinął na Andrzeja.\n– Radbym przydać się tu na co wasza Ekscellencjo – rzekł nieśmiało. – Może mógłbym zostać przy boku księcia Bagrationa?...\n– Siadaj, siadaj – machnął ręką Kotuzow widząc wahanie się Bołkońskiego. – I mnie potrzeba przy boku tęgich, jak ty, oficerów. Gdyby jutro złączyła się z nami dziesiąta część jego oddziału – dodał ciężko wzdychając, jakby sam do siebie, moglibyśmy całem sercem Bogu podziękować.\nWzrok Andrzeja spoczął przelotnie na oku wystrzelonem i głębokiej bliźnie rysującej się na skroni Kotuzowa. Była to podwójna pamiątka po kuli tureckiej.\n– Tak – pomyślał – kto sam narażał się z krwią zimną na wszelkie niebezpieczeństwa, ten ma prawo mówić z całym spokojem o stracie tylu żołnierzy.\n– Dla tego właśnie, błagam waszą Ekscellencję, żebyś i mnie tam wysłać raczył – dodał głośno.\nKotuzow głęboko zadumany nic nie odpowiedział. Zdawać się mogło, że zapomniał zupełnie, z kim, i o czem mówił. Kołysząc się z lekka, na miękkich poduszkach karety, zwrócił po chwili ku Bołkońskiemu twarz najspokojniejszą w świecie, na której darmoby kto szukał śladów jakiegokolwiek wzruszenia. Tonem żartobliwym i ucinkowym, wyciągał Andrzeja na opowiadanie szczegółowe posłuchania u cesarza, na ploteczki, obiegające o potyczce stoczonej pod Kremsem; wypytywał go nawet z ciekawością o skandaliki wiedeńskiego świata i pół-światka, interesując się wielce niektóremi pięknemi paniami, które znali na wylot obydwaj.


Policja zatrzymała podejrzanych o włamanie do jednej z podsuwalskich plebanii. Zniknęły pieniądze z ofiar i naczynia liturgiczne | Suwałki Nasze Miasto\nIzabela Krzewska 24 stycznia 2022, 12:32\nPodejrzanym grozi 10 lat, a temu, który odpowiada w warunkach recydywy - nawet 15 lat więzienia KMP Suwałki\nDo zdarzenia doszło w połowie stycznia przed południem, kiedy w pobliskim kościele trwała msza święta.\n- Włamywacze wykorzystali nieobecność księdza i przez okno weszli do budynku plebanii skąd zabrali pieniądze z ofiar, naczynia liturgiczne oraz portfel z pieniędzmi i dokumentami. Pokrzywdzony oszacował straty na łączną kwotę ponad 23 tys. zł - informuje kom. Eliza Sawko z suwalskiej komendy.\nWszystkie tropy prowadziły kryminalnych do jednego z mieszkań w Suwałkach, które wynajmowali dwaj mężczyźni. W ubiegłym tygodniu policjanci zapukali do ich drzwi. 33-letni mieszkaniec woj. warmińsko-mazurskiego okazał się poszukiwanym za liczne kradzieże i włamania. W trakcie przeszukania lokalu mundurowi znaleźli ponad 40 gramów suszu należącego do drugiego z zatrzymanych 31-latka. Badanie narkotesterem wykazało, że to marihuana.\nTrzeciego z podejrzanych kryminalni zatrzymali na terenie gm. Rutka-Tartka. 26-latek schował się w piwnicy domu, a wejście do niej przykrył dywanem. To jednak nic mu to nie dało.\nZobacz także: Siemiatycze. W kwietniu ruszy proces włamywacza do siedziby kurii drohiczyńskiej. Złodziej ukradł prawie 400 tysięcy złotych\nCała trójka usłyszała już zarzuty prokuratorskie zarzuty. Grozi im 10 lat więzienia, a 15 lat mężczyźnie, który odpowiada w warunkach recydywy.


30.5 – WroBlog\n21 stycznia 2012 / admin\nWiosna 1938. III Rzesza szykuje się do wojny. Hrabina Franziska von Häften – agentka polskiego wywiadu – przyjeżdża do Grűnbergu (Zielonej Góry). aby szpiegować męża Aleksandra. inżyniera pracującego przy budowie wojskowych umocnień nad Odrą. Kiedy ten otrzymuje nowe zadanie. kobieta dostaje rozkaz jego rozpracowania. Sytuacji nie ułatwia fakt. że związek von Häftenów przechodzi poważny kryzys. a ona sama miota się między małżeńską powinnością a uczuciem do kochanka Józefa Wasiaka. innego polskiego szpiega pełniącego jednocześnie funkcję łącznika hrabiny.Jakby mało było komplikacji. na horyzoncie pojawia się Charlotte Stempel. mieszkanka Grűnbergu znana z zamiłowania do rozsiewania plotek i miłośniczka obyczajowych skandali. Franziska rozpoznaje w niej kobietę. która dwa lata wcześn\nCena: Agnieszka Dłużniewska\nCena: Karolina Zmitrowicz\nmonika polit, psychologia stresu pdf, j wybicki, książka do nauki hiszpańskiego pdf, biblioteki internetowe, fear first encounter assault recon, adam węgłowski, autorzy starego i nowego testamentu, newsweek polska najnowszy numer, pamiętnik ze starej szafy, księga xiii pan tadeusz, poirot prowadzi śledztwo, przeliczanie dawek leków, sprawa honoru książka, apolonia kopińska, andrzej zasieczny, jacek pasieczny, słówka do matury z angielskiego pdf, without merit chomikuj, psychosynteza, tkanki człowieka…\nhistoria polski dla dzieci pdfniezdobyta pdfnurty pedagogicznepacjentka ebookpatron eliana lascaris pdfryzyko elle kennedy pdfsylvia browne przepowiedniesztuka kochania pdf pobierz za darmowojenna koronawww edulandia pl


Zdolność kredytowa - aiplodz.pl\nBadanie zdolności kredytowej jest jednym z kluczowych elementów, jaki wpływa na to czy kredyt zostanie nam przyznany czy nie. Na ocenę naszej zdolności ma wpływ bardzo wiele elementów. Oczywiście jest to wysokość kredytu, jaki chcemy zaciągnąć. Wiadomo, że im kwota jest wyższa to trudniej. Ponadto bank zwraca także uwagę na długość okresu spłaty kredytu. W tym przypadku im okres ten jest dłuższy tym bank chętniej jest nam wstanie dać kredyt, o który się ubiegamy. Z kolei również waluta, w jakiej chcemy spłacać kredyt jest bez znaczenia. Oczywiście najlepiej spłacać kredyt w tej walucie w jakiejś się zarabia, czyli najczęściej w złotówkach. W przypadku innych walut bank sprawdza nas wnikliwiej. Ponadto ważny jest także sposób zatrudnienia nas na umowę o pracę. Oczywiście najbardziej pożądaną formą zatrudnienia jest umowa na czas nieokreślony. Daje ona bankowi niemalże gwarancję naszej wypłacalności, bowiem świadczy o tym, że mamy comiesięczne regularne wpływy. Ważna pozostaje także nasza historia kredytowa, czyli to jak wyglądały nasze spłaty wcześniejszych kredytów.\nNasze konto bankowe jest darmowe dla wszystkich klientów Bardzo dobrze zdajemy sobie sprawę, iż dostępne na rynku produkty bankowe nie zawsze zaspokajają potrzeby konsumentów, dlatego zdecydowaliśmy się wprowadzić coś, co spełni ich indywidualne […]


Pogodzić przemysł z przyrodą – Le Monde Diplomatique\nPogodzić przemysł z przyrodą\nWybrane artykuły, Nr 4 (158), 2019\nJean Gadrey 9 sierpnia 2019 7 października 2019\nTroska o rozwój gospodarczy rzadko szła w parze z oceną jego wpływu na środowisko. Obecnie wpływ ten jest oczywisty, lecz czy paląca potrzeba ochrony planety oznacza, że należy zrezygnować z dobrodziejstw społeczeństwa przemysłowego? Niekoniecznie, o ile zmienią się nawyki konsumpcyjne, które ono zrodziło.\nZdaniem wielu ekonomistów, polityków, związkowców należy jak najszybciej zreindustrializować Francję. W latach 1974-2017 waga przemysłu (w tym energetyki i przemysłu wydobywczego, lecz bez budownictwa) w ogólnym zatrudnieniu spadła z 24,4% do 10,3%. W 2017 r. udział usług, towarowych i nietowarowych, osiągnął 81% . Przemysł wytwarza jedynie 14% wartości dodanej, tzn. wykreowanego co roku bogactwa ekonomicznego. Kasandry powtarzają w kółko: to katastrofa.\nCzy Francja różni się od innych krajów? Wcale. Zgodnie z danymi Międzynarodowego Biura Pracy, które obejmują cały przemysł i budownictwo, Francja jest nadal bardziej przemysłowa niż takie kraje, które trudno byłoby uznać za ciągnące się w ogonie wzrostu gospodarczego, jak choćby kraje skandynawskie, Stany Zjednoczone, Kanada, Wielka Brytania. O ile prawdą jest, że niektóre kraje bogate osiągają pod tym względem lepsze wyniki – chodzi w istocie o Niemcy i Japonię – to deindustrializacja zatrudnienia nie jest tam mniejsza niż we Francji: w latach 1991-2018 udział zatrudnienia przemysłowego w zatrudnieniu ogólnym zmalał w Niemczech o 14% – znacznie bardziej niż we Francji, gdzie, podobnie jak w Japonii, zmalał w tym czasie o 9%.\nJakie są argumenty industrialistów? Dobrze reasumuje je następujący fragment apelu zatytułowanego Przywróćmy priorytet przemysłu i podpisanego przez blisko 30 lewicowych ekonomistów oraz działaczy politycznych i związkowych: „Przemysł ciągnie za sobą całą działalność gospodarczą, badawczą, inwestycyjną, a wreszcie zatrudnienie” (Le Monde z 18 stycznia 2017 r.). Jakże jednak sektor reprezentujący w krajach bogatych 8-20% zatrudnienia czy wartości dodanej może być motorem „ciągnącym za sobą” całą resztę, w tym zatrudnienie?\nWiara ta sięga XIX w., kiedy to ekonomiści klasyczni i Karol Marks przeciwstawili przemysł kreujący bogactwo usługom rozwijającym się na gruncie wytworzonej przez niego wartości dodatkowej.\nPrzestarzały prymat przemysłu\nPrymat przemysłu brałby się zatem z jego produkcyjnego charakteru, przeciwstawionego nieprodukcyjnemu charakterowi usług. Uzupełniły to następnie inne postulaty. Ekonomista Benjamin Coriat przystroił przemysł, wykazujący się wyższą wydajnością pracy niż większość usług, w piórka „kury znoszącej złote jajka” , ponieważ to on miał być sprawcą całego wzrostu go inaczej spodarczego. Inni twierdzą, że przemysł określa konkurencyjność międzynarodową, jak zwykle nie zdając sobie sprawy z tego, że co było prawdą wczoraj, dziś prawdą nie jest: czyż rolnictwo i usługi nie stanowią głównych elementów wszystkich porozumień o tzw. wolnym handlu? Inny, równie przestarzały argument, brzmi: liczą się tylko innowacje przemysłowe…\nKiedy przychodzi wyjaśnić historyczny schyłek zatrudnienia przemysłowego, inkryminuje się często delokalizacje. W rzeczywistości przypada na nie we Francji 10-15% zjawiska . Ważne jest, rzecz jasna, ich wyhamowanie lub uniemożliwienie, lecz pozostaje do wyjaśnienia 85-90% „problemu”.\nWśród przyczyn straty 2,2 mln miejsc pracy we Francji w latach 1980-2017 przyczyna decydująca to pewna dwojaka tendencja historyczna. Z jednej strony popyt gospodarstw domowych na dobra przemysłowe coraz bardziej maleje, a na usługi towarowe i nietowarowe coraz bardziej rośnie. Udział dóbr trwałych (samochodów, mebli, sprzętu elektrycznego…) i półtrwałych (zwłaszcza odzieży) w efektywnej konsumpcji gospodarstw domowych zmalał z 22% około 1960 r. do 12,4% w 2017 r.  Z drugiej strony wzrost wydajności pracy był i pozostał większy w przemyśle niż w większości usług. Kumulacja tych dwóch długofalowych tendencji zasadniczo wyjaśnia schyłek wagi przemysłu w zatrudnieniu we Francji, podobnie jak niemal wszędzie na świecie, w tym również w grupie BRIC, utworzonej w 2009 r. przez Brazylię, Rosję, Indie i Chiny i przekształconej w BRICS po przyjęciu w 2011 r. Republiki Południowej Afryki .\nWięcej wytwarzać, spożywać i zanieczyszczać\nInne wyjaśnienie spadku zatrudnienia przemysłowego sprzęża trzy zjawiska charakterystyczne dla globalizacji neoliberalnej: intensyfikację pracy, konkurencję krajów o niskich płacach i niskich normach socjalnych i ekologicznych, powodującą delokalizacje produkcji, jak również konsumpcji (zakupy produktów pochodzących z innych krajów), oraz finansjeryzację przedsiębiorstw, która prowadzi do zamykania zakładów przemysłowych lub dezinwestycji nie dlatego, że na ich towary nie ma już rynków zbytu, lecz dlatego, że zysk akcjonariusza nie osiąga 10-15%.\nLewicowa myśli industrialistyczna, której rzecznikami są ekonomiści i działacze bliscy ruchowi robotniczemu, słusznie krytykuje wyjaśnienia upadku pewnych przedsiębiorstw czy tkanek przemysłowych powołując się na trzy wspomniane czynniki. Industrializacja niewątpliwie przyczyniała się w ciągu długiego okresu historycznego do poprawy warunków życia. Przyczynił się do tego jednak nie tylko przemysł: w XX w. niemniej ważną rolę odgrywały usługi publiczne w dziedzinie edukacji, ochrony zdrowia, transportu czy akcji socjalnej.\nPoza tym i przede wszystkim industrializacja ta, cechująca się wysoką wydajnością pracy i celebrowana jako kluczowa w „chwalebnym trzydziestoleciu” powojennym, spowodowała społeczne, sanitarne i ekologiczne szkody (lub tzw. „efekty zewnętrzne”), które identyfikowano poczynając od lat 70. Ślad ekologiczny ludzkości zaczął wówczas wykraczać poza zdolność przyrody do dostarczania różnorodnych zasobów odnawialnych, które pochłania produkcja materialna, a emisje dwutlenku węgla do atmosfery przekroczyły próg, za którym następuje globalne ocieplenie.\nMożna powiedzieć, że od tego czasu wzrost wydajności pracy (produkować coraz więcej pracując tyle samo lub mniej) często powodował straty zagrażające dziś żywotnym dobrom wspólnym, takim jak klimat czy woda, oraz zasobom nieodnawialnym (minerałom, energiom kopalnym, ale również piaskowi), które również ulegają wyczerpaniu.\nO czym zapominają industrialiści\nW rezultacie industrialiści zapominają o katastrofie ludzkiej, ekologicznej i sanitarnej: w 2017 r. sektor rolnictwa  we Francji liczył już tylko 750 tys. miejsc pracy, a w 1980 r. liczył 1,880 tys., co oznacza spadek o 60%, a zatem jest on większy od spadku liczby miejsc pracy w tym samym czasie w przemyśle, gdyż ten wynosił 43%. Główna przyczyna to uprzemysłowienie rolnictwa, napędzane przez produktywistyczną politykę rolną i porozumienia o wolnym handlu, które – we Francji, podobnie jak gdzie indziej – niszczą chłopstwo.\nZ podobnym zjawiskiem mamy do czynienia w handlu, który uprzemysławia się za pośrednictwem produktywistycznego hiperutowarowienia, oraz w pewnych usługach, które ulegają dehumanizacji zamieniając się w fabryki high tech. Obecnie uprzemysłowienie dążące do zapewnienia wzrostu wydajności pracy najczęściej oznacza dehumanizację działalności gospodarczej oraz niszczenie środowiska i klimatu. Tymczasem inny przemysł jest możliwy od chwili, gdy zaakceptuje się, że mniej waży on w gospodarce.\nJeśli chcemy myśleć o przyszłości sektora przemysłowego (lecz odnosi się to również do innych sektorów), to wizja całościowa jest równie łatwa do zarysowana co trudna do skonkretyzowania. Chodzi o to, aby wytwarzać inaczej dobra zaspokajając potrzeby społeczne naznaczone „słusznym umiarem materialnym i energetycznym”, przemyślanym pod kątem limitów i progów, których nie można przekroczyć, jeśli świat nadal ma nadawać się do zamieszkiwania. Dotyczy to oczywiście klimatu – celem jest „zerowa emisja netto”  (lub „neutralność dwutlenkowęglowa”) do 2050 r., ale również bioróżnorodność, której tendencję schyłkową trzeba szybko odwrócić, redukcja pewnych zanieczyszczeń (zanieczyszczeń powietrza, zanieczyszczeń chemikaliami, odpadami plastikowymi…), które przybrały katastrofalne rozmiary, a wreszcie zachowanie zasobów nieodnawialnych, które w zawrotnym tempie pożera obecnie kapitalizm cieplno-przemysłowy .\nOd zasad ogólnych do konkretów\nAby przejść od tych zasad ogólnych do konkretnych perspektyw, wypada zagłębić się w detale trwałego użytkowania, a następnie produkcji głównych rodzajów dóbr przemysłowych, w tym energii we wszystkich jej formach. Wymaga to wysokiego poziomu wiedzy zarówno technicznej, jak i społecznej oraz obywatelskiej, długotrwałej pracy zespołowej i debaty publicznej. Tak jest w – unikalnym we Francji – przypadku scenariuszów zespołu négaWatt , związanych ze scenariuszami rolniczymi Afterres2050 stowarzyszenia Solagro.\nJeden spośród dziesiątków przykładów, które można zaczerpnąć z tych prac (nie są one biblią, lecz idealnym punktem oparcia) to potrzeby w sferze ruchliwości osób i skłonna zaspokajać je produkcja przemysłowa. Oto do 2050 r. antycypuje się silną redukcję zależności od samochodu. W 2019 r. jeden przejazd na cztery jest niespełna trzykilometrowy, ponad połowa osób mieszkających o niespełna kilometr od miejsca pracy udaje się do niego samochodem, a transport zbiorowy jest niewystarczający i zarazem drogi. Umiar w użytkowaniu będzie liczył się zatem w bardzo dyskusyjnym ekologicznie rozwoju pojazdów elektrycznych lub hybrydowych (jest to jedyny priorytet przemysłowców i polityków). Innowacje przemysłowe nie zanikłyby, lecz zamiast służyć wyścigom o potęgę zasilałyby powściągliwsze modele.\nKonkretnie, do 2050 r. liczba kilometrów, którą jeden mieszkaniec przejeżdża samochodem osobowym, zostałaby podzielona przez dwa na rzecz innych, mniej zanieczyszczających sposobów transportu, pojazdy cieszyłyby się znacznie większą długowiecznością i w większości korzystałyby z odnawialnych źródeł energii. Dla 10% pojazdów używających jeszcze produktów naftowych (dziś używa ich 90% pojazdów) średnie spożycie wynosiłoby 3 litry na 100 km. Maksymalne prędkości uległyby ograniczeniu. Dzięki wspólnej jeździe samochodem (podwózce) przeciętna liczba osób przypadająca na jeden pojazd wzrosłaby z 1,6 do 2,4. Przemysł samochodowy używałby coraz więcej materiałów z recyklingu oraz stosowałby ponowne wykorzystanie i leasing.\nTo nie marzenia ściętej głowy\nSpożycie energii (bezemisyjne bez odwoływania się do energii jądrowej) przez ten przemysł zmniejszyłoby się o połowę, obniżyłoby się jego spożycie stali, skończyłoby się nieustanne dodawanie najczęściej bezużytecznych gadżetów elektronicznych i skupiłby się on na produkcji środków transportu zbiorowego, rowerów (elektrycznych czy nie), urządzeń kolejowych itd.\nMarzenia ściętej głowy? Wcale nie, ponieważ wspomniane wyżej scenariusze prezentują bilanse i perspektywy w ujęciu liczbowym dla wszystkich sektorów i produktów: od energetyki, poprzez ogrzewnictwo, elektryczny sprzęt gospodarstwa domowego i sprzęt elektroniczny czy żywność po budownictwo, za każdym razem połączone z oceną rozsądnych perspektyw związanych z progresją efektywności (energetycznej i materiałowej) oraz umiaru – kiedyś nazywano to „polowaniem na marnotrawstwo”.\nAby można było produkować inne rzeczy, inaczej i z umiarem, scenariusze te zmierzają do przestawienia konsumpcji i produkcji przemysłowej na produkty trwałe, naprawialne, nadające się do ponownego wykorzystania i w przypadku niektórych spośród nich do współużytkowania. Wymaga to zachęt, lecz przede wszystkim ustaw. Dochodzi do tego inny istotny nurt wyobrażeń o przyszłości dopasowanej do wymogów ochrony planety: nurt low tech, tzn. cechujących się większym umiarem i prostszych, lecz wcale nie mniej innowacyjnych technologii.\n„Aby zapewnić jak najpełniejszy recykling zasobów i wydłużyć życie naszych przedmiotów”, pisze Philippe Bihouix, jeden z głównych inspiratorów tego szerzącego się nurtu, „trzeba będzie przemyśleć je dogłębnie, pojąć jako zwykłe i solidne (Ivan Illich powiedziałby: ‘przyjazne dla użytkownika’), naprawialne i sprzyjające ponownemu wykorzystaniu, modularne, skonstruowane z prostych, łatwych do rozebrania materiałów, bardzo oszczędnie używać zasobów rzadkich i niezastępowalnych, takich jak miedź, nikiel, cyna i srebro oraz ograniczyć treści elektroniczne.”\nBihouix dodaje: „Trzeba będzie w końcu zastanowić się nad naszymi sposobami produkcji, uprzywilejować warsztaty ponownie osadzone koło basenów konsumpcji, nieco mniej wydajne, ale bardziej pracochłonne, mniej zmechanizowane i zrobotyzowane, ale zasobo- i energooszczędne, powiązane z siecią odzysku, naprawy, odprzedaży, dzielenia się przedmiotami życia codziennego.” \nNic z tego wszystkiego nie przypomina powrotu do równie zmitologizowanej, co zanieczyszczającej środowisko przeszłości przemysłowej. Alterindustria, która mogłaby uchronić nas przed najgorszym, wymagała będzie wielu innowacji, odmiennych jednak od hipertechnologii, choć pewne istniejące lub dające się ulepszyć technologie mogą do nich się przyczynić, zwłaszcza jeśli chodzi o efektywność w użytkowaniu energii i materiałów.\nPozostaje odpowiedzieć na dwa pytania: jaka będzie waga gospodarcza tak zarysowanego przemysłu? I jak społeczeństwo jako całość zareaguje na ten nowy umiar materialny i energetyczny, jak również na przeobrażenia produkcji i zatrudnienia?\nNie ulega wątpliwości, że waga przemysłu w zatrudnieniu wykazałaby globalny spadek, choć pewne gałęzie odnotowałyby wyraźną ekspansję. Ewolucja ta okazałaby się jednak mniej dramatyczna niż ewolucja, którą obserwujemy od kilku dziesięcioleci. Z jednej strony działalność przemysłowa oddaliłaby się od procesów produktywistycznych, niszczących miejsca pracy w przemyśle i gdzie indziej; z drugiej konieczne zakwestionowanie wolnego handlu światowego i częściowa relokalizacja zahamowałyby ucieczkę miejsc pracy.\nAby zastanowić się nad tym, jakie gałęzie są nośne w miejsca pracy w okresie przejściowym, można odwołać się do scenariusza négaWatt 2017, gdzie kluczowy przykład to sektor energii odnawialnych, który do 2030 r. dodałby 330 tys. miejsc pracy w samej Francji. Inne źródło, Platforma Miejsca pracy-Klimat , zespół skupiający ok. 15 wielkich stowarzyszeń i związków zawodowych oraz badaczy, opublikował w styczniu 2017 r. raport zatytułowany Milion miejsc pracy dla klimatu. Wśród gałęzi ekspansywnych mamy ekomateriały, środki transportu zapewniające bezpieczne sposoby przemieszczania się lub emitujące niewiele gazów, zakłady przemysłowe związane z termorenowacją mieszkań i budynków itd.\nZnieść przywilej ultrabogatych\nO ile prawdą jest, że między swoim szczytem historycznym w 1974 a 2016 r. zatrudnienie w całym przemyśle zmniejszyło się o 46%, o tyle niektóre gałęzie nie tylko oparły się temu trendowi . Najsilniejszy wzrost (ponad dwukrotny wzrost liczby pracowników) zarejestrowano w gałęzi produkcji i dystrybucji wody, asenizacji ścieków, zarządzania odpadami i zanieczyszczeniami. Na działalność tę przypada obecnie znacznie więcej miejsc pracy niż na gałąź produkcji i dystrybucji elektryczności, gazu, pary i klimatyzacji, gdzie zatrudnienie utrzymało się w tym samym czasie na stałym poziomie. Te dwie gałęzie przemysłu powinny doświadczyć dynamicznego wzrostu wraz z ekspansją recyklingu i ochrony przed zanieczyszczeniami (do czego należy dodać demontaż elektrowni atomowych) oraz energii odnawialnych, zwłaszcza dostępnych w pobliżu i wymykających się spod kontroli firm wielonarodowych.\nStyle życia bardzo by się zmieniły. Rewindykowanie umiaru przeciwko konsumpcjonizmowi okazałoby się jednak niewystarczające, gdyby nie sprecyzowano, jakie kategorie społeczne zachęcano by do modyfikacji zachowań w imię ogólnego interesu. Chodzi zarówno o wysiłki związane z ochroną środowiska, jak i o sprawy fiskalne. Posunięcia w tej sferze mogą być sprawiedliwe albo niesprawiedliwe. Kiedy ultrabogaci emitują 30-40 razy więcej gazów cieplarnianych niż 10% najbiedniejszych, lecz obecny podatek od emisji dwutlenku węgla ciąży czterokrotnie mniej na tych pierwszych , jaskrawa niesprawiedliwość sprawia, że posunięcia w tej sprawie masowo się odrzuca. Redukcja nierówności społecznych to jeden z warunków akceptacji umiaru energetycznego i materialnego.\nJeśli chodzi o akceptację rekonwersji zatrudnienia i pracy, to wyzwanie polegałoby na zabezpieczeniu ścieżek karier zawodowych pracowników najemnych, których obecne miejsca pracy będą zagrożone, czy to w obszarze zatrudnienia, czy w jego pobliżu. Zasadniczym dopełnieniem tego wszystkiego jest położenie kresu niepohamowanemu produktywizmowi i technologizmowi, co stanowi pożądaną dla wielu perspektywę, czy to ze względu na to, że niesie ono poprawę warunków ich pracy, czy ze względu na to, że nadaje większy sens ich działalności produkcyjnej, czy wreszcie ze względu na to, że społeczeństwu przywraca przyszłość.\nJean Gadrey – emerytowany profesor ekonomii na Uniwersytecie Lille, autor Adieu à la croissance. Bien vivre dans un monde solidaire (2010).\n INSEE, „Les comptes de la nation en 2017”, Insee Première nr 1697, 2018.\n Dane Banku Światowego.\n Wykład wygłoszony w Lille 21 listopada 1994 r.\n M. Husson, „Plusieurs rapports analysent l’impact des délocalisations sur l’emploi”, note pour l’EIRO, czerwiec 2005 r., na http://hussonet.free.fr.\n „Les comptes de la nation en 2017”.\n Zob. „Les BRIC, ateliers industriels ou agricoles du monde, sont de plus en plus… des économies de services”, Debout!, 2 kwietnia 2014 r., na http://blogs.alternatives-economiques.fr.\n Konwencjonalnie zalicza się do niego również leśnictwo i rybołówstwo.\n Stan, w którym wyemitowany przez dany kraj dwutlenek węgla zostaje w całości pochłonięty lub wychwycony, głównie przez przyrodę (lasy, żywe gleby, oceany), nie powodując w jej zniszczeń.\n „Perspectives des ressources mondiales 2019”, Paryż, Programme des Nations unies pour l’environnement 2019.\n „Scénario négaWatt 2017-2050”, na https://negawatt. org. Zob. zwłaszcza raport „Hypothèses et résultats, czerwiec 2018 r.\n „Le mythe de la technologie salvatrice”, Esprit, marzec-kwiecień 2017 r.\n Długie serie INSEE o zatrudnieniu w poszczególnych gałęziach.\n Debout!, 20 listopada 2018 r., na http://blogs.alternatives-economiques.fr.\nCategory: Wybrane artykuły Nr 4 (158) 2019\nPrevious Article Tako rzecze Harari\nNext Article Niełatwe dzieje lewicy w Stanach Zjednoczonych


PRAKTYKA ORTODONTYCZNA, Teresa Popielarz - Relacje pacjentów\nNazywam się Anna Kapiszka i jestem pacjentką dr T. Popielarz. Przez dwa lata nosiłam aparat ortodontyczny stały górny i dolny. Ze względu na duże doświadczenie pani doktor oraz odpowiednie podejście do pacjenta mogę powiedzieć, że czas leczenia minął bardzo szybko i w miłej atmosferze.\nEfekty były zauważalne już po paru miesiącach od założenia aparatu. Moja wada zgryzu stopniowo zaczęła się zmniejszać. Zmiany były tak szybkie, że aż dostrzegalne gołym okiem, o czym przekonywałam się bez przerwy słuchając pozytywnych komentarzy na ten temat od bliskich i przyjaciół.\nW mojej opinii rezultaty leczenia zastosowanego u mnie są rewelacyjne!!! Nareszcie mogę cieszyć się pięknymi i prostymi zębami, takimi o jakich zawsze marzyłam.\nJestem bardzo zadowolona z końcowych rezultatów leczenia, ponieważ dzięki pomocy dr T. Popielarz uśmiech przestał być dla mnie krepujący a wręcz przeciwnie, mam wrażenie, że ostatnio częściej się uśmiecham.\nPraktykę ortodontyczną lekarza Teresy Popielarz poleciła mi pani stomatolog z Torunia. W moim mieście jest wiele gabinetów ortodontycznych. Jednak ze względu na bardzo dobrą opinię o pani Popielarz, zdecydowałam się dojeżdżać z Torunia do Tucholi.\nOd ponad roku regularnie, co 5 tygodni, przyjeżdżam na wizytę do nowoczesnego gabinetu. Mimo, że dojazd zajmuje ponad godzinę, jestem zadowolona z podjętej decyzji.\nPani Popielarz jest profesjonalistką, co potwierdzają jej liczne dyplomy i świadectwa ukończenia kursów. Ponadto, zarówno pani doktor, jak i jej asystentka są bardzo miłe i otwarte. Podczas wizyty chętnie rozmawiają z pacjentem, nie tylko na tematy związane z profesją.\nSwój wybór ortodonty oceniam jako wyjątkowo udany.\nAgata Raczyńska (16 l.)\nPodczas pierwszych wizyt doktor Popielarz opowiadała mi i mojej mamie co można zrobić żeby moje zęby wyglądały jak u gwiazd Hollywood! Wszystko co mówiła p. Ortodonta było „jasne”, zrozumiałe dla wszystkich.\nMoje żeby wymagały leczenia aparatem stałym (możliwe że jeżeli miałabym aparat wyjmowany to nie przyniósł by on takich efektów na jakie czekałam).Na początku myślałam że nie będzie on wygodny, że będzie mi przeszkadzał i że nie spodoba się moim rówieśnikom! Ale to były na szczęście mylne obawy, dlatego że moi rówieśnicy byli zachwyceni, a noszenie aparatu to kwestia przyzwyczajenia. Więc osoby które mają podobne obawy do moich, mogą już się nie martwić bo wszystko jest wygodne, proste, po prostu super! Już niedługo będę miała zdejmowany aparat i ponownie będę musiała się przyzwyczaić i wydaje mi się że do tej zmiany będzie mi się trudniej przyzwyczaić jak po założeniu, ale jestem dobrej myśli!\nDoktor Teresa Popielarz ta bardzo miła, wesoła osoba. Zawsze stara się aby nie sprawić bólu pacjentowi. Swoją pracę wykonuje solidnie, nigdy nie robi nic w pośpiechu. Skupia się na pacjencie który znajduje się na fotelu. P. Popielarz uratowała mój zdrowy ząb który miał być usunięty. Jestem jej za to bardzo wdzięczna.\nZ rejestracją także nie ma dużych problemów. Pani Dorota to również sympatyczna osoba. Jeżeli termin nie pasuje to jedyne co trzeba zrobić to zatelefonować i umówić się na inny termin.\nZawsze chętnie jadę na wizyty, nigdy się o nic nie martwię. Gabinet mieści się w Tucholi; Tuchola to bardzo ładne, zadbane miasto. Ludzie są mili i zawsze chętnie pomogą. Gabinet ortodontyczny można szybko znaleźć, ponieważ znajduje się w centrum. Zachęcam wszystkich do leczenia u doktor Teresy Popielarz. Warto!\nAlicja Pozorska - Osie\nKierowana zachętą lekarza ortodonty opisuję pewne zdarzenie, które na długo zapadnie naszej rodzinie w pamięci i do którego dopiero niedawno mieliśmy odwagę przyznać się lekarzowi...\nJestem mamą dziewięcioletniej Małgosi, u której wada zgryzu wymagała leczenia aparatem ortodontycznym. Kiedy po serii zdjęć i pomiarów wreszcie go otrzymała, wszyscy byliśmy z niego dumni, a córka uczciwie go nosiła.\nOtrzymaliśmy szereg instrukcji oraz szczególne polecenie odkładania go wyłącznie do specjalnego pudełeczka. Wiedzieliśmy, że jest to drogi i bardzo pracochłonny przedmiocik i wydawało się, że nie sposób go zgubić.\nNiedługo potem rozpoczęły się wakacje i zaczęliśmy rozumieć powody ostrzeżeń. Wyjechaliśmy nad morze. Baliśmy się czeluści odmętów i w czasie kąpieli w morzu aparacik spoczywał sobie w owym specjalnym pudełku. Za namową przyjaciółki wybraliśmy się na zakończenie Jarmarku Świętojańskiego w Gdańsku. Byłam przekonana, że przewidzieliśmy wszystko, a jednak...\nDzieci odbyły solidna drzemkę popołudniową, a żeby na pewno nic się nie stało, postanowiliśmy nie kupować niczego do jedzenia w mieście. Solenny plan działał podczas koncertu i pokazu sztucznych ogni nad Motławą, ale okazało się, że impreza jest tak potężna, że trzeba było przeczekać szturm na tramwaje. Postanowiliśmy gdzieś odpocząć i napić się kawy. Nie mogłam przewidzieć ,że koleżanka zafunduje naszym córkom ogromną paczkę chipsów. Znaleźliśmy stolik kawiarniany w bocznej uliczce, ale te chipsy! Młodsza mogłaby zjeść tylko połowę, ale pięciolatek rzadko jest zdolny do aż takich poświęceń. No i skapitulowałam.\n- Dobra - powiedziałam – dawaj aparat schowam ci na chwilę do plecaka, jak zjesz to ci go oddam i włożyłam go do kieszonki, gdzie był telefon. Chwilę potem wydawało mi się, że dzwoni więc otworzyłam kieszonkę. Telefon nie dzwonił, ale gdzie aparat???\nByło już ciemno, więc musiałam z nosem przy ziemi obszukać miejsce pod stołem i ławką w promieniu dwóch metrów. Na nic. Grupa Czechów siedząca obok miała ubaw. Niestety, pomimo moich wysiłków po prostu zniknął. Po chwili zauważyłam, że dokładnie pode mną znajduje się gruba krata od...studzienki ściekowej. Krew odpłynęła mi z twarzy bo pomiędzy szczeblami nic nie utknęło, lecz...przeleciało. Gosia wpadła w histerię i trudno było ją uspokoić. Ja najchętniej też zapadłabym się pod ziemię, razem z tym aparatem. Poprosiliśmy patrol policji municypalnej o choćby pożyczenie latarki, ale to nie przyniosło rezultatu. Z dalszych wydarzeń pamiętam strzępy:\n(w uszach słyszałam przestrogi pani doktor)\nmąż zdjął koszulkę i powiedział – potrzymaj. Krzyknął do Czechów: „potrzymacie mnie za nogi?” Zrozumieli chyba, bo huknęli „Cooo??!!”\nPrzyłączył się właściciel kawiarni i wobec powagi sprawy poświęcił jedną z ławek do zbadania głębokości „ miejsca samobójstwa” mojego męża. Nie było bez dna, więc ujrzeliśmy w środku gdańskiej scenerii kilku ogromnych chłopaków ustawionych na kształt rusztowania wiertniczego, skupionych wokół sandałów mojego męża, który zniknął w czarnej dziurze. Komuś kto tam nie był trudno sobie wyobrazić co poczuliśmy słysząc z czeluści „jeesstt!”.\nprzyjaźń polsko – czeska okraszona została oklaskami i dowcipami jeszcze przez godzinę.\nAparat przed dezynfekcją dotarł w folii aluminiowej od czekolady w szczelnie zapinanej koszuli. Od tej pory Gosia nie wyjmowała go z ust nawet podczas jedzenia.\nMąż został niekwestionowanym bohaterem (ja miałam całkiem inne pojęcie na temat studzienek tego typu na szczęście on nie ). Aparat został uratowany przed nurtem Motławy.\nMama Małgosi , Poznań


Sosnowski - solo act ! na oświęcimskiej scenie - Fakty Oświęcim\nJola Wodniak | Kultura i rozrywka | 25 lutego 2020 15:54\nW piątek 6 marca o godzinie 18 w Osiedlowym Domu Kultury Zasole rozpocznie się koncert Sosnowski – solo act ! w wykonaniu Bartka Sosnowskiego.\nBartek uważany jest za jeden z najciekawszych głosów 2019 roku w Polsce, porównywanego do Toma Waitsa.\nSosnowski, one man band, songwriter i doświadczony gitarzysta, znany ze swojego charakterystycznego, zachrypniętego wokalu. Jego utwory, takie jak na przykład Deszcz, nie tylko zdobyły uznanie wielu dziennikarzy muzycznych, ale także podbiły serca wielu słuchaczy, wskakując na dobre pozycje na polskich listach przebojów. Jest jednym z niewielu artystów w Polsce, którym udaje się przemycać muzykę bluesową do meanstreamu.\n„Sosnowski słyszy i czuje więcej. I potrafi się tym dzielić za pomocą swojego wyjątkowego głosu. GŁOSU. Przypomina trochę dwudziestoletniego Toma Waitsa. Jest scenicznym demonem” – Piotr Metz, Dyrektor Muzyczny Trójki – Polskie Radio\n„Trzy akordy i prawda – tak Harlan Howard opisał istotę sukcesu w muzyce country w latach ’50. Muzyka Sosnowskiego odzwierciedla to stwierdzenie w XXI wieku na znacznie szerszą skalę – uniwersalna, łącząca muzykę rootsową, amerykańską, bluesa i rocka. A prawda, którą manifestuje, jest zawsze aktualna” – Jan Chojnacki, Trójka – Polskie Radio\n„Wystarczy, że wychodzi na scenę i publika natychmiast go kupuje – naturalny, pewny siebie, spokojny. Jemu się po prostu wierzy” – Marcin Staniszewski, Estrada i Studio\n„Pamiętam, że kiedy pierwszy raz usłyszałem Sosnowskiego, mieszały się we mnie dwa uczucia: podziw i zaskoczenie. Podziw, bo to muzyka świeża i bardzo różna od tego, co wokół można usłyszeć. Zaskoczenie – to u nas w Polsce tak grają? Sosnowski to artysta samowystarczalny. Nie uznaje stylistycznych szufladek. Miesza się tam blues, country i folk. Zresztą nie ma sensu dociekać, jaki to muzyczny styl. Lepiej cieszyć się słuchając szczerej, prawdziwej wypowiedzi gościa, który chce nam o czymś opowiedzieć” – Robert Trusiak, Twój Blues\n„To fenomenalny one man band z siłą przekazu równą wielu zelektryfikowanym kapelom. Jego gitary akustyczne są w swoim brzmieniu bardzo rootsowe, brzmią jakby miały co najmniej sto lat i zostały sprowadzone z muzeum kultury Delty Mississippi” – Maciej Warda, Top Guitar\nBilety w cenie 20 złotych są do nabycia na stronie ock.systembiletowy.pl\nBartek Sosnkowski ODK Osiedlowy Dom Kultury Zasole


Akcesoria damskie - Jesień Zima 2022 │ Denley.pl\nPortfel damski skórzany multikolor 13196\nPortfel damski skórzany multikolor 13201\nPortfel damski skórzany miętowy 13202\nPortfel damski skórzany różowy 13170\nPortfel damski skórzany różowy 13172\nPortfel damski skórzany srebrny 13173\nPortfel damski skórzany multikolor 13057\nPortfel damski skórzany biały 13058\nPortfel damski skórzany multikolor 13212\nPortfel damski skórzany multikolor 13214\nPortfel damski skórzany multikolor 13192\nPortfel damski skórzany granatowy 13195\nPortfel damski skórzany czarny 11878\nPortfel damski skórzany granatowy 11879\nPortfel damski skórzany czerwony 11880\nPortfel damski skórzany granatowy 13237\nPortfel damski skórzany czerwony 2689\nPortfel damski skórzany łososiowy 2687\nPortfel damski skórzany multikolor 3091\nPortfel damski skórzany multikolor 8257\nPortfel damski skórzany multikolor 8251\nPortfel damski skórzany multikolor 3066\nPortfel damski skórzany multikolor 3073\nPortfel damski skórzany czarny 2779\nPortfel damski skórzany czarny 2774\nPortfel damski skórzany czerwony 2411\nPortfel damski z ekoskóry niebieski 1040\nPortfel damski skórzany granatowy 1001\nCzapka z daszkiem pomarańczowa Denley CZ31A\nCzapka z daszkiem czerwona Denley CZ31A\nCzapka z daszkiem pomarańczowa-neon Denley CZ26A\nCzapka z daszkiem pomarańczowa Denley CZ28A\nCzapka z daszkiem pomarańczowa-neon Denley CZ28A\nCzapka z daszkiem trucker różowa Denley CZ35-1\nCzapka z daszkiem trucker pomarańczowa Denley CZ35-1\nSzara czapka zimowa ocieplana damska YW09004\nGranatowa czapka zimowa ocieplana damska YW09004\nCzarna czapka zimowa damska YW09004\nKhaki maseczka damska wielorazowa ochronna dwuwarstwowa Denley 001\nSzara maseczka damska wielorazowa ochronna trzywarstwowa Denley 002\nGranatowa maseczka damska wielorazowa ochronna dwuwarstwowa Denley 001\nGrafitowa maseczka damska wielorazowa ochronna dwuwarstwowa Denley 001\nBiała maseczka damska wielorazowa ochronna dwuwarstwowa Denley 001\nSzary komin Denley YW0501\nNiebieski komin moro Denley YW0504\nKhaki komin Denley moro YW0506\nBłękitny komin moro Denley YW0505\nBłękitny komin Denley YW0501\nZielony komin Denley YW0501\nNiebieski komin Denley YW0501\nCzarny komin Denley YW0501-1\nPortfel damski skórzany czarny 2688\nPortfel damski skórzany miętowy 8044\nDla kobiet akcesoria są niemal tak samo ważne jak pozostałe części garderoby, a często nawet istotniejsze. To właśnie detalami podkreśla się charakter całej stylizacji i przemyca najgorętsze trendy ze światowych wybiegów. A co może być dodatkiem do ubrań? Możliwości jest wiele: szale i chusty, okulary, torebki i plecaki, czapki z daszkiem, kapelusze, zegarki, biżuteria, rękawiczki, paski do spódnic, sukienek i spodni, portfele i etui. Niektórzy uważają nawet słuchawki za element całej stylizacji. Nie ma w tym niczego dziwnego, ponieważ coraz więcej rzeczy codziennego użytku zaczyna przypominać małe dzieła sztuki i designerskie dodatki np. do odzieży.\nAkcesoria odzieżowe dla kobiet, które lubią podkreślać swój indywidualny styl, powinny stanowić mocny akcent na tle całej stylizacji. Od niedawna, gorącym trendem są broszki, ale nie klasyczne, jakie nosiły poprzednie pokolenia kobiet, lecz niebanalne, kreatywne, o ciekawych kształtach np. nawiązujące do stylistyki PRL-u albo wykonane z filcu, włóczki, a nawet z masy solnej. W zależności od własnych preferencji można zdecydować się na niezwykle odmienne dodatki do stroju – ograniczeniem jest tylko wyobraźnia. Natomiast, panie o spokojnej naturze, które nie lubią wyróżniać się w tłumie, ale chcą podkreślić swój wdzięk i kobiecość, powinny postawić na sprawdzone, klasyczne dodatki, które charakteryzują się nieprzemijającym urokiem. Takie są chustki i apaszki, np. w pastelowych kolorach lub z ultra kobiecymi zwierzęcymi motywami, biżuteryjne zegarki i zdobione okulary przeciwsłoneczne, a niekwestionowanym hitem królującym w modzie już od kilku sezonów są kapelusze – zarówno z dużym rondem, podkreślające plażowy, wakacyjny look, jak i mniejsze, przypominające fasonem męskie okrycia głowy, które idealnie nadają się do miejskich stylizacji streetwear. Również kobiety, które lubią sportowy styl znajdą dla sobie modne akcesoria odzieżowe. Damskie czapki z daszkiem, plecaki czy casualowe zegarki to doskonały wybór dla podkreślenia lifestylowego wyglądu.


Piłka nożna na boisku piłkarskim clipart, obraz, ilustracja\nTytuł klipu: Piłka nożna na boisku do piłki nożnej Clipart, obraz, ilustracja\n< Poprzedni clipart Clipart 64 z 203\nNastępny Clipart > Clipart 66 z 203\nPiłka nożna na boisku piłkarskim clipart, obraz, ilustracja.\nObrazy w stylu kreskówek royalty free do wykorzystania w projektach niekomercyjnych. Piłka nożna na boisko do piłki nożnej clipart, obraz, ilustracja. Nasze cliparty można pobrać bezpłatnie i zmodyfikować we wspólnym programie biurowym.\nPiłka nożna na boisko do piłki nożnej clipart, obraz, ilustracja. Darmowe ilustracje clipart do pobrania i wydrukowania. Piłka nożna na boisko do piłki nożnej clipart, obraz, ilustracja. Darmowe zdjęcia do projektowania kart pracy do szkoły, przedszkola, nauki lub do domu - lekcje rękodzieła. Piłka nożna na boisko do piłki nożnej clipart, obraz, ilustracja. Dzięki naszym darmowym zdjęciom możesz na przykład zaprojektować własne zaproszenia, kartki z życzeniami lub arkusze robocze.\nPiłka nożna na boisko do piłki nożnej clipart, obraz, ilustracja. Domyślnie ten obraz clipart można pobrać jako plik PNG lub JPG. Stopniowo przygotowujemy i publikujemy wszystkie nasze cliparty w dowolnie skalowalnych formatach wektorowych, aby uzyskać jeszcze lepszą jakość druku. Możesz sprawdzić, czy grafika jest dostępna jako wektor, klikając ikonę „Pobierz jako wektor” pod każdym obrazem.\nŁączne kliknięcia wszystkich clipartów: 19.280.803


Niedzielne linki: z poślizgiem, ale wróciłem :) | Doodge'owy przemyślnik Niedzielne linki: z poślizgiem, ale wróciłem :) – Doodge’owy przemyślnik\nNiedzielne linki: z poślizgiem, ale wróciłem :)\nListopad 19, 2007 doodge 9 Komentarzy\nHow to Actually Execute Your To-Do List: or, Why Writing It Down Doesn’t Actually Get It Done – jeśli próbowaliście kiedyś korzystać z jakiejkolwiek formy ToDoList, być może zauważyliście, że samo zapisanie rzeczy, które trzeba wykonać, nie powoduje automatycznie ich wykonania. Jak sobie z tym radzić?\n5 Simple Steps to Purify Your Hard Drive – mogę się założyć o dowolne pieniądze, że na Waszym dysku twardym panuje niezły bałagan. Sam często borykam się z tym problemem (a najgorsze jest to, że porządkowanie dysku wcale nie jest takie proste, a dodatkowo, porządek zazwyczaj nie utrzymuje się zbyt długo). Czy można jednak coś z tym zrobić? Wszak dysk naszego komputera jest czymś w rodzaju szafki z dokumentami, a tam zazwyczaj chcemy mieć porządek.\n7 Things You Can Do When the Internet Connection is Out – każdemu z nas wydaje się, że nie jest uzależniony od komputera/internetu. Co jednak stało się, gdy ostatnim razem wystąpiła awaria Waszego providera? Czy nagle dom stał się pusty? Zabrakło Wam zajęć? Oto 7 pomysłów na pożyteczne wykorzystanie czasu przymusowego pobytu offline.\nThings I wish I’d known when I was younger – zawsze lubiłem uczyć się od starszych, gdyż to może zaoszczędzić wielu błędów. Czy zastanawialiście się, czego będziecie żałować za kilkadziesiąt lat? A może warto pomyśleć, jak sprawić, aby niczego nie żałować?\n10 Weaknesses of Human Intelligence – bo wbrew pozorom ludzie nie są idealnymi zwierzętami (okiem informatyka).\nThe Benefits of Spending Time Alone, and How to Do It – wiele osób panicznie boi się samotności. Może jednak warto czasem spędzić trochę czasu samemu.\n→ PN: Zaległościowe porządki\n← Już wkrótce\n9 myśli w temacie “Niedzielne linki: z poślizgiem, ale wróciłem :)”\nBardzo ciekawe porady :), ale czy tak łatwo wcielić je w życie?\nListopad 20, 2007 at 9:12 am\t Odpowiedz\nTo już zależy od wcielającego…\nListopad 20, 2007 at 9:24 am\t Odpowiedz\nA Tobie udaje się wcielać powyższe zasady w życie?\nI pozostałe „niedzielne linki” ? :)\nListopad 20, 2007 at 10:16 am\t Odpowiedz\nUdaje mi się wcielać te, które chcę. Nie ukrywam, że nie wszystkie te porady chciałbym implementować, natomiast niewątpliwie wydają się one być ciekawe.\nNajtrudniejszym lifehackiem jest dla mnie chyba wczesne wstawanie (w okolicach piątej rano). Rzeczywiście dni stają się wtedy bardzo produktywne i bardzo mi to odpowiada, jednak nadal problemem jest dla mnie wczesne chodzenie spać.\nListopad 20, 2007 at 13:10 pm\t Odpowiedz\nNajważniejszym jest, że chce się próbować, a że często efekty sa marne…raczej nie należy się tym przejmować. Liczą się chęci :)\nPowodzenia we wczesnym wstawaniu :)!\nListopad 20, 2007 at 16:40 pm\t Odpowiedz\nDoodge, te linki to skarb :) Dzięki.\nA ze wczesnym wstawaniem nie jesteś sam :) Przez wiele miesięcy udało mi się nieludzkim wysiłkiem utrzymać poranne wstawanie. I co? W święta wszystko wzięło w łeb. Dzisiaj wstalem przed 12.\nGrudzień 26, 2007 at 13:08 pm\t Odpowiedz\nDzięki, dobrze wiedzieć, że ktoś to czyta ;)\nZe wstawaniem ostatnio zaczynam sobie radzić, znalazłem ciekawy sposób, o którym napiszę przy okazji…\nGrudzień 26, 2007 at 16:23 pm\t Odpowiedz\nTylko nie zapomnij… :>\nGrudzień 26, 2007 at 18:12 pm\t Odpowiedz\nSpokojnie, zapisane w NextActions ;-)\nGrudzień 26, 2007 at 20:31 pm\t Odpowiedz


Alkohit AH69 - Bagażniki dachowe Thule i bagażniki rowerowe - TAURUS\n/ Alkohit AH69\nKod produktu: T2/alkohit 69\nALKOHIT AH 69 podczas swojej PREMIERY na największych targach samochodowych w Europie na IAA - Internationale Automobil-Ausstellung we Frankfurcie cieszył się ogromnym zainteresowaniem. Nowoczesny design połączony z innowacyjnością i zastosowaniem najnowszej technologii sensora elektrochemicznego spowodował otwarcie dla ALKOHIT AH69 tak bardzo hermetycznego i wymagającego przez konsumentów rynku niemieckiego.\nAlkohit AH 69 to profesjonalne urządzenie do samokontroli zawartości alkoholu we krwi. Alkohit 69 również ze względu na poziom zaawansowania technologicznego, przeznaczony jest przede wszystkim dla firm, gdzie w stosunkowo krótkim okresie czasu należy sprawdzić dużą ilość pracowników. Będą to firmy, gdzie szczególnie ważne jest bezpieczeństwo pracy, jak branża budowlana, drogownictwo, energetyka, itp.\nNajbardziej przekonującą informacją o tym, że ALKOHIT 69 jest wart zakupu może świadczyć fakt, że alkomat był testowany przez dwie niezależne Policje w Portugalii oraz Instytut Badań. Po roku testów wyniki zostały zebrane. Alkohit AH69 ze względu na dokładność oraz co najważniejsze stabilność czujnika, został przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Portugalii dopuszczony od 2010 roku do wykrywania obecności alkoholu we krwi w ruchu drogowym.\nDedykacja dla pewnej grupy odbiorców determinowana jest poziomem zaawansowania i wytrzymałości czujnika elektrochemicznego co przekłada się na okres gwarancji udzielany przez producenta (patrz poniższe zestawienie oraz ogólną tabelę porównawczą).\nInnowacyjne umieszczenie ustnika powoduje, że badana osoba w przypadku zaciągnięcia się powietrzem przez ustnik nie będzie narażona na bakterie znajdujące się wewnątrz alkomatu co w dzisiejszych czasach ma priorytetowe znaczenie ze względu na różne choroby zakaźne: ptasią grypę, sepsę itp. Zaleta ta jest ważna dla firm, w których systematycznie i codziennie bada się pracowników co daje pewność, że chory pracownik nie zarazi kolejnych osób.\nZalety alkomatu Alkohit AH69 w skrócie\nduży, czytelny wyświetlacz, podświetlany na niebiesko z prostymi, zrozumiałymi informacjami;\nNazwa: Alkohit AH69\nZasilanie: bateria 4 x AAA 1,5V\nGwarancja przy zakupie na osobę fizyczną: 24 miesiące na alkomat, 12 miesięcy na czujnik\nGwarancja przy zakupie na firmę: 24 miesiące na alkomat, 12 miesięcy na czujnik


budowa linii kablowych nN i SN, budowa stacji transformatorowych, budowa linii napowietrznych nN i SN.\nWymagania: wykształcenie zasadnicze zawodowe elektryczne/energetyczne lub pokrewne, mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku, uprawnienia SEP E i D, umiejętność obsługi koparki, umiejętność obsługi podnośnika koszowego. Praca w Ładnej od pon. do pt. na jedną zmianę w przedziale godz.: 7.00-17.00; wynagrodzenie: 5 000 zł brutto. Kontakt: "ELEKTROECO" SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ; wcześniejszy kontakt tel.: 696 513 699, CV proszę przesyłać na adres e-mail: biuro@elektroeco.net


Przygotowanie skór do malowania - Malowanie skór licowych - Forum o Butach\nMarch 12, 2012 in Malowanie skór licowych\nJest trochę powtarzających się zapytań w temacie, w związku z czym postanowiłem to jakoś zebrać i usystematyzować.\nTalent, zdolności artystyczne, dobre farby, lakiery i środki ... to wszystko oczywiście ma znaczenie. Jednak nic nie pomoże, jeżeli skóra nie zostanie właściwie przygotowana do malowania.\nSkóra właściwie przygotowana do malowania\nTo skóra czysta, odtłuszczona, skóra, której otwarte pory są w stanie wchłonąć barwnik głęboko w jej strukturę. Jeżeli ten etap malowania skóry potraktujemy z należną uwagą, efekt będzie bardzo trwały, pigment nie będzie się wykruszał na załamaniach i wszystko będzie jak trzeba. Jeżeli natomiast zrobimy to byle jak - skóra farbą zostanie pokryta powierzchniowo, pigment nie zostanie przez nią wchłonięty i przy większej sile tarcia, na załamaniach lub w trakcie zwykłej eksploatacji może się wykruszać.\nZwracajcie uwagę na jakość pigmentu skórzanej tapicerki samochodowej w trakcie zakupu auta od handlarza lub w komisie. Bywają solidni i uczciwi, którzy robią to dobrze, ale dość często zdarzają się i tacy, którym zależy na chwilowym efekcie - "Ubytki, odbarwienia? Psiknę aerozolem i będzie jak trzeba". Będzie jak trzeba przez czas jakiś, a później farba zostaje na odzieży. To dość częste przypadki, a naprawdę można to zrobić dobrze i trwale.\nNo, ale to taka dygresja, bo tu malujemy buty zazwyczaj\nZatem, jeżeli na warsztat bierzemy buty i chcemy je przemalować zupełnie lub poddać patynacji, poprzednie wykończenie (farbę, lakier) najlepiej zmyć zupełnie, tudzież zedrzeć wręcz, bo nie zawsze gładko idzie\nSą środki, które mimo swojej mocy, robią to nie uszkadzając właściwej struktury skóry w przeciwieństwie co do niektórych dość popularnych sposobów\nSą to preparaty z definicji bardzo mocne, żrące, łatwopalne o agresywnym zapachu, zatem rękawiczki, maseczka, okulary, szczególna uwaga i przechowywanie z daleka od dzieci - wskazane.\nSpróbuję je uporządkować - od najsłabszego do najmocniejszego.\nZnajdujący się w zestawie Tarrago Color Dye Dobule - najsłabszy mocą (co nie znaczy, że słaby). W wielu przypadkach sprawdza się doskonale. Przy odrobinie zaangażowanie idealnie odtłuści i przygotuje skórę do barwienia. Są tacy, którzy umieściliby ten produkt na miejscu trzecim, ale to moja subiektywna ocena\nAVEL MYDŁO DO SKÓR\nSzczególnie reko[beeep]wane do tapicerek skórzanych, obuwia typu trekking, outdoor i nie tylko. Właściwe zarówno do czyszczenia skór jak i odtłuszczania przed malowaniem.\nTo doskonały środek do czyszczenia i odtłuszczania skór licowanych doceniany zarówno przez fachowców z branży, jak i zwykłych użytkowników, którzy o buty dbają. Idealnie czyści, odtłuszcza, zmywa stare, nawarstwiające się impregnaty, woski, pasty i nabłyszczacze ...\nTo już typowy zmywacz wykończenia. Usuwa starą farbę (wykończenie) nie uszkadzając skóry. Zdecydowanie większa moc i skuteczność. Pamiętać należy, że to już nie jest środek do czyszczenia, lecz usuwania, zdzierania wykończenia skór.\nZdecydowanie najmocniejszy i najskuteczniejszy zmywacz wykończenia. Szczególnie reko[beeep]wany przy tego typu pracach. Nie ma co się męczyć - DECAPANT Cię wyręczy UPS\nA teraz zobaczmy jak to działa, na przykładach z życia.\nLewy but (na fotce po prawej) przygotowany do malowania\nPrzykład zastosowania na tapicerce samochodowej.\nZastosowanie przy renowacji zniszczonych nosków.\nLewy but (na fotce po prawej) oczyszczony i odtłuszczony:\nZastosowanie widoczne na filmie, między 3:45-6:00 minutą.\nLewy but (na fotce po prawej) przygotowany, prawy jeszcze nie:\nLewy but (na fotce po prawej) po zastosowaniu środka i przygotowany do malowania, patynowania:\nTutaj jeszcze takie dwa przykłady obrazujące, jak wyglądają buty przygotowane do malowania lub patynowania:\nCzasem przygotowując skórę do barwienia, warto użyć papieru ściernego o odpowiedniej gradacji, a ostatnio spotkałem się i z czymś takim, choć osobiście nie specjalnie mi się to podoba - za dużo agresji\nZa to patent z białym wykończeniem zdobień bardzo fajny\n...ŚWIETNE OPRACOWANIE...CZARNO NA BIAŁYM...\n...proszę o kontynuowanie - malowanie i wykańczanie...\nJak tylko się sklonuję, będę rozwijał poszczególne wątki haha


Odżywka do włosów zniszczonych – sposób na ekspresową poprawę ich kondycji - Body Empire\nHomeWłosyOdżywka do włosów zniszczonych – sposób na ekspresową poprawę ich kondycji\nOdżywka do włosów zniszczonych – sposób na ekspresową poprawę ich kondycji\nPierwsze oznaki świadczące o zniszczonych włosach to rozdwojone, łamiące się końcówki oraz szorstkie, suche i pozbawione blasku włosy. Ponadto sprawiaj dużo problemów podczas stylizacji. Jednak czy można zatrzymać ten proces degradacji struktury włosa? Tak, z pomocą przychodzi odżywka do włosów zniszczonych, która daję natychmiastowe efekty, często idąc w parze z całą serią kosmetyków do pielęgnacji. Całkowita regeneracja może trwać długo i wymaga wiele uwagi. Odżywka do włosów zniszczonych jest pierwszym krokiem do odzyskania kontroli nad niesfornymi włosami.\nCzynniki, które powodują zniszczenia włosów\nDlaczego warto używać odżywki do włosów zniszczonych?\nJak uchronić włosy przed zniszczeniami?\nJak uratować bardzo zniszczone włosy oraz jak zapobiegać powstawaniu nowych uszkodzeń?\nJak prawidłowo stosować odżywkę do włosów? Podstawowe błędy w pielęgnacji\nSkładniki, jakie powinna mieć najlepsza odżywka do włosów zniszczonych\nProteiny – keratyna, kolagen, elastyna\nNaturalne ekstrakty roślinne – olejki, wyciągi, masła\nNawilżacze, czyli humektanty – gliceryna, aloes, panthenol, alantoina, betaina, miód\nAminokwasy – czyli arginina na zniszczone włosy\nCeramidy – ratunek dla suchych i zniszczonych włosów\nCzego nie powinna zawierać odżywka do włosów zniszczonych?\nSLS lub SLES (Sodium Lauryl Sulfate)\nOleje mineralne (parafina)\nNie da się uniknąć w 100% zniszczeń włosów. Jest wiele czynników, które prowadzą do osłabienia kondycji włosów. Są to nie tylko zabiegi koloryzujące lub rozjaśniające, jak się wydaje wielu osobom. Wśród nich jest wiele okoliczności od nas niezależnych, których nie da się całkowicie wyeliminować. Główne przyczyny odpowiadające za złą kondycję fryzury to:\nLatem słońce i silne promieniowanie UV, zimą ogrzewanie w pomieszczeniach – przyczyniające się do utraty wilgoci w strukturze włosa oraz silny wiatr i mróz na zewnątrz. Wpływ na kondycję włosów mają także zanieczyszczenia, w tym dym nikotynowy oraz smog, które mają zgubny wpływ na nasze zdrowie i kondycje włosów. Ponadto zły wpływ na włosy mają zarówno kąpiele w słonej morskiej wodzie jak i w chlorowanej na basenie.\nCzyli wysoka temperatura. Przede wszystkim w tej grupie znajduje się domowa stylizacja, bez której wiele osób nie wyobraża sobie życia (prostowanie, suszenie lub używanie lokówki).\nJest to wspomniana koloryzacja, która nie tylko wpływa na włókna włosów, ale także przenika przez skórę podrażniając ją oraz oddziałuje na cebulkę włosa z czasem ją osłabiając. Taki zabieg zaburza naturalny cykl wzrostu włosa, przez co nowe włoski “baby hair” są cieńsze. Inne zabiegi fryzjerskie wpływające na osłabienie struktury włosa to np. trwała ondulacja.\nMogłoby się wydawać, że szczotkowanie włosów jest nieszkodliwe, to podczas tej czynności może dochodzić do mikro uszkodzeń i niewidocznych dla oka mikro zadrapań. W tym przypadku winny jest zły sprzęt: wygięty ząb grzebienia lub ułamane kulki w szczotce, które rysują łuskę włosa.\nTen punkt dotyczy przesadnej skrajności w pielęgnacji. Złe skutki może przynieść zarówno kompletna rezygnacja z odżywki do włosów po ich myciu, jak i nadużywanie kosmetyków. Włosy obciążone zbyt dużą ilością preparatów, mogą się puszyć, plątać, sprawiać wrażenie lepkich i tłustych lub po prostu mogą się łamać i wyrywać pod nadmiernym ciężarem.\nZła rutyna dbania o wygląd\nCzęsto w pośpiechu popełniamy wiele drobnych błędów, które są destruktywne. Jest to: energiczne tarcie mokrych włosów ręcznikiem, nerwowe nakładanie szamponu i szorowanie nim skóry głowy (zamiast delikatnego masażu), spłukiwanie włosów zbyt gorącą lub lodowatą wodą (powinna być letnia, aby domknąć otwarte łuski włosa), związywanie włosów w bardzo ciasny kucyk lub koczek lub rozczesywanie naprędce włosów na sucho, bez jakiejkolwiek odżywki lub olejku.\nDodatkowe aspekty: stres, wahania hormonalne, ciąża, ciężkie choroby, silne leki, nieodpowiedni styl życia, niedosypianie lub zła (uboga) dieta. Są to aspekty, które również wpływają na zdrowy wygląd całej fryzury.\nDlaczego warto używać odżywkę do włosów zniszczonych?\nJak już wyżej wspomnieliśmy jest wiele czynników prowadzących do uszkodzeń, których często nie da się ani uniknąć, ani ograniczyć. Dlatego ważne jest, aby wybierać dobre, wysokiej jakości kosmetyki, które zregenerują oraz intensywnie odżywią, wzmocnią i poprawią kondycję włosów. Idealnym rozwiązaniem jest odżywka do włosów zniszczonych, która szybko poprawia ich wygląd, wpływając na wygładzenie, miękkość, przypływ energii, efekt lśniących, jedwabistych pasm oraz refleksów, a także pomaga w stylizacji i ich sprawnym rozczesywaniu. Reasumując, każdy typ włosów potrzebuje od czasu do czasu regeneracji zniszczeń, czy to po słonecznych wakacjach, czy po długiej, mroźnej zimie spędzonej w mocno ogrzewanych pomieszczeniach. Więc nie tylko, jak by się mogło wydawać po zabiegach fryzjerskich związanych ze zmianą koloru. Dlatego w Twojej łazience powinna się znaleźć odżywka do włosów zniszczonych!\nOdpowiednia, zrównoważona pielęgnacja to recepta na zachowanie zadowalającej kondycji i pięknego wyglądu włosów. Na pierwszej linii obronny stoi właśnie odżywka do włosów zniszczonych, używane zaraz po szamponie. Wpływają na bieżąco na niwelowanie uszkodzeń i regenerację oraz utrzymanie nawilżenia włosów – w tym tworzenie warstwy ochronnej na ich powierzchni przez np. zawartość naturalnych olei, bogatych w witaminy, minerały oraz kwasy tłuszczowe.\nInne kroki, oprócz regularnego używania odżywki do włosów zniszczonych, które pomogą uratować włosy przed zniszczeniami to:\nOchrona włosów przed słońcem i promieniowaniem UV – kapelusz to raczej niewygodna forma defensywy, lecz z pomocą idą odżywki ochronne w formie mgiełek lub w sprayu.\nWażna jest również ochrona przed mrozem i wiatrem – czyli noszenie czapek zimą oraz chust i kapturów, aby uchronić włosy przed wiatrem.\nUnikanie kąpiel w słonej lub chlorowanej wodzie – lub zaraz po nich – dokładne umycie głowy i użycie odżywki.\nPodcinanie końcówek – jeśli tego nie zrobisz to taka rozdwojona końcówka dalej będzie ulegała zniszczeniu i będzie się coraz bardziej się rozwarstwiała. Efektem tego będą spuszone włosy wyglądem przypominające nastroszoną miotłę. Ponadto włosy dalej będą się ułamywały oraz wykruszały coraz wyżej, tworząc nierówną, wystrzępioną linię – dającą bardzo nieestetyczny efekt wizualny. Wizyta w salonie fryzjerskim powinna odbywać się przynajmniej raz na 2 miesiące. Specjalista podetnie same końcówki – co uchroni Cię przed dalszym procesem niszczenia się włosów i pozwoli Ci cieszyć się ich dobrym wyglądem.\nZrezygnowanie z częstego prostowania, używania lokówki lub suszarki.\nKoloryzacja wyłącznie pod okiem profesjonalisty w salonie fryzjerskim.\nCo jeszcze możesz zrobić dla swoich włosów?\nKompleksowa pielęgnacja – od odżywek, masek, specjalistycznych szamponów, olejków, wcierek, pobudzających masaży, aż po wyrobienie sobie nawyku do delikatnego traktowania włosów, rozczesywania, suszenia, modelowania i stylizacji.\nZawsze podczas ostatniego płukania używaj tylko letniej wody – domyka ona łuski włosa, dzięki czemu są wygładzone, zamiast matowe i szorstkie.\nDobrze zbilansowana dieta – czyli bogata w proteiny, nasiona, warzywa i owoce, które od wewnątrz zadbają o dostarczenie właściwych ilości składników odżywczych cebulkom włosów.\nSuplementacja – jest uzupełnieniem ważnych mikroelementów, witamin i minerałów, których może brakować na co dzień w diecie.\nZdrowy tryb życia – to równie ważna kwestia. Jeśli jest zachowana równowaga organizmu, to całe ciało będzie zdrowe i pełne energii, także włosy. Warto dbać o wypoczynek, dobry sen oraz uprawiać sport. Chociażby regularny spacer, który pobudzi krążenie oraz dotleni komórki – także te skóry głowy, ponieważ biorą one udział w transporcie składników odżywczych do cebulki włosa.\nOgranicz stres – lub staraj się zniwelować jego skutki poprzez relaks i odpoczynek, tak aby oderwać uwagę od problemów.\nPo pierwsze! Rozumiemy, że często po prostu nie masz czasu, ale nie nakładaj odżywki na bardzo mokre włosy. Bezpośrednio po umyciu włosów szamponem i ich dokładnym spłukaniu poczekaj chwilę, aż nadmiar wody spłynie, a następnie odciśnij jej resztki ręcznikiem, tak aby były lekko wilgotne. Należy tak postępować z prostej przyczyny – rozprowadzając kosmetyk na mokrych pasmach – odżywka zwyczajnie z nich spłynie, a cenne składniki rozrzedzą się wraz z cieczą.\nPo drugie! Nie nakładaj kosmetyku na skalp. Najlepiej jest zostawić bezpieczny odstęp kilku centymetrów i zacząć od linii uszu. Dlaczego? Odżywka do włosów zniszczonych w trakcie niedokładnego płukania może zatkać pory skóry głowy, często oprócz nawilżających, dobrych składników zawiera syntetyczne komponenty, które ciężko usunąć samą wodą. Większość trychologów i dermatologów przyzna nam rację, ponieważ takie działanie powoduje wiele estetycznych problemów – między innymi: oklapniętą fryzurę, przetłuszczanie się skóry głowy lub poważne stany zapalne.\nUżywaj odżywki (bez żadnych obaw), po każdym myciu. Szampon do włosów to konieczny krok w pielęgnacji, ale oprócz całkowitego oczyszczenia i pozbycia się zanieczyszczeń, łoju, resztek kosmetyków – pozostawia włosy suche. Więc w celu nawilżenia i domknięcia łusek włosów, użycie odżywki jest obowiązkowe.\nPamiętaj, aby nie używać jednego produktu cały czas. Warto mieć w łazience kilka różnych kosmetyków i na zmianę sięgać po inny, w zależności od potrzeb Twoich włosów. Na przykład – odżywkę dopasowaną do typu włosów, a także tą intensywnie odżywiającą, odbudowującą i wzmacniającą – czyli proteinową, nawilżającą – z humektantami oraz działającą ochronnie przez natłuszczenie – z emolientami.\nZniszczone włosy mają uszkodzoną strukturę, a przez powstałe ubytki do ich wnętrza mogą wnikać np. zanieczyszczenia działając destrukcyjnie na ich kondycję. Dlatego ważne jest, aby zamknąć tę drogę i uchronić warstwę korową oraz rdzeń włosa przed niszczącymi czynnikami. Dlatego potrzebna jest:\nIntensywna odbudowa – czyli uzupełnienie ubytków w strukturze włókien.\nNawilżenie – przez liczne zniszczenia włosy są bardzo wysuszone i podatne na ułamywanie się końcówek. Zatrzymanie wilgoci przywróci im miękkość, elastyczność i zauważalnie poprawi ich wygląd.\nOchrona – czyli dodatkowe pokrycie ich struktury np. roślinnymi olejkami, które stworzą przezroczysty film otaczający łuski włosa oraz zabezpieczający przed utratą wilgoci i tworzeniem się nowych uszkodzeń.\nKieruj się swoimi indywidualnymi potrzebami tj. rodzajem włosów, jak również efektami, które chcesz uzyskać (dodaniem objętości, wygładzenie, podkreślenie splotu loków, wzmocnienie koloru, regeneracja po zabiegu fryzjerskim, nadanie blasku lub intensywna odbudowa zniszczeń). Uwagę należy również zawracać na skład i unikać syntetycznych szkodliwych substancji. Szukaj dobrych jakościowo produktów, w których skład wchodzą naturalne roślinne ekstrakty o działaniu intensywnie odżywczym, wzmacniającym i nawilżającym.\nNajlepsza odżywka do włosów zniszczonych powinna działać kompleksowo, czyli równocześnie na wszystkich płaszczyznach. Nie tylko regenerować, wzmacniać i odżywiać, ale również w pełni pielęgnować włosy, a więc nawilżać i ochraniać je przed dalszymi uszkodzeniami.\nNajlepsze składniki, w które warto inwestować to:\n1. Proteiny – keratyna, kolagen, elastyna\nProteiny – to one tworzą włókno włosa w prawie 90%, od cebulki, rdzenia, warstwy korowej, osłonki i przezroczystych łusek pokrywających je na całej długości. Dlatego ich użycie idealnie wypełnia uszkodzenia, dając efekt gładkiej, zdrowszej, lśniącej powierzchni włosów oraz poprawia elastyczność, dzięki czemu rozczesanie i ich stylizacja jest o wiele łatwiejsza. Oprócz najczęściej spotykanych komponentów odżywek do włosów zniszczonych i silnej regeneracji, czyli keratyny, kolagenu i elastyny, znajdziesz także produkty z proteinami mleka, jedwabiu, pszenicy czy jajek.\n2. Naturalne ekstrakty roślinne – olejki, wyciągi, masła\nTo skoncentrowana dawka dobroczynnych składników odżywczych dla zniszczonych pasm włosów m.in. witamin, minerałów, kwasów tłuszczowych, licznych antyoksydantów, aminokwasów i lipidów. Wpływają one nie tylko na poprawę wyglądu fryzury, ale jest to także źródło substancji aktywnych, które przenikają do głębszych warstw włosów – rewitalizując je i dbając o zachowanie ich w dobrej kondycji. Dodatkowo te roślinne esencje pełnią funkcję emolientów – czyli zabezpieczają zewnętrzną warstwę włosa, zapewniając ochronę przed zniszczeniami i negatywnymi czynnikami takimi jak słońce, gorące lub suche powietrze czy zanieczyszczenia. Warto wspomnieć także o olejach: arganowym, lnianym, monoi, migdałowym, makadamia, z czarnuszki lub kokosowym. Naturalne masła takie jak: shea, murumuru, morelowe, jojoba, czy z mango. Istotne są także ekstrakty lub inaczej mówiąc wyciągi z owoców lub pestek min.: z winogron, rokitnika, konopi, amli, granatu, lnu, bawełny, z kiełków pszenicy, korzenia żeń-szenia, ryżu (kerarice).\n3. Nawilżacze, czyli humektanty – gliceryna, aloes, panthenol, alantoina, betaina, miód\nDokładne nawilżenie jest bardzo ważne, a szczególnie w przypadku zniszczonych i suchych włosów, ponieważ utrzymanie wilgoci zapewni im witalność, nabiorą sprężystości, blasku i miękkości. Dzięki nawilżeniu – kruszenie się końcówek zostanie w pewnym stopniu ograniczone, a ich stylizacja nie przysporzy aż tylu problemów. Dlatego jest to równie ważny krok i z zasady większość odżywek do włosów oraz kosmetyków do pielęgnacji ciała zawiera glicerynę w swoim składzie.\n4. Aminokwasy – czyli arginina na zniszczone włosy\nTo jeden z ważnych aminokwasów, który uczestniczy w budowie włosa, a także ma właściwości stymulujące cebulkę włosa do poprawnego wzrostu oraz może pomóc zatrzymać ich nadmierne wypadanie. Arginina nie tylko dobrze regeneruje i wzmacnia strukturę włosa, ale także nawilża i daje energii.\n5. Ceramidy – ratunek dla suchych i zniszczonych włosów\nWspierają naturalną warstwę lipidową, która pokrywa włosy, zapewniając im ochronę i wzmocnienie. Ceramidy uzupełniają szczeliny międzykomórkowe, dając uczucie gładkich i wyjątkowo lśniących włosów.\nWłosy zniszczone mają osłabioną strukturę, są bardzo suche i uszkodzone włókno chłonie składniki odżywki jak gąbka, dlatego fryzura może szybko ulegać zbyt dużemu obciążeniu w wyniku stosowania syntetycznych substancji. Choć na początku ich stosowania np. silikon może dokładnie wygładzać suche i rozdwojone końcówki, dając złudny rezultat jedwabistych i lśniących włosów. Już w dłuższym okresie użytkowania go, można zauważyć więcej negatywnych efektów niż korzyści (doprowadzenie do zatkania porów na głowie, obciążenie i tzw. oblepienie włókien włosa, uniemożliwiające dostarczenie składników aktywnych i nawilżenia przy kolejnych zabiegach odżywczych). Trudno jest go dokładnie zmyć z powierzchni włosów i skalpu delikatnym szamponem.\nJest wielu zwolenników sztucznych substancji, wedle których są one obojętne dla zdrowia i kondycji włosów. Wszystko może być tylko z pozoru w porządku, dopóki masz zdrową, młodą skórę głowy możesz nakładać na nią różne preparaty i nie będziesz widział/-a nic złego w tych syntetycznych komponentach. Po czasie włosy i skóra głowy mogą odmówić posłuszeństwa i pojawią się komplikacje i problemy z ich kondycją. W związku z nadużywaniem syntetycznych substancji np. silikonu tworzy się błędne koło ponieważ, aby zmyć sztuczny składnik odżywki musisz sięgnąć po mocny szampon np. z SLS, który dokładnie ściągnie resztki silikonu. Jednakże chyba nie o to chodzi w pielęgnacji, aby z każdej strony katować się silną chemią. Jeśli na rynku dostępne są lepsze produkty o naturalnym składzie, które nie tylko wygładzają, ale też nawilżają, wzmacniają i wpływają na odżywienie przez zawartość witamin\nDlatego staraj się unikać lub ograniczać do okazjonalnego użytku następujące składniki:\n1. SLS lub SLES (Sodium Lauryl Sulfate)\nWysusza, podrażnia, może wywołać reakcję alergiczną, zaczerwienienie, swędzenie lub wysypkę, a także powodować nadmierną produkcję sebum (w wyniku nadmiernego przesuszenia). To substancja pieniąco-myjąca, wykorzystywana także w przemyśle chemicznym np. w detergentach i płynach do naczyń. Nie chcesz chyba traktować swoich włosów takimi środkami? Szczególnie tych bardzo zniszczonych. Inne odrobinę łagodniejsze zamienniki to: Sodium Coco Sulfate (SCS), Magnesium Laureth Sulfate, Ammonium Lauryl Sulfate (ALES).\nSą to konserwanty. Ich nadmiar jest szkodliwy, oddziałują negatywnie na gospodarkę hormonalną i są rakotwórcze. Jako składniki często występują pod nazwami z końcówką paraben np.: ethylparaben, phenoxyethanol, propyloparaben lub metyloparaben.\n3. Alkohol (isopropyl alcohol)\nNiszczy i wysusza włosy, jak i skórę głowy. Jest odpowiedzialny za matowienie i utratę sprężystości. Ukryty jest także pod takimi nazwami jak: glikol etylenowy isopropyl, benzyl, denat). Odstępstwo stanowi tu alkohol tłuszczowy, który ma działanie korzystne: stearyl lub cetyl alcohol.\n4. PEG, PPG\nSkładniki te decydują o konsystencji produktu. W procesie ich powstawania używany jest tlenek etylu oraz dioksany (które są rakotwórcze!). Dlaczego należy ich unikać? Ponieważ mają zdolność do kumulacji w komórkach, tkankach i narządach.\nW nadmiarze obciąża włosy, a w kontakcie ze skórą wnika w naskórek i gromadzi się w tkankach, dlatego może podrażniać. Wśród szczególnie szkodliwych o mocnym, lepkim działaniu można wymienić: trimethicone, simethicone, trimethylsilylamodimethic, czy trimethylsiloxysilicates.\n6. Oleje mineralne (parafina)\nBrzmi z pozoru dobrze, jednak są to pochodne ropy naftowej, które powstały przy jej destylacji. Spełniają funkcję emolientu, lecz blokują pory, zapychają powierzchnię skóry i utrudniają jej dostęp do tlenu, który jest potrzebny w naturalnym procesie wymiany gazowej. Według niektórych mogą także gromadzić się w wątrobie, węzłach chłonnych i nerkach – jednak zdania na ten temat są podzielone i nie ma jednoznacznej odpowiedzi, czy są toksyczne, czy całkowicie bezpieczne.\n7. Sztuczne zapachy\nMogą uczulać lub być toksyczne. Alternatywą powinny być naturalne, aromatyczne komponenty.\nZobacz także: Najlepsza odżywka do włosów zniszczonych\nPrevPreviousNajlepsza odżywka do włosów zniszczonych\nNextWypadanie włosów po Covid-19. Jak sobie poradzić z tym problemem? Następny


Fowizm » Opcje dla każdego\nChyba nie ma co nikomu tłumaczyć, że książki naprawdę będą opcją dla każdego i każdy na spokojnie może sobie z nich wszystkich korzystać. Na spokojnie zawsze będziemy mieli w tym wszystkim swoje możliwości. Nikt nie będzie za nas wybierał i nikt nie będzie za nas decydował. Wszystko jest najbardziej naszym prawem. Na książki każdy może sobie znaleźć jakieś rozwiązanie i każdy na spokojnie zawsze będzie miał w tym swoje możliwości. Nie ma z tym żadnych problemów. Ludzie zawsze w książkach znajdą swoje opcje. Jedni będą korzystali dla wiedzy, a jedni będą korzystali po prostu dla przyjemności. Chyba nie będzie z tym problemów i chyba nie będzie z tym kłopotów. Nie ma w tym naprawdę nic złego. Chyba można na spokojnie jakoś to wszystko sobie przemyśleć. Opcje będą dla każdego. Wiele od nas może zależeć. Przecież wszyscy będziemy mieli na to swoje możliwości. Nie ma z tym na pewno żadnych kłopotów. Opcje zawsze będą dla każdego, jeśli tylko będziemy chcieli. Każdy może o tym wiedzieć. Trzeba to sobie przemyśleć.