O czasach, gdy piłka zwała się fusbalem, na placu Krakowskim istniały cztery boiska, a gwiazdą był Ernest Wilimowski - Nowiny Gliwickie\nO czasach, gdy piłka zwała się fusbalem, na placu Krakowskim istniały cztery boiska, a gwiazdą był Ernest Wilimowski Data dodania: 2020-04-08\nPrzez pandemię świat piłki nożnej zamarł. Tak nie było nawet w czasach wojny!\nRozmowa z Mariuszem Kowollem, autorem książki „Futbol ponad wszystko”.\nGliwiczanin Mariusz Kowoll w wielkim stylu wszedł na rynek autorów książek sportowych. Jego „Futbol ponad wszystko” to pozycja unikatowa. Temat piłki nożnej na Górnym Śląsku w okresie 1939-1945 był do tej pory poruszany szczątkowo. Dobrze, że to się zmieniło. Dzięki Kowollowi kibice odkrywają biografie nieznanych piłkarzy, dowiadują się setek informacji, a na światło dzienne wychodzi mnóstwo ciekawostek i anegdot, w tym wiele związanych z Gliwicami.\nSkąd taka okładka książki?\nTo zdjęcie z meczu Niemcy-Rumunia z 1942 roku, który został rozegrany w Bytomiu. Było to wielkie wydarzenie dla regionu. Pierwszy raz się zdarzyło, by reprezentacja Niemiec przybyła na Górny Śląsk. Na mecz przyszło ponad 50 tysięcy widzów, nawet młodziutki Kazimierz Kutz. Dramaturgii, a jednocześnie dynamice fotografii dodaje widoczny nad boiskiem samolot. To przypomina, że jest czas wojny.\nSkupiasz się na opisywaniu futbolu na Górnym Śląsku w latach 1939-1945. Skąd taki przedział czasowy?\nBo to są tragiczne, ale jednocześnie pasjonujące dzieje! W 1939 roku wschodnia część Górnego Śląska, która dotychczas należała do Polski, została włączona do Rzeszy. Grający dotychczas w osobnych ligach niemieccy i polscy piłkarze spotykali się w tych samych klubach, ich losy się splatały. W niemieckich zespołach grali zawodnicy znani z Ruchu Hajduki Wielkie (późniejszy Ruch Chorzów – przyp. red.), AKS-u Chorzów, Śląska Świętochłowice, 1. FC Katowice czy klubu Naprzód Lipiny. Na przykład zawodnik chorzowskich „Koniczynek”, Jerzy Wostal, reprezentant Polski, już jako Georg przeniósł się do Gliwic i tu kontynuował karierę. Temat piłki nożnej na niemieckim Śląsku wciąż jest mało znany, a wielu kibiców pewnie nie słyszało o takich zespołach, jak Vorwärts-Rasensport Gleiwitz czy SC Preußen Hindenburg.\nJak długo pracowałeś nad książką?\nBlisko 10 lat. Godziny przesiadywałem w różnych archiwach i bibliotekach, korespondowałem z partnerami z Niemiec. W moje ręce wpadała głównie przedwojenna i wojenna prasa, ale nie tylko. Zdarzały się bezcenne dokumenty. W gliwickim archiwum natrafiłem na afisze zapowiadające mecze piłkarskie zarówno przed 1939, jak i w czasie wojny. Z nich dowiadujemy się, że nad Kłodnicą grały w latach 30. i 40. minionego stulecia takie kluby, jak Hessen Kassel, Schalke 04, FC Nürnberg czy DTSG Krakau. Powodem do satysfakcji było też odkrycie planów dzisiejszego placu Krakowskiego z 1911 roku. Na dokumencie naniesione są cztery boiska z informacją, jakie kluby, kiedy i w jakich godzinach mogą z nich korzystać.\nOd początku miałeś pomysł, jak poprowadzić narrację książki?\nNie. Najpierw tylko notowałem, fotografowałem, skanowałem, kserowałem. Potem, mając w miarę kompletny materiał, zastanawiałem się, jaką przyjąć strategię. Odrzuciłem pomysł pracy naukowej, bo suche nazwiska i daty mało kogo „kręcą”. W końcu jako punkt wyjścia przyjąłem wspomniany mecz z tytułowej okładki. Wokół jego bohaterów snuję różne opowieści.\nW tym o gliwickich piłkarzach. Zacznijmy od Reinharda Schaletzkiego.\nRocznik 1916, szybki, dobry technicznie, imponował potężnym uderzeniem. Pochodził z Ligoty Zabrskiej. Działał tam lokalny klub SC Roland Steigern, w którym zaczynał przygodę z piłką. Potem przywdziewał barwy VfB 1910 Gleiwitz, aby następnie przejść do Vorwärts Rasensport Gleiwitz. Jeszcze przed wojną zadebiutował w reprezentacji Niemiec, w której zagrał dwa mecze i zdobył jedną bramkę. Niestety, w 1942 nie był już tym samym piłkarzem, co sprzed wojną. Kiedy Hitler zaatakował Polskę, on odbywał służbę wojskową. Trafił więc na front, brał udział w kampanii wrześniowej, potem walczył we Francji. Piętno wojny mocno się na nim odcisnęło. Nie był już fizycznie gotowy do uprawiania sportu na wysokim poziomie. Ale swoją opieką otoczył go Sepp Herberger (selekcjoner reprezentacji Niemiec w latach 1936-64, w 1954 roku zdobył sensacyjne mistrzostwo świata dla RFN – przyp. red.). Powoływał go na zgrupowania reprezentacji Niemiec, aby uhonorować jego postawę. Ale szans gry od selekcjonera już nie dostawał.\nW Bytomiu zatem na boisko nie wybiegł.\nNie, ale wciąż był – przynajmniej formalnie – członkiem kadry Niemiec. Jednak kiedy siły Rzeszy się kurczyły i każdy żołnierz był na wagę złota, Reinharda Schaletzkiego znowu posłano na bój. Został ciężko ranny w brzuch, leczył się w jednym z nadbałtyckich lazaretów. Po wojnie kopał jeszcze piłkę w Stuttgarcie.\nJego umiejętności porównujesz do samego Ernesta Wilimowskiego!\nBo mieli cechy wspólne. Urodzili się w tym samym roku, obaj reprezentowali swoje kraje jeszcze przed wojną. I jeden, i drugi świetnie dryblował, chociaż gliwiczanin grał bardziej zespołowo.\nW okresie międzywojennym panowie się znali?\nNa pewno. Klub Wilimowskiego, Ruch Hajduki Wielkie, spotykał się w meczach towarzyskich z drużynami z Gliwic. W książce opisuję, jak mutacja późniejszych „Niebieskich” z okresu wojny, tj. Bismarckhütter Sport Vereinigung 1899, zagrała towarzysko z VR Gleiwitz. Rywalizowano w Gliwicach, a goście niespodziewanie wygrali aż 6: 2. Trzy gole dla zwycięzców zdobył słynny Teodor Peterek. Po meczu piłkarze spotkali się przy szklance czegoś mocniejszego. Po jakimś czasie atmosfera się rozluźniła, zaczęły się śpiewy, żarty. A Peterek odśpiewał hymn Ruchu po polsku! Mimo że na sali byli nie tylko górnośląscy piłkarze, ale i działacze NSDAP, żadna nieprzyjemność go nie spotkała. Wszyscy rozeszli się w zgodzie.\nPotem Reinhard Schaletzki i Ernest Wilimowski spotykali się w kadrze III Rzeszy. Przy okazji: jak oceniasz krok Wilimowskiego, który przed wojną grał z białym orzełkiem na piersi, a potem bronił barw Niemiec, jakby nie patrzeć – okupanta Polski.\nNeutralnie. Staram się trzymać faktów, nie emocji. Prawdopodobnie Wilimowski nie miał tak naprawdę wyboru. Dziennikarz i historyk sportu Andrzej Gowarzewski stawia tezę, że jego matka była zagrożona wywiezieniem do obozu koncentracyjnego. Miało tak się stać, gdyby jej syn odmówił gry dla Rzeszy. Przypominam też, że Wilimowski musiał aż dwa lata czekać na powołanie do reprezentacji Niemiec. Powód? Niemoralne prowadzenie.\nChodzi o jego słynne ekscesy alkoholowe?\nNie tylko. Miał też opinię kobieciarza. Ale najgorsze, że, podobno, w trakcie gry w Ruchu przyjmował pieniądze, a to było ukrytym zawodowstwem. Tego typu praktyki wtedy surowo potępiano, więc władze niemieckiej piłki długo się zastanawiały, czy powoływać Wilimowskiego. Uważano, że reprezentant miał być wzorem sportowca i człowieka. Moim zdaniem, Wilimowski jest traktowany zbyt surowo, wciąż pokutuje narzucona w PRL-u narracja, że był zdrajcą, kolaborantem. A przypomnę, że w 1940 roku w Katowicach miało miejsce zgrupowanie dla najlepszych górnośląskich piłkarzy. Przyjechał Herberger, aby w swoim notesie spisać potencjalnych kadrowiczów. I tam pojawili się byli reprezentacji Polski. Herberger mocno interesował się Leonardem Piątkiem, który był trzykrotnie królem strzelców ligi śląskiej. A potępia się tylko Wilimowskiego…\nWróćmy na grunt gliwicki. Jakie kluby najbardziej liczyły się w Gleiwitz w momencie wybuchu II wojny światowej?\nZacznę od tego, że w III Rzeszy najwyższa klasa ligowych rozgrywek piłkarskich nazywała się Gauliga. Ten scentralizowany system składał się z dwóch rund, tj. rundy regionalnej – rozgrywanej w okręgach (po niemiecku gau to właśnie okręg – przyp. autora) oraz centralnej, w której zwycięzcy okręgów rywalizowali między sobą. Co do Śląska – najpierw istniała tu Gauliga Schlesien, którą potem podzielono na Gauligę Niederschlesien (Dolny Śląsk) i Gauligę Oberschlesien (Górny Śląsk). W 1939 roku w Gaulidze Schlesien grały dwa gliwickie kluby – wspomniany już Vorwärts-Rasensport Gleiwitz oraz Reichsbahn SG Gleiwitz. Ponadto doświadczenie gry w tej lidze miał za sobą klub z dzielnicy Szobiszowice – VfB Gleiwitz. Z kolei w drugiej lidze śląskiej grał zespół VfL Laband. W Sośnicy działał natomiast SC Germania Öhringen, a w Ligocie SC Roland Steigern.\nWcześniej, niczym meteoryt, zabłysnął i zgasł na piłkarskim niebie Ślonks Gleiwitz.\nTo był klub mniejszości polskiej w Gliwicach. Ambitni działacze zdołali spełnić wszystkie formalności i mimo problemów zarejestrowali Ślonsk. Jednak przy pierwszej lepszej okazji, w 1935 roku, usunięto klub ze śląskiego związku. Powodem były spóźnione składki. Inni też się spóźniali, ale patrzono na to przez palce. Tutaj znalazł się pretekst, aby odsunąć od rywalizacji propolską drużynę i z tego skorzystano.\nNajsilniejszy w Gliwicach był Vorwarts-Rasensport Gleiwitz.\nTak, ten zespół kilkakrotnie wygrywał Gauligę Schliesen, a w 1936 roku zajął czwarte miejsce w mistrzostwach Niemiec. Była to drużyna związana z wojskiem, tak więc zdarzały się sytuacje, że młody piłkarz drużyny przeciwnej, zazwyczaj ten najlepszy, dostawał wezwanie przed komisję. I akurat w meczu nie mógł wystąpić… Dziwny zbieg okoliczności. (śmiech)\nW 1940 roku w Helsinkach miały się odbyć igrzyska. W szerokiej kadrze na olimpijski turniej piłkarski było trzech gliwiczan. O Schaletzkim już mówiłeś. Pozostali dwaj to...\nJohannes Nossek i Richard Kubus. Ten pierwszy był wybitnym piłkarzem, ale pozostaje zupełnie zapomniany. Grał jako stoper. Swoje umiejętności pokazał w 1939 roku, kiedy to reprezentacja niemieckiego Śląska zdobyła Puchar Związkowy Rzeszy. Gliwicki obrońca wzbudził zainteresowanie Seppa Herbergera. który odwiedzał go na treningach i podpowiadał, co jeszcze musi poprawić. Dał mu nawet zagrać 45 minut w nieoficjalnym meczu reprezentacji przeciwko kadrze Protektoratu Czech i Moraw (było to marionetkowe państwo czeskie, podporządkowane III Rzeszy – przyp. red.). Pilnował słynnego napastnika Josefa Bicana. Niestety, potem trafił na front. W 1943 pojawiła się w gazecie notka, że zginął na Wschodzie.\nRichard Kubus miał więcej szczęścia.\nTak, zaliczył m.in. kampanię wrześniową, ale wojnę przeżył, zmarł dopiero w 1987 roku. Z zawodu był mechanikiem, przez lata pracował w gliwickiej fabryce papieru. Grał jako lewy obrońca, dysponował silnym wykopem, co wówczas było w cenie. Wraz ze starszym o trzy lata Wilhelmem Koppą stanowił mur nie do przejścia w VR Gleiwitz. W 1939 zagrał w reprezentacji przeciwko Słowacji.\nKażdy szanujący się kibic w Niemczech czyta „Kickera”. I na okładce tego legendarnego czasopisma pojawił się w 1940 roku chłopak z Gliwic!\nMowa o Erneście Plenerze. On na świat przyszedł w Katowicach, ale dorastał już nad Kłodnicą. Napastnik VR Gleiwitz imponował skutecznością w drużynach młodzieżowych. Tylko w samym 1936 roku strzelił w juniorskich rozgrywkach aż 53 gole! Selekcjonerowi wpadł w oko we wspomnianym finale Pucharu Rzeszy, dostał powołanie do kadry. W niej zadebiutował na pozycji prawoskrzydłowego przeciwko Rumunii. Niemcy wygrali 9: 3, a Plener zdobył dwie bramki. Był odkryciem meczu, dlatego trafił na okładkę „Kickera”.\nPlener przeżył wojnę, ale stracił nogę.\nJednak nadal grał w piłkę! Po 1945 roku zamieszkał w Bawarii i reprezentował klub ze Schweinfurt w piłce... siedzącej.\nTwoja książka pełna jest anegdot. Mnie w pamięci utkwiła ta o ubitym tylko na jednej połowie boiska śniegu.\nTo był rok 1940. W 1 / 8 finału Pucharu Niemiec VR Gleiwitz trafił na Rapid Wiedeń. Mecz odbywał się nad Dunajem, ale gospodarze grali słabo. Do przerwy wygrywali tylko 1:0. Wtedy z pomocą przyszli kibice. Z racji tego, że przed spotkaniem mocno sypał śnieg, grało się wyjątkowo trudno, więc sympatycy Rapidu w czasie pauzy udeptali plac gry. Zrobili to jednak tylko na tej połowie, na której miał atakować Rapid! Ostatecznie skończyło się 6:1 dla wiedeńczyków. Wybuchł skandal, a szef niemieckich arbitrów, Carl Koppehel, osobiście zabrał głos w sprawie, piętnując zarówno niesportową postawę kibiców, jak i sędziego fajtłapę, który nie starał się temu zapobiec.\nDo kiedy na Górnym Śląsku trwały rozgrywki piłkarskie?\nNiemal do samego końca. Ostatni mecz odbył się 14 stycznia, a już tydzień później Armia Czerwona wkroczyła do Gliwic.


POCZTA POLSKA WSPIERA POLSKIE INNOWACYJNE FIRMY, KTÓRE OFERUJĄ ROZWIĄZANIA W OBSZARZE USŁUG ŁAŃCUCHA E-COMMERCE\nW ramach programu Synergia Poczta Polska nawiązała współpracę z firmą Packhelp. Internetowa platforma do zamawiania opakowań z nadrukiem wprowadza opcję dostawy kurierem Poczty Polskiej. Z okazji startu usługi klienci mogą do 28 maja skorzystać z darmowej wysyłki.\nPackhelp jest internetową platformą do samodzielnego projektowania i zamawiania opakowań z nadrukiem, w małych nakładach. Minimalne zamówienie to 30 sztuk pudełek, a czas produkcji wynosi 14 dni. Spółka działa na polskim rynku od kwietnia 2016 pod marką zapakuj.to. Dotychczas z jej oferty skorzystało ponad 500 klientów, w tym cdp.pl, EA Games, Mustache.pl, Nivea, Prosto, Showroom.pl, Ubisoft i Uber. Od marca 2017 oferta Packhelp dostępna jest w całej Unii Europejskiej.\nNowa forma dostawy pudełek oferowana przez Packhelp to usługa Pocztex Ekspres 24, realizowana przez Pocztę Polską. Klienci, którzy skorzystają z tej opcji, otrzymają swoje zamówienia w następnym dniu roboczym po ich nadaniu – czyli w ciągu 1-2 dni roboczych po zakończeniu produkcji pudełek.\nOpcja wysyłki kurierem Poczty Polskiej jest dostępna dla zamówień z adresem dostawy na terenie Polski. Z okazji jej uruchomienia klienci Packhelp mogą skorzystać z promocyjnej darmowej wysyłki, niezależnie od nakładu zamówienia. Promocja obowiązuje na dowolną liczbę zamówień złożonych do 28.05.2017. By z niej skorzystać, należy przy składaniu zamówienia podać kod „POCZTAPOLSKA”.\n– Wprowadzenie opcji dostawy kurierem Poczty Polskiej to kolejne ułatwienie dla naszych klientów. Dzięki temu możemy zaoferować każdemu wybór najszybszej i najbardziej wygodnej wysyłki samodzielnie zaprojektowanych opakowań. Obsługa logistyczna zamówień o pierwszy etap współpracy Packhelp z Pocztą Polską, wkrótce będziemy mogli zaoferować naszym klientom także inne, przygotowane wspólnie, rozwiązania – mówi Konrad Kwiatkowski, Marketing Manager Packhelp.\n– Wspieramy polskie innowacyjne firmy, które oferują rozwiązania w obszarze usług łańcucha e-commerce. Packhelp, z ofertą samodzielnie projektowanych pudełek z nadrukiem, jest rozwiązaniem, które z pewnością zainteresuje naszych klientów i wzbogaci ofertę Poczty Polskiej – komentuje Michał Mierzejewski - Zastępca Dyrektora ds. Usług KEP i eCommerce Poczty Polskiej.\nZapraszamy klientów Poczty Polskiej do korzystania z promocji.


Ząbkowice Śląskie: Skonfiskowano podróbki torebek znanych projektantów - RMF 24\nZąbkowice Śląskie: Skonfiskowano podróbki torebek znanych projektantów\nSobota, 14 kwietnia 2012 (15:22)\nPrada, Gucci, Louis Vuitton - podrabiane torebki tych marek sprzedawała 24-letnia mieszkanka Ząbkowic Śląskich. Namierzono ją na jednym z portali aukcyjnych. Teraz kobiecie grozi nawet do 2 lat więzienia.\nPolicjanci już zabezpieczyli w mieszkaniu 24-latki torebki, które jako oryginalne miałyby wartość ponad 6 tysięcy złotych. Tymczasem kobieta sprzedawała galanterię skórzaną z zastrzeżonymi znakami towarowymi luksusowych marek po znacznie niższej cenie.\nKobieta sprzedawała podróbki na aukcjach w sieci prawdopodobnie od roku. Proceder namierzyli funkcjonariusze z Komendy Wojewódzkiej we Wrocławiu.\nObecnie policjanci wyjaśniają i sprawdzają, czy 24 latka wprowadziła na rynek inne produkty i jeśli tak, to o jakiej wartości. Za przestępstwo, które popełniła, grozi jej kara grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do 2 lat.\nTagi:podróbki, torebki, przestępstwo\nNewsUwaga na podróbki na "oscypkowym szlaku"\nNewsSzczecin: Skonfiskowano podrobione torebki bardzo drogich projektantów


Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! - Olsztyn - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nJak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!!\npsiku 02.12.06, 21:51\nPrzypadkem wpadł mi w ręce najnowszy numer gazetki "JAROTY" wydawanej przez\nspółdzielnie "Jaroty" dla jej mieszkańców. Polecam artykuł ze strony\ntytułowej. Zarząd społdzielini wylewa swoje żale na nie wdzięcznych\nmieszkańćów pieczewa.Zarząd jest zbulwersowany, faktem, ze ci własnie\nmieszkańcy nie dość ,zę nie zgadzają sie na budowe Tesco to jescze mają\nczelnoć wnosić protest do spółdzielni i zbierać podpisy. Dodam, ze autor nie\nprzebiera w słowach i po prostu obraża mieszkańców!! Tekst ten w 100% oddaje\nstosunek jaki maja wladze s.m do mieszkańców.Zero szacunku - max chęć\nautokratycznych rządów zarządu!!!\nGość: Pieczewianin Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.ols.vectranet.pl 02.12.06, 23:49\nMnie to zwisa. Zobacz jak na tym forum obrzuca się ludzi gnojem.\nGość: pieczewianka Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.olsztyn.vectranet.pl 03.10.13, 19:42\nDzisiaj znów sięgnęłam po gazetkę "Jaroty"- nr 9 . Dużo o Pieczewie - jakie to prace wykonano. Niestety, jak prawie w każdym numerze od wielu miesięcy, prezes SM Jaroty bawi się w dziennikarzynę obsmarowując Lidię Staroń. Wstyd mi za takiego prezesa, który skupia się głównie na tym, żeby ucierać nosa pani L.S. Zapomina, w jakim celu zostaje powołany prezes spółdzielni.\nPanie prezesie, płacę panu pensję i chciałabym,żeby pan działał na moją korzyść.\nPanie prezesie, chciałabym, żeby zawieszki na ulotki znalazły się na zewnątrz budynku. To tylko taka jedna drobniutka rzecz, która przyszła mi do głowy. Może pan zacząłby myśleć, jak poprawić warunki mieszkańców ?\nNiech każdy robi to, co do niego należy. Do pana nie należy redagowanie gazetki.Żałosne to, co pan robi. Tak bym chciała, żeby pan to przeczytał.\nGość: pieczewianka Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.olsztyn.vectranet.pl 02.07.14, 15:16\nTen żałosny człowiek nadal zabawia się w pismaka i w każdym numerze gazetki Jaroty wylewa swoją żółć na pewną panią poseł. Tu muszę zaznaczyć, że tej pani nigdy osobiście nie spotkałam i nie chodzi mi o wstawianie się za nią. Ile trzeba mieć jadu w sobie,żeby go tak sączyć przez bardzo długi czas? Skoro chce się bawić w politykę, niech staruje w przyszłych wyborach. Tam do wielu posłów i senatorów będzie doskonale pasował.\nOstatnie walne zgromadzenie w czerwcu b.r. - przybyło równiutko 200 członków, wiecie ? Fajnie, że ich policzono, prawda ? Ciekawa jestem, ile z nich to rodzina i sąsiedzi rady nadzorczej.\nGość: SD Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.olsztyn.mm.pl 02.07.14, 18:47\nI o to właśnie im chodzi.\nNajlepiej im jest, jak jest teraz. Żaden normalny człowiek na te ich zebrania nie przychodzi. Mogą robić, postanawiać, czy uchwalać co chcą. Ten komfort zapewnia im aktualny kształt ustawy spółdzielczej. I dlatego prezes tak jedzie na p. poseł, żeby ją wyeliminować z życia publicznego. Bo ta kobieta, poprzez zmianę przepisów spółdzielczych, chce ich tego komfortu pozbawić.\nWg mnie to należałoby, chyba niestety zmienić konstytucję, tak aby w ogóle wyeliminować i wyplenić tę całą spółdzielczość do kamienia. Jest to pozostałość PRL. Jednak w IV RP, zarządy wszelakich spółdzielni czują się świetnie.\nGość: Janek Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 25.11.21, 11:13\nPani Lidia nie ma żadnego wykształcenia w tym kierunku, a sprawy których się dotyka kończą się zawsze tragicznie z zyskiem tylko dla niej. Ona nikomu nie chce pomagać faktycznie tylko się uśmiechać w TVP. Otwórzcie oczy. Wiadomości też kłamią\nGość: Empty Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 25.11.21, 10:12\nKolejna wylęgarnia trolli Marzeny O.?\nTa kobieta nie ma zielonego pojęcia o funkcjonowaniu jakiejkolwiek instytucji a jedynie bije pianę.\nOstatnio okazuje się że nawet sprostowanie musiała GO publikować.\nNie wspominając już o tym że współpracuje z jednym z zarządców nieruchomości i w ten sposób robi pr.\nGość: Mariusz Re: Jak zarząd sm JAROTY szanuje mieszkańców!! IP: *.internetdsl.tpnet.pl 25.11.21, 11:17\nMarzena znowu szuka miejsca na swoje podskoki? Nie wystarczy Wam już tam śmieszna grupa gdzie szukają zemsty sami cwaniacy albo dzieci ludzi którzy próbowali lody kręcić w sm zostali wywaleni przez zarząd dawno temu ?\nStudentka pedagogiki specjalnej podejmie pracę jako opiekunka\njoga w centrum\nRzym i Watykan - największe atrakcje w pigułce\nWezwanie do sądu w charakterze świadka co zrobić?\nsensowny stomatolog dziecięcy w Warszawie\nPolecam serial Dopesick


Paznokciowe stylizacje i nie tylko...: Recenzja, Mary Kay At Play Lip Gloss- błyszczyk do ust w żelu\nRecenzja, Mary Kay At Play Lip Gloss- błyszczyk do ust w żelu\nNadszedł czas na zrecenzowanie produktów które dostałam od marki Mary Kay w ramach kampanii dotyczącej nowej linii kosmetyków At Play. Pierwszym produktem będą błyszczyki, na kolejne przyjdzie jeszcze czas;)\nJak już wspomniałam w paczce ambasadorki dostałam 11 błyszczyków, kredkę do ust oraz cienie. Z czego kredka, cienie i jeden błyszczyk należą do mnie a resztę czyli 10 muszę rozdać;) Wybrałam dla siebie błyszczyk Teddy Bare a pozostałe dwa pożyczyłam od siostry i mamy w celu dogłębnego zrecenzowania.\nCena: 35 zł (jak dla mnie troszkę wygórowana)\nOpakowanie: Błyszczyk zamknięty jest w zgrabnej małej tubeczce. Posiada skośną końcówkę ułatwiającą aplikację produktu.\nZapach: Niestety błyszczyki są bez smaku i bez zapachu.\nMoja opinia: Błyszczyki są po prostu świetne. Posiadają bardzo gęstą konsystencję (taką lubię najbardziej) co wpływa na ich wydajność i trwałość. Potrafią trzymać się do kilku godzin na ustach! ( ok. 4 h- przy czynnościach tj. picie). Błyszczyki nie pozostawiają białych śladów na ustach oraz nie zbierają się w kącikach. Mam wrażenie że nawilżają moje usta, czuję że są bardziej miękkie i odżywione. Na ustach prezentują się bardzo subtelnie i apetycznie. Oczywiście Najbardziej podoba mi się kolor Teddy Bare, bardzo lubię takie odcienie. Jestem pewna że po wykończeniu mojego nudziaka sięgnę po kolejne, ale poczekam na promocję!;)\nMoja ocena: 9,5/10 (odjęłam połówkę ze względu na zawyżoną cenę)\nAutor: Kasia Katarzyna o 20:09 9 komentarzy:\nEtykiety: błyszczyk, Mary Kay, Recenzja, testowanie, usta\nIvy is my second name! 06.09.2013, 20:30\nTen Hot Tamale wygląda cudnie!;) a mogę wiedzieć, jak zostałaś ich ambasadorką?\nStokrotka 06.09.2013, 20:38\nDzięki serwisowi Streetcom ;) Musiałam wykonywać różne zadania zlecone przez serwis i zmieściłam się w pierwszej 200 ambasadorek kolejna 200 uczestniczek otrzymała nagrody pocieszenia a my ambasadorki całe paczki;) Zarejestruj się a może i do Ciebie kiedyś los się uśmiechnie;)\nIvy is my second name! 07.09.2013, 15:05\noo to ciekawe;) dziękuje za informację;)\nStokrotka 07.09.2013, 16:50\nKaha 06.09.2013, 21:21\nTen Hot Tamale jest fajny :) Na ustach też tak wygląda jak na ręce?\nHm ale ta cena...,\nnie kupiłabym błyszczyka w takiej cenie, szminkę prędzej :P\nChociaż duży plus jak na błyszczyki, że długo na ustach się trzymają, błyszczyki zazwyczaj szybko się ścierają...\nStokrotka 07.09.2013, 10:11\nNa ustach wyglada subtelniej ;) no niestety cena tez jest dla mnie za wysoka, 20 zl byloby ok ;)\nanjaliravenly 07.09.2013, 11:46\nBez smakowe błyszczyki nie powinny istnieć! Mnie jakoś te produkty Mary Kay nie przekonały.\nStokrotka 07.09.2013, 12:00\nNo niestety masz racje, minusem jest brak smaku i za wysoka cena, ale reszta w 100% mi odpowiada.\nHair World 25.11.2013, 19:56\nmam berry me, ale dla mnie za bardzo sie klei, wyjsc z nim nawet na dwor nie moge, bo wszystkie wlosy mi sie lepia do niego :(


Waterman C/F - Galeria - Pióra Wieczne Forum\n30 Styczeń w Galeria\nDzień dobry wszystkim, to mój pierwszy post więc przepraszam za ewentualne uchybienia regulaminu. Od wielu lat jestem właścicielem pióra o którym niewiele zdołałem się dowiedzieć poza nazwą/modelem. Pomożecie?\nZdjęcie wycinkowe, ale pewnie to ten model, który tu poniżej zamieszczam:\nModel: "Gold Inlay" lata 50-e. Pewnie posiada złotą stalówkę. Pokaż zdjęcie całego pióra, bo nie mam 100% pewności.\nTak, dokładnie to u góry. Stalówka jest złota. I wiem już że ma wieczną gwarancję producenta.\n41 minut temu, Pablo napisał:\nNie znalazłem identycznego na aukcjach ale to pewnie brak wprawy.\nTu znajdziesz garść informacji o Twoim modelu. KLIK\n22 minuty temu, Pablo napisał:\nBardzo dziękuję 15$ a dzisiaj? jaka może być orientacyjna wartość?\n2 minuty temu, Ariesbokser napisał:\nKolego, z całym szacunkiem, ale my tu nie wyceniamy piór. Forum ma zupełnie inny charakter. To nie jest portal aukcyjny. Chcąc dowiedzieć się ile jest warte pióro (teraz wreszcie przejrzałem Twoje zamiary) wystaw je na którymkolwiek portalu aukcyjnym, jest ich wiele (z opcją licytacji) i jak to mówią rynek zweryfikuje wartość pióra. Tyle w temacie.\nPrzed chwilą, Pablo napisał:\nRozumiem i szanuję charakter portalu. Jestem użytkownik innych podobnych od wieku lat. Pióro mam o wiele dłużej a od jakiegoś czasu używam go na co dzień. W moim wpisie nie ma czego przeglądać. Pytanie przyszło mi do głowy już wcześniej i nie znalazłem odpowiedzi na znanych mi portalach aukcyjnych. Nie chcę też wystawiać fikcyjnej aukcji z oczywistych względów. Tyle w temacie\n34 minuty temu, Ariesbokser napisał:\n...W moim wpisie nie ma czego przeglądać. Pytanie przyszło mi do głowy już wcześniej i nie znalazłem...\n?? pytanie o cenę?? Dziwne, naprawdę dziwne na przywitanie, powiedziałbym prawdziwe "wejście smoka" 😲\n4 godziny temu, Ariesbokser napisał:\nChętnie pomogę: pióro jest tyle warte ile ktoś ci zechce zapłacić. To nie sztabka złota Au 999,9.\nMam nadzieję, że pomogłem w "wejściu smoka".\n3 godziny temu, Klerk napisał:\n? pytanie o cenę? Dziwne, naprawdę dziwne na przywitanie, powiedziałbym prawdziwe "wejście smoka" 😲\nNieprawdopodobne ! Zostałem smokiem !!! Dzięki Klerk\n3 godziny temu, firewall napisał:\n10 godzin temu, Ariesbokser napisał:\nTak przy okazji, można?\nPewnie, że można. Dziwi mnie jednak, że nie znalazłeś odpowiedzi na portalach aukcyjnych. Wpisałem "Waterman C/F" w wyszukiwarkę eBay'a i pojawiło się sporo wyników. Kosztowne ono niestety nie jest, zestawy z długopisem w oryginalnym pudełku kosztują koło 400 zł.\nMnie to nie martwi, nie sprzedaję a używam z przyjemnością i nawet sprawiłem sobie skórzane etui.\nWidziałem takie aukcje ale żadnej gdzie byłoby tylko pióro i dokładnie takie jak moje.\n8 godzin temu, Ariesbokser napisał:\nDruga aukcja po wpisaniu "Waterman C/F" w wyszukiwarce eBay: https://www.ebay.pl/itm/True-Vintage-WATERMAN-C-F-Fullfederhalter-mit-18Kt-Goldfeder-L55/373129600761?hash=item56e041def9:g:q~AAAOSwfD9fIBcY\nA rzeczywiście, to jest identyczne. Pozdrawiam i dziękuję za pomoc.


Asiana Pad-Thai, Chatillens - recenzje restauracji - TripAdvisor\nTurystyka - Chatillens\nHotele - Chatillens\nRestauracje - Chatillens\nZdjęcia - Chatillens\nChatillens — wszystkie restauracje Chatillens — Tajska restauracje\nEuropa›Szwajcaria›Vaud›Oron›Chatillens›Chatillens Restauracje›Asiana Pad-Thai\n16 recenzje(-i) Nr 1 wśród 1 Restauracje w lokalizacji Chatillens $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Ancienne route 1, Chatillens, Oron 1610, Szwajcaria +41 21 907 17 17\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Asiana Pad-Thai Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Asiana Pad-Thai — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nOron, Vaud Koh-Lanta\nChatel-Saint Denis, Kanton Fryburg Gilles\nForel (Lavaux), Vaud Wszystkie restauracje w: Chatillens (1)\nByłeś(-aś) w Asiana Pad-Thai? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nAncienne route 1, Chatillens, Oron 1610, Szwajcaria Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Asiana Pad-Thai.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Asiana Pad-Thai Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 6 recenzje(-i) Chateau d’Oron\n167 recenzje(-i) Zoo de Servion\n5 recenzje(-i) Smuggler's Bar\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 7 recenzje(-i) Gilles\n10 recenzje(-i) La Croix Federale\n59 recenzje(-i) Restaurant du Jorat


Postanowienia noworoczne, które nie działają. Wiemy dlaczego\nTe postanowienia noworoczne po prostu nie działają. Potwierdzają to eksperci\nDodano: 2 stycznia 2021, 18:33 0\nNowy Rok / Źródło: Unsplash / Sincerely Media\nObiecujesz sobie schudnąć, być pozytywnie nastawionym lub odmienić swój związek jak dotykiem czarodziejskiej różdżki, a wszystko to od 1 stycznia? Mamy dla ciebie złą wiadomość.\nTo, że postanowienia noworoczne w większości się nie sprawdzają, wiadomo już od dawna. Jednak nadal mamy tendencję do wytyczania sobie ambitnych celów wraz ze zmianą roku w kalendarzu. Chociaż rozwój osobisty jest ważny, należy wiedzieć w co inwestować swój czas i energię.\nManley Hopkinson, autorka „Compassionate Leadership” mówi, że postanowienie przyjęcia nowych nawyków i rezygnacji ze złych nie zadziała, o ile nie spojrzy się głębiej. Osobowość człowieka porównuje do góry lodowej, w której niewiele jest widoczne na pierwszy rzut oka. Według niej nasze przekonania znajdują się w centrum naszej ukrytej góry lodowej i są głównym czynnikiem wpływającym na nasze zachowanie.\n„Ponad 1/9 góry lodowej jest widoczna nad powierzchnią – to reprezentuje nasze zachowania. 8/9 poniżej jest tym, co sprawia, że zachowujemy się tak, a nie inaczej. Musisz zagłębić się w swoją górę lodową i zmienić swoje przekonanie, aby wpłynęło na pożądanie zachowania”– twierdzi Manley Hopkinson.\nPostanowienia noworoczne, które nie działają\nAstrid Longhurst, autorka książki „Romancing Your Body”, ostrzega przed surowymi postanowieniami dotyczącymi odchudzania, które nie docierają do źródła twoich problemów. „Nie ma sensu próba odchudzania po raz dziesiąty i oczekiwanie, że przyniesie to pozytywny wynik”. Twierdzi, że aby dokonać trwałej zmiany w swoim życiu, musisz przyjąć nowe podejście. Zadaj sobie pytanie o swój związek z jedzeniem. Co sprawia, że tym razem chcesz jeść inaczej? To musi być czymś więcej niż jedynie pragnieniem szczupłego ciała. Zgrabna figura to wynik codziennych wyborów, których sens jest większy: to lepsze zdrowie, dłuższe życie.\n2. Postanowienie, aby zawsze być pozytywnym\nNicky Taylor, współautor „Be More Kid” twierdzi, że musisz dopuszczać swoje prawdziwe uczucia, zamiast przyklejać naklejkę ze sztucznym uśmiechem. „Bycie bardziej pozytywnym może wydawać się świetnym rozwiązaniem – ale czy przekształcenie wszystkiego w coś pozytywnego naprawdę pomaga?” Zgadzamy się, że optymistyczne osoby są zwykle mniej zestresowane i ogólnie zdrowsze – ale ważne jest również, aby mieć świadomość, że pozytywne myślenie wbrew temu, co czujemy może faktycznie mieć negatywny wpływ na samopoczucie psychiczne. Może doprowadzić do unikania swoich uczuć. „Pozytywne myślenie to świetny punkt wyjścia i musi być połączone z pozytywnym działaniem – bez działania większość sytuacji pozostaje taka sama, co może prowadzić do rozczarowania” – dodaje Nicky Taylor.\n3. Naprawa związku\nJak twierdzi Neil Wilkie, założyciel platformy internetowej z terapią dla par „The Relationship Paradigm”, postanowienia dotyczące związków zwykle nie działają. „Są zwykle oparte na dobrych intencjach jednej strony” – mówi. Według niego oboje musicie być w równym stopniu zaangażowani w zmiany, aby zainwestować potrzebny czas i energię. Bez tego jedno z was może poczuć, że sam dźwiga ten ciężar. Zmiana nastąpi tylko wtedy, gdy obaj partnerzy przyjmą swoją odpowiedzialność. Dlatego ekspert radzi: Zacznij od małych i konkretnych rzeczy. Może cotygodniowe randki lub uważniejsze słuchanie partnera przyniesie więcej korzyści?