Świąteczne dekoracje za grosze | Kosmetyczna - recenzje kosmetyków, pielęgnacja twarzy i ciała\nŚwięta coraz bliżej. Nawet nie wiem kiedy zleciał ten rok... Pamiętam jak w styczniu pisałam post o markach, które chciałabym poznać w tym roku. Nie wszystko zdążyłam przez te 12 miesięcy zrealizować. Ale może będę grzeczna i odwiedzi mnie bogaty Mikołaj. Ho-ho-ho :D\nWszystkie większe i mniejsze sklepy internetowe, np. Gamiss zachęcają nas do zakupu zniżkami. Rabaty są, ale czy faktycznie takie spore... Chyba jeszcze daleko nam do Stanów Zjednoczonych, gdzie można sporo "zaoszczędzić". Ale wracając do tematu Świąt - przejrzałam asortyment jednego sklepu z chińskim towarem. Pełno tam zachęcających gadżetów, ale czy warto je kupić....? :P\nPierwszy kolaż dotyczy kolorowych naklejek z motywami świątecznymi. Zawsze marzyła mi się taka choinka na ścianie - zamieściłam dwie wersje: białą i czerwoną. Podpatrzyłam ją chyba w jakimś z amerykańskich filmów i myślę, że taka ozdoba robiłaby wrażenie. Fajnie prezentują się też te czerwone bombki. Ostatni napis "Merry Christmas" posiada nieco mniejsze wymiary i zmieści się w każdym wnętrzu :)\nGeneralnie sporo tu dodatków do domu. Można znaleźć coś co ozdobi naszą toaletę - mikołajowe nakładki na sedes czy ubranka dla opakowań na chusteczki higieniczne. Tylko czy ktoś takie cuda kupuje? :)\nDajcie znać, gdzie kupujecie dodatki świąteczne i czy czekacie na Święta?\nAutor: Joa nowa (Joasiaczek) - 23:07\nEtykiety: Gamiss, wishlista\nAleksandra P 13 listopada 2017 23:31\nCzerwona choinka na ścianie wymiata :)\nAsiulcowa 14 listopada 2017 00:40\nCzerwona choinka jest super, a te naladki na sedes widzialam, swietne sa :P\nżaneta serocka 14 listopada 2017 10:08\nfajne i ciekawe propozycje, ja już sporo świątecznych akcentów zamówiłam.\nPaulinaN 14 listopada 2017 11:05\nSuper są te propozycje. Dają cieply i świąteczny nastrój:3\n*Nataleczka* 14 listopada 2017 11:28\nNo fajne rzeczy :)\nMango Mania 14 listopada 2017 11:43\nJa poniekąd już zaczęłam rozglądać za różnymi ozdobami.\nnarja 14 listopada 2017 19:09\nFajna ta czerwona choinka :)\nnika88 14 listopada 2017 19:35\nTa choinka na ścianie to nie głupi pomysł, szczególnie jak ktoś ma mało miejsca na tradycyjną żywą lub sztuczną :) Mi ostatnio wpadła w oko pościel z ogromną choinką na BonPrix :) Poklikałam w linki :)\nIwona 14 listopada 2017 19:50\nCzerwona choinka jest genialna :)\nMilena M 14 listopada 2017 20:00\nNakładka na sedes to moim zdaniem przesada.\nLakierowniczka 14 listopada 2017 20:15\nJa lubię małe świąteczne elementy, szczególnie lampki :)\nMarlena En. 14 listopada 2017 21:08\nŚwietne są te naklejki! Sama chetnie bym taka przykleila ❤\nJulka - www.Okiem-Julii.pl 14 listopada 2017 22:25\nJa świąt nie lubię :P\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 15 listopada 2017 13:12\nTa choinka całkiem fajna, ale ja bym się chyba nie zdecydowała :D\nWera 15 listopada 2017 16:19\nmają same świetne rzeczy,\nChanceleee 15 listopada 2017 17:25\nO muszę sobie przejrzeć :D\nLili 15 listopada 2017 18:23\nChoinka czerwona na ścianie! Super\nMałgorzata Zaręba 16 listopada 2017 12:17\nJa bardzo lubię dekorować dom na święta ;)\nSZYMKA 16 listopada 2017 23:01\nJa z niecierpliwością czekam na święta :****\nJenovia Dżemson 18 listopada 2017 10:51\nJa co roku czekam na święta. Do tej pory odkąd mieszkamy na wynajętym ale "swoim", bo już bez starszyzny, nie mieliśmy ani choinki, ani żadnych ozdób,ale w tym roku już na pewno przyozdobię mieszkanie i będzie choinka! Pozdrawiam!^^\nCathy 18 listopada 2017 11:38\nPodobają mi się te naklejki choinki :) Taka naklejka może być namiastką prawdziwej choinki, jeśli np. nie mamy miejsca na drzewko :)\nBeauty and Nails 18 listopada 2017 16:39\nFajne naklejki, ale ja już rozglądam się za bombkami i lampkami :)kliki\nLou 20 listopada 2017 21:48\nSuper naklejki :) Święta tuż tuż :D\nEwa TK 21 listopada 2017 07:36\nuwielbiam takie dekoracje :)\nAktywna woda micelarna Synchroline Sensicure\nCześć! Witam ponownie po dość długiej przerwie :) W moim życiu wiele się ostatnio dzieje, chyba nigdy nie miałam tak długiej przerwy ...\nWitajcie! Jestem osobą, która w kosmetykach do pielęgnacji twarzy szuka przede wszystkim nawilżenia. Nie miałam nigdy problemu z trąd...\nCześć! Mam pewne zboczenie kosmetyczne, a mianowicie uwielbiam wszystko co posiada konsystencję pianki bądź musu :) Uwielbiam dla sam...


Skylab - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nprzeznaczona m.in. do prowadzenia badań medyczno-biologicznych dotyczących oceny możliwości długotrwałego przebywania i pracy astronautów w warunkach lotu kosmicznego, badań Słońca i ośrodka międzyplanetarnego, obserwacji geofizycznych i meteorologicznych, badań zasobów Ziemi oraz stanu środowiska naturalnego, realizacji eksperymentów z zakresu technologii materiałowej, badań związanych z funkcjonowaniem stacji; zadania były realizowane przez 3 ekspedycje załogowe (V–VI 1973, VII–IX 1973, XI 1973–II 1974), docierające na stację Skylab w statkach kosmicznych typu Apollo; ogółem na stacji przebywało 9 amerykańskich astronautów. W 1979 Skylab uległ zniszczeniu w atmosferze Ziemi.


Ranking blogów | Skoroszyt.eu\nResWebSites jest nowoczesnym katalogiem stron www...\nDarmowe dodawanie stron internetowych do katalogu Seo...\nSkoroszyt. eu jest serwisem, który kataloguje blogi. Jest prowadzony przez użytkowników, dlatego każdy może zgłosić swojego bloga do naszego katalogu. Jest on podzielony na kategorie, więc przyjmujemy serwisy o każdej tematyce. Zgłaszane przez użytkowników blogi są regularnie sprawdzane przez moderatora, dzięki czemu cały czas utrzymujemy najwyższy poziom serwisu publikując tylko wartościowe wpisy.\nWedług skryptu Blogger\nBlogi branżowe Blogi Ranking blogów Fotoblogi Blogi tematyczne Katalog blogów Blogi firmowe Blog Dzienniki internetowe Ocenianie blogów Najczęściej komentowane blogi Najpopularniejsze blogi Blogi prywatne\nNumer ID strony: 85/86\nStatus strony: aktywna od 04/03/2014 14:54\nTyp strony: wyróżniona od 04/03/2014 14:54\nData dodania: 04/03/2014 14:54\nGoogle PR: 1/10, Alexa Rank: 1628478\nLiczba kliknięć: 5, odsłon: 1483


Oddam setera Ruda Śląska i okolice, seter irlandzki do adopcji - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Oddam setera Ruda Śląska i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Oddam setera Ruda Śląska i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Oddam setera Ruda Śląska i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Oddam psa w Polsce"\nOddam setera Ruda Śląska i okolice, seter irlandzki do adopcji - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Oddam psa » Seter » śląskie » Ruda Śląska\nOddam setera Ruda Śląska i okolice, seter irlandzki do adopcji


CRY BABIES CHORA LALKA KRISTAL PŁACZĄCY BOBAS Sklep z zabawkami dla dzieci Renax\n» CRY BABIES CHORA LALKA KRISTAL PŁACZĄCY BOBAS\nCRY BABIES CHORA LALKA KRISTAL PŁACZĄCY BOBAS\nKod produktu: 098206\nJeśli dostanie kaszlu, daj jej lek, który pomoże jej powstrzymać kaszel (butelką należy dotknąć jej noska). jeśli dostanie gorączki, przetrzyj jej czoło mokrym kompresem, aby ją ochłodzić. kiedy na jej twarzy pojawi się wysypka, wykonaj zastrzyk, aby zniknęła. Za pomocą dołączonego stetoskopu możecie usłyszeć bicie serduszka Kristal. Podobnie jak wszystkie Cry Babies- Kristal również płacze prawdziwymi łzami- gdy wyjmiesz jej smoczka, to zapłacze jak dziecko.\nWymiary lalki: ok.30 cm


Lekcja religii. Katechetka miała rozdawać je dzieciom. W sieci zawrzało - o2 - Serce Internetu\n| 20.11.2021 16:22\nOd jakiegoś czasu lekcje religii są bardzo kontrowersyjnym tematem. Na jaw wychodzą coraz bardziej zaskakujące metody nauczania przez księży i katechetów. Ostatnio siecią aż wstrząsnęło po tym, co wydarzyło się pod Łodzią.\nHomoseksualiści = pedofile i bandyci?\nDwumiesięcznik "Replika" opublikował zdjęcie broszury, którą podczas szkolnej lekcji religii rozdawać miała katechetka w Liceum Ogólnokształcącego im. H. Sienkiewicza w Koluszkach. Można w niej m.in. przeczytać:\n[...] nawiązywanie kontaktów z niewłaściwymi osobami: pedofilami, homoseksualistami, gangami, sektami - brzmi kontrowerwsyjny fragm. broszury.\nBroszura nie przeszła bez echa. Zainteresował się nią sam redaktor naczelny dwumiesięcznika.\nTo dla mnie szczególnie przykre, bo koluszkowskie liceum to szkoła, której sam jestem absolwentem - powiedział portalowi "eDziecko" Mariusz Kurc.\nTeraz uczennicą tej szkoły jest również bratanica redaktora Kurca. Redaktorzy dwumiesięcznika postanowili walczyć z nierównym traktowaniem i zwrócili się do uczniów z apelem, że jeśli "spotykają się z homofobią lub transfobią, mogą do nich napisać".\nWysłaliśmy maila z prośbą o komentarz ws. broszury do LO im. H. Sienkiewicza w Koluszkach. Czekamy na odpowiedź. Jak ta tylko się pojawi, dołączymy jej treść do artykułu.\nJak twierdzi "Replika", dyrekcja liceum już "zapewniła młodzież, że każdy – bez względu na orientację seksualną – jest w szkole mile widziany i równo traktowany". Stało się to ponoć kilka dni po zdarzeniu na lekcji religii.\nCiekawe czy ta broszura nie jest tłumaczeniem publikacji wydawanych w III Rzeszy w latach 1934 - 1945,które miały uzasadniać masowe mordy osób homoseksualnych? Także w ZSRR Stalin nakazał mordowanie tych osób. To straszne ale współczesna Polska coraz częściej korzysta z wzorców obu tych zbrodniczych systemów. Zaś jeśli idzie o Kościół, to przez setki lat bezkarnie propagował w Europie antysemityzm aż w końcu doszło do Holocaustu. Czy obecna ofensywa Kościoła przeciw osobom i środowiskom LGBT ma również skłonić polskich Katolików do ludobójstwa? Pamiętajmy, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu Kościół prowadził podobną kampanię przeciw rzekomym czarownicom, osobom rudowlosym i leworęcznym jako pomocnikom diabła. Od dwóch tysięcy lat Kościół jest odpowiedzialny za wymordowanie milionów ludzi, całych narodów w Europie i Ameryce Łacińskiej. Jeszcze tak niedawno Kościół doprowadził w Rwandzie do ludobójstwa, które kosztowało życie miliona Rwandyjczyków. Czyżby Kościół znowu dążył do nakłonienia wierzących do mordowania osób wskazywanych przez katolicki kler w celu odwrócenia uwagi społeczeństwa od jego własnej przestępczości?\nProfesor Leszek Kołakowski tekst o tolerancji, książka mini wykłady o maksi sprawach! Polecam\nTym Ludziom Z LGBT przeszkadza kościół i na siłę chcą pozbyć się kościoła, wiary i religii tak i to jest nienawiść ze strony LGBT do ludzi wierzących i do kościoła i do religii\nZabrać uprawnienia do nauczania dzieci i młodzieży. Rozpowszachnianie takiego podejścia do bliźniego powinno być piętnowane i kategorycznie zabronione.\nI to właśnie uczą na Religi poniewierania i poniżania innych ci porządni kościołowi chrześcijanie chanba że są tacy ludzie na tym świecie\nNaucza według Pisma Świętego więc nie rozumiem o co chodzi??? W Bibli jest napisane o kontaktach seksualnych jednopłciowych bardzo jasno.\nKomuś niepasuje proszę się wypisać z kościoła dziecko na etykę a nie tu się podniecać\nTak mnie zastanawia skąd w tej kościelnej grupie społecznej,która nomen omen jest "wykluczona" z życia seksualnego zgodnie ze swoją nauka i z własnego wyboru,ma taaaak bogate doświadczenie i wiedzę w tym zakresie.ciągle słychać jak księża i zakonnice pouczaja innych..prawią swoje mądrości,a teoretycznie g..powinni mieć do powiedzenia. To tak jakby hydraulik pouczał chirurga jak ma operować..śmiech.\nMoja katechetka jest przynajmniej normalna i uważa że lgbt nie jest złe bo to też są ludzie choć mówiła że miłość powinna być między płciami różnymi a nie tymi samymi.\nNie widzę w tym nic kontrowersyjnego , katechetka ostrzega młodzież że homoseksualizm to zły wybór a zwłaszcza ideologiczna wersja tej choroby promowana przez lgtb. W Polsce dobrze by było uznać tę organizację za przestępczą.\nTROCHĘ MA RACJE\nDzieciaki wypisujcie się z religii jak takie katechetki uczą to dobrze nie będzie!!!\nW tej kwestii w szkołach źle się dzieje od kilkunastu lat. Średniowiecze. Dyrekcja szkoły rozkłada ręce, bo Ci psęudo nauczyciele podlegają pod proboszcza najbliższej parafii.


•\tPropozycja nowego uregulowania doręczeń, zawarta w projekcie ustawy Kodeks postępowania cywilnego, przyczyni się do wzrostu kosztów postępowań sądowych, co będzie szczególnie dotkliwe dla małych i średnich przedsiębiorstw. W niektórych przypadkach uniemożliwi dochodzenie praw przed sądem.\n•\tWraz z podwyższeniem opłat od pozwu odczują to wszyscy konsumenci, osoby najsłabsze, np. dochodzące alimentów.\n•\tNowe przepisy mogą doprowadzić do paraliżu postępowań sądowych i znacznego wydłużenia czasu ich trwania - ostrzega Konfederacja Lewiatan.\nDzisiaj rozpoczyna obrady sejmowa Podkomisja stała do spraw nowelizacji prawa cywilnego. Nowe przepisy, nad którymi pracuje, wprowadzają instytucję doręczenia pierwszego pisma w sprawie przez komornika w przypadku bezskuteczności pierwszego doręczenia. Komornik nie będzie występował wówczas jako organ egzekucyjny, dlatego nie będzie miał dostępu do bazy PESEL. Nie zweryfikuje więc adresu pozwanego. W konsekwencji komornik sądowy będzie doręczać pismo raz jeszcze na ten sam adres, na który bezskutecznie zostało wysłane. A po drugiej bezskutecznej próbie doręczenia pisma postępowanie zostanie zawieszone.\n-Takie rozwiązanie będzie prowadzić do wielu nadużyć. Uniknięcie procesu stanie się bardzo proste. Wzrosną koszty postępowań i wydłuży się czas ich trwania. Odczują to wszyscy obywatele, mali przedsiębiorcy, osoby, które ubiegają się o alimenty. Dlatego proponujemy pozostanie przy fikcji doręczeń albo umożliwienie komornikom dostępu do bazy PESEL w celu weryfikacji adresów doręczeń. Mamy także inne propozycje, które pozwoliłyby na usprawnienie nowelizacji w obszarze doręczeń, jednocześnie zachowując jej ratio legis oraz odpowiedni poziom zabezpieczenia praw wszystkich stron postępowania cywilnego - mówi Adrian Zwoliński, ekspert Konfederacji Lewiatan.


Zlot Pojazdów zlotem marzeń. | Automobilklub Mielecki\nZlot Pojazdów zlotem marzeń.\n2388 lat miały wszystkie pojazdy, średnia wieku to blisko 43 lata. Tak przedstawia się krótko charakterystyka II Zlotu Pojazdów Zabytkowych zorganizowanych przez Automobilklub Mielecki z okazji Dni Mielca. Już od wczesnych godzin popołudniowych na nowym targowisku zaczęły pojawiać się prawdziwe, fantastyczne i lśniące maszyny. Wszystkie pojazdy łączył fakt długowieczności. Każdy z prezentowanych samochodów miał nie mniej niż 21 lat. Wyjątkowym pojazdem był samochód naszego kolegi klubowego Mistrza Polski w sportach samochodowych mitsubishi lancer. Grzegorz Dul zaprezentował i wystawił go dla zwiedzających.\nNa targowisku pojawiły się rejestracje nie tylko mieleckie, ale i przyjezdne – z całego regionu, a nawet spoza województwa podkarpackiego. Po raz kolejny „perełką” zlotu okazał się wyprodukowany w 1960 roku w mieleckiej WSK Mikrus. Przyjechał o własnych siłach i na czterech kołach. Zaliczył trasę ze Stalowej Woli.\nPunktualnie jak przystało na prawdziwych mobilistów wszystkie maszyny wyruszyły na przejazd ulicami Mielca. Kolorowy i paradny orszak zwrócił uwagę mielczan. Ponad 110 wspaniałych, klasycznych pojazdów przejechało naszymi ulicami po to by wrócić na zapowiedzianą prezentację. Mieliśmy doborowa grupę motocyklistów z grupy Skucie i MC Gremium, które bardzo sprawnie przeprowadziły nas przez mieleckie skrzyżowania. Bardzo gorąco im za to dziękujemy.\nPo chwili wytchnienia przy Sportowej rozpoczęły się indywidualne prezentacje każdego pojazdu. Specjalnie przygotowany podjazd umożliwiał pojazdom wjazd a bardzo licznej grupie zainteresowanych dobre warunki prezentacji. Jednak deszcz pokrzyżował plany i prezentacja nie została dokończona. Tak jak i nie można było dokonać wręczenia symbolicznych wyróżnień. Jednak Organizatorzy wraz z Komisją II Zlotu Pojazdów Zabytkowych dokonali na wtorkowym posiedzeniu podsumowania i nagrodzenia uczestników. Była to bardzo a bardzo trudna decyzja. Wybrać i wyróżnić kilka pojazdów z tak dużej grupy i to jakich pojazdów, naprawdę zakrawało na mistrzostwo świata. Wszystkie wspaniałe, niecodzienne, oczkiem w głowie swojego właściciela i te niepowtarzalne. Trudna ale odważna musiała być podjęta decyzja.\nBiałym Krukiem II Zlotu Pojazdów Zabytkowych został uznany jedyny w swoim rodzaju biały, błyszczacy Rolls Royce z 1965 roku pana Piotr Molaka z Mielca. Najstarszym eksponatem II Zlotu został silnik stacjonarny produkowany w Niemczech w latach 1908 do 1940. Silnik Dentz Klockner typ MA 608 o pojemności 308 ccm mający właściciela w osobie pana Wacława Grzelaka. Następne wyróżnienia przyznano panom Waldemarowi Groele i Edwardowi Chmielowi za najliczniejszą grupę eksponatów II Zlotu Pojazdów Zabytkowych. Pan Waldemar zaprezentował 8 pojazdów a pan Edward wystawił 5 zabytków.\nNajstarszym autem uznano JEEPA Willys MB z 1940 roku, którego właścicielem jest pan Arkadiusz Barszczewski z mieleckiego klubu 4x4. Natomiast najstarszym motocyklem który przyjechał na mielecki Zlot był motocykl DKW NZ 350 z 1942 roku pana Adama Bąka z Woli Mieleckiej. Inne wyróżnienie to najlepiej odrestaurowany eksponat Mieleckiego Zlotu Mercedes Benz 170 V /W136/ z 1952 roku. Osobiście przyjechał i zaprezentował jeden z kilkudziesięciu posiadanych eksponatów pan Waldemar Groele. W nostalgię, zadumę i wspomnienie wprowadził nas nasz MIKRUS MR 300. To on został MISTEREM II Zlotu Pojazdów Zabytkowych zorganizowanych przez Automobilklub Mielecki podczas Dni Mielca 2012. Właścicielem jest pan Piotr Ludian ze Stalowej Woli. Organizatorzy przewidzieli i oczekiwali na najciekawszą ekspozycje Zlotu. Było dużo ciekawych i interesujących ekspozycji. Tą najciekawszą uznano samochód pana Bąka Tadeusza z Górek. Przyjechał pięknym, błyszczącym, czerwonym Chevroletem z 1954 roku ozdobionym flagami Polski i USA. Przyjechały pojazdy stare, starsze i najstarsze.\nNajmłodszym pojazdem II Zlotu liczącym zaledwie 21 lat był Trabant Limuzyna – sedan z 1 sierpnia 1991 roku. Przyjechała nim pani Joanna Kłeczek z Mielca. Wszystkim uczestnikom gorąco dziękujemy za przybycie i prezentację wspaniałych eksponatów. Wyróżnionych Wraz ze swoimi pojazdami zapraszamy 9 września 2012 roku na XII Rajd Mielecki – Targum na godzinę 16,00 przed budynek Samorządowego Centrum Kultury w Mielcu przy Alei Niepodległości. Dokonamy podsumowania i uroczystego wręczenia pamiątkowych statuetek.\nInnym zupełnie odrębnym punktem II Zlotu Pojazdów Zabytkowych był pokaz udzielania pierwszej pomocy przdmedycznej w wykonaniu ratowników drogowych Automobilklubu Mieleckiego. Pod specjalnym namiotem grupa młodych ratowników zachęcała i pokazywała, jak w praktyce należy radzić sobie z sytuacjami zagrożenia zdrowia lub życia. Prezentacje te cieszyły się sporym zainteresowaniem. Każdy mógł też spróbować poćwiczyć zabiegu resuscytacyjnego na specjalnych fantomach udostępnionych przez sekcję ratowników drogowych Automobilklubu Mieleckiego.


Nigdy nie jest za późno - Jeśli zamówisz do 14:00, wyślemy tego samego dnia. Darmowa dostawa, już od 300 zł. - Pasaz Handlowy\nNigdy nie jest za późno - Jeśli zamówisz do 14:00, wyślemy tego samego dnia. Darmowa dostawa, już od 300 zł.y\nONA – Zuza, lat 45, rozwiedziona lekarka, matka studiujących bliźniaków. Atrakcyjna, ciepła, z lekką nadwagą w przeszłości, aktualnie BMI w normie. Uwielbiana poprzez pacjentów i przyjaciół, lecz nieco znużona swoim życiem.\nPoczątkowo nie pałają do siebie sympatią, jednak opatrzność styka ich ze sobą ponownie, tym razem na niemieckiej wyspie Föhr, i wówczas sprawy przybierają zupełnie nieprzewidziany obrót.\nTytuł: Jadłonomia po polsku MARTA DYMEK Okładka: twarda Rok wydania: 2020 liczba stron: 280 wymiary: 22 x 28 cm ISBN: 9788366335875 Koniec z długimi listami trudno dostępnych komponentów. Dość...\nMartwa strefa. Pocket Stephen King\nMłody nauczyciel angielskiego Johnny Smith uważa się za człowieka szczęśliwego. Ma ukochaną dziewczynę, jest szanowany przez uczniów i jest przekonany, iż w życiu nie spotka go nic złego. Jednak...\nTruman Capote, oprawa twarda\nBył jednym z najważniejszych pisarzy i scenarzystów amerykańskich XX wieku. Zasłynął przeważnie jako autor Śniadania u Tiffany’ego i Z zimną krwią. Obracał się w świecie kultowych postaci takich...\n35,38 PLN Zobacz w sklepie\n48,42 PLN Zobacz w sklepie\nSą takie koty- bezpłatny odbiór zamówień w Krakowie (płatność gotówką lub kartą).\nGRECKA MOZAIKAKorfu, lato 2010 roku. Spokój Jannisa Kassalisa mąci pojawienie się tajemniczej, młodej Polki. Dziewczyna ma podstawy podejrzewać, iż jest jego córką Choć obojgu trudno odnaleźć się w...\nPomylony narzeczony- bezpłatny odbiór zamówień w Krakowie (płatność gotówką lub kartą)., Bajka\nUpał… Upał nie do wytrzymania! Upał w grudniu?! Maja za dużo już widziała, aby nie podejrzewać, iż ma to związek z magią. Jednak czary nie działają! Jedyne co działa bez zarzutu i bez końca, to...\nLiteratura faktu w najkorzystniejszym wydaniu, gdzie życie pisze najlepsze, najszczególniej poruszające historie. Najmocniej śmiała opowieść o seksie, jaką kiedykolwiek przeczytacie. W każdym...\nKatalog części zamiennych FSO Warszawa 204/204P Podbielski Zdzisław (9788363324070)\nZbiór zadań maturalnych wraz z odpowiedziami. Zbiór dopasowany dla potrzeb tzw. Starej matury do roku 2014, obecnych maturzystów 2015-2023 oraz do matury od roku 2023. Dla kandydatów na...\nPrzedmiotem tej transakcji jest księga Repertorium czynności tłumacza przysięgłego, oprawa twarda standard, układ stopnie, pojemność 100 kartek, 200 numerowanych stron. Księga posida dziurki do...\nMężczyźni obnażeni do cna. Dzięki tej książce twoje - i jego - życie zmieni się na udoskonalone. Każda kobieta powinna posiadać ten istotnie szczery poradnik, który wyjaśnia ze szczegółami, co się...\nJeśli nie godzisz się z modelem kobiecości, który kształtują współczesna kultura masowa i reklamy, nie chcesz żyć pod presją dzisiejszego świata, a może czujesz, że czas spróbować czegoś nowego –...\nTytuł: Żmijowisko - Wojciech Chmielarz Okładka: miękka Rok wydania: 2018 ilość stron: 480 wymiary: 13,5 x 21 cm ISBN: 9788365973375 profesjonalny thriller Wojciecha Chmielarza. Ostatnie wspólne...\nMalé hlodavce Peter C. Berghoff (8088700477)\nČesko-slovenský preklad obľúbenej príručky, ktorej autor uvádza špeciálny postup vyšetrenia pre každý druh zvieraťa, otázky dôležité pre anamnézu, ale aj odporúčané terapeutické prípravky a ich dávkov\n92,73 PLN Zobacz w sklepie


TFI: sprzedaż i umorzenia IX 2017 - eGospodarka.pl - Aktualności finansowe\neGospodarka.pl › Finanse\t› Artykuły\t› Aktualności finansowe\t› TFI: sprzedaż i umorzenia IX 2017\nTFI: sprzedaż i umorzenia IX 2017\nTFI: sprzedaż i umorzenia IX 2017 © Piotr Pawinski - Fotolia.com\nSytuacja na rynku funduszy inwestycyjnych była ostatnio trudna do przewidzenia. Od jesieni minionego roku można mówić właściwie o huśtawce. Bieżący rok zaczął się jednak optymistycznie - do TFI znowu zaczęły napływać środki, a wrzesień okazał się dziewiątym miesiącem z rzędu, który tylko potwierdził wzrostową tendencję. Napływ nowych środków osiągnął +1,0 mld zł. Już dziś można śmiało zakładać, że bieżący rok będzie dwukrotnie lepszy od swojego poprzednika.\nWprawdzie wrześniowemu wynikowi wpłat (+1,0 mld zł) trudno równać się z sierpniowym (rekordowe w tym roku +1,9 mld zł), to bez wątpienia jednak przedstawiciele TFI nie mogą narzekać na dziewiąty miesiąc tego roku.\nJeżeli chodzi o zainteresowanie funduszami, to wrzesień okazał się niezmiernie interesującym okresem i to bez względu na to, czy owocowało ono umorzeniami czy też nabyciami. Przeszło 10 mld złotych samej sprzedaży brutto to najlepszy rezultat, jaki zanotowaliśmy od marca 2015 roku. To także kolejny już, bardzo pozytywny sygnał dla rynku – mówi prof. Marcin Dyl, Prezes Zarządu IZFiA.\nWe wrześniu bardo wysoki okazał się również poziom umorzeń jednostek TFI (-9,3 mld zł). To jednak nie zaszkodziło ogólnemu saldu wszystkich funduszy, które od początku roku osiągnęło poziom +9,3 mld zł, czyli ponad dwukrotnie lepszy wynik niż w analogicznym okresie poprzedniego roku.\nWe wrześniu najwięcej działo się w funduszach gotówkowych i rynku pieniężnego oraz funduszach akcyjnych. Te pierwsze, kolejny miesiąc z rzędu mogą pochwalić się żółtą koszulką lidera. Przyciągnęły do siebie +0,7 mld zł, a licząc od początku roku wartość nowo wpłaconych środków przekroczyła +4 mld zł. Inwestorzy preferowali tu przede wszystkim fundusze uniwersalne. Fundusze gotówkowe przedsiębiorstw oraz typowo skarbowe zanotowały niewielkie wartości ujemne.\nSaldo nabycia i umorzeń\nNa koniec wrześnie 2017 r. ogólne saldo wszystkich funduszy od początku roku wyniosło +9,3 mld zł.\nMiesiąc zakończył się pozytywnie dla funduszy mieszanych. Mimo wysokich, w porównaniu do sierpnia, umorzeń funduszy aktywnej alokacji oraz funduszy stabilnego wzrostu, cała grupa funduszy mieszanych wyszła na plus, osiągając wynik niecałych +0,2 mld zł. Co ciekawe w tym roku jeszcze ani razu nie zanotowały one odpływu środków. Warto również odnotować, że wrześniowe wyniki nie zostały zaburzone żadnymi większymi zdarzeniami jednorazowymi: saldo funduszy dedykowanych wyniosło zaledwie –60 mln złotych.\nFundusze - nabycia i umorzenia\nFundusze gotówkowe i pieniężne znów na czele (+0,7 mld zł).\nTFI: sprzedaż i umorzenia VIII 2018\nTFI: sprzedaż i umorzenia VII 2018\nTFI: sprzedaż i umorzenia VIII 2017\nTFI: sprzedaż i umorzenia VII 2017\nTFI: sprzedaż i umorzenia VI 2017\nWięcej na ten temat: TFI, polski rynek funduszy inwestycyjnych, fundusze inwestycyjne, wyniki finansowe TFI, umorzenia TFI, sprzedaż funduszy inwestycyjnych, fundusze pieniężne, fundusze mieszane\nTFI: wartość aktywów netto IX 2017\nRynek kredytów hipotecznych X 2017\nRynki wciąż optymistyczne\nAkcje rosną, dług słabnie, USD traci\n1 Jak sprawdzić kontrahenta i uniknąć kłopotów?\n2 7 rzeczy, które należy wiedzieć o programie Mieszkanie na start\n3 Wynajem mieszkania zarabia 10 razy tyle co lokata\n4 Intercyza i rozdzielność majątkowa. Nieromantycznie i rozsądnie\n5 Pracownicze Plany Kapitałowe. Same plusy?\n6 Czy kłopoty finansowe czegoś nas uczą?\n7 Wynajem mieszkania: rentowność VIII 2018\nMonitory Acer SA


DTF – co to za technologia ? – Cyfrowe technologie druku\nBy adminOn 7 września, 2018 27 października, 2021 0 Comments\nDTF – Direct to Film – upraszczając, drukujemy na foli i przenośmy na atrament. Technologia która przebojem wkradła się do serc projektantów i wykonawców nadruków na tekstyliach. Jak to wygląda w praktyce ?\nProces druku jest stosunkowo łatwy. Za pomocą plotera czy drukarki wykonujemy wydruk na folii PET. Drukujemy specjalnym atramentem tekstylnym na bazie pigmentu. Zadrukowaną powierzchnię należy pokryć pudrem, który jest topliwym klejem. Całość musimy wysuszyć i przetransferować na odzież. DTF możemy wykonywać manualnie lub automatycznie. W praktyce najlepszym rozwiązaniem jest zdecydowanie się na kompletną linię do druku DTF. W tym układzie folia z plotera trafia od razu do urządzenia zwanego Powederem, a tam przechodzi przez kolejne etapy. Na początek nadruk jest wstępnie utrwalany, następnie na farbę nakładany jest klej i całość trafia do pieca termicznego. Na koniec folia jest schładzana i zwijana na rolkę.\nDTF ma wiele plusów. Nie musimy stosować żadnych podkładów na materiał. Pozycjonowanie wydruku jest łatwe i nie stanowi problemu. Poprawnie uruchomiona linia działa praktycznie bezobsługowo. Aplikacje możemy transferować praktycznie na każdy materiał który jest odporny na obróbkę termiczną w prasie.\nZobacz linie do druku DTF\nNextDruk DTF. Czy zastąpi DTG ?


Skontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: www.lampysklep.com.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 04 06 2012r. Wyświetleń: 459\nSklep internetowy - Lampysklep.com.pl to świetnie zaopatrzony sklep z oświetleniem, działający w branży od dłuższego czasu. W tym czasie sklep wypracował sobie renomę w w dziedzinie zakupów przez internet. Zawdzięcza ją przede wszystkim bogatej ofercie lamp oraz profesjonalnej obsłudze. Znajdujące się w asortymencie lampy mosiężne i witrażowe prezentują się bardzo wytwornie, a lampy nowoczesne, w tym między innymi żyrandole, plafoniery charakteryzują się niepowtarzalnym wzornictwem. Sklep Lampysklep.com.pl oferuje ekspresową dostawę zamówionych lamp oraz atrakcyjne ceny. Profesjonalna obsługa i udane zakupy.\nLampy sklep, Lampy mosiężne, Żyrandole, Lampy nowoczesne, Lampy witrażowe, Lampy wiszące


Gabis: Hoppe o monarchii, demokracji i ladzie naturalnym\nPoniższy tekst ukazał się w 52. numerze pisma „Pro Fide Rege et Lege”. Tekst publikujemy za zgodą Redakcji i Autora\nNIEMIECKI AUSTRIAK Z LAS VEGAS\nO przewadze monarchii nad demokracją napisano chyba tyle samo książek i artykułów co o przewadze demokracji nad monarchią. W trakcie tego wielowiekowego sporu wysunięto już wszystkie możliwe argumenty i trudno byłoby w tej materii dodać coś całkiem nowego i oryginalnego. Wydawałoby się zatem, że nic nas już nie może zaskoczyć, i myśl monarchistyczna pozostanie zamknięta na zawsze w ustalonych od dawna ramach, krążąc wśród niewielkich kółek wiernych zwolenników. I oto miła niespodzianka: monarchistom przybył w ostatnich latach mocny sojusznik, co prawda, jak się przekonamy, sojusznik nieco kłopotliwy, ale za to nie byle jaki! Idzie o ekonomistę, wybitnego przedstawiciela tzw. Szkoły Austriackiej profesora Hansa-Hermanna Hoppe, który od lat przypuszcza brawurowe ataki na demokrację, udowadniając, przy pomocy niepodważalnych naukowych argumentów, że monarchia pod każdym względem góruje nad państwem demokratycznym.\nHoppe urodził się w 2 września 1949 roku w Peine (Dolna Saksonia). Jako uczeń gimnazjum był marksistą. Studiował na Uniwersytecie Kraju Saary w Saarbrücken, Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie n.Menem, Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor. Jego studia obejmowały filozofię, socjologię, historię, ekonomię. Podczas studiów we Frankfurcie przeczytał krytykę Marksa pióra jednego z założycieli Szkoły Austriackiej Eugena Böhma-Bawerka i w jednej chwili porzucił marksizm, przechodząc na pozycje popperowskiego socjaldemokratyzmu. W 1974 r. zrobił doktorat z filozofii u Jürgena Habermasa, w 1981 r. habilitował się (socjologia i ekonomia) na Uniwersytecie Goethego. Wykładał na kilku niemieckich uniwersytetach, na Johns Hopkins University, w Center for Advanced International Studies w Bolonii. Poprzez lekturę Miltona Friedmana doszedł do Fryderyka von Hayeka, a poprzez Hayeka dotarł do Ludwika von Misesa i odtąd stał się niezłomnym zwolennikiem i reprezentantem Szkoły Austriackiej w ekonomii. W 1986 roku przeniósł się z Niemiec do USA, aby studiować pod kierunkiem Murray`a Rothbarda. Pozostał bliskim współpracownikiem i przyjacielem Rothbarda aż do jego śmierci w 1995 roku. Objął po nim profesurę na Uniwersytecie Nevady w Las Vegas. Jest jednym z filarów Instytutu Ludwika Misesa, współredaktorem „The Quarterly Journal of Austrian Economics” i redaktorem naczelnym założonego przez Rothbarda znakomitego pisma „Journal of Libertarian Studies”. Opublikował: Handeln und Erkennen (Bern 1976); Kritik der kausalwissenschaftlichen Sozialforschung. Untersuchungen zur Grundlegung von Soziologie und Őkonomie (Opladen 1983); Eigentum, Anarchie und Staat – Studien zur Theorie des Kapitalismus (Opladen 1987) , Theory of Socialism and Capitalism (Boston 1988), The Economics and Ethics of Private Property. Studies in Political Economy and Philosophy (Boston 1993). Jest autorem wielu artykułów z dziedziny filozofii, ekonomii, metodologii nauki, socjologii i politologii, które ukazały się w czasopismach naukowych i książkach zbiorowych. Publikował także w pismach amerykańskiej i europejskiej prawicy: „Chronicles. A Magazine of American Culture”, „Criticón”, „Junge Freiheit”, „The Salisbury Review”. Trafił nawet na łamy „The Wall Street Journal”!\nPrzed czterema laty Hoppe opublikował książkę Democracy: The God That Failed: The Economics and Politics of Monarchy, Democracy and Natural Order (New Brunswick 2001) , która miała w USA pięć wydań i przełożona już została na kilka języków, w tym na koreański. W 2003 roku książka ukazała się w kraju rodzinnym Hoppego i recenzowana była na łamach „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, „Handelsblatt“, „Neue Zürcher Zeitung“. Recenzent „FAZ“ napisał, że tym, czym dla antyglobalistycznej lewicy jest wydane w 2000 roku Empire Antonio Negriego i Michaela Hardta, tym dla prawicy amerykańskiej stała się książka Hoppego. Jeden z amerykańskich recenzentów nazwał ją wręcz „Pierwszą Wielką Książką 21 wieku”, co jest oczywistą przesadą, bo Hoppe powtarza w niej wiele starych, dobrze znanych argumentów, jakie konserwatyści, tradycjonaliści i reakcjoniści od ponad 200 lat wysuwali zarówno przeciw doktrynie demokratycznej i demokratycznemu państwu, jak i w obronie monarchii. Niekiedy tylko po raz kolejny odkrywa Amerykę, ale po latach demokratycznej indoktrynacji jego wywody brzmią całkiem świeżo, szczególnie w uszach Amerykanów; a jako że to amerykańskie imperium światowe określa dziś ideologię panującą na świecie, głos członka tamtejszego establishmentu akademickiego winien być uważnie wysłuchany, także i w Polsce. Ważne jest również i to, że w swoich książkach i innych antydemokratycznych tekstach, które ukazały się w USA, Hoppe starannie pielęgnuje naukowy dyskurs, posługuje się naukowymi pojęciami, rygorystycznie przestrzega metodologicznych prawideł, stosuje wypracowane przez Szkołę Austriacką schematy prakseologiczne, używa teorematów ekonomii politycznej dla wyjaśnienia procesów historycznych, ewolucji i funkcjonowania systemów polityczno-ekonomicznych. Należy zatem skonstatować, że wielką zasługą profesora Hoppe jest dostarczenie naukowych argumentów na rzecz monarchii jako systemu państwowego lepszego od demokracji, ale nie najlepszego. Takim może być, zdaniem Hoppego, tylko system bezpaństwowy, czyli ład naturalny (uporządkowana anarchia), który jako jedyny daje się w stu procentach uzasadnić moralnie, ekonomicznie i naukowo – był naukowy socjalizm, teraz mamy naukowy anarchizm!\nDokonując komparatywnej analizy trzech systemów (monarchia, demokracja, ład naturalny) i przeprowadzając- opartą w dużej mierze na dziele Bertranda de Jouvenela O władzy i naturalnej historii jej wzrostu (Genewa 1945)- rewizjonistyczną rekonstrukcję tysiącletniej historii politycznej świata zachodniego od Średniowiecza, z jego (częściowo) bezpaństwowym systemem feudalnym i plątaniną niezależnych terytoriów i jurysdykcji, poprzez monarchie absolutne i państwa narodowe, do współczesnych demokratycznych „welfare-warfare-states” i amerykańskiego uniwersalnego imperium światowego, Hoppe wychodzi od zasadniczych założeń teoretycznych i definicji, które pozwalają wyjaśnić i uporządkować chaotyczny zbiór nagromadzonych „faktów historycznych”.\nPaństwo definiuje Hoppe jako organizację, która posiada terytorialny monopol ostatecznej jurysdykcji i rozstrzygania wszystkich spraw konfliktowych, włączając w to konflikty poddanych z samym państwem. Monopol ostatecznego użycia przemocy znajdujący się w rękach państwa oznacza monopol nakładania podatków, czyli przymusowej daniny na rzecz tych, którzy wchodzą w skład aparatu państwowego. Każdy podatek jest formą wyzysku naruszającego prawo własności mające swój fundament w prywatnym posiadaniu własnego ciała; własność prywatna jest w każdym przypadku lepsza (pod względem moralnym i ekonomicznym) od własności publicznej, która zawsze ustanawiana jest na drodze wyzysku podatkowego.\nWszystkie legitymizacje państwa, łącznie z hobbesowskim mitem państwa jako protektora zapewniającego wewnętrzne i zewnętrzne bezpieczeństwo, nie mogą zostać obronione na żadnej płaszczyźnie; są one wyłącznie wytworzonymi na użytek klasy rządzącej ideologiami osłaniającymi jej panowanie, które opiera się na przymusie i wyzysku podatkowym. Mit hobbesowski jest jądrem całej ideologicznej propagandy państwowej, której funkcja polega na psychologicznym zastraszaniu poddanych, wbiciu im do głów wiary, że bez państwa zapanuje chaos i wojna wszystkich ze wszystkimi.\nHistoria polityczna w ujęciu Hoppego jest z jednej strony historią walki klasowej pomiędzy opodatkowującymi a opodatkowanymi, czyli pomiędzy wyzyskiwaczami i wyzyskiwanymi, a z drugiej historią walki pomiędzy grupami wyzyskiwaczy, której zasadniczym celem jest przyłączenie w tej czy innej formie nowych terytoriów, zwiększenie puli poddanych i w konsekwencji powiększenie swojej bazy opodatkowania. Ostatecznym efektem walki pomiędzy grupami wyzyskiwaczy jest powstanie państwa światowego, z którego nie będzie można już donikąd wyemigrować w poszukiwaniu niższego opodatkowania. Ta sugestywna „wielka narracja historyczna” (Hoppe nie ukrywa, że inspirował go tutaj marksizm) ma podważyć wielkie narracje historyczne, wypracowane w ciągu wieków przez „ideologicznych ochroniarzy państwa”, a tym samym zdelegitymizować państwo i dać do ręki oręż tym wszystkim, którzy dążą do zastąpienia porządku państwowego przez ład naturalny (uporządkowaną anarchię).\nPonieważ dominującym obecnie systemem państwowym jest system demokratyczny, Hoppe przeciwko niemu wytacza najcięższe armaty i rewiduje historię napisaną przez zwycięskich demokratów po obaleniu monarchii. Jako zwycięzcy, którzy napisali historię, demokraci starali się, co oczywiste, w jak najczarniejszych barwach przedstawić ustrój, który obalili. Siebie samych uznali za lepszych pod każdym względem od zwyciężonych, swoją historię za historię postępu we wszystkich dziedzinach a niedawno ogłosili nawet koniec historii, czyli swoje wieczne panowanie.\nHoppe nie pozostawia suchej nitki na tej, jak uważa, pozbawionej jakiegokolwiek odniesienia do rzeczywistości, wersji historii, zgodnie z którą ludzie żyli kiedyś w „starych złych czasach monarchii” aż do chwili kiedy to, dzięki walce politycznej i ofiarnym wysiłkom kilku pokoleń demokratów, nastały „nowe dobre czasy demokracji”.\nWedług Hoppego, przejście od monarchii do epoki demokratyczno-republikańskiego Nowego Porządku Światowego pod egidą USA, zapoczątkowane w okresie I wojny światowej, nie przyniosło ludzkości niczego dobrego- jedynie większy ucisk podatkowy, większą centralizację, inflację, dewaluację walut, rosnącą przeciętność intelektualną, konflikty etniczne, destrukcję moralnych norm i cnót społecznych, zwiększenie jednostkowej nieodpowiedzialności etc. Powszechna demokratyzacja zwiększyła poziom agresywności społecznej i zrodziła demokratyczne wojny totalne. Demokracja nie ma absolutnie żadnego udziału w gospodarce rynkowej, rozwoju przemysłu, podniesieniu poziomu życia, wynalazkach technicznych i odkryciach naukowych, wzroście produktywności – wszystko to nastąpiło wyłącznie dzięki temu, że nadal w demokracji istnieją prawa własności, choć gwałcone są w stopniu nieporównywalnie większym niż miało to miejsce w dawnych monarchiach.\nMONARCHIA JAKO NAJMNIEJSZE ZŁO\nProf. Hoppe nie jest monarchistą, nie wygłasza apologii monarchii jako takiej, nie powtarza za Maurrasem, że monarchia to “najmniejsze zło i możliwe dobro”, a jedynie, że monarchia to najmniejsze zło, zaś dobra, a właściwie lepsza, jest ona tylko w porównaniu z demokracją, gdyż bardziej zbliża się do ideału , jakim dla Hoppego jest ład naturalny (uporządkowana anarchia). Przyznać jednak należy, że nawet taka minimalistyczna obrona monarchii ma dzisiaj swoją mocną wymowę, szczególnie, że jawi się ona jako całkiem maksymalistyczna, jeśli zestawić ją z totalną krytyką, jakiej Hoppe poddaje ustrój demokratyczny.\nAnaliza porównawcza monarchii i demokracji oparta jest u Hoppego na analogii pomiędzy oboma tymi systemami a typami własności: monarchia jest odpowiednikiem własności prywatnej, demokracja – własności uspołecznionej (publicznej, państwowej). Monarchia to rząd prywatny, demokracja – rząd publiczny, król to dożywotni prywatny „właściciel” swojego terytorium i swoich poddanych, demokratycznie wybrany prezydent (premier, minister, poseł) jest tymczasowym i wymienialnym dzierżawcą, przejściowym zarządcą własności publicznej; król może zostawić swoją własność dzieciom lub innym spadkobiercom, demokratyczny władca – nie.\nZarówno monarchowie jak i demokratyczni władcy posiadają monopol władzy, to znaczy wykluczają siłą konkurentów prywatnych ,na przykład tych, którzy chcieliby zapewniać ludziom bezpieczeństwo i ochronę własności na zasadach rynkowych, Ale zachodzi też między nimi ważna różnica – król jest monopolistycznym właścicielem, natomiast w demokracji następuje demonopolizacja zarządzania państwem jako publiczną własnością. Teoria ekonomiczna Szkoły Austriackiej uczy, że monopol w produkcji dóbr jest zły dla konsumentów, zaś konkurencja w produkcji dóbr – dobra. Jednak w polityce jest inaczej: tutaj monopol władzy króla jest lepszy dla poddanych (konsumentów) niż demokratyczna „wolna konkurencja”, co wynika stąd, że państwo produkuje same „złe dobra”, zatem demokratyczna konkurencja może być tylko konkurencją w produkcji „złych dóbr”. A jako że każda wolna konkurencja jest wydajna, to i demokratyczna wolna konkurencja powoduje, że podaż „złych dóbr” rośnie. Monopol władzy króla natomiast jest, jak każdy monopol, mało wydajny, co jest dobre dla poddanych (konsumentów), bo wówczas podaż „złych dóbr” spada.\nPonieważ , niezależnie od formy państwa, uczestnictwo w aparacie państwowym jest zawsze uczestnictwem w podziale cudzej własności, to im mniejsza konkurencja w dziedzinie władzy (monarchia dziedziczna), im węższa grupa rządząca (arystokratyczna oligarchia), im mniej ludzi ma prawa wyborcze (cenzus wyborczy) , tym lepiej, bo tym mniej aspirantów do uczestnictwa w podziale cudzej własności. Ogólna zasada brzmi zatem: „im bardziej demokratyczne jest państwo, tym gorzej”, albowiem każdy krok w kierunku większej demokratyzacji, to krok w kierunku większej redystrybucji dochodów i majątków.\nNależy podkreślić, że Hoppe dokonuje przede wszystkim analizy systemowej, bada wewnętrzną logikę działania instytucji opierającej się na takich, a nie innych zasadach, traktuje monarchię i demokrację jako “typy idealne”, uwzględnia warunek “ceteris paribus” i abstrahuje od konkretnych wcieleń historycznych.\nMonarchia nie jest lepsza od demokracji z tego powodu , że każdy król jest zawsze “lepszy” pod względem charakterologicznym, moralnym i intelektualnym od każdego demokratycznego prezydenta, ale dlatego, że immanentne dla monarchii mechanizmy sprawiają, iż rośnie prawdopodobieństwo wystąpienia określonych pozytywnych zachowań i działań politycznych, społecznych i ekonomicznych, a maleje – negatywnych. Inaczej rzecz ujmując: marny pod względem charakterologicznym, moralnym i intelektualnym człowiek jest złym królem, ale byłby on a priori jeszcze gorszym władcą, gdyby był demokratycznym prezydentem; zaś nieskazitelny pod względem charakterologicznym, moralnym i intelektualnym człowiek jest bardzo dobrym demokratycznym prezydentem, ale byłby a priori jeszcze lepszym władcą, gdyby był królem. Lub jeszcze inaczej: w demokratycznych Stanach Zjednoczonych poddani mogą cieszyć się większą wolnością i niższymi podatkami niż poddani jakiejś „prymitywnej” monarchii, rządzonej przez głupiego, chciwego i okrutnego kacyka , ale w Stanach Zjednoczonych rządzonych przez dziedzicznego króla poddani cieszyliby się a priori większą wolnością i niższymi podatkami niż ma to miejsce w demokratycznych Stanach Zjednoczonych.\nKról jako prywatny „właściciel” monopolistycznego „protection racket” opodatkowuje poddanych i narusza prawa własności, ale ma bodźce, aby te naruszenia ograniczać, aby „inwestować”, „akumulować kapitał”, aby poprawiać, a przynajmniej nie pogarszać, położenia swojego ludu. Jest bardziej racjonalnym homo economicusem, który troszczy się o swoją domenę, o wzrost jej wartości. U wybieralnych i wymienialnych władców demokratycznych ta motywacja jest słabsza, gdyż obiektywna sytuacja skłania ich do maksymalizowania dochodów w trakcie dość krótkiego czasu, kiedy uczestniczą we władzy. Jako tymczasowi zarządcy publicznej własności (państwa jako publicznej firmy) „przejadają kapitał”, trwonią go i marnotrawią, dokonują błędnej alokacji środków, powiększają deficyt budżetowy etc. Muszą tak robić, bo inaczej ryzykują, że jeśli nie skonsumują natychmiast , to nie skonsumują nigdy.\nPorównując oba ustroje Hoppe posługuje się zaczerpniętym z ekonomii pojęciem „preferencji czasowej” ( time preference), które odnosi się do stopnia, w jakim jednostka preferuje teraźniejsze dobra ponad przyszłe (wysoka preferencja czasowa) lub dobra przyszłe nad dobra teraźniejsze (niska preferencja czasowa). Oczywiście już samo powstanie państwa, jego struktura i zasady funkcjonowanie są wyrazem „wysokiej preferencji czasowej”, ale w monarchii, interpretowanej jako prywatna własność należąca do rodziny i przekazywana w spadku, istnieje instytucjonalna tendencja do obniżania „preferencji czasowej”, natomiast w demokracji, interpretowanej jako publiczna własność zarządzana i nieprzekazywalna spadkobiercom, tendencja jest odwrotna.\nMonarcha jak każdy władca opodatkowuje i wywłaszcza poddanych po to, żeby móc konsumować nie pracując i żyjąc wygodnie na ich koszt , ale nie musi, jak demokratyczni władcy, stosować zasady “bierz forsę i w krzaki”, może spokojnie czerpać normalną łyżką zamiast dławić się podczas jedzenia chochlą. Monarcha „ma dużo czasu”, jego horyzont czasowy jest dłuższy, bo patrzy na swoje dożywotnie panowanie i na dzieci, którym pozostawi swoją własność w spadku. Wyzyskuje poddanych, ale robi to nieco łagodniej, mądrzej, bardziej umiarkowanie, z większym dalekowzrocznym i rozważnym namysłem; jest pasożytem i krwiopijcą jak każdy rządzący, ale nie tak dokuczliwym pasożytem i nie tak nienasyconym krwiopijcą jak rządzący w demokracji.\nMonarcha może być jako jednostka człowiekiem rozrzutnym, „drapieżnym” i nieodpowiedzialnym, podobnie jak bywają rodzice rozrzutni, nieodpowiedzialni i nie dbający o przyszłość swoich dzieci, ale sama instytucja rodziny i rodzinnej własności, a zatem rodziny królewskiej i jej własności, czyni takie zachowania mniej prawdopodobnymi. Demokracja natomiast dostarcza systemowych bodźców zarówno rządzącym ( jak i nam – rządzonym!) do podejmowania działań i zachowań „drapieżnych” , rozrzutnych i nieodpowiedzialnych. W demokracji normalny ludzki egoizm kieruje ludzi ku tego typu zachowaniom, w monarchii ten sam ludzki egoizm działa w kierunku odwrotnym . Może zdarzyć się monarcha wyznający zasadę „po mnie choćby potop”, ale wolno zakładać, ze takie podejście do życia będzie ze względów systemowych bardziej prawdopodobne w demokracji niż w monarchii.\nDEMOKRATYCZNA MASZYNERIA REDYSTRYBUCJI\nUmiarkowani obrońcy demokracji, którzy nie chcą być zaliczani do fanatycznych wyznawców „ideologii demokratycznej” i „demokratycznego systemu wartości”, wyrażają często opinię, że demokracja jest tylko pewną techniką powoływania rządów, zespołem procedur umożliwiających zmianę ekip rządzących. Ale sprawa ma się całkiem inaczej, ponieważ, uważa prof. Hoppe, demokracja jest największym wynalazkiem z zakresu techniki rządzenia i organizacji władzy mającym na celu poszerzenie obszaru państwowej przemocy i wyzysku, stworzenie jak największej przestrzeni dla działania władzy (opodatkowania i regulowania) a równocześnie zapewniającym stabilizację systemu politycznego. Demokratyczna struktura decyzyjna jest najlepszym ze znanych nam sposobów wyzyskiwania i wywłaszczania poddanych, wspaniale działającą maszynerią do zwiększenia dochodów państwa, utrzymywania ich na wysokim poziomie i rozdzielania przez aparat państwowy, który posługuje się metodą „dziel i rządź” w sposób tak doskonały, że dawni monarchowie, widząc to, mogliby tylko westchnąć z zazdrości. Redystrybucja bogactwa i dochodów na skalę masową nie jest jakąś przypadłością demokracji , którą można wyeliminować, ale należy do jej istoty, jest nieusuwalną częścią jej definicji. Partie, grupy i frakcje zaangażowane w „demokratyczną konkurencję” rywalizują tylko w jednej dziedzinie: kto przechwyci więcej zasobów od poddanych i najsprawniej je podzieli. Aby ustabilizować poziom dochodów państwa na możliwie najwyższym poziomie, stosuje się takie metody redystrybucji, które można najlepiej „sprzedać” opinii publicznej np. metodę polegającą na oferowaniu poddanym coraz większej ilości dóbr takich jak edukacja, opieka społeczna, opieka zdrowotna, autostrady, etc. Ta funkcja producenta dóbr stanowi osłonę dla jeszcze wyższych podatków, jeszcze większej redystrybucji dochodów, jeszcze większej regulacji życia ekonomicznego.\nDlaczego demokracja okazała się tak doskonałą techniką wyzysku i wywłaszczania, i skąd bierze się jej stabilność polityczna? Dzieje się tak z kilku powodów. Przede wszystkim z powodu istnienia powszechnego prawa wyborczego, które daje każdemu poddanemu (każdemu z nas) prawo do wyciagnięcia ręki po własność każdego innego poddanego. Każdy z nas może mieć nadzieję, że wejdzie do jednej z większości zmieniających się u władzy, aby móc panować, wywłaszczać i wyzyskiwać. Państwo demokratyczne odwołuje się do istniejącego w naszej duszy pożądania, aby władać innymi ludźmi i dominować nad nimi, stwarza nam szansę zaspokojenia naszej osobistej żądzy władzy, jeśli nie teraz to następnym razem ( „ I ty zostaniesz prezydentem, premierem, ministrem, posłem”). Rozpatrując rzecz na płaszczyźnie bardziej wymiernej niż psychologiczna, możemy stwierdzić, że systematyczna polityka redystrybucji ma uczynić nas wszystkich wspólnikami w rabunku ewentualnie paserami. Hasło „demokratyzacji” to nic innego jak zaproszenie nowych ludzi do partycypacji w podziale łupu.\nWyjściowe założenia Hoppego – demokracja jako rząd publiczny charakteryzujący się wyższą niż monarchia preferencją czasową i posiadający największą zdolność do podatkowego wywłaszczania i redystrybucji dochodów – pozwalają zrozumieć i wyjaśnić dlaczego przejście od monarchii do demokracji oznacza stały wzrost podatków, stały wzrost przepisów i regulacji, stały wzrost liczby urzędników a zatem wzrost „stopy wyzysku”.\nHoppe wskazuje na ważny fakt, że demokratyzacja przynosi podwyższenie poziomu „preferencji czasowej” nie tylko wśród rządzących, ale w całym społeczeństwie (ryba psuje się od głowy, ale w końcu psuje się cała), a tym samym przyczynia się do upowszechnienia postaw infantylnych (dzieci mają bardzo wysoką preferencję czasową) i hedonistyczno-konsumpcyjnych. Demokracja, zdaniem niemieckiego ekonomisty, promuje moralny relatywizm, potęguje negatywne zjawiska społeczne typu rozwody, nieślubne dzieci, przemoc dorosłych wobec dzieci, przemoc dzieci wobec rodziców, przemoc w małżeństwie, aborcja, homoseksualizm, powoduje pogorszenie się obyczajów i właściwych form zachowania. W demokracji rośnie także przestępczość, bo przestępcy mają niezwykle wysoki poziom „preferencji czasowej”, co harmonijnie współgra z ogólnosystemową tendencją. Obalenie monarchii, brzmi surowy werdykt Hoppego, przyniosło jedynie infantylizację i barbaryzację życia społecznego; demokratyzacja okazała się procesem „decywilizowania narodów”.\n(SAMO)LIKWIDACJA PAŃSTWA DEMOKRATYCZNEGO I ŁAD NATURALNY\nW pewnym sensie wraz z demokracją nastąpił więc „koniec historii”: po wiekach ewolucji systemów politycznych państwowa maszyneria wyzysku i wywłaszczania osiągnęła w demokracji najwyższy, najdoskonalszy i ostateczny stopień rozwoju. Demokracja odniosła historyczny sukces, okazała się najlepszym wariantem systemu władzy państwowej, perfekcyjnym mechanizmem redystrybucji; państwo, które zgodnie z mitem hobbesowskim miało poskromić ludzi w „stanie natury” skaczących sobie do gardła jak wilki, samo okazało się najbardziej drapieżnym wilkiem, rzekomy protektor własności stał się największym wywłaszczycielem.\nCo miałoby nadejść po ostatnim stadium rozwoju państwa , kiedy demokratyczny żarłoczny Lewiatan zaczyna pożerać samego siebie? Hoppe odpowiada, że po stu latach państwa demokratycznego nasuwa się podejrzenie, iż zdrowe społeczeństwo i właściwy ład moralny mogą istnieć tylko bez państwa jako terytorialnego aparatu dysponującego monopolem jurysdykcji i stosowania przymusu. Zamiast uważać państwo za „konieczne zło”, należy je wreszcie uznać za „zło niekonieczne”. Trzeba porzucić bezpłodne koncepcje „rządu minimalnego” czy „rządu ograniczonego” i daremne próby ich realizacji. „Rząd ograniczony” konstytucyjnie to , zdaniem Hoppego, utopia, zasady ograniczające politykę nie mogą bowiem stać ponad polityką. Wszelkie próby konstytucyjnego ograniczenia państwa są skazane na niepowodzenie, trybunały konstytucyjne i sądy najwyższe są częścią aparatu państwowego, „konstytucja jest jak pas cnoty, do którego pani sama posiada klucz” (Anthony de Jasay). Jeśli państwu przyzna się choćby najmniejszą kompetencję np. „zapewnienie bezpieczeństwa” i „ochrona własności,” to przyznaje mu się wszystkie możliwe kompetencje. Jeśli twierdzi się, że demokratyczne państwo trzeba ograniczyć, to przyznaje się tym samym, iż zasada, do której się odwołuje, jest bardziej fundamentalna niż zasada demokratyczna. I to ta zasada ( prawa własności) winna być podwaliną porządku, który nastąpi po upadku państwa demokratycznego. Należy ostatecznie obalić hobbesowski mit genezy i funkcji państwa a tym samym zburzyć ostatni filar jego legitymizacji – „zapewnienie bezpieczeństwa” poddanym. Potrzebna jest realistyczna „nowa utopia”, w której prawa własności obejmą także policję, sądy i armię. W ładzie naturalnym, który nastanie po upadku demokracji, zniesiona zostanie władza nakładania podatków, przestanie istnieć prawo publiczne, wolni ludzie posiadający broń sami zapewnią sobie bezpieczeństwo, albo zwrócą się do działających na wolnym rynku instytucji, organizacji, firm.\nW ładzie naturalnym wszystkie ideologie i koncepcje finansowane dziś przez państwo (np. przez państwowe uniwersytety) takie jak feminizm, kult homoseksualizmu, sekularyzm, moralny relatywizm, multikulturalizm, neomarksizm, etc. etc. będą mogły funkcjonować wyłącznie jako prywatne opinie sprzedawane na wolnym rynku. Cała kontrkulturowa superstruktura lewicy rozpadnie się w jednej chwili, jeśli pozbawiona zostanie bazy ekonomicznej zapewnianej jej dziś przez państwo. Rozwiązane zostaną kwestie rasowe, bo nie będzie ani przymusowej segregacji, ani przymusowej integracji rasowej. Przestanie istnieć problem imigracji .\nW ładzie naturalnym, przewiduje Hoppe, nastąpiłaby automatycznie odbudowa „kulturalnej i moralnej normalności”, choć oczywiście prawa własności ludzi „kulturalnie i moralnie nienormalnych” byłyby szanowane, ale wyłącznie oni sami ponosiliby koszty swojej „nienormalności”, dzisiaj finansowanej przez państwo. Z całą mocą podkreśla Hoppe, że uporządkowana anarchia oparta na bezwzględnym poszanowaniu praw własności, a zatem i wolności jednostki, w żadnym razie nie byłaby – czego obawia się konserwatywna prawica – czymś na kształt komuny leniwych „ćpunów”, którzy lubią „uprawiać wolną miłość” i wygrzewać się na słoneczku. Przeciwnie, choć na swojej prywatnej własności „ćpuny” mogłyby robić wszystko, co im się żywnie podoba, to powstałoby też wiele „purytańskich twierdz”, gdzie panowałaby etyka najsurowsza z możliwych. W ładzie naturalnym całkowicie naturalne, bo całkowicie dobrowolne, wynikające z prawa własności i wolności umów, a nie z polityki państwowej byłyby: dyskryminacja ze względu na pewne zachowania i cechy, wykluczenie, banicja, nietolerancja, ostracyzm, bojkot, segregacja, separacja przestrzenna, gettoizacja, kulturowa, rasowa, religijna czy etniczna homogeniczność wspólnot. Równie naturalne byłyby wynikające z tych samych zasad: włączenie, brak jakiejkolwiek dyskryminacji, desegregacja, przyjęcie do wspólnoty wykluczonego, udzielenie azylu banicie, tolerancja, integracja, kulturowa, rasowa, religijna czy etniczna heterogeniczność wspólnot.\nW anarchicznej Hoppelandii odzyskałyby swoje miejsce: rodzina, także rodzina wielopokoleniowa, instytucje społeczne, religijne i kulturalne, wspólnoty sąsiedzkie, grupy samopomocy. Dewianci, outsiderzy, wszyscy ci, którzy lubią buntować się przeciw społecznym i moralnym normom, byliby takimi samymi wolnymi ludźmi jak wszyscy inni, ale, jak można przewidywać, żyliby na obrzeżach, na marginesach, w swoich własnych wspólnotach, zaś dominujące byłyby cnoty i wartości konserwatywne. Naturalny porządek Hoppelandii byłby anarchią, w której naturalne są nierówności, hierarchie, autorytety i rangi, a na czele wielu wspólnot stoi naturalna, dobrowolnie akceptowana nowa arystokracja.\nHoppe rysuje swój społeczny ideał tak, żeby był on atrakcyjny zarówno dla konserwatystów, jak i dla „wolnościowców” (anarchistów, libertarian, klasycznych liberałów etc.). Jego ideologiczno-polityczny program konserwatywnego anarchizmu polega na radykalizacji np. „fuzjonizmu” Franka Meyera lub konserwatywnego liberalizmu Erika von Kuehnelt-Leddihna i Janusza Korwin-Mikkego. Hoppe uważa, że pomiędzy anarchią i konserwatyzmem istnieje „prakseologiczna kompatybilność, socjologiczna komplementarność i wzajemne wzmacnianie się”. Nie kryje on, że jego twórczość, szczególnie Democracy: The God That Failed jest nie tylko obiektywną, naukową analizą zjawisk politycznych i ekonomicznych, ale ma być także manifestem ideowo- politycznym konserwatywnego anarchizmu stanowiącego główną siłę fundamentalnej opozycji wobec centralistycznego państwa demokratycznego, która naswoich sztandarach wypisze „Niech żyje ład naturalny, jedyna droga ku wolności, sprawiedliwości i dobrobytowi!”.\nNOWE ŚREDNIOWIECZE CZYLI MANARCHIA\nHoppe zdaje sobie doskonale sprawę z tego, że przejście od demokracji do „ładu naturalnego” nie jest czymś, co może dokonać się łatwo i bezboleśnie . Państwo demokratyczne opanowało wszak najistotniejsze z punktu widzenia utrzymania władzy dziedziny życia społeczno-ekonomicznego takie jak edukacja, komunikacja i propaganda oraz, co szczególnie ważne, zmonopolizowało w swoich rękach bankowość tworząc banki centralne, czyli Wydziały d/s Fałszowania Pieniędzy (terminologia profesora Hoppego – T.G.) , i emisję pieniądza. Weszło ponadto w strategiczny sojusz z bankierami prywatnymi i wielkim biznesem w celu sprawniejszego wyzyskiwania poddanych i lepszego kontrolowania ich politycznych zachowań.\nDemokracja jest, zdaniem Hoppego, niereformowalna, żadnego sensu nie mają próby opanowania na drodze wyborów lub rewolucji aparatu państwowego, gdyż niczego by to nie zmieniło. Ale Hoppe jest przekonany, że demokratyczne państwo czeka nieuchronny upadek, zatem ład naturalny musi być koncepcyjnie dopracowany jako teoretyczna i realna alternatywa. Po „końcu demokracji” nie będzie restauracji monarchii, ale nastanie Nowe Średniowiecze. Hoppe używa pojęcia „ład naturalny” właśnie ze względu na jego średniowieczno-scholastyczne konotacje. Historia rozpoczęła się od względnie bezpaństwowego ładu feudalnego i do tego ładu powróci.\nWłoscy autorzy Luigi Marco Bassani i Carlo Lottieri stwierdzili wprost, że średniowieczny ład polityczny i prawny, który istniał w Europie przed powstaniem Państwa, może zawierać sugestie dla wolnościowej przyszłości. Ład naturalny to nie restauracja stanu sprzed wieków, ale połączenie ładu przednowoczesnego i ponowoczesnego, to refeudalizacja zachodząca we współczesnych warunkach technologicznych, cywilizacyjnych i kulturowych. Hoppe za najlepszą drogę ku Nowemu Średniowieczu uznaje secesję: w miarę jak państwo demokratyczne będzie pogrążać się w coraz głębszym kryzysie, prowincje, regiony, kantony, ziemie, gminy, miasta i wsie a nawet pojedyncze rodziny, rody, klany i jednostki będą ogłaszać niezależność od dotychczasowych stolic i ogłaszać się „wolnymi terytoriami”. Świat będzie złożony z wolnych terytoriów takich jakimi dziś są Monaco, Andora, San Marino, Lichtenstein, wolnych miast typu Hong-Kong czy Singapur, i innych małych jednostek terytorialnych. Wraz z ogłoszeniem niezależności następować będzie reprywatyzacja całej własności publicznej. Dopiero wówczas nastąpiłaby , oparta na całkowicie wolnym handlu, prywatnym pieniądzu i złotej walucie, pełna integracja ekonomiczna świata (globalizacja), w której nie brałyby udziału jedynie te wspólnoty, które zdecydowałyby się na dobrowolną samoizolację i gospodarczą autarkię.\nHoppelandia będzie rajską krainą, w której każdy człowiek żyć będzie w pełnej wolności, powstaną tam nowe naturalne hierarchie, nowe formy segregacji, nowe stratyfikacje, wykluczenia i nierówności, nowe granice i dystanse, nowe segmentacje i separacje, nowe fragmentacje , nowe quasi-kasty i nowe elity. Będzie to, rozwińmy tutaj koncepcję Hoppego, „otwarte społeczeństwo” pełne „zamkniętych wspólnot”, a w nim: skrajny „ciemnogrodzki” prowincjonalizm i lokalizm obok maksymalnego kosmopolityzmu, getta włączone w globalną Sieć, etniczne i kulturalne „kliki” posiadające własny język, własne networki, własne formy życia i działania, fundamentalistyczne sekty szukające całkowitego odosobnienia lub sekty ponadnarodowe, małe wspólnoty o niezwykle silnej tożsamości, których cechą jest absolutne zamknięcie na Innego i transnacjonalne „digitalne” grupy utrzymujące ze sobą łączność wzdłuż i wszerz całej planety, rozrzucone po świecie technozakony, Tymczasowe Strefy Autonomiczne (Hakim Bey), neotrybalizmy w przestrzeni realnej i wirtualnej, neofeudalne wspólnoty za rogatkami, bramami i murami, zamknięte dla innych mikro-terytoria połączone ze sobą nowymi technologiami, chronione dzielnice, rezydencje w formie obronnych zamków oddzielonych fosami i murami, architektura forteczna, wiejskie enklawy dla bogaczy ery informacyjnej, dla „wirtualnej elity” żyjącej „online”( te postnowoczesne Walhalle jak je nazywa Joel Kotkin) i wiejskie komuny katolickich tradycjonalistów, latyfundia nowych arystokratów i kommunitarystyczne kolonie, prywatne armie na usługach towarzystw ubezpieczeniowych, prywatne policje, oddziały najemników, grupy obrony cywilnej, lokalne milicje.\nHistoria zatoczyła wielkie koło – znaleźliśmy się w świecie Nowego Średniowiecza, czegoś na kształt przed- i ponowoczesnego patchworku, będącego jednym projektem złożonym z wielości projektów, równocześnie postmodernistycznym i konserwatywnym. Będzie to „chaosmos”, świat, nad którym łopoczą tysiące i dziesiątki tysięcy flag, świat naprawdę pluralistyczny, polimorficzny, policentryczny, wielobarwna communitas communitatum, w którym wolne terytoria, ziemie, krainy, regiony i miasta (wśród nich nowe polis ), wolne komuny i gminy będą mogły rządzić się własnymi “zasadami ustrojowymi”. Nie ma zatem żadnego powodu, żeby nie powstały mikro-monarchie np. Księstwo Dolnośląskie z księciem jako najwyższym autorytetem, sędzią i rozjemcą utrzymywanym z dobrowolnych składek poddanych. Nie będzie też żadnych przeszkód, żeby nie mogły powstawać ligi, „hanzy”, federacje, konfederacje. Kto wie, może sfederują się dwie prowincje po obu stronach Odry i powstanie Wielkie Księstwo Dolnośląsko-Saksońskie (dla niemieckojęzycznych poddanych – Großherzogtum Niederschlesien-Sachsen). I żyć będziemy długo i szczęśliwie w manarchii. A potem…..potem, po 200, 300 latach wszystko zacznie się od początku: znowu absolutne monarchie, znowu narodowe demokracje, znowu powszechne prawo wyborcze, znowu podatki, wyzysk i ucisk. Aż pojawi się jakiś nowy profesor Hoppe i nowi manarchiści.\n Pismo „Chronicles” było w latach 90. głównym organem lansującym sojusz ideowy „paleokonserwatystów” i „paleolibertarian”. Głównymi postaciami tego sojuszu byli Murray Rothbard, Llewellyn Rockwell, Thomas Fleming, Paul Gottfried, Clyde Wilson, Ralph Raico, Samuel Francis, Joseph Sobran.\n Tytuł nawiązuje do znanej niegdyś książki God That Failed z 1949 roku, w której eks-komuniści Arthur Koestler, Ignazio Silone ( eks-agent tajnej policji Mussoliniego), Richard Wright, Andre Gide, Louis Fischer, Stephen Spender dokonywali krytycznego rozliczenia z swoim zaangażowaniem w komunizm.\n Polskie wydanie książki Hoppego ukaże się prawdopodobnie jesienią 2005 r. staraniem wydawnictwa Fijorr Publishing. Hoppe nie jest w Polsce całkiem nieznany. Wywiad z nim przeprowadzony przez Mateusza Machaja ukazał się w “Opcji na Prawo” ”, a kilka jego tekstów na polskich stronach internetowych (zob.www.mises.pl; www.fijor.com).\n Pod względem teoriopoznawczym Hoppe to kantysta. Na jego filozoficzne poglądy wpływy wywarli Habermas, Apel i Lorenzen. W metodologii Hoppe jest wyznawcą skrajnego racjonalizmu i indywidualizmu. Odrzuca relatywizm (także etyczny), historycyzm, pozytywizm, sceptycyzm, empiryzm, falsyfikacjonizm i krytyczny racjonalizm Poppera – Popper to według Hoppego zwyczajny empirysta, który nazwał się „krytycznym racjonalistą” na tej samej zasadzie, jak amerykańscy socjaliści nazwali się „liberałami”. Dużą niechęcią darzy Hoppe „hermenuetycyzm” Hansa-Georga Gadamera, uważając autora Prawdy i metody za karierowicza i oportunistę, któremu głoszenie niezobowiązujących idei pozwoliło płynnie przechodzić z narodowosocjalistycznej Rzeszy przez okupację rosyjską i amerykańską do demokratycznej Republiki Federalnej Niemiec, gdzie stał się jednym z dworskich filozofów. Wszystkie filozoficzno-metodologiczne doktryny, poza racjonalizmem i indywidualizmem, są, zdaniem Hoppego, wewnętrznie sprzeczne, a w sensie praktycznym stanowią podstawę państwa, w szczególności redystrybucyjnego państwa demokratycznego.\nEkonomia nie jest według Hoppego empiryczną nauką społeczną, ale czystą aprioryczno-aksjomatyczno-dedukcyjną nauką o ludzkim działaniu czyli prakseologią , której twierdzenia nie są weryfikowane na danych doświadczalnych, lecz wyprowadzane na mocy logiki z nie-hipotetycznych, apodyktycznych, kategorycznych, prawdziwych, powziętych a priori elementarnych aksjomatów. Punktem wyjścia są prawdziwe syntetyczne, uniwersalne, nieuzasadnialne dalej sądy i definicje, posiadające jednoznaczną empiryczną względnie operacyjną treść ( np. działanie, wymiana, przymus, kredyt, krańcowa użyteczność, kapitał, wartość, środek, cel, wybór, preferencja, koszt, zysk, monopol, strata). Są one logicznie prawdziwe, zatem żądanie, aby były „testowane empirycznie” to „błąd kategorialny”, taki sam jak w przypadku żądania empirycznej weryfikacji prawd logicznych i praw matematycznych.\n Hoppe uprawia rewizjonizm historyczny na wzór Rothbarda, całkowicie zrywający z interpretacjami i rekonstrukcjami historii firmowanymi przez historyków związanych z instytucjami państwowymi i quasi-państwowymi . W jednym ze swoich artykułów Hoppe oznajmił: „Zakładam z góry, że wszelkie rządowe wypowiedzi (w USA i gdzie indziej) są kłamstwami, jeśli nie udowodni się, że jest inaczej” – odnosi się to również do historyków rządowych i znakomitej większości historyków z subwencjonowanych przez państwo uniwersytetów. We wstępie do wydania niemieckiego Demokratie. Der Gott, der keiner ist Hoppe bardzo ostro zaatakował władze RFN oskarżając je o tłumienie wolności słowa i o wsadzanie do więzień ludzi, którzy zaprzeczają ustalonym przez państwo prawdom. Potępił również bezkrytyczne akceptowanie obrazu historii XX. wieku narzuconego Niemcom przez zwycięskich Amerykanów, i negatywnie ocenił „Holocaust Industry”.\n Hoppe jest redaktorem książki The Myth of National Defense : Essays on the Theory and History of Security Production (Instytut Ludwika Misesa, Auburn, Alabama, 2003), poświęconej wojnie, armii i “prywatnej produkcji bezpieczeństwa”, w której zamieszczono m.in. teksty : Murray Rothbard War, Peace, and the State; Bertrand Lemmenicier Nuclear Weapons:Proliferation or Monopoly?; Joseph R.Stromberg Mercenaries, Guerillas, Militias, and the Defense of Minimal States and Free Societies; Larry J.Sechrest Privateering and National Defense: Naval Warfare for Private Profits; Jeffrey Rogers Hummel The Will to be Free: The Role of Ideology in National Defense; Walter Block National Defense and the Theory of Externalities, Public Goods, and Clubs; Hans-Hermann Hoppe Government and the Private Production of Defense; Jörg Guido Hülsmann Secession and the Production of Defense. (dostępna w Sieci na www. hanshoppe.com).\n Taki m.in. cel ma także zjednoczenie Europy.\n Zob. H.-H.Hoppe Marxist and Austrian Class Analysis, “Journal of Libertarian Studies”, jesień 1990 (w jęz.pol.: Analiza klasowa: marksizm a szkoła austriacka, tł. R.Szefler, www. mises.pl).\n Widać tu radykalizację polityczną i ideową szkoły austriackiej: Ludwik von Mises był zwolennikiem ograniczonego rządu demokratycznego, Murray Rothbard opowiadał się za całkowitym zniesieniem państwa, ale przejście od monarchii do demokracji uznawał za postęp. Hoppe jest zwolennikiem zniesienia państwa, ale przejście od monarchii do demokracji uznaje za regres. Dodajmy, że monarchistyczne sympatie Hoppego, oprócz rzecz jasna czysto naukowych powodów, mogą mieć swoje źródło w prohabsburskim sentymencie. W końcu to właśnie w monarchii austro-węgierskiej narodziła się największa myśl ekonomiczna wszechczasów, co automatycznie w lepszym świetle stawia samą instytucję monarchii. Założyciel szkoły austriackiej Carl Menger (1840-1921), który „dokonał kopernikańskiego zwrotu w ekonomii” i zwyciężył Smitha, Ricarda, Milla i Marksa, był przez pewien czas osobistym nauczycielem osiemnastoletniego Kronprinza Rudolfa von Habsburga i towarzyszył księciu przez dwa lata podczas jego podróży po Europie.\n Zob. na ten temat: Erik von Kuehnelt-Leddihn, Monarchy and War oraz Gerard Radnitzky, Is Democracy More Peaceful than Other Forms of Government [w:] The Myth of National Defense…, pod red. H.-H. Hoppego. Prof.Radnitzky w swoim eseju obala mit, jakoby demokracje były bardziej pokojowe niż inne systemy polityczne. Monarchistyczne poglądy Kuehnelt-Leddihna oraz jego rewizjonistyczna, „antydemokratyczna” interpretacja historii Europy miały niewątpliwy wpływ na Hoppego.\n Odpowiadając na pytanie, dlaczego przedkłada monarchię ponad demokrację, Hoppe w wywiadzie dla „Eigentümlich Frei” (nr 41, kwiecień 2004) stwierdził, że z dwojga złego lepiej jest być prywatnym, niż państwowym niewolnikiem w Gułagu.\n To „dzielenie” obejmuje także całkiem prywatną korupcję. W przeciwieństwie do korupcji w demokracji, korupcja w monarchii nie jest ani systematyczna, ani masowa i dotyczy wąskiej grupy rządzącej.\n Jason Jewell w Roundheads, Whigs, and Decivilization: A Hoppean Analysis of Stuart England (wykład wygłoszony 28 marca 2005 r. na seminarium zorganizowanym przez Mises Institute, www.lewrockwell.com), przystawia schemat Hoppego do historii Anglii XVII w. i pokazuje, jak w drugiej połowie stulecia zwiększona rola parlamentu prowadziła dokładnie do takich skutków, jakie wynikają z teorii Hoppego. Wolno przypuszczać, że taki sam rezultat otrzymalibyśmy np. przy analizie historii Polski XVII i XVIII w.\n W 2004 r. Hoppe stwierdził w jednym z wykładów, że ludzie bezdzietni, wśród nich homoseksualiści, mają wyższą preferencję czasową, niż ludzie posiadający dzieci. słuchający wykładu student-homoseksualista poczuł się urażony tym czysto naukowym stwierdzeniem i doniósł na profesora do władz uczelni. Jedynie międzynarodowa kampania w jego obronie uratowała Hoppego przed usunięciem z uczelni.\n W kwestii stanu cywilizacji w USA i w Europie Hoppe zgadza się całkowicie z diagnozą Patryka Buchanana przedstawioną w Śmierci Zachodu, ale krytykuje go za to, że nie zauważa, iż to demokratyzacja Zachodu jest przyczyną owej śmierci. W latach 90., polemizując z buchananowcami na łamach „Chronicles”, Hoppe określił ich program polityczno-ekonomiczny mianem „narodowego socjalizmu”, zastrzegając, że nie chodzi mu o polemiczno-propagandowe użycie tego terminu. Temu „narodowemu socjalizmowi” przeciwstawił program „narodowego kapitalizmu” czyli antypodatkowego „nacjonalizmu rodzin” bez centralnego rządu. Hoppe przekonywał, że kulturowy konserwatyzm wymaga bazy ekonomicznej niezależnych, prywatnych, rodzinnych gospodarek.\n To nie „stan natury”, ale właśnie państwo demokratyczne jest naprawdę wojną wszystkich ze wszystkimi, to ono realizuje najpełniej wizję Hobbesa, w której „homo homini lupus est”.\n Hoppe idzie tutaj drogą wytyczoną przez belgijskiego anarchistę Gustawa de Molinari (1818-1912). Szereg teoretycznych analiz i praktycznych rozwiązań w tej kwestii przedstawili m.in. Murray Rothbard, Morris i Linda Tannehillowie, Randy Barnett, Bruce Benson, Robert Nozick, Gordon Tullock, David Friedman.\n W związku z tym, że istniałoby tylko prawo prywatne, wszyscy, którzy pragną naruszyć prawo własności (np. socjaliści), nie mogą być uważani za partię polityczną. są po prostu złodziejską szajką lub grupą podżegającą do kradzieży. Oczywiście w ładzie naturalnym socjaliści będą mogli kupić ziemię, aby na swojej wspólnej własności prywatnej zbudować sobie socjalistyczne społeczeństwo.\n Jak proste jest rozwiązanie problemu imigracji w ramach ładu naturalnego pokazuje Hoppe w Democracy…\n Zob. L. M. Bassani, C. Lottieri, The Problem of Security: Historicity of the State and the “European Realism” [w:] The Myth of National Defense…, pod red. H.-H. Hoppego.\n Hoppe nie jest rewolucjonistą ani ewolucjonistą, ale dewolucjonistą. Secesję jako drogę do anarchii wskazał Murray Rothbard w artykule Nations by Consent: Decomposing the Nation-State („Journal of Libertarian studies”, jesień 1994). Podział USA na mniejsze jednostki polityczne według kryteriów etnokulturowych zaproponował Wilmot Robertson w swojej znanej książce The Ethnostate (Cape Canaveral, Floryda 1992). Od tamtego czasu secesja, separacja i podział to tematy żywo dyskutowane w kręgach amerykańskiej prawicowej opozycji.\n Tutaj pasowałaby koncepcja „global cities” czy „world cities”, zob. Saskia Sassen, Global City, Princeton 1991.\n Reprywatyzacja, a nie prywatyzacja, gdyż cała własność publiczna powstała z podatków.\n Wizja globalnego, naturalnego porządku, zarysowana przez Hoppego, dobrze wpisuje się w wizje świata ponowoczesnego, konstruowane za pomocą takich pojęć, metafor, figur retorycznych, hiperboli i obrazów jak fraktalizacja świata (Baudrillard), kompresja wymiaru czasowo-przestrzennego, „świat w kawałkach”, relatywizacja lub zniesienie dystansu i odległości, dialektyka deterytorializacji i terytorializacji, kłączowata struktura rzeczywistości, cybermobilność, upadek starej „metageografi”, przestrzeń „postgeografczna” etc.\n Zob. Joel Kotkin, The New Geography. How the Digital Revolution is Reshaping the American Landscape, Nowy Jork 2000; Joel Kotkin, Fred Siegel, Digital Geography [w:] „American Outlook Magazine“, zima 2000 (www.americanoutlook.org).\n Na temat Nowego Średniowiecza zob. np. Umberto eco, „Nowe Średniowiecze” [w:] jegoż, Semiologia życia codziennego, Warszawa 1999; Pierre Hassner, Koniec pewników. Eseje o wojnie, pokoju i przemocy, Warszawa 2002; Martin van Creveld, The New Middle Ages [w:] „Foreign Policy”, lato 2000; tegoż, The Rise and Decline of the State, Cambridge 1999; Stephen J. Kobrin, Back to the Future: Neomedievalism and the Post Modern Digital World Economy [w:] „Journal of International Afairs”, nr 2, wiosna 1998. I oczywiście felietony Lecha Jęczmyka z cyklu „Nowe Średniowiecze”.\n Brytyjski chrześcijański anarchista, założyciel Christian Anarchist and Libertarian Fellowship, Wayne John sturgeon stworzył pojęcie „anarchomonarchizmu”. Do przedstawicieli tego nurtu zaliczył m.in. Salvadora Dali, który w wywiadzie telewizyjnym miał się określić jako „monarchista-anarchista”, oraz J.R.R. Tolkiena (zob. Wayne John Sturgeon, Anarcho-Monarchism, www.thirdway.org). Występujący u Ernsta Jüngera anarcha ma się kojarzyć równocześnie z anarchistą i z monarchą. Prawicowy anarchizm nazywany też bywa „Christianarchy”, „National Anarchy”, „National-Anarchism”. W Niemczech działa narodowy anarchista Peter Töpfer, wcześniej związany z berlińskim czasopismem „Sleipnir” (zob. www.nationalanarchismus.de), w Wielkiej Brytanii Troy Southgate (www.rosenoire.org).\nPosted in Filozofia polityki, Teksty, Working papersTagged demokracja, Gabiś, Hoppe, monarchia, Tomasz Gabiś\nPozostałe wpisy autora: Tomasz Gabiś\nKomentarz “Gabiś: Hoppe o monarchii, demokracji i ładzie naturalnym”\nMnie interesuje kwestia „wielkich demokracji”. Czy są one wystarczająco zdefiniowane? A kiedy na przykład Imperium Brytyjskie stało się nagle Wielką Demokracją? I co na to Kali. Jest to dobre dla Kalego, czy też nie?


Sondaże: coraz słabszy patriotyzm Amerykanów | Dziennik Związkowy\nSondaże: coraz słabszy patriotyzm Amerykanów\nAmerykanie są coraz mniej nastawieni patriotycznie; szczególnie dotyczy to najmłodszych pokoleń – wykazały sondaże, których wyniki zostały opublikowane w tym tygodniu z okazji obchodów 4 lipca 242. rocznicy niepodległości Stanów Zjednoczonych.\nW sondażu przeprowadzonym przez renomowany Instytut Gallupa przed tegorocznym Dniem Niepodległości po raz pierwszy w 18-letniej historii „mierzenia temperatury” amerykańskiego patriotyzmu przez ten ośrodek tylko 47 procent badanych, o 4 procent mniej niż przed rokiem, wyznało, że są „wyjątkowo dumni z tego, że są Amerykanami”. Dwadzieścia pięć procent respondentów było „bardzo dumnych z bycia Amerykaninem”, a 16 procent było „umiarkowanie” dumnych z przynależności do społeczeństwa amerykańskiego.\nJak podkreślają ankieterzy Gallupa, odsetek 72 procent badanych, którzy w jakimś stopniu odczuwają dumę z przynależności do narodu amerykańskiego, opartego nie na związkach krwi, ale na wierności wspólnym wartościom, jest najmniejszy w historii badania poczucia dumy narodowej Amerykanów.\nNajwiększy spadek patriotyzmu badania wykazały wśród kobiet, wyborców w grupie wiekowej od 18 do 49 roku życia, absolwentów college’ów oraz wśród Afroamerykanów i Latynosów. Wzrost patriotyzmu odnotowano tylko w jednej grupie elektoratu – wśród białych mężczyzn.\nRezultaty badań Instytutu Gallupa potwierdzają wyniki opublikowanego także w tym tygodniu sondażu przeprowadzonego na zlecenie dziennika „USA Today” przez amerykański oddział firmy Ipsos.\nZdecydowana większość badanych (72 procent) w sondażu „USA Today” stwierdziła, że jest dumna z bycia obywatelem USA.\nOsoby, które „tylko trochę są dumne” z tego, że są Amerykanami (7 procent), bądź „w ogóle nie czują się dumne z bycia Amerykanami” (3 procent), stanowiły podobnie jak w poprzednich latach zdecydowaną mniejszość wśród badanych. Pozostałe 18 procent badanych nie miało opinii w tej kwestii.\nAnkietowani byli prawie równo podzieleni, przede wszystkim wzdłuż linii partyjnych, odpowiadając na pytanie, czy są dumni z „obecnej Ameryki”. 42 procent odpowiedziało na to pytanie twierdząco, a 39 procent badanych odparło, że nie jest dumne z Ameryki pod rządami prezydenta Donalda Trumpa.\nRezultaty całej serii przeprowadzonych ostatnio sondaży wykazały też, że patriotyzm traci na znaczeniu wśród osób młodych.\nWśród najstarszych Amerykanów, mających ponad 70 lat, a więc przedstawicieli „wielkiej generacji”, która przeżyła II wojnę światową, aż 78 procent uważa patriotyzm za niezwykle istotny czynnik swojej tożsamości. W pokoleniu „millennialsów”, a więc Amerykanów urodzonych na przełomie XX i XXI w., jak wykazały badania ponadpartyjnej placówki badawczej Pew Research Center, podobnego zdania jest tylko 45 procent badanych.\nPoczucie dumy narodowej w 18-letniej historii tego typu badań Instytutu Gallupa było najsilniejsze wśród Amerykanów w roku 2003, w dwa lata po atakach terrorystycznych 11 września 2001 roku. Wtedy poczucie „wyjątkowej dumy narodowej” deklarowało aż 70 procent badanych.\nSondaż Gallupa wykazał także, że na tę „atrofię patriotyzmu” w większym stopniu podatna jest lewica i Demokraci, a w mniejszym stopniu Republikanie i wyborcy tzw. niezależni, jak bywają nazywani wyborcy formalnie niezwiązani z żadną z dwóch podstawowych amerykańskich partii.\n74 procent Republikanów – najwięcej w ciągu ostatnich pięciu lat badań – jest wyjątkowo dumnych z bycia Amerykanami; równie silne uczucia wobec ojczyzny przejawia 42 procent „niezależnych” wyborców i 32 procent członków Partii Demokratycznej – o 11 procent mniej niż przed rokiem.\nSocjologowie zwracają uwagę, że ten ujawniony w badaniach zanik amerykańskiego patriotyzmu rozpoczął się pięć lat temu, jeszcze przed wyborem na prezydenta nowojorskiego miliardera, który obiecał wyborcom „uczynić Amerykę ponownie wielką” (ang. Make America Great Again!). Rządy Donalda Trumpa w Białym Domu tylko przyśpieszyły, szczególnie po lewej stronie społeczeństwa amerykańskiego, wygasanie „romansu z ojczyzną” – zaznaczają eksperci.\nfot.ERIK S. LESSER/EPA-EFE/REX/Shutterstock\nTags:\tAmerykanie, patriotyzm, sondaż\nMedia: USA włamały się do sieci komputerowych Korei Płn. w 2010 r.\nAfganistan. 3 Amerykanów wśród zabitych w zamachu bombowym w Kabulu\nTeleewangelista o zamachu w Bostonie\nWładze USA: Korea Północna uwolniła aresztowanego Amerykanina\nDoradca Trumpa: zapłacenie okupu hakerom nie powoduje zwrotu danych\nBezczelność do kwadratu\nSzef wywiadu ostrzega przed zagrożeniami\ndosmucacz 29 lipca, 2018, 16:08\nJak to jest możliwe? Czyżby Amerykanie zaczęli masowo uczyć się języka polskiego? Tylko czytając komentarze dwóch „wybitnych” polonijnych Andrzejów (Jarmakowskiego i Heyduka) można stracić patriotyzm. W przeszłości mogły to być artykuły pani E. Glinka. Także wypowiedzi części dyskutantów na forum DZ mogą być tego powodem.\nEzy 29 lipca, 2018, 19:58\nPanie dosmucacz, czy patriotyzm polega na przyklaskiwaniu władzy?


§ Przechodzenie przez tory. – Forum Prawne\nPrzechodzenie przez tory. - Forum Prawne\nPrzechodzenie przez tory.\nWitam Mam 14 lat i wiadomo, że codziennie chodzę do szkoły. Alby się tam dostać muszę przejść przez nieoznakowane przejście. Chodzi o to że jest to jakby tunel, w tunelu spływ wody deszczowej a u ...\nMam 14 lat i wiadomo, że codziennie chodzę do szkoły. Alby się tam dostać muszę przejść przez nieoznakowane przejście. Chodzi o to że jest to jakby tunel, w tunelu spływ wody deszczowej a u góry są tory. Przejście posiada schody i barierki oraz znajduje się w okolicy 70 m do najbliższego przejazdu kolejowego. Dzis zostałem spisany przez SOK-istów za wykroczenie. Zakładam że nie raz z nimi się jeszcze spotkam , wiec moje pytanie brzmi : czy jeśli przy przejściu nigdzie nie ma ŻADNEGO znaku lub informacji o ewentualnym zakazie przechodzenia w tym miejscu to czy mogę przechodzić w tym miejscu? Dodam, że SOK-ista nie wylegitymował się przed przedstawieniem mi popełnionego wykroczenia oraz spisania moich danych osobowych.\nPostaram się jutro wrzucić kilka fotek tego przejścia, jak narazie daje link do Google mapy : Tory - Google Maps\nRE: Przechodzenie przez tory.\nHm przejrzałam, nie wiem po co tam są te schodki, ale chyba nie po to, zeby chodzić przez te tory ? może bardziej dla osób które w razie czego chcą pod tą górkę dostać się do pociągu. Wygląda na to, że powinieneś chodzić od strony ul. Grunwaldzkiej. Teraz to tylko cie spisali ale drugi raz już raczej będzie mandacik dla rodziców. Aha zdaje mi się, że jeżeli był umundurowany, to nie ma obowiązku okazywania legitymacji.\nNie możesz chodzić po torowisku.\nPrzecież kryminalni nie spisywali , okazanie legitymacji następuje fakultatywnie podczas interwencji.\nz góry przepraszam za odkopanie tematu - nie jestem archeologiem, lecz mam pytanie odnośnie art 13. 2., który został zacytowany przez destructora:\nCzy ten przepis dotyczy również torów kolejowych/torowisk?\nDzięki za odp ; )\n§ przechodzenie przez tory kolejowe (odpowiedzi: 2) 1.Czy za przejście przez tory kolejowe policjant musi ukarać mandatem, czy też może udzielić tylko pouczenia? 2. Jeżeli policjant mówi że udziela...


Napisz ktory cykl przedstawia rozwoj tasiemca uzbrojonego a które nieuzbrojonego | odkrywajwiedze.pl\nnapisz ktory cykl przedstawia rozwoj tasiemca uzbrojonego a które nieuzbrojonego\nmada144 mada144. Odpowiedź: Cykl I - uzbrojony. Dochodzi do zarażenia wskutek zjedzenia niedogotowanego lub surowego mięsa wieprzowego. Cykl II - nieuzbrojony. Do zarażenia tym rodzajem pasożyta dochodzi poprzez zjedzenie surowego lub nie dogotwanego mięsa wołowego.\nOdpowiedź:Cykl 1 to cykl tasiemca uzbrojonego' bo żywicielem pośrednim jest świnia' a cykl 2 to tasiemca nieuzbrojonego' bo żywicielem jest Wyjaśnij za pomocą jednego argumentu dlaczego pronukleusy odpowiadają funkcjonalnie gametom. Który z nich stacjonarny czy wędrujący pełni...\nZnajdź odpowiedź na Twoje pytanie o napisz który cykl przedstawia rozwój tasiemca uzbrojonego a który nieuzbrojonego ,uzasadnij swoją decyzje:-) jak coś to jest…\nCykl rozwojowy tasiemca nieuzbrojonego. Dojrzałe człony, które zawierają zapłodnione jaja Człowiek, który jest żywiceilem ostatecznym tego tasiemca zaraża się nim poprzez zjedzenie Cykl ten jest bardzo podobny do cyklu tasiemca nieuzbrojonego, z tym że występuje tutaj inny żywiciel...\nCykl życiowy tasiemca uzbrojonego Cykl życiowy tasiemca nieuzbrojonego\nTasiemiec uzbrojony to pasożyt żyjący w organizmie człowieka (i innych kręgowców) i będący jednym z dwóch głównych gatunków tasiemca. Zbudowany jest on nieco inaczej niż tasiemiec nieuzbrojony, ponieważ zawiera dodatkowo haczyki, dzięki którym jego bytowanie na ścianach jelita jest znacznie...\nTasiemiec nieuzbrojony jest pasożytem, którym można się zarazić przez spożycie surowego, zakażonego mięsa wołowego i nieprzestrzeganie zasad higieny. Tasiemiec uzbrojony jest dużo groźniejszy. Objawy zależą od lokalizacji tasiemca.\nCykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego: jeśli jaja tasiemca zostaną spożyte przez żywiciela pośredniego, to larwa, która z tych jaj się rozwinie Cykl rozwojowy tasiemca nieuzbrojonego: jest identyczny jak cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego z tymi różnicami, że głowa tasiemca...\nTasiemiec nieuzbrojony - cykl rozwojowy. Objawy zakażenia tasiemcem nieuzbrojonym. Na czym polega różnica między tasiemcem nieuzbrojonym a uzbrojonym? Choroba wywołana przez tasiemca nieuzbrojonego, czyli tasiemczyca , daje objawy związane z obecnością tasiemca w jelicie.\nTasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata) - pasożyt człowieka i bydła, z rodzaju tasiemców. Tasiemiec składa się z 2000 proglotydów. Rozmnaża się wyłącznie u człowieka, który jest jego żywicielem ostatecznym. Najczęściej spotykany tasiemiec w Polsce (u 0,5 do 1% ludzi).\nNapisz jak będzie się zmieniać długość trwania dnia i nocy w najbliższych dniach w miejscowości w której mieszkasz. Podpisz części tasiemca, które zaznaczono strzałkami, a następnie wyjaśnij, jaką funkcję pełnią wskazane elementy. A- strzałka jest na główce tasiemca B- strzałka jest na ostatnich...\nRozwój tasiemca uzbrojonego. Podobne tematy. budowa tasiemca Glista ludzka Jamochłony larwa obleńce Pierwotniaki Płazińce Tasiemce tasiemiec Tasiemiec nieuzbrojony.\nTasiemiec uzbrojony i nieuzbrojony - objawy tasiemczyc. Spis treści: Tasiemczyce - informacje ogólne. W diagnostyce zarażeń zwykłą tasiemczycą wywołaną przez tasiemca uzbrojonego, nieuzbrojonego, karłowatego i bruzdogłowca szerokiego najczęściej wykonywanymi są badania kału...\nTasiemiec uzbrojony i tasiemiec nieuzbrojony to dwa popularne gatunki tego pasożyta. Jak rozpoznać tasiemca nieuzbrojonego w kale oraz jakie są objawy i przyczyny tasiemczycy - choroby wywołanej najczęściej przez tasiemca nieuzbrojonego?\nCykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego, zresztą podobnie jak i tasiemca nieuzbrojonego, jest bardzo skomplikowany. Mianowicie, jest to pasożyt, który wymaga żywiciela pośredniego i ostatecznego. Żywicielem pośrednim tasiemca uzbrojonego jest świnia domowa lub dzik (nieuzbrojonego - krowa).\nTasiemiec nieuzbrojony jest płazińcem pasożytującym wewnątrz organizmu ludzkiego lub u Tasiemiec uzbrojony wyposażony jest dodatkowo w specjalne haczyki, którymi przyczepia się do Zakażenie pasożytem tasiemca uzbrojonego uchodzi za dużo bardziej niebezpieczne, ponieważ...\nW przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego posiada on haczyki i przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Z kolei osadzenie w oku może doprowadzić do ślepoty. Choroby wywoływane przez tasiemca uzbrojonego to tenioza (zarażenie wągrami) oraz cysticerkoza...\nTasiemiec nieuzbrojony nie ma przewodu pokarmowego, ponieważ żyjąc w jelitach żywi się tzw. mleczkiem pokarmowym, czyli przetworzonym pokarmem. Energię potrzebną do strawienia pokarmu może wykorzystać do rozrodu. Tasiemiec nieuzbrojony wywołuje chorobę zwaną tasiemczycą lub...\nŻywicielem pośrednim tasiemca nieuzbrojonego jest bydło domowe. Tasiemiec uzbrojony osiąga długość od 3 do 4 metrów. Podobnie jak tasiemiec nieuzbrojony składa się ze skoleksu, szyjki i strobili. W przypadku jednak tasiemca uzbrojonego istnieje ryzyko cysticerkozy, tj. zarażenia się...\nb) Określ, jakim żywicielem tasiemca (ostatecznym czy pośrednim) staje się człowiek w przypadku spożycia jaj T. solium. Odpowiedź uzasadnij. c) Wskaż element układu odpornościowego, który nie jest zaangażowany w zwalczanie tasiemców w organizmie człowieka, wraz z właściwym uzasadnieniem.\nW odróżnieniu od tasiemca nieuzbrojonego na główce wykształciły mu się haczyki oraz przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do jelita żywiciela. Jego ciało składa się z odrębnych elementów połączonych szeregowo zwanych proglotydami.\nTasiemczyce - rozwój bruzdogłowca szerokiego. Tasiemczyce - cykl tasiemca uzbrojonego. Tasiemczyce - rozwój tasiemca nieuzbrojonego. Objawy choroby spowodowanej inwazją tasiemca uzbrojonego zależne są od formy, która bytuje w organizmie człowieka.\nTasiemiec uzbrojony (Taenia solium). Gatunek tasiemca, który pasożytuje w przewodzie pokarmowym kręgowców, w tym człowieka. Tasiemiec uzbrojony różni się od tasiemca nieuzbrojonego tym, że jego głowa jest uzbrojona w podwójny wieniec haczyków.\nobjawy tasiemca nieuzbrojonego - ilość porad 1. Ciekawe porady nie tylko naszych użytkowników. Tasiemce nieuzbrojone przyczepiają się do ścianek jelita za pomocą przyssawek znajdujących się na główce zaś tasiemce uzbrojone za pomocą haczyków znajdujących się dookoła przyssawek.\nTasiemczyca, wywołana przez tasiemca, powoduje bardzo przykre dolegliwości. Bóle brzucha, wymioty, nudności i osłabienie, to główne objawy zakażenia tasiemcem, który może także powodować drastyczną utratę wagi. Tasiemiec to pasożyt, który znajduje sobie miejsce do życia w jelicie cienkim...\nPrzystosowania tasiemca do pasożytniczego trybu życia: - spłaszczone ciało - ciało owalne, wydłużone - dostosowane do kształtu jelita człowieka - posiadanie oskórka/naskórka chroniącego przed kwasem solnym i enzymami trawiennymi - specjalne narządy czepne, które umożliwiają tasiemcowi...\nDo zarażenia tasiemcem nieuzbrojonym dochodzi wskutek zjedzenia zarażonej, surowej Tasiemiec uzbrojony. Osiaga długość do 4 m. Od nieuzbrojonego różni się tym, że jego główka, poza Dochodzi wtedy do tak zwanej wągrzycy - larwy tasiemca uzbrojonego mogą zagnieździć się w...\nCykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego. Złożony rozwój tasiemca uzbrojonego. Wągrzyca. Choroba wywołana przez tasiemca uzbrojnego nosi nazwę wągrzycy. Wągry spotyka się w różnych tkankach, jednak dopiero ich lokalizacja w ośrodkowym układzie nerwowym lub w oku prowadzi do...\n29 paź 2020 � 26 kwi 2018 � 9 maj 2011 �\nAbout napisz ktory cykl przedstawia rozwoj tasiemca uzbrojonego a które nieuzbrojonego


I Komunia Św. - inspiracje i przykłady dekoracji: Dekoracje komunijne na przyjęciu mojego dziecka cz. V\nDekoracje komunijne na przyjęciu mojego dziecka cz. V\nAnia 03:23 0\nPani Monika przesłała do nas zdjęcia dekoracji stołu, którą przygotowała na przyjęcie z okazji Pierwszej Komunii Świętej swojego syna Bartosza. znalazły się tak akcenty w kolorze błękitnym oraz jasnozielonym, które idealnie pasują na przyjęcie dla chłopca.\nDekoracje komunijne, które zostały wykorzystane w tej aranżacji:\npudełeczka na upominki dla gości w kształcie serc,\nświece proste błękitne,\nświece pływające kulki,\nanioł dekoracyjny - figurka,\ngirlandy z perełek,\npłatki róż dekoracyjne,


Wycinarki Wodne - Katalog Stron Internetowych\nWykorzystując tę procedurę kroić wolno między odmiennymi elastomery, tekstylia, tworzywo sztuczne, strawa azali papier. Głodne kawałki jest kierowana na towar pod spodem ciśnieniem 4000 bufet, przechodząc za pomocą dyszę diamentową o wielkości kilku dziesiątych milimetra oddaje przyspieszeniu takiemu, iż rzeczka ma prędkość w przybliżeniu 1OOOm/s. Ikra zawarta w wacie istnieje trawestowana w odwagę kinetyczną czyli w szybkość strumienia.\nTags: waterjet , cięcie wodą , wycinarkiwodne , maszyny do cięcia wodą , urządzenia do cięcia wodą ,\nAdres www: http://wycinarki-wodne15.maszynydocieciawoda.pl\nW gruncie rzeczy nie, na eudajmonia coraz nie. Mamy jeszcze przedtem soba iles okresu, zeby polubic ów rok ka...\nPiernaty dziecięca owo nadzwyczaj męczący możliwość. Każdy rodzic jeszcze przed narodzinami swojego mal...\nPrywatny Gabinet Psychologiczny mgr Irena Maślankowska to profesjonalny psycholog, specjalista z doświadczen...


No Strings Attached: Marchewki - Versemovie - wiersze filmowe, muzyka\nMadalen, magda m 26 lutego 2014 10:48\nbardzo fajny wiersz, ja ogólnie rzadko dostaję kwiaty, więc z róż bym się cieszyła, bo to o te kwiaty tu chodzi, ale marchewki też bardzo oryginalne. filmu nie widziałam, ale może to kiedyś nadrobię. zapraszam na cz.1 rozdziału I Po Drugiej Stronie Czerni,\nAnonimowy 26 lutego 2014 11:19\nZapraszamy na nowy news http://gosia-andrzejewicz-plus.blogspot.com\nEw@ 26 lutego 2014 13:57\nTen film to jedna z najlepszych komedii jakie oglądałam i fajnie ze wiersz z marchewkami nawiązałaś do filmu.\nCrazy Mustang 26 lutego 2014 16:34\nMotyw marchewek...ciekawe to jest xD\nO filmie słyszałam, jednak nie oglądałam :)\nWiersz jak zawsze bardzo mi się podoba, no! ^^\nMeg Versemovie 26 lutego 2014 19:33\ndobrałaś słowa, jakbym Yode słyszała;] Uroczy film, ale przynajmniej myślę od pewnego roku życia, więc zaznaczam, że mimo marchewek raczej nie polecam Wam go ze zbyt małymi dziećmi oglądać:)\n~Madalen, magda m, polecam, więc przy okazji krótki wiersz na funpage. Jest ogólnie widoczny, nie trzeba się logować:)\n~Ew@, bo ambitnie ktoś do filmu je wstawił:)\nPaula 26 lutego 2014 17:11\nWiersz świetny i ciekawy. Film bardzo fajny.\nAlice 26 lutego 2014 18:51\nCiekawy blog :) i świetny wiersz :)\nAmadea99 26 lutego 2014 20:35\nPamiętam, że świeżo po premierze filmu "Sex Story" był on przez krótki czas moim ulubionym. Ale mnie szybko zmieniają się upodobania i później nawet go nie pamiętałam ;). Aż do teraz, ten wpis sprawił, że mam ochotę zobaczyć go jeszcze raz! A wiersz jest super, podoba mi się Twoja twórczość. Będę tu zaglądała częściej :D\nalittlefallofrain 26 lutego 2014 22:26\nTe marchewki to był śliczny gest :) Bardzo przyjemny wiersz\nAnGi 27 lutego 2014 21:14\n" [...] sposób myślenia myślę dość...\nzaskakujący, jednak logiczny."\nBoooskie wiersz <3 Zakochałam się niemalże ! !\nOglądałam ten film ;) Bardzo mi się podobał ;)\nTak spodobała mi się Twoja twórczość, że aż chłopakowi przeczytałam i na początku myślał, że to jest dzieło jakiegoś znanego artysty xD\nMeg Versemovie 27 lutego 2014 22:11\nI a propo czytania innym zacytowałam mamie, jakiś czas temu coś co napisałam tu na blogu do Robin Hood'a i WP zarazem. Stwierdziła, że to cytat z czegoś. A potem "Ty to napisałaś??" Jak widać nawet swoich potrafię zaskoczyć\nAlex 28 lutego 2014 11:52\nUwielbiam ten film! Widziałam go na pewno z kilkanaście razy ;) Natalie jest w nim naprawdę urocza. Śliczny wiersz, nieco króciuchny ;) Nie zmienia jednak faktu że fajnie to wszystko ujęłaś :)\nNightHunter 1 marca 2014 18:45\nBardzo fajny wiersz :) przyjemny, a podczas jego czytania pojawił mi się uśmiech na twarzy :) Z tymi marchewkami to bardzo zabawny pomysł, ale skoro nie lubiła kwiatów :)\nFilmu nie oglądał i nie wydaje mi się żebym kiedyś go zobaczyła, bo to typowa komedia romantyczna :)


Innowacyjne technologie w Gliwicach\nW Gliwicach zakończono renowację wodociągu DN200 przy ul. Kozielskiej. Po raz pierwszy, podczas prac zastosowano innowacyjną technologię rękawa szklanego, utwardzanego promieniami UV-„SAERTEX LINER H2O” opracowaną przez Firmę P.P.H.U. AKWA Sp.j. To pionierska na skalę światową technologia do bezwykopowego remontu instalcji wody pitnej - higieniczna, wytrzymała, przyjazna dla środowiska. Na czym polega ta metoda?\nPodstawowym elementem zestawu jest rękaw elastyczny wykonany z włókna szklanego, nasycony żywicą poliestrową bezstyrenową, zaopatrzony po stronie wewnętrznej w wykładzinę z folii PE. Renowacja rurociągu polegała na utworzeniu na jego wewnętrznej powierzchni wykładziny z rozciągniętego rękawa, dopasowanego do kształtu naprawianej rury. Utwardzona wykładzina pełniła rolę nowego rurociągu.\nInstalacja takiego rękawa jest wykonywana ze studni dostępnych na rurociągu lub z wykopów startowych. Przed instalacją rurociąg zostaje dokładnie oczyszczony metodą hydrodynamiczną lub mechaniczną oraz poddany inspekcji kamerą TV. Po wykonaniu inspekcji do rurociągu wprowadzono odpowiedniej szerokości folię poślizgową z PVC dla zapewnienia poślizgu podczas instalacji rękawa.\nNastępnie wprowadzana została linka stalowa, do której zaczepia się zakończony specjalną końcówką jeden koniec rękawa. Przy pomocy przeciągarki rękaw w stanie spłaszczonym (nie przylegającym do obwodu przewodu) wprowadzany jest na całą długość naprawianego odcinka. Po odczepieniu linki, do obydwu końców rękawa przyłącza się przewody technologiczne. Z jednej strony przewód połączony z urządzeniem sterującym, doprowadzającym sprężone powietrze i urządzenie UV.\nPo zakończeniu tych przygotowań rękaw napełnia się sprężonym powietrzem, aż do osiągnięcia określonego ciśnienia (ok. 0,5 do 0,9 bar). Rękaw, ściśle przylegając do ścianek rurociągu tworzy wykładzinę wewnętrzną. W celu utwardzenia wykładziny przepuszcza się przez tak wyłożony rurociąg łańcuch lamp UV sterowanych z panelu kontrolnego. Podczas przejazdu łańcucha UV rękaw zostaje utwardzony (szybkość przejazdu łańcucha świetlnego to ok. 120 cm/min) Po odłączeniu przewodów technologicznych otwiera się końce utwardzonej wykładziny, obcina się wystające końce równo z przewodem, fazuje i zabezpiecza manszetami uszczelniającymi.\nPo wykonaniu badań kontrolnych (próba szczelności i ocena stanu powierzchni wewnętrznej rurociągu za pomocą kamery TV), rurociąg jest gotowy do eksploatacji.\nTagi: PWiK Gliwice, renowacja wodociągu, DN200, innowacje, technologia