Bieszczady w filmie - Stowarzyszenie Filmowców Polskich\nZ dala od cywilizacyjnego zgiełku, zachwycająca przyroda, niezwykli ludzie, burzliwe dzieje i niezwykły klimat. Bieszczady fascynują filmowców, ale też budzą ich lęk. „Trzeba mieć bardzo konkretną historię, by zdecydować się na pracę w tym miejscu” – mówi Izabela Łopuch, producentka debiutującego właśnie na antenie HBO serialu „Wataha", dla którego Bieszczady są nie tylko plenerem, ale i bohaterem.\n„Bieszczady to miejsce strasznie piękne i strasznie straszne zarazem. Wystarczy zimą, gdy nie ma tak wielu turystów, stanąć na zaporze w Solinie, by poczuć ich potęgę” – podkreśla Łopuch. „Gdybyśmy chcieli opowiedzieć tylko o przemycie, akcję Watahy moglibyśmy osadzić na dowolnej granicy. Zależało nam jednak na tym regionie, niepowtarzalnym pod każdym względem. Jest on w naszej historii bardzo ważny”.\nPodkarpacie, a w szczególności Bieszczady skrywają w sobie magię i moc, a jednak stosunkowo rzadko goszczą na ekranie. Co ciekawe, do książkowego wydania przewodnika „Polska na filmowo” Marka Szymańskiego, w którym autor spogląda na kraj przez pryzmat najgłośniejszych produkcji, trafił tylko jeden tytuł najczęściej kojarzony przez widzów z tymi terenami: „Baza ludzi umarłych" (1958) Czesława Petelskiego. Paradoks polega jednak na tym, że… reżyser nie nakręcił w Bieszczadach nawet jednego ujęcia – filmowcy pracowali w Karkonoszach. Znawcy twórczości Marka Hłaski przypominają też często, że tekst, który posłużył za kanwę Bazy... - „Następny do raju”, zainspirowany był doświadczeniami, które pisarz nabył w Bazie Transportowej w Bystrzycy Kłodzkiej.\nPlenerowe niespodzianki czekają również tych, którzy chcieliby się wybrać podkarpackim szlakiem „Biletu na Księżyc" (2013) Jacka Bromskiego, którego bohaterami są chłopaki z Rzeszowszczyzny. Wojtek Smarzowski, sam urodzony koło Krosna, choć często Podkarpacie wykorzystuje jako tło swoich filmów, kręci tam tylko sporadycznie. „Dom zły"(2009) zrealizował w większości „po sąsiedzku”, w miejscowości Bielanka na granicy Beskidu Niskiego. „Wesele" (2004) kręcił w województwie mazowieckim. Na chwilę, w czasie prac nad „Wołyniem" (2015), zajrzy do Sanoka, acz w tym przypadku główną lokalizacją będzie Lubelszczyzna.\nNie oznacza to, że filmowcy nigdy się na Podkarpaciu i w samych Bieszczadach nie pojawiają. Goszczą tu falami, z których największa przypadła na koniec lat 50. i lata 60. XX wieku – czas budowy zapór w Solinie i Myczkowcach. Te gigantyczne przedsięwzięcia upamiętnione zostały zresztą w balladowym „Chudym i innych" (1966) Henryka Kluby (ekipa pracowała na dnie przyszłego sztucznego jeziora), ale i w późniejszym o dekadę serialu z zacięciem społecznym „Znaki szczególne" (1976) Romana Załuskiego z Bronisławem Cieślakiem w roli inżyniera pracującego przy największych polskich budowach.\nSam Petelski odwiedził te tereny w roku 1961 razem z Ewą Petelską i Mieczysławem Jahodą, by na podstawie książki Jana Gerharda „Łuny w Bieszczadach” zrealizować „Ogniomistrza Kalenia" – dziś już nieco zapomniany dramat, rozgrywający się w 1946, na tle walk z UPA. Zdjęcia powstały m.in. w okolicy Baligrodu i Smolnika. Na Podkarpacie zajrzał również Jerzy Passendorfer, także zafascynowany bolesną historią tej krainy. W 1962 nakręcił Zerwany most, ekranizację książki „Śniegi płyną” Romana Bratnego o mężczyźnie niesłusznie oskarżonym o współpracę z banderowcami.\nDzieje regionu połączone z jego niesamowitą przyrodą przyciągały też twórców z zupełnie innym zacięciem i temperamentem. To właśnie tu powstały najgłośniejsze polskie easterny – różnie przez krytykę i widzów oceniane, acz tworzące ciekawy mikronurt naszego kina. To właśnie w tych plenerach w 1958 roku swoją kamerę postawił Wadim Berestowski, by razem z Boguszem Bilewskim, Wiesławem Gołasem i Wiesławem Dymnym przygotować Rancho Texas o dwóch studentach, którzy zostają „kowbojami”. Tu – pod reżyserską i scenopisarską batutą Aleksandra Ścibora-Rylskiego – pracowała również ekipa Wilczych ech (1968), których akcja koncentrowała się wokół tajemnicy posterunku w MO w Derenicy. Tu również Konrad Nałęcki nakręcił rozgrywający się w Bieszczadach roku 1946 westernowo–sensacyjny dramat „Wszyscy i nikt" (1977), a Janusz Majewski – metaforyczną „Lekcję martwego języka" (1979).\nCzęsto filmowcy powracali w Bieszczady za sprawą największego propagatora i miłośnika regionu – Jerzego Janickiego, który tam właśnie tworzył, mieszkał i odpoczywał. Spod jego ręki wyszedł nie tylko zbiór opowiadań „Opowieści bieszczadzkie”, ale i cykl mówiących o regionie scenariuszy filmów telewizyjnych, które wyreżyserowali Hieronim Przybył ( „Milion za Laurę", 1971), Henryk Bielski ( „Hasło", 1976), Jerzy Sztwiertnia ( „Wesołych Świąt", 1977), Leszek Staroń ( „Wolna sobota", 1977) i Stanisław Jędryka ( „Kino objazdowe", 1986). W Zatwarnicy – co również warte odnotowania – Janicki prowadził przegląd filmów poświęconych Bieszczadom.\nZdarza się też, że plenery te wykorzystywane są też jako tło dla dzieł, które niewiele mają z nimi wspólnego. Jerzy Hoffman podkarpackie zakątki wykorzystał jako tło dla niektórych scen „Pana Wołodyjowskiego" (1969). Andrzej Wajda w budynku dawnej cerkwi w Starym Dzikowie – na potrzeby „Katynia" (2007) – odtworzył obóz w Kozielsku. U Macieja Dejczera w „Bandycie" (1997) Połonina Wetlińska zagrała… rumuńskie Karpaty.\nW ostatnich latach można zaobserwować wzrost zainteresowania Podkarpaciem. W 2000 roku Piotr Starzak nakręcił osadzoną częściowo w Bieszczadach sensację Enduro Bojz. Z kamerą zajrzeli tu Dariusz Jabłoński ( „Wino truskawkowe", 2007) i Jerzy Stuhr ( „Korowód", 2007). Powstało też kilka dokumentów, reportaży telewizyjnych. Robert Więckiewicz oprowadzał widzów po tym świecie w dokumencie „Bieszczadzki Park Narodowy" (2005) Jacka Sołtysiaka. Ostatnie kilkanaście miesięcy to już prawdziwy boom. Z bardzo dużym zainteresowaniem na region spoglądają najmłodsi twórcy. W Bieszczady z Marcinem Kowalczykiem pojechał Martin Rath, by nakręcić pokazywaną na wielu festiwalach etiudę „Arena" (2013). Marcin Dudziak wykorzystał przyrodę regionu w prezentowanym w Konkursie Głównym 14. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty „Wołaniu" (2014), ekranizacji opowiadania Kazimierza Orłosia „Zimorodek”. „Poza faktem, że to właśnie w Bieszczadach rozgrywa się akcja noweli, zależało mi na znalezieniu miejsca, w którym na dużych przestrzeniach nie ma śladu ludzkiej obecności. Takie właśnie miejsca odnaleźliśmy w okolicach Zatwarnicy” – mówi reżyser. Tutaj też zajrzał Vahram Mkhitaryan, by nakręcić niektóre ze scen nagradzanego „Mlecznego brata" (2014). W Bieszczadach wiele swoich plenerów odnalazł również Jan Jakub Kolski – na potrzeby filmu „Serce, serduszko" (2014).\nRegion ma olbrzymi potencjał, ale by filmowców było tu jeszcze więcej, potrzeba dużo pracy. „Daleko jeszcze nam chociażby do stolicy sąsiedniej Małopolski. Konsekwentnej polityki kulturalnej w zakresie filmu możemy Krakowowi jedynie pozazdrościć” – komentuje Grażyna Bochenek, dziennikarka Radia Rzeszów, od lat zajmująca się tematyką filmową, autorka cyklu „Podkarpacki Poczet Aktorów”. „Mało tego, zdarza się, że niewykorzystane pozostają możliwości, jakie są w zasięgu ręku. Przykładem filmy kręcone przez braci Marcina i Krystiana Kłysewiczów w technice poklatkowej. Ich impresje bieszczadzkie mają w internecie ponad pół miliona odsłon, ale nie zainteresowały samorządu wojewódzkiego. Szczęśliwie zwróciło na nie uwagę HBO” – dodaje Bochenek. „Władze lokalne, owszem, deklarują, że jeśli filmowcy wyrażą takie zainteresowanie, to spotkają się na miejscu z życzliwością i pomocą, niemniej brakuje konkretnych działań, które mogłyby zachęcić do lokalizowania produkcji tu, na miejscu”.\nNa razie w regionie nie ma funduszu filmowego. „Chcielibyśmy, aby docelowo w każdym województwie działała przynajmniej jedna regionalna komisja lub mniejsza komórka, umiejscowiona w strukturach samorządowych i delegowana do pomocy filmowcom. Stworzenie takiej sieci jest jednak czasochłonne i kosztowne, bo trzeba wyszkolić kadry, zbudować bazy danych i narzędzia do działania. Kluczowe jest przy tym wsparcie władz regionalnych i ich motywacja do działania. Regiony, które kilka lat temu zainwestowały w film – jak Łódź, Dolny Śląsk czy Kraków, odczuwają już pozytywne skutki tych działań, wliczając w to wpływy z dystrybucji. Mamy nadzieję, że inne regiony też wkrótce odkryją ten potencjał” – komentuje Anna E. Dziedzic z Film Commission Poland. „Podkarpacie to malowniczy region” – dodaje. „W jego granicach znajdują się dwa parki narodowe, kilka krajobrazowych i liczne rezerwaty, z drugiej strony imponujące zamki w Krasiczynie, Łańcucie czy Baranowie Sandomierskim, miasta z długim historycznym rodowodem jak Przemyśl i Sanok, uzdrowiska z niepowtarzalną atmosferą w Iwoniczu i Rymanowie, a jako wisienka na torcie – Bieszczady, synonim dzikiej, nietkniętej przyrody. I pomimo tego, że na terenie województwa znajduje się także nowoczesny klaster przemysłu lotniczego i dobrze rozwinięty przemysł chemiczny, to właśnie ten aspekt oddalenia od cywilizacji wydaje się być największym magnesem dla filmowców. Wszystkie te jasne punkty regionu zasługują na to, by je mocniej eksponować i promować, przede wszystkim na rynku międzynarodowym, co mogłoby zaowocować np. realizacją wysokobudżetowego dreszczowca czy fantasy à la Tolkien w bieszczadzkich lasach”.\nMoże Wataha HBO zaintryguje i zainspiruje nowych twórców?


Strona 429 z 659\nPierwszy ... 329 379 419 427 428 429 430 431 439 479 529 ... Ostatni\nPokaż wyniki od 4,281 do 4,290 z 6587\n11-06-17 08:40 #4281\nTak, dokładnie ten biorę pod uwagę, także Twoja córa ma wózek z niebieskim a mój syn będzie miał prawdopodobnie z pomarańczowym. A co\nEvlin z tego co ja się orientuje, to jedna tabletka to malutka dawka, przy niedoborach bierze się dużo większe, nawet po 6 na dobę, ale skonsultuj to z lekarzem jeszcze, bo po co masz się męczyć tyle tygodni.\n11-06-17 08:56 #4282\nJak to się działo to nawet nie myślałam o tym żeby panikować tylko co robić za to jak już było po wszystkim i sobie to przypomniałam to dopiero wtedy przeszly mnie dreszcze i az mi lzy poleciały jak ten cały stres odpuscil. Na szczęście najgorsze za nami tez mam ten inhalator rossmax ale pewnie inny bo bez smoczka. Jest końcówka (maseczka) dla dzieci i dla dorosłych. Zuza też nie chce go używać. Za każdym razem jest płacz. Podejrzewam że gdyby te inhalatory ciszej pracowały to byloby inaczej.\nWitam w niedziele jeszcze z łóżka lenistwo pełną parą, nawet mały jeszcze spi bo go nie czuję. Zaraz wstaję ogarnąć jakieś śniadanie i przygotować obiad- kalafior\nMira takie podejście mi sie podoba. Nie stresuj sie na zapas. Wiemy dobrze że Maks jeszcze silnym chłopcem i byle opryszczka mu nie straszna\n11-06-17 10:04 #4283\nDzisiaj ja mam chyba burze hormonów chodzę i rycze, humor istnie wisielczy, mojemu T kazali dzisiaj jechac do pracy juz o 4 rano wyjechał z moja matka tez cos nie mozemy sie dogadać w ostatnich tygodniach, gada ze mna jak za karę. Ehhhh\n11-06-17 12:51 #4284\nOj znam to, znam aż za dobrze. Nic innego się nie da zrobić jak przeczekać. Może idź na spacer, żeby uspokoić głowę, albo zajmij się czymś co lubisz.\nGłowa do góry, masz piękną dużą dziewczynkę w brzuchu, będzie dobrze\n11-06-17 20:55 #4285\nAgag u nas nie dziala ale kolezanki mowia ze u nich sie sprawdza. Inhalacja przy bajce w tv albo tablecie. My sie zamykamy w lazience male pomieszczenie to w powietrzu utrzymuje sie ta mgielka albo podstawiam jej przy brodzie ta biala czesc do przypiecia maseczki i ogladamy bajke. Ostatnio ten smoczek ale to tylko na chwile.\n11-06-17 21:10 #4286\nU nas bajki nie działają :/ Ta maseczka jej nie przeszkadza ale Zuza ogólnie nie lubi halasujacych urządzeń jak np. odkurzam czy używam miksera to zawsze zamyka się w pokoju i czeka aż skończę. Teraz wieczorem jak robiliśmy to już nie płakała także pewnie z każdym razem bedzie lepiej.\nDziewczyny macie problemy z oddychaniem? Ja mam strasznie płytki oddech i ciężko mi głęboko oddychać i to nie podczas wysiłku tylko nawet jak leżę. Wiem, że jak macica rośnie to właśnie mogą być takie problemy ale myślałam że to w późniejszym czasie. Idę we wtorek na badania krwi i zastanawiam sie czy podejść do zwykłego lekarza.\n11-06-17 21:29 #4287\nAgag ja dosyc często mam problem z oddychaniem. Szybko łapie zadyszke. Dziewczyny już drugi raz bez niczego krwawia mi dziąsła. Co może być przyczyną?\n11-06-17 22:23 #4288\nDawno nie pisałam, ale czytałam zaległości średnio co 2-3 dni ;P Cieszą mnie wszystkie dobre wieści i oby tak dalej Natomiast o smutnych się nie wypowiadam, bo uważam, że nie powinno się tu tego pisać... Wystarczy, że każda z nas ma gdzieś z tyłu głowy strach, stres itd i nie trzeba dodatkowo się dołować i straszyć...bo człowiek zaczyna o tym myśleć, a im bardziej o czymś myślimy tym większe prawdopodobieństwo, że na siebie to ściągniemy...\nMy wraz z mężem robiliśmy przemeblowanie... przyszło nowe biurko do poskładania...80% wyprawki zamówione i czekam z niecierpliwością na paczki Z wózkiem jeszcze się wstrzymujemy, bo teściowie się zaoferowali, że dadzą pieniążki\nNo i ten zapał do sprzątania... Niesamowite A nawet powiem Wam, że na próbę odkurzyłam mojego psa I odziwo bardziej jej się podobało niż szczotkowanie normalnie szok, rewelacja - i nie ma sierści wszędzieeeeee\nByłam na badaniu na krzywą cukrową i mam prośbę...o komentarz odnośnie wyników bo wartości są dość wysokie, ale chyba w normie...no nie wiem już... Na czczo (z paluszka) pokazało 93 (ale baba mi wpisała 95), potem po godzinie 143, a po dwóch godzinach 127. Mocz i krew OK- też pozbyłam się ketonów.\nCo do brzuszka dalej mam 100cm w pasie, ale kopniaki są już bardzo mocne\nPozdrawiam i jestem cały czas z Wami Tylko, że rzadko siadam przy stacjonarnym, a na tablecie i komórce albo źle mi się pisze, albo resetuje mi się tablet i szlak mnie trafia jak się rozpiszę i wszystko idzie w p... ;/ Dlatego też głównie czytam...\nAAA i przypomniało mi się coś- któraś z Was mówiła coś o monitorach oddechu...wśród znajomych mam po kilka opinii odnośnie mat i snuzy przypinanej do pieluszki. O snuzie słyszałam same dobre rzeczy i nigdy się nie odpięła ani nic (sama przetestuję bo przyjaciele się zadeklarowali, że nam pożyczą), natomiast o matach słyszałam, że to są dwie maty, które wkłada się do łóżeczka i wystarczy, że dziecko się obróci tak, że będzie pomiędzy nimi i już alarmują... Szwagierka korzystała właśnie z maty, tylko że ta była jeszcze połączona z nianią.\nNo to tyle buziaki i od razu dziękuję za odpowiedzi odnośnie wyników (w razie gdyby wyleciało mi z głowy następnym razem). Powodzenia.\n12-06-17 04:23 #4289\nUllena u mnie identycznie z palca pokazało 93 ale oni tego nie wpisują w wyniki badań a te 95 napewno wyszło Ci z krwi żylnej bo przed wypiciem glukozy pobrała Ci krew z żyły? I niestety moja ginekolog panikowała ze te 95 to jest za duzo i czekała mnie wizyta u diabetologa.\nEvlin ja mam cały czas krwawienie z dziąseł i nic z tym nie moge zrobić taki urok ciąży, ponieważ dziasla sa rozpulchnione.\nWstałam siusiu i juz mi spanie nie przychodzi Agatka szaleje wogole gdzies mi tak wysoko wlazła az ją czuje pod prawym żebrem.\n12-06-17 06:05 #4290\nDojechaliśmy wczoraj nad morze i pogoda była w sam raz dzis nad ranem lekkie załamanie, ale mi to odpowiada bo w upal nie dalabym rady sie poruszac\nMartita61 wózek moje marzenie a raczej kolor niestety zostałam przeglosowana i sklaniam się ku szarości\n*Mira pamiętaj, że pozytywne podejście to podstawa nie zaprzątaj sobie głowy na zapas... Cycki do przodu!\nCo do jazdy samochodem to też jestem lekko zestresowana jak gdzieś jadę dlatego moje wycieczki ograniczam tylko do zakupów i ważnych spraw za tydz mija dopiero rok od odebrania przeze mnie prawka i pewnie m.in dlatego nie mam takiej pewności za kółkiem. Poza tym jestem teraz odpowiedzialna za moją kruszynkę\nPozdrawiam Was ze spokojnej Rewy


Kiehl Tornado mocny środek rozpuszczający tłuszcz, brud i nikotynę\nMocny środek rozpuszczający tłuszcz, brud, nikotynę, a także może służyć do mycia szkła.\nMocny środek rozpuszczający tłuszcz, brud i nikotynę. Nadaje się również do profesjonalnego mycia szkła.\nProdukt przeznaczony jest do wszystkich wodoodpornych powierzchni, przedmiotów oraz wodoodpornych wykładzin podłogowych. Nie stosować do podłóg pokrytych powłoką.\nPosiada doskonałe właściwości usuwania brudu\nPrzyjemny w zapach\npH (koncentratu): ok. 10,5\nMycie bieżące: mycie/ maszynowe mycie na mokro: 80 ml na 8 L zimnej wody. mycie bieżące (mycie powierzchni: 40 ml na 4 L zimnej wody.\nMycie szkła: 40-80 ml na 8 L zimnej wody. Okna myć przy pomocy futerkowego zmywaka i gumowej ściągaczki. Dobrze wytrzeć do sucha.\nZużycie na m2 mycie/maszynowe mycie na mokro/ mycie szkła: 0,3-1 ml; mycie powierzchni: 0,6 ml\nKiehl Tornado 1L.\nMocny środek posiadający doskonałe właściwości usuwania brudu, jest oszczędny w użyciu i przyjemny w zapachu. Nadaje się również do profesjonalnego mycia szkła.\nPliki do pobrania (202.75k)\nPliki do pobrania (311.4k)\nCena podstawowa 28,43 zł Cena 27,01 zł (netto) -5%\nCena 34,72 zł (netto)\nAktywny płyn myjący o małej zawartości związków powierzchniowo-czynnych, do codziennego mycia bieżącego oraz mycia intensywnego wszystkich wodoodpornych powierzchni, przedmiotów i wykładzin podłogowych oraz podłóg zabezpieczonych powłoką.\nDiversey Jontec 300 1L\nCena 15,70 zł (netto)\nNiskopieniący środek do codziennego mycia twardych, wodoodpornych podłóg (zabezpieczonych polimerem). Preparat neutralny chemicznie, pozostawia świeży, przyjemny zapach. Produkt dopuszczony do mycia podłóg sportowych.\nDiversey Jontec Destat 5L\nCena podstawowa 311,10 zł Cena 248,88 zł (netto) -20%\nŚrodek do mycia i pielęgnacji podłóg o właściwościach rozpraszających ładunki elektrostatyczne ESD\nCif Professional All Purpose Cleaner Pine Fresh...\nCena 40,70 zł (netto)\nPreparat o przyjemnym leśnym zapachu do codziennego mycia niezabezpieczonych podłóg, ścian, powierzchni malowanych, ceramiki, laminatu, tworzyw sztucznych i innych twardych, zmywalnych powierzchni.\nDiversey Jontec Stride Savon HP 5L\nCena 92,70 zł (netto)\nDiversey Jontec Savon HP myjąco konserwujący płyn do podłóg.\nDiversey Jontec 300 J-Flex 1,5L\nCena 194,40 zł (netto)\nKiehl Optima 10L.\nCena 102,68 zł (netto)\nPłyn do mycia powierzchni, szkła, luster i plexiglasu.\nPerfect Eco P 303 zasadowy płyn do mycia...\nCena 12,30 zł (netto)\nNiskopieniący zasadowy preparat do bieżącego mycia podłóg, nadający delikatny połysk i pozostawiający miły różany zapach.\nKiehl Torvan Konzentrat 10L.\nCena 304,15 zł (netto)\nDiversey Jontec Best 5L\nCif Professional All Purpose Cleaner Lemon...\nCena 38,55 zł (netto)\nPreparat o przyjemnym cytrusowym zapachu do codziennego mycia niezabezpieczonych podłóg, ścian, powierzchni malowanych, ceramiki, laminatu, tworzyw sztucznych i innych twardych, zmywalnych powierzchni.


Recenzja "Co się właściwie stało z Betty Lemon?", Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego\nCo się właściwie stało z Betty Lemon?, reż. Mikita Valadzko, Teatr Nowy w Poznaniu\n„Nie tak to sobie wszystko, cholera, planowałam” – mówi Betty Lemon na początku i na końcu monologu, którym podsumowuje swoje dotychczasowe życie. Chociaż nie wydaje się specjalnie rozgoryczona czy zawiedziona tym, co ją spotkało, słowa stanowiące ramę wypowiadanego przez nią tekstu przypominają, że tam, gdzie mieszka mądrość, często gości też smutek. Betty Lemon wie, że smak codzienności może być kwaśny. Jak sok cytryny.\nZwłaszcza kiedy każdy kolejny dzień coraz wyraźniej przyprawiany jest przez starość. Czy i z tego można zrobić lemoniadę? Moc Betty – kuśtykającej kobiety „z niewydarzoną gębą” – leży w jej zdolności do trzeźwej refleksji. Wiek nie pozbawił jej dystansu wobec siebie. Nie odebrał pogody ducha, a zgryźliwość i autoironia – jak się zdaje – towarzyszyły jej zawsze. Publiczność słucha wypowiadanych przez nią zdań. Wyobraża sobie przywoływane obrazy. Śledzi powracające wspomnienia i komentarze odnoszące się do chwili obecnej. Co powie Betty Lemon? Czy dowiemy się od niej czegoś, co pozwoli nam lepiej poznać tę część przyszłości, która kiedyś zapewne stanie się też naszym udziałem i zdominuje niemal wszystko – starość?\nCo się właściwie stało z Betty Lemon?, utwór dramatyczny napisany w roku 1986 przez Arnolda Weskera, był w Polsce wystawiany już kilkukrotnie. W roku 1995 tytułową Betty w spektaklu Teatru Telewizji zagrała Barbara Krafftówna. Tym razem na Trzeciej Scenie Teatru Nowego w Poznaniu w jej rolę wcieliła się Irena Dudzińska. Monodram przygotowany został z okazji jubileuszu pięćdziesięciolecia jej pracy artystycznej. Wybór tekstu pozwolił aktorce stworzyć postać, która wydaje się do niej podobna – Betty Lemon to doświadczona, ale wciąż niezwykle wrażliwa kobieta, która z ciekawością przygląda się sobie i światu, w którym żyje. Jej błyskotliwe myśli i cięty język od pierwszej sceny prowokują do poszukiwania odpowiedzi na zawieszone w powietrzu pytanie postawione w tytule przedstawienia: „co się właściwie stało z Betty Lemon?”. Czy stało się z nią cokolwiek, co powinno budzić nasze zainteresowanie, niepokój, a może lęk?\nNapisany przez Weskera monodram nie prezentuje objawów buntu, frustracji czy niezgody na upływ czasu. Raz po raz pojawia się jednak mocniejsza nuta. To znak przemijania – wraz z uciekającymi latami, dniami, godzinami – kolejnych możliwości. Sama starość nie jest już dzisiaj tematem ignorowanym w takim stopniu, jak jeszcze kilkanaście, a nawet kilka lat temu. Artyści coraz lepiej zdają sobie sprawę, jakie możliwości oddziaływania na odbiorców sztuki niesie jej dramatyczny potencjał. Jednak doświadczające jej osoby nadal stanowią jedną z najczęściej marginalizowanych grup społecznych. Często same decydują o swoim wykluczeniu. Podejmując temat starości, teatr powraca do swoich pierwotnych zadań, realizując je w wymiarze psychologicznym i społecznym. Betty Lemon może oswajać widzów z bezwzględnymi wyrokami losu.\nBetty dowiaduje się podczas przeglądania poczty, że została wybrana „niepełnosprawną kobietą roku”. Otwarty przez nią list stanowi pretekst dla głośnego próbowania różnych wariantów przemówienia, które mogłaby wygłosić podczas uroczystej gali. Chociaż z ironią mówi o własnej „ułomności”, woli upominać się o wszystkich tych, którzy są „niepełnosprawni przez ubóstwo wyobraźni”, „na skutek wychowania”, „przez brak talentu”, „rozpacz” albo nawet „upośledzeni przez strach, który wpoili im kapłani”. Wolnościowe hasła konfrontowane są z jej wspomnieniami i rozważaniami na temat sytuacji, w której znajduje się obecnie.\nSama w pustym domu pełnym pamiątek z przeszłości częściej rozmawia z automatycznymi sekretarkami niż z własną córką. Mąż, socjaldemokratyczny poseł, po śmierci nie zostawił jej majątku, a jedynie nadany mu przez królową tytuł szlachecki i wspomnienie swoich licznych zdrad. Spomiędzy zdań napisanego przez Weskera tekstu, którego prapremiera odbyła się w czasie coraz bardziej rosnącego poparcia Brytyjczyków dla Margaret Thatcher, wyłaniają się aluzje polityczne. Jednak – choć marzenia pana Lemona o stanie rycerskim mogłoby być świadectwem ostatecznej porażki i kompromitacji lewicy – ten temat w żaden sposób nie wybrzmiewa w poznańskim spektaklu. A przecież w kontekście naszej współczesności mógłby nabrać ciekawych znaczeń. Wyraźniej wybrzmiewa za to wciąż aktualne w naszych realiach odwołanie do miejsca i roli kobiet w społeczeństwie. Betty Lemon – chociaż wydaje się bardziej zdolna, zdeterminowana i świadoma niż niejeden mężczyzna – zawsze stała w cieniu własnego męża. Sama nazywa się „intelektualistką”, „socjalistką” i „anarchistką” – ale znakiem tych cech okazuje się jedynie odrobina złośliwości, na którą pozwalała sobie przy różnych okazjach. Zmarły przed dwoma laty Wesker twierdził, że Betty Lemon to jego alter ego pod postacią siedemdziesięciopięcioletniej kobiety. Dwadzieścia lat po napisaniu tego utworu wywodzący się z klasy robotniczej autor zyskał tytuł szlachecki.\nMonodram Ireny Dudzińskiej wyreżyserował Mikita Valadzko. Spotkanie dojrzałej aktorki i reżysera, który nie skończył jeszcze trzydziestego roku życia, dawało szansę na wykorzystanie odmiennych rodzajów wrażliwości – potencjalne spięcie różnych oczekiwań, doświadczeń, stylów ekspresji i języków tym razem nie doprowadziło jednak do przekroczenia granic realistycznej prezentacji. Sceniczny obraz przeszłości i teraźniejszości Betty pozostaje niemal nieruchomy; to swoiste tableau, a nie dynamicznie rozwijająca się akcja lub opowiadająca o niej narracja. Dudzińska gra postać, którą już na etapie prób uznała za starszą od siebie. To założenie w połączeniu z wpisanym w jej rolę ograniczeniem możliwości ruchu pozbawiło aktorkę znacznej części znakomitego warsztatu – Betty od początku do końca spektaklu porusza się z trudem i często cedzi słowa. Rzadko pozwala się ponieść opowieści, przez co niemal nie przenosi widzów w przestrzeń własnej przeszłości lub wyobraźni. Reżyser nie zdynamizował opowieści Betty, co pozwoliłoby Irenie Dudzińskiej zabrać publiczność w podróż w czasie – do jej wewnętrznego, nieograniczonego ułomną cielesnością świata. Monodram z jeszcze większą sugestywnością mógłby wówczas wprowadzać treści, które wyraźnie zaznacza już teraz – wskazując potencjał niewykorzystanej wolności i błędy popełniane przez kolejne pokolenia; piętnując konformizm i przemoc, upominając się o równość wszystkich ludzi, ale też przypominając, że nie zawsze trzeba zwyciężać. Nawet, gdy życie daje ci cytryny.\ngaleria zdjęć Co się właściwie stało z Betty Lemon?, reż. Mikita Valadzko, Teatr Nowy w Poznaniu ZOBACZ WIĘCEJ\nobsada: Irena Dudzińska\nArnold Wesker, Mikita Valadzko, Poznań, Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego,


Literacki wszechświat: "Droga do piekła" Przemysław Piotrowski\nEtykiety: Droga do piekła, Przemysław Piotrowski, recenzja, recenzja książki, thriller\nPiotrowski w swojej najnowszej książce pozbawia czytelnika wszelkich złudzeń i zaprowadza go prosto do piekła. A czy ty jesteś gotowy na tę przerażającą i niezwykle tajemniczą podróż?\nGłównym bohaterem książki jest były amerykański żołnierz John Pilar, który został skazany na śmierć za zamordowanie w wyjątkowo bestialski sposób swojej żony oraz dzieci. Więzienny kat wstrzykuje mu zabójczą mieszankę, ale to nie jest koniec jego życiowej podróży. Budzi się w nieznanym i dziwnym miejscu, do tego czuje odrażającą woń siarki, która wręcz uniemożliwia mu normalne oddychanie.\nJego młodszy brat Lukas był kiedyś nowojorskim policjantem, obecnie jest prywatnym detektywem i ma poważne problemy z alkoholem. Lukas nie wierzy w winę Johna i za wszelką cenę pragnie dowiedzieć się prawdy. Odkrywa, że naczelnik więzienia, w którym zginął jego brat coś ukrywa. Razem z dziennikarką Rose prowadzi prywatne śledztwo, podczas którego zderzają się z niewyobrażalnym okrucieństwem i przemocą.\n"Droga do piekła" posiada wszystko to co powinien mieć dobry thriller. Główny wątek książki jest dobrze poprowadzony. Dużo się dzieje. Mamy tutaj sensacyjne wydarzenia, kryminale wątki oraz psychologiczną zabawę. Bohaterowie są interesujący, wyraziści i różnorodni. Książce towarzyszy ciągle rosnące napięcie oraz uciekający czas. W ciekawy sposób przedstawiony został również Nowy Jork oraz piekło.\nNiestety nie jest to książka, którą czytałam z przyjemnością, ponieważ fabuła stworzona przez pisarz jest momentami przerażająca oraz ciężka do przyswojenia. Autor ukazał zepsutą ludzką psychikę oraz zdemoralizowane społeczeństwo. W książce nie brakuje wulgarności. Pisarz przekracza granice, ponieważ powieść nasycona jest przemocą, wulgarnością, torturami, cierpienia nie oszczędza nawet dzieciom.\nKsiążka jest dla ludzi o mocnych nerwach, ponieważ ilość występującego w niej zła jest czasami ciężka do przyswojenia. Sceny przemocy przedstawione są w bardzo realistyczny sposób, przez co czasami miałam wręcz problem, żeby przez nie przebrnąć, niektóre opisy omijałam.\nZakończenie książki jest ciekawe, ale nie stanowiło wielkiego zaskoczenia.\nCzytaliście już tę książkę? Co o niej sądzicie?\nLittle Decoy 15 lutego 2017 15:06\nJestem gotowa ;) Mimo brutalnych scen i trudnej fabuły, chętnie zapoznałabym się z ta książką bliżej.\nZaczytana Literacko 18 lutego 2017 12:15\nW takim razie czekam na twoją opinię po przeczytaniu ;)\nErato Czyta 16 lutego 2017 12:10\nMuszę przyznać, że to co Tobie najmniej podobało się w książce, mnie zachęca do sięgnięcia po nią :) W dodatku autor pochodzi z mojego miasta więc byłoby grzechem, żebym nie zapoznała się z jego twórczością :)\nZaczytana Literacko 18 lutego 2017 12:16\nJeśli lubisz tego typu książki, a brutalne opisy cię nie zniechęcają, to ta książka na pewno ci się spodoba :)\nSunny Snowflake 16 lutego 2017 13:24\nKsiążka naprawdę mnie zaciekawiła. Przemoc czy wulgarność to dla mnie zalety, dają książce porządnego pazura. ;)\nDorota Ka 17 lutego 2017 11:34\nNie jestem osobą o mocnych nerwach, więc ten tytuł na pewno sobie odpuszczę ;)\nKsiążko Miłości Moja 18 lutego 2017 12:22\nNie słyszałam wcześniej o tym tytule, jednak przekonało mnie Twoje stwierdzenie, że ta książka posiada wszystko co dobry thriller powinien posiadać.\nBookendorfina Izabela Pycio 18 lutego 2017 13:00\nWizja piekła przedstawiona wyraziście, sugestywnie i wstrząsająco. Świetnie się odnalazłam w tej powieści, zdecydowanie ma w sobie to coś. :)\nkath_ova 18 lutego 2017 13:32\nNiby brzmi zachęcająco, ale nie wiem, czy jestem w stanie znieść taki ogrom okrucieństwa. Obawiam się, że obraz zdemoralizowanego społeczeństwa przedstawiony w tej powieści jest aż nazbyt sugestywny.\nKayla 18 lutego 2017 17:39\nA ja bardzo lubię książki z dreszczykiem, okrucieństwem, a nawet kupą krwi, więc zapisuję sobie ten tytuł. Jestem przekonana, że kiedyś ta książka trafi w moje ręce.\nKsiążkomaniaczka 18 lutego 2017 19:36\nPoczątek recenzji mnie zainteresował, jednak zbyt duża wulgarność i przemocy zawartej w fabule powieści skutecznie mnie zniechęciła.\nCiekawy blog, więc daje obserwuj,\nTaki jest świat 19 lutego 2017 18:18\nCzytałam i stanowiła ciekawą lekturę :)\nMajorka 21 lutego 2017 11:52\nMimo tej brutalności, to coś dla mnie! Według mnie, dobry thriller powinien właśnie taki być, trzymać w napięciu i grać człowiekowi na emocjach, wywoływać niemal niepokój. Ten tytuł brzmi całkiem całkiem, taka prawdziwa droga do piekła na stronach książki byłaby z pewnością interesująca! ;)\nRosa Czyta 21 lutego 2017 13:02\nHahahha :) Podobne odczucia mamy :)\nOhhh to może być dobra książka dla mnie :) Dobry thriller zawsze w cenie :)\nKatarzyna Krasoń 21 lutego 2017 15:18\nPo tej książce dłuuuugo miałam kaca. Mocna i ciężka, ale i dobra. Bardzo dobra!:)\nzaczytana wiedźma 21 lutego 2017 17:56\nZ jednej strony jestem na tak, z drugiej mam dystans.\nSkryta Książka 22 lutego 2017 11:30\nMoże dałabym się przekonać, gdybym miała mniej zaległości czytelniczych. Brzmi intrygująco :)\nbookparadisebynatalia 22 lutego 2017 22:43\nNiedługo zabieram się za nią, to zło mnie kręci <3!\nEwa Smaś 23 lutego 2017 16:37\nNie lubię zbyt dużej brutalności w książkach. Jestem właśnie w trakcie oglądania Outlandera i... jest momentami zbyt brutalnie i niesmacznie, więc książkę sobie odpuszczę. Chyba ze mnie kiedyś na nią nabierze, to wtedy wiadomo :D\nnieoceniampookladkach 27 lutego 2017 20:12\nksiążkoholikzpowołania 3 marca 2017 10:33\nMoże źle to zabrzmi ale uwielbiam brutalność w książkach! Niestety największym złem nie są duchy czy inne paranormalne zjawiska a ludzie. Nigdy nie bałam się zwierząt, duchów itp, bo największymi potworami są właśnie ludzie :) Na pewno przeczytam!\nKulturalny kogel-mogel 6 marca 2017 19:34\nJestem ogromnie zainteresowana tą powieścią. Od bardzo długiego czasu poluje na naprawdę dobry thriller. Mam nadzieję, że to właśnie będzie on. :) Pozdrawiam :)


Jak chronić pieniądze przed inflacją? | Social.Estate\nBlog \_ Finanse Osobiste \_ Jak chronić pieniądze przed inflacją?\n1 lipca 2020 5 minut czytania\nKonta oszczędnościowe i lokaty bankowe – to ulubione produkty oszczędnościowe milionów Polaków. Jednak teraz, w obliczu niepewnej sytuacji gospodarczej, są one mało opłacalne. Czy grozi nam wysoka inflacja? Co odróżnia ją od deflacji i jakie są skutki obu? Jak różne aktywa radzą sobie w czasie inflacji? I przede wszystkim – w co inwestować, aby uchronić się przed jej negatywnymi efektami? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w poniższym artykule.\nZgodnie z podstawową definicją, inflacja (łac. inflatio – „nadęcie”) to zjawisko polegające na długotrwałym wzroście średniego poziomu cen w gospodarce. Jego skutkiem jest spadek siły nabywczej pieniądza.\nInflacja występuje w praktycznie każdym systemie gospodarczym. Zdaniem wielu ekonomistów, kilkuprocentowa inflacja jest dla gospodarek korzystna, ponieważ stymuluje ich rozwój. Banki centralne bogatych państw starają się utrzymywać inflację na poziomie zbliżonym do 2 proc.\nZa utrzymanie inflacji w Polsce na optymalnym poziomie odpowiada Narodowy Bank Polski. Zgodnie z przepisami ustawy o NBP: „podstawowym celem działalności Narodowego Banku Polskiego jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP”.\nCel inflacyjny NBP wynosi 2,5 proc., z możliwością odchylenia do 1 punktu procentowego w górę lub w dół. Do regulowania poziomu inflacji, NBP może określać wysokość oficjalnych stóp procentowych.\nInflacja w Polsce – jak wygląda i ile wynosi?\nJak podał Główny Urząd Statystyczny: 4,6 proc. w porównaniu z ubiegłym rokiem i 0,2 proc. w zestawieniu z lutym 2020 – o tyle wzrosła inflacja w marcu. W kwietniu wskaźnik kształtował się na poziomie 3,4 proc. rdr – w zestawieniu z poprzednim miesiącem była to więc deflacja. Tymczasem już w maju mieliśmy do czynienia ze wzrostem cen w wysokości „jedynie” 2,9 proc. rdr. W skali rocznej największy wzrost zanotowały żywność i energia elektryczna, natomiast mocno potaniały paliwa. Te ostatnie były główną przyczyną trwającej obecnie deflacji.\nW tym miejscu warto przyjrzeć się samej definicji deflacji. To nic innego, jak ujemna inflacja, czyli sytuacja, w której spada przeciętny poziom cen w gospodarce, a wzrasta siła nabywcza pieniądza.\nSpadek cen to dobra wiadomość dla portfeli konsumentów, a jednocześnie – zły sygnał dla gospodarki. Obecna sytuacja oznacza, że przedsiębiorstwa nie są w stanie utrzymać wzrostu cen swoich produktów z powodu bariery popytowej na rynku. A to zdaniem premiera i prezesa NBP może skutkować pogłębieniem kryzysu gospodarczego.\nGospodarcze i społeczne skutki inflacji\nRozwój gospodarczy państw całego świata uwzględnia występowanie zjawiska inflacji. Zadaniem banków centralnych jest zapobieganie masowemu dodrukowi pieniędzy, który mógłby doprowadzić do hiperinflacji. Ta z kolei uruchamia kryzys, przynosząc wiele negatywnych skutków zarówno dla państwowej gospodarki, jak i funkcjonującego w niej społeczeństwa.\nWysoka inflacja może skutecznie zakłócać procesy gospodarcze. Znaczne wahania cen powodują, że trudniej jest regulować podaż i popyt. To też znajduje odzwierciedlenie w zahamowanych procesach produkcji, które stoją w obliczu dodatkowych kosztów. Przekłada się to na zmniejszenie zysków firm, niekiedy stojących w obliczu bankructwa. Cięcia w zatrudnieniu prowadzą do wzrostu poziomu bezrobocia.\nWraz z inflacją spada również zainteresowanie konsumentów kredytami. Skutkiem lokowania kapitału poza systemem bankowym jest z kolei zmniejszenie liczby depozytów, co oznacza mniej środków, jakie banki przeznaczają na kredyty. Wiele instytucji zaostrza w takich warunkach politykę kredytową, co może prowadzić do wzrostu kosztów samego kredytu.\nInflacja jest negatywnie interpretowana zwłaszcza przez samych konsumentów. Spadek nabywczej siły pieniądza sprawia, że za te same pieniądze możemy kupić znacznie mniej towarów i usług. Spada również zaufanie wobec bankowych produktów oszczędnościowych. Konsumenci przekazujący swoje środki na lokatę terminową lub konto oszczędnościowe, zamiast zyskać na depozycie, mogą w praktyce stracić. Przy skrajnym poziomie inflacji część instytucji bankowych może całkowicie utracić płynność finansową. Trzymanie oszczędności w bankach w ogóle się nie opłaca. Schowane w domowej „skarpecie” cały czas tracą jednak na wartości.\nDeflacja, czyli wspomniany już spadek cen i wzrost siły nabywczej, tylko z pozoru jest zjawiskiem pozytywnym. Mimo początkowej poprawy sytuacji gospodarczej – konsumentów stać na więcej, wzrasta zadowolenie społeczne – spada opłacalność produkcji. W takich warunkach wiele przedsiębiorstw decyduje się na odłożenie planów inwestycyjnych w obawie przed utratą rentowności. Dodatkowymi skutkami deflacji mogą być obniżki płac i pojawienie się recesji.\nDla kondycji gospodarki optymalna jest więc sytuacja, kiedy to poziom inflacji/deflacji utrzymuje się na niskim, zapewniającym stabilność poziomie.\nWysoka inflacja – prognozy dla Polski\nPrognoza średniorocznej inflacji według NBP wynosi: 3,2 proc. na 2020 r., 2,5 proc. na 2021 r. i 2,5 proc. na 2022 r. Dane te wskazują, że w bieżącym roku inflacja ukształtuje się powyżej wspomnianego już celu inflacyjnego, a obniży w kolejnych latach.\nNa ten moment w Polsce przeważają deflacyjne skutki kryzysu. Należy jednak przyjąć, że po całkowitym odmrożeniu gospodarki obieg pieniądza przyspieszy, a jego ilość wzrośnie, co może doprowadzić do ponownego, dynamicznego wzrostu inflacji. Mało realny w takich warunkach zdaje się być zakładany na kolejne lata kilkudziesięciostopniowy wzrost gospodarczy.\nInflacja na przykładzie Wenezueli\nChoć inflacja w Polsce notuje rekordowe poziomy, wciąż daleko jej do krajów takich, jak Wenezuela. Sami ekonomiści mają nie lada problem z określeniem faktycznego poziomu inflacji w tym południowoamerykańskim kraju. Według badań, w styczniu 2019 r. inflacja wyniosła tam niemal 2,7 mln proc. rdr. I choć jeszcze w maju tego samego roku spadła poniżej miliona, to są to liczby trudne do wyobrażenia. Warto przy tym pamiętać, że dane Banku Wenezueli są wielokrotnie zaniżone w stosunku do wyliczeń i prognoz Międzynarodowego Funduszu Walutowego.\nSzybująca hiperinflacja, z jaką mamy do czynienia w Wenezueli, jest skutkiem gigantycznego kryzysu tego kraju – zarówno gospodarczego, jak i politycznego. Szczególnym ciosem dla gospodarki było załamanie się w 2014 r. cen ropy naftowej, która to odpowiada za 96 proc. eksportu krajowego. Państwa rządzonego przez Nicolasa Maduro nie było stać na import wielu innych produktów, co doprowadziło do dynamicznego wzrostu inflacji. Ta z kolei spowodowała powszechny głód i masowy odpływ ludności z kraju. Zgodnie z szacunkami, od 2015 r. już ponad trzy miliony Wenezuelczyków opuściło kraj, kierując się do sąsiednich państw kontynentu. To największy przepływ migracyjny, jaki kiedykolwiek odnotowano w Ameryce Łacińskiej.\nZ podobnymi problemami, choć na mniejszą skalę, od lat boryka się również Zimbabwe. Tak jak w przypadku Wenezueli, trudno o oficjalne dane, jednak przyjmuje się, że poziom inflacji w 2019 r. wyniósł w tym afrykańskim kraju 480 proc. w skali roku. A to i tak jeszcze nic w porównaniu z sytuacją z 2008 r., kiedy to inflacja przekroczyła w Zimbabwe… 500 mld proc.\nPo kolejne przykłady hiperinflacji nie musimy sięgać aż tak daleko. Najwyższa odnotowana w historii zdarzyła się na Węgrzech po zakończeniu II wojny światowej. Inflacja wyniosła wtedy niewyobrażalne 41 900 000 000 000 000 (41,9 biliarda) proc. w skali miesiąca. Do podwojenia cen produktów dochodziło w ciągu zaledwie 15 godzin.\nSposoby przeciwdziałania inflacji – w co inwestować, by chronić oszczędności?\nRekordowo niskie stopy procentowe doprowadziły do sytuacji, w której posiadacze wolnych środków finansowych decydują się na wycofanie oszczędności z nieopłacalnych lokat bankowych. W obliczu ryzyka utraty gromadzonego latami kapitału coraz więcej osób stawia na dywersyfikację portfeli inwestycyjnych. Na popularności zyskały obligacje skarbowe, metale szlachetne, ale również nieruchomości, a zwłaszcza komercyjne, w tym biurowe, logistyczne i handlowe wynajęte dla sieci handlowych. Zakupowi tych ostatnich sprzyjają tanie kredyty i prognozy wzrostu wartości lokali. Zdaniem ekspertów wzmocnieniu ulegnie również segment inwestycji mieszkaniowych z przeznaczeniem na długoterminowy wynajem. Opłacalne w długim terminie może okazać się więc inwestowanie społecznościowe w akademiki, apartamenty senioralne oraz inwestycja w ziemię na Mazurach. Alternatywą dla osób mających środki na samodzielnym zakup nieruchomości mogą być również zyskujące na popularności gotowce inwestycyjne, czyli nastawione na maksymalizację zysków lokale mieszkalne z wydzielonymi pokojami na wynajem, co znacznie poprawia opłacalność z inwestycji w mieszkanie.\nJak (nie)zarabiać na wynajmie mieszkań?\nCzy obniżenie stóp procentowych wpływa na rentowność inwestowania w nieruchomosci?\nInwestycje w nieruchomość – sposób na inflację


Naprawy, serwis - www.certyfikatuczciwosci.pl\nJeśli potrzebujesz dobrego SEAT ASO w Warszawie, koniecznie poznaj ofertę jednej z firm na auto-blak.pl, gdzie zamieszcza dokładny opis oferowanych usług. Specjalizuje się ona w przeprowadzaniu okresowych przeglądów mechanicznych oraz pomaga w zgłaszaniu szkód komunikacyjnych. Dodatkowo zajmuje się serwisem, wymianą oraz sprzedażą opon.\nW jej ofercie można znaleźć również wynajem samochodów osobowych. Oferowane są różne modele Skody jako samochody zastępcze. Co ważne za usługę wynajmu samochodu można zapłacić po podstawieniu samochodu za pomocą karty. Z racji tego, że firma działa już od wielu lat na rynku, można spodziewać się wysokich standardów obsługi. Firma AUTO-BLAK otrzymała certyfikaty, które potwierdzają, że jakość oferowanych przez nią usług jest znakomita. Z pewnością nie warto przegapić tej oferty.\nMasz do naprawienia iPhone'a, ale chcesz zrobić to w miejscu godnym zaufania i sprawdzonym? Szukasz dobrego serwisu, w którym Twoim telefonem marki Apple zajmą się specjaliści, którzy dobrze znają sprzęt tej firmy? Dobrym rozwiązaniem dla Ciebie będzie odwiedzenie strony internetowej gsm-ursus.pl i zapoznanie się z ich szeroką ofertą. U nich możesz naprawić Macbook'a, iPad'a, iPhone'a i wszystkie inne sprzęty elektroniczne marki Apple. Dlatego, jeśli potrzebny jest Ci dobry serwis iPhone w Warszawie, to koniecznie wybierz ich usługi.\nKOM-SERWIS to firma z doświadczeniem i naprawdę godna zaufania. Wybierając ich usługi, masz pewność, że Twój telefon zostanie naprawiony przez profesjonalistów, którzy bardzo dobrze znają sprzęt Apple. Mają doświadczenie w naprawianiu różnych produktów tej marki, między innymi własnie wszystkich modeli iPhone'ów. Dlatego nie zwlekaj, już teraz zajrzyj na ich stronę internetową i zapoznaj się dokładnie z ich usługami. Jesteśmy pewni, że dzięki naprawie twojego telefonu lub laptopa własnie przez nich, posłuży Ci on jeszcze przez długie, długie lata.\nCo jest pożądane, gdy zepsuje się jakiś sprzęt w domu? Gdy jest to artykuł gospodarstwa domowego, ważna jest nie tylko jego skuteczna naprawa w korzystnej cenie, ale też, a może przede wszystkim, bardzo szybkie usunięcie usterki. Każda taka awaria zaburza naturalny rytm życia domu i znacznie utrudnia funkcjonowanie, zwłaszcza jeśli są to urządzenia związane z przyrządzaniem posiłków.\nWarto więc wiedzieć, gdzie w takich sytuacjach można znaleźć pomoc spełniającą wszystkie te wymogi. Na pewno jest to naprawa i serwis piekarników w Piasecznie oferowana przez firmę Dan-Serwis, która naprawia też wszelkie inne urządzenia AGD. Robi to fachowo, w niskiej cenie, a przy tym w błyskawicznym tempie. W większości przypadków usterki usuwane są w domu klienta - dopiero kiedy awaria jest poważniejsza, firma zabiera sprzęt do siebie, ale i wtedy gwarantuje naprawę w ciągu kilku dni.\nPosiadanie telefonu dotykowego to dziś standard. Mają one wiele zalet i niewątpliwie są wygodne, ale sporo osób uskarża się na to, że są podatne na uszkodzenia. Zwłaszcza delikatny wyświetlacz łatwo jest zniszczyć, a duże smartfony dość łatwo jest upuścić. Warto więc wiedzieć, gdzie w razie takiego wypadku można znaleźć pomoc, gdyż uszkodzony wyświetlacz w większości przypadków uniemożliwia korzystanie z komórki.\nDoskonale będzie wybrać ofertę ze strony naprawekran.pl, w zakres której wchodzi tania naprawa stłuczonej szybki w telefonie w Warszawie i okolicach. Istnieje także możliwość naprawy wysyłkowej - posiadacze uszkodzonych telefonów mogą przesłać je do siedziby firmy, która wymieni wyświetlacz i odeśle naprawiony telefon, udzielając 3-miesięcznej gwarancji na wykonaną przez siebie usługę.


Hancock dał awans, ale nie był jak Marvyn Cox. Klasyfikacja końcowa i statystyki 2. LŻ - Sport WP SportoweFakty\nStal Rzeszów po roku jazdy w najniższej klasie rozgrywkowej wraca do Nice 1. Ligi Żużlowej. Choć sensacja wisiała w powietrzu, to ostatecznie zespół z Podkarpacia wygrał finałowy dwumecz z MDM Komputery TŻ Ostrovią.\nWojciech Ogonowski 23 Września 2018, 18:49\nOstrowian czeka teraz jazda w barażach z przedostatnią drużyną Nice 1.LŻ, czyli Euro Finannce Polonią Piła. Pierwszy mecz odbędzie się w najbliższą niedzielę (30 września) w Pile, natomiast rewanż tydzień później (7 października) w Ostrowie.\nOstatnie KSM Krosno po 12 latach kończy swoją działalność. Nie oznacza to jednak końca ligowego żużla w tym mieście, bo w przyszłym roku do ligi ma się zgłosić nowy klub. Jego działacze ciągle się nie ujawnili.\n2. MDM Komputery TŻ Ostrovia Ostrów Wlkp.\n4. OK Kolejarz Opole\n5. Iveston PSŻ Poznań\n7. KSM Krosno\nNajskuteczniejszym żużlowcem 2. Ligi Żużlowej w 2018 roku był Greg Hancock, który osiągnął średnią bieg. 2,596. Amerykanin w tym roku przegrał tylko z czterema rywalami - Nicolaiem Klindtem (dwa razy), Bradym Kurtzem, Stanisławem Burzą i Bjarne Pedersenem (dwa razy). Jego średnia mogłaby być jeszcze lepsza, ale za pierwszy mecz z MDM Komputery TŻ Ostrovią przez zawirowania z książeczką zdrowia zamiast 14 punktów ma pięć wykluczeń. Drugi w tym zestawieniu jest nieżyjący już Tomasz Jędrzejak, a trzeci Nicolai Klindt.\nWielu spodziewało się, że Amerykanin może w tym roku powtórzyć wyczyn Marvyna Coxa z 1993 roku. Brytyjczyk wówczas w barwach Wybrzeża Gdańsk skończył sezon w II lidze ze średnią bieg. 3,000! Sztuki tej dokonał w dziewięciu meczach i 46 wyścigach.\n1. Greg Hancock Stal Rzeszów 2,596\n2. Tomasz Jędrzejak Stal Rzeszów 2,574\n3. Nicolai Klindt MDM Komputery TŻ Ostrovia 2,500\n4. Nick Morris Stal Rzeszów 2,296\n5. Kevin Woelbert OK Kolejarz Opole 2,271\n6. Bjarne Pedersen MDM Komputery TŻ Ostrovia 2,169\n7. David Bellego Iveston PSŻ Poznań 2,049\n8. Josef Franc KSM Krosno 2,040\n9. Frederik Jakobsen Iveston PSŻ Poznań 2,033\n10. Jaimon Lidsey Stainer Unia Kolejarz Rawicz 2,000\nCzy podobały ci się tegoroczne rozgrywki 2. Ligi Żużlowej?\nszprot 23-09 22:46 Zgłoś komentarz\nMarvyn Cox średnią 3,0 osiągnął na drugim szczeblu rozgrywek bo w latach 90 druga liga to była dzisiejsza pierwsza, a wiecznie uśmiechnięty na trzecim szczeblu 2,596 - więc jak on\nmógł być lepszy od Coxa?\nkibic stali 1 23-09 20:58 Zgłoś komentarz\nwreszcie kibiców przyszło sporo . te 8 tys pewnie było\nkibic stali 1 23-09 20:12 Zgłoś komentarz\nludzie spokojnie zrobili tor równy betonowy na Dunów z ostrowa . ale ten mecz był potrzebny żeby zobaczyć kto jest kim na pierwsza lige\nmix83 23-09 19:16 Zgłoś komentarz\nwlasnie to pokazalo ulomnosc systemu play off Druzyna ktora nie przegrala przez caly sezon ani jednego meczu moglaby sie pozegnac z awansem poprzez przegrana jednego meczu i to w stosunku 43-47\nhmm 23-09 19:08 Zgłoś komentarz\nna drugim miejscu.. TOMEK JĘDRZEJAK !!!!!!!!!!!!!!!!!!\nŻużel Stal Rzeszów KSM Krosno Polonia Piła Polska Greg Hancock 2. Liga Żużlowa


Zamierza promować nasze okolice. Będzie to robił w nietypowy sposób - KCI Kutno - Kutnowskie Centrum Informacyjne. Kutnowski portal internetowy.\nZamierza promować nasze okolice. Będzie to robił w nietypowy sposób\nOpublikowano: 19 marca 2021 11:45 2021-03-19T11:45:22.840Z\nAutor: toza | Zdjęcie: facebook\nPrzemysław Strąk pokona trasę między Kutnem a Sierpcem. | foto facebook\nWydarzenia Przemysław Strąk zamierza w nietypowy sposób promować Mazowsze i część ziemi łódzkiej. Mieszkaniec Płocka w dwa dni przebiegnie trasę między Kutnem a Sierpcem. Kolejnym celem jest popularyzacja turystyki „Leave No Trace”. Co to takiego?\nbieg kutnobieg sierpcbieg płockultramaraton kutnoultramaraton sierpcultramaraton płockprzemysław strąk\n- Swoje biegowe ścieżki przenoszę na tereny, w moim odczuciu, mocno niedoceniane turystycznie. Będą one biegły turystycznym szlakiem czerwonym im. Bolesława Krzywoustego o długości 128km. Jest to najdłuższy szlak turystyczny w naszej najbliższej okolicy. Trasa całego szlaku rozciąga się pomiędzy Kutnem i Sierpcem. Płock, w którym mieszkam i jest moim rodzinnym miastem znajduje się bez mała w połowie tej trasy – podkreśla biegacz amator, Przemysław Strąk.\nCały szlak zostanie pokonany w formule ultra maratonów w dwóch etapach:\n26/03 – Sierpc – Płock – 66km\n27/03 – Kutno – Płock - 62km\nPierwszym celem podjęcia próby zmierzenia z taką trasą jest podjęcie kolejnego biegowego wyzwania przez P. Strąka. Biegacz chce również promować szlak turystyczny między Sierpcem i Kutnem, oraz szerzyć ideę Leave No Trace w szeroko pojętej turystyce.\n- Leave No Trace to zbiór etyki outdoorowej stworzonej przez Centrum Etyki Leave No Trace promującej ochronę przyrody na świeżym powietrzu – zaznacza biegacz.\nLeave No Trace składa się z siedmiu zasad:\nplanować z wyprzedzeniem i przygotowywać,\npodróżować i biwakować na wytrzymałych powierzchniach,\nodpowiednio utylizować odpady,\nzostaw to, co znajdziesz,\nzminimalizować skutki ogniska,\nzwracać uwagę na innych gości.\nCo nas interesuje Płock.Martwimy się o Kutno a nie jakiś Płock.\nmasa,dopisz sobie z przodu ciemna ....


Wymień umowę, bo zostaniesz bez gazu | Głos Pomorza\nWymień umowę, bo…\nWymień umowę, bo zostaniesz bez gazu\nZbigniew Marecki 26 stycznia 2009, 8:00\nPomorski Oddział Obrotu Gazem rozpoczął proces wymiany umów, które zawarł z klientami przed 1 lipca 2007 roku. Jeśli nie wykonamy tej formalności, to 1 stycznia 2010 roku spółka odetnie dopływ gazu do domu lub zakładu klienta.\nWymiana umów jest efektem nowelizacji przepisów prawa energetycznego.\n- Dla klientów nic się w nich nie zmienia, ale firma zmieniła NIP i nazwę. To musi znaleźć odzwierciedlenie w zapisach umowy z klientem. Dlatego zaczynamy ich wymianę - dowiedzieliśmy się w warszawskim Biurze Obsługi Klienta Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa SA. Pomorski Oddział Obrotu Gazem, który obsługuje mieszkańców regionu słupskiego, już poinformował listownie swoich\nklientów o wymianie umów.\nMożna to zrobić na dwa sposoby. Albo wybrać się do Biura Obsługi Klienta, gdzie osobiście wypełnimy nowy formularz umowy, albo wysłać go pocztą. Jeśli chcemy skorzystać z możliwości korespondencyjnej aktualizacji umowy, a nie otrzymamy jej pocztą, to możemy formularz pobrać ze strony www.pgnig.pl, gdzie znajduje się również instrukcja wypełniania. Następnie należy go wysłać na adres właściwego\nBiura Obsługi Klienta wraz z kserokopią dokumentu tożsamości (firmy: kopie dokumentów rejestrowych).\nInformacje o adresach i godzinach otwarcia biur obsługi klienta znajdują się na fakturach za gaz oraz na stronie internetowej www.pgnig.pl. Do dyspozycji klientów PGNiG SA jest także infolinia 0 801 809 900 oraz tel. 032 737 88 88.\nsmakosz 09.02.2009 00:11:39\nW dniu 08.02.2009 o 19:39, era1194 napisał:\npo wymianie dysz i zmanie gazu na wysokokaloryczny po jakimś czsie jakość tego gazu jest skandaliczna, a ceny rosną. moim zdaniem gaz jest niskokaloryczny\ncalkiem mozliwe, w innym watku juz pisalem, ze dzis gotowalem jajko na miekko. normalnie gotuje sie 3 minuty, a dzis 5 minut to bylo malo. jak to wytlumaczyc ? kwestie jajka pomijam\nMati.W 08.02.2009 19:43:28\no co chodzi z tym gazem??? jakies umowy zmieniać??nie znam sie na tym,chyba przysla poczta zawiadomienie\nera1194 08.02.2009 19:39:44\nmirmiłowaty 27.01.2009 08:19:20\nW dniu 26.01.2009 o 15:33, debe2 napisał:\nmam nadzieję że z gazownictwem i energetyką to się w końcu kiedyś zmieni.Kiedy?????????????\nz energetyką - już. Masz prawo wyboru sprzedawcy energi elektrycznej.\ngruby 27.01.2009 00:06:03\nsłupski gaz jest bardzo mało kaloryczny-niech się ty zajmą lepiej!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\ndebe2 26.01.2009 16:33:28\nW dniu 26.01.2009 o 14:58, mirmiłowaty napisał:\numowę - to oni Ci wypowiedzą...\nBrakuje na rynku jeszcze parę firm gazowniczych,przynajmniej żeby były dwie.szanowałyby odbiorcę!!Jak swego czasu na rynku ubezpieczeń monopolistą było PZU.za nic mieli człowieka będąc tam u nich w biurowcu.Ale to się zmieniło,mam nadzieję że z gazownictwem i energetyką to się w końcu kiedyś zmieni.Kiedy?????????????\nrtip 26.01.2009 16:24:40\nA CO NA TO ROSJA I UKRAINA - pewniejsza umowa bedzie jak z nimi podpisze\nmirmiłowaty 26.01.2009 15:58:03\nW dniu 26.01.2009 o 14:28, debe2 napisał:\nA ja nie pójdę podpisać !!niech mi tylko odetną gaz to podam ich do Sądu o nie dopełnienie warunków umowy.\ndebe2 26.01.2009 15:28:51\ndebe2 26.01.2009 15:24:19\nTo prawda że to jest chore ale tym zarazkiem który trzeba wyeliminować żeby się uzdrowić jest monopol na rynku.Jedna firma gazownicza stawia warunki.Jeszcze straszą że zostaniemy od stycznia 2010 bez gazu kto nie podpiszę!Już tego Prezesinę na pysk wywalić.Energa też zmieniała nazwę to mi umowę do domu przysłali.I nie było problemów.Jak ten nasz Kraj ma być zdrowy jak ludzie rządzący są chorzy,chore ustawy ,chore przepisy!!Aby tylko nam wszystkim utrudnić życie.\nGość 26.01.2009 14:26:23\nJeśli chcą odcinać gaz, to niech się już powoli rejestrują w urzędach dla bezrobotnych.Zasada jest prosta-nie ma sprzedaży-nie ma pieniędzy-nie ma firmy.\nGość 26.01.2009 13:55:31\nTo już przekaracza wszelkie granice! FIRMA ZMIENIA NAZWĘ I TERAZ 87-LATKOWIE BĘDĄ MUSIELI IŚĆ O KULACH LUB JECHAĆ NA WÓZKU BY PODPISAĆ NOWĄ UMOWĘ? Czy zarząd Firmy dostarczającej gaz nie bierze przykładu z Rosji-jak się nie podporządkujecie to zakręcimy kurek z gazem?\nGość 26.01.2009 12:57:36\nTo chyba jakieś chore\nCzy to ja zmieniłem NIP\nDlaczego to ja mam o to zabiegać to tylko może sie dziać w naszym chorym kraju\nTo Oni powinni przysłać wszystkim noiwe umowy wypełnione do domu z prośbą o\npodpisanie jej a nie na odwrót


Pnioki krzoki czy ptoki\nPnioki, krzoki czy ptoki?\nOd lewej: Leszek Sarnowski (dyrektor Departamentu Kultury UM w Elblągu), Tomasz Stężała oraz Andrzej Kasperek (fot. WS)\n– Górale dzielą ludzi na pnioki, czyli tych od zawsze zakorzenionych na danym terenie, na krzoki, czyli tych, którzy się przesiedlili i na ptoki, czyli na tych, co przylecą i odlecą. Musimy sobie zadać pytanie, na którym etapie znajdujemy się obecnie – tak o poczuciu tożsamości oraz przywiązania do regionu mówił Andrzej Kasperek, pisarz pochodzący z Nowego Dworu Gdańskiego, podczas spotkania Elbing- Tiegenhof, które odbyło się dzisiaj (18 sierpnia) w ramach I Festiwalu Literatury Wielorzecze.\nPodczas dzisiejszej (18 sierpnia) dyskusji, która odbyła się w Krużganku Galerii El mówiono przede wszystkim o poszukiwaniu tożsamości oraz korzeni, poczuciu przywiązania do swojego miejsca zamieszkania w sytuacji, gdy tereny te niegdyś były pruskie, o tym ile wiemy na temat historii miejsca, w którym mieszkamy oraz o wielokulturowości, od której nie można się odżegnywać.\n– Siedząc w tym pięknym miejscu musimy sobie zadać pytanie: czyje to są epitafia? Przecież to nie są kosmici, Marsjanie tylko ludzie, którzy tutaj kiedyś byli – mówił we wnętrzu Krużganku Galerii El Andrzej Kasperek. – To tak jakbyśmy patrzyli na przekrój geologiczny, gdzie widać różne warstwy, w tym także „warstwy ludzkie” – Prusowie, Krzyżacy, Mennonici, Niemcy, Polacy, Szwedzi…Nie można tego wykorzenić, powiedzieć, że oni nie istnieli. Dziś odwołujemy się do nich, nikt już nie „daje po łapach” za używanie nazwy Danzig, Elbing czy Breslau.\n– Pokolenie moich dziadków traktowało to miejsce jako miejsce swojego własnego wyboru, z misją budowanie nowego życia, część osób przyjechała tutaj z nakazu, dlatego też związków z tymi terenami nie czuła. Biorąc pod uwagę, że ta granica ze stroną kaliningradzką cały czas się zmieniała, to myślę, że ci ludzie bez problemu przenieśliby się, gdyby im kazano. Pokolenie moich rodziców dużo bardziej czuło się związane z tym miejscem, ponieważ spędzili tutaj większość życia, to jest to pokolenie, które jako pierwsze zaczyna odczuwać jakieś związki z tym miejscem. Natomiast wiele osób w moim wieku zaczyna pewne rzeczy inaczej dostrzegać, tutaj urodzeni zżyli się i zaczynają „grzebać” w historii, bo przecież nie można żyć tylko codziennością – mówił Tomasz Stężała, elblążanin, autor książek o tematyce historycznej, opartych na dziejach Elbląga.\nO literaturze, historii i pisaniu rozmawialiśmy z Tomaszem Stężałą, mieszkańcem, miłośnikiem oraz znawcą historii Elbląga, autorem książek o tematyce historycznej opartej na dziejach miasta:\nCzy myśli pan, że dla elblążan poznawanie historii miasta może być pomocne w pokonywaniu naszych lokalnych, być może kompleksów?\nJak najbardziej. To, co piszę, zresztą nie tylko ja, bo pojawia się coraz więcej tekstów elbląskich autorów, jest skierowane właśnie do ludzi młodszych, tych którzy w Elblągu nie widzą perspektyw, uciekają stąd, wracają tylko czasami na święta. A Elbląg ma swoją niesamowitą historię, bardzo różnorodną. Było to miasto wielokulturowe, wielopostaciowe, bardzo tolerancyjne dla przybyszów i dla innowierców, poza pewnymi okresami, zwłaszcza ostatnimi. Myślę tutaj o latach 30-tych XX wieku i o okresie peerelowskim, kiedy tych cudzoziemców niezbyt chętnie widziano. W każdym razie jest to coś, z czego mieszkańcy, zwłaszcza Ci młodzi, mogą być dumni. Na tej bazie można stworzyć naprawdę fajne biznesy poprzez spopularyzowanie miasta poprzez inwestycję w turystykę, a turystykę poprzez historię.\nCo musi mieć w sobie dany tekst, żeby przyciągnąć uwagę czytelnika, w tym również elblążanina ?\nW moim przypadku jest to takie klasyczne trafienie w miejsce i w czas. Chyba też i w samych mieszkańcach narastała taka tęsknota za poszukiwaniem korzeni i ta książka [„Elbing 1945. Odnalezione wspomnienia”- przyp.red.] „wstrzeliła się” akurat w tę tematykę. Jest więcej tego typu literatury, historycy elbląscy, zawodowi i niezawodowi coraz więcej na te tematy piszą i staje się to coraz bardziej dostępne. Trzeba też bardzo dobrze przygotować się do tego o czym chce się napisać. W moim przypadku są to beletryzowane historie, musiałem bardzo dobrze poznać historię miasta. Potrzeba także bardzo dużo pracy, życzliwości osób, które się tym zainteresują, a także wytrwałości, w moim przypadku była ona związana z poszukiwaniem wydawcy. Jak Cię wyrzucą drzwiami to należy wejść oknem, nie poddawać się, zwłaszcza kiedy czuje się, że to, co się zrobiło ma sens. Wydaje mi się, że ważne są tu też względy komercyjne, bo to decyduje o sukcesie. Ilość tego, co się sprzedało świadczy o tym, że naprawdę się to podoba – nie tylko krytykom, nie tylko znajomym czy sąsiadom, ale także innym odbiorcom.\nA jak to jest z tymi późnymi debiutami? Jak ten spokój, który taki autor często prezentuje przekłada się na wartość książki?\nUważam, że to kwestia bardzo indywidualna. Pewien bagaż doświadczenia życiowego, pewna stabilizacja życiowa daje bezpieczny dystans. Z drugiej strony każdy rok zwiększania tego bagażu może w jakiś negatywny sposób oddziaływać na świeżość pisania. Nowe czasy powinny być pokazywane w nowy sposób czyli przez młodych ludzi. Nie ma jednoznacznej rady czy diagnozy, trzeba próbować. Nigdy to nie będzie jednak czas stracony, ponieważ jeżeli ja coś napiszę to jest to naprawdę „moje”.\nNa dawnej pruskiej ziemi bardziej odpowiada mi podział na Pawie, Psy i Konie robocze. Hero.\nCóż, szkoda że nasze biblioteki, nasi nauczyciele j. pol. i historii nie interesują się zbytnio książkami jakie są wydawane aktualnie tematycznie związanymi z regionem, Elblągiem i tak mało tego przekazu młodym ludziom, uczniom szkół średnich !!!\nByło bardzo interesująco i była bardzo miła atmosfera :-)\nA jako taxówko rozwiozło to zawsiono towarzycho?\nA ja dzielę ludzi na mądrych i głupich. Zgadnij HERUŚ, do której grupy ty należysz ?\nPan Sarnowski super sobie radzi i tworzy, dobrze że nie zlecił strategii jakiejś firmie z zewnątrz za ciężkie pieniądze !!!!!\nNieodgadniona jest dla mnie, myśl przewodnia spotkania p. pisarzy. Temat frapujący i ciekawy został spłaszczony niczym naleśnik. To co mogłoby być ciekawe i odkrywcze okazało się ledwo takie sobie. Towarzystwo wydawało się kompetentne, ale zabrakło chyba kogoś z większą pasją. Z pasją odkrywcy i gawędziarza. Temat rzeka. Od Prusów, Krzyżaków, Niemców po Łemków. Polaków z kresów i tych z Polski. Ustalenie Ich tożsamości to zadanie nie łatwe. To zadanie dla biegłych historyków i socjologów. Zadanie delikatne. Albowiem dotyczy losów człowieczych. Poplątanych i często tajemniczych. Tożsamość Nasza, gdzie groby nasze. To prawda oczywista. Ale co z Tymi co tu żyją, a groby Ich najbliższych w Wilnie czy Lwowie. Lublinie i Poznaniu. Czy można się ukorzenić na miejscu, gdzie wszystko wydaje się inne obce. Na tak postawione pytania, nie ma łatwych odpowiedzi. Odpowiedzieć na te pytania, sobie musi każdy sam. Nie ma łatwych odpowiedzi. Samo życie, panie samo życie.\nTożsamość Osadników pomorskich i warmińskich składa sie z tożsamosci z miejsca pochodzenia (w Elblągu zdominowanym przez aparatczyków z PZPR w przeciwieństwie do Olsztyna, Górowa Iławeckiego, Braniewa nie powstały wyraziste grupy popisujące się kulturowym dorobkiem z miejsca pochodzenia), łatwej do zadaptowania przez osadników wielokulturowej tożsamości warmińskiej, wielokulturowej tożsamości hanzeatyckiego Gdańska, wieloregionalnej polskiej tożsamości Gdyni i kultury westernowo-kowbojskiej. W przeciwienstwie do Gdyni powstającej na terenach bardzo regionalnych Kaszubów ziemia warminska to historyczne eldorado bogate kulturą krzyżacką, pruską, polską-kościelną i niemiecką techniczną. Inne segmenty niemieckiej kultury na tych terenach ze względu na II wojnę światową zanim staną się bogactwem wielorzecza powinny przechodzić porządną oczyszczalnię. W sumie fajne miejsce do założenia rodziny gdzie każdy żyje jak potrafi a ci co nic nie potrafią też żyją. Hero.\nW tej sytuacji odniesienia do rodów góralskich mieszkających po 300 i więcej lat z dziada pradziada w tej samej wsi zniechęciły mnie do wzięcia udziału w spotkaniu. Hero.\nA ja żałuję, że nie wziąłem udziału w dyskusji. Szczególnie zaś w odniesieniu do kultury góralskiej. Albowiem jest ona nie do końca, tak bardzo góralska. Kiedy się bliżej przyjrzymy, to twórcy tego co się popularnie nazywa się góralszczyzną, niewiele mają z tym regionem wspólnego. Twórca ''Halki ''p. Moniuszko nie był góralem. Pisarze p. Kasprowicz, Makuszyński i wielu innych twórców tu tylko tworzyli. To ich zasługa, że folklor góralski istnieje. Bo też, nie ulega żadnej wątpliwości, że był lansowany z ogromnym powodzeniem przez władzę PRL-lu. Wówczas miał swój złoty czas. Żadna uroczystość nie odbyła się, bez delegacji góralskiej. Dla mnie, wszystko co góralskie jest sztuczne i rewiowe. Nie ma takiego regionu w kraju, który tradycje produkuje hurtowo. Przed wojną było ok. 20-u górali którzy na kapeluszach mieli muszle. To byli flisacy. Dziś ma każdy. I piórko. Też. Generalnie jarmark całoroczny. Łoją ceprów z dudków niemiłosiernie. Jedyny region w kraju gdzie ludzie chodzą na piętach. Może to przyczyna ich krótkiej pamięci. A może braku tlenu. Nikt w Zakopanem ani w związku Podhalan nie pamięta, które to rodziny góralskie, pojechały w okupacje do Krakowa do gubernatora Franka, i zapewniały o swojej germańskiej przynależności. Tak było. Mnie góralszczyzna jakoś nie leży. Tak jak baranina.


Krzewy owocowe - 45 tydzień 2017 roku | Serwis szkolkarstwo.com.pl\nPrzedstawiamy aktualne zestawienie dostępnych odmian krzewów owocowych (agrest, aronia, borówka, jagoda kamczacka, jeżyna, malina, porzeczka: czerwona, czarna i biała oraz aktinidia) w szkółkach zarejestrowanych w serwisie szkolkarstwo.com.pl. Analiza została przeprowadzona w 45 tygodniu 2017 roku.\nJak wynika z naszego zestawienia aktualnie 9 szkółek zarejestrowanych w naszym serwisie posiada krzewy porzeczki czerwonej.\nNajbardziej popularne odmiany porzeczki czerwonej to Jonkheer van Tets i Rondom, których krzewy znajdziemy w 5 szkółkach. W 4 szkółkach znajdziemy krzewy odmiany Rovada, a krzewy odmiany Rolan znajdziemy w 3 szkółkach.\nKrzewy porzeczki czarnej również znajdziemy w 9 gospodarstwach szkółkarskich zarejestrowanych w naszym serwisie.\nNajbardziej dostępną odmianą porzeczki czarnej jest odmiana Tisel, której krzewy dostaniemy w 5 szkółkach. Krzewy odmiany Ojebyn i Tiben znajdziemy w 5 gospodarstwach szkółkarskich, a krzewy odmiany Ruben i Titania w 3 szkółkach.\nCztery szkółki zarejestrowane w naszym serwisie posiadają w swojej ofercie krzewy aronii. Najbardziej dostępne odmiany aronii w tych szkółkach to Aronia Wielkoowocowa i Galicjanka - krzewy każdej z tych odmian znajdziemy w 3 szkółkach. W 4 szkółkach dostaniemy również krzewy jagody kamczackiej. Najbardziej popularne odmiany jagody kamczackiej to Wojtek i Zojka, których krzewy znajdziemy w 4 szkółkach. Odmiany takie jak Ruben, Rebeka, Honeybee, Tundra, Iga, Tola, Aurora czy Indigo Gem, dostaniemy w 2 gospodarstwach szkółkarskich.\nKrzewy borówki aktualnie dostępne są w ofercie 3 szkółek zarejestrowanych w naszym serwisie. Najbardziej popularne odmiany borówki w tych szkółkach to Elliott, Sierra, Bonus, Nelson, Bluecrop oraz Bluejay - krzewy każdej z tych odmian dostaniemy w 3 szkółkach.\n4 szkółki oferuje Jagodę kamczacką w tym:


Słowak z Górnika trafi do Interu?! Oferty nie było... - Sport WP SportoweFakty\nSłowak z Górnika trafi do Interu?! Oferty nie było...\nMarcin Ziach 04 Sierpnia 2011, 19:46\nWedług ostatnich medialnych doniesień do Górnika wpłynęła oferta dla słowackiego pomocnika Michala Gasparika. Sprowadzony do Zabrza w styczniu zawodnik miałby przenieść się do azerskiego Interu Baku. Włodarze śląskiego klubu kategorycznie temu zaprzeczają.\nW letnim okienku transferowym z Górnikiem pożegnało się czterech graczy. Do Polonii Warszawa trafili Grzegorz Bonin, Robert Jeż i Daniel Sikorski, a pierwszoligową Termalicę Bruk-Bet Nieciecza wzmocnił Sebastian Nowak. W ostatnich dniach nie brakowało spekulacji, jakoby niebawem miało dojść do pożegnania kolejnego zawodnika z klubem z Roosevelta.\nWedług doniesień medialnych do klubu wpłynęła oferta transferowa dla Michala Gasparika. Słowacki skrzydłowy miałby przenieść się do stolicy Azerbejdżanu i wzmocnić zespół Interu. O tym, że transfer jest możliwy świadczył chociażby fakt, że sezon T-Mobile Ekstraklasy były gracz DAC Dunajska Streda rozpoczął na ławce rezerwowych. Jak się jednak okazuje transfer Słowaka można zaliczyć jedynie do medialnych spekulacji, nie mających pokrycia z rzeczywistością.\n- Żadnej oferty w sprawie Michala Gasparika nie otrzymaliśmy - zapewnia w rozmowie z portalem SportoweFakty.pl Tomasz Młynarczyk, prezes Górnika. - Nie było też żadnego zapytania o tego zawodnika czy to z innego klubu, czy ze strony menadżera - dodaje szef śląskiego klubu. Teoretycznie wszystko wskazuje więc na to, że Słowak, który z Górnikiem związany jest jeszcze roczną umową, kontrakt wypełni do końca.\nCzy aby na pewno? Swego czasu zarząd klubu informował, że nie odczuwa potrzeby sprzedaży wcześniej wspomnianych Jeża i Sikorskiego, a kilka dni później ogłosił finalizację rozmów ze stołecznym klubem. - Wtedy pieniędzy potrzebowaliśmy na bieżącą działalność klubu i spłatę zaległości. Gdybyśmy tę ofertę odrzucili, dziś w Zabrzu nie byłoby już wielu podstawowych zawodników, bo rozwiązaliby oni kontrakty. W sprawie Gasparika nie ma żadnej zasłony dymnej. Oferty nie ma i nie było - puentuje prezes klubu z Roosevelta.\naaa 05-08 12:19 Zgłoś\na gdzie masz napisane że to ktoś z Ruchu napisał? Kto ma kompleks w takim razie? Bez przesady\nRooseveltaPark 04-08 21:27 Zgłoś\nZnowu niebiescy kompleksiarze zza miedzy sie angazuja w niusach nie o swoim klubie. Bez Górnika żyć nie umiecie? ;)\nRooseveltaPark 04-08 21:21 Zgłoś\nJak ci się nie podoba, to po co czytasz? :) Ja tam Sportowe Fakty bardzo lubię i cenię za to jak piszą o Górniku. Przecież są patronem medialnym tego klubu i info tutaj jest zawsze\nrzetelne i z pierwszej ręki. Najwidoczniej w twoim klubie nie dzieje się nic, że o nim nie piszą :) Zresztą, sam Górnikowi nabijasz oglądalność wchodząc w newsy o tym klubie, a kolejny krok robisz dodając tak tendencyjny komentarz... Ochłoń człowieku :)


Koniec roku szkolnego 2018/2019 -czekaliśmy na niego po pełnej wrażeń nauce. Wszyscy uczniowie odebrali świadectwa i nagrody konkursowe. Klasy trzecie żegnały nie tylko rok szkolny, ale także pierwszy etap swojej edukacji. W przyszłym roku zasilą grono klas starszych, ale przedtem wyruszą na spotkanie z wakacyjną przygodą. Życzymy wszystkim odpoczynku i wspaniałej zabawy!\nDzień sportu to dla uczniów wielka frajda, kiedy mogą wykazać się swoimi umiejętnościami i wygrać wspaniałe nagrody. Tak więc klasy rywalizowały między sobą w różnych konkurencjach. Walka była zacięta. Wszyscy cudownie się bawili. Gratulujemy!!\nMiędzynarodowy Dzień Dziecka zbiegł się tym razem z kiermaszem szkolnym. Na dzieci czekały wspaniałe niespodzianki. Można było zjeść pyszne ciasta, pograć w różne gry, poeksperymentować i kupić ciekawe rzeczy, a także wystąpić na scenie.\nNareszcie przyszła wiosna. Widać to w ogródkach, widać też w naszej szkole. Na korytarzu zakwitły nam pierwsze wiosenne kwiaty. Uczniowie wykonali wspaniałe wiosenne plakaty, które wezmą udział w konkursie. Witaj WIOSNO!!!\nMatematyka to królowa nauk, warto więc poznać ją i pokochać. Pomogą nam w tym matematyczne gry, a ta jest wspaniała. Nie trzeba w niej liczyć, ale przewidywać, kalkulować wybierać i wspaniale się bawić. Hura!\nBal karnawałowy jak co roku był kolorowy i wesoły. O zawrót głowy przyprawiały cudowne stroje uczestników. Skoczna muzyka zapraszała do tańca, a wodzireje z uśmiechem krążyli wśród dzieci. Wszyscy bawili się wspaniale.\nZbliżają się ferie zimowe, a z nimi wspaniałe zabawy. Dlatego klasa 1b przypomniała wszystkim, jak się bawić, by nic nam się nie stało. Na zakończenie zostały rozdane nagrody, które dzieci zdobyły w różnych konkursach.\nDzień Babci i Dziadka to wyjątkowa chwila w życiu "dużych" i "małych". Zaproszeni na uroczystość "Dziadkowie" z zachwytem oglądali występy swoich wnucząt, które z artystycznym zacięciem recytowały wiersze i śpiewały piosenki. Wszystkiego najlepszego Babciu i Dziadku.\nPrzedstawienie świąteczne przygotowła pod kierunkiem pani Agaty Galińskiej klasa 3b. Dzieci wspaniale odegrały swoje role i odśpiewały kolędy, a uczniowie klasy 1b zagrali na flecie jedną z nich. Na zakończenie zostały wręczone nagrody dla laureatów konkursu na bożonarodzeniową szopkę.\nCzas na szopki. To znak, że nadchodzą święta. Właśnie rozstrzyga się konkurs na najciekawszą, najwspanialszą szopkę. Nie będzie to łatwe zadanie. Życzymy wszystkim uczestnikom powodzenia.\nKoniec listopada to święto Pluszowego Misia. W tym roku wszystkie klasy wykonały podobizny tej przytulanki, a inwencji twórczej dzieciom nie brakowało. Coś cudnego. Gratulacje.\n11 listopada 1918 roku Polska po 123 latach wróciła na mapy Europy i świata. Nasza szkoła uczciła to wydarzenie wieloma akcjami, a klasa 2c przygotowała wspaniały apel.\nWe czwartek pierwszoklasiści spotkali się na uroczystości ślubowania. Tego dnia zostali przyjęci w poczet uczniów szkoły nr 69. Zanim jednak złożyli przysięgę musieli przystapić do pierwszego "egzaminu", czyli wziąć udział w przedstawieniu i odpowiedzieć na zadane przez panią dyrektor pytania. Zdali go na szóstkę i po pasowaniu na uczniów, we wspaniałych nastrojach udali się do klas, gdzie dostali legitymacje szkolne. Brawo Pierwszaki!\nRozpoczął się rok szkolny. Pierwsze klasy zostały powitane przez panią Dyrektor w sali gimnastycznej skąd udały się wraz ze swoimi paniami do sal lekcyjnych.\nŻyczymy im wielu wspaniałych chwil!


Raport otwiera oczy na sytuację w Kompanii Węglowej – Radio Vanessa FM\nStart / Wiadomości / Praca i biznes / Raport otwiera oczy na sytuację w Kompanii Węglowej\nautor: Joanna 18 marca 2016@Asia__Wieczorek\nWczoraj w Katowicach miała miejsce prezentacja wniosków pochodzących z audytu dotyczącego Kompanii Węglowej. W dokumencie wypunktowanych zostało wiele nieprawidłowości: złych decyzji i niepoprawnych kroków inwestycyjnych.\nNietrafione inwestycje, brak działań restrukturyzacyjnych i naprawczych, złe wykorzystanie zasobów kopalń oraz ogromne koszty firm obcych to główne przyczyny trudnej sytuacji, w jakiej znalazła się obecnie Kompania Węglowa. Spółka ma teraz przeanalizować zapisy i poszukać usprawnień. Współautorem dokumentu jest senator Adam Gawęda:\nRadio Vanessa: Jak odebrany został dokument, przygotowany przez zespół, którym Pan kierował?\nAdam Gawęda: Nie ukrywam, że oczekiwania na wyniki tego audytu były bardzo duże. Trudno się dziwić bo zarówno sytuacja w Kompanii Węglowej i w pozostałych spółkach górniczych jest bardzo trudna. My, w czasie naszej czterotygodniowej pracy, staraliśmy się dociekać przyczyn tej bardzo trudnej sytuacji w Kompanii Węglowej. Tych przyczyn jest kilka. To nie tylko spadki cen węgla ale również brak odpowiedniego nadzoru właścicielskiego, brak właściwej polityki sprzedaży i powiązania produktu z możliwością potrzeb rynkowych. Tych źródeł też, o czym wskazaliśmy w naszym raporcie, należy upatrywać w nietrafionych i nieefektywnych decyzjach inwestycyjnych:\nWskazujemy w raporcie na brak systemowych rozwiązań, na brak koordynacji strategicznych decyzji:\nRównież nieuzasadniona i niczym niepodyktowana polityka kadrowa, która powoduje, że dzisiaj ponad 600 osób ma uprawnienia emerytalne i to wskazuje na to, że wśród tej grupy uprawnionych do skorzystania z emerytury jest wielu pracowników, którzy dzisiaj mają różnego rodzaju ochrony. To są rzeczy, które żeśmy w tym raporcie wskazali. Mówią szerzej – dotknęliśmy bardzo wrażliwego obszaru usług, które są związane zarówno z produkcją, które są wykonywane na dole kopalni jak również tych, które są świadczone na zakładach przeróbczych, czy też usług – nazwijmy to doradztwem, wsparciem czy opracowaniami różnego typu.\nŻaden wniosek z takich opracowań, póki co, nie został wdrożony skutecznie. Jeśli spółka korzysta ze wsparcia, to muszą to być wymierne – realne środki, które przynoszą efekty. Nasz zespół pracował społecznie. I my w naszym raporcie dotknęliśmy o wiele więcej problemów. Ujawniliśmy tematy, które muszą się stać i analizą kontroli wewnętrznej i działaniami takimi, które w krótkim czasie naprawią tę sytuację. Muszą być w spółkach i w kopalniach prowadzone wewnętrzne kontrole, które uniemożliwią wydawanie pieniędzy na usługi, które nie do końca są przemyślane, albo też niepotrzebne w wielu przypadkach.\nRV: Panie senatorze, przeglądając raport przeczytać można o wielu kwestiach, o których mówi się od lat, a które nie zostały jeszcze ujęte w takiej formie. Co teraz z tym dokumentem będzie się działo? Komu i jakim celom posłuży?\nA. G.: Dokument został przekazany ministrowi energii – Krzysztofowi Tchórzewskiemu, jak również prezesowi Kompanii Węglowej Tomaszowi Rogali.\nRV: Jak na raport zareagowała strona związkowa?\nA. G.: Nie ukrywam, że byłem bardzo miło zaskoczony. Dyskusja ze związkami zawodowymi była bardzo merytoryczna. Padło wiele sformułowań, że o tych wszystkich sprawach się mówiło, ale dopiero dziś ujrzały światło dzienne. Być może nikt nie miał wcześniej odwagi, żeby tak mocne sformułowania znalazły się w finalnym opracowaniu. Strona związkowa dostrzega jeszcze potrzebę wnikliwej analizy okresu wcześniejszego.\nO prezentacji audytu przeczytać można również na stronie Kompanii Węglowej.\nPowiązane artykułyaudytGawędaKompania Węglowaraportspółkawynik\n← Poprzedni Pierwsze takie forum na Opolszczyźnie\nNastępny → Dyrektor jastrzębskiej szkoły odwołany ze stanowiska\nMiasto zmieni plan zagospodarowania przestrzennego


KLIMAT STREFY RÓWNIKOWEJ - Geografia fizyczna - Geografia - Bryk.pl\nStrefę równikową charakteryzują intensywne procesy termodynamiczne. W ciągu roku na obszary położone w strefie równikowej dopływa największa ilość promieniowania słonecznego w ciągu roku. Strefa bardzo wilgotna z powodu intensywnego parowanie z podłoża oraz z wilgoci przynoszonej przez pasaty. Występują tu dogodne warunki do tworzenia się procesów konwekcyjnych. Ich intensywny rozwój powoduje powstanie chmur kłębiastych rodzaju Cu i Cb. Dają one przelotne, obfite opady pochodzenia burzowego. Rozwój zachmurzenia jest zahamowany przez promieniowanie podłoża. Mimo najwyższego położenia Słońca nie są to najcieplejsze obszary na Ziemi. Średnie temperatury wynoszą od 24ºC do 28ºC. Roczne amplitudy temperatury nie przekraczają 2ºC (na nizinach). Wraz ze wzrostem wysokości temperatura spada. Amplitudy dobowe temperatury powietrza są większe niż roczne i wynoszą 10 - 15ºC. Temperatura maksymalna przy dużej wilgotności powietrza- 35ºC, minimalne- nie mniej niż 20ºC. Roczne sumy opadów osiągają znaczne wartości i wynoszą 1500 - 2500 mm. Zdarza się, że przekraczają 6000 mm. na rok - Indonezja, Afryka Południowa. W okolicach równika brak pory suchej na nizinach, a rozkład opadów jest prawie równomierny. Na obszarach położonych dalej od równika amplitudy temperatury wzrastają, maleją natomiast sumy opadów, wzrasta też ich koncentracja. Istnieją tutaj wyraźne pory suche. W miarę oddalania od równika zaznaczają się wyraźne okresy suche, wpierw dwie, dalej jedna. Noc która następuje po upalnym dniu jest parna i duszna, a wilgotność powietrza waha się w granicach 90%. Klimat równikowy występuje na obszarach Kotliny Kongo, Niziny Amazonki, Archipelagu Malajskiego, południowa część Ameryki Pd. Ludność zamieszkujące tą strefę to pigmeje i luby Bantu. Ludy Bantu Bantu\nto ludy zamieszkujące Afrykę Równikową, na obszarach sawann, na południe od równika. Podstawą gospodarki tych ludów jest rolnictwo Rolnictwo\nkopieniacze-uprawa sorga, manioku i kukurydzy, hodowla Hodowla\nkóz i owiec, łowiectwo. Wyznają chrześcijaństwo i religie plemienne. Pigmeje Pigmeje\nludność odmiany czarnej, zamieszkująca obszary równikowych lasów\nśrodkowej Afryki, prowadząca gromadny, koczowniczy tryb życia ze zbieracko-myśliwską gospodarką. W budowie anatomicznej\nto prymitywna ludność zamieszkująca lasy równikowe Afryki i Amazonii, prowadząca nomadyczny styl życia. Trudnią się zbieractwem i łowiectwem. Nomadyzm- rodzaj Rodzaj\nmigracji, specyficzny typ sezonowych wędrówek. Gleby w strefie równikowej to przede wszystkim ferrasole - żółtoziemy, czerwonoziemy, gleby alitowe. Nazewnictwo gleb nawiązuje do barwy gleby wynikającej z procesu wietrzenia. Gleby te charakteryzują się kwaśnym odczynem, małą zawartością próchnicy. Żyzność tych gleb jest niska. Rośliny uprawiane na tych glebach to przede wszystkim kawa, palma olejowa, drzewo Drzewo\nkauczukowe, mangowiec. Polecamy na dziś


Trudne sprawy - odcinek 334 - streszczenie odcinka - Telemagazyn.pl\nMałżeństwo Eryka (39 l.) i Kory (38 l.) Dominiaków, mieszkające w Opolu, to wielka rutyna okraszona kłótniami i docinkami. Po kolejnej awanturze Kora leci na Majorkę. W hotelu poznaje 19-letniego Patryka, znajomego jej c órki. Rozpoczyna się romans. Kora po powrocie prezentuje mężowi i dzieciom: Marcelowi (14 l.) i Idze (16 l.) swojego nowego chłopaka. Chce rozwodu i żąda też, żeby Eryk wyprowadził się z ich wspólnego domu. Kiedy Patryk wprowadza się do Dominiaków, kłótnie są już na porządku dziennym. Patryk mści się na Eryku, sprzedając jego samochód, wcześniej podrabiając pełnomocnictwo. W końcu Eryk i dzieci wyprowadzają się. Wtedy Patryk traci zainteresowanie Korą. Mimo umowy nie płaci za mieszkanie, przez co Kora jest zmuszona zwrócić się o pomoc do Eryka… Młody kochanek matki rozbił rodzinę. Czy cokolwiek można jeszcze uratować?\nNiedziela 18.08.2019 11:00 Odcinek 334\nŚroda 14.08.2019 08:00 Odcinek 334\nŚroda 14.09.2016 20:40 Odcinek 334\nNiedziela 07.06.2015 12:05 Odcinek 334


Kulinarni, czyli uczniowie "Zetki" pichcą!: Babka Snickers\n450 g masy krówkowej\nZ masła odjąć 1 łyżkę i odłożyć ją na bok. Pozostałe masło wraz z 300 g masy krówkowej podgrzewać do momentu rozpuszczenia masła. Odstawić do ostygnięcia. Jajka ubijać z cukrem przez kilka minut, aż stworzą puszystą, jasną masę. Wówczas dodać do nich sok z cytryny, a następnie masę krówkową, miksować.\nNastępnie dodać przesiane przez sito mąki, a także proszek do pieczenia, wymieszać delikatnie łyżką. Ciasto przelać do silikonowej foremki. Piec w temperaturze 180 stopni przez około 40-45 minut.\nWyjąć z piekarnika, zostawić przez kilka minut w foremce aby przestygła. Następnie wyjąć babkę z formy i polać pozostałą masą krówkową rozpuszczoną z pozostałą łyżką masła. Na wierzchu układać drobno posiekany batonik Snickers.\nAutor: kulinarniZSP1kras o 08:24


«Adoro Te devote, latens Deitas — Uwielbiam Cię pokornie, Bóstwo utajone». Tej Nocy rozbrzmiewają w moim sercu pierwsze słowa słynnego hymnu eucharystycznego, który towarzyszy mi każdego dnia w tym roku szczególnie poświęconym Eucharystii. W Synu Dziewicy, «owiniętym w pieluszki i leżącym w żłobie» (por. Łk 2, 12), uznajemy i wielbimy «Chleb, który z nieba zstąpił» (J 6, 41. 51), Odkupiciela, który przyszedł na ziemię, by dać życie światu.\nBetlejem! W języku hebrajskim nazwa miasta, w którym według Pisma Świętego narodził się Jezus, znaczy «dom chleba». Tam właśnie przyszedł na świat Mesjasz, który powie o sobie: «Ja jestem chlebem życia» (J 6, 35. 48). W Betlejem narodził się Ten, który w znaku łamania chleba pozostawi pamiątkę swej Paschy. Adoracja Dzieciątka Jezus staje się w tę Świętą Noc adoracją eucharystyczną.\nWielbimy Cię, Panie, który rzeczywiście jesteś obecny w Sakramencie Ołtarza; Chlebie żywy, który dajesz życie człowiekowi. Uznajemy w Tobie, słabe i bezbronne Dzieciątko, leżące w żłobie, naszego jedynego Boga! «W pełni czasów stałeś się człowiekiem między ludźmi, by połączyć koniec z początkiem, czyli człowieka z Bogiem» (por. św. Ireneusz, Adv. haer., IV, 20, 4). Narodziłeś się tej Nocy, nasz Boski Odkupicielu, i dla nas, wędrowców na drogach czasu, stałeś się pokarmem życia wiecznego. Wspomnij na nas, odwieczny Synu Boży, który przyjąłeś ciało z Maryi Dziewicy! Cała ludzkość, która przechodzi tyle prób i boryka się z trudnościami, potrzebuje Ciebie. Zostań z nami, Chlebie żywy, któryś zstąpił z nieba dla naszego zbawienia! Zostań z nami na zawsze. Amen!\nBłogosławiony Jan Paweł II – homilia wygłoszona podczas Mszy św. pasterskiej – 25 grudnia 2004 r.\nBoże NarodzenieJan Paweł IIwiara


VENIM MIX 150 g mocna trutka na myszy i szczury 3 rodzaje ziarna i płatki Sklep hodowlany- Artykuły do hodowli zwierząt\nTrutka na myszy i szczury w postaci zatrutych ziaren, które są przysmakiem dla gryzoni. Ze względu na swą skuteczność w walce z myszami trucizna wykorzystywana zarówno do użytku profesjonalnego, jak i powszechnego.\nVENIM MIX stosowana jest budynkach mieszkalnych, halach, piwnicach, magazynach, budynkach inwentarskich oraz wszędzie tam, gdzie grasują uciążliwe gryzonie.\nMocna trutka na myszy jest mieszaniną trzech ziaren, która swym wyglądem przypomina karmę dla gryzoni. Składa się z kukurydzy, słonecznika oraz płatków owsianych, dzięki czemu jest chętnie pobierana przez szkodniki. Myszy i szczury zwabione atrakcyjnym zapachem przynęty chętnie pobierają pokarm, wewnątrz którego znajduje się substancja czynna difetialon. Spożycie nawet niewielkiej ilości trutki powoduje efekt biobójczy i prowadzi do likwidacji kolonii gryzoni.\nTrutkę na myszy należy wykładać w specjalnych stacjach i tunelach deratyzacyjnych, tak by uniknąć przypadkowego spożycia przez zwierzęta domowe czy dzieci. Padłe gryzonie należy podnosić specjalnym chwytakiem.\nDodatkowe informacje substancja czynna difetialon w stężeniu 0,0025%\nZadaj pytanie o produkt VENIM MIX 150 g mocna trutka na myszy i szczury 3 rodzaje ziarna i płatki


20 lat po ekstraligowym debiucie. O czym wtedy marzył Piotr Protasiewicz?\nCezary Konarski 29.03.2012 09:07\nKto wymyślił start żużlowych rozgrywek na 29 marca? Tak 20 lat temu pomyślało wielu kibiców zielonogórskiej drużyny spoglądając za okno. Jest niedzielny poranek, na ulicach śnieg, a przecież za parę godzin zespół Morawskiego Zielona Góra - mistrz Polski - ma rozpocząć ligowy sezon w Częstochowie.\nJechać pod Jasną Górę, czy nie? Ten dylemat pojawia się w wielu domach. Jedni decydują się, inni wracają do łóżek, przekonani o tym, że tym razem musi zwyciężyć pogoda. Ale chyba nikomu nawet przez myśl nie przechodzi, jak ważny to dzień dla człowieka, który w przyszłości bardzo zmieni oblicze nie tylko zielonogórskiego żużla.\n17-letni Piotrek w zasadzie dopiero uczy się jeździć na żużlu. Oczywiście, jak każdy młody chłopak dosiadających żużlowej maszyny, marzy o podboju światowych torów. Z pewnością myśli też o tym w drodze do Częstochowy. W składzie meczowym Morawskiego znalazł się trochę przypadkowo. A właściwie przez nieszczęście klubowego kolegi, innego juniora Tomasza Kruka. O dwa lata starszy, bardziej doświadczony młodzieżowiec doznał kontuzji zanim sezon się rozpoczął.\nPiotr z kamienną twarzą przekracza próg częstochowskiej areny "Lwów", nie jest w stanie ukryć zdenerwowania. Wokół niego przecież mnóstwo ekstraligowych sław, młodzieńcowi trudno odnaleźć się w doborowym towarzystwie. Po raz pierwszy w życiu został wysłany na głęboką żużlową wodę. Oby tylko nie pójść na dno - wydaje się, że zielonogórski młokos o niczym innym nie myśli podziwiając lśniące i kolorowe motocykle zagranicznych asów obu drużyn. Przebiera się w sporo za duży, "szaro-bury" kombinezon, na plecy zakłada plastron z "czwórką", a to oznacza, że wystartuje już w drugim wyścigu. Wcześniej wychodzi do przedmeczowej prezentacji. Niby wszystko to już zna, ale przecież tylko z obserwacji. Teraz znalazł się w środku czegoś, co jeszcze kilka dni temu ciągle pozostawało w sferze marzeń. - A może jednak nie pojedziemy? - zastanawia się Piotr spoglądając na ciemne chmury głębiące się nad stadionem. Nic z tego, pogoda póki co "nie ratuje" 17-latka. Musi jechać, choć gdy wyjeżdża na tor już pada śnieg. Czwarte pole startowe, taśma idzie w górę, junior Morawskiego nie ma szans "zabrać" się ze zdecydowanie starszymi rywalami, sztywno wchodzi w łuk, bardzo daleko za pozostałą trójką. Ale ma cel - dojechać do mety. Dojeżdża ostatni, ale nie przegrany! Bo z wyścigu wykluczony zostaje jeden z liderów gospodarzy Bobby Ott. Amerykanin mknął do mety po zwycięstwo, ale po drodze jego motocykl zgubił tłumik, a w zgodzie z regulaminem na takim sprzęcie ścigać się nie wolno. Niezadowoleni miejscowi kibice nie mają wyboru, w programach zawodów przy nazwisku PROTASIEWICZ muszą wpisać: 1 pkt. Pierwszą zdobycz młodego zielonogórzanina, w pierwszym wyścigu pierwszego ligowego meczu w karierze.\nŚnieg pada coraz mocniej. Sędzia ponagla zawodników do kolejnych startów. Piotr Protasiewicz nie ma szans ochłonąć z wrażenia, za chwilę znów jest wołany na tor. Piąty bieg. Obok na starcie znów Bobby Ott, a do tego idol miejscowych Sławomir Drabik. Skoro jest idolem to nie wypada mu przegrywać, mknie po wygraną. Piotrek zostaje z tyłu, ale teraz musi jeszcze bardziej skupić się na tym, by nie spaść z motocykla, bo nawierzchnia jest już bardziej mokra. Spokojnie jedzie z tyłu stawki, ale oto znów pojawia się szansa na ligowy punkt, bo motocykl idola Drabika traci moc. Jedzie coraz wolniej. Czy "Protas" zdąży go wyprzedzić? Młodzieniec odważnie przyspiesza, za chwilę jest przed asem gospodarzy, ten ostatecznie nie dociera do mety. To nie sen, junior Morawskiego zdobywa drugi punkt. To koniec jego startów w meczu, po rozegranych w ekstremalnie trudnych warunkach jeszcze czterech wyścigach, sędzia przerywa spotkanie, zielonogórzanie wygrywają 36:18. Piotr Protasiewicz jest szczęśliwy, dumny i podekscytowany tym co się wydarzyło. Nie przeszkadza mu nawet ból tylnej części ciała, która mocno ucierpiała pod prysznicem w ramach sportowego chrztu, zgotowanego przez starszyznę drużyny.\nDziś "Protas" jest jednym z czołowych żużlowców świata, od prawie 20 lat znajduje się w ścisłej szpicy polskich zawodników. Ścigał się w zespołach z Zielonej Góry, Torunia, Bydgoszczy i Wrocławia. Do zielonogórskiego klubu wrócił w 2007 roku, poprowadził Falubaz m.in. do dwóch tytułów mistrza Polski. Kapitanie! Gratulujemy, dziękujemy i prosimy o kolejne chwile radości.\nProtasiewicz powołany na mecz z Resztą Świata\nJonsson na końcu świata, "Protas" też powinien tam być\nPiotr Protasiewicz: Paraliż był coraz większy [2xWIDEO]\nTest Protasa: piątka z minusem z własnej historii


Milczenie owiec – Vita, Gaudium, Ratio!\nO zwolennikach obecnej władzy zwykło się mówić – owce (osobiście wolę wersję „ofce”… ale to inna historia). Wydaje mi się, że ta analogia jest o tyle celniejsza od łatek leminga, kuca czy pelikana, bo pozwala na trochę szersze zastosowanie. Zabawmy się wiec przy sobocie w nasze polsko-owcze paralele.\nOwce bezmyślnie skubiące trawę z każdego miejsca, które wskaże baca to moim zdaniem idealne porównanie oglądaczy tzw. narodowej TVP. Trzeba mieć iście owczą tępotę żeby wierzyć w tę kiszonkę propagandy produkowanej w partyjnych silosach. Ale co komu smakuje. To nie najgorsze co nas spotyka na narodowym pastwisku.\nBaca, otoczony gronem coraz bezczelniejszych juhasów i stadem ciągle głodnych owczarków pasterskich, poczyna sobie z naszym stadem w sposób który i jego i naszą narodową trzódkę wiedzie prosto ku skalnej przepaści. Mniejsza już o ogniskowe ględzenie o dawniejszych czasach chwalebnych: jak to się bacówka paliła, a stada wyklętych owiec zarzynały wilcze watachy jedną po drugiej. Jak to wybuch oscypka zabił bacę, który był o niebo lepszy od obecnego… co zresztą okazało się dopiero po jego śmierci, bo za życia obecnemu meldował wykonanie rozkazów. Jak to nie ma nic piękniejszego jak śmierć jagnięcia w czasie bójki pijanych baców na wiejskiej zabawie… Te bajędy są o tyle bezpieczne, że co głupsze owce i tak ich nie słuchają (liczy się trawa tu i teraz), a te bardziej rozgarnięte tak naprawdę w nie nie wierzą… choć dobrze im one robią na stadne kompleksy.\nGorsze, że baca postanowił podzielić stado na owce i barany. Owce pierwszego sortu mają żreć co się podsypie, rozmnażać się (najlepiej wzorem królików), leźć tam gdzie zapędzają owczarki, i beczeniem chwalić bacę i juhasów. W zamian za to mogą liczyć na pińcet, czysta, i dwa dni wolnego za bacówką. Każda owca co tego nie robi, zostaje baranem drugiego sortu. Tych się strzyże bez miłosierdzia, każe płacić za wyżerkę i wypitkę dla juhasów bo im się należy, za michę dla owczarków bo to owczy obowiązek, i za lizawki dla owiec bo są za głupie albo za słabe żeby samemu znaleźć sól.\nPonieważ cały system jest pełen dziur, ewidentnych bzdur i pospolitego kłamstwa, jest jeden problem. Otóż owce, mimo że niespecjalnie lotne przecież jakiś swój rozum mają. No więc żeby nie zdążyły z niego zrobić użytku, muszą być stale zajęte myśleniem o czymś innym. Najlepiej żeby się bały!\nZatem są nieustannie straszone. A to tym że przyjdą małpy i zeżrą trawę – nic to że wolą banany a tych u nas nie ma. A to kozami – wiadomo że kozy rządzą światem, zżerają wszystko i bodą każdego kto nie jest kozą (zresztą siebie nawzajem też – to w czasach kiedy się bacówka paliła). To że kozy daleko i nie takie silne skoro przez lata wyrzynano ich stada? Furda! Wiadomo, że czarne owce wysługują się kozom! A to tym że przyjdzie inny baca, a wtedy to dopiero… ho, ho, ho. No a przede wszystkim tym, że poza naszym pastwiskiem, owcy grozi śmiertelne niebezpieczeństwo, bo wszędzie po wsiach o niczym nie marzą tak jak o baraninie z rusztu!\nAle rozum to organ niebezpieczny – raz uruchomiony jest bardzo trudny do zatrzymania. Zatem i u owiec rodzą się wątpliwości:\nCzy jeśli będę beczeć z radości na widok bacy to zawsze już będę owcą pierwszego sortu? No więc okazało się, że nie. Baranem możesz zostać także wtedy gdy wełna ci odrasta zbyt długa. I nic to że baca ci się bardzo podoba. Nie jesteś juhasem czy przynajmniej owczarkiem – będzie strzyżenie do gołej skóry! Już nawet pierwszy juhas podał długość włosa.\nJak to jest, że owczarki wykarmione owczym buncem, które miały chronić owce przed wilkami, zajmują się coraz częściej gryzieniem po zadach zbyt powolnych owiec?\nCzy jak po okolicznych wsiach tłumaczą naszym juhasom, że co innego strzyżenie owiec, a co innego robienie tego na chama, tępymi nożycami i waląc je pałką po głowie – to czasem nie mają odrobiny racji? O innych juhasich praktykach w relacji z owcami na razie cisza… ale jak długo okoliczne wsie będą je zbywać znaczącymi uśmiechami?\nCzy faktycznie trzeba kopać weterynarza przy każdej nadarzającej się okazji i szczuć na niego owczarki? A jak kiedyś będzie potrzebny?\nI to kluczowe – ile więcej „się należy” juhasom w stosunku do owczej paszy?\nOwce to miłe zwierzęta. Baca i juhas to pożyteczne zawody. Wełna też jest miła. A łąka to może być naprawdę fajne miejsce… nawet jeśli na niej trochę owczych bobków.\n„Może”… Tak, to chyba kluczowe słowo.\nTylko, czy owce przerwą milczenie?\nAutor jacekOpublikowano 21 kwietnia 2018 Kategorie Racje, emocje, dylematy...Tagi Społecznie\nPoprzedni Poprzedni wpis: O sądach, paragrafie 7, podpisach, Polakach… – zbiorczo!\nNastępny Następny wpis: 3 Maja i Rondo Bawełnianki


Słodzik na diecie, czyli o kaloryczności słodzików – Odżywianie Zdrowie i medycyna Wprost\nDodano: 28 stycznia 2020, 14:04 0\nOsoby, które chcą pozbyć się zbędnych kilogramów, często stają przed wyzwaniem, jakim jest zmniejszenie spożycia cukru w diecie. W dzisiejszym świecie może być to niezwykle trudne, ponieważ cukier dodawany jest do większości produktów spożywczych. Aby nie rezygnować ze słodkiego smaku, warto jest sięgać po słodziki – to alternatywy dla cukru, które mogą sprzyjać odchudzaniu. Dlaczego?\nJaka jest główna różnica między cukrem a słodzikiem?\nCukier jest terminem, którym określane są łatwo metabolizowane węglowodany. Występuje w kilku rodzajach, takich jak sacharoza (cukier stołowy), laktoza (cukier mleczny), fruktoza (cukier owocowy), maltoza (cukier słodowy) i glukoza (dekstroza). Słodziki natomiast to dodatki do żywności, które są nośnikiem słodkiego smaku, a jednocześnie nie mają kalorii (lub mają ich bardzo mało) i nie podnoszą poziomu cukru we krwi. Ta najistotniejsza, z perspektywy odchudzania, różnica między substancjami słodzącymi dotyczy właśnie kaloryczności. W 100 g stołowego cukru jest aż 389 kcal, z kolei niektóre słodziki, takie jak erytytol, nie mają ich wcale – w większości przypadków nie są metabolizowane przez organizm, nie niosą więc ze sobą żadnej wartości energetycznej lub jest ona o wiele mniejsza niż w przypadku dobrze znanego nam cukru stołowego. Ważne jest również to, że słodziki posiadają o wiele bardziej intensywny smak niż sacharoza i dzięki temu można ich użyć znacznie mniej, by uzyskać taki sam efekt.\nWarto dodać, że słodziki, w tym stewia, ksylitol czy erytrytol, oprócz wyjątkowej intensywności i niskokaloryczności, mają również inne korzystne właściwości - dotyczące wspomaganie leczenia próchnicy oraz działanie hipoglikemiczne.\nRodzaje i kaloryczność słodzików\nAspartam, acesulfam K, sacharyna i ksylitol są stosowane jako słodziki stołowe i na ogół są wolne od kalorii. W przeciwieństwie do cukru, zapewniają o wiele większą słodycz przy jednocześnie obniżonej kaloryczności. To, jak kształtuje się intensywność smaku w stosunku do ilości kalorii, przedstawione zostało w tabeli.\nIntensywność względem białego cukru\nIlość kalorii w jednej łyżeczce (ok. 5 g) produktu\n200 razy słodszy\nok. 20 kcal\nnatomiast szczypta aspartamu dostarczająca zaledwie 0,1 kcal energii ma taką samą słodycz jak łyżeczka cukru o wartości energetycznej 16 kcal.\n150 razy słodszy\n300–500 razy słodsza\nTaka sama słodkość\nok. 7 kcal\n350 razy słodsza\nW jakich produktach spożywczych stosowane są słodziki?\nZ uwagi na swoje właściwości, niskokaloryczne substancje słodzące stają cieszą się dużą popularnością w przemyśle. Gdzie je znajdziemy? Są obecne w składzie słodyczy, deserów, produktów nabiałowych, napoi bezalkoholowych. Niektóre z nich, jak np. ksylitol, który wykazuje działanie przeciwpróchnicze, wykorzystuje się do produkcji past do zębów oraz środków przeznaczonych do płukania jamy ustnej. Niskokaloryczne substancje słodzące znajdziemy zarówno w produktach, które są specjalnie oznaczone jako m.in. „zero kalorii”, lub „dla diabetyków”, jak i w tych tradycyjnych. Dżemy, galaretki, kisiele czy wypieki bardzo często zawierają słodziki zamiast cukru.\nCzy istnieje cukier bez kalorii?\nJak wynika z powyższej tabeli, istnieje wiele rodzajów słodzików, które pozbawione są kalorii. Dzieje się tak dlatego, że w większości przypadków nie biorą udziału w procesach metabolicznych w organizmie i są wydalane w niezmienionej postaci. Jednym ze słodzików pozbawionych kaloryczności jest erytrytol, który często określany jest jako „zdrowy cukier”, w ostatnich latach cieszy się coraz większą popularnością – zarówno wśród osób chcących z jego pomocą kontrolować ilość kalorii dostarczanych do organizmu, jak i diabetyków.\nErytrytol został odkryty w 1848 roku przez szkockiego chemika Johna Stenhouse'a, jednak dopiero w 1950 r. znaleziono go w melasie i wtedy też trafił do ogólnej sprzedaży. Erytrytol występuje naturalnie w niektórych owocach, a na poziomie przemysłowym jest wytwarzany z glukozy przez fermentację drożdżami. Słodzik ten jest w 60–70% tak słodki jak sacharoza, ale nie posiada kalorii, nie wpływa na poziom cukru we krwi i nie powoduje próchnicy zębów.\nZ uwagi na swoje właściwości niskokaloryczne substancje słodzące mogą stać się elementem urozmaiconego i prawidłowo skomponowanego jadłospisu. Wybierając słodzik na diecie osoby chcące kontrolować masę ciała zyskują cenną pod względem walorów smakowych alternatywę dla cukru. Z kolei diabetycy nie muszą rezygnować ze słodkiego smaku w jadłospisie, sięgając np. po słodzik w tabletkach, ponieważ jego spożycie nie wpływa na poziom glukozy we krwi.