Piwo : I`m The Ambassador [Browar Maltgarden] | Browar Maltgarden\nOpublikowane w 30 lipca 2020 przez DK\nPiwo to przede wszystkim ludzie i spotkania, czyli I`m The Ambassador z Browaru Maltgarden.\nRecenzję mogę zacząć od słów: kolejna IPA. Jednak nie, podobno ze wszystkich ostatnich wypustów to właśnie I`m The Ambassador zdobył największe uznanie w kraftowym świecie. Obecnie na Untppd piwo ma już ponad 100 checkinów i średnia przekroczyła już 4,00. Co to oznacza dla IPA uwarzonego w Polsce? Musi być dobre. Maltgarden zdobywa też coraz więcej fanów poza granicami naszego kraju. Na brytyjskich forach widzę coraz więcej osób wysoko oceniających ich piwa. Na początku były to puszki zamawiane z naszego kraju, teraz Maltgarden trafił do dystrybucji również w brytyjskich sklepach internetowych. Brawo, ich piwa można już śmiało porównywać poziomem do IPA z UK. Może nie jest to jeszcze top topów, ale to też pewnie tylko kwestia czasu.\nCHMIEL: Azacca, Enigma, Strata\nDATA SPOŻYCIA/WARKA: 22.03.2021\nImperial IPA nie przekraczające 7,5% alkoholu, nie będę już wracał do tematu. Dobrze, że tym razem siódemka pękła. Piwo było dwukrotnie chmielone na zimno. Mnie szczególnie cieszy obecność chmielu Azacca, jest to bowiem jedna z moich ulubionych odmian. Mało który chmiel daje aż tak wyraźne mango. Poza tym widzę tu dwie inne odmiany. Enigma często wnosi nuty tropików na jeszcze wyższy poziom, a Strata jest teraz wszędzie.\nŻółta etykieta będzie zapewne nawiązaniem do żółtych owoców, taką mam nadzieję 🙂 Z góry leje się nieco chłodniejszy klimat, podobają mi się te plamy. Poza tym standard. Piwo jest dostępne w puszkach o pojemności 500 mililitrów i zostało uwarzone w AleBrowarze w Lęborku.\nPełne, nawet bardzo. W szkle prezentuje się nieco ciemniej, ale ta gęstość, nieźle. Biała i gęsta piana.\nJest mango, to na pewno. Zaraz po nim pojawiają się inne pestkowce w stylu brzoskwini oraz nektarynki. Jest też nieco trawiastych nut od Straty. Sporo słodyczy, lubię ten klimat. Może nieco mała intensywność?\nCiało to klasa sama w sobie. Nie jest gęste, po DIPA oczekuję nieco więcej, ale ta gładkość … Spłynęło po moim podniebieniu niczym aksamit. Na razie smak nie jest zbyt intensywny, mango jest nieco rozmyte. Czuję słodycz, bez grama goryczki. Nie należy oceniać piwa po pierwszym łyku, więc idę dalej. Kolejne podejścia potęgują odczucia pestkowców, teraz są one bardzo intensywne. Pojawiła się też soczystość, tu czuję pewną rezerwę, ale jak na krajowy poziom jest dobrze. Owoce, owoce, sok bez grama goryczki. Chociaż? Moooże nieco żywicy? Ale to minimalnie, kapka. Nadal jestem pod wrażeniem ciała, dawno nie piłem tak gładkiego piwa. Pod koniec obraz ten zaburzył nieco hop burn, ale nie jest on duży. Jest dobrze, chmiel, owoce, ciało. Do perfekcji zabrakło soku i nieco większej gęstości. Do mojej pojęcia perfekcji oczywiście 😉\nKolejna bardzo dobra Imprial IPA w CV Maltgarden. Może pora porwać się na wyższą zawartość alkoholu?\nKategorieRecenzje TagiBrowar Maltgarden, dipa, double ipa, I`m The Ambassador, imperial ipa, ipa, neipa, new england\nPoprzedni wpisPoprzedni Pan Da [Browar Nepomucen / Browar Deer Bear]\nNastępny wpisNastępny Breakfast Stout: Ethiopia Uraga Coffee [Browar Funky Fluid]


Jak szybko sprzedać samochód? - Nekers.pl\nStrona główna Motoryzacja Jak szybko sprzedać samochód?\nChcesz sprzedać samochód, jednak obawiasz się, że będzie trwało to wieczność? Czytasz pierwszy lepszy blog motoryzacyjny i nie daje Ci on wiele wskazówek. Nie obawiaj się ! Z naszą pomocą możesz sprzedać swoje auto nawet w godzinę. Wystarczy wcielić w życie kilka wskazówek.\nCzłowiek z samochodu cieszy się dwa razy. Pierwszy raz, kiedy go kupuje, a drugi, kiedy go sprzedaje.\nSzczególną radość, ze sprzedaży samochodu mamy w momencie kiedy nie mamy ochoty ładować w niego pieniędzy, a usterka goni usterkę. Lub kiedy mamy wybrany po prostu inny model auta. Nerwy zaczynają się w momencie, kiedy samochód został wystawiony na sprzedaż a chętnych na jego kupno wciąż brak.\nNa giełdy samochodowe już się raczej nie jeździ, gazety również są raczej wspomnieniem dawnych czasów. Telegazeta? Do dziś pamiętamy ogłoszenia w stylu „ AAA Sprzedam fiata tanio” wyświetlane w zabójczej rozdzielczości w telewizorze. A może kartka naklejona na szybę samochodu? To może i coś pomóc, ale spektakularnego efektu nie będzie. W dzisiejszych czasach zdecydowana większość transakcji związanych ze sprzedażą aut jest realizowana z pomocą internetu. Niektóre marki samochodów oferują nawet możliwość zakupu samochodu fabrycznie nowego on line.\nNowy portal dla sprzedających samochód 3-2-1 SPRZEDANE\nJest to nowy portal grupy OLX, która postanowiła wyjść naprzeciw bardziej wymagającym klientom proponując rozwiązania, których w Polsce jeszcze nie było. Nowa platforma upraszcza formalności i czas związanie ze sprzedażą samochodu. Jest to bardzo podobne do sytuacji, w której sprzedalibyśmy samochód do komisu, jednak równica jest taka, że w komisach oferowane ceny są zdecydowane za niskie, a w 3-2-1 SPRZEDANE wartość samochodu ustalana jest na podstawie aktualnej oferty rynkowej oraz w programie Eurotax. Podczas wyceny pod uwagę brany jest również stan techniczny samochodu i jego historia.\nWarto podkreślić, że wystawienie samochodu na tej platformie jest zupełnie darmowe. Sprzedać samochód może zarówno osoba prywatna jak i firma. Jeśli zdecydujemy się na warunki określone przez 3-2-1 SPRZEDANE, to przelew wychodzi do nas zaraz po podpisaniu umowy kupna-sprzedaży.\nJak zatem krok po kroku sprzedać samochód?\nWylicz szacunkową wartość samochodu- zajmuje to kilkanaście sekund, a wszystko co musimy podać to marka, model, rocznik, silnik i przebieg.\nUmów się na oględziny- Jeśli wstępna cena Ci odpowiada zamów szczegółową wycenę auta. Żeby to zrobić wybieramy miasto i konkretną lokalizację, do której musimy się udać w ustalonym terminie.\nSprawdzenie dokumentów samochodu- na miejscu zostaną sprawdzone wszystkie dokumenty oraz historia serwisowa auta.\nOględziny auta- eksperci dokonają oględzin auta, ocenią stan zewnętrzny oraz wewnętrzny mając na uwadze zużycie, uszkodzenia, sprawność i ewentualne naprawy blacharsko-lakiernicze. Sprawdzony zostanie również przebieg.\nOględziny mechaniczne- sprawdzenie pod kątem ewentualnych usterek mechanicznych\nSzczegółowa oferta odkupu- na tym etapie dostaniemy konkretną wycenę samochodu.\nFinalizacja transakcji- po podpisaniu umowy dostajemy pieniądze na konto i znów możemy się cieszyć.\nPoprzedni artykułJak zacząć przygodę z treningiem siłowym?\nNastępny artykułJak poznać swoją miłość w Internecie?


Kawaski KX-PRO6.5A Zamość - Sprzedajemy.pl\nRowery Pozostałe Zamość\n10 Sie 14:08\nWitam posiadam na sprzedaż elektryczną deskę Marki Kawasaki (HoverBoard). Deska została przeze mnie kupiona w zeszłym roku na początku lipca.Deska posiada gwarancję oraz paragon.\n-pokrowiec na deskę oraz całe opakowanie\n-Moc silników 2x250W\n-Prędkość maksymalna 15km/h\n-Kąt wspinania 30°\n-Obciążenie MAX 100kg\n-Moc akumulatora 128w 4400mAh\n-Zasięg na jednym ładowaniu do 20km(zależy od tego jak kto jeździ)\n-Czas ładowania 3h\n783 093 XXX « Pokaż numer\nNumer ogłoszenia: 56305340 | Dodano: 10 Sie 14:08 | Liczba odsłon: 85\n01 Gru 07:48\nBransoletka Ø 6,5 cm\nSprzedam bransoletkę Ø 6,5 cm. Cena do negocjacji + koszty » przesyłki.\nSprzedam crossa Kawaski kx250\nSprzedam motor, po remoncie przedniego i tylnego zawieszenia. Motor w » dobrym stanie. Mocy mu nie brakuje , motor nie dla amatorów.\n11 Sie 01:08\nKawaski GPZ 500\nSprzedam motocykl kawasaki gpz 500 motocyk w stanie dobrym gotowy do » jazdy wymieniony naped nowa opona niedawno zmieniany olej wraz z filtem oleju zrywny i szybki wazne oplaty\nSprzedam Kawasaki er6n z 2006 roku Motocykl uszkodzony kosmetycznie, » uszkodzenia widoczne na zdjęciach, technicznie sprawny Oc i przegląd ważne do Czerwca 2019roku.\n23 Wrz 14:17\nSprzedam Motor Kawaski KX 125\nMam do sprzedania motor Kawasaki KX 125 w dobrym stanie, po remoncie. » Więcej informacji pod numerem telefonu 663 402 136\nKawaski KXF 250\nWitam sprzedam crossa kawasaki kxf 250 z 2009r cross jest w trakcie » remontu został wymieniony korbowód i łozyska wału wiecej info pod nr tel\n27 Mar 09:45\nNaciągarka do sit sitodruk 65x65 cm sruby, zestaw\nNaciagarka do sit sitodruk 65x65 cm na sruby, z drewna lub z » aluminium. Wielkosc maksymalna ram: 65 x 65 cm (wymiary zewnetrzne) Nalezy przewidziec zakup 2 urzadzen, jesli bedziemy chcieli wykonac ramy wieksze niz 6…\nBawełnainy przewijak 65 x 65 z podkładem\nBawełniany miękki przewijak W pokrowcu ułatwiającym przenoszenie » i przechowywanie Rozmiar przewijaka 65cm x 65cm Dodatkowo przymocowana rzepami frotowa nakładka, którą można łatwo odpiąć i prać w 40*C Skład: 100% ba…\nSprzedam oryginalny reflektor do Kawasaki Vulcan VN 1500. Model z roku » 1993. Stan jak na zdjęciach. Istnieje możliwość przesłania większej ilości zdjęć. W razie pytań proszę o kontakt telefoniczny 790 371 298, 794 626…\n28 Paź 20:51\nKawaski Ninja ZX-6R\nMotocykl w pełni serwisowany, wizualnie i mechanicznie w stanie » idealnym, wymienione dużo części na nowe.\n01 Gru 16:20\nKawaski KX 85 wał korbowy uszkodzony\nSprzedam uszkodzony wał do KX 85. Do wymiany korbowód\n25 Lip 14:52\nŁyżka Lehnhoff 65cm do koparki\nWitam, Posiadamy na sprzedaż trzy łyżki do koparki. Łyżki były » używane ale są w bardzo dobrym stanie (Były czyszczone i malowane także wizualnie wyglądają jak nowe). Łyżki są firmy Lehnhoff i mają 65cm szerokości. Prefe…\n16 Kwi 01:22\nDo sprzedania telefon SIEMENS C65 Telefon używany, sprawny - nosi » liczne ślady użytkowania (zadrapania, otarcia) W zestawie z telefonem ładowarka.\nSilnik Spalinowy Zagęszczarka 6,5 KM\nSILNIK SPALINOWY CZTEROSUW 6,5 KM GX160 CHARAKTERYSTYKA Silnik » wykonany jest z wysokiej jakości materiałów w technologii OHV. Przeznaczony do pomp, zagęszczarek, glebogryzarek, zacieraczek i innych urządzeń z na…\nWycieraczki Bosch 65C\nNa sprzedaż 2x wycieraczki Bosch ECO 65C 650mm/26'. Jedna z » wycieraczek otwarta w celu sprawdzenia ogólnie sprzęt Nowy ,ślady po sprawdzeniu widoczne na zdjęciach . Goraco polecamy :) Wysyłam za pobraniem! Odbiór oso…\n04 Lip 14:05\nSprzedam rower górski marki GIANT model REVEL 4 . Rower kupiłem w » 2014 roku i bardzo dobrze się sprawuje.Sprzedaje go ponieważ jest już na mnie za mały.Dobrze się na nim jedzie zarówno dorosłemu jak i nastolatkowi.Spraw…\nrower miejski CORRATEC FASHION\nużywany rower miejski z gwarancją CORRATEC FASHION /28" rama » aluminium 20" 50cm,osprzęt shimano deore lx,manetki sram attack 3x9,hamulce v-brake shimano nexave,amortyzator rst,siodełko volare,wspornik kierownicy corr…\nrower miejski HERCULES UNO\nużywany rower miejski z gwarancją HERCULES UNO 28" rama » aluminium 22" 57cm,przerzutka tył shimano alivio,przerzutka przód shimano,napęd 3x7,manetki shimano,hamulce v-brake hercules,amortyzator sr suntours s880,oświetle…\n04 Lip 20:25\nWitam, mam do sprzedania rower mało używany.Stan ogólny dobry.Cena » do negocjacji.\n06 Gru 22:46\nWitam. Mam do sprzedania rower marki romet w pełni sprawny i gotowy » do jazdy. Na kołach 24 i z aluminiowom ramą. Wszystkie dokumenty zakupu. Sprzedaje bo wyrosłem. Więcej informacji w kontakcje telefonicznym\n05 Lip 09:01\nRower Viking żółty\nRower Viking Przerzutki szhimano turney Kasety 2x7 Manetki » shimano(modelu nie mogę znaleźć) Rower w stanie dobrym, w 100% sprawny. Jeśli ci się podoba, śmiało pisz. Oddam spokojnie za 700\n05 Lip 18:44\nWitam, sprzedam deskorolkę w dobrym stanie technicznym, stan wizualny » jak na zdjęciach. Zainteresowanych proszę o kontakt.\nRower dziecięcy Mars koła 20 cali\nMam do sprzedania bardzo ładny rowerek dla chłopca lub dziewczynki » Bike Line Mars. Opis: - koła 20” - opony 20x1,75x2 (47-406) - hamulec przedni przy rączce, hamulec tylny w pedałach - metalowa nóżka - miękkie,…\nSprzedam rower 1.goral za 170 zł\n03 Lip 23:44\nRower merida z roku 2015/2016 przejeździłem nim z 3000km do roweru » dożucam buty z pedalam i to co na nim jest\n03 Lip 08:48\nRower miejski 16'\nDo sprzedania rower miejski junior 16' w bardzo dobrym stanie ,po » przeglądzie,bez zarzutu.\n03 Lip 00:19\nRower Crosswind 4.7\nPosiadam na sprzedaż rower firmy Crosswind 4.7. Rower jest sprawny, » jeździ skręca, brakuje mu kilka rzeczy ale nie przeszkadza to w użytkowaniu. Cena do negocjacji\n07 Gru 22:03\nWitam mam na sprzedaz rower marki giant widać znaki używania\nSprzedam rower bmx. Rower w dobrym stanie.Posiada komplet pegów.\nkawaski 2 500 zł\nAtlas 65 SUPER 153 000 zł


4 x Tullet - SUPER TATA, JUŻ JADĘ, DUŻY CZY MAŁY, (Hervé Tullet) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nMałe dzieci bardzo lubią budowę książki (łatwość w przewracaniu stron) i kolorowe ilustracje. Treść niesie wiele emocji przy użyciu niewielu słów co daje rodzicom pole do popisu w interpretacji, ku radości małych czytelników.\nKochamy książeczki Tullet'a! a ta seria specjalnie jest zaadresowana dla najmłodszych (2,5+) a teraz w wieku 4 lat sama nam opowiada historie. Grafika jest super, pomysł nietuzinkowy, zakończenie z zaskoczeniem.\nWymiary: 22.0x15.0x5.5 cm\nPobawimy się w pocztę? Książka z elementami do samodzielnego wycięcia i złożenia – wznowienie stylowo zilustrowanego hitu z kultowej serii z lat 60. Wiosną, zimą, latem, w dzień słoneczny, dżdżysty — jadą, płyną, lecą listy, listy, listy… Hanka pisze do Basi, marynarz do mamy, Krysia do gazety. Ich...\nDuży czyta, mały nakleja. Zwierzęta na codzień i od święta\nHervé Tullet, autor bestsellerowej książki "Naciśnij mnie", zaprasza Was w podróż po magicznym świecie wyobraźni! "Turlututu. A kuku, to ja!" to jego kolejna niezwykła książka, która wciąga dzieci oraz rodziców do wspólnej zabawy. Tym razem udamy się w podróż po krainie wyobraźni z przesympatycznym...\n28,11 zł 29,99 zł Do koszyka dodaj do schowka


Jeden się masturbował, drugi umówił z 12-latką (NOWE FAKTY) ◾ eNowiny.pl\n18:32:27 Czwartek, 26 listopada 2020\n22.09.2020, 11:25 IrS Rybnik\nPolicja szuka ekshibicjonisty z Żor, a rybniccy stróże prawa przy pomocy łowców pedofilów złapali 39-latka, który myślał, że umawia się z 12-latką / Policja archiwum\nrybnicznka wyraził skruchę......i znów będzie próbował, ale jak zgwałci( a może i zabije??), to co wtedy? Wpiszecie mu uwagę? Zadzwonicie po jego rodziców? Pogrozicie palcem? Każecie liście pograbić?


Microsoft poprawi jakość dźwięku słuchawek AirPods w kolejnej aktualizacji Windows 10 - OneTech\nMicrosoft poprawi jakość dźwięku słuchawek AirPods w kolejnej aktualizacji Windows 10\nMicrosoft doda obsługę AAC dla zestawów słuchawkowych Bluetooth w następnej dużej aktualizacji systemu Windows 10. Zapewni to lepszą jakość dźwięku w słuchawkach AirPods podczas słuchania iTunes i Apple Music.\nSystem Windows 10 obsługuje obecnie tylko kodeki SBC i aptX dla urządzeń Bluetooth, co obniża jakość dźwięku podczas słuchania muzyki na urządzeniach bezprzewodowych.\nOprócz obsługi AAC aktualizacja systemu Windows 10 uprości proces podłączania słuchawek bezprzewodowych lub głośników do komputera i całkowicie zmieni interfejs ustawień wyjścia audio. Aktualizacja zostanie udostępniona pod koniec 2021 roku.\nAAC, AirPods, AirPods Pro, Update, Windows 10\nPrevPoprzedniApple wypuściło iOS 14.6 / iPadOS 14.6 beta 2 – co nowego? Oto lista zmian\nNastępnyPierwsze uruchomienie i konfiguracja AirTagNastępny


Szybki internet na całym Mazowszu - Internet - rp.pl\nAktualizacja: 06.04.2014, 13:06\nSzybki internet na całym Mazowszu\nDo końca 2015 r. w woj. mazowieckim wybudowana zostanie sieć światłowodowa o długości 3680 km. Dzięki niej niemal wszyscy mieszkańcy regionu mają uzyskać dostęp do internetu. Koszt inwestycji to ok. 458 mln zł, przy dotacji unijnej ponad 340 mln zł.\nWedług marszałka woj. mazowieckiego Adama Struzika, projekt „Internet dla Mazowsza" jest jednym z największych realizowanych obecnie w Europie. Polega on m.in. na budowie sieci światłowodowej powyżej 30 Mb/s. Wykonawcą inwestycji jest konsorcjum z liderem KT Corporation z Korei Płd. Poniżej dalsza część artykułu\n„Założenie jest takie, by do końca 2015 r. wszystkie instytucje publiczne i firmy na Mazowszu oraz 95 proc. mieszkańców regionu, również w środowisku wiejskim, miało dostęp do internetu szerokopasmowego" – powiedział Struzik, pytany przez PAP o szczegóły projektu. Podkreślił, że rozpoczęta już inwestycja oznacza „absolutną rewolucję", której następnym etapem będą usługi poprzez internet, od administracyjnych, poprzez informacyjne, edukacyjne, po usługi w zakresie służby zdrowia, czy też nowe rodzaje pracy – praca przez internet. „W tym sensie Mazowsze czyni ogromny skok cywilizacyjny" – ocenił marszałek.\nStruzik zaznaczył, że równolegle prowadzone są inne projekty internetowe, w tym kompleksowej bazy danych o Mazowszu i wprowadzenia e-administracji. Dodał, że za kilka tygodni odbędzie się symboliczne uruchomienie tej aplikacji. „W projekcie nowoczesnego internetu dla Mazowsza pewną nowością jest udział partnera koreańskiego. To pierwsza ich realizacja tak dużego przedsięwzięcia na poziomie Unii Europejskiej. Bardzo poważnie traktują ten projekt" – dodał marszałek. Przyznał, że prace przy budowaniu sieci światłowodowej już się rozpoczęły i będą prowadzone w różnych miejscach jednocześnie na terenie całego województwa. Sung Kook Hong z koreańskiej spółki GNS Technology, która jest jednym z podmiotów budujących infrastrukturę sieci światłowodowej, zwrócił uwagę, że interent jest obecnie globalnym narzędziem komunikacji. „Poprzez internet można poznawać cały świat. Jeszcze w Korei to właśnie przez interent poznałem Polskę i Mazowsze" – dodał. Zapewnił, że mazowiecka sieć szybkiego internetu zostanie zbudowana w oparciu o najnowocześniejszą koreańska technologię. „Internet to obecnie narzędzie, z którego można korzystać np. za pomocą telefonu komórkowego, w każdym miejscu i czasie na świecie. Celem projektu na Mazowszu jest zapewnienie dostępu do szybkiego i niezawodnego internetu, by podnieść konkurencyjność gospodarczą w regionie, zapobiegać zjawiskom wykluczenia cyfrowego i wyrównać szanse rozwojowe" – podsumował Hong. W ramach projektu „Internet dla Mazowsza" w powiecie płockim w najbliższych miesiącach powstanie światłowodowa sieć szkieletowo-dystrybucyjna oraz dodatkowo sieć dostępowa NGA-FTTB (Next Generation Access - Fiber To The Building) w 3 miejscowościach - w Wyszogrodzie, Bielsku i Drobinie. „Uzgodnienia związane z dokumentacją geodezyjną i pozwoleniami wodno-prawnymi powinny zakończyć się w sierpniu. Potem rozpoczną się prace w terenie, które nie powinny już trwać długo, bo do położenia światłowodu wykorzystuje się nieduże wykopy. Dzięki światłowodowi powiat płocki zyska jedną z najlepszych i najszybszych sieci internetowych w kraju" – ocenia sekretarz powiatu płockiego Piotr Dyśkiewicz. Według niego infrastruktura, która powstanie na terenie powiatu „będzie otwarta dla wszystkich dystrybutorów internetu". „Wraz z zakończeniem prac w powiecie płockim nie powinno już być więcej białych plam, miejscowości, gdzie prywatnym firmom nie opłacało się dokonywać przyłączy z powodu zbyt wysokich kosztów" – uważa Dyśkiewicz. Projekt „Internet dla Mazowsza" zostanie zrealizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-13. Jego koordynacją zajmuje się Agencja Rozwoju Mazowsza. Umowę z konsorcjum KT Corporation podpisano w 2013 r.\nWielka Brytania: Szkolna damska toaleta bez ściany\nW Polsce trudniej o wysokie marże, ale to duży rynek\nDeweloperzy nie nadążają z budową\n„Mieszkanie dla młodych” w tym roku odchodzi do lamusa\nKukiz odpowiada Godek: Łatwo krzyczeć "brońmy życia poczętego"


Elektryk Nawojowa, usuwanie awarii elektrycznych 24/7 z dojazdem\nWitamy na stronie elektryków w mieście Nawojowa oraz okolicy. Z zapałem przychodzimy Państwu z pomocą w rozwiązaniu różnych kłopotów w dziedzinie elektryki. Zaradzimy na wszelaką awarie i brak prądu w miejscowości Nawojowa.\nNasi fachowcy z miasta Nawojowa podejmują się każdej pracy, niezależnie od rangi kłopotu, poczynając od drobnych usterek elektrycznych, kończąc na usuwaniu awarii elektrycznych, a także wykonaniu nowej lub przeróbce starej instalacji elektrycznej.\nW ramach naszej oferty zapewniamy najważniejsze usługi elektryczne w mieście Nawojowa konieczne w mieszkaniach, takie jak: wymiana kontaktów, naprawa kontaktów, wymiana bezpieczników, montaż oświetlenia.\nPonadto Nasz fachowy zespół specjalistów elektryki, elektryków w mieście Nawojowa oraz okolicy wykonuje także prace elektryczne na większą skalę jak: przenoszenie liczników, montaż instalacji elektrycznych i rozdzielni zasilających, w tym również montaż i przegląd instalacji niskoprądowych. Rozpoznajemy różnego rodzaju uszkodzenia sieci elektrycznej. Zapewniamy również usługę pomiarów elektrycznych.\nSerdecznie namawiamy do skorzystania z pomocy fachowców w dziedzinie elektryki w mieście Nawojowa oraz okolicy ze względu na Państwa bezpieczeństwo. Różnego rodzaju prace elektryczne związane są z dużym ryzykiem. Nie ryzykuj swojego zdrowia – skorzystaj z pomocy fachowców w tej dziedzinie.\nWarto również wiedzieć, że każdorazowe naprawy gwarancyjne oraz ubezpieczeniowe (ubezpieczenie od przepięć) zazwyczaj potrzebują ważnych przeglądów instalacji elektrycznych, a ich nieposiadanie najczęściej skutkuje odmową naprawy. W tego rodzaju przypadkach firma ubezpieczeniowa w mieście Nawojowa nie bierze odpowiedzialności. Nie warto ryzykować, zadbaj o to, aby mieć bieżący przegląd instalacji elektrycznej zrobiony przez sprawdzoną kadrę specjalistów elektryków.\nZachęcamy Państwa do wypełniania formularza kontaktowego. Zalecamy wypełnienie jak największej liczby pól. Przyspieszy to odzew fachowca, uprości wycenę zlecenia, skróci czas naprawy, pomoże w znalezieniu odpowiedniego fachowca i zmniejszy koszty.\nOprócz Elektryk Nawojowa oferujemy również\nMiasteczko Nawojowa to miasteczko, które leży w południowej Polsce, województwo Małopolskie, kod pocztowy 33-335. Miasteczko należy do powiatu nowosądeckiego. Obszar zajmuje 50,2 km2.\nHistoria powstania jest ciężka do ustalenia. Pierwsze wzmianki ukazują długoletnią historię, która powiązana jest z wieloma okolicznymi obyczajami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku nieustalonym. Liczba mieszkańców miasteczka Nawojowa sięga ok. 8 599. Bezrobocie tu jest nie za wysokie i wynosi szacunkowo wartość 5%. W miejscowości Nawojowa gęstość zaludnienia wynosi 171 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 18, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od KNS.\nMiejscowość Nawojowa leży blisko takich miast i miasteczek jak: Kamionka Wielka (7,0 km) Stary Sącz (8,2 km) Rytro (9,6 km) Chełmiec (9,8 km) Podegrodzie (11,5 km) Łabowa (12,2 km) Piwniczna-Zdrój (13,6 km) Korzenna (15,6 km) Grybów (16,2 km) Łukowica (19,1 km).\nBez względu na porę roku Nawojowa i okolica urzeka odwiedzających zapewniając ogrom rozrywek. Mieści się tu wiele ciekawych miejsc, które budują niesamowity klimat miejscowości. Nawojowa posiada jeden z najciekawszych oraz unikalnych krajobrazów. W miejscowości Nawojowa i okolicy mieści się dużo pomników przyrody, obszarów zielonych a także parków. Miasteczko Nawojowa daje pozytywne warunki zarówno do życia, jak i do odpoczynku.


Roznoszenie ulotek Kartuzy | Kolportaż i dystrybucja ulotek | POSTA\nKolportaż ulotek w Kartuzach\nInformowanie o nowościach usługowych i towarach pojawiających się w ofercie w danej firmie – to główne zadanie ulotek reklamowych, jednej z najczęściej zlecanej formy reklamy. Nic dziwnego więc w tym, że także w Kartuzach profesjonalny kolportaż materiałów reklamowych cieszy się tak dużym zainteresowaniem zleceniodawców. Warto podkreślić, że wysokiej jakości usługi na terenie Kartuz i najbliższych okolic zlecimy teraz w firmie posta.pl. Z fachowego wsparcia profesjonalistów warto skorzystać!\nUdany biznes dobrze zareklamowany\nW Kartuzach mieszka ponad 14 000 osób – do nich właśnie można z sukcesem trafić z odpowiednio przygotowanymi i skutecznie dostarczonymi materiałami reklamowymi. Obecnie wciąż ogromną popularnością cieszą się ulotki reklamowe. Czy trzeba wiele, by móc zamówić takie w Kartuzach? Oczywiście, że nie. Teraz wystarczy złożyć zamówienie na unikatowy projekt materiałów reklamowych, a następnie zlecić ich druk, by finalnie specjaliści mogli się zająć także skuteczną dystrybucją zamówionych materiałów. Jak się okazuje – na doskonałe efekty współpracy ze specjalistami z posta.pl nie trzeba czekać zbyt długo. Terminowość, atrakcyjne ceny i pełen profesjonalizm wykonywanych usług to najważniejsze wyznaczniki najwyższej jakości usług reklamowych dostępnych w firmie. Warto wybrać fachową reklamę i powierzyć ją specjalistom. To się opłaca, a realne zyski w biznesie są na wyciągnięcie ręki.\nUsługi reklamowe dostępne na terenie Kartuz\nrzetelny kolportaż ulotek i gazet w newralgicznych punktach i w popularnych ciągach komunikacyjnych\ndokładny kolportaż ulotek i listów do skrzynek pocztowych w domach i blokach\nKartuzy – miasto w województwie pomorskim, położone na terenie Kaszub, nad czterema jeziorami zwanymi kartuskimi: jeziorem Karczemne, Klasztorne Duże, Klasztorne Małe oraz Mielenko. W odległości 20 km od Kartuz znajduje się port lotniczy w Rębiechowie. Będąc w Kartuzach warto zobaczyć m, in. Kościół św. Kazimierza, dawny refektarz, kamienicę przy ulicy Gdańskiej oraz zabudowania dawnego browaru\n„Mój salon strzyżenia psów w Kartuzach już od samego początku cieszył się sporym zainteresowaniem klientów. Jak to jednak w biznesie – trzeba nieustannie się rozwijać, by móc dostarczać coraz lepsze usługi branżowe. Dlatego też postanowiłam zainwestować w profesjonalną reklamę. Ulotki i wizytówki zamówiłam w posta.pl. Jestem bardzo mile zaskoczona szybkim czasem realizacji zlecenia oraz pełnym profesjonalizmem przygotowanych materiałów. Polecam tę firmę, bo sama z ich usług skorzystam zapewne jeszcze nie raz.” – Kamila, 34 lata\n„O klubie malucha marzyłam od zawsze – w końcu udało się go założyć. Pozyskanie środków unijnych nie sprawiło mi większego kłopotu. Jednak już skuteczne działania reklamowe nie były takie oczywiste. Koleżanka poleciła mi usługi dostępne w posta.pl. Skorzystałam i mogę teraz polecić wszystkim tym, którzy szukają sprawdzonych i zawsze terminowych usług reklamowych. Skuteczny kolportaż ulotek reklamowych zawdzięczam właśnie im. Polecam.” – Julia, 37 lat\n„Zapotrzebowanie na fachowe usługi rehabilitacyjne wciąż rośnie. W Kartuzach brakowało miejsca, gdzie w komfortowych warunkach i bez wielkich kolejek można otrzymać profesjonalne wsparcie rehabilitanta. Postanowiłem zapełnić tę lukę usługową i otworzyłem własny gabinet. Eleganckie wizytówki zaprojektowali i wydrukowali mi w posta.pl. Tam też zamówiłem ulotki reklamowe oraz ich kolportaż. Z efektów skutecznej reklamy jestem bardzo zadowolony, a na brak stałych klientów od tej pory nie narzekam.” – Tadeusz, 49 lat\nPakietowe przesyłki reklamowe to przesyłki niestandardowe, bo wzbogacone o wiele atrakcyjnych elementów gratisowych. Co odbiorcy znajdą w ich wnętrzu? Będą to przede wszystkim korzystne kupony rabatowe lub zniżkowe na pierwsze bądź kolejne zakupy, jak również bezpłatne próbki produktów. Teraz tego rodzaju przesyłki z powodzeniem zamówić można korzystając z oferty dostępnej w posta.pl w Kartuzach. Wybierając usługi profesjonalistów z branży reklamowej możemy mieć pewność, że przesyłki zostaną przygotowane możliwie jak najbardziej fachowo i staną się miłą niespodzianką dla wszystkich tych odbiorców, którzy znajdą je w skrzynce pocztowej.\nPakietowe przesyłki reklamowe w Kartuzach są świetną, a przede wszystkim bardzo atrakcyjną dla odbiorcy formą informowania o nowych produktach i usługach dostępnych w ofercie danej firmy. Warto zainteresować się ich zamówieniem!\nCzy obecnie w skrzynkach pocztowych, pod drzwiami mieszkań czy w specjalnych koszach reklamowych, nie znajdujemy ulotek reklamowych, folderów informacyjnych lub broszur promocyjnych? Oczywiście, że tam właśnie je znajdujemy! Także w Kartuzach profesjonalny kolportaż bezadresowy cieszy się ogromnym zainteresowaniem reklamodawców. Wybierając usługi dostępne w posta.pl można w szybki i łatwy, a przede wszystkim bardzo skuteczny sposób poinformować odbiorców o nowych usługach lub produktach dostępnych w ofercie danej firmy. Co więcej – zlecając rozprowadzenie zamówionych materiałów reklamowych profesjonalistom można także mieć pewność, że zostaną one rzetelnie rozniesione i skutecznie trafią do miejsc docelowych. Materiały dystrybuowane w dystrybucji bezadresowej trafiają przede wszystkim do skrzynek pocztowych odbiorców, na wycieraczki pod drzwi mieszkań, jak i do koszy reklamowych umieszczonych na klatkach schodowych.\nProfesjonalna dystrybucja adresowa w Kartuzach to taka, która bazuje na listach adresowych dotychczasowych klientów reklamodawcy. W praktyce nie wszyscy zleceniodawcy taką listą dysponują. Nic nie stoi na przeszkodzie jednak, by stworzyć ją od podstaw. Przy wsparciu zespołu pracowników posta.pl, wszystko staje się możliwe.\nWybierając usługi profesjonalnej dystrybucji adresowej w Kartuzach można liczyć się z tym, że indywidualnie przygotowany przekaz reklamowy trafi do odbiorców naprawdę zainteresowanych ponownym skorzystaniem z oferty danej firmy. To z kolei przekłada się na szybkie, a przede wszystkim realne późniejsze zyski ze sprzedaży. Warto zainteresować się dystrybucją adresową przesyłek reklamowych, a do tego wybrać sprawdzone i polecane usługi od posta.pl!\nBezpośrednio, zawsze z uśmiechem i pozytywnym nastawieniem do odbiorców. To wyznaczniki rozdawania ulotek lub innych zamówionych przez reklamodawcę materiałów reklamowych przez pracowników posta.pl. Kartuzy to miasto, w którym popularność tej formy reklamy wciąż jest bardzo duża – także ze względu na dużą liczbę turystów odwiedzających miasto w sezonie. Co można zyskać, wybierając bezpośrednią dystrybucję ulotek reklamowych? Przede wszystkim skuteczność dotarcia z przekazem reklamowym prosto do odbiorców.\nGdzie spotkamy osoby rozdające ulotki reklamowe? Najczęstszym miejscem dystrybucji bezpośredniej pozostają popularne ciągi komunikacyjne, miejsca spotkań czy centralne punkty w mieście. W Kartuzach takich nie brakuje, dlatego też warto postawić na bezpośredni kolportaż materiałów reklamowych realizowany przez najlepszych w branży. Zespół pracowników posta.pl szeroko poleca swoje usługi!\nPopularne materiały reklamowe to nie tylko ulotki, ale również różnego broszury promocyjne, plakaty, foldery reklamowe czy wizytówki. Teraz wszystkie z wymienionych form reklamy z powodzeniem zamówimy w Kartuzach nie gdzie indziej, jak w posta.pl. Czy warto? Odpowiedź może być tylko jedna: pewnie, że tak!\nMateriały reklamowe zamówione i zaprojektowane w posta.pl to gwarancja pełnej unikalności oraz świetnego dopasowania do konkretnej branży. Warto postawić na profesjonalną obsługę reklamową w posta.pl w Kartuzach!\nOrganizacja udanej kampanii reklamowo – promocyjnej nie należy do łatwych zadań. W takich przypadkach warto skorzystać ze wsparcia świetnie przeszkolonego zespołu hostess i hostów. Z nimi właśnie stale współpracuje posta.pl, specjalizując się w organizacji akcji promocyjnych i eventów firmowych na terenie Kartuz i okolic. Wybierając współpracę z doświadczonymi fachowcami z branży reklamowej, zyskać można naprawdę wiele. Skuteczność, terminowość i kreatywność to tylko jedne z wielu cech charakteryzujących udane działania reklamowe. Wszystkie z nich odbywają się z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb reklamodawcy oraz specyfiki branży, w jakiej dana firma działa. Warto się przekonać, że teraz każdy event firmowy czy akcja promocyjna nabierze nowego, bardzo skutecznego wymiaru! Dobrą reklamę dobrze zlecić w Kartuzach!\nCHCESZ SIĘ PRZEKONAĆ, JAK SKUTECZNIE DZIAŁAMY W BRANŻY REKLAMOWEJ?\nZapraszamy do kontaktu. Chętnie omówimy najbardziej interesujące Cię szczegóły współpracy z naszą firmą!


Rodzinna Olejarnia Olini | Lokalna Żywność\nOstatnia aktualizacja: 2/10/2015\nWałbrzych, Dolnośląskie 58-308\nOlejarnię Olini tworzą Marta i Paweł Mazurek, miłośnicy zdrowego stylu życia.\nChcemy się z Wami dzielić pasją zdrowego żywienia, naszym zamiłowaniem do pysznych i zdrowych polskich produktów. Do tej pory o właściwościach zdrowotnych i smakowych naturalnych olejów wiedziała tylko wąska grupa ludzi - miłośników produktów eko. My z naszymi olejami chcemy dotrzeć do jak największej grupy osób i pomóc im zmienić nawyki żywieniowe na lepsze. Tak jak my zmieniamy swoje!\nNasze oleje powstają w pięknych Górach Sowich, pięknym i czystym regionie na południu Polski, a ziarna, których używamy, pochodzą z upraw okolicznych rolników. Osobiście wybieramy ziarna i spotykamy się z rolnikami, aby zapewnić Wam najlepszą jakość naszego oleju. Kontynuujemy tradycję rodzinną tłoczenia zdrowych, naturalnych olejów. Chcieliśmy jednak stworzyć markę, która reprezentuje nie tylko zdrowie, świeżość i najlepszą jakość składników, ale też jest atrakcyjnie opakowana i łatwo dostępna, szczególnie przez zakupy internetowe.\nNaszą przygodę zaczęliśmy od wprowadzenia olejów lnianego, rzepakowego, słonecznikowego, kokosowego z wiesiołka i ostropestu. Obecnie testujemy i poszukujemy najlepszych ziaren chia z których już za chwilę zaczniemy tłoczyć olej :)\nW naszej firmie przede wszystkim stawiamy na kontakt z klientem. Chcemy wiedzieć, co się Wam podoba, a co nie, czego potrzebujecie, jakich produktów używacie. Jesteśmy otwarci na feedback, wszelkie sugestie, nowości i chcemy komunikować się z miłośnikami zdrowej kuchni wszelkimi możliwymi kanałami.\nSklep stacjonarny i internetowy ze zdrową żywnością. Posiadamy szeroki asortyment bakali, kawy, herbat, miodów, suplementów, przypraw, ziaren, ziół, olejów, soków, przeetworów owocowych, warzywnych... Czytaj dalej »\nw odległości: 4.06 km\nGospodarstwo agroturystyczne specjalizujące się w ekologicznej produkcji serów, przy użyciu tradycyjnych metod i naturalnych surowców. Więcej informacji ze strony www: "Naszą ofertę kierujemy... Czytaj dalej »


Tadeusz Makowski obrazy | Sklep Twoja Sztuka\nObrazy Tadeusza Makowskiego\nBardzo ciekawym artystą, jakiego przyniosło światu malarstwo polskie jest zdecydowanie malarz Makowski. Jest to fascynujący i nieco kontrowersyjny artysta, który urodził się w Oświęcimiu w 1882 roku. Po studiach na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zgłębiał literaturę polską oraz filologię klasyczną, rozpoczął naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zaraz po ukończeniu uczelni Tadeusz Makowski opuścił kraj i wyjechał do Paryża - zresztą tak samo jak wielu współczesnych mu malarzy. Trudno się dziwić, widząc, ile można było wówczas zdziałać w artystycznej stolicy świata. Makowski Tadeusz pozostał tam już aż do końca życia. Będąc pod wrażeniem artystów z Montparnasse'u, zaczął malować obrazy w stylu kubistycznym.\nTadeusz Makowski - obrazy wsi\nObrazy Makowskiego z tego okresu przedstawiały głównie wiejskie dzieci. Dzięki zastosowaniu żywych barw, artysta uzyskał bajkowy i jednocześnie sielankowy efekt. Jeśli myślimy o haśle "portrety dzieci w malarstwie polskim", bez wątpienia musimy choć wspomnieć o dziełach tego artysty. Niektóre obrazy Makowskiego przywodzą na myśl dziecięcą maskaradę. To poniekąd teatralne ujęcie prostych tematów oraz specyficzny, właściwy jedynie Makowskiemu styl malowania, zyskał mu wielu wielbicieli. Makowski obrazy swoje malował z pewną dawką humoru i z przymrużeniem oka, dzięki czemu mógł uzyskiwać niecodzienne i zdecydowanie niebanalne efekty.\nNajbardziej znane obrazy Makowskiego\nObraz "Pod drogowskazem" jest jednym ze sztandarowych obrazów Makowskiego. Inne znane jego dzieła to „Jazz”, „Rodzina wieśniaków” czy „Maskarada 2”. Tadeusza Makowskiego obrazy można podziwiać w Muzeach Narodowych w Krakowie, Warszawie, Poznaniu. Jeden obraz Troje dzieci pod drogowskazem znajduje się zaś w Muzeum Śląskim w Katowicach. Jeśli dekorujemy pokój dziecięcy to warto zwrócić uwagę na malarstwo Makowskiego. Te olejne reprodukcje będą też dobrze prezentowały się na ścianach klasycznego pokoju dziennego.\nInni oglądali też: Józef Chełmoński\nTadeusz Makowski-Maskarada 2\nOLEJ PŁÓTNO+RAMA- Wymiary: 37x47cm


Kwatery Prywatne Puławy - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 46 ofert noclegowychofert (2 w Puławach oraz 44 w okolicy)\nKwatery prywatne w Puławach, województwo lubelskie, powiat puławski\nJakich cen noclegów w kwaterach prywatnych można się spodziewać w Puławach?\nCeny noclegów w kwaterach prywatnych w Puławach zależne są m.in. od standardu obiektu, jego położenia i bliskości atrakcji turystycznych. Średnie ceny za osobę w Puławach kształtują się na poziomie 35-40 zł za osobę.\nJak w Puławach znaleźć nocleg w kwaterach prywatnych w przystępnej cenie?\nW Puławach można znaleźć wiele ofert kwater prywatnych, które nie są szczególnie drogie. Tanie noclegi można wyszukać używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle kwater prywatnych w Puławach znajduje się blisko centrum?\nW Puławach 2 kwatery prywatne znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Teoria i praktyka RPG – wywiad z Michałem 'von Mansfeldem' Przygodzkim :: Wywiady z Mistrzami Gier, Lochów i Podziemi :: Game Exe\nMichał "von Mansfeld" Przygodzki to jedna z ciekawszych postaci w polskiej blogosferze RPG. Sporą część swoich rozważań zawartych na blogu "Allgemeine Festung" poświęcił zgłębianiu teorii RPG. Nie ukrywam, że część jego poglądów, szczególnie tych dotyczących roli mechaniki w grze, wpłynęła dosyć znacznie na moje spojrzenie na RPG. Michał rozegrał dziesiątki sesji w najróżniejszych systemach, nie tylko tych lepiej znanych, mainstreamowych, w rodzaju D'n'D, ale też nie stronił od tzw. "indyków". Można powiedzieć, że swoje teorie poparł sporą praktyką grową. Dlatego też uznałem, że będzie ciekawym rozmówcą. Po krótkich negocjacjach Michał zgodził się na wywiad. Nie ma co dłużej rozciągać tego wstępu, bo przed wami naprawdę "spory" tekst. Zatem bez zbędnych słów – zapraszam do lektury!\nGameExe: Witam, Mansfeldzie. Czy mógłbyś opowiedzieć, w jaki sposób zaczęła się Twoja przygoda z grami RPG?\nVon Mansfeld: Wszedłem w „papierowe” RPG głównie dzięki grom komputerowym. Udział literatury fantastycznej był wyłącznie taki, że kiedy znalazłem w jakimś starusieńkim Fenixie "Oko Yrrhedesa" A. Sapkowskiego poprowadziłem to swoim dalekim krewnym. Zaczęło się od tego, że mniej więcej w 2005 roku, zachwycony graniem w "Heroes of Might & Magic IV", kupiłem solucję do tej gry. Okazało się, że w ofercie dołączona była solucja do "Icewind Dale II". Zainteresowałem się zarówno tym cRPGiem, jak i zacząłem szukać stron internetowych o tych "papierowych" erpegach. W zasadzie, aż do 2007 roku nie rozegrałem żadnej sesji RPG, poza tą w "Oku Yrrhedesa" i próbą prowadzenia czegoś, co nazwałbym "pierwszej wody autorką/heartbreakerem w 5 minut". Jedynie siedziałem na rożnych stronach i forach okołoerpegowych, jak choćby Zielona Wieża. Dopiero pod koniec 2007 roku zacząłem regularnie grać w RPG – "Dungeons & Dragons 3rd Edition" (3.0), uprzedzone jedną sesją w WFRP 2nd.\nGE: A propos 3 edycji "Dungeons & Dragons" – jakie zachowałeś wspomnienia i co sądzisz o tej grze?\nM: Uczucia są mieszane. Z jednej strony w D&D 3rd rozegrałem pierwszą kampanię (18 sesji, do 8 miesięcy), była to moja najdłuższa kampania rozegrana jedną postacią. I to grałem ze swoimi kolegami z osiedla, których znałem niemal od czasu, kiedy kończyłem podstawówkę (czyli wtedy już kilka lat). Był to rok 2007 i 2008. Z tymi samymi ludźmi grałem w jednostrzały w D&D 3rd, poprowadziłem im swoje pierwsze sesje w tym erpegu. Słowem, kawałek mojego hobby, 30+ rozegranych sesji.\nZ drugiej strony, od tamtego czasu zdążyłem zmodyfikować swoje poglądy erpegowe o 180 stopni. Wiem, że wtedy tak naprawdę – przynajmniej przez pierwsze sesje kampanii – graliśmy w coś, co wykorzystywało głównie podstawy D&D 3rd i po części było heartbreakerem prowadzącego grę. Po prostu nie chciałbym grać dokładnie w to samo, co graliśmy pięć lat temu. Dodajmy do tego, że parę lat później miałem nieprzyjemność grać w D&D 3rd (cały czas mowa o edycji 3.0) z pewnymi ludźmi, którzy raczej nie pojmowali, że ogólnie gry z serii "lochów & smoków" to głównie gry kooperacyjne, w których motywacje postaci to wspólnie przejść loch i wspólnie zdobyć skarby, a nie taplać się w błotku bez ekwipunku po railroadingowym labiryncie, podkładać sobie nogi i sztylety pod nogi, bać się jakiegoś minotaura, ponieważ szóstka Bohaterów Graczy ma po 3-4 poziomy postaci.\nGE: Dlaczego przestałeś w nią grać?\nM: Nie gram w trzecioedycyjne dedeki z dwóch powodów. Po pierwsze, odnoszę wrażenie, że wyeksploatowałem z gry to, co chciałem uzyskać. Edycję 3.0 mogę schować głęboko do szuflady, a z edycji 3.5 mam jeszcze tylko chęć ostatecznie wypróbować klasę Scouta (Complete Adventurer) oraz Archivista (Heroes of Horror). W D&D 3rd grałem wieloma klasami jakimi chciałem i np.: taki wojownik z Siłą 18 i dwuręcznym mieczem będzie mnie nudzić, jeśli nie będzie Warblade'em.\nDrugi powód związany jest z manierą – nazwijmy to "tradycją" – grania w trzecią edycję D&D w Polsce. Otóż nie zgadzam się ze znaczną większością grających w D&D, że ta gra jest jakimś generycznym fantasy, w którym można zmieścić wszystkie pomysły od high magic, po low & grim'n'gritty, gdzie rzekomo można rozgrywać wszelkiego rodzaju przygody i wsadzać niemal wszystkie konwencje oraz klisze. Widziałem także wiele osób, które po prostu odbijały się od tego, że D&D 3rd wspiera kombinowanie nad kartą postaci, optymalizację możliwości Bohatera Gracza – i mimo to nadal uderzały głową w dedekowy mur, ciągle twierdząc, że "z dedeka da się zrobić erpega, trzeba wyrzucić większość zasad i dodać rolplej". Szanse na to, że nie spotkam drużyn, do których pasują powyższe określenia, są małe i po prostu nie zamierzam męczyć się z nimi, licząc na to, że tym razem znajdzie się sensowna ekipa do D&D 3rd.\nW sumie, to zostaje nam jeszcze Pathfinder. Poza tym, wypróbowałbym AD&D 2nd oraz D&D 4th.\nGE: Czym urzekł Cię "Wolsung"?\nM: Po raz pierwszy zagrałem w "Wolsunga" pod koniec 2010 roku. Wtedy, jeszcze będąc nowicjuszem w RPG, zachwyciło mnie, że w porównaniu do innych znanych mi wtedy erpegów, w "Wolsungu" konfrontacje rozgrywało się nie tylko jako walki, ale także jako pościgi i dyskusje. Dodajmy do tego mechanizm zagrywania kart (bonus + wprowadzenie elementu do scenerii). "Wolsung" był dla mnie w 2010 roku potężnym powiewem świeżości, spotęgowany tym, że rozegrałem długą na 19 sesji kampanię w "Wolsunga". To była moja pierwsza styczność z grą zawierającą strukturę conflict resolution.\nDo dziś cenię w "Wolsungu" to, że konfrontacje społeczne przeprowadza się równie grywalnie, co konfrontacje sprawnościowe oraz bojowe. Bawią mnie w "Wolsungu" konfrontacje – wymianę ciosów na znaczniki i rożne możliwe manewry, zwłaszcza ze zdolności oraz gadżetów. Niemniej, po drodze przekonałem się, że niezbyt odpowiada mi prowadzenie "Wolsunga". Domyślnie, "Wolsung" skłania do railroadingowych przygód, w których finał jest z góry znany, lecz od graczy zależy zarówno wybór zwrotnic w drodze do punktu finałowego (przegranie/wygranie konfrontacji), jak i epilog sesji. Wolę prowadzić sesje bardziej otwarte dla graczy. O dziwo, te same cechy przygód wolsungowych nie przeszkadzają mi, kiedy jestem w roli obsługiwacza Dżentelmena – wystarczy, że rozgrywka będzie przebiegać zgodnie z regułami gry, a konfrontacje rzeczywiście będą mieć znaczenie w grze, choćby poprzez realizację stawek konfliktu.\nGE: Czytałem na Twoim blogu, że rozegrałeś kilka sesji w "Warhammera 1 ed." Wiem, że jesteś przeciwnikiem polskiej interpretacji tego systemu w postaci "Jesiennej Gawędy." Mógłbyś powiedzieć dlaczego i co Ci się w Trzewiczkowym podejściu nie podoba?\nM: Podejście do gry z "Jesiennej Gawędy" nie podoba mi się z dwóch powodów. Po pierwsze, ten almanach proponuje zupełnie inny pomysł na grę w "Warhammera" (i nie tylko), niż choćby zawarty jest w oryginale WFRP 1st. Pierwsza edycja WFRP z 1986 roku proponowała grę awanturniczo-przygodową, w której to realizowany jest mit "od zera do bohatera", oblany groteskowym sosem, najczarniejszą odmianą montypythonowskiego humoru, niemieckością z punktu widzenia stereotypowego Brytyjczyka. Gra, w której zarówno rycerzowi może powinąć się noga, jak i służącemu może się poszczęścić kilka razy pod rząd i nagle, chociaż przez chwilę, staje się kimś ważnym albo po prostu lepszym. Pierwsza edycja WFRP to gra poszukiwaczami przygód, którzy z jakiegoś powodu porzucili swoje dotychczasowe zajęcie i postanowili szukać niebezpiecznych przygód w ponurym świecie, wabieni oraz wspierani przez los (Punkty Przeznaczenia).\nNatomiast "Jesienna Gawęda" proponuje coś zgoła odmiennego. Granie "sprzątaczami" błota z dróg, w świecie pozbawionym jakiejkolwiek nadziei i szans na przyszłość, w którym postacie graczy mogą co najwyżej próbować wybrać rodzaj śmierci/kalectwa, na który trafią. Gra "w podejmowanie wyborów", gdzie wybór to bycie gnębionym albo bycie gnębionym mocniej z niewielką szansą na dodatkowego miedziaka. Gra, gdzie wybór jest iluzoryczny.\nTutaj przechodzę do drugiego powodu, dla którego nie lubię "Jesiennej Gawędy": silne ograniczenie jedynie słusznego "polskiego" grania w "Warhammera" jakiejkolwiek edycji do atmosfery ponurej jak tylko się da, gdzie zamiast groteski (czyli całej palety barw, od czarnej i białej, przez odcienie szarości, po żywe kolory) mamy co najwyżej czerń i odcienie szarości. Przeświadczenie polskich erpegowców, że "w Warhammera trzeba grać mrocznie i ciężko". Niby od wydania ostatniego tekstu z cyklu JG minęło 12 lat, a nadal jeśli w Polsce gra się w obie pierwsze edycje Warhammera, to ponoć często właśnie mrocznie, ponuro, z silnym naciskiem na ciężki klimat i wczuwę, gdzie wszędzie czyha niebezpieczeństwo na postaci graczy. To wszystko w edycjach gry, gdzie bohaterowie rozpoczynają przygodę najczęściej z 2-3 punktami przeznaczenia, czyli czymś co obecnie w grach komputerowych nazwalibyśmy "respawnem w bliżej nieznanym miejscu na mapie (zależnym od MG lub miejsca, gdzie reszta drużyny przywlecze pacjenta) oraz bez poniesionych krytycznych ran w ostatniej walce".\nGE: Ogólnie – co sądzisz o tym systemie? I dlaczego wybrałeś właśnie tę edycję, a nie którąś z późniejszych?\nM: Wyborem bym tego nie nazwał, ale raczej okolicznością grania w coś, co mi zaproponowano. Tak się składa, że w swoim czasie chciałem pograć dłuższą kampanię w WFRP 2nd, lecz kończyło się na jednostrzałach, co najwyżej 2-3 sesjach. Natomiast w WFRP 1st wpierw rozegrałem udaną kampanię na 9 sesji, rozgrywaną w ponad 90% zgodnie z regułami gry (drobne houserule wspierające eksplorację w mieście), a potem, dla wypróbowania się, poprowadziłem swoją kampanię przez 8 sesji, z tym samym zestawem reguł, co poprzedni cykl rozgrywek. Tak wyszło, że w WFRP 1st rozegrałem przynajmniej drugie tyle, co w drugą edycję.\nCo myślę o WFRP 1st? Z pewnością gra już dawno zestarzała się. Szczególnie podczas prowadzenia tych kilkanaście zgoła różnych mechanizmów, ważnych w konkretnych testach, jednak jest trudne do przypomnienia podczas sesji RPG. Z innej strony, losowe tworzenie postaci – szczególnie wspomagając się Galerią Bohaterów – bardzo często bywa zabawne i nie tylko dlatego, że ktoś będzie mieć Ogładę na 22, Siłę na 4 oraz Walkę Wręcz na 25. Nie tak wcale rzadko zostają wygenerowane postacie, którymi da się grać i można podpiąć je do wielu pomysłów na przygody. Jednocześnie w podręczniku widać, że WFRP 1st zostało zaprojektowane do gry w eksplorację świata przedstawionego, mimo zupełnie innego zabarwienia niż pozostałe erpegi na rok 1986. Uważam, że rozgrywka w WFRP 1st to retrogranie, erpegowy styl z lat 80. XX wieku, tylko po prostu w groteskowych barwach.\nW trzecią edycję WFRP nie grałem, ale chętnie bym się zapoznał.\nGE: Czy grałeś kiedyś w "World of Darkness"? Co myślisz o tej grze oraz o polskiej recepcji tego tytułu?\nM: Kiedyś rozegrałem kilka sesji w "Mage: the Ascension" z oWoDa oraz w coś, co nazwałbym autorską mieszanką nWoDa śmiertelnikami, "Hunter: the Vigil" oraz paru innych pojedynczych pomysłów.\nWypowiem się o tym, w co grałem. Sam koncept "Mage: the Ascension" – czyli granie jakimś człowiekiem, który dostąpił wewnętrznego oświecenia i teraz może świadomie próbować naginać rzeczywistość wokół siebie – podoba mi się, w samej grze zostało to zrealizowane całkiem dobrze. Natomiast ogólnie, WoD jako gra mnie ani nie ziębi, ani nie grzeje. Gra, która mimo przyłożenia takich a nie innych mrocznych i ciężkich klisz, podobnie jak inne mainstreamowe RPGi, na płaszczyźnie reguł gry promuje głównie bojowe rozstrzygnięcia konfliktów, dokładając do tego pojedyncze mechanizmy typu Postawa/Natura, Cnota/Skaza, Człowieczeństwa tudzież Moralności i tym podobne.\nMiałem średnią przyjemność grać z polskimi miłośnikami "Świata Mroku", o trochę różnym doświadczeniu erpegowym. Część z nich olewczo podchodziła do zasad gry, szczególnie jeśli nie odnosiły się do walk. W tych grupach grających zauważyłem szczególne natężenie własnych naleciałości i interpretacji gry po swojemu. Spotkałem tych, którzy twierdzą, że w "Wilkołaku" trzeba odgrywać "organicznie", czyli szturchać się wzajemnie i ujadać na lekkie podobieństwo wilków. Słyszałem także o manii robienia w "Wampirze" koteryjnego PvP ponad wszystko, w połączeniu z daleko zaawansowaną interakcją fizyczną w odgrywaniu, nawet w porównaniu do LARPów. Ogólnie odnoszę wrażenie, że jeśli ktoś szuka grup erpegowców, którzy za wszelką cenę próbują z erpega robić jakąś sztukę, "wyższą rozgrywkę" albo teatr improwizowany, to najłatwiej będzie szukać wśród grup WoDowych.\nGE: Gdybyś miał wybrać trzy ulubione przez Ciebie systemy, to jakie byś wskazał i dlaczego akurat te?\nM: Bardzo trudne pytanie. Tak naprawdę jeszcze nie skompletowałem swojej "trójki", wciąż jestem na etapie szukania tych kilku ulubionych gier RPG.\nMogę natomiast wspomnieć o czterech grach, które obecnie mi się najbardziej podobają. Pierwsza gra to "Wolsung", z powodów wspomnianych już wcześniej w wywiadzie. Druga to "Labyrinths & Lycanthropes", czyli indie RPG oraz parodia w jednym o plądrowaniu lochów, pokonywaniu bossa oraz zdobywaniu skarbów. Rozstrzyganie testów oparte na kartach. L&L jest grą, która za pomocą prostszych reguł niż D&D proponuje motyw przechodzenia lochów, oblany rywalizacją bohaterów o miano Najlepszego, rotacyjnym prowadzącym grę (każdy uczestnik prowadzi najczęściej po jednym labiryncie) oraz tzw. Flair Points, czyli punkty zdobywane za humorystyczne opisy, wykorzystywanie zdań opisujących postać (tzw. gimmickry), do opisu akcji. Do tego L&L jest pojemny jeśli chodzi o klisze nie zmieniające struktury ani sposobu grania, za to dekorujące grę – miałem przyjemność grać w czymś, co było hybrydą motywów z gier z serii "Wolfenstein" oraz filmu "Sucker Punch".\nPozostałe dwie z czterech gier to te, które najbardziej przypadły mi do gustu spośród tych, które poznałem w tym roku. "Fiasco", czyli freeformowe indie RPG bez prowadzącego grę, polegające głównie na improwizowanym opowiadaniu kolejno scenek, mogących złożyć się na całość i mających dążyć do zakończenia. To chyba jedyny erpeg, w którym bawię się odgrywaniem scenek, które zostało ładnie wyselekcjonowane i wbudowane w strukturę gry. Jednocześnie nadal "Fiasco" można traktować jak grę, choćby pod kątem grania o odpowiedni kontekst epilogu. Czwarta z gier, "The Shadow of Yesterday", to z kolei ciekawe indie RPG napisane jak typowy heartbreaker fantasy. TsoY wręcz kładzie nacisk na to, aby gracz realizował cele, karierę, ambicję oraz styl bycia postaci, dzięki zdobywaniu punktów doświadczenia za realizację motywów oraz motywacji postaci poprzez Klucze.\nGE: Myślę, że pora zająć się tematem, z którym jesteś chyba najbardziej kojarzony w internecie – z teorią RPG. Zacznijmy od definicji – co Twoim zdaniem charakteryzuje grę RPG? Jakie warunki musi spełniać, abyś zaliczył ją do tego gatunku, a nie, dajmy na to, do planszówek?\nM: Zacznę od tego, że skrót "RPG" to dla mnie etykieta, taka jak inne. Najważniejsze dla mnie jest to, aby gra działała, była grywalna i mi się podobała. Jeśli jest, to jaką etykietę jej przypiszemy, ma co najwyżej drugorzędne znaczenie. Jeśli gra jest słaba i bardzo kiepsko mi się w nią gra, to nawet nadanie jej miana "epic story old school RPG" nic nie pomoże.\nNa całą sprawę etykiet w grach patrzę w ten sposób: mamy tabletop games, czyli "gry stołowe" tłumacząc dosłownie i niezbyt trafnie. "Gry stołowe" można podzielić choćby na gry figurkowe (bitewne w stylu Wh40k oraz historyczne wargames), board games rozumiane w Polsce jako "planszówki" (choć tutaj także doliczamy karcianki niekolekcjonerskie) oraz karcianki kolekcjonerske. RPG przyjmuję albo jako rozwinięcie planszówek, albo hybrydę planszówek z grami figurkowymi plus kilka innowacji. LARP traktuję jako formę rozrywki daleką od tabletop games.\nCzym są te innowacje? Odgrywanie scenek nimi nie jest (pojawiło się już w antycznym teatrze oraz przy ogniskach). Doszedłem do wniosku, że jedyne, czym RPG się wyróżnia od pozostałych "gier stołowych", to: nacisk na różnorodne i kreatywne tworzenie fikcji w świecie przedstawionym, granie własnoręcznie customizowanym narzędziem startowym w grze (karta postaci), konstrukcja struktury gry pozwalająca także na rozegranie ciągu rozgrywek zwanego "kampanią". Chociaż i tak tym trzecim kryterium wykluczyłbym choćby wspominane wcześniej "Fiasco". Mogę dodać także to, że gracz w RPG własnoręczne określa swoje kryteria "sukcesu/zwycięstwa".\nGE: W Polsce często można spotkać się z podejściem, które przeciwstawia "mechanikę" roleplay'owi. Wedle niego mechanikę należy stosować wybiórczo, najlepiej tylko w walce, a reszta gry ma spocząć na barkach kreującego postać "aktora-gracza" i światotwórczego MG. Co sądzisz o takim podejściu?\nM: Spór "storytelling kontra mechanika" uważam za całkowicie bezcelowy, moim zdaniem wygląda to jak hipotetyczny spór o to, czy linijka tekstu nie posiadająca orzeczenia (czyli równoważnik zdania) nadal jest wersem. Przynajmniej moim skromnym zdaniem, "storytelling" w RPG to po prostu wprowadzanie elementu opisu do gry – opisywanie tego, co się zdarzyło. Nie rozumiem, dlaczego opis jakiegoś działania na sesji RPG ma gryźć się ze stosowaniem reguł gry. No chyba, że ktoś traktuje opis ponad wszystko i tak naprawdę nie gra w grę, tylko bawi się wyłącznie opisem.\nMoże po prostu chodzi o to, że wielu domorosłych dramaturgów-MG nie sprawdza uprzednio gry, w której chce zrealizować swój "ambitny" projekt erpegowy na sesji RPG? Albo także o to, że niektórzy gracze najzwyczajniej nie umieją zaakceptować tego, że coś zdarzyło się nie po ich myśli w wyniku testu? Zasłaniają się tym, że próbują wyrecytować możliwie bajerancki opis swojej akcji, myśląc, że obejdą w ten sposób reguły gry. To munchkinizm, albo po imieniu: próba oszukiwania na pozostałych uczestnikach, czyli ominięcie zasad gry wtedy, kiedy graczowi nie pasują. Albo kiedy MG uważa, że "rzut popsuł mu historię".\nZauważyłem, że wśród części erpegowców dominuje myślenie "świat i jego opis określa to co się zdarzy, kostki są tylko po to, aby nadal to było RPG". Brak świadomości, że za pomocą reguł gry także można kreować fikcję, wpływać na wspólnie tworzoną historię. To wszystko zostaje zrzucone na barki prowadzącego grę, który musi stworzyć fikcję samemu, tworząc literaturę mówioną, czy to ze scenariusza, czy improwizując. Proces tworzenia fabuły i generalnie całej treści rozgrywki zostaje ograniczony do słowotwórstwa uczestników.\nOsobiście wolę grać w coś określonego i takiego, w którym przyjęte zasady gry nie ulegają zmianie podczas rozgrywki. A jeśli mam bawić się samym opisem i odgrywaniem scenek, to wolę uprzednio wiedzieć, że się umawiam na niezobowiązującą zabawę w odgrywanie scenek. Nie znoszę wybiórczego stosowania i niestosowania reguł wtedy, kiedy ktoś chce zaspokoić swoje ego.\nGE: Czy mechanika to tylko "kostkologia", czy kryje się za nią coś więcej?\nM: Mechanika gry to nie sposób rzucania kośćmi, tylko wszystko to, co rozstrzygnięcie (np.: rzut kośćmi) wprowadza do gry. Mechanika gry to przede wszystkim wszelkie reguły, mechanizmy, które sprawiają, że parametry postaci oraz sposób rozstrzygnięcia testów (nie tylko losowy, kostkowy) dają konkretny efekt w przedstawionej fikcji oraz narracji. W mechanikę gry mamy wpisane nie tylko zasady gry, ale także jej strukturę, która nadaje ramy temu jak się w nią gra.\nGE: Wiem, że odbyłeś swoistą krucjatę po necie przeciw tzw. "polskiej szkole RPG". I jak – uważasz, że było warto? Osiągnąłeś na tym polu jakieś sukcesy? Będąc świadkiem twoich dyskusji choćby na Insimilione czy Tawernie RPG nie mogę Ci odmówić solidnej argumentacji. Niemniej, czy przebija się ona przez pewien mentalny beton przyzwyczajeń, czy wręcz przeciwnie – odbija się od niego?\nM: Z jednej strony ktoś czyta moje wypociny blogowe, spotkałem się z kilkoma głosami poparcia w Internecie i face-to-face. Tyle byłoby jednak sukcesów, no, może poza dodatkowym, czyli tym, że udzieliłem Game Exe wywiadu. ;-)\nPrzede wszystkim, w pojedynkę nie wygra się z całym zbiorem setek, jeśli nie tysięcy, samosugerujacych się osób, mnóstwa powstałych i powstających postów oraz artykułów uczących takiego a nie innego sposobu grania, skłaniających do takiej a nie innej mentalności erpegowej. We wspomnianych, a także w innych miejscach w Internecie przede wszystkim chciałem skonfrontować "swoje erpegie" z innymi. Okazało się, że im dalej od serwisu Poltergeist oraz blogosfery RPG, tym stereotyp "polskiej szkoły RPG" zyskuje na racji bytu. Niby każdy erpegowiec ma co najmniej jedną, swoją definicję RPG, ale jednocześnie jakby wielu erpegowców "z prowincji" myślało w bardzo podobny sposób, jeśli chodzi o granie w RPG.\nTo trochę smutne, że spora część erpegowców po prostu nie chce rozwijać się erpegowo. Woli wciąż tłuc dedeki, łorhammery, światy mroku, nełroszimy. Wciąż na konwentach można przeczytać takie prelekcje i warsztaty dyskusyjne jak choćby "storytelling czy mechanika". Niby przybywają nowe pokolenia, ale w głowie mają te same erpegie, co poprzednie. Przekazywane są te same memy – w roku 2008 roku zetknąłem się wielokrotnie z identyczną mentalnością, co w obecnym. Polska mentalność erpegowa jakby została zdefiniowana gdzieś pomiędzy 1995 a 2000 rokiem i co najwyżej ulega kosmetycznym "poprawkom".\nDosadniej – przeciętny polski erpegowiec zagra w co najwyżej k3 systemy RPG, a jego rozwój będzie polegać na zagraniu w innej grupie niż ta, w której zaczął erpegować. Ewentualnie rozegra przynajmniej parę sesji w k2 kolejnych systemach RPG. Te wszystkie "k3+k2" to oczywiście mainstreamowe RPG. Niepodparte badaniami naukowymi, podparte praktyką gamingową w RPG.\nCzy było warto dyskutować z tamtymi ludźmi? Uważam, że jakiekolwiek (życiowe) doświadczenie jest warte czegokolwiek. Niestety, na tamtych sporach nauczyłem się głównie tego, że po prostu nie ma sensu dyskutować z erpegowcami o wspomnianej mentalności na tematy erpegowe – i tak nie zrozumieją w miarę poprawnie co do nich mówię, bez parogodzinnego wyjaśniania wszystkiego, od przyjętego słownictwa i definicji, po kontekst. W pewnym sensie, moje wypowiedzi stały się niezrozumiałe dla tej części erpegowców.\nGE: Czym charakteryzuje się Twój sposób prowadzenia sesji?\nM: Przede wszystkim, gram zgodnie z przyjętym zestawem reguł gry. Jeśli wprowadzam zasady domowe do wybranego erpega, to z pełną świadomością tego, co chcę w ten sposób uzyskać i dopiero po przeprowadzonym researchu, czy czasem nie znajdę jakiegoś gotowego erpega, którego nie będę musiał przerabiać.\nSkupiam się głównie na działaniach postaci graczy, co jakiś czas dorzucając wątki w postaci opcji bądź okoliczności. Staram się wprowadzać jakieś opcjonalne zahaczki. Jednocześnie zachowuję otwartą strukturę świata gry; gracze mogą zrobić cokolwiek i pójść gdziekolwiek, w ramach wspólnie ustalonej konwencji oraz gry w którą gramy. Preferuję sandboxową rozgrywkę, z naciskiem na eksplorację świata przedstawionego przez graczy.\nNie wymagam historii postaci, uważam, że w swojej typowej formie (0.5-3 strony A4 o przeszłości bohatera) są mi po prostu niepotrzebne, a jedynie są marnotrawstwem czasu. Jeśli mowa o historii postaci, to kiedyś usłyszałem zdanie, że najlepsze historie postaci "tworzą się" podczas sesji RPG.\nJestem zdania, że jeśli na sesji RPG ktoś ma dostarczać rozrywki, to wszyscy bez wyjątku, w równym stopniu. Jako prowadzący grę jestem przede wszystkim organizatorem warunków startowych, czyli prepu, a także osobą odpowiedzialną za reakcję świata przedstawionego.\nGE: Czego oczekujesz od graczy, abyś mógł uznać sesję za udaną?\nM: Głównie oczekuję, że będą grać w mniej więcej to samo, co wspólnie ustaliliśmy przed sesją. Poza stosowaniem reguł gry, wlicza się w to także przyjęcie wspólnej wizji konwencji oraz stosowanych klisz.\nPoza tym, głównie interesuje mnie to, co gracze robią na sesji RPG, jak grają postaciami. Nie interesuje mnie to, jaka jest przeszłość bohatera gracza, tylko to, co zrobi bohater gracza. Lubię, kiedy gracze wprowadzają wartość dodaną do rozgrywki.\nOczekuję od graczy tego, aby po prostu grali i robili coś w grze, zamiast siedzenia (jako postacie) w jednym miejscu i odgrywania scenek nie mających żadnego znaczenia w rozgrywce. Przychodzę do stołu w coś zagrać, czyli nie tylko po to, aby samemu coś zrobić, ale także po to, aby być świadkiem czyjejś aktywności w rozgrywce.\nGE: Zdarzyło Ci się komuś podziękować za grę tudzież pożegnać się z grupą, która nie sprostała Twoim oczekiwaniom? Jak najlepiej rozwiązywać takie sytuacje?\nM: Niestety, zdarzyło mi się kilka takich sytuacji, kiedy to zmuszony byłem opuścić drużynę – czy to z własnej inicjatywy, czy nie. Uważam, że w sytuacji, w której komuś nie odpowiada coś podczas sesji RPG, trzeba przede wszystkim wspólnie pogadać, przeanalizować sytuację i wyciągnąć konstruktywne wnioski z rozwiązaniami do wdrożenia. Jeśli zaś na dłuższą metę to nie zadziałało, to dobrowolne opuszczenie drużyny zostaje jedynym niekonfliktowym rozwiązaniem.\nPonadto, w przypadku skrajnych sytuacji, kiedy poza fiaskiem wszelkich rozmów dochodzą patologiczne zachowania grupy grającej, próby mobbingu i szantażu w stylu "popsujesz nam kampanię" i tym podobne, natychmiastowe wyjście z grupy – nawet podczas sesji – uważam za lepsze rozwiązanie od dalszego tkwienia w grupie, która komuś szkodzi. Czytelnicy mogą się z tym nie zgodzić, mówi się trudno. Podkreślam jednak, że to ostateczne rozwiązanie, kiedy wszystko inne nie działa, kiedy faktycznie komuś dzieje się (psychiczna) krzywda.\nGE: I na sam koniec – skąd wziął się u Ciebie pomysł na blog?\nM: Od dłuższego czasu chciałem pisać i publikować coś na temat swojego hobby. Kiedy fascynowałem się grami komputerowymi od Paradox Interactive (2009-2011), zajmowałem się pisaniem różnych After Action Report na forum Way of War. W przypadku RPG, postanowiłem prowadzić bloga. Stąd też na początku kładłem nacisk głównie na raporty z sesji, jako odbicie mojej aktywności w hobby; jedynie uzupełniane przez teksty okołoerpegowe. Potem rozszerzyłem swoją działalność blogową na różnorodne teksty erpegowe, w 2012 roku nadałem temu ramy bardziej związane z gameplayem oraz gamingiem w RPG.\nNiemniej podkreślam, że blogowanie jest zaledwie skutkiem ubocznym mojego uprawiania hobby. Jeśli nie gram sesji RPG, to na dłuższą metę nie piszę nowych tekstów, gdyż po prostu wyczerpuję pomysły na nowe tematy. Bez paliwa nie ma jazdy. Poza tym, gdybym miał wybierać czas wolny pomiędzy blogowaniem a graniem, zawsze wybrałbym granie.\nGość_Mistrz Gry* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 12:49\nMuszę przyznać, że trudno by wam było znaleźć gorszego dyskutanta do wywiadu.\nGość_H* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 13:07\nNastępny wywiad z Pikejem?\nMatthias Circello · poniedziałek, 1 lipca 2013, 13:19\n@ Mistrzy Gry - dlaczego tak piszesz?\n@ H - jeśli Cię to jara, to spoko.\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 14:52\nSpodobał mi się twój pomysł jesiennej Gawędy . Gdzie mogę kupić tą gierkę ?\nGość_Mistrz Gry* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 17:31\n@Matthias: Z kilku powodów.\n1. Z sesji, które przyszło nam wspólnie zagrać, blisko 1/3 czasu spędzał na "mędrkowaniu", przy czym charakteryzowało się ono brakiem jakichkolwiek własnych przemyśleń, a tępym powtarzaniem rzeczy, które powiedział kto inny. Przy konkretniejszej dyskusji nierzadko wychodziło na jaw, że nie rozumiał o czym mówi. Kompletnie nie znał kontekstu teorii, które głosił.\n2. Co do odchodzenia z sesji, najczęściej było wręcz odwrotnie, to grupy z którymi grał dziękowały mu za grę. Jeśli gdzieś grał dłużej niż 4 sesje, to można powiedzieć o dużej tolerancji i cierpliwości współgraczy.\n3. Sporą część sesji spędzał na notowaniu tego co mówią inni, celem opublikowania tego na blogu. Wszystko jednak przedstawiając jako swoje pomysły. Niedawno poprowadził przygodę w WFRP 1ed używając zasad domowych innej osoby a przedstawiając je graczom i potem na blogu jako swoje. Ogółem, podobnie jak obecnie planszówki, traktował RPG jako materiał na bloga. Gra była dla niego drugorzędna wobec publikacji na blogu.\n4. Na reputację, jaką ma wśród "fandomu" o którym tak źle mówi, zapracował sobie arogancją, brakiem poszanowania dla innych oraz ich pracy oraz bezmyślnym powtarzaniem raz wyuczonych fraz, jak owca w Folwarku Zwierzęcym.\n5. Mnie osobiście zraził do siebie, gdy wyszedł przed końcem sesji TSoYa bo inni gracze podjęli decyzję inną niż chciał.\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 17:38\nNikt nie bierze na powarznie anonimowych chejterów!!!\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 17:45\n@ Mistrzy Gry - Jesteś Snowdenem polskiej sceny RPG.\nHassan' · poniedziałek, 1 lipca 2013, 17:58\nDobra, panowie, ale to nie jest ani ploteczek, ani pudelek, ani kozaczek, ani żaden fandom© żebyście musieli i tutaj przyciągać jakieś własne niesnaski i dramy. Jeśli chcecie sobie dawać po razie, wykażcie się pewnym poziomem i róbcie to w sposób prywatny, podobnie jeśli chcecie robić sobie w swoim kierunku osobiste wycieczki. Takie zarzucanie sobie a on to powiedział, a on potem powtórzył nie jest dobrą odpowiedzią na zaproszenie do polemiki przez wywiadowanego (ofiarę wywiadu? Rozmówcę Rangera? No wiecie).\nTo w kwestii upomnienia o poziomie dyskusji - a już bardziej na temat, to co pisałem przy okazji lektury wywiadu przez publikacją - być może czytałem Mansfeldowe AARy, bo na Eufi a potem Way of War siedziałem swego czasu (choć raczej jako czytelnik) sporo - które gry raportowałeś?\nNo i też wraca tu wspominany kiedyś przez Rangera dyskurs o mechanice i storytellingu, przy którym na nasz święty sojusz padł cień nieporozumienia. Chyba całość sprowadza się tutaj do tego, co MG i graczom daje więcej satysfakcji - czy mechanika, czy ględzenie przy stole o tym jak to on podszedł i ciachał - mechanika nie powinna wchodzić w drogę narracji (a czasem potrafi wejść, jeśli podczas jakiejś ładnie odgrywanej walki gracze wdadzą się np. w spór na temat interpretacji zasad i cały nastrój i whatnat idzie w piach), ale z drugiej strony mechanika stanowi ów narracji świetną podporę i wprowadza pewien skodyfikowany element losowy, który w swoim założeniu MG powinien pomagać - bo przecież mechanika nie powinna być niczym innym jak zestawem narzędzie, które MG mają pomóc w stworzeniu przygody na której i on i gracze będą się dobrze bawili.\nŚwięta prawda jest też z tą zastałością w kilku systemach - pamiętam jak wielkim problemem dla mojej drużyny było próbowanie czegoś nowego; czy to gdy sięgnęliśmy po WoDa, czy po Dzikie Pola, czy nawet d20 modern - niestety przywiązanie do postaci i ich osiągnięć to w wielu wypadkach też porządny przejaw kerberyzmu, tak charakterystycznego dla wszystkich gier w których gracz z biegiem czasu powiększa wachlarz możliwości i dóbr swojej postaci.\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:00\n"Uważam, że w sytuacji, w której komuś nie odpowiada coś podczas sesji RPG, trzeba przede wszystkim wspólnie pogadać, przeanalizować sytuację i wyciągnąć konstruktywne wnioski z rozwiązaniami do wdrożenia."\nRzekł człowiek strzelający focha niczym mała dziewczynka i wychodzący z sesji w połowie za każdym razem kiedy coś mu się nie spodobało. Czytanie o dojrzałości gry i graczy "spod pióra" von Mansfelda to jak umieszczenie "Mein Kampf" na szczycie bibliografii poświęconej miłości i zrozumieniu pomiędzy religiami.\nSzanowna redakcjo - należy się teraz spodziewać lawiny komentarzy od ludzi, którzy mieli okazję bliżej poznać głównego bohatera tego wywiadu, w których z przekąsem gratulują wyboru "eksperta".\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:11\n@Hassan co to jest "kerberyzm"? następna mądrość Mansfielda?\nHassan' · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:25\nChodzi o definicję nr 2., a w szerszym rozumieniu o graczy, którzy nigdy nie podejmują w grach ryzyka i nigdy nie zaryzykują straty czegoś, co osiągnęli.\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:33\nTo nie powinno się pisać carebearyzm? Nie podoba mi się jak Mansfeld bezmyślnie przeszczepia na grunt erpegowy pomysły z jakiegoś głupiego MMORPG. Nie róbmy z papierowego RPG rozrywki dla gimnazjalistów.\nAti · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:40\nAle to nie jest coś od Mansfelda, to ogólne pojęcie, które ładnie pasuje do wielu dziedzin.\nHassan' · poniedziałek, 1 lipca 2013, 18:42\nWow. Nie wiem czy używasz sobie na mnie, na Mansfeldzie, czy na swojej umiejętności czytania ze zrozumieniem. Podoba mi się za to, jak szybko doczepiasz różne etykietki. Gimnazjum mam dawno za sobą, a to "głupie MMORPG" pod względem skomplikowania i złożoności biję na głowę większość papierowych systemów dla ludzi ogarniętych i dorosłych. Może przystopuj lekko z tym szczekaniem na prawo i lewo w swojej szlachetnej krucjacie denuncjowania wszystkiego co w ogóle przepłynęło w okolicach ofiary wywiadu (serio nie mam na to słowa) - tak jak napisałem wyżej - a przeczytaj jeszcze raz uważnie sam wywiad, a potem mój komentarz, a potem spróbuj się odnieść do jednego i drugiego w merytoryczny sposób. Chyba, że czytanie jest dla słabych.\nGość_* · poniedziałek, 1 lipca 2013, 19:03\nNo widzisz. A ja jeszcze nie byłem w gimnazjum.\nGość_* · wtorek, 2 lipca 2013, 00:39\nUWAGA NIE GRAJCIE W RPG!!!\nEKSPERT MANSFELD PISZE ŻEBYŚCIE GRALI W PLANSZÓWKI!!!!!\nWiktul · piątek, 5 lipca 2013, 16:29\nTo dobrze, że odzywają się osoby, które miały bezpośredni kontakt z MG, z którym przeprowadzono wywiad oraz które mogą wypowiedzieć swoje zdanie na temat własnej praktyki z jego "teorią RPG". Trochę mniej dobrze, że podchodzicie do tego aż tak emocjonalnie, nawet nie tyle do samej osoby (tu stosunek każdy ma własny, więc niech mu będzie emocjonalny tak, jak lubi), co do samej idei wywiadu. Ranger nie jest bity w ciemię, zdawał sobie sprawę jak "kontrowersyjną" osobą jest Mansfeld w środowisku tzw. "ekspertów" i na tzw. samozwańczej "wyższej półce erpegowej abstrakcji". Macie zatem okazję do podzielenia się z nami własnymi przemyśleniami na temat przemyśleń indagowanego, dlatego też prosiłbym o więcej argumentów ad rem niźli ad personam.\nMnie osobiście dość mocno frapuje kilka punktów tego obszernego wywiadu. Są to oczywiście sprawy "najgorętsze", jak sugerowany dysonans między postulatem spokojnego omówienia różnic i problemów sesyjnych, a wychodzeniem z sesji raz za razem, lecz do tego musiałby odnieść się sam Mansfeld. Tymczasem ja nie bardzo rozumiem uszczypliwie - pogardliwy stosunek do graczy, rzekłbym, niższej kategorii erpegowej, który pobrzmiewa w stwierdzeniu:\nTo trochę smutne, że spora część erpegowców po prostu nie chce rozwijać się erpegowo. Woli wciąż tłuc dedeki, łorhammery, światy mroku, nełroszimy.\nMoże i przeciętny ze mnie polski erpegowiec, ale wydaje mi się, że to jednak relatywnie spora ilość systemów do ogrania, oczywiście przy założeniu, że poznaje się je na poziomie przynajmniej "średnio zaawansowanym", czyli takim, który pozwala swobodnie dyskutować na jego temat, posługiwać się jego realiami, zasadami, a także zależnie od potrzeb naginać lub modyfikować jego konstrukcję wedle własnej inwencji. Mając już te swoje -naście lat doświadczeń w graniu i prowadzeniu nie wyobrażam sobie prezentowania jakości swoją grą lub MGowaniem wtedy, gdy na przestrzeni czasu rozdrabniam się na nie wiadomo ile nie wiadomo jakich systemów, dla samej idei poznawania ich w jak największej ilości.\nRzecz kolejna - określenie "mainstreamowe RPG", pomijając jego oczobijne wręcz hipstertswo, jednoznacznie piętnuje popularne systemy za ich... popularność. Być może się mylę, niemniej zdaje mi się, że w wypadku gier fabularnych (inaczej niż w pop-kulturze, vide filmy, muzyka itp.) szeroki, wieloletni, międzynarodowy sukces danego systemu jest:\na) warunkiem przetrwania i rozwoju systemu\nb) osiągnięciem godnym najwyższego uznania, zważywszy realia rynku i specyfikę odbiorców - graczy\nNawet najbardziej wyeksploatowane na wszelkich możliwych płaszczyznach, "najmainstreamowsze z mainstreamowych" DeDeki tym właśnie bronią siebie oraz swojej "społeczności", że udało im się odnieść tak, nazwijmy to, ponadczasowy sukces.\nNiepodparte badaniami naukowymi, podparte praktyką gamingową w RPG.\nTu nie bardzo rozumiem, co Ty, Mansfeldzie, rozumiesz przez RPG poparte badaniami naukowymi i niepodparte praktyką gamingową (bo te, jak wynika z kontekstu, są "lepsze" od wymienionych "mainstreamów"). Nie zamierzam być tu piewcą tego, co na świeczniku, wielokrotnie wypróbowane, przetrawione i jako takie będące jedyną słuszną pulpą, ale w drugą stronę nie widzę tego również. Jak najbardziej należy korzystać z okazji, kiedy tylko się trafiają i sprawdzać nowe, naprawdę nowatorskie systemy i rozwiązania, jednak nie uważam, by z perspektywy "podnoszenia kwalifikacji erpegowych", zarówno praktycznych, jak i teoretycznych, szukanie alternatyw dla bycia alternatywnym było pożyteczne samo w sobie. Wiele jest systemów takich, jak "Arkona", której niby niczego nie brakowało, a zdechła w pomroce zlekceważenia przez odbiorców. Wiele takich, które nie doczekały się nawet porządnego opracowania, wydania, a prezentują niekiedy bardzo wysoki poziom oryginalności. Jednak ja nie byłbym w stanie, jak sądzę, poznać ich wszystkich na tyle dobrze, by móc prowadzić lub odgrywać je na takim poziomie, jak choćby w wypadku "WoD". A przygotowanie porządnej sesji "WoD" dla 5-6 graczy, zajmuje mi niekiedy cały tydzień po 6 godzin dziennie, i to przy 10cioletnim stażu z tym systemem jako całością.\nZdecydowanie zgadzam się z tym, co napisałeś tutaj:\nPierwsza edycja WFRP z 1986 roku proponowała grę awanturniczo-przygodową, w której to realizowany jest mit "od zera do bohatera", oblany groteskowym sosem, najczarniejszą odmianą montypythonowskiego humoru, niemieckością z punktu widzenia stereotypowego Brytyjczyka. Gra, w której zarówno rycerzowi może powinąć się noga, jak i służącemu może się poszczęścić kilka razy pod rząd i nagle, chociaż przez chwilę, staje się kimś ważnym albo po prostu lepszym.\nRównież uważam, że groteska, burleska, czarny humor i krzywe zwierciadła to absolutna esencja "Warhammera" i w takowej odnajduję (odnajdywałem) sens grania w tym świecie. Idealnie obrazował to jeden z trailerów do "Warhammer Online". Jakkolwiek nie śledzę niedotyczących mnie nurtów "wykładni słusznego grania", głoszonych z ambon rozmaitych fandomów, to również nie przychyliłbym się do wersji czołgania się po pas w rozpaczy i błocie, podobnie jak nie chciałbym robić z DeDeków role play'u na poziomie "Maskarady". Ale da się. Tak jak wszystko w ramach RPG, od wieku, pojemności i konwencji systemu zależy jedynie, czy te ewentualności są zawarte w podręczniku tłustym drukiem (jak choćby neuroshimowe "metaliczne" konwencje świata), czy też twórcy nie pamiętali lub nie chcieli zostawiać furtek dla tych, którym świat przedstawiony spodoba się, tylko "nieco inaczej".\nBrak świadomości, że za pomocą reguł gry także można kreować fikcję, wpływać na wspólnie tworzoną historię. To wszystko zostaje zrzucone na barki prowadzącego grę, który musi stworzyć fikcję samemu, tworząc literaturę mówioną, czy to ze scenariusza, czy improwizując.\nTo również jak najbardziej prawda, obrażanie się na wyniku rzutów przewidziane w ramach zasad, które w bardziej lub mniej literalnym kształcie akceptujemy i zobowiązujemy się egzekwować przysiadając do tej konkretnej sesji w tym konkretnym wydaniu, pod przewodnictwem tego konkretnie MG z jego konkretną wizją i interpretacją systemu, to zwykła dziecinada. A dziecinada, nawet lub zwłaszcza przy zabawie, psuje zabawę.\nNiemniej w innym miejscu, jak też wielu innych erpegowców poruszających ten odwieczny niby-spór, prześmiewczo podchodzisz do kwestii historii postaci jako ilustracji bezsensu, zbędności i rozdźwięku między dojrzałością gracza, a sensem rozgrywki i jej wymogami technicznymi. Nie zgadzam się z takim podejściem, podobnie jak nie zgodziłbym się z piętnowaniem stereotypowego "dedekowego gejmersa", który przez całe życia gra jedną i tą samą postacią, bez względu na rasy i klasy, jakie wybiera na przestrzeni lat, bo przecież chodzi tylko o "kilowanie monsterów", "fajndowanie treżerów" i "gainowanie expa", a nie o jakieś dyrdymały w stylu "rol plej" czy "historia postaci". Kiedyś zostałem zrzucony z krzesła historią postaci na DWANAŚCIE STRON A4. I jakkolwiek ten przypadek był już bezdyskusyjnie przesadą, to świetnie ilustruje fakt, że jeśli dany gracz potrzebuje takiego, a nie innego podejścia do niego samego, jego postaci i jego rozumienia relacji mechanika-fabuła, należy podejść do niego indywidualnie, nie zaś wedle jakiejś, odgórnej, apriorycznej wykładni "słusznego grania". Gracze i MG nie mający świadomości, że mechanika może pomagać we współtworzeniu fabuły to dokładnie ta sama kategoria, co gracze i MG demonstrujący swe lekceważenie i domniemaną wyższość wobec nastawienia na tę część świata, zasad i rozgrywki, którą określają jako "hłe,hłe,hłe, historia postaci dla przeżywaczy". I co jeszcze? Może czarną świeczkę w tyłek?\nA, właśnie, skoro już o tym:\nGra, która mimo przyłożenia takich a nie innych mrocznych, ciężkich klisz, podobnie jak inne mainstreamowe RPGi, na płaszczyźnie reguł gry promuje głównie bojowe rozstrzygnięcia konfliktów, dokładając do tego pojedyncze mechanizmy typu Postawa/Natura, Cnota/Skaza, Człowieczeństwa tudzież Moralności i tym podobne.\nZdecydowanie nie zgodzę się z tym. Zwłaszcza w przypadku "Maga", zwłaszcza w wersji "Wstąpienia". Takie stwierdzenie byłoby nieuprawnione nawet w stosunku do "Wilkołaka", który zdecydowanie mocniej wiąże rozgrywkę z fizycznością postaci i ich konfliktowością. "WoD" jako taki, przynajmniej w pierwotnej wersji, a zwłaszcza w wersji magycznej, dlatego zwykle jest obśmiewany w powierzchownych komentarzach, że kładzie podstawowy nacisk na atrybuty społeczne i relacje między postaciami. Być może akurat miałeś pecha trafić na sesję, której prowadzący zrobił z "Maga" spektakl w stylu Harry'ego Pottera, ale jeśli tak, to zapewne nie miał w rękach podręcznika. "Mag" jak żadna inna odnoga "WoD" i jak bardzo niewiele systemów w ogóle piętnuje bezpośrednie konfrontacje i prymitywne rozwiązania siłowe, ograniczając je zarówno fabularnie, jak i przede wszystkim mechanicznie. Paradox, jako mechanizm szykanujący postać, której podstawowym założeniem jest domniemana wszechmoc, stanowi tego najlepszą ilustrację.\nSpotkałem tych, którzy twierdzą, że w "Wilkołaku" trzeba odgrywać "organicznie", czyli szturchać się wzajemnie i ujadać na lekkie podobieństwo wilków. Słyszałem także o manii robienia w "Wampirze" koteryjnego PvP ponad wszystko, w połączeniu z daleko zaawansowaną interakcją fizyczną w odgrywaniu, nawet w porównaniu do LARPów.\nA ja słyszałem, że w Meksyku żyje Chupacabra. Wariaci, maniacy, gejmersi, przykrasi i ludzie zatracający granicę między zabawą a jakąś wersją swej odkompleksionej rzeczywistości znajdą się wszędzie, zarówno w gotycko-komicznym Castle Party, jak i organicznej eksploracji tajemniczych podziemi nieużywanego poligonu, biegając w zbrojach z garnków i z mieczami z pianki. Może być to śmieszne, może być naprawdę fajne, jak i żenujące i tragiczne. Jednak jeśli faktycznie tylko do takich osób i relacji ograniczają się Twoje kontakty z graczami w "WoD", to nie wiem sam, czy Ci współczuć, czy zazdrościć, bo mnie jak dotąd takie "atrakcje" omijały.\ni tak nie zrozumieją w miarę poprawnie co do nich mówię, bez parogodzinnego wyjaśniania wszystkiego, od przyjętego słownictwa i definicji, po kontekst. W pewnym sensie, moje wypowiedzi stały się niezrozumiałe dla tej części erpegowców.\nA czy nie uważasz, że takie podejście do sprawy, dyskusji i swoich adwersarzy to ostatni dzwonek na ratunek własnego dystansu, obiektywizmu i samokrytyki? Nawet przy całkowitym przeświadczeniu o własnej racji i o błędności stanowisk przeciwnych, popartym solidną, rzeczową, logiczną argumentacją, każda osoba aspirująca do rangi eksperta / autorytetu / dyskutanta powinna zostawiać w sobie margines błędu. Nawet sytuacja najbardziej ekstremalna, jaką jawi mi się dywagacja o rasizmie z bojówkarzem ONRu, wymaga ode mnie pola do choćby teoretycznego zrozumienia i przyjęcia argumentów, które następnie staram się obalić. Czy nie sądzisz, że taka a nie inna Twoja pozycja w środowisku innych graczy, teoretyków czy "ekspertów" nie wynika przynajmniej częściowo właśnie z braku tego marginesu?\nGość_von Tromba* · czwartek, 18 lipca 2013, 02:16\nArgumenty ad rem zamiast ad personam? Co ty Wiktul farmazonisz? Chcesz moje przemyślenia o jego przemyśleniach? A prosze cię bardzo: w rzyci głębokiej mam jego przemyślenia. Niech sobie będzie nawet nowym Einsteinem albo innym Aspergerem. Napsuł krwi każdemu z kim grał, a teraz robi z siebie nadętego eskperta i jeszcze mamy z nim dyskutować merytorycznie? Nie. Po prostu nie.\nvon Mansfeld · czwartek, 18 lipca 2013, 18:56\nW końcu znalazłem czas oraz dobrą wenę na w miarę rzetelne odpisywanie. :-)\n[quote name='"Wiktul"]Może i przeciętny ze mnie polski erpegowiec' date=' ale wydaje mi się, że to jednak relatywnie spora ilość systemów do ogrania, oczywiście przy założeniu, że poznaje się je na poziomie przynajmniej "średnio zaawansowanym", czyli takim, który pozwala swobodnie dyskutować na jego temat, posługiwać się jego realiami, zasadami, a także zależnie od potrzeb naginać lub modyfikować jego konstrukcję wedle własnej inwencji. Mając już te swoje -naście lat doświadczeń w graniu i prowadzeniu nie wyobrażam sobie prezentowania jakości swoją grą lub MGowaniem wtedy, gdy na przestrzeni czasu rozdrabniam się na nie wiadomo ile nie wiadomo jakich systemów, dla samej idei poznawania ich w jak największej ilości.[/quote']\nWspomniałem głównie o tym, że statystyczny Jan Erpegowalski nawet nie zamierza dalej rozwijać swojego hobby, poza pierwszymi systemami RPG, w jakie zagra - jakie mu podsuną pod nos jako pierwsze, o jakich się najpierw dowie i jakie postanowi spróbować w gronie znajomych jako prowadzący grę. Brak innowacji może spowodować zastój poglądowy. Poznawanie nowych gier poszerza horyzonty gamingowe, pozwala zaczerpnąć dodatkowych inspiracji do grania, doświadczyć (trochę) innego grania w RPG. Niejednokrotnie byłem świadkiem tego, jak poszczególni erpegowcy od wielu lat kisili się w swoich poglądach i horyzontach, nawet nie zdając sobie z tego sprawy.\nOczywiście, są ludzie, którzy relatywnie szybko znaleźli to, co ich cieszy na sesjach RPG. Ale są także i tacy, którz naprawdę dobrze nie poznali swoich preferencji erpegowych, mimowolnie "blokują" się w tych k3 erpegach, ciągle bijąc się z tym, że ich znajomi ciągle grają w jeden, ten sam sposób.\nCo do "mainstreamowego RPG". Mam na myśli wyłącznie podkreślenie róznicy między systemami RPG uznawanymi za "typowe", "standardowe", "tradycyjne" (żeby nie powiedzieć "normalne"), a choćby indie RPG, storygames. Na upartego, już ruch OSR można by wyłączać z "mainstreamu". Nie potępiam "mainstreamu RPG" jako takiego, jedynie zwracam uwagę na to, że ten Główny Nurt RPG istotnie zawęził się tak mocno, że w zasadzie reprezentuje wyłącznie jedną mentalność erpegową, jeden styl grania na sesji RPG, przyznam że bardzo powszechny. Pod przykrywką zjawiska popularyzacji, mainstreamowe RPG sprowadza wszelkie nowości do jednej normy, znanej od wielu lat.\n[quote name='"Wiktul"]Kiedyś zostałem zrzucony z krzesła historią postaci na DWANAŚCIE STRON A4. I jakkolwiek ten przypadek był już bezdyskusyjnie przesadą' date=' to świetnie ilustruje fakt, że jeśli dany gracz potrzebuje takiego, a nie innego podejścia do niego samego, jego postaci i jego rozumienia relacji mechanika-fabuła, należy podejść do niego indywidualnie, nie zaś wedle jakiejś, odgórnej, apriorycznej wykładni "słusznego grania".[/quote']\nJedna z metod postępowania z graczami to rozpatrywanie jego osoby gracza indywidualnie. Druga to przyjecie wspólnych założeń rozgrywki, wspólnych założeń zabawy. A za tym idzie także wspólne ustalenie, jak przygotowujemy się do rozpoczęcia sesji/kampanii. Niestety, ale jeśli po wspólnych ustaleniach typu "nie piszemy historii postaci, tylko karta postaci i kilka słów o niej, ewentualnie zahaczki dla prowadzącego grę" gracz nadal przyjdzie z 12-stronicową historią postaci, to niestety zostaje albo próbować z tego opowiadanka wyłuskać konkrety o bohaterze, albo zwrócić historię graczowi.\n[quote name='"Wiktul"]Zdecydowanie nie zgodzę się z tym. Zwłaszcza w przypadku "Maga"' date=' zwłaszcza w wersji "Wstąpienia". Takie stwierdzenie byłoby nieuprawnione nawet w stosunku do "Wilkołaka", który zdecydowanie mocniej wiąże rozgrywkę z fizycznością postaci i ich konfliktowością. "WoD" jako taki, przynajmniej w pierwotnej wersji, a zwłaszcza w wersji magycznej, dlatego zwykle jest obśmiewany w powierzchownych komentarzach, że kładzie podstawowy nacisk na atrybuty społeczne i relacje między postaciami. Być może akurat miałeś pecha trafić na sesję, której prowadzący zrobił z "Maga" spektakl w stylu Harry'ego Pottera, ale jeśli tak, to zapewne nie miał w rękach podręcznika. "Mag" jak żadna inna odnoga "WoD" i jak bardzo niewiele systemów w ogóle piętnuje bezpośrednie konfrontacje i prymitywne rozwiązania siłowe, ograniczając je zarówno fabularnie, jak i przede wszystkim mechanicznie. Paradox, jako mechanizm szykanujący postać, której podstawowym założeniem jest domniemana wszechmoc, stanowi tego najlepszą ilustrację.[/quote']\nMag jakoś się jeszcze broni, tu się zgodzę.\nZwracam głównie uwagę na to, czemu poświęcone są:\n- Mnóstwo atutów, mocy\n- Osobny rozdział zawierający największą ilość (mikro)reguł, tabel i parametrów w podręczniku\n- Promowanie w podręczniku tego typu scen jako odosobnione na tle całej sesji\nMowa właśnie o walce. WoD obu edycji nie unika tej mentalności Głównego Nurtu RPG - sesja to "odgrywanie scenek między walkami + walka". Nikt nie powiedział, że zawsze jakaś walka musi wystąpić na WoDowej sesji. Ale na miejscu projektanta gry, nie poświęcałbym całego obszernego rodzaju w podręczniku/instrukcji na ten rodzaj scen, który w grze miałby być przeciętnie istotnym w porównaniu do pozostałych. Albo Mark Rein-Hagen istotnie uwzględnił walkę jako skądinąd ważną w WoDzie, albo powielił schemat "standardowych" erpegów.\n[quote name='"Wiktul"]A czy nie uważasz' date=' że takie podejście do sprawy, dyskusji i swoich adwersarzy to ostatni dzwonek na ratunek własnego dystansu, obiektywizmu i samokrytyki? Nawet przy całkowitym przeświadczeniu o własnej racji i o błędności stanowisk przeciwnych, popartym solidną, rzeczową, logiczną argumentacją, każda osoba aspirująca do rangi eksperta / autorytetu / dyskutanta powinna zostawiać w sobie margines błędu. Nawet sytuacja najbardziej ekstremalna, jaką jawi mi się dywagacja o rasizmie z bojówkarzem ONRu, wymaga ode mnie pola do choćby teoretycznego zrozumienia i przyjęcia argumentów, które następnie staram się obalić. Czy nie sądzisz, że taka a nie inna Twoja pozycja w środowisku innych graczy, teoretyków czy "ekspertów" nie wynika przynajmniej częściowo właśnie z braku tego marginesu? [/quote']\nCoś w tym jest, mogłem zafiksowac się w formowanych przez siebie definicjach, elementach własnej układanki zwanej "Moje RPG".\nW tamtym zdaniu poruszyłem jednak zgoła inną rzecz. Otóż zdarzyło mi się w dyskusjach z innymi źle porozumieć się tylko dlatego, ponieważ inaczej rozumieliśmy jakiś termin erpegowy. Dochodziło do rozbieżności pomiędzy tym, jak obaj dyskutanci widzieli konkretne terminy, pojęcia, określenia, w kontekście RPG.\nPrzykład pojęcia "storytelling". Wydaje mi się, że wśród erpegowców ten termin oznacza bliżej nieokreśloną grę "bez kostek". Natomiast dokopałem się do definicji "storytelling" ze słowa źródłowego, czyli tego co ono ogólnie (pozaerpegowo) oznacza w języku angielskim. "Storytelling" to polskie "gawędziarstwo". Część mojej odpowiedzi na ten temat udzieliłem w tym temacie. Niemniej spotkałem się kilka razy z tym, że rozmówca kompletnie nie rozumiał, dlaczego uważam że storytelling może spokojnie towarzyszyć graniu z pełną mechaniką. Dla rozmówcy "storytelling" nie był konkretnym zwyczajem, manierą, a całym nienaruszalnym "systemem" zabawy erpegowej. Podobnie spotkałem się z tym, że ktoś nie potrafił odróżnić pojęć "storytelling" a "story games", uparcie twierdząc że oznaczają dokładnie to samo, czyli "zabawę bez kostek".\nMógłbym oczywiście mówić dokładnie tymi samymi słowo-kluczami co wszyscy. Tyle że moim zdaniem, niektóre pojęcia stosowane w Polsce w RPG (nie tylko "storytelling", ale także "munchkinizm", "powergaming", "gamizm", "gaming" i kilka innych) uległy stereotypizacji, niekiedy wręcz przeinaczeniu; ich brzmienie jest zupełnie inne niż pierwotne. Tak, jakby kiedyś (na początku?) jakiś autorytet albo dwóch przyjęli jakieś slówko z Zachodu i zrozumieli je na swój specyficzny sposób, a później rozpropagowali je. Poczta pantoflowa oraz dość mocna hermetyczność środowiska zrobiły swoje. Przez swoje całe erpegowanie spierałem się ze sobą o to, jak po polsku nazywać RPG. Ostatecznie doszedłem do wniosku, żeby to olać i po prostu na RPG mówić "RPG", ewentualnie rozwijać ten skrót po angielsku, mówić "RPG to granie fikcyjnymi postaciami we wspólnym, fikcyjnym świecie".\nGość_Wojciech Rzadek * · piątek, 19 lipca 2013, 18:34\nUwaga do Autora tego wpisu..\nDrogi Kolego, użyłeś do swego wpisu zdjęć i grafik, które należą do różnych fotografów czy wydawnictw, i warto byłoby je podpisać, nawet jeżeli mają znak wodny (a niektóre z nich nie mają). Za używanie cudzych zdjęć bez podpisywania możesz mieć nawet problemy prawne. Więc radzę byś jednak pomyślał o tym, by te podpisy umieścić.\nW dobrym guście byłoby też spytać się autorów o zgodę na publikację ich zdjęć czy grafik na swoim blogu.


Hasali po polu i pili wcale nie kakao! – GOLFpl.com – wiemy co w trawie piszczy – największy polski portal golfowy\nHome > Newsy > Hasali po polu i pili wcale nie kakao!\nHasali po polu i pili wcale nie kakao!\nRedakcja portalu - 13 czerwca 2017 13 czerwca 2017\nTurniej o Puchar Kliniki HAHS to niewątpliwie kolejny wielki sukces organizatora. Wpisany na stałe w kalendarz turniejowy już od dwunastu lat, jest jednym z bardziej wyczekiwanych wydarzeń w binowskim klubie golfowym. Jest tak popularny, że chyba jako jeden z nielicznych turniejów a może nawet jedyny zamyka listę uczestników na długo przed datą turnieju. Trudno się zresztą dziwić tej popularności, bo jest to impreza imponująca towarzysko i dopieszczająca uczestników, a przez te 12 lat większość zdążyła się już o tym przekonać.\nJak powiedział organizator Zbyszek Hahs – widząc uśmiechnięte i zadowolone twarze uczestników wiem, że odnieśliśmy sukces.Sukces oczywisty, turniej rozgrywany Shotgunem na wszystkich możliwych dołkach miał grupy a i b, co oznacza że więcej uczestników nie dało się już upchnąć! Do tego turniej na małym polu. Już w momencie rejestracji każdy zawodnik został dopieszczony paczką okolicznościowych piłek. Pogoda dopisała idealnie, na dołku 13 i 18 czekał bar z przekąskami i napojami, wprawdzie kakao nie było dostępne, ale doskonałe wina i coś mocniejszego doskonale je zastępowały. Na wyróżnienie zasługiwało doskonałe ciasto, do którego wypieku w żartach przyznawał się sam organizator (podobno ostatnia blacha została wyjęta z pieca o godz. 3,15 ).\nTaki tam sielankowy golf!\nPrzestojów podczas gry nie było, a jedyne popędzanie graczy następowało przy wcześniej wymienionych punktach gastronomiczno -napojowych 🙂 , gdy kolejna grupa zawodników znalazła się w zasięgu woni pysznego ciasta. Po rundzie na gości czekał bogato zastawiony smakołykami stół i obficie zaopatrzony bar, oraz dla zwycięzców moc nagród. Tym razem oprócz pucharów nagród rzeczowych, każdy nagrodzony otrzymywał dodatkowo voucher na badania w nowo otwartym ośrodku radiologicznym, który został wyposażony w super nowoczesną na świecie aparaturę z funkcją 3D. Ceremonia z uwagi na liczbę nagradzanych ( nagradzano od 5 miejsca!) trwała dość długo, jednak zapowiedź loterii po jej zakończeniu zdecydowanie podtrzymywała napięcie.\nStroke Play Brutto – Brutto Mężczyzn\nStroke Play Brutto – Brutto Kobiet\nJacyna – Witt Małgorzata\nStroke Play Brutto – Brutto juniorów i młodzieżowców do 30 lat\nFassero Gamba Patrik Domenico\nStroke Play Brutto – Brutto juniorów do 12 lat\nStroke Play Netto – Netto Mężczyzn\nStroke Play Netto – Netto Kobiet\nPaczóska – Ziemak Magdalena\nGajczyk – Góra Teresa\nStroke Play Netto – Netto juniorów i młodzieżowców do 30 lat\nStroke Play Netto – Netto juniorów do lat 12\nKrajowa, półmetkowa eliminacja World Amateur Golfers Championship za nami.


Imigranci ze Wschodu chcą pracować w Polsce i ściągnąć bliskich | Biznes Radio ZET\nL ockdown został wprowadzony przez rząd na dwa tygodnie, ale pozostał z nami kilkanaście miesięcy. W tym czasie gospodarka zanotowała znaczne spadki, a przedsiębiorcy z zamrożonych branż stanęli na skraju bankructwa. W wielu przypadkach rządowa pomoc z tarczy antykryzysowej okazała się niewystarczająca.\nZ informacji podanych przez „Rzeczpospolitą” wynika, że odmrażanie gospodarki zwiększa zapotrzebowanie na pracowników ze Wschodu, dla których Polska nadal jest atrakcyjnym kierunkiem migracji zarobkowych. Aż 90 proc. osób, które przyjechały do nas w celach zarobkowych, nie żałuje tej decyzji. W tekście pojawiło się nawiązanie do badania agencji zatrudnienia EWL Group,które mówi, że większość imigrantów poleciłoby pracę w Polsce swoim bliskim i znajomym.\nPracownicy ze Wschodu przyjeżdżali do Polski, kiedy pojawiało się zapotrzebowanie na pracowników zagranicznych, i wyjeżdżali, kiedy praca się kończyła\nAndrzej Korkus, prezes EWL Group\nStatystyki Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu do spraw Cudzoziemców pokazują, że rośnie w Polsce zapotrzebowanie na pracowników, również tych ze Wschodu. Jest ono widocznie wyższe z miesiąca na miesiąc. Przedstawione w dzienniku prognozy EWL Group wykazują, że jeśli nie dojdzie do kolejnej fali lockdownu to w trzecim i czwartym kwartale 2021 roku popyt na pracowników będzie rekordowo wysoki.\nW „Rzeczpospolitej”wypowiada się także Monika Fedorczuk, ekspertka rynku pracy w Konfederacji Lewiatan. Podkreśla ona, że w efekcie zmian demograficznych braki kadrowe będą coraz bardziej widoczne. "To argument, by przyciągać pracowników, zwłaszcza fachowców i specjalistów ze Wschodu, i zadbać o ich asymilację" – zaznacza ekonomistka z Lewiatana.\nUkraińcy w Polsce Ukraina Praca rynek pracy


Szybko przelicz walutę (USD na EURO / USD na GBP) w Excelu\nProgram Excel nie obsługuje szybkiego sposobu konwersji waluty. Aby przekonwertować zakres danych z jednej waluty na inną, konieczne może być skorzystanie z innych narzędzi do przeliczania walut lub wyszukanie kursu wymiany waluty w celu przeliczenia waluty w programie Excel. Ale z Kutools dla programu Excel'S Przeliczanie walut, można łatwo uzyskać najnowszy kurs wymiany walut z wiarygodnego źródła i zastosować następującą operację w programie Excel:\nPrzelicz walutę i nadpisz oryginalne wartości\nPrzelicz walutę i wstaw jako komentarze\nPrzelicz walutę i obie zastępują oryginalne wartości i wstaw jako komentarze\nKliknij Kutools >> Treść >> Przeliczanie walut. Zobacz zrzuty ekranu:\nKonwersja USD na EURO\n1. Wybierz zakres danych, które chcesz przekonwertować na EURO w następujący sposób, a następnie zastosuj to narzędzie (kliknij Kutools > Treść > Przeliczanie walut).\n2. w Przeliczanie walut W oknie dialogowym określ waluty, które chcesz przekonwertować, i kliknij Częstotliwość aktualizacji aby uzyskać najnowszy kurs wymiany. (Jeśli nie możesz zaktualizować kursu wymiany, upewnij się, że twoje połączenie internetowe jest w porządku, a następnie przejdź do pobierania i instalowania najnowszej wersji Kutools for Excel z naszej strony internetowej.)\n3. kliknij Wypełnij opcje , aby przejść do okna dialogowego Opcje wypełnienia. Wybierz jeden typ wyjściowy i określ miejsce dziesiętne dla wartości wyjściowych, zaznaczając pole Miejsca dziesiętne i wpisując numer miejsca dziesiętnego w polu tekstowym. następnie zamknij okno, patrz zrzut ekranu:\n4. Po określeniu typu wyniku kliknij OK or zastosować , otrzymasz następujące wyniki:\nKonwersja USD na GBP\n1. Wybierz zakres danych, które chcesz przekonwertować na GBP w następujący sposób, a następnie zastosuj narzędzie (kliknij Kutools > Treść > Przeliczanie walut).\n3. kliknij Wypełnij opcje przycisk, aby dostać się do Opcje wypełnienia Okno dialogowe. Wybierz jeden typ wyjściowy i określ wartość dziesiętną dla wartości wyjściowych, zaznaczając opcję Miejsce po przecinku i wprowadź numer miejsca dziesiętnego w polu tekstowym. następnie zamknij okno, patrz zrzut ekranu:\n2. Twoje używane waluty zostaną zachowane i możesz kliknąć listę rozwijaną, aby szybko wybrać i przekonwertować je, gdy chcesz użyć go następnym razem. Zobacz zrzut ekranu:\n3. Jeśli chcesz wprowadzić własną stopę walutową, aby obliczyć wynik, wystarczy dwukrotnie kliknąć stawkę w lewym dolnym rogu ekranu Przeliczanie walut dialog, a następnie wpisz kurs waluty bezpośrednio, jak potrzebujesz.


Guzzini - multishaker / zaparzacz - Art & Cafe - Barokko.pl\nGuzzini - multishaker / zaparzacz - Art & Cafe\nWykonany ze szkła oraz stali nierdzewnej multishaker przeznaczony do sporządzania różnorakich herbat lub naparów. Posiada oryginalny wygląd oraz ciekawe rozwiązanie konstrukcyjne. Posiada pojemność, która pozwoli na wypełnienie naparem...\nWykonany ze szkła oraz stali nierdzewnej multishaker przeznaczony do sporządzania różnorakich herbat lub naparów. Posiada oryginalny wygląd oraz ciekawe rozwiązanie konstrukcyjne. Posiada pojemność, która pozwoli na wypełnienie naparem maksymalnie trzech filiżanek naraz. Doskonały pomysł na prezent.\nGUZZINI - ART & CAFE\n13,00 x 8,50 cm\nOgólnie jestem zadowolona


Remont przedpokoju - Jak się przygotować? Ile to kosztuje? - Budujesz.pl\nBardzo dobrze sprawdzą się także rozmaite rozwiązania kompaktowe. Mowa tu chociażby o wszelkich meblach 2w1, na przykład siedziska z szafką na buty czy też wieszaki z półkami. Nie zapominajmy także o tym, że dość łatwo możemy optycznie powiększyć małą przestrzeń. Wystarczy zdecydować się na jasny kolor ścian, duże lustro lub odpowiednio dostosowane oświetlenie. Możliwości jest naprawdę sporo, co wcale nie oznacza, że wymagają one od nas poniesienia dużych kosztów.