„Zimne Słońce” - imponująca kolekcja mitów klimatycznych - naukaoklimacie.pl\n„Zimne Słońce” – imponująca kolekcja mitów klimatycznych\nKsiążka „Zimne słońce. Dlaczego klimatyczna katastrofa nie nadchodzi?”, wydana w Niemczech w r. 2012 i przetłumaczona na polski dwa lata temu, negująca zagrożenie antropogeniczną zmianą klimatu, robi ostatnio karierę w środowiskach uznających ochronę klimatu za niewygodną kwestię. Powołują się na nią menedżerowie koncernów energetycznych, wysocy urzędnicy państwowi, profesorowie górnictwa, geologii, energetyki itd.\nRysunek 1: Okładka książki „Zimne Słońce”, w Polsce wydanej przez wydawnictwo Aletheia.\nGłówną tezą książki jest, że niższa aktywność Słońca skompensuje ocieplający wpływ rosnących stężeń gazów cieplarnianych, prowadząc do ochłodzenia w najbliższych dekadach. Tezie tej towarzyszy seria zarzutów względem klimatologów i posądzenie środowiska naukowego o obsesyjne uznawanie CO2 za wyłączną przyczynę zmian klimatycznych. Już ze streszczenia książki dowiemy się, że:\nod 2000 roku średnia temperatura na Ziemi nie rośnie, a w długim okresie mierzonym dekadami, stuleciami czy mileniami za zmiany temperatury odpowiada aktywność Słońca. Tysiąc lat temu Grenlandia była zieloną krainą, a biegun północny był wolny od lodu. Naturalny cykl aktywności Słońca i związaną z nim rolę promieniowania kosmicznego skrzętnie się ukrywa.\nKiedy trafiamy na tekst, w którym liczba wymienionych mitów klimatycznych przewyższa liczbę użytych w nim zdań, nie możemy przejść koło niego obojętnie. Zamówiliśmy więc książkę, żeby móc odnieść się do jej treści.\nOczekując na przesyłkę, przyjrzeliśmy się osobom autorów: Fritza Vahrenholta i Sebastiana Lüninga.\nVahrenholt jest doktorem chemii, pracował w urzędach ochrony środowiska, a od 1998 roku w firmach energetycznych Shell Oil, REPower. Obecnie zasiada w radzie nadzorczej niemieckiego koncernu energetycznego RWE Innogy. Na jego liście publikacji nie ma żadnych pozycji z obszaru klimatologii, zresztą sam Vahrenholt otwarcie przyznaje, że nie ma naukowego doświadczenia w tym obszarze.\nLüning jest geologiem. Podobnie jak Varhrenholt pracuje w RWE Innogy, jako specjalista w dziale ropy i gazu. Jego prace naukowe dotyczą struktur geologicznych w kontekście poszukiwań węglowodorów. Z obszaru klimatologii podobnie do Varhrenholta nie ma żadnych publikacji.\nBrak kompetencji naukowych z obszaru klimatologii nie dodaje wiarygodności autorom próbującym obalić naukowy konsensus i zarzucającym środowisku naukowemu skrajną niekompetencję bądź nieuczciwość. No, ale przejdźmy do konkretów.\nRysunek 2: Naukowcy z NASA i (nie tylko) obserwują Słońce w wielu długościach fal. Powyższa mozaika pokazuje fragmenty wizualizacji poszczególnych danych. Więcej na ten temat dowiesz się ze strony NASA.\nJuż na pierwszy rzut oka widać, że autorom udało się zebrać w książce niesamowicie bogatą kolekcję mitów klimatycznych. Jest ich tak wiele, że pomysł ich inwentaryzacji i wyjaśniania krok po kroku szybko uznaliśmy za nierealistyczny, bo zamiast artykułu musielibyśmy napisać własną książkę. Zamiast tego postanowiliśmy skupić się na głównych tezach autorów. Zacytujmy:\nJasne świadectwa wskazują, że Słońce odpowiada za co najmniej połowę wynoszącego 0,8°C ocieplenia, jakie nastąpiło od 1850 roku. (…) Obecnie mniej niż połowę głoszonego przez modele klimatyczne IPCC wzrostu temperatury widać na rzeczywistej krzywej temperatur. (…) Opinii publicznej mało znany jest fakt, że temperatura przestała rosnąć przed ponad dziesięciu laty u od tamtej pory wcale nie robi się cieplej. Od 2000 roku temperatury utrzymują się na stałym poziomie, chociaż emisje CO2 i zawartość CO2 w atmosferze rosną z roku na rok. Przy tym raporty IPCC prognozowały przecież, że temperatury będą rosły o 0,2°C w ciągu dziesięciolecia. (…)\nW minionych latach w raportach IPCC odkrywano raz po raz błędy popełniane przez prominentnych autorów. Błądzić jest rzeczą ludzką i oczywiście ma do tego prawo także IPCC, zwłaszcza w pracach tak obszernych i zawierających tyle danych jak jego raporty. Dziwi tylko, że wszystkie te błędy zawsze idą tylko w jednym kierunku, a mianowicie dramatyzowania realnej sytuacji. (…)\nNajwiększym błędem IPCC jest niezgodne z jakąkolwiek logiką założenie, że naturalne zmiany warunków klimatycznych nie odgrywają już dzisiaj żadnej roli. (…)\nOstatnie minimum jedenastoletniego cyklu słonecznego w latach 2005-2010 charakteryzowało się nader słabą fazą. Intensywność słonecznego pola magnetycznego spadła w 2010 roku do jednej z najniższych wartości od 150 lat. Odpowiednio promieniowanie kosmiczne osiągnęło najwyższy poziom w całej pięćdziesięcioletniej historii pomiarów. (…)\nObecnie znajdujemy się w bardzo słabym 24 cyklu słonecznym. (…) Słońce zapada w zimowy sen. (…) Uwzględniając najważniejsze naturalne i antropogeniczne czynniki klimatyczne, należy liczyć się około 2035 roku z lekkim globalnym ochłodzeniem o 0,2-0,3°C w porównaniu z sytuacją dzisiejszą. W nadchodzących dekadach od Słońca możemy oczekiwać jedynie ochłodzenia. (…) Aktywność słoneczna w 2035 roku spadnie do poziomu porównywalnego z minimum Daltona, które trwało od 1790 do 1830 roku. (…) Wpływająca na światowy klimat dekadalna oscylacja pacyficzna (PDO) również będzie do 2035 roku w chłodnej negatywnej fazie, co również przyczyni się do ochłodzenia. (…)\nTylko ze strony naturalnych czynników zmian klimatu można więc do 2035 roku spodziewać się ochłodzenia o 0,4-0,6°C w porównaniu z dzisiejszym poziomem temperatur. Jeśli zastosować bardziej realistyczny zakres wrażliwości klimatu 1,0-1,5°C w razie podwojenia się stężenia CO2, będzie to odpowiadać wzrostowi temperatury o 0,4-0,6°C. W związku z tym wyżej wymieniony efekt netto obniżenia temperatury wyniesie 0,2-0,3°C.\nPodsumujmy tezy autorów, odnosząc się do nich punkt po punkcie:\n1. Czułość klimatu na podwojenie się stężenia CO2 jest rzędu 1,0-1,5°C.\nCzułość klimatu na podwojenie stężenia CO2 może być obliczona nie tylko za pomocą komputerowych modeli klimatu, ale też empirycznie, poprzez porównanie zmian temperatur w historii geologicznej z naturalnymi wymuszeniami klimatycznymi. Długa lista niezależnych badań, bazujących na różnych okresach z przeszłości Ziemi, pokazuje, że czułość klimatu (czyli wzrost temperatury w odpowiedzi na podwojenie atmosferycznej koncentracji dwutlenku węgla) wynosi około 3°C. Wartości tak niskie, jak te podawane przez autorów „Zimnego Słońca”, są niezgodne z badaniami dawnych zmian klimatu. Piszemy o tym więcej w Mit: Czułość klimatu na zmiany stężenia dwutlenku węgla jest bardzo mała, Równowagowa czułość klimatu – chyba jednak 3 stopnie, Chmury, klimat i przyśpieszony wzrost temperatur.\nRysunek 3: Naukowiec pracujący przy wydobyciu rdzeni lodowych podczas kampanii pomiarowej Antarctic Megadunes w 2003. Takie i inne źródła danych są wykorzystywane przy odtwarzaniu historii klimatu Ziemi. Zdjęcie Ted Scambos & Rob Bauer, NSIDC.\n2. Czułość klimatu na zmiany aktywności Słońca jest wielokrotnie wyższa od tej obliczanej przez klimatologów i astrofizyków. Choć zmiany całkowitej mocy Słońca są rzędu zaledwie 0,1%, to zmiany w zakresie promieniowania ultrafioletowego są o rząd wielkości wyższe. Powoduje to znaczące zmiany tempa produkcji ozonu, przekładające się na zmiany temperatury stratosfery, przenoszące się na temperaturę niższych warstw atmosfery.\nTo absolutnie bezzasadny zarzut. Kwestia wpływu procesów związanych ze zmiennością promieniowania ultrafioletowego jest intensywnie badana (np. Haigh i in., 2010 [pełna wersja], Wen i in., 2012, Solanki i in., 2013 [pełna wersja], a rezultaty badań wskazują, że choć reakcja temperatury na zmianę aktywności słonecznej może być większa od tej bezpośrednio wynikającej ze zmian mocy Słońca (rzędu 0,17K na 1W/m2), to w jedynie niewielkim stopniu. Rind i in., 2008 [pełna wersja] piszą, że często odpowiedź troposfery na stratosferyczne wymuszanie przez ultrafiolet jest nieznaczna. W najnowszej pracy Ball i in. (2016) [pełen tekst] sugerują istotną zależność promieniowania UV i temperatury przy powierzchni Ziemi w obszarze Północnego Atlantyku. W jeszcze nowszym artykule, Chiodo i in. (2016) pokazują, że są możliwe regionalne efekty związane z UV w cyklu słonecznym i oddziaływaniem stratosfera-troposfera, jednak globalne efekty są mniejsze niż wynikające ze zmian dopływu energii w pasmie widzialnym, choć mogą mieć pewne znaczenie w sytuacji długiego minimum aktywności.\n3. Czułość klimatu na zmiany aktywności Słońca podnoszą też indukowane przez nie zmiany natężenia strumienia promieniowania kosmicznego (tzw. hipoteza Svensmarka). Mniejsza aktywność słoneczna pozwala docierać do Ziemi większej ilości promieniowania kosmicznego, które z kolei stymuluje powstawanie jąder kondensacji i tym samym wzmaga tworzenie chmur. Większa ilość chmur skutkuje zaś odbijaniem większej ilości promieniowania słonecznego i dodatkowym ochładzaniem powierzchni Ziemi.\nBadania naukowe pokazują, że cząsteczki galaktycznego promieniowania kosmicznego nie są szczególnie efektywnym mechanizmem zasiewania chmur. Można to pokazać na podstawie analizy danych pomiarowych. Podczas ostatnich pięciu dekad liczba cząstek galaktycznego promieniowania kosmicznego docierającego do Ziemi wzrosła, a w ostatnich latach osiągnęła rekordowe poziomy. Gdyby hipoteza Svensmarka była prawdziwa, wzrost intensywności promieniowania kosmicznego powinien powodować w tym czasie ochładzanie klimatu i szczególnie niskie temperatury w ostatnich kilku latach. Tymczasem dzieje się coś przeciwnego: jednocześnie z dużymi natężeniami galaktycznego promieniowania kosmicznego obserwujemy rekordowo wysokie średnie temperatury powierzchni Ziemi.\nRysunek 4. Zestawienie rocznych średnich intensywności galaktycznego promieniowania kosmicznego w cząstkach na minutę (kolor niebieski – należy zwrócić uwagę, że na lewej osi pionowej liczby ustawione są malejąco, bo niższe liczby zliczeń cząstek promieniowania kosmicznego powinny oznaczać wyższe temperatury, źródło: Oulu Cosmic Ray Station) oraz rocznych średnich temperatur powierzchni Ziemi (kolor czerwony, prawa oś pionowa, źródło: NASA GISS).\nW pracy Sloan i Woflendale 2007 przeprowadzona została analiza weryfikująca powiązania pomiędzy promieniowaniem kosmicznym, a pokrywą chmur. W jej wyniku stwierdzono rozbieżność pomiędzy hipotezą Svensmarka, a obserwacjami. Ponieważ na wysokich szerokościach geograficznych wahania natężenia promieniowania kosmicznego są znacznie większe niż w innych obszarach, zgodnie z teorią Svensmarka można by oczekiwać większych zmian zachmurzenia w regionach polarnych. Niczego takiego nie zaobserwowano. Po wybuchu reaktora w Czarnobylu, w wyniku którego do atmosfery trafiła bardzo duża ilość powodujących jonizację radioaktywnych nuklidów, również nie stwierdzono wzrostu pokrywy chmur. Hipotezę Svensmarka ostatecznie obalają nowsze badania: obserwacje opisane w artykule Kulmala i in. (2009) oraz wyniki eksperymentu „CLOUD” w CERN. Kiedy autorzy „Zimnego Słońca” pisali książkę, podali eksperyment CLOUD jako dowód na wpływ promieniowania kosmicznego na formowanie się chmur i klimat, pisząc m.in., że „ostatecznych wyników tego ważnego problemu spodziewamy się w 2013/2014 roku”. Teraz, kiedy dysponujemy już wynikami eksperymentu, wiemy, że choć stwierdzono mnóstwo rożnych ciekawych efektów oddziaływania promieniowania kosmicznego na obecne w atmosferze związki organiczne (opisane w licznych artykułach), to nie znaleziono żadnego istotnego wpływu promieniowania kosmicznego na klimat.\nWarto też dodać, że 40000 lat temu natura przeprowadziła eksperyment, w którym pole magnetyczne Ziemi praktycznie zanikło, a natężenie promieniowania kosmicznego docierającego na Ziemię wzrosło dwukrotnie. Co się wtedy stało z klimatem? Dowiesz się tego z filmu pokazującego historię klimatu Ziemi „Największy Przełącznik Kontrolny” (42:20). Spojler: nic zauważalnego.\n4. Ocieplenie w XX wieku było w większości spowodowane rosnącą aktywnością Słońca, a jedynie w niewielkim stopniu wzrostem stężenia gazów cieplarnianych.\nSłońce przez wieki rzeczywiście było znaczącym czynnikiem wpływającym na klimat Ziemi. Jednak kilkadziesiąt lat temu korelacja między jego aktywnością Słońca a temperaturą powierzchni Ziemi skończyła się. Podkreślanie wcześniejszej korelacji pomiędzy aktywnością słoneczną a temperaturą Ziemi jedynie uwypukla ten fakt.\nRysunek 5. Roczne zmiany globalnych temperatur (cienka jasnoczerwona linia) z 11-letnią średnią ruchomą (gruba linia ciemnoczerwona). Temperatura z NASA GISS. Roczne całkowite promieniowanie słoneczne (cienka jasnoniebieska linia) z 11-letnią średnią ruchomą (gruba ciemnoniebieska linia). Dane o promieniowaniu słonecznym dla okresu 1880-1978 Krivova i in. 2007 (dane), dla okresu 1979-2015 z PMOD.\nW ostatnich dekadach przeprowadzono szereg badań mających na celu określenie względnego wpływu różnych czynników (gazy cieplarniane, napromieniowanie słoneczne itp.) na obserwowane globalne ocieplenie. Badań wykorzystujących różnorodne podejścia statystyczne i fizyczne. Pokazują one, że wpływ zmian aktywności słonecznej jest bardzo mały.\nRysunek 6. Wkład zmian w dopływie promieniowania słonecznego w globalne ocieplenie wg recenzowanych badań naukowych: M04 – Meehl (2004), S07 – Stone 2007, LR08 –Lean i Rind (2008), HK11- Huber i Knutti (2011).\nZmiany aktywności Słońca sprzyjały ociepleniu do lat 60. XX wieku, ale w ciągu ostatniego półwiecza jego wkład we wzrost średnich temperatur na Ziemi był bardzo mały, a w ostatnich dziesięcioleciach wręcz neagtywny. Oto krótkie cytaty z najważniejszych opracowań:\nSchurer 2013: „Słońce nie przyczyniło się raczej do więcej niż 0,15°C z zaobserwowanego ocieplenia o około 1°C w ostatnich 300 latach.”\nHuber i Knutti 2011: „Nawet dla rekonstrukcji z dużą zmiennością całkowitego napromieniowania, wkład Słońca w ocieplenie od 1950 roku wyniósł tylko 0,07°C (0,03-0,13°C).”\nErlykin 2009: „Stwierdzamy, że wzrost średniej temperatury powierzchni Ziemi [od 1956 roku], który może być przypisany zmianom aktywności Słońca stanowi jedynie 14% obserwowanego globalnego ocieplenia.”\nBenestad 2009: „Nasza analiza pokazuje, że najbardziej prawdopodobny udział wymuszenia słonecznego w globalnym ociepleniu stanowi 7 ± 1% w XX-tym wieku, a jeśli chodzi o ocieplenie od 1980 roku, to jest on zaniedbywalnie mały.”\nLockwood 2008: „Pokazaliśmy, że wpływ zmian słonecznych na trend temperatury od 1987 roku jest mały i spadkowy; najlepsze oszacowanie wynosi -1,3%, a odchylenie standardowe 2σ daje przedział niepewności od -0,7 do -1,9%.”\nLean 2008: „Według naszej analizy, przyczynek zmian aktywności słonecznej do ocieplenia klimatu był w ostatnich 25 latach pomijalny, a w ostatnich 100 latach był rzędu 10%…”\nLockwood 2008: „Wnioski z naszego poprzedniego artykułu, że wymuszanie radiacyjne Słońca spadło w ciągu ostatnich 20 lat, podczas gdy temperatury powietrza na powierzchni Ziemi wzrastały, dotyczą pełnego zakresu potencjalnych stałych czasowych reakcji klimatu na zmiany aktywności Słońca.”\nAmmann 2007: „Mimo, że efekty słoneczne i wulkaniczne zdają się być dominującą przyczyną większości powolnych zmian klimatycznych w ciągu ostatniego tysiąca lat, to od drugiej połowy zeszłego wieku dominować zaczął wpływ gazów cieplarnianych.”\nLockwood 2007: „Obserwowany szybki wzrost średnich globalnych temperatur po 1985 roku nie może być przypisany zmianom aktywności słonecznej, bez względu na mechanizm który się założy i bez względu na wielkość wzmocnienia zmian słonecznych.”\nFoukal 2006: „Zmiany mierzone za pomocą satelitów od 1978 roku są zbyt małe, aby mogły przyczynić się znacząco do przyspieszonego globalnego ocieplenia w ciągu ostatnich 30 lat.”\nScafetta 2006: „Od 1975 roku globalne ocieplenie zachodziło znacznie szybciej, niż można by oczekiwać, gdyby uwzględnić wyłącznie wpływ Słońca.”\nUsoskin 2005: „Podczas ostatnich 30 lat całkowite napromieniowanie słoneczne, w zakresie nadfioletu i strumień promieniowania kosmicznego nie wykazywały żadnego znaczącego trendu, zatem ostatni epizod globalnego ocieplenia musi mieć inną przyczynę.”\nSolanki 2004 zrekonstruował liczbę plam słonecznych w okresie ostatnich 11400 lat używając koncentracji radioaktywnego izotopu węgla 14C i stwierdził, że „jest mało prawdopodobne, aby główną przyczyną silnego ocieplenia podczas ostatnich trzech dziesięcioleci była zmienność słoneczna.”\nHaigh 2002: „Dane obserwacyjne sugerują, że Słońce wpływało na temperatury w skali dziesięcioleci, wieków i tysiącleci, jednak analiza wpływu napromieniowania i wyniki modelowe bilansu energii i modeli ogólnej cyrkulacji (GCM) sugerują, że ocieplenie podczas ostatniej części XX wieku nie może być przypisane wyłącznie wpływowi Słońca.”\nStott 2003: prowadził symulacje sztucznie zawyżając wagę wpływu Słońca na klimat. Pomimo tego w wyniku badań stwierdził że „większość ocieplenia w okresie ostatnich 50 lat prawdopodobnie była spowodowana zwiększeniem ilości gazów cieplarnianych.”\nSolanki 2003: „Przyczynek Słońca do ocieplenia powierzchni Ziemi od lat 70. XX wieku to mniej niż 30%.”\nLean 1999: „jest mało prawdopodobne, że zależność pomiędzy Słońcem i klimatem może wyjaśnić znaczącą część globalnego ocieplenia po 1970 roku.”\nWaple 1999: „niewiele wskazuje na to, że obserwowane zmiany napromieniowania słonecznego mają duży wpływ na obecny trend ocieplenia.”\nFrolich 1998: „trendy emisji promieniowania słonecznego jedynie nieznacznie przyczyniły się do wzrostu globalnej temperatury powierzchni Ziemi o 0,2°C w ostatniej dekadzie.”\nWięcej w Mit: Globalne ocieplenie jest powodowane wzrostem aktywności słonecznej.\nNależy podkreślić, że różne potencjalne przyczyny zmiany klimatu mają swoje unikalne sygnatury. W przypadku ocieplenia wywoływanego przez gazy cieplarniane powinniśmy obserwować ocieplenie troposfery połączone z ochładzaniem stratosfery, szybsze ocieplanie się nocy niż dni i inne zjawiska wymienione na rysunku 4. Gdyby to Słońce było odpowiedzialne za zmianę klimatu, nie obserwowalibyśmy ochładzania się górnej troposfery, spadku ilości uciekającej w kosmos energii, szybciej ocieplałyby się dni niż noce, a lata szybciej od zim itd.\nCo więcej, bezpośrednio obserwujemy zmiany w widmie promieniowania długofalowego dochodzącego do powierzchni Ziemi i opuszczającego atmosferę. Są one w pełnej zgodzie z tym, co przewiduje fizyka w związku ze wzrostem stężeń gazów cieplarnianych (patrz Chcecie dowodów, że CO2 ma wpływ na efekt cieplarniany? Proszę bardzo!). To nie wzrost mocy Słońca zaburza bilans radiacyjny planety, ale wzrost stężenia gazów cieplarnianych.\nRysunek 7. Zestawienie obserwowanych zjawisk z potencjalnymi przyczynami ocieplania się klimatu. Zielone pola oznaczają zjawiska, których zgodnie z prawami fizyki powinniśmy się spodziewać przy działaniu określonego czynnika, czerwone pola to zjawiska, które nie powinny być obserwowane. Źródło.\n5. Od 2000 roku aktywność słoneczna wyraźnie spada, osiągając w ostatnich latach najniższy od ponad stulecia poziom. W rezultacie od 2000 roku temperatury utrzymują się na stałym poziomie, chociaż stężenie CO2 w atmosferze wciąż rośnie.\nTo prawda, że od 2000 roku aktywność słoneczna wyraźnie spada, osiągając w ostatnich latach najniższy od ponad stulecia poziom. Moglibyśmy więc spodziewać się, że Ziemia będzie się ochładzać. Tymczasem obserwujemy, że Ziemia pochłania energię w tempie 6×1021 J rocznie, co odpowiada mniej więcej energii wybuchów 4 bomb atomowych klasy ‘Hiroszima’ na sekundę.\nRysunek 8. Zmiany energii zmagazynowanej w powierzchniowej warstwie oceanów (średnia pięcioletnia odniesiona do okresu 2008-2012). Źródło: Levitus 2012, National Oceanographic Data Center.\nGdyby nie spadek aktywności Słońca, obserwowalibyśmy jeszcze szybszy wzrost temperatury powierzchni Ziemi. Tak więc można powiedzieć, że autorzy książki mają rację pisząc o wpływie na klimat innych niż CO2 i inne gazy cieplarniane czynników. W okresie, o którym piszą autorzy książki, w związku z obniżoną aktywnością Słońca, chłodną fazą dekadalnej oscylacji pacyficznej PDO, silnymi zjawiskami La Niña (chłodzącymi powierzchnię Ziemi), wzrostem emisji aerozoli siarkowych (głównie ze spalania węgla w Chinach i Indiach) i transportem ciepła w głębiny oceanów (patrz Mit: Globalne ocieplenie się skończyło) rzeczywiście obserwowaliśmy wolniejszy wzrost temperatury (zielona ramka na rysunku 6).\nRysunek 9. Odchylenie średniej temperatury powierzchni Ziemi względem średniej z okresu 1880-1910. Prognoza na 2016 rok na podst. pierwszych 9 miesięcy roku i dalszego względnego przebiegu zmian temperatur jak w 1998 roku. Dane NASA GISS\n6. IPCC zakłada, że naturalne zmiany warunków klimatycznych nie odgrywają już dzisiaj żadnej roli. Pomijane są zmiany aktywności Słońca, zmiany prądów oceanicznych (np. PDO) i inne czynniki naturalne.\nStwierdzenie, że IPCC zakłada, że naturalne zmiany warunków klimatycznych nie odgrywają już dzisiaj żadnej jest zwyczajnie nieprawdziwe. IPCC nigdzie czegoś takiego nie mówi, co łatwo sprawdzić zaglądając np. do V Raportu. Nic takiego nie mówi także żaden zajmujący się profesjonalnie tematem naukowiec. Autorzy książki wystawiają po prostu „słomianą kukłę”. Czytaj więcej w Mit: CO2 poświęca się za dużo uwagi w porównaniu z innymi czynnikami.\n7. IPCC nieustannie przedstawia nazbyt alarmistyczne prognozy.\nRaporty IPCC są publikowane od ponad ćwierć wieku. Można więc zweryfikować, które prognozy były trafne, które zbyt agresywne, a które zbyt konserwatywne. Takie weryfikacje zostały przeprowadzone. Okazuje się, że przewidywania IPCC są nazbyt konserwatywne i nie doceniają tempa zachodzących zmian. Oszacowano (Freudenburg i Muselli, 2010 [pełna wersja]), że jest ponad 20 razy bardziej prawdopodobne, że IPCC nie docenia skali zagrożeń, niż że je przecenia.\nBadacze stwierdzili, że klimatolodzy z IPCC są pod presją mediów, które stale poddają w wątpliwość ich prognozy, twierdząc, że to przesadzone, najgorsze możliwe scenariusze. Media rzadko (o ile w ogóle) rozważają odwrotną możliwość: że sytuacja może rozwinąć się w znacznie gorszym kierunku. Cytując autorów analizy:\n(…) przegląd nowych badań naukowych pokazuje, że prawdopodobieństwo tego, że następstwa antropogenicznego globalnego ocieplenia okażą się poważniejsze, niż przewidywało to IPCC, jest ponad dwudziestokrotnie większe niż tego, że będą one mniej poważne. Badania pokazują, że jeśli media rzeczywiście chciałyby konfrontować ze sobą „dwie strony” dyskursu klimatycznego, to „właściwą drugą stroną” dla stanowiska IPCC są ci, którzy twierdzą, że zmiany klimatu będą mieć znacznie poważniejsze następstwa, niż przewidują to oficjalne szacunki.\nInaczej mówiąc, jeśli mediom zależałoby na zrównoważeniu przekazu, to powinny jako „drugą stronę” zaprosić do dialogu tych, według których przewidywania IPCC są błędne, bo perspektywa jest bardziej złowieszcza.\nCzytaj więcej w Mit: Naukowcy z IPCC to alarmiści, Może być niedobrze. Ekstremalna prognoza Jamesa Hansena wchodzi do kanonu nauki.\n8. Raporty IPCC prognozowały, że temperatury będą rosły o 0,2°C w ciągu dziesięciolecia, a tymczasem ocieplenie takie nie ma miejsca.\nZwróćmy uwagę na obszar zaznaczony na rysunku 9 zielonym prostokątem. W tym krótkim okresie (kiedy czynniki naturalne działały w kierunku ochłodzenia) wzrost temperatury rzeczywiście był wolniejszy. A jaki był średni wzrost temperatury w ostatnich dekadach? Przyjrzyj się rysunkowi 9 i oszacuj sam. Jak obserwowany wzrost temperatury ma się do prognozowanego przez IPCC ocieplenia w tempie około 0,2°C?\nA co pokazują serie pomiarowe inne niż NASA GISS? Zobaczmy. Dla porównania, gruba niebieska strzałka pokazuje wzrost o 0,5°C od roku 1990 do 2015 (25 lat), czyli o 0,2°C w ciągu dekady.\nRysunek 10. Zmiany średniej temperatury powierzchni Ziemi (dla serii satelitarnych UAH i RSS zmiany temperatury troposfery na wysokości kilku kilometrów) względem okresu bazowego 1981-2010. Dane dla 2016 dla pierwszych 9 miesięcy roku. Źródła: NASA GISS, HadCRUT4, NOAA, BEST, UAH, RSS. Gruba niebieska strzałka pokazuje wzrost o 0,5°C od roku 1990 do 2015 (25 lat), czyli o 0,2°C w ciągu dekady.\nMożna by powiedzieć, że IPCC z prognozą wzrostu temperatury trafiło w punkt. Można by, gdyby nie to, że stało się tak jedynie dlatego, że czynniki naturalne zgodnie zadziałały w kierunku obniżania temperatury. Gdyby nie to, IPCC odnotowałoby na swoim koncie kolejną pomyłkę w postaci zbyt konserwatywnej (za niskiej) prognozy.\n9. Do 2035 roku spadek aktywności Słońca do poziomu z czasów minimum Daltona, które trwało od 1790 do 1830 roku oraz zmiany prądów oceanicznych (w szczególności PDO) doprowadzą do spadku temperatury globalnej (pomimo wzrostu stężeń gazów cieplarnianych) o 0,2-0,3°C.\nAutorzy książki przedstawili prognozę, według której do 2035 roku spadek aktywności Słońca do poziomu z czasów minimum Daltona, oraz zmiany prądów oceanicznych (w szczególności PDO) doprowadzą do spadku temperatury globalnej (pomimo wzrostu stężeń gazów cieplarnianych) o 0,2-0,3°C. Od publikacji niemieckiej edycji książki minęło już kilka lat, można więc sprawdzić, jak spisuje się prognoza Vahrenholta i Lüninga.\nOto wykres z książki „Zimne słońce”, pokazujący prognozę wzrostu średniej temperatury powierzchni Ziemi wg IPCC (linia czerwona), prognozę zmian temperatury według Vahrenholta i Lüninga (linia niebieska) oraz „plateau mierzonych temperatur” (linia czarna). Przyjrzyj mu się uważnie. Bardzo uważnie. Wyciągnij wnioski.\nRysunek 11. Oryginalny opis z książki: „Nasza schematyczna prognoza temperatury do 2100 roku opracowana z uwzględnieniem zespołu antropogenicznych i naturalnych czynników klimatotwórczych. Dla porównania przedstawiono aktualną prognozę IPCC. Wartości obowiązują dla stworzonego przez IPCC scenariusza emisji CO2 A1B. Punktem odniesienia rysunku jest plateau temperatury od dziesięciu lat”.\nOko czytelnika rejestruje „plateau mierzonych temperatur” odnotowanych na osi temperatury jako „dzisiaj”, po czym ślizga się po osi daty do aktualnego momentu i stwierdza, że prognoza IPCC w ciągu zaledwie kilkunastu lat przestrzeliła wzrostem temperatury aż o 0,5°C, co w porównaniu do prognozowanego do końca stulecia ocieplenia o 2,6°C jednoznacznie sugeruje, że cała prognoza nadaje się jedynie do kosza. Jednocześnie rejestrujemy ciągłość „plateau mierzonych temperatur” i prognozy Vahrenholta i Lüninga.\nTakie było nasze pierwsze wrażenie. Byłoby zaś i pierwszym i ostatnim dla osoby nie orientującej się dobrze w tematyce. Tymczasem rysunek 11 to nie byle jaki wykres – to majstersztyk manipulacji. Choć wykres zawiera wiele poważnych błędów, to jesteśmy przekonani, że nic nie zostawiono tu przypadkowi. Co mamy na myśli? Zabaw się w detektywa, zastanów, co z tym wykresem jest „nie tak”, a następnie przeczytaj artykuł Majstersztyk manipulacji, czyli prognoza ochłodzenia z książki „Zimne Słońce”, w którym znajdziesz wyjaśnienie.\nW tekście skupiliśmy się na rozważaniach Vahrenholta i Lüninga na temat wpływu zmian aktywności Słońca na temperaturę powierzchni Ziemi. W swojej książce przedstawiają jednak także wiele innych myśli, które dyskwalifikują ich jako kompetentnych naukowców.\nPodkreślmy więc, że\nwbrew temu, co twierdzą autorzy, w rekonstrukcji temperatury w ostatnich 1000 lat (tzw. „kiju hokejowym”) nie znaleziono żadnych błędów, które w znaczącym stopniu zmieniały płynące z niej wnioski; bezprecedensowy charakter wzrostu temperatury w ostatnich dekadach potwierdza wiele niezależnych badań prowadzonych różnymi metodami, patrz Mit: Gwałtowny wzrost temperatur to efekt błędu w obliczeniach, Koniec Holocenu)\ntysiąc lat temu Grenlandia NIE była zielona (patrz Mit: Za czasów Eryka Rudego Grenlandia była zielona)\na Arktyka NIE była wtedy wolna od lodu (patrz Mit: Całkiem niedawno zasięg lodu arktycznego był znacznie mniejszy niż dziś)\nRysunek 12. Zasięg lodu morskiego w Arktyce na przestrzeni ostatnich 1450 lat, odtworzony na podstawie danych pośrednich, dane wygładzone 40-letnim filtrem (Kinnard 2011). Zauważmy, że współczesne dane obserwacyjne sięgają roku 2008 i można je w przybliżeniu traktować jako informację o aktualnych warunkach, chociaż w związku z zastosowaną procedurą wygładzania wykresu wartości nie są tak niskie, jak rzeczywiście obserwowane – wcześniejsze, większe zasięgi lodu sprzed 10-20 lat zawyżają średnią, przesłaniając dramatyczne pogorszenie stanu lodu w ostatnich latach.\nPisanie o spowolnieniu wzrostu poziomu morza w okresie 2005-2011 to klasyczne wybieranie wisienek,\nRysunek 13. Zmiany średniego poziomu morza na podst. pomiarów satelitarnych. Na rysunku zaznaczono okres, o którym autorzy książki „Zimne Słońce” piszą, że wzrost poziomu morza spowolnił. Źródło\ntempo wzrostu poziomu morza w ostatnich dekadach jest bezprecedensowe w perspektywie historycznej (patrz artykuł Tysiące lat zmian poziomu morza),\nRysunek 14. Zmiany średniego światowego poziomu morza w kolejnych stuleciach naszej ery. Źródło Climate Central.\nocieplenia występujące w okresie przejść między epokami lodowymi i interglacjałami było inicjowane przez zmiany orbity Ziemi, a wzmacniane przez wzrost koncentracji CO2 (patrz Mit: To ocieplenie powoduje wzrost koncentracji CO2 a nie na odwrót).\nW książce można znaleźć jeszcze dużo więcej mitów klimatycznych. Nie będziemy przytaczać wszystkich – to, co opisaliśmy zupełnie wystarcza, żeby stwierdzić, że ta lektura nie tylko nie pogłębi wiedzy czytelników, ale taką dawką antywiedzy wręcz ją obniży.\nDlaczego Fritz Vahrenholt i Sebastian Lüning napisali książkę, którą wydali w wydawnictwie specjalizującym się w beletrystyce, a nie recenzowany tekst naukowy? Ponieważ ich tezy nie przeszłyby obronną ręką procesu recenzji, a beletrystyka żadnego procesu recenzji przechodzić nie musi i można w niej umieścić nawet kompletnie błędne tezy. Szkoda tylko dezinformowanych czytelników.\nMarcin Popkiewicz, konsultacja merytoryczna: prof. Szymon Malinowski\nklimatyczne bzdurymodelowanie numeryczne


Bluza z koszulą - zerknij na te miejskie stylizacje! - Blog Renee\nBluza z koszulą – zerknij na te miejskie stylizacje!\nSzukasz sposobu, jak nosić bluzy i koszule w nowy sposób? Spróbuj połączyć je razem! Podpowiemy, jak zestawiać bluzę z koszulą, by prezentować się modnie w tym sezonie! Zainspirowałyśmy się miejskim luzem i modą streetwearową, więc każda z Was znajdzie tu coś dla siebie.\nBluza na koszulę – doskonały duet na co dzień\nKoszula z bluzą sprawdzi się na wiele okazji! Modne bluzy o fasonie cropped będą świetnie prezentować się z długą koszulą. Spróbuj połączyć pastelowo-różową, krótką bluzę z żółtą koszulą. Dodaj do tego ulubione jeansy i sneakersy. Do oversizowej bluzy zakładanej przez głowę z dekoracyjnym nadrukiem, najlepsza będzie gładka koszula w stonowanym odcieniu lub klasyczna, biała koszula o delikatnie taliowanym kroju. Pastelowe bluzy w duecie z białą koszulą najlepiej będą prezentować się w towarzystwie jeansowych szortów lub spódnic z jasnego denimu. Chcesz wystylizować swój ulubiony komplet dresowy na bardziej elegancko? Włóż pod bluzę oversizową koszulę, tak by wystawał kołnierzyk, mankiety i dół i dodaj do tego lordsy z ekoskóry z tłoczeniem skóry krokodyla oraz saszetkę nerkę o tym samym wzorze. Wypatrzyłyśmy jeszcze jeden look, który na pewno Ci się spodoba! Bluza w połączeniu z koszulą uszytą z koronkowego materiału, a do tego dopasowana spódnica i sandały na słupku.\nBluza z kołnierzem od koszuli – gotowe rozwiązania są na topie!\nMożesz też kupić ubranie 2w1, czyli bluzę z wystającą koszulą. Do wyboru masz bluzę z kołnierzykiem od koszuli lub bluzy z doszytym dołem imitującym wystającą koszulę. To świetny wybór, jeśli chcesz zaoszczędzić czas podczas komponowania codziennej stylizacji. Rozejrzyj się za klasycznym połączeniem kolorystycznym, czyli za z szarą lub czarną bluzą i białym kołnierzem. W looku inspirowanym rockowym pazurem połącz bluzkę ze skórzanymi spodniami i mokasynami z dekoracyjnym łańcuszkiem z przodu. Nas urzekła także bluza z doszytym dołem od koszuli w pastelowym odcieniu – to model, który doskonale sprawdzi się we wiosenno-letnich stylizacjach. Trendsetterki łączą ten fason bluzy z koszulą z dopasowanymi szortami biker, zdobionymi wzorem tie-dye i kolorowymi trampkami na karbowanej platformie. Możesz też rozejrzeć się za bluzą z kołnierzem od koszuli w ponadczasowy, kraciasty wzór. Karata nie wychodzi z mody, dlatego warto mieć taki element garderoby w swojej kolekcji. To nie koniec modowych inspiracji – sprawdź motyw tie-dye w trendach 2021!\nCzy bluza z kapturem pasuje do koszuli?\nA czy włożenie koszuli pod bluzę z kapturem to dobry pomysł? Tak! Tutaj możesz nosić koszulę na dwa sposoby – z wyjętym kołnierzykiem lub schowanym. Pamiętaj, by kaptur nie był zbyt mocno zabudowany, tak by całkiem nie zasłonić koszuli przy dekolcie. Koszula i bluza z kapturem to duet, który sprawdzi się w mniej zobowiązujących stylizacjach. Nam bardzo podoba się połączenie beżowej bluzy z kapturem z różową koszulą i jeansowymi szortami z postrzępioną nogawką. Do tego trampki z cholewką za kostkę i mała saszetka z telefonem na szyję oraz obowiązkowo czapka z daszkiem!\nSzukasz ciekawych stylizacji z sukienkami? To może Ci się spodobać – jaką biżuterię dobrać do sukienki w panterkę?


Regulamin sklepu - LuLajka\n2. Właścicielem Sklepu jest: Przemysław Cichocki, Dubienka 2, 88-100 Inowrocław, NIP 5562290537, tel. 502578573, adres email: sklep@lulajka.pl\n2. Warunkiem realizacji zamówienia jest podanie przez klienta danych pozwalających na weryfikację klienta i odbiorcy towaru oraz dokonanie płatności za złożone zamówienie. Sklep potwierdza przyjęcie zamówienia mailowo.\n3. Dla obu stron wiążące są informacje zawarte na stronie internetowej Sklepu, znajdujące się przy kupowanym towarze w momencie złożenia zamówienia, w szczególności: cena, charakterystyka towaru, jego cechy, elementy wchodzące w skład zestawu, termin realizacji - liczony od momentu otrzymania wpłaty oraz sposób dostawy.\n1. Klient ma do wyboru formy płatności określone w zakładce Formy płatności i są to opcja przelewu tradycyjnego oraz przelewem natychmiastowym. Operatorem płatności jest BlueMedia S.A\n3. Warunkiem wydania towaru jest zapłata za zakupione produkty oraz za przesyłkę.\n1. Zamówiony towar Sklep wysyła za pośrednictwem firmy kurierskiej DPD lub udostępnia do odbioru przez klienta w siedzibie firmy po uprzednim opłaceniu zamówienia.\n2. Termin realizacji zamówienia jest liczony od momentu otrzymania wpłaty za złożone zamówienie.\n2. Sklep ustosunkowuje się do reklamacji klienta w terminie 14 dni od momentu otrzymania towaru zgłoszonego do reklamacji.\n5. Reklamacji nie podlegają uszkodzenia mechanicznie powstałe w wyniku długotrwałego użytkowania produktu, nie wynikające z wad produktu.\n2. Klient będący Konsumentem może odstąpić od umowy sprzedaży zawartej na odległość, bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 14 dni od dnia dostawy. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.\n4. W terminie 14 dni od odstąpienia przez klienta od umowy Właściciel Sklepu zwraca klientowi zapłaconą kwotę pomniejszoną o koszt wysyłki.\n5. Zwrotowi ani wymianie nie podlegają produkty personalizowane i szyte na zamówienie według pomysłu klienta. Są to produkty szyte na indywidualne zamówienie i w ich przypadku zwroty nie są realizowane.


"Mój świat... Moje kredki...": Soczysta czerwień czyli 121 Pillar Box Red\nJustyna 11 marca 2013 14:48\nKosmetyczkaAni 11 marca 2013 14:56\nPiękny kolor, mnie niestety taka czerwień nie pasuje :(\nAnonimowa 11 marca 2013 15:28\nUwielbiam takie czerwienie:)\nWszystko co mnie zachwyca 11 marca 2013 15:31\nEwelina 11 marca 2013 23:27\nW takich kolorach moje usta wyglądają śmiesznie :) Tobie jest pięknie\nkropeczka33 12 marca 2013 12:59\ndziękuje bardzo jeszcze jakiś czas temu nie uwierzyłabym, że pomaluję usta taką szminka :)\nŁucja 12 marca 2013 03:04\nPrzepiękna pomadka:) Podoba mi się:)\nJustyna Truskawka 12 marca 2013 04:29\nBardzo fajny kolor pomadki, do twarzy ci w nim :)\nMANIA w świecie lakierów (Lakierowa Mania Mani) 12 marca 2013 04:41\nKolor szałowy, bardzo mi się podoba.\nManufaktura Urody 12 marca 2013 10:46\nPiękna czerwień. Zarówno pomadka, jak i lakier.\nkropeczka33 12 marca 2013 12:58\ndziękuje - lakier też niedługo pokażę na blogu :)\nZgadzam się z Tobą:) Intensywne odcienie pomadek uzależniają;) Zawsze ciągnęło mnie do koloru na ustach. Kobiety z mojej rodziny lubiły akcentować tę część twarzy. Mogły się pochwalić sporym arsenałem. Jednak nastolatce nie wypadało używać fuksji czy czerwieni. Gdy poszłam na studia, postanowiłam spróbować i od razu dostrzegłam ogromną różnicę w wyglądzie mojej twarzy. Intensywne, czyste odcienie ożywiają moje blade lico. W nudziakach wyglądam niewyraźnie. Teraz, kiedy znam pewne zasady, świadomie dobieram odcienie pomadek:) Kolekcja czerwieni, intensywnych róży i fioletów stale się powiększa;)\nkropeczka33 12 marca 2013 15:49\nja w swojej kolekcji jeszcze żadnego fioletu nie posiadam. Nude na ustach też lubię ale tylko gdy stawiam na mocne oko :)\nOmgSpoczi 13 marca 2013 05:18


\tCzy „Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego to powieść mająca wartości dla współczesnych? – rozprawka - 2l.pl\n2l.pl / Czy „Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego to powieść mająca wartości dla współczesnych? – rozprawka\nPowieść Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace” powstała pod koniec XIX wieku i skupiała się przede wszystkim na położeniu polskiej młodzieży w carskiej szkole w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX stulecia. Można postawić pytanie czy po tylu latach ukazane treści są wartościowe i istotne dla współczesnego czytelnika.\nUtwór Żeromskiego można traktować jako dokument pewnej epoki. W Polsce szczególną uwagę przywiązuje się do obchodzenia narodowych świąt i rocznic. Ważnych dat powstań i przejawów bohaterskich czynów. Zapomina się nieraz o zwykłych mieszkańcach, którzy musieli zmagać się z codziennymi problemami, a w okresie zaborów z wieloma formami zniewolenia. Część z nich biernie poddała się zaistniałej sytuacji, jednak niektórzy, jak ukazana w „Syzyfowych pracach” garstka patriotycznej młodzieży w sobie możliwy sposób stawiała opór wszechmocnej rusyfikacji. Ich postawa także i dziś zasługuje na podziw i pokazuje, że patriotyzm może przejawiać się nie tylko w czynnej walce z wrogiem, ale też w szacunku do narodowej tradycji oraz chęci samokształcenia.\nObok narodowowyzwoleńczego problemu utwór autora „Siłaczki” zajmuje się zagadnieniem dorastania i kształtowania świadomości młodych ludzi. Jest to zagadnienie ponadczasowe. Na przykładzie przede wszystkim Marcina Borowicza dał autor pełen obraz przemiany wewnętrznej i tworzenia się tożsamości młodego człowieka od początku nauki w szkole do zdania egzaminu dojrzałości. Rozterki młodzieńca, okresy wagarów i opuszczenia się w nauce, letnie przygody, zabawy z kolegami, ale też zmaganie z poważnymi problemami, takimi jak śmierć matki budują przyszłą osobowość młodego człowieka. Mimo początkowego ulegania rusyfikatorom chłopiec obronną ręką wychodzi ze sprawdzianu dojrzałości. Szkołę opuszcza jako człowiek ukształtowany, z jasnym stosunkiem do takich wartości, jak naród, społeczeństwo i sens życia. Przeżywa także pierwszą miłość. Etapy dojrzewania Borowicza są aktualne także i dziś.\nNiewątpliwie nieprzemijalnością wartością „Syzyfowych prac” jest ich warstwa artystyczna. Badacze podkreślają, że to jedna z najlepszych powieści polskich pod względem budowy, kompozycji, kreacji bohaterów, opisów natury, a także tonacji, stylistyki i języka. Bogactwo środków zastosowanych przez Żeromskiego, zwięzłość opisu, ciekawa fabuła sprawiają, że mimo upływu lat książkę czyta się z przyjemnością, doceniając jej niezaprzeczalne wartości.


Akara pomarańczowopłetwa • Andinoacara rivulatus\nStrona główna»Ryby akwariowe – gatunki»Pielęgnicowate»Akara pomarańczowopłetwa\nAndinoacara rivulatus\t(Günther, 1860)\n6.5 - 8.0 pH\nAkara pomarańczowopłetwa, Pielęgnica pomarańczowopłetwa (Andinoacara rivulatus) – endemiczny, agresywny gatunek ryb akwariowych z rodziny pielęgnicowatych.\nRyba akwariowa Akara pomarańczowopłetwa - Andinoacara rivulatus Pochodzenie ryb akwariowych\nRyby pochodzą z Ameryki Południowej gdzie zamieszkują tereny Peru i Ekwadoru. Zasiedlają strumienie, wody stojące oraz główne koryta w delcie rzek Tumbes i Esmeraldas.\nRyba akwariowa Akara pomarańczowopłetwa - Andinoacara rivulatus Charakterystyka, płeć i usposobienie ryb akwariowych\nW akwariach osiągają ok 15-20 cm długości (w naturze 20-30 cm). Charakteryzują się dość dużą głową, pyskiem o grubych wargach, dużymi oczami z żółtą obramówką. Głowa i przednia część tułowia ubarwiona na jasnobrązowo. W okolicy warg oraz na pokrywach skrzelowych występują nieregularne pasy i kropki. W środkowej części zielonkawo-niebieskawego tułowia przebiegają dwie pionowe pręgi, które w górnej części połączone są czarną kropką. Na pozostałej powierzchni ciało pokryte jest zielonymi i niebieskimi kropkami. Kolor płetw granatowy, fioletowy. Płetwa grzbietowa i ogonowa przyozdobiona pomarańczową obwódką.\nSamce są zdecydowanie większe od samic oraz mają dłuższe płetwy grzbietową i odbytową. Z wiekiem pojawia się u nich dużych rozmiarów garb tłuszczowy. Warto wspomnieć, że garb ten w środowisku naturalnym rozwija się tylko w okresie rozrodu natomiast w akwariach jest stale widoczny.\nRyby pływają we wszystkich partiach wody. Uchodzą za bardzo agresywne dlatego nie powinny być trzymane z rybami mniejszymi od siebie.\nRyba akwariowa Akara pomarańczowopłetwa - Andinoacara rivulatus Odżywianie ryb akwariowych\nRyby wszystkożerne i mało wybredne. Zalecane podawanie dobrej jakości pokarmów w pałeczkach i uzupełnianie diety pokarmami żywymi np. siekaną dżdżownicą, krewetkami, małżami oraz pokarmami roślinnymi np. groszkiem, szpinakiem. Należy unikać pokarmów o dużej zawartości białka takich jak serca wołowe czy innych czerwonych mięs, które szkodliwie wpływają na układ pokarmowy tych pielęgnic.\nRyba akwariowa Akara pomarańczowopłetwa - Andinoacara rivulatus Akwarium ryb akwariowych\nAkary pomarańczowopłetwe wymagają co najmniej zbiornika o długości 150 cm, z miękkim, najlepiej piaszczystym podłożem oraz licznymi dekoracjami w postaci korzeni i płaskich kamieni, które posłużą im jako miejsce do odbycia tarła. Jeżeli planujemy towarzystwo innych ryb to musimy zapewnić im tyle kryjówek ile to tylko możliwe. Pomimo, że najpewniej tym zabiegiem nie wyeliminujemy całkowicie agresji Akar to przynajmniej nieco ją rozproszymy. Akwarium najlepiej zacienić roślinnością pływającą. Roślinny zakorzeniające się w podłożu prędzej czy później zostaną wykopane. Należy wybierać gatunki, które rosną przymocowane do dekoracji, takie jak np. Anubias, Mikrozorium oskrzydlone, które mają znacznie większą szanse na przetrwanie. Akary pomarańczowopłetwe są rybami dość wrażliwymi na zanieczyszczenia wody, dlatego też niezbędny jest wydajny filtr biologiczny oraz częste podmiany wody.\nZ reguły są to ryby bardzo agresywne i terytorialne, o ile nie posiadamy ogromnego akwarium to wskazane jest trzymanie pojedynczej sztuki lub dobranej pary. W większych zbiornikach (powyżej 650 litrów) mogą być trzymane razem z innymi dużymi pielęgnicami, zbrojnikami i sumami. Dobrym towarzystwem będą tez bardziej aktywne gatunki np. Brzanka Rekinia, Brzanka Wielka czy niektóre piraniowate. Nie należy ulegać pokusie trzymania pary Akar pomarańczowopłetwych w akwarium towarzyskim, ponieważ jak tylko przystąpią do tarła w zbiorniku rozpęta się piekło.\nRyba akwariowa Akara pomarańczowopłetwa - Andinoacara rivulatus Rozmnażanie ryb akwariowych\nO ile uda nam się dobrać odpowiednią parę to samo rozmnażanie jest stosunkowo łatwe. Sam proces dobierania w pary może być jednak ryzykowny. Jeżeli w tym samym czasie wpuścimy do akwarium samca i samicę to z dużym prawdopodobieństwem samica zostanie zabita. Część hodowców oddziela ryby przeźroczystym materiałem do czasu aż przyzwyczają się do siebie co następuje po kilku tygodniach. Znacznie łatwiejszą metodą jest zakup grupy młodych ryb i pozwolenie im na dobranie się w pary. Jak tylko utworzy się para, pozostałe ryby koniecznie odławiamy gdyż najpewniej zostaną zabite podczas tarła. Akwarium przygotowujemy jak wyżej. Woda powinna być miękka i kwaśna o pH 6,5-7.0 i temperaturze 24-27°C. Do natleniania wody wystarczy kostka napowietrzająca. Koniecznie umieszczamy płaskie kamienie na których ryby chętnie składają jaja. Ryby stymulujemy do rozrodu podając im duże ilości żywego i mrożonego pokarmu.\nRyby stają się dojrzałe płciowo mając około 10-15 cm. Do tarła można je zachęcić większą podmianą (30-50%) nieco chłodniejszej wody. Para w swoim rewirze wybiera i oczyszcza miejsce do tarła. Może to być np. płaski kamień, duża doniczka lub wykopany w podłożu dołek. Tarło odbywa się w sposób podobny do wielu innych pielęgnic, samica składa jajeczka w linii po czym ustępuję miejsca partnerowi, który zapładnia ikrę. W ten sposób może zostać zapłodnionych do 400 jaj. Wylęg następuje po ok 3-4 dniach. W tym czasie samiec broni terytorium a samica opiekuje się ikrą. Po wylęgu narybek przenoszony jest do wcześniej wykopanego w podłożu dołka gdzie pozostaje do czasu aż zacznie swobodnie pływać. Zazwyczaj trwa to 6-8 dni. Młode mogą być karmione artemią, larwami komarów czy rozdrobnionym pokarmem suchym. Nie zaleca się oddzielania ich od rodziców przez co najmniej 6 tygodni.\nVideo Ryba akwariowa - Akara pomarańczowopłetwa\nGaleria Ryba akwariowa - Akara pomarańczowopłetwa\nNazwa ryby akwariowej: Andinoacara rivulatus\nSynonim: Gold Saum, Green Terror\nOpisał: Günther, 1860\nRozmiar ryb akwariowych: bardzo duży, duży, samiec - 20-30 cm, samica - 15-20cm\nŻerowanie: przy dnie, przy tafli wody, środek\nUsposobienie: bardzo agresywne\nmin-długość: 150 cm\nWoda: umiarkowana, zimna, lekko kwaśna, lekko zasadowa, miękka, średnio twarda, twarda\npH: 6.5 - 8.0 pH\nCena:\t30 zł\nWięcej o rybach: Wikipedia - Akara pomarańczowopłetwaPoważnie o rybach - Akara pomarańczowopłetwa\nOdpowiedz na komentarz Bartek\nTrzymam parkę tych ryb w 350L z neonkami i razborami ponad rok.\n-neonków kupiłem 12 i jest 12\n-razbor 10 i jest dalej 10\nStrasznie się te akary o ręke ocierają!!!\nzdzichu paleta 2 miesiące temu\n10000 sztuk na spokojnie wytrzyma dodaj jeszcze rekina białego i bedzie git (pamiętaj o preparatach : olej rzepakowy, apap , stoperan , prostacare +)\nCzy Akara pomarańczopłetwa źle będzie się czuła w zbiorniku 240L? Z neonami? Narazie nie mam żadnych ryb.. Jakie polecacie? Biotop Ameryka Południowa..\nArek 6 miesięcy temu\nMiałem 8 neonów z 2akarami teraz nie ma już żadnego więc odradzam pomysł, inne gatunki powinny być takie które nie zmieszczą im się do pyska\nNa spokojnie mam parke akar w takim zbiorniku z innymi rybami\nMarta 8 miesięcy temu\nMoja akara pomaranczowa jest w takim razie jakims wyjątkiem, bo ciućmok z niej ze hej. Pletwy nastroszy jak trzeba i cos tam poudaje twardziela, ale zazwyczaj tyluje i woli odpuscic…\nTrafiłem na artykuł w angielskim Internecie o rodzinie Andinoacara. Twierdzą tam, że Andinoacara rivulatus jest błędnie nazywana Green Terror. Poprawna jej nazwa to Andinoacara stalsbergi. Rozmawiając o tym z moim lokalnym hodowcą pielęgnic – potwierdził. A co wy myślicie o tym?\nOto kilka linków w temacie:\nArtur 10 miesięcy temu\nWiesz wyjątki się zdarzają, ale ogólnie jest to Ryba silnie terytorialna szczególnie w okresie tarła\nNie bez powodu ma przydomek „GREEN TERROR” 😛\nDla pielęgnic olbrzymie znaczenie ma to z jakimi rybami wychowują się od młodości . Miałem kiedyś jako początkujący akwarysta grupę młodych pielęgnic Niebieskołuskich razem z parką brzanki Różowej. I tak razem żyły i rosły w symbiozie.Kiedyś postanowiłem dokupić kilka brzanek Różowych i Sumatrzańskich. Po dwóch dniach po nowych rybach nie było już śladu a dwie najstarsze brzanki dożyły sędziwego wieku u boku dużych już pielęgnic. Pielęgnice to bardzo inteligentne ryby często nie dające się umieścić w żadnych szablonach.\nrrrrrrrrrrrrrrw 10 miesięcy temu\nMoje pielęgnice dzisiaj pokazały „pazury”… Zawsze na czas grzebania w akwarium chowają się za sporych rozmiarów anubiasem a dzisiaj szok, wkładam rękę a one we dwie atakują :O W ogóle ostatnio stały się strasznie zaczepne, podskakują do wielkiego 25cm z. gibbicepsa, ten dzielnie to znosi ale jak mu kradną tabletki to się wkurza i woda się „gotuje”…\nTak pielęgnice to bardzo odważne ryby , nie boją się nawet wielkoluda opiekuna. Podczas któregoś tarła moich pielęgnic Niebieskołuskich chciałem przykleić termometr, który ryby oderwały bo im przeszkadzał.Przyznaje się ,że moja ręka osiągnęła prędkość światła gdy uciekałem z nią z akwarium.\nKondri6 11 miesięcy temu\nNie wiem, kto pisał ten opis Akar Pomarańczowopłetwych, ale oglądając filmiki na youtube z tymi rybami można odnieść wrażenie, że nie taki diabeł straszny jak go malują. Widziałem tarło akar w akwarium z neonkami (żyjącymi) i rogatkiem, więc sorry, ale chyba opis mocno przesadzony.\nk0zz 10 miesięcy temu\nSpoko, kup sobie ławicę neonków i wpuść je do rivulatusów. Po kilku dniach daj znać, czy ten opis jest przesadzony. I nie zapomnij podzielić się doświadczeniami na YT pod filmami które oglądasz:)\njenek 11 miesięcy temu\nZ jakimi rybami moge je trzymać w akwa. 1200l?? chciałbym tam mieć z nimi skalary pawiookie niebieskołuskie i EWENTUALNIE wielobarwne ze wszystkich po parze\nMam pytanie czy moglbym ta rybe trzymac ze skalarami, pielegnicami severum ,akarami blue electric ,kirysnikami czarnoplamymi ,dlugonosami,mulojadami oraz bocjami wspanialymi\nIle litrów ma akwarium?Jakie długonosy i jakie mułojady.Idokładnie ile jest wszystkich ryb ,czyli ile skalarów ile długonosów ile bocji i kiryśników itd. Nie zapominając o parametrach\nMam 7 małych Akar pomarańczowopłetwych ( czekam aż dobierze się para ).\nCzęść z nich jest jasno wybarwiona, część bardzo ciemno wybarwiona ?\nTo jest normalne ? Może to są jakieś inne rodzaje ?\nmariusz 1 rok temu\nsamce sa jasniejsze a samiczki ciemniejsze\nMam pytanie chodzi mi o akare pomarańczowo pletwa juz od ponad tygodnia nie może złożyć jaj jest strasznie gruba tak jak by miała problem ze złożeniem jajeczek boje się żeby nie zdechla cały czas pływa po dnie bo nie ma już siły popłynąć do góry czy ktoś mi pomoże dlaczego tak jest\nAniu, czy twoja akara nie ma nastroszonych łusek? Czy nie jest mniej aktywna, niż normalnie? To co opisujesz jako „strasznie gruba” może być objawem posocznicy.\nPodejrzewam ze ma w sobie jajka dlatego ze miały tarlo czyscily kamień itd tylko ze ona tak jak by nie mogła złożyć tych jaj\nSMOGtom 2 lata temu\nMam Akary od ponad 2 lat i od pocztku są wyjatkowo spokojne jedynie w trakcie tarla potrafia pogonic inne ryby nie robiąc im krzywdy .Tarlo odbywają regularnie maja problem jedynie z utrzumaniem potomstwa . Piękne charakterne ryby .\nfajna szkoda że agresywna (-:\nMam Green Terror (Akara Pomaranczopletwa) od paru dni, narazie jest mala 8cm i jest w zbiorniku z innego biotopu 115 litrow (Malawi 5 Acei + 4 Johanni) – dostalem ja w prezencie.. Puki co minal tydzien i jest bardzo grzeczna, nikomu nic nie robi i reszta zbiornika tez jej nie gania.. Problem bedzie jak dorosnie, juz planuje nowe akwarium dla niej bo jest piekna.\nKoniecznie do nowego akwarium… gdyż jest to tylko kwestia czasu nim Akara (samiec!!! czy samica) stanie się agresywna. Oprócz tego woli chłodniejszą wodę (<25°C) niż Pyszczaki, które najlepiej czują się przy 26-28°C.\nMimo wszystko 115l też jest trochę małym zbiornikiem dla Pyszczaków, ale ja trochę z innej beczki, tak pytam z czystej ciekawości, jak Johanni (jaka konfiguracja? harem 1+3?) mają się wobec Acei (też jaka konfiguracja 5 osobników? 2+3?), gdyż wobec wszelakich opisów łagodne Pyszczaki złotopłetwe (Pseudotropheus acei) nie powinny być trzymane z gatunkami z grupy Mbuna, a do takich należą Melanochromis johanni… nie kłócą się? czy też są jeszcze młode…\nTak poza tym, wszystkie te rybki są piękne. Pozdrawiam.\nJohani 1+3 a Acei ciezko wyczuc ale chyba 2+3 . Acei byly najpierw 3 potem dodalem 2. Zaraz pozniej dalem Johanni 1+3. Czasem samiec Johanni pogoni kogos ale ze jest dosc sporo ryb w akwa ze zaraz sie dezoreintuje kogo tak naprawde gonil.\nPuki co to moje Malawi lamie wiele regul, bo rosliny tez sa i nikt ich nie gryzie, nie maja tez jak wykopac bo je ukrylem miedzy duzymi kamieniami.\nPuki co nie mam opcji na nowe akwa wiec , mam cicha nadzieje ze Akara sie dostosuje do reszty, albo jesli nie to bedzie rosla powoli. Plan na 600l dopiero za rok. Mowi sie ze powiny byc w takich a nie innych warunkach. Napewno maja lepsze warunki niz w sklepie, gdzie plywa ich 10 sztuk w akwarium 30l bez piasku,kamieni etc.\nMinal tydzien. Wyglada na to ze Akara jest sploszona, gania ja samiec Johanni, ma lekko pekniety tylni wachlarz od pletwy, odgania ja od jedzenia, jak wrzucam platki to jakby nie byla wogole zainteresowana jedzeniem, siedzi praktycznie sobie w jednym miejscu pod liscmi Anubiasa. Puki co wogole nie widac zeby chciala byc w jaki kolwiek sposob agresywna. Dodam ze jest o jakies 70% wieksza od samca Johanni. Caly czas jest bardzo blisko grzalki jakZmnieszylem temp dzis do 26 stopni z 28.\nMinal tydzien. Wyglada na to ze Akara jest sploszona, gania ja samiec Johanni, ma lekko pekniety tylni wachlarz od pletwy, odgania ja od jedzenia, jak wrzucam platki to jakby nie byla wogole zainteresowana jedzeniem, siedzi praktycznie sobie w jednym miejscu pod liscmi Anubiasa kolo grzalki. Puki co wogole nie widac zeby chciala byc w jaki kolwiek sposob agresywna. Dodam ze jest o jakies 70% wieksza od samca Johanni. Zmnieszylem temp dzis z 28 na 26 stopni, moze to ja jakos pobudzi. Jesli nie zacznie jesc oddam ja do pobliskiego sklepu akwa bo szkoda mi jej.\nNo tak, Johanni jest w haremie i walczy o terytorium dla przyszłego potomstwa, gdyby Akara miała partnerkę (partnera) z pewnością role by się odwróciły i nastąpiłaby rewolucja w akwarium – w czasie tarła wyzwala się największa agresja. Samotna Akara nie ma o co walczyć, dlatego została zdominowana.\nWpadlem na pomysl, ktory troche utrudni mi zycie (bede musial robic podmiany wody 2 x w tyg)\ntabletka na przyssawce w trzech miejscach w akwa.\nTym sposobem Akara ma swoje miejsce do jedzenia kiedy reszta zajeta jest swoim w innym miejscu akwa.\nNiestety strasznie szybko sie gromadzi nadmiar, mimo ze wyciagam je te przyssawki po ajkichs 3 minutach.\nAle czego sie nie robi dla dobra ryb.\nDzis sceneria byla taka:\nAkara po jednej stronie akwa caly dzien\nReszta ryb po drugiej i jakby granica byla gdzies w polowie.\nNie bylo ganiania agresji etc, ale doslownie jakby ktos postawil linie w miare po srodku. Zauwazylem ze Acei moga sobie te linie przekraczac i nic sie nie dzieje, natomast jak Johanni czy samiec czy samica sie zbliza to Akara sie puszy 😉\nNarazie nie mam szans na wieksze akwa bo na poddaszu zbiornik 600l + wystroj to prawie tona.\nPod koniec roku jak sie nie zagryza i beda sie miec dobrze, uda mi sie zrobic dwa zbiorniki wtedy Akara dostanie swoje 500l + dodatkowa samica i samiec.\nA malawi pojdzie do 600l osobnego zbiornika i odrobinke sie powiekszy, moze o Saulosi albo demasoni.\nwitam mam akare pomaranczowopletwa i juz od paru tygodni zauwazylem ze nieche jesc co zrobic . ma okolo 20 cm czy mozna zrobic kompiel w soli jaka to sul kuchenna /..\nCześć, a jakieś inne objawy oprócz braku apetytu? zmiany zew. na ciele, chudnięcie (albo puchnięcie), jakie odchody – normalne jak zwykle, czy przezroczyste, ciągnące…\nJeśli to infekcja układu pokarmowego, to sól raczej nie pomoże.\njakie inne pielegnicę mozna trzymać z akarą pomaranczopłetwą w baniaku 1000l\nCzy można nią trzymać z pyszczakiem chełmiastym ?\nw zbiorniku 500l\nZacznijmy od biotopów. Pielęgnice bardzo dobrze czują się w akwarium biotopowym, w przypadku akary pomarańczowopłetwej będzie jak najbardziej tolerowała biotop Ameryki Płd. lecz pyszczaki biotop Afryki (wystrój akwarium to skały, kamienie, groty, ponieważ rośliny będą skubać swoim masywnym pyskiem).\nParametry wody dla tych dwóch ryb pasują, ale co z tego. Pyszczaki będą obgryzać płetwy akarom i nie daj Boże wpływać na ich terytorium, walki o miejsce życia, zaznaczam, że to pielęgnice terytorialne i inteligentne, potrafią zając się swoim potomstwem i poświęcają życie, aby zapewnić im bezpieczeństwo…\nmam takich 11 w akwarium po około 25 cm każda 🙂 AKWARIUM 2250 L\nlukasz $$ 2 lata temu\nWTF 2250l akwarium i 11 akar po 11cm gratuluję ????\nDawid 1 rok temu\nPodeslij zdjecia akwa jak to wyglada. Pozdrawiam email: dawix1990@o2.pl\nRoksana 2 lata temu\nWitam!Moja Akara zabiła wszystkie ryby …Został tylko glonojad, bo biedny zawsze się chował.Agresywny gatunek , ale piękny <3\nqwwerty 3 lata temu\nOne zjadają wszystkie mniejsze od siebie! Ktoś pomoże?\nPapuziaxD 2 lata temu\nA co myślałeś? Że nie będą tego robić? To jest pielęgnica do tego jeszcze akara pomarańczopłetwa! Która atakuje i może zabić nawet większe od siebie ryby a co dopiero mniejsze. Albo się pozbądź akary albo tych mniejszych ryb.\nWiktor 3 lata temu\nMa 13 lat posiadałem ósemkę tych pielęgnic posiadałem je 2,5 roku po 0,5 roku złożyły ikrę. Lecz posiadałem pielęgnice Saijca, która zjadła mi ikrę .Lecz w ostatnich latach dostały zapalenia pęcherza pławnego i z wszystkich pielęgnic została jedna i wymieniłem ją na Neony Inessa .\nPosiadam parę tych pięknych ryb. Autor ma rację – wyjątkowo agresywne ryby. Mam akwarium od 1992 roku i muszę przyznać, że tak walecznego gatunku nie spotkałem. Samiec potrafił nawet i mnie pokąsać podczas pielęgnacyjnych zabiegów. Jednak jest to ryba pięknie ubarwiona, wdzięczna i temperamentna. Lubię takie 🙂\nPapuziaxD 3 lata temu\nMnie moje papuzie też kąsają jak wsadzę rękę do akwa jak im daje np dżdżownice, nawet jak ich już nie ma (w sensie dżdżownic a znikają w sekundę) to mnie kąsają, to miłe uczucie. Nawet one się dają dotykać czasem.\nWitam, mam w zbiorniku około 10 akar, kilka pawiookich oraz sumy kiryski glonojady i dobrała mi się parka samiec około 6 cm samica około 3, złożyły ikrę na korzeniu i w zbiorniku panuje cisza i porządek tak jak przed tarłem i opanowały sobie około 1/10 zbiornika.\nSuper wybarwiona, samiec extra płetwy łuski kozak. Z pięciu maluchów dobrała się para, w czasie tarła w baniaku masakra, dno przekopane rośliny wyrwane, 2 samce zabite z tego samego gatunku i do tego samiec cytrynowego i akara żółta para poszła do piachu. Mam 150 cm akwariowe i 3/4 zbiornika należało do tej parki. Jedyna ryba która 3 dni odpierała ataki to papuzia wielkości dłoni ale i tak wymiękła. Pływają już w oddzielnym zbiorniku. Super widok wybarwiony i nastroszony samiec.\nGdzie w bydgoszczy lub okolicach (maks. 30km.) można go kupić? Oczywiście młode\nrysib 4 lata temu\nZobacz w Białych Błotach na Szubińskiej. Jeśli nie będą mieli, zawsze możesz zamówić.\nJuż sprawdzałem, niestety nie mają, przyjeżdżam tam co miesiąc i nigdy nie mieli.\nCzy mogę trzymać to akarę z skalarem, pielęgnicą papuzią, pielęgnicą skośnopręgą, z duchem amazonśkim. Jeżeli tak to jaszcze z jakimi rybami mogę ja trzymać?\nPawiooka powinna dać radę w akwa 1000l wzwyż\nLinka 5 lat temu\nBardzo prosiłabym o utworzenie wątku na temat akar itańskich. Zostałam ich szczęśliwą posiadaczką. Niestety informacji o nich jest okropnie mało w internecie, a chciałabym wiedzieć jak najwięcej. 🙂 W obecnej chwili w różnicy do akar tu opisywanych mogę powiedzieć, ze są bardzo przyjazne, zero przejawów agresji wobec innych rybek i strasznie lubią głaskanie. 🙂\nTeraz po jakimś czasie od zakupu rybek mogę napisać o itańskich więcej. Gdyż wątek nie powstał, a na internecie w dalszym ciągu jest dość mało informacji o nich. Więc doszło do tego, że okazało się, że mam parkę. Dziś z rana zauważyłam wyklute maleństwa. Nie mam pojęcia kiedy złożyły ikrę. Po samicy nie było widać, że będzie składała ikrę, bo nie przybrała na tuszy ani żadne z zachowań na to nie wskazywało, więc wylęg był w akwarium ogólnym wielogatunkowym. Malutkie są w dołku w żwirku. Samica i samiec na zmianę pilnują gniazda, ale nie ma żadnych przejawów agresji wobec reszty obsady. Teraz zastanawiam się co zrobić. Normalnie ikrę zawsze przekladalam z rodzicami lub bez (zależy od gatunku) do tarliskowego, ale co zrobić teraz żeby maleństwa nie zostały zjedzone?\nto masz odpowiedz ja trzymam z nimi papuzie i zebry\nSzymon 5 lat temu\nCzy one mogą być z weloniastymi ? Bo ją kupiłem i na drugi dzień wstaje, patrzę a teleskopy mają tak poobgryzane ogony, że masakra.\nzbigniew 5 lat temu\nU mnie w 600 l baniaku mam 6 takich akar i kilka innych rybek i o dziwo nie atakują nawet mam dużo roślin i też ich nie zjadają ale jak złożą ikrę to lepiej się nie zbliżać\nmoże być z pyszczakami ale pod warunkiem że będzie tylko jedna. Mam więc wiem 🙂\ndamioan 5 lat temu\nczy ona może być z pyszczakami\nNie, nie może. Zarówno Akara pomarańczowopłetwa jak i pyszczaki to terytorialne ryby, mają różne wymagania i potrzebują dużo miejsca.\nJonatan 2 godziny temu\nW temacie: Kirysek albinos\nŁatwy w pielągnaci tylko boi się światła\n123 3 godziny temu\njuż myślałem że żadnej ryby już nie wrzucicie\nArtur 16 godzin temu\nWiele ich masz, jak byś chciała się pozbyć kilka to odpowiedz.\nJacek 18 godzin temu\nW temacie: Kolcobrzuch zielony\nCzy może być z Gupikami ?\nJonatan 18 godzin temu\nW temacie: Hanza HJ-111B\nDo małego akwarium super ładnie filtruje polecam\nJonatan 19 godzin temu\nW temacie: Złota rybka – Welon\nTak 3 do 5 razy dziennie


Hotele Oak Bluffs | Hotels.com\nHotele w mieście Oak Bluffs\nWyszukaj hotele w mieście: Oak Bluffs\nKiedy zamierzasz odwiedzić Oak Bluffs?\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście: Oak Bluffs\nNajlepsze hotele w mieście Oak Bluffs\nOak Bluffs – wprowadzenie\nOak Bluffs to miejsce idealne na relaks, znane z plaży, winnicy i portu. Oak Bluffs to także doskonały punkt wypadowy. Świetnym celem na wycieczkę jest Farm Neck Golf Club lub Port Oak Bluffs. Kiedy będziesz w mieście, nie przegap okazji, by zobaczyć takie atrakcje jak Biblioteka publiczna w Oak Bluffs i Trinity Park Tabernacle.\nOak Bluffs – gdzie się zatrzymać\nW mieście przyjaznym dla wszystkich, jakim jest Oak Bluffs, turyści mogą korzystać z oferty wielu hoteli i innych możliwości zakwaterowania. Oak Bluffs — w okolicy znajdują się hotele w liczbie: 38. W witrynie Hotels.com można też skorzystać aż z 154 ofert pokoi, niektórych z rabatem 48%. Mamy pokoje w cenach już od 180 PLN za noc i poniżej przedstawiono liczbę hoteli według klasyfikacji w gwiazdkach w miejscowości Oak Bluffs i w okolicach:\n• 74 4-gwiazdkowe hotele od 385 PLN za noc\n• 39 2-gwiazdkowe hotele od 198 PLN za noc\nOak Bluffs – jak dotrzeć\nPrzyleć na Vineyard Haven, Massachusetts (MVY-Port lotniczy Martha's Vineyard), 4,1 mi (6,7 km) z centrum Oak Bluffs. Hyannis, Massachusets (HYA-Miejski port lotniczy Barnstable) to drugie najbliższe lotnisko, oddalone o 21,5 mi (34,5 km).\nOak Bluffs – co zobaczyć w okolicy\n• Plaża stanowa Joseph Sylvia\n• Biblioteka publiczna w Oak Bluffs\nOak Bluffs – najlepsza pora na przyjazd\nZobacz wszystkie hotele w mieście Oak Bluffs


Więcej towarów będzie można przywieźć bez podatku - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość » Wiadomości » Więcej towarów będzie można przywieźć bez podatku\nWięcej towarów będzie można przywieźć bez podatku\n21 listopada 2008, 04:15\nOsoby podróżujące transportem lotniczym i morskim będą mogły przywieźć z państwa spoza Unii bez podatku wyroby akcyzowe, których łączna wartość nie przekroczy równowartości 430 euro.\nMinisterstwo Finansów przygotowało projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Najważniejsze zmiany dotyczą limitów kwotowych, do wysokości których przysługuje zwolnienie z akcyzy wyrobów akcyzowych w bagażu osób przybywających z państw trzecich. Łączna wartość przywożonych wyrobów (innych niż wyroby tytoniowe i alkohole przywożone przez podróżnych, którzy ukończyli 17 lat) nie będzie mogła przekroczyć kwoty wyrażonej w złotych stanowiącej równowartość 430 euro dla podróżnych w transporcie lotniczym i morskim. Dla pozostałych podróżnych będzie miał zastosowanie limit w wysokości 300 euro, natomiast w przypadku podróżnych, którzy nie ukończyli 15 lat - 150 euro. Dziś zastosowanie ma jeden limit w wysokości 175 euro.\nProjekt różnicuje także progi ilościowe zwolnienia w przywozie wyrobów tytoniowych przez osoby podróżujące transportem lotniczym i morskim oraz przez osoby podróżujące innym transportem. W tym pierwszym wypadku dopuszczono zwolnienie większych ilości wyrobów tytoniowych. Przykładowo, w transporcie lotniczym lub morskim będzie można przywieźć z państwa trzeciego bez podatku 200 sztuk papierosów, a w przypadku innego transportu - tylko 40 sztuk. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, bez względu na rodzaj transportu zwolnienie obejmuje 200 sztuk papierosów. Podział podróżnych według kryterium wykorzystywanego środka transportu ma na celu ujednolicenie regulacji rozporządzenia z przepisami celnymi oraz VAT.\nPonadto, wprowadzane jest nieistniejące dotychczas ograniczenie w przywozie piwa - 16 litrów dla podróżnego, który ukończył 17 lat. Zwiększeniu ulegnie limit w przywozie win niemusujących z 2 na 4 litry. Zlikwidowane zostaną natomiast ograniczenia w zakresie przywozu perfum i wód toaletowych przez wszystkich powracających z państw trzecich.\nPowyższe zwolnienia będą miały zastosowanie również w przywozie z krajów trzecich wyrobów akcyzowych nabywanych przez mieszkańców strefy nadgranicznej, pracowników zatrudnionych w strefie nadgranicznej oraz członków załóg obsługujących transport między państwami członkowskimi a państwami trzecimi. Obecnie do tych osób zastosowanie mają szczególne limity.\nProjekt rozporządzenia dostosuje polskie przepisy Dyrektywy Rady 2007/74/WE z 20 grudnia 2007 r. w sprawie zwolnienia towarów przywożonych przez osoby podróżujące z państw trzecich z podatku od wartości dodanej i akcyzy. Nowa dyrektywa 1 grudnia 2008 r. zastąpi obowiązującą Dyrektywę Rady 69/169/EWG z 28 maja 1969 r.\nOd tego dnia ma wejść w życie również nowelizacja rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.\nOd 1 grudnia 2008 r. będą obowiązywać różne progi ilościowe w przywozie z państw trzecich wyrobów tytoniowych przez osoby podróżujące transportem lotniczym i morskim oraz przez osoby podróżujące innym transportem


Czy z pokera można się utrzymać?\nDziś zarabiać można praktycznie na wszystkim. Rozejrzyj się wokół siebie, a na pewno zdasz sobie sprawę z faktu, że praktycznie każda rzecz, jaką widzisz, jest dla kogoś źródłem utrzymania. Mając tą świadomość, nietrudno jest wyobrazić sobie, że istnieją ludzie, którzy zarabiają i utrzymują się z hazardu online. Pytanie tylko, jak do nich dołączyć?\nPoker i zakłady bukmacherskie to na pewno nie jest wdzięczna branża. Tutaj może zdarzyć się, że poświęcisz wiele miesięcy na uczenie się taktyki, która z czasem okaże się po prostu błędna i nietrafiona. Trzeba się z tym niestety liczyć, szczególnie jeśli naprawdę zależy Ci na tym, aby na dłuższą metę uczynić z tego sposób do zarabiania pieniędzy.\nNa pewno pojawią się więc niemałe problemy, które trzeba będzie przezwyciężyć. Trudności mogą dotyczyć bardzo wielu różnych zagadnień, od braku pieniędzy, przez nadmiar czasu poświęcony na grę, aż po takie kłopoty, jak długi. Najważniejsze jest to, aby rozsądnie zarządzać kapitałem i w razie czego umieć się z danej sytuacji wycofać - wszak hazard online to forma inwestycji, dlatego umiejętność wyjścia z rynku jest tutaj niezbędna.\nNajlepszą motywacją jest rzecz jasna samodzielne osiąganie sukcesów, ale jeśli ich brakuje, możemy skorzystać także z pomocy mentorów. Spojrzenie na to, jak daleko zaszli nasi idole, bardzo często wywołuje u nas motywację do ciężkiej pracy, która bez wątpienia może nas zaprowadzić daleko.\nTak czy inaczej, musisz przede wszystkim zaakceptować fakt, że jeśli chcesz się utrzymywać z pokera, niewątpliwie musisz poświęcić wiele czasu na naukę i uzbroić się w cierpliwość. Nie ma co liczyć na to, że wszystko przyjdzie samo, ponieważ po drugiej stronie stołu również siedzą ludzie, którzy chcą Twoich pieniędzy.\nHistorie najlepszych pokazują, że z pokera można się utrzymać i wcale nie jest to takie trudne, jakby się na pierwszy rzut oka wydawało. Konieczna jest jednak samodyscyplina i umiejętność znoszenia porażek, które w dłuższej perspektywie nauczą nas wygrywać.


Abp Jędraszewski do kapłanów: trzeba za wszelką cenę głosić prawdę o Bogu | Niedziela.pl\nAbp Jędraszewski do kapłanów: trzeba za wszelką cenę głosić prawdę o Bogu\nTrzeba za wszelką cenę głosić prawdę o Bogu, choć związane jest to z tajemnicą krzyża - mówił abp Marek Jędraszewski w homilii skierowanej do kapłanów archidiecezji krakowskiej. Zgromadzili się oni w sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej na wielkopostnej pielgrzymce pokutnej.\nW pielgrzymce uczestniczyło ok. 300 kapłanów z różnych parafii archidiecezji krakowskiej. Obecni byli również krakowscy biskupi Jan Zając, Jan Szkodoń oraz Damian Muskus OFM.\n„Trzeba nam wrócić do Boga. Trzeba nam przeżyć głębię miłosierdzia, które nieustannie ofiaruje nam w swoim Synu Jezusie Chrystusie” – mówił do kapłanów abp Jędraszewski.\nHierarcha podkreślił wagę tradycji, na której należy budować Kościół „dzisiaj i na jutro”, aby treścią myślenia nie była uległość, ale jednoznaczny sprzeciw wobec zła i nieprawdy. Uwrażliwiał, że prawda Ewangelii musi „tętnić w kapłańskich sercach głosem właściwie ukształtowanego sumienia”.\nPrzywołując słowa papieża Franciszka z adhortacji apostolskiej „Evangelii Gaudium”, abp Jędraszewski przestrzegał księży, by wystrzegali się acedii: poddania, zwątpienia, wypalenia się i braku żaru.\n„Osoby odczuwają naglącą potrzebę zachowania autonomii, tak jakby zadania ewangelizacji były jakąś niebezpieczną trucizną, a nie radosną odpowiedzią na Bożą miłość, wzywającą nas do misji” – opisywał ten stan metropolita krakowski. „Spełnić siebie, przynieść owoc jako kapłan można wtedy, kiedy człowiek całkowicie oddaje się Chrystusowi, a nie wtedy, gdy zabiega o własną autonomię i walczy o własny czas” – podkreślił.\nInnym powodem duchowej acedii, zdaniem kaznodziei, jest nakładanie na siebie różnych obowiązków bez właściwej motywacji. Według niego, to sprawia, że życie staje się męką i prowadzą do zniechęcenia, co ostatecznie prowadzi do duszpasterstwa zrutynizowanego, które jest pełnieniem urzędu, a nie głoszeniem prawdy o Bogu, który jest pełen miłosierdzia. „A przecież spełnienie w posłudze kapłańskiej można odnaleźć tylko wtedy, gdy w pełni oddamy się Chrystusowi i głosimy prawdę o Bogu bogatym w miłosierdzie” – zauważył metropolita krakowski.\nAbp Jędraszewski przypomniał też papieski apel: „Nie pozwólmy okradać się z radości ewangelizacji”. „Trzeba za wszelką cenę głosić prawdę o Bogu. Nie własną, nie taką, która jest wymysłem własnych poglądów czy powtarzaniem innych, dalekich od prawdziwego nauczania Kościoła” – wezwał. Dodał też, że głoszenie prawdy Ewangelii związane jest z tajemnicą krzyża. „Ewangelia będzie zawsze budziła w wielu środowiskach sprzeciw i musimy sobie z tego zdawać sprawę” – podkreślił.\nPo Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu abp Marek Jędraszewski odczytał modlitwę zawierzenia Jana Pawła II Matce Bożej Kalwaryjskiej.\nKatowice: Modlitwa w 37. rocznicę pacyfikacji kopalni KWK...\nW Twoje dłonie powierzam mój los\nCentrum Misyjne AL\nCentrum Misyjne Archidiecezji Lubelskiej zaprasza kapłanów i katechetów wraz ze swoimi uczniami oraz grupy parafialne do zaangażowania się w „Kolędników Misyjnych”, którzy na przełomie roku 2018/2019 pośpieszą z pomocą dzieciom w Rwandzie i Burundi.\nWspólne świętowanie po kolędowaniu zaplanowane jest w dn. 16 stycznia 2019 r. (środa) w sanktuarium Matki Boskiej Latyczowskiej w Lublinie. W programie m.in. spotkanie z gośćmi z Rwandy, Msza św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika (godz. 11.00) i rozstrzygnięcie konkursu „Solidarność z dziećmi Rwandy i Burundi”. Na konkurs należy przygotować proporzec będący wyrazem solidarności z dziećmi potrzebującymi pomocy.\nZgłoszenia grup wraz z nazwą szkoły/parafii, nazwiskiem katechety/opiekuna oraz podaniem liczby dzieci i dat kolędowania należy przesłać do dn. 18 grudnia na adres centrum misyjnego: misje.lublin@gmail.com.


Aktualny czas: 23-01-2022, 04:22 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\n/ Sklep z biżuterią bursztynową\nPozdrawiam fanów wyjątkowej biżuterii! Potrzebne namiary na wyroby ze srebra i bursztynu. Ktokolwiek kojarzy firmę Bursztynlandia? Jakieś doświadczenia? Piszcie nim się zdecyduję. Wasza recenzja będzie niezwykle przydatna. Z góry dziękuje za pomoc!\nRE: Sklep z biżuterią bursztynową\nJeżeli chodzi o srebrną biżuterie to warto zajrzeć na stronkę https://e-kaydo.pl Proponują tam bardzo szeroki wybór srebrnej biżuterii modułowej. Może własnie postawicie na tego typu propozycje? Mi bardzo spodobały się ich produkty\nBursztyn jest drogi...\nTo różnie jest. Zerknij sobie na sklep z biżuterią i poszukaj jak kształtują się ceny biżuterii z bursztynem. Ale generalnie kamienie są dużo droższe więc nie powinieneś narzekać na ceny.\nCzy tego typu biżuteria jest w ogóle jeszcze modna? Dawno nie widziałam jej, więc wydaje mi się że nie. Teraz na topie jest biżuteria z motywem monet, także warto sprawdzić sobie ofertę https://shop.colibra.pl Na pewno coś wam wpadnie w oko.\nNie przepadam za bursztynem, mimo, że biżuteria czasem wygląda obłędnie. Bardziej preferuję pierścionki zaręczynowe z diamentem https://lipgold.pl/products/pierscionki-zareczynowe To kunszt sam w sobie. Podziwiam pracę złotników, potrafią wyczarować cuda.\nBursztyn nie do każdego pasuje. Mojej mamie kiedyś nad morzem kupiłem zestaw biżuterii z bursztynami i aż pytała czy może dać swojej siostrze w prezencie bo ona nie będzie nosić. Źle się w niej czuła i też miałem wrażenie że nie dla niej takie dodatki. Ale pokazała mi jakie sobie kupuje biżuterie i potem jej zamówiłem. Lubi ze stali chirurgicznej także https://www.miastokobiet.pl/bizuteria-ze...czy-warto/ . Wcale ładna i porządna biżuteria nie musi być ze złota czy ze srebra. Można kupić taniej a będzie równie dobrze się prezentować.\nNa pewno warto się tutaj https://bovem.com.pl/pol_m_Zlota-bizuter...i-457.html rozejrzeć. Jest tam bowiem wiele różnych propozycji dla dzieci, ale nie tylko. Wybór jest ogromny. Dodatkowo od czasu do czasu można trafić na fajne promocje. Właśnie w takich miejscach warto się zaopatrywać.


Urozmaicamy naszego Xp… | VisWin\nW arcie chce pokazac wam jak mozna urozmaicic naszego windowsa. Jest kilka w sieci instalatorow, ktore automatycznie przerabiaja naszego windowsa jak np. Vista Transformation Pack v 3.0, (ktorego sam probowalem) ale nie odnosi sie takiego wrazania jak zmieniajac recznie, do tego wyglad zmieniany manualnie o wiele lepiej sie prezentuje niz wczesniej wspomnianne packi. Jednak wybor nalezy do was. Taki rodzaj zmian(te co opisuje) nie powinniem zaszkodzic waszemu komputerowi, ale za wszystkie problemy nie odpowiadam, gdyz to nie ja tworzylem te programy.( U mnie wszystkie aplikacje chodza bez zadnych problemow.)\nZacznijmy od zmiany naszego skina…\nW necie jest pelno roznych styli, poczawszy od jasnych do ciemnych, jednak skoncentruje sie tu na podobnych do visty, gdyz wyglad nadchodzacego nowego windowsa bardzo mnie zainspirowal. Najlepszym programem do tej pracy bedzie Windows Blinds 5 (tutaj) ktory mozna pobrac w wersji trial (nieco ograniczonej) albo platnej. Po wlaczeniu zmieniamy jezyk na polski, nastepnie restartujemy program.\nVista 1.4 by Jemaho (tutaj)\nVislumbre by Butch123 (tutaj)\nLadujemy skory dwukrotnie klikajac na nie, potem otwieramy WB i wybieramy skore ktora chcemy uzyc np. Arrow\nZa pomoca suwaka mozemy wybrac dogodne dla nas style.(jezeli dana skora takie posiada)\nW zakladce Paski Narzedziowe wybieramy Zawsze uzywaj ikon z paska ponizej i zaznaczamy Arrow.\nDalej przechodzimy do kolejnej zakladki jaka sa i Animacje i ponownie wybieramy Zawsze uzywaj animacji z paska ponizej, zaznaczajc Arrow.\nNa koncu klikamy Zastosuj zmiany.\nTutaj potrzebny nam bedzie Icon Packer (tutaj) oraz ikony (tutaj) Ladujemy ikonki, potem zaznaczamy te ktorych\nchcemy uzyc i klikamy na Zastosuj.\nZmiana kursora jest banalna. Wchodzimy w Panel Sterowania/Drukarki i inny Sprzet/Mysz. Dobrym programem do zmiany kursorow jest takze CursorXP (tutaj). Poszukalem odpowiedniego kursora i jest tu. Inne np. Vista Plastic tu. Natomiast ja uzywam tego packa dostepnego tutaj.\nSidebar…. wczesniej opisany tu. Sa jeszcze inne programy podobne do sidebara jak Desktop Sidebar czy Codename: Dashboard.\nMSN Desktop Search (tu) bardzo przydatny program pomagajacy nam w przeszukiwaniu zawartosci naszego komputera.\nZegar Systemowy takze mozna uzyskac z visty dzieki temu programowi.\nWinamp – do winampa uzywam tego skina\nMozilla Firefox Vista skin\nOpera skin imitujacy IE7\nMadotate program imitujacy pulpit 3d\nTopDesk takze program imitujacy pulpit 3d (tutaj)\nDzwieki – Mozemy takze zmienic nasze dzwieki systemowe na nieoficjalne z visty. Wchodzimy (tutaj) i pobieramy. Nastepnie wchodzimy w Panel Sterowania/Dzwieki,mowa,urzadzenia audio/Zmien schemat dzwiekowy.\nZmienmy jeszcze ekran logowania i bootowania systemu. W tym celu wchodzimy tu i pobieramy skin do logowania, nastepnie pobieramy stad program LogonStudio. Importujemy skore do programu i naciskamy Zastosuj.\nTeraz ekran bootowania systemu. Najpierw sciagamy program (tutaj) nastepnie odpowiedni screen (tu). instalujemy tak samo jak ekran logowania.\nNa koniec walnijmy sobie jakas przyjemna tapetke….(tutaj)\nOczywiscie nie trzeba wszystkiego instalowac, mozna wybrac sobie to co sie wam spodoba…….W necie jest pelno wszystkiego wystarczy tylko poszukac…….\nWszelkie prawa zastrzezone ;p\nOne Response to “Urozmaicamy naszego Xp…”\nVisWin » Blog Archive » Kolejny tutek Says:\n[…] Kolejny tutek Tym razem o urozmaicaniu systemu. Wszystko dostępne tutaj. […]


Jeśli kochasz stare francuskie auta, tego SUV-a też polubisz. Citroen C5 Aircross 1.2 PureTech 130 KM EAT8 Shine - TEST, OPINIA - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nJeśli kochasz stare francuskie auta, tego SUV-a też polubisz. Citroen C5 Aircross 1.2 PureTech 130 KM EAT8 Shine - TEST, OPINIA\n2020-10-02 5:12 Paweł Kaczor\nFrancuskie samochody przez wiele lat budowały opinie bardzo komfortowych i nie zawsze szablonowych produktów. Auta znad Sekwany były niejako przeciwwagą dla prostych, praktycznych i pozbawionych polotu aut niemieckich. Czasy się jednak zmieniły, a cały motoryzacyjny świat zakochał się w rozsądku, którego dzieckiem są wszelkiej maści SUV-y. Czy Citoren C5 Aircross będący modnym SUV-em ma w sobie jakiekolwiek magiczne francuskie geny wywodzące się z przeszłości?\nCitroen C5 wielu osobom obił się już o uszy. To produkowane w latach 2001-2017 auto zyskało w nie tylko w naszym kraju sporą popularność. Hydropneumatyczne zawieszenie ubrane w ładne linie sedana lub kombi, połączone z bardziej lub mniej udanymi silnikami i nieszablonowym wnętrzem, przyciągnęło klientów. Citroen C5 starał się podgryzać Volkswagena Passata oraz Opla Insignie. Puszczał oko w stronę klientów, którzy szukali czegoś więcej niż nudnej poprawności i pospolitości. Jednak najnowszy C5 z przydomkiem Aircross nie ma absolutnie nic wspólnego ze wspominanym autem.\nAutor: Paweł Kaczor Citroen C5 Aircross\nPrezentowany model, jak wiele innych samochodów uległ aktualnej modzie na SUV-y. C5 Aircross to SUV. Zarazem jeden z dwóch SUV-ów i crossoverów dostępnych w aktualnej gamie Citroena (w ofercie jest jeszcze C3 Aircross). Samochód mierzy 4500 mm długości, 1969 mm szerokości oraz 1654 mm wysokości. Czy w jego kształtach łatwo dostrzec francuski, nieszablonowy styl? Nie do końca...\nSprawdziliśmy: Poznałem nowości Citroena. Hybrydowy C5 Aircross generuje oszczędności, a C3 uśmiechy na twarzach - TEST, OPINIA\nC5 Aircross jest typowym SUV-em. Tak, wiem, że już o tym wspominałem. Bryła auta pełna jest krągłości, z przodu ulokowano dobrze znane logo marki, a przednie światła mają równie charakterystyczne, dwupoziomowe ułożenie. Efektownie prezentują się tylne lampy w technologii 3D. Nie zabrakło również dwóch końcówek wydechów, które w rzeczywistości są zaślepionymi atrapami. Tylko czy w dzisiejszych czasach kogokolwiek to dziwi? Takie mamy czasy, w których średnia emisja CO2 liczy się bardziej od emocji, dźwięku oraz prawdziwych odczuć towarzyszących obcowaniu z prawdziwą motoryzacją.\nCitroen C5 Aircross ma dość nienachalną urodę. Pomijając kolor lakieru testowanego egzemplarza, samochód niezbyt przesadnie wybija się z tłumu, co jednoznacznie daje do zrozumienia, że Francuzi nieco przyhamowali swoją stylistyczną fantazję.\nWnętrze po francusku\nNieco mniej szablonowy jest projekt wnętrza. Chociaż i tutaj znajdziemy tradycyjne nawiewy, dużą kolumnę kierownicy oraz system multimedialny oparty o dotykowy ekran przymocowany do deski rozdzielczej.\nKabina C5 Aircross może się podobać. Jest urządzona ze smakiem. Zarówno jeśli chodzi o dobór kolorystyki, jak i całokształt spasowania poszczególnych elementów. Francuzi wykonali kawał fajnej roboty i nawet pod względem wykonania nie mają się absolutnie czego wstydzić.\nPrzed oczami kierowcy widnieje cyfrowy i-Cockpit 3D. Ma on kilka motywów graficznych, pozwala na indywidualną konfigurację i przede wszystkim jest czytelny. Chociaż z cyfrowego obrotomierza ciężko odczytać czy aktualnie silnik pracuje z prędkością 1600 czy 1900 obr./min. Jednak w przypadku wersji z automatyczną skrzynią biegów nie są to jakieś kluczowe informacje.\nDotykowy ekran centralny? Równie czytelny, niezbyt efektowny, ale praktyczny. Chociaż i tutaj jest jedno ale, które dotyczy obsługi klimatyzacji. Standardowy panel od popularnej klimy w dalszym ciągu wydaje się być najbardziej rozsądnym rozwiązaniem. Plus za zachowanie fizycznego pokrętła głośności oraz dotykowych paneli służących do wywoływania poszczególnych i zarazem najbardziej potrzebnych funkcji.\nNa uwagę zasługują przednie fotele. Obszerne, z miłą w dotyku tapicerką. Fotele, które są bardzo miękkie, wygodne i niesamowicie komfortowe. Tutaj nie ma mowy o ciasnym otulaniu ciała. Trzymanie w zakrętach? Minimalne. Ale samo auto nie ma w sobie nawet krzty sportowej natury więc jednoznaczne nastawienie na komfort w przypadku prezentowanego modelu ma bardzo duży sens.\nOddzielnym tematem jest temat praktyczności wnętrza. Bagażnik ma pojemność 580 litrów co nie jest rekordową wartością w segmencie, ale z pewnością spełni oczekiwania większości rodzin. Kufer ma także podwójną podłogę, pod którą umieszczono pełnowymiarowe koło zapasowe.\nPoznaj nowość: Citroen C4 i ë-C4 – 100% ëlectric oficjalnie. Oto najważniejsze informacje o nowych francuskich kompaktach\nWiększe wrażenie robi jednak drugi rząd siedzeń. Tak, siedzeń a nie jednolitej kanapy. C5 Aicross w drugim rzędzie ma trzy niezależne fotele. Każdy z nich ma regulowane oparcie oraz posiada możliwość przesuwania siedziska. Dzięki temu można zwiększać pojemność bagażnika lub priorytetowo traktować ilość miejsca na nogi pasażerów siedzących z tyłu. Brawo!\nIlość miejsca z przodu nie zaskakuje. Jest go po prostu dużo i każdy znajdzie pozycje wygodną dla siebie. Na szczególne podkreślenie zasługują jednak schowki. Ten przed pasażerem ma dużą pojemność. Jednak schowek w podłokietniku jest prawdziwą piwnicą. Można w nim upchnąć masę podręcznych rzeczy przydatnych podczas wyjazdu w dłuższą trasę.\nA propos dłuższej trasy. Opisywany samochód zabrałem w kilkuset kilometrową podróż z Warszawy do Trójmiasta i z powrotem. Szczegóły dotyczące średniego spalania oraz wrażeń dotyczących jazdy drogami szybkiego ruchu możecie przeczytać tutaj - KLIKNIJ i SPRAWDŹ.\nPrezentowany egzemplarz wyposażony był w podstawowy i zarazem bardzo chętnie wybierany przez klientów silnik 1.2 PureTech. Francuski benzynowy motor ma raptem 3 cylindry, posiada turbosprężarkę i może pochwalić się mocą 130 KM oraz maksymalnym momentem obrotowym równym 230 Nm. Dodatkowo, testowany egzemplarz wyposażono w opcjonalną 8-biegową skrzynię automatyczną EAT8.\nTaki zestaw rozpędza Citroena C5 Aircross do 100 km/h w czasie 10,3 sekundy. Niezbyt imponujący wynik? Być może, ale praktyka pokazała, że tutaj zupełnie nie chodzi o cyferki. Wspomnę jeszcze, że C5 Aircross nie jest oferowany z napędem 4x4. Podwyższone nadwozie? Miastoodporny wygląd? Tak, to wszystko tutaj znajdziecie. Jednak na jakieś ponadprzeciętne zdolności terenowe nie ma co liczyć. Podobnie jak w większości innych, konkurencyjnych SUV-ów...\nC5 Aircross jest starym, dobrym Citroenem w najlepszym tego słowa znaczeniu. Francuski SUV ma bardzo miękkie zawieszenie, kołysze się i przechyla na zakrętach. Jest typowo francuski i taki miał od początku być. Co prawda na tunelu środkowym ma przycisk oznaczony wyrazem Sport, ale po jego aktywacji nie zmienia się zbyt wiele. Opisywane auto nie jest sportowe. Nie jest i nie chce być. To zupełne przeciwieństwo sztywnych lub jak kto woli sportowo zestrojonych niemieckich konkurentów. Citroen nie chce być ich kopią. Nie chce nikogo naśladować. Podąża swoją drogą i wychodzi mu to całkiem nieźle.\nPrzeczytaj także: TEST, OPINIA - Citroen C5 Aircross 2.0 BlueHDi 180 EAT8 Shine: chłonny jak gąbka\nPodstawowy silnik jest wystarczająco dynamiczny. 3-cylindrowiec ochoczo burczy pod maską, a automatyczna skrzynia biegów delikatnym szarpnięciem połączonym z chwilą zawahania daje znać o zmianie przełożenia. Ostre starty spod świateł? Dynamiczna i zawadiacka jazda? To nie jest świat C5 Aircrossa. Tutaj liczy się komfort oraz wszędobylski spokój.\nNiewielki silnik zadowala się umiarkowanymi ilościami paliwa. W cyklu mieszanym na pokonanie 100 km potrzeba mniej niż 8 l benzyny bezołowiowej. W trasie pełnej dróg szybkiego ruchu wynik ten jest nieco gorszy.\nCeny Citroena C5 Aircross rozpoczynają się od 91 900 zł za podstawową wersję Live ze 130-konnym silnikiem oraz manualną, 6-biegową przekładnią. Taka odmiana zawiera m.in. wiele systemów bezpieczeństwa, LED-owe światła do jazdy dziennej z przodu oraz LED-y 3D z tyłu, klimatyzację manualną, dwa złącza USB oraz radio z 8-calowym ekranem dotykowym.\nPlasująca się poziom wyżej odmiana Feel dodaje do tego m.in. klimatyzację automatyczną, podłokietnik z chłodzonym schowkiem, 18-calowe aluminiowe felgi oraz przednie i tylne czujniki parkowania. Cena takiej wersji? 99 300 zł. Automatyczna skrzynia biegów wymaga dopłaty 8500 zł i z pewnością nie jest wyborem pierwszej potrzeby.\nCzy Citroen C5 Aircross ma cokolwiek wspólnego ze starymi Citroenami? Tak, komfort oraz swego rodzaju prostolinijność. Pomimo wyglądu typowego SUV-a oraz starania dopasowania się do gustów wielu klientów, to auto w dalszym ciągu jest komfortowym i bardzo wygodnym francuskim wozem. Dodatkowo, ma bardzo ustawny bagażnik i przemyślane wnętrze. Co prawda nie jest tak zwarte i efektywne podczas dynamicznej jazdy jak konkurencja, ale właśnie na tym polega jego wyjątkowość. Citroen C5 Aircross to auto, które celuje w klientów kochających wygodę i preferujących raczej niespieszny styl jazdy.\nCitroen C5 Aircross 1.2 PureTech - dane techniczne\nMoc maksymalna 96 kW/ 130 KM przy 5500 obr./min.\nMaks moment obrotowy 230 Nm przy 1750 obr./min.\nPrzyspieszenie 0-100km/h 10,3 sekundy\nSkrzynia biegów automatyczna/ 8 biegów\nw cyklu NDEC (miasto/ trasa/ średnie)\n6,1 l/ 4,7 l/ 5,2 l\npoziom emisji CO2 153-157 g/km\nSzerokość 1969 mm\nDopuszczalna masa całkowita 1960 kg\npo złożeniu oparć kanapy\n580 l/ 1630 l\nZawieszenie tył belka odkształcalna\nWarszawa: Groby Powstańców Warszawskich uratowane!\nZabił OSIEM osób, by zatuszować mord pierwszej! Poszło o SEKS\nKSZO Ostrowiec - Górnik Zabrze TRANSMISJA TV i STREAM ONLINE. Puchar Polski: KSZO ...\nBarwy szczęścia, odcinek 2317. Łukasz nie może już dłużej okłamywać bliskich. Taje...