ATTACK OF THE PUPPET PEOPLE - Bert I. Gordon\nReżyser:Bert I. Gordon\nObsada:John Agar, John Hoyt, June Kenney, Michael Mark, Marlene Willis\nBert I. Gordon w roku 1958 prezentuje światu dzieło „Attack of the Puppet People”. Jest to kolejna nisko budżetowa produkcja z lat 50. i kolejny film, którego motywem przewodnim jest atak tajemniczych stworzeń na niewinne społeczeństwo amerykańskie. Obraz ten mimo schematycznych rozwiązań towarzyszących kinu lat 50. wyróżnia się na tle innych dzieł z tej epoki. Autor powieści i za razem reżyser filmu ukazuje w bardzo spokojny i delikatny sposób coś, co zaczyna przerażać dopiero po obejrzeniu i przemyśleniu filmu.\nPan Franz produkuje lalki. Różnorodność asortymentu i niesamowita precyzja w wytwarzaniu zabawek sprawia, że dzieci, a szczególnie dziewczynki z całego miasta, bardzo chętnie odwiedzają jego pracownię. Niestety, osoby dorosłe nie są nim zaciekawieni, co między innymi objawia się w brakiem zainteresowania znikającymi w niewyjaśnionych okolicznościach asystentkami. Pan Franz cierpiąc na samotność dokonuje ciekawego odkrycia. Konstruuje on maszynę, która zmniejsza ludzi. Zarówno istoty ludzkie jak i zwierzęta poddane działaniu mechanizmu stają się małymi ludzikami. Co więcej, osoby te zamknięte w pudełku i poddane działaniu gazu stają się po prostu bezwładnymi lalkami. Jednak wkrótce okazuje się, że stan odrętwienia jest odwracalny, lalkom pozostaje tylko kwestia powrotu do dawnej wielkości.\n„Attack of the Puppet People” porusza przede wszystkim temat lalek. Z jednej strony wydaje się to błahe zagadnienie, ciekawiące zwykle dzieci. Niemniej jednak lalka to szczególna zabawka, gdyż jest ona niesamowicie podobna do człowieka. W zasadzie można by zasugerować, że jest to swoistego rodzaju człowiek-do-zabawy. Tę sugestię Pan Franz wykorzystuje w swoim pomyśle na zmniejszenie swojego otoczenia. To właśnie dzięki zrobieniu z istoty ludzkiej marionetki, pomysłodawca staje się jej panem.\nDrugim problemem poruszony w dziele jest kwestia zmniejszania i powiększania świata. Każdy element przyrody ma swoją określoną wielkość, dzięki temu czuje, że jest na swoim miejscu w tym, a nie innym świecie. Dlatego właśnie zmniejszeni ludzie albo istoty monstrualnych rozmiarów nie pasują do rzeczywistości, w której z góry ustalone są konkretne rozmiary wszystkiego. Stąd też poprzez zmniejszenie ludzi w pewnym sensie Pan Franz zabiera im wraz ze wzrostem również człowieczeństwo, czy jak kto woli, duszę.\nFilm ten nie jest szczególnie mrocznym dziełem. Ludziki zmniejszone przez złego pana chcą po prostu stać się znowu sobą. A sam Pan Franz cierpi na samotność, z którą radzi sobie w bardzo wyrafinowany sposób. Zobaczenie tego typu sytuacji sprawia, że widz nie odczuwa panicznego strachu, nie omdlewa z przerażenia. Dopiero po obejrzeniu dzieła mnożą się kolejne skojarzenia. Widzimy bowiem, iż jeden człowiek jest w stanie odebrać wolność całej grupie istot. Ponad to, nietrudno zauważyć, że samotność w połączeniu ze starością zaburza postrzeganie świata i ocenę wartości. Pragnąc być z innymi główny bohater w pewien sposób zabija ludzi. A cóż gorszego można zrobić drugiej istocie? Utrata życia z jakiegokolwiek powodu, nawet naturalnego jest niesprawiedliwa, gdyż większość ludzi wie, że ten właśnie świat jest właściwym miejscem dla nich.\n- straszny dopiero w kolejnej refleksji nad całą sytuacją


Wysłany: Czw 17:10, 15 Lis 2007 Temat postu:\nSuper . Więc czekamy .\ntroche mi się to przedłuża, ale dzisiaj npewno się ukaże, już siedzę i przepisuję na Worlda\nPisz, pisz Czekam i mam nadzieję, że mnie też uda się potem coś dopisać xD\nJa również chciałabym coś napisać, bo planuję rozwój swojego wątku z Arttu Lappi . Karci dzisiaj (niestety) nie będzie, bo wyjechała do Gdańska.\nWysłany: Sob 22:57, 17 Lis 2007 Temat postu:\nSmętnie wpatrywała się w ekran telewizora. Obrazy zmieniały co chwilę swoje barwy, wprowadzając ją w lekki trans. Do oczu napłynęły łzy. Chciała płakać, nie chciała żyć... „Byleby uciec daleko, daleko za morze chociażby...”\n- Za morze – szepnęła.\n- Sylwia, mówiłaś coś ? – do rzeczywistości obudził ją głos jej ojca, który nagle pojawił się w drzwiach wielkiego salonu – Nieważne. Mam dla ciebie. To od mamy... – odwróciła gwałtownie głowę w jego kierunku.\nSylwia siedziała w ławce z Juulią. Nie rozmawiały choć lekcja była luźniejsza – z resztą jak każda matematyka z Nikunenem. Flegmatyczny nauczyciel potrafił przez dziesięć minut rozwiązywać arcytrudne zadanie z trygonometrii przy tablicy, w międzyczasie mażąc działanie kilkanaście razy, gdyż wynik nigdy nie zgadzał się z odpowiedziami za końcu podręcznika. Ktoś dopiero po kilku minutach raczył zlitować się nad już lekko spoconym profesorem i z wielkim „bananem”, jak miewała w ten sposób Juulia nazywać szeroki uśmiech triumfu, podpowiedział nauczycielowi:\n- Panie profesorze, patrzy profesor na złą tabelę odpowiedzi ... – w klasie zapadła momentalnie cisza, nikt nie śmiał wybuchnąć śmiechem, oczywiście „soczyście ziarnistym”, gdyż zakłopotany Fin mógłby popełnić wiele głupich rzeczy, np.: delikwentowi oraz współtowarzyszom wstawić ocenę najgorszą, bez jakiejkolwiek możliwości poprawy. Nikunen niezdarnie podrapał się po czubku nosa, po czym stwierdził, że to od początku była podejrzana sprawa i zadał ten przykład do zrobienia w domu. Rozpoczął następny etap w lekcji, czym było rozwiązywanie dalszych zadań. W klasie znów zaczęły się rozmowy, każdy powrócił do swoich wcześnie przerwanych spraw...\nVille siedział na nudnej matematyce, przyglądając się co chwila Sylwii. Zastanawiał się jaką ona w sobie kryje tajemnicę, i skąd też w Finlandii ktoś nadał jej imię Sylwia, a nie np.: Silva. Przecież nigdy nie rozmawiali o tym kim są, skąd pochodzą. Niby byli dobrymi przyjaciółmi, ale teraz odniósł wrażenie, że w ogóle się nie znają... Potęgowało to jej tajemnicze spotkanie a Arttu w parku. Wiedział też, że tylko ona mogła mu pomóc w relacjach damsko-męskich, była w końcu odmiennej płci i wiedziała bardzo dobrze co lubią kobiety... Tak bardzo nie chciał skompromitować się w oczach Karci. Postanowił zagadać Sylwię teraz na długiej przerwie... Nagle dostał olśnienia: „Profesor tyle męczy się przy tablicy, a kartki po prostu pomylił”.\n„Nie kocham go przecież!”\nSylwia pisała to zdanie w języku polskim na kartce od początku lekcji. Juulia rzucała na nią oraz na zapełniającą się drobnym, maczkowatym pismem kartkę co chwilę badawcze spojrzenie. Ta nieznośna między nimi cisza musiała się kiedyś skończyć, ale dziewczyna nie wiedziała kiedy ją przerwać. Problem rozwiązał Ville, przywracając cały klasowy świat do rzeczywistości:\n- Panie profesorze... – nawet Sylwia odsunęła od siebie kartkę i błędnym wzrokiem spojrzała na blondyna.\nAnja siedząc w szkolnej ławce nie potrafiła się skupić na lekcji. Myślała tylko nad tym, jak poznać lepiej relacje Arttu z Sylwią. Być może była zazdrosna, a być może była to zwykła ciekawość, w każdym bądź razie Anja wiedziała, że czasu jest zbyt mało, aby pozwolić sobie na zwłokę. Obok niej siedział zdezorientowany od kilku dni w całej sytuacji Denis. Kochał swoją dziewczynę, ale kompletnie nie wiedział co było przyczyną pogorszenia ich świetnych do tej pory relacji. Będąc człowiekiem wyrozumiałym zgonił to na problemy typowo kobiece, a jak wiadomo mężczyznom lepiej się do nich nie wtrącać... Denis żył póki co w błogiej nieświadomości.\nZadzwonił dzwonek na przerwę, a wszyscy wyrwali się ze swoich miejsc do wyjścia. Anja szybko zaczepiła przekraczającego próg drzwi od sali Arttu.\n- Możemy porozmawiać? – spytała najmilej jak umiała, Arttu spojrzał na nią zaskoczonym wzrokiem po czym się uśmiechnął:\nSylwia trzymała w ręku książki i kierowała się w kierunku swojej szafki. Usłyszała za sobą pisk hamowania adidasów, a po chwili głos Villego:\nDenis przyglądał się odchodzącym razem Anji i Arttu. Poczuł w sercu pewne ukłucie, ale zaraz odezwała się myśl, że miłość to przede wszystkim zaufanie. Poczuł na swoim ramieniu czyjąś rękę, odwrócił się i zobaczył powalający na „deski” wzrok profesora Ahonena. Uśmiechnął się niepewnie, pytając:\n- Denis musimy poważnie porozmawiać o twoim ostatnim sprawdzianie. Proszę za mną...\nSylwia i Ville siedzieli na trybunach szkolnego boiska, zajadając się drugim śniadaniem. Prawie nie rozmawiali, a przecież Ville nie tak dawno chciał tej rozmowy. Brunetka długo nie wytrzymała i przez swoją naturalną ciekawość spytała:\n- No więc? Będziemy tak siedzieć w milczeniu?\n- Yyyy ... – Ville wiedział o czym chciał pogadać, ale nie wiedział w jakie słowa ubrać pierwsze najważniejsze zdanie – Przypadkiem widziałem ciebie i Arttu w parku... – Sylwia uśmiechnęła się odwracając głowę w stronę boiska, na którym mieli trening piłkarze. To było miłe, że wreszcie zaczął pytać, a nie to ona musiała sama opowiadać o swoich problemach.\n- To był czysty przypadek, że tam się spotkaliśmy, ale prawdą jest, że coś nas łączy. Nie wiem jak to nazwać, ale to jest coś podobnego do tego co łączy ciebie i mnie... – Sylwia przerzuciła swój wzrok na Villego, teraz jego jasne oczy przyglądały się badawczo każdym najmniejszym ruchom jej ciemnych oczu. Widział w nich niepewność, odczuł nawet w jej głosie, że po prostu jest coś nie tak.\n- Jesteś pewna, bo ja patrząc na ciebie, odnoszę inne wrażenie... Sylwia, Sylwia... Skąd takie imię?\n- Zmieniasz temat – uśmiechnęła się do niego, w duszy ciesząc się, że może nie chce ciągnąć dalej tej rozmowy – ... moja mama jest Polką. Wyszła za Fina, ale od pięciu lat są rozwiedzeni. Mama wróciła do Polski, a ja zostałam z ojcem...\n- Acha. Nie no ja wrócę do przerwanego tematu. Sorry, ale jak tak często mam...\n- Nic nie szkodzi. – przerwała, w duchu żałując, że nie może mu po prostu opowiedzieć o sobie.\n- Więc jak jest z tym Arttu? – spytał.\n- Nijak. Bo widzisz ja sama nie wiem.\n- A co z Janne?\n- Już od kilku tygodni nie jesteśmy razem...\n- Dlaczego ja nic o tym nie wiem? – spytał z pretensją w głosie, przerywając jej.\n- Nie pytałeś...\n- Cholera! – syknął przez zęby.\nAnja i Arttu siedzieli na ławce naprzeciwko szkoły. Arttu czuł się trochę nieswojo, zważywszy na fakt, że zauważył, że Anja po prostu się do niego przymilała.\n- Arttu, nie wiem jak to się stało, że ze sobą zerwaliśmy....\n- A ja wiem. – uśmiechnął się, ale nie był to wredny uśmiech. Arttu z dnia na dzień czuł się pogodzony z faktem, że Anja go po prostu zdradziła.\n- No tak, chodzi o Denisa. Nie wiem czy się myliłam co do moich uczuć względem niego, czy jak ... Sama już nic nie wiem. Wiem tylko jedno, czasami za tobą tęsknię.\n- Anja... – Arttu głęboko westchnął, i dyskretnie zaczął się rozglądać wokół siebie, czy przypadkiem nie ma w pobliżu Denisa. Nie chciał psuć ich związku. Nie byłby w stanie.\nOna lekko przybliżyła swoją głowę do jego twarzy, on czuł zapach jej włosów, a po plecach przeszły mu ciarki. Gdyby nie myślał o Denisie, bez wątpienia pocałowałby ją.\n- Coś się między nami popsuło? – spytała z rozczarowaniem w głosie.\n- Nie. Mieliśmy przecież zostać przyjaciółmi i niech lepiej tak zostanie. Anja nie skacz z kwiatka na kwiatek, bo pewnego dnia zostaniesz po prostu sama...\n- Myślałam, że jeszcze mnie kochasz...\nArttu patrzył jej w oczy. Chyba też tak jeszcze myślał... Do niedawna. Dopóki nie poznał lepiej Sylwii. Niby ona kogoś już tam miała, ale w sumie nie byli razem. Miał jakieś szanse i chciał o nią walczyć.\n- Anja lubię cię i chcę byśmy pozostali przyjaciółmi. Tylko przyjaciółmi. Tak będzie najlepiej...\n- Ok.. Przepraszam, zachowałam się jak ostatnia idiotka.\n- Nic nie szkodzi. Nie przejmuj się, zapomnijmy najlepiej o całej sprawie. Ja tez kilka razy zachowałem się jak idiota, a ty o tym po prostu zapomniałaś. Jesteśmy kwita.\n- To dobrze, a słuchaj jeżeli jesteśmy już przyjaciółmi to powiedz mi co cię łączy z Sylwią?\n- Póki co to, co ciebie i mnie... Przyjaźń.\nSylwia siedziała w domu i czytała krótki list mamy. Pisała coraz rzadziej i coraz krócej. Zapraszała ją do Polski na święta. Gdyby nie Arttu, Sylwia może by i odmówiła, ale teraz czuła, że najlepiej będzie po prostu uciec... Daleko od niego, aby nie zauważył, że ona po prostu się w nim zakochała. Tak po prostu...\nAnji nie było dzisiaj w szkole. Właściwie nie wydałoby się to dziwne, bo przecież każdy mógł zachorować, ale właśnie tego dnia klasa dziewczyny pisała sprawdzian z jej ukochanego przedmiotu - matematyki. Zdziwienie wszystkich było tym większe, iż pola figur płaskich oraz objętości brył przestrzennych to jej ulubiony dział.\n- Arttu, nie wiesz, co dzieje się z Anją? - zapytał po pierwszej lekcji Denis.\n- Nie, ale przecież to Ty powinieneś to wiedzieć. Ja nie jestem już jej chłopakiem - zauważył.\n- Ostatnio coś się jej stało. Sam nawet nie domyślam się, o co jej tak naprawdę chodzi.\n- Nie martw się, nie tylko ty - odpartł Arttu, po czym poklepał Kornilova po ramieniu, zaś potem odszedł.\n- Kobiety....... - powiedział z dezaprobatą Denis.\n- Anja? Co się z Tobą dzieje? - pytała wyraźnie zaniepokojona Karcia.\n- Jestem po prostu strasznie chora.\n- Przecież świetnie Cię znam. Nawet gdybyś miała czterdzieści stopni gorączki, przyszłabyś na sprawdzian z matematyki - zażartowała koleżanka.\n- Widocznie nie znasz mnie tak świetnie, jak sądziłaś - odpowiedziała dziewczyna, będąca wyraźnie w koszmarnym nastroju.\n- Chodzi o Arttu? Słyszałam, że ostatnio z nim rozmawiałaś.\n- Widzę, że przed Tobą nic się nie ukryje. Plotki w naszej szkole rozchodzą się z prędkością światła - Anja była wściekła na cały świat, na wszystkich, nawet na samą siebie, nie przypominała sobie, aby kiedykolwiek czuła się taka samotna, chociaż świetnie wiedziała, że otaczało ją wielu ludzi, na których zawsze mogła liczyć.\nDzwonek do drzwi wybudził Anję z głębokiego snu. Dziewczyna szybko włożyła szlaflor i pobiegła, aby otworzyć niespodziewanemu gościowi.\n- Karcia? Co Ty tutaj robisz? - nie wierzyła własnym oczom. Jej koleżanka pofatygowała się żeby ją odwiedzić.\n- Przecież nie mogłam Cię pozostawić samej sobie, prawda? Denis bardzo się o Ciebie martwi. Nie odbierałaś jego telefonów, więc pomyślał, że nie masz ochoty na rozmowę z nim.\n- Wcale tak nie jest. Dzisiaj po prostu nie czułam się na siłach żeby pójść do szkoły. Chodźmy do mojego pokoju.\n- Ja chyba nadal go kocham - powiedziała po chwili milczenia Anja. - To nie jest tak, że, jak to ujął Arttu, "skaczę z kwiatka na kwiatek". Lappi był moim pierwszym chłopakiem. Nie tylko z tego względu nadal łączy nas coś wyjątkowego. Sądzę, że on nadal mnie kocha, ale nie chce mi tego powiedzieć ze względu na Denisa. Wczoraj czułam jego zapach, prawie mnie pocałował, ale w ostatniej chwili się cofnął. Kiedy wczoraj razem ze sobą rozmawialiśmy, wciąż rozglądał się, szukając wzrokiem mojego chłopaka. Dzisiaj oglądałam zdjęcia z wakacji, które spędziłam wraz z Lappim w Zakopanem. To były najpiękniejsze chwile mojego życia - Anji na chwilę załamał się głos. Karcia usiadła bliżej niej i zaczęła ją pocieszać. Widziała, że od dłuższego czasu cierpi z powodu rozstania z Arttu. Nie zdawała sobie jednak sprawy, że tak bardzo. W tej chwili zdała sobie sprawę, jak musiała kochać Lappiego (Denis był jej jednak również niezwykle bliski). Była to miłość trudna, ale najpiękniejsza, jaką kiedykolwiek widziała.\nKurczątka moje... świetnie\nWysłany: Wto 14:51, 20 Lis 2007 Temat postu:\nDenis postanowił poradzić się Sylwii co w związku z dziwnym zachowaniem Anji robić. Umówił się z nią któregoś niedzielnego popołudnia, pod pretekstem wypicia wspólnie kawy.\n- Widzę kuzynie, że jesteś w nie-sosie – bezlitosny wzrok Sylwii przeszywał człowieka na wskroś. Powłoka dla niej była przeźroczysta, widziała bardzo dobrze co siedzi w duszy każdego.\n- Hmm, chyba skłamałbym gdybym stwierdził, że jest inaczej.\n- To opowiadaj. Cos z Anją?\n- Tak, oddala się ode mnie. Z dnia na dzień jest coraz gorzej. Już czasami w ogóle nie pokazuje się w szkole.\n- Choruje? – spytała marszcząc brwi.\n- Tak twierdzi. Już nawet Arttu pytałem czy coś wie, ale stwierdził, że nie...\n- Gadałeś o niej z Arttu? – przerwała mu z czystej ciekawości.\n- Tak, a dlaczego miałbym tego nie robić?\n- Bo on ją kocha... – te ostatnio słowa sprawiły, że przeszył jej serce ostry ból. Tak on kochał Anję, a Sylwia musiała cierpieć. Kochała z dnia na dzień coraz bardziej tego sympatycznego, niebieskookiego bruneta tak bardzo, że pragnęła tylko jego szczęścia.\n- Myślisz, że ją kocha? Ja odniosłem wrażenie, że jest inaczej...\n- Bo on to bardzo dobrze ukrywa – wtrąciła. Czuła, że napływają do jej oczu łzy. Denis zauważył lekko oszklone oczy Sylwii i spytał:\n- Ni e, nic... – odwróciła od niego wzrok, wolała nie patrzeć mu w oczy. Denis wydawał się jednak nic nie zauważać, bo spytał Sylwię całkiem o inną sprawę, a raczej była w jego głosie nutka błagania.\n- Czy mogłabyś porozmawiać z Anją?\nSerce Sylwii zaczęło szybciej bić – chyba ze zdenerwowania, ale dziewczyna odpowiedziała w miarę spokojnym tonem, nieśmiało uśmiechając się:\nHarri w absolutnej ciszy przygotowywał się do treningu. Obok niego siedział Arttu, uśmiechając się od ucha do ucha. Niedaleko nich mocował się z zapięciem kombinezonu Ville.\n- Arttu coś ty taki uśmiechnięty? – Harri widząc rozpromienienie na twarzy Lappiego, czuł, ze musi go o to spytać, gdyż od niedawna, a raczej od dnia, w którym pokomplikowało się wszystko z Anją, uśmiech nieczęsto gościł na twarzy bruneta.\n- Chyba się zakochałem... – Ville słysząc to spojrzał w stronę Lappiego.\n- Z tego co wiemy, kochasz Anję – Harri przewrócił oczami, patrząc znacząco w kierunku Larinto.\n- Kochałem – Arttu mocno zaakcentował to słowo w trybie przeszłym.\n- Kochałeś? – Ville chyba z wrażenia zadał głupie pytanie, robiąc przy tym dziwne skrzywienie ust.\n- Nie słyszałeś idioto? Już mu minęło! – Harri spojrzał na blondynka złośliwym wzrokiem.\n- Oj przestań Olli, mnie też by to zatkało ... – Arttu starał się załagodzić sytuację.\n- Czyli czekaj, przekalkulujmy to raz jeszcze. Kochałeś kiedyś Anję.\n- Tak, kochałem.\n- Teraz ci minęło?...\n- I kto tu robi z siebie idiotę? – mruknął pod nosem Ville, a Harri rzucił mu zabójcze spojrzenie.\n- Tak. Minęło mi.\n- Więc kogo teraz kochasz?\n- Chyba kochasz... – wtrącił, przewracając oczami Ville, za co Harri szturchnął go łokciem w ramię.\nJasny i ciemny blondyn spojrzeli na siebie ze zdziwieniem. Trudno było określić, którego z nich mina była głupsza.\n- Czekaj, czekaj. Mówisz o kuzynce Denisa? – Harri złapał Arttu za ramiona, tak jakby chciał wytrząsnąć z niego wszystkie informacje.\n- Tak. – Arttu uśmiechnął się promiennie, a w tym czasie Ville podrapał się po głowie.\n- Ty, Ville Sylwia nie jest z Havu? – Harri trzymając nadal Arttu w dziwnej pozycji, odwrócił się w stronę blondyna.\n- Już nie są – Arttu ze stoickim spokojem wyprzedził Villego w odpowiedzeniu na skomplikowane pytania Rovaniemczyka.\n- W sumie Janne i Sylwia nigdy nie afiszowali się ze swoim związkiem, więc się nie dziwię, że po prostu nikt nie zauważył, że nie są ... już ze sobą. – Ville mówiąc to patrzył w czubek swoich butów. Głupio mu było przyznać się kolegom, że w rzekomej przyjaźni z Sylwią nie wypaliło stwierdzenie, że przyjaźń łączy przede wszystkim zaufanie. Już sam nie wiedział czy Sylwia nie powiedziała mu tego, bo mu ni e ufa, czy tylko z powodu sklerozy.\nSylwia stanęła niepewnie przed drzwiami domu Anji. Złapała głęboki oddech i mocno zapukała kołatką. Po chwili usłyszała kroki i drzwi otworzyły się. Stanęła w nich znana jej z widzenia ze szkoły jakaś dziewczyna. Sylwia nie widząc co robić podała jej rękę i powiedziała:\n- Joanna, miło mi.\n- Mi również. Czy tutaj mieszka Anja?\n- Tak, wejdź. – Asia uśmiechnęła się do niej i gestem ręki zaprosiła do środka.\nDenis złapał się na tym, że potrafił już tylko od kilku dni siadywać ze zdjęciem ukochanej Anji i wpatrywać się w nie godzinami. Tęsknił za nią. Kochał ją. Nie wyobrażał sobie dalszego życia bez niej. A ona tak po prostu wymykała mu się z rąk... A on nie mógł tego zatrzymać.\nPierwsze co rzuciło się Sylwii w oczy to zaczerwieniona twarz Anji. Nie miała zielonego pojęcia co działo się teraz w jej życiu. Sylwii intuicja działa tylko na rodzinę i nikogo z poza niej. Była zła na siebie, że nie starała się nawet wczuwać w jej sytuację, może było to spowodowane tym, że Arttu kochał Anję, a nie ją, a przynajmniej on tak jej do tej pory mówił.\n- Cześć, wpadłam cię odwiedzić bo... zauważyłam, że nie ma cię w szkole od kilku dni. – Sylwia zaczęła niepewnie, bała się przeszywającego wzroku Asi, która była przy nich cały czas. Anja wpatrywała się w podłogę, chyba wstydziła się swoich łez. Ale ufała Sylwii, tamta wydawała jej się tego godna. Gdyby to brunetka wiedziała, na pewno byłaby wobec niej śmielsza, a tak obydwie bawiły się w odgrywanie dramatycznych scen na deskach życia.\nArttu wysłał smsa do Sylwii z wiadomością, że chciałby się z nią spotkać. Wstrzymywał się od napisania słów: dlatego, że po prostu się za nią stęsknił. Wiedział, że ona go unika, a gdyby to napisał, wtedy i być może próbowałabym wykręcić się od spotkania jakimiś głupimi wymówkami. Sylwia odpowiedziała po kilkunastu minutach, musiała znaleźć odpowiedni moment, aby urwać się do kibla. Wstydziła się tak po prostu przy dziewczynach wyciągnąć komórkę i odpowiedzieć na smsa. Dostał odpowiedź, że mogą...\n- Denis jest synem siostry mojej mamy. Gdy moja mam poznała mojego ojca, moja ciocia była już w drugim miesiącu. Dwa miesiące po tym jak na świat przyszedł Denis, urodziłam się ja. Moja mam wyprowadzając się z Polski, wzięła ze sobą swoją kuzynkę, która ze względu na to, że nie znała ojca swojego dziecka, musiała wyprowadzić się z Rosji. Wiecie, plotki itd... Fin, który ożenił się z moją ciocią zgodził się być ojcem Denisa. Nigdy nie rozmawiałam z nim, czy chciałby poznać swojego biologicznego ojca, nawet nie wiem czy to jest możliwe... Wiem tylko to jaki jest mój kuzyn oraz jak bardzo cię kocha... Nie wiem co jest między wami, nie wiem czy się pokłóciliście czy co, ale wiem jedno, nie warto zaprzepaścić tak wielkiego uczucia jakie was łączy. – Anja patrzyła Sylwii głęboko w oczy. Sylwia nie znała jej myśli, ale widziała zbierające się do oczu łzy. Asia wyszła gdzieś na chwilę, zostawiając je same.\n- Nie wiem już kogo kocham bardziej, Arttu czy Denisa – Anja odważyła się otworzyć przed ta praktycznie nieznaną jej dziewczyną. Sylwia nieśmiało usiadła koło niej i objęła ją ramieniem. Nie chciała jej niczego sugerować, bo była w tej sytuacji obiektywna. Kochała Arttu. Westchnęła i pozwoliła się nowej przyjaciółce wypłakać na ramieniu. Sama już wiedziała co zrobić...\nHarri chodził zamyślony po pokoju. Nie potrafił się na niczym skupić. Przed oczami miał lekko wystraszoną twarz Asi, którą tak bardzo kochał. Powiedział jej co do niej czuje i chyba został odrzucony. Co chwilę przystawał i wpatrywał się w swoje odbicie w lustrze. Widział w niej niewyspanego Olliego, który był na siebie wściekły.\n- Idiota. Idiota do kwadratu ! – wściekle rzucił poduszką w lustro. Na szczęście nic się nie stało. A potem upadł na kolana i ukrył twarz w rękach. – Teraz nie będzie chciała cię znać, wystraszyłeś ją ... – mówił sam do siebie. Zmęczenie spowodowane ciężkim treningiem oraz nieprzespaną nocą spowodowało, że bezwiednie osunął się na podłogę i leżąc na plecach wpatrywał się w coraz bardziej zamazujący się mu przed oczami sufit – Ale ja ją kocham ...\nAsia parzyła w kuchni herbatę dla dziewczyn. Była już od kilku godzin w domu przyjaciółki, specjalnie dla Anji zerwała się z lekcji Małysza. Było jej smutno. Nie wychodziło jej z Harri, który ją kochał, a ona go chyba też. Jej przyjaciółka już sama nie wiedziała co chce od życia. Była również jak ona zagubiona w morzu trosk, które zalało ja niespodziewanie. Chciała w tej chwili iść do Olliego i powiedzieć mu co czuje, tak jak on zrobił nie tak dawno. Ale bała się, albo wstydziła. Coś sprawiało, że nie potrafiła mówić... Zatykała się. Dlatego też unikała Harriego, by nie zobaczył w jej oczach smutku, a jak już była w jego towarzystwie to starała się być naturalna. Ale już powoli czuła, że nie potrafi. Zbyt bardzo go kochała. Usłyszała kroki i w drzwiach stanęła Sylwia. Uśmiechnęła się do niej przyjaźnie.\n- Ja już będę lecieć. Trzymaj się. – pomachała jej na pożegnanie, a Joanna odwzajemniła. Zauważyła w jej oczach pewien smutek.\n- Wszystko dobrze? – spytała.\n- Tak, tak ... – Sylwia najwyraźniej chciała ją spławić. Przestraszyła się, że ta nieznana jej dziewczyna może rozszyfrować jej uczucia, jej myśli... – Ja już pójdę.\nI wyszła. Asia jeszcze chwile stała z kubkiem w ręku i zastanawiała się nad tym co zobaczyła w oczach tej brunetki. Po chwili wróciła do rzeczywistości i poszła do pokoju Anji.\nArttu zapukał do drzwi wielkiego domy Sylwii. Otworzyła mu jakaś kobieta w czarno-białym kostiumie, zapewne była to pokojówka.\n- Dzień dobry, ja do Sylwii.\nChłopak rozglądał się po wielkim korytarzu z kopułą. Zastanawiał się, jak taka dziewczyna mogła żyć w takim wielkim domu. Z tego co wiedział, Sylwia mieszkała sama z ojcem. Nagle na schodach pojawiła się zdziwiona jego widokiem brunetka.\n- Przecież mieliśmy się spotkać w parku...\n- Ale postanowiłem oglądnąć twój dom. No no, nigdy nie mówiłaś, że masz nadzianego ojca.\n- Nie wiem czy jest się czym chlubić. Przez to bogactwo moja matka zostawiła mojego ojca... – mina Lappiego trochę zrzedła. Podszedł do dziewczyny i objął ją swoim ramieniem. Czuł szybkie bicie jej serca, jej piękny zapach przyprawiał go o dreszcze na całym ciele. Delikatnie odsunęła go od siebie, a on zobaczył lekki rumieniec na jej twarzy. Uśmiechnął się...\nSylwia wprowadziła gościa na poddasze. Tam znajdował się jej wielki apartament. Było jej głupio, bo dom był praktycznie pusty, poza pokojówką i kucharką, które były na dole. Stanęła przy biurku tyłem do Arttu, nie miała zielonego pojęcia po co chciał się spotkać. Wtedy poczuła jego ręce na swojej talii, odwróciła lekko głowę i zamknęła oczy, musnął ją lekko w szyję. Drżała... Było jej dobrze w jego objęciach. Wiedziała, że nie powinna, ale nie potrafiła się powstrzymać. On tyle dla niej znaczył. Odwróciła się w jego stronę i patrzyła mu prosto w oczu. Wtedy on wziął w swoje ręce jej mała twarz przybliżył swoje usta do jej ust. Nie protestowała. Pocałował ja wpierw delikatnie, a ona zanurzyła swoje dłonie w jego włosach...\nAsia wracała od Anji. Było jej żal swojej przyjaciółki. Przy niej zapominała o swoich problemach z Harrim. Nie mogła powstrzymać się od myśli, aby pójść w tej chwili do niego i po prostu z nim porozmawiać. Gwałtownie skierowała w ulicę prowadzącą wprost do jego domu. Ze zdenerwowania trzęsła się cała. Nie wiedziała co mu powie, gdy stanie z nim twarzą w twarz.\nSylwia nagle odsunęła Arttu od siebie.\n- Dlaczego? – Arttu nie wiedział co siedzi w umyśle jego przyjaciółki. Nie zauważał walki, która stacza rozum nad pragnieniami.\n- Powinieneś pogadać z Anją... o tym co łączyło was w przeszłości.\n- Ale to już skończone. – Arttu najwyraźniej nie był zadowolony z tego, że Sylwia wracała do jego przeszłości z Anją .\nDziewczyna spuściła na dół wzrok. Nie wiedziała czy się przyznać, że rozmawiała z Anją, czy po prostu milczeć. Postanowiła zrobić to drugie. A Arttu stał tak przed nią zdezorientowany. Kochał ją i wiedział, że ona go też. Ale nie mógł ją zmusić do tego związku. Odrzuciła go, tak jak kiedyś Anja. Tylko, że to było inne odrzucenie... Z miłości?\nModliła się w duchu, aby drzwi otworzył jej Harri. Ucieszyła się na jego widok, gdy to właśnie on stanął w progu swojego domu. Spojrzał na nią zaspanym i zdziwionym wzrokiem.\n- Cześć... co ty tu... – nie dokończył, bo Asia chwyciła go za bluzę i przyciągnęła do siebie. Pocałowała mocno i zdecydowanie. Cała się trzęsła, ale wreszcie zrobiła coś spontanicznie i wcale o dziwo się tego nie wstydziła. Uśmiechnął się a ona odwzajemniła. Nie dał jej dłużej marznąć. Utonęła cała w jego ramionach... Całowali się tak długo aż zabrakło im tchu, a potem on złapał ja za rękę i wprowadził do domu...\ndzisiaj troche tego dużo, troche dramatyzmu. Powiem szczerze, że pisząc to mam wrażenie, że piszę scenariusz "mody na sukces" etc, ale nie wiem jak wy, ale ja się przy tym nawet dobrze bawię pozdrawiam :* czekam na wasz ruch szczególnie anji i karci, bo za Asię odbębniłam całą brudną robotę :*\nWysłany: Wto 15:05, 20 Lis 2007 Temat postu:\ndzisiaj troche tego dużo, troche dramatyzmu. Powiem szczerze, że pisząc to mam wrażenie, że piszę scenariusz "mody na sukces" etc, ale nie wiem jak wy, ale ja się przy tym nawet dobrze bawię Wink pozdrawiam :* czekam na wasz ruch Wink szczególnie anji i karci, bo za Asię odbębniłam całą brudną robotę Wink :*\nKochana, nawet nie wiesz, jak ja Ci dziękuję za odwalenie tej "brudnej roboty" Teraz wypada coś dopisać Ale kurczę, jeszcze raz dziękuję :*\nWysłany: Wto 15:06, 20 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: Pią 10:59, 23 Lis 2007 Temat postu:\nPo 7 dniach nieobecności, Anja powróciła do szkoły. Nikt, poza jej najbliższymi przyjaciółkami, nie wiedział co działo się z nią przez ten czas, a ona nie miała ochoty nikomu się zwierzać. Uznała, że tak będzie lepiej dla wszystkich. Postanowiła, że skończy z Arttu raz na zawsze. Dziewczyna nie chciała żyć przeszłością, poza tym równie mocno co Lappiego kochała Denisa. Właśnie o nim starała się teraz myśleć.\n- Hej- powiedziała Anja na widok Kornilova niemal zmuszając się do uśmiechu.\nW odpowiedzi dostała pocałunek od swojego chłopaka, który najwyraźniej był uradowany jej powrotem do szkoły.\nPo pierwszej lekcji - matematyce, na której Anja znajdowała się w swoim żywiole szczerze porozmawiała z Denisem. Wszystko sobie dokładnie wyjaśnili i kiedy dziewczyna chciała powiedzieć, że już nic nie stanie im na przeszkodzie, Kornilov oznajmił coś, co po prostu ją zamurowało.\n- Jak to wyjeżdżasz do Rosji? - Anja nie mogła w to uwierzyć. Nie dość, że ostatnio straciła Arttu Lappi, teraz los odbierze jej najbliższą osobę na świecie.\n- Moi rodzice dostali tam świetną propozycję pracy. Przecież możesz pojechać ze mną. Ewentualnie będziemy się nawzajem odwiedzać. To jeszcze nie nasz koniec - naprawdę bardzo Cię kocham i nie chcę stracić.\n- Jak to sobie wyobrażasz? - zapytała Anja, która nadal nie mogła uwierzyć w słowa swojego chłopaka.\n- Wyjeżdżam jutro. Chciałem powiedzieć Ci już tydzień temu kiedy się dowiedziałem, ale nie odbierałaś moich telefonów.\n- Słucham? Czyli to moja wina? Jak zwykle wszystko na mnie! Nie pomyślałeś, że po prostu chciałam być sama?\nW tym momencie zadzwonił dzwonek, który nakazał dokończyć rozmowę na następnej przerwie.\nPo w - f - e Anja ponownie spotkała się z Denisem. Ich rozmowa była już spokojna, bo dziewczyna podczas lekcji wyżyła się na Plamenie Konstantinovie, który swoją drogą prawie nie wyrzucił jej z sali gimnastycznej. Anja, która zdążyła już oswoić się z myślą, że nieuchronnie zbliża się koniec jej związku z Kornilovem, postanowiła dzisiejsze popołudnie poświęcić właśnie Rosjaninowi. Chciała nacieszyć się każdą chwilą spędzoną w jego towarzystwie. Chciała, aby zapamiętał ją jak najlepiej. Nie myślała o tym, co będzie dalej. Cieszyła się bowiem tym, co jest teraz i właśnie na tym postanowiła się przede wszystkim skupić.\nNastępnego dnia, w sobotę Anja pożegnała się z Denisem na lotnisku. Odprowadziła go najdalej, jak mogła. Przez cały czas, podobnie jak Kornilov, płakała. Nie chciała rozstania z nim. To tak bardzo ją bolało.\n- Dlaczego właśnie ja? - pytała w duchu samą siebie.\nCałe popołudnie dziewczyna postanowiła spędzić na nauce, która była najlepszym sposobem na ucieczkę od problemów, smutków oraz zmartwień. Oprócz tego uczenie się ją odprężało. Wiedziała, że jedynie w taki sposób może przestać myśleć o swoim chłopaku, lądującym już zapewne w Rosji. Poza tym musiała nadrobić zaległości.\n- Tak bardzo chciałabym się komuś wypłakać.\nSylwia spodziewała się tego prędzej czy później, że rodzice, a w szczególności mama Denisa, która jest Rosjanką, będzie chciała wrócić do ojczyzny o pokazać się wszem i wobec. Wiedziała, że będzie tęsknić za kuzynem, tym bardziej, że do Rosji ojciec na pewno jej nie zabierze, tym bardziej matka, która stworzyła już własną rodzinę na zachodzie Polski, i do Rosji miała po prostu za daleko. Uwielbiała spędzać z nim czas, uwielbiała go słuchać i mu się zwierzać. Nie wiedziała co tak naprawdę czuła w tej chwili Anja, która powinna najbardziej być z zaistniałeś sytuacji niezadowolona. Sylwia bała się konfrontacji z Anją, przecież dla niej odrzuciłam miłość Arttu. Teraz powoli zapominała o zdarzeniach sprzed tygodnia. Następstwem tego była kartka do mamy z wiadomością, że ma zamiar przyjechać na święta do Polski...\nHarri już milion razy dotykał najmiększych pod słońcem włosów. Na jego kolanach siedziała Asia, która trzymała w ręku podręcznik od historii. Razem jakoś o wspólnych siłach próbowali uczyć się na sprawdzian. Z okien dobiegł śmiech dziewczyny. Harri nie pozwalał jej się skupić całując ja raz po raz w szyję... Asia śmiała się, a on przytulał ją jeszcze mocniej do siebie. Nie mógł uwierzyć, że była jego... Teraz. Jutro... Za oknem zaczął padać śnieg. Obydwoje zerwali się do oknami po drodze gubiąc parę zeszytów i nieszczęsny podręcznik...\nW radiu w całej Finlandii zaczęła lecieć piosenka, krzepiąca serca wszystkich...\nNight, night, infinite air\nYou're stumbling in the dark.\nSylwia wyjrzała przez okno. Zobaczyła pierwsze płatki śniegu, a w sercu poczuła radość. Pierwsze pozytywne uczucie od tygodnia. W domu panowała cisza. Włączyła radio...\nAnja słysząc słowa piosenki zatęskniła za Denisem. Chciała by ją przytulił, pocałował. Jeszcze raz i jeszcze raz... Siedziała na parapecie okna i z upodobaniem wpatrywała się w puch, który powoli szczelnie okalał swoimi ramionami ziemię. Po policzku spłynęła łza... I kapnęła cichutko na jej kolano.\nArttu oderwał na chwilę zmęczone oczy od podręczników. Jego uwagę zwróciła biel w całkowitej ciemności. „Wreszcie” – szepnął. Włączył radio i natrafił na wolną piosenkę. Zamknął oczy i poczuł zapach jej włosów... Kochał ją... Pragnął.\nLarinto siedział na krześle i jak zahipnotyzowany wsłuchiwał się w muzykę, dobiegającą z radia. Do kuchni wbiegł jego młodszy brat, krzycząc od progu, że na dworze pada już śnieg. Spojrzał na niego błędnym wzrokiem, ale malec tego nie zauważył i pobiegł dalej oznajmić resztę domowników... że śnieg już jest, już jest... Ville natomiast nie myślał o śniegu a o...\nKarcia za wszelką cenę starała się, aby młodzi wojownicy nie wybiegli wprost na świeży śnieg w samych piżamach. Od półgodziny daremnie starała się położyć chłopców do łóżka. Byli przecież wojownikami i zły potwór w postaci Karci nie był im straszny. Dziewczyna oparła się o ścianę, a wokół niej biegali rozkrzyczani chłopcy. Janne i Tii nie było w domu. Na darmo było straszenie, że zadzwoni zaraz po ojca, który wróci z romantycznej z mamą kolacji i wyciągnie pasa...\nFinlandia z minuty na minutę coraz bardziej znikała pod pierzyną puchowego śniegu. Szukała miłości, uciekała przed samotnością, ukrywała swoje żale i ból... Kochała i tęskniła... Krzyczała po cichu. W cichości tłumiła krzyk. Ciemność i ciemność... I marność i marność.\nWysłany: Pią 20:09, 23 Lis 2007 Temat postu:\nŚwietny odcinek . Ja chcę więcej . Więcej Arttu Lappi .\n- Będziemy lepić bałwanka i będziemy rzucać śniezkami i... – Karcia z uśmiechem wysłuchiwała monologu brata. Udało jej się wreszcie skłonić starszego z młodych wojowników do położenia się. Za to młodszy wciąż biegał niczym młoda sarenka.\n- Zaraz cię złapię i rzucę na księżyc! – zawołała, biorąc go na ręce. Jeśli miała w plecach jakiś dysk, to z pewnością go zgubiła, bo Michał swoje ważył.\n- Nie, nie mozes! – zaprotestował.\n- Zakład? – spytała żartobliwie, po czym dodała po polsku. – Myślisz, że jesteś fajny?\n- No. – oznajmił dumnie mały, także w najczystszej polszczyźnie.\nKarolina lekko rzuciła brata na puchową pościel, serdecznie się śmiejąc.\n- No, herosie, kładź się, bo święty Mikołaj już na ciebie patrzy. – szepnęła mu do ucha. – Przeczytam wam bajkę, chcecie?\n- Tak! – zakrzyknęli. – A o czym?\n- O Czerwonym Kapturku.\nMogła być z siebie zadowolona, bo dzieci ucichły. Czytała, powoli i spokojnie, starając się nudzić jak mogła. Okazało się, że ma niewątpliwy talent pedagogiczny, – gdy doczytała opowiastkę do końca, bracia spali. Zostawiła zapaloną małą lampkę i przeszła do kuchni. Tam wzięła jabłko z koszyka i zaczęła spokojnie je zajadać, patrząc na płatki śniegu wirujące za oknem. Właśnie kończyła owoc, gdy otworzyły się drzwi i do domu wkroczyli jego gospodarze.\n- Cii... – uciszyła ich dziewczyna, bo byli w doskonałych humorach. – Nawet nie wiecie, przez co przeszłam, zanim te potwory zasnęły!\n- O to nam chodziło. – oznajmił Janne, pomagając żonie zdjąć płaszcz.\n- Widzę, że wieczór się udał. – zagaiła, przyglądając się im z ukosa.\n- Skoro okazujecie taki entuzjazm, to może ja przejdę się na spacer, a wy róbcie, co macie robić, hę?\n- Dlaczego jej się wszystko tak dziwnie kojarzy? – spytała Tiia, patrząc na męża ze zdumieniem.\n- Ja nie wiem. Trzeba inaczej wychowywać to dziewczę, bo nam zdemoralizuje młodsze potomstwo.\n- W każdym razie ja idę na spacer. – oznajmiła Karcia. Potrzebne wdzianka ubrała ekspresowo.\n- Tylko nie zapomnij szalika!\nWyszła poza teren posesji i zaczęła iść w podskokach niczym swawolne, beztroskie dziecko. Mroźne powietrze sprawiało, że czuła się lepiej: ostatnimi czasy była przemęczona. Oddychała pełną piersią, czując, jakby systematycznie wypełniano ją gazem rozweselającym. Zupełnie niespodziewanie dla siebie wybuchnęła perlistym śmiechem i podskoczyła radośnie.\nPo raz kolejny objawiła się beztroska Karci. Rozpoczynając swoje dzikie tańce nie pomyślała o tym, że chodniki mogą być śliskie. Straciła równowagę i wylądowała na oblodzonym chodniku.\n- Cholera! – wrzasnęła po polsku. Spróbowała wstać, ale natychmiast padła na ziemię z lekkim okrzykiem bólu.\n- Coś się stało? – usłyszała głos nad sobą.\nUjrzała Ville Larinto, który pochylał się nad nią i przyglądał się z wyraźną troską.\n- Nie wiem. – jęknęła. – Zdaje się, że zwichnęłam nogę...\n- Poczekaj, pomogę ci wstać. – podniósł ją za ramiona. Karcia ustała na prawej nodze i syknęła z bólu.\n- Oj, faktycznie coś sobie zrobiłaś. Zaczekaj, coś poradzimy...\nKarolina pojęcia nie miała o tym, że tak drobny chłopak może mieć tyle siły. Wziął ją na ręce, niczym pan młody (wspaniale jej się skojarzyło, nie ma co) przenoszący świeżo poślubioną żonę przez próg.\n- No, kochana, teraz trzeba będzie cię donieść do domu. – zaśmiał się.\n- Dasz radę? – zaniepokoiła się.\n- Oczywiście, jesteś lekka jak piórko.\nPrzez resztę trasy milczeli. Ville przyglądał się dziewczynie. Po policzkach spływały jej łzy bólu. Pomyślał, że musi być bardzo na ten bodziec wrażliwa. Delikatnie otarł te małe łezki.\n- Postaraj się nie płakać, bo łzy zamarzną na tym mrozie.\nByło coś takiego w jego głosie, że momentalnie się uspokoiła...\n- Mówiłam ci, żebyś uważała... – gderała Tiia, zakładając bandaż elastyczny na nogę przybranej córki.\nKarolina siedziała spokojnie, wcale nie słuchając litanii Finki. Myślała tylko o chłopaku, który w tak malowniczy sposób odprowadził ją do domu.\nPrzepraszam za egoizm, obiecuję się poprawić J\nPo weekendzie Anja przyszła do szkoły całkowicie przygnębiona. Pocieszała ją jedynie myśl, że nadrobiła wszystkie zaległości, a nawet nauczyła się rzeczy ponadprogramowych. Wszystko było dla niej jednak bezsensowne w obliczu wyjazdu Denisa do Rosji.\n- Hej - powiedziała Anja, która starała się zachować pozory szczęśliwej dziewczyny.\n- Hej, wiemy co się stało - powiedziała Karcia przyjacielsko przytulając ją do siebie.\n- Widzę, że wieści w tej szkole rozchodzą się z prędkością światła - Anja próbowała być zabawna, ale dzisiaj wyraźnie nie miała ochoty na żarty.\n- Anja, nie martw się. Przecież to nie koniec świata - powiedział znajomy głos zza jej pleców. Tak, to przecież Arttu Lappi. Czego on może znowu ode mnie chcieć? - zastanawiała się dziewczyna. - No tak, mieliśmy zostać przyjaciółmi, ale właśnie teraz najmniej mnie to obchodzi. Właściwie co ja myślę? Arttu bardzo i to bardzo mnie obchodzi. Dlaczego nie może po prostu przytulić mnie tak, jak kiedyś? Wszystko byłoby piękniejsze, lepsze oraz łatwiejsze. Może właśnie wtedy chociaż na chwilę nie myślałabym o Denisie. Bezsenność z jego powodu nie należy do najmilszych rzeczy.\n- Arttu? Właściwie jestem zdziwiona Twoim zainteresowaniem moją osobą - dziewczyna nie kryła zdziwienia.\n- Przecież wciąż jesteśmy przyjaciółmi, prawda? - zapytał nieśmiało Lappi swoim najbardziej dobrotliwym z dobrotliwych tonów.\n- Ale on ma piękny uśmiech. Te czyste, błękitne oczy. Prawie takie jak Denis - pomyślała Anja.\n- Anja? Coś się stało?\n- Tak, tak, oczywiście, że jesteśmy przyjaciółmi - powiedziała dziewczyna, po czym pomyślała - Niestety jedynie ptzyjaciółmi, bo zapewne już poderwałeś jakąś dziewczynę w ramach pocieszenia po stratach ukochanej.\n- Słuchaj Arttu, straciłam właśnie najbliższą mi na świecie osobę, nagle mój były chłopak mnie pociesza, a zaraz mam w - f z Plamenem Konstantinovem, który ostatnio nie wywalił mnie z sali gimnastycznej. Nie sądzisz, że to za dużo jak na dzień? Naprawdę, wolałabym być sama albo przynajmniej z najbliższymi przyjaciółkami.\n- Jak chcesz - powiedział zasmucony chłopak po czym odszedł do swoich kolegów.\nAnję, oprócz wyjazdu Denisa, nie denerwowało zainteresowanie Arttu, ale zainteresowanie nie jako osoby, która ją kocha, ale osoby będącej "tylko" (chociaż może aż) jej przyjacielem. Wkurzało ją to, iż mógł sobie znaleźć inną, bo dziewczyna nadal go kochała, ale niedawno została przez niego odrzucona. Postanowiła jednak, że się nie podda. Nie w sytuacji kiedy chodzi o Arttu Lappi.


Hotel Dwór Mystkowo — Baboszewo, mazowieckie – konferencje.pl\nTagi:Nad rzekąPrzy trasieZa miastemKameralneLuksusoweHistoryczneHotele konferencyjneOśrodki konferencyjneWille, dworki, pałaceKonferencjeImprezy firmowePiknik\nDwór Mystkowo*** – to luksusowy obiekt, w którym bije serce Mazowsza, położony na 10 ha obszarze, wśród zieleni łąk i pól mazowieckiej równiny, 68 km od Warszawy - okolice Płońska. Doskonały dojazd do Warszawy tylko 50 min, do lotniska Modlin tylko 30 min (trasą E7 Warszawa – Gdańsk).\nRestauracja we Dworze\nPokoje de luxe w Zabytkowym Dworze: pokoje są przestronne, stylowo urządzone, mieszczą się na wysokim poddaszu, jest z nich bardzo piękny widok na park i stawy Każdy pokój jest dwuosobowy z zabytkowym łożem małżeńskim, wyposażony w TV/SAT, radio, bezprzewodowy Internet (Wi-Fi). Wszystkie łazienki posiadają wyposażenie o wysokim standardzie. Pokoje są wygodne i komfortowe. W cenę każdego pokoju wliczone jest śniadanie w formie bufetu oraz monitorowany parking. W zabytkowym dworze dostępne są 4 pokoje, 27 pokoi , w tym 3 apartamenty, przygotowano w Pałacu.\nDwór Mystkowo znajduje się na Mazowszu, pod Warszawą, niedaleko Płońska.\nDwór Mystkowo przygotował szeroką ofertę atrakcji dla gości i uczestników konferencji. W sezonie letnim to: spływ kajakowy rzeką Wkrą, przejażdżki bryczkami po okolicznych bezdrożach, nauka jazdy konnej dla dzieci i dorosłych, plac zabaw dla dzieci, grill/ognisko w ogrodzie nad stawem, spacery po urokliwym terenie wokół obiektu, wędkowanie, przejażdźki rowerowe. Zimą Dwór oferuje takie atrakcje jak: kulig, pokazy barmańskie z degustacją, grzaniec przy ognisku. Ponadto, na życzenie mogą zostać zorganizowane: artystyczne pokazy taneczne, kącik kosmetyczny – mini spa, bilard, piwniczka dworska: degustacja napitków wszelakich: win, miodów i nalewek, imprezy taneczne i karaoke z udziałem DJ-a, Biesiady Staropolskie i wspólne pieczenie świniaka na dziedzińcu, pokazy walk rycerskich, spotkanie z magią i wiele, wiele innych atrakcji według indywidualnych ustaleń.\nPikniki, eventy pod Warszawą\nEventy pod Warszawą


Nauczyciel ubiegający się o ten tytuł musi spełnić szereg kryteriów. Obejmują one wskazane elementy, takie jak: jakość pracy bezpośrednio na rzecz uczniów, wpływ kandydata na swoje środowisko zawodowe, np. przez stwarzanie swoją postawą pozytywnego wzorca oraz poprzez różne formy dzielenia się z innymi nauczycielami swoją wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Kryteria oceny dorobku to także, szczególne zasługi kandydata oraz jego wysoka kultura pedagogiczna, rozumiana jako wybitna umiejętność prowadzenia prawdziwego dialogu pedagogicznego w połączeniu ze stawianiem wymagań mobilizujących uczniów do pracy nad własnym rozwojem. Ponadto pełnienie funkcji doradczych i eksperckich w systemie oświaty, własne opracowania programów nauczania cieszące się uznaniem nauczycieli , publikacje dotyczące oświaty i problematyki edukacyjnej oraz uznany dorobek zawodowy potwierdzony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, nagrodami ministra, kuratora oświaty lub organów prowadzących szkoły.\nPani Marzena Kędra posiada III stopień specjalizacji zawodowej, jest autorką książek dla nauczycieli, uczniów oraz rzeczoznawcą MEN ds. podręczników szkolnych. Placówka, którą kieruje realizuje jej autorski program nauczania na I etapie kształcenia. Za realizację zadań opisanych w programie szkoła w 2010 r. otrzymała III nagrodę w ogólnopolskim konkursie Ministra Edukacji Narodowej „Otwarci na zmiany”.\nSzkoła przez nią prowadzona posiada również inne prestiżowe nagrody na poziomie wojewódzkim i ogólnopolskim:\n- I nagroda w konkursie „Partnerstwo bez granic”,\n- II miejsce w konkursie MEN „Otwarta szkoła”,\n- II miejsce w konkursie „Moje magiczne miejsce”.\nW szkole w latach 2006 – 2010 zrealizowano 11 autorskich projektów edukacyjnych finansowanych z pozyskanych środków zewnętrznych, na łączną kwotę 124 500,00 (w szkole uczy się każdego roku około 100 uczniów). Dzięki tym projektom uczniowie mieli sposobność zwiedzenia ciekawych miejsc w Polsce, uczestniczenia w kreatywnych warsztatach, spotykania się z ciekawymi ludźmi kultury, nauki oraz mediów. Zostali autorami wielu publikacji.\nMarzena Kędra wiele czasu poświęca pracy społecznej. Od 1996 r. jest wiceprezesem Krajowego Zespołu Koordynacyjnego Polskiego Stowarzyszenia Animatorów Pedagogiki C. Freineta oraz współzałożycielką i prezesem Stowarzyszenia Przyjaciół Szkoły „Otwarte okno” w Moszczance. Od 2006 r. w szkole, pod jej kierownictwem, organizowane są ogólnopolskie konferencje dla nauczycieli. Posiada również uznany dorobek zawodowy: 1999 r. – Nagroda Marszałka Województwa Opolskiego 1999 r. - Nagroda Burmistrza Prudnika 2000 r. - Medal Komisji Edukacji Narodowej 2003 r. - Brązowy Krzyż Zasługi 2004 r. - Nagroda Ministra Edukacji Narodowej 2006 r. - Nagroda Burmistrza Prudnika 2007 r. - Nagroda Opolskiego Kuratora Oświaty 2008 r. - Srebrny Medal za Długoletnią Służbę 2009 r. – Nagroda Marszałka Województwa Opolskiego\nJej zawodowe motto: „Szkoła, w której wszystko jest tak, jak w szkole być powinno: nauczyciele przychodzą do niej ze względu na dzieci, bo lubią z nimi być, uczniowie zaś - żeby rozwijać zdolności do samodzielnego myślenia oraz zaspokajać naturalny głód poznawania świata w miejscu, które lubią i z ludźmi, których szanują”.\nLicznik odwiedzin: 2681143


accommodation in Poland accommodation mountain noclegi Posada Górna\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów Posada Górna\nIle propozycji noclegów znajdę Posada Górna?\nGdzie Posada Górna znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny Posada Górna ma hostel "Youth Hostel ". Przenocujesz tam już za jedyne 20 złotych.\nKtóry hotel Posada Górna ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc Posada Górna oferuje hostel "Youth Hostel ". Umożliwia zakwaterowanie 45 osób.\nKtóry nocleg Posada Górna znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Posada Górna znajduje się agrotourism "Pokoje ze Serduchem".\nKtóra oferta Posada Górna ma najlepsze opinie?\nhostels Posada Górna\nprivate rooms Posada Górna


Akcesoria do wnętrz: dekoracje, organizery i ozdoby do domu oraz biura | Hjort-design\n10,00 zł - 120,00 zł (103)\n120,00 zł - 230,00 zł (54)\n230,00 zł - 340,00 zł (5)\n450,00 zł - 560,00 zł (3)\nAkcesoria do wnętrz definiują niepowtarzalny charakter Twojego domu, w magiczny sposób wzbogacając jego wystrój. Wybór odpowiednich dodatków pozwoli wyrazić siebie poprzez kreowanie stylowego wnętrza. Dekoracje do wnętrz min. z kolekcji PRISMA mogą nawiązywać do zainteresowań domowników, w ciekawy sposób opowiadając o ich pasjach. To właśnie ozdobne detale takie jak metalowy i nowoczesny gazetnik ZINA oraz kosze do przechowywania SENO zamienią przestrzeń w dom z duszą. Przedstawiamy ciekawe propozycje dekoracji do pokoju dziennego, sypialni, holu, pokoju młodzieżowego, łazienki i kuchni.\nAkcesoria dla domu: designerskie przedmioty, które zdobią wnętrze\nPrzygotowując ofertę akcesoriów dla domu, postawiliśmy na nowoczesne formy i nowatorskie rozwiązania technologiczne. Uczyń wnętrze ciepłym i domowym lub przeciwnie, minimalistycznym i surowym. To prostsze niż myślisz! Znamy prosty sposób na ekspresowe dodanie wnętrzu charakteru. Odpowiednio dobrane akcesoria do salonu, sypialni czy gabinetu np. rama na zdjęcia HANGUP lub stojak na parasole UMBRELLA są w stanie zdziałać cuda! Nawet najpiękniejsze, najbardziej designerskie meble i lampy, nie rozbłysną pełnią piękna bez odpowiednio dobranych akcesoriów. Planowanie przestrzeni mieszkalnej, zgodnie z najnowszymi trendami to złożony proces. Jednym z jego kluczowych elementów, jest właśnie wybór akcesoriów dekoracyjnych. Dzięki nim aranżacja wnętrza będzie skończona i piękna na kilku płaszczyznach. Świetnie dobrane dekoracje do przedpokoju jak wieszak na ubrania FLAPPER lub BIRD wydobędą z jego wnętrza magię i przytulność, a kompleksowe wyposażenie domu w naszym sklepie stworzy bardzo spójną i ciekawą wizualnie oraz stylistycznie, aranżację.\nWieszaki i stojaki: praktyczne rozwiązania do przechowywania okryć wierzchnich\nWśród stylowych akcesoriów dla domu każdy znajdzie coś dla siebie. Na uwagę zasługują choćby nowoczesne wieszaki z serii DOTIN. Ich zaletą jest prostota montażu. Moc form i kolorów sprawia, że stworzysz z nich artystyczne, ozdobne kompozycje. Efektowne wyposażenie wnętrz jeszcze nigdy nie było tak proste i oczywiste. Z nami jednak możliwe jest niemal wszystko! Akcesoria do wnętrz pobudzają kreatywność i pozwalają poczuć się jak architekt wnętrz. Mają liczne zastosowania, gdy znudzi Ci się ich pierwotne ustawienie, znajdziesz dla nich nową przestrzeń w kilka chwil. Stylowe dodatki do domu sprawdzić się bowiem będą mogły i w innych przestrzeniach domowych – wystarczy tylko znaleźć na nie pomysł, a inspirację zaczerpnąć chociażby z bogatej oferty dostępnej na co dzień w naszym sklepie.\nModne akcesoria dla domu: piękne i użyteczne nowości rynkowe\nNieustannie wprowadzamy do sprzedaży nowe przedmioty. Wraz z nadchodzącymi porami roku, w ofercie naszego sklepu z designem użytkowym będą pojawiały się specjalistyczne akcesoria, pomocne w codziennym życiu. Hołdujemy zasadzie, że akcesoria do domu mają być użyteczne i piękne. I takie są właśnie dostępne u nas stylowe dekoracje do salonu czy ozdoby do kuchni. Bo czy w każdej kuchni nie sprawdzi się elegancki i praktyczny otwieracz do butelek ROLL BRASS lub ekologiczny, drewniany kosz na śmieci WOODROW ? Warto poznać je bliżej!\nNasz sklep z akcesoriami do wnętrz to miejsce jedyne w swoim rodzaju – idealnie dopasowane do potrzeb wszystkich kupujących – także i tych o nieprzeciętnym guście i takich samych wymaganiach. Dekorowanie domu z wykorzystaniem oferty dostępnej w naszym sklepie może być najprawdziwszą przyjemnością. Piękne wnętrze nie wymaga drogich mebli i lamp. Efektowne dodatki min. organizery biżuterii i wasze pomysły na dekorację wnętrz odmienią aranżację. Odpowiednio dobrane dodatki do wnętrz potrafią zdziałać cuda.\nWieszak SIGA S Kolory\nWieszak Stiga S Gold\nWieszak STIGA S Kolory\n19,00 zł25,01 zł\nKosz na śmieci PLAST\nWieszak FLIOP HOOK 3 kolory\nRama na zdjęcia HANGIT warianty\nDozownik do mydła OTTO czarno-niklowany\nDozownik do mydła OTTO chromowo - czarny\nRamka PRISMA 13x18 kolory\nWieszak SkyLine Multi Hook warianty\nWieszak MAGNETTER kolory\nWieszak FLIP HOOK kolory\nWieszak FLIP HOOK 8 kolory\nWieszak drabina HUB LADDER biały/natural\n494,00 zł494,50 zł\nWieszak CUBBY WALL MINI Organizer kolory\nWieszak BUBBLE kolory\nStojak na parasole UMBRELLA biały\nRamka PRISMA 20x25 warianty\nRamka PRISMA 10x15 kolory\n75,00 zł75,25 zł\nRamka PRISMA 10x10 kolory\nRamka na zdjęcia SENZA 13x18\nRamka na zdjęcia SENZA 10x15\nRamka na zdjęcia PHANTOM\nRamka HANGIT white\nStojak na parasole HUB warianty\nWieszak STICK MULTI


Usłyszeli zarzuty przestępstw narkotykowych - Wiadomości - KMP w Bydgoszczy\nUsłyszeli zarzuty przestępstw narkotykowych\nPolicjanci zatrzymali pseudokibiców jednego z bydgoskich klubów piłkarskich. Podczas przeszukania kryminalni zabezpieczyli amfetaminę i marihuanę. Podejrzani usłyszeli zarzuty przestępstw, za które grozi do 10 lat więzienia.\nKryminalni z bydgoskich Wyżyn zbierając informacje o osobach mogących trudnić się przestępczym procederem wpadli na trop mieszkańców osiedla Kapuściska. W piątek (30.10.15) wieczorem policjanci weszli do wytypowanego mieszkania. Podczas przeszukania funkcjonariusze zabezpieczyli ponad 70 g narkotyków, wagę elektroniczna oraz pieniądze. Kryminalni do sprawy zatrzymali dwóch mężczyzn w wieku 22 i 19 lat, którzy trafili do policyjnego aresztu.\nNa podstawie zgromadzonych dowodów policjanci przedstawili zatrzymanym zarzuty posiadania znacznych ilości narkotyków, udzielania oraz handlu środkami odurzającymi. Podejrzanym za te przestępstwa grozi kara do 10 lat pozbawienia wolności. Obaj bydgoszczanie zostali objęci przez prokuratora dozorem policji.\nAutor: nadkom. Maciej Daszkiewicz


Zielonogorska.pl Waszym Zdaniem: Czesław Śpiewa na Leonach 2016!\n"Czesław Śpiewa" na Leonach 2016!\nIch muzyka jest wypadkową nietuzinkowych żartów i biograficznych anegdot każdego z nich. W koncertowym repertuarze Czesław Śpiewa, poza piosenkami z najnowszej płyty, znajdą się także przeboje z dwóch poprzednich krążków zespołu, „Debiut" i „Pop", oraz dorobek pierwszego zespołu Czesława Mozila – Tesco Value. Muzycy zabiorą swoich słuchaczy w zwariowaną podróż do krainy finezyjnych dźwięków tanga, popu, folku i awangardy, używając przy tym szerokiej gamy instrumentów. Szklane dzwoneczki, rozmaite dęciaki, akordeony i ukulele to tylko kilka elementów spośród wielu trybików tej muzycznej machiny.Muzycy zabierają swoich słuchaczy w zwariowaną podróż do krainy finezyjnych dźwięków tanga, popu, folku i awangardy.\nZespół ma na swoim koncie prawie 13 milionów wyświetleń pierwszego, wielkiego hitu „Maszynka do Świerkania", który podbił listy przebojów zdobywając m.in. pierwsze miejsce w radiowej „Trójce". Pierwszy album „Debiut" sprzedał się w nakładzie blisko 100 tysięcy , a kolejny – „POP" – pokrył się podwójną Platyną . Ostatni, bardzo dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych album „Czesław Śpiewa Księga Emigrantów cz.1" również zbliżył się do statusu Złotej Płyty. Czesław Śpiewa zdobył również uznanie polskich krytyków muzycznych otrzymując 15 nominacji do „Fryderyków" nagród polskiej branży muzycznej mając na koncie 3 zdobyte statuetki „Fryderyka". Do tej pory zespół zagrał ponad 800 koncertów w Polsce i za granicą m.in. na Roskilde Festival , OFF Festival, Męskie Granie.


Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego zdradził, jaki wydział powstanie w Rybniku • Wiadomości • www.rybnik.com.pl\nWydział Biznesu i Administracji Uniwersytetu Ekonomicznego – tak prawdopodobnie będzie nazywać się nowa, niezależna jednostka naukowa na rybnickim Kampusie. Rektor UE, prof. Robert Tomanek mówi, że władze uczelni postawiły na nowoczesny model wydziału „szytego na miarę”. – Zaproponujemy studentom kierunek finansowy z szerokim wachlarzem specjalności, które później mogą stać się niezależnymi kierunkami. Będzie można wybrać m.in. logistykę czy małą i średnią przedsiębiorczość. Najważniejsza będzie jednak stabilność ekonomiczna naszego wydziału. Chcemy stworzyć ośrodek nie na kilka, ale na kilkadziesiąt dobrych lat. Zaczynamy małymi krokami i liczymy na wsparcie lokalnego biznesu – tłumaczy prof. Robert Tomanek. Rektor UE podkreśla też, że w Rybniku będą prowadzone liczne kierunki podyplomowe i kursy, co dodatkowo zasili budżet wydziału.\nStudenci od roku akademickiego 2014/2015 będą mogli rozpocząć kształcenie na dotychczasowych zasadach. Nowy kierunek już na niezależnym wydziale będzie mógł zacząć funkcjonować najwcześniej od semestru letniego, a już na pewno w październiku 2015 roku. Początkowo będą to studia pierwszego stopnia, jednak rektor Tomanek zapewnia, że wydział będzie dążyć do zdobycia kolejnych uprawnień m.in. do nadawania stopnia magistra.\nWładze Uniwersytetu Ekonomicznego nie mają też problemów ze znalezieniem odpowiedniej kadry naukowej. – Na listę minimum kadrowego ja już się wpisałem, a jestem z Siemianowic Śląskich. Odległość w dzisiejszych czasach nie jest problemem, a i do Rybnika lepiej się jeździ. Tu są inni studenci niż w Katowicach – rybniccy żacy chcą się kształcić i rozwijać, przychodzą na uczelnię z radością – podkreśla rektor UE. – Przy decyzji o tworzeniu wydziału w Rybniku ważne było również podejście władz miasta. Zawsze otrzymujemy wsparcie finansowe i niezależnie, jaka jest to kwota, liczy się postawa włodarzy. Samorząd Rybnika to nasz lojalny partner od 12 lat, dobrze nam się tu pracuje, dlatego nigdy nie pomyśleliśmy, żeby się stąd wyprowadzić – podsumowuje prof. Robert Tomanek.\nPrzypomnijmy, zgodnie z ustawą o szkolnictwie wyższym z 2012 roku wszystkie filie uczelni macierzystych, które prowadzą tzw. „kopie” kierunków do 2015 roku muszą się przekształcić w niezależne jednostki naukowe. W przeciwnym razie zostaną zlikwidowane.\nTagi: kampus, studenci, Jan Czempas, Robert Tomanek, Uniwersytet Ekonomiczny, Uniwersytet Ekonomiczny w Rybniku\n~Fiodore 2014-05-02 14:14:20\n~adi0665 2014-05-04 13:20:11\n~Agnieszka Dłubak 2019-01-06 23:04:06\nPanie Profesorze, niech Pan spoczywa w pokoju.\n~Agnieszka Dłubak 2019-01-06 23:04:36


NASZE APELE - Oborniki Śląskie - Ogłoszenia, Oferty, Wiadomości, Informacje, Aktualności, Nieruchomości, Grunty, Działki, Domy, Mieszkania, Lokale, Obiekty, Certyfikaty, Lokalny Rynek - Oborniki Śląskie, Trzebnica, Wołów, Wrocław, Dolnośląskie, gmina oborniki śląskie\nPRZECIWKO BIEDZIE !\nPomóżmy tym wokół nas, którzy są w niewiarygodnie wielkiej biedzie, a także tym, których los ciężko doświadczył np. nieuleczalną chorobą lub inwalidztwem. Niech zdecydowanie uwierzą, że nie zostali sami ze swoimi tragicznymi doznaniami i problemami przerastającymi wielokrotnie ich siły oraz możliwości, a także niech zauważalnie odczują naszą pomoc i bratnią solidarność, jako dowód na to, że stanowimy przecoeż razem jedną wielką Polską Rodzinę.\nGłówne drogi wsparcia:\n· Polska Akcja Humanitarna\n· Caritas Polska\nMiej serce dla bezdomnych ludzi i zwierząt !\nTeraz mamy jeszcze lato, ale wnet przyjdzie jesień i sroga zima - pora słoty, śnieżyc i niskich temperatur. Jeżeli uczulimy swoją wrażliwość możemy wśród nas dostrzec tych, którzy są słabsi i mniej zaradni od innych, tych którzy potrzebują pomocy aby przetrwać ten gorszy dla nich czas.\nStarajmy się więc o nich zadbać chociażby w ramach tych najskromniejszych nieraz, własnych możliwości.\nPamiętajmy wtedy również o bezdomnych, głodnych i zmarzniętych zwierzętach, które bez naszej pomocy nie są czasem w stanie nawet przeżyć tej pory roku. Miejmy dla nich wszystkich otwarte serca i podzielmy się ciepłem oraz jedzeniem.\nNie pozostawiajmy ich na pastwę złego losu. Pamiętajmy, że nie jesteśmy sami na tym ziemskim globie.\nAdministrator serwisu www.obornikislaskie.com\nWprawdzie, jak zwykle to bywa, po zimie przyjdzie ciepła wiosna, a po niej znów gorące lato,\nlecz chcielibyśmy aby nasz powyższy (zimowy) apel skutkował nadal wzrostem ludzkiej troski o los bezdomnych zwierząt.\nNie zapominajmy więc o nich nawet wtedy gdy wydaje się nam, że w słoneczne, ciepłe dni nasza ingerencja jest im już niepotrzebna, że poradzą sobie same w zdobyciu żywności i bezpiecznego schronienia.\nOtaczajmy je nadal, przy każdej okazji, przyjazną atmoserą i starajmy się im zawsze pomagać gdy potrzebę takiej pomocy dostrzeżemy.\nA przy okazji pewien epizod z życia wzięty.\nO psach bez rodowodu\nGdy do życia powołał je zew natury i zrodzone zostały nie z ludzkiego wyrachowania lecz ze zwyczajnej psiej miłości, ludzie nazwali je upokarzająco kundlami.\nA pomyślmy o tym ilu wśród nas - ludzi, jest naprawdę wspaniałych bękartów.\nOto krótka historia, którą opowie Wam jeden z porzuconych, bezdomnych psiaków\nJestem niewielkim kundelkiem, ubarwionym w biało - czarne łaty, mam za sobą niespełna rok życia i już spory bagaż złych doświadczeń. Moi poprzedni właściciele nie mieli dla mnie litości i najzwyczajniej w świecie wyrzucili mnie na tak zwany bruk, bo pewnie im się znudziłem lub byli mną rozczarowani gdy okazało się iż nie jestem rasowym owczarkiem czy też pięknym, wysmukłym dobermanem.\nZnalazłem się w obcym dla mnie otoczeniu, w obcym mieście, w miejscu gdzie nie było też dla mnie wolnego miejsca i gdzie nie wszyscy chcieli mnie w swoim sąsiedztwie widzieć.\nMusiałem też podjąć tam swoje pierwsze walki o przetrwanie, bo przeciwko mnie byli również moi psi rodacy, dla których byłem przecież zwykłym intruzem, który wtargnął na ich teren.\nI wtedy stał się prawdziwy cud - któregoś dnia gdy głód przycisnął mnie do ziemi, przystanął w pobliżu mojego legowiska taki niewielki samochód i miła pani podała mi miskę pełną jedzenia - prawdziwego, dobrego, ciepłego jedzenia, którego nikt mi nie mógł teraz zabrać, bo ona cały czas przy mnie cierpliwie stała.\nI potem było tak codziennie, przez wiele wiele dni i tygodni.\nAle co dobre nie mogło trwać wiecznie i gdy pewnego dnia, chroniąc się przed chłodnym wiatrem i ulewnym jesiennym deszczem, wtuliłem się pomiędzy ogrodzenie, a krzaki żywopłotu, w miejscu które upatrzyłem sobie za mój dom, spłynęła na mnie nagle struga zimnej wody wylana przez właścicielkę posesji, dla której przecież byłem też nie pożądanym gościem.\nPozostawiona dla mnie przez tamtą cudownną panią miska, wylądowała w pojemniku na śmieci, co upewniło mnie, że mój lepszy czas dobiegł końca.\nNie uwierzycie, ale był jeszcze ciąg dalszy tego prawdziwego cudu i obecnie mam już swój wymarzony, przepiękny nowy dom, gdzie nie brakuje mi jedzenia ani ciepłych rąk, które mnie każdego dnia głaskają i do których mogę się bez obawy przytulić.\nNowa moja pani ma w swoim domu wielu innych moich krewniaków, ale pomimo to znalazła dla mnnie miejsce i myślę, a nawet jestem pewien, że kocha mnie tak samo jak tamte, które wprawdzie nie zawsze są dla mnie wyrozumiałe i przyjacielsko nastawione, ale powoli do mnie się przyzwyczajają.\nWydaje mi się więc, że z pewnością wygrałem los na tej loterii życia.\nAch bym zapomniał - mam teraz nowe i bardzo ładne imię "Vito" (tak jak ten Corleone), które otrzymałem ponoć w nagrodę za to, że chociaż jestem mały, byłem przecież bardzo dzielny walcząc o swój byt.\nWasz, szczęśliwy teraz Vito !\nSuper zabawa i setki kalorii mniej - Zumba Fitness Ruda 1 2785 21-05-2012, 10:08:55\nstomatolog osiolek 1 2844 29-08-2010, 18:01:02\nPoprzez uśmiech do zdrowia proadmin 1 2736 20-04-2009, 22:05:54\nGenerowanie strony [s]: 0.0821


Książki - Kuchnia i diety - Sklep LIVRO.pl\nUwielbiasz eksperymentować w swojej kuchni, a Twoi goście doceniają nie tylko walory smakowe, ale i estetyczny wygląd potraw, które im serwujesz? Chcesz poprawić swoje umiejętności kulinarne lub spróbować dań, które jeszcze nie znajdowały się na Twoim talerzu? Każda podróż to dla Ciebie przede wszystkim podróż… kulinarna? Gotujesz, próbujesz, smakujesz i nie wyobrażasz sobie życia bez dobrego jedzenia? A może chcesz zmienić własną dietę, oczyścić swój organizm i zgubić kilka zbędnych kilogramów? Sprawdź naszą ofertę książek kulinarnych dotyczących diet i gotowania. Najciekawsze poradniki i książki przygotowane przez specjalistów z dziedziny zdrowego żywienia. Zobacz więcej i zainspiruj się do nowych, kulinarnych eksperymentów!\nW tej kategorii odnajdziesz pogrupowane tematycznie książki dotyczące kuchni i diet. W ofercie Livro.pl znajdują się poradniki na temat sposobów przyrządzania wyśmienitych dań z kuchni całego świata, a także książki kulinarne ze starannie wyselekcjonowanymi przepisami i recepturami. Dzięki nim odkryjesz kuchnie narodowe i regionalne, które nierzadko zaskakują łączeniem smaków i wyglądem gotowych potraw. Do wielkiej kulinarnej uczty zapraszają najlepsi kucharze, blogerzy i specjaliści zajmujący się żywieniem. Na Livro.pl znajdziesz także autorskie książki kucharskie oraz pozycje podejmujące tematykę diet i zdrowego odżywiania. Najciekawsze tytuły dla miłośników pysznego i zdrowego jedzenia przygotowywanego w tradycyjny polski sposób lub dzięki inspiracji kuchnią włoską, francuską, azjatycką i wieloma innymi.\nPo smacznym posiłku zachęcamy do przyjemnego relaksu z dobrą książką, które odnajdziesz w kategorii literatura obyczajowa. Fani konkretnych gatunków mogą natomiast sięgnąć po nasze propozycje bestsellerów z działu kryminał i sensacja, thriller i horror, romans lub fantasy.\nDieta startowa. Odżywianie zgodne z zegarem biologicznym


Rosyjskie problemy z bombowcami Su-34 [ANALIZA] | Defence24\n
Fot. Maciej Nędzyński:CO MON
\nPlany wojsk powietrzno-kosmicznych w odniesieniu do samolotów Su-34 zostały ujawnione podczas wizyty rosyjskiego ministra obrony Siergieja Szojgu w Nowosybirskich zakładach lotniczych (NAZ) im. Czkałowa. To właśnie tam realizowana jest produkcja myśliwców zgodnie z dwoma zamówieniami państwowymi: z 2008 (na 32 samoloty) i 2012 r. (na 92 samoloty). Proces ten ze względu na swoją wagę dla rosyjskich sił zbrojnych jest cały czas uważnie nadzorowany przez resort obrony.\nWizyta w Nowosybirsku odbyła się nie bez powodu. Miała być ona bowiem okazją do pochwalenia się, że działające tam zakłady lotnicze przed czasem wykonują zamówienia, a więc są już zdolne do zwiększenia produkcji. Tymczasem wcześniej miały one problemy z realizacją planów i były za to karane przez Minoboronę finansowo.\nObecny, „optymistyczny” meldunek, został złożony ministrowi Szojgu przez wiceministra obrony Jurija Borisowa. Wskazał on, że zgodnie z wieloletnim zamówieniem złożonym przez wojska powietrzno-kosmiczne, Nowosybirskie zakładu lotnicze powinny produkować rocznie 14 samolotów Su-34. Od trzech lat plan ten jest jednak przekraczany i rosyjska armia co roku otrzymuje dwa samoloty więcej. Również w 2017 r. planowane jest przekazanie 16 myśliwców, co jeszcze bardziej przyśpieszy zrealizowanie kontraktu z 2012 r. (zakłada on, że dostawy 92 samolotów mają się zakończyć do 2020 r.).\nPrzedstawiciele ministerstwa obrony dokonali na początku bieżącego roku oceny zakładów lotniczych w Nowosybirsku i stwierdzili, ze „firma jest bardzo stabilna i ma dobre plany na przyszłość”. Przeanalizowano również właściwości samolotów Su-34 uznając je za bardzo użyteczne i z dużym potencjałem na przyszłość. Przy czym w ocenie tej miano się oprzeć na doświadczeniach z konfliktu w Syrii.\nSamoloty Su-34 są dobre, ale…\nPomimo tych „oficjalnie” wysokich not, Borisow zapowiedział, że od przyszłego roku ma się zacząć modernizacja samolotów Su-34. „Program modernizacji Su-34 rozpocznie się od 2018 roku. Plany prac w ramach programu zakupów uzbrojenia na lata 2018-2025 już omówiliśmy z kierownictwem zakładów i Zjednoczonej korporacji lotniczej”. Rosjanie nie ujawnili, co zostanie zmienione na pokładach już wyprodukowanych samolotów i czy zmiany te będą również uwzgłedniane na obecnie produkowanej partii maszyn.\nCzęść z tych działań była prawdopodobnie podyktowana krytycznymi uwagami, które pojawiły się w czasie kampanii syryjskiej. Widać to m.in. w zapowiedziach integracji samolotów Su-34 z nowymi typami uzbrojenia, których brakowało podczas walk na Bliskim Wschodzie. Te potrzeby są zrozumiałe patrząc na datę uruchomienia produkcji samolotów Su-34 (2008 rok). Przy obecnym postępie techniki te dziesięć lat powoduje, że w systemach pokładowych tych stosunkowo nowych bombowców taktycznych już trzeba wprowadzać gruntowne zmiany.\nDodatkowo samoloty Su-34 już od początku produkcji były obarczone poważnymi wadami. Minister obrony Rosji Siergiej Szojgu otrzymał nawet na ten temat specjalny raport w 2012 r. W meldunku wskazywano, że co najmniej pierwszych szesnaście wyprodukowanych maszyn nie powinno być w ogóle wykorzystywanych operacyjnie. Wadliwie działał przede wszystkim główny sensor systemu bojowego – radar oraz system nawigacyjny. W ten sposób nowoczesny z założenia samolot mógł w rzeczywistości działać tak samo jak szturmowiec Ił-2 z czasów II wojny światowej.\nDo nowych samolotów musi dorosnąć zarówno przemysł…\nI nie chodziło w tym przypadku jedynie o wady oprogramowania, ale również o niedoróbki techniczne w samych urządzeniach. Problemy te naruszały cały cykl szkolenia bojowego i program wymiany technologicznej parku lotniczego w poszczególnych jednostkach bojowych. Piloci nie wiedzieli tak naprawdę, które samoloty działają bez zarzutu, a których systemy mogą zawieść w misjach bojowych.\nWadliwy był również sam cykl produkcyjny, w którym nie trzymano się standardów i planów konstrukcyjnych. W efekcie tych niedoróbek praktycznie każdy samolot z pierwszej serii zamówionych w 2008 roku 32 maszyn różnił się od siebie. Było to dużym wyzwaniem dla personelu naziemnego, który wprost wskazywał, że samolot Su-34 nie powstał w produkcji seryjnej. Dochodziło do tak nieprawdopodobnych sytuacji, że np. silniki elektryczne systemów pomocniczych były montowane raz po jednej, raz po drugiej stronie silników pomimo, że dokumentacja techniczna wskazywała na jeszcze trzecie, inne miejsce.\nMedia rosyjskie ujawniły również raporty o złych stykach lutowniczych i o niedokładnym mocowaniu elementów konstrukcyjnych co wskazywało na brak prawidłowo działającej kontroli technicznej oraz na niską kulturę techniczną robotników w Nowosybirskich zakładach lotniczych.\n…jak i rosyjskie lotnictwo\nJak się okazało, w tej całej awanturze przemysł wcale nie pozostał dłużny wojsku. Nagle zaczęły pojawiać się negatywne opinie na temat poziomu wyszkolenia – i to nie tylko personelu technicznego, ale również pilotów.\nPrzemysł po raz pierwszy głośno zaczął mówić, iż rosyjska armia nie dorosła do techniki nowej generacji. W tak ważnym piśmie jak „Izwiestia” ukazała się opinia, że owszem, konieczne jest wprowadzenie zmian technologicznych i projektowych samolotu Su-34, ale wojskowi również powinni niezwłocznie informować o wszelkich problemach i awariach. Tymczasem „przygotowanie techników sił powietrznych jest na bardzo niskim poziomie. Oni po prostu nie rozumieją, jak pracuje połowa systemów, jak prawidłowo programować urządzenia. Większość niesprawności radaru i systemu kierowania ogniem jest wynikiem niewłaściwej eksploatacji w wojskach. Ale i poziom wyszkolenia pilotów jest tak samo niski”.\nOpinie na temat możliwości samego samolotu są objęte tajemnica wojskową. Jednak ocena całego otoczenia potrzebnego, by nowy bombowiec taktyczny był wykorzystywany przedostała się do mediów. Wskazano w niej, że „Su-34 to złożony samolot, potrzebujący nowoczesnej infrastruktury, czyli nowego lotnisko, nowych środków łączności i nawigacji. A tego wszystkiego w rosyjskim lotnictwie dziś nie ma – i jest mało prawdopodobne, by pojawiło się w najbliższej przyszłości”.\nW jednej sprawie specjaliści są zgodni. Do usunięcia problemów konieczne jest ścisłe współdziałanie przemysłu i wojska. Jak na razie to Nowosybirskie Zakłady Lotnicze zostały objęte specjalnym nadzorem zarówno ze strony koncernu Suchoj jak i resortu obrony. O tym jakie zmiany mają być wprowadzane w armii – jak na razie się głośno nie mówi.\nZa to wiadomo, ze Rosjanie chcą stworzyć wersję eksportową całej konstrukcji. Liczą, że w samolocie Su-34 jest ogromny potencjał i że jest wiele krajów zainteresowanych tą maszyną. Na przeszkodzie tym planom mogą jednak stanąć sankcje nałożone na Rosję za agresję na Ukrainie. Wiele państw chciałoby bowiem zastosować zachodnie wyposażenie na rosyjskich płatowcach, jednak po wprowadzeniu ograniczeń – takie działania są bardzo trudne do realizacji.\nemeryt 5 kwiecień (13:00)\nAż tak źle ostatecznie nie jest - montują te silniki elektryczne , problem byłby gdyby ich nie montowali .Co by o tym zjawisku nie powiedzieć to coś dobrego dzieje się w przemyśle Rosji . Mówi się otwarcie o wrażliwych problemach przemysłu obronnego co do niedawna było całkowicie nie do pomyślenia .Teraz popatrzmy na własne podwórko i przytoczmy kilka rodzimych przykładów - podwozie do KRABA , Gawron i kilka pomniejszych . Morał z tego taki że problemy rozwiązują sami a MY w oparciu o zakup licencji bo przemysłu i konstruktorów nie stać na wygenerowanie czegoś bardziej zaawansowanego od żeliwnej wanny .\nSkleroticus 5 kwiecień (22:38)\nPrzemysł sobie może poradzić, przynajmniej prywatny i bez związków zawodowych. Nie wierzę, że nie ma w PL inżynierów spawalników, którzy by sobie nie poradzili ze spawaniem stali stołowych. Dajcie moim współpracownikom te miliony co dla Koreańców to wam rozwiaza problem i jeszcze wam połowę oddadzą :)\ngnago 13 wrzesień (12:32)\nwyszkolisz spawacza stali pancernej i ucieknie gdzie lepiej płaća bo jako spawacz poradzi sobie wszędzie zatem sedno w płacy pracowników. A roboty owszem przy wielkoseryjnej powtarzalnej produkcji\nPawel 10 czerwiec (15:23)\nJak dasz miliony to nie ucieknie. Problem jest taki ze nawet wlasny rzad w nas nie wierzy i chce zebysmy za ciurliki szmatlawe pracowali. Chca jakosci- zainwestujcie w nas w jak koreanczyka. Jesli te 40mld zlotych na systemy opl Patriot i F35 poszly w przemysl to bysmy mieli poziom Korei POLUDNIOWEJ w kilka lat\nSiergiejS 6 kwiecień (12:04)\nMoże tak na tle "amerykańskiej konkurencji" gzie ponad 30 F-22 może być jedynie użyto w misji walki powietrznej" z maksymalnie 2-ma typami rakiet (!) i z zapasem 6 sztuk na pokładzie (mówiąc wprost nie pełna zdolność bojowa do ochrony przestrzeni powietrznej) co do których nie ma na razi żadnych planów przebudowy i które są wykorzystywane jako treningowe i "dawcy części" to pierwsza partia Su-34 wygląda całkiem dobrze. Biorąc pod uwagę że pełną zdolność bojową z ulepszonym radarem i nie mających "dodatkowych ograniczeń" F-22 jest w okolicy setki, to wygląda całkiem rewelacyjnie. To co zamierzają zmieniać rzeczywiście jest elektronika ("pierwsze" F-22 i F-35 mają problemy z płatowcami) która mocno poszerzy możliwość "integracji" na polu walki (w tym zarządzania UAV / UV i wskazania celów dla innych "obiektów") i usprawni zdolności w bardzo ciężkich warunkach pogodowych (typu burza pisakowa czy burze z piorunami) oraz mocno zwiększy możliwość walki elektronicznej przeciwko bardzo zaawansowanym przeciwnikom (czytaj NATO). To jest zupełnie inny powód modernizacji niż sugeruje autor - ciężko integrować bojowe samoloty z bronią do której dopiero niedawno został zatwierdzony wspólny system zarządzania, przy czym większość nowych "bomb i "rakiet" dalej są na etapie konstrukcji lub pierwszych testów.\nSiergiejS 6 kwiecień (12:02)\nLegionista1990 6 kwiecień (10:59)\nTeoretyków to my mamy , to widać po wpisach. Fachowcy u la la. Informacje z Wikipedii . Gratuluję. A może zajmijmy się naszym podwórkiem. Pan Minister ON niedługo wskrzesi produkcję PZL P11C , a jako broń odstraszania PZL P37B , MW reaktywuje ORP Błyskawica jako okręt flagowy , 7TP Polska pięść pancerna. Nie mamy nic , żadnych planów , perspektyw. Pomysł z OHP z Australii , czy już tak nisko upadliśmy. Śmigłowce , jakie , za ile , od kogo , w jakiej konfiguracji , do czego , offset . SU to jest problem Rosji.No ale OT nas obroni , żołnierze WYKLĘCI powstaną(Z całym szacunkiem dla Bochaterów). Nie słyszycie tej amatorszczyzny , niekompetencji. To my wywierajmy presję na naszych polityków , a nie ,zastanawiamy się, czy SU ma taki radar czy inny , albo zasięg. Pozdrawiam.( może nie na temat , ale nie wytrzymałem ).\nW3-pl 6 kwiecień (10:50)\njakie To wielkie. i dlaczego piloci Obok siebie? rozumiem czapki generalskie to im zmniejszyli, ale w gonieniu Ameryki to zostali na etapie F-111. z Vietnamu. nawet kangury to przeszli na tak na oko mniejsze z Dwa RAZY Lightingi. o echu radiolokacyjnym nie wspominajmy\nNaiwny 5 kwiecień (21:08)\nMoże warto przypomnieć z iloma problemami i awariami borykały się np. polskie F16 - a przecież te samoloty były produkowane od lat i to w olbrzymiej ilości. A problemy też "naszych" kilku pasażerskich "dreamlinerów" - ile było odwołanych startów i awarii? To że ruscy modernizują samoloty ktore są stosunkowo nowymi konstrukcjami to raczej plus a nie porażka jak sugeruje autor tekstu. porażką jest stan i wyposażenie naszych wspaniałych "jastrzębi".\nback 6 kwiecień (03:55)\nA to tekst o F16? Przypomnij kiedy w zlym miejscu zamontowano tam silniki?\nDavien 6 kwiecień (07:52)\nOblot prototypu w 1990r, istotnie "nowe" samoloty:)\nPolanski 6 kwiecień (08:13)\n"stosunkowo" to adekwatne stwierdzenie. Chłopaki na forum podają, że prototyp oblatany w 1990 roku. Czy 27 lat to stosunkowo niewiele?\nBB 5 kwiecień (10:50)\nSU34 jak F35 pełno niedoróbek, zmian w konstrukcji -- czyli jakby to powiedzieć -- przygadywał kocioł garnkowi.\nJaca 5 kwiecień (13:48)\nTylko, że program F-35 nadal znaduje się w fazie rozwojowo-demonstracyjnej mającej na celu przetestowanie samolotu i eliminację potencjalnych usterek, a Su-34 to samolot który jest już w pełni gotowy do działań bojowych. Dlatego analogia jest tutaj nie na miejscu.\nLegionisci 6 kwiecień (04:09)\nNie wiedzialem, ze F35 oblatali w 27 lat temu, madrego warto zawsze sluchac\nsmutny 5 kwiecień (18:13)\nChciałbym żeby Wojsko Polskie miało takie problemy z samolotami klasy SU-34 co wojska rosyjskie.\nb 6 kwiecień (03:57)\nA ja nie, mamy F16 ktore sa lata swietlne przed SU 34 i niech tak zostanie.\nAl.S. 5 kwiecień (17:03)\nSkładanie czegokolwiek, kiedy nie ma dokładnie sprecyzowanej dokumentacji, albo ma ona błędy, tak właśnie wygląda. Silniczek może nie odpowiadał specyfikacji i nie mieścił się w zaprojektowanym miejscu, albo odpowiadał, tyle że należało go zamontować przez zanitowaniem elementu, co mogło być niemożliwe. Takie rzeczy się zdarzają, bowiem projektant nie jest w stanie przewidzieć wszystkich rzeczy, które mogą wystąpić w czasie montażu. Więc dokumentacja we wczesnej fazie produkcji powinna być zmieniana na bieżąco. Kiedyś w pracy miałem do czynienia z usterką całej serii urządzeń dla klimatyzacji, wykonanych przez firmę o światowej renomie, dla budynku, w którym zastosowano nowinkę w postaci stopniowania zmiennego przepływu powietrza (SAV). Wszystkie urządzenia zaczęły się psuć po kilku latach od zamontowania. Powód - siłowniki elektrozaworów zamontowano "do góry nogami" i z czasem w ich mechanizmie zbierała się woda ze skroplin, powodując korozję. Z dokumentacji producenta wynikało, że powinny być zamontowane odwrotnie.. Ale nie było żadnych szans, aby je tam wcisnąć bez totalnej demolki urządzeń. Podczas produkcji zapewne przeoczono kolejność czynności montażu i wybrnięto z opresji w taki właśnie sposób - montując odwrotnie. Działa? Działa. Tutaj sprytni technicy również wybrnęli z problemu, mocując silniczki tam gdzie się dało. Wątpię, aby powodem było niechlujstwo, bo wiązałoby się ono z dodawaniem sobie roboty. A że ludzie z poszczególnych zmian nie uzgodnili wspólnego rozwiązania, więc do klienta szło raz tak, raz odwrotnie. Zatem jeśli nic w Su-24 się nie urywało podczas lotu, załogę fabryki wypada jedynie pochwalić za inwencję. Produkcja niskoseryjna ma to do siebie, że nie występuje pełna powtarzalność. Poszczególne egzemplarze F-22 też różnią się między sobą tak, że części poszycia trzeba wykonywać pod konkretny płatowiec. Ale nikt nie twierdzi, że nie jest to najbardziej zaawansowany technicznie myśliwiec w świecie. Co do lutowania, to zapewne zawiniło szefostwo zakładu, nie szkoląc załogi w użyciu nowych, bezołowiowych stopów cyny. Stara cyna, ta z ołowiem, pięknie się nagrzewała i idealnie kleiła, zarówno do ścieżek, jak i nóżek komponentów, tak że nawet elementy SMD można było lutować bez topnika i nie występował brak styku. Dzisiaj trzeba używać np. flamastrów lutowniczych, a lutownica musi być mocniej nagrzana niż poprzednio. Oczywiście, poprawnie zarządzana firma powinna takich rzeczy nie przeoczać, niemniej jednak trzeba wiedzieć, że nie myli się jedynie ten, kto nie robi niczego.\nhola hola 5 kwiecień (20:44)\nDlaczego Rosja stosowałaby się do ograniczeń w sprawie ołowiu w odpadach z elektroniki wprowadzonych przez europejskich zielonych? Ponoć ze względu na wszelkiej maści problemy z takim lutowaniem i niezawodnością urządzeń nawet ci szaleni na punkcie eko właśnie tego unikają na przykład w lotnictwie.\nKapitan 5 kwiecień (16:32)\nMam pytanie: Su-34 mają w Rosji zastąpić do 2020 roku przestarzałe maszyny typu Su-24. Te ostatnie do tego czasu zostaną całkowicie wycofane z linii. Awaryjność i wiek Su-24 spowodowały wycofanie tych maszyn w 2012 roku z lotnictwa Białorusi. Czy ktoś orientuje się może jakie plany wobec starych Su-24 ma Ukraina. Kijów raczej nie narzeka na nadmiar sprawnych samolotów bojowych, a sytuacja ekonomiczna i wojna jeszcze to pogłębiają, ale te maszyny też mają granice wytrzymałości. Czy ktoś ma informację o planowanym zakupie nowych samolotów ewentualnie wycofanie Su-24 z linii jeśli chodzi o SP Ukrainy?\nyaro 5 kwiecień (20:13)\nCzy awaryjność Su24 o której piszesz potwierdziła się w warunkach bojowych, w Syrii? Awaryjność Su24 na Ukrainie której szanowanie sprzętu technicznego jest znacznie poniżej nawet rosyjskich norm nie jest żadnym wyznacznikiem.\nJKK 5 kwiecień (17:53)\n"problemy" az zazdrosc bierze.\nPiotr 5 kwiecień (13:03)\nAle artykuł, jakie to wady ma ten piękny samolot? Każda nowa konstrukcja boryka się z jakimiś problemami, usterkami wieku młodzieńczego. Tak było z F22 F35 i innymi maszynami. Raczej na plus ruskim, że nie chowają tematu pod dywan. Na szczęście nasze konstrukcje lotnicze mają się znakomicie .\nTakeha 5 kwiecień (17:21)\nWieku młodzieńczego? Prototyp oblatano w 1990...\nolo 5 kwiecień (11:36)\nPiękny artykuł pokazujący tym którzy myślą że Rosja w lotnictwie to zachód że tak nie jest a różnica kultury technicznej to kilkadziesiąt lat.Błędy i choroby wieku dziecięcego zdarzają się wszystkim ale montowanie silniczków według widzimisię pracowników pokazują kulturę techniczną rodem z początków lotnictwa a nie z XXI wieku. Teraz widzicie dlaczego budowane jak szwajcarskie zegarki zachodnie maszyny potrzebują cieplarnianych warunków na lotniskach i wysoko-wyszkolonego zabezpieczenia technicznego a rosyjskie już nie koniecznie bo tam nikogo nie obchodzi czy dany system działa czy nie byle samolot wzniósł się w powietrze a już jest dobrze. Z artykuły wynika de facto że Rosjanie nad Syrią latali na czuja i mają tylko szczęście że na dole rebelianci nie mielie OPL bo byłaby rzeźnia.\nCB 5 kwiecień (15:04)\nTrochę racji masz. Np. duża ilość "awarii" w nowych Dreamlinerach bierze się stąd, że zainstalowano tam nieprawdopodobną liczbę czujników na wszystkich systemach i jak się zapali jakakolwiek lampka, to lądują ze względów bezpieczeństwa. Rosyjski pilot jak słyszy, że silnik pracuje, to leci.\nluki 5 kwiecień (10:42)\nTen element co wystaje z tyłu za silnikami to co to jest, bo zawsze się zastanawiałem?\nMotorhead 5 kwiecień (14:29)\nTo jest antena radaru skanującego tylną półsferę\nyaro 5 kwiecień (14:33)\nradar ostrzegania przed atakiem rakiet powietrze-powietrze Fazotron/Rasswiet N012\nmodelarz 5 kwiecień (14:35)\nElektronika patrząca do tyłu.\ndyzio 5 kwiecień (13:44)\nSu34 nie imiejet anałoga w mirje!\nja.M 5 kwiecień (11:27)\n"Analiza" dotyczy pierwszych serii, a może warto napisać, jak jest teraz i czy problemy zostały po 2012 rozwiązane?\nbender 5 kwiecień (13:27)\nCzytales w ogole powyzszy artykul? Tam napisano o niedawnej wizycie wojskowych u producenta i modernizacji planowanej na 2018 rok...\nBMX 5 kwiecień (12:25)\nChciało by się mieć w Polskim przemyśle takie problemy - no cóż nie produkujemy ? To i nie mamy ich ? Wykorzystanie na tak szeroką skalę tego typu samolotu w Syrii - oczywiście obnaży i słabości jak i mocne strony tego samolotu ? Kto używa każdego typu samolotów w realu przy intensywnym wykorzystaniu ten najlepiej wie ile trzeba włożyć wysiłku by przygotować do następnego lotu bojowego każdy egzemplarz . Sam samolot i ładny jak i funkcjonalny - a że trzeba nowinki w kładąc co jakiś czas modernizować sam model skorupy , to i możliwe kłopoty się rysują . Piloci oczywiście poprzez szkolenie jak i ekipy remontowo przygotowawcze do każdego lotu . Samo uzbrojenie również musi współgrąć czego i nasi piloci na F-16 doświadczają . Współgranie wszystkich składa się na całość - jako efekt .\nW3-PL 5 kwiecień (12:09)\nczyli Szto troszke sPokoju? zabrali Su-per-34 znad naszej flanki. A latali kluczami po 4 co 4 dni. Ale zostaje latanie Tu -160 w szyku Trzech w Cywilnych korytarzach na trasie SZwecja - Islandia...albo takowa "wizyta" pod piaski Dunkierki. raczej nie przed wyborami w Francji aczkolwiek. a u nas dyskusja wrze czy najlepsze Leo5 przed- czy daleko za mostem Kierbedzia. pytanko PO Co Hiszpanii rakiety p/panc na helikopterach\nAA 5 kwiecień (09:55)\nAle jakże to tak, rosyjskie samoloty nie są jednak najlepsze na świecie...? Niedoróbki w produkcji, błędy konstrukcyjne, błędy w szkoleniu - ruskij bardak jednym słowem.\nLawa 5 kwiecień (11:35)\nAmerykańskie też nie najlepsze gdzie ich najnowsze samoloty powodowały niedotlenienie.\nArek 5 kwiecień (10:00)\nPolska powinna kupić SU-34\nvvv 5 kwiecień (11:23)\ni uzaleznic sie z serwisem, czesciami zamiennymi, szkoleniem, uzbrojeniem od potencjalnego agresora :) f-35 sa mysliwcami nowszej generacji o znacznie wiekszym potencjale bojowym niz su-34\nedi 5 kwiecień (11:29)\nZ silniczkiem elektrycznym po jednej czy drugiej stronie ?\nmux 5 kwiecień (11:32)\nChociażby po przeczytaniu tego artykułu z pewnością wiadomo, że to jest bez sensu. Nie mówiąc o tym, że kupowanie uzbrojenia z Rosji to tak, jakby w latach 30 ubiegłego wieku Polska kupowała samoloty z hitlerowskich Niemiec.\ndropik 5 kwiecień (11:25)\nto straszne że przemysł wpycha armii takie wadliwe samoloty. U nas nie do pomyślenia . Aaaa, zaraz własnie Świdnik wcisnął anakondy, których nie był wstanie prawidłowo zmodernizować! A u ruskich, jak się poskrobie , to zawsze wychodzi rdza....


Sesja zdjęciowa • Pruszków • Sprawdź adresy, telefony, opinie • Baza firm • pkt.pl\n23 wyniki dla: sesja zdjęciowa w lokalizacji Pruszków\nWyszukaj frazę sesja zdjęciowa pruszków\nT Pruszków, al. Wojska Polskiego 60 lok. 28\nU Pruszków, Emancypantek 1 lok. 52\nW Pruszków, Bohaterów Warszawy 60\nX Pruszków, Działkowa 135 lok. 19\ntelefon 57 005 52 00\nsesja zdjęciowa - znajdź w okolicy:\nPrzeniesienie się w plener było krokiem do poszerzenia pomysłów na zdjęcia ślubne. Każda para przecież pragnie wypaść na nich, jak najlepiej,...


2017 Czerwiec | bezceremonialny ciekawy spis\nFantazjuje Ci się ślub w plenerze, lecz polski klimat jest tak kapryśny, że trudno przewidzieć lub przypadkowo w lipcu nad zaślubinami nie zbiorą się ciemne chmury? Jest jednakże sposób na to, by żadna pogoda nie popsuła Twojego wymarzonego dnia. Nie czekaj i już dzisiaj rozejrzyj się za namiotem do wynajęcie na ślub i przyjęcie weselne. Odkąd specjalizacja ślubna w Polsce próbuje dogonić zachodnie trendy, odtąd ślub w plenerze, w lesie, w ogrodzie nikogo już nie zdumiewa. Polacy entuzjastycznie bawią się na zewnątrz i korzystają ze świeżego powietrza w trakcie ślubu. Taki interes jak wynajem namiotów to wyśmienita alternatywa dla stereotypowego polskiego wesela. To też pomysł dla wszystkich tych, którzy szukają rozwiązań niezwyczajowych oraz chcą zaszokować swoich gości.\nNa szczęście branża ślubna i pod tym względem dogania obce trendy i pozwala na najogromniejsze fanaberie wyobraźni. Warto pamiętać, żeby namiot na ślub czy też wesele był stonowany. Po pierwsze, trzeba określić jego kształt. Najpopularniejsze są namioty prostokątne, które pozwalają na umieszczenie dużej ilości gości, którzy mają być świadkami zaślubin. Świetnie prezentują się namioty na planie koła. Jeżeli zaś chodzi o ich kolorystykę, to najistotniejsze, by nie był to czerwony cyrkowy namiot, porządniej postawić na biel, beż, szczegóły różu czy niebieskiego. Zdecydowanie najodpowiedniej prezentują się namioty kolorystycznie dopasowane do sali, dekoracji etc.\nTaki namiot na ślub to niemalże swego rodzaju zastępstwo zwykłej sali weselnej, wskutek tego wypada wziąć pod szczególną uwagę ilość gości. Po drugie, należałoby zastanowić się czy namiot na być ze ścianami, lub wyłącznie z dachem. Te ze ścianami mają zwykle wycięte w zajmujące kształty okna, które wprowadzają bardzo dobry akcent dekoracyjny, można w nich zawiesić lampiony czy również wieńce z kwiatami. Poszukiwanie imponującego namiotu na ślub trzeba rozpocząć od odnalezienia firmy z takimi usługami. Warto zajrzeć do ofert firm obsługujących mniejsze i większe imprezy, jakie na pewno w swoim asortymencie mają oryginalne, znaczące oraz estetycznie pasujące do rozmaitych powierzchni. Potem wypada wybrać kolor, wielkość i kształt namiotu. Ogromnie ważna jest jego dekoracja, bo jakkolwiek nie ma się co łudzić, że gruba folia będzie wyglądać ładnie i romantycznie. Najmu wolno dokonać od razu na dwa dni, aby goście mieli możliwość odpoczynku drugiego dnia w powierzchni komfortowej i chroniącej przed słońcem lub deszczem. Wypożycz namiot już dzisiaj, a Twój ślub będzie jak z bajki, gwarantujemy!\nDekoracje hand made przeżywają aktualnie swój renesans. Są z zapałem wybierane przez projektantów wnętrz, jak oraz wszystkie osoby, które chcą, aby ich mieszkanie było klimatyczne oraz niepowtarzalne. Narzuty hand made czy poduszki ręcznie robione powodują, że pomieszczenie nabiera nadzwyczajnego charakteru. Warto zastanowić się nad samodzielnym wykonaniem tego rodzaju akcesoriów, a kiedy tak właściwie to niemożliwe skorzystać z oferty coraz liczniejszych sklepów zajmujących się sprzedażą rękodzielnictwa.\nJeszcze kilkadziesiąt latek temu poduszki ze sznurka bawełnianego i inne wyroby rękodzielnicze były normą w wielu mieszkaniach. Globalny brak towaru objawiający się pustymi półkami w sklepach miał też pewne atuty. Figury, jakie pragnęły ładnie mieszkać zmuszone były konstruować akcesoria do własnych mieszkań samodzielnie. Smutna realność zmuszała do kreatywności i samodzielnego wypatrywania odkrywczych rozwiązań.\nAktualnie w punktach sprzedaży odnajdziemy prawdziwy ogrom akcesoriów do wystroju wnętrz mieszkalnych. Mimo to wielu jednostkom przestają one starczać. Kluczowymi mankamentami produktów sklepowych są:\nKiedy kupujemy ciekawe poduszki w sieciowych sklepach, możemy być pewni, że odnajdą się one w setkach tysięcy innych mieszkań. Wielu miłośnikom klimatycznych mieszkalnych wnętrz takie rozwiązania przestają starczać. Jest to koronny powód, dla którego decydują się oni na unikatowe wyroby rękodzielnicze.\nNarzuta ze zpagetti, lub unikatowe poduszki są w stanie odmienić jakiekolwiek pomieszczenie. Dekoratorzy wnętrz mieszkalnych wspaniale zdają sobie sprawę, że diabeł tkwi w detalach. W ostatnich latach wolno zaobserwować, że punkty proponujące wyroby rękodzielnicze rozpoczynają weselić się coraz większym zainteresowaniem. Dużo osób wybiera unikatowe narzuty na łóżko i ręcznie wykonane poduszki, pomimo że są one o wiele droższe niż pokrewne dekoracje dostępne w sieciowych punktach sprzedaży.\nDuża grupa z nas decyduje się na samodzielne tworzenie przedmiotów z duszą. Jest to wspaniały sposób na rozwój własnej kreatywności i wyobraźni. Przyzwoicie jest zaangażować do takiej aktywności także dzieci.\nCzłowiek naturalnie stworzony jest do tego, by się rozmnażać. Niestety natura czasami płata figla oraz dużo ludzi dotyka dziś niepłodność. Jest to również kłopot kobiet, jak oraz mężczyzn. Niepłodność u kobiet oraz mężczyzn to dokuczliwy ból dla wszystkich tych, jacy marzą o wychowaniu oraz posiadaniu własnego potomka, to również duży sprawdzian dla dwojga ludzi oraz ich rodzin. To również duża strata bycia rodzicem oraz spełnienia się w tej jednej z najpiękniejszych żywotnych ról. Niepłodność dotyka dzisiaj wielu par, niezależni od wieku, stanu zdrowia i statusu cywilnego. Badaniami nad niepłodnością zajmują się zarówno lekarze, socjologowie, jak oraz psychologowie, którzy próbują wypatrywać rozmaitych – nie tylko fizycznych oraz zdrowotnych – źródeł oraz przyczyn występowania niepłodności u coraz większej liczby osób na globie.\nEksperci w aspekcie medycyny weryfikują, że pewna oraz nieuleczalna niepłodność dotyczy o wiele mniejszego odsetka kobiet i mężczyzn niż rzeczywiście sądzi się do dzisiaj. Jej badanie i diagnostyka jest niestety tak kłopotliwa oraz długofalowa, że wiele osób zniechęca się już na początku oraz nie pragnie zaznajomić przyczyny swoich problemów z poczęciem potomka. Trzeba zanotować, że niepłodność w równym stopniu traktuje dam, jak i mężczyzn. Żeby jednak od początku do końca opisać źródło niepłodności, to wypada wykonać szereg laboratoryjnych badań. Wiele par nie decyduje się na nie, ażeby nie dopuścić do siebie wiedzy na temat niepłodności własnego partnera. Z punktu widzenia psychologii to porządnie i równolegle nieprawidłowo. Z jednej strony, brak wiedzy na temat swojej czy partnera niepłodności nie wywołuje wyrzutów sumienia oraz obwiniania siebie czy bliskiej osoby. Z drugiej witryny jednak, taka niewiedza prowadzi do frustracji i wcale nie pomaga w ułożeniu trafnych relacji z partnerem.\nCzasem wystarczy zmienić nawyki życiowe i dietę, ażeby po kilku miesiącach okazało się, że bezpłodność to tylko chwilowy problem, który już nas nie dotyczy. Czasem należałoby poszukać przyczyny problemu tam, gdzie pozornie nie widzimy sensu jej odnalezienia. Efekty leczenia takich kłopotów z poczęciem potomka są widoczne gołym okiem już po uświadomieniu sobie, co w życiu w rzeczy samej jest ważne.\nProblemem dzisiejszych czasów są wady rozwojowe. Czasem są mniej czasem bardziej poważne. Każdą z nich trzeba jednak zdiagnozować i wyleczyć jeśli jest taka możliwość. Jedną z poważniejszych wad jest spodziectwo jest jedną z częściej spotykanych wad gdzie z pomoca przychodzi chirurgia plastyczna. Dolegliwość ta diagnozowana jest u małych chłopców. Jest to wada rozwojowa układu moczowo –płciowego. Wadę tę możemy zlikwidować chirurgicznie. Musimy znaleźć lekarza, który wie jak sobie poradzić z taką wadą. . Mówi się, że taką wadę trzeba zlikwidować bardzo wcześnie. Lekarze dokształcają się, zdobywają nowe umiejętności i dlatego wiek pacjentów u których można przeprowadzić zabieg stale się obniża. Dziś najczęściej wykonuje się go około 24 miesiąca życia. W niektórych ośrodkach chirurgicznych zabiegi takie przeprowadza się już w wieku niemowlęcym. Jeszcze niestety nie jest to częsta praktyka. Warto wiedzieć, że problem ten należy usunąć najszybciej jak to jest tylko mozliwe. Rozwój dziecka będzie wówczas prawidłowy. Każde dziecko żeby się prawidłowo rozwijać musi być zdrowe.\nW naszych czasach jedną z częściej zdarzających się chorób są choroby oczu. Jedną z najczęściej przydarzających się jest zaćma. Nie powinniśmy jej bagatelizować. Nie leczona choroba prowadzi do utraty wzroku. Osoba, która zmaga się z takimi dolegliwościami zdaje sobie sprawę, że szybciej męczą się jej oczy. Widzimy także jak przez mgłę. To niestety bardzo zły znak. Niestety często bagatelizujemy pierwsze oznaki zaćmy. Nie są one zbyt uciążliwe i nie zdajemy sobie sprawy z tego do czego mogą prowadzić. Problem w tym, że im później problem zostanie wykryty tym trudniej będzie go wyleczyć. Nie umiemy jeszcze zapobiegać zaćmie. Operacja zaćmy jest jedynym rozwiązaniem na jej nieusunięcie. Nie podjęcie leczenia może prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Powinniśmy zacząć się martwić jeśli zaczynamy widzieć jak przez mgłę. Usunięcie zaćmy jest zabiegiem, który przeprowadzany jest szybko. Musimy zadbać o swój wzrok i dlatego jak najszybciej powinniśmy się zgłosić do lekarza. Zaćma jest postrachem dla wielu osób. Widzimy, że z naszym wzrokiem jest coś nie tak, ale nie wiemy gdzie szukać pomocy. Odpowiedni lekarz na pewno nam w tym pomoże.\nPodążanie za pięknem jest dziś standardem. Staramy się wyglądać doskonale bez względu na to jakimi niedoskonałościami obdarzyła nas natura. Chirurgia plastyczna stara się spełniać wszystkie nasze oczekiwania. Korekcja nosa to w dzisiejszych czasach jeden z częściej wybieranych zabiegów chirurgicznych . Dzieci już od małego mają wpajane jak ważny jest wygląd. Dzięki chirurgii plastycznej możemy skorygować wady wrodzone czy nabyte nosa. Możemy zmienić to jak wyglądamy bez względu na to czy jest to problem nabyty czy wrodzony. Korekcja nosa jest jednak ingerencją chirurgiczną i zawsze trzeba się z tym liczyć. Nie powinniśmy zatem decydować się na nią bez przemyślenia. Nie ma problemu jeśli jest to wada, która w dużym stopniu utrudnia nam życie. Korekcja nosa bez problemu może zostać przeprowadzona jeśli jesteśmy tego pewni.\nObecnie coraz częściej spotykamy się z różnymi uszkodzeniami. Bardzo intensywny tryb życia czy aktywne uprawianie sportu sprawia, że stajemy przed dolegliwościami kolan. Artroskopia kolana jest jednym z podstawowych badań . Badanie takie można wykonać w znieczuleniu ogólnym lub mijescowym. Musi być zatem przeprowadzane w szpitalu. Wykonywanych jest kilka nacięć na skórze, aby przez nie wprowadzić kamerę. Mamy wtedy możliwość sprawdzić w jakim stnie są stawy pacjenta. Artroskopia kostki to badanie, które jest przeprowadzane coraz częściej . Dzięki temu możemy zdiagnozować i wyleczyć większość uszkodzeń stawów kolanowych. Mamy wówczas doskonały obraz w jakim stanie są wszystkie ścięgna i chrząstki w kolanie. Po opuszczeniu szpitala należy przestrzegać zaleceń lekarza. Zabieg ten niestety wyklucza nas z aktywnego życia na 2-6 tygodni. Natomiast sporty możemy zacząć uprawiać po 8-12 tygodniach. Musimy jednak poczekać na decyzję lekarza prowadzącego. Mamy szansę powrócić do pełnej sprawności, ale musimy zaufać lekarzowi prowadzącemu.\nSporo osób ma problem z pozostającą na brzuchu wiszącą skórą. Może się tak zdarzyć po zbyt szybkim i nieumiejętnym odchudzaniu lub po przebytej ciąży. Pozbycie się nadmiaru skóry nie stanowi dziś żadnego problemu. Chirurgia plastyczna rozwija się w bardzo szybkim tempie. Dzięki temu możemy poprawiać swoje niedoskonałości. Plastyka brzucha\tto operacja w znieczuleniu ogólnym. Może potrwać około 4 godzin, ale jej długość zależy od ilości nadmiaru skóry. Po wykonanej operacji trzeba założyć specjalne uciskowe ubranie. Plastyka brzucha jest stosowana coraz częściej. Wielu ludzi zabiera się za swój wygląd w sposób nieumiejętny. Dlatego pozostaje po odchudzaniu problem w postaci fałdów skórnych. Usunięcie nadmiaru skóry nie jest problemem. Wystarczy poszukać pomocy w odpowiednim miejscu. Chirurgia plastyczna jest dziś coraz bardziej popularna. Kiedyś myślliśmy, że ingerencja chirurgiczna jest zła. Dzisiaj już tak nie jest. Dobrze jest sprawdzić gdzie najlepiej zostanie przeprowadzona operacja i zaufanie specjalistom. Tylko wtedy będziemy mieli szansę na piękny wygląd.