Wyobraźnia rodzi się wraz z czytaniem książek.: Rick Riordan - Czerwona Piramida\nWyobraźnia rodzi się wraz z czytaniem książek.\nRick Riordan - Czerwona Piramida\nCzerwona Piramida autorstwa amerykańskiego pisarza Ricka Riordana otwiera trylogie Kroniki Rodu Kane. Opowiada ona o dwójce rodzeństwa, którzy od śmierci matki są sobie niemal obcy. Sadie mieszka z dziadkami w Angli, a Carter podróżuje po świecie ze swoim ojcem, wybitnym egiptologiem. W Wigilię Bożego Narodzenia zabiera ich do Brytyjskiego Muzeum. Tam przez pomyłkę uwalnia Seta, potężnego boga, który chce zniszczyć jego rodzinę. Wraz z nim ucieka jeszcze czwórka bogów. Pan Kane zostaje skazany na wygnanie, a jego dzieci są zmuszone do ucieczki. By go powstrzymać rodzeństwo musi udać się w niebezpieczną podróż dookoła świata. Na pokonanie Seta mają czas do jego urodzin, które odbędą się 29 grudnia. Podczas tej wyprawy poznają mroczne tajemnice swojej rodziny oraz tajne stowarzyszenie, które istnieje od czasów faraonów i szkoli przyszłych magów...\nBardzo lubię styl pisania Ricka Riordana, tak samo jak mitologię, czy to egipską, grecką lub rzymską. Obojetnie. Do tej książki byłam przekonywana wiele razy, przez swoje przyjaciółki. Cieszę się, że im zaufałam. Powieść naprawdę wciąga.\nW książkach najbardziej lubię wątek podróży. Tu go nie brakuje. Razem z Carterem i Sadie odwiedzamy wiele pięknych miejsc jak na przykład Egipt, gdzie narodziła się magia. Dzięki nim poznajemy nowe osoby i lokalizacje.\nZaraz po podróżach kocham sceny miłosne. Mam wiele ulubionych par, ale o tym kiedy indziej. W tej książce mamy dwie takie historie. Jedna, młodej dziewczyny, która niezbyt wie co robi. Zakochuje się i to ze wzajemnością. Nie wie jakie będą tego konsekwencje. Ten chłopak jest dość specyficzny, lecz i ja go bardzo polubiłam. Bardzo przypomina mi jedną z moich ulubionych postaci. Zauroczenie Cartera wygląda troszkę jak moje. Takie nieodwzajemnione uczucie.\nNiektórzy bohaterowie chwycili mnie za serducho i do tej pory nie puszczają. Najbardziej utożsamiam się z Sadie. Według mnie jest taka szalona. Carter jest typem osoby, która wie wszystko na temat Egiptu. Podróżując z ojcem odwiedził mnóstwo nowych miejsc, zwiedzał muzea i słuchał wykładów. Czasem chciałabym takie życie. Na pewno ich polubicie jak ja.\nKsiążkę tę polecam oczywiście młodzieży, jak i fanatykom mitologii. Pomimo wielu stron naprawdę szybko się ją czyta. Na mojej półce czeka już druga część Ognisty Tron, lecz niedługo zacznę ją czytać i wam o niej napiszę.\nWreszcie skończyłam. Głowiłam się nad tą recenzją przez 1,5 dnia. Mam nadzieję, że się spodobała. Dziękuję za te dwa komentarze, które zmotywowały mnie do pisania :* Jeszcze pracuje nad wyglądem strony. Zapraszam do komentowania, motywowania mnie i obserwowania bloga. Jeśli wam się spodoba, wysyłajcie również swoim znajomym.\nAutor: Dominika o 19:59\nEtykiety: 10/10, recenzje książek, Rick Riordan, rok 2015, Styczeń 2015\nSilava ;3 29 stycznia 2015 20:16\nWow! 10/10 Nie spodziewałam się tak wysokiej oceny. Lubię Ricka, ale 10/10?! Bardzo ładnie napisana recenzja. Zaciekawiła mnie i zachęciła do tej książki. Kurczę, dobra musi być ta książka! Kolejna zapisana do listy "do kupienia". Zbankrutuję! Pozdrawiam, Silava ;3 Zapraszam również do mnie: www.silava506.blogspot.com\nCath 29 stycznia 2015 20:32\nTo jest moja ocena. Według mnie ta książka zasługuje na polecenie. Myślałam nad 9/10, ale to było dla mnie za mało. Potem o 9,5/10 i też coś mi sie pasowało. 10/10 było dla mnie idealne :D\nDziękuję na pewno zajrzę ;)\nVittoria di Angelo 4 kwietnia 2015 17:48\nZgadzam się z twoją opinią w 10000% (: Kocham Ricka, kocham Sadie, kocham tę serię *-*\nPS. Zparaszam do mnie: piorem-vittorii.blogspot.com\nPPS. Przepraszam za tak krótki komentarz, ale nie umiem się w nich rozpisywać ;-;\nCath 4 kwietnia 2015 23:06\nNapewno wejde :D\nTyle was już tu było :D\nCamp Half-Blood Story\nCzy robić to co robią tysiące?\n10/10 7/10 John Green Kiera Cass kwiecień 2015 LBA recenzje książek Rick Riordan rok 2015 Social Media Styczeń 2015 Ważne


Pobudka !!! - Syndrom zuchmistrzyni\nPo drugie – problemy. Zuchy mają czasem tak nierealne dla nas problemy, że momentami aż nawet nie chce nam się tego słuchać. Mam tu na myśli płacz z okazji zgubionego ulubionego długopisu, teksty w stylu „druhno, bo ona mnie nie lubi” i wiele, wiele innych. Sama czasem miała ochotę powiedzieć „dość”, ale trzeba zacisnąć żeby i rozwiązywać te wszystkie niezwykle istotne w dziecięcym wieku problemy.\nPo trzecie – kolonia. Kolonia ma tę specyfikę, że odbywa się w budynku. Dla dzieci to dobrze, nie powiem dla mnie też – zawsze jest ciepła woda, łóżko, kucharki przygotowujące posiłki – słowem nie trzeba martwić się o zaplecze techniczne.\nI właśnie tu chyba zaczyna się sedno całego mojego tak zwanego „syndromu zuchmistrzyni”. Zuchmistrzynią jestem od 5 lat – długo. Byłam w tym roku zarówno na kolonii zuchowej jak i na obozie wędrownym. Chciałam podzielić się z Wami swoimi refleksjami po zestawieniu dwóch wyjazdów.\nKolonia jak kolonia – byłam tam jako kwatermistrzyni, więc wiele z dziećmi nie miałam wspólnego. Warunki komfortowe – jak już pisałam wyżej: łóżko, ciepła woda, kucharki.\nAle byłam też na obozie wędrownym. I dzień przed wyjazdem pomyślałam sobie: „I po co ja tam jadę? Przecież w tym czasie mogłabym sobie pojechać na jakieś niezłe wakacje, gdzie będą normalne warunki”. I właśnie wtedy uświadomiłam sobie, że odzywa się we mnie ten osławiony „syndrom zuchmistrzyni”.\nCzym on tak właściwie jest? Dla mnie to pewien rodzaj nabytego wygodnictwa, czego nie należy mylić z dbaniem o siebie i o swoją psychikę. Po prostu „zasiedziałej” zuchmistrzyni z biegiem czasu coraz trudniej pojechać na obóz, na którym trzeba dokonać pewnego harcerskiego wysiłku – zbudować pionierkę, ugotować obiad dla 30 osób, myć się w niekomfortowych warunkach, itp. A wracając do obozu, to jak to właściwie było. Obóz do łatwych nie należał – nie dość, że wędrowny, to jeszcze zagraniczny, a w dodatku z niełatwą służbą. Były dni, gdy naprawdę było ciężko dla mojego „syndromu zuchmistrzyni” – jeden prysznic na 30 osób, a przed chwilą wszyscy właśnie w wielkim pyle i błocie przenieśli 10 tysięcy cegieł…. Dni kiedy trzeba było jechać 15-osobowym busikiem, w 25 osób z plecakami w temperaturze 30 stopni też dawały się we znaki. Słowem – czasami łatwo nie było. Ale jak mawiały moje zuchenki „zuch jest dzielny, a druhna jeszcze dzielniejsza”.\nAle będąc na obozie, wewnętrznie czułam coś, czego bycie zuchmistrzynią nie daje. Mówię tu o specyficznym rodzaju satysfakcji. Ale nie takiej, że robimy coś dla innych (w zuchmistrzostwie jest tego mnóstwo), ale takiej którą można określić jako przełamywanie siebie, swoich słabości, trudności w dostosowywaniu się do sytuacji, tego że nie jest łatwo. Ponadto obozy wędrowne mają to do siebie, że dają mnóstwo energii – pozwalają odpocząć od wszystkich problemów, wyciszają, dają możliwość doświadczenia prawdziwego braterstwa – w trudach tego co dookoła. Gdy wróciłam z obozu, ochłonęłam po całych tych wakacjach myślałam sobie wiele o całym tym „syndromie zuchmistrzyni”.\nKilka dni temu właśnie skończyłam prowadzić Kurs Przybocznych Zuchowych i dziewczynom będącym na kursie powiedziałam mniej więcej to samo co zaraz przeczytasz.\nZuchmistrzyniom czasem łatwo zapomnieć, że są harcerkami. Nie mówię tu o podstawach, takich jak prawo harcerskie, czy to co przekazujemy zuchom, ale o pewnej specyfice bycia harcerką. Mianowicie o tym, że nie można nam zapominać o wszystkim czego zdążyłyśmy nauczyć się wcześniej – pionierka, techniki harcerskie, wędrówka. Zuchmistrzostwo nie sprzyja ich rozwijaniu, dlatego to w naszej gestii leży zadbanie o to. Dlatego też śmiało mogę powiedzieć, że każda dobra zuchmistrzyni, jeśli chce taką pozostać musi się wciąż rozwijać i zmagać ze sobą, a o to najłatwiej w drużynie wędrowniczek.\nOczywiście będąc zuchmistrzynią pole naszego wolnego czasu drastycznie się zawęża, ale przynależność do drużyny wędrowniczej jest pewnego rodzaju odskocznią od świata zuchowego i problemów dzieci z gromady. Wcale nie twierdzę, że trzeba być najlepszą wędrowniczką w drużynie – uczestniczyć każdej zbiórce, wziąć udział w każdym biwaku, akcji zarobkowej czy czymkolwiek innym – nie trzeba, a nawet chyba nie jest to do końca wskazane. My jako zuchmistrzynie mamy swoje zadania, swoje problemy, swoje cele do realizacji. Ale jednocześnie nie zapominajmy, że przede wszystkim jesteśmy też harcerkami – nosimy wszak ten sam mundur i mamy obowiązek ciągłego rozwijania się. A o to najłatwiej w drużynie wędrowniczej. Poza tym tam właśnie najprościej jest nabrać sił do pracy, do zmagania się z gromadką dzieci i ich dylematami. Sama prowadząc gromadę zuchową jednocześnie uczestniczyłam w pracy drużyny wędrowniczej. I choć nie bywałam na każdym spotkaniu i już na samym wstępie powiedziałam drużynowej, że nie będzie mogła na mnie liczyć w taki sam sposób jak na każdą inną wędrowniczkę, bo nie będę mogła brać na siebie kolejnych obowiązków, to samo spotkanie się z ludźmi w moim wieku i o podobnym stopniu wtajemniczenia harcerskiego dawało tyle samo radości co bycie zuchmistrzynią. Każdego roku gdy byłam na kolonii zuchowej musiałam choć na chwilę pojechać czy to na obóz harcerski, czy wędrowny, żeby odreagować, żeby poczuć klimat harcerstwa przez duże H.\nWiele razy spotkałam na swojej drodze świetne zuchmistrzynie. Jednak wiele razy też te świetne zuchmistrzynie nie znały musztry, nie potrafiły rozpalić ogniska czy posługiwać się mapą. Wiele razy spotkałam też zuchmistrzynie, które to wszystko potrafiły. Zawsze zastanawiałam się czemu tak się dzieje. Teraz po pewnych przemyśleniach już wiem.\nNie można chcieć być zuchmistrzynią z prawdziwego zdarzenia i skupiać się tylko i wyłącznie na zuchmistrzostwie. Trzeba chcieć być zuchmistrzynią, ale pamiętać o tym, że jest się wciąż harcerką. Mamy być przykładem dla zuchów, ale mamy być też przykładem dla innych harcerek. Kończąc życzę wszystkim zuchmistrzyniom, aby tak jak ja, miały szanse rozwijać się w drużynie wędrowniczej, jeździć na wspaniałe obozy i nabierać sił w wędrówce. A wszystkim drużynom wędrowniczym życzę, aby miały w swoich szeregach tak wspaniałe zuchmistrzynie-wędrowniczki, jakie ja miałam szansę spotkać.\nhufcowa WHHek "Koronny"\n1 czy aby na pewno?\nDodane przez kasia dulińska, w dniu - 10-02-2009 21:32\na więc tak. mam świeże (no, powiedzmy) doświadczenia z tym syndromem (dlaczego, to poniżej) i właściwie jeszcze ciepłe związane z drużyną wędrowniczą.\npo pierwsze: SYNDROM.\nw zamierzchłych czasach (mnie osobiście to dotknęło jakoś 2000-2002 ), kiedy na Mazowszu hufce były jednopoziomowe, to ten syndrom miał formę wręcz epidemii. nie będę tu opowiadać o jakichś najbardziej hm...skrajnych przypadkach, ale generalnie - kiedy przyszłam do gromady jako przyboczna to źle było widziane, że jadę na obóz, że coś robię w drużynie. I po co mi znać historię harcerstwa, symbolikę oznak skautowskich - zuchmistrzyniom to niepotrzebne! walczyłam z tym bardzo (na szczęście nie tylko ja) i swoje wywalczyłam - to znaczy mam poczucie, że z tego marazmu wybrnęłam.\nnawet pamiętam taki moment, że drużynowe harcerek mówiły, że zuchmistrzynie nie są warte zachodu, a do zuchów wysyła się najgorsze osoby - największe pierdoły i ciepłe kluchy. i taki konflikt sobie trwał (przynajmniej w moim środowisku).\nczasy się zmieniły nieco i nawet teraz na kursach metodyki zuchowej nie trzeba dziewczyn za bardzo przekonywać o potrzebie bycia harcerką i w tymże kierunku doskonalenia się.\nja mam poczucie, że sporo minęło czasu, nim do tego doszłyśmy. że zuchmistrzynie nie są pojmowane jako pierdoły. bo przecież to taka samospełniająca się przepowiednia - uważają mnie za pierdołę, to się nią staję.\ntak więc dobrze, uff.\nALE. ponieważ w przyrodzie nigdy równowagi nie ma i sinusoida w obie strony mimo wysiłków się wychyla - teraz mamy odwrotną sytuację i moim zdaniem - równie przerażającą.\nzakrada się po cichu w serce każdej zuchmistrzyni, która ma okazję (bo nie wszystkie jakże elitarne przecież drużyny wędr chcą przyjmować w swe szeregi zuchmistrzynie...) w pracy drużyny takowej wziąć udział.\nmianowicie \_\_\_"plan dezercji\_\_\_".\nmówię o tym raptem dwa dni po tym jak doświadczyłam tego na własnej skórze, dwukrotnie dodam, jako hufcowa.\n\_\_\_"Kasia, bo ja oddaję to co tam prowadzę, rozwiązuję itp. i wpadam w wir czego innego. bo to mnie naprawdę rozwija! bo tam mogę robić tyle dobrego! bo tam ktoś coś robi dla mnie!\_\_\_" i inne ważne lub mniej ważne szczegóły.\ni zaczynam się zastanawiać - ileż drużyn wędrowniczych wessało w siebie inne drużynowe czy przyboczne do tego stopnia, że porzuciły swoje macierzyste pole służby.\nno mam ochotę udusić - serio. fajnie, że się integrujemy i że w drużynie wędrowniczej można (nie przeczę) wiele się nauczyć i wiele przeżyć. ale na miłość boską, Drużynowo Wędrowniczo - miej litość i panuj nad tym co Twoje podopieczne knują i planują! nie może być tak, że silna drużyna wędrownicza rozwala zapał do prowadzenia gromady - a takich przypadków znam całą masę i wciaż się zastanawiam - kto do tego doprowadza?! to taka refleksja - pewnie mogłabym ją rozwinąć, ale na razie dość. spodziewam się słów krytyki, że co to - drużynowa wędr. ma jeszcze pilnować co robią czy myślą zuchmistrzynie. no terefere. a więc odpowiadam zawczasu - nie, ale warto rozmawiać. warto motywować i wspierać w prowadzeniu gromady, a nie podsycać to \_\_\_"e tam, zuchy. wędrole są o wiele lepsze! tu dopiero rozwiniesz horyzonty\_\_\_". no wielkie dzięki.\nPOZA TYM. uważam, że odkrycie u siebie syndromu zuchmasterki jest już ogromnym sukcesem, bo wiadomo z czym walczyć i jak duży jest smok do pokonania. natomiast może warto spróbować zawalczyć samej? zmierzyć się ze swoimi słabościami w sposób autorsko opracowany przez siebie. wiem co mówię - też mam za sobą taką walkę. a jeśli podejmuje się ją z drużyną czy to harcerek czy wędrowniczą - to wymaga to moim zdaniem ogromnej samokontroli, żeby nie przegiąć.\ni proszę nie zrozumcie tego - jako mojej opinii drużyny wędrowniczej pt \_\_\_"zło konieczne\_\_\_". ja tylko zwracam uwagę na inny problem, jaki występuje przy tym zbawiennym wpływie wędrówek, refleksji, wypraw, wyzwań.\nmam tylko taki pomysł - może sugestię. Drogie Zuchmistrzynie - przekażcie ją Waszym hufcowym i komendantkom kolonii!\n1. na kolonii też może być wędrowniczo - to NAPRAWDĘ jest realne (wiem co mówię, bo próbowałam), żeby na jeden dzień wysłać drużynowe na wędrówkę - przed siebie\n2. również na kolonii może warto nie tylko w planie pracy stawiać zuchom cele, ale stawiać je sobie - ułożenie i rozpalenie ogniska wiszącego dla gromady czy kilku gromad czy cokolwiek innego\n3. na miłość i litość boską - zdobywaj Druhno sprawności! to one dają napęd i zwracają Ci uwagę, co jeszcze możesz wiedzieć i czego się nauczyć! (na kolonii naprawdę MOŻNA zdobyć sprawność - to również wiem z doświadczenia!)\n4. jeździjcie do leśnych ośrodków! przecież się da! zabierajcie namioty - niech to będą Wasze świetlice ozdobione darami lasu! niech las poniesie Twoją wyobraźnię! żadnych zapyziałych szkół i ośrodków full wypas!\n5. na kolonii naprawdę można zrobić mądre i ciekawe harce!\n6. kiedyś hufce zuchowe wybierały się nawet nie na biwaki, ale na wędrówki - po prostu. może warto wziąć pod uwagę jednodniowy wypad do okolicznych zieleńców i lasów. przecież to integruje i płuca przeczyszcza\n7. a może warto zuchmistrzynie wysłać razem ze sobą czy kimś z komendy hufca na wizytacje obozu - niech się uczą!\ni jeszcze jedna rzecz. spotkałam się w zeszłym roku z różnymi opiniami na temat organizacji kolonii, których byłam komendantką. co jak co, ale dbałam o to, żeby było w miarę znośnie cenowo, żeby było leśnie i wodnie. leśnie także dlatego, że sama kocham las i jego zapach o poranku. owszem - ośrodki miały swoje wyposażenie w postaci ciepłej wody, prysznica czy ostatnio nawet pieca olejowego (ale chwała mu za to co najmniej razy kilka!!!). mówiłam i powiem raz jeszcze - nie zabiorę gromad byle gdzie, do obleśnych, odrapanych szkoł, bo akurat obóz blisko (a są środowiska, gdzie wprost się mówi, że kolonia nieważna jest, więc nieważne miejsce, w jakim będzie) czy bo akurat to super pomysł na zahartowanie dzieci. owszem zuchmistrzynie przy tym trochę no...no wiadomo. nabierają syndromu. więc niech je szanowna komendantka uczy z nim walczyć. ja uważam, że przy szaleństwie i czasem naprawdę arcywysiłku w dniu kolonijnym należy sie ciepły prysznic dziewczynom.\ni chyba tyle. ku refleksji.\n2 Często jest odwrotnie...\nDodane przez Maciek Albinowski, w dniu - 11-02-2009 10:55\n... tzn. harcerze/ki ktorzy niespecjalnie radzą sobie w warunkach polowych nie zostają zastepowymi, tylko raczej zuchmistrzami. I wtedy nie ciągnie ich do niewydgodnych obozów, bo z natury sa troche bardziej ciepłolubni\nA z drugiej strony widziałem sporo zuchmistrzów/ zuchmistrzyn, ktorzy wyszli porządnie ukształtowani z druzyn harcerskich i wtedy chętnie jeździli po kolonii na obozy.\nOczywiście z tą pierwszą grupą "ciepłolubnych" warto pracować i zachęcać do przygód także na kolonii , np. tak jak to opisała Kasia\nJesli chodzi o odciaganie przez drużyny wędrownicze, to myślę, że musi zostać zachowana równowaga dzięki spotkaniom w ramach referatu zuchmistrzowskiego. Tam zuchmistrzyni tez powinna mieć szanse przeżyć coś fajnego, a jednoczesnie jej praca z zuchami jest w pełni doceniana, co daje jej dalszą motywację.\n3 Prawdziwe harcerstwo zaczyna się od...\nDodane przez Aleksandra Jaromin, w dniu - 13-02-2009 21:15\n...kiedyś myślałam, że od bycia drużynową. bo wtedy mogę wziąć udział w poważnych wędrówkach, realizować poważne, odpowiedzialne zadania, bez asekuracji jaką odczuwałam jako harcerka - organizacja biwaku, obozu, akcji różnego typu. gdy zaczęłam prowadzić drużynę wędrowniczą doszłam do wniosku, że prawdziwe harcerstwo zaczyna się dopiero na tym poziomie. należę do zgranej ekipy, wspólnie planujemy nasze wyzwania i ruszamy ku przygodzie!!!! co tam gierki po lesie, wędrówka, wyczyn, nieplanowane wydarzenia, nieznane sytuacje - to jest miejsce, gdzie można się sprawdzić!\nNie byłam nigdy zuchmistrzynią...ale po przeczytaniu artykułu zastanowiło mnie, czy drunie (i druniowie ) zuchowe mają okazję w swojej działalności pomyśleć: tak, to jest prawdziwe harcerstwo (jakkolwiek by je rozumieć).\nNie wiem, czy polecałabym dopełnianie swojej formacji harcerskiej w drużynach wędrowniczych. myślę, że to hufcowa powinna się tym zająć (poza wszelkimi formalnościami które wykonuje)lub właśnie referat (?), ale z braku działań na poziomie hufca chwytajmy się wędrowniczek - w końcu skoro i tak jadą, to można się dołączyć...\nPomysł na pracę z zuchmistrzyniami to chyba odwieczny problem...dziwne, że nie do rozwiązania.\n4 brak rozwiązania, brak chęci czy...no, c\n5 a może?\nDodane przez Andrzej Wysocki, w dniu - 08-03-2009 12:28\n...a może jednak brak chęci obustronnej. Drużyny separują się od zuchmistrzów naturalnie nieraz. To kwestia nieidentyfikowania się drużyn ze sobą, obcość dla harcerzy metody zuchowej itp. itd.\nDawno temu w moim środowisku, kiedy formowały się zuchy, weszliśmy z pomysłem (bodaj niewiadomo skąd zasłyszanym) -że drużynowy zuchów i przyboczny jest automatycznie przybocznym drużyny harcerskiej. Miała być to funkcja honorowa na zasadzie unii personalnej, żeby nigdy kontakty zuchowo-harcerskie nie weszły na stopę jedynie instytucjonalną. Okazało się jednak, że w sumie mamy dużo do powiedzenia i zrobienia w drużynie, i to faktycznie drużynę ożywiało, dawało jej nowy napęd. Aktualnie więc ja z moim przybocznym zupełnie aktywnie jesteśmy w drużynie. Może to kwestia środowiska o silnych więziach międzyosobowych i braku tego sloganu "odchodzę z harc. idę do zuchów", nikt nam nigdy nie powiedział że można "opuścić drużynę", u nas w środowisku nawet zwyczajowo to niemożliwe. Po prostu też ważne jest dla nas mieć na oku co się w drużynie harcerskiej dzieje i wymieniać potrzeby oraz doświadczenia, bo przecież to my im wychowujemy chłopaków -dopiero patrząc na harcerzy którzy byli naszymi zuchami można zobaczyć co w ich zuchowaniu było niedopracowane. Zuchmistrz który wycofa się z drużyny nie ma tego doświadczenia.\nZresztą Maćku, czy na Mazowszu wśród zuchmistrzów występuje powszechnie ten syndrom? Ja raczej w ramach Mulgi-Kapsad zawsze widziałem kult harcore'u, jeśli są ciepłolubni to jakieś jednostki mi nieznane. Zresztą takie akcje jakie robimy czasami na zlotach zuchowych wymagają totalnego panowania nad ciałem, psychiką i duchem. Dla kogoś bez dobrej drogi harcerskiej to ponad pojęcie.


Skandynawowie triumfują w finaleThe North Face Ski Challenge\nThe North Face ® Ski Challenge organizowane przy współpracy z GORE-TEX® to ogólnoeuropejski cykl imprez narciarskich skierowanych do młodych zawodników jeżdzących w snowparkach i poza trasami. W dniach 26 - 28 marca we francuskim Val Thorens odbył się finał tegorocznej, czwartej edycji zawodów. Najbardziej wszechstronnym zawodnikiem okazał się Lukas Stål Madison ze Szwecji, który zdobył dwuletni kontrakt sponsorski z markami The North Face® i Atomic.\nZawody rozpoczęły się w piątek od warsztatów, których celem było przekazanie podstawowej wiedzy na temat bezpieczeństwa w górach. Zawodnicy uczyli się posługiwać sprzętem lawinowym, wzięli udział w treningu z systemem Recco, a także w kursie pierwszej pomocy prowadzonym przez prawdziwego bohatera - Bernarda Fonatanille’a, który uratował dziesiątki osób z lawin w okolicach Chamonix.\nPo tym szkoleniu bez wątpienia wszyscy czuli się pewniej stojąc na skraju ściany, na której w sobotę rozegrano pierwszą konkurencję – freeride. Ponad 80 zawodników z 16 krajów udowodniło na jak wiele sposobów można przejechać ten sam stok. Faworytem w nagradzanej kontraktem sponsorskim kategorii Kings po pierwszym dniu został Simone Canal z Włoch, który zaskoczył wszystkich kreatywnością w wyborze linii, odwagą przy kilkumetrowych dropach, płynnością i techniką zjazdu.\nW kategorii Kids (12 – 14 lat) Fin Lauri Kivari podwoił swój wynik z dnia freeride`owego, czym zasłużył na najwyższe miejsce na podium. Szwed Måns Bertz Wågström zajął drugie, a kolejny Fin Kim Sallinen trzecie miejsce.\nW kategorii Queens zwyciężyła Emma Dahlström ze Szwecji, która znaczenie poprawiła swój wynik z dnia freeride`owego. Jak sama przyznała – Nie pokazałam się od najlepszej strony w konkurencji freeride i myślałam już, że wszystko stracone. Bardzo się cieszę, że udało mi się poprawić wynik i wracam do domu z tym zwycięstwem!\nW kategorii Teens (14 – 16 lat) zwyciężył Till Matti ze Szwajcarii zdobywając 65,4 pkt. Został on pierwszym zawodnikiem z tego kraju, który triumfował w The North Face Ski Challenge. Drugi był Fin - Otto Venäläinen, a trzeci Lucas Mangold z Niemiec.\nW kategorii Emperors, która po raz pierwszy pojawiła się na Ski Challenge, murowanym kandydatem do zwycięstwa wydawał się być Raphaël Vouillamoz. Niestety upadł w swoim przejeździe freestyle`owym i zajął dopiero 9. miejsce. Zwyciężył Austriak Markus Brandauer, który pokazał pewny przejazd w snowparku. Drugi był Timothée Picq z Francji, a trzeci Rembert Notten z Belgii. – Jestem już za stary by wystartować w zawodach w przyszłym roku, ale z pewnością znajdę sposób, by znów wziąć udział w tej imprezie. Być może dołączę do ekipy organizującej Ski Challenge – powiedział Notten, który był wielokrotnym uczestnikiem, a także sędzią zawodów w 2009 roku.\nNa finały do Val Thorens pojechało też trzech zakwalifikowanych podczas The North Face Polish Freeskiing Open zawodników – Stanisław Kastory, Paweł Palichleb oraz Kuba Kozioł. Do finałów dostali się Stanisław Kastory oraz Paweł Palichleb. Ostatecznie w swoich kategoriach zajęli odpowiednio 8. i 6. miejsce.\n- Nienajlepsza pogoda znacznie utrudniła rozegranie obu konkurencji. O ostatecznych wynikach zdecydował jeden przejazd poza trasą i dwa przejazdy w snowparku – eliminacyjny i finałowy, co nie wszystkim pozwoliło na pokazanie swoich najlepszych tricków. Nie ma jednak wątpliwości, że na zawodach panowała bardzo fajna atmosfera i wszyscy po prostu dobrze się bawili – podsumowuje imprezę Stanisław Kastory, jeden z trzech Polaków startujących w Val Thorens.\nThe North Face® wspiera sporty górskie na całym świecie. Marka jest partnerem takich imprez sportowych jak m.in. The North Face® Ski Challenge w Europie, The North Face® South American Freeskiing World Championship, oraz The Masters of Snowboarding i Subaru Freeskiing World Tour w USA.


Financing regional passenger services 20. Feb © Finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją w Europie Tradycyjne i nowe rozwiązania pozwalające. - ppt pobierz\nFinancing regional passenger services 20. Feb. 2004 © Finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją w Europie Tradycyjne i nowe rozwiązania pozwalające.\nOpublikowałMartyn Sierzputowski Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © Finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją w Europie Tradycyjne i nowe rozwiązania pozwalające."— Zapis prezentacji:\n1 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © Finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją w Europie Tradycyjne i nowe rozwiązania pozwalające zapewnić trwały rozwój regionalnych przewozów pasażerskich koleją\n2 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 2 Spis treści Pieniądze mogą być wydawane bardziej efektywnie poprzez przesunięcie odpowiedzialności za regionalne przewozy pasażerskie na instytucje regionalne; osiągnąć wtedy można lepsze wyniki jeśli chodzi o liczbę pociągów i jakość usług przewozowych. Nie ma jednak rozwiązania, które pozwalałoby na rezygnację z wykorzystania środków publicznych na finansowanie kolejowych przewozów regionalnych. Po latach zmagań zostało to zaakceptowane przez prawie wszystkie państwa należące do Unii Europejskiej. Tradycyjne finansowanie regionalnych pociągów pasażerskich Oddzielenie odpowiedzialności za finansowanie, zamawianie i prowadzenie regionalnych przewozów pasażerskich Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych – finansowanie – zamawianie – wykonywanie przewozów Finansowanie regionalnej oferty transportowej Finansowanie infrastruktury kolejowej\n3 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 3 Tradycyjne finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją (1) Nie licząc kilku wyjątków, kolejowe przewozy regionalne od lat 60. nie przynoszą zysków. Jest to fakt, który musimy uznać, nie przemawia on jednak przeciwko działaniom na rzecz poprawy jakości regionalnych przewozów koleją. Podstawową przyczyną jest konkurencja ze strony transportu samochodowego, przez którą wielu potencjalnych klientów kolei rezygnuje z korzystania z pociągów, jeśli nie kursują one wystarczająco często. Nawet jeśli pociągi pasażerskie jeżdżą z dużą częstotliwością, to wypełnione są jedynie rano i wieczorem. Nie da się jednak finansować ich oraz koniecznej do prowadzenia przewozów infrastruktury kolejowej jedynie przez 3-4 godziny dziennie. Aby utrzymać regionalne przewozy pasażerskie jako formę działalności o ważnym znaczeniu społecznym i aby ograniczyć kongestię (zatory) na drogach, rządy zgodziły się pokrywać deficyty narodowych kolei. Zazwyczaj narodowi przewoźnicy kolejowi informowali, że kolejny rok finansowy przyniesie im deficyt budżetowy, a wtedy zawsze rozpoczynały się dyskusje polityczne dotyczącego tego jak rozwiązać problem. W końcu deficyt przewoźników kolejowych był pokrywany przez rząd i nie poszukiwano odpowiedniego długofalowego rozwiązania. Był to prosty mechanizm subsydiowania. Koleje w zamian za otrzymane fundusze nie musiały świadczyć usług o ściśle określonej jakości. Straty przewoźników kolejowych są po prostu pokrywane przez państwo.\n4 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 4 Tradycyjne finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją (2) Niedoskonałości tego systemu są oczywiste: - za pieniądze państwa nie są świadczone konkretnie zdefiniowane usługi - nie wiadomo co dokładnie dzieje się z pieniędzmi - rozkłady jazdy są nadal ustalane przez koleje, brak spójności oferty - władze nie mogę wpływać na jakość usług przewozowych Brak dokładnie zdefiniowanych usług świadczonych w zamian za przekazane pieniądze W istocie nie starano się zbytnio opracować koncepcji, która pozwoliłaby na bardziej efektywne zorganizowanie przewozów regionalnych lub przyciągnięcie większej liczby podróżnych. Jedynym sposobem oszczędzania pieniędzy jakim się kierowano było zamykanie linii kolejowych. W wielu krajach Europy wciąż finansuje się przewozy regionalne w sposób tradycyjny. Obecnie zamiast pokrywania deficytów kolei, w wyniku negocjacji fundusze dzieli się, między władze regionów a przewoźników kolejowych. (państwa zaznaczone na czerwono na mapie obok)\n5 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 5 Oddzielenie odpowiedzialności za finansowanie, zamawianie i prowadzenie regionalnych przewozów pasażerskich (1) Jasny podział zadań między uczestników zapewnia większą przejrzystość. Aby ustanowić przejrzysty przepływ pieniędzy i zapewnić wydawanie ich w najlepszy sposób potrzebne są wyraźnie określone struktury. Podstawowe założenie jest takie, że operatorzy kolejowi potrzebują funduszy publicznych, aby prowadzić przewozy regionalne, jednak władze także mają prawo konkretnie określać ofertę (rozkłady jazdy, połączenia, opłaty za bilety, typ taboru). W tej sytuacji zamiast dopłacać do nierentownej działalności przedsiębiorstw kolejowych, władze zamawiają usługi transportowe dla obywateli, podobnie jak ma to miejsce w przypadku utrzymywania dróg czy innej działalności o charakterze publicznym. Aby umożliwić optymalną organizację regionalnych przewozów kolejowych musi być jednak spełniony jeszcze jeden warunek: państwo jako partner finansowy nie powinno bezpośrednio decydować jak wydać fundusze. W zamian przewozy powinny być definiowane na poziomie regionalnym, co czyni cały proces bardziej przejrzystym i chroni transport kolejowy przed krótkowzrocznymi interwencjami rządu. Oczywiście model ten może funkcjonować tylko wtedy, gdy rząd państwa zagwarantuje coroczny budżet na finansowanie regionalnych przewozów pasażerskich koleją.\n6 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 6 Oddzielenie odpowiedzialności za finansowanie, zamawianie i prowadzenie regionalnych przewozów pasażerskich (2) Ogólny model organizacji regionalnych przewozów pasażerskich może zostać określony w oparciu o rozwiązania przyjęte w Niemczech, Francji, Holandii i niektórych państwach skandynawskich. Ramy prawne na poziomie krajowym Organizator transportu regionalnego cześć instytucji rządzącej / publiczny zarząd lub struktura niezależna Organizator transportu regionalnego cześć instytucji rządzącej / publiczny zarząd lub struktura niezależna Rząd Państwa Ministerstwo Transportu – Ministerstwo Finansów - Parlament Rząd Państwa Ministerstwo Transportu – Ministerstwo Finansów - Parlament Cele rozwojowe Przeznaczone środki budżetowePotrzeby infrastrukturalne Grupy konsumenckie (opcjonalnie) Deputowani regionalnego ciała ustawodawczego / wybieralni przedstawiciele Związki zawodowe (opcjonalnie) Operatorzy kolejowi (koleje) Ceny za pociągo-kilometr Rozkłady jazdy i połączeniaWymogi jakościowe Poziom finansowania Poziom zamawiania Poziom wykonywania\n7 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 7 3. Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych: -poziom finansowania Należy zdefiniować ramową strukturę instytucjonalną finansowania regionalnych przewozów pasażerskich w następujących trzech aspektach: wykreowanie regionalnych instytucji odpowiedzialnych za organizację transportu – określenie ich składu i zakresu działalności. określenie ram prawnych relacji między poziomami zamawiania i wykonywania usług transportowych, szczególnie w odniesieniu do zagwarantowania wolnej konkurencji. – Czy model będzie opierał się na składaniu ofert przetargowych czy nie? wyznaczanie określonych standardów jako punktów odniesienia dla regionów, celem zapewnienia spójności transportowej w skali całego kraju (np. podstawowe taryfy oparte na wspólnych zasadach, skomunikowania między pociągami). Budżet regionalnych kolei pasażerskich powinien składać się z dwu istotnych części; całkowitej rocznej sumy o stałej wysokości określonej w ustawie oraz zmiennych sum będących funkcją dostępnych środków. W oparciu o sugestie poszczególnych regionów należy ustalić, które linie wymagają modernizacji i jakie środki poprawy stanu infrastruktury należy zastosować i gdzie. Wykonywanie zadań na poziomie zamawiania usług (regionu) musi być nadzorowane. Zdefiniowana musi zostać jedynie ogólna struktura, a działania na poziomie regionalnym muszą być nadzorowane.\n8 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 8 Ciało współpracy przy rozkładach jazdy i taryfach Regionalne ciało organizacji transportu Organ konsultacyjny Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych Poziom zamawiania usług (1) Przewodniczący informowanie o swoich działaniach i sugerowanie konkretnych rozwiązań decyzje strategiczne i finansowe, generalny nadzór Związki zawodowe Organizacje konsumenckie Organizacje pasażerskie Władze miejskie, burmistrzowie Przedsiębiorstwa transportowe Operatorzy kolejowi wymogi związane z ofertą przewozową wytyczne rozwoju transportu harmonizacja rozkładów jazdy i taryf Dyrektor Departament planowania Departament marketingu Dep.finansowania i administracji.\n9 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 9 Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych Poziom zamawiania usług (2) Projektowanie ram tego poziomu zależy w znacznym stopniu od istniejących instytucji rządowych w kraju i stopnia centralizacji decyzji. W kraju, w którym tylko w niewielkim stopniu decyzje przekazywane są na poziom lokalny, może zaistnieć potrzeba kreowania nowych instytucji odpowiedzialnych za organizację transportu w regionie (np. Francja). W kraju, którym istnieje złożona struktura samorządowa, nie ma potrzeby obarczania istniejących instytucji zadaniami transportowymi (np. Niemcy). Może zajść konieczność stworzenia nowych organów odpowiedzialnych za ten obszar. Na tym poziomie potrzebne jest biuro zatrudniające stałą liczbę pracowników oraz dyrektor podejmujący codzienne decyzje, składający raporty odpowiedniej instytucji kontrolnej lub regionalnemu ciału ustawodawczemu. To one podejmowałyby strategiczne decyzje, podpierając się sugestiami wypracowanymi przez biuro. Możliwe jest korzystanie z doradztwa reprezentantów użytkowników kolei, związków zawodowych, lokalnych polityków. By zapewnić koherentność podejmowanych decyzji z długoterminowa strategią rozwojową, należy wypracować i przyjąć regionalny plan rozwoju transportu. Pozwala to na koordynację z ogólnokrajowym i lokalnym transportem publicznym.\n10 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 10 Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych Poziom zamawiania usług (2) Celem zrealizowania zadania zapewnienia atrakcyjnych dla klienta regionalnych usług kolejowych przewozów pasażerskich, należy zdefiniować cele na poziomie zamawiania usług. Zadania możemy podzielić na wystarczające i opcjonalne. Określanie częstotliwości pociągów określanie połączeń Określanie rozkładów jazdy Określanie standardów jakości finansowanie usług zawieranie kontraktów określanie taboru określanie taryf organizacja marketingu Określanie marketingu pobieranie opłat za bilety dystrybucja przychodów Finansowani e taboru zadania minimalne zadania opcjonalne Zadania opcjonalne zadania minimalne zadania rekomendowane\n11 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 11 Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych Poziom wykonywania usług (1) Każdy z operatorów kolejowych powinien wyodrębnić w swojej strukturze departament odpowiedzialny za pociągi regionalne, co zapobiegnie sytuacjom wydawania publicznych pieniędzy na usługi typu intercity lub przewozy towarowe. Koszta związane z wykonywaniem usług powinny być szczegółowo przeanalizowane. W szczególności należy celować we właściwe rozróżnienie pomiędzy kosztami stałymi i zmiennymi. W połączeniu z wydajniejszymi harmonogramami działań pozwoli to na uzyskanie wyższego współczynnika pociągo-kilometrów przy podobnych kosztach energii i te same ceny dostępu do infrastruktury kolejowej. Dla każdego z rodzajów taboru kolejowego, operator kolejowy musi wyliczyć cenę w przeliczeniu na pociągo-kilometr, w oparciu o daną dzienną wydajność wagonu (km/dzień). Na przykład ciągnięty przez lokomotywę skład wagonów piętrowych będzie trzy do czterech razy droższy od autobusu szynowego. Cena powinna pokryć różnicę pomiędzy przychodami ze sprzedaży biletów a kosztami operacyjnymi. Na tej podstawie poziom zamawiania usług powinien sugerować kształt kontraktów. W kontraktach zawarta byłaby definicja dokładnej pracy i wydajności wymaganej od operatorów kolejowych – rozkłady jazdy, skomunikowania z innymi pociągami i autobusami, rodzaje taboru kolejowego – dla każdej linii kolejowej. Jeśli liczba pasażerów zwiększy się, operator zarobi a jego załoga znajdzie motywacje do jeszcze bardziej wydajnej pracy. Musi zostać zagwarantowane wykorzystywanie pieniędzy publicznych wyłącznie na regionalne przewozy koleją.\n12 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 12 Trzy poziomy modelowych rozwiązań instytucjonalnych Poziom wykonywania usług (2) Prowadzenie przewozów regionalnych wymaga funduszy publicznych, jednak zwiększenie częstotliwości kursowania pociągów pozwala efektywniej wykorzystać pieniądze. koszty na pociągo -kilometr częstotliwość kursowania pociągów rekompensata przychody praca przewozowa składów częstotliwość kursowania pociągów Czas jałowy Czas efektywny pociągo-kilometry częstotliwość pociągów % kosztów zmiennych % kosztów stałych liczba składów częstotliwość pociągów\n13 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 13 Finansowanie regionalnej oferty transportowej: generalne założenia Można zaobserwować konkretne ramowe uregulowania we wszystkich krajach, które zdecydowały się na wprowadzenie modelu trójstopniowego. Usługi przewozowe: przychód ze sprzedaży biletów jest w stanie pokryć 30-45 proc. kosztów w zależności od kraju. Pozostała suma zawsze pochodzi z wydzielonej na ten cel części budżetu państwa. Część kosztów można pokryć przychodami z niektórych podatków, np. podatku paliwowego. Infrastruktura (tory, sygnalizacja, przejazdy kolejowe): Zarządzanie infrastrukturą i utrzymanie sieci finansowane są z przychodów pochodzących z opłat za dostęp do infrastruktury. Modernizacja i rekonstrukcja sieci współfinansowane z budżetu państwa i pieniędzy regionów, jeśli te posiadają wydzielony budżet na potrzeby sieci transportowej (np. poprzez transfer części środków z budżetu państwa). Stacje i przystanki: Finansowane podobnie jak infrastruktura. Małe stacje współfinansowane z budżetów lokalnych lub regionalnych; stosowanie modelu partnerstwa publiczno-prywatnego w przypadkach, gdy na terenie stacji można umieścić podmioty komercyjne, takie jak sklepy itp. Tabor: Kupowany przez region, który leasinguje go przewoźnikowi kolejowemu posiadającemu licencję, lub finansowany przez samych przewoźników ze środków pochodzących z wykonywania działalności przewozowej. Pewna liczba nowego lub odnowionego taboru musi być zapewniona w umowie przewozowej. Odpowiedzialność za finansowanie powinna być klarownie podzielona między regiony a koleje.\n14 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 14 Finansowanie przewozów kolejowych: przykład Francji Transfer odpowiedzialności w zakresie organizowania i finansowania regionalnego kolejowego transportu pasażerskiego na zasadach Ustawy o solidarności i odbudowie miejskiej (SRU – Loi Solidarite et renouvellement urbain) z 13 grudnia 2000 roku, w mocy od 1 stycznia 2001 roku. Szczegółowy zdefiniowano w akcie wykonawczym. Ilość środków finansowych przyznanych przez państwo w formie refundacji oraz wymagania odnośnie spójności zasad dotyczących zapewniania usług przewozów kolejowych zostały zakomunikowane regionom pod koniec 2002 roku. W ciągu dwu kolejnych miesięcy regiony mogły składać swoje uwagi dotyczące tych uregulowań. Refundacja ze środków publicznych pochodzi z trzech przeznaczonych na te cele źródeł budżetowych: na działalność operacyjną (75 proc.), na refundacje utraconych wpływów w wyniku ustawowych ulg przejazdowych (12 proc.), na odnawianie i modernizację taboru kolejowego (13 proc). Te proporcje mogą ulec zmianie. Roczne zmiany tych sum wyliczane są na podstawie jednolitej wykładni. Pieniądze przekazywane są regionom w pierwszym kwartale każdego roku. Regiony musiały negocjować kontrakty na przewozy pasażerskie z narodowym przewoźnikiem - SNCF. Do lata 2002 roku wszystkich 20 regionów zakończyło negocjacje. Podpisywane kontrakty muszą być minimum pięcioletnie. Kontrakty zawierają precyzyjnie zdefiniowane cele transportowe, w szczególności liczbę pasażerów, wpływy, osiągi i jakość usług. Niektóre regiony zawarły w tych kontraktach konkretne czynniki motywacji finansowej, takie jak podział dodatkowych zysków między region i SNCF, czy kary za ewentualne opóźnienia. Fundusze dostarcza państwo, jednak regiony odpowiadają ze ich wydawanie.\n15 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 15 Finansowanie przewozów kolejowych: przykład Niemiec Transfer odpowiedzialności w zakresie organizowania i finansowania regionalnego kolejowego transportu pasażerskiego do regionów (landów) na zasadach Ustawy o regionalizacji z 27 grudnia 1993 roku. Uregulowania zawarte w ustawie automatycznie znajdują odzwierciedlenie w prawie regionalnym. Ustawa określa całkowitą sumę pieniędzy, jaką państwo przekazuje rocznie regionom (w sumie około 6 miliardów euro od 199 roku). Pieniądze pochodzą z wpływów z podatku paliwowego. Przekazywana ilość pieniędzy jest precyzyjnie określona w stosunku do każdego regionu. Całkowita suma przekazywanych pieniędzy zmienia się w zależności od podatku VAT. Jednakże weryfikacja tej sumy oraz współczynnika zmian została zalecona na rok 2001. Pieniądze należy wydać w szczególności na regionalny kolejowy transport pasażerski. Regiony przyjęły własne akty dotyczące regionalizacji między majem 1995 a styczniem 1996 roku. Struktury odpowiedzialne za organizację regionalnego transportu kolejowego przyjmowały bardzo różne kształty. W większości regionów ustanowiono centralne ciało odpowiedzialne za organizację transportu. W niektórych regionach powstało nawet kilka takich ciał (od dwóch do ośmiu). Organy te mają za zadanie organizowanie regionalnych przewozów pasażerskich koleją, są także odpowiedzialne za zamawianie pociągów od kolei. Przepisy prawne określają ile pieniędzy co roku otrzymują poszczególne regiony.\n16 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 16 Finansowanie przewozów kolejowych: doświadczenia Ważnym jest by zawęzić finansowe wspieranie kolejowych przewozów pasażerskich do konkretnie zadeklarowanych przez regiony celów. Regiony wykazują bowiem tendencję wydawania pieniędzy w obszarachpark & ride i przeznaczania przekazywanych im pieniędzy na dotowanie utraconych wpływów w wyniku ustawowych ulg przejazdowych lub dotowanie przewozów autobusowych, które do tej pory wspierały ze środków własnych. Sprawienie, że finansowanie regionalnych kolejowych przewozów pasażerskich staje się przejrzyste a regiony zyskują status klientów przewoźników kolejowych (poziom zamawiania usług!) zakończy oficjalnie subsydiowanie transportu kolejowego: Zamiast pokrywania strat nie nastawionej na klienta, deficytowej instytucji regiony dokonują zakupów usług na podstawie ściśle zdefiniowanych kryteriów. Stabilne ramy instytucjonalne finansowanie regionalnych kolejowych usług przewozowych zachęca operatorów do inwestowania w zakup nowego taboru. We wszystkich krajach, w których ustanowiono trójszczeblowy model finansowania regionalnych kolejowych przewozów pasażerskich możliwe było osiągnięcie wyższej liczby pociągo-kilometrów za tę samą sumę pieniędzy, pierwotnie przeznaczaną na pokrywanie strat kolei. Zachęceni tym sukcesem politycy, wiedząc, że pieniądze są bardziej efektywnie spożytkowywane i że poniesione koszty były uzasadnione potrzebami pasażerów, byli skłonni przeznaczyć więcej pieniędzy na regionalny transport kolejowy. Wprowadzana w większości krajów konkurencja przewozowa sama w sobie nie gwarantuje sukcesu. Ważniejsi są odpowiedzialni politycy. Regiony powinny założyć, że interes podróżnych jest ważniejszy niż operatorów kolejowych.\n17 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 17 5. Finansowanie infrastruktury kolejowej: generalne założenia Legislacja Unii Europejskie, np. dyrektywa 2001-14, nie pozostawia wątpliwości, że opłaty za dostęp do infrastruktury powinny stanowić główne źródło finansowania zarządzania infrastrukturą kolejową i jej utrzymywania. Jednakże, jeśli infrastruktura kolejowa jest w tak złym stanie jak w Polsce, same wpływy z opłat za dostęp do niej nigdy nie pokryją całości kosztów prac remontowych i modernizacyjnych. Potrzebny jest narodowy program poprawy jakości infrastruktury. Narodowi przewoźnicy kolejowi wykazują tendencję zaniedbywania utrzymywania regionalnych linii kolejowych, mimo iż mają taki obowiązek i proszą w tej mierze o wsparcie finansowe ze strony regionów. Regiony powinny więc bacznie przyglądać się praktykom kolei i interweniować na drodze prawnej zanim będzie za późno. Często dyskutuje się nad koncepcją przekazania regionom odpowiedzialności za regionalne linie kolejowe. Ale do tej pory nie przeprowadzono nigdzie takiego doświadczenia, a z wyliczeń wynika, że nie miało by to wpływu na kształtowanie się kosztów infrastruktury. Na przykładzie krajów, w których funkcjonują prywatni przewoźnicy kolejowi, możemy zaobserwować, że możliwe jest utrzymywanie infrastruktury po kosztach niższych niż dotychczasowe poprzez wprowadzanie odpowiednich dla danej linii standardów technicznych, podczas gdy koleje państwowe preferują ujednolicanie standardów na całej sieci. Ważny jest także fakt, że mniejsze koleje są bardziej wydajne w zakresie zarządzania projektami i oszczędnościach w wielkich projektach rekonstrukcyjnych. Narodowi przewoźnicy kolejowi źle zarządzają regionalną infrastrukturą.\n18 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 18 5. Finansowanie infrastruktury kolejowej: przykład Francji Za zarządzanie i finansowanie infrastruktury kolejowej we Francji odpowiedzialna jest jedna instytucja: RFF. nie podejmuje samodzielnie strategicznych decyzji odnośnie infrastruktury, nie może już tak czynić narodowy przewoźnik. We Francji, pomimo, że stawki dostępu do infrastruktury kolejowej zostały niedawno podniesione, to jednak wciąż nie pozwalają na pokrycie kosztów jej funkcjonowania i konserwacji. Za pociągi regionalne kursujące poza regionem Paryża płaci się jedynie symboliczne stawki. 2/3 rocznego budżetu RFF przeznaczanych jest na utrzymanie infrastruktury (1,7 mld euro), 1/3 na modernizację (750 mln euro). Inwestycje kolejowe na poziomie regionalnym są przedmiotem porozumień ramowych pomiędzy rządem krajowym i samorządami regionalnymi. W skład tzw. contracts de plan, które zawierane są na siedmioletnie okresy, wchodzą także inne rodzaje inwestycji infrastrukturalnych. Krótkoterminowe decyzje inwestycyjne są praktycznie niemożliwe, chyba że ma zostać zawarte nowe porozumienie. Jeśli dany projekt jest zawarty w porozumieniu ramowym, najczęściej finansowany jest przez państwo z częściowym wkładem środków regionu (refundowanym z budżetu państwa). Nie ma jednak gwarancji, że zaplanowane budżety będą dostępne w skali czasu zaprojektowanej w porozumieniu ramowym. Decyzje inwestycyjne podejmowane są lokalnie, jednak fundusze pochodzą z budżetu państwa.\n19 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 19 Finansowanie infrastruktury kolejowej: przykład Niemiec W Niemczech finansowanie i rozwój infrastruktury kolejowej leży w gestii przewoźnika narodowego, mimo iż nie ma on wystarczających środków na budowę nowych odcinków linii i modernizacje. Tylko narodowy przewoźnik może wskazywać, które projekty zostaną zawarte w Federalnym Planie Szlaków Komunikacyjnych (Bundesverkehrswegeplan). Na podstawie tego planu projekty kolejowe zostają włączone do Ustawy o Rozbudowie Federalnych Dróg Szynowych (Bundesschienenwegeausbaugesetz)przyjmowanej przez parlament w jakiś czas po stworzeniu planu. Coroczny budżet przeznaczany na realizację planowanych inwestycji kolejowych pozostaje przedmiotem decyzji rządu federalnego. Koherentna realizacja złożonych projektów nie jest zapewniona dopóki decyzje te odnoszą się do całościowych budżetów, a nie poszczególnych projektów. Federalny Plan Szlaków Komunikacyjnych skupia się na głównych liniach, liniach wielkich prędkości i komunikacji aglomeracyjnej. Z uwagi na federacyjny charakter państwa niemieckiego, regiony mogą samodzielnie podejmować decyzje dotyczące regionalnych linii kolejowych. Jednakże na tym poziomie finansowanie jest jeszcze słabiej zabezpieczone. Lokalne projekty, w szczególności obejmujące mniejsze stacje mogą być finansowane na zasadach określonych w Ustawie o Finansowaniu Transportu Przez Gminy (Gemeindeverkehrsfinanzierungsgesetz – GVFG), który nie jest ukierunkowany wyłącznie na kolej. Nie federalne linie kolejowe (np. tzw. koleje prywatne) nie mogą być finansowane z publicznych pieniędzy. Reformatorzy kolei zapomnieli o tej kwestii. Odmienne warunki finansowania dla różnych kategorii linii kolejowych.\n20 Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © 20 5. Finansowanie infrastruktury kolejowej: doświadczenia Problemem jest, iż nowe linie kolejowe w Niemczech, finansowane ze środków publicznych automatycznie stają się własnością narodowego przewoźnika, który może, na co wskazują obecne tendencje polityczne, zostać częściowo sprywatyzowany. DB automatycznie staje się przewoźnikiem regionalnym, a oferty konkurencyjne nie są rozpatrywane. Jeżeli narodowy przewoźnik kolejowy steruje polityką rozwoju infrastruktury, to regiony, które optują za wprowadzeniem konkurencji przewozowej w regionalnych przewozach pasażerskich, ryzykują karą w postaci nieotrzymywania pieniędzy na modernizację głównych linii i stacji. Plany rozwoju infrastruktury powoli stają się elementem rządowej polityki komunikacji z opinią publiczną, co oznacza, że wydatki kalkulowane są na podstawie bardzo optymistycznych szacunków wpływów podatkowych. W konsekwencji, o tym które projekty są realizowane, a które nie decyduje się w sposób najzupełniej arbitralny. Odpowiedzialność za finansowanie infrastruktury powinna być jasno podzielona pomiędzy poszczególnych uczestników polityki transportowej: jeśli państwo, kolej, region lub władze miejskie mogą sfinansować daną inwestycję (np. modernizację stacji) prawie niemożliwym jest wypracowanie odpowiednich decyzji i nic nie posuwa się naprzód. Pieniądze dedykowane do projektów regionalnych nie powinny iść na finansowanie budowy regionalnych połączeń z liniami wielkich prędkości, ponieważ zabraknie wówczas pieniędzy na właściwe inwestycje w regionalną sieć kolejową. Cele muszą być realistyczne a operatorzy kolejowi powinni być wyłączeni z podejmowania strategicznych decyzji inwestycyjnych.\nPobierz ppt "Financing regional passenger services 20. Feb. 2004 © Finansowanie regionalnych pasażerskich przewozów koleją w Europie Tradycyjne i nowe rozwiązania pozwalające."


Muzyczne Zakupy - Page 1188 - HydePark - Forum.MP3store.pl\nTo ja jak @Corvin74 mam mnóstwo płyt ( teraz tylko CD) a nie mam sprzętu.\n@Corvin74 dla mnie ważna jest równowaga między jednym a drugim. Poza tym zakup sprzętu jest zależny od płyt i w ten sposób się to u mnie zazębia\nTaki prezent na Dzień mężczyzn :))\ndla mnie ważna jest równowaga między jednym a drugim.\nAle, że jak? Że na jedną płytę przypada jedna sztuka sprzętu?\nTak byłoby bardzo ciekawie... i rujnująco dla mojego budżetu, bo musiałbym mieć ponad setkę klocków Po prostu staram się mieć taki sprzęt, na którym każdy album brzmi bardzo dobrze, ale pozwala mi odkryć go z nieco innej strony i jest tak, jakbym miał dwie, trzy... wersje tego albumu. Taki pluralizm lubię i cenię\nU mnie dominuje muza, ale nie kolekcjonuję. A sprzęt to konieczność, bo na czymś trzeba słuchać .\nDobre podejście👍 Płyt i sprzętu też nie kolekcjonuję (a przynajmniej staram się nie "przedobrzyć" w żadną ze stron;)) i są regularnie użytkowane\nmnie ważna jest równowaga między jednym a drugim. Poza tym zakup sprzętu jest zależny od płyt i w ten sposób się to u mnie zazębia\nDla mnie sprzęt to medium, muza najważniejsza, ale graty muszą fajnie grać... Nie jestem analitykiem dźwięku, raczej koneserem, dla mnie ważne fun\nmam wrażenie, że im dłużej ludzie siedzą w audio tym z czasem bardziej słuchają sprzętu, a nie muzyki.\nA moja największą radością było kupowanie winyli jak nie miałem gramofonu:D\nJa kupuje płyty CD póki nie mam gramofonu, potem je oglądam, wącham, oglądam wącham i w końcu słucham.W czasue odsłuchów ponownie wącham i oglądam książeczki.Mimo mojego oglądania wszystko jest później mint jak trzeba odsprzedać na discogos.Jak już mi sprzęt podpasuje i sie dobrze na tym słucha to słucham, nie kupuje kolejnego za 10k czy więcej tylko po to by prześłuchać 15 kawałków i to jeszcze pojedyńczych bez słuchania płyt w całości tylko SŁUCHAM.Nie wiem jak można mieć 2000000000płyt na chacie i przesłuchać z nich 200 z czego reszte życia poświęcić na słuchanie kabli. o_O ale jak kto lubi\nsłuchawki - tylko otwarte\ntestuję - prostotę\nchcę - ciszy i spokoju\nTo jak za komuny ludzie mieli anteny TV na dachach tylko czekali na telewizory 😁\n@deftones9 jak wejdziesz na plażę naturystów to też będziesz się dziwił „jak można tak łazić na waleta przy babach?”\nOooo znowu sie zaczyna porównywanie długości muzycznych wacków. Jak wydaliście wszystko na płyty i nic na sprzęt to wcale nie oznacza, że bardziej kochacie muzykę tylko oznacza to jedynie, że nadal macie słaby sprzęt. Dobra muzyka co prawda nie potrzebuje wysokiej jakości sprzętu, ale na niego po prostu zasługuje. To, że słuchaliście wielu płyt nie oznacza wcale, że je usłyszeliście i w głebi duszy dobrze o tym wiecie co widać co po niektórych kąśliwych i podszytych zazdrością wpisach. Ja tam muzycznie jestem syty i zupełnie nie spędza mi snu z powiek kto, na czym, ile i w jaki sposób słucha muzyki.\nEdited March 10 by Spawn\nSzukałem czegoś z Airplay do słuchania radia i padło na to. Funkcjonalnie ma wszystko co trzeba, gra bardzo bardzo przyzwoicie, a można jeszcze do tego baterię dokupić i wtedy i w ogrodzie się sprawdzi.\nMuszę przyznać, że mi zaimponowała ta Riva\nOooo znowu sie zaczyna porównywanie długości muzycznych wacków.\nNie ma co porównywać. Ja mam najdłuższego i basta\nZakup z komisu - kolejny kabelek johnys'owy do kompletu.\nNie da się ukryć, fajne skarpety ...\n@Spawn najważniejsze, aby każdą osobę satysfakcjonowało to, co ma, a realizowanie tego może przebiegać na różne sposoby, gdzie kładzie się często większy/mniejszy nacisk na sprzętowy lub płytowy element. Najważniejsze, aby to sprawiało jej rzeczywiście przyjemność.\nedit: Poza tym, gdyby takie komentarze Ciebie nie dotknęły, raczej nie ustosunkowywałbyś się do nich. Z własnej strony nawet je od pewnego czasu doceniam, ponieważ wiem, że można w każdym przypadku pójść dalej (nawet za daleko) niż zakładało się to na początku i było to celem.\nEdited March 11 by Tytus1988\nJa mam najdłuższego i basta\nOwszem, ale wiotki taki jakiś\nPrzysłowie "masz węża w kieszeni" nabiera nowej formy bo gadzina ucieka.\nSpójrz na to jak na atut. W końcu będzie zapinał od tyłu.\nM500, najlepsze małe nauszne jakie znam. Szkoda, że nie ma wersji wokółusznej...\nMoże i długi, ale cienki jakiś... a i poczerniał jakoś. Czy ty aby zdrowy jesteś?\nEdited March 11 by ZebLong


Kierownik studiów: mgr Sebastian Tylman\nKomunikacja powinna być uważana za podstawę funkcjonowania każdej organizacji Usprawnianie komunikacji powinno być zaś działaniem ciągłym. Dlaczego? Skuteczne komunikowanie jest bowiem niezbędne do odniesienia sukcesu, zarówno w firmie, samorządzie, jak i na innych płaszczyznach życia zawodowego.\nWychodząc naprzeciw potrzebom rynku, uruchomiliśmy studia podyplomowe Efektywne komunikowanie w organizacji. Studia przygotowują słuchacza do efektywnego kierowania zespołem, by osiągnąć sukces w negocjacjach jak również sprawnego zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Praktyczny charakter studiów oraz profesjonalna kadra, gwarantują pełne i profesjonalne przygotowanie uczestników.\nUczestnicy studiów będą mogli wysłuchać specjalistów, którzy podzielą się z nimi swoją wiedzą na temat komunikacji społecznej, kształtowania wizerunku firmy, politycznego public relations.\nPodniosą swoje kompetencje w zakresie asertywności. Poznają techniki medialnej komunikacji zawodowej.\nCelem studiów podyplomowych Efektywne komunikowanie w organizacji jest wyposażenie słuchaczy w wiedzę i umiejętności wykorzystania nowoczesnych metod i narzędzi niezbędnych do skutecznego zarządzania organizacją. W programie studiów akcent położony jest na efektywne kierowanie zespołem i wykorzystanie aktywnych form kształcenia w formie warsztatów i projektów.\nDwusemestralne studia podyplomowe adresowane są w szczególności do samorządowców, urzędników, przedsiębiorców i pracowników odpowiedzialnych za kreację wizerunku firmy oraz osób aspirujących w przyszłości do wysokich stanowisk w administracji publicznej i spółkach handlowych.


retro szafa: marca 2011\nMam przyjemność zaprezentować biżuterie, którą tworze z miłości do piękna, z myślą o tym by w subtelny sposób podkreślić walory kobiece. Ta biżuteria z pewnością doda Ci blasku, jednocześnie zwracając na Ciebie uwagę innych. Bądź odważna i uwodzicielska, stań się prawdziwą kobietą, która zawsze wie, czego chce.\nProjektowanie i tworzenie biżuterii to moja pasja.\nAutor: Angelika o 04:55 Brak komentarzy:\nOd najmłodszych lat jedną z moich największych pasji była sztuka. Jako dziecko brałam udział w licznych konkursach plastycznych i dlatego postanowiłam rozwijać się w tym kierunku.\noto trochę moich prac;\nAutor: Angelika o 16:22 Brak komentarzy:\nAutor: Angelika o 15:30 Brak komentarzy:


Cacek93 - forum.benchmark.pl\n42405411 wyświetleń profilu\nCacek93 odpowiedział Cacek93 → na temat → Diagnostyka błędów i awarii\nTylko ja mam problem w SDR, a nie HDR, z HDR'em problem nie występuje. W SD też powinno to "jakoś" wyglądać. Czy dałem 10zł, czy 200zł nie ma znaczenia jeśli kabel spełnia określony standard, który determinuje przepustowość, teraz mam 2.0, wcześniej był 1.4 i ten sam problem występuję. Dodatkowo problem występuję niezależnie od rozdzielczości, w FHD też. Natomiast nie występował w poprzednim starym TV FHD bez HDR'u. Najnowsze stery oczywiście zainstalowane.\nCacek93 dodał temat → w Diagnostyka błędów i awarii\nTV podłączony do GTX970 poprzez HDMI (wymieniony przewód z 1.4 na v2.0, bo myślałem, że on może być problemem). Kiedy tryb HDR w windowsie jest włączony jest ok (w TV pojawia się komunikat, że przechodzi w tryb HDR). Natomiast kiedy w opcjach windowsa wyłączę HDR pojawia się zielona poświata. Problem ustępuję np. jak ustawię 30Hz i występuję niezależnie od rozdzielczości. W TV nie znalazłem opcji włączenia / wyłączenia HDR'u, a obraz wygląda lepiej przy wyłączonym HDR'ze.\nCacek93 odpowiedział Cacek93 → na temat → Głośniki, słuchawki i urządzenia audio\nW takim razie co polecasz w zadanym budżecie?\nMiałem gotowy, ale uznałem, że to nie ten budżet na takie wygłupy Biorąc pod uwagę, że kupiłem je kilka lat temu za 200 zł to znakomicie... Ale, przede wszystkim bas, który dopiero przy podbiciu głośności się pokazuje, przeszkadza jakość głosu ludzkiego, jest tak jakby przytłumiony, w tym aspekcie w filmach spisują się lepiej głośniki z TV. Dodatkowo chciałbym, aby dźwięk lepiej się rozchodził po mieszkaniu (osoba gotująca miała podobne wrażenia słuchowe co ta siedząca przed komputerem lub na kanapie), dlatego zastanawiam się nad zestawem 2.1. Nie polegam i nigdy\nCacek93 dodał temat → w Głośniki, słuchawki i urządzenia audio\nZamierzam wymienić głośniki Modecom HF-100 na coś lepszego, sęk w tym że nie wiem czy szukać 2 zestawu 2.0 czy 2.1. Rozmyślam nad: Fenda R30BT white Fenda R60BT Edifier R1600BT Edifier R1700BT Microlab Solo26 Microlab Solo29 (o dziwo ciężko znaleźć pozytywną ocenę wśród ocen w sklepach). Obawiam się dźwięk mniejszych Edifierów względem gabarytów HF-100, które jak na głośniki komputerowe to kolubryny o wysokości 50 cm. Odsłuch w salonie przed TV 5,5x4 Prosiłbym o jakieś propozycje na rynku wtórnym i o jakieś sensowne alternatywy 2.1 Dobrze jakby miały BT, a koniecz\nKingston A2000 wolniejszy od Samsung 850 PRO # SATA vs NVME\nCacek93 odpowiedział Cacek93 → na temat → Dyski twarde, napędy optyczne i nośniki pamięci\nProblem rozwiązany. Wystarczyło odpiąć inne dyski podczas instalacji windowsa i zainstalować przez UEFI jako partycję GPT. Teraz A2000 przegania 850 PRO.\nMiałem na myśli wczytywanie z pominięciem płyty. Dodatkowo pojawił się inny problem, z bootowaniem windowsa z nowego dysku. Miałem podłączony na SATA 1x HDD i wcześniejszy SSD 850 PRO. Po odpięciu dysku SSD po SATA nie bootuje mi się windows z dysku m.2 nmve W UEFI normalnie go wykrywa, ale system nie startuje. Problem natomiast znika kiedy jest podpięty właśnie wcześniejszy dysk po sata. Czyżby procedura instalacji windowsa na dysk m.2 nmve wygląda inaczej?\nOczywiście czysta instalacja.\nCacek93 dodał temat → w Dyski twarde, napędy optyczne i nośniki pamięci\nZmieniłem dysk SSD z Samsung'a 850 PRO 256GB SATA na Kingston A2000 500GB pod M.2 mvme i ku mojemu zdziwieniu nowo zainstalowany win10 uruchamia się dłużej niż na poprzednim dysku. Najgorzej natomiast wygląda wczytywanie przeglądarki Chrome, z wcześniejszej 1-2 sekund zrobiło się 5 sekund, co jest bardzo irytujące. Delikatnie wolniej uruchamia się też CSGO. W syntetyku natomiast widać dużą przewagę kingstona. Specyfikacja: GTX 970 Ryzen 5 2600 ASUS B450-PLUS GAMING 2x8GB 3000MHz Skąd te negatywne różnice mimo wyższych prędkości kingstona?\nDrukarka 3w1 - używana - atrament vs laser\nCacek93 dodał temat → w Drukarki i skanery\nPoszukuję jak najtańszej drukarki ze skanerem (może być używana tylko nie wiem czy jest sens). Powinna posiadać WiFi. Najtańsza opcja: HP 3635 - można dostać za 70zł używaną. Tusze w cenie 80zł za kolor + czarny. Nie zaschnie jak będzie stała nieużywana 1-2 miesiące? Na jak długo starczą tusze? Miałem kilka lat Brothera DCP-125C. Najchętniej kupiłbym identyczną tylko żeby posiadała WiFi. Jednak sensowny model jakim jest J105 to ceny aż 300zł w porównaniu do HP. Laser kusi tym, że (podobno) nic się nie dzieje jeśli stoi dłuższy czas nieużywana. Może być nawet i monochromatyczna jeśl\nCacek93 odpowiedział mXaleX8883 → na temat → Komputery, zestawy komputerowe\nDo tego czasu może się jeszcze sporo zmienić. Dyski SSD i ram cały czas tanieje. Dostępność procesorów intela się zwiększyć, więc ceny spadną. Premiera "nowych" kart nvidii. Wróć tak jak wyżej napisano tydzień przed zakupem, aby oszczędzić ludziom jak i sobie niepotrzebnej fatygi.\nModernizacja do 400zł\nCacek93 odpowiedział Kubolec1337 → na temat → Komputery, zestawy komputerowe\nSprzedaj obecny ram i zakup 2x4GB 1600-1866Mhz. Do tego chłodzenie na cpu pokroju fery / fortisa. Za resztę dysk ssd (jeśli nie posiadasz).\nModernizacja komputera multimedialnego.\nCacek93 odpowiedział Iwon92 → na temat → Komputery, zestawy komputerowe\nZałożysz inny na gumki i po sprawie. Inne sensowne rozwiązanie jeśli chodzi o GPU to używka 1050ti, ale to już duuużo ponad budżet, ale to jest też za dużo jak na te CPU. Poważnie zastanowiłbym się nad zmianą platformy i zakupem Ryzena 3 2200G. Sprzedaż procesor z zyskiem, płyta też bez problemu pójdzie, a ram już masz.\nOpinie IIYAMA AMVA + X2783HSU-B3 vs IPS XUB2790HS-B1\nCacek93 odpowiedział Dunny → na temat → Monitory i projektory\nDla mnie jest BARDZO duża, w dynamicznych grach te 15 klatek robi zauważalną różnicę. Także jeśli miałbym do wyboru 60 vs 75 zawsze wybrałbym te drugie, ale dopiero od 120 zaczyna się prawdziwy komfort\nCacek93 odpowiedział MichalZ1976 → na temat → Głośniki, słuchawki i urządzenia audio\nNie, lepiej zakupić zwykłe słuchawki stereo DX oczywiście zostaw. Od siebie polecam: www.audiofanatyk.pl i zakładkę polecane słuchawki. Jeśli chodzi o spojrzenie czysto od strony gamingu to zestawienia na test-gear.pl też są zrobione profesjonalnie.


Microsoft LifeCam Cinema w Sklepie RTV EURO AGD\nPrzełom w świecie kamer internetowych. Oto pierwsza na rynku kamera przy użyciu której transmitować możesz obraz w aspekcie 16:9 w rozdzielczości HD 720p. Kamera wykonana jest z najwyższej jakości materiałów jak szkło, metal, aluminium. Posiada profesjonalną soczewkę która dostarcza obraz bez zniekształceń. Optyka dzięki ponad dwukrotnie większej absorcji światła świetnie radzi w trudnych warunkach oświetleniowych. Innowacyjna technologia ClearFrame redukuje szumy na zdjęciach i materiale wideo. Wbudowany autofocus sprawia że obraz można bardzo dokładnie przybliżać bez utraty szczegółowości. Wbudowany mikrofon posiada technologię redukcji szumów. Dzięki temu rozwiązaniu dżwięk jaki nagrywasz, wysyłasz ma najwyższą jakość. Mocowanie kamerki to forma gumowanego uchwytu który można ustawiuć tak aby kamera stała na biurku lub tez była zaczepiona na ekranie komputera. Mocowanie to sprawdza się zarówno w przypadku komputerów przenośnych jak i stacjonarnych. Kamera współpracuje z najbardziej popularnymi komunikatorami jak Gadu-Gadu, Skype, Tlen, Windows Live Messenger i inne. Na produkt udzielana jest 3 letnia gwarancja.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Microsoft LifeCam Cinema, wpisz 407926 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Plakat w ramie Meksykański catrina scull ilustracji w stylu przypominającym akwarele. Dzień de los muertos. Halloween plakat tło, karty z pozdrowieniami lub inny projekt na białym tle • Pixers® - Żyjemy by zmieniać\nMeksykański catrina scull ilustracji w stylu przypominającym akwarele. Dzień de los muertos. Halloween plakat tło, karty z pozdrowieniami lub inny projekt na białym tle\nPlakat w ramie Meksykański catrina scull ilustracji w stylu przypominającym akwarele. Dzień de los muertos. Halloween plakat tło, karty z pozdrowieniami lub inny projekt na białym tle\nAutor: © Darina