Prosta historia o morderstwie (2016) - naEKRANIE.pl\nEstera Wyszywacz, Michał Czernecki (29) więcej\nWłodzimierz Niderhaus, Włodzimierz Niderhaus\nArkadiusz Jakubik, Igor Brejdygant (1) więcej\nProsta historia o morderstwie - zwiastun\nJacek, młody policjant, za wszelką cenę próbuje chronić matkę i braci przed porywczym i despotycznym ojcem – również funkcjonariuszem. Nie dość, że chłopak musi znosić wybryki taty w domu, to jeszcze ku jego niezadowoleniu przydzielono mu go na pierwszego partnera. Dzięki temu jednak dowiaduje się on o nielegalnych interesach ojca oraz jego powiązaniach z szemranym środowiskiem. Gdy ten zostaje zamordowany, Jacek staje się głównym podejrzanym. Tu zaczyna się najciekawszy punkt Prosta historia o morderstwie – poszukiwanie sprawcy. Widz od razu zaczyna snuć domysły, kto może być mordercą. Zdesperowany syn? Zastraszona matka? Mafia? A może jeden z kolegów w niebieskim mundurze? Jakubik świetnie balansuje pomiędzy różnymi teoriami, nie pozwalając widzowi na rozwiązanie zagadki do ostatniej minuty. Klimat gęstnieje z sekundy na sekundę, a akcja nabiera tempa.\nMoże to zabrzmieć banalnie, ale w tym filmie faktycznie nie wszystko jest tym, czym się na pierwszy rzut oka wydaje. Widać, że długotrwała współpraca Arkadiusza Jakubika z Wojciechem Smarzowskim się opłaciła. Aktor/muzyk/reżyser podpatrzył u niego kilka sposobów na to, jak przedstawić fabułę, by była ona atrakcyjna dla widza. W niektórych scenach widać też wpływ „szkoły” Smarzowskiego na prowadzenie kamery. Jest to dostrzegalne już w pierwszych ujęciach, kiedy kamera przesuwa się wzdłuż szarawej ściany, zaglądając po chwili przez okno do pokoju, w którym rozegrała się tragedia. Jakubik znakomicie posługuje się też retrospekcją, w której podrzuca widzom kolejne puzzle do rozwiązania zagadki. Dzięki nim akcja też bardzo często nabiera tempa.\nOdważnym, ale też słusznym posunięciem było powierzenie głównej roli młodemu i jeszcze mało znanemu Filipowi Pławiakowi. Już w Czerwony pająk pokazał, że świetnie odnajduje się w dramatach psychologicznych, a teraz tylko udowodnił, że poprzedni doskonały występ nie był przypadkowy. Stworzył bohatera tajemniczego i złożonego, którego intencji nie jesteśmy w stanie do końca przewidzieć. Czy Jacek pod wpływem ojca nie zacznie popełniać jego błędów? Czy nie zejdzie na niewłaściwą ścieżkę, upodobniając się do tak zepsutego i znienawidzonego, choć bliskiego mu człowieka? Arkadiusz Jakubik stara się odpowiedzieć na pytanie, czy jesteśmy w stanie wyzwolić się z wpływu rodziców, uciec od ich błędów czy też mamy je poniekąd zakodowane w naszym DNA.\nReżyser przeprowadził świetny casting. Andrzej Chyra idealnie sprawdza się w roli despotycznego ojca-alkoholika, który nie potrafi panować nad gniewem. Każda scena z jego udziałem aż kipi energią i wypada niezmiernie przekonująco. Kinga Preis świetnie pasuje do roli pokrzywdzonej, kruchej kobiety, która zbyt mocno kocha swojego oprawcę, by od niego odejść. Typowy syndrom sztokholmski. Co ciekawe, reżyser powściągnął swoje ambicje aktorskie i nie obsadził się w żadnej z ról, aczkolwiek nie oznacza to, że nie usłyszymy go w filmie. Bądźcie czujni.\nTo już drugi film w reżyserii Arkadiusza Jakubika, ale w odróżnieniu od Prostej historii o miłości do tego będę z chęcią wracać.\nNajlepsze polskie filmy kryminalne XXI wieku\nCzy w naszym kraju powstają dobre filmy kryminalne? Zebrałem dla Was najlepsze polskie kryminały z ostatnich...\nPremiery kinowe weekendu – 21-23 października 2016\nAsy bez kasy, Prosta historia o morderstwie, Jack Reacher: Nigdy nie wracaj, Ja, Daniel Blake i Szkoła...\nTOP Showmax: Filmy polskie\nShowmax jest platformą SVOD, która wyróżnia się na tle konkurencji bogatą ofertą naszych rodzimych produkcji....\nWarto obejrzeć na Showmax: Prosta historia o morderstwie\nArkadiusz Jakubik w roli reżysera serwuje ciekawy kryminalny thriller.\nWysyp nowości na Showmax\nDzisiejszego dnia Showmax przygotował dla swoich użytkowników prawdziwą ucztę. Na platformie pojawiły...\nJuż 46 filmów na wstępnej liście kandydatów do Orłów 2017\nKolejna, 19. edycja Polskich Nagród Filmowych Orły 2017 zbliża się wielkimi krokami, a nadchodzące miesiące...\nProsta historia o morderstwie – recenzja filmu\nKrzyk 5 - bez piątki w tytule. Dlaczego?


Wielkopolskie, drogi gminne i powiatowe: 76 km dróg do przebudowy w 2016 roku - Inwestycje\nWielkopolskie, drogi gminne i powiatowe: 76 km dróg do przebudowy w 2016 roku\nPAP/AT • 1 lutego 2016 - 18:24\nOd 2009 roku do końca 2015 roku w ramach programu przebudowano lub zbudowano w regionie ok. 900 km dróg (fot.PTWP)\n• Blisko 76 km dróg powiatowych i gminnych zostanie zmodernizowanych lub wybudowanych w tym roku w Wielkopolsce.\n• Inwestycja będzie realizowana w ramach programu rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej.\n• Listę 36 wniosków zatwierdził wojewoda wielkopolski Zbigniew Hoffmann.\nJak poinformował rzecznik prasowy wojewody Tomasz Stube, dotację otrzyma łącznie 36 wniosków - 15 zadań dotyczących dróg powiatowych oraz 21 obejmujących drogi gminne.\n"Wielkopolska w ramach dostępnego dla województwa limitu środków otrzymała 64,4 mln zł. Środki zostały podzielone po 32,2 mln dla gmin i dla powiatów" - podał Stube.\nCzytaj też: Program Budowy Dróg Krajowych na lata 2014-2023: Rząd chce budować taniej. Rozważa pomysł dwóch kopert


Po raz kolejny stwierdzam, że iOS to wyjątkowe g... jakiego próżno szukać u konkurencji\nA więc króko:\niPhone'a z iOS(wcześniej iPhoneOS) mam 3 lata i po raz kolejne okazuje się, że to nieprzeciętny crap. Ogólnie trzyma 3-4 dni na 3G(czyli zupełnie odwrotnie do tego co pisze się na forum) a mimo to, po raz kolejny zjadł całą baterię w kilka godzin, wyłączył się i oczywiście nie uruchomił budzika. Nie jest to więc ewidentnie wina baterii czy softu - bo sytuacja zdarza się drugi raz w ciągu ponad 3 msc od instalacji softu. Czy można na takim nieprzeciętnym chłamie(telefon służbowy) polegać? Nie jest to żal, a koniec cierpliwości do tego chińsko/hinduskiego programistycznego gówna i ciekawość opinii innych.\nDość szybko odpiszę, że czasami np. nie mogę przesunąć Locka jak ktoś dzwoni itp. Ale mi budzik działa i to nawet 3 co 10 minut Komentarz\nCoś w tym jest, prawdę mówiąc nigdy nie zdarzyło mi się na telefonie innego producenta aby nie zadzwonił budzik, lub zadzwonił godzinę później jak to miało niedawno miejsce.\nNiezaprzeczalny jednak jest fakt że cała reszta po prostu działa PS. No też czasami nie moge odebrać rozmowy, ale tylko przez dwie, trzy sekundy, potem się udaje.\nJa mam chyba jakiś wyjątkowy soft bo budzik działa @krakers Widać, że pisałeś to w emocjach. Od razu napisze, że mam iP2G 3.1.3 Whited00r spróbuj to wgrać bo tu działa budzik.\ntak jak napisałem wcześniej mam tak,że ktoś dzwoni ja przesuwam Lock a tu on "Staje" na samym końcu i wisi ja już słyszę "Hallo,Hallo" w słuchawce a jak ja coś powiem to nie słychać patrze na ekran a tu dalej wisi. Muszę czekać aż ten ktoś się rozłączy i wtedy działać od nowa.\nTeż mam iphone trzy lata i nigdy mi się to nie zdarzyło, a z budzika korzystam codziennie. Fakt, że mam 3G i może bardziej jakoś niezawodny.\nZ odebraniem rozmowy to jest czasami osobna sprawa. Człowiek kombinuje jak głupi żeby odebrać telefon(uprzedzam wypowiedzi wszelkich mundrych, że JB nie posiadam)...\n@krakers a na poprzednim iP4 też miałeś takie "jaja" ?\nZamieszczone przez Komel\nAkurat wgrywam zawsze goły soft, bez kopii zapasowej i ściągam kontakty via Exchange. Nie jest to ewidentnie wina ustawień, kopii, etc.\nTo nie wina hardware'u tylko softu. To samo jak wyłączysz roaming danych - raz na 10 ładowań zagrzeje się jak cholera i padnie po kilku godz. W życiu na to bym nie wpadł, ale z MA dowiedziałem się tego.\n---------- Wpis dodano o 08:24 ---------- Poprzedni wpis dodano o 08:23 ----------\nNa Oryginalnym iPhonie, 3G i 4(3GS nigdy nie posiadałem).\nJak miałem 3.1.2 to nie miałem takich rzeczy i dziwiłem się czemu na forum jest pełno tematów, że im nie działa budzik (pamięta ktoś ? ). Acha.. jeszcze ajfon strasznie mi się grzeję i nie tylko podczas ładowania ale także podczas normalnej pracy.\n---------- Wpis dodano o 08:27 ---------- Poprzedni wpis dodano o 08:26 ----------\nZamieszczone przez krakers\nCzytałem twój temat o sprzedaży iP 4 Black i czy na tamtym iPhonie miałeś te same objawy ?\nposiadam iphone od 2007 roku i budzik ani jeden raz mnie nie zawiódł, najpierw w 1gen teraz na 4\nJa korzystam z iphona od 2008r i nigdy z żadnym nie miałem takich problemów.\nKomputer:MacBook Pro Retina 13 ME865PL/A\nTelefon: iPhone 6 Space Gray & iPhone 6 Silver\nTak, zarówno na białym jak i czarnym i wciąż jestem pewien, że to wina softu. Tu nie chodzi o budzik czy baterię. Mi bateria z włączonym non stop 3G i Wi-Fi trzyma do 4 dni i tym wynikiem jestem wręcz zachwycony. Problem w tym, że bateria po naładowaniu do 100% i odłączeniu potrafi paść w 3-5h i jak wiadomo iPhone z iOS jest chyba jedynym urządzeniem na rynku(z innym takim przez kilkanaście lat się nie spotkałem), w którym po rozładowaniu budzika nie uruchomi. Nokia nawet za 100zł jak się rozładuje to budzik i tak uruchomi. I nie chodzi tutaj tylko o budzik, ale również o maila, którego muszę mieć i kalendarz wraz z przypomnieniami.\nDołączył: 2 Jan\nPolecam zestaw telefon z baterią która trzyma 2 tygodnie + iPod Touch 4G Wyjdzie taniej i praktyczniej EDC:\nDołączył: 8 Jul\nProblem z suwakiem podczas dzwonienia tez mialem.. problem w tym ze zaden system nie jest idealny, przerzucisz sie na inny system i tez bedzie miał jakies błędy. Mnie najbardziej irytuje fakt ze technologia poszła daleko do przodu a nie potrafia zrobic baterii ktory by trzymala i trzymala..\nZamieszczone przez rybak-17\nPolecam zestaw telefon z baterią która trzyma 2 tygodnie + iPod Touch 4G Wyjdzie taniej i praktyczniej Dlatego mam BB, na którym mam budzik, ale nie o to zdecydowanie chodzi!


Kody błędów w laptopach HP Pavilion DV 6000 i DV9000. Piski z głośników – co oznaczają? | Ogólnopolski serwis laptopów Express IT\nJesteś tutaj:Strona główna>Naprawa laptopa>HP (Hewlett-Packard)>Kody błędów w laptopach HP Pavilion DV 6000 i DV9000. Piski z głośników – co oznaczają?\nHP Pavilion DV6000 – laptop z wadą fabryczną układu BGA karty graficznej. Na tą samą wadę cierpią laptopy z serii Pavilion DV9000 gdyż obie serie posiadają praktycznie tą samą płytę główną.\nLaptopy to przydatne urządzenia, jednak czasami zdarza się – zgodnie z powiedzeniem “złośliwość rzeczy martwych”, że odmówią posłuszeństwa w najmniej oczekiwany momencie. Na szczęście niektórzy producenci w tym firma HP, wyposażyła swoje laptopy w system komunikowania błędów. Nawet jeśli laptop się nie włącza, to dość często próbuje nam zakomunikować co mu dolega za pomocą sekwencji migających kontrolek albo za pomocą określonej sekwencji sygnałów dźwiękowych. Dzięki temu możemy zbliżyć się do źródła problemu i niekiedy naprawić go samodzielnie.\nTutaj dowiesz się, co oznaczają poszczególne błędy kody błędów w laptopach firmy HP. Opiszemy także jaka czynność jest konieczna przy danym kodzie błędów, dzięki czemu będziesz wiedzieć czy jesteś w stanie zrobić to samodzielnie czy konieczna będzie pomoc serwisu laptopów.\nLaptopy HP z legendarnej już serii DV6000/DV9000 komunikują swoje błędy za pomocą głośników, wydając określoną sekwencję dźwięków długich i krótkich w różnej ilości. Zliczając te sygnały i określając ich długość, możemy z dużą trafnością stwierdzić co dolega naszemu laptopowi.\nDźwiękowe kody błędów laptop HP Pavilion DV6000 i DV9000:\nJeden krótki Wszystko w porządku. Jeden dźwięk oznacza, że procedura POST została zakończona powodzeniem i wszystko jest w porządku.\nDwa krótkie Błąd uruchamiania, opis błędu pokaże się na ekranie. Zastosować działanie adekwatne do błędu przedstawionego na ekranie.\nCiągły dźwięk Błąd z zasilaniem płyty głównej, problem z klawiaturą lub błąd z innym urządzeniem. Wymagana jest dokładna diagnoza laptopa w celu stwierdzenia źródła problemu.\nPowtarzające się krótkie dźwięki Ogólny problem z płytą główną Wymagana jest dokładna diagnoza laptopa w celu stwierdzenia źródła problemu.\nJeden długi, dwa krótkie Uszkodzona karta graficzna Wymiana karty graficznej na nową (częsty problem w tych laptopach).\nJeśli uważasz, że jesteś w stanie samodzielnie poradzić sobie z problemem to jak najbardziej to zrób, jeśli jednak problem przerasta Twoje możliwości, najlepiej skontaktuj się z serwisem laptopów i zleć rozwiązanie problemu fachowcom.


Imatinib Mylan - opinie, wskazania, działanie, dawkowanie\nBaza Leków » Leki onkologiczne - leczenie nowotórów » Imatinib Mylan\nImatinib Mylan jest lekiem zawierającym substancję czynną o nazwie imatynib. Lek ten działa poprzez hamowanie wzrostu nieprawidłowych komórek w przebiegu chorób wymienionych poniżej.\n• Przewlekłą białaczką szpikową (CML – ang. Chronic Myeloid Leukaemia). Białaczka jest nowotworem wywodzącym się z białych krwinek. Zwykle białe krwinki pomagają organizmowi zwalczać zakażenia. Przewlekła białaczka szpikowa jest rodzajem białaczki, w której pewne nieprawidłowe białe krwinki (zwane komórkami mieloidalnymi) zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób. U dorosłych pacjentów Imatinib Mylan jest stosowany w leczeniu późnego stadium przewlekłej białaczki szpikowej zwanej „przełomem blastycznym”. Jednak u dzieci i młodzieży lek może być stosowany w leczeniu wszystkich etapów choroby.\n• Ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (ang. Ph-positive ALL). Białaczka jest nowotworem wywodzącym się z białych krwinek. Zwykle białe krwinki pomagają organizmowi zwalczać zakażenia. Ostra białaczka limfoblastyczna jest rodzajem białaczki, w której pewne nieprawidłowe białe krwinki (zwane limfoblastami) zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób. Imatinib Mylan hamuje wzrost tych komórek.\n• Zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD – ang. myelodysplastic/myeloproliferate). Są to zespoły chorób krwi, w których niektóre białe krwinki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób. Lek Imatinib Mylan hamuje wzrost tych komórek w pewnych podtypach tych chorób.\n• Zespołem hipereozynofilowym (HES – ang. Hypereosinophilic Syndrome) i (lub) przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL – ang. Chronic Eosinophilic Leukemia). Są to choroby krwi, w których niektóre komórki krwi (zwane eozynofilami) zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób. Lek Imatinib Mylan hamuje wzrost tych komórek w pewnych podtypach tych chorób.\n• Nowotworami wywodzącymi się z podścieliska przewodu pokarmowego (GIST–ang.\n• Guzowatymi włókniakomięsakami skóry (DFSP – ang. dermatofibrosarcoma protuberans).\nDFSP jest nowotworem skóry i tkanek podskórnych, w którym niektóre komórki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób. Lek Imatinib Mylan hamuje wzrost tych komórek.\nWięcej informacji na temat leku Imatinib Mylan:\nJaki jest skład Imatinib Mylan, jakie substancje zawiera?\nDawkowanie preparatu Imatinib Mylan - jak stosować ten lek?\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Imatinib Mylan - czy mogę spożywać alkohol?\nCzy można stosować Imatinib Mylan w okresie ciąży i karmienia piersią?\nCena - ile kosztuje Imatinib Mylan?\nSubstancją czynną leku jest imatynib mezylanu. Każda tabletka zawiera 100 mg imatynibu.\nPozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), hypromeloza 3cP, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), makrogol 3350, alkohol poliwinylowy, talk i tytanu dwutlenek (E 171).\nDawkowanie preparatu Imatinib Mylan – jak stosować ten lek?\nLekarz przepisał lek Imatinib Mylan z powodu ciężkiego stanu pacjenta. Lek Imatinib Mylan może pomóc poprawić ten stan. Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Jest ważne aby stosować lek tak długo, jak to zalecił lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nZalecana dawka początkowa wynosi 100 mg, przyjmowana jako jedna tabletka raz na dobę.\n– Lek Imatinib Mylan należy przyjmować wraz z posiłkiem w celu ochrony żołądka w czasie przyjmowania leku Imatinib Mylan.\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Imatinib Mylan – czy mogę spożywać alkohol?\nLek Imatinib Mylan należy przyjmować wraz z posiłkiem w celu ochrony żołądka w czasie przyjmowania leku Imatinib Mylan.\n– Lek Imatinib Mylan nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące wystąpić w trakcie przyjmowania leku Imatinib Mylan w czasie ciąży.\n– Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia lekiem Imatinib Mylan.\n– Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Imatinib Mylan.\nUlotka informacyjna dla pacjenta oraz charakterystyka produktu leczniczego Imatinib Mylan\nUlotka Imatinib Mylan – do pobrania pełna wersja ulotki dla pacjenta\nImatinib Mylan, 100 mg, tabletki powlekane (Imatynib)\nRozmiar plku 71.69 KB\nImatinib Mylan, 400 mg, tabletki powlekane (Imatynib)\nRozmiar plku 71.45 KB\nŚciągnij charakterystykę produktu leczniczego, zawierającą specjalistyczne informacje na temat Imatinib Mylan m.in. postać farmaceutyczna, dane kliniczne, interakcje z innymi produktami leczniczymi, właściwości farmakologiczne, dane farmaceutyczne. ChPL jest dokumentem przeznaczonym wyłącznie dla wykwalifikowanego personelu medycznego. Pobierz ChPL w formacie pdf:\nRozmiar plku 330.28 KB\nCena Imatinib Mylan i dostępność w najbliższej aptece. Sprawdź ile kosztuje lek, czy jest refundowany oraz jaki jest poziom refundacji. Dowiedz się, czy lek jest dostępny bez recepty, czy wymagane jest wystawienie recepty przez lekarza - sprawdź cenę Imatinib Mylan.\nStosujesz Imatinib Mylan? Zachęcamy do podzielenia się opinią na jego temat na forum. Nie musisz się rejestrować, na poniższym formularzu wystarczy wpisanie nazwy użytkownika/pseudonimu.


Archiwa: Dom i ogród - Waks Info\nJak właściwie uwędzić wyroby?\nWiele osób myśli, iż tradycyjna metoda konserwacji i nadawania esencjonalnego aromatu wyrobom mięsnym, serom oraz rybom to bardzo trudne zadanie. Zanim zagłębią się oni w ten proces już są zniechęceni. Z góry zakładają, iż coś pójdzie nie tak. Myślą, iż zmarnują wyroby i nie uzyskają odpowiedniego, wymarzonego smaku wyrobów. Automatyczny proces wędzenia Dawny proces wędzenia […]\nRęcznie robione metalowe napisy\nRobiliśmy w domu remont. Po kilku latach z mężem stwierdziliśmy ze czas najwyższy trochę nasze mieszkanie odświeżyć. Zwłaszcza pokój naszego syna. Już nie był dzieckiem który lubił kolorowe misie i samochody, to już był nastolatek, który od jakiegoś czasu upominał się o nowy wystrój pokoju. Mąż się zgodził i zabrał parę dni urlopu, żeby ten remont […]\nStymulator wzrostu Canna Boost\nStymulatory wzrostu to doskonałej jakości środki chemiczne wpływające na prawidłowy rozwój rośliny w krótszym niż normalne czasie. W znaczny sposób ułatwiają uprawę roślin, a także zwiększają plony roślin kwitnących. Stymulują rośliny poprawiając jakość zbiorów i zwiększając ich metabolizm. Naturalne stymulatory marki Canna Na rynku dostępnych jest wiele nowoczesnych produktów stosowanych do uprawy. Do liderów […]\nKorzystanie z odnawialnych źródeł energii jest bardzo odpowiedzialne i to z wielu różnych powodów. Można to zrozumieć, przyglądając się bliżej jednemu z takich źródeł, bo w ten sposób najlepiej da się poznać wszystkie szczegóły dotyczące jego funkcjonowania. W tym przypadku mam na myśli pompę ciepła, ponieważ jest to coś bardzo nowoczesnego, a jednocześnie skutecznego. Dzięki […]\nNowy grzejnik w biurze\nKiedy przenieśliśmy naszą firmę w inne miejsce, nie wiedziałam, że będzie ono nieprzystosowane do naszych warunków. Biuro było słabo ocieplane i to do tego stopnia, że trzeba nas było przenieść gdzie indziej i zamontować nowe grzejniki. Cała się tam trzęsłam i pracowałam w kurtce. Tak samo zresztą moje koleżanki. Ciepło z nowym grzejnikiem Zaczęto szukać […]\nSprawna instalacja dobrej klimatyzacji w Krakowie\nSprawnie działająca klimatyzacja zapewni ochłodę w upalne dni. Za sprawą klimatyzatora następuje proces wymiany powietrza, w wyniku czego w danym pomieszczeniu zostanie utrzymana pożądana temperatura. Klimatyzatory najczęściej montowane są w różnego rodzaju firmach i w samochodach. W Krakowie przeprowadzą sprawną instalację klimatyzacji Klimatyzator to specjalne urządzenie, które służy do chłodzenia pomieszczenia. Składa się z podstawowych […]\nGdzie i jakie garnki kupować?\nW kuchni jednym z jej najważniejszych elementów są zdecydowanie garnki. Dobre garnki oznaczają dobrą kuchnię – dosłownie i w przenośni. Jeżeli kupimy dobrej jakościowo garnki to zdecydowanie gotowanie będzie prostsze i przyjemniejsze. Nie warto oszczędzać na garnkach, a w każdym razie nie należy kupować pierwszego lepszego sprzętu. Garnki w zestawach to opłacalna inwestycja Szukając garnków […]\nCzym charakteryzują się halogeny\nW większości przypadków jeśli chodzi o umeblowanie mojego własnego mieszkania radziłem sobie bardzo dobrze i tym bardziej wiedziałem, jak wszystko poustawiać. Jeśli jednak chodzi o wykorzystywane oświetlenie takie jak halogeny, to nie wiedziałem do końca, jakie rozwiązania królują na rynku i na co się można zdecydować, aby mieszkanie wyglądało schludnie, a nawet nowocześnie. Żarówki i […]\nBudowa i działanie filtra odwróconej osmozy\nPicie czystej wody sprawia, że człowiek czuje się znacznie lepiej – jest bardziej wypoczęty, lepiej śpi, nie czuje się spragniony, ma więcej energii. Niestety woda z kranu nadal pozostawia wiele do życzenia. Co prawda w zakładach wodociągowych woda ta ma naprawdę wysoką jakość, ale po przejściu przez sieć wodociągową (często brudne i zardzewiałe rury), woda […]\nZalety stołów betonowych\nWiele osób nie ma pomysłu na to, jak zagospodarować swój ogródek. Nie każdy z nas ma czas na to, aby hodować piękne kwiaty i dbać o nie, dlatego przeważnie w ogródkach znajdziemy grilla i plastikowe stoliki. Okazuje się jednak, że możemy w bardzo prosty sposób nadać ogródkowi bajowego wyglądu. Wspaniały stół betonowy Nie każdy z […]\nSprawdzone żele do prania\nNowoczesna refleksola w ochronie przed upałem\nModne torby zrobione na szydełku\nNauka pływania w basenie dla dzieci\nPraktyczne reklamy zewnętrzne


QUIZ. W latach 80-tych ich plakaty wieszano nad łóżkiem. Rozpoznasz te bryki? - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nAutor: materiały prasowe Supersamochód lat 80-tych\nKiedy w PRL-u spotkanie na drodze zachodniego samochodu sportowego graniczyło z cudem, w polskich domach nad łóżkami nastolatków wisiały ich zdjęcia i plakaty. Jedni kolorowe katalogi z brykami, na widok których przyspieszało bicie serca, otrzymywali od wujka z Rajchu. Inni prospekty drukowane na błyszczącym papierze dostawali w paczkach z Ameryki lub zdobywali u kolegów w ramach wymiany za coś innego. Do jakich supersamochodów przyklejonych do ściany wzdychano w latach 80-tych? Sprawdź i rozpoznaj auta po zdjęciach.\n"Trzeźwy poranek" w Kielcach. Policjanci zbadali ponad tysiąc kierowców. Nie wszyscy…\nJeździł starą Hondą i kradł katalizatory. Złodziej z Trójmiasta wpadł po napadzie na…\nRozbił auto o wartości kilku mieszkań w Warszawie. Nie opanował ogromnej mocy, przyd…\nPrzy tych kąpieliskach w Trójmieście można się najeść! Tu zamówisz jedzenie po kąpie…\nGórnik Łęczna – Cracovia. Typy, składy, kursy 24.07


Zioła Jednorodne od A do D - Sklep Zielarski\n> ZIOŁA DO MIESZANEK>Zioła Jednorodne A do D\nZioła Jednorodne A do D Jest 36 produktów.\nDrapacz Lekarski Ziele, Ziele Drapacza...\nCykoria Korzeń, Korzeń Cykorii 50g\nKorzeń Cykorii Podróżnika stosuje się tradycyjnie w dolegliwościach trawiennych i braku łaknienia. Skuteczność produktu w podanych wskazaniach opiera się wyłącznie na długotrwałym stosowaniu i doświadczeniu. Głównym rzeciwwskazaniem, jest uczulenie na cykorię lub inne rośliny z rodziny złożonych.\nBorówka Brusznica Liść, Liść Borówki...\nW medycynie ludowej produkt stosuje się w stanach zapalnyche dróg moczowych oraz w biegunkach.\nFiołek Trójbarwny Ziele, Ziele Fiołka...\nNapar z bratka działa oczyszczająco i moczopędnie, uszczelnia ściany naczyń włosowatych oraz działa napotnie. W medycynie ludowej od dawna stosowano napar z bratka jako środek oczyszczający organizm z toksyn oraz wzmacniający naczynia krwionośne. Najważniejszą jednak zaletą fiołka trójbarwnego jest zdolność do oczyszczania organizmu ze szkodliwych...\nW medycynie ludowej produkt stosuje się w zaburzeniach trawienia, braku łaknienia, atonii jelit, niedostatecznym wydzielaniu żółci oraz innych soków trawiennych. Środek goryczowy, poprawiający wydzielanie soków trawiennych.\nW medycynie ludowej produkt stosuje się do okładów na stłuczenia, obrzęki, krwiaki, krwawe wybroczyny, stany zapalne skóry.


„Kupiecka” dopiero w marcu • LINIA OTWOCKA\n„Kupiecka” dopiero w marcu\n30 września 2019 2 grudnia 2019 Aleksandra Czajkowska\t21314 Views Brak komentarzy\tWyróżnione\nOTWARCIE GALERII W PRZYSZŁYM ROKU.\nPrace przy budowie galerii handlowej przy ul. Kupieckiej są już bardzo zaawansowane, co każdy widzi. Termin otwarcia został jednak przesunięty o kilka miesięcy.\nOtwarcie galerii „Kupieckiej” było planowane na listopad 2019 roku – taka informacja widniała jeszcze w ubiegłym tygodniu na stronie internetowej galeriakupiecka.pl. Jednak wiadomo, że jest już nieaktualna. Nowy termin otwarcia galerii to marzec 2020 roku. Jak powiedział „Linii” Wojciech Krawczyk ze spółki WOT Inwest, która jest inwestorem, chodzi o to, żeby wszyscy najemcy zdążyli przygotować swoje lokale, aby można było otworzyć jednocześnie wszystkie sklepy.\nNa powierzchni handlowej ponad 10 tys. m kw. pojawią się m.in. sklepy Media Expert, CCC, Martes Sport, Vistula i Wólczanka oraz centrum zabaw dla dzieci. Będzie też Empik, Top Market z kawiarnią Top Cafe, drogeria Rossmann, Plus GSM (telefonia komórkowa), optyk Vision Express, restauracja (jaka – to na razie tajemnica), KiK z ubraniami i wyposażeniem do domu. Trwają jeszcze negocjacje z markami Wrangler, s.Oliver, Big Star, Tom Tailor, Cross Jeans.\nJeszcze w tym roku ma zmienić się otoczenie wokół galerii. Zostanie rozebrane ogrodzenie i rozpocznie się remont chodnika przy ul. Kupieckiej. Spostrzegawczy mieszkańcy zwrócili już uwagę na elewację budynku, porównując ją z wizualizacją. Pojawiły się nawet głosy, że zamiast elementów drewnianych są malowane. Zapytaliśmy o to inwestora, który uspokaja.\n– To są elementy wycinane, robione w nowej technologii. Proszę poczekać z komentarzami na finał prac – powiedział „Linii” Wojciech Krawczyk.\n← Szczytowy triumf\nOdpust w à Paulo →\nZmarł Stanisław Wirtek\nKategorie Wybierz kategorię „Linia” radzi (163) Kulinaria (25) Poradnik 50 plus (21) Uroda (18) Zdrowie (93) GORĄCY TEMAT (457) KORONAWIRUS (111) NA SYGNALE (692) OGŁOSZENIA DROBNE (77) OPINIE (19) felietony (16) PROMOCJA (15) PUBLICYSTYKA (201) historia (34) motoryzacja (1) turystyka (11) wywiad (62) RADZIMY (56) na tablicy (4) prawo (7) REGIONY (5 693) CELESTYNÓW (287) JÓZEFÓW (771) KARCZEW (774) KOŁBIEL (133) OSIECK (85) OTWOCK (3 207) POWIAT (977) SOBIENIE-JEZIORY (115) W-WA WAWER (297) WIĄZOWNA (370) SAMORZĄD (1 987) inwestycje (189) polityka (60) rozmowa (5) SPORT (344) WOKÓŁ NAS (3 268) interwencja (64) relacje (157) wydarzenia (51) zapowiedzi (85) ZAPOWIEDZI KULTURALNE (45) Życzenia (14)


O Aleppo i o tym, dlaczego współczesna polityka jest bezradna – MICHAŁ BONI | EUROPOSEŁ\nO Aleppo i o tym, dlaczego współczesna polityka jest bezradna\nDojmujące poczucie bezradności. Dzień po dniu. Godzina po godzinie. Minuta po minucie. Bomby, zniszczenia, martwe dzieci… na ulicach. I żołnierze Asada mordujący tych, którzy ocaleli. Świat widzi, co się dzieje – nie umie znaleźć sposobu, by zatrzymać te falę potworności. Tym sposobem bezradność prowadzi do bezkarności tych, którzy popełniają zbrodnie przeciwko ludzkości.\nWzajemne obwinianie się Rosji, terrorystów z ISIS, Asada, Ameryki i Europy. Konflikt wewnętrznie zablokowany. Apele, rezolucje, oświadczenia. Dobra wola i obojętność. Polityczne gry i wielka energia wolontariuszy całego świata, głośno krzyczących o Aleppo, organizujących pomoc humanitarną. To oni łamią zmowę obojętności i bezradności – choć jeszcze na niewielką skalę.\nPamięć ludobójstwa i zniszczenia. Aleppo jak Srebrenica. Aleppo jak Warszawa zaraz po Powstaniu.\nW Parlamencie Europejskim padały różne opinie, głosy i pytania dotyczące Syrii.\nMówiono, że: „Putin jest złem wcielonym, Asad jest straszliwym dyktatorem, ale złem najgorszym są fundamentaliści z teokratycznego państwa islamskiego”.\nInny głos: „Czemu Asad i Rosja walczą nie z fundamentalistami-terrorystami, ale z umiarkowaną opozycją syryjską”?\nJeszcze inna wypowiedź: „Czy szefowie rządów europejskich, Rada Europejska wyślą jasny sygnał w sprawie Syrii, czy przestaną zamurowywać granice europejskie, przed tymi, którzy z tej syryjskiej pożogi uciekają ratując życie”?\nNigel Farage: „Demokratyczna rewolucja odnowienia państw narodowych trwa, nie chcemy nowej polityki obronnej Unii Europejskiej i angażowania się w obce sprawy”.\nMarcel De Graaf z Frontu Marie LePen: „Wydalono z Europy Afgańczyka, który zgwałcił kobietę; każdy uchodźca może gwałcić nasze żony i córki”.\nPrzypomina to chocholi taniec bezradnej współczesnej polityki.\nA dlaczego współczesna polityka jest tak bezradna?\nBo jest skupiona na sobie, na retorycznym samozachwycie.\nBo jest skupiona na manipulacjach, by zdobywać rząd dusz i wygrywać wybory.\nBo jest skupiona na post-prawdzie: dane, fakty nie mają już znaczenia, liczy się rozpalanie emocji.\nBo jest skupiona na egoizmach narodowych i ulega im coraz bardziej. Bo siły racjonalne we współczesnej polityce uginają się pod presją nienawistnej mowy populistów. Bo wola mówienia, gadania jest olbrzymia – a wola podejmowania decyzji, działania jest coraz mniejsza.\nA Aleppo to konsekwencja tej polityki.


Z Kafką nad morzem: maja 2010\nAutor: marpil o 23:19 4 komentarze:\n(TŁ. ANNA TOPCZEWSKA)\nBo dla mnie w tej książce najważniejsze były krajobrazy…\nZaczęło się bardzo, bardzo obiecująco. Mały chłopiec, zachęcony tym, że mamy i dziadka nie ma, a babcia, która miała go pilnować, zasnęła, postanawia wyjść na samotną wycieczkę poza dom. Przeskakuje przez mur i podekscytowany oddala się coraz bardziej od domu. Wciąż jednak go widzi, dopóki mgła nie przesłania mu całego świata. W tej mlecznobiałości spotyka mężczyznę. Mężczyzna przedstawia mu się jako Nils Kant. Bierze go za rękę i obiecuje, że odprowadzi go do dziadków. Chłopak nigdy już nie dociera do domu. I jest jeden szkopuł - Nils Kant nie żyje, gdy cała historia ma miejsce…\nWiele lat później, gdy Jens powinien być już dorosłym mężczyzną, jego matkę wzywa na wyspę dziadek chłopca. Ktoś wysłał mu pocztą sandał. Dokładnie taki sam, pocerowany taką samą nitką, jak ten, który miał na nodze tamtego ranka jej ukochany syn. Ojciec twierdzi, że wie, kto sandał przysłał…\nDuchy przeszłości. Pokazywane w oddzielnych rozdziałach opatrzonych datą. Historia Nilsa Kanta, który był owładnięty manią wielkości, chciał, żeby wszyscy się z nim liczyli.\nI współczesna historia miłosna, która kończy się niezupełnie tak, jak oczkujemy. I jedno morderstwo po drodze. No i oczywiście zimno, dotkliwe, przejmujące zimno.\nAle cała powieść nie zrobiła na mnie spodziewanego wrażenia. Zaczęła mnie nużyć konstrukcja powieści oparta na kontraście przyszłość/przeszłość. Bohaterowie w teraźniejszości zakładają jakiś przebieg wydarzeń i jest on weryfikowany w opowieści z przeszłości. Niby zaskakujące zakończenie, ale byłam już trochę zmęczona ta powieścią i jakoś nawet zapomniałam się zaskoczyć.\nDobry język, dobre tłumaczenie i świetne, bardzo obrazowe opisy przyrody, miejsc, alvaretu.\nNo właśnie, bo cały czas tam się przewijało – alvaret, alvaret, alvarte, a ja nie miałam pojęcia zielonego co to.\nMusiałam sięgnąć do Internetu i odnaleźć:\n„Dwie największe wyspy Szwecji, Gotlandia i Olandia, leżące na Morzu Bałtyckim na wschód od stałego lądu, od wieków pasjonowały botaników i geologów. Kiedy w połowie XVIII w. Linneusz po raz pierwszy przybył na Olandię, zanotował w swym dzienniku, że teren "ma całkowicie odmienny charakter" od reszty Szwecji. I rzeczywiście, wapienny płaskowyż wyspy, znany jako "alvar", jest na warunki szwedzkie unikatem.\nStora Alvaret (Wielka Nizina Wapienna), w południowej części Olandii to rozległe wrzosowisko na ciężkiej glebie, mieniące się latem wielobarwnymi roślinami. Można się tu natknąć na tak rzadkie kwiaty, jak posłonek pospolity, nerkowata wyka czy modra stokrotka. Gęś olandzka, jeden z najstarszych udomowionych szwedzkich ptaków, po raz pierwszy została wyhodowana właśnie tam, ze skrzyżowania z dziką gęsią.” (źródło tu).\n„Olandia znajduje się w południowo-wschodniej części kraju, a ze stałym lądem łączy się 6 kilometrowym mostem - jednym z najdłuższych w Europie. Południe wyspy to tereny rolnicze, z bardzo rozległym pastwiskiem Alvaret, na którym wypasa się bydło - prawie zupełnie pozbawioną drzew, a jedynie porośniętą trawą równiną o długości 37 i szerokości 15 kilometrów! Jest ona poprzecinana licznymi murkami, którymi rolnicy otaczali swoje posiadłości. Teren ten jest wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.”\nNils Kant – jedna z najważniejszych postaci tej ksiązki, nieustannie wspomina o swojej miłości do Olandii, do alvaretu, o tęsknocie z rozległym terenem, na którym Nils mógł być wolny, mógł rozwinąć skrzydła, mógł latać. Nigdzie indziej na świecie nie ma dla niego istnienia – Olandia, alvaret, to jego dom, jego przystań i całe życie.\nZresztą nie tylko jego. Także kilku innych bohaterów mówi o swojej miłości do tego miejsca, o zdenerwowaniu wobec ludzi, którzy chcą je sprzedać, zniszczyć, zmodernizować, o złości na turystów, którzy zamiast cieszyć się Olandią taką, jaka jest, próbują ją zmienić w swoje własne miejsca zamieszkania, dostosować do potrzeb, „u-innić”…\nI to tak naprawdę wyniosłam z lektury „Zmierzchu”. Wcale nie jakieś doznania artystyczno – kryminalne…\n[A tu bardzo ciekawy artykuł o Olandii.]\nAutor: marpil o 23:13 2 komentarze:\nSC. Sheldon Turner, Jason Retman (na podstawie powieści Waltera Kirna)\nZDJ. Eric Steelberg\nMUZ. Rolfe Kent\nWYST. George Clooney (Ryan Bingham), Vera Farmiga (Alex Goran), Anna Kendrick (Natalie Keener)\nPrzeczytałam jakiś czas temu książkę. Nie spodobała mi się. Wszyscy namawiali na film.\nTo historia zupełnie o czym innym, niż ta powieściowa, choć punkt wyjścia jest ten sam – Ryan, pracownik firmy trudniącej się zwalnianiem ludzi, lata samolotami po całym kraju. Nie ma domu. Nie ma zobowiązań. Dawno odciął się od rodziny. Nie ma nic, co nie mieści się do jego plecaka/torby podróżnej. Jest mistrzem pakowania się. Ale też mistrzem rutyny powietrznej. Żyje w chmurach. Jego celem jest zdobycie miliona mil, dzięki czemu będzie mógł spotkać kapitana linii lotniczych. Właściwie te mile są celem samym w sobie. Zapytany, co z nimi zrobi, nie potrafi udzielić odpowiedzi.\nNiestety jego plan, tak bliski wykonania, wisi na włosku. Szef zatrudnia nową, ambitną pracownicę, tuż po studiach, która chce zrewolucjonizować branżę. Przede wszystkim chce obniżyć koszty – wprowadza nowoczesne rozwiązanie – zwalnianie ludzi przez Internet, dzięki czemu konsultanci nie będą musieli latać po całym kraju. Ryan chce ją przekonać, że tak się nie da – gra na jej uczuciach, choć w rzeczywistości zależy mu tylko na swoich milach…\nNatalie ma więc polecieć wraz z nim na krótkie szkolenie – Ryan ma ją przekonać, że jej rozwiązanie jest gorsze.\nTo film o zaangażowaniu. O różnych sposobach życia. O wzięciu odpowiedzialności za siebie, swoje postępowanie, dorastanie. To film o Piotrusiu Panie, ale z dość przewrotnym morałem – ten konkretny Piotruś, gdy chce dorosnąć, zostaje siłą znów wtłoczony w kokon dziecka. Uderzony nie nadstawia drugiego policzka.\nTylko jedno jest ważne – mimo wszystko się zmienia. Znów uniesie się w swoje chmury, ale tym razem jest szansa, że na ziemi zostawi swój dom.\nDobrze się oglądało i dużo wyższa ocena za uśmiech Clooneya – jest w tym filmie tak autentyczny, tak naturalny i tak przystojny, że (tak jak pisała kiedyś Liritio) dla niego samego warto.\nAutor: marpil o 22:35 Brak komentarzy:\nW piątek jechałam sześć godzin pociągiem. Po prawie nieprzespanej nocy, po rozmowach długo w noc, po wspomnieniach i odwiedzinach u jednej z moich Przyjaciółek. Nie chciało mi się czytać, bo byłam zbyt zmęczona. Myślałam nad sensem przyjaźni, nad osobami w moim życiu, które mogę nazwać Przyjaciółkami.\nZakrywając się wczorajszą gazetą śmiałam się nawet w głos do siebie. Dziękowałam tym dobrym duchom, które zetknęły mnie z tymi osobami.\nBo w tę noc ciemną doszłyśmy do wniosku z moją Przyjaciółką, że nic nie dzieje się przypadkiem. Wydarzenia, które poprzedziły nasze spotkanie, wydawały mi się wtedy smutne, dotkliwe, niezrozumiałe. A po latach mogę powiedzieć, że to jedne z najlepszych rzeczy, jakie mogły mi się przytrafić, bo dzięki nim mam I. Bo dzięki nim jadę sześć godzin, żeby napić się herbaty po litewsku i posłuchać piosenek o parasolce.\nMyślałam nad charakterystyką moich Przyjaciółek i w tym pociągu wyciągnęłam nawet kartkę, żeby zapisać, jakie są w moich oczach. Słowa, które mi się z nimi kojarzą to:\nzdecydowanie, siła, piękno, stanowczość, własne zdanie i poczucie własnej wartości, samokrytycyzm, wiele od siebie wymaga, rezerwa wobec obcych, ale dla „swoich” dusza-człowiek, władczość, poukładanie, pamiętliwość, kojarzy mi się z nią płacz, który koi i śmiech do bólu brzucha…\n(zabawne, gdy patrzę na te cechy to dokładnie wiem, dlaczego jest taka, jaka jest, jakie czynniki ją ukształtowały, znamy się już bowiem lat 13 – I. czy to możliwe, czy gdzieś się pomyliłam w rachunkach???)\nMoje cytaty, opisujące Naszą przyjaźń:\nPrzyjaźń nie maleje z powodu dystansu lub upływu czasu, z powodu uwięzienia lub wojny, z powodu cierpienia lub milczenia. To właśnie w tych rzeczach zapuszcza ona jeszcze głębiej swoje korzenie.\nOch, co za wygoda, niewypowiedziana wygoda, poczuć się bezpiecznie w obecności osoby, przy której nie musisz kontrolować ani myśli, ani słów, kiedy można wylać je wszystkie takie, jakie są, nie oddzielając ziaren od plew, wiedząc, że przyjazna dłoń weźmie je i przesieje, zatrzymując to, co wartościowe, a resztę rozwieje podmuchem życzliwości.\nśliczna (I. jest piękna, a P. jest śliczna, to naprawdę wielka różnica, aczkolwiek obie zawsze cieszą moje oczy, bardzo lubię na nie patrzeć), nieśmiałość, naiwność, koneser kuchni, radość, kolory, różnorodność, poszukiwanie, upór w dążeniu do celu, otwartość, przyjacielskość, „orientalność” i nieodmiennie piwo w Józku, które mówi o Naszych uśmiechach i łzach…\nNajlepsze momenty spotkania to te, które raz po raz opóźniają jego zakończenie.\nAby scementować nową przyjaźń, ta iskierka, przez którą dwie osoby zostały razem tajemnie naładowane, musi przeskakiwać z osoby na osobę i przecinać przypadki miejsca i czasu.\nsceptycyzm, chłodny osąd świata, mądre rodzicielstwo, hierarchia wartości, umiejętność przyznania się do błędu, trzymanie uczuć na wodzy, przywiązanie do rodziny, miłość, pielęgnowanie wspomnień…\nPrawdziwe zadanie przyjaciela to być z tobą, kiedy jesteś w błędzie. Prawie każdy będzie z tobą, kiedy masz rację.\nMoże nie tyle sama pomoc naszych przyjaciół się liczy, co pewność, że oni nam pomogą.\nKażda z nich jest inna, każda znaczy dla mnie inaczej, każdą inaczej kocham i inaczej pielęgnuję w sercu, każda zajmuje się inną cząstką mnie, z każdą mam inne tematy każda inny uśmiech we mnie wywołuje, ale każda jest dla mnie ważna i do każdej odnosi się jeden cytat, który zawsze był dla mnie kwintesencją znaczenia przyjaźni:\nWśród przyjaciół liczą się tylko ci, którzy mogą do nas zadzwonić o czwartej nad ranem.\nDziewczyny – dziękuję, że ciągle mogę się Wami cieszyć :-)\nA swoją drogą w kalendarzu powinien się chyba znaleźć Dzień Przyjaciela. Komu wysłalibyście życzenia? (ja oprócz dziewczyn dziękowałabym w tym dniu moim Rodzicom, Bratu i Mężowi – to naprawdę moi Przyjaciele, do których też odnosi się cytat Dietrich).\nAutor: marpil o 23:40 3 komentarze:\n... najważniejszej kobiety mojego życia - mojej Przyjaciółki, mojej powierniczki, mojej ulubionej, mojej cudnej i pomysłowej, mojej prawdziwej i cierpliwej...\ndla mojej MAMY, MAMELKA, MAMUSI, MAMI...\nNigdy NIE ZAPOMINAJ, że Cię KOCHAM... dobrze?\nAutor: marpil o 21:17 5 komentarzy:\n(TŁ. INGA SAWICKA)\nCZARNA OWCA, WARSZAWA 2009\nTo książka, która w dużej mierze realizuje moje wyobrażenia o Krajach Nordyckich. A to dlatego, że jest w niej zimno. Zimno w dwojaki sposób.\nGłówna bohaterka Erika Flack to pisarka – pisze właśnie piątą z kolei biografię (teraz jest to książka o Selmie Lagerlof). Co prawda sama siebie nie uznaje za pisarkę, bo według niej pisarzem może nazwać się ten, kto coś stworzył, pobudzając swoją wyobraźnię do szaleńczego biegu. Marzy oczywiście o napisaniu czegoś, co przyniesie jej sławę i zadowolenie z samej siebie, ale brak jej pomysłu, inspiracji. Znajduje takową w rodzinnym miasteczku Fjällbaka na zachodnim wybrzeżu Szwecji. I znajduje całkiem przez przypadek. Przyjechała tam, by uporządkować dom dzieciństwa – jej rodzicie zginęli miesiąc wcześniej w wypadku samochodowym - na nią, jako bezdzietną z dwóch córek, spada obowiązek posprzątania domu, posegregowania pamiątek… Nie potrafi się z tym uporać, mija miesiąc, a wiele pudeł zapakowanych jest tylko do połowy. Pewnego dnia spotyka sąsiada, który prosi ją o pomoc – zabiera Erikę do domu jej najlepszej przyjaciółki z dzieciństwa, Alexandry. Alexandra leży martwa w wannie – do połowy zatopiona w wodzie, już zamarzniętej.\nPiękna nieżywa księżniczka z lodu.\nAlexandra ma podcięte żyły.\nSiłą rzeczy Erika spotyka się z rodzicami dziewczyny i okazuje się, że nikt nie wierzy w jej samobójstwo. Erika postanawia wyrąbać w tym lodzie przerębel… a w jej głowie rodzi się powoli książka…\nTo zimno, od którego zamarza nieogrzewany zimą dom… To kojarzy mi się tylko ze Szwecją… (no i może z Alaską, ale Alaska to dla mnie miejsce, do którego trzeba się przygotować i dokąd jedzie się w futrzanej czapce – Szwecja to miejsce, które zimnem zaskakuje).\nTo dla mnie książka zimna w uczuciach. Zaczęłam teraz czytać „Zmierzch” Theorina i mam to samo odczucie. Tam ludzie są lodowaci, zamknięci, odizolowani, takie małe wysepki w tej krainie śniegu. Nawet, gdy czytam o lecie, czuję na przedramionach gęsią skórkę. Nieustanny podmuch wiatru, który wwiewa Ci za kołnierz kryształki lodu.\nNie chcę pisać, że ta książka jest bezuczuciowa, bo nie jest, aczkolwiek mentalność jej bohaterów jest dla mnie skrajnie różna niż nasza, słowiańska…\nMam wrażenie, że ludzie dobierają się w pary po to, by się ogrzać…\nCzytało się dobrze, szybko, poświęciłam tej książce ciepłą niedzielę na balkonie z winem i czekoladą. Ale nie pozostawiła we mnie takiego zachwytu jak trylogia Larssona (piszę o tym, ponieważ seria Läckberg jest reklamowana na zasadzie porównania do Millenium). Dużo mniej psychologii, postacie mniej prawdziwe, mniej osadzone w rzeczywistości. Wiem, że Lisbeth Salander nie można nazwać postacią realną, ale była dla mnie zdecydowanie bardziej krwiokoścista. Millenium pożerałam, trzymała mnie w napięciu, a „Księżniczka…” to dla mnie dobre czytadło, które bez żalu odkładałam na chwilę, żeby dolać sobie wina.\nNie jestem pewna, czy sięgnę po kolejne części z serii.\nA na koniec zdjęcie znalezione tu.\nA na zdjęciu Fjällbacka.\nAutor: marpil o 20:09 3 komentarze:\n„TAMTEGO LATA NA SYCYLII”\n(TŁ. MAGDALENA TULLI)\nDe Blasi ujęła mnie swoim cyklem o tysiącu dni (co prawda Orvieto jeszcze nieskończone, ale dwie poprzednie popodkreślane, pozakreślane, powykrzyknikowywane). Nic więc dziwnego, że sięgnęłam po powieść.\nCo prawda autorka utrzymuje, że historia, którą przedstawia w książce, wydarzyła się naprawdę, ale ja traktuję ją jak fikcję literacką.\nZaczyna się pięknie i nastrojowo. Marlena ze swoim mężem trafiają przez przypadek do zamku na Sycylii, którego właścicielką jest Tosca. Fragment o życiu w zamku naprawdę mnie oczarował.\nGłównymi mieszkankami są wdowy – jest ich około trzydziestu. Każda z nich ma swoje miejsce i swoje zadanie – jedne piorą, inne gotują, jeszcze inne oporządzają zwierzęta. Oczywiście w zamku mieszkają również mężczyźni, dzieci i szczęśliwe mężatki, ale jak wynika ze słów samej „władczyni”, tacy mieszkańcy są tymczasowi. Jak zwykle ujęły mnie opisy jedzenia, soczystość owoców, mięsistość pomidorów i bakłażanów, sposób na ciasto – położyć je na słońcu, aby wyrastało w jego cieple… Poza tym postać „ludowego świętego” – wędrownego piekarza, który jeździ na motorze, trzymając przed sobą dzieżę z drożdżami, odwiedzając po kolei wszystkie gospodarstwa w wiosce, wypiekając im chleb na cały tydzień. Śpiew kobiet. Ich odpoczynek wieczorny, gdy siadają w kręgu, każda wyjmuje cygaretkę, odpalają jedna od drugiej i opowiadają sobie historie. Czytanie w cieniu drzewa. Albo piękna scena – kwintesencja kobiecości – gdy wszystkie po kolei kąpią się w pobliskim strumieniu i jedna drugiej myje włosy, po czym zaplata je w warkocze. Albo to, gdy jedna z nich w izbie rodzi dziecko, a druga w tym czasie leżąc obok umiera – oddaje swoje życie nowej istocie…\nTakie obrazy ujęły mnie we wcześniejszych książkach De Blasi i takie spodobały mi się w tej.\nAle później Tosca opowiada o swoim życiu i o tym, jak znalazła się w zamku. I to jest warstwa czysto powieściowa. Mała, dziewięcioletnia dziewczynka, sprzedana przez ojca ostatniemu sycylijskiemu księciu na wychowanie. Jej siostra Mafalda, która zostaje w domu rodzinnym. Zderzenie wiejskości z miejskością i to, że Tosca zostaje naznaczona – nigdzie nie jest tak naprawdę u siebie – wieś już jej nie chce, a dwór to sztuczność i blichtr, którego ona nie potrafi przyjąć. Postać księcia, w którym Tosca zakocha się do szaleństwa. Postać księżnej i jej córek, owładniętych przepychem i miałkością życia. Losy miłości, ale też losy chłopów, które nierozerwalnie związane są ze słynną sycylijską mafią. Wszystko opowiadane przez Toscę z perspektywy czasu – opowieść dla Marleny.\nI to już podobało mi się znacznie mniej. Ot, zwykła historyjka jakich wiele. Czyta się dobrze, ale bez emocji, bez zapachów i bez smaków.\nMoim zdaniem siła De Blasi tkwi w autentyczności, w darze obserwacji, w spostrzegawczości, w wyczuleniu zmysłów.\nNawet, jeśli, tak jak napisała mi kiedyś Lirael, to szczebiot i słodkość. Dla mnie De Blasi opowiada o tym co kocha – nawet w tej części, w której mówi, jak znaleźli się z Fernandem u Tosci. Widać, że jest tymi ludźmi oczarowana, zachwycona, że chce wejść między nich, poznać ich zwyczaje, zjeść z nimi w cieple słonecznych promieni, przysiąść na chwilę, wysłuchać. Pisanie o tym wychodzi jej, bo pisze o tym z sercem. Tymczasem „Tamtego lata na Sycylii” to jakieś wyobrażenie, nie wiem jakiś mit bądź legenda może, coś przetworzonego, coś, czego sama De Blasi nie widziała, nie poczuła, nie zaznała. A ja wolę, gdy trzyma się swojego własnego życia.\nAutor: marpil o 12:59 Brak komentarzy:\nAutor: marpil o 22:19 10 komentarzy:\n„REPRISE. OD POCZĄTKU, RAZ JESZCZE”\nSC. Joachim Trier, Eskil Vogt\nZDJ. Jakob Ihre\nMUZ. Ola Fløttum, Knut Schreiner\nWYST. Anders Danielsen Lie (Phillip), Espen Klouman-Høiner (Erik), Viktoria Winge (Kari)\nReprise w języku angielskim znaczy powtórka. I cała fabuła opiera się na powtórce.\nPoznajemy dwóch najlepszych przyjaciół – Phillipa i Erika, młodych, zdrowych, zdolnych… Obydwaj napisali właśnie swoje pierwsze w życiu powieści. Stoją przed skrzynką na listy i jednocześnie wrzucają do niej rękopisy. Potem wszystko toczy się w zawrotnym tempie – obydwaj zyskują sławę, w którymś momencie ich drogi się rozchodzą, każdy z nich wyjeżdża za granicę, spotykają się po kilku latach, by zacząć na nowo przerwaną przyjaźń.\nObraz znów przenosi się pod skrzynkę pocztową, gdzie obydwaj stoją z manuskryptami swoich książek zapakowanych w koperty…\nTeraz historia toczy się o wiele wolniej i inaczej. Tylko Phillip wydał swoja powieść, Erik wciąż czeka na sukces. Mimo to nie zrywa przyjaźni, nie zżera go zawiść i zazdrość, ma mnóstwo szczerych, dobrych uczuć dla swojego przyjaciela. Tymczasem Phillip popada w chorobę psychiczną wywołaną przez miłość…\nW obydwu wersjach historii są stałe punkty – śmierć, miłość i powieść. W obydwu są dziewczyny bez twarzy, niepełnowymiarowe. W obydwu jest obsesja. W obydwu przyjaźń, która wymaga poświęceń.\nTo dla mnie film o przeznaczeniu, a przeznaczenie, według mojego rozumienia tego obrazu, to coś, co zostaje mimo powtórki, to te stałe punkty, które istnieją w naszym życiu, mimo, że wszystko inne się zmienia.\nTo też film o inspiracjach, które zmieniają się w obsesję.\nI o miłości, która nie chce przyjść, a czasem przychodzi za mocno.\nO tym, że na początku filmu grupka przyjaciół – jeszcze trochę chłopców, choć już mężczyzn – stwierdza, że związek monogamiczny to coś, co ogranicza, co zawłaszcza wolność, co odbiera myślenie, co ukróca spotkania w gronie najlepszych kumpli i co zabiera czas, który można by poświęcić na czytanie. (Kobiety, z którymi nie da się podyskutować o literaturze.) Tymczasem na końcu tego filmu każdy z nich ma żonę, dziewczynę, miłość swojego życia (nota bene spotykają się na ślubie jednego z nich).\nTo także film o marzeniach, które, wedle twórców tego filmu, można realizować tylko w pojedynkę.\nI o toksycznej przyjaźni, której czasem trzeba powiedzieć dość, żeby móc oddychać.\nNarrator wszechwiedzący tej historii bawi się niejako losami bohaterów.\nMówi: „po latach spotkali się w kawiarni, albo nie, w metrze, albo nie, na lotnisku, albo nie, w Ogrodzie Luksemburskim…” Bawi się nimi, jakby byli malutkimi, drewnianymi laleczkami. Sprowadza człowieka do aktora, niczego nieświadomego, którego los to raczej predestynacja… Cokolwiek zrobisz, gdziekolwiek się spotkasz, czy w metrze, czy na ulicy, to jednak zawsze się spotkasz.\nGdzieś na początku tego filmu jest koncert punkowej grupy. Są na nim wszyscy, całą paczką. I na samym końcu jest ten sam koncert – tylko dużo później. I im wydaje się, że są wciąż tacy sami, ale nie są, nie mogą być.\nTo ciągłe udawanie, że wszystko jest tak samo, że nic się nie zmieniło. I tylko Kari, która jako jedyna osoba dramatu wymyka się jakby temu ślepemu losowi, w końcu mówi stop, zatrzymuje taśmę, wyłącza kamerę i zmusza każdego do tego, by wziął własny los we własne ręce, nauczył się żyć tu i teraz.\nAutor: marpil o 21:29 Brak komentarzy:\n„BRAK WIADOMOŚCI OD GURBA”\n(TŁ. MAGDALENA TADEL)\nMendozę poleciała mi P. Leży u mnie na półeczce nieprzeczytana jeszcze „Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa”* Próbowałam z „Przygodą fryzjera damskiego”, ale zupełnie mi nie podeszła. Odłożyłam i na pewno już nie wrócę.\nAle po „Gurba” sięgnęłam i chichotałam w tramwaju. Nie mocno, umiarkowanie, ale przyjemnie, łechcząco.\nGurb to jeden z dwóch kosmitów, którzy wylądowali na ziemi z misją zbadania form żyjących na tej planecie. Gurb, jako niższy rangą, schodzi z pokładu statku i udaje się na zwiady. Ma nieustannie informować swojego przełożonego o postępach, ale tuż po tym, jak opuszcza statek łączność urywa się.\nBrak wiadomości od Gurba.\nChcąc nie chcąc Szef (o ile byłam uważna w czytaniu nie pada jego imię) schodzi z pokładu i idzie szukać przyjaciela. Równocześnie prowadzi dziennik pokładowy, w którym notuje co ważniejsze spostrzeżenia dotyczące Ziemian. Wkrótce poszukiwania Gurba stają się coraz mniej intensywne, a Szef zaczyna prowadzić własne ziemskie życie, okraszone licznymi pijatykami, bywaniem na komisariacie, pochłanianiem ogromnej wprost ilości jedzenia i zawieraniem nowych przyjaźni.\nNo i stwierdzam, że Ziemianie są skomplikowani, ale głupi, utrudniają sobie życie na każdym kroku, jak tylko mogą. Na przykład Szef chce się dokulturalnić. Tymczasem wszystkie muzea i galerie w jednym czasie przeprowadzają remont. Nie ma gdzie łyknąć kultury.\nAlbo jadą na wieś, tam zaopatrują się w tony dobrego, świeżego, wiejskiego jedzenia, przybywają z tym do miasta, idą z siatkami i dzieckiem na czwarte piętro, dźwigają, denerwują się, a na pytanie czemu nie zjedli wszystkiego tam, na wsi, odpowiadają, że właściwie nie rozumieją pytania….\nSzef jest spostrzegawczy. Widzi wszystkie bolączki, choroby i dziwactwa XXI wieku. Jak biznesmen, który nie śpi, bo nie ma na to czasu, a do miasta lata tylko lotnią, bo nie ma chwili, którą mógłby zmarnować stojąc w korkach i właściwie nie wie, czy dzieci będą dzisiaj u niego jadły kolację, a spały u byłej żony, czy zjedzą u niej, a u niego zostaną na noc…\nAlbo jak to, że „(…) w modzie jest budowanie więcej w dół niż w górę. Budynki mające pięć lub sześć pięter ponad poziomem ulicy, posiadają pod ziemią dziesięć lub piętnaście pięter, przeznaczone prawie zawsze na parking albo parking strzeżony. Druga z tych możliwości, nazywana parkingiem strzeżonym, jest znacznie droższa od pierwszej. Wiele zamożnych rodzin staje przed dramatycznym wyborem: posłać dzieci na studia do Stanów Zjednoczonych albo zostawiać samochód na parkingu strzeżonym.” [s.73]\nLub wtedy, gdy Szef zapisuje: „Wychodzę się przejść. Na ulicach panuje większy ruch niż zwykle, bo z nadejściem upałów każdy dobry obywatel zajmuje miejsce w jednym z ogródków, które bary ustawiają między koszami na śmieci. Tam dobry obywatel głuchnie, zatruwa się i wdycha spaliny, płaci co każą, i wraca do domu.” [s.101]\nJednak ludzie nie są tacy bardzo bardzo źli. Czasem mają przebłyski inteligencji – na przykład loda w rożku zaczynają od zjedzenia loda – jeśli zacznie się od rożka, to co potem zrobić z lodem, który nam został i się roztapia?\nNo i w końcu przecież Szef i Gurb zostaną na planecie Ziemia…\n*swoją drogą… dziś rozmawiałam nawet o tym z koleżanką: gdy kupię książkę na własność to jakoś tak jest, że odkładam na półkę i ona czeka. Czasem coś strasznie mocno chcę przeczytać, nigdzie nie mogę dostać, potem znajduję (Allegro, jakaś promocja, wymiana na BiblioNETce…) i odkładam na półkę, bo przecież jest, nie ucieknie, nie zginie. I czeka, czeka, czeka… Czasem bardzo długo. Bo wciąż coś nowego, coś pożyczonego, coś, co akurat znalazłam na półce w bibliotece, czego wcale nie miałam w planach czytelniczych, ale wpadło mi w oko, wzięłam i muszę oddać za miesiąc. Teraz staram się już wplatać w moje lektury te leżące, cierpliwe książki. Jedna pożyczona, jedna swoja, jedna pożyczona, jedna swoja (choć ostatnio znów mi to kiepsko wychodzi i przez to na przykład Murakami leży niedoczytany… SKANDAL!!!). A tu wciąż i wciąż nowe pragnienia, nowe wydania, nowe zapowiedzi. Koło, które nigdy się nie zamyka… Nie nadążam i ćwiczę cierpliwość tych moich własnych, najwłaśniejszych…\ndopisek z 22.05.2010 Wczoraj byłam w Empiku (nic nie kupiłam, ominęłam półki z książkami, skierowałam się od razu do art'pap, bo potrzebowałam małego prezenciku), nie omieszkałam wziąć sobie katalogu nowości książkowych. Znalazłam tam wywiad z Mendozą na temat Gurba właśnie i chciałam zacytować co sam autor miał na myśli, pisząc tę książkę:\n"-(...)Powróciłem do Barcelony po długim pobycie za granicą. "Brak wiadomości od Gurba" jest więc też historią o ponownym przystosowaniu się do życia w tym mieście. Bohaterowie przyjeżdżają do obcego im miasta i krok po kroku stają się jego normalnymi mieszkańcami - tak jak dzieci: dużo słodyczy, pierwsza miłość, niewiarygodne marzenia.\n- Czy wobec tego opowiedziana w książce historia mogłaby dotyczyć tez innego miasta w Europie?\n- Tak, wielu z nich. Europejskie metropolie rozwijają się w podobny sposób. To stare miasta, któe przystosowują się do nowych czasów: innego modelu gospodarczego, spoytkania się ludzi róznych ras, narodowości, religii, nowych środków komunikacji."\nAutor: marpil o 23:16 4 komentarze:\n„DRUGA POŁOWA ŻYJE DALEJ”\n(TŁ. PIOTR KALIŃSKI)\nG+J, WARSZAWA 2010\nZacznę od tego, że chyba zbyt dużo spodziewałam się po tej książce. P. mówiła: „Nie mogę czytać nic innego po „Drugiej połowie”. Nic mi nie pasuje i nic mnie tak nie wciąga.”. M. mówiła, że czytała do późnych godzin nocnych, że połykała i niedowierzała. Pożyczyłam. Przeczytałam. Nie przeczę, że również do późnych godzin nocnych mi zeszło.\nBo wszystko zaczyna się od tego, że dwójka zakochanych, młodych ludzi jedzie razem do Londynu na tragi sztuki. Tam Aidan proponuje Ruth swoisty rodzaj gry – skoro mają być ze sobą na poważnie, to powinni wyznać sobie to wszystko, co złego uczynili w swoim przeszłym życiu, odkryć siebie całkowicie, aby podarować się drugiej osobie w prezencie. Na zawsze. Ruth mówi tylko, że zrobiła coś bardzo, bardzo strasznego i niewybaczalnego dwóm osobom. Więcej nie jest w stanie powiedzieć, bo poczucie winy wobec tych osób pożera ją od środka. Nie jest gotowa, by mówić. Aidan zaś wyznaje, dość nieoczekiwanie, że dawno temu zabił kobietę. Podaje jeden istotny szczegół – imię i nazwisko kobiety. Okazuje się, że Ruth zna Mary i że Mary wcale nie umarła. Imię, rysopis, znamię na podbródku, wszystko się zgadza. Wszystko prócz tego, że on twierdzi, iż Mary nie żyje, a on, że widziała ją całkiem, całkiem niedawno…\nNie rozwikłałam zagadki. To prawda. Intryga jest tak zawiła, tak poskręcana, iż wydawało mi się w pewnym momencie, iż Sophie Hannah nie da rady rozplątać wszystkich tych węzłów i węzełków. Ale dała radę. W sumie sensownie i klarownie. W sumie dość nieoczekiwanie. W sumie całkiem zgrabnie. Ale nie zaparło mi tchu. Nie usiadłam z wrażenia, nie myślałam o tej książce jeszcze długo długo po tym, jak położyłam się nad ranem do łóżka. Powiem więcej. W pewnym momencie przy czytaniu tej prawie 500-stronicowej powieści powiedziałam sobie: „Hannah dawaj dawaj, bo ja już naprawdę chciałabym się położyć, mam jeszcze 100 stron do końca, a ty nawet nie zaczęłaś wyjaśniać.” Nużyło mnie mnożenie zagadek, mnożenie wątków i mydlenie oczu czytelnikowi.\nNajciekawszym wątkiem, najlepiej poprowadzonym, jest wątek Ruth – autorka potraktowała ją bardzo oryginalnie, dała jej mroczną, zawiłą przeszłość, losy dość niespodziewane. Nie wiem co prawda, czy poczucie winy, jakie czuje bohaterka wobec skrzywdzonych przez nią osób, jest psychologicznie uzasadnione… Trochę w to wątpię (przynajmniej z punktu widzenia biernego obserwatora), nie mniej jednak wydała mi się najciekawszą postacią w całej powieści. Aidan też dobry, trochę słabiej opowiedziana para policjantów, a najmniej mi się podobała, najmniej mnie przekonała Mary, która jest przecież kluczową postacią tej powieści. Jej działania wydały mi się jednak troszkę naciągane, nie do końca wiarygodne.\nWięc oprócz tego, że bohaterowie mieli wygórowane ambicje, które doprowadziły do naprawdę zaskakującego zakończenia, to ja miałam zbyt wielkie oczekiwania i poszłam spać wcale nie myśląc o fabule i obudziłam się z chęcią, aby oddać książkę i wziąć zupełnie co innego.\nAutor: marpil o 22:29 3 komentarze:\nNie ma to jak talerz dobrej zupy. Właśnie przed chwilą skończyłam gotować botwinkę. Zjadłam tak gorącą, że poparzyłam sobie wargi. Ale to nic, bo smak sezonowych warzyw to to, co chcę schwycić i zachować, w końcu zdarza się raz na rok. Za chwilę ze straganów znikną znów piękne, pachnące wiechcie botwiny, a mi pozostanie tylko wspomnienie łapczywie opróżnianego talerza. Kocham warzywa!\nA talerz zupy jest dobry na niewyspanie. Bo się nie wyspałam. Bo czytałam „Druga połowa żyje dalej”, o której napiszę (pewnie jutro) parę słów. Do pierwszej w nocy. A rano musiałam wstać, bo czekała mnie przed pracą wizyta u lekarza, który pobrał mi krew. A ja tę pobrana krew uzupełniłam właśnie buraczkami. I trochę mi lepiej, mimo, że na głowie smutków parę tysięcy.\nA weekendy? W ten była w Ikei i kupiłam sobie kieliszki do wódki, a oprócz tego chorowałam i czytałam Sophie Hannah. A w poprzedni byłam na „wycieczce”.\nA teraz już biegnę do Mendozy, bo zaczęłam czytać w tramwaju w drodze Praca-Dom i musiałam się chować w wysoki kołnierz mojej kurtki, bo Pan na przeciwko mnie dziwnie się patrzył, gdy tak chichrałam po nosem…\nAch, ach, ach… Coś, co znalazłam przez przypadek w sieci i czym muszę się podzielić, bo zrobiło na mnie tak ogromne wrażenie...\nAutor: marpil o 20:44 3 komentarze:\nAutor: marpil o 19:23 2 komentarze:\nJOANNA NICKLASSON-MŁYNARSKA, MIKAEL BACKMAN\n„GRECKIE POMIDORY CZYLI NOWY DOM NA KOŃCU DROGI”\n(TŁ. DOMINIKA GÓRECKA)\nRYSUNKI ANDRZEJ PŁOSKI\nDwoje dojrzałych ludzi – on i ona, oboje po przejściach, po rozwodach, z bagażem doświadczeń, ale z głowami wciąż pełnymi marzeń trafiają na wyspę Lesbos w Grecji, gdzie kupują dom.\nWszystko wzięło początek w akademiku, gdzie w czasie studiów mieszkał Mikael. Pewnego wieczoru wymyślił z przyjaciółmi fundusz grecki – będą co miesiąc odkładać pieniądze, żeby na starość kupić dom w Grecji i wspólnie tam zamieszkać. Oczywiście, gdy wytrzeźwieli, gdy podrośli” porzucili pomysł. Wszyscy prócz Mikaela, który wciąż pielęgnował w sobie marzenie o niebieskim domu. Po wielu latach – udało się.\nI o tym opowiada ta książka. Tylko jakoś za mało entuzjazmu… Ja, gdybym spełniła marzenie swego życia, tryskałabym energią, radością, chłonęłabym wszystko w siebie, a Joanna z Mikaelem podchodzą do tego chyba trochę z dystansem. Nie czuję tej magii, tego czaru, co na przykład u DeBlasi, czy choćby Mayle’a. Nie ma też tego poczucia humoru, tej zwykłej radości z codziennych, zwykłych rzeczy. Jest jakby trochę sucho… Bez łez – ani tych od śmiechu, ani tych z żalu.\nCzyta się przyjemnie, ale ta książka jest letnia. Tak, jakby obawiali się, że ktoś z mieszkańców przeczyta tę relację i obrazi się, oskarży. Wszystko jest ładne (nigdy piękne), dobre (ale nie pyszne), fajne, przyjemne, ludzie są mili, dostosowaliśmy się do nich, nie rzucamy się w oczy, zajmujemy niewiele miejsca. A Grecy są tacy dobrzy i przyjemni. Sielsko, anielsko, naciagnie trochę.\nPodobało mi się, że jest kilka smaczków – na przykład opis Wielkiej Nocy, albo Wigilii Świętego Jerzego, gdy pastor poi wsiernych święconą wodą, czerpaną z wielkiego naczynia własnym kubkiem, a potem wszyscy dzielą się chlebem i życzą sobie wszystkiego dobrego. Albo to, że „w najmniejszych wioskach autobusy ocierają się o ściany budynków, a ludzie w kawiarniach ratują swoja kawę przez rozlaniem.” [s.32]\nŻe jest „sklep spożywczy, który w swojej ofercie ma wszystko, począwszy od ozdób i gwoździ, a kończąc na alkoholu. Ten ostatni kupuje się tu zresztą na litry. Wystarczy wziąć ze sobą pustą butelkę po wodzie i napełnić ją produkowanym lokalnie ouzo lub winem z sąsiedniej wyspy Limnos.” [s.42] Albo „Nie zdziw się, jeśli ktoś z twoich gości nagle wstanie i wyjdzie. Nie z braku wychowania, ale po to, by pójść powiedzieć dobranoc swojej matce.” [s.99]\nO tym powinna być ta książka, tak pisana, tak gadana. Ale takich opowiastek jest w sumie mało. To bardziej wyliczanie. Poszliśmy tam i zrobiliśmy to.\nAle w Grecji (wyłonione „spomiędzy” również w tej książce) i w Toskanii i w Prowansji, opisywanych przez ich piewców, zazdroszczę ludziom jednego – tego wolnego czasu, tego, że nie muszą pracować (przynajmniej to jest ukryte, nie na widoku, nie najważniejsze), że mają czas i oddają się tylko swoim rytuałom. I jedzą na świeżym powietrzu…\nNie sposób nie wspomnieć o jednym – piękne obrazki stworzone do „Greckich pomidorów” przez Andrzeja Płoskiego. Klimatyczne, ładne, zatrzymujące ulotność chwili. Dla mnie bardziej greckie od słów w tej książce.\nPodsumowując – „Pomidorom” brak soczystości dojrzałego, pachnącego, gorącego słońcem pomidora.\nAutor: marpil o 23:37 3 komentarze:\nW muzyce zawsze oprócz samej muzyki liczyły się dla nie słowa.\nZawsze więcej uwagi poświęcałam tekstowi – nigdy dźwięki nie mogły przesłaniać przesłania… Wtedy odrzucałam.\nDziś czytałam sobie „Greckie pomidory…” i podświadomością wyłapałam piękne słowa – mój Mąż słuchał sobie nowej (no stosunkowo nowej) płyty Grabaża i Strachów na Lachy „Dodekafonia”.\nA tam piosenka „Dziewczyna o chłopięcych sutkach” i upadłam na kolana, no bo:\n„Nasze ramiona polne ślimaki\nPławią się w stawie przytulania\nNasze dłonie niedzielne chojraki\nDojrzewają w centrum dotykania\nNasze usta z tortu tortury\nWiśnieją ranem od zacałowania\nNiewyraźne oczu trójkąty\nDonkiszocieją od niezamykania\nCzy jeszcze dalej wyliczać mam?”\nPosłuchałam kilka razy pod rząd, wciąż w kółko te parę linijek… Oczarowały mnie.\n(Przy okazji szukając teledysku sięgnęłam do paru innych zapomnianych piosenek, które uwięziły mi głos w gardle i sprawiły, że nic dziś nie napiszę o „Greckich pomidorach”, bo po prostu popadam w inne zachwyty i jestem emocjonalnie wyczerpana pięknem muzycznej mojej późnowieczornej wycieczki. Kolejne odcinki muzyczne będą, jak otrząsnę się z zachwytowej niemości.)\nPS. A fragment „Dzień dobry, kocham Cię” mieliśmy na swoich ślubnych zaproszeniach :-)\n„Bo chodzi o to by od siebie\nAutor: marpil o 23:22 4 komentarze:\n(TŁ.JOANNA BOGUNIA, DAWID JURASZEK)\nINITIUM, KRAKÓW 2010\nOna ma niecałe 160 lat – od 130 jest duchem. A raczej nie duchem, ale Światłem. W przeszłości zrobiła coś strasznego, popełniła wielki grzech, teraz nie może więc dostąpić nieba. Podczepia się pod żyjących ludzi, nazywa ich swoimi gospodarzami, żyje wraz z nimi, ale żyje obok. Nie może oddalić się od gospodarza na więcej, niż kilkadziesiąt metrów, ale nie może też wniknąć w niego, bądź w jakikolwiek sposób nawiązać kontaktu. Marzy o rozmowie na temat literatury ze swoim gospodarzem Brownem, o dzieleniu się wrażeniami ze spektaklu ze swoim gospodarzem Dramatopisarzem, o wspólnym miłym wieczorze ze swoim gospodarzem Świętą. Ale jest jakby cieniem, żyje/nie żyje ukradkiem. Czeka, choć właściwie nie umie powiedzieć na co. Nie zna swego przeznaczenia, nie umie odnaleźć właściwej drogi. Co dzień modli się, by grzech, który popełniła, został jej zapomniany. Ale nie może stanąć ze swoją niegodziwością twarzą w twarz – nie pamięta nic ze swego przeszłego życia. Egzystuje, lewituje, oczekuje - do czasu, aż w klasie Browna (jej gospodarz jest nauczycielem angielskiego), natrafia na ucznia, który ją zauważa.\nOn – jest dużo młodszy, ma jakieś 100, 110 lat. Zakochuje się w Świetle i wyznaje, że również był Światłem, ale znalazł ciało, w którym dusza już nie chciała przebywać i w ten sposób udaje człowieka. Proponuje jej, by zrobiła to samo.\nKsiążka wciągnęła mnie do tego stopnia, że czytałam do 1 w nocy wiedząc, że mam iść dziś do pracy. Nie mogłam się oderwać.\nTo pozycja właściwie dla młodzieży – coś na fali „Zmierzchu”, ale o innych istotach. Mam wrażenie, że to nieustanne poszukiwanie złotego środka na dzisiejszą młodzież – nie wystarczy im czytać o ludziach wychodzą gdzieś dużo dalej, chcą stworzyć sobie inne światy (czy nie umieją żyć w tym, który mają wokół siebie?), poznawać je, eksplorować i wierzyć, że takie światy będą na wyciągnięcie ręki również realnie.\nAle – abstrahując od pragnień młodzieży, o których mogę tylko gdybać – ja też wsiąkłam, bo książka jest napisana sprawnym językiem i tak jak pisała Tucha (dzięki której zresztą sięgnęłam po te pozycję), autorka poruszyła problemy tak nadprzyrodzone, jak i zupełnie codzienne, przyziemne.\nJedno tylko mnie strasznie męczyło – Helen, która urodziła się 160 lat temu, gdy nie wynaleziono jeszcze samochodów, gdy związek między kobietą a mężczyzną był pełen rezerwy, pełen sztuczności i konwenansów, tak łatwo wniknęła w dzisiejszy świat, odrzuciła całe swoje wychowanie na rzecz dzikiego seksu i wyzwolenia, a co więcej nie miała najmniejszego problemu z nazewnictwem i współczesnym językiem. Wiem, że wciąż była przykuta do jakiegoś gospodarza, że z nim mogła poznawać świat, ale mimo wszystko za łatwo, za szybko jej poszło.\nAle wybaczam – bo tak pięknie cieszyła się codziennością, smakiem jabłka, dotykiem trawy; tak bardzo doceniała to, o czym my zapominamy, tak wiele widziała w tym, co dla nas wydaje się codziennością.\n„Później zabrałam się za lodówkę. Wyciągnęłam i powąchałam kawałek chleba owinięty w folię, a potem zaszeleściłam tym dziwnym opakowaniem. Srebrzysta powłoka była tak cienka, że prawie nic nie ważyła. Cała kuchnia lśniła podejrzaną czystością. Jedzenie, poza gruszkami na blacie, odizolowano od świata różnego rodzaju opakowaniami. Warzywa w uszkach, sosy w słoikach, ryż w szczelnym pudełku. Przypomniałam sobie żonę Browna – trzymała cebulę i awokado w koszykach w spiżarce – i poczułam ukłucie tęsknoty. A potem przypomniałam sobie kuchnię z mojego dzieciństwa, w której wszystko było związane z jedzeniem. Mąka i stół stanowiły jedność, garnek wiszący nad paleniskiem zawsze pachniał zupą, bawełniane worki fasoli i ziemniaków oddychały tym samym powietrzem. Kuchnia Cathy traktowała jedzenie z podejrzliwością. Wolałam już bałagan u Billy’ego niż to osobliwe pomieszczenie – tam przynajmniej mysz mogłaby przeżyć dzień czy dwa.” [s.106-107]\nPolecam i ostrzegam – nie zaczynać zbyt późno sprawdzać „z czym się je” tę powieść – będzie trzeba skończyć i może się to skończyć dużym zużyciem energii (światło w środku nocy).\nAutor: marpil o 23:00 6 komentarzy:\n(TŁ. RYSZARD TURCZYN)\nPo książkę sięgnęłam, ponieważ dawno, dawno temu oglądałam film. Byłam zachwycona! Kolejność trochę odwrotna, ale oglądając film, nie miałam pojęcia, że jest na podstawie powieści (nie mówiąc o tym, że książka nie była wtedy przetłumaczona).\nEmma to dorosła kobieta, ale niedojrzały kwiat, szkatułka, w której ukrywa się przerażone dziecko, inaczej pojmujące to, co się wokół niego dzieje. Dziewczyna mieszka w gospodarstwie odziedziczonym po rodzicach i dziadku – wszyscy po kolei umierali, osierocając ją, ale i uwalniając.\nBo Emma nie miała łatwego dzieciństwa – zapomniana przy dzieleniu jedzenia i miłości, ale pamiętana w momencie, gdy na kogoś trzeba było zrzucić winę, albo wyładować na kimś agresję i złość (przerażająca scena z wróblami!!!). Od dziecka uczyła się walczyć o swoje i nigdy z tego dziecka nie wyrosła.\nProwadzi sama całe gospodarstwo – hoduje świnie, kury, krowy… Sama je oporządza, karmi, zabija. Nie starcza jej czasu by zająć się domem i stąd „sypialnia Emmy to był istny chlew” [s.9].\nŻyje po swojemu – jest szczęśliwa na swój sposób. Ma swoje powyciągane fartuchy, motorynkę, a przede wszystkim zwierzęta – rozmawia z nimi, bawi się z nimi, czuje je, staje się często jedną z nich. Potrafi wtulić się w ciało maciory i tak przespać z nią noc – bo świnia ma skórę bardzo podobną do ludzkiej i wszystkie narządy te same i nawet serce ma w tym samym miejscu.\nBo Emma ma dwa marzenia. Chce być bogata (po to, by spłacić dług, jaki ciąży na farmie – za trzy miesiące zostanie zlicytowana) i chce mieć mężczyznę. Prawdziwego.\nPewnej nocy w jej ogrodzie pojawia się zagraniczne auto – kierowca stracił kontrolę nad kierownicą i stracił przytomność. Dzięki temu Emma zyskała – piękny młody mężczyzna na jej ramionach zostaje zaniesiony do sypialni. A na siedzeniu pasażera Emma znajduje reklamówkę pełną amerykańskich dolarów…\nPiękna historia. Na początku przeszkadzało mi trochę, że wiele z filmu pamiętałam, nawet uważałam, że język powieści jest gorszy od obrazu (sic!). Ale potem dałam się uwieść i pochłonąć tej historii. Fantastycznej, nieprzeciętnej bohaterce, jaką jest Emma – jej niebanalnemu postrzeganiu świata, jej miłości do zwierząt, do natury, do rzeczywistości. Jej niepohamowanym żądzom, ale jednocześnie jej ujmującej nieśmiałości. Historii miłosnej, która zaskakuje (nawet, jeśli znałam zakończenie z filmu). Czytając opinie o filmie, natknęłam się na wiele słów protestu wobec finału – dla mnie jest piękny i świeży, choć nie ukrywam, że uderzający i bezkompromisowy.\nŚwiat Emmy, stojący w taki wielkiej opozycji do świata mężczyzny, Maksa, to dla mnie świat o wiele lepszy, prawdziwszy, rządzący się swoimi prawami, ale takimi, które są oparte na szczerości i otwartości. Prosty, ale nie prostacki. Piękny, choć nie pozbawiony bólu. Niełatwy, ale budzący podziw – podziw dla Emmy, że ciągle stoi na jego straży, ciągle chce żyć dobrym, ważnym życiem.\nJedyny zgrzyt to zakończenie – film kończył się troszkę wcześniej. W książce zaś jest „dodatek”, którego bardzo nie lubię – z serii po latach u naszych bohaterów wydarzyło się to i to. Takie przyśpieszenie, przewinięcie akcji na wzór komedii amerykańskich. Jakby autorka powiedziała wszystko co najważniejsze, ale nie chciała pozostawiać czytelnikom żadnego pola dla wyobraźni. Za to mały minus. Ale poza tym – jakaż rozkosz!\nAutor: marpil o 21:18 2 komentarze:\n1 maja (dzięki dla DOM., P. i Da. za świeże powietrze, widoki, spuchnięty język i cukinię)\n2 maja (imbirówka z limonką i spritem, nowy winyl i trochę muzycznych uniesień)\n3 maja (nie chcę wracać do rzeczywistości, bronię się nogami i rękami, udaję, piję herbatę, oglądam widok za oknem i chłonę słowa z czerwonej książki...)\nAutor: marpil o 15:51 8 komentarzy:\nMORDERCZY BIEG Z PRZESZKODAMI – UKOŃCZYŁAM, ALE BRAK MI SATYSFAKCJI\n(TL. EWA BARTŁOMIEJCZYK)\nWYDAWNICTWO DOLNOŚLĄSKIE, WROCŁAW 2006\n„La cucina” to z włoskiego kuchnia. Więc wiadomo, dlaczego po tę pozycję sięgnęłam – kuchnia, Włochy… nic mi więcej nie potrzeba.\nAle tu się zawiodłam srodze… (Może do myślenia powinno dać mi, iż książka jest wydana w serii do torebki…).\nSpodziewałam się czegoś w stylu „Afrodyzjaku” bądź „Szkoły niezbędnych składników”. A „La cucina”… to takie nie wiadomo co.\nRosa już od najmłodszych lat zajmuje się całym gospodarstwem – karmieniem ojca i matki, którzy toczą ze sobą nieustanną walkę i godzą się tylko w stogu siana, na chwilę potrzebną, by zaspokoić żądzę; siedmiu braci starszych i dwóch/jednego młodszego (Guerra i Paco bowiem urodzili się zrośnięci, mają dwie głowy, ale trzy nogi) oraz wszystkich parobków.\nW kuchni odnajduje spokój i spełnienie. Jest czysta i niewinna. Ma co prawda adoratora – Bartolomeo, ale jest to chłopak z wyższych sfer. Mimo wszystko, zakochany w niej, pozbawia ją dziewictwa i obiecuje, że się z nią ożeni. Nie wychodzi, bo Bartolomeo w prawdziwie sycylijskich okolicznościach traci życie. Rosa w kuchni próbuje uśmierzyć swój ból, gotowaniem koi rany, zaczyna gotować tyle, że gospodarstwo nie nadąża z dostarczaniem składników, ubija wszystkie krowy, świnie, kury i matka w geście ostateczności zakazuje Rosie gotować. Dziewczyna nie może się z tym pogodzić i opuszcza wieś – ucieka do Palermo, gdzie podejmuje pracę bibliotekarki. Żyje skromnie i cicho, tyje i brzydnie, do czasu aż poznaje pociągającego l’Inglese z brzuchem i popsutymi zębami, ale kochającego jedzenie równie mocno jak ona.\nTa książka to takie pomieszanie z poplątaniem. Miejscami (bardzo krótkimi, ale przyjemnymi) to jak trylogia DeBlasi (fragmenty w domu l’Inglese, choćby ten, gdy przez dwa dni gotują - w cieple sycylijskiego słońca, na świeżym powietrzu - sos pomidorowy, rozmawiając, kochając się i czekając, poświęcając swój czas na równi sobie nawzajem, co przygotowywanej potrawie); miejscami kojarzyła mi się z „Przepiórkami w płatkach róży” (choć wiem, że to inny region świata); miejscami to jakaś sensacja.\nA nad wszystkim unosi się dla mnie duch satyry – tak jakby autorka nie mogła się zdecydować, czy chce pisać w nurcie literatury sławiącej jedzenie i miłość, scalającej sztukę kochania i gotowania, stawiającej je na równi i czyniącej nierozerwalnymi; czy po cichu naśmiewać się z takich książek. Przerysowała Rosę i l’Inglese, by zaraz potem opiewać związek tych dwojga jako najpiękniejszą rzecz na świecie; przerysowała wioskę rodzinną Rosy i całą jej rodzinę, by zaraz stwierdzić, że rodzina to podstawa i najcenniejsze, co się posiada. Poza tym dodała jakieś mętne wątki sensacyjno – mafijne, z których chyba nie wiedziała, jak wybrnąć. I do tego romansowe wstawki rodem z „Niewolnicy Isaury” (matka tuż przed śmiercią wyznaje Rosie, iż ten, którego uważała za swego ojca nim nie jest…)\nGóry, doliny, seks i melancholia, wielki bieg po fabule – ja naprawdę nie nadążałam z tymi zmianami konwencji i nastroju, nie mogłam się przestawiać i wyczuć rytmu tej opowieści.\nJako osobne historyjki – szczególnie te z domu rodzinnego Rosy, ewentualnie z posiadłości l’Inglese (on chyba nawet nie ma imienia w tej książce) – podobały mi się, ale jako cała powieść – nie dla mnie, chyba tylko, żeby schować do torebki, głęboko, na samo dno…\nAutor: marpil o 11:32 1 komentarz:\nAutor: marpil o 00:38 13 komentarzy:


Świąteczna paczka - Szkola Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Grojcu\nŚwiąteczna paczka przygotowana przez uczniów naszej szkoły trafiła do trzech grojeckich rodzin. Obdarowani nie kryli radości i wzruszenia z otrzymanych produktów żywnościowych, artykułów gospodarstwa domowego oraz słodyczy, które sprawią, że nadchodzące święta będą piękniejsze. Były to osoby potrzebujące, znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej, wytypowane przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Grojcu.\nTegoroczną zbiórkę zorganizowano w ramach ogólnopolskiej akcji pomocy przedświątecznej prowadzonej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej pod hasłem: „Razem na Święta”. Koordynował ją Klub Wolontariatu. Zbiórka nie powiodłaby się jednak, gdyby nie mobilizacja całej społeczności szkolnej. Ilość zgromadzonych w ciągu dwóch tygodni produktów była imponująca. Kilogramy dobra zostały rozwiezione i przekazane rodzinom 21 grudnia br. przez koordynatorki akcji: Małgorzatę Żurawską i Monikę Bartosz.\nWszystkim darczyńcom oraz wolontariuszom serdecznie dziękujemy za wsparcie i okazaną pomoc. Szczególne podziękowania kierujemy do uczniów klasy VIA: Amelii Bielowicz, Natalii Kaliki, Natalii Dziubek, Emilii Cichy, Zuzanny Wasilewskiej, Emilii Noworyty – za posortowanie produktów i przygotowanie i spakowanie paczek oraz Bartka Pędrysa, Dominika Romanka i Artura Jarząbskiego , którzy nie szczędzili trudu i pomagali w przenoszeniu kartonów.


NBA: Tajwańczyk nowym właścicielem Brooklyn Nets - Polsat Sport\nNBA: Tajwańczyk nowym właścicielem Brooklyn Nets\n19.09.2019, 07:47 Koszykówka\nUrodzony na Tajwanie Joe Tsai został właścicielem Brooklyn Nets i hali, w której grają koszykarze w NBA - Barclays Center. 51 procent akcji kupił za 1,35 mld dolarów od Rosjanina Michaiła Prochorowa. Transakcję zatwierdziła Rada Gubernatorów ligi.\nW 2018 roku Tsai, współzałożyciel firmy Alibaba, nabył 49 procent akcji od Prochorowa za miliard dolarów, co oznacza, że przejęcie klubu kosztowało go 2,35 mld. dol. To rekordowa suma w historii NBA. Poprzedni rekord należał do właścicieli Houston Rockets, którzy kupili teksański klub za 2,2 mld dolarów.\nTsai za prawa własności do hali zapłacił blisko 1,15 mld dolarów.\n- Joe jest nie tylko zapalonym fanem koszykówki, ale jednym z czołowych pionierów Internetu, mediów i e-commerce w Chinach. Jego wiedza będzie bezcenna w staraniach ligi o dalszy wzrost popularności NBA w Chinach i na innych rynkach globalnych. Dziękuję również Michaiłowi Prochorowowi i Dmitrijowi Razumowowi za ich ogromny wkład w rozwój klubu Nets i rozgrywek NBA. Opuszczają dobrze prosperującą drużynę, zespół dobrze przygotowany na przyszłe wyzwania - powiedział komisarz NBA Adam Silver.\nNets dokonali najbardziej spektakularnych transferów w sezonie letnim. Z Golden State Warriors pozyskali jednego z najlepszych koszykarzy ligi Kevina Duranta, który jednak będzie musiał poczekać na debiut w nowym klubie. Wszystko przez zerwanie ścięgna Achillesa w finałowej rywalizacji z Toronto Raptors (2-4). Zawodnik straci prawdopodobnie zdecydowaną większość, jeśli nie cały najbliższy sezon.\nNowymi twarzami w zespole z Brooklynu będą także rozgrywający Kyrie Irving (z Boston Celtics) i środkowy DeAndre Jordan (z New York Knicks). Łącznie kontrakty kosztowały właścicieli ponad 350 mln dolarów.\nProchorow nabył Nets od Bruce'a Ratnera w 2010 roku za 220 mln dolarów, a dwa lata później "przeprowadził" klub do obiektu Barclays Center.\nBROOKLYN NETSDEANDRE JORDANKEVIN DURANTKOSZYKÓWKAKYRIE IRVINGNBA\nCzytaj więcej: Tokio 2020: Gwiazdy NBA zadeklarowały udział w igrzyskach


Seks - Kobieta Opole\ndlaStudenta.plKobietaKobieta w OpoluSeks\nTe rzeczy zabijają podniecenie i libido!Niektóre rzeczy mogą sprawić, że libido spada do zera, a my totalnie przestajemy mieć ochotę na seks.\nĆwiczysz mięśnie kegla? Zobacz, jak usprawniają seks! [WIDEO]Bardzo ważne jest także sprawne działanie mięśni dna miednicy, tych, które są odpowiedzialne u mężczyzn za erekcję, a u kobiet za intensywność doznań w czasie penetracji.\nChcesz go podniecić? Te sposoby go rozpalą!Są sposoby na podniecenie faceta, które działają w każdym wypadku.\nNajbardziej wstydliwe kobiece problemy seksualneZobaczcie najbardziej wstydliwe seksualne dolegliwości płci pięknej.\nTe rzeczy każda kobieta musi wiedzieć na temat seksuZobaczcie, co warto wiedzieć na temat seksu.\n6 sposobów na dodanie pikanterii w seksieZobaczcie, co zrobić, żeby wasz seks był niezwykle udany!\nCzy zabawki erotyczne mogą pomóc podczas kryzysu w sypialni?Para, która nigdy nie zaliczyła żadnej wpadki, czy trudności w sypialni, podczas namiętnych igraszek we dwoje, to prawdziwa rzadkość.\nSeksowne triki, które działają na każdego faceta!Istnieją seksowne triki, które doprowadzą do czerwoności każdego faceta. Zobaczcie, o co chodzi!\nTymi sposobami podniecisz go w sekundę!Każda kobieta marzy, aby zostać boginią seksu. A każdy facet marzy o tym, żeby jego partnerka potrafiła go namiętnie rozpalić.\nSeks w stylu Halloween. Jak urozmaicić współżycie z partnerem?W łóżku nie może być nudno!\nErotyczne prezenty na Dzień Chłopaka, które zaskoczą każdego faceta! [+18]Każdy facet marzy o erotycznym prezencie, który idealnie sprawdzi się w łóżku.\nDieta na dobry seksJak się okazuje wiele produktów może bardzo pozytywnie wpłynąć na nasz popęd seksualny i zdziałać prawdziwe cuda w łóżku.\nSkandal z "inteligentnym wibratorem" - zbierał intymne dane!Grupa hakerów z DEF CON 24 Hacking Conference odkryła, że i do wibratora można się włamać.\nDlaczego on nie chce się kochać?Niekiedy problem tkwi w jeszcze bardziej intymnej rzeczy, o której lepiej, żeby kobieta się nie dowiedziała.\nJak zorganizować seks w trójkącie? reklamaNawet najszczęśliwsze pary od czasu do czasu mogą potrzebować jakiegoś zewnętrznego źródła pieprzu w swoim związku.\nDlaczego tracimy ochotę na seks? Oto przyczynyCzy są jakieś konkretne przyczyny tego, że przestajemy mieć ochotę na seks? Zobaczcie sami.\nDlaczego kobiety zdradzają? Oto przyczynyChwila słabości może zapoczątkować gorący romans, który może okazać się najgorszą decyzją w życiu...\nPo tych cechach poznasz dobrego kochankaZobaczcie, jakie cechy powinien mieć, a czego absolutnie nie może robić dobry kochanek.\nCiekawostki na temat orgazmuCzy orgazm jest zdrowy? Przeczytajcie ciekawostki na temat orgazmu!


9 color led voice control with remote control mp3 crystal ball flashlightts stage sprinkle lights Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\n9-kolorowe sterowanie głosowe LED z pilotem MP3 Crystal Ball Flashlightts Stage Sprinkle Lights COD\nSterowanie głosem z 9 kolorowymi diodami LED z pilotem MP3 Crystal Ball Flash Światła Stage Sprinkle Lights\n1. Zasięg wtrysku jest szerszy. 81 soczewek, każda soczewka może rzucać 3-6 wiązek, łącznie do 240-480 wiązek światła.\n2. Ekskluzywna magiczna kula 9 koralików o wysokiej jasności. Zastosuj wysokiej jakości, duże mikroprocesory, wysokiej jasności perły lampowe, o długiej żywotności, wysokiej jasności, żywotności diod LED do 20 000 godzin\n3. Dziewięć kolorów zapewnia kolorowe efekty wizualne. Odpowiedni na scenę, imprezę, wesele, dekorację domu, kluby rekreacyjne i inne okazje, z efektem regulacji atmosfery.\n4. Specjalna funkcja odtwarzania MP3. Umieść dysk U w interfejsie USB, możesz swobodnie odtwarzać swoje ulubione utwory, radość z wysokiej jakości muzyki sprawi, że będziesz bardzo szczęśliwy.\n5.Comes z pilotem wielofunkcyjnym. Możesz go użyć do zmiany trybu projekcji światła i odtwarzania utworów w dowolnym momencie, możesz także kontrolować głośność i szybkość prędkości obrotowej światła.\n6. Tryb sterowania dźwiękiem. Wbudowany przetwornik może spowodować, że częstotliwość migającego światła będzie podążać za częstotliwością stale zmieniającego się dźwięku, im wyższa częstotliwość dźwięku, tym szybciej migają światła.\nNapięcie znamionowe: 240 V AC\nRozmiar produktu: 180 mm x 180 mm x 150 mm\nWielkość opakowania: 190 mm x 190 mm x 170 mm\nTryb sterowania: głosowy, samobieżny\n1. Nie patrz na światła lampy projekcyjnej, aby uniknąć obrażeń oczu\n2. Po podłączeniu zasilania, urządzenie do pracy w stanie, gdy MP3 do stanu, w którym lampka kontrolna miga, do stanu odtwarzania.\n3. Maszyna przejdzie w tryb automatyczny bez muzyki i wejdzie w tryb sterowania dźwiękiem, gdy jest muzyka.\n1 x Crystal Magic Ball Lights


Baletnice na budowie | Marcin CHŁODNICKI blog\nPosted by Marcin Chłodnicki 05/10/2018\nJakimi kryteriami kierować się stawiając przysłowiowy krzyżyk przy nazwisku na karcie do głosowania? Mój przyjaciel zwykł mawiać „zastanów się czy kupiłbyś od tego polityka samochód i masz gotową odpowiedź”. Bzdura odpowiadam i nieprawda, cóż mi po sportowym dwuosobowym aucie za milion złotych od zaufanego polityka, kiedy na użytek rodziny potrzebujemy dużego kombi, które można kupić za niewielkie pieniądze. Mówię, zakładasz firmę budowlaną, potrzebujesz pracowników, kogo zatrudniasz? Pracowitych budowlańców z pasją, wiedzą i doświadczeniem czy znaną baletnicę, sławnego hokeistę i dwóch kuglarzy? Będziesz budował domy czy organizował pokazy cyrkowe?\nW samorządzie potrzebne są kompetencje, wiedza, lata bezpośredniego kontaktu z ludźmi – zwykłymi mieszkańcami, takimi z blokowisk, ulic i obrzeży miasta. Nie da się tego zdobyć na pstryknięcie palcem, na kilka tygodni przed wyborami. Wiadomo, papier przyjmie wszystko, zwłaszcza transparent wyborczy. Napisy: doświadczony, niezależny, wspaniały, piękny i cudowny odkładamy na bok, zaglądamy głębiej i co zostaje? Kim jest osoba, na którą głosujesz? Chcesz sprawnie funkcjonującego i przyjaznego miasta czy pokazu cyrkowego?\nJest takie powiedzenie, że ludzie „nucą piosenki, które znają i głosują na kandydatów, których widzieli w telewizji”. Analizując wyniki wielu wyborów to akurat może być prawda. Tylko, że zarządzanie miastem to nie scena koncertowa, ani konkurs na rozpoznawalność twarzy. Tu potrzebni są samorządowcy, wykształceni i doświadczeni, osiedlowi społecznicy, ludzie z kompetencjami z zakresu sprawowania władzy na poziomie lokalnym.\nW nadchodzących wyborach głosujmy zatem rozumem, czyli przez pryzmat kompetencji samorządowych kandydatów, i sercem, czyli patrząc na dotychczasowe ich zaangażowanie w sprawy miasta. Tak oceniajmy kandydatów do Rady Miasta i kandydatów, w tym mnie, na urząd prezydenta Kielc. W pierwszej turze głosujmy nie wybierając mniejszego zła, wybierzmy większe dobro. Nie pozwólmy, żeby wpływ na nasze decyzje miały sondaże, które wyrokują wynik wyborów, tak jakby wszystko było przesądzone. Wynik wyborów leży w rękach wyborców.\nFelieton ukazał się na łamach „2 Tygodnika kieleckiego” 04/2018 w dniu 05.10.2018 r.\nPosted in: Po kielecku, Praca w Radzie Miasta, UncategorizedPermalinkDodaj komentarz\n← Z deszczu pod rynnę\nStrona Chlodnicki2018.pl →


Nowi przewoźnicy na polskich torach - WP Turystyka\npociągpragakolejbydgoszczhelpolski busw podróżyleo expressarriva\nArriva PCC od kilku lat z powodzeniem wozi polskich pasażerów. Teraz brytyjski operator kolejowo-autobusowy, będący własnością niemieckiego Deutsche Bahn, nawiązał współpracę z Polskim Busem (firma ze szkockim kapitałem), który z impetem wszedł na nasz rynek w 2011 r. Od czwartku13 lipca można kupować bilety na podróże pociągiem na trasie Bydgoszcz – Hel.\nJak zapewniają Arriva i Polski Bus, nowa oferta to swoboda podróżowania w dobrej cenie i bez stania w kolejkach. Pociągi będą kursować codziennie przez całe wakacje, łącząc 19 miast, w tym popularne letnie kurorty: m.in. Sopot, Władysławowo, Jastarnię, Chałupy czy Juratę.\n– Dokonujemy kolejnej rewolucji w branży transportowej. Kilkanaście miesięcy temu rozpoczęliśmy integrację przewoźników autokarowych. Dziś wchodzimy w kolejną kategorię, czyli połączenia kolejowe. Pasażerowie mają możliwość dogodnego planowania podróży zarówno na pokładach autokarów, jak i pociągów. Wszystko w jednym miejscu na stronie internetowej – mówi Piotr Pogonowski, dyrektor marketingu i komunikacji PolskiBus.com.\nPodczas podróży obowiązywać będzie regulamin przewozów Arriva, a pasażerowie mają możliwość skorzystania z kolejowych ulg ustawowych. By odbyć podróż pociągiem, należy posiadać wydrukowany bilet.\nCzeskim Leo Expressem pojedziemy od 1 września?\nUrząd Transportu Kolejowego pod koniec czerwca br. uruchomił procedury w sprawie pozwolenia na kursowanie pociągów Leo Express na trasie Kraków – Praga. UTK nie zrobił tego z dobroci serca, ale dlatego, że Polska, jako członek Unii Europejskiej, musi umożliwić zagranicznym firmom na rozpoczęcie działalności kolejowej w naszym kraju. Rozpoczęcie procedury oznacza spełnienie wymagań formalnych przez Czechów.\nKiedy miałoby ruszyć połączenie? Leo Express chce wystartować 1 września br. Z Pragi pociąg wyjeżdżałby codziennie o godz. 15:13 i docierał do Krakowa po 7 godzinach – o 22:16. Natomiast z Krakowa drugi skład ma ruszać o godz. 00:45 i kończyć trasę na głównym dworcu w Pradze o godz. 8:19. Po drodze będzie się zatrzymywać m.in. w Katowicach, Tychach, Zebrzydowicach, Boguminie czy Ostrawie.\nKolejna próba wejścia na rynek\nLeo Express już kilkukrotnie starał się wejść do Polski z usługą przewozów kolejowych. Pierwszy wniosek złożył w 2013 r. na obsługę trasy Warszawa – Praga, jednak nie uzyskał zgody. Kolejny wniosek został zgłoszony do UTK we wrześniu 2016 r., ale kilka miesięcy później został przez Czechów wycofany.\nPrzewoźnik w międzyczasie cały czas starał się o uzyskanie certyfikatu bezpieczeństwa, wydawanego przez UTK, który pozwalałby na rozpoczęcie działalności przewozów kolejowych w Polsce. Firmie opłacało się czekać, bo od strony formalnej w końcu spełnia już rygorystyczne warunki i może świadczyć usługi, jednak na zasadach komercyjnych, więc pasażerowie nie będą mogli korzystać z ulg.\nLeo Express obecnie z powodzeniem oferuje połączania autobusowe, m.in. na trasach: Kraków – Wiedeń, Warszawa – Katowice czy Rzeszów – Praga.


Już od 262 PLN Regular Price 349 PLN\nBluza z najwyższej jakości bawełny z niewielkim dodatkiem poliestru i elastanu. Wyjątkowo komfortowy, basicowy model z kieszenią z przodu i kapturem. Mały, biały nadruk La Mania z przodu. Klasyk w najbardziej stylowym odcieniu ostatnich sezonów. Idealny do noszenia do codziennych, jak i streetwearowych stylizacji.\nDOBIERZ DO ZESTAWU BANTA GRAPHITE.\nWarianty produktu\tANGE GRAPHITE\nJuż od 209 PLN Regular Price 279 PLN\nGrafitowe szorty dresowe Noko\nGrafitowa bluza z nadrukiem.\nJuż od 247 PLN Regular Price 329 PLN


Badania przyspieszają Śląskie - WP Finanse\nBadania przyspieszają Śląskie\nWierzymy, że właściciele firm są kołem napędowym naszego regionu. Unia Europejska dostarcza Śląskiemu Centrum Przedsiębiorczości narzędzi, aby wspierać tych najbardziej aktywnych w działaniach rozwojowych. Dlatego zachęcamy przedsiębiorców do sprawdzenia najnowszych naborów skierowanych do ich sektora. Niebawem rusza konkurs dla firm zainteresowanych prowadzeniem prac badawczych.\n„To absolutnie wyjątkowy nabór z kilku względów – mówi Michał Gramatyka, Wicemarszałek Województwa Śląskiego. – Po pierwsze, mogą skorzystać z niego wyłącznie podmioty zainteresowane rozwijaniem inteligentnych specjalizacji naszego regionu. Mowa tu o medycynie, energetyce oraz technologiach informacyjno-komunikacyjnych, czyli strategicznych kierunkach, w których rozwija się nasze województwo. Po drugie, wymogiem naboru jest, aby rezultaty badań prowadzonych w ramach projektów dostarczały po skomercjalizowaniu innowacyjnych produktów, procesów i technologii. Rozwiązania stricte marketingowe czy organizacyjne kierujemy do innych konkursów. Po trzecie, wielkość dostępnego dla przedsiębiorców wsparcia pozwoli im rozwinąć skrzydła. To ponad 46 mln euro”.\nNabór z Działania 1.2. Badania, rozwój i innowacje w przedsiębiorstwach przeznaczony jest dla firm zainteresowanych prowadzeniem prac B+R (badawczo-rozwojowych) w ramach Regionalnej Strategii Innowacji Województwa Śląskiego. W poprzednich naborach wnioskodawcy decydowali się najczęściej na wsparcie konkretnych prac B+R. Tym razem chcemy zachęcić przedsiębiorców również do korzystania ze wsparcia na utworzenie lub rozbudowanie laboratorium badawczego i rozpoczynania działalności badawczej.\n- mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa\n- duże przedsiębiorstwa\n- tworzenie lub rozwój istniejącego zaplecza badawczo-rozwojowego w przedsiębiorstwach, służącego ich działalności innowacyjnej\n- wsparcie prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach\nW dotychczasowych naborach złożono 167 wniosków o dofinansowanie. Najwięcej projektów zrealizowano w Subregionie Centralnym (Katowice), a najmniej w Zachodnim (Jastrzębie-Zdrój, Rybnik). Najwięcej projektów dotyczyło technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT). Odnosiły się one głównie do działalności związanej z oprogramowaniem. Wśród inicjatyw z dziedziny medycyny dominowała produkcja urządzeń, instrumentów oraz wyrobów medycznych, w tym dentystycznych. Z kolei wśród projektów dotyczących energetyki najwięcej dotyczyło przetwarzania i unieszkodliwiania odpadów.\nWnioski o dotacje w ramach obecnego naboru można składać od 19 października do 29 listopada br. Poprosiliśmy pracowników Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości o dwie rady nt. jego przygotowywania:\n- Najpierw wnikliwie przeanalizuj, a następnie wiernie stosuj się do zapisów instrukcji wypełniania wniosków. To pozwoli Ci z sukcesem przejść etap oceny formalnej wniosku.\n- Pamiętaj, aby nie czekać ze złożeniem wniosku do ostatniego dnia. Elektroniczna forma aplikowania i obowiązek potwierdzenia jej podpisem elektronicznym sprawiają, że dobrze jest zarezerwować sobie na to odpowiednią ilość czasu.\nPula środków wynosi 195 971 299,56 zł. Wsparcie udzielane jest w postaci dotacji bezzwrotnej i może maksymalnie pokryć 80% wydatków kwalifikowalnych. Minimalna wartość dofinansowania wynosi 200 tys. zł. Konkurs organizuje Śląskie Centrum Przedsiębiorczości.\nZainteresowany? Zainteresowana? Zacznij tutaj: www.slaskieprzyspieszamy.pl