Klub Wysokogórski Krakow - Zobaczyć Syfon Dziadka i wrócić jak najszybciej\nZobaczyć Syfon Dziadka i wrócić jak najszybciej\nIleż to razy byłem już w tym miejscu? Kilka? Kilkanaście? Zakręt w prawo, potem w lewo, błoto, ślisko, pot, nieprzyjemna zapieraczka. Czuję jak oddech staje się coraz mniej miarowy. Budzi mnie przekręcenie się na drugi bok. To tylko sen, jeszcze mnie tam nie ma. Nie śpię najlepiej, jak zawsze przed tego typu akcjami. Niby się nie denerwuje, ale jednak czuję jakieś napięcie, zastanawiam się czy uda się pobić rekord. Cel jest jasno określony zejść do Syfonu Dziadka od otworu Litworowej i wrócić w czasie krótszym niż dziesięć godzin. Dziesięć godzin to niby dużo, ale tam w Galerii Krokodyla czas płynie nieco inaczej, jakby szybciej – ciasnoty dają się mocno we znaki, płynąca po spągu woda z pewnością nie pomaga.\nO tej akcji myślałem już od dawna – od chwili, gdy pierwszy raz udało mi się przejść głębokość Wielkiej Śnieżnej. Czas wtedy mieliśmy bez rewelacji. Dwadzieścia godzin! Co prawda w pięć osób, dużo się zatrzymywaliśmy, w niektórych miejscach trochę błądziliśmy. Początkowo miałem zamiar spróbować tego przejścia samotnie. Ranga takiego przejścia jest zupełnie inna, wyzwanie dużo trudniejsze, strach nieco większy. Trzeba być bardzo skupionym od początku do samego końca, ryzyko oczywiście wzrasta, ale niewątpliwie człowiek porusza się w najbardziej optymalnym dla siebie tempie. Każdy z nas męczy się w nieco innym momencie, odpoczywa i porusza się szybciej lub wolniej. W każdym zespole jest ciężko dopasować te wszystkie elementy.\nCholera! Przed taką akcją lepiej być w optymalnej dyspozycji. A ja co? Najpierw praca, potem długa jazda z Warszawy i dopiero o pierwszej w nocy dotarliśmy na bazę. Na dodatek w międzyczasie zaczęło mnie boleć gardło. Na bazie spotkanie ze znajomymi, więc nie wypada od razu położyć się spać. Pijemy szybkie piwo, rozmawiamy, dogrywamy z Pablem ostatnie szczegóły porannego wyjścia i taktykę na nasze działanie w jaskini. Umysłem jestem zupełnie skupiony na czekającej nas akcji. Niby słucham tego co mówią inni, ale wewnętrznie myślę tylko o jednym – jak nam pójdzie, czy się uda. Po raz kolejny zmieniam pozycję w łóżku, jakoś tu duszno, inni chyba już śpią. I jeszcze to gardło zaczyna boleć coraz mocniej. Też sobie znalazło moment! W nadziei, że rano będzie lepiej zasypiam, będąc myślami daleko od jaskiń, w spokoju wyłączam umysł. Po chwili budzą mnie głosy.\n- To już rano?! Nie no kurcze, tak się nie da! Ledwo zasnąłem i już mam wstawać? – myślę, nie będąc jeszcze do końca rozbudzonym.\nSłyszę jak Pablo też narzeka, że jest mocno zmęczony i nie wyspany nagromadzoną ilością bezsennych nocy w ostatnim czasie.\n- I my mamy bić rekord? Kurde, ale boli mnie gardło. No nic trzeba wstawać – podpowiada głowa po chwili, gdy umysł już nieco wraca do racjonalnego myślenia - Może jak zjem śniadanie, to mi przejdzie.\nZ tym nastawieniem wstaję z łóżka; za oknem piękna pogoda – to mobilizuje do bardziej aktywnego działania.\nW założeniu jemy naleśniki z twarogiem i masłem orzechowym – mają nam dać sporo mocy, czemu absolutnie nie przeczę. Jestem głodny jak prawie zawsze na śniadanie i z niecierpliwością czekam, aż będą gotowe. Pablo coś miesza, dodaje, smaży i ... po jego minie widzę, że coś jest nie tak. Czyżby i naleśniki nie chciały współpracować? Po chwili jest decyzja.\n- Naleśników nie będzie – mąka nie taka jak trzeba i nie chcą się smażyć! – mówi Pablo.\nPo jego minie widzę, że jest nieco poirytowany tą sytuacją.\n- A gdzieś z tymi naleśnikami! Mamy przecież makaron! Do tego masło orzechowe, twaróg i śniadanie mistrzów gotowe. – odpowiadam.\nWyszło całkiem smaczne, a co ważniejsze energetyczne. Pakowanie przebiega już sprawniej choć po sto dziesięć metrów liny, które musi nieść każdy z nas nie za bardzo chce zmieścić się do plecaka. Kop w prawo, kop w lewo trzepnięcie o ziemię i zrobiło się trochę miejsca w plecaku. Uff.. udało się. Możemy się zbierać, póki jeszcze pogoda dobra. Według prognoz ma się zepsuć około południa, ale wtedy nas nie powinno już być na powierzchni, więc niech sobie leje ile chce! Na zejściu nie będzie już nam to zbytnio przeszkadzać.\nIza oferuje nam podwiezienie samochodem do wlotu doliny, więc chętnie korzystamy z tej przyjemności. Na zegarku 8.40. Ruszamy powoli, stopniowo rozgrzewając mięśnie. Pogoda wspaniała! Niezbyt gorąco, choć może nieco zbyt duszno. Mimo to idzie się całkiem nieźle, kolejne odcinki drogi zostają za nami. Mijamy kolejne osoby na szlaku pnąc się powoli ku górze. Pierwszy przystanek przy Wodniściaku. Uzupełnienie płynów w organizmach i butelkach, batonik na wzmocnienie, krótka wymiana zdań z dwójką spotkanych grotołazów i idziemy dalej w stronę Kobylarzowego żlebu, w którym rządzi jedna zasada – jak najszybciej do góry – nie lubię tych piarżysk zwłaszcza na zejściu i w deszczu. Po wyjściu z „Kobylarza” stajemy na Kobylarzowym siodełku, z którego krótki odcinek po Czerwonym Grzbiecie i odbijamy w prawo na ścieżkę wiodącą do Dolinki Litworowej. Można powiedzieć, że podejście już za nami. Wśród bujnych traw mkniemy ku otworowi. W oddali widzimy jakąś postać krzątającą się pod studzienką wlotową.\n- A niech to! Ktoś nas uprzedził – mówi Pablo – ciekawe ile osób jest już w środku?\nNie cieszy nas to za bardzo, ale czym prędzej idziemy się dowiedzieć ileż to osób siedzi już w jaskini. Po godzinie i pięćdziesięciu minutach od wejścia do doliny kończymy podejście. Jak się okazuje w jaskini jest tylko Jurek Ganszer, na zewnątrz „Frytka”, który w niewybrednych słowach narzeka na niedawną wyprawę do najgłębszej jaskini świata – Woroniej-Krubera. Śmiać mi się chce, gdy w złości opowiada jak to musiał nosić w jaskini wory wypchane kapustą i marchewkami, które miały służyć za żarcie biwakowe. Jak twierdził sraczka po nich nie odstępowała go przez kolejne trzy dni. Na biwakach tłumy grotołazów i ściśle określone reguły działania. Tego dnia idzie się tu, tamtego wraca. O tej godzinie nie wolno już się poruszać w jaskini, a jeść trzeba to co ci podadzą – czyli kapustę z ziemniakami i marchewką, a wszystko to za bagatela pięćset dolców, w tym sraczka gratis. Takie wyprawy, to chyba nie dla mnie. W jaskiniach cenię sobie spokój i pewnego rodzaju niezależność. Nie po to opuszczam powierzchnię Ziemi zanurzając się w tajemniczy świat jaskiń, aby po chwili przepychać się w tłumie grotołazów poruszających się w górę i dół w ściśle określonym rytmie. Poza tym lubię działanie w małych zespołach, które uważam za najbardziej efektywne.\nNie spieszymy się z wejściem. Oboje wiemy, że na pośpiech i szybkie działanie jeszcze przyjdzie czas. Spokojnie jemy kanapki, pijemy płyny, przebieramy się i worujemy liny. Pogoda nam sprzyja. Jest pięknie, ani zimno ani gorąco, a dookoła piękne widoki. Aż żal wchodzić do jaskini. No ale w końcu po to tu przyszliśmy.\n- To co ja może już zacznę poręczować trzy pierwsze studzienki – mówi Pablo\n- W porządku, zaraz też będę szedł - odpowiadam.\nKończę przygotowywanie się do wejścia, gdy Pablo bierze swój worek i rozpoczyna zjazd wlotową studnią. W mgnieniu oka znika pod powierzchnią ziemi. To znak, że powinienem zacząć się spieszyć. Zegarek włączony! Wprost przebiegamy trzy pierwsze studzienki, na Pierwszej pięćdziesiątce przejmuję poręczowanie. Najpierw krótki odcinek liny, potem długi złączony z nią, jedna przepinka i jak najszybciej na dół. Ale co to?\n- Cholera lina nie starcza! Wisi ze dwa metry nad spągiem, nie dam rady się wypiąć, przepnę się na linę Ganszera, a ty skróć maksymalnie przepinkę i wtedy powinna starczyć idealnie – mówię do Pabla.\n- Dobra! - słyszę odpowiedź.\nWykorzystuję linę Jurka i Frytki i przepinając się na nią staje na dnie. W tym samym momencie Pablo maksymalnie skraca przepinkę co daje oszczędność jednego metra i już bez problemu udaje mu się zjechać na dno studni. Trawers studni Flacha pokonujemy jednocześnie – lina złożona na pół na pierwszym Batinox-ie i wpięty shunt w dwie żyły. Najpierw ja, a tuż za mną Pablo. Gdy on ściąga i zwija linę ja zakładam już następną na drugiej pięćdziesiątce. Tu nie ma już żadnych problemów z długością liny. Starcza jej idealnie! Pod studnią chwilowe schylenie się, zakręt w lewo i już widać Pierwszy Płytowiec. Linę mamy tu dwudziestopięciometrową, choć teoretycznie potrzeba pięćdziesiąt metrów. Teoretycznie, bo w praktyce ostatnie dwadzieścia pięć metrów bez większych problemów można zejść bez asekuracji, a mniej liny z sobą to lżejsze wory. Zjeżdżam pierwszy, tuż za mną Pablo. Widzimy Jurka i Frytkę w Sali pod Płytowcem, ale szkoda nam czasu na zatrzymywanie się. Początek mamy niezły – jak na razie „zużyliśmy” około dwadzieścia pięć minut. Biegniemy w lewą część Sali, w kierunku wejścia w zawalisko prowadzącego w kierunku Magla. Jak na razie skończyły się odcinki linowe, a zaczęło się przeciskanie pomiędzy kamieniami i kluczenie w często skomplikowanych przełazach i salach. Na szczęście dość dobrze znam te partie i nie tracimy tu zbyt wiele czasu. Kolejno mijamy Partie Zakopiańskie, Czwarty Płytowiec i wchodzimy do Magla – pionowej szczeliny dwudziesto metrowej głębokości. Na dół schodzi się ją błyskawicznie; trzymana w ręku lina pozwala kontrolować szybkość zejścia. Na wąskim dnie Magla skręt w prawo i znów wchodzimy w zawalisko. Tu nie ma już możliwości zgubienia się – idziemy jak puszcza, byle w dół, gdzie czeka już na nas Elektromagiel – wąska szczelina, po poszerzeniu ładunkami wybuchowymi jest już bardzo obszerna. Za nią pokonujemy Szczelinę Agonii – coś w stylu Magla tylko dwukrotnie krótsze. Przed nami najgorsze czyli Błękitna Laguna – kilkunastometrowy odcinek bardzo niskiego i ciasnego korytarza z płynącą po spągu wodą. Z wyjątkiem nazwy to miejsce nie budzi mojej sympatii. Właściwie za każdym razem, gdy wchodzę w to miejsce zastanawiam się czy ma jakiś sens tak bardzo ingerować w to co stworzyła natura oraz czy to co zostało tu zrobione można jeszcze nazwać eksploracją czy po prostu górnictwem jaskiniowym. Ja idę pierwszy mając pod siebie podczepiony wór, Pablo tuż za mną przepycha go, gdy się klinuje. Udaje nam się przejść bez większych problemów, no może z wyjątkiem tego, że Pabla kombinezon w czasie przechodzenia zacisków zabiera sporo wody i jego wnętrze staje się kompletnie mokre. Ja mam na sobie nieprzemakalny kombinezon, który ratuje mnie przed całkowitym zalaniem. Mokre ciuchy Pabla oznaczają, że musimy poruszać się szybko, każdy dłuższy postój będzie oznaczał niepotrzebne marźnięcie. Po przejściu Błękitnej Laguny wchodzimy w Partie za czterema zaciskami – trochę czołgania i właściwie dwie nieprzyjemne szczeliny, które na szczęście udaje nam się pokonać bardzo sprawnie. Idąc pierwszy schodzę szczeliną po skosie w dół, tak jak puszcza najkorzystniej, jest rozszerzenie, mała salka i nagłe zwężenie.\n- Co to?! Nie kojarzę takiego miejsca.\nNa wprost szczelina robi się nie do przejścia, górą też się nie da, więc chyba zeszliśmy zbyt nisko. Dziwne, a wydawało mi się, że w tym miejscu nie da się zgubić.\n- Widziałeś po drodze jakąś kaskadę z piaskiem? – pytam się Pabla.\n- Była chwilę wcześniej, do góry.\n- Aaa..!! Zatem zeszliśmy zbyt nisko, trzeba pójść nią do góry aż przetniemy prostopadły meander bez piasku i wtedy skręcić w prawo.\nNie tracąc czasu czym prędzej wracamy na właściwą drogę, wszystko się teraz zgadza! Po chwili schodzimy szczeliną w dół, gdzie czeka na nas kolejny zacisk. Na szczęście znam go z poprzednich przejść więc w szybki sposób udaje się przedostać na drugą stronę. A za nim jeszcze trochę czołgania i wychodzimy w Kominach Ekstazy. Uff... chwila odpoczynku przed nami. I jak tu cicho - żadnej wody i ciasnot. Zjeżdżając sycimy się chwilami wytchnienia, gdyż wiemy, że za moment ciąg dalszy tzw. „giełgoteki” czyli „ciorania się” w nieprzyjemnych ciasnotach. Niestety nie trwają one zbyt długo o czym uświadamia nas widok Biwaku. Za każdym razem wchodzimy tu w inny sposób, ale po tym wyjściu myślę, że zapamiętałem już to właściwe, najprostsze dojście. Ileż tu śmieci! Zastanawia mnie co decyduje o zostawianiu w jaskini takiego bałaganu – brak sił czy totalna ignorancja? Tuż za Biwakiem wprost wpełzamy w Ciągi przykrości. Nie ma tu jakiś ciasnych przełazów ani zacisków ale przeciskania się na dłuższym odcinku w chropowatych, wąskich i niskich korytarzach sprawia, że miejsce to zostaje na długo w pamięci. Znajdując się w takich miejscach zawsze dziwię się jak to możliwe, że obszerne partie połączone są tak wąskimi korytarzami, zwłaszcza jeśli odbywa się to na tak długim odcinku. Niby nie jest ciasno, ale poruszanie się jest uporczywe, a w niskich przełazach po spągu płynie woda i trzeba się nagimnastykować żeby woda nie wlała się przypadkiem do kalosza. W takich miejscach każdy z osobna prowadzi własną walkę z samym sobą starając się jak najsprawniej pokonać kolejne ciasnoty. Pokonujemy je wyjątkowo sprawnie, czas wciąż mamy niezły, jeszcze jeden zakręt mały prożek, skręt w lewo i zjazd obszerną studnią do Sali 52. Huk lecącej wody, ginącej w Szczelinie Troli zupełnie zagłusza odgłosy naszego poruszania się, jakby jaskinia żyjąc własnym życiem wcale nie dostrzegała obecności nieproszonych gości. Może i niech tak zostanie. Czym prędzej trawersujemy podcięte studzienkami szczeliny zjeżdżamy kolejne studnie. Mijamy Małe Błotko – kiedyś szczelinę nie do przejścia dziś mało uciążliwy zacisk, wchodzimy w pionowe szczeliny ze stopniami z „kątowników” ułatwiającymi poruszanie się zwłaszcza w górę. W takich miejscach czujemy się bardzo dobrze i wprost spływamy na dół, pokonując część w przyrządach zjazdowych, a część bez nich. Po chwili słyszę głosy! Wydaje mi się? Nie! To ekipa warszawska idąca na rozpoznanie tych partii. Krótkie cześć, cześć i nie zatrzymując się biegniemy dalej by po chwili stanąć na Rozdrożu. Wspólnie postanawiamy, że zatrzymamy się w tym miejscu na jakieś picie i jedzenie, ale dopiero w drodze powrotnej. Zatem nie tracąc ani chwili trawersujemy błotniste pochylnie w kierunku Studni wiatrów. Wykorzystując wiszącą na stałe linę przechodzimy na drugą stronę i wchodzimy w Błotne Łaźnie – znów poza nazwą nic godnego uwagi. Po raz kolejny stwierdzam, że nie lubię tych partii, choć pocieszające jest to, że znając patenty można poruszać się w nich całkiem szybko. Kilka zakrętów, pochylnie w dół, pochylnie w górę, trawers szczeliny i cały czas cisza, wszechobecna cisza! Parujące kombinezony i miarowy odgłos oddechu, po chwili zostaje przerwany wodospadem spadającym do Parszywej siedemnastki. Wyjmujemy linę z worka, Pablo zjeżdżając pierwszy mocuje ją na Batinoxach. Ogromny huk lecącej wody zagłusza całkowicie nasze głosy. Z trudem słychać komendy „wolna!”. Pablo coś krzyczy z dołu, nie jestem w stanie go usłyszeć. Wołam „Co?!” i czekam na odpowiedź. Nic nie słyszę, ale po chwili już wiem, lina jest zbyt krótka i trzeba zrobić wahadło żeby stanąć na półce – wówczas wystarcza jej na styk. Po wypięciu się z liny trawers półką, krótki zjazd, kilka metrów marszu i dalej suchą stopą iść się nie da. Syfon Dziadka – cel osiągnięty!\n- Ile czasu minęło? – pytam się Pabla.\n- Trzy godzimy piętnaście minut – odpowiada.\n- To dobry czas, choć może być ciężko wyrobić się w dziesięciu godzinach.. Jak się czujesz? – pytam się, wiedząc, że nie przyjechał w Tatry w optymalnej formie.\n- Zmęczony i mokry, ale dobrze. A ty?\n- Boli mnie gardło, poza tym w porządku – odpowiadam.\nUbieramy przyrządy do wychodzenia i kierujemy się ku górze, w kierunku Rozdroża, na chwilowy odpoczynek regeneracyjny. Żałuję bardzo, że nie mam ze sobą aparatu. W takich momentach warto utrwalać rzeczywistość, żeby za jakiś czas móc sobie przypomnieć o takich chwilach. Wychodzę pierwszy, prożek do góry, trawers, krótki odcinek linowy, kilka metrów po półce skalnej i Parszywa siedemnasta a w niej ogromny wodospad. Powoli trzeba przestawić umysł na nieco inne ruchy raz ręka raz noga.\n- Lina wolna! –krzyczę\n- Ok!- pada odpowiedź.\nPo chwili obaj jesteśmy nad krawędzią studni.\n- Ja zwinę linę, możesz już iść – mówię do Pabla.\nPoczątek wyjścia jest dość uciążliwy. Śliskie błoto skutecznie utrudnia poruszanie się w górę. Co chwila trzeba uważać, żeby nie obsunąć się w dół. Na skośnym trawersie w szczelinie obsuwa mi się noga i zjeżdżam kilka metrów. Zatrzymuję się kolanem na ścianie.\n- Kur...ja pierd...! - ale się walnąłem! Na szczęście mam ochraniacze na kolanach, które trochę zmniejszyły impet uderzenia.\nTrzeba rozruszać kolano, to najlepszy sposób na ból. Dalszą część Błotnych Łaźni pokonuje już bez większych problemów. Wokół kompletna cisza. Gdy rozmasowywałem kolano, Pablo zniknął już gdzieś z przodu. Spotykamy się po chwili na Rozdrożu.\n- Nareszcie chwila odpoczynku, strasznie zgłodniałem i chce mi się pić- mówię siadając na kamieniu.\n- Mi też – pada odpowiedź.\nPrzez chwilę sycimy się posiłkiem. Jakże pyszne są kabanosy i kanapki! Na deser mały batonik, kostka czekolady i trzeba iść dalej. Czas nie jest naszym sprzymierzeńcem. Po dziesięciu minutach postoju wchodzimy w niepozorne wejście prowadzące do Galerii Krokodyla. Wyjście w szczelinach do góry nie sprawia większego problemu, stopnie i wiszące liny mocno pomagają. Mogę powiedzieć, że jest tu nawet przyjemnie. Jakoś wydaje mi się, że lubię to miejsce albo może po prostu patrzę przez pryzmat tego co nas czeka wyżej. Wszechobecna cisza sprawia, że słyszę każdy swój oddech i uderzenie serca. Staram się jak najszybciej pokonywać kolejne metry i nawet nie wiem kiedy, gdy już jestem przed Małym Błotkiem. Szybko wczołguję się głową w tą pozornie bardzo ciasną szczelinę, która im głębiej się w nią wejdzie okazuję się być nietrudnym przełazem. Worek z liną i turbką przeszkadza mi nieco, ale nie na tyle aby w znaczący sposób krępować mi ruchy. Za przełazem już obszerniejszym korytarzem wchodzę do salki gdzie zaczynają się kolejne odcinki linowe. Wyjmuję z wora turbkę ze sprzętem osobistym, gdy wchodzi też Pablo.\n- To ja może już pójdę, żebyśmy nie tracili czasu – mówi.\n- Jasne - odpowiadam zakładają Pantina na nogę.\nNa linach Pablo narzuca szybkie tempo, więc staram się go dogonić. Gdy się jest zmęczonym widok uciekającego partnera działa mobilizująco i mniej myśli się o zmęczeniu. Przed Salą 52 słyszymy głosy warszawiaków. Chętnie puszczają nas przed siebie, co jest bardzo miłe z ich strony. Ich pozdrowienia i życzenie nam jak najszybszego wyjścia działa na nas jeszcze bardziej pokrzepiająco. Mijając ich nie zatrzymujemy się ani na chwilę, tylko odpowiadając dziękuję i życząc im również bezpiecznej akcji wchodzimy w ciągi przykrości. Na wyjściu wydają mi się one nieco mniej przykre niż gdy szedłem w dół. Może to kwestia psychiki – świadomość, że z każdym metrem jesteśmy coraz bliżej powierzchni dodaje sił? Coraz bardziej wierzę, że jest możliwe nasze wyjście z jaskini w czasie krótszym niż dziesięć godzin. Na Nowym biwaku nie zatrzymujemy się – jakoś nie przepadam za tym miejscem, nie czuję też na tyle zmęczenia żebym musiał tu siadać i odpoczywać. Poza tym chcę jak najszybciej znaleźć się w Sali pod Płytowcem – tam umówiliśmy się, że robimy kolejny przystanek na jedzeni i picie. W głowie kołaczą myśli „Jeszcze tylko kilka zacisków, trochę czołgania i trudności za nami”. W czasie wyjścia kolejnymi studniami poza komendami „Wolna” i „Ok” w ogóle nie rozmawiamy. W czasie czołganie i przeciskania się też dominuje cisza. Wiemy dokładnie co mamy robić, rozumiemy się bez słów. Gdy worek zahacza się o występy po prostu sobie pomagamy. Poza tym każdy w samotności pokonuje kolejne metry. Uwielbiam w jaskiniach te momenty walki w samotności, zmagania się z własnymi słabościami, gdy człowiek nie ma możliwości dzielenia się swoim zmęczeniem z nikim innym niż tylko z samym sobą. W stropie Kominów Ekstazy chowamy sprzęt do turbki i wchodzimy w Partie za czterema zaciskami. Ostatnie prawdziwe ciasnoty przed nami – szczelina w dół, zacisk w poziomie, wyjście szczeliną po skosie z zaciskiem na samej górze, potem nieco „giełgoteki”, trzy metrowy prożek do góry i bardzo ciasna szczelina kilkumetrowej długości. Za nią jeszcze jedno nieprzyjemne miejsce i jesteśmy w Błękitnej Lagunie.\n- Pójdę pierwszy z workiem podczepionym pod dupę, jak się zaklinuje to mi pomożesz – mówię do Pabla\nW czasie czołgania, worek zahacza się w zwężeniach. Czekając aż Pablo go odblokuje nabieram wody do rękawa.\n- Kur... zalało mnie! – stwierdza Pablo\n- Mnie trochę też, ale ch... z tym do otworu już niedaleko!\nW Szczelinie Agonii i Elektromaglu poruszamy się żwawo, mknąc szybko ku górze. W zawalisku powyżej coraz mocniej odczuwam poobijane łokcie i poodciskane mięśnie. W Maglu nie wiem dlaczego używam Poigne w połączeniu z Pantinem na wiszącej linie – nie wychodzi mi to najlepiej, worek który mam podczepiony z boku też nie pomaga w wyjściu. Wychodzę bardzo powoli, co jakiś czas obsuwając się i waląc łokciami i kolanami o występy skalne.\n- Ja pierd...! – mówię w złości. Jestem tu po raz trzeci i zawsze to miejsce wydawało mi jakieś prostsze, a teraz skłamałbym nie mówiąc, że z utęsknieniem czekałem na koniec tej szczeliny. Po jej osiągnięciu padam jak wór na półkę.\n- Kur..zmęczyłem się – mówię do Pabla – Uff... no nic lecimy dalej!\nTrawers w lewo i wyjście z okienka do Czwartego Płytowca. W czasie szybkiego chodu towarzyszy nam huk spadających kamieni leżących na tym wielkim piarżysku i zapach siarki. Po kilkunastu minutach wychodzimy w Sali pod Płytowcem, gdzie siadamy na upragniony odpoczynek. Jemy resztę jedzenia, pijemy wodę, sycimy się słodyczami. Ale wszystko smakuje!\n- Nie ma co siedzieć długo - mówi Pablo – bo za chwilę zrobi nam się zimno. Cały jestem mokry. A ty?\n- Trochę też... rękawy i na klatce, poza tym w porządku. Jak stoimy z czasem?\n- Mamy jeszcze prawie dwie godziny do dziesięciu godzin, więc musi się udać. Jak wyjdziemy stąd w niecałą godzinę, to uda nam się złamać nawet dziewięć godzin!\n- Ok, to ja już idę.\nKończę jedzenie, gdy Pablo rusza w stronę Płytowca. Po wszystkich ciasnotach, które mamy już za sobą wyjście po linach do otworu jest prawdziwą przyjemnością. Działamy szybko i zorganizowanie – jeden wyciąga linę ze studni, gdy drugi już ją woruje, nie tracimy ani minuty. W czasie podchodzenia zastanawiam się jakie warunki panują na powierzchni, cieszę się, że już jesteśmy tak blisko. Po ośmiu godzinach i pięćdziesięciu ośmiu minutach jesteśmy oboje na powierzchni. Zatem udało się! Nie tylko złamać czas dziesięciu godzin, ale nawet dziewięciu! Na zewnątrz temperatura nie najwyższa, mgła i lekka mżawka, klasyczny tatrzański syf! Jesteśmy zmęczeni, ale bardzo szczęśliwi. Ściskamy się, gratulując sobie wzajemnie. Dzwonimy do znajomych na Bazie informując ich, że się udało i że jesteśmy cali i zdrowi na powierzchni. Przebieramy się szybko i schodzimy na dół, Pablo nieco szybciej ja nieco wolniej bojąc się o swoje kolana, zwłaszcza na zejściu w Kobylarzowym Żlebie. Schodząc samotnie w ciemności myślę o tym co działo się przez ostatnie kilkanaście godzin. Cieszę się, że mogłem tam być. Powoli schodząc rozmyślam o tym co było, ale i również kołacze się w głowie myśl „Co dalej?”. Jaki następny cel...\nPrzejście głębokości Jaskini Wielkiej Śnieżnej (osiągalnej suchą stopą) odbyło się dnia 6.09.2014 roku. Czas w jaskini 8 godzin i 58 minut. Poręczowanie i reporęczowanie od otworu do Sali pod Płytowcem oraz Parszywa siedemnastka. W wyjściu udział wzięli: Paweł Ramatowski i Piotr Sienkiewicz (obaj Sekcja Taternictwa Jaskiniowego KW Kraków).


10 Najlepszych Ofert Na Ocieplanie Pianką PUR w Brzezinach, 2021\nNajlepsze Oferty na Ocieplanie Pianką w Brzezinach, 2021\nPowierz zadanie najwyższej klasy pianowania poddasza specjalistom z firmy KMG Krzysztof Maciejewski. Ich praca jest ceniona przez Klientów z miejscowości Brzeziny i przyległych powiatów. Jeszcze dziś umów się z nimi na rozmowę, aby poznać dopasowaną ofertę.\nDołącz do naszych Specjalistów od Ociepleń i Izolacji Pianką PUR w Brzezinach\nDziałasz na rynku jako Specjalista od Ociepleń i Izolacji Pianką PUR i szukasz nowych Klientów z Brzezin lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Ocieplanie Pianką PUR, Zlecenia na ocieplanie pianką Brzeziny\nWciąż potrzebujesz specjalisty od izolacji pianką? Skorzystaj z wykwalifikowanej kadry Docieplenia pianą pur Kamil Bąkowski. Z pewnością dołączysz do grona zadowolonych Klientów. Zaledwie jeden telefon dzieli Cię od dostania świetnej wyceny - zobacz!\nJeżeli nadal poszukujesz dobrej firmy od ocieplenia pianką to wykorzystaj kompetencje MICH-BUD. Brzeziny i okolice to główny obszar ich działania. Ustal pasujący termin od razu i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nJeżeli interesuje Cię najwyższej klasy ocieplenie pianką poliuretanową w rejonie Brzezin i szukasz najlepszych ofert to trafiłeś w dobre miejsce. Mają propozycję dla każdego - skontaktuj się i sprawdź, nie pożałujesz.\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysów ocieplania pianką? A może interesuje Cię najtańsza oferta w Brzezinach? Złóż zapytanie, a specjaliści od ocieplania pianką z Brzezin sami prześlą Ci wyceny.\nInne pobliskie usługi: Tynki maszynowe Brzeziny Domki holenderskie Brzeziny Zdun Brzeziny\nWciąż poszukujesz profesjonalistów od ocieplenia poddasza pianką? Zaufaj doświadczeniu ROSBUD. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby otrzymać ofertę.\nZaufaj fachowcom w dziedzinie izolacji pianką i zatrudnij Baldhouse Julia Bald. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zadowoli każdego. Otrzymaj propozycję już teraz i sprawdź co firma może zaoferować.\nPo prostu zleć zadanie ocieplania pianką profesjonalistom z miejscowości Brzeziny. Przekonają Cię swoim zaangażowaniem i fachowością. W okolicy Brzezin są jednymi z najlepszych. Zachęcamy do zapoznania się z ofertą - bez wątpienia warto.\nNa wypadek jeśli wciąż poszukujesz ekspertów od izolacji pianką to trafiłeś w dobre miejsce - AGDAR-USŁUGI BUDOWLANE jest do Twoich usług. Brzeziny i okolice to teren, na którym koncentrują swoje działania. Zapraszamy do kontaktu - to Ci się opłaci.\nJesteś zdania, że znakomite ocieplenie pianką to niełatwy temat? W takim razie nie trać czasu - fachowcy z PUSzubert poradzą Ci i znajdą dopasowne rozwiązanie. Otrzymaj propozycję już teraz i przekonaj się co firma może Ci zaproponować.\nNa wypadek jeśli nadal poszukujesz ekspertów od izolacji poddasza to powierz tę kwestię specjalistom z IZOLACJE Pianką Poliuretanową. Brzeziny to teren, na którym koncentrują swoje działania. Zachęcamy do zadawania pytań - bez wątpienia warto.\nWłaśnie wybierasz godnego uwagi profesjonalistę do realizacji swoich planów? EasyTERM - izolacje natryskowe budynków jest na to skuteczną metodą. Chwyć za telefon i skontaktuj się, a otrzymasz ofertę, która z całą pewnością będzie godna Twojej uwagi.\nJeśli interesują Cię opinie na temat ocieplania pianką, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami z Brzezin. Otrzymasz fachową pomoc oraz oferty na realizację potrzebnych Ci usług. Już teraz wyślij zapytanie do profesjonalistów z Oferteo i poznaj najlepsze rozwiązania.\nKusząca cena i solidna realizacja powierzonych zadań to główne cechy firmy Mój ogród marzeń, której specjalnością jest ocieplanie pianką. Już nie trać czasu i zadzwoń teraz - gwarantujemy, że będziesz zadowolony!\nZaufaj specjalistom w dziedzinie izolacji pianką i zatrudnij Adi_show aranzacja wnetrz. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zaskoczy najbardziej wymagających. Nie czekaj - zatelefonuj i otrzymaj niewiążącą wycenę, która przypadnie Ci do gustu.\nKażdy, kto planuje zakup dobrej pianki polietylenowej powinien niezwłocznie zgłosić się do GRENAL i poznać ich atrakcyjne ceny oraz referencje otrzymane od Klientów. Ledwie chwila dzieli Cię od dostania atrakcyjnej wyceny - skontaktuj się!\nUwierz ekspertom w dziedzinie izolacji pianką i zatrudnij Benton. Precyzja z jaką wykonują powierzone im zadania, zaskoczy najbardziej wymagających. Dłużej nie czekaj i zadzwoń teraz - nie zawiedziesz się!\nTwoje zadanie będzie zrealizowane dzięki solidnemu doświadczeniu firmy BUD - STAR, która świadczy usługi ocieplania pianką na bardzo wysokim poziomie. Zapytaj o wycenę dopasowaną do Twoich potrzeb i zobacz co firma ma do zaoferowania.\nDokonaj najlepszego wyboru i powierz prace tym fachowcom od ocieplania pianką z miejscowości Brzeziny. Dopasowaną ofertę możesz otrzymać jeszcze dzisiaj.\nW przypadku, gdy szukasz solidnego ocieplania budynków pianką w rejonie Brzezin i oczekujesz dużego zaangażowania to skorzystaj z wieloletniego doświadczenia Łukasz Wojtysiak. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą - bez wątpienia warto.\nKazbud oferuje swoje usługi. Koncentruje się na Klientach z miejscowości Brzeziny i okolic. Jeszcze dzisiaj zadzwoń do nich, aby uzyskać więcej szczegółów.\nSzukasz ekspertów od najwyższej klasy ocieplania pianką w rejonie Brzezin lub w pobliskich miastach? Dokładne informacje otrzymasz po kontakcie, więc nie trać czasu.\nRealGreen Konrad Antoszewski\nJuż od kilku lat pracownicy firmy RealGreen Konrad Antoszewski oferują usługi z zakresu pianowania poddasza, dzięki temu są gotowi obsłużyć wszystkich Klientów szukających specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Skontaktuj się z nimi jeszcze dziś, aby uzyskać szczegółowe informacje.\nNasza firma świadczy usługi typu karton gipsy zabudowy gk malowanie sufitu podwieszane glazura panele hydraulika itp. Działamy na rynku od 2008. Terenem naszej działalności jest Lodzkie. Chcemy, by Klienci byli zadowoleni korzystając z naszych towarów.\nPowierz prace dotyczące pianowania poddasza ekspertom firmy REMART Artur Wasilewski z miejscowości Brzeziny. Zdobędą Cię swoim zaangażowaniem i fachowością. Na terenie Brzezin nie mają sobie równych. Już teraz skontaktuj się z nimi, aby uzyskać szczegółowe informacje.\nKrystian Jakman Łukasz golebiowski\nNasza działalność rozpoczęła się w 2011 roku. Nasza specjalność to wykończenia wnętrz, na terenie Łódź- łódzkie.\nBez oporów zleć usługę wyjątkowego ocieplania pianką specjalistom z firmy Dekarmont. Ich praca jest ceniona przez Klientów z miejscowości Brzeziny i pobliskich powiatów. Zapraszamy do kontaktu - to Ci się opłaci.\nPowierz usługę ocieplenia poddasza pianką poliuretanową fachowcom firmy Gandibud z miejscowości Brzeziny. Zdobędą Cię swoimi kompetencjami i fachowością. Na terenie Brzezin są jednymi z najlepszych. Nie trać czasu - zadzwoń do nich, aby otrzymać dopasowaną ofertę.\nPo prostu zleć prace dotyczące ocieplania pianką PUR profesjonalistom z miejscowości Brzeziny. Zadziwią Cię swoimi kompetencjami i rzetelnością. W okolicy Brzezin są w ścisłej czołówce. Zadzwoń, aby uzyskać więcej szczegółów - naprawdę warto.\nNie marnuj energii i zleć twoje zadanie specjalistom od ocieplania pianką z miejscowości Brzeziny. Żeby otrzymać wycenę skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nSygit oferuje swoje usługi wykorzystując najnowsze trendy na rynku. Skupia się na Klientach z rejonu Brzezin oraz przyległych powiatów. Umów się na rozmowę już teraz, a otrzymasz ofertę.\nZrealizowanie izolacji poddasza będzie przyjemnością jeśli zatrudnisz tych specjalistów. PIOTR ma indywidualne podejście do każdego klienta, które zachwyci nawet wyjątkowo wymagających. Przedstawią Ci dopasowaną propozycję, nie pożałujesz.\nZleć zadanie wysokiej klasy ocieplenia pianką poliuretanową ekspertom. Ich praca jest ceniona przez Klientów z miejscowości Brzeziny i sąsiednich powiatów. Skontaktuj się z nimi od razu, aby uzyskać szczegółowe informacje.\nPoszukując pianki polietylenowej namierzysz wielu sprzedawców, którzy mają ofertę dla Ciebie, ale to GOŚ-BUD USŁUGI REMONTOWO BUDOWLANE nie ma konkurentów. Już teraz skontaktuj się z nimi, aby uzyskać więcej szczegółów.\nKiedy poszukujesz bezkonkurencyjnej oferty pianki polietylenowej w rejonie Brzezin, zatrudnij ekspertów w branży. Invest Bud Tanie usługi koparkami i koparko - ładowarkami Paweł Tomanik wykorzysta swoją doświadczoną kadrę i zaproponuje Ci niezłą propozycję. Otrzymaj propozycję dopasowaną do Twoich potrzeb i przekonaj się co firma może Ci zaproponować.\nNasza firma zajmuje sie ukladaniem cegly klinkierowej-tj;.OGRODZEN,ELEWACJI KLINKIEROWYCH,KOMINOW,SCIANEK,SCHODOW itp.Dzialamy w branzy od 16 lat.Mamy najlepszych fachowcow,Wyrozniamy sie profesionalizmem w tej dziedzinie,dokladnoscia i szybkoscia.Sluzymy doractwem i chetnie podzielimy sie swym doswiadczeniem z klientem.prosze o osobisty kontakt tel;608 469 545\nRanking Specjalistów od Ociepleń i Izolacji Pianką PUR obejmuje również takie miejscowości jak: Brzeziny, Rogów, Jeżów, Jordanów, Dmosin, Ścibiorów, Szczecin, Kołacin, Popień, Paprotnia, Eufeminów, Polik, Wągry, Helenów, Ignaców, Przecław, Adamów, Teodorów, Tworzyjanki, Grzmiąca. więcej...\nPopularne frazy: ocieplanie poddaszy pianką Brzeziny, izolacja poddasza pianką poliuretanową Brzeziny, ocieplanie pianką poliuretanową cena Brzeziny\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/ocieplanie-pianka/brzeziny#Najlepsi


Ciekawy świata adl: Słynne gitary domowej produkcji\nNiektórzy sławni gitarzyści sami zbudowali swoje instrumenty - często gitary te stały się sławne, podobnie jak właściciel. Przyjrzyjmy się paru egzemplarzom - oto odliczanie TOP 3.\n3. Gitary Rona Jorzombka\nRon Jarzombek to średnio-znany gitarzysta, popularny głównie w kręgach słuchaczy metalu progresywn-technicznego - dzięki zespołom Watchtower i Spastic Ink. Ron zasługuje na uwagę nie tylko dzięki umiejętnościom technicznym, ale też dlatego, że sam buduje swoje gitary, wykorzystując części z innych instrumentów.\nNa specjalną uwagę zasługuje poniższa gitara:\nDlaczego? Kiedy Ron jechał w trasę koncertową do Japonii mógł zabrać dwie sztuki bagażu. Miał parę możliwości spakowania się:\n1. Wziąć swoją główną gitarę, jako drugą walizkę ciuchy, ale nie mieć zapasowej gitary.\n2. Zabrać dwie gitary i grać nago.\n3. Wymyślić coś innego.\nInstrument ze zdjęcia powyżej to efekt właśnie punktu 3. Gitara ta została przystosowana do szybkiego montażu i demontażu, a dzięki niewielkiemu korpusowi mogła jechać w walizce razem z ciuchami.\nWięcej o gitarach Rona: http://www.ronjarzombek.com/gtrs.html\nCzyli legendarna gitara Eddiego Van Halena. Wydał on 130 dolarów na gryf i korpus gitary, obie od Charvela. Korpus gitary był tańszy, ponieważ miał sęk.\nNastępnie Eddie dołożył przetwornik ze swojej gitary Gibsona - najpierw jednak zanurzył go w wosku, bo słyszał że można tak robić aby uzyskać lepsze brzmienie. Ponieważ Van Halen nie znał się na elektryce, to lutował "jak uważał". W wyniku gitara miała tylko jeden przetwornik, przełączniki i potencjometry też stanowiły głównie dekorację.\nW późniejszych latach gitarzysta zespołu Van Halen dołożył osłonę wykonaną z płyty winylowej, a także przemalował gitarę na kolor czerwony. Z użyciem farby do rowerów. Z dodatkowych "bajerów" można wymienić 25-centową monetę wykorzystaną do ustabilizowania mostka oraz światła odblaskowe przymocowane z tyłu gitary. Eddie kupił je w jakimś przydrożnym sklepie podczas którejś z tras.\nFender przygotował specjalne repliki tej gitary - tylko 300 sztuk, po 25 tysięcy dolarów (!) każda. Replika jest tak wierna, iż Eddie musiał podpisać oryginał aby się nie pomylić. Gitarę cechuje wielka dbałość o detale, takie jak ślady po papierosach w tych samych miejscach. Nawet 25-centówka jest z tego samego rocznika, a światła odblaskowe zostały wykonane na zamówienie, ponieważ taki typ nie jest już produkowany seryjnie. Co ciekawe - replika została wykonana tylko na podstawie zdjęć, bez żadnych pomiarów czy oględzin oryginału.\n1. Red Special\nCzyli gitara, którą zbudował Brian May (gitarzysta Queen) razem ze swoim ojcem, kiedy miał 16 lat. Gryf i korpus gitary wykonali z XVII-wiecznego mebla - podobno w gryfie są dwie dziury po kornikach. Przetworniki też nie były "fabryczne" - Brian przewinął je przed założeniem aby dostosować polaryzację.\nCiekawostką jest ruchomy mostek. Ta skomplikowana mechanicznie część została wykonana ze starego noża, dwóch sprężyn z amortyzatorów rowerowych oraz jednego drutu do robótek ręcznych.\nBrian May używał oryginalnej gitary w praktycznie każdym teledysku zespołu Queen - z wyjątkiem takich, gdzie instrument mógł uległ uszkodzeniu np. wskutek działania warunków atmosferycznych.\nAutor: adl o 20:40


Co wpływa na termin dostarczenia przesyłki? | Apetyt Na Wiedzę\nCo wpływa na termin dostarczenia przesyłki?\nAutorstwa : Apetyt Na Wiedzę 11 lutego 2019 18 kwietnia 2019\nOczekując na przesyłkę, często zastanawiamy się, czemu trwa to tak długo i chcemy ją otrzymać jak najszybciej. Trzeba to także brać pod uwagę, gdy wysyłamy coś do kogoś innego. Warto zastanowić się zatem, od czego dokładnie będzie zależało to kiedy paczka trafi do odbiorcy.\nRodzaj paczki i charakter wysyłki\nOczywiście w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na przesyłki w obrębie kraju i międzynarodowe, bowiem te drugie będą rzecz jasna transportowane dłużej i zależnie od tego, jaki środek będzie zastosowany (samolot czy pojazd naziemny). Istotne są także gabaryty samej paczki, bowiem te o niestandardowych wymiarach wymagają innej procedury sortowania oraz przewożenia, więc też proces też będzie się wtedy wydłużał.\nWreszcie na termin dostarczenia wpływa rodzaj wybranej przez nadawcę wysyłki, bowiem przy wariancie standardowym może to potrwać 2-3 dni nawet w obrębie kraju, lecz dostępne są opcje ekspresowe, które zapewniają dowóz paczki już następnego dnia i to często w godzinach porannych. Takie usługi oferuje m.in. https://kalisz.epaka.pl/.\nKwestie nadawania i jak patrzeć na czas doręczenia?\nPamiętajmy też, że obsługa paczki jest w pewnym stopniu uzależniona od pory dnia w której wykonujemy zamówienie czy też zlecamy nadanie. Jeżeli jest to późne popołudnie czy wieczór to być może proces sortowania został już wykonany i przesyłka będzie obsłużona dopiero dnia następnego.\nSklepy internetowe przeważnie wybierają dostawę z magazynów jak najbliżej odbiorcy, lecz nie zawsze będzie to możliwe, a kurier Inowrocław będzie rzecz jasna potrzebował więcej czasu na transport w odległe miejsce kraju niż dostawca z pobliskiego miasta.\nRozróżniajmy też pojęcia średniego i gwarantowanego czasu dostarczenia. Ten pierwszy oznacza, iż w większości przypadków paczka dotrze w podanym terminie – ten drugi jest granicą, do której na pewno przesyłkę otrzymamy.


Indeco Katowice - usługi proponowane przez naszą firmę to w głównym stopniu produkcja mebli, również na wymiar. Specjalizujemy się w zabudowie wnęk prostych oraz poddaszy. Oferujemy Państwu możliwość projektowania własnych mebli w wybranym przez klientów stylu. Zapraszamy do odwiedzania naszej strony internetowej i do zapoznania się ze szczegółami dotyczącymi naszego przedsiębiorstwa.\nOferujemy szeroki asortyment mebli kuchennych, łazienkowych, hotelowych, biurowych, oraz nietypowych robionych według indywidualnych projektów np. do baru, sklepu, biura, itp. Naszym klientom oferujemy sprzęt do zabudowy znanych marek. Naszą dewizą jest solidność, rzetelność, a przede wszystkim doskonała jakość wyrobów.


Bluza HASVIK WIND MEN - Fjord Nansen\n> Bluza HASVIK WIND MEN\nBluza HASVIK WIND MEN\nBluza wykonana z termoaktywnego materiału MICROPILE, wyposażona w wiatroszczelny panel i przedłużony tył.\ndopasowany do ciała, nie krępujący ruchów krój\nbluza wykonana jest z ciepłego materiału termoaktywnego MICROPILE STRETCH\nwiatroszczelny i oddychający frontowy panel z materiału EVEREST NYLON\nzintegrowany kaptur z wysoką stójką i możliwością regulacji pola widzenia\ndwie kieszenie na biodrach zamykane zamkami\nzamki renomowanej marki YKK\nwaga: 450 g (rozm. M)\nEVEREST NYLON – ultralekki i jednocześnie odporny na rozdarcia nylon wykonany w technologii ripstop\nMICROPILE STRETCH – najnowszej generacji tkanina z modyfikowanych mikrowłókien poliestrowych, której główną zaletą jest bardzo duże i szybkie odprowadzanie wilgoci (potu). Proces odparowania wilgoci/potu wspomagany jest poprzez specjalną przestrzenną strukturę tkaniny. Dzięki odpowiedniej ilości włókien elastanu tkanina posiada system 4-WAY STRETCH – rozciąga się w czterech kierunkach, a co za tym idzie dopasowuje się także do sylwetki ciała. Dzięki konstrukcji materiału 3D powietrze zatrzymane w strukturze materiału wspomaga naturalną termoregulację. Zewnętrzna warstwa jest lekko nieprzewiewna (gęstszy splot), co idealnie sprawdza się przy mniejszym wietrze.\ndoskonała izolacja – zachowanie odpowiedniej termiki ciała\nzalecany zakres użytkowania bielizny z Micropile Stretch: -30°C do +15°C\nBluza HASVIK WIND to połączenie materiału termoaktywnego MICROPILE STRETCH z wiatroszczelnym i oddychającym panelem EVEREST NYLON. Dzięki temu połączeniu bluza zyskuje na funkcjonalności i może być wykorzystana do różnych aktywności niezależnie od pory roku. Komfort użytkowania podnosi przyjemny w dotyku materiał wykończony płaskimi szwami. Elastyczny materiał przylega do ciała i nie krępuje ruchów.\nBielizna z dzianiną Micropile Stretch najlepiej nadaje się do aktywności do temperatury max 20°C, a w czasie zabaw zimowych jest po prostu niezastąpiona. Nie ogranicza ruchów, idealnie przylega do ciała i doskonale oddycha. W stosunku do cienkiej bielizny uniwersalnej, odprowadza ona pot dalej od powierzchni skóry i może wchłonąć go 2 razy więcej. Ponadto jest 2 razy cieplejsza. Sprawdza się m.in. w ski-touringu, na nartach, w kajakarstwie, na rowerze. Idealna dla wszystkich zmarzlaków.\nMICROPILE STRETCH , NYLON EVEREST\ntak, zintegrowany - nieodpinany\nKurtka polarowa ROALD\nBluza termoaktywna HALSA GOLF WOMEN\nBluzka VIKING LONGSLEEVE MEN


HYBRYDYZACJA przez PompÄ™ GenetycznÄ… ratunkiem przed GLOBALNYM OCIEPLENIEM KLIMATU i wymieraniem gatunkÃ³w | Polityka.org.pl\nTo, Å¼e kaÅ¼dy WrzesieÅ„ od tego roku bÄ™dzie statystycznie o co najmniej jeden stopieÅ„ Celsjusza cieplejszy to nic. Mamy poÅ‚owÄ™ PaÅºdziernika 2018 roku i pogoda jest jak w lecie. Gdy byÅ‚em maÅ‚y, o tej porze padaÅ‚ juÅ¼ pierwszy Å›nieg, a dzisiejsza latoroÅ›l bÄ™dzie go chyba oglÄ…daÄ‡ tylko w ksiÄ…Å¼kach historycznych. To powaÅ¼ny dylemat, gdyÅ¼ na Ziemi Å¼yje ponad 7 mld ludzi i kroi nam siÄ™ klÄ™ska Å¼ywioÅ‚owa. Nie bÄ™dziemy wiÄ™c siÄ™ mieli jak wykarmiÄ‡. WyginÄ… roÅ›liny, a wraz z nimi wyginÄ… zwierzÄ™ta. OczywiÅ›cie w historii Ziemi zdarzaÅ‚y siÄ™ okresy cyklicznych wymieraÅ„ gatunkÃ³w, jednak okresy te trwaÅ‚y setki tysiÄ™cy lat, albo i nawet miliony, choÄ‡ nigdy w Å¼yciu nie jeden wiek, a wiek dwudziesty i poczÄ…tek dwudziestego pierwszego to okres, w ktÃ³rym na Ziemi wyginÄ™Å‚o najwiÄ™cej gatunkÃ³w w historii Ziemi. Wiele istotnych gatunkÃ³w jest juÅ¼ tak skrajnie zagroÅ¼onych, Å¼e pozostaÅ‚o ich jakieÅ› 300 osobnikÃ³w (na przykÅ‚ad lew azjatycki).\nAni te zwierzÄ™ta, ani te roÅ›liny nie majÄ… szansy przeÅ¼ycia kolejnych trzydziestu lat, a w tym tempie rozwoju, ingerencja ludzka bÄ™dzie siÄ™ rozwijaÄ‡ coraz bardziej - wrÄ™cz logarytmicznie. OczywiÅ›cie naturalnym i pierwszym skojarzeniem jest ograniczyÄ‡ ingerencjÄ™ ludzkÄ…, jednak dziaÅ‚anie takie nie tylko skazane jest na poraÅ¼kÄ™, ale powoduje efekt odwrotny - tak jak kÄ…sanie dominujÄ…cego tylko go umacnia, tak ograniczanie ingerencji ludzkiej powoduje, Å¼e coraz bardziej siÄ™ ona nasila. CzÅ‚owiek nie jest w stanie jej "ograniczyÄ‡", gdyÅ¼ nawet modna koncepcja z lat 70. o "ograniczeniu liczby ludnoÅ›ci", czyli wywoÅ‚aniu "sponsorowanej" epidemii, albo wojny rÃ³wnieÅ¼ sprawiÅ‚aby przy dzisiejszym tempie rozwoju efekt odwrotny i ta ingerencja tylko by siÄ™ nasiliÅ‚a. Na myÅ›l ciÅ›nie mi siÄ™ skojarzenie z filmu "Fifth Element", w ktÃ³rym ludzie wysyÅ‚ajÄ…c pociski w stronÄ™ planety zÅ‚a w ogÃ³le jej nie zniszczyli, ale sprawiali tylko, Å¼e ta planeta zÅ‚a rosÅ‚a.\nNie jesteÅ›my w stanie zredukowaÄ‡ liczby ludnoÅ›ci do okoÅ‚o 5000 przedstawicieli naszego gatunku, bo to daÅ‚oby skutek, ktÃ³ry wyeliminowaÅ‚by czynnik ludzki. JesteÅ›my trochÄ™ w kropce.\nTo, co moÅ¼emy zrobiÄ‡, to byÄ‡ trochÄ™ bardziej sobÄ…. DziÅ› wiele jest prÃ³b tworzenia systemu politycznego przyszÅ‚oÅ›ci, ale pamiÄ™tajmy, Å¼e nie kaÅ¼dy "Å‚yknie: zapÄ™dy technokracji, gdzie rzÄ…dziÄ‡ bÄ™dzie i tak elita, a reszta bÄ™dzie bydÅ‚em, krÃ³lami hipermarketÃ³w i zerami bazarowymi. Nie wyeliminujemy rÃ³l spoÅ‚ecznych i tego, Å¼e wszyscy jesteÅ›my rÃ³Å¼ni. Nawet tak, Å¼e dziewczyna 8'ka nie weÅºmie sobie za mÄ™Å¼a chÅ‚opaka 4'ki, a wieloÅ›Ä‡ interakcji spoÅ‚ecznych spisuje nas czÄ™sto na role spoÅ‚eczne, ktÃ³re odzwierciedlajÄ… nie tylko nasze predyspozycje, ale i ambicje, czy umiejÄ™tnoÅ›Ä‡ adaptacji cierpienia zwiÄ…zanego z niedogodnoÅ›ciami danej roli spoÅ‚ecznej. JeÅ›li wiÄ™c gdybyÅ›my nawet stworzyli system, ktÃ³ry umoÅ¼liwiÅ‚by nam lepsze funkcjonowanie spoÅ‚eczne, oraz lepsze wykorzystanie zasobÃ³w, to pozostaje pytanie co z caÅ‚Ä… resztÄ… tego globu? TÄ… resztÄ…, ktÃ³rÄ… nie jest ludzkoÅ›Ä‡?\nOgraniczanie siÄ™ byÄ‡ moÅ¼e dobrze i wyglÄ…da na papierze wÅ›rÃ³d tych, ktÃ³rzy sÄ… zdyscyplinowani, maÅ‚o zmanierowani i majÄ… na tyle wyobraÅºni, aby widzieÄ‡ sens w tego typu zabiegach. Dla ludzkoÅ›ci nie moÅ¼na jednak pominÄ…Ä‡ rozwoju, a co siÄ™ z tym wiÄ…Å¼e powszechnego drobnego przyrostu majÄ™tnoÅ›ci. Ograniczanie spotka siÄ™ z buntem, a ten sprawi, Å¼e zapanuje tylko wiÄ™ksza rozpusta i gnuÅ›noÅ›Ä‡. Potrzeba jednak dziaÅ‚aÅ„, ktÃ³re sprawiÄ…, Å¼e ludzkoÅ›Ä‡ bÄ™dzie w mniejszym stopniu rozwarstwiona, a w wiÄ™kszym stopniu (praktycznie caÅ‚kowicie) zbliÅ¼y siÄ™ do poziomu Å›redniej, gdzie kaÅ¼dy czÅ‚owiek bÄ™dzie w takim samym stopniu odwzorowywaÅ‚ kompetencje drugiej osoby. To, co go bÄ™dzie wyrÃ³Å¼niaÅ‚o, to wÅ‚asny wysiÅ‚ek, ktÃ³ry bÄ™dzie odwzorowywaÅ‚ przewagÄ™, ale nadanie (siÅ‚a) bÄ™dzie dla kaÅ¼dego ta sama. W takim ukÅ‚adzie bÄ™dzie moÅ¼liwe zaangaÅ¼owaÄ‡ komputery do zarzÄ…dzania ludzkoÅ›ciÄ…, a w zwiÄ…zku z tym kierowanie ruchem, posuniÄ™ciami gospodarczymi, bezpieczeÅ„stwem, etc. etc. BÄ™dzie to teÅ¼ oznaczaÅ‚o, Å¼e komputery zadbajÄ… o inÅ¼ynieriÄ™ Å›rodowiska, oraz reglamentacjÄ™ usÅ‚ug i produktÃ³w, ktÃ³rych masowe stosowanie moÅ¼e przeczyÄ‡ wytycznym i dyrektywom - podporzÄ…dkowanym pod konkretne plany dla ludzkoÅ›ci. Czy bÄ™dzie to oznaczaÅ‚o, Å¼e i Å¼eniÄ‡ siÄ™ bÄ™dziemy z osobami, ktÃ³re wyznaczy nam komputer, albo, Å¼e wybieraÄ‡ bÄ™dziemy sobie geny dla dzieci? No wÅ‚aÅ›nie takie koncepcje sÄ… dziÅ›, a ich bÅ‚Ä™dnoÅ›Ä‡ polega na tym, Å¼e KAÅ»DY POMYSÅ MA SWÃ“J POTENCJAÅ i Å¼aden pomysÅ‚ nie moÅ¼e byÄ‡ stosowany jako rozwiÄ…zanie uniwersalne, a takÅ¼e Å¼aden (w ramach tego, co sprawdzalne) nie ma prawa jako takie byÄ‡ uwaÅ¼any. Owszem, nawet najbardziej odlotowe pomysÅ‚y majÄ… racjÄ™ bytu, jeÅ›li ktoÅ› wystarczajÄ…co dÅ‚ugo podrÄ…Å¼y temat (na zasadzie "szukajcie a znajdziecie"), ale powtarzam - kaÅ¼dy taki pomysÅ‚ moÅ¼e "pchnÄ…Ä‡" nas tylko o kilka punktÃ³w dalej - no chyba Å¼e jest to rozwiÄ…zanie przeÅ‚omowe, ktÃ³re otworzy nas na wszechÅ›wiat i "obce cywilizacje".\nStÄ…d GMO, dziÅ› tak masowo stosowane jest pomysÅ‚em dobrym, ale nie moÅ¼e byÄ‡ uwaÅ¼ane za rozwiÄ…zanie totalne. TeÅ¼ ma swÃ³j potencjaÅ‚ i naduÅ¼ywanie tego Å›rodka moÅ¼e skoÅ„czyÄ‡ siÄ™ dla nas Åºle. Z reguÅ‚y przekory, gdy cieszÄ…c siÄ™ zÅ‚apanÄ… kurÄ… dajÄ…cÄ… zÅ‚ote jaja "patrzymy na swojÄ… przyszÅ‚oÅ›Ä‡ z kalkulatorem w rÄ™ku" i wyliczamy tylko same profity - szybko okazuje siÄ™, Å¼e "gubimy tyÅ‚y", zamiatamy problemy pod dywan, aÅ¼ w koÅ„cu nadchodzi "wielkie pierdzielniÄ™cie!".\nW XVI wieku pewien angielski Lord zaczÄ…Å‚ krzyÅ¼owaÄ‡ konie wyÅ›cigowe. CoÅ›, co kiedyÅ› lataÅ‚o garbate po polu, dziÅ› nazywamy rasÄ… czystej krwi angielskiej i mechanizm, ktÃ³ry ten Lord wynalazÅ‚ stosuje siÄ™ do dziÅ› w genetyce. Naprzemiennie krzyÅ¼uje siÄ™ przez inbred-outbred-inbred, czyli przez krzyÅ¼owanie bliskospokrewnione-dalekospokrewnione-bliskospokrewnione (istotne, aby zaczÄ…Ä‡ od bliskospokrewnionego). Gdy jednak zaczniemy od incestu - kazirodztwa, moÅ¼liwe jest krzyÅ¼owanie zawsze pÅ‚odnych hybryd, ktÃ³re spontanicznie siÄ™ nie krzyÅ¼ujÄ…, poprawÄ™ ich pÅ‚odnoÅ›ci (hybrydy wielogatunkowe sÄ… najczÄ™Å›ciej przynajmniej czÄ™Å›ciowo bezpÅ‚odne), oraz uzyskuje siÄ™ o wiele lepsze wyniki genetyczne. Takie zwierzÄ™ta, podobnie jak przez miczurinizm (oraz inne podobne techniki) byÅ‚yby w stanie przedÅ‚uÅ¼yÄ‡ linie genetyczne zwierzÄ…t dziÅ› skazanych na wymarcie, przeÅ¼yÄ‡ ludzkÄ… ingerencjÄ™, czy nawet opuÅºniÄ‡ jÄ… i czÄ™Å›ciowo powstrzymaÄ‡. OczywiÅ›cie nie jest to zabawa dla nieodpowiedzialnych, gdyÅ¼ tak skuteczne narzÄ™dzie zawsze wiÄ…Å¼e siÄ™ z ryzykiem (np. inwazyjnoÅ›ci, czy agresji gatunku), ale zawsze teÅ¼ takie zwierzÄ™, czy roÅ›lina,m poddana GMO bÄ™dzie bardziej "responsywna" i bÄ™dzie dawaÄ‡ szybciej o wiele lepsze wyniki. Jeszcze raz podkreÅ›lÄ™ - jest to potÄ™Å¼ne narzÄ™dzie i jako pomysÅ‚ - ma swÃ³j ograniczny potencjaÅ‚ - wciÄ…Å¼ jednak nie odkryty. PotencjaÅ‚, na ktÃ³ry dziÅ› powinniÅ›my siÄ™ zdecydowaÄ‡.\nZeszÅ‚a zima daÅ‚o ostro popaliÄ‡, pare razy nie mogÅ‚em dostaÄ‡ siÄ™ do auta bo drzwi zamarzÅ‚y.\nIdea manipulowania ludzkimi genami nawet ciekawa, moÅ¼e stworzymy super rasÄ™ odpornÄ… na choroby, z podkrÄ™conÄ… inteligencjÄ… itp. z drugiej strony kojarzy siÄ™ to trochÄ™ z nazizmem


Prawie 15% szans na poważną chorobę - Głos Polski\nPrawie 15% szans na poważną chorobę\nLubicie w czasie wolnym spacerować w Holandii po parkach, lasach lub po prostu spędzać czas w ogrodzie? Jeśli tak, nie zapomnijcie o środkach na owady. W ostatnim czasie kleszcze w Niderlandach stały się bardzo aktywne i jest ich wyjątkowo dużo, a 15% z nich przenosi bardzo poważną chorobę - boreliozę.\nJak wskazują naukowcy, pajęczaki te są najbardziej aktywne właśnie teraz, w czerwcu i lipcu. Tak wynika z długoterminowych badań zaprezentowanych przez Nature Today. Co więcej, po 7 latach badań i obserwacji ze zgrozą stwierdzono, iż liczba zakażonych owadów jest bardzo wysoka. Obecnie 15% wszystkich tych pasożytów zakażona jest bakteriami wywołującymi boreliozę, chorobę oznaczającą dla człowieka wiele lat cierpienia, zapalenia i bóle stawów.\nNa zlecenie uniwersytetu w Wageningen wolontariusze przez 7 lat co miesiąc łapali kleszcze w tych samych, ściśle określonych miejscach, w dwunastu lokalizacjach na terenie Królestwa Niderlandów. Następnie dane te przez kilka lat dokładnie analizowano. W końcu w opublikowanym w tym tygodniu raporcie stwierdzono, iż aktywność kleszczy wzrasta od marca, a swoje apogeum najczęściej ma w czerwcu, najpóźniej w lipcu. Wtedy to owadów jest najwięcej i są najbardziej krwiożercze. Dane te pokrywają się również z oddolnymi obserwacjami i zgłoszeniami mieszkańców Niderlandów na tekenradar.nl, gdzie ludzie informują innych, gdzie zostali ugryzieni, przez tego owada i czy niosło to za sobą jakieś przykre konsekwencje.\nW badania nad tymi pajęczakami włączył się również RIVM .Przebadał on 14 000 owadów, aby sprawdzić, czy przenoszą one niebezpieczne dla ludzi bakterie. Wyniki mogą budzić pewien niepokój. Okazało się, iż 14,7% owadów ma w sobie bakterie wywołujące boreliozę. Co jednak ciekawe, liczba owadów nosicieli zmienia się z miesiąca na miesiąc. Najmniej jest ich w marcu, wtedy to możliwość zakażenia dotyczy tylko 9,7% owadów. Najgorzej jest zaś w sierpniu, kiedy to bakterie Lyme roznosi aż 16,1% kleszczowej populacji. Największa ,bezwzględna zaś ilość zakażonych owadów występuje w czerwcu.\nNa stałym poziomie?\nJak pokazują badania, z roku na rok liczba kleszy w Holandii się zwiększa. Ogromne znaczenie mają tu ciepłe zimy, które nie wymrażają populacji tych owadów. Na szczęście jednak wraz ze wzrostem liczebności nie wzrasta ilość zakażonych osobników. Dzięki temu na przestrzeni 7 lat badań ilość owadów z bakteriami boreliozy zmniejszyła się z 18% na początku do 12% na końcu badania. Średnia zaś w perspektywie wszystkich roczników wynosiła 14,7%.\nCo te dane oznaczają w praktyce? Jak wskazują naukowcy, w tym roku w Holandii ugryzionych przez kleszcza zostanie 1,5 miliona mieszkańców tego kraju. Ponad 27 000 z nich będzie zaś musiało zmierzyć się z boreliozą. Dlatego też, jeśli chcemy uniknąć problemów zdrowotnych, ubierajmy się w długi rękaw i spodnie na spacer, oraz spryskajmy się środkiem odstraszającym te pajęczaki.


Picie słodzonych napojów wpływa na wzrost ilości tłuszczu brzusznego - Napoje kawa herbata\nPicie słodzonych napojów wpływa na wzrost ilości tłuszczu brzusznego\nRegularne picie słodzonych napojów przez dorosłych w średnim wieku wiąże się z większą ilością tłuszczu brzusznego, a ten zwiększa ryzyko różnych chorób, w tym cukrzycy czy chorób serca - podaje serwis kopalniawiedzy.pl.\nSłodzone napoje to najważniejsze źródło cukrów dodanych w USA; fot. fotolia\nData: 19-01-2016, 11:15\nOtyłość staje się jeszcze większym wyzwaniem zdrowotnym w pandemii\nZespół dr Caroline S. Fox przyglądał się 1003 uczestnikom Framingham Heart Study. Średnia wieku wynosiła 45 lat, niemal połowę próby stanowiły kobiety. Ochotnicy wypełniali kwestionariusze żywieniowe i na początku i na koniec studium przechodzili badanie tomografem (w ten sposób naukowcy określali zmiany otłuszczenia ciała).\nSłodzone napoje to najważniejsze źródło cukrów dodanych w USA. Ich dzienne spożycie jest w Stanach wysokie: w latach 2001-04 wynosiło ono 22,2 łyżeczki dziennie, co oznacza 355 kalorii ekstra. Biorąc pod uwagę ryzyko zdrowotne związane z cukrami dodanymi, w 2009 r. Amerykańskie Stowarzyszenie Serca sprecyzowało zalecenia odnośnie do ich spożycia. Większość kobiet nie powinna przekraczać 100 kalorii w cukrach dodanych dziennie. Dla mężczyzn ustalono limit 150 kalorii dziennie.\nCzytaj więcej w serwisie kopalniawiedzy.pl.\nsłodzone napoje RSS ALERT / rynek napojów RSS ALERT / otyłość RSS ALERT / napoje bezalkoholowe RSS ALERT


Sprzątanie świata 2020 - Zespół Szkół w Damnicy\nPrzejście szkoły w tryb nauczania hybrydowego\nSUPER ZABAWA U SUPER CHŁOPAKÓW!\nSprzątanie świata to międzynarodowa kampania odbywająca się na całym świecie w trzeci weekend września. Polega na zbiorowym sprzątaniu śmieci zalegających poza miejscami przeznaczonymi do ich składowania. Jej celem jest wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa i wspólna lekcja poszanowania dla środowiska. Jej zadaniem jest promowanie nieśmiecenia, edukacja odpadowa oraz inicjowanie działań, dzięki którym zmniejszy się nasz negatywny wpływ na środowisko.\nNasza szkoła corocznie bierze udział w akcji Sprzątanie świata i tak też stało się w tym razem. Podczas całego tygodnia od 14 do 18 września wszyscy uczniowie udali się z wychowawcami klas na wspólne sprzątanie swojej najbliższej okolicy, aby choć w niewielkim stopniu posprzątać świat dookoła siebie.\nTego typu działania są interesującą metodą pracy wychowawczej oraz wartościowym sposobem na realizację wolontariatu. Zakład Gospodarki Komunalnej zaopatrzył nas w worki a Urząd Gminy w worki oraz rękawiczki.


MyCookBook.pl - Cytrynowe pajączki na Halloween\nsok i skórka z 1 cytryny (wyparzonej)\nDo posmarowania ciasteczek (przed pieczeniem):\nczarny barwnik spożywczy (ilość zależna od pożądanej intensywności koloru)\nopakowanie "Jadalnych oczu" (np. Wilton)\npisak cukrowy w kolorze czerwonym (np. Oetker)\nMasło wraz z cukrem miksujemy na puszystą, jasną masę. Dodajemy do niej sok oraz skórkę startą z cytryny, a także 2 żółtka. Całość mieszamy do połączenia. Mąkę pszenną i ziemniaczaną przesiewamy wraz z proszkiem do pieczenia. Następnie cały czas mieszając masę na wolnych obrotach dodajemy po łyżce mącznej mieszanki do jej wyczerpania. Gdy składniki się połączą ciasto jeszcze chwilkę zagniatamy (powinno być gładkie i nie kleić się do rąk), formujemy w kulkę, zawijamy w folię i wkładamy na noc do lodówki.\nSchłodzone ciasto dzielimy na 2 części : 1/4 i 3/4. Większą część wykładamy na wysypany mąką blat i rozwałkowujemy je na grubość ok. 3-4 mm. Za pomocą okrągłej foremki (lub kieliszka) o średnicy ok. 4 cm wykrawamy kółka. Układamy je na wyłożonej papierem do pieczenia blaszce zachowując przynajmniej 10-12 cm odstępy. Z mniejszej kulki odrywamy kawałki ciasta o wielkości ziarnka grochu i wałkujemy w dłoniach tworząc długie na ok. 3 cm cienkie walce – to będą nóżki naszych pajączków. Do każdego wyciętego kółka doklejamy po 8 nóżek.\nPrzed pieczeniem ciasteczka smarujemy żółtkiem z dodatkiem łyżki mleka i wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 175 stopni (termoobieg) na ok. 12 minut (ciasteczka mają się lekko zezłocić, ponadto trzeba uważać, by nóżki się nie przypaliły). Jeśli nie macie w swoich piekarnikach funkcji termoobiegu ustawcie temperaturę na ok. 190 stopni i pieczcie ciasteczka ok. 10 minut.\nUpieczone pajączki studzimy na kratce.\nDo miseczki wsypujemy cukier puder, dolewamy do niego na początek ok. 2 łyżek ciepłej wody i mieszamy bardzo dokładnie, by nie było żadnych grudek. W razie potrzeby dolewamy jeszcze troszkę wody. Lukier nie może być rzadki, ale też nie powinien być zbyt gęsty. Po uzyskaniu odpowiedniej konsystencji dodajemy barwnik spożywczy w czarnym kolorze. Mieszamy dokładnie, aby barwnik równomiernie zabarwił nasz lukier.\nMożemy przystąpić do dekoracji. Na ciasteczka nakładamy lukier i ostrożnie go rozprowadzamy go po korpusie oraz odnóżach. Najlepiej robić to za pomocą cienkiego pędzelka (takiego do malowania farbami). Zanim lukier zastygnie, nakładamy na każde ciasteczko cukrowe oczka, leciutko dociskamy i odstawiamy. Tak postępujemy do momentu udekorowania wszystkich pająków. A gdy czarny lukier zastygnie, wówczas cukrowym pisakiem wyciskamy uśmiechnięte buźki na każdym ciachu. I gotowe!\nCiasteczka można przechowywać ok. 3-4 dni.


urocze buciki . 36 - Dodatki vintage - DecoBazaar\nCERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Dodatki vintage > Buty > urocze buciki . 36 (nr 5152189)\nCena: 49 zł Wysyłka krajowa pocztą: 12,00 zł / 2,40 złWysyłka krajowa kurierem: 17,00 złWysyłka zagraniczna (dotyczy krajów UE): 15,00 zł / 3,00 zł Zapytaj o szczegóły produktu\nUrocze, dziewczęce buciki - nowe! Turkusowe, miękkie i wygodne, na maleńkim obcasiku. Ozdobione kwiatami. Gumki pomagają dopasować się bucikom nawet do szczupłej stopy. Rozmiar: 36 (długość wkładki 23,5). Stan: NOWE!Rozmiar buta: 36UWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #buty, #kobiece, #kwiaty, #nowe Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.


wisior ze srebra z koralem ws28-67\nDziś prezentuję bardzo modny srebrny wisior z koralem zrobiony z najwyższej próby metalu szlachetnego – srebra 925. Srebro pasuje na każdą okoliczność. Nic nie podkreśli Twojej urody i wdzięku jak gustowna biżuteria srebrna. Srebrny wyrób z bursztynem to śliczny i polecany dodatek do nowoczesnego ubioru. Poczuj się zupełnie wyjątkowo. Pozwól sobie na odrobinę przyjemności. Sklep jubilerski Bizant.pl na wszelkie troski poleca gustowne wyroby jubilerskie. Szczególnie interesujące są czarujące srebrne zawieszki z koralem.\nbransoletka srebrna z koralem bt28-6\nlipiec 26th, 2012 admin\tNo comments\nBransoleta z osadzonym koralem to przeuroczy szczegół dzisiejszego stroju. Biżuteria ze srebra z czerwonym koralowcem pasuje w szczególności do noszenia do czarnej marynarki. Oksydowany ręcznie wyrób z koralem cieszy się od wielu lat niesłabnącym powodzeniem. Wyrób jubilerski ze srebra z koralem to bez wątpienia sprawdzony pomysł na prezent z okazji walentynek. Damska biżuteria ma pozytywne oddziaływanie na organizm – wycisza troski i osłabia wzburzenie. Biżuteria srebrna zaspokoi wymagania osób ceniących klasykę i ekstrawagancję. Tylko wyobraź sobie jak wiele przyjemności sprawi Tobie posiadanie uroczego drobiazgu. Pozwól sobie na odrobinę przyjemności. Sklep jubilerski Bizant.pl na wszelkie troski poleca gustowne wyroby jubilerskie. Szczególnie interesujące są nietypowe bransolety z koralem.\nCategories: Bransoletki\tTags: biżuteria kobieca, koral


strona główna >> 12/2016 >> Który w rankingu miast przyjaznych rowerzystom byłby Brzeg? A który Tczew?\nKtóry w rankingu miast przyjaznych rowerzystom byłby Brzeg? A który Tczew?\nJednym z nieoczekiwanych, a jednocześnie najdorodniejszych owoców opublikowania przed miesiącem raportu „Rower w mieście” i rankingu miast przyjaznych rowerzystom były dwa listy z prośbą o pomoc w obliczeniu punktacji miast, które we wspomnianym rankingu się nie znalazły i nie znajdą, bo są za małe. Pierwszy, już 2 listopada, odezwał się Andrzej Staśkiewicz ze stowarzyszenia Rowerowy Brzeg z propozycją samodzielnego zebrania informacji. Jest to co prawda inna droga pozyskiwania danych niż w wypadku rankingu, ale chętnie przystałem na propozycję. Trzy dni później poprzez profil „Rowertouru” na facebooku napisał do nas Grzegorz Pawlikowski, oficer rowerowy z Tczewa, z propozycją samodzielnego obliczenia punktacji. Na tę propozycję również chętnie przystałem, chociaż częściowo, bo punktację obliczyłem osobiście. Poprosiłem tylko o wypełnienie ankiety.\nNo i z pewną nieśmiałością przystąpiłem do rachunków po otrzymaniu danych od zainteresowanych panów. Przy okazji i mnie zaczęło dręczyć pytanie – czy ranking z kryteriami pomyślanymi dla miast 100-tysięcznych i większych będzie odpowiedni dla Brzegu (36,5 tys. mieszkańców) i Tczewa (60 tys.)? Czy na przykład dla takich miast równie istotna jest możliwość przewożenia roweru transportem publicznym (w obu jest to niemożliwe)? Na ostatnie pytanie odpowiedzi wciąż szukam, natomiast Brzeg i Tczew udało się jakoś spozycjonować. Wyniki poniżej. Jednak aby je właściwie odczytać, należy wziąć do ręki listopadowy numer „Rowertouru” z objaśnieniem kryteriów.\nBrzeg wypadł bardzo blado, we właściwym rankingu zająłby przedostatnie miejsce. Stało się tak z wielu powodów, poczynając od bardzo słabo rozwiniętej sieci dróg rowerowych, poprzez niechęć do stosowania nowoczesnych rozwiązań infrastrukturalnych, aż po kulawy proces konsultacji społecznych.


Oto kolejny zwiastun filmu o Tolkienie. Czekamy na niego z niecierpliwością [WIDEO]\nFoxSearchlight / youtube.com / pk\nNiedziela, 10 marca 2019, godz. 08:00\nW sieci pojawił się nowy zwiastun filmu poświęconego życiu J. R. R. Tolkiena. Wiele wskazuje, że będzie to naprawdę dobre kino.\n20 tysięcy wyświetleń w godzinę. Nowy dokument Patryka Vegi robi furorę w sieci [WIDEO]\nPatryk Vega / facebook.com / pk\nŚroda, 6 marca 2019, godz. 11:41\nReżyser serii "Pit Bull", "Służb specjalnych" i "Botoksu" zaskoczył internautów filmem poświęconym zakonnicom.\nFilm na weekend: "Ukryte piękno"\nGdy śmierć dziecka odbiera Howardowi chęć życia, jego historia w przedziwny sposób splata się z losami przyjaciół oraz trójki tajemniczych nieznajomych. Wspaniałe kino i genialna obsada. To film, który koniecznie trzeba zobaczyć.\nSą filmy, które mają moc zmieniać życie. To zdecydowanie jeden z nich\nPoniedziałek, 25 lutego 2019, godz. 10:40\n"Kafarnaum", który od kilu dni jest wyświetlany w polskich kinach, nie dostał Oscara, ale to jest arcydzieło, które po prostu trzeba zobaczyć. Ten obraz rozrywa serce, widzowie wychodzą z kin ze łzami w oczach.\nFilm na weekend: "Mój rower"\nDziadek, ojciec i syn są skazani na swoje towarzystwo przez kilka dni. Żaden z nich nie przepuści okazji, by uprzykrzyć drugiemu życie. Czy naprawdę więcej ich dzieli, niż łączy?


Mihiderka 3 Maja - Lieferservice | Pyszne.pl\nWahl aus: sos musztardowo-klonowy, majonez na mleku sojowym, sos czosnkowy, sos chutney żurawinowy z jalapeno, sos BBQ und mehr.\nJak zawsze mega pyszne :)\nPrzepyszny „Jackbab” ze świeżych i wysokiej jakości składników, to niesamowita uczta dla podniebienia w wykonaniu Mihoderki. Szkoda jedynie, że jest ona taka krótka – Wasz „kebab” powinien być zdecydowanie większy, a na pewno cieszyłby razy dwa. ;-)\nIdealnie doprawione jedzenie wege. Szok i miła odmiana, że kupienie burgera to tutaj szansa na ostrą, fajną szamę. Polecam Michiderkę baaardzo! Pomidorowa też miodzio!\nMihiderka Galeria Katowicka


Jelita – jaka jest ich rola w naszym organizmie? | Mama ocenia, testuje, poleca\nZapytani o to, jaką rolę w organizmie pełnią jelita, z pewnością odpowiedzielibyście, że polega ona na ułatwieniu trawienia. Ale to tylko część prawdy, gdyż nasze jelita to niezwykle złożone narządy o dużo szerszym spektrum działania.\nJelita – budowa\nJelita, to narządy o niezwykle złożonej budowie, które stanowią jeden z ważniejszych elementów układu pokarmowego. Rozróżnia się dwie główne części jelit – jelito cienkie i grube, przy czym każde z nich charakteryzuje się inną budową, długością, średnicą oraz pełnionymi funkcjami. Oddzielone są one od siebie zastawką krętniczo – kątniczą, określaną jako zastawka Buhina.\nStanowi najdłuższy odcinek układu pokarmowego. Może mieć od 4 – 6 metrów długości, natomiast jego średnica może wynosić od 3 do 5 cm. Jelito cienkie rozpoczyna się zaraz za żołądkiem. Wyróżnia się kilka jego fragmentów. Pierwsza z nich to dwunastnica, w której następuje rozłożenie pokarmu na poszczególne składniki. Przechodzi ona następnie w jelito czcze, gdzie ma miejsce wchłanianie składników pokarmowych, a to z kolei w jelito kręte mające swój udział w budowaniu naszej odporności. U końca jelita cienkiego znajduje się wspomniana wcześniej zastawka Buhina.\nJego długość może wynosić blisko 2 metry. Łączy ono jelito cienkie z odbytem. Dzieli się na 7 fragmentów. Są to: jelito ślepe, okrężnica wstępująca przechodząca w poprzecznicę, a następnie w okrężnicę zstępującą i esicę. Ostatni fragment jelita grubego to odbytnica – inaczej jelito proste. Jelito grube zakończone jest kloaką, w której zbierają się odpadowe produkty przemiany materii. Charakterystyczne dla jelita grubego są jego pofałdowana i pozagłębiana powierzchnia oraz ruchy, które wykonuje w celu oczyszczenia organizmu z zalegających w nim zbędnym treści pokarmowych.\nJelita i pełnione przez nie funkcje\nJak już wcześniej nadmieniliśmy, jelita w zależności od budowy pełnią zróżnicowane role. Jelito cienkie bierze udział w procesie trawienia. Produkuje ono sok trawienny. Jest też odpowiedzialne za ekstrahowanie z pokarmu cennych makroskładników, które następnie wchłaniają się do krwi i są przez nią transportowane do poszczególnych komórek naszego ustroju. Jelito cienkie jest ponadto odpowiedzialne za przyswajanie przez organizm znajdujących się w pokarmie składników odżywczych jak: węglowodany, białka, tłuszcze, witaminy czy sole mineralne. Dzięki temu nasz ustrój otrzymuje porcje niezbędnej do funkcjonowania energii.\nJelito grube z kolei uczestniczy w procesie wydalania ubocznych produktów przemiany materii. Poza tym jelito grube odpowiedzialne jest za prawidłowe wydalanie kału. Oznacza to, że jeśli tylko jest zdrowe, czyli gdy uważamy na to, co jemy i nie unikamy aktywności fizycznej, nigdy nie będziemy uskarżać się na takie kłopoty jak: niestrawność, uczucie ciężkości w żołądku czy zatwardzenia. Jest ono również niezwykle ważne, jeśli chodzi o sprawne działanie układu odpornościowego, gdyż to właśnie jelito grube stanowi pierwszą linię obrony przed szkodliwymi mikroorganizmami jak patogeny, alergeny czy toksyny.\nPonadto w jelicie grubym bytują tzw. dobre bakterie, co zwiększa znacznie zakres jego działania. Mianowicie ich istnienie powstrzymuje namnażanie bakterii chorobotwórczych, dzięki czemu jesteśmy lepiej chronieni przed chorobami nowotworowymi, ale i zakaźnymi. Ponadto dobre bakterie bytujące w jelicie grubym ułatwiają wchłanianie ważnych dla zachowania sprawności ustroju mikroelementów. Takie dobroczynne działanie wykazują bakterie kwasu mlekowego. Drugi typ dobrych bakterii zamieszkujących jelito grube to Bifidobakterie. Dzięki nim szybciej możemy pokonać te infekcje, które wywołują biegunki bakteryjne. Dzięki Bifidobakteriom wyraźnemu skróceniu ulega również czas trwania infekcji rotawirusowych, ich przebieg jest też nieco łagodniejszy. Dzięki obecności dobrych bakterii jelito grube uczestniczy też w wytwarzaniu witaminy K i niektórych witamin z grupy B.\nZaburzenia pracy jelit i ich efekty\nJak sami widzicie – jelita można z powodzeniem określić, jako narządy wielofunkcyjne, a to oznacza, że są one również narażone na częste zaburzenia. Stoją za nimi niewłaściwe dieta i nieprawidłowe nawyki żywieniowe. Zaburzenia pracy jelit mogą pociągnąć za sobą wiele nieprzyjemnych konsekwencji. Najczęściej są to kłopoty ze strony układu pokarmowego, ale nie tylko. Otóż, gdy nasze jelita pracują niewłaściwie, czyli ich mikroflora zostaje zaburzona, wówczas stajemy się bardziej podatni na depresje, spadki nastroju czy kłopoty z koncentracją. Ponadto, jeśli sprawność jelit zostanie zaburzona, możemy zauważyć wyraźne zmiany w naszym wyglądzie.\nPodsumowując – funkcje jelit nie ograniczają się jedynie do czynnego udziału w procesie trawienia, chociaż stanowią jego niezwykle istotną rolę. Są one także odpowiedzialne za naszą kondycję fizyczną, odporność na wiele groźnych chorób – w tym nowotworowych – i po części za równowagę psychiczną. Dlatego w trosce o nie, powinniśmy zwracać większą uwagę na to, co ląduje na naszym talerzu oraz więcej czasu spędzać w ruchu niż przed monitorem komputera czy telewizora. Warto też zadbać o regularne nawadnianie.\njelita, zdrowa dieta, zdrowie


Jak Spalić Pączka - Bezpieczna Suplementacja\nJak spalić kalorie z jednego pączka? – PoradnikZdrowie.pl\nJak spalić kalorie z jednego pączka? Autor: Agnieszka Paculanka. Tłusty czwartek nie tylko u osób na diecie budzi rozterki. Bo zjadłoby się pączka, i to nie jednego, ale co z kaloriami? Jak bardzo trzeba się zmęczyć, by pozbyć się kalorii z choćby jednego pączka?\njak spalić pączka – oglądaj video nt. jak spalić pączka na …\nWywiady, video nt. jak spalić pączka. Interesujesz się jak spalić pączka – zobacz wszystkie filmy nt. jak spalić pączka na TV.se.pl\nTłusty czwartek. Jak spalić pączka w 12 minut? – YouTube\nW tłusty czwartek nie odmawiajmy sobie przyjemności jedzenia pączków. Ale pamiętajcie, żeby każdego spalić. Aby spalić jednego pączka musimy 30 minut biegać,…\nJak obniżyć kaloryczność pączków? Najbardziej zdrową wersją pączka jest ten domowy z wypełnieniem z dzikiej róży, a najgorszą – kupowane w dużych sklepach pączki pełne nadzienia i lukru.\nJeden pączek to ok. 300 kcal – oto najlepsze sposoby, żeby …\nNa przykładzie pączka pokażemy, ile czasu potrzeba na daną aktywność, aby spalić pochodzące z niego kalorie. A jest co spalać – jeden pączek to ok. 300 kcal!\nJak spalić pączka? – Zdrowie & Fitness – WP.PL\nBerliner to niemiecka nazwa pączka, który podobnie jak w Polsce, jest tam najczęściej podawany z marmoladą i cukrem pudrem. … zamiast martwić się jak "spalić" pączka, można zjeść pół pączka lub nie jeść go wcale.\nJak spalić pączka? :: MedExpress.pl\nJak spalić pączka? W Tłusty Czwartek nie zjeść pączka?! Należy zjeść! Niestety jeden pączek ma około 400 kcal. Jak go spalić? Martyna Rapp 2014-02-27 07:08 W Tłusty Czwartek nie zjeść pączka?! Należy zjeść! Niestety …\nJak spalić pączka – ;* Samotni? – łączmy się! 😉 – Forum …\nJak spalić pączka tapatik 04.02.16, 11:27. Podobno pączek ma 300 kalorii i żeby go spalić wystarczy przez 4,5 godziny oglądać telewizję. W razie gdyby ktoś nie miał telewizora podaję metody alternatywne: Rozbieranie kobiety:\nJak spalić pączka? – WP Kobieta\nTłusty czwartek tuż tuż i tego dnia nikt nie powinien mieć wyrzutów sumienia z powodu zjedzenia pączka czy oponki – oczywiście wszytko w ramach rozsądku. Zjadając jednego pączka, dostarczasz swojemu organizmowi około 340 kcal – całkiem sporo, zakładając, że średnie, dzienne\nTłusty czwartek 2017. Jak spalić kalorie z pączka …\nTłusty czwartek 2017. Gdzie kupić najlepsze pączki w mieście… i jak spalić kalorie? Tłusty Czwartek – czyli ostatni czwartek przed Wielkim Postem – obchodzony jest w Polsce i katolickiej części Niemiec.\nJak spalić pączka? Ile trzeba ćwiczyć, żeby spalić pączka …\nJak spalić pączka? Ile trzeba ćwiczyć, żeby spalić pączka? – Pączek – ILE MA KALORII i JAK GO SPALIĆ? TABELA ćwiczeń i czas wyk. – Aby spalić jednego pączka (wersja klasyczna) musisz: Jak spalić pączka?\nTłusty czwartek: jak spalić kalorie z jednego pączka …\nTłusty czwartek: jak spalić kalorie z jednego pączka? [INFOGRAFIKA] Tłusty czwartek, czyli święto wszystkich łasuchów, otwiera ostatni tydzień karnawału. W żadnym innym dniu świeżutkie pączki nie smakują tak wybornie. …\nJak spalić kalorie z jednego pączka? – Claudia\nWatro te kalorie spalić jak najszybciej. Jak? Podpowiadamy. Aby spalić jednego pączka wystarczy: Szybki bieg – 30 min; Umiarkowany bieg – 35 min\nJak spalić kalorie z jednego pączka? | Blog Militaria.pl\nJak spalić kalorie z jednego pączka? W tłusty czwartek bycie fit nie jest łatwe. Nawet najbardziej znani trenerzy pozwalają sobie i swoim podopiecznym na zjedzenie pączka. Jednak chwilę przyjemności trzeba potem odpracować!\nTłusty czwartek 2017: jak spalić jednego pączka? – fakt.pl\nJak spalić jednego pączka? Sprawdź i wybierz najlepszy sposób. Zobacz zdjęcia. EC. Cała prawda o witaminie D; Często się całujesz? Zobacz, co ci grozi; Tak choroby zakaźne zmieniają wygląd człowieka; NFZ odmówił Jagience leczenia.\nTłusty Czwartek – ile kalorii jest w pączku i jak je spalić?\nJak spalić pączka? Cóż, sprawa nie jest taka prosta jakby się mogło wydawać, a to głównie dlatego, że ilość kalorii spalonych podczas treningu nie jest dla każdego taka sama.\nJak spalić kalorie z pączka? – styl.pl\nJak spalić kalorie z pączka? – Tłusty czwartek to święto ruchome. W tym roku obchodzimy je 23 lutego. Zwyczaj jedzenia pączków w tłusty czwartek w Polsce sięga XVII wieku. W normalny dzień przeciętna piekarnia sprzedaje około 500 pączków, a w tłusty czwartek – nawet 30 tysięcy.\nJak Spalic Paczki – NaszeMiasto.pl\nJak spalić kalorie z pączka? 2017-02-23 17:43:12; Jak co roku, w tłusty czwartek objadamy się pysznymi paczkami. które najlepsze? Te z polewą lukrową, cukrem pudrem czy oblane czekoladą? A co w środku – nadzienie różane, adwokat, a może bita śmietana?\nTłusty czwartek. Jak spalić kalorie z pączka? – NaszeMiasto.pl\nJak spalić kalorie z pączka? Autor: red . 2017-02-22, Aktualizacja: dzisiaj 11:22 Tłusty czwartek to święto ruchome. W tym roku obchodzimy je 23 lutego. Zwyczaj jedzenia pączków w tłusty czwartek w …\nJak spalić pączka? | Serwis Zdrowie\nJak spalić pączka? 22.02.2017. Mogą być z różą, z dżemem truskawkowym lub adwokatem. Nie ma to większego znaczenia, bo raz do roku, w tłusty czwartek, niemal każdy Polak staje się wielkim amatorem pączków w każdej postaci.\nJak spalić kalorie po zjedzeniu pączka?;\npoleca jak spalić kalorie, przypadkiem informując o cenach wejścia, przypadkiem… Redaktor po zjedzeniu pączką, nie widzi przypadkiem innej alternatywa jak Fun Arena ( nie mówię o ankiecie).\nTłusty czwartek. Jak spalić pączka w 12 minut? – wideo w …\nW tłusty czwartek nie odmawiajmy sobie przyjemności jedzenia pączków. Ale pamiętajcie, żeby każdego spalić. Aby spalić jednego pączka musimy 30 minut biegać, 40 minut jeździć na łyżwach, albo 60 minut tańczyć. A jak zrobić to w 12 minut?\nCo trzeba spalić jednego pączka? – Zapytaj.onet.pl\nja wiem jak spalić jednego pączka, wystarczy wrzucić go do ognia 😉 A przy okazji zaoszczędzicie zbędne kalorie 😉\nJak spalić zjedzonego pączka? – SE.pl\nŻeby jak najszybciej spalić pączka można także wbiegać po schodach przez 15 minut – to jak raz spali nam 300 kalorii. Pamiętajmy jednak, że wysiłek fizyczny jest zdrowy i potrzebny zawsze, a nie tylko w tłusty czwartek lub w piątek zaraz po świecie obżarstwa.\nJak spalić pączka? Warto zobaczyć! – zpleszewa.pl …\nCzy wiesz jak spalić pączka? My podpowiadamy. Możesz sobie wybrać odpowiedni sposób na spalenie dodatkowych kalorii. Dziś Tłusty Czwartek, z pewnością opychacie się faworkami, oponkami i pączkami.\nJAK SPALIĆ PĄCZKA – Mowimyjak.pl\njak spalić pączka szukasz informacji, artykułów, wywiadów nt. jak spalić pączka. Wszystko na temat jak spalić pączka na Mowimyjak.pl\nIle kalorii ma pączek. Jak je spalić (PĄCZEK KALORIE …\nPodpowiadamy też, co trzeba zrobić, żeby spalić kalorie po zjedzeniu jednego pączka! Kup prenumeratę cyfrową Gazety Wrocławskiej. Pączek kalorie … PĄCZEK – KALORIE – JAK JE SPALIĆ – sprzątanie, całowanie czy fitness – wybierz najlepszy sposób na pozbycie się pączkowych kalorii\nTłusty czwartek. Jak spalić pączka? – FIT nie FAT\nW tłusty czwartek z pewnością w naszej diecie przybędzie kalorii. Co zrobić, by spalić pączka?\nJak spalić pączka w 12 minut? – Wykop.pl\nJak spalić pączka? – Artykuł – Familie.pl\nJak spalić pączka? Opublikowany przez: jkm 2012-02-15 14:12:58. Dzisiaj możemy bezkarnie objadać się pączkami, ponieważ jest tłusty czwartek. Jednak nasuwają się pytania: ile kalorii sobie w tym dniu dostarczymy i jak je …\nIlość Kalorii W Pączku


Nie tylko na obrazkach jesteśmy idealni! - Oczami Bezdomnego Psa\nHome Opowieści... ...domowe! Nie tylko na obrazkach jesteśmy idealni!\nNie tylko na obrazkach jesteśmy idealni!\nWłaściwie to nic więcej nie muszę pisać, tylko to, co w temacie i od razu powinniście uwierzyć, a co! Przecież nie ma innej możliwości, skoro JA tak piszę… Nie byłoby jednak postu, a podejrzewam, że co najmniej kilkoro z Was czeka jednak na jakieś akapity, zdjęcia i takie tam.\nTo, że Frupi jest idealna, to wiedzieliśmy doskonale. Potem właściwie potwierdzenie to była tylko formalność…\nDziś mija rok razem, z tej okazji znowu przesyłamy kilka zdjęć. Frupi jest cudowna, to musiało być przeznaczenie, że trafiliśmy akurat na nią (a było tak, że przyjechaliśmy do Was poznać zupełnie innego psa). Jeździ z nami na wszystkie wyjazdy, razem przeszliśmy już setki kilometrów w różnych miastach, w górach, nad jeziorami – odmieniła nasze życie, a my jej 🙂\nTo, że Cezar jest idealny, też wiedzieliśmy, ale że AŻ TAK?? Nie dość, że w każdej sytuacji się zachowa, że poczucie obowiązku ma, to jeszcze jest piśmienny! Wyczuwam ociupinę, kto był inspiracją i nie powiem, czuję się mile połechtana ohohohoho!\nTo już 4 miesiące jak nic nie pisałem. Wybaczcie ale jestem taaaki zapracowany, że ciężko znaleźć chwilę dla siebie.\nOtóż, jak pańcia zaczęła mnie prowadzać na działkę, to mi się tak tam spodobało, bo zadań mam bez liku! A to koty pogonię, a to ziemię przekopaną utwardzę własnym ciałem! A to pańci koca popilnuję, by nikt nie zajął! Taki to ja wielozadaniowy pieseł jestem!\nAle najbardziej, najodpowiedzialniejszą pracą było bycie ochroniarzem!!! Tak! Ochroniarzem!! Jak były święta…te, co to pańcia tak dużo jajek gotowała, to pańciu na działce duuużo szynki gotował… albo wędził… już sam nie wiem… ale najważniejsze, że jak skończył, to razem z pańcią poszliśmy tam po niego, by pomóc oczywiście przynieść te wszystkie pachnące, smakowite, soczyste… oj… hihi… szyneczki. Ja miałem za zadanie (najpierw miało być, że każdy będzie niósł po trochę, ale jak zobaczyli jak się oblizuję raz po raz, to zmienili zdanie…też coś!) iść z tyłu, tuż za szyne… yyy… pańciem i pilnować by koty go nie napadły! Zapach tych pysznych, soczystych, świeżutkich szyneczek leciał za nami aż do samego domu! Widzicie sami, jaka to odpowiedzialna praca była!\nPańcia mówi, że nie wie jak sobie radzili kiedy mnie nie było… wiadomo! he he\nJak nie chodzimy na działkę, to do parku lub lasu, ale coraz mniej już mi się chce i jak tylko widzę, że pańcia kieruje się właśnie tam, to ja sprytnie kieruneczek zmieniam :))) albo staję i osła udaję hihihi Pańcia się nie gniewa, choć czasem mówi na mnie leniuszku… :))\nJak nie chodzimy na działkę, ani na dwór, to uprawiam leżing na balkonie, ale i tam nie śpię (czasem) tylko monitoruję, kto chodzi po moim podwórku!\nA niech tylko jakiś obcy Burek przyjdzie i pod MÓJ krzaczek zechce zrobić to i owo… to… już ja mu tak nawtykam! Ale nie jak szajbus jakiś… nie, nie! Tylko szczekiem bardzo dostojnym w końcu Cezar mam na imię, a to zobowiązuje!! Nooo.. .chyba, że nie posłuchaaa, tooo…. :))\nA tak ogólnie to zdrowy jestem, karmią mnie całkiem dobrze, dają pić i….no właśnie! I tu muszę się poskarżyć :((\nWiecie co mi pańcia wiosną zrobiła?? WYKĄPAŁA MNIE!!!! :((((\nTo był cios poniżej pasa!!! Ja się staram, pilnuję szyne…. yyy… pańcia, na działce pracuję a ona tak!!! Nie powiem… jak juz było po wszystkim, to nawet fajnie było! Tak przyjemnie, tak czysto… nawet bawić się chciało, gdyby nie to, że łapki się ślizgały :((\nTak na koniec już, bo się rozpisałem, chciałem życzyć wszystkim moim kuplom aby jak najszybciej znalazły swoich dwunożnych, takich super, super! Myślimy z pańcią o was często, jak możemy to pomagamy w różny sposób, gdyż nigdy ale to nigdy o was nie zapomnimy!\nPozdrawiam was ja i pańcia!\nI że tylko te dwa psy takie idealne i koniec? Wcale nie! Mamy na przykład Rulę, która miała okazję udowodnić, że jest taka super w dechę, ale cóż…… Nie jej wina, że znów u nas mieszka… Oto ona:\nMoże i wygląda groźnie, może i nie umie się uśmiechnąć promiennie ot tak do zdjęcia, ale czy to nie jest tym bardziej super, że to właśnie Wy będziecie wiedzieć, jak bardzo jest wyjątkowa…? A niech inni z daleka się boją! A niech odkrywają jej cudowność i niech będą zdziwieni! Jak ja ją zobaczyłam pierwszy raz, to tak właśnie pomyślałam, że oooohoooo, nie będzie łatwo! A tu pierwsze dni minęły, zaczęła wychodzić to tu, to tam, nasi ją do ludzi bardziej zaczęli wyciągać i nagle PSTRYK – pies ideał… Cierpliwa, grzeczna, można między dwunożnych ją zabrać, im więcej rąk do głaskania tym przyjemniej, uśmiechać się umie, na plecki wykładać też, czego jeszcze chcieć?\nNie pytajcie, dlaczego wróciła. Była idealna. Wszystko było idealne. W samochodzie – cudo, sama w domu zostawała – żadnego problemu. Żadnej jej winy nie było, żadnej…. Już na szczęście się nie smuci, przełknęła, potraktowała jako przygodę, co miała zrobić… Znów czeka na dom idealny…\nMyślicie, że tylko psy takie, że od razu się wpasują? Ciężko to przyznać, to prawda, ale sierściuchy też…\nNiedawno adoptowaliśmy kotka Sołtyska, postanowiliśmy zmienić mu imię które pasuje bardziej do jego łagodnego charakteru 🙂 Jego nowe imię to Tymon!\nKotek od razu po przyjeździe do domu i otworzeniu transportera poczuł że tutaj będzie jego nowy kochający dom!\nWyznaczył od razu gdzie będzie jego ulubione miejsce-to fotel który jest obok okna przez które ogląda sobie, co dzieje się na zewnątrz. Bardzo często, gdy przychodzimy do salonu pooglądać telewizje idzie razem z nami kładzie się na kolankach albo obok nas na kanapie i wspólnie oglądamy. Bardzo się cieszymy że mamy nowego członka rodziny którego od razu pokochaliśmy, a jeszcze bardziej cieszymy się z tego że daliśmy jakiemuś nieszczęśliwemu zwierzakowi nowy kochający dom!\nNie mam tutaj akurat przykładu sierściucha, który by wrócił, aaaaleee maaam… Burkota!\nDooobraaa, jestem pseeem, ale nie mogę nie napisać, że takich ócz nie widziałam u nikogo więcej! Mogłabym też przenośnią polecieć, że on tak bardzo lubi dwunożnych, że wlazłby na plecy…. ale on naprawdę jest w stanie wejść na kark, żeby być jeszcze bliżej… Taki jest właśnie Burkot i ponad rok już tak czaruje i się wciska każdemu, ale nikt nie powie „mój ci on będzie od dziś na zawsze!”. Teraz to w ogóle nikt tak nie powie, bo się u nas taki oberzydliwy ZARAZ zwany palelukopelnią (czy palnelulkopelmią….. piekielnie trudna nazwa!) rozpanoszył i nasi żadnych sierściuchów nie wydają do adopcji… ale jak już będzie można, jak już kociowetka da zielone światełko do tego, to adoptujcie Burkota, cooo…?\nMuszę wspominać, że jak jeszcze wieści nie wysłaliście do nas, to mnie jest przykro bardzo, bo lubię (i nie tylko ja) je czytać…? Lubimy takie rzeczy, bo potem wyobrażamy sobie, że nasze domy też będą takie super… że też będziemy chodzić na działkę, będziemy wylegiwać się w trawie, a nawet, jeśli nie, to jednak w posłanku będziemy zasypiać swoim, a budzić nas będą głaski… Marzy nam się być takim ważnym, najważniejszym…..\nCzeka Rula, czeka Burkot, czekają nas ze setki trzy… Niektórzy może trochę mniej idealni, ale tak samo do kochania, jak inni, i tak samo zasypiając w prawie takich samych budach czy klatkach wyobrażamy sobie, że już jutro będzie TEN dzień…\n25 lipca 2018 o 15:47


Pellet drzewny – gdzie kupić? – Blog organizacyjny\nJeżeli już w naszym domu jest system grzewczy, w którym stosuje się opał granulowany, taki jak pellet, to powinniśmy pamiętać o tym, ażeby wybierać jedynie produkty najwyższej jakości, bez syntetycznych dodatków takich jak kleje, farby czy lakiery. Trzeba pamiętać o tym, że ten typ opału powstaje z sprasowanych odpadów po obróbce drewna, które nie powinny zawierać lakieru czy również kleju.\nNie ulega wątpliwości, że pellet drzewny to opał wysokoenergetyczny, który odznacza się także wysoką wydajnością, Dlatego tak bardzo chętnie stosowany jest w różnorakich piecach.\nPowinno się jednakże pamiętać o tym, że powinien on pochodzić wyłącznie ze przetestowanego źródła. Dlatego też warto skorzystać na przykład ze sklepów online, które w swojej ofercie posiadają jedynie opały wysokiej jakości pochodzące od przetestowanego oraz doświadczonego producenta. A dodatkowo, pellet powinien charakteryzować się też określonymi właściwościami, które przekładają się na jego kaloryczność, a zatem wydajność systemu grzewczego, w którym taki opał jest stosowany. Właściwości dotyczą między innymi poziomu wilgotności, ale także zawartości popiołu czy innych dodatków. Jeżeli już te parametry utrzymywane są na najlepszym niskim poziomie, to wtedy jest to materiał wysokokaloryczny, który w skuteczny sposób ogrzewa nawet znaczne powierzchnie. Warto dodać także o tym, że w sytuacji pelletu niskiej jakości możemy spotkać się z myślami takimi jak duża ilość popiołu czy niska temperatura w piecu.\nSprawdź tutaj: pellet olczyk.\nDaszki nad drzwi frontowePrevious post:\nHumorystyczne upominki Next Post:


Zmiany w szacie roślinnej od połowy XIX w. do czasów współczesnych\nX.1. Zmiany powierzchni rolnej i leśnej od połowy XIX w.\nNa potrzeby niniejszego opracowania przeprowadzono analizę zmian zasięgu lasów z wykorzystaniem graficznych baz danych i analiz przestrzennych GIS dla poszczególnych wsi w ich zasięgu historycznym z połowy XIX w. (Kucharzyk, 2010). Posłużyły do tego celu następujące źródła danych:\n1. dane statystyczne dotyczące struktury użytkowania gruntów dla poszczególnych wsi według stanów w połowie XIX w. (Skorowidz…, 1868) oraz w 1900 r. (Gemeindelexikon..., 1907) i 1931 r. (Skorowidz gmin…, 1933);\n2. dane statystyczne dotyczące struktury użytkowania gruntów dla gmin i powiatów z lat 1958-2009 (Mały rocznik…, 1959; Rocznik statystyczny województwa rzeszowskiego, 1964; Rocznik statystyczny województwa krośnieńskiego, 1984, 1986; Bank Danych Lokalnych, 2010);\n3. mapy topograficzne Wojskowego Instytutu Geograficznego w skali 1:100 000 z lat 1934-1938, z których po wpasowaniu i wektoryzacji uzyskano ówczesny przebieg granicy rolno-leśnej;\n4. dane dotyczące współczesnego użytkowania gruntów na podstawie bazy Corine Land Cover 20001 (Corine Land Cover…, 2010) (ryc. 1).\nW połowie XIX w. średnia lesistość ważona udziałem powierzchniowym wsi na całym badanym obszarze wynosiła 43,11% (Skorowidz…, 1868), przy czym udział lasów był bardzo zróżnicowany. Najmniejszym udziałem terenów leśnych (poniżej 20%) odznaczały się wsie położone w północnej, niższej części terenu: Bystre k. Czarnej (1,08% – minimum), Górzanka, Horodek, Hoszowczyk, Hoszów, Jałowe, Kalnica, Lipie, Łopuszanka Lechniowa, Michniowiec, Moczary, Mszaniec, Myczków, Rabe k. Czarnej, Równia, Sokole, Sokołowa Wola, Stężnica, Wola Matjaszowa, Wydrne, Zadwórze, Żerdenka, Żernica Niżna i Wyżna. Największą lesistością (powyżej 60%) odznaczały się wówczas wsie górskie, takie jak: Beniowa, Bukowiec, Bystre k. Baligrodu, Cisna, Huczwice, Hulskie, Kołonice, Krywe k. Cisnej, Liszna (78,27% – maksimum), Łubne, Nasiczne, Przysłup, Rabe k. Baligrodu, Sianki, Smerek, Stebnik, Strubowiska, Stuposiany, Ustrzyki Górne, Wetlina i Zatwarnica. W przypadku użytków rolnych odnotowano przewagę gruntów ornych (33,48%) nad trwałymi użytkami zielonymi (20,93%). Co ciekawe istnieje statystycznie istotna ujemna korelacja pomiędzy procentowym udziałem gruntów ornych a lesistością. Podobnego związku nie zaobserwowano w przypadku procentowego udziału łąk i pastwisk. Prawdopodobnie jest to związane z naturalnym zróżnicowaniem warunków glebowych i klimatycznych. Niżej położone, cieplejsze tereny o glebach głębszych i możliwych do wykorzystania jako grunty orne, były w pierwszej kolejności zasiedlane i karczowane.\nWedług danych spisowych z 1900 r. (Gemeindelexikon..., 1907) ogólna lesistość obszaru spadła do 42,86%. Zmiany odnotowane w poszczególnych wsiach były niewielkie. Największy spadek lesistości (powyżej 4%) odnotowano we wsiach: Łobozew, Mszaniec, Polana, Polańczyk (-11,26% – maksimum), Rajskie, Rosolin, Zabrodzie, Zawój. Wzrost powierzchni leśnej powyżej 3 % stwierdzono we wsiach: Bandrów, Bystre k. Baligrodu, Czarna, Górzanka (+6,05% – maksimum), Kamionki, Łubne i Tworylne. Powyższe zmiany zachodziły przede wszystkim w obrębie gruntów o najmniejszej przydatności rolniczej, klasyfikowanych jako pastwiska lub nieużytki.\nDane statystyczne z 1931 r. wskazują na dalszy nieznaczny spadek ogólnej lesistości do 42,78% (Skorowidz gmin…, 1933). W porównaniu z końcem XIX w. w niektórych wsiach stwierdzono znaczne zmiany, które mogą jednak w pewnej mierze wynikać z regulacji granicznych. Spadek udziału lasów powyżej 10% odnotowano we wsiach: Beniowa, Buk, Bukowiec, Bukowiec k. Wołkowyi, Bystre k. Baligrodu, Jabłonki, Jałowe, Kiełczawa, Liszna (-37,16% – maksimum), Łubne, Rosochate, Stuposiany i Terka. Wzrost lesistości powyżej 10% miał miejsce we wsiach: Bystre, Jaworzec, Łopienka (+24,62% – maksimum), Myczków, Polańczyk, Rostoki Dolne, Rybne, Sokoliki, Tworylne, Wołkowyja i Żołobek. Bardzo podobne wyniki dla Gór Sanocko-Turczańskich podaje W. Schramm (1958), oceniając, że w początku XX w. ogólna lesistość terenu wynosiła 40%, przy czym była mocno zróżnicowana przestrzennie. Na przedgórzu (na północ od linii Chryszczata – Otryt) wynosiła 24%, w górach średnich – 40%, zaś w wysokich (pasmo graniczne i połoniny) aż 55-60%. Autor ten stwierdza względną stabilność ogólnej powierzchni leśnej od połowy XIX w. do połowy XX w., co potwierdzają badania S. Kucharzyka (2010) i J. Wolskiego (2007). Nie oznacza to jednak, że granica rolno-leśna była w tym okresie definitywnie ustalona, na co wskazują różnice w obrębie poszczególnych wsi. Miejscami lasów ubywało na rzecz użytków rolnych, zaś dalej położone, mniej dostępne i słabiej urodzajne części pól, zarastały samosiewnie głównie sosną lub świerkiem (Kosina, 1907; Schramm, 1958).\nNie udało się dotrzeć do szczegółowych danych dokumentujących zmiany powierzchni leśnej w okresie powojennym1. Ogólne informacje o strukturze użytkowania ziemi w połowie XX w. zawiera opracowanie A. Pałczyńskiego (1962), odnoszące się jednak wyłącznie do terenu Bieszczadów Zachodnich. Powierzchnia lasów została przez niego oszacowana na 46%, trwałych użytków zielonych (łąk i pastwisk łącznie z połoninami) – 14%, a pól ornych – 40% (w tym 35% odłogów). Pewne informacje na temat zmian lesistości w okresie powojennym można uzyskać porównując dostępne dane statystyczne dotyczące użytkowania gruntów. Z uwagi na stosunkowo rzadkie rewizje rejestrów użytków gruntowych przez odpowiednie służby, dane te obarczone są trudnym do oszacowania błędem. Dodatkowo jeszcze badania komparatywne są utrudnione przez zmiany w strukturze administracyjnej jednostek. Na potrzeby niniejszej pracy, jak już wspomniano na początku, pozyskano dane z okresu 1983-2009 dla gmin Baligród, Cisna, Czarna, Lutowiska i Solina położonych w zasięgu opracowania oraz z lat 1958 i 1962 dla powiatów leskiego i ustrzyckiego (tab. 1). Zestawienie nie daje wprawdzie precyzyjnego obrazu, ale wskazuje na wyraźne trendy. Otóż wzrost lesistości terenu o ponad 30 punktów procentowych nastąpił w okresie ok. 30 lat po II wojnie światowej i w 1983 r. osiągnął wartość 74,73%. Od początku lat 80. ubiegłego wieku udział lasu podawany w zestawieniach statystycznych wydaje się stabilny. Prawdopodobnie jednak dane geodezyjne nie były w tym okresie aktualizowane, gdyż z obserwacji terenowych wynika, że w okresie przemian ustrojowych po 1989 r. nastąpiła znaczna regresja gospodarki rolnej i rozwój sukcesyjnych drzewostanów na odłogowanych gruntach. Świadczą o tym także dane z bazy Corine Land Cover 2000, które na badanym terenie wykazują obecność 1,36% terenów częściowo zadrzewionych i zakrzaczonych. Wynika z nich również, iż obecnie lesistość badanego terenu wynosi 77,8%, przy czym nie ma już wsi, gdzie udział powierzchni leśnej byłby mniejszy niż 25%, zaś liczba tych z lesistością powyżej 60% wynosi 88 (z ponad 110 objętych opracowaniem). Pozostałe (mniej niż 60%) to: Baligród, Bandrów, Bereźnica Wyżna, Hoszowczyk, Hoszów, Jałowe, Krywka, Lipie, Lutowiska, Michniowiec, Moczary, Myczków, Polańczyk (minimum 27,65%), Rabe, Równia, Sokoliki, Sokołowa Wola, Solina, Wola Matjaszowa, Wołkowyja, Zabrodzie, Zadwórze, Zawóz i Żołobek. W kilku wsiach (Chrewt, Horodek, Polańczyk, Procisne, Rajskie, Sokole, Solina, Teleśnica Sanna, Wołkowyja, Zabrodzie, Zawóz) tereny nieleśne obejmują głównie powierzchnię sztucznych jezior zaporowych Solińskiego i Myczkowskiego oraz rzekę San (razem 1,81% powierzchni obszaru). W 25 wsiach lesistość sięga powyżej 90%: Bereźnica Niżna, Buk, Dołżyca, Dydiowa, Habkowce (100%), Huczwice, Jaworzec, Liszna, Łopienka, Łopuszanka Lechniowa, Łubne, Łuh, Nanowa (100%), Nasiczne, Polanki (100%), Rabe k. Baligrodu, Rosochate, Rostoki Górne, Ruskie, Studenne, Stuposiany, Sukowate, Wola Górzańska, Zatwarnica i Zawój (100%). W stosunku do stanu z połowy XX w. najmniejszy wzrost lesistości (poniżej 20%) odnotowano głównie we wsiach, które przed wojną odznaczały się dużym udziałem lasów, takich jak: Berehy Górne, Kołonice, Krywe k. Cisnej, Przysłup, Sianki, Ustrzyki Górne, Wetlina i Wołosate. Mały wzrost, a nawet zmniejszenie się powierzchni leśnej, nastąpiło także w zalanych przez wodę Jeziora Solińskiego wsiach Polańczyk (-3,04%), Solina i Wołkowyja. Wzrost lesistości o ponad 50% odnotowano natomiast we wsiach, gdzie wskaźnik ten przed II wojną światową był niski, czyli w Buku, Bukowcu k. Wołkowyi, Daszówce, Habkowcach, Horodku, Kiełczawie, Lisznej, Łokciu, Łopuszance Lechniowej, Łuhu, Mszańcu, Nanowej, Paniszczowie, Polanie, Polankach, Rosochatem, Rosolinie, Ruskiem, Sawkowczyku, Seredniem Małem, Skorodnem, Sokolem, Studennem, Tyskowej, Woli Górzańskiej, Wydrnem, Zawoju, Żerdence, Żernicy Niżnej i Wyżnej. Informacje z bazy Corine Land Cover 2000 potwierdzają również regionalne analizy zobrazowań satelitarnych (Kuemmerle i in., 2008).\nX.2. Zmiany w piętrach roślinnych – ujęcie strukturalne\nZmienność roślinności wraz z wysokością kształtuje się zwykle w granicach tzw. pięter klimatyczno-roślinnych. W Bieszczadach przyjmuje się, że zróżnicowanie to przedstawia się następująco (Zarzycki, 1963; Michalik i Szary, 1997):\npiętro pogórza – do 500-550 m n.p.m. (na badanym terenie 11,1% powierzchni),\nregiel dolny – od 500 (550) do 1150 (1200) m n.p.m. (88,4% powierzchni),\npiętro połonin (subalpejskie) – powyżej 1200 m n.p.m. (0,5% powierzchni).\nW rzeczywistości jednak stosunki geobotaniczne odbiegają znacznie od przyjętych granic i to nawet po uwzględnieniu asymetryczności związanej z ekspozycją. Na terenie Gór Sanocko-Turczańskich typowe górskie zbiorowiska reglowe pokrywają duże powierzchnie poniżej 500 m n.p.m., zaś podgórskie zbiorowiska grądowe są o wiele rzadsze niż wynikałoby to z powierzchniowego udziału tej strefy wysokościowej (Kozłowska, 2008). Sprzyja temu znaczna rozciągłość równoleżnikowa gradientu wysokościowego w północnej części Karpat Wschodnich, warunkowana przez rozległy, rusztowy układ grzbietów górskich rozdzielonych głębokimi dolinami rzecznymi (Zemanek, 1991).\nNiewątpliwie największe znaczenie dla sposobu użytkowania terenu i szaty roślinnej ma wysokość bezwzględna. Dlatego też dla potrzeb analizy dynamiki roślinności zasadne jest pokazanie tych zmian w układzie ciągłym, w równych strefach wysokościowych (ryc. 2). Zależności te starano się wykazać posiłkując się analizą przestrzenną z wykorzystaniem numerycznego modelu terenu opracowanego na podstawie danych zebranych na drodze radarowego skanowania powierzchni Ziemi (Shuttle Radar Topography Mission, 2004). Rozdzielczość liniowa modelu jest równa 3" (co dla obszaru badań wynosi w przybliżeniu 90 m dla szerokości geograficznej i 60 m dla długości geograficznej). Stwierdzono, że w okresie międzywojennym w najniższych położeniach, zwykle w dolinach większych rzek, lesistość była niższa niż 5% i stopniowo rosła wraz z wysokością osiągając kulminację 84% w strefie 1000-1100 m n.p.m. Powyżej górnej granicy lasu lesistość gwałtownie spadała. Współcześnie rozkład lesistości w gradiencie pionowym przedstawia się analogicznie, chociaż we wszystkich stumetrowych strefach (oprócz najwyższej) odnotowano znaczny wzrost powierzchni leśnej. Ponad 20% wzrost odnotowano w niższych i średnich położeniach (do 700 m n.p.m.), gdzie lesistość była najmniejsza, zaś wyższe położenia, a szczególnie strefa 900-1000 m n.p.m., zarosły prawie zupełnie (98,7%). Powyżej 1000 m n.p.m. przyrost powierzchni leśnej był natomiast znacznie wolniejszy.\nObraz zmian w układzie pięter roślinności przedstawia się następująco: w piętrze pogórskim lasy zajmowały przed II wojną światową 13,2% powierzchni, zaś w 2000 r. – 46,9%; w reglu dolnym było to odpowiednio 50,1% i 82,1%, a powyżej 1200 m n.p.m. – 10,5% i 22,1%. Powyższe prawidłowości potwierdzają również badania J. Wolskiego (2007). Dla trzech bieszczadzkich wsi (Nasiczne, Caryńskie, Berehy Górne) w okresie 1852-2004 największy wzrost powierzchni leśnej stwierdzono w strefie poniżej 1000 m n.p.m. Badania dotyczące m.in. struktury użytkowania gruntów niektórych bieszczadzkich wsi (Wołosate, Ustrzyki Górne, Berehy Górne, Caryńskie, Nasiczne) uwypuklają znaczenie czynników historycznych i stosunków własnościowych (Augustyn, 1998, 2000; Wolski, 2009). Po wysiedleniu ludności przemiany roślinności regla dolnego i pogórza podporządkowane były procesowi sukcesji wtórnej w kierunku lasu (buczyny lub grądu – zależnie od charakteru siedliska i wysokości bezwzględnej). Na podstawie bardzo pobieżnej analizy przebiegu granicy rolno-leśnej na obszarze kompleksów nieleśnych położonych między wsiami Wetlina – Berehy Górne oraz Ustrzyki Górne – Wołosate można stwierdzić, że grunty użytkowane rolniczo do II wojny światowej zajmowały dwukrotnie większą powierzchnię niż tereny, które pozostały bezleśne do lat 90. (Korzeniak, 1997).\nAnalizę zarastania polan reglowych w zależności od różnych czynników przeprowadzono dla terenu dwóch wsi (Wołosate i Ustrzyki Górne) w Bieszczadzkim Parku Narodowym (Kucharzyk i Augustyn, 2010). W ciągu 60 lat od zaprzestania użytkowania nastąpił znaczący spadek ich liczby (o 41%) i zmniejszenie powierzchni (o 81%). Stwierdzono, że dla zachowania trwałości polan istotne są następujące czynniki: wysokość n.p.m., stopień nachylenia (korelacja dodatnia) oraz współczynnik rozwinięcia granicy, długość okresu bez użytkowania, nasłonecznienie względne, procentowy udział pastwisk i głębokość gleby (korelacja ujemna). Nie wykazano zależności z obwodem i powierzchnią polan, indeksem topograficznym, ani rodzajem sąsiadujących drzewostanów (Kucharzyk i Augustyn, 2010).


Maltańczycy z honorami [ZDJĘCIA] - dziennikpolski24.pl\nNagroda. Dr Krzysztof Moczurad został odznaczony medalem Honoris Gratia oraz Krzyżem Województwa Małopolskiego podczas gali z okazji 10-lecia Maltańskiego Centrum Pomocy Niepełnosprawnym Dzieciom i ich Rodzinom. Jego pracownicy oraz wolontariusze też otrzymali odznaczenia „Pro Merito Melitensi”. Nieopodal parku Decjusza działa jedna z nowocześniejszych placówek w Europie, w której niepełnosprawne dzieci są poddawane terapii. Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.\nTagi: krzysztof moczurad