ForumWodne.pl • Zobacz wątek - II forumowy zimowy spływ Pilicą.\nStrona główna forum ‹ Gdzie na spływ? Baza rzek, kanałów, jezior i szlaków wodnych ‹ Gdzie pływać - baza polskich rzek, informacje, relacje, linki ‹ P ‹ PILICA\nII forumowy zimowy spływ Pilicą.\nRe: II forumowy zimowy spływ Pilicą.\nprzez Ropuch » 24 lutego 2014, o 16:06\nŻeby nie było, że lukrujemy sobie ale chyba poznałeś mnie na tyle, że już wiesz, że jak kogoś lubię czy chwalę, to szczerze i wprost. A jak kogoś nie lubię, to też walę szczerze i wprost. Na kinematografi zupełnie się nie znam ale Twoje filmiki są fajne, widac w nich reżyserkę, a nie tylko przypadkowe nagranie "jak leci". I wspaniale dobierasz muzyke do obrazu. Pierwszy raz w życiu ktoś sfilmował mnie na wodzie. Z tym "profesorem", to ździebko przesadziłeś. Jest dużo lepszych ode mnie kajakarzy. Jam Ci to tylko opływany płaz, bo ten rok jest moim 40 rokiem pływaństwa. Chyba muszę jakoś uczcić ten okrągły jubileusz... Jak bym coś przedsiębrał, to oczywizda dam znać. Rechu, rechu! Kum, kum!\nPs. A z tymi jajami, to teraz nie dadzą mi spokoju...\nprzez ra_dek » 24 lutego 2014, o 16:18\nRopuch napisał(a): Jam Ci to tylko opływany płaz, bo ten rok jest moim 40 rokiem pływaństwa.\nprzez Ropuch » 24 lutego 2014, o 17:04\nAle opowiadaj jak się płynęło, gdzie spaliście następną nockę, jak na Wiśle i w końcu o której byliście w Warszawie? Bo mnie ciekawość zżera\nPozwolę sobie nie zakładać osobnego tematu, bo można uznać, że to jedna imprezka była, tyle, że nasza z Turabatem ździebko dłuższa. Tak więc, gdy rozstaliśmy się przy tym rozwalającym się moście ( kurde, tam kiedyś dojdzie do tragedi... ), to spłynęliśmy ok 5 km za Warkę. Ostatnie dwie godziny płynęliśmy już po ciemaku. Żeby było śmieszniej, to miałem przy sobie latarkę (600 lumenów!) wraz z patentem do mocowania na kajaku, którą używałem na Gauji XXL, ale zapomniałem tam przy moście przygotować ją sobie, by była w zasięgu reki. Nie chciało mi się już zatrzymywać i wysiadać i płynęliśmy w całkowitych ciemnościach. Te zwykłe czołówki, które mieliśmy na łbach tylko przeszkadzały. Wbrew pozorom nie jest to ani trudne, ani niebezpieczne. Trzeba tylko dupą wyczuwać nurt (gdzie niesie), patrzeć w niebo (korony drzew pokazują, gdzie jest koryto rzeki) i brać wszystko bardziej na słuch (bystrza na różnych przeszkodach ździebko chałasują...) Najgorzej jest znalęźć fajną miejscówkę na biwak po ciemaku. Ale udało się rewelacyjnie, co stwierdziliśmy rano następnego dnia. Siedzieliśmy sobie długo przy ognisku napawając się ciszą i otaczająca przyrodą. W nocy było -5 st i ok 3 nad ranem musiałem się dogrzać z butli. W niedzielę wystartowaliśmy o 9.00. Była straszna mgła. Jak wypłynęliśmy na Wisłę to wpadliśmy w taką ścianę mgły, że bardziej trzeba było dupą nurt wyczuwać (tzn kierunek płynięcia) niż wzrokowo. Jak w nocy. Na szczęście po ok pół godzinie wietrzyk rozpędził "to to" i dalej płynęliśmy już w pięknym słońcu. Do Wawy (WKW PTTK 506 km Wisły) dopłynęliśmy o 16.00. Tam czekała na nas moja taczka motorowa. Przy jej pomocy pojechaliśmy do Tomaszowa Maz. po samochód Turabata. Żal nam tyłki ściskał na okoliczność powrotu do cywilizacji...\nNa stronie http://kajakiembezgranic.com/ ukaże się z pewnością relacja Turabata z naszego spływiku więc tam Ciebie i wszystkich zapraszam. Do zobaczenia sympatyczny Czołgu!\nPs. A Tobie Turabacie (Ty mój "Bracie" po wiośle) dzięki za wspaniałą bezstresową włóczęgę!\nprzez Wicher » 24 lutego 2014, o 19:09\nGratulacje dla wszystkich twardzieli którzy brali udział na czele z twardzielką rzecz jasna\nFajnie że jest internet i forum, że można się w kilka osób umówić, do zobaczenia na wodzie.\nprzez Czołg » 24 lutego 2014, o 20:16\nDzięki za filmik. Kawał dobrej roboty. Nakręciłeś się kajaczkiem żeby wszystkich uchwycić. Naprawdę dobra robota i fajna pamiątka. Dzięki.\nTed napisał(a): Gdyby miało być bardziej akcyjnie\nto wszyscy musielibyśmy wyskakiwać z kajaków co 20 minut , cofać się powtarzać ujęcia , brnąć w błotku itd.\nI ktoś by musiał się ze dwa razy wywalić\nNoooo! Przyznać się! Kto właśnie pomyślał o mnie?\nTed napisał(a): No to czołgiem , znaczy się na razie bo ten tekst jest chyba zarezerwowny tylko dla T-76.\nEeeee tam. Nie jestem samolubem\nTed napisał(a): Gdyby ktoś zmienił zdanie proszę o info na forum [znajomi , znajomych poprzez forumowiczów] film oczywiście w takiej sytuacji zostanie usunięty.\nPytałeś czy wolno. Wszyscy się zgodzili. Nie będzie problema. Ekipa była w porządku.\nTed napisał(a): to podczas wiosłowania nagrywają się dźwięki prawie erotycznego sapania\nMyślę że oglądalność by wzrosła\nRopuch napisał(a): Pierwszy raz w życiu ktoś sfilmował mnie na wodzie.\nZwolnij trochę to może zdążą Cię nagrać\nKurcze, Ropuszek.......nocą po Pilicy na kajaku..... . Przeżycia nie do opisania. Twardziele.\nRopuch napisał(a): Żeby było śmieszniej, to miałem przy sobie latarkę (600 lumenów!) wraz z patentem do mocowania na kajaku, którą używałem na Gauji XXL, ale zapomniałem tam przy moście przygotować ją sobie, by była w zasięgu reki.\nAle jajka miałeś w zasięgu ręki?\nPanowie. Gratuluję Wam obydwóm i zazdroszczę fantastycznej przygody!\nSuper było Was poznać i w ogóle wszystkich.\nprzez Turabat » 24 lutego 2014, o 22:12\nTo ja tylko tyle napiszę, że miło mi było Was spotkać, a że chciałbym Was również poznać , to liczę na odrobinę dłuższy forumowy spływ połączony z noclegiem na dziko, z ogniskiem i pogaduchami o ... różnych ważnych sprawach .\nDzięki za zdjęcia i za filmik! Też się jeszcze nie widziałem na filmie. Nie zdawałem sobie sprawy, że jestem tak nisko w kajaku nad wodą.\nBTW. Na razie nie mam jeszcze relacji, bo nie bardzo mam czas i odpowiedni nastrój aby ją napisać. Tyle co przejrzałem zdjęcia i mega wtopa..., usterka aparatu i większość zdjęć nie ma ostrości. Error 99, czyli "nierozpoznany błąd".\nDołączył/a: 16 listopada 2013\nprzez Czołg » 24 lutego 2014, o 22:43\nPozdrowionka Turabat Na następny spływ z Ropuszkiem zaopatrzcie się koniecznie w noktowizory\nWielkie brawa za spływ\nprzez Czołg » 25 lutego 2014, o 09:18\nFajna pamiątka! Dzięki Lechu! Dobra robota\nprzez Czołg » 25 lutego 2014, o 12:50\nAle ryby masz wypłoszone wszystkie\nprzez Ted » 26 lutego 2014, o 23:53\nDziękuję wszystkim którzy mieli chęć [kliknąć ok] albo skrobnąć coś o filmiku na którym uwieczniłem spływ , myślę że dzięki niemu ci którzy mieszkają zbyt daleko aby móc pomyśleć o dołączeniu do niego poczuli choć cząstkę emocji które przeżyli uczestnicy spływu. Eltechu i Czołgu dzięki za foty . Czołgu gratuluję lekkiej, lotnej ,debiutanckiej\nrelacji na forum , sympatycznie się zczytuje. Lechowi gratuluję fajnych relacji z juniorem i cedowania na niego pozytywnego spędzania czasu. Turabatowi współczuję\nzakłóconej pracy aparatu sam już jeden utopiłem a drugi w piątek przed spływem odebrałem z naprawy oczywiście po wcześniejszym podtopieniu.\nprzez maciej66 » 8 października 2019, o 20:22\nCzołg ciekawa relacja . Ted dziękuję za film . Cieszę się że niedługo się poznamy\nprzez Czołg » 9 października 2019, o 18:51\nmaciej66 napisał(a): Czołg ciekawa relacja\nOjojoj, kiej to było\nMój pierwszy spływ z FW i praktycznie pierwszy raz w kajaku.\nW tamtym okresie było zacięcie dopływania!\nPrzypomniało mi się jak z Tedziem do Madźki na Wieprz jechaliśmy.\nLało jak jasna cholera przez całą drogę. Ludzie się na nas gapili jak na idiotów. Sami się z siebie śmieliśmy.\nW Lublinie ciut lepiej. Zgarneliśmy Magę i jedziemy do (chyba Jaszczowa), a tam Amico w krótkim rękawku i słoneczko świeci.\nmaciej66 napisał(a): Cieszę się że niedługo się poznamy\nWzajeminie. Mam nadzieję, że praca mi nie pokrzyżuje planów.\nprzez Maga » 12 października 2019, o 21:22\nW jakie czeluście forum Macieju dotarłeś, strach się bać.\nprzez miandas » 13 października 2019, o 18:47\nMaga napisał(a): W jakie czeluście forum Macieju dotarłeś, strach się bać.\nprzez Ted » 23 października 2019, o 16:17\nmaciej66 napisał(a): Czołg ciekawa relacja . Ted dziękuję za film . Cieszę się że niedługo się poznamy\nTo były piękne czasy, nigdy wcześniej i później nie schodziłem z taką częstotliwością na wodę, pływało się co tydzień, w najgorszym\nwypadku co dwa. Na tym spływie poznałem po raz pierwszy wspomnianego przez ciebie Czołga i innych ludzi, z którymi pływam\ndo dziś. Dzięki Maciek za przypomnienie tych już dość odległych czasów.\nPowrót do PILICA


Zapasy Kraków - sport walki i baza klubów PRIME - Sporty walki w Krakowie\nZapasy to sport walki, który polega na fizycznym starciu dwóch zawodników, stosujących na sobie przeróżne rzuty i chwyty. Żeby wygrać, potrzeba jednak nie tylko siły – należy wykazać się także szybkością i sprytem oraz wykorzystać swój instynkt. Do osiągnięcia wysokiego poziomu konieczne są pewne predyspozycje, a przede wszystkim regularne treningi zapaśnicze. Jeśli interesują Cię zapasy, Kraków to idealne miejsce na rozpoczęcie swojej przygody z tym sportem walki. Wszystkie kluby, które oferują treningi, uwzględniliśmy w naszej bazie klubów sportowych Prime. Sprawdź, gdzie możesz ćwiczyć, a wcześniej poznaj historię zapasów oraz zasady walki w stylu wolnym i klasycznym. Dowiedz się też, czego potrzebujesz, żeby zacząć trenować!\nZapasy dla dzieci i dorosłych w Krakowie\nPolub i oceń stronę – Zapasy w Krakowie\nMapa klubów – Zapasy Kraków\nZapasy to sport, którego tradycja sięga starożytności, a nawet prehistorii. W egipskich grobowcach sprzed 5000 lat odkryto malowidła, które przedstawiały podobizny zapaśników w różnych sytuacjach. Bezkrwawe fizyczne współzawodnictwo poprzedza epokę hellenistyczną i znajduje swój odpowiednik także w innych kulturach – na przykład japońskim odpowiednikiem zapasów są zawody sumo. Już w antycznej Grecji zmagania o charakterze sportowym pod patronatem mitycznego Tezeusza były uwzględnianie podczas igrzysk olimpijskich. W Rzymie walczono na arenach, a współzawodnictwo gladiatorów nabrało charakteru krwawego widowiska. Rzymskie walki na śmierć i życie były skrajnie różne od klasycznych greckich zapasów, a jednak zyskały masową popularność.\nTakże w późniejszych epokach zapasy bywały ulubioną rozrywką ludu. W Anglii tego rodzaju walki były popierane (a zdarzało się, że i trenowane) przez samych władców. W XII wieku, za Henryka II, na dzień św. Jakuba i św. Bartłomieja organizowano turnieje zapaśnicze. Z kolei Henryk VIII, który żył i panował w pierwszej połowie XVI wieku, sam pobierał nauki od najlepszych mistrzów. Z czasem zapaśnictwo ustąpiło tam pola pięściarstwu. Renesans zapomnianej dyscypliny przypadł na przełom XIX i XX wieku. Właśnie wtedy w Stanach Zjednoczonych zmiksowano zmagania wywodzące się z Anglii z walkami Indian – powstała wówczas tzw. „wolnoamerykanka”, czyli taki rodzaj zapasów, w których wszystkie chwyty (oprócz tych zagrażających życiu) są dozwolone. Po koniecznym uporządkowaniu przepisów wyłonił się z tego nurtu współczesny styl wolny. Warto w tym miejscu wspomnieć, że dawniej zapasy w stylu klasycznym określano „walką francuską”. To właśnie Francuzi wprowadzili zakaz używania nóg w ataku i obronie oraz zezwolili na chwyty jedynie powyżej pasa. Żadne francuskie święto ludowe nie mogło się odbyć bez zapaśniczych zawodów. Od połowy XIX wieku najważniejszym ośrodkiem atletyki był Paryż. Urządzono tam pierwsze mistrzostwa świata dla zawodowców, które w 1898 roku wygrał francuski zawodnik Paul Pons.\nNa przełomie wieków zapasy zawodowe rozkwitały nie tylko w Ameryce i Europie, a także w Azji. Walki odbywały się przy zainteresowaniu zarówno elit, jak i szerokiej publiczności. Na arenach cyrkowych występowali doskonali atleci, którzy rozpalali zbiorową wyobraźnię i przyciągali rzeszę głodnych wrażeń widzów. W 1890 roku z inicjatywy Walentego Pieńkowskiego powstał w Warszawie Zakład Gimnastyki i Atletyki. Program obejmował także zapasy, co przyczyniło się do rozwoju dyscypliny w Polsce. Sport ten okazał się jedną z form walki o tożsamość i niepodległość. Światowe zwycięstwa rodzimych atletów (Władysława Pytlasińskiego czy braci Cyganiewicz) uczyniły z zapasów kluczowy element identyfikacji narodowej, zwłaszcza dla młodzieży z klasy robotniczej.\nZawody zapaśnicze rozgrywane są na macie (zwykle okrągłej) pomiędzy dwoma zawodnikami takiej samej kategorii wagowej. Jeden z nich walczy w czerwonym trykocie, podczas gdy drugi ma na sobie trykot niebieski. Walka trwa dwie rundy po 3 minuty (lub 2 minuty w przypadku młodzików i kadetów) z 30-sekundową przerwą.\nIstnieje wiele odmian zapasów (zwłaszcza regionalnych), jednak najważniejszym podziałem pozostaje ten na styl klasyczny i styl wolny. Przed II wojną światową określano je w Polsce jako styl francuski i styl amerykański, co wynika z nakreślonej powyżej historii. Ten pierwszy – klasyczny – przyzwala na chwyty wyłącznie powyżej pasa, natomiast ten drugi – wolny – uznaje również chwyty za nogi. Oba style mają wspólny mianownik: zabronione są w nich wszelkie dźwignie i duszenia.\nZapaśnik musi trenować ogólną sprawność fizyczną – ćwiczenia mają mu pomóc rozwijać siłę, szybkość, zwinność i wytrzymałość. Zawodnik musi poznać pełen przekrój zróżnicowanych chwytów i nauczyć się skutecznych pchnięć, szarpnięć, unoszeń i rzutów, tak, żeby wykorzystywać albo pokonywać opór przeciwnika. Przy podobnym stopniu sprawności liczy się także strategia – wygra ten, kto wykaże się determinacją i charakterem oraz lepiej rozłoży siły w walce. Trening zapaśniczy ma więc kształtować nie tylko sprawność fizyczną, ale też psychikę. Regularne ćwiczenia pod okiem trenera stopniowo podnoszą poziom sportowy i przekładają się na wymierne sukcesy.\nKażdy trening rozpoczyna się rozgrzewką, która przygotowuje mięśnie, więzadła i stawy do dalszego wysiłku fizycznego. W zależności od etapu, na jakim znajduje się zawodnik, wykonuje się ćwiczenia o zróżnicowanym stopniu trudności – bieg/zabawę biegową, a także ćwiczenia ramion, tułowia i nóg – krążenia, wymachy, skrętoskłony i skłony. Dla zapaśników szczególnie ważne są ćwiczenia zwinnościowe oraz koordynacyjne – początkowo są to proste przewroty w tył i w przód, a później zaawansowane figury akrobatyczne, np. salta, przerzuty czy wychwyty. Na koniec rozgrzewki wykonuje się tak zwane „mostowania” na głowie, co dodatkowo wzmacnia mięśnie szyi i karku.\nWłaściwa część treningu opiera się na nauce zapaśniczych chwytów, a w przypadku wyższego poziomu zaawansowania – na długotrwałym doskonaleniu kompleksów techniczno-taktycznych (aż do ich pełnego zautomatyzowania). Im więcej kompleksów opanuje zawodnik, tym lepiej – dzięki nim będzie można pokonać rywala nawet przy użyciu mniejszej siły. Gdy opanuje się wystarczającą ilość rzutów, chwytów i kombinacji, przychodzi najdłuższy (bo w zasadzie nieskończony) etap ich doskonalenia. Postępy można kontrolować w walce sparingowej oraz w trakcie turniejowych zawodów.\nNa sam koniec zajęć przychodzi pora na ćwiczenia o mniejszym stopniu intensywności, które mają za zadanie uspokoić i rozluźnić zmęczone treningiem mięśnie. Po wszystkim należy wziąć ciepłą kąpiel i zadbać o odpoczynek – bez odpowiedniej regeneracji nie ma mowy o postępach!\nTytuł/źródło: Artur Taymazov vs Tervel Dlagnev Freestyle Wrestling 2012 08; Autor: IT'S WRESTLING PLANET; Licencja: CC BY\nSpecjalnie dla osób, które chciałyby trenować w Krakowie zapasy lub inne sporty walki, przygotowaliśmy zbiór możliwych destynacji. Baza klubów Prime jest wciąż rozwijana i uzupełniana o nowe godne uwagi miejsca na mapie Krakowa. Zobacz, gdzie możesz podszkolić swoje umiejętności albo opanować zapasy od podstaw i jak najszybciej zapisz się na trening!


Choć owa nazwa odnosi się do małego epizodu pod Borowym Młynem z 16 lutego 1920 r., jednak znakomicie pasuje do atmosfery zmagań nadgranicznych Gochów o prawo do ojczystej ziemi. Wybuchła, gdy zawiodła polityka, lub inaczej: była przedłużeniem polityki. Miała swoich wodzów, padły w niej strzały, były rany, jeńcy. Zapewne dziwna to była wojna, strzałów było kilka i to w powietrze, było kilku poturbowanych (to ci ranni) i kilku wyzwanych sprośnymi wyzwiskami, a obóz jeniecki był w karczmie. Lecz najważniejsze w tej wojnie było zwycięstwo. Autentyczne i niepodważalne. Zwycięstwo ludu, który jako pierwszy popadł w rozbiorową niewolę i jako ostatni, ponad rok od odzyskania niepodległości, doczekał się POLSKI. Niestety za te zwycięstwo przyszło zapłacić krwawą ofiarę w zemście, jaką zgotowali Niemcy jej uczestnikom od 1939 r.\nZmiany granicy polsko-niemieckiej na Gochach w 1920 roku\nGochy, to region zamieszkały przez autochtonicznych Pomorzan – Kaszubów. Nazwa „Gochy” prawdopodobnie pochodzi od kaszubskiego słowa „goszec”, co znaczy kaszubić. Region leży na dawnych obszarach historycznego powiatu człuchowskiego. Utracony został przez Polskę na rzecz Prus w wyniku pierwszego zaboru w 1772 r. Graniczy na zachodzie z ziemią miastecką, na południu z północnymi krańcami dzisiejszego powiatu chojnickiego, na wschodzie z Zaborami i na północy z Pojezierzem Bytowskim. Gochy utożsamiane są z dawną, odnotowaną już w XIII w. parafią Borzyszkowy. W 1904 r wg Rocznika Diecezji Chełmińskiej, w jej skład wchodziło 27 miejscowości, w których zamieszkiwało 6286 „dusz”. W XX wieku z parafii Borzyszkowy wyodrębniły się cztery nowe parafie (Borowy Młyn, Brzeźno Szlacheckie, Lipnica, Zapceń).\nZ Gochów wywodzi się wiele kaszubskich rodów szlachty zaściankowej. Główne miejscowości regionu to: Brzeźno Szlacheckie, Borzyszkowy, Borowy Młyn, Lipnica. Gochy oparły się germanizacji. Wg danych z 1892 r. na terenie Gochów zdecydowanie przeważała ludność kaszubska, i tak w Borowym Młynie z dwoma przysiółkami na 1264 mieszkańców było 1107 Kaszubów, w Borzyszkowach 404/380, Brzeźnie Szlacheckim 1434/1067,Gliśnie 322/290, Kiedrowicach 538/511, w Łąkiem 848/605, Prądzonie 506/437, Mielnie z okolicą 679/633, Osusznicy 296/250. Wojsk na 295 mieszkańców miał 285 Kaszubów, Zapceń 275/257, a Luboń był w 100% kaszubski 138/138.\nWojna światowa została definitywnie przez Niemców przegrana. Odrodzona w listopadzie 1918 roku Polska kształtowała swe granice. Wielkopolska zbrojnie pozbyła się niemieckiego zwierzchnictwa. Na Śląsku zduszone zostało powstanie (szykowano nowe ). Armie polskie zmagały się na wschodzie z bolszewickim zagrożeniem. Gochy pozostawały niemieckie. Już na przełomie 1918/1919 roku podjęto – konspiracyjnie – przygotowania do przejęcia Pomorza przez Polskę. Rozpatrywano nawet możliwość wzniecenia powstania. Na mocy ustaleń Polskiego Sejmu Dzielnicowego (obradował od 3 do 5 grudnia 1918 r. w Poznaniu) 13 grudnia 1918 r. rozpoczął pracę Podkomisariat (wielkopolskiej) Naczelnej Rady Ludowej w Gdańsku (Stefan Łaszewski), który stosunkowo szybko na pewien czas zmuszony był się zakonspirować. Spontanicznie powstawały wiejskie, miejskie i powiatowe Rady Ludowe. Na Gochach działała Rada Ludowa powiatu człuchowskiego. Po podpisaniu traktatu wersalskiego (28 czerwca 1919 r.) od połowy 1919 roku działała Międzynarodowa Komisja Graniczna w Poznaniu. W jej składzie funkcjonowała podkomisja do spraw Prus Zachodnich kierowana przez Wiktora Kulerskiego (z-ca Aleksander Majkowski). Jej zadaniem było wytyczenie granicy państwowej na Pomorzu. Miała ona prawo stosowania 6-kilometrowej korekty od wytyczonej już linii granicznej.\n1 XII 1918 r. w Brzeźnie Szlacheckim odbył się wiec dwóch parafii, Brzeźna i Borowego Młyna. Byli na nim obecni ks. Władysław Rygielski (organizator) – proboszcz z Brzeźna, i ks. Bernard Gończ – proboszcz z Borowego Młyna, ks. Feliks Nikielski – wikariusz z Borzyszków, oraz miejscowy nauczyciel Rompa. Powołano Radę Ludową i wybrano delegata na Sejm Dzielnicowy do Poznania. Delegatem tym został Augustyn Lew-Kiedrowski z Brzeźna. Wznoszono okrzyki „Niech żyje zjednoczona i niepodległa Polska”, a ksiądz Rygielski tłumaczył zebranym Kaszubom znaczenie 13. punktu Wilsona i obnażał kłamstwo Niemców, „że Kaszubi nie są Polakami”.\nPo jakimś czasie zorganizowano w Brzeźnie oddział zbrojny, który nawet rozbroił miejscowy Grenzschutz. Odzew niemiecki był natychmiastowy przysłano większe siły i bezkrwawo wyparto polskich bojowników. Rada Ludowa działała także w Borowym Młynie, w strukturach jej udzielali się ks. B. Gończ, Jan Skiba, Franciszek Rudnik, Marcin Fryda, Franciszek Ryngwelski, Anna Rudnik, Krauze i Gliszczyński.\nWiosną 1919 roku gazety podały, jak ma wyglądać granica między Polską a Niemcami. Była ona bardzo niekorzystna dla Gochów, gdyż cały powiat człuchowski miał być przyznany Niemcom. Postanowiono działać. Rada wyznaczyła swoich przedstawicieli, mieszkańców Upiłki, Józefa Spiczak Brzezińskiego i Jakuba Trzecińskiego, którzy nawiązali kontakt z przedstawicielem Podkomisariatu Rady Ludowej w Gdańsku dr Józefem Wybickim. Zgodnie z zaleceniami dr. Wybickiego zebrano w formie dokumentu postulaty argumentujące prawa Polski do Gochów, w czym dużej pomocy udzielili Jakub Zieliński z Upiłki i ks. Bernard Gończ (proboszcz z Borowego Młyna). Ostatecznie dokumentowi nadano formę deklaracji przyłączenia Gochów do Polski i poprzez dr. Wybickiego trafił on do Paryża. Postulaty zostały uwzględnione. W przeciwieństwie do wcześniejszych ustaleń wprowadzono zmiany przyznające Gochy Polsce. Określono, ,że granica miała biec miédzy Kiełpinem a Starą Brdą, Pietrykowem a Brzeźnem. Wskazano, że Kiełpin i Brzeźno miały przypaść Polsce. 1 sierpnia 1919 r. na mocy ustawy utworzone zostało woj. pomorskie, w skład którego wchodził nowy powiat – chojnicki.\nSojusznik – Konarzyny\nStosunek narodowościowy w rejonie Konarzyn przedstawiał się wg danych z 1892 r. następująco; Konarzyny na 890 mieszkańców zamieszkiwało 602 Kaszubów, Ciecholewy na 238 miały 104 Kaszubów, Zielona Chocina 308/301, Żychce 542/359. W lipcu 1906 proboszczem w Konarzynach został ks. Alfons Wacław Schulz. Od początku zaangażował się w działalność patriotyczno-społeczną, m.in. był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu oraz Stowarzyszenia Straż. W Konarzynach kierował kółkiem rolniczym, był również prezesem Towarzystwa Czytelni Ludowych w powiecie człuchowskim. W grudniu 1918 został wybrany delegatem na Sejm Dzielnicowy do Poznania, w tym samym miesiącu został przewodniczącym Rady Ludowej na powiat człuchowski z siedzibą w Konarzynach. Aby zneutralizować tak aktywnego księdza Niemcy uwięzili go w Człuchowie. Przebywał w areszcie przez dwa miesiące. W jego sprawie interweniowały liczne organizacje . Na skutek niepomyślnych wieści o przyszłej granicy w Konarzynach podjęto podobne jak w Borowym Młynie działania. Wniosek z Konarzyn także znalazł się w Paryżu i postulaty mieszkańców zostały rozpatrzone, część parafii Konarzyny została przydzielona Polsce i weszła w skład powiatu Chojnice.\nW procesie kształtowania granicy brał czynny udział ks. Schulz, był nawet członkiem Komisji Granicznej. Po wejściu do Konarzyn Wojska Polskiego okazało się, że problemy graniczne nadal wzbudzają wiele nieporozumień.\nTraktat podpisany w Wersalu 28 czerwca 1919 r. przyznał Polsce dawne Prusy Zachodnie, część Prus Królewskich i 140-kilometrowy pas wybrzeża oraz niewielkie wpływy w utworzonym Wolnym Mieście Gdańsku. 25 listopada 1919 r. podpisano z Niemcami porozumienie, które obejmowało etapowy harmonogram przejęcia Pomorza przez Polskę. Zadanie to powierzono Frontowi Pomorskiemu, którego dowódcą został gen. Józef Haller. Przejmowanie pomorskich terenów traktatowych rozpoczęto 17 stycznia 1920 r., tj siedem dni po ratyfikacji traktatu wersalskiego przez Niemcy. 21 stycznia gen. Józef Haller wydał odezwę do mieszkańców Pomorza, w której obwieścił: „Po blisko 150 latach niewoli nadeszła chwila wyzwolenia – wkraczające Wojsko Polskie dokonuje przyłączenia tych ziem do państwa polskiego. Jako wódz armii, której przypadło w udziale szczęście dokonania tego uroczystego i historycznego aktu, witam was przepełnionym radością sercem”, oddał także „hołd mieszkańcom tej ziemi za ich niezłomność, hart ducha, wielkie cnoty obywatelskie, wytrwałość w twardej narodowej służbie”. W składzie Frontu Pomorskiego były jednostki wielkopolskie i sformowane we Francji, te ostatnie nie tak dawno przybyły do kraju. Ze względu na błękitne mundury zwano ich „Błękitną Armią’ lub od imienia twórcy – hallerczykami. Widać los chciał, by od 1772 r. czekały Gochy (tak zapamiętano) na te mundury.\n2 lutego 1920 roku na Gochach bawiono się. W karczmach, w dwóch sąsiednich miejscowościach, Borowym Młynie i Wierzchocinie zorganizowano ludowe zabawy. Nie było w tym nic dziwnego, gdyż był karnawał. W Upiłce nie było karczmy. Miłośnicy potańcówek poszli do sąsiednich wsi. Lecz tych, co zostali, wynagrodził los. Tego dnia do Upiłki weszła Polska. W godzinach popołudniowych zauważono idący z kierunku chojnickiego zwarty pododdział żołnierzy. Nie było aż tak ciemno, więc od razu rzuciły się w oczy ich nietypowe mundury. Raczej nie byli to Niemcy. Nie pasował kierunek, skąd Ci żołnierze nadchodzili. Zresztą niemiecki pododdział Grenzschutzu stacjonował w m. Wierzchocina. Mieszkańcy Upiłki wyszli zobaczyć, co to za goście wchodzą do wsi Zapanowała radość, na rogatych czapkach bieliły się orzełki. Zaczęły się powitania, które trwałyby dłużej, gdyby nie dowódca pododdziału. Niestety trzeba było maszerować dalej.\nZapadał wieczór, w Borowym Młynie w karczmie zabawa rozkręciła się na dobre. Jeden z biesiadników wyszedł zaczerpnąć świeżego powietrza. Wtem zauważył maszerujących z Upiłki żołnierzy, zdziwiły go nieznanego kroju mundury. Wpadł z powrotem, podekscytowany, do karczmy i niemal krzycząc, zawołał „we wsi jest wojsko, Polskie Wojsko. Hallerczycy od Hallera!”. Radość była wielka. Wszyscy zdawali sobie sprawę, że po raz pierwszy od ponad stu lat zawitało tu Wojsko Polskie i, jak sądzono, zawitało na dobre.\nI tak zabawa w karczmie Rudników przerodziła się w uroczyste powitanie Polski, w swoistą manifestację patriotyczną. Przyglądano się sobie z dużym zainteresowaniem, okazując wzajemną sympatię. Hallerczycy wsłuchiwali się w twardo brzmiącą mowę ludzi żyjących od 1772 r. w zaborze pruskim. Borowianie, ciesząc się widokiem jedenastu żołnierzy w polskich mundurach, zaczęli pytać o granicę. Gdzie ona przebiegnie?\nTen podniosły nastrój psuły nadchodzące obawy. Jak zachowają się Niemcy, gdy się dowiedzą, że w Borowym Młynie jest Wojsko Polskie. Wiedziano, że stacjonujący nieopodal Grenzschutz jest po to, aby nie dopuścić do ruchów powstańczych wśród miejscowej ludności. Oficjalnie mówią, że zadaniem ich jest pilnowanie ładu i porządku, ale pod tym hasłem można dokonać wiele. Krótka narada i decyzja marszu do Wierzchocina zapadła. Dowódca zdawał sobie sprawę, że jego oddział jest liczebnie słabszy od Niemców, jednak miał za sobą argument zaskoczenia no i wsparcie miejscowych ochotników.\nW nocnej ciszy Polacy prowadzeni przez Pawła Trzecińskiego z Upiłki podeszli pod wieś. Wierzchocina bawiła się, bawili się także niemieccy stróże granicznego porządku. Wtargnięcie Hallerczyków wspartych Borowianami zaskoczyło ich. Polski „oddział interwencyjny” rozrósł się o będących już w dobrych humorach miejscowych ochotników. Niemcy nie widzieli sensu walki, złożyli broń. Wierzchocina była wolna. Wziętych do niewoli Grenzschutzów umieszczono w karczmie, którą zamieniono na „jeniecki lager”. Po wystawieniu posterunków, żołnierze udali się na spoczynek. Pojedyncze kwatery zajęli w Borowym Młynie i w Upiłce.\n„Stalag-karczma Wierzchocina” funkcjonował trzy dni. Przyszły rozkazy nakazujące nie tylko wypuścić „jeńców”, ale także oddać im broń. Polacy mieli wycofać się ze wsi. Okazało się, że Wierzchocina miała pozostać po niemieckiej stronie. Wyzwolona niedawno wieś ponownie znalazła się w rękach Grenzschutzu. Zapanowała atmosfera niepewności. Lotem błyskawicy rozniosła się także wiadomość, że po stronie niemieckiej miała pozostać nie tylko Wierzchocina, ale i Brzozowo, połowa Upiłki, Pietrzykowo i Kiełpin. Ponadto niemieckie miały być leżące na zachód od Upiłki znaczne obszary państwowych i prywatnych lasów i łąk (Rosochy), które od dawien dawna były wielkimi pastwiskami, zapewniały siano dla większości wsi na Gochach.\nWzburzenie było ogromne, pojawiła się gorycz, rozpacz i nieufność. Rozczarowanie było wielkie, gdyż niczego takiego się nie spodziewano, uwierzono w to, co nie tak dawno pisała prasa, że „po rozpatrzeniu petycji wysłanych do Wersalu Gochy mialy przypaść Polsce, granica państwa miała przebiegać wzdłuż jezior: Gwiazdy i Gwieździniec”. Nie rozumiano, dlaczego w stosunku do tego, co pisano, wprowadzono tak niesprawiedliwe korekty.\nCzas biegł, na Pomorzu zachodziły istotne zmiany. 10 lutego 1920 r. w rozkazie nr 12 gen. Haller zwrócił się do swoich żołnierzy: „Idziemy nad polskie morze – idziemy w kraj odwiecznie polski, wielokrotnie wydzierany nam przez wrogą siłę niemiecką. Ale tęższą i większą jest moc polska – moc polskiego oręża i polskiego ducha. (...)Wraca do Polski ziemia polska, ziemia zroszona krwią męczeńską polskiego biskupa św. Wojciecha, gdzie niegdyś tylu znakomitych rodaków działało, gdzie żył i pracował człowiek, \_'co wstrzymał słońce, ruszył ziemię – polskie go wydało plemię (...), skąd w czasach upadku wyszło tyle obrońców swobody narodu (...). Niech żyje zjednoczona nasza Polska!”.\nW Borowym Młynie 12 lutego pojawiły się plakaty informujące, że 16 lutego w takim a takim miejscu przy jeziorze Gwiazda odbędzie się spotkanie pełnomocników stron, polskiej i niemieckiej, w celu wytyczenia linii granicznej. Ksiądz Bernard Gończ wezwał z kościelnej ambony w Borowym Młynie do powszechnego uczestnictwa w tym spotkaniu.\n16 luty 1920 jezioro Gwiazda. „Walna bitwa”\nW Borowym Młynie zebrało się bardzo dużo ludzi i udali się nad jezioro (niektórzy twierdzą, że zorganizowano ich w procesję z kościelnymi sztandarami). Na szosie Pietrzykowo – Upiłka stały już dwa niemieckie samochody załadowane kołkami granicznymi. Był też konno niemiecki oficer i kilku podległych mu żołnierzy. 100 m od wyznaczonego miejsca stanęli przybyli z Borowego Kaszubi. Było ich prawie 1000, a inne źródła podają, że więcej. Tłum się powiększał. Wszyscy czekali na polskich żołnierzy. W pewnej chwili oficer niemiecki podjechał do tłumu. Zaszumiało, raz po raz zaczęły padać różne obraźliwe epitety, z których Hund (pies) był najdelikatniejszy.\nW końcu przybyli Polacy. Po wojskowym powitaniu i kilku technicznych zdaniach, polski oficer dał znać, by przybył przedstawiciel ludności. Wówczas wystąpił ks. Gończ (był już, o czym nie wiedziano, w poufnym kontakcie ze starostą chojnickim St. Sikorskim). Rzeczowo przedstawił kaszubskie racje. Niestety nie przekonał, oficer niemiecki stwierdził, że granicę wytyczy zgodnie z mapą. Ksiądz nie ustępował. Jednocześnie tłum zbliżył się do pertraktujących. Widząc niemieckie nieprzejednanie, Jakub Trzeciński krzyknął: „Granica je pod Białym Borem. Tu je święto ziemia polsko”. Polski oficer przyznał, że linia jest wyznaczona i trzeba ją wytyczyć tak, jak odgórnie postanowiono. Gdy szemrzący tłum podszedł zbyt blisko, oficer ten krzyknął: „Cofnąć się na sto metrów!”. Tłum nie zareagował. Padły polskie komendy, a za nimi polscy żołnierze oddali dwa strzały w powietrze. Jakaż nieopisana trwoga, jakiż żal przeszedł przez setki zgromadzonych serc. Niejeden z Kaszubów pomyślał: „Oto w 1772 oddali nas bez strzału, a teraz jak nie mogą odzyskać tego, co wówczas stracili (stara granica była pod Białym Borem), kulami nas straszą”.\nZareagował ks. Gończ, uspokoił żołnierzy i zwracając się do tłumu, poprosił, by ludzie odeszli na nakazaną odległość. Ludność odeszła na ok. 60 m. Lecz z negocjacji nie zrezygnowano. Aby dalsze rozmowy odbyły się przy świadkach, wybrano sześcioosobową delegację. Jej przewodniczącym został Józef Spiczak Brzeziński, bezręki inwalida, który rękę stracił w niemieckiej armii 12 października 1919 r. podczas wycofywania się z dawnej linii frontu. W rozmowach nadal uczestniczył ks. Gończ. Brzeziński tłumaczył polskiemu oficerowi, że po drugiej stronie wyznaczonej granicy „leży większa część naszych pól i łąk, prawie wszystkie lasy prywatne jak i państwowe, które dla niejednej miejscowej rodziny stanowią jedyne źródło utrzymania”. Prosił Polaka o przesunięcie granicy dalej na zachód albo o przerwanie jej tyczenia, by dać miejscowym czas na zwrócenie się do władz zwierzchnich. I... nie przekonał! Polski oficer powiedział, że ma rozkaz i go wykona. Wkurzony Brzeziński odrzekł: „Ja też w 1914 roku otrzymałem rozkaz od cesarza Wilhelma zajęcia Paryża i do tej pory go nie wykonałem”. Oficer zagroził użyciem siły, ale jego żołnierze już nie byli do tego skorzy.\nTymczasem zniecierpliwieni Niemcy, nie czekając na wyniki rozmów, rozpoczęli wbijanie palików. Reakcja ludzi była natychmiastowa. Gromadnie zaczęto wyciągać i odrzucać kołki. Poturbowano paru niemieckich żołnierzy. Inni mówią, że tylko jednego. Determinacja Kaszubów oraz ich przewaga liczebna, a także postawa polskich szeregowców wpłynęła na to, że nie zdecydowano się na próbę użycia broni. W tym czasie ruszył „drugi front”, „sojusznicze” Konarzyny również czynnie stanęły w obronie swoich, podobnych racji. Ponieważ były bliżej władzy, postanowiono przerwać wyznaczanie pasa granicznego. Pośpiesznie pchnięto łącznika do Borowego Młyna. Ten niczym maratończyk przyniósł wieść, która objawiła zwycięstwo. Oficer polski zmiękł. Ponoć nawet obiecał zawieźć delegację Borowian do Międzynarodowej Komisji Granicznej w Toruniu. Późnym wieczorem wyjechał ze wsi. Słowa nie dotrzymał. Opatrzność okazała się dla niego łaskawa, historia nie zapamiętała jego nazwiska.\nGdy milkną działa, mówią politycy\nDelegacja pojechała do Starosty Chojnickiego. Był nim ziemianin inż. budowy mostów Stanisław Sikorski. Formalnie komisarycznym starostą został 31 stycznia 1920 roku. Zaopatrzona przez niego w stosowne dokumenty delegacja udała się do kierowanej przez generała Duponta Międzynarodowej Komisji Granicznej w Toruniu Tam sprawą granicy zajął się Wiktor Kulerski. W wyniku tych działań w maju 1920 roku na Gochy przybyła Międzynarodowa Komisja, która uznała żądania Kaszubów za słuszne. Mówi się, że ponoć przewodniczył jej sam gen. Dupont .Wg ustnych przekazów, gdy jego samochód dotarł do Upiłki, uradowani Kaszubi usadowili go w odświętnie wystrojonym powozie. Tym powozem miał Generał uroczyście wśród wiwatów wjechać do Borowego Młyna…\nW rejonie Borowego Młyna do Polski przyłączono wsie Wierzchocina, Brzozowo i trzy leśnictwa, tj. Stary Most, Kobylegóry i Wieczywno, łącznie 150 oddziałów lasu. Do Polski przeszły także całe łąki Rosochy. Natomiast w rejonie „sojuszniczych” Konarzyn Polsce przyznano Żychce, Ciecholewy oraz połacie lasów po zachodniej i wschodniej stronie szosy Chojnice – Bytów. Konarzyny znalazły się na rubieżach Polski, tuż obok granicy z Niemcami. Lecz droga z Konarzyn do Chojnic biegła 5 km przez terytorium Niemiec. Ostatecznie granica polsko-niemiecka została „odepchnięta” miejscami o ponad 10 kilometrów na zachód.\nW okresie zmagań Gochów o granice na całych Kaszubach odnotowano liczne wystąpienia wiecowe, zakładano Rady Ludowe, pisano petycje, proszono, błagano. Niemcy stosowali represje karne. Działania te niejako towarzyszyły walce Kaszubów powiatu człuchowskiego. Niestety nie były ze sobą skoordynowane. Ze smutkiem należy powiedzieć, że jeśli chodzi o region bytowski, to były one znacznie spóźnione.\n16 maja 1920 r. bytowscy Kaszubi zorganizowali „marsz na Bytów”. Kilkuset chłopów ruszyło, by zaprotestować przeciw decyzjom granicznym i wywrzeć nacisk na Komisję Graniczną. Niemal wszystkie bytowskie starania okazały się bezskuteczne i prawie cała ziemia bytowsko-lęborska została przyłączona do Niemiec. Na tym kierunku Komisja Graniczna dokonała w sierpniu 1920 r. tylko kilka korekt. Włączono do Polski Prądzonkę, Żelewiec i Starą Hutę. Razem teren o łącznej powierzchni 856 ha. Niestety nie był to w stosunku do Polski zbyt życzliwy gest, gdyż równocześnie część obszaru powiatu kartuskiego, który obejmował Żukówko, Młynki i Strugę, o pow. 1580 ha z linią kolejową Bytów – Lębork przyłączono do Niemiec. Często ten terytorialny „przekręt” przytacza się błędnie jako konsekwencję efektu „wojny palikowej”. Możliwe, że zamianę dokonano, posiłkując się rezolucją uchwaloną 28 lipca 1919 r. w Prądzonce, gdzie na 173 mieszkańców było 165 Kaszubów.\nDziałania polityczno-wojskowe oraz nieugięta postawa ludności Gochów odniosła oczekiwany skutek, osiągnięto zamierzone cele. „Wojna palikowa” nie skończyła się traktatem pokojowym, po prostu mieszkańcy Gochów bez obaw wyszli na swoje pastwiska w okolicach Upiłki. Lecz z niedogodnościami często przypadkowego wytyczenia granicy na Kaszubach przyjdzie się borykać przez całe lata. Przyszłość przyniesie temu regionowi wielki czas próby i cierpień.\nMożna jedynie żałować, że nie zapamiętano jednostki, skąd wywodzili się pierwsi polscy żołnierze, którzy poprzez Upiłkę dotarli do Borowego Młyna. W tradycji miejscowej zapamiętano, że nosili błękitne mundury, ale mogły one być wielkopolskie, gdyż 31 stycznia 1920 r. ok. godziny 13. na Rynek w Chojnicach wkroczył 59. Pułk Piechoty Wielkopolskiej z płk Stanisławem Mikołajem Wrzalińskim na czele. Z Chojnic do Borowego już nie tak daleko. Bezsporne jest, że w tym czasie ze względu na dowódcę Frontu Pomorskiego byli hallerczykami. Tragedią „wojny palikowej” jest fakt, że jedyne strzały, jakie w niej padły, oddali właśnie owi hallerczycy. Na szczęście były to strzały ostrzegawcze.\nOkreślenie „wojna palikowa” wprowadził i upowszechnił Zbigniew Talewski z fundacji „Naji Góchë”. Na ogół w świadomości regionalnej to określenie odnosi się do zdarzenia z 16 lutego 1920 r. nad jeziorem Gwiazda. Wydaje się, że pojęcie to należy rozszerzyć na okres od patriotycznego wiecu dwóch parafii w Brzeźnie Szlacheckim (1918 r.) do maja 1920 r., kiedy to przebywająca w Borowym Młynie Międzynarodowa Komisja Graniczna wydała swoje ostateczne decyzje. Smutne jest to, że literatura popularyzująca Kaszuby na ogół milczy o głównych aktorach boju o granicę w rejonie Borowego Młyna.\nKs. Bernard Gończ. Urodził się 7 XII 1877 r. w Kościerzynie, w rodzinie Józefa i Marianny z Jakubeckich. Ojciec był murarzem, potem kupcem. Ukończył Seminarium Duchowne w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 9 IV 1905 r. Był pierwszym duszpasterzem nowej parafii w Borowym Młynie. Po „wojnie palikowej” został od 10 XI 1920 r. proboszczem w Luzinie. 6 IV 1940 r. aresztowany, więziony był w Wejherowie, w Stutthofie, a od 10 IV 1940 r. w Sachsenhausen. Tu otrzymał numer obozowy 21360. Zmarł w obozie 11 lipca 1940 r. (http://borowymlyn.parafia.info.pl )\nKs. Alfons Wacław Schulz. Urodzony 5.03.1872 w Tymawie, powiat Kwidzyn, zm. 25.06.1940 w Sztutowie. Był synem Jakuba (rolnika) i Marii z Binerowskich. Po studiach w seminarium duchownym w Pelplinie 27 marca 1898 przyjął święcenia kapłańskie. Był dziekanem dekanatu chojnickiego. We wrześniu 1931 został przeniesiony na probostwo w Subkowach koło Tczewa. W latach 1930–1935 był senatorem RP z ramienia BBWR. Od września 1939 więziony przez Niemców; trafił do obozu koncentracyjnego w Stutthofie (nr obozowy 1021), gdzie został zamordowany (utopiony w wannie). (pl.wikipedia.org )\nKs. Władysław Rygielski. Ur. 17 XII 1878 roku w Malankowie w rolniczej rodzinie rolnika Walentego Rygielskiego i Marianny Sprenglewskiej. Uczył się w Collegium Marianum w Pelplinie (l 893–1896) i gimnazjum chełmińskim. Sądzono go w głośnym procesie filomatów w Toruniu w 1901 roku. Ukończył Seminarium Duchowne w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 III 1906 roku. W latach 1915–1924 duszpasterzował w Brzeźnie Szlacheckim, gdzie zainicjował walkę o granicę. 11 IX 1924 roku objął parafię w Górznie. Zmarł 6 XII 1942 roku w Brodnicy. (http://www.calimero.aplus.pl )\nAugustyn Lew-Kiedrowski. Ur. 14.08. 1873 r. w Brzeźnie Szlacheckim. Był członkiem Polskiej Rady Ludowej i kilka lat prezesem Towarzystwa Ludowego. Inicjatorem życia kulturalnego na terenie Gochów. W latach 1916–1919 należał do organizatorów walki o przyłączenie Gochów do Polski. W Niepodległej był wójtem gminy w Brzeźnie Szlacheckim i członkiem sejmiku powiatowego w Chojnicach. 24 października 1939 roku został aresztowany i wkrótce zamordowany przez Niemców (www.zkp.gochy.pl)\nWyróżnieni w literaturze\nAleksander Brzeziński, Jan Spiczak-Brzeziński, Leon Spiczak-Brzeziński, Wincenty Żmuda-Trzebiatowski, Augustyn Kop-Ostrowski z Brzeźna, Żółtowski z Borzyszków, Janta-Lipiński z Lipnicy, Jakub Trzeciński, Jakub Zieliński.\nCharles Joseph Dupont (1863–1935). Francuz, generał dywizji, polityk. Szef Francuskiej Misji Wojskowej w Berlinie w latach 1918–1919, członek Komisji ds. Wschodniej Granicy Niemiec. Od 16.12.1921 do 09.06.1926 r. szef Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce.\nDr Józef Wybicki Ur. w 1866 roku w Niewierzu k. Brodnicy. Lekarz, filomata pomorski. Społecznik. Wnuk twórcy hymnu Polski. Działacz narodowy w konspiracji w czasach niewoli pruskiej. Po odzyskaniu niepodległości pierwszy starosta Krajowy Pomorski województwa w Toruniu. Podkomisarz Naczelnej Rady Ludowej w Gdańsku, były minister b. dzielnicy pruskiej. Zmarł w 1929 r. Odznaczony był Orderem Virtuti Militari. (baltia.bloog.pl )\nWiktor Kulerski (1865–1935) W okresie nauki w Seminarium Nauczycielskim w Grudziądzu. został z niego wydalony za zorganizowanie obchodów 200. odsieczy wiedeńskiej. Nauczycielem został eksternistycznie w 1887 r. W 1894 zaczął w Grudziądzu wydawać „Gazetę Grudziądzką”. W chwili wybuchu I wojny światowej „Gazeta Grudziądzka” było to największe polskie pismo na świecie. W latach 1903–1911 był posłem do Reichstagu. W 1912 roku założył Katolicko-Polską Partię Ludową, którą po wojnie przyłączył do PSL Piast. Był senatorem z ramienia PSL Piast (od 1928 roku) przeciwnikiem sanacji. Zmarł w swoim domu w Owczarkach. (pl.wikipedia.org)\nStanisław Sikorski (1855–1929) W 1887 roku został właścicielem majątku rodzinnego Wielkie Chełmy. 3 lipca 1919 r. został mężem zaufania przy wydziale powiatowym w Chojnicach. Komisarycznym starostą został 31 stycznia 1920 roku, funkcję starosty pełnił do marca 1923 r. W latach 1924–1929 Wielkie Chełmy odwiedzali znani politycy z Romanem Dmowskim i Stanisławem Wojciechowskim na czele. Był przeciwnikiem Józefa Piłsudskiego ( www.spwielkiechelmy.za.pl )\nZAŚLUBINY Z MORZEM http://www.mw.mil.pl/index.php?akcja=tradycjezaslubiny\nDominik Bińczyk, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 18, 19\nEmil Zmuda Trzebiatowski, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 23.\nKrystyna Friede, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 34\nMikołaj Bińczyk, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 35\nLucyna Myszka, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 36, 37\nPrzemysław Bukowski, „Wojna palikowa” w pamięci mojej rodziny. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 43\nCezary Obracht-Prondzyński, „O powrocie Gochów do Polski i nowej granicy”. Naji Gòchë Nr 1–4 /2005, s. 70\nks. Henryk Cyrzan, Brzeźno Szlacheckie. Wyd. BiT.Gdańsk 2007, s. 23, 24\nBenedykt Reszka, Ich losy. Z życia kaszubskich Gochów 1939–1948, Wyd. Naji Gòchë, s.9–15\nMarian Fryda, Stanęli przy Polsce. 80 rocznica powrotu Gochów do Polski. Kurier Bytowski 2000 r.\nJerzy Dąbrowa-Januszewski, Z notatnika kaszubskiego WYRYWALI GRANICZNE PALIKI. http://naszegochy.org/\nKazimierz Ślaski, Pomorze Zachodnie Nasza Ziemia Ojczysta. Wyd. Poznańskie 1960, s. 273\nStefan Aksamitek, Generał Józef Haller. Zarys biografii politycznej. Wyd. Śląsk 1989, s.132, 133\nHistoria Parafii Borowy Młyn. http://borowymlyn.parafia.info.pl/?p=main&what=10\nKazimierz Ślaski, Z dziejów Ziemi Człuchowskiej. Wyd. Poznańskie 1967, s. 110, 111\nAlfons Wacław Schulz http://pl.wikipedia.org/wiki/Alfons_Schulz Zygmunt Szultka, Historia Bytowa. Bytów 1998, s. 262


Wildes Land Soft No 1 lamb-półwilgotna karma dla psów-jagnięcina 1,5 kg - Dla Łasucha\nHomeProduktyWildes Land Soft No 1 lamb-półwilgotna karma dla psów-jagnięcina 1,5 kg\nWildes Land Soft-półwilgotna karma dla psów-jagnięcina z ryżem i dzikimi ziołami\nWildes Land to wysokiej jakości karma półwilgotna, bezzbożowa i hypoalergiczna, stworzona wyłącznie z najlepszych składników. Miękka karma składa sie głównie ze świerzej i suszonej jagnięciny. Dzieki temu krokiety sa miękkie i soczyste . W połączeniu z lekkostrawnym ryżem zapewni Twojemu psu odpowiednią ilośc energii do długiego i aktywnego zycia. Mięso jagnięce jest chude i lekkostrawne..\nPółwilgotmnna karma z jagnięciną to karma jednobiałkowa, dedykowana również psom,które mają problemy z nietolerancją pokarmową.Ponadto w doskonałej recepturze nie ma ziarna. Oczywiście, karma jest wolna od barwników, cukru, aromatów i konserwantów.\nWszystkie zalety suchej karmy Wildes Land z jagnięciną, ryżem i dzikimi ziołami w pigułce:\nJednobialkowa półwilgotna karma dla dorosłych psów.\nWysoka zawartość mięsa w świeżym i suszonym mięsie janięcym.\nŁatwo przyswajalne ryż .\nSzczególnie miękka i soczysta konsystencja.\nŚwieża jagnięcina 30%, ryż 25%, suszona jagnięcina 20%, olej z kurczaka, groszek, ziemniaki, pulpa buraczana, siemię lniane, hydrolizowane białko wątroby, drożdże piwne, sól, wodorosty 0,15%, mannanoligosacharydy MOS 0,1%, ostropest plamisty 0,02%, Mniszek lekarski 0,02%, ekstrakt z yukki 0,017%, hibiskus 0,016%, owoc dzikiej róży 0,002%, rozmaryn 0,001%.\nBiałko surowe 23%, tłuszcz surowy 15%, włókno surowe 2,3%, popiół surowy 7,9%, wilgotność 18%, wapń 1,1%, fosfor 0,9%\nDodatki dietetyczne na kg: witamina A (19 500 IU), witamina D3 (1300 IU), witamina E [tr alfa toc. Acet.] (165 mg), pentahydrat siarczanu miedzi (51 mg), węglan żelaza (74 mg), tlenek manganu (67 mg), monohydrat siarczanu cynku (162 mg), jodek potasu (4,65 mg), selenin sodu (0,307 mg) pierwiastki śladowe: miedź (13 mg), żelazo (26 mg), mangan (52 mg), cynk (59 mg), jod (3,55 mg), selen (0,14 mg)\nWaga psa: Dzienna porcja:\n5 - 10 kg 100-180 g\n10-15 kg 180 - 225 g\n15-20 kg 225-280 g\n20-30 kg 280 - 365 g\n30 - 40 kg 365-420 g


Festiwal Truskawek w Nemi - najpiekniejszym miasteczku z Castelli Romani - Polacy we Włoszech - wiadomości online\nHome Aktualności Festiwal Truskawek w Nemi – najpiekniejszym miasteczku z Castelli Romani\nFestiwal Truskawek w Nemi – najpiekniejszym miasteczku z Castelli Romani\ncze 06, 2015Aktualności, Gdzie i co, Korespondenci piszą 1\nNemi pachnie truskawkami, poziomkami i fiołkami.\nTo najmniejsze, lecz najpiękniejsze z Castelli Romani, miasteczek w okolicach Rzymu pobudowanych na pozostałościach wulkanu, słynących z łagodnego klimatu, produkcji wina i innych lokalnych specjałów. Urzekło Byrona, Goethego, Stendhala, Hansa Christiana Andersena i wielu innych artystów. Mieszkańcy twierdzą, że to właśnie tu urodził się Romulus, legendarny założyciel Rzymu.\nNemi (łac. nemus, czyli święty las) od wieków wiąże swoje początki z kultem Diany Vesty, bogini lasów i płodności. Jej świątynia znajdowała się w Nemus Arcinum, a jedną z westalek była Rea Silvia, matka legendarnego Romulusa i Remusa.\nPozostałości świątyni możemy podziwiać do dziś, a miejscowe Muzeum Statków Rzymskich przechowuje fragmenty dwóch okrętów z czasów cesarza Kaliguli, poświęconych Dianie i Izydzie, wyłowionych na rozkaz Mussoliniego, a zbombardowanych w 1944 roku. Symbolem Diany był księżyc, który w nocy cudownie odbijał się w tafli jeziora o tej samej nazwie, stąd miejscowi nazywali je ”zwierciadłem Diany”.\nAle sławę miastu przyniosło nie tylko cudowne położenie (521 m n.p.m.) nad powulkanicznym jeziorem mieniącym się odcieniami kobaltu i szmaragdu. To truskawki i poziomki rozsławiły Nemi.\nFestiwal Truskawek odbywa się tradycyjnie w pierwszą niedzielę czerwca, w tym roku 7 czerwca, już 82 raz. To przede wszystkim święto miasteczka i ludzi, którzy żyją z pracy własnych rąk. Rozpoczyna się poranną mszą, podczas której błogosławi się i owoce, i producentów, dziękując Opatrzności za dobre zbiory. Kobiety zakładają tradycyjne stroje ludowe: czerwoną spódnicę, białą bluzeczkę, czarny gorset i specyficzne nakrycie głowy: mandrucellę, na której ląduje kosz z owocami niesiony w orszaku. Po mszy pochód wędruje ulicami miasteczka przy akompaniamencie orkiestry dętej.\nKorespondencja z Lacjum: Urszula Dąbrowska\nTAGCastelli Romani festiwal truskawek folklor kultura Lacjum Nemi sagra tradycja Urszula Dąbrowska\nPoprzedni wpisDwie inicjatywy z Toskanii Kolejny wpisŚwięto Narodów 2015 w Salerno\nOne thought on “Festiwal Truskawek w Nemi – najpiekniejszym miasteczku z Castelli Romani”\nbłąd p0420 Toyota 13 lipca 2015 at 13:58\nTakie festiwale mają swoją duszę. Super!


Znaleziono 298 filmów. Wyczyść filtry\nPo wypadku samochodowym ksiądz Jan spędza noc w pobliskim hotelu. Gdy przestaje działać antena telewizyjna mężczyzna postanawia zająć się naprawą.\n22 marca 2017 (świat)\nKrzysztof zostaje kierownikiem w kopalni kruszców. Pierwszego dnia pracy dochodzi do wypadku.\nHistoria ojca i syna, których świat z dnia na dzień ulega nieodwracalnej zmianie.\nW Hajfie ma się właśnie rozpocząć prawdopodobnie najbardziej osobliwy konkurs piękności. Mieszkające w Izraelu kobiety ocalałe z Holocaustu przygotowują się do rewii w rytm dyskotekowej piosenki Bee...\tWięcej\nKobieta i mężczyzna. Przypadkowe spotkanie w Internecie. Algorytm łączy ich w parę. Szansa jak jeden do kilkudziesięciu tysięcy. Podobno sieć to ostatnia strefa wolności. Skoro wszystko wolno, to od...\tWięcej\n29 maja 2018 (świat)\n"Wszystko" jest to komedia romantyczna opowiadająca o młodym idealiście, który zakochuje się w dziewczynie, lecz ona nie odwzajemnia jego uczuć. Historia niespełnionej miłości. A wszystko to w 20...\tWięcej\nMieszkający w niewielkim miasteczku Szymon marzy o tym, by zostać zapaśnikiem amerykańskiego wrestlingu.\nDo szpitala psychiatrycznego trafia mężczyzna, który bez słowa stoi z rękoma w górze. Powoduje to ciekawość wśród innych pacjentów.\nDywersja Twardowskiego zaczyna przynosić pożądane zamieszanie, tym razem w postaci tajemniczej dziewczyny niestroniącej od ziół. Czy Borucie uda się obrócić jej słowiański gniew na swoją korzyść?...\tWięcej\n13 sierpnia 2013 (świat)\nOd morza do Tatr otwierają się wrota piekielne. Nie wiadomo kto za tym stoi, ale wiadomo kto w to wdepnął: Boguś Kołodziej i jego luźno powiązany z rzeczywistością wuj Eugeniusz. Ta dwójka twardych...\tWięcej\n9 listopada 2016 (świat)\nEbenezer Scrooge jest chciwym i bezdusznym bankierem, który całe życie poświęcił dla pieniędzy. W Wigilię skąpca odwiedzają trzy duchy.\n20 października 1983 (świat)\nStanisław zabiera swoją dziewczynę do Paryża, gdzie zamierza oświadczyć się pod wieżą Eiffla.\n13 października 2016 (świat)\nAnimacja,\tFantasy,\tKrótkometrażowy,\tGroteska filmowa\nŻołnierze którzy postradali zmysły, zostają wysłani na odległą wyspę, gdzie kultywują swoje dziwactwa.\nDiablica ściga Twardowsky'ego, który próbuje uciec z Układu Słonecznego.\n16 września 2016 (świat)\nJest rok 1410 i zbliża się jedna z największych bitew średniowiecznej Europy. Napięcie między Królestwem Polskim a zakonem krzyżackim sięga zenitu. Rycerz i jego giermek odpowiadają na apel króla...\tWięcej\n27 maja (świat)\nThriller,\tAkcja,\tPsychologiczny,\tKrótkometrażowy\nOjciec zgwałconej córki postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość jej oprawcy.\nMałgorzata Szumowska postanowiła stawić czoła śmierci. Do swojego projektu zaprosiła mieszkańców mazurskiej wsi, którzy otwarcie i bez obaw mówią o mistycznej chwili, gdy dusza opuszcza ciało. Ich...\tWięcej\n2 czerwca 2007 (świat)\nMłoda ucieka z domu, bo ma dość otaczającej ją rzeczywistości. Chudy to freak mieszkający w kamperze. Spotykają się na balustradzie i zaczynają wspólną podróż przez wyżarte kwaśnymi deszczami...\tWięcej\n28 maja (świat)\n25 kwietnia 2014 (świat)\nBallada o Bezimiennym Joe\nGospodyni lepi pierożek bao, który nieoczekiwanie ożywa. Kobieta traktuje go jak swoje dziecko.\n15 czerwca 2018 (świat)\nBatman mierzy się z odwiecznym wrogiem, Jokerem. Nieoczekiwanie do starcia dołączają osoby trzecie.\n19 lipca 2003 (świat)\nWielki, polarny niedźwiedź czuje się trochę samotny - żadne ze zwierząt na biegunie nie chce się z nim przyjaźnić. Foki, ryby czy renifery uciekają w popłochu na sam widok drapieżnika. Czy Bernardowi...\tWięcej\nGłodne pisklę brodźca po raz pierwszy opuszcza gniazdo, by samodzielnie poszukać jedzenia na brzegu morza. Problem stanowi dla niego fakt, że pokarm zakopany jest w piasku, który co chwilę przykrywają...\tWięcej\nFilmowa zagadka. Pośród kształtów, które czasem przypominają Obcego, czasem wylany na wodę wosk, rozgrywa się opowieść o skomplikowanych ludzkich losach. Fragment filmu "Sailor".\nBudapeszt, 1991 rok. Zsófi zaczyna naukę w nowej szkole podstawowej. Dziewczynka szybko zaprzyjaźnia się z sympatyczną Lizą i dołącza do cieszącego się ogromną sławą i uznaniem szkolnego chóru....\tWięcej\n28 lutego 2016 (świat)\nAnimacja,\tDramat,\tKrótkometrażowy\nZagubiona dusza pijaka spotyka Śmierć, która oprowadza ją po nieznanym świecie.\n13 lipca 2013 (świat)\nKomedia,\tWestern,\tKrótkometrażowy\nW amerykańskim miasteczku zjawia się nieznajomy, obiecując nagrodę dla osoby, która kiedyś pomogła mu wyjść z opresji.\nAkcja,\tSci-Fi,\tKrótkometrażowy\n5 marca 2016 (świat)\nBelgia,\tChorwacja,\tPolska\nW rodzinie myśliwego przychodzi na świat chłopiec z porożem.\nTo byłby zwykły dzień z życia pracowników korporacji, gdyby nagle z dachu wielkiego biurowca nie zaczął spadać człowiek. Jego lot przez kolejne piętra budynku wzbudza wiele emocji: część pracowników z...\tWięcej\nDramat,\tKrótkometrażowy,\tAnime\nŻyjąc na morzu starszy mężczyzna jest zmuszony walczyć z żywiołem, który zalewa jego dom.\n10 czerwca 2008 (świat)


Buty ochronne Urgent - Modna Iza\nHome » Sprzedaż » Inne Sklepy » Buty ochronne Urgent\nUrgent to szeroko rozpoznawalny producent obuwia roboczego, którego wyroby znajdują się w bogatej ofercie hurtowni BHP Kams. Nasza hurtownia działa na krajowym rynku już od lat, a wspomniane buty robocze Urgent oferujemy Państwu w bardzo przystępnych cenach. Jesteśmy w stanie zaoferować naszym klientom również specjalistyczną odzież ochronną dla różnych branży, a także wszelkiego rodzaju akcesoria BHP. Markowa odzież BHP, podobnie jak i buty robocze Urgent, gwarantuje użytkownikom optymalny poziom komfortu w czasie wykonywanej pracy. Do wspomnianych już akcesoriów zaliczają się natomiast między innymi pachołki ochronne oraz alkotesty jednorazowe.


poprzednie hasło ODDECH obszerny zwięzły następne hasło ODDUCH\nData ostatniej modyfikacji: 17.02.2010\nlm mos 1. os. -śmy puścili\nlp m 1. os. -m był puścił\nlp m 3. os. by puścił\nlp m 1. os. bym był puścił\nw posesyją puścić: »wydzierżawić«\n~ Kiedy wracać albo w dalszą Posessyią maiętność puscic nie miło otym słuchać. PasPam 285.\npuścić tuman: »rozgłosić nieprawdziwą, przesadzoną wieść«\n5. przen. »pęknąć, rozerwać się«:\npuścić na azard życie: »ryzykować życie«


Ossolineum – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nPosts tagged with "Ossolineum"\n12 Kwi 20210161 1908 – we Lwowie ukraiński student zastrzelił Andrzeja Kazimierza Potockiego - polskiego polityka, Namiestnika Galicji w latach 1903-1908, marszałka Sejmu Krajowego Galicji. Andrzej Potocki urodził się w 1861 r. Był jednym z największych właścicieli ziemskich i fabryk w Galicji i Królestwie Polskim. Jako polityk...\n27 marca w Historii Kresów\n27 Mar 20210122 1806 – w Krechowicach urodził się August Bielowski - poeta i historyk. Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Zmarł w 1876 r. we Lwowie. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Często podróżował do Rosji, Austrii i Niemiec, gdzie w archiwach i bibliotekach wyszukiwał źródła do dziejów Polski. Był...\n17 marca w Historii Kresów\n17 Mar 20210146 1916 – w Wilnie urodził się - wybitny aktor, jeden z czołowych amantów polskiego kina i teatru. Pochodził z artystycznej rodziny - jego ojciec był tancerzem. Na scenie teatralnej aktor zadebiutował jesienią 1939 roku w Grodnie w sztuce “Panna Maliczewska”. W 1940 r. ukończył Studio Aktorskie przy ówczesnym...\n10 marca w Historii Kresów\n10 Mar 20210197 1844 – urodził się Alfred Kamienobrodzki - związany ze Lwowem polski budowniczy, architekt i akwarelista. Uczestnik Powstania Styczniowego. Mieszkał we Lwowie, gdzie miał biuro architektoniczne. Malował głównie akwarelą - krajobrazy, widoki wnętrz i architektury Lwowa, Krakowa i okolic, a także Wołynia. Był członkiem...\n15 stycznia w Historii Kresów\n1944 - 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej rozpoczęła Akcję "Burza" na Wołyniu przeciwko wojskom niemieckim. W okresie od stycznia do czerwca 1944 r. w operacji tej wzięło udział 6,5 tys. żołnierzy AK. Dywizja stoczyła ponad 100 walk z Niemcami. Poległo ponad 600 polskich partyzantów. Straty wroga -...\n11 stycznia w Historii Kresów\n1582 – biskup wileński Jerzy Radziwiłł założył w Wilnie Seminarium Duchowne, które działało tu do likwidacji przez sowietów w 1945 r. Przez dwa wieki seminarium mieściło się w pałacu biskupim. Nauka trwała cztery lata, a klerycy byli także słuchaczami Uniwersytetu Wileńskiego. W 1774 r. biskup Masalski...\n1861 – urodził się Franciszek Stefczyk - polski ekonomista, działacz spółdzielczości. Przyczynił się do upowszechnienia wiejskich kas spółdzielczych i osłabienia lichwy na wsi galicyjskiej. W 1907 r. współorganizował Krajową Centralną Kasę dla Spółek Rolniczych we Lwowie. Poseł do Sejmu Krajowego we Lwowie....\n20 listopada w Historii Kresów\n1898 - na Wałach Hetmańskich we Lwowie odsłonięto pomnik króla Jana III Sobieskiego. Jego autorem był lwowski rzeźbiarz Tadeusza Barącz. Do postaci króla pozował lwowski przedsiębiorca Marian Stipal. Pomnik odlała w brązie firma Krupp z Wiednia. Dla mieszkańców Lwowa pomnik ten miał szczególne znaczenie, gdyż...\n13 listopada w Historii Kresów\n1817 - we Lwowie powstał Zakład Narodowy im. Ossolińskich (Ossolineum). Ufundowany dla Narodu Polskiego przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, został otwarty w 1827 r. Do 1939 r. Zakład łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich. Był to jeden z najważniejszych ośrodków kultury...\n2 października w Historii Kresów\n1413 – w Horodle zawarto unię potwierdzającą ścisły związek Litwy z Polską, zrównanie szlachty obu krajów, wspólną politykę, sejmy, zjazdy, urzędy wojewodów i kasztelanów. Na mocy Unii w Horodle 50 rodów bojarskich zostało przyjętych do polskich herbów szlacheckich. Równocześnie wprowadzono instytucję...\n2 września w Historii Kresów\n1883 – urodził się Rudolf Weigl - polski biolog, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, wynalazca pierwszej skutecznej szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu. Profesor Weigl był prekursorem zastosowania owadów, głównie wszy odzieżowej, jako zwierzęcia laboratoryjnego do hodowli zarazka tyfusu. Sławę przyniosła mu akcja...\n15 lipca w Historii Kresów\n1410 – pod Grunwaldem armia polsko-litewska króla Władysława II Jagiełły rozgromiła Krzyżaków, łamiąc na zawsze potęgę tego rycerskiego zakonu. W centrum obrazu Jana Matejki widzimy jednak nie Jagiełłę tylko Wielkiego Księcia Witolda. Jest to zgodne z prawdą historyczną o tyle, że faktycznie brał on...


Najemnikom zlecono etniczną czystkę Rosjan na Ukrainie - Gazeta Warszawska\nYou are here: Home > Najemnikom zlecono etniczną czystkę Rosjan na Ukrainie\nNajemnikom zlecono etniczną czystkę Rosjan na Ukrainie\nBy Adm on 22/06/2014 in NWO\nW Waszyngtonie zdano sobie sprawę, że czas gra na stronę Rosji. Dlatego na najbliższe dwa – trzy dni zaplanowano wydarzenie, które może wnieść radykalny przełom w rozwoju konfliktu ukraińskiego. W Waszyngtonie są przekonani, że w ten sposób uda im się zmusić Rosję do interwencji.\nPoroszenko otrzymał zalecenie wzmocnienia miłującej pokój retoryki o zawieszeniu broni, podczas gdy stacjonujący w węgierskim Debreczynie i Miszkolcu rosyjsko języczni najemnicy PMC «Academi» są postawieni w stan gotowości do wymarszu.\nPocząwszy od dnia 20 czerwca najwyższą aktywność obserwowano w Miskolcu. Broń i wyposażenie ładuje się do samochodów ciężarowych, z czego połowa – to wojskowe, a druga połowa – cywilne. W każdej chwili jeszcze można obserwować od 60 do 80 samochodów pod załadunkiem.\nPrzygotowuje także skład pociągu kolejowego. Mówimy o przerzuceniu na Południowy Wschód Ukrainy około dziesięciu tysięcy wspaniale wyposażonych bojowników, nie licząc personelu sztabów i zaopatrzenia. Wydano im mundury ukraińskie (możliwe, że także rosyjskie). Moje źródła przekazały treść otrzymanego przez personel PMC instruktażu.\nPostawiono przed nimi zadanie rozpoczęcia na wielką skalę etnicznej czystki ludności rosyjsko języcznej. Szczegóły podam poniżej. Proszę wziąć pod uwagę, że nie mam zwyczaju używania takich określeń jak “faszyści”, “ludobójstwo” czy “czystka etniczna” w sensie przenośnym, albo jako inwektyw.\nOd początku czystek etnicznych amerykańska maszyna propagandowa rozpocznie kampanię pudrowania mózgów społeczeństwa europejskiego. Zostanie ogłoszone, że masowe zabójstwa są popełniane przez wspieranych przez Rosję separatystów. Celem nie jest przekonanie zachodniego społeczeństwa, że to jest rzeczywiście tak. Wystarczy zasiać wątpliwości i wywołać dezorientację.\nOperacja jest zaplanowana w ten sposób, aby słabo zorientowani w sytuacji przedstawiciele zachodnich mediów nie zdążyli należycie rozeznać, kto się komu przeciwstawia. Przy tym u rosyjskich korespondentów powinno się stworzyć wrażenie, że bestialskich zbrodni dokonują Ukraińcy. W celu zamaskowania operacji na Zachodniej Ukrainie prowadzi się intensywny pobór rekrutów, rodziny których już zorganizowali w Europie akcję ażiotażnego popytu na używane kamizelki kuloodporne, począwszy od 4 klasy ochrony.\nPowtarzam: Zadanie polega na tym, aby wywołać falę oburzenia w Rosji z powodu “ukraińskich zbrodni” i zmusić rząd do wprowadzenia wojsk, po czym będzie można ogłosić, że wydarzenia te zostały sprowokowane przez Rosję, aby uzasadnić inwazję.\nIntensywność i czas trwania rzezi powinny zapewnić taki stopień oburzenia narodu Rosji, że każdy apel do międzynarodowych instancji z żądaniem skierowania na Południowy Wschód Ukrainy niezależnej komisji śledczej byłby odebrany jako słabość Kremla, jeżeli nie zdrada. Należy również uwzględnić, że zdecydowana większość tych specjalnie dobranych i wyszkolonych najemników w różnym stopniu włada językiem rosyjskim.\nCzasu praktycznie już nie ma. Należy skoncentrować działania w dwóch kierunkach:\n1. Przekonać wszystkich, kogo będzie można podłączyć na trasie przejazdu z węgierskiego Debreczyna i Miszkolca w kierunku Doniecka i Ługańska ciężarówek i pociągów z najemnikami, do gromadzenia i rozpowszechniania zdjęć i materiałów video. Można to i należy rozpocząć natychmiast.\n2. Jeśli przez zebranie dowodów nie uda się uzyskać odwołania amerykańskiej operacji, dotyczącej organizacji ludobójstwa rosyjskiej i rosyjsko języcznej ludności na Ukrainie, to trzeba będzie przekonać siły samoobrony Donieckiej i Ługańskiej Republik, aby opuściły swoje stanowiska, których i tak nie zdołają utrzymać i zająć się ratowaniem ludzi. Później będzie można dokonać przegrupowania zgodnie z nową sytuacją.\nWymagana jest ewakuacja instytucji dla dzieci, osób starszych, tych kobiet, które nie są w stanie do noszenia broni, ale co jest szczególnie ważne i szczególnie skomplikowane – szpitali i klinik. Szczególny nacisk podczas instruktażu najemników był robiony na zdobycie szpitali i zabijanie wszystkich pacjentów.\nJeżeli nie uda się na czas zebrać dowodów dla międzynarodowego trybunału, to zapobiec tragedii będzie bardzo trudno. W chwili obecnej DRL i ŁRL nie mają wystarczających środków, aby zatrzymać dziesięć tysięcy uzbrojonych po zęby i wspaniale wyszkolonych zbójów z doświadczeniem bojowym. Szczególnie, jeśli się weźmie pod uwagę, że ich głównym celem – nie są punkty blokady dróg, i inne chronione obiekty, a ludność cywilna, zwłaszcza jej najbardziej bezradna część.\nNadal będę utrzymywał łączność ze źródłami w obozie wroga i będę przekazywał wszystko, czego uda się dowiedzieć dodatkowo.\nПолитика Новороссии. 22 czerwca: najemnikom zlecono etniczną czystkę Rosjan na Ukrainie\nDzisiaj, 22 czerwca, 09:52 | Kategoria: Polityka, Kolumna Redaktora Naczelnego\nPrzeciwko Kołomojskiemu przeprowadzono obrządek śmierci


Odkurzacze kanistrowe są lżejsze i łatwiejsze w manewrowaniu niż odkurzacze typu stick, ale często trzeba jeździć, aby je uratować, gdy utkną lub nawet odwrócą się do góry nogami. Aby pomóc w złagodzeniu obu problemów, Vax AirRevolve został zaprojektowany jako samodzielny cylinder z przewymiarowanymi kołami, które wdrapują się na wszystko i sprytną inżynierię, która pozwala mu ssać bez względu na to, jak zostanie odwrócona.\nAirRevolve również unika irytujących worków próżniowych do kosza, który łatwo jest opróżnić do kosza, a elementy sterujące do przełączania między dywanami a drewnianymi podłogami są wygodnie umieszczone na uchwycie, dzięki czemu nigdy nie trzeba używać stóp do zmiany ustawień. W cenie około 450 USD (dostępnej obecnie w Wielkiej Brytanii) jest porównywalna z innymi odkurzaczami wysokiej klasy, które obiecują zrobić więcej niż tylko ssać, a wszystko, co może sprawić, że odkurzanie nieco mniej okropne, musi być warte każdego grosza. [ Vax via Pocket-lint ]\nCaptain Marvel jest jeszcze bardziej obcy w nieużywanej sztuce koncepcyjnej\nNic nie może powstrzymać dominacji kotów kapitana Marvela i bardziej purrfectowych zabawek w tym tygodniu\nGuy spędza trzy lata robiąc ultra-realistyczną świecę LED, która nawet wydmuchuje dym


Autor: annaa. o 05:00\nAnna lipca 09, 2012\nPapaja lipca 09, 2012\nZgadzam się, buty są bajeczne! Uwielbiam sandały na słupku!\nZapraszam do siebie, dziś podróż po słonecznej Barcelonie ;-)\nhttp://makefeelbetter.blogspot.com/ lipca 10, 2012\nmożesz ubrać zwykły t-shirt i obojętnie jakie, zwykłe spodnie, a i tak wyglądasz zjawiskowo;-)\nKobitki przy okazji zapraszam Was na konkurs, dziś ostatni dzień na zgłoszenie udziału!\nAniu, jakś Ty piękna.\nP.S. wygodne te buty?\nannaa. lipca 09, 2012\nEva Wu lipca 09, 2012\nswietna torba. idealna na lato.\nCzyżbyś się w końcu zaokrągliła:)? Ale i tak wyglądasz przepięknie:)\nWyglądasz niezwykle dziewczęco i pięknie.Przyjemnie się na Ciebie patrzy, bije od Ciebie prawdziwe ciepło i szczęście :) Patrząc na zdjęcia chyba znalazłam idealną torbę na lato, mogłabyś napisać czy ona jest z zamszu czy to jakiś rodzaj skai/eko skóry?\nJest to imitacja zamszu. :-)\nPytałam cię o to pod ostatnim postem jednak nie odpisałaś.. Podobają ci się koki robione przy uzyciu wypełniacz:)? Nie wydają ci się takie nienaturalne?\nNie, nie podobają mi się. Wyglądają trochę jak ptasie gniazdo. ;-) Poza tym są zazwyczaj płaskie.\nAnia ma tak gęste włosy że neipotrzebny jej wypełniacz! Z moimi włosami bez wypełniacza koka się niestety nei zrobi więc musze używać takich sztuczek :) Na moich włosach nienaturalni i wręcz smiesznie wygląda kok bez wypełniacza (normalnei tragedia).\nJa też używam wypełniacza do koka bo bez niego moje cienkie wlosy nie wyglądałyby dobrze.Wielu osobom bardzo podoba sie właśnie tak wykonany kok i ździwiłam się że Ani przypomina ptasie gniazdo:( Ale dobrze,że odpowiedziała szczerze:)\nDORIS lipca 09, 2012\nUrzekła mnie Twoja fryzura! Piękny kok, wyglądasz świetnie!\nAniu, jak zawsze prosto, stylowo i z wdziękiem ;-)\nCo prawda Twoja bluzka nie do konća mnie przekonała, ale uważam że zestaw jest bardzo neautralny i jest duże pole manewru (jeżeli chodzi o koszulki ;-)). Można je bez problemu dobierać w zależności np.: od nastroju ;-)\nChciałam Ci zadać pytanie: w jakich butach czujesz się lepiej- na obcasie czy na płaskiej podeszwie, np: w balerinkach albo rzymiankach?\nZ góry dziękuję za odpowiedź i gorąco pozdrawiam! ;-)\nZdecydowanie płaskie buty. Nie lubię chodzić w szpilkach. ;-)\nWilandra lipca 09, 2012\nŚlicznie jak zawsze :) Może kiedyś zrobisz post z Twoim pokojem, albo garderobą czy szafą z ubraniami, butami, torebkami i biżuterią? :D\nNie jesteś pierwsza, która o to prosi ;-) Ale wydaje mi się, że pokój albo szafa są na tyle osobistymi miejscami, że nie powinno się ich pokazywać.\nWcale się dziwię, że Ania nie umieszcza zdjęć swojej sypialni, bo na jej miejscu, postąpiłabym tak samo ;-)\n* nie dziwię\nAnia w dżinsach, co się dzieje:) Cudowne zdjęcia, dobry styl, śliczna Ania. Buty wprost genialne!\nFeel and love Fashion ♥ lipca 09, 2012\nPRZEPIEKNIE CI W TYCH KOLORKACH!\nAniu!! Błagam !!!! Kiedy dodasz post ze stylizacją weselną ??\nJa za 2 mies. mam wesele Kuzynki i nie mam zielonego pojęcia jaką sukienkę by tu wybrać ;(((\nsouloffashion lipca 09, 2012\npiękny zestaw :) buty są genialne :)\nAniu,mam pytanie,czy te sandałki mają wysoki obcas?\nWydaje mi się, że ok 13 cm. :-)\nMaddy lipca 09, 2012\norchideau lipca 09, 2012\nMnie zachwyciła zieleń. Zagląda z każdego kąta i jest tak bardzo soczysta, że od samego patrzenia robi się przyjemnie. Bardzo ładnie wpisujesz się w to otoczenie. Kok jest idealną fryzurą na taką pogodę. Rozstaję się z nim tylko na czas snu ;) Mija rok odkąd odwiedzam Twój blog. Bardzo go lubię i chętnie polecam go koleżankom.\nprzecudny kok, pokaż jak go "tworzysz"\nTwoj styl jest jak najbardziej ok, ale to nic odkrywczego, nie wiem skąd ta popularnosc bloga. ;) Znam wiele ciekawszych, oryginalnych blogerek :P\nAle nie powiem, czasami masz ciekawe i inspirujące stylizacje, zaszalej czasem trochę, Aniu :p\no, np ta laska jest mega, zajrzyj ;) Prosto, acz oryginalnie http://www.acid-coke.com... moze ci sie spodoba\nElza lipca 09, 2012\nCzy te buciki są wygodne bo ich oglądałam na allegro i chce kupić?????\nZ jakiej strony zakupiłaś ta bluzeczkę jeśli można wiedzieć? Wyglądasz jak zwykle cudownie:) Buziaczki Aneczka\nLajna lipca 09, 2012\nświetnie wyglądasz ;* boski kok! ;*\nDIANE lipca 09, 2012\nŚwietnie wyglądasz. Buty są zjawiskowe! :)\nBeauty_Station lipca 09, 2012\nmalawredota lipca 09, 2012\nCzemuu Ty jesteś taka ładna ?! :P\nAniu, nie boisz się kupować butów przez Internet? Nie martwisz się o to, że nie trafisz w rozmiar?\nDiary of Mia lipca 09, 2012\nthe tops looks perfect on you!\nRenia lipca 09, 2012\nNatalaiaSrebro lipca 09, 2012\nEmilyyy lipca 09, 2012\nŚwietny set:) Torba cudna!\nbeaaatka21 lipca 09, 2012\nW każdej stylizacji nie mogę wprost się na Ciebie napatrzeć :)\nAniu podała byś link do tej bluzeczki? Jest cudowna:D\nStroj jak najbardziej poprawny,ale jak na blogerke masz za malo finezji i polotu :)\nPozdrowisz ode Mnie Krzysztofa ?\nP.S Ładnie wyglądasz. :-)\nNie muszę, Krzyś czyta komentarze. ;-)\nDołączam się do pozdrowień!. ;-) On jest brunetem!! I do tego ma fajny tyłeczek <3.\nannaa. lipca 10, 2012\nIzabela - to chyba pomyłka. Mój chłopak nie jest brunetem. ;-)\nChyba Wam sie dziewczyny nie udalo wkurzyc naszej Ani. :D\nAnia nie jest 'nasza'.\nbardzo mi się podoba z jaką czułością piszesz o swoim chłopaku i ogólnie rodzinie! Twoi rodzice spisali się na medal bo wychowali bardzo wartościowego człowieka i przede wszystkim skromnego!\nJeśli dałoby się umrzeć z zażenowania, to pewnie po przeczytaniu niektórych komentarzy dokonałabym swego żywota...\nPotwierdzam :) Niektóre komentarze tutaj to najczystsza prowokacja... ;>\nMarta. lipca 09, 2012\nuwielbiam Cię za to że potrafisz się ubierać ładnie i stosownie do swojego wieku!:)\nniewiele młodych kobiet tak potrafi, z litością patrzę się choćby na 15 - latki które wyglądają jak stare malutkie :P\ninspirujesz mnie wieloma zestawami :)\nAle promiennie wyglądasz! ;) Nie mogę się doczekać Twojej weselnej stylizacji ;)\nI mam pytanie i bardzo proszę o odpowiedź. Buciki urzekły mnie jak tylko je zobaczyłam, cały czas myślałam o czarnych, ale po Twoim wpisie zaczęłam zastanawiać się nad tymi jasnymi, bo wyglądają rewelacyjnie! ;) Zamawiałam buty z tej strony (bez palców) i niestety musiałam je oddać, bo palec wystawał... i stąd moje pytanie: rozmiarówka jest standardowa? Wzięłaś swój rozmiar i jest dobry? wiem, że powinnam sugerować się długością wkładki ale niestety pomiędzy rozmiarem 39 i 40 jest 1 cm różnicy. Niby nie jest to dużo, ale robi różnicę...\nJa jak zamawiam z tej strony buty zawsze zamawiam o rozmiar wieksze. Tak wiec Tobie rowniez polecam tak zrobic.\nZgadzam się z Anią. Ja również wzięłam większe. :-)\nBardzo dziękuję Ani i Ani ;)\nmartiarti lipca 09, 2012\nLans Pudernice lipca 09, 2012\nlove-makeup-fashion lipca 09, 2012\npiekne zdjecia ;-) super wygladasz!\nNowa Ja lipca 09, 2012\nButki i torebeczka są fantastyczne! :)\nWłosy to masz fenomenalne! Moje przy Tobie to liche siano:):)\nMcCartney's Girl lipca 09, 2012\nAle pozytywna bluzka! :)\nJustyna lipca 10, 2012\nKinga Dobosz lipca 10, 2012\nAnia w spodniach wow :):):)\nCzęsto chodzę w spodniach. ;-)\nAle my Cię żadko w nich widzimy ;-)\nDokładnie;) Aniu, a można wiedzieć, gdzie udało Ci się dostać tę bluzkę (tzn. czy na allegro, czy zakupiłaś bezpośrednio gdzieś zagranicą). Dlaczego u nas nie ma Primarka ?:(\nKarola lipca 10, 2012\nrosaelle lipca 10, 2012\nme and you lipca 10, 2012\nUwielbiam buciki! A.\nMARCELINA lipca 10, 2012\nśliczna torebka! a te dżinsy zaokrągliły Cię troszeczkę, ale wyglądasz cudnie! :)\njeśli to są zaokrąglenia to ja jestem wielorybem\nNie chodziło mi o to :) Ania jest chudzinką, a w tych dżinsach wygląda po prostu troszkę krąglej niż na innych zdjęciach :)\nNo Ani akurat zaokrąglenia się przydają, bo ma figurę jak Twiggy...\nKej. lipca 10, 2012\nAniu podała byś namiary na ta bluzeczkę?\nPrzecież wszystko jest napisane!!\nTak widziałam, "primark". Ale w internecie nie mogę jej znaleźć a z tego co się orientuje to tego sklepu w Polsce nie ma, chyba że ktoś coś wie to niech piszę:)\nkaatherinek lipca 10, 2012\nPolecilas kiedy Szminke Chanel Rouge Coco Magnolia...jest piekna\nlaBarbara lipca 10, 2012\ntorebka i buty są genialne aczkolwiek zestawiłabym je z inna bluzką :0 mimo wszystko zachwycasz ;)\nModny Adres lipca 10, 2012\nPiękna stylizacja i piękne miejsce:) A Twoje włosy to ja uwielbiam:)\nJak zwykle wyglądasz pięknie.Bardzi podoba mi się ta bluzka:) Mam pytanie.Jakie jest twoje ulubione czasopismo modowe?\nAniu a ja mam pytanie i pewnei wiele razy takowe dostawałaś ale przeglądając komentarze (było ich tak wiele pod każdym postem) i nie mogłam znaleźć. Wybieram sie na medycyne od następnego roku. Powiedz mi czy to jest fakt że nauki jest tak dużo? Mam koleżankę która w tym roku skończyła 5 rok i mówiła że przyzwyczaiła się do nauki do 4 rano potem 3-4h snu nieraz mniej i na zajęcia lub do dalszej nauki. Mam tez znajomego lekarza i u niego to jest normalne że wyjdzie z nami na piwo posiedzi do 24 potem idzie spać i wstaje o 3 żeby dojechać do szpitala na dyżur. To podobno jest norma i że sie da przyzwyczaić organizm. Powiedz mi czy Ty też tak masz? Czy na studiach to mus?\nNie jestem studentką medycyny, ale uważam, że czas spędzony nad książkami jest sprawą indywidualną- niektórzy przyswajają wiedzę szybciej, zaś niektórym idzie to opornie, ale na pewno praca lekarza nie nalezy do łatwych i wymaga ogromnego poświęcenia. ;-) Wiem co mówię, bo moja babcia i mama są lekarzam. Sama również myślę o medydynie. ;-)\ntak ja wiem że to sprawa indywidualna jednak bardziej chodzi mi o to że z medycyną to jest tak że nawet jak sie nauczysz na egzamin to ciągle jest jeszcze tyle do nauczenia... Zastanawiam się ile czasu poświęca się na to wszystko, czy ma się czas na wyjście na dyskoteke, czy nawet spacer. Jak sobie z tym radzić.\nNie tylko z medycyną. ;-) Nie da się wiedzieć wszystkiego- jest to niemożliwe i awykonalne. Nikomu jeszcze nie udało się posiąść całego ogromu wiedzy- najzwyczajniej zabrakłoby życia taka samo, jak na przeczytanie wszystkich książek świata. ;-)\nA na wyjście na dyskotekę czy chociażby na spacer powinno znaleźć się czas. Uważam, że nauka jest ważna, ale najważniejsze jest zdrowie- psychiczne również. ;-) Nie wyobrażam sobie przesiadywania w pokoju i "wkuwania" 24h na dobę. ;-)\nA tak na prawdę każdy ma swój, sprawdzony sposób nas stres i radzenie sobie z nawałem zajęć. ;-)\nPytanie było skierowane do Ani, a ja się trochę "wcięłam". Przepraszam. ;-)\nDlaczego ukrywasz, że to Ty Aniu odpisałaś? ;P\nTo nie odpisała Ania, tylko ja- Agnieszka ;-p\nJest wiele czytelniczek, których imiona zaczynają się na literę "A" ;-)\nTo nie ona odpisała. Jej mama nie jest lekarzem - pisała o tym wielokrotnie.\nNo i widzicie!! :-) Jaka Anka cwana jest :D Cwańsza niż myślimy :D A te wszystkie komentarze typu: 'Aniu jaka Ty jesteś szczera, szlachetna, dobra' hahaha to wszystko- Pic na wodę :-) Albo po prostu ma Nas za idiotów. Hm, ale raczej jedno i drugie ;-)\nDo "P."- zdajesz sobie sprawę z tego, że Twoje zarzuty wobez Ani są bardzo ciężkie i na dodatek niesłuszne?\nOwszem, pytanie było skierowane do właścicielki bloga, ale to JA (Agnieszka, a nie Ania) pozwoliłam sobie odpowiedzieć na ten post.\nAniu, najmocniej Cię przepraszam. Nie sądziłam, że wyniknie z tego tak ogromne nieporozumienie. To ja zawiniłam. Jeszcze raz, najmocniej przepraszam! ;-(\nhej, pytanie było ode mnie i ciesze sie że inne osoby tez odpowiadają :) bo zależy mi na odpowiedzi a nie na tym kto mi odpisał :)\nDo A. : tak wiem że uczymy sie całe życie i tak umrzemy głupi i im więcej sie umie tym więcej zdajesz sobie sprawę że jest jeszcze tyle do nauczenia :) Ale z medycyna jest tak że moja niewiedza może kogos zabić ;/ dlatego chciałabym być dobra w tym co robię bo znam wiele osób i trochę lekarzy (pracuję w szpitalu) i do niektórych z pewnościa bym sie sama nie wybrała.\nTrochę obawiam się studiów czy sobie poradze i czy mnie nie wywala zaraz ;/\nZ jakiego sklepu pochodzi ta bluza, którą miałaś w ostatnim poście z twoją nową fryzurą?\nAniu co sądzisz o tej sukience .? Zastanawiam się nad kupnem, bo taka chyba zawsze się przyda, prawda .? Masz świetny gust i wg jesteś taka mądra i zadbana, jesteś moim wzorem ♥\nOd kiedy przed znakiem zapytania stawia się kropkę, a przed kropką jeszcze spację? Czego teraz uczą na lekcjach języka polskiego? I co to znaczy "wg", chyba miałaś na myśli w ogóle? Ręce opadają!\nordinarybuttasteful lipca 10, 2012\njakiego bronzera/ różu używasz ? ;) ma sliczny kolor :) pozdrawiam\nkasiaW&Wmartyna lipca 10, 2012\nPiękne te kolorki ; )\nElegancko i subtelnie.\nPowiedz proszę czy torebkę można jeszcze kupić w Reserved.\nPewnie zależy od salonu. Sprawdzaj sobie dostępność w konkretnym sklepie w swoim mieście :) Jest taka opcja w reserved.\nTOREBKA gdzie ja mogę kupić?????????PROSZĘ O ODPOWIEDZ;) i dziękuję\naśkuu lipca 10, 2012\nJesteś przepiękna i wspaniała i wgl zazdroszczę urody ♥\nTylko mnie nie bijcie (nie napisałam tutaj żadnego "hejtującego" komentarza, lubię bloga i jego autorkę, wchodzę tutaj codziennie i jestem oczarowana urodą Ani), ale powiem coś szczerze: kolor tej bluzki nie pasuje do cery Ani. To nie jest raczej sprawka aparatu, zdjęcie jest dobrej jakości. Po prostu mam wrażenie, że bluzka nadaje blady wyraz twarzy. Na większości poprzednich stylizacji blogerka błyszczy, na pewno na ulicy przyciąga wzrok swoim blaskiem, a tutaj wychodzi trochę miałko. Wybrałabym do bluzki raczej bardziej różowy niż brązowo-cielisty blusher.\nProszę, dziewczyny. Nie wytykajcie mi w komentarzach, że jestem zazdrośnicą i się nie znam. To tylko opinia.\nHej Haniu a mi się bardzo podoba ten kolor bluzeczki i uważam że swietnie współgra z Ani uroda :) Jak widać co osoba to opinia ale to dobrze bo dzieki temu każdy człowiek jest indywidualny :)\nAniu wyglądasz cudownie:D Bardzo lubię Twój blog, zaglądam tu niemal codziennie:) Możemy spodziewać się dzisiaj nowego postu stylizacyjnego?\nPaulli lipca 11, 2012\nAnka kupiła sobie buty, a za 2 tyg. wystawi je na allegro :D HAHAHAHAHA\n2. Buty ?!\n1. A właśnie, że śmieszne ;-)\n2. 'Buty ?!' ????????????? A przepraszam, według Ciebie są to gumiaki, czy jak??\n1. Żart "na poziomie". Kpiny i "zabawa" (dla Ciebie) kosztem innych- żałosne. ;) Poczucie humoru godne dziecka z pierwszej klasy podstawówki.\n2. Gumiaki to również buty. ;) Wydaje mi się, że mało kto założyłby "chodzone" obuwie. Jest to conajmniej niehigieniczne. Jak chcesz, to kupuj sobie używane szczoteczki do zębów na Allegro- wyjdzie na to samo. ;-)\n3. Jeszcze nie widziałam, żeby Ania wystawiała buty na sprzedarz.\n1. Już nie przesadzaj OK?! z tą 'zabawą kosztem innych'\n2. Wiesz, Anka sprzedaje także ciuchy na allegro w których 'chodziła' lub miała na sobie raz czy dwa według Ciebie to jest higieniczne?\n3. To może wkrótce się przekonasz ;)\nWydaje mi się, że co innego jest sprzedać marynarkę czy sukienkę, a co innego jest sprzedać buty. ;)\nTo już nawet nie chodzi o kwestie higieny osobistej, a dbania o swoje rzeczy. Jeżeli Anka miałaby je na sobie 2-3 razy i buty byłyby w stanie idealnym spokojnie może wystawić je na all. więc źle Ci się wydaje.\nNa samym początku śmiejesz się z tego, że Ania kupiła sobie buty i za 2 tyg. wystawi je na Allegro tak, jakby było coś w tym złego. A teraz nie masz nic przeciwko temu.\nZastanów się, jakie stanowisko zajmujesz w tej rozmowie. ;) JA w każdym razie nie mam zamiaru jej kontynuować.\nA kto powiedział, że je kupiła? Elementem (nieodłącznym wręcz) blogowania są prezenty. Jeśli nie trafiają w gust blogerki, to po obiecanej prezentacji, może je przecież sprzedać i dzięki temu zarobić. Wszystkie tak robią. Niektóre czasem nawet dostają pieniądze. Sama prowadzę blog kulinarny i nieraz dostaję drogie produkty, które po prostu nie są mi do niczego potrzebne [dawna, dawna promocja dolce gusto, którego utrzymanie było trochę za drogie dla studentki, robot kuchenny z promocji na facebooku...].\nA co do ubrań - wiecie ile razy rzeczy, które kupujecie w sklepach, były wcześniej mierzone przez niekoniecznie zadbane osoby? ;]\nAniu,możemy się spodziewać dzisiaj nowego postu:)?\nNie nadużywajmy dobroci Ani. ;)\nannaa. lipca 11, 2012\nPojawi się dziś nowy post. :-)\nTo ja już się doczekać nie mogę:D\n!!!I ja też:)!!! Ania jest dla nas ostatnio bardzo dobra:)\nNie wiem czym sobie zasłużyłyśmy. ;-p\nWłaśnie ja też nie wiem:) Przecież otatnio na blogu same kłótnie:(\nNowy post dzisiaj, cieszymy się:)\npewnie tym podlizywaniem się :P\nNie powiem nic nowego: masz najpiękniejsze włosy na świecie ! och, chętnie bym Ci je ukradła ^^\nAnia jestes sliczna\nIsabel Drafts lipca 11, 2012\nmaki lipca 11, 2012\nMam pytanko: studiujesz z chłopakiem na jednym roku? Czy na innych kierunkach, ale na jednej uczelni? Jak to jest widywać się z chłopakiem całymi dniami? Nie męczycie się sobą?\nWiem, że może nie było to miłe pytanie, ale jestem z chłopakiem od 3 lat, czyli odkąd razem zaczęliśmy studia. Widywaliśmy się codziennie i obecnie on chyba się przestał mną interesować. Jak sobie z tym poradzić? Jak go zaskoczyć? Czy Ty ze swoim widujesz się codziennie czy tylko raz na jakiś czas?\nW myśl zasady- "Co za dużo, to nie zdrowo". ;-)\nNie wiem czmeu, ale nie mogę dodać komentarza do najnowszego postu... ;-/\nja tez, nawet mi sie nie pojawaiaj komentarze zadne, a widziałam ze były na poczatku a teraz zniknęło wszytko:(\nBardzo możliwe, że Ania się wkurzyła i zablokowała możliwośc dodawania komentarzy. Wcale bym się nie zdziwiła, bo po przeczytanniu niektórych ,na Ani miejscu, postąpiłabym tak. Nie są one ani miłe, ani przyjemne. ;-/\nDlaczego usunełaś wczorajszy post?\nNie usunęłam. Organizator konkursu, który jest odpowiedzialny na promocję gry rowerowej Jeam Beam, poprosił mnie o przesunięcie notki na piątek. ;-)\nJuż się przestraszyłam... Przychodziły mi do głowy najczarniejsze scenariusze. ;)\nAch ta Ania... ;)\nA nowy post stylizacyjny kiedy zobaczymy Aniu?\nAniu, a możemy się spodziewać w dniu dzisiejszym postu z jakąś stylizacją, czy nie masz za bardzo czasu?\nMam wakacje. ;-) Dziś wieczorem post na zbliżające się ochłodzenie. ;-)\nAle post z Toba w roli glownej pokarzesz:->\nPokażesz jak już. ;)\no faktycznie zrobiłam błąd, dziękuje za poprawienie:)\nAniu, czy chodzisz jeszcze w tej sukience? Nie miałabyś ochoty jej sprzedać ?:)\nNie chodzę, ale nadal mi się podoba. ;-)\nMaŁe Wredne (GaBBa) lipca 12, 2012\nŚwietna stylizacja!! kolor torebki jest piękny!\nAniu a napisz przynajmniej czy możemy w ogóle spodziewać się stylizacji weselnej:)?\nA więc czekamy cierpliwie! ;)\nsaintkate lipca 12, 2012\nNaprawdę świetne stylizacje! Połączenie elegancji, kobiecości i dobrego smaku :)\nWyglądasz świetnie :) piękne zdjęcia :) pozdrawiam\nJuż się nie mogę doczekać nowego postu:)\nsuffer ignorance lipca 12, 2012\nAniu czy mogla byś napisać jak robisz takiego cudownego koka?\njadwigaa czerwca 28, 2014\npięknie ci w takim zestawie ;)


olsztyn.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji warmińskiej → Radujmy się\nRadujmy się\tprzejdź do galerii\nMszy św. przewodniczy kard. Dziwisz\tKrzysztof Kozłowski /Foto Gość\nRozpoczęła się w Świętej Lipce Msza św. jubileuszowa, której przewodniczy kard. Stanisław Dziwisz.\nW Świętej Lipce rozpoczęła się Msza św. z okazji 50. rocznicy koronacji obrazu Matki Bożej Świętolipskiej. Eucharystii przewodniczy kard. Dziwisz. Wiernych przywitał metropolita warmiński abp Józef Górzyński. Wspominał historyczne wydarzenie sprzed pół wieku, kiedy ówczesnej Mszy św. przewodniczył kard. Karol Wojtyła, a homilię wygłosił prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.\n- Dziękuję za zaproszenie mnie na tę uroczystość. Miałem szczęście być wtedy na tej koronacji jako kapelan kard. Wojtyły. Kapelanem prymasa Polski był ks. Józef Glemp. To wszystko we mnie odżywa dzisiaj. Wówczas był upał, dziś pada deszcz. Radujmy się, bo jubileusz to jest radość, radość z obecności Matki Bożej na Świętej Warmii - mówił kard. Dziwisz.\nW Świętej Lipce odbyły się uroczystości 50. rocznicy koronacji obrazu Matki Bożej Świętolipskiej. Eucharystii przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz, homilię wygłosił prymas Polski abp Wojciech Polak. Wiernych przywitał metropolita warmiński abp Józef Górzyński. Wspominał historyczne wydarzenie sprzed 50 lat, kiedy ówczesnej Mszy św. przewodniczył kard. Karol Wojtyła, a homilię wygłosił prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.\ndodane 11.08.2018 11:30


Burzenin - nieoficjalnie.\nRE: Burzenin - nieoficjalnie.\nPrzepraszam, że trochę po czasie ale może się jeszcze przyda:\nDodatkowe zdjęcia, które nie weszły do dokumentacji:\nOprogramowanie jednostki centralnej i wzmacniacza antenowego:\nZjazd Techniczny w Burzeninie to nie tylko miejsce spotkań entuzjastów budowania sprzętu krótkofalarskiego samodzielnie w warunkach domowych ale także ważna platforma wymiany doświadczeń, propagowania wiedzy czy rywalizacji, której ukoronowaniem jest PUK czyli konkurs na Przydatne Urządzenie Krótkofalowca. Na przestrzeni ostatnich lat Regulamin podlegał modyfikacjom, które (w moim subiektywnym odczuciu) nie zawsze zmierzały we właściwą stronę. Dlatego proponuję dyskusję nad treścią Regulaminu, który, Waszym zdaniem, powinien uwzględnić oczekiwania przyszłych uczestników konkursu, ułatwić wybór jurorów, doprecyzować zasady ocen i publikacji złożonych projektów. Dla przykładu uważam, że jury powinno zawierać przedstawicieli wybieranych z grona uczestników Zjazdu a werdykty winny być uzasadniane lub (w innym wariancie) podjęte na podstawie jasno określonych reguł oceny tak by każdy uczestnik mógł samodzielnie porównać je z własną oceną.\nNie chcę narzucać Organizatorom co konkretnie mają zrobić, może jednak coś dobrego z tego wyniknie i zachęci do większej aktywności "domowych dłubaczy".\nNa sam początek trzeba by było wymienić na nowy model komisję oceniającą konkurs PUK, która nie zauważyła całkowicie nowej, polskiej i rewolucyjnej konstrukcji, jaką jest Husarek DSP. Co najmniej kilkudziesięciu kolegów budujących to radio jest potwierdzeniem tej rewolucji w konstrukcjach na miarę dawnego SP5WW.\nO tej konstrukcji mówi się i jestem pewien, że będzie się mówić przez lata.\nTo wielka plama na obliczu komisji. Trzeba to najpierw uzdrowić.\nZarówno Piotr, jak i Henryk mają rację. Doskonałą komisję mogliby stworzyć konstruktorzy wystawiający swoje urządzenia. Jeden warunek - nie oceniamy własnej konstrukcji. Opracować regulamin, kryteria oceny i sprawa załatwiona.\nZdecydowanie zgadzam się z Kolegami. Komisja to dno a organizatorzy to jeszcze gorsza banda.\nZresztą taki zjazd jest nikomu do niczego niepotrzebny a na pewno można go zorganizować zdecydowanie lepiej i ciekawiej. No i w jakimś ładniejszym miejscu.\nFakt, że komisja uznała za zwycięską konstrukcję Kolegi A a nie Kolegi B jest szczególnym skandalem - nie wiem, czy nawet nie związanym z jakąś formą korupcji lub przemocy ideologicznej.\nW świetle tego podtrzymuję ubiegłoroczną krytyczną opinię, że dotychczasowa formuła Zjazdu a szczególnie Konkursu PUK się wyczerpała.\n(22-02-2017 21:38)SP9MRN napisał(a): Zdecydowanie zgadzam się z Kolegami. Komisja to dno a organizatorzy to jeszcze gorsza banda.\nTaki sarkazm do niczego nie prowadzi.\nAle zgadzam się, że zarzuty są "z czapy" i podnoszenie wniosków o ukaranie kogoś za takie a nie inne ocenianie jest niepoważne. Panowie, ogarnijcie się! Jest jakiś szczątkowy zbiór ludzi, którym chce się cokolwiek organizować, a tu im jeszcze loża szyderców rzuca kłody pod nogi. Jest propozycja - niech krytykanci zrobią swój zjazd, byleby termin nie kolidował. I się szybko (kwestia kilku lat) okaże, który zjazd jest lepszy.\n(20-02-2017 15:07)SP2JQR napisał(a): (...)trzeba by było wymienić na nowy model komisję oceniającą konkurs PUK(...)\nDawno mnie nie było na HM, ale ponieważ dostałem info, że są ciekawe wpisy dotyczące PUK i że „musisz się wypowiedzieć” i że tematem jest „Burzenin nieoficjalnie...”, więc się wypowiem... Nieoficjalnie! :-)\nNa dyplomach PUK-2016 podpisała się Komisja Konkursowa w składzie: Jacek Bogusz (był nieobecny, więc w/z podpisał się Kolega Bal), Andrzej Janeczek SP5AHT i ja... Maciek oczywiście nie miał nawet szans oceniać projektów, czy pracować w komisji (bo musiał „obskoczyć” niespełna 500 uczestników zjazdu, zapewniając im nocleg, wyżywienie i dobrą zabawę ;-). Andrzej zawsze stoi trochę z boku ze względu na swoją szczególną rolę (Red.Nacz.) , więc cały „splendor” plamy na obliczu komisji przypada... mnie. :-(\nA tak naprawdę jeszcze Rysiowi! SP6IFN, który wydatnie brał udział w przygotowaniach ubiegłorocznego konkursu PUK.\nBo samą oceną prac i wręczeniem dyplomów Wysoka Komisja zajmuje się przez jakieś 3% czasu, potrzebnego na przygotowanie konkursu. Ponadto trzeba:\n- przygotować aktualny tekst regulaminu\n- przygotować informacje do ŚR, portal PZK, HM, pki, ...\n- odpowiadać na forach i na maile związane z konkursem\n- przyjmować i opracowywać zgłoszenia\n- aktualizować stronę internetową\n- zapewnić udział choćby kilku uczestników ;-)\n- „zorganizować” jakieś nagrody, wydrukować dyplomy, „tabliczki znamionowe”\n- przygotować wystawę (słynne „zielone sukno” zamiast ceraty na stołach... ;-)\n- „wydusić” od uczestników dokumentację i opisy\n- teraz dopiero: wybrać prace, które będą ogłoszone, jako zwycięskie w każdej z 4-ch kategorii\n- podzielić nagrody...\n- przeprowadzić sprawnie „ceremonię” wręczania nagród i dyplomów\n- napisać protokół, notatki o wynikach do ŚR, na portal PZK, HM, pki, ...\n- „ogarnąć” opinie uczestników i publiczności, zaktualizować stronę www,...\nTo tak w skrócie..\nKonkurs PUK odbył się 7 razy, a od pięciu lat większość prac robiłem ja...\nW ubiegłym roku, gdyby nie wydatna pomoc Rysia! SP6IFN, to konkursu by nie było... Niedawno dostałem info o rezygnacji Rysia! z organizacji PUK i w ogóle Burzenia, natomiast ja na pewno w tym roku nie mogę się zająć PUKiem... Po prostu nie dam rady!\nDlatego z wielką radością przyjmuję opinię, że „trzeba by było wymienić na nowy model komisję oceniającą konkurs PUK”! Za którą na pewno pójdzie jasna deklaracja zajęcia się tą sprawą, a co najmniej wskazanie chętnych do organizacji imprezy...\nOczywiście służę pomocą i notatkami z poprzednich edycji - mam to wszystko dosyć dobrze zarchiwizowane od 2010 roku, przynajmniej z dokładnością do "wydusić od uczestników dokumentację i opisy"... :-)\n(20-02-2017 14:03)SP9FKP napisał(a): (...)proponuję dyskusję nad treścią Regulaminu, który, Waszym zdaniem, powinien uwzględnić oczekiwania przyszłych uczestników konkursu, ułatwić wybór jurorów, doprecyzować zasady ocen i publikacji złożonych projektów.(...)\nNic prostszego! :-)\nCelem pierwszego konkursu PUK w 2010 roku było: ”wyłonienie oryginalnej i ciekawej konstrukcji urządzenia, które może znaleźć zastosowanie w pracowni radioamatora, a które będzie w łatwy sposób możliwe do odwzorowania przez początkujących krótkofalowców”... Zgłoszono tylko 4 prace, więc od następnego roku konkurs zmienił nieco charakter, wprowadzono kategorie, a celem stała się: „promocja samodzielnego projektowania i budowy urządzeń elektronicznych, przydatnych w praktyce radioamatora i krótkofalowca oraz propagowanie idei pracy zespołowej, samokształcenia i rozwijania zainteresowań technicznych”.\nCzyli generalnie nie chodziło o wyłanianie „zwycięzcy”, tylko raczej o to, żeby upowszechniać ideę „radiomajsterkowania” - najlepiej wspólnie – po to, żeby poznać coś nowego, zdobyć nowe umiejętności czy wiedzę.\nI tak było przez kolejne 6 lat...\nMaciek już w ubiegłym roku mówił sarkastycznie: „formuła się wyczerpała”... (zresztą w ten sam sposób „wyczerpała się formuła” Zarządu OT-50... i od roku z okładem szuka się następców... ;-)\nAle może jednak rzeczywiście potrzeba świeżego spojrzenia i całkowicie nowego podejścia? Ja jestem jak najbardziej ZA! Ale, jak znakomita większość Kolegów – tym razem będę tylko radził jak „powinno być” i „co należy zrobić”, pozostawiając realizację innym... :-)\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-02-2017 23:39 przez 3Z6AEF.)\nOd ostatniego zjazdu minęło blisko pół roku wiec miałem nadzieję, że bitewny kurz po PUK opadł, nastroje się ustabilizowały i nadeszła pora by w spokoju, bez zbędnego pospiechu, pochylić się nad Regulaminem. To, że wymaga on zmian dla mnie jest oczywiste. Już w trakcie konkursu,w bezpośrednich rozmowach, wielu moich rozmówców pytanych co sądzą o formule konkursu nie kryło, że należy ją odświeżyć. Na pytanie "co konkretnie?" padały różne odpowiedzi bo i oczekiwania były diametralnie rożne. Dlatego chciałem by w luźnej formie, nieoficjalnie, poruszyć ten temat i dowiedzieć się co o tym sądzą uczestnicy naszego Forum.\nNieco zdziwiony jestem tonem wypowiedzi Maćka, dla mnie uosobieniem spokoju i wyważenia. Być może o czymś nie wiem, może są jakieś fakty które to uzasadniają., nie wnikam.\n1. Nieparzysta liczba członków Jury. Po jednym z ramienia Organizatora i PZK, reszta spośród uczestników Zjazdu.\n2. Każdy juror ma do dyspozycji po 5 punktów za: oryginalność, przydatność, wykonanie, dokumentacja i przydziela je wg własnego uznania. Zwyciężają uczestnicy z największą sumą punktów w danej kategorii. W razie jednakowej liczby punktów Jury wybiera na zasadzie głosowania.\n3. Uczestnik konkursu składa akces do konkursu najpóźniej na 2 tygodnie przed jego terminem w postaci elektronicznej: zdjęcia, krótki opis działania i sugerowanej przydatności dla krótkofalowca.\n4. Organizator ogłasza na swojej stronie zgłoszone projekty w dniu rozpoczęcia zjazdu, tak by można było zastanowić się i zagłosować na "nagrodę uczestników" wybieraną spośród wszystkich kategorii na zasadzie głosowania. Zachęci to niezdecydowanych do przyjazdu i obejrzenia "na własne oczy" zgłoszonych prac i wyboru laureata.\n5. O sposobie publikacji decyduje Autor opracowania.\nTo najważniejsze wg mojej subiektywnej oceny zmiany poruszone w dyskusjach prowadzonych na ostatnim Zjedzie w Burzeninie.\nCytat: Na dyplomach PUK-2016 podpisała się Komisja Konkursowa w składzie: Jacek Bogusz (był nieobecny, więc w/z podpisał się Kolega Bal)\nPamięć bywa zawodna, szczególnie przy ogromie zadań do załatwienia, więc nie należy się dziwić Waldkowi.\nTo MÓJ podpis widnieje na dyplomie w zastępstwie nieobecnego P.Bogusza, więc i ja ponoszę odpowiedzialność za to co było. Składałem go w pośpiechu, bo nie było innego wyjścia. Jednocześnie chciałbym wyjaśnić Kolegom, w konkursach nie przyznawano nagród, a jedynie wręczano upominki w zależności od hojności sponsorów, o których jak wiadomo nie jest łatwo. Taką formę przyjmowaliśmy w okresie 5-cio letniej, NASZEJ realizacji Konkursu PUK. Niezrozumienie tego prowadzi do spięć, a może nawet i rozgoryczenia, bo z takimi opiniami też się spotkałem.\nKończąc swoje "usprawiedliwienia" zachęcam gorąco do aktywnego włączenia się w organizację kolejnego już, tym razem 11-tego (licząc zjazdy QRP, które to zapoczątkowały) Zjazdu Krótkofalowców, w tym organizację Konkursu PUK. W Komitecie Organizacyjnym są "wakaty", każda aktywna pomoc jest mile widziana. Moja aktywność na tym polu właśnie się wyczerpała, o czym powiadomiłem już zainteresowanych.\nW ramach uwag do regulaminu\n1. liczba jest nieparzysta, początkowo jury było pięcioosobowe. Jest trzyosobowe. Zgadnij dlaczego.\n2. Tak, to jest do zaakceptowania, chociaż forma dyskusji wewnątrz Jury toż jest do zaakceptowania. Z głosowania punktowego czasem wychodzą absurdy ;-)\n3. Jest taka zasada. Jest - ale musimy ją naginać, bo będą 3 prace.\n4. Była nagroda publiczności. Zrezygnowaliśmy z dwóch powodów - a nawet z jednego - ilość pracy była nieadekwatna do zainteresowania. Można ją przywrócić.\n5. Wieczny problem. W wielu przypadkach dokumentacji szczegółowej brak lub jest w formie nienadającej się do publikacji lub/i niepozwalającej na samodzielne odtworzenie urządzenia. Jeżeli jesteś w stanie to wymusić - to powodzenia. Myśmy próbowali, ale polegliśmy. Jeżeli będziemy w żądaniach przesadnie konsekwentni to patrz punkt 3.\nW ramach uwag do całości:\n- Udział w pracach Jury Andrzeja AHT i Jacka jest niepodważalny jako przedstawicieli głównego sponsora nagród. Proszę o zgłoszenie się 3 osób (w tym jednej pełniącej funkcję szefa konkursu) do Jury - a raczej do zajęcia się całością organizacji konkursu PUK. Służymy wszelką pomocą, wytłumaczymy pułapki na które natknęliśmy się przez tych kilka lat organizacji konkursu.\nUdział w pracach nie łączy się z żadnymi przywilejami, zniżkami ani z podwójną porcją obiadową - pozostaje wyłącznie praca, satysfakcja, oraz krytyka.\nMożna zdobyć również spore doświadczenie w żebractwie (zapewnienie nagród). Może się przydać na emeryturze ;-)\nJeżeli ma być zmieniony regulamin, to czasu wbrew pozorom pozostało niewiele, więc proszę o szybkie decyzje.\nZespół organizacyjny Zjazdu nie będzie brał udziału (w rozumieniu - nie będzie przeszkadzał i się głupio wtrącał) w pracach związanych z konkursem PUK - oczywiście za wyjątkiem spraw organizacyjnych - takich jak zapewnienie miejsca, czasu w harmonogramie i wszelkiej niezbędnej pomocy na miejscu.\nMożna nawet zorganizować prawybory członków komisji na forum SP-HM - kryteria dowolne.\nAktualny czas: 29-03-2020, 11:17 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB