czytelniczy: listopada 2014\nSłowo klucz - "bezsilność". Jadwiga Wojtczak - Jarosz – „Świat porzuconych dzieci”\nMałymi krokami zbliżają się święta. Zaczynamy myśleć o prezentach lub może nawet już je kompletujemy. Pomna zeszłorocznych doświadczeń, postanowiłam tego nie odwlekać i wyprzedzić czas, kiedy rozpocznie się świąteczna gorączka. U mnie w pracy odbyła się już zbiórka pieniędzy na szlachetną paczkę dla wybranej, ubogiej i potrzebującej rodziny. Za niedługo i dla nich będą kompletowane prezenty. Kiedy rok temu koleżanka z pracy zawiozła naszą pracowniczą paczkę była zaskoczona, że dla nas zwykłe rzeczy – u obdarowanej rodziny wywołują fale radości. Przyzwyczajeni do dostatku, do przedmiotów na wyciągnięcie portfela zapominamy, że kiedyś radością była zwykła tabliczka czekolady wręczona w ramach urodzinowego prezentu. Przestaje być też dla nas oczywiste, że największym szczęściem jest mieć przy sobie osoby, które się kocha, i przez których jest się kochanym.\nTen przydługi wstęp jest moją refleksją po przeczytanej właśnie książce „Świat porzuconych dzieci”. Jest to zapis obserwacji funkcjonowania ośrodków dla porzuconych dzieci (sierocińców, domów dziecka, szpitali psychiatrycznych, więzienia (sic!) w Charkowie), które Jadwiga Wojtczak – Jarosz odwiedziła w ramach programu pomocy dzieciom (głównie ich leczenia) z ubogich środowisk, szczególnie tych o polskich korzeniach żyjących w byłych republikach sowieckich. Akcję zapoczątkował naukowy wyjazd na Ukrainę połączony z przekazaniem pieniędzy z funduszy zebranych przez polonię kanadyjską. Po nim rozwinęła się cała seria wyjazdów nie tylko na Ukrainę, ale również m.in. na Białoruś, do obwodu kaliningradzkiego i do Gruzji. Dzięki temu wiele z dzieci udało się czasowo przywieźć do Polski, celem leczenia ich m.in. w Szpitaliku w Teklinie (jak potocznie nazywa się Oddział Dziecięcy Chorób Płuc w podwarszawskim Otwocku).\nObraz, jaki się z tych podróży ukształtował jest przerażający. Słowo, które najtrafniej by oddało zebrane doświadczenia brzmi „bezsilność”. Dzieci przebywające w domach dziecka traktowane są jak osoby skoszarowane w więzieniach ze sztywno określonymi przepisami porządkowymi. Sypialnie w ciągu dnia zamykane są na klucz, jedzenie posiłków odbywa się na komendę, lekarz przyjeżdża dopiero wtedy, kiedy „leje się krew”. Dziecko, w sytuacji kiedy źle się poczuje, ale nie ma widocznej rany - nie może więc poleżeć w ciągu dnia w łóżku, gdyż personel dba o „dobre wychowanie”. Na porządku dziennym są kary cielesne serwowane przez opiekunów (bicie sznurkiem od żelazka, podtapianie) i samosądy w gronie wychowanków. Zaś z uwagi na brak dostatecznej opieki medycznej – szaleje m.in. gruźlica i choroby jamy ustnej. Dzieci pozostawione de facto same sobie, samotne i odrzucone uczą się, że świat nie ma im do zaoferowania nic dobrego, a ewentualny nowy dom postrzegany jest jako cud, który się nie zdarza.\n"W skoszarowanym życiu sierocińca istnieje znacznie większy zakres ograniczeń i mniej swobody niż ma to miejsce w normalnej, opartej na wzajemnym szacunku, zaufaniu i miłości rodzinie. Granice, co wolno, a czego nie wolno są twarde i bezdyskusyjne. Na wyjaśnienia nie\nma miejsca i czasu. A może to po prostu brak ze strony wychowawców potrzeby zrozumienia dziecka. U dziecka z czasem zanika nadzieja, że w ogóle może oczekiwać zrozumienia. O współczuciu już nie myśli. Rodzi się poczucie krzywdy. Sytuacja dziecka pogarsza się jeszcze\nbardziej, gdy przymus, okazywanie mu lekceważenia i poniżanie jego godności stosowane są jako metody wychowawcze. To okrutny rodzaj przemocy psychicznej stosowany dość powszechnie przez opiekunów „w celach wychowawczych”."\nKsiążka jest również zapisem różnych, niejednokrotnie przerażających losów dzieci, zanim trafią do domu dziecka. Autorka przedstawia konkretne przykłady dzieci: małej dziewczynki, która żyła sama w lesie, bliźniaczek, z których jedna błąkała się po mieście, a druga na wiele dni została zamknięta sama w domu, kiedy ich matka poszła w alkoholowe tango, kilkuletniej Kasi, zmuszanej do prostytucji, aby zarobić na narkotyki i alkohol dla swoich rodziców, rodzeństwa oddawanego za karę do domu dziecka, bo ich ojciec po każdorazowym wyjściu z więzienia podejrzewał swoją żonę o zdradę, innego ojca biegającego za swoimi dziećmi z siekierą. Przedstawia również losy dzieci o nieznanej historii rodzinnej, od dawna bezdomnych, chroniących się w śmietnikach lub ciepłych kanałach i „osładzających” sobie życie narkotyzacją w postaci wdychania butaprenu. To ostatnie przypomniało mi obejrzanym niegdyś, równie strasznym filmowym dokumencie – „Dzieci z Leningradzkiego”.\nTo bardzo smutne, że dzieci doświadczone sieroctwem, zarówno faktycznym jak i społecznym (kiedy ich rodzicie nie są pozbawieni do nich praw) po trafieniu do ośrodka pomocy tej pomocy nie uzyskują, a wręcz są piętnowane za to bycie dzieckiem niczyim. Zgodzę się ze zdaniem autorki, iż „bezmiar bezradności wobec niedoli ich sieroctwa dławi w gardle”. A problem nie kończy się wraz z osiągnięciem przez wychowanków dorosłości. On się dopiero na dobre zaczyna – dla wszystkich.\n„Dziecko, które trafia do domu dziecka niesie już ze sobą bagaż smutnych doświadczeń. Ma w pamięci własną dysfunkcyjną rodzinę, nierzadko życie na ulicy. Przed sobą - niewiadomą. Skoszarowanie w dużym domu dziecka, to kolejny etap sieroctwa. Dzieci te rzadko mówią o sobie. Nie piszą pamiętników, nie notują wydarzeń, nie prowadzą dzienników, do zwierzeń\ndochodzi wyjątkowo. A jednak każde z nich, to żywa księga swoistych zapisów - śladów pamięciowych nie zawsze uświadamianych, które dają o sobie znać, utrudniają życie, bolą przypomnieniem, potrafią – nawet już w dorosłym życiu - odezwać się niespodzianie zaskakując niezorientowanego rozmówcę.”\nKsiążkę do recenzji przekazało wyd. Psychoskok\ncytaty: Jadwiga Wojtczak – Jarosz – „Świat porzuconych dzieci” ; wyd. Psychoskok 2014\nGrunt to okładka - edycja listopad: wielokrotność\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 14:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: recenzja na życzenie, reportaż, wspomnienia/biografie/autobiografie, wyd. Psychoskok, wyzwania czytelnicze\n„- Jak myślisz, jak świat wygląda z tamtej strony? – zapytała.\n- Tak samo jak z naszej, tyle, że odwrotnie.”*\nCzytając książkę, której fabuła rozgrywa się w szpitalu dla psychicznie chorych można spodziewać się wiele. Wszak nigdy nie wiadomo, czym mogą zaskoczyć osoby, których mózg funkcjonuje odmiennie od normy. Z takim samym nastawieniem rozpoczynałam czytać „Okna”. Z góry założyłam, że wszystko, na co tam napotkam może być surrealistyczne, psychodeliczne i ogólnie zwariowane.\nNie zawiodłam się. Pojawiły się pielęgniarki z anielskimi skrzydłami, ordynator wyobrażający sobie, iż jest końską muchą, którą próbuje plasnąć cycata podwładna, pacjent z nieustającą erekcją, skazany jest na noszenie piżamy, bo przez wzwód nie może dopiąć spodni, święte krzesło, będące świadkiem porodu psychicznie chorej, która marząc o dziecku karmiła piersią psa, oraz wyrastający nagle w gabinecie gąszcz słoneczników.\nNic z powyższych mnie nie zdziwiło. Przypomniałam sobie, że nie takie rzeczy działy się w „Przerwanej lekcji muzyki” Susanny Kaysen, w „Locie nad kukułczym gniazdem” Kena Kesseya, czy w rosyjskim „Domu wariatów” w reżyserii Andrieja Konczałowskiego. Nawet sobie pomyślałam, że „Okna” będą chciały aspirować do bycia polską odpowiedzią na książkę Kesseya…\nMam tymczasem dość mieszane uczucia związane z tą książką. Czytałam ją z nadzieją, że w końcu natrafię na jakąś akcję, na fragment, który mnie zainteresuje i pochłonie. Naprawdę na to liczyłam przerzucając kolejne kartki i kiedy dotarłam do ostatniej – pozostałam z wrażeniem, że moje oczekiwania rozminęły się z tym, co zaoferowała autorka "Okien". Czasami trafia się na książki, które sprawiają wrażenie napisanych dla samej idei ich wydania. I niestety – tak właśnie według mnie było w tym przypadku.\nAby nie umniejszyć powieści za bardzo, muszę jednak przyznać, że udał jej się, zapewne zamierzony, zabieg „zmylenia przeciwnika”. W pewnym momencie urojenia mają już wszyscy. Nawet czytelnik może się nagle złapać na tym, że przestaje wyłapywać, czy scena, którą czyta jest wydarzeniem w fabule, czy tylko snem, który przypadł w udziale jednemu z bohaterów.\nDuży plus wędruje również dla Katarzyny Konior, której projekt okładki bezpośrednio odwołuje się do fragmentu w powieści.\nOglądałam kiedyś film „Las Vegas Parano”. To psychodela z udziałem Johnny’ego Deppa, wcielającego się w faceta z szalonych lat sześćdziesiątych, w których eksperymenty z LSD były normą. Kiedy o nim sobie przypominam, stwierdzam, iż jest to na tyle „pokręcony” film, że do końca nie wiadomo, co autorzy (scenarzysta i reżyser) mieli na myśli. Zarówno w trakcie oglądania, jak i po. Podobne wrażenie pozostawiły po sobie „Okna” Anny Kozak.\nDla zainteresowanych tym tytułem – książkę zostawiam w notce wymiennej. Zerknij tam, jeżeli masz ochotę zostać jej nowym właścicielem ;)\n* Anna Kozak – Okna; wyd. Akurat 2014 (imprint wyd. MUZA SA)\nEtykiety: polska, recenzja na życzenie, Wyd. MUZA, wyzwania czytelnicze\n"Ja - to ja i moja sława"*. Cristina Sanchez - Andrade – "Coco"\n„Przez całe życie, Celine, projektowałam ubrania. Mogłam robić cokolwiek, na przykład hodować świnie, co zresztą w moich stronach bardzo się opłaca. Ubrania same w sobie nie bardzo mnie interesowały – ciągnie. – Zresztą świnie też nie. Fascynował mnie sam akt stworzenia. Przez całe życie zajmowałam się tworzeniem, tak jak świnia zajmuje się ryciem. Właściwie to jedno i to samo. A wiesz, dlaczego i ja, i świnia zajmujemy się ryciem? Dlatego, że to grzebanie w gównie pomaga nam pogodzić się z własnym istnieniem. Nie mogę znieść pustki wolnych dni. Nie. Nie mogę.”\n„Nie boję się śmierci. Boję się być nikim!”\nPięć lat temu wychodząc z kina po filmie „Coco Chanel”, w której tytułową rolę grała Audrey Tautou, stwierdziłam, że to film, który został nakręcony w konwencji plotkarskiego Pudelka. Oto Coco - wieśniaczka, która łapie się bogatego arystokraty, romansuje z innym, od każdego z nich czerpie garściami gotówkę, a dzięki roli kochanki buduje swoje modowe imperium. Trochę byłam zła, że film nie skupił się na jej karierze, ale na roli karierowiczki. Brakowało mi w tym wszystkim samej mody.\nTymczasem, kiedy prześledzić biografię Gabrielle Chanel, a miałam już jej próbkę przy okazji książki o Misi Sert – przyjaciółki Coco, okazuje się, że film zbyt dużo nie skłamał.\nCoco Chanel bez wątpienia należy się laurka za modowe nowinki, które od wielu już lat określają klasę, szyk i elegancję. Mimo to trzeba mieć na uwadze, że to jej romanse utorowały drogę na szczyt. Samymi chęciami mogłaby nie osiągnąć w modowym świecie tego, z czego słynie do dzisiaj, m.in.: stworzenia małej czarnej, charakterystycznych lamowanych żakietów, marynarskich pasków , spodni dla kobiet, sztucznych pereł no i Chanel nr 5.\nKsiążka, którą właśnie przeczytałam jest potwierdzeniem tego, czego już zdążyłam się dowiedzieć z biografii Gabrielle Chanel. Wgryzając się w książkę spodobało mi się natomiast to, że powieść skupia się na cechach psychicznych Chudziny (jak zwykła nadużywać autorka pseudonim nadany w dzieciństwie kreatorce).\nPowyższe dwa cytaty wybrałam nieprzypadkowo - określają one dość obrazowo cechy Coco Chanel: pracoholizm i potrzebę bycia na świeczniku. Takie właśnie wysnułam podsumowanie po lekturze literackiej biografii francuskiej kreatorce mody, pióra hiszpańskiej dziennikarki.\nCzego jeszcze dowiedziałam się o Coco z powieści? Gabrielle uważała, że wolność dają kobiecie pieniądze. Tego przynajmniej nauczyła się, kiedy wychowywała się w sierocińcu prowadzonym przez zakonnice. Sposobem na szczęśliwe życie miało być właśnie bogactwo. Później okazało się, że w poszukiwaniu tego szczęścia pomagała również praca, która z czasem przerodziła się w pracoholizm. Pomysłem na własny biznes miało być szycie kapeluszy. Motorem do zmian była męcząca nuda, dopadająca ją w majątku Lebarda, mężczyzny, którego była utrzymanką. Postanowiła spożytkować bezczynne spędzanie czasu na obserwacje. XIX – wieczne kanony mody nie przystawały już do zwyczajów nowego wieku. Zwłaszcza przy kiełkującej emancypacji kobiet. Nowy, w męskim wydaniu, styl w modzie dla kobiet nadawał się na symbol wyzwolenia kobiet. Na sukces Coco wpłynęło więc wiele czynników: zmysł odczytywania nastrojów, odpowiednie zaplecze finansowe oraz bezkompromisowe poświęcenie się pracy.\nTo bardzo relaksująca i w pewien sposób pouczająca lektura. Pomimo pewnych mankamentów. Szczególnie brakowało mi w niej większych fragmentów dotyczących mody sensu stricte. Dokładnie taki sam niedosyt odczuwałam po wspomnianym wyżej filmie. Zżymałam się również na powtórzenia, którymi autorka z uporem maniaka postanowiła uszczęśliwić swojego czytelnika. Mianowicie: w książce wiekowa już Coco Chanel popełnia samobójstwo. Patrzy na siebie w lustrze. Ponieważ ma jednak starcze omamy, zamiast ujrzeć swoją twarz, próbuje rozwikłać zagadkę, kim jest kobieta celująca do niej z rewolweru. Wyobraźcie sobie, że, jak mantra multiplikuje się fragment o rozmazanej twarzy, wyciągniętej broni i lecącej kuli. I tak prawie co rozdział. Zaczęło mi się od tego, za przeproszeniem, ulewać.\nJednak mimo powyższych uwag – pomysł na powieść i sam sposób narracji uważam za udany.\n* cytaty: Cristina Sanchez – Andrade – Coco (tyt. oryg. – Coco); wyd. Świat Książki 2008\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 08:00 10 komentarzy:\nEtykiety: hiszpańska, wspomnienia/biografie/autobiografie, wyd. Świat Książki, wyzwania czytelnicze\n„Cappuccino. Biorę pierwszy łyk, nadgryzam serce z piany. Niebo pomrukuje, zaczyna się burza, odcina mnie od świata, więzi. Żeby wszystkie więzienia były takie! W Tarabuku pachnie papierem drukarskim i kawą. To nie tylko schronienie na czas deszczu, to pisarski kącik, jeden z tych hot writing spots, punktów wyznaczających moje trasy po mieście. Piszę w kawiarniach. Nie tylko w Tarabuku, choć tu chyba najczęściej. Chadzam do Kafki, do Czułego Barbarzyńcy, ciągnie mnie na Powiśle albo na wygodne leżaki we Wrzeniu Świata. (…)\nPrzesiadywanie w kawiarniach wielokrotnie wyciągało mnie ze spleenu, przynajmniej pozornie chroniło przed samotnością i – zupełnie realnie – pozwalało się skupić (…) W kawiarniach karmię odzywającą się czasem tęsknotę za minimalizmem. Biały netbook albo notes i długopis. Filiżanka, spodek, łyżeczka. Tyle.”\n(Joanna Jagiełło – Hotel dla Twoich rzeczy. O życiu, macierzyństwie i pisaniu; wyd. Czarne 2014, seria Bez fikcji o…)\nTarabuk. Dla mnie to wyjątkowe, bo bardzo sentymentalne miejsce. To tutaj chadzaliśmy z Panem R. na nasze pierwsze randki, to tutaj pierwszy raz zagrałam w scrabble i pierwszy raz wyżej wymienionego w nie ograłam. Później już nie zawsze miałam takie szczęście ;) To tutaj rozsmakowałam się w imbirowo-cytrusowym napoju, który teraz pijam zimą lub kiedy dopada mnie przeziębienie. I wreszcie tutaj odkryłam, że moje niegdysiejsze marzenie o posiadaniu kawiarni z książkami, ktoś urzeczywistnił po swojemu.\nPrzyszła mi do głowy myśl, aby przemierzyć szlak księgarnianych kawiarni i uczynić z nich nowy cykl na Czytelniczym. Długo poszukiwałam dla niego nazwy. Jedna z pierwszych roboczych brzmiała „Café Książka” i właśnie zdecydowałam, że pod takim szyldem pozostanie.\nMam już na liście kilka kolejnych lokali, w tym dwa na samym Powiślu w dość bliskim sąsiedztwa Tarabuka. Ale one muszą jeszcze poczekać na swoją kolej, a ja na chętną osobę na kilka chwil przy kawie. Choć z drugiej strony… kto powiedział, że w kawiarni z księgarnią nie można spędzić czasu tylko z kawą i książką? ;)\nDla każdego coś dobrego: dla ciała i dla ducha ;)\nWolisz zatopić się w miękkiej kanapie, czy siedzieć na krześle?\nKawa, ciacho i scrabble - tym razem własne\nCo dobrego w Tarabuku?\ndobra kawa, duży wybór herbat i innych napoi (np. sok z brzozy, koktajle)\npyszne desery i zdrowe przekąski (w tym tarty i zupy)\nogólnodostępne scrabble i inne gry, w które można za darmo pograć pijąc kawę\nklimatyczne wnętrze z meblami (każde z „innej parafii”) i nie mniej klimatyczne… wc ;)\nksiążki, dużo książek, które można na miejscu przejrzeć i/lub kupić\nokołoliterackie spotkania (np. Tarabajanie dla dzieci, Sokrates Cafe, Kolacje literackie)\nKsięgarnia & Kawiarnia Tarabuk, ul. Browarna 6, Warszawa-Powiśle\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 22:23 8 komentarzy:\nAch te czasy Belle époque! Arthur Gold, Robert Fizdale – Misia Sert. Biografia\n"Misia to Misia, nie ma sobie równych, jak mawia Proust - pomnik. Misia będzie miała swoje miejsce w historii smaku, sztuki paryskiej, ważniejsze, niż wszystkie Deffandowe i te wszystkie głupie kobiety z osiemnastego wieku.\nMisia ma bujny biust tych wszystkich posągów, którymi jej ojciec rzeźbiarz udekorował dach kasyna Monte Carlo."\n(z dzienników Paula Moranda)\nW Warszawie, na Krakowskim Przedmieściu, a dokładniej przy skwerze Hoovera stoi taki oto pomnik Mickiewicza.\nNiech Was nie dziwią te tłumy na Krakowskim Przedmieściu. Zdjęcie zostało wykonane przeze mnie w kwietniu 2010 r. po wiadomych wydarzeniach i związaną z nimi późniejszą żałobą narodową.\nNiestety nie jest on w pełni oryginalny. II wojna światowa i chwilowa przeprowadzka do Rzeszy odcisnęła na nim swoje piętno. Z całej wojennej „przygody” ocalała głowa i fragment torsu. Pomnik, który stoi obecnie jest więc częściową rekonstrukcją tego, co pierwotnie zaprojektował polski rzeźbiarz Cyprian Godebski. Ów mężczyzna to wnuk innego Cypriana Godebskiego – pisarza i pułkownika Wojska Polskiego, którzy zginął w bitwie pod Raszynem oraz syn Franciszka Ksawerego Godebskiego – również pisarza, którzy dla odmiany, brał udział w powstaniu listopadowym.\nPodwarszawski Raszyn upamiętnił bohatera bitwy nazywając jego nazwiskiem jedną z ulic\nListopadowy spacer po Powązkach - właśnie tam spoczęło ciało pułkownika Cypriana Godebskiego\nCyprian – rzeźbiarz ożenił się z Zofią, córką belgijskiego uznanego w świecie muzyka, nazywanego "Paganinim wiolonczeli". W domu Adrien-François Servaisa i jego żony Zofii bywały znakomitości tamtych czasów na czele z królem Leopoldem i jego żoną Marią Henriettą. To ważna uwaga do dalszego tekstu.\nPrzejdźmy do kolejnej części historycznej układanki. Poniższe zdjęcie zgromadziło kilkoro sławnych i zasłużonych dla artystycznego świata osób: Alfred Jarry, Maurice Ravel, Auguste Renoir, Coco Chanel.\nDobór elementów kolażu na zdjęciu nie jest przypadkowy ;)\nZarówno Godebskich, jak i pozostałe nazwiska łączy kobieta, która przyszła na świat trzy lata po śmierci, nie tak dawno opisywanej na blogu, Makryny Mieczysławskiej. Jest nią bohaterka dzisiejszej recenzji – Misia Sert. A ściślej mówiąc: Maria Zofia Olga Zenajda Sert de domo Godebska. Kobieta z fascynującym życiorysem, która żyła w naprawdę ciekawych czasach. Zaraz się zresztą przekonacie ;)\nMisia Sert znana jest światu jako muza artystów i mecenas sztuki. Należy z nią łączyć m.in. Liszta, braci de Goncourt, Toulouse – Lautreca, Erica Satie, Vuillarda, Coco Chanel, Prousta, Niżyńskiego i Strawińskiego. Prawda, że ciekawe grono ze sławnymi nazwiskami?\nNa jej biografię trafiłam dzięki Coco Chanel. To zabawne, bo w rzeczywistości o Gabrielle Chanel świat usłyszał właśnie za sprawą protekcji Misi Sert.\nMisia urodziła się w bogatej, wpływowej rodzinie i sama prowadziła takież samo dorosłe życie. Zwykła twierdzić, że przyjemność jest obowiązkiem. Nic niezwykłego, wszak właśnie tak funkcjonował cały światek paryskiej society. Sam Paryż na przełomie XIX i XX wieku odgrywał rolę szykownej stolicy świata. To tutaj krystalizowały się nowe myśli, tworzyły nowe prądy artystyczne wyznaczające nowe trendy m.in. w malarstwie, architekturze, literaturze, muzyce, teatrze i balecie.\nNiejednokrotnie nowości były wielkim szokiem dla przyzwyczajonych do satus quo odbiorców, a premiery spektakli – często odbijały się nie tylko wielkim echem, ale i wywoływały wielkie skandale obyczajowe. Tak było z pierwszym wystawieniem, obscenicznego i wulgarnego jak na ówczesne czasy „Króla Ubu” Jarry’ego w teatrze, pierwszego koncertowego wykonania „Święta wiosny” Strawińskiego, a także nowoczesnej koncepcji baletu (zarówno w choreografii jak i kostiumach) duetu Diagilew – Niżyński w „Popołudniu fauna” Debussy’ego.\nTo właśnie Misia rozumiała nowatorskie dzieła i odnosiła się do nich z entuzjazmem. Gdyby nie jej protekcja, a warto wiedzieć, że miała starannie dobrane grono faworytów, być może wiele z dzieł nie miałoby szansy nawet nie tyle powstać, co zyskać audytorium. Misia przez całe swoje życie była arbitrem dobrego smaku, a dzięki doskonałemu słuchowi muzycznemu – z łatwością potrafiła wychwycić perełki. A poza tym żyła w czasach Belle époque…\n„Belle époque była rzeczywiście pięknym czasem dla uprzywilejowanych warstw społecznych, do których należeli Misia i Tadeusz [pierwszy mąż]. Byli młodzi, atrakcyjni i mieli pieniądze oraz czas, by się nimi cieszyć. Żyli dla przyjemności, z których największą, i jednocześnie ogromnym przywilejem, była radość obcowania ze sztuką… Bezbłędnie wychwytywali to, co najlepsze w awangardowych prądach artystycznych – znajdowali w wąskim gronie ludzi zdolnych odczytywać współczesne malarstwo tak, jak robimy to dziś. Byli też wyczuleni na wszelkie nowości w muzyce, literaturze i teatrze. Co więcej, dogłębnie je zrozumieli, w czym wyprzedzali swoją epokę o całe dziesięciolecia. Charakteryzowało ich radosne podniecenie odkrywców, którzy usłyszeli głos nowej sztuki opisujący ich własne emocje. Chociaż sami nie byli artystami, potrafili odczuwać sztukę jak artyści.”\nMisia była barwnym ptakiem swoich czasów, ambasadorką artystów i sztuki oraz gwiazdą paryskiej śmietanki towarzyskiej. A gdy dodać do tego bogactwo i splendor pochodzenia – wydawać się może, że była to kobieta w czepku urodzona.\nParadoksalnie jednak już jej przyjście na świat rozpoczęło pasmo nieszczęśliwych zdarzeń. również dla niej samej. Ojciec tuż przed jej urodzinami wyjechał służbowo do Petersburga. Tam wdał się, w brzemienny w skutkach, romans z siostrą swojej teściowej. Zrozpaczona matka Misi tuż przed rozwiązaniem pojechała za mężem z odległego Paryża. Niestety w Petersburgu zmarła zaraz po porodzie. Osierocona Misia najpierw wychowywała się u kochanki swojego ojca, by później trafić do szkolnej placówki z internatem prowadzonej przez zakonnice z Towarzystwa Sióstr Serca Jezusowego (z atmosferą rodem z powieści „Jane Eyre”). W międzyczasie pomieszkiwała u swojej babci i w domach kolejnych żon swojego ojca. Idealnym według niej rozwiązaniem było uniezależnienie się i zamieszkanie w Paryżu.\nW dorosłym życiu była trzy razy zamężna – za każdym razem nieszczęśliwie. Z Tadeuszem Natansonem rozwiodła się, tylko po to, aby poświęcić się w ratowaniu go przed bankructwem. Remedium na to miało być małżeństwo z osobą, która do bankructwa Natansona miała nie dopuścić - Alfredem Edwardsem, który już po kilku latach wymienił ją na młodszy model. Podobnie rzecz miała się z trzecim mężem Jose – Marią Sertem. Tym razem jednak jej miłość do byłego męża trwała nawet po 20 latach po ich rozwodzie. A co ciekawe – równie wielką, wręcz siostrzaną miłością darzyła kochankę męża i jego późniejszą żonę Roussy.\nMisia Sert (Godebska) przeżyła obie wojny światowe, pod koniec życia prawie straciła wzrok, przeszła zawał serca i poważnie była uzależniona od morfiny. Wraz ze stratą kolejnych miłości swojego życia, a także śmierci swoich przyjaciół – artystów i kochanej bratanicy, pomału traciła swój młodzieńczy zapał coraz bardziej stając się zgorzkniałą. Zapewne miała na to wpływ jej malejąca rola arbitra smaku. Świat lubi młodość, a Misia dochodziła już do osiemdziesiątki. Mimo to u schyłku życia nadal udawało się jej zachować resztki młodzieńczej urody, którą tak bardzo zachwycał się znawca kobiecego piękna – Auguste Renoir. Misia po latach nie mogła sobie darować, że nie pozwoliła mu na uwiecznienie na płótnie jej zgrabnego i obfitego biustu, jak uczynił to w przypadku Gabrielle, kuzynki swojej żony i zarazem ulubionej modelki. Na powyższym paryskim kolażu to właśnie kuzynka pozowała malarzowi z różą przy uchu.\n„Na starość Misia żałowała, że nie zrobiła tego samego. Pozowała Renoirowi do wielu portretów i zawsze błagał ją, by odsłoniła biust. Z fałszywą skromnością zawsze odmawiała. We wspomnieniach, które napisała wiele lat później, jej próżność wzięła jednak górę: Błagam cię – niżej, niżej! – nalegał. Mój Boże! Dlaczego nie chcesz pokazać swoich piersi? To karygodne!\nKilka razy moja odmowa doprowadziła go niemal do łez. Nikt tak, jak on nie potrafił docenić faktury ludzkiej skóry i sprawić, by na obrazach jaśniała wyjątkowym, perłowym blaskiem. Po jego śmierci często żałowałam, że nie pozwoliłam mu na to, czego pragnął. Z perspektywy czasu moja pruderyjność wydaje się głupotą. Chodziło w końcu o artystę, który musiał ogromnie cierpieć, nie mogąc zobaczyć tego, co zdawało się być piękne.”\nPostać Misi to ciekawy podmiot do dyskusji, fascynująca biografia świadka narodzin sławy wielkich artystów. Poniekąd matka chrzestna ich sukcesów, jak było to w przypadku Coco Chanel, z którą łączyła ją dość trudna, a mimo to bardzo serdeczna przyjaźń, którą przerwała dopiero śmierć Misi.\nParyż był i jest dla wielu kwintesencją wytworności, szyku i inspiracją. Dziś trudno sobie wyobrazić tę stolicę artystów bez wieży Eiffla. A to właśnie w latach młodości Misi Sert strzelista, metalowa iglica wznosiła się dopiero ku niebu, niosąc ze sobą atmosferę zmian.\nRecenzowana właśnie biografia Misi Godebskiej na tyle mnie zainteresowała, że nie tylko wsiąkłam w paryską atmosferę życia kulturalnego na przełomie XIX i XX wieku, ale stała się dla mnie motorem do poszerzenia wiedzy z tego okresu. Podziękować mogę za to nie tylko barwnemu życiorysowi owej królowej Paryża, ale również językowi narracji tej książki.\nChciałabym o Misi pisać jeszcze i jeszcze, gdyż tak wiele poruszonych w książce kwestii nawet nie zasygnalizowałam. Obawiam się jednak, że mój tutaj wpis ciągnąłby się jak papier toaletowy. Dlatego pozostawię Was w tym miejscu, abyście – mam nadzieję – zainteresowani sami zabrali się za lekturę tej fantastycznej biografii. Jej premiera przewidziana jest na 19 listopada, więc już w najbliższą środę możecie o nią pytać w księgarniach.\nPrzy lekturze tej książki towarzyszyła mi muzyka Erica Satie, Igora Strawińskiego i Maurice’a Ravela – do czego i Was zachęcam.\nJa tymczasem wsiąkam właśnie w literacką biografię Coco Chanel, a na liście do zdobycia mam już zapisaną m. in. biografię Wacława Niżyńskiego i albumy z obrazami Renoira, Toulouse – Lautreca, Vuillarda, Valottona i Bonnarda.\nPomysłem na projekt okładki jest zdjęcie Misi pozującej Toulouse - Lautrecowi\nA tutaj zdjęcia i obrazy, na których została uwieczniona Misia Sert\nZa recenzencki egzemplarz dziękuję wydawnictwu Muza SA\nArthur Gold, Robert Fizdale – Misia Sert. Biografia (tyt. oryg. Misia. The Life of Misia Sert); Wyd. Muza SA 2014\nNiecały miesiąc temu pisałam o tym, jak pozbyć się książek. Sądząc po ilości komentarzy (za które bardzo Wam dziękuję) mniemam, iż temat był ciekawy. Postanowiłam więc jeszcze do niego nawiązać.\nCo miesiąc pojawiam się w warszawskiej Kordegardzie przy Krakowskim Przedmieściu, aby w cyklicznej Wymienialni Książek dla innych czytelników pozostawić książki, dla których nie widzę już miejsca w mojej domowej bibliotece oraz przyjąć te, które mogą ją wzbogacić.\nTo jest dość anonimowa wymiana, mimo że organizatorzy za każdym razem proszą, aby w wymienianych książkach pozostawić kilka słów dla nowego właściciela. Co też zawsze czynię, sama natomiast dedykację znalazłam tylko w jednej przygarniętej książce.\nSzkoda, że tylko w tej, bo przecież napisanie kilka słów nie wymaga wiele czasu, ani nakładu sił, a jest miłą niespodzianką.\nPomyślałam zatem, że książki mogłabym wymieniać nie tylko anonimowo. Stąd pomysł na tę notkę. Poniżej możecie zauważyć zdjęcie, na którym jest kilka książek. Po dokonanych czystkach, stwierdziłam, że właśnie z nimi chciałabym się rozstać.\nJeżeli widzicie coś dla Was atrakcyjnego – dajcie znać. Wymieniam książkę za książkę. Swoją propozycję możecie napisać tutaj w komentarzu lub wysłać mi wiadomość na adres zemfiroczka(at)gmail.com\nW związku z zapytaniem czytelniczki: do wymiany mogą zgłosić się wszysycy chętni blogerzy i nie-blogerzy, stali czytelnicy i "jednorazowi".\nMożemy wymieniać się drogą pocztową lub (dla tych, co z Warszawy) osobiście.\nTytuły książek i ich zdjęcia będę aktualizować w miarę pojawiania się kolejnych egzemplarzy do wymiany. Sprawdzajcie co jakiś ten wpis. Dla ułatwienia pozostawiam w pasku bocznym na blogu obrazek, który zaprowadzi Was bezpośrednio do tego wpisu.\nCzekają na wymianę :\nUwaga! książki były używane, co najmniej raz czytane, mogą zdarzyć się podkreślenia ołówkiem\nobecnie brak książek do wymiany\nKalendarz najbliższych wymian:\n1. Kordegarda - Wymienialnia Książek - 18.04.2015 r.\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 22:26 14 komentarzy:\nŚwięta mistyfikacja. Jacek Dehnel - "Matka Makryna"\n„Siekło mnie, jakbym po nogach sznurem w wodzie wymoczonym dostała, padam na kolana i modlę się, modlę się gorliwie: Święty Piotrze, święty Piotrze, do kogo mogłam lepiej trafić niż do ciebie, trzy razy w ciągu jednej nocy się zaparłeś, a ja muszę się zapierać dzień w dzień po czterykroć, pięciokroć, muszę opowiadać samą siebie, przetłomaczyć siebie na inną, swoje cierpienie na cierpienie cudze, Wińcza na Semenenkę, chorego braciszka o prostym imieniu na chorego braciszka Alojzka, jeden krzyżyk na drugi krzyżyk, jedną celę na drugą celę. Wszystkiego zaprzeć się muszę, żeby prawdę powiedzieć, żeby prawda została wysłuchana. Wspomóż mnie, wspomóż mnie, wspomóż, bo siły tracę zupełnie.\nI takie, i inne słowa w duszy wypowiadałam, a ze strachu aż mnie muraszki po plecach przechodzili, dygoty od stóp do głów, zimny pot na czoło mi wyszedł kroplisty.”\nPomysł na „Matkę Makrynę” wyszedł przypadkowo za sprawą… rózgi. Genezę powstania najnowszej książki Jacek Dehnel opowiedział na spotkaniu autorskim, które odbyło się w dniu premiery książki 22 października w Barze Studio.\nJacek Dehnel jest kolekcjonerem nie tylko starych zdjęć i zbieraczem rzeczy rozmaitych, ale również może pochwalić się regałem z literackimi kuriozami. Jedno z nich, „Historię rózgi” autorstwa wielebnego Williama Coopera z 1868 r. o sposobach bicia w czasach od starożytności do XIX wieku Jacek Dehnel zaproponował w wydawnictwie jako przekład. Wydawczyni Beata Stasińska, przeczytawszy próbkę tłumaczenia podsunęła natomiast pomysł napisania książki o Matce Makrynie, o której traktował również przedstawiony kawałek wspomnianego tekstu.\nPropozycja wydała się na tyle interesująca, że Jacek Dehnel podjął się tego wyzwania. Książka powstawała pięć lat. Pierwotnie miała ukazać się przed „Saturnem”, ale plany zostały zmienione przez wyjazd autora na stypendium do Stanów Zjednoczonych.\nMatka Makryna to udana literacka próba przedstawienia prawdziwej osoby. To "zakonnica", wielka mistyfikatorka, która wywarła duży wpływ na XIX - wieczny Kościół Katolicki, a obecnie nieznana i wręcz specjalnie wymazana z kart jego historii.\nMakryna Mieczysławska to osoba o wielu twarzach. Urodziła się w biednej wielodzietnej żydowskiej rodzinie. Jutka, bo tak jej było na imię, nie miała szans na edukację, a ponieważ była kobietą, a do tego Żydówką – od początku była skazana na taki poziom życia, jaki przypadł jej matce. Los jednak uśmiechnął się do niej niespodzianie na codziennym targu.\nDzięki katolickim zakonnicom najęto ją jako posługaczkę w domu wysoko urodzonych państwa. To właśnie tam rozpoczęła się jej edukacja, która utorowała jej drogę do wybicia się na wysoką pozycję w kościelnej hierarchii. Ale zanim to nastąpiło, najpierw poznała swojego przyszłego męża – rosyjskiego kapitana Wińcza. Przy okazji ślubu przyjęła prawosławie oraz nowe nazwisko. Od tego momentu nazywała się Irina (Irena) Wińczowa. Tutaj też rozpoczyna się jej nowy rozdział życia, będący materiałem dla jej późniejszej opowieści o swoim... zakonnym męczeństwie.\nNa początku ubóstwiana przez swojego męża, ale kiedy okazało się, że nie może dać mu potomka - jej pozycja drastycznie się obniżyła. Przez dłuższy okres trwania małżeństwa była poniewierana, gwałcona, bita. A z uwagi na alkoholizm Wińcza i związany z tym brak pieniędzy – na nowo zaczęła żyć w nędzy. Wybawieniem była śmierć małżonka. Nie mając już nic do stracenia zaczęła żebrać, później była pomocą w zakonie, gdzie została oskarżona o kradzież i aresztowana.\nW prywatnym, domowym areszcie była gwałcona przez komendanta, a kiedy udało jej się w końcu uciec, przybrała postać zakonnicy z klasztoru bazylianek (nieistniejącego nigdy) w Mińsku. Zgromadzenie to rzekomo miało być dręczone przez odstępcę od wiary, biskupa Siemaszkę, za to, że zakonnice nie zgodziły się przejść na prawosławie.\nWcześniejsza poniewierka za sprawą Wińcza oraz późniejsze przejścia z aresztu były kanwą do tworzenia fałszywej opowieści o swoim siedmioletnim, zakonnym męczeństwie. Historia była na tyle przekonywująca, że uwierzyli w nią nie tylko zakonnicy Zmartwychwstańcy, polska emigracja we Francji, ale nawet cały Watykan z papieżem na czele. To właśnie w stolicy piotrowej otrzymała własny klasztor, została jego przełożoną, przekonała wielu o cudowności wizerunku na pewnym amatorskim obrazie, który nazwała Matką Przedziwną, a o niej samej pisano w wielu gazetach oraz publikowano jej wspomnienia.\nA co najciekawsze, przez długi czas nikt nie zauważył, że żywa święta, jest wielką mistyfikatorką, która przekonała nie tylko innych do swojej prawdy, ale chyba nawet sama w nią uwierzyła. Być może jej opowieść była nośna za sprawą okresu historycznego, w którym żyła – Polska była pod zaborami, a mickiewiczowscy mesjasze narodu szybciej uzyskiwali swoją wiarygodność.\nJacek Dehnel to pisarz – erudyta, którzy zręcznie żongluje słowem i perli frazy. W mojej ulubionej „Lali” opowieść o swojej babci wydziergał pięknie, niczym skomplikowany haft. W Makrynie natomiast oddał głos fałszywej zakonnicy, aby to ona za pomocą monologu mogła snuć historię swojego życia. Tę oficjalną i tę prawdziwą. Dzięki wykorzystaniu przy pisaniu książki „Słownictwa polszczyzny gwarowej na Litwie” (Janusz Rieger, Irena Masojć, Krystyna Rutkowska) Dehnel sprawił, iż język Makryny brzmi z barokowym zaśpiewem. Postać Makryny to pierwsze skrzypce w orkiestrze, w której zdarzenia i bohaterowie tylko dogrywają tło.\nZ punktu widzenia historii to święta na kredyt (ach to rwanie przez wiernych jej welonów i traktowanie ich jak relikwie), celebrytka swoich czasów, katolicki Dyzma i kościelny towar eksportowy w jednym. Może też uchodzić za jeden z symboli emancypacji w ówczesnym patriarchalnym świecie.\n„Matka Makryna” Dehnela, to świetny „pamiętnik” zdemaskowanej, żydowskiej z urodzenia, prawosławnej z wyboru, katolickiej z nadania - męczennicy, do której Kościół przestał się przyznawać i najchętniej chciałby, aby nikt o tej „zakonnicy” się nie dowiedział.\nKiedyś ludzie słuchali kazań o męczeństwie Makryny, dzisiaj katolickim celebrytą jest, zbierający tłumy na stadionach, czarnoskóry ojciec Bashobora. Oboje łączy niewątpliwie ogromna charyzma oraz pozycja katolickiego cudotwórcy.\n„Rozgrzeszałam więc siebie i ja. Siedziałam w celi na Troickiej Górze, a potym we własnym klasztorku i mówiłam: Panie Jezu Najsłodszy, nikomu nie mogę się wyspowiadać – ani z tego, com naprawdę wycierpiała, ani z tego, że czasem zbyt opowieść zwichnęłam, zbyt odgięłam od prawdy, więć prosto Ci do ucha będę szeptała, bez żadnych pośredników. Ale wiem – mówiłam – że aby były rachunki zgodne, nie tylko moje z Tobą wszystko muszę tu spisać, zanim palce tak osłabną, że nie będę miała jak pióra utrzymać, zanim oczy bielmem zajdą, choć literę postawię, to jej nigdy nie zobaczę. I choć najmniejsza jestem z najmniejszych, najpodlejsza z najpodlejszych, choć ostatnia ze wszystkich piszę, nie jako dyktatura, ale jako ciura, jako gospocha, której się od bicia w głowie pomieszało, to pisać muszę.”\nJacek Dehnel – Matka Makryna, wyd. WAB 2014\nGrunt to okładka - edycja listopad: wielokrotność,\nPolacy nie gęsi, czyli czytamy polską literaturę III\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 17:30 14 komentarzy:\nEtykiety: 6/6, polska, wyd. WAB, wyzwania czytelnicze\nKONKURS: Odczarować bezglutenową kuchnię. Grażyna Bober - Bruijn - "Pysznie bez glutenu"\nCzy pamiętacie jeszcze wpis o okładkach książek kulinarnych? Podzieliłam je wtedy na kategorie i z każdej wybrałam po kilku reprezentantów, którzy fotograficznie zachwycali oko.\nMam właśnie przed sobą książkę, której „twarz” umieściłabym w dziale „Okładki smakowite”, „Okładki szczegółowe” i „Okładki oszczędne”.\nNiby nic – zwykłe grissini (przepis w środku naprowadza na paluchy serowe) położone na przyprószonym mąką i ziarnami sezamu blacie. I właśnie ten minimalizm mnie zachwyca.\nOkładka jest dopiero miłym wstępem do tego, co kryje się w środku. A tam ponad 300 przepisów w trzech kategoriach: Coś na ząb, Obiady i Słodkości podzielone dodatkowo na trzy stopnie trudności wykonania: bardzo łatwe (moim zdaniem wręcz dziecinnie proste), łatwe i trudniejsze. Prawdę powiedziawszy, bez względu na kategorię, przepisy znajdujące się w tej książce reprezentują naprawdę prostą i szybką kuchnię.\nMoże to być zaskakujące, jeżeli ma się na uwadze, że wszystkie przepisy dedykowane są dla osób na diecie bezglutenowej. Dla mnie jak i wielu innych osób owa dieta jest obca jak, nie przymierzając, język chiński. Autorka zamierza obalić mit, że chorując na celiakię jest się skazanym na drogie i skomplikowane mieszanki kupowane w sklepach. Sama jest na tej diecie od urodzenia, czyli od ponad 35 lat, wypracowała więc sobie przez to pewne standardy, które ułatwiają jej codzienną aprowizację.\nZresztą, pozwólmy przemówić samej autorce: „Ta książka jest o tym, jak w prosty sposób piec i gotować bez glutenu, bo to naprawdę nie jest skomplikowane. W ciągu dnia nie mam za wiele czasu, więc nie chcę stać w kuchni i gotować skomplikowane potrawy, i to samo odnosi się do pieczenia. Wszystko co robię, jest proste i nie zajmuje dużo czasu. Dlatego nie znajdziecie tu żadnych skomplikowanych potraw z 20 składników, po które trzeba jechać na drugi koniec miasta i które gotuje się całymi dniami. Moje potrawy są proste i rzadko potrzebuję na przygotowanie ich więcej niż pół godziny. Nie wynika to z braku czasu, ale z tego, że szkoda mi go na wystawanie w kuchni przy garach.” (cytat ze wstępu).\nJa jeszcze dodam, że oprócz tego, że same przepisy autorstwa Grażyny Bober – Bruijn są banalnie łatwe i wręcz ekspresowe do zrobienia, to zilustrowane są pięknymi fotografiami Gosi Wieruszewskiej, których próbkę właśnie oglądacie. Jeżeli dobrze się przyjrzycie, na zdjęciach występują małe, zabawne rysunki, którymi zaś pochwalić się może Joanna Wieruszewska.\nTa książka zachwyca mnie z co najmniej trzech powodów: ślicznych zdjęć (szczególnie tych, prezentujących składniki potrzebne do przygotowania dania) opatrzonych dyskretnymi a zabawnymi rysunkami, prostych przepisów oraz hołdzie dla domowej, naturalnej i zdrowej kuchni.\nTo naprawdę świetny, bardzo estetyczny tytuł na polskim rynku książek kulinarnych. A warto dodać, że nie jest to tłumaczenie książki zagranicznej, ale rodzima pozycja, więc tym większe brawa. Śmiało mogą zainteresować się nią nie tylko osoby będące na diecie bezglutenowej.\nUwaga! Teraz czas na konkurs :)\nKsiążka niewątpliwie jest cudowna, piękna i pożyteczna. Ustaliłam już jednak, że nie będę gromadzić książek dla samej idei zapełniania półek. A ponieważ stwierdziłam, że recenzowana książka nie jest mi na tyle potrzebna, co osobie będącej na diecie bezglutenowej – dlatego chętnie podaruję ją komuś z Was. Kto będzie jej nowym właścicielem, okaże się wkrótce.\n1. Przedmiotem konkursu jest jeden egzemplarz książki Grażyny Bober – Bruijn „Pysznie bez glutenu”, który otrzymałam do recenzji od wydawnictwa Muza SA.\n2. Konkurs dedykowany jest przede wszystkim osobom będącym na diecie bezglutenowej, ale udział w konkursie może wziąć każdy czytelnik bloga.\n3. Udział w konkursie polega na zainicjowaniu, w komentarzu pod tym postem, zgłoszenia hasłem „Zgłaszam się”, a następnie opisaniu jak wygląda jego dieta bezglutenowa, jakie napotkać można w niej przeszkody, w czym ułatwia, lub co utrudnia. Ogółem mówiąc – wszelkie refleksje związane z tematem książki będą brane pod uwagę.\n4. Nowy właściciel książki zostanie wyłoniony poprzez subiektywny wybór. Nagrodzę najciekawszy, według mnie, komentarz.\n5. Książkę wysyłam tylko na terenie Polski. Jeżeli zwycięzcą będzie osoba mieszkająca w Warszawie – możemy również umówić się na odbiór osobisty.\n6. Na konkursowe komentarze czekam do niedzieli 16.11.2014 r. do godz. 20.00. Zwycięzca zostanie ogłoszony w tym konkursowym poście o godz. 21.00 i powiadomiony e-mailem.\nZapraszam do konkursu :) Dajcie o nim znać Waszym znajomym, którzy borykają się problemem celiakii i będących na bezglutenowej diecie.\nEdit 16.11.2014 r. - ROZWIĄZANIE KONKURSU\nWszystkim komentującym dziękuję za udział i wyczerpujące komentarze. Książka wędruje do autorki poniższych słów, którymi mnie bardzo rozbawiła, cytuję:\n"Podczas pieczenia i gotowania towarzyszyło mi przysłowie do trzech razy sztuka. Pierwsze pieczenie pizzy - dwie pierwsze były zjadliwe, aczkolwiek pozostawiały wiele do życzenia. Pierwsze dwie porcje bułek – twarde jak kamienie, naszykowałyśmy z koleżanką je jako „amunicję uciszającą rozszalałych kolegów”, u których piętro niżej trwała huczna i głośna impreza. Chleb na zakwasie – też udał się dopiero za trzecim razem."\nBezglutenowe wariacje kulinarne, gratuluję wygranej. Ponieważ nie mogę znaleźć adresu mailowego do Ciebie, odezwij się proszę na adres zemfiroczka(at)gmail.com\nNa wiadomość od Ciebie czekam do środy. W przypadku braku kontaktu, wybiorę kolejną osobę.\nGrażyna Bober - Bruijn - "Pysznie bez glutenu", wyd. MUZA SA 2014\nOkładkę kwalifikuję do akcji Okładkowe Love\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 12:40 16 komentarzy:\nEtykiety: 6/6, konkurs, książka kulinarna, okładki książek, recenzja na życzenie, Wyd. MUZA, wyzwania czytelnicze\nJakiś czas temu, kiedy byłam na poczcie bardzo zaskoczył mnie fakt, że przy okienku zostały wyeksponowane na sprzedaż książki. Rzecz to dotychczas niecodzienna. Ba! niespotykana nawet. Dzisiaj po pracy ponownie pojawiłam się na poczcie, tym razem w innym oddziale i zgadnijcie, co ukazało się moim oczom? Zakładam, że pomyśleliście o książce, ja nawet dodam, że jej autorem był Tolkien. A oprócz niej jeszcze kilka innych egzemplarzy, pod którymi podpisali się inni. Nie mogę wyjść ze zdumienia. Serio.\nPojawiłam się zatem na poczcie, aby odebrać pewną awizowaną przesyłkę, w kopercie której kryła się… Ależ oczywiście, że książka. I to nie byle pierwsza z brzegu, czy ostatnio zakupiona. Rzecz to wagi cięższej, mimo, że koperta dość lekką była. Chodzi bowiem o to, że zostałam adresatką książki, którą otrzymałam w ramach prezentu urodzinowego od Justy, z którą, bywało, że nie raz i nie dwa siedziałam lata temu w szkolnej ławce. Do książki dołączony był odręcznie napisany list. Rzecz w dobie e-maili tak rzadko spotykana, jak jeszcze niedawno te wyżej wspomniane książki w pocztowym okienku.\nI tutaj naszła mnie pewna refleksja. A nawet co najmniej dwie. Po pierwsze uświadomiło mi to, że żadna książka, nawet ta wymarzona, ale zakupiona przeze mnie, nie cieszy mnie tak bardzo, jak książka otrzymana w prezencie. Tym bardziej, kiedy jest opatrzona dedykacją i trafia w moje czytelniczo – hobbystyczne gusta. A po drugie, okazuje się, że Faceebook wcale nie jest nam tak bardzo społecznościowo niezbędny. Bo przy wyłączeniu opcji powiadamiania - o Twoich urodzinach będą i tak pamiętać Ci, którzy o tym pamiętać chcą. A to oznacza, że nie zawsze lajki to jest to, co nam najbardziej potrzeba. Warto czasem wyłączyć to współczesne dobrodziejstwo, czyli komputer z dostępem do sieci i spotkać się z ludźmi oko w oko, aby porozmawiać na żywo, jak kiedyś to bywało. A niechby nawet i o książkach ;)\nWisława Szymborska miała rację pisząc:\ni krótszymi zdaniami. "\nMoże warto czasem o tym pamiętać?\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 20:16 20 komentarzy:\nAutor: Gosia Oczko (zemfiroczka) o 21:06 8 komentarzy:


Abonament Shoper - złoty - pierwszy rok - Brand Active\nBrand ActiveAbonament Shoper – złoty – pierwszy rok\nKategoria: Shoper Tagi: licencja abonamentowa, saas, shoper, sklep internetowy\nWykup abonament Shoper – złoty – na pierwszy rok w korzystnej cenie.\nRozpocznij przygodę ze sprzedażą w internecie już dziś. Skonfiguruj swój sklep i pokaż swój asortyment potencjalnym klientom. Licencja złota pozwoli Ci zbudować asortyment do 10000 produktów!\nW ramach licencji złotej Shoper otrzymujesz:\nmożliwość stworzenia asortymentu do 10000 produktów,\nmożliwość tworzenia zestawów produktów,\nhosting z rocznym transferem do 300GB,\nmożliwość integracji z płatnościami natychmiastowymi z prowizją 0% (przez 3 miesiące),\nmożliwość integracji z kurierami,\ndostęp do App-store Shoper,\ndostęp do sklepu z szablonami graficznymi,\nmożliwość stworzenia bloga,\npodstawowy szablon RWD,\nmożliwość integracji z Google Shopping,\n0% prowizji od sprzedaży.\nWykupując abonament Shoper na pierwszy rok domenę i certyfikat SSL otrzymasz w promocyjnej cenie!


Multimedia › Gry PC\nCena: Cena detaliczna: 22,97 zł 29,90 zł\nCena: Cena detaliczna: 38,32 zł 49,90 zł\nZabawa i nauka. Super gry logiczne 8-16 lat CD-ROM wyd. 2012\nZbiór gier rozwijających potencjał intelektualny. Przeznaczone dla dzieci i młodzieży w wieku 8-16 lat. Gry uczą logicznego myślenia. Wydobywają i rozwijają potencjał umysłowy. Wspomagają logiczne i konstruktywne myślenie. Zwiększają możliwości umysłu, podnoszą iloraz inteligencji. Super gry...\nCena: Cena detaliczna: 28,19 zł 39,00 zł\nCena: Cena detaliczna: 28,70 zł 29,90 zł\nZabawa i nauka. Szybkie myślenie 5-12 lat CD-ROM wyd. 2012\nUczymy sprawnie myśleć, dzięki serii gier ćwiczących spostrzegawczość, refleks i szybkość reakcji. Dla dzieci w wieku 5-12 lat. Rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową. Ćwiczą szybko myśleć i decydować. Rozwój przez zabawę daje szybkie i trwałe rezultaty. Ćwiczymy szybkie myślenie, to gry...


Polish Express do zewnętrznego mycia samochodów\n» Home page » Car Detailing » Detailing-zewnętrzny » Zewnętrzny » Polish Express\nPIERWSZY WOSK KTÓREGO MOŻNA UŻYWAĆ JAK SZAMPON!\nPOLISH EXPRESS jest wodorozcieńczalną wersją innowacyjnej pasty nabłyszczającej na bazie NANO cząsteczek.\nDzięki zastosowaniu najnowszej technologii specjalna formuła preparatu za jednym razem czyści i niezwykle szybko przywiera do lakieru tworząc błyszczącą warstwę ochronną.\nWystarczy za pomocą gąbki lub szczotki nanieść roztwór preparatu na karoserię, spłukać wodą i wytrzeć do sucha by uzyskać efekt jedwabiu.\nProdukt POLISH EXPRESS przeznaczony jest do stosowania w myciu ręcznym.\nOptymalny skład POLISH EXPRESS sprawia, że produkt zachowuje stabilność zarówno w niskich jak i wysokich temperaturach.\nJest łatwy w użyciu, nawet produkt nie rozcieńczony nie pozostawia smug i osadów na mytej powierzchni.\nChroni wszystkie rodzaje lakierów, również najbardziej wyblakłe pastelowe kolory.\nMożna stosować na wszystkie zewnętrzne elementy samochodu włącznie z szybami i plastikami.\nSPOSÓB UŻYCIA: Myjnia ręczna - rozcieńczyć produkt z wodą od 1:20, nanosić za pomocą szczotki lub gąbki następnie spłukać wodą, nie dopuścić do wyschnięcia na czyszczonej powierzchni.


A2.1.09 Apartmán 1+0 s terasou, 21.3 m2 na prodej | Teehouse Čeladná\nna Beskidy i resort golfowy\nA2.1.09 / A1A2 / 1.NP\npowierzchnia podłogi : 22.3 m2\nPowierzchnia całkowita: 27,5 m2\n1 886 293 Kč\n(1 558 920 Kč bez VAT)\npobrać kartę mieszkania\nzgłosić zainteresowanie mieszkaniem\n01 Przedsionek 5,7 m2\n02 Łazieka 3,7 m2\n03 Pokój 11,9 m2\nPowierzchnia mieszkalna 21,3 m2\nkonstrukcje pionowe 1,0 m2\npowierzchnia podłogi 22,3 m2\n04 Logia 5,2 m2\n▶ Przykład rocznej oceny dla mieszkania sportowego 1 + 0:\nOCENA FINANSOWA: 32 300 Kč 2,5%\nOCENA W USŁUGACH ZAPEWNIANYCH: 121 245 Kč 9,4%\nusługi i energia 41 245 Kč 3,2%\nrenowacja wnętrza 30 000 Kč 2,3%\nużytkowanie / wynajem apartamentu (10 dni w sezonie)\nużytkowanie / wynajem apartamentu (20 dni poza sezonem) 20 000 Kč\nOCENA CAŁKOWITA: 153 545 Kč 11,9%\nCena czynszu dla inwestora nie obejmuje śniadania.\nCena obejmuje sprzątanie i pranie bielizny raz na pobyt.\nKwota za renowację wnętrza po 5 latach: 150 000 CZK\nRenowacja wnętrza nastąpi po 5 latach cyklu inwestycyjnego.\nApartamenty sportowe odznaczają się doskonałym stosunkiem ceny do jakości. Apartamenty te zostały zaprojektowane tak, by były jak najbardziej funkcjonalne a zarazem spełniały wysokie wymagania kładzione przez osoby uprawiające sporty. W cenie tych apartamentów zawarta jest korzystna oferta członkostwa w klubie golfowym Golf Čeladná.\nApartamenty te oferowane są w układach 1 + 0 oraz o powierzchni użytkowej od 27 m2. Układ apartamentów został zaprojektowany tak, by doskonale służył osobie lub parze uprawiającej sporty, która nie ma ochoty spędzać wieczorów na gotowaniu, ale chętnie skorzysta z zaplecza klubowego resortu. W apartamentach znajduje się przestrzenna kabina prysznicowa z toaletą, duże szafy, a przede wszystkim obszerna sypialnia z tarasem.\nMożliwość połączenia kilku jednostek i stworzenia własnego apartamentu snów\nProszę sobie stworzyć apartament według swoich oczekiwań! Jeżeli nie odpowiada Państwu żaden z proponowanych układów, to jest możliwe (do określonego etapu realizacji budowy) łączenie ze sobą apartamentów i stworzenie w ten sposób własnego układu w granicach możliwości dyktowanych systemem modułowym budynku. Np. poprzez połączenie dwóch apartamentów 2 + aneks kuch. powstanie przepiękny rodzinny apartament 4 + aneks kuch. lub apartament 3 + aneks kuch. z bardzo obszernym pokojem dziennym oraz dużymi sypialniami. Państwa możliwości są nieograniczone: jeżeli zażyczą sobie Państwo połączenia całego ekskluzywnego piętra w budynku B, to można to wykonać, jeżeli życzycie sobie Państwo połączenia mniejszych jednostek w celu uzyskania większej przestrzeni dla swojej rodziny, to także ta opcja jest wykonalna. Wszystko zależy od Państwa wymagań... oraz od czasu. Zmiany te można swobodnie wykonywać tylko do określonej chwili w ramach prac budowlanych a potem tylko z uwzględnieniem ograniczeń konstrukcyjnych i technologicznych. Jeżeli chcecie Państwo apartament górski według swojej wizji, proszę się z nami od razu skontaktować.\nSprzedaż inwestycyjna apartamentów z zyskiem aż 12% p.a.\nProszę zakupić apartament w Tee House Čeladná i zwiększyć wartość swoich środków pieniężnych nawet o 12% p.a.! Jeżeli szukacie Państwo ciekawej inwestycji, która jest odporna na skutki kryzysów finansowych, to proszę inwestować w nieruchomości. I nie chodzi tylko o to, że inwestycja w nieruchomości jest najbezpieczniejszym i od wieków sprawdzonym narzędziem do przechowywania środków finansowych; ceny nieruchomości w horyzoncie średnio i długoterminowym także nieustannie rosną. Zarazem dzięki naszemu know-how potrafimy zwiększyć wartość Państwa nieruchomości o regularny zysk finansowy, a to poprzez krótkoterminowy wynajem w czasie, kiedy nie będziecie Państwo z niej korzystać. Po dokonaniu potrącenia kosztów usług, energii oraz regeneracji apartamentu po okresie pięciu lat rentowność Państwa apartamentu będzie nieustannie rosnąć i będzie pewniejsza niż inwestycja w powszechne narzędzia inwestycyjne obecnych czasów.\nWynajęcie drugiego domu na Czeladnej\nJeżeli zastanawiacie się Państwo nad zakupem apartamentu górskiego, ale macie Państwo wątpliwości co do jego wykorzystania przez siebie bądź rodzinę, to proszę wypróbować jedną z opcji długoterminowego wynajmu. Wynajem jest roczny lub dwuletni z korzystnym czynszem, ewentualnie trzyletni z największym odsetkiem korzyści. W razie długoterminowego najmu możecie Państwo korzystać z apartamentu wraz z wszystkimi korzyściami i całą ofertą resortu Golf Čeladná. Przy wynajmie długoterminowym również oferujemy możliwość tzw. wynajmu inwestycyjnego, gdzie po uprzednio określonej cenie będziecie mogli Państwo odkupić swój apartament przy dokonaniu potrącenia już wykorzystanego czynszu. W celu uzyskania szczegółowych informacji proszę się skontaktować z naszym menadżerem handlowym.\nWszystkie mieszkania są wykonane w wysokim standardzie. Okna francuskie są dużego formatu, z potrójnego szkła izolacyjnego oraz przygotowane do instalacji rolet zewnętrznych. Powierzchnie w pomieszczeniach mieszkalnych są trzywarstwowe z drewna, na korytarzach oraz w łazienkach z płytek wielkoformatowych. Tarasy wykonane są z z modrzewia syberyjskiego. Drzwi wejściowe do apartamentu spełniają wymogi III klasy bezpieczeństwa, drzwi wewnętrzne są pełne, fornirowane lub białe lakierowane (półmat), z ościeżnicami bezprzylgowymi i zawiasami 3D oraz z zamkiem magnetycznym. W łazienkach zostały zastosowane jakościowe produkty ceramiczne, w pokojach dziennych w standardzie jest przygotowanie pod kuchnie. Oczywiście kuchnię możemy wykonać dla Państwa na miarę. Chłodzenie oraz ogrzewanie jest zapewnione przez tzw. fancoile (system VRF), w łazienkach są przygotowane elektryczne dywaniki oraz drabinki grzewcze. Taki system ogrzewania umożliwia dokładny pomiar energii z poszczególnych pomieszczeń oraz mieszkań. Częścią wyposażenia jest inteligentne sterowanie ogrzewaniem i chłodzeniem z możliwością podłączenia do systemu hotelowego oraz wykorzystania usług dozorcy. Szybkie łącze internetowe z odbiorem sygnału telewizji satelitarnej jest rzeczą oczywistą. Tee House jest częścią strzeżonego 24/7 resortu, który odgrodzony jest szlabanem, i którego teren publiczny monitorowany jest kamerami. Wejścia do budynków oraz garażów są kontrolowane przez konieczność użycia kart magnetycznych.\nWiększość apartamentów oferuje zapierające dech w piersiach malownicze widoki na otaczające Beskidy oraz na dziewiątą jamkę mistrzowskiego pola The Old Course resortu Golf Čeladná. Wieczorami można relaksować przy chwili spokoju, wsłuchiwać się w dźwięki przyrody w Tee House Čeladná i rozkoszować się widokami na Łysą Górę, Smrek, Ondrzejnik, Kněhynię lub Małą i Wielką Górę Stołową.\nJakość wykończenia można, do określonej fazy budowy, dostosować od Państwa wymagań i wykonać w jakimkolwiek standardzie. Płytki drewniane oraz z kamienia, gładzie szpachlowe, armatura i urządzenia sanitarne, to wszystko zależy od Państwa wyobraźni. Nasi profesjonaliści pomogą Państwu w wyborze i zaprojektowaniu Państwa mieszkania. W przypadku, gdy etap budowy nie pozwala już na zmianę tego standardu, to i tak zapewniamy Państwa, że chodzi o standard zaprojektowany przez renomowanych architektów i w najwyższej jakości.\nWłasny ogród, ale bez kosiarki...\nProszę delektować się wszystkimi wygodami życia w górach, ale w maksymalnym komforcie. Z przyjemnością zatroszczymy się o Państwa apartament i ogródek frontowy tak, by nie musieli Państwo spędzać weekendu na sprzątaniu lub z kosiarką w ręku. Proszę w maksymalnym stopniu cieszyć się atrakcjami resortu, golfem, jazdą na rowerze i konno, spacerami po okolicznych pagórkach lub wieczorami spędzonymi w wyśmienitej restauracji.\nMieszkanie na golfie\nMistrzowskie pole PGA\nRestaurand & Bar\nTurnieje i kongresy\nSnow Arena – biegi narciarskie\nTrenerzy i nauka gry w golfa\nPoprzez przesłanie niniejszego formularza wyrażam zgodę na gromadzenie, przechowywanie i przetwarzanie wszystkich moich danych osobowych zawartych w niniejszym formularzu przez spółkę Golferia House, a.s., z siedzibą nr 741, 739 12 Čeladná, REGON: 05278121 ("administrator") (ewentualnie przezjej pracowników i osoby współpracujące), w celu wysyłania (drogą elektroniczną/ telefonicznie) informacji handlowych związanych i/lub nawiązujących do oferty lokali mieszkalnych/niemieszkalnych w projekcie „Tee House Čeladná“, zwłaszcza w celu przygotowania dokumentacji do umowy. Niniejszej zgody udzielam na czas nieokreślony, jestem świadomy/a swoich praw zgodnie z ustawą nr 101/2000 Dz.U., o ochronie danych osobowych, zwłaszcza zgodnie z § 12 i 21. Zapoznałem/am się ze wszystkimi wypełnionymi częściami formularza, wszystkie dane są dokładne, prawdziwe i udostępnione dobrowolnie. Dane z niniejszego formularza mogą być wykorzystywane przez administratora do celów statystycznych, do jego użytku wewnętrznego. Administrator deklaruje, że będzie gromadził dane osobowe tylko w zakresie niezbędnym do realizacji ustalonego celu i będzie je przetwarzać wyłącznie zgodnie z celem, dla którego zostały zebrane.


Jak ocieplić ściany zewnętrzne? Koszty docieplenia domu murowanego - murator.pl\nAutor: Magdalena Niezabitowska-Krogulec Materiałem ociepleniowym stosowanym w systemach ETICS może być styropian, który jest lekki i bez problemów daje się przykleić do remontowanej elewacji\nNajczęstsze pytanie, które zadają inwestorzy szykujący się do termorenowacji, to: ile ocieplenia zastosować? Nie da się jednoznacznie na nie odpowiedzieć. Rodzaj i grubość materiału termoizolacyjnego do docieplenia ścian zewnętrznych zależą od kilku czynników.\nOcieplenie ścian zewnętrznych - materiały\nPrzede wszystkim liczy się materiał, z jakiego zbudowano ściany zewnętrzne. Może to być na przykład mur z dawnych bloczków gazobetonowych czy z tradycyjnych pustaków ceramicznych. Trzeba sprawdzić, jaki jest współczynnik przenikania ciepła U przez taką przegrodę. Im jego wartość wyższa, tym gorzej.\nDruga kwestia to rodzaj zastosowanego materiału ociepleniowego. Od wartości jego współczynnika λ zależy grubość warstwy termoizolacyjnej. Im niższa lambda, tym cieńsza może być izolacja. Z grubością izolacji nie wolno też przesadzić. Nietrudno bowiem przekroczyć granicę opłacalności takiej inwestycji. Ustalenie grubości izolacji nie jest łatwe i warto się zdać w tej kwestii na specjalistów zajmujących się audytem energetycznym. Pozwoli to uniknąć błędów polegających na zastosowaniu niewystarczającej izolacji lub niepotrzebnie grubej i przez to droższej.\nAutor: Stowarzyszenie na rzecz Systemów Ociepleń Przed dołożeniem izolacji do już ocieplonej ściany trzeba zrobić odkrywkę. Polega ona na wycięciu kawałka tynku i ocieplenia, dzięki czemu można sprawdzić, czy prawidłowo je mocowano i ocenić stan podłoża\nWełna czy styropian - co zastosować do ocieplenia ścian?\nStyropian, z racji dobrej izolacyjności termicznej i niskiej ceny, jest wciąż najpopularniejszym materiałem do ocieplania ścian zewnętrznych. Waży niewiele, a jego obróbka nie nastręcza problemów. Układa się go nieco szybciej niż wełnę. Charakteryzuje się lepszą niż ona odpornością na zawilgocenie, ale nie jest aż tak odporny na działanie ognia. Ze względu na niedużą masę ma też gorsze właściwości akustyczne. Tradycyjny styropian jest tylko w znikomym stopniu paroprzepuszczalny. Zazwyczaj do docieplania ścian zewnętrznych wykorzystujemy styropian fasadowy o grubości od 5 do 20 cm. Jego współczynnik przenikania ciepła λ wynosi 0,033-0,040 W/(m.K).\nCoraz więcej budynków ociepla się styropianem grafitowym zawierającym neopor. Płyty z takiego materiału mają nieco lepszy współczynnik przewodzenia ciepła λ. Wynosi on 0,032-0,033 W/(m.K).\nStyropian nie wszędzie się sprawdzi jednakowo dobrze. Często potrzebna jest wełna mineralna, gdyż ma lepszą paroprzepuszczalność i pozwala na odprowadzenie wilgoci zgromadzonej w przegrodzie poza budynek. Jej współczynnik przewodzenia ciepła λwynosi 0,030-0,041 W/(m.K). Wełna jest produktem o wysokiej sprężystości, więc doskonale klinuje się między drewnianymi elementami, a jednocześnie zabezpiecza je przed działaniem ognia. Z tego względu jest idealna do konstrukcji szkieletowych. Wełna fasadowa jest wciąż droższa od styropianu. Ponieważ waży dosyć sporo, powinna być kotwiona do ściany zewnętrznej większą liczbą kołków niż styropian.\nKołkować nie trzeba wełnianych płyt lamelowych. Są one węższe od zwykłych i wygodniejsze w montażu. Dobrze też przylegają do nierównych powierzchni. Czasem potrzebna jest twarda, odporna na wilgoć warstwa izolacyjna o jak najniższym współczynniku przewodzenia ciepła λ. Wtedy warto wykorzystać polistyren ekstrudowany λ = 0,029-0,034 W/(m.K) lub sztywną pianę poliuretanową PIR (λ = 0,020 lub 0,030 W/(m.K).\nAutor: ROCKWOOL W narożnikach ścian styropianowe lub wełniane płyty muszą być ze sobą przewiązane na mijankę\nKoszty ocieplenia domu. Ile zapłacimy za wełnę mineralną i styropian do ocieple…\nWspółczynnik przenikania ciepła U przez ściany należy zminimalizować do tego stopnia, aby wynosił nie więcej, niż wymagają aktualne przepisy, czyli 0,23 W/(m2.K). Pożądane byłoby jednak osiągnięcie wartości 0,2 W/(m2.K), która będzie obowiązywać od 2021 roku.\nPrzeważnie dom ociepla się od zewnątrz. Kupuje się wtedy materiał termoizolacyjny i przystosowany do niego system ociepleniowy ETICS, czyli: klej do izolacji, podkład tynkarski, tynk cienkowarstwowy (akrylowy, silikonowy, silikatowy, siloksanowy lub mineralny), farbę elewacyjną, siatkę zbrojącą do podkładu tynkarskiego i inne niezbędne akcesoria.\nNajkorzystniejszymi materiałami do ocieplania ścian zewnętrznych metodą ETICS są styropian fasadowy w postaci sztywnych płyt lub płyty z wełny mineralnej o gęstości 80-130 g/m3. Płyty ociepleniowe przykleja się do odpowiednio przygotowanego, suchego, czystego i nośnego podłoża. Kołków do styropianu można nie stosować tylko wówczas, gdy styropian mamy zamiar przyklejać do podłoża będącego w dobrym stanie. W każdym innym przypadku kołkowanie jest konieczne. Użycie kołków jest też wymagane, gdy ściana zewnętrzna budynku przekracza 8 m wysokości. Wełna zawsze wymaga kołkowania. Na izolacji, po jej przeszlifowaniu, robi się podkład tynkarski zbrojony siatką z włókna szklanego. Siatka musi się znaleźć pomiędzy dwiema warstwami podkładu, aby w żadnym miejscu nie wystawała. Układa się ją z zachowaniem 10-centymetrowych zakładów między poszczególnymi pasami. Na zagruntowanym podkładzie rozprowadza się i zaciera tynk, który na końcu maluje się farbą elewacyjną. W niektórych systemach tynk zastępują płytki elewacyjne, na przykład z klinkieru.\nPrzykładowy koszt docieplenia ścian zewnętrznych\nMateriał izolacyjny Koszt materiałuizolacyjnego[zł/m2 ] Koszt materiałówelewacyjnych [zł/m2] Robocizna[zł/m2] Razem[zł/m2]\nWełna mineralna 10 cm 26-72 System z tynkiem akrylowym– około 30 66 122-168\n7-21 Ruszt, wiatroizolacjai deski elewacyjne – około 90 70 167-181\nWełna mineralnalamelowa 10 cm 31-40 System z tynkiem akrylowym– od 30 66 127-136\nStyropian fasadowy biały 14-23 System z tynkiem akrylowym– od 30 52 96-105\nStyropian fasadowygrafitowy 18-28 System z tynkiem akrylowym– od 30 52 100-110\nPolistyren ekstrudowany 36-64 System z tynkiem akrylowym– od 30 52 118-146\nPłyty PIR 61-77 System z tynkiem akrylowym– od 30 52 143-159\nPiana natryskowaPUR 90-155 Ruszt, wiatroizolacja i deskielewacyjne – około 90 35 215-280\nDodatkowe ocieplenie do ścian zewnętrznych\nGdy ściany zewnętrzne są już ocieplone, powstaje dylemat – czy usuwać starą warstwę i izolować od podstaw, czy można będzie dołożyć dodatkowe ocieplenie. Wszystko będzie zależało od tego, jak dobrze stara izolacja trzyma się muru. Aby to stwierdzić, wykonawcy muszą zrobić tak zwaną odkrywkę. Polega ona na wycięciu fragmentu ocieplenia o wymiarach około 1 x 1 m. Pozwoli to zorientować się, czy płyty dobrze przyklejono do muru, oraz sprawdzić, czy mur jest w dobrym stanie – zachowuje powierzchniową nośność, nie jest zawilgocony lub zagrzybiony. Jeśli ocieplenie jest solidnie przymocowane (można to jeszcze poprawić, dodatkowo je kołkując), można mocować kolejną warstwę. Płyty wełny lub styropianu przykleja się wtedy do zagruntowanego tynku. Trzeba je też zakołkować. Kołki muszą być na tyle długie, żeby przeszły przez obie warstwy izolacji i zakotwiły się w murze na głębokość minimum 5 cm.\nAutor: KABE Kołki muszą być umieszczane w narożach między płytami i w ich środkowych częściach. Ich liczba, jeśli będą w ogóle stosowane, powinna być zgodna z zaleceniami producenta danego systemu\nJaka grubość ocieplenia ścian zewnętrznych?\nPoniżej przedstawiamy grubość ocieplenia potrzebnego do uzyskania U = 0,23 W/(m2.K)*\nRodzaj materiału Współczynnik przewodzenia ciepła λ [W/(m.K)] Orientacyjna, minimalna grubość ocieplenia [cm]\nWełna mineralna 0,035-0,040 12-15\nStyropian EPS 0,032-0,039 10-15\nPolistyren ekstrudowany XPS 0,031-0,038 8-15\nPoliuretan PIR 0,023-0,027 5-10\n* Dla ściany z pustaków ceramicznych grubości 30 cm\nCiepłe ściany trójwarstwowe\nGłównym elementem ścian trójwarstwowych jest warstwa nośna z bloczków, cegieł bądź pustaków. Druga warstwa to ocieplenie grubości od 8 do 15 cm, a funkcję trzeciej pełni mur osłonowy grubości 8-12 cm z bloczków, pustaków lub cegieł. W starych domach między warstwą nośną a osłonową z reguły brakuje ocieplenia. Jest tam szczelina powietrzna. Ona też ma pewne właściwości termoizolacyjne, ale to zbyt mało, aby zdecydowanie ograniczyć straty ciepła. Pustą szczelinę można wypełnić materiałem termoizolacyjnym, ale tylko takim, który nadaje się do aplikacji metodą natryskową lub nadmuchową – strzępkami celulozy bądź wełny mineralnej albo pianą poliuretanową. To jednak metoda droga i dość skomplikowana, dlatego warto zarezerwować ją dla budynków o zabytkowej lub wyjątkowo cennej elewacji.\nCzęściej więc wybiera się tańszą i prostszą drogę, czyli ociepla ściany od zewnątrz. Jeśli mur był zbudowany z ładnej cegły licowej, można odtworzyć jego charakterystyczny wygląd. Zamiast po ociepleniu tynkować ściany, okleja się je wtedy płytkami klinkierowymi. To droższy materiał od tynku i więcej zapłacimy za robociznę, ale zachowamy pierwotny styl budynku.\nUszkodzenia ścian z betonu komórkowego: przyczyny i naprawa. Wyjaśnia ekspert


Body Dziecięce - Archiwum X. 2 - IdeaShirt\nArchiwum X. 2 body dziecięce\nBody Dziecięce Archiwum X. 2 - Wzór inspirowany kultowym serialem Z Archiwum x. Jeśli jesteś tak jak my, fanem tej serii, to koniecznie musisz wyposażyć się w taką koszulkę.\n#ufo #archiwum x #film #serial\nDom z Papieru Imiona to t-shirt idealny dla każdego fana popularnego hiszpańskiego serialu o... 34 PLN Star Wars jedi vs sith Czy jesteś po ciemnej stronie mocy? Czy identyfikujesz się jako rycerz Jedi? A... 34 PLN Hakuna Matata koszulka z nadrukiem Hakuna Matata czyli tłumacząc na Polski: Nie martw się! To... 34 PLN Buka Nadszedł mróz i mgła... mgła tak gęsta, że ciężko zobaczyć kogokolwiek, w... 34 PLN Yoda coffee i need czyli Baby Yoda i jego pilna potrzeba napicia się kawy. Nie może być innego... 34 PLN


UW13 UCHWYT HMS - Sklep Sportowy\n/ UW13 UCHWYT HMS\nKod produktu: AL*_17-62-163\nUW13 HMS to drążek przeznaczony do treningu na wyciągu górnym i dolnym. Można wykorzystać go do całej gamy ćwiczeń na różne grupy mięśniowe górnych partii ciała zaczynając od małych grup mięśniowych, jak biceps i triceps, przez przedni i boczny akton mięśni naramiennych, aż po mięśnie najszersze oraz prostownik grzbietu.\tDługość drążka oraz rozstaw rękojeści dają możliwość ćwiczeń na wąskim i szerokim uchwycie. Skutkuje to efektywnym treningiem. Rękojeści ustawione są pod kątem. Dzięki temu w trakcie każdego ćwiczenia angażują alternatywne przyczepy mięśniowe w stosunku do prostego uchwytu. Ogumowana rękojeść pozwala na pewny oraz komfortowy chwyt, co zapobiega wyślizgnięciu się przyboru z rąk. Uchwyt wykonany jest ze stali. Umożliwia to trening ze znacznym obciążeniem.\tModel UW13 HMS pomoże łatwo i symetralnie rozbudować swoje mięśnie.\tPrzeznaczony do wyciągu górnego i dolnego\tSpecyfikacja\tMateriał: chromowana stal\tDługość części chwytnej (mm): 110-150\tŚrednica części chwytnej (mm): 32\tIlość miejsc chwytnych: 4\tRozstaw rękojeści (mm): 250-605\tUchwyt: gumowany\tWymiary:\tdługość (mm): 39\tszerokość (mm): 760\twysokość (mm): 105\tśrednica (mm): 25\tŚrednica otworu (mm): 15\tWaga produktu (kg): 3.44\tUwagi\tGwarancja 24 miesiące


Drodzy klienci Sklep bocowear.com umożliwia wysyłkę zakupionych produktów za pośrednictwem różnych firm kurierskich\nWasze zakupy mogą zostać opłacone zarówno przedpłatą na nasze konto (przelew tradycyjny lub przelew ekspresowy), jak i wysłane za pobraniem (płatne przy odbiorze). Dzięki tak szerokiej gamie form wysyłki jesteśmy dużo szybsi od innych sklepów! Koszt wysyłki paczki zależy od wybranej formy wysyłki.\nZamówienia powyżej 250 zł - DARMOWA DOSTAWA KURIEREM INPOST\nZamówienia poniżej 250 zł:\nKurier InPost Za Pobraniem 17,99 zł\nKurier DPD Za Pobraniem 17,99 zł\nW razie pytań odnośnie dostawy najlepiej kontaktować się bezpośrednio z firmą kurierską:\nDPD - (22) 577 55 55\nInPost - 801 400 100\nCzas dostawy to zazwyczaj jeden dzień roboczy, w przypadku dużej ilości zamówień czas może ulec wydłużeniu\nUwaga! Podanie niewłaściwego adresu może spowodować, że przesyłka zostanie zwrócona do sklepu Boco Wear, a klient zostanie obciążony kosztami dodatkowego transportu. Zalecamy upewnienie się, czy podany adres dostawy jest prawidłowy! Po złożeniu zamówienia, nie ma możliwość zmiany adresu dostawy , rozmiaru, modelu i formy dostawy!


Ochrona prywatności Użytkowników jest dla PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA MEDIVET MONIKA JURCZAK szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.twojmedivet.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA MEDIVET MONIKA JURCZAK jako administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.twojmedivet.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.twojmedivet.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.twojmedivet.pl jest PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA MEDIVET MONIKA JURCZAK, Juliusza Słowackiego 21, 11-010 Barczewo, NIP 5213123918, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.twojmedivet.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nW przypadku chęci skorzystania przez Użytkownika z przysługujących mu praw jako podmiotu danych osobowych, może on się skontaktować z Administratorem za pomocą następujących danych kontaktowych: PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA MEDIVET MONIKA JURCZAK, Juliusza Słowackiego 21, 11-010 Barczewo, medivet@interia.pl.\nW celu uzyskania jakichkolwiek informacji dotyczących niniejszej Polityki Prywatności, Użytkownik może skontaktować się z Administratorem danych osobowych: PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA MEDIVET MONIKA JURCZAK, Juliusza Słowackiego 21, 11-010 Barczewo, z wykorzystaniem następujących danych kontaktowych: medivet@interia.pl.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: Juliusza Słowackiego 21, 11-010 Barczewo.


Od ponad dwóch dekad podpis elektroniczny istnieje w naszym kraju. Na początku był uważany za biznesowy luksus, jednak obecnie jest bardzo popularny i stosowany przez wiele osób. Warto zaznaczyć, że tego typu podpisy elektroniczne sprawiają, iż wszelkie transakcje biznesowe są…\nOpublikowane w 8 czerwca 2022 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nInternet dla wielu ludzi to największa zdobycz cywilizacyjna. Jest to globalna sieć stanowiąca bardzo cenne źródło informacji. Dzięki internetowi ułatwimy sobie pracę, naukę, a także zabawę. Jest to również medium reklamowe oraz środek komunikacyjny. Niestety internet niesie za sobą także…\nOpublikowane w 25 marca 2022 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 15 marca 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 26 stycznia 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 25 stycznia 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 22 stycznia 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 18 stycznia 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl\nOpublikowane w 14 stycznia 2021 Redakcja elektronicznyswiat.pl


FERPLAST Obcinacz, cążki dla psa do pazurów, gilotyna 5987 - w sklepie KacikPupila.pl\nFERPLAST Obcinacz, cążki do pazurów GRO 5987\nCążki do pazurów. Praktyczny obcinacz zapewniający bezpieczne skracanie pazurów naszego pupila. Przezaczony do pazurków kocich i psich.\nZnajomość odpowiedniego obcinania paznokci u psa jest ważnym elementem pielęgnacji, jak również ważne jest dla zdrowia Twojego psa. Nadmierny wzrost paznokci może spowodować wiele problemów dla Twojego psa, a w niektórych przypadkach, paznokcie mogą się zawijać i rosnąć z powrotem do łap. Odpowiedzialny właścieiel powinien wiedzieć jak obicąć pazury lub powinien zlecić to zadanie odpowiedniej osobie (weterynarz, fryzjer).\n5. Obicnanie paznokci u zwierząt jest równie stresujące dla właścicieli czworonogów jak i dla nich samych. Dlatego też warto do nich mówić, wynagradzać przysmakiem.\nData dodania produktu do sklepu: czwartek, 09 lipiec 2009.\nOpinia o: FERPLAST Obcinacz, cążki dla psa do pazurów, gilotyna 5987 - w sklepie KacikPupila.pl\nTRIXIE Szampon: naturalny, pielęgnacyjny 250ml /2907\nBOSCH Goodies Hair & Skin przysmak wspomagający zdrową sierść i skórę 450g\nferplast, obcinaczki dla psa\nsobota, 24 marzec 2018 45848586 wywołań od poniedziałek, 02 lipiec 2007


Powtarzające sie krwotoki. Strona 1. ForumGinekologiczne.pl – portal wiedzy o ginekologii i położnictwie\npowtarzające sie krwotoki\nTemat: powtarzające sie krwotoki (3)\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html#p8990http://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html powtarzające sie krwotoki\nwitam.mam pytanie czy ktoś spotkał się z taka przypadłością jak krwotoki podczas nieregularnych miesiaczek.\nw moim przypadku wykonane były już wszelkie badania i nie stwierdzono niczego niepokojącego. jedna pani doktor powiedziała,ze po zabiegu,który miałam po stwierdzeniu obumarcia ciąży, mogło zostać uszkodzone jakieś naczynko,które pęka za każdym razem kiedy dochodzi do menstruacji.\nza każdym razem też,kiedy udaję sie do lekarza -ten sugeruje mi zabieg"czyszczenia" -3 razy poddałam sie czemuś takiemu,jednak obawiam sie,ze to zbyt inwazyjny sposób...zresztą bez zabiegu krwotoku trwa mniej wiecej tyle samo czasu-około 8 dni.\nczy jest jakiś sposób na uporanie sie z tym problemem? z góry dziękuję za jakąkolwiek pomoc i zainteresowanie.pozdrawiam wszystkich\nOstatnia edycja: 25-09-2005 18:04:00\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html#p365115http://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html powtarzające sie krwotoki\nCzasem pomagają preparaty wzamcniające układ żylny zawierające diosminę\nOstatnia edycja: 25-09-2005 18:09:00\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html#p365116http://www.forumginekologiczne.pl/forum/powtarzajace-sie-krwotoki/watek/8990/1.html powtarzające sie krwotoki\nprzede wszystkim przepraszam za zdublowanie wątku-wydawalo mi sie,ze moje pierwsze próby poszły na marne\nbardzo dziękuję za podpowiedź. poczytałam sobie o tym skłądniku w necie i widze,zę leki na jego bazie są tylko na receptę. no tak,pozostaje mi iść do lekarza i sugerować,zeby przepisał mi taki lek. chyba potrzebne mi powodzenie w tym temacie. bardzo dziekuję za odzew.gdyby ktos miał jeszcze jakieś rady-chetnie skorzystam\nOstatnia edycja: 26-09-2005 16:36:00


Kursy dla firm – Centrum Języków Romańskich\nOferta Centrum skierowana jest również do firm.\nProwadzimy szkolenia językowe kadry kierowniczej i pracowników firm. Szkolenia te są zawsze indywidualną ofertą, przygotowaną zgodnie z potrzebami naszych Klientów.\nMoże ona obejmować tylko szkolenia językowe lub stanowić pakiet, czyli szkolenia językowe + tłumaczenia. Wszystkie oferty przygotowywane są i analizowane indywidualnie.\nZajęcia mogą być prowadzone w siedzibie firmy bądź w Centrum. Intensywność i terminy zajęć dostosowujemy do potrzeb naszych Klientów.\nPrzed rozpoczęciem szkolenia metodyk ocenia poziomu kompetencji językowej Słuchaczy. Wspólnie ze Zleceniodawcą określany jest cel oraz potrzeby leksykalne, uzyskanie certyfikatu, ewentualne staże w firmach za granicą. Następnym krokiem jest stworzenie odrębnego, indywidualnego planu działania oraz opracowanie programu szkolenia.\nBazując na naszym wieloletnim doświadczeniu dydaktycznym oraz tłumaczeniowym, jesteśmy w stanie stworzyć dla naszych Klientów takie szkolenie, które przyniesie oczekiwane, zamierzone wyniki. Każdy nasz kurs szkoleniowy oprócz typowej wiedzy lingwistycznej wzbogacony jest o informacje kulturowo-cywilizacyjne, jak i symulacje ( również video ) sytuacji językowych w środowisku zawodowym.\nCentrum jest wyspecjalizowanym, autoryzowanym Centrum Egzaminacyjnym ACCUEIL – Międzynarodowy Certyfikat Hotelarstwo i Turystyka. Mamy więc doświadczenie w szkoleniach i przygotowaniu do egzaminu kadry kierowniczej restauracji, hoteli i agencji turystycznych.\nJako, że każdy program oraz strategie nauczania analizowane są indywidualnie, wymiar godzin, częstotliwość, terminy zajęć ustalane są przy każdej ofercie.\nPraca jest systematycznie sprawdzana poprzez testy, ale również dzięki naszej platformie, która w dokładny sposób analizuje, sprawdza i przypomina o odrabianiu prac, przygotowaniu do testów sprawdzająccyh. Pomaga w przyjazny sposób stać się odpowiedzialnym za własną naukę i wyniki, gdyż dokładnie pokazuje postępy pracy. Pracodawcy oraz Kadra Zarządzająca mają również możliwość, dzięki naszemu DZIENNIKOWI ELEKTRONICZNEMU mieć wgląd w obecności, wyniki i zaangażowanie własnych pracowników. Po zakończeniu określonego etapu pracy Centrum przygotowuje SPRAWOZDANIE z pracy oraz postępów.\nDiagnostyka kompetencji językowych\nDiagnoza kompetencji językowych to oferta dla pracodawców, którzy podczas rekrutacji chcieliby zweryfikować deklarowaną przez kandydatów znajomość danego języka.\nułożenie testu pisemnego z języka sprawdzającego opanowanie słownictwa ogólnego oraz zasad gramatycznych na wszystkich poziomach językowych,\nułożenie testu pisemnego z języka sprawdzającego opanowanie słownictwa specjalistycznego (w zależności od potrzeb pracodawcy, działalności, branży),\nprzeprowadzenie rozmowy z kandydatami oraz ocenę ich umiejętności komunikacyjnych.\nA po weryfikacji?\nstworzymy raport diagnozujący kompetencje językowe kandydatów,\nocenimy poziom zaawansowania kandydatów (według skali Rady Europy od A1-C2).\nFirmy zainteresowane diagnozą kompetencji językowych prosimy o kontakt z nami w celu ustalenia szczegółów.


A może szukasz właśnie mnie? - TOP-Ogloszenia.Net\nA może szukasz właśnie mnie?\nNietypowa oferta – nietypowego faceta.\nSzukam dziewczyny, która nie szuka sponsora i trafiła tutaj z czystej ciekawości, lub przez przypadek, bo szuka kandydata na prawdziwego przyjaciela, a nie sponsora, ale próbowała już szukać w różnych źródłach, portalach a nawet w świecie realnym.\nSzukam Dziewczyny, która próbowała już szukać w świecie realnym, wśród znajomych, na domówkach, ale jakoś wśród znajomych nie znalazła nikogo na tyle pełnego, żeby mógł stać się jej uzupełnieniem. Szukała w klubach, ale stwierdziła, że próżno tam szukać „egzemplarzy” istotnie rozumujących, na portalach randkowych szukała, ale znalazła nie to, czego szukała i wszędzie indziej gdzie próbowała odbiła się od banalności, zwyczajności, piwa, meczy, wiecznych kumpli i innych tego typu akcentów.\n„...pełno nas, a jakoby nikogo nie było...”\nPełno ludzi... ale...\nSam będąc w podobnej „zmęczonej” sytuacji, usiadłem i skonstruowałem znaczeniowo odwrócone ogłoszenie. Kontrowersyjne, umieszczone w kontrowersyjnym miejscu w sieci, ale skoro potrafię myśleć i pisać twórczo, to korzystam z tego.\nSzukam kandydatki na koleżankę w zasadzie „płatności” przyjaźń - za przyjaźń.\nGdzie przyjaźń, jako realna waluta handlu wymiennego o wysokim nominale wartości, budowana latami i zyskująca na wartości, dzięki oprocentowaniu, jakie daje rozwijająca się własna osobowość\ni stworzone wspólnie zaufanie, a dalej szczęście.\nCzyli w zasadzie: im bardziej się rozwijam – tym więcej daję.\nIm więcej dałam, tym więcej dostaję.\nW moim systemie wartości, przyjaźń, to niesfalsyfikowane wartości, takie jak: prawdziwa szczerość i uczciwość, realna wysoka kultura osobista, w tym zachowaniowa, prawdziwe zaangażowanie i dynamizm relacyjny, oparty o świadomość, że życie jest tylko jedno, a drugi człowiek jest w życiu wartością za którą nie da się zapłacić pieniędzmi.\nPonieważ przyjaźń traktuję jako emocjonalno – intelektualną wymianę handlową, poniżej zawieram skróconą „ofertę handlową” i oczekiwania.\nSzkicowo o mnie:\nJako człowiek: komunikatywny, rozwinięty, wykształcony, niezależny, kulturalny 35-latek. Z otwartym perspektywicznie spojrzeniem na życie, przesiąknięty realizmem, stonowanym sympatyczną osobowością.\nTaki facet z umiarkowaną klasą i własnym stylem.\nŚmiech to zdrowie, humor to podstawa, ale jak wszystkie dodatki osobowościowe i te, dla mnie, nie są sposobem na życie, a jedynie dodatkiem do mojej osobowości.\nZewnętrznie: sympatyczny z twarzy, przystojny, 176cm wzrostu, wyglądający dużo młodziej, niż wskazuje metryka.\nZdecydowanie nie wyglądam jak kaloryfer, nie jestem zgrilowany w solarium.\nNie jeżdżę samochodem z wystawionym łokciem\ni nie słucham przewidzianej do tego muzyki.\nSzkicowo o poszukiwanej:\nRozwinięta dziewczyna z zainteresowaniami, rozsądna, dobrze wychowana (może ze wsi?), ułożona, z własnym systemem wartości i z zainteresowaniami. Dziewczyna z jakimiś fajnymi wadami i dystansem do siebie. Koniecznie kulturalna, z natury miła, najlepiej jak i ja, zmęczona bezsensownymi znajomościami, szukająca znajomości na poziomie wyższym niż standardowy (czyt. ogólnie przyjętym)\nZewnętrznie: koniecznie sympatyczna z twarzy, najlepiej nie wymalowana, nie sztuczna, im niższa, tym dla mnie sympatyczniejsza:-)\nBezwzględnie nie szukam „różowej niuni” w obcisłej miniówce, w czarnych kozaczkach i z klejonymi kolorowankami zamiast paznokci, oraz brwiami, które kiedyś były i już ich nie ma:-(\nNie razi mnie styl emo, lub jakikolwiek inny subkulturowy styl, ale tak jak unikam disco polo, tak samo unikam „różowych laleczek”.\nJeżeli chcesz, żebym nie zbagatelizował Twojego maila...\nJako odpowiedzi oczekuję sensownego maila, zawierającego:\na)\tprzemyślaną treść, bo jeżeli ktoś umie pisać sensownie, umie też rozmawiać. A tylko dialog łączy naprawdę ludzi.\nb)\tzdjęcia, bo twarz jest obrazem duszy\nStrukturalnie inne maile, pozostaną z mojej strony bez odpowiedzi. Zależy mi na możliwie jak najszybszym przeniesieniu, ewentualnie rozsądnie rozwijającej się znajomości na grunt realny, gdyż liczę, że nowopoznana osoba, również będzie, bardziej werbalistką niż pisarką:-)\nZatem kontakt mailowy ograniczam do wzajemnej weryfikacji i zapoznania.\nLepiej czas na pisanie maili przeznaczyć na dialog, najpierw telefoniczny, a później być może przy kawie i szarlotce na ciepło z lodami i bitą śmietaną w jakieś fajnej kawiarence.\nOgłoszenie dodane: Sroda, 18 Kwiecien, 2012 23:06\nOgłoszenie Nr: 392540


Odległa Tajlandia okiem Google Street View | Fotoblogia.pl\nGoogle Street View dawno zszedł z dróg i podąża rożnymi szlakami pokazując ciekawe miejsca. Tym razem na plecach człowieka kamery Google obfotografowały odległe tereny w Tajlandii.\nAparaty Google Street View przemierzają naszą planetę na różnych środkach transportu — samochodach, łodziach, ludziach, a ostatnio nawet…\nGoogle Street View zwiedza różne nowe tereny dokumentując otaczającą rzeczywistość za pomocą kamer 360 stopni. Dotarły one już na pustynię i pod powierzchnię wody, teraz przyszedł czas na Tajlandię.\nNoszenie sprzętu Googla nie jest łatwym zadaniem. Urządzenie waży 18 kg, więc dłuższy spacer, szczególnie przez trudny teren, może być bardzo wyczerpujący. Dlatego w Tajlandii podjął się tego triatlonista Panupong Luangsa, który pokonał w ten sposób 500 km przez 2 lata dokumentując piękno swojego kraju.\nDzięki staraniom Luangsa możemy obejrzeć Tajlandię, a nawet po niej wirtualnie pospacerować. Projekt obejmuje 150 interesujących miejsc. O wysiłku jaki podjął Luangsa świadczy fakt, że tylko podczas fotografowania plantacji herbaty i pól truskawek znosił cztery pary butów. Podczas czsłęj podróży Luangsa pokonał różnymi środkami transportu 500 000 km.\nProgram Google Trekker wypożycza kamerę Street View nieustraszonym odkrywcom, którzy mogą obfotografować lokalizaje niedostępne dla pojazdów Google. Może u nas są miejsca, gdzie warto pochodzić z kamerami Google?\nChronos 1.4C - ponad 21 tys. kl./s w kamerze za 2500 dolarów Pierwszy raz w historii zobaczyliśmy tę stronę Jowisza. Jest nieziemska! Zmiany na Ziemi widziane z kosmosu [video] Gocławski Dzień - zobacz filmy o warszawskim osiedlu Naukowcy puszczają mątwie filmy 3D. Mają pomóc w nauce o percepcji głębi Jak zmniejszyć szumy w aparacie? Zamrozić go! Szpiegowskie gołębie służyły w CIA podczas Zimnej Wojny. Miały swoje aparaty Ihagee Elbaflex to kolejny dowód na odrodzenie fotografii tradycyjnej Rosyjska "kosmiczna ciężarówka" w płomieniach. Niesamowite zdjęcie Fotografka z astmą zachorowała na COVID-19 po weselu. Wszystko przez pana młodego Zobacz to na własne oczy. Rzadkie nagranie pokazuje karmiącego likaona Real-View 3-D: skaner do zdjęć 3D


Jak długo trwa pozycjonowanie stron internetowych i od czego zależy ten okres? Osiągnięcie optymalnej pozycji w wyszukiwarkach internetowych to główny cel pozycjonowania stron www. Niemniej jednak musimy uświadomić sobie, iż samo pozycjonowanie jest procesem – nie sposób osiągnąć oczekiwanych efektów w tydzień czy dwa, należy dać sobie nieco więcej czasu. Jak długo trwa pozycjonowanie stron … Read morePozycjonowanie stron\nPlakaty na ścianę – dziś modne jest dekorowanie nimi ścian, to nie tylko pięknie wygląda, mówi o dobrym guście właściciela wnętrza, ale może też podkreślić zalety przestrzeni i ukryć jej wady. Jakich zasad musisz przestrzegać, aby harmonijnie udekorować swoje wnętrze plakatami na ścianę. W ofercie znajduje się wiele plakatów o różnych motywach i stylach, dzięki … Read morePlakaty na ścianę\nDlaczego magazyny energii cieszą się coraz większą popularnością? Coraz częściej mówi się o magazynach energii jako jednym z elementów, który ma kluczowy wpływ na rozwój Odnawialnych Źródeł Energii. Tego typu inwestycja umożliwia nam zaoszczędzenie dużej części pieniędzy, które przeznaczylibyśmy na odzyskiwanie prądu z sieci energetycznej. Z czego wynika rosnąca popularność magazynów energii? W jaki sposób działają magazyny … Read moreMagazyny energii


Automatyka procesu, wizualizacja i zasilanie linii nr 5 do cięcia blachy na arkusze w Steel Service Center (voestalpine, Austria)\nAutomatyka i obwody niskiego napięcia\nVoestalpine Stahl Service Center GmbH z siedzibą w Linz, Austria, to specjalistyczne centrum zajmujące się obróbką taśm, blach i profili. Rocznie przetwarza ponad 600 000 ton taśmy stalowej na liniach do cięcia wzdłużnego i poprzecznego – na arkusze.\nVoestalpine Stahl Service Center GmbH uruchomiło na swoim obiekcie nową linię do cięcia blachy na arkusze.\nDzięki tej nowej linii możliwa jest produkcja arkuszy blachy o długości od 300 do 6 000mm ze zwojów blachy o różnej klasie jakości, ważących do 34 ton każdy.\nZwoje stali są więc rozwijane, a taśma stalowa zostaje wygładzona w prostownicy. Po zakończeniu tego procesu nożyce wielokrążkowe tną taśmę na maksymalnie 4 węższe wstęgi. Następnie poprzeczne nożyce wahadłowe tną wstęgi na arkusze o wymaganej długości (prostokątne lub o innych kształtach).\nPóźniej arkusze blachy są z najwyższą dokładnością i w pełni automatycznie składane w pakiety, zgodnie z wymogami klienta, i ważone, a każdy może ważyć do 6 ton.\nvoestalpine Stahl Service Center GmbH (linia nr 5 do cięcia blachy na arkusze)\nTablica sterownicza linii nr 5 do cięcia blachy\nObwody niskiego napięcia i sterownia\nSprecher Automation dostał zlecenie na dostawę kompletnego wyposażenia elektrycznego dla tego zakładu. Niezbędna wiedza na temat procesów sterowania i nadzoru oraz referencje z wykonania różnych projektów były głównym czynnikiem wyboru oferty eksperta w dziedzinie automatyki z Linz. Zakres dostawy obejmował szafy sterownicze, konsole sterownicze, jednostki UPS, systemy IT i instalację okablowania.\nOprócz systemów zasilania i sterowania, Sprecher Automation zainstalował także przeciwpożarowy system alarmowy i klimatyzację w pomieszczeniu sterowni.\nPoziom 1 – systemy sterowania i nadzoru (PLC)\nNa poziomie 1 do zdalnego sterowania zastosowano sterownik SIMATIC® S7-400 . Jest on połączony ze wszystkimi sterownikami i urządzeniami systemu siecią Profibus-DP.\nZaawansowane systemy zabezpieczeń, które składają się ze skanerów obrotowych, kurtyn świetlnych i jednostek kontroli dostępu, zrealizowano za pomocą oddzielnej jednostki sterującej.\nPoziom 2 – kontrola nad procesem\nPoziom drugi zrealizowano za pomocą systemu do wizualizacji procesów SPRECON-V, który faktycznie jest jądrem zakładu. System jest oparty na aplikacji PVSS II.\nPoziom kontroli procesu składa się z serwera, serwera zimnej redundancji i 7 klientów. Wszyscy klienci są zainstalowani na linii i połączeni z serwerem poziomu 3 - AS/400 (automatyka procesu produkcji) oraz z poziomem 1 poprzez protokół TCP/IP.\nNa poziomie 2, gdzie przekazywane są dane z poziomu 3, generowane są wszystkie dane odnośnie produkcji dla poziomu 1. Ponadto zostały zintegrowane następujące funkcje:\nGenerowanie protokołów zmianowych, dziennych, tygodniowych i miesięcznych\nPowiadomienia poziomu 3 o zakończeniu danego poziomu produkcji\nSprecher Automation zaimplementował także system rejestrowania czasu, który dostarcza informacji o zbliżającym się końcu danego etapu produkcji, a także o pojawiających się problemach. W celu zoptymalizowania procesu produkcji, wszystkie wygenerowane dane są kontrolowane statystycznie i w sposób jasny i czytelny wyświetlane na monitorze operatora.\nLinia nr 5 do cięcia blachy na arkusze w voestalpine Stahl Service Center GmbH została w pełni uruchomiona w marcu 2006 roku.\nSchemat linii nr 5 do cięcia blachy na arkusze


epoda - Poetyka literacka On-line\n1) w gr. liryce chóralnej i w partiach tragedii 3. zwrotka, następująca po obu jednakowych zwrotkach (strofie i antystrofie) i odmiennie od nich zbudowana; 2) w poezji staroż. strofa, w której 2. wers jest krótszy od pierwszego; także utwór złożony z takich strof.


Chiny Tester napięcia ogrodzenia, akcesoria Volt-Alarm, dostawca Tester ogrodzenia ze stali nierdzewnej\nTester napięcia ogrodzenia,Akcesoria do Volt-Alarm,Tester ze stali nierdzewnej,,,\nSC ELITE LTD [Sichuan,China] Typ firmy: Producent , Przedsiębiorstwo Handlowe Main Mark: Ameryka , Azja , Europa Wschodnia , Europa , Europa Północna , Oceania , Europa Zachodnia , Na calym swiecie Eksporter: 91% - 100% Certs: CE Opis: Tester napięcia ogrodzenia,Akcesoria do Volt-Alarm,Tester ze stali nierdzewnej,,,\nStart > Products > Ogrodzenia Akcesoria > Tester ogrodzenia\nKategorie Produkt Tester ogrodzenia, jesteśmy wyspecjalizowani producenci z Chin, Tester napięcia ogrodzenia Akcesoria do Volt-Alarm dostawcy / fabryki, hurt wysokiej jakości produkty Tester ze stali nierdzewnej R & D i produkcji, mamy doskonały serwis po sprzedaży i wsparcia technicznego. Czekamy na współpracę!\nChiny Tester ogrodzenia Dostawcy\nPróbnik ogrodzenia może być sklasyfikowany jako wiele rodzajów, takich jak elektryczny ogrodzenie woltomierz cyfrowy, może przetestować napięcie na linii ogrodzenia. Elektryczny tester bieżący może przetestować obecny na linii ogrodzenia i wiele innych rodzajów można wybrać. Wszystkie te przedmioty należy używać z jednej strony dotykać lub zawiesić na linii ogrodzenia, z jednej strony wsunąć do ziemi, aby sprawdzić napięcie i prąd.\nWszystkie nasze ogrodzenia tester energetyki mogą być zasilane z baterii, nie trzeba ładować innymi mocami. Wiele funkcji, które tester może pokazać na linii energetycznej i ogrodzeniowej, czy to w normalnych warunkach pracy, można monitorować system ogrodzenia elektrycznego w każdej chwili.\nLista powiązanych produktów: Tester napięcia ogrodzenia , Akcesoria do Volt-Alarm , Tester ze stali nierdzewnej


Royal Collection planuje rozwój sieci - Puls Biznesu - pb.pl\nRoyal Collection planuje rozwój sieci\nopublikowano: 15-07-2003, 00:00\nAndrzej Rosa, właściciel oraz prezes Royal Collection, sieci sklepów z modną odzieżą, potwierdził dalsze plany rozwoju spółki. W listopadzie można spodziewać się otwarcia placówki w Poznaniu w Starym Browarze. Planowane jest także uruchomienie sklepów w Gdańsku, Szczecinie, Krakowie, Wrocławiu oraz w Warszawie w galeriach handlowych Arkadia i Złote Tarasy.\nJSW i ZK Przyjaźń zwierają szyki\nAgropolisa ma już kapitał\nNajdroższymi miastami Polski są Jastarnia i Sopot\nLufthansa nie chce Swiss International\nBianco wierzy, że rynek akcji wzrośnie przez najbliższe\nByły prawnik Trumpa skazany na 3 lata więzienia\nEkonomiści: niewykluczone, że w 2019 r. "Dzień wolności podatkowej" będzie wcześniej niż w br.\nWłaściciel , Odzież , Szczecin , Lokale I Grunty , Taras , Kraków , Rozwój\nNieruchomości / Royal Collection planuje rozwój sieci


Piotr Olech, Public relations - agencje - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\n80-809 Gdańsk , Rogalińska 5B lok. 4 (woj. pomorskie)\nFirma Piotr Olech zlokalizowana jest pod adresem: Rogalińska 5B lok. 4, Gdańsk, pomorskie. Figurujemy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem: 5832745109. po@piotrolech.pl to adres e-mailowy firmy.\nRok rozpoczęcia biznesu to 2018 rok. Public relations - agencje to branża, w której działamy. Współrzędne, które pozwalają na szybką lokalizację, to: 54.3291806135775N, 18.5998077717142E.\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: Piotr Olech\nJaki jest adres firmy Piotr Olech Adres to: 80-809 Gdańsk , Rogalińska 5B lok. 4 (woj. pomorskie)\nJaki jest e-mail do firmy Piotr Olech E-mail to: po@piotrolech.pl\nJaki jest NIP firmy Piotr Olech NIP to: 5832745109\nJakie są współrzędne geograficzne firmy Piotr Olech Współrzędne geograficzne to: 54.3291806135775°N 18.5998077717142°E


MŚ U-20: Koniec zmagań w grupie D, Serbia na czele - Piłkarski Świat.com\nW meczach trzeciej kolejki grupy D rozgrywanych w Nowej Zelandii Mistrzostw Świata do lat 20 Serbia pokonała Meksyk 2:0, a Urugwaj podzielił się punktami z Mali remisując 1:1. Z rozgrywkami pożegnał się Meksyk, a do grona szesnastu najlepszych drużyn turnieju awansowały pozostałe trzy zespoły.\nNa Otego Stadium w Dunedin doszło do starcia reprezentacji Serbii oraz Meksyku. Spotkanie wyśmienicie rozpoczęło się dla zespołu z Bałkanów. Już w 2. minucie wynik meczu otworzył Nemanja Maksimović. Od tego momentu do głosu próbowali dojść Meksykanie, ale na niewiele się to zdawało, gdyż Serbowie dzielnie się bronili, a od czasu do czasu groźnie kontratakowali. W końcówce pierwszej połowy podwyższyli wynik spotkania po tym, jak precyzyjnym uderzeniem z rzutu wolnego popisał się Andrija Zivković.\nW drugiej odsłonie meczu Meksyk osiągnął inicjatywę, chcąc odwrócić losy meczu. Szczególnie aktywni byli Erick Gutierrez oraz wprowadzony w przerwie Alejandro Diaz. Starania piłkarzy z Ameryki Północnej nie przyniosły jednak zamierzonych efektów. Wynik z pierwszej części gry utrzymał się do samego końca i to Serbowie zajęli pierwsze miejsce w grupie D.\nSerbia – Meksyk 2:0 (2:0)\nNemanja Maksimović 2′, Andrija Zivković 43′\nSerbia: Rajković – Gajić, Antonov, Babić, Veljković – Maksimović, Gacinović (80′, Jovanović), Milinković (86′, Grujić), Zdjelar, Zivković – Mandić (64′, Saponjić).\nMeksyk: J. Gonzalez – K. Gutierrez, R. Gonzalez, Arreola, Aguirre – Guzman, Pineda (46, Marquez), Ramirez (55, Lainez), Lozano, E. Gutierrez – Martinez (46, Diaz)\nEmocji nie zabrakło w drugim dzisiejszym spotkaniu grupy D. W Hamilton na Waikato Stadium naprzeciw siebie stanęły reprezentacje Mali i Urugwaju. Oba zespoły przed tą kolejką miały taką samą ilość punktów i identyczny bilans bramek. Zwiastowało to wyrównane spotkanie. Lepiej zaczęło się ono dla Urugwajczyków. W 17. minucie na listę strzelców wpisał się Franco Acosta. To był jeden z zaledwie dwóch strzałów piłkarzy z Ameryki Południowej w tym meczu. Od tego momentu na boisku lepsza była drużyna Mali. Piłkarze z Czarnego Lądu również nie grzeszyli skutecznością, ale w 44. minucie zdołali wyrównać. Gola na wagę remisu strzelił Adama Traore. Druga połowa nie przyniosła zmiany rezultatu. Remis oznaczał, że o kolejności w tabeli miało zadecydować losowanie. To okazało się szczęśliwe dla Urugwajczyków i to oni ostatecznie zajęli drugą pozycję. Malijczycy znaleźli się jednak w gronie najlepszych drużyn z trzecich miejsc i także awansowali do 1/8 finału turnieju.\nMali – Urugwaj 1:1 (1:1)\nAdama Traore 44′ – Franco Acosta 17′\nMali: D. Diarra – Coulibaly, Maiga, Kone, Doumbia – S. Diarra (83′, H. Traore), Gbakle, Sacko, Samassekou – Diallo (72′, M. Toure), A. Traore.\nUrugwaj: Guruceaga – Cotugno, Lemos, Suarez, Gonzalez (64′, Saracchi) – Nandez, Poyet, Castro, Guerra – Pereiro (64, Amaral), Acosta (89′, Arambarri).\nTabela grupy D (za: livesports.pl):\nTags: Mali, meksyk, Mistrzostwa Świata U-20, piłka młodzieżowa, Podsumowania, relacje, rozgrywki reprezentacyjne, Serbia, Urugwaj\nPrevious Zbliża się Mundial kobiet!\nNext Historia finałów Ligi Mistrzów