RTR w sejmie :: MedExpress.pl\nWspieranie rozwoju produkcji leków w Polsce oraz prezentacja raportu dotycząca doświadczeń innych krajów w tym zakresie - będą tematem posiedzenia Parlamentarnego Zespołu na rzecz Wspierania Przedsiębiorczości i Patriotyzmu Ekonomicznego, które odbędzie się 8 maja o godz. 17.00.\nOpublikowano 23 kwietnia 2019, 13:15\nJak to robią Hiszpanie?\n- Przemysł farmaceutyczny w Polsce nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału i ma ujemny bilans handlowy – mówi Krzysztof Kopeć, prezes PZPPF. – Tymczasem krajowe firmy produkują leki generyczne, które odpowiadają zarówno na podstawowe potrzeby zdrowotne Europejczyków, jak i charakteryzują się nowoczesna formą podania czy też połączeniem kilku cząsteczek. Robimy też tzw. generyki ulepszone (z wartością dodaną) oraz leki trudne do wytworzenia. W produkcji tych ostatnich specjalizuje się niewielu producentów w Europie, więc przy odpowiedniej współpracy tych firm z Rządem nasz kraj mógłby stać się ich globalnym dostawcą – dodaje Barbara Misiewicz- Jagielak, wiceprezes PZPPF.\n- Ubiegłoroczne negocjacje cen leków utwierdziły nas w przekonaniu, że bez jasnych zapisów ustawowych dotyczących Refundacyjnego Trybu Rozwojowego (RTR) trudno będzie przekonać Komisję Ekonomiczną, aby oceniała i uwzględniała wpływ producentów na polską gospodarkę według jednoznacznych kryteriów. Aby umożliwić Komisji Ekonomicznej realizację obowiązujących już ustawowych zapisów o uwzględnieniu przy ustalaniu ceny leku działalności naukowo-badawczej i inwestycyjnej wnioskodawcy, należy zagwarantować obiektywne do tego narzędzie, jakim mógłby być RTR – mówi K. Kopeć, prezes PZPPF.\nWprowadzenie RTR zostało zapisane w przyjętej przez Rząd „Polityce Lekowej Państwa na lata 2018-2022” jako narzędzie realizacji jednego z celów wyznaczonych w tym dokumencie - rozwoju krajowego przemysłu farmaceutycznego. – Mam nadzieję, że efektem prac parlamentarnego Zespołu będzie przyspieszenie prac nad wdrożeniem RTR – mówi B. Misiewicz-Jagielak, wiceprezes PZPPF.


Tak dawniej wyglądał Bytów. Zobacz, wyjątkową kolekcję 1969 roku (zdjęcia) | Głos Pomorza\nTak dawniej wyglądał Bytów. Zobacz, wyjątkową kolekcję 1969 roku (zdjęcia)\nSylwia Lis 22.08.2020\nDawny Bytów. Kolekcja L. Szymczaka\nTak dawniej wyglądał Bytów. Zobacz, wyjątkową kolekcję 1969 roku. Bardzo się zmieniło? Zdjęcia pochodzą z kolekcji Leszka Szymczaka.\nZobacz także: VI Zlot Fordów Mustangów w Ustce.\nCzy jarmarki i festyny były faktycznie takie kolorowe? Przygotowaliśmy dla was kolekcję fotografii ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego. Możecie na nich zobaczyć, jak bawiono się podczas festynów ludowych i w wesołych miasteczkach. Czy faktycznie czujemy nostalgię do tych imp...\nnowe koszulki piłkar...\nChociaż koronawirus sprawił, że mistrzostwa Europy zostały przełożone na kolejny rok, to firmy odzieżowe nie wstrzymały realizacji swoich planów. Przygotowały nowe kolekcje strojów dla wielu drużyn narodowych, w których te będą rywalizowały w Euro 2021. Jednak po raz pierwszy w g...\nTo sensacyjna informacja. Policja odzyskała skradziony niemal 40 lat temu sztylet. Kindżał należał do kolekcji Tatarianów - jedynej takiej w Polsce i jednej z najcenniejszych w zbiorach Muzeum Podlaskiego. W sierpniu służby odnalazły go w domu pasera... w podbiałostockich Zaścian...\nCzasy, gdy Robert Lewandowski i Pierre-Emerick Aubameyang rywalizowali ze sobą o tytuł króla strzelców niemieckiej Bundesligi to już historia, bo Gabończyk zamienił w styczniu 2018 roku Borussię Dortmund na londyński Arsenal. Sportowo nie wyszedł na tym najlepiej, bo choć więcej ...\ndziwne koszulki piłk...\nnietypowe koszulki p...\nProjektanci koszulek piłkarskich lubią się wyróżniać, ale czasem popadają w przesadę. Niektóre modele są chyba tworzone po to, by wzbudzić kontrowersje. Okazji do podziwiania piłkarzy na boiskach nie ma ostatnio zbyt wiele, dlatego przygotowaliśmy zbiór najbardziej nietypowych pi...


Złam mnie! - Koty, psy i inne zwierzęta\nBieganie i łapanie to zabawy sportowe i są lubiane przede wszystkim przez młode lub aktywne koty. Zwierze w dzikiej pogoni biega po całym mieszkaniu, po łóżkach i krzesłach, regałach i innych meblach. Role co chwila się zmieniają, a ścigany staje się goniącym, i odwrotnie. Tego rodzaju atletyczne wyczyny nie tylko rozwijają sprawność fizyczną i zdolność szybkiego reagowania, lecz wymagają także siły. Czworonożni sportowcy szybko wracają na kanapę, by odpocząć i nabrać sił.\n– Jeśli twoje koty są ruchliwe, otwieraj drzwi w mieszkaniu, by udostępnić im więcej miejsca do wyścigów – radzi nasz ekspert. – Aby podczas biegów nie ucierpiały żadne przedmioty, lepiej zawczasu schować wazony i inne delikatne rzeczy.\nRównież ukrywanie się należy do ulubionych zajęć naszych kotów. Kartony, skrzynki, torby na zakupy, szuflady i regały mają dla nich nieodparty urok. Tam czują się bezpiecznie i mogą obserwować wszystko i wszystkich z ukrycia. A jeśli przypadkiem nadejdzie inny kot, można go znienacka zaatakować i rozpocząć zabawę w wyścigi lub zapasy.\n– Niektóre pozornie przytulne zakamarki mieszkania mogą być potencjalnie niebezpieczne – radzi nasz ekspert. – Koty lubią torby, w przypadku tych na zakupy istnieje ryzyko, że czworonóg zaplącze się w nie, a nawet istnieje ryzyko uduszenia się zwierzęcia.


Konferencja prasowa z Eir Aoi w Meksyku w 2015 roku | JaME Polska\nKonferencja prasowa z Eir Aoi w Meksyku w 2015 roku\nwywiad - 09.01.2017 01:01\nautor: Mariana "Wicky" Ruiz - tłumaczenie: jawachu\nRozmawialiśmy z piosenkarką anisong Eir Aoi o jej karierze, przygodach w Meksyku i ulubionym anime.\nDzień po przybyciu do Meksyku popularna piosenkarka anisong, Eir Aoi, spotkała się z mediami, by porozmawiać o swojej karierze i wrażeniach z tego kraju. Następnego dnia miał dobyć się jej występ w Lunario del Auditorio Nacional. Piosenkarka została przywitana brawami. Przedstawiła się po hiszpańsku krótkim: “Witajcie, jestem Eir Aoi. Miło was poznać", po czym padły pierwsze pytania.\nWitaj! Co znaczy dla ciebie Meksyk?\nEir Aoi: Otrzymałam wiele wiadomości od meksykańskich fanów na Facebooku, byłam więc zainteresowana przyjazdem do Meksyku, co stało się możliwe w zeszłym roku. Jestem bardzo szczęśliwa, że się udało.\nJak wspomniałaś, już w zeszłym roku miałaś pomysł, by przyjechać tutaj. Kiedy dostałaś taką propozycję od LoveJapan, co skłoniło cię do powiedzenia “Tak, pojadę do Meksyku, kraju, którego nie znam”?\nEir Aoi: Komentarze, które otrzymałam za pomocą mediów społecznościowych, uświadomiły mi, że w Meksyku ludzie bardzo lubią japońską kulturę. Jak mogłam powiedzieć nie?\nCzy znasz jakiegoś artystę śpiewającego po hiszpańsku? Nie ma znaczenia, czy jest z Meksyku, czy nie.\nEir Aoi: Nie. (śmiech) Ale wczoraj byłam w telewizyjnym show i podczas przerwy miałam okazję posłuchać kilku piosenkarzy z ładnymi głosami, zainteresowałam się więc nimi. Chciałabym dowiedzieć się o nich więcej.\nWiemy, że pracowałaś przy kilku anime. Które z nich lubisz najbardziej i dlaczego?\nEir Aoi: Każde z nich jest dla mnie cenne, trudno więc wybrać tylko jedno.\nJeżeli chodzi o openingi do anime, czy jest jakieś anime, przy którym nie pracowałaś, a chciałabyś zaśpiewać do niego piosenkę?\nEir Aoi: Lubię “Shingeki no Kyojin” i “Durarara!!”. Chciałabym przy nich pracować.\nWspomniałaś, że miałaś okazję posłuchać osób śpiewających po hiszpańsku. Czy chciałabyś zaśpiewać piosenkę w tym języku? Czy myślisz, że mogłaby to być dobra rzecz dla twojej kariery?\nEir Aoi: Jak na razie potrafię powiedzieć tylko pozdrowienia po hiszpańsku i trudno się było tego nauczyć, ale myślę, że mógłby to być przyjemne doświadczenie. Fajnie byłoby znać język na tyle, by spróbować.\nOczywiście, meksykańska i japońska kultura są zupełnie inne. Co było dla ciebie największym kulturowym szokiem od chwili przyjazdu tutaj?\nEir Aoi: Dziś rano byłam w Templo Mayor1, by zobaczyć ruiny i dowiedzieć się czegoś o historii Meksyku. Uważam, że ta okazja poznania historii Meksyku jest czymś wartościowym w kontekście jutrzejszego koncertu.\n1. Ważne stanowisko archeologiczne w Mexico City.\nW jaki sposób przygotowujesz się do koncertów? Masz jakieś specjalne zwyczaje czy rytuały?\nEir Aoi: Ten koncert będzie w didżejskim stylu, ćwiczyłam w Japonii, by zaprezentować nowy rodzaj koncertu. Z drugiej strony, mam rytuał mówienia na każdym koncercie wraz z moimi technicznymi “Ei ei ru” i pewnie jutro też tak zrobię.\nUjawniono niedawno, że będziesz pracować nad tematem do “Digimon World: Next 0rder”. Jakie masz inne doświadczenia w dziedzinie gier wideo? Czy chciałabyś pracować w tej dziedzinie?\nEir Aoi: Chciałabym pracować przy “Monster Hunter”, “Call of Duty”, “Left 4 Dead”, “Biohazard”, “Dynasty Warriors Online”, “Final Fantasy”, “Dragon’s Dogma”… wielu. (śmiech) Chciałbym brać udział w tak wielu projektach, że brakuje mi palców, by je zliczyć.\nEir Aoi: Osobą, którą podziwiam i szanuję najbardziej na świecie, jest mój ojciec. Nie jem nawet jedzenia, którego on nie cierpi. Mój ojciec powiedział mi, że aby być dobrą piosenkarką, powinnam pójść nad morze i śpiewać z całych sił, by wzmocnić struny głosowe, co też zrobiłam.\nJaką piosenkę najbardziej lubisz śpiewać na żywo?\nEir Aoi: Ogólnie rzecz biorąc, najbardziej lubię tę piosenkę, która wywołuje najwięcej uśmiechów fanów, i ta piosenka zmienia się w każdym kraju. Bardzo chcę zobaczyć, która z nich wywoła najwięcej radości u jutrzejszej publiczności.\nGdzie widzisz siebie za 10 lat jako artystkę?\nEir Aoi: Chcę nadal śpiewać, ale, jeżeli będzie to możliwe, chciałabym też brać udział w tworzeniu piosenek dla innych ludzi.\nCzego spodziewasz się po meksykańskiej publiczności na koncercie?\nEir Aoi: Mam nadzieję, że będzie dobrze się bawiła. Mam także nadzieję, że koncert stanie się dla uczestników dobrym wspomnieniem, czymś, co pozwoli zapomnieć o złych rzeczach, których może doświadczają w tej chwili.\nCzy chciałaś zostać piosenkarką anisong, kiedy zaczynałaś?\nEir Aoi: Zamiast od początku myśleć, że chcę śpiewać piosenki do anime, najpierw chciałam być piosenkarką. Kiedy dorastałam, zaczęłam lubić świat anisongów, więc ostatecznie połączyłam te dwa marzenia. Połączywszy te dwie rzeczy, jestem zadowolona z tego, co osiągnęłam.\nJeżeli nie byłabyś piosenkarką, w co innego przelewałabyś swoje uczucia?\nEir Aoi: Był moment, kiedy obawiałam się, że może nie uda mi się zostać piosenkarką, i w tamtym czasie marzyłam o zostaniu pielęgniarką. Interesuje mnie pomaganie ludziom i przez to uszczęśliwianie ich. W tamtym momencie więc, kiedy nie mogłam realizować celu zostania piosenkarką, uczyłam się trochę pielęgniarstwa.\nCzy możesz podzielić się z nami czymś ze swojego zawodowego wykształcenia?\nEir Aoi: Nie mam profesjonalnego wykształcenia, po prostu w szkole dołączyłam do chóru i nauczyłam się grać trochę na gitarze. Jest także to, o czym wspomniałam wcześniej, chodzenie nad morze i śpiewanie, śpiewanie do nikogo konkretnego, ale z całych sił. Jedyne, co mogę powiedzieć o moim treningu wokalnym, to to, że śpiewałam codziennie tak dużo, że ludzie dali mi ksywkę ‘chodzący głośnik’.\nZ jakim artystą, krajowym lub zagranicznym, chciałabyś współpracować w przyszłości?\nEir Aoi: Kiedy byłam w szkole, bardzo interesowałam się Do As Infinity i - choć to metal - bardzo lubię Evanescence.\nJakie było twoje ulubione anime w dzieciństwie?\nEir Aoi: Moim ulubionym anime była “Czarodziejka z Księżyca”. Lubiłam je tak bardzo, że dotąd kupuję rzeczy z nim związane.\nJak ważna jest moda na twoich koncertach?\nEir Aoi: Moje sceniczne kostiumy nie rożnią się zbytnio od tego, co noszę na co dzień. Zwykle ubieram się bardziej po męsku, w czarne ciuchy. Na koncerty zakładam krótkie szorty; to dla mnie charakterystyczne. Przy okazji, przed pójściem do Templo Mayor, udało mi się kupić w centrum tenisówki. Mam zamiar po powrocie do Japonii chwalić się nimi przed wszystkimi. (śmiech)\n(śmiech) Jakie tenisówki?\nEir Aoi: Są czarne z metalowymi wstawkami i naprawdę śliczne. Zakochałam się w nich od pierwszego wejrzenia.\nJak ci się pracowało z Hisashim z GLAYa? Podobała ci się współpraca z nim?\nEir Aoi: Jestem bardzo zadowolona, że mogłam z nim współpracować, jako że słuchałam piosenek GLAYa z moja rodziną. Mam jego płyty od dzieciństwa i jest to zespół, który bardzo szanuję. Wiele dla mnie znaczyło, że mogłam pracować z kimś tak dla mnie ważnym.\nJakie masz najlepsze i najgorsze doświadczenia ze swojej kariery?\nEir Aoi: Podczas mojego pierwszego koncertu w Nippon Budokan chciałam skończyć piosenkę dobrze wykonanym skrętem, ale skończyło się to upadkiem, przez co wyszło głupio. Jeżeli chodzi o najlepsze doświadczenie, nie chcę nikomu schlebiać, ale jestem bardzo szczęśliwa, że otrzymałam zaproszenie do Meksyku, by zagrać samodzielny koncert, nie dzieląc sceny z nikim. I by pokazać moją muzykę i sztukę nieznanej publiczności.\nJaką piosenkę najtrudniej było nagrywać w studiu?\nEir Aoi: Ignite. To bardzo żywa piosenka, wymagająca wiele energii. Choć była nagrywana w chłodnym sezonie, musiałam zdjąć koszulę w studiu, śpiewając ją, gdyż oblewałam się potem.\nZa czym najbardziej tęsknisz ze swojego kraju, gdy jedziesz za granicę?\nEir Aoi: Za jedzeniem natto z umeboshi. Próbowaliście tego?\n(Niektórzy z obecnych przytaknęli.)\nEir Aoi: (zaskoczona) Niewiarygodne! Niesamowite!\nWspomniałaś, że wczoraj uczyłaś się hiszpańskiego? Czego udało ci się nauczyć?\n(Piosenkarka poprosiła o chwilę na zastanowienie, podczas której próbowała sobie przypomnieć słowa po hiszpańsku; tłumacz pomógł jej, podsuwając początek zdania.)\nEir Aoi: “Estoy muy feliz de estar en México.” [Jestem bardzo szczęśliwa, że mogę być w Meksyku.]\nWiele osób zna anisongi, ale część z nie zna ciebie. Co byś powiedziała publiczności, która nie zna Eir Aoi?\nEir Aoi: Tym, którzy nie znają mojej twórczości, poleciłabym zacząć od openingów do “Kill la Kill” czy “Sword Art Online”: Innocence z “Sword Art Online” i Sirius z “Kill la Kill”.\nWiedząc jak wielu fanów masz w Meksyku, czy czujesz presję związaną z występem przed publicznością, której nie znasz?\nEir Aoi: Nie potrafię odpowiedzieć szczerze przed jutrem, ponieważ nie miałam możliwości poznać meksykańskiej publiczności. Ale jeżeli zapytacie mnie, czy mam tremę, to nie bardzo. Jestem zadowolona i podekscytowana tą możliwością.\nTwój singiel Aurora został wykorzystany w serii “Gundam Age”. Zważywszy na historyczny, polityczny i kulturalny wpływ tej serii, jakie ma dla ciebie znaczenie fakt, że to właśnie twoja piosenka została wykorzystana we franczyzie będącej fundamentem pokolenia otaku?\nEir Aoi: Jestem bardzo zadowolona i zaszczycona dopuszczeniem do udziału w czymś, co jest nierozerwalnie częścią japońskiej kultury. Inną sprawą, o której chciałabym wspomnieć, choć może nie jest zbyt związana z pytaniem, to to, że ostatniej nocy śniłam o walce w Gundamie. (śmiech)\nJak podoba ci się jak na razie miasto Meksyk? W jakich miejscach byłaś? Jakie masz doświadczenia z meksykańskim jedzeniem?\nEir Aoi: Tego ranka odwiedziłam śródmieście i poszłam do Templo Mayor, ale miałam także możliwość pójścia na zakupy. Nie miałam jeszcze okazji spróbować meksykańskiej kuchni, ale dzisiaj mam zamiar zjeść nopales i tacos.\nJaka twoim zdaniem jest różnica pomiędzy działaniem w świecie anisong a byciem piosenkarką popową?\nEir Aoi: Największą różnicą pomiędzy nimi jest to, że kiedy śpiewasz do anime, dostajesz niektóre materiały (mangę, skrypty czy cokolwiek innego związanego z anime); gdy śpiewasz jpop, jest to bardziej związane z tym, przez co przechodzisz lub co czujesz w danym momencie.\nGdybyś mogła podkładać głos pod jakąkolwiek postać z anime, kogo byś wybrała?\nEir Aoi: Ponieważ mój głos jest naturalnie niski, nie wiem, jaką rolę mogłabym odgrywać, ale prawdopodobnie jakiegoś chłopca. (śmiech)\nJaka była najtrudniejsza decyzja, którą musiałaś podjąć w trakcie swojej kariery?\nEir Aoi: Zamiast jednego trudnego doświadczenia, trudny jest dla mnie moment, gdy muszę coś stworzyć, ale nie mogę znaleźć sposobu na wyrażenie tego. Ale to, co mnie uszczęśliwia, to moment, kiedy udaje mi się pokonać tę przeszkodę.\nCzy możesz opisać swoją karierę muzyczną jednym słowem?\nEir Aoi: (myśląc) “Yume” [marzenie]. Powodem, dla którego redukuję swoją karierę do tego słowa, jest to, że choć dotarłam do punktu, kiedy mogę śpiewać profesjonalnie, nie jest to koniec mojego marzenia. Śpiewanie dla ludzi z różnych krajów, na całym świecie, to niemal jakbym codziennie śniła.\n“Digimon World: Next 0rder” od zeszłego roku świętuje piętnastolecie. Czy reprezentuje on dla ciebie coś specjalnego, czy po prostu nad nim pracujesz?\nEir Aoi: Mam bardzo mocne wrażenia dotyczące “Digimona”. Była to gra, którą bardzo lubiłam. “Digimon Adventure” ukazał się niedawno i choć nie miałam możliwości zobaczenia go, wiem, że nadal odczuwam bardzo silne emocje w stosunku do tej serii, bo gdy zobaczyłam trailer, kilka łez spłynęło po mojej twarzy.\nWiemy, że występem w Meksyku kończysz swoją trasę, i wiemy też, co wiąże się z “Digimonem”. Ale co jeszcze planuje Eir Aoi na przyszłość?\nEir Aoi: Jutrzejszy koncert będzie didżejski, ale w przyszłym roku chciałabym pojechać w trasę z zespołem. Przy okazji, ponieważ jestem w Meksyku, pomalowałam paznokcie na kaktusowy kolor. (śmiech)\nJakie masz pięć ulubionych piosenek na odtwarzaczu?\nEir Aoi: Ulubiona piątka? Na piątym miejscu mam Hiro Hatamoto, na czwartym Acid Black Cherry, ma trzecim soundtrack do “Tokyo Ghoul”, na drugim L’Arc~en~Ciel, a na pierwszym… (myśli) Ostatnio? UVERworld.\nEir Aoi: Lubię czytać, chodzić po sklepach, a kiedy nie bardzo mam ochotę tego robić, lubię grać cały dzień, w ogóle nie wychodząc z domu.\nJeżeli ktoś z Meksyku pojechałby do Japonii, jakie miejsca poleciałbyś mu do zobaczenia?\nEir Aoi: Spodziewałam się tego pytania! (śmiech) Urodziłam się na Hokkaido, na północy Japonii. W Meksyku nie pada śnieg, ale na Hokkaido tak, polecam więc pojechanie na Hokkaido i zbudowanie wielu bałwanów. W zeszłym tygodniu spadło 40 centymetrów śniegu.\nCzy miłość miała wpływ na twoją muzykę?\nEir Aoi: Niestety lub na szczęście, nie miałam aż tak złamanego serca, jak to opisuję, ale wyobrażam sobie, jak ktoś się wtedy czuje, kiedy śpiewam o tym. Ignite oparte jest na przeżywaniu straty.\nDziękujemy ci bardzo!\nJaME chciałoby podziękować Eir Aoi, LoveJapan Entertainment i tłumaczowi z możliwość uczestniczenia w konferencji prasowej.\nEir Aoi WORLD TOUR 2015 -ROCK THE WORLD!-\nAoi Eir Mexico City - Mexico\n© Eir Aoi - Maria Fernanda Paula Terrazas


Browary pod kontrolą - WP Finanse\nBrowary pod kontrolą\nskontrolowała 77 partii piwa pochodzących z 27 browarów. Niemal 25 procent\npróbek nie miała wymaganych parametrów fizyko-chemicznych, a 43 procent było\nInspektorzy sprawdzali zarówno jakość handlową piwa w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami, jak i deklaracją producenta. Piwo jest kategorią produktów, w której to producent decyduje, czy wyrób będzie spełniał wymagania normy polskiej czy też będzie wytwarzany zgodnie z recepturą własną (tzw. deklaracją producenta). Każdorazowo kontrola jakości handlowej obejmuje weryfikację trzech obszarów: cech organoleptycznych, parametrów fizyko-chemicznych i prawidłowości znakowania.\nNa poddanych ekspertyzie 77 partii piwa stwierdzono nieprawidłowości w zakresie parametrów fizykochemicznych w przypadku 18 partii (tj. 23,4 procent). Dotyczyły one głównie zawyżonej i zaniżonej zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej (8 partii) oraz zawyżonej i zaniżonej zawartości alkoholu etylowego (8 partii). W wyniku analiz laboratoryjnych piwa stwierdzono również nieprawidłowości w zakresie barwy piwa, kwasowości ogólnej oraz pienistości piwa (4 partie).\nNiezgodne z przepisami znakowanie stwierdzono w 46 na 106 kontrolowanych partii piwa (tj. w 43,4 procent). Najczęściej stwierdzaną nieprawidłowością było poprzedzenie ilości nominalnej towaru paczkowanego nieprawidłowym wyrażeniem "Poj." lub "Obj." zamiast "Objętość netto" lub "Zawartość netto" oraz stosowanie niewłaściwej wysokości cyfr i liter do określania ilości nominalnej towaru.\nW efekcie kontroli inspektorzy IJHARS wydali 7 decyzji nakazujących poddanie kontrolowanych partii piwa zabiegom mającym na celu doprowadzenie znakowania do wymogów określonych w przepisach. Ponadto w trzech przypadkach nałożyli kary pieniężne w kwocie 5 200 zł za wprowadzanie do obrotu artykułów zafałszowanych ze względu na błędne oznakowanie (w tym brak informacji o składniku alergennym - słodzie jęczmiennym) oraz złe parametry fizykochemiczne (zaniżona zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej w stosunku do deklaracji producenta). Dodatkowo wszczęli 20 postępowań administracyjnych i wydali 16 zaleceń pokontrolnych.


(Przekierowano z Port lotniczy Bydgoszcz)\n4.2 Kierunki czarterowe 2020\nW listopadzie 2013 LOT zaprzestał realizacji połączenia pomiędzy Bydgoszczą a Warszawą, co oznaczało, że z lotniska odbywały się regularnie wyłącznie loty za granicę. Decyzja ta została podjęta pomimo protestów miejscowych parlamentarzystów, wskazujących na wzrost ruchu pasażerskiego na tej trasie o 27% w ciągu 2 lat. Na skutek działań Urzędu Marszałkowskiego (dotacja dla przewoźnika), kierunek ten przywrócono 14 kwietnia 2014, jednak z uwagi na niską frekwencję wkrótce nastąpiło jego zawieszenie. Kierunek warszawski został uruchomiony ponownie dopiero w 2019 roku.\nW 2019 ogłoszono przetarg na budowę w Żołędowie przy drodze krajowej nr 5 nowego lądowiska Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, gdzie w l. 2019-2020 powstały: budynek biurowo-socjalny, pokój operacyjny, hangar na śmigłowiec, pomieszczenie warsztatowe, podziemny zbiornika paliwa lotniczego oraz miejsce postojowe dla śmigłowca ze strefą końcowego podejścia i startów. Działka pod inwestycję została zakupiona pod koniec 2017 r. za ponad 1 mln zł. W rezultacie od 25 listopada 2020 bydgoska baza Lotniczego Pogotowia Ratunkowego (jedna z 21 baz HEMS – Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego), wykorzystująca śmigłowce typu Eurocopter EC 135, przestała użytkować lotnisko w Bydgoszczy.\nZ powodu pandemii koronawirusa COVID-19, od 14 marca 2020, kiedy odleciał ostatni samolot do Londynu-Stansted, funkcjonowanie lotniska zostało zawieszone. Od 16 marca do 10 maja 2020 na lotnisku wykonano 72 starty i lądowania (wobec 603 w 2019), co oznaczało spadek operacji lotniczych o 88,1 proc. Spadek ten był niższy niż przeciętna dla trzynastu polskich lotnisk regionalnych (-92,5 proc.), na których wykonano zaledwie 2 683 starty i lądowania, tj. o 33 079 mniej w porównaniu z podobnym okresem roku poprzedniego. W tym czasie odprawiono: w kwietniu – 3 pasażerów, w maju – 14, w czerwcu – 125. Regularny ruch lotniczy wznowiono 1 lipca 2020 lotem z Londynu-Stansted . W ciągu pierwszego miesiąca po wznowieniu ruchu na lotnisku odprawiono 8863 pasażerów (spadek w stosunku do 2019 o 81 proc. z poziomu 47160) i przeprowadzono 621 operacji lotniczych, w sierpniu 2020 odprawiono 18171 pasażerów (spadek o 38 procent) wykonując 1018 operacji lotniczych (spadek o 25 procent), a we wrześniu 2020 15919 pasażerów (spadek o blisko 62%) i 878 operacji lotniczych (spadek o 22%).\n16 października 2020 na budynku terminalu odsłonięto tablicę upamiętniajacą apotkanie Jana Pawła II z kilkuset tysiącami pielgrzymów na lotnisku w Bydgoszczy w czerwcu 1999 roku.\nRazem: 7 kierunków w 5 krajach\nKierunki czarterowe 2020Edytuj\nRazem: 6 kierunków w 4 krajach\n↑ Nowa trasa krajowa LOT! Będzie hit? Powrót po latach i… tanie bilety.\nOstatnio edytowano 26 lis 2020 o 22:13


Parada Mikołajów - niedziela 3 grudnia\nParada Mikołajów – niedziela 3 grudnia\nStowarzyszenie Tarrnobrzeski Klub Kawaleryjski zaprasza mieszkańców Tarnobrzega w dniu 3 grudnia na godz. 13.oo na Plac Bartosza Głowackiego gdzie odbędzie się finał trzeciej już Parady Mikołajów.\nNa placu będą zorganizowane gry i zabawy dla dzieci połączone z wręczaniem drobnych upominków. Dodatkowo dzieci będą mogły skorzystać z możliwości przejażdżki kucykiem i tramwajem konnym. Natomiast młodzież i osoby dorosłe będą mogły skorzystać z możliwości podziwiania widoków na „zwyżce”.\nKulminacyjnym punktem jak co roku będzie start balonu i „odlot” świętego Mikołaja do nieba.\nNa zakończenie będziemy się starać ustanowić rekord Tarnobrzega we wspólnym śpiewaniu piosenki Mikołajkowej – teksty będą rozdawane chętnym na Pl. Bartosza Głowackiego.\nInformację nadesłało STKK\n„SANDłicz” po raz IV


Jeżeli chcesz znalesc ciekawe propozycje horrorów,\nGdzie szukać Creepypast ?\nGry na postawie Creepypast\n5 horrorów na ekranie\nMoja pasja, mój pomysł\nKim jestem? Osobą, która lubi się bać… ale w takim pozytywnym znaczeniu. Nie podejmuję działań na krawędzi, bo nie o ryzyko mi chodzi. Lubię za to opowieści, czy to napisane, opowiedziane, czy wyreżyserowane, które budzą dreszczyk emocji.\nMiejsce stworzone dla Ciebie i mnie\nNie jestem sam. Wiem, że takich osób jak ja, jest znacznie więcej. Że społeczność miłośników horrorów i strasznych opowieści to całkiem spora grupa osób. Pomyślałem więc sobie, że fajnie byłoby zebrać je w jednym miejscu. Bo czymże jest pasja, jeśli nie można dzielić się nią z innymi osobami? Najwięcej frajdy daje spotkanie drugiej osoby, która, tak jak my, jest pozytywnie zakręcona na punkcie konkretnego tematu. I moja strona taka właśnie jest. Ma na celu stworzenie platformy spotkań tych, którzy po prostu lubią dreszczyk grozy.\nCo proponuję? Nie tylko horrory. Te, choć są oczywiście klasyką w wywoływaniu dreszczy, pozostawiają pewną lukę. A doskonale wypełniają ją tak zwane creepypasty. Co to takiego? Są to krótkie opowiadania krążące w sieci, których celem jest jedno – wywołać strach u czytelnika. Jeśli też lubisz się bać, z pewnością wiesz już o co chodzi. Ja na te opowiadania trafiłem całkiem przypadkowo. I przyznam, zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Pomyślałem sobie wtedy, że może kiedyś sam stworzę taką opowieść. Zapewniam Cię więc, że ze mną nie będziesz się nudzić.\nTu proponuję zdjęcie tajemniczej, przerażającej postaci\nDlaczego lubię się bać?\nDlaczego właśnie horrory i creepypasty? Ponieważ literatura czy sztuka filmowa, w której nie ma choć odrobiny grozy zwyczajnie mnie nudzą. Nie lubię ballad, romansów, wierszy, gdy nie ma w nich czegoś co wywołuje dreszczyk emocji. Czy to normalne? Jak najbardziej. Jak każdy człowiek noszę w sobie potrzebę bezpieczeństwa. Ale też, jak wielu, lubię wyjść nieco poza sferę komfortu i przez chwilę zwyczajnie się bać. Nie jest to zjawisko odbiegające od normy, ale zupełnie naturalne. Czytając opowiadania czy oglądając filmy wciąż jestem bezpieczny, a zarazem przeżywam przygody, które zabierają mnie w podróż po innym świecie. Dzięki nim mam wrażenie, jakbym żył wielokrotnie, a moje życie stawało się ciekawsze i bogatsze.\nZapraszam więc na moją stronę. Jestem przekonany, że nie będziesz się tutaj nudzić. Znajdziesz na niej odpowiedź na własne potrzeby, by od czasu do czasu przeżyć coś niezapomnianego. A może znajdziesz też inspirację, by samemu zacząć tworzyć?\nJak przywołać Candymana?\nWedług fikcyjnych historii przywołanie Candymana będzie możliwe po wypowiedzeniu jego imienia pięciokrotnie przed jakimś lustrem. W tym momencie ma się pojawić i dokonać morderstwa na śmiałku, który go przywołał.\nKim był Candyman?\nTo fikcyjna postać literacka i filmowa, która została zamordowana w wyniku zemsty ojca kobiety, z którą bohatera połączył romans. W momencie śmierci dusza Candymana została w zwierciadle ukochanej, dlatego właśnie wezwanie jego imienia przed lustrem sprawia, że pojawia się i morduje śmiałka hakiem, który ma zamiast reki.


Diana – Zabawa w kreowanie – Kwiecień 2018 – Hipnoza Świadomość i Wolność\nUsunięcie z nóg programów blokujących.\nDoświadczanie różnych poziomów świadomości.\nWizyta w kosmosie.\nOczyszczanie w centralnym słoneczku.\nDoświadczenie własnej ciszy i spokoju.\nŻycie w świecie, zapętlających, własnych wyobrażeniach.\nWięcej informacji odbierasz będąc obserwatorem, a nie uczestnikiem wydarzeń.\nPoziom składający się z nieistotnych dla istnienia elementów.\n„Ubabranie się” we własne, stwarzane, iluzyjne teorie myślowe.\nKreowanie i oblepianie się zniewalającymi nas programami.\nUmiejętność bawienia się własną kreacją.\nJak się zadręczamy, zamartwiamy, to wracamy do wykreowanego przez nas „nocnika”.\nBędąc obserwatorem, nic nas nie wciąga, i wszystko się dobrze dzieje.\nPrzenieś ten stan „czystego istnienia” na własne życie.\nJak się nie wciągniesz w jakiś program, to tego zdarzenia niema.\nW iluzji materii, bardzo łatwo jest ugrzęznąć, jeśli się z nią utożsamiasz.\nZlekceważ sposób myślenia, co ktoś nieświadomy o tobie myśli i rób swoje.\nZajmij się sobą, swoimi sprawami, przyjemnościami.\nJeśli będziesz wchodziła w relacje z wykreowanymi przez ciebie nieświadomymi bytami, możesz zostać skrzywdzona.\nJeśli swoje wykreowane byty nie traktujesz poważnie, to one się zmieniają albo odchodzą.\nLudzie mądrzy mówią o ideach o celach, a prostacy o innych ludziach.\nPrzyszłaś tu pozamykać swoje doświadczenia i nie wracać tu.\nBędziemy przerabiać swoje programy tak długo, aż staniemy się czystym obserwatorem.\nFantomowa wymiana kręgosłupa wraz z żebrami.\nSkasowanie inkarnacyjnych programów, powodujących choroby skóry.\nSkasowanie programu powodującego niewykonanie zleconego zadania.\nOczyszczanie z karmy.\nPołączenie w jedno z oczyszczoną duszą i bliźniaczym płomieniem.\nUsunięcie umysłu i pozwolenie na odejście, przytrzymywanym przez umysł istotom.\nPrevious Previous post: Adrian – Kwiecień 2018\nNext Next post: Piotr – Oczyszczanie rodziny Wiesława – Kwiecień 2018\n2 thoughts on “Diana – Zabawa w kreowanie – Kwiecień 2018”\nWitaj Krzysztofie, dzięki że dzielisz się swoimi obserwacjami, Badam różne wpływy na organizm i zauważyłem też wiele ciekawych zachowań i wpływów, dzielenie się nimi może komuś pomóc. Pamiętam jak badałem odgłosy burzy i mimo że były wyładowania atmosferyczne szum wiatru i deszczu całość wpływało stymulująco organizm, wyciszając i równoważąc a przez to podnosiła się energetyka, czyli odgłosy natury „ładowały mój akumulator”. Obserwator świadomy więcej zrozumie i skorzysta. Pozdrawiam.\n6 kwietnia 2018 o 19:58\nCo do dźwięków o wysokiej częstotliwości i muzyki, zauważyłem że jak słucham dźwięków o wysokiej częstotliwości gdzieś w granicach 1000hz czy 1500hz to mnie ciśnienie spadło, sprawdzałem to ciśnieniomierzem co najmniej trzykrotnie, nie wiem czy to tylko autosugestia, ale może komuś się przyda ta informacja.


Marynarka Wojenna jako pierwszy rodzaj Sił Zbrojnych rozpoczął w 1999 roku współpracę z siłami Sojuszu Północnoatlantyckiego.\nW piątek, 10 marca, w Centrum Operacji Morskich – Dowództwie Komponentu Morskiego odbyła się uroczysta zbiórka całego stanu osobowego podczas której został odczytany rozkaz okolicznościowy dowódcy Centrum Operacji Morskich – Komponentu Morskiego wiceadmirała dr Stanisława Zarychty.\nW niedzielę, 12 marca, o godz. 10.00 na Skwerze Kościuszki w Gdyni, w asyście kompanii honorowej Marynarki Wojennej, zorganizowano uroczystość upamiętniającą 18. rocznicę wstąpienia Polski do NATO.\nv Do służby w lotnictwie morskim weszły nowe samoloty typu „Bryza” w wersji patrolowej, transportowo-desantowej, medycznej i monitoringu ekologicznego, nowe śmigłowce ratownicze „Anakonda”, transportowe Mi-17 i Mi-8 i zmodernizowane śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych Mi-14 PŁ oraz śmigłowce typu „SH-2G Super Seasprite” operujące z pokładu fregat rakietowych. Do eksploatacji wprowadzono nowoczesne systemy obserwacji i łączności, systemy dowodzenia i specjalistyczne wyposażenie jednostek brzegowych. Unowocześniono system logistyczny baz morskich i lotniczych, tak aby spełniały one wysokie standardy NATO.


26 listopada 2011 by redakcja-2\nNajpopularniejszą kawą po café latte jest cappuccino. Pierwszy napój wybierają najczęściej młode kobiety (20-29 lat), drugi zaś – osoby między 16 a 19 rokiem życia. Jednocześnie spada popularność espresso, przy czym ten rodzaj kawy jest znacznie bardziej popularny wśród mężczyzn niż wśród kobiet. Najczęściej wybieraną kawiarnią jest Coffeeheaven, zaś w stosunku do ubiegłego roku największy wzrost popularności odnotowały McCafe oraz Starbucks. Oprócz polskich i międzynarodowych sieci kawiarni, swoją obecność na tym rynku zwiększają marki kojarzone raczej jako cukiernie, m.in. Grycan oraz E.Wedel. – Coraz większy udział w rynku mają bary zlokalizowane na stacjach benzynowych. Rośnie również popularność automatów do kawy ustawianych w miejscach publicznych – mówi Marzena Białasek, Project Manager z ARC Rynek i Opinia – W tym roku Polacy bardzo pozytywnie ocenili odwiedzane przez siebie kawiarnie. Blisko połowa respondentów nie zauważyła żadnych negatywnych elementów tych miejsc. To duża zmiana w porównaniu z rokiem ubiegłym, kiedy ten odsetek był o ponad 20 proc. niższy. Niemal 20 proc. badanych uznało, że ceny produktów oferowanych w kawiarniach sieciowych są zbyt wysokie. W porównaniu z ubiegłym rokiem kwota wydawana jednorazowo w kawiarni jest niższa o niemal 10 proc. O wyborze danej kawiarni decydują: dobry smak oferowanych napojów, dogodna lokalizacja oraz miła atmosfera. Zgodnie z deklaracjami znacznie mniejszą wagę Polacy przywiązują do popularności danego miejsca czy jego wystroju. Podobnie jak w 2010 roku Polacy odwiedzają kawiarnie popołudniami, zarówno w tygodniu, jak i w weekendy.\nTags: badania konsumenckie, cafe latte, Kawa, kawiarnie, uzależnienie od kawy


SIEMIĘ LNIANE- 6 kulinarnych zastosowań | Palce Lizać\nCzy wiedziałaś, że siemię lniane może być stosowane jako zamiennik jajka? Kosztuje grosze, a przygotowane odpowiednio może nawet smakować. Jedno jest pewne- to bardzo wartościowe nasiono i koniecznie czytajcie dalej jak jeszcze można je wykorzystać!\nKISIEL Z SIEMIENIA IDEALNY NA BIEGUNKI\nTo naturalny antybiotyk, który sprawdzi się gdy dokuczają Ci problemy z brzuchem. Wystarczy przygotować tak zwany kisiel lniany. W tym celu należy 3 łyżki siemienia zalać szklanką ciepłej wody i pozostawić na godzinę, a następnie odcedzić i pić powstały kisiel maksymalnie 3 razy dziennie. Jeśli smak bardzo Ci przeszkadza- dosłódź miodkiem.\nTagi kuchnia, porady, rady, siemie lniane, triki, witaminy, zastosowanie, zdrowie


Urządzanie mieszkania do wynajęcia cz. VI | WGN\nUrządzanie mieszkania do wynajęcia cz. VI\nodc.6 Różne łazienki w mieszkaniach do wynajęcia.\nJesteśmy w nowej dzielnicy na warszawskim Wilanowie, gdzie wiele mieszkań zwanych apartamentami urządzonych zostało z myślą o wynajmowaniu.\nPrezentuję kilka łazienek w zrealizowanych projektach tych mieszkań.\nProjekty miały zapewniać atrakcyjny relaks po intensywnej pracy w mieście oraz odpowiadać trendom kojarzonym z naturą.\nZdjęcie lasu bambusowego na całej ścianie w prysznicu odbija się w lustrach pozostałych ścian, które kryją liczne wbudowane szafki łazienkowe.\nMała łazienka o pw. 5,5 m2 z WC, umywalką i prysznicem wydaje się nieskończenie wielka, niczym polana w egzotycznym lesie.\nSłodka łazienka w nastroju łąki z kwiatami przeznaczona dla dwóch osób, może być dla dzieci.\nSzafki łazienkowe zostały wbudowane i ukryte za kwadratowymi frontami udającymi kafelki.\nOkrągły mebel na dwie umywalki umożliwia wygodne korzystanie z nich równocześnie przez dwie osoby.\nNatura w tej łazience to oprócz ceramik ,stali i szkła urządzeń drewno wokół wanny i w wannie\noraz kamień gipsowo-wapienny na ścianach.\nWszystko jest w znakomitej symbiozie z wodą i z człowiekiem.\nprojekt i zdjęcia arch. Krystyna Słowik\nWitaj Znalazłem ciekawy artykuł na stronie wgn.pl.Poniżej link https://wgn.pl/artykuly/inspiracje-wnetrzarskie/1142,urzadzanie-mieszkania-do-wynajecia-cz-vi-.html


GlosOjcaPio.pl to największy polski wortal poświęcony duchowości i osobie Ojca Pio. Gromadzi także wiedzę na temat jego dzieł, zarówno zainicjowanych osobiście przez Świętego, jak i podejmowanych obecnie przez ludzi zafascynowanych jego duchowością.\nZnajdują się w nim ponadto poradniki życia chrześcijańskiego, rozważania biblijne, żywoty świętych, czytania liturgiczne, a także reportaże, felietony, opowiadania i wywiady ze znanymi osobistościami Kościoła katolickiego i środowisk artystycznych. Działa skrzynka intencji, za pomocą której można otrzymać wsparcie modlitewne.\nArtykuły i informacje z wortalu GlosOjcaPio.pl ukazują się na stronach największych polskich katolickich portali internetowych, jak Opoka.org.pl, Katolik.pl czy Wiara.pl.\nGlosOjcaPio.pl powstał w 2003 roku jako internetowa wersja dwumiesięcznika „Głos Ojca Pio” wydawanego przez Krakowską Prowincję Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. W 2007 roku zmienił dotychczasową formułę i przekształcił się w serwis tematyczny gromadzący wiedzę na temat Ojca Pio i jego dzieł.\nW 2010 roku dodano specjalny podserwis dla Grup Modlitwy Ojca Pio, w którym ich członkowie znajdą relacje z wydarzeń odbywających się we wspólnotach, oficjalne dokumenty wydawane przez Centrum Grup Modlitwy w San Giovanni Rotondo oraz materiały przydatne do prowadzenia grup.


10 powodów, dlaczego wibrator jest lepszy od faceta | Lukardis.pl - Dyskretny sklep erotyczny\n» 10 powodów, dlaczego wibrator jest lepszy od faceta\n1. Można wybrać kształt oraz długość wibratora\nI nikt nie posądzi Cię o powierzchowność! Nie tylko mężczyźni są wzrokowcami. Kobiety również wolą oglądać ładne kształty, a najlepiej, jeśli mogą dopasować je do swoich potrzeb. Mały, duży, gruby, chudy - do koloru, do wyboru!\n2. Wibrator nie zaśnie po stosunku\nNie zostawi Cię samej z myślami o tym, czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie. Wibrator przejdzie w stan spoczynku dopiero, gdy Ty będziesz spełniona, zmęczona i gotowa do snu.\n3. Nie zastaniesz brudnych skarpetek wibratora porozrzucanych po podłodze\nAni innych elementów męskiej garderoby. Wibrator ma dla siebie wyznaczone miejsce w zgrabnym etui i to Ty decydujesz, kiedy warto je przeczyścić.\n4. Wibrator nie będzie Cię namawiał na seks, podczas gdy Ty masz ochotę tylko na przytulanie\nNie musisz mu godzinami tłumaczyć, że nie chcesz, nie masz ochoty, boli Cię głowa, a najchętniej to byś już poszła spać. Wibrator się wcale nie obrazi, jeśli mu odmówisz i nie zacznie Cię szantażować, że więcej nie pójdzie z Tobą na zakupy.\n5. Jest gotowy zawsze wtedy, kiedy Ty masz ochotę\nRano? Nie ma problemu! Wieczorem? Super! Wspólny leniwy weekend? Jak najbardziej! Niezależnie od dnia tygodnia i pory dnia, zawsze będzie miał na Ciebie ochotę. I za każdym razem będzie mruczał Ci do uszka.\n6. Wibrator można kupić w każdym erotycznym sklepie\n7. Zabawy z wibratorem nigdy nie skończą się ciążą\nNawet te pary z wieloletnim stażem mogą bać się ciąży, ponieważ nie są na gotowe na dziecko. Z wibratorem nie musisz się o to martwić! Seks będzie zawsze bezpieczny, przez co odpadnie Ci jedno, ale za duże zmartwienie, które często tworzy blokady psychiczne i nie możesz przez nie czerpać pełnej satysfakcji.\n8. Stan higieny wibratora jest zawsze perfekcyjny\nWibrator nigdy nie będzie się do Ciebie dobierał spocony i śmierdzący. Nie zapomni o prysznicu i korzystaniu z dezodorantu. I wcale nie będziesz musiała przeprowadzać z nim nieprzyjemnych rozmów o stanie jego higieny! Po prostu pójdziesz i go umyjesz.\n9. Wibrator zrozumie, że masz dzisiaj okres\nI nie będzie Cię namawiał do orala "w zamian".\n10. Wibrator nigdy Cię nie zdradzi i nie będzie miał nic przeciwko, gdy kupisz sobie kolejny wibrator\nNigdy nie będziesz musiała być zazdrosna o swój wibrator. Mało tego, korzystanie z przyjemności, jakie da Ci inny wibrator, nie sprawi, że ten stary Cię zostawi. Wręcz przeciwnie, razem mogą doprowadzić Cię do granic rozkoszy.


Pegasus. Cimoszewicz o słowach Kaczyńskiego: Po prostu kłamał\ntokfm.pl 07.01.2022 18:53\nZdaniem Włodzimierza Cimoszewicza Jarosław Kaczyński i Zbigniew Ziobro "próbują niezorientowaną część naszego społeczeństwa oszukać po raz kolejny". Chodzi o tłumaczenia prezesa PiS oraz ministra sprawiedliwości, że źle byłoby, gdyby polskie służby nie miały Pegasusa.\nPolskie służby dysponują systemem Pegasus - potwierdził prezes PiS i wicepremier Jarosław Kaczyński w rozmowie z tygodnikiem "Sieci".\nKarolina Lewicka rozmowę z Włodzimierzem Cimoszewiczem zaczęła od przypomnienia, że jeszcze 27 grudnia wicepremier Kaczyński zapewniał, że nie wie, "co z tym Pegasusem". - Przez ten czas powziął wiedzę na ten temat, czy raczej do zmiany narracji skłonił go bezwzględny ciężar faktów? - pytała byłego premiera, dziś europosła.\n- Jeżeli 27 grudnia faktycznie nie wiedział, to jakim on jest wicepremierem do spraw bezpieczeństwa? Myślę, że po prostu kłamał. Podobnie, jak Morawiecki, Ziobro, wszyscy ci wiceministrowie, którzy niczego nie wiedzieli, albo twierdzili, że Pegasusa w Polsce nie ma. Tylko prawdopodobnie liczył na to, że nie pojawią się twarde dowody - ocenił Cimoszewicz.\nJak ocenił były premier, przedstawiciele obecnej władzy próbowali "krotochwilnie" traktować doniesienia Citizen Lab, ale kiedy ustalenia potwierdziło Amnesty International, nie można było już "trzymać się tego kłamstwa".\n- Kaczyński i Ziobro próbują to bagatelizować, twierdzić, że opozycja niczego nie rozumie, że w każdym demokratycznym państwie są odpowiednie instrumenty itp. Próbują niezorientowaną część naszego społeczeństwa oszukać po raz kolejny - stwierdził gość TOK FM.\nSprawa Pegasusa ma pojawić się w PE\nWłodzimierz Cimoszewicz zapowiedział też w TOK FM, że temat wykorzystywania Pegasusa przez polskie służby pojawi się w Parlamencie Europejskim.\n- To jest oczywiście kolejny przejaw naruszania zasad demokracji, reguł demokratycznych wyborów. To jest coś, o czym warto podyskutować w Parlamencie Europejskim, podejrzewam, że szybko się tym zajmiemy. To jest obserwowane przez Komisję Europejską. Ona to będzie oceniała jako jeden z elementów odstępowania od zasad demokracji i od rządów prawa. W związku z tym mogą być konsekwencje - uważa rozmówca Karoliny Lewickiej.\nZ doniesień kanadyjskich ekspertów z grupy Citizen Lab wynika, że Pegasusa użyto do inwigilowania Romana Giertycha, prok. Ewy Wrzosek i Krzysztofa Brejzy, gdy kierował sztabem wyborczym Koalicji Obywatelskiej w 2019 roku.\nWoś pytany, czy jest pewny, że nikt nie podsłuchiwał Brejzy, Wrzosek czy Giertycha. "Nie ma świętych krów"\nRoman Giertych złożył wniosek do trybunału w Hadze. Pisze o "zbrodniarzach z rządu"


Gates na targach EICMA\nstrona główna Aktualności Gates na targach EICMA\n2019-10-30, ostatnia aktualizacja 2019-10-30 10:35\nGates na targach EICMA\nFirma Gates podczas targów motocyklowych International Motorcycle and Accessories Exhibition (EICMA) zaprezentuje zalety pasków z włóknem węglowym, zastosowanych w jednośladach elektrycznych.\nTargi EICMA odbędą się w Mediolanie w dniach 5–10 listopada. Firma Gates wprowadziła kordy z włókna węglowego już w 2003 roku. W czasie wydarzenia spółka zaprezentuje też nową rodzinę kół zębatych do napędów elektrycznych. Zapewniają one optymalne działanie napędu; można je stosować w elektrycznych motocyklach i skuterach.\nDzień przed rozpoczęciem targów kierownictwo firmy wystąpi na Ricardo Motorcycle Conference z prezentacją „Techniczne porównanie innowacji napędowych do jednośladów elektrycznych i ICE”. Zostaną wówczas przedstawione nowe trendy i technologie na rynku elektrycznych jednośladów. Przeprowadzone będzie też porównanie pracy pasków i łańcuchów, z uwzględnieniem wzrostu mocy silników i stopniowej rezygnacji z silników piastowych w skuterach na rzecz silników o większym momencie obrotowym i większej wydajności.\nNa stoisku Gatesa będzie można obejrzeć najnowocześniejsze jednoślady z napędem paskowym, w tym Cake Kalk, motocykl elektryczny Zero SR/F oraz elektryczny rower górski z pełnym zawieszeniem Nicolai G1 EBoxx E14.\nNa targach EICMA firma Gates zajmie stoisko numer C77 w hali 18.\nGates pomaga walczyć z pandemią\nPolscy producenci na targach w Algierii\nGates: nowa aplikacja katalogowa


Opinie o Myramar Fuengirola | Travelplanet.pl\nStrona główna Opinie o hotelach i miejscowościach Hiszpania Costa del Sol Fuengirola\n92% osób poleca ten hotel\nSprawdź ofertę hotelu Myramar Fuengirola w Travelplanet.pl\nCena za osobę: 849 zł\nHotel super, apartamenty dobrze wyposażone w podstawowe niezbędne rzeczy. Mila obsługa, przyjazny klimat. Dobre jedzenie. Polecamy!\nŚwietny Hotel , duże apartamenty!\nHotel składa się z 3 budynków. Każdy budynek ma z jednej strony tzw 'widok wakacyjny' na baseny i życie tam tętni do godz. 24.00., a z drugiej strony budynki mają widok na okolicę. Najmniej ciekawy jest widok z budynku nr 2 na parking, plac budowy i taki nam się trafił. Zmieniliśmy następnego dnia po\nprzylocie bez dopłaty na budynek nr 3 z widokiem na basen. Hotel położony na uboczu Fuengiroli ok 800m od plaży i ok1km od centrum kurortu. Idealna baza wypadowa do pobliskich atrakcji. Pokój, a w zasadzie apartament, rewelacyjny ponad 40m.kw. W pełni wyposażona kuchnia, piękna i czysta łazienka z dużą wanną i prysznicem, dwa pokoje, klimatyzacja bezpłatna. Wymiana ręczników i sprzątanie co drugi dzień. Wyżywienie wyśmienite, urozmaicone. Do kolacji przygotujcie min 2 Euro na butelkę wody, piwo - 2,50Euro kieliszek wina - 2Eeuro, Butelka wina - 8Euro. Oczywiście nie musicie czegokolwiek zamawiać. Obsługa hotelowa pomocna i miła. Plaża szeroka, żwirkowa, morze do 7 lipca bardzo zimne (podobno prądy z Atlantyku dostarczają zimne masy wody). Atrakcji w okolicy bardzo wiele. Z wycieczek z biura wybraliśmy Gibraltar (45Euro) - polecam rewelacyjnych polskich przewodników, jaskinię św Michała(w cenie). Maroko (90Euro z obiadem w Maroku) Wycieczka po medinie w Tetuanie nie dla dzieci - zapachy odstraszają. Lokalni handlarze dopadli nas po obiedzie i kupiliśmy masę pamiątek za grosze (koniecznie się targujcie - z 20 Euro można utargować nawet do 4Euro!!! Ronda (45 Euro) Miasto zawieszone w górach po obu stronach kanionu. W czasie wolnym polecam zejście do kanionu, by zobaczyć nieziemskie widoki wiszących domów. Sami zrobiliśmy Mijas Pueblo - biała wioska w górach z pięknym widokiem na Costa del sol. Autobus nr 122 z Terminala w Fuengiroli bilet 3,10 E w obie strony - Polecam bo warto!!! Malaga i wzgórze zamkowe z widokiem miasta i portu zapierające dech. Kolejka z Fuengiroli 7Euro w obie strony. Zamek 2,50 E wejście. Jedyne zastrzeżenie do transferu z lotniska. Pomimo lądowania ok 21.30 byliśmy przed hotelem ok 1.00 w nocy, gdyż nasz hotel był na końcu całej trasy autokaru. Trochę męczące, ale wiem że trudno byłoby to zmienić ze strony biura. Ogólnie bardzo polecam!\nHotel usytuowany w dobrej lokalizacji. Miła obsługa, codzienne sprzątanie. Jedzonko pyszne( bardzo dużo ryb), szkoda tylko, że obiadokolacja rozpoczyna się dopiero o 19.30. Późno, ale z drugiej strony w przypadku naszych codziennych wypadów po Andaluzji jest to dobre rozwiązanie. Bardzo pozytywnie oceniam\nw pełni urządzony aneks kuchenny ( mikrofala, kuchnia, czajnik elektryczny ....) Można za darmo korzystać z basenu wewnątrz hotelu oraz jacuzzi ( szczególnie ważne dla tych którzy przyjeżdżają tu zimą). Trzy polskie kanały telewizyjne. Dostęp do Internetu również w pokoju -też darmowy. Co prawda my mieszkaliśmy w głównym budynku,( z recepcją) na pierwszym piętrze więc sygnał był bardzo dobry. Chętnie przyjechalibyśmy ponownie do tego hotelu.\nBeti i Rafi.\nWitam wszystkich zainteresowanych i szczerze polecam hotel Myramar. Według mnie i żony ciężko jest się przyczepić do czegoś w tym hotelu ale po kolei: pokoje to dwu izbowe duże pomieszczenia z podwójnym łóżkiem i dużym balkonem, na którym jest nawet suszarka na bieliznę:) Toaleta z prysznicem i wanna\njak kto chce do wyboru, aneks kuchenny to już wypas - czajnik bezprzewodowy, mikrofala, płyta ceramiczna, toster! No i oczywiście lodówka i wszystkie potrzebne naczynia, sztućce w zupełności przez nas nie wykorzystane ale są:) Posiłki jak dla nas były dobre i duży wybór włącznie z owocami i deserami z pyszną kawą w wielu odmianach ale oczywiście znajdą się i tacy krytycy co by chcieli kawior i trufle na kolację i popić szampanem może ale to nie Seszele czy Bora Bora! Raz w tygodniu kolacja tematyczna czyli owoce morza w ilościach nieograniczonych, wszystko świeżutkie i pachnące. Czystość ok, bez zastrzeżeń poza tym chyba nikt nie będzie chodził z lupą i się przyglądał gdzie są jakieś okruszki! Obsługa też bez zastrzeżeń. No i basen! Ten mnie urzekł bo tak wielkiego basenu nie widziałem a w paru miejscach już byłem! Duży ale nie głęboki 140cm max i spokojnie można nawet poćwiczyć pływanie na dłuższych dystansach nie mówiąc o taplaniu się, osobny duży basenik dla dzieci 2-3 ratowników! I co najlepsze leżaki nie są zajęte:) Chyba nigdy, gdyż jest ich cała masa Lokalizacja jest bardzo ciekawa gdyż trzeba się troszkę ruszyć co ja akurat lubię aby dojść na plażę - jakieś 700m ale to jest sama przyjemność taki spacerek 5 min po sytej kolacji jak najbardziej wskazany.\nHotel polecam jako bazę wypadową\nGodne polecenia są pokoje i obiadokolacje. Śniadania typowo dla Anglików - fasola, bekon itp. nie dla Polaka. Baseny polecam, ale leżaki już nie - brudne. Podróżując przez ostatnie kilkanaście lat śmiem twierdzić, że to miejsce nie jest miejscem na hotel ze względu na pobliskie atrakcje: droga szybkiego\nruchu (24 godziny hałasu), place budowy, cuchnący kanał oraz duże odległości do plaży i do miasteczka.\nBARDZO DOBRE MIEJSCE NA WAKACJE. HOTEL SYMPATYCZNY, JEDZONKO SMACZNE ( ACZKOLWIEK MAŁO UROZMAICANE I POD KONIEC WYJAZDU BYŁO JUŻ NUDNE:). W POKOJACH CZYSTO. OBSŁUGA MILA. CZEGO CHCIEĆ WIĘCEJ NA WAKACJACH\nHotel na przyzwoitym poziomie,obsługa i organizacja bardzo dobre. Trochę za daleko od plaży, więc nie dla leniuchów.\nśrednia klasa hotelu\nHotel składa się z trzech budynków, I jest reprezentacyjny, natomiast II i III budynek położony mniej korzystnie min. widok na ruchliwą ulicę, na budowę.\nPodobało nam się, hotel położony trochę daleko od plaży, ale hotel OK.\nHotel wspaniały, czysto, na minus oceniam jedzenie bo rano serwowano śniadania angielskie, zawsze to samo, wieczorem posiłki bardziej urozmaicone. Ogólnie było OK, za tę cenę warto było pojechać. Dla leniwych trochę daleko do plaży, ale spacery tez były wskazane. Byliśmy zadowoleni. i polecamy hotel\ni miejsce. Chętnie jeszcze raz bym odwiedziła ten region.\nPrzestronny apartament. Spokojnie mogą się zmieścić w nim 4 osoby. Wyposażony w oddzielną sypialnię, łazienkę oraz salon z kącikiem kuchennym. Kącik kuchenny zawiera czajnik elektryczny, mikrofalówkę, płytę grzejną lodówkę oraz wszystkie najpotrzebniejsze naczynia. Łazienka posiada zarówno prysznic\njak i wannę. Sprzątany był codziennie. Posiłki bardzo smaczne i obszerne. Śniadania powtarzalne o charakterze angielskim, natomiast kolacje urozmaicone-co dzień serwowane jakieś nowe potrawy. Wszystko w formie szwedzkiego stołu- każdy może znaleźć coś dla siebie. Opcja HB w pełni wystarczająca. Basen główny w miarę długi ale wąski. Drugi przeznaczony jako brodzik dla dzieci. Możliwość korzystania z niewielkiego basenu krytego ale trzeba posiadać swój czepek. Pod koniec maja nie było problemu ze znalezieniem miejsca przy basenie. Bardzo blisko centra handlowe-duży plus to łatwość zaopatrzenia się w rozmaite produkty, na minus -psują nieco krajobraz terenu. Plaża zlokalizowana ok 15 min od hotelu- szeroka, piaszczysta, sprzątana. Do ścisłego centrum ok 30-35 min trasą przez miasto.\nNajlepiej oceniane hotele w Fuengiroli\nGlobales Gardenia Park 4.7\nPierre & Vacances El Puerto 3.3\nOpinie o Fuengiroli\nPrzewodnik po Fuengiroli


Pikanteria charakterów - DJ Python - PROGREFONIK\nUmiejętność żonglerki gatunkami dla Briana Piñeyro nie jest nowością, DJ Wey, Luis, Deejay Xanax to naprawdę jedna osoba. Jakby tego było mało, od jakiegoś czasu dołączył do tego grona nowy przydomek, Dj Python, a dzięki tej kreacji ujrzeliśmy album „Dulce Compañia”.\nReggaeton, tak prawdopodobnie należy określić gatunek albumu, lecz to trochę tak, jakby powiedzieć, że The Beatles to całkiem popularny zespół. Bicie serca albumu Ekwadorczyka nie boi się wyrazistych, często połamanych rytmów, jednak ani przez chwilę nie doświadczamy tego w sposób nachalny. Wielokrotnie dajemy się zaskoczyć dynamice następujących zmian w utworach, Brian nieco ekstrawagancko łączy elementy klubowe ze stonowanymi brzmieniami ambientowymi.\nDostajemy więc album, który swoje korzenie zapuszcza na parkiecie, lecz to, co robi wrażenie to mglisty, głęboki i oniryczny klimat, przepełniony nierzadko orientalnymi brzmieniami. Ten zabieg wymagał niemałej wyobraźni, ale efekt niejednoznacznej mozaiki jest spójny, a odbiór staje się uniwersalny. Brawa należą się za adaptacje dźwięków z południowo-zachodniej części globu, które w namacalny sposób dają nam odczuć pikanterię charakteru owych stron.\nUtwór który zrobił na mnie największe wrażenie to „Cuál”, może dlatego, że nie byłem przygotowany na to co mogę usłyszeć na krążku. Zupełnie dałem się zaskoczyć zaadoptowaniu tak wyrazistego beatu (szczególnie w pierwszym etapie trwania) w resztę utworu, który coraz to bardziej poszerza swoją panoramę dźwięków, gdzie ostateczna wersja wręcz oszałamia. Doskonały album, pełen świeżego brzmienia i gorących emocji, przyjemnie kontrastujący z pogodą za oknem. Warto dodać, że znalazł się on w naszym podsumowaniu zagranicznych płyt wydanych w 2017 roku.


Parcie przy wypróżnianiu i robieniu siku: czy jest zdrowe?\nDlaczego parcie w toalecie i zbyt częste oddawanie moczu szkodzą?\nDodano: 9 września 2020, 22:28 0\nParcie w toalecie i wkładanie wysiłku w wypróżnianie są dla ciebie codziennością? Sprawdź, jakie mogą być tego zdrowotne konsekwencje.\nPani Fizjotrener to instagramowy profil prowadzony przez Małgorzatę Włodarczyk – fizjoterapeutkę zajmującą się przede wszystkim kwestiami terapii dna miednicy, blizn, a także rozejścia mięśnia prostego brzucha. W swoim najnowszym wpisie ekspertka postanowiła odnieść się do częstego problemu – parcia podczas wypróżniania. Wyjaśniła, dlaczego lepiej dla naszego organizmu, by tak nie robić.\n1. Nacisk na dno miednicy\nWiększość osób, aby skutecznie się wypróżnić, prze, nie wiedząc, jak wpływa to na dno miednicy. A ono, razem z narządami leżącymi w miednicy mniejszej: pęcherzem, macicą i okrężnicą wbijane jest przez parcie z dużą siłą w dół. Jak wyjaśnia Pani Fizjotrener:\nTa siła to ciśnienie śródbrzuszne, którego wzrost i uruchomienie tłoczni brzusznej tak mocno obciążają dno miednicy. [...] I teraz pomyśl: masz około 30 lat, tyle lat załatwiasz się, wkładając wysiłek w wypróżnienie. W jakim stanie może być Twoje dno miednicy?\n2. Robienie siku "na zapas"\nKolejną kwestią, o której pisze fizjoterapeutka jest zbyt częste robienie siku – zwłaszcza wtedy, gdy naprawdę tego nie potrzebujemy. Chodzenie do toalety kilka razy przed snem czy przed wyjściem z domu, "bo później nie będzie gdzie tego zrobić" nie są wskazane z powodu niepotrzebnego parcia na pęcherz. Wkładamy wysiłek w opróżnienie niepełnego pęcherza i niepotrzebnie angażujemy do pracy wypieracz moczu. To ważna kwestia również u dzieci – jednak Małgorzata Włodarczyk zaznacza, że u najmłodszych wskazana jest większa cierpliwość, zwłaszcza w nocy – z jakąkolwiek interwencją w tej kwestii należy się wstrzymać do 5 roku życia dziecka. To, jak na dno miednicy działa parcie Pani Fizjotrener zilustrowała na drugim zdjęciu w poniższym poście:\n3. Jak sobie z tym poradzić?\nPani Fizjotrener zaznacza, że na wypróżnianie z parciem i zbyt częste oddawanie moczu jest recepta. Przede wszystkim – zmiana dotychczasowej pozycji przyjmowanej podczas tych czynności. Stolec oddajemy z podparciem stóp na stołeczku, nie jest wskazane stawianie stóp na palcach. Mocz oddaje się swobodnie, w wyprostowanej pozycji. W kwestii wypróżniania ważna jest także pamięć o systematycznym przyjmowaniu płynów w ciągu całego dnia i jedzeniu warzyw. Aby nie dopuścić do zaparcia, najpierw trzeba się rozluźnić, a później na wydechu oddać stolec.\nŹródło: Instagram / Instagram.com/pani_fizjotrener


Pamiętnik pani Hanki/28 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nPamiętnik pani Hanki/28\nPamiętnik pani Hanki - 28\nSama nie wiem, jak doszło do tej rozmowy. Zapamiętałam z niej każde słowo. Nie umiem sobie tylko uprzytomnić, co skłoniło Jacka do mówienia. Zdaje się, że sprowokował go do tego ojciec, bardzo surowo potępiając Tonię Potocką za jej stosunek do męża.\nGdy wieczorem wszyscy wyszli Jacek usiadł przy moim łóżku i powiedział:\n— Zastanawia mnie dlaczego ludzie tak rzadko rozumieją innych. Wydaje mi się, że na świecie byłoby znacznie mniej niesprawiedliwości, gdyby jedni zechcieli ujawniać motywy swoich działań, a drudzy wnikać w nie i oceniać według sumienia.\nMówił jakby do siebie. Był zamyślony i smutny. Odezwałam się luźno:\n— Ludzie są zbyt zajęci sobą...\n— Przeciwnie — potrząsnął głową. — Zajmują się swoimi bliźnimi, ale zajmują się powierzchownie. Stąd tyle fałszywych opinii i tyle jadu. Jestem najbardziej przekonany, że w niebie znajdzie się znacznie więcej osób, niż my przypuszczamy.\nPomyślałam o Robercie i przytaknęłam:\n— Naturalnie. Całkowicie podzielam twoje zdanie. Nigdy przecież nie wiadomo, jakie straszliwe, czy po prostu nieprzychylne okoliczności złożą się na czyjś zły postępek.\nSpojrzał na mnie uważnie:\n— Na serio tak myślisz?\n— Zupełnie serio. Każdy może popełnić błąd.\nJacek pocałował mnie w rękę:\n— Cieszę się, że myślisz w ten sposób. Tym bardziej się cieszę, Haneczko, że wyrozumiałość jest cechą tak rzadką, zwłaszcza u kobiet. Wiesz, miewałem czasami różne myśli o tobie. I nigdy nie miałem najmniejszej wątpliwości, że jesteś mi zupełnie wierna. Ale zastanawiałem się nad tym, co zrobiłbym, jakbym postąpił, co czułbym, gdybym się dowiedział, że mnie zdradzasz.\n— Nigdy się o tym nie dowiesz. Jeżeli cię zdradzę, zrobię to tak przebiegle, że nawet się nie domyślisz.\nUśmiechnął się i zerknął z ukosa na mnie niezbyt pewnie.\n— Wiem, że żartujesz, kochanie. Ale ja chcę pomówić o tym poważnie. Otóż przede wszystkim rozmówiłbym się z tobą. Musiałbym sprawdzić, czy wina nie leży po mojej stronie. W iluż wypadkach tak bywa. Mąż zaniedbuje żonę, poświęca jej zbyt mało czasu, czy obojętnieje na jej sprawy. Nie interesuje się jej życiem wewnętrznym... Ach, istnieje przecież wiele motywów... Na przykład mężowie często lekceważąco wyrażają się o swoich żonach, często pozwalają sobie na kokietowanie innych kobiet w ich obecności. Zupełnie dobrze zdaję sobie sprawę z tego, że każdy z tych motywów w znacznym stopniu usprawiedliwiałby zdradę ze strony żony.\nSpojrzałam nań zdziwiona:\n— Dlaczego o tym mówisz?\n— Ach, zupełnie bez konkretnych powodów. Otóż w takim wypadku zacząłbym od poszukiwania winy w samym sobie. Nie potrafiłbym osądzić ciebie, nie osądziwszy wprzód swego postępowania.\nZamyślił się i dodał:\n— To samo dotyczy przeszłości.\n— W tym, jak na przykład było u Zdzisiostwa Jaworowskich. Nie znasz ich, i pewno o tym nie słyszałaś. Zdziś ożenił się z nią z prawdziwej miłości. Lili była pod każdym względem przyzwoitą panną. Kochała się w nim bardzo. Mogli służyć jako wzór dobranego małżeństwa. I w rok po ślubie Zdziś przypadkowo dowiaduje się o tym, że Lili jeszcze za swoich pensjonarskich czasów miała romans... to jest właściwie coś w rodzaju romansu... słowem bywała w garsonierze u pewnego pana.\n— To ładna historia... No i cóż on zrobił?\n— Moim zdaniem postąpił brutalnie i niesprawiedliwie. Najpierw przez kilka miesięcy dręczył ją indagacjami i urządzał codzienne sceny, chociaż mu od razu się przyznała. Była jeszcze prawie dzieckiem. Nie miała pojęcia o życiu. Zdawało się jej, że pokochała owego pana. Nie miała do kogo zwrócić się o radę. Jej matka zajęta była własnym życiem... Cóż dziwnego?... W tych warunkach każdą, lub prawie każdą dziewczynę może to spotkać. Gdy w kilka lat później wychodziła za Zdzisia już wcale nie pamiętała o tamtym.\n — No, w to trudno uwierzyć.\n— Nie upieram się przy tym. Może pamiętała. Może nawet przywiązywała większą wagę do swego błędu młodości...\n— Dlaczego w takim razie nie wyznała wszystkiego mężowi przed ślubem?\nJacek potrząsnął głową:\n— O właśnie! Widzisz! Tu nie podzielam twego zdania. Mogła przecież wierzyć, że tamte jej przeżycia nigdy nie wyjdą na wierzch. Po cóż miała zatruwać kochanemu człowiekowi myśli, po co miała mu psuć wiarę we własną czystość i uczciwość skoro, zostając jego żoną we własnym sumieniu czuła się czysta i uczciwa. Zapewne, z rygorystycznego punktu widzenia ty masz słuszność. Ale życia nie można traktować rygorystycznie. Nie można zmieniać ludzi w paragrafy. Gdyby przed ślubem wyznała Zdzisiowi wszystko, na pewno zerwałby zaręczyny.\n— Nie wiadomo, mój drogi. Jeżeli ją tak bardzo kochał...\nJacek wzruszył ramionami:\n— Ależ kocha ją do dziś. A jednak ją porzucił. Zepsuł szczęście swoje i jej, bo nie umiał zdobyć się na wyrozumiałość, bo poddał się egzaltacji, bo chciał widzieć w niej anioła, nie zaś człowieka, który mógł pobłądzić. Zastanów się tylko, kochanie, ile krzywdy wyrządził sobie i jej...\n— No, ale i tobie nie byłoby przyjemnie dowiedzieć się czegoś podobnego na przykład o mnie.\n— Zapewne — skinął głową. — Ale nie rozdymałbym tego do rozmiarów tragedii. Potrafiłbym zrozumieć i przebaczyć. Naprawdę przebaczyć. Przebaczyć w sobie. I bądź przekonana, że nie zostałoby we mnie najmniejszego żalu, najmniejszej goryczy.\nZapanowała cisza i dopiero po dłuższej chwili odezwałam się:\n— Dlaczego, Jacku, mówisz o tym ze mną?\nNie odpowiedział od razu. Widziałam, ile wewnętrznego wysiłku kosztuje go to, że chce mi się szczerze przyznać. Wreszcie powiedział:\n— Bo widzisz, zastanawiałem się też i nad odwrotną sytuacją.\n— Jakto nad odwrotną?\n— No, na przykład, gdybyś się ty dowiedziała o mnie czegoś złego z mojej przeszłości...\nSerce uderzyło mi mocniej. Więc jednak sam uznał za swój obowiązek dotknięcie tego tematu. Postanowiłam nie wypuścić go z ręki:\n— Ach, mój drogi. Nigdy nie myślałam, że przed naszym ślubem byłeś świętoszkiem. Jestem przekonana, że jak ogromna większość mężczyzn miałeś sporo przygód i na pewno nie jeden poważniejszy romans. Ale nie mam ci tego za złe.\nJacek przygryzł wargi:\n— Ach, pod tym względem oczywiście. Myślałem wszakże o czymś innym. Myślałem jakbyś przyjęła wiadomość o tym, że kiedyś popełniłem jakiś czyn nieetyczny.\n— To zależy jakiego rodzaju — zauważyłam bez nacisku.\n— Mnie owszem. Powiedzmy, inaczej oceniłabym fakt że kogoś zabiłeś w gniewie, a inaczej, żeś okradł kogo, lub na przykład, żeś był na utrzymaniu u jakiejś starej baby. Co innego obrabować bank, a co innego uwieść dziewczynę i porzucić ją z dzieckiem. Nie mówię o wielkości zbrodni, lecz o rodzaju jej smaku. Chcę żebyś mnie dobrze zrozumiał. Są takie postępki, które na zawsze zmieniłyby ciebie w moich oczach. Są takie, które umiałabym odczuć i przebaczyć.\nJacek nie patrząc na mnie zapytał:\n— Jak dzielisz je na te dwie kategorie?\nZamyśliłam się i powiedziałam po dłuższej pauzie:\n— Sądzę, że umiałabym przejść do porządku dziennego nad czynem nieetycznym popełnionym pod wpływem jakichś uczuć. Miłości, nienawiści, nagłego gniewu, zazdrości. Sądzę, że nie znalazłabym wytłumaczenia dla wszelkiej premedytacji, dla przebiegłości, dla podstępu i może jeszcze dla krzywdy wyrządzonej słabszym.\nJacek znowu długo nie odpowiadał. Jego piękne brwi ściągnęły się w łuk o jakimś bolesnym wyrazie. Z lekka poruszał wargami, jakby zatrzymując słowa, które się same z ust wyrywały.\nW obawie, że moja definicja może go powstrzymać od zwierzeń dodałam:\n— Zresztą to tak trudno określić, gdy się nie ma do czynienia z konkretnym faktem. Czy ja wiem?... Może to, co odepchnęłoby mnie zdecydowanie od jednego człowieka, u ciebie na przykład, pogodziłoby się z jakimiś cechami twego charakteru i nie tworzyłoby tak rażącego obrazu.\nZdawał się nie słyszeć tego, co powiedziałam i wpatrując się w jeden punkt na ścianie powiedział:\n— Bywają czyny nieetyczne, których nie da się ująć w ramy takiego podziału.\nPrzechyliłam się ku niemu i serdecznie wzięłam go za rękę. Drgnął i na jeden moment, na króciutki moment podniósł na mnie oczy. Wiedziałam, że tą łagodną pieszczotą ułatwię mu mówienie. Pochylił jeszcze bardziej głowę i zaczął. Nareszcie zaczął!\n— Widzisz, Haneczko, chciałem ci coś wyznać. Odgadłaś od razu, że nie bez powodu skierowałem rozmowę na te sprawy. Chciałem ci się przyznać do czegoś, co jak cierń tkwi w moim sumieniu...\n— Słucham cię, Jacku — odezwałam się z zapartym tchem.\n— Kiedyś, kiedy byłem jeszcze bardzo młody i niedoświadczony, pokochałem pewną dziewczynę. Pokochałem ją tak bardzo, że gdyby zażądała ode mnie dokonania najstraszniejszego czynu zrobiłbym to bez wahania. Powiedziałaś, że posądzasz mnie o niejeden romans w owych czasach, gdyśmy jeszcze nie byli razem. Otóż jest to niesłuszne. Przeżyłem tylko jeden romans, który w dodatku nie był romansem. Gdy szukam w myśli stosownej nazwy dla niego, przychodzi mi słowo „farsa“, „dramat“, „tragedia“, „komedia pomyłek“, co chcesz, tylko nie romans. Wspominałem ci niedawno, że pewne nad wyraz przykre sprawy odezwały się teraz. Użyłem wyrażenia zbyt łagodnego. Nie były to przykre sprawy, lecz wręcz przybijające. Teraz, gdy zarysowują się przede mną dwie wyraźne alternatywy, kiedy wszystko uporządkowałem w sobie, mogę o tym z tobą mówić szczerze. Wiem, że potrafisz mnie wysłuchać, i że będziesz się starała nie sądzić mnie zbyt surowo.\n— Możesz być tego pewny.\n— Wiedz, Jacku, że nie masz lepszego przyjaciela ode mnie.\n— I nie chcechcę mieć lepszego. I właśnie jako do przyjaciela zwracam się do ciebie, Haneczko z najgorętszą prośbą. Nie masz pojęcia, jak ciężko jest mi mówić. I dlatego proszę cię, proszę cię bardzo, byś przyjęła to, co ci powiem, jak obiektywną i bezwzględną prawdę. Byś zrozumiała, że mówię ci wszystko, co powiedzieć mogę. Byś nie zadawała mi dalszych pytań. Czy możesz mi to obiecać?\n— Obiecuję ci — zapewniłam go poważnie. — Przecież pamiętasz, że nigdy nie dręczę cię pytaniami w sprawach, o których nie chcesz, czy nie możesz mówić.\nZrobił taki ruch, jakby chciał sięgnąć po moją rękę, by ją ucałować, lecz cofnął się. Widocznie ukłuła go myśl, że przed wyznaniem prawdy byłoby to niejako nadużycie mojej nieświadomości.\nBiedny Jacek! Gdybym mu mogła dać do zrozumienia, że jego zwierzenia nie będą dla mnie aż tak wielką niespodzianką. Gdybym mu mogła powiedzieć, że z góry skłonna jestem przebaczyć mu wszystko!... Należało jednak milczeć. Należało uzbroić się w cierpliwość i w pancerz surowości. Bądź co bądź byłoby rzeczą ze wszech miar niewskazaną dać mu przebaczenie natychmiast, dać mu poznać, że jego nieopatrzny i skandalicznie śmiały postępek, który przecież bezpośrednio godził we mnie, w moje szczęście, w moją dobrą opinię, nie zasługuje na najostrzejsze potępienie. Znowu z całą wyrazistością stanęło przede mną zrozumienie ogromu klęsk, jakie spadłyspadłyby na mnie i na moich rodziców, w wypadku ujawnienia tego, że Jacek jest bigamistą.\nWiedziałam jak muszę się zachować. Należało ułatwić mu wyznanie, należało wydobyć z niego jak najwięcej, zostawić mu daleką perspektywę ewentualnego przebaczenia, lecz zachować rezerwę obrażonej godności własnej i żal doznanej krzywdy.\nJacek zaczął mówić:\n— Było to przed ośmiu laty. Pomimo tego że kończyłem właśnie dwudziesty czwarty rok życia, a inni moi rówieśnicy nieraz odznaczali się już dużym wyrobieniem i poważną sumą wiadomości o świecie, ja, jak to obecnie widzę, należałem do takich, którzy nie grzeszyli doświadczeniem, zbyt łatwo poddawali się impulsom i zbyt lekkomyślnie brali od losu to, co im dawał. Mówiąc po prostu byłem naiwny. Kończąc studia uniwersyteckie, pozostawałem pod opieką wuja Dowgirda, którego zapewne pamiętasz, bo był na naszym ślubie.\n— Pamiętam go — potwierdziłam. — Bardzo miły człowiek.\n— Zawsze go wysoko ceniłem. I gdybym wówczas bardziej zaufał jego doświadczeniu, na pewno wiele rzeczy ułożyłoby się inaczej, a dziś nie ponosiłbym konsekwencji ówczesnych błędów. Wuj zresztą, zajmując wysokie i nader absorbujące stanowisko ambasadora, był niesłychanie zajęty i mnie poświęcać mógł niewiele czasu. A i ja sam nie chciałem go wciągać w moje sprawy, po pierwsze dlatego, że uważałem siebie za zupełnie dojrzałego, po drugie z tej przyczyny, że kończąc właśnie studia uniwersyteckie, miałem ambicję jak najszerzej pojętej wolności. W tym to okresie poznałem pewną pannę. Poznałem w sposób dość niezwykły i, jak mi się wówczas wydawało, wskazujący na przeznaczenie. Mianowicie, gdy ruszyłem samochodem sprzed pałacu ambasady, młodziutka i bardzo ładna dziewczyna omal nie wpadła mi pod koła. Była tym tak przerażona, że prawie nieprzytomną musiałem ją odwieźć do domu, a raczej do hotelu, w którym mieszkała razem z ojcem. Znajomość zawarta w ten sposób szybko przerodziła się we wzajemne uczucie. Ojciec tej panny był cudzoziemcem, który przyjechał tam dla załatwienia swoich interesów handlowych. Córkę zabrał, by poznała wielką stolicę i jej koła towarzyskie. Ponieważ byłem zaprzyjaźniony z wieloma dyplomatami, uprosiłem jedną z pań z naszej ambasady, by moją dziewczynę wprowadziła do wszystkich tych salonów, w których bywałem. Wszędzie wywarła jak najlepsze wrażenie i powszechnie zaczęto łączyć nasze nazwiska.\nJacek umilkł na chwilę i powiedział krótko:\n— Zostaliśmy kochankami.\n— I cóż dalej? — zapytałam łagodnie.\n— Dalej sprawy potoczyły się biegiem, którym już nie kierowała ani moja świadomość, ani wola. Jedno wynikało z drugiego. Ambasada miała właśnie wysłać kuriera dyplomatycznego do Washingtonu z jakimiś ważnymi dokumentami. Ponieważ uśmiechała mi się podróż do Ameryki, a w dodatku i ta dziewczyna, której o tym wspomniałem, entuzjazmowała się projektem wyjazdu, zdołałem namówić wuja, by mnie powierzono tę misję. Ojciec Betty (na imię jej było Betty) oczywiście nic nie wiedział o tym, że jedziemy razem. Zapomniałem jeszcze dodać, że Betty w swoim kraju miała narzeczonego. Małżeństwo ich było od dawna ułożone, i nie mogło być zerwane ze względów materialnych i rodzinnych. Chcę być z tobą szczery, Haneczko, i dlatego przyznam ci się, że jakkolwiek moje uczucia dla tej dziewczyny w owym okresie wydawały mi się, a może i naprawdę były wielką miłością, to jednak cieszyłem się w duchu z faktu, że nie zostanę jej mężem. Bywały jednak chwile, gdy zazdrość o jej narzeczonego zdolna była doprowadzić mnie do każdego kroku.\n — Czy go znałeś? — zapytałam.\nPrzecząco potrząsnął głową:\n— Nie. Widziałem tylko jego fotografię. Był to bardzo przystojny mężczyzna. Mniejsza zresztą o to. Był to początek kwietnia, gdyśmy odpłynęli do Ameryki wielkim liniowcem. W Stanach Zjednoczonych mieliśmy zabawić kilka miesięcy, podróżując i bawiąc się. Eskapada ta może dlatego, że była pierwszą eskapadą tego rodzaju w moim życiu, wydawała mi się czymś przepięknym. Byłem całkowicie pod urokiem jej romantyzmu, a moje uczucia do Betty wzrastały i umacniały się w miarę licznych stwierdzeń, że mężczyźni wokół zazdroszczą mi jej i zasypują ją komplementami.\n— Czy rzeczywiście była taka piękna?\n— Była piękna. Miała lat osiemnaście i bardzo wiele wdzięku. W Ameryce, gdzie młode panny zachowują się na ogół bardzo swobodnie, nasza przyjaźń i wspólna podróż nie wydały się nikomu niczym nadzwyczajnym. Niezależnie od moich znajomych w tamtejszych kołach dyplomatycznych miałem tam jeszcze sporo przyjaciół i kolegów uniwersyteckich ze sfer dobrze sytuowanych. Bawiliśmy się wybornie. Mimo woli dostosowałem się do tamtejszych zwyczajów. Noce spędzaliśmy na hulankach. Nauczyłem się wtedy pić. Niemal codziennie wracało się nad ranem w stanie nietrzeźwym. Pewnego dnia otrzymałem z Washingtonu zapytanie, czy nie zamierzam wracać do Europy, gdyż jeżelibym wyznaczył swój powrót na dni najbliższe, ambasada washingtońska skorzystałaby z tego, by powierzyć mi przewiezienie nader ważnej poczty dyplomatycznej. Ponieważ i Betty musiała już wracać do kraju, chętnie się zgodziłem. Wówczas nastąpiło nasze pierwsze rozstanie. Nie chciała ze mną jechać do Washingtonu po te papiery, wolała zostać w New Yorku i tu na mnie czekać. Nasze rozstanie trwało zaledwie trzy dni, lecz przekonało mnie, jak bardzo jestem do niej przywiązany...\nJacek przerwał i zwrócił się do mnie tonem skruchy:\n — Wybacz, że mówię ci to. Wiem, że to jest nie delikatne. Ale muszę oświetlić ci mój ówczesny stan psychiczny, gdyż w nim tkwi uzasadnienie popełnionego przeze mnie czynu.\n— Słucham cię, Jacku, mów dalej.\n— Otóż po powrocie do New Yorku, jak grom spadła na mnie wiadomość: Betty otrzymała depeszę, że przyjeżdża jej narzeczony. To mnie zupełnie wytrąciło z równowagi. Miałem wrażenie, że i ona była zrozpaczona. W gronie kilku znajomych piliśmy przez całą noc, a nad ranem Betty mi powiedziała:\n— Nie ma innego wyjścia. Albo będziemy musieli rozstać się na zawsze, albo musimy mego narzeczonego i całą moją rodzinę postawić przed faktem dokonanym.\nJacek przetarł czoło i dodał:\n— Rozumiesz, że takim faktem dokonanym mógł być tylko ślub.\nNie powiedziałam ani słowa. Jacek zaś nerwowo gniótł w palcach od dawna nietlący się niedopałek papierosa.\n— Wiesz — zaczął — jak prosto i łatwo te sprawy są załatwiane w Ameryce. Mam wrażenie, że oboje byliśmy po prostu pijani. Samochodem jednego z dalekich kuzynów Betty, któregośmy spotkali w Ameryce, pojechaliśmy do najbliższego urzędu stanu cywilnego. Gdyśmy się obudzili nazajutrz po południu, nie mogłem sobie uprzytomnić, czy to, co zrobiłem, nie było snem.\nCzekałam tego wyznania, wiedziałam, że nastąpi, a jednak słowa Jacka wywarły na mnie wstrząsające wrażenie. Więc jednak to wszystko było prawdą! Więc jednak ten cień nadziei, który żywiłam, że ze strony Elizabeth Normann jest to jakaś mistyfikacja, okazał się złudzeniem.\nCóż, po raz pierwszy zarysowała się przede mną sprawa Jacka w sposób tak prosty i nie pozostawiający żadnych wątpliwości. Popełnił przestępstwo żeniąc się ze mną. Popełnił podłość, zatajając prawdę.\n Zżyłam się przecież od dawna z tą myślą, ale dopiero w tej chwili z przeraźliwą jasnością ujrzałam rzeczywistość w jej nagich, ostrych konturach, pozbawioną zawoalowań tajemniczości i tych barw, które jej nadawały uczucia. I nagle zmienił się radykalnie mój wewnętrzny stosunek do Jacka. Jeżeli dotychczas dyktowany był raczej współczuciem i gorącym pragnieniem zatrzymania go przy sobie, to teraz patrzyłam na tego człowieka, jak na kogoś niemal obcego, który wyrządził mi w dodatku krzywdę.\nNie był to teraz Jacek, najbliższy mi człowiek, z którym spędziłam trzy szczęśliwe lata życia, lecz po prostu mąż. Osobnik spełniający funkcję męża, zajmujący wprawdzie nadal oficjalne stanowisko w mojej egzystencji, lecz tylko stanowisko oficjalne, z którego uleciała cała uczuciowa treść. Oczywiście nadal zależało mi na możliwie poufnym zlikwidowaniu sprawy, oczywiście nadal pragnęłam uniknąć skandalu, ale już z całkiem osobistych, egoistycznych motywów.\nGdyby pomimo wszystkich wysiłków skandal nie dał się uniknąć, byłoby mi już zupełnie obojętne, czy Jacek zostanie za bigamię skazany na więzienie, czy nie. Czy w rezultacie zostanie przy mnie, czy wróci do tamtej, którą, jak się teraz wygadał, kochał kiedyś do szaleństwa i na pewno nie przestałby kochać, gdyby ona go nie porzuciła. Wszystko to jest ohydne.\nWyżej napisałam może niezbyt zgodnie z prawdą, że przyjęłabym obojętnie powrót Jacka do tamtej. Na podobną rezygnację nie umiałabym się zdobyć. Ale wyłącznie ze względów ambicjonalnych. W gruncie rzeczy nie zależało już mi na nim. Nie chciałabym tylko, by dostał się tej właśnie kobiecie.\nTak był zajęty tym, co mówił, że na pewno nie zdawał sobie sprawy z tej olbrzymiej przemiany, jaka zaszła we mnie w przeciągu tych paru minut. Nie wiedział, że mówi już do całkiem innej istoty, która wysłuchuje go już tylko jako człowieka, referującego szczegóły jakiegoś wspólnego niepowodzenia w interesach. Jako człowieka, który ponosi odpowiedzialność za to niepowodzenie.\n— Niestety, nie był to sen. Stopniowo przypomniałem sobie wszystko. Małżeństwo zostało formalnie zawarte i klamka zapadła. Możesz mi wierzyć, Haneczko, że od pierwszej chwili wiedziałem, że popełniłem błąd.\n— Dlaczego błąd?... Była aż tak oszołomiająco piękna, jak mówisz, kochałeś ją do szaleństwa, pochodziła z rodziny odpowiadającej ci pod względem towarzyskim, w dodatku zamożna... Nie widzę tu błędu.\nSpojrzał na mnie z rozczuleniem, które odczułam jak obrazę:\n— Dziękuję ci, że jesteś tak wyrozumiała — powiedział.\n— To nie jest żadna wyrozumiałość, mój drogi, lecz po prostu niewiara w to, że byłeś niezadowolony.\n— Jakto?... Nie wierzysz mi?...\n— Szkoda, że nie mogłeś słyszeć własnego tonu. W twoim pytaniu brzmiało takie oburzenie, jakbyś był człowiekiem najbardziej zasługującym na wiarę jeżeli nie na całym świecie, to przynajmniej w środkowej Europie.\n— Ach — przygryzł wargi — w ten sposób to rozumiesz.\n— Właśnie w ten. A jakiż inny doradziłbyś kobiecie, która po trzyletnim pożyciu małżeńskim dowiaduje się nie czegoś tam kompromitującego z przeszłości męża, lecz tego, że pomimo ślubu, który był oczywiście fikcją, jest tylko kochanką... czy raczej utrzymanką...\nJacek poczerwieniał i zwiesił głowę:\n— Masz prawo najsurowiej mnie potępić, ale nie przypuszczałem, że zechcesz być aż tak okrutna.\n— Ach, bynajmniej. Nigdy nie byłam dalej od jakichkolwiek okrutnych zamiarów niż teraz. Jestem gotowa najspokojniej wysłuchać cię do końca. I nie grożę ci przecie żadnymi represjami. Uważałam jedynie za swoje prawo przywołać cię do porządku wówczas, gdy żądałeś ode mnie bezwzględnej wiary w te osłodzonka i upiększenia, którymi ubierasz swe zwierzenie.\n— Więc dobrze. Będę już unikał jakichkolwiek komentarzy.\n— To będzie najrozsądniejsze. Więc słucham cię.\nMówił teraz szybko i głosem stłumionym, który mu załamywał się raz po raz.\n— Tegoż dnia wyjechaliśmy do Europy już jako małżeństwo. Wybacz, że muszę jeszcze na chwilę wrócić do momentu, który wzbudził uzasadnioną, czy nieuzasadnioną twoją niewiarę. Mianowicie, mniejsza o moje ówczesne uczucia, ale wiedziałem, że popełniłem błąd chociażby ze względu na wuja. Jak ci już wspomniałem, Betty nie podobała się wujowi Dowgirdowi. Gdy bywała w ambasadzie, gdzieśmy mieszkali, prawie codziennym gościem i wuj nie mógł nie zauważyć, że Betty mnie interesuje, wymógł na mnie przyrzeczenie, że nic bliższego łączyć mnie z nią nie będzie.\n— Ach, więc jeszcze jedno dotrzymane przyrzeczenie — zauważyłam dość lekkim tonem.\n— Dałem to przyrzeczenie na odczepnego. Po prostu sądziłem, że wuj ma jakieś nieuzasadnione kaprysy. Próbowałem wydobyć z niego, co ma Betty do zarzucenia i zbył mnie ogólnikami. Przez pewien czas nawet domyślałem się, że jego niechęć do niej powstała na skutek osobistego niepowodzenia. Wuj, nie ma co ukrywać, zawsze był kobieciarzem. Tak czy owak, od chwili, gdyśmy się zbliżyli z Betty, ukrywałem to przed wujem starannie, nie chcąc go drażnić. O naszym wspólnym wyjeździe do Stanów Zjednoczonych również oczywiście nie wiedział.\n— I dlaczego tak bardzo z nim się liczyłeś?\n — To jest zupełnie proste: byłem całkowicie od niego zależny. Przede wszystkim materialnie. Wiesz przecie, że mój ojciec pamiętając o swoim nieszczęśliwym pożyciu z nieboszczką mamą, zrobił ten dziwaczny testament. Zapisał wszystko wujowi Dowgirdowi z tym, że ja mam otrzymać spadek dopiero w dniu mego ślubu.\n— Nie rozumiem — przerwałam mu — skoro byłeś już po ślubie, miałeś prawo wejść w posiadanie spadku. Właśnie dzięki temu, co nazwałeś błędem, stawałeś się usamodzielniony.\n— Nie, gdyż według testamentu moje małżeństwo wymagało zgody wuja.\n— Ach, więc chodziło ci o pieniądze!\n— Nie tylko o pieniądze — spojrzał na mnie gniewnie. — Liczyłem się z wujem i dlatego, że żywiłem dlań wiele wdzięczności. Wychował mnie przecie od małego chłopca. Poza tym miałem się poświęcić karierze dyplomatycznej i tu również wszystko zależało od wuja. Słowem, jak widzisz, nazajutrz po lekkomyślnie wziętym ślubie, mogłem uważać, że popełniłem błąd.\nZmierzyłam go chłodnym spojrzeniem:\n— Czy nazajutrz po naszym ślubie nie dręczyło cię to samo?\n— Haneczko! — jęknął. — Jak możesz tak znęcać się nade mną! Przecie wiesz, że byłem najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi!\n— Niesłusznie. Właśnie wtedy powinieneś był wiedzieć, że popełniasz nie tylko błąd, lecz i zbrodnię. Teraz dopiero cię poznałam. Wówczas, gdy małżeństwo groziło ci utratą pieniędzy i przeszkodą w karierze, rozpaczałeś. Wtedy zaś, gdy narażało na śmieszność i kompromitację mnie, byłeś szczęśliwy.\nSiła mojej argumentacji była nieodparta. Jacek zwiesił głowę i siedział zupełnie zgnębiony. Jeszcze przed pół godziną wzruszyłoby mnie to, ale teraz powiedziałam obojętnie:\n— Więc ukryłeś przed wujem fakt swego małżeństwa?\n — Tak. Przed nim i przed wszystkimi, którzy mogliby mu o tym donieść.\n— Nie było to zapewne rzeczą łatwą?\n— Owszem. Zamieszkaliśmy w małej wiosce w pobliżu Kadyxu, gdzie nie mogliśmy spotkać nikogo znajomego...\n— Szczęście w cichym zakątku — wtrąciłam.\n— Była to namiastka szczęścia, dla nas obojga, bo i Betty gryzła się wewnętrznie również. Przecie i ona musiała dla mnie zerwać z rodziną. Nie mówiliśmy ze sobą o tym nigdy, ale pomimo nadrabiania minami, oboje wiedzieliśmy już, że popełniliśmy szaleństwo. Na usprawiedliwienie mieliśmy tylko to, że byliśmy bardzo młodzi, a ślub wzięliśmy, co tu obwijać w bawełnę, po pijanemu.\n— No i to, żeście się kochali — podkreśliłam.\nNie zaprzeczył. Siedział przez chwilę w milczeniu i powiedział:\n— Pewnego dnia, wróciwszy do domu, nie zastałem jej. Wyjechała. Nie zostawiła mi najmniejszego śladu. Nie będę ci opisywał tych sprzecznych uczuć, które wówczas przeżywałem. To nie należy do sprawy i nie ma na nią żadnego wpływu. Jeżeli poszukiwałem jej wszędzie, robiłem to z poczucia obowiązku. Wszystkie poszukiwania jednak nie dały rezultatu, chociaż nie żałowałem ani starań, ani pieniędzy. Tak mijały lata i bądź przekonana, że nie przerwałem poszukiwań aż do dnia naszego ślubu. Pamiętasz na pewno twoje własne niezadowolenie z kilkakrotnego odkładania tej daty. Musiałem to robić w obawie, że Betty niespodziewanie się odnajdzie. Ale gdy minęło lat pięć, doszedłem do przekonania, że albo umarła, albo w ogóle już nigdy nie da znaku życia. Przyznaj sama, czy nie miałem prawa tak rozumować.\n— Przypuśćmy, ale w żadnym razie nie miałeś prawa zatajać tego przede mną!\n— Tu jest mój największy grzech, ale, Haneczko, wejdź w moje położenie. Kochałem cię do szaleństwa i bałem się, że gdy wyznam ci prawdę, nie zechcesz zostać moją żoną.\n— Dziś nie wiem, jak postąpiłabym w takim wypadku, ale nie zmniejsza to twojej winy. Po prostu popełniłeś oszustwo w stosunku do mnie i do moich rodziców. Musiałeś chyba w dodatku sfałszować swoje dokumenty, by móc uchodzić za kawalera?\n— Nie, w dokumentach nigdy nie miałem żadnej adnotacji. Nie myśl też, że nie robiłem wysiłków, by uzyskać formalny rozwód. Te jednak również spełzły na niczym.\n— Dlaczego?... Skoro cię porzuciła, skoro przez tyle lat nie dała nawet znać o sobie, każdy sąd, a szczególniej amerykański, udzieliłby ci rozwodu.\n— To prawda — przyznał Jacek. — Żeby jednak rozwieść się trzeba najpierw być żonatym. To jest przedstawić sądowi świadectwo małżeństwa. A ja takiego świadectwa nie posiadałem. Zabrała je Betty.\n— No, ale przecie mogłeś uzyskać odpis w tym urzędzie, gdzie wam dano ślub.\nJacek uśmiechnął się smutno:\n— Niestety, nie wiedziałem w jakim urzędzie. Takie miasto jak New York posiada ich mnóstwo. Ludzie wynajęci przez mego adwokata przeszukali księgi, jak mnie zapewniał, we wszystkich. Ręczył mi słowem, że zrobili to bardzo sumiennie. I nie znaleźli. Cóż miałem począć?... Znajdowałem się w takiej sytuacji, że całe moje małżeństwo rozpływało się w jakiejś fikcji. Nie miałem ani żony, ani żadnego dowodu, że kiedykolwiek brałem ślub. Czyż w tych warunkach, zwłaszcza, że minął tak długi okres czasu, nie mogłem nabrać pewności, że już nic z tamtego nie wróci, że się nie odezwie?...\n— Przyznaję ci pod tym względem słuszność, ale twoim obowiązkiem było poinformować mnie o tym.\n — Tysiąc razy zastanawiałem się nad tym. Bywały chwile, gdy nawet dochodziłem do przekonania, że pomimo wszystko zgodziłabyś się wyjść za mnie. Ale i wtedy zjawiały się refleksje: po co mam zakłócać twój spokój?... Po co mam między nas wprowadzać ten przykry ferment?... Po co narażać cię na przewidywanie niebezpiecznych komplikacyj, w których ewentualność już dawno sam przestałem wierzyć?...\n— A jednak zjawiły się teraz, gdy tego najmniej się spodziewałeś?!...\n— Tak. Nie spodziewałem się ich wcale. Minęło osiem lat. Osiem lat! Któż by mógł przypuszczać, że ta kobieta przypomni mnie sobie, że zjawi się znowu na mojej drodze?...\n— Ach, to nie ma żadnego znaczenia — powiedział wymijająco. — Ważne jest tylko to, że w ogóle jest, że istnieje.\n— I czego ona chce od ciebie?\n— Chce, bym do niej wrócił.\n— Chyba jest szalona! Jakto? Przez osiem lat gdzieś włóczyła się po świecie, prowadziła się, jak mam prawo przypuszczać, nie jak westalka, i teraz na jej skinienie palcem masz do niej wracać?...\n— Twierdzi, że mnie kocha.\n— A ty w swojej naiwności oczywiście jej wierzysz?\n— Bynajmniej, ale to w niczym nie zmienia mego położenia. Ona wie, że jestem żonaty, że zostałbym skazany za bigamię i tym trzyma mnie w ręku.\n— Więc wróć do niej! — zawołałam, już nie panując nad nerwami.\nSpojrzał na mnie ponuro:\n— Wolałbym palnąć sobie w łeb.\nPowiedział to niewątpliwie szczerze i poczułam doń znowu lekki przypływ sympatii.\n — Wobec tego nie rozumiem tej kobiety. Przecie nie może się łudzić, że nawet wróciwszy do niej formalnie, będziesz miał dla niej jakiekolwiek uczucie poza nienawiścią.\n— Ona to rozumie.\n— Więc czego chce? Pieniędzy?\n— Ach, broń Boże — zaprzeczył Jacek z takim ożywieniem, jakby ją brał w obronę.\n— To ładnie z twojej strony — powiedziałam, — że tak gorąco ujmujesz się za nią. Nie zmieni to jednak faktu, że ta pani zachowuje się jak szantażystka.\n— Mylisz się. Każdy szantaż polega na tym, że grożąc jakimiś złymi konsekwencjami za zaniechanie akcji w tym kierunku, żąda się jakichś korzyści dla siebie. Trudno mi zaś przyjąć, by na przykład to, czego ona ode mnie żąda, było jakąś korzyścią dla niej. Gdybym do niej wrócił, nie odniosłaby z tego żadnego zysku, ani moralnego, gdyż jej nie kocham, ani materialnego, gdyż jest, o ile mogę sądzić, znacznie ode mnie bogatsza. Poza tym w sposobie stawiania przez nią wymagań nie widzę elementu szantażu. Szantażysta stawia zwykle ultimatywnie jakiś termin i precyzuje dokładnie rodzaj represji, jakie zastosuje w razie niedotrzymania terminu. Tu tego nie ma. Podkreśliłbym nawet dużą skłonność tej kobiety do załatwienia sprawy bez terroru i bez pośpiechu. Ponieważ wierzy, że zdoła mnie przekonać, zostawia mi dużo czasu do namysłu, i do spodziewanej likwidacji mojego dotychczasowego życia.\n— Cóż? — wzruszyłam ramionami. — Zatem przystępuj do likwidacji. Z mojej strony nie spotkają cię żadne przeszkody. Nie narażaj tej szlachetnej, wyrozumiałej i zakochanej kobiety na zbyt długie oczekiwanie.\nWiedziałam, że każde moje słowo boleśnie rani Jacka. Ale przecież zasłużył na to. Powinien cierpieć, powinien odpokutować swoją bezprzykładną lekkomyślność.\n— Nie, Haneczko. Pomimo to, że zasługuję na twój surowy sąd, nie wierzę, byś tak myślała naprawdę. Natomiast mam nadzieję, że wszystko da się jeszcze w jakiś sposób ułożyć. Otuchy dodaje mi właśnie ten brak złej woli ze strony Betty.\nNie umiałam powstrzymać wybuchu gniewu:\n— Brak złej woli! Doprawdy mam wrażenie, że chwilami tracisz zdrowy sens. Brak złej woli! Porzuca cię, przez Bóg wie ile lat, ma Bóg wie ilu kochanków i nagle najbezczelniej w świecie grożąc ci więzieniem domaga się, byś wrócił do niej, jakby nigdy nic nie zaszło. To jest perfidna, zła, fałszywa i wstrętna kobieta. I chociaż jesteś tak zarozumiały, że uroiłeś sobie jej wielką miłość, upewniam cię, że ukrywa ona w zanadrzu jakieś łajdactwo!\n— Nie mam powodu do najmniejszych przypuszczeń w tym kierunku.\n— Ale ja mam! Mam swoją intuicję, która mnie nigdy nie zawodzi. To nie ma znaczenia, że ona jest bogata. Są bardzo chciwi bogacze. Zaproponuj jej pieniądze, a zobaczysz, czy ich nie przyjmie. Jeżeli zostawia ci tyle czasu, to jedynie po to, by utwierdzić cię w przeświadczeniu, że nie wykręcisz się tanim kosztem. Z tego, co mi o niej powiedziałeś, zdołałam przeniknąć ją na wskroś. To jest wstrętna, przebiegła baba! Zaproponuj jej pieniądze. Naturalnie nie dawaj jej ani grosza póki nie złoży ci na piśmie oświadczenia, że zgadza się na rozwód, biorąc winę na siebie. I nie wręczy ci owego świadectwa ślubu, które zabrała.\nTo przekonanie z jakim mówiłam musiało podziałać i na Jacka:\n— Nie mamy — powiedział cicho — aż tak wielkiej ilości pieniędzy, jakiej na pewno by zażądała, gdyby jej o pieniądze chodziło.\n— Więc trudno. Sprzedasz moją kamienicę, pożyczymy jeszcze coś od rodziców. Do skandalu nie wolno nam dopuścić. W ostatecznym wypadku powiemy wszystko ojcu, jestem przekonana, że bez chwili wahania da ile będzie mógł, byle tylko zatuszować tę ohydną sprawę.\nJacek przez kilka minut siedział w milczeniu:\n— Może i masz słuszność — odezwał się wreszcie, — Zastanowię się nad tym. Na szczęście nic nie nagli.\n— Jak to nic nie nagli?! A czy ty myślisz, że to jest wielka dla mnie rozkosz żyć w takiej atmosferze? W ciągłym oczekiwaniu awantury?!\nJacek uśmiechnął się blado:\n— I dla mnie to nie jest rozkoszą. Gdybyś mogła wiedzieć, jak przygniatająco ciężkie były dla mnie te długie tygodnie... Nie mówiłem ci o tym, gdyż miałem nadzieję, że uda mi się prędzej tę rzecz załatwić. Teraz jednak uznałem za konieczne wyznanie ci prawdy. Jestem już taki zmęczony.... Chciałem twej rady i dziękuję ci za nią. Jesteś bardzo dobra dla mnie, chociaż sądzisz, że na to nie zasługuję.\n— Postąpisz, jak będziesz uważała za stosowne. Pamiętaj tylko o jednym, że powierzenie tej tajemnicy komukolwiek równałoby się ogłoszeniu jej całemu miastu.\n— Nie obawiaj się. Rozumiem to sama.\n— Gdyby to było możliwe, należałoby przede wszystkim zwrócić się o pomoc do twego ojca. On, jako znakomity prawnik, może umiałby znaleźć jakieś wyjście.\n— Tak — przyznałam. — Ale pogrzebałoby cię to w jego oczach na zawsze.\n— Wiedziałem o tym. I dlatego jesteś jedyną istotą, której się zwierzyłem.\n— Szkoda, że nie przed trzema laty — odpowiedziałam najchłodniej jak umiałam.\nNic nie zostało z jego zwykłej swobody. Czułam, że nie odchodzi, gdyż nie wie, w jaki sposób się ze mną pożegnać. Zapytał jeszcze, czy czego nie potrzebuję na noc, potem szybko pocałował mnie w rękę i wyszedł.\nByła już prawie pierwsza. Oczywiście o zaśnięciu nie mogłam nawet marzyć. Może to i lepiej. Przynajmniej udało mi się zaraz „na gorąco“ spisać całą rozmowę.\nJuż siódma rano. Przez szpary w zasłonach wciska się świt do mojej sypialni. Jeszcze zmierzę temperaturę i zasnę. Dopiero jutro jakoś sobie ułożę to wszystko w głowie i zastanowię się nad wnioskami, jakie z tego trzeba będzie wyciągnąć. Już teraz wiem tylko dwie rzeczy: to, że Jacek mniej zasługuje na potępienie niż myślałam, i to, że mniej wart jest mojej miłości, niż mi się zdawało. Jak on mógł tak bardzo kochać tę wydrę!\nTę stronę ostatnio edytowano 29 lis 2019, 01:04.


Michał Bajor: Podróże są moją pasją | Głos Wielkopolski\nMichał Bajor: Podróże są moją pasją\nMarek Zaradniak 28.11.2013\nMichał Bajor przyjedzie w poniedziałek do Poznania ze swym nowym recitalem "Moje podróże". Archiwum\nNajnowsza płyta Michała Bajora to "Moje podróże". Tak też nazywa się recital jaki ten popularny artysta da w poniedziałek w Teatrze Wielkim w Poznaniu.\nJuż w poniedziałek wystąpisz w poznańskim Teatrze Wielkim prezentując piosenki ze swego najnowszego albumu "Moje podróże". Lubisz podróżować?\nMichał Bajor: - Nie nagrałbym tej płyty gdyby tak nie było. Po prostu uwielbiam podróżowanie. To moja pasja.\nCzym najchętniej podróżujesz?\nMichał Bajor: - Samolotem, a potem samochodem ponieważ to nie są podróże bliskie, ale bardzo dalekie.\nSkoro bardzo dalekie gdzie byłeś najdalej?\nMichał Bajor: - Tajlandia, Hawaje, Meksyk. Amerykę Południową Argentynę, Peru też zaliczyłem.\nMasz swoje ulubione miejsca, do których lubisz wracać?\nMichał Bajor: - Włochy. Włochy są najpiękniejsze. Byłem tam kilkadziesiąt razy. Ale bardzo lubię też podróżować po Polsce i nasze klimaty. I to nie tylko te najbardziej oklepane miejsca gdzieś nad morzem czy gdzieś w górach, ale lubię też mniejsze miejscowości gdzie można coś ciekawego zobaczyć. Zrobić jakieś fajne zdjęcie.\nZdarzyły Ci się jakieś szczególne przygody podczas tych podróży?\nMichał Bajor: - Jest ich cala masa i nie zmieścimy ich nawet śladowo w naszej rozmowie. Gdybym opowiedział o jednej byłoby to wyrwane z kontekstu. Cały koncert, cały spektakl to opowieść właśnie o nich. Mówię i śpiewam o tym przez godzinę i czterdzieści minut.\nA więc wszystkie piosenki z tekstami Wojciecha Młynarskiego mówią o twoich podróżach?\nMichał Bajor: - Absolutnie.Każda z nich podczas koncertu jest poprzedzona opowieścią o zwierzętach, o ludziach i o przygodach językowych. Mój koncert to raczej spektakl muzyczny. Będzie też kilka starszych piosenek napisanych przez Młynarskiego, na które publiczność czeka.\nJest na tej płycie piosenka "Warszawa w czasach mojego debiutu". Bardzo się Warszawa zmieniła od tamtego czasu?\nMichał Bajor: - Śpiewam o moim teatrze Ateneum. Warszawa bardzo się zmieniła nie tylko jeśli chodzi o infrastrukturę, ale i ludzi.Gdy byłem młody i studiowałem w szkole teatralnej było więcej warszawiaków. Teraz jest więcej ludzi napływowych i niekoniecznie wszystko idzie w dobrą stronę.\nŚpiewasz piosenkę "Paryż mój". Masz swoje ulubione miejsca w Paryżu?\nMichał Bajor: - Bardzo lubię katedrę Notre Dame, bardzo lubię Sacre Ceur, może trochę mniej Luwr , bo są tam dzikie tłumy. Lubię chodzić Polami Elizejskimi. Lubię spojrzeć i powiedzieć, że w tym oknie mieszkała Marlena Dietrich, a w tamtym Edith Piaf. Przepiękne są cmentarze, na których leżą Dalida, Piaf i mnóstwo innych postaci, które wpłynęły na losy świata tak artystycznie jak i politycznie\nŚpiewasz o Monte Carlo i Las Vegas. Gdzie więcej wygrałeś?\nMichał Bajor: - Nie ma we mnie żyłki hazardzisty. Nigdzie nie wygrałem, bo nie mam do tego cierpliwości.\nA Argentyna jakie zrobiła na tobie wrażenie?\nMichał Bajor: - To przede wszystkim tanga i piękni ludzie tańczący od rana do wieczora na ulicach przed kawiarniami restauracjami. Tango dobiega z każdej kawiarni.\nMasz receptę na to jak wygrać w San Remo?\nMichał Bajor: - Przede wszystkim trzeba być zaproszonym do konkursu. Na razie nie dane mi to było w przeciwieństwie do Anny German. Marzę więc o tym.\nJedna z piosenek na tej płycie może intrygować. To "Ja jestem bliźniak". Przywiązujesz wagę do znaków Zodiaku.\nMichał Bajor: - Jeden do jednego i szczęśliwa trzynastka.\nPowiedziałeś, że dużo podróżujesz po Polsce. Często przyjeżdżasz do Poznania. Lubisz Poznań? Jakie wrażenie robi na tobie to miasto?\nMichał Bajor: - Poznań to jedno z moich ulubionych miast. Jest poukładane. Bardzo lubię być w hotelu Rzymskim. Owszem mógłbym być w jakimś sześcio czy pięciogwiazdkowym, wypasionym hotelu, ale ja lubię kameralność. Zawsze mam tam miłą obsługę. Miłe są panie z recepcji i dyrekcja . A poza tym w Poznaniu mam przyjaciół, którzy zawsze są punktualni. Zawsze mogę na nich liczyć. No i znakomita poznańska publiczność. Oprócz tego w na ulicach czuję się bezpiecznie. Bo nawet policja ma swoją kulturę.\nMichał Bajor "Moje podróże"\nPoznań, poniedziałek 2 grudnia Teatr Wielki (ul. Fredry9), godzina 19, bilety: 60-100\nMichał Bajor Wojciec...\nMichał Bajor nowy al...\nwww 05.12.2013 10:51:48\nw du.pie jakieś dziadowskie piano !


Strony: « Pierwsza < Poprzednia 1 2 34 5 6 7Następna >Ostatnia »\nKontrolka puszki prądów Iż, K 125, K 55, Moskwa, DKW\nCiśnieniowa:kontrolka przeznaczona do wszystkich motocykli z puszką prądów, starannie wykonana-odlew ciśnieniowy.\nKopniak element chrom Iż DKW\nMateriał nie polerowany przed nałożeniem chromu\nDo Iż , Jupiter, produkt rosyjski\nKorek baku Iż 350\nKorek baku z miarką oleju, wszystkie wymiary i kształt 100% oryginał,\nczęść ozdobna wykonana ze stali nierdzewnej, następnie polerowana na wysoki połysk,elementy wewnętrznie czernione tak jak w oryginale, dzięki zastosowaniu nowego korka unikniesz efektu „wakum” który zazwyczaj zachodzi przy korkach chromowanych podczas renowacji (korozja pomiędzy blachami)\nTak jak w tytule tylko i wyłącznie do Iża 49\nNa motocykl przypada 4 szt.\nKorek zaślepka rolgazu IŻ\nKorek, zaślepka rolgazu – pasuje do wszystkich Iży.\nKorpus rolgazu iż 350,DKW\nKorpus Iż 350 DKW nowy porządnie wykonany na innej aukcji posiadam również do iża 49 oraz podkładki pod rurkę zapobiegające wycieraniu korpusu a także podkładki pod gumę rol gazu zapobiegające wytarciu się gumy\nKorpus rolgazu IŻ 49\nKorpus siedzenia przód Iż\nKorpus wykonany z gróbszej blachy co zwiększa jego żywotność w miejscu gdzie\npracują rolki, pomalowany podkładem piecowym.\nKorpus siedzenia przód Iż 49,350\nKosz sprzęgłowy Iż\nPrzeznaczony przede wszystkim do Iża Planety.\nPasuje również do pozostałych Iży ale w kpl. z zębatką sprzęgłową.\nKosz sprzęgłowy jednorzędowy Iż 350,49,56\nKoszulka,osłona, przewodów kabli Iż, BMW, DKW 14mm,5mm,7mm\nOsłona do wszystkich motocykli: Iż, BMW, DKW, M 72, Ural, WFM, SHL, OSa NSU, Ariel, ZUNNDAP, K 750 Cena za 1 m\nKranik paliwa Iż\nKruciec gaźnika Iż 49,56, Planeta, Jupiter\nchwilowy brak Do wszystkich modeli Iży\nKrzywka zapłonu iż\ncena za sztukę !!!!!!\nDo Iża 56,Planety,produkt rosyjski Cena za szt.\nKulka śrut łożyska 5,5 3 mm\nKulka, śrut łożyska główki ramy Iż,wfm,shl,m72\nKulki o średnicy 6mm produkcji polskiej.\nUWAGA CENA DOTYCZY SZTUKI!!!!\nCena: 0.40 PLN\nLaga zawieszenia przód Iż 49,56,planeta,Jupiter\nLaga do wszystkich rodzaji Iży z wyjątkiem350, wykonanan profesjonalnie z gatunkowej stali\nhartowana,szlifowana po całości trzyma wymiar lepiej od oryginału.\nZ uwagi na masową produkcję i leżakowanie na magazynie towar jest sprzedawany zaolejony.\nWysyłka: 20.00 PLN\nLaga zawieszenia przód kpl. Iż 49,56,Planeta,Jupiter\nLaga do wszystkich rodzai iży z wyjątkiem 350,\nwykonana profesjonalnie z gatunkowej stali,hartowana szlifowana po całości – trzyma wymiar lepiej od oryginału.\nCena za kpl. Czyli tulejkę tekstolitową tulejka dolna lagi + dwa segery\nWysyłka: 16.00 PLN\nLampa tył mały żółwik Iż,M 72,BMW\nNowa lampa żółwik\nModel z podświetleniem tablicy rejestracyjnej\nW komp. Z podkładką gumową, żarówką + kabel do podłączenia\nLicznik Iż ,M 72, K 750\nLicznik Iż 56,Planeta,Jupiter\nNowy oryginalny z epoki, wyjście na linkę zabezpieczone.\nCena: 13.25 PLN\nProdukt nowy polski producent\nNowa polski producent\nLinki Iż 350-jedyne pasujące na 100% oryginał,instrukcja\nLinki są wykonane zgodnie z oryginałem z pominięciem dwóch błędnych wymiarów które podaje katalog,przed sprzedażą były sprawdzone na trzech motocyklach,linka licznika jak widać na zdjęciu jest wyposażona w przelotkę lampy oraz prochowiec napędu licznika.\nlinki iż 49-jedyne pasujące na100% oryginał,instrukcja\nLinki przeznaczone tylko do Iża 56,wersja z napędem licznika z silnika i hamulcem tylnym na linkę,w skład kompletu wchodzi: lina hamulec przód,hamulec tył,sprzęgła, licznik,ssanie,gaz odprężnik.\nLinki przeznaczone tylko do Iża Planety, Jupitera,w skład kompletu wchodzi: lina hamulec ,sprzęgło ,licznik,ssanie,gaz, odprężnik.\nŁańcuch Iż – oryginał ROSYJSKI\nDo wszystkich Iży. Oryginalna produkcja rosyjska, dobrej jakości ze starego zapasu w kpl. z zawleczką. Posiadam również, łańcuchy produkcji Japońskiej bardzo wytrzymałe ( dla „katowników” cena 120 zł bez zawleczki- do zaklepania)\nŁańcuch napędowy Iż\nDo wszystkich Iży\nWysyłka: 18.00 PLN\nŁańcuszek rozrządu -szeroki Jupiter\nŁańcuszek produkcji wschodniej do nowszych typów Iża Jupitera,\nSzczękotrzymacz/tarcza hamulcowa tył WFM\nSzczękotrzymacz/tarcza hamulcowa przód WFM\nMocowanie rejestracji Iż,Dkw,Bmw