BZ WBK Leasing: umocnienie pozycji w rynkach pozarolniczych\nAgrofakt Prawo Finanse BZ WBK Leasing: umocnienie pozycji w rynkach pozarolniczych\n31 lipca 2016 , materiały firmowe\nPierwsze półrocze to kolejny rekordowy okres dla BZ WBK Leasing, który sfinansował ruchomości o łącznej wartości blisko 2 mld zł netto, tj. o 11,6% więcej niż przed rokiem,\na wzrost na rynkach pozarolniczych wyniósł ponad 31% r/r. W I półroczu br. branża leasingowa sfinansowała środki trwałe o wartości netto 28,1 mld zł, czyli o 17,7% więcej niż przed rokiem. Wyniki są lepsze od prognozowanych.\nBranża leasingowa ma się bardzo dobrze, potwierdzeniem są wyniki – w pierwszej połowie 2016 r. ponownie padł rekord wartości sfinansowanych aktywów netto – ponad 28 mld zł, z dynamiką 17,7%. – i to przy niższym od prognozowanego wzrostu PKB. Szczególnie widać to po wyłączeniu rynku rolnego, na którym inwestycje wyhamowały w oczekiwaniu na dotacje unijne. Bez tej części rynek wzrasta aż o +25% r/r.\nDynamika BZ WBK Leasing bez uwzględnienia rynku agro wyniosła +31% r/r.\n– Dynamika BZ WBK Leasing bez uwzględnienia rynku agro wyniosła +31% r/r. Rośniemy o 6 proc. szybciej niż rynek, a co więcej zwiększyliśmy udział w finansowaniu ruchomości w głównych kategoriach aktywów pozarolniczych. Dane za I półrocze 2016 r. potwierdzają istotną zależność występującą pomiędzy dostępnością środków unijnych, a inwestycjami w park maszynowy, co wyraźnie widać w sektorze rolnym, gdzie przedsiębiorcy czekają na środki finansowe pochodzące z perspektywy unijnej na 2014–2020. Firmy z sektorów budowlanego i rolnego czekają na środki finansowe pochodzące z perspektywy unijnej na 2014–2020 – mówi Szymon Kamiński, prezes Zarządu BZ WBK Leasing.\nBZ WBK Leasing od wielu lat jest liderem rynku w zakresie finansowania maszyn i urządzeń. W I półroczu 2016 r. sfinansował maszyny i urządzenia o łącznej wartości blisko 820 mln zł, a na osiągnięty wynik istotny wpływ miało także finansowanie segmentu rolnego, który osiągnął poziom niemal 287 mln zł. Wyłączając sektor agro, który czeka na dotacje unijne, firma zwiększyła swój udział w rynku o blisko 1%.\nW I półroczu 2016 r. firmy leasingowe sfinansowały o 31,4% mniej inwestycji w maszyny rolnicze r/r.\n– W I półroczu 2016 r. firmy leasingowe sfinansowały o 31,4% mniej inwestycji w maszyny rolnicze r/r – podkreśla Daniel Mrozek, dyrektor marketingu i wsparcia sprzedaży w BZ WBK Leasing. – Pozostałe branże polskiej gospodarki radzą sobie bardzo dobrze, co widać również w naszych wynikach. Takim przykładem są maszyny do produkcji tworzyw sztucznych i obróbki metalu – tu sfinansowaliśmy inwestycje o wartości 119,7 mln zł, czyli o 45% więcej niż przed rokiem. W przypadku wózków widłowych odnotowaliśmy wzrost o ponad 68%, udzielając finansowania na zakup aktywów o wartości 45,4 mln zł. Dodam, że są to wzrosty istotnie przewyższające wzrost rynku w tych kategoriach – dodaje Daniel Mrozek.\nDane makroekonomiczne wskazują, że wzrost PKB przyspieszy w III i IV kwartale i średnio w tym roku może osiągnąć poziom nawet 3,5%. W II półroczu, w dalszym ciągu, konsumpcja wspierana przez wzrost dochodów, pozostanie główną siłą napędową polskiej gospodarki. Do tego dochodzi wzrost produkcji przemysłowej, który w II kwartale wyniósł 5,2% wobec ok. 3% r/r w I kwartale.\nWyniki po 6 miesiącach pozwalają optymistycznie patrzeć w II półrocze, wzrost rynku\nw całym roku 2016 sięgnie być może 20%.\nSzymon Kamiński, prezes Zarządu BZ WBK Leasing\n– Wyniki po 6 miesiącach pozwalają optymistycznie patrzeć w II półrocze, wzrost rynku\nw całym roku 2016 sięgnie być może 20%. Oznacza to, że branża leasingowa sfinansuje aktywa\no łącznej wartości netto ponad 58 mld zł. Przyśpieszenie tempa wzrostu produkcji jest notowane\nw działach przemysłu zorientowanych na eksport. Stabilna gospodarka i znaczące wykorzystanie mocy produkcyjnych będzie sprzyjać inwestycjom w maszyny i urządzenia firm produkcyjnych, czyli te kategorie aktywów w których finansowaniu, BZWBK Leasing jest liderem rynku – dodaje Szymon Kamiński.\nIstotny wpływ będą miały również zaplanowane inwestycje infrastrukturalne i w branży budowlanej, zwłaszcza te które wymagają wymiany bądź zakupu parku maszynowego przez firmy wykonawcze. Natomiast w rolnictwie ciągle oczekiwane są środki unijne z perspektywy na lata 2014–2020 – pierwszych wyraźnych efektów eksperci spodziewają się w II połowie 2017 r. Wyczekiwanie na uruchomienie dotacji, a także rekordowe wydatki inwestycyjne z poprzedniego roku jako podstawa, dają wysokie prawdopodobieństwo, że branża agro nadal będzie wzrastać.\n– W 2016 r. branża leasingowa spodziewa się wyraźnie niższego poziomu finansowania maszyn rolniczych z uwagi na okres przejściowy dla uruchomienia środków unijnych. Ci przedsiębiorcy rolni, którzy zdecydują się na inwestycje bez wsparcia ze środków unijnych, mogą skorzystać z promocyjnych ofert finansowania fabrycznego – podkreśla Daniel Mrozek.


Zalety handlu na niemieckim indeksie | Bezpieczny Dom Maklerski TMS Brokers\nNiemiecki indeks giełdowy (index DAX) to jeden z najpopularniejszych instrumentów obok takich indeksów jak Dow Jones Industrial Average, S&P500 czy WIG20. W skład niemieckiego indeksu wchodzi 30 największych spółek, które notowane są na giełdzie we Frankfurcie. Jak inwestować za pośrednictwem niemieckiego indeksu? Przedstawiamy cenne wskazówki!\nJednym z podejść analitycznych podczas inwestowania na niemieckim indeksie jest analiza spółek giełdowych, które budują cały indeks. Zanim jednak do tego przystąpimy, powinniśmy zorientować się jaką wagę posiadają poszczególne spółki w indeksie. Zauważmy, że zaledwie 5 spółek stanowi ponad 43% całego indeksu. Zwracajmy w pierwszej kolejności uwagę na kondycję właśnie tych podmiotów. Sprawdzajmy publikowane przez nie wyniki kwartalne oraz roczne. Często bowiem o ruchu na całym indeksie decyduje silny wzrost lub spadek na kilku kluczowych walorach.\nCharakterystyka rynku DAX, czyli dlaczego DAX jest tak popularny:\nkonkurencyjne warunki handlu (w przypadku kontraktu CFD na indeks jedynym kosztem jest spread 0,9 pkt.);\nłatwo dostępny – domy maklerskie umożliwiają handel na kontraktach CFD (są tańsze od kontraktów futures);\nłatwy dostęp do informacji rynkowych\nwysoka zmienność notowań - w ostatnich latach waha się ona od 110 pkt do 250 pkt w ciągu jednego dnia sesyjnego.\nPo więcej informacji jak handlować na DAXie, zapraszamy do darmowego e-booka TMS Brokers „Niemiecki indeks DE30” – do pobrania tutaj: https://lp.tms.pl/lp,niemiecki-indeks-de30-przewodnik.\nCzego spodziewać się po „czarnym złocie"? Kolejna odsłona „Impulsu giełdowego"\nCzy altcoiny są w lepszej sytuacji niż Bitcoin? Zapisz się na bezpłatny webinar\nrachunki maklerskierachunek maklerski rankingbrokersymulator giełdyforex tmscfdbroker giełdowymt5platforma forexgiełdabrokers forexbitcoin jak zacząćindeksy giełdowegiełda światw co inwestowaćforex notowaniagdzie kupić akcjeinwestowanie w walutykomentarze giełdowefundusze etfnotowania surowcedźwignia finansowajak zacząć inwestowaćinwestowanie w złotojak grać na giełdzieetf co toinwestowanie onlineinwestowanie w kryptowalutyszkolenia forexw co najlepiej inwestować


Salon z aneksem kuchennym. Aranżacja z czerwoną cegłą w roli głównej! urzadzamy.pl Galeria\nSalon z aneksem kuchennym. Aranżacja z czerwoną cegłą w roli głównej! Salon z aneksem kuchennym. Aranżacja z czerwoną cegłą w roli głównej!\n1/7 Aranżacja salonu z aneksem kuchennym to połączenie stylu vintage z nowoczesnymi rozwiązaniami. Elementem dekoracyjnym w aranżacji jest użycie białej i czerwonej cegły na ścianie. Zobaczcie salon urządzony niczym galeria sztuki!\nCegła w kuchni, łazience, salonie: jak wykorzystać jej walory dekoracyjne? Cegła na ścianie we wnętrzu: jak zrobić ceglaną dekorację ściany Cegła w łazience w różnych stylach: rustykalnym, industrialnym i nowoczesnym Właścicielka mieszkania w kamienicy zdecydowała się urządzić je niczym galerię sztuki, wypełnioną odnowionymi meblami. Do projektowania wnętrza zaprosiła architektkę Joannę Kiryłowicz, malarkę Agatę Mocarską i fotografa Tomasza Rykaczewskiego. Tak powstała stylowa aranżacja wnętrza, pełna przemyślanych rozwiązań i niezwykle funkcjonalna. Prezentujemy salon z aneksem kuchennym, w których głównym motywem wystroju jest cegła na ścianie.\nAranżacja: salon z czerwoną cegłą na ścianie\nSalon z aneksem kuchennym został wyposażony w wykonaną według projektu architektki rozkładaną kanapę, która może posłużyć jako dodatkowe łóżko dla gości. W aranżacji wnętrza salonu z kuchnią zostały połączone elementy stylu vintage z nowoczesnymi meblami i dodatkami, które nadają całości oryginalnego charakteru. Czerwone cegły, które pojawiły się na ścianie w salonie zostały sprowadzone z Mazur. Są to prawdziwe cegły rozbiórkowe, co jeszcze bardziej podkreśla styl panujący w aranżacji wnętrza. Prawie wszystkie meble, które zobaczymy w 55-metrowym mieszkaniu zostały zaprojektowane konkretnie do tego wnętrza. Oczywiście w aranżacji salonu z aneksem kuchennym w stylu vintage nie mogło zabraknąć też mebli znalezionych na targach staroci czy kupionych na internetowych aukcjach. Elementy stylu vintage doskonale komponują się z nowoczesną aranżacją, której ważnym elementem stała się sztuka. Malarka, Agata Mocarska, nie tylko namalowała obrazy znajdujące się w mieszkaniu, ale wykonała również ceramiczne lampy oświetlające zabytkowe samochody. W ten sposób na ceglanej ścianie w salonie powstała przyciągająca wzrok ekspozycja. Kontrastowym elementem w aranżacji salonu z aneksem kuchennym są meble i dodatki w różnych odcieniach koloru niebieskiego.\nAranżacja wnętrz: aneks kuchenny z białą cegłą!\nAneks kuchenny zajmuje stosunkowo mało miejsca w aranżacji mieszkania. Jest dosyć niewielki, ale wygodny i funkcjonalny, włączony do przestrzeni salonu. Aneks kuchenny ma wszystkie niezbędne elementy zaprojektowane w taki spobób, aby były jak najbardziej praktyczne. Zabudowa kuchenna została wbudowana w ścianę z białych cegieł. Po przeciwnej stronie znalazła sią mała wyspa, pełniąca jednocześnie funkcję barku. W wyspę został wbudowany zlew i płyta inukcyjna. Na podłodze w salonie z aneksem kuchennym znalazł się pobielony dąb olejowany, który doskonale komponuje się z blatem kuchennym. W salonie na tle ściany z czerwonych cegieł pojawiła się jadalnia. Jej wielkość można regulować za pomocą rozkładanego blatu. Stół do jadalni kupiono w IKEA.\nAranżacja salonu z aneksem: wykorzystanie materiałów z odzysku\nGłównym założeniem przy urządzaniu tego salonu z aneksem kuchennym było nawiązanie do otoczenia, w którym pełno jest starych ceglanych budowli. Dlatego architekt wnętrz postanowiły wprowadzić do aranżacji salonu z ankesem kuchennym starą cegłę i drewno z odzysku. Nie brano pod uwagę materiałów postarzanych, bo właścicielce i projektantkom zależało na autentyczności w aranżacji wnętrz. Prawdziwa cegła oraz stare drewno zostały zamówione z mazurskiej manufaktury Regalia (regalia.eu), zajmującej się pozyskiwaniem i obróbką surowców z rozbiórek starych budynków. Oprócz tego, że materiały mają niepowtarzalny charakter, są też ekologiczne: uratowane przed zniszczeniem i użyte na nowo do wykończenia wnętrz.


Aleksandra Bibrowicz. Wystawa w Galerii GCF - Gdyńskie Centrum Filmowe\nGdyńskie Centrum Filmowe - Aleksandra Bibrowicz. Wystawa w Galerii GCF\nAleksandra Bibrowicz. Wystawa w Galerii GCF\nArtystyczny mariaż papieru i motywów roślinnych.\nGdyńskie Centrum Filmowe zaprasza na wystawę prac Aleksandry Bibrowicz, artystki z Gdyni, zajmującej się tkaniną artystyczną. Wernisaż odbędzie się w piątek, 18 sierpnia 2017 roku, o godzinie 18.00 w Galerii GCF. Wstęp wolny.\nŹródła wystawy sięgają lat 80. i spotkania artystki z twórcami z Francji, gdzie uczestniczyła w polsko-francuskim plenerze tkaniny artystycznej w Varaignes.\n– Nasi gospodarze zaproponowali nam działanie, w którym ani oni ani my nie mieliśmy żadnego doświadczenia: w prastarej sztuce czerpania papieru. Zawieźli nas do ponad 300-letniego młyna, gdzie mistrz papierniczy zaprezentował nam proces powstawania papieru. Na dziedzińcu zamkowym zaczęła się nasza nowa twórcza przygoda. Naszą wiedzą i doświadczeniem zainteresowało się środowisko w naszym kraju i tak się zaczęło. Dzisiaj te działania są powszechne.\nPapier powstaje z roślin, zaczęłam więc interesować się roślinami ich możliwościami.. Im dalej w las, tym więcej drzew. Porwała mnie fala tych możliwości, zatrzymać się trudno… – wyznaje Aleksandra Bibrowicz.\nJej prace w Galerii GCF będzie można oglądać od 18 sierpnia do 15 września 2017 roku (z przerwą 23-27 sierpnia: Weekend Architektury).


Pogoda w Urrao na tydzień ⇒ Prognoza pogody w Urrao na 7 dni <Kolumbia> • Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Urrao na 25 06 - 29 06\nPrognoza pogody w Urrao na tydzień\nPogoda w Urrao: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Urrao: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Urrao: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


POLICJANCI ZABEZPIECZYLI PONAD 6 KG NARKOTYKÓW I ZATRZYMALI OSIEM OSÓB - Narkotyki - dopalamy.com - dopalacze, używki, aspekty prawne i inne\nPOLICJANCI ZABEZPIECZYLI PONAD 6 KG NARKOTYKÓW I ZATRZYMALI OSIEM OSÓB\nPodczas przeszukania mieszkań i samochodów osób zatrzymanych, policjanci ujawnili blisko 3,5 kg marihuany, 2,5 kg amfetaminy, ponad 350 gramów metamfetaminy, oraz 1486 sztuk tabletek extasy. Narkotyki zapakowane były w mniejsze i większe foliowe worki. Część środków była poporcjowana i zapakowana w małe woreczki strunowe. Podejrzani usłyszeli zarzut posiadania znacznej ilości środków odurzających, za co grozi kara pozbawienia wolności od 1 roku nawet do 10 lat.\nPolicjanci z Komendy Powiatowej Policji w Nowym Targu wspólnie z funkcjonariuszami z Wydziału do Walki z Przestępczością Narkotykową, Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie oraz Samodzielnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji w Krakowie zatrzymali osiem osób za posiadanie narkotyków. Zabezpieczono ponad 6 kg środków odurzających, blisko 1500 sztuk tabletek extasy oraz ponad 274 tys. złotych w gotówce.\nPolicjanci z Wydziału do Walki z Przestępczością Przeciwko Mieniu nowotarskiej komendy kilka miesięcy temu wpadli na trop kilku osób zajmujących się przestępczością narkotykową na terenie Nowego Targu. Dalsze działania i ustalenia doprowadziły do zatrzymania ośmiu osób. Czynności prowadzone były we współpracy i pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Nowym Targu.\nWe wtorek rano tj. 6 października br., policjanci z nowotarskiej komendy wspólnie z funkcjonariuszami z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie oraz SPKP w Krakowie jednocześnie weszli do kilkunastu mieszkań na terenie miasta i gminy Nowy Targ oraz jednego na terenie powiatu tatrzańskiego. Łącznie w przeprowadzonej akcji wzięło udział 70 funkcjonariuszy Policji. Zatrzymanych zostało siedmiu mężczyzn i jedna kobieta. Jeden 25-latek, dwóch 32-latków, dwóch 35-latków i dwóch 46-latków z Nowego Targu oraz 34-letnia kobieta z gminy Nowy Targ.\nDwóch mężczyzn w wieku 32-lat, u których policjanci znaleźli największą ilość narkotyków i pieniędzy, przed obliczem prokuratora stanęło w środę. Podejrzani usłyszeli zarzut posiadania znacznej ilości środków odurzających, za co grozi kara pozbawienia wolności od 1 roku nawet do 10 lat. Obaj byli już w przeszłości karani i przebywali w zakładzie karnym. Jeden z podejrzanych działał w recydywie, więc grozi mu kara nawet do 15 lat odsiadki.\nSąd na wniosek prokuratora wobec 32-latków zastosował środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Policja oraz prokuratura nadal prowadzą czynności w tej sprawie, które dokładnie wyjaśnią jaki był udział poszczególnych osób w tym nielegalnym procederze. Możliwe jest przedstawienie podejrzanym także zarzutu dotyczącego handlu narkotykami. Sprawa jest rozwojowa.\n70ciu funkcjonariuszy policji potrzeba do wyeliminowania z rynku niecałych 7miu kilogramów narkotyków\n10iu policjantów na kilogram narkotyków


Ludzie Podróżują | Argentyna- czterdziesty ósmy dzień wyprawy\nArgentyna- czterdziesty ósmy dzień wyprawy\nOpublikowano 26 stycznia, 2014 w Ameryka Południowa, Argentyna\nAlejandro i my\nPakujemy się. Wyjeżdżamy dziś z Buenos Aires, przynajmniej taki mamy zamiar. Wieczorem jesteśmy umówieni u Gracieli na asado. Zależy jej także na tym, byśmy poznali jej ojca i matkę.\nDo południa jednak Alejandro i Liliana zapraszają nas na przejażdżkę na wyspę Tigre. To miejsce bardzo turystyczne i po prostu przeurocze. Niska zabudowa, masa atrakcji, głównie wodnych, lodziarnie, restauracje, parki, dużo, dużo zieleni i dużo, dużo ludzi.\nasado z Lili & Ale\nPrzy moście Evy Peron zatrzymujemy się na parille. Jemy znowu duże ilości mięsa wołowego, kaszankę, która tutaj przyrządzają zupełnie w inny sposób niż w Polsce. Nie dodaje się kaszy, tylko odrobinę zielonej cebulki. Smak jest boski.\nPakowanie ostateczne na motory zajmuje nam już nie dłużej niż 30 minut. Jest postęp. Żegnamy się czule z całą rodziną. Alejandro i Liliana to niezwykle mili i dobrzy ludzie. Bardzo im dziękujemy za czas spędzony wspólnie. Bardzo. Dawno nie spotkaliśmy takich fantastycznych ludzi.\nFamilia w komplecie\nZapakowani wyjeżdżamy do Gracieli. Przejazd do San Jose zajmuje nam trochę czasu. San Jose to jeden z dystryktów Buenos Aires. Stolicę można podzielić na okręg ścisłego centrum (to ten z prawie 3 milionami mieszkańców) i resztę dookoła Przejeżdżamy przez miasto z innej strony. Buenos jest pełne zieleni. W niedzielne, słoneczne popołudnie jest dużo ludzi którzy odpoczywają, biegają, jeżdżą na rowerach, grają w piłkę, pływają w basenach, lub po prostu siedzą na kocach czy na ławkach, jedzą, popijają mate czy inne napoje (Argentyńczycy piją duże ilości wszelkich słodkich napoi gazowanych).\nDzielnica do której wjeżdżamy to nieco dziurawe ulice, w części szutrowe. Małe domki, niewielkie podwórka. Trafiamy prawie bezbłędne. Czeka na nas Carlos i Graciela, po pół godzinie dołącza do nas Debora, córka Gracieli i Carlosa oraz Maksymilian – narzeczony Debory, który zna angielski i w newralgicznych momentach służy nam za tłumacza. Po chwili dołącza do nas jedna z ważniejszych osób – ojciec Gracieli – Miguel.\nTo syn pasażera Chrobrego. Porozumiewamy się mieszanką polski, ukraińsko kastellańskiego. Miguel jest pogodnym człowiekiem, pełnym łagodności i spokoju. Opowiada nam trochę o swoim życiu, o swoich przygodach w Paragwaju, jak przyjechał do Buenos Aires. Później idziemy do niego do domu, mieszka nieopodal. Tam już jego żona, a matka Gracieli opowiada nam trochę o dawnych czasach. Ona sporo mówi po polsku, bo gdy była w Paragwaju miała dużo znajomych Polaków.\nWracamy do domu Gracieli. Carlos przygotował parillę. Ogromne ilości mięsa znowu pochłaniamy, chorizo (kiełbasa tutejsza) i sałatki różnego rodzaju. Pijemy trochę słodkiego wina ze spritem i dyskusje ciągną się w nieskończoność. Argentyńczycy mają zwyczaj jadać kolację około 22.00 trwa to długo i długo. My, nie wcześniej niż o pierwszej w nocy kończymy.\nPrzy okazji dowiadujemy się, że jutro wielki dzień, bo rząd zadecydował o pewnym uwolnieniu dolara, to znaczy będzie można kupić, bo do tej pory tylko na czarnym rynku można. Maks – przyszły zięć Gracieli tłumaczy nam trochę zawiłe polityczno gospodarcze relacje w Argentynie. Żeby było śmieszniej Maks jest potomkiem polskich Żydów – Dziadek przyjechał z Łodzi, babcia z Warszawy. Opowiada nam zasłyszane historie, kiedy to w Argentynie, w miejscach gdzie mieszkali polscy Żydzi, słychać było idąc ulicą, terkot i stukot maszyn do szycia. Dla nas te wszystkie opowieści są niesamowite. Polska jest przecież tylko polska, i niewiele się spotyka osób „nie polaków”. A Argentyna jest tak wielokulturowa, jest takim zlepkiem, że aż nieprawdopodobne.\nArgentyna – pięćdziesiąty drugi dzień wyprawy\nArgentyna- pięćdziesiąty dzień wyprawy\nTagi: Argentyna, Escobar, Tigres de la Ruta, wyprawa motocyklowa\n« Argentyna- czterdziesty dziewiąty dzień wyprawy\nArgentyna – czterdziesty siódmy dzień wyprawy »


Eichhorn Drewniane Klocki konstrukcyjne 3w1 Wyścigówka 35el. : Humbi.pl\nEichhorn Drewniane Klocki konstrukcyjne 3w1 Wyścigówka 35el.\nEichhorn 100039007 Klocki konstrukcyjne Wyścigówka 35el.\nZawartość zestaw: drewniane części, drewniany śrubokręt, plastikowe śruby, nakrętki i klucz, instrukcja - łącznie 90 elementów.\nKod produktu: 100039007\nDrewniane Klocki konstrukcyjne 3w1 Wyścigówka 35 elementów\nKlocki konstrukcyjne 3w1 zostały stworzone przez cieszącą się coraz większym zainteresowaniem markę Eichhorn. W kolekcji tej firmy znajdziemy szereg pięknie wykonanych drewnianych zabawek, które nie tylko bawią, ale przede wszystkim wspomagają rozwój dziecka. Charakteryzują się one precyzyjnym i solidnym wykonaniem oraz żywą, przyjazną dla oka dziecka kolorystyką.\nW skład zestawu wchodzą wysokiej jakości drewniane części, drewniany śrubokręt, plastikowe śruby, nakrętki i klucz - łącznie 35 elementów. Umożliwi on zbudowanie jednego z trzech modeli wyścigówki. Dzięki kółkom będą mogły poruszać się po powierzchniach płaskich.\nKlocki od marki Eichhorn z pewnością zachwycą wszystkich małych konstruktorów, którzy uwielbiają twórczo spędzać czas. Zabawa klockami rozwija wyobraźnię dziecka, jego kreatywność, sprawność manualną i koordynację wzrokową, a także wspomaga rozpoznawanie kształtów i kolorów.\nzawartość zestawu: drewniane części, drewniany śrubokręt, plastikowe śruby, nakrętki i klucz, instrukcja\nwymiary opakowania: 19 x 15 x 6 cm\nkod producenta: 100039007


Category: WIELKA LITERA - VICTORIA TUCHOLKA\n- Jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc, wiecznie czyni dobro”\n"Mistrz i Małgorzata” Michał Bułhakow\nWIELKA LITERA: Niecierpliwość\n"Przypomniałem sobie pewien ranek, gdy zobaczyłem uczepioną kory drzewa poczwarkę właśnie w chwili, gdy motyl rozrywał spowijającą go powłokę, przygotowując się do lotu. Czekałem dość długo, ale motyl zwlekał. Niecierpliwie schyliłem się i zacząłem go ogrzewać własnym oddechem. I w moich oczach – szybciej, niż przewiduje natura – zaczął dokonywać się cud. Powłoka opadła i wyszedł motyl, ale kaleki. Nigdy nie zapomnę przerażenia, jakie odczułem, gdy zobaczyłem, że nie może rozwinąć skrzydeł. Drżąc próbował tego dokonać wysiłkiem całego ciała – na próżno – choć pomagałem mu oddechem. Potrzebny był tu cierpliwy proces dojrzewania. Skrzydła powinny wolno rozwijać się w słońcu. Teraz było już za późno. Ciepło mojego tchnienia zmusiło go, aby opuścił poczwarkę przedwcześnie, pomarszczony niby embrion. Drżał rozpaczliwie jeszcze chwilę i umarł na mojej dłoni.\nTe leciutkie zwłoki motyla spoczęły ogromnym ciężarem na moim sumieniu. Dzisiaj już wiem, że pogwałcenie odwiecznych praw natury jest śmiertelnym grzechem. Nie wolno nam ulegać niecierpliwości, winniśmy z ufnością poddawać się wieczystemu rytmowi wszechświata. Usiadłem na skale, aby przemyśleć to z Nowym Rokiem. O, gdyby ten motyl, którego zabiłem, mógł lecąc przede mną wskazywać mi drogę!"\nW DUSZY GRA: Kilka Irlandzkich Nut\nDla odmiany w duszy mi gra pewna irlandzka piosenka zasłyszana w pewnym filmie będącym ekranizacją jednej z powieści angielskiego pisarza Thomasa Hardy'ego, którego twórczością zachwycił się między innymi Roman Polański, przekuwając słynną "Tess" na wielki ekran. Któż by się jednak nie zachwycał Hardym, czy to będąc studentem literatury brytyjskiej czy przeciętnym molem książkowym. Trzeba przyznać, że autor miał nie tylko dar widzenia świata kobiecymi oczyma, ale również ogromną empatię dla kobiet. "Z dala od zgiełku" od pierwszych minut zachwyca świetną grą aktorską, spektakularnymi zdjęciami, romantyczną muzyką. Dawno żaden film tak mnie nie poruszył pod każdym względem. Nie miałabym nic przeciwko, aby w przyszłości znalazł się na mojej półce.\nThe British/Irish folksong "Let No Man Steal Your Thyme" from the movie "Far From the Madding Crowd".\nFor when your thyme, it is past and gone\nAnd every place your time was waste\nWill all spread over with rue\nThe gardner son was standing by\nThe pink, the blue and the violet true\nOriginal Motion Picture Soundtrack from the film:\nW OBIEKTYWIE: Czas - szumi las\n300-letnie graby. Rezerwat Przyrody Nart, Kampinoski Park Narodowy\n"Grab (Carpinus betulus) może żyć około 400 lat, ale w późnej starości staje się podatny na choroby powodowane przez grzyby pasożytnicze: huby drzewne, często cierpi na zgorzel kory. Murszeje, a że i system korzeniowy ma niezbyt głęboki, bardzo często umiera złamany lub powalony przez wiatr. A potem długo świeci w ciemnym lesie seledynowym blaskiem próchna, zanim się nie rozsypie i wsiąknie w ziemie."\nGawędy o drzewach (str. 88), Maria Ziółkowska\nCIĘŻKIE PIÓRO: Na biegunach\nZima w Polsce nie rozpieszcza. Zazwyczaj marzymy wówczas o tym, aby przenieść się w jakieś cieplejsze rejony. Niektórzy mogą sobie pozwolić na podróż do ciepłych krajów, inni muszą zadowolić się ciepłymi czterema kątami. Jeżeli jednak to nie wystarcza, zawsze można sięgnąć po którąś z podróżniczych pozycji. Moja podróż zimowa zaczęła się wśród Indian Ameryki Południowej (Jan Gać zabrał mnie w podróż po ich historii, Tony Halik z kolei w podróż do realiów ich codziennego życia w gęstwinach Amazonki), a skończy, zważywszy na zadziwiająco wczesne przedwiośnie, chyba na kartach jednej z powieści eksplorujących biegun południowy. Moja przygoda z biegunem, a właściwie biegunami, bo jak się okazało wiedza zdobyta na temat Antarktydy w naturalny sposób wzbudziła ciekawość i przeciwległego bieguna, zaczęła się od filmu o spóźnionej ekspedycji, bo w zdobyciu bieguna prześcignęli go ostatecznie Amundsen i tragiczna ekspedycja Scotta, Ernesta Shackeltona, która zainspirowała mnie do lektury kilku pozycji "na temat", m.in. zachwalanej przez National Geographic jako najlepsza książka podróżnicza wszech czasów relacji z wyprawy Scotta "Na krańcu świata" autorstwa jednego z jej najmłodszych uczestników Apsleya Cherry'ego Gerarda i dwóch pozycji polskich autorów Aliny i Czesława Centkiewiczów - "Tajemnice szóstego kontynentu" i "Kierunek Antarktyda". W przypadku pierwszej pozycji może nie użyłabym takich kategorycznych stwierdzeń, ale w istocie to bardzo dobra książka, z której można się dowiedzieć bardzo wiele na temat Antarktydy. Chyba nawet więcej niż z wiele obiecujących pozycji Centkiewiczów, choć póki co przeczytałam tylko jedną z ich powieści. Póki co jest ona poświęcona bardziej postępowi technologicznemu, zwłaszcza radzieckiemu postępowi technologicznemu (przedstawicielom innych nacji autorzy poświęcają znacznie mniej uwagi, perypetie niektórych, zwłaszcza Amerykanów, same z siebie stanowią gotowy scenariusz na niezłą komedię), niż samej Antarktydzie, co w sumie oczywiste zważywszy na okres, w jakim została napisana. Autorzy zapewne nie mieli wyboru, jeżeli w ogóle chcieli zobaczyć biegun na własne oczy i w ogóle móc cokolwiek na ten temat napisać. Zważywszy jednak na ilość pozycji poświęconych biegunowi ich autorstwa, wciąż liczę na to, że wreszcie dobrnę do samej esencji. Póki co cierpliwie czytam niekończące się apoteozy na cześć naszego wschodniego sąsiada, wyłuskując z nich z ogromnym trudem wplecione gdzieniegdzie ciekawostki. Ot na przykład na temat unikalnych zjawisk pogodowych, jak np.: słońca pobocznego (sytuacji, w której na niebie można zaobserwować złudzenie aż 5 słońc wpisanych w koło) czy białych dni (dotąd trudno wytłumaczalne zjawisko zaburzenia postrzegania przez człowieka kształtów, oceny odległości i towarzyszących temu zjawisku również innych enigmatycznych zakłóceń, np. fal radiowych). Przy okazji zgłębiania zróżnicowanej pod każdym względem krainy wiecznego lodu, dowiedziałam się między innymi, że nie ma dwóch takich samych śnieżynek, a w okresie najsurowszych warunków przyrodniczych i pogodowych egipskich ciemności polarnej zimy rozświetlanej jedynie zorzami polarnymi pingwin cesarski cierpliwie wysiaduje na stopach pod faldami ciała złożone przez samice jajo. To właśnie po zdobycie jaja tego pingwina niektórzy członkowie ekspedycji Scotta udali się w niezwykle niebezpieczną podróż zimą 1912 roku w nadziei na to, że dzięki możliwości przyjrzenia się bliżej embrionowi uda się udowodnić, że pingwin cesarski jest najprymitywniejszym ptakiem na ziemi, brakującym łącznikiem między prehistorycznymi gadami a dzisiejszymi ptakami. Pingwinów jest z resztą aż na biegunie południowym 5 gatunków przy czym nie występują one na biegunie północnym (kwestia zwierząt występujących na każdym z biegunów to również niezwykle ciekawy temat, i jak sądzę wcale nie taki oczywisty). Co ciekawe pingwiny wykształciły specjalny gruczoł na górnej stronie dzioba umożliwiający im odsalanie wody podczas pływania pod wodą, dzięki czemu nie są uzależnione od źródeł słodkiej wody na lądzie. Przekonanie o ich gatunkowej prymitywności stoi jednak w sprzeczności z dowodami niesłychanej inteligencji w obliczu zagrożenia - Centkiewiczowie opisują, między innymi, sytuację, kiedy to zapędzone do zagrody przez człowieka w celu zaobrączkowania, nieobserwowane wykorzystały okazję do ucieczki i zaczęły wdrapywać się jeden drugiemu na plecy by wreszcie niemal całe stado mogło umknąć. Nie wspomnę o wielorybach, które by spiętrzyć plankton w jednym miejscu zbierały się w kole i burzyły wodę. Skojarzyło mi się to z analogicznym przykładem napędzania ryb w kole przez dawne ludy Tahiti. Wiosnę zacznę chyba na szczytach Himalajów razem z Andrzejem Wilczkowskim (wszakże temat bardzo na czasie w kontekście tragedii na Nanga Parbat, a wypadałoby przypomnieć sobie parę żelaznych prawidłowości rządzących światem wielkich szczytów), jeżeli nie zagna mnie na powrót w tropikalne lasy deszczowe Amazonki by razem z bohaterem "Zielonego Piekła" spróbować jakoś przetrwać. Być może uda mi się wówczas docenić uroki cywilizacji. A może nie!?\nWIELKA LITERA: Tu byłem. Tony Halik\nLiteratura okołopodróżnicza może mieć wiele twarzy. Z jakiej by strony nie podchodzić do tematu podróży, za każdym razem otwiera się nowe przestrzenie przed swoimi czytelnikami. Ostatnio zaczytałam się w Janu Gaćiu do tego stopnia, że chwyciłam po kolejną jego powieść dla odmiany o Indianach Guaranach z Ameryki Południowej, a właściwie bardziej o tym, co pozostało z okresu ich zetknięcia z cywilizacją białego człowieka. Nie wgłębiając się w szczegóły, powiem tylko, że choć wkład w podróż po tych wszystkich miejscach jest z pewnością nieoceniony i książka jest wyczerpującym kompendium na temat historii całego okresu, to w pewnym momencie porzuciłam lekturę dla innej książki na temat Indian Ameryki Południowej autorstwa legendarnego polskiego podróżnika Antonio Halika - "Z kamerą i strzelbą przez Mato Grosso". To relacja z wyprawy kajakiem, a dokładnie rzecz biorąc indiańską ubą, w dół jednej z odnóg Amazonki, dzikie wody której roiły się od piranii, krokodyli i przenoszących malarię moskitów. Wyprawy, która obliczona była na nawiązanie kontaktu z tamtejszymi plemionami indiańskimi. Kontaktu autentycznego, choć to chyba niewłaściwe słowo, zważywszy na to, że autor wraz z żoną z Indianami żył, polował, jadł i uczestniczył w rytuałach, a nawet międzyplemiennej wojnie. Jakże dalece odbiegała ta relacja od zdystansowanej historycznym szkiełkiem i okiem powieści Jana Gaćia. Jeżeli mogłabym wybierać, zdecydowanie wolałabym udać się w podróż po Ameryce Południowej indiańską ubą z całą świadomością wszelkich idących z tym zagrożeń i niebezpieczeństw. I na tyle, na ile pamiętam Janowi Gaćiowi taki scenariusz również się marzył. Ciekawe, czy postanowił go ostatecznie zrealizować czy pozostał jednak wierny historycznemu szkiełku i oku... Tony Halik z pewnością przeszedł do historii wielu plemion amerykańskich, ale o tym już Jan Gać nie wie, bo historia, którą opisuje na łamach swojej powieści "Tu mieszkali Guaranie", to i owszem historia, ale wciąż historia białego człowieka, wciąż bardziej europejskie ujęcie historii Indian amerykańskich niż ich własny głos, a ten z pewnością ujął w swojej powieści Antonio Halik poprzez bezpośrednie obcowanie i życie z plemionami indiańskimi.\nWIELKA LITERA: Zakazana Archeologia\nSpotkałam w życiu kilku archeologów. Chyba najbardziej inspirującym było spotkanie z australijskim archeologiem, który dużą część życia poświęcił tematowi Aborygenów australijskich. Podczas podróży po Australii temat ten był akurat przedmiotem mojej ogromnej fascynacji. Szybko dało się odczuć, że świat Aborygenów to świat niedostępny przeciętnemu turyście, który gdziekolwiek by się nie ruszył trafia na opór ściany australijskiej cepelii. Aby dotknąć tego prawdziwego świata Aborygenów, trzeba by mieć znajomości wśród nich samych lub wśród ludzi, którzy mają z nimi bezpośredni kontakt. Traf sprawił, że mój gospodarz okazał się zawodowym archeologiem. Opuszczałam więc Australię w poczuciu względnej satysfakcji, że choć w niewielkim stopniu udało mi się dowiedzieć czegoś o australijskich Aborygenach z pierwszej ręki. Jak na ironię losu książka, po którą teraz sięgnęłam, jest próbą obalenia teorii ewolucji Darwina i udowodnienia, że historia przodków współczesnego człowieka sięga daleko poza oficjalnie przyjęte ramy. Na podstawie faktów i dowodów, tzn. wykopalisk, badań, stanowisk, które w wyniku zjawiska tzw. filtracji wiedzy były konsekwentnie wyciszane lub eliminowane z wiadomości publicznej, bo godziły w rację ogólnoprzyjętej teorii. Jak na ironię? Owszem, bo Aborygeni australijscy jeszcze do późnych lat 60-tych XX wieku pozbawieni byli praw obywatelskich.\nWIELKA LITERA: W Poszukiwaniu Majów\nWreszcie po bardzo długiej przerwie udało mi się znowu złapać powietrze i doczytać do końca przysłowiowym jednym tchem bardzo ciekawą pozycję załapującą się do gatunku literatury podróżniczej, choć wykraczającą daleko poza nią "W Poszukiwaniu Majów" Jana Gaćia. Fakt, że po blisko półtora roku znowu chwyciłam z głodu podróży po zaczętą niegdyś książkę, książkę o Majach i Ameryce Południowej, które to tematy nigdy mnie specjalnie nie fascynowały, nie wspominając już o żelaznej regule trzech stron mającej decydujący wpływ na to, czy w ogóle dam książce zielone światło, świadczy na ogromną korzyść autora. Z fascynacją śledziłam na kartach książki jego podróż po pomnikach architektury starożytnych Majów w Meksyku, Belize i Gwatemali. Bliska była mi w szczególności niezależność w podróży - autor podróżował sam w przeważającym stopniu bez przewodnika wynajętym samochodem, środkami komunikacji publicznej, a nawet pieszo - podjęcie wyzwania 15-kilometrowego marszu przez tropikalną dżunglę w akcie obrazy na belizjańską niepunktualność zapadło mi w szczególności w pamięci, bo znając życie sama pewnie wpadłabym na równie zabójczy pomysł. Nie brakowało mi również podziwu dla podejmowanych przez autora wspinaczek na najwyższe (54 metry) i nieraz najbardziej strome budowle (A jednak zdjęcia nie kłamią, to nie żadne fotograficzne sztuczki, ale prawda, że nieraz wchodzi się na kolanach trzymając kurczowo łańcucha przy ścianie). Zwłaszcza jednak opisy zwykłych ludzi i ich codziennego życia oraz towarzyszące im refleksje autora, choć nie były jego głównym przedmiotem zainteresowania, stanowią największe "smaczki" książki. Paradoksalnie chyba dopełniają dzieła. Wynikają jakby naturalnie z niemalże bezowocnego poszukiwania przez autora takich właśnie przedstawień zwyczajnych scen rodzajowych w sztuce starożytnych Majów, którzy wydają się wciąż ludem wprost niezrozumiale zapatrzonym w boskie niebiosa i zagadkowo niemalże kompletnie obojętnym na dzień powszedni. Czy faktycznie tak było, nikt chyba nie jest w stanie odpowiedzieć na to pytanie z całą pewnością, bo sekrety świata Majów niezmiennie mimo rozlicznych prac wykopaliskowych skrywa wciąż zasłona tajemnicy i wciąż wiele z kompleksów świątynnych nie zostało poddanych pełnej analizie, a dżungla skrywa ponoć jeszcze więcej tych zagadkowych zespołów. Nie będę ukrywać, że to właśnie przez wewnętrzne sprzeczności Majów książka była dla mnie pasjonującą lekturą. Zaimponował mi zwłaszcza kunszt i rozmach majańskich budowniczych przy jednocześnie prymitywnych narzędziach i brakowi dostępu do kluczowych mogłoby się wydawać w tym celu metali. Równie bliskie było mi majańskie skupienie na działaniu, bez którego żadne z tych monumentalnych astronomicznych świątyń nigdy by nie powstała w kontekście takich, a nie innych warunków naturalnych. Podróż autora śladami kolejnych okresów rozwoju cywilizacji Majów to niemalże podróż między innymi wymiarami. Z ubolewaniem nad ograniczeniami własnej wyobraźni czytałam skrupulatne opisy i porównania kolejnych budowli i zespołów świątynnych. To wręcz prowokacja autora wobec czytelnika ku temu, aby zobaczył je kiedyś na własne oczy. Z pewnością warto zaopatrzyć się na ten czas w przewodnik i "W poszukiwaniu Majów" z pewnością świetnie się na niego nadaje. Autorowi udało się również uchwycić zróżnicowanie kulturowe Meksyku, Belize i Gwatemali. Aż chciałoby się przejść ulicami wielokulturowego tygla Belize City i przyjrzeć wszystkim jego twarzom, udać w podróż autobusem bez okien po pustynnych stepach Gwatemali (mimo związanego z nią dyskomfortu, wydała mi się idealnym sposobem na zetknięcie z tym prawdziwym ludzkim światem), przedzierać maczetą przez gąszcz tropikalnej meksykańskiej dżungli w poszukiwaniu odległego zespołu świątynnego przy okazji kosztując specjałów ognistej meksykańskiej kuchni. Wybacz mi wrażliwy żołądku! Myślę, że oboje stanęlibyśmy na nogi, gdybyśmy choć na chwilę zmienili nieba. A to wszystko według skrupulatnie zaplanowanego planu podróży, który leży w naturze a jakże! historyka, mi obcy, ale podróżnik podróżnika nie zwiedzie i mimo wszystko wyczuwam w wielu momentach, że autor dał po drodze kilka skoków w bok i wcale mnie to nie dziwi, bo same opisy w książce rozniecają wyobraźnię do tego stopnia, że boję się myśleć, co by było, gdybym znalazła się w jednej z tych barwnie opisywanych przez autora scenerii. Jako typ "Zaraz wracam" obawiam się, że przepadłabym w ot takim bajkowym Tikalu jak przysłowiowy kamień w wodę, a może raczej w cenotę. Ach, te cenoty! Kolejna rzecz na sumieniu, którą po niemal dwóch latach schowałam niestety do szuflady. Dzięki lekturze "W Poszukiwaniu Majów" dowiedziałam się o jeszcze innym przeznaczeniu tych unikalnych, a jakże typowych dla Jukatanu podwodnych jaskiń i chyba wypadałoby znowu cenoty zawiesić na tablicy marzeń!\nTych, których zachęciła moja recenzja "W Poszukiwaniu Majów" (ja już wertuję swoją domową bibliotekę aleksandryjską w poszukiwaniu innych dzieł autora) zachęcam do odwiedzenia strony autora. Mi się bardzo podoba oprawa graficzna. Z fantazją jak na historyka, choć moja kobieca intuicja podpowiada mi, że to raczej człowiek-orkiestra: www.jangac.com.pl/main.php?p=about&l=pl\nWIELKA LITERA: Książki mojego dzieciństwa\nWIELKA LITERA: Przesłanie Pana Cogito\nWIELKA LITERA: O potrzebie smutku i samotności\n"Kiedy wracam znad tej rzeki, w połowie drogi, na małej, niepozornej stacyjce wsiada on, człowiek, któremu zazdroszczę. Człowiek ten nie zajmuje się pisaniem ani niczym podobnym, jest prawdopodobnie robotnikiem budowalnym. Ale w swoim wypłowiałym i wytartym ubraniu, z połatanym plecakiem na grzbiecie, z wędziskiem bez pokrowca, przewiązanym w dwu miejscach sznurkiem, z siatką pełną ryb – jest istotą konkretną, człowiekiem z krwi i kości. Układa powoli swój plecak i wędziska na półce, siatkę wiesza na haczyku. Oto siedzimy naprzeciw siebie koło okna, palimy papierosy, rozmawiamy. Pociąg niesie nas do domu. Nad jego głową chwieje się siatka z rybami. Być może, nawet na pewno, nie są one większe od od tych, które ja złowiłem – ale jakże zazdroszczę mu ich! Jadowite uczucie lęgnie się gdzieś w moim brzuchu, rozlewa się, wypełnia całe moje ciało od pięt aż po czubek głowy, przenika do krwi, zatruwa mnie. Słucham tego, co mówi człowiek siedzący naprzeciwko mnie. Patrzę na siatkę z jego rybami. Widzę tam w wilgotnej trawie, w liściach tataraku i mięty wodnej, srebrzyste leszcze, szmaragdowe liny i złote szczupaki. Mimo iż od wielu godzin są martwe, zachowały urodę istot żywych. Ich łuska pokryta jest jeszcze śluzem, oczy zachowały blask życia, a skrzela czerwień krwi. To są ryby prawdziwe.\nMoje uczucie zazdrości jest silne i bardzo złe, ale na swoją obronę mam to, że chyba wiem, skąd się wzięło: jestem sam sobie winien, posunąłem się za daleko w ulepszaniu mojego sprzętu rybackiego, narzędzi, za pomocą których łowię. Ich doskonałość, zamiast zbliżać – oddziela mnie i oddala od zwierzyny, na którą poluję, niszczy świat, w którym ona żyje, odbiera rzeczom ziemi, wodzie, drzewom – ich prawdziwy byt. Pozostają mi tylko słowa, coraz więcej słów."\nFragment opowiadania "Zazdrość, czyli o nadmiarze i doskonałości środków"\nz "Dziewczyna z lalką, czyli o potrzebie smutku i samotności" Kornel Filipowicz\nWIELKA LITERA: Może odnajdziez w Lustrze swoją duszę...\nJANINA Z. KLAVE\nSZKIC NOWEJ TEORII\nO DUSZY LUDZKIEJ\n"Czterech czy pięciu panów rozprawiało pewnej nocy o problemach wysoce transcendentalnych, lecz różnice zdań nie wywoływały najmniejszego wzburzenia. Dom znajdował się na wzgórzu Santa Teresa *, salon był niewielki, oświetlony świecami, których blask stapiał się tajemniczo z wpadającym z zewnątrz światłem księżycowym. Pomiędzy miastem, z jego niepokojem i hałasem, a niebem, na którym mrugały gwiazdy, świecące w czystej i spokojnej przestrzeni, znajdowało się czterech czy pięciu badaczy spraw metafizycznych, rozstrzygających przyjacielsko najtrudniejsze problemy świata.\nDlaczego czterech czy pięciu? Właściwie rozmawiało tylko czterech; piąty osobnik siedział w milczeniu, zamyślony, a swój udział w dyskusji ograniczał do nielicznych pomruków aprobaty. Człowiek ów był w tym samym wieku co jego towarzysze – czterdzieści do pięćdziesięciu lat – pochodził z prowincji, był kapitalistą, był inteligentny, miał pewne wykształcenie, i jak się wydaje, był bystry i zgryźliwy. Ale nigdy nie wdawał się w dysputy, a swoją powściągliwość usprawiedliwiał paradoksem, mówiąc, że dyskusja jest grzeczną formą wojowniczego instynktu, który drzemie w człowieku jako pozostałość jego zwierzęcej natury. Dodawał, że serafini i cherubini nigdy nie polemizowali, a stanowili przecież doskonałość duchową i wieczystą. I tej nocy powtórzył to samo, ale jeden z obecnych zakwestionował jego słowa prosząc, aby – jeżeli to możliwe – udowodnił prawdziwość tego, co mówi. Jacobina (tak się zwał) pomyślał chwilę i odparł.\n- Jak się zastanowić, to chyba ma pan rację.\nI to zdarzyło się w środku nocy, że milczka wciągnięto do rozmowy i mówił nie przez dwie czy trzy minuty, ale trzydzieści czy czterdzieści. Rozmowa w swoich meandrach zboczyła bowiem na duszę ludzką, na który to temat przyjaciele mieli całkowicie odmienne zdanie. Co głowa, to opinia; nie tylko porozumienie się, ale i dyskusja stała się trudna, jeśli nie całkiem niemożliwa, z powodu różnorodności problemów wyrastających z głównego pnia, a także - być może - z powodu chaotyczności opinii. Jeden z dyskutantów poprosił Jacobina o podanie jego poglądu czy choćby hipotezy.\n- Ani hipotezy, ani poglądu - odpowiedział zagadnięty - jedno lub drugie może dać powód do dyskusji, a jak wiecie, ja nigdy nie wdaję się w dyskusje. Jeśli jednak macie ochotę wysłuchać mnie w milczeniu, mogę wam opowiedzieć przypadek z mojego życia, który najlepiej zilustruje sprawę, o której mowa. Przede wszystkim w człowieku są dwie dusze, a nie jedna...\n- Nie mniej niż dwie. Każda istota ludzka nosi w sobie dwie dusze: jedną, która patrzy z głębi na zewnątrz, i drugą, która patrzy z zewnątrz w głąb... Dziwcie się, jeśli uważacie to za stosowne; możecie siedzieć z otwartymi ustami, wzruszać ramionami, co chcecie zresztą, ale nie zgadzam się na repliki. Jeśli mi się przeciwstawicie, kończę cygaro i idę spać. Dusza zewnętrzna może być duchem, fluidem, człowiekiem wielu ludźmi, przedmiotem, czynnością. Są przypadki, na przykład, kiedy zwykły guzik u koszuli jest zewnętrzną duszą człowieka; tak samo polka, gra w lombra, książka, maszyna, para butów, kawatyna, bęben, etc. Oczywiście zadaniem tej duszy jest przekazywanie życia, tak jak i pierwszej; obydwie tworzą człowieka, który jest, mówiąc metafizycznie, pomarańczą. Kto zgubił jedną połowę egzystencji; a nierzadko zdarzają się przypadki, kiedy utrata duszy zewnętrznej powoduje utratę życia, jak to było na przykład z Shylockiem. Duszą zewnętrzną tego Żyda były jego dukaty; stracić je znaczyło dla niego umrzeć. "Nigdy więcej nie zobaczę mojego złota" - mówi on do Tubala. - "Wbijasz mi sztylet w serce". Zwróćcie uwagę na to zdanie; strata dukatów, duszy zewnętrznej, była dla niego śmiercią. Ale trzeba dodać, że dusza zewnętrzna nie zawsze jest ta sama.\n- Nie, proszę pana - zmienia swoją naturę i stan. Nie mam na myśli niektórych dusz absorbujących, jak ojczyzna, o której powiedział Camoes* że z nią umierał, ani jak władza, która była duszą zewnętrzną Cezara i Cromwella. Są to dusze energiczne i wyłączne; ale są inne, które, choć energiczne, mają naturę zmienną. Istnieją ludzie, na przykład, których duszą zewnętrzną w młodych latach była grzechotka czy drewniany konik, a później, dajmy na to, kierowanie bractwem. Znam panią - naprawdę uroczą - która zmieniała duszę zewnętrzną pięć czy sześć razy w roku. Podczas sezonu jest nią opera; kiedy sezon się skończy, zmienia na inną: koncert, bal w kasynie, ulica Ouvidor, Petropolis...\n- Przepraszam, kim jest ta pani?\n- Ta pani jest krewną diabła i ma to samo imię; nazywa się Legion. Jest wiele innych przypadków. Ja sam doświadczyłem podobnych zmian. Nie będę o nich mówił, bo zaszedłbym zbyt daleko; ograniczę się do epizodu, o którym wspomniałem. Wydarzył się, kiedy miałem dwadzieścia pięć lat..."\n* W Rio de Janeiro (wszystkie przypisy tłumaczki).\n** Słynny poeta portugalski, twórca epopeji narodowej Luzjady (1572)\nWIELKA LITERA: Maniak\nDni moje ciemne - jak puste wagony\nprzepycham wiąż na boczny, ślepy jakiś tor,\nby mi na wolne, zbłękitniałe szyny,\nco to je przestrzeń w nieskończoność woła,\nmógł wpaść jak ekspres jakiś dzień jedyny,\nktóremu się rzucę pod koła!\nWiersz mistrzyni "liryki pejzażu" Beaty Obertyńskiej (1898-1980) ze zbioru wierszy Otawa (1945). Trochę pesymistyczny, lecz nie można mu jednocześnie odmówić wyrazistości i wizualności.\nMAŁA LITERA: Bez seksu humor zanika\nCo prawda, to prawda. Stety, niestety. Ostatnio rzuciła mi się ponownie w oczy książka, którą kiedyś podarował mi brat pod choinkę, Mężczyzna od A do Z autorstwa Piotra Marta. To było jakieś 3 lata temu. Wówczas potraktowałam to jak dobry kawał. Śmiałam się, że brat próbuje mi dać do zrozumienia, że powinnam się wziąć w garść, bo zostanę starą panną. Czytałam na głos fragmenty książki z nutką ironii. Po trzech latach wróciłam ponownie do lektury tej pozycji w okolicznościach jak najbardziej sprzyjających, bo po rozstaniu z kimś dla mnie bardzo ważnym, i muszę przyznać, że moje podejście do zawartych w książce treści bardzo się zmieniło. Być może dlatego, że w ostatnim czasie zmienił się zasadniczo mój stosunek do relacji damsko-męskich, a być może nie zmienił się wcale, tyle że po raz pierwszy, być może w wyniku wyjątkowości tej relacji, odczułam potrzebę wyciągnięcia wniosków nie tyle odnośnie samych relacji, mężczyzn co samej siebie, bo zazwyczaj pomijałam głębszą analizę swojej własnej osoby, a skupiałam się na innych rzeczach, byle tylko uciec od odpowiedzialności za to, co się stało, i udać jakby nigdy nic się nie stało, bo przecież nie powinnam się obwiniać, bo przecież i tak się obwiniam, tylko że zazwyczaj nie wiedziałam za co konkretnie, nie chciałam się nad tym zastanawiać, więc za wszystko, a co za tym szło przypłacałam to jeszcze dłuższą traumą. Uznałam więc, że jeżeli mam przechodzić przez jakąś traumę, choćby nieuniknioną, to przynajmniej niech to będzie trauma konstruktywna, która coś zmieni na lepsze. I tak oto, żeby nie poprzestawać na jednym źródle, podstawowa zasada pisania wszelkich prac akademickich, postanowiłam zapoznać się z tym, co na temat relacji damsko-męskich ma do przekazania naczelny seksuolog Polski, Zbigniew Lew-Starowicz. Poniżej cytuję w całości wywiad z nim z czasopisma Twój Styl. Życzę miłej lektury!\nTwój STYL: "Lew-Starowicz o kobiecie" – taki tytuł nosi pańska nowa książka. Brzmi odważnie. Wszystko pan o nas wie?\nZbigniew Lew-Starowicz:- Nie, nie sposób wszystkiego wiedzieć. Ale wiem dość dużo, bo w końcu zajmuję się wami całe życie (śmiech).\nZmieniłyśmy się przez ten czas?\n- Bardzo. Kobiety wyemancypowały się, wyzwoliły z mnóstwa ograniczeń...\nCzyli jesteśmy szczęśliwsze?\n- Niestety, jednocześnie wzrosły oczekiwania kobiet, a to wydłużyło drogę do szczęścia. Kiedyś kobiety miały znacznie mniejsze wymagania. Mąż był jedynym partnerem seksualnym, zarabiał na życie, ona zajmowała się domem, nic jej nie obchodziło, żyła w bezpiecznym świecie. Małe oczekiwania to większe możliwości odczucia szczęścia. Gdy rosną, trudniej je zrealizować.\nAle i mężczyźni jakby trochę zmarnieli...\n- To prawda. Kiedyś też żyli w świecie dla siebie bezpiecznym. Teraz są zagrożeni, bo zostali zmuszeni do relacji partnerskich. Nie było to ich marzeniem. Psychika męska tego nie wytrzymuje, zwłaszcza w sferze seksu. Zaspokojenie oczekiwań seksualnych partnerki, która często jest bardziej doświadczona, bywa obciążeniem nie do zniesienia. Już sama świadomość, że byli inni, to zmora dla męskiej psychiki.\nCzyli co mamy mówić? „Kochanie, jestem dziewicą” albo „Miałam jednego, ale był beznadziejny”?\n- Nie, wystarczy powiedzieć: „Było, minęło. To nie było nic ważnego”. A kobiety robią błąd i mówią za dużo. „Kiedy pojechaliśmy do Zakopanego, trzy dni nie wychodziliśmy z łóżka, było fantastycznie, potrafił...” – taka szczerość to cios w ego mężczyzny. Jego fiksacja na punkcie penisa jest niesamowita. Tego nie wolno mówić. Facet to nie przyjaciółka, której będziemy się zwierzać, jak było nam z kimś fantastycznie w łóżku.\nWracając do poczucia szczęścia – możemy je sobie jakoś zagwarantować?\n- Jeśli kobiety chcą być szczęśliwe w związku, muszą skrócić listę oczekiwań. Polecam "Ewolucję pożądania" Dawida M. Bussa. Są w niej opisane wymagania mężczyzn i kobiet. Okazuje się, że oczekiwania kobiet wobec mężczyzn są dłuższe od Litanii loretańskiej. „Mężczyzna powinien być wykształcony, interesujący, dobrze zarabiający, czuły, delikatny, świetny kochanek, niestarzejący się, zawsze ładnie wyglądający, dbający o kobietę, dobry ojciec itd.”. Nie ma możliwości, żeby jakikolwiek mężczyzna na świecie zaspokoił tak długą listę oczekiwań.\nA lista mężczyzn jest krótsza?\n- O wiele krótsza.\n- Znany czeski psychoterapeuta, prof. Stanislav Kratochvil, opisując oczekiwania mężczyzn wobec kobiet, skwitował to czterema punktami, które u moich studentek wywołują zgrzytanie zębów. Te cztery główne oczekiwania są następujące: kobieta musi być atrakcyjna, gwarantować seks, kiedy on ma na to ochotę, nie może obarczać go kłopotami i jeszcze ma stworzyć dom, w którym on się dobrze czuje.\nCzy w takim układzie da się stworzyć szczęśliwy związek?\n- Oczywiście, bo szczęśliwy związek opiera się na czterech fundamentach.\nAle nie na tych wymienionych przez Kratochvila?\n- Nie. Pierwszym fundamentem jest miłość, drugim – przyjaźń, trzecim – udany seks, a czwartym – poczucie humoru, bo ułatwia rozwiązywanie konfliktów.\nI wszystkie te cztery warunki muszą być spełnione, żeby związek był szczęśliwy?\n- W zasadzie tak. Kiedy nie ma seksu, to i humor zanika...\n- Dużo podobieństw. Jeśli jedno lubi samotność i łowienie ryb, a drugie jest duszą towarzystwa i życie mogłoby spędzić na imprezach, nie sprzyja to szczególnie związkowi. A jeśli obydwoje fascynuje film czy taniec, to związek ma znacznie większe szanse na przetrwanie. Oczywiście, partnerzy nie mogą być tożsami. Model platoński, który polega na tym, że znaleźli się jak dwie połówki jabłka i teraz tworzą doskonałą całość, jest nieprawdziwy i tak naprawdę kiepsko rokuje. Te dwie połówki to utopia, bo wtedy zanika namiętność.\nLepiej, żeby połówka jabłka dobrała się z połówką gruszki?\n- Tak, takie połączenie jest pociągające i intrygujące. A w idealnym związku musi być inność i pewna tajemniczość. Poza tym trwałości związku sprzyja barwność osobowości. Z barwnym partnerem nigdy się nie nudzisz.\nWiele kobiet wybiera barwnych drani, a potem się dziwi...\n- Nie daj Boże, jeżeli kobieta ma tylko takie alternatywy. To straszna wizja, taki zespół rycerza i rozpustnika. Bo jeżeli kobietę pociąga drań, nieobliczalny, namiętny, zmysłowy samiec, to jest fatalnie. Bo to nie jest kandydat na partnera. To mężczyzna na jedną noc, ale nie na życie.\n- A jeżeli ideałem męża i ojca jest dla niej rycerz – dobry, moralny, odpowiedzialny, monogamiczny, spokojny, zrównoważony, pracowity, to wpada w pułapkę. Bo cnoty moralne nie są afrodyzjakiem. Idealny partner to taki, który łączy te cechy w sobie. Jest zarazem zaskakującym kochankiem i odpowiedzialnym mężem i ojcem. Na tym polega barwna osobowość.\nCzy skreślić kogoś, kto miał sto partnerek, ale deklaruje, że się wyszumiał i chce już tylko zacisznego portu?\n- Jest wielu mężczyzn, którzy się wyszumieli i teraz chcą stabilnego związku. Ważne tylko, czy wybrał ciebie w opozycji do tamtych – czyli, że tamte kobiety traktował jak kochanki, a w tobie widzi dobrą żonę i matkę? Inaczej mówiąc, czy jesteś innym typem kobiety? Jeżeli tak, to będzie źle. Bo stworzycie dom, ale pozbawiony wielkiej namiętności. Jeżeli mężczyzna miał wiele partnerek, warto sprawdzić, czy coś miały wspólnego ze sobą, czy były zbiorem przypadkowych elementów. Jeśli nie, taki facet to marna inwestycja uczuć. Traktuje kobiety jak przemijające przyjemności.\n- Ktoś, kto wciąż potrzebuje nowych doznań, jest słabym gwarantem stałości. Natomiast jeśli miał dużo partnerek, ale wszystkie miały ze sobą coś wspólnego, to może oznaczać, że pociąga go pewien typ kobiety, ale dotąd nie spotkał kobiety doskonalej. Zawsze czegoś w tamtych mu brakowało i znalazł to w tobie.\nCo sprawia, że ludzi ciągnie do siebie?\n- Chemia – to oczywiste. Ewolucja jest „zainteresowana” rozrodem, jej nie obchodzi nasza duchowość. Macie rozmnażać się i to w sposób optymalny. Chemia, która sprawia, że czuję bardzo silny pociąg do tej kobiety właśnie, oznacza, że tu są szanse na udane dzieci. Ale poza tym ciągnie nas odmienność. Fascynacja odmiennością płci jest wielka i dotyczy nie tylko budowy, ale też wszystkich cech psychicznych. Później jest iskrzenie, czyli tzw. psychologia spojrzenia.\n- Większość związków powstaje z iskrzenia, choć część par odkrywa atrakcyjność drugiej osoby w miarę jej poznawania. Bywa, że pracują razem w tej samej firmie, nawet codziennie się widują, ale w ogóle nie zwracają na siebie uwagi. Podczas wspólnej pracy, rozmów dostrzegają, że ta osoba ma ciekawe wnętrze. Z czasem stają się parą.\nJak dobrze wybrać partnera? Co powinno być drogowskazem?\n- Zawsze trzeba zadać sobie pytanie: „Jak będzie wyglądało moje życie z tą osobą za kilkadziesiąt lat?”. I nie jest to wróżenie z fusów. Bo wprawdzie ludzie się zmieniają, ale większość ma stałe cechy charakteru. Wbrew pozorom jest to przewidywalne. Szybko widzimy, czy on jest ciepły, czuły, opiekuńczy, czy jest kimś, z kim będzie fajnie w życiu codziennym. Tylko uwaga, w tej analizie trzeba zapomnieć o łóżku.\nA jeśli na początku on jest opiekuńczy, skoncentrowany na mnie, a potem to się zmienia?\n- Nie ma gwarancji powodzenia. Niektórzy uważają, że jest nią religia. Ale tak naprawdę może ona być jedynie gwarancją trwałości związku. On nie uznaje rozwodów, więc nie porzuci, może nawet nie zdradzi, bo nie cudzołoży, ale czy to będzie dobry związek?\nA różnica wieku między partnerami? Jaki ma wpływ na trwałość związku?\n- Nie ma żadnego znaczenia. Znam udane związki z dużą różnicą wieku, i to zarówno, gdy on jest sporo starszy od niej, jak i takie, w których ona jest znacznie starsza od niego. Czasem trwają bardzo długo, aż do śmierci.\nCo młodego chłopaka pociąga w starszej, dojrzałej kobiecie?\n- Może to być fascynująca kobieta. Czasem słyszę: „W gronie rówieśniczek nie spotkałem takiej”. Może pociągać jej opiekuńczość, której potrzebuje? Może stracił za wcześnie matkę i ona ma być jej substytutem? I może czuje się bezpieczniej w ramionach starszej kobiety?\nI może go pociągać fizycznie?\nAle perspektywy są chyba mizerne. Po 20 latach ona może już nie mieć ochoty na seks...\n- Wiek nie ma znaczenia. Kobieta 60-letnia, która ma 40-letniego partnera, i stała się aseksualna, musi być świadoma ryzyka. Ale takie samo ryzyko istnieje, gdy seksem nie jest zainteresowana 20- latka.\nCzyli seks jest najważniejszy. Inteligencja, sukces odbierają kobiecie seksapil?\n- Trudno uzyskać sukces w życiu osobistym kobiecie, która łączy trzy cechy – jest bardzo atrakcyjna, bardzo inteligentna i bardzo zmysłowa. Bo to jest dla mężczyzny mieszanka piorunująca. Taka kobieta zwyczajnie mu zagraża. Jeśli jest bardzo atrakcyjna, to znaczy, że zawsze będzie miała sporo adoratorów, potencjalnych rywali, a to nie daje poczucia bezpieczeństwa. Poza tym ta jej atrakcyjność zapewne wiąże się z kosztami, co niejednego mężczyznę może wystraszyć. Przy bardzo inteligentnej kobiecie musi być zawsze czujny, nie może sobie pozwolić na intelektualne lenistwo, wypoczynek. Wciąż musi być partnerem intelektualnym. Gdy zaś jest bardzo zmysłowa, dla mężczyzny to oznacza, że będzie musiał zaspokajać jej potrzeby seksualne.\nCo robić? Czy taka kobieta nie ma szans?\n- Zawsze mówię pacjentkom tak: „Moja droga, jeśli jesteś bardziej inteligentna od swego pantera, ale zależy ci na tym, by ten związek przetrwał, to nie popisuj się przed nim tą swoją inteligencją. Albo gdy ona znacznie więcej od niego zarabia.\n- Facet nie lubi być gorszy od kobiety, ale czasem tak się składa. Wtedy trzeba go dowartościować inaczej.\nJeśli dobrze zrozumiałam: ona więcej zarabia, pewnie w domu też wszystko jest na jej głowie. Poza tym ma być dla niego piękna i atrakcyjna, mieć ochotę na seks i jeszcze „dowartościowywać mężczyznę inaczej”?\n- Tylko tak uniknie kryzysu. Bo on pozostając w tyle, w sposób naturalny czuje się zagrożony. Zdaje sobie sprawę z tego, że przestał być dla niej partnerem. Jej doktorat lub większe zarobki odbierają mu ochotę na seks. Chyba że ma wysokie poczucie własnej wartości, a jegopracadaje mu mnóstwo satysfakcji.\nCzyli – znowu – seks jest najważniejszy...\n- To zależy, jak się dobrali w zakresie potrzeb seksualnych. Badania pokazują, że dla kobiet seks jest średnio ważny, a dla mężczyzn ważny, ale jednak nie najważniejszy. Z badań statystycznych wynika, że seksu codziennie potrzebuje – po równo – sześć procent mężczyzn i sześć procent kobiet.\n- Wszystko byłoby dobrze, gdyby właśnie te grupy się spotkały. Ale gdy mężczyzna z tej grupy zwiąże się z kobietą, która potrzebuje seksu raz na tydzień lub na miesiąc, to jest problem. Jednak znowu mam optymistyczną wiadomość: większość partnerów wiąże się na podobnym poziomie libido. Związki z wyraźnie skrajną rozbieżnością są rzadkie.\nTo skąd tylu facetów, którzy wciąż narzekają: „Moja żona nie ma ochoty na seks”?\n- Bo on pamięta ją z okresu godowego. A taniec godowy jest iluzją i nie można na jego podstawie wyciągać wniosków na całe życie. W czasie okresu godowego staramy się wypaść jak najlepiej. Jest pełna mobilizacja.\n- Jeśli kobieta wie, że dla niego seks jest bardzo ważny, to ona będzie seksowna. Kiedy mija okres mobilizacji, kiedy on „jest już mój”, powraca u niej prawdziwy poziom ochoty na seks. Podobnie zresztą u niego.\nOchota na seks mija nam tylko dlatego, że kończy się okres godowy?\n- Może kobieta miałaby większą ochotę na seks, gdyby on ją adorował jak dawniej. Bo kiedyś prawił komplementy, przynosił kwiaty, widział w niej kobietę, lubił długą grę wstępną, fantazję w łóżku, a dziś przestał zabiegać, a zamiast tego domaga się szybkiego seksu po kolacji, gdy ona zabiera się do zmywania naczyń.\nCo jest spoiwem w związku, gdy mija euforia zakochania?\n- Poza przyjaźnią? Kiedy dobrze jest im razem ze sobą. Gdy on z chęcią wraca z pracy do domu. I cieszy się, że zbliża się weekend i może pobyć dłużej. Poza tym namiętność to nie perpetuum mobile. Trzeba do kominka dorzucać polana, a nie liczyć, że samo będzie płonąć.\n- Namiętność podsyca obejrzenie filmu erotycznego, uruchomienie wyobraźni, nowość w ubiorze czy zachowaniu, wyjazd tylko we dwójkę w romantyczne miejsce. Banalna rzecz – przefarbowanie włosów. Trzeba dorzucać te polana, by pożądanie nie umarło.\nBo gdy umiera, to raz na zawsze?\n-Tak. Małe są szanse, by znów się pojawiło, więc jeśli jeszcze istnieje knotek, trzeba szybko go rozpalić.\nW swojej książce wspomina pan o tym, że kobieta, wedle specjalistycznych wyliczeń, ma aż 235 motywacji do romansu. Sporo. Jak nie ulec pokusie? I czy nie ulec?\n- Warto w każdym razie pamiętać, że poczytalność mamy zawsze do pewnego momentu. Weźmy taki przykład: wsiada pani do samolotu i co się okazuje? Obok pani siedzi mężczyzna, przy którym dostaje pani dreszczy. On zresztą też. Czyli zadziałała chemia. On panią delikatnie, niby niechcący, dotyka, czujecie tę chemię coraz bardziej. I teraz ma pani do momentu wylądowania czas na podjęcie decyzji. W tym czasie musi pani ocenić – czy w to brnąć, czy nie. Bo jeżeli ma pani udane życie rodzinne, nawet jeśli seks z mężem to już nie Himalaje, to czy ryzykować? Trzeba uruchomić wyobraźnię – wylądujemy w łóżku, przeżyję seks życia i co dalej? To ma być wielka przygoda czy nowy związek?\nDlaczego muszę zdecydować, zanim pójdę do łóżka?\n- Kiedy wyląduje pani w łóżku, zwykle jest już za późno. Włączą się emocje. Chce pani wiedzieć, co jest charakterystyczne, gdy się rozmawia z uwodzicielami? Oni dobrze wiedzą, że mają szansę tylko przy tej pierwszej reakcji kobiet. Bo jeżeli ona powie: „Może zatelefonujemy do siebie”, to po zastanowieniu nie wejdzie w taką relację. Przemyśli, rozważy za i przeciw i nie zadzwoni.\nTo dlaczego zdradzamy?\n- Kobieta zdradza dla seksu, dla romantycznych uniesień, bo pociąga ją atrakcyjny kochanek, bo chce się dowartościować albo zemścić na niewiernym mężu, dla awansu, pieniędzy, z powodu wspólnej fascynacji literaturą rosyjską lub operą. Długo można by wymieniać, w końcu jest tych motywacji aż 235.\nU mężczyzn jest ich zaledwie 40. A przecież to oni częściej zdradzają. Wytłumaczy pan to?\n- To nie ma znaczenia. Mówimy o faktach, a nie o chęci zdrady. To dwie różne rzeczy. Kobieta często chętnie by zdradziła, ale z różnych powodów tego nie robi. Boi się konsekwencji, boi się, że ktoś się dowie, albo boi się, że się zakocha i rozpadnie się jej dotychczasowe, uporządkowane, choć może nieco nudne życie. Ma więcej zahamowań przed zdradą.\nDlaczego mężczyźni nas zdradzają?\n- Żeby się dowartościować, sprawdzić. Albo dlatego, że mają za mało seksu w domu, albo chcą takiego seksu, jakiego nie akceptuje partnerka. Często powodem jest to, że spotyka kobietę, która go chce, bo żona dawno już go nie ceni ani jako mężczyzny, ani jako kochanka. Dowartościowuje się. Może on jest nieśmiały i nagle znajduje się taka, która go uwodzi, ośmiela? Wielbi go, podziwia, jakim jest wspaniałym mężczyzną i świetnym kochankiem. A on tego od żony już dawno nie słyszał.\nMożna wybaczyć zdradę?\n- Można, jeśli się ją potraktuje jako objaw kryzysu. Zawsze jednak najpierw warto poznać przyczynę zdrady. Trudniej wybaczyć romans, ale ludzie wybaczają. Większość wszystkich ujawnionych zdrad i romansów kończy się przecież powrotem do starego związku, a nie rozpoczęciem nowego życia.\nNaprawdę można takie małżeństwo uratować?\n- Większość tak. Trwają. Blizna jednak pozostaje. Czasem rana jątrzy się jeszcze całe lata, ale związek może być udany. Są ludzie, którzy potrafią zapomnieć, a są tacy, którzy nie potrafią wybaczyć i noszą tę ranę do końca życia.\n„Jak zdradził raz, zrobi to znowu. Kwestia czasu” – takie jest powszechne przekonanie. Co Pan o tym myśli?\n- Nie jest to regułą. Jeśli wyszła pani za babiarza, to rzeczywiście pewnie dalej będzie panią zdradzał. Bo ma taką naturę, po prostu lubi kobiety. Ale jeśli jakaś pani koleżanka sprytnie uwiodła pani męża, omotała go, a on to potem zrozumie, jestem przekonany, że nie powtórzy więcej podobnego błędu.\nA kiedy trzeba się rozstać?\n- Wtedy, kiedy związek działa destrukcyjnie na wszystkich.\nTwój Styl 4/2011\nCzytaj więcej na: http://www.styl.pl/zdrowie/seks/news-bez-seksu-humor-zanika,nId,331957,nPack,3


Jak szukać mieszkania do wynajęcia w Internecie? | Mój Portal Finansowy\nMój Portal Finansowy Styl życia Własne cztery kąty Jak szukać mieszkania do wynajęcia w Internecie? Jak szukać mieszkania do wynajęcia w Internecie?\nMieszkania do wynajęcia najlepiej szukań w Internecie. Dzięki wirtualnym ogłoszeniom zapoznać się można nie tylko z opisem i zdjęciami lokum, ale i jego lokalizacją. Na co zwrócić uwagę szukając nowego mieszkania?\nOgłoszeń z propozycjami mieszkań do wynajęcia jest na tyle dużo, że każdy z nas z pewnością znajdzie coś dla siebie. Prawdziwą skarbnicą ofert jest obecnie internet. Zamieszczane w sieci ogłoszenia są również najbardziej aktualne, a poza tym dają możliwość wstępnego zapoznania się z wynajmowaną powierzchnią dzięki załączonym zdjęciom. Jak szukać mieszkania w Internecie?\nGdzie szukać mieszkania w sieci?\nPoszukując mieszkania przez Internet z pewnością warto skorzystać z popularnych serwisów.\nNiektóre z nich poświęcone są wyłącznie nieruchomościom, na innych posłużyć się będziemy musieli kategoriami, by odszukać oferty dotyczące wynajmu mieszkań. Polecamy również poszukiwanie na stronach lokalnych gazet lub bezpośrednio agencji nieruchomości. Do popularnych stron z ogłoszeniami należą:\nDzięki wykorzystaniu popularnych stron internetowych mamy możliwość zawężenia pola poszukiwań do:\nwybranych lokalizacji - regionu, miast czy dzielnic,\nprzedziału cenowego czy\nodpowiadającej nam liczby pokoi.\nNiektóre strony mają dodatkowe filtry, które pozwalają na dopasowanie ofert do najbardziej konkretnych potrzeb. Możemy również zapoznać się z dokładnym opisem wynajmowanych przestrzeni i zdjęciami oraz często wejść w bezpośredni kontakt z właścicielem lub odpowiedzialnym biurem nieruchomości.\nSzukając mieszkania możemy też skorzystać z możliwości oferowanych przez portale społecznościowe. Znajomi chętnie odpowiedzą na nasze zapytanie o wolny pokój lub podsuną odpowiednie ogłoszenie. Sami też często udostępniają interesując ogłoszenia rezygnujących z dotychczasowego lokum kolegów.\nNa portalach społecznościowych można również znaleźć strony lub grupy, gdzie publikowane są ogłoszenia. Często biura nieruchomości zamieszczają nowości na swoich profilach, aby dotrzeć do szerszego grona zainteresowanych.\nNajważniejsze jest oczywiście nasze bezpieczeństwo. W internecie łatwo opublikować ogłoszenie, co niestety skłania oszustów do nabierania zwykłych użytkowników. Co powinno wzbudzić nasze wątpliwości?\nzbyt niska cena za wynajem: być może jest to zwykły bląd osoby ogłaszającej lub chęć wprowadzenia nas w błąd; niska cena może również oznaczać zły stan mieszkania lub jego wyposażenia,\nopis mieszkania: brak szczegółów lub jedynie ogólne informacje o mieszkaniu nie powinny nas zniechęcać, jednak o wszelkie dodatkowe dane koniecznie zapytajmy podczas rozmowy telefonicznej,\nniedokładne informacje: każdy z nas inaczej postrzega kwestie nowości lub odległości - dla jednych 20 minutowy spacer do centrum to spory dystans, dla innych zwykła przechadzka; poszukując mieszkania w starszych dzielnicach, upewnijmy się jaki rodzaj ogrzewania znajduje się w lokalu oraz czy ciepła woda jest skanalizowana,\nniekompletne zdjęcia lub ich brak: jeśli w opisie mieszkania widnieją 3 pokoje a na zdjęciach rozróżniamy jedynie dwa, być może ostatnie pomieszczenie nie będzie spełniać naszych wymagań lub np. nie ma okna; brak fotografii niestety najczęściej wiąże się ze złym stanem mieszkania,\nostatnia aktualizacja: mimo wielu starań moderatorów, może zdarzyć się, iż przeglądana oferta nie jest już aktualna - sprawdźmy datę zamieszczenia oferty na stronie oraz datę aktualizacji.\nJeśli któreś z ogłoszeń spotkało się z naszym zainteresowanie, zadzwońmy na podany numer i porozmawiajmy z właścicielem lub pośrednikiem. Niekompletne informacje nie muszą oznaczać chęci oszustwa - często dopiero po odwiedzeniu mieszkania wyjaśnimy niepokojące kwestie. UWAGA: jedną z częstych praktyk oszustów jest wyłudzanie pieniędzy np. za obejrzenie mieszkania - nie dajmy się nabrać na tego typu praktyki, nawet jeśli mieszkanie na zdjęciach wygląda bardzo zachęcająco.\nKiedy szukać mieszkania?\nSzukając mieszkania w Internecie należy pamiętać o tym, że jedną z największych grup starających się znaleźć wygodne lokum są studenci przyjeżdżający do dużych miast. Studenci szukają mieszkania w okresie wakacyjnym poprzedzającym rozpoczęcie nowego roku akademickiego, warto więc za poszukiwania wziąć się odpowiednio wcześniej, by mieć gwarancję dużego wyboru spośród nieprzebranych ofert.\nNajlepszym czasem na znalezienie odpowiedniego mieszkania jest koniec czerwca i początek lipca, kiedy studenci opuszczają dotychczas zajmowane pokoje i wracają do rodzin na wakacje.\nIm bliżej końca okresu letniego wypoczynku, tym o mieszkanie w odpowiadającej nam dzielnicy i o spełniającym nasze oczekiwania standardzie może być trudniej.\nNie zapominajmy też, że w najgorętszym czasie ceny wynajmu mogą być mocno zawyżone ze względu na ogromny popyt.\nPamiętajmy też o tym, by wystrzegać się internetowych oszustw i korzystać tylko z zaufanych źródeł. Omijajmy szerokim łukiem oferty wzbudzające jakiekolwiek wątpliwości.


Wrocław to miasto, które obfituje w różnorodne, profesjonalne eventy mające na celu podniesienie kwalifikacji jednakowo pod względem personalnym, jak i zawodowym. W efekcie wielu pracodawców wysyła swoich pracowników do Wrocławia by podnieść ich kompetencje oraz zostać na bieżąco z ewoluującymi trendami w ich sferze działalności.\nDelegacje tego rodzaju mogą niekiedy okazać się kłopotliwe pod względem logistycznym – ludzie muszą się gdzieś zatrzymać.\nChociaż apartamenty we Wrocławiu jest się zdolnym znaleźć dość łatwo, to zamówienie konkretnego miejsca w sytuacji gdy w mieście aktualnie jest sporo eventów branżowych w tym samym często powoduje wiele stresu. Apartamenty we Wrocławiu jak w każdym dużym mieście dostępne są w bardzo szerokim spektrum – jednakowo cenowym jak i jakościowym (apartamenty Wrocławskie). Z reguły, gdy pracodawca szuka miejsca do zatrzymania się na tzw. „last minute” istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że znajdzie wariant, który będzie w odpowiedni sposób łączył wysoki standard oraz cenę – wtedy większość koncentruje się na jednym aspekcie (albo, albo), a jest to błąd.\nNoclegi dla firm we Wrocławiu można znaleźć w akceptowalnej cenie oraz standardzie, jednak trzeba to zrobić odpowiednio wcześnie (http://leoapart.com/noclegi-wroclaw-apartamenty/). Miasto posiada dużą bardzo dobrze rozwiniętą bazę miejsc noclegowych, które charakteryzują się wysokim standardem. Ta baza jest wynikiem liczby między innymi różnorodnych organizowanych wydarzeń. Bagatelizowanie istotności do kwestii jakości zakwaterowania z pewnością nie przyniesie dodatnich morale.\nNoclegi dla firm we Wrocławiu są na wyciągnięcie ręki trzeba tylko to zrobić szybko – daty wydarzeń są ogólnie dostępne. Inwestowanie w często drogie warsztaty dla załogi pracowniczej, a „oszczędzanie” na miejscu do spania jest wybitnie słabym pomysłem.


I o 70 kg przy wzroście 165 do utraty wagi - Szybkość utraty masy tłuszczu\nI o 70 kg przy wzroście 165 do utraty wagi\nThe Rise in Blood Lead Levels at Pregnancy and Menopause ćwiczenia na odchudzanie brzucha i pokazac siłownię\nĆwiczenia na brzuch usunąć fartuch Jeśli chudniesz podczas karmienia piersią, Reduxine 15 mg cenę sprzedaży w Moskwie Przydatność do utraty wagi w środowisku domowym wideo. Mam 30 lat i chcę schudnąć prawo pasta do odchudzania, półfabrykaty do odchudzania z Borodino spirulina schudnąć.\nWyciskanie 118kg na klatkę Wideo Jak schudnąć Reduxine\nKorzystne właściwości diety ananasa jak stracić kilogramy na bieżni, chlorowodorku johimbiny wyszczuplające kobiety Jak schudnąć podczas posiłków domowych. Schudnąć 10 kg tygodniowo dziecka Co zrobić, aby schudnąć w twarz, Dieta wegetariańska Reduxine kupić N10.\nCarbLoaded: A Culture Dying to Eat (International Subtitles Version) szybko usunąć tłuszcz z brzucha opinii I o 70 kg przy wzroście 165 do utraty wagi\nKsiążka Jedz i chudniesz Michelle jak szybko stracić masy porady od ludzi, Jak pozbyć się cellulitu słoiku dieta włókno suche. Jak schudnąć z otrębami owinąć na brzuch odchudzanie boki i nogi w domu, podnieść odpowiedniej diety, aby schudnąć kupować oryginalne Reduxine Internecie.\nWHY DOCTORS DON'T RECOMMEND VEGANISM #2: Dr Neal Barnard niskokaloryczne diety dla utraty wagi na tydzień\n15 opinii o wyszczuplającym Reduxine Pilates. schudnąć 9 minutach, Utrata masy ciała dla kobiet w ciąży menu osobisty trener Kije odchudzanie. Szkolenie wideo z Jillian Michaels spalanie tłuszczu biegnie pomóc cienki, odchudzanie piękne historie utraty wagi w grę.\nWhat's wrong with what we eat Ćwiczenia odchudzające na barkach na zdjęciach I o 70 kg przy wzroście 165 do utraty wagi\nPrzepisy na smaczne potrawy dla tych, którzy schudnąć zbilansowana dieta, aby schudnąć na 1200 kalorii, Czy gryki szkodliwe dla utraty wagi Tydzień na warzywa, które straciły na wadze. Utraty wagi na ćwiczenia w języku japońskim Zielona herbata i imbir, aby schudnąć, ekoslim opinii o waga cena strat w aptece jeśli nie jeść chleba, masz cienkie.\nWyciskanie na klate Wideo Jak usunąć tłuszcz z boków i brzucha w środowisku domowym wideo\nDieta stracić 10 kg na miesiąc w domu techniki rośnie cienka osoby, przepis babci na odchudzanie spalanie tłuszczu podczas biegu. Ćwiczenie pomaga usunąć tłuszcz z boków symulator obwodów Lose zrobić sam schemat, Zielona herbata pomaga schudnąć Dieta dla Weight Loss najskuteczniejszych opinie.\nJak schudłam 70 kg? Moja historia sałatki na etapie odchudzania kroku zdjęcie\nJak usunąć wszystkie strony YouTube bude dobre dieta w celu usunięcia tłuszczu z brzucha w 10 dni, co można zrobić, aby schudnąć w domu Przepis na domowy owijania w odchudzaniu. Że z gumy do żucia do odchudzania diety gumy że można mieć coś, aby schudnąć, jak usunąć tłuszcz podskórny z brzucha at home Jak schudnąć z brzucha kobiety.\nHow Not To Die: The Role of Diet in Preventing, Arresting, and Reversing Our Top 15 Killers Ceny dla utraty wagi w ciągu tygodnia I o 70 kg przy wzroście 165 do utraty wagi\nJak schudnąć prawo dieta z powodu tego, co papież pojawia się cellulit i jak się go pozbyć, czy możliwe jest, aby miesięczny owinąć odchudzanie utraty wagi przez Smelov. Utraty wagi w grę Sałatka owocowa w odchudzaniu, Przeniesienie odchudzania na kanale Russia motele Wołogdy odchudzanie.\nThe Case for $20,000 oz Gold - Debt Collapse - Mike Maloney - Silver & Gold Imbir korzystne właściwości dla opinii odchudzania\nOpinie Vibroton które utraciły Inna Volovicheva cieńszy, dziecko schudła po odstawieniu Jak schudnąć przez 3 dni dla dzieci od 9 lat. Pektyna trzęsie do utraty wagi kiła schudnąć, On mówi o nadwagę po śmierci danej osoby, aby schudnąć.\n867-1 Save Our Earth Conference 2009, Multi-subtitles zmniejszenie masy ciała po opalaniu\nOdchudzanie agar za ile dziennie można stracić gramów do odchudzania, ile kalorii trzeba spalić dziennie, aby schudnąć Crestor do odchudzania. Ogórek dieta szkodzi Anna kurkurina odchudzanie, Jak szybko pozbyć się tłuszczu z brzucha mężczyzny w domu Kreatyna przyjąć na odchudzanie.\nUtraty wagi przy pomocy ryżu rano na czczo\nKup wyszczuplający pas na Białorusi abzhimnik\nSpadła 15 dni 7 kg\nRano ćwiczenia z hantlami dla utraty wagi dla kobiet\nNiezbędne produkty do odchudzania\nBez utraty wagi u kobiet jest\nSzybkość utraty wagi ekstremalny\nJak schudnąć nie jeść po 4\nCheryl Cole jak cienka\nOpinie odchudzania z pomocą elipsoidy\nŚniadanie w dietach odchudzających\nCo pić, aby szybko schudnąć\nJeść, aby schudnąć, aby sprawdzić online\nMożliwe jest, że nie można po chudniesz\nNiż pokonać nadwagę\nCzy zwiotczenie skóry po utracie wagi u młodzieży\nProso owsianka jak schudnąć\nJak schudnąć szybko, bez powodowania samookaleczenia\nZdjęcia przed i po utracie wagi 15 kg miesięcznie\nOglądać program o utracie wagi w TLC\nMogę jeść z piersi kurczaka z odchudzania\nBiałko kalorii węglowodanów, tłuszczu zupy grzybowej\nOdchudzanie z czasem\nRóży bulion dieta przepis\nNapoje do odchudzania Ginger\nMałachow z programu, jak stracić waga\nJak w krótkim czasie usunąć stronę\nJak usunąć zwiotczenie skóry na ćwiczenia brzucha


Profilaktyczna mastektomia: żegnajcie moje piersi, dobrze mi służyłyście! - Aga in America - Blog o życiu Polki w USA | Againamerica.com\n2016-11-09 2017-01-06 Aga\nNigdy nie sądziłam, że kiedykolwiek stanę przed koniecznością podjęcia takiej decyzji, ale, jak wszyscy wiemy, życie potrafi zaskakiwać. Decyzja została podjęta. Usuwam piersi. Usuwam je po to, by uratować swoje życie.\nGdy opowiadałam wam o mojej mutacji genetycznej wspominałam też o tym, że ze względu na ogromne ryzyko wystąpienia raka piersi w moim przypadku rekomendowana jest podwójna mastektomia. Wspominałam, że rozważam, ale nic więcej wam już nie mówiłam. A w międzyczasie widziałam dwóch chirurgów plastycznych na konsultacjach, bardzo dużo o tym czytałam i rozmawiałam z wieloma kobietami, które poddały się tej operacji. Na podstawie tego wszystkiego podjęłam decyzję, że to jest najlepsze wyjście dla mnie. Ryzyko jest za duże i ja zwyczajnie nie chcę go podejmować. Operacja ta znacznie zmniejszy ryzyko zachorowania (o ok. 90%), ale nigdy nie da pewności.\nNa początku gdy się zastanawiałam i dyskutowałam to z Nathanem myśleliśmy sobie, że skoro będę miała rezonanse biustu co sześć miesięcy to wszystko będzie okej. Bo ostatnie wyniki były dobre, nic tam się nie pokazało, więc w ciągu pół roku nic strasznego nie powinno się zadziać. Ale później pomyślałam sobie, że nie chcę czekać na nowotwór, a to by było w sumie takie czekanie. Robienie badań co sześć miesięcy do końca mojego życia, stresowanie się za każdym razem o wyniki i czekanie na ten jeden raz, kiedy mi powiedzą, że mam raka. I co wtedy, tak czy siak usunęłabym piersi, ale już z rakiem. A co, jakby się dostał do węzłów chłonnych przez ten czas? Poza tym duże byłoby ryzyko, że miałabym nawrót. Później rozmawiałam też z innymi kobietami z mutacjami w genach BRCA1 i BRCA2 (zwiększone ryzyko zachorowania na nowotwór piersi i jajników, ale i tak o wiele mniejsze niż u mnie) i kilka z nich powiedziało, że miały robione rezonanse nawet tuż przed operacją i wszystko było okej, lekarze nic a nic nie widzieli. A po zbadaniu wyciętych tkanek słyszały, że podjęły dobrą decyzję, bo był nowotwór, którego inne badania nie wykryły. To wszystko zwyczajnie nie jest tego warte i powiem wam, że cieszę się, że nie czekam prawie w ogóle na żadne wizyty, bo ja już teraz czuję presję czasu. Czuję, że jestem jak taka tykająca bomba i mówię to całkowicie poważnie. Poza tym teraz jest też dobry moment, by to zrobić w związku z tym, że jestem młoda, silna, ogólnie zdrowa, więc moje ciało zniesie to wszystko bardzo dobrze.\nMoja dzisiejsza wizyta z drugim chirurgiem (pierwszy nie przypdł mi do gustu) przebiegła bardzo pomyślnie i czułam się tam bardzo komfortowo. Nie miałam żadnych zastrzeżeń, o tym lekarzu czytałam opinie w internecie, a poza tym poleciła mi go jedna z kobiet, z którą rozmawiałam. Najlepsze jest to, że on pracuje ze specjalistką do spraw piersi, z którą chciałam zostać, co jest genialne i nie spodziewałam się tego. Lekarz wyjaśnił mi wszystko, obszernie odpowiadał na moje pytania, pokazał mi implanty i tak dalej. Tak on jak i inne osoby pracujące w tym gabinecie sprawiają, że człowiek po prostu dobrze się tam czuje, a to jest niesamowicie ważne. Gdy dojechałam do domu to zadzwoniłam do gabinetu pani doktor specjalizującej się w nowotworach piersi, która to usunie mi wszystkie thanki, które tam ma usunąć (widziałam ją już wcześniej) i powiedziałam, że zdecydowałam się na operację i chciałabym ją umówić. Pielęgniarka do mnie oddzwoniła po godzinie i powiedziała, że lekarka chce mnie najpierw jeszcze raz zobaczyć i wszystko dokładnie obgadać, więc idę na wizytę w poniedziałek.\nJak to wszystko będzie wyglądać? (Opowiadam ze szczegółami.)\nGdy już operacja będzie umówiona to o konkretnej godzinie tego samego dnia pojadę do szpitala. Tam przygotują mnie do wszystkiego, podadzą leki i tak dalej. Operacja potrwa ok. 4 godziny. Najpierw wspomniana pani doktor zrobi nacięcie pod biustem i wytnie wszystkie thanki biustu, ale zostawi sutki. Gdy ona skończy swoją pracę to wejdzie chirurg plastyczny i pod mięśnie włoży tzw. „rozszerzacze„, czyli puste implanty. Zamknie wszystko i przyszyje sutki do skóry. Tutaj zawsze jest jakieś ryzyko, że sutki obumrą, bo normalnie dostają krew również z tkanek biustu, a po mastektomii będą ją dostawać tylko ze skóry, więc muszą się na to przestawić i przyzwyczaić się do tego. Gdy wszystko będzie okej to lekarz napełni te puste implanty roztworem wody z solą, ale nie do końca. Później będę musiała chodzić na wizyty i stopniowo napełniać je bardziej i bardziej. Zazwyczaj kobiety chodzą co tydzień, ale powiedział, że w moim przypadku może się udać napełnić je za pierwszym razem na tyle, że będę mogła mieć te wizyty rzadziej. Wszystko po to, by skóra i mięśnie ładnie się rozciągnęły zwłaszcza, jeśli chce się mieć większy rozmiar niż przed operacją. W czasie operacji lekarz założy mi też dreny, które będą odprowadzać płyny gromadzące się w moich piersiach (krew na przykład), sama będę musiała je opróżniać i zostaną wyjęte po ok. tygodniu. Po jakichś trzech miesiącach będę miała drugą operację, w czasie której lekarz wymieni te implanty na inne, które zostaną już na stałe. Lekarz pokazał mi dzisiaj różne kształty i rozmiary obu rodzajów implantów. Zmierzył mnie dokładnie i na podstawie tego dobrał rozszerzacze, a końcowy rozmiar zależy ode mnie. Co do kształtu to okaże się przed drugą operacją, bo wszystko zależy od tego, jak mój biust będzie wtedy wyglądać. Chirurg powiedział też, że użyje trochę tłuszczu z mojego ciała i włoży go obok implantów, żeby wszystko wyglądało bardziej naturalnie. Pierwszy chirurg powiedział, że tego nie zrobi, bo jestem za chuda, a ten, że jednak się da, co bardziej mi się podoba.\nJeśli chodzi o dochodzenie do siebie po operacji to lekarz powiedział, że będę musiała na siebie uważać od 3 do 6 tygodni w zależności od tego, jak wszystko będzie się goić, jak się będę czuć i tak dalej. Na samym początku na przykład nie będę mogła sama myć sobie włosów, nosić nic cięższego, będę musiała mieć bluzki zapinane z przodu, bo nie będę mogła nic przez głowę zakładać. Wiecie, co z tego wszystkiego będzie najgorsze? Zdecydowanie to, że nie będę mogła podnosić April, przytulać jej tak jak teraz, siedzieć z nią na fotelu. Ktoś może mi ją posadzić na kolana, ale ona się lubi przytulać i sama się wspina i kładzie mi głowę na klatce piersiowej, a po operacji przez kilka tygodni nie będzie mogła tego robić. To będzie mega przykre i założę się, że nie raz będę płakać. Alicia jest na tyle duża, że zrozumie całą sprawę, ale April nic nie będzie rozumieć, więc jak będzie do mnie wyciągać ręce (a tak robi), a ja jej nie podniosę to nie będzie miała pojęcia dlaczego, a ja nie będę wiedziała co ona sobie myśli, co czuje. Teraz przechodzi przez ten okres, kiedy czasami zaczyna płakać, gdy wychodzę z pokoju nawet do łazienki! Boję się więc, że to wszystko się jakoś na niej odbije i zostawi jakiś trwały ślad. Ale z drugiej strony wolę przejść przez tych kilka ciężkich tygodni teraz, niż zostawić ją na resztę życia. Chociaż, jak już jedna osoba mi powiedziała, ja będę to pewnie przeżywać bardziej niż ona.\nDrugą beznadziejną rzeczą jest to, że po operacji nie będę miała czucia w sutkach lub/i całych piersiach. Nigdy więcej. Pierwszy chirurg powiedział, że nerwy będą próbować się regenerować przez ok. 3 lata, ale lepiej nie robić sobie nadziei. To będzie trudne, bo jak kogoś przytulę to dziwnie tak będzie nie czuć tego, nie wspominając o życiu seksualnym. Niektóre kobiety mają szczęście i mają sporo czucia, inne mają je tylko np. na skórze między piersiami, jeszcze inne tylko w jednej piersi… Różnie to bywa, ale jednak większość nie odzyskuje go w ogóle.\nSprawdzałam co na ten temat ma do powiedzenia nasze ubezpieczenie i mówią, że pokrywają mastektomię w całości, jeśli spełnia się kryteria (ja spełniam oczywiście), a prawo federalne mówi, że rekonstrukcja również musi być pokryta w 100%.\nSporo jeszcze będę miała do opowiadania na ten temat, ale to już będę pisać na bieżąco, bo na razie sam niewiele więcej wiem. Nie mam pojęcia, jak będę się z tym wszystkim czuła później tak fizycznie jak i psychicznie, ale na chwilę obecną mogę wam powiedzieć, że się nie boję i nie jestem już tym zestresowana. A to bardzo ważne. Czuję, że robię coś, co pomoże mi żyć dłużej i jeśli żaden inny nowotwór się już nie przypałęta, a tego też nie wiem, to będzie super.\nna co dzień, życie w usa mastektomia, na poważnie, zdrowie, zwierzenia. permalink.


FERIE ZIMOWE 16.02.2015 r. – 01.03.2015 r.\n- harmonogram zajęć dla dzieci i młodzieży organizowanych w Szkole Podstawowej im. Karola Wojtyły w Bobrownikach:\nSukces drużyny siatkarek\nDrużyna siatkarek Gimnazjum w Bobrownikach im. Ziemi Dobrzyńskiej, trenowana przez Pana Waldemara Gutowskiego, zajęła I miejsce w Powiatowych Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce dziewcząt. Turniej rozegrany został 28 stycznia 2015 roku w Skępem. Ponadto, w ćwierćfinałach Igrzysk Młodzieży Szkolnej, które odbyły się 2 lutego 2015 roku w Lubrańcu, drużyna uplasowała się na 4 miejscu.\nPodziękowania dla sołtysa\n44 lata pełnił funkcję sołtysa sołectwa Stary Bógpomóż Pan Stanisław Złakowski.\nSerdeczne podziękowania za pracę na rzecz samorządu w imieniu radnych oraz mieszkańców Gminy Bobrowniki złożyli byłemu już sołtysowi Wójt Jarosław Poliwko i Przewodniczący Rady Gminy Bobrowniki Tadeusz Gradkiewicz.\n"Choinka" w Rachcinie - 90 lat tradycji\nJest jeden dzień w roku, w którym Rachcin, niewielka wieś w gminie Bobrowniki, bardziej niż zwykle ożywia się. To najczęściej ostatnia sobota stycznia. Wtedy rodzice uczniów szkoły i przedszkolaków z Rachcina wraz z gronem pedagogicznym i druhami OSP organizują dla dzieci zabawę taneczną, po której dzieci występują z wierszami i piosenkami, a następnie otrzymują paczki ze słodyczami "od Mikołaja". Tegoroczna "Choinka" jest wyjątkowa, ponieważ mija 90 lat, gdy została zorganizowana po raz pierwszy w 1925 r. W tegorocznej zabawie udział wzięło co najmniej 80 dzieci wraz ze swoimi rodzicami i babciami. W tym roku zabawa odbyła się w remizie odbudowanej przed laty jako świetlica wiejska.\nZwrot podatku akcyzowego od paliwa rolniczego w 2015r.\nZmiana nr rachunku bankowego Gminy Bobrowniki\nOd dnia 01.01.2015r. nastąpiła zmiana numeru rachunku bankowego Gminy Bobrowniki.\nAktualny numer: 60 9542 0008 2007 0009 9251 0001 w Banku Spółdzielczym w Lipnie.\nNa ten numer prosimy dokonywać wpłat z tyt. podatków, opłat i innych zobowiązań.\nPaństwo Wiktoria i Franciszek Józefkowicz z Bobrownik obchodzili 60-lecie pożycia małżeńskiego.\nW związku z tą wspaniałą rocznicą, jubilatów odwiedzili przedstawiciele władz gminnych z wójtem Jarosławem Poliwko i przewodniczącym Rady Gminy Bobrowniki Tadeuszem Gradkiewicz na czele, gratulując i życząc wszelkiej pomyślności, zdrowia, i pogody ducha na dalsze lata, oraz wręczając list gratulacyjny i upominek.\nDo gratulacji i życzeń również się przyłączamy.\nWigilia w Bobrownikach\n20 grudnia 2014r. w remizie OSP w Bobrownikach zostało zorganizowane spotkanie wigilijno-opłatkowe, na które zaproszeni zostali starsi mieszkańcy Gminy, renciści, emeryci i osoby samotne.\nGości przywitali wójt Jarosław Poliwko i przewodniczący Rady Gminy Bobrowniki Tadeusz Gradkiewicz, a także radni i sołtysi. W uroczystości wzięli udział Krzysztof Baranowski, starosta lipnowski i ks. Zdzisław Pawłowski, proboszcz miejscowej parafii, którzy przekazali mieszkańcom Bobrownik serdeczne życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku 2015.\nKrzyż i tablica w Rachcinie odsłonięte\n18 października 2014 odbyła się uroczystość poświęcenia Krzyża i tablicy.\nTablicę odsłonili Stefan Ziemniewicz (bratanek Kazimierza Ziemniewicza) i Jarosław Poliwko (Wicestarosta Lipnowski). Poświęcenia dokonał Dziekan Szpetalski ks. Henryk Wysocki, Proboszcz Parafii w Chełmicy, który odprawił pod krzyżem mszę św. i wygłosił homilię. Zagrała orkiestra reprezentacyjna Powiatu Lipnowskiego pod batutą Pana Kapelmistrza Mirosława Bytnera. W uroczystości udział wzięli: Barbara Kania (radna Sejmiku Województwa Kujawsko - Pomorskiego), Jarosław Poliwko (Wicestarosta Lipnowski), bryg. Ireneusz Poturalski (Komendant Powiatowy PSP w Lipnie), Tadeusz Grzegorzewski (Wójt Gminy Bobrowniki, Wiceprezes Zarządu Oddziału Powiatowego Związku OSP RP w Lipnie), mł.kpt. Andrzej Wiśniewski z PSP Lipno, druhowie OSP Rachcin z pocztem sztandarowym i licznie zgromadzeni mieszkańcy. Pod tablicą złożono wiązanki kwiatów.


Transport, ale nie z Niemiec do UE? - Prawo jazdy Warszawa\nAgiliway Polska: nowe centrum rozwoju i więcej możliwoś...\nNapisane przez admin | mar 14, 2021 | Motoryzacja | 0 |\nCiągle borykamy się z problemem braku odpowiedniego połączenia transportowego z UE. W ostatnim czasie Polskę odwiedza „Pakiet Infrastrukturalny”, na który składa się wiele pojedynczych usług. Dofinansowywany jest tylko najbardziej kompleksowy, czyli przewóz wszystkich środków transportu. Problem w tym, że polskie dotacje unijne, choć są bardzo duże, często są dużo niższe niż te z Polski. Jak można to zrobić? Czy istnieje sposób, aby skutecznie zmniejszyć wysokość opłat transportowych, a także poprawić ogólną prędkość transportu?\nIstnieją dwie możliwości. Jedną z nich są płatności bezpośrednie z UE, czyli płatności dokonywane przez banki i inne instytucje z punktu widzenia konkretnego przewoźnika. Drugi to tzw. Płatności pośrednie, których najczęściej udzielają podmioty zewnętrzne. W przypadku płatności bezpośrednich stajemy przed dużo trudniejszym wyborem, możemy zdecydować się albo na płatności pośrednie z UE, które są droższe od płatności bezpośrednich, albo możemy wybrać tzw. Rozwiązanie najprostsze, czyli takie, znacznie tańsze w realizacji.\nKorzyści z wyboru najłatwiejszego rozwiązania\nW przypadku płatności pośrednich mamy do czynienia z pełnowartościową de facto ulgą podatkową, która pozwala na poniesienie znacznie niższej kwoty podatku od naszej działalności. Dodatkowym atutem tego typu płatności z UE jest uzyskanie dodatkowej kwoty rekompensaty, która w przypadku płatności bezpośredniej wynosi zwykle około 250 zł. W przypadku dotacji infrastrukturalnych możemy dowolnie dostosowywać nasze indywidualne opłaty, które w oprócz możliwości dostosowania wysokości wynagrodzeń, pozwala także na ulgi podatkowe o wartości powyżej 1000 zł, których maksymalna wysokość to obecnie 400 zł na osobę.\nDrugą zaletą korzystania z tzw. najprostszego rozwiązania jest bezpłatna dokumentacja wszystkich kosztów związanych z transportem. Po zebraniu wszystkich niezbędnych danych w prosty sposób możemy określić najdogodniejszy środek transportu, czyli podpisując odpowiednią umowę z przewoźnikiem. Jesteśmy wtedy w stanie pozyskać finansowanie na cały transport.\nTransport samochodowy w Europie – pojazdy specjalistyczne: ładunki ponadgabarytowe Transport w dzisiejszym świecie odgrywa bardzo istotną rolę. Handel jest bardzo mocno rozwinięty i wiele towarów wymaga transportu z jednego miejsca na...\nPodstawowe wyposażenie ciężarówki Podczas przewożenia dużej liczby ciężkich ładunków często ustawiamy pojazd we właściwym miejscu na polu. Zwykle wybieramy go po prawej stronie, czyli u...\nGeometria kół w aucie – ustawianie geometrii kół Łódź. Serwis KIA Własny samochód to dzisiaj marzenie większości ludzi w Polsce. Samochód daje wiele możliwości. Daje nam nieograniczoną swobodę poruszania się w dowolnym czasie,...\nFinansowo – rodzaje kredytów i pożyczek gotówkowych Czymś na co od zawsze klienci zwracali szczególną uwagę podczas korzystania z ofert instytucji finansowych, które zajmują się udzielanie pożyczek jest szeroka...\nPoprzedniePodstawowe wyposażenie ciężarówki\nNastępneNajpopularniejsze marki samochodowe\nNowoczesne modele aut i serwis.\nCodzienne zdrowe posiłki\nKażdego dnia trzeba dbać o zdrowie, bo ma się je tylko jedno. O zdrowie można dbać na wiele …\nBezpieczeństwo i układ hamulcowy są ze sobą integralnie powiązane, dlatego serwis owanie i ewolucja systemów hamowania stały się …\nObecny rynek aut używanych, jest coraz większy. Dobrobyt zawitał do nadwiślańskiego kraju, skutkując tym, że posiadanie samochodu stało …\nKursy związane z prawem jazdy jak najbardziej stają się bardzo popularne. Na pewno posiadanie uprawnienia do kierowania samochodu …\nW 2018 roku było zainstalowanych dokładnie 431 fotoradarów. To sporo. Ich zadaniem jest rejestrowanie sytuacji, w których przekroczona …\nIlość samochodów na drogach w ostatnich czasach przybrała formę monstrualną, co prowadzi do wielkich utrudnień i dużej liczby …\nFinansowo – rodzaje kredytów i pożyczek gotówkowych\nCzymś na co od zawsze klienci zwracali szczególną uwagę podczas korzystania z ofert instytucji finansowych, które zajmują się …\nNaprawa opon – materiały naprawcze do opon: łaty do opon


Pole uprawne w Izraelu, foto: wikimedia.org\n23 grudnia 2017 /0 Komentarze/w Bliski Wschód, polityka, religia, społeczeństwo, Wydarzenia /Przez Piotr Łapiński\nZ powodu suszy izraelski minister rolnictwa Uri Ariel poprosił rolników i wszystkich innych mieszkańców kraju o modlitwę się o deszcz.\nMinister Uri Ariel poprosił wszystkich o włączeniu się w modlitwę o deszcz, która w najbliższy czwartek będą prowadzone przed Ścianą Płaczu w Jerozolimie. Według informacji podanych przez portal Kathpress, udział w nich wezmę również naczelni rabini Izraela. Meteorolodzy zapowiadają dla kraju bardzo suchą zimę.\nOpady deszczu w okresie między wrześniem a listopadem tego roku wyniosły jedynie 45 proc. wieloletniej średniej, a dla okresu do lutego 2018 r. prawdopodobieństwo wystąpienia deszczu szacowane jest przed ekspertów na jedynie 64,7 proc. Również prognozy na najbliższe dwa tygodnie nie zakładają żadnych większych opadów.\nCZYTAJ TAKŻE: Szwecja: taniec deszczu w wykonaniu samorządowców [+FOTO]\nJezioro Tyberiadzkie, będącym ważnym zbiornikiem wodnym dla dużej części Izraela zanotowało w listopadzie najniższy poziom wody od przynajmniej dziewięciu lat. W grudniu z kolei według niektórych mediów poziom wody jest najniższy od 15 lat.\nTagi: Izrael, susza, Uri Ariel\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/12/fields_of_gan_shlomo_shfelah__israel_d7a9d793d795d7aa_d7a7d791d795d7a6d7aa_d7a9d799d79cd7a8_d7a9d7a4d79cd7aa_d799d794d795d793d794_-_panoramio_1.jpg 3216 4288 Piotr Łapiński https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Piotr Łapiński2017-12-23 20:18:372017-12-23 20:18:37Minister rolnictwa Izraela apeluje do rolników o modlitwę o deszcz\nSzwecja: politycy odcinają się od antyimigranckiej wypowiedzi... Egipt: atak kilkuset muzułmanów na chrześcijańską świ�...


Rola filtrów węglowych w lakierni - Beaphar\nKarolina Dzik 15 sierpnia 2018\t Brak komentarzy\nBezpieczna praca w lakierni wymaga zastosowania systemu wentylacji, który będzie sprawnie i konsekwentnie oczyszczał pomieszczenia z toksycznych oparów z substancji, które się w niej wykorzystuje. Nie chodzi tylko o same farby, ale też rozpuszczalniki czy inne ciecze o wysokim stężeniu składników, które mogłyby mieć negatywny wpływ na zdrowie człowieka.\nFiltr węglowy jako gwarancja bezpieczeństwa pracy\nUrządzenia wentylacyjne w lakierni muszą być wyposażone w specjalistyczne filtry węglowe, których zadaniem jest pochłanianie szkodliwych oparów oraz zapachów towarzyszących przy pracy z różnymi substancjami. Mają one ogromny wpływ na bezpieczeństwo pracy lakiernika, który pracuje z cieczami potencjalnie toksycznymi dla jego organizmu. Filtry węglowe do lakierni najłatwiej jest zamówić ze strony internetowej zaufanej firmy, ponieważ można wtedy zaopatrzyć się w ich zapas. Jest to też tanie i wydajne rozwiązanie. Konieczna jest ich rutynowa kontrola, aby mieć nieustanną możliwość przebywania w zabezpieczonym miejscu pracy. Ich instalacja przebiega nad wyraz szybko i powinna być przeprowadzana w stałych odstępach czasu. W przypadku, kiedy praca w kabinach lakierniczych jest wzmożona, należy zwiększyć częstotliwość montażu nowych filtrów węglowych. Są one jednak zazwyczaj wytrzymałe na eksploatację i znakomicie radzą sobie z długim użytkowaniem, nie tracąc na intensywności działania.\nFiltry węglowe stanowią konieczne wyposażenie każdej lakierni i miejsc, gdzie wykonuje się malowanie natryskowe. Pochłaniają toksyczne wyziewy, dzięki czemu zdrowie pracowników warsztatów jest zabezpieczone. Należy kontrolować ich stan i poddawać je stałej obserwacji. Maksymalizuje to efektywność działania urządzeń wentylacyjnych i bezpieczeństwo miejsca pracy.


Odpowiedzialność Rady Ministrów - Praca magisterska\nW niniejszej pracy omówiona zostanie problematyka odpowiedzialności konstytucyjnej i karnej samej tylko Rady Ministrów. Regulując problematykę odpowiedzialności politycznej, Konstytucja z 1997 r. najszerzej i wprost unormowała mechanizm odpowiedzialności właśnie Rady Ministrów oraz jej członków przed Sejmem. Tak szerokie unormowanie w Konstytucji z 1997 r. mechanizmu odpowiedzialności politycznej Rady Ministrów oraz jej członków jest uzasadnione przyjęciem przez Konstytucję zracjonalizowanego systemu parlamentarno-gabinetowego, w którym problematyka politycznej odpowiedzialności Rządu jest jego elementem.\nPrzedstawione zostały kwestie dotyczące systemu rządów w świetle Konstytucji RP: zasady podziału i równowagi władz, pozycja ustrojowa Rady Ministrów i jej funkcje, sposób kreowania Rady Ministrów, oraz relacje między Parlamentem a Radą Ministrów.\nSzczegółowo omówiono cała procedurę pociągania członków Rady Ministrów do odpowiedzialności konstytucyjnej i odpowiedzialności karnej. Zaprezentowano zagadnienie związane z postępowaniem w zakresie odpowiedzialności członków Rady Ministrów przed Trybunałem Stanu. Scharakteryzowano miejsce i rolę Trybunału Stanu w systemie konstytucyjnych organów państwa, procedurę postępowania przed Trybunałem Stanu oraz sankcje wymierzane przez Trybunał Stanu.\nPodstawę źródłową pracy stanowią monografie omawiające problematykę dotyczącą Rady Ministrów, podręczniki do prawa konstytucyjnego, artykuły z periodyków prawniczych oraz komentarze do Konstytucji RP.