Bielski Rynek- miesięcznik informacyjno-reklamowy - Perła Podbeskidzia dla Sylwii Grzebień\nBy\tAgata Rucińska wrzesień 30, 2019\t484\nKongres Kobiet Podbeskidzia archiwum Bielski Rynek\nDo nagrody nominowanych zostało sześć pań z powiatu bielskiego, żywieckiego i cieszyńskiego. Znalazły się wśród nich: Cecylia Puzoń z Pisarzowic, Sylwia Grzebień z Rudnik, Justyna Kudelska z Kóz, Sandra Deka z Żywca, Bożena Tobiasz z Wilkowic i Irena Rogusińska z Czechowic-Dziedzic. Zaszczytny tytuł i statuetka przypadły w udziale Sylwii Grzebień - prawniczce z Rudnik w gminie Hażle. Sylwia Grzebień jest prezesem założonego w 2000 roku Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Wsi Rudnik w Rudniku, które prowadzi w tej miejscowości Powszechną Szkołę Podstawową. Zdobywczyni Perły znana jest również z inicjatyw społecznych i charytatywnych, podejmowanych na rzecz osób niepełnosprawnych. Wrześniowa gala zakończyła się uroczystym bankietem i koncertem Soni Bohosiewicz.\nOstatnio zmieniany poniedziałek, 30 wrzesień 2019 16:10\n« Fermenty 2019 - zapraszamy na fotorelację Krakowskie Targi Seniora »


Wydarzenia - Parafia pw. Świętej Trójcy\nDiecezjalne Forum- "U źródła łaski"\nRekolekcje dla Mam i Córek w Białogórze\npiątek 03.06.2022 - niedziela 05.06.2022\nMAMO I CÓRKO ❤ Zapraszamy Was na szczególne wydarzenie, gdzie będzie czas i przestrzeń, by pogłębiać i wzmacniać relacje, ale też Wzajemnie odkryć ZAPACH MAMY!\nWEEKEND DLA NARZECZONYCH W KOŚCIERZYNIE 27-29.05.2022\npiątek 27.05.2022 - niedziela 29.05.2022\nZapraszamy Serdecznie na WDN z lekcją tańca, który jest bardzo dobrą okazja do przygotowania się na wspólną małżeńską drogę narzeczonych. Weekend zakończony jest zaświadczeniem potwierdzającym ukończenie kursu przedmałżeńskiego w formie warsztatowej. Szczegóły na plakacie.\nROCZNICA BEATYFIKACJI BŁOGOSŁAWIONEJ S. MARTY WIECKIEJ\nSerdecznie zapraszamy wszystkich do wspólnego udziału w obchodach rocznicowych.\npiątek 20.05.2022 - niedziela 22.05.2022\nDroga młodzieży! Zachęcamy do wzięcia udziału w spływie diecezjalnym rzeką Wdą. (Wojtal-Szlaga) Zapraszamy na spływ kajakowy organizowany przez Duszpasterstwo Młodzieży Diecezji Pelplińskiej.


E-podatki coraz bardziej wirtualne - GazetaPrawna.pl\nE-podatki coraz bardziej wirtualne\n26 kwietnia 2012, 08:06\nInformatyzacja administracji podatkowej i skarbowej może się znacznie opóźnić. Rozstrzygnięcie ogromnego przetargu na systemy e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje2 wartego łącznie 280 mln zł już dwa razy przesunięto.\nTakie opóźnienia są zagrożeniem dla całego projektu – ostrzega resort cyfryzacji w raporcie „Państwo 2.0”. A plany są bardzo ambitne: każdy podatnik ze swojego komputera ma załatwić sprawę w urzędzie skarbowym, rozliczyć nie tylko PIT, lecz także VAT czy CIT. NIP wydawany ma być w ciągu doby. Liczba papierowych dokumentów podatkowych ma spaść z 54 do 39 mln rocznie, a liczba postępowań wyjaśniających z 4,5 mln rocznie do najwyżej 500 tys. Wszystko to według Ministerstwa Finansów da rocznie aż 2,5 mld złotych oszczędności i to zarówno administracji, jak i podatnikom.\nAle ta wizja coraz bardziej się odsuwa. Pierwotnie reforma miała wejść w życie w 2014 r., ale na początku tego roku po cichu przesunięto termin jej wdrożenia na marzec 2015 r. Ale i ta data może okazać się nie do osiągnięcia. Wszystko przez problemy z przetargiem na zinformatyzowanie administracji podatkowej i skarbowej.\nprawo podatkowe rozliczenia administracja e-deklaracje\nW tym roku nawet połowa deklaracji podatkowych wpłynie drogą elektroniczną\nInternet dla podatników i urzędów - informatyzacja bałaganu


"ZABIEGALI O EŁK" DEBATA KANDYDATÓW NA PREZYDENTA - Wiadomości Fakty Wydarzenia Ełk | dm.elk.pl | Wiadomości Fakty Wydarzenia Ełk | dm.elk.pl\nHome / Aktualności / „ZABIEGALI O EŁK” DEBATA KANDYDATÓW NA PREZYDENTA\n„ZABIEGALI O EŁK” DEBATA KANDYDATÓW NA PREZYDENTA\n12 października w ełckiej filii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania przy ul. Grunwaldzkiej odbyła się debata kandydatów na Prezydenta Miasta Ełku! Nie zabrakło trudnych pytań, merytorycznego, rzeczowego dialogu i ciętej riposty. Nie obyło się także bez kilku zabawnych momentów niezrozumienia „ja jedno, ona drugie, ja w lewo, ona w prawo”. Na wstępie Prezydent Ełku Tomasz Andrukiewicz podarował kontrkandydatom Herb Ełku, symbol naszego miasta – „byśmy mogli wspólnie o to miasto zabiegać” – mówił zwracając się do kandydujących pań.\nTrzech kandydatów. Kilka pytań dla każdego, dwie minuty na odpowiedź, sześćdziesiąt sekund na ripostę, możliwość wzajemnych pytań do kontrkandydatów oraz odpowiedź na pytania publiczności – to reguły pierwszej, minionej debaty pretendentów. Najlepsza okazja, by zweryfikować swoje poglądy przed wyborami samorządowymi, podjąć decyzję, bądź utwierdzić się w przekonaniach.\nDebata podzielona była na kilka bloków tematycznych: rynek pracy i gospodarka, polityka społeczna i opieka zdrowotna, oświata, kultura, sport.\nW pierwszej części kandydaci dokonali krótkiej, dwuminutowej prezentacji.\n– Od 12 lat mam przyjemność zarządzać naszym miastem we współpracy z mieszkańcami, z tymi wszystkimi, którzy kochają Ełk i każdego dnia robią wszystko, aby Ełk był lepszym miejscem do życia, do pracy, do codziennego funkcjonowania. 12 lat temu przedstawiłem 10 punktów swojego programu, 8 lat temu uczyniłem to samo, 4 lata temu uczyniłem również w podobny sposób. Robię to także teraz, rozliczając się w kadencji ze wszystkich działań które były podejmowane. Przedstawiłem 10 filarów, ale tak naprawdę wszystkie dadzą się sprowadzić do jednego mianownika, to są mieszkańcy Ełku ich potrzeby i oczekiwania. Mieszkańcy Ełku wyznaczają kierunki rozwoju a prezydent miasta powinien te kierunki wspierać i dążyć wszystkimi siłami do tego, aby w odpowiedni sposób rozwijał się Ełk – mówił podczas krótkiej prezentacji obecny włodarz miasta Tomasz Andrukiewicz.\n– Jestem ełczanką od kilkudziesięciu lat. Kocham to miasto. Chciałabym dla tego miasta zrobić jak najwięcej. Bardzo zależy mi na tym, żeby to miasto funkcjonowało dobrze. Jest już pięknie a teraz czas na gospodarkę. A więc gospodarka, gospodarka i raz jeszcze gospodarka, która napędzi nam rynek, która da nam pieniądze, która pozwoli nam na rozwój w innych dziedzinach naszego życia. Ze swojej strony dołożę wszelkich starań, aby to miasto rozwinąć, użyję wszelkiego rodzaju kanałów dystrybucji i informacji, osobiście będę zabiegała o inwestorów – mówiła Anna Wojciechowska.\nSwoją kandydaturę zaprezentowała także Anita Supińska.\n– Ełk to piękne miejsce od zawsze. Atrakcyjne położenie nad jeziorami, połączonymi rzeką i strumieniami, obrazuje to specyfikę Mazur. Piękne pomniki przyrody w centrum miasta, dąb wiekowy przed Kościołem NSJ w Ełku i wiele innych drzew przy ul. Wojska Polskiego, które zaplanowano wyciąć. Nie chcemy opuszczać tego miasta, chcemy tutaj żyć, zakładać rodziny, rozwijać się z poczuciem bezpieczeństwa, chcemy oczekiwać na ukochane wnuki. Obserwuję mieszkańców od dawna. Czy są oni szczęśliwi w swoim mieście? Czy miasto zrobiło wszystko, żeby dać im godne warunki do życia? – mówiła.\nDruga cześć debaty to bloki tematyczne. Kandydaci mieli możliwość przygotowania się do tych pytań, ponieważ otrzymali je wcześniej. W pierwszym bloku tematycznym zapytano kandydatów o rynek, pracę i gospodarkę. Pierwsze pytanie dotyczyło badań Polskiej Akademii Nauk.\n„W ubiegłorocznym raporcie Polskiej Akademii Nauk Ełk pojawił się na 92 miejscu wśród 122 średnich miast, które tracą swoje funkcje społeczno – gospodarcze. W jaki sposób można zatrzymać ten proces?”\nJako pierwszy odpowiadał Tomasz Andrukiewicz.\n– Warto sprawdzić co w tym raporcie jest napisane na temat miasta Ełku. Wskazano, że w Ełku jest korzysta demografia czyli rodzi się dużo dzieci, wzrasta liczba mieszkańców i następuje spadek bezrobocia. To co jest niekorzystne, to że nie lokują się tu inwestycje rządowe, czyli mało spółek skarbu państwa na które jako miasto nie mamy bezpośrednio wpływu, ale dzięki inwestycjom rządowym, budowie Via Baltica zmieni się to na pewno i poprawi się dostępność komunikacyjna. Drugi element na który się wskazuje to duża odległość do miasta wojewódzkiego, na to już zupełnie nie mamy wpływu. Te wszystkie czynniki zależne od nas staramy się wzmacniać tak, żeby Ełk mógł się dobrze rozwijać (…)\nMinistrowi rozwoju i infrastruktury zgłosiliśmy swoje postulaty dotyczące tego, w jaki sposób my jako miasto możemy skorzystać jeszcze z dodatkowych środków. Wskazaliśmy, że potrzebne będą pieniądze na drogi, na oświatę, na budowę budynków oświatowych ( bo do tej pory tego nie można było robić) i na ochronę środowiska. Zamierzamy także skorzystać z oferty przygotowanej przez polski fundusz rozwoju, ponieważ dla tych miast zagrożonych utratą funkcji społeczno – gospodarczej przygotowano specjalny pakiet. Pakiet dla miast średnich – to jest dodatkowa kasa, finansowanie infrastruktury – dodatkowe pieniądze, które mogą być przeznaczone na budowę dróg i mostów i trzeci element to jest finansowanie mieszkalnictwa – dodatkowe pieniądze. Oprócz tego wspierać będziemy przedsiębiorczość poprzez wspólne działania.\nTo samo pytanie otrzymała Anna Wojciechowska.\n– Utrata funkcji społeczno – gospodarczej to po prostu spadek liczby ludności, jest to starzejące się społeczeństwo. Może dojść do takiej sytuacji – chociaż mam nadzieję, że nie, że więcej będzie osób starszych w naszym mieście niż ludzi młodych. Dużo nakłada się na to czynników, m.in. wyjazdy ludzi do pracy zagranicą, gdzie po prostu żyje się łatwiej (…) Czasami się w ogóle nie dziwię, że Ci ludzie wyjeżdżają jeżeli nie są związani rodziną i nie mają tutaj innych zobowiązań, to jest dla nich najłatwiejszy sposób na życie, ale prędzej czy później i tak zatęsknią do naszego domu rodzinnego .\nJest pakiet dla ludzi młodych, mam to w swoim programie i chciałabym zrobić wszystko aby tych młodych ludzi zatrzymać. Przede wszystkim państwowa uczelnia bezpłatna z kierunkami zawodowymi, programy stworzone dla młodych ludzi, efektywna służba zdrowia, żłobki, przedszkola(…). Oprócz tego przygotowanie infrastruktury sportowej dla uatrakcyjnienia tutaj pobytu i przygotowanie innych udogodnień dla prowadzenia atrakcyjnego życia. No i praca, praca, praca, dobrze wynagradzana praca, praca godna, żeby starczyło na mieszkanie, opłaty i jeszcze na kino.\nJako ostatnia na pytanie odpowiedziała Anita Supińska.\n– Ełk traci funkcje społeczno – gospodarcze. W raporcie Państwowej Akademii Nauk napisano: miastu grozi marginalizacja, grożą zjawiska kryzysowe. Ełk wyludnia się, ale nie chodzi tu o siłę roboczą. Wyludnia się gospodarczo. Młodzi ludzie wyjeżdżają bo nie widzą tu sensu, nie widzą rozwoju. Co się dzieje? Obecny prezydent przez 12 lat nie stworzył odpowiedniej strategii rozwoju miasta, przez 12 lat ta strategia skupiła się wokół upiększania miasta, ale co to daje mieszkańcom?\nPotrzebny jest odpowiedni plan, nie mogą być wydawane pieniądze na cele, które nie przynoszą dalszych korzyści, chodzi mi o funkcje społeczne. Strategia musi opierać się na odpowiednich proporcjach. Wszelkie działania miasta powinny dążyć do zaspokojenia celów społecznych i gospodarczych. Taką funkcję np. spełniają żłobki – dają młodym rodzicom możliwość pracy i możliwość rozwoju. Taką funkcję spełniają także szkoły wyższe – dając młodym ludziom możliwość wybrania kierunku rozwoju.\nW drugim pytaniu skierowanym do kandydatów na urząd prezydenta Ełku zapytano o inwestycje i sposób ich finansowania.\n„Wszyscy państwo mówicie o potrzebie nowych inwestycji, jednocześnie jesteście za obniżeniem podatków lokalnych i wprowadzeniem szeregu ulg. Oznacza to zmniejszenie dochodu do budżetu miasta. W jaki sposób chcecie zatem realizować nowe inwestycje? Czy mają być zdane tylko na fundusze UE?\nJako pierwsza tym razem odpowiadała Anna Wojciechowska.\n– Jest jedna zasada, nie można wydawać więcej pieniędzy niż się zarabia. Jeśli będziemy się tego trzymać będziemy dobrze funkcjonować. Inwestycja w ulgi podatkowe to jest inwestycja młodych , to inwestycja w przyszłość naszego miasta.\nJeżeli zainwestujemy teraz to zwróci się to za kilka lat. To jak wieloletnia lokata. Także te ulgi podatkowe ułatwią im start, ułatwią im przedsiębiorczość. Dobre wydatkowanie, dobry podział pieniędzy w naszym budżecie będzie gwarancją naszego sukcesu.\nMożemy znaleźć oszczędności w różnych innych dziedzinach. Przecież nie musimy kupować mercedesa tylko dlatego, że jest po cenach okazyjnych, później trzeba tego mercedesa utrzymywać. Musimy robić inwestycje, które są niezbędne albo chociaż takie, które później będą same w stanie się utrzymać. Musimy dokonywać wyborów. Pytać co jest dla nas najpilniejsze. Możemy też zrobić oszczędności przez równoważne wydawanie. Im większa ilość inwestorów, tym więcej podatków będzie do nas wpływało. Nie możemy całe życie liczyć na fundusze unijne.\nSwoje poglądy zaprezentowała także Anita Supińska.\n– Podatki od nieruchomości od 10 lat nie zostały obniżone ani raz. Tylko raz jeden podatek „nieważne jaki” został pozostawiony świadomie w tej samej stawce. Rozumiem, że obecny kandydat prezydent zauważył problem. Można go rozwiązać? Dopiero teraz po 12 latach? Skąd będziemy brać pieniądze na inwestycje? Otóż należy dokładnie przeanalizować budżet miasta, dokładnie rozplanować wydatki. Wydatki muszą być rozplanowane w sposób równoważny i muszą zaspokajać wszystkie potrzeby. Podatek od środków transportu drogowego (ciągnik siodłowy) w Ełku jest prawie trzy razy większy niż w Warszawie. Obniżamy ten podatek i co zyskujemy? Zyskujemy nowe firmy, które są zainteresowane inwestycjami w Ełku. Jednocześnie zachęcamy nowych inwestorów, niesie to dochód i miejsca pracy dla ludzi.\nOstatni ustosunkował się obecny włodarz miasta Tomasz Andrukiewicz.\n– Słuchając niektórych propozycji mam wrażenie, że niektórzy nie wiedzą na czym polega budżet, jak funkcjonuje. Budżet musi się zawsze spinać. Ma swoje dochody i wydatki bieżące, dochody inwestycyjne i wydatki inwestycyjne. Warto zwrócić uwagę, że w ostatnich 12 latach nie mieliśmy problemów z budżetem, ponieważ największy dług wynosił około 45% w tej chwili 23, 5 % , co pokazuje , że w sposób zrównoważony realizowaliśmy zadania na które pozyskiwaliśmy pieniądze. Emitowaliśmy obligacje, nie zaciągając kredytu, spłacając jeszcze poprzedni. Ale my skupiamy się przede wszystkim na możliwościach, przede wszystkim w tej kadencji jeszcze skorzystamy w funduszy UE. Po drugie chciałbym realizować zadania w ramach partnerstwa publiczno – prywatnego współpracując z przedsiębiorcami i innymi podmiotami, tak jak dzieje się to już w innych miastach, gdzie wspólnymi siłami można realizować pewne przedsięwzięcia nie wykładając pieniędzy z budżetu, ale współpracując z przedsiębiorcami, z ludźmi którzy też korzystają z pewnej infrastruktury.\nPo trzecie, obniżanie wydatków bieżących poprzez wdrażanie inwestycji zakładających pewne oszczędności – my to już zaczęliśmy w Ełku. Między innymi oszczędności związane z montażem oświetlenia ledowego, gdzie to jest kilkaset tysięcy w skali roku oszczędności. Wspólne zakupy energii z jednostkami powiatowymi, dzięki temu pozostają pieniądze w budżecie i będzie ich zostawało coraz więcej. Kolejny element to pieniądze z UE, które jeszcze będzie można wykorzystać w najbliższych latach. Dla takich miast jak Ełk, przewidziany jest specjalny pakiet pieniędzy.\n„Samorządowcom często zarzuca się, że budują miasto dla emerytów, natomiast ludzie młodzi nie mają w Ełku dużych perspektyw. W jaki sposób można zachęcić młodych ludzi do pozostania w Ełku i zakładania swoich biznesów?” To kolejne pytanie z którym musieli zmierzyć się pretendenci.\nJako pierwsza odpowiedzi udzielała Anita Supińska.\n– Młodzi wyjeżdżają. Jest to naturalne, że tak się będzie działo, jeśli nie będzie zrównoważonego planu wydatków budżetu miasta. Jest to konsekwencją nieracjonalnego zarządzania budżetu pomimo tego, że on się spina. Kolejna sprawa, mamy „techno park”, czy tam mają być tylko konkursy? Czy zadaniem „techno parku” nie jest dawanie szansy wszystkim młodym przedsiębiorcom? Ja ze swojej strony postuluję, aby wykorzystać kapitał jaki jest w urzędzie miasta jeśli chodzi o pozyskiwanie środków. Kapitał ludzki, który zajmuje się pozyskiwaniem środków, aby tych ludzi wykorzystać do uzyskiwania środków właśnie na przedsiębiorców, aby stworzyć komórkę, która będzie się tym zajmowała.\nA co uważa obecny włodarz?\n– Tu są emeryci, tu są nasi dziadkowie, tu są nasi sąsiedzi. To znaczy, że my nie powinniśmy stwarzać warunków godnych do życia – również emerytom i rencistom? Tym którzy nas wychowali? Trzeba! Ale jednocześnie trzeba zadbać o to, żeby młodzi ludzie mieli możliwość rozwoju w naszym mieście, dlatego bardzo mocno inwestujemy w edukację i młodych ludzi. Ostatnio prezydent Białegostoku powiedział: „zarządzając 300 tysięcznym miastem zastanawiam się dlaczego z Białegostoku wyjeżdżają młodzi ludzie? Mamy uniwersytety, medyczny, białostocki”.\nTo jest niestety znak czasu, że ze średnich miast, z małych miast młodzi wyjeżdżają na studia, część wraca i po powrocie warto stwarzać im odpowiednie warunki. Dlatego stwarzamy możliwości w parku technologicznym, gdzie tworzą się startupy. W strefie ekonomicznej budują się kolejne firmy, dzięki temu młodzi ełczanie będą mogli tam pracować (…)\nMamy filię Uniwersytetu Warmińsko – Mazurskiego i dbamy o to aby otwierać nowe kierunki. W tym roku bezpieczeństwo, w kolejnym pedagogika, w kolejnych pielęgniarstwo. Wspierać będziemy również uczelnie, by tworzyły kierunki inżynierskie dla młodych ludzi. Zabiegałem też o to, aby w Ełku utworzyć batalion Wojsk Obrony Terytorialnej. To są właśnie miejsca pracy dla młodych ludzi, żeby nie musieli uciekać z naszego miasta.\nW jaki sposób młodych do pozostania w Ełku zachęciłaby Anna Wojciechowska?\n– Miasto otwarte na młodych, miasto w którym powstanie uczelnia zawodowa, ale bezpłatna!\nLudzie wyjeżdżają na studia i z reguły już tutaj nie wracają. Powinna być powołana Rada Młodego Przedsiębiorcy, aby młodzi sami mogli określić swoje potrzeby, aby młody przedsiębiorca sam mógł zidentyfikować i powiedzieć co mu jest potrzebne, jak miasto może pomóc. Ulgi podatkowe, pomoc de minimis (…) Mogą także korzystać z pomocy regionalnej.\nWiadomo, że w pierwszych latach prowadzenia działalności nie od razu osiąga się zyski, nie od razu zaczyna się zarabiać pieniądze. Obowiązkiem samorządu jest udzielić im tej pomocy. Nie zawsze mogą kupować teren, ziemię czy grunty, ale możemy iść na rękę i pomyśleć o dzierżawie wieloletniej, a może o jakimś wynajęciu budynków na preferencyjnych warunkach. Park technologiczny również spełnia taką rolę, są startupy, są pozyskiwane z funduszy unijnych środki. Kolejny pomysł to mieszkania komunalne, w których młodzi ludzie mogliby przez pierwszy okres życia zamieszkać, żeby nie byli zmuszeni do dużych opłat. Nie ma w naszym mieście warunków sprzyjających dla młodych .\nByło także pytanie o szpital miejski, problemy kadrowe i to w jaki sposób można chronić ełczan przez niebezpieczeństwem braku specjalistów. Pretendenci wypowiedzieli się także na temat sportu i kultury.\nJak kandydaci zamierzają rozwijać kulturę w Ełku?\nAnna Wojciechowska uważa, że kulturę tworzą ludzie a nie prezydent.\n– Ja będę ją współtworzyć z mieszkańcami, wysłucham pomysłów i rad ełckich artystów i przede wszystkim wesprę ich. Nie ja będę decydowała jakie koncerty będą w tym mieście. Stworzę Radę Kultury, która będzie składała się z ełckich artystów. Wspomniała także o olbrzymiej szkodzie w związku z odejściem ze stanowisk pracy „wielu” osób z Ełckiego Centrum Kultury.\nAnita Supińska w odpowiedzi na pytanie znowu wróciła do zrównoważonego wydatkowania.\n– Należy zastanowić się jak chcemy tą kulturę pielęgnować. Festiwal Ognia i Wody – puszczane są fajerwerki, które są bardzo drogie a zawierają azotany, fosfor, siarkę a wybuchając tworzą toksyczne związki baru. To jest trujące. Ludzie w tym uczestniczą, a nie wiedzą że się trują. Z takich rozwiązań inne miasta rezygnują.\nJestem otwarta na kulturę, można by było powiększyć asortyment przedstawień teatralnych. W kwestii otwartych imprez proponuję symboliczną złotówkę za wstęp, bo budżet miasta jest przez to bardzo obciążony a imprezy nie dotyczą tylko mieszkańców Ełku.\nDo kwestii kultury odniósł się także Tomasz Andrukiewicz.\n– Potrzeby ełczan wyznaczają kierunki rozwoju. Mamy wspaniałych artystów w Ełku, ale Ci artyści zanim stali się artystami byli młodymi ludźmi , którzy byli ukształtowani przez swoich rodziców, przez Ełckie Centrum Kultury, przez szkołę i inne formy. My się konsultujemy i będziemy konsultować w zakresie tego, jakie wydarzenia organizować. Wydarzenia kulturalne dają pieniądze gospodarce, tutaj ludzie przyjeżdżając zostawiają pieniądze w gastronomi, hotelarstwie (…)\nZbudujemy małą salę koncertową przy Ełckim Centrum Kultury, zmodernizujemy bibliotekę by spełniła dodatkowe, nowe funkcje. Powstanie też multicentrum, które będzie realizowało zadania z zakresu kultury skierowanej do małych dzieci. Będziemy także rozwijać wydarzenia artystyczne, bo one pobudzają młodych ludzi. Dalej będziemy realizować program stypendiów artystycznych, wspomagający młodych ełczan, by nas zachwycali i by mieli szansę dalej rozwijać się, wyjeżdżać w świat i powracać. Potencjał wydarzeń będziemy realizowali także razem z przedsiębiorcami, bo razem, wspólnie pracujemy na gospodarkę i na wpływy do budżetu.\nKandydatom zadano także pytanie o to w jaki sposób będą wspierać działalność ełckich klubów sportowych. Na koniec każdy z kandydatów miał możliwość krótkiego podsumowania. Jako pierwszy zaczął Tomasz Andrukiewicz.\n– Słuchając tych wypowiedzi mam wrażenie, że żyjemy w obrzydliwym mieście, z którego uciekają ludzie, którego nie kochają, którego się boją, które jest zadłużone, jest wielkie bezrobocie i jesteśmy smutnymi ludźmi – tak nie jest! 5300 osób w ciągu ostatnich lat przybyło do naszego miasta. Ełk jest uważany w całym kraju i to ełczanie są największym promotorem tych wszystkich działań. Pół miliarda złotych pozyskaliśmy dzięki naszej strategii rozwoju na realizację przedsięwzięć.\nW ciągu ostatnich lat zrealizowaliśmy ogromne inwestycje, dzięki pracy ełczan. Oczywiście były problemy i są, nie jesteśmy idealni. Problemy z wykonawstwem, z inwestycjami, z nadzorem, one się wszędzie pojawiają. Pojawiają się czasem także problemy w zarządzaniu , to jest naturalne.\nTe wszystkie wydarzenia, które generują koszty, ściągają też turystów, przyciągają przedsiębiorców do naszego miasta. W ciągu ostatnich lat, powstało wiele firm w naszym mieście (…) 1000 miejsc pracy w ciągu mojej prezydentury.\nNastępnie dyskusję podsumowała Anna Wojciechowska.\n– My jesteśmy – mam wrażenie teraz w takim stanie bezradności. Czekamy tylko, aż nam fundusze unijne dadzą pieniądze i weźmiemy wszystko, obojętnie czy dadzą na ścieżkę, czy dadzą na jakąś uliczkę, nieważne czy nam trzeba milion dołożyć czy trzy miliony – my to weźmiemy!\nW tej chwili są konkursy ogłoszone na profilaktykę zdrowotną. Ile nasze miasto złożyło wniosków? Ani jednego! (…)Teraz są kolejne konkursy. Nie korzystamy za bardzo z tych funduszy! Za to buduje się nowa sala koncertowa w Ełckim Centrum Kultury. Czy pan prezydent wie ile ona kosztuje? Jaki jest koszt tej sali? Ile tam będzie miejsc?\n(…) Jaki jest miernik promocji? Czy te pieniądze jakie wkładamy w promocję wracają do nas?\nJako ostatnia dyskusję podsumowała Anita Supińska.\nPaństwowa Akademia Nauk napisała: miasto wyludnia się gospodarczo. Pan kandydat mówi, że przyczyną tego jest demografia a za chwilę przedstawia słupki, które są rosnące. Pogubiłam się. Powtórzę! Obniżenie podatków(…). Zróbmy coś w końcu, zróbmy coś realnego, dajmy możliwość ludziom, nie chodzi mi tu o strategię poprawy, upiększania miasta – parki, nie o to mi chodzi. To nie daje możliwości. Musimy się skupić na zaspokojeniu celów społeczno – gospodarczych. Powtarzam w Ełku grozi zapaść gospodarcza.\nKandydaci losowali również pytania od publiczności. Każdy kandydat odpowiedział na trzy losowo wybrane. Mogli także skierować pytania do każdego z kontrkandydatów.\nJako pierwszy swoje pytanie zadał Tomasz Andrukiewicz – Anicie Supińskiej.\n– Pani Anito od kilkunastu dni jest pani oficjalnym mieszkańcem naszego miasta, z czego bardzo się cieszę, że pokochała pani nasze miasto. Miło panią powitać w gronie ełczan! W związku z tym, że zadaje pani dużo pytań na bilbordach, co jest dla mnie jasne, bo nie miała pani możliwości poznania naszego miasta, teraz ja mam pytanie? Kim pani jest, jakie ma pani doświadczenie zawodowe, może działa pani w jakiś organizacjach pozarządowych w Ełku? Kto za panią stoi?\n– Nie trzeba być mieszkańcem Ełku aby brać udział w wyborach. Ełk stanowi centrum mojego życia. Jestem tutaj praktycznie cały czas. Nocuję tylko w domu. Jestem szczęśliwą matką, żoną, jestem spełniona zawodowo. Nikt za mną nie stoi. Jestem w Ełku i widzę te problemy. To ja zadaję pytanie panu, gdzie był pan przez 12 lat skoro pan tych problemów nie rozwiązał?\nTomasz Andrukiewicz wystosował także ripostę:\n– Ale czy może pani więcej powiedzieć o swoim doświadczeniu zawodowym, co pani tak naprawdę robi, bo ja chciałbym wiedzieć, gdzie pani pracuje, jakie ma pani doświadczenie? To byłoby ciekawe w kontekście zarządzania ogromnym budżetem miasta!\nObecny włodarz zapytał także Annę Wojciechowską o to, dlaczego będąc kierownikiem Parku Naukowo Technologicznego nie pozyskała dużych inwestorów, choć miała jak twierdził takie możliwości.\n– Było to w zakresie pani zadań! I jakich dużych inwestorów pozyskała pani dla gminy ?\nJacy inwestorzy przybyli na pani zaproszenie, bo sprawdzałem i nie znalazłem informacji.\nW odpowiedzi pani Anna wspomniała o 5 firmach, które już były w parku w momencie otwarcia instytucji.\n– Dlaczego nie pozyskałam? Ja nie byłam szefem tego parku!\nAnna Wojciechowska pierwsze pytanie skierowała do Anity Supinskiej.\n– Pani Anito, pani kampania jest nietypowa, czy oczekuje pani odpowiedzi na swoje pytania od kandydata Andrukiewicza? Prezydenta Ełku poprosiła natomiast, żeby wskazał najbardziej kluczowe inwestycje, które zrealizował przez te 12 lat w naszym mieście.\nW odpowiedzi prezydent wymienił zrealizowane inwestycje własne i rządowe, m.in. wskazał na zakończenie budowy obwodnicy miasta, zakład unieszkodliwiana odpadów, realizacja poprawy gospodarki wodno ściekowej, zamontowanie kotła na biomasę, dzięki czemu mamy czystsze powietrze, czy budowę plaży miejskiej, dzięki której ma rozwijać się turystyka.\nW ripoście Anna Wojciechowska zarzuciła włodarzowi, że na obwodnicę miasta umowa była podpisana wcześniej, natomiast zakład unieszkodliwiania odpadów – to też nieprawda, bo zbudowany został za pieniądze z gminy.\nAnita Supińska zapytała natomiast Tomasza Andrukiewicza o to, w jaki sposób do tej pory pomógł pan cierpiącym, chorym ludziom, którzy latami czekają w kolejkach.\nAnnę Wojciechowską poprosiła o przybliżenie koncepcji rozszerzenia granic miasta o gminę.\nDebata toczyła się ponad dwie godziny. Jeśli się akceptuje porządek demokratyczny, to też trzeba zaakceptować wyniki wyborów. Te już za kilka dni.\n50 odpowiedzi na “„ZABIEGALI O EŁK” DEBATA KANDYDATÓW NA PREZYDENTA”\n15 października 2018 o 08:04\nPo obejrzeniu tej debaty, uważam że obecny prezydent powinien się ostać na stanowisku. O ile Pani Wojciechowska odpowiadała zgodnie z zadanym pytaniem to Pani Supińska to jakaś parodia kandydata.\n15 października 2018 o 12:44\nMerytorycznie a to najważniejsze wypowiadała się tylko pani Wojciechowska. Prezio stare slogany powtarza od lat i z tego nic nie wynika. Za obrażanie P. Supinskiej powinien być wypedzony batami z ratusza. Chamskie zachowanie to jego domena. Ostatnio podkrada pomysły Wojciechowskiej I ogłasza jako swoje. Po prostu kanciak już nie pracuje.\nJ. K pisze:\n15 października 2018 o 12:47\nKLIKA PREZIO dobro wspólne I Caritas to nieszczęście dla Ełku. Zabrano mieszkanie pani Jadwidze I oddano Caritasowi to największy „sukces” Andruka. Tym się szczyci. Kobiet ie zdewastowano dorobek jej życia za to że przebywała za granicą ciężko pracując skandal i chamstwo.\n15 października 2018 o 13:24\nWójt się odezwał i walczy o ziemię nie odda ani centymetra. Nie wie biedak że prawo się zmieniło i bez zgody mieszkańców wtloczono kilka wsi do Opola. Wójcie kiedy Pan zacznie czytać. Pana slogany zbrzydly tak jak prezia. Żeby coś zmieniać trzeba zostać wójtem a szansę Pana coraz mniejsze.\nNiesamowite są te komentarze krytykujące Prezydenta Andrukiewicza. Oczywiście można krytykować, ale ta krytyka to już przesada. Chętnie zagłosuję na Andrukiewicza.\n15 października 2018 o 16:03\nPan Andrukiewicz ma swoją „klikę”, która go popiera i ukrywa prawdę. Ale niestety prawda prędzej czy później wyjdzie na jaw. Już wychodzi. Także panie Andrukiewicz – do widzenia!!!\nJ. L. pisze:\n15 października 2018 o 16:44\nAnonim, glosuj na kogo chcesz nam to kalafiorem wisi Andruk to nadaje się tylko do zabierania Ełczanom mieszkań razem z Caritasem to jego specjalność. Sądy go załatwiły przechrzte pisowskiego. Czyli pisiora. Caritas to jego przyjaciel.\n15 października 2018 o 17:19\nSkandal miasto jest w ruinie, w miescie zostali sami nieudacznicy. Ełk to ochydne miasto. Miasto skazane na upadek bez przyszłości. Straszne jest te miasto.\nEłk to wiocha i syf\n15 października 2018 o 17:39\nMiasta bez przemysłu upadnie prędzej czy później 71 mln długu podatków mało bo na strefie mniej płacą a dużych inwestorów brak. Zartowac można tylko nie do śmiechu jest jeśli proponuję się prace za 2000 tys na rękę a w domu rodzina i opłaty. Wyjechało setki młodych w tym moje dwie córki. Nawet nie biorą pod uwagę tu wracać. Tam zarabiają po kilkanaście tysiecy.co nam z tej urody miasta kiedy moich dzieci nie ma a może się zdarzyć że będziemy z żoną potrzebowali pomocy. Zartujcie dalej też kiedyś się że starzejcie. Nigdy nie zagłosujemy na Andrukiewicza bo on ucieczkę młodych spowodował.\nPomysły obecnego włodarza miasta skończyły się ,ileż razy można przekładać chodniczki.Mostki szkaradne wybudowane i na wiele lat wystarczy.Panie Andrukiewicz ile lat Osiedle Pod Lasem będzie czekać na podłączenie do gazu lub sieci cieplnej.To już 4 lata a z tego 3 udawania ,że pana nie ma.Czy palenie czym się da to ta nowoczesna walka o środowisko.Zakładanie monitoringu niektórych nie wystraszy i palą czym się da.Opał drożeje co roku a mieszka tu wielu emerytów.Pis który pana popiera niszczy całą gospodarkę ,wszystko drożeje a zarobki w Ełku stoją w miejscu.To za chwilę będzie miasto emerytów i patologi z gromadką dzieci na utrzymaniu państwa.\nJ. O pisze:\n15 października 2018 o 19:26\nTo dziecinny facet. Jemu tylko zabawki w głowie. Ciuchcią by jeździł bez konca. Biegi organizuje płaci krocie bo sam biegnie. Mieszkania zabiera i oddaje Caritasowi to wszystko prawda.\n15 października 2018 o 19:36\nPrezydencie spokojnie , 6 dni zostało niech pan to wszystko bierze na luz wygramy .\n15 października 2018 o 22:34\nStraszne te miasto. Ełk to syf jak tu czytam. Zapraszam do Augustowa. Uciekajcie ż tego wstretnego brzeskiego miasta\n15 października 2018 o 23:18\nDość tego. Pora się wyprowadzić z tego Ełku. Tu jest strasznie. Ja i cała moja rodzina i znajomi wyjeżdżamy natychmiast.\n16 października 2018 o 08:11\nJa i wszyscy moi znajomi i sąsiedzi i wszyscy w ogóle też wyjeżdzają z Ełku. Dzisiaj rano widziałem mase samochodów z zapakownymi ludzmi wyjeżdzającymi z Ełku. Pakujcie sie i wyjeżdzamy z tego obskurnego, brudnego, zaniedbanego i skazanego na zaoranie Ełku.\n16 października 2018 o 08:37\nPo przeczytaniu komentarzy w internecie przyłączamy się i też my i nasze rodziny i znajomi wyjezdzamy z Ełku. To naprawdę brzydkie, zaniedbane, zasyfione miasto. Wyprowadzamy się do Grajewa wszyscy, bo Grajewo to ladne, przyjazdne dla mieszkańców miasto.\n16 października 2018 o 12:42\nCzuje sie obrażona i też wyjeżdzam, podobno wszyscy wyjeżdzają. Widziałam ten Ełk i naprade syf, brud, brak wszystkiego, w sklepach ocet tylko. Drogi dziurawe, brak meszkań, wieczorem ciemno… zacytuje za wpisami powyżej ” ja i moja rodzina, znajomi, sąsiedzi, przyjaciele i wrogowie i wszyscy wszyscy” zagłosujemy ups sorrki wyjedziemy z tego strasznego miasta natychmiast. Okropne te miasto jest.\n16 października 2018 o 12:50\nPowiedz kiedy będziesz wyjeżdzać to Ci pomacham i oświetlę droge.\n16 października 2018 o 14:16\nNie oświetlisz bo Ełk to bankrut i prąd wyłaczyli już dawno temu, wszyscy przy świeczkach siedzą.\n16 października 2018 o 14:52\nPREZIO sprzedał wszystkie skwery i mini parki, proszę policzyć ile świateł się pali w blokach przy starym Horteksie i po kinie Polonia, 5-6, ale on zawsze się chwali jaki on super, ścieżki rowerowe, 3 razy przez 10 lat zmiana kostki brukowej na placu Jana Pawła, kto za to płaci, park z Kopernikiem, co to ma do miasta niedouczony chudzielcu, zapierdalaj do Biedronia macie te same priorytety, tak, tak pobiegnij w maratonie…jestem dumny\n16 października 2018 o 17:36\nPrzejrzałem na oczy, Ełk to rudera, domy drewniane, obskurne. Drogi gruntowe, same kałuże, brak chodników, ciemność i ogromna przestępczość. Takie jest miasto czytając komentarze. Pakuje się i wyjeżdżam.\n17 października 2018 o 15:21\nHasło pani Wojciechowskiej to :jest pięknie teraz gospodarka. Dość dobrzackich klik rodzinnych. Starosty brat szefem MZK. KLIKA ma się dobrze ale już niedługo.\n71 mln długu 11mln raty odsetek wiadomość na oficjalnej stronie Urzędu Miasta.\n17 października 2018 o 15:26\nCud!! Zmniejszył się dług miasta!! Miał być ponad 100 mln a co teraz uz tylko 71? PO kłamała odnośnie zadłużenia. Nie można im ufać to zwykli kłamcy.\n17 października 2018 o 15:30\nPO to kłamczuszki. Oj sporo maja kłamstw o długu o Andrukiewiczu z listy PIS, ale w niedziele to my mieszkancy zagłosujemy.\nW. D pisze:\nPismaku dług miasta wynosi 71 mln bo tak podał prezio. Drugie tyle jest w spółkach miejskich gdzie jest tzw dług ukryty. niebawem dowiemy się prawdy. Po wyborach kiedy to zrobiony zostanie audyt. Będzie ciekawie.\n17 października 2018 o 15:44\nKłamiesz W.D. Kłamałeś że Andrukiewicz startuje z PIS, ale w niedziele Ełczanie zagłosują i wybiorą jak bedą uważali, ale Myslisz ze wybiorą kłamców z PO?\n17 października 2018 o 15:45\nBedzie ciekawie, ciekawe na kogo PO zwali wine za przegrane wybory? Na Adasia? Na Ankę? a może na wyborców?\n17 października 2018 o 15:49\nNowe hasło prezia, pracuje dla kleru, Caritasu I developerów, lubię to robić.\n17 października 2018 o 15:52\nDziwna ta ełcka PO\nPodają że ktoś sprzedał ziemię na Tuwima pod szkołe, nagle okazuje się że sprzedał to kolega partyjny starosta z PO.\nStraszą ponad 100 mln długu nagle Cud!! Zmniejszył się dług miasta!! Miał być ponad 100 mln a co teraz juz tylko 71 mlm.\nPiszą że Andrukiewicz będzie startował z listy PIS. A to nie prawda, wyborcy sami przekonają się w niedzielę kiedy na karcie będzie napisane z jakiej listy kandyduje.\nTyle kłamstw.. tyle nienawiści…myślicze że mieszkańcy tego nie widzą? Zobaczycie w niedziele co wybiorą Ełczanie.\n18 października 2018 o 12:48\nDług miasta Zrobiony przez Andruka to 71 mln. Drugie tyle jest ukryte w spółkach o czym każdy w urzędzie, mafia dobrzackio Caritasowa odebrała mieszkanie Ełczance. Mieszkańcy bądźmy czujni to może i nas spotkać.\n18 października 2018 o 12:50\nMieszkańcy Ełku I gminy nie głosują na Dobrzakow to spółka z Caritasem.\n18 października 2018 o 13:02\n18 października 2018 o 13:09\no przeczytaniu komentarzy w internecie przyłączamy się i też my i nasze rodziny i znajomi wyjezdzamy z Ełku. To naprawdę brzydkie, zaniedbane, zasyfione miasto. Wyprowadzamy się do Grajewa wszyscy, bo Grajewo to ladne, przyjazdne dla mieszkańców miasto\nJanusz konieczki pisze:\n19 października 2018 o 11:55\nKlęska Andrukiewicza w Debacie TV Olsztyn w czwartek. Wojciechowska go pokonała. Siedział przerazony i nie wiedział co się w koło dzieje. Brawo pani Anno.\n19 października 2018 o 14:34\nDebata wczoraj czyli Czwartek w TVP Olsztyn to klęska Andrukiewicza stracił pomysły kluczył i nic z tego nie wyszło. Pani Wojciechowska to konkrety. Kto wie widział ten wie. Wiedza kultura i obycie i doświadczenie.\nH. Da pisze:\n19 października 2018 o 15:01\n2 miliardy 200mln złotych. To suma jaką miał do dyspozycji w ciągu ostatnich 12 lat Andrukiewicz.\n19 października 2018 o 15:17\nKoniec kliki dobrzaków I Andrukiewicza w mieście. Glosuje na Wojciechowską I Górskiego..\n19 października 2018 o 16:52\n2 miliardy 200 milionów to zsumowany budżet ostatnich 12 lat. Co ztym zrobiono nie wie nawet sam Andrukiewicz. Nie potrafił odpowiedzieć w debacie.\n19 października 2018 o 17:26\n19 października 2018 o 19:41\nRazem z moją rodziną oddam głos na Panią Wojciechowską. Dość Dobra Wspólnego Prezia I Caritasu.\n19 października 2018 o 21:58\nDobrzaki blagają o glosy.pisza nawet do Caritasu. Oni to lubiąsa dobrzy w zbieraniu mieszkań.\n19 października 2018 o 22:35\nSłuchajcie, dobrzaki wspólne piszą zrozpaczeni I blagają o poparcie Andruka. Piszą że to nie o Andruka chodzi tylko o Elk. Biedaki jak pierwszy raz od 12 lat Ełk ich zainteresowal\n19 października 2018 o 23:48\n19 października 2018 o 23:54\nStraszne jest miasto w którym mieszkamy. Ulice dziurawe, budynki straszą ruinami, zero miejsc dla dzieci i młodzieży, nigdzie nie można wyjść na spacer, jest brudno, smutno i szaro. Przestępczość ogromna, ogromne bezrobocie. Tak miasto przedstawiają obie kandydatki. Czy tak jest naprawdę? A może obie się mylą i żyjemy w ładnym i dobrym do życia miejscu? Zdecydujmy 21 przy urnie.\nD. M pisze:\n24 października 2018 o 21:35\nCzy to prawda że po wyborach coraz więcej gejów.


Rząd rżnie głupa!,czyli, Mowy sejmowe - jedynie 25,86 zł w matras.pl\nRząd rżnie głupa!,czyli, Mowy sejmowe\nWybitny socjalista, śp. dr Józef Goebbels, pojechał na zebranie swojej jaczejki partyjnej w Wirtembergii - i został zaatakowany: "Towarzyszu Goebbels! Dlaczego weszliście do Reichstagu i siedzicie obok burżujów i socjal - zdrajców - zamiast z nami na ulicach rozwalać sklepy chciwych kapitalistów, ze szczególnym uwzględnieniem Żydów?" Na co Goebbels wstał i odszczeknął: "Towarzysze! Ja nie jestem żadnym posłem do Reichstagu! Ja jestem posiadaczem bezpłatnego biletu pierwszej klasy na kolej ... dzięki czemu mogłem do Was przyjechać - i posiadaczem immunitetu poselskiego, dzięki czemu mogę otwarcie mówić, co sądzę o tych złodziejach z rządu!" I to jest powód, dla którego warto tracić czas, starając się znaleźć w Sejmie. A przecież jest jeszcze szansa, że będziemy języczkiem u wagi - i od nas będzie zależało przepchnięcie ustawy, a nawet utworzenie koalicji rządzącej. Obiecuję, że wtedy nie zawiedziemy! Czytając moje mowy sejmowe zauważycie Państwo, że nadal mówię to samo: w Sejmie i poza Sejmem; że poglądów nie zmieniam. I wreszcie to, co w Sejmie mówiłem, nadal jest bardzo aktualne! Janusz Korwin - Mikke Janusz Korwin - Mikke był Posłem I kadencji w latach 1991 - 1993. Uczestniczył w pracach siedmiu Komisji i dwu Podkomisji Sejmowych. Jego aktywność poselską ilustruje trzysta pięćdziesiąt osiem wystąpień na posiedzeniach Sejmu oraz kilka interpelacji, zapytań i oświadczeń. Książka zawiera wybór tych wypowiedzi. Czytaj dalej >> << Zwiń\nKsiążka opowiada o czasach, które ... niestety wciąż trwają. Tytuł aktualny. Książka sama w sobie wywołuje śmiech. Niestety, jest to śmiech przez łzy. Jej sie nie czyta-ją sie pożera w całości.


Nasi biegacze | Reprezentacja DziennikarzyNasi biegacze | Reprezentacja Dziennikarzy\n25 marca (niedziela), Warszawa\nWystartowało 7191 biegaczy z 43 krajów. Linię mety przekroczyło 7174. Mieliśmy swoich reprezentantów na trasie 7. Półmaratonu Warszawskiego: Mariusza Walkiewicza i Marka Skalskiego.\nPo raz pierwszy biegacze startowali z mostu (Poniatowskiego). Uczestnicy mogli się poczuć jak w Nowym Jorku, gdzie słynny maraton rozpoczyna się z dwóch poziomów mostu Verrazzano. Metę wyznaczono przed Stadionem Narodowym. W podziemiach obiektu było centrum dla zawodników (depozyt, szatnie). Napoje dla uczestników zapewniał Powerade.\nZdaniem Mariusza Walkiewicza, dla którego to był drugi półmaraton, liczba chętnych trochę przerosła organizatorów: Ruszaliśmy falami. Ostatni grupa (ze mną w składzie) zamiast o 10:17 wystartowała o 10:35. Pół godziny sterczenia nad rzeką przy strasznym wietrze to nie jest dobra rozgrzewka. Na trasie było trochę dla turystów (Nowy Świat, Krakowskie Przedmieście, Cytadela, Łazienki), trochę dla miłośników futbolu (start przy Narodowym, potem Konwiktorska obok Polonii, Myśliwiecka i Czerniakowska obok Legii, meta przy Narodowym), trochę dla spacerowiczów (Wybrzeże Gdyńskie, Gdańskie, Kościuszkowskie, Solec).\nDla Marka Skalskiego to był biegowy debiut:– Biegło się super. Polecam każdemu. Mój czas (1:42:08) dużo lepszy niż planowałem. Kolejne wyzwanie, oczywiście, pełny maraton. Myślałem, że będzie gorzej z podbiegiem na Agrykoli. Pomysł ze startem na moście a’la NY bardzo fajny, tak samo przełaj przez Cytadelę, ale było trochę bałaganu organizacyjnego.\nNajtrudniejszym momentem dla Mariusza był powrót na most: Jakiś sadysta wymyślił podbieg „ślimakiem” na „Poniatowszczaka” na 20 km , ale widok Narodowego po drugiej stronie rzeki dodawał sił. Ostatni kilometr to czysta przyjemność, na moście, z wiaterkiem w plecy i widokiem na metę w oddali. Chciałem pobiec 2:30, a najlepiej średnio 7 min/km, czyli 2:27. Udało się lepiej, rekord życiowy poprawiony o 6 minut, wynik 2:24:46 cieszył mnie przez pół dnia, dopóki w internecie nie sprawdziłem wyników kolegów. W przyszłym roku złamię 2:20, a przed pięćdziesiątymi urodzinami zejdę poniżej 2 godzin 🙂 Kolano bolało znacznie mniej niż przy grze w piłce, ale zdecydowanie wolę być piłkarzem, niż biegaczem.\nZOBACZ i POCZUJ jak było na trasie.\nTen bieg był równocześnie 21. mistrzostwami Polski w biegu kobiet na dystansie 21,097 km. Zwyciężyła Aleksandra Jawor (CKS Budowlani Częstochowa). Wśród mężczyzn, po sześciu zwycięstwach Kenijczyków, po raz pierwszy triumfatorem został Polak – Arkadiusz Gardzielewski (WKS Śląsk Wrocław).


Evernight (odc. 26) – W kompleksie R&D Władców | Lisia nora\nEvernight (odc. 26) – W kompleksie R&D Władców\nPosted on 14 Kwiecień, 2011 by smartfox\nWielcy nieobecni: Fuks i Zong.\nSezon 2 Odcinek 14 Wyprawa do Lanów (c.d.)\nPoczątek sesji, przypominanie sobie stanu obecnego przygody:\nMira: Gdzie jesteśmy? Wiem, w dupie…\nMG: Eeee, w rurze.\nDalai: W przewodzie. Oby nam endoskopii nie zrobili.\nAlarm. Migocą rubinowe światła, lekko tylko rozświetlając półmrok panujący w bazie Władców. Herosi skryli się w rurach biegnących ponad właściwymi korytarzami i komnatami. Kluczenie po labiryncie rur pozwoliło im ponownie skryć się przed gospodarzami kompleksu, choć nie było to ani miłe, ani wygodne. Panująca tutaj wysoka temperatura paskudnie wpływała na możliwości BG (zmęczenie).\nPo godzinie lub dwu przeciskania się przez wąskie rury i szyby prowadzący Cavas dostrzegł kratę prowadzącą do jednej z komnat. Tam też zauważył jednego zbieracza i trzy usychacza strzegące rozsuwanych drzwi. BG jeszcze wtedy tego nie wiedzieli, lecz dotarli do siedziby Bohrixa – najważniejszego z Władców w tym kompleksie. Oczywiście BG zostali dostrzeżeni i wybuchła tyle krótka, co zażarta walka. BG w rurze i usychacze przebijający jej powierzchnię długimi szponami, Edi naparzający w dół, przez blachy z automatycznej kuszy, pociski miotane przez Dalai. Maszyny zdołały się wycofać i zniknąć w plątaninie rur, ale to nie był koniec niebezpieczeństw. Prowadząca Mira nagle usłyszała (w rurach panowały kompletne ciemności) delikatne drapanie pazurków po metalu. Gdy zapaliła amulet Solariona, dostrzegła nadbiegające po ścianach niewielkie, metaliczne pająki ze stalowymi, potężnymi żuwaczkami. Czerwona Rycerka przycisnęła się do ziemi, a Edi dobył jednego z dwu zdobycznych muszkietów asasynów Władców, podłączył się do niego i strzelił. W ułamku sekundy spalił broń, ale z lufy wytrysnął rubinowy promień, który spopielił pajączki i przepalił się na 200-300 metrów w przód (raz, że rzut na obrażenia wyniósł 31, a potem Edi wykorzystał kartę akcji „Bullseye!” i podwoił obrażenia. Nowy rekord kampanii = 62!)\nKolejne starcie z usychaczami, Dalai odpala czar, kombinuje z „wybuchem”, który może objąć (ponownie!) kompanów.\nEdi (zrezygnowany): Zasłaniam uszy, otwieram usta.\nPrzez następne kilkanaście godzin BG kluczyli rurami. Różnie bywało. Raz zsunęli się kilkadziesiąt metrów pochylnią i wypadli wprost do komnaty, w której z kominów tryskały snopy ognia (wymienniki ciepła jak w Blade Runnerze). Oczywiście, kto został najbardziej poparzony? Cavas (36obrażeń, ale po raz kolejny cudowny rzut na Wigor sprawił, że BG stanął na nogi tylko oszołomiony:))\nCavas po raz kolejny popalony, tym razem przez chmurę ognia z wymiennika ciepła.\nMira (z troską do Cavasa): Wiesz co? Ty nie hoduj tej brody. Nie warto.\nEdi: Tylko bardziej boli.\nPo przebyciu wymienników i dwugodzinnym odpoczynku Maszyny odnalazły wylęgarnię pająków, gdzie mogły zobaczyć, jak stary Władca tworzy za pomocą dziwnej maszyny małe kokony i po kolei umieszcza je w ścianach wylęgarni. Dalej odkryli laboratorium biologiczne, ponownie mogli zaobserwować różne istoty stworzone przez Władców, ich technologię i magię.\nDrużyna dotarła w okolice reaktora.\nCavas: Przy wejściu będzie tabliczka, to rozpoznamy.\nMG: Ale po pajęczemu.\nEdi: Po „ludzkiemu” będzie napisane: „Reaktor! Nie wybuchać!”\nWreszcie ponownie udało im się odnaleźć reaktor (n poprzedniej sesji odkryli dojście do niego przez rury). Zostali jednak wykryci przez magię Władców (znaczy się sensory, które jednocześnie ich zeskanowały) i uwięzieni w jednej z komór. Mimo to rozbili drzwi bronione przez dwa muszkiety energetyczne kierowane magią (automatyczne działka) i zaatakowali reaktor. Błyskawicznie (2 rundy i sam początek kolejnej) przebili się przez pierwszy perymetr obrony, zabijając tuzin pająków oraz niszcząc dwa działka i dwa urządzenia miotające wybuchowe cygara./ Co z tego, skoro dalej aż roiło się od wrogów.\nOdpuścili sobie reaktor i po raz kolejny zgubili (nie bez własnych strat) przeciwnika.\nOdpoczynek w rurach po wypadku z wymiennikami ciepła. Sen, leczenie ran, posiłek:\nCavas (o żarciu): Ja już mam podgrzane.\nWciąż nie mając konkretnego planu (Mira optowała za wydostaniem się z bazy i dostarczeniem zdobytych wiadomości i artefaktów Władców do Herreka, Dalai chciała odnaleźć resztę rodziny), infiltrowali bazę mniej lub bardziej przypadkowo, odkrywając kolejne lokacje:\n1. Hodowla ludzi – rzędy szklanych pojemników, a w nich ludzkie zarodki, niemowlęta czy niemal dorośli ludzie zawieszenie w gęstym płynie. Pomiędzy pojemnikami uwijały się zbieracze oraz pojedynczy Władcy. Z jakiegoś powodu stworzyli sobie wylęgarnię ludzi.\nWylęgarnia pająków. Drużyna obserwuje Władcę, który za pomocą dziwnego urządzenia tworzy małe kokony z pająkami.\nEdi (z obrzydzeniem): On jajka znosi rękoma! Zbok jeden!\nChwilę później, stojąc przy kokonach.\nDalai (szelmowski uśmiech): Śpijcie dobrze, chłopaki!\n2. Sale tortur (a w zasadzie pomieszczenia, gdzie Władcy i ich słudzy badali w bardzo bolesny sposób pochwyconych Waluzjan) – Potworne pajęcze maszynerie tnące, palące, zszywające ludzi. Żywych i martwych. Instalacje, które sprawiały, że człowiek żył nawet po rozkawałkowaniu go na części. W jednej z takowych sal Dalai znalazł swoją trzecią siostrę – Balai. Osobno głowa, kończyny, wijący się korpus. W oczach obłęd, ale też jakby ślad tego, ze potworna istota, która kiedyś była elfką, rozpoznała swoją siostrę. Dalai usłyszała z ust Balai słowa: „Melisanderia zła, Farluin zły”. To ojciec i matka czarodziejki.\nTymczasem Mira podłączyła się do przypominającego LUNĘ komputera, który zawierał zapisy eksperymentów przeprowadzanych na ludziach. Choć heroina dowiedziała się z nich, gdzie są przetrzymywani niewolnicy, poznała plany Władców (stworzenie hybrydy pająka i człowieka – idealnego Myśliwego) oraz zrozumiała, w co zostali zamienieni Farluin i Melisanderia, to straszne obrazy sprawiły, iż z płaczem odłączyła się od maszyny i w krańcowym przerażeniu skuliła się w kącie (mechanika Strachu znów się sprawdziła).\nPrawdopodobnie wtedy Maszyny zdecydowały się zrobić wszystko, by zniszczyć kompleks lub przynajmniej utrudnić jego funkcjonowanie.\n3. Sale testowe – tutaj mogli zobaczyć nowe wynalazki Władców, głównie broń. Gazy bojowe sprawdzane na jeńcach, potężne wersje muszkietów energetycznych na statywach, wielkie urządzenia pompujące gaz w podziemia, bomby miotające ostrymi dyskami.\nWreszcie herosi powrócili do centrum kontroli, w którym wcześniej obserwowali kilku Władców podłączonych do dużego komputera. Tym razem poza Władcami było kilkanaście pająków, sporo usychaczy, kilka urządzeń miotających cygara. Cały pomieszczenie okrywała energetyczna kopuła, pole chroniące przed atakami z zewnątrz.\nNie będę opisywać planów. Raz, że sporo tego było. Dwa, że 75 % nie nadaje się do publikacji (pomysłowość i skłonność do świntuszenia graczy nie zna granic).\nOgólnie sprawa rozbiła się o to, że nawet jeśli Dalai uda się pociskami rozbić kopułę energii, to przecież w otwartej walce BG nie mają szans. Dlatego, ktoś musiał przedostać się jak najszybciej do rdzenia i zniszczyć go.\nZaakceptowany plan wyglądał tak:\n1. Dalai rozbija kopułę.\n2. Cavas zapieprza z prowizoryczną bombą prochową (zrobioną na poczekaniu, bez lontu!) do rdzenia (Dalai miała go wspomóc kartą akcji „Spurred On”, która podwaja Tempo) i wrzuca tam bombę. Potem stara się uciec.\n3. Edi strzela z energetycznego muszkietu (jeden mu jeszcze został) w bombę i niszczy komputer.\n4. Mira osłania akcję i odwrót Cavasa.\n5. Pospieszna ewakuacja.\nDoszedł jednak jeszcze jeden element. Cavas miał świetną kartę akcji: „Skain’ in thar Boots”, która podczas walki automatycznie wprowadza w Szok wrogów, ale i bohaterów. Jeden warunek, BG musi fabularnie przedsięwziąć coś takiego, by faktycznie zszokował wrogów (tutaj było to w miarę prosto, biegnie na rdzeń z bomba i wysadza ją przy Władcach), ale i kompanów.\nChyba 30 minut trwało planowanie (a głównie głupawka, bo niemal wszystkie „świńskie” pomysł dotyczyły tego, jak Cavas może zszokować swoich kompanów).\nI wreszcie akcja.\n1. Dalai uderzyła pociskami. Niestety kopuła tylko zamigotała. Zawył alarm, Władcy zostali ostrzeżeni, usychacze i pająki przygotowały się do odparcia ataku. Zaskoczenie poszło w pizdu.\n2. Druga salwa, tyma razem sporo przerzutek i kopuła opadła.\n3. Cavas wyskoczył z ukrycia, zabrał bombę, ale… po drodze wyrwał Mirze jej tarczę z feniksem Achmedem, zabrał Ediemu muszkiet, a Dalai kostur i pognał naprzód.\n4. Pozostałym, a zwłaszcza Mirze opadły szczęki… (realnie, na sesji:), mi też).\n5. Cavas opanował tarczę (wydał fuksa), rzucił bombą w rdzeń, mijając zszokowanych wrogów, a potem… wystrzelił feniksem prosto w bombę i rdzeń, trafiając po drodze jedno z urządzeń z wybuchającymi cygarami. Wybuchły. A potem bomba, dwu Władców, rdzeń. Potężna eksplozja (ok. 30 obrażeń) zmiotła wszystko wokół rdzenia komputera. Cavas padł ciężko ranion, (gdyby nie kolejny doskonały rzut na Wigor, rozpadłby się – śmierć jak towarzyszki Reese’a w Terminatorze), ale pająki przestały istnieć, podobnie większość Władców i usychaczy.\nTrwa walka. Dalai dopada Cavasa z eliksirem leczenia. Ogólna głupawka:\nMG: Gdzie mu lejesz, jest praktycznie w kawałkach.\nEdi: Na szmaty.\nDalai: Wlewam do ust i spryskuję na resztki.\nEdi: Potrzebny atomizer.\n6. BG wyszli z szoku. Mira wyciągnęła z szalejącego piekła Cavasa. W komnacie rozpętało się piekło, ale sam kompleks wciąż działał. Edi wypalił z muszkietu w resztki rdzenia i urządzeń, salwę pocisków dorzuciła Dalai. Wreszcie wszystko zgasło, ucichło, przestało działać.\nI jak to zwykle bywa, gdy herosi biorą się za sabotaż instalacji Władców, zatrzęsła się ziemia.\nSesje na tym skończyliśmy. Po pierwsze był już najwyższy czas. Po drugie, nie zostały nam żadne fuksy, a przecież Melisanderia i Farluin czekają na swoją córeczkę:).\n1. Karty akcji pięknie podkręcają fabułę.\n2. Znów sesja pełna wybuchów, eksplozji i zwrotów ekcji.\n3. Przypominam, że w następny wtorek nie mogę prowadzić. Proponuję wstępnie czwartek. Dajcie znać, co o tym sądzicie. Sam sprawdzę w domu na ile to realne.\nFiled under: RPG, Savage Worlds | Tagged: Evernight, RPG, Savage Worlds, SWEPL, SWEX, Ziemie Lanów |\n« Evernight (odc. 25) – Wyprawa do Lanów Misje Podziemia »\nKrzemień, on 14 Kwiecień, 2011 at 21:28 said:\nNo i takie opisy to się aż przyjemnie czyta, akcja musi być! 😉\nmagda, on 14 Kwiecień, 2011 at 21:52 said:\nNam pasuje… 🙂\nTeż nie mogę się doczekać na spotkanie z Rodzicami.. 🙂\nPustelnik, on 14 Kwiecień, 2011 at 22:43 said:\nmagda, on 18 Kwiecień, 2011 at 8:39 said:\nCzyli we czwartek też nie gramy…\nPustelnik, on 18 Kwiecień, 2011 at 20:21 said:\nJaro, on 21 Kwiecień, 2011 at 8:02 said:\nA w poniedziałek coś gramy?\nBo coś jakby wolne jest 😀\nsmartfox, on 21 Kwiecień, 2011 at 10:29 said:\nJa jestem za, czekam na info od Marka.\nATA, on 22 Kwiecień, 2011 at 10:17 said:\nJeśli można decydujcie szybko wiecie zobowiązania rodzinne trzeba zaplanować :D:D z ranka i szybko 😀


Zwycięstwo na starcie fazy play-off! Sparta Jarocin – Wataha Zielona Góra — Rugby Klub Sparta Jarocin – oficjalny serwis\nZwycięstwo na starcie fazy play-off! Sparta Jarocin – Wataha Zielona Góra\nW pierwszym meczu rundy mistrzowskiej Sparta na własnym terenie pewnie pokonała Watahę Zielona Góra.\nRK Sparta Jarocin – RC Wataha Zielona Góra 35:10 (20:10)\nSkład Sparty: Łukasz Bobek, Mateusz Goćkiewicz, Błażej Kalinowski, Sebastian Jakubiak, Daniel Jaworski, Krzysztof Ermanowicz, Oskar Gibki, Tobiasz Nowak, Bartosz Włodarek, Szymon Krzyżaniak, Kacper Włodarek, Michał Soliński, Bartosz Tondaś, Piotr Łukaszewski, Jan Krajka, Jacek Idzikowski, Michał Miłek, Mateusz Fiszbach, Marcin Nastawski, Patryk Popek, Mateusz Gładki, Mikołaj Cieśla, Damian Tomczak. Trener: Bartosz Włodarek\nPunkty dla Sparty: Kacper Włodarek 10 (2Pd+2K), Błażej Kalinowski 5 (P), Łukasz Bobek 5 (2P), Sebastian Jakubiak 5 (P), Patryk Popek 5 (P), Tobiasz Nowak5 (P).\nPrzebieg spotkania: Spotkanie lepiej zaczęli goście i to oni otworzyli wynik spotkania. Otwarta gra obu drużyn mogła cieszyć kibiców, ponieważ pierwszy kwadrans gry to, aż cztery przyłożenia. Krótka wymiana ciosów i tablica wyników wskazywała wynik 10:10. Kopacze mieli bardzo trudne zadanie w związku z trudnymi pozycjami i bardzo silnym wiatrem i dopiero później mogliśmy oglądać celne kopy w wykonaniu naszego łącznika ataku Kacpra Włodarka. Jarocińscy rugbiści poprawili ustawienie w obronie i mogli spokojnie budować kolejne ataki. Szybka gra w ofensywie spowodowała, że zielonogórzanie zostali zepchnięci do defensywy. Do przerwy gospodarze wypracowali sobie przewagę w postaci kolejnych 10 punktów. Po przerwie obraz gry już się nie zmienił i to Spartanie kontrolowali przebieg spotkania. Regularnie zdobywając kolejne punkty i nie dopuszczając popularnych Dzików do własnego pola obronnego. Pewna gra w obu formacjach wypracowała wysoki wynik końcowy 35:10. Na wynik składało się pięć przyłożeń dzięki czemu Sparta zdobyła punkt bonusowy i dalej pewnie przewodzi tabeli pierwszej ligi.\nKomentarz, trener Bartosz Włodarek: Pierwszy krok wykonany. Cieszymy się z pewnego zwycięstwa na własnym terenie. Poprawiliśmy grę względem ostatniego meczu, ale zdajemy sobie sprawę z tego, że są jeszcze elementy, które wymagają naszej dalszej korekty na treningach. Udało nam się poprawić tempo gry i to przekłada się na wynik. Spotkanie napawa optymizmem i z wiarą patrzymy na dalszą część rozgrywek.


Budowa z drewna to sztuka, czyli jak się budowała Sadyba Bojkowska – Sadyba Bojkowska\nSzukając ekipy, która podjęłaby się budowy naszej wymarzonej Sadyby Bojkowskiej składającej się z dwóch domków – chyży i koliby natknęliśmy się na pierwsze problemy. I zaczęliśmy się uczyć nowej terminologii. Już wiem co to są np. „słupy wiązane” :-). Najpierw znajomy, który już zbudował sobie taki drewniany dom z przeznaczeniem na przyjmowanie gości – uprzedził mnie, żebym nie brał drewna ciętego na tartaku w sposób rdzeniowy tzn. tak, że w środkowym balu jest cały rdzeń, bo drewno pęka wtedy promieniście. Później problemem było znalezienie ekipy, która podjęłaby się budowy w terminie narzuconym umową z ARiMR, czyli praktycznie w ciągu 6 miesięcy od dnia podpisania umowy. A to brakowało materiału, a to mocy przerobowych, a to cena była zaporowa i problemów zbyt wiele, by je rozwiązać w planowanym terminie. Dopiero telefon do Władka, właściciela firmy z Podhala załatwił wszytko od razu. Tak dla wiadomości ciekawskich – to Władek ze swoją ekipą budował w sanockim Skansenie, czyli Muzeum Budownictwa Ludowego Rynek Galicyjski. I jak porządny przedsiębiorca, fachowiec nie miał żadnych problemów z materiałem, terminem wykonania, ekipą. A my musieliśmy najpierw zapoznać się z ich pracą – pojechałem na budowę podobnej chyży na Słowacji, żeby z bliska zobaczyć jak budują dla naszego wieloletniego Przyjaciela Jozefa (tak się fajnie złożyło). To co zobaczyłem już wystarczyło za rekomendację. Jak to się mówi ostatnio szok – niedowierzanie! Jakość, dokładność, czystość, szybkość – to tylko niektóre określenia dotyczące prac ekipy. A wizyta ta, to był jeden z warunków Władka, przed podpisaniem umowy.\nChyża była wprawdzie kryta dachówką, ale podobno tak się kryło po słowackiej stronie Karpat. Następny etap, to wyjazd do siedziby firmy Władka, żeby zobaczyć jak produkuje się domy drewniane, które później są montowane na miejscu docelowym. Akurat montowane były domy dla ludzi z Zakopanego.\nNo i ostatni z etapów, to negocjacje cenowe, bo terminy wykonania i zakres robót zostały już wcześniej przyjęte. Ten ostatni etap, jeśli zdajecie sobie sprawę, z tego jak potrafią się targować górale, był najtrudniejszy. Ale przy dobrej woli obu stron doszliśmy do satysfakcjonującego wszystkie strony kompromisu. Klamka zapadła, umowa została podpisana i prace ruszyły.\nTak na początku listopada wyglądały nasze domki i ściany koliby próbnie montowane na placu budowy w Dzianiszu. Jeżdżąc tam, po drodze mijaliśmy Chochołów z pięknymi, starymi, drewnianymi domami. I szczerze mówiąc rzuciły one na nas urok. Piękno drewna jest niepowtarzalne. A w międzyczasie na przyszłym placu budowy trwały prace przygotowawcze. Wycinka zakrzaczenia, fundamenty, studnia głębinowa, bio-oczyszczalnia ścieków. Prace ziemne trwały od połowy września.\nI tak nam zeszło do 17 listopada, dnia w którym o 7 rano na naszą łąkę wjechał duży samochód załadowany gotowymi elementami pierwszego domku i dwa samochody dostawcze pełne ludzi, maszyn i materiałów. Tak się zaczęły prace nad pierwszym domkiem.\nI równocześnie ruszyły prace nad budową koliby, żeby było gdzie przeczekać ewentualne załamanie pogody i zjeść coś ciepłego w czasie przerwy w pracy.\nPrace nad postawieniem pierwszego domku i koliby zakończyły się w ciągu pierwszego tygodnia prac. W czwartek nad więźbą dachową pierwszego domku powiewała wiecha. Koliba była też na ukończeniu :-).


Szkolnictwo języka obcego przybiera w obecnych czasach rozmaite formy - jak wyłowić najlepszą? | Twoja elektroniczna przyszłość\nHome » Szkolnictwo języka obcego przybiera w obecnych czasach rozmaite formy - jak wyłowić najlepszą?\nSzkolnictwo języka obcego przybiera w obecnych czasach rozmaite formy - jak wyłowić najlepszą?\nNie ma obiekcji, iż dzisiaj posługiwanie się na wielkim pułapie językiem zagranicznym jest nadzwyczajnie doceniane, a niekiedy wręcz wymagane, jeżeli chcemy podjąć pracę w internacjonalnej korporacji. Trening języka rozpoczyna się już w szkołach podstawowych, niemniej jednak nie każdy ma wrodzone umiejętności językowe, aby w tym trybie nauki zdobyć wysoki poziom.\nW tym przypadku szalenie ważne jest indywidualne podejście nauczyciela, oraz samoistna praca ucznia, która z lekcji na lekcję jest kontrolowana. Z takiego również powodu coraz większą popularność zdobywają szkoły lingwistyczne świadczące rozmaite sposoby nauczania.\nW zależności od posiadanych kwalifikacji można wyłonić stosowną odmianę uczenia języka. Naturalnie uwzględnia się dodatkowo tempo uczenia się, ponieważ jest to sprawa bardzo indywidualna. Szukając trafnej szkoły, warto kierować atencję na częstotliwość zajęć, gdyż niektóre szkoły przystosowują to do potrzeb uczestnika, a niektóre dyktują to z góry.\nOrientacyjnie kursy angielskiego dla zaawansowanych mają miejsce w grupach piętnastoosobowych, ponieważ instruktor koncentruje się przeważnie na konwersacjach i szlifowaniu rozmów, które faktycznie są najpotrzebniejsze w powszednim życiu i w firmie.\nZwiązane jest to z poziomem, jaki ludzie na takim kursie w tej chwili uzyskały, dzięki czemu nie skupiają się na kwestiach gramatycznych, lecz dbają o estetykę rozmów i wyrobienie dobrego akcentu. Dodatkowo, jest także ewentualność uczenia się pod względem konkretnej sfery, i taka nauka języka zawodowego wymaga bardzo odpowiedniego przygotowania od strony gramatycznej.\nNajczęściej kursy kursy z chemii angielskiego dla zaawansowanych biorą pod uwagę język zawodowy w programie lekcji, za sprawą czego poziom istotnie wzrasta. Jest to nadzwyczaj przydatne, gdy chcemy zaangażować się w internacjonalnej firmie, dlatego że kontakty biznesowe z kontrahentami są tam codziennością.\nSzkoły językowe proponują przeróżne metody nauczania, co ułatwia każdej chętnej osobie wybrać najlepsze wyjście dla siebie. Wskutek tego, iż w ciągu pierwszego spotkania przeprowadzane są testy (certyfikacja DiSC) umiejętnościowe można zorientować się jaki realnie poziom przedstawiamy, oraz nad czym należy popracować.


Oświadczenie Urzędu Gminy Stare Babice w sprawie wydanego komunikatu inwestora - działka 180 - Stare Babice\nStrona główna > Aktualności > Oświadczenie Urzędu Gminy Stare Babice w sprawie wydanego komunikatu inwestora – działka 180\nOświadczenie Urzędu Gminy Stare Babice w sprawie wydanego komunikatu inwestora – działka 180\nW odniesieniu do Oświadczenia Inwestora prowadzącego prace na terenie działki o nr ew. 180 w miejscowości Janów gmina Stare Babice pragniemy przedstawić rzetelne informacje z w/w prac.\nUrząd Gminy Stare Babice nie posiada informacji czy w/w inwestycja jest legalna, w tej kwestii zostały złożone zawiadomienia o możliwości popełnienie wykroczenia do Komendy Powiatowej Policji dla Powiatu Warszawskiego Zachodniego z siedzibą w Starych Babicach w dniu 15 września 2020r. oraz zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do Prokuratury Rejonowej w Pruszkowie w dniu 9 września 2020r. Należy zatem wstrzymać się z oceną legalności inwestycji do czasu prawomocnych rozstrzygnięć w/w właściwych organów.\nPrzepis na który powołuje się inwestor tj. ustawę zwaną Tarczą Antykryzysową 2.0, zdejmował obowiązek stosowania przepisów ustawy Prawo budowlane, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami a także o działalności leczniczej. Przepis ten nie uchylał aktów prawa dotyczących szeroko pojętej ochrony środowiska.\nInwestor oświadczył, że „inwestycja nie wpłynie negatywnie na krajobraz przyrodniczy”. Niestety inwestor nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających to stwierdzenie. Przed tutejszym organem nie toczyło się również żadne postępowanie mogące ten stan potwierdzić lub mu zaprzeczyć.\nZarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Łosiowe Błota” został wprowadzony miedzy innymi zakaz brzmiący: „w obrębie otuliny rezerwatu należy zachować przeznaczenie i użytkowanie gruntów jako tereny leśne, natomiast działkę ewidencyjną nr 180 z obrębu Janów jako teren zalesień, z możliwością pełnienia przez otulinę funkcji rekreacyjno-wypoczynkowych (bez obiektów kubaturowych) z terenowymi urządzeniami turystycznymi jako miejsca odpoczynku z wiatami i sanitariatami, ławki, pomosty, wieże obserwacyjne, informacje planszowe, oznakowanie i drogowskazy”. Zatem zapisy w/w zarządzenia wbrew opinii inwestora bezpośrednio obejmuję teren przedmiotowej działki.\nW dniu 8 września 2020r. w trakcie wizji lokalnej na przedmiotowym terenie stwierdzono wykonywane prac za pomocą ciężkiego sprzętu mechanicznego (mulczer leśny), usuwanie zadrzewień jak i roślinności niskiej oraz biorąc pod uwagę informację o gatunkach dziko występujących na tym terenie zwierząt w tym gatunkach objętych ochroną prawną na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183, z późn. zm.) trudno zgodzić się z inwestorem, że wszelkie prowadzone na terenie działki ew. nr 180 w miejscowości Janów prace nie spowodują zagrożeń zewnętrznych dla rezerwatu.\nPonadto nadmienić należy, że informacja inwestora o realizacji inwestycji w Porąbce (województwo śląskie), której celem będzie wsparcie i pomoc osobom z COVID-19, w ocenie tutejszego organu nie ma znaczenia prawnego w sprawie prowadzonych prac na terenie działki o nr ew. 180 w miejscowości Janów gmina Stare Babice. Jednak w celu dokładnej weryfikacji tych doniesień w dniu dzisiejszym wysłaliśmy do Starostwa Powiatu w Bielsku-Białej prośbę o udzielenie szczegółowych informacji dotyczących tego zamierzenia inwestycyjnego. Po uzyskaniu odpowiedzi przedmiotowa korespondencja zostanie zamieszczona na naszych portalach. Na chwile obecną na stronie inwestora www można zapoznać się z podstawowymi informacjami na temat tej inwestycji, gdzie jak widać nie ma żadnych informacji o przeciwdziałaniu COVID-19.\nMiejsce prowadzenia prac zlokalizowane jest na terenie strefy zwykłej Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Rozporządzenie Nr 3 Wojewody Mazowieckiego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu Dz. Urz. Woj. Maz. z 2007 r. Nr 42, poz. 870, z późn. zm.). Załącznik nr 29 do w/w Rozporządzenia dokładnie opisuje przebieg granic Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu na terenie gminy Stare Babice i nie ma w nim zapisów o wyłączeniu z obszaru chronionego działki nr 180 w miejscowości Janów.\nNa terenie ww. formy ochrony przyrody obowiązuje szereg ograniczeń wynikających z w/w Rozporządzenia, w tym m. in. zakaz zabijania dziko występujących zwierząt ale również zakaz niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych. Działania te podlegają karze aresztu albo grzywny na podstawie art. 127 pkt 1 lit. d) oraz art. 131 pkt 8 i 14 ustawy o ochronie przyrody.\nJednocześnie informujemy, że pracownicy urzędu gminy stare Babice przeprowadzili wizję w terenie w dniu 8 września 2020 r. podczas której, jak wyżej wspomniano, stwierdzono wykonywane prac za pomocą ciężkiego sprzętu mechanicznego, usuwanie zadrzewień jak i roślinności niskiej. O tym czy dane drzewo można usunąć bez uzyskiwana stosownych zezwoleń czy zgłoszeń decyduje obwód pnia mierzony na wysokości 5 cm od poziomu terenu. Sposób w jaki dane drzewo wyrosło tj. sukcesja naturalna tzw. ”samosiejka” czy celowe nasadzenie nie ma w tym przypadku znaczenia. Zapisy z „raportu” na które powołuje się inwestor są w rzeczywistości zapisami z protokołu z oględzin które odbyły się w dniu 4 września 2020 r. (to jest przed rozpoczęciem prac ziemnych przez inwestora) w związku z prowadzeniem innego postępowania administracyjnego na tym terenie i nie ma w nim zapisów o nawłoci kanadyjskiej która zaburza lokalny ekosystem.


PAPIER PAKOWY DO PAKOWANIA 80 G/M2 100X130 5KG 6790343609 - Allegro.pl\nz 97782 sztuk\nAukcja dotyczy 1 rolki papieru\nPapier pakowany jest w rolkach, służy do pakowania artykułów przemysłowych, często używany jako materiał przekładkowy i ochronny. Wysoki efekt wyściełania, zawijania, przekładania idealnydo wypełniania wolnej przestrzeni.*Znakomity jako papier pakunkowy (przeprowadzki)ochronny np. znakomicie sprawdza się przy wszelkichpracach malarskich ibudowlanych (remontach) itp*Dobra ochrona delikatnych dóbr.*Niewielka waga własna, stosunkowo dużawytrzymałość, dostępny w wielu gramaturach iszerokościach.*Przyjazny dla środowiska (produkowany jest w 100% zpapierów pozyskiwanych z makulatury).\n4 stycznia 2019 od b...l\nSpełnia moje oczekiwania całkowicie :)\nProdukt oklejony taśmą, co spowodowało uszkodzenie papieru. Musielismy odcinać uszkodzony papier.\n!!!UWAGA PACZKA 48 DOTYCZY WYSYŁKI TYLKO 2 ROLEK PAPIERU I NIE ŁĄCZYMY ICH Z INNYM ASORTYMENTEM!!! „Przyczyną dopłaty do przesyłki jest fakt, że paczka z kilkoma produktami jest paczką gabarytową i niestandardową. Definicja przesyłki niestandardowej brzmi - "Towary owinięte jedynie tekturą, folią (w tym folią rozciągliwą stretch) lub pianką."


Żywica na balkon jak i na taras koniecznie powinny być wybrane poprzez kompetentnego wykonawcę. – Tomek Wawrzyczek\nTaras czy również balkon to bez wątpienia nasze ulubione miejsca kiedy przychodzi do nas lato. Pragnąc nacieszyć się wspaniałym słońcem, na tarasie spędzamy każdą swoją wolną chwilę. Poprzez to należy zaaranżować je tak, by były funkcjonalne, wygodne oraz ładnie wyglądały. Aranżacja tarasu oraz balkonu. Nie ważne czy posiadasz nieduży balkonik bądź ogromny taras, jego aranżację musisz znakomicie przeanalizować.\nZastanów się czego oczekujesz od swojego balkonu. Czy będzie to miejsce wypoczynku, gdzie usiądziesz z ciekawą książką, czy też może po prostu ogródek? Zupełnie inna będzie aranżacja miejsca do przyjmowania swoich gości, a zupełnie inna służąca tylko do wypoczynku. W projekcie tarasu lub balkonu należny uwzględnić, w którym miejscu postawimy meble, a gdzie znajdziemy miejsce na rośliny doniczkowe. Trzeba także ustalić jakie gatunki roślin mają nas otaczać, w końcu ładna balkonowa czy tarasowa przestrzeń to ta, gdzie rosną właściwie dobrane roślinki. Pamiętaj też o właściwym oświetleniu. Znakomitym wyjściem jest parę źródeł światła. Jeśli rozchodzi się o taras można wybrać solary, które bez wątpienia dodadzą niezwykłego charakteru. Nie zapominaj o dodatkach. Na balkonie czy tarasie nie może zabraknąć wiszących doniczek z kwiatami. Między begoniami i surfiniami powinny znaleźć się także komarzyce. A są to niezmiernie interesujące rośliny, które oprócz tego efektywnie odstraszają komary. Jeżeli brak ci koncepcji na aranżację tarasu możesz szukać pomysłów w prasie, w globalnej sieci lub po prostu porozglądać się dookoła. Coraz więcej jest cudownie wystylizowanych terenów w przestrzeni publicznej. Możliwości jest wiele i jedynie od ciebie to zależy, na co się zdecydujesz. Jak dobrze zabezpieczyć balkon lub taras? Balkony i tarasy, tak samo jak inne detale obiektu, potrzebują odpowiedniego zabezpieczenia oraz pielęgnacji. W przypadku ich niestosownego zabezpieczenia może dojść do uszkodzenia pod wpływem działania warunków atmosferycznych.\nWłaściwa hydroizolacja chroni przed wilgocią konstrukcji naszego balkonu, przemarznięciem w wszelkich miejscach połączenia ze ścianą i powstawaniem zawilgoceń oraz przed zagrzybieniem. Idealnym, bardzo ekonomicznym wyjściem przy zabezpieczeniu powierzchni balkonowych i tarasowych jest użycie elastycznej powłoki o bardzo wysokiej odporności oraz znakomitych właściwościach uszczelniających, przy jednoczesnym zachowaniu najwyższej estetyki powierzchni. Żywica 400N odznacza się znikomą zawartością rozpuszczalnika a także wysoką odpornością na działanie promieni UV. Żywica na taras jak i na balkon powinny być dobrane poprzez doświadczonego wykonawcę, ponieważ technika ich wykonania jest bardzo skomplikowana oraz oczekuje specjalistycznej wiedzy i doświadczenia na ich temat a ponadto profesjonalnych narzędzi. Każdy błąd popełniony przy warstwach niższych, ujawni się w postaci widocznych krzywizn lub wad mechanicznych, które spowodują odpadnięcie lub pęknięcie powłok. Zatem istotna jest nie tylko sama aranżacja tarasu i balkonu, ale też jego wykonie, by móc w pełni cieszyć się naszą prywatną strefą wypoczynku.\nŹródło: sikafloor 400N\nNext story Z materiałów video uczniowie radują się najbardziej.\nPrevious story Na bardzo wielu rozmaitych stronach przykładowo możemy znaleźć rozmaite zestawienia i testy poszczególnych kont bankowych.


Michał Szymajda ⚫ 05.01.2017 ⚫ 735\nBezpośrednio pociągiem z Krakowa do Bratysławy? Nieprędko 642\nKolej do Pyrzowic dopiero za pięć lat. Kolejne opóźnienie 741\nUlga intermodalna przez kolejny rok 498\nCo dalej z narodowym programem wdrażania GSM-R? 345\nW czwartek powołają Radę Ekspertów ds. kolejowych 175\nPendolino pojedzie do Zakopanego? 2,8k\nRada Ekspertów wspomoże współpracę sektora kolejowego z ministerstwem 261\nKPK: „umiarkowany pesymista” Bittel, optymista Merchel 196


Libusze Szafrankova nie żyje. Miała 58 lat - WP Film\nLibusze Szafrankova nie żyje. Miała 58 lat\nCzeska aktorka odeszła 9 czerwca w środę. Miała 58 lat. O śmierci Libuszy Szafrankovej poinformował syn Josef Abrhám jr, który ujawnił, że od kilku lat zmagała się z nowotworem.\nGwiazda nagrodzonego Oscarem "Koli" miała nowotwórŹródło: PAP\nCzeska gwiazda kina i telewizji rozpoczynała swoją karierę w teatrze. Największą sławę przyniosły jej role w filmach familijnych i komediach. Współpracowała z najwybitniejszymi czeskimi twórcami: Vaclavem Vorliczkiem, Jirzim Menzlem i Janem Sverakiem. Zagrała w filmie "Kola", który w 1996 r. został nagrodzonym Oscarem.\nO śmierci Libuszy Szafrankovej poinformował syn Josef Abrhám jr. Ujawnił, że aktorka od kilku lat zmagała się z nowotworem. 7 czerwca, w dniu swoich 68. urodzin, przeszła operację. Dwa dni później lekarze stwierdzili zgon.\nDla Czechów oraz Słowaków śmierć Szafrankovej jest prawdziwym ciosem. Niektóre stacje telewizyjne zmieniły program, by przypomnieć filmy z udziałem aktorki. Oficjalne kondolencje rodzinie i najbliższym przekazali prezydent i premier Czech.\nSławę aktorce przyniosła główna rola w filmie "Trzy orzeszki dla Kopciuszka"Źródło: PAP\nAktorka urodziła się 7 czerwca 1953 r. Libusze Szafrankova debiutowała w 1970 r. w Teatrze Państwowym w Brnie. Później przeniosła się do Pragi, by występować w tamtejszym Teatrze za Bramą. Sławę przyniosła jej główna rola w filmie familijnym "Trzy orzeszki dla Kopciuszka". Polscy widzowie mogli oglądać ją także w "Szkole podstawowej", "Bajecznych latach pod psem" i "Jak utopić doktora Mraczka".


Malowidła cerkwi bukowińskich\nTym, co w istocie decyduje o wyjątkowości cerkwi bukowińskich jest ich dekoracja malarska. Ozdabianie wnętrz budowli sakralnych malowidłami jest często spotykane także poza Bukowiną (choć i pod tym względem cerkwie tego rejonu mają swój specyficzny charakter), ale malowidła zewnętrzne czynią z tych świątyń ewenement na skalę jeśli światową. Władysław Podlacha zwrócił uwagę, że cerkwie bukowińskie twórczo rozwijają tu modele z półwyspu Athos – wyprowadzając na ściany zewnętrzne cerkwi niektóre wątki tam obecne w przednawiach czy przedsionkach.\nCharakter malowideł cerkwi bukowińskich nasuwa skojarzenia z miniaturami z ksiąg – pojawienie się malowideł ściennych było bezpośrednio poprzedzone przez działalność wybitnego miniaturzysty Gawriły Urica z Neamţ, którego Ewangeliarz znajduje się w Bodleian Library w Oxfordzie, i wielu innych. Stąd zatem styl fresków. Nie jest to jednak bezpośrednia kalka miniatur z ksiąg, zmienia się bowiem ich rozmiar oraz kompozycja. Malowidła nie służą tu dekoracji tekstu, a wypełniają – jedno obok drugiego – całe płaszczyzny, same zastępują tekst. Jednocześnie są one organicznie związane z architekturą cerkwi – wkomponowane w dekoracyjne nisze, podzielone zgodnie z podziałami konstrukcyjnymi elewacji. Ich względne podobieństwo do siebie w różnych cerkwiach wynika z faktu, iż wywodziły się one z tego samego kanonu, choć zmienianego w czasie, w zależności od możliwości, potrzeb ideologicznych, charakteru i woli twórcy/fundatora, nawet kolorystyki. Zmienianego, ale – jak wskazał Władysław Podlacha – logicznego i systematycznego. Już w cerkwiach budowanych za Stefana Wielkiego kanon ten, jeśli chodzi o malowidła wewnętrzne, był całkowicie dojrzały (np. Sfântu Ilie, Pătrăuţi czy Voroneţ), przy czym warto wspomnieć o hipotezach, zgodnie z którymi zaczął się on rozwijać jeszcze za Aleksandra Dobrego. Malowidła zewnętrzne pochodzą z okresu późniejszego – zaczęły one powstawać w latach trzydziestych XVI stulecia, za panowania Piotra Raresza (choć niektórzy badacze przypuszczają, że mogły być stosowane już za czasów Stefana Wielkiego). Najprawdopodobniej twórcą ich programu, głównych motywów, przynajmniej na tle ideologicznym i teologicznym, był ówczesny metropolita mołdawski i bliski współpracownik Raresza, uczony teolog Grigore Roşca. Oczywiście nawiązywał on do wcześniejszych osiągnięć i charakter tych malowideł nie odbiegał od tego, czym ozdabiano już wcześniej wnętrza cerkwi. Ściany zewnętrzne dawały jednak twórcom daleko większe możliwości w postaci otwartych płaszczyzn o rozmiarach, o jakich nie mogli marzyć ich poprzednicy, możliwym do oglądania z większej odległości, co pozwoliło zaplanować na nich kompozycje o niebywałym rozmachu. Ewa Kocój wskazuje w ślad za Sorinem Dumitrescu, że pierwotnym źródłem programu mogły być Lamenty Iwana Pierieswietowa, który traktował upadek Konstantynopola jako symbol kary za grzechy, oraz Widzenie straszliwego sądu przypisywane św. Nifonowi – jednak dzieła te nie wyczerpują wszystkich wątków pojawiających się we freskach. W okresie późniejszym rozwój malarstwa ściennego na Bukowinie zatrzymał się, a twórcy zaczęli popadać w schematyzm (zresztą, nie dotyczyło to tylko tej sfery kultury i wiązało się z upadkiem politycznym kraju). Za wyjątki w tej tendencji należy uznać późniejsze, pochodzące z przełomu XVI i XVII w. monastyry Suceviţa (z ostatnim zespołem malowideł zewnętrznych) i Dragomirna, oba związane z wybitnymi postaciami swej epoki.\nŹródłem programu malowideł wewnętrznych jest liturgia. Główna część cerkwi, czyli wnętrze apsydy ołtarzowej w nawie (zasłoniętej zresztą przed wzrokiem wiernych przez ikonostas), poświęcona była w każdym wypadku tematowi najistotniejszemu w świątyni – męce Chrystusa. Pojawia się tutaj cykl obrazów przedstawiających wydarzenia Wielkiego Czwartku, przede wszystkim komunii apostołów z oddzielnymi przedstawieniami rozdawnictwa chleba i wina – jako motywu najbardziej związanego z funkcją miejsca, w którym te malowidła umieszczano. W otoczeniu tych obrazów znaleźć można przedstawienie Matki Boskiej tronującej z Dzieciątkiem (często w sklepieniu wschodniej apsydy), niekiedy cuda Chrystusa, a wszystko to otoczone jest przez aniołów czy ojców Kościoła – jako świadków liturgii odprawianej przez kapłana (w szeregu postaci szczególne znaczenie mają twórcy liturgii – Jan Złotousty, Bazyli Wielki i Grzegorz Teolog). Poza tym odnaleźć można i inne sceny z życia Chrystusa. W pozostałej części nawy szczególne znaczenie posiada umieszczany zazwyczaj na jej zachodniej ścianie obraz wotywny (fundacyjny). Przedstawia on fundatora cerkwi, często wraz z rodziną, wręczającego świątynię (jej model) Chrystusowi – na malowidle często znajduje się też patron cerkwi, pośredniczący czy orędujący za fundatorem. Niezwykłe znaczenie tych malowideł wynika z faktu, że przedstawiają one ludzi takich, jakimi ich widzieli twórcy, a zatem mamy do dyspozycji najprawdopodobniej dość wierne portrety fundatorów cerkwi. Poza tym ściany nawy ozdabia „kalendarz”, obejmujący przedstawienia wydarzeń związanych z kolejnymi świętami kościelnymi – jednak wyłącznie dotyczących Marii i Chrystusa. Z tych ostatnich szczególnie ważny jest cykl pasyjny pojawiający się często na północnej ściany nawy (ze zmartwychwstaniem w sklepieniu północnej apsydy) oraz cykl obejmujący wydarzenia związane z narodzinami Chrystusa na południowej ścianie nawy (z główną sceną w sklepieniu apsydy południowej). Z kolei w górnej części ściany zachodniej pojawia się zwykle zaśnięcie Matki Boskiej (niekiedy razem z wniebowzięciem). W centralnej kopule (lub w sklepieniu wieży, jeśli ta jest) mamy natomiast charakterystyczne dla malarstwa z kręgu bizantyńskiego przedstawienie Chrystusa Pantokratora, poniżej którego – w bębnie kopuły – są przedstawieni kolejno, zgodnie z hierarchią, serafini, aniołowie, prorocy i apostołowie, a na pendentywach – czterej ewangeliści (jak stwierdza Vasile Florea, o zauważalnym podobieństwie do tych z Ewangeliarza Urica). Pomiędzy pendentywami umieszczano cztery oblicza Chrystusa.\nMalowidła znajdujące się w pozostałych pomieszczeniach świątyni również podporządkowane są określonym regułom. Przedstawione są tam często sceny z życia patrona świątyni (czy związane z jej wezwaniem). Regułą jest umieszczanie tam „kalendarza” związanego z kolejnymi świętami kościelnymi – tym razem głównie scen z życia męczenników, ułożonych chronologicznie, wedle ich świąt i wspomnień w roku liturgicznym (menologion). W przednawiu, pełniącym także rolę babińca, znajdują się przede wszystkim sceny z życia Matki Boskiej (jej przedstawienie z Dzieciątkiem umieszczane jest w kopule, inne znajduje się nad drzwiami prowadzącymi w głąb świątyni). W późniejszych cerkwiach ten wątek już nie jest dominujący – malarze, otrzymawszy do ozdobienia jedno pomieszczenie więcej, te akcenty rozkładali między przednawie i przedsionek. W sklepieniu pojawiają się też często aniołowie i prorocy (m.in. Mojżesz z krzewem gorejącym, Jakub z drabiną, Dawid z Arką Przymierza). W pendentywach często spotkać można świętych twórców pieśni – Jana z Damaszku, Józefa Hymnografa, Teofanesa Wyznawcę, Kosmę z Maiumy czy Romana Melodiusza. W wielu cerkwiach znaleźć można też przedstawienia synodów powszechnych.\nMalowidła wewnętrzne często są zniszczone w mniejszym lub większym stopniu od dymu świec, palonych tu przez stulecia (oświetlenie naturalne jest niezwykle ubogie). Na zniszczenie narażone były również malowidła zewnętrzne, choć dla nich zagrożeniem były czynniki atmosferyczne – wiatr, deszcz, śnieg, wilgotność, powszechne w tym górskim regionie, przed którymi tylko częściowo chroniły szerokie dachy. Dlatego prawie nigdzie freski zewnętrzne nie ocalały na ścianie północnej, najbardziej narażonej na niekorzystne warunki (wyjątek: Suceviţa). Bywa, że i inne z malowideł są nieczytelne – wszystko zależy od losów klasztoru czy użytych mieszanek farb (często wskazuje się, że te użyte w pierwszych malowanych monastyrach dość szybko zastąpiono nieco doskonalszymi).\nFreski na ścianach zewnętrznych, podobnie jak i malowidła wewnątrz świątyń, miały swój porządek – jest jednak sporo wyjątków od niego, a należy pamiętać też o tym, że malowidła o tej samej tematyce często różnią się między sobą znacząco – choćby z uwagi na fakt, iż nie wykonywał ich jeden artysta (znamy imiona niektórych z nich).\nNa zewnętrznych ścianach absyd, czyli na wschodniej części świątyni, przedstawiana jest „hierarchia niebiańska”. Jest to rzesza postaci umieszczonych w kilku szeregach, wśród których odnajdywać można chóry anielskie, proroków, świętych, ojców Kościoła, męczenników, ułożonych wedle rangi oraz chronologii. Szczególne znaczenie ma centralna oś pionowa tego przedstawienia, znajdująca się na najbardziej wysuniętej na wschód płaszczyźnie apsydy ołtarzowej. Tutaj zwykle pojawia się Bóg Ojciec pod postacią Starca Dni, Matka Boska z Dzieciątkiem oraz Chrystus przedstawiony w scenie Deesis (czyli wraz z Matką Boską i Janem Chrzcicielem), często też pojawia się Chrystus jako Baranek Boży. Warto zwrócić uwagę na harmonijne połączenie z architekturą poprzez umiejętne wykorzystanie przez artystów specyficznej powierzchni, na której pracowali: postacie hierarchii przedstawione są w rzędach poziomych, ale jednocześnie wkomponowane one są w płytkie, wydłużone, pionowe nisze, które zwykle wypełniają ściany apsyd.\nwschodnia część cerkwi monastyru Voroneţ, z hierarchią niebiańską na apsydach\nfragment hierarchii niebiańskiej na ścianach cerkwi monastyru Humor\nŚciana zachodnia cerkwi zarezerwowana jest dla sceny Sądu Ostatecznego (wyjątek: Arbore). Czasami znajduje się on również wewnątrz cerkwi, na wschodniej ścianie przedsionka – czasem dlatego, że zachodnia elewacja nie nadaje się pod takie malowidło (jest przebita dużymi oknami, lub w ogóle przedsionek jest otwarty i od zachodniej strony znajdują się arkady, jak w Humor), a czasem na skutek dobudowy nowego przedsionka do już istniejącej budowli. Wybór strony zachodniej dla tego tematu wynika z postrzegania zachodu jako przeciwieństwa wschodu, wiązania go ze śmiercią (zresztą i bardziej dosłownie, jako że nawiązywano tu do tradycji cmentarnych funkcji atrium pierwszych bazylik chrześcijańskich, m.in. grobu św. Pawła; w przedsionkach cerkwi odbywały się też nabożeństwa za umarłych). Podobnie zresztą jest i na Zachodzie, w sztuce romańskiej, gdzie tympanony ze sceną Sądu Ostatecznego są przedstawiane w zachodnich portalach kościołów. Scena Sądu Ostatecznego na cerkwiach bukowińskich jest bardzo rozbudowana, zajmuje w praktyce całą ścianę, ułożona jest zaś w kilka poziomów. Najlepszy przykład stanowi słynne przedstawienie z zachodniej elewacji cerkwi w Voroneţ. Na najwyższym poziomie znajduje się zwijane przez aniołów niebo (ze znakami zodiaku), w którego centrum umieszczony jest Bóg Ojciec pod postacią Starca Dni. Poniżej w centrum znajduje się Jezus Chrystus jako sędzia w scenie Deesis (z Matką Boską i Janem Chrzcicielem), a po ich bokach znajdują się święci i apostołowie. Od stóp Chrystusa wypływa tutaj piekielna rzeka ognia biegnąca dalej w dół ściany poprzez wszystkie niższe poziomy, poszerzająca się stopniowo ku dołowi i pochłaniająca grzeszników, których prowadzi do piekła – przedstawianego jako paszcza Lewiatana. W centrum kolejnego, trzeciego poziomu znajduje się Hetimasia – pusty tron przygotowany na powtórne przyjście Chrystusa, przy którym klęczą Adam i Ewa. Na lewo od tronu, a zatem po prawicy Chrystusa, przedstawieni są zbawieni (wśród nich prorocy, męczennicy, a zamyka ich pochód św. Paweł), zaś na prawo potępieni poprzedzani przez postać Mojżesza. Wśród potępionych znaleźć można tych, których uważano za wrogów chrześcijaństwa i zarazem wrogów państwa mołdawskiego – Żydów, Turków, Tatarów, łacinników, Arabów. Efektem polityki Piotra Raresza, walczącego z Polską, było umieszczanie w tym miejscu w niektórych cerkwiach także Polaków. Znaleźć tam można też konkretne postaci (np. Mahometa, Judasza, Heroda). Na poziomie czwartym znajduje się scena ważenia dusz (uwagę przyciągają diabły próbujące przechylić szalę na swoją korzyść czy znoszące wyglądające jak bochenki chleba spisy grzechów do rzucenia na wagę). Tutaj też znajduje się archanioł Michał walczący z Szatanem. Po prawej stronie tego poziomu i następnego (ostatniego) przedstawiona jest scena wzywania zmarłych na sąd przez aniołów – z ziemi i morza. Pomiędzy powstającymi z grobów ludźmi widać także zwierzęta. Z kolei po lewej stronie dwóch ostatnich poziomów znajduje się raj oraz wchodzący do niego zbawieni. W raju, przedstawionym na białym tle, czeka na zbawionych Matka Boska w otoczeniu proroków, a na czele oczekujących na wejście do raju znajduje się św. Piotr z kluczem w ręku, za nim widać m.in. cesarza Konstantyna Wielkiego oraz jego matkę Helenę. W centrum najniższego poziomu, obok Lewiatana, znajduje się scena śmierci sprawiedliwego oraz niesprawiedliwego, tam też przedstawiony jest grający król Dawid. Ciekawe bywa przedstawienie górnych scen Sądu Ostatecznego w „trzecim wymiarze”, tj. na elementach sklepienia przedsionka (jeśli scena jest wewnątrz przedsionka przedstawiona), dzięki czemu Bóg Ojciec na niebie dosłownie króluje nad oglądającym (np. Probota).\nfragment Sądu Ostatecznego z zachodniej elewacji cerkwi monastyru Voroneţ: biblijny Lewiatan\nfragment Sądu Ostatecznego z zachodniej elewacji cerkwi monastyru Voroneţ: walka archanioła Michała z szatanem\nWśród innych najczęściej pojawiających się tematów fresków kilka zasługuje na omówienie. Akatyst, pojawiający się często na elewacjach cerkwi (zwykle południowych) to ilustracja pieśni poświęconej cudom sprawionym przez Matkę Boską, przypisywanej patriarsze Focjuszowi, który miał ją napisać w podzięce za cudowne ocalenie Konstantynopola przed Persami w 626 r. Mamy więc serię przedstawień przedstawiających cuda Matki Boskiej odpowiadających poszczególnym strofom (12 strof historycznych ze scenami z życia Maryi i Jezusa i 12 strof mistycznych), a ostatnia i najważniejsza spośród nich jest scena oblężenia Konstantynopola (najciekawsza w Moldoviţa). Przedstawia ona pozornie oblężenie miasta przez Persów, jednak gdy przyjrzeć się freskowi okazuje się, że oblegający mają ubiory tureckie, a obrońcy mają armaty – nawiązuje więc wprost do oblężenia Konstantynopola przez Turków w 1453 r. i wskazuje na znaczenie walki z Turkami (wymiar ideologiczny) i w tym aspekcie odbiega od pierwowzorów bizantyńskich, obecnych w malarstwie od XI w. Można też odczytywać akatyst jako modlitwę o cud do Matki Boskiej w obronie zagrożonej Mołdawii. Po upadku Piotra Raresza, a więc i ostatecznym uzależnieniu od Turcji, malowidło to nie było już więcej malowane, zapewne z powodów politycznych. Podobny wyraz ideologiczny posiadają umieszczane często w sąsiedztwie akatystu postacie świętych wojowników pokonujących siły zła (śś. Jerzego, Demetriusza czy Merkuriusza).\nPołudniowe elewacje cerkwi wypełniało także często monumentalne drzewo Jessego, na pierwszy rzut oka robiące wrażenie roślinnego ornamentu. To zobrazowanie rodowodu (drzewa genealogicznego) Jezusa, które prorok Izajasz wyprowadził od Jessego (Iz 11,1: „I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni”). Sam Chrystus przedstawiany jest, siedzący na tronie, na szczycie drzewa. Jego podstawę stanowi leżący Jesse, któremu z lędźwi wyrasta pień, tuż nad nim znajduje się jego syn, król Dawid. Na bokach drzewa lub obok Jessego są przedstawiani prorocy, ale znaleźć tam można też i starożytnych filozofów (z Platonem i Arystotelesem na czele) jako poprzedników nauki Chrystusa.\noblężenie Konstantynopola z południowej elewacji cerkwi monastyru Moldoviţa\nfragment Drzewa Jessego z południowej elewacji cerkwi monastyru Voroneţ: leżący Jesse, z jego lędźwi wyrasta pień drzewa, wyżej syn Jessego, król Dawid\nNa ścianach cerkwi często pojawiają się żywoty świętych. Najczęściej spotykane są żywoty św. Jerzego, św. Mikołaja oraz św. Jana Nowego. Ten ostatni to temat czysto mołdawski – św. Jan Nowy uznany jest za patrona Mołdawii. W cyklach tych warto zwracać uwagę na sceny cudów św. Mikołaja, walkę ze smokiem św. Jerzego czy przedstawienie translacji relikwii św. Jana Nowego do Suczawy za sprawą hospodara Aleksandra Dobrego.\nNależy jeszcze wspomnieć o drabinie cnót (znanej też Drabiną do Raju czy Drabiną św. Jana), rzadko występującej – najładniejsza na ścianie północnej w Suceviţa, też na ścianie południowej w Râşca. Przedstawia ona symbolicznie drogę do zbawienia: do Chrystusa prowadzi z ziemi drabina, której szczeble oznaczają kolejne cnoty konieczne do zbawienia. Anieli i święci pomagają idącym, ale każde potknięcie (na szczeblu oznaczającym cnotę, której się uchybia) oznacza upadek i ściągnięcie na dół przez diabły. Ostatnie z trzydziestu szczebli to stany mistyczne, aż do zjednoczenia z Bogiem. To symboliczne przedstawienie, popularne w prawosławiu, stanowi ilustrację do traktatu Drabina św. Jana Klimaka z klasztoru św. Katarzyny na Synaju z VII w.\nsmok ze sceny walki ze św. Jerzym z cerkwi monastyru Voroneţ\nfragment Drabiny Cnót na północnej elewacji cerkwi monastyru Suceviţa: ostatnie szczeble drabiny z wejściem do nieba\nPonadto odnaleźć można sceny z Księgi Rodzaju (Genesis) – zwykle prezentowane na najbardziej zniszczonych dzisiaj ścianach północnych – i inne.\nCo szczególnie interesujące, wszystkie te przedstawienia, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, stanowiące być może swego rodzaju biblię pauperum, a z drugiej strony manifest ideologiczny czy religijny ich inicjatorów i fundatorów, również i dla nas dzisiaj mają znaczenie wyjątkowe z historycznego punktu widzenia. Ich twórcy w tle przedstawianych scen przedstawiali świat ich otaczający – podkład malowideł stanowią bukowińskie krajobrazy, a odnaleźć tam można i elementy bardziej szczegółowe, m.in. ludzi w ubiorach ludowych wykonujących codzienne czynności, narzędzia pracy, instrumenty muzyczne itp. Warto zresztą zaznaczyć, że taki sposób osadzenia tych malowideł w bukowińskich realiach jeszcze bardziej wzmacniał podstawową ideologiczną wymowę fresków, jeszcze wyraźniej przemawiały one do oglądających je ówczesnych Mołdawian.\nWarto zwrócić uwagę, że w malowidłach poszczególnych cerkwi dostrzec można dominujące kolory, które czynią poszczególne kompleksy fresków odmiennymi: np. w Humorze czerwień, a w Voroneţ błękit.\nIstnieje wiele hipotez, których autorzy próbują tłumaczyć pochodzenie samej idei pokrywania malowidłami całych elewacji zewnętrznych. Wskazywane są wpływy obce, zarówno wschodnie (próby malarstwa zewnętrznego pojawiały się na Bałkanach – ściany zewnętrzne przedsionków miały być malowane w Serbii, jeden z kościołów konstantynopolitańskich miał mieć malowaną fasadę), jak i zachodnie (malarstwo ścienne na ścianach zewnętrznych niektórych kościołów w Tyrolu, ale także i w znacznie bliższym Siedmiogrodzie). Nie ulega jednak wątpliwości, że to właśnie tutaj (choć być może z pomocą obcych malarzy) sama idea rozkwitła i pozwoliła stworzyć niepowtarzalne arcydzieła.


WHO: wirus Ebola zaatakował w Afryce 50 kolejnych osób i uśmiercił 25 - Usługi medyczne\nWHO: wirus Ebola zaatakował w Afryce 50 kolejnych osób i uśmiercił 25\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia • • 08 lipca 2014 20:00\nW Sierra Leone, Liberii i Gwinei odnotowano od 3 lipca 50 nowych przypadków gorączki krwotocznej Ebola i 25 zgonów na nią, co jest następstwem szerzenia się jej wirusa w rodzinach.\nWedług komunikatu podanego we wtorek (8 lipca) przez Światową Organizację Zdrowia, z najnowszych danych ministerstw zdrowia trzech wspomnianych państw wynika, że trwająca od lutego epidemia spowodowała tam łącznie 844 zachorowania i 518 zgonów.\nOd 3 lipca w Gwinei zmarły dwie kolejne ofiary wirusa Ebola, ale w ubiegłym tygodniu nie odnotowano w tym kraju żadnych nowych zachorowań. W Sierra Leone zarejestrowano od 3 lipca 34 nowe przypadki zachorowania i 14 zgonów, zaś w Liberii odpowiednio 16 i 9. "Liczby te wskazują, że aktywne szerzenie się wirusa ma tam nadal miejsce" - zaznacza komunikat.\nWystępując we wtorek na briefingu prasowym jeszcze przed opublikowaniem komunikatu, Fadela Chaib, rzeczniczka WHO wskazała, że do zarażania się wirusem dochodzi przede wszystkim przy opiekowaniu się osobami chorymi i na pogrzebach - czyli w kręgach rodzinnych.\n- Jeśli nie powstrzymamy transmisji (wirusa) w kilku punktach zapalnych w trzech krajach, nie będziemy mogli mówić, że kontrolujemy epidemię - ostrzegła.


podróże - Łucznictwo Kyudo\n(...) przecież stać na drogi hotel, a poza tym nie zawsze trzeba przepłacać. Baza noclegowa Krakowa jest naprawdę bardzo dobrze już rozwinięta i warto mieć to na uwadze, kiedy będziemy poszukiwać jakiegoś lokum, kiedy już zdecydujemy się na pobyt w tym pięknym i klimatycznym mieście. Wszystko zależy oczywiście od tego, co chcemy tutaj (...)\n(...) że to miasto jest stolicą województwa wielkopolskiego wydawałoby się, że nie będzie możliwe zorganizowanie wesela w przystępnej cenie. Nic bardziej mylnego! Wystarczy wpisać zajrzeć do internetu. Zobacz tutaj: http://www.hotelzieliniec.pl/ i cała gama pensjonatów, (...)\n(...) uwagę. Ludzie w dzisiejszych czasach potrzebują większych atrakcji niż kilka dań i alkohol, taka impreza z pewnością nie do końca wszystkim przypadnie do gustu i nie scali kadry (...)


Home›Twoje pieniądze›Oszczędzanie na zakupach\nW ten sposób możemy łatwiej kontrolować zdrowszy tryb życia - mniej alkoholu, słodyczy papierosów. Oszczędności na tych produktach przybliżą nam wizytę u kosmetyczki czy zakup karnetu na basen. Wiele osób znaczne kwoty przeznacza na suplementy diety, witaminki czy minerały. Może lepiej garść pastylek zamienić na świeże owoce i warzywa? Tak pojawia się kolejna oszczędność.\nGdy już jesteśmy w otchłani półek sklepowych, bądźmy twardzi i nie dajmy się zmanipulować. Przeanalizujmy to co widzimy. Hasło "promocja" pojawia się bardzo często, do tego specjalne oznaczenia cen na czerwonych lub żółtych tłach, które teoretycznie mówią o jakiejś okazji. Teoretycznie bo, często to po prostu sposób na przyciągnięcie naszej uwagi.\nTym sposobem macie w domu torebkę, która niekoniecznie jest Wam potrzebna, a zakup tej potrzebnej nieco się oddalił. Morał? Pamiętajmy czego dokładnie chcemy i do czego jest to nam potrzebne. Sklepy coraz częściej organizują promocje ze znanymi markami z wyższych półek. Prowokują nas do zakupów hasłem "Top marka dla każdego". Tylko czy potrzebujemy marki czy określonych parametrów?