Tagi alarmy domowe bezpieczny dom\naktualizacja: 2021-07-26 11:25:54\nCzujki wstrząsowe - element ochrony posesji\nNajczęściej tworzy się dwie strefy bezpieczeństwa – w linii ogrodzenia oraz przy budynku. Na barierze otaczającej działkę montuje się czujniki wstrząsowe. Podczas próby sforsowania ogrodzenia reagują one na wibracje, co skutkuje uruchomieniem alarmu. Bardzo ważne jest odpowiednie skalibrowanie czułości urządzeń – aby nie reagowały na silniejszy wiatr, padający deszcz czy grad. Alarmu nie powinny wywoływać też małe zwierzęta, np. koty.\nBariery podczerwieni - element ochrony posesji\nZ kolei w dowolnym miejscu na posesji ustawia się bariery podczerwieni. Emitują one wiązki promieni, widoczne tylko w podczerwieni. Ich przecięcie przez włamywacza aktywuje alarm. Również w tym przypadku najistotniejszą kwestią jest wykluczenie fałszywych alarmów. Warto więc zakupić system dobrej klasy, który odróżnia ruch małych zwierząt czy spadające liście od prawdziwego zagrożenia. Bariery różnią się zasięgiem – od kilku do nawet 100 m. Komunikują się ze sobą i z centralą za pomocą kabli bądź bezprzewodowo.\nAlarm uruchamia się po przerwaniu wiązek podczerwieni przez intruza. fot. Optex\nCzujki ruchu - element ochrony posesji\nNa ścianach domu – przede wszystkim w pobliżu okien i drzwi tarasowych – montuje się zaś specjalne czujki ruchu, przystosowane do pracy na zewnątrz budynku. Podobnie jak w przypadku urządzeń stosowanych w domu, najskuteczniejsze są modele dualne. Do wykrycia intruza wykorzystują one zarówno promieniowanie podczerwone (cieplne), jak i mikrofale.\nCzujniki w systemie alarmowym muszą być przede wszystkim odpowiednio rozmieszczone. Jeżeli nie da się uniknąć skierowania wewnętrznych czujek ruchu na kominek lub okna (w salonie), należy zastosować detektory dualne (PIR + MW).\nAby instalacja działała prawidłowo, należy odpowiednio rozmieścić i skonfigurować czujniki ruchu – tak, aby nie reagowały na małe zwierzęta. fot. Optex\nZobacz, jak działa zewnętrzna czujka ruchu\nSystem monitoringu - element ochrony posesji\nUzupełnieniem zewnętrznej instalacji alarmowej jest system monitoringu, umożliwiający obserwowanie tego, co dzieje się na posesji. Składa się on z umieszczonego w domu monitora, kamer przemysłowych, rejestratora oraz przewodów zasilających i sygnałowych – o ile urządzenia nie komunikują się bezprzewodowo. Prawidłowe działanie instalacji zależy od właściwego rozmieszczenia kamer. Muszą być one zamontowane tak, aby swoim zasięgiem obejmowały miejsca najbardziej zagrożone włamaniem – przede wszystkim okna oraz drzwi tarasowe i boczne.\nKamery monitoringu powinny obejmować swoim zasięgiem miejsca najbardziej narażone na włamanie, czyli okna i drzwi tarasowe. fot. Satel\nKamery często zastępowane są znacznie tańszymi atrapami, których zadaniem jest odstraszanie złodziei. Z wyglądu nie różnią się one od oryginałów, niektóre modele wyposażone są nawet w świecącą diodę i czujnik ruchu, dzięki czemu ustawiają się w kierunku poruszającego się obiektu.\nNa zdjęciu otwierającym: Przykładowy schemat zabezpieczenia posesji za pomocą czujek zewnętrznych (fot: Optex)\nOkazuje się, że jest wiele sposobów na to, aby powstrzymać włamywacza przed wtargnięciem do naszego domu. Skuteczne zasieki można postawić już na samym początku - planując konstrukcję ogrodzenia, instalując monitoring oraz wybierając model...\nWłamania to w naszym kraju wciąż spory problem - rocznie dochodzi do około 70 tys. takich zdarzeń. Dlatego właściciele domów starają się je na różne sposoby zabezpieczyć. Stosują zarówno bariery mechaniczne (np. antywłamaniowe drzwi, okna), jak...\nPoprzedni materiał Policja radzi, jak zabezpieczyć się przed włamaniem\nNastępny materiał Jakie systemy sterowania i zarządzania budynkiem oferują producenci?


SeedArt Projektowanie ogrodów - OKatalog - Katalog Katalogów OK\nDodano dnia: 29.04.2016 o godz: 14:48 | Numer ID: 11590\nŁadnie prezentujące się ogrody i wyjątkowe projekty to nasza specjalność. Misją naszego przedsiębiorstwa ogrodniczego jest tworzenie jedynych w swoim rodzaju przestrzeni ogrodowych, idealnie dobranych do potrzeb naszych Klientów. Uważamy, że ogród to miejsce w którym biorą swój początek pasje i największe, życiowe marzenia. Zawsze zwracamy uwagę na to, aby przestrzeń ogrodowa ułatwiła kontakt z naturą i inspirowała do optymistycznego i twórczego myślenia.\nZatrudnieni w naszym przedsiębiorstwie specjaliści głównie specjalizują się w opracowywaniu wyjątkowych projektów ogrodów, korzystając z siły natury i koncepcji praktycznego wykorzystania przestrzeni. Zawsze indywidualnie podchodzą do każdego projektu, by jak najlepiej odzwierciedlić oczekiwania naszych Klientów. Wszechstronna wiedza w sferze roślin i architektury krajobrazu, pozwala im tworzyć piękne aranżacje, które są odczuwane przez każdy zmysł. W procesie tworzenia krajobrazu, zatrudnieni w naszej firmie pracownicy wykorzystują piękne rośliny, a także stylowe dekoracje drewniane i kamienne, które pomogą wyeksponować nowoczesny wygląd przestrzeni.\nPo za główną specjalizacją, nasza firma świadczy także usługi związane z pielęgnacją terenów zielonych, brukarstwem, instalacją oświetlenia i systemów nawadniających, oraz odśnieżaniem i sprzątaniem ogrodów przy prywatnych domach, jak i w miejscach publicznych. W naszej pracy wykorzystujemy specjalistyczne preparaty, a także bogate zaplecze urządzeń, które mają wpływ na szybsze zakończenie zlecenia.\nNasze projekty trafiają w zróżnicowane gusta Klientów. Dbamy o unikatowe i innowacyjne aranżacje, które podkreślą urodę posesji i uprzyjemnią chwile spędzane na łonie natury. Świadczymy rzetelne usługi ogrodnicze na każdą kieszeń, łącząc prostą elegancję z wytworną sztuką ogrodową. Jesteśmy do Państwa dyspozycji.\nMEBLE (47), poradniki bukmacherskie (59), bukmacher (128), szukam pracy (43), jaka praca (30), zakłady (36), Wrocław. (27), zakłady bukmacherskie (176), Blog bukmacherski (84), forum bukmacherskie (35), zakłady sportowe (63), bukmacherzy online (39), blog (25), nieruchomości (27), fora bukmacherskie (26), zakłady online (72), pozycjonowanie (68), turystyka (28), kraków (47), strony internetowe (33), poradnik bukmacherski (64), pozycjonowanie stron (25), motoryzacja (29), katalog stron (44), legalni bukmacherzy (82), uroda (36), zakłady na sport (63), ubezpieczenia (29), zdrowie (53), darmowe typy sportowe (30), strony www (37), wroclaw (60), reklama (45), oferty pracy (40), bukmacherzy (45), sklep internetowy (31), dam pracę (36), sklep (37), blog online (54), Fotografia ślubna (30)


TENTE | Warsztaty dla studentów WAiW — UAP Poznań\nPod tym hasłem 24 października 2017 roku w TENTE, odbyły się pierwsze warsztaty o mobilności, zorganizowane dla studentów z Wydziału Architektury i Wzornictwa na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.\nWizyta w TENTE była dla studentów bardzo ciekawym i inspirującym doświadczeniem – prof. dr hab. Bogumiła Jung Jung, Prorektor ds. kontaktów z interesariuszami zewnętrznymi – Był to pierwszy etap naszej współpracy, która została zaplanowana, jako wymiana doświadczeń pomiędzy Partnerami – UAP i TENTE. Nasi studenci, odwiedzając siedzibę konkretnej firmy, widzą rzeczywiste odniesienie dla swojej pracy nad rozwijaniem projektu semestralnego. Zyskują niejako realną perspektywę dla przyszłych działań twórczych i poszukiwań projektowych. Ponadto zapoznają się z całym szeregiem zagadnień technicznych, technologicznych, co pomaga im potem lepiej zrozumieć zagadnienia projektowe. A z drugiej strony firma ma bezpośredni kontakt z przyszłymi twórcami – designerami, projektantami mebli czy też architektami wnętrz. Studenci są ciekawi nowych doświadczeń, zadają pytania, a dzięki\nwspólnemu poznaniu się, są bardziej zaangażowani w projekt, bo mają więcej danych na temat przyszłego odbiorcy ich pracy.\nWszystkiego mogliśmy dotknąć, doświadczyć, przetestować. Jest to dla nas najbardziej efektywna forma nauki. – Karolina Puzio, studentka UAP Wiemy już, jakie możliwości mają kółka TENTE. Otworzyło nam to głowy na nowe, kreatywne zastosowania. Temat był obszernie przedstawiony, wiedza, którą zdobyliśmy znacznie ułatwi nam pracę nad tematem konkursowym. Najbardziej podobała mi się część warsztatowa, gdzie mogliśmy samodzielnie zmontować zestaw kołowy. Była to praktyczna lekcja, dzięki której każdy z nas poznał wnętrze kół, co jak się okazało nie jest banalną sprawą. Współpraca z UAP, a szczególnie z młodymi designerami sprawiła nam wiele radości i pozwoliła spojrzeć świeżym okiem na temat, który jest naszym przewodnim przesłaniem, czyli mobilność. – Andrzej Boniewicz, prezes zarządu TENTE Sp. z o.o. Ze studentami dyskutowaliśmy o mobilności przez pryzmat przyszłego użytkownika w aspekcie ergonomii, bezpieczeństwa, wygody, wyrównywania szans niepełnosprawnych oraz estetyki. Tego ostatniego nie mogło zabraknąć w rozmowach w przyszłymi artystami. Ogromnie nas ucieszyło żywe zainteresowanie studentów tematem mobilności. Z podekscytowaniem czekamy na rezultaty konkursu, który zainicjowaliśmy tym warsztatem wraz z prof. Bogumiłą Jung oraz prof. Marzeną Wolińską. Nie możemy się już doczekać, by zobaczyć prace młodych designerów w konkursie + KOŁO. Najbliższa ku temu okazja, będzie 12 grudnia, podczas konsultacji technologicznych. Wierzę, że nasza współpraca z UAP będzie się rozwijała, czemu idealny początek dały warsztaty.


ROZKLOSZOWANA SPÓDNICA EKO SKÓRA PresKA XS - Allegro.pl - Więcej niż aukcje. Najlepsze oferty na największej platformie handlowej.\nszukasz ROZKLOSZOWANA SPÓDNICA EKO SKÓRA PresKA XS (0 ofert)\nCzy chodziło Ci o ROZKLOSZOWANA SPÓDNICA EKO SKÓRA PrasKA XS?\nSPÓDNICA SPÓDNICZKA SKÓRA SKÓRZANA OŁÓWKOWA SEXY\nTKANINA ECO EKO SKÓRA DERMA SKAJ MEBLOWA 70% OFF\nKOBIECA SPÓDNICA KONTRAFAŁDY ROZKLOSZOWANA P888\nmocna gruba eko skóra skaj derma materiał HIT\nSPÓDNICA ROZKLOSZOWANA MIDI MODNY FASON KOLORY 36\nEKO SKÓRA SKAJ DERMA TKANINA MINIKARO materiał NEW\nXS ZIP CZARNA spódnica rozłożysta zakładki 34\nROZKLOSZOWANA SPÓDNICA MIDI ZA KOLANO JESIEŃ P926\nEKO-SKÓRA SKAJ MATERIAŁ D9002 TAPICERSKI CZARNY\nEKO-SKÓRA GRUBA TAPICERSKA SKAJ MATERIAŁ OBICIOWY\nSpódnica to must have w garderobie każdej kobiety w okresie wiosennym. O tej porze roku wreszcie możemy odłożyć na dno szafy spodnie i odsłonić łydki. Jak w codzienne stylizacje wkomponować skórzany model? Z jakimi częściami stroju warto nosić spódnicę ze skóry tej w…\nJak stylizować rozkloszowane spódnice? Z czym je zestawiać, aby wpisały się w trendy? Zdradzamy sprawdzone połączenia ze spódnicami w stylu retro.\nSpódnice kojarzą się nam głównie z letnimi, zwiewnymi stylizacjami. Jednak ten element garderoby świetnie sprawdzi się także zimą. Spódnica pasuje na każdą okazję i do każdej figury. Jest to ubranie bardzo kobiece, które w prosty sposób można dopasować do naszego cha…\nW dniu ślubu ważny jest wizerunek panny młodej i pana młodego. Nie bez znaczenia pozostają również kreacje rodziców. Mama i teściowa pełnią ważne funkcje w tym szczególnym dniu, na przykład witają młodą parę chlebem i solą na progu sali weselnej. Panie powinny zatem …


• Zobacz wątek - Odznaki (symbole w podpisie)\nTeraz jest 23 mar 2019, o 06:11\nOdznaki (symbole w podpisie)\n3 mar 2015, o 20:55\nJak już pisałem mogę się zająć tą sekcja\nPoniżej tłumaczenie odznak zaproponowanych przez Chris z OCC\n(propozycje zmian nazw mile widziane)\nPuchary z boku\n- Zwycięzca Dywizji I\n- Zwycięzca Dywizji II\n- Zwycięzca Dywizji III\n7+ Obrażeń zadanych – gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ławki rezerwowych na koniec gry i dodanie nazwy przeciwnika tak aby przeciwnik otrzymał swoją odznakę\n7+ Obrażeń otrzymanych – gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ławki rezerwowych na koniec gry i dodanie nazwy przeciwnika tak aby przeciwnik otrzymał swoją odznakę\nPo sezonie na podstawie BBM’a:\nWorek treningowy – Najwięcej otrzymanych powaleń z całej dywizji\nDzwonnik – Najwięcej zadanych powaleń z całej dywizji\nGrabarz - Najwięcej otrzymanych śmierci z całej dywizji\nSeryjny morderca - Najwięcej zadanych śmierci z całej dywizji\nSzalony punktujący - Najwięcej przyłożeń z całej dywizji\nCzarny rycerz – Najlepszy obrońca z całej dywizji\nSkurczybyk – Najwięcej przechwytów z całej dywizji\nUderz coś innego – Największa kombinacja podań i złapań z całej dywizji\nBezbłędny sezon - Sezon bez remisu i porażki\nPropozycje do rozpatrzenia:\nDawid - za zabicie postaci z siłą 5+ – gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ławki rezerwowych na koniec gry\nGoliat - za zabicie postaci ze zwinnością 5+ – gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ławki rezerwowych na koniec gry\nGłową w mur - za zabicie postaci z pancerzem 9+ – gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ławki rezerwowych na koniec gry\nIkonki zostawie Domingo bo On jest specem od grafiki Chyba że mam sam coś poszperać\nOstatnio edytowano 4 mar 2015, o 21:40 przez Sir Mewash, łącznie edytowano 2 razy\nRe: Odznaki (symbole w podpisie)\n3 mar 2015, o 20:59\nProponuje moze jeszcze odznaki\n3 mar 2015, o 21:28\n3 mar 2015, o 23:05\nSir Mewash napisał(a): ... gracz musi udokumentować zaistniałą sytuacje zrzutem z ekranu ...\nWszystko niby fajnie, ale powiedz mi kto się będzie chciał w to bawić, garstka graczy może. Jak już robić coś takiego to niech dane będą ciągnięte z bbma (co prawda nie ma tam wszystkich danych bo np. faule nie są liczone), ale będzie to jakoś można sprawdzić ewentualnie i takie statystki, ikonki czy co tam jeszcze zrobić dla każdego gracza, a nie tylko dla garstki tych co zechce im się robić focie i zajmować takimi pierdołami.\nDołączył(a): 17 sty 2013, o 16:50\n4 mar 2015, o 10:24\n4 mar 2015, o 10:52\nPerihelion napisał(a): Wszystko niby fajnie, ale powiedz mi kto się będzie chciał w to bawić, garstka graczy może. Jak już robić coś takiego to niech dane będą ciągnięte z bbma (co prawda nie ma tam wszystkich danych bo np. faule nie są liczone), ale będzie to jakoś można sprawdzić ewentualnie i takie statystki, ikonki czy co tam jeszcze zrobić dla każdego gracza, a nie tylko dla garstki tych co zechce im się robić focie i zajmować takimi pierdołami.\nZatrudnijmy małego chińczyka, który za miskę ryżu będzie nam przydzielał ikonki! No bo przecież to taki problem zrobić screena i wrzucić na forum...\nSkoro to pierdoła tzn. że Ci na niej nie zależy, nie robisz screena i nie dostajesz ikonki - proste.\nyedee napisał(a): Blagam, zwycieZca!\nWino i udokumentowana dysortografia nie pomaga. I tak jestem dumny z siebie że użyłem tylu polskich liter\nAle dziękuje za czujność\nPeri nikt nikogo do niczego nie zmusza, ale z doświadczenia wiem, że to dodaje smaczku rywalizacji i każdy chyba lubi być nagradzany\nCo do samych zrzutów z ekranu. W BBMie nie ma wyszczególnione czy BH jest zadane przez przeciwnika, rzucenie kurduplem, zjedzeniem go czy ugryzienie sługusa. To trzy przypadki które nie liczą się na konto przeciwnika A koordynator tego nie wie i pewnie nie bedzie chciał oglądać powtórki aby to zweryfikować\n4 mar 2015, o 20:01\nChodzi mi o to że nie każdy będzie miał ochotę się w to bawić, a takie odznaki powinny być sprawiedliwie nadawane. W innym wypadku to bez sensu jak tylko garstka to będzie miała, równie dobrze możesz poprosić Domingo to domaluje Ci w profilu i z 10 ikonek. Albo wszystkim po równo albo gówno\nNie jest tak zle na 11 odznak 9 dostajemy z BBM, jedna zalezy od Ciebie jedna od przeciwnika lub od Ciebie Wiec o 91% odznak nie musisz sie martwic\nW OCC masz dodadkowe odznaki za obstawianie meczow i za faulowanie przeciwnikow. Pierwsze wymaga dodatkowo pisania posta druga tez zrzutow z ekranu\n4 mar 2015, o 20:48\nAkurat tu dużego problemu nie widzę, bo "moderator" od ikonek po sezonie podsumuje komu jaką ikonkę. Tylko dwie kategorie (7 obrażeń otrzymanych i zadanych) wymagają wkładu własnego. Takie masakry i tak nie przechodzą bez komentarza. Nie ma co podcinać skrzydeł, jak ktoś ma zapał, żeby wprowadzać coś nowego. Gorzej, bo głupio mieć ikonkę "worek treningowy" .\nEDIT: Właściwie napisaliśmy w tej samej minucie z Mewashem o tym samym


Hejka. :) U kogo się dzisiaj nie rozpadało? Nasza ładna pogoda poleciała na zachód, przynajmniej tak twierdzę po rozmowie z kuzynką, bo u niej w Niemczech było dzisiaj gorąco. ;p Zostawiam Wam przegląd i możliwość zgłaszania najlepszych prac minionego tygodnia.\nPrzegląd obejmuje okres od 11 września do 17 września.\nW tygodniu powstanie poniżej przegląd z prac przez Was zgłoszonych oraz typów redakcji (poinformuję Was o tym). Poprzedni przegląd możecie zobaczyć tutaj. :) Wpadnijcie tam też, jeśli jeszcze nie wiecie, jak się za to zabrać. ;) Na składanie propozycji w komentarzach macie czas do wtorkowego popołudnia.\nGratuluję autorce wytrwałości w składaniu diamencików. Dobra robota. ^^ - monika4451\nJestem ogromną fanką szablonów minimalistycznych autorstwa Zauli! Ten jest bardzo prosty, jednak zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia. - Alessa Belikov\nTa praca ma duszę. Po prostu. Współpraca takich geniuszy nie mogła się nie udać. ;) - monika4451\nBardzo eleganckie ujęcie, do którego oczywiście pasuje Emma. Kolorystyka już skłania się ku jesiennej aurze. Ślicznie. - monika4451\nUwielbiam te kolory <: Ta intensywna czerwień, o dziwo nie rani moich oczu. Przyjemnie się na nią patrzy. Położenie stocków też jest bardzo ciekawe. Ten nagłówek to mój faworyt ♥ - Oreuis\nGraficzka po krótkim urlopie powróciła do nas w świetnym stylu! Powyższy nagłówek to prawdziwy majstersztyk. Czerwony przyciąga wzrok, a świetna kompozycja i ten minimalizm sprawia, że trudno przestać patrzeć na to małe dzieło. - Alessa Belikov\nRyzykowne zagranie, ale bardzo udane. Dzięki turkusowej "wkładce" praca nie jest ponura. - monika4451\nAlessa Belikov 18 września, 2016\nLotus - Follow the Flame\nGraficzka po krótkim urlopie powróciła do nas w świetnym stylu! Powyższy nagłówek to prawdziwy majstersztyk. Czerwony przyciąga wzrok, a świetna kompozycja i ten minimalizm sprawia, że trudno przestać patrzeć na to małe dzieło.\nZaula - Secret Templates\nJestem ogromną fanką szablonów minimalistycznych autorstwa Zauli! Ten jest bardzo prosty, jednak zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia.\noreuis 18 września, 2016\nUwielbiam te kolory <: Ta intensywna czerwień, o dziwo nie rani moich oczu. Przyjemnie się na nią patrzy. Położenie stocków też jest bardzo ciekawe. Ten nagłówek to mój faworyt ♥


Demi i Oskar – sesja ślubna w lesie. » Naturalna fotografia ślubna Magdalena Tarach\nDemi i Oskar – sesja ślubna w lesie.\nKiedy patrzę na te zdjęcia nawet ja daję się nabrać, że to Jamajka albo gorący Barbados. A tu proszę: las na Śląsku, dosłownie spacerek od centrum. Takie cudowne i fotogeniczne miejsca można odkryć nawet w najbliższej okolicy – cała tajemnica tkwi w tym, żeby czasem spojrzeć na świat z trochę innej perspektywy.\nZ ludźmi jest zresztą tak samo. Niby przeglądacie się w lustrze setki razy, znacie twarze swoich drugich połówek na pamięć i wiecie, gdzie ma pieprzyk, gdzie bliznę i jak układają się jej włosy, a później patrzycie na takie zdjęcia jak te i myślicie sobie: „WOW, to naprawdę my?!”. I pękacie z dumy, bo nie przypuszczaliście, że stać Was na taki ogień. Cóż, od tego jestem, żeby go podpalać! 🙂\nDokładnie tak było z Demi i Oskarem – zgodnie przyznali, że co prawda na sesji bawili się świetnie, ale takiej petardy się nie spodziewali. I wiecie co? Tak między nami mówiąc, to myślę, że trochę bajerują – oboje w końcu mają aparycję rasowych modeli, a te tatuaże, warkoczyki i polne kwiaty to dodatki wieńczące z założenia doskonałe dzieło. To jak, gotowi na to, żeby zobaczyć więcej?\n« Agnieszka i Grzegorz – sesja w starej szklarni\nKarolina i Kacper – rockowa sesja w polu. »\n© 2022 Naturalna fotografia ślubna Magdalena Tarach|ProPhoto Blogsite


Święto świętego ekologa\nwarszawa.gosc.pl → Warszawskie wiadomości → Święto świętego ekologa\nOsioł Franek to jedna z wielu atrakcji festynu matariały prasowe /Dobre Miejsce\nWystęp sygnalistów myśliwskich, pieczenie jabłek z cynamonem i ekologiczny spektakl. Festyn rodzinny "Dzień św. Franciszka i Lasu Bielańskiego" odbędzie się po raz trzeci.\nOdbywa się co roku z okazji liturgicznego wspomnienia Biedaczyny z Asyżu.\n- Chcemy w ten sposób przypomnieć jego postawę wobec przyrody i pokazać, że my także jesteśmy za nią odpowiedzialni - wyjaśnia Marcin Królak z Dobrego Miejsca, organizator rodzinnego festynu, który 5 października odbędzie się przy Kościele Pokamedulskim parafii bł. Edwarda Detkensa i Dobrym Miejscu (ul. Dewajtis 3).\nPiknik rozpocznie się o godz. 9, a w programie przewidziano wiele ekologicznych niespodzianek. Zobaczyć będzie można m.in. występ zespołu sygnalistów myśliwskich "Akteon”, którego członkowie nie tylko zaprezentują łowieckie utwory, ale także opowiedzą o pracy myśliwego i leśnika.\nPrzed kościołem rozstawione będą także stoiska przyrodnicze i proekologiczne oraz zielarskie i medyczne prowadzone przez braci z zakonu oo. Bonifratrów.\nChętni będą mogli włączyć się w Akcję Sprzątania Świata, sprzątając Las Bielański i zobaczyć proekologiczny spektakl "Orzeszek - chłopiec z leszczyny”, który wystawi przez Teatr Domowy z Warszawy.\nNa najmłodszych czeka m.in. dmuchana zjeżdżalnia, trampolina i malowanie twarzy. No i oczywiście osiołek solenizant Franek. Podczas festynu między ul. Marymoncką i ul. Kamedulską kursować będzie konny zaprzęg. O godz. 11 w Kościele Pokamdulskim zostanie odprawiona Msza św.\nFestyn zakończy się pokazem unikatowego filmu z listy watykańskiej o świętym z Asyżu "Franciszek” z 1989 r.\nProjekcja rozpocznie się o 18.00, a poprzedzi ją wykład ks. dr Ignacego Kosmana, franciszkanina, wykładowcy homiletyki na UKSW.\ndodane 21.09.2014 16:19


Kulinarne - Kurcgalopkiem\nDo torfowej whisky Laphroaig Wilczy czuje jakiś dziwny sentyment. Zapewne wszystko przez tę jedną, szczęśliwie przywiezioną kilka lat temu na pokładzie Jean de la Lune "Dziesiątkę". Kiedy więc okazało...\npsyche - 2020-02-13\nSerki ołomunieckie to serki dojrzewające wyprodukowane z chudego kwaśnego twarogu. Produkowane są w Lošticach nieopodal Ołomuńca, a Czesi bardzo je cenią. Tak bardzo, że serki mają swoje sklepy fabryczne...\nIslay to jedna z wysp archipelagu Hebrydów Wewnętrznych. Jest raczej mało znana, bo w Szkocji wszyscy jadą na słynną Skye. Na Islay przecież nawet nie można się dostać lądem,...\nJeśli w naszych kieliszkach jest txakoli, a na naszych talerzykach pintxos, to jesteśmy w San Sebastian! 🙂 To chyba jedyne takie miejsce na świecie. Pełne barów z gwiazdkami Michelina, pełne...\npsyche - 2019-07-15\nUwaga! Od maja 2020 r. restauracja Na Bałkany działa pod nazwą #Koszykowa 47 - comfort food & bar. W centrum Warszawy, a jednocześnie na uboczu, na tyłach Placu Konstytucji, powstało...


Rząd pokaże co chce zamówić w aukcjach OZE w 2017 r.\nBiogazownie - nowe otwarcie?\nZ początkiem lipca weszła w życie nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii, która w istotny sposób zmieniła przepisy dotyczące mechanizmu wsparcia. Czy faktycznie nowe regulacje faworyzują biogazownie i czy po trudnym okresie jest szansa na rozwój tej gałęzi OZE?\nJakie zmiany w ustawie o OZE planuje rząd?


Wzrost cen paliw przed Wielkanoca sprawdz ceny paliw przed swietami | Radio ZET\nWzrost ceny paliwa. Ile zapłacisz przed Wielkanocą?\nPrzed nami Wielkanoc, a to dla wielu oznacza rodzinne wyjazdy, które wiążą się z koniecznością odwiedzenia stacji benzynowej. W ostatnim tygodniu marca ceny wszystkich rodzajów paliw poszły w górę. Sprawdź, ile zapłacisz w święta.\nPrzyczyną wzrostu cen paliw jest podwyżka cen ropy na światowym rynku i paliw na krajowym rynku hurtowym. Najbardziej odczują to tankujący olej napędowy, bo jego cena za litr wzrosła o 12 groszy i wynosi 4,61 zł.\n95-oktanowa benzyna zdrożała o 10 groszy i za litr zapłacimy 4,69 zł. Natomiast za benzynę Pb98 zapłacimy o 9 groszy więcej, czyli daje to średni koszt w wysokości 4,99 zł za litr. Najmniej wzrost cen odczują tankujący autogaz, którego cena wzrosła o 3 grosze i teraz litr kosztuje 2,05 zł.\nNajwiększe podwyżki cen wszystkich rodzajów paliw spotkamy na Mazowszu. Za benzynę 95-oktanową i Pb98 zapłacimy kolejno 4,76 i 5,11 zł. Diesel kosztuje 4,66 zł, a LPG 2,17 zł.\nŚrednie ceny detaliczne paliw w Polsce (ceny w zł/l):\nPb98 — 4,99 zł\nPb95 — 4,69 zł\nON — 4,61 zł\nLPG — 2,05 zł\nCo składa się na cenę za litr paliwa?\nceny paliw podwyzka oplat stacja benzynowa Wielkanoc


kultura.wiara.pl » Sylwetki i osobowości » Jestem człowiekiem wierzącym\nRoman Koszowski /Foto Gość\tJózef Skrzek - multiinstrumentalista, wokalista i kompozytor\nO nawracaniu się, show-biznesie i potrzebie wybierania niższych tonów mówi Józef Skrzek.\nBarbara Gruszka-Zych: Z tego, co wiem, lubisz kobiety.\nJózef Skrzek: Od zawsze jestem niesiony przez kobiety. Jako pierworodny byłem ulubieńcem mamy. Kupowała mi kolorowe stroje, uczyła piosenek. Na rodzinnych spotkaniach mama i wszystkie ciocie prosiły: „Józinek, zaśpiewaj coś”. No to śpiewałem śląskie piosenki.\nMama jest dla Ciebie kimś wyjątkowym.\nPrzez lata była najbliższą mi osobą, najlepszym przyjacielem w każdym momencie życia. Kiedy się ożeniłem, to się zmieniło. Miałem już wtedy dwie ważne kobiety – mamę i Alinę. To były miłości uzupełniające się. Jestem pełen podziwu dla mojej żony, dziewczyny z Wybrzeża, która w nastroju morskich zachodów słońca poszła za miłością, za takim Ślązokiem jak ja. To było niesamowite, że od początku czuliśmy, że to wielka miłość i musimy być razem. W czasie naszych różnych małżeńskich trudności żona okazała się bardzo oddana. Czułem, że zawsze pójdzie za mną w ogień. To ma znaczenie pierwszorzędne, jeśli chodzi o rozumienie sakramentu małżeństwa. Jeśli kobieta, z którą idziesz przez życie, jest pewna i masz do niej całkowite zaufanie, to ty w pewnym momencie musisz się stać prawdziwym facetem. Ja to zawdzięczam właśnie Alinie.\nWasze córki mogą zaśpiewać Twój przebój „z miłości jestem”.\nNo właśnie. Jak widzisz, tych kobiet w moim życiu jest więcej. Jestem tatą trzech córek – Kariny, Luizy, Eli i dziadkiem wnuczek – Julii i Leny. Cieszę się, widząc, jak przepięknie zakwitła moja rodzina. A przecież na początku z tego rodzinnego ciepła kobiet poszedłem w męskie granie. Zacząłem pracować z męskim składem – z grupą Czesława Niemena, a potem z SBB. Kobiety pojawiły się znowu podczas mojego grania na pielgrzymkach mężczyzn do Piekar Śląskich. Mimo że przychodzili tam mężczyźni, czułem w tym miejscu obecność świętej kobiety, Matki Bożej.\nJuż jako chłopczyk jeździłeś do Piekar z rodzicami.\nA potem jako dorosły pielgrzym. Pierwszy raz poczułem, że muszę tam zagrać podczas pielgrzymki mężczyzn w 1981 r. Kiedy chopy zaśpiewały po śląsku, wiedziałem, że tu jest moc. Ks. Stanisław Puchała, wtedy duszpasterz akademicki, załatwił mi to w następnym roku. To było wielkie przeżycie. Miałem tremę, nie wiedząc, czy ta moja muzyka, grana w czasie Sumy na syntezatorach, przejdzie. Siedziałem cicho w kapliczce, gdzie miałem swoje miejsce, i czekałem na wyrok. Aż wreszcie odezwał się bp Herbert Bednorz: „Ty, Skrzek, pójdź tu ino”. Oniemiałem z wrażenia, że biskup stojący na wzgórzu pokazuje mnie ręką. Poszedłem do niego, a on zapytał zebranych: „No i co chopy, fajnie groł?”. Nie zapomnę do końca życia, jak rozległo się wtedy długie: „Jaaaa”. Nie krótkie „tak”, ale śląskie „ja”.\nJak partia chóru męskiego.\nBiskup powiedział, że skoro tak się spodobało, to mogę tu grać. I grałem na piekarskim wzgórzu przez 25 ostatnich niedziel maja.\nCzy w takim miejscu gra się inaczej?\nWiedziałem, że nie wolno mi tam grać wyżej niż modlitwa. Albo inaczej – musiałem się pilnować, żeby modlić się razem z pielgrzymami w muzyce.\nTo nowa jakość, zwykle artyści lubią się popisywać.\nTo fatalne, tak nie wolno. Przecież to przejaw pychy.\nA co Ty robisz ze swoją pychą?\nOna jest nieunikniona, kiedy co chwilę słyszysz pochwały. Cały ten show-biznes jest naćpany gwiazdorami, celebrytami, spragnionymi komplementów. I jak ci to nie odpowiada, to albo będziesz stał w kącie, albo jesteś tak silny, że decydujesz się pozostać postacią skromną, a jednocześnie wyrazistą, i dzięki temu trafiasz do ludzi. Wydaje mi się, że idę w tę stronę, przekonany, że tak jest najlepiej.\nW latach 80. Ty, znany rockman, z dużym powodzeniem dawałeś koncerty w kościołach.\nGranie w kościołach to wielki zaszczyt. Występując tam po ogłoszeniu stanu wojennego, zacząłem w moich kompozycjach iść w stronę łagodności. Nie chciałem we wszechobecnym strachu jeszcze na ludzi napierać. W tej muzycznej przemianie pomogły mi pielgrzymki do Piekar Śląskich. Grałem nową muzykę, będącą połączeniem muzyki organowej z elektroniczną, na dodatek wypełnioną treściami religijnymi. Dostałem wtedy od ks. Puchały zbiorki poezji Romana Brandstaettera „Pieśń o moim Chrystusie” i „Hymny Maryjne”. Pierwsza pieśń, którą w latach 70. zagrałem z SBB w kościele na zaproszenie właśnie ks. Puchały, zaczynała się od słów: „Zbliż się do mego serca”. Okazało się, że znajduję się w tym, bo jestem człowiekiem wierzącym.\nTrzeba trzymać się Dekalogu. Dochodzenie do zgodności życia z Dekalogiem to wielka sztuka. Przecież człowiek stale się łamie i już od południa, a czasami nawet od rana jest grzeszny. Muszę to przyznać, że teraz moim głównym zadaniem jest codzienne nawracanie się. Oczywiście można być takim żonglerem, lawirującym w marzeniach oraz na trasach koncertowych. Ale co z tego zostaje? Efektem prawdziwej wiary jest to, że zachowałem rodzinę. Wybrałem ją, dokonując odpowiednich wyborów, i cieszę się nią każdego dnia.\nJednak w swoim czasie królowałeś na scenie, śpiewając „Freedom”.\nNie byłem takim typowym rockmanem. Podobało mi się freedom, taka wolność na maksa, ale wiedziałem, że ona musi mieć ograniczenia. Dlatego protestuję przeciw hasłu „Róbta, co chceta”, bo każdy musi ponosić odpowiedzialność za swoje czyny. W tamtych czasach niekiedy brakowało mi całkowitej odpowiedzialności. Bo wiesz, kiedy ludzie ci kadzą, wywyższają cię, to przez moment masz wrażenie, że jesteś nie wiadomo jaki. Ale za chwilę okazuje się, że oni nagle zmieniają front i odwracają się od ciebie.\nZwłaszcza kiedy masz jakąś pauzę, chorujesz, brak Ci weny...\nDlatego jest takie istotne, w jakiej dyspozycji jesteś jako człowiek. Jaki masz charakter, jakimi zasadami się kierujesz, jak pracujesz nad tym, żeby podobne doświadczenia nie wytrąciły cię z równowagi. Trzeba stale zastanawiać się nad tym, co jest dla ciebie najważniejsze.\nNa początku kariery też musiałeś się zastanowić, czy grać w sprawdzonych składach, czy robić coś swojego.\nGrając z zespołem Break- out i z Czesławem Niemenem, stwierdziłem, że w tym pogmatwanym show-biznesie lepiej stworzyć własny zespół. Wyczułem, że mogę robić coś więcej. A poza tym te trasy na okrągło były coraz bardziej wykańczające. Z kilkoma kolegami założyłem blues band SBB, którego nazwa znaczyła: „Szukaj, burz, buduj”. Dotąd byłem klasykiem, uczyłem się grać na fortepianie i skrzypcach w szkole muzycznej im. Karłowicza w Katowicach. Potem zaliczyłem cztery semestry na Akademii Muzycznej i nagle zwróciłem się ku innej muzyce. Zawsze miałem lokate włosy, ale wtedy zapuściłem je do pasa. Graliśmy z przekonaniem, że musi się nam udać. W tamtych czasach ludzie bardziej się kochali i chętnie przyjmowali nasze propozycje. Potem wciągnąłem w nasze granie brata Janka, który ciężko pracował na kopalni. Siostra była mistrzynią Polski w jeździe figurowej na lodzie, ja byłem na scenie, a on w kopalni. Tę decyzję podjęliśmy z mamą, która miała do mnie ogromne zaufanie, a ja do niej jeszcze większe. Janek świetnie grał na harmonijce ustnej, najpierw w SBB, a potem wyszedł w świat ze śląskim bluesem. Jego utwór „O mój Śląsku, umierasz mi w biały dzień” stał się szlagierem przerabianym przez raperów. Nasze granie zaczęło się bardzo partyzancko, bo dawaliśmy koncerty w klubach, piwnicach. Potem nagle znaleźliśmy się na scenach światowych.\nTo zasługa Twojej ciężkiej pracy.\nTo prawda, ciężko pracowałem, żeby znaleźć się na rynku. Ale szybko przyszły sukcesy – łącznie z moim koncertem urodzinowym na największym festiwalu w Europie, w Roskilde w Danii. Grałem tam po takim tuzie, jak noszony na rękach Bob Marley, który wtedy zaśpiewał mi „Happy birthday”. To wszystko mnie budowało. Wiesz, kiedy jesteś na scenie i czujesz, że trafiasz do widowni, że ci ludzie ciebie potrzebują, to dostajesz dodatkowych sił. Jak śpiewasz „Freedom” w Brnie i widzisz, że 50 tys. młodych manifestuje, że jest za wolnością, to ty też czujesz się wolny.\nNadal masz ogromne grono fanów.\nBardzo szanuję tych, którzy kochają moją muzykę, bo zawsze gra się dla kogoś. Nie można zamykać w sobie tej siły, która idzie z nieba. Ona przychodzi do ciebie, żebyś ją komuś przekazał. Masz tę muzykę w sobie, ale nagle wychodzisz na scenę, zamykasz oczy i grasz, znajdując się w niesamowitym świecie marzeń, który ty zamieniasz w dźwięki. Co innego, kiedy jesteś tylko kompozytorem, a co innego, kiedy wychodzisz na scenę i dajesz z siebie wszystko. Nie dziwię się, że muzycy, którzy tak uczciwie grają, szybko umierają. Bo każdy koncert to oddychanie z tymi, którzy cię słuchają. Teraz wiem, że granie to dotykanie różnorodnej materii. Jest nią wnętrze człowieka, akustyka, a także, zwłaszcza w kościołach – Bóg.\nGrasz na różnych instrumentach, ale organy mają największą moc.\nKiedy na nich gram, jestem facetem, który sobie skubie tę muzykę gdzieś na orlim gnieździe. Widzę stamtąd wzniesione do góry dzióbki siedzących w ławkach, które wołają „daj nam jeść”. Za każdym razem nie wiem, czy jak zejdę z chóru, to oni będą chcieli jeszcze na mnie patrzeć.\nIle koncertów dałeś?\nNie ma szans, żeby je policzyć. To już piąta dekada, odkąd jestem na scenie.\nSiedemdziesiątka, którą właśnie świętujesz, ma znaczenie?\nMa, bo jeśli chodzi o głos, to już go trzeba modulować. To już nie są te tonacje. Już nie śpiewasz w „a”, ale w „fis”, a może „e” i niżej.\nTo brzmi jak metafora życia.\nTo wyjawienie tego, jak się czujesz. Są momenty, że idziesz jak błysk, jakbyś był niesiony przez anioły. A kiedy indziej jesteś po prostu zachrapociały.\nJesteś najstarszy w rodzinie Skrzeków.\nPo śmierci taty, mamy, brata, została mi młodsza o 9 lat wspaniała siostra Teresa. Zamiast jechać do Stanów, bo miałem takie propozycje, zostałem na ojcowiźnie, w domu zbudowanym przez pradziadków. Czuję niesamowitą więź z tym miejscem i pewność, że dobrze wybrałem. Najstarsza córka Karinka mieszka blisko nas i to sprawia, że czuję, iż to miejsce będzie mieć opiekunkę. Po latach podróży po świecie doszedłem do wniosku, że jestem domatorem. Jeździsz, zachwycasz się innymi stronami, bo są piękne…\n…ale najlepiej Ci jest w Michałkowicach.\nNawet nie wiesz, jak mnie cieszy mój dom z ogródkiem.\nNie przez przypadek wspomniałam, że jesteś najstarszy. Tylu bliskich musiałeś już pożegnać. Czy da się oswoić śmierć, towarzysząc odchodzącym?\nNajbliżsi umierali na moich rękach. Śmierć taty Ludwika była nagła. Przyszedł z szychty i przestał oddychać, a ja próbowałem go ratować. To było prawie 50 lat temu, a wciąż pamiętam to jak dziś. Została mi mama Maria, mój wielki przyjaciel, skromny w swojej wielkości. Jakiś czas przed śmiercią wyjechała za granicę, żeby pomagać siostrze. Była oddana ludziom, miała niesamowitą witalność. Moment nieuwagi w domu spowodował jej kontuzję. Potem zaczęło się leczenie, które zamieniło się w walkę o przetrwanie. 19 marca, w świętego Józefa, lekarze stwierdzili, że to stan krytyczny. Wtedy straciłem najlepszego przyjaciela na ziemi. Trzymałem ją za ręce, kiedy oddychała, a kiedy przestała oddychać, nadal trzymałem ją za ręce, ale już były zimne. Wcześniej odszedł brat Janek, który dwa tygodnie walczył o życie po przebytym w domu udarze. Już się wydawało, że z niego wyjdzie, ale nastąpił drugi wylew. Przez te dwa tygodnie grałem mu na harmonijce i próbowałem z nim rozmawiać, kiedy już sam nie mógł mówić. Wtedy najbardziej się do niego zbliżyłem. Kiedy umarł, pomyślałem, że śmierć to przejście z jednej temperatury do drugiej. Przecież ręce zmarłych, które trzymałem, były te same, tylko miały inną temperaturę. To było nieprawdopodobne, kiedy widziałem, jak ich ciała nagle zmieniają się w rzeźby. W tym momencie było dla mnie jasne, że najważniejsza w tym wszystkim jest ich dusza. Potem zaczynały się ceremonie, płacze, ale ja wiedziałem, że ich dusza nie płacze, czekając na zbawienie.\nZa miesiąc Twoja mama skończyłaby 92 lata.\nWłaśnie z wujkiem Jankiem świętowaliśmy wczoraj jego 93. urodziny. Mojej mamy nie ma tutaj, bo Bóg tak chciał. Musimy mieć na uwadze, że kiedy modlimy się w „Ojcze nasz”: „Bądź wola Twoja”, to trzeba wypowiadać te słowa z wiarą, bo tylko wtedy życie układa się w sens. Jestem coraz bardziej pewny swojej wiary, będącej kontynuacją wiary idącej od pokoleń.\nDajesz jej przykład młodszym, także przy okazji swojego jubileuszu.\nNie wiedziałem, że taki jubileusz można świętować tak entuzjastycznie. To radość, satysfakcja, zadośćuczynienie, ale jednocześnie zadanie, bo jeszcze trzeba coś robić. Bo tuż przed nami są pokolenia, które uczą się żyć. •\nmultiinstrumentalista, wokalista i kompozytor. Starszy brat muzyka Jana Skrzeka „Kyksa”. Założyciel legendarnego zespołu SBB. 25 razy grał na pielgrzymkach mężczyzn do Piekar Śląskich. 2 lipca br. skończył 70 lat.


Internetowy sklep elektryczny - Katalog stron Ekostim\ndentysta, projektowanie wnętrz, kredyty, producent, regulacja napędów, prace magisterskie, księgowość, styczniki, przekładnie, prace licencjackie, reduktory, motovario, biuro rachunkowe, klimatyzacja, Softstarty, przeprowadzki, lenze, ogloszenia, falowniki, silniki, restauracja, projektowanie ogrodów, pożyczki, studia, psycholog, falowniki omron, falownik, handel, pisanie prac, lodz\nSklepElektryka24.pl to sklep elektryczny, który powstał z myślą o osobach ceniących sobie wysoką jakość i komfort zakupów przez Internet. Rozbudowany katalog produktów zawiera profesjonalne narzędzia i akcesoria elektryczne. Dodatkowo w sklepie można dostać sprzęt związany z fotowoltaiką i energią wiatrową. Wyspecjalizowani pracownicy dbają o najwyższy poziom obsługi, a przystępne ceny i szybka realizacja zamówienia umilają zakupy.\nTytuł: Internetowy sklep elektryczny\nsklep elektryczny, mierniki elektryczne, urządzenia elektryczne, akcesoria\nNa krajowym rynku jesteśmy niekwestionowanym liderem w dziedzinie numizmatów oraz akcesoriów do kolekcjonowania monet. Nasza oferta jest bardzo obszerna i obejmuje na przykład kolekcje miniatur monet polskich powszechnego obiegu, monety NBP, wiele kolekcji najbardziej i ... szczegóły wpisu »\nProdukty oferowane przez Paste Group z Poznania dekorują wnętrza kuchenne, łazienki, tarasy i inne obiekty w domach na całym świecie. Dystrybutor Paste Group ma w sprzedaży zarówno polskie wytwory (płytki ceramiczne, armatury, ceramikę i chemię budowlaną), jak i zagrani ... szczegóły wpisu »\nFirma Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości Telewizja Przemysłowa, zajmuje się wdrażaniem systemów monitoringu oraz sprzedażą sprzętu i urządzeń cctv. Prowadzimy sklep wysyłkowy zaopatrzony w ogromny wybór produktów i artykułów. Oferujemy największy w branży cctv wy ... szczegóły wpisu »\nSprawdź nasze poduszki\nW Warszawie ma swoja siedzibę market internetowy poduszkiortopedzyczne.com, który proponuje możliwość nabycia różnych poduszek anatomicznych uznanej firmy Valde. W naszym asortymencie są wyroby ortopedyczne zrobione z surowców najlepszej jakości dopasowane do wymagań ka ... szczegóły wpisu »\nWitryna pod nazwą e-mama.pl to idealne miejsce gdzie koniecznie musi zajrzeć każda niewiasta oczywiście też ta, która oczekuje przyjścia dziecka na świat żeby kupić konieczne przedmioty. Tu można nabyć mnóstwo różnorodnych akcesoriów, które są niezbędne aby we właściwy ... szczegóły wpisu »\n200 staranie dobrych produktów to obecny asortyment sklepu internetowego Snob shop, który w najbliższym czasie urośnie o kilkanaście nowych artykułów. Sklep Snob shop powstał z myślą o wszystkich tych, którzy poszukują nietuzinkowych bibelotów czy innych ozdób, które mo ... szczegóły wpisu »\nNa stronie internetowej Buty360.pl są Państwo w stanie znaleźć sporo godnych uwagi ofert obuwia. W różnych kategoriach znajdą Państwo m.in. obuwie na lato, botki, a także buty dla panów. Dzięki tak szerokiemu wyborowi wszyscy mogą znaleźć propozycję dla siebie. W przeds ... szczegóły wpisu »\nKoty to wyjątkowe zwierzęta, posiadają nieprzeciętny urok jak również indywidualny charakter. Kochają się bawić aczkolwiek w razie nudy mogą figlować co może zaowocować np.: zrzuconą dekoracją z półki. By uniknąć przykrych niespodzianek należy ulubieńcowi zapewnić właśc ... szczegóły wpisu »\nKatalog posiada 6830 stron internetowych w 15 kategoriach i 526 podkategoriach. Gości online 72. Stron oczekujących 2.


Muzyka21 nr 10/183 - październik 2015 r. - rok XVI\nWarszawska Filharmonia przyzwyczaiła nas od lat do tego, że repertuar polski jest dla niej „persona non grata” i to nie tylko w murach swojej siedziby na Jasnej, ale, co szczególnie przykre, podczas swoich wojaży zagranicznych. Dlatego też z ogromnym zadowoleniem przyjęliśmy wiadomość, że podczas Wystawy Światowej EXPO 2015 w Mediolanie, na zakończenie obchodów Dnia Polskiego dzięki tej instytucji goście wystawy mogli usłyszeć w jej wykonaniu tylko repertuar polski: włoską premierę IV Symfonii „Tansman epizody” op. 86 Henryka Mikołaja Góreckiego oraz I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 Fryderyka Chopina. W koncercie wziął udział pianista Andrzej Wierciński a całość poprowadził Jacek Kaspszyk. Brawo! Chcemy wierzyć, że to nie jest jedna „jaskółka”, ale nowy trend.\nNiestety, to jedyna dobra wiadomość dla melomanów dotycząca Filharmonii. Repertuar na nadchodzący sezon to, jak co roku, byle jaka, bez żadnych ambicji składanka niepolskiego repertuaru. Chyba nigdy nie doczekamy się, by w Polsce szanowano polskich twórców. I tylko można się dziwić, że ZKP walczący o godne miejsce dla muzykologów w swoich szeregach (patrz Muzyka21 nr 182, wrzesień 2015) nic nie robi, w szczególności własnie ci tak ważni dla kompozytorów muzykolodzy, by polscy twórcy – i ci żyjący, i ci co już odeszli – mieli należne im miejsce w polskich instytucjach kultury.\nOd kilku lat Polskie Radio przyzwyczaiło nas, że sezon koncertowy rozpoczyna jakimś zapomnianym utworem. I w tym roku nie obyło się bez miłej niespodzianki. 13 września mogliśmy usłyszeć transmisję na żywo z inauguracji sezonu koncertowego Polskiej Orkiestry Radiowej. Dla miłośników muzyki polskiej przygotowano prawdziwą sensację – zapomnianą jednoaktową operę Michała Kleofasa Ogińskiego Zelis et Valcour ou Bonaparte au Caire. A więc, gdy się chce, można przywołać do życia dzieło, które nie należy do arcydzieł muzyki światowej, ale jest świadectwem naszej kultury. Szkoda tylko, że tak rzadko Polskie Radio może pochwalić się takimi osiągnięciami!\nWielkim zgrzytem było natomiast zaserwowanie słuchaczom osiem dni wcześniej opery Pawła Mykietyna Czarodziejska góra, której prapremiera miała miejsce na Festiwalu Malta w Poznaniu 26 czerwca br. Fatalne „dzieło” nie nadające się do słuchania, które wierni klakierzy okrzyknęli arcydziełem, a tak naprawdę jest to bezsensowne połączenie różnych dziwnych dźwięków bez ładu i składu. Jedynym sposobem na wykonywanie tego typu dzieł jest dostęp do publicznej kasy. Jak się to ma, to pisać i wystawiać można wszystko. Chętnie jednak odwołamy to, co powyżej napisaliśmy, gdy wybitni śpiewacy o międzynarodowej sławie biorący udział w tym wykonaniu, arie z tej opery włączą do swoich recitali i wykonają je na bis.\nKolejny przykry temat dotyczący permanentnego ignorowania naszej kultury, to orkiestra I Culture finansowana z wielkim rozmachem przez polskich podatników. W sierpniu ten zespół odbył tournée, na który złożyły się koncerty w Gdańsku, Berlinie, Kijowie, Batumi i Santander. Cóż za świetna okazja, by zagraniczni, młodzi muzycy pochodzący głównie z terenów byłego ZSRR zapoznali się z polskim repertuarem i wieźli go „pod strzechy” Niemiec, Ukrainy, Gruzji i Hiszpanii. Nic z tych rzeczy – nie zagrano ani jednej nuty „made in Poland”. Zaproszona do udziału w tournée świetna skrzypaczka Liza Batiaszwili zagrała koncert Prokofiewa, a równie znakomity pianista Aleksander Gawryluk grał Rachmaninowa. Oto kompozytorzy, którzy zaistnieli podczas tournée: Rachmaninow, Prokofiew, Mosołow, Terterian, Janaczek, Łysenko, Cincadze. Jak widać, w przypadku wyjazdu na wschód, jest to typowe „wożenie drzewa do lasu”, w przypadku podróży na zachód, wchodzenie w kompetencje innych, którzy bardziej są predysponowani do prezentacji muzyki z byłych terenów ZSRRR. Kolejna stracona szansa, by prezentować naszą muzykę w świecie. Kolejne zmarnowane pieniądze.\nA na koniec jeszcze mała sugestia: otóż orkiestra I Culture jest finansowana przez nas wszystkich za pośrednictwem Instytutu Adama Mickiewicza, który to ma podobno krzewić kulturę polską. Mając tak ogromne środki finansowe do dyspozycji, może warto zadbać o poprawną polszczyznę na stronie internetowej, i nie tylko? Co na to Rada Języka Polskiego? Czy rządowej placówce wolno wszystko?!\nGdańsk.10. Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana. Gdańsk, 16-22 sierpnia 2015 r. Dąb Amadeus zasadzony w 2006 r. w Parku Oliwskim w Gdańsku „na pamiątkę 250. rocznicy urodzin W. A. Mozarta”, podobnie jak Festiwal Mozartiana, przy inauguracji którego zasadzono szlachetne drzewo, mają się dobrze. Dąb pnie się ku górze, wypuszcza nowe gałęzie i liście. Festiwal Mozartiana ugruntowuje swoją pozycję na kulturalnej mapie Polski, dostarczając miłośnikom muzyki, twórczości Wolfganga Amadeusza w szczególności, wydarzenia sięgające najwyższego artystycznego poziomu. Wzorem poprzednich edycji festiwalu, pomysłodawca i Dyrektor Artystyczny Mozartianów – na co dzień Dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego – Jan Łukaszewski, zaprojektował kilka odmiennych kategorii wydarzeń muzycznych.(…)\nKraków. Gawryluk po zmroku. Ponieważ, gdy zasiadał do klawiatury, zapadła już noc. A wystąpił na zakończenie wakacyjnego festiwalu „Wawel o zmierzchu”. Naprzód jednak zabrzmiała Serenada op. 2 Mieczysława Karłowicza. Utwór przeznaczony na smyczki, wykonany został przez orkiestrę mającą je w swojej nazwie – CORda Cracovia – składającą się ze studentów i absolwentów krakowskiej uczelni muzycznej. Prowadzący ją Tadeusz Strugała nadał tej kompozycji, pochodzącej z okresu berlińskich studiów kompozytora, rysy zgoła wykraczające poza na poły „rozrywkowy” gatunek muzyczny. Nawet walc przybrał melancholijne zabarwienie.(…)\nKrynica-Zdrój. Jan Kiepura i jego następcy. Festiwal Kiepurowski w Krynicy-Zdroju siłą rzeczy odwołuje się do repertuaru, wykonywanego przez swego patrona. Do koronnych partii tego śpiewaka należała Kalafa w Pucciniowskiej Turandot. Stąd jego aria Nessun dorma wielokrotnie powracała w różnych interpretacjach. Tomasz Kuk jako tenor bohaterski skupił się przede wszystkim na wydobyciu jej wymiaru dramatycznego, operując mocnym głosem. Jej odcienie liryczne dały natomiast znać o sobie w ujęciu Adama Zdunikowskiego oraz Adama Sobierajskiego, zbliżając się tym samym do wzoru stworzonego przez samego Kiepurę, z natury będącego raczej tenorem lirycznym.(…)\nKraków. Czterdzieści lat minęło… … od powstania festiwalu „Muzyka w starym Krakowie”, organizowanego w drugiej połowie sierpnia i odbywającego się w podwawelskich świątyniach (nie tylko kościołach, ale i w synagogach), w pałacowych wnętrzach i na ich dziedzińcach. Od początku festiwalem kieruje Stanisław Gałoński, założyciel i wieloletni dyrektor Capellae Cracoviensis. I pod jego dyrekcją odbyła się tegoroczna inauguracja w wawelskiej katedrze, stanowiąca replikę koncertu otwierającego pierwszy festiwal, a prezentującego dawną muzykę polską, w tym jej świeżo odnalezione wówczas zabytki.(…)\nToronto. Toronto Summer Music Festival. W okresie wakacyjnym większość teatrów operowych i scen koncertowych na świecie pustoszeje. Gorące lato i leniwa kanikuła przenoszą życie kulturalne do licznych, malowniczo położonych festiwali letnich. Dla mieszkańców Toronto, którzy nadal pracują podczas gorącego i wilgotnego lata, organizatorzy Toronto Summer Music Festival (Letni Festiwal Muzyczny) dla ochłody zaoferowali 3 tygodnie doskonałej muzyki. Organizowany po raz dziesiąty torontoński Festiwal trwał od 16 lipca do 9 sierpnia. W tym roku dodatkową atrakcją dla turystów i miejscowych mieszkańców była Panamerykańska Olimpiada (Pan Am Games). Ulice zaludniły się setkami młodych sportowców i turystami, uczestnikami organizowanej co cztery lata Olimpiady krajów Ameryki. W tegorocznej imprezie w Toronto brało udział ponad 7000 zawodników z 41 krajów kontynentu amerykańskiego.(...)\nLondyn. BBC PROMS – Orfeusz Monteverdiego w Royal Albert Hall. Londyńskie PROMSy, których historia sięga roku 1895, uważane są za największy i najbardziej demokratyczny festiwal świata. Być może dlatego, iż nie jest on tak elitarny i trudno dostępny, jak festiwale w Bayreuth, Lucernie czy Salzburgu, a bilety są powszechnie dostępne i na pewno nie zrujnują budżetów domowych. Wśród dziesięciu „najgorętszych” koncertów tegorocznej edycji polecanych przez The Telegraph, znalazł się Orfeusz Monteverdiego pod batutą Johna Eliota Gardinera z Krystianem Adamem Krzeszowiakiem w partii tytułowej, który był jedynym Polakiem wśród artystów występujących na BBC PROMS 2015. Po entuzjastycznych recenzjach z tournée z Orfeuszem po Stanach Zjednoczonych, zakończonym występem w słynnej Carnegie Hall, maestro Gardiner postanowił pokazać tę produkcję publiczności Brytyjskiej w równie słynnej Royal Albert Hall. Początkowo miała to być wersja koncertowa, jednak Gardiner w ostatniej chwili zdecydował, że śpiewacy będą „grać”, co prawda bez kostiumów i dekoracji nie mniej jednak wymagało to od nich pamięciowego opanowania tekstu i nut. Wydaje mi się, że akurat w tym przypadku przedstawienie nie w całości inscenizowane i częściowo improwizowane, bez formalnej reżyserii i choreografii było chyba najlepszym rozwiązaniem dla londyńskiego Orfeusza. Słuszność koncepcji aby odgrywać role, a nie tylko je śpiewać potwierdziły między innymi sceny tańca z aktu pierwszego i drugiego. W przepięknej sali Royal Albert Hall publiczność, w liczbie ośmiu tysięcy, miała okazję wzięcia udziału w wyjątkowym spektaklu. Wystąpili ci sami soliści, których Gardiner zaprosił na amerykańskie tournée. (...)\nz Michaelem Kimberem rozmawia Łukasz Kaczmarek\nZaliczam siebie do tych, którzy nie boją się tworzyć muzyki, na którą znawcy i wielbiciele awangardy mogą patrzeć z pogardą.\nCzym jest dla pana muzyka? Jak to się stało, że zaczął pan komponować?\nTworzenie muzyki zawsze było częścią mojego życia. Jeszcze jako dziecko nie pobierające żadnych muzycznych lekcji, często improwizowałem wariacje na tematy ze znanych mi piosenek, nawet tworząc własne melodie i harmonie. Dopiero będąc 12-latkiem miałem sposobność, by zacząć się uczyć grać na skrzypcach (wtedy jeszcze nie uległem urokowi altówki). Już w kilka lat później opracowywałem i komponowałem muzykę dla małego, amatorskiego zespołu smyczkowców – przyjaciół. Pod koniec studiów skomponowałem dwa krótkie utwory symfoniczne, które były wykonane przez naszą szkolną orkiestrę. Podczas gdy te wczesne dziełka są zaginione (i, być może, dobrze, że tak się stało!), byłem w stanie odtworzyć z pamięci inne kompozycje, jakie stworzyłem nieco później, w tym kilka krótkich, uroczych utworów fortepianowych i trochę z tego, co użyłem jako główny temat pierwszej części moich Rustic Dances z 2013 r., które możemy usłyszeć na płycie Acte Préalable (CD AP0321). (…)\nLegendy Polskiej Wokalistyki (48) – Jadwiga Dzikówna\nMieliśmy w historii naszej opery wiele znakomitych śpiewaczek, które odnosiły wielkie sukcesy w partii japońskiej gejszy Cho Cho San, tytułowej bohaterki Madama Butterfly Pucciniego. Pierwszą na liście znakomitych polskich wykonawczyń tej partii jest Maria Budziszewska, po niej wpisują się do tego grona Jadwiga Dębicka, Matylda Polińska-Lewicka i Maria Mokrzycka. Niemal wszystkie wymienione panie odnosiły sukcesy nie tylko na krajowych scenach. Pierwszą powojenną Butterfly była Helena Lipowska, później Alina Bolechowska, Hanna Rumowska, Maria Zielińska, Bożena Kinasz-Mikołajczak, Barbara Zagórzanka, Jadwiga Romańska, Teresa Żylis-Gara. Kreacje tej ostatniej pani podziwiano na zagranicznych scenach. W czasach nam bliższych znakomitymi odtwórczyniami tej partii były Izabella Kłosińska, Agata Młynarska.(…)\nIngolf Wunder o Chopinie i Liszcie w Warszawie\nz wybitnym pianistą rozmawia Karol Rzepecki\nW ostatnim wywiadzie dla magazynu Muzyka21, w odpowiedzi na pytanie o pańskie plany wspomniał pan o swoim nowym projekcie, który może w szczególności zainteresować miłośników muzyki w Polsce. Dziś już wiemy, co miał pan na myśli. Skąd zaczerpnął pan inspiracje?\nOczywiście jest tutaj element bardzo osobisty. Projekt, o którym wspomniałem od samego początku związany był z Warszawą i dwoma najważniejszymi dla mnie kompozytorami, Chopinem i Lisztem. Wszystkie te utwory są bezpośrednio związane z tym miastem. Koncert f-moll Chopina został napisany w Warszawie, tutaj także miała miejsce jego premiera, tak jak Polonez op. 22, również tu skomponowany. Franz Liszt zadebiutował w Warszawie grając swój Hexameron. Tak więc wszystkie te utwory są bezpośrednio związane z moim życiem zawodowo i prywatnie, a także w pewnym stopniu z Warszawą. Moja żona jest Polką, a ja spędziłem tu trochę czasu. Od Konkursu Chopinowskiego w 2010 r. stale jestem w trasie koncertowej i gram na całym świecie. Wszystko to przyczyniło się do powstania tego projektu.(…)\nAnne-Sophie Mutter w modnej berlińskiej dyskotece\nW maju 2015 r. Anne-Sophie Mutter wystawiła swego cennego Stradivariusa o pięknym imieniu „Lord Dunn-Raven” na próbę cięższą niż zwykle. Wyjątkowo skrzypaczka nie grała w jednej ze słynnych sal koncertowych, ale wystąpiła wśród murów pokrytych graffiti w małej, berlińskiej dyskotece w dzielnicy Friedrichshain. Klub nazywa się „Neue Heimat” (Nowa ojczyzna) i przez dwa kolejne wieczory tłum młodych ludzi słuchał muzyki innej niż zwykle. Po koncertach skrzypaczka mówiła: „Nie było to dobre dla drewna Stradivariusa”. Dodając: „Nie jestem osobą, która bardzo się poci, ale tam było naprawdę bardzo, bardzo gorąco i lakier mógłby ucierpieć. Pokryliśmy więc Stradivariusa cienką folią ochronną w miejscu kontaktu skrzypiec z ciałem, żeby uniknąć uszkodzenia oryginalnego lakieru. Jednakże nie można uniknąć niewielkich śladów użytkowania na instrumencie, który ma ponad trzy wieki”. (...)\nO byciu artystą i oryginalności\nz australijskim kompozytorem i pianistą Julianem Cochranem rozmawia Michał Bruliński\nCzy mógłby pan opowiedzieć o swojej edukacji i muzycznych korzeniach? Połączenie muzyki z matematyką daje zazwyczaj interesujące efekty...\nMatematykę studiowałem na uniwersytecie, jednak prawdziwe zainteresowanie tą dziedziną rozkwitło u mnie tak naprawdę wtedy, gdy mój ojciec przyniósł do domu pierwszy komputer w 1986 r. Zacząłem eksperymentować z programowaniem. Nie miałem żadnego podręcznika, byłem samoukiem. Wpisywałem kolejne komendy, często improwizując poszczególne sekwencje. Praktyka była dla mnie najlepszym nauczycielem. Komputer w czarodziejski sposób pomagał mi sprostać niemal wszystkim wyzwaniom zaprojektowanym przez mój umysł. Po pewnym czasie w zadowalającym stopniu opanowałem sztukę programowania, co było dla mnie niezwykle satysfakcjonujące. Stworzyłem kilka gier komputerowych, które zyskały pewną popularność. Jeszcze przed siedemnastymi urodzinami otrzymałem ponad pięćset odręcznie napisanych listów z gratulacjami od ludzi z całego świata, co wywarło na mnie ogromne wrażenie. Uświadomiłem sobie wówczas, że na polu programowania mogę naprawdę wiele osiągnąć, jednak właśnie w tym czasie muzyka zaczynała pochłaniać mnie w coraz większym stopniu.\nPierwsze lekcje fortepianu otrzymałem w wieku jedenastu lat od prywatnej nauczycielki, Muriel Hopgood. Wyjątkową aurę jej przesiąkniętego muzyką domu budowały stłoczone w kątach mechaniczne zegarki i drobiazgi wszelkiego rodzaju oraz przez niezliczone książki z dziecięcymi opowieściami na temat życia Bacha, Mozarta i Beethovena. Muzyka była podstawowym elementem jej świata, do którego mnie wprowadziła. Sielankę przerwała tragiczna śmierć mojej matki, która zaledwie rok później zginęła w wypadku samochodowym. Miałem wtedy dwanaście lat. Mój ojciec, mając na głowie trójkę dzieci oraz wymagającą pracę, nie był w stanie zastąpić nam również matki, więc musieliśmy wraz z rodzeństwem błyskawicznie dorosnąć..(...)\nLudovico Einaudi i jego Elements\nWraz z początkiem XX w. w rozwoju historii muzyki nastąpiło wiele zmian. Można powiedzieć, że nic już nie było takie jak dawniej. Wykształciła się duża liczba nowych gatunków muzycznych, a te istniejące niekiedy przeszły całkowitą metamorfozę, po której wspólnym punktem pozostała jedynie nazwa. Także, jak to bywało już w poprzednich epokach, wykształciły się prądy mające w sobie wyraźne nawiązania do dawnych czasów. Doskonałym przykładem kompozytora, który potrafi w niebanalny sposób połączyć tą różnorodność jest Ludovico Einaudi (ur. 1955). Śledząc jego dokonania zauważymy wyraźne nawiązania do takich nurtów, jak neoklasycyzm ukazujący wyraźne nawiązanie do tradycji wyrażone za pomocą nowoczesnych środków, czy też minimalizm, który, jak mówi sama nazwa, ogranicza się jedynie do tego, co niezbędne. (...)\nVincenzo Bellini i jego opery (10)\nObserwowany od kilku lat zupełny brak dzieł Belliniego w repertuarach polskich scen operowych wcale nie oznacza, że zawsze tak było. Mieliśmy przecież naprawdę bogatą historię wystawiania Normy, o czym już pisaliśmy. Nie oznacza to jednak, że pozostałe dzieła Belliniego nie były u nas wystawiane. Mieliśmy też wcale nie małe grono uznanych wykonawców, na ich czele błyszczały niczym rodowe klejnoty, nazwiska Marceliny Sembrich-Kochańskiej, Reginy Pinkert oraz Karoliny Smerowskiej i Teodozji Friderici-Jakowickiej. Pierwsza z pań partią Elviry w Purytanach debiutowała w maju 1877 r. w Operze Włoskiej w Atenach, na scenie której śpiewała również partię Aminy w Lunatyczce. Warto pamiętać, że Sembrich-Kochańska była pierwszą wykonawczynią tych partii na scenie Metropolitan Opera w Nowym Jorku w listopadzie i grudniu 1883 r. Wcześniej w maju tego samego roku występowała jako Elwira w Covent Garden w Londynie. (...)\nPalcem po płycie – Znakomity recital polskich pieśni\nF. Chopin – Piosnka litewska, Melodia, Poseł, Leci liście z drzewa • M. Karłowicz – Idzie na pola, Po szerokim morzu, Rdzawe liście, Mów do mnie jeszcze, Zaczarowana królewna • K. Szymanowski – Trzy poematy op. 5 • R. Palester – Trzy pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny • W. Lutosławski – Pięć pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny • A. Panufnik – Dreamscape\nBernadeta Sonnleitner, mezzosopran; Jakub Tchorzewski, piano\nActe Préalable AP0337 • w. 2014, n. 2014 • 66’51”\nMówiąc o działalności kompozytorów polskich na przestrzeni XIX w. nie sposób nie wspomnieć ich wkładu w rozwój twórczości pieśniarskiej, która stała się jednym z wyznaczników epoki romantyzmu. Jednak w naszej ojczyźnie ta dziedzina miała wymiar szczególny, na co złożyło się wiele czynników, wśród których istotną rolę odegrał aspekt historyczny. Prezentowana twórczość Fryderyka Chopina stanowi doskonały przykład muzyki salonowej, która jednak pozostaje zakorzeniona w muzyce ludowej. Chopin komponując na tym gruncie potrafi uchwycić nie tylko ludowy charakter krakowiaka, czego przykładem będzie pieśń Poseł, ale zdobywa się także na tym gruncie na twórczość bardziej rozbudowaną, czego doskonałym przykładem jest pieśń Leci liście z drzewa do słów Wincentego Pola. Muzyka wokalno-instrumentalna Fryderyka Chopina mimo, iż nie zajmuje zbyt wiele miejsca w jego twórczości stanowi istotny element dorobku tego kompozytora. Nurt ten kontynuowali także między innymi Mieczysław Karłowicz, czy też Karol Szymanowski. Twórczość pierwszego z nich powstała we wczesnym okresie, podczas studiów w Berlinie. Słuchając prezentowanych dzieł przekonamy się, że klarowna stroficzna budowa wierszy Kazimierza Przerwy-Tetmajera znalazła swoje przełożenie w strukturze kompozycji. Słuchając pieśni Szymanowskiego pozostaniemy dalej w duchu neoklasycznym, jednak nie sposób nie zauważyć w tych dziełach wpływu modernizmu.\nPrezentowany album jest dowodem na to, że prosta forma, jaką jest pieśń na głos z fortepianem znalazła godne miejsce także w twórczości kompozytorów XX w. Wydawnictwo Acte Préalable jest tym, które zajmuje się popularyzacją twórczości polskich kompozytorów, zwłaszcza tych mniej znanych. Dlatego być może na omawianym woluminie znalazły się trzy pieśni Romana Palestra (1907–1989), których mamy możliwość wysłuchać po raz pierwszy. Ten zapomniany kompozytor, który drugą połowę swojego życia podobnie jak wspomniany wcześniej Fryderyk Chopin, spędził na emigracji w Paryżu, jak się przekonamy słusznie dzisiaj nazywany jest następcą Karola Szymanowskiego.\nBernadeta Sonnleitner i Jakub Tchorzewski to dwoje młodych, utalentowanych artystów, dzięki którym prezentowane dzieła zyskały nowy blask. Wysłuchamy zatem być może częściowo dobrze nam znanej twórczości polskich kompozytorów jednak w oryginalnej, niepowtarzalnej interpretacji w której artyści ukazali pełnię muzyki romantycznej. Na szczególną uwagę zasługuje także wykonanie Dreamspace Andrzeja Panufnika (1914–1991), w którym to dziele artystka ukazała całą pełnię swoich możliwości wokalnych. Warto zatem sięgnąć po tę pozycję będącą wartościowym źródłem do poznania polskiej twórczości pieśniarskiej na przełomie XIX i XX w.\nBrahms J - Serenady - Decca 478 6775 - *****\nBrahms J - Trio op. 40, Trio op. 114 - MDG 301 0595-2 - *****\nCavalieri E - Rappresentatione di Anima & di Corpo - Harmonia Mundi HMC 902200.01 - *****\nCharpentier M.-A. - Canticum in honorem Beatæ Virginis Mariæ - Alia Vox AVDVD9905 -Płyta miesiąca\nDohnányi E - Kwintety fortepianowe nr 1 i 2 - Claves CD 50-1505 -Płyta miesiąca\nMaliszewski W - Complete works for piano - Acte Préalable AP0320 - *****\nMozart WA - Uprowadzenie z seraju - Deutsche Grammophon 479 4064 - ****\nRavel M - Daphnis et Chloé - MDG 937 1863-6 - *****\nRossini G - Petite messe solennelle - Naïve V 5409 - *****\nSarasate P - Opera Phantaisies - MDG 903 1819-6 - ****\nSay F - plays Say - Naïve V 5400 - *****\nSzostakowicz D - Koncert skrzypcowy nr 1 - Deutsche Grammophon 481 1338 • ****\nVerdi G - Rigoletto - Philharmonia Records PHR 0203 - ****\nWeber CM - Silvana - CPO 777 727-2 - **\nAmüsantes und Rasantes - Thorofon CTH 21592 - *****\nChopin & Liszt in Warsaw - Deutshe Grammophon 474 5072 -Płyta miesiąca\nChopin/Karłowicz/Szymanowski/Palester/Lutosławski/Panufnik - Pieśni - Acte Préalable AP0337 -Płyta miesiąca\nConrad Tao - Voyages - EMI Classics 9 34476 2 - *****\nFlight of Angels - Coro COR16128 - *****\nFritz Wunderlich - Membran 233929 - ****\nGuerre & Paix - 1614 - 1714 - Alia Vox AVSA9908 - *****\nIl Diario di Chiara - Glossa GCD 923401 - ****\nKassern - Majerski - Dzieła fortepianowe - Acte Préalable AP0345 - *****\nLili & Nadia Boulanger - Songs - Acte Préalable AP0286 - ****\nLove Within - Beyond - Universal 479 3423 - ****\nOrfeo(s) - Harmonia Mundi HMC 902189 - *****\nPoem - Profil PH12024 - *****\nRequiem Ludowe - Polskie Radio PRCD 1940 -Płyta miesiąca\nRomantic Silhouettes - Sterling CDA 1680-2 - *****\nSchubert Gubajdulina - NCA 234002 - *****\nSchumann/Draeseke - MDG 615 0673-2 - *****\nShloyme - Profil PH12000 - ****\nSky blue flower - Antes Edition BM319276 - ****\nStephen Beville in Karlsruhe - Divine Art dda25108 - *****\nTime Present and Time Past - Archiv Produktion 479 4481 - *****\nTutto Buffo - Decca 481 1685 - ****


Aneros Progasm Jr. masażer prostaty czarny połysk - Secret Delivery - sklep internetowy z gadżetami, zabawkami i akcesoriami erotycznymi dla kobiet, mężczyzn i par\nAneros Progasm Jr. masażer prostaty czarny połysk\nZamawiając przez telefon podaj kod tego produktu: 2074\nAneros Progasm wysokiej jakości niewibrujący masażer analny w pomniejszonej wersji Jr. o małej średnicy, odpowiedniej dla wszystkich początkujących mężczyzn. Wykonany jest w całości z ultra trwałego, zatwierdzonego przez FDA plastiku klasy medycznej o świetnych właściwościach wizualnych imitujących szkło. Jego regularne używanie ma działanie prozdrowotne, wzmacnia erekcję, wpływa korzystnie na ukrwienie i funkcjonowanie prostaty, zwiększa doznania seksualne. Anatomiczny kształt umożliwia precyzyjną, w pełni bezpieczną i komfortową stymulację gruczołu krokowego, a wypustki w podstawie dodatkowo masują krocze. Po wprowadzeniu pozostaje na swoim miejscu, nie wymaga podtrzymywania dłonią. Świetnie nadaje się do używania podczas masturbacji, podczas seksu oralnego i klasycznego. Znajduje się w ładnym, estetycznym opakowaniu.


Dofinansowanie z rządowego Funduszu Rozwoju Dróg dla samorządów w regionie — Radio Łódź\npon, 28 cze 2021 19:50:55 +0200\nDofinansowanie z rządowego Funduszu Rozwoju Dróg dla samorządów w regionie\nW Starostwie Powiatowym w Tomaszowie Mazowieckim podpisane zostały dziś umowy na dofinansowanie inwestycji drogowych z rządowego funduszu rozwoju dróg. W uroczystości udział wzięli samorządowcy z południowo wschodniej części województwa łódzkiego.\nWojewoda łódzki Tobiasz Bocheński przypomina, że każdego roku rząd przeznacza 150 milionów złotych na rozwój infrastruktury drogowej w Łódzkiem. - Przekazujemy samorządom pieniądze do gmin i do powiatów tak, aby wspomóc je przy budowaniu, remontach lub nowych inwestycjach drogowych. I tak, samorząd może posiadać wkład własny od 50 do 80 procent, w zależności od poziomu bogactwa tego samorządu, mówiąc w uproszczeniu. Co oznacza, że na przykład, na milionową inwestycję 800 tys. może pochodzić z pieniędzy rządowych - wyjaśnia wojewoda łódzki Tobiasz Bocheński.\nPowiat tomaszowski otrzymał prawie 5 milionów złotych na dwie inwestycje drogowe. Starosta tomaszowski Mariusz Węgrzynowski tłumaczył, że to duże wsparcie dla samorządów. - Dzięki takim pieniądzom i innym programom rządowym, możemy zadbać w sposób bardzo znaczący o bezpieczeństwo na naszych drogach. O bezpieczeństwo, które jest niezwykle ważne, przy wzmożonym ruchu kołowym, jaki widzimy w sposób szczególny od kilku ostatnich lat - dodaje samorządowiec.\nW spotkaniu udział wzięli także parlamentarzyści PiS: Antoni Macierewicz, Robert Telus oraz Grzegorz Wojciechowski.\nW Łasku podpisano umowy na dofinansowanie modernizacji dróg [ZDJĘCIA] Dofinansowanie na hybrydowe pociągi dla ŁKA Dofinansowanie na remonty i modernizacje dróg dla samorządów powiatu pajęczańskiego Gminy i powiaty mogą aplikować o środki na modernizację przejść dla pieszych\nW powiecie kutnowskim zmodernizują przejścia dla pieszych Odnowią przejścia dla pieszych w Zgierzu Dotacje z Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg. Ogłoszono nabór wniosków o dofinansowanie Dofinansowanie na remonty i modernizacje dróg dla samorządów powiatu pajęczańskiego Mieszkańcy osiedla Karsznice w Zduńskiej Woli posadzili bratki w dziurawych drogach i chodnikach


wsze trzeba powierzać takie zadania specjaliście, aby samemu nie zrobić czegoś inaczej, niż naprawdę powinno to wyglądać. Kontaktów do odpowiednich firm, zajmujących się takimi sprawami możemy szukać w sieci pod hasłami klimatyzac\nDodane: 14-08-2021 00:09\nMontaż klimatyzacji zawsze powinien wykonywać ktoś, kto dobrze się na tym zna. Chcąc zrobić dla siebie coś ważnego, ale dobrze się na tym nie znając, zawsze trzeba powierzać takie zadania specjaliście, aby samemu nie zrobić czegoś inaczej, niż naprawdę powinno to wyglądać. Kontaktów do odpowiednich firm, zajmujących się takimi sprawami możemy szukać w sieci pod hasłami klimatyzacja montaż. Wa\nVisit PolandDentysta ZabrzeOtłuszczony brzuch? Spróbuj liposukcji...Chciałeś kiedyś Mieć Saunę w Ogrodzie ale nie wiesz jak sie za to zabrać?O stosowaniu kosmetyków na bazie roślinDentysta ZabrzeKlimatyzacja w domu See these 4 interesting facts about how to choose a chauffeur in a simple way Co warto wiedzieć o mechanice samochodowej i warsztatachOto Jak Wreszcie chłodzić co2 W 4 DniSprzątnie - przeszkadza w efektywnym zarządzaniu czasemArtykuł o prawieStomatolog ZabrzeO dywanachTanie pozycjonowanieGet ready for shuttle serviceKrótko i an temat: akcesoria dla mam i kobiet w ciążyCo na okno?Tylko u Nas jak zainstalować panele słoneczne w 7 dni!Do fryzjera i kosmetyczki - co warto wiedzieć?Co musisz wiedzieć o ciuchach używanychPrawo - dotyczy każdegoPlumber - You gonna need oneO klimatyzatorach, pompach ciepła i rekuperatorachJak kupić klimatyzator przydatnie?O odzieży medycznej i kosmetycznejTylko tutaj więcej informacji o tym jak założyć klimatyzacjęSprawdzone metody jak znaleźć dobrego prawnikaJak prać tapicerkę?


Trening spadochroniarzy Sosabowskiego. To była "sala tortur" - WielkaHistoria\nTrening spadochroniarzy Sosabowskiego. To była "sala tortur"\n30 listopada 20197 min. czytania\nStrona główna » II wojna światowa » Trening spadochroniarzy Sosabowskiego. To była "sala tortur"\nKiedy przystępowano do formowania Samodzielnej Brygady Spadochronowej w jej szeregach znaleźli się zarówno nieopierzeni 18-latkowie, jak i doświadczeni przez życie weterani po pięćdziesiątce.\nJak łatwo się domyślić ich sprawność fizyczna stała na diametralnie różnym poziomie. Nic zatem dziwnego, że kadra szkoleniowa brygady kładła tak duży nacisk na zwiększenie tężyzny fizycznej kandydatów na spadochroniarzy. Właśnie w tym celu powstał – owiany złą sławą – specjalny tor przeszkód nazwany „małpim gajem”.\nĆwiczenia polskich żołnierzy w Largo House. Trening sportowy, w tle wieża do skoków spadochronowych. Fotografia z zasobu Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji (1942-1944).\nO wyzwaniu, jakie czekało na nowo przybyłych śmiałków świadczył już sam napis umieszczony nad bramą: „Szukasz śmierci, wstąp na chwilę”.\nJak zatem prezentował się „małpi gaj”? O tym możemy się przekonać czytając relację chorążego Władysława Gołębiowskiego.\nRozpoczynano od skoku z przewalonego przez burzę drzewa z wysokości 50–80 cm. A że drzewo było okrągłe i nie wszystkie pięćdziesięcioletnie Ikary mogły utrzymać równowagę w postaci stojącej przybito płaską deszczułkę, a dla bezpieczeństwa zmiękczono ziemię na skok.\nW okresie treningu każdy żołnierz musiał przebiegać dziennie co najmniej 10 kilometrów. Fotografia z Largo House, 1942-1942. Materiały Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji.\nPolscy spadochroniarze ćwiczą forsowanie ściany z bali. Fotografia z zasobu Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji (1942-1944).\nNa tym kończyła się pierwsza runda szkolenia. Ci, którzy pomyślnie ją zaliczyli trafiali do brytyjskiej szkoły spadochronowej nr 1 w Ringway. Na mniej sprawnych czekał ponownie „małpi gaj”.\nSosabowcy podczas składania i sprawdzania spadochronów. 1944 rok. Fotografia Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji.\nCzłonkowie 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej podczas ćwiczenia strzelania z moździerza. Fotografia Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji (1942-1944).\nŻołnierze 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej przy łodzi podczas szkolenia. 1944 roku. Fotografia Ministerstwa Informacji i Dokumentacji rządu RP na emigracji.\nPrzeczytaj też o tym, jak poradzili sobie pierwsi trzej cichociemni przerzuceni do Polski. Wszystko było przeciwko nim…


Mimo kryzysu centrów handlowych w Polsce ciągle przybywa - Wiadomości Handlowe\nMimo kryzysu centrów handlowych w Polsce ciągle przybywa\nŹródło: Rzeczpospolita 27 stycznia 2009 14:15\nO 50 proc., do 3 mld euro, spadła w Europie Środkowej w 2008 r. wartość inwestycji w nieruchomości komercyjne. Polska jest ciągle regionalnym liderem, a zdaniem analityków z firmy doradczej Cushman & Wakefield pod koniec roku w tej części Europy można się spodziewać wzrostu wartości transakcji - pisze Rzeczpospolita.\nPowód spadku jest prosty - większość banków zawiesiła działalność kredytową, zmuszając znaczną część inwestorów do chwilowego wycofania się z rynku. Dlatego w Polsce w 2008 r. zmieniły właściciela centra handlowe, biurowce i magazyny warte 1,75 mld euro, 42 proc. mniej niż w 2007 r.\n- Europa Środkowa poradzi sobie lepiej niż Zachodnia. Możemy spodziewać się rosnącego apetytu na inwestycje w regionie pod koniec tego roku, gdy tylko poprawi się zdolność kredytowa i znów wzrośnie poziom tolerancji na ryzyko - mówi Charles Taylor, szef grupy rynków kapitałowych z biura Cushman & Wakefield w Budapeszcie.\nPandemia nie zmieniła nastawienia klientów do oferty usługowej w centrach handlowych\nZa większość transakcji odpowiada sektor handlowy i w nim nie widać oznak spowolnienia. W Polsce w tym roku na rynek ma trafić ponad 1,6 mln mkw. nowych centrów, spowolnienia nie widać też na rynku biurowym.


konik polski: Pada deszcz.\nAutor: Agniecha o 17:05\nJacek Kobus 27 kwietnia 2013 18:27\nJesteście o dobry tydzień przed nami - i z roślinnością i z pracami ogrodniczmi...\nAgniecha 27 kwietnia 2013 19:02\nI o jednego źrebaka do przodu!:-) Zapomniałam napisać ( zmęczenie ) że obornik rozrzuciliśmy w połowie na jedno najbardziej jałowe pastwisko, a potem musieliśmy rozrzutnik oddać, bo pożyczony. A że nadwerężyliśmy łańcuch za pomocą kamieni w gównie, to sąsiadowi też kiepsko idzie, bo się ciągle rwie. Trzeba będzie kupić nowy w Dojczlandzie, do tego sprzętu o wdzięcznej nazwie Menegele w PL łańcucha nie znajdzie.\nHana 27 kwietnia 2013 19:13\nAkita w pomidorkach wygląda jak zwykły lisiur. A źrebaki! Nie będę się banalnie zachwycać. Powiem tylko, że są śliczne, prześliczne, rozczulające.\nNaprawdę, rozrzutnik nazywa się Menegele? Właściwie, skoro służy do rozrzucania gówna, to słusznie i dobrze mu tak.\nAgniecha 27 kwietnia 2013 19:43\nRozrzutnik niczemu nie zawinił, a szukając ostatnio łańcucha, dokopaliśmy się do informacji,że firma jest rodzinna z XIX wieku, i czy to krewni niesławnego Doktora, nie wiem. A źrebaki potrafią też kopać i gryźć. Na szczęście również łasić się, przymilać i lizać po rękach. I przyglądać się światu tymi wielkimi, zdziwionymi oczami...\nHana 28 kwietnia 2013 00:39\nJuż ja tam wiem, co źrebaki potrafią. W dzieciństwie jeden taki łaził za mną, czaił się za węgłem, wyskakiwał i gryzł mnie w nie powiem co. I teraz mam traumę.\nNa bank rodzinka doktorka M. Nie wierzę w takie zbiegi okoliczności. Może zagrozili, że go wydziedziczą i dla niepoznaki wywalił jedną literkę z nazwiska? Gra warta świeczki. Taki rozrzutnik niezłych tantiemów, czy innych korzyści przez te lata natrzaskał. Nie mówiąc o zasadniczym przedmiocie rozrzucania.\nAgniecha 28 kwietnia 2013 06:20\nNapisałam odpowiedź a ona znikła. No cóż, jeszcze raz. Maszyna nazywa się dokładnie tak samo jak Doktor. To ja nie umiem pisać. Miało być Mengele.\nHana 28 kwietnia 2013 11:44\nA, to tym bardziej, wszystko jasne! A jeśli nie, łomatkozcórko, zmieniłabym nazwisko i nazwę fabryki!\nAgniecha 28 kwietnia 2013 13:15\nOstatnio zastanawiałyśmy się z koleżanką, nota bene Niemką, że nazwisko Hitler znikło. Nikt się tak nie nazywa.\nHana 28 kwietnia 2013 22:36\nDziwisz się? A ten pożyczony rozrzutnik z którego roku? To bardzo ciekawe. Doktorek nie był lepszy od Hitlera, toteż zdumiewam się, że czyjaś fabryka nadal się tak nazywa.\nNa Kalinę gapię się maślanymi oczmi, jak tylko tu wlezę.\nAgniecha 29 kwietnia 2013 06:45\nKiedy uszka sobie zwinie do tyłu, to wygląda troszkę jak zajączek. W porównaniu do Moreny jest taka maluśka. Aż by się chciała ją wziąć na ręce i pościskać.:-)Szkoda, że pogoda teraz taka zimna i paskudna, konie ufeflane w błocie, nawet te małe i wstyd im zdjęcia robić.\nAgniecha 29 kwietnia 2013 12:31\nZ Wikipedii wynika, że Doktorek był synem właściciela firmy. :-)\nTupaja 27 kwietnia 2013 22:29\nNo to zasuwasz jak prawdziwa baba wsiowa! :)\nJa na innym polu mam urwanie głowy, ale co się da- to gdzieś sieję, dłubię, mając jednocześnie oczy za sobą, obok i wszędzie, co by jakiejś dziecięcej tragedii z grabkami nie było :)\nA Kalina- prześliczna :D\nAgniecha 28 kwietnia 2013 06:17\nI jakie ma ładne imię.:-)))\nTupaja 28 kwietnia 2013 22:56\nJak bym miała kawałek łąki chociaż, to chyba wzięłabym drugi kredyt :)\nAgniecha 29 kwietnia 2013 06:41\nNiebezpiecznie lubisz żyć, droga Tupajo; jak nie Absorbery,to kredyt, jak nie robale, to koń...;-)\nKretowata 28 kwietnia 2013 09:26\nKalina najpiękniejsza;))) Ale jesteś z robota do przodu, ja dopiero tak w połowie;))) Ale teraz pada deszcz i do ogrodu nie pójdę, patrzę przez okno, jak rośnie trawa;))))) A rośnie, cholera, rośnie.... Nareszcie!!!!\nAgniecha 28 kwietnia 2013 13:17\nDroga Kretowato, ja się pochwaliłam tym, co zrobiłam, ale nie napisałam, co mam jeszcze zrobić - bo po co mam się dołować. Lista jest dużo dłuższa niż prac wykonanych.\ntatsu 28 kwietnia 2013 10:42\nDo tej pory byłam przekonana, że ogierów na jedno pastwisko się nie wypuszcza, bo się pozabijają, a jeśli nie pozabijają, to się dotkliwie pokaleczą. No ale moja wiedza płynie z filmików przyrodniczych o dzikich koniach :P\nU mnie na szczęście kwietniki posprzątane, nowe kwiatki posiane, rozsady sobie rosną na parapetach, warzywniki się kopią. Gonimy wiosnę ;)\nAgniecha 28 kwietnia 2013 13:13\nCześć Tatsu. Myślę, że Twoja wiedza w zarysach jest poprawna. Ale w szczegółach - to mamy wyjątkowo łagodnego ogiera. Bije męską młodzież tylko na początku, żeby wiedzieli, kto rządzi, a potem już się kolegują. Co nie wyklucza walk, ale to raczej takie ostre zabawy. Poza tym, tylko on jest ogierem kryjącym, reszta to młodziaki, albo wałachy, i klaczy jeszcze nie przelatywała. Dwa dorosłe ogiery, które są seksualnie aktywne, bałabym się wpuścić na jedno pastwisko, nawet bez klaczy. Ale człowiek się uczy przez całe życie...\ntatsu 29 kwietnia 2013 07:51\nWidziałam też reakcję dwu ogierów w jednym Gospodarstwie Agroturystycznym, gdzie mnie swego czasu "na konie" nosiło i zdarzyło mi się owe ogiery rozdzielać, bo stajnia poszłaby w drobny mak, gdyby ich na powrót w boksach nie pozamykać. Dobrze, że trzymały się blisko siebie i nie poszły w świat, bo wrota na oścież były otwarte. A że młode były, to i więcej z tego szkód materialnych wyszło, niż ustawiania hierarchii.\nDobrze, że u Ciebie nie ma ostrych walk między męską częścią stada. Choć i wałachy potrafią pokazać się z całkiem ogierzej strony, co tez już kiedyś udało mi się zobaczyć (i nie, nie chodzi tu o próby krycia czegokolwiek).\nAgniecha 29 kwietnia 2013 09:30\nMoja znajomość z konikami polskimi zaczęła się od wizyty u hodowcy (teraz już wspólnik i przyjaciel), który miał wtedy dwa ogiery. Jeden starszy, przy stadzie klaczy, a drugi w stajni, w boksie. Otóż podczas wizyty ten ze stajni wyrwał się, poleciał na pastwisko do klaczy, i ogiery zaczęły się tłuc. Grzegorz wrzucił mi w ręce swoją córkę, popędził z moim Nikolasem za ogierem , rozdzielili ich jakoś, ale wrócili do stajni z tym drugim, starszym, bo młodszy zwyciężył i nie dał się odciągnąć od klaczy.Dużo krwi.\ntatsu 30 kwietnia 2013 07:43\nTu akurat krwi nie było na szczęście. Więcej kwiku, kopania w drzwi boksów, w belki stropowe (nota bene stare, nadpróchniałe, aż już widziałam się pogrzebaną pod gruzami), bo to młode ogiery były, to jeszcze chyba nie wiedziały, jak mają się za bitkę zabrać. Gospodarze spali sobie smacznie, więc na mnie (jako że harmider w stajni tylko mnie obudził) spoczął obowiązek rozdzielenia młodych. Szczęściem nie zostałam zasypana spadającym dachem, pokopana i pogryziona... głupi ma szczęście ;)\nAgniecha 29 kwietnia 2013 06:32\nRozgaszczaj się, proszę Cię bardzo. Miło, gdy ktoś nowy nas odkrywa. Pozdrawiam również, Agnieszka.\nkonik polski 29 kwietnia 2013 11:40\nwyświetliłam na dużym monitorze zdjęcia i jestem zachwycona\nAgniecha 30 kwietnia 2013 09:59\nWyobrażam sobie, że fajnie to może wyglądać.


Dlaczego komputerowe gry hazardowe online są tak popularne? - LEGALNE KASYNO ONLINE\nKomputerowe gry hazardowe w Internecie niemal od zawsze fascynowały olbrzymią grupę osób żądnych wrażeń i emocji. Żadna z różnorodnych form rozrywek, które obecnie istnieją nie zainteresowała tak dużej grupy osób w tak obłędny sposób jak hazard.\nDla wielu osób poszukujących rozrywki komputerowe gry hazardowe to najlepszy sposób na rozrywkę w każdym wydaniu, niezależnie od pory dnia i nocy. Grając w grę w pokera albo ruletkę można zawsze wyjątkowo prosto odreagować stres i negatywne emocje, jest to również świetny sposób na zabawę i spędzania naszego wolnego czasu.\nCoraz więcej osób uważa, że jest to wyjątkowo rzadkie zajęcie, nie musimy przecież grać codziennie, ani nawet raz na miesiąc. Większość osób grających w gry hazardowe online gra sporadycznie, tylko raz na jakiś czas, co oznacza, że nie ma jakichkolwiek szans na uzależnienie od tego typu rozrywki. Wyjątkowo prosta i łatwa dostępność Internetu sprawiła, że w internetowe gry hazardowe są wyjątkowo popularne. Dzięki temu faktowi wiele osób, które do tej pory nie miały możliwości zagrania w ruletkę lub blackjacka przez Internet mogą to wreszcie zrobić bez żadnych problemów.\nKomputerowe gry hazardowe online w Internecie są tak powszechnie dostępne, że każdy, kto ma dostęp do globalnej Sieci, ma kasyna internetowe niemalże na wyciągnięcie ręki, a może nawet bliżej. Jeszcze kilkanaście, a nawet kilka lat temu nie było takich możliwości, jednak w chwili obecnej można bez większego problemu grać w gry hazardowe online. Na tego typu rozrywkę coraz częściej decydują się zarówno starsi oraz młodsi, co sprawia, że internetowe gry hazardowe stają się wyjątkowo powszechnym i popularnym sposobem spędzania wolnego czasu oraz samotnych wieczorów. Wiele osób, które tego nigdy nie próbowały, już po pierwszej partii stwierdziły, że jest to doskonała zabawa i rozrywka, a także przy odrobinie szczęścia i przyzwolenie ślepego losu – sposób na zarobienie całkiem sporej sumy pieniędzy, które są wyjątkowo poszukiwane.\nCategory: GRY HAZARDOWE Tagged gra kasynowa


Maj, 2011 | Refleksje i smutasy\n174. Pierwsze miejsca ………..\nOpublikowano czwartek, 19.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że ……… słuchając odgłosów walk o pierwsze miejsca na listach wyborczych czuję się coraz bardziej obrażona jako wyborca. Traktuje się nas jak analfabetów. Podejrzenie, że nie wyszukamy sami na liście naszego wybranka/ki, tylko jak te matoły zaznaczymy szablonowo pierwszą osobę, godzi w naszą inteligencję.\nProszę mi wierzyć, że umiem czytać a nawet pisać (niekoniecznie pięknie, ale jednak) i wyłuskam z interesującej mnie listy osobę, której względnie ufam. Piszę względnie, bo to przecież ci sami ludzie od lat. Ludzie, którzy nas zawodzą, wkurzają, a uaktywniają się przed wyborami.\nW większości ci ludzie, poza parlamentem, nie potrafiliby funkcjonować, przynajmniej na poziomie do jakiego przywykli.\nTe walki pięknęj p-osłanki Muchy z p-osłanką od bukietu przysparzają mi niezłej uciechy. Pani Mucha zapomniała jak mnie i innych emerytów nazwala?? Rozrywkową grupą realizującą się w kolejkach do lekarzy. Te słowa z pewnością opóźniły moja wizytę u lekarza.\nNawet gdyby pani była 2 miejsca przed pierwszym, a nawet stanowiła tytuł listy, to nie wiem czy to coś zmieni w pani sytuacji. Pasek za 600 zł. czyli średnią emeryturę niejednego wyborcy też może być przeszkodą.\nTak jak Pani Anicie Błochowiak torebka za 2000 zł., czyli dwie moje emerytury, bardziej zaszkodzi niż pomoże.\nZegarek Pana Nitrasa za 8 moich emerytur nie uczyni z niego mego ulubionego reprezentanta.\nTak można wymieniać i wymieniać gdyż państwo p-osłostwo, całkowicie oderwało się od polskiej rzeczywistości. Od zwykłego obywatela.\n„Kto ma posła w rodzie tego bida nie ubodzie” ………\nMy musimy się zadowolić podwyżkami emerytur od 12 do 65 zł.i czekać rok na następną kropelkę.\nWracając do pierwszych miejsc, to może jest coś „czarownego” w lokacie o czym ja nie wiem, a jest ważne. Proszę o pomoc w wyjaśnieniu zagadki.\n173. Względność czasu ………\nOpublikowano niedziela, 15.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że …….. nie można użyć pojęcia względność czasu, bo czas jest mierzalny i to dzięki nauce aż do jednostek tysięcznych sekundy.\nCzas mamy ujęty w ery, epoki, wieki, lata, dni i godziny aż po sekundy, a nawet tysięczne sekund.\nZatem jak określić to zjawisko, kiedy czas ucieka jak szalony, a w innym okresie wlecze się jak leniwy żuczek, ospały żółw lub zbuntowna mrówka?? Od 20 kwietnia mój czas, to najbardziej ospały żółwik. Mogłabym powiedzieć, że stoi w miejscu. Ja się starzeję, kot się starzeje z każdą minutą, a wg mnie czas stoi nieubłaganie, dni wloką się w sposób obrzydliwy. Nie umiem ich zagospodarować choć bardzo się staram.\nCo to jest ta względność czasu??\nAle może jednak się mylę, bo niepostrzeżenie nadszedł dzień z datą 15 maja 2011r.\nDlaczego ta data taka ważna??\nOtóż, dziś nagle minął rok mojego blogowania. Właśnie 15 maja 2010r. odważyłam się (sama się do dziś dziwię) i już rok zawracam Wam głowę swoim smutaszeniem.\nMiałam to uczcić szmpanem, tortem, ogólną zabawą, może choć troszkę tak dobrą jak Bal Sylwestrowy u alElli przy bigosiku.\nDuch zabawy mnie jednak (mam nadzieję na trochę) opuścił i trzyma mocno przy ziemi.\nWobec tego pozdrowię tylko serdecznie moich stałych Gości!!\nNie omieszkam pozdrowić równie serdecznie Gości przypadkowych, zabłąkanych czy tylko zerkających.\nŻYCZĘ MIŁEGO, POMYŚLNEGO TYGODNIA\n172. Bartosz, oj Bartosz…….\nOpublikowano piątek, 13.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że…… pan poseł Bartosz Arłukowicz podpadł mi na całej linii. Oczami wyobraźni widziałam Go w charakterze lidera SLD, a przynajmniej silnego filara tej formacji. Nawet o tym pisałam. A tu masz, KUPIONY-ZATOPIONY. Kupiony przez PO na mocno naciągane stanowisko koordynatora porozumień między WŁADZIĄ, a wykluczonymi. To co, do tej pory nie było takiej OPATRZNOŚCIOWEJ OSOBY??NIKT SIĘ WYKLUCZONYMI NIE ZAJMOWAŁ?? Na 5 miesięcy przed wyborami WŁADZIA przejrzała na oczy i znalazła Bartosza.\nOd tej chwili czuję się zdecydowanie bezpieczniej, bo jako mało zasobna emerytka, staczam się z każdą podwyżką cen do grupy wykluczonych. Od teraz będę jednak miała opiekuna w postaci pana Bartosza Arłukowicza.\nByłoby to dość śmieszne gdyby nie było tak żałosne. Wyborcy p. B.A., głosujący na Niego jako lewicowca, raptem dowiadują się, że nie, nie on jest prawicowiec „całą gębą” i głosować za zmianami nie zamierza, bo wszystko jest „cacy, cacy buch po glacy”.\nPan Bartosz ma prawo wybierać sobie drogę kariery, ale raczej jako celebryta, a nie poseł, któremu część wyborców zaufała. Wyszło tak, że jednak miejsce na liście wyborczej jest najważniejsze, a nie ideowość, przekonania i chęć służenia społeczeństwu.\nCzemu ja się jednak tak bardzo dziwię, skoro Sejm jest pełen tych samych ludzi od lat, zmieniających partie być może częściej niż bieliznę.??\nWszelkie tłumaczenia o wielkim znaczeniu otwartości PO na różne opcje polityczne i gadki o szczególnym znaczeniu stanowiska koordynatora można między bajki włożyć!!!\nOj, Bartoszu, Bartoszu wyszło paskudnie. Wierzyłam w Pana. A tu kolejny hipokryta.\nP.s. Wszystkim moim Przyjaciołom serdecznie dziękuję za wsparcie i miłe słowa. Nie wiedziałam, że jesteście tacy KOCHANI!!\n171. Namawiam do badań……\nOpublikowano środa, 11.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że…….. nigdy za dużo przekonywania do poddawania się badaniom i nie lekceważenia nawet niewielkich dolegliwości.\nMimo, że Służba Zdrowia kuleje, na badania czeka się długo, to jednak radzę domagania się, walczenia o wcześniejsze terminy.\nTydzień temu, w czwartek oddałam w szpitalu kawałek siebie do badań pod kątem choroby, o której nie lubimy słyszeć ani rozmawiać.\nKażdy badający mnie lekarz zadawał to samo pytanie, „dlaczego tak długo pani zwlekała?” Jednak tlumaczenie, że trudności w dostaniu się do lekarza mocno mnię zniechęcały, były kwitowane, „a jednak się pani dostała, trzeba chcieć”. I jest w tym sporo racji. Często lekceważymy swoje zdrowie.\nMoje zachowanie mogę nazwać metodą strusia. Schowałam głowę licząc, że nic mnie nie kopnie w wystawioną………\nZawsze myślimy, że nieszczęścia dotykają innych, współczujemy IM, pomagamy. Jednak gdy dotkną nas, to niestety głupiejemy, tracimy grunt pod nogami.\nPozostało mi 12 dni do usłyszenia werdyktu. 12 dni, które wstrząsną światem, moim światem.\nUspokoiłam się, oswoiłam na tyle, że napisałam ten post ku przestrodze dla innych, a także by podziękować zaprzyjaźnionym osobom, które okazują mi tyle serca i zainteresowania.\nKrótko mówiąc, badajcie się i słuchajcie lekarzy I-kontaktu. Mój, nie tylko napisał na skierowaniu PILNE, ale jeszcze poradził abym nie dała się zbyć byle czym, a także nie dała się przegonić.\nJednak napisałam i już mi lepiej.\nKategorie: polityka, społeczeństwo\t| 34 Komentarze\n170. No, tośmy…………\nOpublikowano środa, 04.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że……..tośmy sobie poświętowali. A co tam, stać nas.\nKażda wizyta Papieża w Polsce kosztowała krocie, czyli mnóstwo pieniędzy. Straszna „komuna” też nie żałowała na te cele mamony.\nStało się, mamy ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II i należało wydać przyjęcie na 600 osób. Rzym, miasto nie tanie, a więc boję się myśleć ile to kosztowało nas wszystkich, aby godnie (przecież nie kaszanką z rusztu) to uczcić. Niewiele mam z tym wspólnego, ale do kociołka musiałam się dorzucić.\nByłoby z tego kilkaset obiadów dla niedożywionych dzieciaków do końca roku, lub jakieś wakacje dla nich. Na to jednak złożymy się znowu my, a licznik długów bije, bije…….\nSwięto konstytucji 3 Maja (świętowane chyba tylko z tego powodu, że za komuny NIE), też w ogrodach prezydenckich kiełbaską z rusztu nie było świętowane!! a licznik długów bije…….\nAle co tam, czepiam się.\nJedyna pociecha, że śmietniki w okolicy ogrodów już dziś są licznie odwiedzane przez „turystów” bez paszportów będących „we własnym domu” i „wolni”.\nUwielbiamy świętować na zasadzie „zastaw się, a postaw się”, tylko ta rzeczywistość skrzeczy.\nW zapamiętaniu świątecznym usłyszałam poważnie mówiącego radiowca, że bardzo żałuje i nie rozumie iż do tej pory nie ma święta obalenia „komuny”. Tak sądząc po głosie ok 30-letni mądrala. Ubawił mnie serdecznie, bo z pokolenia, któremu najbardziej brakowało gumy do żucia, coca-coli i papieru toaletowego w słoniki. Jego rodzice jednak rzetelnie się wykształcili i leczyli bez stresów. Mądrala jednak tego nie widzi. Musisz „kochaniutki” mądralo poczekać aż wymrą wszyscy świadkowie „komuny”, a potem twórzcie własną historię. Niestety to jeszcze potrwa, więc bez przebierania nóżkami. Coraz więcej ludzi ma wątpliwości czy „otake” Polskę chodziło w 1989 roku.\nP.s. Bardzo, bardzo dziękuję Elizie za te piękne kwiaty, a słowa wprawiły mnie w zakłopotanie i zwilgotniły oczy. DZIĘKUJĘ ELIZO.\nOpublikowano niedziela, 01.05.2011. Autor: anafiga\nMyślę, że……..dzisiejsze wydarzenie beatyfikacji Papieża Jana Pawła II nie przyćmi w przyszłości ważności Święta 1-szego Maja dla robotników.\nNie będę się rozpisywała na ten temat. To nie moja dziedzina. Dla głęboko wierzących ten dzień będzie bardzo ważny. Nie każdy jednak dostąpił łaski wiary. Trzeba uszanować różnorodność światopoglądową. Mówi się trudno i żyje dalej.\nKategorie: polityka, społeczeństwo\t| 32 Komentarze


Wakacje na wsi ze zwierzętami Klub Urwisa - kolonie ze zwierzętami (7-11 lat) W gospodarstwie agroturystycznym „Gościnna Zagroda” czekają na Was różne gatunki zwierząt hodowlanych, gospodarskich, a nawet egzotycznych! Wymarzone miejsce na aktywne spędzenie czasu na świeżym powietrzu i poznanie zwyczajów zwierząt!\n28.07 - 05.08.2022 9 od 2049.00 PLN Zarezerwuj\n19.08 - 29.08.2022 11 od 2099.00 PLN Zarezerwuj\nMłodych poszukiwaczy przygód zapraszamy do Gościnnej Zagrody. Na terenie gospodarstwa będziemy przebywali wśród całej gromady zwierząt: psów, kotów, koni, krowy, kóz, owiec, królików, indyków, kur oraz nieco bardziej egzotycznych: pawi, danieli, świnki wietnamskiej. Wspólne poszukamy odpowiedzi na pytania: dlaczego kogut pieje? Skąd się bierze chleb? Dlaczego mleko jest zdrowe? Jak zwierzęta pomagały dawniej podróżować? Za co ludzie kochają konie? W trakcie pobytu: przejażdżka wozem taborowym ciągniętym przez parę koni, jazda na kucyku lub dużym koniu, spotkanie z ludźmi wykonującymi ciekawe, ale zanikające już zawody; poznamy artystów rękodzieła ludowego, zobaczymy, jak wyplatane są wiklinowe koszyki, poznamy pracę kowala, własnoręcznie ulepimy z gliny wakacyjne pamiątki, spotkamy się z lekarzem weterynarii, który w trakcie warsztatów opowie o niesamowitych zwyczajach zwierząt. Zrealizujemy całodzienną wycieczkę do Opola w trakcie której przespacerujemy sie po Starówce, zobaczymy opolskie Amfiteatr oraz odwiedzimy zoo w którym zobaczymy miedzy innymi goryle, lwy, żyrafy i wiele innych egzotycznych gatunków zwierząt. Ponadto: gra terenowa w lesie, konkursy artystyczne, zmagania sportowe. Będzie również ognisko z pieczeniem kiełbasek i ziemniaków.\nPlanowany przyjazd do ośrodka 12:15-18:00 (w zależności od miejsca wsiadania). Planowany wyjazd z ośrodka 10:00-15:45 (w zależności od miejsca powrotu).


TECHNIKI ZDOBIENIA. CZYLI JAK ZDOBI SIĘ KUBKI REKLAMOWE\nPosted at 14:24h in Gadżety reklamowe\tby\tadmin 0 Comments\nPrzyjazne kontakty oraz pozytywny wizerunek firmy\nSpersonalizowane upominki cieszą się niegasnącą popularnością już od wielu lat, w tym kubki reklamowe. To wspaniałe rozwiązanie dla właścicieli firm, którym zależy, aby marka wyróżniała się na tle konkurencji. Wiadomo, jak szczególnie ważny jest odpowiednio prowadzony marketing w dzisiejszych czasach. Dlatego warto postawić na sprawdzone rozwiązania. Jednym z nich są kubki reklamowe. Kielce to miasto, w którym można odnaleźć firmy specjalizujące się w produkcji gadżetów z logo firmy. Wykonać je można na wiele różnych sposobów.\nTechniki zdobienia kubków reklamowych\nKażda metoda znakowania kubków niesie za sobą swoje plusy oraz minusy. Ma też swoje odbicie na funkcjonalności, praktyczności i estetyce produktu. Tylko dokładne przejrzenie i zapoznanie się z technikami może zapewnić zadowolenie z wykonanej usługi, najwyższą jakość oraz spełnienie oczekiwań klientów, którzy zostaną obdarowani gadżetem reklamowym. Jakie są najpopularniejsze sposoby?\nNadruk bezpośredni na kubki reklamowe\nZależy Ci na niskich kosztach produkcji, ale jednocześnie dużej trwałości? Być może właśnie to będzie dobre rozwiązanie dla Ciebie. Metoda nadruku bezpośredniego wykorzystuje sitodruk, który porusza się od razu na powierzchni np. kubka reklamowego. Następnie wzór jest wypalany w wysokiej temperaturze, sięgającej nawet 800 stopni Celsjusza. Dzięki temu druk jest trwały i odporny również na wielokrotne czyszczenie mechaniczne. Musisz jednak wiedzieć, że znaczącą wadą tej techniki jest brak możliwości zdobienia powierzchni trudniej dostępnych. W przypadku kubka są to okolice tzw. „ucha” oraz np. dna, gdzie nierzadko chcemy umieścić jeszcze jakiś projekt. Jeśli jednak wzór ma być jedynie na głównych częściach, to jest to bardzo funkcjonalne i praktyczne rozwiązanie.\nKalkomania na kubki reklamowe\nTę metodę, wykorzystującą sitodruk pośredni, można uznać za najstarszą i stosunkowo najprostszą. Wykonuje się ją poprzez przenoszenie wzoru na powierzchnię kubka za pomocą specjalistycznej kalki. Stąd właśnie jej nazwa – kalkomania. Jej największymi atutami jest trwałość zdobienia oraz możliwość pokrycia sporej powierzchni. Takie kubki można spokojnie czyścić w zmywarce, ponieważ wzór pozostanie nienaruszony. Minusem jest jednak pewne ograniczenie w odwzorowywaniu kolorystycznym, ze względu na specyficzny skład farb.\nTen wariant kalkomanii uznaje się za jedną z najnowocześniejszych metod. Kalkomania organiczna swoją popularność zawdzięcza przede wszystkim wykorzystaniu specjalistycznych, poliuretanowych farb, które pomagają otrzymać szczególnie żywe, bogate kolory. Ten sposób produkcji sprawdzi się przy skomplikowanych wzorach. Wcześniej przygotowane i wydrukowane na specjalnym papierze zdobienie przenosi się na powierzchnię kubka. Największą zaletą jest skład farb – nie zawierają one metali ciężkich, są dzięki temu dużo bezpieczniejsze. Jednakże ich wadą jest mniejsza wytrzymałość i odporność na długotrwałe użytkowanie. Takie kubki raczej nie nadają się do mycia mechanicznego.\nTa wyjątkowa odmiana kalkomanii organicznej zapewnia efekt zaskoczenia na twarzy użytkowników. Niepozorny kubek reklamowy pokazuje swoją unikalność wzoru dopiero pod wpływem wysokiej temperatury, czyli np. gdy wleje się do niego wrzącą wodę. Metoda, zwana inaczej Magic Printem, działa w ten sposób, dzięki wykorzystaniu warstwy specjalnej farby, która zawsze jest w odcieniu głębokiej czerni. Można jednak stosować ją na różnych kolorach kubków, dlatego stworzenie wyjątkowego projektu wcale nie musi być trudne. Dopasowanie do każdego kształtu kubka i wspomniany efekt „wow” – to główne zalety Termo Inku. Jednakże warto pamiętać, że zalecane jest jednak mycie ręczne. Zmywarka mogłaby doprowadzić do zniszczenia specjalnego wzoru.\nJak sama nazwa wskazuje, ta metoda wykorzystuje dobrodziejstwo piasku. Przygotowany wzór, który ma zostać umieszczony na kubku, jest przyklejany do powierzchni, a następnie piaskowany pod wysokim ciśnieniem. Można używać barwienia. Warto jednak pamiętać, że przy tej technice, wzór zawsze będzie odrobinę wklęsły, jednakże to najczęściej zapewnia najwyższą jakość oraz trwałość. Piaskowanie zapewnia długie użytkowanie.\nKolejną ciekawostką, tuż obok Termo Inku, jest wykorzystanie potencjału farby, która pozwala pisać na niej kredą. To fantastyczna okazja, aby pozostawić klientowi pole do spersonalizowania upominku. Subtelniejsze logo z pewnością zostanie docenione. Metodę nadruku tablicowego można z powodzeniem łączyć z innymi metodami nadruków. Powstały w ten sposób kubek reklamowy będzie na swój sposób unikatowy – zupełnie tak, jak Twoja firma. Wbrew pozorom taki drobiazg może być czyszczony w zmywarce i używany w mikrofali.\nOstatnia, ale niebagatelna kwestia na Kubki reklamowe\nDbałość o środowisko jest coraz ważniejszym czynnikiem. Gadżety ekologiczne z Kielc? – kubki są przedmiotami wielokrotnego użytku, raczej niewykonane z plastiku. Działają pozytywnie na wizerunek firmy i nie wpływają negatywnie na stan środowiska naturalnego. Można powiedzieć, że to rozwiązanie idealne.