Przemoc wśród młodzieży - Sciaga.pl\n1.\tDefinicyjne aspekty przemocy……………………………………..……..4\n2.\tRodzaje i przyczyny przemocy…………………………………………....8\n3.\tSubkultury a przemoc……………………………………………………17\n4.\tMobbing i przemoc w szkole……………………….................................20\n5.\tProfilaktyka, instytucje i formy wsparcia dla młodzieży dotkniętej przemocą…………………………………………………………………29\nRelacje o przemocy wypełniają serwisy informacyjne całego świata. Jej ofiarą padają ludzie na wszystkich kontynentach, niezależnie od kultury, środowiska czy klimatu. Kroniki policyjne całego świata odnotowują nasilenie się częstotliwości występowania przemocy, oraz wzrost ilości przestępstw dokonanych z zastosowaniem przemocy. Z każdej strony pada pytanie: dlaczego tak się dzieje? Jakie są źródła przemocy? Poszukując odpowiedzi na te pytania należy poddać analizie dzieje ludzkości. Od początku są one przepełnione relacjami o aktach przemocy, a ich opisy zawarte są nie tylko w podręcznikach historii, ale również w literaturze, pieśniach czy w mitologii. Z całą pewnością XXI wiek zapisze się w historii jako wiek gwałtów i przemocy. Niestety w kolejnym stuleciu nadal obserwowany jest powszechny wzrost przestępczości.\nDawniej zjawisko przemocy wśród młodzieży występowało sporadycznie. Obecnie przemoc rozprzestrzenia się niebywale szybko i przyjmuje najróżniejsze oblicza. Może być gwałtem, nadużyciem siły wobec słabszych. Może być przejawem brutalności, arogancji lub przyjąć formy presji psychicznej.\nSkala tego zjawiska wśród dzieci i młodzieży zmusza do zastanowienia się nad przyczynami i mechanizmami przemocy i agresji, oraz podjęcia działania w celu zapobiegania przemocy, zmniejszania agresji a może i wyeliminowania tych zjawisk ze społeczności uczniowskiej. Brak reakcji to przyzwolenie na przemoc, na rozwijanie się zachowań agresywnych. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji – to przemoc i agresja będą jeszcze częstsze, ich formy będą bardziej okrutne. W pierwszym rozdziale swej pracy zdefiniowałam zjawisko przemocy a także przedstawiałam sylwetkę sprawcy i ofiary. Drugi rozdział poświęcony jest rodzajom i przyczynom przemocy.\nNatomiast rozdział trzeci poświęcony jest grupom subkultur. Czwarty rozdział mojej pracy dotyczy zjawiska mobbingu, jego obecności w szkole oraz potencjalnych sprawców i ofiar mobbingu wśród uczniów. W piątym rozdziale poruszam temat możliwości przeciwdziałania problemu przemocy, natomiast ostatni rozdział poświęciłam roli pracownika socjalnego w walce z przemocą rówieśniczą.\n1.\tDefinicyjne aspekty przemocy\nAgresja jest bardzo często utożsamiana z pojęciem przemocy. „Celem agresji jest zaszkodzenie ofierze”, podczas gdy celem przemocy jest „wywarcie pewnego wpływu” na ofiarę, aby zmusić ją do postępowania zgodnie z wolą agresora.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia formułuje oddzielną definicję dla przemocy, zgodnie z którą przemoc to „celowe użycie siły fizycznej, zagrażające lub rzeczywiste, przeciwko sobie, komuś innemu lub przeciwko grupie lub społeczności, co powoduje lub jest prawdopodobne, że spowoduje zranienie, fizyczne uszkodzenie, śmierć, ból psychologiczny, zaburzenie rozwoju lub deprawację”. Przemoc dzieli się zatem na trzy kategorie: przemoc skierowana do siebie samego, czyli autoagresja, przemoc interpersonalna oraz przemoc grupowa.\nDawniej zjawisko przemocy w szkole występowało sporadycznie. Obecnie przemoc rozprzestrzenia się niebywale szybko i przyjmuje najróżniejsze oblicza. Może być gwałtem, nadużyciem siły wobec słabszych. Może być przejawem brutalności, arogancji lub przyjąć formy presji psychicznej.\nPrzemoc siła przeważająca czyjąś siłę, fizyczna przewaga wykorzystywana do czynów bezprawnych, dokonywanych na kimś, narzucona bezprawnie władza, panowanie, czyny bezprawne, dokonywane z użyciem fizycznego przymusu.\nPrzemoc to zaburzony proces socjalizacji i adaptacji rozciągnięty w czasie i wiążący się wyłącznie z okresem adolescencji. Młodzież wyładowuje swoją agresję niejako w odwecie za doznane krzywdy od osób najbliższych. nie zawsze jest to jedyny motyw tego rodzaju zachowań. Robienie na złość, niszczenie przedmiotów, może być czasem formą zwrócenia na siebie uwagi. Znacznie groźniejszym sposobem psychicznej agresji staje się swoista moda na ignorowanie i nieposzanowanie starszego pokolenia.\nSkłonność do przemocy – zdaniem niektórych autorów - pojawia się bardzo wcześnie. Już w wieku sześciu lat badane dzieci manifestowały charakterystyczne wzorce agresywnego zachowania, by w wieku ośmiu osiągnąć większy lub mniejszy poziom agresji.\nW wieku młodzieńczym, agresywność staje się relatywnie stałą cechą osobowości, a bardziej agresywne dzieci z reguły wyrastają na bardziej agresywnych dorosłych. Agresja w dzieciństwie jest najlepszym predykatorem różnic indywidualnych w agresji dorosłych, jako rezultat działania wielu czynników: genetycznych, fizjologicznych, środowiskowych .\nPowszechne postrzeganie przemocy opiera się na założeniu, że jest to każdy akt godzący w osobistą wolność jednostki, zmuszanie jednostki do zachowań niezgodnych z jej własną wolą. W literaturze psychologicznej podejmuje się czasem próby oddzielenia aktu przemocy od aktu agresji, zakładając, że celem agresji jest zaszkodzenie ofierze, podczas gdy celem przemocy jest wywarcie pewnego rodzaju wpływu. W przemocy cierpienie, zaszkodzenie jest sposobem osiągania innego celu, na przykład wymuszania zachowań pożądanych.\nChociaż intuicyjnie wyczuwa się różnicę między przemocą agresją, to jednak kryteria tego podziału nie wydaje się uzasadnione. W ciągu ostatnich trzydziestu lat było wiele prób zdefiniowania przemocy i sprawa nadal nie wydaje się klarowna. Zwykle definicje te biorą się pod uwagę trzy podstawowe kryteria: rodzaj zachowania, intencje oraz skutki. Inna definicja mówi, że przemoc to wszelkie nieprzypadkowe akty godzące w osobistą wolność jednostki lub przyczyniające się do fizycznej, a także psychicznej szkody osoby, wykraczające poza społeczne zasady wzajemnych relacji.\nSylwetka ofiary przemocy\nAnaliza stanu emocjonalnego zarówno sprawcy, jak i ofiary przemocy pomoże nam w znalezieniu drogi do skutecznego pomagania młodzieży jak również pozwoli zrozumieć wagę tego zjawiska oraz ukaże nam czynniki sprawcze oraz reakcje na nie ze strony ofiary.\nOfiara przemocy rówieśniczej, najczęściej przemocy rozciągniętej w czasie, to zazwyczaj osoba o znacznie obniżonym poczuciu wartości, często przekonana o swej odrębności od swoich rówieśników, a co gorsza pogodzona z takim faktem. Jest to dziecko wyobcowane smutne, obawiające się każdego kontaktu z rówieśnikami. Stan ten jest najczęściej niedostrzegany z zewnątrz, dlatego też ofiara często wołająca o pomoc spotyka się z niezrozumieniem ze strony otoczenia, wynikającym często z niedowierzania, iż coś takiego może występować w ogóle w szkole. Często dorośli powołują się na bujną wyobraźnię dziecka i skargi przyjmują jako wykręcanie się od obowiązku szkolnego. Co w rezultacie powoduje, że ofiara jest skrajnie wyczerpana, emocjonalnie sparaliżowana obawami i bezpośrednim strachem. Jest zdana tylko na siebie, miewa często myśli samobójcze.\nDziecko takie styka się bezpośrednio z przemocą ze strony sprawców, ale również w sposób pośredni od wszystkich, którzy widzą jego cierpienie, ale nie reagują. Ofiara doznaje odrzucenia od osób, które powinny jej pomóc, czuje nienawiść do agresorów. Nienawiść zaczyna być kierowana do nauczycieli, wychowawców, aż w końcu rodzi się nienawiść i agresja względem otaczającego świata. Co powoduje w konsekwencji wymianę wszystkich wartości funkcjonowania, to co było dobre zamienia się w złe i samozachowawcze. Empatia i syntonia przekształca się w egoizm, motywacja rozwoju i chęć poznania świata – redukują się do potrzeby przetrwania.\nDziecko nie manifestuje swoich problemów najczęściej z powodu skutecznego zastraszania, braku pewności reakcji ze strony osób dorosłych jak również wstyd. W przypadku, gdy ofiara przywykła do presji i wysokich wymagań ze strony otoczenia, a co gorsze poszukuje winy po swojej stronie i wmawia ją sobie tym trudniej będzie się jej przyznać do takiego faktu.\nSylwetka sprawcy przemocy\nNa podstawie obserwacji agresja wobec słabszych jest patologicznie zmodyfikowaną reakcją obronną połączoną ze zrzuceniem ciężaru nagromadzonego przez kilka lub kilkanaście miesięcy bycia ofiarą. Wydawałoby się, że u byłej ofiary przemoc powinna wzbudzać odrazę a już na pewno nie winna owocować chęcią bycia sprawcą. Młodzież często nie jest w stanie udźwignąć ciężaru przemocy, często jedynym sposobem na odreagowanie stresu jest akceptacja przemocy oraz jej powtórka. Agresor wykorzystuje przy tym szereg usprawiedliwień. Sprawcy często wierzą w zasadność ich werbalnych motywacji. Usprawiedliwienia te mają rozgrzeszać również agresora przed samym sobą, o ile w ogóle możemy mówić o jakimkolwiek poczuciu winy.\n2.\tRodzaje i przyczyny przemocy\nPrzemoc rówieśniczą można podzielić na trzy grupy:\n•\tPrzemoc fizyczną – polegającą na agresywnym zachowaniu skierowanym przeciwko ciału ofiary, mogące prowadzić do bólu i fizycznych obrażeń. Przemoc ta może wystąpić w dwóch postaciach: czynnej i biernej.\nForma bierna obejmuje :\n- zakaz mówienia i chodzenia,\n- zakaz załatwiania potrzeb fizjologicznych,\nNatomiast forma czynna objawia się:\n- popychaniem i odpychaniem,\n- biciem przedmiotami.\nLista form przemocy fizycznej nie ogranicza się tylko do wymienionych powyżej. W praktyce spotyka się ich znacznie więcej.\nW przemocy fizycznej występują różne stadia przemocy od tej najbardziej skrajnej, w której człowieka traktuje się jak rzecz i dąży do jego zniszczenia, aż do przemocy fizycznej, w której występuje coraz więcej elementów natury psychologicznej pomiędzy stosującym przemoc i jego ofiarą.\n•\tPrzemoc słowną – polegającą na:\n- namawianiu się,\nWulgaryzacja języka oraz przemoc słowna coraz bardziej przybiera na sile. W celu określenia skali tego zjawiska w jednym z gdańskich gimnazjum przeprowadzono anonimową ankietę, w grupie 163 uczniów, w tym 85 chłopców i 78 dziewcząt. Wyniki ankiety dostarczyły następujące informacje:\n•\t35 uczestników badania, tj. ponad 21%, zadeklarowało, że w ogóle nie używa wulgaryzmów,\n•\tna ogół respondentom używającym wulgaryzmów towarzyszy uczucie obojętności, 42 ma poczucie winy, co trzeciemu z badanych używanie wulgaryzmów sprawia satysfakcję,\n•\tczęść badanych podkreśla, że używa wulgaryzmów sporadycznie, ale unika ich w obecności dzieci i osób starszych,\n•\t45 uczestników ankiety posługuje się wulgaryzmami często, natomiast bardzo często - 12; dwie trzecie stwierdziło, że wulgaryzmy najczęściej są słyszane w gronie szkolnym, szczególnie w środowiskach miejskich,\n•\tzdaniem większości respondentów najczęstszymi przyczynami używania wulgaryzmów są: przykład środowiska szkolnego, osobista porażka, moda, patologia. Ponad połowa biorących udział w sondażu uważa, że używanie wulgaryzmów powinno być tolerowane, a 46 uczestników sondażu opowiedziało się za karaniem osób publicznie używających wulgaryzmów; 71% badanych wyraziło opinię, że używanie wulgaryzmów powinno mieć tendencję malejącą.\n•\tPrzemoc bez użycia słów i kontaktu fizycznego\n- wrogie gesty (może to być np. kciuk skierowany w dół, także\nzatykanie nosa gdy ofiara jest w pobliżu),\n- miny ,\n- izolowanie ( np. rówieśnicy nie dopuszczają dziecka do\nwspólnych zabaw czy zajęć; często też grupa ustala rano, by do\ndanej osoby nikt się przez cały dzień nie odzywał,\n- manipulowanie związkami przyjaźni.\nWiększość dzieci bywa agresywna, zarówno fizycznie jak i słownie. Zwykle uważa się, że czynnikami wywołującymi przemoc jest bieda, patologia, ,,dostępność” reakcji agresywnych i wiara w skuteczność przemocy. Poniżej przedstawiam najważniejsze czynniki wywołujące agresję i przemoc.\nS.Guerin i E. Hennessy przedstawiają w swej ksiązce wyniki badań przeprowadzanych przez J.Coie i K.Dodge, z których wynika iż przestępstwa z użyciem przemocy koncentrują się w ubogich dzielnicach miasta. Nie oznacza jednak, że ubóstwo należy zawsze utożsamiać z przemocą, ale jest jednak ono jednym z wielu czynników zwiększających wzrost agresywnego zachowania. Ubóstwo same w sobie nie ma istotnego znaczenia, lecz w połączeniu z innymi czynnikami ryzyka znacznie wpływa na zwiększenie poziomu agresji. Badacze również przedstawili jedną z hipotez, polegającą na ty że, bieda oddziaływuje raczej na rodziców małych dzieci niż na nie same. Młodzież w dzielnicach miast, które silnie zagrożone są patologią, stykają się z działalnością różnego rodzaju grup przestępczych i osób handlujących narkotykami, co powoduje, że przejmują negatywne wzorce. Nastolatki są świadkami aktów agresji i znają osoby, których dotknęła przemoc, może w nich to wzbudzić chęć dołączenia do grup rówieśników angażujących się w aspołeczne zachowania. Oczywiste jest iż, ubóstwo jest tylko jednym z wielu czynników wpływających na rozwój dzieci żyjących w takim otoczeniu ale również to że, większość z powodu ubóstwa swej rodziny nie zaangażuje się w tego typu zachowania. Niektórzy rodzice w biednych regionach w bardziej zdecydowany sposób nadzorują postępowanie swoich nastoletnich dzieci, zapobiegając przy tym ich uczestniczeniu w działaniach aspołecznych.\n•\tPrzemoc w telewizji\nPrzemoc w telewizji i jej wpływ na dzieci jest tematem licznych dyskusji. W latach sześćdziesiątych XX wieku grupa dzieci uczestniczyła w badaniach psychologicznych, które dotyczyły efektów oglądania w telewizji scen przemocy z udzialem dorosłych. Wykazały one, iż agresja płynąca z ekranu ma bezpośredni wpływ na zachowanie dziecka. Obecnie prowadzone są obserwacje dziecięcych nawyków oglądania telewizji, które uwzględniają związek pomiędzy liczbą scen przemocy a wzrostem poziomu występowania zachowań agresywnych młodzieży. Za wyjątkiem niewielu przypadków oglądanie programów telewizyjnych pełnych przemocy skutkuje wzrostem agresywnych zachowań u dziecka w ciągu najbliższych trzech lat. Innymi słowy, jeśli dziecko wykazujące duży poziom agresji oraz dziecko cechujące się niskim poziomem przyswoją sobie tę samą ,,dawkę” telewizyjnych scen przemocy, to poziom ich agresji proporcjonalnie rośnie. Związek pomiędzy oglądaniem telewizji a przemocą opiera się nie tylko na fakcie, iż dzieci mające tendencję do zachowań agresywnych chętniej oglądają programy telewizyjne. Młodzi ludzie ucząc się nowych form zachowań, oglądając przemoc w telewizji, dowiadują się że, takie zachowanie jest akceptowane. Co staje się w pewnym rodzaju ich wewnętrznym usprawiedliwieniem. To znaczy że, mogą przyswajać nowe formy agresywnego zachowania, równocześnie znajdując wytłumaczenie dla tego typu zachowań ( np. bo ofiara na to zasłużyła ). Osoba dorosła może czuć się usprawiedliwiona, gdy trąbi na innego kierowcę, ponieważ ten ,,kiepsko” prowadzi, tym samym dziecko uczy się uzasadniania swego agresywnego działania. Ekran telewizyjny nie jest jednak jedynym źródłem agresywnych wzorców.\n•\tUczenie się agresji\nWyobraźmy sobie taką sytuację: Rodzic wracający samochodem z dwójką dzieci, stoi w korku. Gniew kierowcy wzmaga się wraz z każdym dostrzeżonym błędem innych osób prowadzących samochody – niewystarczająco szybko reagują na zmianę świateł, zostawiają zbyt mało miejsca dla innych i tym podobne. Rodzic zaczyna krzyczeć, używa obelżywych wyrazów, trąbi. Po powrocie do domu ten sam rodzić jest przerażony faktem, używania przez swoje dzieci wulgarnych wyrazów oraz agresywnego zachowania przy zabawie. Powyższy przykład uświadamia nas w ty iż, dzieci uczą się agresywnych reakcji obserwując rodziców. Po pierwsze, uczą się nowych form agresji- w tym przypadku używania przekleństw. Po drugie, rodzice sugerują im że, tego typu zachowania stanowią normę i nie pociągają za sobą żadnych konsekwencji. Po trzecie, obserwowana agresja powoduje u świadków emocjonalne poruszenie – w ten sposób dziecko samo zaczyna odczuwać złość. Nie tylko rodzice dostarczają modeli zachowania, robią to również nauczyciele, starsi koledzy, idole sportowi i telewizyjni. To właśnie oni ,,uczą” dziecko że, agresja jest społecznie akceptowana.\n•\tWiara w skuteczność agresji\nIstnieje wiele okoliczności, w których dziecko uczy się – zarówno poprzez własne doświadczenia, jak i obserwowanie innych – że przemoc może pomóc w osiągnięciu pożądanego celu. Otoczenie przyzwalające dziecku na zachowania agresywne, akceptujące przemoc lub nagradzające tego typu zachowania wpływa w znacznym stopniu na wzrost niepożądanych zachowań. Jednym z czynników rozróżniających agresję chłopców i agresje dziewczynek jest fakt że, chłopcy zwykle rzadziej niż dziewczynki spotykają się z negatywną reakcją na swoje agresywne zachowania.\n•\tCzynniki indywidualne\nNie wszystkie dzieci dorastające w środowisku, w którym codziennie dochodzi do przemocy, wykazują zwiększony poziom zachowań agresywnych, tym samym nie wszystkie dzieci oglądające przemoc w telewizji naśladują zachowania agresji w kontakcie z rówieśnikami. U niektórych dziewcząt występuje wysoki poziom agresji fizycznej i słownej, podczas gdy u pewnej grupy chłopców agresja werbalna i fizyczna, osiąga niski poziom. Wynika z tego że, nie wszystkie warunki wymagające skłonność dzieci do stosowania agresji – które opisuję powyżej – wywierają na wszystkie dzieci taki sam wpływ. Czynniki indywidualne mają największy wpływ na poziom agresji u dzieci. Badania przeprowadzone przez D.Olweus’a opisane przez S.Guerin i E. Hennessy wykazują, iż poziom fizycznej i słownej agresji ujawnionej w grupie dzieci w wieku od sześciu do dziesięciu lat znajduje swoje odzwierciedlenie w agresji ukierunkowanej wobec rówieśników cztery lata później. ,,Jednak najistotniejszego dowodu dostarczyło dwudziesto kilkuletnie badanie sześciuset osób rozpoczęte, kiedy osiągnęły one wiek ośmiu lat. Poproszone je wówczas o wskazanie kolegów, którzy zachowują się w określony sposób włączając w to zachowania agresywne (np. ,,Kto popycha i potrąca dzieci). Badano poziom agresji w tej grupie kilkadziesiąt razy w ciągu kolejnych lat. Okazało się, że ci z nich, którzy zostali określeni przez rówieśników jak agresywni, podejmują – według ocen kolegów – jeszcze więcej zachowań związanych z przemocą w wieku późniejszym. Osoby takie określały siebie i innych jako agresywnych, a cały świat jako miejsce przepełnione przemocą. Dzieci ocenione w wieku ośmiu lat jako bardzo agresywne były już w wieku dorosłym notowane na policji trzykrotnie częściej niż pozostali. W wieku lat trzydziestu wiele z tych osób miało na koncie wyroki sądowe, notowane przypadki stosowania przemocy wobec partnerów życiowych i wyraźne tendencje do surowego karania swoich dzieci”. Czynnikami związanymi z indywidualnym poziomem i rozwojem agresji są: relacje w rodzinie, właściwy jednostce sposób interpretacji świata oraz kontakty z rówieśnikami.\n•\tWpływ rodziny\nCzynniki takie jak relacje rodzic – dziecko, ciepło rodzicielskie i praktyki dyscyplinujące, mogą mieć duże znaczenie przy przewidywaniu wystąpienia u dziecka zachowań opartych na przemocy.\n•\tRelacje rodzic – dziecko\nPod koniec pierwszego roku życia wszystkie dzieci zaczynają okazywać przywiązanie do otaczających ich osób, to znaczy rodziców, starszego rodzeństwa, opiekunek, dziadków, wujków i cioć. Taki uczuciowy związek jest istotny dla poczucia bezpieczeństwa dziecka ale również dla tworzenia uczucia ufności wobec innych ludzi i utrzymywania z nimi dobrych relacji. W związku, w którym osoba opiekująca się pociesza dziecko, gdy jest mu źle, może ono rozwijać w sobie zaufanie do innych, może czuć się bezpieczne. Niestety dzieci, którym nie zapewniano bezpieczeństwa, które w obecności osoby dorosłej nie czuły się dobrze, mogą przejawiać pewne negatywne zachowania wobec innych.\n•\tCiepło rodzinne\nPoziom ,,ciepła” okazywanego przez rodziców jest bardzo ważnym czynnikiem mającym wpływ na zachowanie dziecka. Badania J.Bates i K.Bayles dowodzą iż, matki bardzo związane uczuciowo ze swoimi dziećmi nie mają później z nimi problemów.\n•\tPraktyki dyscyplinujące\nRodzice dzieci agresywnych, by poradzić sobie z nimi, stosują zazwyczaj więcej środków przymusu, na przykład kary fizyczne, a o dużo mniej metod, takich jak rozmowa czy przekonywanie. W takich sytuacjach mogą wystąpić dwa aspekty modelujące zachowanie. Po pierwsze to właśnie rodzice sami doprowadzają do tego typu zachowań u dzieci, które powtarzają to, co same widzą. Po drugie, wchodząc z dzieckiem w konflikt, wzbudzają w nim agresję. Zazwyczaj w rodzinach, w których są agresywne dzieci, można dostrzec wzorzec powodujący konflikt relacji, nazwany ,, procesem przymusu w rodzinie”. Charakterystyczną cechą tych rodzin jest słaba wymiana myśli, naturalnych zachowań i częste występowanie nieprzyjaznych i negatywnych relacji. Rodzice często karcą dziecko, zakazują mu czegoś lub grożą w odpowiedzi na jego płacz, skargę czy nieposłuszeństwo, co wywołuje u dziecka frustracje i utarczki słowne. W rodzinach w których jej członkowie osiągają swoje cele za pomocą gróźb, poleceń i innych form przymusu, zamiast posługiwać się prospołecznymi, pozytywnymi sposobami młodzi ludzie reagują agresywnie również w innym otoczeniu i często później zachowują się aspołecznie.\n•\tSposób interpretacji świata\nDzieci rozmaicie interpretują otaczający świat. U młodzieży wykazującej wysoki poziom agresji występują w procesie myślowym szczególne cechy, różniące je od rówieśników. Na przykład ich poziom moralnego rozumowania jest niższy co powoduje, że rzadziej biorą pod uwagę motywy postępowania przy ocenie moralnej bohatera powieści. Również zwykle cechuje je mniejsza empatia wobec cierpiących rówieśników. Kenneth Dodge przeprowadził serię eksperymentów , które opierały się na nagranych na taśmie sytuacji, w których jedno dziecko jest krzywdzone lub prowokowane przez rówieśnika bez widocznego powodu. W tych sytuacjach dzieci agresywne przypisywały zaczepiającemu dziecku wrogość lub złośliwość. Natomiast po zapoznaniu się informacją, iż zachowania te nie miały wrogiego charakteru, agresywni obserwatorzy mieli spore problemy z interpretacją. Wykazało to że, agresywne dzieci skupiają się bardziej na aspołecznych wskazówkach i oceniają przemoc jako normę. Z badań wynikało, że dzieci agresywne nie tylko różnią się od pozostałych zachowaniem ale również sposobem interpretacji świata. Co oznacza, że postrzegają świat jako miejsce groźne i pełne niebezpieczeństw, w którym przemoc jest akceptowana.\n•\tKontakty z rówieśnikami\nZawieranie przyjaźni i przebywanie z rówieśnikami ma znaczący wpływ na życie młodego człowieka. Przynależność do grupy rówieśniczej pozwala wykazać się umiejętnościami takimi jak talent przywódczy, co nie jest możliwe w kontaktach z dorosłymi. Dzieci o podwyższonym poziomie agresji są często odrzucane przez grupę, przez co omijają je korzyści płynące z przynależności grupy. Co uniemożliwia im przyswojenie wielu potrzebnych umiejętności społecznych. Grupa najczęściej wyklucza osoby wybuchające złością i wykazujące agresję instrumentalną. Najczęściej odrzucane są dziewczęta zachowujące się agresywnie, ponieważ w kontaktach pomiędzy chłopcami do agresji dochodzi częściej. Odrzucenie przez rówieśników powoduje nasilenie agresji w kolejnych latach i dalsze poważne problemy. Niepokój budzi nie tylko wpływ indywidualnego poziomu agresji na zdolność dopasowania się dziecka do grupy rówieśniczej, ale również wpływ, jaki na dziecko wywierają jego agresywni przyjaciele. Wiele opracowań sugeruje że, podatność nastolatków na zachowania aspołeczne zwiększa się, gdy wiążą się oni z rówieśnikami przejawiającymi te skłonność, jednak nie przeprowadzono żadnych długofalowych obserwacji tego zjawiska.\n3.\tSubkultury a przemoc\nDefinicje subkultur obejmują małe grupy społeczne pozostające na marginesie dominujących w danym systemie kulturowym tendencji życia społecznego. Subkultury negują lub podważają utrwalone i powszechnie akceptowane wzorce społecznego funkcjonowania. Stresy i niepowodzenia szkolne przyczyniają się do kształtowania subkultur przemocy. Uczniowie, którzy tracą kontakt z nauczycielami i rówieśnikami, czują się postaciami zbędnymi społeczności szkolnej. Wtedy zaczynają przebywać w towarzystwie osób podobnych do siebie, z którymi się rozumieją, mają podobne kłopoty i frustracje oraz zaburzenia osobowościowe. Takie czynniki jak mniejsza sprawność intelektualna, brak pomocy w rodzinie i szkole stają się czynnikami decydującymi o ucieczce w przemoc. Młodzież poprzez uczestnictwo w subkulturach wyraża swój stosunek do wartości, począwszy od oficjalnej kultury, polityki, organizacji społecznych, norm etycznych czy standardów postępowania. Subkultury przemocy funkcjonują w powiązaniu z rzeczywistością społeczno-polityczną i mają bezpośredni związek z kryzysem wartości. Subkultury dostarczają bodźców do działania (wadliwych i aspołecznych ), w istocie znieczulają wobec ludzkiego cierpienia, a także wyrażają skalę idei człowieczeństwa i demokracji.\nChuligani to często ofiary stosowanej wobec nich przemocy dorosłych np. bicia, wymuszanie bezwzględnego posłuszeństwa, a także przemocy seksualnej. Postawy chuligańskie nie rodzą się tylko w środowiskach patologicznych, ale coraz częściej w typowych rodzinach, w których agresja ma swoje źródła we frustracji i zaburzonych emocjach przedwczesnej inicjacji seksualnej. Stąd zachowania chuligańskie stanowią: formę agresji interpersonalnej. Mają charakter adaptacyjno-obronny, miedzy innymi ze względu na występujący związek między lękiem i agresją, a koniecznością adaptacji do wymogów społecznych\nChuligaństwo jako styl szkolnego funkcjonowania, w praktyce niestety ogranicza stosowanie jakichkolwiek sankcji. Nauczyciel często nie ma prawa nawet wyrzucić ucznia z klasy. Chuligaństwo nieletnich paraliżuje nauczycieli. Chuliganie atakują w grupie, na oczach swych kumpli z klasy, którzy tworzą ich publiczność. Jednym z czynników determinujących powstawanie zachowań chuligańskich jest płeć ( dominują chłopcy ) często o słabych zdolnościach intelektualnych i złej sytuacji rodzinnej oraz przejawiający niechęć do szkoły.\nMarek Jędrzejewski w swej pracy zawodowej zauważył niepokojące fakty:\n- wzrasta liczba dzieci sprawiająca kłopoty wychowawcze,\n- nasilają się akty wandalizmu, wymuszeń, szantaży i rabunków,\n- język staje się coraz bardziej wulgarny, można zauważyć szczególnie wśród uczniów gimnazjum,\n- coraz więcej jest przemocy grupowej wobec pojedynczych uczniów,\n- wzrastająca liczba ataków na nauczycieli, najczęściej w formie werbalnej.\nGdy chuligan staje się postrachem szkoły, nauczyciele usiłują się go jak najszybciej pozbyć jeśli, chodzi regularnie do szkoły, to choćby miał same jedynki stawiają mu oceny dopuszczające i uczeń opuszcza szkołę. Wulgarny stosunek do nauczycieli i znęcanie się nad młodszymi kolegami nie zalicza się do przestępstwa. Policja niechętnie podejmuje sprawy niszczenia urządzeń szkolnych czy pobić. W takiej atmosferze bezkarności u chuligana szkolnego następuje deprecjacja ocen szkolnych. Chuligani dobrze wiedzą, że nie muszą zdobywać pozytywnych ocen, bo i tak rzadko znajdzie się odważny nauczyciel, który chciałby ich zostawić na przyszły rok w tej samej klasie.\nNieznane są rozmiary chuligańskiej przemocy wśród młodzieży szkolnej. W odniesieniu do lat 70-tych raczej mamy do czynienia ze wzrostem brutalności nieletnich stosujących często przemoc fizyczną .\n,,Fala” jako przejaw subkultury szkolnej stała się nie tylko formą zaspokajania brutalnych potrzeb młodzieży, ale również wyrazem rozmiaru zaniedbań w instytucjach opiekuńczo-wychowawczych. To niestety obojętność ze strony dorosłych wychowawców powoduje rozkwit takich zachowań jak zmuszanie słabszych do świadczenia usług homoseksualnych, czy ,,kocówek” z błahego powodu. Fala agresji nie omija także zachowań takich jak: bicia za każdy rodzaj nieposłuszeństwa, wsadzanie głów do szkolnych ubikacji, czy powodowanie trwałych uszkodzeń ciała.\nZjawisko ,,dręczenia kotów” przenoszą subkultury szkolne wprost z ulicy. Te wszystkie negatywne wzorce kształtują pewne formy obyczajowości, którym towarzyszy kult siły. Wzorce ulicy przenoszone na korytarze i boiska szkolne kojarzą się najczęściej z wymuszaniem haraczy, kradzieżami i pobiciami, psychicznym znęcaniem, nakłanianiem do kupowania narkotyków. Ofiary przemocy szkolnej często milczą ponieważ nie wypada skarżyć i donosić. W sytuacji dręczenia kotów władzę posiada silniejszy, najczęściej drugoroczny uczeń, tzw. Dziadek i grupa jego sympatyków. Stanowi ona rodzaj przeniesionej agresji z przedstawicieli oficjalnej organizacji ( np. dyrektora czy też kadry nauczycielskiej ) na istoty słabsze, uczniów, którzy nie chcą lub nie potrafią się obronić.\n4.\tMobbing i przemoc w szkole\nO zjawisku mobbingu ( od ang.mob=tłum, zbiorowisko ) mówimy, jeżeli terror psychiczny ze strony większości członków grupy wobec tej samej osoby ( lub wobec dwóch czy trzech osób ) jest stosowany stale, przez dłuższy czas. Jedna trzecia uczniów polskich szkół uważa się za ofiary przemocy rówieśniczej. Co trzeci polski uczeń jest ofiarą przemocy. Okrucieństwo w polskich szkołach nie zawsze jest krwawe, coraz częściej sprowadza się do nękania psychicznego. Czasem mobbingowi sprzyja nauczyciel, okazując niechęć uczniowi mającemu kłopoty w szkole, wyśmiewając jego wypowiedzi, używając krzywdzących określeń, a nawet wyzwisk. Do tragicznych następstw mobbingu należą choroby psychiczne i niestety samobójstwo. Charakterystyczną cechą mobbingu jest to, że, ofiara jest zawsze słabsza psychicznie i fizycznie.\nZ literatury przedmiotu wynika, iż procesy zachodzące w grupie powiązane z mechanizmami powstawania mobbingu i pozwala wskazać podział hierarchii w grupie:\n•\tjednego lub dwóch przywódców grupy, którzy określają i ustanawiają normy,\n•\tgromady przeciętnych członków grupy, którzy stanowią jej większą część,\n•\tjednego lub kilku outsiderów, którzy stale są ofiarami ,,żartów,, lub agresji.\nRozpoznanie czy w klasie są ofiary mobbingu jest trudne na pierwszy rzut oka, potrzebna jest dłuższa obserwacja, czasem można to zaobserwować w krótkim czasie, jeśli wielu uczniów stale wyśmiewa, obraża, upokarza tych samych kolegów. W publikacjach na temat mobbingu spotykamy się z różnymi formami terroru, szeroko rozpowszechnione jest zjawisko podważania wartości danej osoby, która charakteryzowana jest jako głupia, śmieszna, tchórzliwa. Do cielesnego dręczenia ofiary dochodzi rzadko.\nOfiary mobbingu można podzielić na ofiary pasywne-to dzieci wrażliwe, nieśmiałe, małomówne o niskiej samoocenie, wstydliwe i nieszczęśliwe. W szkole czują się nieszczęśliwe i opuszczone oraz na ofiary prowokujące-dzieci takie są niespokojne, wytwarzają wokół siebie atmosferę irytacji i napięcia. Typowe reakcje dla ofiar prowokujących stanowią połączenie lęku i agresji. Tego typu ofiary często są one słabsze fizycznie, niespokojne, niepewne siebie, uważają się za nieudaczników, mają porywczy temperament, chcą się bić, próbując odeprzeć atak, są ciągle w ruchu, nie potrafią się skupić, wprowadzają zamieszanie i niepokój.\nDla uczniów w nowych klasach często ważniejsza niż nauka jest kwestia pozycji jaką zajmą w nowej grupie. Młodzież zaczyna się obserwować, rywalizować ze sobą, walczą o uznanie. Robią wszystko by tylko nie zostać ofiarą a przywódcą. Na pewno mniej niebezpieczna jest rola przeciętnego członka grupy, stojącego z boku, obserwującego większość, nie pokazują po sobie zbyt wiele.\n,,Największe szanse” na stanie się ofiarą mają uczniowie odstawający od normy- pochodzą z innej dzielnicy, mają anomalie fizycznie np. są grubi, są fanami drużyny piłkarskiej z innego miasta itd. Ofiary często z powodu złego traktowania, nie są w stanie znieść tej ciężkiej sytuacji, więc symulują chorobę lub chorują naprawdę. Bóle głowy, mdłości, zaburzenia żołądkowe są często postrzegane przez kolegów i nauczycieli jako wymówki.\nPoniżej prezentuje typy uczniów:\n•\tTrudny człowiek-to uczeń, który z powodu wielu negatywnych doświadczeń ze strony rówieśników stał się nieufny. Uważa on, że wszelkie sytuacje są próbą szykanowania jego osoby, podłością, akcją skierowaną przeciwko niemu. Utwierdza się, że cały świat jest zły, nikt go nie lubi. Jeśli sytuacje nieprzyjemne powtarzają się przez dłuższy czas wtedy zaczyna on mieć skłonności do dopatrywania się złych zamiarów także tam, gdzie w grę wchodzi czysty przypadek\n•\tChwalipięta - uczeń taki walczy z degradacją próbuje udawać lepszego, chwaląc się majątkiem, osiągnięciami. Zwykle przynosi do szkoły drogie sprzęty, zegarki, walkmany, nosi markowe ubrania, obnosi się ze swym ,,bogactwem,,. Często też opowiada o swych wspaniałych wyczynach. Nieistotnie czy te przechwałki są prawdziwe czy zmyślone, uczeń pogłębia swoje wykluczenie. Przywódcy grupy również postępują podobnie, ale są za to podziwiani. Czynią to jednak w sposób bardziej wyrachowany: nie pokazują drogiego zegarka, lecz pozwalają innym go odkryć i komentują, że to ,,nic specjalnego,,. Niektórzy uczniowie zachowują się w sposób arogancki, chcąc uzyskać uznanie.\n•\tBłaźni klasowi - mogłoby się wydawać, że dobrowolnie wchodzą w swe role, lecz zazwyczaj na podstawie wcześniejszych doświadczeń, dochodzą do wniosku, że przyjmując rolę błazna, narażają się na mniejsze szykany. Na błaźnie często wywiera się presję tak długo dopóki nie zrobi jakiegoś wygłupu, presja ta jest jednak odbierana różnie. Przez grupę jako niewielki przymus-mały mobbing, natomiast ofiara czuje się przyparta do muru. Czasem ujawnia się również przekora ze strony ofiary (teraz wam pokażę) albo taktyka: odgrywam głupka, a tak naprawdę nim nie jestem. Uważa on, że dzięki dostarczanej rozrywce zyskuje uznanie. Błaźni klasowi rzadko pokazują swoje cierpienie, ponieważ niewątpliwie pogorszyłoby to ich sytuacje. Nauczyciel obserwując błazna klasowego i reakcję jego kolegów może odnieść wrażenie, że błazen jest uznanym przywódcą grupy. Dzięki swoim ,,występom” pozostaje w centrum uwagi, jednak jego niskie miejsce w hierarchii grupowej zaznacza się w subtelny sposób, dlatego też nauczyciel nie zawsze to zauważa.\n•\tKujon, młody człowiek interesujący się nauką i pracą, ambitny, gorliwie i sumiennie spełniający powierzone mu zadania, zostaje zaszufladkowany jako ,,kujon”. Kujon oprócz zainteresowania nauczycieli ma również osiągnięcia w nauce. Dzięki swym sukcesom pokazuje innym, że jest bezwartościowy, mszcząc się w ten sposób za doznane upokorzenia. Niestety pogrąża się tym samym w swym osamotnieniu. W przypadku, gdy uczeń próbuje zbliżyć się do nauczyciela, bardzo szybko zostaje oceniony jako lizus, krętacz.\nUczniowie, którym często coś się nie udaję, nieważne czy w sferze działania czy doboru właściwych słów, zawsze stają się pośmiewiskiem klasy. Niestety w porównaniu do w/w typów nie bronią się przed upokarzaniem. Gdy osoby te ciągle są poniżane, wyśmiewane, gdy się z nich drwi, mimo swych wielkich starań, uwagi i koncentracji dalej popełniają błędy. Etykietka ,,niezdary” bardzo często w szybkim czasie obniża poziom samoświadomości, co w rezultacie powoduje, że uczeń z dnia na dzień staje się jeszcze bardziej nieporadny, co niestety prowadzi do wykluczenia z grupy. Samo przebywanie z grupą przysparza mu coraz więcej cierpienia.\nUcieczka z grupy, wagary i unikanie miejsca związanego z doznawanymi przykrościami to często jedyny sposób ucieczki dla osób nie potrafiących pogodzić się z prześladowaniem. Powrót takiego ucznia po dłuższej nieobecności dla reszty grupy równa się powitaniu uciążliwej osoby. Uczeń po powrocie mało się odzywa, aby przypadkiem nie dać grupie powodu do ataku. Gdy znów zaczyna się go obrzucać wyzwiskami, takimi jak ,,mimoza”, ,,tchórz” , ,,siusiumajtek” ma on nadzieję, że taka społeczna ,,martwota” zapewni mu spokój. Często, uciekając od takiej brutalnej rzeczywistości, oddaje się marzeniom. Nauczyciele nazywają go wtedy ,,marzycielem” i próbują sprowadzić na ziemię. Ze względu na brak jakiejkolwiek obrony, uczeń taki jest szczególnie narażony na mobbing.\nOutsider jest świadomy przyczyn swego zachowania tylko wtedy, gdy reaguje agresją lub ucieczką. W przypadku gdy w grę wchodzi przechwalanie się, błazenada lub poszukiwanie więzi z określonym partnerem, outsider rzadko uświadamia sobie powody swojego zachowania. Mówimy wtedy o racjonalizacji, idealizacji lub wyparciu problemu. Dla ofiary zachowanie grupy jest niezrozumiałe, często postrzegają innych jako niedojrzałych, złośliwych i głupich. Trudno wyjaśnić co jest powodem wybierania przez ofiarę pewnych ról, jeden zostaje ,, błaznem” a inny wybiera wariant ,,przechwalania się”. Często grupa przypisuje uczniowi negatywne cech, których w rzeczywistości on nie ma. U jednego ucznia niezręczność jest postrzegana jako przypadek a u innego jako zachowanie typowe. Gdy wszyscy uczniowie zjednoczą się przeciwko jednemu, wtedy jest zapewniona spójność klasy.\nOd osób, które stosują mobbing, często nie należy oczekiwać poczucia winy. Ponieważ mobbing jest powszechnym zachowaniem, można go zaobserwować wszędzie. W literaturze jest on często postrzegany pozytywnie. Służy dostarczaniu rozrywki odbiorcą filmu czy programu telewizyjnego.\nW wielu przypadkach to rodzice pierwsi zauważają, że ich dziecko ma problemy w szkole. Niektóre dzieci bardzo dokładnie opowiadają o tym co się wydarzyło w szkole, natomiast inne, z różnych powodów, nie chcą lub nie potrafią o tym opowiadać. Rodzice powinni szczerze porozmawiać z dzieckiem, niestety istnieje niebezpieczeństwo, że rodzice poprzez własną złość lub lęk, pochopne rady lub niezręczną troskliwość, zerwą nić porozumienia ze swoim dzieckiem. Ważne jest również, aby problem zauważyli nauczyciele, inni uczniowie i ich rodzice. Często jednak nauczyciele nie wiedzą o tym co się dzieję w drodze do szkoły i podczas przerw. Mogą nie znać werbalnych, utajonych i niewerbalnych sposobów komunikacji między uczniami. Powoduje to, że nie zawsze uznają opowieści rodziców za istotne.\nDzieję się tak, ponieważ:\n- spostrzeżenia rodziców różnią się od ich spostrzeżeń,\n- wcześniej rozmawiali z nadopiekuńczymi rodzicami, którzy mieli nieuzasadnione obawy.\nNawet gdy nauczyciel wie, kto jest ofiarą mobbingu, nie oznacza automatycznie że, prześladowany może się spodziewać z jego strony pomocy. Nie każdy nauczyciel uzna bowiem to za swoje zadanie. Właśnie w klasie, w której lekcja jest regularnie zakłócana, nauczyciele często chętniej trzymają stronę przywódcy. Sprawy pozostawiają własnemu biegowi, mając nadzieję że, w ten sposób zaoszczędzą sobie kłopotów podczas lekcji. Nauczyciel pokpiwając z outsidera zapewnia sobie poparcie klasy – wielu uważa go za świetnego pedagoga. Gdyby opowiedział się po stronie jednostki miałby przeciwko sobie większość klasy, co oczywiście jest dla niego samego nie przyjemne. Nauczyciel nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji takiego postępowania dla ofiary mobbingu. Nauczyciel często pragnie aby ucznia który zakłóca przebieg zajęć spotkały psychiczne lub fizyczne prześladowania ze strony jego kolegów, często skrycie mu to życzy. Czasem w sytuacjach ekstremalnych bywa nawet zadowolony, że ,,pozbywa” się ucznia sprawiającego problemy.\nKiedy nauczyciel w obronie ofiary mobbingu:\n- nie podejmuje żadnych działań ( ponieważ np. nie uważa presji wywieranej przez ucznia na fakt istotny lub też uważa się za osobę niekompetentną, by ingerować w przebieg wydarzeń ), zachowaniu uczniów będzie się nasilać. Uczniowie nie widzą w swoim zachowaniu nic złego, skoro nauczyciel nie interweniuje.\n- napomina klasę, apeluje do współczucia uczniów i tak dalej, nie osiąga więcej niż rodzice, których nieustannie, nudne napomnienia ( ,,Nie przechodź przez ulice na czerwonym świetle”! ) są po prostu ignorowane,\n- reaguje na dyskryminację przemocą, ryzykuje, że broniony przez niego uczeń nadal będzie dyskryminowany, tylko w innym miejscu i czasie ( na przerwach lub innych lekcjach ).\nUprzedzenie uczniów w stosunku do nauczycieli wynika najczęściej ze strachu przed upokorzeniem, krzykiem, karą lub brakiem obiektywności nauczyciela. Uczniowie, którzy doznali przykrości ze strony nauczycieli są nieufni i często z obawy przed jego różnorodnymi reakcjami buntują się. Nieufni i upokorzeni uczniowie tracą zarazem chęć do pracy na lekcjach. Stosowanie przemocy przez nauczyciela wobec ucznia powoduje zanik chęci do nauki i chodzenia do szkoły, strach przed szkołą, pogorszenie wyników w nauce, stres, niedocenianie siebie. Repertuar negatywnych określeń stosowany przez nauczyciela w stosunku do ucznia jest ogromny. Niektórzy uczniowie boją drwin na swój temat ze strony nauczyciela. Nauczyciel często ośmiesza uczniów ze względu na ich wygląd, strój ,uczesanie. Oprócz tego, iż nauczyciel ośmiesza i krytykuje uczniów, to zwraca się do nich również po nazwisku albo wymyśla przezwiska.\nStosowana przemoc fizyczna i agresja werbalna wzbudza w uczniach (nie tylko ofiarach) uczucie lęku, upokorzenia, krzywdy, bezradności.\nDysfunkcyjne zachowania nauczycieli wobec uczniów:\n- agresja fizyczna- bicie linijką, cyrklem, ciągnięcie za włosy, za uszy, uderzanie w twarz, głową o ścianę lub tablicę, kopanie nogą, usuwanie z lekcji,\n- agresja werbalna - reagowanie krzykiem, stosowanie przezwisk, arogancki sposób wyrażania swoich opinii, używanie przeklęstw, poniżanie godności ucznia za pomocą szyderstw, maltretowanie psychiczne.\nPołowa nauczycieli nie zauważa aktów przemocy wśród uczniów na terenie szkół, w których uczy, a tylko jedna trzecia reaguje na nie podczas lekcji przez siebie prowadzonych\nNiezadowolenie nauczycieli, ich wzajemna zawiść, interpersonalna agresywność musi zaburzać relacje z uczniami. Nauczyciele zbytnio pochłonięci własnymi sprawami, toczący wzajemne spory, często nie są w stanie dostrzegać pojawiania się czy też nasilania zachowań agresywnych i aktów przemocy na terenie szkoły. Niejednokrotnie sami stają się inspiratorami takich zachowań. Doświadczając różnych konfliktów, a jednocześnie nie potrafiąc ich odpowiednio rozwiązać, przenoszą własne niezadowolenie i drażliwość na uczniów. Stają się wówczas nadmiernie wyczuleni nawet na najdrobniejsze przewinienia uczniów, a nierzadko nawet przypisują im naganne zachowania, które w rzeczywistości nie zaistniały.\nW konsekwencji może dojść do sytuacji, w której uczeń zostanie ukarany za przewinienia, jakich faktycznie nie popełnił. W zależności teraz od rodzaju kary, stopnia jej uciążliwości i drastyczności mogą pojawić się u ucznia sytuacje trudne - zagrożenie, zakłócenie lub deprywacja. Te natomiast można kompensować różnymi formami zachowań agresywnych czy przemocą skierowaną wobec słabszych rówieśników.\nNiesprawiedliwie wymierzona kara, oparta na nadmiernym subiektywizmie, prowadzi często do zachwiania systemu wartości przyjętego przez ukaranego w ten sposób ucznia. Dochodzi tu zwykle do przeświadczenia o zagrożeniu pozycji w nieformalnej strukturze klasy szkolnej. Nieuzasadnioną krytykę ze strony impulsywnego nauczyciela uczeń traktuje jako chęć skompromitowania go wobec klasy. Utrzymanie dotychczasowego statusu staje się wówczas możliwe poprzez drastyczne zachowanie, zamanifestowanie swej siły i znaczenia. W praktyce szkolnej objawia się to w wyraźnie widocznej metamorfozie takiego ucznia, który nagle z osoby sumiennej i karnej staje się awanturniczy, roszczeniowy i buntowniczy.\nPostawy tego typu - ukształtowane pod wpływem nieracjonalnych i krzywdzących zachowań nauczyciela - są wyjątkowo trudne do wyeliminowania, gdyż są potęgowane przez towarzyszący im stres. Nieuzasadniona kara, szczególnie ta o dużym stopniu dolegliwości, ma wiele wspólnego z urazem, z wczesnodziecięcą traumą. W obu przypadkach bowiem ofiary podlegają oddziaływaniu czynników stresogennych o nie w pełni ustalonej etiologii. W omawianej sytuacji uczeń nie jest w stanie utożsamić otrzymanej niesprawiedliwie kary z drażliwością nauczyciela pozostającego w konflikcie personalnym: z innymi nauczycielami, dyrektorem, kimś z kadry niepedagogicznej itp.\tNie ulega wątpliwości, że osobą wyjątkowo mocno wpływającą na klimat społeczny szkoły jest dyrektor. Od jego zdolności kierowniczych, umiejętności organizatorskich, szeroko rozumianego charyzmatu zależy, na ile szkoła jest sprawnie funkcjonującym organizmem. W decydującej mierze to do niego należy tworzenie właściwych warunków pracy i odpowiedniej atmosfery. Tymczasem dość powszechnym zjawiskiem jest pojawianie się różnych konfliktów między dyrektorem a nauczycielami, dyrektorem a pracownikami niepedagogicznymi, czy nawet dyrektorem a uczniami. Nieporozumieniem byłoby jednak przekonanie, że to tylko konflikty między nauczycielami są bezpośrednimi przyczynami agresji i przemocy wśród uczniów. Pewne jest natomiast, iż zwaśnieni nauczyciele nie są w stanie przyjmować właściwych wychowawczo postaw wobec uczniów. Szczególnie niekorzystna jest nieprzewidywalność ich zachowań, zwykle nieadekwatnych do rzeczywistych sytuacji w czasie zajęć lekcyjnych. O nauczycielach ujawniających tego typu zachowania najczęściej mówi się, że "miewają humory jak stare panny", gdyż są przesadnie wyczuleni na najmniejsze odstępstwa od lekcyjnego rytuału. Uczniowie są ciągle karceni, przywoływani do porządku, a każda ich próba usprawiedliwiania się jest ignorowana. W efekcie relacja uczeń-nauczyciel ulega zniekształceniu, gdyż zostaje sprzeniewierzona zasada podmiotowości. Wszystkowiedzący i skłonny do egzaltacji nauczyciel tłumi aktywność i chęć współpracy uczniów. .\n5.\tProfilaktyka, instytucje i formy wsparcia dla młodzieży dotkniętej przemocą\nDobrą metodą walki z mobbingiem na terenie szkoły jest organizowanie zabaw w czasie przerw, ponieważ wiele dzieci jest nękanych z nudów, z braku atrakcyjnych zajęć. Dotyczy to również zajęć pozalekcyjnych, a także samej lekcji. Nuda na lekcji, stosowanie przestarzałych metod pracy z uczniami, nieumiejętność zainteresowania wszystkich uczniów często jest pierwszym powodem dokuczania innym.\nDobrym rozwiązaniem jest poza tym jednoczesne podjęcie współpracy z rodzicami. To, że nauczyciele i rodzice wspólnie obiorą jednolitą linię przeciwdziałania mobbingowi, zwiększy znacznie skuteczność podjętych działań. Ważna jest nie tylko współpraca rodziców i nauczycieli, ale i rodziców między sobą. Na poziomie klasy przeciwdziałaniu mobbingowi i poprawie atmosfery służy ustalenie przez nauczyciela i dzieci kilku prostych reguł postępowania, które powinny pomóc w zapobieganiu zarówno atakom bezpośrednim, jak i szykanom pośrednim. Dzieci muszą dobrze rozumieć, jakiego postępowania się od nich oczekuje, powinny też jednakowo interpretować ustalone zasady postępowania. Klasowe reguły pomogą też zmienić podejście dzieci do praktyki informowania rodziców czy nauczycieli o prześladowaniu, co nie będzie traktowane jako donosicielstwo. Ustalenie zasad pomoże również w stosowaniu nagradzania i wyciąganiu sankcji.\nWarto wykorzystać też zajęcia pozalekcyjne jako czynnik integrujący klasę i wzmacniający poczucie wspólnoty. Bardzo dobrą formą są przyjęcia klasowe, dyskoteki, wyjścia do kina czy teatru, wyjazdy na biwaki czy zieloną szkołę. Do głównych środków zaradczych na poziomie jednostki należy zaliczyć rozmowy indywidualne wychowawcy, a następnie dyrektora i pedagoga szkolnego ze sprawcami mobbingu, ale też rozmowę z ofiarą. Obowiązkiem szkoły jest troszczenie się o dobre samopoczucie uczniów oraz – w razie potrzeby – przeciwdziałanie mobbingowi. Także rodzice mogą zrobić dużo w tej sprawie. Szanse na zmianę postawy dziecka, które stosuje przemoc, rosną, gdy zarówno szkoła, jak i dom konsekwentnie demonstrują negatywny stosunek do mobbingu.\nCzasami wobec sprawców mobbingu jest konieczne zastosowanie sankcji, których rodzaj powinien być dostosowany nie tylko do rozmiaru popełnionego czynu, ale także do wieku ucznia, jego płci, postawy, sytuacji rodzinnej. Najistotniejsze jest, by uczniowie szykanujący kolegów stopniowo się uczyli respektować ustalone normy. Ich stosunki rodzinne bywają nieuporządkowane, złe zachowanie zaś powoduje negatywne reakcje rodziców, przybierające postać kary fizycznej, histerii czy agresji słownej. Przy połączeniu takich warunków rodzinnych i agresywnego charakteru dziecka, trudno się dziwić, że wchodzi ono w konflikt z otoczeniem z powodu nieprzestrzegania norm społecznych.\nDlatego też walka z mobbingiem oznacza pomoc nie tylko ofiarom przemocy, ale też jego sprawcom. Wymaga to z całą pewnością większego wysiłku od nauczycieli i rodziców, czasami wiąże się ze zmianą negatywnej opinii o dziecku, szerszym i głębszym wniknięciem w jego problemy szkolne i domowe, poważnym potraktowaniem i zrozumieniem tego, co czuje i myśli. Tylko taka postawa dorosłych będzie sprzyjać przeciwdziałaniu i zapobieganiu przemocy w szkole i poza nią.\nRozróżniamy trzy stopnie prewencji. Prewencja pierwszego stopnia to wszystkie działania, które dążą do przeciwdziałania przemocy zanim się ona pojawi. Prewencja drugiego stopnia skupia się na natychmiastowej reakcji na przemoc. Natomiast prewencja trzeciego stopnia skupia się na długotrwałym procesie idącym w ślad za aktami przemocy.\nPrewencja na poziomie indywidualnym skupia się na dwóch kwestiach. Pierwsza polega na promowaniu zdrowych postaw i zachowań u dzieci i młodzieży w celu ochrony ich przed byciem ofiarą przemocy lub wręcz agresorem. Natomiast druga polega na dążeniu do zmiany postaw i zachowań u tych osób, które już doświadczyły albo stosowały przemoc. Na tym poziomie istnieją cztery programy prewencyjne: edukacyjne, rozwijające funkcjonowanie społeczne, terapeutyczne i naprawcze .\nCzęsto życie szkolne, w którym występuje przemoc niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie młodzieży w placówkach takich jak Dom Dziecka czy Pogotowie Opiekuńcze. To właśnie tam dziecko przenosi wszystkie swoje frustracje. Dlatego też należy zbadać przyczynę powstawania agresywnych zachowań dziecka ponieważ nie zawsze źródło leży w środowisku dziecka czy wpływie rodziny.\nPracownik socjalny wykonuje swoje zadania wyznaczone przez ustawę o pomocy społecznej z 12 marca 2004 roku. Pracując w niżej wymienionych placówkach może się spotkać z przemocą wśród młodzieży.\nOśrodek Interwencji Kryzysowej jest placówką wsparcia o zasięgu lokalnym. Prowadzi swoją działalność na podstawie ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 roku. W sytuacjach, kiedy istnieje konieczność zaplanowania długotrwałych oddziaływań w stosunku do rodziny Ośrodek zapewnia możliwość udzielenia schronienia. Zadaniem hostelu jest udzielenie tymczasowego całodobowego schronienia osobom lub rodzinom znajdującym się w sytuacji kryzysowej (klęska żywiołowa lub ekologiczna, zdarzenia losowe, kryzysy normatywne, przemoc domowa, alkoholizm). Placówka zajmuje się również młodzieżą dotkniętą zjawiskiem przemocy rówieśniczej.\nInterwencja kryzysowa jest działaniem praktycznym, zmierzającym do odzyskania przez osobę - dotkniętą kryzysem- zdolności jego samodzielnego pokonania. Ma charakter pomocy psychologicznej, medycznej, socjalnej lub prawnej i służy wsparciu emocjonalnemu osoby w kryzysie.\nNa praktykę interwencji kryzysowej składają się następujące działania:\n•\tudzielenie wsparcia emocjonalnego ułatwiającego odreagowanie emocji,\n•\tkonfrontowanie z rzeczywistością i przeciwdziałaniem tendencjom do zaprzeczania i zniekształcania, aby sformułować najważniejszy w danym momencie problem do rozwiązania,\n•\todwołanie się do sprawdzonych strategii radzenia sobie lub stworzenie nowych,\n•\tstworzenie planu pomocy.\n•\tzapewnienie bezpieczeństwa klientowi,\n•\tdostarczenie wsparcia,\n•\trozważenie alternatyw,\n•\tkonstruowanie planów,\n•\tuzyskanie zobowiązania.\nZajęcia pedagogiczne z dziećmi.\nOśrodek Interwencji Kryzysowej oferuje specjalistyczna pomoc dla dzieci przebywających, w hostelu, w ramach prowadzonych zajęć pedagogicznych.\nCelem działań pedagogicznych jest:\n•\tstymulowanie ogólnego rozwoju dziecka,\n•\twyrównywanie dysharmonii rozwojowych oraz korygowanie zaburzonych funkcji,\n•\tzapobieganie powstawaniu wtórnych zaburzeń emocjonalnych w zachowaniu.\nZałożenia pracy pedagogicznej z dziećmi:\n•\twyrównywanie dysharmonii rozwojowych, korygowanie\n•\twpajanie właściwych wartości i norm dla współżycia społecznego,\n•\tprzeciwdziałanie powstawaniu uzależnień społecznych poprzez\nwyposażenie dziecka w umiejętność kierowania sobą w sytuacji\nPraca na spotkaniach polega na :\n•\toperowaniu emocjami pozytywnymi,\n•\tna tworzeniu klimatu współpracy i wzajemnego zaufania,\n•\twprowadzaniu elementów humoru\nPodczas pierwszego spotkania zostają ustalone z uczestnikami spotkań reguły, do których dzieci mogą stale się odwoływać i je modyfikować. Są to np.: prawo do wyrażania własnego zdania na temat tego, co się dzieje na zajęciach, aktywny udział w spotkaniu wszystkich uczestników, wzajemne nie przeszkadzanie sobie, dyskrecja, punktualność. Możliwość wspólnego tworzenia i przestrzegania zasad jest okazją dla dzieci do wykształcenia poczucia sprawiedliwości, wzmocnienia poczucia własnej wartości oraz uczenia się odpowiedzialności.\nZajęcia pedagogiczne posiadają bogaty ładunek oddziaływań wychowawczych, uczących samoregulacji własnym postępowaniem i działaniem. Uczestnicząc w nich dzieci stopniowo poznają przyjemność współdziałania i współudziału w rywalizacji. Dowiadują się, że odczucia i przeżycia kolegów są równie ważne jak nasze, i że to my przede wszystkim mamy na nie wpływ. Stają się gotowe nie tylko do rozumienia problemów swoich kolegów, ale także do niesienia im pomocy.\nPogotowie opiekuńcze działa m.in. na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 lutego 2005 r. w sprawie placówek opiekuńczo – wychowawczych.\nW przypadku niepomyślnych warunków wychowawczych w rodzinie np. alkoholizm, trudności zdrowotne, bieda i ubóstwo, bezrobocie czy też uzależnienia czy przemoc rówieśnicza należy dążyć do resocjalizacji środowiska rodzinnego. Mówi się o tzw. rewaloryzacji środowiska rodzinnego, które prowadzi do stwarzania dzieciom rodziny zastępczej lub opiekuńczej, umieszczenie dziecka w domu dziecka czy pogotowiu opiekuńczym. Pogotowie opiekuńcze jest miejscem gdzie dziecko nie powinno przebywać dłużej niż 3 miesiące.\nZadania pogotowia opiekuńczego:\n•\tzapewnienie doraźnej i okresowej opieki dzieciom opuszczonym i osieroconym bądź wymagającym odizolowania od dotychczasowego środowiska,\n•\torganizowanie odpowiedniej działalności kompensacyjno-terapeutycznej i resocjalizacyjnej,\n•\tzapewnienie każdemu dziecku warunków do wypełnienia obowiązku szkolnego, aby w miarę możliwości mogło kontynuować naukę w szkole,\n•\topracowanie diagnozy pedagogicznej i lekarskiej oraz wskazań wychowawczych i dydaktycznych,\n•\tkwalifikowanie dzieci do rodzin zastępczych i adopcyjnych oraz kwalifikowanie dzieci do odpowiednich placówek wychowawczo-opiekuńczych.\nKażde dziecko, które trafia do pogotowia opiekuńczego najpierw przebywa na oddziale izolacyjnym, gdzie poddawane jest zabiegom higienicznym oraz badaniom lekarskim. Z oddziału izolacyjnego dziecko jest kierowane do grupy wychowawczej w internacie. Z tej grupy bezpośrednio uczęszcza na zajęcia szkolne.\nŚwietlica Socjoterapeutyczna działa na podstawie tych samych ustaw co wymienione wyżej Pogotowie Opiekuńcze.\nŚwietlica Socjoterapeutyczna jest placówką dla dzieci i młodzieży pochodzących z rodzin patologicznych, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonej uzależnieniem w stopniu utrudniającym jej realizację zadań życiowych bez pomocy specjalistycznej. Zajmuje się również młodzieżą dotkniętą przemocą rówieśniczą.\nW trakcie zajęć socjoterapeutycznych, pod wpływem zdobywanych w czasie ich trwania doświadczeń społecznych, w psychice dziecka powinny nastąpić określone zmiany. Mogą one umożliwić mu lepszą realizację własnych celów życiowych.\nNa proces socjoterapeutyczny składają się 3 elementy :\n•\tzmiana sądów poznawczych,\n•\tzmiana wzorców zachowań,\n•\todreagowanie emocjonalne.\nPierwszym etapem oddziaływania socjoterapeutycznego jest diagnoza typu zaburzeń zachowania dziecka. Polega ona na rozpoznaniu charakteru trudności dziecka i analizie zaburzeń w jego relacjach ze światem. Drugim etapem postępowania socjoterapeutycznego jest programowanie zajęć. Polega ono m.in. na ustaleniu generalnych zasad, określających sposób ich prowadzenia.\nZajęcia w świetlicy odbywają się zazwyczaj codziennie, od poniedziałku do piątku w godzinach popołudniowych oraz w soboty w godzinach przedpołudniowych. W zajęciach świetlicowych mogą brać udział dzieci i młodzież ze szkół podstawowych i gimnazjów. W trakcie pobytu w świetlicy dzieci uczą się, bawią oraz uczestniczą w grupie terapeutycznej korzystając z pomocy psychologa i pedagoga.\nZadaniem świetlicy- za pośrednictwem wychowawców - jest kreowanie sytuacji, w której dziecko:\n•\taktywnie rozwija wszystkie sfery swojej osobowości,\n•\tkształtuje umiejętność współistnienia i współdziałania w grupie rówieśniczej i społecznej przez wspólną naukę, zabawę i różnorodne formy spędzania wolnego czasu,\n•\tbuduje obiektywny obraz własnej osoby przez dostarczane mu informacje zwrotne i umiejętność samooceny,\n•\tuczy się właściwego reagowania w sytuacjach trudnych, m.in. zachowań asertywnych,\n•\tuczy się sposobów wyrażania ocen i sądów aprobujących i negujących różne zachowania i sytuacje,\n•\tma zapewnioną opiekę i bezpieczeństwo podlegać będzie koordynowanym oddziaływaniom,\n•\twychowawczym domu, szkoły i środowiska rówieśniczego\nma możliwość przygotowania się do dokonywania właściwych wyborów,\nCelami świetlicy socjoterapeutycznej są :\n•\tobserwacja zachowań i postaw dziecka w czasie kontaktu z rówieśnikami podczas zajęć świetlicowych,\n•\tdiagnozowanie sytuacji rodzinnej, środowiskowej a także typu zaburzeń zachowania dziecka,\n•\tkompensowanie zaburzeń sfery emocjonalnej, społecznej, kulturalnej,\n•\tpomoc w nawiązywaniu i podtrzymaniu kontaktów interpersonalnych oraz w integrowaniu uczestników z grupą,\n•\taktywizowanie dzieci do wspólnie przyjętych zadań, celów i zajęć oraz intensywnego uczestnictwa w życiu rodzinnym, społecznym i kulturalnym,\n•\tzaspokajanie podstawowych potrzeb społecznych, emocjonalnych, afiliacji, samorealizacji,\nPracownik socjalny w swej zawodowej pracy może się spotkać nie tylko z przemocą występującą w rodzinie ale także z przemocą wśród młodzieży. Pracownicy socjalni pracują nie tylko w Miejskich Ośrodkach Pomocy Społecznej ale także w Domach Dziecka, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, świetlicach środowiskowych, w których właśnie klientami są dzieci i młodzież, których często dotyczy przemoc.\nW swej pracy opisuje przyczyny powstawania przemocy, między innymi ubóstwo, środowisko rodzinne i rówieśnicze. Według ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r. właśnie ubóstwo i przemoc w rodzinie są powodem zgłaszania się do pomocy społecznej. W rodzinach zgłaszających się do pomocy społecznej często przemoc nie dotyczy przemocy wewnątrz rodzinnej, natomiast dziecko jest ofiarą bądź sprawcą przemocy rówieśniczej. W związku z tym zgodnie z art. 70.1 ,,Rodzinie mającej trudności w wypełnianiu swoich zadań oraz dziecku z tej rodziny udziela się pomocy, w szczególności w formie:\n•\tporadnictwa rodzinnego,\n•\tterapii rodzinnej rozumianej jako działania psychologiczne i socjologiczne, mające na celu przywrócenie rodzinie zdolności do wypełniania jej zadań,\n•\tzapewnienie dzieciom opieki i wychowania poza rodzinom.\nArt.70.2. Rodzina otrzymuje pomoc w szczególności przez działania:\n•\tspecjalisty przygotowanego do pracy z rodziną lub w środowisku lokalnym,\n•\tplacówek opiekuńczo-wychowawczych wsparcia dziennego,\n•\tinnych podmiotów, których działanie daje wsparcie dziecku i rodzinie.\nPracownik socjalny pracując z dzieckiem dotkniętym przemocą, w oparciu o swą wiedzę i ustawę o pomocy społecznej może zaproponować rodzinie umieszczenie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej.\nArt.71.1 W celu wsparcia funkcji opiekuńczych rodziny dziecko może zostać objęte opieką i wychowaniem w następujących placówkach opiekuńczo-wychowawczych wsparcia dziennego:\n•\tOpiekuńczej, prowadzonej w formie kół zainteresowań, świetlic, klubów, ognisk wychowawczych, które pomagają dzieciom w pokonywaniu trudności szkolnych i organizowaniu czasu wolnego,\n•\tSpecjalistycznej, w której jest realizowany program psychokorekcyjny psychoprofilaktyczny, w tym terapia pedagogiczna, psychologiczna, rehabilitacja, resocjalizacja.\nRola pracownika socjalnego stykającego się ze zjawiskiem przemocy nie musi ograniczać się do poinformowania o placówkach opiekuńczo-wychowawczych lub świetlicach środowiskowych oraz innych placówkach tego typu, może ona także sporządzić z dzieckiem kontrakt socjalny.\nPraca dyplomowa, którą napisałam pozwoliła mi na głębsze zapoznanie się ze zjawiskiem przemocy wśród młodzieży. Zaznajomiłam się z rodzajami i przyczynami przemocy oraz poznałam możliwości wsparcia dla młodzieży dotkniętej przemocą. Myślę, że materiały, które zebrałam pisząc tą pracę pomogą mi w przyszłej zawodowej pracy pracownika socjalnego. Wydaje mi się, że praca, którą napisałam pomogłaby mi walczyć z przemocą i mobbingiem, który pojawiłby się lub istniał w placówce, w której pracowałabym jako pracownik socjalny.\n1.\tBzdura-Madej Wanda, Dobrzyńska-Masterhazy Agnieszka :,,Przemoc w rodzinie” Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2000 r.\n2.\tDambach.E.Karl :,,Mobbing w szkole”, Gdańskie wydawnictwo psychologiczne, Gdańsk 2003\n3.\tGuerin.Suzanne, Hennessy Elis : ,,Przemoc i prześladowanie w szkole”, Gdańskie wydawnictwo psychologiczne, Gdańsk 2004\n4.\tHołysza Brunon: ,,Przemoc w życiu codziennym” Warszawa 1997\n5.\tJędrzejowski Marek :,,Subkultury a przemoc” Wydawnictwo akademickie ,,Żak”\n6.\tPospiszyl Irena:,,Przemoc w rodzinie” WSiP Warszawa 1998 r.\n7.\tRowell-Huesmann L., Guerra N.G, Miller L.S, Zelli A. .,,Rola norm społecznych w rozwoju zachowania agresywnego” Warszawa 1993\nEdukacja i Dialog 2000, nr 5\nEdukacja i Dialog 2001 nr.3\nEdukacja i Dialog. 2002, nr 3\nUstawa o pomocy społecznej z dnia 12.03.2004 r.\n75% Agresja wśród młodzieży\n82% Zaniedbania wychowawcze rodziców jako główna przyczyna wzrostu przestępczości wśród młodzieży.\n62% Patologie społeczne występujące wśród młodzieży\nb/d Reakcje młodzieży na przemoc w mediach.\n67% Przeciwdziałanie negatywnym zjawiskom w szkolnym środowisku (przemoc, alkoholizm, narkomania ).\n44% Ideologie pedagogiczne, pojęcia.\n60% Koncepcje:Janke, Rubacha, Hejnicka-Bezwińska, de Tchorzewski, Maciaszkowa. Przecławska.Koło błedów. Zasady i interakcja wychowania.\n84% Teoria Wychowania ćw dr Zając\n83% Mobbing jako przejaw dyskryminacji w szkole.\nprzemoc wśród młodzieży młodzież Definicyjne aspekty przemocy Rodzaje i przyczyny przemocy Profilaktyka przemocy formy wsparcia dla młodzieży dotkniętej przemocą instytucje wspierające młodzież dotkniętą przemocą Relacje o przemocy przemoc w mediach skala przemocy czym jest agresja Sylwetka ofiary przemocy Sylwetka sprawcy przemocy rodzaje przemocy przejawy przemocy Chuligaństwo czym jest mobbing Trudny człowiek instytucje pomocowe dla młodzieży dotkniętej przemocą Etapy interwencji kryzysowej WSZYSTKIE


Aksamitka wąskolistna Talizman - mahoniowa w Sklep-Nasiona | Sprawdź darmową wysyłkę\nStrona główna/Nasiona/Nasiona Kwiatów/Nasiona Aksamitki/Aksamitka wąskolistna Talizman - mahoniowa\nAksamitka wąskolistna Talizman to urocza roślina jednoroczna o niewielkich wymaganiach, która zachwyca bujnym i wyjątkowo długim kwitnieniem. Polecana jest do uprawy na kwietnikach i rabatach oraz w pojemnikach na balkonach i tarasach.\nPokrój: Rośliny charakteryzują się delikatnym, ale zwartym pokrojem. Łodygi roślin są silnie rozgałęzione od samej nasady.\nWysokość: 15 – 25 cm\nUlistnienie: Liście bardzo drobne, wąskie, silnie powcinane, o charakterystycznym, intensywnym zapachu.\nOkres kwitnienia: Kwiaty pojawiają się od wczesnego lata i utrzymują się do pierwszych przymrozków.\nRodzaj i kolor kwiatów: Koszyczki kwiatowe osiągają średnice 2 cm, są osadzone pojedynczo na szypułkach; kwiaty rurkowe pomarańczowe, tworzą oczko. Natomiast kwiaty języczkowe mahoniowe, ułożone w jednym okółku.\nTermin siewu: Nasiona aksamitki wąskolistnej wysiewa się wczesną wiosną do skrzynek pod osłonami. Po wschodach rośliny pikuje się do oddzielnych pojemników. Gotową rozsadę sadzi się ma miejsce stałe po ostatnich wiosennych przymrozkach.\nWarunki uprawy: Aksamitka wąskolistna to roślina o niewielkich wymaganiach, tolerująca każdy rodzaj podłoża. Nie jest wrażliwa na niekorzystne warunki siedliskowe, suszę oraz zanieczyszczenia miejskie.\nZastosowanie: Aksamitka wąskolistna Talizman polecana jest do obsadzania kwietników i rabat na terenach zieleni oraz w prywatnych ogrodach. Idealnie nadaje się również do obsadzania doniczek i skrzynek na balkonach i tarasach. Jej zapach odstrasza uciążliwe owady, dlatego warto uprawiać je w pobliżu miejsc relaksu w ogrodzie. Kwiaty aksamitki wąskolistnej wykorzystywane bywają również do tworzenia małych bukiecików.\nOpakowanie zawiera 0,5 g nasion aksamitki wąskolistnej Talizman mahoniowej, informacje na temat daty przydatności nasion do siewu i zasady uprawy.\nAksamitka pojedyncza Eliza - brzoskwiniowokarmazynowa


Aktualności / Role w zespole projektowym / AMP2\nJesteś na: Strona główna»Role w zespole projektowym\nWśród dziesięciu najbardziej dotkniętych niedoborem talentów zawodów znajduje się menadżer projektu. W 2010 roku był on na drugim miejscu, w 2012 r. – zajmował ósme miejsce w rankingu poszukiwanych w Polsce pracowników (ManpowerGroup, 2013). W celu określenia potencjalnych ról w zespole projektowym jego poszczególnych członków wykorzystuje się standardowe bądź kompleksowe metody oceny ich komptencji.\nJednym z narzędzi wykorzystywanych do diagnozowania ról w zespole projektowym jest Belbin Team Inventory Method (BTIM), tzw. test Belbina (patrz Belbin M., Management Teams: why they succeed or fail). Test ten pozwala na identyfikacje dziewięciu typowych ról, jakie mogą przyjmować członkowie zespołu. Z przeprowadzonych przez Belbina badań wynika, że osoby pracujące zespołowo wykazują zazwyczaj tendencję do przyjmowania jednej dominującej roli, ale mogą też w zależności od sytuacji pełnić dwie lub trzy inne uzupełniające role.\nSprawdź, czy możesz być spokojnym pewnym siebie liderem projektu, czy też dominującym, dynamiczmym i towarzyskim manipulatorem. Dzięki dostepnym on-line kwestionariuszom można sprawdzić jaką rolę będziemy pełnili w zespole projektwym i czy umiemy pracować z innymi...


przeprowadzki biur - Piel.pl - Pielęgnowany Katalog Stron Internetowych - 1 -\nZobacz strony związane z tagiem: przeprowadzki biur\nŚląsk pełen jest poważnych ofert obejmujących usługi przeprowadzkowe i transportowe. To, do jakiej firmy się odezwiemy zależy od wielu aspektów. Skusić nas może niska opłata za przeprowadzki Katowice, spory wachlarz usług, pakiety dodatkowe, czy w końcu teren, w jakim prosperuje dana firma. Bezapelacyjnie, jednym z bardzo ważnym dla wielu z nas kryteriów jest cennik przeprowadzki Katowice. Przebierać można spośród kilku planów - od podstawowego, zawierając\t...\nData dodania: 21.02.2013 o godz: 20:06\nCzas przeprowadzki to jedna z niezmiernie napiętych chwil. Mają Państwo w tym czasie ogrom ważnych spraw na głowie, zorganizowanie wolnego czasu, wozu, transportu i grupu ludzi do pomocy. Jest na to niezwykle prosty sposób, należy napisać do nas Trans-Speed przeprowadzki Chorzów. Jesteśmy po to by pomagać właśnie w takich sprawach. Na swoim wyposażeniu mamy testowane w różnych warunkach wozydostawcze w zabudowie kontenerowej, parę z nich posiada windę samo\t...\nWieloletnia tradycja w sferze transportu mebli firmy Przeprowadzki Katowice odciska duże piętno na załodze tej korporacji. Wymogi i procedury tych czynności są bardzo wyśrubowane w stronę jakości Q. Transport mebli lub kompleksowe przeprowadzki są u nas traktowane z odpowiednim pietyzmem i z należytą starannością wykonywane. Do wyrobienia sobie doskonałej renomy w tym gałęzi transportu przyczyniło się bezkompromisowe dążenie do ideału w sferze relokacji mi\t...\nData dodania: 12.10.2012 o godz: 8:28\nPrzeprowadzki Warszawa - Przeprowadzki Biur\nPoszukujesz firmy, która wykona dobrze przeprowadzkę firmy? biura? domu? czy też mieszkania? To świetnie trafiłeś! Nasza firma świadczy usługi na najwyższym poziomie, oferujemy przeprowadzki, usługi transportowe. Wszystkie przedmioty do transportu są odpowiednio zabezpieczane i przewożone, dodatkowo każdy transport jest ubezpieczony! ...\nData dodania: 24.08.2015 o godz: 19:41\nOferujemy przeprowadzki biur i mieszkań na terenie całego Wrocławia, jak również w innych miastach regionu. Współpracowaliśmy do tej pory z dużą liczbą klientów. Cieszy nas, że prawie wszyscy z nich byli w pełni zadowoleni z naszych usług. Przeprowadzka to poważna rzecz, powinni zrealizować ją profesjonaliści. Od doświadczenia ekipy zależy to, czy przeprowadzka pójdzie szybko i gładko, czy też będzie prawdziwą mordęgą. Jeżeli chcesz zdecydować się na nasze\t...\nData dodania: 30.09.2013 o godz: 15:42\nJeżeli poszukujesz firmy, która dokładnie doprowadzi do realizacji – szerzej rozumianym –zleceniem przeprowadzkowym to pragniemy przybliżyć Państwu firmę miasta Górnego Śląska- Bytom: Trans-Speed przeprowadzki Bytom.\nPodejmiemy się realizacji każdego –zlecenie przeprowadzki. Możesz na nas liczyć przy zadaniu przeprowadzki Bytom, transport pianin Bytom, przeprowadzki archiwum Bytom i wszelkiego typu innych surowców.\nRozpoczęliśmy funkcjonowanie ...\nAutor Przeprowadzki od wielu lat oferuje kompleksowe przeprowadzki. Tak długie doświadczenie pozwala nam wykonywać przeprowadzki w profesjonalny sposób, dzięki czemu liczba naszych zadowolonych klientów nieustannie się powiększa. Oferujemy przeprowadzki w takich miejscowościach jak Bydgoszcz i Warszawa. W ofercie mamy przeprowadzki biur i firm. Proponujemy zlecenia w granicach wspomnianych metropolii, pomiędzy nimi (na przykład: Bydgoszcz - Warszawa), a na\t...\nData dodania: 19.03.2011 o godz: 0:28


Indeks opracowań o zagadnieniu stomatologia w serwisie Dobry stomatolog\ndobry stomatolog cieszynWizyta u dentysty to bardzo częstoWizyta u dentysty to bardzo często trudna decyzja wśród potencjalnych klientów. Nie kojarzy się zbyt dobrze przede wszystkim ze względu na ból towarzyszący leczeniu chorobom z czytaj to\nusługi stomatologiczne brennaCo zrobić, aby mieć piękne zęby? Piękny śnieżnobiały uśmiech to marzenie większości z nas, dlatego warto wiedzieć co robić, aby to marzenie spełnić. Podstawą jest w tym przypadku właściwa pielęgnacja – dbanie o higi czytaj to\nleczenie kanałowe pod mikroskopem cieszynWcześnie wykryte schorzenie oznacza również szybszyWizyta u dentysty to bardzo często trudna decyzja wśród potencjalnych klientów. Nie kojarzy się zbyt dobrze przede ws pełen poradnik\nGabinet dentystyczny ChorzówCzym zajmują się dentyści?Gabinety dentystyczne są miejscem, które powinniśmy odwiedzać przynajmniej raz w roku. Wizyta kontrola przebiega bezboleśnie, jeśli dbamy o nasze uzębienie, nitkujemy zę idź tutaj\nStomatologia ZabrzeStudia na tym kierunku trwają pięćNadszedł ten czas w roku, w którym wielu młodych ludzi staje przed wyborem kierunku studiów. Warto zdecydować się na przyszłościowy zwód, który będzie nie tylko przynosił satysfa kontynuuj\nGabinet stomatologiczny ZabrzeJeśli zaś nasze zęby są zaniedbaneMijają bezpowrotnie czasy, kiedy to obawialiśmy się wizyt u lekarzy stomatologów. Świadomość ludzi wzrasta, rośnie również poziom ekonomiczny w naszym kraju, dlatego c reszta poradnika\nGabinet stomatologiczny GliwiceRóżne zabiegi w gabinecie dentystycznymCoraz częściej gabinety dentystyczne dysponują nowoczesnym wyposażeniem, więc ich pacjenci mogą odwiedzić tylko jeden punkt i nie tracić niepotrzebnie c czytaj\nDobry dentysta GliwiceMoże wykonać też szereg zabiegów stomatologicznychPrawie każdy z nas miał kiedyś problem z zębem. Najczęściej pojawia się ból, niekiedy także ubytki. Gdy takie coś ma miejsce, warto odwiedzić gabinet d spójrz na to\nStomatologia BytomMijają bezpowrotnie czasy kiedy to obawialiśmyMijają bezpowrotnie czasy, kiedy to obawialiśmy się wizyt u lekarzy stomatologów. Świadomość ludzi wzrasta, rośnie również poziom ekonomiczny w naszym kraju, dla czytaj to\ngabinet stomatologiczny cieszynZabiegi chirurgiczne wykonywane na zębachWielofazowe leczenie zębów jest bardzo trudne, jednak, jeżeli jest przeprowadzane przez dobrych specjalistów może być naprawdę skuteczne. Takie leczenie zębów zw dodatkowe info\nDentysta GliwiceJeśli gabinet dentystyczny to samodzielny punktCoraz częściej gabinety dentystyczne dysponują nowoczesnym wyposażeniem, więc ich pacjenci mogą odwiedzić tylko jeden punkt i nie tracić niepotrzebnie czasu. M przeczytaj wszystko\nKlinika stomatologiczna ChorzówUsługi stomatologiczne wykonywane w centrum medycznym Zastanawiamy się często nad właściwym doborem dentysty do naszych potrzeb. Nie jest to szczególnie trudne zadanie, wystarczy jedynie pa przeczytaj resztę\nlicówki cieszynósemki - niechciany "prezent"Ósemki to bardzo kłopotliwe zęby - o tym przekonało się już wielu. Wychodzi na to, że nie są nam te zęby do niczego potrzebne, a mogą być powodem poważnych problemów. ciąg dalszy\nDentysta GliwicePlanowanie profilaktycznych zabiegów stomatologicznychPrzeprowadzanie profilaktycznych zabiegów stomatologicznych jest obecnie bardzo częste. Do takich zabiegów należy zarówno przegląd stomatologiczny, jak i więcej\nDentysta Ruda ŚląskaSzyjka jest miejscem styku szkliwa koronySzyjka jest miejscem styku szkliwa korony zęba z cementem korzeniowym. Może występować w 4 wariantach (z czego dwa pierwsze są najczęstsze): Do szyjki zęb przeczytaj wszystko\nDobry dentysta Gliwice Jak dbać o zęby? Do najbardziej popularnych zabiegów profilaktycznych w stomatologii należy przede wszystkim piaskowanie, które polega na usuwaniu kamienia i innych niedoskonałości z zębów. Jest to ba czytaj więcej\ndentysta cieszynDiagnostyka wykonywana w ramach ogólnej opieki stomatologicznejOgólna opieka stomatologiczna oferowana jest tym pacjentom, którzy muszą poddawać się leczeniu ubytków zębowych oraz ich diagnostyki czy najprostszym zabi zobacz stronę\nProtetyka cieszynKrzywe zęby nie są estetyczne Czasem nasze zęby mimo wielu starań nas nie zadowalają. Nie wynika to z ubytków w nich, widocznych przebarwień czy pokruszonego szkliwa, a bardziej prozaicznej pr doczytaj więcej\nGabinet dentystyczny ZabrzeStomatologia – higiena jamy ustnej Każdy dobry stomatolog podkreśla kluczową rolę higieny jamy ustnej w profilaktyce mycia zębów. Jak wskazują specjaliści, tylko dzięki takim rozwiązaniom ma się możliwoś reszta poradnika\ndentysta cieszynPozytywny uśmiech Czas na pozytywne zmiany kojarzy się z uśmiechem. Jeżeli więc i my w swoim życiu chcemy wprowadzić takie dobre, pozytywne zmiany, to zacznijmy robić to już teraz. Przede wszystkim możemy skupić się n czytaj tu\nStomatologia ZabrzeZłe skojarzenia powodem strachuCzęsto mamy w głowie zły obraz dentysty. Wynika on z przeżyć z naszej wczesnej młodości, gdy usługi tego typu były świadczone w sposób dużo gorszy niż obecny. Nasze pierwsze skojarz czytaj całość tutaj\nDentysta ZabrzeLekarz dentysta - definicjaLekarz dentysta (lekarz stomatolog), pot. dentysta (z łac. dens dopełniacz dentis "ząb") ? osoba uprawniona do praktycznego stosowania wiedzy z zakresu stomatologii. W Polsce tytuł lekar pełen poradnik\nDentysta Gliwice Stomatolog przez Internet Chociaż większość osób korzysta z tradycyjnego sposobu umawiania się na wizytę dentystyczną , to jednak coraz więcej gabinetów stomatologicznych umożliwia swoim pacjentom rejestrac więcej informacji


Rodzaje trawy do roślin dla koni 🌱 Porady Ogrodnicy - Pl.ezGardenTips.com\nGłówny › Trawnik › Rodzaje trawy do roślin dla koni\nRodzaje trawy do roślin dla koni\nŚredniozaawansowana trawa pszeniczna\nJeśli masz konie i pastwiska dla koni, ważne jest, aby sadzić odpowiednią trawę dla koni, by szczęśliwie i zdrowo pasły się na pastwisku. Zdolność do posadzenia trawy na pastwiskach koni pozwoli zaoszczędzić pieniądze na rachunku za karmę. Wiele różnych rodzajów pastwisk zapewnia dodatkowe karmienie dla koni.\nGładki bromegrass jest odporny na suszę i może być uprawiany w południowych i północnych stanach. Ten typ trawy wymaga więcej uwagi niż inne trawy, ponieważ wypasanie w pobliżu może spowodować jej wymarcie, a chwasty mogą szybko przejąć. Trawa zapewnia dobre odżywianie wiosną, wczesnym latem, późnym latem i wczesną jesienią. Bromegrass to dobra mieszanka z lucerną.\nTrawa sadownicza jest idealna do wypasu trawy, ale nie jest odporna na suszę. Trawa może trzymać się blisko wypasu i jest porównywalna do bluegrass Kentucky. Jest to dobra trawa pastwiskowa w północnych stanach. Może mieszać z lucerną, bromegrass i koniczyną białą dla odmiany.\nWłaściciele koni używają bluegrass Kentucky ze względu na zdolność przystosowania się do różnych regionów i rodzajów gleby. Trawa ma wysoką wartość odżywczą i może wytrzymać deptanie koni. Bluegrass Kentucky jest odmianą odporną na zimę, ale nie może tolerować suchych warunków.\nŚredniej trawy pszenicznej należy sadzić innymi rodzajami trawy i lucerną. Trawa jest odporna na suche warunki i deptanie, ale nie toleruje wypasu. Trawa pszeniczna zapewnia dobrą trawę do sadzenia z innymi rodzajami trawy, które dobrze rosną w regionie.\nW ciepłych południowych stanach trawa bermudzka zapewnia doskonałą trawę pasterską. Trawa toleruje deptanie i może znieść umiarkowane wypasanie. Trawa bermudzka jest twarda i musi mieć okres regeneracji między wypasem a wzrostem, co czyni ją idealną do segregacji wypasu.\nCrabgrass może rosnąć w cieplejszych warunkach i dobrze nadaje się do wypasu jesienią. Może być stosowany na pastwiskach z trawą bermudzką i trawą bromową. Latem trawa kraba jest uprawiana i jest gotowa do wypasu jesienią i zimą.\nInstrukcje Wideo: Odzywki NPK domowej roboty.\nJak sadzić trawnik tymiankowy z nasion\nJak zabić cebulę\nJak kontrolować mech\nCentipede Seed Vs. Darń\nJak korzystać z Weed & Feed Scotta\nTani sposób na zabicie trawy\nJak zabić trawę z tektury i słomy\nJak pozbyć się rzęsy w Bermuda Sod Lawn\nJak zmienić olej w kosiarce Toros GTS-5\nJak uruchomić Rototiller


(Najczęściej zadawane pytania) | Science\n31 May 11:37 am\nCo to jest Sacred Harp śpiewa?\nSacred Harp jest śpiew społeczność muzyczna i impreza, podkreślając udział nie, wydajność, gdzie ludzie śpiewają piosenki z tunebook nazwie Sacred Harp.\nCo to jest Sacred Harp? Czy jest to zbiór hymnów?\nSacred Harp jest podłużne tunebook pierwszy opublikowana w 1844 roku przez BF White i EJ Króla. Książka ukazała się w Filadelfii, ale białe i król mieszkał w zachodniej Gruzji, podobnie jak wielu innych twórców reprezentowane w książce. Oryginalny tytuł brzmi:\nSacred Harp, psalm i zbieranie hymn muzyki, ody i hymny, wybrany spośród autorów najwybitniejszych razem nie z prawie sto sztuk przed publikacją. Nadaje się do większości metrów i dobrze przystosowane do kościołów różnych wyznań, szkół śpiewu i towarzystw prywatnych. Z prostych reguł dla uczniów.\nChociaż wiele z tych wierszy są hymny, Sacred Harp rzadko używane w religijnych. W XIX wieku, hymnbooks i tunebooks często były oddzielne. Hymnbooks zostały zorganizowane przez przedmiot i zawierał kompletne wiersze, które mogą być lub nie mogą zawierać muzykę, ale skupiono się na słowach. Tunebooks zawarte kompozycje muzyczne zwane utwory, znane przez tytuły (np. Sherburne lub Restoration). Dany utwór może być stosowany śpiewać każdy hymn lub tekst psalm tej samej “m” lub wzór poetyckiej. Tunebook może mieć jeden lub więcej wersety sugerowanej tekstu drukowanego z muzyką, ale to rzadko zawierała wszystkie wersy poematu.\nDlaczego nazywa Sacred Harp? Czy utwory towarzyszą harf?\nTytuły tunebooks często dziwaczny, i odnoszą się do symboliki muzycznej i religijnej. Wiele tytułów znajdują się instrumenty muzyczne, instrumenty strunowe są szczególnie widoczne, ponieważ są one wymienione w Psalmach i innych pism, a ponieważ są one związane z Dawida Psalmisty królewski. Niektórzy współcześni piosenkarze rozumieć pojęcie “świętej harfie” odnieść się do głosu ludzkiego w ogóle, lub strun głosowych w szczególności. Co najmniej dwie książki zatytułowany Sacred Harp zostały opublikowane przed 1844.\nSacred Harp singing nie towarzyszy harf i wszelkich innych instrumentów.\nJakie piosenki są w świętych Harp?\nSacred Harp jest eklektyczny tunebook, zawierający przykłady różnych form, gatunków i stylów. Należą do nich (1) utwory Psalm z angielskich i europejskich źródeł, w 1550/50, (2) dostrojenie przez pierwszych kompozytorów amerykańskich, głównie Anglicy Nowym, 1770/10, (3) melodii skomponowanych lub zaaranżowanych przez Southern kompozytorów, 1810/00, w tym wielu adaptacji popularnych i tradycyjnych pieśni, marsze, melodie taneczne, a camp-konferencyjnych pieśni duchowych, (4) melodie skomponowane przez kompozytorów XX wieku w stylu ściśle związanych z wcześniejszymi repertuarze.\nNiezależnie od ich pochodzenia, większość części należą do następujących kategorii:\nStrophic psalm i melodii hymnu. Te utwory są przeznaczone do multi-strofie poezji: utwór jest powtarzany dla kolejnych zwrotek. Wiele z tych utworów są proste i składa się z bloku akordy-wszyscy śpiewają te same słowa w tym samym czasie (np. w New Britain, Król Pokoju). Tunes “z rozszerzeniem” zwykle mają pewne powtórzenia tekstu w jednej lub kilku częściach (np. Koronacja, Ortonville); “fuging dostraja” mają punkt, w którym części wpisać jedno lub dwa na raz, zazwyczaj w melodyjnym sztuczna (Ballstown) ; fuging w dostraja słowa nie padają przez wszystkie części w tym samym czasie. Niektóre psalm i hymn tunes (tzw. “podwójna”) zawierają wystarczająco dużo muzyki do dwóch kolejnych zwrotek tekstu (Westford, New Jordan).\nRevival “chóry”, czyli piosenki z refrenami. W tych piosenkach, że zwrotki są następnie stałym refrenem (np. Ekstaza). Czasami są krótkie refreny po każdym dwuwiersz (Pragnienie pobożności) lub każdej linii (Antioch).\nNon-strophic stałe fragmenty, zwane “ody” na stronie tytułowej. Są to ustawienia trzech lub więcej strofach poezji, z innej muzyki na każdej zwrotki, często z muzycznych kontrastów. Wiersz może być na świętego (Christian piosenki) lub innego podmiotu na wzniesieniu (Ode On Science).\nAnthems, lub ustawienia prozy, zwykle z Biblii. Dłuższe przykłady (Heavenly Vision, Rose of Sharon) mogą mieć zmiany licznika lub klucza. Niektóre hymny są tak krótkie jak melodię psalmu (Lament Dawida, duch powróci).\nCzy jest to muzyka kościelna? oni są hymny?\nWiększość słów są religijni, i są dziełem angielskiego ewangelicznych poetów, takich jak Isaac Watts i Charles Wesley. Są to parafrazy psalmów i Pisma innych (Stratfield), hymny pochwalne (Albion) i “pieśni duchowe”, które opowiadać doświadczenia w życiu duchowym człowieka (Columbus) lub społeczności (Holy Manna). Pozostałe utwory są moralistyczna (O Come Away), patriotyczne (The American Star) lub na inne tematy. Dla wierzącego te utwory oferują wymownym wyrazem wiary, że różnią się od dużo nowoczesnej poezji religijnej w tym, że często rozwiązania trudnych tematów, takich jak grzech, wątpliwości, śmierci i sądu. Wielu śpiewaków, którzy nie są jawnie religijny jednak podziwiać silny język i obrazowość poezji. Sacred Harp dzisiaj to śpiewacy chrześcijan wszystkich wyznań, wyznawcy innych religii (w tym znacznej liczby Żydów), i osób bez przynależności religijnej.\nCzy jest to muzyka ludowa? dlaczego oni korzystać z książki?\nWiele melodii w Sacred Harp występują również w balladach, melodie taneczne, i piosenek w tradycji ustnej w Stanach Zjednoczonych i na Wyspach Brytyjskich; wiele innych melodie przypominają utwory ludowe w ich melodyjnym konturu, wagi, i struktura zdanie. Te piosenki są czasami nazywane “hymny ludowe”, nawet kiedy teksty Hymn są przez Watts lub innych poetów znanych.\nTradycyjne śpiewacy użyć wydrukowaną książkę piosenek uczenia się, a odnoszą się do niego podczas śpiewania, ale zauważa w książce nie są interpretowane dosłownie, ale zgodnie z praktyką wykonawczą i styl, zdobytej dzięki tradycji ustnej i różni się u różnych regionów i rodzin.\nCzy Sacred Harp tylko książki używane?\nW Sacred Harp śpiew, piosenki są zazwyczaj ograniczone do tych w jednej z dwóch wersji The Sacred Harp. BF Biały Sacred Harp (Cooper edycji) dominuje na Florydzie, w Teksasie i Południowej Alabamy. Sacred Harp (1991 Edition) jest powszechnie używane w innych miejscach na południu, i przez Najświętsze śpiewaków Harp poza Południa. Sacred Harp był tylko jeden z wielu podobnych tunebooks opublikowanych przez południowych kompilatorów. Istnieją podobne tradycje, choć mniej powszechne, obejmujące następujące książki z ich pierwotnych terminach publikacji:\nSouthern Harmony (1835): Western Kentucky\nHarmonia Sacra (1832/1851): Shenandoah Valley of Virginia\nNew Harp Kolumbii (1848/1867): wschód Tennessee\nChristian Harmony (1867): Western North Carolina, Georgia, Alabama, Mississippi\nKolorowy Sacred Harp (1934): południe Alabama\nZazwyczaj na tradycyjnym śpiewie, tylko jednej książki jest używany, nawet jeśli wielu śpiewaków mogą użyć innej książki w innym śpiewu. Na śpiewów nietradycyjnych, inne książki mogą być wykorzystywane w celu uzupełnienia utwory w świętych Harp. Są to Eclectic Harmonia, harmonia północnych i Companion święte Harpera.\nKto napisał te piosenki? Skąd one pochodzą?\nNiektóre z utworów w świętych Harp zostały skomponowane w Anglii w latach 1690-1810, nie dla katedr i kaplic królewskich, ale dla kościołów i kaplic w miastach i na wsi, a dla miejskich szpitali charytatywnych. Wiele utwory zostały napisane przez Nowej Anglii między 1770 i 1810, a wśród nich Boston garbarza William Billings, New Haven sklep Daniel Przeczytaj, a nauczyciel Vermont i właściciel Justin Morgan. Wiele więcej melodie zostały skomponowane lub dostosowane przez południowców, w tym kilka kobiet, w latach 1810/70. Są to Ananiasz Davisson Wirginii, William Walker z Karoliny Południowej i kompilatorów Sacred Harp BF biały i EJ Król Gruzji. XX-wieczni kompozytorzy reprezentowane w Sacred Harp m.in. członków rodziny McGraw Gruzji rodzinnym Denson Alabama, a od 1991 roku, kilka kompozytorów żyjących poza południu Stanów Zjednoczonych. Twórcy Sacred Harp, David Warren Steel z Richard H. Hulan (University of Illinois Press, 2010), jest przewodnikiem po kompozytorów i źródeł utworów w The Sacred Harp.\nCzy jest to “old English muzyka”? Czy mają Sacred Harp śpiew w Anglii i innych krajach?\nSacred Harp śpiew i śpiew-amerykańska szkoła ruch, który był częścią, mają poprzedników w wysiłków Jana Playford się uczą note-czytanie Londyn urzędników parafialnych na koniec XVII wieku. Pierwsze amerykańskie tunebooks pożyczył swoje metody i repertuarze niemal całkowicie z Psalters Playford za i książek metody.\nW Anglii, śpiew-school ruch zaowocował odnowionego zainteresowania psalmody w każdym regionie, jak śpiew-kapitanów lokalnych chórów założyli, często wspieranych przez instrumenty, które śpiewała i grała zarówno w kościołach parafialnych (anglikański) i kaplic odrębne. Ten ruch, który spadł po 1830, przeszedł intensywne ożywienie w Anglii, gdzie jest znany jako “[zachodniej] Galeria muzyki” lub “psalmody gruzińskiego”. Brytyjscy wokaliści są również świadomi notatki kształt amerykańskiej tradycji i zorganizowali święte śpiewy Harfa i konwencje.\nJakie są kształt-notes? Czy Sacred Harp śpiewać sam, jak “t-note śpiewu”?\nZauważa kształt są są jak zwykłe zachodniej notacji muzycznej, z tym, że uwaga głowic są drukowane w charakterystyczne kształty geometryczne, aby wskazać ich pozycji i muzyczną sylabę. Guido z Arezzo, XI-wieczny mnich, opracowali system hexachord sześciu sylab (ut re mi_fa sol la) o określonych odstępach pomiędzy każdym parę sylab. W szesnastowiecznej Anglii, śpiewacy odkrył mogli dostać się z zaledwie czterech sylab (mi_fa sol la). Koloniści przyniósł ten angielskiego cztery sylaby system do Ameryki. Tymczasem na kontynencie europejskim, hexachord został poszerzony do siedmiu sylab, po jednym dla każdej nuty w oktawie (we Włoszech, należy ponownie mi_fa sol la si). System siedmiu sylaby panowała w XIX wieku w Anglii i Ameryce.\nKształt-notes, zwany także zauważa znaków lub notatki patentowych, są jednym z wielu notacyjnych innowacji, które zostały opracowane w celu uczynienia wzroku czytanie łatwiejsze do nauczenia. (Inne uwzględnione tonik sol-fa, opracowany przez Sarah Glover i John CURWEN i popularny na Wyspach Brytyjskich i numeryczną notacji Thomasa Harrisona, niegdyś popularne w Ohio Valley.) Wymyślona przez Philadelphia sklepikarza John Connolly (lub Coloney) około 1790, cztery kształt-Obligacje zostały nabyte przez Williama trochę i William Smith, który sprowadził się pierwszy kształt-uwaga tunebook, Łatwe trenerskich, w 1801. Ponad 200 różnych kształtów-note tunebooks były drukowane w USA między 1801 i 1861, większość z nich z czterech kształtów reprezentujących cztery sylaby angielski system. Pensylwania i Ohio Valley były wczesne ośrodki shape-note publikacji. Od 1846 na wielu tunebooks, począwszy chrześcijańskiej Minstrel jest, Jesse Aikin wydrukowano w siedmiu kształtach reprezentujących siedem sylab włoskiego systemu. Aikin za siedem-shape zapis jest nadal w powszechnym użyciu w południowej części Stanów Zjednoczonych, gdzie jest używany do śpiewniki gospel i kilka śpiewników wyznaniowych. System czterech kształt przetrwała głównie w różnych wydaniach The Sacred Harp.\nChoć termin “sztuka-note” właściwie zawiera zarówno cztery-kształt (fasola) i siedem-shape (doremi) systemy, konotacja jest różna w różnych regionach kraju. Na południu termin odnosi się zwykle do śpiewniki gospel i głosem, a Sacred Harp śpiew jest często nazywany “fasola”, “cztery-note” lub po prostu “Sacred Harp” śpiew. Na północy, śpiewaków, którzy są świadomi odrodzenia Sacred Harp śpiew często używają terminu “kształt przypis:” odnieść się do wszystkich książek drukowanych w kształt notatek, ale szczególnie Najświętszego harfie.\nCo fasola oznacza?\nFasola wskazuje cztery sylaby systemu solmization najbardziej rozpowszechnionych w krajach anglojęzycznych przed 1800 i zachowany w Sacred Harp i harmonii Południowej, również cztery kształt oznaczenia stosowane w tych samych dwóch książek. Termin fasola kontrastuje z terminem Doremi, co wskazuje na siedem-sylabę systemu, wraz z różnymi siedem kształtu zapisów. W części południowej, termin Fasola odnosi się do Sacred Harp śpiew.\nDlaczego istnieją tylko cztery sylaby, a nie siedem?\nW angielskiej cztery-note solmization, cztery sylaby są rozmieszczone wśród siedmiu nut skali, tak, że nie zawsze są całe tony między nutami fa-sol-la-mi, i zawsze jest o pół tonu niżej fa. Rosnąco dur jest następujący (półtony są oznaczone przez podkreślenie):\nfa sol la_fa sol la mi_fa\nJest tylko jedno mi w danej skali, więc uwaga ta staje się szczególnie ważne w nauce śpiewu. Przed wynalezieniem kształt notatek, śpiewacy musieli nauczyć się “jak znaleźć mil” by zapamiętać zasady: “Jeśli B jest płaska, mi jest w E, itp.” Pozostałe notatki można znaleźć w odniesieniu do MI: “Above MI, fa sol la, fa sol la, rosnąco,” i “poniżej mi, la sol fa, la sol fa, malejąco.” Jeśli ostatnia uwaga w części basowej jest uwaga powyżej MI, czyli fa, to piosenka jest w tonacji durowej. Jeśli jest jedna uwaga poniżej MI, tj. la, to piosenka jest w tonacji molowej.\nDlaczego jest taki długi wstęp do książki?\nWiększość podłużne tunebooks zawierać sekcję materiałów dydaktycznych zwanych “Podstawy”, które mogą służyć jako pomoc w nauce śpiewać z lub bez nauczyciela, i może nadal służyć jako poręczne odniesienia i władzy na muzycznych symboli, terminów i technik.\nCzy jest to “sing” lub “śpiew”?\nRzeczownik “śpiew” nie jest w wielu słowników. Mimo to, jest to zwykle termin na większości obszaru, w którym Sacred Harp śpiew przeważa i jest preferowane przez większość tradycyjnych śpiewaków, choć określenie “sing” mogą również wystąpić.\nJeśli pójdę do śpiewu, mam śpiewać?\nOczywiście, że nie. W typowym śpiewu Sacred Harp lub konwencji, większość z tych, którzy uczęszczają doszli do udziału w śpiewie, jak również inne działania. Nie zawsze są pewne jednak, którzy wolą siedzieć i słuchać. Mogą one obejmować byłych wokalistów, kształcenie słuchaczy i ciekawskich nowicjuszy.\nDlaczego śpiewacy siedzieć w “placu pustego”?\nOd Sacred Harp jest śpiew aktywność uczestniczącej, a nie wydajność, śpiewacy zorganizować swoje siedzenia, tak aby skupić się dźwięk do wewnątrz, w kierunku centrum grupy, a nie wystające to na zewnątrz w kierunku publiczności. Największą ilość i optymalną równowagę słychać w samym centrum pustego placu, gdzie każdy śpiewak może mieć swojej tury lidera.


.NET Developer Days 2018 – Relacja\nStrona główna/Bez kategorii/.NET Developer Days 2018 – Relacja\nKto nie skacze ten nie lubi konferencji hop hop… no dobra, skakanie to nie mój konik, a konferencje akurat uwielbiam. Możliwość poznania ludzi z branży i zdobycia wiedzy to zawsze przyjemna sprawa. W moim konferencyjnym kalendarzu zawsze są dwa stałe punkty, których nie mogę opuścić. Jedną z nich jest .NET Developer Days, czyli zdecydowanie największa konferencja dotycząca .NET-a i tematów pokrewnych w tej części Europy. Co roku uczestniczy w niej prawie tysiąc programistów, administratorów i ludzi ogólnie związanych z IT.\nWarsztaty Making .NET Application Faster\nW tym roku miałem przyjemność uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez Sasha Goldshtein. Człowieka bardzo dobrze znanego w środowisku .NET, a zarazem jednego z pracowników Google.\nWszystko przebiegło bardzo sprawnie. Uczestnikom przekazano wiedzę z zakresu działania nowoczesnych procesów i płynących z nich korzyści w aspekcie przyśpieszania wykonywania programu. Pokazano nam jak monitorować aplikację za pomocą zdarzeń ETW czy też sprawdzać jak działa Garbage Collector.\nOstatnim elementem warsztatów była Wektoryzacja algorytmów i wykorzystanie SIMD do uruchamiania wielu operacji jednocześnie. Temat bardzo mi się spodobał i być może za jakiś czas napiszę parę słów o tym w osobnym artykule 🙂\nReasumując, warsztaty były dla mnie mega. Świat wydajności aplikacji .NET nie był dla mnie zbyt zbadanym obszarem. Na dzień dzisiejszy, mogę spokojnie powiedzieć, że wiem czego nie wiem w tym temacie 🙂\n.Net Developer Days, jak to było i w zeszłym roku, gościło w murach Warsaw EXPO XXI. Ciekawą zmianą, w stosunku do zeszłego roku, było zajęcie głównego budynku targów. Z racji dobrego skomunikowania i solidnych gabarytów można uznać, że ciężko by było o lepsze miejsce na taki event w Warszawie.\nAby już nie rozpisywać się później, a jednak nie pominąć tak ważnego aspektu, wspomnę, iż jedzenie było na prawdę smaczne. Drugiego dnia rozwiązano też częściowo problem kolejek do obiadu puszczając ludzi z obu stron stołu. Jedynym minusem cateringowym był brak kakałka 😉\nOczywiście, nie obyło się bez kilku błędów technicznych, takich jak awaria rzutnika na otwierającym Keynote Scott-a Hunter-a. Sytuacja może i niezbyt przyjemna dla prowadzącego, dla nas wydała się nawet zabawna – ekran z konsolą nie przestał się wyświetlać nawet po odłączeniu komputera.\nInnym zabawnym błędem był biblijny cud, gdy nieobecny duch był słyszany w wielu miejscach jednocześnie… Nie no to nie omamy, mikrofon jednego z prelegentów był podłączony do głośników w dwóch salach na raz. Mógł on wynikać ze względu na drobne zamieszanie z przeniesieniem jednej sali z dołu budynku na górę.\nNo dobra, to skoro już część logistyczną mamy za sobą, pora przejść do samego mięska tej edycji .NET Developer Days. Opisywanie 2 dni prezentacji mogłoby być i dla Was i dla mnie nużące, więc przedstawię wam 3, moim zdaniem, najciekawsze .\nScott Hunter – .NET Overview & Roadmap\nNa najniższym stopniu podium znajduje się otwierająca całą konferencję prelekcja Scott-a Hunter-a. Opisał on stan, w jakim znajduje się obecnie platforma .NET, .NET i w jakim kierunku będzie się dalej rozwijać. Przedstawił też historię transformacji Microsoft-u od firmy całkowicie zamkniętej do lidera open source-a.\nCiekawym momentem całej prezentacji było przedstawienie jednej z najnowszych technologi giganta z Redmond mianowicie Blazor-a. Silnika, który wykorzystując możliwości nowoczesnych przeglądarek (WebAssembly) pozwala na pisanie kodu klienta za pomocą takich języków jak C#. Niesamowite wrażenie na mnie zrobiła integracja z DevTools-ami Chrome. Działało to niemal identycznie jak normalnie pisana strona w JS-ie.\nDaniel Marbach – Do It Yourself. An Async Message Pump That Kicks Ass\nNa drugim stopniu podium mojej listy uplasował się Daniel Marbach ze swoją prezentacją o poprawnej implementacji własnej szyny wiadomościowej i wyzwaniach przez to niesionych. Całość była okraszona dużą dawką kodu asynchronicznego w C# i wizualizacjami demonstrującymi zachowanie aplikacji, szyny i samej bazy danych przy odpowiedniej implementacji.\nDaniel dzień wcześniej prowadził warsztaty z programowania asynchronicznego w .NET i powiem szczerze, że bardzo długo się zastanawiałem czy nie wybrać jego warsztatów.\nTim Huckaby – The Vision of Computer Vision: The Bold Promise of Teaching Computers to See\nJako najlepszą prezentację wybrałem, pomimo kłopotów technicznych, Keynote, który zakończył tą edycję .NET Developer Days. Tim Huckaby przedstawił możliwości AI i AR jakie dają nam dzisiejsze urządzenia mobilne i platforma Azure. Byłem też na jego wcześniejszej prezentacji “A Lap Around Microsoft Cognitive Services Computer Vision API”, która także zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. W ogóle ten drugi dzień spędziłem ze sztuczną inteligencją, machine learning etc.\nTaki offtop – byłem dodatkowo na prezentacji Kevina Nelson-a “A Crash Course in Google ML APIs and AutoML” i muszę wam powiedzieć, że w najbliższym czasie muszę napisać jakiś program wykorzystujący te wszystkie funkcję 🙂\nAle wracając do clue tej prezentacji, Tim pokazał, że przy pomocy analizy obrazów, która jest dostępna w modelu SaaS w chmurze Azure, możemy tworzyć oprogramowanie potrafiące zmieniać świat i to dosłownie. Zademonstrował demo rozpoznawania twarzy, rozpoznawania emocji, rozpoznawania broni na zdjęciu. Na koniec jeszcze zademonstrował w jaki sposób umieszczając znacznik w prawdziwych świecie można spowodować integrację z urządzeniem mobilnym… MEGA! Już nie trzeba kupować Hololens aby żyć w rozszerzonej rzeczywistości.\nDla takiego laika w tych tematach jak ja była to prezentacja otwierająca oczy 🙂\nJuż tak na zakończenie mojego artykułu dodam, że od stoiska Raven DB otrzymałem książkę:\nBardzo miły gest, za który dziękuje. Książkę na pewno przeczytam i kto wie, może uda mi się postawić jakiś projekt na tej bazie NoSQL. Jeśli tak to możecie się spodziewać wpisów na ten temat 😉\nSamą konferencję oceniam niesamowicie pozytywnie, wyniosłem z niej mega dużo wiedzy. która na pewno przyda mi się w codziennej pracy. No i też zajarałem się technologiami AI, więc jakiś pet project będzie robiony 🙂\nTo by było na tyle, dzięki za przeczytanie mojego artykułu i jak zwykle do następnego!\nPS. Za tydzień relacja z Programistoku 🙂\nBy bd90|2020-11-05T21:55:28+01:0018 października, 2018|Bez kategorii|2 komentarze