Dzielić tak, żeby nie podzielić\nWiele ćwiczeń i zadań zajęciowych nadaje się do wykonania w mniejszych lub większych – w zależności od rodzaju działania – grupach. Jednak sam fakt podziału nie zawsze podoba się uczestnikom. Zwłaszcza tym młodszym. Tu pojawia się dylemat prowadzącego: jak dzielić, żeby nie sprowokować niepotrzebnego konfliktu? Co zrobić, by podział nie dezintegrował grupy? I jak zadbać o tych, z którymi nikt nie lubi pracować? Być może nie ja jedna mam w pamięci traumę szkolnego WF-u: dwóch liderów (jakoś nigdy nie było mi dane być w tej roli, pewnie dlatego, że byłam kiepska w grach zespołowych) kolejno wybiera sobie zawodników do swojej drużyny. Na koniec zostaje już tylko 3, potem 2, i wreszcie ten ostatni, którego nikt nie chciał. Z tym strasznie przykrym doświadczeniem wróciła ostatnio ze szkoły moja 9-letnia córka. Czyli stara metoda nadal funkcjonuje. Proszę, przemyślcie, czy nie ma dla niej alternatyw. Nie jestem pewna, czy 9-latek jest sobie w stanie poradzić z tak czytelnym negatywnym feedbackiem od grupy.\nJak wobec tego decydować o podziale na podgrupy? Chętnie podzielę się kilkoma sprawdzonymi sposobami, z zastrzeżeniem, że i one nie zawsze będą idealnymi, niezawodnymi rozwiązaniami. Mnie także zdarza się pomylić się w swojej intuicji.\nPierwsza rzecz, jaką na pewno warto rozważyć, to pytanie, czy podział ma być losowy, czy też odgórnie ustalony. Kiedy poznaję nową grupę, uczymy się współpracy i dążymy do tego, by się zintegrować, wybieram podział losowy. W początkującej grupie ważne jest, by treningowo spróbować pracować w różnych konfiguracjach. Wkrótce ujawnią się talenty, role grupowe, sympatie i antypatie, uzupełniające się kompetencje poszczególnych członków. Wtedy będzie można z rozmysłem dobierać zespoły. Teraz jednak ważna jest możliwość poeksperymentowania. Młodzież będzie pewnie twierdziła, że sama podzieliłaby się lepiej. Ucinam takie dyskusje – los chciał tak, a nie inaczej, wobec czego trzeba spróbować.\nSpośród metod losowych polecam:\nPuzzle – uczestnicy dostają fragment pociętego na kawałki obrazka. Muszą odnaleźć osoby, z którymi są w stanie zbudować pełen obraz (puzzle przynależą do kilku różnych wymieszanych ze sobą obrazków). Podział ten można obudować ćwiczeniami – na przykład początkowo uczestnicy, patrząc wyłącznie na swój fragment obrazka, próbują odgadnąć, co na nim jest. Kilka osób dzieli się swoimi domysłami na głos, a pozostali, słysząc opisy, próbują dopasować się do odpowiednich grup. Często robię też tak, że obrazki mają coś wspólnego z ćwiczeniem, które będzie wykonywane w grupach: są do niego inspiracją, zawierają ilustrację jakiegoś przedmiotu, którego trzeba użyć w zadaniu itd. W ten sposób podział na grupy staje się fabularnie związany z ćwiczeniem. Moje ulubione obrazki to wizerunki superbohaterów. Kiedy grupa ułoży już swoją ilustrację, pytam, jaką moc ma bohater i w jaki sposób mógłby dopomóc im w zadaniu.\nCukierki – rozdaję cukierki w różnych smakach. Liczba smaków odpowiada liczbie grup, które chcę utworzyć. Niczego nieświadomi jeszcze uczestnicy zjadają cukierki, a ja proszę ich o wyrzucenie wszystkich papierków. Kiedy mam pewność, że zarówno cukierki, jak i papierki zniknęły, proszę, by dobrały się osoby, których cukierki smakowały identycznie. Uczestnicy muszą opowiedzieć sobie swoje smaki. W związku z tym, że przez chwilę jest smacznie, słodko i zabawnie, udaje się odwrócić uwagę od ewentualnych reklamacji co do grup.\n(Zadanie to oczywiście można rozegrać również o wiele prościej, omijając zgadywanie. W takiej sytuacji wyręczam grupę i wskazuję, gdzie mają się spotkać ci, którzy jedli cukierki czekoladowe, a gdzie ci, którzy „wylosowali” śmietankowe czy – przykładowo – orzechowe. Nie zawsze bowiem jest czas i sens rozciągać sam podział na grupę w osobne ćwiczenie).\nDodawanie/ suma/ mnożenie – można też rozlosować wśród uczestników liczby, potem zaś poprosić, by dobrały się osoby, których suma/ iloraz liczb są parzyste/ nieparzyste (a jeśli grup chcemy więcej, to np. mieszczące się w ustalonych przedziałach).\nNiespodzianka pod krzesłem – jeśli mam czas wcześniej przygotować salę, podklejam pod krzesłami oznaczenia grup (np. trójkąty, kwadraty i koła). Uczestnicy siadają w sposób przypadkowy, nie wiedząc o oznaczeniach. Dopiero w decydującej chwili proszę ich o sprawdzenie, jaki symbol jest ukryty pod krzesłem.\nNa podobnej zasadzie można wykorzystać element zaskoczenia, przygotowując np. długopisy w trzech kolorach (lub tylu, ile grup planujemy utworzyć). Uczestnicy podpisują się nimi na liście obecności lub na identyfikatorach, nie wiedząc wcześniej, że kolor będzie miał decydujące znaczenie. Dopiero w momencie, kiedy konieczne będzie podzielenie się na zespoły, zwracam uwagę na wybrany kolor długopisu czy pisaka. I idzie jak z płatka: zieloni, czerwoni, granatowi, czarni. Proste i szybkie.\nJeszcze innym sposobem jest dzielenie się poprzez neutralne kryterium, niemające nic wspólnego z zadaniem. Przykładowo: proszę grupę o podzielenie się tak, by w jednej podgrupie znalazły się wyłącznie osoby mające brata, w drugiej – posiadające siostrę, w trzeciej zaś ci, którzy mają zarówno siostrę, jak i bracia, bądź też są jedynakami. Wadą tej metody może co prawda być zupełnie nieprzewidywalna liczebność oraz proporcje grup, ale stosuję ją wtedy, kiedy po prostu nie ma to aż takiego znaczenia.\nPodobnie czasem dzielę grupę na zwolenników wyższości Bożego Narodzenia nad Wielkanocą i odwrotnie. Albo na urodzonych w danych kwartałach roku. Na tych, którzy przyszli w sznurowanych butach, i tych, których buty są zapinane na rzepy. Na zwolenników kotów i preferujących psy. Na fanów wakacji nad morzem i tych, którym lepiej odpoczywa się w górach, itd. (Uwaga jednak na podziały stygmatyzujące, np.: ci, którzy lecieli samolotem, i ci, którym jeszcze nie było to dane. Co zrobisz, jeśli okaże się, że nie leciała tylko jedna osoba?). Podział ten staje się zarazem sposobem, by czegoś nowego się o sobie wzajemnie dowiedzieć. Czasami idę za nim dalej – np. gdy zadanie polega na wykonaniu pracy plastycznej, proszę, by urodzeni w zimie wykorzystali chłodną kolorystykę, zaś w lecie – ciepłą paletę barw.\nTyle o podziale przypadkowym. Może jeszcze tylko jedna uwaga na marginesie: nie zostawiaj na ostatnią chwilę decyzji o tym, ile grup utworzysz. Oczywiście nie wiesz, ile osób faktycznie dotrze na twoje zajęcia. Istotne jest jednak, by wymyślając ćwiczenie, mieć jasność, ile osób powinna liczyć optymalna grupa je wykonująca. Zbyt duża grupa sprawi, że część uczestników, zakrzyczana przez naturalnych liderów, wyłączy się z działań i zwyczajnie będzie się nudzić. Za mała grupa może nie poradzić sobie z wykonaniem zadania, zwłaszcza gdy czas na jego realizację jest ograniczony.\nW dalszych fazach rozwoju grupy warto już zaufać intuicji uczestników i pozwolić im decydować o tym, z kim chcą pracować (zawsze pozytywnie: nigdy nie pytaj, z kim nie chcą pracować!). Nie może to być jednak całkiem niekontrolowany, puszczony na żywioł podział, ponieważ dość prawdopodobne jest, że znajdą się w grupie osoby, z którymi nie chce być nikt. Chyba że prowadzący ma przestrzeń na to, by temat ten wraz z grupą przepracować. Przestrzegam jednak – to wymaga wiedzy socjoterapeutycznej.\nTam, gdzie nie mam całkowitej pewności, że grupa poradzi sobie z dokonaniem podziału, a chcę mimo wszystko pozwolić na trochę wolności, proponuję podzielenie się według zainteresowań lub typu zadania. „Na prawo ci, którzy wolą wykonać zadanie manualne, na lewo ci, którzy chcieliby podyskutować” brzmi lepiej niż „Dobierzcie się w zespoły z tymi, których lubicie”. Można w ten sposób dzielić na przykład na:\ntych, którzy preferują rozpocząć od dokładnego omówienia planu działania, oraz na tych, którzy wolą iść na żywioł\ntych, którzy wolą działać pod presją czasu, i tych, którzy chcą poczuć całkowitą swobodę\ntych, którzy są przekonani, że zadanie jest proste, i tych, którzy sądzą, że jest skomplikowane\ntych, którzy chcą pracować z muzyką, i tych, którzy do koncentracji potrzebują ciszy.\nOczywiście pomysły można mnożyć w nieskończoność. Są doskonałe do tego, by uczyć grupę, jak z różnorodności czynić wartość. Warto jednak wykorzystywać także zdobytą w grupie wiedzę o sobie. Można więc przy okazji po wykonaniu zadania spytać, czy każdy miał poczucie, że dobrze wybrał grupę, lub czy dobrze współpracowało się w tym zespole. Ważne, by nie faworyzować żadnej z grup ani nie ustalać, kto miał rację. Uczestnicy nie mogą mieć poczucia, że wzięli udział w eksperymencie z tezą (np. Ci, którzy wybrali pracę przy muzyce, nie powinni na koniec usłyszeć arbitralnego: „Muzyka działa dekoncentrująco i w związku z tym na przyszłość lepiej jej nie włączać”. Co innego, jeśli do takiego wniosku dojdą sami).\nNa koniec słowo o podziale „odgórnym”. Tak, zdarza mi się wyczytać po prostu składy zespołów wcześniej przeze mnie ustalone. Na przykład dlatego, że chcę przełamać pewne zaistniałe już układy czy stereotypy lub próbuję pobudzić procesy grupowe, które utknęły w miejscu. Czasem robię tak z uwagi na dobro jednego z uczestników – tworzę mu najbardziej komfortowe warunki do pracy lub do rozwoju. Tu jednak stosuję się zawsze do dwóch zasad: po pierwsze informuję grupę, skąd taki, a nie inny podział, i czemu ma on moim zdaniem służyć, jak wzmocni nas jako grupę (oczywiście upraszczając informację tak, by każdy mógł ją przyjąć – nie muszę zatem mówić wprost, że chcę rozdzielić Małgosię od Zuzi, ponieważ uważam, że ją zdominowała. Wystarczy, że powiem, iż chcę sprawdzić, jak Małgosi i Zuzi będzie pracowało się z kimś innym). Nie najlepiej działa bowiem na grupę arbitralne orzekanie o ważnych dla niej sprawach i uzasadnianie decyzji wyłącznie poprzez „bo tak”.\nA druga zasada? Odgórny podział to moja propozycja. Będę uczestników do niej przekonywać, ale nie za wszelką cenę. Nie warto poświęcać powstające dopiero relacje z uczestnikami, by koniecznie przeforsować swój pomysł, jeśli spotkał się on z silną dezaprobatą. Ostatecznie – prowadzący nie zawsze musi mieć rację.


LETNI HIT: ażurowe swetry\nNiezbędny trend na letnie wieczory\nAżurowe swetry to idealne rozwiązanie na chłodniejsze letnie dni i wieczory. Podczas imprez lub na plażę polecamy noszenie ich z gładkim, koronkowym lub neonowym (najnowszy hit!) stanikiem. W przypadku większych prześwitów można skomponować je z prostym topem, dzięki któremu nasza stylizacja nabierze charakteru.\nOstatnio modne są również ażurowe swetry w wersji XXL, które świetnie wyglądają, gdy zsuniemy je na jedno ramię. Będą prezentowały się dobrze na każdej sylwetce i dodadzą romantycznego looku. Wielbicielkami tego trendu są Rihanna i Ashlee Simpson.\nW tym sezonie sieciówki zadbały o bogaty asortyment ażurowych swetrów.\nPoniżej pokazujemy nasze propozycje z polskich sklepów.\nKozaki na lato są wykonane z ażuru. Te przewiewne buty można wykorzystać w romantycznych, rockowych i casualowych stylizacjach. Koronkowe kozaki dobrze komponują się z długimi spodniami, szortami oraz spódnicami i sukienkami. Buty z ażuru , czyli ze wzorem złożonym z wielu małych otworków na materiale, to dobry pomysł na lato. Najbardziej popularne są ażurowe kozaki, jednak dostępne są także espadryle (wsuwane półbuty mające podeszwę oplecioną sznurkiem bądź włóknem przypominającym sznurek), trampki lub sandałki na obcasie. Kozaki na lato – dlaczego warto je kupić? Nietuzinkowe i tworzące mocną bazę pod stylizację – właśnie takie są koronkowe kozaki na lato . Oto najważniejsze zalety tych butów: ażur można założyć zarówno do szortów , jak i do lekkich letnich sukienek , na rynku są dostępne różne modele: od butów wykonanych z bawełny, przez zamsz lub skórę, do wyboru są kozaki z dziurkami ułożonymi we wzory; niektóre pary mają otworki nawet na podeszwie, ażurowe buty mają różnego rodzaju ozdoby, np. zamki, kokardy, klamry, kozaki na lato mają płaską podeszwę lub obcas, są przewiewne, w chłodniejsze dni mogą być zakładane zamiast skarpet, są uniwersalne: nadają się do założenia na wiosnę, w jesieni oraz w lecie, jeśli tylko temperatura na to pozwala. Na co zwrócić uwagę, nosząc ażurowe kozaki? Koronkowe kozaki na lato mogą sprawić, że stopa będzie się pocić. Dzieje się tak zwłaszcza przy wysokich temperaturach, tj. powyżej 25 stopni Celsjusza. Aby pot nie wniknął w materiał, warto założyć do nich cienkie skarpetki. Zamiast nich używa się też talku lub dezodorantu do stóp, który zmniejsza potliwość. Ważne jest, by nie przemoczyć butów z ażuru, ponieważ schną dosyć długo....


Oszczędź pieniądze na kosztach konserwacji i napraw - Booka Serwis\nKorzystanie z usług firmy zarządzającej nieruchomościami może również wiązać się ze zniżkami na usługi konserwacyjne, jeśli zarządcy nieruchomości współpracują ze stałym dostawcą usług lub zatrudniają własny personel konserwacyjny.\nMogą również przeprowadzać regularne przeglądy i znajdować drobne usterki, zanim przerodzą się w większe problemy, co zmniejszy liczbę rachunków za naprawy awaryjne.\nNa czym polega obsługa techniczna nieruchomości\nJeśli ktoś inny zajmuje się codziennym zarządzaniem wynajmowaną nieruchomością i najemcami, będziesz mieć mniej komplikacji i zobowiązań, którymi będziesz się musiał martwić. Jeśli więcej czasu i mniej stresu mają kluczowe znaczenie dla twojej jakości życia, skorzystanie z usług firmy zarządzającej nieruchomościami może być wielkim atutem dla każdego właściciela nieruchomości komercyjnej czy mieszkaniowej. Obsługa windykacji czynszów i opłat za zwłokę jest niezwykle ważnym aspektem zarządzania nieruchomościami.\nAby zapewnić spójny i niezawodny przepływ środków pieniężnych, czynsz musi być pobierany co miesiąc na czas i ważne jest, aby najemcy to rozumieli.\nNajemcy są zawsze zadowoleni, jeśli zaoferujesz im dobrą konserwację, nie wspominając o tym, że robiąc to, zachowujesz również wartość swoich aktywów.\nZatrudniając zarządcę nieruchomości zyskujesz dostęp do profesjonalnej obsługi serwisowej oraz sieci niezawodnych wykonawców napraw. To może zaoszczędzić dużo czasu i pieniędzy w porównaniu z samodzielnym poszukiwaniem usługodawców. Dodatkowo firma zarządzająca nieruchomościami będzie również mogła uzyskać zniżki ze względu na dużą ilość obsługiwanych i zarządzanych nieruchomości.\nDzięki wczesnej identyfikacji i naprawie wszelkich problemów związanych z konserwacją unikasz większych i droższych w usunięciu awarii. Doświadczony zarządca nieruchomości wie, że kluczem do utrzymania i zwiększenia wartości budynku mieszkalnego czy komercyjnego jest obsługa techniczna nieruchomości Gdynia. Wymaga to regularnych kontroli i przeglądów konserwacyjnych, pisemnego harmonogramu konserwacji i szczegółowej dokumentacji. Firma zarządzająca może również zaoferować cenne informacje zwrotne i sugestie dotyczące uaktualnień i modyfikacji preferowanych przez najemców.\nPrevious Post Czy zawsze wiecie gdzie jest wasz kot?\nNext Post Szybkie odbitki online – gdzie zamówić?


Instituto Valencia de Don Juan – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 40°25′59,54″N 3°41′24,80″W/40,433206 -3,690222\nAdres Calle Fortuny, 43. 28010\n40°25′59,54″N 3°41′24,80″W/40,433206 -3,690222\nInstituto Valencia de Don Juan - prywatna instytucja zajmująca się kolekcjonowaniem sztuki, mająca swoją siedzibę w Madrycie, w Hiszpanii. W 1981 roku budynek w którym znajduje się muzeum wpisany został na listę Bien de Interés Cultural.\nInstytut został założony przez Adelaide Crooke y Guzman i jej męża Guillermo Joaquin, w 1916 roku na część jej ojca hrabiego Don Juana. Joaquin był księciem Osmy, politykiem i archeologiem. Instytut miał sprawować pieczę nad zbiorami ojca: monetami, manuskryptami i wyrobami ze srebra. Kolekcja była powiększana również przez samych założycieli. W Obecnie w instytucie znajduje się biblioteka, archiwa i muzeum historyczne. Instytut jest właścicielem jednego z obrazów El Greca Alegoria zakonu kamedułów.\n↑ Historical Research at the Instituto De Valencia De Don Juan - Jensen - 1966 - Historian - Wiley Online Library, onlinelibrary.wiley.com [dostęp 2017-11-18] (ang.).


Piękni i Młodzi: Miłosz Mleczko - Polsat Sport\nPiękni i Młodzi: Miłosz Mleczko\n22.01.2019, 07:27 Piłka nożna\nTrzecie w tym roku spotkanie z „Pięknym i Młodym” i po raz trzeci z Miłoszem! Bramkarz wypożyczony z Lecha do pierwszoligowej Puszczy może niebawem walczyć o miejsce w składzie „Kolejorza”, bo Adam Nawałka z Jarosławem Tkoczem już mu się przyglądają. Na razie Miłosz Mleczko przygotowuje się do wiosny w pierwszej lidze. I chce znaleźć się w kadrze na MŚ U20. U Jacka Magiery już grał, ale w tej reprezentacji są przecież Radosław Majecki z Legii i Marcin Bułka z Chelsea. Konkurencja jest ogromna...\nBożydar Iwanow: Rozmawiam z chłopakiem, który dużą część swojego dzieciństwa spędził na Śląsku, trenował i grał w Górniku Zabrze, Ruchu Chorzów czy zespole Stadionu Śląskiego, a nie słyszę nawet odrobiny gwary w głosie.\nMiłosz Mleczko: (śmiech) Oduczyłem się jej trochę. Ale urodziłem się przecież w Gorlicach, w Małopolsce, a tam jak wiadomo nie mówi się śląską gwarą. A jak wyjechałem już do Wronek to całkiem to „uleciało”. Inna sprawa, że kiedy jestem dłuższy czas w domu, na Śląsku, z rodziną, ze znajomymi zdarza mi się coś rzucić w tym dialekcie.\nPrzeszedłeś przez szkolenie legendarnych śląskich klubów, kształciłeś się także w znanej z pracy młodzieżą Akademii Stadionu Śląskiego, a jednak wylądowałeś w Lechu Poznań. Co o tym zadecydowało?\nPerspektywy. Wtedy to była dla mnie możliwość rozwoju. Przekonała mnie też osoba Andrzeja Dawidziuka oraz cała organizacja, ośrodek, baza, boiska treningowe. To wszystko mnie zachęciło i tym głównie się kierowałem.\nWielu chłopaków w tym cyklu, trafiając z mniejszych ośrodków do większych mówi, że zostało zauważonych w czasie spotkań kadr wojewódzkich. Jak było z tobą?\nDokładnie tak samo. Byłem wtedy jeszcze w Ruchu, w Zielonej Górze odbywały się Mistrzostwa Polski reprezentacji wojewódzkich. To było lato 2013 roku…\n… ktoś ze znanych dziś piłkarzy grał wtedy z Tobą?\n…Kto był wtedy numerem „1”?\nJa byłem… Kamil bronił półtora meczu, ja dwa i pół, opuściłem drugie spotkanie bo doznałem kontuzji i musiałem się podleczyć. Grał z nami też Dominik Steczyk, Dominik Małkowski. Jak zawsze przy tego typu turniejach był ze mną tata (Stefan, prezes katowickiego okręgu Śląskiego OZPN przyp.BI) i to z nim skontaktował się Tadeusz Jarosz z Akademii Lecha. Przyszło zaproszenie na testy… Zdecydowałem się.\nJaką miałeś wtedy wizję swojej przyszłości?\nNie stawiałem sobie jakichś konkretnych celów, że w takim czy innym okresie muszę zagrać w tym czy innym zespole. To wszystko przychodziło naturalnie. Ale i bardzo szybko, bo przez dwa i pół roku „przeszedłem” cztery drużyny i trafiłem do tej pierwszej. Lepszego planu bym sobie nie wymyślił.\nA kto wymyślił Puszczę?\nTo była wspólna decyzja. Moja, menedżera, klubu. Stwierdziliśmy, że przyszedł czas spróbować czegoś więcej. Gra w rezerwach Lecha to nie było to samo co spróbowanie szans w 1.lidze. Potrzebowałem większych wyzwań i „łapania” doświadczenia na wyższym szczeblu.\nGwarancji jednak nie miałeś.\nNie. Pierwsze pół roku było trudne, bo nie grałem. Wiedziałem jednak, że przyszły sezon będzie najważniejszy. Choć wiedziałem też, że bardzo dobrze wyglądałem już podczas okresu zimowego. Ale szansa przyszła dopiero w ostatniej kolejce, wszedłem z ławki. Moim celem było zostanie numerem jeden w nowych rozgrywkach i to udało się zrealizować. Choć wcale nie uważam, że te pierwsze pół roku było stracone, bo z każdym treningiem stawałem się lepszy.\nPo nowym roku wróciłeś na jakiś czas do Lecha. Adam Nawałka z nowym sztabem chciał ci się przyjrzeć?\nTak. Zadzwonił dyrektor sportowy Tomasz Rząsa, że mam się pojawić w Poznaniu, aby zobaczyć jak wyglądam. Zresztą dotyczyło to większej grupy piłkarzy wypożyczonych. Ja spędziłem tam nawet dłuższy czas niż inni, bo dwa tygodnie.\nJarosław Tkocz miał do ciebie jakieś uwagi?\nTrenowałem pod jego okiem. Wiem, nad czym ma się bardziej skoncentrować, co poprawić, na jakim tle będę dalej obserwowany. Analizowaliśmy moją grę. A na dalsze decyzje przyjdzie czas.\nKtoś kiedyś porównał ciebie do Gianluigiego Donnarummy. Ale ze względu na odważną grę nogami możesz przypominać Manuela Neuera. To właściwe skojarzenie?\nNie ukrywam, że na pewno jest to bramkarz do naśladowania. Ale też Marc Andre Ter Stegen, Alisson, Ederson, tego typu bramkarze. Ich naprawdę podziwiam a jednocześnie podglądam. Ostatnio zobaczyłem na żywo, z trybun, mecz Liverpool – Manchester United. Musze przyznać, że gra Alissona robi wielkie wrażenie.\nKamil Grabara cię zaprosił?\nTak, byliśmy u niego. Nie ukrywam, że lubię ligę angielską. A gdy zobaczyłem ją bezpośrednio… W telewizji wygląda dobrze, ale jednak obecność na stadionie, na takim spotkaniu, to wyjątkowe przeżycie.\nWiesz, z kim w Polsce kojarzy się nazwisko Mleczko?\nZ moim tatą (śmiech)?\nWiem, wiem, z Andrzejem, słynnym rysownikiem.\nPo Mistrzostwach Świata U20 w Polsce będzie kojarzyło się także z tobą?\nMyślę, że… łatwe to nie będzie. Ale w przyszłości? Może… Mam nadzieję.\nFORTUNA 1 LIGALECH POZNAŃMIŁOSZ MLECZKOPIŁKA NOŻNAPUSZCZA NIEPOŁOMICE\nCzytaj więcej: Młodzieżowcy z pierwszoligowych boisk, którzy za pół roku zagrają w Ekstraklasie


PolakPomaga.pl - kampania Moja Reaktywacja Zawodowa\nMoja Reaktywacja Zawodowa\ndo końca (20-01-2019 g. 23:59)\nZbieram fundusze na zakup tkanin oraz innych materiałów umożliwiających mi dalszy rozwój w krawiectwie.\nWszystko zaczęło się od wspomnienia. Pojawił się obraz w mojej głowie – Mama szyjąca w domu jakieś kolorowe spodnie na akord. Chyba wtedy zostało zasiane ziarno.\nKrótko o mnie – kim jestem?\nCześć, mam na imię Przemek. Określiłbym siebie jako optymistę pozytywnie nastawionego do życia. Od 2002 roku byłem aktywny zawodowo. Podczas moich lat pracy zajmowałem się głównie sprzedażą oraz telefoniczną obsługą klienta. W maju 2017 r. nagle całkowicie ogłuchłem na lewe ucho, w wyniku czego doszło też do poważnego uszkodzenia błędnika. Stwierdzono u mnie nagłą głuchotę idiopatyczną. Niestety do dnia dzisiejszego nie odzyskałem słuchu, a wraz z uszkodzeniem błędnika pojawiły się inne dolegliwości neurologiczne tj. zawroty głowy, napadowy oczopląs, dźwiękowstręt i światłowstręt. Niestety z powodu choroby nie mam możliwości powrotu do wypracowanego zawodu. Mam orzeczoną umiarkowaną grupę niepełnosprawności. W poszukiwaniu swojej nowej ścieżki życia pojawiło się wspomnienie z dzieciństwa, o którym napisałem na samym początku. Od ponad roku wszystkie oszczędności inwestowałem w wyposażenie mojej pracowni. Zakupiłem dwie maszyny do szycia – stebnówkę, owerlok, stoły robocze, przyrządy do szycia oraz wiele innych niezbędników.\nW każdej wolnej chwili siadam do maszyny oraz poszukuję inspiracji. Jestem jeszcze na etapie nauki – wspomagam się tutorialami, czasopismami oraz blogami "szyciowymi". Teraz już wiem, że chcę to robić zawodowo, w najbliższej przyszłości chciałbym zorganizować wystawę moich prac oraz rozpocząć swoją maleńką działalność związaną z szyciem. Miło jest godzić pasję i hobby z pracą.\nDlaczego o tym wszystkim piszę? Postanowiłem zgłosić swój projekt, ponieważ zbieram fundusze na zakup tkanin oraz innych materiałów krawieckich umożliwiających mi dalszy rozwój. Pomóż mi w mojej reaktywacji zawodowej!\nZapomniałem wspomnieć, że nie działam sam. Tworzę zgrany team razem z moim pieskiem Henrykiem. Henio to 5-letni Shih Tzu adoptowany przeze mnie ze schroniska w lipcu 2017 r. Henryk jest pieskiem lubiącym spędzać czas z człowiekiem. Do jego głównych zajęć należy testowanie oraz ocena moich prac 😊. Henio jest też dobry w żebraniu o smakołyki oraz drzemaniu w godzinach pracy 😊.\nDziękuję za uwagę i pomoc! 😊


bramy | Puchate zwierzęta\nDzisiejsze bramy oraz ogrodzenia - intrygująca oferta warszawskich firm\nNowoczesne bramy i ogrodzenia są w dzisiejszych czasach proponowane przez dużo firm, które od lat działają w tej branży. Bramy oraz ogrodzenia na pewno pełnią niezmiernie ważną funkcję i to niejedną.\nRead more about Dzisiejsze bramy oraz ogrodzenia - intrygująca oferta warszawskich firm\nKażdy z nas niegdyś imaginował na temat posiadanie swojego własnego domu, czy gdzieś w górach, czy nas samym morzem albo po prostu w jakimś cichszym miejscu, w którym może w całkowitym spokoju wypocząć.\nRead more about Bramy i ogrodzenia - po co je stawiać oraz co naszym osobom w ogóle mają możliwość dać?\nNiezwykle ważnym elementem każdej posiadłości jest ogrodzenie. Nie ma ono tak ogromnego znaczenia w obrębie blokowisk, gdzie teren wokół budynku należy w zasadzie do wszystkich mieszkańców. Jednak przy domach jedno- i wielorodzinnych jest bardzo istotne. Przede wszystkim izoluje od siebie poszczególne posesje. Oddziela także posesję od drogi, co ma ogromne znaczenie gdy jest to droga o sporym ruchu i bardziej uczęszczana. Spełnia również tak prozaiczne zadania jak uniemożliwienie wchodzenia na posesję zwierząt, takich jak obce psy. Często również na ogrodzeniach znajdują się skrzynki na listy, co jest niezwykle praktycznym rozwiązaniem, kiedy na terenie prywatnym trzymany jest agresywny pies, który byłby w stanie zaatakować listonosza. Płoty wykorzystywane są też w przestrzeni publicznej, między innymi do otaczania skwerów czy placów zabaw. W większości przypadków jest to dobry pomysł, gdyż ogrodzenie gwarantuje większe bezpieczeństwo dzieciom.\nRead more about Znaczenie i zadania ogrodzeń\nRead more about Panele ogrodzeniowe mamy szansę szybko postawić\nRozważmy teraz to, jak istotne w życiu człowieka są zwykłe bramy. Takie zapory oddzielają nas od reszty świata, przynoszą poczucie bezpieczeństwa. Zabezpieczają pieniądze przed wzrokiem bandytów, strzegą bez ustanku domostwa. Dobór dobrej bramy to kwestia szalenie ważna, którą należy skrupulatnie przemyśleć.\nRead more about Na straży majątku


Pierwsza kopalnia Bitcoinów w Afryce - Artykuły - Chip.pl\nGhana stawia na innowacje w swojej gospodarce.\nGhańska firma Ghana Dot Com stworzyła pierwszą w historii całego kontynentu kopalnię Bitcoinów. Firma ta jest odpowiedzialna za wiele innowacji w tym kraju, w tym za jego zinternetyzowanie.\nNowa kopalnia Bitcoinów, która ma zapewnić bogactwo Ghanie, ma mieć wydajność kilkuset terahaszów na sekundę. Jej właścicielem będzie lokalna informatyczna firma Ghana Dot Com (GDC), która jest ceniona przez mieszkańców tego kraju za wprowadzenie do niego relatywnie powszechnego dostępu do Internetu.\nGDC chce być liderem na całym kontynencie w dziedzinie kryptowalut. Na razie nie będzie to trudne, nie na bowiem na nim jakiejkolwiek konkurencji. Wkrótce ma zapowiedzieć nowe produkty w jakiś sposób z nią związane.\nDiamenty się skończyły, to przerzucą murzynów do kopania bitcoina. Nie ma to jak wyzysk w białych rękawiczkach.\nGość IP: 83.9.200.* 2016.03.15 21:58 Ciekaw jestem czy jakiemuś murzynowi uda się wykopać z ziemi chociaż jednego bitcoina. Muszą tym razem chyba bardzo głęboko kopać zgłoś nadużycie ›\nKilkaset terahaszy na sekundę? To zdoła podpisać dwa bloki miesięcznie. Niechby to było 500 TH/s - dla dzisiejszych cen i tzw. trudności daje to brutto 650 USD dziennie.\nNie wiemy ile kosztował sprzęt, ile kosztuje tam prąd (a wymaga to przynajmniej 50 kW, a najpewniej kilkuset kW), ile kosztuje utrzymanie i klimatyzacja (a to całkiem ciepły kraj), połączenie z internetem i ochrona, ale netto będzie to zdecydowanie mniej.\nI to ma "zapewnić bogactwo Ghanie"?\nTak komentarze, boki zrywać. Tyle tylko, że ja bym się nie śmiał. Rozwiązania z których skorzystają z konieczności będą ograniczone energochłonnością i kosztami sprzętu. Usługi będą tanie a przez to powszechne i proste Wniosek. Ghana tak jak przeskoczyła internet "po kablu" wprowadzając od razu sieć bezprzewodową, choćby tylko w komórce,\ntak teraz wyruguje zachodni model bankowości, wprowadzając bezgotówkowe, anonimowe a co najważniejsze niemal bezpłatne płatności Bitcoin'ami.\nBankierom już gula skacze.\nGość IP: 37.190.234.* 2016.03.16 00:46\nPieniądz który generuje się sam "z niczego" i teoretycznie za darmo, hmm...\nJuż wiem, wszyscy na całym świecie porzucają dotychczasową pracę, zajmują się kopaniem bitcoinów i "ewrybody hepi" xDD\nKiedy runie ta piramida finansowa oparta na niczym?\nw kraju gdzie brakuje wody i sa problemy z prądem marnują energię na jakies wirtualne moniaki które Ghanie akurat nie przyniosą ani grosza\nNajbardziej jest przykre, że najwięcej mają do powiedzenia ci, którzy nic nie wiedzą. Żenada....\nNa podobny temat Większość młodych siedzi w Internecie "bo tak" Bill Gates o podatku dochodowym dla robotów Posiadacze Maków chętniej randkują Miłość zapisana w megabitach Knajpa, która zamiast talerzy stosuje iPady NAJPOPULARNIEJSZE\nJaką płyta główna? Czy to karta graficzna?\nBłąd sklep play.\nKompatybilność karty graficznej z płyta ...\nKUP NAJTANIEJ Case Logic NA LAPTOPA 9”-10.2” CZARNO/SZARA (EVNA210K)\ntego produktu Brother HL-L2300D + toner TN2320 HLL2300DTT\ntego produktu Bitner Bitsound LP-0199 - przewód głośnikowy 2x1,5mm2\ntego produktu Singer 4205\nNews Właśnie tak wygląda Huawei P10


Przed I Komunią Świętą - Parafia św. Jadwigi Królowej w Ostrowcu Świętokrzyskim\nŚroda Popielcowa – dzień, który rozpoczyna w Kościele Katolickim okres Wielkiego Postu, czyli czterdziestodniowej pokuty. Ten dzień ma pobudzić katolików do podjęcia zdecydowanej drogi osobistej odnowy i nawrócenia. Wielki Post zakończy się w Wielki Czwartek 18 kwietnia, kiedy to katolicy rozpoczną obchody Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa.\nPRZED PIERWSZĄ KOMUNIĄ SWIĘTĄ\nUtworzono: poniedziałek, 15, wrzesień 2014 16:45 | |\nW odpowieedzi na wiele zapytań informujemu, że uroczystość I Komunii świętej w roku 2019/20 odbędzie się w dn. 07 czerwca na Mszy świetej o godz. 12.00\nWAŻNE DLA RODZICÓW DZIECI KOMUNIJNYCH W R. SZK. 2018- 2019 !!!\nUROCZYSTOŚĆ PIERWSZEJ KOMUNII ŚWIĘTEJ W ROKU SZK. 2018 - 2019 ODBĘDZIE SIĘ W DN. 26 maja 2019 r. podczas Mszy świetej o godz. 12.00.\nW roku szk, 2017 - 2018 w dn. 27 maja 2018 r. - godz. 12.00 - I Komunia święta\n03 czerwca 2018 r. - Rocznica I Komunii świetej\nDo tego ważnego momentu w życiu dziecka i jego rodziców będziemy się przygotowywać poprzez:\nrodzinny udział każdej niedzieli we Mszy św. dla dzieci o godz. 12.00. Znakiem obecności na Mszy św. jest „Ziarno”, ulotka niedzielna, wklejona do zeszytu;\nPoświęcenie różańców i wręczenie ich dzieciom przez rodziców w pierwszą niedzielę października /01. 10. 17./, na Mszy św. o godz. 12.00;\nuczestniczenie w nabożeństwach różańcowych w październiku. Znakiem obecności jest otrzymywanie każdego dnia fragmentu wyklejanki, którą dziecko wkleja do zeszytu;\nW dn. 08 grudnia / piatek w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP/ nastąpi poświęcenie i wręczenie dzieciom przez rodziców medalików;\nwięcej informacji będziemy zamieszczać w najbliższym czasie, po spotkaniu z rodzicami w niedzielę 08 października po Mszy św. o godz. 12.00.\nW każdą drugą niedzielę miesiąca spotkanie dla dzieci przygotowujących się do I Komunii św. o godz.11.30 (w kościele), a po Mszy św. spotkanie z rodzicami.\nKapłanem odpowiedzialnym za przygotowanie uroczystości Pierwszej Komunii świętej jest ks. prob.Marek Rusak, oraz ks. Wojciech Pelczar\nI LIST DO RODZICÓW\nw Waszym domu dziecko doznało pierwszych przeżyć religijnych i poznało podstawowe zasady naszej wiary. Dokonywało się to nie tylko przez nauczanie, ale przede wszystkim przez Wasz przykład.\nObecnie nadszedł czas, aby Wasz wychowawczy trud zaowocował przystąpieniem Waszego dziecka do Pierwszej Spowiedzi i Pierwszej Komunii św. Wam Rodzicom i nam Duszpasterzom zależy bardzo na dobrym przygotowaniu dziecka do przyjęcia tych Sakramentów, do jego przeżyć religijnych i estetycznych doznań w tak pięknym i uroczystym dniu Pierwszej Komunii św. – 27 maja 2018 r.\nW ramach duchowego przygotowania serdecznie zapraszam wraz z dzieckiem w każdą drugą niedzielę miesiąca, do naszej świątyni na godz. 11.30, bedzie śpiew i formacja.\nKs. Marek Rusak i Ks. Woijciech Pelczar\nObrzęd poświęcenia różańców dzieciom komunijnym w dn. 01. 10. 2017:\n1. Pieśń: Zawitaj Matko Różańca świętego lub inna\n2. Kapłan: Witam serdecznie wszystkich tak licznie zebranych w świątyni przy ołtarzu Matki Bożej. Szczególnie witam dzieci wraz z rodzicami, które przygotowują się do pełnego i godnego uczestnictwa we Mszy św. Któż lepiej niż Maryja może nas do Komunii z Bogiem przygotować !? Gromadzi nas więc wskazując na Jezusa w Nazarecie i Betlejem, na palestyńskich drogach, gdy naucza, uzdrawia, czyni znaki i cuda, na Drodze Krzyżowej i pod krzyżem, w Wieczerniku po zmartwychwstaniu i w czasie Zesłania ducha Świętego. Ona z Jezusem przeżywa tajemnice radosne, światła, bolesne i chwalebne jak my odmawiając RÓŻANIEC. Odmawiając tajemnice różańca z Maryją zastanawiamy się nad słowami i życiem Jezusa, który pragnie nas zbawić. Tak modlitwę różańcową rozumieli i tak odmawiali katolicy już od XII wieku. Stało się to za sprawą ś. Dominika. Jeszcze bardziej różaniec ukochali chrześcijanie w XVII wieku, po bitwie pod Lepanto w r. 1571. Wtedy wiele wojska sułtana zagrażało Europie pragnąc ją zniszczyć, a z Bazyliki św. Piotra w Rzymie uczynić stajnie dla koni. Wtedy Ojciec Św. Św. Pius V zarządził modlitwę różańcową w Rzymie. O dziwo, 7 października o wiele mniejsza armia chrześcijańska pokonała flotę sułtana i uratowała Europę. Dzień zwycięstwa 7 października został odtąd poświęcony Matce Bożej Zwycięskiej inaczej Różańcowej. Modlitwa różańcowa stała się potężną bronią w naszym XX wieku. Wśród nas jest wielu dorosłych i młodzieży i dzieci, którzy codziennie odmawiają różaniec, chociażby tylko jedną dziesiątkę\nŚwiadectwo -Wielki czciciel Maryi, święty Jan Paweł II napisał List Apostolski pt. „Różaniec Najśw. Maryi Panny”. Czytamy w nim: „Od mych lat młodzieńczych modlitwa ta miała ważne miejsce w moim życiu duchowym... Różaniec towarzyszył mi w chwilach radości i doświadczenia. Zawierzyłem mu wiele trosk. Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy... różaniec « to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem”.\nK. Teraz poświęcimy nowe różańce dla dzieci I-komunijnych, aby mogły przesuwać codziennie jak Ojciec św. i jak my, paciorki różańca i doznać Bożej opieki przez potężne wstawiennictwo Matki Bożej Zwycięskiej.\nK.: Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty z niepojętej miłości do nas zechciałeś, aby Twój Syn za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy, poniósł śmierć na krzyżu i powstał z martwych. + Pobłogosław wszystkich, którzy ustami i sercem modlić się będą na tych różańcach ku czci Rodzicielki Twojego Syna. Niech trwają w prawdziwej pobożności i zasłużą na to, aby u kresu życia stanąć przed Twoim obliczem razem z Najświętszą Maryją Panną. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.\nNastępuje pokropienie różańców wodą święconą.\nRodzice całują różaniec i podają je do pocałowania dzieciom i wręczają a potem błogosławią / czynimy znak krzyża na czole dziecka mówiąc: „Niech cię błogosławi Bóg Wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty. Aman/. Dzieci na znak podziękowania całują rodziców i mówią „Bóg zapłać” !!!\nŚpiew: Zebrani przed Twoim ołtarzem ...\nPIEŚNI DO NUCZENIA NA ADWENT I PRZED I KOMUNIĄ\nDo nauczenia się na katechezie, a potem na Roratch dzecięcej pieśni adwentowa - zamiast: ":Baranku Boży... " :\n1. "PRZYJDŹ DO NAS CICHO.."\nskromny, łagodny, biały Panie\n… i zmiłuj się\n… i pokój nam daj / 3 x/\nMarana tha, przyjdź Jezu Panie,\n1. Jak rosy chłód na spragniony grunt,\njak dobry chleb na głodnego dłoń.\n2. W Kościele Twym, gdzie dajesz się nam,\nprzez Ciała, Krwi tajemniczą moc.\n3. Gdy miłość swą okażemy w krąg,\nprzychodzisz już dziś na ziemię swą.\nPień z chwytami na gitarę\nRef. Marana tha, przyjdź Jezu Panie,\n2. W Dziecięciu Ty objawiasz się nam,\nprzez wichru szum dajesz poznać się.\n3. W Kościele Twym, gdzie dajesz się nam\n4. Gdy miłość swą okażemy wkrąg,\nZak. Marana tha, usłysz wołanie,\nI jeszcze inna pieśn dziecięca, śpiewana jako akt pokuty...\nPrzepraszam Cie Boże\nZobacz i posłuchaj: https://www.youtube.com/watch?v=ctm402rL2Oo\nPrzepraszam Cię Boże skrzywdzony w człowieku,\nPrzepraszam dziś wszystkich was,\nŻałuję za wszystko, to moja wina jest.\nWśród terminów biblijnych, które nie mają w języku polskim dokładnego odpowiednika, znajduje się wyraz kairos; można go po polsku oddać jako czas właściwy. Na przykład rolnikowi nie wolno przegapić czasu, w którym powinien obsiać swoje pole, ani czasu zbierania owoców – w przeciwnym razie nic mu nie wyrośnie, albo osiągnięty plon się zmarnuje.\nPodobnie, jeśli nie zajmę się moją matką czy ojcem w czasie ich choroby lub starości, później, po ich śmierci, będzie już na to za późno – po prostu wyznaczony na to kairos minął. Jeśli kairos, jaki sama natura wyznacza małżonkom na urodzenie dziecka, nie zostanie przez nich rozpoznany, potem może już nigdy nie będą mieli dziecka – niespodziewana choroba albo kryzys ich związku może im to obiektywnie uniemożliwić.\nSwój kairos, swój właściwy czas, ma również przekazywanie dziecku wiary. Jeśli ten czas zostanie zmarnowany, dziecko może całe swoje życie spędzić daleko od Boga i od Kościoła. Kiedyś szczęśliwy tata, kiedy urodziło mu się pierwsze dziecko, zwierzył mi się, że wspólnie z żoną postanowili sobie wspólnie się modlić. „Żeby wspólna modlitwa w rodzinie była dla naszego dziecka zwyczajem niepamiętnym” – dodał. W rodzinie tej jest teraz czworo dzieci, troje z nich powoli zaczyna już wyfruwać z rodzinnego gniazda, a rodzice ich najbardziej cieszą się z tego, że każde z ich dzieci jest naprawdę z Bogiem zaprzyjaźnione i w swoim życiu stawia Go na pierwszym miejscu.\nWreszcie po trzecie, rodzice mogą istotnie – więcej niż ksiądz czy katechetka, którzy mają z dzieckiem kontakt tylko epizodyczny – dopomóc swojemu dziecku do tego, żeby wiara stała się dla niego czymś bardzo ważnym i bardzo własnym. To właśnie w tym okresie dziecko uczy się tego, że obowiązki związane z wiarą mogą być prawdziwą radością oraz że troska o własną wiarę jest przede wszystkim jego zadaniem, jakkolwiek rodzice jeszcze długo będą mu w tym pomagać.\nUfam, że książka pani Ewy Rozkrut – osoby dobrze w tej problematyce obeznanej, bo jest ona matką pięciorga dzieci – pomoże wielu rodzicom dobrze wykorzystać, ten błogosławiony czas, kiedy ich dzieci przygotowują się do pierwszej Komunii Świętej, a także czas ich pierwszej gorliwości w przystępowaniu do Stołu Pańskiego.\nZbliża się czas, kiedy dzieci przystępują do pierwszej komunii świętej. Jest to niezwykle ważny moment nie tylko dla drugoklasistów, ale i dla nas, rodziców.\nZdarza się, że cała sytuacja nas przerasta i czujemy się nieco zagubieni. W takich przypadkach zazwyczaj zajmujemy się tym, co potrafimy najlepiej – gdyż daje nam to po prostu poczucie bezpieczeństwa. I być może stąd biorą swój początek mało chwalebne wyobrażenia o rodzicach dzieci pierwszokomunijnych, którym przypisuje się zużywanie całej energii na organizowanie przyjęć, kupowanie prezentów a jedynie czasem na posprzątanie kościoła i dla świętego spokoju złożenie daru ofiarowanego podczas Eucharystii.\nWiem, że rodzice potrzebują wskazówek, jak poradzić sobie z tym wyzwaniem. Zdobycie wiedzy doda pewności, a tym samym oddali od spraw mniej istotnych.\nCzas przygotowań córki czy syna do spotkania z Jezusem jest niełatwy, ponieważ dziecko musi nagle sobie poradzić z: nauką w szkole, chodzeniem na dodatkowe spotkania, lękiem przed nieznanym. Jest to dla niego ogromny wysiłek fizyczny i umysłowy. Zapraszam zatem do przyjrzenia się naszemu drugoklasiście.\nDziecko w tym wieku przede wszystkim lubi się ruszać. Robi to często, z krótkimi przerwami na zregenerowanie sił. Poprzez osiągnięcia fizyczne sprawdza po prostu swoje możliwości. Gdy jest zmęczone, często bywa drażliwe. Najlepszym lekarstwem na „muchy w nosie” jest jakieś „małe co nieco”. Podreperuje wtedy siły i znów będzie gotowe do działania.\nGdy mały człowiek wkracza w wiek szkolny, powoli przestaje się mu podobać zaborcza miłość rodziców. Broni się przed odkrywaniem swoich myśli, samodzielnie chce podejmować decyzje. Pragnienie dostosowania się do zwyczajów kolegów jest nadzwyczaj silne. Objawia się np. w noszeniu takich samych ubrań czy otaczaniu się podobnymi przedmiotami. Dziecko zaczyna naśladować zachowania swoich kolegów, głównie te niepożądane. W wieku około dziewięciu lat u dziecka mogą pojawić się również brzydkie maniery: rzucanie na podłogę kurtki, chowanie brudnej bielizny pod materac łóżka, ustawiczne niezamykanie drzwi. Można je wymieniać w nieskończoność. W rzeczywistości jednak zmiany te dowodzą, że dziecko bardzo dobrze utrwaliło sobie zasady dobrego wychowania, ponieważ doskonale wie, przeciw czemu ma się buntować. Gdy uzna, że wywalczyło sobie już pewną niezależność, powraca do normy. Skutecznym lekarstwem jest pozostawienie sporego marginesu swobody i dobry osobisty kontakt. Na niektóre wybryki można przymknąć oczy, lecz trzeba egzekwować to, co się nam należy.\nChciałabym też uczulić dorosłych na zjawisko niedostosowania się dziecka do grupy. Może mieć ono wiele przyczyn, lecz zawsze – okrutny wymiar. Dziecko bywa wówczas ignorowane albo nawet odrzucane. Nie łudźmy się, że zastąpimy mu rówieśników. Samotność sprawia, że czuje się nieszczęśliwe, choćby w domu twierdziło inaczej. Wie, co rodzice chcą usłyszeć, więc spełnia ich oczekiwania. W takiej sytuacji konieczna staje się nasza ingerencja.\nAbsolutnie nie wolno zawstydzać dziecka, wyrzucać mu, iż nie umie bawić się z kolegami. Pod żadnym pozorem nie wolno też zdradzać jego sekretów.\nKoledzy nie stanowią zagrożenia ani dla rodziców, ani tym bardziej dla dziecka. Wprost przeciwnie – potrzebuje ono rówieśników, aby się mogło prawidłowo rozwijać, nauczyć kontaktów z innymi ludźmi, prowadzenia rozmowy, prezentowania swoich poglądów.\nCóż dalej? Dziecko już wcześniej zaczyna zauważać swoją niezależność, walczyć o nią, domagać się poważnego traktowania.\nPamiętam, że mój syn, gdy miał cztery lata, przyprowadził mnie do kuchni, stanął obok stołu i zapytał: „Czy jestem od niego wyższy?”. Potwierdziłam zgodnie z prawdą. On tylko na to czekał i dobitnym głosem powiedział: „To nie nazywaj mnie już więcej ‘malutki’!” Nie wiedziałam, co powiedzieć. Przystałam na jego prośbę i musiałam się później mocno pilnować, żeby nie używać tego słowa.\nSkoro tak małe dzieci walczą o swoją autonomię, to co dopiero dziewięciolatki! W ich naturze leży pragnienie uniezależnienia się od dorosłych. Sądzą, że same wiedzą, jak należy postępować. Rodzice nie są w stanie nieustannie ochraniać swojej latorośli, brakuje na to czasu i sił. Trzeba więc pogodzić się z wkroczeniem dziecka na drogę ku samodzielności, z którą wiążą się nie tylko prawa, ale także obowiązki.\nDla drugoklasisty ważne są osiągnięcia na polu nauki. Zaprzepaszczanie tej szansy jest niewybaczalne. Nasza rola polega na rozbudzaniu zainteresowań, czy na wyzwalaniu u niego chęci poznawania świata i zdobywania wiedzy. W tych dziedzinach aktywności może ono akcentować swoją niezależność i samodzielność.\nDlaczego warto chodzić do spowiedzi?\nSpowiedź jest to wyjątkowe spotkanie z Jezusem. W tym czasie możemy uwolnić się od grzechów i kolejny raz rozpocząć z czystą kartą swoje życie. Człowiekowi trudno wyobrazić sobie miłość Bożą. Spowiedź jest ratunkiem, nie karą – i jeśli nic nie stoi na przeszkodzie, powinniśmy korzystać z jej dobrodziejstw.\nWkrótce nasze dziecko przystąpi do pierwszej spowiedzi. Niewiele będziemy w stanie mu wytłumaczyć, jeśli sami rzadko przychodzimy do konfesjonału. Prawda jest taka: teoretycznie nie poznamy piękna spotkania ze Zbawicielem w tym sakramencie\nDziecko obserwuje nasze życie, porównuje wypowiadane słowa czy deklaracje z postępowaniem. Na pewno zauważy, że tylko zachwalamy ten sakrament, a sami nie korzystamy z jego dobrodziejstw. Może wyciągnąć inne wnioski, niż zamierzyliśmy. Naprawdę nie warto odkładać spowiedzi na ostatnią chwilę, choćby z tego właśnie powodu. Warto w tym miejscu pokusić się o refleksje ogólniejszej natury. Być może z braku czasu nie zastanawiamy się nad naszym życiem duchowym. Żyjemy w bardzo szybkim tempie, troszczymy się o najbliższych, staramy się zapewnić im to, co niezbędne dla życia – a jeśli się uda, to również trochę więcej. Trzeba zacząć od siebie, od zastanowienia się, jak wygląda mój kontakt z Bogiem, jak się modlę. Może chodzę do kościoła w niedzielę i przyjmuję kapłana podczas kolędy. Nie chodzi jednak tylko o to. Jezus powinien być dla każdego z nas kimś szczególnie ważnym. Dał nam życie wieczne, zbawił nas. Gdy popełnimy grzech ciężki, to odwracamy się do Boga plecami. W takiej sytuacji porozumiewanie się, jakikolwiek dialog jest bardzo utrudniony, wręcz niemożliwy. Gdy ów stan trwa zbyt długo, to życie ludzkie staje się niełatwe, nawet jeśli na pozór wydaje się, że wszystko jest w porządku.\nJezus czeka! Gdy nie ma przeszkód, aby wyspowiadać się, należy korzystać z tego dobrodziejstwa. Sakrament pokuty pomaga nabrać sił do dalszego zmagania się z różnymi problemami. Jest to autentyczne spotkanie z Jezusem. Kapłan w konfesjonale pełni tylko rolę pośrednika. Na pewno prawdę tę znają wszyscy. Zdaję sobie sprawę, że zapewne wiele osób doznało przykrości od spowiedników i z tego powodu zaniechało korzystania z sakramentu spowiedzi. Powinniśmy starać się przezwyciężać uprzedzenia. Na pewno w tej intencji warto się modlić, prosić o łaskę przebaczenia. Istnieje również możliwość wybierania kapłana. Zagwarantował ją nam Sobór Watykański II. To oczywiście rozwiązuje sprawę, gdy mieszkamy w parafii, w której jest co najmniej dwóch księży, albo w mieście, gdzie jest kilka parafii.\nNiech wcześniejsze uprzedzenia i rany nie oddzielają nas od Jezusa. Nie odkładajmy naszego nawracania się na czas komunii dzieci lub na koniec życia (przecież nie wiadomo, kiedy on nastąpi). Nieważne, kiedy był ten ostatni raz – istotne jest, z jakim zaangażowaniem rozpoczniemy od nowa. Gdyby pojawiły się kłopoty z przygotowaniem się do sakramentu, zawsze można kogoś, komu ufamy, poprosić o pomoc. Odwagi!\nWidziałam łzy ludzi, którzy nie mogą przyjąć Jezusa podczas mszy świętej. Pewnego razu mój syn, który nie zdążył przystąpić do komunii, płakał do końca Eucharystii. Gdy wyszliśmy z kościoła, moja przyjaciółka zapytała o powód jego płaczu. Gdy jej odpowiedziałam – odrzekła, że rozumie ból mego dziecka, gdyż sama też nie może przystępować do Stołu Pańskiego. Łzy płynęły po jej policzkach. Stanowiło to dla mnie ogromne świadectwo wiary.\nSądzę, iż nie należy ukrywać przed dzieckiem swojej sytuacji. Warto porozmawiać z nim i opowiedzieć o powodach, dla których nie można przystępować do spowiedzi, a tym samym do komunii świętej. Nie należy bać się mówić mu o swoich uczuciach, nie wolno się ich wstydzić. Sądzę, że takie spotkanie będzie dla tego młodego człowieka ogromnym świadectwem budującym wiarę i na pewno zapamięta je na całe życie. Dzieci powinny rozumieć, dlaczego ich rodzice nie korzystają z tego, co sami im zachwalają. Nie warto podawać zmyślonych powodów – przecież w końcu odkryją prawdę.\nPrzygotowania dziecka do spowiedzi\nZrozumienie istoty grzechu niezwykle ułatwia odkrycie różnicy między dobrem a złem. Jeśli dziecko od najmłodszych lat odkrywa naturę dobra, łatwiej zacznie je rozpoznawać w przyszłości. To samo dotyczy istoty zła.\nDziecko jest nam podarowane przez Boga, czyli nie stanowi naszej własności. Zostało obdarowane przez Stwórcę wolną wolą, więc samo dokonuje i będzie dokonywać wyborów.\nMożemy, póki się da, pokazywać, wpływać, sugerować, zabraniać – ale ten stan nie będzie trwał wiecznie. Z reguły kończy się szybciej, niż tego chcielibyśmy. Nie świadczy to źle ani o rodzicach oraz o ich sposobie wychowawczym, ani też o dzieciach.\nW domu powinniśmy rozmawiać o Bogu, o zasadach naszej wiary, o tym, jak wiele Mu zawdzięczamy. Boża opieka towarzyszy każdej rodzinie, chociaż nie zawsze zostaje dostrzeżona. Takie rozmowy tworzą wspaniałą atmosferę, jednoczą, pozwalają otwierać się na siebie nawzajem i na Niego.\nGdyby udawało się zorganizować czas i chociaż raz w tygodniu spotkać na wspólnej modlitwie, to byłoby po prostu cudownie.\nProszę jeszcze, byśmy zachęcali nasze dzieci do zadawania pytań. Przecież nasz autorytet nie ucierpi, jeśli nie znamy odpowiedzi. Rozbudzanie ciekawości w sprawach wiary spowodujemy ogólny rozwój osobowości naszej i dzieci. Mogą one same znajdować odpowiedzi i przekazać je pozostałym członkom rodziny. Nabiorą przez to odwagi w zdobywaniu informacji oraz pewności siebie.\nZachęcam do czytania np. na dobranoc fragmentów z Pisma Świętego; można wybrać Biblię dla dzieci.\nPierwsza spowiedź dla dziecka stanowi nie lada wyzwanie. Choćby dlatego, że nie znalazło się ono jeszcze w takiej sytuacji.\nCzęsto dzieci pytają, po trzeba chodzić do spowiedzi?\nSpwiedź podarował nam Pan Jezus, znał ludzi i wiedział, że będziemy potrzebować oczyszczenia. Dlatego po Swoim zmartwychwstaniu ustanowił ten sakrament. Święty Jan opisał ów moment w swojej Ewangelii (J 20, 21-23). Można przeczytać ten opis, a następnie o nim porozmawiać:\n„A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał, tak Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Duch Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».”\nChrystus zostawił taką władzę apostołom tuż przed wniebowstąpieniem. Chciał, aby Ci, którzy pragną zmieniać swoje życie na lepsze, mieli taką możliwość. Mimo, iż w konfesjonale spotykamy kapłana, to grzechy wyznajemy Jezusowi.\nNastępne pytanie, które może się pojawić, brzmi: co to jest grzech?\nGrzeszymy wtedy, gdy źle myślimy, mówimy, postępujemy, gdy zaniedbujemy swoje obowiązki, żyjemy wbrew temu, co nauczał Pan Jezus. Są grzechy lekkie i ciężkie. Lekkie nie odgradzają nas od Boga, możemy przystępować do Stołu Pańskiego, ponieważ sama Eucharystia je gładzi. Jednak należy wyznawać je podczas spowiedzi.\nWytłumaczyć grzech ciężki można w następujący sposób żyjemy na własnych warunkach, nie liczmy się z Bogiem. Tak można opisać skierowanie się do świata. Gdy jednak odkrywamy swój błąd, dostrzegamy popełniony grzech, to staramy się za wszelką cenę od niego odwrócić. Walczymy z nim i usiłujemy pokonać go swoimi metodami. Liczymy wyłącznie na własne siły, automatycznie popadając w kolejny grzech, którym jest pycha.\nA chodzi o to, aby nie tylko odwrócić się od grzechu, lecz jednocześnie zwrócić się do Boga. W tym właśnie jest ratunek.\nSkoro dostrzeżemy, że wszystko co dobre ma swój początek u Boga, wówczas wszyscy inaczej spojrzymy na nasze przewinienia. A na tym zasadza się rachunek sumienia. Często dzieci pytają, czy Pan Jezus będzie się gniewał?\nGdy dziecko zaczyna odczuwać swoją grzeszność, często ulega emocjom: płacze, krzyczy, boi się, nawet bije słabszych od siebie. Słowem – poddaje się lękowi. Nie warto wtedy przesadnie reagować, choć oczywiście należy przeciwstawiać się aktom agresji. Takim momentom rodzice powinni przyglądać się z boku, zawsze gotowi nieść pomoc – ale dopiero wtedy, gdy jest naprawdę konieczna. Kiedy wszystko powróci do normy, porozmawiajmy z dzieckiem o tym, co się zdarzyło. Będzie to niezwykle cenne doświadczenie, ponieważ sporo dowiemy się o dziecku, udzielimy mu w dyskretny sposób pomocy, a jednocześnie wzmocnimy w nim poczucie pewności siebie. Można podzielić się własnymi doświadczeniami i opisać, radzimy sobie w podobnych chwilach. No i oczywiście koniecznie należy wspomnieć o modlitwie, nawet krótkiej. Każda okazja jest dobra, by przypomnieć o wzywaniu Bożej pomocy.\nSpotkania przygotowujące dziecko do pierwszej spowiedzi powinniśmy rozpocząć nieco wcześniej. Dziecko przeżyje dobrze sakrament pojednania, gdy w swoim życiu samo spotka się z pełnym i bezwarunkowym przebaczeniem. Tylko w ten sposób nauczymy je przyjmować przebaczenie i samemu przebaczać. W tym sakramencie bowiem doznajemy wielkiego bożego miłosierdzia.\nZatem nadszedł moment na rachunek sumienia. Jest to czas, kiedy zastanawiamy się nad swoim życiem, sumieniem. Nie jest to łatwe dla dorosłych, a co dopiero dla tych, którzy zmagają się z nim po raz pierwszy. Rozpocznijmy od prześledzenia relacji dziecka z Bogiem, po czym spójrzmy na kontakty z innymi osobami – najpierw w rodzinie, potem w szkole, wśród kolegów.\nJuż od najwcześniejszych lat życia w sposób naturalny trzeba tłumaczyć dziecku, po co chodzimy do kościoła. Można wyjaśnić, co oznaczają poszczególne części mszy świętej, i wspólnie zastanowić się, jak się podczas nich zachowywać, o czym rozmawiać z Bogiem. Nie powinniśmy się martwić, gdy mimo wszystko spotkamy się z protestem młodego człowieka przeciwko chodzeniu do kościoła. Jest to naturalny objaw, gdyż dziecko ma dużo obowiązków i po prostu brakuje mu sił. Właściwie dobrze, że szczerze wypowiada własne zdanie – oznacza to, iż ma zaufanie do rodziców.\nUczulajmy dziecko na różnicę między chlebem zwykłym a eucharystycznym. Jest to niezwykle istotne.\nCzęsto słyszałam takie zdanie: „Podnieś chleb z ziemi, bo to jest Jezus”. Tymczasem nie jest to Syn Boży, tylko kromka chleba. W głowie małego człowieka powstaje zamieszanie. Może on zagubić to, co najistotniejsze – a skoncentrować się na sprawach błahych. Oczywiście żywność trzeba szanować, lecz argumenty można przywołać inne.\nWiem, że nie zawsze udaje się wspólnie spotkać w ciągu tygodnia, aby spokojnie porozmawiać, a tym bardziej znaleźć czas na wspólną modlitwę. Jednak pamiętajmy o niej.\nWspólna modlitwa w domu pomaga również dziecku lepiej utrwalić modlitwy zadane do nauczenia się. Ich zaliczanie wzbudza sporo emocji; wydaje mi się, że niepotrzebnie. Dziewięciolatki są je w stanie opanować. Poznają przy tym podstawowe prawdy wiary – a nierzadko jest to jedyna taka okazja Mają na to w szkole dwa lata. Nigdy nie wiadomo, jak ułoży się ich dalsze życie.\nTrzecioklasiści mają także spotkania w kościele. Pilnujmy, by nie opuszczali ich bez powodu. Podczas tych zajęć poznają życie i naukę Jezusa. Ponadto często w jednej parafii do komunii przystępują uczniowie z różnych szkół, więc nadarza się okazja, by to zmienić.\nW niektórych parafiach już na kilka tygodni przed tym ważnym dniem dzieci spotykają się na mszy świętej w niedziele i są uroczyście wprowadzane do kościoła, siadają na tych miejscach, które zajmą podczas komunii, czytają czytania, śpiewają znane dobrze piosenki, a kapłan zwraca się do nich podczas kazania, zaś tuż przed Eucharystią tłumaczy znaczenie poszczególnych jej części. Pozwala na uczestniczenie w przyszłej uroczystości z większym zaangażowaniem. Prócz tego utrwaleniu ulegają wszystkie czynności, które trzeba będzie wykonać.\nJak to dobrze, że na katechezy zaprasza się również rodziców. Jednym z ważnych aspektów tych spotkań jest tworzenie wspólnoty.\nSam dzień pierwszej komunii powinien przebiegać spokojnie i w dobrej atmosferze. Dlatego nie śpieszmy się. Pobłogosławmy je. tuż przed wyjściem do kościoła. Ta chwila na zawsze pozostanie w jego pamięci, więc niech będzie uroczysta. Nie potrzeba wielkich słów. Na czole dziecka kreślimy znak krzyża i mówimy „błogosławię Cię w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Ucałujmy je – i w drogę.\nNa to, co ma się wydarzyć w świątyni, dziecko jest już przygotowane. Zazwyczaj kapłani zapraszają rodziców do aktywnego udziału w liturgii. Przebieg zależy od zwyczajów panujących w parafii.\nSam moment, w którym Jezus przybywa do serca naszego dziecka, przynosi nadzwyczajne wzruszenia. Jest to czas, kiedy i my możemy się z Nim zjednoczyć. Natomiast jeśli ktoś nie może przystępować do stołu Pańskiego, to proponuję wzbudzić pragnienie zaproszenia Jezusa do serca. Mimo przeszkód odgradzających od ołtarza zawsze można się modlić. Niech radość naszych dzieci stanie się naszą radością. Po komunii uwielbiajmy Boga, jest to odpowiedni moment.\nA po zakończonej Eucharystii podziękujmy Mu za ten dzień. Jezus razem z dzieckiem przychodzi do całej rodziny i przynosi Swoje błogosławieństwo.\nDzieci zazwyczaj bardzo przeżywają udział we m\nMszy świętej. Nawet te, które są ruchliwe i na co dzień sprawiają sporo kłopotów swym zachowaniem, w tym dniu zachowują się w kościele idealnie. Interpretować to można w różny sposób. Jednak nie ma wątpliwości, iż jest to znak spotkania z Chrystusem, a każde spotkanie z Nim przemienia człowieka.\nNastępnie rozpoczyna się świętowanie w domu. Tego na pewno wiele osób się obawia. Niepotrzebnie. Zauważmy, że na tle ogromu przygotowań do spowiedzi i komunii waga tego etapu nie jest największa.\nZwykle w godzinach popołudniowych jeszcze raz spotykamy się w kościele na nabożeństwie i rozdaniu pamiątek. Drugoklasiści robią wspólne zdjęcia. Święto trwa.\nPopołudnie to również dobry czas na oglądanie prezentów.\nPamiętajmy o „białym tygodniu”. Stanowi on przedłużenie święta spotkania się z Jezusem. Towarzyszmy dziecku codziennie w kościele, jeśli to możliwe. Niektórzy zapraszają gości na każdy dzień, najpierw na mszę, a później do domu. Jest to dobre rozwiązanie, jeśli mamy małe mieszkanie. Na zakończenie dnia podziękujmy Bogu za ten dar.\nDzień, kiedy Pan Jezus po raz pierwszy przychodzi do serca naszego dziecka, przynosi błogosławieństwo całej rodzinie, warto o tym pamiętać. Odkąd Jezus zagościł w duszy naszych dzieci, my rodzice możemy odetchnąć. Sam Bóg zadba o nie. Jednak, podobnie jak dbamy o rozwój fizyczny i zdrowie, musimy pielęgnować ich dalszy wzrost duchowy.\nNastępny krok to rozmowa. Nie wypytywanie dziecka, lecz słuchanie. Jest to niewątpliwie trudna sztuka. Jednak, gdy ją posiądziemy, to na pewno będziemy mieli dobry kontakt z synem, czy córką. Nie trzeba rozpoczynać rozmowy od tematów dotyczących wiary, lecz od spraw mu bliskich: szkoły, kolegów, rodzeństwa, różnych wydarzeń. Wspólnie wyciągajmy wnioski, pozwólmy dziecku je zinterpretować, a następnie odnośmy je do nauki Jezusa.\nKoniecznie trzeba pozwolić na samodzielną ocenę moralną różnych sytuacji, w ten sposób uczymy wartościowania czynów. Dziecko samo ponosi odpowiedzialność za swoje postępowanie i dlatego musi umieć dokonywać wyboru między dobrem a złem. A przede wszystkim powinno je rozpoznawać. Przy okazji watro dowiedzieć się, czego się boi. Można powiedzieć mu o własnych lękach. Nie trzeba się ich wstydzić, nie świadczą one o naszej słabości, nie stracimy autorytetu. Lęk towarzyszy człowiekowi przez całe życie, jest czymś naturalnym, po prostu powinniśmy nauczyć się go pokonywać.\nAtmosfera miłości stanowi ważny aspekt życia w rodzinie. Pewność, że jest się kochanym bez względu na wszystko, jest wręcz konieczna dla prawidłowego rozwoju. Dziecko swoje uczucia z taty przenosi na Boga. Gdy w kościele słyszy o dobrym Ojcu albo o wspaniałej Matce, Marii, to najpierw myśli o swoich rodzicach. Pamiętajmy o tym.\nWydawać się może, że pomagać podczas rachunku sumienia trzeba tylko przy pierwszej spowiedzi. Jest to błędne przekonanie. Nadal dziecko wymaga towarzyszenia, podpowiedzi, ciągłego doświadczania przebaczania. Łatwiej dostrzeże przebaczającego Ojca.\nKiedyś mój syn zapytał, skąd wiem, że muszę już iść do spowiedzi? Odpowiedziałam, że wtedy, gdy przestaję się uśmiechać. Potwierdził ten argument, bo właśnie najmłodsze istoty w domu najszybciej i najdotkliwiej odczuwają smutek mamy.\nTrzeba pilnować i zachęcać dzieci, aby przystępowały do spowiedzi i komunii. Nie wolno tego bagatelizować. Są to zagadnienia ogromnej wagi. Zawsze mamy prawo o nie pytać i o nie się troszczyć.\nObrzęd błogosławieństwa dziecka przed I Komunią świętą\nObrzędowi może przewodniczyć ojciec lub matka. Na początku można pobłogosławić strój pierwszokomunijny oraz żywy wianuszek dla dziewczynki i zieloną gałązkę mirtu dla chłopca. Błogosławieństwa stroju można dokonać już po ubraniu dziecka. Jedynie wianuszek i mirt nakłada się na głowę i przypina do obrania po błogosławieństwie.\nSzafarz czyniąc znak krzyża świętego na sobie mówi:\nP. Wspomożenie nasze w imieniu Pana.\nP. Wysłuchajmy słów Ewangelii według świętego Łukasz\nPrzynosili Mu również niemowlęta, żeby na nie ręce włożył, lecz uczniowie, widząc to, szorstko zabraniali im. Jezus zaś przywołał je do siebie i rzekł: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie przeszkadzajcie im: do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego».\nP. W dniu, kiedy Pan Jezus zaprasza nas do swego stołu, prośmy o Jego szczególne błogosławieństwo.\nBŁOGOSŁAWIEŃSTWO WIANUSZKA (dla córki)\nP. Wszechmogący Boże, prosimy Cię, pobłogosław ten wianuszek, który włożymy na głowę naszej córki N. spieszącej, by po raz pierwszy w pełni uczestniczyć w uczcie Chrystusa. Zachowaj ją w wierze, czystości i Twojej miłości, by Chrystus wręczył jej wieniec zwycięstwa i wprowadził na gody w Twoim Królestwie. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.\nMatka wkłada na głowę córki wianuszek w milczeniu\nBŁOGOSŁAWIEŃSTWO ZIELONEGO MIRTU (dla syna)\nP. Wszechmogący Boże, prosimy Cię, pobłogosław tę zieleń, która jest znakiem życia wiecznego jakim obdarzyłeś naszego syna N. śpieszącego, po raz pierwszy, by w pełni uczestniczyć w uczcie Chrystusa. Zachowaj jego serce ozdobione Twoją łaską w czystości, by mógł wejść na gody w Twoim Królestwie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.\nOjciec przypina zieleń i kokardę synowi w milczeniu\nBŁOGOSŁAWIEŃSTWO DZIECKA / przed kościołem /\nP. Panie, Boże nasz, Ojcze, wejrzyj z miłością na naszego syna N. (naszą córkę N.) i prowadź go (ją) drogą Twych przykazań.\nChryste, który zapraszasz go (ją) do Stołu Słowa, Ciała i Krwi Twojej, niech ten pokarm da mu (jej) siły w radosnym podążaniu Twoimi śladami.\nDuchu Święty, napełnij jego (jej) serce Twoją łaską, aby mógł (mogła) kochać Cię ponad wszystko i chwalić Cię na wieki wieków.\nRACHUNEK SUMIENIA DLA DZIECI PRZED PIERWSZĄ KOMUNIĄ ŚW. ORAZ PRZEBIEG SPOWIEDZI\nPanie Boże, pragnę dobrze przygotować się na spotkanie z Tobą w sakramencie pokuty i pojednania. Wiem, że mnie kochasz i w pełni rozumiesz. Dlatego proszę Cię, udziel mi swojego Ducha, abym poznał siebie samego i przypomniał sobie wszystkie myśli, słowa i uczynki, które nie były zgodne z Twoją najświętszą wolą. Aniele Boży, Stróżu mój, czuwaj nade mną, abym swoje życie ocenił tak, jak je widzi kochający mnie Pan Bóg.\nPrzy rachunku sumienia zastanawiam się, jaki byłem dla Pana Boga, dla rodziców i rodzeństwa, dla nauczycieli i kolegów, dla sąsiadów, dla starszych ludzi i młodszych dzieci. Na spowiedzi mówię o wszystkim, co niepokoi moje serce. Przy rachunku sumienia mogą mi pomóc pytania, ale pomyśle o swoich własnych sprawach, których tu nie znalazłem.\nMiłość do Pana Boga.\nPan Bóg obdarza mnie swoją miłością i oczekuje na moją odpowiedź. Dlatego zapytam siebie:\n• Czy modliłem się codziennie rano i wieczorem?\n• Czy dziękowałem Panu Bogu za otrzymane dobro? . Czy wymawiałem imiona święte z uszanowaniem? . Czy przeklinałem?\n• Czy przysięgałem niepotrzebnie lub fałszywie?\n• Czy uczestniczyłem we Mszy Świętej w każdą nie¬dzielę i święta nakazane?\n• Czy przychodziłem punktualnie na Mszę Świętą?\n• Czy słuchałem uważnie czytania z Pisma Świętego i kazania?\n• Czy zachowywałem się z szacunkiem w kościele?\n• Czy pamiętam, że pan Jezus jest obecny w czasie każdej Mszy Świętej?\n• Czy zawsze czynnie uczestniczyłem we Mszy Świętej?\n• Czy w niedzielę pracowałem bez potrzeby?\n• Czy byłem pilny na lekcjach religii?\nMiłość do bliźniego.\nMiłość do bliźniego prowadzi do spotkania z Pa¬nem Bogiem. Dlatego, zapytam siebie.?\n• Czy kocham i szanuję swoich rodziców?\n• Czy modliłem się za nich ?\n• Czy byłem posłuszny rodzicom i nauczycielom?\n• Czy pomagałem im w pracach domowych?\n• Czy szanowałem i pomagałem starszym ludziom?\n• Czy kocham rodzeństwo?\n• Czy szanowałem kolegów i koleżanki?\n• Czy żyłem z nimi w zgodzie?\n• Czy skrzywdziłem kogoś, na przykład agresywnym, słowem lub zabraniem jakiejś rzeczy?\n• Czy biłem kogoś?\n• Czy kogoś przezywałem?\n• Czy kłóciłem się z kimś?\n• Czy gniewałem się?\n• Czy,: innych obarczałem winą?\n• Czy źle komuś życzyłem?\n• Czy źle mówiłem o kimś za jego plecami?\n• Czy namawiałem kogoś do popełnienia grzechu?\n• Czy szanowałem swoją, cudzą i wspólną własność?\n• Czy coś ukradłem?\n• Czy brałem pieniądze rodziców bez ich wiedzy?\n• Czy zawsze mówiłem prawdę?\n• Czy dotrzymywałem obietnic?\n• Czy zachowywałem powierzone sekrety?\n• Czy kogoś oszukałem?\n• Czy miałem odwagę przyznać się do tego, że źle zrobiłem ?\n• Czy niszczyłem cudze rzeczy?\n• Czy oddawałem pożyczone i znalezione rzeczy właścicielowi?\nMiłość do siebie samego.\nJestem ukochanym dzieckiem Boga. Kiedy wy¬rządzam sobie krzywdę, sprawiam, że On cierpi.\n• Czy poprawnie zachowywałem się na ulicy ?\n• Czy dbam o swoje zdrowie?\n• Czy opuszczałem lekcje w szkole bez powodu?\n• Czy pilnie uczyłem się zadanych lekcji?\n• Czy byłem leniwy?\n• Czy często szukam wymówek, żeby nie robię?\n• Czy zazdrościłem innym, że mają więcej i lepiej ode mnie?\n• Czy od rodziców i bliskich domagałem się drogich prezentów?\n• Czy byłem uparty, zawzięty?\n• Czy byłem łakomy?\n• Czy objadałem się nadmiernie słodyczami?\n• Czy jadłem mięso w piątki, gdy można było jeść coś innego?\n• Czy paliłem papierosy?\n• Czy piłem napoje alkoholowe (piwo, wino lub wódkę ?\n• Czy oglądałem zdjęcia, filmy i programy niedo¬zwolone dla dzieci?\n• Czy traciłem czas i zdrowie na siedzenie godzinami przed telewizorem lub komputerem?\n• Czy czułem się lepszy od innych dzieci z powodu ubioru, powodzenia w nauce itp.?\n• Czy szanowałem przyrodę? . Czy dobrze traktowałem zwierzęta?\nAKT ŻALU ZA GRZECHY;\nPanie Boże, mój Ojcze, staję przed Tobą, ża¬łując z całego serca, że Ciebie, Dobro Najmilsze, obraziłem. Przepraszam za wszystkie moje grzechy i zaniedbanie dobra. Pragnę się poprawić i pełnić Twoją wolę. Umocnij moje zamiary swoją łaską i dodaj mi sił, abym nie uległ nowym pokusom. Mój Najlepszy Przyjacielu, pomagaj mi, abym żył jak święte dziecko Bożej pełne dobroci i życzliwości dla najbliższych i innych ludzi.\nPozdrów kapłana słowami:\nNastępnie przeżegnaj się.\nKapłan zachęca cię do ufności w miłosierdzie Boże tymi słowami:\nBóg niech będzie w twoim sercu, abyś skruszony(a) w duchu wyznał(a) swoje grzechy.\nPrzedstaw się spowiednikowi, na przykład:\nJestem uczniem klasy ….. / Do sakramentu pokuty przystępuję pierwszy raz/. Ostatni raz u spowiedzi byłem/am/.Żadnego grzechu nie zataiłem, ani nie zapomniałem /am/…… Obraziłem(am) Pana Boga następującymi grzechami...\nTeraz wyznaj swoje grzechy, a gdy skończysz, powiedz:\nWięcej grzechów nie pamiętam. Za wszystkie grzechy żałuję i obiecuję się poprawić, a ciebie, Ojcze, proszę o pokutę i rozgrzeszenie. / TERAZ NADSTAW SWOJE UCHO, ABY SŁYSZEĆ CO MÓWI KAPŁAN /\nSpowiednik wygłasza naukę, wyznacza pokutę i zachęca do żalu za grzechy. Wzbudź akt żalu tymi lub innymi słowami: WAŻNE - nadstawiamy ucho !!!!/\nBoże, bądź miłościw mnie grzesznemu.\nSpowiednik udziela rozgrzeszenia:\nBóg, Ojciec miłosierdzia, ......w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.\nAby uwielbić Boga za dar przebaczenia, kapłan zwraca się do ciebie w słowach:\nWysławiajmy Pana, bo jest dobry!\nTeraz kapłan pożegna cię słowami:\nDziękuję Ci, Panie Boże, z całego serca za od¬puszczenie moich grzechów. Przyjąłeś mnie na powrót za swoje dziecko. Przyrzekam nie obrażać Cię więcej swoimi grzechami. Pragnę pozo¬stać najlepszym Twoim dzieckiem i całkowicie pełnić Twoją wolę. Oddaję Ci się cały. Wspomóż mnie, Boże Ojcze, i udziel mi łaski do wytrwania w dobrym. Matko Boża, wstaw się za mną u Pana Jezusa, Twego Syna. Aniele Boży, mój Stróżu, i ty, świę¬ty Patronie, módlcie się za mną.\nPrzez znak rozgrzeszenia Pan Bóg udzielił ci przebaczenia grzechów i przyjął jako swoje dziecko. Pan Jezus jest z tobą, możesz przyjąć Go pod postacią chleba. Duch Święty uświęcił cię na nowo jako swoją świątynię.\nPo każdej spowiedzi podziękuj Panu Jezusowi za to, że dla ciebie stał się człowiekiem, cierpiał za twoje grzechy i przywrócił ci życie Boże. Po wypełnieniu pokuty, którą wyznaczył ci kapłan, nie zapomnij zastanowić się, jak wynagrodzisz Panu Bogu za swoje grzechy i jak naprawisz krzywdy wyrządzone bliźnim. Jest to część sakramentu pokuty i pojednania, od której spełnienia Pan Jezus uzależnił swoje przebaczenie. Nazywamy ją zadośćuczynieniem Panu Bogu i bliźnim.\nScenariusz I Komunii śwętej w 2017 r.\nGromadzimy się przed kościołem o godz. 11.45\nJesteśmy ustawieni w następującym porządku :\nŚpiew – „ Oto jest dzień który dał nam Pan.. „ / P. organistka/\n// Patrz: https://www.youtube.com/watch?v=xVkSxl0EaTs/ /\nW. Na wieki wieków . Amen\nK.\_ W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.\nK Kochane dzieci, gdy byłyście małe, rodzice przynieśli was do kościoła w którym przyjęliście chrzest święty. Wówczas dobry Bóg uczynił was swoimi dziećmi i wezwał, byście żyły w jedności z Jezusem. Niech ta woda święcona, którą was pokropię przypomni wam chrzest święty i to, że jesteście dziećmi Bożymi. Jezus niech na nowo wezwie was do zjednoczenia ze sobą. To zjednoczenie dokona się najpełniej, gdy po raz pierwszy, przyjmiecie Pana Jezusa pod postacią chleba.\nPOKROPIENIE WODĄ ŚWIĘCONĄ I ŚPIEW: „Com przyrzekł Bogu przy Chrzcie raz…”\n/ P. organistka/\nCom przyrzekł Bogu przy chrzcie raz,\nKościoła słuchać w każdy czas,\nO Panie Boże, dzięki Ci,\nW nim żyć, umierać pragnę.\n/Patrz: https://www.youtube.com/watch?v=FkH0fSlCgnk /\nDZIECI PROSZĄ O BŁOGOSŁAWIEŃSTWO RODZICÓW:\nW dniu naszej Pierwszej Komunii świętej\nGdy mamy przyjąć do serca Boga\nCo było złego - już nie pamiętaj\nOjcze kochany i Mamo droga\nWznieście swe dłonie błogosławiące\nNa znak Waszego błogosławieństwa\nBy nasze serca – szczere gorące\nDoszły z Jezusem, aż do zwycięstwa\nP. Panie, Boże nasz, Ojcze, wejrzyj z miłością na naszego syna N. (naszą córkę N.) i prowadź go (ją) drogą Twych przykazań. Chryste, który zapraszasz go (ją) do Stołu Słowa, Ciała i Krwi Twojej, niech ten pokarm da mu (jej) siły w radosnym podążaniu Twoimi śladami. Duchu Święty, napełnij jego (jej) serce Twoją łaską, aby mógł (mogła) kochać Cię ponad wszystko i chwalić Cię na wieki wieków.\nNiech Cię błogosławi Bóg wszechmogący Ojciec i Syn i Duch Święty . Amen.\nPo głośnym błogosławieństwie mamy następuje śpiew- „Kiedyś o Jezu chodził po świecie…” / P. organistka//\nPatrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię\n/Patrz - https://www.youtube.com/watch?v=iUNYrlEexzY\nUROCZYSTE WPROWADZENIE DZIECI DO ŚWIĄTYNI\nDokonuje się ono w procesji wokół kościoła. Obok dzieci idą rodzice. Gdy nie ma rodzica, jego miejsce zajmują chrzestni, lub ktoś z rodziny… .\nŚpiew- Pieśni maryjne: „Serdeczna Matko…”, „ Chwalcie łąki umajone..” , „ Po górach dolinach…”. / P. organistka/\n1. Serdeczna Matko, Opiekunko ludzi\n\_2., Do kogóż wzdychać mamy nędzne dziatki?\n/ Patrz: https://www.youtube.com/watch?v=qwUXouKleoM\n1 .Chwalcie łąki umajone,\n1. Po górach, dolinach rozlega się dzwon,\nRef.: Ave, Ave, Ave Maryja,\n2. Bernadka dzieweczka szła po drzewo w las,\n3. Modlitwę serdeczną szepczą usta Jej:\n"Zdrowaś bądź, Panienko, łaski na nas zlej".\nW PROGU ŚWIĄTYNI zaczyna się śpiew hymnu „Chwała na wysokości Bogu…”\nPROŚBA O UDZELENIE PIERWSZE KOMUNII ŚWIĘTEJ – proszą rodzice: P. Katarzyna Żmuda (klasa b)\nDziś wobec zgromadzonej tu rodziny i całego Kościoła , prosimy Cię Czcigodny Księże Proboszczu, abyś w czasie tej uroczystej Mszy Świętej udzielił naszym dzieciom Pierwszej Komunii Świętej. Pragniemy, aby nasze dzieci od dziś jak najczęściej spotykały się z Jezusem w Komunii św. Obiecujemy wspierać nasze dzieci w umacnianiu ich wiary, aby kochały Pan Boga, bo wtedy będą szczęśliwe.\nProsimy również o modlitwę w czasie Najświętszej Ofiary, aby nasze dzieci wytrwały w wierze swoich ojców i czystej miłości Boga i świętej Matki Kościoła.\nMODLITWA – ORACJA\nK. PANIE JEZU CHRYSTE, TY POWIEDZIAŁEŚ: „POZWÓLCIE DZIECIOM PRZYCHODZIĆ DO MNIE”, WEJRZYJ ŁASKAWIE NA TE DZIECI TWOJE, KTÓRE PO RAZ PIERWSZY PRZYJMĄ CHLEB ŻYWOTA. UCZYŃ ICH SERCA GODNYM MIESZKANIEM DLA SIEBIE I OBDARZ JE ŻYWĄ WIARĄ, NADZIEJĄ I GORĄCĄ MIŁOŚCIĄ. ZGROMADŹ ,PANIE, RAZEM DZIECI I ICH RODZICÓW PRZY TWOIM ŚWIĘTYM STOLE. KTÓRY ŻYJESZ I KRÓLUJESZ NA WIEKI WIEKÓW. AMEN.\nI czytanie – rodzic P. Beata Lenart - klasa d\nPsalm – Julia Chamera i Klaudia Banaszek\nBłogosławiony jesteś w przybytku świętej chwały Twojej*\nII czytanie- rodzic P. - Grażyna Bugajska /klasa e/\nCzytanie z Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.\nOto słowo Boże..\nAlleluja - Julia Chamera i Klaudia Banaszek\nEwangelia – ks. proboszcz\nPO KAZANIU WYZNANIE WIARY:\nCzy wierzysz, że Pan Bóg pokochał Cię?\n-Wierzę i kocham Go.\nZe wszystko co dobre od Niego jest?\nCzy wierzysz, że Bóg Jezusa nam dał?\nTo tak jakby serce swoje nam dał?\nCzy wierzysz, że Jezus też dzieckiem by?\nI po to by kochać jedynie żył?\n-Wierze i kocham Go.\nŻe niebo otworzył na krzyżu nam ?\nPrzez ducha Świętego pomaga nam?\nW tym czasie ustawiają się dzieci do Modlitwy wiernych: są to:\n1) Małgorzata Kurek….. klasa a - Panie Jezu, jesteś najcudowniejszym darem, jaki Bóg Ojciec dał wszystkim ludziom na ziemi. Prosimy Cię umacniaj cały Kościół Święty, abyśmy wsłuchani i wpatrzeni w Ciebie umieli być coraz lepsi\n2) Emanuel Wnuk ………klasa a - Panie Jezu, Ty przychodzisz do nas przez Ojca Świętego, biskupów i kapłanów. Błogosław im w codziennej pracy, aby patrząc w niebo odważnie prowadzili nas do Pana Jezusa\n3) Dawid Zawadzki …….klasa b - Panie Jezu, tak bardzo kochamy naszą Ojczyznę. Spraw, aby Maryja Królowa Polski zachowała nasz kraj w pokoju oraz wierności Panu Bogu i Kościołowi.\n4) Jakub Bryk …………..klasa c - Panie Jezu, Ty znasz dobroć i troskę Maryi i Józefa. Spójrz na naszych Kochanych Rodziców, Rodziców Chrzestnych i Rodzeństwo, którym tyle zawdzięczamy. Pomóż nam zawsze ich kochać\n5) Gabriela Szymańska …klasa c - Panie Jezu, prosimy Cię za dzieci chore, smutne, głodne, biedne i opuszczone. Poślij do nich ludzi ofiarnych, którzy dadzą im pomoc i pociechę, a serca ich niech zawsze zostaną wypełnione Twoją miłością.\n6) Wiktoria Kieloch ..…….klasa d - Panie Jezu, Ty jesteś najlepszym Nauczycielem. Tobie oddajemy naszych nauczycieli, wychowawców i katechetów. Obdarz ich miłością i swym błogosławieństwem.\n7) Filip Kowalski…………klasa d - Panie Jezu, Ty dajesz życie wieczne, przyjmij do nieba naszych zmarłych\n8) Julia Federak …………klasa e - Panie Jezu, Ty zostałeś z nami do końca świata. Spraw, aby nasze co niedzielne spotkania z Tobą w Eucharystii zmieniały życie nasze i naszych Rodziców na lepsze\nOraz dzieci z DARAMI. Są to:\nKomentarz czyta rodzic …p. Wioletta Szymczak - klasa c\nWino - klasa e I 1)Małgorzata Bugajska 2) Kacper Adamski 3) Magda Chrzanowska\nŚwiece - klasa e II 1) Laura Czajka 2) Marcin Łojkowski 3) Julia Pastuszka\nKadzidło - klasa d III 1) Katarzyna Kurian 2) Wiktoria Kubicka 3) Daria Popek\nHostia klasa d IV 1) Oliwier Krawczyk 2) Filip Krawczyk 3) Jakub Antoniewski\nKomunikanty - klasa d V 1) Klaudia Karaś 2) Anastazja Mroczkowska 3)Klaudia Pietruszka\nOliwa - klasa c VI 1) Oliwier Zając 2) Werner Szymczak 3) Wiktor Płatek\nKwiaty - klasa c VII 1) Marietta Gilewska 2) Karolina Adamiec 3) Roksana Głąbień\nChleb - klasa c VIII 1) Tomasz Wiśniewski 2) Olaf Bartkiewicz 3) Bartosz Tomczyk\nOwoce - klasa b IX 1) Julia Heidenrejch 2) Kacper Zaczek 3) Ola Mularska\nPatena z hostią - klasa a X 1) Jakub Mazur 2) Zuzanna Godos 3) Grzegorz Dryjas\nAmpułki - klasa a XI 1) Karol Krajewski 2) Oliwia Bochenek 3) Michał Antas\nKosz z chlebkami – 2 tatusiów Piotr Krawczyk, Artur Szymkiewicz Klasa d\nDary dla kościoła – para rodziców Państwo Zaczkowie klasa b\nŚpiew: po komentarzu, p. Organistka- „Wszystko Tobie oddać pragnę”\nTrwa Msza święta…\nDzieci procesyjnie podchodzą do klęczników, klękają. Kapłan mówi „Ciało Chrystusa”, dziecko odpowiada „Amen”. Wstają i ze złożonymi rękami robią skłon i odchodzą na swoje miejsce. Potem klękają i modlą się. Po modlitwie siadają i śpiewają, wielbiąc Boga.\nŚpiewy na Komunię Świętą:\n1. „Bądźże pozdrowiona…. „ – podczas przyjmowania Komunii świętej przez dzieci\n2. „Już przyszedł Jezus ukochany\nŚpiew – „Ojcze chwała Tobie…”\nW czasie tego śpiewu przed ołtarzem stają dzieci, które mówią wiersze i podziękowania, oraz te, które dają kwiaty, lub inne rzeczy osobom przygotowującym uroczystość.\nPanie, nasz Boże, niech nam posłuży do zbawienia duszy i ciała przyjęcie tego Sakramentu * i wiara w wiekuistą i Świętą Trójcę oraz nierozdzielną Jedność. Przez Chrystusa, Pana naszego.\n1. Podziękowanie Panu Jezusowi\nMichał Jop –\nDziś do Ciebie Jezu drogi, moje serce tak się rwie,\nbo w Komunii po raz pierwszy z Tobą zjednoczyło się.\nTy wstąpiłeś w serce moje, więc na zawsze zostań w nim!\nJa Ci daję serce moje, chce być przyjacielem twym.\nTyś tak dobry, miłosierny, Ty tak kochasz serce me,\nJa Ci za to chcę być wierny, ja Cię za to kochać chcę.\nDominika Karwacka -\nPanie Jezu, mam jedną prośbę:\nPodaruj mi taką siłę i łaskę,\nbym nigdy od Ciebie nie odeszła,\nbym zawsze o Tobie pamiętała\ni abym idąc z Tobą przez życie\ndoszła kiedyś do nieba.\nŚpiew – Już gościsz Jezu w sercu mym … „ 1 zwr.\n1. Już gościsz, Jezu w sercu mym;\ndzień ten jest szczęścia mego dniem.\nPrzyniosłeś dla mnie łask Twych zdrój,\nBądźże uwielbion, Boże mój.\n2. Podziękowanie kapłanom:\nDzień pierwszej Komunii świętej, to dzień naszego święta, naszych Rodzin i całej parafii. W tej radosnej wszystkim kapłanom powiedzieć - dziękujemy.\nDziękujemy za ofiarę Mszy świętej i słowo Boże skierowane do nas i naszych bliskich. Dziękujemy za pierwsze rozgrzeszenie w sakramencie pokuty, za katechezy i spotkania modlitewne w kościele.\nDziękujemy Wam, że jesteście naszymi kapłanami. Modlimy się za Was, aby Pan Bóg wam błogosławił i nowych chłopców do służby kapłańskiej doprowadził.\nŚpiew – „Już gościsz Jezu w sercu mym … „ 2 zwr.\nCóż ja dam Tobie, Jezu mój?\nChcę ofiarować zapał swój,\nBy zawsze pełnić wolę Twą,\nZachować czystą duszę mą.\nW czasie śpiewu dzieci wręczają kwiaty kapłanom i wracają na swoje miejsca:\n1) Ks. proboszczowi - Ernest Bronikowski , Agnieszka Kozieł klasa a\n2) Ks. Wojtkowi - Sylwia Osowska, Filip Kosiarz klasa c\n3) Ks. Arturowi - Sandra Dejneka , Damian Żmuda klasa b\n4) Ks. – gościnnie - Miłosz Środoń, Dawid Frańczak klasa d\n3. Podziękowanie rodzicom:\nKochana mamusiu. Dziękuję Ci za to, że jestem.\nZa to, że nauczyłaś mnie modlić się.\nZa to, że jesteś dla mnie dobra.\nMamusiu ja ciebie bardzo kocham\nKochany Tatusiu. Dziękuję za to, że troszczysz się o mnie.\nZa wszystko dobro i miłość, jaką mnie obdarzasz.\nTatusiu ja ciebie bardzo kocham.\nDziękujemy Ci Panie Jezu za naszych Rodziców\nŚpiew: „Już gościsz Jezu w sercu mym … „ 3 zwr.\nJezu pozostań w sercu mym,\nTylko Ty sam zamieszkaj w nim,\nDopomóż mi w godzinie złej\nWytrwać w miłości Jezu Twej.\n4. PODZIĘKOWANIE RODZICOM CHRZESTNYM , DZIATKOM I BABCIOM\nDrodzy rodzice chrzestni!\nWy również macie udział w naszej radości. Przed kilku laty przynieśliście nas do chrztu świętego Pan Jezus wtedy pierwszy raz zagościł w naszej duszy. Dzisiaj ubogacił nas i nakarmił swoim ciałem w komunii świętej. Cieszymy się, że w tym ważnym momencie jesteście z nami. Jesteśmy wam za to bardzo wdzięczni. Na wieczornym nabożeństwie dopełnimy te słowa naszą modlitwą.\nDziękujemy naszym kochanym Babciom i Dziadkom, oraz wszystkim, którzy dopomogli nam przeżywać szczęście dnia dzisiejszego.\nPani Organistce za śpiew i modlitwę, oraz całej Liturgicznej Służbie Ołtarza. Ogarnij Jezu wszystkich swoją miłością, obdarz łaskami i błogosław w codziennym życiu. Niech wszyscy czują naszą wdzięczność i niech cieszą się razem z nami.\nŚpiew - Spotkał mnie dziś Pan”.\n5. Podziękowanie dla nauczycieli:\nW ten uroczysty dzień I Komunii Świętej,\nchcemy w szczególny sposób okazać wdzięczność\nnaszym Paniom Wychowawczyniom.\nZa ogromny dar miłości, całe morze cierpliwości,\nwychowania trudy wielkie, Jezu daj im łaski wszelkie.\nNiech Święta Jadwiga Królowa – Patronka parafii zawsze ma w swej opiece.\nA my dziękujemy z całego serca.\nŚpiew: Dzieki o Panie skłądamy dzięki\nPodczas śpiewu dzieci wręczają kwiaty:\nklasa a Grzegorz Nowak, Anna Krzykawska Kacper Szatan , Małgorzata Kurek\nklasa b Dawid Grabowiec\nklasa e Patrycja Wróbel\nP. katechetce - Filip Krzemiński, Antoni Szymkiewicz klasa d\nP. Kościelnej – Tomasz Wiśniewski , Dominik Tadej klasa c\nP. Organistce – Klaudia Banaszek, Julia Hamera klasa d\nŚpiew: „Pobłogosław Jezu drogi”\n1. Pobłogosław Jezu Drogi\nTym, co serce Twe kochają\nNiechaj skarb ten cenny, drogi\nKtóre serce Twoje dało;\nW dani dusze Ci niesiemy,\nW czasie śpiewu tworzymy procesję wyjścia: Na czele idą P. Piotr Krawczyk, Artur Szymkiewicz z kl. D, z koszem chlebków, oraz tata z dużym chlebem / P. ….. / i drugi z koszem owoców / P. … / oraz dzieci - dziewczynki prowadzi P. katechetka a chłopców ks. Wojciech. Tworzymy krąg miłości, tzw. „Agapę” na terenie przykościelnym, lewa strona, gdzie następuje obrzęd dzielenia się dużym chlebem oraz owocami. Ks. Prob. wręcza małe chlebki dzieciom i je błogosławi. Można robić zdjęcia! Radować się. Potem udajemy się na miejsce naszej uroczystości rodzinnej.\nSzczęść Wam Boże !!!!!\nNIEDZIELA – godz. 17.30 MODLITWA ZA RODZICÓW CHRZESTNYCH\nNabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa, a po nim:\n1. Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych – WAŻNE – przynosimy świece chrzcielne!!!!!!\n2. Modlitwa za rodziców chrzestnych\nDaria Popek klasa d\nModlitwa za rodziców chrzestnych ( niedziela godz. 17.30 )\nDziękuj Ci Panie za moich dobrych rodziców\nchrzestnych . To Oni wyznali , przynosząc mnie do kościoła, że są gotowi pomóc moim rodzicom , a w razie potrzeby zastąpić ich w\nwychowaniu mnie . Przyrzekali Tobie , że będą dla mnie pierwszym przykładem wiary , miłości , dobrych obyczajów i poznawania Ciebie . Jestem im zawsze wdzięczny za ich gotowość i odwagę . Dzień mojego chrztu i imienin przypominają mi życzeniami i prezentami . Panie , daj im zdrowie i radość , a nagrodą dla nich będą moje postępy w nauce .\nZrobię wszystko , aby byli dumni ze swojego chrześniaka i nie wstydzili się za mnie przed ludźmi i przed Tobą . Tę wdzięczność wyrazimy pocałunkiem . Amen .\nPONIEDZIAŁEK – godz. 18.00 – MODLITWA ZA RODZICÓW\nTego dnia dzieci modlą się i Komunię świętą przyjmują w intencji rodziców\nCzytanie: Michał Sobulski klasa a\nPoczątek Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.\nPaweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz, brat, do Kościoła Bożego, który jest w Koryncie, ze wszystkimi świętymi, jacy są w całej Achai. Łaska wam i pokój od Boga. Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.\nBłogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy. Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga.\nJak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy. Ale gdy znosimy udręki, to dla pociechy i zbawienia waszego; a gdy pocieszani jesteśmy, to dla waszej pociechy, sprawiającej, że z wytrwałością znosicie te same cierpienia, których i my doznajemy. A nadzieja nasza co do was jest silna, bo wiemy, że jak jesteście współuczestnikami cierpień, tak i naszej pociechy.\nPSALM i ALELUJA- Julia Chamera\nZamiast modlitwy wiernych:\nI Modlitwa za rodziców – poniedziałek – 18.00\n1. Noc minęła i znów słońce\nna niebie nam świeci\nPobłogosław Boże Ojcze\nwszystkie swoje dzieci\nZuzanna Godos - klasa a\n2. A za miłość Twą ojcowską\ni prosimy Cię o pomoc\nErnest Czajka – klasa a\n3. Niech ich praca i spoczynek\nbędą w Twojej woli\nBroń ich Boże od nieszczęścia\ni tego co boli\nAgnieszka Kozieł – klasa a\n4. Niech nam trochę dziś przybędzie\nłaski i dobroci\nabyś przez nas Dobry Ojcze\nżycie im ozłocił\nII Modlitwa za rodziców - Oskar Adamski – klasa a\nModlitwa za rodziców - poniedziałek\nPanie , dzisiaj modlę się za moich rodziców dobrych , za mamę i tatę . Przyjmę w ich intencji Komunię świętą .\nPodziękuję im za tyle lat starania i pracy dla mnie .\nProszę Panie zapłać im za to stokrotnie .\nJa zaś będę im z wdzięcznością posłuszny i będę więcej ich kochał . Ciebie zaś Panie uwielbiam za moich rodziców i pozwól , że na dowód mojej miłości ucałuję ich czcigodne ręce .\nPo tej modlitwie dzieci idą do swoich rodziców i w podziękowaniu całują ich…..\nWTOREK – godz. 18.00 – MDLITWA ZA BABCIĘ I DZIADKA\nTego dnia dzieci modlą się i Komunię świętą przyjmują w intencji babci i dziadków\nCzytanie - Michał Jop – klasa c\nPSALM I ALLELUJA - Klaudia Banaszek\nMODLITWA / zamiast modl. Wiernych/\n1. Modl za dziadka - Jakub Sobolewski, Emilia Hellon – Klasa c\nModlitwa za mojego dziadziusia ( wtorek) – 18.00\nDziękuję Ci Panie za dziadziusia mojego . Tato mówi , że dziadziuś mnie bardziej kocha niż jego , bo ja jestem jego wnuczkiem .Ty wiesz Panie , jak dobrze być na rękach dziadziusia . Brał Cię na ręce sprawiedliwy Symeon i poznał , że jesteś Bogiem . Dziadziuś też modli się , abym był dobrym i wielkim człowiekiem . Daj mu jeszcze dużo lat życia , bo jest mi bardzo potrzebny , potrzebna jest mi jego modlitwa i pomoc . A gdy słabnąć będą jego oczy m, jego słuch i sił mu zabraknie , ja będę mu radosnym wsparciem . Daj mu dni spokojne . Niech odpocznie wśród nas , bo wszystko co mamy, jest owocem pracy jego dobrych rąk . TY zaś bądź dla niego nadzieją , pociechą i nagrodą . Amen .\n2. MODL. Za babcię - Jakub Bryk, Małgosia Pastusz\nModlitwa za moją babcię . ( wtorek ) – 18.00\nTy też Panie miałeś babcię . Dziękuję Ci Panie,\nże dajesz mi odczuć dobroć mojej babci . Kocham ją bardzo za to , ze wychowała moją mamę , ze tyle razy ją zastępuje . Wiem , że nie przestaje się przestaje się modlić za mnie i bardzo pragnie , abym wyrósł na dobrego człowieka . Daj jej Panie zdrowie i wiele lat życia , abym choć trochę zdążył się jej odwdzięczyć . Zobacz Panie jak spracowane ręce ma moja babcia , a każda jej zmarszczka\nto znak jej pracy i cierpienia . Bądź dla niej Panie nadzieją , pociechą i nagrodą . Amen .\nŚRODA – godz. 18.00 – MODLITWA ZA PANIE / ÓW / NAUCZYCIELI, KATECHETÓW I DYREKTORÓW NASZEJ SZKOŁY\nTego dnia dzieci modlą się i Komunię świętą przyjmują w intencji nauczycieli, wychowawców, katechetów i przyznajcie - życzliwą nam i tak normalnie cudowną dyrekcję naszej Szkoły - będą obecni !!!!\nCzytanie - Kacper Zaczek – klasa b\n/ uwaga skrót… dla dzieci/\nPsalm i ALLLELUJA - Julia Chamera\nMODLITWA – zamiast modl wiernych, czyta ją - Sandra Dejneka – klasa b\nModlitwa za naszą Panią ( środa )\nPanie kiedyś powiedziałeś : Wy mnie nazywacie nauczycielem i mistrzem i dobrze czynicie , boi nim jestem . Byłeś dobrym nauczycielem . Umiałeś mówić tak prosto o wielkich tajemnicach . Rozumieli Cię uczeni faryzeusze i prości ludzie . Tak mądrze odpowiadałeś na zadane Ci pytania . Dziwili się wszyscy , skąd Ci ta mądrość . TY powiedziałeś apostołom :"Idźcie i nauczajcie ".\nDałeś i nam dobrych nauczycieli i katechetów.\nKażdego dnia dają nam swoje życie , swoją mądrość i swoje serce . Pozwól , aby z nas mieli dużo radości , aby każdego dnia oglądali owoce swojej pracy , a za każdy trud , za każdy gest dobroci zachowamy dla nich głęboką wdzięczność . Błogosław im Nauczycielu dobry . Naszą wdzięczność wyraźmy wszyscy pocałunkiem ich dobrych dłoni . Amen .\ni inna modlitwa .... za dyrekcję naszej Szkoły...\nALELUJA - Julia Chamera\n/Po Mszy świętej spotkanie na plebanii nauczycieli, wychowawców i katechetów z przedstawicielami klas III/\nCZWARTEK – UROCZYSTOŚĆ BOŻEGO CIAŁA –godz. 10.30\n1. Filip Krzemiński – klasa d\nPSALM - Klaudia Banaszek\nII CZYTANIE - Antoni Szymkiewicz\nALELUJA - Klaudia Banaszek\nPIĄTEK – godz. - 18.00, MODLITWA O ŚWIĘTOŚĆ NASZĄ - Pierwsze piątki miesiąca.\nTego dnia modlimy się za siebie nawzajem. O naszą świętość. Nie ma nic ważniejszego w życiu człowieka niż …. świętość życia. Można w życiu ziemski wszystko zdobyć, ale …\n«Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania. Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w królestwie swoim».\nTego dnia chłopcy podejmują decyzję o wstąpieniu do Służby Ministranckiej, a dziewczynki do scholii… .\nCzytanie - Małgorzata Bugajska\nOto Słowo Boże !!!\n/ UWAGA SKRÓT ZE WZGL. NA DZIECI KOM. /\nPsalm - Julia Chamera\nCzyta ją - Patrycja Wróbel – klasa e\nModlitwa za naszą świętość – ( piątek )\nTak daleko do nieba Panie . To dopiero początek drogi świadomej , mojej , bo przeze mnie wybranej . Na tej drodze stoją : ksiądz , Pani katechetka ., moi kochani rodzice , Nauczyciele . Ty powiedziałeś " Cóż przyjdzie człowiekowi choćby cały świat zyskał , a na duszy szkodę poniósł " . Proszę Cię Panie o moją świętość , abym nie ustał w tej drodze , aby się nie zniechęcił , abym nie stał się jak\ninni , zimni na Twoją miłość . Daj mi serce nowe . Amen.\nSOBOTA –ODDANIE SIĘ MATCE BOŻEJ\nWYJAZD DO KAŁKOWA w strojach komunijnych\nTego dnia modlimy się za przyczyną Matki Bożej Świętokrzyskiej za nas i nasze rodziny… . Oddajemy się w Jej opiekę i zawierzamy Jej nasze życie\nCzytanie - Ola Ćwikła – klasa a. / UWAGA SKRÓT DLA DZIECI!!!/....\nMiłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem. On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.\nAKT ODDANIA SIE MATCE BOŻEJ….. /zamiast modl wiernych/…….\n„Akt oddania się Matce Bożej . ( sobota ), Kłaków/ - czytają :Maciej Lasocki, Joanna Matuszewska , Radosław Madejski, Zuzanna Barska – klasa c\nMatko Boża, Niepokalana Maryjo,* Tobie poświęcam ciało i duszę moją *, wszystkie modlitwy i pracę *, radości i cierpienia,* wszystko czym jestem *i co posiadam .* Ochotnym sercem* oddaję się Tobie* w niewolę miłości * .\nPozostawiam Ci* zupełną swobodę* posługiwania się mną* dla zbawienia ludzi *i ku pomocy* Kościołowi świętemu *, którego jesteś Matką *. Chcę odtąd wszystko czynić* z Tobą ,* przez Ciebie* i dla Ciebie* . Wiem , ze własnymi siłami* niczego nie dokonam* . Ty zaś wszystko możesz* co jest wolą Twojego Syna *i zawsze zwyciężasz*. Spraw więc Wspomożycielko Wiernych* aby moja rodzina * Parafia* diecezja* i cała Ojczyzna * były rzeczywistym Królestwem* Twego Syna* i Twoim * Amen . „\nPo Mszy świętej w Kałkowie o godz. 10.00 kończy się tzw „Biały tydzień”, ale liczymy na Was w całym tygodniu oktawy „Bożego Ciała” . Dziewczynki każdego dni mogą „rzucać kwiatki”, a chłopcy uczestniczyć w procesjach i dzwonić „dzwonkami”….. .\nPIERWSZY LIST DO RODZICÓW\nDrodzy Rodzice! Wasze Syn/ Córka/ rozpoczął/-ęła/ szczególny rok przygotowania do przyjęcia Sakramentów Pokuty i Eucharystii. Gdy przed kilku laty przynieśliście Wasze dziecko do chrztu, aby stało się dzieckiem Bożym, sakrament ten rozpoczął wzrost życia Bożego w jego duszy i był początkiem troski o prawidłowy rozwój całej osobowości Waszego dziecka. Zapewne z wielką radością obserwowaliście każdy, nawet najmniejszy postęp w rozwoju duchowym i fizycznym, coraz większą wrażliwość na piękno i dobro. To w Waszym domu dziecko doznało pierwszych przeżyć religijnych i poznało podstawowe zasady naszej wiary. Dokonywało się to nie tylko przez nauczanie, ale przede wszystkim przez Wasz przykład. Obecnie nadszedł czas, aby Wasz wychowawczy trud zaowocował przystąpieniem Waszego dziecka do Pierwszej Spowiedzi i Pierwszej Komunii św. Wam Rodzicom i nam Duszpasterzom zależy bardzo na dobrym przygotowaniu dziecka do przyjęcia tych Sakramentów, do jego przeżyć religijnych i estetycznych doznań w tak pięknym i uroczystym dniu Pierwszej Komunii św. Serdecznie zapraszam do wzajemnej współpracy która dokonywać się będzie w Waszym domu, w czasie szkolnej katechezy i w naszym kościele parafialnym. Pierwsza Spowiedź i Pierwsza Komunia św. jest ważnym elementem wychowania chrześcijańskiego. Niech Wasze dziecko w miłej domowej atmosferze odczuje Waszą rodzicielską miłość i doświadczy matczynej i ojcowskiej troski, która objąć powinna całokształt wychowania, również religijnego. W zewnętrznych przygotowaniach Pierwszej Komunii nie zapomnijcie, a wręcz przeciwnie, postawcie na pierwszym miejscu przygotowanie intelektualne i duchowe, które w przyszłości przyniesie szlachetne i piękne owoce dzisiejszego zatroskania, da Wam satysfakcje z dobrze wypełnionego obowiązku i radość ze szczęścia własnego dziecka. W ramach duchowego przygotowania serdecznie zapraszam wraz z dzieckiem na tegoroczne Roraty, adwentową Mszę świetą o Matce Bożej, która uczy nas czekania na przyjście Pana. Drogę do naszej świątyni przemierzajcie z zapalonymi lampionami, które niech będą znakiem naszego oczekiwania i wychodzenia na drogę, aby przywitać Tego, który ma przyjść. Roraty są odprawiane o godz. 18.00. Dzieci przynosza swoje dobre postanowienia zapisane na tzw. ozdobnych "SERDUSZKACH" i składają je do pustego żłóbka. Najozdobniejsze zawisną na specjalnej, pierwszokomunijnej choince bożonarodzeniowej, która stanie przy żłóbku. Wy, wraz ze swoimi dziećmi czekacie na tyle spraw, na tyle wydarzeń w życiu swoim. Macie tyle marzeń w swoich sercach, tyle oczekiwań, tyle nadziei... . To dobrze. Czekamy na tegoroczne / liczone w roku kościelnym/, najważniejsze przyjście Pana w życiu Waszych dzieci - w Sakramencie Miłosierdzia i Eucharystii. Niech więc to wspólne adwentowe wołanie " Marana tha", czyli "przyjdź Pnie Jezu" pogłębi to oczekiwanie.\nks. M. Rusak\n2 LIST DLA RODZICÓW\nGratulujemy Wam tego pięknego, podniosłego dzisiejszego dnia, gratulujemy wam waszych pociech i dziękujemy jednocześnie, że zobowiązania ślubne i chrzcielne wypełniacie. Że prowadzicie w wierze wasze dzieci i pozwoliliście im tak poznać Jezusa, by się z Nim mogli oni spotkać w Eucharystii. Niech dzisiejsza radość i uniesienie nie będzie jednak tylko wydarzeniem jednorazowym, niech nie ogranicza się jedynie do dnia dzisiejszego i kilku dni tzw. „białego tygodnia”. Niech te słynne słowa naszego Zbawiciela i Mistrza, J Ch. „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże” będą dla nas wszystkich – a zwłaszcza dla was szanowni rodzice – wezwaniem i zobowiązaniem. Niech dziecko nigdy nie słyszy z naszych ust, zwłaszcza z ust rodziców tego jałowego usprawiedliwienia czy raczej wymówki: ,,oj kochanie, dzisiaj nie pójdziemy na mszę. jestem taka zmęczona (taki zmęczony), nic mam czasu, mam tyle ważnych spraw do zrobienia, pogoda jest taka zła. spodziewamy się gości ...może innym razem, itp." W swojej pracy duszpasterskiej spotkamy często ludzi, którzy są przykładem i wzorem a nieraz i wyrzutem sumienia -także dla mnie księdza- w podejściu do Euch i Komunii św. Oto jeden przykład. Znajomy ks. spotykał w swojej parafii mężczyznę w starszym już wieku /miał wtedy 79 lat/, którego widział co niedzielę przystępującego do Komunii Świętej i regularnie, co miesiąc do spowiedzi. Kiedy zapytał go grzecznie skąd u niego taka regularność i pobożność, odpowiedział z całą szczerością „Księże od dnia mojej pierwszej Komunii Świętej przed 70-cioma laty nie opuściłem ani jednej niedzielnej Mszy Świętej, ani jednej Komunii. To wpoili mi moi rodzice i jestem im za to wdzięczny. Moje życie nie było łatwe. Jak można się domyślić przeżyłem II wojnę światową i trudne lata powojennego reżimu, ale nigdy nie czułem się nieszczęśliwy, nigdy nie byłem załamany, nigdy nie byłem biedny, chociaż wiele mi brakowało. Mogę śmiało powiedzieć, że dzięki temu przeżyłem dobre życie i spokojnie oczekuję dnia mojej śmierci". Czyż możecie dać waszym dzieciom coś lepszego, coś bardziej wartościowego? Czy możecie je wyposażyć lepiej na całe ich życie? Uwierzcie, że to najlepsza inwestycja w nie same, ale też w siebie – na podeszłe lata. /Słyszeliśmy przecież o przemijalności srebra i złota… dobre wych. jednak zostanie/.Drodzy rodzice, od tej chwili, od chwili I Komunii św. wasze dzieci staną się szczególną własnością Chrystusa. Czuwajcie, aby przez grzech ciężki nie stały się łupem szatana. Czuwajcie, aby w ich serca posilone Ciałem i Krwią Chrystusa, szatan nie zasiał kąkolu zła. Dbajcie o to, aby wasze dzieci żyły zawsze w przyjaźni z Jezusem i w zgodzie z bliźnimi. Bądźcie dla nich dobrym przykładem. Codziennie starajcie się klękać z nimi do wspólnej modlitwy, prowadźcie je w niedziele i święta do Kościoła na Mszę św. Pomóżcie im wytrwać w przyrzeczeniach abstynenckich złożonych w Białym Tygodniu. Niech wasze rodziny będą przykładem miłości i wzajemnego szacunku. Przypominajcie im o pierwszych piątkach miesiąca, aby korzystały ze spowiedzi i Komunii św. Wychowujcie wasze dzieci w duchu prawdziwie chrześcijańskim. Niech w tym będzie pomocą nam Komunia św. często, jak najczęściej – jak nie codziennie to przynamniej w każdą niedzielę – z radością przyjmowana. Pamiętajcie, że Ona nie jest nagrodą za dobre życie – nagrodą jest niebo. Euch. jest pomocą w dobrym życiu w myśl słów. Ch. „przyjdźcie do mnie wszyscy utrudzenie, obciążeni a ja was pokrzepię”.\nPzdrawiam w Panu!\nks. Marek R.\nZapraszamy na parafialne kanały\nTwój adres IP: 3.227.252.54