40 tożsamości "Bronka", czyli poszukiwany przez 15 lat - Dziennikbaltycki.pl\n40 tożsamości "Bronka", czyli poszukiwany przez 15 lat\n15 stycznia 2011 15.01.2011 Aktualizacja: 15 stycznia 2011 17:31 15.01.2011 17:31\nMówi się o nim, że jest mistrzem kamuflażu. Podobno w Niemczech związał się ze środowiskiem gejowskim. Podróżował też przebrany za kobietę\nZawód wyuczony? - pyta sędzia na pierwszej rozprawie.\n- Grałem w piłkę - odpowiadał "Bronek".\nFaktycznie w 1988 r. "Bronek", czyli Mariusz W., został, z Olimpią Elbląg, wicemistrzem Polski juniorów. Ci, którzy go pamiętają z tamtych czasów, mówią, że na boisku potrafił pokazać piłkarski pazur. W życiu też. Od 15 lat figurował na tzw. policyjnej topliście poszukiwanych bandytów. W tym czasie wydano za nim cztery listy gończe, trzy europejskie nakazy aresztowania i kilka nakazów doprowadzenia.\nTymczasem on skutecznie wymykał się stróżom prawa, podróżując po Europie, podobno także w przebraniu kobiety. Za chwilę prokurator odczyta mu akt oskarżenia o dokonanie egzekucji na 19-letnim Mariuszu K. w wielbarskim lesie koło Malborka.\n- Taki sympatyczny, swój chłopak - wspominają ci, którzy go znali z widzenia.\n- Kozak, zawsze miał chłop jaja - mówią ci, którzy go znali lepiej.\n20 listopada 1995 r. Mariusz K., mieszkaniec Chodzieży, pojechał do odległego o 70 km Poznania. Około godz. 16 rozpoczynał lekcje w szkole fryzjerskiej. Jego matka miała zakład fryzjerski. Szykował się do przejęcia interesu. Na drugiej przerwie Mariusz K. stał z kolegami na boisku, kiedy pojawili się dwaj młodzi mężczyźni. Mariusz K. powiedział do kolegów: "Poczekajcie na mnie" i poszedł w kierunku przybyłych. Więcej na zajęciach już się nie pojawił.\nW domu, gdzie czekały na niego żona i siedmiomiesięczna córeczka, też nie.\nPo siedmiu dniach odnaleziono jego samochód. To dało nadzieję rodzinie. Niestety, cztery miesiące później w lesie nieopodal Malborka odnaleziono pod śniegiem jego ciało.\nPo odkryciu zwłok policyjna układanka zaczęła nabierać wyraźnych kształtów. Ustalono, że 20 listopada "Bronek" pojechał do Poznania. Tam spotkał się z Mariuszem K. Samochodem 19-latka przyjechali do Malborka i zatrzymali się w jednym z lokali w centrum miasta. W policyjnych komunikatach często używa się eufemizmów takich jak ten: "Doszło między nimi do sprzeczki". Około północy opuścili lokal i pojechali do lasu. W stronę ofiary oddano trzy strzały, dwa w twarz, jeden w tył głowy. Typowa egzekucja. Potem Mariusz W. miał wrócić autem Mariusza K. do Poznania, do swojej dziewczyny. Kiedy w połowie kwietnia 1996 r. kryminalni udali się do Poznania, żeby zatrzymać podejrzanego o morderstwo "Bronka", okazało się, że co najmniej od tygodnia już go tam nie ma.\nO "Bronku" krążą legendy. Na przykład taka:\n- Wakacje 1990 rok, pojechał z kolegami do Hiszpanii kraść w sklepach. Nażelowani wchodzili do Lewisa; jeden zagadywał laskę, a reszta wynosiła w torbach spodnie, wyrywając czipy, żeby alarm nie wył. "Bronkowi" nie poszło, bo go w tej Hiszpanii złapali ochroniarze, a obiecał swojej panience, że coś zap... dla niej od jubilera. Nie wyszło. Zły, w drodze powrotnej wszedł w Koszalinie do Mody Polskiej i wyszedł w damskim futrze. W środku gorącego lata! Dziewczynie powiedział, że to futro z Hiszpanii jej wiezie.\nKiedy Mariusz W. wymykał się policji, na forach internetowych kibicowali mu ci, którzy go pamiętali z Malborka.\n"Znam »Bronka« z lat młodzieńczych. Pamiętam jego talent piłkarski pokrzyżowany kontuzjami. Pamiętam jego problemy z kolanami i widok »Bronka« idącego o kulach. Zawsze bawił się nieźle i budził respekt na osiedlu".\n"Lubię tego gościa. Niesamowity facet. Policja twierdzi, że on porusza się swobodnie po świecie. Ma bardzo dobrze podrobione dokumenty i chyba niezłą nawijkę. Ma wysoką inteligencję i całkiem przystojny z niego facet. Fryzurę jak Ricky Martin i zadziora w oczach. Myślę, że to taki chłopak, który pakuje się w kłopoty, bo ma sporo testosteronu i od razu bierze się do bitki. Od razu go polubiłem".\n"Spokojnie mógłby zostać ikoną kina, ale stał się ikoną życia. O takim jak on będą pisać pieśni".\nAlbo taka legenda: "Chłopaki z drużyny Olimpii, którzy w 1988 r. zdobyli wicemistrzostwo Polski, mają prawie cztery dychy na karku. Ale trzymają się razem - czasami jakiś meczyk pograją, jakieś piwko zrobią, powspominają. Brzuchy porosły, łysiny się pokazują. I skrzyknęli się kiedyś do akcji, aby zagrać znowu na Agrykoli, a potem flaszkę rozpić. Piłka chodzi po boisku, słoneczko świeci, a kątem oka widzą, że podjeżdża duża biała fura pod płot stadionu. Wysiada jakiś starszy pan w białym gajerku z cygarem. Opalony, od razu widać Argentyńczyk albo jakiś inny Mulat. Gruby. Stary. Widać, z sześć dych pewnie ma. Patrzy, jak grają. Machnął tylko ręką do bramkarza i obrońcy, bo byli blisko, a potem odjechał. To był »Bronek«. Na legalu nie mógł się pojawić, więc tylko na chwilę w przebraniu starucha. Wtedy ścigało go pół policji z Europy".\nPolicyjne ogłoszenie z czasu, kiedy "Bronek" przebywał na wolności: "Mariusz W. jest bardzo niebezpieczny i może posiadać przy sobie broń palną". Policjanci publikują zdjęcie poszukiwanego i ostrzegają: "Jeśli poznajesz mężczyznę na zdjęciu lub wiesz, gdzie może się ukrywać, natychmiast dzwoń pod nr 997! Nie próbuj na własną rękę go zatrzymywać!".\nMariusz W. w 1995 r. został zatrzymany w Austrii za nielegalne przekroczenie granicy, w 1996 r. zatrzymała go policja hiszpańska za awanturę w jednej z dyskotek. Rok później próbował wstąpić do Legii Cudzoziemskiej. Nie przyjęto go za względu na słaby stan zdrowia. Dała o sobie znać piłkarska kontuzja. Mówi się o nim, że jest mistrzem kamuflażu. Podobno w Niemczech związał się ze środowiskiem gejowskim.\nLegendę tworzą również sami policjanci, w komunikatach czytamy: "Kryminalni z Gdańska ustalili, że najprawdopodobniej w latach 2001/2002 poruszał się po Europie w przebraniu kobiety. Ukrywając się przed wymiarem sprawiedliwości, wykorzystywał tożsamość 40 osób, posługując się fałszywymi dokumentami". Wpadł w końcu w marcu ub. roku w Barcelonie.\n11 stycznia 2011 roku w Gdańsku rozpoczął się proces Mariusza W. Akt oskarżenia obejmuje kilka przestępstw różnego kalibru. W marcu 1994 roku oskarżony włamał się do piwnicy i ukradł sześć albo siedem słoików z przetworami o łącznej wartości 100 zł. W kwietniu 1994 roku jednemu mężczyźnie zabrał kolczyk. W styczniu 1995 roku przyłożył nóż do szyi i zabrał kolczyki, samochód i kurtkę dżinsową. W listopadzie 1995 trzema strzałami pozbawił życia Mariusza K.\nProkurator twierdzi, że "Bronka" obciążają zeznania dwóch bezpośrednich świadków morderstwa i ślady DNA, które znaleziono na miejscu zbrodni. Jednak do dziś nie ma pewności, co było motywem zamordowania 19-latka z Chodzieży. Jedna z hipotez: chodziło o rozrachunki między mężczyznami handlującymi narkotykami. Inna hipoteza: "Bronek" chciał się zemścić za to, że - rzekomo, Mariusz K. doniósł na niego na policję. Jeśli rzeczywiście to był motyw zbrodni, to "Bronek" się pomylił. Mariusz K. na niego nie donosił.\nWdowa po zamordowanym Mariuszu K., Karolina, przywołuje wspomnienia tamtej nocy.\n- Tak jak każdego dnia, gdy mąż się uczył, czekałam, aż wróci ze szkoły - mówi tak cicho, że sędzia pochyla się w stronę barierek dla świadków. - W końcu, razem z małą Patrycją zasnęłam. Obudziłam się o północy, a dom ciągle był pusty. O tej godzinie Mariusz zwykle był już z powrotem. Nie było komórek, nie miałam jak zadzwonić, czekałam całą noc. Bez skutku.\nGłos jej się łamie.\nW tym momencie oskarżony Mariusz W. zaczyna płakać. Kolega siedzący w ławach dla widzów pokazuje mu uniesiony kciuk. Trzymaj się - mówi bardzo cicho. "Bronek" kręci głową.\nŻona o zamordowanym mężu mówi raczej ogólnikami. Rysuje obraz zwykłego życia.\n- Był towarzyski, uśmiechnięty, mieliśmy znajomych głównie z Chodzieży. Wszystkich znałam. Nie słyszałam, żeby Mariusz był z kimś w konflikcie, nie miał wrogów ani kolegów z marginesu.\nNa sali sądowej spotkały się dwie matki. Matki dwóch Mariuszów. Ta z Malborka siedzi w podniszczonej kurtce. W ręku trzyma foliową siatkę. Spogląda raz po raz na ławę oskarżonych, patrzy na syna, który nie chce odwzajemnić jej spojrzenia.\n- Wykształcenie podstawowe, zawodu nie mam, odmawiam składania zeznań, chciałabym pozostać na sali - więcej już nie powie.\nDruga matka, fryzjerka z Chodzieży, nie potrafi opanować łez.\n- To wydarzenie tak odbiło się na naszej rodzinie i na moim zdrowiu, że do dziś nie mogę dojść do siebie. Gdy Mariusz został zabity, młodszy syn miał 15 lat. Mąż przez to wszystko zmarł jedenaście lat temu.\nSędzia proponuje kobiecie, by usiadła. Ławka jest tuż przed miejscem, gdzie w towarzystwie dwóch policjantów siedzi "Bronek". Irena K. siada w kącie, nie chce być odwrócona plecami do oskarżonego. Ale nie poświęca mu nawet jednego spojrzenia. Sędzia łagodnym głosem czyta, jak matka identyfikowała ubrania znalezione w wielbarskim lasku.\nW czerwonym uniformie, na sali sądowej, "Bronek" nie wygląda na amanta, za którego był uważany. Często spogląda na ławkę, gdzie siedzi jego konkubina, czarnowłosa Hiszpanka. Próbuje jej coś powiedzieć, czasem się smutno uśmiecha. Odmawia składania wyjaśnień. Odpowiada tylko na pytania swojego adwokata. Mówi o tym, że przed zatrzymaniem prowadził ustatkowane życie: był kierownikiem restauracji w Barcelonie, od kilku lat w stałym związku z obecną na sali kobietą o imieniu Sonia. Kiedy zeznaje matka zamordowanego Mariusza K., "Bronek" chowa twarz w dłoniach. Płacze. Nie przyznaje się do winy. Grozi mu dożywocie.\nproces mariusza w\nbronek z malborka\nmariusz w bronek\nfacet przebrany za kobiete kwidzyn\ntypowe dla Polaka-katolika oko\nasagALA (gość) 19.01.11, 21:30:14\njezeli jestes bez winy, podaj mu ten olow albo zacisnij line na jego szyi! na szczescie nie takim jak ty dane jest sadzic\njeszcze jeden do utrzymania na muj koszt,,\nHOBO (gość) 15.01.11, 22:56:36\ndlaczego sie poprostu nie zakopie smiecia/? tylko smierc , za smierc , podniesie naszom gospodarke,,,\nnasa (gość) 15.01.11, 22:10:00\nZgłoś naruszenie treści / 46 / 54\nO JAKIM BRONKU MOWA .JA WIDUJĘ JEDNEGO ŁAJDAKA W TELEWIZJI.MÓWI JAKBY CZYTAŁ TEKSTY POETYCKIE ALBO OPOWIADAŁ BAJKI ROSYJSKIE !!!!!!!!!!!!\nJest nadzieja że będzie pociechą dla współ więźniów po gejowskiej przeszłości .\noko (gość) 15.01.11, 22:06:47\nZgłoś naruszenie treści / 41 / 36\nDożywocie czyli utrzymanie na nasz koszt podatników a przecież taniej kosztowałoby te 5 czy 10 gram ołowiu ew. jeszcze taniej dobra konopna lina ! Zaś te pieniądze zamiast karmić opierać i...rozwiń całość\nDożywocie czyli utrzymanie na nasz koszt podatników a przecież taniej kosztowałoby te 5 czy 10 gram ołowiu ew. jeszcze taniej dobra konopna lina ! Zaś te pieniądze zamiast karmić opierać i zapewniać ochronę przeznaczyć na np. domy dziecka domy spokojnej starości itd. itd. tylko trzeba umieć podejmować odpowiednie decyzje !.zwiń


Ból pleców podczas siedzenia przy biurku\nZ powodu epidemii koronawirusa konieczne okazało się pozostanie w domach. W związku z tym część z nas przeszła na tryb pracy zdalnej. Oznacza to, że na co dzień mamy jeszcze mniejszą ilość ruchu. Może to skutkować bólem pleców i gorszym samopoczuciem. Tych problemów uda się na szczęście uniknąć. Podpowiadamy, jak zadbać o plecy w czasie, gdy pracujemy w domu z powodu koronawirusa.\nJak siedzieć przy biurku, by nie szkodzić plecom? Jak pozbyć się bólu pleców?\nBez względu na to, jakie mamy krzesło i biurko, musimy zwrócić uwagę na to, by utrzymać prawidłową postawę. Stopy opieramy całą powierzchnią na podłodze. Kolana powinny być zgięte do ok. 90 stopni. Stopy rozstawiamy na szerokość bioder. Siedzimy na kościach kulszowych, czyli dolnych partiach kości miednicy. Wyczujemy je jako twarde guzki pod pośladkami. Taki sposób siedzenia wymusza odpowiednie ustawienie miednicy w pozycji siedzącej, co przekłada się na prawidłowe ustawienie całego kręgosłupa. Wypychamy klatkę piersiową i kierujemy mostek do góry. Musimy zapanować nad chęcią zgarbienia się. Opuszczamy barki i opieramy łokcie o biurko. Czubek głowy wyciągamy ku sufitowi. Chociaż początkowo trudno będzie utrzymać tę pozycję, z czasem wejdzie nam ona w nawyk.\nNa początek w dbaniu o plecy pomogą krótkie przerwy w pracy. Podczas nich należy wstać z krzesła, przeciągnąć się, wykonać kilka okrążeń barkami i delikatnie poruszać głowę. Takie przerwy powinny trwać od 5 do 10 minut i przypadać na każdą godzinę spędzoną przy biurku.\nPonadto przynajmniej raz dziennie warto wykonywać ćwiczenia izometryczne. Trzeba usiąść na krześle, wyprostować się, ręce położyć jedną na drugiej i oprzeć na czole. Następnie naciskać czołem na dłoń, jednocześnie oporując rękami. Liczymy do 10 i robimy przerwę. Potem kładziemy ręce z tyłu głowy i powtarzamy ćwiczenie. Na koniec wykonujemy wszystko, przykładając dłonie kolejno nad prawym i lewym uchem.\nUlgę plecom przyniesie też retrakcja. Siadamy na krześle, prostujemy kręgosłup i cofamy brodę delikatnie w tył. Powtarzamy ćwiczenie 10-15 razy.\nWarto wykonać także ćwiczenie na lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Rolujemy ręcznik i owijamy go sznurkiem, by się nie rozwinął. Siadamy na podłodze z wyprostowanymi nogami i podsuwamy zwinięty ręcznik pod plecy tak, by przylegał do lędźwi. Pilnując, by rulon się nie przesunął, kładziemy się na plecy. Ręcznik powinien znajdować się na wysokości pępka pod lędźwiami. Prostujemy ręce za głową. Nogi rozsuwamy na szerokość ramion. Stopy mają być skierowane do wnętrza – palce dotykać siebie. Dłonie powinny stykać się małymi palcami, a kciuki być skierowane na zewnątrz. Wyciągamy się, wydłużając kręgosłup. Leżymy w tej pozycji 5 minut. Po tym czasie wysuwamy ręcznik. Nie podnosimy ręcznika. Ćwiczenie warto wykonywać minimum 3 razy na tydzień.\nWykorzystanie akcesoriów do ćwiczeń, masażu i rehabilitacji\nW czasie, gdy pracujemy w domu z powodu koronawirusa i spędzamy długie godziny, siedząc, niezwykle pomocne mogą okazać się rozmaite przedmioty ułatwiające dbanie o zdrowie pleców i innych części ciała. Do takich akcesoriów należą piłki do ćwiczeń, maty do akupresury oraz poduszki sensoryczne. Ich użycie z pewnością przyniesie ulgę obolałym plecom czy nogom. Oczywiście nie trzeba od razu kupować wszystkich. Warto jednak poznać ich działanie i właściwości, by wybrać wśród nich coś dla siebie. Poniżej opisaliśmy akcesoria przydatne w ćwiczeniach podczas domowej kwarantanny i pozwalające pozbyć się dokuczliwego bólu.\nChociaż wiadomo, że domowy masaż stóp to nie to samo, co masaż wykonany przez profesjonalnego masażystę czy fizjoterapeutę, dzięki specjalnej macie można osiągnąć świetny efekt rozluźniający. Duża liczba receptorów czuciowych na stopach oraz fakt, że znajdują się na nich zakończenia nerwowe licznych narządów czy mięśni, sprawia, że masaż z zastosowaniem maty wpływa na rozluźnienie całego ciała. Poprzez uciskanie konkretnych punktów, uzyskuje się określone efekty lecznicze. Wychodząc z założenia, że dolegliwości związane z kręgosłupem mają bezpośredni związek z kondycją stóp, możemy wykonać sobie masaż, koncentrując się na całym profilu wewnętrznej części stopy.\nWażną zasadą akupresury stóp jest masowanie ich, rozpoczynając go od lewej nogi i od śródstopia. Masowane partie określamy poprzez odpowiedni kąt ustawienia stóp na macie. Siłę nacisku na stopy regulujemy z kolei, przyjmując pozycję siedzącą albo stojącą. Akcesorium można używać w skarpetkach lub boso.\nMata do masażu stóp poprawi krążenie krwi, co przyspieszy regenerację organizmu oraz złagodzi nerwobóle i zmęczenie mięśni. Pomoże też pozbyć się toksyn z ciała.\nPoduszka sensoryczna Qmed\nKolejnym akcesorium, które pomoże zadbać o plecy w czasie pracy zdalnej w okresie epidemii koronawirusa, jest poduszka sensoryczna Qmed. Okaże się ona bardzo przydatna szczególnie w kontekście długotrwałego siedzenia przy biurku. Siedząc na poduszce sensorycznej, możemy zachować prawidłową postawę, co wpływa na zdrowie pleców. Zdecydowanie redukuje to dolegliwości bólowe towarzyszące długim godzinom spędzanym za biurkiem. Akcesorium wzmocni mięśnie posturalne, dzięki czemu będziemy częściej utrzymywać prawidłową postawę niezależnie od okoliczności.\nPoduszka sensoryczna Qmed może posłużyć też do masażu stóp podczas pracy zdalnej w domowym zaciszu. Najlepiej oprzeć na niej gołe stopy. Zdecydowanie pomoże to zrelaksować mięśnie.\nAkcesorium przydaje się także do ćwiczeń, których celem jest wzmocnienie pleców oraz poprawa koordynacji ruchowej. Nawet zwykłe stanie na poduszce sensorycznej i utrzymywanie równowagi aktywuje mięśnie głębokie, które w trakcie domowej kwarantanny nie są zbytnio używane. Proste ćwiczenia z użyciem akcesorium można wykonywać podczas przerw w pracy albo w czasie treningu po niej. Będą miały one zbawienny wpływ na stan kręgosłupa.\nMata do akupresury aplikator wieloigłowy Lyapko\nDziałanie tego akcesorium opiera się na założeniach Medycyny Wschodniej i akupunktury. Według nich procesy patologiczne zachodzące w organizmie przejawiają się występowaniem bólu na powierzchni skóry. Stymulacja aplikatorem wieloigłowym pobudza aktywne biologicznie punkty na skórze (zakończenia nerwowe) i w ten sposób poprawia procesy regeneracyjne zachodzące wewnątrz organizmu. Duża mata najlepiej sprawdza się przy terapii pleców czy brzucha, ale można stosować ją także na stopy. Akcesorium pomoże przy takich problemach jak bóle mięśniowe, dyskopatia, rwa kulszowa, skrzywienia kręgosłupa czy zmiany pourazowe.\nJak stosować matę? Aby znieczulić mocny ból pleców, należy położyć się na niej na 7-10 minut. W celu usunięcia bólów chronicznych zalecane jest leżenie przez 15-30 minut i dłużej. Terapia wykorzystująca aplikator wieloigłowy Lyapko ma wysoką skuteczność w różnych dolegliwościach, m.in. przy bólach pleców. Można bardzo łatwo ją wykonać. Matę należy dopasować do wyprofilowania ciała, w szczególności do wygięć kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym. Przydają się do tego poduszki lub zrolowane ręczniki.\nPiłka 65 cm Thera Band\nNastępnym akcesorium pomagającym zachować dobrą kondycję pleców w czasie domowej kwarantanny jest piłka do ćwiczeń. Stosuje się ją w celu wzmocnienia mięśni posturalnych, korekcji wad postawy, zwiększenia ruchomości stawów, poprawy koordynacji, mobilizacji rzadko używanych mięśni oraz odciążenia kręgosłupa.\nPiłka 65 cm Thera Band nadaje się do ćwiczeń rozluźniających i wzmacniających, które można wykonywać podczas pracy w domu. Warto wykonywać je w przerwach albo przeprowadzić gruntowny trening na zakończenie dnia.\nPiłka ma również inne świetne zastosowanie dla wszystkich, którzy pracują z domu w czasie epidemii koronawirusa. Na piłce można siedzieć przy biurku. Chociaż wiadomo, że nie zastąpi ona krzesła na cały czas pracy, warto od czasu do czasu zamieniać mebel na akcesorium do ćwiczeń. Piłka pozwoli na tzw. „dynamiczne siedzenie”, które odciąża kręgosłup i wzmacnia mięśnie, łagodząc dolegliwości bólowe.\nO plecy może pomóc dbać również specjalna mata do akupresury z dołączoną do niej poduszką. Taki wyrób medyczny wyposażono w kolce, które stymulują punkty reflektoryczne na ciele i przynoszą ulgę w wielu dolegliwościach, w tym bólach szyi i kręgosłupa.\nAby osiągnąć najlepsze efekty, mata do akupresury z poduszką 4FIZJO powinna być stosowana codziennie. Użytkowanie jest proste – należy położyć się na akcesorium, z zachowaniem równomiernego rozłożenia ciężaru ciała. Czas seansu zależy od stopnia zaawansowania. Początkujący powinni leżeć na macie 5-10 minut. Średniozaawansowani mogą pozwolić sobie na seans trwający 10-20 minut, a zaawansowani 20-40 minut. Można umieścić ją na krześle stawianym przy biurku. Regularnie stosując matę do akupresury, uda się złagodzić ból pleców i rozluźnić mięśnie. Akcesorium pomoże też zmniejszyć poczucie zmęczenia.\nŻelowa piłeczka antystresowa do ćwiczeń\nW czasie domowej kwarantanny warto zadbać nie tylko o plecy, ale i o ręce. Pracując przy komputerze, dłonie i nadgarstki mogą być zmęczone długotrwałym pisaniem na klawiaturze czy używaniem myszki. Piłeczka żelowa do ćwiczeń, antystresowa przyda się do relaksującego masażu dłoni. Drobnym akcesorium łatwo regulować stopień nacisku i dotrzeć do szczególnie bolesnych miejsc.\nZ pracą w domu może wiązać się stres potęgowany faktem poczucia zagrożenia z powodu epidemii koronawirusa oraz zakazem opuszczania czterech ścian, by udać się na wyciszający spacer, na kawę czy w inne przyjemne miejsce. Piłeczka żelowa zadziała antystresowo. Można ją ściskać i obracać w dłoni podczas pracy, uwalniając napięcie i poprawiając swoje samopoczucie.\nPiłka do rehabilitacji z kolcami\nTa piłeczka ma podobne działanie do tej opisanej powyżej, ale sprawdzi się również w masażu stóp. Produkt redukuje stres i napięcie. Ma kolce w kształcie stożków, które pobudzają receptory w skórze i poprawiają krążenie. Piłeczkę można położyć pod obolałą dłonią czy nadgarstkiem i powoli rolować ją w czasie pracy. Tak samo używa się akcesorium przy masażu stóp. Piłka do rehabilitacji z kolcami może być stosowana też do innych obszarów ciała.\nWłaściwe przygotowanie stanowiska pracy zdalnej\nW związku z ryzykiem zarażenia koronawirusem rośnie liczba pracowników, oddelegowanych do pracy zdalnej. Najczęściej jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że przychodzimy do biura i mamy w nim zaaranżowane stanowisko. Jeśli musimy pracować z domu, nie wystarczy usiąść na kanapie z laptopem na kolanach, by efektywnie wypełniać powierzone nam zadania. Przed rozpoczęciem pracy warto dobrze przygotować stanowisko pracy, by nie szkodziła plecom.\nKrzesło powinno mieć szerokie i długie oparcie dla całych pleców. Dobrze, gdy mebel jest wyposażony w podporę dla odcinka lędźwiowego, oparcie głowy i łokci oraz miękkie, zaokrąglone siedzisko. Im więcej regulacji (np. wysokości czy kąta nachylenia oparcia), tym lepiej. Na biurku powinno być odpowiednio dużo miejsca na wygodne podparcie rąk. Dobrym wyborem są meble umożliwiające pracę stojącą. Pozwalają one odciążyć kręgosłup i zniwelować ucisk na naczynia krwionośne. Stanowisko warto wyposażyć w akcesoria do ćwiczeń, masażu i rehabilitacji, takie jak piłki, maty czy poduszki. Dzięki nim łatwiej łagodzić bóle i rozładowywać napięcie.\nPodczas pracy zdalnej musimy szczególnie zadbać o swoje plecy. Aby długie godziny przy biurku nie odcisnęły na nich piętna, pamiętajmy o zachowaniu właściwej postawy, wykonywaniu ćwiczeń i odpowiednim zaaranżowaniu stanowiska, z którego będziemy wykonywać codzienne obowiązki. W dbaniu o plecy podczas domowej kwarantanny pomogą nam również przydatne akcesoria takie jak piłki do ćwiczeń, poduszki sensoryczne i maty do akupresury. Z ich użyciem zdecydowanie łatwiej zatroszczyć się o kondycję kręgosłupa, ćwiczyć prawidłową postawę i wzmacniać mięśnie, dlatego warto pomyśleć o zaopatrzeniu się w wybrane produkty.\nPolecam też zastanowić się nad materacem na którym śpimy. Źle dobrany może bardzo negatywnie wpływać na nasz sen i kręgosłup. U mojej mamy właśnie tak było, dopiero po zmianie poczuła ulgę.\n14 października 2020 o 00:08\nĆwiczenia, ruch i dobre nawyki to podstawa. Ja to zrozumiałam niestety dopiero po 30stce ale moje starania przynoszą już skutki. Co do wykonywania ćwiczeń poleca sobie skorzystać z wymienionych w artykule ze Zdrowego Kręgosłupa : https://www.zdrowykregoslup.pl/jak-wzmocnic-kregoslup-cwiczenia-stabilizujace/. Tam radzą jak wzmocnić kręgosłup i jak ważną rolę pełnią mięśnie głębokie w utrzymaniu poprawnej postawy.


Bluzy crop top z długim rękawem\n2 dni 07h 41m 48s\nCiemnoszara Bluza Adreana\nRóżowa Bluza Mephaeia\nBluza crop top – najmodniejszy fason\nSzukasz sposobu na podkreślenie kobiecych kształtów sylwetki i optyczne osiągnięcie figury typu klepsydra? Bluza crop top i jeansy z wysokim stanem to jeden z najlepszych sposobów! To fason, który sięga do linii pępka, a więc do miejsca, gdzie kończy się wysoki stan. Dzięki temu biust jest optycznie powiększony, a talia zwężona i wysmuklona. Jeansy skinny dodatkowo podkreślą wcięcie w talii, lekko zaokrąglą biodra i optycznie wyszczuplą nogi. Jeśli jesteś miłośniczką sportowego i casualowego stylu, taki outfit idealnie wyeksponuje kobiecą figurę! Latem postaw na szorty, a jeśli chcesz wyciągnąć maksimum uroku ze stylizacji – krótką bluzę zestaw z dopasowaną spódniczką mini lub midi. Nie zapominaj też o najbardziej tradycyjnym połączeniu – dla maksymalnego luzu wybierz wygodne spodnie dresowe. W chłodne dni postaw na fason zakończony ściągaczem przy krawędzi, który zapobiegnie utracie ciepła oraz na kaptur – najlepiej z wszytym troczkiem, którym dostosujesz jego szerokość. Na wiosnę i lato rekomendujemy modele z luźnym i surowo wykończonym dołem czy głębokim, sznurowanym dekoltem. Bluzy zapinane na zamek błyskawiczny to świetne rozwiązanie na cały rok – możesz nosić je samodzielnie lub z modnym braletem, kontrolując głębokość dekoltu lub z dopasowanym topem czy koszulką pod spodem. Możesz wybierać spośród wielu kolorów oraz nadruków, które odzwierciedlą Twój styl i osobowość. Uroku dodadzą wszelkie elementy w dziewczęcym stylu – kokardki, wiązania, błyszczące elementy, naszywki czy haft.\nJak nosić krótką bluzę?\nW kwestii butów polecamy dwa rozwiązania. Pierwsze jest uwielbiane przez najpopularniejsze celebrytki, influencerki i blogerki. Jest to połączenie bluzy dresowej crop z botkami na wysokim obcasie. Szczególnie rekomendujemy buty na szpilce, z dopasowaną cholewką za kostkę – maksymalnie wysmuklą sylwetkę i podkreślą kobiecość. Obok takiego outfitu ciężko będzie przejść obojętnie! Jeśli jesteś zwolenniczką bardziej tradycyjnych i bezpieczniejszych rozwiązań, postaw na ulubione trampki lub bardzo modne sneakersy. Zapewnią Ci one wygodę i spójność całej stylizacji. W kolekcji born2be.pl znajdziesz najróżniejsze modele damskich butów, które można określić mianem prawdziwych perełek – a to wszystko w atrakcyjnych cenach! Szukasz również torebki, która będzie pasować do bluzy typu hoodie crop? W ostatnich sezonach najgorętszym hitem są saszetki i nerki oraz torebki typu shopperki, które nigdy nie wychodzą z mody. Wisienką na torcie będzie efektowny pasek – klasyczny, z metalową czy plastikową klamrą lub w postaci połyskującego łańcuszka, który dodatkowo przykuje uwagę do smukłej talii i podkreślonych bioder!


1899 Hoffenheim - Bayer Leverkusen na żywo stream online za darmo transmisja - Skróty Meczów\n1899 Hoffenheim - Bayer Leverkusen 12.04.2021 20:30\n1899 Hoffenheim - Bayer Leverkusen stream online na żywo, który rozpocznie się 12.04.2021 20:30. Mecz 1899 Hoffenheim - Bayer Leverkusen można za darmo obejrzeć na stronie Fortuna i STS. Darmowe mecze online 1899 Hoffenheim - Bayer Leverkusen z kategorii Liga Niemiecka.\nW dniu 12.04.2021 20:30 odbył się mecz między 1899 Hoffenheim i Bayer Leverkusen. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Festiwal Transatlantyk: podsumowanie | Głos Wielkopolski\nJacek Sobczyński, Marek Zaradniak 15.08.2011 Zaktualizowano 18.08.2011\nMatthijs Kleboom, zwycięzca konkursu dla młodych kompozytorów na Transatlantyku Fot. Paweł Miecznik\nTo dobra wiadomość - mamy w Poznaniu kolejny festiwal filmowy na wysokim poziomie. Transatlantyk był przez miesiące wielką zagadką, teraz zagadką jest raczej, czy jego włodarzom uda się w przyszłym roku utrzymać jakość imprezy. My trzymamy kciuki.\nJeszcze kilka tygodni temu nikt nie widział, jak ten festiwal będzie faktycznie wyglądać. Pytań było więcej, ale jedno szczególnie cisnęło się na usta: dla kogo Jan A. P. Kaczmarek chce robić Trans-atlantyk? Czy ma to być wydarzenie dla sympatyków kina stricte niszowego, czy może fanów masowej rozrywki w dobrym smaku, czy swoją ofertą zainteresuje tylko poznaniaków, czy może uda mu się przyciągnąć do stolicy Wielkopolski fanów kina z innych miast?\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Poznań: Triumfatorzy festiwalu Transatlantyk\n- 34 tysiące - tyle osób obejrzało filmy i koncerty na naszej imprezie. To liczba, która cieszy, ale jeszcze bardziej jesteśmy zadowoleni z liczby uczestników warsztatów, których w tym roku było 2160 - mówił podczas gali zamknięcia festiwalu Jan A. P. Kaczmarek. Tak, te liczby faktycznie cieszą. Tak samo, jak tłumy widzów nawet na wczesnych, przedpołudniowych pokazach, dobra organizacja debiutującego przecież festiwalu czy same filmy. Te ostatnie zresztą najbardziej.\nKaczmarkowi udało się znaleźć niszę na polskim rynku festiwalowym kompletnie niezagospodarowaną. Tegoroczny Transatlantyk wypełniły filmy, zawieszone między głównym, komercyjnym obiegiem a ambitnym kinem dla koneserów. Takie filmy jak "Poliss", "Four Lions" czy "Nawet deszcz" zaciekawią i obżartego popcornem bywalca multipleksów, i sympatyka Bergmana czy Felliniego.\nBardzo dobrze wypadły sekcje dokumentalne, portretujące globalne przemiany społeczno-popkulturowe (cichym faworytem wśród dokumentów okazał się obraz "Detroit. Dzikie Miasto"). Sam Jan A. P. Kaczmarek szczególnie cieszy się z dobrego przyjęcia kina kulinarnego i już deklaruje, że za rok ta sekcja będzie poszerzona o jeden dzień. I wreszcie rewelacja imprezy - wieczorne pokazy kina klasy B w poznańskiej Muzie, owacyjnie przyjęte przez wygłodniałą naprawdę złego kina publikę. Tej perełki nie można usunąć z przyszłorocznego programu, zwłaszcza że nadzorujący cykl Jacek Rokosz przyznał, iż ma w swojej filmotece setki "dzieł", którymi chciałby podzielić się z widzami.\nPodczas gali zamknięcia Kaczmarek ogłosił, że miasto jest zadowolone z pierwszej edycji imprezy i ma zamiar finansować ją nadal (włącznie z warsztatami filmowymi).\n- 5,5 miliona złotych - tyle w przybliżeniu kosztował tegoroczny Transatlantyk. Moim marzeniem jest festiwal za 13 milionów, wtedy mógłbym zaprosić Chicago Symphony Orchestra czy Boston Symph-ony Orchestra oraz zamawiać na festiwal prace u słynnych kompozytorów. W przyszłym roku rozbudujemy sekcję muzyczną, a w trzecim roku chcemy zrealizować film według scenariusza powstałego na warsztatach - zapowiada główny sternik Transatlantyku.\nUdał się także konkurs dla młodych kompozytorów, którego zwycięzcą był Holender Matthijs Kleboom.\n- Konkurs powinien posiadać jury złożone z wybitnych przedstawicieli różnych zawodów filmowych i muzycznych, a tak właśnie było. Mieliśmy trzech kompozytorów i dwóch producentów - podkreślił Kaczmarek.\nBrakowało tylko tłumów widzów spoza Poznania, ale póki co należy wziąć poprawkę, że Transatlantyk wyruszył w filmowy rejs dopiero po raz pierwszy. Terminarzowo zawieszony między dwiema kultowymi ostojami kina artystycznego (festiwalami filmowymi Nowe Horyzonty i Dwa Brzegi), niestroniący od kina masowego Transatlantyk ma szanse przyciągnąć kinomanów swoją odmiennością. Bo wiatr w żagle już złapał.\nMateriał oryginalny: Festiwal Transatlantyk: podsumowanie - Głos Wielkopolski\nNetflix chce wyważyć bramy Hollywood\npolandrock 2019 orga...\n"Chyba przyszedł czas, aby Festiwal Pol’and’Rock mógł być niesiony już nie przez nas! My chętnie zaczęlibyśmy coś od samego początku!" - napisał na swoim facebooku Jurek Owsiak. Prezes fundacji WOŚP sugeruje, żeby organizacją PolAndRock Festivalu 2019 zajęło się miasto. - Nic o t...


Akt oskarżenia przeciwko 3 cyberprzestępcom trafił do sądu | ForexRev.pl®\nStrona Główna > Newsy > Akt oskarżenia przeciwko 3 cyberprzestępcom trafił do sądu\nAkt oskarżenia przeciwko 3 cyberprzestępcom trafił do sądu\nProkuratora Krajowa poinformowała, że pod koniec ubiegłego miesiąca Prokuratura Regionalna w Białymstoku skierowała do Sądu Okręgowego w Białymstoku akt oskarżenia przeciwko trzem mężczyznom oskarżonym o włamania na internetowe rachunki bankowe, kradzież środków zgromadzonych na tych rachunkach, wyłudzenia kredytów oraz pranie pieniędzy.\nŚledczy ustalili, że w okresie od jesieni 2014 do lipca 2015 przestępcy na terenie całego kraju wykorzystywali oprogramowanie szpiegujące, aby uzyskać zdalny dostęp do komputerów osób pokrzywdzonych. Ich schemat działania był typowy dla takich przypadków. Wysyłali wiadomości e-mail z załącznikami w postaci faktur oraz oficjalnych pism wzywających do uregulowania rzekomego zadłużenia. Adresat po otwarciu załącznika nieświadomie uruchamiał instalację złośliwego oprogramowania. Sprawcy uzyskiwali wówczas dostęp do haseł i danych osobowych właścicieli rachunków.\nPrzestępcy w niektórych przypadkach infekowali system komputerowy programem typu „ClipBanker”, który w przypadku realizacji przelewów zawyżał kwoty i podmieniał numery docelowych rachunków bankowych powodując przesłanie pieniędzy na ich konta. Przestępcy wykorzystywali przejęte konta także do składania wniosków o kredyty i pożyczki, które następnie transferowali na giełdy kryptowalutowe lub rachunki bankowe.\n230 osób poszkodowanych przez hakerów\nNa podstawie ustaleń śledczych prokuratura postawiła zarzuty dwóm głównym organizatorom procederu oraz osobie z nimi współpracującej. Zarzuty dotyczą kradzieży pieniędzy na szkodę 230 osób oraz wyłudzenia środków z kredytów i pożyczek bankowych na łączną kwotę ponad 1 mln 660 tys. PLN oraz prania pieniędzy. Na różnych etapach śledztwa prokuratura zablokowała szereg rachunków bankowych należących do oskarżonych i zwróciła pokrzywdzonym blisko 500 tys. PLN.\nŚledczy ustalili również, że dwaj oskarżeni łamali zabezpieczenia systemów informatycznych instytucji państwowych i uzyskiwali elektroniczne wersje oficjalnych dokumentów, które następnie umieszczali w sieci internetowej Darknet na specjalnych stronach, gdzie hakerzy porównywali swoje umiejętności. Oskarżonym grozi kara pozbawienia wolności do lat 10.


Kwidzyn: Hubert K. trafił już do aresztu śledczego | Dziennik Bałtycki\nKwidzyn: Hubert K.…\nKwidzyn: Hubert K. trafił już do aresztu śledczego\nArkadiusz Kosiński 14 lipca 2011, 22:30\nNastoletni Hubert K., podejrzany o zabójstwo swojej rówieśnicy i byłej dziewczyny Nikoli, złożył już pierwsze wyjaśnienia w całej sprawie.\n- To, jak na razie, bardzo mgliste zeznania. Podejrzany twierdzi, że pamięta wszystko, co wydarzyło się przed i po, lecz samego faktu zabójstwa już nie - mówi Piotr Jankowski, szef kwidzyńskiej Prokuratury Rejonowej.\nDokładny przebieg całego zdarzenia wyjaśniony zostanie w toku prowadzonego postępowania, a to, czy luka w pamięci podejrzanego nie jest udawana, ocenią przeprowadzone już niedługo przez biegłego sądowe badania psychiatryczne.\nJak się okazuje, wbrew pierwszy komunikatom, które docierały krótko po cały zdarzeniu, nastolatkowie nie byli ze sobą mocno skłóceni.\n- Przyznał, że byli w konflikcie, ale jedynie drobnym - wyjaśnia prokurator.\nK. powiedział również, że po całym zajściu wrócił na miejsce zbrodni, by pomóc swojej ofierze.\nŚledczy wciąż szukają narzędzia zbrodni, które oprawca wyrzucił w pobliżu miejsca, w którym zamordował nastolatkę. Teren jest jednak bardzo rozległy i jak zaznacza prokuratura poszukiwania są bardzo żmudne i trzeba się uzbroić w cierpliwość.\nJest już także decyzja w sprawie tymczasowego aresztowania podejrzanego.\n- Sąd przychylił się do naszego wniosku i zastosował środek zapobiegawczy w postaci 3-miesięcznego aresztu - mówi prokurator rejonowy.\nZgodnie z przypuszczeniami Hubert K. trafił już do specjalnego aresztu śledczego z oddziałem szpitalnym w Bydgoszczy, gdzie wciąż będzie pozostawał pod opieką lekarską.\nNadal trudno określić dokładne motywy działania oprawcy. Najbardziej prawdopodobną hipotezą jest wzburzenie emocjonalne wynikające z rozstania z ukochaną.\n- Nieszczęśliwa miłość może rodzić silne emocje i przeżycia - mówi psycholog Agnieszka Maślanka z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Kwidzynie.\nNie bez znaczenia może być także to, że jeszcze tego samego dnia kilka godzin wcześniej, Hubert na swoim profilu jednego z portali społecznościowych umieścił piosenkę, której tekst wyraźnie nawiązuje do zbrodni.\n- W tym przypadku sprawa wymaga wnikliwego zbadania. To, czy muzyka może wpłynąć na zachowanie człowieka, niewątpliwie zależy od jego indywidualnych cech osobowościowych - wyjaśnia psycholog Maślanka.\nNiezwykle istotne jest teraz zajrzenie w głąb psychiki Huberta. Sprawdzenie, czy chwilowa niepoczytalność to tylko sprytnie obrana linia obrony, czy rzeczywiste problemy osobowościowe. Jak twierdzą znajomi, K. nigdy wcześniej nie miał problemów emocjonalnych.\nPLUS Możliwe zażalenie na areszt zabójcy prezydenta Adamowicza. Śledczy badają jego plan i motyw\nGdy Stefan W. dowiedział się o śmierci Pawła Adamowicza, nie zareagował w żaden sposób. 27-latek w najbliższym czasie ma być przebadany przez biegłych z zakresu...\n16 stycznia 2019, 5:00\nPaweł abramowicz zabójstwo\npaweł abramowicz smierć\nMiastko: Młodzież założyła koło Ruchu Palikota. Chcą legalizacji marihuany i religii poza szkołą 21\nOsiemnastolatkowie z Miastka chcą wyprowadzenia religii ze szkół i legalizacji marihuany. Ku rozgoryczeniu duchowieństwa i lokalnych prawicowych polityków...\n24 maja 2012, 8:40\nKwidzyn: Hubert K. przyznał się do zabójstwa Nikoli\nWedług wstępnych wyników sekcji zwłok 18-letniej Nikoli, zamordowanej w Kwidzynie przed kilkoma dniami, główną przyczyną śmierci był wstrząs krwotoczny....\n8 lipca 2011, 20:52\nzabójstwo 18 latki\nsekcja zwołok nikoli\nDo brutalnego morderstwa doszło około godz. 1 w nocy we wtorek w okolicach marketu Kaufland, 18-latka został pchnięta nożem aż 32 razy! Sprawcą jest...\n5 lipca 2011, 12:42


Naucz się gramatyki perskiej • Pobierz za darmo!\nNaucz się gramatyki perskiej!\nNaucz się gramatyki języka perskiego\nPrzedimek określony w języku perskim\nCzasowniki w języku perskim\nRzeczowniki liczby pojedynczej oraz mnogiej w języku perskim\nPrzymiotniki w języku perskim\nPerski odmiana czasownik (druga osoba liczba mnoga)\nCzasowniki w języku perskim odmieniają się dla każdej osoby. Odmiana składa się z końcówki umieszczonej w rdzeniu czasownika. Dla drugiej osoby liczby mnogej, czasowniki w języku perskim zazwyczaj używają końcówki '-id'. Warto zauważyć, że zaimki w języku perskim nie są używane z czasownikiem, z wyjątkiem podkreślenia. Oznacza to, że w przeciwieństwie do języka angielskiego, czasownik jest ogólnie używany bez zaimka.\nNaucz się gramatyki perskiej, naucz się podstawowych perskich słów i zwrotów.\nWarning: filemtime(): stat failed for /usr/www/users/w6wehfc9/course/cache/pl/learn_c2w9cGwmbGFuZz1wZXJza2kmaXRlbWlkPTg=.html in /usr/www/users/w6wehfc9/course/functions/a-site2020.php on line 1842


JEŻ : KRZYSTKOWICE-FABRYKA MATERIAŁÓW WYBUCHOWYCH\nDAG - Alfred Nobel Dynamit Fabrik - oddział Krzystkowice, znana również pod nazwą Alfred Nobel Dynamit Aktien-Gesellschaft.\n(obiekt w całości jest bardzo niebezpieczny i poruszanie się po terenie fabryki dozwolone jest wyłącznie po drogach, bez wchodzenia do poszczególnych budowli i urządzeń !)\nByłem tam dwa razy. To co prawda za mało, żeby zobaczyć wszystko ale wystarczy aby wyrobić sobie własne zdanie o tym obiekcie przemysłowym. Zwiedzanie całego kompleksu staje się po pewnym czasie dość monotonne. Dzieje się tak z powodu powtarzalności ciągów technologicznych i zapewne procesów produkcyjnych. Mimo to uważam, że cały kompleks przemysłowy DAG w Krzystkowicach należy do najciekawszych, a zarazem do najbardziej zdewastowanych obiektów tego typu w Polsce. I właśnie ta przerażająca dewastacja czyni go znacznie mniej atrakcyjnym niż na to zasługuje. Trudno jest dziś powiedzieć jak można było dopuścić do takiego spustoszenia dawnej fabryki. Z pewnością przyczynili się do tego i sami Niemcy wywożąc najbardziej zaawansowane urządzenia i Rosjanie wywożąc całe pozostałe ciągi technologiczne, maszyny, silniki i urządzenia chemiczne, wojskowe, tajne i mniej tajne. Po nich przyszli złomiarze - dewastatorzy nie mniej szkodliwi jak ci pierwsi...\nŻyją jeszcze świadkowie tamtych wydarzeń - jak wspomina jedna z więźniarek tutejszego obozu pracy "na krótko przed nadejściem frontu wschodniego Niemcy rozpoczęli demontaż niektórych urządzeń fabrycznych i ich wywożenie w głąb Rzeszy. Można domniemywać, że Niemcy zdemontowali najbardziej unikatowe instalacje i urządzenia, a resztą zadowolili się Rosjanie, którzy mieli cztery miesiące na demontaż, zanim w okolicach Nowogrodu Bobrzańskiego pojawili się polscy kolejarze. W dużych halach produkcyjnych, elektrowniach, stacjach transformatorowych i innych obiektach nie było już żadnych maszyn. Pozostały tylko miejsca ich zamocowania. Pozostało też rurowanie, głównie z tworzyw sztucznych w kolorach: czerwonym, brązowym i gdzieniegdzie mleczno-białym, a także dość dużo małych silników elektrycznych, zamontowanych na rurowaniu, bądź tuż obok. Już wtedy, latem i jesienią 1945 roku, na teren poniemieckiego kombinatu chemicznego zapuszczali się szabrownicy, najczęściej z Warszawy lub Łodzi. Przy fabrycznych bramach wystawiono więc posterunki Służby Ochrony Kolei, ale nie na wiele to się zdało. Czego nie wywieźli stąd Niemcy, Rosjanie i szabrownicy, zainteresowali się tym kolejarze, demontując urządzenia i obiekty..."\nCzy było tak na pewno? Trudno powiedzieć. Ale niektóre źródła podają, że jednak Polacy w 1946 roku zdołali jeszcze sporo urządzeń zdemontować i powywozić do uruchomianych fabryk - Rokita Brzeg Dolny, Boruta Zgierz, Blachownia Kędzierzyn, a także do Poznania, Warszawy, Lublina i Zamościa. Jeśli tak rzeczywiście było (szkoda, że tak mało materiałów jest dostępnych), to dobrze to świadczy o ówczesnych decydentach, bo przecież cały kraj mieliśmy w ruinie i każde urządzenie czy maszyna ocalałe z wojny miało swoją wartość. Dziś, po upływie 70 lat od tamtych dni pozostały już tylko same betonowe konstrukcje, szkielety i ruiny. Wokół zarasta las i powoli wchłania te opustoszałe elementy. Ale nie łudźmy się, że drzewa skutecznie pochłoną te betonowe szkielety. Będą one straszyły kolejne pokolenia i przypominały o nazistowskim śnie o potędze...\nMapka pokazuje rozmieszczenie najważniejszych obiektów w terenie na tle istniejących dróg i ciągów komunikacyjnych. Przy drodze zaznaczono parking samochodowy, z którego wygodnie jest ruszyć na zwiedzanie fabryki\nOngiś budynki administracyjne, wartownie i biura przepustek - dziś tylko szkielety i kompletne ruiny\nBetonowe cegły na cementowej zaprawie, która okazała się trwalsza od elementów, które spajała\nOrientacyjna mapka terenu dawnej fabryki. Wydawca: Urząd Miejski w Nowogrodzie Bobrzańskim. Autorzy opracowania: T. Grotkiewicz, P. Wawryk\nWzbudzają największe zainteresowanie i wywołują wiele emocji. Niepotrzebnie. Wprawdzie ich konstrukcja i gabaryty nie są powszechnie spotykane, a raczej nowatorskie, to jednak wystarczy trochę podstawowej wiedzy technicznej, w połączeniu ze zdrowym rozsądkiem, aby zastąpić bujną wyobraźnię bardziej konkretnymi rozwiązaniami. Rozumiem, że dla naszych rodaków, przybyłych tu po wojnie z zapadłych terenów na wschodzie, te konstrukcje mogły wydawać się " nie z tego świata", a ich przeznaczenie niemalże kosmiczne. Ale dziś mamy wyedukowaną młodzież, której nie omami już wielkogabarytowa bryła betonu...\nNadal jednak otwartym pozostaje pytanie o przeznaczenie owych zbiorników. najprawdopodobniej magazynowano w ich wnętrzach jakieś płynne materiały łatwopalne. Jeśli tak, to musiały tam być ustawione cysterny metalowe. Zakład zużywał na potrzeby technologiczne ogromne ilości metanolu. Gdzieś musiał być magazynowany. Prawdopodobnie właśnie tu, w tych silosach. Metanol jest alkoholem. Pali się łatwo, a jego pary są wybuchowe. W silosach był bezpieczny. Ponadto wnętrza były chłodne, zbiorniki latem nie nagrzewały się. Bardzo lekka, nie zachowana, zapewne ażurowa, konstrukcja dachu dodatkowo utwierdza mnie w tym przekonaniu.\nJest ich pięć. Pięć samotnych pagórków mieszczących w środku przedziwne betonowe silosy. Z zewnątrz można się tylko domyślać ich wewnętrznego kształtu. Widać bardzo przemyślaną konstrukcję, o doskonale dobranych parametrach. To, co było w ich wnętrzu mogło być tam bezpieczne. Zresztą gdyby było inaczej, to byłoby to do dziś widoczne w postaci wyrw i dziur po eksplozjach\nDo kazdego ze zbiorników wiodło takie samo wejście. Poniżej drogi transportowej podchodzącej pod samo wejście, biegł jeszcze kanał technologiczny - dziś doskonale widoczny z powodu braku podłogi. Zawsze z prawej strony bramy budowano pomieszczenia pomp. Sądząc po wielkości pomieszczeń i fundamentów instalowano tam dwa rodzaje pomp. Pompa duża, być może główna, zasilana była rurociągami o średnicy ponad 200-250 mm. W osobnym pomieszczeniu stała dużo mniejsza pompa - być może pomocnicza np do odsączania ścieków\nWnętrza silosów robią i dziś wrażenie, choć przyroda zagospodarowuje teren metr po metrze i łagodzi nieco surowy charakter budowli\nAż dziw bierze ile to trudu i mozołu kosztowało wyszabrowanie wszystkiego, co nie z betonu, z wnętrza każdego z silosów\nNiektóre z silosów są z zewnątrz starannie obłożone piaskiem, inne zaś pozostawiono jakby niedosypane. Nie wiadomo, czy nie ukończono prac zabezpieczających, czy tez uznano je za zbędne ze względu na przeznaczenie danego silosu. A może zostały odkopane po wojnie przez poszukiwaczy "pociągów i komnat" ?\nDziś wyglądają tajemniczo ale to tylko fabryka chemikaliów wybuchowych i wszystko co wyglada tajemniczo służyło technologii produkcji. Nic ponadto.\nCiąg komunikacyjny do wnętrza zbiornika. Widać dość głęboki kanał ściekowy? Króćce rurociągów transmisyjnych do pomp. Dolne części otworów drzwiowych zostały sztucznie wybite (poszerzone) jakby po to, aby tędy wydobyć jakieś elementy o gabarytach przekracających światło otworu\nPozostawione do dziś gołe ściany betonowe niewiele mówią o pierwotnym wyglądzie wnętrza silosu. Cokolwiek jednak w nich przechowywano (najprawdopodobniej alkohol metylowy), musiało to być w zbiornikach, cysternach bądź pojemnikach - bez kontaktu z betonowymi ścianami silosu. Do tego należy jeszcze uwzględnić niezbędną wentylację o obiegu - być może - tylko grawitacyjnym lub (prawdopodobniej) wymuszonym\nDobrze widoczne pomieszczenia pomp\nGórne krawędzie silosów są tak skonstruowane aby łatow było na nich wesprzeć ażurową konstrukcję dachu. Prawdopodobnie drewnianą. Taka lekka konstrukcja przykrywająca silos nie stanowiła żadnej przeszkody w razie nagłego rozszczelnienia czynnika czy nawet eksplozji\nDobrze widoczne wybite poszerzenie dolnej części światła bramy\nW sąsiedztwie pięciu silosów stoi jeszcze jedno wzgórze, również sztucznie usypane. Ale jego wnętrze jest niedostępne. Zamiast kolejnego silosu zasypano w nim jakieś betonowe pomieszczenie (lub pomieszczenia), w niczym nie przypominające pozostałych. Tuż obok znajduje się budynek pompowni. Każdy z pięciu silosów miał swoją własną pompownię. Ta jest dużo większa i chyba była przynależna do tego wzgórza z betonowym wnętrzem. Na szczycie wzgórza odkryte są dwa prostokątne otwory prowadzące do wnętrza betonowego zbiornika. Nie miałem ze sobą źródła światła na tyle silnego, żeby oświetlić całe wnętrze o zobaczyć jak ono wygląda. Niektóre źródła sugerują, że mógł tam być przechowywany olej napędowy.\nPagórek opodal silosów kryjący wewnątrz betonową konstrukcję nieznanego kształtu ani przeznaczenia\nBudynek pompowni przy wyżej wspomnianym pagórku\nStanowiska agregatów pompa-silnik. Jest ich pięć, a więc tyle ile jest silosów\nNa wierzchołku pagórka dwa otwory prowadzące do wnętrza betonowej konstrukcji\nKrótka historia budowy fabryki DAG - głównie na postawie materiałów ze strony:\nKanał do rzeki Bóbr w sąsiedztwie zakładu wybudowano pomiędzy 1934 i 1937. W kwietniu 1940 roku rozpoczęła się budowa fabryki, od położenia systemu rur ciśnieniowych. W tymże roku wybudowano dwa obozy na 1000 ludzi ( Waldlager –blisko fabryki) i 500 ludzi ( Bahndammlager-bliżej miasta koło torów kolei ). Później obóz składał się z jedenastu sukcesywnie organizowanych podobozów. Przebywali w nich Polacy, Czesi, Belgowie, Francuzi, Holendrzy, obywatele ówczesnej Jugosławii, Żydzi, a przez pewien czas także jeńcy wojenni, których zakwaterowano w oddzielnych barakach. Przeciętnie w obozie przebywało 20.000 osób, z czego jedną czwartą stanowili Polacy. Gdy doda się personel niemiecki z rodzinami oraz wartowników, ówczesny Christianstadt był sporej wielkości miastem, gdzie niemal wszyscy pracowali przy budowie kombinatu chemicznego DAG-Alfred Nobel-Dynamit Aktien Gesellschaft, należącego do koncernu IG Farben. Produkcja rozpoczęła się w 1942 roku. Zakład jest wybudowany na powierzchni, nie pod ziemią. Tylko bunkier amunicyjny jest zagrzebany w ziemi. W Forst-Scheuno tylko chemikalia były trzymane w podziemnej suterenie i laboratorium było pod ziemią. Tam systematycznie testowano jakość prochu. Ta informacja skutecznie obala wszelkie mity o rozległej podziemnej infrastrukturze fabryki. Domniemane podziemia istnieją jedynie w wyobraźni co niektórych szperaczy. Prawda jest taka, że zupełnie bez sensu byłoby umieszczanie po ziemią produkcji chemikaliów i materiałów wybuchowych, których technologia i względy bezpieczeństwa wymagają otwartej przestrzeni i ciągłej wentylacji...\nW 1939 roku przekazano do Christianstadt ( poprzednio planowana była w innym miejscu ) instalację do produkcji heksogenu – nazywanego „SH salz „od nazwiska chemika dra Waltera Schnurra, który metodę opracował w skali technicznej w 1937-38 i który pracował potem w Christianstadt. Od połowy 1943 do października 44 był zastępcą kierownika a faktycznie kierownikiem zakładu.\nFabryka w Christianstadt została wielką wytwórnią, produkującą heksogen z jednostką napełniania pocisków, produkcji nitroguanidyny, saletry i zatężania kwasu azotowego. Zakład na pełnym obciążeniu miał zatrudniać 3500 ludzi. Koszty zakładu szacowano na 200 mln marek na początku wojny i 420 mln marek na końcu wojny. Planowano wykonanie 800 budynków, w tym na instalacje zatężania kwasu azotowego, do odpędzania kwasu azotowego ze zużytej nitrozy. Do napełniania bomb i granatów potrzebne były budynki do przyjmowania pustych pocisków, ich składowania, podgrzewania, zalewania materiałem wybuchowym, chłodzenia, obróbki końcowej, pakowania. Konieczne były także budynki warsztatów, biur, magazynów, przebieralni, pryszniców, umywalni i kuchni, tak jak w innych zakładach. Budynki budowano metodą szkieletową - dziś doskonale widoczną w terenie. Solidny szkielet z żelbetu i lekkie mocno przeszklone ściany z cegły, które w razie eksplozji szybko rozprężały czynnik wybuchający, a same ulegały zniszczeniu, co zapobiegało całkowitemu zniszczeniu budynku oraz zainstalowanych w nim urządzeń. Instalacje były budowane tak, aby wybuch nie mógł przenieść się z budynku do budynku. Takie założenie wyklucza również infrastrukturę podziemną. Zakład nigdy nie był bombardowany, co tłumaczy się tym, że "Sprengchemie Berlin ze swoim zakładem Forst-Scheuno i jeszcze większym zakładem w Christianstadt nad Bobrem należą do grupy koncernu Nobel, który był córką IG Farben, w której był zaangażowany amerykański kapitał. To może łatwo wyjaśnić, dlaczego oba zakłady nigdy nie były podczas całej wojny bombardowane mimo wielu nalotów anglo-amerykańskich".\nBUDOWLE PRZEMYSŁOWE PRODUKTÓW CHEMICZNYCH\nFabryka w Christianstadt była bardzo duża, zajmowała obszar 5.2 x 4.7 km = 24.4 km2 = 2440 ha i była większa niż bliźniacza fabryka w Bydgoszczy. Płot zakładu miał 17 km długości i 18 wież strażniczych. Było połączenie kolejowe z własnym dworcem , wszystkie surowce dowożono koleją, więźniarki jeździły do pracy pociągiem. Trudno to sobie wyobrazić dziś, oglądając same ruiny...\nJak każda fabryka chemiczna, tak i ta w Krzystkowicach, zużywała ogromne ilości wody i posiadała własne (rozbudowane) ujęcia wody z Bobru. Ponadto, wodę pobierano także z rozrzuconych na terenie kombinatu studni głębinowych.\nTe dziwne betonowe klocki poukładane jak na placu zabaw przez dzieci, to podstawy pod cysterny z materiałami płynnymi ułożonymi horyzontalnie. I dziś można zobaczyć podobne konstrukcje wsporcze pod zbiorniki z gazem płynnym, ropą czy benzyną\nFabryczne budynki produkcyjne. Jest ich wiele. Wygladaja podobnie ale to mylne stwierdzenie. Kiedy im się przyjrzeć bliżej, każdy z nich ma nieco inne układy stanowisk i pewnie inne były ich przeznaczenia. Jedynie główna konstrukcja szkieletów budynków była podobna. A że do dziś pozostały same szkielety, przeto zwiedzającym wydają się takie same\nZ dalszej perspektywy ten budynek jak i kilka innych przypominają ośrodki wczasowe w nadmorskich leśnych ustroniach. Są nawet nazywane hotelowcami.Pozory jednak mylą ... Były one przeznaczone do nitracji celulozy\nNiżej i wyżej betonowe stanowiska wsporcze dla zbiorników cystern ustwionych wertykalnie Rozcięcia o poszerzenia otworów służyły jednocześnie jako osłony zasuw i zaworów spustowych z cystern\nTypowe hale produkcyjne.\nMasywne filary dźwigają równie masywne stropy. Na tym jednak koniec. Wszystkie inne ściany i przegrody są już delikatne, niemal ażurowe. Duża ilość przeszkleń zapewniała szybkie wyprowadzenie gazów w razie eksplozji i stosunkowo małe straty w trzonie konstrukcji\nOtwory technologiczne na pionowe cysterny z chemikaliami\nW pomieszczeniu powyżej leżała duża cysterna. Krawędzie kołysek po jednej stronie wybito prawdopodobnie w celu zdemontowania zbiornika bez użycia dźwigu\nWarto zwrócić uwagę na potężne filary podpierające strop mające na celu odciążenie konstrukcji. Pomiędzy filarami cokoły pod pionowe cysterny\nZakład był głównym ośrodkiem produkcji heksogenu w III Rzeszy. Od 1942 do 1944 roku zakład wytworzył 40546 ton heksogenu, co stanowiło więcej niż 60% całości produkcji w Niemczech. Technologię heksogenu opracowano w IG jako alternatywę dla TNT ( jest silniejszy od trotylu ), z uwagi na ograniczoną produkcję toluenu. Surowcami do jego produkcji były całkowicie syntetyczne metanol i amoniak. Był używany do napełniania granatów czołgowych. ( Niemcy w czasie wojny produkowali 7 000 ton heksogenu miesięcznie ).Heksogen był używany:\n-jako wojskowy materiał wybuchowy,\n-jako zamiennik TNT ( heksal- 80% heksogen i 20% pył aluminiowy ),\n-w lontach wybuchowych\n-w amunicji saperskiej,\n-w pociskach specjalnych\n-w bombach specjalnych\n-do napełniania bomb 50 kG i bomb 500 kG.\n-jako komponent do paliwa rakietowego np. V2-(1800 kg). Heksogen i nitroceluloza były stosowane jako komponenty.\nZ kolei nitroceluloza jest żółto-białą masą, nierozpuszczalną w wodzie i palną. Niżej nitrowana celuloza daje kolodium, celuloid, lakiery, żelatynę wybuchową. Wyżej nitrowana jest surowcem do produkcji bawełny strzelniczej, prochu bezdymnego, materiałów wybuchowych. Nie stanowi produktu gotowego i była dostarczana do innego zakładu produkującego proch ( Forst-Scheuno). Fabryka w Christianstadt rozpoczęła produkcję nitrocelulozy w ostatnim kwartale 1941, przy pełnym obciążeniu produkcja dawała 1200 ton/ miesiąc. Przy jej wytwarzaniu pracowało 400 mężczyzn z Rosji, Hiszpanii i Włoch , Francji i innych krajów.Budynki produkcyjne były wszystkie nadziemne i nadziemnymi rurociągami stopiony materiał wybuchowy był tłoczony do stacji napełniania. Produkcja pracowała na 3 zmiany.Produkcja pełną parą rozpoczęła się w 42 roku. W części „Ulme-wiąz” wytwarzano nitrocelulozę i nitroguanidynę. W części o kryptonimie „Ruster-wiąz” produkowano nitroguadyninę i heksogen metodą Schnurra ( SH-salz) a także przygotowywano kwasy do nitrowania. Nitroguanidyna jest składnikiem prochów bezdymnych, materiałów wybuchowych i komponentem paliw rakietowych. Jej produkcja w zakładzie rozpoczęła się w pierwszym kwartale 42 i miesięczna produkcja wynosiła 1000 ton, zakład wytwarzał połowę niemieckiej produkcji nitroguanidyny.\nWarto chwilę uwagi poświęcić tym ciekawym i pięknym zjawiskom pseudokrasowym występującym tu i ówdzie w opuszczonych budowlach betonowych. Geneza powstawania tych nacieków jest identyczna jak w jaskiniach krasowych. Odmienna jest jedynie struktura wyjściowa - sztuczny beton zamiast naturalnej skały wapiennej.\nPoprzez pęknięcia i szczeliny w ścianach i stropach betonu przenika woda. Tutaj głównie deszczowa i z topniejącego śniegu. Rozpuszcza ona zawarty w cemencie węglan wapnia i wytrąca w innych miejscach, tworząc typowe dla krasu jaskiniowego nacieki. Są to najczęściej formy stalaktytowe lub słabo rozwinięte draperie ale bywają tez stalagmity w spągu hal, czy korytarzy\nJeśli uważnie się przyjrzeć stropom budowli, to znajdzie się całkiem sporo takich cudeniek\nNo całkiem jak w jaskini\nIm grubszą warstwę betonu pokonuje woda, tym więcej zawiera w sobie rozpuszczonego węglanu wapnia. Wówczas osadza jednocześnie wiele stalaktytów\nI kolejne obiekty:\nKolejny "szkieletor" zdradza nam charakter produkcji.\nPo obu stronach budynków, na dwóch kondygnacjach umieszczono na całej długości balkony oraz zewnętrzne ciągi komunikacyjne. Służyły one błyskawicznej ewakuacji poszczególnych kondygnacji w razie skażenia atmosfery w budynku chemikaliami lub zagrożenia wybuchem. Dachy budynków były płaskie i korytkowe, wypełnione glebą do grubości 1 m. Posadzony w nich las doskonale maskował budynki oglądane z wysokości\nNa zewnątrz tych budynków ustawione były w pozycji pionowej (cokoły betonowe) ogromne zbiorniki zawierające komponenty do produkcji - kwasy azotowy i siarkowy. Samą celulozę dostarczano do budynków w postaci bibuły\nBalkony ewakuacyjne wyżej i otwory technologiczne poniżej\nPrawdopodobnie był to budynek mieszania kwasów i roztworów\nStudzienka rewizyjna i wejście do schronu - poniżej\nWody ściekowe po ich neutralizacji zrzucano do Bobru na północ od miasta. Sieć kanałów ściekowych składała się z kamionkowych rur o średnicy 20 cm do 1m, z płaszczem betonowym, prowadzących do kolektorów. Studzienki rewizyjne (rzeczywiście wszędzie ich pełno) rozmieszczono co 50 60 m i służyły do kontroli i czyszczenia. Były osobne sieci na wody neutralne, kierowane wprost do kolektora zrzutowego i wody kwaśne, kierowane do neutralizatora. Zakład mógł zrzucać do Bobru na godzinę do 5000 m3 wód neutralnych, 2500 m3 wody zneutralizowanej i 3000 m3 wody chłodniczej. Ścieki kwaśne mogły zawierać 1% kwasu azotowego i 2% kwasu siarkowego. Ścieki z części Ruster zawierały ponadto ślady metanolu, formaldehydu i amoniaku. Ścieki pochodzące z produkcji nitrocelulozy były po oczyszczeniu zawracane do fabryki, tak, że w wodzie odlotowej nie było zawiesin. Układ neutralizacyjny składał się z basenu z mieszaniem do wyrównywania stężenia, klarownika, rząpia zbiorczego z rynną mieszającą, budynku filtrów i mleczka kredowego, głównego kolektora, rząpia kontrolnego, rząpia czyszczącego i kanału zrzutowego. Wody zawierające fenole były wstępnie podczyszczane w trzech budynkach i kierowane do zakładu neutralizacji. Najgorszym odpadem powstającym przy tej produkcji był szlam kredowy z zakładu neutralizacji. W innych zakładach był deponowany w pobliżu. Metoda składowania tego odpadu w zakładzie Christianstadt nie jest znana. Prawdopodobne jest przyjęcia założenia, że gdzieś w zakładzie jest składowisko tego osadu, które zagraża czystości wód gruntowych do dzisiaj. Wiele zakładów zrzucało ścieki wprost do Odry, bo była i tak martwa. Pod koniec wojny wprost do Odry w Dyhernfurcie wypompowano cały zapas tabunu, żeby się nie dostał w ręce rosyjskie. Ze ścieków kuchennych i z garaży były oddzielane tłuszcze i oleje. Toalety i umywalnie miały osadniki-klarowniki, ich przelewy były kierowane do kanału. Woda do produkcji była pobierana z Bobru na południe od miasta, była czyszczona i filtrowana, ale nie miała jakości wody pitnej. Zakład wody przemysłowej wybudowano 2 km powyżej Christianstadt w postaci 2 instalacji, odległych o 700 m. Zapotrzebowanie fabryki na wodę było 7750 m3/h i 186 000 m3 na dobę. Z ujęć głębinowych uzyskiwano 500m3/h. W zakładzie wytwarzano energię elektryczną, parę i gaz. Siłownia była opalana węglem, zapotrzebowanie na węgiel nie jest znane, wodę czerpano z Bobru.\nJeszcze jeden "szkieletor", czy jak wolą inni "hotelowiec" ale wewnątrz każdy z nich różni się od pozostałych\nFundamenty stojaków pod cysterny układane w poziomie\nPrawdopodobnie wstępna oczyszczalnia ścieków poprodukcyjnych. Powyżej widoczny jest separator ścieków olejowych (tzw. łapacz), poniżej kanały obiegowe oczyszczalni.\nW całym kombinacie funkcjonowało kilka oczyszczalni ścieków. jedna główna i pomocnicze, przypisane do konkretnych budynków produkcyjnych. Oczyszczanie ścieków zapewniało lepsze zabezpieczenie fabryki przed jej wykryciem przez aliantów i chroniło przed skażeniem środowiska na wielką skalę. Na zdjęciach jedna z oczyszczalni pomocniczych. Połączenie z główną oczyszczalnią zapewniała cała sieć podziemnych rurociągów zaopatrzonych w studzienki rewizyjne\nWidoczne w betonowych kręgach przegrody miały za zadanie odseparowanie części zanieczyszczonych od wód technologicznych lub oddzielenie części oleistych zbierających się na powierzchni wody\nTzw. "kotły" - nazwa jest nieadekwatna. To budynki produkcyjne, w których poprzez zawirowania roztworów wodnych nitrocelulozy uzyskiwano oddzielenie nitrocelulozy od wody. Działanie podobne jak w cyklonach do separacji pyłów ze spalin.\nZbiorniki były starannie glazurowane\nW tych budynkach (kotłach) doszło do eksplozji. Dziwne, że we wszystkich tego typu. Zniszczeniu uległy ściany boczne i dachy. Widać jak pękały belki stropowe ze strunobetonu\nTo imponujący zespół obiektów. Właściwie były to dwie niezależne elektrownie. Położone obok siebie, a rozdzielone torami kolejowymi i placem składowym węgla. Było to paliwo zasilające oba zakłady. Rozmiary obydwu elektrowni były - jak na owe czasy - ogromne. Moc zainstalowana wszystkich turbogeneratorów musiała dorównywać lub nawet przekraczać moc elektrociepłowni wrocławskiej, zasilającej w energię elektryczną i w ciepło ówczesne miasto Breslau. W ruinach można jeszcze dostrzec stojany betonowe pod turbiny i generatory. Mogło być ich w sumie 4 + 2 w obu elektrowniach. Tyle też było kotłów parowych. Dziś trudno jest mi ocenić, czy zasilanie turbin parą odbywało się w systemie kolektorowym, czy też indywidualnie kocioł-turbozespół.\nZastosowane tu kotły były rusztowe, czyli miał węglowy podawany był rurami zsypowymi z zasobników przykotłowych bezpośrednio na ruszt poruszający się od zasobników węgla do środka paleniska. Można się spotkać z opisem, że były to kotły Lemonda. To bzdura. Lemond to francuska gazeta i nic więcej. A kotły parowe walczakowe były typu La Monta. Główną zaletą kotłów La Monta są ich niewielkie wymiary i stosunkowo niskie koszty budowy. Pracują na zasadzie wymuszonego obiegu wody zasilającej. Mogą również pracować jako kotły wodne zasilające sieć ciepłowniczą. Sądząc po gabarytach kotłowni, maszynowni i obiektów towarzyszących obie elektrownie produkowały zasadniczo energię elektryczną, a kondensat parowy za ostatnim stopniem turbiny schładzany był w wymiennikach podturbinowych, typu ciepłowniczego dając ciepłą wodę użytkową. Ponadto z upustów technologicznych poprzez stacje redukcyjne przekazywano część pary na potrzeby kombinatu. Tym sposobem uniknięto budowy chłodni kominowych kondensatu pary - co już z daleka zdradzałoby obecność w tym miejscu elektrowni. Obecnie trudno jest zlokalizować stacje transformatorowe poczynając od wyprowadzenia mocy z samej elektrowni. Ale stacje trafo to łakomy kąsek dla zdobywców łupów wojennych, więc pewnie jako jedne z pierwszych pojechały do kraju wyzwolicieli...\nBudynek główny elektrowni większej\nKotłownia widziana z poziomu zero metrów\nPoziom zero metrów kotłowni i pozostałości popiołów i żużla spod kotłów\nKotłownia poziom +8 metrów gdzie stały kotły rusztowe w liczbie 4 na poziomie posadzki widoczne leje zsypowe żużla spod rusztu. U góry widoczne leje zasypowe węgla - po dwa na kocioł. Tymi lejami poprzez rury zsypowe podawany był węgiel na ruchome ruszta\nŚciana zamykająca kotłownię na poziomie + 8 m. Za tą ścianą znajdowała się hala maszyn\nKotłownia, widok z poziomu zasobników przykotłowych węgla. Widoczne leje zsypowe żużla i popiołu podrusztowego\nLeje zasypowe zasobników węgla\nHala maszyn na poziomie + 8 m. Widoczne fundamenty - stojany na których spoczywały turbozespoły wytwarzające energię elektryczną. na każdy kocioł parowy jeden turbozespół\nJeszcze raz maszynownia ze stojanami pod turbozespoły: turbina parowa - generator\nPochylnia nawęglania. Tędy za pomocą przenośników (chyba taśmowych ewentualnie kubełkowych) podawano węgiel do zasobników przykotłowych\nGaleria nawęglania elektrowni. Tu przenośniki były opróżniane. Węgiel zrzucano do zasobników przykotłowych ( otworami w posadzce). Pod zasobnikami były leje zasypowe węgła widoczne na kotłowni na zdjęciach powyżej\nI ta sama galeria wiodąca w dół na plac odkładczy węgla\nBudynek główny kotłowni. Wielki okrągły otwór to było prawdopodobnie zasysanie powietrza do komór spalania kotłów\nKominy. Większa elektrownia miała dwa kominy murowane z cegły. Ta druga, mniejsza odprowadzała spaliny do kominów podobno teleskopowych. Ta informacja nie jest do końca wiarygodna. Kominy ceglane nawet w razie alarmu przeciwlotniczego i tak były doskonale widoczne, a opowieści o szybkim wygaszaniu kotłów rusztowych włożyć można między bajki....\nSilnie żrące ścieki fabryczne neutralizowano w kompleksie oczyszczalni. Wchodziły do niego dwa czterokomorowe baseny rozdzielone skomplikowanym systemem filtrów, separatorów i osadników, a do tego sieć kanałów oraz pomp. W filtrach wykorzystywano ziemię okrzemkową. Przez cały teren fabryki przechodzi kanał, do którego wpadają kolektory o średnicy 20-60 cm. Kanał, ukryty pod ziemią, odprowadzał do Bobru oczyszczone ścieki. Zakład czerpał wodę również z Bobru. Na brzegu rzeki zbudowano dwa olbrzymie zbiorniki, skąd woda była pompowana dalej trzema kolektorami o średnicy 80 cm. Zachowały się budynki mieszczące kiedyś stacje pomp i filtry oraz liczne obiekty hydrotechniczne - śluzy, podziemne kanały, studnie i włazy kanalizacyjne.\nLinki do tematów pokrewnych na moim blogu :\nObecnie przedstawiciele koncernu Dynamit NobelAktiengesellschaft zaprzeczają, że mają cokolwiek wspólnego z firmą Dynamit Actien-Gesellschaft (wcześniej Alfred Nobel & Co.), która wykorzystywała robotników do pracy niewolniczej. Natomiast w swoim katalogu reklamowym dowodzą, że nawiązują do przedsiębiorstwa Alfred Nobel & Co... Typowa u Niemców "krótka pamięć" w tematach dla nich kłopotliwych...\nEtykiety: Alfred Nobel Dynamit Fabrik, DAG, Fabryka Materiałów Wybuchowych


„Przewodnik po elegancji” – dlaczego niektórym kobietom brakuje elegancji? – odsłona 10 | savoir vivre i nowa klasa średnia\n← Śniadanie w hotelu\n„Przewodnik po elegancji” – elegancja, pieniądze, gust i styl – odsłona 11 →\n„Przewodnik po elegancji” – dlaczego niektórym kobietom brakuje elegancji? – odsłona 10\nOpublikowano 28 września, 2011 by Stanisław Krajski\nPrzypomnę, że chodzi tu o książkę, która została wydana po raz pierwszy we francuskim oryginale w 1954 r. w Paryżu przez wydawnictwo Libraire Larousse, a po polsku ukazała się w 1958 r. nakładem Wydawnictwa Przemysłu Spożywczego i Lekkiego, książkę, która, jak czytamy w jego polskim wstępie, miała nauczyć Polaków na powrót (w domyśle: po mroku stalinizmu) dobrego gustu, szyku i elegancji, książkę wtedy postępową i liberalna.\nA oto stosownym fragment tej książki: „Christian Dior także nie szczędził zarzutów pod adresem kobiet. Narzekał na niedbalstwo większości kobiet, złe czyszczenie obuwia, wychodzenie bez kapelusza. Kładł nacisk na staranność i drobiazgowość, jakimi należy kierować się w trosce o elegancję. Kobiety, zdaniem Diora, powinny rozumieć, że elegancja nie polega na tym, aby trwać przy swych przyzwyczajeniach”.\nTen wpis został opublikowany w kategorii „Przewodnik po elegancji”, Elegancja, Ubiór i oznaczony tagami buty, kapelusz. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n6 odpowiedzi na „„Przewodnik po elegancji” – dlaczego niektórym kobietom brakuje elegancji? – odsłona 10”\n28 września, 2011 o 20:00\nchciałabym dowiedzieć, się jak ma się filozofia savoir vivre – najwyższaj jakość o której Pan często wspomina – w tym najwyższa jakość pożywienia i czy dopuszczalne jest w związku z tymspożywanie parówek z keczupem?\n28 września, 2011 o 20:16\nJutro przed południem znajdzie Pani odpowiedź na to pytanie na stronie głównej.\n29 września, 2011 o 00:23\nCzasami przychodzi mi do głowy pytanie które mógłbym Panu zadać więc po skumulowaniu trzech z nich wysyłam zapytanie. Po pierwsze czy wymiary poszetki są powszechnie określone? Ostatnio po zakupieniu okazało się, że po złożeniu na cztery była ona zbyt duża by wsadzić ją do brustaszy i wydało mi się to dziwne. Po drugie chciałbym zapytać Pana co robi się z pałeczkami np od suszi w trakcie i po jedzeniu. Jak prawidłowo powinno się je odkładać i czy są jakieś przyjęte standardy jak ze sztućcami? I ostatnie pytanie jest związane z podawaniem wody w restauracji. Zastanawia mnie jak ona powinna być podana. Czy kelner powinien ją przynieść w butelce, otworzyć przy nas, nalać do szklanki i zabrać butelkę? Przynieść w szklanym naczyniu ale nie w butelce byśmy sami ją sobie nalali? A może powinno być to zrobione w jeszcze inny sposób? Najczęściej spotykam się z tym, że kelner przynosi już odkręconą szklaną butelkę i stawia na stole ale wiem, że to jest nie poprawne gdyż łokci i butelek nie stawiamy na stole jednak wciąż zastanawia mnie poprawne podanie wody. Z góry dziękuję za odpowiedź.\n29 września, 2011 o 00:26\nniepoprawne*, w tekście przeze mnie napisanym wystąpił błąd. Przepraszam.\n29 września, 2011 o 09:55\nA nie Jacqueline du Pasquier „Przewodnik elegancji” ?\n29 września, 2011 o 10:06\nTak jest., dziękuję. Poprawiłem „de” na „du”.


Mistrzowie Urody 2019. Za nami uroczysta gala w Białymstoku. Zwycięzcy odebrali nagrody i dyplomy (zdjęcia) | Kurier Poranny\nOlga Goździewska 13.11.2019 Zaktualizowano 13.11.2019\nZa nami gala Mistrzów Urody 2019. Wojciech Wojtkielewicz\nTo był nie tylko plebiscyt pełen emocji, ale też rekordów. Nasi Czytelnicy zgłosili do rywalizacji ponad 900 kandydatów! W środę podczas uroczystej gali w restauracji Centrum Astoria nagrodziliśmy najlepszych z najlepszych.\n- Jesteście wspaniałą grupą wsparcia, naszymi terapeutami. Dzięki temu co robicie, czy to są makijaże, fryzury czy trening osobisty, człowiek czuje się lepiej. Kiedy widzi siebie innego, ładniejszego dodaje mu to pewności siebie i zaczyna siebie bardziej lubić. Dziękujemy wam za to - mówiła Maryla Pawlak -Żalikowska podczas gali wręczenia nagród.\nWięcej tutaj:MISTRZOWIE URODY 2019 Znamy najlepszego fryzjera, kosmetyczkę i stylistkę paznokci w województwie podlaskim. Poznaj zwycięzców!\nGłosowanie w plebiscycie Mistrzów Urody w naszym województwie trwało ponad miesiąc. Wybór odbywał się na poziomie powiatowym trwającym od 13 września do 15 października, podczas którego uczestnicy walczyli o awans do drugiego etapu.\nTu głosowanie odbywało się w pięciu kategoriach: Fryzjer Roku, Kosmetyczka Roku, Stylistka Roku, Salon Fryzjerski Roku i Studio Urody Roku. Laureaci, którzy zajęli pierwsze miejsce w każdym z powiatów, wzięli udział w finałowym etapie wojewódzkim. W którym można było głosować na kandydatów czterech dodatkowych kategorii: Make Up Artist Roku, Trener Personalny Roku Barber Roku i Linergistka Roku.\nBy lepiej poznać zwycięzców plebiscytu zachęcamy do sięgnięcia po Gazetę Współczesną i Kuriera Porannego. Już 19 listopada w obu tytułach ukaże się specjalny 16-stronnicowy dodatek z prezentacjami laureatów we wszystkich dziewięciu kategoriach.\nHipokrates 2019 Podlaskie. Na uroczystej gali nagrodziliśmy ...\nMateriał oryginalny: Mistrzowie Urody 2019. Za nami uroczysta gala w Białymstoku. Zwycięzcy odebrali nagrody i dyplomy (zdjęcia) - Gazeta Współczesna\nKarczew 13.11.2019 19:19:38\n"Głosami zadowolonych klientów" no proszę Was, nie róbcie idiotów z ludzi :) Przecież każdy wie, jak wyglądał ten plebiscyt. Wygrana ma niewiele wspólnego z rzeczywistą popularnością wśród klientów, czy jakością usług oferowanych przez owe osoby, a raczej z zasobnością ich portfela i odpowiednie wycwanienie w wysyłaniu głosów na siebie samego...\nWygrana zależała od tego, kto był w stanie wydać więcej (lub jakiekolwiek) pieniądze na głosy.\nRok wcześniej- dokładnie to samo.\nRozumiem, szanowna gazeto, że dla Was jest wszystko jedno, ważny jest zarobek ale bez przesady... A już całkiem poniżej krytyki, jest namawianie samych nominowanych do tego precedensu, między innymi informując na wstępie o sposobie na jak największą ilość smsów, czy głosów, poprzez np wyłączanie blokady itp...\nDex 13.11.2019 16:03:11\nGłosy kupione za kasę. Na szczęście są jeszcze prawdziwi fachowcy, nie włóczący się po ściankach.


airBaltic nie boi się konkurencji LOT-u - Pasazer.com\nMartin Gauss w rozmowie z Pasazer.com w kuluarach szczytu IATA w Cancun podkreślił, że rynek estoński jest ważnym dla airBaltic. Przewoźnik oferuje z Tallinna loty do Kowna, Wilna i Rygi w krajach bałtyckich, a także do Paryża, Berlina, Amsterdamu i Wiednia. Do tego linia proponuje pasażerom do i z Estonii dogodne przesiadki w Rydze.\n- Wchodziliśmy do Tallinna w 2014 r. z założeniem, że narodowy przewoźnik Estonian Air upadnie najpóźniej do końca 2017 r. Nastąpiło to nawet szybciej, ale teraz rozwija się Nordica, w którą zaangażowany jest LOT. Wydaje się, że ta linia nie upadnie. Dostosujemy się do tego, ale nie wykluczamy otwierania nowych tras z Tallinna, jeśli będzie na nie popyt - wyjaśnia Gauss.\nGauss podkreśla, że unikalną przewagą airBaltic jest elastyczność rozkładów w obrębie wszystkich trzech państw bałtyckich. Na przykład loty z Amsterdamu do Tallinna, Wilna i Rygi są oferowane po raz dziennie, ale dzięki dużej częstotliwości lotów między bałtyckimi stolicami możliwych połączeń jest więcej. Pasażerowie nie muszą przesiadać się w Rydze - mogą lecieć bezpośrednio do Wilna czy Tallinna, ale możliwe jest także łączenie rejsu w odwrotnym kierunku, jeśli komuś bardziej pasują godziny rejsu. Wtedy ta osoba może lecieć np. na trasie Amsterdam-Ryga przez Tallinn.\nCzytaj także: Oblatywacz: Biznesem w airBaltic\n- Robimy coś, czego nikt inny nie może skopiować bez siatki połączeń we wszystkich trzech krajach bałtyckich. LOT nawet dużo inwestując w tym regionie nie odbierze nam tej pozycji - przekonuje Gauss.\nPrezes łotewskiej linii dodaje, że w jego opinii Nordica i airBaltic rywalizują o innych pasażerów. Choć obydwie linie wożą podróżnych do i z Tallinna, to estońska linia ma przede wszystkim dowozić podróżnych na trasy dalekodystansowe LOT-u. Natomiast airBaltic nie ma w ofercie lotów dalekodystansowych i nie zamierza ich rozwijać.\nNatomiast na trasach europejskich, jak przekonuje Gauss, przesiadki przez Warszawę nie są atrakcyjne dla pasażerów z Estonii, Litwy czy Łotwy, mimo agresywnie niskich cen oferowanych przez LOT.\n- Dla pasażerów, którzy chcą lecieć z krajów bałtyckich do Europy Zachodniej, lot przez Warszawę ma niewielki sens. Muszą bowiem mocno nadkładać drogi. Ktoś może polecieć raz z Tallinna przez Warszawę do Amsterdamu, ale drugi raz tego nie zrobi, bo zrozumie, że niska cena nie skompensuje straconego czasu - uważa Gauss.\nPrezes łotewskiej linii dodaje, że w przypadku tras dalekodystansowych nadłożony dystans nie ma aż takiego znaczenia.\nEstońska Nordica, która współpracuje z LOT-em i wykorzystuje jego kod do obsługi tras (LOT ma 49 proc. akcji w Regional Jet, właścicielu samolotów Nordiki), lata z Tallinna obecnie do 17 miast w Europie. Dodatkowo estoński przewoźnik obsługuje rejsy LOT-u z Warszawy.\nairbaltic nordica lot tallinn martin gauss\nusuniety\t2017-06-12 13:36\nZarabiają, zarabiają. zobacz link\ngość_79ac3\t2017-06-12 10:00\n"Robimy coś, czego nikt inny nie może skopiować bez siatki połączeń we wszystkich trzech krajach bałtyckich."\nSzczerze mówiąc, wolałbym, żeby Pan Prezes powiedział, że "Zarabiamy na czymś..." itd. Robić coś unikatowego, szukać niszy, można. Żyć z tego - to jest osiągnięcie. Obie linie mogłyby rozważyć współpracę w obszarach niekonkurencyjnych, gdzie korzyść byłaby obupólna.\ngość_91eff\t2017-06-10 14:56\nairBaltic jest swietny w znajdowaniu nisz na rynku. Jeszcze niedawno latal do Radomia :)


Czym jest szafa kapsułowa i jak stworzyć jej bazę z klasycznych bluzek damskich? Podpowiadamy!\nJakie powierzchnie można poddać cyklinowaniu\nTalerzyki i miseczki dla bobasów\nTransport odpadów niebezpiecznych, podstawowe zasady\nPoszukujesz hurtowni kabli? Zobacz, na co zwrócić uwagę przy jej wyborze\n10 najpotężniejszych menedżerów funduszy hedgingowych roku\nBardzo modne w ostatnim czasie stało się kompletowanie garderoby oparte na tworzeniu z niej tzw. szafy kapsułowej. Nie słyszałaś nigdy o tym pojęciu? A może zastanawiasz się, do czego może Ci się przydać takie rozwiązanie? Przeczytaj ten artykuł i przygotuj z nami własną “capsule wardrobe” – bazując na klasycznych, ponadczasowych bluzkach damskich, które łatwo dobierzesz do każdej stylizacji!\nCzym jest szafa kapsułowa?\nJeśli nie słyszałaś nigdy o tzw. szafie kapsułowej, musisz wiedzieć, że jest to bardzo modny sposób kompletowania garderoby. Na czym on polega? Zawartość Twojej szafy ma bazować na minimalnej liczbie ubrań, ale takiej, które są w swoim kroju i kolorze klasyczne, uniwersalne i ponadczasowe. Dzięki temu będziesz miała pewność, że to, co kupujesz, szybko nie przestanie być modne. Zasadą szafy kapsułowej jest też to, że większość odzieży oraz dodatków czy akcesoriów musi do siebie pasować. To sprawia, że z kilku sztuk odzieży jesteś potem w stanie przygotować nawet kilkanaście różnych stylizacji.\nOd czego zacząć budowę szafy kapsułowej?\nZacznij od porządków w swojej obecnej garderobie. Obiektywnie oceń, w czym chodzisz, a czego już nie używasz. Następnie spójrz na swoje ubrania z innej perspektywy. Zastanów się, ile innych elementów odzieży jesteś w stanie dobrać do np. przecieranych jeansów z koralikami. Jeśli dojdziesz do wniosku, że pasują do nich wyłącznie dwie bluzki, to nie będą to spodnie, nadające się do szafy kapsułowej. Obok nich leży biała bluzka damska – klasyczny t-shirt? Odpowiedz sobie na pytanie, do ilu stylizacji będziesz w stanie go założyć. Wielu, prawda? To oznacza, że jest na tyle uniwersalny, abyś mogła go zatrzymać na dłużej.\nKlasyczne, minimalistyczne bluzki damskie bazą Twojej szafy\nJeśli zaprowadziłaś już porządek wśród swoich dotychczasowych ubrań, możesz wybrać się na zakupy. Jeśli lubisz robić je przez Internet, to polecamy Ci odwiedzić sklep Niren. Znajdziesz tam duży wybór damskich ubrań w wyjątkowo okazyjnych cenach. Warto, abyś zrobiła wcześniej krótką listę odzieży, której brakuje Ci do stworzenia przynajmniej kilku stylizacji. Wówczas łatwiej będzie Ci się trzymać założeń szafy kapsułowej.\nŚmiało możesz zbudować szafę na bazie minimalistycznych bluzek damskich. Będzie to wyglądać podobnie, jak w przypadku białego t-shirtu. W kwestii bluzek warto, żebyś postawiła na kilka modeli z krótkim rękawem i jeden lub dwa z długim. Jeśli będą gładkie, na pewno będą pasować do większości spodni, spódnic, ale także np. sweterków lub marynarek, które na nie założysz. Pamiętaj, że biel i czerń pasują zawsze i do wszystkiego – jeśli nie masz bluzek w tych kolorach, warto, abyś włączyła je do swojej garderoby.\nNowoczesna łazienka na każdą kieszeń\nByRedakcja2 mins read\nProterm – Tutaj kupisz cześci zamienne Geberit!\nJakie farby do malowania wybrać?\nJaki dywan wybrać do dziecięcego pokoju?\nMakuchy – czym są i dlaczego warto podawać je zwierzętom? Garść interesujących faktów\nSkompletuj strój ratownika medycznego, by być gotowym do akcji!\nUniform nie musi być nudny! Odzież medyczna, która wniesie radość na Twój oddział\nOkulary przeciwsłoneczne damskie – wybierz stylowy model na każdą okazję!\nRower rehabilitacyjny – jak wybrać najlepszy model?\nJak wybrać włóczkę na maskotkę amigurumi? Odkryj gatunki, z których zrobisz piękne zabawki\nMiód i jego cudowne właściwości – czy znasz je wszystkie?\nPozycjonowanie PrestaShop nie musi być skomplikowane\nKompozytowe pokrywy do studni – wytrzymałe rozwiązanie na lata\nTkaniny, które szkodzą skórze twojego dziecka.\nSprawdzone metody zabezpieczenia domu przed włamaniem\nCrossover klasy miejskiej – jakich modeli szukają Polacy?\nJak działa silnik w Twoim samochodzie?\nBiznes, Firma (62)\nDom, Wnętrza (45)\nPromowany Artykuł (22)\nSport, Fitness, Kulturystyka (13)\nbawełna covid-19 dieta koronawirus kosiarka nieruchomości ogród pielęgnacja przepis samochód urlop wakacje


Tag Archive for "odblaskowa" | ZPO im. św. Jadwigi Królowej Polski\nTag Archives: odblaskowa\nTag Archives: "odblaskowa"\nW ramach zajęć technicznych uczniowie klasa III A i III B wykonali odblaskowe gadżety. Pomysłów było wiele i większość z nich udało się zrealizować. Powstały m.in.: breloczki, wisiorki, znaczki, spinki, opaski, korale, kolczyki oraz paski. (więcej…)\nWyniki V edycji Małopolskiego Konkursu „Odblaskowa Szkoła”\nNasza Placówka po raz drugi uczestniczyła w Konkursie „Odblaskowa Szkoła”, bowiem „Świecimy przykładem” już od 2013 r. W bieżącym roku szkolnym ocenie poddano aż 379 Szkół Podstawowych z całej Polski. (więcej…)\nZakończenie projektu „Odblaskowa Szkoła”\n„Odblaskowy pokaz mody”\nW ramach realizacji założeń V edycji Ogólnopolskiego Projektu Edukacyjno- Profilaktycznego „Odblaskowa Szkoła” organizujemy niezwykły „Pokaz mody odblaskowej” z udziałem chętnych uczniów z klas I-III Szkoły Podstawowej. (więcej…)\n„ Lekcja bezpieczeństwa” – gazetki ścienne\nPRZEPROWADZONY W RAMACH PROJEKTU „Odblaskowa Szkoła”PT.: „JESTEM BEZPIECZNY NA DRODZE”\n17.października 2014 r. odbył się Szkolny Konkurs Recytatorski pt. „Jestem bezpieczny na drodze”’ Konkurs był przeznaczony dla uczniów szkoły podstawowej . do konkursu zgłosiło się 10 uczniów z kasy IV i VI.\nRelacja z nagrania piosenek o ruchu drogowym\nPromując bezpieczne zachowania uczniów w drodze do i ze Szkoły prowadzono wiele działań o charakterze edukacyjno- wychowawczym i artystycznym.\nW ramach realizacji założeń projektu „Odblaskowa Szkoła” w klasie IV Szkoły Podstawowej opracowano blok tematyczny „Bezpieczeństwo ruchu drogowego”.\n„ Uczymy się ratować”\nUczniowie Szkoły Podstawowej w Krzywaczce zostali przeszkoleni z zakresu pierwszej pomocy przedmedycznej. Wykorzystano wykład nauczyciela, filmy instruktażowo-edukacyjne, fantomy oraz inne materiały dydaktyczne.\nBezpieczna droga do szkoły”