Nerki są bodaj najlepszym dowodem, że o zdrowie należy dbać wówczas, gdy jeszcze jest, a to z tego powodu, że nie są unerwione, toteż potrafią zgnić, nie dając jakichkolwiek sygnałów bólowych. Wówczas na podjęcie leczenia jest już po prostu za późno, pozostaje jedynie usunięcie. Dobrze, jeśli sprawa dotyczy jednej nerki, bez której jako tako da się wieść jako takie życie, ale gdy obie nerki ulegną uszkodzeniu, to pozostaje jedynie dializowanie i ewentualnie przeszczep – obie perspektywy niezbyt kuszące.\nRzekome bóle nerek\nStosunkowo często ludzie przychodzą do mnie z bólami nerek. Gdy każę wskazać bolące miejsce, zazwyczaj wskazują odcinek lędźwiowy kręgosłupa, a nawet kość krzyżową. Zadziwiające, jak niewielu zdaje sobie sprawę, gdzie mają nerki, a także, gdzie zlokalizowane są sygnały bólowe, na podstawie których można zdiagnozować choroby nerek.\nNerki położone są na poziomie dwóch ostatnich kręgów piersiowych i trzech pierwszych kręgów lędźwiowych, z tym że lewa nerka jest położona wyżej od prawej o 1,5 do 3 cm.\nNie wiadomo, skąd to powszechne przeświadczenie w narodzie, że nerki dają efekty bólowe na plecach. Są one narządami jamy trzewnej, więc gdyby były unerwione, bolałyby z przodu. Ale nie bolą, bo, jak już wiemy, unerwione nie są. Na starych filmach można wprawdzie zobaczyć dawne klasyczne badanie nerek, podczas którego lekarz wali pacjenta kułakiem w plecy i pyta, czy boli. Odpowiedź twierdząca sugerowała zapalenie nerki po stronie badanej.\nNiegdyś powszechne badanie fizykalne nerek, zwane objawem Goldflama*, dziś już odeszło do lamusa, toteż mało kto wie, o co w nim chodziło. Lekarz rzeczywiście uderzał pacjenta w plecy pytając o ból, przy czym nie chodziło mu o ból w miejscu uderzenia, czyli w plecach, lecz ból w podbrzuszu, konkretnie ból moczowodów, a nawet pęcherza, które są unerwione, a więc dają efekty bólowe. Było to badanie dość miarodajne, ale pod warunkiem, że uderzenie było na tyle mocne, by wywołać falę uderzeniową docierającą z nerek do moczowodów i pęcherza. Walono aż dudniło – tak by można określić niegdysiejsze badanie nerek, które obecnie zastąpiono skierowaniem na badanie moczu.\n* Objaw Goldflama polega na przyłożeniu wewnętrznej powierzchni otwartej dłoni do pleców na poziomie badanej nerki i uderzeniu w jej grzbiet pięścią drugiej ręki. Wywołany tym uderzeniem ostry ból, zwany dodatnim objawem Goldflama, sugeruje ostry proces zapalny nerki po stronie badanej. Objaw opisał jako pierwszy polski neurolog Samuel Goldflam. We Włoszech ten test nazywany jest manewrem Giordano (manovra di Giordano), natomiast po angielsku nazywany jest uderzeniem Murphy’ego (Murphy’s punch) albo uderzeniem nerkowym (kidney punch).\nJeśli chodzi o szczegóły budowy i funkcjonowania, to nerka jest organem zbyt skomplikowanym, żebym pokusił się o opisanie ich wszystkich, których zresztą nie znam. Prawdę mówiąc, nie jest to niezbędne do zrozumienia roli nerek w funkcjonowaniu organizmu i, nade wszystko, do wyciągnięcia praktycznych wniosków, które pozwolą uniknąć przykrych rozczarowań w przyszłości. Przeto nie będę wypisywał truizmów, iż nerki są organem parzystym, czyli że zazwyczaj jest ich dwie, tylko od razu przejdę do rzeczy.\nMiąższ nerki tworzą dwie warstwy – zewnętrzna kora oraz wewnętrzny rdzeń. Strukturalnie kora nerki nie jest jakoś szczególnie skomplikowana, bowiem składa się z takich samych elementów, zwanych nefronami, tyle że jest ich bardzo dużo. Ile? To sprawa osobnicza, gdyż u jednego może być ich „ledwie” milion, zaś u niektórych nawet czterokrotnie więcej.\nRysunek nefronu wraz z opisem jego budowy oraz funkcjonowania znajduje się tutaj.\nRdzeń nerki nie jest strukturą jednolitą, bowiem tworzy go około piętnastu niepołączonych ze sobą stożkowatych tworów, zwanych piramidami nerkowymi.\nPiramida nerkowa zbudowana jest z promieniście schodzących się do szczytu kanalików nerkowych, którymi odfiltrowany w korze nerki mocz spływa do kielicha nerkowego.\nPrzestrzeń pomiędzy poszczególnymi kielichami nerkowymi i uchodzącymi do nich piramidami nerkowymi wypełniają warstwy kory nerkowej, zwane słupkami nerkowymi. Słupki nerkowe nie pełnią jakiejś szczególnej roli, mimo to przy opisie budowy nerki odnotowuje się, że są.\nMocz z poszczególnych kielichów nerkowych spływa do miedniczki nerkowej, skąd moczowodem jest on odprowadzany do pęcherza moczowego.\nPrzeciętna masa nerki człowieka waha się między 120 a 200 g, zaś jej przeciętne wymiary wynoszą: podłużny 10-12 cm, poprzeczny 5-6 cm, grubość 3-4 cm.\nPodstawowe funkcje nerek to wydalanie i regulacja substancji znajdujących się w krwiobiegu:\nfunkcja wydalnicza nerek polega na usuwaniu z krwiobiegu substancji niepotrzebnych, głównie produktów przemiany materii, przede wszystkim mocznika i kwasu moczowego,\nfunkcja regulacyjna nerek polega na usuwaniu z krwiobiegu substancji potrzebnych, ale będących w nadmiarze, głównie wody, witamin i soli mineralnych.\nI w zasadzie tyle trzeba wiedzieć o nerkach, żeby zrozumieć ich rolę w utrzymaniu organizmu w stanie homeostazy, czyli równowagi.\nBioenergoterapia w wykrywaniu i leczeniu chorób nerek\nNerki nie są unerwione, przez co ich choroby przebiegają bezobjawowo, w związku z czym chory nie zdaje sobie sprawy, że jest chory, czyli że jego nerki ulegają destrukcji. Gdy już się o tym dowie, chora nerka nadaje się już tylko do usunięcia. Dobrze, jeśli tylko jedna, gdyż druga nerka, jeśli jest zdrowa, może pracować za dwie, ale jeśli druga ulegnie degradacji, pozostają już tylko dializa i przeszczep.\nDoświadczony bioenergoterapeuta z łatwością potrafi wyłowić stan zapalny nerki, który potencjalnie może doprowadzić do jej degradacji. Jeśli choroba nie jest zanadto zaawansowana, kilka zabiegów bioenergetycznych z powodzeniem wystarcza, by groźbę uszkodzenia nerki zażegnać.\nJak sugeruje nazwa, w zapaleniu odmiedniczkowym stan zapalny do nerek przenosi się ze strony miedniczek, czyli z moczowodów, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Inaczej mówiąc, przyczyną odmiedniczkowego zapalenia nerek są, chroniczne najczęściej, bakteryjne infekcje dróg moczowych.\nFizjologicznie mocz powinien być jałowy, ale to jest tylko teoria, w rzeczywistości bowiem systematycznie przez cewkę moczową przenikają do dróg moczowych bakterie, toteż można je wyhodować także z moczu pobranego od zdrowego. Nie ma w tym ani niczego dziwnego, ani złego, wszystko zależy od tego, ile ich jest. Jeżeli są pojedyncze, to nie ma zagrożenia, ale jeżeli są liczne, to wszystko wskazuje na to, że nabłonek dróg moczowych zasiedlają kolonie bakterii, a to już nie przelewki.\nZapewne pamiętacie słowa Pasteura: „Bakteria jest niczym, podłoże wszystkim”. I tu jest pies pogrzebany – w podłożu, w tym wypadku w nabłonku, który wskutek osłabienia tworzących go komórek został zasiedlony przez bakterie i inne pasożyty, najczęściej przez grzyby z gatunku Candida, które uzyskawszy przyczółek w drogach moczowych stanowią potencjalne źródło zakażenia nerek. Wprawdzie od dróg moczowych do nerek droga daleka, co stwarza drobnoustrojom pewne trudności, ale nie aż takie, by nie potrafiły jej przejść.\nNa przewlekłe zakażenie dróg moczowych cierpi prawdopodobnie przeszło połowa społeczeństwa. Co charakterystyczne, choroba ta zazwyczaj „wdaje się” we wczesnym dzieciństwie, by chorego później nie opuścić już nigdy. Większość jednak nie zdaje sobie z tego sprawy, ponieważ choroby przewlekłe charakteryzują się tyle długimi, co podstępnymi okresami remisji, w których nie występują objawy chorobowe. Co jakiś czas, w wypadku przewlekłego zakażenia dróg moczowych zwykle co pół roku, choroba przechodzi w stan ostry, który wystarczy przeczekać, ewentualnie zastosować jakieś leki, by minął, czyli żeby chory pozornie wyzdrowiał.\nTrzeba zdać sobie sprawę, że w okresie remisji każdej choroby przewlekłej wywołujące ją drobnoustroje nie próżnują, lecz umacniają się i w miarę możliwości rozszerzają zajmowane terytorium, zaś stany ostre, zwane atakami, świadczą nie o jakiejś szczególnej ich aktywności, lecz o aktywności systemu odpornościowego, który co rusz próbuje wywołać przełom, zwany kryzysem chorobowym, bez którego każda choroba przedłuża się, a nierzadko przeradza się w przewlekłą. Inaczej mówiąc, największe spustoszenie choroby przewlekłe czynią nie w stosunkowo krótkich okresach zaognienia objawów, ale w o wiele dłuższych okresach bezobjawowych albo, częściej, ubogoobjawowych, czyli takich, do których chory już przywykł, a na dobitkę dał sobie wmówić, że to żadna choroba, tylko taka już jego uroda...\nJednakże nie u każdego chorego na przewlekłe zakażenie dróg moczowych dochodzi do odmiedniczkowego zapalenia nerek. Prawdę mówiąc, jest to raczej trudne, nade wszystko ze względu na budowę dróg moczowych, która w normalnych warunkach przeniknięcie chorobotwórczych czy jakichkolwiek innych drobnoustrojów z cewki moczowej do nerek czyni praktycznie niemożliwym.\nNajpierw drobnoustroje muszą przeniknąć cewkę moczową. Istnieje duża anatomiczna różnica między długością cewki moczowej mężczyzny (ok. 15 cm) a kobiety (ok. 1,5 cm). Tą różnicą długości cewki moczowej tłumaczy się fakt, że kobiety na zapalenie dróg moczowych chorują częściej od mężczyzn, ale czy jest to prawdziwa przyczyna... Pewności nie ma.\nNie wiem, na ile będzie to pocieszające dla pań, ale w tym miejscu należy wspomnieć, że mężczyźni pod tym względem też nie mają całkiem lekko, bowiem, choć rzadsze, wszelkie zapalenia cewki moczowej grożą przeniesieniem się owego zapalenia na gruczoł krokowy, który nie jest unerwiony, więc jego stan zapalny nie daje sygnałów bólowych, co jest tyle wygodne, co zdradzieckie.\nZapalenie cewki moczowej jest pierwszym etapem procesu przenikania drobnoustrojów chorobotwórczych w głąb dróg moczowych. Co charakterystyczne, często towarzyszy mu grzybicze zapalenie sromu albo żołędzi, wywołane inwazją grzyba Candida albicans. Typowe objawy zapalenia cewki moczowej to pieczenie, a w stanach ostrych wręcz ból podczas oddawania moczu i jakiś czas potem, w stanach ostrych trwające nawet kilkadziesiąt minut.\nKolejną zaporą, którą muszą pokonać drobnoustroje na drodze do nerek, są zwieracze cewki moczowej, które są dwa: zewnętrzny i wewnętrzny. Tu już drobnoustroje napotykają przeszkodę, aliści zapalenie pęcherza moczowego jest schorzeniem dość powszechnym, co świadczy, że przeszkodę tę drobnoustroje pokonują równie powszechnie. Niemniej jednak od pęcherza moczowego do nerek droga jeszcze daleka.\nPęcherz moczowy ma dwa umowne punkty – szczyt i dno. Szczyt to najwyżej położony punkt napełnionego pęcherza moczowego. Dno pęcherza moczowego ma kształt trójkąta. Od tyłu, na zewnętrznych kątach owego trójkąta, znajdują się ujścia moczowodów, natomiast trzeci kąt sięga w okolice ujścia cewki moczowej.\nPęcherz moczowy położony jest poza spojeniem łonowym, spoza którego nieco wystaje, jeśli jest wypełniony. W trakcie opróżniania pęcherz moczowy obkurcza się i ulega spłaszczeniu. Dno opróżnionego pęcherza moczowego przechyla się ku tyłowi, natomiast reszta ściany przywiera do jego powierzchni, tak więc pęcherz moczowy po opróżnieniu ma wielkość cienkiego trójkąta, zaś jego szczyt i dno stykają się ze sobą. Jest to możliwe dzięki temu, że ściana pęcherza moczowego, za wyjątkiem trójkąta tworzącego jego dno, ulega sfałdowaniu, za co odpowiedzialna jest trzywarstwowa błona mięśniowa, zwana mięśniem wypieraczem.\nIstnieje duża osobnicza rozbieżność pojemności pęcherza moczowego, zwykle pomiędzy 0,25-0,5 litra, chociaż w ekstremalnych warunkach potrafi zgromadzić litr moczu, a nawet więcej, gdyż jego ściana potrafi rozciągnąć się poza anatomiczne wymiary.\nW normalnych warunkach procesu napełniania pęcherza moczem w żaden sposób nie powinniśmy odczuwać. Gdy ilość moczu osiągnie objętość anatomiczną, odczuwamy delikatną na początku, a później nasilającą się potrzebę oddania moczu. Oddawanie moczu jest czynnością kontrolowaną przez mózg, toteż możemy ją odłożyć na potem, tyle że nasilającą się potrzebę oddania moczu zastępuje nasilający się ból. Dzieje się tak dlatego, że w ścianach pęcherza moczowego znajdują się dwa rodzaje receptorów nerwowych – jedne informują mózg o napełnieniu pęcherza, drugie o jego przepełnieniu, a więc sytuacji awaryjnej, która jest sygnalizowana bólem.\nZapalenie pęcherza moczowego jest wywołane zasiedleniem jego ściany przez chorobotwórcze drobnoustroje – bakterie, najczęściej bakterię kałową E. coli, albo grzyby, najczęściej C. albicans, w którego zarodniki obfituje kał cierpiących na drożdżycę jelita grubego. Stan zapalny ściany pęcherza uwrażliwia receptory nerwowe, w związku z czym chory wciąż ma uczucie pełnego pęcherza, nawet tuż po oddaniu moczu. Każde naprężenie ściany pęcherza, wywołane nawet częściowym jego napełnieniem, wzbudza receptory bólowe przewidziane na wypadek awaryjnego przepełnienia. Ze względu na owo ograniczenie objętości, typowym objawem zapalenia pęcherza moczowego w stanie ostrym jest częstomocz, u podłoża którego leży skąpomocz, czyli oddawanie moczu po przysłowiowej kropelce.\nKolejną przeszkodą na drodze do nerek, praktycznie nie do przejścia dla drobnoustrojów, są moczowody.\nMoczowód to nie zwykła rurka, którą z nerki do pęcherza ścieka mocz, lecz hydrodynamiczny podajnik, który zbiera z nerki mocz i pompuje go do pęcherza.\nW przekroju poprzecznym moczowodu wyróżniają się trzy warstwy. Licząc od zewnątrz, dwie pierwsze to mięśnie – podłużny, którego włókna biegną wzdłuż moczowodu, i okrągły, którego włókna oplatają moczowód dookoła. Włókna obydwu mięśni przeplatają się ze sobą tworząc mięśniówkę gładką, czyli taką samą, jak mięśniówka przewodu pokarmowego.\nSpecyfiką komórek mięśniówki gładkiej jest zdolność do wytwarzania elektrycznych potencjałów rozrusznikowych i przekazywania ich sąsiednim komórkom, w rezultacie czego powstaje skoordynowana fala skurczów, zwana perystaltyką. Bodźcem wyzwalającym elektryczny potencjał rozrusznikowy są jony sodu, których w moczu nie brakuje, a że z tej samej mięśniówki gładkiej zbudowane są także miedniczka i kielichy, fale perystaltyczne rozpoczynają się w kielichach, przebiegają przez miedniczkę i moczowód i kończą się przy jego ujściu do pęcherza moczowego.\nKanał moczowodu jakby nie pasował do kompletu, gdyż ma zbyt dużą średnicę, żeby pomieścić się wewnątrz moczowodu, którego średnica nie przekracza ośmiu dziesiątych centymetra, zaś średnica kanału przekracza centymetr. Pozornie wygląda to na niedoróbkę, ale jeśli uświadomimy sobie, że owym kanałem czasami musi zejść spory kamień, to nie możemy wyjść z podziwu, że i na tę ewentualność nasz organizm został przygotowany.\nTransport w moczowodzie od transportu w przewodzie pokarmowym różni się tym, że nie ma tutaj błonnika, którego obecność umożliwiałaby przesuwanie zawartości kanału dzięki ruchom robaczkowym mięśniówki. Sprawę tę doskonale rozwiązuje trzecia warstwa ściany moczowodu, mianowicie tkanka włóknista.\nTkanka włóknista zbudowana jest z włókien kolagenowych, które nadają jej specyficzne cechy – sprężystość, elastyczność i odporność na zgniatanie. Sama tkanka włóknista nie zaciska się, lecz przenosi skurcze mięśniówki na kanał moczowodu, wskutek czego fala perystaltyczna nie tylko transportuje mocz z nerki do pęcherza, ale także wpompowuje go do pęcherza moczowego.\nPrzy ujściu moczowodu do pęcherza znajduje się zastawka pęcherzowo-moczowodowa, blokująca powrót moczu do moczowodu, skutkiem czego ciśnienie moczu w pęcherzu moczowym może być zaskakująco wysokie.\nMoczowód wraz z zastawką jest ostatnią zaporą do przebycia dla drobnoustrojów na drodze do nerki. Przeszkodą praktycznie nie do pokonania, w normalnych warunkach. Skoro pokonały one obydwa zwieracze cewki moczowej, to zapewne potrafią pokonać także zastawkę, ale pokonać 35 centymetrów moczowodu, w którym mocz bezustannie ścieka w przeciwną stronę – tego żadne drobnoustroje dokonać nie potrafią. Musi zatem zaistnieć jakiś czynnik, który umożliwi drobnoustrojom dotarcie do nerki od strony miedniczki wywołując, jak wskazuje nazwa, odmiedniczkowe zakażenie miąższu tego organu. Tym czynnikiem jest refluks pęcherzowo-moczowodowy, zwany odpływem pęcherzowo-moczowodowym, w skrócie OPM albo VUR (od ang. vesicoureteral reflux).\nRefluks pęcherzowo-moczowodowy może być pierwotny, a więc wrodzony, spowodowany wadliwą budową mechanizmu zastawki pęcherzowo-moczowodowej, albo wtórny, będący następstwem uszkodzenia zastawki pęcherzowo-moczowodowej.\nMechanizm zastawki pęcherzowo-moczowodowej to po prostu kąt, pod jakim ostatni odcinek moczowodu wnika w ścianę dna pęcherza, natomiast zastawkę tworzy fałd powstały z zespolenia błon śluzowych moczowodu oraz dna pęcherza.\nSpecyficznym objawem refluksu pęcherzowo-moczowodowego jest tzw. podwójne sikanie. Jest ono spowodowane tym, że podczas oddawania moczu wypieracz (mięsień pęcherza moczowego) wytwarza ciśnienie, które przez nieszczelną zastawkę wtłacza mocz do moczowodu. Po zwiotczeniu wypieracza, co następuje po opróżnieniu pęcherza, wciśnięty do moczowodów mocz ścieka z powrotem do pęcherza, w związku z czym niedługo po oddaniu moczu pojawia się potrzeba ponownego jego oddania.\nDopóki mocz jest jałowy, refluks pęcherzowo-moczowodowy nie stwarza zagrożenia dla nerek. Taki stan rzeczy dotyczy wyłącznie dzieci, które rodzą się z refluksem pęcherzowo-moczowodowym, i jeśli jałowość moczu utrzyma się, to do piątego roku życia pierwotny refluks pęcherzowo-moczowodowy ustępuje samoistnie.\nInaczej rzecz ma się w wypadku refluksu pęcherzowo-moczowodowego wtórnego, przyczyną którego jest zdeformowanie zastawki pęcherzowo-moczowodowej, która wcześniej funkcjonowała prawidłowo. Może być kilka powodów deformacji tej zastawki, a najczęściej jest to obrzęk bądź ubytek fałdu błony śluzowej, tworzącej klapkę blokującą odpływ moczu w kierunku nerek. Z reguły obrzęk błony śluzowej wywołują infekcje bakteryjne, ale czasami sprawcą bywa wirus opryszczki Herpes genitalis, którym można zarazić się na drodze kontaktów płciowych, natomiast ubytek błony śluzowej to zazwyczaj sprawka pasożytującego grzyba, najczęściej Candida albicans. Ot, i cała tajemnica, skoro bowiem drobnoustroje są obecne w zastawce, którą deformują, to z prądem cofającego się moczu zostają przeniesione przez moczowód i miedniczkę do miąższu nerki, wywołując jej zapalenie.\nOdmiedniczkowe zapalenie nerek przebiega zazwyczaj skąpo- bądź wręcz bezobjawowo, co nie wróży niczego dobrego, bowiem dopiero po niewczasie może okazać się, że dotknięta nim nerka uległa całkowitej degradacji, w związku z czym nie potrafi już pełnić swoich funkcji. Jeśli sprawa dotyczy tylko jednej nerki, to jej usunięcie załatwia sprawę, przynajmniej połowicznie, ponieważ druga nerka, jeśli jest sprawna, będzie pracować za dwie. Niedogodność polega na tym, że już nie posiadamy żadnej zapasowej nerki.\nOprócz tak oczywistych objawów, jak ból podczas oddawania moczu, częstomocz, częste parcie na mocz z towarzyszącym pieczeniem w podbrzuszu, krwiomocz, które mogą doprowadzić do odmiedniczkowego zapalenia nerek, istnieją także objawy niespecyficzne, których nie należy bagatelizować, ponieważ mogą świadczyć o toczącym się procesie degradacji miąższu jednej bądź obu nerek, powodowanej zakażeniem drobnoustrojami chorobotwórczymi. W grupie owych niespecyficznych objawów wymienia się: ▪ długo utrzymujący się stan podgorączkowy lub gorączka ▪ ogólne osłabienie ▪ dolegliwości ze strony układu pokarmowego – bóle brzucha, nudności, wymioty ▪ tzw. nadciśnienie nerkowe, dotyczące rozkurczowego ciśnienia krwi, które rano osiąga wartość 100 mm Hg lub więcej, zaś w ciągu dnia utrzymuje się w granicach 60 – 80 mm Hg. Jest rzeczą oczywistą, że wzrost ciśnienia rozkurczowego „wypycha” ciśnienie skurczowe powyżej 160 mm Hg. Zazwyczaj ciśnieniu nerkowemu towarzyszy obrzęk obydwu kostek.\nStrefy promieniowania bólów nerkowych\nCzasami odmiedniczkowe zapalenie nerek przechodzi w postać ostrą, której najbardziej charakterystycznym objawem jest ból. Jako się rzekło, nerki nie są unerwione, toteż bodźce bólowe towarzyszące zapaleniom nerek pochodzą z nerwów bólowych miedniczek i kielichów nerkowych oraz moczowodów. Nerwy te zasilane są ze zwojów nerwowych położonych w pobliżu trzeciego kręgu lędźwiowego, toteż właśnie z tego miejsca promieniują wszelkie bóle, które umownie możemy nazwać bólami nerkowymi. Kluczowe znaczenie w diagnozowaniu ma tutaj promieniowanie bólu, co należy rozumieć, że nie tkwi on w jednym miejscu (nie można pokazać go palcem), ani nie przenosi się w inne miejsce, lecz promieniuje. Ból promieniujący z lędźwi w kierunku anatomicznego położenia nerki pochodzi od nerwów miedniczek i/lub kielichów nerkowych i w połączeniu z pozostałymi objawami wskazuje na ostre zapalenie nerki.\nPoza bólem, ostremu zapaleniu nerki zwykle towarzyszą inne objawy, takie jak: wysoka gorączka, często z dreszczami, ogólne rozbicie, nudności , wymioty, częste, naglące parcie na mocz, rozpierające bóle w dole brzucha, brak łaknienia, a czasami nawet odruch wymiotny na samą myśl o jedzeniu.\nBioenergoterapia w odmiedniczkowym zapaleniu nerek\nOstre, a więc objawowe zapalenia układu moczowego wymagają doraźnej pomocy, co dla bioenergoterapeuty nie jest trudne. Wystarczy bowiem pozwolić dłoni odnaleźć odpowiedni kanał dostępu, następnie przytrzymać ją w tym miejscu jakąś chwilę i, jak ręką odjął, objawy ustępują. Aliści ten popis skuteczności bioenergoterapii nie ma nic wspólnego z wyzdrowieniem. To jedynie przesunięcie patologii z fazy ostrej, a więc pełnoobjawowej, do perspektywicznie groźniejszej, bo podstępnej fazy skąpo-, czy zgoła bezobjawowej.\nZ praktyki wiem, że jeśli choremu naświetli się potencjalne zagrożenie, a nawet trochę postraszy się go perspektywicznymi konsekwencjami, to jest szansa, iż przestanie łudzić się wygodną nadzieją, że skoro ustąpiły objawy, to wyzdrowiał. Dotyczy to zwłaszcza nerek, destrukcja których zazwyczaj przebiega bezobjawowo, a więc u „chwilowo” zdrowych ludzi.\nPierwsze, co robię, to uświadamiam choremu, że skoro zachorował, to musiała być tego jakaś przyczyna, a więc nierealnym jest oczekiwanie, że wyzdrowieje, nie usuwając tej przyczyny. Takich cudów po prostu nie ma, chyba że w reklamówkach leków. Jeśli zatem chce potraktować swoje zdrowie serio, zamiast, jak dotychczas, wygłupiać się, to powinien dokonać zmian w swoim życiu. Najprościej można tego dokonać wprowadzając zalecenia zawarte w „Zdrowiu na własne życzenie”.\nNajważniejsza w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek jest współpraca z pacjentem, któremu zwykle ustalam termin kolejnej wizyty za 4 tygodnie, ale z zastrzeżeniem, że jeśli tylko pojawią się najlżejsze dolegliwości ze strony układu moczowego, powinien bezzwłocznie stawić się na wizytę. Tym sposobem zapobiegamy nawrotom choroby, a więc skazani jesteśmy na sukces.\nŻeby poznać przyczynę kłębuszkowego zapalenia nerek, musimy wpierw dowiedzieć się, czym jest kłębuszek nerkowy, o który w tej chorobie chodzi. Inne używane nazwy (sieć dziwna, cudowna) czynią ów tajemniczy twór bardziej tajemniczym. Otóż kłębuszek nerkowy to kłębowisko około trzydziestu pętli włosowatych naczyń krwionośnych. Na rysunku poniżej widnieją ledwie 3 pętle owych naczyń, co daje wyobrażenie o rzeczywistej budowie kłębuszka nerkowego.\nKłębuszek nerkowy wchodzi w skład nefronu, który jest podstawową jednostką funkcjonalno-strukturalną nerki, czyli że nerka każdego z nas to zbiór takich samych elementów, których liczba waha się pomiędzy 1 a 4 miliony.\nW budowie nefronu można wyróżnić dwie części – ciałko nerkowe oraz pętlę nefronu. Ciałko nerkowe zbudowane jest z kłębuszka usytuowanego w torebce kłębuszka. Ściany włosowatych naczyń krwionośnych kłębuszków charakteryzują się bardzo dużą przepuszczalnością, skutkiem czego do wnętrza torebki przesącza się woda oraz rozpuszczone w niej substancje, za wyjątkiem białek oraz składników morfologicznych krwi.\nTorebka kłębuszka ma budowę dwuwarstwową. Warstwa wewnętrzna, podobnie jak ściany włosowatych naczyń kłębuszków, charakteryzuje bardzo duża przepuszczalność, skutkiem czego (w normalnych warunkach) przesącz z kłębuszków w całości trafia pomiędzy warstwy torebki jako tak zwany mocz pierwotny. To, jak bardzo mocz pierwotny jest nawodniony, obrazuje fakt, że w ciągu doby obie nerki przesączają od stu do dwustu litrów moczu pierwotnego, zaś opuszcza je średnio 1,5 litra moczu ostatecznego.\nZ ciałka nerkowego mocz pierwotny transportowany jest kanalikiem nefronu w kierunku kanalika zbiorczego nerki. W środkowym odcinku kanalik nefronu ulega przewężeniu i zagięciu, tworząc tak zwaną pętlę nefronu, z którą przeplatają się włosowate naczynia krwionośne, powstałe z rozdzielenia tętniczki odprowadzającej z ciałka nerkowego odwodnioną krew.\nW pętli nefronu zachodzi resorpcja, tj. odzyskiwanie z moczu pierwotnego większości substancji, wskutek czego w moczu ostatecznym pozostają jedynie toksyny oraz substancje, które są w nadmiarze, głównie woda i mocznik oraz nadmiar witamin i soli mineralnych.\nGwoli formalności warto w tym miejscu odnotować, że diuretyki, czyli leki moczopędne, i w ogóle wszelkie substancje nazywane moczopędnymi, w rzeczywistości nie są moczopędne, lecz – jeśli można użyć takiego sformułowania – moczowstrzymujące, bowiem ich rola polega nie na napędzaniu produkcji moczu ostatecznego, lecz na wstrzymywaniu resorpcji wody z moczu pierwotnego.\nNajczęściej kłębuszkowe zapalenie nerek to powikłanie po anginie. Taka jest wersja medyczna, którą należy doprecyzować, żeby oddać prawdziwą przyczynę, którą jest, owszem, powikłanie po anginie, ale nie po każdej, a jedynie po anginie leczonej. Dlaczego to takie ważne? Otóż celem anginy, czyli zapalenia migdałków podniebiennych, jest ewakuacja ropy, zaś celem leczenia jest niedopuszczenie do ewakuacji ropy, wskutek czego trafia ona do krwi, a wraz z nią, siłą rzeczy, także do nerek.\nNerki, z jakiegoś powodu, nie są fizjologicznie przystosowane do ewakuacji ropy. Na przeszkodzie stoi warstwa wewnętrzna torebki kłębuszka, która nie przepuszcza ropy zawartej w przesączu z kłębuszków, wskutek czego torebka kłębuszka wypełnia się ropą.\nW naturze jest tak, że jeśli jest pożywka, to zawsze znajdzie się na nią amator, a że ropa jest kuszącą pożywką dla bakterii, to jest tylko kwestią czasu (zwykle tydzień, dwa po przebytej anginie), żeby spróbowały skorzystać z nadarzającej się okazji. A jakie to będą bakterie? To kwestia przypadku, bowiem wszystkie oportunistyczne bakterie równie chętnie odżywiają się ropą.\nPo wykryciu zagrożenia, jakim jest aktywność bakterii, system odpornościowy reaguje w sposób rutynowy – inicjuje stan zapalny, którego celem jest usunięcie zainfekowanych nefronów.\nEwakuacja fragmentów nefronów nie stwarza problemów, gdyż zostają one, jak to się potocznie mówi, spuszczone w kanał, w tym wypadku do kanalików zbiorczych, którymi ostatecznie spłyną do pęcherza moczowego. Dlatego typowym objawem ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek jest białkomocz, czyli obecność w moczu białek (mocz jest pienisty). Może także pojawić się krwiomocz, czyli obecność w moczu krwi, głównie erytrocytów (mocz jest zabarwiony na czerwono), co nie jest niczym niepokojącym.\nOstremu kłębuszkowemu zapaleniu nerek mogą, ale nie muszą, towarzyszyć dodatkowe objawy, takie jak gorączka czy specyficzne objawy bólowe, opisane na rysunku tutaj.\nOstre zapalenie kłębuszków nerkowych ustępuje samoistnie i kończy się całkowitym powrotem do zdrowia, nie pozostawiając po sobie jakiegokolwiek śladu, bowiem usunięte nefrony szybko zostają zastąpione nowymi, w związku z czym nerki odzyskują pełną wydolność.\nNa szczęście nie ma skutecznego sposobu leczenia ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek, w sensie jego zablokowania, co byłoby karygodnym nieporozumieniem. Jedyne, co może zrobić medycyna, to obniżyć gorączkę, jeśli wystąpi, co też jest nieporozumieniem.\nKłębuszkowe zapalenie nerek o przebiegu ostrym z gorączką wymaga leżenia w łóżku, jeśli natomiast przebiega bez gorączki, wystarczy wypijać zwiększoną ilość płynów, żeby ułatwić ewakuację fragmentów nefronów.\nBywają przypadki, że ból związany z ostrym zapaleniem nerek ma charakter kolkowy, uniemożliwiający funkcjonowanie. Można wówczas zastosować leki przeciwbólowe.\nBioenergoterapia w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek\nW wypadku kłębuszkowego zapalenia nerek o przebiegu ostrym i bolesnym, bioenergoterapeuta może zlikwidować ból, dając choremu pożądane wytchnienie. Kolejną rzeczą, jaką może i powinien zrobić bioenergoterapeuta, to zapobiec ewentualnemu buksowaniu systemu odpornościowego, które grozi przejściem ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek w przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek.\nPrzyczyny przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek są dwie, często zresztą nakładające się na siebie. Pierwszą są przewlekłe stany zapalne, z których ropa, w niewielkiej ilości, ale bez przerwy, jest wchłaniana do krwi, wraz z którą dociera do nerek i osadza się na nieprzepuszczalnym dla niej sicie, jakim jest wewnętrzna warstwa torebki kłębuszka. Jest jej zbyt mało, żeby przyciągnęła bakterie, prowokując system odpornościowy do zainicjowania stanu zapalnego, ale wystarczająco, żeby skutecznie zablokować przepływ przesączu do wnętrza torebki kłębuszka. W tej sytuacji następuje tzw. rozplem, czyli nadmierne rozmnażanie się komórek kłębuszków, które wypełniają wnętrze torebki, co w konsekwencji prowadzi do zwłóknienia nefronu. Postępujący proces włóknienia nefronów prowadzi do niewydolności nerek.\nDrugą przyczyną przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek są inne niż ropa substancje, które podobnie jak ona zalegają między kłębuszkiem a torebką kłębuszka, doprowadzając do włóknienia nefronów. Najczęściej są to leki, np. przeciwzapalne stosowane w chorobach stawów. Przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek towarzyszy chorobie stawów tak często, że liczne źródła, biorąc skutek za przyczynę, wymieniają nie leki, lecz chorobę stawów jako przyczynę przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek.\nWłóknienie nefronów jest procesem nieodwracalnym, co znaczy że zwłókniałe nefrony ani nie zostaną zregenerowane, ani nie będą usunięte, by na ich miejsce powstały nowe. Jedynym ratunkiem jest powstrzymanie tego procesu, czyli zachowanie tych nefronów, które jeszcze funkcjonują. Szkopuł w tym, że włóknienie nefronów z reguły przebiega bezobjawowo i dotyka obu nerek jednocześnie, a że mają one spory zapas nefronów, musi minąć sporo czasu, zanim chory (uważający się zwykle za zdrowego) o tym się dowie, a więc gdy pojawią się u niego objawy niewydolności nerek i będzie gotów coś z tym zrobić. Ale wtedy będzie za późno.\nBioenergoterapia w przewlekłym kłębuszkowym zapaleniu nerek\nW naturze nic nie jest idealne. Jeśli mówimy, że w przewlekłym kłębuszkowym zapaleniu nerek system odpornościowy nie inicjuje stanu zapalnego, mamy na myśli stan zapalny o charakterze ostrym, mającym na celu usunięcie uszkodzonych nefronów. Takie stany zapalne w wypadku przewlekłego zapalenia nerek rzeczywiście nie występują, ale co by to było za zapalenie, gdyby nie było zapalenia? Ono oczywiście jest, ale nie jako klasyczne zapalenie, z charakterystycznym ogniskiem, lecz obejmuje całe nerki, w których jest mniej więcej równomiernie rozłożone. Jest ono na tyle charakterystyczne, że nawet niewprawny bioenergoterapeuta łatwo je odnajdzie.\nJa nie wyszukuję ludziom chorób. Pytam pacjenta, w czym mam mu pomóc, i w miarę moich możliwości staram się mu pomóc. Niezależnie od tego pewne organy same o siebie się upominają, śląc wyraźne sygnały do mojej dłoni. Tym sposobem, niejako przypadkowo, odkrywam stany zapalne niektórych organów, w tym nerek. Wówczas, rzecz jasna, staram się usunąć stan zapalny, ale to nie wszystko, gdyż muszę uświadomić pacjentowi, jaka groźba nad nim zawisła, a także doradzić mu, jak jej uniknąć. Doradzam mu, żeby, jeśli dotychczas tego nie uczynił, wdrożył opisane tutaj metody prozdrowotne, a ponadto napar ziołowy na drogi moczowe. Oczywiście, nie znam losów wszystkich, u których zdiagnozowałem zapalenie nerek, a następnie udzieliłem im stosownych porad, niemniej jednak z tych przypadków, które znam, mogę żywić przeświadczenie, że proces destrukcji nerek, podłożem którego jest przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, da się powstrzymać.\nNie jest jasne, dlaczego u niektórych osób w nerkach tworzą się kamienie, a u innych nie, mimo że odżywiają się tak samo, toteż dietę należy wyeliminować jako przyczynę kamicy nerkowej.\nUwarunkowania genetyczne to takie medyczne słowo-wytrych, kiedy lekarzowi nie wypada przyznać się, że czegoś nie wie, mimo to chce udzielić mądrej odpowiedzi, przynajmniej w mniemaniu ciekawskiego pacjenta, który i tak nie wie, o co chodzi, ale genetyczne dla niego to coś jak magiczne, albo wręcz boskie, więc przyjmuje odpowiedź z wytrzeszczem oczu i rozdziawioną gębą... z podziwu dla mądrości lekarza.\nProces tworzenia się kamieni nerkowych\nŻeby mógł wytworzyć się kamień nerkowy, musi najpierw powstać tak zwana płytka osadowa. I tutaj rodzi się pytanie o przyczynę powstawania płytki osadowej. Nie jest to do końca jasne, ale jedna z hipotez mówi, że ową przyczyną są zadry powstałe ze złuszczonego nabłonka, który w porę nie odpadł, zakłócając tym samym gładź powierzchni kielicha albo miedniczki nerkowej.\nPłytka osadowa to kamienny okruch, który nie ma trwałego związku z podłożem, więc łatwo odeń odpada i zostaje wydalony wraz z moczem jako piasek nerkowy, ale gdy nie odpadnie, staje się jądrem, które będzie stopniowo obrastało nowymi warstwami osadu, aż osiągnie rozmiary sporego kamienia.\nBioenergoterapia w kamicy nerkowej\nTutaj bioenergoterapeuta może narobić więcej złego niż dobrego, ponieważ, nawet nieopatrznie, może poruszyć kamień nerkowy, co nie jest pożądane, zwłaszcza jeśli kamień jest duży. Lepiej poczekać, aż będzie mniejszy, albo rozpadnie się na mniejsze.\nLeczenie i zapobieganie kamicy nerkowej\nLeczenie kamicy nerkowej metodami prozdrowotnymi jest jednocześnie zapobieganiem jej w przyszłości, jeśli rzecz jasna owe prozdrowotne metody staną się naszym sposobem życia. Chodzi tutaj o miksturę oczyszczającą w wariancie z sokiem z cytryny, po wdrożeniu której kamienie nerkowe albo maleją, jeśli utworzyły się wokół jednego jądra, albo rozpadają się na kilka mniejszych, jeśli istnieją jako konglomerat kamieni utworzonych wokół kilku jąder.\nKolkę nerkową wywołuje schodzący kamień nerkowy, gdy utkwi w moczowodzie. Objawem kolki nerkowej jest bardzo silny ból o charakterze rozdzierającym, który zwykle pojawia się w okolicach lędźwi i promieniuje w dół brzucha, w kierunku pachwin, lub w górę, w kierunku łopatki, jak na rysunku tutaj.\nBioenergoterapeuta niewiele może pomóc w wypadku kolki nerkowej. Co najwyżej może spróbować uśmierzyć ból, ale nie zawsze się to udaje, a jeśli już, to raczej na krótko.\nZazwyczaj jest kwestią czasu, żeby schodzący kamień nerkowy pokonał przeszło trzydziestocentymetrową drogę moczowodu. Żeby chory jakoś ten czas przetrzymał, wskazane jest zażywanie silnych środków przeciwbólowych, a także rozkurczowych, żeby ułatwić przejście kamienia przez moczowód.\nO ile niedorzecznością jest picie płynów na umór, zalecane przez chorobogenną propagandę medyczną, to w wypadku kolki nerkowej jest to ze wszech miar uzasadnione. Największy sens ma picie ciepłej przegotowanej wody z dodatkiem soku wyciśniętego z cytryny (ćwierć do pół cytryny na szklankę).\nKamienie nerkowe mogą mieć różną powierzchnię – od gładkiej do porowatej, najeżonej ostrymi krawędziami. Najostrzejsze są te powstałe z rozpadu konglomeratów, one też najczęściej ranią ściany moczowodów. Często wówczas pojawia się krwiomocz, mogą też pozostać trwałe blizny, ale nie to jest najgroźniejsze. Najgroźniejsze jest ryzyko infekcji.\nW średniowieczu woda była zanieczyszczona bakteriami, ale nikt nie wiedział nawet, że takie coś, jak bakterie, w ogóle istnieje. A jednak ludzie zauważyli, że w kolce nerkowej woda wywołuje gorączkę i słabowanie, jak niegdyś nazywano choroby obłożne. Zastąpiono więc wodę piwem, do produkcji którego woda musi być wysokiej czystości, w przeciwnym bowiem razie piwa po prostu nie da się wyprodukować. Podłapali to lekarze i od tamtego czasu picie piwa w kolce nerkowej stało się medycznym standardem leczenia kolki nerkowej. Ów standard obowiązuje do dziś, mimo że to średniowieczny mit.\nCzy coś stoi na przeszkodzie, żeby także i dziś raczyć się piwem w przypadku kolki nerkowej? Owszem, albowiem o ile niegdysiejsze piwo można było nazwać napojem ziołowym, to dzisiejsze piwo trzeba nazwać napojem chemicznym.\nZ moczowodu kamień nerkowy schodzi do pęcherza moczowego, gdzie może pozostawać długi czas, nie dając żadnych objawów. Mimo to warto kontynuować picie wody z cytryną przez 3 miesiące, gdyż trzeba liczyć się z tym, że kamień zalegający w pęcherzu trzeba będzie kiedyś „urodzić”, więc lepiej, żeby był on jak najmniejszy.\nTutaj natura mężczyzn potraktowała niesprawiedliwie, bowiem do rodzenia, także kamieni, kobiety przystosowane są lepiej, ale na kamicę nerkową to mężczyźni chorują częściej, i to aż 4 razy.


Sendys Explorer - autorskie rozwiązanie OKI [WIDEO] | CHIP\nSendys Explorer – autorskie rozwiązanie OKI [WIDEO]\nCzym jest tzw. druk podążający i dlaczego opłaca się o nim pomyśleć?\nMonika Mamakis 7 stycznia 2019\nSendys Explorer pozwala stworzyć tzw. środowisko druku podążającego. Dzięki niemu każdy użytkownik drukarki OKI ma szybki dostęp do swoich wszystkich dokumentów. Może je przeglądać i drukować w dowolnym momencie. Oczywiście na urządzeniu pracującym w ramach tego systemu. Do bazy już istniejących dokumentów mogą być dodawane kolejne pliki. Z powodzeniem mogą to być nawet zdjęcia zrobione smartfonem.\nSendys Explorer umożliwia również zamianę zeskanowanych dokumentów na ich edytowalny format, określanie dostępu do konkretnych plików, wysyłanie ich e-mailem bezpośrednio z drukarki, dostęp wyłącznie dla osób upoważnionych. Bezpieczeństwo poufnych dokumentów zapewnia funkcja drukowania uruchamiana dopiero po podejściu upoważnionej osoby do drukarki. Nie ma więc ryzyka, że wydruk będzie się poniewierał przy drukarce. To bowiem nie tylko potencjalnie niebezpieczna sytuacja, ale także kosztowna. Przy czym, jeśli w ramach systemu pracuje kilka maszyn, wydruk pojawi się na tej, do której podejdzie osoba podająca dane uwierzytelniające.\nInstalacja Sendys Explorera wymaga odrobiny wiedzy. W większych firmach z pewnością poradzi sobie z tym pracownik działu IT. Mniejszym wsparcie fachowe zapewni producent, czyli firma OKI, a w zasadzie jeden z jej autoryzowanych partnerów. Do większości wielofunkcyjnych urządzeń OKI (MFP) dołączana jest bezpłatna wersja Sendys Explorer Lite. W ofercie OKI jest też bardziej zaawansowana płatna wersja Premium. | CHIP


Piecuchowo: Kalendarz na 2014 r.\nNo i zaczęło się .\nPatrząc po waszych blogach, ruszyły pełną parą przygotowania do świąt. Szczególnie w rękodzielnictwie trwa wielkie poruszenie. Nie ukrywam,że mnie to bardzo cieszy. Lubię podglądać, Wasze pomysły na strojenie domu,świątecznych stołów . Nie zapominam o pysznych przepisach na nowe smakołyki. W tym roku szukam nowych inspiracji kulinarnych. Chciałabym,żeby moje dzieci miały niezapomniane wrażenia z tego wyjątkowego okresu. Żeby zapamiętały nasz dom z zapachów i smaków,żeby chciały w przyszłości pokazać je swoim dzieciom. Żeby powracały do naszego domu.\nW święta zawsze gotuję z dziećmi. Mam niezastąpioną pomoc w obieraniu,krojeniu i sprzątaniu.Jestem szczęściarą ,mając w domu sztab kryzysowy w postaci czterech córek. Z chłopcami nie wiem czy poszło by tak łatwo? W każdym mąć razie moje dziewczyny są niezastąpione. Muszę się zmobilizować i stworzyć nasz zeszyt z przepisami. Już od 2 lat taki chodzi mi po głowie. Z postarzanymi kartkami....i ...ach taki tylko nasz.\nMoże w czasie świąt się uda. Na początek powstał mój pierwszy kalendarz, Malutki, torebkowy 16x 9 cm. No i zaczęło się..... Mamo a może taki zeszycik, mamo,a może pamiętnik. I tak chciał nie chciał,trzeba będzie się bawić w mikołaja i szybko zacząć myśleć o realizacji marzeń dzieci w liczbie sztuk 4. Kupiłam kołonotatniki, bo wydaja mi się najlepszą forma do takiego zadania. Po wklejeniu do niego np, pamiątkowych biletów,nie będą traciły zeszyty swojej formy i kształtu. Tak wiec zostało nam ustalenie szczegółów , kto co chce ...jakie ma pomysły i ze trzy nie przespane noce ....\nA tu mój kalendarzyk- Gdybym miała na nim zrobić to co lubię to były by to...śledzie i ogórki kiszone,ewentualnie ostatnio wędzone żeberka i szprotki,.....Ale ze słodyczy to m&m-sy. Najukochańsze, nie do zdobycia w dzieciństwie. A pamiętam je z wyjazdów do stadniny w Starej Miłosnej . U wujka zawsze były:o) i coca-cola w szklanej butelce , którą kiedyś ugryzłam. To były czasy, nie to co teraz , wszystko na wyciągnięcie ręki ;o)\n-Notesik został starannie oklejony materiałem, dodałam tasiemkę, na której końcu przykleiłam czerwonego m&m-sa.\nAutor: Piecuchowo o 05:52\nEtykiety: Boże Narodzenie, czekoladki, ozdoby, pierniczki, świąteczne, świątecznie, święta, zeszyty-notesy\nAleksandra Sz 10 listopada 2013 05:59\nświetny! naprawdę genialny pomysł! :))\nDopiero rozkręcam swojego bloga, więc zapraszam do wzięcia udziału:\nMagdalena Barszczowska 10 listopada 2013 06:02\nO, jaki śliczny! Pozdrawiam :-)\nAnna S 10 listopada 2013 06:04\nBardzo, bardzo pomysłowe i apetyczne! Jak Ty to robisz? Podziwiam Twój kunszt! :)\nKwiat_wisni7 10 listopada 2013 06:24\nbardzo pomysłowy i kolorowy notesik :))) pozdrawiam serdecznie\nBlue-Anna 10 listopada 2013 06:43\nBardzo ciekawy notesowy pomysł:)\nA ja też się zbieram za zebranie przepisów to tzw. kupy;). I ciągle czasu brak, może właśnie w okresie świątecznym, gdy odpoczynku nieco więcej będzie, może..\nKingo, musisz zrobić co najmniej 4 takie przepiśniki, albo i 5, jeden domowy, a cztery do przekazania potem w młode łapki..\nDalia Klaudia 10 listopada 2013 06:52\nAneta 10 listopada 2013 06:53\njest śliczny:-)nie dziwię się ,że dziewczyny też chcą a mama ma więcej pracy:-)pozdrawiam\nmonique 10 listopada 2013 07:22\nihihihihihi superowy !\nMagdalena Wróbel 10 listopada 2013 07:24\nmniam, mniam :D prześliczny :-)\npomyslnazycie 10 listopada 2013 07:38\nŚwietny pomysł!!!! Prześliczny jest!!!\nAgnieszka Daniluk 10 listopada 2013 08:11\nUroczy i bardzo słodziutki :))))\nanuk_pl 10 listopada 2013 08:13\nMmmm...pyszny ten Twój notesik :)))\nby moniek 10 listopada 2013 08:15\nKatka 10 listopada 2013 08:18\nKalendarzyk jest wyjątkowo smakowity i bajecznie kolorowy - to na pewno dobra zapowiedź na kolejny rok :)\nMariwon 10 listopada 2013 08:27\nrewelacja. CHyba bym go zjadla :)\nJulka H. 10 listopada 2013 08:50\npieknie wyglada ten ozdobiony notesik:)\nAnioleQ7 10 listopada 2013 09:19\nKalendarzyk jest piękny !! Sama bym taki chciała :)\nStokrotka 10 listopada 2013 09:20\nWioletta Jagiełło-Czech 10 listopada 2013 09:29\nSmakowity kalendarz, aż ślinka cieknie na jego widok. :)\nbalerinaszydełkowanie 10 listopada 2013 09:50\nI tylko pokazać to wszyscy chcą nie tylko dzieci ale MY te *starsze* też chcemy taki mieć, jak dla mnie mogą być korniszony i szprotki hihi\nA z tym sztabem przedświątecznym to SUPER masz, ja mam tylko jedno dziewczę i 14-latka, ale też jest kolorowo przed Świętami och to gotowanie, już tęsknie za tymi zapachami mniam. Mało tego moi faceci są grudniowi, tak więc w domu się dzieje :D\npracownia garderoba 10 listopada 2013 09:51\nAle słooodko u Ciebie, Piecyku! Uwielbiam M&M'sy, a Twoje są tak realistyczne, że obawiam się, że zjadłabym ten notes! ;))\nAgnieszka 10 listopada 2013 09:53\nMożna się pomylić i schrupać:)\nDom w kratkę 10 listopada 2013 10:00\nfoggia 10 listopada 2013 10:35\nKinia fantastyczny pomysł!! ja też mam listę mikołajową od moich pociech i robię szkice;-) Pozdrawiam ciepło!\nMysia 10 listopada 2013 10:41\nNo smakowity. Przepiśnik rodzinny super pomysł. Ja tej wiosny dałam moim dziewczynom segregatory na przepisy i powolutku je napełniają sprawdzonymi przez siebie przepisami. Nasze wspomnienia z dzieciństwa są bogate w tęsknotę za smakiem i pięknem. :)\nhanuszka 10 listopada 2013 10:53\nAle cudny! Ja też pamiętam colę z butelki i taką dużą krówkę ciągutkę :-)\nsilka 10 listopada 2013 10:54\nTeż chcę taki kalendarzyk!!\nmadebymali 10 listopada 2013 10:55\nŚwietny:)Ja bardziej lubię z orzeszkami:)\nmartitka 10 listopada 2013 12:10\nSmakowity:) Super pomysł, gratuluję talentu!\nIzis She 10 listopada 2013 12:36\npierwszy raz w życiu widzę taką piękną rzecz! :D kalendarz śliczny :)\nBędę zaglądała częściej, pozdrawiam!\nAvrea 10 listopada 2013 12:48\njak smaczny notesik słodki !\nPanna Kropka 10 listopada 2013 20:26\nTy to masz pomysły- śliczny ten kalendarzyk ;)\nAnonimowy 10 listopada 2013 22:05\nwow czegoś takiego jeszcze nie widziałam :) nawet nie śnił mi się taki pomysł :)\nDaria M. 11 listopada 2013 00:07\nNaprawdę cudowny :D Jest przesłodki ;) Nie brakuje Pani pomysłów!\nAgnieszka Wojtkowiak 11 listopada 2013 01:21\nM&Msy prezentują się na kalendarzyku pięknie, ale...mnie zaintrygowały te śledzie i ogórki kiszone- to dopiero byłby notesik;-)\nskimmia 11 listopada 2013 03:41\nświetny pomysł i genialne wykonanie :-)\nMaria Wicher 11 listopada 2013 05:50\nKinga jakie to śliczne zazdroszczę ci talentu w twej dziedzinie pozdrawiam cieplutko Marii\nBe Happy 11 listopada 2013 10:06\nMmm jak pięknie i smakowicie:) cudny pomysł, nie mogę się nadziwić:)\nBarbara 18 listopada 2013 04:21\nCzadowy jest :) ja bym musiała uważać,żeby go nie zjejść ;)


Sprzedam przytulne mieszkanie rodziców. Blok położony jest w cichej i spokojnej okolicy, pełnej drzew i zieleni. W pobliżu znajduje się doskonale rozwinięta infrastruktura : sklepy spożywcze, markety, apteki, kościół, szkoły, przedszkola i żłobki, przychodnie. Na powierzchnię 60m2 składa się: - salon, - dwa pokoje, -kuchnia, - korytarz, - łazienka z wanną, - oddzielne WC, -duży ocieplony balkon ok 12m2. Mieszkanie sprzedaję z wyposażeniem, sprzętami. Do mieszkania przynależy duża piwnica. Pod blokiem znajdują się dwa duże darmowe parkingi z przodu i z tyłu. Mieszkanie znajduje się na 4 piętrze, blok zbudowany jest z wielkiej płyty, który dwa lata temu został kompleksowo ocieplony. Czynsz w wysokości około max 420zł, który obejmuje: ogrzewanie, gaz oraz wywóz śmieci. Mieszkanie potrzebuje odświeżenia- w zależności od indywidualnych potrzeb. Niewątpliwie łazienka i toaleta wymaga remontu. Mieszkanie położone w dogodnej lokalizacji. Szkoła podstawowa nr 47 oddalona jest o ok 5 min. drogi, przedszkole integracyjne przy bloku i kolejne przedszkole za blokiem. Dodatkowo sklep Hermes z barem typu "Topolanka" z pysznym jedzenie, sklep Społem i lokalnym ryneczkiem. Przystanek linii 5,11,25,19.16 również oddalony ok 3 min. Pomiędzy blokami duży przestrzenny plac zabaw dla dzieci a za blokiem widok na panoramę osiedla i pewność że nie zostanie pobudowany kolejny blok. Mieszkanie jest wolne od zadłużeń. Informacje dodatkowe: - telewizja naziemna z dekoderem - domofon - centralne ogrzewanie i ciepła woda z MPEC - dobre połączenie z całym miastem - przyjazna, cicha i bezpieczna okolica - rozbudowana infrastruktura osiedla - możliwość szybkiego zamieszkania Serdecznie zapraszam do kontaktu tel. Mieszkanie do zamieszkania, lub do remontu-okna plastikowe Salamander Odrębna własność z księgą wieczystą Ogłoszenie bezpośrednio od właściciela Podsumowując:\n3- pokojowe, PO REMONCIE, I piętro Białystok, Dziesięciny\nMieszkanie trzypokojowe w czteropiętrowym bloku. Pierwsze piętro, dwustronne, słoneczne. Idealny rozkład pomieszczeń: nie przechodnie pokoje, oddzielna kuchnia, łazienka i oddzielne WC. Duży balkon i piwnica. Mieszkanie jest po remoncie, brak zabudowy kuchennej. tel. 519 153 853\nod właściciela 18 sie 2021\n*48m2 * 3 oddzielne pokoje * GAJOWA* Bezpośrednio* Białystok, Dziesięciny, ul. Dziesięciny\nWitam serdecznie ! Oferuję do sprzedania mieszkanie 48 m2 przy ul. Gajowej. Mieszkanie posiada 3 pokoje + kuchnia. Do każdego pomieszczenia wchodzi się z korytarza. Okna plastikowe. Czynsz ok 400 zł. Posiada balkon. Lokal wymaga remontu. Posiada Księgę Wieczystą. Bardzo dobra lokalizacja, w pobliżu: * sklepy\n*48m2 * 3 oddzielne pokoje * GAJOWA Białystok, Dziesięciny, ul. Dziesięciny\nDwupokojowe, Dziesięciny. Opcja przerobienia na 3. Białystok, Dziesięciny\nMieszkanie 2 pokojowe Białystok, Dziesięciny ul. Palmowa z możliwością wygospodarowania 3 pokoi. Nieruchomość położona na II piętrze w II piętrowym bloku z cegły z roku 1995. W skład której wchodzą: salon, pokój, oddzielna kuchnia, korytarz i WC. Do mieszkania przynależy balkon typu loggia i piwnica. Nieruchomość zadbana co pozwala bez zbędnych nakładów użytkować ją na potrzeby wynajmu lub swoje. Oczywiście można przeprowadzić odświeżenie celem podniesienia standardu, a dla bardziej wymagających polecamy remont. Istnieje możliwość uzyskania 3 pokoi w tym jeden z aneksem kuchennym. Zapraszam na prezentację, posiadam klucze.\nSprzedam mieszkanie Białystok, Dziesięciny, ul. Gajowa\nMieszkanie posiada dobry rozkład, blisko mieszkania znajduje się przedszkole, rynek blisko przystanek autobusowy.\n*** Rezerwacja*** Rezerwacja *** Białystok, Dziesięciny\n***Jeśli szukasz mieszkania w spokojnej lokalizacji, z szybki dojazdem do centrum to ta oferta jest dla Ciebie*** *** TYLKO W NASZYM BIURZE *** Polecam Państwu funkcjonalne, dwupokojowe mieszkanie położone na pierwszym piętrze w czteropiętrowym bloku znajdującym się przy ulicy Zagórnej w Białymstoku. Powierzchnia mieszkania - 44,7 m2. Mieszkanie składa się z: dużego salonu z wyjściem na balkon, sypialni, otwartej kuchni, łazienki z wc oraz korytarz. Mieszkanie posiada balkon.\nSłoneczne Mieszkanie Po Remoncie Białystok, Dziesięciny\nJasne, dwustronne mieszkanie na osiedlu Dziesięciny- w otoczeniu zieleni. Mieszkanie w bardzo dobrym stanie, świeżo po remoncie, wymienione zostały instalacje, podłogi, w bloku z 1984r. po termomodernizacji. 48m2 - oddzielna kuchnia z oknem, duży dobrze oświetlony salon, pokój, łazienka oraz WC. Wystarczy wstawić kuchnię oraz meble i jest gotowe do zamieszkania : ) Pod blokiem duży parking dla mieszkańców. Do mieszkania przynależy piwnica. Zapraszam do kontaktu.\nInwestycyjne***Do Remontu***36m2 Białystok, Dziesięciny\nMieszkanie 36m2 do remontu, na osiedlu Dziesięciny. Usytuowane na 2 piętrze w 4 piętrowym bloku, posiada piwnicę. Pod blokiem parking dla mieszkańców. Zapraszam do kontaktu.\nMieszkanie 3-pokojowe47,5m2IVpHalleraBiałystok Białystok, Dziesięciny, ul. gen. Józefa Hallera\nAB Grand Nieruchomości poleca Państwu 3-pokojowe mieszkanie na osiedlu Dziesięciny w Białymstoku. Budynek 4-piętrowy, po termomodernizacji, posadowiony z dala od głównej ulicy w zacisznym rejonie osiedla. Schludne klatki schodowe z domofonami. W bezpośrednim sąsiedztwie rozbudowana infrastruktura: parkingi, place zabaw, sklepy, szkoły, przedszkola, poczta, przychodnia, apteki. Wokół dużo zieleni, bardzo dobre połączenie komunikacją miejską z innymi dzielnicami, 15 min. do centrum miasta. Mieszkanie o powierzchni 47,45 m2 składa się z: - przestronnego salonu z wyjściem na balkon, - dwóch sypialni, - kuchni, - łazienki, - WC, - przedpokoju.


Jak zapuścić włosy do lata – eksperymenty z esencją Andrea. - Woman in the mirror UK\nJak zapuścić włosy do lata – eksperymenty z esencją Andrea.\nLato zbliża się wielkimi krokami, a wraz z nim moje wakacje w czasie których chciałabym móc się pochwalić zadbanymi i przede wszystkim dużo dłuższym włosami. W tym celu zabrałam wszystkie porady, polecane produkty (których do tej pory nie stosowałam) i najpopularniejszy obecnie ( i chyba najbardziej kontrowersyjny) produkt na włosy w Internecie - chińska esencję Andrea. Esencja miała być uzupełnieniem mojej terapii i końcowym ekstra zastrzykiem energii dla włosów, spodziewałam się bowiem przesyłki z Chin dużo, dużo później (niektórzy oczekują na nią 3 tyg, a niektórzy w ogóle jej nie dostają). Skoro jednak dotarła wcześniej mam zamiar wykorzystać ją teraz i wszystkie moje zabiegi będą obracać się wokół tego właśnie produktu. W jaki sposób i co jeszcze zamierzam stosować? Odpowiedź w tym poście.\nPierwszym krokiem będzie oczyszczenie skalpu i włosów, a także porządne nawilżenie (bowiem obawiam się, że wyciąg z imbiru znajdujący się w Andrei może włosy wysuszać). W tym celu wybrałam saszetkę od Dead Sea Spa Magic Mineral Shampoo i Hair Magic Serum. Każda z saszetek ma 25 ml, tym samym sądzę, że wystarczy mi na więcej niż jedno mycie.\nNastępnie sięgnę po ampułki wzmacniające Joanna Power Hair. Kuracja to 4 ampułki 10 ml, które mają wystarczyć na 2 tygodnie (albo po prostu powinnam była zakupić dwa opakowania ampułek), natomiast na same zakola będę wcierać esencję Andrea bezpośrednio na skórą. Do oczyszczania używać będę szamponu Dr Organic Bioactive Haircare Aloe Vera. Do szamponu zamierzam dodać esencję Andrea zgodnie z zaleceniami jakie przeczytałam na stronie producenta. Na 100 ml szamponu dajemy 3 ml esencji. Niestety nie mam za bardzo jak odmierzyć tych 3 ml więc dodam po prostu ok. 30 kropli (Andrea jest zamknięta korkiem, przez który wydobywamy ją po kropelce). Ciekawa jestem rezultatów jakie przyniesie miks Andrei z szamponem. Nie oczekuję wiele pod kątem przyrostu, bowiem w pierwszej kolejności zależy mi na ograniczeniu wypadania włosów. Do odżywienia włosów po myciu stosować będę odżywkę Dr Organic Bioactive Haircare Aloe Vera. Dwa do trzech razy w tygodniu zamierzam nakładać na włosy maskę Serical Crema al Latte.\nDWA KOLEJNE TYGODNIE\nDo drugiej części terapii zamierzam użyć wcierki Joanna Power Hair. Do wcierki dodam esencję Andrea idąc za przykładem Ani (blog), która osiągnęła świetny przyrost włosów za pomocą mieszanki Andrei i wcierki Jantar. Nie zdecydowałam się na Jantar bowiem miałam do czynienia z tym specyfikiem wiele razy i za każdym razem rezultaty były mizerne. Mieszanka będzie wyglądała następująco: do 50 ml wcierki mam zamiar dodać ok. 30 kropli esencji Andrea. Taki miks stosować będę na włosy po każdym myciu. Do mycia będę nadal używać szamponu Dr.Organic (tym razem już bez esencji Andrea)oraz szamponu New Lush (w zależności od potrzeb włosów). Do odżywiania ww. Odżywki i maski.\nOlejki jakie zamierzam stosować to Green Pharmacy Olejek łopianowy z olejkiem z drzewa herbacianego i rozmarynu oraz olejek łopianowy ze skrzypem polnym z tej samej marki, przy czym łopianowy ze skrzypem (przeciw wypadaniu włosów) wyląduje na mojej głowie pierwszy. Olejki te będę stosować jedynie 2 razy w tygodniu (piątek, sobota) na całą noc. Olejek łopianowy to jedyny spośród olejków jakie stosowałam, który wpłynął na wzrost moich włosów.\nJeśli chodzi o suplementy diety to sięgnę po kapsułki Revalid. Na razie mam zapas na 1 miesiąc.\nDo picia wybrałam pokrzywę, po którą zamierzam sięgać co najmniej raz dziennie. Do tej pory jeszcze nigdy nie stosowałam naparu z pokrzywy na porost włosów, a rezultaty są ponoć świetne. Swoją dietę wzbogacę także o nasiona chia, które zamierzam spożywać co najmniej 3 razy w tygodniu (nasiona zmieszane z jogurtem bądź mlekiem migdałowym).\nDo masażu skóry głowy będę używać szczotki TT i wykonywać go będę przed i po aplikacji wcierki, a także w dni w których nie zamierzam myć włosów.\nDo zabezpieczania końcówek nadal będę używała balsamu Lush Shine So Bright.\nTak właśnie wygląda mój ambitny plan na zapuszczenie włosów.\nMam nadzieję że pomoże. Posty o poszczególnych produktach pojawią się wkrótce.\nCo sadzicie o tym planie? Macie jakieś doświadczenia z wymienionymi przeze mnie produktami?\n*** Kosmetyki stosujecie na własne ryzyko uwzględniając Wasze potrzeby i wymagania. Użycie każdego z produktów powinno się skonsultować z lekarzem, dermatologiem lub kosmetologiem.\nTutaj relacja z pierwszych dwóch tygodni kuracji.\nTags: Dead Sea Spa Magic, esencja Andrea, Joanna Power Hair, napar z pokrzywy, nasiona chia, odżywka Dr Organic Aloe Vera, olejek łopianowy, Revalid, Szampon Dr Organic Aloe Vera, TT, włosy, zapuszczanie włosów\nnowość (18) Makeup Revolution (8) Marka Nivea (6) Pielęgnacja ciała (6) maska do włosów (6) naczynka (6) paletka (6) pielęgnacja cery (6) rozświetlacz (5) Bourjois (3) Hollywood Beauty (3) Marka Dove (3) długie rzęsy (3) foreo luna mini (3) lush rosy cheeks (3) matowa pomadka (3) olej (3) podkład (3) serum (3)\nNajnowsza i najpiękniejsza paleta cieni Makeup Revolution – Fortune Favours the Brave – edycja limitowana.\nUwaga nowość !!! Olejek pod prysznic Dove Nourishing Care Shower Oil.\nBlog Archive listopada (4) października (5) września (2) sierpnia (7) lipca (3) czerwca (6) maja (5) kwietnia (8) marca (9) lutego (9) stycznia (9) grudnia (7) listopada (8) października (6) września (2) sierpnia (5) lipca (6) czerwca (3) maja (18) kwietnia (16) marca (9) lutego (10)


Cashless - PKO zamienia przedpłacone "juniorki" na karty debetowe. Wreszcie będzie je można zamawiać przez internet\nPKO zamienia przedpłacone "juniorki" na karty debetowe. Wreszcie będzie je można zamawiać przez internet\nNowe karty, którymi mogą posługiwać się dzieci w wieku poniżej 13 lat, wejdą do oferty PKO przed końcem wakacji\nJeszcze w sierpniu PKO zmieni zasady wydawania kart PKO Junior przeznaczonych dla dzieci w wieku poniżej 13 lat. Najważniejszą nowością będzie zastąpienie obecnie dostępnych prepaidów kartami debetowymi. Wraz z tą zmianą usprawnione zostaną procesy zamawiania plastików oraz zarządzania wydawanymi za ich pomocą środkami. Ale po kolei.\nNowe "juniorki" będą powiązane z rachunkami, które formalnie należeć będą do rodziców lub ustawowych opiekunów użytkowników kart. Będzie można zasilać je z konta osobistego za pośrednictwem IKO, iPKO, przez serwis telefoniczny lub z konta w innym banku. Rodzice będą mogli obsługiwać karty w swojej aplikacji mobilnej. Odwrotnie niż teraz, karty będą imienne, tzn. będą wystawione na imię i nazwisko dziecka – użytkownika plastiku.\nPrzeczytajcie także: Elektroniczny paragon jest już właściwie niepotrzebny\nNowe karty PKO Junior będą odnawiać się automatycznie po zakończeniu okresu ich ważności. To inaczej niż dziś, bo wydawane obecnie karty przedpłacone gdy tracą ważność, nie są wznawiane. Ponadto nowe debetowe karty dla najmłodszych klientów PKO będzie wreszcie można zamawiać przez internet i wtedy zostaną dostarczone przesyłką pocztową. Dziś, aby je otrzymać, należy udać się do oddziału, co jest sporą niedogodnością. Nowe karty będą miały też proste limity w wysokości 100 zł na transakcje gotówkowe, internetowe i płatności w sklepach stacjonarnych.


wtorek, 20 lutego 2018, 15:15\nWitam Electrum jest tylko na BTC? Chce przelać ETH z Binance do Electrum i nie wiem czy mogę. W Electrum w zakładce recives mam walute mBTC i nie moge jej zmienic. Czy jak wysle ETH z binance to Electrum to przyjmie/rozpozna? Co to jest mBTC? Czytałem gdzieś ze Electrum jest na kilka walut ale ja tu...\nDzięki, juz się odnalazłem:)\nwtorek, 20 lutego 2018, 10:36\nJestem nowy w świecie kryptowalut. Mam krótkie pytanie , gdzie w binance zobacze jaka była prowizja za zakup/sprzedaz jakiegoś coina. Widzę za ile sprzedałem i ile mam teraz nowej kryptowaluty a gdzie jest podana prowizja ,która pobrał binance za ten ruch?\nsobota, 17 lutego 2018, 20:17\nWitam Jestem nowy w temacie kryptowalut ale chcę zacząć się tym bawić. Kupiłem na bitmaszyna.pl w sumie 0.00331977 BTC i chcę to dalej przelać do Binance.com. Nie wiem czy wszystko dobrze robie ale wchodzę w MOJE KONTO-> WYPLAĆ ŚRODKI-> zaznaczam BTC i podaje adres mojego konta w binance i wpisuje c...


YLOD - pytania\nAutor Wątek: YLOD - pytania (Przeczytany 11188 razy)\n« dnia: Październik 11, 2009, 10:51:15 »\nSpokojnie - moja konsole jeszcze żyje\nAle ma pewne objawy, które spowodowały ze z racji tego, że już nie mam zadnej gwarancji na nią - 2 lata minęły - zaczynam miewać różne pomysły i rozważam zamiane na slima.\nKonsolka grzeje się częściej niż kiedyś - muszę ją odkurzać reguralnie, czasami trzeba ją wystawiać z półki - wystawiona i odkurzona ma dużo powietrza i nie przegrzewa się.\nNiemniej średnio to wygodne - tak ją wyciągać na podłogę do grania.\nZ drugiej strony slim podoba mi sie znacznie mniej.\nPrzy wymianie stracił bym też trochę gier z PSNu - chyba że da się odzyskać slot z obecnej konsoli przez jakąś deaktywację.\nTe parę stówek, które musiałbym ew. dołożyć też wolałbym przeznaczyć na coś innego niz przedłużanie gwarancji.\nW związku z tym mam pytanie - czy ktoś z Was złapał YLOD i naprawiał w serwisie sony?\nIle to kosztuje? Wiem że na allegro naprawiają za ok. 350zł ale poczytałem, że używają najprawdopodobniej metod, które przedłużą życie sprzętu o jakiś miesiąc i znowu YLOD - coś takiego mnie nie interesuje.\nKupowałem PS3, to mówiono, że to bezawaryjny sprzęt - tymczasem ostatnio jakoś sporo czytałem o kolejnych padnięciach... Emielowa konsolka przestraszyła mnie juz ostatecznie\nNie wiem, czy bać się, czy grac spokojnie dalej.\nNie bardzo też chcę sprzedawać komuś konsolę, która zaraz mu padnie - trochę to nie fair.\nOdp: YLOD - pytania\n« Odpowiedź #1 dnia: Październik 11, 2009, 11:04:47 »\nYLOD w Sony to trochę ponad 200 Euro lub inaczej 1250zł i uwaga dają jedynie 3 miesiące gwarancji, że nie padnie, więc ogólnie lepiej ich olać. Co do naprawy to dużo zależy od typu usterki YLOD pokazuje się na różnych błędach, ale często jest dość prosto naprawialny nawet samemu.\n« Odpowiedź #2 dnia: Październik 11, 2009, 11:20:01 »\nJestem całkowitym elektronicznym laikiem ale ten post do mnie odpowiednio przemawia:\nO ile jest to prawdą, to sądzę, że premierowych 60tek trzeba się pozbyć jeszcze szybciej, nawet po mimo braku jakichkolwiek objawów. Nie bez powodu na YT można znaleźć poradniki domowego ogrzewania lutów jakąś zgrzewarką.\nMoja choć żadnych objawów zgonu nie wykazuje, bo kiedy skończyła się roczna gwarancja za często jej nie uruchamiałem, to wolę dmuchać na zimne\nCytat: SimonX w Październik 11, 2009, 10:51:15\nJest możliwość wykonania backupu profilu, saveów oraz gier a następnie skopiowania ich na jakąś pamięć. Poza tym gry o ile sam je kupiłeś są przypisane do Twojego profilu i możesz to sprawdzić z poziomu www logując sie na stronie.\nWłasnie mnie oświecono, że backup działa tylko na tej samej konsoli. Najwyrazniej japonczycy nie rozumieją co znaczy backup.\n« Ostatnia zmiana: Październik 11, 2009, 12:37:41 wysłana przez gurafikku »\n« Odpowiedź #3 dnia: Październik 11, 2009, 12:06:17 »\njest taka mozliwosc. nie pamietam juz dokladnie gdzie, ale wiem, ze mozna to tez zrobic przez telefon w HotLine Sony - musisz miec tylko numer seryjny konsoli.\n« Odpowiedź #4 dnia: Październik 11, 2009, 12:21:01 »\nNajzwyczajniej deaktywujesz konto w Account Managment i aktywujesz na drugiej konsoli i ściągasz poprzez downloads.\n« Odpowiedź #5 dnia: Październik 11, 2009, 12:29:19 »\nA ja mam pytanie. Jak odkręcić ps trójkę by móc ją odkurzyć. Bo moja 2 tygodnie temu straciło dziewictwo gwarancyjne i zaczyna coraz głośniej dmuchać\n« Odpowiedź #6 dnia: Październik 11, 2009, 19:52:53 »\nno cóż, my już po wymianie na slima, im szybciej zapomne o grach ps2 w 1080 tym lepiej niestety gier nie przeniosło z profilu, na szczęście save tak\n« Ostatnia zmiana: Październik 11, 2009, 19:55:29 wysłana przez gurafikku »\n« Odpowiedź #7 dnia: Październik 12, 2009, 08:28:22 »\nMoże troszkę głupie pytanie ale przyjrzałeś się SLIMce na żywo ? Bo mi na zdjęciach w ogóle się nie podobała a w sklepie wyglądało to znacznie lepiej. Ba, nawet spodobała się małżonce\nJeśli masz troszkę wolnej gotówki to zamieniaj. Ja zamieniłem w sposób właściwie nieplanowany i nie żałuję. Zyskałem większy dysk, dualshocka i nowy sprzęt na gwarancji. Dodatkowo w pakiecie był Singstar i mikrofony, które i tak chciałem kupić. Fakt faktem moja stara konsola nie miała absolutnie żadnych oznak "zdychania" i sprzedałem ją z czystym sumieniem ale z tego co się czyta każda konsola może nagle i niespodziewanie odmówić posłuszeństwa. Jeśli ktoś kupuje sprzęt używany to jest świadom tego, co robi. Jeśli kupca nie okłamiesz co do wieku i stanu sprzętu to nie powinieneś mieć wyrzutów sumienia . Jeśli Twoja konsola w końcu wyzionie ducha to i tak będziesz musiał ponieść koszty - czy to naprawy czy kupna nowej a uszkodzoną sprzedasz dużo taniej niż sprawną.\n« Odpowiedź #8 dnia: Październik 12, 2009, 10:08:34 »\nJa również nie żałuję. W końcu pograłem na spokojnie przez prawie 7 godzin, bez żadnych obaw, że coś pieprznie. Co do wyglądu, rzeczywiście sprawia sporo lepsze wrażenie na żywo. Obudowa w swojej formie jest spójna, zaś bryła jednolita. Szczerze to cały cza nie moge wyjść z podziwu, że takiego bydlaka jakim było pierwsze PS3 upchali do takiej bardzo zgrabnej obudowy.\nI mnie pozostaje potwierdzić to co mówi skylight. Gwarancja, drugi Dualshock i ten błogi spokój przez 2 lata, oraz tylko ~200W.\nps. Fotka na zachętę.\n« Ostatnia zmiana: Październik 12, 2009, 10:10:42 wysłana przez gurafikku »\n« Odpowiedź #9 dnia: Październik 12, 2009, 10:17:56 »\nWybaczcie chłopaki, ale jak przeczytałem o pomyśle kupienia Slima bo skończyła się gwara na Fata to mało przepukliny ze śmiechu nie dostałem\nNie widzicie w tym pewnej nutki... paranoi?\nSwoją drogą moja 60GB ma już grubo ponad 2 lata i w zasadzie poza dwoma zwiechami w Falloucie 3 i jednym w GTA4 NIGDY nie miałem z nią żadnych problemów. Faktem jest, że wiatrak w konsoli czasem wchodzi na wyższe obroty, ale dzieje się to głównie latem, gdy za oknem jest prawie 30C a w domu 25. Jedyne czego nauczyłem się już w kwestii elektroniki to zapewnienie wolnej przestrzeni wokół sprzętu tak żeby powietrze mogło swobodnie cyrkulować. No i częste przenoszenie też może zaszkodzić.\n« Odpowiedź #10 dnia: Październik 12, 2009, 10:33:01 »\nProblem jest jak strzeli Nie sprzedasz, a naprawa kosztować będzie tyle co nowa konsola\n« Odpowiedź #11 dnia: Październik 12, 2009, 10:52:35 »\nCytat: Buster Dogg w Październik 12, 2009, 10:17:56\nNo, ale co z tego, że nie masz żadnych oznak. Ja też nie miałem, ale po prostu się któregoś razu już nie odpaliła i tyle. To nie jest tak, że pojawia się wielki wykrzyknik i mówi: "uwaga, uwaga!".\n« Odpowiedź #12 dnia: Październik 12, 2009, 14:54:44 »\nDuzy procent ps3 trafi szlag po tych 2 latach? Oplaca sie brac konsolke uzywana 1,5 letnia tak zeby pograc na niej od czasu do czasu(zero multi, zero multimediow)?\n« Odpowiedź #13 dnia: Październik 12, 2009, 15:03:37 »\nNajbardziej podejrzane chyba są wersje 60GB. Ja sprzedałem w sobotę wersję 40GB kupioną w maju 2008 i myślę, że powinna sporo czasu pożyć u nabywcy. Oczywiście wszystko zależy od tego jak trafisz - jak kto używał konsoli i w jakich warunkach. Osobiście nie odkupił bym żadnego sprzętu elektronicznego od nałogowego palacza. Bez urazy dla kogokolwiek ale pracowałem trochę w serwisie komputerowym i widziałem jak kompy palaczy wyglądają.\n« Odpowiedź #14 dnia: Październik 12, 2009, 17:44:00 »\nCytat: skylight w Październik 12, 2009, 15:03:37\nNo ja jestem posiadaczem 40-stki z kwietnia 2008 z padniętym od paru dni laserem - miesiąc starsza od Twojej\n« Odpowiedź #15 dnia: Październik 12, 2009, 18:41:11 »\nCytat: mgenek w Październik 12, 2009, 17:44:00\nZdupcyla Ci sie? no nie zartuj!\nBTW to moze byc tansza alternatywa dla tych z padnietymi konsolami po gwarancji.. http://www.iksboks.eu/index.php?cPath=44 kurde jak moja 60tka sie wydupczy to juz zadnego next gen'a nie kupuje w dniu premiery!\n« Odpowiedź #16 dnia: Październik 12, 2009, 18:46:33 »\nCytat: Max666 w Październik 12, 2009, 18:41:11\nAno zdupcyła, ale mam już chudzielca - już czuję oddech uncharteda a tu mi plejak takie numery wywija to poszedłem i kupiłem od razu nową a z tą będę myślał co zrobić.\n« Odpowiedź #17 dnia: Październik 12, 2009, 20:40:24 »\nO fuck, no to niewesoło . Ja bardzo ją eksploatowałeś ? Same gry czy też filmy ?\n« Odpowiedź #18 dnia: Październik 12, 2009, 20:56:30 »\nKumpel naprawiał laser w jakimś serwisie w Lublinie. koszt z przesyłką coś około 400pln.\n« Odpowiedź #19 dnia: Październik 12, 2009, 21:09:29 »\nCytat: skylight w Październik 12, 2009, 20:40:24\nWłaściwie to same gry. Film jakiś tam był ale może z raz. Raczej używałem jej do streamowania video/zdjęć/mp3 z dysku sieciowego - to już dość często i dlatego bardziej sie spodziewałem YLODa niż padu lasera.\n« Odpowiedź #20 dnia: Październik 12, 2009, 22:22:46 »\nGeez tak czytam Twoją wypowiedź i aż mi w gardle stanęło, bo my przecież mamy jeszcze Burnouta do zaliczenia!\nObyś sprawe doprowadził pomyślnie do końca.\n« Odpowiedź #21 dnia: Październik 12, 2009, 22:37:16 »\nlaser to pikuś - to się da naprawić\ngorzej jak się zdupczy płyta główna - wtedy możesz wybierać się do sklepu po nową konsolę\nja dalej nie wiem co zrobię ... idę grac\n« Odpowiedź #22 dnia: Październik 12, 2009, 23:25:48 »\nPanikujecie panowie zbytnio. Nie wiem, jaki jest sens zawracania głowy rozmyślaniem o możliwości padnięcia konsoli, toż wszystko kiedyś się zepsuje, grać, a nie filozoficzne dysputy prowadzić\n« Odpowiedź #23 dnia: Październik 13, 2009, 07:53:31 »\nCytat: SimonX w Październik 12, 2009, 22:37:16\nOczywiście ale jeśli policzysz za ile ewentualnie sprzedasz starą konsolę + cena ewentualnej naprawy + cena nowej gry to na bank kupisz w tej cenie chudzielca w bundle paku z tą samą grą . Tyle, że trzeba zamrozić większa ilość gotówki a i Twoja konsola może się nie zepsuć wcale. Osobiście gdybym brał pod uwagę tylko i wyłącznie widmo zepsucia się konsoli po gwarancji to bym raczej mojej grubaski nie zamieniał na slima. Bardziej przekonały mnie dodatkowe bonusy, o których pisałem wyżej.\n« Odpowiedź #24 dnia: Październik 13, 2009, 09:46:49 »\nCytat: Rolek w Październik 12, 2009, 23:25:48\nwiadomo, że wszystko się może zepsuć\ngdyby nie bandycka cena ew. naprawy, krótki okres gwarancji i spora ilość opisanych przypadków w sieci, to może bym tak nie spanikował\nwcale nie mam ochoty wydawać bez sensu paru stówek, które mogę wydać na bardziej potrzebne mi rzeczy\ni uncharted 2\nz drugiej strony slim ma dysk 120gb, łatwiej go zabrać ze sobą na wakacje, czy do brata, jest jeszcze cichszy\nnie daje mi to spokoju teraz\ntak czy inaczej dzięki za rady - jak coś wymyślę to się zgłoszę w innym wiadomym wątku\n« Odpowiedź #25 dnia: Październik 13, 2009, 10:01:01 »\nJa bym spokojnie wymieniał fata na slima. Oszczędzasz na prądzie dodatkowo\n« Odpowiedź #26 dnia: Październik 13, 2009, 10:24:46 »\nTylko proszę się liczyć ze stratą saveów niektórych gier - np. Killzone2, bo ich nie przenosi backup profilu i nie da się ich skopiować.\n« Odpowiedź #27 dnia: Październik 14, 2009, 11:33:21 »\na ja mam takie pytanko. Niedawno moja 40 zjarała sie przy Trine, mam zamiar niebawem zakupic ps3 Slim i czy dysk w tym wypadku 160gb ze swojej 40 mogę włożyc do ślimaka bez utraty bądź niedziałających danych Typu save gamedata gry psn ustawienia profili ?\n« Odpowiedź #28 dnia: Październik 14, 2009, 12:01:52 »\nCytat: gurafikku w Październik 13, 2009, 10:24:46\nNo. Chyba też z Guitar Hero jest coś podobnie.\n« Odpowiedź #29 dnia: Październik 14, 2009, 14:48:16 »\nCytat: sadzikkk w Październik 14, 2009, 11:33:21\nz tego co wiem, jak wyciągniesz hdd, to nawet jak go włożysz spowrotem do tej samej konsoli, to będzie krzyczała o format dysku i nie zobaczysz już tych danych\nniech mnie ktoś poprawi, jeżeli piszę bzdury\n« Odpowiedź #30 dnia: Październik 14, 2009, 14:50:13 »\nTak nie jest, nie trzeba robić formatu. Gdy włożysz dysk ponownie konsola zauważy, że tam są dane z PS3 i spyta czy je ustawić czy sformatować dysk.\n« Odpowiedź #31 dnia: Październik 14, 2009, 14:52:59 »\nCytat: abc w Październik 14, 2009, 14:50:13\nAle to musiałaby być ta sama konsola. Inny egzemplarz konsoli będzie chciał formatować. Przynajmniej mój chudzielec chciał.\n« Odpowiedź #32 dnia: Październik 14, 2009, 15:22:46 »\nTak, inna kosnola na 100% sformatuje. Pamiętaj też, aby mieć zgrany na pendrive FW, bo bez tego nie uruchomisz nowej kosnoli z dyskiem z innej po formacie.\n« Odpowiedź #33 dnia: Październik 14, 2009, 19:31:17 »\nOwiń się w koc, wpełznij pod łóżko i módl się do greckiego boga Konsolusa by twój sprzęt był cały i zdrowy, ja tak robię i działa dowód jest taki, że przeżyłem 11 rrodów które po rrestarcie konsoli zniknęły a w ps3 nie mam jeszcze problemów bo jest za młoda ma dopiero jakiś miesiąc.\n« Ostatnia zmiana: Październik 14, 2009, 19:34:35 wysłana przez Psychol324 »\n« Odpowiedź #34 dnia: Październik 14, 2009, 21:46:29 »\nCytat: Psychol324 w Październik 14, 2009, 19:31:17\nno ale kurna, nie dam rady wlezc pod lozko - za mala szpara\n« Odpowiedź #35 dnia: Październik 15, 2009, 15:56:11 »\nKup piętrowe i połóż się na dolnej części\n« Odpowiedź #36 dnia: Październik 20, 2009, 10:25:06 »\nCytat: SimonX w Październik 14, 2009, 21:46:29\n...za mala szpara\na w temacie - moja konsola (sześćdziesiątka) padła w sobotę, czyli dwa lata i 3 tygodnie po kupnie w środku została płyta z grą, której za nic nie mogłem wyjąć\nDziwne jest to, że grałem w sobotę w nocy, aż się konsola wyłączyła i zaczęła mrygać dioda na czerwono. W nd rano dziecko poprosiło mnie, bym mu włączył jego grę i udało mi się odpalić konsolę, wymienić gry i zapaliła się na moment żółta dioda po której zaczęła mrugać czerwona. I już nie udało mi się wyjąć płyty\nW nd kupiłem w MM konsolę z uncharted i dyskiem 250 giga... Osobiście podobała mi się poprzednia wersja, ale ta jest cichutka i mniej miejsca na półce potrzebuje, i... nie przyciąga tak kurzu (albo go aż tak nie widać). Słabe jest to, że nie "backupowałem" sejwów, więc mi wszystkie przepadły (3/4 infamousa na przykład... teraz już go pewnie nie skończę). A druga słaba sprawa, to to, że teraz muszę wszelkie zakupione gry i ogólnie uaktualnienia ściągać (little big planet i pain ściągały się dość długo... a burnouta to aż boję się zacząć).\nKolejna sprawa - pojechałem wczoraj do serwisu na Serocką w Warszawie (tam mnie z sony'owskiej infolinii odesłali), żeby zrobili ekspertyzę, sformatowali dysk i wyjęli płytę z grą. 49 złotych poszło. Naprawa kosztowałaby 160 euro Co mnie zdziwiło, to to, że facet w try miga wyjął grę, czyli musi być jakiś serwisowy trick...\n« Ostatnia zmiana: Październik 20, 2009, 10:31:05 wysłana przez N3W35 »


Leszek Herman, Sieci widma — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 3\n– Nie bardzo tylko rozumiem, co ma wspólnego ten mafijny transport z Rotterdamu z kościołami, które okradaliście? Czy ten transport to są średniowieczne rzeźby? Po co mam pisać o jakichś rzeźbach?\nZwłaszcza że tir, który właśnie wjeżdżał do ładowni, dostał jakiegoś dziwnego przechyłu i przywalił w otwarte na oścież skrzydło wewnętrznych drzwi dziobowych3. W pudle rezonansowym ładowni rozszedł się paraliżujący łoskot szorowania metalu o metal i wielka ciężarówka zastygła nieruchomo.\nOficer usłyszał sygnał radiotelefonu4 i sięgnął do pasa. No tak. Pewnie mostek. Zaraz będzie ględzenie.\n– Gówno mnie obchodzi opona! On przywalił we wrota! Widzę na podglądzie. Niech wypieprza i to już, a wy musicie sprawdzić wszystko. Z tego, co widzę, to uderzył akurat w miejsce, gdzie są sworznie mocujące cylinder główny5.\nNord sprawdził już oczywiście na mostku wszystkie kontrolki z poziomu panelu obsługi wrót i generalnie było okay, ale i tak trzeba zrobić pełną próbę zamknięcia i otwarcia całego systemu. Kilka minut musiało to potrwać. Prom miał dwusegmentową furtę dziobową, która składała się jak wielkie nożyce pod unoszonym do góry fragmentem dziobu nazywanym przyłbicą lub potocznie dziobnicą. Dalej w głębi były otwierające się na boki dwuskrzydłowe drzwi wewnętrzne, które działały dzięki całemu systemowi urządzeń – zawiasów, haków i specjalnych cylindrów blokujących skrzydła po otwarciu i z kolei zabezpieczających je przed otwarciem podczas rejsu. I to właśnie w te wrota trafił bokiem tir.\nNord oczywiście wiedział, że będą gadać, że jest przewrażliwiony. Byle ciężarówka otarła się o blachę, a on urządza histerie, jakby tam co najmniej wybuchła bomba. Nawet Stary miał wątpliwości, czy to potrzebne, ale Nord się uparł.\nNa mostku słychać było kanonadę uderzających o szyby i ściany kropel deszczu.\nWyprostował się i sięgnął po kubek z kawą.\nJeszcze godzinę temu cieszył się na bezproblemowy kurs tam i z powrotem do Ystad. Nic nie zapowiadało jakichś specjalnych kłopotów, a tutaj ta nagła burza i teraz ciężarówka. Opóźnienie będzie, nie ma cudów. Obsługa ładowni oczywiście poradzi sobie z rozlokowaniem samochodów przez boczną furtę, ale na pewno zajmie im to trochę więcej czasu. Będzie trzeba przyśpieszyć w drodze. Nie był to wielki problem, bo prom i tak pływał tą trasą ze średnią szybkością około szesnastu węzłów, co nie wyczerpywało jego możliwości.\nKosma wypił łyk kawy i wspiął się na wysokie krzesło przed blatem, na którym migotała galaktyka rozmaitych kontrolek i urządzeń. Meteo wciąż obiecywało ładną pogodę, wiatr północny i północno-zachodni i stan morza pomiędzy dwójką a trójką6. Navtex7 wypluł kilka informacji ze stacji brzegowej na Rugii i ogólnikowe ostrzeżenie pogodowe o sztormie, który przeszedł kilka godzin temu w zachodniej części Bałtyku.\nPomyślał, że przynajmniej pasażerowie będą mogli posiedzieć sobie na otwartych pokładach. W czasie nocnych rejsów o tej porze roku była to szczególnie lubiana przez nich atrakcja.\nNord przeciągnął się. Za dużo pije tej kawy. Dziś wszystko się ułoży. Jutro wieczorem będzie w domu, a pojutrze wyruszy na urlop.\nMercedes powoli piął się ku górze. W strugach deszczu widać było stromy podjazd rampy wjazdowej i meandrujący nad nią oszklony rękaw, w którego jasno oświetlonym wnętrzu przesuwał się tłumek ludzi.\n– Myślałam, że będziemy wjeżdżać od dziobu. – Anna ściskała w obu rękach torebkę, jakby dzięki niej mogła w razie potrzeby, gdyby na przykład spadli z rampy do kanału portowego, ujść cało.\n– Też tak myślałem. Tam na dole chyba coś się im przyblokowało. – Spojrzał z uśmiechem na żonę. – Torebka to nie kapok.\n– Ty się lepiej skup na prowadzeniu, bo nie trafimy w furtę.\nRampa zakręciła prawie pod kątem prostym i ukazała się boczna furta wjazdowa prowadząca prosto na najwyższy pokład ładunkowy promu.\nWe wrotach ukazała się postać w żółtej odblaskowej kamizelce i cofnęła do środka, wskazując Edwardowi, że ma skręcić w prawo.\nSamochód minął furtę i wjechał do wnętrza. Mężczyzna w kamizelce ruszył przed siebie, co chwilę się oglądając i machając do Edwarda, żeby podążał za nim.\nPowoli przejechali wzdłuż ścian ładowni poprzecinanych rurami i kablami, tuż obok rozmaitych stojących lub wiszących na stalowych wręgach urządzeń. Z otwartego okna dobiegał głośny jazgot silników i pisk szorujących po mokrej nawierzchni opon.\nMężczyzna w kamizelce zatrzymał się tuż za tyłem zielonego minivana i wskazał ręką, że mają stanąć za nim. Edward podjechał i po chwili kilkunastoletni diesel umilkł.\n– Boże, co za koszmar… – westchnęła ciężko Anna. – A mogłam siedzieć sobie teraz na tarasie i patrzeć w niebo. Dlaczego ja się dałam namówić na ten wyjazd?\n– Nie chcesz zobaczyć własnej córki?\n– Och, przestań gadać głupoty. Już możemy wysiadać?\n– I dokąd my mamy iść? Ten hangar jest ogromny.\n– Kochanie, nie panikuj. Tam są strzałki. Idziemy do schodów.\n– Pamiętaj, żeby zabrać torbę z tylnego siedzenia, bo zostaniesz bez pidżamy i swoich leków na nadciśnienie.\nAnna trzasnęła drzwiami i rozejrzała się wokół siebie. Sąsiedni pas był jeszcze pusty. Za ich samochodem właśnie powoli parkował jakiś SUV.\nJej mąż właśnie wydobywał z samochodu wielką kraciastą torbę. Postawił ją na ziemi i zanurkował ponownie do wnętrza auta, żeby wyciągnąć coś z przedniego siedzenia.\nAnna westchnęła i ruszyła wolnym krokiem wzdłuż samochodu. Silnik parkującego za nimi SUV-a zgasł. Od strony wjazdu na pokład, a właściwie z każdej strony, dobiegał ryk silników wielkich ciężarówek i łoskot ogromnych kół przetaczających się po stalowej nawierzchni pokładu. Annę to wszystko doprowadzało do rozpaczy. Mimo że skończyła już sześćdziesiątkę, zdawałoby się, że nie tak znowu dawno temu, słuch miała doskonały. Wyrwana ze swojego wiejskiego zacisznego domu, w ogromnej ładowni promu czuła się tak, jakby trafiła do piekła.\nUsłyszała za plecami, że Edward zamknął samochód, i kątem oka zobaczyła, jak idzie w jej kierunku.\nGdzie są te oznaczenia? Schody? Może zapyta tego mężczyznę, który kieruje tutaj ruchem? Rozglądając się po stalowych burtach i szukając w gąszczu przewodów i rur jakichś napisów lub piktogramów, usłyszała, że mąż coś do niej woła. Odwróciła się i nagle usłyszała za plecami warkot silnika i pisk opon. Co za cholerna nawierzchnia, że nawet bez hamowania te opony tak piszczą? Ogłuszona kakofonią dźwięków, Anna odwróciła się i stanęła prawie naprzeciwko maski jakiegoś vana.\n– Co pani do diabła tutaj robi? – wrzasnął na nią ktoś ze środka.\nPo chwili drzwi się otworzyły i zza kierownicy wyskoczył młody mężczyzna w krótkich dżinsowych szortach i luźnej, odsłaniającej pachy i piersi koszulce.\n– To nie park koło kościoła! – krzyknął, obrzucając ją wściekłym spojrzeniem.\n– Łukasz! Co ty wyprawiasz? Daj spokój! – Od strony pasażera wysiadła mocno opalona blondynka i z zakłopotanym wyrazem twarzy spojrzała na Annę.\n– Co się tutaj dzieje? – Obok samochodu pojawił się marynarz wachtowy. – Proszę jechać! Blokuje pan załadunek!\n– Ta pani wlazła mi pod koła! Powinniście pilnować takich jak ona, a nie mnie poganiać! Mogła spowodować wypadek!\n– Tutaj nie wolno spacerować. – Marynarz patrzył na Annę z rosnącym zniecierpliwieniem. Już wiedział, że załadunek będzie opóźniony przez tira z dziobu, a teraz jeszcze problem tutaj. Oficer wachtowy zaraz go ochrzani.\n– Proszę natychmiast wsiadać do samochodu! – rzucił do młodego chłopaka. – Czy pani zabłądziła? – Spojrzał na Annę.\nAnna bezradnie odwróciła się, szukając męża.\n– Idziemy właśnie do kabin – tuż za jej plecami rozległ się głos Edwarda. – Moja żona trochę się pogubiła.\n– No bez jaj! – Łukasz na chwilę się uspokoił, ale chyba głównie z powodu zaskoczenia. – Przecież to jest ta para emerytów, co nam z rozmysłem blokowała drogę – rzucił do dziewczyny, która usiłowała go odciągnąć w stronę samochodu.\n– Uspokój się, młody człowieku! – Edward wziął Annę pod rękę. – Po co te nerwy?\n– Robi pan sobie jakieś jaja na drodze, a teraz udaje głupiego.\n– Lepiej niech pan się uspokoi. Nie żebym groził…\n– Edward! – Anna w końcu odzyskała głos. – Bardzo przepraszam. – Spojrzała na coraz bardziej zniecierpliwionego marynarza. – To rzeczywiście moja wina. Szukałam schodów i się zagapiłam. Już idziemy.\n– Nie lepiej w państwa wieku siedzieć w domu? – Łukasz spojrzał na Annę. – Ziółka i te rzeczy…\n– Przepraszam, że pana zdenerwowałam – przerwała chłopakowi Anna. Obrzuciła go taksującym spojrzeniem i uśmiechnęła się chłodno. – Jak już powiedziałam, to moja wina.\n– Jaka pani łaskawa! – Chłopak brzdęknął trzymanymi w lewej ręce kluczykami. – No przecież, że nie moja!\n– Łukasz! – podniosła głos Ewa i rzuciła Annie spojrzenie pełne zakłopotania. – Przestań już!\n– Co przestań?!\n– Proszę natychmiast wsiadać i jechać! – huknął marynarz. W jego krótkofalówce zachrobotało. Zaraz pewnie ktoś się przypieprzy. Nord to za sekundę zobaczy na ekranie na mostku i będzie pierdolił. – Natychmiast!\nŁukasz, opędzając się od ciągnącej go do samochodu Ewy, mruknął pod nosem bardzo niecenzuralne słowo i szarpnął za drzwi.\nEdward, kręcąc głową i patrząc z niedowierzaniem na wsiadającego do samochodu młodego mężczyznę, pochylił się i podniósł torbę.\n– Tam są schody na pokład kabinowy. – Marynarz wskazał Edwardowi brodą drzwi po prawej stronie i machnął energicznie ręką do Łukasza.\nOpel vivaro zamruczał i potoczył się na wskazane miejsce.\nOficer wachtowy w nasuniętym na głowę kapturze stał na rampie wjazdowej i patrzył, jak wielkie, stalowe, grube na dwadzieścia centymetrów drzwi powoli się zamykają.\nZa plecami słyszał huk deszczu, który rozbijał się o stalową nawierzchnię opierającego się o nabrzeże segmentu rampy, i ryk silników ciężarówek, które wspinały się długim pomostem do bocznej furty wjazdowej.\nSpojrzał na zegarek. Dochodziła dwudziesta pierwsza trzydzieści. Właśnie kończyli odprawę, ale sznur samochodów niknął pod rękawem dla pieszych i jego końca wciąż nie było widać.\nWłaściwie ta cała kontrola drzwi wewnętrznych była psu na budę. Szczelność zapewniają przecież nie tylko wrota wodoszczelne, ale i urządzenia domykające rampy ładunkowej i dziobnicy. Drzwi wewnętrzne to tylko dodatkowe zabezpieczenie. Poza tym prom raptem dwa miesiące temu przeszedł przegląd roczny i wszystko było w porządku.\nOficer splunął pod nogi. Wyjął z kieszeni małe opakowanie gumy do żucia i wpakował sobie do ust dwie białe pastylki. Pomyślał, że Nord się niepotrzebnie trzęsie nad tym wszystkim. No ale on już tak miał. Musiał się wykazać. Wielki pan starszy.\nStalowe wrota właśnie się zatrzaskiwały. Szpara pomiędzy skrzydłami stawała się coraz mniejsza i wreszcie zniknęła. Głucho zabrzmiał odgłos uruchamiających się urządzeń blokujących, zamykających i zabezpieczających wrota przed otwarciem.\nI nagle rozległ się cichy zgrzyt.\nOficer znieruchomiał. Jego żuchwa, która pracowicie bezwiednie żuła gumę, zatrzymała się także.\nZgrzyt był ledwo słyszalny. Trwał może dwie sekundy, po czym dał się słyszeć charakterystyczny stukot blokujących się zawiasów i sworzni zaciskowych.\nUśmiechnięta recepcjonistka od razu na wejściu zaskarbiła sobie ogromną sympatię Kacpra. Rozespany malec był markotny i marudził. Nawet ogromna wypełniona samochodami ładownia, przez którą musieli przejść, nie wybudziła go z tego stanu. Mariusz czasami trochę się martwił tymi nastrojami syna. Zastanawiał się, czy chłopak nie ma za mało energii jak na swój wiek. Pamiętał, że gdy sam miał tyle lat co on, nie można go było prośbą ani groźbą zmusić do powrotu z podwórka, na którym prawie bez przerwy biegał i stale się wydzierał. Urszula kpiła sobie, że z tym pamiętaniem to tylko mu się wydaje, ale nie zmieniało to faktu, że trochę się o Kacpra bał. Dzieciak stanowczo za dużo siedział z nosem w tablecie i w podkradanym matce telefonie. Gdy zdołał dorwać się do któregoś z urządzeń, znikał z realu.\nRecepcjonistka najpierw poczęstowała rozespanego Kacpra wielkim, zawiniętym w kolorową folię czekoladowym cukierkiem, a dopiero potem wskazała Mariuszowi ich kabinę i poinstruowała, jak mają do niej dojść. Chłopcu rozjaśniły się oczy i kilka razy obejrzał się za siebie, gdy ruszyli przez hol w kierunku korytarza prowadzącego do ich kabiny.\nZnajdowała się na dziobie. Mały korytarzyk z ogromnym lustrem prowadził do saloniku, po jednej stronie stała tam kanapa i dwa fotele, po drugiej biurko, a na nim spory płaski telewizor. W głębi, za bursztynową upiętą po bokach zasłoną, było dwuosobowe łóżko, a z dużego prostokątnego okna nad nim rozciągał się widok na morze.\nŚciśle biorąc, teraz akurat na Świnę.\nMariusz rzucił torbę i plecak na kanapę i rozwalił się w fotelu.\n– Popatrz, jaki tatuś jest zmęczony. Jechaliśmy prawie dwie godziny. – Urszula pociągnęła Kacpra za sobą, posadziła na łóżku i zaczęła go rozbierać.\nMariusz westchnął głęboko.\nZa dużo wkładała ciuchów na biednego dzieciaka. Nic dziwnego, że potem się przeziębiał.\nCzy mu się wydawało, czy w jej głosie usłyszał sarkazm?\n– Jestem strasznie głodna. – Urszula spojrzała w jego kierunku. – Ale nie wiem, czy Kacper powinien jeść jeszcze o tej porze.\n– Nic mu nie będzie. I tak pewnie nic nie zje.\n– Boję się, że potem będzie marudził przez całą drogę.\n– Ma sześć lat. Prawda, Kacper? Jesteś już duży.\n– Jestem duży. – Kacper roześmiał się, gdy matka usiłowała wyswobodzić go z bluzy w szkocką kratę, którą z tajemniczych powodów bardzo lubił. Ręka uwięzła mu w rękawie.\nMariusz spojrzał na żonę.\n– Nie chciałaś chyba iść już spać?\n– No w zasadzie zaraz będzie dziesiąta. O tej porze w piątek już dawno wszyscy troje byśmy spali. Kacper u siebie, a my przed telewizorem.\nCzy znowu mu się wydawało, że to był sarkazm?\nMariusz westchnął, przeciągnął się i dźwignął z fotela.\n– Wezmę szybki prysznic.\nUrszula skinęła głową.\nGorąca woda była jak masaż. Pod jej dotykiem czuł, jak się odpręża, pozbywa zmęczenia i wżerającej się w głowę irytacji. Stres?\nZa swój stan podświadomie obwiniał Urszulę. Wiedział o tym i dlatego starał się zachować spokój, ale to nie było łatwe.\nTen wyjazd miał być nie tylko próbą pozbycia się upiorów, które zawładnęły jego życiem, ale także pierwszym krokiem do radykalnych zmian. Podjął już decyzję i nie było odwrotu.\nTydzień temu wszedł do gabinetu swojego teścia i zrobił to, co powinien był zrobić już dawno temu.\nAleksandra zabrała kartę magnetyczną do swojej kabiny, uśmiechnęła się zdawkowo do ubranej w granatowy uniform dziewczyny w recepcji i ruszyła wąskim korytarzem w poszukiwaniu swojego numeru. Sto dwadzieścia pięć.\nPokład kabinowy na promie przypominał labirynt. Oczywiście doskonale oznakowany, oświetlony i wyposażony ponadto w porozmieszczane strategicznie kamery, raczej nie pozwalał zabłądzić, ale każdego, kto znalazł się tutaj po raz pierwszy, mógł nieco przytłaczać. Zwłaszcza że korytarze miały wysokość niewiele przekraczającą dwa metry i nie łagodziły tego uczucia nawet jasne, utrzymane w bieli i rozmaitych odcieniach błękitu, kolory ścian i wykładzin.\nAleksandra odruchowo chwyciła za biegnącą po dwóch stronach korytarza poręcz i spojrzała na numer na najbliższych drzwiach. Sto dwadzieścia osiem. Jak się okazało, nie musiała długo błądzić. Minęła drzwi do dwóch kolejnych kabin i stanęła przed numerem, którego szukała.\nWynajęła całą dwuosobową kabinę. Jedynek na promie nie było, a nie chciała wylądować z jakąś namolną emerytką, która zanudzałaby ją rozmową. Zresztą nie zamierzała spędzić tutaj zbyt wiele czasu. Potrzebowała tylko lustra, żeby zrobić makijaż i przebrać się na wieczór. No i oczywiście koi, żeby się zdrzemnąć przez moment.\nSpojrzała na wąskie, przykryte niebieską narzutą łóżko. Obok była kanapa, a pomiędzy nią i ścianą wąska przestrzeń zamknięta malutkim stoliczkiem. Całość przypominała przedział w wagonie sypialnym. Tyle że nie było tutaj piętrowych łóżek, a zamiast okna wisiał okrągły, imitujący bulaj obrazek z namalowanym niebem i mewami.\nAleksandra rzuciła torbę na łóżko i oparła się o chłodną płaszczyznę drzwi. Zamknęła oczy. Na tym wąskim korytarzu i teraz w tej mikroskopijnej, pozbawionej okien kabinie paradoksalnie uświadomiła sobie dopiero wielkość promu. Zabierał na pokład tysiąc pasażerów, z czego w kabinach sześciuset. Reszta musiała zagospodarować sobie czas w sklepach i kawiarniach. No ale co za problem, to było w końcu tylko siedem godzin. Robiła już zakupy, które trwały dłużej.\nJej rozmyślania na temat wielkości promu nie oznaczały oczywiście jakiegoś nagłego zainteresowania parametrami jednostek pływających. Dotarło do niej tylko, że jej przyjaciółka mogła mieć sporo racji. Spontaniczne działania, owszem, często przynoszą profity, ale chyba rzeczywiście tym razem wszystkiego nie przemyślała. Mogła przecież w ogóle nawet go nie spotkać. Co jeśli on zaszyje się w swojej kabinie albo w ogóle nie pokaże się w miejscach ogólnodostępnych?\nPokręciła głową ze zniecierpliwieniem.\nPoradzi sobie! Jak zwykle. Dopadnie go, choćby miała nawet włamać się do jego kajuty!\nŁukasz wsunął kartę magnetyczną w czytnik na drzwiach kabiny i odwrócił się do przyjaciół. Zrobił błazeńską minę.\n– Otwieraj te drzwi, Łukasz – odezwała się zniecierpliwiona Kamila. – Jestem zmęczona. Chcę wejść pod prysznic.\n– Nudziara. – Łukasz spojrzał na kuzynkę z dezaprobatą.\nMikroskopijna kabina składała się z bezokiennego przedziału, w którym po dwóch stronach znajdowały się piętrowe łóżka. Z korytarzyka przy wejściu można było wejść do łazienki, tylko trochę większej od szafy na ubrania.\n3. Inner doors – szczelne drzwi wewnętrzne, usytuowane za furtą dziobową (dziobnicą) i rampą wjazdową.\n4. Komunikacja na statkach odbywa się przede wszystkim za pomocą radiotelefonów UHF, potocznie walkie-talkie. Czasami marynarze posługują się także komórkami lokalnej sieci pokładowej.\n5. Elementy (urządzenia zamykające) dziobowych wrót wewnętrznych.\n6. Stan morza – umowne określenie stanu powierzchni morza w zależności od siły wiatru i wysokości fal. Stan morza określa skala od zera do dziewięciu.\n7. Navtex – Navigational Text Messages – system przekazujący ze stacji brzegowych ważne dla bezpieczeństwa żeglugi informacje.


Polsat gra ostro, Allianz ostrożnie - Puls Biznesu - pb.pl\nMało akcji i duże spółki — to strategia Allianza. Dużo akcji i małe spółki\n— Polsatu. Wygrał pierwszy.\nDuże jest piękne — zdają się myśleć zarządzający OFE Pocztylion, Aegon, Allianz, ING. Zainwestowali w spółki z WIG20 ponad 72 proc. portfela akcyjnego.\n— Znaczący udział dużych spółek w portfelu wynika z tego, że łatwiej je kupować i sprzedawać, co przy naszej wielkości jest bardzo istotne —tłumaczy Ewa Radkowska, zarządzająca OFE ING.\nBlue chipy w modzie\nRok temu funduszem, który najbardziej lubił duże spółki, był Aegon. Zajmowały 61,1 proc. jego portfela. Od tego czasu zarządzający wszystkimi funduszami zwrócili się w kierunku blue chipów i powiększyli ich udział w portfelu.\n— W 2008 r. zwiększyliśmy zaangażowanie w spółkach o większej kapitalizacji kosztem spółek o mniejszej kapitalizacji, co zwiększyło płynność portfela. Większe spółki lepiej poradzą sobie z nadchodzącym spowolnieniem gospodarczym — twierdzą zarządzający Nordea OFE.\n— W ciągu roku zarówno kupowaliśmy, jak i sprzedawaliśmy akcje, ale generalnie staraliśmy się zmniejszać zaangażowanie w akcjach. Gdy kupowaliśmy, zwracaliśmy uwagę na płynność, stąd spory udział dużych spółek w portfelu. Nie przywiązujemy specjalnej wagi do wielkości spółki, bardziej liczy się jej płynność — mówi Grzegorz Zubrzycki, dyrektor departamentu zarządzania aktywami PTE Allianz.\nNa średnie spółki postawiły CU (27,4 proc.), Polsat (26 proc.), ING (25,7 proc.) i PZU (25,5 proc.). Unika ich Pekao (13,7 proc.). Na najmniejsze postawiły Polsat i Pekao, które zainwestowały w spółki z sWIG80 odpowiednio 23,2 i 19,8 proc. Zmalał zapał zarządzających do szukania zysków poza Polską. Tylko połowa zdecydowała się wrzucić do portfela zagraniczne spółki, z czego tylko trzy: AIG, PZU i AXA poświęciły na to ponad 2 proc. aktywów.\nNiektórzy zarządzający jako receptę na trudne czasy przyjęli zwiększenie koncentracji portfela i zredukowali liczbę spółek. W Nordei z 91 zostało 77, w Allianzie z 99 — 78, a PZU z 83 tylko 69. Zarządzający PZU przyznają, że po słabym pierwszym półroczu znacząco zmniejszyli udział akcji i spółek w portfelu, co pozwoliło nieco poprawić wynik.\n— Przedmiotem sprzedaży były przeważnie spółki o małej kapitalizacji, głównie eksporterzy, ze znacznym zadłużeniem. Mniejsza liczba spółek w portfelu umożliwia lepsze monitorowanie i analizowanie sytuacji w poszczególnych spółkach, a tym samym zwiększa efektywność zarządzania — tłumaczą zarządzający OFE Nordea.\nNie wszystkie fundusze podążały tym tropem. ING zwiększyło liczbę spółek z 95 do 108, Warta z 72 do 92, a Pekao z 81 do 96.\n— Jako duży fundusz musimy szukać wielu okazji do ulokowania kapitału. W wielu spółkach mamy przekroczony próg 5 proc. Większa liczba spółek w portfelu to metoda dywersyfikacji portfela — mówi Ewa Radkowska.\nKonkurenci o zbliżonych rozmiarach wybrali jednak większą koncentrację portfela: PZU ma tylko 69 spółek, a CU 84.\nAllianz jest najbardziej ostrożny ze wszystkich funduszy. W akcjach ulokował jedynie 18,5 proc. aktywów. Na drugim biegunie jest Polsat, który ma w nich 37,5 proc.\n— Niski udział akcji wynika z nastawienia do rynku. Ryzyka jeszcze nie zniknęły. Spodziewano się, że to, co naj- gorsze, zostało ujawnione w pierwszej połowie 2008 r., ale ostatnie informacje dochodzące z banków pokazują, że tak nie jest. Oczekiwane spowolnienie gospodarcze w Polsce przyszło bardzo szybko. Ostatnie dane pokazują ostre hamowanie. To powoduje dużą niepewność co do rozwoju sytuacji na rynku, a w takim przypadku posiadanie dużej liczby akcji to duże ryzyko — wyjaśnia Grzegorz Zubrzycki.\nWyniki za 2008 r. po- kazują, że ostrożność popłaca. Allianz stracił niecałe 12 proc. i był najlepszym funduszem. Polsat z wynikiem -17,9 proc. zajął ostatnie miejsce. W tym roku hierarchia jest podobna.\n— Dobry wynik osiągnęliśmy dzięki mniejszemu niż konkurenci zaangażowaniu w akcje i doborowi spółek. Na rynku, który mocno spada i tracą niemal wszystkie spółki, wygrywał ten, kto miał mniej akcji — dodaje Grzegorz Zubrzycki.\nHTL - Strefa radzi sobie z kryzysem i z bessą\nKto mrugnie jako pierwszy\nFundusze , Akcje , Mali , Portfel , Polsat , Zarządzanie , Pzu , Zarządzanie Ludźmi\nPuls Inwestora / Polsat gra ostro, Allianz ostrożnie