PODCAST: Porozmawiajmy o... odc. 1 - Motywacja i nawyki w terapii część 1\nPODCAST: Porozmawiajmy o… Motywacja i nawyki w terapii część 1\nZapraszam Cię do wysłuchania pierwszego odcinka podcastu z cyklu “Porozmawiajmy o…”\nDzień dobry, witam Cię serdecznie w moim trzecim podcaście. Transkrypcję tego nagrania znajdziesz na KreatywneWrota.pl ukośnik 3.\nNa moim kanale z podcastami pojawiać się będą 2 cykle podcastów: te z propozycjami kreatywnych zabaw z dziećmi, oraz właśnie podcasty „Porozmawiajmy o…” gdzie będę dzieliła się z Wami moją wiedzą i doświadczeniem.\nO czym dziś porozmawiamy?\nO motywacji w terapii… i o czymś takim, co nazywam nawykiem w terapii. Chciałabym, abyś wiedziała, że jestem ostatnią osobą, która rości sobie jakiekolwiek prawo do uczenia o tym, co to jest motywacja i co to są nawyki. Nie nagrywam tego podcastu, aby się tutaj wymądrzać, chcę Ci po prostu pokazać, na przykładzie moim: zwykłej mamy, która ma trójkę dzieciaków, w tym jedno w terapii logopedycznej – w jaki sposób ja się motywuję, w jaki sposób wykształciłam u siebie pewne nawyki, w cudzysłowie – terapeutyczne.\nChciałabym też, abyś tego co Ci dziś powiem, nie traktowała jako prawdy objawionej, tylko żebyś wzięła przykład z tego co robiłam i co robię. Może słowo „wzięła przykład”, jest tutaj też za mocne. Chciałabym abyś przede wszystkim zainspirowała się moimi działaniami, bo działania te powodują, że odnoszę ogromne sukcesy w terapii mojej córki.\nByć może słuchasz mnie pierwszy raz i nie wiesz o jakiej terapii mówię, pozwolę sobie więc w paru słowach streścić Ci – jaką terapię mam na myśli. Moja córka ma zdiagnozowaną afazję senso – motoryczną i w chwili gdy nagrywam ten podcast czyli w lutym 2020 roku – jest w terapii logopedycznej już 5 lat. Tak owszem byłam zapraszana jako prelegent na ogólnopolskie konferencje logopedyczne, ale tak naprawdę jestem tylko mamą, która prowadzi efektywną terapię córki.\nDlaczego Ci o tym mówię? Bo chciałabym, abyś cały czas miała świadomość, że ja opowiem Ci dziś tylko o tym co robię ja i co u nas przynosi efekty.\nNo to zacznijmy moją pogadankę pod tytułem: Motywacja jest tym co pozwoli Ci zacząć, a nawyk jest tym co pozwoli Ci wytrwać.\nZewsząd słyszymy o motywacji. Ciągle słyszymy pytania: Jak się motywować? Jak zmotywować pracownika? Jak zmotywować się do uprawiania sportu? Jak zmotywować dziecko do ćwiczeń?\nCiągle i zewsząd słyszymy słowo: motywacja, motywacja pisane wszelkimi rodzajami czcionek i odmieniane na milion sposobów.\nDostaję od Was tysiące pytań czy mam swoje ulubione cytaty motywacyjne? Według mnie, nie ma czegoś takiego jak cytat motywacyjny. Moim ulubionym motywatorem, który spina mnie do działania jest orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego mojej córki. Wszystkie opinie od psychologów, pedagogów i logopedów – to są moje motywatory.\nWyjmij proszę z szuflady, jeśli posiadasz opinię od psychologa, pedagoga, logopedy, czy też może orzeczenie o kształceniu specjalnym Twojego dziecka – to jest Twój motywator!\nNie jakiś bzdurny obrazek z internetu, z pięknym zdjęciem i górnolotnymi hasłami o motywacji – tylko właśnie ten papier z informacjami o Twoim dziecku jest Twoim najlepszym, jedynym motywatorem\nWiesz, jak jak mam doła i czasem sobie myślę, że nie dam, rady, że mnie to wszystko przerasta, że to nie ma sensu, nie chce mi się, odpuszczę sobie… to właśnie wtedy biorę ten mój motywator z szuflady. Biorę pierwszą i ostatnią opinię od logopedy jaką dostałam i czytam, jedną i drugą. I to jest moja najlepsza motywacja.\nKolejnym motywatorem może być dla Was diagnoza dziecka, bo w tej diagnozie macie napisane z czym walczycie. Następnym bardzo ważnym motywatorem są… wiem, że słuchają mnie teraz także terapeuci, więc…\nDrodzy terapeuci, to Wy jesteście motywatorem dla rodziców!\nŻaden rodzic nie będzie efektywnie pracował ze swoim dzieckiem w domu jeśli nie dostanie od Was wsparcia. To nie może być tak, że rzucisz do rodzica dwa czy trzy słowa: ćwiczcie układanki lewopółkulowe” i polecisz do kolejnego pacjenta, swoich spraw i tak dalej.\nI co zrobi statystyczna matka? Wywali oczy, bo heloł, skąd ona ma wiedzieć, co to są układanki lewopółkulowe?\nCzasem mam wrażenie, że terapeuci zapominają, że rodzic po drugiej stronie nie ma skończonych studiów w tym kierunku. Że on jest genialnym matematykiem, architektem, kimkolwiek – no ale naprawdę – niekoniecznie logopedą i ma prawo, nie wiedzieć co to są właśnie na przykład układanki lewopółkulowe.\nTo Twoim zadaniem terapeuto, jest pokazać rodzicowi jak ma z dzieckiem ćwiczyć dane ćwiczenie. A gdy Ty rzucisz parę słów i pobiegniesz dalej, to pomyśl – jakie ten rodzic dostaje wtedy wsparcie od Ciebie? No jakie? Żadne!\nNie masz prawa wymagać od rodzica, żeby zaangażował się w terapię dziecka w domu, jeśli nie wyjaśnisz mu co on ma robić, nie podasz paru przykładów i nie wyjaśnisz jak chłop krowie na rowie, właśnie tego czego od niego wymagasz w domu!\nW chwili gdy terapeuta po ćwiczeniach z dzieckiem, powie: to czy tamto nie poszło, nad tym trzeba popracować, ALE! Ale pięknie zaczął mówić głoskę A! I pochwali sukces dziecka przed rodzicem, to tak – takie pochwały dodają skrzydeł rodzicowi.\nOn, drogi terapeuto, serio, ma świadomość, że to i tamto u jego dziecka leży i płacze rzewnymi łzami. Ale on od Ciebie potrzebuj usłyszeć, że coś się udało, że coś poszło wspaniale, nawet jak to dla Ciebie będzie drobiazg. W oczach rodzica, Twój drobiazg urasta do rangi kosmosu!\nBo to dziecko nie mówiło nic, dosłownie nic a tu nagle po 3 czy 4 miesiącach terapii rodzic w końcu słyszy upragnione słowa: że coś się udało, coś poszło do przodu.\nTakie pochwały, nawet najdrobniejszych sukcesów dziecka – to jest właśnie motywacja dla rodzica. Dla Ciebie być może to nie jest jakiś wielki postęp w terapii, ale uwierz mi, bo wiem co mówię, każdy najdrobniejszy sukces dziecka – dla rodzica jest ogromnym sukcesem! I od dziś proszę Cię terapeuto: chwal przed rodzicami Twoje dzieci w terapii. Zawsze podczas godzinnego spotkania znajdziesz choćby jedną rzecz, ze która możesz pochwalić dziecko rodzicowi i dodać mu ochoty do działania.\nMogę to ująć jednym zdaniem: terapeuto, jeśli chcesz mieć współpracującego rodzica – zacznij zauważać i chwalić nawet najdrobniejsze sukcesy jego dziecka!\nPodsumowując, trzy najważniejsze rzeczy które motywują Ciebie rodzicu do działania to:\n1. Deficyty rozwojowe Twojego dziecka – to one pokazują Ci dobitnie, że musisz się spiąć, teraz, zaraz, a nie za 3 lata. Bo chcesz w końcu wypuścić w świat młodego, fajnego człowieka, który poradzi sobie w życiu?\n2. Diagnoza – to ona pokazuje Ci z czym walczysz. To właśnie diagnoza pokazuje Ci: ile, od czasu pierwszego wystawionego dziecku świstka do teraz – Twoje dziecko wykonało fenomenalnej pracy! To dzięki czytaniu kolejnych diagnoz widzisz jak niesamowity postęp zrobiło twoje dziecko – i to właśnie ten postęp powinien motywować Cię do pracy z dzieckiem.\n3. Terapeuta – to od niego w dużej mierze zależy czy znów wyłapiesz doła po 5 minutach rozmowy na korytarzu, czy dostaniesz skrzydeł.\nMotywuj się diagnozą dziecka, a nie motywatorami z sieci!\nNie oglądaj tych obrazków – bo one nic Ci nie dadzą!\nCo mogę powiedzieć Ci o kształtowaniu w sobie nawyku?\nTeraz pozwól, że rozprawimy się z tym co to są „mity nawyków”, porozmawiamy o tym ile trwa wykształcenie nawyku i co to w zasadzie jest kształtowanie nawyku.\nNajważniejszym mitem jest to, że ukształtowanie nawyku trwa 21 dni. To niestety nie jest prawda. Ja wiem, że my wszyscy byśmy tak chcieli, bo myślimy sobie „tylko 3 tygodnie i pyk! Jakąś rzecz będę miała ogarniętą, nawyk wyrobiony”.\nAle to tak niestety nie jest… W 2009 roku odbyły się badania na uniwersytecie w Londynie, gdzie naukowcy wzięli grupę 96 studentów, z których każdy postanowił sobie wyrobić jakiś konkretny nawyk. Oczywiście badania były codziennie monitorowane i tak dalej, ale nie będę się tutaj nad tym rozwlekała. Sumarycznie po badaniach wyszło im, że kształtowanie nawyku średnio trwa około 66 dni.\nTo znaczy, że jeśli ja Ci dzisiaj powiem, w jaki sposób ja wykształtowałam różnego typu nawyki terapeutyczne u siebie, to nie znaczy, że ich wykształtowanie u Ciebie zajmie 66 dni. Jednym zajmie te 21 dni, innym 66 dni, jednym pójdzie szybciej, innym wolniej i nie należy się zniechęcać.\nI nie trzymaj się tych 66 dni jako „dni kluczy”. To znaczy, że założysz sobie że w terapii będziecie robili coś i za 66 dni to już będzie Twój nawyk. Otóż niestety różnie może być, bo jednym osobom przyjdzie to szybciej i łatwiej, innym trudniej i wolniej.\nBardzo ważne jest to, aby trudność nawyku jaki chcesz wypracować była umiarkowana. Czyli nie rzucasz się z motyką na księżyc i nie robisz miliona rzeczy naraz. Tylko drobnymi i małymi krokami.\nZ rzeczy które warto podkreślić podczas kształtowania tego typu nawyków, jest to, że musisz być dla siebie wyrozumiała. Jeśli się czasem nie uda, gdy jest taki dzień, że coś nie wyjdzie, to nie należy się zniechęcać. Musisz spróbować kolejnego dnia, jak to mawiają: nie od razu Rzym zbudowano. Kształtowanie się nawyku jest to proces długotrwały.\nBardzo Cię proszę, abyś mierzyła swoje postępy, bo jest to bardzo ważne.\nZałóżmy, że robisz jakieś ćwiczenie terapeutyczne raz w tygodniu. W momencie gdy będziesz chciała, aby dana czynność, została przekształcona w nawyk terapeutyczny i będziesz monitorować swoje postępy, to może Ci się czasem wydawać, że: tutaj zawaliłam, i tu też zawaliłam, tutaj ćwiczeń było za mało…\nW chwili gdy prowadzisz monitorowanie wprowadzania nawyków regularnie i spojrzysz na prowadzoną przez siebie tabelkę, zobaczysz, że dane ćwiczenie robisz na przykład z dzieckiem 5 razy w tygodniu. A kiedyś ile razy tygodniowo robiłaś to ćwiczenie? Raz.\nCzy jest postęp? Oczywiście, że jest!\nWłaśnie na takich drobnych, rozpisanych krokach, które jesteś w stanie monitorować, musisz się na początku oprzeć aby dojść do takiego… nazwijmy to „terapeutycznego flow”.\nNawyk to jest coś, co pozwoli Ci wytrwać. Nawykiem jest spuszczanie wody w toalecie. Robisz siku i automatycznie spuszczasz wodę w toalecie, nie rozmyślasz nad tym – po prostu robisz to automatycznie.\nI teraz w momencie gdy masz terapeutycznego doła, myślisz sobie: „ja już nie dam rady!”, „moje dziecko w ogóle nie idzie do przodu”, „nie mam siły” i tak dalej…\nTo ten moment, w którym masz wykształtowane pewne nawyki terapeutyczne, jest tutaj kluczowy. Bo o tym nie myślisz, nie analizujesz, nie rozmyślasz – po prostu to robisz. Robisz to automatycznie.\nTak owszem będziesz miała takie ogólne doły zwątpienia, ale nie będziesz już siadała w kącie i płakała bo: „lewopółkulowe nie idą”, „bo nie czyta”, „bo nie daje rady z tym czy tamtym”.\nPodejdziesz do tego ogólnie: „dobra, mam doła i się w nim zanurzę”, ale w międzyczasie nie zaniedbasz terapii dziecka, bo wiele ćwiczeń będziesz robiła automatycznie. Bo będzie to twój nawyk, tak jak spuszczanie wody w toalecie.\nA teraz może parę słów o tym: co to jest nawyk terapeutyczny?\nNawyk terapeutyczny, to taki zlepek słów, który wymyśliłam sobie sama. Wiesz co to jest terapia, wiesz także co to jest nawyk, i kształtowanie pewnych zachowań, które robimy automatycznie w terapii – nazwałam sobie nawykiem terapeutycznym, bo dlaczego nie? I to mi się świetnie sprawdza.\nMałe kroki – ale codziennie!\nCzyli nie rzucasz się od razu pływać w Oceanie Indyjskim, tylko wchodzisz do jeziora Mamry.\nNa spokojnie i powoli.\nTo wszystko w dzisiejszym, odcinku podcastu „Porozmawiajmy o… motywacji i nawykach w terapii”. Na drugą część podcastu zapraszam Cię już niebawem, a w niej powiem Ci w jaki sposób ja kształtowałam u siebie nawyk terapeutyczny i podam Ci moje propozycje różnego typu zachowań i zabaw, które ukształtują w Tobie nawyk terapeutyczny.\nPozdrawiam Cię serdecznie i do usłyszenia!\nPrevious: Previous post: 9 zabaw z układanką serca\nNext: Next post: NAJ stycznia – czyli nasze hity miesiąca


Na czym polega leczenie kanałowe? - Info Medycyna\n7 January 2020 Zabiegi medyczne\nDzięki zastosowaniu odpowiednich technik możliwe jest wyleczenie zębów nawet bardzo dotkniętych próchnicą. Leczenie kanałowe jest powszechnie wykonywanym zabiegiem, który pozwala na zachowanie własnych zębów nawet gdy są one mocno zniszczone i zaniedbane.\nLeczenie kanałowe polega na usunięciu zmienionej miazgi znajdującej się w komorze i kanale zęba, dezynfekcji uzyskanego kanału i wypełnienia go specjalistycznym, bardzo trwałym materiałem. Leczenie kanałowe jest przeprowadzane przy znieczuleniu miejscowym i często jest wykonywane pod kontrolą radiologiczną. Istnieje kilka najczęściej wykorzystywanych metod leczenia kanałowego. W zależności od potrzeb indywidualnego pacjenta dobierana jest technika najbardziej odpowiadająca i dająca prognozowane najlepsze rezultaty. Większość z nich jednak składa się z kilku podstawowych etapów.\nPierwszym z nich jest otwarcie komory zęba. Następnie lekarz usuwa martwą lub żywą miazgę,uzyskując dostęp do głębszych struktur zęba. Kolejnym etapem jest opracowanie kanału korzeniowego lub ich większej ilości w zależności od budowy zęba. Lekarz w maksymalnym stopniu usuwa toksyny bakterii i miazgę kanałową. Kanały są poszerzane w odpowiedni sposób tak aby możliwe było ich następne wypełnienie. Przygotowany ząb jest płukany m.in. podchlorynem sodu dzięki czemu jest gotowy do podjęcia kolejnych etapów. Po osuszeniu kanałów są one wypełniane materiałami biozgodnymi.\nMikroskopowe leczenie zębów w Gdańsku? Sprawdź Stomatologia Podralscy!\nMateriał, którym będzie wypełniany ząb może być czasowy lub przygotowany do wykorzystania na stałe. Są one doprowadzane do całej długości otworu fizjologicznego, tak aby zablokować dostęp ewentualnych bakterii do przenikania z jamy ustnej do tkanek okołowierzchowych. Na końcu wypełniana jest reszta zęba, zazwyczaj przy pomocy materiałów kompozytowych, kompomerowych czy ormocerowych.\nMimo, że leczenie kanałowe jest często wykorzystywanym zabiegiem nie daje ono całkowitej gwarancji uchronienia zęba przed jego usunięciem. Możliwe są również różnorodne powikłania podczas wykonywania zabiegu takie jak ukruszenie korony zęba, przedziurawienie ściany kanału, wystąpienie obrzęku lub ropnia, a nawet złamanie narzędzia podczas opracowywania kanału lub jego wypełniania.\nLeczenie kanałowe jest zalecane przez lekarza w wielu przypadkach, które świadczą o zapaleniu miazgi czy jej martwicy. Niekiedy gdy pacjent zgłasza się z bólem głowy, nieprzyjemnym zapachem ust, gorączką wówczas często diagnozowane jest rozprzestrzenienie się stanu zapalnego na tkanki otaczające ząb. Obumarcie miazgi może także być spowodowane w wyniku urazu np. uderzenia w ząb lub jego nadłamania. Bardzo wielu pacjentów nie decyduje się na regularne uczęszczanie na kontrolę do lekarza stomatologa, dlatego dopiero mocny, utrzymujący się ból zęba powoduje konieczność złożenia owej wizyty.\nWarto jednak pamiętać, że nieleczone zapalenie może mieć poważne konsekwencje dla całego organizmu. Bakterie z jamy ustnej mogą poprzez krwiobieg rozprzestrzeniać się do całego organizmu powodując nawet zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek i wiele innych poważnych chorób. W przypadku zaobserwowania u siebie pierwszych niepokojących objawów konieczni należy niezwłocznie udać się do specjalisty, który podejmie właściwe kroki.\nLeczenie kanałowe jest obecnie jednym z częściej wykonywanych zabiegów, wielu lekarzy nawet w przypadku gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że ząb będzie musiała zostać usunięty decyduje się na spróbowanie tej metody, dzięki której możliwe jest jego pozostawienie. Aby zapobiec konieczności wykonywania leczenia kanałowego warto regularnie kontrolować stan swoich zębów. Dzięki temu już pierwsze niepokojące zmiany zostaną szybko wykryte, a wprowadzone natychmiast leczenie zapobiegnie konieczności wykonywania bardziej skomplikowanych zabiegów.


Warszawa. Laureaci Paszportów "Polityki" 2009 ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Warszawa. Laureaci Paszportów "Polityki" 2009\nNagrody - przyznawane młodym twórcom, zasłużonym w minionym roku dla polskiej kultury i sztuki - rozdano dziś w Teatrze Wielkim .\nNagrodę specjalną "Polityki" - Kreatora Kultury - otrzymał w tym roku Paweł Althamer. Artystę doceniono m.in. za "wytrwałe i konsekwentne udowadnianie, że sztuka może dziać się zawsze i wszędzie" oraz za "przypominanie, że sztuka to nie tylko piękno, ale też mądrość i dobro". W minionych latach kreatorem honorowano prof. Marię Janion, Andrzeja Wajdę i Krystiana Lupę.


Seweryn Kubacki wspomina test McLarena. "Nie ryzykowałem" | WYWIAD\nSeweryn Kubacki wspomina test McLarena. „Nie ryzykowałem” | WYWIAD\nPonad 16 lat temu McLaren zorganizował 3. edycję West Race Day, podczas której najlepszy okazał się Seweryn Kubacki. Wyniki i osiągi Polaka za sterami m.in. Mercedesa C36 AMG i bolidu Formuły Renault 2000 na torze Brno pozwoliły mu wygrać test bolidu McLarena MP4-17D. Jak po latach nasz rodak wspomina obcowanie z zespołem F1? Co zapadło mu w pamięci? Czym zajmował się przed i po WRD? Tego wszystkiego dowiecie się z naszej rozmowy.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, Seweryn Kubacki w McLarenie MP4-17D\nKrótka historia bohatera wywiadu\nSeweryn Kubacki urodził się w 1978 roku. Bohater naszego wywiadu pochodzi z Legnicy i jest absolwentem Politechniki Wrocławskiej na kierunku Mechanika i Budowa Maszyn. „Sev” ukończył studia w 2001 roku i od tamtej pory jego życie się zmieniło. Wiele osób po tym kierunku pracuje w fabrykach samochodów czy przy obsłudze zespołów wyścigowych. W przypadku legniczanina było inaczej, ponieważ w 2002 roku zaczął zajmować się wycenami pojazdów. Najpierw w firmie Warta, a następnie zaczął pracować w Europejskim Funduszu Leasingowym SA we Wrocławiu, z którym jest związany po dziś dzień. Tam oprócz pojazdów do wyceny doszły mu jeszcze maszyny.\nTakże śmiało można stwierdzić, że wszystko wciąż kręci się u niego wokół maszyn. Poza pracą Kubackiego zawsze ciągnęło do rywalizacji, dlatego postanowił wziąć udział w różnych zawodach. Częściowo udało się nawet znaleźć kompromis – czyli mieć auto na zawody i jednocześnie jako „daily”. Później przerodziło się to w poważniejsze projekty, które dawały naszemu rozmówcy sporo satysfakcji. Pomyśleć, że Rajd Młodych we Wrocławiu dał początek pod zgłoszenie do… West Race Day. Wówczas Seweryn Kubacki dostał się do finału, podobnie później było w międzynarodowym evencie.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, tor Brno, Kubacki w kokpicie\nCo to jest West Race Day?\nOtóż była to niegdyś impreza współorganizowana przez zespół McLaren i jego tytularnego sponsora, firmę West. Koncern tytoniowy był związany ze stajnią z Woking w latach 1997-2005. Od 2002 roku organizowano West Race Day, który miał wyłonić kandydatów do testu bolidu Formuły 1. W 2004 roku, kiedy podczas 3. WRD najlepszy okazał się Seweryn Kubacki, na czeski tor Brno przyjechało 6 zawodników. Obok naszego rodaka udział brali: Uros Repar (Słowenia), Alexander Kramarsky (Rosja), Martin Hak (Czechy), Esad Sijercic (Bośnia i Hercegowina) oraz Hsin-Hao Chris Chang (Chiny). Towarzyszyli im też ówcześnie kierowcy wyścigowi i testowi McLarena: Kimi Raikkonen, David Coulthard, Pedro de la Rosa czy Alexander Wurz.\nKsywy kierowców F1: Skąd się wywodzą? Od El Maestro po Icemana\nAby dojść do najważniejszego momentu, czyli testu bolidu F1, trzeba było wykazać się w kilku kategoriach. Najpierw na śmiałków czekały Mercedesy C36 AMG. To za ich sterami cała szóstka musiała rywalizować. Na zdjęciach możecie zobaczyć, że czasem wyglądały niczym Safety Cary z F1. Jednak tutaj musielibyśmy mieć do czynienia z CLK55 AMG (2003) lub SLK55 (2004). Właściwie jazdy C36 AMG były niczym „niedzielna przejażdżka” w porównaniu do… Formuły Renault 2000.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, tor Brno, Seweryn Kubacki w akcji\nTo przesądziło o tym, że Seweryn Kubacki wygrał WRD\nWłaśnie za kółkiem FR2000 Seweryn Kubacki odnalazł się najlepiej, mimo że w przeszłości nie jeździł single-seaterami. Bardziej surowa i bezpośrednia maszyna z manualną skrzynią biegów pozwoliły naszemu rodakowi wyróżnić się na tle pozostałych uczestników. Dobra jazda i niezłe czasy okrążeń oznaczały, że był gotowy na przesiadkę do bolidu F1.\nMcLaren MP4-17D w 2003 roku pozwolił wygrać Kimiemu Raikkonenowi pierwszy wyścig F1 (GP Malezji) oraz zdobyć wicemistrzostwo. Iceman przegrał walkę o tytuł z „Schumim” zaledwie o 2 „oczka”. Także jazda „prawie” mistrzowskim samochodem F1 wywierała duże wrażenie. Jak z perspektywy czasu Seweryn Kubacki wspomina 3. edycję West Race Day? Wszak minęło już ponad 16 lat. Nasz bohater jest już po 40-stce, a w dniu testu miał 25 lat. Event był rozgrywany 3-5 września 2004 roku. Nie przedłużając… czas na wywiad!\nPierwsze przygody z motorsportem\nW archiwalnych materiałach dot. twojej styczności z bolidem F1 można znaleźć wypowiedzi, w których wspominasz o spełnieniu największego marzenia. Jak więc wyglądała twoja przygoda z motorsportem?\n– Śmiało mogę powiedzieć, że w zasadzie rozpocząłem przygodę z motorsportem z „grubej rury”. Faktycznie swoje pasje zacząłem realizować rok wcześniej w 2003 roku, od udziału w Rajdzie Młodych. Czyli już późno jak na mój wiek, ponieważ mając nie skończone jeszcze 25 lat zgłosiłem się w ostatniej chwili ponieważ limit wieku uczestników w tej imprezie to właśnie 25 lat. Eliminacje odbywały się we Wrocławiu, na terenie Akademii Wojsk Lądowych, piękna słoneczna kwietniowa pogoda. Peugeoty 206 1.1 z ręcznym bez zapadki, asfalt, co mogło pójść nie tak? Startowałem do próby finałowej mniej więcej jako piąty, a na horyzoncie zaczęły się zbierać chmury burzowe. Taki pech, że zaczęło lać akurat w momencie mojego startu.\nWielka szkoda, ale jak widać nie zatrzymało Cię to i próbowałeś dalej. Jak to się potoczyło dalej? I co skłoniło Cię do udziału w West Race Day?\n– Do finału krajowego kwalifikowało się najlepszych 5 zawodników. Sam przejazd pomimo śliskiego asfaltu był całkiem niezły, ale na mecie-stop zabrakło mi może pół metra. 206 nie miał ABS-u i trąciłem na mecie końcowy pachołek za co dostałem +30 s kary. Wypadłem tym samym poza pierwszą piątkę, gdzieś w okolice 10. miejsca. Gdy odliczyłem karę, to czas netto, że tak go określę, dawał mi trzecią lokatę. Cóż drugiej szansy w kolejnej eliminacji za rok już nie miałem. W 2004 r. zacząłem szukać czegoś innego, zgłosiłem się do Asa Bezpiecznej Jazdy, eliminacje w Lubinie ku mojemu zaskoczeniu zakończyłem na pierwszym miejscu. Finał krajowy to była niestety porażka. Ale gdyby nie ten finał i ludzie których poznałem, nie zgłosiłbym się do West Race Day – co miałem do stracenia?\nDoświadczenia ze światem F1\nJak wspominasz dzień zgłoszenia się do 3. edycji West Race Day?\n– Zgłoszenie do WRD [West Race Day – przyp. red.] – z tego co pamiętam – musiało odbyć się jeszcze w „analogowy” sposób, listownie. Pamiętam, że po powrocie z Asa Bezpiecznej Jazdy miałem dosłownie kilka dni na zgłoszenie. Wypełniłem wysłałem, rozmowa telefoniczna i… dostałem się!\nJakie towarzyszyły Tobie odczucia podczas prowadzenia bolidu McLarena?\n– Samo przebywanie w pobliżu bolidu F1 na wyciągnięcie ręki, takiego prawdziwego a nie atrap wystawianych w centrach handlowych, już powodowało lekki dreszczyk. Zajęcie miejsca w kokpicie, w sposób jaki oglądać mogłem tylko w TV, zaledwie na przymiarkę fotela już przyspieszało tętno. I to jeszcze przed rozstrzygnięciem zawodów. Chciałbym mieć możliwość określenia jakie faktycznie możliwości były tego bolidu, ale w stosunku do czego? Wtedy byłem przecież całkowitym nowicjuszem, brak doświadczenia i brak punktu odniesienia do czegokolwiek tej klasy.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, tor Brno\nCzułeś, że ta maszyna mogła dać pierwszy tytuł Kimiemu Raikkonenowi już w 2003 roku?\n– Czy MP4-17D mógł dać Kimiemu mistrzostwo? Szczerze, to była świetna ewolucja przeciętnego w sumie MP4-17, która miała zastąpić całkowity niewypał jakim był MP4-18, wolniejszy chyba nawet od 17-tki. To, że Kimi był drugi na koniec sezonu to właściwie zasługa jego samego. Mistrzostwo było w zasięgu. Możliwości bolidu obrazowała pozycja DC [Davida Coultharda – przyp. red.] w klasyfikacji sezonu, więc możliwości kierowca-bolid porównałbym do dzisiejszej relacji w Red Bullu czy Ferrari, Max i Charles jeżdżą na limicie swoich możliwości i wyciskają co się da, a reszta? No cóż… Widać. Do indywidualnej oceny podam, że DC po imprezie w Brnie próbował pobić rekord toru. Nie udało mu się. Czy to oznacza że MP4-17D był za wolny?\nPodczas przejazdów nowicjuszy w bolidach F1 zespół musi zachować szczególną ostrożność. Namiastkę można zobaczyć w video z testu Richarda Hammonda w Renault R25\nJaką najwyższą prędkość rozwinąłeś na torze w Brnie?\n– Maksymalną prędkość osiągnąłem 236 albo 238 km/h, jakoś nie mogłem nigdy zapamiętać, dowiedziałem się po fakcie. Organizatorzy podali, że byłem „najszybszy z dotychczasowych uczestników”, ale czy mieli na myśli tylko prędkość maksymalną? Tego nie wiem. Ostrzeżony przez mechaników o możliwości zdalnego „wyciągnięcia wtyczki” w razie spinu, nie ryzykowałem więc późnego hamowania, starałem się jechać płynnie. Nie chodziło tu o prędkość, to była nagroda za wygraną rywalizację.\nWest Race Day umożliwiało też poznanie kierowców F1. Seweryn Kubacki otrzymał kombinezon od DC, a od KR puchar za zwycięstwo w 3. edycji WRD\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, Coulthard, Kubacki, Raikkonen i de la Rosa\nKtóry z kierowców – Kimi Raikkonen, David Coulthard, Alexander Wurz czy Pedro de la Rosa – udzielał uczestnikom West Race Day 2004 najwięcej wskazówek? Może masz szczególne wspominki z rozmów z nimi, które zapadły Ci w pamięci?\n– Podczas weekendu najwięcej okazji do krótkich wymian zdań mieliśmy z Pedro [de la Rosą – przyp. red.], ale jako takich uwag czy rad od nich [kierowców – przyp. red.] nie otrzymywaliśmy. Instruktarzem zajmowali się dwaj kierowcy Sascha Bert i… hmm, zapomniałem, nie pamiętam jak nazywał się ten drugi. Natomiast po przejażdżce McLarenem, David zapytał mnie o odczucia z prowadzenia, jak i o nierówności na torze. Zwróciłem uwagę, że balans raczej był ustawiony w kierunku bezpiecznej podsterowności, na co ku mojemu zaskoczeniu DC przytaknął. To był dla mnie moment niepewności ponieważ nie wiedziałem czy moje odczucia są właściwe, a okazało się, że chyba nie jest ze mną tak źle.\nW okresie rozgrywania WRD w McLarenie jako mechanik pracował Marc „Elvis” Priestley. Brytyjczyk napisał książkę „Mechanik”. Czy miałeś może okazję go poznać?\n– Nie miałem takiej okazji. Nawet nie wiem, czy był w Brnie. Nie sądzę.\nSeweryn Kubacki: Po WRD nadal pragnąłem rywalizacji\nCzy po wygranej rywalizacji o kokpit F1 w West Race Day myślałeś może jeszcze o rozpoczęciu kariery w seriach z bolidami jednomiejscowymi?\n– Owszem… TAK, ale na myśleniu się skończyło. Za stary już byłem. 26-latek, bez doświadczenia, sponsorów, osiągnięć, dość spory fizycznie jak na ówczesną tendencję wśród kierowców. Po jakimś czasie już przestałem liczyć, że coś się zadzieje. Chciałem jeździć, ale z czym i gdzie? Na szczęście była ciekawa alternatywa, w tamtych czasach traktowana przez wielu ludzi z przymrużeniem oka. To simracing. Dla wielu postrzegany jako „gierka w rajdowe wyścigówki”, a faktycznie coś co w dzisiejszych czasach jest już stałym zapleczem treningowym profesjonalnych kierowców!\n– Okazało się, że w Polsce jest świetna simracingowa liga – simracing.pl. Simracing budżetowo nadal był dużo tańszy niż upalanie Fiata 126p na KJS-ach, więc szlifowałem simracingowy wyścigowy warsztat aż do 2007/2008 r. W międzyczasie zostałem ojcem i priorytety na jakiś czas się zmieniły – dodał.\nCzy po swoim teście w bolidzie F1 wierzyłeś, że niedługo później polski kierowca pojawi się na starcie wyścigu Grand Prix?\n– Wiedziałem o Robercie, z zainteresowaniem zacząłem śledzić jego karierę, w szczególności cały sezon WSbR w 2005 roku zwieńczony testem w F1. I w trakcie zacząłem szczerze liczyć na to, że może w końcu skończy się ocieranie się Polaków o F1 i będzie ten prawdziwy pierwszy.\nA poznałeś może Roberta Kubicę osobiście?\n– Roberta spotkałem raz w 2006 r. podczas GP Niemiec, na tydzień przed jego pierwszym startem w GP. Ale byłem tam jako kibic i było to wyjście RK do grupki polskich kibiców przy stoisku BMW Sauber przed samym GP. Fotka, autograf i na wyścig. Tydzień później takiej szansy już bym nie miał.\nFormuła 1 przez lata bardzo się zmieniła\nJak – przez pryzmat czasu – oceniasz F1? W 2004 roku było lepiej aniżeli teraz?\n– Z perspektywy czasu nie powiedziałbym, że dzisiejsza F1 jest gorsza czy lepsza, jest już inna. Po prostu ewoluowała, technologia, media, świat się zmienia, nawet w Nascar już w erze dotykowych smartfonów w końcu zrezygnowali z gaźników! Kiedyś F1 wydawała się prostsza, bardziej analogowa może dlatego starsze pokolenia kibiców tak za nią tęsknią. Ale patrząc przez pryzmat milenialsów i młodszych – takie są oczekiwania i taka jest F1. Na szczęście Liberty Media poszło z duchem czasu.\nFot. HOCH ZWEI / West McLaren Race Day 2004, tor Brno\nKtórego kierowcę i który zespół Formuły 1 najbardziej lubisz?\n– Współczesnej czy tak w ogóle?\nMoże być tak w ogóle. Będzie ciekawiej.\n– Od początku lat 90. kibicuję McLarenowi. Wśród kierowców chyba nie będzie zaskoczeniem, że kibicuję i najbardziej lubię Kimiego [Raikkonena – przyp. red.]. Ale oprócz niego podziwiam młodych kierowców, szczególnie Charlesa Leclerca i George’a Russella. Wśród starej gwardii zawsze dużą sympatią darzyłem Giancarlo Fisichellę.\nCo wydarzyło się w życiu Seweryna Kubackiego po WRD 2004?\nCzy po obcowaniu z bolidem McLaren MP4-17D i Formułą Renault 2000 w 2004 roku miałeś jeszcze okazję zasiąść za sterami single-seatera?\n– Gokarty się nie liczą – więc nie.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, tor Brno, karting\nCo byś doradził młodym kartingowcom przed wejściem do kokpitu bolidu wyścigowego?\n– Nie uważam siebie za autorytet w tej dziedzinie i moje spostrzeżenia bardziej wynikają z późniejszych doświadczeń niż z samego WRD. Nie będę oryginalny parafrazując Ayrtona Sennę i powiedziałbym, że wydaje ci się, że masz jakieś ograniczenie, ale gdy je osiągniesz nagle okazuje się, że możesz więcej. Krok dalej, trochę szybciej raz za razem, przełamując kolejne bariery, które są przeważnie w głowie. Potem dopiero osiąga się ograniczenia fizyczne. W efekcie – rób to samo, ale przesuwaj granice. To jest jak zmiana opon z drogowych na sportową mieszankę, nagle się okazuje, że można później hamować, zakręt pokonać szybciej, jaki szybciej wyjść z zakrętu itd.\nJak zmieniło się twoje życie od czasu West Race Day 2004?\n– Nie zmieniło się. Ja się zmieniłem, wewnętrznie, nabrałem więcej pewności siebie. Osiągnąłem coś potencjalnie nieosiągalnego szybciej niż się tego spodziewałem. Na szczęście twardo stąpałem i nadal stąpam po ziemi, pamiętając o tym, że marzenia nie są tylko po to, by o nich marzyć, ale też je spełniać, nawet te z pozoru nierealne.\nAyrton Senna i jego premierowy triumf w F1\nSeweryn Kubacki. Po testach z McLarenem jeszcze bardziej uwierzył w siebie\nNa twoich kanale YouTube można znaleźć sporo materiałów z różnych przejazdów samochodami w WLTA czy WLRX. Mógłbyś rozwinąć ten temat?\n– Swego czasu we Wrocławiu odbywały się bardzo popularne zawody zwane „Niskie Łąki Cup”, organizowane na torze kartingowym przy ul. Niskie łąki. Kultowe miejsce. Wymóg prosty, swoje auto z OC, kask i pieniądze na wpisowe. Raj dla amatorów. Kręty tor, techniczny, wiele konfiguracji, tam zacząłem swoją przygodę własnym samochodem. W międzyczasie na torze przy ulicy Rakietowej zaczął się równolegle rozwijać cykl WLTA, czyli Wrocławska Liga Time Attack. Praktycznie dwa razy w miesiącu można było prawie „pod domem” porywalizować na naprawdę wysokim poziomie. Zawody WLTA w pewnym momencie śmiało można było nazwać jedną z największych imprez amatorskich w Polsce, około 100 zgłoszonych zawodników na każdej z eliminacji to było coś zupełnie normalnego.\nJakbyś w skrócie scharakteryzował te zawody?\n– Rywalizacja polegała na uzyskaniu jak najlepszego czasu przejazdu odcinka w około 5 próbach. Jednocześnie była prowadzona klasyfikacja WLR (rajdowa), gdzie brany był pod uwagę łączny czas przejazdu. Ilość prób na eliminację zależała od długości trasy, czasem były to 4 czasem 6. Na WLTA konkurencja była silna i rywalizacja nie pozwalała już na kompromisy w samochodzie. Więc zbudowałem sobie coś, co miało pełnić funkcję głównie rajdówki i przy okazji typowego daily. Tym samochodem na koniec sezonu 2013 udało mi się wywalczyć 3. miejsce w klasie w klasyfikacji WLR (rajdowej) – znowu równa i powtarzalna jazda zaprocentowała.\nSeweryn Kubacki o wyścigu zbrojeń w lokalnych zawodach. Motorsport na każdym szczeblu wymaga wiedzy, finansów i nie tylko.\n– Zaczął się wyścig zbrojeń, lepsze opony, zawieszenie, moc silnika zaczęły odgrywać znaczącą rolę więc budżet w mojej klasie (najmocniejsze auta z napędem na jedną oś) stał się kluczem. Nie chciałem się pozbywać samochodu, który bardzo lubię więc został jako sleeper na dojazdy do pracy. W 2016 roku pojawił się pomysł organizatorów WLTA na zrealizowanie czegoś na luźnej nawierzchni, w końcu czegoś takiego jeszcze nie było i tak powstał krótki cykl WLRX. Forma zawodów pozostała identyczna jak w WLTA.\n– W tym celu, wraz z kolegą, z którym rywalizowaliśmy na WLTA, pojęliśmy wspólną inicjatywę i kupiliśmy w tym celu Hondę Civic 1,3 za okrągłe 1500 zł… Tylko dla zabawy, przy wsparciu jeszcze jednego kolegi przygotowaliśmy „jajko” eliminując wycieki, montując płytę pod silnikiem i tankując olej silnikowy do pełna (PS. Hondziarze wiedzą o co chodzi). W pierwszych zawodach w kwietniu, wystartowaliśmy praktycznie seryjnym samochodem, na 10-letnich zimówkach. Startowaliśmy we trzech jednym autem. Zajęliśmy miejsca 1, 3 i 5 w mocno obsadzonej klasie. Wygrałem wtedy swoje pierwsze zawody samochodem, którym pierwszy raz w życiu jeździłem i w dodatku pierwszy raz na szutrach. Bardzo mile wspominam ten czas.\nCzasem coś się kończy, a coś zaczyna…\nOstatni film z zawodów pochodzi z 2016 roku. Czy po jego publikacji nadal rywalizujesz?\n– Po 2016 roku wiele się pozmieniało w organizacji zawodów, z mapy zniknęły Niskie Łąki, „Rakietowa”, jak i również szutry pod Wrocławiem. Hobby zeszło na dalszy plan przez brak czasu i budżetu. Nigdy nie miałem zewnętrznego sponsora, jeździłem „za swoje”. Od tamtej pory nie rywalizowałem już w żadnych zawodach.\nPozaziemskie wyścigi. Czy motorsport podbije układ słoneczny?\nMyślę, że w kwestii samorealizacji „spełnianie marzeń” klucz i przy tym nasuwa mi się jeszcze jedno pytanie. Czy po ukończeniu Politechniki Wrocławskiej myślałeś może o pracy inżyniera w motorsporcie?\n– Zawsze mnie pasjonowały samochody i maszyny samobieżne. Byłem blisko pracy dla Mercedesa, ale plany koncernu co do koncepcji tworzenia nowego biura projektowego polsko-niemieckiego niestety się zmieniły. Marzeniem moim było zbudowanie własnoręcznie samochodu, szybkiego, ale niepozornego. I w sumie udało mi się to w 2012 r. Nie był to tylko zwykły swap silnika, ale też modyfikacje zawieszenia, skrzyni biegów, instalacji elektrycznej, układu wydechowego, odchudzenie nadwozia. Wszystko. Tak więc, można powiedzieć, że zostałem na jakiś czas własnym inżynierem w małym motorsporcie.\nSuper sprawa. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś nie raz uda Ci się zrealizować motoryzacyjny projekt, który dostarczy sporo frajdy. Na koniec nie pozostaje mi nic innego, jak życzyć Tobie wszystkiego dobrego w życiu prywatnym i zawodowym. Liczę także, że jeszcze w przyszłości uda się Tobie wystartować w zawodach.\nFot. HOCH ZWEI / West Race Day 2004, 6 kierowców walczyło o test bolidu F1\nPowiązane tematy:Eventy motoryzacyjne, McLaren F1 Team, MotoHigh, Polacy w motorsporcie, Seweryn Kubacki


Działo się w Różance!\nStrona główna >\tKultura > Działo się w Różance!\nDziało się w Różance! [GALERIA, FILM]\nData publikacji: 2017-07-16 17:36\nOstatnia aktualizacja: 2017-07-17 16:26\nWywietleń: 416 276330\nW Ogrodzie Różanym w Szczecinie, jak co weekend, działy się rzeczy bardzo ciekawe. W programie znalazły się piosenki musicalowe, filmowe oraz pieśni hiszpańskie, a także koncerty z polskimi i zagranicznymi przebojami z lat 70. i 80. Nie zapomniano o dzieciach, dla których przygotowano warsztaty z tworzenia zabawek czy warsztaty teatralne. (as)


Kilka pytań przed zdecydowaniem się na zabieg usuwania stule | Męskie Zdrowie\nKilka pytań przed zdecydowaniem się na zabieg usuwania stule\nThread starter andżej1\nwitam, jestem tu nowy i mam kilka pytań...\n1) Mam skończone 17 lat, jak wygląda sprawa z podpisywaniem dokumentów? Czy przy zabiegu musi być prawny opiekun?\n2) W mojej miejscowości nie ma raczej dobrych lekarzy, jednak w większym mieście kilkanaście km dalej tak. Jak wygląda proces "rejestracji" się na zabieg? Iść do rodzinnego który wypisze skierowanie do urologa, a następnie udać się do tego większego miasta ze skierowaniem? Czy jak?\n3) Ile średnio trwa oczekiwanie na zabieg z NFZ?\n4) Jaka jest cena wizyty u urologa?\nRe: Kilka pytań przed zdecydowaniem się na zabieg usuwania s\nczy na prawdę nikt nie jest w stanie odpowiedzieć mi na którekolwiek zadane pytanie?\nczekałem tydzień z myślą, że się ktoś wypowie ale jednak nie...\nwitam, jestem tu nowy i mam kilka pytań..\nJesteś niepełnoletni, więc musisz miec zgodę na zabieg od prawnego opiekuna, tego nie przeskoczysz. Co do bycia "przy zabiegu" to oczywiscie, ze nie\nSam też jestem na poczatku drogi do rozwiazania problemu, wiec jak cos zle napisalem, to niech ktos poprawi.\nH Stało się.. za kilka dni zabieg.. kilka pytań przed Stulejka 9 Styczeń 28, 2018\nO Na krótko przed zabiegiem, kilka pytań plus malutka prośba o wsparcie :) Stulejka 5 Czerwiec 4, 2016\nU Kilka wstępnych pytań przed zabiegowych Przed zabiegiem obrzezania 9 Listopad 19, 2013\nS kilka pytań przed zabiegiem (co i jak). Stulejka 2 Październik 27, 2013\nA Kilka pytań przed... Przed zabiegiem obrzezania 7 Sierpień 24, 2013\nStało się.. za kilka dni zabieg.. kilka pytań przed\nNa krótko przed zabiegiem, kilka pytań plus malutka prośba o wsparcie :)\nKilka wstępnych pytań przed zabiegowych\nkilka pytań przed zabiegiem (co i jak).\nKilka pytań przed...


Grudzień 2015 - ZPW - Zachodniopomorski Portal Wędkarski\n#ZPW Strona Główna — 2015 — Grudzień\nZostaw komentarz\tŁosoś, Okręg PZW w Szczecinie, OPZW Szczecin, PZW, Rega, rzeka, Szczecin, Troć, Zachodniopomorskie, Znakowane ryby, Znakowane ryby w Redze\nŚwiąteczna aktualizacja Fishig Planet – Drodzy przyjaciele! Przed Wami świąteczna aktualizacja do Fishing Planet! Wasze wsparcie oraz konstruktywna krytyka dały nam bardzo wiele, aby stworzyć ten wspaniały świat. Fishing Planet to miejsce, które jednoczy wszystkich fanów wędkarstwa, których łączy jedna pasja. Z tego powodu mamy dla Ciebie specjalny prezent: Wyjazd do Kanady na świąteczny połów ryb! Pośpiesz się! Czekają na Was nowe ryby, fajerwerki, opcje znajomych, prezenty i wiele, wiele […]\nDoczekaliśmy się pięknych czasów, wielce zagmatwanych i mocno skomplikowanych. Pomiędzy tymi zjawiskami lawirują ludzie, których nie należy pytać o uczciwość. Właśnie taką metodę między- przepisową obrali pseudo karpiarze – nie ubliżając prawdziwym miłośnikom tej dostojnej metody wędkowania. Spróbujmy opisać twórczy proceder, który ma miejsce nad naszymi wodami: Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb Polskiego Związku Wędkarskiego nie określa limitu wielkości lub wagi zabieranego karpia złowionego przez wędkarza. I tutaj z tej regulaminowej […]\nUltimate Fishing Simulator - na wirtualne ryby wędruj z nami


Czym cechują się ogrodzenia aluminiowe żaluzjowe? – Portal edukacyjny\nGdy ostatnio kupowaliście ogrodzenia potem nie byliście finalnie zadowoleni z dokonanego wyboru? Teraz chcecie zatem to zrobić o wiele bardziej dokładnie? Do wyboru są między innymi bardzo porządne ogrodzenia aluminiowe Rzeszów żaluzjowe. Nie brakuje ludzi, którzy chętnie wydają swoje pieniądze właśnie na takie konstrukcje. Jaka jest ich charakterystyka? Czego można spodziewać się po tych ogrodzeniach?\nWłaściwie przygotowane profile\nJeśli zależy Wam na odpowiedniej jakości, trzeba zdecydować się na tego typu ogrodzenia aluminiowe , które są produkowane przez porządne przedsiębiorstwa. Takie firmy nie odstawiają żadnej fuszerki. Przykładają się do nawet najmniejszego szczegółu. Nie tylko korzystają z odpowiedniego materiału, który gwarantuje solidność i wytrzymałość całej konstrukcji. Ważnym aspektem są tutaj właściwie wyprofilowane profile. Elementy tego typu są ustawione pod konkretnym kątem. Jakim? Wszystko zależy od danej sytuacji i ustaleń pomiędzy przedsiębiorstwem, a także Klientem.\nOgrodzenia aluminiowe tego typu mają wszystkie najważniejsze zalety po swojej stronie. To solidność, wytrzymałość, lekkość, uniwersalność. Walory estetyczne także nie pozostawiają nic do zarzucenia. Elementy żaluzjowe, gdzie mamy ustawienie pod odpowiednim kątem, gwarantują również odpowiednią dawkę prywatności. Druga strona medalu jest taka, że takie konstrukcje nie stanowią jednak bariery dla naturalnego światła.


Aktualizacja #54 23.07.2020\nAktualizacja Produkcyjna - Bogowie Kiru\nDziś w szybkiej aktualizacji śpieszymy, by pokazać wam ostatnie modele Zerywiańskich bogów i tym samym zamknąć kolejny etap projektu. Figurki, jakie zobaczycie poniżej, są już gotowymi odlewami z żywicy, a więc takie, jakie dostaniecie w swoich zestawach. Oczywiście – naszym zwyczajem na szybko upiększyliśmy je podkładem i lekką farbką (jakieś 15 min roboty), by nadać charakter drewna. Mamy nadzieję, że bóstwa czterech Kirów trafiają w wasze gusta, my osobiście uważamy je za jedne z najlepszych w całym projekcie!\nMoroz - Kostroma\nKolejnym tematem jest instrukcja, którą sukcesywnie ulepszamy i optymalizujemy. Zebrawszy wasze sugestie i korekty, wrzucamy dziś poprawioną jej wersję z pełnym przykładem Wyzwania. Dużą porcję ulepszeń otrzymał dział Struktura Cyklu (od strony 15). To, co jeszcze czeka na poprawki to niektóre elementy i efekty graficzne, które wymagają nieco lepszej obróbki, ale tym chcemy się zająć już na końcu. Druga część Księgi Zasad, czyli strony 23-31 (według spisu treści) jest jeszcze w obróbce i „doczepimy” ją jak tylko będzie gotowa (wraz z Indeksem terminów, o który pytaliście). Jednocześnie trwa również angielska translacja całości Instrukcji. Jak zwykle, wszelkie merytoryczne uwagi, sugestie – mile widziane.\nMamy jeszcze kilka ciekawych wieści, nie mniej musimy wstrzymać się z nimi jeszcze trochę, aby uzyskać konkretne informacje. Aby wam umilić to oczekiwanie, wrzucamy mini galerię Stworzy. Przyzwańców, Dziwów i magicznych istot zamieszkujących świat Zerywii, z którymi przyjdzie wam paktować i zabierać na wyprawy jako sojuszników!\nI jeszcze diaboły! - Rokita\nTymczasem, do następnej aktualizacji!\nPanowie Twórcy, a kiedy poznamy dalsze losy Swary? :)\nZapewne, jak zamkniemy już wszystkie tematy produkcyjne ; )\nAż żałuję że musiałem odwołać zamówienie...\nMam uwagę do jasności opisu wyzwania. Brakuje jednoznacznego/zrozumiałego opisu dostępnych opcji w danej fazie wyzwania. Można analizować przykładowy opis wyzwania, ale on pokazuje konkretny przypadek, nie rozwiewając wątpliwości względem każdego rozpatrywanego przypadku (nie wiadomo czy są inne opcje). Dla Autorów działanie symboli jest intuicyjne, ale dla Nas póki co jeszcze nie. Podam przykład: 1. Przygotowanie - kość Wigoru z karty Leszego jest za darmo - skąd wiadomo że jest za darmo? Nie znalazłem takiej informacji w części instrukcji. Jeśli oznacza to symbol '+', to nie ma takiej informacji. Kolejne kości są opłacane - brakuje zdania, że np. sprzymierzeniec daje kość za darmo. 2. Determinacja - symbol przerzutu kości Woli działa w tej fazie. Może należy podać, że znak '+', 'tarczy' - dotyczy przygotowania, a znak 'przerzutu' - determinacji. Niby logiczne, ale pozycja na banerze taka sama, więc sugerowane działanie w tej samej fazie. 3. Czy efekt krytyczny na karcie Uśpiony w Mroku, oznaczony kolorem białym, oznacza użycie dowolnego koloru kości? - nie znalazłem tej informacji. Dzięki za dotychczasową pracę!\nHej, jest tak jak piszesz. Fazy Wyzwania, te które teraz są wypunktowane myślnikami będą rozbudowane o szczegółowe opisy. Podobnie zdolności Baneru (przerzut, darmowa kość, tarcza itd). Zobaczycie to już w następnej aktualizacji instrukcji.\nMała uwaga co do instrukcji: na stronie 5, na liście komponentów są drewniane znaczniki, moim zdaniem byłoby lepiej, gdybyście cyfrę w nawiasie zamienili na cyfrę w czerwonym kółeczku, czyli: 7x Czarny kamień (biała cyfra 1 na czerwonym tle) 12x Uraz/Blokada Atrybutu (biała cyfra 2 na czerwonym tle) itd. Na stronie 6 "Filmy z Zasadami" polecam umieścić link do kanału YT poniżej Na stronie 18 są dwie puste ramki, nie wiem, co mają oznaczać\nFigurki MEGA! Arty to samo! A żałuję, że nie wziąłem dodatku z bogami...\nHej, zerknijcie jeszcze na profil Zerywii na Facebook! Przed chwilą otrzymaliśmy z drukarni zdjęcia części komponentów i chcemy się od razu nimi podzielić :)\nChyba znów jest problem z draftem instrukcji, nie idzie jej pobrać ani otworzyć bezpośrednio z linku\nSprawdź teraz. Zaktualizowaliśmy link i u nas działa.\nBoruta super przypomina się od razu Piszczałka:) Bogowie tez super szczególnie ten Thoro Odin :) choć koncepcja wyglądu się bardzo zmieniła tych postaci w stosunku do artu na pudełku pokazanym nam dawnooo temu:)\nprzypomina się dzieciństwo :)\nProjekty modeli bogów żadna miarą nie były realistyczne dla jednoczęściowych odlewów. I bardzo dobrze, że zostały zracjonalizowane. Dzięki temu będą trwalsze w użytkowaniu.\nczym jest orzeł - coś nowego ??\nRaróg - ognisty orzeł, jako sprzymierzeniec dla Bohatera.\nZacna inspiracja w przypadku Boruty :)\nWow "dziadek" z młotem wygląda wyśmienicie, za to mam wrażenie że wiosna "leci" lekko w lewo?\nZacna galeria milordzie! może ktoś mi przypomnić do, którego pakietu/dodatku dochodzą figurki bogów kiru?\nDo zestawu bogowie kiru :D\nDzięki za pokazanie bogów i stworów towarzyszy. Wieczorem będę czytać instrukcję i jak coś znajdę, to dam Wam znać. Pozdrawiam\nMuszę przyznać, że widok takiego Boruty wywołał bardzo duży uśmiech na mojej twarzy! :D\nHej, jeszcze czekamy na figurki pozostałych Bogów Kiru. Dziś mają dojechać kurierem i od razu je pokażemy.\nHej. Macie figurki? Uda Wam się zmontować aktualizację na dzisiaj? :)\nInPost nie dał rady wczoraj, a chcemy wrzucić z fotkami figurek. Jest powiadomienie, że przesyłka wjechała do Wrocławia : )\nSuper, to mamy dzisiaj wieczorne oglądanie figurek? :)\nW sumie to protip, mówcie, że dacie znać za tydzień, a dajcie znać po 3 dniach, wtedy uzyskacie odwrotny feedback do aktualnego, bo będziecie mieli pozytywnie zaskoczonych wspierających\nco z pudełkami, planszami i żetonami? w poprzedniej aktualizacji sugerowaliście że one są już w druku. macie jakieś zdjęcia?\nTak, są w druku. Otrzymaliśmy info, że zdjęcia dostaniemy z końcem przyszłego tygodnia wraz z wysyłką pojedynczych sampli, byśmy mogli pokazać na żywo.\nHejka. To widzimy się w ten weekend w aktualizacji, tak? :)\nCześć, aktualizacja poleci w Poniedziałek, późnym wieczorem. Będzie up instrukcji, bogowie Kirów i kilka innych nowości.


Odwiedziny w GAL Pays de Langres\nLGD—Przyjazne Mazowsze wraz przedstawicielami mazowieckich lokalnych grup działania w dniach 25-29 października 2016 r. odbyła wizytę studyjną do Szampanii. Celem wyjazdu było poznanie zasad funkcjonowania programu Leader we Francji, dobrych praktyk i nawiązanie kontaktów. Chcąc zrozumieć zasady funkcjonowania i finansowania francuskich LGD (GAL) dobrze jest poznać strukturę administracyjną tego kraju.\nReforma administracyjna weszła w życie 1 stycznia 2016 roku i w wyniku niej zmniejszono liczbę regionów.\nLiczba jednostek (2016)\npolska francuska ogółem część europejska część zamorska\n101 96 5\n342 329 13\n2074 2015 59\n36658 36529 129\nReforma ta spowodowała spowolnienie realizacji inicjatywy Leader.\nWe Francji obowiązuje zdecentralizowane zarządzanie Leaderem. Zarządzający PROW na poziomie kraju nie zarządzają Leaderem, wg informacji Hannane Allali tamtejsze Ministerstwo Rolnictwa zbiera informacje, wspomaga lokalne grupy dziania, organizuje szkolenia, ale nie zarządza inicjatywą LEADER.\nWe Francji są trzy główne podmioty realizujące inicjatywę Leader:\n- Rada regionalna, organ zarządzający funduszami;\n- Agencja Płatnicza (ASP), pośrednicząca w zwracaniu płatności z funduszu Leadera i odpowiedzialna za przeprowadzanie inspekcji;\n- Lokalna Grupa Działania (GAL) wyposażona w Komitet programowania.\nGAL Pays de Langres, którą odwiedziliśmy jako pierwszą grupę w Szampanii jest jedną z 15 GAL, a w całym regionie funkcjonują 32 grupy. GAL Pays de Langres obejmuje 168 gmin (tamtejsza gmina to odpowiednik naszego sołectwa), obszar zamieszkuje 47 tys. mieszkańców, gęstość zaludnienia 21 mieszkańców/ km2. Grupa ta bierze udział już w 4 edycji Programu Leader. W Leaderze II –zajmowała się rewitalizacją, w Leader+ kontynuowała renowację dziedzictwa kulturowego i finansowała inwestycje w kulturze. W ubiegłej edycji jej Strategia preferowała animacje w kulturze, oś gospodarczą, w tym usługi dla społeczeństwa.\nObecnie nasi gospodarze przestali koncentrować się na inwestycjach. Informacja o możliwości korzystania ze środków GAL najczęściej zamieszczana jest w prasie. Nabór wniosków trwa cały okres programowania, nie ma ogłaszania konkursów.\nGłówne działania w LSR GAL Pays de Langres w latach 2014-2020 to:\nDziedzictwo kulturowe – wykorzystanie walorów obszaru, aktywizacja lokalna\nTerytorialny rozwój gospodarczy w celu przyjęcia i zatrzymania odpływu mieszkańców\nUsługi – wykorzystanie zasobów ludzkich\nWspółpraca między młodzieżą i deputowanymi.\nLSR 2014-2020 nie uwzględnia odnowy wsi, obejmuje głównie usługi dla ludności i animacje. Wartość dofinansowania projektu wynosi do 50 % kosztów kwalifikowalnych. Interpretacja tych kosztów bywa trudna dla beneficjanta stąd nieodzowna jest pomoc biura.\nJednak, aby projekt otrzymał dofinansowanie musi być innowacyjny. Jest to podstawowe założenie LSR. W GAL Pays de Langres wypracowano definicję innowacyjności, nie chodzi im o innowacje technologiczne, ale opowiadają się za nowatorskimi rozwiązaniami problemów lokalnej społeczności. W Leaderze musi być wartość dodana - jest nią innowacja. Projekt jest innowacyjny jeśli spełnia 3 warunki:\nWprowadza nowe rozwiązania\nGwarantuje współpracę między partnerami projektu\nObejmuje współpracę z podmiotami spoza terytorium- wykracza poza dany obszar.\nZdaniem Elise Bourgueil - odpowiedzialnej za realizacje Leadera w GAL Pays de Langres w ocenie projektu ważny jest jego kontekst, jakim potrzebom odpowiada. Wdrażanie projektu musi być wspólne, wymagana jest współpraca partnerów, projekt musi obejmować większe terytorium. Już na etapie wstępnym badają czy podejście w projekcie jest kolektywne, czy wykorzystuje zasoby lokalne, czy wynik operacji jest dostępny dla wszystkich, czy w efekcie przynosi danemu terytorium coś nowego. Aby wybierać dobre projekty zorganizowano warsztaty z zakresu innowacji dla oceniających wnioski. Ponadto wypracowano narzędzia pozwalające na ocenę projektu już na etapie pomysłu, wstępnych założeń. Praca nad projektem rozpoczyna się w biurze GAL, gdzie pracownik potencjalnemu beneficjentowi zadaje szereg pytań ze „specjalnego przewodnika”, aby ustalić czy projekt spełnia warunki innowacyjności. Po tej rozmowie wniosek jest dopracowany i kierowany do zespołu technicznego, który szczegółowo sprawdza innowacyjność. Ten zespół inżynierów wpiera Komitet programowy, (odpowiednik naszej Rady). Wyniki prac zespołu technicznego są wysyłane do członków Komitetu programowego, który w GAL Pays de Langres liczy 24 osoby.\nBeneficjenci zapraszani są do zaprezentowania swoich projektów przed Komitetem programowania. Członkowie Komitetu mogą zadawać pytania, wymienić się swoimi uwagami przed podjęciem decyzji w sprawie przyznania lub nie przyznania grantu z podejścia LEADER.\nPraktycznie beneficjent w ciągu 15 minut prezentuje swój projekt Komitetowi, który ma prawo zadawania pytań – przez ok. 15 minut. Potem przez 15 minut organ ten deliberuje nad projektem i podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym.\nCałkowity okres przygotowania i oceny projektu wynosi 3 miesiące (od spotkania z pracownikiem do ostatecznej oceny). Komitet zbiera się 3-5 razy w roku, czas jego posiedzeń wynosi od 18 godzin w poszczególnych gminach obszaru.\nKomitet programowania w GAL Pays de Langres składa się z dwóch kolegiów:\n- wybranych przedstawicieli Kolegium Wspólnot gmin, miasta Langres i Chalindrey Bourbonne-les-Bains (10 członków i 10 zastępców członków);\n- Kolegium przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego wybranych poprzez Terytorialną Radę Rozwoju. To Kolegium ma większość w Komitecie programowania (14 członków i 14 zastępców członków).\nPrzewodniczący : Dominique Thiébaud, reprezentuje kolegium wspólnot\nWiceprezes Guy DURANTET, représetant społeczeństwo obywatelskie\nKomitetowi Programowania przewodniczy członek wybrany przez kolegów na cały czas trwania programu.\nGospodarze zaprezentowali nam najbardziej innowacyjne projekty\nDo najciekawszych projektów pan Yves Doucey – prezes Rady Regionu ds. Rozwoju Terytorialnego zaliczył badanie słabych ogniw w funkcjonowaniu ponad 70 firm na obszarze GAL oraz podjęcie działań podnoszących kompetencje menadżerów/kierowników w badanych firmach. Do przeprowadzenia szkoleń wykorzystano tych menadżerów, którzy byli najbardziej kompetentni.\nZaprezentowano takie projekty jak:\n„Przystanek na żądanie i kiosk mobilności” – firmy taksówkowe dostarczają samochody (ok. 20 samochodów) do obsługi mieszkańców. Firmy do obsługi wybierane są w drodze przetargu. W programie uczestniczy 149 gmin (wsi). Innowacyjność polega na stworzeniu transportu publicznego, nie formie regularnych przejazdów, ale na żądanie klienta dostosowane do jego indywidulanych potrzeb, koszt przejazdu 1 odcinka trasy niezależnie od jego długości wynosi 3 euro za osobę. Przewożą rocznie 8 tys. osób. Projekt funkcjonuje od 5 lat, dzięki partnerstwu: departamentu, gmin i użytkowników. Koszty są równoważone przez przychody. Zainteresowani transportem korzystają ze specjalnej aplikacji internetowej lub dzwonią do osoby zajmującej się logistyką.\nRozwój turystyki w Langres – wykorzystanie walorów obszaru w rozwoju turystyki istworzenie Strategii Turystycznej do realizacji w ciągu 10 lat. Strategia wykorzystuje atuty obszaru: bardzo dobrze funkcjonujące biuro informacji turystycznej, 8 km fortyfikacji, bardzo cenne zabytki, XI Park Naturalny, muzeum Denisa Diderota-ojca encyklopedii, ser Langres i wina, festiwal kostiumowy „Pies w piórach”, spotkania filozoficzne. Największa zaleta to dobra lokalizacja Langres. Strategia zakłada rozwój bazy turystycznej etapami.\nW minionej perspektywie ze środków Leadera na potrzeby turystyki zrealizowano następujące projekty :\nRozbudowano stronę internetową,\nStworzono markę produktu lokalnego Zrobiono w Langres i organizuje się w miasteczku targi produktów lokalnych , zawsze w czwartki wieczorem,\nOpracowano zasady sprzedaży turystom dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego,\nZorganizowano zwiedzanie Wieży de Navarre z użyciem audiobooków dla cudzoziemców,\nWykonano iluminacje świetlne w Wieżyde Navarre z myślą o turystach,\nZrealizowano projekt „Wizyta w mieście na hulajnodze” – dla podniesienia atrakcyjności oferty turystycznej skierowanej do rodziców z dziećmi,\nUtworzono wioskę fortyfikacji.\nMiasteczko Langres liczy 8 500 mieszkańców, ale potencjał turystyczny ma imponujący. Na zakończenie uczestnicy wizyty odbyli spacer wzdłuż fortyfikacji, a Wieży Navarre w towarzystwie gospodarzy skosztowali lokalnych specjałów.\nTekst: Małgorzata Najechalska\nW projekcie Innowacyjna Szampania partnerami LGD–Przyjazne Mazowsze są: LGD ”Wspólny Trakt”, LGD Stowarzyszenie Rozwoju Ziemi Płockiej oraz Stowarzyszenie Nasza Wkra.\nWizytę zorganizowano w ramach projektu „Działalność KSOW PROW 2014-200 – 2016 rok z Pomocy Technicznej.


Sistani: jedyną drogą do władzy w Iraku jest demokracja - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plSistani: jedyną drogą do władzy w Iraku jest demokracja\n04.05.2018, 19:55; Aktualizacja: 04.05.2018, 20:07\nChoć ajatollah Ali Sistani podkreślił w swym oświadczeniu, że zachowuje jednakowy dystans do wszystkich kandydatów i ugrupowań uczestniczących w nadchodzących wyborach parlamentarnych rozpisanych na 12 maja, to jego słowa o skorumpowanych przywódcach, którzy zawiedli, są jednoznacznie kojarzone z osobą byłego premiera Nuriego al-Malikiego. To za czasów Malikiego Mosul i znaczna część terytorium Iraku znalazły się pod rządami Państwa Islamskiego. Maliki oskarżany był również o nepotyzm, korupcję i dążenie do dyktatorskich rządów.\nOświadczenie duchownego zostało odczytane w trakcie piątkowych modłów w Karbali przez jego przedstawiciela szejka Abdulmehdiego al-Karbalai i było na żywo transmitowane przez iracką telewizję państwową. Sistani cieszy się w Iraku ogromnym autorytetem nie tylko wśród szyitów. Jego słowa są uznawane za świętość przez miliony Irakijczyków. Nie wypowiada się on jednak zwykle na tematy polityczne. W czerwcu 2014 r. to jednak jego wezwanie do dżihadu obronnego zmobilizował Irakijczyków do przeciwstawienia się Państwu Islamskiemu.\nW irackich wyborach 12 maja o 329 miejsc w parlamencie będzie walczyć 6 982 kandydatów z 88 ugrupowań. Dziewięć miejsc zarezerwowanych jest dla mniejszości: 5 dla chrześcijan i po jednym dla sabejczyków, jazydów, Szabaków i Kurdów-Fejli. Uczciwość wyborów ma zapewnić specjalny system elektronicznego liczenia głosów i identyfikacji za pomocą elektronicznych kart wyborczych. (PAP)\nTagi:korupcja, drogi, parlament, telewizja, Państwo Islamskie


Nowy stadion w Szczecinie. Nowe wieści z budowy [ZDJĘCIA] | Głos Szczeciński\nBogna Skarul 03.07.2019 Zaktualizowano 03.07.2019\nPalowanie pod fundamenty, prace rozbiórkowe i roboty ziemne - zobaczcie, jak wygląda postęp prac przy budowie nowego stadiony przy ul. Twardowskiego w Szczecinie.\n- Zakończyło się palowanie pod fundamenty trybuny zachodniej - informuje Dariusz Sadowski z urzędu miasta. - Pozwoli to na wzmocnienie konstrukcji widowni, która dzięki temu będzie stabilna i bezpieczna dla kibiców.\nMichał Materla trenuje w Kalifornii przed walką o pas KSW\nGala karate WUKF 1. Finałowa walka z dużymi emocjami [ZDJĘCIA]\nNa obiekcie przy ul. Twardowskiego kontynuowane są również prace rozbiórkowe i roboty ziemne na trybunie południowej.\nSporo dzieje się także na boisku nr 3, gdzie również wykonawca realizuje roboty ziemne.\nW miejscu przyszłego budynku Centrum Szkolenia Dzieci i Młodzieży rozpoczęto prace związane z wykonaniem ścian monolitycznych nadziemia. Roboty w tym miejscu będą kontynuowane również w najbliższych dniach.\nGość 03.07.2019 21:07:16\nZastanawiam się, czy uwzględniono natężenie hałasu jaki będzie na pogoni. Jak wieść niesie mają się tam odbywać również imprezy innego typu jak koncerty. Bardzo blisko obiektu mieszkają ludzie, także mieszkańcy Szczecina. Czy ktoś jeszcze o tym pamięta?\nGość 03.07.2019 20:57:54\nWszystko ładnie pięknie ale zainwestujcie w końcu w normalne slajdowe wyświetlanie zdjęć a nie każde zdjęcie na innej podstronie.


Liczę na muzykę! Ile historii w muzyce? - Events - Filharmonia w Szczecinie\n18MAIMo, 09:0018MAIMo, 11:00\nLiczę na muzykę!\nLiczę na muzykę! Ile historii w muzyce?\nSchulkonzert dla grup zorganizowanych ze szkół podstawowych (klasy III-VI) i gimnazjalnych\nPatrycja Pieczara - Leitung\nAdriana Wdziękońska - prowadząca\nHistoria kształtowała muzykę zarówno pod kątem rozwoju myśli jak i tematycznie, sytuacyjnie. Trudno wyobrazić sobie Fryderyka Chopina 200 lat wcześniej lub później.\nTrudno jest także wyobrazić sobie jego pełne pasji dzieła na fortepian, gdyby nie tęsknota za Polską, którą historia tak dotkliwie doświadczyła. Inspiracja historyczna dawała możliwość przetwarzania i wariacji na tematy już w muzyce zagrane, a wydarzenia historyczne takie jak zwycięstwa, porażki, rewolucje czy wojny dawały kompozytorom wielkie natchnienie do opowiadania o nich dźwiękami.\n18-05-2015 09:00 | 18-05-2015 11:00\nGaleria Poziom 4.Muzeum Plakatu w Nowej FilharmoniiVernissage\nGaleria Poziom 4.Wernisaż „Dzieci Syberii” Tomasza LazaraVernissage


Schwytanie właściwego, czasami trwającego zaledwie ułamek chwili momentu, to artyzm. Jednakże aby fotografia spełniało więcej, bardziej wymagających kryteriów potrzebne jest pełne zaangażowanie, profesjonalizm, a także spore doświadczenie. To wszystko odnajdziecie w firmie Krzywicki, która zajmuje się profesjonalnym cykaniem zdjęć od lat i funkcjonuje na bardzo wielu płaszczyznach. Fotografie komercyjne, na potrzeby Public Relation, lub też reklamy – to wszystko stworzy dla Was Piotr Krzywicki- mistrz w swojej profesji.\nfotograffotografia biznesowafotografia korporacyjnafotografowanie


Bliżej Świata: Słoweńskie wybrzeże Adriatyku - Pasazer.com\nCały region nadmorski należy do Primorski. Przed pierwszą wojną światową terenami tymi władało Cesarstwo Austro-Węgier, z głównym miastem Triestem. Traktat wersalski podzielił jednak ten obszar na dwie części: wschodnia (z Koprem) przypadła Królestwu SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), a zachodnia (z Triestem) - pozostała Włochom.\nNowy układ granic przyniósł 1945 r., kiedy utworzono Socjalistyczną Federacyjną Republikę Jugosłowiańską. Początkowo obecna część słoweńskiego wybrzeża Adriatyku została wcielona do tzw. Wolnego Terytorium Triestu. O obszary te do 1952 r. trwał spór między Włochami a Jugosławią i dopiero traktat z 1952 r. przypieczętował podział. Większość ziem Primorski wcielono w granice Federacji pozostawiając jedynie dwa najważniejsze ośrodki - Triest i Gorycję - w granicach państwa włoskiego.\nStan taki trwał aż do rozpadu Jugosławii w 1991 r. Rząd słoweński ogłosił niepodległość w tym samym dniu co rząd chorwacki - 25 czerwca 1991 r. Miesiąc później do obu krajów wkroczyły wojska jugosłowiańskie. Pod naciskiem społeczności międzynarodowej dość szybko podpisano rozejm (tzw. Wojna Dziesięciodniowa). Wtedy też uznano integralność terytorialną Słowenii ustalając jej granicę. W ten sposób Primorska od północy graniczy z Włochami, a od południa (na półwyspie Istria) - z Chorwacją.\nHistoria tych terenów odcisnęła jednak wyraźne piętno na ich kulturze. Duże wpływy Italii widoczne są w zabudowie architektonicznej miast i miasteczek. Dotąd także wszystkie nazwy pisane są tutaj dwujęzycznie: po słoweńsku i włosku. Je się pizzę i owoce morza oraz fantastyczne lody.\nPrzygodę ze słoweńskim wybrzeżem Adriatyku najlepiej zacząć od Piranu. To piękne niewielkie miasteczko, które ulokowano skalistym cyplu. Pamięta jeszcze czasy starożytnego Rzymu. W VII w. Piran uznawał zwierzchność Cesarstwa Bizantyjskiego, a w późniejszych stuleciach był pod władzą Akwilei. Ostatecznie, w 1283 r. przeszedł pod kontrolę Wenecji. I od tego momentu zaczyna się dla miasta okres najwspanialszego rozwoju. Stało się bowiem ważnym ośrodkiem wymiany handlowej (głównie solą). W trosce o bezpieczeństwo postanowiono je wtedy ufortyfikować. Do naszych czasów przetrwało jednak niewiele fragmentów murów miejskich, choć w południowej części miasta znajdziemy ich pozostałości.\nZ czasu panowania weneckiego pochodzi też znaczna część świetnie zachowanej zabudowy miasta. Z tego okresu pochodzi m.in. różowa kamienica z XV w. zwana Wenecjanką (dawniej pomalowana była na ostry czerwony kolor). Stanowi ona wspaniały przykład gotyku weneckiego z charakterystyczną kamieniarką okienną.\nWiele miejsc w mieście powstało lub zostało przebudowanych w XVIII i XIX w. Tak stało się przede wszystkim z głównym palcem. Tartinijev Trg - został nazwany na cześć urodzonego tutaj w 1692 r. skrzypka Giuseppe Tartiniego. Utworzono go w 1894 r., kiedy ze względu na kwestie sanitarne postanowiono zasypać i osuszyć część wewnętrzną basenu portowego. Na placu znajdują się dwa maszty z XV w. z herbami Piranu i Wenecji.\nCentralne miejsce na Tartinijev Trg zajmuje statua wielkiego muzyka. Została ona ustawiona w 1896 r., a jej autorem jest Antonio dal Zotto. Z tyłu za nim stoi przyjemny ratusz budowany w latach 1877 - 1879 według projektu Giovanniego Righettiego. Z innych interesujących budynków znajdujących się opodal na uwagę zasługuje także brama Św. Jerzego (po lewej od pomnika) i przyległy do niej klasycystyczny budynek sądu.\nPlac otwiera się na morze Adriatyckie. Znajduje się tutaj przystań dla jachtów i małych łodzi.\nWarto udać się na spacer wąskimi uliczkami. Ich plątanina przywodzi na myśl toskańskie lub chorwackie miasteczka. Wiele ze ściśniętych tutaj domów jest stopniowo remontowanych, przez co niejednokrotnie trochę zatraca się charakterystyczny dla takich miejsc klimat. Wciąż jednak można znaleźć tutaj masę urokliwych zakątków.\nCiekawym miejscem o oryginalnej zabudowie jest pirański klasztor Franciszkanów. Wybudowano go w latach 1301 - 1318, chociaż także i on nie oparł się XVIII-w. "poprawkom". Można wejść na dziedziniec i podziwiać niezwykłe krużganki w stylu renesansowym. Także sam przyległy do klasztoru kościół jest interesujący. Przede wszystkim zwraca uwagę jego 30-metrowa dzwonnica. We wnętrzu obejrzymy za to wspaniałe barokowe obrazy oraz niezwykłą misę na wodę święconą, którą wykonano z gigantycznej muszli.\nW Piranie znajdziemy kilka ważnych świątyń. Najbardziej wystawnym i zdecydowanie górującym nad miastem jest kościół św. Jerzego - patrona Piranu. Postawiono go na szczycie klifu. Prace nad konstrukcją trwały blisko 50 lat. Swoim stylem nawiązuje do renesansowych budowli Andrei Palladia. Wnętrze jest bogato zdobione, z drewnianym wspaniale malowanym stropem.\nTuż obok kościoła stoją jeszcze dwa ważne budynki sakralne. Pierwszy z nich to baptysterium w 1650 r. oraz 47-metrowa kampanila. Ta ostatnia powstała według projektu Bonfante Torrego, w nawiązaniu do podobnej wieży z placu św. Marka w Wenecji. Warto wejść do środka aby podziwiać umieszczone wewnątrz dzwony (w tym najstarszy z XV w.). Ze szczytu rozciąga się z kolei fascynujący widok na Piran i otaczające go morze.\nKraniec cypla, na którym posadowiono miasto, wieńczy oryginalny kościół św. Klemensa, w którego bryle wyróżnia się w szczególności latarnia morska przypominająca nieco wierzę malowniczego średniowiecznego zamku. Sama świątynia wspominana jest w dokumentach już w XIII w., jednak swój obecny wygląda zawdzięcza przebudowie z 1773 r.\nIzola w porównaniu do Piranu jest maleńka, bardzo kameralna i spokojna. Za najstarszych czasów była osadą rybacką. Dopiero okres panowania weneckiego wprowadził tutaj nieco ożywienia, jednak zawsze pozostawała w cieniu sąsiednich ośrodków. Mieszkańcom żyło się jednak nie najgorzej - handlowali oliwkami, rybami i winem. Dzisiaj kusi przede wszystkim ładną i zadbaną plażą.\nCentralnym miejscem miasteczka jest Veliki Trg. To niewielki plac otwarty na przystań jachtową, przy którym stoi XVI-wieczny ratusz i zamknięty kościół św. Maryi Panny. Dookoła rozlokowały się kawiarnie i restauracyjki. Można także posiedzieć na ławeczkach i poobserwować leniwe życie toczące się w Izoli.\nNajważniejszą i najcenniejszą świątynią miasta jest kościół św. Maura. Budynek wzniesiono w 1553 r. Posiada dość oryginalny kształt o wydłużonej nawie głównej i kopule umieszczonej nad częścią prezbiterium. Cześć nawy (dokładnie zachodnia jej ściana) została przebudowana na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego stulecia. Do wnętrza niestety ciężko wejść - trzeba trafić na porę mszy. Przy kościele stoi także wysoka dzwonnica z zegarem.\nSpacer uliczkami Izoli to bardzo przyjemne zajęcie. Miasteczko nie jest aż tak zadbane jak sąsiedni Piran. Znajdziemy tutaj niemało mocno nagryzionych zębem czasów domków, ale także wspaniałe i okazałe wille. Wśród nich jest rokokowy pałac Besengi Degli Ughi, który mieści obecnie siedzibę Towarzystwa Włoskiego oraz szkołę muzyczną. Ciekawy jest także dom Manziolich w stylu włoskiego gotyku.\nKoper prawdopodobnie założyli Rzymianie. Obecna nazwa miasta to przekształcenie miana z tamtych czasów, kiedy na ośrodek mówiono Capraria Insula (Wyspa Kozia). Określenie nawiązywało do ówczesnego położenia - na wyspie - oraz do głównego zajęcia jej mieszkańców. W VI. w. podczas panowania bizantyjskiego miasto nosiło nazwę Iustianopolis i prawdopodobnie w tych czasach założono tutaj pierwsze biskupstwo. Wiek XIII był dla ośrodka czasem dużych zmian i przechodzenia z rąk do rąk. Najpierw (od 1237 r.) należał do Akwilei, by w w 65 lat przejść pod władanie Republiki Weneckiej.\nW okresie od renesansu aż niemal do końca XVIII w. to okres wielkiej prosperity Kopru. Staje się on wtedy ważnym ośrodkiem handlu solą. Zmiany przynosi dopiero epoka napoleońska. Cesarz Francuzów odebrał miasto Habsburgom i włączył w nowe państwo Prowincji Iliryjskich. W tym okresie podjęto także ważne inwestycje: między innymi osuszono i zasypano okoliczne laguny, dzięki czemu wyspa została połączona ze stałym lądem. W tym celu wykorzystano m.in. rozebrane fortyfikacje miejskie.\nKongres wiedeński przyznał Koper Austrii. Ta jednak była nim niezbyt zainteresowana i wolała inwestować w świetnie prosperujący ówcześnie Triest oraz Rijekę i Pulę, które stały się bazami marynarki wojennej. Dla Capodistrii rozpoczął się okres stagnacji. Dopiero po rozpadzie Jugosławii, kiedy miasto przypadło Słowenii i stało się jej największym portem morskim - znów zaczęło się dynamicznie rozwijać.\nZwiedzanie miasta warto zacząć w okolicach bramy Muda. Została ona wzniesiona w 1516 r. przez weneckiego namiestnika (tzw. podestę) Sebastiana Contrariniego. W czasach, kiedy Koper położony był na wyspie, było to główne wejście w obręb murów i prowadziła do niego grobla. Ma ona kształt łuku triumfalnego. Umieszczono tutaj także herb miasta - słońce. To także jeden z niewielu zachowanych śladów fortyfikacji.\nZ bramy wychodzimy na Prešernov Trg, który swoje imię wziął od jednego z najwybitniejszych słoweńskich poetów doby romantyzmu - Franca Prešerna. Na placu zwraca uwagę interesująca Fontana de Ponte, będąca miniaturową wersją weneckiego Mostu Rialto. W okolicy znajdziemy także kościół św. Basso.\nJedną z głównych ulic starego Kopru jest Čevljarska Ulica (Szewska). Od średniowiecza zamieszkiwali tutaj drobni rzemieślnicy. Nie jest jednak tak wąska jak odchodzące od niej przecznice i ma dość reprezentacyjny charakter. Obecnie działają przy niej kawiarenki, cukiernie i lodziarnie. Na wielu witrynach prezentowana jest także twórczość lokalnych artystów.\nZ ulicy Szewskiej poprzez arkadowe przejście wychodzi się na główny plac - Titov Trg. To prawdziwa perła architektury weneckiej. Stoi tutaj przepiękny Pałac Pretorów, dawna siedziba miejskich władz i sądu. Budowla wznoszona była etapami niemal przez całe piętnaste stulecie. Na fasadzie umieszczono epitafia najważniejszych mieszkańców. Zwraca uwagę także attyka z alegoryczną figurą Sprawiedliwości.\nNa Titov Trg znajduje się jeszcze kilka innych cennych budowli. Bezsprzecznie całą uwagę skupia jednak Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Świątynia powstała w XV w. i utrzymana była w stylu gotyckim i renesansowym. Dwa stulecia później poddano ją barokowej przebudowie. Jednak do dzisiejszych czasów przetrwały wcześniejsze cechy, co stworzyło oryginalną i ciekawą mozaikę. We wnętrzu znajduje się wiele bezcennych dzieł sztuki, jak choćby skrzyneczka z kości słoniowej (z IX-XII w.), piętnastowieczna monstrancja, obraz Vittore Carpaccia z 1516 r. czy w końcu nagrobek należący według legendy do pierwszego biskupa Kopru - Św. Nazariusza.\nPo prawej stronie wejścia do Katedry stoi miejska wieża (dzwonnica) z szarych kamiennych bloków. Można wejść do środka i po pokonaniu 204 schodów podziwiać widok na okolicę. Z kolei po lewej stronie świątyni stoi charakterystyczny budynek Loży Miejskiej. Powstała ona w 1466 r. w stylu weneckiego gotyku. Służyła obywatelom do spotkań i wymiany poglądów. W jej wnętrzu w 1554 r. umieszczono figurkę Matki Boskiej z Dzieciątkiem, która ma upamiętniać wielką epidemię. Od połowy XIX w. w budynku działa kawiarnia "Loggia".\nWarto przespacerować się także na zachodni kraniec Starego Miasta. Wokół usytuowanego tam Carpacciov Trg zgromadzonych jest kilka godnych uwagi zabytków. Przede wszystkim zwraca uwagę skromna Kolumna Św. Justyny upamiętniająca wystawienie przez Koper galery biorącej udział w bitwie morskiej pod Lepanto w 1571 r. Po prawej stronie znajduje się dom weneckich malarzy, nazwany od ich nazwiska Domem Carpacciów (mieści się tutaj obecnie galeria sztuki). Z kolei na zewnętrznej, graniczącej z nadmorskim bulwar pierzei placu stoi tzw. Tawerna, czyli kamienny otwarty budynek z XV w., który dawniej pełnił funkcję składu soli. Dzisiaj odbywają się tutaj koncerty i różnego rodzaju wydarzenia kulturalne.\nKilka interesujących zabytków znajduje się także we wschodnim krańcu Starego Miasta. Jednym z cenniejszych obiektów jest rotunda św. Eliasza, która powstała już w XI w. i jest najstarszą świątynią w mieście. Warto zobaczyć także dwa klasztory: Franciszkanów ze skromnym kościołem św. Anny, wznoszony między XV a XVII w. oraz Klarysek.\nOpisane w tekście miasta można śmiało zwiedzić w trakcie jednodniowej wycieczki. Są one dobrze skomunikowane ze sobą. Można się tutaj wybrać podczas pobytu w Lublanie lub Trieście czy Rijece. Najlepszy czas żeby odwiedzić słoweńskie wybrzeże Adriatyku to maj lub wrzesień. Pogoda wtedy nie daje się zbytnio we znaki, nie ma tłumów turystów i ceny są nieco przystępniejsze.\nWaluta i bankomaty: euro (1 euro = 4,16, według kursu z dnia 12.07.2018); bankomaty są ogólnodostępne.\nStrefa czasowa: taka jak w Polsce.\nPrzekraczanie granicy: Słowenia należy do Unii Europejskiej, jest w strefie Schengen. Podczas podróży wystarczy mieć dowód osobisty.\nDojazd: Z Polski najlepiej dostać się do Lublany drogą lotniczą (z Warszawy lata PLL LOT i Adria Airways), następnie skorzystać z autokaru (kilka dziennie) lub pociągu. Czasowo obie opcje są zbliżone (przejazd trwa nieco ponad dwie godziny). Korzystając z transportu drogowego można dostać się ze stolicy bezpośrednio do Piranu (kilka dziennie, ok. 12 euro). Koleją dojedziemy tylko do Kopru (4-5 pociągów dziennie; 9,50 - 12 euro) i następnie trzeba przesiąść się w jeden z licznych autobusów kursujących pomiędzy miejscowościami wybrzeża.\nPrzewodniki: Dobry przewodnik po Słowenii wydał Pascal. Znajduje się tam obszerny rozdział opisujący region Primorski.\nInne informacje: Polecamy nocleg w Lublanie w hotelu Garni Azur.\nbliżej świata piran izola koper słowenia adriatyk


Goniec.com - Portal brytyjskiej Polonii - Utrudnienia na lotnisku Heathrow. Są wstrzymane i odwołane loty\nUtrudnienia na lotnisku Heathrow. Są wstrzymane i odwołane loty\nDzisiaj rano odwołano oraz wstrzymano loty. Podobno pojawiły się problemy techniczne.\nHeathrow to największe lotnisko w Londynie. Dziennie obsługuje około ponad 200 000 pasażerów, więc jakiekolwiek problemy, czy też opóźnienia wprowadzają ogromny chaos. Do takiej właśnie sytuacji doszło dziś rano.\nLotnisko wydało oficjalne oświadczenie, w którym tłumaczy, że pracuje nad rozwiązaniem problemów technicznych. Zapewniają także, że chcą się z nimi uporać jak najszybciej, by wróciła płynność w zaplanowanych na dziś lotach. Choć póki co, podróżujący mogą spodziewać się odwołanych lub wstrzymanych kursach i ogólnie pojętego chaosu.\n- Zarówno samoloty przylatujące jak i wylatujące z lotniska zostały wstrzymane albo przekserowane dzisiaj rano (w godzinie ciemności, gdy potrzeba świateł) – powiedziały władze lotniska Heathrow telewizji CNBC.\nProblemy natury technicznej spowodowały, że niektórzy pasażerowie zmuszeni byli kupić bilety na inny lot, pozostali zaś uzbroić się w cierpliwość i czekać na opóźniony samolot. Wywołało to na lotnisku wiele negatywnych emocji, chaos i zamieszanie.


Wizytówki Soft Touch - STUDIO FM\nStart » Poligrafia»Wizytówki i karty biznesowe»Wizytówki Soft Touch\nNowość! Wizytówki pokryte laminatem Soft Touch to najbardziej prestiżowe wizytówki na rynku - wyróżniają się aksamitną powłoką która jest bardzo przyjemna w dotyku.\n7 dni roboczych + czas dostawy\nKreda 350gsm, zadruk CMYK 4/0 (jednostronny) lub CMYK 4/4 (dwustronny)\nfolia soft touch dwustronnie (opcjonalnie puchnący lakier 3D wybiórczo - jednostronnie)\nWizytówki Soft Touch to nowość w naszej ofercie. To najbardziej prestiżowe wizytówki na rynku - wyróżniają się aksamitną powłoką, która jest bardzo przyjemna w dotyku.\nTen typ wizytówek polecamy Klientom, którzy chcą wywrzeć świetne pierwsze wrażenie. Folia Soft Touch doskonale uzupełnia się z lakierem 3D - wypukłe elementy wizytówki, np. logotyp będą delikatnie wyczuwalne na powierzchni wydruku.\nNie jesteś przekonany, czy wizytówki Soft Touch są dla Ciebie? Myślisz o innej formie kart biznesowych? Zapraszamy do kontaktu mailowego na druk@studio-fm.pl lub telefonicznego pod tel. 58 719 17 09 - chętnie odpowiemy na wszystkie pytania. Mieszkańców Gdańska, Gdyni i Sopotu zachęcamy do odwiedzenia naszego biura w Gdyni przy ulicy Amona 40Ł - razem dobierzemy najlepsze materiały reklamowe dla Twojej firmy!\nABY ZAMÓWIĆ KLIKNIJ W CENĘ (WIĘCEJ INFORMACJI)\nRozmiar: 90x50mm (Przejdź do 85x55mm)\nNakład (w szt.)\nFolia soft touch + lakier 3D\nCMYK 4/0 (Jednostronny)\nCMYK 4/4 (Dwustronny)\nRozmiar: 85x55mm (Przejdź do 90x50mm )


Styl prowansalski jako naturalne piękno przestrzeni\nStrona główna » Jak urządzić wnętrza w stylu prowansalskim?\nStyl prowansalski to przede wszystkim aranżacje cechujące się lekkością, naturalnymi materiałami oraz delikatnością zastosowanych elementów. Styl ten zyskał swoją popularność przede wszystkim ze względu na wygląd przypominający ciepłe, letnie barwy oraz zapach lawendy niczym z Prowansji. Aranżacja w tym stylu cechuje się ciepłym, rodzinnym klimatem z jasnymi meblami, dekoracjami z suszonych kwiatów oraz elementami z lawendowym wzorem. Czym jeszcze cechuje się styl prowansalski?\nPodstawowymi cechami określającymi styl prowansalski są przytulność, sielskość, ciepło domowego ogniska oraz nawiązanie do natury. Wnętrza aranżowane w tym klimacie powinny być przepełnione słońcem i zdominowane przez wyraziste odcienie żółci, zieleni, pomarańczy, błękitu oraz lawendy. Warto rezygnować z gładkich faktur we wnętrzach, a ściany mogą zyskać chropowate wykończenie. Wykorzystuje się naturalne tkaniny, jasne kolory oraz wzorzyste materiały, które mają wpływ na odbiór każdej przestrzeni. Oddziałują one na odbiorcę, wprawiając go w dobry nastrój oraz samopoczucie, a odpowiednio dobrane dodatki (pachnące zioła, kwiaty oraz obrazy) przywołują na myśl francuskie wakacje.\nWnętrza w stylu prowansalskim znane są przede wszystkim z wyżej wspomnianych elementów dekoracyjnych. Nie można jednak zapominać, że stanowią one jedynie uzupełnienie finalnej aranżacji. Sercem każdej aranżacji są jednak meble. To one nadają wnętrzu odpowiedniego stylu oraz charakteru. Lekkie kolory bieli oraz szarości w połączeniu z dębowym wykończeniem to główna idea owego stylu. Idealne odzwierciedlenie południowo – wschodniego klimatu Francji zagwarantuje także linia mebli z charakterystycznym zdobieniem na frontach.\nDlaczego styl prowansalski to dobry wybór do aranżacji wnętrz?\nStyl prowansalski przywołuje wrażenie lekkości, delikatności i subtelności. Sprawdzi się on zarówno w pomieszczeniach o tradycyjnej stylistyce, jak i tych o bardziej nowoczesnym, minimalistycznym wystroju. Wnętrza w stylu prowansalskim sprawiają wrażenie lekkości oraz przytulności.\nJak mówi pracownik firmy meblarskiej K&D oferującej sprzedaż mebli w stylu prowansalskim: Wnętrza prowansalskie wyróżniają się głównie dużymi oraz przestronnymi pomieszczeniami. Małe wnętrza również cieszą się popularnością aranżacyjną. W takim wypadku należy jedynie pamiętać, aby nie przesadzić z ilością nadmiernych dodatków oraz zdobień meblarskich. Idealnie sprawdzą się meble o jasnych, naturalnych barwach oraz delikatnych zdobieniach frontów, które sprawią, że przestrzeń zyska optyczne powiększenie.\nAranżując wnętrze w stylu prowansalskim, zaleca się skorzystanie wyłącznie z odpowiednich salonów meblowych. Doświadczenie pracowników oraz meble stworzone z dbałością o każdy detal to gwarancja udanego zakupu na wiele lat.


Master of Business Administration (w języku polskim) – we współpracy z Wrocławskim Parkiem Przemysłowym\nMaster of Business Administration (w języku polskim)\nWyższa Szkoła Handlowa we Wrocławiu oferuje 2-letnie studia MBA w języku polskim.\nStudia MBA są obecnie uznawane za najbardziej prestiżowe i cenione w świecie biznesu. Dają nieograniczone możliwości rozwoju personalnego, poszerzenia ścieżki kariery zawodowej i wzmocnienia swojej pozycji na rynku pracy, co przekłada się na namacalne efekty w postaci awansu i wyższych zarobków. Dzisiaj traktuje się je niemal jako wymóg konieczny dla tych, którzy chcą osiągnąć najwyższe szczeble hierarchii zawodowej i zrealizować swoje marzenia o wielkiej karierze.\nWyższa Szkoła Handlowa we Wrocławiu we współpracy z Wrocławskim Parkiem Przemysłowym oraz Wałbrzyską Specjalną Strefą Ekonomiczną INVEST-PARK stworzyła atrakcyjną ofertę programu studiów MBA w języku polskim według najlepszych standardów, dopasowaną do potrzeb współczesnych profesjonalistów, którzy chcą wzmocnić swoją pozycję zawodową. Misją programu MBA w Wyższej Szkoły Handlowej we Wrocławiu jest kształcenie przyszłych menedżerów i specjalistów, którzy sprostają wyzwaniom XXI wieku.\nOferta obejmuje ponad 500 godzin intensywnych i interaktywnych zajęć w formie wykładów, ćwiczeń, warsztatów, projektów, analiz przypadków biznesowych i spotkań ze znanymi liderami biznesu. Zjazdy odbywają się dwa razy w miesiącu, co pozwala studentom rozwijać się zawodowo i na bieżąco wykorzystywać zdobytą wiedzę w rozwiązywaniu problemów swoich korporacji. Duży nacisk kładzie się na pracę zespołową, przewagę praktyki nad teorią oraz holistyczne podejście do wiedzy i jej efektywnego wykorzystania w rozwiązywaniu problemów korporacji.\nStudia przygotowane we współpracy z:\n„Nasz program MBA zapewnia narzędzia i środowisko do rozwoju kariery w globalnym świecie biznesu. Kulturowa, geograficzna i naukowa różnorodność naszych studentów w znacznym stopniu przyczynia się do wzbogacenia doświadczeń, rozszerza horyzonty myślenia i zapewnia szerszą perspektywę w podejściu do kwestii międzynarodowych”\nDr Irena Tomys - Rektor WSH\n„Drodzy kandydaci na studia MBA,\nMBA jest obecnie uznawany za najbardziej prestiżowy i ceniony tytuł zawodowy w świecie biznesu. Daje on nieograniczone możliwości rozwoju osobistego, poszerzenia ścieżki kariery oraz wzmocnienia pozycji na rynku pracy, co przekłada się na wymierne rezultaty w postaci awansu i wyższego wynagrodzenia. Dziś jest on traktowany jako niezbędny wymóg dla tych, którzy chcą osiągnąć najwyższe poziomy hierarchii zawodowej i zrealizować swoje marzenia o wielkiej karierze.\nProgram MBA, który stworzyliśmy to całkowicie ekskluzywny produkt z wyraźną orientacją, który jest dostosowany do potrzeb współczesnych studentów celem spełnienia ich rosnących oczekiwań. Oferuje on ponad 500 godzin intensywnego i interaktywnego nauczania i praktyki biznesu, które zapewniają studentom gruntowną i całościowo usystematyzowaną wiedzę teoretyczną i praktyczną. Opowiadamy się za wyższością praktyki nad teorią – know-how ma kluczowe znaczenie dla sukcesu w dzisiejszym szybko zmieniającym się świecie biznesu.”\nDr Aneta Szymańska, MBA\n"MBA w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu to program dla globalnych liderów. W oparciu o bogate doświadczenia, jakie Leipzig Graduate School of Management (HHL) ma w dziedzinie edukacji, program ten kładzie nacisk na umiejętności i potencjalne potrzeby kierownictwa wysokiego szczebla, związane ze skutecznym prowadzeniem biznesu na dzisiejszym globalnym rynku. W tym kontekście HHL udziela WSH pomocy w rozwoju i wdrażaniu, a także ciągłym udoskonalaniu programu.\nTo nie jest zwykłe MBA, ale swoistego rodzaju “zbiornik myśli”, inkubator i sala obrad zarządu, która przygotowuje kadrę zarządzającą do mierzenia się z globalnymi, ekonomicznymi, społecznymi i politycznymi siłami, które kształtują świat. Ten unikalny międzynarodowy program nauczania stawia wyzwanie przed kadrą kierowniczą zorientowaną na przedsiębiorczość, aby myśleć i działać w kontekście społeczno-ekonomicznym i geopolitycznym. Efektem tego jest przyspieszenie kariery dzięki nowo odkrytemu globalnemu i przedsiębiorczemu podejściu do biznesu."\n"Studia MBA w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu stanowią idealną kompozycję doświadczonej kadry naukowo-dydaktycznej, w której każdy stosuje w praktyce, to czego uczy, znakomicie zorganizowanego personelu administracyjnego, świetnie ułożonego planu i zakresu zajęć. To się sprawdza od kilku lat – w przyjemnej atmosferze odbywa się intensywna praca studentów i wykładowców. Polecam każdemu głodnemu wiedzy.”\nRadca prawny, wykładowca MBA\n"Największą wartością uczestnictwa w programie studiów MBA jest możliwość wymiany poglądów ze studentami o różnorodnym doświadczeniu, zweryfikowaniu i uporządkowaniu swojej wiedzy, zdobycie praktycznej wiedzy pod okiem doświadczonego wykładowcy oraz budowanie sieci kontaktów (networking), bardzo pomocnej przy poszukiwaniu nowych wyzwań po zakończeniu studiów MBA.”\nWłaściciel Kosicki Consulting, wykładowca MBA\n“Decydując się na studia MBA wybrałam ofertę WSH. To był doskonały pomysł, studia dostarczyły mi wielu cennych informacji. Trafiłam do grupy, w której mogłam poszerzyć swoje umiejętności w doskonałej atmosferze. Kadra wykładowców na najwyższym poziomie. Wykłady były interesujące i bardzo przydatne w życiu zawodowym. Często wracam do materiałów z zajęć, które wykorzystuję na co dzień. Dwa lata spędzone na MBA zaowocowały prawdziwymi przyjaźniami. Czas spędzony na tej uczelni wspominam bardzo dobrze, dziękuję całej Kadrze za to wspaniałe doświadczenie.”\nPrezes Zarządu Euroimmun Polska Sp. z o.o.\n„Program MBA na WSH we Wrocławiu okazał się doskonałym wyborem. Jako początkujący Manager w Mando Poland miałem możliwość poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności przede wszystkim z zakresu zarządzania organizacją i zespołem. Ciekawe zajęcia i liczne Case Study uzmysłowiły mi, co to znaczy być Liderem w tak odmiennej kulturowo organizacji, jak ta, w której pracuję od ponad 4 lat. Doskonałym dowodem na te słowa jest nagroda ”BEST IN MANDO” przyznawana kwartalnie jednemu pracownikowi spośród 22 zakładów na całym świecie, którą otrzymałem zaledwie parę miesięcy po ukończeniu programu MBA.”\n„Uczelnia stworzyła otoczenie biznesowe praktyków, dając możliwości wymiany doświadczeń na poziomie zarządzania firmami w klasie światowej. Rolą prowadzących było moderowanie dyskusji i pobudzanie studentów do aktywnej współpracy. Studenci to oczywiście autorytety i ludzie sukcesu, którzy niejednokrotnie stawali się liderami w danej grupie tematycznej. Zdobywanie wiedzy w takiej atmosferze było prawdziwą przyjemnością. Zdobyte doświadczenie w bardzo intuicyjny sposób przeniosłem do życia zawodowego, co owocowało znacznym poprawieniem jakości mojej pracy.\nOceniam Studia MBA w WSH jako dobrze wykorzystany czas przynoszący w moim życiu zawodowym bezcenną wartość.”\nKierownik Działu Utrzymania Ruchu i Remontów\nPełnomocnik ds. wdrożenia TPM\n„Studiowałem już na kilku uczelniach:\nrok na Politechnice Wrocławskiej,\n3 lata w Szkocji na Uniwersytecie w Aberdeen,\nrok w Kanadzie na Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej.\nPod względem kadry naukowej oraz jakości programu nauczania Wyższa Szkoła Handlowa nie ustępuje najlepszym światowym uczelniom. (np. Uniwersytet Kolumbii Brytyjskiej, na którym studiowałem jest na 30 miejscu według Times Higher Education World University Ranking.) Jestem przekonany, że gdyby w rankingu mógł wziąć udział Program MBA Wyższej Szkoły Handlowej, to zająłby wysoką pozycję w pierwszej 30-ste! Gratuluję stworzenia uczelni oraz programu MBA na najwyższym międzynarodowym poziomie.”\nTechnical Lead/Consultant w Capgemini (Financial Services), Abslowent MBA\nWizyta Studnetów MBA z HHL\nWysoka pozycja MBA WSH w rankingu „Perspektywy” 2016\nStudy tour w Amazonie\nMBA to prestiż!\nAwans w rankingu Perspektyw!\nna studia MBA\nStart następnej edycji: wrzesień/październik 2017\nOficjalny Partner MBA


Instrukcja Obsługi T-COM SC / T-COM VB / T-COM OS - PDF\nInstrukcja Obsługi T-COM SC / T-COM VB / T-COM OS\nDownload "Instrukcja Obsługi T-COM SC / T-COM VB / T-COM OS"\n1 Instrukcja Obsługi T-COM SC / T-COM VB / T-COM OS Bardzo dziękujemy za wybór interkomu marki FreedConn. Wszystkie nasze produkty wykonane są zgodnie z najwyższymi standardami wydajności i bezpieczeństwa. Interkomy Bluetooth FreedConn pochodzące z naszej dystrybucji objęte są 24 miesięczną gwarancją przy zakupie na paragon i 12 miesięcy przy zakupie na F. Vat. (szczegóły gwarancji w dołączonej karcie gwarancyjnej) Lista części w zestawie (w wersji twin x2) 1. BT interkom 2. Kabel USB 3. Śrubokręt krzyżakowy 4. Ładowarka 5. Przylepce 6. Mikrofonosłuchawka 7. Klips do montażu\n2 Uwaga: W przypadku wyboru wersji twin zestaw powyżej jest dwukrotnie powiększony. Specyfikacja techniczna: Połączenie Interkom Bluetooth-Telefon do 10 metrów, połączenie Full Duplex między Interkomami T-Com VB do 800 m (zmierzony przez nas realny zasięg to około 400m), T-Com OS do 100 m (jest to model głównie do komunikacji kierowca/pasażer) Dzwonienie, Odbierania, Odrzucenie połączeń telefonicznych. Automatyczne odbieranie połączeń tel. Wybieranie ostatniego numeru Wspieranie transferu audio. Odsłuch muzyki za pośrednictwem telefonu komórkowego lub odsłuch z GPS-a ( A2DP) Sterowanie odtwarzania muzyki przez AVRCP: do przodu, do tyłu, odtwarzanie, pauza Automatyczne przełączanie między Bluetooth telefon komórkowy, interkomy, muzyki stereo. DSP echa (brak uciążliwego "echa" podczas rozmów, technologia tłumienia hałasu, krystalicznie czysta jakość głosu gwarantowana przy wysokiej prędkości. Panel Interkomu jest wodoodporny i odporny na słońce, a konstrukcja jest trwała.\n3 Radio FM (tylko w modelu T-Com VB), (należy pamiętać że ta opcja to tylko dodatek i jego jakość działania zależy głównie od odległości w jakiej znajdujemy się od nadajnika i ilości zakłóceń w danym miejscu) Bluetooth Wersja: EDR Słuchawki Głośnik: Głośniki Hi-Fi Częstotliwość: 2.4GHz Obsługuje: A2DP i AVRCP Obsługiwane profile BT: Zestaw słuchawkowy Bluetooth oraz Hands Free Profile z automatycznym wykrywaniem Waga: 41 g (bez akcesoriów) Rozmiar: 81mm (długość) x 31mm (szerokość) x 19mm (wysokość) Rodzaj baterii: akumulator polimerowy 400mAh Czas czuwania do 300 godzin Czas rozmowy: Telefon: Do 10 godzin Interkom: do 7 godzin Czas ładowania: około 4 godzin Słuchawki: High Power Ultra Slim ze zintegrowanym wysięgnikiem Adapter zasilania: DC 5V 500mA Wodoszczelność: IPX4 Uwaga ważne Podczas opadów deszczu proszę upewnić się, iż kabel mikrofonowy jest dobrze wpięty w moduł, a przy większych opadach nawet zdjąć moduł z kasku aby uniknąć zalania. Naprawa interkomu po zalaniu nie jest objęta gwarancją. 1. Przycisk zasilania i (MFB) 2. Przycisk funkcyjny do rozmów telefonicznych 3. Gniazdo ładowania i słuchawek 4. głośność/rew-ff 5. Wtyk mikrofonowy 6. Mikrofon 7. Głośniki\n4 Instrukcja montażu na kasku: 1. Zamocuj klips na lewej stronie kasku za pomocą taśmy lub wkrętów. 2. Upewnij się, że klips jest dobrze zamocowany do kasku. 3. Na zainstalowany klips zapnij intercom gniazdem do dołu. 4. Znajdź w swoim kasku dobre miejsce do zainstalowania głosników, upewnij się, że znalazłeś dobre\n5 miejsce i głośniki nie obniżyły komfortu korzystania z twojego kasku w tym celu zapewne operację umiejscowienia głośników będzie trzeba powtórzyć kilka razy. 5. Elastyczne ramię mikrofonu ustaw w taki sposób, aby znajdował się blisko ust. 6. Wtyczkę od mikrofonosłuchawek włóż w gniazdo interkomu, zwróć uwagę, że można to zrobić tyko w jedną stronę (odwrotne wkładanie wtyku może spowodować uszkodzenie gniazda co nie podlega naprawie gwarancyjnej). 7. Ułóż przewody w taki sposób, aby nie przeszkadzały podczas jazdy i aby uniknąć ich wyrwania. Ładowanie urządzenia: Przed rozpoczęciem korzystania z urządzenia, należy je naładować 1. Moduł ładujemy za pomocą kabla USB i ładowarki znajdujących się w zestawie. 2. Jeden koniec kabla włóż w urządzenie, drugi w ładowarkę, a następnie gniazdo sieciowe. 3. Podczas ładowania świeci się czerwona dioda, gdy dioda zgaśnie ładowanie jest ukończone. 4. Proces ładowania rozładowanego urządzenia powinien trwać około 4 godziny. 5. Aby bateria służyła nam długo należy ją ładować przynajmniej raz w miesiącu. Włączanie i wyłączanie: 1. Aby włączyć urządzenie naciśnij przycisk zasilania i trzymaj go 3 sekundy, aż usłyszysz sygnał dźwiękowy i zapalą się diody. 2. Aby wyłączyć urządzenie naciśnij przycisk zasilania i trzymaj go 5 sekund, aż rozlegnie się sygnał dźwiękowy a diody zgasną. Parowanie z telefonem: 1. Telefon i moduł parujemy ze sobą gdy obydwa urządzenia znajdują się nie więcej niż 1 metr od siebie. 2. Upewnij się że urządzenie jest włączone. 3. Wciśnij i przytrzymaj przycisk zasilania przez 8 sekund, aż czerwona i niebieska dioda zaczną migać i usłyszysz sygnał dźwiękowy. 4. Uaktywnij funkcję Bluetooth w telefonie i wyszukaj urządzenie. 5. Znajdź urządzenie T-Com i wybierz aby połaczyć z telefonem, jeśli telefon prosi o hasło to jest Jeśli usłyszysz dwa sygnały oznacza to, że parowanie powiodło się.\n6 Parowanie drugiego urządzenia w trybie interkomu. 1. Umieść obydwa moduły blisko siebie (do 1 metr) 2. Upewni się, że obydwa są włączone. 3. Wciśnij i przytrzymaj przycisk zasilania interkomu na obu w tym samym czasie przez około 6 sekund, aż usłyszysz dwa sygnały akustyczne, a czerwona i niebieska dioda będzie migać na przemian. 4. Szybko naciśnij przycisk / interkomu zasilania na jednym z odbiorników. To będzie teraz szukać innego odbiornika, więc mogą się sparować. 5. Gdy oni succsssfuily sparowane, czerwone i niebieskie światła zostanie zmieniony na niebieskie tylko (migające) i odbiornik zapiszczy raz. Parowanie 3-go urządzenia w trybie interkomu 1. Wykonaj powyższą procedurę dla każdej kombinacji trzech urządzeń (A-B, A-C, B-C) 2. Po pierwsze, sparuj dwa urządzenia A i B, jak opisano powyżej. Po drugie, wyłącz A i B, paruj A i C, jak opisano powyżej. Po trzecie, wyłącz C i A, i paruj B i C 3. Każdy z nich można podłączyć jeden z dwóch przez nacisnąć przycisk zasilania / interkomu raz lub dwa razy. W trybie gotowości naciśnij przycisk 1 raz Zasilanie / Intercom dla jednej z par nazywać, lub 2 razy na drugim sparowania się nazywać. 4. Parowania przez 1 lub 2 pras zależy od kolejności, w której sparowane 3 kaski, ale po połączeniu odpowiednie Pary utrzyma numer. 5. Po naciśnięciu przycisku zasilania / interkomu A 1 raz zadzwoni na C, 2 razy zadzwoni na B. 6. Naciśnięcie przycisku interkomu B 1 raz zadzwoni na C, 2 razy zadzwoni na A. 7. Naciśnięcie przycisku interkomu C 1 raz zadzwoni na B, 2 razy zadzwoni na A. Aby rozpocząć rozmowę przez intercom: 1. Włącz urządzenia i upewnij się że są one sparowane 2. Jeśli połączenie z drugim interkomem nie nastąpi automatycznie wymuś połaczenie poprzez krótkie naciśnięcie przycisku (1) Aby zakończyć rozmowę przez intercom:\n7 Naciśnij przycisk (1) Odbiór połączenia telefonicznego: Aby odebrać połączenie telefoniczne naciśnij I przytrzymaj (przycisk 2) Głośność można regulować pokrętłem (4) Odrzucenie połączenia telefonicznego: Jeśli chcesz odrzucić połączenie telefoniczne naciśnij I dłużej przytrzymaj przycisk (2) Zakończenie połączenia telefonicznego Naciśnij przycisk wielofunkcyjny (2). Wybór ostatniego numeru Wciśnij I przytrzymaj przycisk (2) przez dwie sekundy, aż w słuchawce usłyszysz sygnał dźwiękowy wtedy to telefon oddzwoni na ostatni numer. Odbiór połączenia podczas słuchania muzyki: Połączenie przychodzące będzie słyszane w słuchawkach. Chcąc odebrać połączenie kliknij krótko przycisk funkcyjny. Odrzucenie połączenia nastąpi po kliknięciu i przytrzymaniu przycisku funkcyjnego (usłyszysz dźwięk w słuchawkach) Na czas połączenia telefonicznego odtwarzanie muzyki zostanie wstrzymane. Po zakończeniu rozmowy odtwarzanie muzyki zostanie wznowione. Odtwarzanie muzyki przez Bluetooth Jeśli chcesz używać zewnętrznego odtwarzacza MP3 musi on być wyposażony w Bluetooth i sparowany z modułem interkomu. Wybierz listę utworów na odtwarzaczu. (check your Mp3 player Instructions for how to do this). Odtwarzanie muzyki uruchamia 1 kliknięcie przycisku funkcyjnego. Chcąc zatrzymać odtwarzanie muzyki (PAUSE) kliknij 1 raz przycisk funkcyjny. Przełączanie na kolejny utwór odbywa się przez krótkie obrócenie pokrętła w przód. Przełączenie na poprzedni utwór odbywa się przez krótkie obrócenie pokrętła w tył. Regulacja siły dźwięku odbywa się przez obrócenie i przytrzymanie pokrętła do czasu aż poziom sygnału w słuchawkach będzie dla ciebie optymalny\n8 Głośniej - obróć do przodu i przytrzymaj pokrętło. Ciszej - obróć do tyłu i przytrzymaj pokrętło. Korzystanie z radia FM (ważne): Proszę pamiętać że FreddConn FDC-01VB to przede wszystkim interkom motocyklowy, wbudowane radio FM to tylko dodatek i z powodu nie możliwości zastosowania normalnej anteny jego zasięg jest ograniczony. Przy dłuższych podróżach I przemieszczaniu się między nadajnikami sygnał radiowy może zanikać. 1. Aby włączyć radio FM. Gdy zestaw jest w stanie czuwania naciśnij dwukrotnie przycisk MFB 2. Gdy radio FM jest włączone obracanie pokrętła w przód lub w tył przestraja je pomiędzy stacjami radiowymi 2. Aby wyłączyć radio FM naciśnij dwukrotnie przycisk MFB Bezpieczeństwo: Pamiętaj, że używanie FeddConn może ograniczyć słyszalność dźwięków płynących z otoczenia. Słuchanie muzyki z maksymalnym poziomem głośności oprócz chwilowej adaptacji uniemożliwiającej słyszenie cichych dźwięków może prowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu. Certyfikat: FreedConn posiada Certyfikat CE zgodnie z Dyrektywą RTTE 99/5/EC i można go używać w całej Europie. Dokonywanie jakichkolwiek modyfikacji przez użytkownika jest surowo zabronione i producent nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody wynikające z nieautoryzowanej ingerencji w sprzęt Importer: Demo Bis Agnieszka Bastek Ulica Syrokomli 7/13/ Warszawa Dystrybutor: Kontakt: Wyprodukowano w Chinach\nInstrukcja obsługi Freedconn T-Rex Spis treści\nInstrukcja obsługi Freedconn T-Rex Spis treści 1 Wprowadzenie 2 1.1 Podstawowe funkcje 2 2 Zawartość opakowania 3 3 Sposób montażu 4 3.1 Montaż na kasku 4 3.2 Używanie bez kasku 5 4 Odłączanie modułu Bluetooth\nSłuchawki Slim Bluetooth BT-X27\nMusicMan * Instrukcja obsługi Słuchawki Slim Bluetooth BT-X27 Z tym komfortowym i dobrze dopasowanym zestawem słuchawkowym Bluetooth można cieszyć się dźwiękiem przestrzennym oraz dodatkowo radiem FM Niniejszym\nGłośniki do telefonów, odtwarzaczy MP3/MP4 AEG AEG BSS 4809 silber, Komunikacja: Bluetooth, Przewodowa, Srebrny\nINSTRUKCJA OBSŁUGI Głośniki do telefonów, odtwarzaczy MP3/MP4 AEG AEG BSS 4809 silber, Komunikacja: Bluetooth, Przewodowa, Srebrny Nr produktu: 1017996 Strona 1 z 12 Dziękujemy za wybór naszego produktu.\nINSTRUKCJA OBSŁUGI EH204\nINSTRUKCJA OBSŁUGI EH204 Słuchawka Bluetooth 1 ŚRODKI BEZPIECZEŃSTWA Podczas używania urządzeń elektrycznych, zawsze powinny zostać zachowane podstawy bezpieczeństwa, jak poniżej: PRZECZYTAJ WSZYSTKIE\nBluetooth Słuchawki In-Ear Clip Light BT-X32\nMusicMan * Instrukcja obsługi Bluetooth Słuchawki In-Ear Clip Light BT-X32 Dzięki temu wygodnemu i dobrze dopasowanemu zestawowi dousznych słuchawek stereo można słuchać muzyki za pośrednictwem bezprzewodowego