Blask ostatecznego kresu. Trylogia Licaniusa. Tom 3 - Islington James | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nBlask ostatecznego kresu. Trylogia Licaniusa. Tom 3 (okładka zintegrowana)\nokładka zintegrowana 50,85 zł\n50,85 zł 74,90 zł (-32%)\n"Przemierzyłem oceany czasu, aby Cię odnaleźć."\n"Dracula", F.F. Coppola\nTytuł: Blask ostatecznego kresu. Trylogia Licaniusa. Tom 3\nWymiary produktu [mm]: 230 x 65 x 160\nWłaśnie zrecenzowałem Blask ostatecznego kresu. Trylogia Licaniusa. Tom 3\n"Przemierzyłem oceany czasu, aby Cię odnaleźć." "Dracula", F.F. Coppola Czas ostatecznej próby nieuchronnie nadciąga. Wprawdzie Bariera znów jest cała, ale to nie ...\n05-05-2022 o godz 21:06 przez: Arkadio | Zweryfikowany zakup\nObowiązkowa pozycja po pierwszych dwóch częściach, ale zdecydowanie tempo zwalnia i na miejsce akcji wkraczają wyjaśnienia rzeczy dotąd tylko opisywanych. W każdym razie zdecydowanie pozycja oboyi trzeba czytać do ostatniego zdania! :)\n19-04-2022 o godz 11:59 przez: Urszula Janiszyn\nKażda opowieść, nawet ta najdłuższa, musi mieć swój kres... Prawda ta dotyczy również monumentalnego cyklu Jamesa Islingtona pt. „Trylogia Licaniusa”, której to najnowsza, trzecia i zarazem finalna odsłona - „Blask ostatecznego kresu”, ukazała się właśnie nakładem Wydawnictwa Fabryka Słów. I tym sposobem po poznaniu blisko trzech tysięcy stron docieramy do finału opowieści o walce dobra ze złem, odkupieniu win i próbach zmiany przeznaczenia... Caeden, Davian, Wirr i Asha dokonali już bardzo w wiele w swoim życiu, zaznając walki, konfrontacji z mroczną magią oraz wypraw w nieznane - tak w czasie, jak i przestrzeni. Niestety jeszcze więcej wyzwań jest wciąż przed nimi, gdy oto Caeden stara się odwrócić czas i odkupić swoje winy sprzed tysiącleci; Davian odzyskać wolność po pojmaniu go przez Czcigodnych w pewnej mrocznej krainie; Wirr pokonać wewnętrzny i zewnętrzny opór wobec jego władzy w Illin Illan; zaś Asha próbuje pogodzić się z przypisaną jej rolą w stworzonej za pomocą magii fikcyjnej oazie szczęścia, od której zależy trwałość Bariery. I tylko jedno jest pewne - koniec ich długiej i trudnej drogi jest coraz bliższym... Tym razem James Islington potrzebował blisko 900 stron na to, by zakończyć swoją epicką relację w taki sposób, by zarówno on, jak i też czytelnicy, mogli poczuć się w pełni usatysfakcjonowani. I tak właśnie się stało, gdy oto udało się tu autorowi nie tylko zamknąć wszelkie rozpoczęte wątki oraz utrzymać logiczną spójność tej relacji z poprzednimi wydarzeniami, ale też i dodać kilka zupełnie nowych i ekscytujących wątków, które czynią ten cykl jeszcze lepszym. Wniosek?- to wiele dzieło, równie wielkiego pisarza na polu literackiego fantasy Tradycyjnie już mamy tu podział fabuły na kilka równolegle toczących się ścieżek relacji, które ukazują wydarzenia z udziałem Caedena, Daviana, Wirra i Ashy. I podobnie, jak to miało miejsce w dwóch poprzednich częściach, również i tym razem główny nacisk położono na losy dwóch pierwszych bohaterów, z których to Caeden wciąż odkrywa swoją przeszłość z poprzednich wcieleń i staje do walki z dawnymi sojusznikami..., zaś Davian wypełnia pisany mu los, trafiając m.in. do mrocznego świata potworów i niewolników, ale też i zyskując nowych sojuszników. To akcja, wielka przygoda, zaskakujące obroty zdarzeń i finał, który jest tyleż pięknym, co i naprawdę absolutnie nieprzewidywalnym. Długo można by opowiadać o bohaterach tej książki, z których to tak naprawdę każdy jest już kimś zupełnie innymi, aniżeli na początku tego cyklu. Jedni zyskują pamięć, szansę na spłatę zaciągniętych długów i odnajdują nowy cel życia - m.in. Caeden. Inni wypełniają pisany im los ale według własnych zasad, wyborów i pragnień - jak ma to miejsce w przypadku Daviana. Wreszcie niektórzy okazują się zaskakująco odważni, silni i istotni dla losów tego magicznego i zarazem jakże okrutnego świata - Asha i Wirr. To intrygujący, bardzo ludzcy i świetnie nakreśleni bohaterowie, z którymi połączyła nas piękna, czytelnicza przyjaźń. Nie wiem, czy jakikolwiek recenzent podjąłby się omówienia świata tej opowieści, gdyż wydaje się to wręcz niemożliwym z uwagi na jego złożoność w czasie i przestrzeni, mnogość lokacji i nazw, czy też szczegółowości ukazanej tu codzienności życia władców, obdarzonych magią i zwykłych ludzi. Z pewnością niezwykłym jest to, że każda z krain północy i południa, każde miejsce poza przestrzenią i czasem oraz sama idea magii czerpanej we wszechobecnej esencji, mają tu swoją logikę, racjonalizm i przekonujący obraz. To fascynujący, quasi-średniowieczyzny świat ludzi, demonów i potworów, który wciąż nas czymś zaskakuje i nieustannie zachwyca. Co wyróżnia tę opowieść i zarazem cały niniejszy cykl z szeregu innych odsłon literackiego fantasy...? Myślę, że przede wszystkim rozmach tej historii i zarazem jej lekkość podania, gdzie to mamy naprawdę skomplikowaną, złożoną i rozpisaną na setki szczegółów fabułę, w której jednak odnajdujemy się bez najmniejszego trudu wraz z postępem lektury kolejnych części. I to świadczy o dwóch rzeczach - wielkim talencie autora oraz ogromie pracy, jaką wykonał on podczas tworzenia tej historii. To również wspaniały pomysł, który z jednej strony czerpie z klasyki gatunku (wojna, polityka, walka dobra ze złem), ale też i dodaje wiele nowego od siebie, by wspomnieć choćby o wierze, obrazie magii i ukazanych w zaskakujący sposób podróżach w czasie. Pięknie czyta się nam tę opowieść, która z jednej strony stanowi dopełnienie losów naszych ulubionych bohaterów, zaś z drugiej udziela nam odpowiedzi na najważniejsze i nurtujące nas od dawna pytania o to, co jest tu prawdą, a co tylko grą pozorów. I bawimy się świetnie podczas tej lektury, przeżywamy wraz z bohaterami wielkie emocje oraz z każdą kolejną przeczytaną stroną smucimy coraz bardziej, iż jesteśmy już tak blisko naszego pożegnania z tym światem. Ponadto doceniamy również świetną pracę Grzegorza Komerskiego, który przetłumaczył tę powieść w naprawdę świetnym stylu.\n09-05-2022 o godz 16:27 przez: moody_fangirl\nMinął rok od kiedy Davian został uwięziony przez Czcigodnych oraz kiedy Asha zgodziła się podtrzymywać źródło bariery. Wirr prowadzi batalie polityczne jak i wojskowe, stara się pozostać przy władzy aby uratować swoich ludzi w nadchodzącej wojnie. Jego moc jest darem jak i przekleństwem, odpowiedzialność ogromnie ciąży mu na barkach. Caeden odzyskał już większą część wspomnień, wie po której stronie stoi i za co walczy, dla przyjaciół i bliskich jest skory do wszelkich poświęceń. Jaki los przypadł bohaterom w tej walce? Czy są w stanie przezwyciężyć siły, z którymi nigdy wcześniej nie mieli do czynienia? Każdy w ostatnim momencie popada w melancholię, kiedy trzymamy w dłoniach ostatni tom serii to jak koniec z postaciami, z którymi spędziliśmy tyle czasu. Lecz w takim momencie najgorsza jest niewiadoma, obawiamy się każdej kolejnej strony, rozdziału bo to one nieubłaganie przybliżają nas do zakończenia. Dwa poprzednie tomy były skromnie mówiąc boskie, genialne i fantastyczne, lecz ciężko jest mi jednoznacznie określić BOK, spodziewałam się po tej książce czegoś naprawdę wielkiego. Chyba odrobinę czuję gorycz. Akcja od samego początku jest wartka, spotykamy ukochane postaci po roku udręk i cierpień, pełnych wyrzeczeń. To zdecydowanie nie są postaci, które poznaliśmy kiedyś, cechuje ich obecnie większa dojrzałość, siła, są w stanie dzielnie stawić czoła wszelkim przeciwnością bez względu jak katastrofalne w skutkach by one nie były. Z jednej strony czuję jakby to była chaotyczna historia, rozdziałów z perspektywy Daviana było ogromnie dużo, czego nie mogę wspomnieć o chociażby Ashy. Sama akcja nie była tak dynamiczna, bywały momenty kiedy przydługie przemyślenia odrobinę mnie nużyły. Zakończenie było do przewidzenia, nie czuję jakby w tym miejscu autor czymkolwiek mnie zaskoczył. Boli mnie los postaci drugo i trzecioplanowych, ale milczę w tej materii. Nie uważam jakoby każdy z nich dostał odpowiednią ilość czasu, jak choćby Davian czy Wirr, których rozdziały opisane były po łebkach. Brakowało mi czegoś w tej historii, jak z początku było bardziej delikatnie, tak ostatnie dwieście stron były jak cios w plecy, po prostu dużo za dużo. Dodatkowo dosłownie zapomniałam połowy jak i więcej imion czy faktów z pierwszego tomu, to oczywiście moja wina, dlatego byłam wdzięczna za słowniczek w książce, spokojnie w razie czego mogłam szybko odnaleźć nurtujące mnie imię czy nazewnictwo. Nie mogłam w pewnym momencie nie porównywa BOK do Gwiezdnych wojen, czułam jakby cały świat stał się słabszy tylko wtedy kiedy ta czwórka weszła na scenę, za każdym razem plany szły gładko i po ich myśli. To było po prostu nijakie. Ale kocham to lanie wody Islingtona, jego książki to jak guilty pleasure, po prostu czytam z przyjemnością. Poznajemy świetnie opisane nowe światy, miasta, stroje czy wygląd. Autor doskonale odzwierciedla swoje wizje na łamach książki. Motyw podróży w czasie został ciekawie zaprezentowany, musieliśmy wraz z bohaterami odkrywać i uczyć się na nowo korzystania z kan czy esencji. Zdaję sobie sprawę iż ten jedno tysięczny grubasek jest obszerny, ale ile by nie było, zawsze mi mało. Nie da się w paru słowach powiedzieć fajne czy nie, to jest najgorsze bo w każdym momencie byliśmy zmuszani do refleksji, przemyśleń, do stawienia czoła własnym wrażeniom. Autor otwierał nowe wątki i zamykał stare, choć moje zdanie o tej ksiażce jest chaotyczne, to bez względu na wszystko (głównie zakończenie ) uważam, że warto przeczytać i poznać tę historię do końca.\n22-05-2022 o godz 21:28 przez: Aleksandra Stasieńko\nPierwsze co napotykamy w książce to streszczenia dwóch wcześniejszych części trylogii - świetny zabieg, potrzebna rzecz, trzeba takich więcej! Co do właściwej powieści - ciężko mi się było wgryźć w ten pokaźny klocek. I tak poszło szybciej niż przy drugim tomie 😅 ale początkowo szło mi bardzo opornie i troszkę się wymęczyłam. Później już poszło lepiej, autor zyskał moje zainteresowanie i przez większą część książki byłam wkręcona w tę historię. Oczywiście trafiły się momenty dłużyzn, ale przy powieści takich rozmiarów ciężko, żeby się nie trafiły. Autor w tej trylogii całkowicie skupia się na kreowanej przez siebie historii, wydarzeniach, ich skutkach, co nie było prostym zadaniem, bowiem pokusił się o wątek podróży s czasie. To chyba jeden z najtrudniejszych wątków jakie istnieją, więc szacun dla każdego kto się go podejmuje. Ale nie wypadł on moim zdaniem bezbłędnie. Trafiły się tu jakieś momenty, które można by próbować załatwić inaczej. Dodatkowo ta trylogia słynie z tego, że autor gmatwa tam wszystko ze wszystkim, że ciężko się pogubić. I to nie dlatego, że komuś może brakować sprawności szarych komórek. Co to, to nie. Po prostu tam jest nawalone tyle informacji, że przy ciągłym czytaniu człowiek nie jest w stanie tego wszystkiego spamiętać. Mnóstwo informacji, ciężko to wszystko przetworzyć, niektóre były zupełnie zbędne. Nie podobał mi się ten zabieg. Jeśli chodzi o bohaterów to... Się zaskoczyłam! Najmniej przeze mnie lubiany Davian w tym tomie otrzymał najbardziej interesujący wątek. Losy Wirra były ciekawe tylko od pewnego momentu, Caeden wypadł trochę nudno i blado, niestety, a Asha... W pierwszym tomie bardzo ją lubiłam, ale w drugim zaczęła się robić irytująca, a w tym trzecim się to utrzymało. Jej wątek był mało ciekawy i miał jak dla mnie najwięcej luk. Nie wszystko dało mi jednak powody do narzekań. Mroczna kraina, do której trafił Davian była wątkiem, który najbardziej przypadł mi do gustu, to właśnie od tego momentu wkręciłam się w książkę. Szczerze byłam ciekawa co się tam dalej wydarzy, jednak lektura nie zawsze była dla mnie przyjemna. Niektóre pomysły autora spodobały mi się bardziej, inne nie. Przy takiej obojętności książki chyba rzadko się trafia, żeby wszystko się spodobało. Cała trylogia Licaniusa to całkiem niezłe fantasy, które mimo swoich wad i potknięć budzi podziw, patrząc na mnogość wątków i to jak autor je z sobą splata. Tym, co najbardziej mi się podobało to system magii, który bardzo polubiłam i dobrze mi się o nim czytało. Jak na debiut autor z wieloma sprawami poradził sobie bardzo dobrze, z innymi natomiast, moim zdaniem, porwał się trochę z motyką na słońce. Nie mniej byłam ciekawa jak skończy się ta historia, były fragmenty, gdy szczerze odczuwałam przyjemność z czytania, a historia mnie wciągnęła. Jednakże samo zakończenie nie przyniosło mi pełnej satysfakcji. Autor poszedł na łatwiznę przy jednej bardzo kluczowej sprawie, a jego tłumaczenie na koniec wydało mi się wręcz śmieszne. Tego wątku moim zdaniem autor nie powinien pozostawić bez wyjaśnień przy finałowym tomie trylogii, która ma stanowić zamkniętą historię. Z całej trylogii pierwszy tom zrobił na mnie najlepsze wrażenie i choć są to całkiem dobre książki, to jednak nie trafią na listę moich ulubionych.\n08-05-2022 o godz 14:32 przez: Kosz z Książkami\nO to nadszedł ten moment, w którym trzeba pożegnać się z Davianem i Caedenem. Czy uda im się pokonać zło? Czy można zmienić przyszłość? Przedstawiamy ,,Blask ostatecznego kresu” – finał trylogii Licaniusa. Davian nadal jest uwięziony w nieznanej krainie, wie, że nie może w niej umrzeć, co nie znaczy, że Czcigodni nie będą próbować złamać, go w inny sposób. Wirr powoli zaczyna rozumieć różne zagrywki polityczne, jednak nadal jest mu bardzo ciężko. Tym bardziej że nie ma wokół siebie swoich najbliższych przyjaciół. Z kolei plan, który obmyślił Caeden zmierza ku końcowi, ale zanim się on ziści, czeka go jeszcze zmierzenie się z konsekwencjami swoich dawnych uczynków. Przyznam szczerze, że gdy tylko książka trafiła w moje ręce, to z jednej strony bardzo się ucieszyłam i od razu chciałam się za nią zabrać i dowiedzieć się jak to się wszystko skończy, tym bardziej że przez swoją objętość (ponad tysiąc stron), wiedziałam, że przeczytanie jej zajmie mi trochę czasu, z drugiej jednak strony bardzo nie chciałam rozstawać się ze wszystkim bohaterami. Niestety wszystko, co dobre, kiedyś się kończy. A trzeci tom trylogii Licaniusa był bardzo dobry, mogę nawet stwierdzić, że najlepszy z całej trylogii. O „Blasku ostatecznego kresu” na pewno nie można powiedzieć, że jest nudny. Dzieje się w nim tyle, że czasami zastanawiałam się, czy autor da w końcu, chociaż chwilę odetchnąć bohaterom. Niestety miał on dla nich zupełnie inny plan. Praktycznie każdy bohater pod wpływem wszystkich przeżyć przechodzi przemianę. Jedną z największych przeszedł Caeden, który ostatecznie uzmysławia sobie, niektóre ważne prawdy. Osoby, które mają w planach ten tom, muszą przygotować się na to, że jest on bardzo krwawy, wiele osób straci życie, niestety nie tylko bohaterowie, którzy byli mało istotni dla fabuły. W tej książce bardzo podobało mi się to, jak autor połączył ze sobą wszystkie wątki. Każda postać, która pojawiła się nawet na chwilę, pojawiła się w jakimś konkretnym celu. Praktycznie wszystko zostało w jakiś sposób wyjaśnione (poza historią Aelrica i Decji, ale o nich ma powstać osobna książka). Niektóre końcowe wydarzenia udało mi się odgadnąć, niektóre jednak były dla mnie zaskoczeniem. Ostatecznie jestem bardzo zadowolona z zakończenia, chociaż nie spodziewałam się, że to, co na końcu miało miejsce, tak mi się spodoba. O czym warto też wspomnieć, to, to, że na samym początku jest streszczenie poprzednich tomów. Często w wielu trylogiach lub dłuższych seria bardzo mi tego brakuje, zwłaszcza gdy czas pomiędzy wydaniem poszczególnych tomów, jest dość długi i nie zawsze wszystko pamiętam. A tak w tej książce od razu mogłam zagłębić się w historię i nie miałam wrażenia, że o czymś zapomniałam. Podsumowując, cała trylogia Jamesa Islingtona jest jedną z lepszych serii fantasy, jaką miałam ostatnio przyjemność przeczytać. Każdy tom, chociaż wydawało mi się to niemożliwe, był coraz lepszy, a do „Blasku ostatecznego kresu” nie mam absolutnie co do czego się przyczepić. Więc jeśli, ktoś się zastanawia czy warto po nią sięgnąć, to ja mogę z czystym sumieniem polecić ją każdemu, kto lubi wartką akcję i ciekawą fabułę. Z pewnością nikt, kto postanowi sięgnąć po tę serię, nie będzie zawiedziony. Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.\n16-05-2022 o godz 17:53 przez: readingpluscoffee\n„Dlatego, Davian, że krzywdząc człowieka, nigdy go niczego nie nauczysz. Jak sam przypomniałeś wcześniej, możemy nienawidzić uczynków, ale nigdy samych ludzi. (…) Nie twierdzę, że powinniśmy wrogów z dnia na dzień zacząć traktować jak przyjaciół, lecz ja wybieram przebaczenie. Gdybym tego nie zrobił, wszystko, co mówię, byłoby zwykłym pustosłowiem.” Po przeczytaniu Trylogii Licaniusa wiem tyle, że James Inslington jest geniuszem i stworzył majstersztyk fantastyki. Drogie Panie, drodzy Panowie, Jeśli jeszcze nie mieliście styczności z tą trylogią przed Wami dokładnie 2717 stron zawiłości, plot twistów, wzruszeń i chwil spędzonych z cudownymi bohaterami w niesamowitym, perfekcyjnie wręcz stworzonym świecie. Przez pierwsze dwa tomy będziecie wyrywać sobie włosy garściami, żeby cokolwiek zrozumieć. Nie raz zastanowicie się, czy to autor tak mąci Wam w głowach, czy to Wy zwyczajnie nie rozumiecie o czym pisze i co chce przekazać. A jednocześnie będziecie się zachwycać Andarrą, magią w postaci Esencji u Obdarzonych i Kan u Augurów i Czcigodnych. Będziecie wątpić w bohaterów, próbować zgadnąć, który z nich jest dobry, a który tylko udaje. Będziecie świadkami ich dorastania, dojrzewania, rozwijania umiejętności i dynamicznych zmian celów i całego charakteru. Zadacie sobie milion pytań typu „po co?”, „jakim cudem na to nie wpadł*m?”, „co w głowie ma autor?”, a przede wszystkim: „dlaczego czuję się tak* zagubion*?”. I potem dojdziecie do momentu trzeciej części, w której ta czarna dziura bez dna nabierze wreszcie kształtu i kolorów, a w głowie zacznie Wam się klarować sens całej powieści. Powieści, która pod żadnym względem nie jest łatwa, czy szczęśliwa, ale dobitnie uczula nas na niemożność cofnięcia tego, co już się zrobiło. Umiejętne lokowanie swoich wierzeń, naprawianie błędów, siła przyjaźni, czy wreszcie pragnienie zmiany na lepsze - to tylko kilka z głównych motywów tej książki – wszystko skupione w garstce bohaterów z krwi i kości, do których czytelnik się przywiązuje, którzy częstują nas potężną chochlą mieszanych uczuć i tak samo jak my próbują nadążyć za autorem, który wprowadza plot twist za plot twistem – tylko tego tak naprawdę możecie być pewni czytając te książki. Że będzie się działo, że nie będzie łatwo i przede wszystkim, że zostaniecie wciągnięci bez reszty w wir czasu, wspomnień i magii. Małe ostrzeżenie ode mnie – pamiętajcie, że autorowi nie można ufać i jeszcze milion razy na stronach tych książek będziecie zmieniać swoją opinię, żeby ostatecznie, po przeczytaniu ostatniego zdania zostać sam na sam z potężną gamą refleksji i niecierpliwością na zapowiedzianą trylogię o Aelricu i Decji.\n11-06-2022 o godz 00:07 przez: Anonim\n„Blask Ostatecznego Kresu” to wyczekiwany przeze mnie, jak i pewnie przez rzesze fanów, finał „Trylogii Licaniusa”, czyli debiutanckiego cyklu Jamesa Islingtona. Akcja BOK-u dzieje się jakiś czas po wydarzeniach z poprzedniego tomu, dzięki czemu bohaterowie rozwinęli się, a pod naszą nieobecność trochę się wydarzyło. Początkowo autor stopniowa rozwija wątki i splata losy bohaterów, by w końcu przyspieszyć w dalszej części fabuły. Całość, jak zwykle u Islingtona, jest genialna i wyrazy uznania dla autora za wymyślenie całości, ale również za to, że nie pogubił się w tej skomplikowanej układance i ujawnił wszystkie fakty dokładnie wtedy, gdy wymagała tego fabuła. Dzięki temu czytelnik może wyśmienicie bawić się podczas lektury tego arcydzieła. Bardzo spodobała mi się decyzja Islingtona o odseparowaniu wątku dwóch postaci i rozwinięciu go w innej powieści, na którą już z niecierpliwością czekam. Taki spin-off zdecydowanie ma moje poparcie, a bohaterowie zasługują na osobną historię, a nie dwa słowa w BOK-u. Wielkim plusem tej powieści jest również według mnie zakończenie, które nie wiem czy mogłoby być jeszcze lepsze, choć mniemam, że są osoby, którym się ono nie spodobało. Mnie taki finał zdecydowanie zadowolił i nawet nie sądziłem, że można to tak dobrze zakończyć. Choć jeszcze kilkadziesiąt stron przed zakończeniem obawiałem się, że całość zbyt wolno zmierza do zakończenia i skończy się na tym, że autor będzie na szybko na kilku stronach kończył cały cykl. Myliłem się, tyle mogę powiedzieć. Warto również wspomnieć o świetnym wydaniu książki przez Fabrykę Słów, choć to wydawnictwo przyzwyczaiło już swoich czytelników do tego. Mapa, liczne dodatki czy to co wg mnie powinno znajdować się w każdym dłuższym cyklu, czyli przypomnienie wydarzeń z poprzednich książek, na pewno pozytywnie wpływają na odbiór tej powieści. Według mnie „Trylogia Licaniusa” zostanie za jakiś czas uznana za jedną z najlepszych serii współczesnej fantastyki i być może zachęci ludzi, którzy zwykle nie sięgają po taką literaturę do przełamania się i przeczytania fantasy. Mam również nadzieję, że nie jest to ostatnie tak wybitne dzieło Jamesa Islingtona, który przecież całą pisarską karierę ma dopiero przed sobą, choć już na samym początku bardzo wysoko zawiesił sobie poprzeczkę. Oby stał się Armandem Duplantisem fantastyki i ciągle podnosił tę poprzeczkę jeszcze wyżej. Kiedyś na pewno zechcę sięgnąć po ten cykl ponownie, by przeczytać ciągiem wszystkie trzy powieści, ale nie wiem kiedy znajdę tyle czasu. Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje\n22-05-2022 o godz 19:30 przez: Snieznooka\n„Blask ostatecznego kresu” to ostatni tom Trylogi Licaniusa, której czytanie zwaliło mnie z nóg i już nie mogę się doczekać, kiedy zacznę czytać ją ponownie, bez przerw tom po tomie. Musze Wam powiedzieć, że jestem pod wrażeniem tego, że James Islington zadebiutował takim kawałkiem świetnej fantastyki. Trylogia Licaniusa jest wyjątkowo dobrze nakreślona i złożona. Ta epicka seria fantasy skupia się na wierze, moralności, uprzedzeniach, losach, przyjaźni i miłości, warto poświęcić jej czas. Gdybym mogła ponownie wybrać, czy przeczytam ten tom, czy wykreślę trylogie z pamięci rzuciłabym się na regał w poszukiwaniach książek Jamesa Islingtona. W „Blasku ostatecznego kresu” Andarra jest zagrożona przez siły zła, które są zdeterminowane, aby ją podbić i obalić. Jedynym sposobem, w jaki można powstrzymać te przerażające bestie, jest magia Ashy, która próbuje wzmocnić granicę. Ale czy to wystarczy, by powstrzymać hordy najeźdźców? Davian jest przetrzymywany w niewoli w nieznanej krainie, jego zdolność do podróżowania w czasie okazuje się zarówno dobrodziejstwem, jak i przekleństwem. Stara się znaleźć sposób na ucieczkę, aby móc pomóc swoim przyjaciołom. Znajdują się w pułapce między fanatycznymi fanatykami religijnymi i przerażającymi potworami zrodzonymi z koszmarów. Jeśli szybko nie znajdzie odpowiedzi, wszystko może zostać stracone. Czy rozpęta się piekło na wystarczająco już osłabionej krainie? Czy Davian, Wirr, Asha i Caeden zdobędą odwagę i czy potrzeba, by wygrać ostateczną bitwę dobra ze złem? W „Blasku ostatecznego kresu” można dostrzec, jak bardzo rozwinęli się główni bohaterowie w całej serii, ile wydarzeń za nimi. Cierpienie fizyczne, które znosili, było brutalne, a konflikty duchowe, z którymi stale się borykali - niszczycielskie. Zestawienie przeszłości i teraźniejszości ma ogromny wpływ, na jakość narracji. Można zadawać sobie pytania, czy jako ludzie kierujemy się przeznaczeniem? Czy ma ono dla nas znaczenie? A może to nasze wybory decydują o tym, co się wydarzy? Islington prowokuje do myślenia stawiając przed czytelnikiem dylematy dotyczące koncepcji wolnej woli, stawianych wyborów, naszych przekonań i odkupienia. „Blask ostatecznego kresu”, jak i całej Trylogii Licaniusa nie nazwałabym skoncentrowaną na walce, nie w porównaniu z innymi książkami fantastycznymi. Jednak ta ma z pewnością mnóstwo ekscytującej akcji. Od śmiałej ucieczki, brutalnych tortur, wybuchowego pokazu magii, nie brakuje zapierających dech w piersiach scen i demonstrowanych okrutnych zniszczeń.\n02-06-2022 o godz 09:08 przez: w_i_o_l_a_a__\nZakrojony na tysiąclecia plan Caedena zbliża się do nieuchronnego finału. Czy zdoła odkupić winy i zapobiec końcowi znanego świata? Wirr w Ilin Illan zmaga się z politycznymi oponentami, zdając sobie sprawę, że prawdziwe zagrożenie czai się na zewnątrz. Davian trafia do krainy poza czasem. W Zvaelarze pozna nowych sprzymierzeńców, co pociągnie za sobą brzemienne w skutki konsekwencje. Asha nie traci czasu zamknięta w dok'enie. Dzięki rygorystycznym ćwiczeniom i bezkresnej ilości Esencji zasilającej Barierę stanie się najpotężniejszą istotą stąpającą po świecie. Wróg nie zasypia gruszek w popiele. Dzięki inteligencji i tysiącleciom doświadczenia myli tropy i zaskakuje coraz wymyślniejszymi zasadzkami. Gdy plany się wypełnią i trybiki wejdą we właściwe tory, nastąpi kulminacja wydarzeń. „Blask ostatecznego kresu” wieńczy epicką „Trylogię Licaniusa”. Aż trudno uwierzyć, że to literacki debiut autora. Ogromne przedsięwzięcie rozpisane na trzy tysiące stron i cztery tysiąclecia wypełnione jest po brzegi koronkową intrygą, w której każde słowo i najmniejszy element mają znaczenie. Fabuła często odwołuje się do drobnych wydarzeń z poprzednich tomów, nadając im nowy kontekst. Widać, że było to zaplanowane przed pierwszym słowem początkowego tomu. Ze względu na monumentalność bardzo to imponujące. Chciałabym kiedyś zobaczyć notatki pisarza. Wspaniała i pozbawiona wtórności opowieść fantasy z pełnokrwistymi, rozwiniętymi postaciami, zawiłą intrygą, wartką akcją i oryginalnym systemem magii. Satysfakcjonujący, zaskakujący i sensowny finał domykający wszystkie wątki i zapowiedź kolejnej książki w tym uniwersum – czego chcieć więcej? Autor zmaga się z pytaniami wyrażonymi już wcześniej. Czy los jest zdeterminowany, czy istnieje wolna wola, czy osobniki wybitne mają moralne prawo rozporządzać losem ludzi przeciętnych, czy istnieją wybaczalne zbrodnie w imię większego dobra i czy można je odkupić? To wszystko już było. Chociażby u Dostojewskiego, lecz w przeciwieństwie do Raskolnikowa tutaj nie zostajemy z sakramentalnym „to temat na kolejną opowieść”. Będę gorliwie kibicować Islingtonowi i czekać na dalsze dzieła.\n10-05-2022 o godz 09:12 przez: Czytotaj\nWielkieś mi uczyniła pustki w głowie mojej, Ma droga książko, zwiłością fabuły swojej! "Blask Ostatecznego Kresu" - to był prawdziwy trening umysłu. Serio! W pewnym momencie myślałam, że polegnę. Skończę książkę i nie zrozumiem jej sedna. Wodzono mnie za nos. Mieszano teraźniejszość z przeszłością, a na deser dorzucano wątki z przyszłości. I tak ogromnie się bałam, że nie będzie tej klamry zespalającej całą fabułę. Że tego się nie uda już zamknąć w jednej całości, bo za dużo kwestii zostało pootwieranych. A ja przecież ukochałam sobie tą serię. Uff! - udało się! Naprawdę się udało. Niczym słońce nieśmiało wychodzące zza chmur, autor zaczął rozjaśniać poszczególne wątki. Aż w końcu na ostatnich stronach zobaczyłam w pełni cały obraz sytuacji. Zaskoczyło mnie zakończenie. W pełni usatysfakcjonowało. Nie ukrywam - swoimi decyzjami autor złamał mi serce kilkukrotnie, ale wiem też, że gdyby było zbyt łatwo, słodko i kolorowo to książka spłynęłaby po mnie i tyle! Kochani żeby pozostać w zgodzie ze sobą i swoimi odczuciami jedyne, co mogę zrobić to serdecznie polecić Wam tą serię. Trylogia Licaniusa jest intensywna, angażująca i ogromnie wciągająca!\n09-05-2022 o godz 13:19 przez: Zakaz_czytaAnia\nTrylogii Licanusa chyba nie muszę wam przedstawiać. Pierwszy, jak i drugi tom zrobił niemałe zamieszanie, a nazwisko Jamesa Islingtona było wręcz wszędzie. Większość opinii raczej pochlebna wręcz nieraz dostała tytuł świetniej czy genialnej. Cóż mogę powiedzieć na mnie również zrobiła ogromne wrażenie i z niecierpliwością czekałam na wydanie ostatniego roku, czyli „Blasku ostatecznego kresu”. Mając go w rękach z jednej strony było się ciekawym zakończenia, a z drugiej nie chciało się kończyć, bo oznacza to koniec pierwszego spotkania z tą historią (bo nikt nie powiedział, że nie może być kolejnych, ale już nie takich, jak ten pierwszy), światem wykreowanym na kartach oraz nietuzinkowymi bohaterami. Bo właśnie to znajdziecie w całej trylogii. Jak dla mnie ostatni tom idealnie zamyka całą opowieść, której jest naprawdę sporo, bo wszystkie tomy spokojem można nazwać „cegłówkami”. Więc jak szukacie czegoś co was porwie i zdziwienie się, że da się przeczytać takie tomiszcze w niezwykle krótkim czasie to się nie zastanawiajcie tylko sięgajcie, bo naprawdę warto. Jest to pozycja obowiązkowa na liście książek do przeczytania każdego fana fantastyki.\n15-05-2022 o godz 10:34 przez: Bogumiła\nPrzyznam, że trochę potrwało zanim sięgnęłam po ostatni tom tej serii. Może przerażała mnie liczba stron, może bałam się, że nie wszystko zostanie wyjaśnione 🤔 sama już nie wiem... Tym bardziej cieszę się, że nie tylko (po krótkim wdrożeniu się w historię na początku książki) ta powieść mnie wciągnęła, ale też w pełni odpowiedziała na moje pytania, które powstawały podczas czytania poprzednich części. Historia jest wielowątkowa, pytań było więc dużo. I choć, przy tak monumentalnej powieści nie sposób było uniknąć kilku dłużyzn, to czytało mi się to naprawdę dobrze ☺ Wiem, że na pewno wrócę jeszcze do tych bohaterów, których bardzo polubiłam i za którymi już tęsknię. Zakończenie tej historii było zaskakujące, ale było bardzo dobre, przemyślane i satysfakcjonujące. Uśmiechnęłam się po ostatnim zdaniu tej powieści, choć był to taki trochę smutny uśmiech. Jeśli przeczytacie, to pewnie zrozumiecie dlaczego. Co mogę napisać na sam koniec? Czytajcie, gubcie się w domysłach i sprawdźcie sami, ile z Waszych przewidywań się sprawdzi. Polecam!!\n29-04-2022 o godz 13:32 przez: Kasia Jakubas\nhttps://www.instagram.com/p/CcVax8bKZ9o/ Ta seria od początku mnie szokowała. Jest to majstersztyk, o którym ciężko zapomnieć. Tak było i w przypadku tego tomu. Fabuła została dopracowana, co było szczególnie widoczne podczas zakończenia. Wszystkie wątki ładnie domknięto i całość okazała się genialna. Każdy drobiazg był ze sobą połączony, więc końcówka naprawdę zmiata z nóg. Świat przedstawiony jest równie świetny. Autor jest pomysłowy i dobrze sobie radzi z tworzeniem interesującego otoczenia. Nie można zapomnieć o wielobarwnych postaciach, którzy są o zarówno kompleksowi, jak i ciekawi. Do tej pory nie mogę wybrać, którą z postaci lubię najbardziej.\nBlask ostatecznego kresu Islington James


Kuchnia - Karolina Lubas\nW dzieciństwie, uwielbiałam w szkole zajadać się rogalami z czekoladą. Te z marmoladą jakoś w ogóle mnie nie przekonywały (z resztą, nie robią tego do tej pory) i gdy tylko mam wybór, to wybieram nadzienie czekoladowe. Z kolei moja Mama zawsze, gdy robi te rogaliki w domu to są tylko\nKarolina Lubas 7 lutego 2020 8 kwietnia 2020 Kuchnia\nJak sam mogłeś już zauważyć kocham czekoladę i nie wyobrażam sobie bez niej życia! 😀 Dlatego też dziś, postanowiłam podzielić się z Tobą przepisem, który krąży w mojej rodzinie już od dłuższego czasu na przepyszne babeczki! Jest to bardzo prosty przepis, z którego powinno Ci wyjść jakieś 14 muffinek. Wykonanie\nKarolina Lubas 29 listopada 2019 20 marca 2020 Kuchnia\nNadeszła już jesień, więc oficjalnie rozpoczął się sezon na dynie – moje ulubione pomarańczowe warzywo! W związku z tym, pomyślałam sobie, że podzielę się z Tobą przepisem na mega prostą, ale przepyszną zupę dyniową, która możesz później dowolnie modyfikować! Brzmi kusząco, prawda? 😀 Mnie osobiście smakuje w każdej odsłonie, którą\nKarolina Lubas 28 sierpnia 2019 20 marca 2020 Kuchnia\nOd zawsze, to baaaaaaardzo czekoladowe ciasto kojarzyło mi się z Ameryką. Pamiętam, że gdy tylko pojawiało się w jakimś serialu, to od razu miałam ślinotok. Nie powinno Cię to akurat dziwić, no bo umówmy się, kto nie lubi czekolady? Dlatego dziś, dzielę się z Tobą bardzo prostym przepisem na przepyszne\nKarolina Lubas 6 lipca 2018 20 marca 2020 Kuchnia\nMieszkając w Edynburgu, zachwycałam się ogromnymi ciasteczkami (wielkości mojej dłoni), które można było kupić w Sainsbury za funciaka. Przyznam szczerze, że od tego momentu szukam przepisu żeby móc je robić w domowym zaciszu. Jak do tej pory nadal nie znalazłam odpowiedniego przepisu, ale wśród tych poszukwiań natknęłam się na pewien


Dawro.pl - ogłoszenie - Lokal mieszkalny o pow. 38,1 m2\nLokal mieszkalny o pow. 38,1 m2\nPrzedmiot sprzedaży: Lokal mieszkalny o pow. 38,1 m2\nCena wywoławcza: 81 266,67\nKM: 1362/14 i inne\nKomornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Kancelaria Komornika Rafał Szulc – działając na podstawie art. 953 kpc w związku z art. 955 kpc – podaje do publicznej wiadomości, że w dniu\n13 lipca 2016 r. o godz. 11:30\nw sali nr 206 Sądu Rejonowego w Szamotułach odbędzie się\nspółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 13, położonego w Szamotułach przy ul. Tenisowej 2A, o powierzchni 38,1 m2, dla którego Sąd Rejonowy w Szamotułach V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW nr PO1A/00060100/8.\nWyżej wymienione prawo oszacowane jest na kwotę: 121 900,00 zł.\nCena wywoławcza w powyższej licytacji wynosi 2/3 wartości oszacowania, tj. kwotę: 81 266,67 zł.\nPrzystępujący do licytacji zobowiązany jest złożyć komornikowi rękojmię w wysokości 1/10 ceny oszacowania, tj. w kwocie 12 190,00 zł najpóźniej w dniu poprzedzającym przetarg.


TOP 3 nawilżacze do domu w 2020 roku\nCzy wiesz, że dzieci, a dorośli zaczynają chorować zimą nie tyle od kontaktu z chłodnym powietrzem (jest to przydatne nawet przy temperaturze od -1 do -7 stopni), ale od suchego powietrza w domu?\nSuche powietrze zaczyna podrażniać błonę śluzową nosa i gardła, osłabia układ odpornościowy, a drobnoustroje tylko „dodają oleju”, bo dobrze się w takim środowisku rozwijają, rozwijają i łatwo osłabiają już osłabiony organizm. Wyjście z sytuacji jest następujące - rośliny w domu, czyszczenie na mokro raz dziennie, wietrzenie i dodatkowo zestaw środków - instalacja nawilżacza.\nJest to wymagane przynajmniej w pokoju dziecięcym.\nDodatkowo do nawilżacza należy dokupić higrometr - tak, aby nie przesadzić z nawilżaniem. Optymalny wskaźnik wilgotności w domu wynosi od 50 do 60%, a jeśli jest wyższy, to jest to doskonałe środowisko dla bakterii i grzybów.\nUrządzenie jest również bardzo ważne przy nawilżaniu powietrza tam, gdzie wykorzystywane są dodatkowe źródła ciepła - konwektory, grzejniki, ponieważ nawet w najdelikatniejszym trybie znacznie obniżają poziom wilgotności w pomieszczeniu. Nawilżacze - który jest najlepszy dla domu? Wszystkie różnią się zasadą działania, bezpieczeństwem i funkcjonalnością. W rankingu zebraliśmy najlepsze urządzenia, które zdobyły uznanie zarówno użytkowników, jak i ekspertów w tej dziedzinie.\nMożesz złapać dwa ptaki jednym kamieniem - czyszczenie i nawilżanie za pomocą jednego urządzenia. Zaprojektowany dla domu, działa na powierzchni do 46 m 2 , tryb automatyczny i nocny, zużycie powietrza w metrach sześciennych na godzinę od 24 do 330.\nPoziom hałasu w dB od 23 do 50.\nSkutecznie myje i nawilża jednorazowo.\nRegulacja poziomu wilgotności.\nIstnieje tryb wyłapywania pyłków.\nOzonizer z filtrem elektrostatycznym.\nRegulacja jasności i podświetlenia.\nWyłączenie przez timer.\nIstnieje tryb turbo.\nKontrola poziomu wilgoci.\nInteligentny tryb pracy.\nStosowanie wody z odwróconej osmozy jest obowiązkowe.\nMetoda nawilżania bębna.\nNie ma możliwości umycia zbiornika na środku.\nPrezentowane urządzenie polecane jest do użytku w mieszkaniu zlokalizowanym w centrum megalopoli lub terenów przemysłowych, w pomieszczeniu z meblami wykonanymi ze sztucznych materiałów, w domu z małymi dziećmi lub alergicy.\nNawilżacz powietrza tej marki jest przeznaczony do kompleksowego czyszczenia krok po kroku:\nFiltr katechinowy zatrzyma cząsteczki kurzu, nawet małe (do 0,3 mkr).Pozostaną na nim puch, włosy, pyłki i mikroskopijne cząsteczki stałe - ma to niezwykle korzystny wpływ na samopoczucie osób i alergików borykających się z problemami układu oddechowego.\nJedna z funkcji zabija bakterie i wirusy, kleszcze i niebezpieczne mikroskopijne organizmy.\nFiltr fotokatalityczny będzie wychwytywał i wychwytywał cząsteczki, a jego strona pokryta tytanem eliminuje nieprzyjemne zapachy.\nStreamer System emituje wiązkę elektronów, która rozkłada ksylen, formaldehyd i toluen.\nJonizacja typu plazmowego nadaje cząsteczkom ładunek dodatni, dzięki czemu włosy nie elektryzują się i ogólnie człowiek czuje się znacznie lepiej.\nDezodoryzacja to ostatni etap oczyszczania. Nawet jeśli elektrony i tytan nie w pełni sobie z tym poradzą, to taki filtr i tak zapewni przyjemne i świeże powietrze w pomieszczeniu.\nNawilżacz domowy nie działa tak po prostu - gdy tylko powietrze stanie się czyste, wydajność spadnie. Tryb Turbo pomaga tylko po długich okresach bezczynności, a także pozwala oczyścić pomieszczenie z kurzu i nieprzyjemnych zapachów.\nUrządzenie aktywnie zbiera kurz - nawet pył, który osiadł na podłodze. Do tego urządzenie posiada 4 wentylatory, które tworzą naturalny wir, który pomoże urządzeniu wyłapać najmniejsze cząsteczki. Istnieje również ustawienie wyłączenia timera - można to zrobić po 1-2-4 godzinach aktywnej pracy. Jako miły bonus, takie urządzenie ma piękne podświetlenie z regulacją jasności. Nawilżacz jest bardzo mocny i jest przeznaczony do pracy w małych pomieszczeniach.\nA jeśli weźmiemy pod uwagę, że wielkość standardowego pomieszczenia jest różna i wynosi około 20 m 2 , to zadaniem czyszczenia i utrzymania optymalnego poziomu wilgotności w pomieszczeniu będzie nawilżacz, który poradzi sobie z hukiem. Samodzielnie dostosujesz wymagane parametry, a dodatkowym udogodnieniem będzie sterowanie za pomocą pilota.\nBezpieczeństwo użytkowania i niezawodność są również ważnymi zaletami urządzenia. Wszystkie elementy są doskonale zabezpieczone, dzięki czemu nie ma zupełnie obaw, że małe dzieci mogą się zranić. Weź pod uwagę fakt, że ze względu na adiabatyczny typ nawilżania urządzenie nie podniesie poziomu wilgotności powyżej 60%.\nNie możesz używać maksymalnej prędkości w pokoju dziecięcym i sypialni - hałas nie ma wystarczająco dużo czasu na odpoczynek, ale przy minimalnej prędkości praktycznie nie ma hałasu z pracy. Wymagane jest również stosowanie wody tylko po odwróconej osmozie, aby nie doszło do zatkania zaworu przepływu wody w nawilżaczu i zbiorniku na wodę. W przeciwnym razie wyczyszczenie urządzenia będzie trudne - nie ma możliwości umycia zbiornika od wewnątrz.\nKomentarz eksperta: prezentowane urządzenie to skuteczny oczyszczacz i nawilżacz powietrza, znacznie usprawnia liczne funkcje i inteligentny tryb pracy, który błyskawicznie reaguje na wszelkie zanieczyszczenia.\nJonizator z technologią NANOE.\nWyposażony w kółka do przemieszczania.\nRegulacja jasności podświetlenia.\nObecność filtra HEPA.\nFunkcja Mega Catcher.\nOtwór zbiornika na wodę jest dość szeroki.\nPanel przedni można łatwo zdjąć.\nProblemy z suchym i brudnym powietrzem rozwiązuje się kompleksowo - w tym przypadku sprawność będzie jak najwyższa. Z tego powodu prezentowane urządzenie mogło zająć czołowe pozycje w czołówce nawilżaczy powietrza.\nPanasonic to kompleks klimatyczny, a także reguluje mikroklimat w pomieszczeniu i długo utrzymuje wszystkie wskaźniki na wymaganym poziomie. Urządzenie nie tylko nawilża powietrze, ale także oczyszcza je z alergenów, kurzu domowego, szkodliwych mikroskopijnych organizmów i wirusów. Zastanawiasz się, jaki jest najlepszy nawilżacz do domu? Ten jest zdecydowanie TOP, bo system filtracji jest dopracowany:\nFiltr zgrubny - usuwa duże zanieczyszczenia, pyłki, puch, sierść zwierząt i nie tylko.\nPołączony filtr HEPA jest wykonany z antyseptycznej katechiny, antyalergicznej i antybakteryjnej warstwy.\nFiltr węglowy ma działanie dezodoryzujące, eliminuje zapach dymu tytoniowego, związków chemicznych, odpadów i innych.\nJonizatory NANOE generują ujemnie naładowane cząsteczki - wydajność jest znacznie wyższa (od 6 do 10 razy) niż jonów. Na każdej powierzchni w pomieszczeniu następuje neutralizacja alergenów, bakterii, wirusów.\nFiltr typu wodnego jest zaangażowany w końcowe oczyszczanie, czyli „wypłukiwanie” powietrza. Na tym etapie zostanie zwilżony.\nDzięki funkcji Mega Catcher w urządzeniu Panasonic sprzątany jest przede wszystkim najbardziej zanieczyszczony obszar pomieszczenia (odległość 0,3 metra od podłogi).\nDzięki temu zapylone powietrze nie unosi się, ale zostanie natychmiast oczyszczone przez wielopoziomowy system. Użytkownik może dostosować wymagane parametry (siłę poboru powietrza, poziom wilgotności) lub obliczyć automatyczną funkcję eko. Ten ostatni nie tylko utrzymuje pod kontrolą klimatyzację w pomieszczeniu, ale także reguluje zużycie energii elektrycznej. Przy silnej działalności człowieka intensywność kompleksu klimatycznego wzrasta, a jasność podświetlenia będzie bezpośrednio zależeć od oświetlenia w pomieszczeniu.\nBardzo nowoczesny nawilżacz, który idealnie pasuje do każdego wnętrza.\nProducent dokładnie przemyślał projekt - jest lakoniczny, a jednocześnie wygląda bardzo stylowo. Ciekawym dodatkiem do urządzenia jest ukryty podświetlany wyświetlacz LED, czujnik sterujący. Należy zapowiadać wygodę pielęgnacji - pojemnik na wodę będzie miał szeroką szyjkę, co pozwoli na częste mycie go w środku.Należy być czujnym, jeśli w rodzinie są małe dzieci. Panel przedni można łatwo zdjąć, co świetnie sprawdza się w przypadku konieczności wymiany filtrów lub wyczyszczenia urządzenia.\nAle dzieci mogą zmienić taką przewagę w niekorzystną sytuację.\nEkspertyza: kompleks klimatyczny tworzony jest w oparciu o układ o dużej skuteczności filtracji - rozwiązuje jednocześnie trzy zadania (jonizacja, nawilżanie i oczyszczanie).\nVenta LW25 Biały\nZrozumiałość i łatwość użycia.\nBęben można myć w zmywarce.\nWyposażenie w wymaganą funkcjonalność.\nWyłączenie, jeśli w zbiorniku nie ma wody.\nŁatwy do demontażu i montażu w celu czyszczenia, prac serwisowych.\nŻądany poziom wilgotności nie jest ustawiony.\nNierozłączna konstrukcja bębna - trudne do czyszczenia lamele.\nBrak ustawienia kontroli jasności wskaźnika prędkości.\nPodświetlenie nie wyłącza się.\nUrządzenie jest prawdziwym „aktywistą” w walce o zdrowie dzieci, a także stanie się „bohaterem” w walce z alergenami, wirusami i bakteriami. Najciekawsze jest to, że znajdujący się w nim filtr to sama zwykła woda. Przechodząc przez urządzenie, znajdujące się w nim powietrze będzie oczyszczane za pomocą obracających się dysków bębnowych. Nawilżanie odbywa się bezpośrednio metodą zimnego odparowania. Dzięki temu optymalna wilgotność powietrza w mieszkaniu będzie utrzymywana na poziomie od 44 do 55%.\nNawilżacz do domu ma trapezowy korpus - powierzchnia panelu bocznego jest specjalnie powiększona, aby urządzenie mogło obsłużyć dużą ilość powietrza. Panel kontrolny z podświetleniem LED pomaga użytkownikowi w ustawianiu ustawień, a osobny wskaźnik poinformuje użytkownika o poziomie wody w zbiorniku. Które urządzenia pneumatyczne są lepsze? Oczywiście te, które służą wiernie, mają wymagany zestaw funkcji, nie stwarzają problemów użytkownikom podczas obsługi i konserwacji. Wydajność i prostota to główne definicje takiej marki.\nModel posiada minimalny zestaw funkcji; podczas pracy nie dochodzi do kondensacji i śnieżnobiałego nalotu na meblach.\nObjętość zbiornika urządzenia w 5 litrach wystarcza na długi czas ciągłej pracy, a także przetwarza kilka kostek powietrza na minutę. W przypadku braku wody w zbiorniku nawilżacz wyłącza się automatycznie. Konserwacja też jest łatwa - można go łatwo zdemontować, bęben można umyć np. W zmywarce, a także zmontować z powrotem do pierwotnego stanu. Ponieważ cząsteczki kurzu są ciężkie i opadają, najlepiej jest ustawić urządzenie na podłodze.\nWażne jest również, aby nie zakrywać żeberek do zasysania powietrza, aby zapewnić wydajność i sprawność przez ponad 10 lat, które są podane na urządzeniu w ramach oficjalnej gwarancji.\nEkspertyza: nawilżacze tego typu pracują bez filtrów, a jednocześnie są bardzo higieniczne i wydajne. Woda pozwoli nawilżać suche powietrze i oczyścić je z zanieczyszczeń o wielkości do 10 mikronów.


ACL Services ACL Desktop Edition pobierz - Informacje o oprogramowaniu ACL Services ACL Desktop Edition - OTFE\nMożliwości aplikacji ACL Services ACL Desktop Edition\nNa poniższej liście znajdziesz listę rozszerzeń plików, z którymi program ACL Services ACL Desktop Edition może współpracować, zarówno pod względem edycji danych w plikach, jak i ich konwersji. Należy pamiętać, że nawet jeżeli dane rozszerzenie jest obsługiwane przez program ACL Services ACL Desktop Edition, nie musi to oznaczać, że będziemy mogli w tym programie edytować dane. Często zdarza się sytuacja, że możemy jedynie wyeksportować dane w tym formacie z aplikacji ACL Services ACL Desktop Edition, ale import danych nie jest już obsługiwany.\nWarto pamiętać, że aplikacja ACL Services ACL Desktop Edition w swoich różnych wersjach (starszych lub nowszych) może obsługiwać różne rozszerzenia plików. Zazwyczaj im wersja programu jest wyższa, tym ilość rozszerzeń plików obsługiwanych przez aplikację jest większa, dlatego zadbaj o to, aby mieć akualną wersję programu ACL Services ACL Desktop Edition. W tym celu najprościej odwiedzić stronę producenta, do której link znajdziesz w dalszej części strony.\nACL Services ACL Desktop Edition obsługuje pliki:\nProgram może znajdować się w bazie naszego serwisu z dwóch powodów - obsługuje pliki z konkretnymi rozszerzeniami lub pomaga w ich konwersji. Może również zdarzyć się sytuacja, że jeden program można wykorzystać do obsługi plików, jak również do ich konwersji - taki przypadek również został wzięty pod uwagę. Warto jednak pamiętać, że poniżej przedstawione informacje dotyczące programu ACL Services ACL Desktop Edition, nie muszą być jedynymi w naszym serwisie. Mogła zaistnieć sytuacja, że użytkownik dodał nazwę programu w innej formie, np "Nazwa Producenta ACL Services ACL Desktop Edition" a wtedy na poniższej liście nie znajdziesz wszystkich powiązanych informacji. Warto wtedy dokładniej przeszukać nasz serwis. Poniżej wykaz powiązań programu ACL Services ACL Desktop Edition z rozszerzeniami plików w naszej bazie.\nACL Services ACL Desktop Edition pobierz\nW naszym serwisie nie oferujemy linków do bezpośredniego pobierania programów, a jedynie infrmacje dotyczące powiązań z konkretnymi rozszerzeniami plików. Przy pomocy tego linku możesz jednak znaleźć stronę producenta programu ACL Services ACL Desktop Edition i tam spróbować pobrać aplikację.\nStrona producenta programu ACL Services ACL Desktop Edition


Strona główna Aktualności 27.02.2021 16:18\nPanaceum zdaniem Apple'a mogą być stopy tytanu, a nawet sama powłoka tlenkowa. Właśnie złożono stosowne dokumenty w w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych USA.\nKażdy, kto jest wrażliwy na estetykę posiadanych urządzeń, wie doskonale, jakim utrapieniem są wszędobylskie odciski palców. Można nawet myć dłonie przed każdym dotknięciem elektroniki, a obudowę i tak szybko pokryją tłustawe ślady. Na ekranach i obudowach szklanych stosuje się zazwyczaj powłoki oleofobowe, które dzięki niemalże idealnej gładkości ograniczają przywieranie zabrudzeń. Ale co w przypadku tworzyw sztucznych i stopów metali?\nAluminiowy MacBook czy iPad także brudzą się niezwykle łatwo. Rzecz jasna, nie jest to tak widoczne jak w przypadku sprzętu wykończonego na wysoki połysk, ale jednak. Przynajmniej na tyle, aby inżynierowie z Cupertino zainteresowali się tematem i zapragnęli wskazać rozwiązanie. Miałby nim być tytan, metal kojarzony dotąd głównie z wysoką odpornością chemiczną.\nWidoczność odcisków to kwestia optyczna: warstwa tłuszczu i kurzu zmienia sposób, w jaki od powierzchni odbija się światło. Apple twierdzi, że zarówno przywieranie zabrudzeń, jak i stopień ich dostrzegalności można zminimalizować poprzez silne domieszkowanie obudowy tytanem, a następnie pokrycie jej warstwą dwutlenku tytanu. Dodatkowo, jak zauważono, zwiększyłoby to również sztywność i ogólnie pojmowaną wytrzymałość konstrukcji.\nDlaczego dwutlenek tytanu? Bo charakteryzuje się bardzo wysokim współczynnikiem załamania światła, a co za tym idzie ma świetną zdolność jego rozpraszania. Nawiasem, stąd wzięło się pojęcie bieli tytanowej, która pozwala czynić pigmentowe wyroby idealnie białymi i nieprzezroczystymi i jest chętnie stosowana m.in. w przemyśle lakierniczym i metalurgicznym.


Bramka dostępowa do transmisji danych pomiędzy sieciami Profibus i Modbus TCP\nOnline: 387 Poniedziałek, 2017.12.11\nStrona główna » Produkty » Bramka dostępowa do transmisji danych pomiędzy sieciami Profibus i Modbus TCP\nNowa bramka dostępowa Anybus X-gateway firmy HMS Industrial Networks umożliwia transmisję danych pomiędzy sieciami Profibus i Modbus TCP. Może być stosowana np. w instalacjach przemysłowych wykorzystujących równocześnie sterowniki PLC firm Siemens, Schneider Electric, ABB i GE.\nX-gateway cechuje się kompaktową konstrukcją, przystosowaną do montażu na szynie DIN i pracuje z napięciem zasilania 24V. Funkcjonuje jako urządzenie slave od strony sieci Modbus-TCP oraz jako urządzenie master od strony sieci Profibus.\nKonfiguracja w sieci Profibus może być przeprowadzana za pomocą dostarczanego przez HMS darmowego narzędzia Anybus NetTool pracującego w środowisku Windows. Istnieje możliwość podłączenia do bramki X-gateway do 124 urządzeń Profibus slave.\nOprócz funkcji transmisji danych, X-gateway realizuje od strony Modbus-TCP rozbudowany serwer WWW umożliwiający zdalną diagnostykę i wizualizację. Oferta bramek dostępowych X-gateway firmy HMS obejmuje ponad 200 urządzeń pozwalających na transmisję danych między dwiema praktycznie dowolnymi sieciami przemysłowymi.\nObsługują one 17 protokołów przemysłowych, takich jak Profibus, DeviceNet, CANopen, CC-Link, EtherNet/IP i Profinet. Mogą łączyć sterowniki firm Siemens, Rockwell, Schneider, Mitsubishi, Hitachi, Beckhoff i innych. Pozwalają na łatwe zestawianie połączeń, bez konieczności programowania.\nWięcej na www.anybus.com\nModuły Bluetooth i WiFi\nRadia przemysłowe 900 i 2400 MHz serii J\nBeprzewodowe Bramy Przemysłowe\nModuły GSM Leon\nPrzemysłowe radio WiMAX MDS Mercury 3650\nModuły wejść cyfrowych i wyjść przekaźnikowych WWP-IIRO-8\nBezprzewodowy transceiver przemysłowy RLXIB-IHW\nKontroler przemysłowy DGM-410\nBezprzewodowy moduł Modbus I/O\nModuł MatchPort bg Pro z opcją SmartRoam\nBezprzewodowy interfejs USB – HDMI/VGA do systemów wizyjnych\nBezprzewodowa bramka dostępowa RAM\nModuł odbiornika GPS iTrax300\nBezprzewodowy access point IEEE 802.11a/b/g o stopniu ochrony IP67\nPrzemysłowe sieciowe moduły zabezpieczające\nKontrolery PAC z obsługą standardu komunikacji bezprzewodowej 802.11 a\nRadio przemysłowe 400/900 MHz o zasięgu transmisji 80km\nPrzemysłowy moduł komunikacyjny Bluetooth standardu Wago-I/O-System\nFarnell rozwija ofertę modułów bezprzewodowych\nBezprzewodowy punkt dostępowy z dwoma modułami w.cz. na pasmo 2,4 i 5 GHz\nPrzemysłowa bramka dostępowa i modem\nZdalny system akwizycji danych R-LITE z łącznością GSM/GPRS\nCzytnik RFID EPCglobal Gen 2 współpracujący z portem USB komputera\nUniwersalne przełączniki/czujniki bezprzewodowe z transmisją w paśmie 2,4 GHz\nBezprzewodowa bramka dostępowa o zasięgu 20km zastępuje interfejs RS232\nModuł komunikacji bezprzewodowej dla kontrolerów UEIPAC\nRepeter do sieci CAN\nBezprzewodowy punkt dostępowy zgodny ze specyfikacją 802.11n\nBezprzewodowa stacja bazowa do współpracy z terminalami RTR-500\nModuł komunikacyjny WiFi/Ethernet ze złączami rozszerzeń SUMIT-ISM i PC/104 (ISA)\nPunkty dostępowe WLAN do zastosowań w strefach zagrożonych wybuchem\nBramka dostępowa Bluetooth - Ethernet o zasięgu transmisji do 400m\nTransceivery SureCross MultiHop do rozłożonych systemów sterowania


Podręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania innych i świadomej ochrony przed manipulacją - Mateusz Grzesiak - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsiążka Podręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania ...\nKsięgarnia » Poradniki » Psychologia, motywacja » Podręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania innych i świadomej ochrony przed manipulacją\nNumer ISBN: 9788328348165\nKod paskowy (EAN): 9788328348165\nPodręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania innych i świadomej ochrony przed manipulacją – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Podręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania innych i świadomej ochrony przed manipulacją”\nAutor: Coś Na Półce , data: 04.06.2019 20:59 , ocena: 5,0\nAutor: Martucha180 , data: 20.12.2018 15:18 , ocena: 4,0\nPerswazja na co dzień.\nAutor: Justyna , data: 08.12.2018 17:48 , ocena: 2,0\nInteresuję się psychologią i bardzo lubię książki o tematyce manipulacji i perswazji. Sporo spodziewałam się po tej pozycji, ale niestety w przypadku książki pana Grzesiaka rozczarowanie przyszło zanim cokolwiek przeczytałam. Otworzyłam książkę i okazało się, że połowa tej pozycji to puste kartki, niby na własne notatki, ale właściwie nie wiem czemu to ma służyć, bo chyba tylko temu, aby książka wydawała się grubsza. Kolejne rozczarowanie przyszło po przeczytaniu zaledwie kilku stron, bo dostałam do ręki produkt bardzo nudny, mało jasny i schematyczny.\nDzieło Mateusza Grzesiaka napisane jest w stylu podręcznika akademickiego. Praktycznie same suche fakty i niewiele przykładów z życia codziennego. Nie wiem czy jest cokolwiek co mi się w tej książce podobało, po prostu ją zmęczyłam i nie wyciągnęłam z niej nic pożytecznego i ciekawego dla siebie, do tego porządnie się wynudziłam.\nNie wiem czy mogę z czystym sumieniem komukolwiek polecić tę książkę. Być może osobom zajmującym się profesjonalnie sprzedażą. Książka Mateusza Grzesiaka to niestety dla mnie rozczarowanie i zmarnowany potencjał.\nAutor: Dominika Stryszowska , data: 03.11.2018 22:58 , ocena: 4,0\n"Ludzie podejmują decyzje szybciej, gdy są pod wpływem silnych emocji."\nUwielbiam książki psychologiczne. Obojetne czy to literatura naukowa czy kryminał. Mózg człowieka jest dla mnie fascynujacym tematem i dlatego, gdy tylko na portalu Czytampierwszy.pl pojawiła się zapowiedź tej książki, zapragnęłam ją mieć.\nPodręcznik perswazji to zbiór metod maniupulacji, z którą mamy styczność na codzień. W pracy, na zakupach czy podczas ogladania telewizji. Ale czy zdajemy sobie sprawę z tego, że jest na nas wywierany wpływ? Pewno nie, a jeśli nawet tak, to nie potrafimy fachowo tego nazwać. W książce znajdziemy około 100 metod, na które jesteśmy narażeni.\nPodręcznik jest bardzo ładnie wydany, w twardej oprawie i ze wstążeczką. Niestety tekst jest tylko na co drugiej stronie, bo reszta to miejsce na notatki. Ogółem to fajne rozwiązanie, ale ja osobiście raczej z tych pustych stron nie skorzystam. Powiedziałam bym, że jest to pozycja bardziej do "podczytywania" niż czytania. A i czy słowo "podręcznik" nie jest trochę na wyrost?\n"Ludzie nie lubią ideałów. Ideały drażnią, bo pokazują wyraźnie (na zasadzie kontrastu), że inni są od nich gorsi."\nWedług mnie książka jest warta przeczytania, chociaż jeśli czytaliście coś od Cialdiniego, tak jak ja, to ten podręcznik to nic odkrywczego. Będzie raczej fajnym dodatkiem i streszczeniem, do którego szybko można wrócić i odświeżyć pamięć.\nAutor: Blanka94 , data: 28.10.2018 19:29 , ocena: 3,0\nAutor: Patrycja C. , data: 12.10.2018 09:12 , ocena: 3,0\nNotatki jako podręcznik.\nAutor: Katrina , data: 09.10.2018 00:50 , ocena: 5,0\nNie, nie i jeszcze raz - nie. Nie warto tracić na to kasy.\nCzytałam i słuchałam na uniwersyteckich wykładach nieco o retoryce, o manipulacji, czy o prowadzeniu firm pod kątem wizerunkowym. Nigdy wcześniej nie zdarzyło mi się jednak, abym miała bezpośredni „kontakt naukowy” z perswazją: nie czytałam niczego z czymś takim w tytule, nie byłam też na żadnych wykładach, czy prelekcjach, które miałaby bezpośrednio niej dotyczyć. Dlatego uznałam, że „Podręcznik perswazji” Mateusza Grzesiaka może dobrze sprawdzić się, jako sprawdzenie mojej wiedzy, czy możliwość douczenia się. Gdy jednak książka do mnie doszła, złapałam się za głowę, mając po prostu ochotę pytać się wszem i wobec: „Co to jest?”.\nNaprawdę, nie przesadzam. „Podręcznik perswazji” (umyślnie nie posługuję się całym, długim tytułem) najzwyczajniej w świecie przypomina żart. Książka nie jest długa: ma nieco ponad dwieście stron. Niemniej, to normalne przy literaturze tego typu. Normą jednak jest też niewielka czcionka, dość duża ilość literek oraz raczej naukowy styl treści. „Podręcznik perswazji” wymyka się jednak wszelkich schematom. Czcionka jest olbrzymia, literek niemal w nim nie ma, a o jakimkolwiek stylu po prostu trudno mówić.\nPo niedługim wstępie otwieramy bowiem magiczny rozdział „techniki”, w którym autor już właściwie do końca książki przedstawia nam właśnie je, ale w sposobie najuboższym z możliwych. To, co od razu się rzuca w oczy to właśnie wspomniany przeze mnie brak liter. Każda „lewa” kartka książki jest po prostu pusta, z miejscem na notatki. Po prawej zaś mamy bardzo „głęboki” opis przedstawionej techniki, który zawiera: teorię (składającą się z dosłownie kilku zdań), praktykę (czyli jeden, bardzo skrótowy przykład jak praktycznie wykorzystać metodę) oraz przykłady (zwykle 2-4, w formie zdań wyjętych z dialogu i kontekstu). I właściwie to tyle: oto cały nasz „Podręcznik perswazji”.\nGdy zaczęłam „wgłębiać” się w techniki przedstawione przez autora, prędko odkryłam, że ja właściwie zdecydowaną większość z nich już znam. Jeśli nie poznałam jej z książki Roberta Cialidiniego „Wywieranie wpływu na ludzi” (która dla laika sprawdzi się o wiele lepiej od tego tytułu, bo jest po prostu opisowa i dość emocjonalna) to miałam ją na uniwersyteckich zajęciach z retoryki albo innego podobnego przedmiotu. Jednocześnie większość z tych technik to rzeczy, o których każdy z nas właściwie wie i potrafiłby je przeanalizować bez znajomości odpowiedniego nazewnictwa. Jedynie wielu z nas po prostu zapomina, by się czasem zatrzymać i pomyśleć nad tym, jak przebiega międzyludzka komunikacja.\nAutor: racko , data: 02.10.2018 16:38 , ocena: 5,0\nkulisy perswazji czyli manpiulacja na przykładach\nKulisy manipulacji. Po przeczytaniu tego podręcznika będziesz je widział gołym okiem.\nAutor odrzuca porównanie perswazji do manipulacji, ale linia między nimi jest wyjątkowo cienka.\nA książka też niegruba, ale treściwa, przejrzyście ułożona i oparta o mnóstwo przykładów.\nAutor: ugar , data: 28.09.2018 22:48 , ocena: 5,0\nwszystko o sztuce i sile perswazji\nBardzo ciekawa i pouczająca lektura. Można sobie uświadomić, że właściwie stale podlegamy siłom perswazji ze strony innych. Najczęściej obcych nam ludzi, którzy chcą nas na coś namówić, coś sprzedać czy zaoferować. Oczywiście wyłącznie z chęci zysku. Trudno analizować każde zdanie sprzedawcy czy przekazu reklamowego, ale warto wiedzieć, że komunikują się z nami ludzie wykształceni właśnie za pomocą takich podręczników, jak ten Grzesiaka.\nKlienci, którzy kupili Podręcznik perswazji. Najskuteczniejsze metody przekonywania innych i świadomej ochrony przed manipulacją, wybrali również:\nGregory Hartley, Maryann Karinch, 23,62 zł\nAllan Pease, Barbara Pease, 33,43 zł\nPodręcznik perswazji. Najsku...


Tatuaż, który kasuje się po roku - Katastrofy, egzekucje, mutacje, śmiertelne wypadki, perwersje - forum bez tabu - HcFor\ndają też (przynajmniej na początku) identyczny efekt wizualny.\nNo właśnie... chciałabym zobaczyć taki tatuaż po kilku miesiącach od wykonania, może sie okazać ze proces "wypłukiwania" daje gorszy obraz niż trwały zburaczony tatuaż\nPewnie tak, ale dla małolatek i małolatków, jakieś to rozwiązanie jest, bo robią sobie tatuaże w przypływie emocjonalnym, wieku dorastania, a za chwilę żałują.\nJest to jakaś tam próba generalna.\nW zasadzie tak ... wyznania miłosne i inne ptaszki . Ja swój pierwszy tatuaż robiłam henna i wykałaczką... boszee jak to "wyglądało" ;-]\nA ja pisakami... Później była henna ;p\nkasuję, roku, się, tatuaż


Całuję Twoją dłoń, Madame - blog Stary Wiarus\n11 sierpnia 2018, 09:14 464 odsłony\nPolicjant lub konsultant policji, który wymyślił rozpraszanie demonstracji opozycji totalnej poprzez głaskanie po rękach demonstrujących studentek UW, zasługuje na awans, premię i uścisk dłoni ministra spraw wewnętrznych .\nJak się bowiem okazuje, pieszczotliwe dotknięcie przez umundurowanego cis-samca dłoni prawdziwej feministki, genderystki, lub osoby identyfikującej się z którąś z 61 spośród 63 istniejących płci – naturalnie poza cis-samcami i cis-samicami, dawniej mylnie zwanymi mężczyznami i kobietami – jest skuteczniejsze niż pałki szturmowe, armatki wodne, gaz łzawiący i pociski gumowe z broni gładkolufowej razem wzięte.\nPotępienie cis-samców nie jest w tym wypadku proste. Głaskanie to nie jest w oczywisty sposób akt przemocy. Śladów nadających się do pokazania w ZDF, BBC i CNN nie pozostawia. Molestowanie seksualne to nie jest, bo niezależnie od płci posiadacza trudno przedstawić dłoń jako narząd płciowy, nawet jeżeli onaniści są odrębnego zdania. Seksizm to nie jest, bo policjanci gotowi są głaskać dłonie wszystkich 63 płci. Rasizm to nie jest, bo gotowi są głaskać dłonie każdego koloru. Mobbing to nie jest, o ile tylko jeden policjant głaszcze jedną dłoń. Ageism to nie jest, jeśli głaszczą równo, od dzieci do starców.\nChyba znaleźli sposób na te panny. Fatalna historia – one marzą, by policja którąś odstrzeliła z broni gładkolufowej, poraziła paralizatorem, zmasakrowała, skopała, rzuciła na glebę, spłukała armatką wodną, zagazowała, skuła w kajdany i zawlokła do lochu. A tymczasem ta bezczelna policja głaszcze je po dłoniach i przemawia uspokajającym głosem.\nIdźmy zatem dalej. Zatrudnić weteranów Pomarańczowej Alternatywy jako konsultantów ds. rozpędzania demonstracji bez użycia przemocy, metodą ciągnięcia łacha. Zabić totalnych śmiechem. Głaskać po dłoniach. Całować w czoło. Sypać z helikopterów płatki różane. Zamiast gazu łzawiązego, rozpylać perfumy dobrego gatunku. Pojazdy policyjne opleść girlandami kwiatów.\nPodczas wgłębiania się w literature dotyczącą liczby istniejących płci (obecnie 63, zob. https://apath.org/63-genders/) poczułem się dotknięty karygodną postawą wykluczenia praktykowaną przez polskie środowiska LGBTI.\nBo to oczywiście nie jest już od dawna żadne LGBTI, tylko LGBTIQAA (lesbian, gay, bisexual, transgender, intersex, questioning, asexual, and allies).\nJako osoba A, czyli asexual (z powodu wieku), czuję się tak obrażony tym pominięciem, że postanowiłem wystąpić ze stosownym pozwem o dyskryminację do trybunałów w Strasbourgu, Luksemburgu i Hadze.\nBól odrzucenia przez polskie środowisko LGBTI mojej samoidentyfikacji jako A, może ukoić tylko pierdylion euro zasądzonych od wszystkich polskich tęczowych fundacji lekceważących osoby A.\nOpublikowano: 11 sierpnia 2018, 09:14 ; Ostatnia aktualizacja: 11 sierpnia 2018, 10:26\nPolityka Gdzie w świecie jest pani Jowita?\nStary Wiarus 27 czerwca 2019, 01:26\n@echo24 No pewnie. Nie każdy może być sedymentologiem.\nStary Wiarus 27 czerwca 2019, 01:24\n@syzyf Prawie 75. Krzysztof Wojciech Pasierbiewicz,ur. 3 sierpnia 1944.\nStary Wiarus 27 czerwca 2019, 01:22\nZ ostatniej chwili 74-letni Krzysztof Pasierbiewicz potępia zalatujących naftaliną leśnych dziadków, zgredów, matuzalów. Wszyscy młodsi od niego: Jarosław Kaczyński 70, Ryszard...


Piaseczno miastem Wilkonia. W przestrzeni publicznej staną odlewy zwierząt Mistrza - PiasecznoNEWS\nStrona główna Piaseczno Piaseczno miastem Wilkonia. W przestrzeni publicznej staną odlewy zwierząt Mistrza\nPiaseczno miastem Wilkonia. W przestrzeni publicznej staną odlewy zwierząt Mistrza\nPIASECZNO W tym roku ma być realizowany bardzo śmiały projekt, mający wzmocnić tożsamość Piaseczna. Chodzi o ustawienie w mieście wiernych kopii rzeźb Józefa Wilkonia. Pierwsza z nich ma stanąć przy ratuszu\nNa razie z Józefem Wilkoniem kojarzy się logo umieszczone na Przystanku Kultura, które jest autorstwa tego wybitnego artysty\nŚcieżka Józefa Wilkonia ma podnieść atrakcyjność Piaseczna i podkreślić jego bliski związek z tym rozpoznawanym na całym świecie artystą. W pierwszym etapie w przestrzeni publicznej mają stanąć metalowe odlewy czterech stworzonych przez mistrza zwierząt (oryginalne zostały wykonane z drewna). Pierwsza rzeźba – lwica – stanie przy miejskim ratuszu i będzie patrzyła w kierunku rynku i fontanny. Z kolei w parku miejskim znajdzie się naturalnych rozmiarów tur, a w okolicach parkowego stawu, który ma niedługo być odmulany i modernizowany, pojawi się hipopotam (docelowo ma on być do połowy zanurzony w wodzie). Na terenie miasta zostaną ustawione także inne zwierzęta, min. dzik i niedźwiedź, ale na razie nie dowiedzieliśmy się, w których miejscach zostaną one umieszczone.\npiaseczno miastem wilkonia\nPoprzedni artykułPodrabiane zabawki z tajemniczego tworzywa\nNastępny artykułTragedia na drodze. Zginął mężczyzna [AKTUALIZACJA]\nmany 23/01/2018 09:01 W 09:01\nZ jakiego metalu, bo może ogłosić zbiórkę miedzi, jeżeli z brązu.


Pauloszkowy blog : ...Róże do policzków Mineralize Blush Warm Soul oraz Love Thing - MAC...\n...Róże do policzków Mineralize Blush Warm Soul oraz Love Thing - MAC...\n...Dziś o małych cudeńkach od MACa.\nMuszę jasno określić że nie używałam wcześniej tego rodzaju specyfików. Ogólnie jeszcze rok temu nie interesowałam się zbytnio kosmetykami. Teraz jest inaczej. Przy okazji wizyty w MACowym salonie zakupiłam róż Warm Soul. W sklepie internetowym dokupiłam później jeszcze Love Thing.\nZacznijmy od tego że są to róże mineralne, wypiekane. Minerały w nich zawarte są drobniutko zmielone. Aplikacja różu jest niezwykle prosta, kolor można budować. Wykończenie róży jest mocno perłowe. Każdy róż kosztuje 105 zł\nRóże zapakowane są w czarne opakowania z przeźroczystym okienkiem. Róż dodatkowo zabezpieczony jest plastikową pokrywką. Waga produktu to 3,5 g\nJeśli chodzi o kolory to Warm Soul jest brązem, który w moim odczuciu delikatnie wpada w brzoskwinię. Love Thing natomiast jest żywym różem, który wpada w mocną malinę. Róże mają wykończenie perłowe i wiem że nie każdemu przypasują.\nAplikacja jednego, jak i drugiego różu jest niezwykle łatwa. Róż utrzymuje się na twarzy przez wiele wiele godzin i nie zdarzyło mi się abym go poprawiała. Nie sposób wspomnieć o wydajności tego produktu. Czytałam że niektórym dziewczyną starcza na 2-3 lata. U mnie będzie gościł znacznie więcej bo nie do każdego makijażu używam różu.\nWszystko ładnie pięknie, ale marzy mi się róż bez wykończenia perłowego. Mam już swoje dwa typy, które bardzo bardzo chciałabym przytulić. Może chce ktoś mi je zasponsorować? ;D\nPS niestety bardzo ciężko jest uchwycić na zdjęciach ich czar.\nAutor: Pauloszka o 00:49\nEtykiety: MAC, Róż do policzków\nEwelina K 5 kwietnia 2014 04:39\nja jeszcze nie mam żadnego różu z mac niestety chlip\nPauloszka 6 kwietnia 2014 01:58\n...Ewelinko, koniecznie musisz to zmienić! :D...\njustynka ma kota... 6 kwietnia 2014 04:03\nBardzo ładne kolory, zwłaszcza ten brzoskwiniowy :)\nTen drugi, genialny!\nThe Lucky Mo 16 lipca 2014 00:58\nAhh marze o różu Warm Soul! Jest przepiękny! Więc zazdroszczę bardzo;)


Wrocław: Tragiczne zakończenie policyjnego pościgu - Remiza.pl - Polski Serwis PożarniczyRemiza.pl – Polski Serwis Pożarniczy Wrocław: Tragiczne zakończenie policyjnego pościgu - Remiza.pl - Polski Serwis Pożarniczy\nWrocław: Tragiczne zakończenie policyjnego pościgu\nRedakcja / 21.06.2009\nTrzy osoby zginęły w wyniku wypadku, do którego doszło po policyjnym pościgu, w centrum Wrocławia przy ulicy Mickiewicza, nieopodal Stadionu Olimpijskiego. Śmierć poniosły wszystkie trzy osoby znajdujące się w pojeździe, który spłonął po uderzeniu w drzewo.&\nJak powiedziała aspirant Magdalena Kruaze z biura prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu, ok. godz. 4 nad ranem patrolujący okolice ścisłego centrum policjanci zauważyli jadący z dużą prędkością samochód osobowy marki BMW. Kierowca nie zareagował na wezwanie do zatrzymania się i zaczął uciekać ulicami miasta. Po przejechaniu sporego odcinka, m.in. mostu Grunwaldzkiego na Odrą i Ronda Regana kierowcy BMW udało zgubić się ścigających go policjantów.\nOni jednak kontynuowali poszukiwania i po chwili kilka ulic dalej dostrzeli BMW, które uderzyło w drzewo. Samochód się palił. Funkcjonariusze natychmiast wezwali straż pożarną oraz przystąpili do próby uwolnienia osób płonących żywcem w środku kabiny. Niestety ofiary zostały zakleszczone w samochodzie, a płomienie były na tyle silne, że nie udało się ich wyciągnąć – mówiła Kruaze.\nNa razie nie wiadomo dlaczego podróżujący BMW uciekali przed policją. Sprawę bada prokurator będący na miejscu zdarzenia.\nNa podstawie innych źródeł\nAktualizacja (autorstwo – Tomasz Pluta):\n21 czerwca 2009 roku o godzienie 4:23 rano Miejskie Stanowisko Kierowania PSP we Wrocławiu odebrało zgłoszenie o wypadku drogowym samochodu osobowego marki BMW. Na miejsce natychmiast zostały zadysponowane dwa zastępy z najbliższej Jednoski Ratowniczo – Gaśniczej nr 2, zlokalizowanej od miejsca zdarzenia o 3 kilometry.\nPo dojeździe na miejsce zdarzenia strażacy stwierdzili, iż po kolizji dwóch aut, Mercedesa oraz BMW, drugi z pojazdów uderzył w drzewo oraz zajął się ogniem. Według meldunku będących na miejscu policjantów w środku auta uwięzione zostały trzy młode osoby. Strażacy natychmiast przystąpili do akcji ratunkowej podając prądy środka gaśniczego w natarciu na palący się pojazd. Już po chwili okazało się, iż dla poszkodowanych nie ma ratunku. Zarówno kierowca jak i dwóch pasażerów poniosło śmierć na miejscu, płonąc żywcem w aucie. Zadania strażaków polegały na dogaszeniu palącego się auta, wydobyciu zakleszczonych zwłok ofiar oraz zabezpieczeniu miejsca wypadku. Działania sił Państwowej Straży Pożarnej zakończyły się o godzinie 8:22, kiedy to do koszar powróciły ostatnie zastępy. Na miejscu wypadku wciąż oględziny prowadzi policja drogowa oraz prokurator, który ustali jaka była bezpośrednia przyczyna wypadku.\nNa chwilę obecną nie można określić płci oraz wieku osób, które zginęły.\n300[D]90 – VW Passat TDI – oficer operacyjny KM PSP&\noraz policja drogowa, pogotowie ratunkowe, prokurator, inne służby


Klosterneuburg – Austria Atrakcje\nZa północną granicą Wiednia, ukryta za wzgórzami Lasu Wiedeńskiego, znajduje się wioska Klosterneuburg. Główną jej atrakcją jest imponujący klasztor Augustianów, najstarszy i najbogatszy w Austrii, którego barokowe kopuły oraz strzeliste neogotyckie wieżyczki górują nad prawym brzegiem Dunaju. Został ufundowany w XII wieku przez Leopolda III Babenberga, który – jak mówi legenda -poprzysiągł, że wzniesie opactwo na tym miejscu, jako że wiatr tam właśnie przyniósł welon jego żony. Leopold, patron Austrii, został kanonizowany w 1485 roku, a Klosterneuburg stał się celem licznych pielgrzymek. W 1683 roku oparł się tureckiemu oblężeniu, a pod rządami cesarza Karola VI, przeżył drugi złoty wiek. Władca planował wzniesienie ogromnego królewskiego pałacu, na wzór hiszpańskiego Escorialu. Projekt nigdy nie został ukończony, a zachowane skrzydło budynku daje pewne wyobrażenie na temat śmiałych zamiarów Karola.\nAby dotrzeć do Klosterneuburgu należy wsiąść do pociągu kolejki miejskiej S-Bahn #S40. Pociągi do Klosterneuburg-Kierling (stacji położonej najbliżej klasztoru) odjeżdżają z Franz-Josefs Bahnhof (co 30 min; 12 min). By dotrzeć do widocznego z dworca klasztoru, należy skierować się w stronę Hundskehle, po czym skręcić w lewo.\nKlasztor zwiedza się tylko z przewodnikiem. Kasa biletowa znajduje się przy wejściu, przy Rathausplatz 20. Odpocząć, zjeść coś (niedrogo) lub napić się miejscowego wina można w sąsiedniej Stiftscafe (codz. 9.00-18.00). Droższa restauracja Stiftskeller czynna jest przez cały dzień, a podziemia (Keller) od 17.00. Piętnastego listopada, w dzień św. Leopolda, mieszkańcy Klosterneuburga zabawiają się, tocząc ulicami ogromną beczkę na wino (56 000 1) wykonaną w 1704 roku.\nZwiedzanie rozpoczyna się od kościoła, w którym – pomimo zbyt bezwzględnej dla oryginału renowacji w XIX wieku – zachowało się wiele autentycznych elementów z pierwotnej romańskiej bazyliki. Południowe drzwi z pilastrami wyglądają jak za czasów Babenbergów, a zachodnia ściana niknie prawie pod neogotyckimi kwiatonami i innymi detalami. Wnętrze kościoła jest dobrym przykładem na brak umiaru, typowy dla wczesnego, XVII-wiecznego baroku, przeładowanie freskami i mnóstwem sztukaterii. Najpiękniejsze dzieła znajdują się w prezbiterium: bogato złocone stalle chóru, główny ołtarz, a przede wszystkim Wniebowzięcie Jana Michała Rottmayra, niewątpliwie najlepszy z fresków.\nW północnej części kościoła znajdują się średniowieczne krużganki klasztorne, wzniesione pod koniec XIII wieku. Na wewnętrznym dziedzińcu, w jego południowo-zachodnim rogu, stoi niewielka, gotycka kapliczka Freisingera. Zbudowana na planie litery L, mieści grobowiec biskupa, Freisingera, który zmarł w 1410 roku. Ciekawszy jest sąsiedni budynek. Zbudowano go na planie wielokąta, wkomponowując we wschodnią część krużganków i bogato ozdabiając. Uwagę zwraca ogromny kandelabr z brązu, wykonany w XII wieku w Weronie.\nNajwiększym skarbem klasztoru jest szafiasty ołtarz (Verduner Altar) w kaplicy Leopolda (Leopoldskapelle), na wschód od krużganków. Wykonany został w 1181 roku przez Mikołaja z Verdun. Na pozłacanych kwaterach przedstawione są sceny biblijne. Nie można podejść na tyle blisko, aby przyjrzeć się szczegółom, ale ogólny efekt i tak jest niesamowity. W szkatule (Wiener Werkstatte), pod ołtarzem, pochowana jest górna połowa ciała świętego Leopolda, a nogi spoczywają nieopodal pod kutą żelazną kratą.\nCo do planów, jakie względem Klosterneuburga miał w pierwszej połowie XVIII wieku, wychowany w Hiszpanii, cesarz, Karol VI, można zorientować się podczas przechadzki na Residenztrakt (na wschód od średniowiecznych budowli). Plany powstały w 1730 roku. Miał tu stanąć ogromny cesarski pałac z czterema wewnętrznymi dziedzińcami. Wzorem był hiszpański Escorial, który niewiele wcześniej Habsburgowie stracili na rzecz Bourbonów. Planowano wzniesienie wielkiej ilości sklepień w kształcie kopuł zwieńczonych koroną, z których każda symbolizowałaby ziemię należącą do dynastii Habsburgów. Pieniądze skończyły się jeszcze przed ukończeniem pierwszego dziedzińca, a jeśli chodzi o dachy, poprzestano zaledwie na dwóch kopułach, jednej z koroną cesarską, drugiej – z kapeluszem arcyksięcia Dolnej Austrii. Popisowym fragmentem barokowego skrzydła jest Sala Marmurowa (Marmorsaal) z ogromnym, owalnym sklepieniem, podtrzymywanym przez kolumny, ozdobionym freskami Daniela Grana, sławiącymi dynastię Habsburgów.\nWokół klasztoru: Kierling\nWarto wybrać się na spacer pomiędzy budynkami na zewnątrz zabudowań klasztornych. Interesujący jest zwłaszcza brukowany Leopoldhof, niewielki zaciszny dziedziniec na południowy zachód od kościoła klasztornego, z interesującym późnogotyckim oknem wykuszowym. Na głównym dziedzińcu, Stiftsplatz, na południe od kościoła, uwagę przykuwa gotycka Lichtssaule (świecąca kolumna), niegdyś częsty widok w austriackich miastach.\nW pobliskiej wiosce Kierling, w sanatorium doktora Hoffmanna, 3 czerwca 1924 roku zmarł na gruźlicę Franz Kafka. Miał 40 lat. Sprzed dworca kolejowego odjeżdża autobus zatrzymujący się przy Hauptstrasse 187, gdzie na drugim piętrze budynku znajduje się Kafka-Gedenkraum. Pisarz spędził tu kilka ostatnich tygodni życia, pisząc i poprawiając wiele swoich krótkich opowiadań.\nPosted in AustriaTagged Klasztor, Klosterneuburg


Walk Darwin (Australia) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Walk Darwin\nAtrakcje w pobliżu obiektu Walk Darwin\nWalk Darwin opinie\nNr 36 wśród 122 Wycieczki w lokalizacji Darwin\nWycieczki, Wycieczki ze zwiedzaniem, Wycieczki prywatne, Piesze wycieczki, Wycieczki historyczne, Wycieczki po mieście Więcej\nTeraz otwarte: 07:00 - 19:00\nDarwin, Terytorium Północne, Australia\nOtwarte dzisiaj: 07:00 - 19:00\nGodziny otwarcia w dniu dzisiejszym: 07:00 - 19:00\n+61 428 183 444\ndla nas podczas naszej pierwszej wizyty na Darwin\nBardzo ciekawe doświadczenie z naszego bardzo przyjazny i dobrze poinformowany przewodnik Betty. Ponieważ była to nasza pierwsza wizyta w Darwin, spacer do całego naszego pobytu. To nie ma znaczenia ile broszurach turystycznych można przeczytać, nie można pokonać ten osobisty kontakt z kimś, kto zna ich...lokalnej historii bardzo dobrze.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: WalkDarwin, Owner, Walk DarwinOdpowiedź udzielona 23 maja 2017\nByliśmy w rejsie i mieliśmy tylko jeden dzień na zwiedzanie Darwin był to 2-godzinne spacery z właściciel firmy John. Był bardzo ciekawy i kompetentny i był to świetny sposób, aby odkryć Darwin i nauczyć się w historię tego miejsca\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: WalkDarwin, Owner, Walk DarwinOdpowiedź udzielona 8 maja 2017\nMapleton, Queensland, Australia\nZrecenzowano: 15 listopada 2016\nPiesza wycieczka do Darwin historii.\n2 godziny chodzenia po Darwins historii. Szliśmy z portu po klify pod drzewami i do CBD, który znajduje się obok siebie. Nasz przewodnik był bardzo przyjazny i kompetentny dodawanie humoru w odpowiedniej chwili. Bardzo łatwy spacer dla spacerowiczów.\nPiesza wycieczka do Darwin\nPrzewodnicy byli bardzo kompetentni. To był świetny sposób na poznanie miasta i jego historii. Przewodnicy byli bardzo pomocni w odpowiadaniu na nasze pytania o tym, gdzie na lunch, a co innego nie było do zrobienia w mieście. Serdecznie polecam tę wycieczkę.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: WalkDarwinTours, Owner, Walk DarwinOdpowiedź udzielona 14 listopada 2016\nPierwsza klasa piesza wycieczka do Darwin\nJohn był kompetentny, dowcipny, chętnie odpowiada na pytania i dał doskonałą i informacji piesza wycieczka do Darwin CBD i okolic. Były tylko dwie osoby, spotkał się z nami w centrum informacji. Wspaniały stosunek jakości do ceny, zawsze znaleźć wycieczki są jedną z najlepszych rzeczy do...zrobienia w każdym miejscu. On był w stanie zaoferować wskazuje właśnie na to i anegdoty o Cyclone Tracey, warunków życia i pracy w NT, problemy dotyczące:społeczności i wszelkiego rodzaju inne ciekawe te wszystkie ciekawostki. Jeden z najlepszy stosunek jakości do ceny wycieczki podczas pobytu w Darwin. Wskazówka - noś kapelusz i weź ze sobą wody do picia, było bardzo gorąco i wilgotno.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: WalkDarwin, Owner, Walk DarwinOdpowiedź udzielona 17 kwietnia 2016\nThe Magic Wok Restaurant\nPobliskie atrakcjeZobacz 289 atrakcji w pobliżu.\n2 472 recenzje\nChinese Temple and Museum Chung Wah\nZobacz 36 hoteli w pobliżu.Zobacz 439 restauracji w pobliżu.Zobacz 289 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Walk Darwin.\nRecenzje: 1 913


Przedsiębiorcy coraz przeważnie są otwarci na inne rozwiązania, które zwiększą efektywność ich firm. Szczególnym zainteresowaniem bawią się systemy wykorzystujące nowe technologie, które jeszcze całkiem niedawno były wykorzystywane wyłącznie przez kadrę wyższego stopnia oraz analityków, a właśnie z powodzeniem znajdują zastosowanie wśród menadżerów.\nStanowi wówczas szczególnie spowodowane tym, że katalogi tego modelu przechodzą ewolucję. Parę lat bieżącemu stary owo skomplikowane aplikacje, do jakich obsługi wymagane było potrafienie specjalistycznej wiedzy spośród obszaru informatyki. Dzisiaj te utwory są proste w obsłudze. Wystarczy kilka kliknięć myszką, aby uzyskać rozbudowane dane na fakt działalności firmy.\nWykorzystanie comarch optima to niesamowite korzyści dla przedsiębiorstwa. Samą z nich istnieje jasne zwiększenie zysków. Istnieje wtedy dane głównie tym, że rzecz jest właściwie przygotowana, a co wewnątrz tym chodzi łatwiej podejmować skuteczne decyzje strategiczne. To wszystko pozytywnie wpływa na wyniki firmy. Kolejną zaletą związaną z finansami są oszczędności. Dzięki temu, że posiadamy dokładniejsze wiedzę na punkt struktury kosztów w biurze i tegoż jakże stanowi ona wykonywana, możemy w pozytywniejszy metoda zobaczyć, w jakim miejscu warto zrobić oszczędności bez szkody dla efektywności. Dodatkową cechą tego wyjścia jest jego niskie wdrożenie. Wystarczy jedynie kilka tygodni, żebym móc z niego używać. Do nie dawna czas ten miał nawet do kilku miesięcy. Istotne istnieje i wsparcie po tymże procesie instalacji. Producent zapewnia dostarczanie aktualizacji, jakie tworzą poprawić bezpieczeństwo gromadzonych danych.\nPrzed kupnem oprogramowania optima warto sprawdzić jakie przedstawia ono oczekiwania. Dane te znajdziemy np. na ścianie producenta. Ważne będą wystarczające wymagania sprzętowe oraz posiadanie jakiego sposobu operacyjnego jest zalecane. Stanowi zatem szczególnie istotne w sukcesie małych i średnich firm, które inwestycje w sprzęt poczyniły stosunkowo dawno, zaś w chwili ważnej nie są wstanie przeznaczyć dodatkowych kapitałów na to. Dodatkowo sprawdzimy jakie programy zewnętrze są potrzebne do jego ważnego działania. Ważne jest przede każdym jaki typ baz danych wykorzystuje rozwiązanie comarchu.\n« Kasa fiskalna zagan\nOdpylanie odziezy roboczej»


jamiko - Di.pl Domeny Internetowe\n4 077 wyświetleń profilu\njamiko odpowiedział enelce ⇒ temat w AfterMarket.pl\nBez odsetek, ale chyba ruszyły... Jeśli chodzi o maile, to u mnie jest w porządku - coś pomieszałem w pierwszym wpisie, albo po prostu się zmieniło...\nMyślałem, że to tylko dla osób z odpowiednimi ustawieniami, ale teraz sprawdziłem i faktycznie mnie też podmienili adres, tyle że na dropped@dropped.pl\nO ile dobrze pamiętam, to mail do automatu dropped, który sam klika w linki z NASK.\njjl.pl zgony.pl militaryzm.pl\njamiko dodał temat w Domeny Polskie\nZapraszam do udziału w aukcjach bez ceny minimalnej na AM. Wszystkie aukcje kończą się jutro (piątek) o 20.00 jjl.pl - aktualna cena: 270 zł zgony.pl - aktualna cena: 990 zł militaryzm.pl - aktualna cena: 500 zł\nCzy jesteś zadowolony z wprowadzenia cen minimalnych na Aftermarket.pl?\njamiko odpowiedział DD ⇒ temat w AfterMarket.pl\nJa również nie jestem pasjonatem aukcji z CM - to pewnie jakiś uraz po Allegro, sam nie wiem. Tam omijam szeroko wszystkie tego typu aukcje. Tutaj przynajmniej jest rząd wielkości, co jednak wpływa na to, że totalnie nie rozumiem licytujących, którzy widzą: xxxx a dają: 10 zł 20 zł 30 zł itd. nabijają ofert sprzedającemu. Z punktu widzenia sprzedającego CM jest chyba dobrym rozwiązaniem (nie sprawdzałem), jako kupujący też bym się ucieszył z filtra dla cen minimalnych. Na ten link (podany wyżej) wszedłem przez menu: Kupuj domeny -> Aukcje. Tam dla przykładu kliknąłem na: Przejdź do listy wszystkich aukcji i to wkleiłem.\nLink od Daniela ma tabelkę w stylu z Dropped. Nie wiem, jak tam trafił (przez Dropped?), ale jeśli wchodzę przez AM, to wszystkie ikonki się wyświetlają (że cena minimalna, że kup teraz...). Przykładowo: https://www.aftermarket.pl/marketsearch.php...&auctions=1\nZapraszam do udziału w aukcji domeny władca.pl Aukcja LM.\njamiko odpowiedział ryskadow ⇒ temat w Premium.pl\nDziękuję za odpowiedź. W cenniku (odnośniku z cennika) było to napisane tak, jakby to za sprzedającego Premium.pl odprowadzał podatki, co było dziwne. Teraz rozumiem, że po prostu premium.pl dolicza wszystkie "kwestie" podatkowe do pobranej "prowizji", ale podatki w sensie prawnym opłaca za siebie. Niemniej jednak sprowadza się to po troszku do jednego (sprzedający płaci "trzy podatki"), ale to już bardziej problem naszych ustaw, niż serwisu... Odnośnie PCC poniżej 1000 zł, to tak jak pisałem - coś mi się kojarzyło, ale pewności nie miałem. Nie miałem też siły sprawdzać w Google - przepraszam.\n2 114 odpowiedzi\nMoje pytanie wynika bardziej z ciekawości i proszę nie traktować tego jako czepianie się. Po prostu dzisiaj, przeglądając premium.pl zaciekawiła mnie jedna sprawa. Na forum czytałem, że serwis powstała pod stałym nadzorem (współpracą) z prawnikami itd., więc wszystko pewnie jest ustalone, ale to tym bardziej mnie nurtuje, Chciałbym dowiedzieć się, dlaczego podatek PCC pobierany jest od sprzedającego, a nie kupującego? O ile nic się nie zmieniło (a nie słyszałem), to konieczność zapłaty PCC spoczywała zawsze na kupującym "coś", a nie sprzedającym. Jeśli dobrze dobrze pamiętam, to były też limity (kiedyś 1000 zł w górę), ale to być może znieśli lub zmniejszyli. Ponadto, jak osoba fizyczna powinna rozliczyć się ze sprzedaży za pośrednictwem premium.pl? Normalnie, jeśli sprzedaż domeny jest jednorazowa (w sensie obrotu w ogóle domenami, a nie tej samej domeny) lub ktoś sprzedaje wszystkie domeny celem zakończenia "działalności" z tym związanej, to do tej pory powinien rozliczać się indywidualnie z US i zamieścić wszystko w odpowiednim rozliczeniu PIT. Jak sytuacja wygląda w przypadku premium, czy sprzedający dalej powinien rozliczać się ze swoim US? Pytam, ponieważ nie wiem na jakiej podstawie mógłby się nie rozliczać. W takiej sytuacji, w przypadku sprzedania domeny za powiedzmy 1000 zł US otrzymuje z tytułu VAT: 187 zł US otrzymuje z tytułu PCC: 7,5 zł premium.pl otrzymuje: 55,5 zł i do tego podatek dochodowy od 750 zł, czyli 135 zł . Dla zaokrąglenia przyjąłem pierwszy próg podatkowy i nie odliczam ceny rejestracji. Nie mam też pewności, czy mogę odliczyć ten "VAT" i "PCC", ale załóżmy, że mogę. W tym przypadku sprzedając domenę na giełdzie za 1000 zł sprzedający otrzymuje de facto 615 zł i płaci po drodze trzy podatki, w tym jeden za kupującego (PCC) i jeden nie wiem za kogo (VAT). To wszystko się zgadza i tak powinno wyglądać?\nDropped.pl - uwagi i sugestie\njamiko odpowiedział Saint ⇒ temat w AfterMarket.pl\nOpcje również. Dziękuję za informację. Dzisiaj bonus został mi zaliczony na poczet wylicytowanej opcji.\n2 722 odpowiedzi\nJa bardziej miałem na myśli to, czy bonus uzbierany na przedłużeniach domen może być zrealizowany na aukcji opcji. Innymi słowy, jeśli mam np. 50 zł bonusu i wylicytuję opcję za 70 zł, to: 1. Płacę za opcję 20 zł, a 50 pobierane jest z bonusu. 2. Płacę za opcję 70 zł, a bonus pozostaje bez zmian.\nMam jedno pytanie: Czy bonus za przedłużenia odliczany jest również na przechwycone opcje, czy tylko domeny?\njamiko odpowiedział Dropped.pl ⇒ temat w AfterMarket.pl\nA sprawdzałeś przez inną przeglądarkę? U mnie w chrome "pamiętane" jest stare przekierowanie, natomiast jak sprawdziłem pod FF, to już wszystko pięknie działa. P.S. To jak z tymi serwisami?\n3 400 odpowiedzi\nTo jak to jest, przeglądając ten dział mam spodziewać się serwisów, czy ... jakiegoś rodzaju domen? Jeśli to pierwsze, to może dałoby się jakoś zgłaszać nieaktualne oferty (domeny bez serwisów) do administracji?\nCzy w dziale "Serwisy internetowe" powinienem spodziewać się serwisów internetowych na sprzedaż wraz z domenami, czy to tylko taka "zmyłka" w nazwie? Dzisiaj wszedłem w ten dział i albo mam pecha, albo zdecydowana większość z tych domen po prostu przekierowuje na AM, oczywiście nie chodzi mi o dział "po serwisach", ale o "serwisy". https://www.aftermarket.pl/marketsearch.php?cat=99.05.


Kursy przez Internet – Wiedza\nCzerwiec 5, 2019 Uncategorized\nW dzisiejszym, szybko zmieniającym się świecie, jest rzeczą oczywistą, że należy uczyć się przez całe życie. Bardzo szybko zmienia się nasze otoczenie technologiczne, sposób komunikowania się oraz narzędzia, którymi posługujemy się w pracy i życiu prywatnym. Osoby ambitne, które nie chcą pozostawać w tyle, wybierają kolejne kierunki studiów podyplomowych, kursy zawodowe oraz językowe. Problemem staje się jednak brak czasu, aby pogodzić te wszystkie dodatkowe zajęcia z obowiązkami zawodowymi i życiem prywatnym.\nRozwiązaniem może okazać się możliwość uczenia się przez Internet. Dokładnie wtedy, kiedy mamy na to czas, w formie, która najbardziej nam odpowiada i bez czasochłonnych i kosztownych dojazdów. Tym bardziej, że obecnie oferta kursów internetowych jest niezwykle szeroka i nie sprowadza się jedynie do nauki języków obcych, jak miało to miejsce jeszcze kilka lat temu.\nKursy przez Internet dają możliwość:\nRozwoju osobistego – tzw. coaching – w tym przypadku jednak szczególnie należy zwrócić uwagę na to kim jest i jakie doświadczenie ma trener, którego rad mamy słuchać.\nZadbania o własną sylwetkę i zdrowie – bez problemu znajdziemy w sieci gotowe programy treningowe.\nNauki zawodu – od kursów dotyczących pracy manualnej – np. tworzenie artystycznej biżuterii, poprzez zawody tradycyjne jak np. księgowość, aż po szereg zawodów związanych z nowoczesnymi technologiami np. programowanie lub zarządzanie mediami społecznościowymi.\nNauki języka obcego – w bardziej tradycyjnej formie (podręcznik i ćwiczenia online) są znane od dawna, warto jednak poszukać kursów, które dają możliwość interakcji z native speakerami z całego świata.\nKażdy na pewno znajdzie coś interesującego dla siebie.\nBóle fantomowe i zespół fantomu


Miłe złego początki Kolejarza. Poznańskie Skorpiony rozkręcały się z biegu na bieg [ZDJĘCIA] - Rawicz24\nMiłe złego początki Kolejarza. Poznańskie Skorpiony rozkręcały się z biegu na bieg [ZDJĘCIA]\nOpublikowano: ndz, 8 maj 2022 22:22 2022-05-08T20:22:50.000Z\nSport Do Rawicza na spotkanie z Metaliką Recycling Kolejarzem przyjechał SpecHouse PSŻ Poznań. Po czterech biegach gospodarze prowadzili ośmioma punktami. Goście - wśród których byli dwaj dawni uczestnicy Grand Prix - rozkręcali się jednak z biegu na bieg i odnieśli zwycięstwo.\nMetalika Recycling Kolejarz zaczęła dobrze\nW niedzielne popołudnie (8.05.2022) odbył się drugi domowy mecz żużlowy na stadionie im. Floriana Kapały w Rawiczu. Tym razem Niedźwiadki podejmowały poznańskie Skorpiony.\nZawody rozpoczęły się o godzinie 17:00. Pogoda od samego początku dopisywała, co zaowocowało ogromną frekwencją na trybunach - około 3.500 kibiców. Oprócz rawiczan, na przeciwległej prostej, zasiadła zorganizowana grupa kibiców z Poznania. Na derbach kibice obu drużyn były do siebie nastawione przyjacielsko. Zdjęcia z trybun można zobaczyć TUTAJ.\nOd początku mecz układał się po myśli gospodarzy. Po pierwszej serii Metalika Recycling Kolejarz prowadziła już 8 punktami - 16:8. Kapitalną jazdą popisali się młodzieżowcy, którzy bieg drugi zakończyli wynikiem 5:1, a także Ryan Douglas, Damian Baliński i Sam Masters, którzy w swoich biegach na metę wjeżdżali jako pierwsi.\nPo drugiej serii przewaga podopiecznych Adama Skórnickiego nie była już taka duża, na tablicy widniał wynik 22:20. Wszystko za sprawą 6. i 7. biegu, kiedy to goście wygrywali odpowiednio 2:4 i 1:5. Trzecia seria była bardzo wyrównana - raz podwójne zwycięstwo przywieźli goście, raz gospodarze, a w 8. biegu był remis.\nSpecHouse PSŻ Poznań z biegu na bieg był coraz lepszy\nPrzyjezdni z biegu na bieg radzili sobie coraz lepiej. W biegach 11, 12 i 13 gospodarze wywalczyli tylko 4 punkty, a goście aż 14 - co sprawiło, że podopieczni Tomasza Bajerskiego wysunęli się na 8 punktowe prowadzenie - 35:43.\nBiegi nominowane nie ułożyły się po myśli gospodarzy. W pierwszej odsłonie wyścigu 14. na tor upadli Ryan Douglas i Kacper Gomólski. Zawodnik z Poznania szybko wstał, ale widząc leżącego zawodnika Niedwiadków podbiegł do niego i ruchem ręki poprosił o natychmiastową pomoc. Australijczyk został wykluczony z powtórki, a na dodatek - decyzją lekarza zawodów - nie był on zdolny do dalszej jazdy.\nW drugiej odsłonie wyścigu na tor upadł Wiktor Przyjemski. Decyzją sędziego, bieg miał być powtórzony w pełnej obsadzie, jednak junior nie był zdolny do kontynuowania zawodów. Goście, wygrywając 5:0, przypieczętowali wygraną w Rawiczu. W ostatnim wyścigu na tor upadł Rune Holta, za co został wykluczony, a w powtórce był remis. Spotkanie zakończyło się wynikiem 38:51.\nKapitan Kolejarza: "Możemy przeprosić kibiców za dzisiejszy mecz"\nJak przebieg spotkania skomentował kapitan Kolejarza, Damian Dróżdż?\nW pierwszym biegu straciłem najlepszy motocykl, potem jechałem na nowym silniku, którego zupełnie nie znam i nieważne, jakie ustawienia przygotowaliśmy - nie było idealnie. Jedyne co, to możemy przeprosić kibiców za dzisiejszy mecz - powiedział po zawodach Damian Dróżdż.\nPoznańskie Skorpiony z ośmioma punktami prowadzą w tabeli 2. Ligi Żużlowej. Rawiczanie - z dwoma punktami - obecnie zajmują piątą lokatę.\nMetalika Recycling Kolejarz Rawicz - SpecHouse PSŻ Poznań 38:51\n9. Sam Masters - 5+1 (3,0,2*,0,-)\n10. Ryan Douglas - 8 (3,1,3,1,w,-)\n11. Daniel Kaczmarek - 3 (0,3,0,0,-)\n12. Damian Baliński - 8 (3,0,1,2,2)\n13. Damian Dróżdż - 2 (0,2,0,0)\n14. Wiktor Przyjemski - 8+1 (3,2*,3,u/-)\n15.Steven Goret - 4+1 (2*,0,1,1)\n1. Kacper Gomólski - 10+1 (1*,3,0,3,3)\n2. Robert Chmiel - 3+1 (1*,1,1,-,-)\n3. Rune Holta - 8+1 (2,2,1*,3,w)\n4. Chris Harris - 5+1 (1,1*,2,1)\n5. Jonas Seifert-Salk - 13+1 (2,3,3,2*,3)\n6. Francis Gusts - 7+2 (1,0,2*,2*,2)\n7. Damian Ratajczak - 5+1 (0,2*,3)


Kongruentne taxi bagażowe warszawa | Erg\nKongruentne taxi bagażowe warszawa\nW wielu gałęziach taxi bagażowe warszawski ekonomicznych wygrywa się obszernego modela rynsztunki do określania zgodnych taxi bagażowe warszawski, tudzież dodatkowo cokolwiek mniej wiernych miarów. W związku spośród gamą ważonych tematów i bazie, na targu jest dozwolone dojrzeć atrakcyjność tych instrumentów. Czym się różnią a w których wymogach są wykorzystywane? Najskuteczniejszymi narzędziami aż do ważenia są bezspornie doniosłości taxi bagażowe warszawa. Są owo maszyny determinującego towar materii, celów tudzież podłoży na osnowy stabilizowania mocy. Poniektórego szablony zdołają w tym tematu wykorzystywać zjawiska konkretnego. Niepewną z najstarszych taxi bagażowe warszawa wag, istnieje wpływ szalkowa. Nie wolno jej przelecieć do kategorii wag pilnych, tymczasem w pasujących rękach można określić wybitnie przybliżony przeprowadzki warszawskie towar. W toku swojego przedsięwzięcia stosuje niewiasta bagaż analizowanego przedmiotu i hantle znajdujące się na antagonistycznej paginy przeprowadzki w warszawie. Trzeba twierdzić się znaczącym opasieniem tudzież erudycją tak aby w szybkim okresie określić gramaturę wyraźną tematu. Teraz doniosłości szalkowe wypierane są w postać spoczynku taxi bagażowe warszawski, tymczasem zasoby siły roboczej popychają się w stronę z większym natężeniem obeznaną technologię, jaka nie lecz wciąż ułatwia przedsięwzięcia sklejone spośród ważeniem, lecz także szamie przyśpiesza. W związku spośród rozmaitą strukturą rekomendujemy ciężkości dźwigowe, sprężynowe, elektryczne tudzież elektronowego taxi bagażowe warszawski. W pierwszym typie kluczowy element stopniowi dźwignia, a ważenie polega na normowaniu momentów prężności.\nJak przykład można dostarczyć tutaj gramaturę taxi bagażowe warszawa decymalną, w jakiej współżycie ramion dźwigni wypierdala. Prestiż sprężynowa gdy sama określenie nazywa obsługuje do precyzowania pospólstwo na substancji sprężystości. Normuje intensywności ekwipunku cielska i dyspozycji sprężystości sprężyny, na której dynda tanie przeprowadzki warszawa. Nie trzeba pani do orkiestrze rangi zgodnej, jako że podległa istnieje od czasu nazwanej siły przyśpieszenia przemijającego. Na ogół gramaturze sprężynowe przeprowadzki warszawa wolno ujrzeć między moczykijów a na placach postaci taxi bagażowe warszawa. Odrębna niemało rzeczonego ciż przedmiotu będzie na biegunie, oraz nieobca na lejecie Mount Everest. Randze elektronowego są najbardziej lubianego tudzież często spotkane w przemyśle tudzież przeprowadzki warszawa gospodarce. Są owo ekwipunki bazujące na elektrycznym organizmie nakierowującym. Najczęściej istnieje jego osoba liczbowy, w związku z tym modus są niezwykle czułe. Ze motywu na budowlę tudzież finezję wymiaru można uhonorować gramaturze samochodowe, sprzedawczynie, niepersonalne przeprowadzki warszawa, fabryczne natomiast laboratoryjne. Różnią się one od sobie wysokością, wyglądem a ba użyciem. Na bank jakkolwiek możemy ogłosić, że ciężkości schludnego przeprowadzki warszawskie to powagi laboratoryjne, dokąd bardzo ważne są należytego proporcje natomiast wielkości. Urządzenia te podołają nazwać ekwipunek z pilnością nawet do oraz nawet natomiast wyżej. Jest to niesłychanie kochający rynsztunek, kto nie wypada aż do najtańszych.


Jechał całą szerokością jezdni. Świadkowie dali znać policji • www.rybnik.com.pl\n2018-05-10, Autor: bf, źródło: KMP Rybnik\nWczoraj około 15.30, dyżurny rybnickiej komendy otrzymał informację o nietrzeźwym kierującym, który miał poruszać się ulicą Świętego Józefa. - Z relacji osoby zgłaszającej wynikało, że mężczyzna jechał całą szerokością jezdni, a następnie zaparkował samochód i wyszedł. Policjanci z wydziału ruchu drogowego natychmiast udali się w jego kierunku – mówi st. sierż. Anna Karkoszka, rzecznik rybnickiej policji.\nW tym czasie dyżurny odbierał kolejne zgłoszenia w tej sprawie. Świadkowie potwierdzali wcześniejsze informacje. Kierujący suzuki został zatrzymany. Mundurowi sprawdzili stan trzeźwości 57-letniego mieszkańca Rybnika. - Wynik badania na alkomacie wykazał w jego organizmie 3 promile alkoholu. Policjanci ustalili, że kierujący nie posiada uprawnień do kierowania. Stracił prawo jazdy, ponieważ już wcześniej prowadził pojazd pod wpływem alkoholu – wyjaśnia policjantka. O jego dalszym losie zadecyduje sąd. Grozi mu kara do 2 lat pozbawienia wolności oraz wysoka kara finansowa.\nRybnicka policja dziękuje zgłaszającym za przekazanie informacji. - Dzięki Państwa reakcji rybniccy policjanci zatrzymali nietrzeźwego kierującego, który mógł doprowadzić do tragedii na drodze. Mamy nadzieję, że Państwa zachowanie i postawa w czasach ciągłego pośpiechu i zobojętnienia będzie wzorem do naśladowania dla innych osób, które w podobnej sytuacji nie zawahają się zadziałać adekwatnie do zagrożenia – mówi na koniec Anna Karkoszka.\nTagi: pijany kierowca, pijany na drodze, policja Rybnik, reakcja świadków, pijany Rybnik\n~Cuthbert_Collingwood 2018-05-10 11:26:05\nAj tam, zaraz pijany - zapewne omijał dziury i studzienki na św. Józefa ;)\n~ 2018-05-10 11:38:01\nI z oparów moczu wydobywających się z tychże studzienek (jeszcze po weekendzie majowym), biedaczek wydmuchał 3 promile :-)\n~Grzegorz Monika Nowak 2018-05-10 14:29:33\nZabrali mu prawko już za to, i nadal jeździł na "podwójnym gazie"? Powinien dostać jak za usiłowanie zabójstwa, do tego przymusowy odwyk alkoholowy, i prace społeczne, nie szkoda mi takich pajacoów. Raz się każdemu może zdążyć popełnić głupotę, ale jeśli się ją robi kolejny raz to jest się debilem....\n~Marek Wawoczny 2018-05-11 05:18:02\ntego gnoja powinno sie wsadzic do paki i do ciezkich robut to niedoszly morderca