Zaloguj się, jeśli jesteś zainteresowany wideokursem.\nAccess 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych\nObierz kurs na... MS Access\nKażdego dnia operujemy na olbrzymiej ilości danych. Ich nagromadzenie nierzadko utrudnia zrozumienie i wykorzystanie informacji, które z nich płyną. Przestaje wystarczać stworzona w edytorze tekstowym lista zasobów. Koniecznością staje się odpowiednie zbieranie i przetwarzanie posiadanych informacji. W tym celu warto skorzystać z programu Microsoft Access, który zapewni łatwiejszą obsługę, bezpieczeństwo danych i zoptymalizuje stworzone bazy danych. Program jest prosty i intuicyjny, świetny także dla osób nieposiadających zaawansowanej wiedzy informatycznej. A ze szkoleniem Access 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych jego obsługę zrozumieją po prostu wszyscy!\nAccess jest częścią pakietu Microsoft Office, który wiedzie prym na rynku aplikacji biurowych i bez którego wiele firm, a także niejeden użytkownik indywidualny nie wyobraża sobie codziennej pracy. Dodatkowo MS Access jest wyjątkowo przyjazny dla użytkownika.\nSzkolenie Access 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych stanowi zwięzłe i jasne wprowadzenie do tworzenia i obsługiwania baz danych. Jeśli myślisz o zdobyciu nowych umiejętności lub chcesz usprawnić pracę w firmie, koniecznie skorzystaj z tych sześćdziesięciu jeden lekcji i opanuj swoje dane.\nSpersonalizujesz swojego Accessa.\nStworzysz pierwsze tabele i określisz relacje między nimi.\nZastosujesz zasady integralności danych.\nSkorzystasz z różnych typów danych.\nNapiszesz własne kwerendy i zastosujesz w nich odpowiednie wyrażenia.\nDostroisz formularze na poziomie podstawowym i średnio zaawansowanym.\nObsłużysz zdarzenia i makropolecenia.\nPodsumujesz dane i przedstawisz je w postaci graficznej za pomocą swoich pierwszych raportów.\nZe szkoleniem Access 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych zdobędziesz umiejętność tworzenia prostych baz danych w programie Access. Materiał z kolejnych lekcji będzie Ci niezwykle pomocny podczas zarządzania Twoimi informacjami. Będziesz zapisywać dane z wykorzystaniem formularzy, kierować zapytania do bazy, a także tworzyć podsumowania i przeprowadzać analizę danych za pomocą raportów. Dzięki temu, że Access tworzy relacyjne bazy danych, Twoja baza zajmie znacznie mniej miejsca niż podobna, wykonana w innym programie.\nNie musisz znać SQL\nProgram MS Access jest systemem zarządzania relacyjnymi bazami danych (SZBD) zawartym w popularnym pakiecie Microsoft Office. Pozwala na tworzenie baz danych działających w systemie Windows. Ta aplikacja umożliwi Ci projektowanie baz danych i zarządzanie nimi bez potrzeby dogłębnego poznawania języka SQL.\nZaprojektowana i wykonana wraz z naszym szkoleniem baza danych pozwoli na efektywną pracę nawet osobom, które nie są zaawansowanymi użytkownikami komputerów. Ułatwi wprowadzanie danych i korzystanie z nich. Da możliwość tworzenia dokumentacji, będzie także niezastąpiona w przeprowadzaniu analiz posiadanych informacji.\nHalo! Tu baza!\nNasz ekspert wyjaśni Ci zasady poprawnego budowania prostych baz danych i przedstawi narzędzia do tworzenia systemu ich obsługi. W szkoleniu Access 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych znajdziesz wiele praktycznych wskazówek dotyczących obsługi i samodzielnego projektowania baz danych. Niestraszne Ci już będą procedury tworzenia tabel, kwerend, formularzy oraz raportów ułatwiających zarządzanie informacjami zgromadzonymi w bazie. Dzięki temu usprawnisz pracę swoją oraz Twojej firmy.\nPrzygotowaliśmy informacje, które pozwolą Ci zrozumieć specjalistyczną terminologię, posługiwać się nią - i będą dostępne od ręki. Nie musisz już wertować opasłych tomów ani przeszukiwać internetowej otchłani. Zajmij się projektowaniem swoich baz danych.\nDzięki naszemu profesjonalnemu szkoleniu dowiesz się, czym różnią się od siebie klucze: podstawowy, sztuczny i obcy, do czego służą formularze, kwerendy i raporty. Bez problemu zdefiniujesz relacje, czyli logiczne połączenia między tabelami baz danych, a także przeszukasz, posortujesz i wyświetlisz dane, pobierzesz informacje z tabel, przetworzysz je i dokonasz obliczeń. Będziesz też potrafił wykorzystać makropolecenia i obsługę zdarzeń w celu uproszczenia i zautomatyzowania obsługi baz danych, a wszystko to z zachowaniem reguły integralności zapewniającej poprawność i spójność danych w bazie.\nJolanta Pokorska - informatyk, absolwentka informatyki i automatyki na Wydziale Elektroniki Politechniki Gdańskiej. Pracuje jako nauczyciel przedmiotów zawodowych przygotowujących do zawodu technik informatyk. Jest również doświadczonym egzaminatorem współpracującym z Centralną Komisją Egzaminacyjną. Ma doświadczenie w tworzeniu oprogramowania sterującego systemami dozowania oraz w dziedzinie baz danych. Napisała kilka książek, w tym podręczniki dla zawodu technik informatyk: Oprogramowanie biurowe, Kwalifikacja E.14. Część 1. Tworzenie stron internetowych, Kwalifikacja E.14. Część 2. Tworzenie baz danych i administrowanie bazami oraz Kwalifikacja E.14. Część 3. Tworzenie aplikacji internetowych.\n1.1. Wprowadzenie do kursu00:02:30\n1.2. Pliki bazy danych00:01:25\n1.3. Struktura bazy danych "Księgarnia wysyłkowa"00:03:00\n1.4. Wprowadzenie do programu Access00:01:19\n2.1. Projektowanie tabel - klucz podstawowy00:04:21\n2.2. Projektowanie tabel - typy pól tabeli00:04:48\n2.3. Projektowanie tabel - typy pól00:02:01\n2.4. Tworzenie połączeń między tabelami (relacji)00:04:58\n2.5. Okno nawigacyjne programu Access00:01:00\n2.6. Zasady wprowadzania danych do tabel00:04:43\n2.7. Pobieranie danych z powiązanych tabel00:03:51\n3. Integralność danych w bazie danych\n3.1. Reguły integralności danych00:05:01\n4. Właściwości pól tabeli\n4.1. Właściwości pól tabeli00:05:58\n4.2. Kontrolowanie poprawności wprowadzanych danych - wartość domyślna00:04:43\n4.3. Właściwość Maska wprowadzania00:04:58\n4.4. Symbole maski wprowadzania00:03:30\n4.5. Kreator maski wprowadzania00:04:15\n4.6. Reguły sprawdzania poprawności pola - część I00:04:48\n4.7. Reguły sprawdzania poprawności pola - część II00:04:47\n4.8. Reguły sprawdzania poprawności rekordu00:05:14\n5.1. Tworzenie kwerendy z użyciem kreatora00:04:01\n5.2. Tworzenie kwerend w widoku Projekt kwerendy00:04:49\n5.3. Wyrażenia w kwerendach - część I00:05:48\n5.4. Wyrażenia w kwerendach - część II00:03:58\n5.5. Kwerendy z parametrem00:04:26\n5.6. Pola obliczeniowe w kwerendzie00:04:04\n5.7. Łączenie pól tabeli w kwerendzie00:04:46\n5.8. Kwerendy podsumowujące00:04:23\n5.9. Kwerendy podsumowujące z kryteriami wyboru rekordów00:05:21\n6.1. Tworzenie formularza z użyciem kreatora00:05:26\n6.2. Okno widoku Projekt formularza00:03:57\n6.3. Tworzenie formularza w widoku Projekt formularza00:04:33\n6.4. Tworzenie formularzy dla kwerend00:03:46\n6.5. Formatowanie pól w formularzu00:05:47\n6.6. Ograniczenie formularza do przeglądania danych00:05:11\n6.7. Formularz do wprowadzania danych00:06:11\n6.8. Grafika w formularzu00:05:32\n7. Przyciski poleceń w formularzu\n7.1. Kreator przycisków poleceń w formularzu00:05:32\n7.2. Obsługa zdarzeń przycisków za pomocą makropoleceń00:04:56\n7.3. Kolejność klawisza Tab w formularzu00:05:27\n7.4. Przyciski formularza do dodawania i usuwania rekordów00:03:05\n7.5. Sterowanie działaniem formularza przez ustawianie jego właściwości00:03:31\n8.1. Kreator formularza z podformularzem00:03:00\n8.2. Tworzenie formularza z podformularzem00:02:32\n8.3. Formatowanie formularza z podformularzem00:04:54\n9. Zarządzanie bazą danych\n9.1. Widok obiektów bazy danych: dokumenty kartotekowe lub nakładające się okienka00:03:30\n9.2. Formularz sterujący obsługą bazy danych00:04:51\n9.3. Uruchamianie i zamykanie bazy danych - makropolecenie autoexec00:05:02\n10. Formularze ciągłe\n10.1. Tworzenie formularzy ciągłych00:05:30\n10.2. Formatowanie formularzy ciągłych00:05:46\n11. Pola kombi i pola listy\n11.1. Tworzenie pól kombi i pól listy w formularzu00:05:54\n11.2. Tworzenie pól listy na podstawie listy wartości00:04:04\n11.3. Tworzenie pól kombi - pobieranie wartości z tabeli00:03:09\n11.4. Wykorzystanie pola kombi do wyszukiwania informacji00:02:37\n11.5. Tworzenie pól kombi i pól listy dla tabeli00:05:15\n11.6. Pola kombi tworzone automatycznie w formularzu00:02:05\n12.1. Raporty - przygotowanie danych do raportu00:04:14\n12.2. Kreator tworzenia raportu00:05:10\n12.3. Formatowanie raportu00:04:00\n12.4. Raport - grupowanie danych00:02:52\n12.5. Raport - grupowanie danych według kilku parametrów00:06:57\nTytuł: Access 2007. Kurs video. Poziom pierwszy. Tworzenie i obsługa prostych baz danych\nIlość lekcji: 61\nCzas trwania: 04:23:02\nISBN: 978-83-283-1043-8, 9788328310438\nIdentyfikator książki: accesp


Codzienne Obserwacje | ŻYCIE JEST KRÓTKIE,SZTUKA DŁUGA, OKAZJA ULOTNA, DOŚWIADCZENIE ZŁUDNE A OSĄD TRUDNY\nNiemcy zaczęliśmy zwiedzać od dworca kolejowego,chociaż wcale nie przyjechaliśmy pociągiem. Tak, zaczęliśmy od Leipzig Hauptbahnhof,który jest największym pod względem powierzchni dworcem czołowym w Europie. Jest tutaj fajny pub, jakby czas się w nim zatrzymał w latach osiemdziesiątych, lecą stare przeboje…i można wewnątrz palić .To jedno z nielicznych miejsc, gdzie klient nie zostanie wyrzucony za drzwi,…\nCały lipiec spędziłam we Włoszech i dokonałam wielu odkryć, niektórych przypadkowo, chociaż niektórzy mówią, że nie ma przypadków w naszym życiu, że wszystko dzieje się po coś, z jakiejś przyczyny i ma swoje skutki. Zaczynam w to święcie wierzyć, bo różne dziwne rzeczy mi się przytrafiały, a potem się okazywało, że ma to wymiar pozytywny….\nkwi21201421 kwietnia 201421 kwietnia 2014NieKomentarzprzez jarmilla\nSzanowni czytelnicy! Poniżej wklejam artykuł p.Sylwii Chutnik-pisarki,felietonistki,działaczki społecznej.Nadmieniam,że bardzo lubię książki pani Chutnik,jej zaangażowanie w działalność Fundacji MaMa,jak również podzielam większość jej poglądów(oprócz tego,o którym napiszę poniżej).Ale najpierw przeczytajcie jej artykuł. 19 kwietnia 1943 roku na terenie obecnego Muranowa tysiące osób walczyło o godność swoją i najbliższych. Prawie nikt nie przeżył. Krew widać do tej…\nJeden z najważniejszych dni w roku poza nami czyli Wigilia.Dla mnie ważny z jeszcze z jednego powodu:23 lata temu urodziłam córkę,Aleksandrę,której na szczęście nie nazwałam Ewa,ale zawsze w przeddzień wytrwale oczekuję godziny 24.00,żeby złożyć jej życzenia.W tym roku się udało! Byłam pierwsza. Kończy się intensywny dla mnie rok 2013 ,więc czas na małe podsumowanie. Ten…\nWłaściwie już zapomniałam o maturach, a ciężki rok szkolny za mną…teraz już może być tylko lepiej.Czytam codziennie na facebooku pozytywne,wzmacniające komentarze Iwony Opiełki,które zachęcają do radości, empatii,akceptacji.Czasem jest trudno, ale próbować warto.Grunt, to, aby nie trzymać w sobie negatywnych emocji…tylko je wyrzucić,wykrzyczeć,jeździć na rowerze tak, aby oddechu nie można było złapać,do bólu mięśni.Patrzeć na zieleń,na…\nDni Sztuki Współczesnej to wydarzenie,którego nie mogę ominąć.W tym roku miałam zadanie niestety utrudnione,bo zaczęły się 17 maja,kiedy trwały jeszcze matury.Ustne,pisemnie i siedzenie w pracy kończyło się przeważnie około godziny 18.00.Tak więc wszystkie wydarzenia musiałam opuścić,bo byłam zbyt zmęczona fizycznie i kultura mnie nie wzruszała.Tylko dobre jedzenie,kanapa,herbata,sen.To wszystko.Ale w końcu matury się skończyły i 25…\nlis27201127 listopada 201127 listopada 20112Komentarzeprzez jarmilla\nParyskie impresje jesienią…i refleksja o innych miastach.\nParyż-stolica mody,mekka artystów,kultowa przestrzeń elegancji,kulturowy raj dla spragnionych wrażeń. Woody Allen podąża tym tropem,czyniąc bohaterem swego filmu,,O północy w Paryżu” niespełnionego pisarza,który tuż przed ślubem przyjeżdża tam z narzeczoną ijej nudnymi rodzicami. Właściwie to nie wiem, po co reżyser wprowadził te dwie,jakże niesympatyczne postaci. Może po to,żeby pokazać różnice mentalne pomiędzy głównymi bohaterami.Niedoszła panna młoda…


Poznań: Ważny krok w stronę tramwaju na Kopernika (wizualizacje) - Transport Publiczny\nNowa linia tramwajowa, nowe linie tramwajowe, Tramwaje w Poznaniu\nGotowy jest Program Funkcjonalno-Użytkowy (PFU) dla budowy trasy tramwajowej na osiedle Kopernika w Poznaniu. Miasto będzie teraz pozyskiwać środki na tę inwestycję – również z Unii Europejskiej – i szukać wykonawcy w trybie "zaprojektuj i wybuduj".\n– To kolejna inwestycja komunikacyjna, która w znaczący sposób ułatwi życie mieszkańców i sprawi, że wiele osób przesiądzie się na transport publiczny. Ten dokument pozwoli nam pozyskać dofinansowanie unijne w najbliższym rozdaniu – mówi Jacek Jaśkowiak, prezydent Poznania.\nZa chwilę rozpoczną się prace przy budowie tramwaju na Naramowice. Przygotowywane jest przedłużenie torów wzdłuż ul. Unii Lubelskiej w kierunku ul. Falistej. W ramach etapu Projektu Centrum tramwaj pojedzie przez ul. Ratajczaka. Pod koniec września podpisano umowę na wykonanie koncepcji funkcjonalno-przestrzennej budowy przedłużenia linii tramwajowej z pętli Dębiec na Klin Dębiecki. Program Funkcjonalno-Użytkowy dla Projektu Copernicus przybliża budowę torowiska na os. Kopernika.\nTrasa rozpoczynać się będzie na skrzyżowaniu ulic Reymonta i Hetmańskiej, gdzie wybudowany zostanie węzeł rozjazdowy. Tory zostaną poprowadzone ulicą Arciszewskiego (na tym odcinku utworzony zostanie pas tramwajowo-autobusowy), a następnie Zamkniętą, Pogodną, Rembertowską i Promienistą aż do nowej pętli tramwajowo-autobusowej "Os. Kopernika".\nProgram funkcjonalno-użytkowy, który zamówił Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, docelowo wykorzystany zostanie do udzielenia zamówienia publicznego na wykonanie dokumentacji projektowej oraz robót budowlanych. Zostały w nim określone wymagania i oczekiwania związane z budową trasy (techniczne, materiałowe, funkcjonalne i architektoniczne). PFU otwiera drogę do dalszych prac nad budową tramwaju na os. Kopernika, w tym do ubiegania się o środki unijne.\nGeneralnym założeniem inwestycji jest wykonanie torów o nowoczesnych parametrach technicznych i technologicznych, gwarantujących m.in. trwałość, stabilność, bezpieczeństwo i ograniczenie hałasu. W sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej trasa tramwajowa będzie wykonana w technologii tzw. cichego torowiska. W ramach projektu zakłada się także dostosowanie układu ciągów pieszych i ruchu rowerowego do wymogów budowanej infrastruktury komunikacji publicznej oraz poprawę nawierzchni chodników i jezdni w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej trasy.


Texar Nałokietniki Ochraniacze Czarny | Milworld.pl\nOdporne na uszkodzenia nałokietniki o uniwersalnym przeznaczeniu. Nylonowy materiał podwyższa komfort użytkowania. Nałokietniki nie powodują obtarć skóry i dobrze chronią łokcie przed urazami. Dobrze sprawdzają się w trudnym terenie.\ndobrze chronią łokcie!


Witajcie w Sopocie al. Niepodległości - instalacje plastyczne zaz\n29. "Witajcie w Sopocie" al. Niepodległości - instalacje plastyczne zaznaczające granice miasta\nMusi nastąpić w Sopocie rewitalizacja al. Niepodległości. Ulica przelotowa jest wizytówką miasta, a pierwsze wrażenie turysty jest najważniejsze. Boli mnie wygląd tej ulicy i opinia o niej. Proponuję:\n1) wprowadzić jak najwięcej zieleni, kwiatów, świadczących, że się jest w kurorcie,\n2) instalacje plastyczne zaznaczające granice miasta, jak i na całej długości ulicy. Instalacje - formy artystyczne (zróżnicowane) mówiące o historii, tradycji i ciekawych miejscach w Sopocie. Chętnie podzielę się swoimi pomysłami wysłucham innych. Z al. Niepodległości Sopot powinien być dumny, a nie wstydzić się jak do tej pory.\nBez uwag - pracujemy nad wyliczeniem kosztów.


Kolejne wypadki na ulicy Sokratesa. Problemem nie jest to miejsce, tylko my (Opinia) | Autokult.pl\nMATEUSZ ŻUCHOWSKI • 3 miesiące temu\t• 8 komentarzy\nUlica Sokratesa w Warszawie stała się znana w całym kraju po dramatycznym wypadku, który miał miejsce jesienią 2019 roku. Pędzący kierowca śmiertelnie potrącił mężczyznę. W 2021 roku nadal dochodzi tu do potrąceń pieszych. Pojawia się wiele pytań o to, co jest z tą ulicą nie tak. Odpowiadam: tylko jeden element, jej użytkownicy.\nZnicze na ulicy Sokratesa w Warszawie (fot. Piotr Molecki/East News)\nUlica Sokratesa na warszawskich Bielanach służy bardziej mieszkańcom okolicznych osiedli niż ruchowi tranzytowemu. Co kilkaset metrów przecinają ją przejścia dla pieszych oraz zjazdy do sklepów, stacji benzynowych i bloków. W porównaniu do równoległej ul. Nocznickiego, to porządna, równa i szeroka droga z dwoma pasami ruchu. Mogłoby się wydawać, że to dobrze. W rzeczywistości fakt ten można uznać za jej przekleństwo.\nProsty odcinek nie jest bardzo długi, ale wystarczył, by w październiku 2019 roku Krystian O. nielegalnie stuningowanym BMW rozpędził się na nim do prędkości 136 km/h. Nie zdążył wyhamować przed wracającą do domu rodziną, która weszła na przejście dla pieszych. 33-letni Adam zginął na oczach swojej żony, Magdy, i jadącego w wózku synka, Tomka.\nTragiczny wypadek wywołał ogólnokrajową debatę nad stanem ochrony pieszych. Debatę — według mnie — z każdej możliwej strony całkowicie pomijającą prawdziwy problem, cyniczną, wykazującą brak wiedzy i dobrej woli Polaków.\nGłośne wydarzenie wywołało również reakcję polityków na poziomie regionalnym i krajowym. Prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski obiecał gruntowną przebudowę ulicy Sokratesa oraz kompleksowy pakiet zmian dla ruchu w całym mieście, w wyniku czego miały powstać strefy Tempo 30 oraz ronda. Wszystko, co udało się do tej pory zrealizować z tych obietnic, to położenie kilku progów zwalniających na samej ulicy Sokratesa.\nWydarzenia z ostatnich dni pokazały, że to stanowczo za mało. 26 stycznia 2021 r. kierowca opla potrącił kobietę na skrzyżowaniu ulicy Sokratesa i Kaliszówka, zaledwie kilkaset metrów od miejsca, gdzie w 2019 r. doszło do śmiertelnego wypadku. Z kolei 3 lutego kierowca citroena potrącił pieszą, tym razem kilkadziesiąt metrów w kierunku przeciwnym od wypadku z 2019 roku, na skrzyżowaniu z ulicą Wólczyńską. Policja nie podała, jakie były przyczyny obu zdarzeń, do których doszło w tym roku. Wiemy natomiast, że w obydwu miejscach znajdują się przejścia dla pieszych, przy których nie są zamontowane progi zwalniające.\nZamiast poprawy bezpieczeństwa na stołecznych drogach w ostatnich latach mamy do czynienia z trendem dokładnie odwrotnym. Według danych Komendy Stołecznej Policji w roku 2020 liczba śmiertelnych potrąceń dramatycznie wzrosła, z 35 do 44 ofiar. Zarząd Dróg Miejskich niedawno poinformował, że są w Warszawie ulice, na których obowiązujący limit prędkości przekracza nawet 98,5 proc. kierowców.\nNie postawimy przecież progów przed każdym przejściem w całej Polsce. Nie postawimy fotoradarów czy świateł co 50 m. Jak pokazują ostatnie wydarzenia, nawet jeśli jedno przejście pozostanie bez kontroli, to może tam dochodzić do wypadków.\nWspółczesną medycynę krytykuje się coraz częściej za to, że leczy skutki, a nie przyczyny. Tak samo jest w tym przypadku. Priorytetem nie powinny być doraźne zmiany w infrastrukturze, a mozolna praca u podstaw z samymi użytkownikami dróg. To dużo trudniejsze zadanie, bo nie rozwiąże się go jednym działaniem, a efekty nie będą od razu widoczne gołym okiem.\nJak duża jest skala wyzwania, pokazuje chociaż fakt, że taką pracą powinno się objąć nie tylko kierowców, ale i osoby, które za kierownicą nigdy nie usiadły. Gdy wypłynęły plany zwężenia jezdni lub ustawienia progów na ulicy Sokratesa, do grona przeciwników należeli również… sami mieszkańcy i radni, którzy mają bronić ich interesu.\nPrzejście dla pieszych (fot. Mateusz Lubczański)\n– Daje się zauważyć, że jedyne rozwiązanie, jakie stosuje się w Warszawie, to tylko zwężać jezdnie albo kłaść progi w poprzek, na których w aucie gubi się zawieszenie. I jeszcze nowe przejścia dla pieszych, z których potem nikt nie korzysta – grzmiał na sesji radny PiS, Jan Zaniewski. W efekcie upadł między innymi pomysł zbudowania ronda na skrzyżowaniu ulic Sokratesa i Kaliszówka, na którym miał miejsce jeden z ostatnich wypadków.\nOstatnia wiadomość ZDM o zatrważających statystykach dotyczących przekraczania ograniczeń prędkości na stołecznych drogach spotkała się w komentarzach czy nawet niektórych mediach aspirujących do roli opiniotwórczych z sarkastyczną sugestią, że może w takim razie trzeba podnieść ograniczenia prędkości. Mogę na to odpowiedzieć w równie sarkastyczny sposób, że analogicznie możemy też wprowadzić przyzwolenie na jednorazowe uderzenie partnerki bądź partnera – to znacząco poprawi statystyki przemocy domowej i rozwiąże jej problem.\nZupełne niezrozumienie problemu i zagrożenia, jaki niesie takie myślenie, było najlepiej widoczne przy powszechnym oporze, jaki wzbudził projekt ustawy dotyczący wprowadzenia obowiązku bezwarunkowego ustąpienia pierwszeństwa pieszemu na pasach. Oto niektóre z argumentów, które zostały zgłoszone rządowi przez obywateli w ramach konsultacji społecznych (cytaty są prawdziwe, nie zmyślam):\n"Trzeba się zastanowić czy po wprowadzeniu przepisów nie nastąpi spadek sprzedaży szybszych= droższych aut (wpływów do budżetu), paliwa (akcyza i VAT) oraz szczególnie zadowolenia społecznego. Nie oszukujmy się, Polacy uwielbiają motoryzację i większość chciałaby mieć możliwość pojechania z wyższą prędkością".\nZapowiadane dla kierowców zmiany, dotyczące pierwszeństwa pieszych, budzą ogromne wątpliwości zmotoryzowanych. Obywatele wzięli udział w…\nNajczęściej powtarzającym się argumentem jest (chyba fałszywa) troska o bezpieczeństwo pieszych, którzy w dobrej wierze wejdą na ulicę, a kierowca nie zawsze zdąży przed nimi wyhamować. Dla osób, które zgłaszają takie wątpliwości, mam dobrą wiadomość: nie musicie się o to martwić. To obowiązkiem kierowcy jest dostosować prędkość do panujących warunków. Jeśli jeździ tak, że nie wyhamuje przed wchodzącymi na przejście pieszymi, których nie zauważy, albo przed dzieckiem, które może wybiec ze szkoły, to znaczy, że jest złym kierowcą i powinien przemyśleć to, jakie ma nawyki za kółkiem.\nUżywam mocnych słów, bo na łagodne czas już się skończył. Nie przyniosły one skutku. Czas na edukację level hard. Czas powiedzieć zdecydowanie, że bardzo dobrze, że 1 czerwca zostanie wprowadzony obowiązek ustąpienia pierwszeństwa pieszemu. Bardzo dobrze, że policja zaczęła wreszcie kontrolować przejścia dla pieszych, również z wykorzystaniem dronów. Ba, powinno być ich tyle, by nie wywoływały zaskoczenia użytkowników drogi, a wręcz przeciwnie, by wzbudzały u nich przekonanie o nieuchronności kary za nieodpowiedzialną jazdę. Stawki mandatów za takie przewinienia również powinny być znacznie podniesione.\nWe wtorek 24 listopada rząd ma powrócić do prac nad zmianą przepisów o pierwszeństwie na przejściach dla pieszych. Chodzi o nowelizację, która -…\nMoże wtedy, po latach, przyjdzie czas, że piesi nie będą w napięciu czekać przed przejściem, a potem w popłochu przez nie przebiegać na widok spowalniającego auta. Może wtedy kierowcy będą jeździć w terenie zabudowanym wolniej i dla wszystkich normalna będzie sytuacja, w której jeśli pieszy zbliża się do zebry, to wszyscy mają dość miejsca i czasu, by się zatrzymać i ustąpić pierwszeństwa.\nWiem, że dla niektórych może to brzmieć jak science-fiction, albo wręcz przeciwnie, jak jakiś koszmar tego uprzywilejowanego użytkownika drogi, jakim przecież ma być kierowca samochodu, który "chce mieć możliwość pojechania z wyższą prędkością". Ale scenariusz taki, jak opisany wyżej, funkcjonuje już w wielu cywilizowanych krajach i jakoś ludzie żyją. Zwracam szczególną uwagę na ostatnie słowo: żyją.\nŚwiatła są też z tyłu, Drodzy Kierowcy. Pamiętajcie o nich Polska luzuje, zachodnie kraje zaostrzają: brudna prawda o strefach czystego transportu BMW warte milion złotych według ekspertów to okazja Jesteś gotowy na przepisy dotyczące jazdy na suwak? Ja już chyba tak, choć nadal ich nie rozumiem Silniki spalinowe niekoniecznie skazane na wymarcie. Budowa fabryki Tesli w Niemczech w potrzasku. Nie pierwszy raz na drodze stanęli ekolodzy Przejechałem cały sezon Kia Platinum Cup. Zmieniłem się nie tylko jako kierowca, ale i jako człowiek W erze samochodów autonomicznych nie ma miejsca dla innych uczestników ruchu. To koniec motocyklistów i rowerzystów Ile milionerzy płacą za bycie wyjątkowymi? Czyli o najdroższej opcji w ofercie Żuchowski: Zmiana na stanowisku szefa Astona Martina. Po rządach serca przyjdą rządy rozumu (opinia) Po pierwszym dniu Geneva Motor Show jest mi trochę przykro. Największa premiera mnie zawiodła Tydzień w motorsporcie #25


Beat'n Groovy - gry, minigry, opisy gier, darmowe gry, solucje do gier, poradniki do gier\nBeat'n Groovy to stworzona z myślą o konsoli Xbox 360 gra muzyczno-rytmiczna przeznaczona wyłącznie do dystrybucji cyfrowej. Trafiła do sprzedaży w październiku 2008 roku i jest dostępna w programie wczesnej kompatybilności, w ramach którego można w nią grać również na konsoli Xbox One.\nCałość bazuje przede wszystkim na Pop'n Music, grze o podobnych założeniach, wydanej wyłącznie na terenie Japonii wraz ze specjalnym kontrolerem i często dostępnej w formie automatów. Dzieli z nią zresztą nie tylko założenia rozgrywki, ale także wydawcę, którym jest studio Konami.\nW Beat'n Groovy stajemy przed wyzwaniem wybijania odpowiedniego rytmu na przyciskach pada. Tuż po rozpoczęciu zabawy staje przed nami plansza z pojawiającymi się różnokolorowymi nutkami - każda z nich odpowiada wybranemu przyciskowi. Naszym zadaniem jest wciśnięcie tego przycisku, gdy nutka pojawi się w odpowiednim polu. Gra na bieżąco ocenia naszą precyzję oraz wyczucie rytmu, dodając lub odejmując punkty paska życia. Aby pomyślnie ukończyć rozgrywkę, ich wartość na końcu utworu musi przekraczać 60%. Im większe postępy w rozgrywce czynimy, tym trudniejsze staje się wybijanie rytmu.\nBeat'n Groovy jest grą zdecydowanie niestawiającą na szatę graficzną, która ma tutaj charakter bardziej umowny i abstrakcyjny. Oferuje jednak animacje różnych postaci, które oddają wybijany przez nas rytm. Jeżeli z kolei chodzi o udźwiękowienie, w nim znalazło się miejsce na dziewięć piosenek o różnym poziomie trudności.\nW grze istnieje również specjalny tryb rozgrywki pozwalający na wykorzystanie kamerki Xbox Live Vision.


395 Shares 4871 views\nDawno już minęły czasy, kiedy ludzie zostali zmuszeni do przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych i technologicznych, wprowadzając w życie zasadę najsilniejsze. Niemniej jednak, potencjalne pułapki po drodze spotykamy często. W związku z tym, poświadczenie bezpieczeństwa kątem jest szczególnie ważne. Jego głównym celem – aby odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób zachowują się w ekstremalnych sytuacjach, aby przekazać do ludzkiej sekwencji czynności. narożnik motyw ma różnic w zależności od wieku, ponieważ jest przeznaczona dla dzieci (szkoły, przedszkola, i tak dalej. zm.) oraz dla dorosłych.\nCorner bezpieczeństwa w instytucjach\nDzieci, z powodu cech związanych z wiekiem mają praktycznie żadnego poczucia zagrożenia, więc uniknąć nieprzewidzianych sytuacji na 100% nie jest jeszcze w stanie do każdego rodzica lub wychowawcy w przedszkolu, nauczyciele w szkole. Niektóre doświadczenia, aby uniknąć kłopotów, przychodzi z wiekiem. Zadaniem rodziców i instytucji edukacyjnych jest wzbogacenie młode umysły informacji o zachowaniu szczególnych sytuacjach niebezpiecznych i ekstremalnych. W tym celu, obszar bezpieczeństwa jest wykonana z działania algorytmu w przypadku pożaru, powodzi, Drogi going, lawiny (w terenie górzystym), ice-wypoczynek na rzekach, ataku, przy użyciu urządzeń elektrycznych i tym podobne. D.\nOkresowo zwrócenie uwagi publiczności na jasnych podstawach, dorosłe dzieci przyczynia się do przyswajania materiału.\nWymagania dotyczące zawartości listwy zabezpieczającej\nNa początku należy stwierdzić, że nie istnieje jednolity formularz lub wpisać wspornik zabezpieczający. Z reguły jest to duży motyw przy stałej zawartości i lokalizacji są aktualne informacje (notatki, statystyki, odniesień historycznych, i tak dalej. D.). Obszar bezpieczeństwa w zakładzie nie może być jeden. Najważniejsze w tym przypadku – nie łączyć tylko dwa lub trzy wątki. Na przykład, zasady postępowania w przypadku pożaru z algorytmem działania w powodzi. Podać informacje w dawkach, bez zbytniego „woda”.\nBardzo często w instytucjach edukacyjnych o zachowaniu okresowych odprawach na drogach wzmacnia obszar bezpieczeństwa ruchu drogowego.\nAlgorytm wszelkich działań w niebezpiecznej sytuacji być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem, by użyć słów bezpośrednio w dosłownym tego słowa znaczeniu, bez skomplikowanych zwrotach. Podstawowym materiałem może być uzupełniony przez statystyk, danych historycznych, wydaje serię „Jak?”. Podstawowe zasady projektowania rogu bezpieczeństwa dla dzieci – prostota, zwięzłość i intensywność. Trzeci punkt jest szczególnie ważne w przypadku małych dzieci. Starszy i średniego szczebla są bardziej odpowiednie broszury tematyczne.\nBezpieczeństwo przeciwpożarowe Corner\nPrawie każdy stosunkowo duża firma (organizacja) jest specjalistą do spraw bezpieczeństwa pożarowego. Że jest obowiązkiem kadry szkoleniowej i osób prowadzących wywiady, seminariów, szkoleń i alarmy itd. D. Najprostszym sposobem na zwrócenie uwagi na problem bezpieczeństwa pożarowego jest stworzenie stoiska tematycznych lub specjalną ziemię.\nPierwszym krokiem jest określenie lokalizacji położenia materiału metodycznego. Sposób, w jaki to będzie, zależy od możliwości pracodawcy. Można zorganizować rożnego ogień, uzupełnienie Plakaty tematycznie sprzęt gaśniczy, sprzęt ochrony osobistej. Jeśli wydano tylko stać, a następnie umieścić to musi być w najbardziej widocznym miejscu, gdzie większość pracowników to (obok działu personalnego, jadalni, szafa i tak dalej. D.). Jeśli budynek ma kilka pięter, to najlepiej zrobić to na każdy z nich, należy dodać plan ewakuacji.\nZaleca się, aby podzielić stojak na kilka sekcji tematycznych. Na przykład, zasady korzystania z gaśnicy, materiałów informacyjnych, ochrony dróg oddechowych w przypadku pożaru, i tak dalej. D. Pamiętaj, aby podać numery telefonów służb ratowniczych (duże, jasne i zauważalnych). Nie nadużywać tylko informację tekstową. Wiele osób po prostu zbyt leniwy, aby przeczytać.\nBiuro lub obszar bezpieczeństwa pracy?\nKwestie związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem, jest ściśle regulowane przez prawo. Dlatego nie zaszkodzi najpierw przestudiować stronę prawną wydania. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy Federacji Rosyjskiej № 7 z 17.01.2001, urząd do spraw ochrony i strefy bezpieczeństwa nie podlega ustanowieniu organizacji w przypadku, gdy liczba jej pracowników ponad 100 osób i (lub) w przypadku, ze względu na specyfikę muszą spędzić dużo prac metodologicznych, części szkolenia.\nW przypadku gdy zespół pracowników jest mniejsza niż kwota ta powinna być wydana narożnik BHP. Rozważmy tę kwestię bardziej szczegółowo.\nDokonywanie ziemię ochrony pracy\nW obszarze ochrony pracy pracodawca może przeznaczyć osobny pokój lub część ogólnego celu pomieszczeniach, na przykład w korytarzu. Obszar fundamentalne znaczenie w tej sprawie nie robi. Z reguły jest to stojak na zdrowie i bezpieczeństwo. O rejestrację i utrzymywanie go w należytym stanie, aktualizacji i aktualizowanie istotnych informacji spełnia specjalną usługę lub specjalisty w OT.\nGłównym celem rogu Ochrony Pracy – jest informowanie pracowników o prawach i obowiązkach w tym zakresie warunków pracy w całej organizacji i na określonym stanowisku pracy normatywnych aktów prawnych w tym zakresie. Jaśniejsze i jaśniejsze, tym lepiej.\nStojak narożny lub ochrony zdrowia i bezpieczeństwa jest podzielony na dwie sekcje: ogólnych i szczegółowych. Rejestracja każdy z nich należy zwrócić szczególną uwagę.\nCzęść Ogólna, jak sama nazwa wskazuje, daje podstawową wiedzę. Na pierwszym miejscu jest włączony ram regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (federalnych, regionalnych i lokalnych aktów ustawodawstwa przedsiębiorstwa). Następnie powinien odzwierciedlać informacje na temat organizacji z instytucji (przegląd działań podejmowanych i planowanych), niebezpieczny i (lub) czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, używać sprzętu ochrony osobistej, algorytm działania pracowników w razie wypadku lub sytuacji awaryjnej.\nDokonywanie strefy bezpieczeństwa, w specjalnej sekcji można umieszczać dokumenty prawne plan ogólny. Na przykład, Kodeks pracy, ustawa federalna o południowo-wschodniej, norm krajowych, przepisy dotyczące porządku szkolenia badania lekarskie i wydawania mleka i żywienia prewencyjnej, wypadków przy pracy, zasady wydawania środków ochrony osobistej itp D.\n449 shares 9134 views\n732 shares 8817 views\n532 shares 3682 views\n442 shares 8660 views\n286 shares 6938 views\n114 shares 6873 views\n153 shares 3438 views\n100 shares 9568 views\n476 shares 5840 views\n693 shares 9290 views\n245 shares 7237 views\nCo jest najmocniejszym Paralizator w Rosji?


Powiązane artykuły lub produkty Roof Garden\nRozwiązania przyjazne dla środowiska Strona główna / Powiązane artykuły lub produkty Roof Garden\nCase Show systemu Green Roof\nSystem zielonych dachów nie tylko chroni budynek i dodaje elementy do środowiska miejskiego, ale także pomaga zarządzać deszczem i tworzyć zróżnicowane siedliska dla roślin, zwierząt i ludzi. Ogród na dachu pomaga miastu w schłodzenia środowiska, poprawia jakość powietrza i zapewnia siedlisko różnorodności biologicznej. Zarządzają deszczówką, odcinają budynki i ... Czytaj więcej →\nPomysły na projekt ogrodu dachowego 2015\nW świecie architektury i projektowania krajobrazu projekty ogrodów dachowych to ważna informacja. niektóre naprawdę inspirujące projekty wykorzystały najbardziej innowacyjne materiały do projektowania krajobrazu, aby stworzyć przestrzenie publiczne i tarasy na dachu, które przenoszą mieszkańców śródmieścia do zupełnie nowej krainy zieleni i natury, odkąd programiści i projektanci miejscy wyglądają .. Czytaj więcej →\nZalety stosowania plastikowego drenażu\nWraz z poprawą standardu życia wielu ludzi tęskni za życiem pasterskim, na dachu z zasobnikiem wody i płytą drenażową zaczęto tworzyć ogród na dachu. Pięć głównych zalet plastikowej płyty drenażowej: Po pierwsze: wysoka wytrzymałość na ściskanie, duża siła nośna, wytrzymałość materiału płyty drenażowej stosunkowo dobra sytuacja wysokiej twardości i wysoka wytrzymałość na ściskanie. Po drugie: plastikowa konstrukcja płyty drenażowej jednocześnie odprowadzająca wodę z powierzchni drenażowej płyty tworząc drenaż, warstwa wodoodporna nie styka się z płytą drenażową poniżej. Czytaj więcej →\nMP-B25A Drainage and Water Storage Tray od Leiyuan\nPlastikowa taca na wodę MP-B25A firmy Leiyuan Greening Solution to lekki, bardzo wytrzymały, blokujący moduł, który zapewnia doskonałe odwadnianie podłoża i przechowywanie wody w ogrodach dachowych, donicach i tarasach krajobrazowych. Oprócz poprawy wyglądu budynków, zielone dachy dają również architektom i ogrodnikom wiele innych korzyści. Zwiększając izolację, zielone dachy mogą obniżyć .. Czytaj więcej →\nZielony dach skonstruowany przez Leiyuan\nZielone dachy stają się coraz bardziej popularne i ważne w projektowaniu dachów płaskich na świecie. Tradycyjnie bardziej powszechne w Europie, zielone dachy są obecnie postrzegane jako główna część tego, jak wykonawcy budują i prezentują płaskie przestrzenie. Folia drenażowa jest ważnym elementem całego systemu zielonych dachów. Arkusz drenażowy Leiyuan może być stosowany na dachu. Czytaj więcej →\nCechy modułu zbiornika deszczówki\nModuły zbiorników na wodę deszczową Leiyuan są przystosowane do wszelkich zastosowań związanych z infiltracją, retencją lub zatrzymywaniem wód opadowych podpowierzchniowych. Wyprodukowane z materiałów pochodzących z recyklingu, moduły zbiorników są lekkie, mają konstrukcję inżynierską i są elementem strukturalnym opracowanym w ramach badań i rozwoju. Idealnie nadaje się do budowy podziemnych zbiorników do infiltracji, ponownego użycia, zbiorników zatrzymujących, trawiastych łusek, podpowierzchniowych kanałów przechwytujących, drenażu szamba i światła. Czytaj więcej →\nZielone dachy potrzebują polisy ubezpieczeniowej\nW rzeczywistości, nowoczesny zielony dach nie może być uważany za innowacyjny. Jednym z siedmiu cudów starożytnego świata, Wiszących Ogrodów Babilonu Jest model zielonego dachu, na każdej warstwie budowli zasadzono rośliny, setki lat temu, Islandczycy mieli trawę na dachu, po tym jak metoda ta rozprzestrzeniła się na wielu. . Czytaj więcej →\nRodzaje i zalety zielonych dachów\nNa zielonym dachu jest wiele korzyści, zazielenianie miast stało się konsensusem. Świadomość korzyści zielonych dachów jest coraz bardziej intensywna, zielone dachy to cztery następujące korzyści: 1. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych Oprócz zmniejszenia zużycia klimatyzacji, rośliny ogrodowe na dachu mogą wchłaniać .. Czytaj więcej →\nEnergooszczędne systemy zielonych dachów dla życia w mieście\nOchrona i upiększanie oferowane przez Green Roof CHINY - Sierpień 7th, 2013 - Greening Solution od Leiyuan Industrial Company Limited oferuje różnorodne systemy Green Roof w celu poprawy środowiska miejskiego, środowiska pracy, a także poprawy jakości życia ludzi żyjących w pobliżu . Instalacja Green Roof oznacza dużo .. Czytaj więcej →


Archiwa: Człowiek - Liberal Rebel\nImagine there’s no countries It isn’t hard to do Nothing to kill or die for And no religion too (Imagine, John Lennon) Na początku spróbuję określić, co mam na myśli używając słowa „religia”. Otóż rozumiem przez to wszystkie religie świata oraz wszelkie wierzenia i praktyki, które zakładają istnienie oraz wielbienie mono lub politeistycznego boga. Zatem idea „boga” i „religii” jest tym samym. Angielską wersję tego…\n„Łatwiej jest wychować silne dzieci, niż naprawiać popsutych dorosłych” (Frederick Douglass) Gdybyśmy my dorośli – przede wszystkim rodzice – zastosowali w praktyce powyższą zasadę, psychoterapia nie byłaby nikomu potrzebna, bo nie byłoby czego naprawiać. Tymczasem większość z nas jest mniej lub bardziej zaburzona mentalnie z powodu kultury (środowiska), rodziny, szkoły czy religii. Zatem zanim zabierzemy się za posiadanie i wychowywanie dzieci – zdrowych dzieci – niezbędne jest…\nStrona 1 z 4» Starsze


Oferta – Twórczy Zlew\nW mojej fotografii liczą się emocje… Zarówno te, które obserwujemy u ludzi, jak i te, które są wywołane martwą lub żywą naturą. Najbardziej liczy się naturalność, niewymuszone i nieskrępowane emocje występujące w swoim rodzimym otoczeniu…\nJeśli chcesz udokumentować ważne wydarzenia w życiu swoim lub swoich bliskich, uwiecznienie emocji chwili, to zapewne mamy podobne spojrzenie na świat. Jeśli chcesz uwiecznić na fotografii jakiś szczególny, ważny, a co najważniejsze pełen emocji moment w swoim życiu, to zapraszam do zapoznania się z moim portfolio. Jeśli coś Cię zachwyci i zechcesz skorzystać z moich usług – daj znać. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości – chętnie na nie odpowiem.\nTo najważniejsza część wspólnego życia. Jeśli spodziewasz się dziecka, lub chcesz uwiecznić na fotografii swoje żwawe i radosne pociechy lub resztę rodziny – podejmę się tego wyzwania. Wykonam sesję dla Ciebie i Twojej rodziny, uwiecznię komunię, urodziny, lub inne rodzinne wydarzenia, które chcesz zachować w postaci fotografii.\nTej specyficznej grupie oferuję fotorelację z ich występów oraz recitali czy koncertów. Wykonam również sesje zdjęciowe według Waszego pomysłu, dzięki której będziecie mogli wypromować płytę, książkę, film, zebrać więcej publiczności i subskrybentów.\nOrganizujesz imprezę firmową lub inne firmowe wydarzenie? Żaden problem. Twoja Firma będzie zadowolona z galerii pracowników lub z uwiecznienia imprezy integracyjnej, konferencji lub codziennego życia i pracy w biurze, zakładzie pracy itp.\nJeśli jesteś modelem, modelką, politykiem, aktorem, aktorką, lekarzem, piłkarzem, kierowcą…. to znakomicie! Moją ofertę kieruję bez wyjątku do każdego.\nJak i gdzie pracuję?\nPracuję w technice cyfrowej korzystając głównie z rozwiązań firmy Nikon dobierając rozwiązanie techniczne do potrzeb. Pracuję głównie w Szczecinie i okolicach, nie odrzucam jednak propozycji w innych lokalizacjach, po wcześniejszych ustaleniach.


W swojej najnowszej książce Olga Tokarczuk stwierdza: „Każde wyrażenie poglądów musi być więc subiektywne, wbrew temu, czego uczy się na uniwersytetach, wbrew całej ogromnej instytucji nauki jako wiedzy dążącej do maksymalnego zobiektywizowania” (s.39). Pewnie także niniejsze omówienie „Momentu niedźwiedzia” – zbioru esejów wydanego w marcu przez Krytykę Polityczną – okaże się mocno subiektywne. Jeśli udałoby się mu zachować dystans, byłoby to równoznaczne z tym, że książka nie spełniła zamierzonego przez Tokarczuk celu: zdaje się ona bowiem oczekiwać od czytelnika zaangażowania, nie bez powodów też kładzie nacisk na wgląd i empatię.\nZbiór tekstów wcześniej już wygłaszanych lub publikowanych (głównie w „Krytyce Politycznej” i w „Polityce”) otwiera (nie licząc pełniącego rolę wprowadzenia, nieco laurkowego szkicu Kingi Dunin) wizja utopijna. Tokarczuk zauważa trafnie: „U podstaw każdej utopii leży niezadowolenie. Skoro jednak w ogóle powstaje myśl, że może być lepiej, to znaczy, że już jest lepiej” (s.13). Esej „Jak wymyślić heterotopię. Gra towarzyska” zaczyna się obiecująco, od podkreślenia wpływu przekonań na zachowanie: kiedy wierzono, że świat jest płaski, zachowywano się, jakby taki właśnie był, a stan faktyczny nie miał znaczenia. Pisarka próbuje więc namówić odbiorcę do prób śledzenia aksjomatów, które warto odwracać, by obnażyć, że są czymś arbitralnym, a przy tym często niesprawiedliwym.\nNiektóre pomysły na odmienioną rzeczywistość brzmią kusząco (dużo wolności, mało etykietek, a dychotomię w wielu przypadkach zastępuje kontinuum, na którym dla każdego znajdzie się miejsce). Równocześnie jednak, próbując podważyć narzucony porządek, autorka wpada w pułapkę tego, z czym sama walczy. Okazuje się, że w państwie zwanym Heterotopią stosunek do religii jest taki, jak nasz do seksualności: „Wszyscy wiedzą, że to się robi, ale jakoś nie wypada o tym mówić. A już na pewno nie o szczegółach” (s.29). Utopia okazuje się tylko przeniesieniem akcentów, bowiem wstyd istnieje nadal, wyemigrował tylko do innej sfery. Uwolnienie się spod represji płci czy dobieranie sobie rodziny nie według więzów krwi, lecz zgodnie z upodobaniami brzmi słusznie. Ale potem pada zdanie: „Kiedy mówi się Heterotopianom, że są miejsca, gdzie ludzie uważają inaczej, bardzo ich to bawi” (s.26), przez co tolerancja tego ludu zostaje podważona.\nInne pomysły (jak rozmnażanie się dopiero po uzyskaniu pozwolenia) wydają się z kolei tak wątpliwe, że przypominają raczej o opisanej w wierszu Szymborskiej utopii bezludnej, w której „drobne ślady stóp/ bez wyjątku zwrócone są w kierunku morza”. Chociaż więc przez większość eseju Tokarczuk czytelnik może myśleć: „Kuszące!”, wciąż w głowie tli mu się jakieś „ale”. A kiedy tekst kończy się powtórzeniem wcześniejszej myśli: „Skoro można pomyśleć, że może być lepiej, to znaczy, że już jest lepiej’ (s.30), kusząca może wydać się nie tyle utopia, co raczej pytanie: „Ale dla kogo?”.\nNiemoc wykładu, moc opowieści\nZaangażowany odbiór pierwszego eseju utrudnia forma wywodu – o Heterotopii mówi się jako o istniejącym państwie, którego mieszkańców można poznać („jak zrozumiałam”, „znam miasto”), a ta nieco infantylna „bajkowość” zderzona zostaje na przykład z postulowaniem alternatywnych źródeł energii i oszczędzania naturalnych surowców. Kilka innych tekstów w „Momencie niedźwiedzia” cierpi natomiast przez zamknięcia w strukturze wykładu czy też pogadanki na dany temat.\nI tak na przykład esej „Maski zwierząt” najbardziej zyskuje w partiach dotyczących lektur („Żywoty zwierząt” Coetzeego i „Pod skórą” Fabera), ale jako nawoływanie do dobrego traktowania innych gatunków wydaje się nieskuteczny. I to paradoksalnie z powodów, następująco wskazywanych przez samą pisarkę w kontekście bohaterki Coetzeego: „Lecz jej prawda jest większa niż argument, nie da się zamknąć w ramach akademickich. [...] Mówienie o zwierzętach, o cierpieniu zwierząt budzi często zażenowanie, jest »nawiedzone«, podobnie jak wegetarianizm czy domaganie się praw dla zwierząt” (s.45-46). Często gdy Tokarczuk wpada w formę wywodu, siła głosu słabnie, a argumenty wydają się banalne, znane już z mediów i ulotek. Ten sam problem jest z tekstem „Śmieci, śmieci”, w którym interesujący opis recyklingowych praktyk w Szwajcarii niepotrzebnie podsumowany zostaje suchym: „Z punktu widzenia prymitywnie pojmowanego interesu jednostki segregacja śmieci nie jest atrakcyjna. Przynosi jednostce korzyści w bardzo ogólnej, dalekiej perspektywie. Ale korzyść zbiorowa przychodzi prawie natychmiast – czysta woda, czysta gleba, porządek, nowe miejsca pracy i świadomość, że robi się coś dla dobra wspólnoty” (s.120).\nA przecież sama Tokarczuk nieskuteczności wykładu przeciwstawia potęgę opowieści, gdy pisze, że „tylko fikcja literacka jest w stanie opowiedzieć taki stan subiektywności człowieka (a zarazem jego pełni), tylko fikcja z jej możliwościami zbudowania całej osoby ma przewagę nad argumentami rozumu (a więc nad tradycyjną formą intelektualnego wykładu)” (s.40). Nie powinno więc dziwić, że znacznie bardziej przekonujące okazują się te części zbioru, w których autorka sięga po mniej ideologiczne formy wyrazu. Przykład mogą stanowić „Pliki podróżne” – zestaw ponad trzydziestu krótkich obserwacji, anegdot, opisów czy złotych myśli, niemal jak z Oscara Wilde’a („Nic lepiej nie określa przynależności do wyższej klasy niż robienie rzeczy bezużytecznych”, s.108). O traktowaniu zwierząt w Polsce więcej od sztywnych napomnień mówi historyjka o obcokrajowcu rozczarowanym tym, że znaki „PIESI” nie ostrzegają przed potrąceniem psów („– Jak to? – oburza się. – Przecież jest ptak-ptaki, plik-pliki, prawda?”, s.96), a o równości ludzi mocniej przekonuje przywołanie plastikowego żołnierzyka, którego woda obmyła z umundurowania, więc „nie wiadomo, do jakiej armii należał i jaki los był jego udziałem” (s.109).\nTokarczuk – i deklaracjami, i (chyba trochę niechcący) wydanymi w omawianym zbiorze tekstami – udowadnia wyższość opowiadania nad pouczaniem. Są wprawdzie w „Momencie niedźwiedzia” także wywody bardzo udane – ale to akurat nie te dotyczące ideologii, praw zwierząt czy dyskryminacji płciowej.\nPoważnie o pisaniu, niepoważnie o narodzie\nJeden z najbardziej godnych uwagi esejów w zbiorze to „Pstrąg w migdałach” – tekst o przenikaniu się fikcji i rzeczywistości, zainspirowany przyjęciem przez mieszkańców miasteczka Bardo elementów z opowiadania Tokarczuk „Bardo. Szopka”. Pisarka zauważa: „Miałam dziwne, nierealne poczucie, że znalazłam się oto we własnym tekście i że stałam się figurką, jedną z tych wielu, które tak skrzętnie opisywałam. Albo nie, odwrotnie – jakby to treść opowiadania przerwała kruche ramy realnego i zalała naszą rzeczywistość” (s.128). To z kolei prowadzi do stworzenia intrygującej koncepcji miejsc „słabo opowiedzianych”, takich, w których „nie można pisać ot, tak sobie. Każda niewinna opowiastka, każda skromna historyjka zostanie natychmiast przechwycona i jak szczepka rzadkiej rośliny – włożona do wody, żeby wypuścić korzenie. Są to rzadkie miejsca, gdzie mieszkańcy-czytelnicy traktują literaturę śmiertelnie poważnie. To nie jest już zabawa słowami, żaden »izm«, żadna »cja«. W takich miejscach literatura wciąż pełni funkcję, o której Centrala już zapomniała: łączy ludzi w uzgadnianiu jakiejś rzeczywistości” (s.131).\nDo wywodów Tokarczuk o literaturze zdaje się przenikać moc samej literatury – co znacznie trudniej dostrzec w wywodach „zaangażowanych” pozaliteracko. Autorka potrafi fascynująco opowiadać także o polszczyźnie (która wydaje jej się stworzona „chyba raczej dla intuicji niż dla logosu, bardziej dla poezji niż naukowej rozprawy”, s.169). W tekście „Palec, który wskazuje na księżyc” znaleźć można na przykład deklarację niecodziennego podejścia do zapożyczeń: „Podoba mi się ta otwartość polszczyzny na obce słowa. Ta cecha sprawia, że naszemu językowi nie grozi żadne niebezpieczeństwo. W jej szalonym wirze najbardziej egzotycznie brzmiące wyrazy zostają poddane potężnym młynom polskiej gramatyki. Doczepa się do nich swojskie końcówki i magluje je odmianą przez przypadki. To język, który zasysa wiele ze świata wokół, język wiecznie głodny” (s.164).\nTrafnie pisze Tokarczuk nie tylko o języku polskim, ale i o Polakach, sięgając tym razem – dość zaskakująco, trochę wbrew stereotypowemu postrzeganiu jej prozy – po poczucie humoru. „Mały stronniczy przewodnik po Polsce dla Niemców z racji wstąpienia do Unii Europejskiej” to jeden z najlepszych (może nawet najlepszy) teksów w tomie. By udowodnić, że są w „Momencie niedźwiedzia” słodko-gorzkie momenty, które trafiają w sedno bez sięgania po patos, wystarczy przytoczyć spostrzeżenia kulinarne: „Dania uważane za typowo polskie to barszcz ukraiński, ruskie pierogi i karp po żydowsku” (s.141) i ustrojowe: „Stan Ustabilizowanego Kryzysu. Naturalny stan społeczno-polityczny, do którego Polacy przywykli od pokoleń i z którym świetnie sobie radzą. Istnieje obawa, że jakakolwiek normalizacja warunków może doprowadzić do niepokojów społecznych” (s.141). A dla kontrastu i pokazania, co się dzieje, gdy Tokarczuk krytykuje przywary narodowe bez takiego humorystycznego dystansu, zacytować można fragment eseju „Znowu zaczynamy przypominać plemię”: „Mit, który w krwiożerczy i bezwzględny sposób każe ruszyć kolejnym pokoleniom do beznadziejnej walki i który celebrując pozycję ofiary, zaraża smakiem przegranej, zanim jeszcze zacznie się walka czy gra” (s.178).\n„Krytyka” jest „Polityczna”\nJak większość zbiorówek, tak i nową książkę Tokarczuk cechuje duże rozbicie tematyczne. Nie ono stanowi jednak problem. Wadą „Momentu niedźwiedzia” okazuje się raczej jakościowe, a nie tematyczne zróżnicowanie tekstów. W jednym tomie zgromadzono przekrój od przeciętnej recenzji „Matriksa” („Świat jest pułapką”) i mało oryginalnego omówienia „Uwikłanych w płeć” Butler („Jak powstaje płeć”), poprzez nie do końca przekonujące „Maski zwierząt” i wydający się zaledwie szkicem do powieści „Dom dzienny, dom nocny” esej „Dwanaście obrazków z Wałbrzycha, Nowej Rudy i okolic. 1996”, aż po bardzo dobre „Pliki podróżne”, świetnego „Pstrąga w migdałach” i rewelacyjny „Mały stronniczy przewodnik…”. Wydaje się, że przy tym doborze tekstów eseje o literaturze i o języku, zabawne spostrzeżenia o Polakach oraz interesujące obrazki z podróży grają drugi plan wobec mniej udanych, ale za to wyeksponowanych utopii i postulatów ekologicznych czy społecznych.\nTaki układ tomu jest w pewnym sensie zrozumiały. Wszak Tokarczuk mocnym uderzeniem (książka to jednak coś innego niż rozrzucone po różnych tytułach i rocznikach czasopism artykuły) i uznanym nazwiskiem wprowadza do literackiego mainstreamu zagadnienia, które są w nim bardzo słabo reprezentowane – jak choćby obrona praw zwierząt. Gdyby jednak kilka tekstów wyciąć i położyć nacisk na eseje naprawdę inspirujące, chociaż może nie tak polityczne, to „Moment niedźwiedzia” miałby szansę stać się w większym stopniu książką, jak stwierdza na stronie wydawnictwa Joanna Bator, „o budowaniu własnego miejsca w świecie i języku”. A gdyby ideologię sączyć subtelniej, za to bardziej przekonująco, to efekt mógłby być porażający i (co w kontekście tej książki i tego wydawnictwa wydaje się szczególnie ważne) zmieniający rzeczywistość.\nOczywiście, wymienione zarzuty zbijać można argumentem, że do zrozumienia i docenienia niektórych zawartych w „Momencie niedźwiedzia” tekstów konieczne jest zrozumienie i docenienie spraw, o które pisarka walczy esejami. Znaczyłoby to jednak, że „Moment niedźwiedzia” może się okazać dla tych spraw niedźwiedzią przysługą. Jeżeli do zaakceptowania proponowanych w książce rozwiązań niezbędna byłaby wcześniejsza aprobata dla nich, to uzasadnione wydają się obawy, że wywody Tokarczuk przekonają jedynie tych już przekonanych, a nieprzekonanych raczej znudzą lub nawet wydadzą się im – tak, jak słuchaczom bohaterki Coetzeego – „nawiedzone”. Na szczęście i tym nieprzekonanym zostanie parę dobrych esejów, które dzięki wydaniu książkowemu wydobyte zostały z prasowego archiwum. Najnowsza publikacja Tokarczuk to bowiem lektura, po której fragmenty naprawdę warto sięgnąć. Tylko czy to nie odrobinę za mało?\nOlga Tokarczuk: „Moment niedźwiedzia”. Wydawnictwo Krytyki Politycznej. Warszawa 2012.


HALOGENY- jak podłączyć...PILNE\nMam pytanie dotyczące podłączenia halogenów w Swifcie GTI z 95 roku.\nW zderzaku są halogenki, w aucie mam włącznik, ale halogenki mają tylko zwisające wtyczki a nie widzę żadnych kabli doprowadzonych.\nSkąd je wyprowadzić lub gdzie ich szukać żeby ewentualnie dosztukować bo jestem przekonany że pewnie przy wymianie zderzaka poprzedni właściciel po prostu je uciął lub ich nie było a kupił zderzak z halogenami...\npomocy potrzebuję pilnie bo jutro mam wieczorny oes\nwiązka od halogenów idzie w tych rejonach co i zwykłe swiatla. Wyjmij , lampy przednie i wszystko zobaczysz na pewno , bo tylko tak mogły być ucięte , choć są chyba nawet odlączane w jednym miejscu.\nale na co wyjmować - wtyczki ma przy wiązce reflektora, jak pogmera ręką to je poczuje i wyciągnie kawałek\nale na co wyjmować\nwtyczki ma przy wiązce reflektora, jak pogmera ręką to je poczuje i wyciągnie\nPotwierdzam - w okolicy świateł głównych są kostki do podłączenia halogenów.\nTo w Swifcie lubię, że chociaż w golasach nie było wyposażenia to instalacja do "bajerów" jest w nich seryjna, wystarczy tylko wygrzebać kostki\nI tak są kostki do: elektryki szyb i lusterek, halogenów, nawet zegary bez obrotka można zamienić na te z obrotkiem plug&play\ndotyczące podłączenia halogenów w Swifcie GTI z 95 roku.\nAle o jakie "halogeny" Ci chodzi? Dalekosiężne czy przeciwmgłowe?\nJeżeli o przeciwmgłowe to W tym wątku koledzy chyba już wszystko napisali\npilnie bo jutro mam wieczorny oes\nA jeżeli faktycznie chodzi o światła przeciwmgłowe, to do czego Ci one na OES'ie\nDzięki za pomoc - poszukam - jak się jedzie w kompletnej ciemności to takie lampy się przydają - dzisiaj to ma być test czy nie będę potrzebował większej wiazki światła\npozdrawiam i dam znać czy się udało\nSeryjne halogeny praktycznie nic nie dają\nI dalej to samo Co to są "halogeny"? Światła z żarówką halogenową? Czy o światłach mijania z żarówką halogenową ktoś mówi "halogeny" ? Wyrażajcie się Panowie precyzyjnie\nCo to są "halogeny"? Światła z żarówką halogenową? Czy o światłach mijania\nz żarówką halogenową ktoś mówi "halogeny" ? Wyrażajcie się Panowie precyzyjnie\nMarku, ale do dalekosiężnych też chyba można się wpiąć w tą wiązkę ... ?? Popraw mnie jeśli się mylę\nKonradSwift ma rację - seryjne światła przeciwmgielne (halogeny) jak sam nazwa mówi sa na mgłe, jeżeli chcesz oświetlić drogę na nocnego Kajtka to musisz zamontowac halogeny dalekosiężne na masce (elektrownię) lub na zderzaku tak jak jest to u mnie rozwiązane Link\nMarku, ale do\ndalekosiężnych też chyba można się wpiąć w tą wiązkę ... ?? Popraw mnie jeśli się\nNie mylisz się. Ale są to światła dalekosiężne a nie "halogeny". "Halogeny" są obecnie prawie w każdym samochodzie. Drogowe/mijania/przeciwmgłowe. Tak że powtarzam prośbę: bądźmy precyzyjni! Jeżeli piszemy o światłach, to piszmy o jakie chodzi a nie jakie żarówki są w nich zamontowane