Zinkhaus Alpl - Noclegi.pl\nNoclegi Alpl >\nDom gościnny Alpl >\nAlpl 16., 8671 Alpl (Austria)\nRezerwując tutaj otrzymasz bezpłatne udogodnienia w ilości: 7 szczegóły » Bezpłatne wifi, drink powitalny (napoje bezalkoholowe, woda mineralna, ...), bezpłatne drewno (do grillowania, gotowania na świeżym powietrzu), herbata, kawa, zapewnione kapcie , bezpłatne materiały reklamowe o atrakcjach turystycznych w okolicy.\nPokoje, usługi Zinkhaus Alpl oferuje trzy ładne pokoje dla tych, którzy szukają miejsca na pobyt w Alpl. Dom gościnny jest przyjazny dla dzieci. Pobyt w naszym obiekcie jest przyjemnością dla całej rodziny. Zinkhaus Alpl przyjmuje małe zwierzęta na pobyt za dodatkową opłatą. Możesz zatem zabrać swojego czteronożnego przyjaciela ze sobą. Na miejscu dostępny jest parking. Jeśli przyjedziesz samochodem, możesz go na nim zostawić bez dodatkowych kosztów. Możesz również zabrać swojego laptopa na wakacje, ponieważ jest dostępne bezprzewodowe połączenie z Internetem (WiFi) dostępne w domu gościnnym. Aby dowiedzieć się więcej nt. dokładnego zakresu usług Zinkhaus Alpl (zawierają również te wymagające dopłaty) i dokładne wyposażenie pokoi w informatorze poniżej, oraz w informatorze konkretnego pokoju.\nPłatność Możesz wybrać jedną z następujących metod aby zapłacić za Twój pokój: przelew i gotówka. Zinkhaus Alpl wymaga 40% w formie zaliczki aby zagwarantować rezerwację.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza pora zameldowania to 15:00, najpóźniejszy czas wymeldowania to 10:00. Personel hotelu potrafi rozmawiać po węgiersku, angielsku i niemiecku.\nZinkhaus Alpl - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nObiekt Zinkhaus Alpl otrzymał ocenę 9.5 na 10, na podstawie opinii 11 gości.\nObiekt Zinkhaus Alpl jest bardzo wysoko oceniany, goście Noclegi.pl wystawili obiektowi ocenę 9.3/10.\nPole golfowe (w odległości 6 km), Basen (w odległości 6 km), Narciarstwo (w odległości 6 km), Lot balonem (w odległości 50 km), Bobsleje (w odległości 30 km), Turystyczne możliwości (w odległości 100 m), Jazda konna (w odległości 2 km)\nKrzesło do karmienia dziecka, Stołek dziecięcy, Przenośne łóżeczko\n« Więcej obiektu w Alpl\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Zinkhaus Alpl


Wielcy – Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Pelplińskiej\nKs. inf. Jerzy Buxakowski urodził się w 1926 r. w Fordonie. W czasie wojny działał w Szarych Szeregach. Przyjął święcenia kapłańskie w Pelplinie 2 października 1949 r. Na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie studiował sakramentologię i doktoryzował się. Pracował jako wikariusz w parafii w Brodnicy n/Drwęcą, co lubił często wspominać.\nNa KUL-u habilitował się w 1984 r. Od 1956 r. pracował w Pelplinie. Najpierw w Niższym Seminarium Duchownym, następnie w Collegium Marianum i równocześnie był profesorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Przez 16 lat pełnił funkcję rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Był autorem licznych książek z zakresu teologii dogmatycznej, materiałów dla duszpasterstwa rodzin. Współpracował z kard. Karolem Wojtyłą, kard. Stefanem Wyszyńskim i bł. ks. Jerzym Popiełuszką.\nBył jednym z prekursorów od 1964 r. krajowego duszpasterstwa służby zdrowia. W latach 1964-1976 był ogólnopolskim duszpasterzem lekarzy. Ogromnie zaangażowany w duszpasterstwo rodzin w Polsce, przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza Komisji Episkopatu ds. Rodzin. Dla nas, obrońców życia, był jak ojciec i wielki przyjaciel. Kiedy w latach 90. walczyliśmy o prawną ochronę dziecka poczętego, był bardzo częstym gościem komisji sejmowych jako sekretarz Komisji Episkopatu Polski ds. Rodziny. Mówił nam wtedy, jak to dobrze, że jesteście, bo gdy zaczynałem moją walkę o życie, byłem sam. Był pierwszym przewodniczącym Komisji Episkopatu ds. Służby Zdrowia i sekretarzem Komisji ds. Spraw Rodziny. Współpracując z kard. Wyszyńskim przygotowywał najważniejsze dokumenty dotyczące rodzin, również do komisji II Soboru Watykańskiego. Przygotował na prośbę kard. Wyszyńskiego dokument nt. aborcji. W profetyczny sposób już wówczas przewidział, że nastąpi liberalizacja poglądów i relatywizm u osób, które zabiły swoje dziecko, jeśli będą sobie wmawiały, że nic się nie stało. I ten relatywizm będzie niszczył kulturę i wiarę.\nBył wielkim naukowcem i teologiem dogmatycznym. Dogmatyka dziś kojarzy się z ograniczeniami, a Ksiądz Profesor oddychał dogmatami, był to jego żywioł. Każdą sytuację, dyskusję, spór polityczny, potrafił wywieść z zagadnień teologii i użyć argumentów antropologicznych, które miały służyć człowiekowi. Gdy się spotykaliśmy, słuchaliśmy go z fascynacją. Był wychowawcą młodych do samego końca życia, był czynny jako naukowiec. Wspierał obrońców życia nie tylko moralnie, ale też finansował nasze programy, co nas wzruszało, bo nie był zamożnym człowiekiem.\nWspółpracował z kard. Karolem Wojtyła, kard. Stefanem Wyszyńskim, ks. Jerzym Popiełuszką. Wygłaszał liczne odczyty za granicą, między innymi we Włoszech, Niemczech, Jugosławii, Portugalii, Hiszpanii i USA. Był członkiem wielu stowarzyszeń teologicznych w Polsce i za granicą. W latach 1982-1992 był przewodniczącym Konferencji Rektorów Wyższych Seminariów Duchownych w Polsce.\nNapisał kilka podręczników z zakresu teologii dogmatycznej. Do niedawna pełnił liczne i ważne funkcje w diecezji pelplińskiej, szczególnie w ramach formacji kapłańskiej, rady biskupiej, rady kapłańskiej. Był przewodniczącym Rady Programowej Radia Głos.\nKiedy w 2009 r. obchodził 60-lecie święceń prezbiteratu biskup pelpliński Jan Bernard Szlaga powiedział, że ks. Buxakowski jest „diamentowym zwycięzcą swojego czasu, niepokonany i obdarzony szczególnym darem łaski”. Z tej okazji w liście gratulacyjnym kard. Henryk Gulbinowicz napisał o jubilacie: „Dziesiątki lat niestrudzonej pracy, naznaczone odpowiedzialnością w głoszeniu prawdy, budzeniu sumień, kształtowaniu patriotycznych postaw wśród młodzieży, a także wszczepianie dobrych obyczajów są pięknymi kartami złożonymi na ołtarzu polskiej nauki teologicznej, cechuje ks. Buxakowskiego”. Współpracę ks. inf. Buxakowskiego z św. Janem Pawłem II potwierdził wówczas w specjalnym słowie kard. Stanisław Dziwisz.\nKs. Jerzy Buxakowski, wieloletni profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, jeden z najbardziej zasłużonych kapłanów diecezji pelplińskiej, podczas II wojny światowej żołnierz „Szarych Szeregów”, ps. „Cis”, zmarł 27 listopada w Pelplinie.\nRomuald Frydrychowicz urodził się 7 lutego 1850 r. w Tucholi w rodzinie Franciszka i Marii z Malinowskich. Jego ojciec był tłumaczem w sądzie powiatowym. W okresie Wiosny Ludów ten skromny urzędnik zakładał Ligę Polską w Tucholi i walczył o równouprawnienie w sądownictwie języka polskiego z niemieckim. Później był radnym i przewodniczącym rady miejskiej. Zainicjował utworzenie Banku Ludowego. Andrzej Bukowski, znawca historii Kaszub, podkreśla jego niezmordowaną walkę o prawa narodowe i dobro Polaków w powiecie tucholskim. Romuald urodził się w dniu swojego świętego patrona – założyciela zakonu kamedułów. Nie został pustelnikiem tak jak on, ale przejął z jego ideałów niezwykle poważne traktowanie życia jako daru Bożego, którego nie wolno marnować na błahostki. Pisał w swoim pamiętniku: „Strata czasu do największych strat na tym świecie policzyć się może. Żywot nasz tak jest krótki, tak są drogie wszystkie minuty, a przecież tak żyjemy, jak gdyby się ten żywot nie miał nigdy zakończyć”.\nPo rodzicach odziedziczył żarliwą religijność i patriotyzm, od wuja, ks. Franciszka Ksawerego Malinowskiego (1808-1881), znanego językoznawcy, zaraził się pasją badawczą.\nPierwsze nauki zdobywał w szkole miejskiej w Tucholi. Później kształcił się w pelplińskim progimnazjum Collegium Marianum (1862-1863), jedynej w tamtym czasie pomorskiej szkole, w której rozbrzmiewała mowa polska. „Przy nauczaniu języka i literatury polskiej – pisze ks. Jan Walkusz – wykorzystywano najlepsze i najnowsze pomoce, lecz po wielokroć więcej od nich znaczyły zajęcia praktyczne w postaci wycieczek do miejsc związanych z przeszłością Polski […]. Do tego dochodziły liczne zachęty […] do czytania polskiej literatury pięknej, co w efekcie […] ukształtowało literackie powołanie Romualda Frydrychowicza”. Maturę, tak jak dwaj starsi bracia Michał (1841-1915) i Mikołaj (1846-1905), zdał w gimnazjum chojnickim, gdzie należał do tajnej organizacji filomackiej „Mickiewicz”. W 1871 r., idąc w ich ślady, wstąpił do Seminarium Duchownego.\nŚwięcenia kapłańskie, przyjęte 28 kwietnia 1878 r., poprzedził 4-letnimi studiami filozoficznymi i teologicznymi w Pelplinie, słuchaniem wykładów z filologii klasycznej we Wrocławiu i w Berlinie oraz z filozofii w Halle, gdzie uzyskał doktorat. We Wrocławiu wstąpił do Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. Właśnie wtedy zainteresował się folklorem i historią regionalną. W Berlinie zaprawiał się do późniejszej pracy historycznoliterackiej pod kierunkiem wybitnych profesorów, m.in. sławnego J. G. Droysena (1808-1884), znawcy historii starożytnej, twórcy terminu „hellenizm”.\n1 kwietnia 1880 r., jak miało się okazać – na 50 lat (sic!) – objął profesurę w Collegium Marianum, „zaszczepiając licznym uczniom zamiłowanie do lokalnej historii” – jak napisał jeden z jego wychowanków, ks. Paweł Czaplewski. Ks. Frydrychowicz trwał przez kolejne dekady na profesorskiej katedrze w sławnej szkole biskupiej, budząc dumę z polskiej przeszłości u kolejnych pokoleń uczniów. Z czasem „grycarze” (tak przezywali ich miejscowi) zaczęli przekręcać jego nazwisko. Kiedyś ks. Romuald usłyszał na szkolnym korytarzu: „Uwaga! Stary Fryc idzie”. Pogroził wtedy palcem, mówiąc: „To jest obraza księdza, grzech nie do odpuszczenia”. „Starym Frycem” nazywano powszechnie na Pomorzu władcę Prus Fryderyka II, który w 1772 r. odebrał tę dzielnicę Rzeczypospolitej, więc nic dziwnego, że zacny kapłan, patriota, takie przezwisko uznał za zniewagę. Nie poczytajmy jednak „grycarzom” tej winy, bo nie znali zapewne dorobku sędziwego profesora, którego w 1926 r. Tadeusz Glemma uznał za najlepszego znawcę historii Pelplina.\nKs. Frydrychowicz publikował po niemiecku i po polsku. Na Pomorzu, gdzie przenikały się kultury dwóch narodów, nikogo to nie dziwiło ani nie gorszyło, choć ks. Czaplewski pisanie swego nauczyciela w „języku urzędowym” tłumaczy chęcią uniknięcia represji dla siebie i szkoły. Pierwszą większą pracę, wydaną w Berlinie w 1879 r., ks. Romuald poświęcił dziejom swej rodzinnej Tucholi. Następne publikacje dotyczyły przeszłości diecezji chełmińskiej. Pisał więc o „Tumulcie toruńskim” z 1724 r., o pobycie na Pomorzu, o sufraganach chełmińskich. Wydał „Przewodnik ilustrowany po Pelplinie i jego kościołach” oraz historię Collegium Marianum. Ks. Tadeusz Glemma w rozprawie o historiografii diecezji chełmińskiej za największą zasługę swego mistrza uznał dokładne zbadanie i opracowanie źródłowe historii opactwa pelplińskiego i zabytków Pelplina. Podkreślał jego „sumienność i dokładność w wyzyskiwaniu wszelkich źródeł” oraz umiejętność składania z drobnych na pozór szczegółów „mozaikowych obrazów przeszłości”. Ciekawą publikacją z pogranicza historii i literatury są „Podania ludowe na Pomorzu z czasów wojen napoleońskich” zebrane z udziałem jego uczniów. Ks. Frydrychowicz pokazuje swój literacki pazur także w pracy „Dzwony kościelne diecezji chełmińskiej”: „Dzwony są dla nas drogą pamiątką dziejów naszych, bo ich dźwięk zwoływał całe pokolenia praojców naszych do służby Bożej, one przeżyły razem z nami smutne losy naszej ojczyzny i zwiastowały nam po długiej niewoli jej oswobodzenie”. Tak się wtedy pisało rozprawy historyczne, angażując, jak widać, oprócz wiedzy również i serce. Z innych jego prac cenione są artykuły o nazwach miejscowych publikowane w „Pielgrzymie” oraz hasła o 600 miejscowościach Prus Królewskich zamieszczane w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego”. Ks. Henryk Mross ceni go za wzbogacenie opisów informacjami dotyczącymi przeszłości pomorskich rodów. Wysoką pozycję naukową ks. Frydrychowicza potwierdza znalezienie się w gronie autorów pomnikowego dzieła „Diecezja chełmińska. Zarys historyczno-statystyczny” z 1928 r.\nW dowód uznania dla zasług pisarskich i nauczycielskich 6 grudnia 1922 r. został odznaczony Orderem Polonia Restituta. W 1928 r. z okazji złotego jubileuszu kapłańskiego został uhonorowany przez papieża Piusa XI godnością szambelana honorowego. Zmarł w Pelplinie w drugim r. emerytury, 29 maja 1932 r.\nKs. Romualda Frydrychowicza nazywa się za ks. Glemmą „historykiem Pelplina”, bo dziejom Pelplina, tego unikalnego zjawiska w kulturze i duchowości diecezji chełmińskiej, poświęcił większość swoich badań. Przez pół wieku służył uczniom jako profesor pelplińskiego Collegium Marianum. Był jednym z tych, którzy położyli podwaliny pod sławę „Aten Północy”.\nKs. Leon Heyke urodził się 10 października 1885 r. w Cierzni k. Kielna (pow. wejherowski). Do szkoły powszechnej uczęszczał w Bieszkowicach, a do gimnazjum w Wejherowie. Po zdaniu matury w 1906 r. Heyke udaje się na studia teologiczne do Pelplina, gdzie m. in. należał do Koła Kaszubologów.\n13 marca 1910 otrzymuje święcenia kapłańskie i zostaje wikariuszem w Lignowach, a następnie pracuje w parafii św. Józefa. Kontynuuje studia teologiczne, dlatego też udaje się z Gdańska do Fryburga i Wrocławia. Okres studiów we Wrocławiu odegrał istotną rolę w życiu Leona Heykego, gdyż tutaj dyskutował nad programem ruchu Młodokaszubskiego, nad sposobami przekształcenia życia kulturalnego na Kaszubach. Tu także spotkał Majkowskiego i Karnowskiego, którzy okazali się jego przyjaciółmi. W 1913 r. uzyskuje doktorat na podstawie rozprawy pt. „Teologia moralna siedmiu apokaliptycznych listów powszechnych”. W trakcie pobytu we Wrocławiu powstaje też niemal cały cykl wierszy pt. „Pieśnie północy”, które w latach 1911-1912 ukazywały się na łamach „Gryfa”. Następnie ks. Heyke pracuje jako wikary w Lubawie i Chojnicach.\nPodczas pierwszej wojny światowej ks. Leon zostaje powołany do wojska pruskiego, gdzie pełni funkcję sanitariusza i kapelana w szpitalu wojkowym w Chełmnie nad Wisłą. Po wojnie powraca do pełnienia funkcji wikarego, tym razem w Chmielnie i Wygodzie. W latach 1920-1935 pracował jako prefekt w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Kościerzynie, a następnie jako katecheta w Państwowym Gimnazjum im. Józefa Wybickiego.\nObok licznych obowiązków prowadził redakcję „Druha” (dodatek do „Pomorzanina”), a w latach 1922-1923 sam go redagował, dlatego też na łamach tego pisma w 1992 r. ukazuje się jego utwór pt. „Swiantopołk Wielki, książe pomorski”. Kolejnym utworem ks. Heykego jest poemat pt. „Dobrogost i Miłosława”, który składał się z trzech części, a ukazywał się na łamach rozmaitych pomorskich czasopism w latach 1923-1933. Leon Heyke pisał też dla potrzeb teatru takie utwory jak: „August Szloga” (1935 r.) oraz „Katilina” (1937 r.), które wystawione zostały na kaszubskich scenach.\nNiektóre jego utwory nigdy nie ujrzały światła dziennego, gdyż w kilka dni po wybuchu II wojny światowej w 1939 r., ukrywając się przed Niemcami, ks. Leon Heyke udał się na południe. Jednak koło Starogardu Gdańskiego został zatrzymany, a potem zamknięty w więzieniu. Po długich katorgach dnia 16 października 1939 r. wraz z grupą 30 księży został wywieziony do Lasu Szpęgawskiego i tam rozstrzelany.\nAntoni Liedtke (ur. 20 września 1904 w Chwaszczynie koło Gdyni, zm. 26 lipca 1994 w Pelplinie) – polski duchowny katolicki, infułat rzeczywisty diecezji chełmińskiej, historyk Kościoła i sztuki sakralnej, profesor i rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, kanonik kapituły katedralnej chełmińskiej. Pochodził z wielodzietnej rodziny mistrza budowlanego Józefa i Elżbiety z Freibergów (był dziewiątym dzieckiem). Maturę uzyskał w czerwcu 1925 w Wejherowie, po czym podjął studia z architektury w Wyższej Szkole Technicznej w Gdańsku. Wkrótce przeniósł się na teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie (1925-1927); naukę kontynuował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie zgłębiał historię Kościoła, archeologię chrześcijańską i historię sztuki.\nOdbył w tym okresie praktykę w Archiwum Głównym Akt Dawnych. 16 marca 1929 otrzymał w Pelplinie święcenia kapłańskie, w lutym 1931 obronił pracę doktorską o tytule „Walka księcia Jana Opolskiego „Kropidły” z Krzyżakami w obronie majątkowych praw diecezji włocławskiej”.\nOd czerwca do października 1931 pracował jako wikariusz w parafii w Pieniążkowie, następnie był kapelanem bpa Stanisława Okoniewskiego, a od grudnia 1931 wykładowcą seminarium pelplińskiego. Prowadził w nim zajęcia z historii Kościoła, patrologii, historii sztuki i savoir-vivre’u. Z nominacji ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego brał udział w pracach Okręgowej Komisji Konserwatorskiej w województwach pomorskim i poznańskim. W 1935 objął stanowisko dyrektora biblioteki seminaryjnej, które zachował (jedynie z przerwą wojenną) do 1981. Kierował także Archiwum Diecezji Chełmińskiej (1936-1962), a od 1936 był diecezjalnym konserwatorem sztuki. W obliczu zagrożenia wojennego w 1939 zabezpieczał zbiory biblioteczne, archiwalne i muzealne diecezji chełmińskiej. We wrześniu 1939 opuścił Polskę, przebywał w Rumunii, następnie w Rzymie, skąd z bpem Okoniewskim udał się do Hiszpanii. Pracował m.in. w Rondzie (Andaluzja), a od listopada 1941 w Poselstwie RP w Madrycie, gdzie sprawował opiekę duszpasterską nad polskimi żołnierzami. Od 1944 pełnił funkcję delegata Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej w Madrycie oraz delegata Polskiego Czerwonego Krzyża na Hiszpanię. Od czerwca 1945 był kapelanem w Centrum Wyszkolenia Służby Zdrowia I Korpusu Polskiego w Wielkiej Brytanii (w randze kapitana).\nW lipcu 1946 powrócił do Polski i pracy w pelplińskim seminarium. Do 1949 był wicerektorem seminarium, w latach 1961-1970 rektorem. W październiku 1947 został kanonikiem kapituły katedralnej chełmińskiej, od 1952 przez czterdzieści lat przewodniczył Diecezjalnej Komisji Sztuki Kościelnej. Otrzymał również honorowe tytuły papieskie – prałata domowego od Piusa XII (29 czerwca 1958) i protonotariusza apostolskiego od Jana XXIII (27 listopada 1962). Poza wykładami w Pelplinie w latach 1964-1968 prowadził zajęcia z archeologii chrześcijańskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.\nOgłosił przeszło 180 prac, dotyczących dziejów Kościoła na Pomorzu Wschodnim (szczególnie diecezji chełmińskiej) oraz historii sztuki. Z publikacji Liedtkego można wymienić m.in. „Początki chrześcijaństwa na Pomorzu” (1935), „Początkowe dzieje seminarium chełmińskiego” (1960), „Tradycje naukowe Pelplina” (1969), „Zarys dziejów diecezji chełmińskiej do 1945 r.” (1971), ceniony podręcznik „Historia sztuki kościelnej w zarysie” (1961), „Saga pelplińskiej Biblii Gutenberga” (1981). Na bazie własnych doświadczeń z okresu wojny napisał „Wojenne losy biskupa chełmińskiego S. W. Okoniewskiego 1939-1944” (1983) oraz „Prawda o polskich żołnierzach internowanych w Miranda de Ebro” (1978). Należał do wielu towarzystw naukowych, m.in. Towarzystwa Naukowego w Toruniu (od 1931), Polskiego Towarzystwa Historycznego, Polskiego Towarzystwa Teologicznego, Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Towarzystwa Bibliofilów w Toruniu. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1939) i złotą odznaką „Za Opiekę nad Zabytkami” (1974), a 16 października 1989 Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie nadała mu tytuł doktora honoris causa.\nFranz Franciszek, syn nauczyciela Michała Mantheya i Leokadii z Tadajewskich, urodził się 19 kwietnia 1904 r. w Zaborowie k. Górzna położonym na styku Mazowsza, ziemi lubawskiej i michałowskiej. Nieopodal kordon graniczny rozdzielał niemieckie cesarstwo i rosyjskie imperium. Niewidzialna granica dzieliła także dom rodzinny chłopca. „Ojciec Franza był nie tyle niemieckim „szkólnym”, co germanizatorem, matka zaś gorliwą Polką” – pisze Józef Borzyszkowski, biograf ks. Mantheya. Ta dwoistość położy się cieniem na jego całe życie, a ks. Janusz Pasierb określi los ks. Franciszka Mantheya jako „tragicznie uwarunkowany”.\nTakże swoją edukację odbywał na pograniczu epok. Na rok przed I wojną światową zaczynał naukę w Strasburgu w Prusach Zachodnich, gdy Niemcy stały u szczytu potęgi, a Polska była tylko pojęciem historycznym. Egzamin dojrzałości zdał już w polskiej Brodnicy rok po powrocie Pomorza do Polski wskrzeszonej po klęsce cesarstwa Hohenzollernów.\nW 1921 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Rektorem był wtedy wybitny kapłan i wychowawca Konstantyn Dominik, a wykładowcami takie znakomitości, jak filozof ks. Franciszek Sawicki oraz ks. Kazimierz Bieszk, prekursor odnowy liturgicznej [ich sylwetki w „Głosie z Torunia”, odpowiednio: nr 9, 11, 23 i 24/2007]. Do końca życia pozostał pod wrażeniem niezwykłej osobowości ks. Bieszka. Od ks. Sawickiego przejął zainteresowanie filozofią, którą od 1924 r. zgłębiał na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem prof. Kazimierza Twardowskiego. W czerwcu 1927 r., po obronie napisanej po niemiecku pracy dotyczącej systemu filozoficznego św. Tomasza z Akwinu, uzyskał doktorat. 1 stycznia 1928 r. przyjął święcenia kapłańskie, po których wyjechał do Rumiana k. Lubawy. Po ośmiu miesiącach wrócił do Pelplina, aby uczyć w Collegium Marianum. W latach 1932-1936 był tam ojcem duchownym i prefektem. W 1931 r. został także profesorem w Seminarium Duchownym, a po pięciu latach zajął się wyłącznie pracą na uczelni. Wykładał logikę, teorię poznania, historię religii oraz uczył greki, łaciny i języka niemieckiego. Pisywał też do pomorskiej prasy. W 1931 i 1932 r. opublikował krytyczne artykuły o ideologii narodowego socjalizmu. Wystąpił także z odczytem na ten temat dla Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Stosunek narodowych socjalistów do religii przedstawił tu mylnie jako obojętny; przecież apostolska służba Kościoła stała w oczywistej sprzeczności wobec doktryny faszystowskiej. Czy mógł jednak przewidzieć na rok przed dojściem Hitlera do władzy okupację, która miała przynieść golgotę polskim księżom?\nZ ks. Sawickim łączyła go także sytuacja, którą ks. Pasierb określił jako „tragiczne rozdarcie dziedzictwa duchowego”: w skomplikowanych warunkach historycznych Pomorza, kiedy w niejednym domu przenikały się dwie kultury – niemiecka i polska. We wrześniu 1939 r. w „Pomorskich Atenach” znowu usłyszano mowę, której używało się w domu Sawickich i Mantheyów, ale nie był to język „narodu poetów i filozofów”, ale esesmanów i policjantów. „To musiał być dla człowieka zrośniętego z kulturą niemiecką cios straszliwy. To był inny naród, inny kraj” – stwierdza ks. Pasierb. Nad seminarium załopotała flaga z połamanym krzyżem. Zakwaterowano tam wojsko, gestapo, organizacje partyjne i urząd pracy. Część II piętra zamieniono w więzienie polityczne. „Obrabowano mieszkania profesorów i pokoje kleryków, zniszczono większość ich książek i zapisków, w części spalono i wywieziono bibliotekę wielką – pisał po wojnie ks. Manthey (zniszczono też nakład podręcznika logiki, który oddał do druku tuż przed wojną – przyp. W.W.) – rozwalono pomnik teologów przed gmachem seminaryjnym. Co jednak znacznie gorsze: zaczęły się po całej diecezji prześladowania i mordowanie księży rozciągające się także na kleryków”. Szczególne okoliczności sprawiły, że i on, i ks. Sawicki, nie podzielili losu osiemnastu księży profesorów i innych kapłanów pelplińskich zamęczonych w najczarniejszym dniu diecezji, 20 października 1939 r.\nTo było wielkie wydarzenie. Rzeczywiście – jego przyjazd do Pelplina był zawsze wydarzeniem. Z utęsknieniem alumni pelplińskiego seminarium wyczekiwali na niego, na swojego profesora. Rzeczywiście, spotkanie z ks. Januszem Stanisławem Pasierbem było prawdziwym szczęściem. Spotkać człowieka, którego Bóg obdarzył tyloma talentami (a według ewangelicznej skali miał ich pięć, więc najwięcej). I po matce polonistce, i po ojcu łacinniku. I dlatego, że umiał czas wykorzystać. Czas i pióro. Nie wiemy, czy zdążył podziękować. Według wielu zmarł przedwcześnie…\nKs. Janusz Stanisław Pasierb urodził się 7 stycznia 1929 r. w Lubawie na Pomorzu. Do wybuchu II wojny światowej przebywa w Tczewie i tam uczęszcza do szkoły podstawowej. W 1939 przenosi się wraz z rodzicami do podtarnowskiego Żabna, gdzie kończy szkołę podstawową. Tam też w rozpoczyna w 1945 r. naukę w Gimnazjum tarnowskim. W 1947 powraca do Tczewa i zdaje maturę. W tym samym r. wstępuje do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, gdzie w tym czasie debiutuje w Tygodniku Powszechnym, z którym był związany do końca życia. W 1952 r., 20 września, przyjmuje święcenia kapłańskie. Objął wikariat w Redzie (1953-1954).\nW 1955 r. studiuje zaocznie na Uniwersytecie Jagiellońskim (sztukę kościelną i polonistykę), kontynuuje naukę na wydziale ATK w Warszawie i w instytucie Historii Sztuki UW. Zyskuje tytuł magistra teologii. W 1957 r. obronił doktorat z teologii. Od 1958 do 1963 studiuje w Rzymie archeologię, historię kultury, patrologię. W 1960 zyskuje licencjat z archeologii, a w 1962 r. broni kolejnego doktoratu, tym razem z archeologii. W 1963 powraca do Polski i zostaje mianowany profesorem historii sztuki w WSD w Pelplinie, adiunktem na AKT w Warszawie i wicekonserwatorem diecezji chełmińskiej. W 1964 r. habilituje się na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1965 r. mianowany docentem i kierownikiem katedry Historii Sztuki Kościelnej na ATK. Mianowany profesorem homiletyki w WSD w Pelplinie; członek Komisji Episkopatu Polski ds. Sztuki Kościelnej; prodziekan (1966) Wydziału Teologicznego ATK; członek redakcyjny „Studiów Pelplińskich”. Od 1972 profesor nadzwyczajny ATK, w 1974 otrzymuje Złoty Krzyż Zasługi. Od 1979 r. jest członkiem komisji ds. Opieki Konserwatorskiej nad Obrazem Jasnogórskim, a w 1982 zostaje profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych. W tym samym r. otrzymuje tytuł Prałata Honorowego Jego Świątobliwości. W 1985 r. jest korespondentem Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, zaś w 1992 r. zostaje Członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP. Przewodniczący Rady Programowej Wydawnictwa Diecezjalnego w Pelplinie. Egzaminator diecezjalny.\nW 1993 r., 15 grudnia umiera w Warszawie i zostaje pochowany – zgodnie z ostatnia wolą – na cmentarzu w Pelplinie. Jego dorobek obejmuje ponad czterysta pozycji, w tym siedem tomów esejów i szesnaście zbiorów poetyckich. Był też autorem scenariuszy wielu wystaw, inspiratorem i jurorem konkursów, a także znanym w kraju i za granicą kaznodzieją i prelegentem. Ksiądz profesor należał do kilkudziesięciu gremiów. Nie wszystkie zostały zaznaczone i wyszczególnione. Ks. Janusz Pasierb posiadał niesamowite poczucie humoru i zyskiwał sobie tym sposobem grono młodych ludzi.\nUrodził się 13 lipca 1877 r. w Godziszewie (pow. tczewski) w rodzinie piekarza Augustyna i Berty z domu Teitz. W rodzinie byli zarówno Polacy, jak i Niemcy, co odegrało niemałą rolę w kształtowaniu się jego osobowości. Młode lata spędził u swego stryja, ks. Roberta Sawickiego, długoletniego proboszcza w Tczewie, który też finansował jego studia. Kształcił się w Gimnazjum Realnym w Tczewie, w progimnazjum biskupim Collegium Marianum w Pelplinie (1889-1902) oraz w Klasycznym Gimnazjum w Chełmnie, gdzie w 1896 r. złożył egzamin dojrzałości. Po studiach w Seminarium Duchownym w Pelplinie 1 kwietnia 1900 r. otrzymał święcenia kapłańskie.\nKrótko pracował w Gdańsku jako wikary przy kościele św. Brygidy oraz jako kapelan w Szpitalu Mariackim. Na dalsze studia udał się do Fryburga. Ukończył je doktoratem z teologii u Braiga 11 lipca 1902 r. na podstawie rozprawy „Koheleth und der moderne Pessimismus fur das Lebenselend”. Następnie wrócił do diecezji chełmińskiej i pracował w Chełmży.\n1 kwietnia 1903 r. objął stanowisko profesora w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Wykładał filozofię, historię filozofii (1903-1939), teologię dogmatyczną (1927-1930, 1945-1952) oraz fundamentalną (1925-1928, 1932-1939, 1945-1952). 23 kwietnia 1920 r. wszedł w skład Kapituły Katedralnej Chełmińskiej, a w 1927 r. został mianowany prałatem domowym Jego Świątobliwości. Od 1945 był dziekanem kapituły, zaś od 1948 prepozytem-infułatem.\nBył autorem bardzo płodnym. Poza kilkuset rozprawami, artykułami oraz recenzjami naukowymi, przeważnie z dziedziny szeroko rozumianej filozofii, wydał 26 książek w języku niemieckim i 12 po polsku, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników.\nW latach 1927-1937 był prezesem Wydziału Teologicznego Towarzystwa Naukowego w Toruniu (z siedzibą w Pelplinie). 22 maja 1952 r. otrzymał doktorat honoris causa KUL. Zaliczano go do wybitnych myślicieli chrześcijańskiej Europy. (… ) zapraszany był z wykładami do ośrodków uniwersyteckich, a jego odczyty ukazywały się w osobnych publikacjach.\nKs. Sawicki często bywał w Wolnym Mieście Gdańsku. Za wygłaszane tam odczyty o narodowym socjalizmie atakowany był przez prasę hitlerowską. Kiedy biskup gdański Edward O’Rourke zamierzał podać się do dymisji, Stolica Apostolska na jego następcę wyznaczyła ks. Sawickiego. Na początku 1938 r. nuncjusz F. Cortesi wezwał go do Warszawy i zaproponował mu objęcie diecezji gdańskiej, a 9 lutego 1938 r. powiadomił go oficjalnie o nominacji, zapowiadając szybkie nadesłanie bulli. Mimo obowiązku zachowania tajemnicy, wiadomość o nominacji ks. Sawickiego została ujawniona i ściągnęła na niego atak gdańskiej prasy hitlerowskiej. Senat Wolnego Miasta był stanowczo przeciwny temu wyborowi. Prezydent Senatu A. Greiser udał się do Rzymu, gdzie rozmawiał o ks. Sawickim z kardynałem E. Pacellim. Celem ostatecznego wyjaśnienia sytuacji z 20 kwietnia 1938 r. przybył do Gdańska noncjusz F. Cortesi. Po nieudanej misji wystosował pismo, w którym wyraził ubolewanie z powodu konieczności wycofania nominacji na biskupa gdańskiego ks. Sawickiego.\nPo zajęciu Polski przez Niemców ks. Sawicki wraz z innymi duchownymi z Pelplina otrzymał wezwanie do stawienia się w gmachu seminarium. 20 października 1939 r. aresztowany wraz z nimi nie podzielił jednak ich losu (zginęli tego samego dnia rozstrzelani na terenie koszar w Tczewie), zapewne dlatego, iż był w tym czasie potrzebny przybyłemu z Berlina majorowi SS do pomocy w przejęciu cennych pozycji książkowych z biblioteki seminaryjnej. Przez całą okupację (1939-1945) jako jedyny ksiądz pracował w pelplińskiej parafii. Wydatnie pomagał polskim rodzinom, wspierając je materialnie.\nPo wojnie został dziekanem (1945) i prepozytem-infułatem (1948) chełmińskiej kapituły katedralnej. Przez wiele lat był egzaminatorem, cenzorem wydawnictw religijnych, sędzią synodalnym i oficjałem Biskupiego Sądu Duchownego. Zmarł w Pelplinie 7 października 1952 r. i pochowany został na cmentarzu parafialnym.\nBernard Sychta przyszedł na świat 21 marca 1907 r. w Puzdrowie, w powiecie kartuskim jako syn zamożnego rolnika i zarazem współwłaściciela cegielni Jana i Anny z domu Karszny, pochodzącej z odległego o 12 km Potęgowa. Nazwisko Sychtów, pisane też często w księgach parafialnych w bliższej kaszubskiemu oryginałowi formie Zychta, pojawiło się w Puzdrowie wraz z dziadkiem Bernarda, Albrechtem, który przybył tam z Gdańska, kupił gospodarstwo i założył rodzinę.\nOd 1918 r. po skończeniu czteroletniej miejscowej szkoły powszechnej uczęszcza do gimnazjum miejskiego w Gdańsku, gdzie mieszka u krewnych ojca. W 1920 r. rodzice przenoszą go do gimnazjum polskiego do Wejherowa. Tam w związku ze słabą znajomością języka polskiego pierwszy rok musi powtarzać. Maturę zdaje w 1928 i zgodnie ze swym powołaniem dalszą edukację pobiera w seminarium duchownym w Pelplinie, gdzie w grudniu 1932 r zostaje wyświęcony na kapłana, a 1 stycznia 1933 r. obejmuje obowiązki wikariusza w Świeciu, gdzie m. in. powierzono mu funkcję kapelana w miejscowym szpitalu i Zakładzie Psychiatrycznym.\nPrzez cały okres II wojny światowej ukrywa się przed Niemcami poszukującymi go głównie za wydźwięk jego twórczości dramatycznej. Przez pierwsze dwa lata znajduje schronienie w mieszkaniu przedwojennego ordynatora kocborowskiego szpitala i swego przyjaciela, prof. Bilikiewicza, a po zajęciu jego mieszkania przez Niemców, w kociewskiej wiosce Osie. W ukryciu nie pozostaje bezczynny, wciąż zbiera materiały dotyczące języka kaszubskiego i gwary kociewskiej, zwłaszcza, że znacznej części jego przedwojennych zbiorów nie udało się uchronić przed Niemcami.\nPo zakończeniu wojny wraca do pracy w Kocborowie. W związku jednak ze zmianą podejścia władz do obecności duchownych w państwowych placówkach nie pozostaje tam długo. Po uzyskaniu tytułu doktora filozofii na Uniwersytecie Poznańskim w 1947 r. za pracę „Materialna kultura ludowa Borów Tucholskich na tle etnografii kaszubskiej i kociewskiej” występuje do biskupa chełmińskiego z prośbą o objęcie parafii w Kartuzach, by móc skuteczniej pracować nad „Słownikiem kaszubskim”. Jednak o to samo probostwo wystąpił również jego starszy kolega i ks. Sychta, dowiedziawszy się o tym, swą prośbę wycofuje. Ostatecznie obejmuje prestiżową parafię katedralną w Pelplinie i zostaje wykładowcą w miejscowym seminarium.\nW 1960 r. papież Jan XXIII przyznał mu tytuł „tajnego szambelana papieskiego”. W 1964 r. został mianowany kanonikiem kapituły katedralnej w Chełmnie. Od 1969 r., za zgodą biskupa, poświęcił się całkowicie pracy naukowej.\nPięć lat wcześniej zostaje kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej Chełmińskiej, co prócz osobistej satysfakcji przynosi mu również prawo do tzw. „kanonii”, czyli okazałego domu z ogrodem, gdzie w spokoju może kontynuować dzieło swego życia, siedmiotomowy „Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej”, który ukazuje się stopniowo w druku w latach 1967-1976.\nPoza tym, trudnym do przeceninia dla kaszubskiej i całej słowiańskiej leksykografii dziełem, ks. dr Bernard Sychta jest autorem licznych utworów scenicznych, poczynając od napisanej jeszcze w wejherowskim gimnazjum „Szopki kaszubskiej”, poprzez wystawioną przez uczniów Gimnazjum Polskiego w Gdańsku w 1930 r. sztukę „We Gwiôzdka”, aż po dziś dzień ciepło przyjmowane przez publiczność komedie obyczajowe „Hanka sa żeni” i „Dzéwcza i miedza”. Był też autorem dramatów „Spiącé wojsko”, „Przebudzenié”, „Ostatniô gwiôzdka Mestwina” i „Budzta spiącëch”, którego to cały nakład został spalony na wejherowskim rynku przez wkraczających w 1939 r. do miasta hitlerowców.\nZ początkowych kontaktów z Kociewiem w 1934 r. powstała komedia „Duchy w klasztorze” pisana gwarą kociewską. Sztuka ta nie została opublikowana i nie zachował się żaden jej egzemplarz, ponieważ autor na początku okupacji zniszczył rękopis w obawie, by nie wpadł on w ręce wroga.\nPodczas swego wieloletniego pobytu na Kociewiu napisał również utwór „Wesele kociewskie”. Jest to dramat przedstawiający obrządek weselny na Kociewiu w połowie XIX w. Oparty wyłącznie na wynikach własnych poszukiwań i badań autora wśród Kociewiaków. Właściwa akcja utworu jest tu w zasadzie drugorzędna i służy jedynie naczelnemu celowi, którym jest ukazanie wielorakich aspektów materialnej i duchowej kultury Kociewia. Temu samemu celowi służy szczegółowy opis ubiorów wieśniaków, zamieszczony w oddzielnej części przepisów, oraz liczne objaśnienia wyrazów kociewskich występujących w tekście dramatu, na temat wierzeń i szeroko pojętej kultury duchowej, jak również objaśnienia zwrotów frazeologicznych.\n„Wesele kociewskie” to również zbiór autentycznych ludowych melodii i pieśni oraz tańców, które wplecione w tekst utworu, mają szczególną wartość etnograficzną. Sztuka zawiera 59 melodii 22 tańców, które umieszczone w oddzielnej części dramatu przedstawiają nuty i słowa pieśni występujących w tekście. Natomiast odpowiednie partie tekstu opatrzone są szczegółowym opisem poszczególnych tańców, z zaznaczeniem numeru tańca i melodii.\nW utrwalaniu spuścizny tej społeczności zaznaczył się też w szczególny sposób, pisząc u schyłku życia trzytomowe „Słownictwo kociewskie na tle kultury ludowej” – największe osiągnięcie twórcze pośród dzieł dotyczących regionu Kociewia. Warto również dodać, że prócz pasji leksykograficznych i literackich ks. Sychta był także uzdolniony plastycznie, co potwierdzają pozostawione przez niego liczne grafiki i obrazy. W malowanych przez siebie pejzażach pragnął utrwalić piękno przyrody kaszubskiej. Inspirowany twórczością Wyspiańskiego czynił to techniką pastelu. Wykonane przy pomocy piórka obrazy prezentują działalność mesjańską Chrystusa. Dorobek malarski ks. Sychty zamyka się liczbą około 60 obrazów.\nKsiądz doktor Bernard Sychta, „Piastun słowa”, jak go nazywa w poświęconej mu monografii ks. Jan Walkusz, umiera 25 listopada 1982 r. w Klinice Gdańskiej Akademii Medycznej i zostaje pochowany w Pelplinie.\nJan Bernard Szlaga, syn Jana i Heleny z domu Ściesińskiej, urodził się 24 maja 1940 r. w Gdyni, w domu przy ul. Kurpiowskiej 13. Ochrzczony został 2 czerwca 1940 r. przez ks. prob. Pawła Lubińskiego w kościele parafialnym Chrystusa Króla w Gdyni Małym Kacku. Ojciec, przed wojną pracownik Poczty Polskiej w Gdyni, pracował wówczas na kolei. Do pracy na poczcie w Gdyni, w ekspedycji telegramów, powrócił po zakończeniu II wojny światowej. Matka nigdy nie pracowała zawodowo. Był najmłodszym z sześciorga rodzeństwa (Tadeusz, Genowefa, Małgorzata i Maria; nie żył najstarszy syn, Kazimierz, zmarły we wczesnym niemowlęctwie). Rodzice zmarli w pierwszych „lubelskich” latach ks. Jana Szlagi – ojciec w r. 1967, a matka w 1971, wkrótce potem, w 1972, zmarł brat Tadeusz, były więzień łagru w Workucie, w 1997 zmarła najstarsza siostra Genowefa, a w 2008 Małgorzata.\nDo szkoły podstawowej uczęszczał w Gdyni („Trzynastka”) w latach 1947-1953. W życiu parafialnym aktywny był ojciec, wieloletni radny parafialny. Matka aktywnie uczestniczyła w kole Żywego Różańca.\nPo ukończeniu szkoły podstawowej w 1953 r. rozpoczął naukę w szkole średniej, najpierw w Collegium Leoninum w Wejherowie, gdzie ukończył klasę VIII i IX. W 1957 Jan Szlaga zdał w Pelplinie pierwszą maturę, prywatną, za którą uzyskał Nagrodę Rektora WSD. W czasie studiów w Wyższym Seminarium Duchownym, w r. 1959, po ukończeniu klasy XI w Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku („Topolówka”), zdał maturę państwową. 2 czerwca 1963 r., uzyskawszy dyspensę od wieku, przyjął święcenia kapłańskie, po czym pracował jako wikariusz w Łęgu (VII-VIII 1963) i w Jabłonowie Pomorskim (1963-1965).\n1 października 1965 r. zaczął studia specjalistyczne z zakresu biblistyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1968 r. uzyskał tytuł magistra teologii oraz stopień licencjata teologii w zakresie nauk biblijnych. W 1970 r. uzyskał stopień doktora teologii w zakresie nauk biblijnych. W r. akademickim 1972/1973 odbył studia specjalistyczne na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, na których podstawie uzyskał stopień licencjata nauk biblijnych. W r. 1976 habilitował się na Wydziale Teologicznym KUL na podstawie rozprawy „Nowość przymierza Chrystusowego według Listu do Hebrajczyków” , po czym w 1979 r. został powołany na stanowisko docenta i kierownika Katedry Egzegezy Ksiąg Narracyjnych Nowego Testamentu. W 1983 r. został powołany na stanowisko profesora w tejże katedrze i uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Wcześniej, w r. 1977, został mianowany profesorem egzegezy NT (kwestie wybrane) w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Na KUL-u pełnił różne funkcje administracyjne.\nW latach 1969-1988 pracował w zespole redakcyjnym „Encyklopedii Katolickiej”, a w latach 1981-1988 był członkiem jej redakcji naczelnej. Uczestniczył w pracach wielu komisji KUL, m.in. przewodniczył komisji stypendialnej, komisji kontrolnej, komisjom rekrutacyjnym. Przez wiele lat był sekretarzem generalnym Towarzystwa Przyjaciół KUL. 26 maja 1988 r. został prekonizowany na biskupa tytularnego maskulitańskiego i pomocniczego chełmińskiego. Bullę nominacyjną podpisał papież Jan Paweł II dnia 13 czerwca 1988 r., sama zaś nominacja została ogłoszona przez Radio Watykańskie 11 czerwca 1988 r. Biskupami konsekratorami byli: kard. Józef Glemp, Prymas Polski, abp Francesco Colasuonno, Nuncjusz Apostolski do Spraw Specjalnych Poruczeń, bp Marian Przykucki, ordynariusz chełmiński. Na zawołanie biskupie wybrał hasło „Parare vias Domini”, słowa z Benedictus o św. Janie Chrzcicielu.\nPo przyjęciu sakry biskupiej zajęcia dydaktyczne na KUL-u zachował w wymiarze pół etatu, natomiast rozszerzył zakres wykładów w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie (Wstęp do Ewangelii, Nowy Testament, język łaciński, seminarium magistranckie). W r. akademickim 1991/1992 podjął jako profesor zwyczajny wykłady monograficzne z symboliki biblijnej na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego (od r. 1992/1993 jako półetat). Współpraca ta trwała 10 lat. Pracę dydaktyczną na KUL-u zakończył 30 września 1995 r., czyli po 25 latach.\nJako wikariusz generalny w diecezji chełmińskiej miał pod nadzorem sprawy nauki katolickiej, katechizacji. Przewodniczył radzie programowej Wydawnictwa Diecezjalnego i wielu komisjom diecezjalnym, kierował diecezjalnymi zespołami II Polskiego Synodu Plenarnego. W ramach Konferencji Episkopatu Polski był członkiem Komisji Duszpasterstwa Rodzin, Komisji Duszpasterstwa Akademickiego, Komisji do Spraw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Komisji do Spraw Ekumenizmu. Po reorganizacji struktur Konferencji Episkopatu Polski został 2 maja 1996 wybrany na przewodniczącego Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski. Był także członkiem Rady do Spraw Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski, a nadto (od 1997) uczestniczył w pracach Komisji do Spraw Dialogu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Polską Radą Ekumeniczną. 19 marca 1992 r. Jan Bernard Szlaga został prekonizowany na pierwszego biskupa diecezjalnego pelplińskiego. Nominacja ta została ogłoszona 25 marca 1992 r. Rządy w nowopowstałej diecezji pelplińskiej objął 29 marca 1992 r. Uroczysty ingres do bazyliki katedralnej w Pelplinie odbył 24 maja 1992 r.\nJako biskup diecezjalny dokonał niezbędnych zmian personalnych na kluczowych stanowiskach – w Seminarium Duchownym i w Kurii Diecezjalnej. Przeprowadził reformę administracji diecezji w ramach dekanatów, ustanowił nowe parafie, błogosławił i poświęcał nowe kościoły, utworzył Kapitułę Kartuską i Koronowską. Zwołał I Synod Diecezji Pelplińskiej. Zwołał i przeprowadził diecezjalny Kongres Eucharystyczny (1993), diecezjalny Kongres Trzeźwości (1994) i diecezjalny Kongres Różańcowy (1998). Powołał do istnienia Katolicką Rozgłośnię Diecezji Pelplińskiej Radio „Głos”. Zainicjował proces beatyfikacyjny kapłanów-męczenników okresu II wojny światowej.\nDbałość o stan materialny Kościoła diecezjalnego wyraża się przede wszystkim w trosce o bazylikę katedralną. Pod patronatem Biskupa przeprowadzono renowację wnętrza bazyliki i krużganków, całkowicie odnowiono strefę ołtarzową. Wszystkie te działania wysoko oceniła Kapituła Konserwatorów Wojewódzkich, która w r. 2004 jednomyślnie przyznała bpowi Janowi Szladze tytuł Conservator Ecclesiae.\nBiorąc pod uwagę realną sytuację i wszystkie możliwe okoliczności, po przedstawieniu sprawy Ojcu Świętemu, odstąpił od afiliacji Wyższego Seminarium Duchownego do Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Laterańskiego, poszerzając współpracę z Wydziałem Teologii KUL, a następnie z Wydziałem Teologicznym UMK. Nadto powołał kolegia teologiczne do kształcenia katechetów. Erygował dom dla księży emerytów im. Biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego w Pelplinie (1996). W 1998 r. połączył Wydawnictwo Diecezjalne i Wydawnictwo Wyższego Seminarium Duchownego „Bernardinum”, w wyniku czego powstała nowa oficyna – Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej „Bernardinum”. Powołał do istnienia uniwersytety ludowe w Chojnicach, Starogardzie, Karolewie. Utworzył w diecezji licea katolickie w Tczewie, Lęborku, Chojnicach, Kartuzach i Świeciu. W Pelplinie z wielkim rozmachem rozpoczął odbudowę Collegium Marianum, od 2000 r. czynnego jako liceum męskie z internatem. Ustanowił Medal za Zasługi dla Diecezji Pelplińskiej, przyznawany osobom świeckim za wkład w duszpasterstwo, kulturę i naukę diecezji pelplińskiej. Z Gdyni do Tczewa przeniósł tamtejsze studium teologiczne i ustanowił je Instytutem Teologicznym Diecezji Pelplińskiej, podtrzymując umowę dydaktyczno-administracyjną z ATK (następnie UKSW) w Warszawie.\nW Gorzędzieju ustanowił sanktuarium św. Wojciecha. Dla fary chojnickiej Ścięcia Świętego Jana Chrzciciela uzyskał tytuł bazyliki mniejszej. Po koronacji koronami papieskimi obrazów Matki Bożej powołał do istnienia Diecezjalne Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Lubiszewie (1997) oraz Diecezjalne Sanktuarium Matki Bożej Kościerskiej, Królowej Rodzin (1998). W Chojnicach, w 1997 r. powołał do istnienia Diecezjalne Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Ogłosił św. Wojciecha Biskupa i Męczennika patronem Starogardu, św. Jakuba Apostoła patronem Lęborka, bł. Józefa Jankowskiego patronem Brus, św. Brunona patronem Kartuz.\nW 1997 r. powołał Chrześcijańską Szkołę pod Żaglami i jest jej patronem. Pierwszą załogę tej szkoły pożegnał w Szczecinie przed rejsem dalekomorskim 25 września 1998 r. (sam rejs rozpoczął się 29 września).\nW 1993, 1998 oraz w 2005 r., wraz z wszystkimi polskimi biskupami diecezjalnymi, składał wizytę ad limina Apostolorum w Rzymie. W październiku 1994 r., wybrany przez Konferencję Plenarną Episkopatu Polski i powołany przez Ojca Świętego, brał udział w zwyczajnej sesji Synodu Biskupów w Rzymie, poświęconej życiu konsekrowanemu. Na zaproszenie bpa Jana Bernarda Szlagi w czerwcu 1998 r., po raz pierwszy w Pelplinie, odbyło się 295. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. W 1998 r. rozpoczął w diecezji pelplińskiej przygotowania do wizyty Ojca Świętego w Pelplinie. Na zaproszenie Księdza Biskupa Ojciec Święty przybył do Pelplina 6 czerwca 1999 r.\nOprócz rozprawy habilitacyjnej opublikował wiele artykułów, rozpraw, przyczynków i haseł encyklopedycznych. Był redaktorem wielu prac zbiorowych, w tym zwłaszcza „Wstępu ogólnego do Pisma Świętego” (Poznań 1986), w którym zawarł m.in. własne opracowanie hermeneutyki biblijnej. Był recenzentem blisko 300 prac magisterskich, w tym 150 napisanych pod jego przewodnictwem, promował czterech własnych doktorów, a piętnastu innym napisał recenzje doktorskie. Siedem razy jako recenzent uczestniczył w przewodach habilitacyjnych, m.in. w przewodzie ks. dr. Michała Czajkowskiego (1987) i ks. dr. Waldemara Chrostowskiego na ATK (1996), a nadto w opiniowaniu wniosków o awansach profesorskich.\n9 lutego 1996 r. otrzymał nagrodę „Media książce” przyznaną za zbiór wywiadów na tematy religijne, głównie biblijne, jakie przeprowadziła red. Marzena Burczycka-Woźniak i zawarła w zbiorze „Reportażu stamtąd nie będzie” (Poznań 1995). W 2005 r. ukazał się kolejny zbiór rozmów zatytułowany „Na początku była miłość”, tej samej autorki.\nOpublikował wiele listów pasterskich. Rozwinął działalność pisarską w ramach małych form publicystycznych – artykułów i felietonów, zamieszczanych głównie w „Pielgrzymie”, „Inspiracjach” oraz „Mszy świętej”. Ukazały się cztery tomy jego refleksji biblijno-liturgicznych „Przy stole słowa Bożego”, będących zapisem konferencji wygłoszonych na falach Rozgłośni Diecezji Pelplińskiej „Radia Głos”. W ramach cyklu „Biblioteka Pielgrzyma” Wydawnictwo Diecezjalne wydało „Powtórkę z Biblii” – zbiór artykułów dotyczących problemów związanych z Pismem Świętym, opublikowanych wcześniej na łamach „Pielgrzyma”.\nW listopadzie 2005 r. odbył III wizytę ad limina Apostolorum. 24 czerwca 2008 r. Biskup Pelpliński obchodził 20-lecie sakry biskupiej. Z tej okazji odbyła się promocja książki „Kościół Pelpliński na swoje 15-lecie”. W maju 2009 r. prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył biskupa diecezjalnego Jana Bernarda Szlagę Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Ważnym wydarzeniem w życiu biskupa Jana Bernarda Szlagi było zakończenie (24 maja 2011) ogólnopolskiego etapu na szczeblu diecezjalnym procesu beatyfikacyjnego II grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej. 24 marca 2012 r. Biskup Pelpliński przewodniczył uroczystościom 20-lecia diecezji.\n25 kwietnia 2012 r. Jan Bernard Szlaga zmarł w starogardzkim szpitalu powiatowym.


Dopasowane tworzenie sklepów − aleszczecininfo.pl\nZ całą pewnością wiesz, jak ważne jest posiadanie własnej strony w Internecie. Jakiej firmie zlecić zatem zrobienie doskonale wyglądającej strony internetowej? Podejmij decyzję o wykonaniu strony u mistrzów w tej branży. Jedynie faktyczni fachowcy tworzenia stron potrafią podołać takiej misji. Czemu warto zaangażować ekspertów do utworzenia strony? Projektowanie stron internetowych jest bardziej uciążliwe, niż wydaje się to na pierwszy rzut oka. Jeżeli nie jesteś specjalistą, w szybki sposób możesz się pomylić. Nie należy również korzystać z usług niesprawdzonych serwisów, bowiem spod ręki niewprawionej osoby może wyjść niemiła dla oka strona internetowa.\nDziałalność Doubles to przodownik wśród firm, które realizują usługi takie jak opracowywanie graficzne oraz wytwarzanie witryn internetowych. Dzięki ich wielkiemu doświadczeniu skutecznie budują przyjazne wyobrażenie firm w internecie. Stworzą dla Ciebie przyjazną klientom i responsywną stronę www zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Zaprojektowane przez firmę Doubles strony internetowe okażą się naprawdę funkcjonalne, ale również niezwykle ładne. Opracowują łatwe w obsłudze, niezwykle funkcjonalne, lecz również niezwykle estetyczne strony internetowe, kładąc nacisk przede wszystkim na spersonalizowane zwracanie się do klientów.\nW zespole tej firmy spotkasz tylko ekspertów i profesjonalistów z dziedziny tworzenia stron www. Bez przerwy obserwują nowinki w technologii, jak i również estetyczne, aby być na bieżąco. Cała wiedza i doświadczenie, które zdobyli powoduje, że wiedzą jak dobrze projektować strony internetowe, tak, aby były całkowicie dostosowane pod wymogi Google, chodziły bez zarzutów, a klienci byli zadowoleni z szybkości witryn oraz łatwości z ich korzystania.\nDziałalności tej spółki polegają|Ich strategia opiera się} przede wszystkim na tym, że mocno współpracujemy z klientem. Z rozwagą wsłuchujemy się w potrzeby i planują swoją strategię pod uwagi. Ich klienci mogą być pewni, że obsługują ich całościowo a także za każdym razem z równym zaangażowaniem. Wykonali całą masę stron, wciąż poszerzając krąg usatysfakcjonowanych odbiorców. Witryny WWW, które zaprojektowali, oczywiście zadowalały ich klientów. Wszelkie ich projekty witryn internetowych odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przyciągając unikalnością grafiki, kolorystyką a także estetyką.\nNie powierzaj Twojej strony w niepewne ręce. Projektowanie stron to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia oraz odpowiedniego przygotowania technicznego. Jest to zbyt ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki niej przedstawiasz swoją unikalną ofertę, zyskujesz nowych klientów, polepszasz wizerunek swojej marki a także zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki wśród użytkowników sieci. Trzeba mieć na uwadze, że Twój odbiór w internecie to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wielu ludzi korzysta głównie ze smartfonów, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszystkich możliwych urządzeń. Zaufaj nam a także daj swoją stronę w ręce specjalistów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona internetowa będzie ładna dla oka oraz sprawna.\nTworzenie witryn to w pierwszej kolejności pasja dla Doubles. Robią to od lat, czując przyjemność z poszerzania własnych umiejętności, kompletując wiedzę na wszelakie możliwe i dostępne sposoby. Przygotowywanie stron WWW to działalność, za którą musi iść zaangażowanie i serce włożone w każde zlecenie. Połączenie pasji z wiedzą, ciągłym porozumieniem z klientem i zrozumieniem jego sugestii, odpowiednimi metodami i doświadczeniem, daje gwarancję zadowolenia i obopólnej satysfakcji z gotowego zlecenia. Nie boimy się żadnych wyzwań, realizujemy nawet bardzo wymagające zadania. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą jedynie z najlepszymi specjalistami od grafiki, programowania i marketingu internetowego.


Ekskluzywne szafy i szafki dla dzieci - luksusowe meble HomeSquare\nJesteś tutaj: Home1 / Sklep2 / Pokój dziecięcy3 / Meble dla dzieci4 / Szafy i szafki dla dzieci\nSzafy i szafki dla dzieci – urządzanie pokoju nie jest rzeczą ciężką, ale w wypadku pokoi dziecięcych należy zwracać szczególną uwagę na wiele szczegółów. Meble, które muszą znaleźć się w takich wnętrzach powinny spełniać wymogi znacznie bardziej restrykcyjne,\nniż te skierowane do dorosłych. Szafy i szafki stojące w salonie, czy sypialni rodziców nie muszą być tak bezpieczne jak te, które postawimy u dzieci, stąd potrzeba kontroli zakupu jest znacznie większa.\nKupując meble dla dziecka sprawdzajmy, jakie certyfikaty produkty posiadają. Tylko pełen zestaw spełnionych norm sprawia, że nabyte, ekskluzywne szafy i szafki zagwarantują dziecku bezpieczeństwo. Dlatego też powinna posiadać zaokrąglone krawędzie, które ustrzegą ciało dziecka przed jakimikolwiek uszkodzeniami. Nie bez znaczenia są również materiały zastosowane do wytworzenia produktu. Brak toksycznych elementów oraz bezpieczne dla środowiska farby są niezmiernie istotnymi składnikami całego produktu, które wpływają na zdrowie dziecka. Jeśli szafy i szafki posiadają takie elementy to należy jak najszybciej się ich pozbyć. Warto też spytać, czy zdarzały się przypadki łuszczenia się farby, gdyż płatki lakieru mogą zaszkodzić dziecku.\nMeble w dziecięcym pokoju muszą być także odporne na zadrapania. Pociechy mają tendencję do niszczenia rzeczy, dlatego też im bardziej wytrzymałe rzeczy kupimy, tym dłużej wytrzymają.\nJeśli szafy i szafki wykonane są z płyt MDF oraz płyt meblowych to zyskujemy gwarancję, że wszystkie wymienione złe zjawiska nie będą miały miejsca.\nBłękitna szafa dziecięca Stairgable Sparkling 180 50 50 cm Kast van een Huis\nPomarańczowa szafa dziecięca Neckgable Orange 180 50 50 cm Kast van een Huis\nSzafka dziecięca Bellgable Silver 180 50 50 cm Kast van een Huis\nglamour 0 industrialny 0 klasyczny 0 nowoczesny 10 orientalny 0 prowansalski 0 skandynawski 10 vintage 0 angielski 0 art deco 0 japoński 0 modern classic 0 śródziemnomorski 0 wabi sabi 0


GEOFORUM - Naukowa podróż i rektorska przygoda\n|2020-08-10| Geodezja, Edukacja, Ludzie\nNaukowa podróż i rektorska przygoda\nZ prof. JAROSŁAWEM BOSYM – międzynarodowym ekspertem z zakresu geodezji satelitarnej, który wygrał w czerwcu wybory na stanowisko rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – w sierpniowym wydaniu GEODETY rozmawiamy o zarządzaniu uczelnią, nauce i geodezji.\nFot. Tomasz Lewandowski/UPWr\nANNA WARDZIAK: Czteroletnia kadencja rektora rozpocznie się dopiero 1 września, ale już w obecnej kadencji zdobywał pan doświadczenie na stanowisku prorektora ds. nauki i współpracy z zagranicą. Czego udało się w tym czasie dokonać?\nJAROSŁAW BOSY: Myślę, że najważniejsza była zmiana strategii rozwoju uczelni, która jest teraz nastawiona na młodych ludzi i umiędzynarodowienie. Czymś naturalnym był więc nasz start w konkursie „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza”. Jako jedyna uczelnia przyrodnicza w kraju weszliśmy do grona 20 jednostek, które spełniły kryteria konkursu – na przygotowanie wniosku pozwolił nam wynik parametryzacji. Ostatecznie zajęliśmy 12. miejsce, co uważam za sukces, bo była to potyczka z największymi uczelniami w Polsce. Obrana przez nas strategia pozwala młodym ludziom zaistnieć nie tylko w kraju, ale i za granicą. Znaczące osiągnięcia odnotowujemy również w przedsięwzięciach międzynarodowych. Zwiększyliśmy na przykład liczbę projektów w programie Horyzont 2020 i mamy ich obecnie dziewięć, oczywiście w różnych zespołach.\nA jak to wygląda z poziomu Instytutu Geodezji i Geoinformatyki, z którym jest pan naukowo związany?\nMoja grupa badawcza – teraz Zespół obserwacji i badania Ziemi technikami geodezyjnymi, SpaceOS, kierowana przez mojego wychowanka dr. hab. inż. Witolda Rohma – realizuje wiele projektów Narodowego Centrum Nauki, Narodowego Centrum Badań i Rozwoju czy EPOS-PL z perspektywą do roku 2023. Nasz projekt Twinning, który umożliwia współpracę uczelni z wiodącymi w Europie ośrodkami w zakresie InSAR, LiDAR i sejsmologii GNSS (uniwersytetami w Delft, Wiedniu i Uniwersytetem Sapienza w Rzymie), okazał się najlepszy spośród 450 zgłoszonych w programie Horyzont 2020. Skupiamy się na realizacji badań podstawowych, ale sięgamy też do geodezji kosmicznej. Co ważne, jesteśmy oceniani nie tylko jako jeden z najlepszych zespołów badawczych na uczelni, ale myślę, że tak postrzegani jesteśmy również w kraju. Jestem wielkim zwolennikiem współpracy międzynarodowej, dlatego wszystkie obrony doktoratów odbywają się u nas w języku angielskim. Uczestniczą w nich kopromotorzy i recenzenci z zagranicy, naukowcy zainteresowani konkretnymi tematami.\nW jaki sposób chciałby pan rozwijać współpracę nauki z biznesem?\nJako prorektor bardzo mocno zainwestowałem w kompetencje pracowników uczelnianej administracji. Osoby koordynujące pracę w Dziale Nauki są po doktoratach i ze znajomością języka angielskiego. Dzięki temu potrafimy wprowadzić naukowców do konsorcjów międzynarodowych. Natomiast w najbliższych latach chciałbym uwiarygodnić uczelnię względem biznesu, czyli wprowadzić polskie firmy do programów międzynarodowych. W parze wiarygodność jest większa.\nUważam, że nie będzie żadnego postępu, jeśli uczelnia najpierw coś sama robi, a potem dopiero przekonuje biznes, żeby to kupił. Ta współpraca powinna mieć miejsce już na etapie tworzenia czy to patentu, czy jakiegoś innego rozwiązania potrzebnego do podniesienia jakości wytwarzanych produktów, technologii itd. Od początku trzeba pracować razem, i to nie na poziomie prezesa z rektorem. Trzeba znaleźć ludzi, którzy razem będą chcieli zrobić coś nowego, aby każdy miał z tego profit: jeden w sferze nauki, drugi w biznesie. Ciekawym rozwiązaniem jest na przykład doktorat wdrożeniowy. To propozycja dla ludzi z biznesu, ale biznes musi być przekonany, że ten doktor będzie dla niego pożyteczny...


Koza Anglonubijska OPIS RASY\nZwierzęta do sprzedaży\n> Opis rasy\nWszystkim odwiedzającym tę stronę chcemy przedstawić w skrócie rasę Kóz Anglo-nubijskich\n- koza Anglonubijska\n- koza Jumna Pari\nTa piękna i interesująca rasa została wyhodowana w Wielkiej Brytanii poprzez skrzyżowanie kozy pochodzącej z Indii ''Jumna Pari''z lokalną rasą angielską , a następnie została uszlachetniona rasą ''Zaraibi'' hodowaną w Egipcie. Tak powstała hybryda o nazwie Anglo-Nubian dla której oficjalnie pierwsza księga hodowlana została założona w 1913r.\nGłówną zaletą tej rasy, dla której jest ona tak poszukiwana, ceniona i znana to wysoka wydajność mleczna , oraz mleko nie posiadające żadnego zapachu. Jest ono smaczne o lekko śmietankowym posmaku, posiada najwyższy % tłuszczu spośród wszystkich kozich ras ,dzięki czemu bardzo dobrze nadaje się do produkcji serów i masła.\nKoza anglo-nubijska posiada bardzo łagodny charakter i pogodne usposobienie , w codziennym obejściu przywiązuje się do opiekunów i dlatego też nie nadaje się do hodowli w dużych stadach.\nNależy dodać,że kozły anglo-nubijskie nie wydzielają tak intensywnego permanentnego przykrego zapachu który jest charakterystyczny dla osobników innych ras. Zewnętrzne cechy wizualne określające tą rasę to długie zwisające uszy , wyrazisty rzymski nos, oraz długie smukłe nogi. Sierść krótka , delikatna w dotyku o różnobarwnym umaszczeniu , od białego , brązowego do czarnego włącznie. Najbardziej jednak przyciągające uwagę są egzemplarze o wielobarwnym umaszczeniu.\nTAGI : Koza Anglonubijska.pl


Uśmiechnieteoczy: Pokochaj olej rzepakowy\nAutor: usmiechnieteoczy o 06:00\nMarigold 19 marca 2013 10:07\nO tym jak zdrowa jest "oliwa północy" wiedziałam, ale nie zdawałam sobie sprawy że oliwa z oliwek, której zapachu nie trawię, ma tak mało kwasów omega-3.\nusmiechnieteoczy 20 marca 2013 06:13\nkreconowlosa 19 marca 2013 16:43\nale fajnie, że miałaś taką mozliwość przetestowania ;)\nten eggshaker <3\nTesterka 20 marca 2013 20:46\nNigdy nie stosowałam oleju w celach innych niż kulinarne :))\nusmiechnieteoczy 21 marca 2013 07:46\nto może spróbuj? :D\nRincewind99 20 marca 2013 23:06\nTeż go testuję... i szukam niekulinarnych zastosowań. Na razie najfajniej sprawdził się w maseczkach.\nusmiechnieteoczy 21 marca 2013 07:45\npcham go do wszystkich ciast, w których mam olej ;)\nWitam! Właściwości samego oleju rzepakowego jak najbardziej dobroczynne, niestety ostatnio lepiej z niego zrezygnować na rzecz oleju kokosowego lub ryżowego (ten drugi ma znacznie delikatniejszy smak i zapach), a oto dlaczego: http://finanse.wp.pl/kat,104128,title,Rolnicy-truja-chemikaliami-rzepak,wid,15847017,wiadomosc.html?ticaid=1110ad\nW skrócie: rolnicy stosują szkodliwe substancje w celu suszenia rzepaku. Niestety nie pozostaje to bez wpływu na nasze zdrowie... Pozdrawiam.


Nawóz do ogrodu Substral Performance Organics 1kg\n» Bio ogród\n» Nawóz do ogrodu Substral Performance Organics 1kg\nKod produktu: 1334101\nSubstral Performance Organics nawóz naturalny\nWyjątkowy nawóz do Twojego ogrodu, który swoje zalety zawdzięcza sile natury.\nBogaty skład zapewni roślinom zaopatrzenie w niezbędne składniki pokarmowe oraz dostarczy glebie cennej materii organicznej. Polecany jest dla wszystkich osób, które chcą w naturalny sposób chcą pielęgnować swoje owoce, warzywa oraz inne rośliny.\nWybierając firmę Substral masz pewność, że wybierasz produkt najwyższej jakości! Możesz go stosować do:\nkwitów - do róż, pelargonii, etc.\nowoców - jabłoni, malin, truskawek, etc.\nwarzyw - pomidorów, ogórków, papryki, fasoli, sałat, etc.\nziół - bazylii, oregano, mięty, etc.\nSUBSTRAL Naturen Performance Organics dla roślin domowych, balkonowych i ogrodowych gwarantuje mocne rośliny, bujne kwiaty i obfite zbiory. Uprawiaj rośliny dwukrotnie większe i to organicznie! Rośliny potrzebują czegoś więcej niż tylko wody, potrzebują odpowiedniej równowagi NPK i niezbędnych składników odżywczych, aby rosnąć i kwitnąć jak najlepiej. Substral Performance Organics karmi Twoje rośliny organicznymi składnikami odżywczymi, których potrzebują, które są łatwo przyswajalne, aby Twoje rośliny były dwa razy większe w porównaniu z roślinami niekarmionymi.\nPerformance Organics to nawóz, który wykazuje skuteczne działanie od pierwszego dnia i rozkłada się nawet przez 3 miesiące, a do tego jest w 100% naturalny.\nBezpieczny po użyciu dla dzieci i zwierząt. Wszystkie produkty z seri nie przekraczają rygorystycznych przepisów rządowych i nadają się do użytku zgodnie z zaleceniami na obszarach, do których mają dostęp dzieci i zwierzęta. Produkt z dużą zawartością materiałów pochodzących z recyklingu. Specjalistyczna formuła jest oparta na roślinach, dzięki czemu jest idealnym rozwiązaniem dla ekologicznych ogrodników. Co więcej, wyniki są tak dobre, że Twoje rośliny rosną dwa razy większe w naturalny sposób. A rezultaty są widoczne w 7 dni. Organiczny sposób na cieszenie się zdrowszymi, szczęśliwszymi i obfitszymi roślinami w zaledwie 7 dni dzięki unikalnej mieszance składników odżywczych i minerałów, które są wspaniałe dla roślin i łagodne dla natury.\nTen wysokowydajny naturalny nawóz uniwersalny oparty jest na nowatorskiej recepturze, która umożliwia dostarczanie składników odżywczych w zależności od potrzeb, a tym samym zdrowy wzrost roślin.\nSUBSTRAL Performance Organics działa równie dobrze, jeśli nie lepiej, niż porównywalne produkty syntetyczne. Kompleksowe i zbilansowane zaopatrzenie Twoich roślin we wszystkie niezbędne składniki odżywcze jest gwarantowane już od pierwszego dnia stosowania, a już po 7 dniach masz wyraźnie piękniejsze rośliny w porównaniu do roślin nienawożonych. Nawóz nadaje się do organicznej uprawy owoców i warzyw, a także do nawożenia roślin ozdobnych. Przyjazne dla środowiska opakowanie jest wykonane z materiału pochodzącego z recyklingu i nadaje się do recyklingu.\nUwaga ogólna: ostrożnie używaj nawozu. Przeczytaj opis opakowania i zanotuj prawidłową ilość. Zwróć także uwagę na ostrzeżenia i symbole. W przypadku pytań dotyczących produktu prosimy o bezpośredni kontakt z producentem.\nNie no rewelacja! Idealnie po 7 dniach od użycia pierwsze wzrosty, gałązki i młode liście! Mega szybko działa!


admin | Tempus\nOszczędzamy Wasz czas\nRejestr dokumentów „RegDoc”\nRejestr muzealny „RegMus”\nZ końcem roku 2020 Muzeum w Raciborzu zostało moim klientem. W ramach prac wykonałem konwersję danych z systemu Musnet i wdrożyłem moje oprogramowanie RegMus. Jest to bardzo ciekawe Muzeum z wieloma interesującymi zabytkami. Już teraz można zapoznać się z nimi … Czytaj dalej →\nOpublikowano 23 maja 2020, autor: admin\nMiło mi poinformować, że wykonałem wstępną inicjację nowych wersji stron dla Muzeum w Raciborzu. W ramach tego działania powstała strona stanowiąca wizytówkę Muzeum oraz strona BIP. Przeprowadziłem także szkolenie pracowników umożliwiające im w pełni samodzielne administrowanie treścią na obu stronach.\nWspaniałe Muzeum w centrum aglomeracji miejskiej. Zaskakująco wielki skansen, na którego zwiedzanie warto przeznaczyć kilka godzin. W Muzeum tym można poczuć się jak na prawdziwej wsi. http://muzeumgpe-chorzow.pl/pl/\nZaszufladkowano do kategorii Klienci\t| Dodaj komentarz\nMuzeum posiadające wspaniałe modele. Najbardziej podobał mi się model „skrzywionego” kościoła. Posiada zaskakujące zabytki takie jak kieł mamuta i szkielet kobiety, którego historię warto poznać. http://muzeum.wodzislaw.pl/\nBardzo ciekawe Muzeum miejskie. Nikt nie spodziewałby się, że w środku stoi wspaniały powóz. Mnie spodobała się też kolekcja starych aparatów fotograficznych. http://www.muzeum.rybnik.pl/\nMój pierwszy klient: Muzeum w Gliwicach. Miejsce godne odwiedzenia. Wspaniałość wnętrz willi Caro urzeka. http://www.muzeum.gliwice.pl/\nW ramach tworzenia i rozwoju aplikacji „RegMus” stworzyłem przeglądarkę zasobów muzealnych dzięki której można zapoznać się z pięknymi zabytkami kultury i sztuki. Zachęcam do jej odwiedzenia (link poniżej): SIMuz.pl\nWłaśnie się dowiedziałem, że spłonął budynek zabytkowy w skansenie w Lublinie. Niepowetowana strata dla historii i kultury… Zaglądając do poniższej galerii można się przekonać jak ładnie jest w tym skansenie i dlaczego tak bardzo ubolewam nad zniszczeniem czegokolwiek, co się … Czytaj dalej →\nZaszufladkowano do kategorii Spostrzeżenia\t| Dodaj komentarz\nTempus\tPolityka prywatności


Krynica Morska ★★★ hotele, pensjonaty, kwatery, domki i noclegi Ogłoszenia - Praca\nMasz ukończone 18 lat? Nie masz planów na resztę wakacji? Szukasz dodatkowej pracy na wrzesień? - zatrudnimy Cię na wybrany przez Ciebie okres!...\nsprzedawca do punktu sezonowego na plaży\nPoszukuję dwóch osób do pracy sezonowej na plaży w Krynicy Morskiej od zaraz do końca sierpnia. Mile widziane doświadczenie. Wymagana książeczka sane...\nPraca w sklepie sezonowym Cropp, House, Greenpoint w Krynicy Morskiej\nPoszukuję osób do pracy w namiocie sezonowym Cropp, House oraz Greenpoint w Krynicy Morskiej. Praca od 10 do 22, 7 dni w tygodniu. Możliwe zakwater...\nPraca w namiocie sezonowym typu chińczyk\nPoszukuję osób do pracy w namiocie typu chińczyk w Krynicy Morskiej. Praca od 10 do 22, 7 dni w tygodniu. Chętnie zatrudnię osoby miejscowe. Dla os...\nZatrudnimy dobrego pizzermana\nProsimy zgłaszac swoje kandydatury na pizzermana. Wymagania umiejętność komponowania mega dobrej smacznej i ładnie wyglądającej pizzy....\nZatrudnię na sezon letni 1.Kucharka 2.Pomoc kuchenna...\nZatrudnię Panią z miłą aparycją i dobrym kontaktem z klientem do pracy na stoisku handlowym w Krynicy Morskiej w okresie letnim na stanowisko sprzedaw...\nZatrudnię na sezon letni 2015(od czerwca do września) w Krynicy Morskiej kucharza/kucharkę z doświadczeniem. Zapewniam nocleg i wyżywienie. Mile widzi...\nFirma Sun&Snow zatrudni osoby do sprzątania obiektów noclegowych\nSun & Snow największa w Polsce firma zarządzająca wynajmem apartamentów poszukuje osób do sprzątania i przygotowywania apartamentów Wymagania - d...\nZatrudnie do pracy w barze - Krynica Morska kucharka - kobieta z doswiadczeniem .pomoc kuchenna - kobiety minimum doswiadczenia ksiażeczka sanepid - a...\nKrynica Morska sprzątanie\nPoszukuję osoby/firmy do sprzątania nowoczesnych apartamentów (sztuk 3) w Krynicy Morskiej. Praca w okresie czerwiec - sierpień. Dobrze płatna. Bez mo...


Living Divani - nowości Salone del Mobile 2016\nKartell w ogrodzie\nKartell jest niekwestionowanym liderem w produkcji elementów wyposażenia wnętrz i mebli z najlepszej jakości tworzyw sztucznych. „Wprowadzenie plastiku do domu”, które zawdzięczamy marce może być rozpatrywane nie tylko w kontekście wizualności produktów (bogactwo kolorów i faktur), ale również ich funkcjonalności. Kartell nie ogranicza się dziś bowiem tylko do wnętrz, lecz wychodzi na zewnątrz.\nYale wprowadza nowy model zamka elektronicznego, stworzony specjalnie do drzwi szklanych. YDG313 jest zestawieniem nowego wymiaru wykończenia i maksymalnej wygody. Dzięki zastosowaniu najnowszych technologii, urządzenie podwyższa poziom bezpieczeństwa, a także umożliwia nowatorski sposób kontroli dostępu do miejsc dla nas ważnych.\nYale: Technologia zamiast pęku kluczy


Film o Janie Sztwiertni\nWiosną bieżącego roku powstał film dokumentalny o życiu i twórczości Jana Sztwiertni – genialnego kompozytora z Wisły, autora dzieł inspirowanych muzyką beskidzką. Sztwiertnia miał być kimś „na miarę Szymanowskiego, miał się swoim talentem – jak mówił o nim jeden z profesorów katowickiego Konserwatorium – w Europie nie zmieścić”.\n„Zmieścił się” za to w obozie koncentracyjnym w Mauthausen Gusen, gdzie zamęczyli go hitlerowcy w sierpniu 1940 roku.\nBył człowiekiem niezwykle utalentowanym, pracowitym i skromnym; żył zaledwie 29 lat. Grał na skrzypcach, wiolonczeli, fortepianie i organach, był obdarzony słuchem absolutnym, prowadził dwa chóry, reżyserował amatorskie spektakle teatralne, zajmował się pedagogiką, pisał wiersze i malował. Stał dopiero przed progiem kariery i – zapewne – wielkiej twórczości.\nFilm został wyprodukowany przez Telewizję Katowice przy dofinansowaniu Śląskiego Funduszu Filmowego oraz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.\nFilm powstał przy współpracy z Kościołem Ewangelicko-Augsburskim , Miastem Katowice oraz Starostwem Cieszyńskim.\nAutorem scenariusza i reżyserem filmu jest Dagmara Drzazga, dziennikarka i reżyser Telewizji Polskiej od lat związana z Oddziałem TVP w Katowicach, adiunkt na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Jest autorką wielu reportaży i filmów dokumentalnych, laureatką prestiżowych nagród m.in. Prix Italia na 62. Międzynarodowym Festiwalu Produkcji Radiowych i Telewizyjnych w Turynie (2010), Grand Prix Documentary we Włoszech (2003), nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Warszawie (2010), Grand Prix „Biała kobra” na Festiwalu Mediów w Łodzi (2002) i Grand Prix na 15. Międzynarodowym Festiwalu Telewizji Regionalnych w Koszycach na Słowacji (2009). Filmy Dagmary Drzazgi prezentowane były na wielu festiwalach i pokazach specjalnych w Polsce i na świecie: w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Luksemburgu, Szwecji, Monako i Armenii. Jest także autorką artykułów i publikacji naukowych.\nŻródło – materiały producenta filmu


Opinie z Polska - Przemysł, Energetyka, Rzemiosło - Operator automatów spawalniczych - SprawdźPrace.pl\nWskazane kierunki: Mechanika i budowa maszyn\nNadzoruje i kontroluje pracę automatów spawalniczych, uruchamia automaty oraz aparaturę spawalniczą, konserwuje i reguluje automaty spawalnicze, obsługuje urządzenia i przyrządy specjalne, pobiera i stosuje materiały i elektrody zgodnie z wymogami technologicznymi, sprawdza parametry elektryczne elektrod, wymienia zużyte lub uszkodzone elementy w automatach spawalniczych.\n- organizowanie i obsługiwanie stanowisk pracy w zależności od rodzaju wykonywanych zadań (stanowiska: ślusarskie, produkcyjne, kontrolno-pomiarowe itp.);\n- konserwacja i regulacja automatów i półautomatów spawalniczych oraz aparatury do żłobienia elektropowietrznego; weryfikacja części i zespołów automatów spawalniczych;\n- ustawianie parametrów spawania i dozorowanie pracy automatów spawalniczych podczas spawania elementów;\n- określanie spawalności materiałów na podstawie oznaczenia hutniczego;\n- obsługiwanie urządzeń pomocniczych przy spawaniu, takich jak: urządzenia do obróbki cieplnej elementów i spoin przed i po spawaniu;\n- dozorowanie operacji pomocniczych przy spawaniu (np. przygotowania brzegów do spawania), dobieranie topnika i drutu elektrodowego;\n- przeprowadzanie rozruchu i wyłączanie automatów i półautomatów spawalniczych;\n- nastawianie aparatów automatyki elektrycznej i mechanicznej w automatach spawalniczych;\n- wykrywanie przyczyn wadliwej pracy automatów spawalniczych oraz usuwanie drobnych usterek;\n- przygotowywanie próbek połączeń spawanych do badań struktury i wytrzymałości mechanicznej\n- obsługiwanie przyrządów i aparatury pomiarowej do sprawdzania jakości (dokładności) wykonywanych spoin;\nPracownik obsługujący roboty i automaty spawalnicze powinien posiadać kwalifikacje zgodne z PN-EN 1418:2000: Personel spawalniczy - Egzaminowanie operatorów urządzeń spawalniczych oraz nastawiaczy zgrzewania oporowego dla w pełni zmechanizowanego i automatycznego spajania metali.\nNależy więc znaleźć ofertę ośrodka szkoleniowego prowadzącego kurs właśnie w tym zakresie, według normy PN-EN 1418:2000 (innej od norm dla spawaczy ręcznych).\nPrzed kandydatami najczęściej stawiane są poniższe wymagania:\n- co najmniej wykształcenie podstawowe lub zawodowe,\n- zdolność do wykonywania zawodu spawacza, potwierdzona orzeczeniem lekarskim.\nCzas trwania kursów jest zróżnicowany - zależy od specjalności, trudności programu oraz charakteru firmy szkoleniowej (Zakłady Szkolenia Zawodowego posiadają programy realizujące nawet 300 godzin szkolenia).\nKurs może trwać więc od kilku tygodni do kilku miesięcy.\nOstatnia aktualizacja danych – 06.12.2012r. Informacje o kursach, kosztach i wymaganiach zebrano i uśredniono na podstawie ogólnodostępnych ofert i cenników usług oraz ofert pracy (m.in.: http://www.energomontaz.ppupumar.pl/p/szkolenie_spawaczy, http://www.e-spawalnik.pl/?egzaminowanie-i-kwalifikowanie-personelu-spawalniczego,80).


SUB do SRT - Jak przekonwertować plik SUB do SRT? - OTFE\nKonwersja pliku z SUB do SRT\nCzęsto zdarza się, że mimo zainstlowanego odpowiedniego oprogramowania do obsługi danego typu pliku, nie możemy poradzić sobie z jego obsługą. Formaty plików SUB oraz SRT są do siebie podobne i możemy wykonać konwersję z formatu SUB do SRT. Po wykonaniu takiej czynności, możemy skorzystać z programów, które obsługują plik SRT. Być może po konwersji, będzie nam łatwiej wykonać zamierzone czynności.\nPoniżej znajdziesz listę programów, które przekonwertują plik SUB do SRT.\nJak przeprowadzić konwersję SUB do SRT?\nZawsze sprawdź, czy aplikacje domyślnie obsługujące plik SUB nie mają wbudowanych możliwości zapisania danych w innym formacie, np. SRT. Taka sytuacja często ma miejsce i nie ma konieczności pobierania wtedy specjalistycznego oprogramowania.\nKonwersja pliku Subtitle File\nKonwertery pliku SUB do SRT\n„Konwersją danych” określamy pewne działania, mające na celu zmianę formatu plików, który przechowuje konkretne informacje, na inny. Konwertowanie danych to nic innego jak zmiana sposobu prezentacji danych dla komputera (dla użytkownika widoczne zmiany to inna końcówka pliku SRT zamiast SUB, czy też możliwość otwarcia pliku w innej aplikacji niż dotychczas, natomiast sama treść pozostaje względnie podobna). Dla komputera natomiast zmienia się cała struktura danego pliku.\nWszystkie dane, z których korzystają komputery są kodowane na wiele różnych sposobów. Prawie każda aplikacja, z której korzystamy na co dzień, posiada swój własny format plików, w którym zapisuje przetwarzane dane. Aby skorzystać z tych samych danych w innym programie, bądź na innym systemie operacyjnym musimy wykonać ich konwersję (w tym przypadku z pliku SUB do pliku SRT). Nawet pliki z tym samym rozszerzeniem (SUB) utworzone przez różne wersje aplikacji (nowsze lub starsze) mogą posiadać trochę inne struktury danych. Nawet zmiana bitów z jednego formatu do drugiego (w celu możliwości zastosowania nowych funkcji, lub międzyoperacyjności) jest już konwersją danych.\nKonwersje mogą mieć różny poziom trudności ich wykonania – począwszy od prostych, takich jak zmiana kodowania znaków w pliku tekstowym aż do złożonych i skomplikowanych jak konwertowanie plików dźwiękowych czy grafik (w przypadku plików SUB i SRT mamy do czynienia z konwersją bardziej skomplikowaną).\nAby wykonać tego typu konwersję, zazwyczaj potrzebujemy specjalistycznego oprogramowania. Może się zdarzyć, że konieczne będzie przejście przez procesy pośrednie lub operacje „eksportu” i „importu ”danych. Pobierz jeden z programów, których nazwy znajdziesz na naszej liście, jeżeli uda Ci się wykonać bezpośrednią konwersję danych z pliku SUB do SRT, problem będzie rozwiązany. Jeżeli jednak nie, możesz spróbować znaleźć ścieżkę postępowania z konwersją na format pośredni.\nPosiadasz plik w formacie SUB, który chcesz przekonwertować na inny format, który dla ułatwienia oznaczymy .NEW.\nJeżeli nie znalazłeś programu, który wykona konwersję bezpośrednią, sprawdź, jakie konwersje dla pliku SUB są dostępne. Jedną z nich jest na pewno konwersja z SUB do SRT.\nW tym momencie, konwertując najpierw plik SUB do SRT , a następnie SRT do .NEW twój plik będzie posiadał pożądaną przez Ciebie strukturę.\nMożliwości i kombinacji jest wiele, pamiętaj, aby szczegółowo sprawdzić każdą z nich. Zawsze najprostszym rozwiązaniem jest bezpośrednia konwersja SUB do SRT, jednak nie w każdym przypadku taka jest możliwa, trzeba wtedy szukać najlepszego rozwiązania. Pamiętaj też, aby zawsze wykonać kopię zapasową pliku SUB, który konwertujesz. Nigdy nie wiadomo, czy wszystkie operacje przebiegną prawidłowo i czy plik SUB nie zostanie uszkodzony. Warto przed taką sytuacją się zabezpieczyć.\nJeśli jest taka konieczność, możesz również spróbować przekonwertować plik SUB na format inny, niż SRT. Lista innych możliwych opcji konwersji:\tSUB do TEXT, SUB do TXT,


Tomaszów Lub.: Wystąpią Meffis, VOX i Akcent – Dni Tomaszowa 2018 – Regionalny Dziennik Internetowy – roztocze.net\nKultura i rozrywka | Tomaszów LubelskiRedakcja9 maja 2018 FACEBOOK | 0 Twitter E-mail Skopiuj link\nTomaszów Lub.: Wystąpią Meffis, VOX i Akcent – Dni Tomaszowa 2018\nW dniach 25-27 maja odbędą się Dni Tomaszowa 2018. W programie wydarzenia m.in. festiwal kolorów oraz występy gwiazd jak zespół VOX, czy Akcent.\nDni Tomaszowa rozpoczną 25 maja Biegi Przełajowe o Puchar Burmistrza, które odbywać się będą na terenie parku miejskiego. Kolejnego dnia do rywalizacji przystąpią szachiści oraz odbędzie się gra miejska.\nDzień trzeci upłynie przy barwach Festiwalu Holi Święto Kolorów oraz przy muzyce. Na scenie wystąpią m.in. wokaliści Tomaszowskiego Domu Kultury, a także zespoły: Kinga’s Syndicate, Sonic, czy Meffis. Gwiazdami wieczoru będą grupa VOX w składzie: Witold Paszt, Dariusz Tokarzewski, Jerzy Słota oraz duet Akcent z królem muzyki disco polo Zenkiem Martyniukiem. Koncerty odbywać się będą na stadionie TKS Tomasovia.\nTagi, hashtagi i słowa klucze: Akcent, Dni Tomaszowa, Tomaszów Lubelski, VOX


Senat USA odrzuca część planu tworzenia nowych miejsc pracy proponowanego przez Obamę - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesSenat USA odrzuca część planu tworzenia nowych miejsc pracy proponowanego przez Obamę\n21.10.2011, 06:51; Aktualizacja: 21.10.2011, 07:43\nW Senacie USA potrzeba minimum 60 głosów, by zakończyć debatę nad projektem nowej ustawy i przystąpić do ostatecznego głosowania. Tymczasem za i przeciw pakietowi głosowało równo po 50 senatorów.\nRepublikanie są przeciwni pakietowi, ponieważ Demokraci przewidywali jego sfinansowanie przez podniesienie podatków od milionerów.\n11 października Senat odrzucił już cały plan zmniejszenia bezrobocia kosztem 447 miliardów dolarów. Obama zapowiedział jednak wtedy, że spróbuje przeforsować go "na raty". Czwartkowe głosowanie było pierwszą próbą poddania pod głosowanie części zapisów.


Disney chce wrócić do gier. Sukces Spider-Mana i Star Wars Jedi: Fallen Order przekonał korporację - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościDisney chce wrócić do gier. Sukces Spider-Mana i Star Wars Jedi: Fallen Order przekonał korporację\nWojciech Gruszczyk 13.02.2020 16:02\nDisney chce wrócić do gier. Sukces Spider-Mana i Star Wars Jedi: Fallen Order przekonał korporację\nDisney już kilkukrotnie próbował stworzyć wielkie produkcje, jednak za każdym razem wewnętrzne studia korporacji zaliczały kolejne porażki. Firma jednak dostrzega sukcesy Spider-Mana oraz Star Wars Jedi: Fallen Order i chce zaprosić deweloperów do współpracy.\nDisney posiada w swoim katalogu wiele wyjątkowych IP, jednak korporacja kilkukrotnie próbowała rozwijać gry na własną rękę i za każdym razem wyniki nie prezentowały oczekiwanego rezultatu. To właśnie z tego powodu Electronic Arts otrzymało wyłączność na rozwijanie tytułów w uniwersum Gwiezdnych wojen – EA płaci, rozwija i wydaje, a Disney zbiera odpowiedni procent.\nSprawę rozwijania gier przez korporację poruszył Sean Shoptaw, który podczas DICE Summit 2020 podkreślił, że główne założenia korporacji nie zostały zmienione – Disney nadal skupia się wyłącznie na licencjonowaniu własnych IP.\nStarszy wiceprezes spółki ds. gier i doświadczeń interaktywnych zaznaczył jednocześnie, że sukcesy Spider-Mana od Insomniac Games i Star Wars Jedi: Fallen Order od Respawn Entertainment przekonały Disney do większej współpracy z deweloperami.\nShoptaw podczas dyskusji z deweloperami podkreślił, że zewnętrzne zespoły otrzymają swobodę podczas opracowywania projektów, tak by studia mogły wykorzystać własną kreatywność. Disney chętnie podzieli się IP – jedynie studia mają zająć się ponownym wyobrażeniem światów. Taką sytuację widzimy zdaniem firmy właśnie we wspomnianych projektach.\nDisney zaprasza twórców do współpracy - zainteresowani otrzymają w swoje łapy IP i będą mogli stworzyć wyjątkowe tytuły. Słowa oczywiście padają w odpowiednim miejscu i są raczej skierowane do największych graczy na rynku, ale jak widać dwa sukcesy zachęciły Disney do współpracy z deweloperami.\nSprawdźcie kolejne informacje o korporacji Disney:\nTagi: dice summit 2020 Disney spider-man Star Wars Jedi: Fallen Order


PO SPOTKANIU Z JERZYM FRYCKOWSKIM\nW tym miesiącu 20146\nMinutą ciszy poświęconą pamięci naszych kolegów-Tadka Stirmera i Marka Kośmidra, którzy nieomal w jednym czasie nagle odeszli, otworzyłem 20 stycznia, kolejne spotkanie ,,Swobodnej myśli”.W siedzibie naszego Związku, gościłem Jerzego Fryckowskiego. Poeta mieszka w Dębnicy Kaszubskiej i jest tam nauczycielem języka polskiego w szkole podstawowej. Od wielu miesięcy, telefonicznie próbowaliśmy ustalić termin spotkania. W końcu korzystając z ferii zimowych w województwie pomorskim, Jurek znalazł wolny czas, aby zaprezentować nam swoją nową książkę ,,Chwile siwienia”.\nDebiutem literackim Jerzego był wiersz ,,Erotyk czerwony”, wydrukowany w gazecie ,,Głos Pomorza” w 1982 roku, na początku stanu wojennego. Pierwszy tomik ,,Cierpliwość ubogich”, ukazał się w 1990 roku. Mój gość, drukowany w ponad dwustu almanachach, jest laureatem około 450 nagród, w różnego rodzaju konkursach literackich.\nBardzo wysoko ceni zwycięstwo w ,,Turnieju Łgarzy” w Bogatyni w 1991 roku, za tekst satyryczny ,,Dziennik telewizyjny”. Mogliśmy usłyszeć o blaskach i cieniach zawodu nauczyciela. Z pracy w szkole, można czerpać wiele satysfakcji, na przykład, kiedy uczennica zwycięży w ogólnopolskim konkursie literackim lub recytatorskim.\nJurek opowiadał nam jak zaczynał przygodę z dziennikarstwem, jeszcze w okresie studenckim, kiedy podjął się prowadzenia akademickiego radiowęzła. Usłyszeliśmy też o początkach stanu wojennego, skutecznie utrudniających pracę dziennikarza.\nPo przeprowadzeniu się do Dębnicy Kaszubskiej, był autorem większości artykułów w miesięczniku ,, Nad Skotawą”.\nW nasze poniedziałkowe popołudnie przyjechał ze swoją nową książką ,,Chwile siwienia”. Wydanie jej stało się możliwe dzięki uzyskaniu Głównej Nagrody, w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Wacława Iwaniuka,\nUsłyszeliśmy wiersze czytane przez obecnych na spotkaniu, w tym także, osobiście przez mojego gościa, wspaniałym, mocnym, nauczycielskim głosem. Treść wysłuchanych utworów dotyczyła między innymi: miłości do Ojczyzny, erotyki widzianej na różne sposoby, niewymuskanej prawdy o życiu. Jerzy nie chce pisać o czymś, co jest błahe i proste.\nRozmowa o jego poezji, analiza treści i tajników warsztatu poetyckiego, spowodowała, że nie starczyło już czasu, ani nastroju na zabawę ,,Libra losowo”, nie wspominając o wielu pytaniach, których nie zdążyłem zadać. Będąc pod wrażeniem treści, mieliśmy wyraźne odczucie, że poświęcony czas na to wspólne spotkanie, był zdecydowanie zbyt krótki.\nPozostaje mi jedynie życzyć Jerzemu Fryckowskiemu urzeczywistnienia planów, na które składa się wydanie kilku książek, pisanych (jak to określił), równocześnie.


Aktualności – Prowincja łódzka\nRadujcie się zawsze w Panu! (Flp, 4,4). Bóg chce, abyśmy byli szczęśliwi! A szczęście, choć nie jest to jego koniecznym warunkiem, niesie w sobie ładunek radości, która przemienia serce i ma zdolność udzielania się innym. Wszyscy tej radości potrzebujemy! Więcej: jesteśmy wezwani do tego, żeby nie poddawać się przygnębieniu i nieść radość wszędzie tam, gdzie […]\nPosted on 3 maja 2022 7 maja 2022\n„Życie duchowe wg. św. Jana od Krzyża” – to temat kolejnej katechezy dla dorosłych w naszym siemiatyckim domu rekolekcyjnym. Wygłosi ją dla nas ks. dr Jarosław Błażejak. Zapraszamy na żywo i no-line – szczegóły na plakacie.


Witam na forum zbawieniecom. - www.zbawieniecom.fora.pl\nWitam na forum zbawieniecom.\nForum www.zbawieniecom.fora.pl Strona Główna -> REJESTRACJE NIE SĄ AKTYWOWANE!!!\nWysłany: Czw 5:04, 01 Kwi 2010 Temat postu: Witam na forum zbawieniecom.\nPowiem prosto i jasno.\nBędę to forum ostro cenzurował.\nNie dlatego, że cenzura niej mieczem kłamstwa, ale dlatego, że jestem głęboko przekonany, że jak na każdym forum, w którym brałem udział występowali oraz występują nadal agenci szkoleni w celach siania zamętu na wszelkich forach - sataniści, którzy są szczególnie aktywni w rozprzestrzenianiu doktryny lucyferiańskiej.\nSzczegóły technik agentur NWO w tym linku - [link widoczny dla zalogowanych]\nInny link ukazujący kulisy tzw. HASBARY.\nNa wielu innych grupach stosuje się pułapki. W poniższym linku jest wiele wskazówek, jak sobie z owymi pułapkami radzić.\nDziałam na Internecie oraz działałem na wielu grupach dyskusyjnych od roku 1995 i zdążyłem się dobrze zorientować, co w trawie piszczy!\nAgenci są specjalnie szkoleni do działalności wywrotowej. Nie mam najmniejszej wątpliwości, że zaczną tutaj natychmiast zaglądać.\nWszelkie przejawy NACHALNEGO rozprzestrzeniania tej doktryny będą cenzurowane, ośmieszane i konta będą bez miłosierdzia blokowane. Ośmieszane posty będą pozostawiane jako przestroga czy lekcja dla tych, którzy nadal wątpią w niezwykłą mądrość Boga, jaka objawia się w Jego Słowie, czyli Biblii.\nJeżeli ktoś chce czytać brednie satanistyczne - zawsze jest dostępna Wyborcza czy inne gadzinówki. TV jest także dostępna 24/7 i tutaj wszelcy dyskutanci, którzy będą starali się działać w typowe dla nich sposoby, zaśmiecając jakikolwiek temat - posty takie będą natychmiast usuwane.\nPropagandziści NWO, New Age i innych szatańskich idei po 1 ostrzeżeniu będą usuwani. Na wzór cenzury NWO forów, w których ja brałem udział, a w forach tych stosowano ohydny rodzaj cenzury, twierdząc tym samym, że cenzury tam nie ma.\nTutaj cenzura jest oficjalna.\nNie po to, aby ukrywać Prawdę, ale po to, aby Prawdę chronić przed spamem oraz oszczerstwami i zakłamaniem.\nNa tym forum chodzi o Prawdę a nie o lucyferiański fałsz. Fałszu mamy mnóstwo w Wyborczej czy innych gadzinówkach.\nLiczą się tylko fakty, zwłaszcza poparte Biblią lub odpowiednio udokumentowane. Można mówić o wielu rzeczach - język... hmmm... tego raczej nie będę cenzurował. Jeżeli ktoś chce wyjść na gbura czy się ośmieszyć - proszę bardzo.\nPodam wszystkim ciekawą wskazówkę.\nNiemal nikt nie reklamuje mojej witryny - [link widoczny dla zalogowanych]\nZ każdego niemal forum jestem przepędzany.\nAlbo mówię Prawdę w tym zakłamanym świecie.\nAlbo to ja jestem chory umysłowo a świat jest zupełnie normalny.\nŚwiat jest normalny, zdrowy, nobliwy, dążący do pokoju, dobrobytu, szczęścia, miłości pomiędzy ludźmi, a tacy jak ja w tym światu przeszkadzają.\nSami sobie wyróbcie pogląd na te sprawy. Gwoli ciekawości, na Forum Zjawisk Niewyjaśnionych wykreśla się systematycznie jakiekolwiek wzmianki o [link widoczny dla zalogowanych]\nWszelkie linki są tak wymazywane - [*****************/falszywi-prorocy.htm]\nZrobiłem fotkę w przypadku usunięcia całkowitego moich postów.\nAż taka drastyczna cenzura napawa mnie... dumą!\nPisywałem tam jako Foxmail.\nNagminne używanie profanacji spowoduje odpowiednie i konieczne reakcje.\nNiemniej spróbuję tzw fair go - zobaczmy jak daleko to pójdzie bez wielkich awantur.\nZapraszam do zaciętych dyskusji...\nOstatnio zmieniony przez thewordwatcher dnia Nie 11:20, 31 Mar 2013, w całości zmieniany 8 razy\nForum www.zbawieniecom.fora.pl Strona Główna -> REJESTRACJE NIE SĄ AKTYWOWANE!!! Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Poręczy Rdzoodporne Poręcze Kształtowane Innowacyjne Ograniczenia Metaliczne Kraków - homepage\nogrodzenia firma Poręczy Kwasoodporne Częstochowa. Schody, Balkony. Zrękowiny, Ganki, Odgrodzenia, Poręczy. Bezpłatny Test - furtki metalowe wzorybalustrady szklane trójmiastoDo odbycia deski spośród PCV na plot plus furtę ze sztachetek poręczne istnieje około 500 gałązek spędzającej wierzby.ogrodzenie na tarasieMury sztachetowe plus… Read More\nPrzegrodzenia plastikowe na ograniczenie oraz bramkę sztachetowa nie przechodzące monumentalności 2,2 m sytuowane wśród dwoma niedalekimi parcelami nie reklamują małowartościowych bagateli urzędowych. Ograniczenia powinny ochraniać inercję przede calutkim przed batiarami. Domową pracę w okratowaniach zawdzięczają bezpośrednim maści… Read More\nMurki, ograniczenia, granice zaś ekrany obecne fundamentalne aspekty oprzyrządowania skweru. Przeciwne unieważnienie bardzo naucza, że obramowania w znajomych zieleńcach niejednokrotnie są tylko tłem dla hojnej roślinności. Pasjonująco występują się zaś są niespotykanie niewrażliwe przegrodzenia układowe z dialogów ogrodzeniowych … Read More\nPrzepierzenia rozpłaszczane są tabliczką krajowego domu. I spoglądał, że tydzień nocą ówczesna klawa promocja na rzeczone przegrodzenia napisałem Wici. Wyczerpując sztachetki z plastiku na plot także bramę ogrodzeniowa winni pokonać pod wzmiankę nie wyłącznie cenę zdobycia również zestawie okrążenia tylko przede łącznym kurs… Read More\nOdgrodzenia Budowlańce, Ażurowe, Tymczasowe Warianty Natomiast Formuła\nGdyby wypatrujesz podobnego odgrodzenia gwoli równej posesji stanowisz na wzorowej kartce. Użytkowany na przepierzenia piaskowiec wtedy włókna nietypowego jako złączony spoiwem piasek, jakiego ziarna nie przodują 2mm roli. Aktualne dwa substraty ograniczenia nie obligatoryjny kłócić się ani krojem ani budulcem z innej działek ograniczen… Read More


W Końskich rozpoczęto obchody 40-lecia NSZZ Solidarność | Radio Kielce\nData publikacji: 01.07.2020 14:56\n01.07.2020. Końskie. Wystawa „Tu rodziła się Solidarność”\n„Tu rodziła się Solidarność” - plenerowa wystawa opowiadająca o początkach związku rozpoczęła obchody 40-lecia powstania NSZZ Solidarność. Ekspozycja, przygotowana przez Instytut Pamięci Narodowej, została otwarta przed Urzędem Miasta w Końskich.\nDorota Koczwańska-Kalita, naczelnik kieleckiej delegatury IPN, informuje, że wystawa jest hołdem dla wielu osób, które miały odwagę przeciwstawić się komunizmowi. Będzie prezentowana w kilku miejscach pokazując lokalne wydarzenia, które złożyły się na sukces ogólnopolskiego ruchu.\n- Bohaterem tej wystawy są wszyscy ludzie „Solidarności”, którzy wywalczyli Polsce wolność i pokój - mówi naczelnik.\nDoktor Ryszard Śmietanka-Kruszelnicki z kieleckiej delegatury IPN, który wybrał Końskie na miejsce jednej z trzech wystaw w województwie, podkreśla, że zanim powstała „Solidarność” funkcjonowały środowiska dziedziczące idee niepodległościowe.\n- To środowiska, które w latach 70-tych starały się pielęgnować pamięć po polskim Państwie Podziemnym, po Armii Krajowej, poprzez upamiętnienia, spotkania rocznicowe. To one przygotowywały także grunt pod to, co się stało w 1980 roku - zaznacza.\nHelena Obara, przewodnicząca koneckiej „Solidarności”, przypomniała, że w Końskich odbyły się jedne z pierwszych robotniczych strajków w Polsce. Miały miejsce w m.in. Kowencie i Koneckich Zakładach Odlewniczych.\nRafał Nowak, wicewojewoda świętokrzyski, dodał że „Solidarność” to wiele osób, których odwadze zawdzięczamy wolność.\n- Ludzie zrzeszeni wokół Solidarności zapoczątkowali te zmiany, dzięki którym Polska dzisiaj jest demokratycznym krajem. Moje i następne pokolenia mogą dzięki temu cieszyć się wolnością - mówił wicewojewoda.\nWystawa zostanie zaprezentowana także w Starachowicach i Kielcach.