Male, Maafushi i resorty w drodze na Fulidhoo - Cel w podróży\nPrzeglądając oferty noclegowe, miałam nie lada dylemat. Na lokalnych malediwskich wysepkach nowe pensjonaty wyrastają jak grzyby po deszczu. Udało mi się znaleźć bardzo dobrą ofertę na Maafushi, Rasdhoo oraz Fulidhoo i te właśnie wyspy brałam pod uwagę, jako że dni kursowania lokalnego promu pasowały do naszych lotów. Kwaterka na Maafushi była najtańsza, jednak perspektywa tłumów niezbyt mnie kusiła. Ostatecznie wybór padł na malutką wysepkę położoną na atolu Vaavu, a mianowicie Fulidhoo. Zdjęcia oraz prywatna plaża to było to, co mnie utwierdziło w wyborze. Na Google Maps wyspa wyglądała na zieloną i porośniętą sporą ilością drzew oraz egotyczną roślinnością. Tuż przed naszym wyjazdem pojawiło się kilka bardzo pozytywnych opinii na temat samej wyspy, jak i kwaterki, tak więc byłam dobrej myśli.\nPo ponad 9 godzinach lotu stajemy wreszcie na płycie lotniska w Male. Lot mija spokojnie, a przesiadka w Doha jest krótka. Tym razem nie udaje się z powietrza zobaczyć turkusowych atoli i resortów z domkami na wodzie. Poranne słońce oślepia i powoduje, że woda ma jakiś inny kolor. Przylatujemy około 20 minut przed czasem. Kontrola paszportowa idzie bardzo sprawnie. Przed wyruszeniem w dalszą drogę konieczna jest zmiana garderoby. Zrzucamy długie spodnie i długie rękawy i zupełnie na letnio ruszamy do terminala promowego. Po wyjściu z hali kierując się w lewo dojdziemy do toalety, kierując się w prawo i dalej prosto, dojdziemy do przystani. Nic się nie zmieniło, bilet do Male kosztuje 1$ lub 10 rufii.\nPROM Z MALE NA FULIDHOO\nRESORTY W DRODZE NA FULIDHOO\nJAK WYGLĄDA MAAFUSHI\nFULIDHOO – PIERWSZE WRAŻENIE\nINFORMACJE PRAKTYCZNE – FULIDHOO\nNa Fulidhoo można dostać się lokalnym promem z Male. Bilet kosztuje 3,5$ lub 53 rufie. Promy lokalne odpływają z terminala Villingili Ferry, który znajduje się po drugiej stronie wyspy patrząc od terminala, z którego odpływają promy na lotnisko. Bez problemu można ten odcinek pokonać na piechotę, droga zajmuje około 40 minut normalnym tempem. Piesi mają jednak niełatwe zadanie, szczególnie ci, którzy ciągną za sobą wielkie walizki. Po pierwsze jest tłoczno, po drugie chodniki nie za bardzo nadają się do swobodnego przejścia, nie dość, że wąskie, to często zastawione motocyklami, czy innymi przedmiotami. Trzeba zatem lawirować między chodnikiem, a chmarą pojazdów nadjeżdżających z każdej strony ulicy. Oczywiście można także wziąć taksówkę, koszt to 3$.\nMy całą drogę pokonujemy na piechotę. Mamy przy sobie małą mapkę, ale i tak w większości idziemy „na czuja”, co jakiś czas pytając miejscowych o kierunek. Oczywiście wszyscy od razu myślą, że płyniemy na Maafushi. Nic dziwnego, że ta wyspa jest tak popularna, ponad trzydzieści kwater, więc i turystów mnóstwo. W końcu po dość wyczerpującej drodze w strasznym upale docieramy do terminala. Tutaj należy podejść do okienka i poprosić o bilet na Fulidhoo. Za kasą znajduje się spora poczekalnia, można także skorzystać z toalety. Ruch jest duży, co jakiś czas przypływa i odpływa jakaś łódka, wysiadają i wsiadają pasażerowie. Nasz prom startuje o 10:00 i jak się okazuje płynie właśnie przez Maafushi. Rejs na Fulidhoo ma trwać od 3 do 3,5 godziny.\nDni i godziny kursowania promu na Fulidhoo:\nz Male: w niedzielę, wtorek i czwartek o godzinie 10:00,\nz przystani na wyspie Fulidhoo: w sobotę, poniedziałek i środę o godzinie 11:00.\nUlica w Male\nTerminal Villingili Ferry\nOkoło 9:45 do przystani zawija wreszcie nasz prom. Zamieszanie przy wsiadaniu niemałe, bo na pokład wędruje cała masa różnych pudeł, pudełeczek, czyli zaopatrzenie dla wysp. Nie ma jednej grzecznie przemieszczającej się kolejki, trzeba użyć nieco siły i próbować przepchać się przez napierający tłum. W końcu udaje się nam zająć miejsce na bocznej ławeczce. Okazuje się, że na łajbie jest nawet toaleta, do której prowadzą małe schodki w dół. Mechanizm otwierania drzwi i sposób wchodzenia do środka jest dość pomysłowy, trzeba odsunąć daszek i otworzyć drzwiczki, wtedy bez problemu się tam zmieścimy.\nJeszcze chwilę trwa cały załadunek i punktualnie o 10:00 odpływamy. Ludzi jest sporo, niemniej nie ma tłoku, można się nawet dość wygodnie rozłożyć lub wejść na wyższy poziom, czyli dach. Do dyspozycji pasażerów są także specjalne maty, na których można się położyć na podłodze. Jak widać ten sposób podróżowania jest dość popularny wśród malediwskich kobiet. Na pokładzie można kupić różnego rodzaju przekąski. Niestety, Malediwczycy niezbyt przejmują się czystością naszego środowiska, bo papierki czy puszki lądują prosto w oceanie.\nZaraz po wypłynięciu naszym oczom ukazują się słynne malediwskie kolorki. Turkusowe laguny w różnych odcieniach, nawet horyzont wydaje się być zaznaczony mocną turkusową kreską. Po drodze mijamy oczywiście słynne malediwskie resorty z willami na wodzie. Widoki wprost z katalogów!\nW pewnym momencie płynie obok dziwnie wyglądającej wyspy. Domki poniekąd przypominają te resortowe, jednak wyglądają jak z głębokiego PRLu, przypominają trochę kontenery budowlane. Pozostała część wyspy utrzymana jest w podobnym stylu. Tak, to jest resort! Przy brzegu można dostrzec kąpiących się ludzi oraz parasolki z leżakami. Na środku wyspy stoi ciekawy budynek z kopułami, a jedną z ulic (tak, tam są ulice?) jedzie sobie autobus. Dziwny obrazek…\nPo drodze mijamy piękną gęsto porośnięto palmami małą wysepkę. Nie przypomina ona ani lokalnej, ani resortowej wyspy Wśród drzew można dostrzec jakąś małą chatkę, a przy brzegu łódkę. Może to czyjś prywatny kawałek raju?\nPo 1,5 godziny dobijamy do Maafushi. Mam wreszcie okazję zobaczyć tę wyspę na własne oczy i… muszę przyznać, że w porównaniu do Omadhoo wypada dość blado. Kilka palemek i mnóstwo zabudowań. Z daleka dostrzegam Białą Muszelkę oraz Kaani Beach, dwie kwaterki położone tuż nad oceanem. Widać także prywatną plażę, która w zasadzie nie robi na mnie wielkiego wrażenia. Podobno przy Muszelce jest właśnie najładniejsza. Być może z perspektywy wyspy wygląda to trochę inaczej. Po drugiej stronie wyspy widać mury tutejszego więzienia, widok niezbyt wakacyjny. Większość wczasowiczów wysiada właśnie tutaj, w zasadzie jesteśmy jedynymi turystami, którzy płyną dalej. Robi się sporo luźniej. Dobrze, że jednak zdecydowaliśmy się na inną miejscówkę. Jak widać Omadhoo to była prawdziwa perełka.\nDruga połowa podróży mija podobnie. Wreszcie na horyzoncie pokazuje się nasza Fulidhoo. Po 3,5 godziny dopływamy do brzegu. Laguna przy brzegu jest tak turkusowa, jak tylko turkusowa być może, kolor tak intensywny, że aż oczy bolą. W połączeniu z piaszczystą frontową plażą oraz zielonymi palmami całość robi na nas niesamowite wrażenie. Na brzegu wita nas Arif, nasz gospodarz, wraz z panem bagażowym. Ten szybkim ruchem układa nasze walizki na swoim bagażowym wózeczku, za który służy tu dobrze znana nam standardowa taczka. Pierwsze kroki kierujemy oczywiście na kwaterkę. Muszę przyznać, że sama wyspa jest niesamowita, czysta i kolorowa, a to dlatego, że mieszkańcy malują swoje domy na różne wesołe kolory, króluje róż, turkus, zielony i żółty. Do tego piękne palmy i bananowce na każdym kroku! Tak, to był dobry wybór:)\nA o urokach samej wyspy już wkrótce w następnym poście….\n1$ = 15 rufii\nOpłaca się wymienić walutę, gdyż wtedy będzie taniej. Tu zawsze zaokrąglają w górę, czyli np. 32 rufie to już 3 $.\nBilet na prom z lotniska do Male – 1$ lub 10 rufii\nBilet na prom z Male na Fulidhoo – 3,5$ lub 53 rufie\nco robić na Malediwachgdzie spać na Malediwachjak dostać się na Fulidhoolokalne wyspy na MalediwachMaleMalediwy na własną rękęnocleg na Malediwachprom na Fulidhooprom na Maafushiresorty na malediwachstolica Malediwów\n29 kwietnia, 2014 at 19:55 Odpowiedz\nBoziu jak ja ci jestem wdzieczna za te wszystkie informacje! Niecierpliwie czekam na ciag dalszy 🙂 Chyba moje marzenie o Malediwach kiedys sie spelni 🙂\n29 kwietnia, 2014 at 20:22 Odpowiedz\nAleż nie ma za co:) Na pewno się spełni, Malediwy wcale nie są tak daleko i nie trzeba wydać fortuny, żeby spędzić tam cudowne wakacje:)\n4 maja, 2014 at 11:42 Odpowiedz\nPo przeczytaniu wpisu i zobaczeniu zdjęć, zacząłem poszukiwania noclegu na tej wysepce i znalazłem Thundi Guest House za 1076zł/dwie osoby z pełnym wyżywieniem. Myślę, że cena jest wspaniała, choć na Maafushi można upolować lepsze oferty (jeszcze nie teraz). Jednak dla mnie liczy się cisza i spokój, a z pewnością Fulidhoo może mi to wszystko dać. Problem mam jednak z transportem. Przylatujemy do Male o 7:55, a prom na wyspę jest o 10. Myślisz, że uda się nam zdążyć? Nie chciałbym, żeby nasza przygoda zaczęła się od problemu ze spóźnieniem na prom 🙂 W jedną stronę myślę, że powinno się udać, ale gorzej z powrotem. Z tego, co wyczytałem, prom odpływa w sobotę o 11, czyli w Male będzie o 14:30. My natomiast mamy samolot o 15:35, więc szanse, żeby zdążyć są równe zero. Pytałem o koszt szybkiej łódki, ale cena 400 dolarów lekko mnie odstraszyła. Nie wiesz, czy ten prom wraca do Male także przez Maafushi? Zastanawiam się nad tym, czy rozwiązaniem nie byłoby kilka dni spędzić na Fulidhoo i kilka na Maafushi 🙂\n5 maja, 2014 at 16:28 Odpowiedz\nHej Kuba, po przylocie spokojnie zdążycie na prom, czy to na piechotę, czy taksówką. Ocenicie na miejscu, ile czasu jeszcze macie. Kontrola paszportowa nie powinna trwać długo, a bagaże od razu wjeżdżają na taśmę. Z powrotem niestety nie ma opcji złapania samolotu o 15:35, a speedboat niestety jest mega drogi. Prom który, wraca z Fulidhoo do Male także płynie przez Maafushi i zauważyłam, że wiele osób tak robi, że zahacza w drodze powrotnej o tę wyspę. Promy z Maafushi do Male odplywają codziennie bardzo rano, oni mają po prostu swoją łajbę. Oczywiście w piątki nie kursują, święto. Jeśli zdecydujecie się na Thundi, pozdrówcie Arifa ode mnie i przekażcie proszę, że tęski nam się za całą piękną wyspą:) A już niedługo wpis poświęcony Fulidhoo i Thundi, zapraszam:)\n6 maja, 2014 at 17:38 Odpowiedz\nBędę czekać z niecierpliwością na kolejny wpis. Napisz proszę o wycieczkach jakie można wykupić w Thundi 🙂\n6 maja, 2014 at 21:15 Odpowiedz\n19 czerwca, 2014 at 11:42 Odpowiedz\nSuper relacje i zdjęcia! O wyspie Fulidhoo sama dowiedziałam się jakieś kilka dni temu dopiero, a właściwie “jest tuż za rogiem”. Korci mnie aby wybrać się tam prywatnie lub służbowo na jakieś kilka dni i zahaczyć o resort, bo cena 12 $ za wstęp to najniższa jaką dotąd widziałam. A sam resort rewelacja.\nPodzielę się swoją wiedzą na temat mijanych przez Ciebie wysp:\nten resort, jak wyjęty z komuny to Kandooma 4.5 gwiazdkowy. Rzeczywiście z daleka wygląda jak sanatoruim, niemniej jednak na miejscu jest całkiem przyjemnie.\nBezludna wyspa z chatką i łódką przy molo to bezludna wyspa Vilivaru – kiedyś był tam resort ale uległ zniszczeniu podczas tsunami w 2004 roku. Trwają rozmowy o przywróceniu resortu, a póki co my organizujemy tam pikniki z grilem bo z Guraidhoo to dosłownie po sąsiedzku 🙂 Być może pogrilujemy razem w niedalekiej przyszłości ? 🙂\n19 czerwca, 2014 at 11:52 Odpowiedz\nHej Madziu, koniecznie zajrzyj na Fulidhoo i do Dhiggiri, piękne miejsca. Dzięki za info. To to był ten słynny resort Kandooma??? Widząc go z promu, w ogóle by mi to do głowy nie przyszło:) Vilivaru wyglądała bardzo rajsko, na taką wyspę chętnie bym popłynęła. I powiem tak, jeśli ponownie wybiorę się na Malediwy (a myślę, że tak), to Guraidhoo będzie pierwszym moim typem, więc może wspólny grill dojdzie do skutku:) Korespondowałam z osobą, która mieszkała właśnie na Twojej wyspie i była zachwycona! Pozdrawiam ciepło\n22 czerwca, 2015 at 10:34 Odpowiedz\n27 lipca ląduję w Male na mój bardzo krótki pobyt na Malediwach. Chciałbym spędzić 3 dni na jakiejś naprawdę przyjemnej wyspie i myślę teraz mocno o Fulidhoo…\nProblem w tym, że ląduję w poniedziałek o 19.55 i czuję, że ciężko będzie mi się dostać tego samego dnia na wyspę 🙁\nWylot z Male z kolei mam w piątek o 11 rano.\nBędę wdzięczny za pomysł jak to zorganizować 🙂\n22 czerwca, 2015 at 21:08 Odpowiedz\nTrzeba przede wszystkim sprawdzić rozkład promów. W pt niestety nie kursują, więc powrót do Male w czwartek i tam nocleg. Wygląda na to, że wieczorem również nigdzie popłynąć się nie uda, chyba że zarezerwujesz motorówkę, ale to spory koszt. Nic nie wymyślę, nie ma innej opcji niż 2 noclegi w Male.\n24 czerwca, 2015 at 17:06 Odpowiedz\nUpolowałem pobyt w październiku na Maafushi. Chciałbym podpytać doświadczonych 😉 co warto zobaczyć, gdzie warto popłynąć. Jak wygląda sprawa zorganizowanego nurkowania? Mam konkretną zajawkę na przelot seaplane’em 😉 Troszkę czytałem nt. zwyczajów i kultury, jednak warto byłoby usłyszeć coś od kogoś kto tam był 😉 Proszę o radę “dla Kowalskiego”, który leci pierwszy raz na Malediwy i chce spędzić miło czas.\n24 czerwca, 2015 at 19:58 Odpowiedz\nWitaj Tomku, polecam zapoznać się ze wszystkimi wpisami o Malediwach: https://www.celwpodrozy.pl/category/azja/malediwy\nCo do nurkowania, to wiele guesthousów (a resorty na pewno) oferuje takie nurkowanie, ale trzeba dowiedzieć się bezpośrednio. Nie nurkuję, więc nie zgłębiałam tematu. Pozdrawiam\n30 października, 2017 at 20:15 Odpowiedz\nMamy lądowanie 28.01.2018 w Male o godz. 15.50 i mam pytanie jak najlepiej się dostać do Fulidhoo. Może w samolocie będzie jakaś większa grupa. Lot z Genewy.\n30 października, 2017 at 20:35 Odpowiedz\nGodziny kursowania promów na i z Fulidhoo:\n– z Male na wyspę Fulidhoo – w każdą niedzielę, wtorek i czwartek o 10:00\n– z wyspy Fulidhoo do Male – w każdy poniedziałek, środę i sobotę o 11:00.\nTransport może też być zorganizowany na życzenie, ale wtedy trzeba to guesthousem uzgadniać, będzie drożej. Ewentualnie można popłynąć na Maafushi (tam chyba promy codziennie kursują) i potem we wtorek na Fulidhoo, prom na Fulidhoo zatrzymuje się na Maafushi.


Dekoracja okna w salonie nie jest prostą sztuka, zazwyczaj wybieramy ją już gdy większość mebli i elementów dekoracyjnych znajduje się w salonie. Źle dobrana osłona, może popsuć nam całą aranżację. Sposobów na dekorację okien w salonie jest wiele, od tradycyjnych firan i zasłon po nowocześniejsze propozycje plis, rolet, żaluzji czy rolet rzymskich. Ku zaskoczeniu wielu osób, osłony te możemy mieszać, tworząc oryginalną osłonę okna, dopasowaną nie tylko do wnętrza, ale również i naszych potrzeb.\nRolety do okien wielkogabarytowych\nJeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem dużych okien, rolety wolnowiszące z uwagi na swoją prosta konstrukcję, idealnie nadadzą się do przysłonięcia wielkogabarytowych przeszkleń. Rolety idealnie pasują do nowoczesnych, loftowych salonów, gdzie przewodnim motywem aranżacji jest minimalizm. W przypadku miejsc słabiej nasłonecznionych, sugerujemy zastosowanie tkanin rozpraszających światło, natomiast w oknach usytuowanych wyżej, przez które słonce mocniej grzeje - tkaniny zaciemniające.\nRolety materiałowe do wielkogabarytowych okien, warto wzbogacić o zasłony, które dodadzą wnętrzu ciepła i przytulności.\nWięcej o osłonach do okien wielkogabarytowych przeczytasz tutaj >> Skuteczny sposób na zasłonięcie dużych okien\nRolety rzymskie w towarzystwie zasłony i firany\nFirany i zasłony w salonie to prawdziwa klasyka, która wciąż posiada wielkie grono miłośników. Jednak jeśli szukamy czegoś więcej, a nie chcemy rezygnować z tradycji, proponujemy wykorzystać do dekoracji okna w salonie również rolety rzymskie.\nUnowocześniona wersja klasycznej kompozycji, dodaje wnętrzu przytulności i ciepła, idealnie na zimowe wieczory. Całość dekoracji zachowana w podobnej kolorystyce i wykonana z tych samych materiałów pozwoli na stworzenie wyjątkowej i wielofunkcyjnej aranżacji okna.\nOryginalne żaluzje plisowane\nJeśli znudziły cię już klasyczne rolety, a zasłony są zbyt ciężkie do Twojego okna, warto zainteresować się naszą kolejną propozycją. Plisy to nowoczesna osłona okienna, która wniesie do aranżacji salonu odrobinę świeżości.\nHarmonijkowy układ żaluzji plisowanych, ciekawa kolorystyka i modne wzory z pewnością pozwolą na stworzenie dekoracji wpasowanej do całej aranżacji salonu. Do wyboru mamy tkaniny transparentne, zaciemniające i półprzezroczyste.\nNowoczesne plisy i klasyczne zasłony\nKolejna ciekawą propozycją dekoracji okna w salonie, jest połączenie nowoczesności z klasyką. Jest to propozycja dla odważnych, którzy szukają czegoś więcej w osłonie okiennej...\nWielofunkcyjność takiej kompozycji, zapewnia prywatność nawet gdy zasłony są odsłonięte. Plisy pozwalają na swobodne przesuwanie ich po szybie okna, nie zaciemniając całego salonu.\nPodczas wyboru kolorystyki i wzorów warto zwrócić uwagę na kolorystykę, która w naszym salonie już się pojawiła. Nasz podwójna dekoracja okna musi wpasować się do charakteru całego wnętrza, i stanowić jedność.\nMasywne, wyraziste zasłony\nDekoracja okna w postaci masywnych zasłon to element, który może całkowicie odmienić wnętrze naszego salonu. Wyraźny kolor, gruba tkanina i odważny wzór zasłon, może sprawić, że nasza nowa osłona będzie grać pierwsze skrzypce w aranżacji całego salonu.\nOzdobienie okna miękkimi zasłonami to idealny sposób na złagodzenie surowego, dużego wnętrza. Taki zabieg pozwoli wprowadzić do salonu trochę domowego ciepła.\nO tym - czym kierować się podczas wyboru zasłon i firan do salonu? Znajdziecie w tym artykule >> https://www.mkstudio.waw.pl/blog/poradnik-czym-kierowac-sie-podczas-wyboru-zaslon-i-firan-do-salonu/\nŻaluzje drewniane łączą komfort z eleganckim i stylowym wyglądem. Okno przysłonięte żaluzjami drewnianymi, stanowi idealne dopełnienie całej aranżacji wnętrza. Dzięki szerokiej gamie kolorystycznej, możemy dopasować wygląd lameli do kolorystyki salonu.\nDrewniane lamele w połączeniu z refleksami świetlnymi prezentują się wyśmienicie, z pewnością zachwycą każdego gościa. Żaluzje drewniane wykonane są z egzotycznych gatunków drzew, dzięki czemu otrzymujemy produkt wyjątkowo trwały i wytrzymały.


Figury szachowe plastikowe - białe i czarne komplet » sklep GryPlanszowe.pl « akcesoria plastikowe pozostałe - cena, opinie\nFigury szachowe plastikowe - białe i czarne komplet\nWysokiej jakości plastikowe figury szachowe. Wykonane z bardzo dobrej jakości tworzywa sztucznego. Zapakowane w plastikowe, przeźroczyste woreczki. W każdym opakowaniu znajduje się komplet figur w dwóch kolorach: czarnym i białym.\nNajważniejsza figura w szachach – król, ma wysokość 6 cm. Celem gry jest zamatowanie króla przeciwnika. Wygrywa ten gracz, który dokona tego pierwszy.\nkomplet figur szachowych (średnica: 22 mm)


Kolejowe wyjazdy i kółeczka\n19.05.2017, 22:20 NAD PIĘKNYM MODRYM DUNAJEM\nNa początku kwietnia wybrałem się na kolejną wycieczkę. Jednym z celów było rozpoczęcie zaliczania drugiej (po Berlinie, który odwiedziłem w marcu) dużej sieci tramwajowej, na którą już od dawna miałem chrapkę czyli Wiednia. Przy okazji postanowiłem również uzupełnić kilka innych braków oraz zaliczyć coś kolejowego. Na bazę noclegową wybrałem Bratysławę, gdzie bez większego problemu można dostać nocleg za ok. 10 euro. Wyruszam w środowy poranek. W tym rozkładzie przesiadka w Raciborzu jest odrobinę dłuższa, więc decyduję się na pociąg o 7:00. W Raciborzu kibelek KŚ tradycyjnie odjeżdża z toru przy peronie 3. W Bohumínie mam 1,5 godziny czasu. Zarówno na dzisiejszą jazdę jak i piątkowy powrót mam bilety internetowe w ofercie Včasná jízdenka. Z tego co czytałem w internecie Słowacja zalicza się do tych krajów, z których nie trzeba legalizować w Czechach powrotnych biletów internetowych. Postanawiam jednak upewnić się w kasie. Kasjerka z kolei twierdzi, że wszystkie bilety trzeba potwierdzać, więc dzwoni gdzieś podając dane biletu, a następnie przystawia mi datownik i podpis. W holu dworca półka z książkami, które można zabrać w podróż i zwrócić na innej stacji. Wykaz stacji umieszczony jest na mapce. Do Bratysławy udam się przez Brno, gdzie doliczę sobie brakujący kawałek sieci tramwajowej. Wyruszę rychlikiem Bohumín-Brno, w którym lokuję się w wagonie starego typu z otwieralnymi oknami. Po stacji manewrują dwie polskie EP09. Jednak przyjechała z Pragi z EC PORTA MORAVICA i poprowadzi ją dalej do Warszawy, druga przyprowadziła EC PRAHA z Warszawy, który dalej do Pragi pojedzie z czeskim lokiem. Przejeżdża też Leo Express do Pragi. Trasę jechałem wiele razy, więc nie będę się o niej rozpisywać. Wspomnę tylko, że w końcu rozpoczęto remont obskurnych peronów w Ostravie hl.n.\nPodróż spędzam na czytaniu książki. W Brnie jestem ok. 12:30. Tutaj też niektóre perony wyładniały, ale nie wszystkie. Mam 1,5 godziny czasu, więc muszę się sprężać. W RELAY-u zakupuję bilet 60-minutowy. Sprzed dworca akurat zwiał mi potrzebny tramwaj, więc robię sobie spacer deptakiem przez starówkę, aby dotrzeć do przystanku Česká. Wsiadam w linię 3. Podczas ostatniej wizyty kursowała ona w skróconej relacji do przystanku Tábor (gdzie był zabudowany rozjazd i tramwaj zawracał), teraz doliczę sobie brakujący odcinek czyli Tábor - Vozovna Komín. Zaliczany odcinek to zjazd z dość sporej górki. Wysiadka następuje na przystanku, z którego korzystają też linie jadące dalej do dzielnicy Bystrc.Obok znajduje się dwupoziomowa zajezdnia. Tramwaj jedzie jednak jeszcze kilkaset metrów dalej, bo dopiero tam ma pętlę. Ja również tam idę, gdyż znajduje się tam przystanek początkowy. Według mnie błędem jest brak przystanku do wysiadania, ponieważ wokół znajduje się dużo domków i ich mieszkańcy wsiadać mogą koło domu, ale po przyjeździe muszą już przejść spory kawałek.Następnie ruszam w drogę powrotną. Tym samym mam zaliczoną (w sensie fizycznego przejechania) całą sieć, ale do powtórzenia są jeszcze trasy, które jechałem w ścianie deszczu i nie powtórzyłem do tej pory (Stránská skála, Líšeň Mifkova, Juliánov i ewentualnie Komárov). Powracam do przystanku Česká:. Szczęśliwie od razu za mną pojawia się 4-ka, którą przez starówkę zjeżdżam do dworca.\nW dalszą drogę udam się EC DANUBIUS relacji Praga-Budapeszt. Bez większych problemów znajduję odpowiadające mi miejsce w jednym z wagonów przedziałowych. Szybka jazda do stacji granicznej Břeclav, a następnie wjeżdżamy na Słowację. Odcinek Kúty-Zohor zaliczam. W Bratysławie jestem po 16:00. Zaczynam od kilku zdjęć na tej położonej na łuku stacji.\nResztę dnia spędzę już w stolicy Słowacji. Zamierzam uzupełnić brak tramwajowy oraz zajść w kilka miejsc, których nie zdążyłem obejrzeć podczas poprzedniej wizyty we wrześniu. W punkcie obsługi komunikacji miejskiej przy dworcu zakupuję bilet godzinny. Nie wsiadam jednak od razu w tramwaj tylko robię sobie spacer do przystanku STU (Slovak University of Technology), gdzie mogę wsiąść w potrzebną mi linię czyli 8. Po drodze robię kilka fotek tramwajów na tle kościoła. Niestety na dwóch tramwajach z rzędu przyjeżdżają Tatry z całkowicie oklejonymi oknami, więc gardzę nimi i przechodzę kilkaset metrów na Americké námestie, przez który kursuje druga pasująca mi linia czyli 4. Tutaj na szczęście zjawia się tramwaj z cywilizowanymi oknami.\nZaliczam brakujący mi odcinek biegnący przez starówkę. Dojeżdżam do przystanku Park kultúry, gdzie przesiadam się na 5-kę, aby przejechać się tunelem tramwajowym. Po przejechaniu tunelu wysiadam na ul. Kapucyńskiej i przesiadam się na jadącą ponownie do tunelu 9-kę. Próbując robić zdjęcie w tunelu przez tylną szybę tramwaju można uzyskać ciekawy efekt. Ponownie docieram do przystanku Park kultúry. Tym razem nadjeżdża 6-ka. Wykonuje ona pętlę między innymi przez odcinek, który dziś zaliczałem, więc postanawiam przejechać się w ten sposób, a następnie wysiąść w okolicach południowego wylotu tunelu tramwajowego. Gdy dojeżdżamy do skrętu na wspomniany zaliczany odcinek stajemy na dłużej. Tramwaj co jakiś czas lekko się cofa, czasem lekko rusza do przodu, ewidentnie coś jest nie tak. Okazuje się, że trasa przez starówkę została zablokowana, ponieważ na jednym z budynków zapaliła się wieża i obecnie gaszą ją zastępy straży pożarnej. Nieźle mi się fuksnęło, że jeszcze zdążyłem tamtędy przejechać i zaliczyć. Na feralnej ulicy utknęły 2 tramwaje, które nie za bardzo mają jak się wycofać. Mój tramwaj (i wszystkie kolejne) skieruje się więc objazdem przez ul. Kapucyńską i tunel. Ja opuszczam go na pierwszym możliwym przystanku czyli Námestie SNP. Udaję się teraz obejrzeć pałac prezydencki znajdujący się na Hodžovo námestie, którego charakterystycznym motywem jest fontanna z wielką kulą. Niestety nie ma w niej jeszcze wody. Mijam także Instytut Polski. Następnie idę na most SNP, z którego mamy piękny widok na Dunaj oraz na pobliski zamek. Dodatkowy efekt robi zachodzące lekko zamglone Słońce. Na koniec idę sobie jeszcze do dużej piętrowej księgarni MARTINUS, która znajduje się przy deptaku, po którym kursują tramwaje. Do końca mojego pobytu na starówce w dalszym ciągu nie uruchomiono ruchu tramwajowego na ulicy z pożarem. Nocleg mam w tym samym miejscu co ostatnio czyli w hostelu PATIO. Tym razem trafiam do pokoju 12-osobowego, który w praktyce okazał się dwoma pokojami 6-osobowymi ze wspólną łazienką pomiędzy nimi. W moim pokoju komplet i niestety dla mnie pozostało już tylko ostatnie łóżko górne. Na dolnych łóżkach skośnooka dziewczyna Yupu oraz mężczyzna w garniturze Joel, a bezpośrednio pode mną młody chłopak Mario. Na pozostałych górnych parka rozmawiająca po niemiecku: Thomas i Isabella. Cena noclegu 9,70 euro za jedną noc (wykupiłem dwie).\nDzisiejszy dzień w całości przeznaczony jest na Wiedeń. Z Bratysławy można tam dotrzeć dwiema trasami. Ja wybrałem trasę z dworca Bratislava-Petržalka, ponieważ mam ją zaliczoną tylko do przystanku Parndorf Ort. Z hostelu wychodzę po 7:00 i robię sobie spacer. Trasa wiedzie między innymi przez most nad Dunajem oraz przez wiadukt nad linią kolejową łączącą dworzec Petržalka z resztą słowackiej sieci kolejowej. Niestety nie da się niczym zaliczyć tego odcinka. Mijam też końcówkę tramwajową Jungmannova.\nNa dworzec docieram tuż po godzinie 8:00. Hol tego dworca prezentuje się dużo ładniej niż głównego dworca. Jest to stacja graniczna z Austrią i Węgrami, ale obecnie obsługuje tylko pociągi do Austrii, nie można stąd pojechać wgłąb Słowacji ani na Węgry. Pociągi na tej trasie obsługuje obecnie przewoźnik Raaberbahn, a większość składów kursuje w relacji do miejscowości Deutschkreutz. Skład w ładnej zielono-żółtej kolorystyce. Ruszamy o 8:15. Trasa to w większości rozległe płaskie pola i duża ilość wiatraków. Podróż do Wiednia trwa godzinę:\nPobyt w stolicy Austrii rozpoczynam od zwiedzania wiedeńskiego dworca głównego. Gdy byłem tu ostatnio w 2011 dopiero rozpoczynała się jego budowa. Dworzec powstał w miejscu dawnej stacji Wien Südbahnhof. Główna część dworca to kilka peronów z zadaszeniem o nieco nietypowym kształcie. Pod peronami znajduje się kilkupoziomowa galeria handlowa. Wejścia na perony umieszczone są pomiędzy sklepami, podobnie jak w Krakowie Głównym. Oprócz tego idzie też linia S-bahnu w tunelu, a dawna podziemna stacja Wien Südtirolerplatz stała się częścią dworca Wien Hbf (tory 1 i 2).\nPociągi odjeżdżające z tunelu są wyświetlane na wszystkich tablicach, także na normalnych peronach, co dla niezorientowanych może być trochę mylące. Do tramwaju możemy wsiąść w trzech miejscach: w tunelu tramwajowym, który znajduje się w pobliżu kolejowego, przed budynkiem dworca oraz w małym tuneliku we wschodniej części stacji. Funkcjonuje punkt obsługi pasażera Wiener Linien, w którym można nabyć ciekawe gadżety. Jest również stacja linii metra U1, z której w kilka minut możemy dostać się do samego centrum starówki - na Stephansplatz. Poświęcam trochę czasu na obejrzenie wszystkiego. Z holu dworca fajnie widać pociągi stojące na jednym ze skrajnych torów dworca (akurat trafił się pociąg do Bratysławy).\nCzas rozpocząć zaliczanie sieci tramwajowej. Oczywiście jest ona za duża, żeby zrobić całość w jeden czy nawet dwa dni, więc zwiedzę tylko niewielką jej część. Zaczynam w tunelu tramwajowym od linii 18. Kieruję się we wschodnie rejony sieci do pętli Schlachthausgasse. Jest to niewielka pętla uliczna, a przystanek znajduje się przy stacji metra. Tą samą 18-ką jadę do przystanku St. Marx, gdzie krzyżujemy się z inną trasą. Szybko przesiadam się na 71, na której przyjeżdża Düwag. I to właściwie 2 typy tramwajów, które z reguły spotyka się w Wiedniu (przynajmniej ja nie trafiłem na inne).\nLinia 71 wiedzie do głównego wiedeńskiego cmentarza. Znajduje się on w zasięgu aż 4 przystanków (przy kolejnych bramach). Pętla znajduje się przy bramie nr 3 (Zentralfriedhof 3. Tor).\nNajbardziej okazała jest za to brama nr 2. Linia tramwajowa wiedzie jeszcze dalej, więc czeka na 6-kę. Docieram nią do pętli Kaiserebersdorf Zinnergasse. Linia kursuje często, więc mogę spokojnie zrobić zdjęcia i wsiąść w najbliższy tramwaj. Wracamy trasą koło cmentarza, mijamy też zajezdnię. Następnie odbijamy w lewo na nowy dla mnie odcinek. Dojeżdżam do przystanku Quellenplatz.\nTrwają tu prace torowe, jednak mimo to tramwaje kursują po obu torach tylko ze zmniejszoną prędkością. Teraz linia 67, którą jadę na Otto-Probst-Platz. tla znajduje się w spokojnej dzielnicy mieszkalnej. samą linią (bo innej nie ma) powracam do przystanku Laxenbgurger Straße/Troststraße, gdzie przesiadam się na 0. liczam nim pętlę uliczną z przystankiem końcowym Migerkarstraße.\nNastępnie zaliczając linię biegnącą przed budynkiem dworca Wien Hbf docieram do przystanku Quartier Belvedere.\nZaglądam na chwilę do podziemnej stacji S-bahnu Wien Quartier Belvedere. Dawniej był to Wien Südbahnhof (S-bahn), na której zaliczyliśmy z kol. Semaforkiem wybuch petardy na peronie w tunelu.\nTeraz linia D, którą objeżdżam sobie pętlę Alfred-Adler-Straße i wysiadam na przystanku we wschodniej części dworca głównego. rzechodzę przez perony.\nAkurat stoi EC POLONIA do Warszawy, w którego składzie stary wagon restauracyjny bez klimy. Nie myślałem, że te wagony wyjeżdżają gdzieś poza Polskę. Ponownie w tunelu tramwajowym wsiadam w 18-kę, ale tym razem pojadę w drugą stronę.\nKilka przystanków znajduje się w tunelu i w nim też odgałęziają się dwie linie. Docieram do końca linii czyli Burggasse-Stadthalle. Jest to duża pętla, a właściwie to spory węzeł, który obejmuje także wcześniejszy przystanek, a pomiędzy torami znajduje się zadaszony plac. Jest tutaj hala, do której wchodzi się po sporej ilości schodów. Można wejść jeszcze wyżej i popatrzeć z góry na węzeł tramwajowy.\nTeraz 6-ką podjeżdżam na dworzec Wien Westbahnhof. Spodziewałem się, że po otwarciu dworca Wien Hbf i przekierowaniu tam większości pociągów z głębi Austrii, dworzec zachodni będzie świecić pustkami i obsługiwać tylko jakieś niedobitki pociągów lokalnych. Okazuje się jednak, że dworzec tętni życiem jak dawniej, ponieważ dojeżdża tu teraz prywatny przewoźnik Westbahn, który uruchomił pociągi na trasie Wiedeń-Salzburg. Obsługiwane są piętrowymi flirtami. Zdjęcia z wizyty na dworcu Wien Westbahnhof. Następnie ponownie linia 6, którą przez tunel tramwajowy jadę do przystanku Quellerstraße/Favoritenstraße (aby nie mieć luki w zaliczaniu).\nOdgałęzia się tu jeszcze jedna linia, ale z racji prac związnych z metrem nie jest przejezdna w całości, więc odpuszczam ją sobie. Kolejną 6-ką powracam do przystanku Quellenstraße/Knöllgasse.\nSzybkie fotki i tym samym tramwajem pojadę teraz w pełnej relacji czyli do pętli Prater Hauptale. Znowu jedziemy przez tunel tramwajowy, tym razem zaliczam trzecie jego odgałęzienie, które wiedzie w kierunku starówki. Jedziemy przez wiedeński ring, jednak jazda nim jest bardzo męcząca, bo tramwaj strasznie się wlecze i co chwilę przystaje. W końcu po prawie godzinnej jeździe docieram do celu.\nJako, że to już prawie koniec zaliczania na dziś mogę pokusić się o pierwsze wnioski. Sieć wiedeńska jest dość ciekawa, tramwajami jeździ się przyjemnie, pętle (w przeciwieństwie np. do Berlina) są dość urozmaicone, a przystanki na większości z nich są umieszczone tak, że jest możliwe przejechanie całej pętli tramwajem. Kompletną porażką jest natomiast system dynamicznej informacji pasażerskiej, który tak naprawdę niewiele ma z nim wspólnego.\nTablice wizualne pokazują sobie co chcą i zazwyczaj niewiele ma to wspólnego z rzeczywistością. Byłem świadkiem, że na jednym przystanku czas przyjazdu tramwaju jakieś linii w ciągu minuty zmieniał się kilkukrotnie i były to zmiany typu z 4 minut na 11 minut i na odwrót, a w efekcie i tak przyjechało zupełnie co innego. Powrócę teraz na starówkę, ale po drodze wysiadam na chwilę na przystanku Löwengasse, żeby sfotografować Hundertwasserhaus.\nChcę jeszcze doliczyć do końca wiedeński ring, a następnie przespacerować się po starówce. Podczas oczekiwania przejeżdża przez zatrzymania Ring-Tram.\nWsiadam w 2-kę, którą docieram do Opery Wiedeńskiej i tym samym zamykam krą. Idę na starówkę na Stephansplatz, po drodze mijając wspomnianą operę.\nPo starówce kursują małe elektryczne autobusy, niestety akurat nie udało mi się załapać. Przechodzę na drugą stronę starówki z zamiarem dojścia do przystanku Schottentor. Niestety okazało się, że trochę straciłem orientację w starówkowych uliczkach i w efekcie dotarłem na Schwedenplatz. Podjeżdżam więc tramwajem tam gdzie chciałem. Przystanek Schottentor to przystanek przelotowy dla tramwajów jadących ringiem, ale po drugiej jego stronie znajduje się pętla, na której zaczyna bieg sporo linii wiodących w północno-zachodnie rejony Wiednia. 71-ką podjeżdżam na Rathausplatz Burgtheater.\nTutaj trafiam na nowszą tablicę informacyjną, ale nie mam czasu zweryfikować czy pokazuje takie same bzdury jak te starsze. Kręcę się trochę w okolicach wiedeńskich zabytków m.in. parlamentu i ratusza. Spacerem docieram do przystanku Burgring. Szczęśliwie akurat nadjeżdża linia D, którą docieram do przystanku Quartier Belvedere zaliczając po drodze jeszcze jeden nowy odcinek. Na Hbf podjeżdżam sobie pociągiem. Chciałem przejechać się starą jednostką S-bahn, ale akurat zjawił się piętrowy pociąg R. Niestety nie zauważyłem, że S-bahn jechał zaraz bezpośrednio po nim. Czas wracać do Bratysławy. Tym razem pojadę pociągiem, który dowiezie mnie na dworzec główny. Skład to austriackie wagoniki City Shuttle plus jeden wagon słowacki i austriacka spalinówka. Austrię opuszczamy za stacją Marchegg, na której mamy dłuższy postój i spotykamy się ze składem w przeciwnym kierunku (następuje wymiana drużyn). Na dworcu głównym w Bratysławie jestem ok. 21:30.Udaję się pieszo do hostelu. W moim pokoju dzisiaj na dole Mark i Olivier, na górze bez zmian Thomas i Isabella, a ostatnie łóżko jest wolne. DZIEŃ 3 - 7.04.2017.\nSłyszę zapowiedź, że na odcinku Levice-Kozárovce jest zastępcza komunikacja autobusowa. Masz ci los, przed wyjazdem zapomniałem sprawdzić vyluki! Na szczęście w tamtym rejonie mam jeszcze inne linie do zaliczenia, więc na pewno będzie okazja, żeby to powtórzyć. Okna w moim wagonie strasznie brudne, więc zaliczanie jest mało komfortowe. Ruszamy o 8:01. Dokumentuję stacje. Na odcinku Tvrdošovce-Palárikovo jedziemy bardzo wolno i mamy nieplanowy postój na stacji Palárikovo. Starsza pani jadąca z tyłu składu myśląc, że to już Šurany wysiadła na peron. Po krzykach kierpociowej z przodu składu ponownie wsiadła do pociągu. Za Palárikovem odbijamy w prawo od linii w kierunku Štúrova. Ogólnie na tym odcinku trasa raczej mało ciekawa widokowo. W Levicach wszyscy opuszczają pociąg. Przed dworcem oczekują już 4 autobusy komunikacji zastępczej.\nTrasa obfituje w tunele i wiadukty, a widoki są bardzo ciekawe. Dokumentuję mijane stacje (do których nie da się dojechać, bo na tym odcinku kursują tylko rychliki). Pierwszym postojem handlowym jest dopiero Horná Štubňa obec. Następnie dołączamy się do linii ze Zvolenia, którą kursuje kilka par osobówek.\n31.05.2017, 02:32 UZNAMSKIE KLIMATY\nTydzień po świętach wielkanocnych zrealizowałem wyjazd, który chodził mi po głowie już od kilku lat, a mianowicie odwiedziny Świnoujścia i Uznamskiej Kolei Uzdrowiskowej. Wyruszam w piątkowy poranek regio Gliwice-Opole Zachodnie o 6:26. Na tablicach kierunkowych jako stacja docelowa błędnie wyświetlane są Gliwice (zapewne nie zmieniono tego po wcześniejszym kursie). W Opolu mam godzinę czekania na IC BARNIM, którym pojadę bezpośrednio do Świnoujścia. Oczekiwanie przedłuża się, bo BARNIMOWI zapowiadają prawie pół godziny w plecy. W międzyczasie przyjeżdżają kolejne dwa pociągi z Kędzierzyna. W końcu przyjeżdża spóźnialski IC. Skład jest krótki, więc i zapełnienie jest duże, ale na szczęście trafiło mi się dobre miejsce w wagonie z przedziałami. Kierujemy się do Wrocławia, a następnie na Poznań przez Leszno. Odcinkiem Leszno-Poznań jedzie się dosyć mozolnie, bo są tam prowadzone prace. Dodatkowo przez nasze opóźnienie jesteśmy przywalani na krzyżowaniach i jeszcze je powiększamy. Tablice w całym składzie sporządzone z błędną nazwą BARNIN z prowizorycznym poprawieniem błędu poprzez zaklejenie ostatniej litery prawidłową lub po prostu dorysowanie czerwonym mazakiem brakującej kreski. W Poznaniu dosiada się do mnie Kasia, która przyjechała tu z Olsztyna pociągiem TLK JEZIORAK. Miejscówki wzięliśmy sobie w tym samym przedziale, więc całe okno jest dla nas. Kierujemy się do Szczecina Głównego, na który wjeżdżamy przez Szczecin Port Centralny, tak aby w dalszą drogę udać się bez zmiany czoła przez Szczecin Wstowo. Mam okazję przypomnieć sobie trasę do Świnoujścia, którą za Goleniowem jechałem tylko raz (w obie strony). W Świnoujściu jesteśmy o 16:10. Dzisiejsze popołudnie spędzimy już w tym mieście. BARNIM zostaje ściągnięty na stację postojową przez stonkę, jednak jej malowanie wskazuje na to, że nie należy ona do PKP IC, a do jakieś prywatnej firmy. Teraz musimy przeprawić się na drugą stronę Świny. Przed dworcem kobieta na wózku inwalidzkim woła mnie, żebym podszedł i jej pomógł. Upewniam się pytając czy mam ją popchać na znajdujący się obok podjazd, na co dostaję odpowiedź, że popchać to sobie mogę swoją żonę. Przeprawiamy się na drugą stronę rzeki Świny, na której nie ma mostów i jedyną możliwością przeprawy są właśnie promy. Dla pieszych oraz kierowców będących mieszkańcami Świnoujścia przeznaczona jest przeprawa, z której właśnie korzystamy, natomiast dla kierowców zamiejscowych funkcjonuje przeprawa Karsibór położona nieco dalej. Tuż przed odpłynięciem na nasz prom wjeżdża karetka na sygnale. Trochę przerąbane jest funkcjonowanie w takim trybie, szczególnie w nagłych sytuacjach gdy pogotowie musi pilnie dojechać do chorego w przypadku zagrożenia życia. Za kilka lat powinno się to zmienić, bo w końcu ma powstać tunel pod Świną, który rozwiąże problemy mieszkańców Świnoujścia. Po przeprawieniu się, w pierwszej kolejności udajemy się na Plac Słowiański w celu odwiedzenia informacji turystycznej. Pobieramy w niej mapę miasta. Niestety placówka nie prowadzi sprzedaży magnesów i pocztówek, ale według pracowników bez problemu dostaniemy to w Dzielnicy Nadmorskiej. Wcześniej trafiamy na stoisko z magnesami przy kiosku z papierosami ale założyłem, że na promenadzie będzie większy wybór. Udajemy się właśnie tam. Niestety moje założenie okazało się błędne, bo nie znaleźliśmy prawie żadnego sklepu, a nieliczne, na które trafiliśmy były już zamknięte. Latem w środku sezonu pewnie jest inaczej. Idziemy w kierunku plaży, ale w pewnym momencie łapie nas ulewa, więc musimy ją przeczekać pod parasolem przy jednej z knajp. Gdy w końcu przestaje padać, kontynuujemy spacer na plażę, na której jednak bardzo pusto i wietrznie. Innym wyjściem powracamy na promenadę. Naszą sytuację magnesowo-pocztówkową ratuje urząd pocztowy przy promenadzie, który akurat dzisiaj jest czynny aż do 20:00. Wypadałoby zjeść jakąś kolację, więc trafiamy do knajpki Złota Rybka przy jednym z wejść na plażę. Kasia zamawia sobie langosza, a ja pizzę. Na tyłach knajpki odbywa się dancing. Gościom przygrywa muzyk Ireneusz Waga. Tańczymy kilka kawałków, a następnie kierujemy się w miasto i docieramy do stacji Świnoujście Centrum, z której jutro wystartujemy. Dosłownie w ostatniej chwili robimy zakupy w znajdującej się naprzeciwko stacji Biedronce. Następnie idziemy na ul. Gdyńską, gdzie mamy nocleg w schronisku młodzieżowym. Przez chwilę nie możemy go znaleźć, bo w pobliżu są 3 podobnie wyglądające budynki: jeden to szkoła, drugi to ośrodek wczasowy BRYZA, gdzie też rozważałem nocleg, a schronisko znajduje się za szkołą (poszliśmy od złej strony). Zarezerwowaliśmy pokój 2-osobowy, w praktyce trafiliśmy do pokoju z 3 łóżkami i telewizorem. Łazienka na korytarzu, męska zaraz obok pokoju, a damska w tym samym miejscu tylko piętro niżej. Cena noclegu 36 zł (32 zł + 4 zł opłaty uzdrowiskowej). Kasia z racji statusu studenta płaci za noc 32 zł (28 zł + 4 zł). Zameldować trzeba się najpóźniej o 22:00, aczkolwiek recepcjonista jest przez całą noc, więc w razie potrzeby pewnie można się dogadać. Za oknem rozpadało się na dobre, miejmy nadzieję, że do rana przejdzie.\nWstajemy po 5:00, zabieramy to co nam będzie potrzebne i po 5:30 opuszczamy schronisko. Zapowiada się słoneczny dzień, ale wieje bardzo zimny wiatr. Na stacji Świnoujście Centrum jesteśmy około 6:00. Pociągu jeszcze nie ma, przyjedzie z Niemiec kilka minut przed odjazdem. Oprócz nas czekają jeszcze jakieś pojedyncze osoby. Przyjeżdża spalinowa jednostka GTW 2/6 produkcji Stadlera. Będzie to dzisiaj nasz główny pojazd, ponieważ wszystkie pociągi UBB obsługiwane są tymi składami. Szybka zmiana czoła, więc nie było czasu na zrobienie porządnych zdjęć. Pierwotnie planowałem skorzystać z biletu Usedom-Ticket, jednak ostatecznie zakupimy bilet Insel & Me(e)hr-Ticket, o którego istnieniu dowiedziałem się dzięki stronie http://kolejnapodroz.pl/. Strona ta pomogła mi również wytypować które miasta dzisiaj zwiedzimy. Oba wspomniane bilety są ważne na trasach UBB, z tym że Usedom-Ticket tylko w strefie A (odcinek Świnoujście Centrum – Züssow) a Insel & Me(e)hr-Ticket na wszystkich trasach UBB od Świnoujścia przez Stralsund aż po Barth. Można także wybrać Mecklenburg-Vorpommern-Ticket, który umożliwia jazdę nie tylko po trasach UBB ale także po całym landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie. Różnica cenowa jest minimalna, jednak MVT w dni robocze jest ważny dopiero od 9:00. My jednak nie zapuścimy się nigdzie dalej niż UBB. Cena naszego biletu dla 2 osób to 26 euro (czyli 13 euro za osobę). Bilet ważny jest też w autobusach UBB kursujących po wyspie Uznam. Większość niemieckich ofert działa tak, że im większą grupą się podróżuje tym koszt podróży na osobę jest tańszy, natomiast mało opłacalne jest podróżowanie w pojedynkę. Gdybyśmy jechali w 5 osób, koszt naszej dzisiejszej wycieczki wyniósłby zaledwie 7,60 euro za osobę. Na UBB bilety (nie wiem czy wszystkie) sprzedawane są w formie papierowej. Blankiety są oddzielne dla każdego biletu, a nawet każdego wariantu jeśli chodzi o ilość osób. Każdy kierpoć chodzi więc z torbą zawierającą masę przegródek i pliczków biletów. Ruszamy o 6:18. Po ujechaniu kilkuset metrów wjeżdżamy już na terytorium Niemiec i tym samym mogę odhaczyć następne kolejowe przejście graniczne na swojej mapie. Pierwszą stacją po niemieckiej stronie jest Ahlbeck Grenze, gdzie kończyła się linia kolejowa zanim otworzono granice i przedłużono ją do Świnoujścia. Na czołowej stacji Seebad Heringsdorf zmiana czoła. Pociąg jedzie bezpośrednio do Stralsundu, jednak my wysiadamy w Zinnowitz, gdzie mamy szybką przesiadkę na pociąg do Peenemünde. To króciutki kikucik, który zaliczymy sobie teraz, żeby później się nim nie martwić. Następnie założenie jest takie, żeby wyjechać najdalej gdzie sięga ważność biletu (czyli do Barth) zaliczając trasę, a potem stopniowo cofać się do Świnoujścia zwiedzając po drodze miasta. Trasa do Peenemünde jest mało ciekawa, a jej koniec znajduje się w odludnej okolicy. Zmiana czoła to tylko 4 minuty, więc Kasia nawet nie wysiada z pociągu, a ja wyskakuję tylko na ekspresowe fotki. Powracamy do Zinnowitz. Jest tu skomunikowanie z pociągiem do Świnoujścia, a my na pociąg w kierunku Züssow będziemy musieli trochę poczekać. Przed dworcem nic ciekawego, a do centrum na tyle daleko, że nie zdążymy się wybrać. W holu dworca gablota z masą gadżetów UBB. Są między innymi pocztówki, książki, kubki, długopisy, a nawet japonki, które akurat są na promocji. Symbol kolei UBB to świnka, którą można spotkać na wszystkim co związane jest z tym przewoźnikiem. Najbardziej podobają nam się magnesy w kształcie pociągu, ale one akurat nie są na sprzedaż, a służą do przyczepiania kartek w gablotach. Niestety kasa o tej porze jeszcze nieczynna, więc nawet gdybyśmy chcieli, to nie będziemy mogli niczego sobie kupić. Ruszamy w dalszą drogę. Jedziemy m.in. przez Wolgast, gdzie kończy się wyspa Uznam, a dawniej kończyła się także linia kolejowa. W 2000 roku oddano most zwodzony Peenebrücke łączący wyspę ze stałym lądem i tym samym połączono linię UBB z resztą niemieckiej sieci kolejowej. Nasz pociąg kończy bieg w Züssow, które wita nas gradem. Stacja to jeden peronik w odludnej okolicy. Chwilę po naszym przyjeździe po drugiej stronie peronu zatrzymuje się RE do Berlina. W oczekiwaniu na nasz pociąg mamy okazję oglądać tęczę. Pociągi UBB do Świnoujścia na wszystkich stacjach w Niemczech wypisany są jako do Swinemünde. Nie wiem czy jest to prawidłowo, bo z tego co się orientuję nie powinno się zmieniać oryginalnych nazw stacji (tak jak my np. na Centralnym nie piszemy Wiedeń Główny tylko oryginalnie Wien Hbf). Piętrowym RE jedziemy do Stralsundu. Kończymy podróż na jednym ze ślepych torów. Jest ich kilka, a perony przelotowe położone są na łuku w drugiej części stacji. Przed peronami znajduje się niewielki taras, a tylko na najbardziej skrajny trzeba przejść tunelem. Zaglądamy na chwilę do dworcowej księgarni, a następnie wsiadamy w pociąg do Barth. Frekwencja niska. Przez pierwsze kilometry jedziemy magistralą, którą kursują pociągi w kierunku Rostocku. Dopiero na stacji Velgast odbijamy na lokalną linię. O 10:43 jesteśmy w Barth. Optymalny czas na zwiedzanie miasta to 1-1,5 godziny. Niestety w tym przypadku rozkład jest dla nas niekorzystny, ponieważ możemy tu spędzić albo pół godziny albo prawie 3 godziny. Na szczęście okazuje się, że do rynku jest bliżej niż wyglądało to na mapie, więc zdążymy. Wygląda na to, że są jakieś plany wycięcia pociągów do Barth, bo na mieście trafiamy na różne plakaty wyrażające protest przeciwko brakowi pociągów w tym mieście. Rynek bardzo ładny. Niestety nie zdążymy pójść do portu ani obejrzeć uliczek okalających starówkę, bo gdybyśmy zostali tu prawie 3 godziny, to nie starczyłoby nam czasu na resztę zaplanowanych punktów wycieczki. Do pociągu powracamy na ostatnią chwilę. W tą stronę zapełnienie dość duże. Jedzie sporo osób z walizkami, zapewne na przesiadki do Stralsundu, do którego docieramy o 11:44. Na to miasto mamy przewidziane najwięcej czasu, ponad 3 godziny. Opuszczamy dworzec i idziemy na starówkę. Zwiedzając miasta, jak zawsze robimy masę zdjęć. Nie sposób zamieścić ich wszystkich, więc z każdej miejscowości prezentujemy tylko kilka wybranych. Spacerujemy uliczkami mijając Nowy Rynek (Neuer Markt), na którym trwa festiwal food trucków, a także ratusz oraz kościół Św. Mikołaja, za którym znajduje się Stary Rynek (Alter Markt). Idąc dalej docieramy do portu. Spacerujemy po molo, przy którym zacumowanych jest dużo łódek. Jest też sporo wędkarzy. W oddali widać wysoki i okazały most drogowy Rügenbrücke łączący Stralsund z wyspą Rugią. Wstępujemy też do księgarni, w której Kasia powiększa swój zbiór niemieckojęzycznej literatury. Na dworzec powracamy tuż przed 14:00. Stralsund planujemy opuścić pociągiem po 15:00, ale wcześniej zamierzam wykorzystać fakt, że nasz bilet ważny jest także na krótkim odcinku Stralsund-Altefähr i przejechać się wspomnianym mostem na wyspę Rugię. Niestety most kolejowy idzie znacznie niżej od mostu drogowego. Tą krótką przejażdżkę odbędziemy flirtem do stacji Sassnitz. Na stolikach mapki linii kolejowych. Zaraz za mostem znajduje się przystanek Altefähr, na którym musimy wysiąść. Mamy około pół godziny czasu. Wyjście z przystanku odbywa się przez ohydny pawilon, w którym śmierdzi. Klimaty jak w Polsce… W okolicy znajduje się tylko ruchliwa droga wiodąca na most oraz polanka nad wodą. Gdy przyjeżdża musimy do niego podbiec, bo nie zauważyliśmy tabliczki, że czoło pociągu zatrzymuje się w znacznej odległości od wiaty, pod którą czekaliśmy. Ponownie jedziemy przez most, a chwilę później wysiadamy na głównym dworcu w Stralsundzie.\n12.06.2017, 11:36 Cóż, jeśli dla kogoś jedno suche zdanie informujące o fakcie udziału np. w Mszy niedzielnej, jest, jak to określiłeś, manifestacją poglądów religijnych i obniża wartość tekstu to już jest problem tej osoby, że reaguje tak alergicznie. Nie napisałem niczego czego musiałbym się wstydzić, poza tym do czytania moich tekstów nikt nikogo nie przymusza. O polityce nie przypominam sobie, żebym pisał w ostatniej relacji.\n12.06.2017, 21:44 Ja też nie uważam by było coś złego w tym, że ktoś napisał, że był w niedzielę w kościele - Kolejoman nikogo nie namawiał do tego by też chodzić.\n20.06.2017, 22:11 MAJÓWKOWE WOJAŻE\nTegoroczny weekend majowy wypadał tak, że Bilet Weekendowy musiał być ważny 3 dni i PKP IC nic nie mogło na to poradzić, chociaż pewnie bardzo by chciało. Skorzystałem więc z okazji i trochę sobie pojeździłem. Na pierwszy dzień czyli sobotę 29 kwietnia zaplanowałem wizytę w Wolsztynie. Ostatnie moje odwiedziny były bardzo przygnębiające, ponieważ była to parada, w której wzięły udział aż 3 parowozy… Teraz jest już nieco lepiej i w tym roku przewidziany był udział większej ilości maszyn. Dojazd zaplanowałem PRZEMYŚLANINEM do Poznania, a następnie osobówką Poznań-Wolsztyn, aby przypomnieć sobie tę trasę. Na PRZEMYŚLANINA od wielu dni nie było już miejscówek w obu klasach, ale trudno się dziwić, bo to jedna z najgorszych nocy w całym roku. PRZEMYŚLANIN przyjeżdża lekko opóźniony. Dołączam do jadącego już kol. Roberta, który również wybiera się do Wolsztyna. Na korytarzu w naszym wagonie sporo osób, w tym jeden gość, który musiał brać niezły towar, ponieważ bez przerwy wydziera się po polsku i po angielsku i gada od rzeczy. Po jakimś czasie zaczyna to denerwować ludzi z przedziałów i kilka razy zostaje mu zagrożone, że jak się nie zamknie to oberwie. Gość jednak nic sobie z tego nie robi i wydziera się dalej, a dodatkowo zaczyna zaczepiać ludzi. Stwierdzamy z Robertem, że w takim towarzystwie do Poznania na pewno nie wytrzymamy, więc przenosimy się do spokojniejszego wagonu. Rozkładam kurtkę na podłodze i kładę się spać. Śpi się nawet nieźle, największą niewygodą jest konieczność odsuwania się, gdy ktoś przechodzi. We Wrocławiu pół godziny planowego postoju, a pociąg jeszcze bardziej się zapełnia. W końcu po 6:00 wysiadamy w Poznaniu Głównym. Spędzamy trochę czasu w holu, gdzie Robert zakupuje turystyka, a następnie robimy sobie spacer do Biedronki, która znajduje się w pewnej odległości od dworca. Zarówno na dworcu jak i w mieście widzimy pełno młodych ludzi poubieranych w bardzo dziwne stroje, jakby postaci z bajek czy komiksów. Zapewne odbywa się jakaś impreza albo zlot. Po powrocie na dworzec idziemy na peron 4A. Dawniej był to niepozorny peronik, na którym kończyły bieg głównie pociągi z Wrocławia i Wolsztyna, teraz jest to porządny zadaszony peron. Stoją tutaj oliwkowe wagony Turkolu, które pojadą jako pociąg CEGIELSKI do Poznania. Gdzieś w oddali widać dym parowozu, który poprowadzi ten pociąg. My pojedziemy niedługo później planowym szynobusem Kolei Wielkopolskich. Czekamy aż do składu podepnie się parowóz, a następnie przechodzimy na peron 5, z którego odjedzie nasz szynobus. Obok trwa remont peronu 6. Tłum oczekujących robi się coraz większy. Niedługo przed odjazdem podstawiają się 2 szynobusy SA133. Na szczęście udało się dorwać sensowne miejsce. Do Lubonia jedziemy po magistrali Poznań-Wrocław, a następnie odbijamy na linię do Wolsztyna, która przechodzi wiaduktem nad magistralą. Trasa została zmodernizowana, a perony na stacjach i przystankach wyremontowane. Mimo dwóch szynobusów w pociągu i tak panuje straszny ścisk. Na stacji Stęszew nasz postój przedłuża się. Okazuje się, że czekamy na pogotowie, bo ktoś zasłabł. Na któreś z kolejnych stacji zastajemy faceta leżącego na peronie i wyglądającego na nieprzytomnego. Odjeżdżając widzimy, że jedna z wysiadających osób dzwoni po pogotowie. Do Wolsztyna docieramy po 11:00.\nW pociągu do Leszna też sporo osób, ale nie ma takiego ścisku jak w drodze z Poznania. W Lesznie mamy 7 minut na przesiadkę na IC BARNIM. Przedłuża się nam jednak postój na stacji Nowawieś Mochy. Po zajrzeniu w infopasażera znajdujemy tam inny rozkład niż był w hafasie i na bilecie, według którego meldujemy się w Lesznie kilka minut później. Od kierownika dowiadujemy się, że mamy na dziś indywidualny rozkład spowodowany mijanką z parowozami, które jechały na obrotnicę do Leszna. Skomunikowanie z IC jednak będzie, bo przesiada się sporo osób. Pierwotnie miałem wracać z Wolsztyna sam, ale ostatecznie jedzie ze mną Robert, który ustalił dalszy plan swojej wycieczki. Jego celem jest Świnoujście, ale najpierw wyjedzie do Gliwic, gdzie spotka się z ekipą na dalszą podróż. W Lesznie szybki bieg na drugą stronę stacji, gdzie oczekuje na nas IC. Zapełnienie duże, więc stajemy sobie na korytarzu. Drużyna mimo, że widzi sporo osób na korytarzu nie udostępnia nam pustego zamkniętego przedziału, który znajduje się w wagonie, ale gdy pojawia się kolejarz z rodziną jadący prywatnie z parady to przedział zostaje udostępniony, na czym my również korzystamy. Cóż, jak widać są równi i równiejsi... We Wrocławiu w pociągu robi się luźniej. Nasz skład przyjeżdża do Opola kilka minut po odjeździe ostatniego regio do Kędzierzyna, więc muszę pojechać do Gliwic i tam łapać UZNAMA. Przez Strzelce jedzie się szybko, miejmy nadzieję, że za kilka lat taki sam standard jazdy będzie przez Kędzierzyn. Okazuje się, że BARNIM też ma w infopasażerze inny rozkład niż w hafasie, tym razem jednak dziwi to nawet drużynę, która fotografuje wyświetlacz peronowy w Gliwicach. Niecałe pół godziny czekania i wsiadamy w TLK UZNAM, w którym dołączamy do siostry Roberta z chłopakiem. O 22:10 jestem w Kędzierzynie i kończę pierwszy dzień wyjazdu, a z Robertem i ekipą być może spotkam się jeszcze w poniedziałek (w zależności od tego gdzie ostatecznie zdecydują się pojechać). DZIEŃ 2 - 30.04.2017.\nNiestety najbliższy pociąg do Łodzi Fabrycznej odjeżdża dopiero za ponad godzinę, więc dostanę się tam w inny sposób, a konkretnie zrobię sobie spacer do miejsca, w którym będę mógł wsiąść w linię tramwajową umożliwiającą mi zaliczenie nowych odcinków torów przy Dworcu Fabrycznym. Po drodze mijam ul. Parowozową, tak w nawiązaniu do pierwszego dnia wyjazdu. Pieszo docieram aż do przystanku Tuwima. W oddali widać już dworzec Łódź Fabryczna. Będę chciał wyruszyć 4-ką. Wcześniej jednak nadjeżdża inna linia, więc wsiadam do niej, kupuję w automacie bilet 60-minutowy i na kolejnym przystanku opuszczam tramwaj. Chwilę później nadjeżdża już właściwa linia. Zaliczam nią nowy odcinek torów przy Dworcu Fabrycznym, który obejmuje dwa przystanki. Dojeżdżam do połączenia z pierwotną siecią, czyli do przystanku Kilińskiego-Narutowicza. Do zaliczenia został mi jeszcze drugi krótki odcinek, który umożliwia obsługę Dworca Fabrycznego w okrojonym wariancie. W tym celu przechodzę pieszo na przystanek Plac Dąbrowskiego, skąd linią 12B zaliczam pożądany odcinek. o wysiadce szybko biegnę na podziemne perony, żeby zdążyć na pociąg odjeżdżający o 15:07, ponieważ chcę zaliczyć porządnie tunel i odcinek Łódź Fabryczna – Łódź Widzew. Jest to pociąg ŁKA Sprinter POWIDOKI do Warszawy, którym na odcinku łódzkim mogę pojechać na podstawie posiadanego biletu czasowego MPK Łódź. adąc tunelem wydaje się, że jest on długi, bo pociąg rozpędza się i jedzie tak przez dłuższą chwilę. Idąc pieszo nie wydaje się to aż tak odległy dystans. Po wyjeździe z tunelu mamy postój na zmodernizowanej stacji Łodź Niciarniana, a chwilę później wjeżdżamy na Widzew. W ostatecznym rozrachunku wyszło, że wyrobiłbym się z wszystkim na bilecie 40-minutowym. Mam kilkanaście minut czekania i na Fabryczny powrócę dartem na IC NAŁKOWSKA, już w ramach mojego weekendowego. Ten sam skład zabierze mnie w dalszą drogę (już jako IC ZAMENHOF relacji Łódź Fabryczna – Białystok) jednak najpierw będę mieć 40 minut, żeby obejrzeć sobie ten dworzec i podziemne perony. Stacja jest ładna i nowoczesna, ale na razie dość słabo wykorzystana. Wynika to z tego, że stacja jest na razie (podobnie jak stara) czołowa, więc obsługuje tylko pociągi kończące bieg. Sytuacja ma się zmienić, gdy zostanie wydrążona dalsza część tunelu pod Łodzią (umożliwiająca przejazd w kierunku Łodzi Kaliskiej i Zgierza) i skierowana zostanie tędy większość pociągów. Niestety w obecnym funkcjonowaniu dworca zrobiono duży błąd, ponieważ nie zabudowano za peronami rozjazdów umożliwiających oblot składu wagonowego przez lokomotywę (mimo, że jest na to miejsce), przez co wjeżdżać tu mogą tylko pociągi obsługiwane EZT, a w przypadku gdy np. dart się popsuje i w jego zastępstwie jedzie skład wagonowy, to pociąg jest odwoływany na odcinku Widzew-Fabryczna. W holu stoją imitacje dawnego budynku dworca. Na głównej tablicy z odjazdami wyświetla się jednak duży komunikat o błędzie. W samym holu, który ma dwa poziomy też na razie dość pustawo. Oprócz kas znajduje się jedynie kilka punktów gastronomicznych. Jest również dworzec autobusowy, na którym spotykam autokar Leo Express. Czas wykorzystuję do maksimum i dosłownie w ostatniej chwili wsiadam w ZAMENHOFA. Podjeżdżam nim do Koluszek, gdzie mam nieco ponad pół godziny czasu. Robię kilka zdjęć oraz spaceruję po najbliższej okolicy dworca, ale nie ma tutaj niczego szczególnego. Kilka minut przed GÓRNIKIEM przyjeżdża szynobus Łódź Kaliska – Opoczno, z którego wysiada Robert z ekipą. To również ich trzeci (w przypadku niektórych drugi) dzień podróży, jednak w przeciwieństwie do mnie nie zajeżdżali na noce do domu, tylko spędzali je w pociągach. Teraz pojedziemy wspólnie do Katowic. GÓRNIK relacji Warszawa-Katowice w rozkładach ma kategorię TLK i zestawienie wagonowe i takie również podaje megafonistka, w praktyce przyjeżdża dart, a na tablicach w pociągu kategoria IC. Zajmujemy wygodne miejsca i większość trasy drzemiemy, ale jest też czas na wzajemne obejrzenie swoich zdjęć z wyjazdu. Jedziemy tą samą trasą, którą jechałem wczoraj w ramach wizyty w Piotrkowie. W Katowicach jesteśmy po 20:00. Jest godzina czasu do pociągu PKP IC w stronę Zabrza i Gliwic, ale Robert z ekipą chcą dotrzeć tam szybciej, więc kupują bilet na KŚ i wsiadają w kibla, na którego ich odprowadzam. Na stacji zjawia się już TLK UZNAM, ale przed nim odjeżdża TLK GODULA relacji Lublin-Gliwice, więc podjeżdżam sobie nim. W Gliwicach chwila oczekiwania i jadącym zaraz za nami UZNAMEM docieram do Kędzierzyna.\nPoprzedni Następny Strony (6):\nMajowe plany lolinga


Koronawirus nie oszczędza służby zdrowia. Ilu lekarzy i pielęgniarek choruje na COVID-19? Lekarze oburzeni słowami wiceministra zdrowia | Głos Wielkopolski\nKoronawirus nie oszczędza służby zdrowia. Ilu lekarzy i pielęgniarek choruje na COVID-19? Lekarze oburzeni słowami wiceministra zdrowia\nJakub Oworuszko 05.04.2020\nŁukasz Gdak/ Polska Press\nGłówny Inspektorat Sanitarny podał w weekend, że ok. 17 proc. wszystkich zakażonych to personel medyczny. Wiceminister zdrowia Waldemar Kraska ocenił, że wynika to m.in. z „bagatelizowania procedur” i „nonszalancji niektórych medyków”. „Główną przyczyną zakażeń wśród personelu medycznego są skrajne niedobory środków ochrony osobistej” - odpowiadają lekarze. Kraska już przeprosił.\nBlisko 500 lekarzy, pielęgniarek i ratowników jest chorych na COVID-19, a około 4,5 tys. zostało objętych kwarantanną.\nO te niepokojące dane został zapytany w piątek w radiowej Trójce wiceminister zdrowia. - Na to składa się wiele czynników - stwierdził Waldemar Kraska. - Procedury, które są wprowadzone w służbie zdrowia, niestety czasem są bagatelizowane przez pracowników. Mówię to z pełną odpowiedzialnością, bo znam swoich kolegów, którzy czasem nawet nie wiedzą, że takie procedury są, aczkolwiek ta świadomość z dnia na dzień rośnie - ocenił wiceminister, który mówił także o „nonszalancji niektórych medyków, szczególnie tych starszych, którzy wiele lat przeżyli w służbie zdrowia i niejedno widzieli”.\nWypowiedzi wiceministra oburzyły lekarzy, którzy zażądali od premiera jego dymisji.\n„Z wypowiedzi tej wynika, że pracownicy medyczni bagatelizują procedury związane z koronawirusem wprowadzane w placówkach ochrony zdrowia, zasugerowano również, że niektórych - zwłaszcza starszych - pracowników medycznych cechuje nonszalancja w podejściu do tych procedur. Minister Waldemar Kraska zarzucił wreszcie, że część środowiska medycznego w ogóle nie wie o istnieniu procedur związanych z epidemią koronawirusa” - czytamy w piśmie Naczelnej Rady Lekarskiej skierowanym do premiera Mateusza Morawieckiego. Lekarze podkreślają, że „główną przyczyną zakażeń wśród personelu medycznego są skrajne niedobory środków ochrony osobistej w większości placówek ochrony zdrowia w Polsce”.\nKraska przeprosił już za swoje słowa.\nW sobotę minister zdrowia Łukasz Szumowski zapowiedział, że w najbliższym czasie wszyscy pracownicy służby zdrowia będą musieli cały czas mieć na sobie maseczki ochronne. - Musimy chronić medyków i pacjentów - przyznał.\nMinister Szumowski poinformował o dużych dostawach środków ochrony osobistej.\nJak wyliczał, do szpitali trafiło już 7 mln 240 tys. maseczek, 2 mln 699 tys. rękawiczek, 407 tys. litrów płynu do dezynfekcji, 575 tys. maseczek hepa oraz 165 respiratorów.\nW związku z zakupami możliwe jest zwiększenie liczby testów. - Będziemy zwiększali liczbę testów na koronawirusa. Od soboty wszystkie szpitale w Polsce będą mogły wykonywać testy swoim pacjentom i pracownikom na koszt NFZ. Chcemy jak najszybciej i jak najwięcej testować - przyznał Szumowski.\n- W laboratoriach jest 150 tys. testów - zdradził minister, zaznaczając, że laboratoria mogą przeprowadzać ok. 8 tys. testów na dobę. - Te możliwości wzrastają - podsumował Szumowski.\n- Kolejne 150 tys. testów jest na terenie Polski, a kolejne 500 tys. jest zakontraktowanych - dodał. 300 tysięcy koreańskich testów na koronawirusa zakupiła Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.\nW czerwcu w Polsce ma zostać wyprodukowane 100 mln specjalistycznych maseczek medycznych i 40 mln maseczek niemedycznych. W rządową akcję zaangażowano 100 szwalni.\nW weekend szef Kancelarii Premiera Michał Dworczyk zarekomendował, by w Święta Wielkanocne zrezygnować z podróży i pozostać w domach.\nMinister Szumowski przyznał, że gdyby nie wprowadzone przez rząd restrykcje, liczba zakażonych wyniosłaby w piątek około 8,5 tys. (wobec 3266 zakażonych).\nMateriał oryginalny: Koronawirus nie oszczędza służby zdrowia. Ilu lekarzy i pielęgniarek choruje na COVID-19? Lekarze oburzeni słowami wiceministra zdrowia - Polska Times\nBolo 06.04.2020 06:42:19\n212 miliardów na prywatnych kapitalistycznych wyzyskiwaczy , 7,5 miliarda na epidemię !\nCi " kapitalistyczni wyzyskiwacze" dają Ci pracę i pieniądze na życie. Jeżeli czujesz się wyzyskiwany, to załóż swój biznes. Wtedy zobaczysz, jak to jest fajnie.\nposener 05.04.2020 23:21:37\n5 kwietnia, 19:39, Gość:\n2 miliardy na TVP\n226 miliardów zniknęło....Gdzie?\nGość 05.04.2020 19:28:41\nZaniedbania dotyczą zarówno naruszeń procedur przez personel medyczny, jak również i to w większym procencie spowodowane są brakiem środków ochrony osobistej. Ponadto nie każdy wie do czego służy określony rodzaj maseczek. Jedne służą do tego, żeby się nie zarazić, inne służą do tego, żeby nie "rozprowadzać" zarazka z swoich ust. Pytanie, czy personel medyczny wie, które stosuje?\nGość 05.04.2020 19:13:09\nIle szpitali chciało sprzedać PO?


[PT4] Ograniczenia triala. | Narzędzia pokerowe | PokerStrategy.com Board\n[PT4] Ograniczenia triala.\nNo więc chciałem wypróbować ten program i są problemy. Zaimportowałem dośc bogatego huda z pt3 i jest problem. Niby mogę go edytowac, usuwac, dodawać statystyki, jednak nie mogę zmieniac wielkości czcionki! Tzn mogę zmieniac w edytorze, natomiast na stole mam staty ledwo widoczne, jakby domyślne, mimo że importowane z pt3, w którym ustawiony rozmiar zgadzał się z moimi preferencjami. Czy to są ograniczenia wersji trialowej czy może ja nie potrafię czegoś zrobić? Może ktoś mi powie jakie jeszcze niespodzianki czekają na użytkownika triala? Czego nie będe mógł w nim wypróbowac?\nTo jest jakiś absurd. Udostopniejąc taką wersję tylko uprzykrzają życie. Miast zachęcić do kupna i oferować do wypróbowania pełnowartościową wersję wysyłają mnie wkurzonego do konkurencji.\nHUD w wersji trial jest w pełni dostępny, bez żadnych ogarniczeń.\nCzy zmieniłeś na stole profil z domyślnego na swój własny? Lub czy ustawiłeś go jako domyślny?\nJak to zrobić, opisane jest w poniższym poradniku.\nJeśli nie radzisz sobie z angielskim i nie wywnioskujesz z obrazków, to daj znać, opiszę dokładnie co i jak.\nDoceniam próbę pomocy, ale sugestie jakobym miał nie odrożniać przez siebie stworzonego i zaimportowanego z pt3 HUDa od defaulta, oraz wysnuwanie podejrzeń, iż nie rozumiem co się do mnie pisze po angielsku odbieram ze sporym zażenowaniem. Dzisiaj niczego nie paliłem nie piłem, odzywiałem się zdrowo, wypróżniałem bezproblemowo.\nWięc jeszcze raz, staty są ok, kolorki ok, mogę dodawać, usuwać etc. problem polega na tym, że zmieniając w edytorze rozmiar czcionki nie uzyskuję żadnego efektu na stole!! Cyferki jak były małe tak są. Ok problem jest dziwny, może niepowtarzalny. Trudno, będę musiał ręcznie stworzyć jeszcze raz ten sam profil, może uzyskam pożądany efekt. Duży minus dla pt4.\nCzy mogę jakoś usunąc napis z sugestią rejestracji? Czy rejestracja musi równać się kupnu? Jak szybko skonfugurować muck hands by pojawiały się obok właściwego gracza? Widzę, że można nimi manewrować na stole, podobnie jak statami, ale nie są one przypisane do konkretnego gracza.\nmam staty ledwo widoczne, jakby domyślne\nTrochę źle Cię zrozumiałem, myślałem, że nie jesteś pewny, czy to Twój HUD się pokazuje.\noraz wysnuwanie podejrzeń, iż nie rozumiem co się do mnie pisze po angielsku odbieram ze sporym zażenowaniem\nWybacz, nie miałem celu Cię urazić. Ale nie wszyscy tutaj znają angielski. W końcu w szkołach nie zawsze go uczą. Czasami zaczyna się od niemieckiego i niektórym tak zostaje. ( ja tak miałem, ale przy niemieckim nie zostałem. To w ogóle jest język? )\nW takim razie ciężko podać powód dlaczego czcionka nie jest poprawna. Mimo wszystko pokombinowałbym na Twoim miejscu, bo wątpię, żeby PT4 miał tu jakiś błąd. W innych profilach nie ma problemu ze zmianą wielkości czcionki?\nJeśli chodzi o mucked hands, to skoro masz porozrzucane, to musisz je sobie ustawić, tak samo jak HUDa i tak samo zapisać profil. ( Ikona PT4 ->Save Layout).


Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie im. prof. Jana Nielubowicza Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie im. prof. Jana Nielubowicza / Politycy Kukiz’15 przekazali ministrowi zdrowia listę 10 priorytetów dla reformy ochrony zdrowia\nStrona główna > Aktualności 2018 > Politycy Kukiz’15 przekazali ministrowi zdrowia listę 10 priorytetów dla reformy ochrony zdrowia\nPolitycy Kukiz’15 przekazali ministrowi zdrowia listę 10 priorytetów dla reformy ochrony zdrowia\nPrzedstawiciele klubu Kukiz’15 przekazali w środę ministrowi zdrowia Łukaszowi Szumowskiemu listę 10 priorytetów, które – ich zdaniem – są ważne przy reformie służby zdrowia. Wśród nich jest m.in. powołanie okrągłego stołu na rzecz kompleksowej reformy służby zdrowia.\nSpotkanie polityków Kukiz’15 z szefem resortu zdrowia dotyczyło postulatu szerokiej debaty społecznej, w której miałyby wziąć udział środowiska lekarskie i pacjenckie oraz specjalizujący się w tematyce zdrowia posłowie klubów parlamentarnych.\nPrzedstawiciele klubu Kukiz’15 przekazali ministrowi listę 10 priorytetów, które ich zdaniem są ważne przy reformie służby zdrowia. Wśród nich jest powstanie okrągłego stołu na rzecz kompleksowej reformy służby zdrowia, a także m.in. oparcie reformy na lekarzach rodzinnych poprzedzone reformą ich kształcenia, reforma studiów medycznych i przekształcenia studiów teoretycznych w studia praktyczne oraz i możliwie szybki wzrost PKB na ochronę zdrowia przynajmniej do minimum określonego przez WHO na poziomie 6,8 proc. przy jednoczesnej optymalizacji wydatków\nNa liście priorytetów przedstawionej przez Kukiz’15 znalazły się także: radykalne ograniczenia absurdalnie zbiurokratyzowanych wymogów przy realizacji specjalizacji; poważne potraktowanie profilaktyki z filarem w postaci szczepień ochronnych; odbiurokratyzowanie pracy pracowników służby zdrowia, którzy wypełniając setki dokumentów nie mają czasu na rzetelne diagnozowanie i leczenie pacjentów; wprowadzenia jednolitego systemu cyfrowej rejestracji wizyt i badań na wzór np. realizowany w Skandynawii; stworzenie realnego koszyka świadczeń gwarantowanych czy odrębna wycena świadczeń dla szpitali specjalistycznych np. takich jak Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.\nWedług wiceszefa klubu Kukiz’15, członka sejmowej komisji zdrowia Jerzego Kozłowskiego, te „priorytety spotkały się z pełnym zrozumieniem” ministra zdrowia. „Nawet z jego zgodnością, więc tutaj możemy być umiarkowanym optymistą, że z tego spotkania urodzi się bardzo dobry owoc w postaci wspólnego +okrągłego stołu+, który będzie dla wszystkich pacjentów w Polsce bardzo potrzebny” – powiedział poseł Kukiz’15.\nKozłowski podkreślił, że „ważne jest to, że taka reforma nie będzie trwała jednej kadencji, nie będzie trwała dwóch kadencji, ale będzie w czasie dłuższym”. Powoływał się też na przykład Holandii mówiąc, że reforma służby zdrowia zajęła tam 12 lat. Jak dodał, „Polska jako kraj większy i mniej rozwinięty potrzebuje więcej czasu”.\n„Nie może być tak, że będziemy mieć koniec kadencji i nowego eksperymentatora, i nowa reforma, i wszystko się będzie do góry nogami wywracało. Musi być ciągłość tej reformy po to, żeby pacjent był w tej reformie w centrum uwagi, a nie dodatkiem do całego systemu” – zaznaczył wiceszef klubu Kukiz’15.\nSzef Kukiz’15 Paweł Kukiz zaznaczył z kolei, że debata w formie „okrągłego stołu” miałaby służyć „napisaniu w przyszłości ustawy o pacjencie”.\nKukiz podkreślił, że ważna jest dyskusja oddolna i merytoryczna o samym systemie. „Drugim etapem powinno być podpisanie porozumienia przez wszystkie opcje polityczne w zakresie zobowiązania się do realizacji tego planu, tej reformy przez kolejne lata” – powiedział lider Kukiz’15. (PAP)


9 mld zł do budżetu z aukcji częstotliwości. Kto za to zapłaci? - Bankier.pl\nGospodarka9 mld zł do budżetu z aukcji częstotliwości. Kto za to zapłaci?\nŁukasz Piechowiak2015-10-19 13:26główny ekonomista Bankier.pl\nAż 9 mld zł do budżetu - tyle pieniędzy uzyska państwo z aukcji częstotliwości. Pytanie brzmi, kto za to zapłaci? Cena jaką zapłacą operatorzy za nowe częstotliwości w pewnym stopniu zostanie przerzucona na konsumentów.\nRachunki nie wzrosną, ale też nie stanieją – nowe oferty po prostu będą mniej atrakcyjne cenowo. Czy zapłacą za to inwestorzy giełdowi?\nTo zależy już tylko od zarządu Orange, który może zmniejszyć przyszłą dywidendę, ale też może pokryć koszty zakupu częstotliwości np. z emisji obligacji. Z pewnością odbije się to na kursie akcji tej spółki, ale dramatu nie będzie. W końcu jest to inwestycja w rozwój i innowacje, co prawdopodobnie inwestorzy będą musieli docenić.\n~kkk 2015-10-19 22:18\n"Rachunki nie wzrosną, ale też nie stanieją – nowe oferty po prostu będą mniej atrakcyjne cenowo."\nPrawdziwa złota myśl.


O rozwodzie | Bez kategorii\nBijesz swoje dziecko?\nBez kategorii, Ogólne informacje, Opieka nad dzieckiem, Różne\nW tych pięknych czasach nikt już dzieci nie bije. Tak było kiedyś. Teraz się z nimi rozmawia, wyjaśnia trudne kwestie, tłumaczy, edukuje. Dzieci się obecnie nie bije, prawda?\nPisząc powyższy wstęp mam świadomość tego, że piszę głupoty. Nieprawdę. Dzieci były i są nadal bite. Może teraz nazywa się to nieco ładniej – karcenie, klaps (klapsik nawet), kuksaniec… Ale to nadal jest bicie. A bicie (i kuksanie), to nadal przemoc. Klaps- to też przemoc wobec dziecka.\nNo to – bijesz swoje dziecko?


ZALETY PRODUKTU ⤵ Obniża poziom cholesterolu we krwi Zmniejsza krzepnięcie krwi Poprawia funkcję wątroby, zapobiega rozwojowi jej otyłości. Korzystny wpływ na mózg. Poprawia kondycję skóry, spowalnia jej starzenie.\nZALETY PRODUKTU ⤵ Energia wybuchowa i intensywność! Zwiększa siłę, siłę i beztłuszczową masę mięśniową. Wspomaga przyrost mięśni Aktywuje lipolizę Poprawia pamping\nZALETY PRODUKTU ⤵ Poprawia tonację całego ciała Pomaga zmniejszyć zmęczenie Pomaga pielęgnować skórę W pełni wypełnia codzienną dietę Produkt dostarcza pierwiastki śladowe które są niezbędne dla każdego sportowca\nZALETY PRODUKTU ⤵ Chroni włosy przed utratą włosów i zwiększa ich objętość; Stabilizuje jelito i przywraca hormony. Utrzymuje siłę kości i chrząstki Zapewnia elastyczność więzadeł i ścięgien\nZALETY PRODUKTU ⤵ Szybszy powrót do zdrowia. Poprawione funkcjonowanie układu odpornościowego. Zwiększona masa mięśniowa. Pomaga przywrócić ciało po intensywnych treningach. Zwiększa odporność.\nZALETY PRODUKTU ⤵ Najlepszy stosunek cena/jakość, 1000 mg oleju rybiego w każdej kapsułce, Łatwa do połknięcia kapsułka żelowa, Produkt wzbogacony w witaminę E.\nZALETY PRODUKTU ⤵ Powoduje spowolnienie niszczenia tkanki chrzęstnej Pomaga wzmocnić związki, ścięgna, chrząstki i więzadła, Pomaga wyeliminować stany zapalne i obrzęki stawów, Poprawia ruchy stawów Pomaga przywrócić chrząstki i tkanki


LosyZiemi.pl - UK – W pobliżu Stonehenge znaleziono krąg z epoki neolitu o średnicy ponad 2 km, budowla ma ponad 4.5 tysiąca lat\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » * Polecane, Ciekawostki, Europa, Niewyjaśnione, Niezwykłe i niewiarygodne » UK – W pobliżu Stonehenge znaleziono krąg z epoki neolitu o średnicy ponad 2 km, budowla ma ponad 4.5 tysiąca lat\nponiedziałek, 22.06.2020 21:55 wibi. Kategorie: * Polecane, Ciekawostki, Europa, Niewyjaśnione, Niezwykłe i niewiarygodne Tagi: krąg, największym znaleziskiem, neolitycznym, prehistoryczny, Stonehenge, UK, ukryte w ziemi, wielka brytania\nWały tworzą okrąg o średnicy większej niż dwa kilometry, który otacza obszar większy niż trzy kilometry kwadratowe wokół kury Durrington Walls, jednego z największych pomników henge w Wielkiej Brytanii i niedaleko Stonehenge.\nKrąg nie składa się z głazów, tylko tworzą go olbrzymie doły, które wykopane zostały wokół szczątków osady, gdzie prawdopodobnie mieszkali budowniczowie Stonehenge. Każdy z nich ma 5 metrów głębokości i 10 metrów szerokości. Okrąg posiada średnicę ponad dwóch kilometrów.\nCzerwone kropki to odkryte szyby, a wykreślony okrąg pokazuje, jak można je rozmieścić wokół Murów Durrington\nWizja artysty, jak mogłyby wyglądać Ściany Durrington; odkryte wały wydają się tworzyć wokół struktury gigantyczny pierścień\nŹródło: PAP, https://www.smh.com.au/world/europe/prehistoric-stone-circle-4500-yrs-old-found-near-stonehenge-20200622-p554yo.html, https://www.dw.com/en/archaeologists-discover-giant-neolithic-circle-of-shafts-near-stonehenge/a-53895991\n« CERN chce wybudować 100-kilometrowy akcelerator cząstek, koszt inwestycji to co najmniej 21 miliardów euro\nMeksyk – Trzęsienie ziemi o magnitudzie 7.4 wystąpiło w stanie Oaxaca, wstrząsy odczuwalne były także w Gwatemali, Hondurasie i Salwadorze, zginęło co najmniej 10 osób, uszkodzonych około 200 budynków »\n45 gości, 116 bots, 4 członków


Baseny stelażowe ogrodowe, baseny na stelażu | S-MUMO\n- wybierz - Graphite Gray Panel Greywood Prism Frame Metal Frame Power Steel Prism Frame Prism Frame Oval Prism Frame Rectangular Steel Pro Steel Pro Max Ultra XTR Frame Ultra XTR Rectangular Frame\n- wybierz - 282x196x84 cm 300x201x66 cm 305x76 cm 366x100 cm 366x122 cm 366x76 cm 396x107 cm 396x122 cm 400x200x100 cm 400x200x122 cm 400x211x81 cm 404x201x100 cm 412x201x122 cm 427x107 cm 427x122 cm 427x250x100 cm 427x84 cm 457x107 cm 457x122 cm 478x124 cm 488x122 cm 488x244x107 cm 488x244x122 cm 488x305x107 cm 503x274x122 cm 549x122 cm 549x132 cm 549x274x122 cm 610x122 cm 610x132 cm 610x305x122 cm 610x366x122 cm 640x274x132 cm 671x132 cm 732x132 cm 732x366x122 cm 732x366x132 cm 956x488x132 cm 975x488x132 cm\n- wybierz - 10 220 l 10 250 l 10 874 l 10 949 l 11 133 l 11 532 l 12 690 l 12 706 l 13 030 l 13 365 l 13 430 l 14 614 l 14 812 l 14 970 l 15 232 l 16 015 l 16 805 l 18 202 l 19 156 l 19 281 l 19 480 l 20 241 l 23 062 l 24 311 l 25 495 l 26 000 l 26 423 l 3 300 l 3 662 l 30 045 l 30 079 l 33 240 l 4 485 l 4 678 l 40 377 l 47 241 l 5 700 l 52 231 l 54 368 l 6 473 l 6 478 l 6 503 l 6 836 l 7 250 l 8 124 l 8 418 l 9 150 l\n- wybierz - Okrągły Owalny Prostokątny\nBaseny stelażowe - ogrodowe\nWłasny basen to wyznacznik statusu. Bez względu na to, czy posiadamy basen stacjonarny, czy też basen stelażowy, zapewnia on świetną rozrywkę oraz ochłodę w upalne, letnie dni. Jedną z najbardziej popularnych i najczęściej wybieranych opcji stanowią baseny na stelażu. Warto inwestować w długoterminowe rozwiązania. Każdy basen ze stelażem dostępny w naszym sklepie jest oryginalnym produktem producenta Intex bądź Bestway. Dzięki temu mamy pewność, że za rok, w czasie kolejnego sezonu upałów, klienci będą mogli ponownie cieszyć się zakupionymi produktami. Sprawdź baseny stelażowe na S-MUMO.PL.\nBasen Bestway 610x366x122 Ogrodowy Stelażowy 56719 19w1\nCena: 3919.99 zł\nBasen Bestway 610x366x122 Ogrodowy Stelażowy 56719 18w1\nCena: 3798.99 zł\nBasen Bestway 549x274x122 Ogrodowy Stelażowy 56716 18w1 NEW\nBasen Bestway 549x274x122 Ogrodowy Stelażowy 56716 15w1 NEW\nBasen Intex 478x124 Ogrodowy Stelażowy 26384GS 22w1 + Włącznik Różnicowo-Prądowy\nCena: 6198.90 zł\nBasen Bestway 732x366x122 Ogrodowy Stelażowy 5611T 15w1\nBasen Bestway 610x366x122 Ogrodowy Stelażowy 5611R 15w1\nCena: 3499.90 zł\nBasen Bestway 610x366x122 Ogrodowy Stelażowy 5611R 18w1\nCena: 3549.90 zł\nBaseny stelażowe - ceny\nDecydując się na basen stelażowy do ogrodu warto wcześniej określić jaką kwotą tak naprawdę dysponujemy. Ceny basenów stelażowych wahają się pomiędzy około 300 zł do kwot oscylujących nawet wokół 10 000 zł. Wszystko zależy od tego, jakiej jakości oraz wielkości basen na stelażu nas interesuje. Kolejnym czynnikiem wpływającym bezpośrednio na cenę jest wybór odpowiedniego zestawu. Specjalnie dla naszych klientów umożliwiamy zakup basenu na stelażu w kilku zestawach. Różnią się one od siebie ilością poszczególnych akcesoriów pomagających utrzymać basen ze stelażowy we właściwy sposób. Tak szeroka oferta sprawia, że na s-mumo.pl można znaleźć baseny stelażowe na każdą kieszeń. Nie musisz dysponować kwotą rzędu 7000 zł żeby zamówić basen na stelażu do swojego ogrodu. Jeśli dysponujesz skromnym budżetem - przefiltruj produkty w tej kategorii po cenie - rosnąco i znajdź baseny stelażowe, które idealnie wpasują się w twoje aktualne możliwości finansowe. Jeśli jednak przymierzasz się do nieco odważniejszego zakupu i interesuj Cię basen stelażowy z prawdziwego zdarzenia, wówczas sprawdź nasze propozycje po sortowaniu: cena - malejąco. Takim sposobem listing podsunie Ci produkty najdroższe, ale również najwyższej klasy, wyposażone we wszystkie potrzebne akcesoria.\nZestawy basenów stelażowych\nPodsumowując, wyszliśmy na przeciw klientom - w naszej ofercie znajdują się stworzone przez nas zestawy basenowe, które pozwolą zamówić basen stelażowy wraz z całym sprzętem, który ułatwi jego użytkowanie i konserwację. Daje to gwarancję pełnej satysfakcji i długotrwałego użytkowania. Zestawy basenów stelażowych są mniej lub bardziej wyposażone w zależności od potrzeb konsumenta. Takie rozwiązania są najkorzystniejsze dla klientów którzy nie chcą tracić czasu na szukaniu akcesoriów. Pamiętaj również o tym, że kupując basen na stelażu, szczególnie ten z górnej półki, dokonujesz zakupu na długie lata.\nKiedy warto się zdecydować na basen stelażowy?\nBaseny stelażowe to idealne rozwiązanie dla osób, które dysponują nieco większą przestrzenią ogrodową. W naszej ofercie można znaleźć basen stelażowy o rozmiarach nawet do 975x488x132. Takie baseny pozwalają, nie tylko na wejście do zimnej wody w upalny dzień, w zaciszu własnego ogrodu, ale również na swobodne pływanie. Basen na stelażu takich wymiarów to bez wątpienia ciekawa opcja dla licznych rodzin, które preferują częste, letnie imprezy ogrodowe. Dla wielbicieli tego rodzaju rozrywek, basen ze stelażem zapewni niesamowitą atrakcję dla całej rodziny i znajomych - będzie prawdziwym strzałem w dziesiątkę!\nBasen ze stelażem czyli luksus tańszym kosztem\nPosiadanie własnego basenu w przydomowym ogrodzie jest marzeniem wielu właścicieli domów jednorodzinnych. Jest to swego rodzaju luksus, na który jeszcze do nie tak dawna mogli sobie pozwolić wyłącznie ludzie dysponujący dość pokaźnym majątkiem, ponieważ kąpielisko stacjonarne to inwestycja kosztowna zarówno w budowie jak i eksploatacji. Obecnie jednak istnieją takie rozwiązania, jak chociażby baseny stelażowe, na które może zdecydować się każdy, kto ma możliwość wygospodarowania choćby kilku metrów kwadratowych powierzchni w swoim ogrodzie. Jedną z najbardziej popularnych i najczęściej wybieranych opcji stanowią właśnie baseny na stelażu, które dzięki przemyślanej konstrukcji, zróżnicowanej budowie oraz wielu wariantach rozmiarowych mogą z powodzeniem zastępować stacjonarne kąpieliska.\nJaką wytrzymałością charakteryzuje się basen na stelażu?\nPodstawowym czynnikiem na jaki patrzą klienci jest trwałość, jaką cechują się basen ogrodowe stelażowe. Wszystkim zależy na tym, aby zakupiony towar cieszył nas jak najdłużej. Zbiorniki basenów stelażowych oferowanych w S-MUMO wykonane są z bardzo wytrzymałego winylu produkowanego w specjalnie opatentowanej technologii, dzięki czemu zyskują one niezwykłą wytrzymałość.\nBaseny stelażowe wizualnie sprawdzą się w każdym ogrodzie\nKażdy z nas ma inny gust, co innego mu się podoba. Z takiego też względu w naszej ofercie znajdują się baseny stelażowe, które różnią się np. wyglądem niecki. Aktualnie wszyscy mamy spore oczekiwania co do naszych ogrodów - mają być nie tylko funkcjonalne, ale również muszą trafiać w nasze estetyczne gusta. Oferta S-MUMO to szeroki wybór również i w tym zakresie. W tej kategorii znajdziecie baseny stelażowe w różnych kształtach - prostokątne i okrągłe. Z “pokryciem” imitującym cegłę lub drewno. Osoby stawiające również na walory estetyczne z pewnością znajdą coś dla siebie. Taki wybór pozwala trafnie dobrać basen stelażowy do pozostałych elementów Twojego ogrodowego wyposażenia. W naszym sklepie z pewnością znajdziesz basen stelażowy, który nie tylko będzie idealny pod względem rozmiarów ale także będzie trafiał w Twoje gusta estetyczne.


Rzeźby wychodzą w miasto | Blog ZŁOTA 44\nW architekturze nieustannie artyzm ściera się z funkcjonalnością. Dzieło architekta to synteza pracy rzeźbiarza – konceptualisty odpowiadającego za kształt bryły budynku, oraz projektanta wnętrz – inżyniera myślącego o użytkowym jego przeznaczeniu. Patrząc na współczesne realizacje architektoniczne widać to dość dobrze – część budynków z powodzeniem określić można mianem miejskich rzeźb. W takim kontekście wielokrotnie przedstawiano również Złotą 44. Być może za sprawą wyjątkowych projektów architektonicznych współczesna rzeźba weszła w dialog z przestrzenią publiczną, wychodząc poza mury galerii czy muzeów. Również w Warszawie wielu artystów angażuje się w kształtowanie estetyki miasta. Nie sposób wśród nich pominąć młodych i utalentowanych rzeźbiarzy.\nCiekawym przykładem miejsca, gdzie dzieła sztuki wychodzą poza przestrzeń muzealną jest Bródnowski Park Rzeźby. Powstał on w 2009 roku z inicjatywy artysty – Pawła Althamera oraz ówczesnego burmistrza dzielnicy Targówek – Grzegorza Zawistowskiego. Paweł Althamer to wszechstronny performer, rzeźbiarz oraz twórca sztuk wizualnych. Od wczesnego dzieciństwa związany był z Bródnem. W połowie lat 90 poświęcił się sprawom społecznym – w szczególności interesował go temat umiejscowienia twórczości artystycznej we współczesnym świecie. Park Rzeźby pełni funkcję ewoluującej wystawy sztuki, prezentowanej pod gołym niebem. Ideą Parku jest wprowadzenie działań artystycznych do przestrzeni kojarzonej stereotypowo z warszawskim blokowiskiem. W Parku prezentowane są dzieła współczesnych twórców z całego świata, w tym również artystów z Polski – m.in. Pawła Althamera, Moniki Sosnowskiej oraz Romana Stańczaka. Raz do roku w tej wyjątkowej galerii pojawia się nowy eksponat.\nMiejscem, gdzie w Warszawie możemy podziwiać rzeźbę poza przestrzenią galeryjną jest także Park Skaryszewski. Znajduje się tu kilkanaście rzeźb polskich artystów z pierwszej połowy XX wieku, m.in. prace Henryka Kuny, Olgi Niewskiej oraz Stanisława Jackowskiego. Zabytkowy park przy muzeum „Królikarnia” stanowi z kolei miejsce ekspozycji wybitnych dzieł Xsawerego Dunikowskiego oraz korespondujących z twórczością rzeźbiarza prac innych współczesnych twórców, m.in. Olgierda Truszkowskiego czy Geoffreya Armstronga.\nCoraz popularniejsza staje się również idea czasowego prezentowania rzeźb w przestrzeni publicznej miasta. Za przykłady służyć mogą monumentalne prace Igora Mitoraja w okolicach warszawskiej starówki, czy rzeźby Magdaleny Abakanowicz przy Arkadach Kubickiego. W 2010 roku w ogrodach hotelu Novotel miała miejsce plenerowa wystawa najwybitniejszych polskich rzeźbiarzy współczesnych.\nCoraz częściej dzieła sztuki wychodzą poza zamknięte pomieszczenia galerii oraz muzeów. Stając się częścią miejskiego krajobrazu dopełniają przestrzeń aranżowaną od stuleci przez kolejne pokolenia architektów.\nŹródło zdjęcia: Flickr.com, “Park Rzeźby na Bródnie”, fot. Mariusz Cieszewski


Tanie hotele w Fresnay-le-Samson - Oferty hoteli w Fresnay-le-Samson - eSky.pl\nFresnay-le-Samson - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nVimoutiers, 24 września 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Fresnay-le-Samson\nHotele w Fresnay-le-Samson to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Fresnay-le-Samson zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Fresnay-le-Samson to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nFresnay-le-Samson – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Fresnay-le-Samson to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Fresnay-le-Samson. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Fresnay-le-Samson to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Fresnay-le-Samson?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Fresnay-le-Samson jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Fresnay-le-Samson?\nHotele w Fresnay-le-Samson to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Fresnay-le-Samson\nGdzie rezerwować hotele w Fresnay-le-Samson?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Fresnay-le-Samson i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Fresnay-le-Samson?\nCena za nocleg w Fresnay-le-Samson jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Bordes d´Envalira


395239 – MIESZKANIE – SZCZECIN – apartamentowiec – bardzo wysoki standard | Nieruchomości Weber™ Szczecin\n395239 – MIESZKANIE – SZCZECIN – apartamentowiec – bardzo wysoki standard\nHome 395239 – MIESZKANIE – SZCZECIN – apartamentowiec – bardzo wysoki standard\nPowierzchnia : 40.5 m2\noferujemy do wynajęcia nowe, piękne mieszkanie, usytuowane na 2 piętrze apartamentowca z windą i miejscami parkingowymi pod budynkiem. Budynek znajduje się przy ul. Potulickiej, w centrum miasta. Na powierzchnię 40,50 m2 składają się : duży salon z aneksem kuchennym (z salonu wyjście na spory balkon), sypialnia, hol oraz duża łazienka. Mieszkanie wykończone w wysokim standardzie oraz w pełni umeblowane i wyposażone w sprzęt AGD i RTV. Do mieszkania przynależy miejsce postojowe w garażu podziemnym za dodatkową opłatą 200 zł. Czynsz wynosi 280 zł. W nim zawarte jest ogrzewanie, ciepła i zimna woda, fundusz remontowy, opłata za garaż. Dodatkowym kosztem jest opłata za prąd. Proponowana lokalizacja zaspokoi wszelkie wymagania najemcy: wysoki standard mieszkania, bliskość centrum, doskonale skomunikowane, sklep i kawiarnia w budynku. Polecam\nnumer oferty w SWO 395239\npow. całkowita [m2] 40.5 m2\nczynsz ofertowy za 1m2 52 zł/m2\nMieszkanie568 650 PLN17000 PLN/m2\n395229 – MIESZKANIE – NIECHORZE – apartamentowiec\nPowierzchnia: 33.45 m2\nMieszkanie3 162 PLN36.34 PLN/m2\n298172 – MIESZKANIE – SZCZECIN – apartamentowiec – wysoki standard\nMieszkanie418 000 PLN6945.83 PLN/m2\n393259 – MIESZKANIE – SZCZECIN – kamienica\nPowierzchnia: 60.18 m2


górowianka: Alice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Wycieczka nad Bałtyk" il. Daniela Kohl\nAlice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Wycieczka nad Bałtyk" il. Daniela Kohl\nAlice Pantermüller, Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Wycieczka nad Bałtyk, il. Daniela Kohl, tł. Ewa Spirydowicz, Warszawa „Jaguar” 2017\nCzy w szkole może być coś lepszego i ciekawszego niż klasowa wycieczka? Zdecydowanie nie. Zwłaszcza, kiedy jest ona we wrześniu. Nudna odchodzi do lamusa. Zamiast lekcji są atrakcje, na które szósta klasa czeka z utęsknieniem. Nim dzieciaki wyfruną z rodzinnych gniazd nie zabraknie intensywnych przygotowań, w których ważnych elementem jest pakowanie. Nie wystarczy włożyć cokolwiek do torby tylko musi być to rozsądne przygotowanie rzeczy. Jednak ekscytacja to najgorszy doradca. Mimo tego Zuzie jakoś udaje się nie tylko zabrać najpotrzebniejsze rzeczy, ale i przetrwać atak bliźniaków nabijających się z gospodarzy ośrodka wczasowego, baronostwa Kozibródka.\nWśród wielu atrakcji nie zabraknie jazdy pociągiem, która mogła być cudowna, gdyby przebiegała zgodnie z planem. Od początku Zuzę, Zośkę, Pawełka i Rémiego prześladuje pech. Jedną z wielu katastrof jest trafienie do pokoi grup, za którymi nie przepadają. Dziewczyny oczywiście lądują w jednej sypialni z Lamerkami, a chłopcy z Twardzielami. Jakby tego było mało cała klasa ma wspólnych prześladowców: starszą klasę ze szkoły sportowej. Pobyt nad morzem uprzykrzają uczniom też nauczyciele wymyślający niezbyt ciekawe dla dzieci atrakcje kończące się tym, od czego miały one odpocząć: ocenami. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że pewne rzeczy nie zależą od człowieka: począwszy od pogody a skończywszy na koniach, które wolą jeść niż wozić ludzi. Mimo tego klasa w chwili kryzysu i w kontakcie z dziwnymi nocnymi odgłosami potrafi się zjednoczyć, aby przepędzić wszelkie zjawy z pałacu. Co takiego wymyślą uczniowie musicie przekonać sami.\nJednym z motywów będzie też pierwsza miłość, umiejętność okazywania uczuć, wstydliwość oraz zazdrość. Znienawidzona Berenika popisująca się bogactwem tym razem będzie popisywała się nietypowym chłopakiem, co nawet jej najlepsze przyjaciółki może wkurzyć. Jak potoczą się losy zakochanej pary, przekonajcie się sami.\n„Wycieczka nad Bałtyk to kolejna ciekawa i zabawna powieść dla młodych czytelniczek. Autorka umiejętnie rozbawia, pokazuje zależności między grupami rówieśniczymi, a do tego pokaże, że mimo różnic można bardzo dobrze współpracować. Czy po wycieczce nad morze uczniowie wrócą bardziej zgodni? O tym przekonamy się w kolejnych częściach. Ta na pewno wiele ich nauczyła, bo nie ma nic bardziej pouczającego jak przymus współpracy i wynikające z tego konsekwencje.\nWszystkie książki z serii cechują niedługie rozdziały będące kolejnymi dniami, spora ilość ilustracji i niewielka ilość tekstu obfitującego w prosty humor sprawiają, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Wściekłe Króliki i Lamerki nadal nie darzą się sympatią, ale tym razem muszą współpracować i mieszkać w jednym pokoju. Dobrze ucząca się bogata koleżanka wywyższa się, a banda Zuzy nie chce być gorsza, więc ciągle trwa wojna. Do tego dowiemy się, że i wśród chłopców panuje rozłam na tych delikatnych, uczących się oraz twardzieli. Nie zabraknie też odstraszających wszystkich i wszystko dźwięków fletu Zuzy. Sporą zasługę w dostosowaniu książki do polskich realiów ma tu tłumaczka Ewa Spirydowicz, która przygody młodej bohaterki przenosi do Polski, nadaje im swojskość przez użycie odpowiednich zwrotów językowych. Całość dopełniają niezwykłe i jednocześnie bardzo proste ilustracje Danieli Kohl. Prosta kreska, spora ilość szkiców i komiksów sprawiają, że tekst nie jest nudny i jednolity. Do tego odpowiednie rozmieszczenie tekstu, zróżnicowana, średniej wielkości czcionka sprawiają, że lekturę czyta się szybko i przyjemnie. Interesujące przygody i ciekawa szata graficzna przyciągają uwagę młodych czytelników. Wszystkie książki oprawiono w estetyczne, solidne oprawy, a strony bardzo dobrze zszyto, przez co są trwałe i przyciągają uwagę uczniów.\nPamiętnik Zuzy to bardzo dobra lektura dla uczennic szkoły podstawowej borykających się z nauką, rodzeństwem, szpanującymi koleżankami, namolnymi kolegami, pierwszymi miłościami oraz całą masą różnorodnych wydarzeń, z którymi dziewczynki mogą mieć do czynienia. W książce widzimy sporo stereotypowego spojrzenia na świat, ale i jednocześnie ciągłe dziwienie się podziałami ról w rodzinie. Zuza nie przyjmuje za pewnik utartych ról. Dorośli pokazani są jako istoty dziwne, niezrozumiałe, niekonsekwentne. Zdecydowanie polecam nieszablonowo myślącym dziewczynkom. Książka zdecydowanie zachęci do samodzielnego czytania.\nAutor: Górowianka Anna Sikorska o 09:53\nEtykiety: Dziecko, Książki, Młodzież\n▼ lutego (41)\n"Różowa czapeczka" Andrew Joynera\nRenata Klamerus "Tami z krainy pięknych koni. Tom ...\nAlice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Wyciecz...\nOTWARCIE | DZIKOŚĆ SERCA | spotkanie prasowe | 2 m...\nAlice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Misja s...\nDanuta Awolusi "Nie proszę o miłość"\nAlice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Francja...\nAlice Pantermüller "Pamiętnik Zuzy-Łobuzy. Zaklęte...\nUrodziny, wyprawa i maskarada w tę niedzielę\nArnold Lobel "Wszystkie przygody Żabka i Ropucha"\nZofia Wieczorek-Chełmińska "Żywienie w chorobach p...\nCheryl Bachelder "Mieć odwagę służyć. Jak osiągnąć...\nIsla Fisher "Niania Mania" il. Eglantine Ceulemans\nWanda Szymanowska "Zaina"\nChristian Jarrett "Mózg. 41 największych mitów"\nRenata Klamerus "Tami z krainy pieknych Koni Tom I...\nMirosława Piaskowska-Majzel "36 i 6"\nTadeusz Zubiński "Błękitna Dywizja. Hiszpańscy soj...\n"Córka głosu" na antenie TOK FM\nHonest Lee i Matthew J. Gilbert "Pechowa klasa nr ...\nRick Warren "Moje życie ma cel! Rozmyślam, modlę s...\nMichael Bird "Gwieździsta noc Vincenta i inne opow...\n„Winter swimmers” Radka Kalhousa i „Metropolight” ...\n"Po wsze czasy" Iwona Menzel\nSzkola dla rodziców i wychowawców\nPremiera spektaklu, warsztaty i ferie z Zakamarkami\nSylvia Bishop "Słoń Eriki" il. Ashley King\nLoïc Wacquant "Więzienia nędzy"\nMiguel de Unamuno "Ciotka Tula"\nJeff Kinney (+il.) "Dziennik cwaniaczka. No to lec...\n"Nie pozwolisz żyć czarownicy" Tomasz Kowalski\nI Ty możesz zostać pisarzem!\nAnna Barczyk-Mews "Alter ego"\n„Uświadomiłam sobie, że jeśli chcę zmiany, to muszę zacząć od siebie. Uwierzyłam, że zasługuję na wszystko co najlepsze, zasługuję, żeby być...\nAnna Barczyk-Mews "Alter ego" - cytaty\nDav Pilkey "Dogman. Tom 10: Wichrowe bzdurza"\nDav Pikley kojarzony jest przede wszystkim z wydanej prawie dwadzieścia lat temu serii o Kapitanie Majtasie. Szkolna nuda i przypadek sprawi...\nSerie dla najmłodszych czytelników z Wydawnictwa Tekturka\nWybór książek dla najmłodszych dzieci jest problematyczny z bardzo prostego powodu: większość osób nie jest świadoma potrzeb kilku- i kilkun...\nJustyna Wydra "Ja matką? Ratunku!"\nDATA PREMIERY: 18 STYCZNIA Mój kot, twoje rybki, nasze dziecko. Wolna od patosu historia dochodzenia do macierzyństwa Czyli masz kota, taa? ...\nMałgorzata Matwij "Madame Blanche"\n„Madame Blanche” otwiera dziwna scena umierającej kobiety. Świadkiem jej śmierci jest syn. Później autorka przenosi nas do świata nam bliższ...\nMałgorzata Czapczyńska "Moje wyspy. Kobiecość w stylu vintage, ironicznie i na serio"\nSięgając po „Moje wyspy” Małgorzaty Czapczyńskiej spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Można stwierdzić, że bardziej popularnonaukowego,...\nProsto o "nowym ładzie"\nWidzę po postach znajomych, że rozgryzanie nowego ładu sprawia im duże trudności. Ja mam duże szczęście, że jestem wszechstronnie uzdolniona...\nRzeczy, które doceniam\nOpowiem Wam o luksusie szybkich konsultacji lekarskich ze specjalistami z całego świata dzięki Internetowi. Oczywiście nie za darmo. Interne...\nRaz lepiej, raz gorzej, a czasami nawet cudownie\nTragedia nad tragediami. A wszystko przeze mnie, bo Ola ostatnio jeść nie chciała, więc pilnowałam, żeby chociaż piła. A ona pić nie chciała...