Amor es lo que siento: Capitulo 47\nRozdział dedykuję CallMeMrsBlanco ♥\nKolejne dni były dla mnie koszmarem. Każdego dnia wmawiałam sobie, że nie czekam na jakąkolwiek wiadomość ze strony Jorge'a, ale kiedy tylko kładłam się do łóżka, wybuchałam gorzkim płaczem, zdając sobie sprawę, że kolejny dzień skończył się bez ani jednego słowa od niego. Sądziłam, że spróbuje naprawić nasze relacje, będzie się starał odzyskać moje zaufanie. Myliłam się. Ale czy to nie jest to czego chciałam?\nOsoby, przebywające ze mną martwili się o mnie. Lodovica, Clement i Diego odwiedzali mnie prawie każdego dnia. Wiedzieli co się stało. Często próbowali mnie rozśmieszać. Starałam się pokazać im, że nie jest ze mną aż tak źle, ale nie mogłam nie dostrzec zaniepokojenia widocznego w ich oczach.\nTo było ponad moje siły. Wewnątrz mojego serca tkwiła dziura, której nikt nie był w stanie wypełnić. Przechodziłam przez to każdego dnia. Zmuszałam się do codziennego wstawania, jedzenia, wykonywania obowiązków, uśmiechania się - zwłaszcza przy przyjaciołach. Starałam się ignorować to, co czułam w środku. Ale gdy tylko zamykałam oczy, pod moimi powiekami natychmiast pojawiał się obraz ukochanego.\nSchudłam i prawie w ogóle nie spałam. Najczęściej zasypiałam dopiero nad ranem, ale mój sen nigdy nie trwał wystarczająco długo.\nTęskniłam za drżeniem jego głosu gdy wymawiał moje imię. Brakowało mi dotyku jego rąk i ust. Próbowałam wymazać z pamięci smak jego pocałunków, ale są rzeczy, których dziewczyna nigdy nie zapomni.\nObudziłam się pewnego ranka z potwornym bólem brzucha. Byłam rozgrzana i spocona. W chwili kiedy ocierałam wilgoć z czoła, poczułam skurcz w żołądku, tak bolesny, jakby ktoś kopnął mnie w brzuch. Z ręką na ustach pobiegłam do łazienki.\nCzułam się fatalnie. Siedząc na podłodze oparłam czoło o zimną posadzkę. Po krótkiej chwili moim ciałem wstrząsnęła kolejna fala torsji.\nKiedy nabrałam pewności, że jest mi już lepiej, spróbowałam niezdarnie wstać, żeby opłukać usta. Zaczęłam również gorączkowo myślać, nad tym, co takiego mogłam poprzedniego dnia zjeść. Do głowy nie przychodziło mi nic szkodliwego. Kiedy wytarłam już sobie twarz, sięgnęłam po gumkę i spięłam nią sobie włosy.\nNagle moich uszu dobiegł znajomy dźwięk dzwoniącego telefonu. Z ociąganiem wróciłam po niego do sypialni.\n- Tini! - zapiszczała mi do ucha Lodovica. - Nie możesz już dłużej siedzieć w domu! To niezdrowe. Pakuj strój kąpielowy, za kilka minut u ciebie będę. Idziemy na basen! - głos dziewczyny był tak głośny, że aż musiałam oddalić telefon od ucha.\n- Wybacz, Lodo, ale nie mam ochoty - powiedziałam szczerze. - Dopadła mnie grypa żołądkowa i w dodatku powinnam dzisiaj dostać okres. Dzisiaj nie zamierzam pokazywać się na żadnych basenach, a tym bardziej publicznych.\n- To samo mówiłaś w zeszłym tygodniu! - oburzyła się przyjaciółka. - No chyba, że ty co ty tydzień dostajesz okres.\n- Słucham? - nie wiedziałam, o co jej chodzi.\n- Tydzień temu również chciałam iść z tobą na basen. Wiesz jaka była twoja wymówka? Miesiączkowanie. Lepiej powiedz prawdę, że nie masz ochoty nigdzie wychodzić. - zamarłam, słysząc słowa przyjaciółki. Gorączkowo zaczęłam liczyć w głowie dni.\n- Tini, czy wszystko z tobą porządku? - zapytała zaniepokojona Lodovica.\n- Który dzisiaj jest? - zdołałam z siebie w końcu wydusić.\n- Ósmy, dlaczego pytasz?\nPoczułam jak oblewa mnie zimny pot. Nie mogłam się nawet poruszyć. Pokręciłam nerwowo głową. To niemożliwe! Przecież cały czas regularnie brałam tabletki!\n- Lodovica, co może oznaczać spóźnianie się okresu o tydzień, jeśli zawsze dostawałam go o tej samej porze? - w telefonie zapanowała długa cisza.\nW zasadzie znałam odpowiedź na to pytanie. Nie trzeba było być lekarzem, żeby domyśleć się, co mi dolega.\n- Tini? - usłyszałam jej zmartwiony głos.\n- Zaraz u ciebie będę - powiedziała szybko, po czym się rozłączyła.\nOdłożyłam telefon na szafkę i instynktownie dotknęłam swojego brzucha przerażona. Nie, to nie może być prawda... Moje serce trzepotała z ogromną siłą, ręce zaczęły się trząść. Powolnym ruchem sięgnęłam do szufladki, szukając tabletek. Nie mogłam uwierzyć, że nie uchroniły mnie one przed ciąża. Miałam wielką ochotę rzucić nimi wściekle przez cały pokój. Po co produkują coś, co nie działa? Wyciągnęłam ulotkę, czytając po raz kolejny jej treść. „Badania naukowe, jakim poddano nową pigułkę antykoncepcyjną, potwierdzają jej wysoką skuteczność. W trwającym 26 cykli badaniu porównawczym, w 11 165 cyklach stosowania preparatu wystąpiły jedynie dwie ciąże, przy czym jedna z nich została przypisana nieprzestrzeganiu zasad antykoncepcji przez pacjentkę, czyli na przykład pomijaniu tabletek.” Czy mogłam mieć tak wielkiego pecha?\nWłożyłam ulotkę z powrotem do pudełka i podeszłam do lustra. Nadal miałam na sobie jedwabne szorty i koszulkę na ramiączkach, w które przebrałam się do snu. Zsunęłam odrobinę spodenki, podciągnęłam koszulkę i przyjrzałam się swojemu brzuchowi, nie zauważając żadnej różnicy.\n- To niemożliwe - szepnęłam.\nZ rozmyślań wyrwał mnie dzwonek do drzwi. Domyślając się, że to Lodovica, poszłam wpuścić dziewczynę do środka. Nie myliłam się. Już po chwili stała przede mną zatroskana przyjaciółka z jakąś siateczką w ręce.\n- Martina, jak to się mogło stać? Nie zabezpieczaliście się? - wypaliła od razu, sprawiając wrażenie bardzo zatroskanej. - Myślałam, że Jorge jest bardziej rozsądny.\n- Uspokój się! Wcale mi nie pomagasz - oburzyłam się. - Brałam tabletki.\n- Nic z tego nie rozumiem. Może brałaś cokolwiek, co mogło osłabić ich działanie. Przecież nie mogły po prostu... nie zadziałać.\nPokręciłam przecząco głową. Moja mama była lekarzem, więc doskonale wiedziałam, że niektóre leki mogą powodować zmniejszenie skuteczności stosowanej antykoncepcji. Popatrzyłam na Lodovicę zaszklonymi oczyma. Ja również tego nie pojmowałam. Wszystkiego mogłam się spodziewać, ale na pewno nie niechcianej ciąży.\n- Jest tylko jeden sposób, dzięki któremu zyskamy pewność - mówiąc to, wcisnęła mi w dłoń tajemnicze pudełko.\n- Test? – szepnęłam, czując jak z mojej twarzy odpływa cała krew.\n- Wiesz co z tym zrobić.\n- Ale ja nie chcę - przyznałam zdenerwowana, kurczowo ściskając podłużne pudełko. - Nie wiem czy jestem gotowa poznać prawdę.\n- Przeciąganie tego w nieskończoność nic nie da - odparła poważnie. - Nawet mnie nie denerwuj! W tej chwili wchodź do tej łazienki!\nWestchnęłam ciężko, próbując zebrać odwagę w sobie. Czułam zagubiona i przestraszona. A co jeśli okaże to się prawdą? Co ja wtedy zrobię? Przecież ja doskonale wiem co wtedy zrobię. Urodzę to dziecko i będę je kochać. Nie potrafiłabym dokonać aborcji. Jak w transie, potykając się, idę do toalety.\nKiedy wróciłam, zauważyłam, że Lodovica usiadła na kanapie w salonie. Gestem pokazuje, abym się pospieszyła. Siadam obok niej i bez słowa podaje jej plastikową pałeczkę.\nSpojrzałam na nią wyczekująco. Mogłam usłyszeć bicie własnego serca. Miałam wrażenie, że czas zaczął uciekać coraz wolniej. Prawie dusiłam się z napięcia. Nagle w na teście zaczęły się przejaśniać fioletowe kropeczki, tworząc wyraźny drugi pasek. Przełknęłam głośno ślinę. Przybliżyłam do siebie test jeszcze bliżej, przyglądając mu się badawczo.\n- Lodo, proszę powiedz mi, że widzę podwójnie, że te dwie kreseczki to tylko wybryk mojej wyobraźni. Tu jest tylko jedna kreseczka, prawda? - zapytałam z nadzieją.\nWidziałam, że zawahała się przez moment. W końcu podniosła na mnie wzrok. Spojrzenie ma poważne, czym odebrała mi całą nadzieję.\n- Nie, Tini. Tu naprawdę są dwie kreseczki..\nCześć. Mogłabym zacząć od przepraszania, ale ani ja nie mam siły tego pisać, ani pewnie wam się tego nie chce czytać. Zacznę więc od powiedzenia napisania, że wróciłam. Chyba już na dobre. Ktoś się cieszy? Pewnie nikt xD Rozdziały tak jak zapowiadałam postaram się dodawać regularnie co dwa tygodnie. Mogą one czasami być krótsze, ale to tylko dlatego, że mam dużo nauki. Druga liceum to naprawdę sporo pracy T.T\nCały rozdział poświęcony jednemu wątkowi. Mam nadzieję, że na początek to wam wystarczy ♥ Mam prośbę do wszystkich, którzy jeszcze to czytają. Napiszcie w komentarzu chociaż jedno słowo, chcę wiedzieć ile was tu jeszcze jest. To dla was chwila, a dla mnie informacja czy powinnam dalej ciągnąć tą historię (bo z bloga nie zrezygnuję).\nAutor: Śliczna o 18:17\nLodo Love 8 listopada 2015 18:52\nJa się cieszę, że jesteś! Teraz będzie stabilnie? Fantastycznie! Do rzeczy! Rozdział naprawdę niesamowiciefantantyczny! Niby jeden wątek, a jaki przyciągający uwagę... Tak wchodzę sobie na Twojego bloga z wątpliwą nadzieję na nowy rozdział, a tu niespodzianka! Naprawdę się cieszę i wyczekuję kolejnego rozdziału tej niesamowitej historii!\nPS.: Pierwsza! :3\nBeauty 8 listopada 2015 18:54\nHana 8 listopada 2015 19:01\nHana 8 listopada 2015 19:38\nJestem w taki wielkim szoku, że wracam od razu!\nNa początek, hej słońce! ♥\nMogę nieświadomie wielokrotnie powtarzać to słowo\nze względu na dzisiejszą pogodę*.*\nTak na marginesie XD\nBiedna Tini, przeżywa swoje rozstanie z Jorge i to w jaki sposób :(\nDobrze chociaż, że Lodo, Diego i Clement trzymają ją przy życiu\n(to nie miało brzmieć tak poważnie ;D)\nMam nadzieję, że Blanco ma dobre wytłumaczenie na tą ciszę z jego strony.\nPrzecież zależało mu na niej i starał się zatrzymać ją i tak nagle odwidziałoby mu się?\nNIE! Nie wierzę w to :'(. Jest co prawda dupkiem, ale nie świnią (jest tu jakaś różnica? XD).\nOn coś szykuję, ja to czuję! Jorge kocha Tinkę ♥♥\nDostałam palpitacji serca, jak to czytałam! Serio!\nAle testy ciążowe nie zawsze są zgodne z prawdą. Nieraz niby są te dwie kreski, ale mogą równie dobrze być objawem jakieś choroby np. torbiel na jajnikach (ma się te wiedzę XD).\nJednak coś mi mówi, że to będzie ciąża prawdziwa (a może być nieprawdziwa? XD)\nNo, w każdym razie, wiesz, o co mi chodzi :D\nMam tyle scenariuszy w głowie!\nAlbo, że J się dowie i będzie chwilę hepi, a ona poroni </3\nNie wytrzymam tyle :'''(\nJa chcę wiedzieć już, teraz, wszystko i wgl! :D\nTeraz tak trochę odnośnie notki.\nJa byłam (trochę, ale ciii..), jestem i będę! ♥ . Jestem twoją wielką fanką, rly!\nNie wiem, co bym zrobiła, gdybyś, broń Boże, zawiesiła lub co gorsza, usunęła bloga.\nNawet o tym nie myśl, hihi! ^.^\nA co do samego opowiadania, ja tam nie narzekam, uwielbiam je, ale nic nie może przecież wiecznie trwać. Jeśli zdecydujesz się, że chcesz rozpocząć coś nowego, to, pamiętaj, będę! :* Wszystko, co wyjdzie spod Twoich rączek, zachwyca mnie, a nawet inspiruję, więc tak łatwo się mnie stąd nie pozbędziesz. Niestety, pomęczysz się jeszcze przez dłuugi czas z moim kiepskim poczuciem humoru, brakiem spójności i marnym komentarzami ^_^.\nAle mam nadzieję, że jakoś to przełkniesz :D\nTrochę się chyba rozpisałam, c'nie?\nAle u Ciebie nie da się inaczej! Zawsze się tak rozwodzę i wychodzi mi to .. Naturalnie (?). Nigdy nie męczy mnie pisanie długich kom. u Ciebie, a przyznam szczerze, że nieraz muszę się trochę natrudzić, by sklecić coś w miarę, mniej udolnie lub bardziej, sensownego.\nNie mam pojęcia, jak to robisz, ale podziwiam Cię!\nDobra, koniec tego mojego paplania.\nMam nadzieję, że wyszło znośnie (nie chcę mi się tego czytać XD).\nCzas powtórzyć chemię! Jeej -.-\nPowodzenia w szkole, słońce! :*\nHana 8 listopada 2015 22:18\nEj! Teraz tak czytam i patrzę, że zdania mi ucieło :''''(. Tam, gdzie jest mowa o scenariuszach miało być jeszcze : "Albo ona poroni, a on sie dowie dopiero wtedy. Albo Jorge dowie się i będzie cały czas blisko niej, a ona po czasie wybaczy mu. Albo.. Coś innego".\nJakos tak, chyba..\nFoch na bloggera -.-\nA i przepraszam za to niedopatrzenie , ale tak to sie kończy, jak się nie czyta tego, co się napisało xD\nCrazy D. 8 listopada 2015 19:03\nAlice Verdas 8 listopada 2015 19:03\nNie rezygnuj z historii.. Za daleko zaszłaś, żeby teraz się poddać.\nJestem cały Czas, od początku, choć nie komentuje, więc bądź pewna ze masz we mnie stałego czytelnika.\nTini S 8 listopada 2015 19:12\nJestem i bardzo się ciesze z tego że wróciłaś\nUwielbiam tą historię i czekam na kolejny rozdziała :)\nNatasha Comello 8 listopada 2015 19:19\nWrócę za około godzinę *_*\nNatasha Comello 9 listopada 2015 13:30\nJuż myślałam, że odeszłaś z bloga :c\nKocham to opowiadanie, więc niech trwa wiecznie :D!\nTini tak cierpi ;-;\nA Jorge się pewnie w tym czasie z Blair spotyka -.-\nNie lubię go :c\nBiedna Vils, tak mi jej szkoda :/\nZakochała się w nieodpowiednim facecie :/\nOd razu o tym pomyślałam, jak zaczęła wymiotowac :<\nA co jak ona zacznie się denerwować i poroni?! :o :((\nO NIE, NIE POZWOLĘ NA TO! >_<\nJorge się dowie..? ;-;\nMam nadzieję, że nie tak od razu :<\nNiech mu na razie nie mówi, nie zasłużył -_-\nA może to fałszywy alarm? :/\nAle coś mi mówi, że to serio ciąża :)\nMam nadzieję, że ona nie poroni przez Jorge czy coś takiego ;-;\nBoże, jak ja uwielbiam to opowiadanie *_*\nMasz wielki talent, tylko pozazdrościć :>\nCzekam na kolejne cudeńko <3\nKrólik Królik 8 listopada 2015 19:20\nStrasznie się ciesze, ze jesteś. Super.\nCzyżby mała wpadka?\nMały czy mała Blanco? Hahhah ;*\nUpsss. Wpadli. Jorge się dowie?\nA może jednak test się pomylił?\nKrólik się nie zgadza.\nAnonimowy 8 listopada 2015 19:27\nRegularnie patrze na twój blog. Cieszę się, że dodałaś rozdział.\nSheila 8 listopada 2015 19:29\nWrócę, najpóźniej we wtorek/środę!\nAnonimowy 8 listopada 2015 19:35\nMówił Ci ktoś kiedyś, że jesteś najlepsza. Superowy ten rozdział. Wgl od dawna chciałam, żeby między Tini i Jorge pojawiło się coś (może lepiej powiedzieć ktoś) kto zbliży ich do siebie.\nMega się cieszę, że Cię poznałam :**\nTT łączy ludzi :DDD Aha! Napisz mi na prywatnej twój IG (jeśli masz) ;).\nKocham Ciebie i cały Twój blog.\nPozdrawiam i dziękuje, że poinformowałaś mnie o rozdziale :*\nCalla 8 listopada 2015 19:52\nOlivie 8 listopada 2015 19:52\nŁoo Śliczna dodała rozdział!!!\nLecę czytać i wracam :D\nOlivie 8 listopada 2015 20:15\nGdybyś widziała moją kinę, gdy czytałam końcówkę! To było takie, takie: coo? Chyba nie :O\nCześć kochaniutka ♥\nNie było Cię trochę, a ja jak głupia odświeżałam twojego bloga co kilka dni, by sprawdzić czy nic mnie nie ominęło i kiedy w końcu dodałaś, ja nawet nie ogarnęłam. Dziękować blogowi Blake i jej zakładce, bo się dopiero skapłam xdddd\nJesteś już w drugiej klasie szkoły średniej? Ooo, czuję się młodo, nie powiem, trzecia gimnazjum się kłania :D\nBiedna Martina (czaisz? napisałam Violetta). Widać, że ciężko znosi ich rozstanie, martwię się trochę. Dobrze, że ma taką dobrą przyjaciółkę jak Lodovica, która ją wspiera i pomaga zapomnieć o tym chamie Blanco (Napisałam Verdasie, ok xd). JAK może nie napisać, nie zadzwonić do niej przez tyle czasu? Jak? Okej, pojawiła się jego była, trochę awanturką zajechało, ale bez przesady. tak zapewniał, że tylko Tini się liczy, a teraz co? No właśnie - kłamca i cham, i kłamca, i cham.\nOd dziś przestaję go oficjalnie lubić - naprawdę, wcale nie pokocham go w następnym rozdziale, wcale ;3\nczy tylko ja cały czas musiałam poprawiać z Violetta na Martina i z León na Jorge? Ughh, tyle osób pisze ff o Violetcie i nie za dużo o Jortini (a ja przecież ich shippuję, głupia) i dlatego tak jest. Ale już się poprawiłam, wybaczasz mi, jest wszystko okej :D\nNie przepraszaj, nie tłumacz, nic nie pisz, bo masz prawo na odpoczynek i skupienie się na nauce. Jeżeli byś nas olała tak na dłuższy czas, zero kontaktu, nic - to by było już coś samolubnego. Wracasz i to do tego z takim cudeńkiem, więc jak się na Ciebie gniewać? Jak? Jesteś za bardzo kochana ♥\nPewnie pisałam Ci miliony, tysiące, setki razów, że jesteś niesamowicie utalentowana, ale nie zaszkodzi wszystkim przypomnieć, że z taką blogerką nie obchodzi się byle jak! Kochana, to co piszesz to czysta perfekcja. Tak, mówi to niedoświadczona, nie utalentowana pisarka, która nie wiem jak się zabrać za porządną fabułę, a co dopiero stworzyć taki geniusz literatury.\nMoże pora się zastanowić nad książką,co Śliczna? ;*\nCzekam na następny i może w międzyczasie, będziesz miała ochotę poczytać te moje wypociny, które nie dorastają twoim? :/\nJak tak, to zapraszam na: http://called-out-your-name-leonetta.blogspot.com/\nKocham bardzo, bardzo, bardzo, bardzo ♥♥♥♥\nWiczka Blanco 8 listopada 2015 20:09\nViolka w ciąźy ok xd\nMechi Garnier 8 listopada 2015 20:09\nMs. Verdas 8 listopada 2015 20:09\nSuper !!! 😊 ♥\nolivia blanco 8 listopada 2015 20:14\nBlake 8 listopada 2015 20:19\nWrócę jak ochłonę po zobaczeniu zdjeć Jorge z dzisiaj *o*\nLeonetta Jortini 8 listopada 2015 20:34\nJa jestem i będę. Zawsze czekam na nowe rozdziały bo są świetne. Gratulacje talentu :-3\nŻelcia Boom 8 listopada 2015 21:00\nPowiem tyle GENIALNY!\nKurcze Violka w ciąży!\nMoże to jest przez to że nic nie jadła?\nMariola Kulpa 8 listopada 2015 21:08\nJa jestem i nie zamierzam Ciebie opuszczać. Wiem, Wiem nie komentowałam ,ale czytam.\nRozdział jak zwykle znakomity :*\nMar tyna 8 listopada 2015 21:09\nMar tyna 8 listopada 2015 21:15\nnie rezygnuj z tej historii. Jest cudowna a ty już tak daleko z nią zaszłaś, nie możesz tego teraz zaprzepaścić <333\nCukierkoffa 8 listopada 2015 21:13\nAsia Ari 8 listopada 2015 21:21\nJestem jestem. Za bardzo lubię tego bloga żeby znikać. Cieszę się, że będą regularne rozdziały. A teraz do rzeczy. Rozdział podobał mi się, ale to nie było to czego się w sumie spodziewałam. Wiem nie mnie oceniać, ale takie moje zdanie. Akcja bardzo fajna, chodzi tylko o to, że za nim zdążyłam się wczytać rozdział się skończył. Nie odbieraj tego negatywnie i nie znienawidź mnie. Rozumiem, że masz naukę i w ogóle, ale na prawdę spodziewałam się czegoś chociaż dłuższego. Na poprzednim rozdziale pamiętam, że się praktycznie popłakałam. A wierz mi. Mnie doprowadzić do łez to nie lada wyczyn. Ten zaś był... No nie wiem. Jak mówiłam. Fajny i ciekawy ale to mimo wszystko nie było to. Pozostawił po sobie wielki nie dosyt. Ale jak mówiłam to tylko moje zdanie. Może głupie, ale co poradzę, że tak myślę. Mam nadzieję, że nie uraziłam Cię tym co napisałam. Pozdrawiam i życzę dobrej nocy\nCysia Verdas 8 listopada 2015 21:32\nPrzyznam sie bez bicia że czytałam tę historię od początku.\nAle nie komentowałam.Przepraszam\nTinka jest w ciąży!\nWpadka na 100%!!!\nTaka mała kruszynka a tyle daje szczęścia!\nTo owoc miłości!\nBlanco jak się dowie to kuwa...\nNie wiem co zrobi!?\nLodo taka najlepsza przyjaciółka.\nChciała bym mieć taką...\nJasmine Theo 8 listopada 2015 21:58\nSiemanko kochana ;* taka niespodzianka rodział. Tak długo na niego czekałam ;**\nVivi zaliczyła wpadkę ! Uhuhu ^^^\nCiekawe jak zareaguje tatuś bobasa :D\nCzekam na następny ♡♡♡\nMrs. Blanco 8 listopada 2015 22:10\nNo hej ♥ Nie mam talentu do pisania komentarzy, jednak teraz muszę skomentować ^^\nTakże no, jestem Mrs.Blanco, czytam Twojego bloga już od dłuższego czasu. I uwielbiam go.\nKocham tego typu styl pisania i również staram się pisać w ten sposób. Jeśli chcesz się co do tego przekonać, serdecznie zapraszam do siebie: www.jortini-only-love.blogspot.com :*\nA rozdział jak zwykle cudowny ♥ Mam nadzieję, że Jorge nareszcie się ogarnie. Wkurza mnie. Zachowuje się jak pyskaty, głupi dzieciak. W ogóle nie myśli o Martinie.\nWeny Aniołku ;*\nShy shine 8 listopada 2015 23:20\nTen rozdział rozpiernicza system.\nKlaudia S. 9 listopada 2015 07:17\nDemi Castillo 9 listopada 2015 14:45\nKsiężniczka Violet 9 listopada 2015 17:23\nNattxxa 9 listopada 2015 17:56\nJestem stala czytelniczka! Jednak nie komentuje za co przepraszam:( a rozdzial cudowny really :D\nMadinne 9 listopada 2015 18:00\nAngie 9 listopada 2015 18:07\nmarcela weasley 9 listopada 2015 19:04\nAnonimowy 9 listopada 2015 19:48\nO twoim blogu dowiedziałam sie przedwczoraj. Tak minie to wciągnęło ze siedziałam i czytałam do 3 nad ranem :D Cudowny rozdział :*\nLucyy 9 listopada 2015 20:26\nMnie też zaskoczyłaś tym rozdziałem ^^\nBardzo cieszę się, że wróciłaś i błagam, nie rezygnuj z tego opo!!! :D\nJest boskie :*\nV - Fanka 9 listopada 2015 21:04\nWrócę kochana. :*\nLeah 9 listopada 2015 22:06\nZuzu Channel 11 listopada 2015 08:45\nTrochę późno, ale jestem *-*\nKochana nareszcie jesteś ! ;*\nJa tak czekam na ten rozdział i czekam, a tu BUM !! ;o\nTinii w ciąży ;o\nCo to będzie ;o\nAle Jorge musi być przy niej :* Prawda ? :))) xD I będzie happy będzie dzidziuś (xd) będzie Jortini będzie mega fajnie i w ogóle ;D ! JEEEEE happy 8))) Mogę dedykacje ? ^^\nCzekam na nextaa !! ^^\nwyobraźnia truskawki 11 listopada 2015 09:59\nPisz dalej proszę niech jorge się o tym dowie i będzie szczęśliwy zawsze pewnie nie uda się eh\nCudowny nie mogę się doczekać nexta mogę gości o 18+\nMarta Krauze 11 listopada 2015 15:11\nOd niedawna jestem twoją stałą czytelniczką. Twoje rozdziały przenoszą mnie do innego świata i zapominam o całej reszcie. Twoje rozdziały są idealne, i każde zdanie jest zamieszczone w 100%. Uwielbiam czytać twojego błota i już spragniona czekam na kolejny rozdział. Buziaki\nCudo ❤❤❤😍😍😍 Już nie mogę się doczekać next'a 😃\nLily 17 listopada 2015 11:51\nCudowny. ♥ Czekam na next i przy okazji zapraszam do siebie http://leonetta-podemos-volar-sin-tener-alas.blogspot.com\nVictoria 17 listopada 2015 20:08\nVioletta w ciąży?\nJezu, kocham cię normalnie! ♥\nNawet mnie to Jortini rozstanie nie poruszyło xD\nCiekawe co się wydarzy ^^\nVictoria 17 listopada 2015 20:09\nCudowny blog, cudowny rozdział! ♥\nVioletta 3 21 listopada 2015 21:52\nCzytałam do 5 nad ranem wstałam po 3 godz i dalej czytałam .. no coś świetnego kocham to opowiadanie.. czekam na następny :****\nAlexandraBeckham 22 listopada 2015 14:47\nKiedy pojawi sie następny?\nBedzie dzisiaj rozdział? Już minęły 2 tygodnie. Nie mogę sie doczekać <3\nŚliczna 22 listopada 2015 16:37\nTak wiem :D pracuję nad nim, ale nie wiem czy się wyrobię. Dodam go albo późnym wieczorem albo jutro po szkole ;)\nAnonimowy 22 listopada 2015 16:49\nTrzymam kciuki zeby był jeszcze dzisiaj późnym wieczorem <3 :***\nAnonimowy 22 listopada 2015 21:14\nI co bedzie jeszcze dzisiaj rozdział? :D <3\nŚliczna 22 listopada 2015 21:24\nTak ♥ ale na razie nie jestem w stanie powiedzieć o której godzinie.\nKrólik Królik 22 listopada 2015 21:35\nKrólik jest nocnym markiem i poczeka heh ;*\nWiem, że warto heh ;)\nBędę czekać. Dzisiaj. Jutro. Za tydzień. Za miesiąc. Zawsze. Heh ;*\nAnonimowy 22 listopada 2015 21:56\nAhanckcmskxkfdmskc <3 Czekam <3 Nawet cała noc mogę czekać <3 To jest tak nieziemskie <3\nŚliczna 22 listopada 2015 22:16\nPrzepraszam, ale niestety nie dam rady :( niby go skończyłam, ale po przeczytaniu całości stwierdzam, że czegoś mi w nim brakuje. Będę mogła go dopiero jutro dokończyć. Mam nadzieję, że wybaczcie i poczekacie jeszcze jeden dzień :(\nAnonimowy 22 listopada 2015 22:29\nJak trzeba to trzeba. Moze wytrzymam XD\nJuż sie nie mogę doczekać <3 ;** Masz talent <3\nAnonimowy 30 listopada 2015 01:33\nPomyślałam sb, że wejdę zobaczę czy dodalas jakieś nowe rozdziały a tu niespodzianka - nawet 2 (tak, tak dawno nie wchodzilam) :) cieszę się, że wrocilas bo twoja historia bardzo mi się podoba ;) tak więc do następnego i powodzenia w szkole kochana :*


Mainzer Landstrasse 118, Frankfurt nad Menem, Niemcy\nObiekt jest usytuowany w dzielnicy Gallusviertel w Frankfurcie nad Menem, co umożliwia szybki dostęp do banków, centrów kongresowych i centrów wystawowych oraz cenionych wśród turystów teatru, wieży i opery. Niewielka odległość od przystanku autobusowego pozwoli gościom zwiedzić Liebieghaus, Oper Frankfurt i Palmengarten bez najmniejszych trudności.\nDp dyspozycji gości 21 jasne pokoje, wyposażone w telewizję satelitarną, sofę, darmowe wi-fi, sejf i płatną dodatkowo telewizję oraz przestrzenne łazienki. Goście mogą korzystać z wanny, bezpłatnych przyborów toaletowych i suszarki do włosów, które są dostępne w każdej łazience.\nPizzeria Pizzeria 7 Bello znajduje się centralnej dzielnicy, 5 minut spacerem od Fair Hotel An Der Messe.\nTylko 5 minut spaceru do stacji kolejowej Główny dworzec kolejowy we Frankfurcie. Ze względu na wspaniałą lokalizację, goście mogą dostać się do lotniska Frankfurt International (rhein-main) w ciągu 15 minut.\nNa terenie obiektu jest bezpłatny parking i winda. Goście biznesowi docenią dostępność drukarek i faksu.\nMaritim Hotel In Frankfurt Hotel President Frankfurt Golden Leaf Hilton Frankfurt Frankfurt Messe Hilton Garden Inn Frankfurt Airport Parkside Hotel Frankfurt Nad Menem Memphis Hotel Frankfurt Nad Menem Ibis Frankfurt Messe West Hotel Frankfurt Nad Menem An Der Galluswarte Hotel Frankfurt Nad Menem Motel Frankfurt By Advena Frankfurt Nad Menem Fair Frankfurt Hotel Frankfurt Nad Menem Intercityhotel Frankfurt Airport Frankfurt Nad Menem Savigny Frankfurt City Messe Hotel Frankfurt Nad Menem Sopolitan Suites Frankfurt Nad Menem Mosel Hotel Frankfurt Nad Menem Pension Alex Frankfurt Nad Menem Sezer's Homes Frankfurt Nad Menem\nHotel Airport Bolonia **** strona internetowa Hotel The Anamar Playa del Inglés **** strona internetowa Hotel Samba Lloret de Mar *** strona internetowa Hotel Rebecca Park Playa del Inglés ** strona internetowa Hotel Ifa Buenaventura Playa del Inglés *** strona internetowa Hotel Vis Dubrownik *** strona internetowa Hotel Gran Don Juan Lloret de Mar *** strona internetowa Hotel Evenia Olympic Garden Lloret de Mar **** strona internetowa Hotel H Top Gran Casino Royal Lloret de Mar *** strona internetowa Hotel Gran Cervantes By Blue Sea Torremolinos **** strona internetowa Hotel Grata Wilno *** strona internetowa Hotel H Top Royal Beach Lloret de Mar **** strona internetowa Hotel Grand Elite Bolonia **** strona internetowa Hotel Corona Roja Playa del Inglés ** strona internetowa Hotel Servatur Waikiki Playa del Inglés **** strona internetowa Hotel Fiera Bolonia *** strona internetowa Hotel Una Bolonia **** strona internetowa Zajazd Holiday Express Fiera Bolonia *** strona internetowa Hotel Adriano Torremolinos *** strona internetowa Hotel Valamar Argosy Dubrownik **** strona internetowa Hotel Pez Espada Torremolinos **** strona internetowa Hotel Sol Don Pablo Torremolinos **** strona internetowa Hotel Royal Costa Torremolinos *** strona internetowa Hotel Europa City Wilno *** strona internetowa Hotel Ratonda Wilno **** strona internetowa Hotel Amberton Wilno **** strona internetowa Hotel Europeo Neapol strona internetowa Hotel Atrium Wilno **** strona internetowa Hotel Costa Azul Acapulco *** strona internetowa Ośrodek wypoczynkowy Golden Tulip Marina Di Castello Neapol **** strona internetowa Nocleg ze śniadaniem Robby's House Bed & Breakfast Neapol strona internetowa Hotel Royal Palm Dubrownik ***** strona internetowa Hotel Petit Zermatt strona internetowa Hotel Beau Rivage Zermatt **** strona internetowa Hotel Meriton Old Town Garden Tallin **** strona internetowa Hotel Nicoletta Zermatt **** strona internetowa Hotel Osterport Kopenhaga *** strona internetowa Hotel Walliserhof Zermatt *** strona internetowa Hotel Parkhotel Hellerup **** strona internetowa Hotel Elite Zermatt *** strona internetowa Hotel Calinda Beach Acapulco **** strona internetowa Hostel Woodah Kopenhaga strona internetowa\nCopenhagen-hotel.net Hotelszermatt.net Hotelintallinn.com Hotelsinacapulco.net Hotelldubrovnik.com Hotel-playa-del-ingles.com Hotel-naples.com Torremolinos-hotels.com


Narzeczony Kwiatkowskiego zajmuje się produkcją programów rozrywkowych. Wokalista i Assenza spotykają się od 2 lat, a w lipcu planują wziąć ślub w Paryżu. Niestety ich małżeństwo nie będzie uznawane w Polsce.\nZobaczcie, jak razem wyglądają.\nmaxim assenza michał kwiatkowski\nCopyright 2021 (0.353 s.)


Turn To Stone: Rozdział XXVII\nCzego nie lubię najbardziej na świecie oprócz kłamstwa, obłudy, spiskowania za moimi placami, wojen, głodu, chorób, morderców, gwałcicieli i D.? Kiedy kłócę się z Harrym i on nie rozumie, że to ja mam rację. Nie on. Wręcz nienawidzę tego uczucia, kiedy on siedzi za ścianą a wydaje się jakby był na innej planecie. Może powiedzenie, że kobiety są z Wenus a mężczyźni z Marsa jest bardziej prawdziwe niż nam się wydaje? Drugim okropnym uczuciem jest świadomość, że gdybym nie przeczytała tego cholernego maila o tym, że ta cała Kate jest jego przyjaciółką od seksu, nigdy bym na to nie wpadła. Byłabym zazdrosna o to, że się z nią spotkał i mi o tym nie powiedział ale myślę, że nie wybuchłabym albo przynajmniej nie wybuchłabym tak szybko. Może udałoby nam się porozmawiać normalnie? Jak ludzie? Ale z drugiej strony nie mogę zwalać całej winy na D. i maila. W końcu to Harry zrobił z tego tajemnicę. Nie chciał bym się dowiedziała o tym spotkaniu. A skoro nie chciał musiał mieć powód, o którym ja nie mam pojęcia. Tak czy inaczej, siedzimy wkurzeni na siebie w swoich pokojach kilka godzin i nie wydaje mi się by któreś z nas się kapitulowało i przeprosiło to drugie. Poza tym ja nie mam go za co przepraszać.\n-Ali, co robisz?- zapytał Niall, który wszedł do mojego pokoju bez pukania.\n-Nie umiesz pukać?- zapytałam złośliwie.\n-Spokojnie, co cię ugryzło?\n-Harry- powiedziałam nieco za głośno.\n-Znowu się pokłóciliście?- Niall uniósł do góry jedną brew.\n-Twój przyjaciel to najbardziej skomplikowany i problemowy człowiek na świecie.\n-A co zrobił tym razem?\n-Och, nieważne. Po co przyszedłeś?- chciałam zmienić temat zanim stanę się naprawdę drażliwa.\n-Prosiłaś bym cię poinformował jak Lou będzie w drodze więc informuję cię, że jest- połowa ekipy razem z Louise i Lux mieli dołączyć do nas dzisiaj. Strasznie stęskniłam się za wszystkimi jednak najbardziej nie mogłam doczekać się spotkania z dziewczynką.\n-Za ile będzie?\n-Jakieś pół godziny.\n-Myślisz, że małej się to spodoba?- zapytałam i wyciągnęłam z torby motyla- pluszaka. Razem z Harrym chcieliśmy zrobić jej niespodziankę jednak w zaistniałej sytuacji Lux będzie musiała zadowolić się mną.\n-Żartujesz, będzie wniebowzięta! Skąd ty to wzięłaś?- zapytał i wziął maskotkę do ręki.\n-Zrobiłam... No dobra, nie ja to zrobiłam tylko moja babcia, ale ja pomagałam.\n-Naprawdę zajebiście wyszło... Kiedy kupiłaś telefon?- zapytał kiedy zauważył pudełko stojące na małej szafce przy łóżku.\n-Nie kupiłam. Harry kupił. Muszę mu go oddać i właściwie to chciałam ciebie poprosić o małą przysługę.\n-Bo widzisz, ja się w ogóle nie znam na tych wszystkich sprzętach i może zechciałbyś jutro pojechać i może chciałoby ci się mi pomóc wybrać jakiś odpowiedni model czy coś?- zrobiłam maślane oczka i w tym momencie żałowałam, że wcześniej tak na Nialla naskoczyłam.\n-A nie możesz wziąć tego od Harry'ego?- zapytał i wziął kartonik w ręce- Z tego co się znam to chyba najlepszy model.\n-Boże, ludzie mi się dziwią dlaczego jestem sam, ale mając wokoło same pary sprzeczające się o jakieś duperele, serio, nie chce mi się bawić w bycie z kimś w związku.\n-Ej! Nawet nie wiesz o co się pokłóciliśmy.\n-Fakt. Ale uwierz mi, że mam dość ciągłego słuchania jak Lou kłóci się z El, jak Zayn narzeka, że Perrie we wszystkim przesadza i jak wy z Harrym jednego dnia nie umiecie przeżyć w zgodzie.\n-Przepraszam, że tak bardzo cię wkurzamy, ale czasami nie da się inaczej. A już na pewno nie z Harrym, który nie rozumie co się do niego mówi.\n-Dobra Ali, nie tłumacz się. Skoro Harry dał ci ten telefon to może powinnaś go po prostu przyjąć?\n-Już ci mówiłam, że nie.\n-Okej, nie ogarniam was. Jeśli tak bardzo Ci na tym zależy to z tobą pójdę, ale wiedz, że jak tylko Harry dowie się, że ci pomogłem urwie mi głowę...- zaskomlał jednak już po dziesięciu sekundach, kiedy zmieniliśmy temat, powrócił jego dobry humor a ja się nieco rozchmurzyłam wiedząc, że mam w Horanie sprzymierzeńca. Później poszliśmy powitać Lux. Mała dosłownie zaczęła skakać z radości kiedy wręczyłam jej motyla. Kiedy odprowadziłam ją do pokoju rozmawiałam jeszcze chwilę z jej mamą, która od razu domyśliła się, że pokłóciłam się z Harrym. Cóż, nie trudno było zgadnąć skoro zapragnęłam wyjść kiedy on postanowił przyjść przywitać się z Louise. Zanim wyszłam kobieta podarowała mi prezent urodzinowy- perfumy Diora J´adore, które dosłownie uwielbiałam. W momencie kiedy mi je wręczyła przez głowę przebiegła mi myśl: Dlaczego oni wszyscy robią mi takie drogie prezenty? I jak ja się im za to wszystko odwdzięczę? Gdy ściskałam małą na dobranoc chwyciła za mój wisiorek i powiedziała, że pomagała Harremu go kupić i "fajnie bo teraz obie mamy swoje motylki". Cóż, gdyby stosunki między mną a brunetem były inne wszystko byłoby w porządku ale po słowach małej zapadła krępująca cisza, którą przerwałam mówiąc, że wisiorek jest piękny. Po chwili poszłam do siebie. Korzystając z okazji, że Harrego nie było w pokoju, chciałam odnieść mu ten nieszczęsny telefon. Wzięłam kartonik do ręki i pobiegłam do pokoju chłopaka. Jako, że mieliśmy całe pięto dla siebie a ochrona cały czas pilnowała by nikt się nie przedostał, nikt z nas nie zamykał pokoi. Harry też dlatego bez problemu weszłam do niego i położyłam telefon na łóżku po czym potykając się o jego walizkę wyszłam z pokoju. Usatysfakcjonowana wynikiem mojej misji pt."Oddaj Harremu telefon, najlepiej tak żeby nie widział, że to robisz" postanowiłam się umyć. Podobnie jak dzień wcześniej siedziałam w wannie bardzo długo. Chciałam się się zrelaksować, założyłam słuchawki na uszy i siedziałam tak długo aż wszystkie bąbelki zniknęły. Później wmasowałam w skórę balsam, umyłam zęby i wyszłam z łazienki. Gdy weszłam do pokoju na moim łóżku leżało to samo pudełko, które oddałam Harremu! Wlazł kiedy się myłam! Jaki on jest uparty! Serio nie rozumie, że takie prezenty są nie na miejscu? Może dla niego to nie jest duży wydatek, ale dla mnie tak i to niepotrzebny. On nie jest moim sponsorem! Ale skoro już kupił ten telefon i tak bardzo zależy mu na tym, żebym go miała to może mogłabym mu zwrócić za niego pieniądze? Tylko, że i tak nie będzie chciał ich ode mnie wziąć... Chyba, że nawet nie będzie wiedział, że mu je oddałam! Jasne! Przeleję mu kasę na konto, na sto procent się nie zorientuje, że wpłynęła mu jakaś gotówka. Co miesiąc dostaje takie wypłaty, że nie ma szans by sprawdzał stan konta. To oczywiste, że zawsze ma sporą sumkę, którą może wydawać bez zamartwiania się, że mu starczy na coś czy nie. To jest przecież Harry Styles- jeden z najbogatszych 20-latków na świecie! Ubrałam kapcie i szlafrok i postanowiłam nie czekać z przelewem do rana. Zanim poszłam do Nialla zapytać o numer konta mojego chłopaka wzięłam pod pachę pudełko z iPhone'm i wygrzebałam z portfela moja kartę telefoniczną. Liczyłam na to, że Niall uruchomi mi ten skomplikowany sprzęt. Gdy weszłam do pokoju blondyn stał w samych bokserkach przez co strasznie się zawstydziliśmy, oboje. Niall udawał, że jest inaczej, ale zdradził go rumieniec, który przyozdobił mu twarz. Tak jak przypuszczałam Horan bez najmniejszego problemu poradził sobie z telefonem jednak nie miał pojęcia jaki jest numer konta Harrego. Poradził bym poszła zapytać reszty więc odwiedziłam jeszcze Liama, który także nie miał zielonego pojęcia bo nigdy za nic Harremu nie płacił. Stwierdziłam, że Zayn na bank nie będzie wiedział a Tommo może mnie wydać bo pewnie poleci i wypapla wszystko Harremu. Wróciłam więc do siebie i stwierdziłam, że jedyną osobą, która pomoże mi zdobyć to czego chcę jest Jessica. Spojrzałam na wyświetlacz nowej komórki, była 2:27... To oznacza, że w Londynie jest już rano. Nie zastanawiając się chwili dłużej wybrałam numer Jess. Odebrała po dwóch sygnałach. Była nieco zdziwiona, że dzwonię o tej porze a jeszcze bardziej się zszokowała gdy poprosiłam ją o zdobycie "numeru konta bankowego Harrego Stylesa". Kobieta oznajmiła, że nie będzie to dla niej duży problem i usatysfakcjonowana jej odpowiedzią stwierdziłam, że mam problem z głowy. Przynajmniej ten. Nadal bowiem zadręczałam się tym, że Harry nie powiedział mi, że się umówił z jakąś Kate. Ja rozumiem, że może mieć przyjaciółki, ale dlaczego mi nie powiedział? Przecież nie zapomniał. Miał milion okazji by o tym wspomnieć. Dlaczego on musi być taki skomplikowany, pogmatwany, nielogiczny ale jednocześnie cudowny, kochany, opiekuńczy i troskliwy? Gdy się położyłam i okryłam kołdrą było mi dziwnie. Miałam całe łóżko dla siebie... Nie było jego. To jak szybko potrafiłam przyzwyczaić się do jego obecności w moim łóżku było przerażające. A jeszcze bardziej przerażające było to, że zdążyłam się już przyzwyczaić do obecności Harrego wszędzie, w każdym zakamarku mojego nieszczęsnego życia.\nRanek po raz kolejny okazał się być południem... Mimo iż jestem przeciwnikiem łykania tabletek, tym bardziej tych na spanie zwlekając się z łóżka zaczęłam poważnie rozważać wzięcie ich dziś wieczorem. Kolejną rzeczą, którą zaczęłam rozważać było wyciągnięcie ręki na zgodę do Harrego. Nie chciałam by to wszystko trwało w nieskończoność. Chciałam się już z nim pogodzić, tęskniłam za nim dlatego postanowiłam, że jeśli nie zrobi pierwszego kroku do wieczora, sama do niego pójdę... Gdy się ogarnęłam, sprawdziłam cenę telefonu i wysłałam Harrmu pieniądze, zeszłam razem z Lou i Lux na śniadanio-obiad. Później dołączył do nas Liam a gdy już chcieliśmy się zbierać z restauracji wpadł Niall, który wrócił z golfa więc postanowiłam dotrzymać Horanowi towarzystwa. Umówiliśmy się też, że gdy tylko chłopak się naje, zabierzemy się za drugą lekcję gry na gitarze.\n-Dobrze- pochwalił mnie gdy w końcu docisnęłam prawidłowo trzy struny. -A teraz przesuń palcami niżej.\n-Tak?- zapytałam i pokazałam.\n-Nie. Masz dociskać te struny a nie je delikatnie muskać.\n-Ale bolą mnie już palce- zaskomlałam.- Zróbmy może jakąś małą przerwę... Proszę...\n-No okej- Horan zaczął się śmiać a ja rozpoczęłam intensywny masaż obolałych opuszków. Wtedy też doznałam nagłej potrzeby podzielenia się z Niallem moją piosenką. W końcu znał się na tym. Ufałam mu i wiedziałam, że nie tylko mi pomoże, ale przede wszystkim powie mi prawdę co sądzi o moim arcydziele.\n-Wiesz, że muszę napisać piosenkę, nie?\n-A mógłbyś mi pomóc? To znaczy ja mam już słowa, ale nie wiem czy są dobre...- zrobiłam maślane oczka i czekałam z nadzieją na odpowiedź Nialla.\n-Jasne, pomogę ci, to przecież oczywiste. Pokaż ją- powiedział a ja pobiegłam do siebie po laptopa. Gdy wróciłam i uruchomiłam odpowiedni plik nie mogłam tego przeczytać na głos. Ta piosenka, te słowa znaczyły dla mnie naprawdę wiele. Opowiadały o mojej historii, o tym co przeżyłam i o tym co teraz czuję, kim byłam i kim chcę się stać…\n-Trochę się krępuję- wyznałam a blondyn spojrzał na mnie podejrzliwie więc postanowiłam poszerzyć moją wypowiedź- Chodzi o to, że ta piosenka jest jak kartka z mojego pamiętnika. Może gdy wszyscy ją usłyszą pomyślą- o spoko piosenka ale wy, osoby, które widziały mnie wtedy kiedy było mi tak ciężko, osoby, które znają moją historię… Ta piosenka jest o mnie wtedy i o mnie dzisiaj.\n-Rozumiem… Ale jak mam ci pomóc skoro nie chcesz mi jej pokazać? Ali, jestem twoim przyjacielem i naprawdę nie musisz się wstydzić tego co napisałaś. Dalej, przeczytaj mi ją- zachęcił mnie Horan a ja podałam mu laptopa by sam to zrobił.\n-Sam ją przeczytaj- powiedziałam, wstałam z łóżka i podeszłam do okna. Nie chciałam patrzeć na reakcję Nialla podczas czytania bo się jej po prostu bałam. Naprawdę się stresowałam tym co pomyśli o piosence i o jej autorce- czyli mnie. Każda sekunda wydawała mi się wiecznością, miałam wrażenie, że chłopak to czyta i czyta i czyta.\n-Ali… To jest- nie wiem czy celowo zrobił pauzę, żeby mnie doprowadzić na skraj czy rzeczywiście szukał odpowiedniego słowa.\n-No powiedz wreszcie- zaskomlałam i usiadłam obok niego.\n-Ta piosenka jest dobra, naprawdę dobra. Widać, że ma przesłanie, mówi o czymś, w tym przypadku opowiada twoją historię, ale wydaje mi się, że nie tylko twoją. Wiele osób będzie mogło się z nią utożsamiać.\n-Serio?- szczerze się zdziwiłam. -To znaczy naprawdę tak uważasz? Nie mówisz tak tylko dlatego, że nie chcesz, żeby było mi przykro?\n-Oczywiście, że nie. Wiadomo, że będzie trzeba wprowadzić kilka poprawek, ale ogólnie jest dobra. Mam jeszcze tylko pytanie? Mogę pomóc ci przy melodii?\n-Jeśli chcesz… To znaczy dla mnie byłoby to spełnienie marzeń, ale nie chcę cię do niczego zmuszać i nie chcę, żebyś czuł się jakiś zobowiązany czy coś…\n-Chcę, serio. To będzie dla mnie niezła frajda bo jeszcze nigdy nie pomagałem w pisaniu piosenki dla dziewczyny.\n-Dziękuję mój Niallerku- powiedziałam i wyściskałam blondyna z całych sił. Gdy się od niego odsunęłam Horan miał delikatnie zróżowione policzki co oznaczało, że się zawstydził.\n-Dobra, dobra. Koniec już z tym. Bolą cię jeszcze palce?\n-No to koniec przerwy- zakomunikował i podał mi moją gitarę. -Przećwiczmy jeszcze raz te same chwyty.\n-Okej- zgodziłam się.\n-No to pokaż a-dur- polecił a ja wykonałam zadanie w miarę szybko, był to bowiem najłatwiejszy chwyt.\n-Dobrze, teraz a-moll.\n-Tak. To teraz przejdź z a-moll do e-dur- i tu już zaczynały się schody chociaż zadanie było proste bo wystarczyło zjechać palcami o jedna strunę w dół. -Ali, dalej, przecież to jest proste.\n-Nie! To jest trudne dla moich sztywnych palców.\n-Okej... w takim razie mam pomysł. Podaj mi ją- polecił a ja podałam mu instrument.- Jaki to jest chwyt?- zapytał kiedy ułożył palce na strunach.\n-Dobrze. Teraz połóż swoją dłoń na mojej.\n-Po co?- zapytałam zdziwiona.\n-No połóż- wywrócił oczami a potem spojrzał na mnie wyczekująco więc zrobiłam to o co prosił- Nie tak. Połóż dokładnie twoje palce na moich.\n-Tak i teraz patrz- powiedział i zjechał dłonią o jedna strunę niżej a dzięki niemu moja dłoń też wykonała ten ruch.\n-E- dur- powiedziałam a Niall zaczął się śmiać.\n-Widzisz? To jest proste. Teraz twoja kolej- chłopak oddał mi gitarę a ja ułożyłam palce odpowiednio i gdy chciałam zmienić chwyt znowu napotkałam trudności. Niall usiadł za mną i tym razem to on położył swoją dłoń na mojej przez co zaczęłam się śmiać bo chyba nie zdawał sobie sprawy z tego jak dziwnie ta pozycja wygląda. Będąc tak blisko Horana stwierdziłam, że zmienił perfumy i pachnie jeszcze ładniej. -Z czego się śmiejesz?\n-Ładnie pachniesz- powiedziałam ignorując jego pytanie.\n-I to jest takie śmieszne?\n-Nie... A może...- powiedziałam i zaczęliśmy się szaleńczo śmiać nadal nie zmieniając pozycji.\n-Widzę, że się świetnie bawicie- usłyszałam zachrypnięty głos Harrego i w tym momencie poczułam, że Niall się ode mnie odsuwa. -Nie będę wam przeszkadzał- powiedział i zaczął wychodzić. Był wkurzony.\n-Nie przeszkadzasz!- Niall wstał z łóżka i podszedł do przyjaciela.\n-Widzę, że cudownie wychodzi ci zabawianie i obejmowanie MOJEJ DZIEWCZYNY- niemal wysyczał i wyszedł trzaskając drzwiami.\n-Czy on myśli, że ja cię właśnie... podrywałem... czy coś?- zapytał zdenerwowany Horan. W mgnieniu oka zrobił się cały czerwony.\n-Tak, chyba tak. Poczekaj, pójdę za nim...- powiedziałam i wyszłam z pokoju. Harry był już na końcu korytarza a po chwili zniknął w swoim pokoju. Nie siląc się na pukanie wparowałam do jego pokoju. Stał przy oknie i chyba nie miał zamiaru się odwrócić.\n-Co to było?- zapytałam najspokojniej jak tylko umiałam.\n-No właśnie Ali, co to kurwa było?!- krzyknął i na mnie spojrzał.\n-Ty serio myślisz, że ja i Niall...- celowo nie dokończyłam. Było to tak niedorzeczne, że aż śmieszne.\n-A co niby mam myśleć skoro widzę cię mizdrzącą się do niego!- brunet zbliżył się nieco ale zachował pomiędzy nami dystans.\n-Boże! Harry, czy ty się słyszysz?! Ja i Niall?! Doskonale wiesz, że to jest mój najlepszy przyjaciel!\n-Przyjaciele tak się nie zachowują!- jego oczy przewiercały moją głowę na wylot. W tej chwili przypomniały mi się czasy kiedy się go bałam.\n-Nie to ty przestań! Przestań mi urządzać awantury o to, że spotkałem się ze znajomą kiedy sama obściskujesz się z moim przyjacielem!\n-Aha, miło mi, że masz o mnie takie zdanie, że o Niallu masz takie zdanie- nie wierzyłam w to co powiedział. Dosłownie poczułam się tak jakby ktoś kopnął mnie w brzuch. Moje oczy momentalnie zaszły łzami. Kilka godzin temu byłam skłonna pierwsza wyciągnąć rękę na zgodę a on teraz wbija mi nóż w serce... Nie chciałam rozpłakać się przy nim. Uważałam to za oznakę słabości więc odwróciłam się z zamiarem opuszczenia tego pokoju jednak chłopak chwycił mnie za rękę.\n-Ali... Skarbie...Ja przepraszam.\n-Puść mnie!- zażądałam, ale Harry wciąż trzymał moją dłoń.\n-Nie chciałem tego powiedzieć.\n-Nie obchodzi mnie to! Mam tylko nadzieję, ze przeprosisz Nialla, który siedzi teraz u siebie i pewnie zastanawia się co ja w tobie widzę! A teraz puść mnie i daj mi spokój!- warknęłam a chłopak mnie puścił. Wtedy nie czekając chwili dłużej wszyłam trzaskając drzwiami i będąc mieszanką smutku, rozpaczy i złości poszłam do Nialla. Powiedziałam, że nie mam już dzisiaj ochoty na kontynuowanie lekcji, przeprosiłam go i wytłumaczyłam, że Harry jest strasznie impulsywny choć Niall wie to pewnie lepiej niż ja i poszłam do siebie. Myślałam, że gdy tylko przekroczę próg mojego pokoju wybuchnę płaczem, ale nie. Byłam taka wściekła, że miałam ochotę coś rozwalić a nie płakać. Wygrzebałam z torby mp4, założyłam słuchawki na uszy i leżąc na łóżku zastanawiałam się jak takie coś mogło Harremu w ogóle przyjść do głowy? Co on sobie do cholery myślał? Że Niall czuje do mnie coś więcej?! Przecież to śmieszne i Harry doskonale o tym wie. Jedyna pozytywna rzecz w tej całej sytuacji jest taka, że nie chcę zrobić sobie krzywdy... Kilka miesięcy temu po takiej kłótni poszłabym do łazienki, wyciągnęłabym żyletkę i ulżyła sobie tnąc się. Ale teraz jest inaczej. Jestem na niego zła i smutna ale nie chcę tego zrobić, nie chcę go zawieźć... i nie chcę dać satysfakcji D. Ta osoba wie o nas wszystko, zna Harrego, jeśli tak to można nazwać, wie jaka jestem podatna na jej słowa i wiem, że każde kolejne nacięcie na mojej skórze daje jej satysfakcję, każde moje potknięcie sprawia, że jest silniejsza... Dlaczego życie jest takie skomplikowane? Dlaczego wszystko musi być tak pogmatwane? Leżąc i rozmyślając nad wszystkimi problemami mój telefon wydał dziwny dźwięk. Usiadłam, wzięłam go do ręki i okazało się, że dostałam smsa. "Cieszę się, że wzięłaś ten telefon..."- wiadomość od Harrego wkurzyła mnie jeszcze bardziej! Dopiero co zarzucił mi romans a dla niego najbardziej liczy się ten jebany telefon?! I skąd on wie, że go używam?! Niech zgadnę. Polazł do Horana, powiedział "sorry", a Horan nie tylko od razu o wszystkim zapomniał ale jeszcze wypaplał o telefonie! Wybacz Styles, ale ja jestem serio wkurzona i ze mną tak łatwo ci nie pójdzie! Kiedy poziom mojej złości wzrósł po odczytaniu tego smsa, ponownie się położyłam, zamknęłam oczy i wsłuchałam się w słowa i melodię piosenki, która właśnie leciała mi w słuchawkach i wpadłam na genialny pomysł! Gives you hell- The All-American Rejects - idealna piosenka dla mnie! Nie czekając ani chwili dłużej, zerwałam się z łóżka i zadzwoniłam do Jess.\n-Halo?- usłyszałam jej zaspany głos.\n-Obudziłam cię?- totalnie zapomniałam o zmianie czasu. W Europie jest przecież noc.\n-Tak. Co się stało?- zapytała nieco zdenerwowana.\n-Chcę jutro wykonać nową piosenkę.\n-Świetnie, ale jutro nie. Rano zadzwonię i wszystkich o tym poinformuję i umówię cię na nagranie. Nagramy podkład i za kilka dni będziesz mogła ją zaśpiewać.\n-Nie. Chcę ją zaśpiewać jutro a nagrać mogę później.\n-To ważne- starałam się brzmieć poważnie i profesjonalnie. -Jesteś moim menadżerem i chyba możesz to dla mnie załatwić, prawda?\n-Okej, zobaczę co da się zrobić i dam ci znać rano.\n-Zaśpiewam ją tak czy inaczej, ale lepiej nie tylko dla mnie ale dla ciebie też byś mi to załatwiła.\n-Dlaczego ci tak na tym zależy?- zapytała nieco poirytowana. Chyba jeszcze nigdy nie mówiłam do niej takim tonem...\n-Nie ważne. Chcę zaśpiewać nową piosenkę i tyle. Sama mówiłaś ostatnio, że na trasie po Stanach przyda się nowy cover więc proszę bardzo.\n-A co to ma być za piosenka?\n-Gives you hell- The All-American Rejects.\n-Okej, rano dam ci znać.\n-Świetnie, dobranoc- powiedziałam i się rozłączyłam. Włączyłam laptopa i wyszukałam w internecie słów piosenki. Musiałam je sobie po prostu przypomnieć bo kiedyś Klaudia na zajęcia kazała przygotować nam piosenkę jakiegoś rockowego zespołu i właśnie tę piosenkę wtedy wybrałam.\n"I wake up every evening\nI hope it gives you hell, I hope it gives you hell"\nPo przeczytaniu pierwszych wersów piosenki uśmiechnęłam się sama do siebie. Harry, zachciało ci się mnie wkurzać? Nie ma sprawy kotku. Możemy pobawić się w tę grę ale na moich zasadach...\n-A teraz pora na ostatnią piosenkę!- krzyknęłam cała rozentuzjazmowana.- Będę ją wykonywać pierwszy raz więc mam nadzieję, że mi pomożecie- uśmiechnęłam się przebiegle, Harry mnie wkurzył i czas by się dowiedział jak bardzo. Biedny, nie domyśla się jaki prezent dla niego przygotowałam. Cały dzień spędziliśmy osobno, on w większości na arenie gdzie dotarł o wiele wcześniej niż ja głównie przez meet&greet. Pewnie gdybym nie była na niego śmiertelnie obrażona przyjechałabym tutaj o wiele wcześniej. Jednak dzięki temu, że aktualnie panowała między nami zimna wojna mogłam w spokoju ćwiczyć swoją piosenkę w hotelu bez stresu, że Harry usłyszy ją wcześniej i zepsuje moją niespodziankę. -Wybrałam tę piosenkę nie przez przypadek... Chodzi o to, że ktoś mnie ostatnio nieźle wkurzył i mam nadzieję, że dostanie teraz nauczkę. Kochani pamiętajcie gdy tylko ktoś wam zajdzie za skórę powiedzcie mu jedno: "When you see my face hope it GIVES YOU HELL!"- gdy wykrzyczałam ostatnie zdanie na stadionie zapanowało istne szaleństwo. Tak jak podejrzewałam Amerykanie doskonale znają tę piosenkę. Zanim zaczęłam spojrzałam w prawo. Nikogo tam nie było, ale wiedziałam, że Harry się pojawi. Gdy tylko usłyszy pierwsze słowa piosenki. Będzie stał tam oburzony i takie tam. Ale szczerze? Należy mu się.\nNo Harry... Kotku gdzie jesteś?... Chyba się nie boisz?\n"Now where's your picket fence love\nPod koniec refrenu zaczęłam się stresować, że jednak Harry się nie pojawi i moja zemsta okaże się porażką. Spojrzałam w prawo i... JEST! Ha! Tak jak podejrzewałam był wkurzony co mnie tylko nakręciło. Przez drugą zwrotkę i drugi refren skakałam i biegałam po scenie nie utrzymując z nim kontaktu wzrokowego jednak zaczynając trzecią zwrotkę nie wytrzymałam i spojrzałam mu w oczy. Podeszłam też naprawdę blisko, chciałam go dobrze widzieć.\n"Now you'll never see\nThat you wear so well!"\nPubliczność szalała wiedząc, że śpiewam to do kogoś kto stoi w miejscu, którego oni nie widzą. Ja natomiast myślałam tylko o tym, że trzy ostatnie wersy pasują idealnie do Harrego. Doskonale wiedziałam jak chciał to wszystko załatwić. Przyszedłby do mnie, zrobiłby te swoje maślane oczka na które zawsze się nabieram, powiedziałby: "Przepraszam Ali. Jestem idiotą. Bla, bla, bla..." a ja jak zwykle uległabym mu bez mrugnięcia okiem. Ale nie tym razem panie Styles, nie tym razem...\nPo zakończeniu piosenki pożegnałam się z publicznością, stanęłam na środkowym krzyżyku i gdy tylko światła zgasły zjechałam na dół. Tam byli już wszyscy poza Harrym. Życzyłam im powiedzenia i szczerze? Myślałam, że któryś z nich, Niall albo Lou powiedzą coś o moim występie. Przecież na pewno domyślili się, że zaśpiewałam Gives you hell dla Harrego. Jednak oni stali i się śmiali przedrzeźniając wzajemnie i najwyraźniej nie zamierzali komentować mojego zachowania. Wychodząc spod sceny wpadłam na niego:\n-Zostajesz?- zapytał nerwowo.\n-Nie, wracam do hotelu- odpowiedziałam, wyminęłam go i ruszyłam przed siebie jednak Harry położył dłoń na moim ramieniu więc stanęłam, ale się nie odwróciłam.\n-Przyjdę do ciebie po koncercie- powiedział do moich pleców.\n-Nie, nie przychodź.\n-Dlaczego? Musimy przecież pogadać...\n-Zanim ty wrócisz ja już będę spać więc przełóżmy to na jutro.\n-Jak chcesz- powiedział i mnie puścił więc nie czekając chwili dłużej poszłam w swoją stronę a Harry w swoją. Po dotarciu do hotelu rozmawiałam z mamą, Zuzą i Klaudią. Łącznie zajęło mi to prawie godzinę. Później włączyłam komputer. Na poczcie jak zwykle czekała na mnie wiadomość od D. "Jesteś taka śmieszna myśląc, że się dla ciebie zmieni! Śmieszna, głupia, tępa dziwka! Całuski D." Mimo, że wiadomość była krótsza niż zwykle, zabolała dokładnie tak samo. Nie miałam jednak czasu by myśleć o tym kimś bo przyszła do mnie Lou z Lux, które uratowały mój wieczór. Poszłyśmy na kolację, opowiedziałam Louise mniej więcej o co poszło jeśli chodzi o Harrego, ale nie rozwlekałyśmy się nad tym tematem bo nie było nad czym. Kobieta zaproponowała byśmy w najbliższym czasie wybrały się na zakupy bo stwierdziła, że muszę odświeżyć nieco swoją szafę. Później gdy reszta wróciła spędziłam trochę czasu z Niallem i Liamem. Naprawdę cudownie było tak po prostu siedzieć i rozmawiać o tym co się robiło w czasie wolnym, o tym co się chciało zrobić, ale zabrakło na to czasu. Razem z Liamem wspominałam mój pierwszy koncert, jak się stresowałam, gdy znalazł mnie na skraju omdlenia. Niall nie znał tej historii, nigdy mu o tym nie opowiedziałam. Był to sekret mój i Liama... no i Harrego. Mimo, że ten koncert był w kwietniu mi wydawało się, że od tego momentu minął rok... Moje życie w tak krótkim okresie czasu zmieniło się o 180 stopni. Z anonimowej Alicji Różańskiej stałam się rozpoznawalną na całym świecie Ali Rose i szczerze mówiąc, nadal nie mam pojęcia jak to wszystko mogło się stać. Z głową pełną myśli i wspomnień poszłam do siebie. Niall był zmęczony, Liam chyba też. Ja oczywiście tryskałam energią, tym bardziej, że miałam przed oczami ten czas kiedy ich poznawałam. Wszystko było dla mnie takie nowe i inne. Zupełnie inny świat, zupełnie inni ludzie... Pamiętam jak strasznie szczęśliwa byłam kiedy pierwszy koncert dobiegł do końca. Kiedy zaśpiewałam Don't stop believing... Później rzuciłam się w ramiona Klaudii. Była ze mnie taka dumna... Teraz wszystko jest inaczej. Nie ma Klaudii, nie śpiewam Don't stop believing... Prawie wszystko się zmieniło z pewnymi wyjątkami. Niall jest tak samo cudowny, podobnie reszta ekipy. Co się zmieniło? Harry. Kocham go. I nawet jeśli się z nim kłócę i tak wiem, że mnie kocha. Co się zmieniło na gorsze. Psychopata znęcający się nade mną, podpisując się tajemniczo D., chciałam się zabić, część fanek chłopców mnie lubi, część marzy by przejechał mnie autobus, nie mam Klaudii, pokłóciłam się z Niną, nie żyje moja babcia... Jest tyle rzeczy, które przewróciły moje życie do góry nogami jednak w tym konkretnym momencie było też coś przez co miałam deja vu. Gdy przyleciałam do Ameryki Południowej miałam dokładnie ten sam problem. Cholerna zmiana czasu. Wszyscy śpią a ja leże na łóżku i mam ochotę skakać, biegać czy jeździć rowerem. Pamiętam, że wtedy poszłam na siłownie i zahaczyłam też o basen. W sumie może mogłabym... Nie Ali, to jest głupi pomysł! Ale z drugiej strony wtedy nie bałam się iść i pływać sama w nocy... Wtedy spotkałam Harrego. Mega się zdenerwowałam, gapił się na moje piersi, byłam w samej bieliźnie... To było szalone, mega szalone i nie powinnam powtarzać swoich błędów. Ale czy to będzie jakaś zbrodnia jeśli zejdę teraz na dół i pójdę sobie popływać? Przecież to nie zbrodnia. Chciałam sprawdzić, która jest godzina, ale nigdzie nie było mojego telefonu- musiałam zostawić go u Horana. Nie chciałam go budzić więc postanowiłam, że pójdę po niego rano. I tak, nie zastanawiając się nad błahostkami takimi jak godzina i to, że jest noc i nie powinnam tego robić zabrałam z łazienki ręcznik, zdjęłam skarpetki i założyłam japonki po czym wyszłam z pokoju. Ochrona dość dziwnie na mnie patrzyła, ale nikt niczego nie skomentował, nawet mój ulubiony ochroniarz Steve. Zjechałam windą na sam dół, przeszłam przez wielki hol a później jakiś korytarz, przesunęłam szklane drzwi i wyszłam na zewnątrz. Jakie to szczęście, że trasa odbywa się latem! Nie czekając chwili dłużej położyłam ręcznik na najbliższym leżaku, zdjęłam spodenki i koszulkę i weszłam do wody. Była ciepła, przyjemna. Mogłam się zrelaksować. W wodzie czułam się taka lekka, jak piórko.\n-Ali?- usłyszałam rozbawiony, zachrypnięty głos. Nie wierzę! Deja vu razy dwa!\n-Harry?- w moim głosie nie dało się wyczuć niczego prócz zdziwienia.\n-Nadal lubisz to robić?- zapytał i wstał z jednego leżaka.\n-Co? Pływać?- może i ta sytuacja była bliźniaczo podobna do tamtej sprzed kilku miesięcy jednak był mały wyjątek. Teraz na nocnej kąpieli przyłapał mnie mój chłopak!\n-Nie- pokiwał głową i się zaśmiał. -Łamać zasady.\n-A ty nadal lubisz podglądać gdy to robię- stwierdziłam, Harry nic nie odpowiedział tylko spojrzał mi prosto w oczy i odpiął rozporek swoich spodni- C..co robisz?- ten widok nieco mnie onieśmielił.\n-Nie widać?- w mgnieniu oka pozbył się spodni, skarpetek, koszulki i stanął przy krawędzi basenu- Przyłączam się- oznajmił i wskoczył do wody. Po chwili dzieliło nas od siebie kilkanaście centymetrów.\n-Nadal jestem na ciebie zła- oznajmiłam.\n-Wiem, dałaś mi to do zrozumienia podczas koncertu.\n-I? Jakieś wnioski?- zapytałam.\n-Jesteś kurwa moja i nikt nie będzie cię dotykał- szepnął po czym przyciągnął mnie do siebie i zaczął całować.\nHello!!!!!! Oto rozdział 27! Ali i Harry strasznie mnie wkurzają! Serio, mam ochotę im coś powiedzieć :D Prawda Ada/ Ado? :P\nLinki do piosenki: Cała piosenka , Tłumaczenie , Scena z serialu, gdzie Rachel jest wkurzona na Finna (czyli w naszym przypadku Ali jest wkurzona na Harrego)\nJeśli ktoś chciałby być informowany o rozdziałach czy coś to nich pisze bo w sumie nigdy wcześniej tego nie proponowałam xD\nTo by było na tyle, przepraszam za błędy ale jak zawsze rozdział dodaję na szybko i nie sprawdzałam go dokładnie, zachęcam do komentowania :)\nPS1 Opowiadanie pisane w Wordzie czcionką 11 ma już 231 stron! O.O\nPS 2 I LOVE YOUUUU <3\nAutor: Ali o 19:49\nAnonimowy 12 marca 2014 22:13\nOMG! Świetny rozdział! Ostatnie zdanie jest takie dkpoaskdpowjdpo!!! Czekam na nexta!\nAnonimowy 14 marca 2014 20:07\nCudo! Kocham tego bloga!\nAnonimowy 15 marca 2014 00:01\nSuper! Mnie bardziej w tym rozdziale wkurzał Harry. Jak on mógł pomyśleć że Ali kręci z Niallem? Wielki plus za piosenkę! Strasznie ją lubię! Czekam na nexta!\nAnonimowy 15 marca 2014 23:08\nOkej.. Wreszcie tu dotarłam...\nAle to był dziwny dzień... Wyobraź sobie, że jak juz wróciłam ze szkoły, to po zjedzeniu obiadu rozłożyłam się na dywanie w salonie (siostra jest chora, oglądała telewizję, a mnie nogi bolały). Tak jednym okiem patrzyłam w telewizor, drugim w telefon i.... Zasnęłam! Na dywanie w salonie! Jak się przebudziłam to byłam w niezłym szoku... W ogóle chyba mnie jakaś grypa rozkłada, bo mnie wszystkie kości bolą :/\nOks... To tyle o mnie, przejdźmy do rozdziału :)\nNiall jak to Niall jest uroczy.. Więcej tu mówić nie trzeba.\nMotylek dla Lux - Awww...\nMisja "Oddaj Harry'emu telefon, najlepiej tak żeby on nie widział, że to robisz" była spoko, a potem "Oddam Ali telefon, tak żeby nie zaczęła we mnie nim rzucać" i "Jeb się Styles i tak wyjdzie na moje, awe przelewy!" Hahahahaha... Nie nic...\nOmgdhjklkjhgfg!!! Ali pokazała Horanowi piosenkę!! Czy tylko ja się tym jaram?\nHarry zluzuj majty, bo ci się jajeczka zgniotą i nawet na jajecznice się nie uratuje!\nCo ja piszę w ogóle!?\nPrzy następnym komentarzu dopisek: "Pozdrowienia z psychiatryka!"\nWrrr... Harry jesteś totalnym idiotą!! (Jedyne co przemawia na twoją korzyść to, to że wróciłeś dzisiaj do UK i nie dziwie się, że z eskortą policji... Też bym się bała Directioners, które chcą ci wyjebać za to, ile siedziałeś w Stanach)\nBosz... Jak on mnie irytuje... Serio w tym rozdziale nie mam nic do Ali, ale Harry to po prostu jakiś tłuk do pierdyliacydratu!!!!! (nie debil, ani dupek, bo kojarzy mi się z D.)\nSerio Harry? Zazdrosny o Nialla? Serio?\nJeszcze potem ten SMS! Że tak powiem kolokwialnie... Spieprzaj dziadu!!! Naprawdę mnie zdenerwował..\nPisałam Ci, że mam ochotę wstać i zacząć klaskać Ali, pamiętasz? A więc chodziło mi o ten moment, kiedy śpiewała do Harry'ego. Tak jest! Dobrze mu tak! Dowal mu! Moja krew... Buhahahahaha... Odczuwam niepohamowaną satysfakcje z zaistniałej sytuacji :D :D :D :D :D <-- Jeden zaciesz to za mało --> :D :D :D :D :D\nOch D. mój przyjacielu... Weź się zapisz na królika doświadczalnego Putina, niech wypróbuje na tobie swój czołg. Ja chętnie popatrzę, co ty na to?\nJak ja lubię te wszystkie deja vu w Twoim opowiadaniu *.* Aasdfghjkk! :D\n" -Jesteś kurwa moja i nikt nie będzie cię dotykał" Wow, wow, Harry taki zaborczy, wow mężczyzna, wow, weź w basenie majtów nie luzuj, bo ci jeszcze zlecą i Ali będzie miała pokaz XD\nAda, opanuj się kobieto, to będą czytać ludzie XD\nNie zmienia to faktu, że i tak jaram się końcówką, jak Londyn w 1666 roku xD\nLol.. Zabłysnęłam teraz wiedzą :D\nKOCHAM CIĘ MÓJ PROMYCZKU NAJDROŻSZY!!!!!


Sprzedaż zadłużonego mieszkania - jak sprzedać? | Atrium\nnieruchomości w całym kraju\nnieruchomości z kredytem\nnieruchomości z komornikiem\nnieruchomości z długiem\nnieruchomości z lokatorem\nnieruchomości wymagające remontu\nJak skutecznie sprzedać zadłużone mieszkanie?\nChcesz szybko sprzedać mieszkanie z długiem? Wszystko, co powinieneś wiedzieć, a boisz się zapytać\nSprzedaż mieszkania z długiem\nSzybkie znalezienie kupca na mieszkanie może stanowić nie lada problem, a jeśli nieruchomość jest zadłużona, wówczas jej sprzedaż nie należy do łatwych. Wielu osobom, posiadającym zadłużony lokal taka transakcja spędza sen z powiek. Widmo zajęcia komorniczego powoduje, że w natłoku myśli nie wiemy, co robić.\nSprzedaż zadłużonego mieszkania jest transakcją bardziej złożoną niż sprzedaż tradycyjna, ale nie stanowi transakcji niemożliwej. Nawet, kiedy kłębią się nad nami chmury zajęcia komorniczego, sprawę można pozytywnie rozwiązać.\nZobacz w jaki sposób skupujemy nieruchomości\nZadłużony dom, mieszkanie własnościowe czy też spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu można sprzedać i uchronić się przed eksmisją.\nW jaki sposób sprzedać zadłużoną nieruchomość, pozbyć się problemów i odzyskać spokój? Podpowiadamy!\nZapoznaj się jakie jakiego typu nieruchomości skupujemy\ncoraz częstszy problem\nJak sprzedać zadłużone mieszkanie? Mieszkanie, dom, czy też inny lokal może stać się zadłużony na skutek różnych okoliczności. Pierwszą z nich jest obciążenie nieruchomości hipoteką, która przed transakcją sprzedaży powinna być spłacona. Można ją również przenieść na nowego właściciela. Zadłużenie z tytułu niepłacenia czynszu również stanowi problem podczas sprzedaży, gdyż podczas podpisywania umowy notarialnej wymagane jest zaświadczenia ze spółdzielni o niezaleganiu z opłatami. Inaczej wygląda sytuacja, gdy mieszkanie jest obciążone innymi długami właściciela. Wówczas wierzyciele mogą domagać się zwrotu długu poprzez egzekucję nieruchomości, czego na ich wniosek dokonuje komornik.\nChcesz sprzedać zadłużone mieszkanie?\nskupujemy mieszkania z kredytem\nskupujemy mieszkania z komornikiem\nskupujemy mieszkania z długiem\nSprzedaż mieszkania obciążonego hipoteką\nPosiadasz nieruchomość obciążoną hipoteką i zastanawiasz się jak sprzedać mieszkanie z zadłużeniem?\nOtóż jest to oczywiście możliwe, jednakże wymaga podjęcia odpowiednich kroków. Na samym początku musimy uzyskać zgodę banku, w którym zaciągnęliśmy kredyt hipoteczny na wykreślenie hipoteki po otrzymaniu zapłaty za całość zobowiązania. Tak wygląda pomyślna sprzedaż zadłużonego mieszkania.\nNależy także pamiętać, aby wystąpić o promesę, czyli obietnicę banku, że zaraz po otrzymaniu odpowiedniego przelewu od kupca zadłużonego mieszkania, wyda zgodę na wykreślenie swojego zapisu z księgi wieczystej. Dzięki temu prawna sytuacja mieszkania będzie jasna, zarówno dla sprzedającego, kupującego, jak i banku. Warto też wiedzieć, że promesa jest ważna tylko 30 dni. Tyle więc mamy czasu na podpisanie umowy przedwstępnej z kupcem naszej nieruchomości. Wymaga jej także bank, w celu wydania zgody na sprzedaż mieszkania obciążonego hipoteką.\nJeśli już otrzymamy zgodę, wówczas możemy przystąpić do podpisania umowy sprzedaży zadłużonej nieruchomości. Należy jednak pamiętać, że po sfinalizowaniu transakcji pieniądze w całości nie trafią na nasze konto, ale część wpłynie na rachunek wskazany przez bank, który po zaksięgowaniu przelewu wykreśli hipotekę z księgi wieczystej, a reszta na nasz rachunek osobisty. Gdy tylko otrzymamy środki, warto zwrócić się jeszcze do banku udzielającego kredyt hipoteczny po zaświadczenie dotyczące uregulowania zobowiązania. Dzięki temu zyskamy pewność, że cała transakcja przebiegła poprawnie, a my nie mamy żadnych zaległości.\nProcedura sprzedaży mieszkania obciążonego kredytem hipotecznym w obcej walucie generalnie jest taka sama, jednak w tym przypadku bank przeliczy zadłużenie po aktualnym kursie.\nSprzedaż zadłużonego mieszkania alternatywą dla licytacji komorniczej\nWielu właścicieli zadłużonych mieszkań, którzy znaleźli się w patowej sytuacji nie wie w jaki sposób z niej wyjść. Ciągłe telefony i wizyty komornika stają się nie do zniesienia. Nie warto więc zwlekać, bo sprzedaż nieruchomości podczas licytacji komorniczej jest najgorszą z opcji. Właściciel nie dość, że traci nerwy, to jeszcze mnóstwo pieniędzy na pokrycie wszystkich procedur komorniczych. Najlepszym dowodem na to, że firma Atrium Skup Nieruchomości jest niezwykle skuteczna, są setki zadowolonych Klientów, którym pomogliśmy. Nasz zespół inwestycyjny cechuje indywidualne podejście do każdego właściciela zadłużonego lokalu. Dzięki naszej wiedzy i doświadczeniu pomagamy Państwu uzyskać płynność finansową i pozbyć się długów. Za gotówkę skupujemy zadłużone mieszkania w Polsce, a podstawę transakcji w każdym przypadku stanowi jego cena rynkowa. Natychmiast po podpisaniu umowy notarialnej, Klient otrzymuje gotówkę. Zapewniamy pomoc w załatwieniu wszelkich formalności, związanych ze sprzedażą zadłużonej nieruchomości. Wiele osób nie ma pojęcia o tym, że nieruchomość, której dług przewyższa jej wartość również można sprzedać. W tym celu należy uzyskać zgodę banku bądź wierzyciela, tzw. promesa na sprzedaż zadłużonej nieruchomości.\nNajlepszy sposób na sprzedaż zadłużonej nieruchomości\nZ roku na rok w naszym kraju pojawia się coraz więcej zadłużonych mieszkań. Istnieją ich miliony, a liczba ta rośnie w zatrważającym tempie. Obecnie ponad 2 miliony lokali mieszkalnych jest obciążonych kredytem hipotecznym. Na kolejnych ciąży hipoteka związana z pożyczką bankową lub co gorsza pozabankową. Przybywa również lokali zadłużonych, których właściciele nie spłacali swoich zobowiązań wobec spółdzielni czy wspólnoty mieszkaniowej. Nie dziwi więc fakt, że przybywa również osób, które chciałyby pozbyć się kłopotliwego „problemu” i sprzedać zadłużoną nieruchomość. Takie rozwiązanie jest oczywiście możliwe dzięki oferowanej przez Atrium Skup Nieruchomości usłudze skupu zadłużonych mieszkań, domów czy też innych lokali. Warto bowiem wiedzieć, że współpraca ze specjalistami z branży niejednokrotnie stanowi jedyną szansę na sprzedaż zadłużonego mieszkania. Należy również zdać sobie sprawę, że próby znalezienia nabywcy lokalu wśród przysłowiowych „Kowalskich” czy „Nowaków” wielokrotnie kończą się fiaskiem. Jak wiadomo w takich przypadkach, czas szybko upływa, a widmo licytacji komorniczej prowadzi do coraz większej frustracji.\nDlaczego warto sprzedać zadłużone mieszkanie czy dom właśnie firmie Atrium Nieruchomości? Powodów jest wiele. Przede wszystkim jednak dzięki temu można pozbyć się długów i odzyskać upragniony spokój. Służymy również pomocą przy sprzedaży nieruchomości z zajęciem komorniczym, oferując dużo większą kwotę niż ta, którą uzyskacie Państwo podczas licytacji egzekucyjnej. Współpracując z nami oszczędzicie czas i pieniądze – dwie najważniejsze w tej sytuacji rzeczy. Warto więc wykonać ten pierwszy krok i skontaktować się z naszą firmą.\nDokumenty, które musisz posiadać, by sprzedać zadłużoną nieruchomość\nPrzy sprzedaży każdej nieruchomości kluczową rolę odgrywają dokumenty, bez których żadna transakcja nie może się odbyć.\nPrzede wszystkim należy posiadać numer księgi wieczystej dla lokalu (w przypadku mieszkania spółdzielczego jej posiadanie nie jest obowiązkowe).\nMusimy również mieć dokument potwierdzający podstawę nabycia lokalu - akt notarialny umowy sprzedaży, darowizny lub umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia. W przypadku uzyskania własności nieruchomości na podstawie dziedziczenia lub darowizny po 1 stycznia 2007 roku, musimy okazać zaświadczenie z urzędu skarbowego dokumentujące wywiązanie się z obowiązku podatkowego.\nNależy też przedstawić stan zadłużenia nieruchomości (bądź jego braku).\nW przypadku, gdy nieruchomość jest obciążana hipoteką, konieczna będzie tzw. promesa z banku, który przedstawi wysokość zadłużenia, zgodzi się na wykreślenie hipoteki i wskaże rachunek bankowy na który ma być wpłacone zadłużenie.\nBezpieczeństwo sprzedającego przede wszystkim!\nGwarantujemy Państwu bezpieczeństwo podczas transakcji sprzedaży zadłużonej nieruchomości. Wszystkie umowy podpisywane są w obecności notariusza. Pieniądze przekazywane są natychmiast, jednak w pierwszej kolejności spłacany jest dług wobec wierzyciela, a pozostałą kwotę (jeśli takowa oczywiście jest) sprzedający otrzymuje na wskazany wcześniej rachunek bankowy, bądź odbiera ją osobiście. Tym sposobem zadłużenie z tytułu umowy kredytowej, pożyczkowej czy też powstałe wskutek zajęcia komorniczego bądź zaległości wobec spółdzielni mieszkaniowej, ZUS czy US zostaje spłacone. Tym samym hipoteka zostaje wykreślona z księgi wieczystej. Warto więc powierzyć takie sprawy profesjonalistom, by mieć pewność, że sprzedaż będzie bezpieczna i legalna.\nRodzaje zadłużonych nieruchomości, które skupujemy:\nKupujemy mieszkania z kredytem\nOpieka prawna związana z problemami podczas sprzedaży mieszkania. Dyskrecja, bezpieczeństwo i szybkie transakcje.\nSkup nieruchomości obciążonych kredytem\nKupujemy mieszkania z komornikiem\nZnajdujemy rozwiązania dla każdej sytuacji prawnej, pomagamy z wszystkimi formalnościami.\nSkup nieruchomości z komornikiem?\nKupujemy mieszkania z długiem\nSprzedaż mieszkania za gotówkę często jest najlepszym wyjście z trudnej sytuacji!\nSkup nieruchomości z długiem\nOpinie osób które zostały obsłużone przez nasz skup nieruchomości\nCzytając wszystkie te komentarze zastanawiam się czy jest ktoś kto podjął współpracę z tą firmą i nie jest zadowolony z rozwiązania sytuacji. Powiedzmy sobie szczerze na rynku istnieje wiele firm, które zajmują się skupem zadłużonych mieszkań. Niestety większość z nich czyha tylko na potencjalnych klientów, których można ograbić i zyskać na ich nieszczęściu. Kiedyś sama o mały włos nie zostałam ofiarą takiej firmy. i pewnie popełniłabym ogromny błąd gdyby nie moja kuzynka która w porę zorientowała się, że mieszkanie, które firma chciała ode mnie kupić było dużo więcej warte niż mi oferowano. I takim sposobem trafiłyśmy na tą firmę. Pracownicy udzieli nam wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania i obiecali wysłać w ciągu kilku dni wycenę zadłużonej nieruchomości. Jak powiedzieli tak zrobili kilka dni później na moim e-mailu znalazła się tak zwane rzetelna wycena mojego zadłużonego mieszkania. Kwota, którą mi proponowano przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Jednym słowem oczy wyszły z orbit. Oferowano mi dwa razy więcej niż w poprzedniej firmie. Dzięki takiej rzetelnej wycenie mogłam spłacić całe zadłużenie a bardzo duża część gotówki wpłynęłaby na moje konto. Zgodziłam się i poprosiłam o pomoc w załatwieniu formalności, ponieważ nigdy się na tym zbyt dobrze nie znałam. Że tak powiem z uśmiechem na twarzy pani, która zajmowała się moją sprawą powiedziała, że wszystkim się zajmie i umówi mnie z notariuszem. Miałam możliwość przejrzenia wszystkich dokumentów zapoznania się z nimi a przy notariuszu mogłam złożyć już tylko podpis. I tak oto dług spłacony a gotówka na moim koncie. I teraz jeszcze morał całej historii: Nie dajcie się oszukać sprawdzajcie wszystkie firmy a najlepiej korzystajcie tylko z tej polecanej przez wielu ludzi, którzy korzystali z ich usług. Pozdrawiam wszystkich.\nRównież polecam skorzystanie z usług firmy zajmującej się skupem zadłużonych mieszkań. Każdego dnia bałam się, że może być to mój dzień eksmisji, która groziła mi od kilku miesięcy. Moje własnościowe mieszkanie okazało się być dla mnie wielkim utrapieniem. Zadłużyłam je na tyle że w każdej chwili mogłam zostać na bruku. Znajomy prawnik zasugerował mi żebym nawiązała kontakt z tą firmą opowiedziała im o swojej sytuacji i skorzystała z ich usług. Nie pozostało mi już nic innego jak tylko skontaktować się z pracownikami firmy i szukać pomocy. Otrzymałam naprawdę wiele empatii zrozumienia i czułam, że ktoś nareszcie może mi pomóc. Kobieta, z którą rozmawiałam powiedziała żebym przestała się martwić, że chętnie mi pomogą i obiecała wysłać wycenę mieszkania w ciągu kilku najbliższych dni. To był miód na moje rany. Na mojej poczcie znalazła się wycenę, która sprawiła, że uśmiech nie schodził mi z ust. Bez zastanowienia zgodziłam się a dodatkowo skorzystałam z możliwości załatwienia wszystkich formalności za mnie. Spotkanie z notariuszem wręczenie mu kluczy nie gotówka na moim koncie to wszystko bardzo mnie cieszyło. Jednak najbardziej cieszyło mnie to, że nie muszę bać się każdego dnia i tego że ktoś przyjdzie wyrzucić mnie z mojego mieszkania. Dług został spłacony i to był dla mnie nowy początek.\nMieszkałam w bloku, w którym wybuch pożarł. Nie było mnie stać ani na remont, ani na kupno nowego mieszkania. Kątem mieszkałam u rodziny. Mój partner powiedział mi o firmie, która zajmuje się skupem nieruchomości zadłużonych i z innymi problemami. Skorzystałam z ich oferty i do dziś uważam, że to był świetny pomysł. Moje spalone mieszkanie zostało wycenione spotkałam się z notariuszem i dostałam pieniądze na konto prawie od ręki. Polecam tą firmę każdemu kto myśli, że nie ma już dla niego ratunku. Pozdrawiam również wszystkich pracowników, którzy tak chętnie pomagali mi na każdym etapie formalnym.\nMi też pomogli. Byłem właścicielem firmy, która w gorszych czasach przyniosła mi wiele strat. Komornik chciał zająć nie tylko lokal, ale i całe jego wyposażenie. Znalazłam na internecie firmę zajmującą się skupem zadłużonych nieruchomości. Mimo obaw, że poniosę na tej sprzedaży wiele strat, umówiłem się na spotkanie. Zostałem na nim szczegółowo poinformowany o wszystkich możliwościach i czynnościach związanych ze sprzedażą. Kobieta pracująca w tej firmie była nie tylko bardzo doświadczona, ale przede wszystkim cierpliwa. Umówiliśmy się na wycenę i poprosiłem o pomoc w załatwieniu formalności. Wszystko trwało tylko kilka dni już z podpisaniem dokumentów u notariusza. Mój lokal został sprzedany, długi zostały spłacone, a pozostała część pieniędzy trafiła do mojej kieszeni. Szczerze polecam skorzystanie z usług tej firmy.\nPolecam, najlepsza firma na rynku. Moje mieszkanie było zadłużone i groziła mi eksmisja. Postanowiłem je sprzedać, ale nie znałem się na tych wszystkich kruczkach prawnych. Kiedy spotkałem się z Panem Konradem zostałem szczegółowo poinformowany o formalnościach i zaproponowano mi pomoc w przygotowaniu niezbędnych dokumentów. Dwa dni później dostałem wycenę i po zatwierdzeniu umówiono mnie z notariuszem. Dług został natychmiastowo spłacony, a mi przelano na konto pozostałą część pieniędzy. Jednym zdaniem: problem z głowy i dodatkowy zastrzyk gotówki.\nJesteśmy firmą skupującą zadłużone mieszkania w całym kraju\n© Copyright 2021 Champion Invest, Atrium Skup nieruchomości Opinie klientów | Dokumenty do pobrania | Polityka Prywatności | Mapa strony\nstrony internetowe General Informatics


To nie koniec problemów "frankowiczów". LtV może być kolejnym - Forsal.pl\n3 sierpnia 2020, 06:45\nNie tylko wzrost rat stanowi problem dla posiadaczy kredytów rozliczanych we franku. Eksperci portalu RynekPierwotny.pl sprawdzają, jak bardzo może wzrosnąć wskaźnik LtV dotyczący kredytów w CHF.\nJeszcze w październiku 2019 roku, po ogłoszeniu ważnego wyroku TSUE mogło się wydawać, że sytuacja rodzimych „frankowiczów” jest o wiele lepsza niż wcześniej. Kolejne miesiące zweryfikowały jednak ten pogląd. Najpierw pojawiły się kolejne pytania prejudycjalne polskich sądów do TSUE, które wydłużą postępowania sądowe. Później posiadacze kredytów w CHF doświadczyli skutków szybkiego wzrostu notowań franka i pogorszenia sytuacji na rodzimym rynku pracy. Problemem dla takich osób jest nie tylko wyższy poziom rat niż wcześniej. Warto również pamiętać o spodziewanym wzroście wskaźnika LtV (LtV = zadłużenie/wartość nieruchomości). Eksperci portalu RynekPierwotny.pl przy wykorzystaniu realistycznych przykładów sprawdzili, jak bardzo może wzrosnąć relacja długu do wartości mieszkań użytkowanych przez „frankowiczów”.\nKredytobiorcom mocno szkodzą dwa różne czynniki…\nPoruszenie kwestii wskaźnika LtV i kredytów „frankowych” wydaje się potrzebne, bo obecnie widoczne są dwa czynniki skutkujące wzrostem LtV. Pierwszy taki czynnik to oczywiście kurs CHF/PLN, który pod koniec lipca 2020 r. wciąż znajdował się na poziomie około 6% wyższym niż rok wcześniej. Warto również pamiętać o spadkach wartości kredytowanych mieszkań i domów, które prawdopodobnie będą odczuwalne przez kolejne 12 - 18 miesięcy. W przypadku kredytów z wysokim LtV nie można wykluczyć, że bank niebawem będzie chciał zaktualizować wycenę nieruchomości. Wiele zależy od tego, kiedy było wykonywane wcześniejsze takie oszacowanie.\nZaprezentowane niedawno dane Komisji Nadzoru Finansowego (zobacz poniższy wykres) potwierdzają, że wysoki poziom LtV to problem dotyczący przede wszystkim kredytów „frankowych”. Po ostatnich zmianach, około 20% - 25% takich „hipotek” ma saldo w złotych przekraczające wartość rynkową mieszkania (LtV > 100%). Analogiczny wynik dla wszystkich kredytów mieszkaniowych w Polsce oscyluje na poziomie około 8%.\nWiele zależy m.in. od daty zaciągnięcia zobowiązania\nAnaliza konkretnych przykładów potwierdza, że aktualny poziom wskaźnika LtV oraz jego możliwy wzrost w przyszłości mocno zależy m.in. od daty zaciągnięcia kredytu, wysokości wkładu własnego oraz lokalizacji nieruchomości. Generalnie rzecz biorąc, najbardziej problematyczne są zobowiązania z lat 2007 - 2008. Poniższe przykłady prezentują właśnie dwa takie kredyty.\nRozkład kredytów mieszkaniowych pod względem poziomu LtV (koniec 2019 r.) / Rynekpierwotny.pl\nMieszkańcy Warszawy w styczniu 2007 r. pożyczyli 403 800 zł (173 430 CHF) na zakup używanego M3 o powierzchni 60 mkw. Kredytobiorcy posiadali wkład własny na poziomie 60 000 zł (początkowe LtV = 87%). Cena zakupu 1 mkw. przykładowego „M” w styczniu 2007 r. odpowiadała średniej stawce z rynku wtórnego (7730 zł/mkw. według NBP). Kredyt w CHF, który został zaciągnięty na 30 lat, posiada marżę 1,25% i jest spłacany w ratach równych. Na początku lipca 2020 r. dług kredytobiorców wynosił 105 942 CHF/452 566 zł. Wartość 1 mkw. lokalu osiągała natomiast przeciętny poziom dla całego rynku wtórnego z Warszawy (9705 zł/mkw.).\nAktualny poziom LtV w połowie 2020 roku = 78%\nPoziom LtV przy ewentualnym spadku wartości mieszkania o 10% i obecnym kursie CHF = 86%\nMieszkańcy Krakowa w styczniu 2008 r. pożyczyli 542 160 zł (250 888 CHF) na zakup używanego M4 o powierzchni 80 mkw. Kredytobiorcy nie posiadali wkładu własnego (początkowe LtV = 100%). Cena zakupu 1 mkw. przykładowego „M” w styczniu 2008 r. odpowiadała średniej stawce z rynku wtórnego (6777 zł/mkw. według NBP). Kredyt w CHF, który został zaciągnięty na 35 lat, posiada marżę 1,35% i jest spłacany w ratach równych. Na początku lipca 2020 r. dług kredytobiorców wynosił 175 146 CHF/748 194 zł. Wartość 1 mkw. lokalu osiągała natomiast przeciętny poziom dla całego rynku wtórnego z Krakowa (7766 zł/mkw.).\nAktualny poziom LtV w połowie 2020 roku = 120%\nPoziom LtV przy ewentualnym spadku wartości mieszkania o 10% i obecnym kursie CHF = 134%\nO wiele gorsza sytuacja kredytobiorców z drugiego przykładu stanowi konsekwencję kilku czynników. Po pierwsze, krakowscy „frankowicze” pożyczyli znacznie większą sumę, która była rozliczana po niższym kursie początkowym niż w przykładzie pierwszym (2,16 zł vs 2,33 zł). Warto również wspomnieć o braku wkładu własnego, spłacie długu krótszej o rok i mniejszym wzroście wartości krakowskiego mieszkania względem daty zaciągnięcia kredytu.\nkredyt hipoteczny kredyt mieszkaniowy CHF kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego (CHF) kredyty we frankach szwajcarskich (CHF)\nCały ten artykuł pokazuje tylko czym są te "kredyty"... Po 12-13 latach regularnego spłacania zadłużenie wciąż wyższe niż wypłacona kwota PLN na zakup mieszkania... Temat poddaję do rozważenia wszystkim mającym wątpliwości o co ta cała dyskusja w temacie "kredytow" CHF.\nChcieli mieć od razu wszystko w zamian za bankową niewolę, to mają. Nie żal mi ich wcale. Moi rodzice wykupili swoje spółdzielcze mieszkanie dopiero jak przeszli na emeryturę za uciułane przez dziesiątki lat oszczędności, a nie za kredyt. Całe życie wiedli bez rozmachu i przepychu, ale dzięki temu nie byli i nie są niewolnikami banków. Ja też nie, bo też nie musiałem mieć wszystkiego od razu.\nPpm. Należysz do tej większej grupy zazdrosnikow który niema pojęcia dlaczego większość osób wzięła kredyty w walucie .Twój komentarz to żenada.!\nLitosci, kredytow frankowych nie mozna brac juz od 10 lat!! Problem z LTV moze dotyczyc max. paru tysiecy osob, a bankom nie zalezy zeby je cisnac, wiec spuscmy zaslone milczenia na tego artykula.\nZależy jaką kwotę na ile lat się brało.Ja brałem 100 000 w 2008 z wkładem własnym też 100000 na dwadzieścia lat.Kurs franka był po 1.98.Jeszcze mimo tych wzrostów waluty nie zbliżyłem się do raty jaką miałbym płacić w złotówkach.\nA ja czekam także na obiecaną na 2020 r przez prezesa J. Kaczyńskiego pensję minimalną 3000 zł oraz na budżet bez deficytu, który z kolei obiecał, nawet chwalił się premier Morawiecki.\nPo wyroku TSUE to już nie ma znaczenia, teraz tylko sąd z wnioskiem o unieważnienie tego przekrętu


Ryba marynowana w occie , Wędkarstwo w Orybach.pl\n» Wędkarstwo, strona główna » Działy pozostałe » Wędkarskie Kulinaria » Ryba marynowana w occie\nWysłany: Sob Sie 22, 2009 16:41 Ryba marynowana w occie\nChcę podać przepis na marynowaną rybę w occie. Może to być jakakolwiek ryba - płoć, krąp, rozpiór, leszcz, karp etc. - oprócz solonego śledzia, którego się inaczej robi. Ostatnio zamarynowałem sobie rybkę i jutro będzie gotowa\nA więc potrzeba nam:\n* 1,5 kg leszcza (lub innej ryby, może być mniejsza ilość)\n* 1 szklanka octu spirytusowego\n* łyżka (duża) cukru\n* łyżeczka (mała) soli\n* 2 łyżki oleju lub oliwy\nRybę sprawiamy, kroimy na dzwonka, lekko solimy, obtaczamy w mące i smażymy na rozgrzanym oleju z obydwu stron na złoty kolor, osuszamy z oleju, studzimy.\nTeraz przygotujemy marynatę: mieszamy najpierw ocet z wodą (1:3) - jeśli ktoś chce, może zrobić mocniejszą zalewę - 1 szklanka octu na 1,5 szklanki wody (1:1,5). Po zmieszaniu dodajemy cukier, sól, ziele, liść laurowy, pieprz i dwie łyżki oleju. Potem wszystko kładziemy na palnik i doprowadzamy powoli, na małym ogniu do zagotowania. po zagotowaniu garnczek przykrywamy pokrywką na jakieś 10 minut, aby przyprawy się "zaparzyły". Po tym czasie zalewę studzimy.\nGdy już mamy wszystko przygotowane i ostudzone - zalewa i ryby muszą być zimnawe - bierzemy słoik, układamy w nim dzwonka naszej ryby, kolejno przekładając je cebulą pokrojoną w półplasterki. Możemy je ułożyć pionowo, poziomo, zależnie, jaki mamy słoik, aby ie połamać ryby. Potem to wszystko zalewamy zalewą (razem z pływającymi w niej przyprawami!!) i zakręcamy wieczko. Stawiamy w temperaturze pokojowej na około 2 godziny. potem nasz słoik wędruje do lodówki na kolejne 5-7 dni. Pamiętajmy, że ryba jest dobra, gdy marynuje się jak najdłużej! W lodówce może stać nawet 3 miesiące.\nPrzepis ściągnięty z internetu i wypróbowany przeze mnie i moich znajomych. Podałem go z lekkimi zmianami. Gdy moja ryba zamarynuje się, wstawię fotki.\nWysłany: Sob Sie 22, 2009 18:33\nA ocet jakie stężenie procentowe\nWysłany: Sob Sie 22, 2009 21:08\n10%, ale może być mniej. Tylko to ma być zwykły ocet, żeby ktoś nie dodawał octu winnego, albo coś w tym stylu, bo to może zmienić smak.\nWysłany: Sob Sie 22, 2009 21:11\njak dla mnie za dużo cukru i raczej ocet 1-1.5z wodą.\nCuker w takiej ilości daje raczej smak jak zalewa z ogórków konserwowych, słodko kwaśne.\nWysłany: Pią Lut 19, 2010 17:19\nMetodą prób i błędów zauważyłem, że ryba w occie jest lepsza, gdy marynuje się ok. 2 tygodni.