„Alivia” apeluje o uregulowanie przepisów dot. podawania leków nierefundowanych - POLITYKA LEKOWA\n„Alivia” apeluje o uregulowanie przepisów dot. podawania leków nierefundowanych\nAutor: MMX/rynekaptek.pl 26-01-2018, 09:38\nNie refunduje połowy leków onkologicznych zalecanych przez naukowców - wskauzje Fundacja (Fot. Archiwum)\nApelujemy o pilną nowelizację przepisów związanych z możliwością podania nierefundowanych leków onkologicznych w ośrodkach, które mają podpisaną umowę z NFZ – wskazuje Bartosz Poliński, prezes Zarządu Fundacji Onkologicznej Alivia.\nFundacja „Alivia” wystąpiła do rządu z wnioskiem o nowelizację ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Ten sam wniosek trafił do posłów i senatorów.\nFundacja apeluje o uporządkowanie sprawy podania leków nierefundowanych w ośrodkach, które mają podpisaną umowę z NFZ.\nJak czytamy w piśmie, Narodowy Fundusz Zdrowia nie refunduje połowy leków onkologicznych zalecanych przez naukowców, więc chorzy zbierają dziesiątki, a czasami setki tysięcy złotych poprzez fundacje i stowarzyszenia.\nW opinii Fundacji, brak podjęcia zdecydowanych i szybkich kroków może skutkować pogorszeniem stanu zdrowia wielu pacjentów, dla których nauka przewiduje leczenie, zaś system publiczny nie jest w stanie go zapewnić.\nFundacja wskazała, że ośrodki onkologiczne prowadzą badania kliniczne za pieniądze firm farmaceutycznych, a nie mogą przyjąć darowizn pochodzących z tysięcy wpłat darczyńców na stosowanie leków o udowodnionej skuteczności.\nDodała: „Ratunkowy dostęp do technologii lekowych miał służyć chorym. Staramy się monitorować jego działanie. Prosimy o zwrócenie uwagi na relację pomiędzy wnioskami składanymi a faktycznymi decyzjami o finansowaniu leków.”\nWniosek sporządzono w związku z informacją, jaką otrzymała Fundacja, iż Centrum Onkologii w Bydgoszczy zaprzestaje przyjmowania darowizn na zakup leków nierefundowanych.\nJeszcze tego samego dnia "Alivia" wystąpiła do Dyrektora Centrum Onkologii w Bydgoszczy z prośbą o podanie przyczyny takiej decyzji. Dotychczas był to jedyny duży publiczny ośrodek onkologiczny, który wspierał pacjentów w ten sposób, nie czerpiąc z tego żadnych korzyści.\nW odpowiedzi dyrektor bydgoskiego ośrodka stwierdził, że w pierwszej kolejności ośrodek musi wystąpić do Ministerstwa Zdrowia o sfinansowanie leków poprzez nową procedurę ratunkowego dostępu do technologii lekowych.\nW związku z powyższym, Fundacja zaapelowała o wprowadzenie regulacji, które umożliwią przyjmowanie ośrodkom darowizn leków nierefundowanych i zalecanych do stosowania przez lekarza.\nWnioskuje także o przyjrzenie się zapisom lub interpretacji zapisów związanych z ratunkowym dostępem do technologii lekowych pod kątem możliwości symultanicznego ubiegania się o finansowanie technologii ze środków publicznych oraz otrzymania leków w darowiźnie.


Krwawienie w pierwszym trymestrze [Archiwum] - Forum Babyonline.pl\nForum Babyonline.pl > Czekając na dziecko > Ciąża i poród > Krwawienie w pierwszym trymestrze\nView Full Version : Krwawienie w pierwszym trymestrze\nAle nie denerwuj się nie potrzebnie, bo wtedy może cos sie stać. Bądź dobrej myśli :)\nJa też miałam krwawienie w pierwszym trymestrze, mniej więcej takie jak opisujesz i kiedy dzwoniłam do mojego lekarza prowadzącego kazał mi jak najszybciej zgłosić się do szpitala. Byłam na podtrzymaniu kilka dni i wszystko skończyło się dobrze. Jeśli jesteś w ciąży, a wszystko na to wskazuje radziłabym zgłosić się do szpitala lub odwiedzić lekarza jak najwcześniej. Lepiej dmuchać na zimne:confused:\nTo o czym piszesz nie nazywa sie miesiaczką/okresem :) Pewnie wiesz co to miesiaczka wiec bedac w ciazy nie ma opcji by wystapila prawda ? :)\nTeraz jestem przekonana, że macie racje dziewczyny :)\nJak dostanie sie okres to juz nie jest sie w ciazy.Podczas poronienia nie jest to tez miesiaczka.\nCzyli teoretycznie mogą się zdarzyć przypadki, że kobieta dostaje miesiączkę (tak przynajmniej mysli) a w rzeczywistości jest w ciąży. Pozostałe przypadki są następujące:\nmówią, że to nic takiego na początku ciąży że można krwawić, ale ja bym na wszelki wypadek poszła do lekarza będąc na twoim miejscu.


Powrót w stylu art deco - Hotel Warszawa | Saint-Gobain Building Glass\nNa fasadzie Hotelu Warszawa zastosowano szkło ST167, które zapewnia wysoki poziom transmisji światła jednocześnie dostarczając wysoką ochronę przeciwsłoneczną budynku. Zastosowanie nowej generacji powłok z gamy COOL-LITE pozwala na optymalne wykorzystanie naturalnego światła dziennego i tworzenie jasnych przestrzeni, sprzyjających pracy i odpoczynkowi.\nW znajdującej się na 6-tym piętrze restauracji „Szóstka” wykorzystano szkło grzewcze EGLAS w zespoleniu z COOL-LITE XTREME 60/28II. Szkło EGLAS to efektywny system grzewczy może pełnić funkcję głównego ogrzewania, antykondensacji czy topienia śniegu.\nW łazienkach pokoi hotelowych zastosowano szkło DIAMANT, które jest unikalnym extra białym szkłem o wysokiej przezierności.


Raportowanie cen transferowych – zagadnienia praktyczne – Akademia LTCA\nRaportowanie cen transferowych – zagadnienia praktyczne\nZbliża się termin na złożenie oświadczenia o sporządzeniu dokumentacji cen transferowych oraz Informacji TP-R. Podczas webinaru przedstawione zostaną odpowiedzi na najistotniejsze pytania związane z prawidłowym wykonaniem przedmiotowych obowiązków. Łącznie, ponad 90 pytań i odpowiedzi dotyczących TP-R oraz oświadczenia o sporządzeniu dokumentacji.\nNajnowsze zmiany w cenach transferowych (uproszczenia w składaniu oświadczeń, dodatkowe zwolnienia z obowiązku sporządzania dokumentacji)\nFormularz TP-R – podstawowe informacje i terminy raportowania\nFormularz TP-R, zagadnienia praktyczne (Q&A) – odpowiedzi na ponad 70 pytań związanych z wypełnieniem TP-R, w tym m.in.\nJakie transakcje objęte są obowiązkiem wykazania w Informacji TPR?\nCzy w przypadku gdy podmiot realizował w 2019 r. transakcje, których wartość nie przekroczyła progów dokumentacyjnych, jest on zobowiązany do złożenia Informacji TPR za 2019 r.?\nCzy w TPR należy wykazać transakcje zwolnione z obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych?\nCzy w TPR należy wykazać również transakcje, które zostały zawarte w latach wcześniejszych, a w roku 2019 są kontynuowane?\nCzy korekta cen transferowych dokonana po upływie terminu złożenia TPR oznacza konieczność korygowania złożonej już Informacji?\nKto i w jakim zakresie składa TPR, jeśli w trakcie roku nastąpiło połączenie z inną spółką?\nKto i w jakim zakresie składa TPR, jeśli w trakcie roku nastąpiła zmiana formy prawnej spółki?\nCzy wskazanie w TPR, że cena transferowa w danej transakcji nie mieści się w przedziale wynikającym z analizy porównawczej, oznacza automatycznie, że jej warunki nie są rynkowe?\nJakie zasady raportowania dotyczą zagranicznego zakładu?\nWedług jakich wzorów należy obliczyć wskaźniki w sekcji D?\nDo której kategorii należy przyporządkować transakcję, jeśli prawidłowe wydają się dwie lub więcej kategorii, lub brakuje kategorii w pełni odpowiadającej rodzajowi transakcji?\nDo której kategorii należy przyporządkować transakcje takie jak umowy spółki osobowej czy umowy o podziale kosztów, dla których w Informacji TPR brak jest kategorii dedykowanych?\nJak w TPR wykazać transakcję kontrolowaną o charakterze jednorodnym, jeśli jest realizowana z kilkoma różnymi kontrahentami?\nCzy transakcja może zostać przyporządkowana do więcej niż jednej kategorii, w przypadku gdy jest transakcją o charakterze złożonym?\nW jakiej walucie należy wykazywać wartości w TPR?\nW jaki sposób dla celów TPR przeliczyć wartość transakcji w walucie obcej?\nJaki przedział należy wykazać w TPR, w sytuacji gdy w trakcie roku zaktualizowano analizę porównawczą, na skutek czego dokonano korekty?\nW jaki sposób wykazać w TPR korektę cen transferowych, jeśli dotyczyła ona całej działalności podmiotu i której nie można przypisać do konkretnej transakcji?\nW jaki sposób należy wypełnić TPR, w przypadku gdy dla danej transakcji kontrolowanej sporządzono analizę zgodności (brak jest takiej opcji wyboru wśród metod weryfikacji)?\nJak w TPR zaprezentować transakcję, w której rynkowy charakter wynagrodzenia został ustalony / zweryfikowany na podstawie ofert?\nJak wypełnić TPR, w przypadku gdy, podmiot nie ma dostępu do wymaganych danych, np. do wyniku na transakcji zakupowej (gdyż dane takie objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa)?\nJak należy wskazać cenę minimalną i maksymalną, jeśli w ramach metody porównywalnej ceny niekontrolowanej (PCN) przy porównaniu wewnętrznym porównywanych jest kilkaset cen jednostkowych i indeksów towarów?\nDo jakiej kategorii należy przypisać transakcję polegającą na świadczeniu dla jednostki powiązanej usług wsparcia, jeżeli niektóre z tych usług stanowią usługi o niskiej wartości dodanej, a inne nie?\nNa jakiej podstawie należy przyporządkować transakcję do kategorii 1105/2105, czyli Sprzedaż/Zakup usług niematerialnych innych niż usługi o niskiej wartości dodanej, badawczo-rozwojowe, pośrednictwa i związane z nieruchomościami?\nJak należy interpretować pole Wartość transakcji w przypadku transakcji finansowych – czy tylko jako wartość kapitału?\nJak w Informacji TPR należy wykazać wartość pożyczki/kredytu w przypadku linii z ustalonym limitem (wykorzystanie pożyczki/kredytu może być zmienne)?\nJak należy kwalifikować i raportować pożyczki długoterminowe?\nCzy wypełniając pole Kwota odsetek, należy wykazać odsetki naliczone, zapłacone czy wymagalne w przyszłości? Za jaki okres należy wykazać odsetki?\nCzy transakcje typu cash pooling należy wykazać w TPR odrębnie jako pozycje dodatnie i ujemne, czy saldem (odpowiednio jako pozycję dodatnią albo ujemną)?\nJaka wartość powinna być wykazana w polu Wartość transakcji dla transakcji ubezpieczeniowych (np. polisa lub reasekuracja)?\nJak w TPR pokazać transakcje ubezpieczeniowe (np. polisa lub re-asekuracja), które mają wiele różnych elementów cenotwórczych?\nCzy w TPR należy wykazywać podziały spółek, połączenia spółek, podwyższenia lub obniżenia kapitału?\nJak w TPR należy ująć refaktury?\nJak należy wypełnić pola dotyczące Ceny minimalnej i Ceny maksymalnej oraz Ceny porównywalnej minimalnej i Ceny porównywalnej maksymalnej w przypadku refaktury?\nOświadczenie o sporządzeniu dokumentacji cen transferowych (Q&A).\nKto jest obowiązany do składania oświadczenia?\nJaki jest termin na składanie oświadczenia?\nKomu należy składać oświadczenie?\nJaki jest zakres oświadczenia?\nCzy istnieje oficjalny wzór oświadczenia?\nJakim podpisem należy podpisać oświadczenie?\nCzy oświadczenie może być złożone poprzez wysłanie go za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail)?\nCzy oświadczenie może być podpisane w wersji papierowej, a skan dołączony do pisma ogólnego i przesłany za pośrednictwem ePUAP?\nCzy podmiot powiązany ma złożyć oświadczenie, jeśli w roku obrotowym zawierał zarówno transakcje kontrolowane podlegające obowiązkowi sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, jak i niepodlegające temu obowiązkowi?\nKto jest zobowiązany do złożenia oświadczenia w przypadku spółki należącej do podatkowej grupy kapitałowej (PGK)?\nCzy pełnomocnik lub prokurent ma prawo podpisywać oświadczenie?\nCzy oświadczenie może być podpisane przez nierezydenta?\nKto powinien podpisać oświadczenie w przypadku podatnika będącego zagranicznym przedsiębiorcą prowadzącym w Polsce działalność poprzez oddział?\nCzy w przypadku podatnika będącego zagranicznym przedsiębiorcą prowadzącym w Polsce działalność poprzez oddział należy założyć konto na platformie ePUAP?\nCzy oświadczenie należy zawsze wysyłać poprzez konto spółki, której to oświadczenie dotyczy, czy też w przypadku jednoosobowego zarządu (lub pełnomocnika) oświadczenie może zostać wysłane z indywidualnego konta ePUAP (osoby fizycznej)?\nCoursesWebinariaRaportowanie cen transferowych – zagadnienia praktyczne


"Venom 2: Carnage". Zwiastun, plakat i kilka niezbędnych dla Was ciekawostek.\nDodano 2021/05/12 2235 0\nZapewne większość z Was nie lubi filmu "Venom" z 2018 roku, w którym w główną rolę wcielił się Tom Hardy. Zastanawiające jest przy okazji, że produkcja filmów wysokobudżetowych rządzi się niekiedy własnymi osobliwymi regułami. Nieważny jest więc nierzadko odbiór widzów, kiepskie wyniki kasowe i ogólny zły odzew. "Venom" zbierał kiepskie oceny wśród krytyków, kończąc w dniu dzisiejszym średnią 35/100 z recenzji dziennikarzy filmowych. Przyznacie, że to nie najlepiej. Pierwszy "Venom" wyreżyserowany przez Rubena Fleischera rzeczywiście kulał w wielu miejscach, ale dla fanów adaptacji komiksów był (jeśli wczytać się w relacje fanów postaci) dziełem naprawdę znośnym. Summa summarum studio filmowe i tak poszlo za swoimi wytycznymi i realizując podpisane wcześniej kontrakty przystąpiło do realizacji części drugiej.\n"Venom 2: Carnage" będzie miał swoją premierę 17 września 2021 roku. Wierzymy, że pandemia, która jest w odwrocie nie pokrzyżuje nam planów i wszyscy na "Venomie" spotkamy się w kinie. Rezyseruje specjalista od motion capture, Andy Serkis. Tak, ten sam Andy Serkis, który wcielił się w Golluma w trylogii "Władca pierścieni", Cezara w "Planecie małp" i wiele innych postaci wygenerowanych komputerowo. Co więc robi człowiek specjalista i ekspert w tak charakterystycznym aktorskim elemencie na stanowisku reżysera? Serkis ma wprawdzie na koncie jeden pełnometrażowy film, "Pełnia życia" z 2017 roku, nawet dobrze oceniany, ale przecież jedna jaskółka wiosny nie czyni. Oczywiście odpowiednio wyedukowany Andy Serkis (teatr, malarstwo, grafika, różny metody aktorskie) teoretycznie powinien sprostać zadaniu, ale przypomnę, że "Venom" jest utworem specyficznym. Przede wszystkim Serkis dostanie większy budżet, a i presja stworzona przez fanów komiksowego pierwowzoru może mieć duże znaczenie.\nDo roli prowadzącej wraca niezrównany Tom Hardy, który owszem, ostatnimi czasy rozmienił swój wizerunek na drobne, ale to wciąż wyjątkowo charyzmatyczny aktor. Hardy wcieli się więc w Eddiego Brocka i Venoma jednocześnie. Nauczyli się razem żyć w specyficznej symbiozie, uzupełniają się i wykorzystują wspólny potencjał. Chronią okolicę i niewinnych. Wszystko się zmienia, gdy na arenie pojawia się psychopata Cletus Kasady (tutaj wystąpi niezastąpiony Woody Harrelson). Cletusa opanowuje złowrogi symbiot Carnage. Carnage to według komiksowych scenariuszy największy wróg Venoma. Oprócz Hardy'ego i Harrelsona na ekranie zobaczymy między innymi Michelle Williams, Naomie Harris i Stephena Grahama. Zdjęcia do filmu zaczęły się 15 listopada 2019 roku, a zakończyły się 8 lutego bieżącego roku pomimo pandemii Covid-19. Do tej pory film Andy'ego Serkisa miał dwukrotnie przekładaną premierę. Liczymy na to, że obecna wrześniowa, już się nie zmieni.


Zapowiedzi polityczne: Decyzja ws. Bodnara, prezentacja "Nowego Ładu" - RMF 24\nZapowiedzi polityczne: Decyzja ws. Bodnara, prezentacja "Nowego Ładu"\nNiedziela, 21 marca (14:44)\nKolejne podejście Trybunału Konstytucyjnego do rozstrzygnięcia w sprawie rzecznika praw obywatelskich - to jedno z najważniejszych politycznych wydarzeń nadchodząceg tygodnia. Sędziowie mają zdecydować, czy Adam Bodnar może pełnić funkcję do wyboru następcy.\nPosiedzenie zaplanowano na czwartek na godzinę 13:00, jednak trzeba pamiętać, że już kilka razy terminy tego rozstrzygniecia były anulowane. Kontrowersyjne jest też to, że sprawozdawcą ma być Stanisław Piotrowicz - gdy był jeszcze posłem PiS krytycznie odnosił się do Adama Bodnara.\nW środę zbierze się natomiast Senat, który ma zaplanowane drugie czytania wielu ustaw.\nZ kolei na początu tygodnia rząd ma wydać rekomendację dotyczącą przeprowadzania w związku z pandemią uzupełniających i przedterminowych wyborów samorządowych.\nByć może w nadchodzącym tygodniu dowiemy się, co z kluczową dla rządzących prezentacją i programem "Nowy ład" - miał być ogłaszany wczoraj, lecz prezentację odwołano.\nNależy też się liczyć z kontynuacją serialu "majątek Obajtka". Opozycja z pewnością znów będzie ujawniać swe ustalenia w sprawie prezesa Orlenu. PiS natomiast będzie tłumaczył i bronił swego człowieka.


Bohemian Rhapsody - recenzja - Plaster Łódzki\nna podstawie materiałów prasowych / 25 listopada 2018 / Brak komentarzy\nZespołu Queen i ich frontmana Freddiego Mercury’ego nie trzeba nikomu przedstawiać, to legendy światowej muzyki. Byli nietuzinkowi, rewolucyjni, mieszali style i brzmienia i pewnie dlatego ich utwory znają i nucą nawet ludzie, którym nie dane było żyć w czasach kiedy grupa koncertowała. Zmierzyć się więc z fenomenem takiej legendy, sprostać oczekiwaniom fanów, ale i żyjących członków grupy i stworzyć o niej film biograficzny to nie lada wyzwanie. Podjął się go Bryan Singer reżyserując „Bohemian Rhapsody” – film nakręcony z błogosławieństwem członków Queen, który w założeniu ma być obrazem biograficznym. Czy faktycznie takim jest?\nNie do końca. „Bohemian Rhapsody” to produkcja, która pokazuje losy zespołu od momentu, kiedy Freddie Mercury dołączył do Briana Maya i Rogera Taylora w 1970 r. aż do występu grupy na koncercie Live Aid na stadionie Wembley w 1985 r. Perypetie Queen są tu pokazane przez pryzmat Freddiego Mercury’ego i trudno się temu dziwić, bo to on był najbarwniejszą i najbardziej kontrowersyjną postacią zespołu. Z jego więc perspektywy przybliżana nam jest opowieść o tym, jak muzycy grający po angielskich pubach wspięli się aż na szczyty światowych list przebojów i wdarli na światowe hale koncertowe. Jednakże przedstawiona nam opowieść to raczej przemykanie po pojedynczych kliszach z kariery Queen. Twórcy przeskakują od jednych znaczących wydarzeń do drugich, po drodze pozwalając nam poznać proces tworzenia hitów, momentami zapominając pokazać nam szerszy kontekst. Różnie bywa także z chronologią zdarzeń, a część z nich jest zwyczajnie nagięta dla potrzeb filmu. Co więcej, w kinie zobaczymy wyłącznie bardzo ugładzoną i szablonową wersję zdarzeń, hulaszcze życie zespołu, a zwłaszcza Freddiego jest jedynie mimochodem zasygnalizowane. „Bohemian Rhapsody” nie traktowałabym więc jako filmowej biografii grupy, a raczej jedynie jako jej zarys oraz pokazanie ducha muzyki, którą tworzyli. Jeśli więc jacyś fani zespołu liczyli na rzetelną i pełną szczegółów biografię tej grupy muzycznej to fabuła może ich zawieść.\nNie zawodzi natomiast odtwórca głównej roli, o którą to drżeli chyba wszyscy, którzy czekali na tę produkcję. Do roli Freddiego Mercury’ego rozważano Sachę Baron Cohena, ale ostatecznie postawiono na Rami Maleka i nie by to zły wybór. Biorąc pod uwagę jak ciężkie zadanie i jak duży ciężar spoczywał na aktorze, bardzo dobrze dał sobie radę ze stworzeniem kreacji frontmana Queen. Mimika, ruchy sceniczny, zachowanie – wszystko grało! Może charakteryzacja przesadziła trochę ze szczęką, może momentami Malek był zbyt dosłowny, ale w ogólnym rozrachunku kupił widownię jako Mercury. Zresztą, również pozostali członkowe Queen, których nota bene mogłoby być znacznie więcej w tej produkcji, zostali świetnie ucharakteryzowani i dobrani. Może jedynie wieloletnie przyjaciółka Freddiego – Mary Austin (w jej roli Lucy Boynton) ginęła gdzieś wśród tych postaci na bocznym torze.\nGeneralnie „Bohemian Rhapsody’” oglądało się bardzo dobrze. Twórcy zadbali o ładunek emocjonalny obrazu – było kilka zabawnych momentów, były także kadry, które łatwo mogły wzruszyć i pewnie wzruszyły niejednego widza. Całość została zrealizowana niezwykle zgrabnie. Ale i tak perełką pozostawała, jak łatwo się domyślić, muzyka. Usłyszeć znane hity w jakości w jakiej serwują nam to kina to świetna sprawa. Przeboje Queen w trakcie seansu sprawiały, że co niektórzy widzowie nie mogli powstrzymać rytmicznego tupania nogą. Twórcą należałoby pogratulować zwłaszcza świetnej rekonstrukcji koncertu zespołu na Wembley, w których to scenach zadbano o niemal każdy detal.\nPodsumowując, „Bohemian Rhapsody” może nie jest wybitnym dziełem filmowym, ale jest niezłą produkcją, która pozwala spędzić ponad dwie godziny ze świetną muzyką. Na pewno spisuje się więc po prostu jako film o muzyce i jeśli z takim nastawieniem wybierzecie się na seans powinniście wyjść z niego zadowoleni.\nTags film Bohemian Rhapsody recenzja Bohemian Rhapsody\nNie bój się ciemności – recenzja


Online: 994 Niedziela, 2017.12.17\nStrona główna » Produkty » Nowy, wydajny sterownik w serii Saia PCD2\nPCD2.M4560 to modułowy sterownik PLC, którego potężne zasoby pozwalają realizować funkcje sterowania rozległych instalacji z obsługą do 1024 we/wy zdalnych. Sterownik ma płaską i ergonomiczną obudowę i jest wyposażony w 4 gniazda na moduły we/wy, co zapewnia obsługę do 64 we/wy lokalnych. Potężne zasoby sterownika pozwalają realizować funkcje sterowania instalacji z obsługą do 1024 we/wy zdalnych (z zastosowaniem kaset rozszerzeń). W PCD2.M4560 zastosowana została nowoczesna, bezbateryjna technologia FRAM, która zabezpiecza zasoby sterownika podczas awarii zasilania.\nSterownik jest wyposażony w interfejsy komunikacyjne: Ethernet (switch 2-portowy), 2 x RS-485 oraz USB, a także gniazda do zabudowy interfejsu Profibus DP i modułów komunikacyjnych. Liczbę obsługiwanych sieci można zwiększyć także za pomocą 4 modułów serii PCD2.Fxxx przeznaczonych do zabudowy w slotach we/wy. Każdy z tych modułów daje możliwość obsługi dwóch sieci komunikacyjnych (do wyboru: RS-232, RS-422, RS-485, BACnet MS/TP, Belimo MP-Bus, DALI i M-Bus). PCD2.M4560 może jednocześnie obsłużyć aż 14 interfejsów.\nDzięki płaskiej, kompaktowej obudowie sterowniki serii PCD2.M4xxx stanowią doskonałe rozwiązanie do zastosowania w szafach o niewielkiej ilości miejsca. Interfejsy komunikacyjne do popularnych sieci umożliwiają im łatwą integrację z systemami automatyki innych producentów, a funkcjonalności Automation Servera (m.in. serwery www i FTP, klient SMTP, obsługa kart pamięci SD i system plików) pozwalają na tworzenie pomostu pomiędzy światem automatyki, a obszarem IT w różnego typu aplikacjach. Automation Server umożliwia sterownikowi pracę jako autonomiczny system sterowania, a także integrację z bardziej rozbudowanym systemem automatyki.\nPCD2.M4xxx są w pełni kompatybilne z innymi komponentami rodziny PCD2. Istniejące programy użytkownika mogą być przenoszone i będą z powodzeniem pracowały w nowej jednostce bazowej.


Kermit Washington – prawdziwa historia – —Proud Bucks fan since '02\nKermit Washington – prawdziwa historia\nprzez bucks 05/01/2011\n3 komentarze do Kermit Washington – prawdziwa historia\nCzasami udaje mi się trafić na zawodników, których historie nie są czymś szablonowym. Nieczęsto zdarza się bowiem, żebym leżąc w łóżku i czytając książkę przed snem trafił na tak inspirujący kawałek biografii zawodnika, że mam ochotę od razu zasiąść przed komputerem i zacząć pisać. Wczoraj w końcu się doczekałem. Na szybko, podniecony jak nigdy, opowiedziałem najważniejsze części historii żonie, która mój ponad 10 minutowy monolog skwitowała z uśmiechem: „On się nazywa Kermit Waszyngton”. Wiedziałem od razu, że mam coś specjalnego, bo w końcu doszperałem się dodatkowych informacji na temat zawodnika, który jednym ciosem zrobił Tomjanovichowi dziurę w twarzy wielkości arbuza.\nCzęść z Was na pewno widziała kilkuczęściowy film na youtubie poświęcony Kermitowi. Dla tych, którzy nie mieli okazji, poświęcam kolejne 4500 słów.\nJak ogromna część czarnoskórych koszykarzy, Kermit Washington wychowywał się w fatalnych warunkach. Jego matka ukończyła co prawda Howard University, na którym otrzymywała same dobre oceny, ale wysoka inteligencja nie poszła w parze z umiejętnościami do radzenia sobie w codziennym życiu. Zawsze powtarzała, że należy być uczciwym i ufać ludziom, jednak wszyscy i tak nagminnie ją wykorzystywali. Jego rodzice rozwiedli się, kiedy Kermit miał trzy latka. Doskonale pamięta scenę walki, której żadne dziecko nigdy nie powinno było widzieć. Po kilku latach od tego wydarzenia doszedł do wniosku, że jego ojciec przyszedł do matki po kilka kart kredytowych. Jego wizyta niefortunnie zgrała się w czasie z wizytą wujka Kermita. Rozpętała się rodzinna bitwa. W ruch poszło nawet żelazko, które w pewnym momencie znalazło się na twarzy wujka Washingtona. Zaczęły krzyki. Potworne krzyki. Kermit nie powinien był tego widzieć. Ani walki, ani krwi, ani żelazka, które z ogromną siłą wbiło się w głowę jego wujka. Przykre to, ale to był ostatni raz, kiedy widział swoich rodziców razem. Był przerażony, że ludzie, których tak kochał, tak bardzo się nienawidzili.\nPo rozwodzie, sąd przyznał opiekę nad dziećmi ojcu. Pewnego dnia, podczas normalnej wizyty, jego matka porwała Kermita oraz jego starszego brata. Cała akcja była bezcelowa i fatalnie zaplanowana. Kermit pamięta, że przez całą podróż nie mieli nic do jedzenia, nawet jak zatrzymali się na krótki odpoczynek w Armii Zbawienia. Kermit do dziś nie wie, czy to mu się tylko przyśniło, czy wydarzyło się naprawdę, ale podobno razem z bratem nie jedli nic przez trzy dni z rzędu. Kiedy potem dostał kanapkę z szynką i z serem, zjadł ją tak szybko, że nawet nie gryzł chleba. W końcu jakimś cudem udało im się wezwać pomoc i z odsieczą przyjechał ich ojciec. Od tego momentu zaczął się kolejny pamiętny okres przekazywania z ręki do ręki. Zupełnie, jakby Kermit i jego brat byli niechcianymi szmatami, które ktoś z grzeczności przyjął do domu, ale po pewnym czasie zaczynały śmierdzieć i trzeba się było ich pozbyć. Kermit zmieniał wtedy dom w zawrotnym tempie – raz mieszkał u dziadków, potem z ciotką i wujkiem, następnie z rodziną ze strony ojca, potem u rodziny ze strony matki i tak dalej. Cały czas miał świadomość tego, że jego obecność nie jest mile widziana w każdym z tych domów. Dlatego zamknął się w sobie, przestał mówić i zrobił się jeszcze bardziej wstydliwy niż kiedykolwiek wcześniej. Bał się, że jak coś powie, to zostanie skrytykowany i jeszcze tylko pogorszy swoją sytuację.\nNi z tego, ni z owego, jego sytuacja nieco się poprawiła, kiedy zamieszkał u swojej prababci ze strony ojca. Prababcia była bardzo surową kobietą, ale przynajmniej miała czas, żeby kochać oby chłopców. Do tego nie potrafiła czytać ani pisać. Jak tylko Kermit wraz z bratem Erykiem przynosili do domu oceny ze szkoły (oczywiście bardzo słabe) dawali je prababci do podpisania i tym samym unikali kolejnej chłosty. To był niewątpliwie szczęśliwy okres w dzieciństwie Kermita, który skończył się, jak tylko jego ojciec ponownie wziął ślub. Okazało się, że w cudowny sposób udało mu się zataić fakt posiadania dwójki dzieci przed swoją przyszłą żoną, która była co najmniej zaskoczona, gdy się o tym dowiedziała. Przez to wszystko, nowy dom rodzinny wcale nie okazał się lepszy od pierwotnego. Kermit dalej nie miał nikogo oprócz swojego starszego brata, i jak sam wspomina, nie pamięta, aby chociaż raz ktoś go przytulił.\nNależy też dodać, że dzielnica w której wychowywał się Kermit była tylko o krok od nazwania jej gettem. Dla oczu białego człowieka na pewno było to getto, jednak wytrawne czarne oko potrafiło zobaczyć różnice między naprawdę złymi dzielnicami. Kermit miał prawo do tego, żeby mówić o swoim wychowaniu na ulicy, ale potwornie bał się wychodzić z domu. Na każdym rogu czaiły się gangi, a on nie należał do żadnego z nich. Czasami pojawiały się oferty, żeby dołączył do jakiejś grupy, ale zawsze odmawiał, jakby zdawał sobie sprawę, że tylko pogorszy tym swoją sytuację. Było w tym trochę prawdy – widział jak część młodych Murzynów ginęło na ulicy, widział, jak zabiera ich policja. Jednak największym problemem życia w takiej dzielnicy było to, że nikt nie wierzył w lepsze życie. Śmierć, brud, zastraszanie i gangi to była jedyna realna rzecz. Nikt nie stanowił pozytywnego wzorca do naśladowania. Jedyną rzeczą, jaką dało się naśladować, była porażka. Nawet jak szedł do kina na film wojenny i widział jakiegoś czarnoskórego bohatera, to nie myślał o nim jako o tym, któremu się powiodło. Widział, że będzie to jedna z pierwszych postaci, która pożegna się z życiem na wojnie. I nierzadko się mylił. Dla Kermita istatniły dwa światy – jeden, z którego brali się ludzie, którzy odnieśli sukces. I drugi, z którego brali się Murzyni. Kermit zdawał sobie doskonale sprawę z tego, z którego świata pochodził. Przez to bał się życia w rodzinie, bał się bycia w gangu a także tego, że nie był w żadnym gangu. Jego pewność siebie była tak niska, że jak tylko przebywał w czyimś towarzystwie, to zgadzał się ze wszystkim, co ta druga osoba mówiła.\nW szkole nie było i wiele lepiej. Okoliczne placówki oświatowe były odzwierciedleniem ulic. Nauczyciele w niczym nie pomagali, nie dlatego, że byli złymi ludźmi, ale dlatego, że sami nie wierzyli, że czarnoskóre dziecko może cokolwiek w życiu osiągnąć. Kermit pamięta, że w czasach szkolnych był chudym i dziwnym dzieciakiem, bez żadnych przyjaciół oprócz swojego brata. Uważał się za słabego ucznia, który nic nie potrafił robił i niczego nie umiał. Kiedy tylko słyszał dzwonek na przerwę w końcu przestawał się stresować, że nauczyciel go zapyta (co doskonale rozumiem, bo przerabiałem dokładnie to samo na każdej lekcji chemii czy fizyki. Że o niektórych wykładach z językoznawstwa nie wspomnę). Na domiar złego, Kermit nie był dobrym sportowcem. Był wysoki, ale chudy. Tak chudy, że nawet latem nosił długie spodnie i koszule z długim rękawem, żeby nikt się z niego nie śmiał.W drugiej klasie liceum miał 195cm wzrostu i ważył zaledwie 68kg. Z drugiej strony, w tym okresie dorobił się pierwszego przezwiska – The Blade (Ostrze).\nPierwszy drobny przełom w jego pewności siebie nastąpił na lekcji biologii, kiedy robili sekcję żaby. Podeszła do niego wtedy nauczycielka i powiedziała, że robi świetną robotę. Był to pierwszy raz, kiedy usłyszał jakąkolwiek pochwałę i aprobatę tego, co robił. Strasznie się zawstydził, bo myślał, że to tylko żart. Okazało się jednak, że Kermit doskonale potrafi rodzic sobie nie tylko z biologią, ale i z innymi przedmiotami. Wystarczyło nieco więcej pewności siebie. Pewnego dnia, jego wychowawczyni, pani Thomas powiedziała: „Kermit, jesteś bardzo inteligentny i mógłbyś mieć jeszcze lepsze oceny z innych przedmiotów”. Co z tego, pomyślał Kermit, skoro i tak nie uda mi się iść na studia. Kermit nie był przecież ani wybitnym sportowcem, ani wybitnym uczniem. Co gorsza, sportowcem był miernym. W drugiej klasie liceum grał co prawda w drużynie, ale zawsze dostawał czas w ostatnich minutach rozstrzygniętego meczu, a i tak zdobywał średnio poniżej 4 punktów na mecz. Kluczowym momentem w jego życiu była decyzja macochy, która powiedziała, że jak tylko skończy lideum musi oddać jej klucze od mieszkania znaleźć sobie własne lokum. To przesądziło. Musiał iść na studia i jedyną drogą był sport. Nie było go stać na opłacanie czesnego, nie miał co liczyć na stypendium sportowe z footballu jak jego brat, ale ponieważ był wysoki, zdecydował, że zostanie koszykarzem.\nI tak, praktycznie z dnia na dzień Kermit zaczął trenować po trzy godziny dziennie, mimo, że sezon był już skończony. Kiedy usłyszał o lokalnym meczu, na którym mieli być obecni scouci z uczelni, zdecydował się wziąć w nim udział, mimo, że zdawał sobie sprawę z tego, że będą tam sami najlepsi gracze z okolicy. Bał się, że zrobi z siebie kompletnego idiotę; nie umiał kompletnie rzucać, ani kozłować. Hala była praktycznie pusta, na trybunach siedziało miże kilku białych mężczyzn w garniturach, którzy szukali talentów do swoich drużyn uniwersyteckich. Wśród nich był Tom Young, trener przeciętnej drużyny American University. Ze wszystkich graczy na parkiecie wpadł mu w oko jeden niezbyt dobry (a w zasadzie słaby) zawodnik, który był niebywale chudy oraz strasznie niepewny każdego swojego kroku. Był za to szybki, wysoki i chętny do gry. Tak desperacko chętny, że rzucał się po każdą piłkę, która była poza jego zasięgiem. Im dłużej mu się przyglądał, tym bardziej widział jeszcze jedną cechę – ludzie, którzy prowadzili mecze, traktowali go bardzo źle, jednak chłopak ani razu nie narzekał. Jak się domyślacie, skończyło się na tym, że Young zaoferował Kermitowi stypendium na American University. „40 dzieciaków na treningu, a ja wybrałem najgorszego” – myślał wtedy Tom.\nKermit był szczęśliwy, że udało mu się dostać na uniwersytet, a Tom Young był szczęśliwy, ponieważ Kermit urósł 10 cm przez wakacje. Jako debiutant był zatem bardzo wysoki, dalej szybki, ale chudy jak nigdy. Zdesperowany zaczął ćwiczyć – codziennie chodził na siłownię przed treningami, a wieczorami brał odważniki i wbiegał do góry po 7 stopniach swojego akademika, kilkanaście razy pod rząd. Jego trener sugerował mu, zeby chodził na siłownię tylko trzy razy w tygodniu, jednak Kermit wiedział, że aby grać w koszykówkę, musiał nabrać wagi.\nStudia dodały mu odwagi. Był to świetny okres w jego życiu – na tyle dobry, że zaczął dzielić swoje życie na czas przez studiami i na czas studiów. W tym okresie poznał też swoją przyszłą żonę Pat, która na pierwszy rzut oka sprawiała wrażenie najmądrzejszej osoby, jaką kiedykolwiek poznał. Pat zaczęła się nim interesować już w jego debiutanckim roku. Kiedyś przyszła na mecz drużyny i bardzo spodobał jej się chłopak, który zdobył 4 punkty z rzędu dla przeciwnej drużyny. Najpierw przypadkowo dobił piłkę do swojego kosza, a potem, po zmianie stron, pobiegł do kontry nie w tą stronę co trzeba. Kermit dalej jednak był na tyle nieśmiały, że jakikolwiek kontakt z nim był niemożliwy. Pat w końcu podeszła do niego i, chcąc powiedzieć miły komplement, wypaliła: „Chłopie, ale tyle jesteś potwornie chudy!” Kermit oczywiście zamknął się w sobie jeszcze bardziej. Pat w końcu zdecydowała się umawiać z kolegą z drużyny Kermita, żeby chociaż być blisko zawodników. Bez rezultatu. Potem zmusiła swoją współlokatorkę do tego, żeby umawiała się ze współlokatorem Kermita, po to, żeby sama mogła chodzić do jego pokoju. Ale nawet wtedy nie rozmawiali ze sobą – Kermit po prostu siedział na łóżku, czytał książkę i całkowicie ją ignorował. Żeby zagaić, Pat również brała książkę, co jak się okazało, dodatkowo onieśmielało Kermita. Dziwaczne love story trwało dalej. Pat próbowała rozpocząć rozmowę biorąc piłkę do kosza i mówiąc, że też potrafi grać. Nic. Niesamowite zaparcie Pat w końcu jednak się opłaciło i zaczęli się umawiać. Ale dalej nie było łatwo. Czasami, kiedy rozmawiali przez telefon, on nagle przestawał mówić i całkowicie się blokował. Pat widziała, jak bardzo się od siebie różnią – ona była z bogatej średniej klasy, jej oboje rodzice pracowali i kochali swoje dzieci. Pociągało ją jednak to, że Kermit mimo swojej niepewności, był niesamowicie ciekawy świata i strasznie ambitny. Wieczorami chodzili razem na boisko, gdzie Kermit ćwiczył rzuty a Pat podawała mu piłkę. Kiedy dozorca gasił światła, szli razem do pokoju uczyć się do egzaminów. Spracerowali też czasem po ładnych osiedlach zamożnych białych biznesmenów i Kermit cały czas wspominał o tym, że będzie ciężko pracować na to, żeby kiedyś też tak mieszkali.\nKermit stopniowo stawał się lepszym koszykarzem, wykorzystując każdą wolną chwilę na trening. Często jeździł na mecze lokalnych lig podwórkowych, które były bardzo specyficzne. Na trybunach nie było ani jednego białego kibica. Na boisku ani jednego białego koszykarza. Dla zawodników nie liczył się wynik meczu. Liczyła się sama gra. W szczególności jednak liczyły się trzy rzeczy. Pierwszą były wsady, a dokładniej mówiąc super wsady. Musiał być młynek, 360, przełożenie pod nogą. Koniecznie, bo to należało do czarnych, żaden biały zawodnik nie potrafił tego zrobić. Drugą rzeczą były bloki. Majestatyczne zatrzymanie się dwóch zawodników w powietrzu, kiedy jakby w zwolnionym tempie jeden z nich nagle zbija piłkę daleko w trybuny i z okrzykiem triumfu ląduje na ziemi. A trzecią rzeczą były zbiórki. Agresywne zbiórki. Wszystkie te trzy elementy tłumaczyły, dlaczego obręczne były powyginane a tablice połamane. Było to też wytłumaczeniem stylu gry czarnoskórych graczy na uniwersytecie. Część z nich cieszyła się nawet po przegranym meczu, ponieważ udało im się zrobić kilka super-zagrać w trakcie spotkania. Jak nie skręcili innym kostek, nie kozłowali między nogami i nie podawali za plecami, to nawet po wygranych zachowywali się nieco przytłumieni.\nPat pomagała Kermitowi na zajęciach, nauczyła go nawet pisać wypracowania. Wcześniej, Kermit nie potrafił sklecić nawet kilku zdań, ale dzięki swojej dziewczynie, bardzo szybko uczył się nowych rzeczy. Któregoś lata pojechał odwiedzić swoje rodzinne strony i spotkał starego kolegę ze szkoły, który powiedział mu, że zaczyna mówić jak biały człowiek. Wiedział, że się zmienia i wiedział, że są to zmiany na lepsze. Kermit poznał też osobę, które pomogła mu na siłowni. Był to Tray Coleman, niski chłopak, który wyglądał jak chodząca reklama suplementów. Razem chodzili na ćwiczenia, wspólnie wylewali litry potu, aż w końcu stali się dobrymi przyjaciółmi. Coleman zaczął też dodatkowo motywować Kermita, mówiąc mu, że nie jest zbyt agresywny na meczach.\n„Ale Tray” – odpowiadał Kermit – „ja nie jestem agresywną osobą. To po prostu nie w moim stylu.”\n„ Kermit, słuchaj. Jesteś czarny. Nawet bardzo. Spójrz w lusto, jak mi nie wierzysz. To wystarczający powód do tego, żebyś był agresywny. Nie musisz szukać kolejnych swoich wad. Masz największą z możliwych. Jak zaczniesz grać agresywnie, w końcu zaczniesz się z tym dobrze czuć.”\nA potem ciągnął dalej:\n„Nie musisz udawać, że jesteś głodny. Bądź głodny. Masz nie być wyluzowany, bo nie jesteś wystarczająco dobry. Wielu Murzynów ponosi klęskę, ponieważ chcą być cool. Nie bądź jednym z nich. Nie stać cię na to. I uwierz mi, nie ma nic złego w byciu głodnym sukcesu. Biali ludzie robią to na okrągło.”\nKermit posłuchał przyjaciela i zaczął grać bardziej agresywnie, co zgodnie przepowiednią Colemena, powoli stało się jego wizytówką. Pozwoliło mu to stać się nie kolejnym przeciętnym graczem, ale kimś, kto się wyróżnia. Walczył o każdą piłkę, latał nad obręczami, zbierał co się dało. Pod koniec drugiego roku dostał propozycję gry dla New Jersey Nets w ABA. Oferowali mu 5 letni, gwarantowany kontrakt opiewający na sumę 100,000 dolarów za rok. Pół miliona dolarów! Były to pieniądze, których nie potrafił sobie nawet wyobrazić! Uniwersytet American uratował mu jednak życie i nie mógł go tak nagle opuścić. Odrzucił ofertę, a trener Young, po prostu go przytulił. Kermit Washington nigdy nie czuł się lepiej.\nPod koniec trzeciego roku Kermit był jednym z lepszych zawodników w kraju. Czytał artykuły w Washington Post o tym, jak to trenerzy przeciwnych drużyn planowali zatrzymać Kermita Washingtona. Kermit Washington. To przecież on. W ostatnim meczu sezonu stanął przed szansą zostania 7 zawodnikiem w historii, który przez całą karierę uniwersytecką zdobywał średnio 20 punktów i 20 zbiórek na mecz. Aby tego dokonać, musiał rzucić 39 punktów. Był tak zestresowany, że nie spał przez całą noc, w dni meczu nic nie jadł, a kiedy speaker wymówił jego nazwisko w czasie prezentacji, ledwo zmusił się do wejścia na parkiet. Tej nocy zdobył 40 punktów. Po zakończeniu studiów, został wybrany z 5 numerem draftu przez Los Angeles Lakers.\nLakersi byli wtedy strasznie mocni pod koszem, dlatego Kermit miał ogromne problemy z przebiciem się do pierwszego składu. Nagle pojawił się w świecie, gdzie nie dominował już na deskach, nie biegał tak szybko i nie skakał tak wysoko jak na studiach. Miał wrażenie, jakby musiał się uczyć wszystkiego od nowa. Najgorsze było to, że nie mogł grać na centrze, tylko jako silny skrzydłowy. Nie miał do tego ani odpowiednio dobrego rzutu, ani odpowiednio dobrego panowania nad piłką. Przeszkadzało też to, że nie było mowy o indywidualnych treningach w NBA – jak już się tam dostałeś, to wszyscy zakładali, że masz podstawy do tego, żeby tu grać.\nW swoich pierwszych dwóch latach Kermit grał fatalnie. Dostawał nieco ponad 10 minut na mecz i powoli zaczynał wątpić w swoje umiejętności. W ogóle nie czuł gry do tego stopnia, że bał się rzucać. A jak już rzucał, to był na siebie zły za kolejne pudło nawet w momencie, kiedy piłka nie opuściła jego rąk. Tak ciężko pracował na to, żeby się tu dostać, a teraz w ogóle nie pasował do tego miejsca. Czarę goryczy przelał Rick Barry. W meczu z Golden State Kermit zderzył się z nim, a Rick mając małą tolerancję na głupotę odwrócił się do niego i powiedział: „Słuchaj, lepiej naucz się w końcu grać.” To zabolało Kermita tak bardzo, że przez kilka kolejnych wieczorów, słowa Barry’ego odbijały się w jego głowie jak echo. Słowa jednak nie bolały jednak tak bardzo, jak wyraz twarzy Ricka. Nie było tam złości, tylko pogarda.\nBarry miał rację. Kermit musiał nauczyć się grać lepiej. Stawką nie były pieniądze, bo kontrakt miał gwarantowany. W grę wchodziło samopoczucie oraz szacunek do samego siebie. Zebrał się w sobie, poczekał do końca sezonu i praktycznie bez żadnej nadziei poszedł po pomoc do Pete’a Newella, kiedyś trenera uniwersyteckiego, a teraz peryferyjnego pracownika Lakers. Okazało się, że Newell był tak zaskoczony prośbą Kermita, że bez wahania zdecydował się wziąć go pod swoją pieczę. Zadał wcześniej tylko jedno pytanie:\n„Dlaczego chcesz dodatkowo trenować?”\n„Bo chcę grać jak Paul Silas.” – odpowiedział Kermit.\nTreningi zaczynały się codziennie o 7 rano. Pierwsze tygodnie były dla Kermita straszne. Mimo, że Newell był prawdziwym, spokojnym i opanowanym gentlemanem, na treningach zamieniał się w najgorszego z możliwych sierżantów, którzy nie popuszczają ani jednego powtórzenia. Ćwiczenia zazwyczaj trwały około trzech godzin, po których Kermit był tak zmęczony, że czasem nie wiedział, co pierwsze się podda – jego ciało czy mózg. Po dwóch pierwszych tygodniach Newell po cichu zaczął myśleć, że Kermit może być nawet lepszym zawodnikiem od Paula Silasa, ale nigdy nie powiedział tego na głos. Najdziwniejsze w tych treningach było to, że powtarzali w kółko te same ćwiczenia, które Newell zazwyczaj trenował z 17 latkami. Obrona nisko na nogach, ręce w górze, dostawny. Kiedy Kermit był już tak zmęczony, że nie mógł się zgiąć, Newell krzyczał: „Nisko! Nisko! Nisko na nogach! Niżej! Niżej!” Newell dawał też Kermitowi dodatkowe zadania do domu – miał na okrągło oglądać mecze z udziałem Silasa i studiować jego grę. Ćwiczyli przez całe wakacje, później już tylko trzy razy w tygodniu. Kermit musiał jeszcze tylko zacząć w siebie wierzyć – nie mógł się bać rzucać, ani wyobrażać sobie jeszcze przed rzutem, że piłka nie wpadnie do kosza.\nW 1976 roku Kermit Washington był innym graczem. Co z tego, skoro trenerem Lakersów został wtedy Jerry West, który od razu chciał się pozbyć naszego bohatera. Nie muszę dodawać, co to po raz kolejny zrobiło z jego słabą psychiką. Jak się jednak szybko okazało, Kareem był idealny pod koszem, był świetnym strzelcem i doskonałym zbierającym, ale nie grał fizycznie. Kermit uzupełniał go doskonale na „czwórce” – był dobrym zbierającym i nie bał się poświęcać ani kawałka swojego ciała. Po raz pierwszy w karierze zaczął grać z pewnością siebie i, co więcej, zbierał średnio prawie 10 piłek na mecz. To był sezon, w którym mistrzostwo zdobyło Portland, ale Lakersi wygrali z nimi trzykrotnie w czasie sezonu, za każdym razem z Kermitem w wyjściowym składzie. Nagle koszykówka zaczęła sprawiać mu przyjemność jak na studiach.\nI uwaga, załamanie akcji. W 59 meczu sezonu, Kermit praktycznie stracił nogę. Oczywiście, od tygodni odczuwał bóle w kolanie, stosował okłady z lodu, brał aspiryny przed meczem, żeby nie czuć bólu, ale kolano w końcu całkowicie odmówiło posłuszeństwa. Kermit nie zachowywał się zbyt mądrze ignorując jasne sygnały od swojego organizmu: kolano bolało go tak bardzo, że nie mógł siedzieć w samochodzie dłużej niż parę minut, a jak schodził z górki, to musiał się mocno odchylać, żeby tylko nie zginać kolana. Już przed kontuzją bolało go potwornie, ale jak się okazało, ten ból był niczym w porównaniu z tym, co było przed nim. We wspomnianym wcześniej meczu z Denver, Kermit mijał od linii końcowej Silasa. Paul nawet go nie tknął, a mimo to Kermit usłyszał straszne stuknięcie i z potężną siłą upadł na parkiet. Ból był nie do opisania. Kermit stracił panowanie na sobą. Zaczął się wić na parkiecie. Krzyczał, jak małe dziecko. W końcu odważył się popatrzeć na nogę i prawie nie zemdlał. Zamiast kolana, miał tylko głębokie wgniecenie. Wiązadła w kolanie zerwały się tak nagle i tak dokładnie, jakby ktoś specjalnie przeciął je nożyczkami…\nSezon oczywiście był już stracony, zarówno dla niego, jak i dla Lakers. Operacja Kermita zaczęła się o 6 rano następnego dnia po feralnym meczu, a prognozy nie były dobre. W najlepszym warunku będzie musiał skończyć karierę. W najgorszym, nie będzie mógł chodzić. Zarówno w czasie operacji, jak i kilka dni po niej, ból był tak przeraźliwie intensywny, że Kermit zaczął się zastanawiać, czy w ogóle jest sens przechodzenia przez takie katusze. Bolało go całe ciało, a nie tylko kolano. Kolano jakby tylko wysyłało impuls do mózgu, że ten musi się dodatkowo wysilić i powodować jak największe cierpienie. Pewnego dnia Pat przyprowadziła ze sobą do szpitala ich córkę, Danę, która pierwsze co zrobiła, to wskoczyła na łóżko do taty, lądując na jego nogach. Była to pierwsza i ostatnia wizyta córki w szpitalu. Kiedy założono mu gips, od stopy po miednicę, lekarz potwierdził diagnozę, że jego kariera jest już zakończona. Kermit popadł w depresję. Kontuzję odniósł w lutym, a dopiero w lipcu mógł zacząć powoli truchtać.\nNa miejscu na szczęście był niezawodny Newell, który po raz kolejny zaczął namawiać Kermita do ćwiczeń i przede wszystkim do tego, żeby się nie poddawał. Latem znowu zaczęli razem ćwiczyć, dzień w dzień te same bolące powtórzenia, które w sumie złożyły się na najgorsze wakacje w życiu Kermita. Każdego dnia chciał rezygnować z ćwiczeń. Ba, po każdym treningu szedł do trenera mówiąc, że to jego ostatni raz, a następnego ranka znowu pojawiał się na sali.\nNa całe szczęście dla Kermita, lekarze byli zdumieni jego szybką rekonwalescencją i już pozwolili mu na powrót na parkiet. Czy zrobili źle, czy dobrze, sami ocenicie po tym akapicie. Prawda jest taka, że gdyby Kermit nie mógł grać, to nie wyszedłby na mecz z Houston 19 grudnia 1977 roku. Był to dopiero 24 mecz sezonu, ale zawodnicy walczyli jakby to było najwazniejsze spotkanie play-off. Kermit wyskoczył do zbiórki z Kevinem Kunnertem, który zebrał piłkę i, jak to mają w zwyczaju gracze podkoszowi, nie omieszkał sprzedać jeszcze łokcia. Albo nawet dwóch. Na zachętę do walki o kolejną zbiórkę. Kermin nie odebrał tego jednak w tak pozytywny sposób i odwdzięczył się uderzeniem, a następnie kolejnym, po którym Kunnert runął na ziemię. Intensywność meczu oraz zaciętość na twarzach zawodników nagle zamieniła się w przemoc. Kermit był tego świadomy. Kątem oka zobaczył sylwetkę jakiegoś zawodnika w stroju Rockets, biegnącą w jego kierunku. Odwrócił się i z całej siły uderzył w twarz, która jak się okazało, należała do Rudy’ego Tomjanovicha. Siła uderzenia została podwojona przez to, że Rudy biegł w jego kierunku w dosyć szybkim tempie. Cała scena była tragiczna. Kareem wspomina, że usłyszał dźwięk, jakby ktoś z całej siły rozbił arbuza na chodniku. Tomjanovich nie wyszedłby z tego incydentu żywy, gdyby nie lekarze, którzy weszli na absolutne szczyty swoich możliwości, aby odbudować twarz gracza Rockets. Jeden z lekarzy opisywał operację jak „sklejanie porozbijanych skorupek od jajek za pomocą taśmy klejącej”. Kolejny dodawał, że nigdy nie widział tak zniszczonej twarzy. To znaczy widział podobne uszkodzenia, ale nigdy nie zostały dokonale gołą pięścią, a jedynie kijem baseballowym albo metalowym prętem.\nBył to moment zwrotny nie tyle w karierze Kermita, ale i w jego życiu. Miliony razy wracał w głowie do tego wydarzenia. Gdyby nie dał się sprowokować przez Kunnerta to nie straciłby nad sobą panowania… Gdyby nie walczył o zbiórkę tak zaciekle… Gdyby nie zareagował aż tak instynktownie… Nikt nigdy nie potrafił zrozumieć, że nie było to celowe zachowanie. Nie wiedział, że to Tomjanovich – widział tylko zarys sylwetki biegnącej w jego kierunku. (Po przeczytaniu tego zdania, obejrzyjcie jeszcze raz filmik i znajdźcie co najmniej dwie różnice w wersjach). Larry O’Brian, ówczesny komisarz ligi, natychmiast zawiesił Kermita do końca sezonu i ukarał go grzywną w wysokości 10,000 dolarów. Kermit jednak się tym nie przejmował. Nosił brzemię tego, co zrobił, a co gorsza, na okrągło słyszał głosy w głowie mówiące, czego o mało nie zrobił. Kilkukrotnie chciał się skontaktować z Rudym, jednak bez rezultatu. Tomjanovich przechodził serię długich i bolesnych operacji, mających na celu odbudowę twarzy. Nie chciał mieć nic wspólnego z Kermitem: nie chciał ani jego przeprosin, ani jego przyjaźni.\nKermit został osądzony nie tylko przez media i komisarza, ale przede wszystkim przez fanów. Przez całe wakacje próbował wrócić do dobrej formy i wszystko poszło na marne. Bolesne było to, że nikt z drużyny Lakers nie stawił się w jego obronie, nikt też ani razu się z nim nie skontaktował. Dla Kermita, który przez całe dzieciństwo walczył z nienawiścią i odrzuceniem, zadziałało to jak powrót do dawnych, strasznych czasów. Jego żona była wtedy akurat w ostatnim miesiącu ciąży z ich drugim dzieckiem, ale na szczęście całe wydarzenie nie wpłynęło negatywnie na jej zdrowie. Kiedy jednak chodziła na zakupy, ludzie patrzyli na nią z nienawiścią, a czasem nawet pytali się „jak twój mąż mógł zrobić coś takiego”? Kermit otrzymał pewnego dnia telefon ze Związku Zawodników, dzwonił Larry Flesher. Powiedział, że Kermit ma prawo do odwołania się od decyzji ligi, ponieważ zgodnie z prawem nie mogli od razu i bez wyroku zawiesić zawodnika na cały sezon. Kermit jednak nie potrafiłby jeszcze raz przejść przez te wszystkie wydarzenia w sądzie i zdecydował się nie robić niczego w tej kwestii (kilka lat później jednak Tomjanovich zaskarżył drużynę Lakers za całe wydarzenie i wygrał, bagatela, 3 miliony dolarów odszkodowania).\nKermit nie miał innego wyjścia, jak odsunąć się w cień. Był naznaczony i znienawidzony. Codziennie chodził z dziećmi na krótkie spacery po wybrzeżu, albo do parku na huśtawki i cały czas myślał nad tym, czy kiedykolwiek jeszcze zagra w koszykówkę. Przez ten cały ciężki okres, Kermit miał kontakt jedynie z Newellem, który pewnego dnia otworzył drzwi i zobaczył wielki telewizor z naklejką: „Dla trenera Newella. Dziękuję, że zrobiłeś ze mnie lepszego koszykarza. Kermit Washington”.\nJak się okazało, wystarczyło, że minęło kilka tygodni i Kermit został oddany do Bostonu. Red Auerbach go uwielbiał, być może nawet tak mocno, jak Kermit kochał grę w Boston Garden. Czuł się tu jak w domu. Pod koniec sezonu właściciel Lakers Irv Levin zamienił drużyny z właścicielem San Diego Johnem Brownem, a Washigton trafił do San Diego. Nawet wtedy, kiedy już czuł wybaczenie od kibiców w dwóch miastach, czuł się naznaczony. Brał udział w strasznej walce. Wpłynęło to znacznie na jego grę – przestał grać siłowo i ponad wszystko nie dawał się sprowokować do bójek.\nKiedyś przyśnił mu się sen. Poszedł do toalety w restauracji, gdzie mężczyzna wyciągnął broń i zaczął w niego celować. Kermit uderzył go z całej siły i wybiegł na parking, gdzie został zatrzymany przez dwóch policjantów – jednego białego, drugiego czarnego. Ten czarny zaczął nim potrząsać, a biały założył mu kaptur na głowę. Sędzia skazał go na wiele lat więzienia za morderstwo. Washington rozumiał ten sen perfekcyjnie.\nNa podstawie książki Davida Halberstama: „The Breaks of the Game”\n19/01/2011 o 9:05 pm\nMiło, że ktoś jeszcze potrafi pozytywnie zaskoczyć artami na poziomie! Keep doing it\n06/01/2011 o 9:23 pm\nŚwietny art, widać, że sporo pracy w niego włożyłeś albo dysponujesz taką lekkością pisania 🙂 . Uwielbiam czytać tego typu historie, tym bardziej że historia NBA to i mój konik :). Pzdr. Życzę kolejnych udanych artów, choć w Twoim przypadku chyba nie muszę się o to martwić 🙂\n05/01/2011 o 11:32 pm\nA już miałem usuwać Twojego bloga, lecz znowu mnie zaskoczyłeś :X.\nWcześniejszy element  Czy wiesz, że… (Chamberlain, Nater)\nNastępny element Heroiczny pościg nie wystarczył (13-20)


Działacze Solidarności odwiedzili mauzoleum marszałka na Rossie Działacze Solidarności odwiedzili mauzoleum marszałka na Rossie\n18 lipca, 2018 12:55\nDziałacze Solidarności odwiedzili mauzoleum marszałka na Rossie\n„Dla niektórych to jest pielgrzymka życia” - powiedziała dziennikarzom przewodnicząca Stowarzyszenia Kobiet Represjonowanych Alina Cybula-Borowińską, która przybyła wraz z grupa działaczy Solidarności i opozycji demokratycznej w PRL z pielgrzymką do Wilna.\nPoczątkowo uczestnicy mieli mszę świętą w Ostrej Bramie, później udali się na Rossę do mauzoleum marszałka Józefa Piłsudskiego.\nNa Rossie pielgrzymów powitała ambasador RP na Litwie Urszula Doroszewska. „Są tutaj osoby, które były działaczami Solidarności i były represjonowane w czasie stanu wojennego. Siedziały w więzieniach, siedziały w miejscach internowania. To był bardzo straszny czas, w którym ci wszyscy ludzie przeszli swój egzamin życiowy” – powiedziała dziennikarzom Doroszewska.\nUczestnicy pielgrzymki będą przebywali na Litwie do soboty. W ciągu tych dni chcą odwiedzić miejsca związane z marszałkiem Piłsudskim. W sobotę pielgrzymka uda się do Gołdapi, gdzie w 1981 r. został stworzony obóz do internowania kobiet. W niedzielę w kościele odbędzie się msza oraz odsłonięcie tablicy dla ks. Aleksandra Smędzika, który był duszpasterzem internowanych kobiet.


Dramowe podsumowanie 2011 - lizards@DEEP\nDramowe podsumowanie 2011\n#1 Postautor: iiverin » 2011-12-30, 20:51\nWiem, że niektórzy z Was robią takie podsumowania na swoich blogach, LJach czy dla samych siebie... A ja bardzo lubię takie podsumowania czytać ^ ^ Dlatego uznałam, że może podzielicie się swoimi przemyśleniami dotyczącymi dram z tego roku? Możecie dzielić je alfabetycznie, tematycznie, dawać oceny, polecać - jak lubicie : )\nTo kto zaczyna?\nOstatnio zmieniony 2012-01-02, 15:03 przez iiverin, łącznie zmieniany 1 raz.\n#2 Postautor: Preity » 2011-12-30, 21:38\nZ bieżącego dramowego roku obejrzałam jeden tytuł, ale zasługuje na szczególną uwagę. Dlaczego? Ponieważ jest to pierwszy japoński serial, którego nie porzuciłam w połowie, i który przywrócił mi wiarę w to, że wśród japońskich tytułów mogę znaleźć również coś dla siebie. A jest nim niedoceniany bardzo Dyplomata Kuroda Kosaku.\nNiedoceniany, ponieważ brak w nim obleganych przez fanki "ciastek", ale za to jest zawiła intryga niczym z powieści Agathy Christie. Jest polityka, prywatne interesy wielkich ludzi i koncernów farmaceutycznych i ktoś kto chce to wszystko wyciągnąć na światło dzienne, niczym Tessa Quayle pośrednio główna bohaterka Wiernego ogrodnika Johna Le Carre. Są również ciekawi bohaterowie, których można polubić, znienawidzić, lub im współczuć. Jednym słowem jest wszystko co potrzebne by zagwarantować dobrą rozrywkę. No chyba, że ktoś potrzebuje koniecznie jakiegoś wielkiego, znanego "ciacha" w obsadzie.\n#3 Postautor: Otai » 2011-12-30, 22:17\nW sumie nie widziałam tyle ile bym chciała z dram z tego roku, ale zostawię sobie tu spis tylko, a najwyżej się rozpiszę później XD\nkursywa - nigdy więcej nie obejrzę, wystarczy na raz\npogrubienie - najlepsze XD!\nreszta - tak pomiędzy tymi dwoma xD\nTaisetsuna Koto wa Subete Kimi ga Oshiete Kureta , Misaki no 1, Sign (Japonia), Toilet no Kamisama, Party wa Owatta, Propose Kyoudai, Inu no Kau no Iu Koto, Asuko March, Megami no Itazura, Young Black Jack, Tare Yori mo Kimi o Aisu, Zenkai Girl, IS: Otoko demo Onna demo nai Sei, Ouran High School Host Club, Kingyo Club, Hana Kimi 2011, Runaway ~ Aisuru Kimi no Tame ni, Watashi ga Renai Dekinai Riyuu, Ranma 1/2\nHeaven's Flower, Marumo no Okite, Shima Shima, Arakawa Under the Bridge, Meitantei Conan, Yuusha Yoshihiko i zamek Maou, 11 Nin mo Iru!, Kaito Royale, Koukousei Restaurant\n+ toku z tego roku, czyli OOO i Gokaiger, które rządzą wszystkim 8D!\n#4 Postautor: Arasz » 2011-12-30, 22:42\nNo to ja też krótko, w końcu się MDL na coś przyda~\nObejrzałam od początku do końca:\nHana Kimi 2011 - podobało mi się bardziej niż stara wersja ale i tak do tego nie wrócę.\nQuartet - niskobudżetowa, ale do obejrzenia, można się z Matsushita pośmiać\nKamen Rider OOO - kocham bardzo ♥♥♥\nKaizoku Sentai Gokaiger - jak na razie jestem na epickim 12 epku, z tego co widziałam ze spoilerów z Basco to będzie jeszcze lepiej\nKaito Royale - kolejna niskobudżetowa seria, ale pomijając Omasę Ayę to mi się podoba, no i jest Tori w głównej roli, a to zawsze zaleta.\nKamen Rider Fourze - na razie obejrzałam trzy epki i zapewne kiedyś do tej serii wrócę.\nWidziałam jeszcze jeden odcinek Bartendera [ale ta seria jest zupełnie nie dla mnie], niecały odcinek Yuusha Yoshihiko [jak będę mieć na to humor to wrócę] i jeszcze któryś środkowy odcinek Ourana [to miałam oglądać ale ostatecznie chyba mi się nie chce].\nI to tyle, a wydawało mi się, że więcej tego będzie... więcej mam z 2010, ale w zeszłym roku nie było podsumowań to może jeszcze to, co mam na liście do obejrzenia:\nEDIT: to był chyba dla mnie rok odkrywania tokusatsu i sentajów, poza tymi tutaj obejrzałam całego Shinkengera którego też kocham bardzo\n#5 Postautor: Patsy » 2011-12-30, 23:13\nJeśli chodzi o obejrzane projekty, wysoko na moim podium stoi City Hunter, tuż za nim Hana Kimi i Ouran, no i może jeszcze Control, z rewelacyjną główną postacią męską - bo choć było już wiele takich kryminalnych seriali (z genialnymi męskimi rolami), to Naohito nigdy za wiele XD a i pani policjantka tylko na początku zdawała się być głupiutka (jak ta stereotypowa główna asystentka), później faktycznie potrafiła wpaść na genialne pomysły\nPoza tym jest jeszcze KR Oz z przełomu 2010 i 2011, który należy naliczyć do bardzo dobrych produkcji i polecać każdemu fanowi tokusatsu\nPoza wymienionymi tytułami skończyłam także: Athena, My Princess, Taisetsuna koto..., National Hero (Kanał X).\nNatomiast zaczęłam, ale jeszcze nie skończyłam: 49 dni, Princess' Man, Midas, Lie to me, 99 dni z moją gwiazdą, Zamaskowani Strażnicy Yi Zhi Mei, Wojownik BDS , Gokaiger , Heartstrings, I need romance, Yuusha Yoshihiko\nOstatnio zmieniony 2011-12-31, 11:56 przez Patsy, łącznie zmieniany 3 razy.\n#6 Postautor: zima » 2011-12-30, 23:31\nJa raczej mało obejrzałam z tegorocznych produkcji... Przed chwilą umierałam na kor wersji Kimi wa Petto, jednak oryginał był o niebo lepszy...\nMój numer 1 z tego roku to WBDS i ozik, wrócę zapewne do Ouranka i High School Debut, skończę piratów, the musical, prmana i Bemka...\nWidziałam: Dream High, nowe Hana Kimi, Maji2, Me too, flower!, Ranmę, ParaKissa, Karate Girl, YBJ, Black Angels\nPlanów jest dużo, ale czasu mało niestety\n#7 Postautor: dzosa » 2011-12-30, 23:49\nWięc ja podziele swój spis na kraje: Korea i Japonia. Poza tym przyjmuje system oceny 1-5 gdzie 5 to najlepiej a 1 najgorzej.\n1. Warrior Baek Dong Soo (absolutne arcydzieło dram) ---> 6\n2. City Hunter ---> 5\n3. You fallen for me ---> 4\n4. My princess ---> 4\n5. The Empress ---> 4\n6. Nughty Kiss & wesja YouTube ---> 3\n7. Vampire Prosecutor ---> 3,5\n8. Protect the Boss ---> 5\nZaczęte i nie skończone\n9. GyeBaek ---> 4\n10. Dream High ---> 3\n11. Poseidon (nie potrafi się do niej przekonać nawet po 2 odcinkach) ---> 2\n12.Blind (film) ---> 4,5\n1. Ouran High School Host Club ---> 4\n2. Icemen Desu ne ---> 4,5\n3. 99 dni z gwiazdą ---> 4\n4. Jiu Keishi.... ---> 3\n5. Paradaise Kiss (film) ---> 4\nPlanów mam bardzo dużo, ale to musi poczekać Poza tym będę piać hymn pochwalny dla scenarzystów Wojownika, a dokładny opis zostawiam na zakończenie serii pod właściwym tematem xD (a czekam z tym od września )\n#8 Postautor: Kanako » 2011-12-30, 23:50\nObejrzałam - Ouran High School Host Club, Hana Kimi 2011, Runaway ~ Aisuru Kimi no Tame ni., My Girl, Uta no Oniisan, JOKER, Orthros no Inu, Ryusei no Kizuna, Last Friends, Yokai Ningen Bem, Maou. I więcej nie pamiętam. A Runawaya pewnie będę chciała jeszcze raz kiedyś przejrzeć.\nA zaczęłam Kamen Rider OOO.\nI czuję jakbym w tym roku przedawkowała Nishikido.\n#9 Postautor: Patsy » 2011-12-31, 00:39\nHmmm, Kanako, chodziło raczej o dramy/filmy wydane w tym roku, a nie co obejrzeliśmy w 2011 A masz na liście kilka starszych pozycji.\n#10 Postautor: Szmaterlok » 2011-12-31, 00:50\nNo to ja trochę inaczej to przedstawię(jednak dziś xD)\nProtect The Boss: Jedne z lepszych komromów w ogóle i jeden z lepszych w tym roku. Dla fanów komedii romantycznych must see.\nI Need Romance: Ciągle oglądam, zapowiada się nieźle, jeżeli twórcy do końca utrzymają taki klimat, to gwarantowany komrom roku(nawet lepszy od Bossa)\nWampirzy Prokurator: Jedna z lepszych serii w tym roku. Świetne postaci, zagadki i realizacja. Naprawdę ogromne zaskoczenie.\nPadam Padam: Ciągle oglądam, ale coś ang napisy wolno wychodzą, nie mniej jednak jest to bardzo dobre melo. Nic na siłę twórcy nei pchają, a skupiają się na głównych bohaterach. w dodatku otoczka fantasy sprawia, że szykuje się jedna z niewielu dobrych serii w tym roku.\nMy Princess: Fajny, udany komrom, nie zabrakło oczywiście łez i wypełniaczy, ale oglądałem do końca, nawet nie przewijając\nKingyo Club: Zdecydowanie dla fanów poważniejszych produkcji szkolnych. Drama porusza wiele wątków, ale czas trwania odcinka sprawia, że ogląda się bardzo dobrze\nArakawa Under The Bridge: Zdecydowanie najlepsza 20 minutówka w tym roku(przepraszam Kingyo xD). Absurdalna seria, ze świetnymi postaciami i zakręconą fabułą. Tylko dla ludzi o mocnych nerwach\nCity Hunter: Mimo wszystko kawał dobrej dramy, może prze kolorowanej, ale dobrej, polecam.\nDrużyna Piratów Gokaiger: Dałbym tę serię w wyższej kategorii, ale nie każdemu może się ona spodobać + kobyła i sentaie. Dla mnie świetna seria. Fani takich produkcji powinni dać jej szansę.\nBest Love aka Najwspanialsza Miłość: Typowa drama sióstra Hong, czyli mocny początek, długi i przepłakany koniec. Z jednej strony fajna fabuła i postacie, ale niekiedy z ekranu wylewa się taka głupota, że szkoda gadać.\nMyung Wol the Spy: Na tle produkcji z tego roku seria wypadłą nawet dobrze, ale ogólnie była słaba, niedociągnięta, a jej potencjał zostął skutecznie zmarnowany.\nHana Kimi 2011: Wszystko fajnie, ale jednak pod koniec zaczyna wdawać się nuda. Nie miej jednak fajna, młoda obsada i Nakamura Aoi zachęcają do oglądania. Niby mamy do czynienie z odgrzewanym kotletem, a jednak wiele rzeczy zostało dodanych(sporo nowych scen). Seria na plus.\nLie To Me, Romance Town, Heartstrings, Athena, Ikemen Desu Ne(mino fajnego początku, seria pod koniec mnie przerażała), Zapach kobiety(początek na dramę roku, potem największa klapa roku, ogólnie zawód roku xD)\nSporo serii jeszcze oglądam i nie chciałbym się tak o nich wypowiadać xD\nPoza tym kilku nawet tu nie wymieniłem, bo to takie po prostu dramki, które są xD\nI nie wiem czy czegoś z Japonii nie ominąłem xD\n#11 Postautor: Otai » 2012-01-02, 12:42\nTo ja może się rozpiszę\nPrzełom 2010/2011 - Kamen Rider OOO - jak dla mnie nawet jesli ktoś w tym przypadku nie lubi tokusatsu to może sobie przeskakiwać walki (które swoją drogą w tej serii uważam za dosyć efektowne w porównaniu ze starszymi seriami, która widziałam) i oglądac dla postaci i fabuły - podczas oglądania tej serii miałam wrażenie, że to produkcja mojego życia xD i jak szalona tłumaczyłam odcinki na bieżąco, tematyka opiera się o pragnienia, ich ucieleśnienie, to czy pragnienie aby na pewno jest złe, czy też może spowodować coś dobrego, lub czy nawet jesli pragniemy czegoś dobrego nie odwróci się to przeciwko nam. Jest też sporo przemian w samych bohaterach i w ich relacjach między sobą, po prostu uwielbiam.\nKaizoku Sentai Gokaiger - ta seria jest jeszcze emitowana, więc jej nie skończyłam, ale ja po prostu kocham motyw piratów dlatego uwielbiam tę serię. Może nie jest tak skoncentrowana na fabule jak OOO, za to posiada dużo więcej elementów komicznych i jest "lżejsza" przez to, może nie dla wszystkich, ale jednak po paru odcinkach jak dla mnie naprawdę się rozkręca i postacie są naprawdę interesujące. No i cóż, co do tej serii nie moge być tez obiektywna, dlatego, że mój cosplay Marvelousa i wszystko co się z nim wiąże, o. No i seria jest rocznicowa, więc przy okazji mamy nawiązania do różnych starych serii i przekrój przez stare sentaie xD\nTaisetsuna Koto wa Subete Kimi ga Oshiete Kureta - nic nie zapowiadało tragedii, nawet zdecydowałam się tłumaczyć tę dramę, w sumie po ym jak Toda pokazała w SPECu, że umie grać, a Haru pokazał to w Samurai High School nie spodziewałam się, że poraz kolejny wezmą ich do roli, do której potrzebna jest tylko jedna konkretna mina (w przypadku Haru -> O_O), więc umiejętnościami aktorskimi nie dalo się popisać. Fabuła była taka... bezcelowa XD i właściwie doprowadziła ona do sytuacji początkowej z dramy + małe dodatki.\nMisaki no 1 - to można sobie obejrzeć zamiast Gokusena, jeśli się go nie oglądało, bo schemat podobny, nauczycielka dużo bardziej rozgarnięta, a szkoła mieszana, a nie sami faceci. Generalnie 3 odcinek zachowałam sobie na dysku. Mimo, że grały w tym Kisumaie to nie zwracałam na nich uwagi, bo Ohno Takuro i Ichikawa Tomohiro nie tylko byli wyźsi i szersi (czytaj: wyglądali z postury jak faceci xD) to po prostu byli dla mnie bardziej interesujący. Właściwie po dramę sięgnęłam ze względu na Takuro po tym jak przeczytałam, że Japończykom przypomina Kimurę xD\nSign (Japonia) - niskobudżetowa drama o grupie tancerzy (albo raczej chcących zostać tancerzami chłopakach, jeden z głównych bohaterów nie dosłyszy (jest praktycznie głuchoniemy), w sumie sama nie wiem, bo chciałabym dla upewnienia się co myślę o tej dramie zobaczyć ją jeszcze raz np. z polskimi subami (cicha sugestia do naszych tłumaczy, bo mamy to zajęte dla grupy XD)\nToilet no Kamisama - drama special, w sumie wypowiadałam się już w temacie, jakoś bardzo nie zachęcam, ani nie zniechęcam, ja obejrzałam to od tak po prostu i zacieszałam, ze mówią w Kansaibenie\nParty wa Owatta - bardzo ładnie nakręcone jak dla mnie, nie wszystkie historie były interesujące, ale ta z malowaniem albo taniec zombie jak dla mnie zasługują na uwagę.\nPropose Kyoudai - przyjemna 4odcinkowa drama z przyjemną obsadą aktorską, dobrze mi się to oglądało, historia 3 braci i ich kuzyna, takie romantyczne historie jak to się stało, że znaleźli drugie połówki. Nie za długie, więc nie ma żadnych dramatów, z życia wzięte, ale nie jakieś nudne, więc polubiłam\nInu no Kau no Iu Koto - teoretycznie drama nie powinna mi się podobać, bo obyczajówka o niczym i to na dodatek z jakimś brzydkim psem, a ja to obejrzałam i zupełnie nie narzekam, nie wiem jak to możliwe, lol XD.\nAsuko March - bardzo przyjemna szkolna drama z ludźmi, którzy praktycznie przez ostatni rok stali się dopiero popularni. Dziewczyna przez pomyłkę na karcie odpowiedzi w teście gimnazjalnym ma mniej punktów i trafia do technikum mechanicznego pełnego facetów. No i generalnie skoro trafia do technikum to wiadomo, że nie będzie samych superinteligentnych uczniów i kolejnego wyścigu szczurów, ale nie ma też takiego chuligaństwa jak w niektórych innych dramach, więc można określić, że jest to coś nowego i odświeżającego pod względem szkolnych dram.\nMegami no Itazura - Anne i Matsuzaka Tori w bardzo interesujących rolach, więc fajnie się ogląda pod kątem ich aktorstwa, no i też fabuła nie jest zła. Anne gra znudzoną boginię, która zamienia ciałami dorosłego mężczyznę i 8letniego chłopca. Ciało chłopca pozostaje w śpiączce, natomiast nas 8latek w ciele mężczyzny daje czadu i przez przypadek odbudowuje relacje z rodziną mężczyzny. Bardzo, bardzo przyjemna produkcja.\nYoung Black Jack - drama special, wszystko powinno być okej, na podstawie mangi Osamu Tezuki, ale nie do końca przekonuje mnie gra aktorska Okady w niektórych momentach, ale to co mi zepsuło oglądanie to przemiana Black Jacka w supersajanina, serio. Ja rozumiem jakby w trakcie całego SP pokazali jak po woli włosy mu siwieją, a nie jeden krzyk i już pół głowy srebrne, no ludzie XD!\nTare Yori mo Kimi o Aisu - taki sobie special rodzinny jak ich wiele, jak się ma ochotę to można obejrzeć\nZenkai Girl - ostatnio się na ten temat wypisałam w ostatnio obejrzanych dramach to nie będę się tu drugi raz wypowiadać.\nIS: Otoko demo Onna demo nai Sei - jak wyżej, też ostatnio pisałam, generalnie to wciągnęłam tę dramę w jedną noc, bo się mi ją dobrze oglądało, czytałam jedną recenzję, która zjechała tę produkcje, ale ta osoba chyba nie miała nigdy do czynienia z osobami podobnymi do tych w dramie "na żywo" i tym jak się zachowują.\nOuran High School Host Club - ja po prostu lubię dramy 20-minutowe, są takie treściwe i dobrze się je przez to ogląda, Ouran jest przezabawną komedią, w której aktorzy dali czadu, a niektórzy przeszli samych siebie i stanęli obok, bardzo dobra pozycja, jeśli ktoś chce się rozerwać\nKingyo Club - niskobudżetowa drama szkolna, która porusza naprawdę poważniejsze tematy i może właśnie dlatego, że liczba aktorów jest ograniczona łatwiej skupić się na głównych wątkach. W dramie bohaterowie nie mówią zbyt wiele, ale po prostu też wszystko inne tworzy wyjątkowy klimat tej produkcji, a bardzo młoda kadra aktorska to jedynie kolejny plus tej dramy. Do tego napięcie w trakcie serii rośnie.\nHana Kimi 2011 - jedna z serii, którą bardzo bardzo lubiłam i miałam wrażenie, że była ona zrobiona na przeprosiny dla fanów mangi za to co powyczyniali z niektórymi postaciami w wersji 2007. Nakamura Aoi jak dla mnie zupełnie naprawił postać Sano, a chemia między nim, a Mae*/dą była widoczna, ogólnie trójkąt miłosny był dużo prawdziwszy w tej wersji jak dla mnie. Naprawdę jestem zadowolona z tej wersji\nRunaway ~ Aisuru Kimi no Tame ni - 4 gości ucieka z więzienia z zaostrzonym rygorem i udaje im się tak uciekać przez całą serię lol. Drama tak odrobinę naciągana to tu, to tam, ale w sumie takie było założenie konwencji, więc to nie przeszkadza. Bardzo dobrze oglądało mi się kolejne etapy ucieczki bohaterów i odkrywanie ich przeszłości, obawiałam się, że końcówka będzie przedramatyzowana, tymczasem było tylko trochę smutno, ale nie przesadzili i mogłabym się pokusić nawet o słowo happy end (aczkolwiek nie dla wszystkich).\nWatashi ga Renai Dekinai Riyuu - ostatnio w ostatnio obejrzanych się wypowiadałam, biorąc pod uwagę fakt, że mnie zazwyczaj dobija co te ludzie w tych obyczajówkach wyprawiają i dlaczego... to mogę powiedzieć, że tutaj tego nie odczuwałam, więc wychodzi na to, że bohaterowie są bardziej ogarnięci niż w niektórych dramach. Cóż, życie XD. Tak, że chyba można oglądać.\nRanma 1/2 - perfekcja XD, jedna z najlepszych ekranizacji mang jaką widziałam, może i na raz ciężko obejrzeć, bo długie, ale postacie sa fajnie zagrane, efekty dobrze się ogląda, a sama fabuła nie idzie za wolno, ani za szybko i licze na to, że będą kiedyś kontynuować tę dramę.\nTeraz te, które zaczełam:\nKamen Rider Fourze - dobiłam do 8go epa i na razie mam zupełnie dość konwencji hamerykańsko-szkolnej, ale nie wykluczam, że kiedyś do tej produkcji wrócę, na razie dość. Heaven's Flower - obejrzałam 1 odcinek, moje klimaty niby, ale troszkę mnie odrzuciła główna bohaterka XD, więc na razie mi nie spieszno z oglądaniem dalej. Marumo no Okite - na razie obejrzałam 2 odcinki i w sumie chwilowo nie mam ochoty na obyczajówki, ale gadający piesek i dzieciaczki zapowiadają się epicko. Kaseifu no Mita - wygląda na przerażającą dramę po 1 odcinku, ale dopiero zaczynam. Nie wiem też co myśleć o Shima Shima, ale zobaczymy co będzie jak obejrzę więcej epów. Arakawa Under the Bridge, na razie też 1 odcinek i na razie też czekam aż będę mieć ochotę na więcej XD. Meitantei Conan - tu obejrzałam jedynie 9ty odcinek ze względu na to, że pojawia się moja ulubiona postać z mangi - Heiji Hatori i dlatego byłam ciekawa tego odcinka. Obejrzenie całej serii nadal rozważam. Yuusha Yoshihiko i zamek Maou obejrzałam odcinki, seria bardzo fajna, ale odkładam na lepsze czasy, żeby się zrelaksować tym wariactwem w dobrej chwili. 11 Nin mo Iru!, Kaito Royale - tu obejrzałam po jednym epie żeby rozważyć dalsze oglądanie i jak zaczną wychodzić na forum to na pewno będę oglądać. Koukousei Restaurant - obejrzałam 4 odcinki, może za 2 lata zachce mi się kończyć tę serię, ale na razie ją porzuciłam, bo w sumie nie wciąga się człowiek aż tak. Bartender i Muscle Girl to dramy, które porzuciłam po 1 odcinkach i nie zamierzam do nich wrócić. To chyba tyle XD\n#12 Postautor: iiverin » 2012-01-02, 17:11\nW sumie to tylko 3 dramy z 2011 roku obejrzałam w całości... Reszta pozaczynana, w trakcie oglądania, albo zostawiona na później... Ale zawsze jest o czym pisać X3 To lecimy:\nObejrzane w całości:\nWarrior Baek Dong Soo - na temat tej dramy wypowiem się, jak uda nam sie ją do końca wydać (jeszcze 3 odcinki~!). Ale mogę napisać tyle, że została moim tegorocznym ulubieńcem... Główna para bromasowa jest < 3 Aktorsko (poza emo-nun) produkcja świetna, scenografia też, muzycznie - lepiej być nie mogło, scenariusz - no tu już są zastrzeżenia... Chociaż kocham Wojaka całym serduchem, to zgadzam się, że pewne rzeczy były zbytnio naciągane/wydłużane/momentami nielogiczne, ale jak mówiłam, kocham Wojaka < 3\nOuran High School Host Club - jedna z niewielu tegorocznych produkcji japońskich, która naprawdę przypadła mi do gustu. Jako że jestem fanką anime, częściowo też mangi (mam sporo do nadrobienia), to wyczekiwałam tej dramy z niecierpliwością. Nie zawiodłam się < 3 Świetne postaci (chociaż ten Honey trochę... ), aktorsko też dobrze wypadli, ciekawe rozwiązania z efektami specjalnymi... Jak najbardziej na plus ^ ^\nThe Tempest - oj, jak potrzebowałam jakiejś ambitniejszej dramy japońskiej < 3 Dostałam coś naprawdę ciekawego, na dodatek historycznego (w tym roku przeważają u mnie produkcje historyczne), z fajną obsadą (Nakama Yukie, Tanihara Shousuke, Gackt), bardzo ładnie zrobionymi efektami.... no i świetną fabułą. Chociaż nie jestem pewna, co sądzić o końcówce, to drama wypada bardzo dobrze ^ ^\nOglądane / obejrzany więcej niż 1 odcinek:\nNew Gisaeng Story - oj, to jest dopiero telenowela... dopiero 34 odcinki za mną, a na razie nie zanosi się, żebym wróciła do oglądania, bo pan Damo-drewno mnie skutecznie odstraszył, ale kiedyś wrócę i obejrzę do końca, o! Poza nim i poza pewnym wydarzeniem, którego nie wybaczę scenarzystom, dramka jak najbardziej na plus. Widać, że twórcy poza historią miłosną pomiędzy bogatym a biedną chcieli nam pokazać trochę koreańskiej kultury - gisaeng, kuchnia, gry, zwyczaje i tradycje itd.\nKaizoku Sentai Gokaiger - Hmm.. mój pierwszy sentai w sumie i to pierwszy, który oglądam na bieżąco z tłumaczeniem X3 Podoba mi się pomysł na kosmicznych piratów i wciśnięcie w 1 serię tych wszystkich historycznych Rangerów XD Bardzo ciekawi bohaterowie... tak.. i bromance...\nMy Princess - tego też nie mogę skończyć, bo zrobił się lekki roller-coaster - raz główna bohaterka jest przeszczęśliwa, jest słodko, sparkle itd... a za chwilę emuje się w jakimś kącie czy innym zabytkowym samochodzie _-_ Odkładam na później.\nThe Princess' Man - Ach < 3 Dramy historyczne~~ Tak, wiem, ostatnio mam fioła na ich punkcie. Ale3 ta jest bardzo dobrze nakręcona, ma śliczną oprawę muzyczną, dobrych aktorów i historię miłosną wymieszaną z intrygą polityczną. Tak, dobra drama.\nGyebaek - kolejny historyk, tym razem bardziej skupiający się na jednej postaci - generale Gyebaeku... z tym że... jak dotąd poznałam losy jego rodziców, a pan generał jeszcze 18-ki nie skończył ; ) No ale seria z odcinka na odcinek się rozkręca... Oby tak dalej.\nMuscle Girl! - nie wiem, kiedy wrócę do tej dramy, bo jakoś ciężko mi jest w niej znaleźć punkt zaczepienia... No jest Hong Ki, są dziewczyny dążące do określonego celu, ale... czegoś mi brakuje. Odkładam do kiedyś.\nProtect The Boss - wstyd się przyznać, fanka JJa, a obejrzała tylko 2 odcinki... ale kurde, nie mogę ostatnio oglądać nic osadzonego współcześnie... Ale zapowiada się naprawdę dobrze, więc na pewno wrócę do Bossa, ale jak mnie najdzie wena X3\nBachelor's Vegetable Store - Warzywniak? Schiza całkowita - przynajmniej po pierwszych 2 odcinkach X3 Chłopak gadający do kapusty, dramat, podmienianie dzieci, a to wszystko tylko jako wprowadzenie O.o No ale jak już przeżyjemy wstęp, wyskakuje Ji Chang Wook ze słodkim zacieszem. Trzeba oglądać dalej~~\nI Need Romance - Wreszcie porządny romans w k-dramie - fanfary! Oj tak, jak na razie podoba mi się wszystko, może poza postacią graną przez Kim Jung Hoona, ale on ciągle dostaje jakiś skurczybyków albo ciamajdy. Można śmiało zachęcać wszystkich do oglądania~\nYou've Fallen For Me - do tej produkcji na pewno wrócę mimo słabej gry Ziemniaka i wyjątkowo wkurzającej Park Shin Hye - przez wzgląd na słabość do tradycyjnej muzyki koreańskiej i pewnego słodziaka z zespołu Ziemniaka~~\nOglądanie odłożone na czas nieokreślony / porzucone:\nArakawa Under The Bridge - na to coś muszę mieć odpowiedni humor, żeby objąć moim małym, dziobaczym rozumkiem ogrom absurdu upakowany w tych kilku-kilkunastu odcinkach Oo Nie powiem, ten absurd przemawia do mnie, ale tylko w określonym stanie ducha XD Na później.\nHanaKimi 2011 - Może i pod pewnymi względami ta wersja jest lepsza, ale ja mam ogólnie problem z oglądaniem czegoś powielającego schemat (w ten sposób nie skończyłam Gokusena 2...). Dlatego nie wiem nawet, czy uda mi się za to kiedykolwiek wziąć, ale nie tracę nadziei X3\nFlower Boy, Ramyun Shop - hmmm... no i nie wiem, co o tym powiedzieć... Podoba się pomysł ze starszą kobitką zakochaną w młodszym zadufanym w sobie chłoptasiu (jeśli dobrze zrozumiałam 1. odcinek).... ale jak zwykle czegoś mi brakuje...\nMiss Ripley - i znowu wstyd, bo tu Chun gra, a ja nie wyszłam poza 1. epek... Zapowiada się ciekawie, chociaż czytałam opinie, że później robi się nudno - oh well, jaka nowość X3\nParadise Ranch - No to mamy 3. Szynkę, tym razem Changmina i coś, czego przetrawić się chyba nie da... nic mnie jakoś w tym nie przyciągnęło i nie złapało za serducho... Min, zostań przy śpiewaniu i jedzeniu...\nSign - o, to pewnie kiedyś połknę na 2-3 razy, bo to z tych produkcji, które chce się oglądać odcinek za odcinkiem. Ale znowu pechowo trafiło na mój nieodpowiedni nastrój dramowy X3\nCzasem zdarzy mi się też obejrzeć tylko kawałek odcinka i zostawić na później - tak było z Color of Woman, do którego zachęcił mnie opis, ale jakoś tak... oglądało sie drętwo i nie skończyłam tego 1. epa. Podobnie z Dream High... Ale kiedyś do nich wrócę i zmuszę się do obejrzenia całości...\nTo by było tyle.. jak widać, nie potrafię konsekwentnie oglądać dram od początku do końca - życie... Ogólnie to 2011 jakiś ubogi w dobre dramy był... ale to też nie powinno dziwić ; )\n#13 Postautor: jordi » 2012-01-04, 14:24\nto może i ja napiszę, ale będą tylko k-dramy, które macie, bo jakbym wszystko miał opisac to by wyszło masakrycznie długo (wszystko co widziałem z k-dram oceniam na blogu kimchidrama jakby co XD )\nNew Gisaeng Story - szczerze widziałem kilka odcinków i nie porwało mnie - dobijający główny męski bohater - drewno jakich mało XD\nDuo - to samo - 4 epy obejrzane, potem po łebkach ale do końca nie doszedłem - w ogóle mnie nie zainteresowało - no i historyk no to wiadomo XD\nI Need Romance - zupełnie niekoreańskie podejście do komrom, które moim zdaniem sprawdziło się bardzo dobrze :-) Całkiem zgrabna fabuła, fajni bohaterowie - nie dziwię się, że będzie 2 sezon :-) - mogę polecić :-)\nWarrior Baek Dong Soo - na ogromny plus OST.... i na tym chyba koniec - pomijając to, że historyki mnie nie ciągną, to i tak jedna z najbardziej zepsutych dram pod względem scenariusza w 2011 roku niestety - do 12-13 odcinka naprawdę z zaciekawieniem obserwowałem wydarzenia, ale później już tylko gorzej było - wydłużenie serii też bardzo zaszkodziło - po 20 odcinku nudna strasznie jest ta drama... dopiero 2 ostatnie odcinki przypomniały mi świetny początek... zmarnowany potencjał, wyszedł po prostu średniak jakich wiele w 2011...\nThe Princess' Man - moja trauma - dojechałem do 11 epa - zgadzam się, że obrazki śliczne i muzyka, ale.... beznadziejna Moon Chae Won psuje 2 dramę... Park Shi Hoo nawet więcej niż 3 miny pokazuje, a ta kłoda do tego 11 odcinka... zakończenie czytałem spoiler i też no mnie się nie spodobało... coś musi być w tym, że w k-dramach historycznych wszystkich wybijają... ogólnie jak dla mnie nudne strasznie, ale ja nie przepadam za historycznymi ogólnie, więc... XD\nGyebaek - tego nie widziałem, ale trailery mnie nie zainteresowały... plus dużo epów XD\ni to chyba tyle z 2011 z waszych dram, a ogólnie wypiszę tylko to, co polecam z k-dram z zeszłego roku:\nBrain (normalnie gdybym mógł, to bym wam głowę urwał, że oddaliście )\nDeeply Rooted Tree (ale to tylko 5 epów na razie widziałem XD )\nchyba tyle - najwyżej poprawię post XD\n#14 Postautor: Lena » 2012-01-14, 18:58\nW 2011 obejrzałam sporo dramek, ale z tych co najbardziej mi się podobały to:\n-Wcześniej wspomniany już Dyplomata Kuroda Kosaku - Może dlatego, że nie było tak ciasteczek, bo jeśli chodzi o znanych aktorów to ogólnie nie można na to narzekać. Drama została poprowadzona w taki sposób, że dopiero w ostatnim odcinku tak naprawdę wszystko zostało wyjaśnione a wcześniej tak naprawdę nie domyśliłabym się kilku spraw. 10/10\n-Utsukushi Rinjin - Watabe Atsuro i Nakama Yuki. Nic mi więcej nie trzeba. Ogólnie Watabe jest naprawdę fajnym aktorem i świetnie się wcielaw swoje role. Drama troszkę psychodeliczna, główna bohaterka była iście szalona i miała strasznie pusty wzrok. 9/10\n-Watashi ga Renai Dekinai Riyuu - Lubię dramy obyczajowe toteż i ta produkcja przypadła mi do gustu. Sympatyczna obsada plus historia bardzo życiowa:) 8/10\n-Umareru - Za ukazanie problemu jakim jest ciąża dojrzałej kobiety 8/10\n-Runaway ~ Aisuru Kimi no Tame ni - Takie japońskie Prison Break. Może chwilami niektóre sceny sa trochę naciągane a niektórzy aktorzy zupełnie nie pasują do swoich roli ale ogólnie mnie bardzo wciągnęło 10/10\n-Namae o Nakushita Megami - Kolejna obyczajówka, tym razem o matkach, które sa w stanie zrobić wszystko aby ich dzieci były najlepsze. Szkoda tylko, że angielskie tłumaczenie stanęło na 3 odcinku:( 7/10\n-Mitsu no Aji ~ A Taste of Honey - Jakoś tak lubię dramy z Kanno Miho:) Motyw dramy ogólnie jest dość ciekawy. Dziewczyna zakochuje się w swoim wujku i przez lata nie potrafi o nim zapomnieć...7/10\n-Jiu Keishichou Tokushuhan Sousa-gakkari - Policyjna dramka, dość ciekawie skonstruowana, niestety angielskie tłumaczenie stanęło na 6 odcinku:( Jedynym, dość sporym minusem tej dramy jest Tabe Mikako, która zupełnie nie pasuje mi do tej dramy, jest tak słodka aż się człowiekowi robi niedobrze 9/10\n-IS: Otoko demo Onna demo nai Sei - To, co Japończykom naprawdę dobrze wychodzi to dramy o poważnej tematyce. Tutaj zmierzyli się z tematem taboo i jak dla mnie drama jest na plus 9/10\n-Hanawa-ke no Yonshimai - Obyczajówka...Sama nie wiem co mnie pchnęło do tej dramy...Z opisu niczym szczególnym nie zachęca, ale oglądając losy wszystkich sióstr człowiek się jakoś zatapia w tą dramę. 8/10\n-Ikemen Desu ne - Jedna z niewielu komedii obejrzanych przeze mnie. Przyznaję się bez bicia, że dramę zaczęłam oglądać tylko i wyłącznie ze względu na obsadę. Chciałam zobaczyć jak sobie poradzi Tamamori i Taipi w adaptacji dość znanej dramy. Jak dla mnie postacie były na plus. Drama nie wymagająca większego myślenia. 7/10\n- City Hunter - Drama z przystojniakiem w tle, ale jak dla mnie naprawdę ok. 8/10\n- Midas - Tematyka dość ciężka, chyba wielu osobą jest ciężko przejść przez tą dramę, bo chwilami można się pogubić o czym oni w ogóle mówią. 8/10\n- Flower Boy Ramyun Shop - Kolejna drama nie wymagająca myślenia, w której można popatrzeć się na złośliwe ciacho i rozmarzyć się, że tez chciałybyśmy być na miejscu głównej bohaterki. 8/10\n-Zui Hou Jue Ding Ai Shang Ni /Pijana Miłość - Zupełnie inne wcielcie Rainie, takie dojrzałe, zmieniona fryzura plus aktor który nie grywał w idolowych dramach, czyli Joseph Cheng. Drama na której śmiałam się i płakałam:) 10/10\n- In time with you - Czyli co się zmienia w naszym życiu po 30stce:) 10/10\nXiao Xiang De Mei Li Ren Sheng/Piękne życie Xiao Xiang. Drama bardzo nierówna. Chwilami ją kochałam a chwilami miałam dość, ale główna obsada dała radę. 7/10\n#15 Postautor: hime » 2012-02-04, 13:12\nOch, tak wiele dram obejrzałam w roku 2011, że jak zaczęłam sobie przypominać to za dużo by było pisania, więc skupię się na:\n1. Moich ulubionych, do których zaliczyłam (mimo, że dopiero pojawiły się w tym roku już je zdążyłam obejrzałam więcej niż raz bądź mam w planach obejrzeć raz jeszcze):\n- Paradise Ranch - dla mnie ona jest super, oglądałam ją juz 5 razy i mi się nie nudzi. Pełna humoru, bez zbędnego knucia, które mnie tak często męczy w innych dramach. Ja ją po prostu lubię.\n- Can You Hear My Heart? - zakochałam się w bohaterach i ich historii już w pierwszych odcinkach.\n- Kamen Rider ooo - od tego wzięła się moja miłość i pasja do oglądania tokusatsu.\n2. Zapadły w pamięci:\n- Tajwan: Fierce Wife, In time with you,\n- Korea: Midas, Greatest Love, Thorn Birds,\n- Japonia: Gantz, Umareru, Heaven Flower.\n3. Te, których pierwsze odcinki oglądałam z napięciem i powerem, ale...:\n- City Hunter - z początkowej fajnej, sensacyjnej fabuły w środku zrobiło się mdło i ciapowato, koniec okej.\n- I Need Romance - byłam zachwycona: zabawnie, frywolnie, ale końcówka tak mnie zawiodła, że jak na początku miałam chęć to obejrzeć jeszcze raz z polskim tłumaczeniem, to mi odeszło.\n4. Obejrzane, zapisane (w MDL), (nie)zapomniane.


Polityka prywatności | DinoAnimals.pl\nSerwis – serwis internetowy działający pod adresem DinoAnimals.pl\nAdministrator – Grupa DinoAnimals, prowadząca działalność pod adresem: DinoAnimals.pl, świadcząca usługi drogą elektroniczną za pośrednictwem Serwisu oraz przechowująca i uzyskująca dostęp do informacji w urządzeniach Użytkownika\nCookies trwałe – pliki zamieszczane i odczytywane z Urządzenia Użytkownika przez Serwis lub Serwisy zewnętrzne do momentu ich ręcznego usunięcia. Pliki nie są usuwane automatycznie po zakończeniu sesji Urządzenia chyba że konfiguracja Urządzenia Użytkownika jest ustawiona na tryb usuwania plików Cookies po zakończeniu sesji Urządzenia.\nReklama – Administrator oraz Serwisy zewnętrzne wykorzystują pliki Cookies do celów serwowania reklam dla Użytkowników.\nAdministrator współpracuje z następującymi serwisami zewnętrznymi, które mogą zamieszczać pliki Cookies na Urządzeniach Użytkownika: Google: https://policies.google.com/technologies/ads\nW celu zarządzania ustawieniami Cookies należy wybrać z listy poniżej przeglądarkę internetową, która jest używana i postępować zgodnie z instrukcjami:\nAdministrator stosuje wszelkie możliwe środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa danych umieszczanych w plikach Cookies. Należy jednak zwrócić uwagę, że zapewnienie bezpieczeństwa tych danych zależy od obu stron, w tym działalności Użytkownika oraz stanu zabezpieczeń urządzenia z którego korzysta.\nAdministrator nie bierze odpowiedzialności za przechwycenie danych zawartych w plikach Cookies, podszycie się pod sesję Użytkownika lub ich usunięcie, na skutek świadomej lub nieświadomej działalność Użytkownika, wirusów, koni trojańskich i innego oprogramowania szpiegującego, którymi może być zainfekowane Urządzenie Użytkownika.\nUsługi świadczone przez podmioty trzecie są poza kontrolą Administratora. Podmioty te mogą w każdej chwili zmienić swoje warunki świadczenia usług, cel oraz wykorzystanie plików Cookies. Administrator nie odpowiada na za działanie plików Cookies używanych przez serwisy partnerskie. Użytkownicy w każdej chwili mogą samodzielnie zarządzać zezwoleniami i ustawieniami plików Cookies dla każdej dowolnej witryny.\nAdministrator zastrzega sobie prawo do dowolnej zmiany niniejszej Polityki Cookies bez konieczności informowania o tym użytkowników. Wprowadzone zmiany wchodzą w życie w dniu publikacji Polityki Cookies.


Kradzież w Wodzisławiu Śl. Włamał się do domu i... zasnął - Wodzisław Śląski - NaszeMiasto.pl\nKradzież w Wodzisławiu Śl. Włamał się do domu i... zasnął\nWłamał się do domu i... zasnął (© arc)\nKradzież w Wodzisławiu Śl.: Wodzisławscy policjanci zatrzymali 21- latka, który wraz z kolegą włamał się do nowo wybudowanego domu jednorodzinnego. Zatrzymanie nie stanowiło dużego problemu, gdyż włamywacz "po robocie" zasnął w budynku. Grozi mu do 10 lat więzienia.\nW nocy z 1 na 2 listopada 21- latek wraz ze swoim o 10 lat starszym kolegą włamali się do nowo wybudowanego i niezamieszkałego jeszcze budynku jednorodzinnego w Wodzisławiu Śl. Działali przy tym dość nieporadnie. Do budynku weszli przez wybite okno. Zanim jednak do tego doszło usiłowali sforsować drzwi wejściowe oraz okno balkonowe. Efekt? Tylko liczne zniszczenia. - Po wejściu do budynku mężczyźni przyszykowali sobie do wyniesienia przedmioty wyposażenia wartości 400 zł, nie zdążyli jednak tego uczynić ponieważ zasnęli. Rankiem 2 listopada na posesję przyjechał właściciel, który po wejściu do budynku osłupiał. Jeden ze sprawców nadal beztrosko spał w jego domu. Jego kompan najprawdopodobniej przebudził się wcześniej i zdołał zbiec - relacjonuje sierż. szt. Joanna Paszenda, z wodzisławskiej policji.\nPrzybyli na miejsce policjanci zatrzymali 21- latka, a wczoraj prokurator zastosował wobec niego dozór policji. - Personalia drugiego ze sprawców są również ustalone, a jego zatrzymanie jest jedynie kwestią czasu. Straty jakie spowodowali sprawcy, właściciel posesji wycenił na 4000 zł. Mężczyznom grozi teraz kara do 10 lat więzienia - dodaje Paszenda.\nWięcej na temat: kradzież wodzisław\npolicja kradzież wodzisław\nNapad w Wodzisławiu Śl.: Para okradła 67- latka Policja w Wodzisławiu Śl. spełniła marzenie Piotra [ZDJĘCIA]\nWodzisław Śl.: Apel policjantów w kościołach\nAkcja "Trzeźwość" w Wodzisławiu Śl. i regionie: Skontrolowali prawie 1,3 tys....


Apartment ANAMARIJA BR 1 - Crikvenica\nApartment ANAMARIJA BR 1\nObiekt Apartment ANAMARIJA BR. 1 położony jest w miejscowości Crikvenica i oferuje klimatyzację. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Dog Beach Lučica Podvorska – 1,2 km. Na miejscu zapewniono patio, bezpłatny prywatny parking oraz bezpłatne WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: Możliwe wystawienie faktury, prywatny parking, WiFi, dostęp do Internetu, WiFi dostępne w całym obiekcie, bezpłatne WiFi, parking, parking na miejscu, bezpłatny parking, taras, klimatyzacja.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.1231006


Środek do czyszczenia parkietu i paneli 1 l | Pomoc Domowa\n» Środek do czyszczenia parkietu i paneli 1 l\nKod produktu: PDSCPP01\nPorządek wpływa na komfort przebywania w pomieszczeniu. Bezpośrednio przyczynia się do tego również czysta podłoga, bez smug i odcisków, dlatego ważne jest, żeby do tego zadania użyć profesjonalnych środków.\nŚrodek do czyszczenia parkietu i paneli nadaje trwały i piękny połysk bez konieczności polerowania.\nNowa, ulepszona formuła ma właściwości antystatyczne, a ponadto odświeża i nadaje przyjemny zapach.\nŚrodek przeznaczony do czyszczenia, pielęgnacji i konserwacji paneli podłogowych drewnianych, laminatowych, drewnopodobnych, parkietów oraz podłóg naturalnych. Może być również stosowany do czyszczenia płytek ceramicznych, kamienia oraz tworzyw sztucznych.


Prezent dla wielbiciela piłki nożnej – markowe akcesoria sportowe | WPZS e-commerce\nHome » Prezent dla wielbiciela piłki nożnej – markowe akcesoria sportowe\nPrezent dla wielbiciela piłki nożnej – markowe akcesoria sportowe\nWarto zwrócić uwagę na akcesoria piłkarskie, jakie są szczególnie polecane przez ekspertów. Uprawiający sport na najwyższym poziomie mają świetne rozeznanie w sprawie tego, jakie konkretnie oczekiwania mają co do dodatków dostępnych na rynku. Producenci starają się oferować najlepsze możliwości, aby zaskoczyć klientów nieustannym rozwijaniem oferty. Bogactwo opcji do wyboru przekłada się w szczególnym stopniu na rozprzestrzenianie się pozytywnych opinii na ten temat.\nJakie akcesoria piłkarskie cieszą się zainteresowaniem? Patrząc na dobre akcesoria piłkarskie, pod uwagę trzeba wziąć szczególnie własne oczekiwania oraz konkretne potrzeby. Dostępność akcesoriów piłkarskich jest warta polecenia. Decydując się na wypróbowane wielokrotnie opcje, możemy mieć całkowitą pewność dopasowania w perfekcyjnym stopniu akcesoriów piłkarskich do swych oczekiwań. Znaczny wpływ na wybór będzie miała również konkretna specyfika akcesoriów, dlatego warto ciągle sprawdzać oferowane przez producenta nowości.\nWyjątkowe oraz uniwersalne ceny a akcesoria http://sklep.acana.com.pl/19-akcesoria/ futbolowe Akcesoria piłkarskie dostępne są u nas w rewelacyjnych cenach, dlatego nie bez znaczenia jest wybór tych dla siebie idealnych. Spośród mnogości propozycji możemy w prosty sposób wybrać również oryginalny prezent dla bliskiego nam fana piłki nożnej. Propozycji nieustannie przybywa, natomiast najważniejszym powodem tego jest coraz większe zaciekawienie klientów.\nOtwórz ten link pieluchy dla dorosłych! Tam zobaczysz ciekawe fakty na to zagadnienie, opisane w naszymtekście.\nProducent pragnie oferować maksimum możliwości, dlatego do tworzenia akcesoriów dla kupujących używa rewelacyjnych materiałów.\nWybierz markowe akcesoria piłkarskie wysokiej jakości od producenta Najlepszej jakości akcesoria piłkarskie dostępne są w różnych zestawach, co nie zostaje bez wpływu na szczęście konsumentów. Konsumenci chcą wybierać dla siebie to, co doskonałe, więc sięgają po wypróbowane propozycje w świetnych cenach. Dostępność akcesoriów daje się spostrzec też na stronie internetowej producenta, gdzie przez klientów chętnie wybierane są doskonałej jakości propozycje. Ponadto zachęcają wyjątkowo atrakcyjne ceny.


Hokej.net - Kolejna rewolucja w składzie Ciarko KH\nKolejna rewolucja w składzie Ciarko KH\nTrzech słowackich zawodników występujących od początku sezonu pożegnało się z Ciarko KH Sanok. Do zespołu dołączył kolejny zawodnik z HK Spišská Nová Ves 22-letni Lukáš Novák. Natomiast w drużynie na razie zostaje bramkarz Peter Ševela.\nZ drużyną pożegnali się Ľubomír Caban (33 mecze, 4 bramki, 10 asyst, 22 minuty kar. +/- [-3]) Miroslav Sučko (29 meczów, 2 bramki, 5 asyst, 40 minut kar, +/- [-2]) i Roman Mucha (33 mecze, 8 bramek, 12 asyst, 32 minuty kar, +/- [-6]).\n- Rozwiązaliśmy z trójką zawodników kontrakty bo nie spełnili naszych oczekiwań. Zatwierdziliśmy nowego zawodnika Nováka i już jutro zagra. Bramkarz słowacki na razie zostaje, ale na konkrety w jego temacie musimy poczekać na początku tygodnia. Nie ominą także pożegnania z polskimi zawodnikami, trener się jeszcze przygląda i najbliższym czasie zapadnie decyzja - zapowiada prezes Ciarko KH, Piotr Krysiak.\nW drużynie zostają nowo pozyskani napastnicy Pavol Hrubý i František Koky oraz obrońca Tomáš Valečko. Ze starych „stranieri” zostaje tylko Roman Guričan. Klub nie rezygnuje ze słowackiego bramkarza Petera Ševeli, który zajmuje dwa miejsca dla obcokrajowców.\nSzóstym obcokrajowcem w Sanoku zostanie Lukáš Novák. 22-letni słowacki napastnik był czołowym atakującym w ekipie lidera 1-ligi słowackiej, HK Spišská Nová Ves. W 21 meczach tego sezonu zanotował 10 bramek i 15 asyst, co daje mu 4 miejsce w drużynie w punktacji choć rozegrał 10 meczów mniej od lidera drużyny Radomíra Heizera (32 punkty).\n- Bardzo proszę kibiców o cierpliwość i mimo wszystko trochę spokoju. Potrzebujemy tego wsparcia kibiców. Chcę przygotować dobrze zespół na 4 stycznia, wtedy będzie można wyciągnąć pierwsze wnioski - powiedział nowy szkoleniowiec, Ľubomír Roháčik.\n29 grudnia odbędzie się mecz towarzyski pomiędzy Ciarko KH Sanok a HC XAWAX Bardejov.\n(10.02.1986, 175 cm, 73 kg - RW)\nHK VTJ Spisská Nová Ves Extraliga U18 (SVK) 03/04 15 6 8 14 +5 30\nHK VTJ Spisská Nová Ves Extraliga U20 (SVK) 03/04 40 26 19 45 +26 54 8 6 4 10 +5 8\nHC Trinec Extraliga U20 (CZE) 04/05 40 11 6 17 +2 95 5 1 1 2 0 10\nHC Trinec Extraliga (CZE) 04/05 1 0 0 0 0 0\nHK VTJ Spisská Nová Ves Extraliga U20 (SVK) 05/06 15 4 2 6 +3 44\nHK VTJ Spisská Nová Ves 1.liga (SVK) 05/06 28 4 7 11 +6 32\nEC Pfaffenhofen Regionalliga (D) 05/06 10 6 6 12 4\nMHK Ruzomberok 1.liga (SVK) 06/07 8 2 1 3 -2 12\nHK VTJ Spisská Nová Ves 1.liga (SVK) 06/07 28 11 12 23 +34 60 15 5 4 9 +7 22\nHK VTJ Spisská Nová Ves 1.liga (SVK) 07/08 46 21 25 46 +29 100\nHK VTJ Spisská Nová Ves 1.liga (SVK) 08/09 21 10 15 25 +20 22\nCinek_Snk (2008-12-20 15:01:19)\nCaban...no nie wiem.\nCabana to mi akurat nie szkoda. Grał na początku, ostatnio nie pokazywał już nic. Muchy mi szkoda. Stary był, ale trzymał poziom. Nie popełniał głupich błędów i asystował od czasu do czasu...\nOby nowi byli lepsi...\nJeszcze tylko prezesa by wymienić i będzie grać muzyka :)\nBsr8 (2008-12-20 15:37:18)\nNie rozumiem postepowania prezesa z sanoka bo jak sevela bedzie bronił a chyba tak bedzie to 2 zawodników bedzie siedialo na trybunach wiec po co im płacić skoro niema na wyplaty dla grajacych\nSanOK (2008-12-20 16:30:28)\na kto powiedział ze niema na wypłaty? te plotki wymyslili sobie kibice i tak sie to rozniosło a prawdą to to nie jest...\nA ja Ci powiem, ze napewno jest.I wierz mi nie kazdy zawodnik otrzymał to co mu się należało ( kontrakt) w całości.Tak jak postępuje nasza władza to jest karygodne!!! Opinia idzie w swiat.Pozdrawiam.\nNaprzod (2008-12-20 16:46:35)\nSanok ściąga zawodników a dostaje w dupe.\not głębokie przemyślenia tępego hanysa...\nTrafna puenta Jabol :-)\nczarny (2008-12-20 17:01:41)\na jest 2 liga??\nzumburumba (2008-12-20 17:23:49)\nWielkie Hm. Caban? Chyba raczej szkoda jego. Ale nowy trener bieże pełną odpowiedzialność. Ale nie podoba mi sie jak sposób w jaki klub komunikuje sie z mediami. Nie opowiada sie co zamierza sie zrobic w najblizszym tygodniu jesli chodzi o transfery. Jest to rzecz plynna i lepiej poprosyu powiedziec po faktach co sie zrobiło a nie potem swiecic oczami.\neski22 (2008-12-20 17:57:05)\nw końcu w sanoku coś się dzieje!!!brakuje tylko wyników !!!czekamy sts na 8!!!\nthcNT (2008-12-21 15:22:30)\nNIE MA LEPSZEGO ZAWODNIKA W POLSCE NIŻ MILAN BARANYK !!!!!!!!!!!!!