Górale, którzy zdradzili Polskę. Czarna karta w historii Podhala | naTemat.pl\nCo Za Historia - BLOG\nCo Za Historia – nowoczesny portal historyczny. Artykuły popularnonaukowe, publicystyka, ciekawostki. Najnowsze odkrycia i fragmenty książek historycznych. Udowadniamy, że przeszłość jest ciekawa.\nGórale, którzy zdradzili Polskę. Czarna karta w historii Podhala\nWacław Krzeptowski wita w Zakopanem generalnego gubernatora Hansa Franka, listopad 1939 r.\t•\tWIkimedia Commons\nMój drogi przyjacielu, dwadzieścia lat jęczeliśmy pod polskim panowaniem, a teraz wracamy pod skrzydła wielkiego narodu niemieckiego – mówił przywódca “narodu góralskiego”, witając Hansa Franka w Zakopanem. Kilka lat później prosił już egzekutorów z AK, aby zamiast upokarzającej śmierci, którą dla niego przygotowali, zgodzili się go zastrzelić…\nPochodzący z małopolskiej wsi Kościelisko Wacław Krzeptowski miał ambicje, aby zostać kimś ważnym i szanowanym. Od zawsze ciągnęło go do polityki. Jako prezes Stronnictwa Ludowego w Nowym Targu oraz wiceprzewodniczący Związku Górali miał okazję poznać najważniejsze osoby w państwie. Miał to szczęście, że prezydent Ignacy Mościcki kochał polskie góry – na tyle, aby ślub swojej córki wyprawić właśnie na Podhalu. Krzeptowski dostąpił wówczas ogromnego zaszczytu – prowadził do ołtarza ojca panny młodej.\nKrewki góral nie robił tego bynajmniej z zamiłowania do sanacji. Krzeptowski był przede wszystkim oportunistą. Być może dlatego po inwazji Niemców na Polskę wyparł się wszystkiego, co go do tej pory łączyło z nadwiślańskim krajem. W czasie okupacji Krzeptowski stanął na czele Komitetu Góralskiego (Goralisches Komitee) – autonomicznego samorządu, będącego fundamentem Goralenvolku (“narodu góralskiego”). Działalność Krzeptowskiego i jego sympatyków była tym samym najbardziej zinstytucjonalizowaną formą kolaboracji na okupowanych terenach Polski.\nHaniebny hołd krakowski\nW pierwszych tygodniach niemieckiej okupacji Krzeptowski wielokrotnie spotykał się z przyszłym katem Polaków, Hansem Frankiem. 7 listopada 1939 r. uczestniczył w uroczystości objęcia przez niego stanowiska gubernatora Generalnego Gubernatorstwa. Podczas tego wydarzenia, które zyskało z czasem pogardliwe miano “hołdu krakowskiego”, reprezentacja górali wręczyła Frankowi złotą ciupagę. Pięć dni później miała miejsce rewizyta generalnego gubernatora w Zakopanem, podczas której Krzeptowski wypowiedział haniebne słowa: „Meine lieben Kameraden (Mój drogi przyjacielu), dwadzieścia lat jęczeliśmy pod polskim panowaniem, a teraz wracamy pod skrzydła wielkiego narodu niemieckiego”.\nChociaż Krzeptowski jest dziś najbardziej znaną postacią związaną z Goralenvolk, sam idea “narodu górlalskiego” pojawiła się jeszcze przed wojną. Twórcą pomysłu był piłsudczyk i aktywny działacz sanacyjny, dr Henryk Szatkowski. Tym bardziej może dziwić, że w czasie okupacji wybrał karierę folksdojcza, podpisując niemiecką listę narodowościową i przyczyniając się do szerzenia antypolskich haseł.\nStworzona przez Szatkowskiego idea Goralenvolku czerpała garściami z prac niemieckich “myślicieli”, którzy przekonywali, że mieszkańcy Podhala wywodzą się od Germanów. Uczeni ci twierdzili na przykład, że ludowe pieśni górali tatrowych są w istocie zniekształconą (spolszczoną) wersją tyrolskiego jodłowania. Zwracali także uwagę, że w Zakopanem można spotkać symbol swastyki, nazywany w tych stronach krzyżykiem niespodzianym. 29 listopada 1939 r. część działaczy Związku Górali powołała Goralenverin, z której trzy lata później wyrósł Komitet Góralski. Głównym obszarem działalności organizacji była agitacja mieszkańców Podhala.\nW 1940 r. Krzeptowski i jego towarzysze zarządzili na terenie powiatu nowotarskiego powszechny spis ludności. Spośród 150 tys. osób 27 tys. (18 proc.) podpisało “góralskie volskslity” , deklarując tym samym przynależność do “narodu góralskiego”. Do wielu ludzi niespecjalnie przemawiała jednak retoryka członków Komitetu Góralskiego, toteż ich “współpraca” z Krzeptowskim ograniczyła się wyłącznie do podpisania kenkarty. Naturalnie jakaś część z tych osób – jeśli nie większość – zrobiła to tylko z obawy przed represjami ze strony okupanta.\nKompletną porażką zakończyły się natomiast próby sformowania góralskiej dywizji SS. Zamiast 10 tys. ochotników, których spodziewali się Niemcy oraz prowadzący akcje agitacyjne Krzeptowski i jego współpracownik Józef Cukier, przed komisją poborową zjawiło się jedynie 300 osób.\nWśród górali nie brakowało również tych, którzy jawnie oskarżali Krzeptowskiego o zdradę. W 1941 r. zawiązano przeciwko niemu i jego protektorom góralski ruch oporu – Konfederację Tatrzańską. “Honor nakazuje, by Goralenvolk został zdławiony przez samych Podhalan” – miał powiedzieć przywódca opozycjonistów, poeta Augustyn Suski. Zarówno on, jak i jemu podobni, zapłacili za swoją szlachetną postawę życiem.\nNikłe poparcie dla Goralenvolku oraz żałosne wyniki poborów do góralskiej dywizji SS skompromitowały Krzeptowskiego w oczach Niemców. W kwietniu 1943 r. Wyższy Dowódca SS i Policji w Generalnym Gubernatorstwie, Fridrich W. Krüger, raportował szefowi Głównego Urzędu SS:\n“Górale w żaden sposób nie różnią się od Polaków, a po trwających 3,5 roku obserwacjach należy stwierdzić, iż są nawet jeszcze gorsi”.\nOdtąd lider Goralenvolku – nazywany jeszcze do niedawna przez okupanta “góralskim księciem” – musiał ukrywać się przed gestapo oraz egzekutorami z AK. Uciekł w góry, potem próbował – z marnym skutkiem – wstąpić do słowackiej partyzantki, która wznieciła powstanie przeciwko faszystowskiej władzy. Na jego nieszczęście wśród powstańców znalazł się Polak, który go rozpoznał.\nPo trwającej kilka miesięcy ucieczce Krzeptowski wpadł w końcu w ręce oddziału AK „Kurniawa”. W chwili pojmania upadły “góralski książę” ukląkł przed dowódcą plutonu, por. Tadeuszem Studzińskim, aby błagać go o szybką śmierć.\n– Kulę mi dajcie – wydusił załamanym głosem.\n– Kula to śmierć honorowa. Zdrajcy na nią nie zasługują – usłyszał w odpowiedzi.\n20 stycznia 1945 r. Krzeptowski zawisł na pobliskim świerku. W testamencie napisał:\n“Przekazuję cały swój majątek (…) na rzecz oddziału partyzanckiego Kurniawa grupy Chełm AK, z własnej nieprzymuszonej woli, jako jedyne zadośćuczynienie dla narodu polskiego”.\nNiespełna dwa lata później, w grudniu 1946 r., odbył się w PRL-u proces pozostałych przywódców Goralenvolku. Sąd skazał Józefa Cukra na 15 lat, Stanisława Mula i Antoniego Kęska na 5 lat oraz Antoniego Tomalę na 3 lata więzienia. “Tak skończyły się sny o potędze domorosłych Führerów, którzy sprzedali się za niemieckie kartki żywnościowe” – podsumowała ostatni akt historii o Goralenvolku Polska Kronika Filmowa.\nArtykuł pochodzi z portalu historycznego cozahistoria.pl. Zapraszamy do odwiedzania strony, gdzie znajdziesz więcej ciekawych materiałów poświęconych przeszłości.


Inne nazwy: karczoch ostowy, kard\nKarczoch hiszpański jest gatunkiem roślin z rodziny astrowatych. Pochodzi z basenu Morza Śródziemnego: Europy Południowej, Cypru, Turcji, Wysp Kanaryjskich i Afryki Północnej (Libia, Maroko, Tunezja). Rrozprzestrzenił się w Australii i Nowej Zelandii oraz w obydwu Amerykach. Jest też uprawiany w niektórych państwach.\nDługa i prosta, owłosiona. Dorasta do wysokości 60-180 cm.\nDuże, od strony wierzchniej zielone, szarozielone, od spodu są filcowato owłosione, dolne umieszczone na ogonkach ? są niepodzielone, górne liście pierzasto podzielone, porośnięte kolcami.\nW handlu karczochy hiszpańskie sprzedawane są odpowiednio przycięte na długie kawałki i związane w pęczki. Przygotowując je w domu, trzeba odciąć pozostałości liści, zostawiając same wybielone, mięsiste łodygi. Następnie trzeba je umyć i pokroić na kawałki o długości 8-10 cm. Gotowane w osolonej wodzie kardy mają nieapetyczny, szarozielony kolor. Dodaje się więc, do wrzącej wody trochę kwasku i mąki. Pozbawia je to goryczy i pozwala zachować kremową barwę łodyg. Przed i po ugotowaniu trzeba je oczyścić z włókien i drobnych kolców. Kardy gotuje się au blanc (na biało), wrzucając do wrzątku z dodatkiem 1 łyżki mąki rozprowadzonej w 3 łyżkach zimnej wody, 1 łyżki octu i 1/2 łyżki soli na 1 l. Gotuje się przykryte do czasu, aż jarzyna stanie się miękka, a włókna łatwo z niej schodzą. Wtedy należy ją odcedzić i kilkakrotnie przelać zimną wodą. Potem doczyścić i doprawić według przepisu. Można też kardy gotować bez mąki, tylko we wrzątku z dodatkiem kwasku i soli.


Beauty blog: Henna na brwi - jak wykonać i która sprawdzi się najlepiej.\nHenna na brwi - jak wykonać i która sprawdzi się najlepiej.\nUczęszczając na studium kosmetyczne nauczyłam się kilku fajnych rzeczy. Zdałam masaż, miałam kurs peelingu kawitacyjnego oraz zaliczyłam hennę. Dzisiaj przybliżę Wam nieco temat przygody z przyciemnianiem brwi.\nMiałam styczność z hennami kilku marek. Ostatecznie zdecydowałam się na Delia. Większość dziewczyn poleca Refectocil, ja właśnie z nią współpracowałam na zajęciach w szkole. Faktycznie bardzo fajna konsystencja, łatwa w aplikacji oraz nadaje ładny efekt. Minusem jest: dostępność, w cenie otrzymujemy jedynie tubkę henny oraz czarny kolor, który bardzo mocno zabarwia włoski. Uważajcie na produkty proszkowe, które nie tylko nadają dużo mocniejszy efekt (lepiej "chwytają" się skóry) ale i mogą wywołać rude/ fioletowe odcienie, które ciężko jest zmyć.\nŻelowa henna Delia to ich najnowsza formuła. Ja najbardziej polubiłam się właśnie z nią. Wcześniej dostępna była proszkowa lub w kremie. Jest delikatna, a mimo wszystko świetnie farbuje skórę. Nadaje naturalny efekt, a kolor możemy stopniować w zależności od czasu trzymania jej na brwiach. Po ok. 10 min skóra jest lekko zafarbowana (15 min. efekt jest mocniejszy i dłużej się utrzymuje), 5 min. przyciemnione są jedynie włoski. Dostępna jest w 2 wersjach kolorystycznych i polecam Wam kupić obydwie, ponieważ najlepiej sprawdza się zmieszana. Czarna dobrze sprawdzi się dla czarnulek i ciemnego brązu, brązowa dla blondynek. Ja nawet jeśli dziewczyna ma blond włosy, do brązowej henny dokładam odrobinę czarnej.\nHenna od Delia trzyma się u mnie dłużej niż Refectocil, również i efekt zabarwienia skóry jest mocniejszy. Zdecydowanie bardziej polubiłam się z tą pierwszą i tą mogę poleć. Jest tańsza i otrzymujemy pełen zestaw do wykonania przyciemnienia brwi.\nW skład opakowania (płaciłam 15zł) wchodzi: żelowa henna w tubce, kremowy aktywator, bagietka z grzebyczkiem do przeczesywania oraz słoiczek na rozrobienie henny. Samo wyrobienie papki jest bardzo proste. 1cm henny na kilka kropel aktywatora. Ja nakładam 1:1, wtedy wychodzi mi najlepsza konsystencja. Nie przerażajcie się ciemnym kolorem, który utworzy się w momencie zmieszania, efekt będzie o wiele łagodniejszy. Przecieram, brwi tonikiem i nakładam hennę cienkim pędzelkiem. Henną tworze już odpowiedni kształt brwi i dopiero tutaj potrzebna jest precyzja i umiejętności. Po odczekaniu odpowiedniego czasu (w zależności od preferowanego efektu) zmywam dokładnie całość wodą lub płynem. Na koniec regulacja włosków wedle nadanego kształtu i gotowe.\nMam nadzieję, że post będzie dla Was pomocny. Poniżej kilka zdjęć z efektami.\nEtykiety: brwi, henna\nKaprysek 20.11.2016, 12:14\nja dzisiaj sobie zrobiłam ;) zazwyczaj mieszam refactocil z proszkową ;)\nAnonimowy 20.11.2016, 22:36\nprzepiekne metmorfozy ;)\nAnonimowy 20.11.2016, 22:37\nniesamowite prace , dobra robota :) sama muszę kiedyś zrobić ;)\nAnonimowy 20.11.2016, 22:43\npolecasz tą henne? :)\nKarolina 21.11.2016, 01:47\nBardzo polecam ;) sama na początku miałam dylemat, którą kupić , ale jestem zadowolona z wyboru :))) łatwa w zrobieniu i trwała :)\nAnonimowy 20.11.2016, 22:54\nsliczne zdjecia i znakomita praca :)\nAnonimowy 20.11.2016, 22:59\nmoze sie cos stac jak ktos zle cos zrobi ta henna?\nKarolina 21.11.2016, 01:50\nNie ma możliwości ze zrobisz cos źle :) jedynie możesz nałożyć nierówno i potem bedzie to widoczne i ciężkie do zmycia :( najlepiej używać skośnego pędzla lub takiego jak do wzorków na paznokcie :)\nPieceofroses 21.11.2016, 04:22\nMoje brwi za bardzo do henny się nie nadają :( efekty jakie pokazałas są na prawdę piorunujące. Kawał dobrej roboty ^^\nKrzak 21.11.2016, 07:43\nMiałam hennę 2 razy i dobrze mi się sprawdziła ale nigdy nie robiłam jej sama i ciągle nie mam na to odwagi :D\nKLIK-MÓJ BLOG <--Sesja jesienna serdecznie zachęcam do komentowania i obserwacji\nMiki 21.11.2016, 10:41\nFajna sprawa ta henna! Ja myślałam że się nadaje tylko do idealnie pełnych brwi, ale widzę że sama troszkę wypełnia co nieco.\nUnknown 21.11.2016, 13:32\nPróbowałam robić sama hennę brwi, jednakże jeszcze nie mam do tego wprawy, wolę pójść do kosmetyczki niż zrobić sobie krzywde. Apropo henny mam pytanie, czy brwi bardzo się niszczą po niej ?\nKarolina 28.11.2016, 01:00\nniestety jak po każdej hennie się niszczą :) najlepiej robić co 2-3 tyg :)\nanywaymami 22.11.2016, 13:27\nTeż ją z tych wszystkich dostępnych najbardziej lubię.


Udana wiosna Lecha Poznań. "Chcemy walczyć o mistrzostwo Polski" - Sport WP SportoweFakty\nUdana wiosna Lecha Poznań. "Chcemy walczyć o mistrzostwo Polski"\nLech Poznań wysokim wyjazdowym zwycięstwem nad Górnikiem Zabrze zakończył fazę zasadniczą sezonu T-Mobile Ekstraklasy. Udana końcówka wiosny ożywiła przy Bułgarskiej wiarę w mistrzowski tytuł.\nMarcin Ziach 14 Kwietnia 2014, 12:34\n- Po zwycięstwie nad Jagą nastroje były bardzo dobre. Myśleliśmy tylko o tym, żeby w Zabrzu powtórzyć dobry wynik i nam się to udało. Teraz przed nami dwa tygodnie przerwy, ale będziemy przez ten czas robić wszystko, by w grupie mistrzowskiej dalej wygrywać i walczyć o mistrzostwo Polski - wskazuje Łukasz Trałka, pomocnik poznańskiej drużyny.\nLech Poznań wiosenne zmagania zakończył passą trzech zwycięstw z rzędu. Gra drużyny Mariusza Rumaka mogła się podobać. Była ofensywna i ciekawa dla oka, co czyniło poznaniaków zespołem grającym najciekawszy futbol w Polsce.\nŁukasz Trałka jest zadowolony z formy Lecha Poznań w rundzie wiosennej\n- W końcówce rundy wiosennej złapaliśmy dobrą formę. Stwarzaliśmy sobie sytuacje, z których umieliśmy wiele wykorzystywać i to pozwala nam wygrywać wysoko i przekonująco. Widać, że jako zespół wyglądamy coraz lepiej i rozumiemy się na boisku. To dobrze wróży na siedem decydujących spotkań - przekonuje doświadczony gracz Kolejorza.\nLech rundę wiosenną rozpoczynał z czwartej pozycji. Bilans tegorocznych zmagań jest dla drużyny z Wielkopolski korzystny. Z dziewięciu tegorocznych gier poznański zespół wygrał aż sześć, raz zremisował i dwukrotnie przegrał. Dało mu to pozycję wicemistrza wiosny.\n- Mieliśmy w rundzie wiosennej momenty lepsze i gorsze. Ogólnie jednak wypadło wszystko na plus, bo więcej było tych pierwszych. Zwłaszcza nasza gra w końcówce rundy mogła się podobać. Graliśmy fajnie dla oka i pewnie wygrywaliśmy. Miejmy nadzieję, że będzie to dalej procentować i forma będzie szła w górę. Zrobimy wszystko, żeby tak było - zapewnia zawodnik drużyny z Bułgarskiej.\nMariusz Rumak: Mieliśmy w głowach to, że nie wygrywamy na wyjeździe\nGórnik Zabrze Piłka nożna Lech Poznań Polska Łukasz Trałka PKO Ekstraklasa Poznań


Nadine Dorries, Dzieci z Lovely Lane — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 5\n– Dobrze, siostro, dobrze. Pani McConaghy jest dla mnie bardzo dobra. Już się do mnie przyzwyczaiła, a ja do niej. Wszystko się bardzo dobrze układa.\nLily miała niewiele powodów do radości, ale akurat ta myśl przywoływała uśmiech na jej twarz. Naprawdę było tak, jak mówiła. W pracy wszystko układało się znakomicie. To w domu ciągle się nie poprawiało. Poza tym Lily martwiła się o małego Joego, któremu z dnia na dzień oddychało się coraz trudniej. Klatka piersiowa sterczała mu jak u ptaka, ale na każdej wizycie lekarz mówił to samo: „Chłopiec woła, że chce do mamy. Ten świst to problem natury psychologicznej. Ustanie, jak tylko wasza matka przestanie się szwendać po barach i wreszcie się nim zajmie”.\nLily brała Joego na ręce i szła do apteki po kolejną buteleczkę olejku kamforowego. Jak niby miała temu lekarzowi wytłumaczyć, że to ona była dla Joego jak matka? Że innej nie znał i innej nie wzywał. Z gabinetu zawsze wychodziła rozgoryczona. Kolejny lekarz nie potraktował ich poważnie. Czuła się bezradna. Zżymała się na myśl o tym, że nikt nie chce pomóc jej małemu bratu.\nCiekawe, kiedy mi ktoś zaproponuje herbatę, zastanawiała się panna Ava Van Gilder, po raz setny poprawiając złożone na kolanach rękawiczki. Siedzę na twardym drewnianym krześle, mam za sobą długą i niewygodną podróż w chłodzie, ale to chyba nikogo tutaj nie obchodzi.\nPrzyciągnęła do siebie torebkę i z dezaprobatą pociągnęła nosem, a potem wyprostowała plecy. Chciała być gotowa na wezwanie – aby móc w każdej chwili się poderwać i zrobić naprawdę dobre wrażenie, aby dostać tę posadę w St Angelus. Bardzo jej na tej pracy zależało, bo nie miała dokąd wracać.\nTo był zdecydowanie nie najlepszy poranek. Z powodu zasp jej pociąg dotarł na dworzec Lime Street z opóźnieniem. Noc spędziła w pensjonacie Crosby, a gdy rankiem szła przez ulice Liverpoolu, miała wrażenie, że wokół niej nie ma żywego ducha. Pieniędzy wystarczy jej tylko na dwa tygodnie, musiała więc koniecznie znaleźć jakąś pracę, najlepiej z zakwaterowaniem. Przede wszystkim jednak musiała zadbać o to, aby nikt się nie dowiedział o jej przeszłości. Na szczęście zaproszono mnie na rozmowę jako ostatnią kandydatkę tego dnia, pomyślała. Nie chciałabym się spóźnić. Nigdy w życiu nigdzie się nie spóźniłam. Nie chciałabym tego zmieniać, zwłaszcza w takich okolicznościach.\nW porównaniu z korytarzem, z którego wchodziło się do sali posiedzeń zarządu St Angelus, warunki w pociągu mogła uznać za luksusowe. Teraz siedziała w mroku i ciszy pośród ścian od połowy wyłożonych butelkowozielonymi kaflami, sięgającymi aż do łukowatego sklepienia. Poniżej linii lśniących czystością płytek znajdowała się część pokryta ciemnokremową olejną farbą, tu i ówdzie poplamioną na brązowo nikotyną. Było widać, że ten poziom konsekwentnie opiera się wysiłkom sprzątaczek.\nPanna Van Gilder siedziała jak ptaszek na grzędzie, ze wzrokiem wbitym w podłogę. Delikatne ciało i ostro zakończony nos drżały od czasu do czasu. Dokładnie naprzeciwko znajdowały się podwójne drewniane drzwi prowadzące do sali posiedzeń szpitalnego zarządu. Przez szparę pod nimi wydostawały się ze środka stłumione głosy, które wzmacniały dodatkowo aurę tajemniczości. Nagle dał się słyszeć śmiech.\nŚmiech? Skuliła się lekko, a oczy spojrzały znad okularów, świdrując z całą mocą drzwi. Dziwne, że ktoś się tam śmieje, pomyślała panna Van Gilder. Kościste ramiona po chwili się rozluźniły, a na jej twarzy wymalował się wyraz zaskoczenia. Wiedziała, że w środku siedzi inna kandydatka. Nagle uznała, że koniecznie musi się dowiedzieć, o czym tam rozmawiają. To i tak już za długo trwa, pomyślała. Siedzę tu już ponad trzy kwadranse. Uniosła głowę i zmarszczyła nos z dezaprobatą.\nZ zewnątrz sufit tworzył imponującą i bogato zdobioną kopułę. Gdy wchodziła po schodach prowadzących do szpitala, zauważyła nad wejściem zegar. Teraz usłyszała, jak wybija trzecią. Ona tymczasem została zaproszona na rozmowę na drugą trzydzieści. Nie wiem, czy chcę pracować w szpitalu, w którym tak swobodnie podchodzi się do terminów, pomyślała. Wzdrygając się z niechęcią, przypomniała sobie jednak, że tak naprawdę nie ma wyboru. Nic innego jej nie pozostało.\nRozległ się stukot butów na parkiecie. Panna Van Gilder nie wiedziała, do kogo te buty należą i skąd dokładnie dochodzi ten dźwięk. Zimny dreszcz przebiegł jej po plecach. „Znaleźli mnie”, wyszeptała wcale nie tak cicho, mocno zaciskając dłoń na rączce torebki. Wysunęła przed siebie nogi schowane dotąd pod krzesłem, gotowa w każdej chwili rzucić się do ucieczki. Kłykcie jej zbielały, oddech się skrócił, a wzrok skupił na miejscu, skąd zbliżały się kroki. Nad górną wargą wystąpiły jej kropelki potu, które czym prędzej otarła rękawiczką. Oblizała usta i była tylko o krok od tego, żeby zacząć się modlić.\nSiedząc na drewnianym krześle pod potężną kopułą, czuła się jak okaz eksperymentalny, który ktoś zamknął pod szklanym kloszem. Blada poświata zachodzącego słońca roztaczała plamę światła na podłodze wokół niej.\nNo, to już po mnie, pomyślała. Nie ma już dla mnie ratunku. Z każdą chwilą kroki było słychać głośniej i wyraźniej. I chyba przyspieszały… Pewnie łzy stanęłyby jej w oczach, gdyby tylko wiedziała, co to łzy… Serce biło mocniej i głośniej. Ava Van Gilder byłaby skłonna przypuszczać, że ten, kto po nią idzie, na pewno już słyszy bicie jej serca.\n– Może przyniosę ci herbatę, skarbie?\nOto stanęła przed nią postać, której kroki przed chwilą słyszała. Wyłoniła się zza rogu i zmierzała strzelistym korytarzem w jej kierunku.\n– Pytałam, czy napije się pani herbaty, skarbie?\nGłos należał do Elsie O’Brien, gosposi przełożonej pielęgniarek, której mieszkanie znajdowało się z boku od głównego korytarza administracyjnego i którego okna wychodziły na główne wejście. Teraz pobrzmiewało w nim lekkie zniecierpliwienie.\nPanna Van Gilder powoli wypuściła powietrze.\n– Pewnie przyszła pani aż z Lime Street – domyśliła się Elsie. – Taka dziś pogoda, że ponoć tramwaje nie jeżdżą. Z daleka pani przyjechała?\nElsie, która wyraźnie oczekiwała konkretnej odpowiedzi, musiała zadowolić się zdawkową:\n– Czarną, bez cukru. Dziękuję. To bardzo miłe z pani strony.\nPanna Van Gilder zdołała w końcu uspokoić oddech. Czuła też, że stabilizuje jej się puls. Policzki odzyskały dawny kolor równie szybko, jak go przed chwilą straciły, ale ich właścicielka była u kresu sił.\n– Wygląda pani mizernie, skarbie. Czy na pewno dobrze się pani czuje? – Elsie przyglądała jej się uważnie, jednocześnie z zainteresowaniem i zaskoczeniem.\nAva Van Gilder miała ochotę warknąć na tę przypadkową kobietę, która ośmiela się mówić do niej „skarbie”. Najchętniej zapytałaby, co też ona sobie wyobraża. To nie był jednak dobry moment. Zachowaj spokój i bądź tak ujmująca, jak potrafisz, upominała się w duchu. Przynajmniej do momentu, w którym dostaniesz posadę. Nie masz wyjścia. Potrzebujesz tej pracy. Bądź ujmująca.\n– Zapewniam, że nie musi sobie pani żałować – ciągnęła Elsie, która nie miała w zwyczaju dawać za wygraną.\n– Niby czego? – Na nic upomnienia, panna Van Gilder jednak na nią warknęła.\nElsie mimo to się nie zraziła.\n– Cukru i mleka. Cukru mamy pod dostatkiem. Szpitale zostały wyłączone z racjonowania cukru. Jeśli pani sobie życzy, mogę więc dorzucić dwie łyżeczki. Za to w kwestii mleka się z panią zgodzę. Przyzwyczaiłam się do czarnej herbaty w czasie wojny. Była mleczarnia przy George Street, ale ją zbombardowali. Wtedy krowy przeniosły się na zachód, podobnie jak reszta ulicy. Przywykłam do czarnej herbaty i z mlekiem już mi nie smakuje. Za to mlecznego stouta od czasu do czasu chętnie się napiję, a pani?\nElsie się uśmiechnęła, prezentując pannie Van Gilder kiepsko dopasowaną protezę, którą zakładała tylko do pracy i wyjmowała wieczorem po powrocie do domu. Kobieta z korytarza wpatrywała się w nią ze zdumieniem.\n– Wszystkie kandydatki masz traktować przyjaźnie. – Takie zalecenie Elsie usłyszała od Biddy tego ranka przy śniadaniu. – Porozmawiaj z każdą przez chwilę, spróbuj jak najwięcej się o nich dowiedzieć. Nie zaszkodzi z wyprzedzeniem się zorientować, któż będzie u nas pracować jako druga przełożona pielęgniarek i z jakimi wyzwaniami przyjdzie nam się w związku z tym mierzyć.\nBiddy przekazała te instrukcje Elsie, jeszcze zanim pierwsza kandydatka zgłosiła się na rozmowę. Dotychczas wszystko szło jak z płatka, dopiero panna Van Gilder okazała się oporna na jej zabiegi. Elsie liczyła na to, że dzięki tym swobodnym rozważaniom o mleku i czarnej herbacie zdoła przełamać lody i panna Van Gilder zdradzi jej coś o sobie. W końcu przyszła tutaj ubiegać się o drugie najważniejsze stanowisko w szpitalu. Dotychczasowe kandydatki zrobiły na Elsie dobre wrażenie. Kilka z nich, popijając herbatę i przekąszając drugą cytrynową markizę, opowiedziało jej niemal całą historię swojego życia.\nPloteczki stanowiły cenną walutę w St Angelus. Elsie doskonale zdawała sobie sprawę, że im więcej zna soczystych szczegółów, tym silniejszą ma pozycję wśród koleżanek. Kto znał więcej plotek, ten był górą. Wieczorem Elsie i Biddy miały się spotkać w szkole pielęgniarek z Branną McGinty, sprzątaczką z oddziału drugiego, oraz Madge z centralki, żeby przy herbacie – w trzech z czterech filiżanek zalanej dużą ilością mleka – i czekoladowym torcie porozmawiać o zaletach i wadach kandydatek. Taki był plan. Wszystko byłoby dobrze, gdyby ta ostatnia kandydatka nie postanowiła stanąć okoniem.\nDecyzja o zatrudnieniu drugiej przełożonej pielęgniarek była wielkim wydarzeniem w St Angelus. W szpitalnej garkuchni przez cały tydzień nie mówiło się przy śniadaniu o niczym innym. Co chwila ktoś zaczepiał Elsie, żeby zapytać, kiedy jej zdaniem nowe stanowisko zostanie obsadzone. Czuła się bardzo ważna. Oto została strażnikiem najważniejszych tajemnic, które skrywał gabinet przełożonej pielęgniarek. Ludzie pytali jednak raczej z obawy niż z ciekawości, St Angelus bowiem otaczał opieką nie tylko chorych. Wokół szpitala funkcjonował rozległy czarny rynek, z którego żyło wiele okolicznych rodzin. Składał się na niego cały system wzajemnych zależności, który kształtował się przez wiele lat i opierał na wzajemnym zaufaniu między głównym portierem Dessiem a przełożoną pielęgniarek. Wszyscy się obawiali, że krucha równowaga tego systemu ulegnie zachwianiu. Dzięki Dessiemu powojenne wdowy otrzymywały jedzenie, węgiel i regularne tygodniówki. Nowa zastępczyni przełożonej pielęgniarek mogłaby zmienić dotychczasowy porządek rzeczy.\nElsie udała się do małej kuchni na tyłach sali posiedzeń zarządu, przynależącej również do mieszkania przełożonej pielęgniarek. Opinię na temat tej kobiety zdążyła sobie wyrobić, jeszcze zanim nalała jej herbaty. Kłopoty wyczuwała na kilometr. Pozostawało więc mieć nadzieję, że rozmowa kwalifikacyjna przebiegnie niepomyślnie, a najlepiej katastrofalnie. Przyszło jej do głowy, że może Branna mogłaby przynieść z oddziału coś, co by zadziałało na tyle szybko, żeby zwiększyć szanse na taki obrót spraw. Pobiegła więc do gabinetu przełożonej pielęgniarek, znajdującego się jedne drzwi w bok od korytarza administracyjnego. Podniosła słuchawkę i poprosiła Madge, żeby spróbowała namierzyć Brannę.\nSzczęście jej najwyraźniej dopisywało, bo Branna siedziała właśnie obok Madge w centralce. Wpadła tam na herbatę, co zresztą zdarzało się jej coraz częściej, odkąd siostra Antrobus została przeniesiona z oddziału drugiego na oddział nagłych wypadków. Siostra Antrobus była postrachem całego szpitala. Wykazała się taką bezdusznością w stosunku do przełożonej pielęgniarek, tak bezlitośnie zagrała na jej uczuciach, że wszyscy przyzwoici pracownicy szpitala – czyli w praktyce niemal wszyscy – odwrócili się od niej bez chwili namysłu. Branna również. „Już nigdy nikomu nie dam się potraktować jak niewolnica”, oznajmiła, gdy siostra Antrobus opuściła oddział ginekologiczny, aby odtąd zajmować się nagłymi przypadkami. „Koniec ze ślepym posłuszeństwem wobec pielęgniarek. Od dziś będzie inaczej”. W praktyce oznaczało to, że Branna zaczęła regularnie zaglądać do centralki telefonicznej zlokalizowanej w sąsiedztwie oddziału drugiego. Podczas tych wizyt plotkowała z Madge, która przez sześć na siedem dni w tygodniu odpowiadała za obsługę połączeń. Z fascynacją obserwowała, jak Madge wpina i wypina różne kabelki, rozpoczyna i kończy rozmowy, no i oczywiście przysłuchuje się tej wymianie zdań. Jeśli Madge zdarzyło się akurat wyjść do toalety, Branna chyłkiem nakładała na uszy słuchawki, żeby też posłuchać. Oczywiście pospiesznie je zdejmowała, gdy tylko usłyszała kroki Madge.\n– Do ciebie, Branno – powiedziała Madge, podając jej słuchawki.\n– Do mnie? O Matko Boska, a kto wie, że tu jestem?\nPoderwała się z krzesła tak nagle, że filiżanka, którą trzymała w dłoni, zatańczyła z brzękiem na spodku.\n– Branna, to ja, Elsie. Królowo, czy może masz u siebie w torbie trochę syropu z senesu? Mam wrażenie, że przydałoby nam się coś szybko działającego. Na litość boską, ta tutaj zaraz idzie na rozmowę.\n– O Jezu! Nic takiego nie mam. Nie mam nic na przeczyszczenie. Potrzebujesz czegoś działającego błyskawicznie, tak?\n– Powiem ci, że jak ta jedna dostanie tę posadę, czeka nas katastrofa. Właśnie wlewam jej mleko do herbaty, chociaż prosiła o czarną. Trzeba takiej dać do wiwatu. Ale jeśli mnie mój nos nie zawodzi, to mleczko się zwarzy, jeszcze zanim wleci jej do gardła. Musimy koniecznie coś zrobić, żeby jej nie zatrudnili. Nie ma chwili do stracenia, Branno.\nElsie mówiła teraz podniesionym głosem. Zdążyła się już nasłuchać najróżniejszych historii o zastępczyni przełożonej pielęgniarek ze szpitala Narrowgreen – o tym, jak odliczała porcje wydawanych posiłków, jak wprowadziła codzienne rewizje toreb pracowników opuszczających kuchnię, jak kontrolowała stan zapasów węgla. Co tydzień pojawiały się nowe mrożące krew w żyłach doniesienia.\n– Elsie, czyś ty zwariowała? Nie możemy truć kobiety, która czeka na rozmowę w sprawie pracy, tylko dlatego, że ci się nie spodobała! – odparła Branna.\n– Nie chodzi o to, że mi się nie spodobała. Nie zrozumiałaś mnie, Branno. Tu chodzi o przeczucie. O coś, co widać w jej oczach. Coś piekielnego! Gęsiej skórki dostałam na jej widok.\nBranna nie miała jednak nic do zaproponowania. Jej szafka świeciła pustkami.\n– Ledwo tydzień temu zabrałam trochę środków na przeczyszczenie do domu. Dostałam je od przełożonej nocnej zmiany. Jezu, powiedziałam o tym tylko Hattie Lloyd, ale nagle się okazało, że u nas na ulicy każdy jest pozatykany. Następnego wieczoru nie miałam już ani kropelki. Bóg mi świadkiem, najpewniej wszystko poszło na sprzedaż.\nElsie przez chwilę milczała. Starała się jakoś przyswoić te informacje.\n– A nie masz nic innego, co mogłoby wywołać u niej chwilowy dyskomfort? Na przykład żeby nie była w stanie słowa wykrztusić albo żeby krzyczała z bólu czy coś takiego?\nElsie w tym momencie miała wrażenie, że różaniec schowany w kieszeni jej fartucha pali ją w udo jak rozgrzane żelazo.\n– Elsie, a czy tobie się wydaje, że ja się nazywam doktor Branna McGinty? Jestem tylko salową, nie żadną rozchwytywaną konsultantką. Zaraz mnie poprosisz, żebym ci zrobiła histerektomię. Jezu! Co ty, chcesz, żeby mnie zamknęli?\n– Słuchaj, to naprawdę poważna sprawa – przekonywała Elsie. – Mam naprawdę silne przeczucie, a przecież wiesz, że te moje przeczucia zawsze się sprawdzają. Mój pęcherz nie kłamie, a pogonił mnie dziś już trzy razy. Ta kobieta nam się nie przysłuży. Wierz mi, że ona wygląda tak, jakby się nigdy w życiu nie uśmiechała. Znów muszę do ubikacji. Nerwy mam jak postronki. Widzimy się później przy herbacie.\nElsie podreptała do łazienki, po drodze rozmyślając o tym, że jeśli zarząd wybierze Avę Van Gilder, to ona i jej koleżanki nie będą miały nic na dobry początek tej znajomości. Nie udało jej się wydobyć od tej kobiety niczego, czego by się można uczepić. Po powrocie do kuchni z ciężkim sercem nasypała do herbaty trzy łyżeczki cukru, a potem dolała jeszcze mleka. Raz kozie śmierć, pomyślała. W życiu trzeba się wykazywać odwagą. A nuż się ta ponura kobieta trochę rozchmurzy?\nZ sali posiedzeń zarządu dobiegł ją dźwięczny śmiech młodej kobiety. Uśmiechnęła się na myśl, że coś rozbawiło siostrę Haycock. Doskonale pamiętała, jak to kiedyś Biddy się zamartwiała, że siostra Haycock zbyt rzadko dostrzega wokół siebie powody do radości. Teraz najwyraźniej dostrzegła. Najpewniej przypadła jej do gustu ta kandydatka, z którą właśnie rozmawiał zarząd. Kobieta przyszła na spotkanie w żółtym stroju. Elsie nigdy jeszcze nie widziała, żeby się ktoś ubrał na żółto.\n– Właśnie! Ta robi bardzo miłe wrażenie – szepnęła.\nZaraz potem pomyślała, że powinna zadzwonić do Biddy, jako że Biddy to dobra irlandzka katoliczka. Powszechnie wiadomo, że największe szanse na wysłuchanie mają właśnie modlitwy irlandzkie, dlatego że Irlandczycy najczęściej chodzą do kościoła i dlatego że Irlandia to przecież taki święty kraj. Elsie uznała, że warto poprosić Biddy, aby się pomodliła za tę kobietę w żółtym.\nBlackie, piesek przełożonej pielęgniarek, kręcił się przez chwilę w swoim koszu ustawionym w kącie kuchni. Elsie miała go tam ukryć na czas wizyty gości z zarządu szpitali okręgu liverpoolskiego. Blackie był już starym zrzędą, a w szpitalnym mieszkaniu przełożonej pielęgniarek pojawił się dwanaście lat temu jako szczeniak. Tyle że to było jeszcze przed powstaniem NHS, za starych czasów.\n– Tak, tak, Blackie, modlitwy Biddy są niezawodne. Wszystkie zostają wysłuchane, co do jednej. Ona dzięki temu nie ma sobie równych w bingo. Zaraz do niej dzwonię!\nElsie westchnęła, po czym ujęła w dłonie spodek i filiżankę i wyszła z ciepłej kuchni na spotkanie z kobietą, której już zdążyła nadać przydomek Krwawa Ava Wampirzyca.\n– Proszę, pani herbata – powiedziała, podając jej filiżankę wraz ze spodkiem. – Jednak posłodziłam.\nPanna Van Gilder się skrzywiła.\n– Niech sobie pani nie żałuje. Pewnie lada chwila panią wezwą. Chyba nie dosłyszałam, jak pani mówiła, gdzie ostatnio pracowała… – Elsie przysiadła na krześle obok.\nPanna Van Gilder gapiła się na Elsie jak na obrzydliwego robala, który właśnie wychynął z jabłka.\n– Bo też niczego na ten temat nie powiedziałam – odparła. Mierzyła Elsie wzrokiem. Nie podziękowała za herbatę. Łatwo się było domyślić, co miała ochotę powiedzieć.\nElsie wstała nawet szybciej, niż usiadła. Bardzo źle się to wszystko układało.\n– Gdyby pani potrzebowała, toaleta znajduje się w głębi korytarza. Sama właśnie przed chwilą tam byłam. Wytarłam klapę i wyłożyłam czysty ręcznik przy zlewie, więc nie musi się pani obawiać o warunki. A woda jest przyjemnie cieplutka…\nPanna Van Gilder odezwała się ponownie dopiero po dłuższej chwili.\n– Dziękuję – odparła półgębkiem, bez cienia grymasu na jasnej twarzy. Z całą pewnością się nie uśmiechnęła.\nJakże zaskoczona była Elsie, gdy chwilę później znowu otworzyła usta.\n– A czy inne rozmowy też tak długo trwają? – zapytała zwięźle.\n– Mniej więcej – padła odpowiedź. – Siostra Haycock zadaje mnóstwo pytań, chyba partiami. Jest bardzo skrupulatna, ale lubi też pogawędzić. Czasami się zdarza, że przegadają z Biddy cały dzień.\nPanna Van Gilder ściągnęła brwi tak mocno, że połączyły jej się w środku.\n– Cóż, ja uważam, że jeśli rozmowa trwa dłużej niż godzinę, to ktoś ma stanowczo za dużo do powiedzenia. Domyślam się, że w takim razie ta wasza siostra Haycock nie może przestać mówić.\nOdstawiła spodek z filiżanką na krzesło obok, po czym wstała, wygładziła płaszcz i bez słowa pomaszerowała w kierunku toalety.\nNie zdając sobie z tego sprawy, popełniła właśnie swój pierwszy poważny błąd. Niesłusznie założyła, że w ogólnym rozrachunku, a ściślej rzecz biorąc, w hierarchicznej strukturze szpitala St Angelus Elsie O’Brien jest nikim. Że skoro parzy herbatę, sprząta i załatwia sprawunki, nie zasługuje na uprzejme traktowanie i nie trzeba zwracać się do niej grzecznie. Że jest zupełnie nieważna i nic nie może.\nPanna Van Gilder nie miała pojęcia, że w tym szpitalu personel pomocniczy miał bardzo rozległą władzę i skrzętnie z niej korzystał. W St Angelus nic się nie mogło wydarzyć bez wiedzy, udziału bądź przyczynku Biddy, Branny, Elsie, Dessiego czy Madge z centralki. Elsie starała się jak najwięcej dowiedzieć na temat przyszłej zastępczyni przełożonej pielęgniarek, ponieważ ta wiedza była niezbędna do efektywnego sprawowania władzy i kontroli nad szpitalną rzeczywistością.\nAleż wścibskie babsko, pomyślała panna Van Gilder, oglądając się przez ramię na Elsie, która właśnie zniknęła w drugim końcu korytarza. Wprost niewiarygodne, że ktoś ośmiela się tak spoufalać. Aż dreszcz ją przeszedł na samą myśl. Gdy ona odbywała szkolenie pielęgniarskie w latach dwudziestych, personel pomocniczy znał swoje miejsce – i to było miejsce bardzo nieistotne. Ci ludzie mieli być niewidoczni, a gdy już musieli być widoczni, to zdecydowanie nie mieli prawa się odzywać. Jak dzieci!\nMam nadzieję, że będąc drugą przełożoną pielęgniarek, obejmę nadzór nad zatrudnieniem i pracą personelu pomocniczego, pomyślała, spoglądając na czysty ręcznik i leżący na nim świeży kawałek mydła. Tamta stąd zniknie w pierwszej kolejności.\nGdy tylko drzwi do łazienki się zamknęły, Elsie odwróciła się na pięcie. Panna Van Gilder zostawiła pod krzesłem torebkę. Elsie uznała, że to jej jedyna szansa. Jeśli ten plan się nie powiedzie, to nie będzie wiedziała nic, jeśli natomiast uda jej się go zrealizować, to pozostali podziękują jej za wszystkie pozyskane informacje. Ogarnął ją jednak niepokój. Czuła, że znów musi do łazienki. W powietrzu wyczuwała niebezpieczeństwo. „Zrób to!”, szepnęła do siebie, cofając się po własnych śladach. „No dalej, zrób to!”. Przez chwilę przemykała się jak wąż, ale zaraz potem dotarło do niej, że musi się pospieszyć, więc potruchtała w kierunku krzesła.\nPrzeżegnała się, a potem schyliła. Wydostała spod krzesła torbę i rozpięła sprzączkę. Torba otworzyła się na oścież. Jakże wielkie było jej rozczarowanie, gdy stwierdziła, że w środku prawie nic nie ma: portmonetka, grzebień, plik dokumentów. Z niepokojem zerknęła w kierunku łazienki. Wiedziała, że zanim drzwi się otworzą, powinna jeszcze usłyszeć brzęk łańcuszka od spłuczki. Jej uwagę przykuł bilet kolejowy wystający z bocznej kieszonki. Wyjęła go i stwierdziła, że opiewa na przejazd w jedną stronę, z Bournemouth. Zajrzała do kieszonki, ale biletu powrotnego nie znalazła. Kusiło ją, żeby wyjąć z pliku jeden z dokumentów, ale było już za późno, bo właśnie usłyszała spłuczkę. Sprawnym ruchem zamknęła torbę i odstawiła ją na miejsce, pod krzesło panny Van Gilder.\nDziesięć minut później niczego nieświadoma panna Van Gilder postawiła pustą już filiżankę na drewniane krzesło. Nigdy w życiu by się do tego nie przyznała, ale herbata była pyszna! Z rozrzewnieniem spojrzała na lekko roztopione brązowe granulki cukru przyklejone do brzegów filiżanki, którą uniosła jeszcze na krótką chwilę. Może znów powinna zacząć słodzić, skoro nie racjonuje się już cukru dla szpitali. Szybko jednak odepchnęła od siebie tę myśl i przywołała się do swojego ponurego porządku. Cukier powoli spłynął na dno i zanurkował w mało apetycznej kałuży.\nDokładnie w tym momencie rozległ się znajomy odgłos kroków Elsie, która wyłoniła się zza rogu i sięgnęła po filiżankę. Roześmiane głosy dobiegające z sali posiedzeń zarządu ucichły, teraz słuchać było już tylko szmer rozmów. Najwyraźniej spotkanie dobiegało końca.\nNagle w korytarzu rozległ się odgłos innych, pospiesznych kroków. W stronę sali posiedzeń zarządu zmierzała czerwona na twarzy i wyraźnie zaniepokojona studentka pielęgniarstwa.\nElsie wyszła jej naprzeciw, w każdej chwili gotowa do interwencji.\n– A dokąd to? – zapytała, wyciągając rękę, żeby zatrzymać pielęgniarkę. Znała ją. To była dziewczyna z ostatniego naboru na kurs szkolenia wstępnego.\n– Dokąd się pani wybiera, siostro Moran? – zapytała Elsie, która szczyciła się tym, że zna nazwiska wszystkich pielęgniarek w szpitalu. Skądinąd nie było to wielkie osiągnięcie, bo po egzaminie kończącym kurs wstępny pełna lista absolwentek trafiała na biurko przełożonej pielęgniarek, która następnie przydzielała je na oddziały. Na polecenie przełożonej Dessie powiesił na ścianie jej gabinetu dużą czarną tablicę, na której ona wypisywała te nazwiska i przesuwała je po całym szpitalu jak pionki po szachownicy. Może wyobrażała sobie siebie w roli dowódcy, który rozstawia swoje oddziały na polu bitwy St Angelus. Tak w każdym razie domniemywała Elsie.\n– Siostra oddziałowa poleciła mi to zanieść do laboratorium patologicznego – wyjaśniła siostra Moran, wydobywając z papierowej torebki szklany słój z jakąś próbką.\nElsie wzdrygnęła się z niesmakiem.\n– Proszę to schować. To nie miejsce na takie rzeczy – syknęła na widok pojemnika z moczem.\n– Tylko że ja nie mogę nigdzie znaleźć tego laboratorium patologicznego. Doktor Davenport powiedział, że to na górze za szerokimi drewnianymi drzwiami.\n– Tak powiedział? – upewniła się Elsie, w duchu obiecując sobie, że ją popamięta. To od niej dowiedział się tego dnia rano, gdzie się odbywają rozmowy w sprawie pracy. Teraz widziała go oczyma duszy, jak kroczy głównym korytarzem w stronę sali operacyjnej i zaśmiewa się pod nosem. – Proszę nie słuchać tego złośliwca – powiedziała. – Jezu! Przecież laboratorium patologiczne nie mieści się nawet w głównym budynku, tylko na zewnątrz. Proszę przejść przez dziedziniec, minąć portiernię, a potem magazyn z tlenem. Pracownia jest w drewnianej chatce obok kostnicy.\nPielęgniarka Moran wyglądała tak, jakby się miała za chwilę rozpłakać.\n– No już, niechże się siostra pospieszy – powiedziała zniecierpliwiona Elsie, odwracając się, by wskazać pielęgniarce schody. – Siostra Haycock lada moment stamtąd wyjdzie.\nOczy młodej pielęgniarki szeroko się otworzyły. Tylko czekać na łzy.\n– Niechże siostra już idzie. Wszystko będzie dobrze. Ona się o niczym nie dowie.\nChwilę później dziewczyny już nie było.\nPanna Van Gilder już miała się odezwać, ale ostatecznie nie zdążyła, bo szerokie drewniane drzwi do sali posiedzeń nieoczekiwanie stanęły otworem.\nNa korytarz wyszła Emily Haycock z życzliwym uśmiechem na twarzy. Uprzejmie szeptała coś do kandydatki, którą właśnie wyprowadzała ze spotkania. Drobne obcasiki jej butów stukały rytmicznie po drewnianej podłodze. Wspomniana kandydatka okazała się być elegancko ubraną młodą kobietą. Głowę miała zwróconą w stronę siostry Haycock i uważnie jej słuchała. Obie panie się uśmiechały.\nCóż, wydaje się zdecydowanie za młoda, pomyślała panna Van Gilder. Poza tym żadna szanująca się siostra oddziałowa z aspiracjami na drugą przełożoną pielęgniarek nie przyszłaby na rozmowę o pracę w jaskrawożółtym ubraniu. Coś takiego nakłada się przecież tylko w jednym celu, żeby zwrócić na siebie uwagę. Zapewne szuka męża, nie ona pierwsza zresztą. Panna Van Gilder odchrząknęła, by przyciągnąć wzrok siostry Haycock. Czas najwyższy, aby się przestała zajmować tym zmokłym żonkilem i wreszcie skupiła się na mnie, uznała.\nEmily spojrzała w jej kierunku i przywitała ją uśmiechem. Zaraz potem jednak powietrze wypełnił radosny chichot i panna Van Gilder zaczęła tracić cierpliwość. Wzięła głęboki oddech, przełknęła ślinę i przygotowała się do powitania.\n– Panna Ava Van Gilder? Dzień dobry pani. Jakże się pani miewa? Bardzo przepraszam, że musiała pani czekać – powiedziała Emily, podchodząc do niej na swoich stukających obcasach.\nPanna Van Gilder wstała. Plecy miała proste, jakby kij połknęła. Torbę trzymała z przodu, a głowę niemal zupełnie sztywno w górze.\n– Ava, ale nie jak Ava Gardner, tylko jak Arva – przedstawiła się, wyciągając dłoń.\nByła to niska i szczupła kobieta, ale niewątpliwie budziła respekt. Wystarczyło raz spojrzeć w te przenikliwe i stalowe oczy, poczuć mocny uścisk jej dłoni i usłyszeć napięcie w głosie, aby wyzbyć się wszelkich nadziei na to, że ma się przed sobą troskliwą i życzliwą osobę.\nEmily prawie odskoczyła od tej wypchniętej ku niej ręki, która sztywno i z wyczekiwaniem zawisła w powietrzu. Jej ramiona pokryły się gęsią skórką. Do tej chwili cieszyła się myślą, że w sumie sobie poradziła z dobieraniem kandydatek na podstawie brzmienia ich nazwisk. Aż sama była tym zaskoczona. Podczas pięciu poprzednich rozmów miała do czynienia z pielęgniarkami umiarkowanymi w poglądach. Każda z nich wydawała się nadawać na obsadzane stanowisko. Teraz instynkt jej podpowiadał, że już za chwilę sprawy mogą przybrać nie najlepszy obrót.\nZamrugała, bo nagle poczuła uścisk wilgotnej od potu, ale stanowczej dłoni, która potrząsała jej ręką jak dźwignią od pompy.\n– Wolałabym jednak, żeby się do mnie zwracać panno Van Gilder – powiedziała. Zaraz potem, jak gdyby po chwili zastanowienia, jakby sobie przypomniała, że przyszła na rozmowę w sprawie pracy, dodała jeszcze z lekkim skrępowaniem: – Będę zobowiązana.\nEmily czuła narastającą niechęć. Gdyby tylko mogła, zrobiłaby wszystko, co w jej mocy, żeby ta rozmowa jednak się nie odbyła. Na poczekaniu przyszło jej do głowy, że mogłaby udawać omdlenie. Rozpaczliwie szukała jakiegoś sposobu na to, aby zapobiec niepożądanemu rozwojowi wypadków. Przypomniały jej się te wszystkie drobne, ale jednak istotne reformy, które udało jej się przeprowadzić, a które teraz nagle stanęły pod znakiem zapytania.\nEmily z całych sił starała się wyrwać St Angelus z przedwojennych schematów i uwolnić szpital od konwenansów rodem z lat trzydziestych, co w praktyce polegało między innymi na stopniowym odchodzeniu od skrajnego formalizmu we wzajemnych relacjach między pracownikami. Marzyło jej się zniesienie zakazu pracy dla zamężnych pielęgniarek i chciała doprowadzić do obsadzenia na stanowisku drugiej przełożonej pielęgniarek jak najlepszej kandydatki. Widziała w tej roli kogoś, kto by popierał jej postulaty i powoli urabiał przełożoną, która uparcie trwała przy swoim i ani myślała ustąpić. Emily potrzebowała sojusznika, który by jej pomógł przekonać siostrę przełożoną – a w razie jej zatwardziałego oporu po prostu ją przegłosować.


Kenotek pro 400 preparat od mycia felg\nStrona główna » Chemia myjąca » KENOTEK PRO 400 - preparat do mycia felg, zbiorników, burt aluminiowych - 20 L\nGOSIA (obsługa zamówień, płatności, informacje o wysyłce): 530-668-155\nKENOTEK PRO 400 - preparat do mycia felg, zbiorników, burt aluminiowych - 20 L\nKENOTEK PRO 400 - kwaśny preparat czyszczący\nKENOTEK PRO 400 to kwaśny, innowacyjny, silnie skoncentrowany preparat czyszczący. Służy do usuwania mieszanin mineralnych i tłustych zabrudzeń. Nadaje się do mycia felg, zbiorników i burt aluminiowych. Mycie felg alu, stalowych, kołpaków oraz ścian i banerów na myjniach bezdotykowych, czyści stal nierdzewną z osadów i zabrudzeń.\nJest wolny od agresywnych kwasów m.in. azotowego, chlorowodorowego oraz fluorowodorowego, co kwalifikuje go, jako produkt nietokstyczny i bardzo bezpieczny dla użytkownika. Doskonale usuwa zabrudzenia pozostałości z mieszanin mineralno - tłuszczowych. Czyści i regeneruje aluminium (felgi, zbiorniki, burty itp.). Skutecznie usuwa osady z rdzy i innych tlenków np. z trakcji elektrycznej. Bardzo dokładnie myje stal szlachetną i elementy lakierowane.\nw zależności od stopnia zabrudzenia 10-20%\nKod znaku ostrzegawczego: GHS05 GHS07\nHasło ostrzegawcze (CLP): Niebezpieczeństwo\nZwroty wskazujące rodzaj zagrożenia (CLP) :\nH314 Powoduje poważne oparzenia skóry i uszkodzenia oczu\nZwroty wskazujące środki ostrożności (CLP) :\nP305 W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać. Natychmiast skontaktować się z OŚRODKIEM ZATRUĆ/lekarzem. Zastosować określone leczenie.\nP304+P340 W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO DRÓG ODDECHOWYCH: wyprowadzić lub wynieść poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić mu warunki do swobodnego oddychania. Natychmiast skontaktować się z OŚRODKIEM ZATRUĆ/lekarzem. Pilnie zastosować określone leczenie.\nP301+P330+P331+P310+P321 W PRZYPADKU POŁKNIĘCIA: Wypłukać usta. NIE wywoływać wymiotów. Natychmiast skontaktować się z OŚRODKIEM ZATRUĆ/lekarzem. Zastosować określone leczenie.\nP303 W PRZYPADKU KONTAKTU ZE SKÓRĄ (lub z włosami): Natychmiast zdjąć całą zanieczyszczoną odzież. Umyć dużą ilością wody z mydłem.\nZawiera: Fluorek amonu-fluorowodór (1:1)\nTORNAX - S 24kg - kwaśny produkt do mycia pianowego\nPHO CID - kwaśny środek do mycia instalacji udojowych 25 kg\nHATCHONET 240 L - preparat do mycia ścian, podłóg, urządzeń w zakładach wylęgu drobiu BECZKA\n2 509,00 zł brutto2 039,84 zł netto\nKENOLUX F500 - silny preparat do usuwania zanieczyszczeń z podłóg 10 L\nIodol 100 - Dezynfekcja systemów wody pitnej (zapytaj o produkt)


Bundeswehra wkracza do Syrii - mPolska24\nW dniu 1 grudnia 2015 roku podjęto decyzję o wysłaniu sił zbrojnych Niemiec do Syrii.\nPonad 1200 żołnierzy niemieckich dołączy do pro-amerykańskiej koalicji sił walczących z ISIS.\nW niemieckich media podano do wiadomości informację, że przewidywany okres trwania misji to około 12 miesięcy.\nW ramach wspólnych działań zbrojnych, Niemcy będą prowadzić nie tylko operacje na lądzie, ale również na morzu i w powietrzu.\nW działaniach ma uczestniczyć przynajmniej jedna korweta marynarki wojennej - prawdopodobnie F262 Erfurt, która do 27 lipca 2015 roku była komponentem wsparcia sił ONZ w Libanie (UNIFIL).\nDo końca lutego 2016 roku okręt ten ma uczestniczyć w operacji Atalanta w rejonie Afryki, a na początku listopada 2015 roku otrzymał uzupełnienie uzbrojenia i zaopatrzenia od amerykańskiego okrętu wsparcia logistycznego Patuxent USNS (T-AO-201).\nMożna zatem domniemać, iż zanim podpisano porozumienie, które zostało ogłoszone politycznie - warunki tej umowy zostały w pewnym zakresie sfinalizowane znacznie wcześniej.\nJest to ciekawy zwrot w sytuacji, ponieważ jeszcze całkiem niedawno, Minister Spraw Zagranicznych Frank-Walter Steinmeier zadeklarował, iż Niemcy podejmą działania zmierzające do wsparcia Rosji w walce z ISIS.\nOczywiście był to blef skierowany na zwrócenie uwagi USA na bieżącą sytuację, dzięki czemu udało się wynegocjować wsparcie materiałowe dla Niemieckiej Marynarki Wojennej.\nPokazuje to jednak, jak daleko czujni są amerykanie w zakresie monitorowania relacji Niemiec i Rosji.\nWystarczy wspomnieć, że jeszcze 30 listopada Minister Obrony Niemiec - Ursula von der Leyen - zasygnalizowała możliwość wsparcia przez Niemcy sił Bashara al Assada.\nW ciągu 24 godzin amerykanie zareagowali dynamicznie zabezpieczając się taktycznie przed taką możliwością.\nWspółpraca Niemiec i Rosji w Syrii byłaby bowiem krokiem w kierunku, w który nie jest zgodny z interesem USA (oraz Polski).\nJednym z elementów nacisku USA na Niemcy była polityka medialna po zamachach w Paryżu.\nOstatecznie jednak, "business ist business", i Niemcy wynegocjowały solidne wsparcie USA dla Niemieckiej Marynarki Wojennej.\nTym samym już niedługo u boku tureckich okrętów podwodnych wokół rosyjskiego krążownika Moskwa - zobaczymy również niemieckie korwety Deutche Marine.\nData: 02.12.2015, 11:54\nTagi: #jarosław #Narymunt #Rożyński #Bundeswehra #wkracza #do #Syrii\nRaczej bym się nie zgodził z tezą że ineteresy USA są zbieżne z interesami Polski, jeżeli chodzi o bliski wschód USA realizuje konsekwentnie polityke Izraela, który o ile pamiętam cały czas stara się wymusić od Polski jakieś wydumane odszkodowania za II WS


A4632801700 – ATS – Automatic Transmission Service\nPierścień synchronizatora reduktor VG150, VG150 E Mercedes G-klasa\nW ofercie xdrive-service znajdziesz wszystkie części niezbędne do naprawy reduktora dla Mercedes G-klasa. Części są nowe, oryginalne nie są to żadne zamienniki niewiadomego pochodzenia. W przypadku braku jakiegoś produktu zadzwoń lub napisz do nas, my go dla Ciebie sprowadzimy. Pierścień … Continued\n571,00zł Dodaj do koszyka\nPrzesuwka reduktora VG150, VG150 E Mercedes G-klasa\nW ofercie xdrive-service znajdziesz wszystkie części niezbędne do naprawy reduktora dla Mercedes G-klasa. Części są nowe, oryginalne nie są to żadne zamienniki niewiadomego pochodzenia. W przypadku braku jakiegoś produktu zadzwoń lub napisz do nas, my go dla Ciebie sprowadzimy. Przesuwka … Continued\n965,00zł Dodaj do koszyka


Szczecin: Spotykamy się 9 września | mieszkanicznik.org.pl\nSzczecin: Spotykamy się 9 września\nSerdecznie zapraszamy na wrześniowe spotkanie Mieszkaniczników w Szczecinie, które odbędzie się 9 września od godz. 17:45.\nTematem spotkania będzie - Jak rozliczać handel mieszkaniami?\nInteresujesz się flipami?\nA może zastanawiasz się jak podejść do tego tematu od strony księgowej?\nDlaczego flipy często powodują konieczność korzystania z kasy fiskalnej i posiadania statusu podatnika VAT czynnego?\nOraz Bonus: Jak rozliczać cesje?\nNa te i wiele innych pytań odpowiedź uzyskasz na spotkaniu Mieszkaniczków w Szczecinie!\nGościem naszego spotkania będzie: Marek Golec - współwłaściciel Biura Rachunkowego Wynajmistrz.pl, wyspecjalizowanego w rynku nieruchomości i zapewniającego terminowość oraz najwyższą jakość usług.\nOprócz dużej wiedzy księgowo-podatkowej inwestuje w nieruchomości i jest przedsiębiorcą.\nCo ważne, mówi o podatkach naprawdę prostym językiem i rozumie biznes klientów oraz uczestników szkoleń.\nRejestracja on line do 09.09 do godz. 12.00:\nGoście: 50 zł\nSzczecin: Spotykamy się 13 maja\nSzczecin: Spotykamy się 10 czerwca\nSzczecin: Spotykamy się 8 lipca\nWakacyjne spotkanie członków stowarzyszenia Mieszkanicznik w Szczecinie – niedziela 11.08.2019\nspotkania lokalne/ stowarzyszenie Mieszkanicznik/ Szczecin


Alprazolam (opis profesjonalny) - Medycyna Praktyczna: opis, ceny, refundacja\nAlprazolam (opis profesjonalny)\nTriazolowa pochodna benzodiazepiny wykazująca działanie anksjolityczne, nasenne, uspokajające, miorelaksacyjne i przeciwdrgawkowe. Należy do grupy pochodnych benzodiazepiny o pośrednim czasie działania. Mechanizm działania pochodnych benzodiazepiny nie został dokładnie wyjaśniony; miejscem ich działania jest makromolekularny kompleks obejmujący receptory GABAA, receptory benzodiazepinowe i kanały chlorkowe. Receptory benzodiazepinowe przez alosteryczną interakcję z receptorami GABAA powodują otwarcie kanałów chlorkowych i zwiększają przenikanie jonów chlorkowych do wnętrza neuronów. Pochodne benzodiazepiny, działając poprzez układ GABA-ergiczny, nasilają hamujące działanie GABA w OUN, głównie na układ limbiczny, podwzgórze i wzgórze.\nAlprazolam podany p.o. wchłania się dobrze i szybko. tmax wynosi 1–2 h. Stan stacjonarny występuje po 2–3 dniach stosowania. tmax po podaniu tabl. o przedłużonym działaniu wynosi 5–11 h. W ok. 80% wiąże się z białkami osocza. t1/2 wynosi 10–16 h, u chorych w podeszłym wieku, otyłych lub z marskością wątroby może ulec wydłużeniu. Metabolizowany w wątrobie, głównie do czynnego α-hydroksyalprazolamu (jego aktywność biologiczna jest o połowę mniejsza niż alprazolamu)i nieaktywnego benzofenonu. Alprazolam oraz jego metabolity są wydalane głównie z moczem,.\nNadwrażliwość na alprazolam, inne pochodne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu, myasthenia gravis, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby. Nie stosować u chorych do 18. rż.\nStosowanie alprazolamu długotrwale lub w dużych dawkach, podobnie jak innych pochodnych benzodiazepiny, wiąże się z ryzykiem uzależnienia psychicznego i fizycznego; zachować szczególną ostrożność u pacjentów wykazujących skłonność do uzależnienia lub nadużywania alkoholu, narkotyków i leków.\nDługotrwałe leczenie należy przerywać stopniowo; w przypadku wystąpienia uzależnienia fizycznego, nagłe przerwanie leczenia może spowodować wystąpienie zespołu odstawiennego (obserwowano skrajną postać zaburzeń lękowych, stany napięcia nerwowego, niepokój, zwłaszcza ruchowy, stany splątania i drażliwości, w poważniejszych przypadkach także utrata poczucia własnej realności i depersonalizacja, przeczulica słuchowa, zdrętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i dotyk, halucynacje lub napady padaczkowe). Zaprzestanie podawania pochodnych benzodiazepiny wiąże się często z wystąpieniem zespołu „odbicia”, objawiającego się trwającymi przez 1–2 dni bezsennością i stanem niepokoju. Objawy abstynencyjne (m.in. lęk, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, bóle i skurcze mięśni, brak łaknienia) występują często w ciągu kilku dni po zaprzestaniu stosowania pochodnych benzodiazepiny, czasem już w okresach między dawkami lub podczas zmniejszania dawki. Po długotrwałym stosowaniu lub podawaniu wielokrotnych dawek obserwuje się osłabienie działania uspokajającego i wpływu na aktywność psychoruchową w wyniku rozwoju tolerancji; zjawiska tolerancji nie wykazano dla działania przeciwlękowego. Pochodne benzodiazepiny mogą powodować następczą niepamięć; w celu zmniejszenia ryzyka należy zapewnić choremu 7–8 h nieprzerwanego snu.\nPochodne benzodiazepiny mogą również powodować wystąpienie reakcji paradoksalnych (stan ostrego pobudzenia, bezsenność, zwiększenie napięcia mięśniowego, euforia, objawy psychotyczne); w przypadku ich pojawienia się należy przerwać leczenie.\nU chorych z zaburzeniami depresyjnymi pochodne benzodiazepiny można stosować tylko w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi w celu opanowania bezsenności i lęku antycypacyjnego; w przypadku pacjentów ze skłonnościami samobójczymi należy zachować ostrożność.\nU pacjentów w podeszłym wieku należy stosować najmniejsze dawki skuteczne, ze względu na ryzyko ataksji lub nadmiernego uspokojenia.\nNie zaleca się stosowania alprazolamu u pacjentów z ostrą niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko wystąpienia encefalopatii. U pacjentów z niewydolnością nerek lek należy stosować bardzo ostrożnie.\nLek należy ostrożnie stosować u pacjentów z jaskrą z zamykającym się kątem przesączania, chorobami płuc oraz pacjentów bardzo osłabionych i wyczerpanych.\nPodczas długotrwałego podawania należy kontrolować morfologię krwi obwodowej, wykonać badania biochemiczne i badanie ogólne moczu.\nPreparatów zawierających laktozę nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.\nLeki i substancje działające hamująco na OUN (leki neuroleptyczne, nasenne, przeciwlękowe, opioidowe leki przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, psychotropowe, przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, znieczulające, alkohol etylowy) mogą nasilać działanie alprazolamu; w przypadku jednoczesnego stosowania należy zmniejszyć dawkę jednego lub obu leków.\nOpioidowe leki przciwbólowe\nW przypadku stosowania opioidowych leków przeciwbólowych i alprazolamu może wystąpić euforia prowadząca do nasilenia uzależnienia psychicznego; należy zmniejszyć dawki obu leków co najmniej o jedną trzecią, a następnie powoli zwiększać.\nTeofilina może zmniejszać siłę działania pochodnych benzodiazepiny. Równoległe podawanie alprazolamu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może powodować zwiększenie ich stężenia w osoczu.\nAlprazolam w dawce >4 mg/d może wpływać na stężenie imipraminy (o ok. 31%) i dezypraminy (o ok. 20%).\nInhibitory izoenzymu CYP3A cytochromu P-450\nInhibitory izoenzymu CYP3A cytochromu P-450 mogą istotnie zmniejszać klirens alprazolamu i wydłużać jego t1/2. Nie zaleca się równoległego stosowania alprazolamu z ketokonazolem, itrakonazolem lub innymi azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi. W przypadku równoległego podawania alprazolamu z nefazodonem, fluwoksaminą oraz cymetydyną należy zachować szczególną ostrożność i w razie potrzeby odpowiednio zmniejszyć dawki. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania alprazolamu z fluoksetyną, dekstropropoksyfenem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, sertraliną, diltiazemem lub antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyna i troleandomycyna). Inhibitory proteazy HIV również mogą zmniejszać klirens alprazolamu i nasilać jego działanie (np. rytonawir stosowany w małych dawkach), ale podczas długotrwałego podawania ów efekt hamujący ulega osłabieniu na skutek indukcji CYP3A; należy zmodyfikować dawkowanie lub zaprzestać stosowania alprazolamu.\nInduktory izoenzymu CYP3A cytochromu P-450\nLeki indukujące izoenzym CYP3A4 (barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, preparaty zawierające wyciąg z dziurawca) mogą nasilać metabolizm alprazolamu i zmniejszać jego stężenie w osoczu.\nRównoległe podawanie alprazolamu z digoksyną (zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku) może powodować zwiększenie jej stężenia w osoczu.\nAlprazolam może zwiększać stężenie litu w osoczu.\nAlprazolam nie wpływa na czas protrombinowy ani stężenie warfaryny w wosoczu.\nPropranolol ani disulfiram nie wpływają na farmakokinetykę alprazolamu.\nAlprazolam nie wpływa na farmakokinetykę fenytoiny, nie badano natomiast wpływu fenytoiny na stężenie alprazolamu.\nW przypadku równoległego stosowania pochodnych benzodiazepiny z kwasem walproinowym istnieje ryzyko wystąpienia psychozy, choć w przypadku alprazolamu tego rodzaju powikłań nie obserwowano.\nNależy zachować ostrożność podczas stosowania pochodnych benzodiazepiny u chorych przyjmujących lewodopę, ponieważ mogą one zmniejszać jej skuteczność.\nPalenie tytoniu może zmniejszać działanie sedatywne pochodnych benzodiazepiny. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.\nBardzo często: depresja, uspokojenie, senność.\nCzęsto: jadłowstręt, zwiększenie łaknienia, drażliwość, zaburzenia seksualne i popędu płciowego, bóle i zawroty głowy, ataksja, zaburzenia koordynacji, niewyraźna mowa, niewyraźne widzenie, zaburzenia czynnościowe wątroby, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu.\nNiezbyt często: bezsenność, nerwowość, drżenia, zmiany nastroju, zaburzenia pamięci, amnezja, zaburzenia ze strony autonomicznego układu nerwowego (suchość w jamie ustnej, zwiększone wydzielanie śliny, przekrwienie śluzówki nosa oraz tachykardia, hipotonia), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, dystonia, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia miesiączkowania, hiperprolaktynemia, zmiana masy ciała.\nRzadko: depersonalizacja, objawy paranoi, zaburzenia koncentracji uwagi, splątanie, omamy, reakcje paradoksalne takie jak pobudzenie, drażliwość, gniew, agresja lub wrogie zachowania, zwiększone pobudzenie psychoruchowe; zaburzenia motoryki, padaczka, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, żółtaczka lub cholestaza, reakcje alergiczne, anafilaksja, agranulocytoza.\nPonadto: uzależnienie psychiczne i fizyczne. Podobnie jak w przypadku innych pochodnych benzodiazepiny, przedawkowanie ich rzadko bywa stanem zagrożenia życia, chyba, że lek został przyjęty w połączeniu w innymi środkami wpływającymi depresyjnie na OUN, w tym alkoholem.\nObjawy przedawkowania obejmują ataksję, senność, zaburzenia mowy, śpiączkę i depresję oddechową. Leczenie: monitorowanie oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, podawanie płynów i.v. oraz zachowanie drożności dróg oddechowych. W ciężkich zatruciach pochodnymi benzodiazepiny oprócz leczenia objawowego zaleca się podanie flumazenilu (wybiórczego antagonisty receptorów benzodiazepinowych) w celu częściowego lub całkowitego odwrócenia sedacji wywołanej przez te leki. Należy pamiętać o ryzyku wystąpienia drgawek po podaniu flumazenilu, zwłaszcza u chorych długotrwale przyjmujących pochodne benzodiazepiny lub w przypadku przedawkowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Podawanie flumazenilu jest przeciwwskazane także w przypadku wydłużenia odcinka QRS lub QT w EKG. Stosowanie diurezy wymuszonej lub hemodializy jest nieskuteczne.\nKategoria D. Nie stosować w ciąży. Leczenie należy zakończyć odpowiednio wcześniej przed planowaną ciążą. Jeżeli kobieta przyjmowała lek w czasie ciąży, u noworodka mogą wystąpić objawy odstawienne. Podawanie leku w III trymestrze lub w okresie porodu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu dziecka wiotkiego (floppy infant syndrome), charakteryzującego się u noworodka hipotonią, hipotermią, zaburzeniami oddychania i odruchu ssania. W przypadku przyjmowania leku w ciąży w dużych dawkach i przez długi czas może dojść do uzależnienia i wystąpienia objawów odstawiennych u noworodka.\nPochodne benzodiazepiny przenikają do pokarmu kobiecego. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.\nZespół lęku uogólnionego, zespół lękowy ze współistniejącą depresją\nP.o. tabl. początkowo 0,25–0,5 mg 3 ×/d, tabl. SR 1 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz., dawka podtrzymująca 0,5–4 mg/d w daw. podz., dawka maks. – 4 mg/d w daw. podz. Dawkę maks. osiąga się w ciągu 3–4 dni.\nU chorych z zaawansowanymi chorobami wątroby, osób w podeszłym wieku i chorych wyniszczonych rozpoczynać leczenie od tabl. 0,25 mg 2–3 ×/d lub tabl. SR – 0,5–1 mg 1 ×/d albo w 2 daw. podz.; dawka podtrzymująca 0,5–0,75 mg/d w 2–3 daw. podz.\nP.o.Tabl. 0,5 mg 3 ×/d lub 0,5–1 mg 1 ×/d, wieczorem lub w 2 daw. podz.;tabl. SR 0,5–1 mg 1 ×/d wieczorem lub w 2 daw. podz.,w zależności od reakcji chorego dawkę należy zwiększać stopniowo co 3–4 dni nie więcej niż o 1 mg. Dawka wynosi zazwyczaj 5–6 mg/d, dawka maks. – 10 mg/d w 3–4 daw. podz.\nNależy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę i stosować leczenie najkrócej, jak to możliwe. Leczenie, włącznie z czasem obejmującym stopniowe zmniejszanie dawki nie powinno trwać dłużej niż 8–12 tyg., niekiedy może być konieczne wydłużenie czasu leczenia, w takim przypadku, decyzję o wydłużeniu leczenia należy podjąć na podstawie dokładnej oceny stanu pacjenta. W przypadku niektórych chorych wymagających stosowania większych dawek należy je zwiększać stopniowo (najpierw zwiększa się dawkę wieczorną, a następnie poranną).U osób w podeszłym wieku, z chorobami wątroby lub u chorych, którzy dotychczas nie otrzymywali leków uspokajających, stosuje się mniejsze dawki.\nWiększe dawki zaleca się pacjentom uprzednio leczonym anksjolitykami, lekami przeciwdepresyjnymi, nasennymi lub w leczeniu alkoholowego zespołu abstynencyjnego.\nPo ustąpieniu napadów można podjąć próbę odstawienia leku pod ścisłą kontrolą lekarską (należy się liczyć z możliwością nawrotu choroby i/lub pojawienia się objawów zespołu abstynencyjnego).\nZmniejszanie dawki należy zawsze przeprowadzać stopniowo, pod ścisłą kontrolą lekarską, nie szybciej niż o 0,5 mg co 3 dni; u niektórych chorych konieczne może być jeszcze wolniejsze zmniejszanie dawek.\nW przypadku wystąpienia działań niepożądanych zmniejszać dawkę stopniowo, rozważyć odstawienie leku.\nLek może wpływać na zdolności psychofizyczne, szczególnie, jeśli pacjent spożywa jednocześnie alkohol lub zażywa leki hamujące czynność OUN; należy poinformować o tym pacjenta zwłaszcza, jeśli w trakcie leczenia prowadzi on pojazdy mechaniczne lub obsługuje maszyny.


Simone Reitbauer z WarnerMedia keynote speakerem na Multiscreen Day 2020 - MobileTrends.pl\nAutor: Redakcja 4 marca 2020\nNa konferencji swoją wiedzą podzielą się przedstawiciele kilkunastu firm i agencji, m.in: Abstra, Disney, Fox Networks Group, Gemius, Hopster, IQS, Mindshare, Polsat Media, Reprise i YouTube\nScen MSD zgromadzi najlepszych specjalistów marketingu i komunikacji. Wśród ekspertów obecnych na konferencji będzie Lucyna Koba z Gemiusa, która swoim wystąpieniem rozpocznie Multiscreen Day. Na konferencji przyjrzy się konsumpcji różnych typów treści na różnych urządzeniach oraz strategiom mediowym największych reklamodawców. Opowie również o tym, co przyciąga uwagę odbiorców, bo przecież to właśnie pozyskanie uwagi odbiorcy jest najbardziej ambitnym celem kampanii reklamowych. Agnieszka Chabrzyk, country director Poland w Business Factory przedstawi cases studies i przykłady najlepszych kreacji kształtujących przyszłość komunikacji, a także omówi najbardziej impactowe formaty oraz kontent wideo jaki najlepiej sprawdza się w social mediach.\nKarolina Chołuj, director, business planning, Mindshare i Katarzyna Wrzosek, senior ad sales manager Central Europe, National Geographic spojrzą na branded content jako narzędzie budowania relacji z konsumentem, czyli jak reklamą złapać za serce. Od Karola Stryja, współinicjatora Storia by Abstra będzie można dowiedzieć się m.in. czy podcasty rzeczywiście wnoszą nową wartość do współczesnej komunikacji? Czy firma musimy nagrywać podcasty tak, jak cała konkurencja? W jaki sposób pozyskać uwagę słuchacza? Gdzie leżą silne strony tego medium i czy istnieje zagrożenie dla rozwoju podcastów w najbliższych latach?\nTematy związane z rolą sztucznej inteligencji w świecie młodych i jej wpływ na komunikację zaprezentuje Anna Gruszka, CDO, IPG Mediabrands; CEO, Reprise. Piotr Marzec przybliży co i kiedy chce generacja YouTube. Marta Rybicka z IQS omówi różne sposoby komunikacji mediów, reklam i usług przez X, Y i Z. Dlaczego u Zetów wygrywa smartfon, u Iksów rządzi telewizor, a Ygreki są „pomiędzy”, ale jednak bliżej Zetów. Przemysław Broniszewski, prezes, MOC TV poinformuje o tym jakich badań mediowych potrzebuje polski rynek mediów i reklamy. Czy istnieje możliwość objęcia badaniem nowej mediowej konstelacji nadawców, wydawców i serwisów streamingowych? I czego uczą nas doświadczenia zebrane w innych krajach europejskich?


Obiektywy znanych firm - Dudek\nHome » Sprzedaż » Elektronika, RTV, AGD » Obiektywy znanych firm\nW naszym sklepie ze sprzętem fotograficznym można nabyć m.in. najlepsze obiektywy na rynku. Wśród nich znajduje się na przykład sprzęt znanego i renomowanego producenta - marki Voigtlander (Micro 4 3 i wiele innych). Firma ta dostarcza bardzo solidne rozwiązania do aparatów fotograficznych, które pozwalają zachować wysoką jakość zdjęć o różnych parametrach. Każdy oferowany przez nasz sklep obiekty do aparatu fotograficznego (np. Voigtlander Micro 4)3 jest objęty solidnymi gwarancjami dostawcy i oferowany w jednych z najbardziej korzystnych cen na rynku. W naszej ofercie nie brakuje także dodatkowych akcesoriów do wszystkich oferowanych rodzajów obiektywów - w tym różnego rodzaju konwertorów, adapterów, osłonek czy nawet środków do czyszczenia.


\tBudowa placu zabaw - Urząd Gminy w Boniewie\nścieżka nawigacji Strona główna > FINANSE GMINY > Realizacja inwestycji > Budowa placu zabaw\n2 sierpnia 2007 roku Zarząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego podjął uchwałę Nr 48/680/07 na podstawie ,której gmina Boniewo otrzymała dotację w kwocie 17.500 złotych na realizację zadania "Budowa placu zabaw dla dzieci w miejscowości Boniewo". Realizację powyższego zadania zaplanowano na przełomie wrzesień- październik 2007 roku.\n26 września 2007 roku zakończono realizację inwestycji pod nazwą "Budowa placu zabaw dla dzieci w miejscowości Boniewo". Zadanie wykonała Pani Beata Przepióra Hydro-Wielkopolska Ul. J.J. Żniniewiczów 11, 60-475 Poznań. Ogólny koszt zadania wyniósł 25.168,60 złotych w tym dofinansowanie Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego 17.500 złotych.\ngaleriabudowa placu zabaw,plac zabaw, dofinansowanie z Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego\nWytworzył: Zdzisława Bywalska\t(31 sierpnia 2007)\nOpublikował: Zdzisława Bywalska (31 sierpnia 2007, 14:26:30)\nOstatnia zmiana: Zdzisława Bywalska (4 października 2007, 14:41:46)


Profesjonalna odlewnia aluminium i metali - e-jubileusz\nHome » Architektura » Materiały Budowlane » Profesjonalna odlewnia aluminium i metali\nDodane: 2017-02-17 :: Kategoria: Architektura / Materiały Budowlane\nZakład Cemad działa jako fachowa i profesjonalna odlewnia aluminium, która realizuje swoje usługi dla fabryk, hut czy firm motoryzacyjnych. Z jej działalności korzystają też osoby prywatne, na przykład wtedy, gdy niezbędne jest odwzorowani konkretnej części samochodowej. Cemad wykorzystuje w swoim pracach kokilki hydrauliczne oraz kokilki ręczne, jak również formy plastikowe. Odlewnia aluminium zajmuje się nie tylko tym surowcem, ale także innymi metalami nieżelaznymi, na przykład cynkiem czy miedzią. Firma dysponuje własnymi laboratoriami, w których sprawdza i kontroluje wszystkie wykonywane odlewy.


2019-02-17, godz. 12:00 Miłośnicy żagli poszukiwani. Trwa nabór do II Opolskiego Plebiscytu Żeglarskiego "Dar Opola" Jeszcze do 24 lutego trwa nabór kandydatur do II Opolskiego Plebiscytu Żeglarskiego 'Dar Opola'. To inicjatywa Opolskiego Stowarzyszenia Muzycznego 'Pieśni sp ... » więcej 2019-02-17, godz. 10:08 Tablice upamiętnią 120 lat posługi zakonnic w Branicach W czasie uroczystej mszy w bazylice w Branicach biskup opolski Andrzej Czaja odsłoni tablice upamiętniające 120 lat posługi Sióstr Maryi Niepokalanej w tym wł ... » więcej 2019-02-17, godz. 09:16 Jechał non stop blisko 400 kilometrów, tachograf nie był aktywny Mandatem wysokości 2 tysięcy złotych ukarany został serbski kierowca zatrzymany przez inspektorów z opolskiego oddziału Wojewódzkiej Inspekcji Transportu Drog ... » więcej 2019-02-17, godz. 08:30 Rodłacy świętują. 96 lat temu powołano w Opolu I Dzielnicę Związku Polaków w Niemczech Uroczystości upamiętniające 96. rocznicę powołania I Dzielnicy Związku Polaków w Niemczech odbędą się w stolicy województwa. Rozpocznie je o godzinie 10:30 ms ... » więcej 2019-02-16, godz. 20:10 Przedszkolaki z Kędzierzyna-Koźla "buźkami" monitorują jakość powietrza W Kędzierzynie-Koźlu nawet dzieci wiedzą, jak rozpoznać, czy powietrze jest dobrej jakości, czy zanieczyszcza je smog. W placówkach oświatowych, zaczynając od ... » więcej 2019-02-16, godz. 18:59 Opolscy strażacy ratowali turystów uwięzionych na wyciągu w czeskim ośrodku narciarskim Filipovice Służby ratunkowe naszych południowych sąsiadów o pomoc poprosiły Specjalistyczną Grupę Ratownictwa Wysokościowego z Głuchołaz. W akcji brał też udział helikop ... » więcej 2019-02-16, godz. 18:40 Dwa autobusy i osobówka zderzyły się na DK 40 w Łące Prudnickiej. Cztery osoby są poszkodowane Mogą być jeszcze utrudnienia na drodze krajowej nr 40 w miejscowości Łąka Prudnicka. Około 17:40 na trasie z Prudnika do Głuchołaz doszło do zderzenia trzech ... » więcej 2019-02-16, godz. 16:41 5-letni chłopiec przygnieciony przez konar drzewa w lesie koło Niemodlina. Jego stan jest ciężki Chłopiec w ciężkim stanie trafił do Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Opolu. - Do wypadku doszło w piątkowe popołudnie - poinformował Radio Opole Darius ... » więcej 2019-02-16, godz. 16:21 Bezpłatnie zaczipuj i wysterylizuj psa. Akcja w Kędzierzynie-Koźlu Mieszkańcy Kędzierzyna-Koźla mają okazję za darmo zaczipować swojego psa. W ten sposób właściciele czworonogów mogą być spokojniejsi, że ich pupil wróci do do ... » więcej 2019-02-16, godz. 16:10 Malują dziecięce przychodnie. "Największą nagrodą jest dla nas ich uśmiech" Zwierzęce, barwne postaci pojawiły się na ścianach przychodni dziecięcych w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym w Opolu. Od samego rana grupa Murki, specjalnie ... » więcej\n3456789 97537 na 9754 stronach


Profil publiczny Ola BD\nPodróż za jeden obraz, czyli zakątki które warto namalować. Malarska mapa miejsc nietypowych i o których nie piszą przewodniki. Wspierając nasz projekt dostajecie szkice, rysunki i obrazy wykonane w trakcie trwania projektu.\nWesprzyj kampanię referendalna na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych i weź czynny udział w odbudowie Polski - potrzebujemy Twojej pomocy. Wrześniowe referendum musi zakończyć się sukcesem !\n871 PLN z 15000 PLN\nCudownie Wam idzie!\nA moge niesmialo zaproponowac zwiekszenie ilosci ksiazek?


Dwadzieścia pięć lat bez Teton - Kuba w wiadomościach\nHome entertainment Dwadzieścia pięć lat bez Teton – Kuba w wiadomościach\nDwadzieścia pięć lat bez Teton – Kuba w wiadomościach\nVania Walton kw. 19, 2021 0 Comments\n16 kwietnia br. Upamiętnił ćwierć wieku odejścia najsłynniejszego kubańskiego filmowca. O dziwo minęło dużo czasu, ale tak jest. Jego wpływ jest tak potężny jak fizyczna egzystencja, ponieważ jego filmy w inteligentny i krytyczny sposób dały nam kubańską rzeczywistość. Kino nie tworzyli bohaterowie, ale ludzie, których wciągnął przypadek, heroiczny lub zwyczajny, wzniosły lub nikczemny. Czy było to rozproszone nocne miasto, które zostało rozświetlone przez Neon Syncopt Kluby nocne Który skrywa w swojej podziemnej ciemności grozę piwnic tortur; Albo to samo miasto wyłaniające się z resztek wczesnego poranka, codzienne doświadczenie dla tych, którzy wcześnie wychodzą do pracy, jak dostawcy mleka; Albo centralne miasto w słońcu zmieniło się w pole bitwy wraz z przybyciem pociągu pancernego; Albo luksusowe mieszkanie, dobrowolne uwięzienie samozwańczego więźnia; Albo legowisko zapomnianego intelektualisty, pełne książek i rzadkich rzeczy: kontekst, który definiuje jednostkę.\nZdrada towarzyszy lub poddanie się torturom materialnego ciała; Ochrona nieznajomego kosztem jego bezpieczeństwa; Pokaż życie dla przyszłości tysięcy ludzi, których nie znasz i którzy mogą nigdy nie wiedzieć o twojej ofierze; Przebywanie w miejscu, którego już nie znasz, z powodu niewytłumaczalnej lojalności; Przeżyj najdziwniejszy incydent w asymetrycznej walce z niewrażliwym aparatem biurokratycznym; Wybierz między trwałym wykorzenieniem lub trwałym odroczeniem na marginesie procesu społecznego, który nie uznaje cię za partnera w powieści: są to sytuacje awaryjne i często zawierają opcję.\nDramatyczną wymówką może być w skrócie dramat „społeczny lub historyczny” albo komedia satyryczna, która czasami jest napięta do irytacji absurdem. Filmy Teton rozśmieszają lub wyrażają niepokój, a nawet udrękę. Może ci się to podobać lub nie, ale zawsze liczą na twoje sumienie.\nTomás Gutiérrez Alea Urodził się obdarzony różnymi talentami. Mógłby być pianistą koncertowym, orkiestrować instrument jako innowator lub rozwinąć dochodową praktykę prawniczą w luksusowej kancelarii prawniczej, ale kiedy skończył studia prawnicze w 1951 roku, wyjechał jako pionier w Europie, aby studiować w Centro Sperimentale de Cinematography of Rome; Wyjątkowy wybór dla młodego mężczyzny z zamożnej klasy, który może wyjechać do Stanów Zjednoczonych, aby studiować lub kontynuować naukę na jednym z doskonałych uniwersytetów. Rodzina Teton zapewniła mu również skłonność do moralnej dyskryminacji, która kierowała jego wyborami. Chciałem filmy. Kino z dużymi literami, ale nie mega kino do masowej produkcji; Chciałem robić filmy artystyczne i angażujące społecznie, pobudzające do myślenia rozrywki i pobudzające widza do myślenia.\nPrzyjrzyjmy się niektórym z powiązanych kamieni milowych w jego filmie. Historie rewolucji (1960) był pierwszym filmem wydanym przez ICAIC. Warto podkreślić udaną atmosferę każdej z trzech sekcji, dwie pierwsze, które są dwoma podejściami do osobliwości jej bohaterów, podczas gdy ostatnia część zachowuje się jak wspaniały epicki mural. Przy wsparciu publiczności i krytyków Teton zapuścił się później w dwa satyryczne projekty komediowe. Pierwszy, Dwanaście krzeseł (1962), bezpłatna kopia słynnej powieści Sowietów, Elfa i Pietrowa pod tym samym tytułem, której są wcześniejsze i późniejsze kopie filmowe (czesko-polski, północnoamerykański, radziecki, niemiecki, rosyjski i irański). Później, Śmierć biurokraty (1966), ze scenariuszem napisanym przez samego Tetona, Alfredo Del Quito i Ramona F. Suarez. Ten film odniósł ogromny sukces. Chociaż przypisywano mu wpływy Bustera Keatona, Charliego Chaplina, El Gordo y el Flaco, a nawet Buñuela, osobiście większą wagę przywiązuję do wpływu Garcíi Berlangi, którego filmy Cichy s kat Został wyświetlony w Kuba Krótko przed premierą filmu Śmierć biurokraty.\nBez umniejszania znaczenia używania błaznowanie (Żarty na chybił trafił), które postawiły postać Salvadora Wooda w zabawnych i niebezpiecznych sytuacjach, a ogólny styl filmu i jego zerodowana intensywność kojarzą mi się lepiej z filmami Berlanga niż z ikonami niemej amerykańskiej komedii. Ale najbardziej imponująca jest szczególna wrażliwość Tetona, który nakręcił tutaj swój pierwszy osobisty film.\nJego następny duży film to Wspomnienia zacofania (1968)Jest słusznie uważany za swoje arcydzieło. Wiele o tym powiedziano i napisano, że nawet zbyt wiele tutaj doprowadziłoby do powtórzeń. Wystarczy zauważyć, że według skromnych standardów pisarza jego zakończenie należy do najlepszych w historii kina. W przeciwieństwie do dyskomfortu bohatera, sam więzień, to napięte oczekiwanie na miasto przygotowujące się do ataku z zewnątrz, z działami przeciwlotniczymi zacienionymi przed łagodnym zmierzchem.\nOstatnia Wieczerza (1976) to jeden z jego najbardziej pamiętnych filmów i wiele o nim napisano. Wolę się wyróżniać Ocaleni (1978), ze scenariuszem napisanym przez Tetona i Antonio Beniteza Rojo. Absurdalna opowieść o rodzinie Orozco, celowo blokującej się w oczekiwaniu na upadek rewolucji, jest jednym z ich najbardziej ambitnych projektów. Nie przestając być kwestią klasy politycznej, jest to przede wszystkim kwestia ogólna i filozoficzna, jeśli wolisz, tak zwanej cywilizacji zachodniej i jej upartego roszczenia do kontrolowania natury i ujarzmienia ludzkości oraz dodania jej do majątku kapitalisty. zarządzanie planetą. Twierdzenie to obraca się przeciwko tym, którzy go wykorzystują, którzy stają się ofiarami procesu antropofagicznego (nie jest przypadkiem, że film kończy się odwołaniami do kanibalizmu).\nZ dużą obsadą, w której każdy wykonawca docenia najbardziej kojarzone z nim medium (telewizja, teatr i kino), zwracam uwagę na występy Niemca Pinellego i Carlosa Ruiza de la Tejera, za umiejętność, z jaką godzili brzydkie postawy. ich charakterów i żałosnego szpiku ludzkiego skazanego na wyginięcie lub samounicestwienie.\nTitón, najpopularniejszy film na świecie, pojawił się trochę późno. mam na myśli Truskawka i czekolada (1993). Bez wątpienia film kubański wywarł największy wpływ na zmianę nastawienia na wyspie. Mając potwierdzoną diagnozę śmiertelnej choroby, która pochłonie jego życie, Teton nakręcił ten i następny film we współpracy z Juanem Carlosem Tapio. Na Guantanamera (1995) ponownie ukazuje surowe realia tego szczególnego okresu. Na Truskawka i czekolada Nieuprzejmość tej chwili odpowiada niezatartemu pięknu Hawany jako symbolu oporu w obliczu przeciwności; W najnowszym filmie Titón rola ta przypada bohaterom, którzy są skazani na stawienie czoła zmaganiom, jakie stawia przed nimi życie, z oryginalnością, humorem i przyzwoitością. Dzięki tej aluzji do neorealizmu, z którego początkowo pił, jedyny kubański filmowiec, którego filmografia Brytyjskiego Instytutu Filmowego należała do najlepszych w historii, przestał działać.\n28 stycznia 1994 roku Teton i Tapio wzięli udział w dyskusji na temat Truskawka i czekolada. Jeden z uczestników podzielił się tym stwierdzeniem: „Titón pomógł mi zrozumieć wiele rzeczy, którymi się żyje, a których nie zdajemy sobie sprawy, dopóki ktoś ich nie zorganizuje. Jego postacie kontekstualne pomogły mi zrozumieć rzeczy o sobie w odniesieniu do mojego środowiska …”1.\nTą medytacją żegnamy wspomnienie dnia poświęconego człowiekowi, który nas opuścił dwadzieścia pięć lat temu, chudemu facetowi, którego możesz spotkać w przejściu ICAIC. Ale jest jeszcze jeden Teton, który odziedziczyliśmy po filmach Wspomnienia zacofania s Truskawka i czekolada. To jest wieczne.


Dlaczego na stronie Urzędu Gminy Wołomin oświadczenia majątkowe Burmistrza i jego podwładnych są niekompletne tzn. są tylko pierwsze strony oświadczeń?\nczy ktoś może sprawdzić dlaczego boją się ujawnienia reszty , chyba jest to ewidentne złamanie przepisów ustawy. Pytanie kieruję do Pana ponieważ na stronie urzędu gminy muszę podać wszystkie swoje dane łącznie z adresem , apotem mogę mieć problemy z załatwieniem jakiejkolwiek sprawy , a mam już z tym przykre doświadczenia . Z góry dziękuję\n(Artur, 29.01.2009 r.)\nInformacja, odnośnie niekompletnych stron oświadczeń majątkowych Burmistrza Jerzego Mikulskiego i pracowników urzędu została przekazana do Urzędu Miasta Wołomin. Powodem tego jest problem techniczny. W przypadku gdyby ta sytuacja nie uległa zmianie proszę o kontakt z Urzędem Tel. (022)763 30 00.\nKto kontroluje i rozlicza Geodetę Powiatowego z wyników jego\nprac, ewentualnie gdzie można pozwać urząd np. o opieszałość\no niedotrzymywanie terminów, o niedopełnienie obowiązków w szerokim zakresie\ndziałalności Geodezji. Pytam nie tylko w imieniu własnym, osób i spraw\npodobnie prowadzonych przez geodetów takich jak moja jest mnóstwo a widać to\ndzięki Internetowi. Ewentualnie czy znane jest panu jakieś stowarzyszenie\nosób które już mają dosyć takiej sytuacji że w wyniku błędów geodetów przez\nnikogo nie kontrolowanych bo jak powiedziała pani Gut ona nie może oceniać\ntechnicznie ani merytorycznie pracy Geodetów. Osób, które szukają bądź\nznalazły kompetentną pomoc.\n(Bogdan, 26.01.2009 r.)\nGeodeta Powiatowy wykonuje swoje zadania w imieniu Starosty, stąd wszelkie skargi na jego pracę powinny być składane bezpośrednio do Starosty. Z Pańskiego postu nie wynika jednoznacznie o jakie błędy geodezyjne chodzi i w jaki sposób zostało naruszone Pańskie dobro.\nJednakże jeśli uważa Pan, że został skrzywdzony przez geodetę to proszę udać się po pomoc do geodety powiatowego bądź bezpośrednio do mnie lub wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Jeśli opisywane przez Pana zdarzenie miało charakter umowy handlowej zapraszam do Powiatowego Rzecznika Konsumentów, oczywiście zawsze właściwym będzie sąd rejonowy, prokuratura lub najbliższa jednostka policji.\nOdnośnie kontroli geodetów to Ustawa Prawo Geodezyjne i Kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (art. 6a oraz 7) wyraźnie wskazuje, że organami nadzoru geodezyjno – kartograficznego są Główny Geodeta Kraju oraz wojewoda wykonujący swe zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego będącego kierownikiem inspekcji geodezyjnej i kartograficznej.\nDo zadań Starosty zgodnie z rozporządzeniami Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz z dnia 16 lipca 2001 r. (§ 9) należy kontrola dokumentacji geodezyjno – kartograficznej przekazywanej do państwowego zasobu geodezyjno – kartograficznego. Dokumentacja ta podlega kontroli w zakresie: przestrzegania zasad wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, zgodności opracowania z ustaleniami, o których mowa w § 5 ust. 5, spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy, kompletności przekazywanych materiałów. Obecnie w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej mamy zatrudnione dwie osoby na stanowiskach inspektorów kontroli technicznej dokumentacji geodezyjnej.\nczy ktoś może sprawdzić dlaczego boją się ujawnienia reszty , chyba jest to ewidentne złamanie przepisów ustawy.\n(Artur, 19.01.2009 r.)\nProszę skierować to pytanie do Urzędu Miasta w Wołominie.\nCzy ulica Lipińska będzie wyremontowana i pokryta asfaltem na całej długości. Jeżeli tak to jaki jest przewidywany termin realizacji.\nKiedy ulica Lipińska będzie wyremontowana i oddana do użytku, w stanie nadającym do użytkowania. Proszę o podanie planowanego terminu. Pisząc ulica lipińska, mam na myśli całą ulicę lipińską, która jest w fatalnym stanie.\n(Roman Wypych, 14.01.2009 r.)\nUl. Lipińska w Wołominie jest przewidziana do modernizacji na całej swojej długości.\nDwa pierwsze etapy zostały zrealizowane.\nI etap obejmował przebudowę ulicy na odcinku od ronda Jana Pawła II do ul. Prądzyńskiego wraz z budową kanalizacji deszczowej, wymianą nawierzchni chodników, budową ronda na skrzyżowaniu ulic: Lipińskiej, Przejazd i Piaskowej.\nII etap obejmował modernizację ul. Lipińskiej od ul. Prądzyńskiego do ul. Legionów wraz\nz wymianą nawierzchni asfaltowej oraz wymianą nawierzchni chodników. Nawierzchnia asfaltowa wymaga jednak sfrezowania i powtórnego nałożenia asfaltu. Prace rozpoczną się gdy aura będzie sprzyjała tego rodzaju modernizacji.\nNastępny etap modernizacji na odcinku od ul. Legionów do ul. Sikorskiego jest przewidziany do realizacji w 2009r. Kolejne etapy planowane są do realizacji na kolejne lata budżetowe. Ich zakres będzie uzależniony od możliwości finansowych jakimi dysponuje Powiat Wołomiński.\nSzanowny Panie Starosto! Na terenie powiatu wołomińskiego znajduje się dużo wyrobisk poeksploatacyjnych. Mam możliwość zakupu działki, na której są tego typu wyrobiska. Chciałbym ją zrekultywować i sprzedać pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem (gm. Radzymin). Od geologa otrzymałem informację, że w sprawach rekultywacji wszelkie decyzje wydaje Starosta.\nChciałbym zapytać, czy Starosta, jako organ własciwy ws. wydawania decyzji ws. rekultywacji, nie czyni przeszkód w otrzymaniu tego typu decyzji, jeśli spełnione są wszystkie wymagania prawne. Właściwie odpowiedź na moje pytanie wydaje się oczywista, ale pytam, bo dostałem bardzo liczne sygnały od miejscowych "ceglarzy", że zdarzały się sytuacje, że odmawiał Pan wydawania takich decyzji, mimo braku podstaw prawnych. Absolutnie nie czynię Panu zarzutu, bo nawet nie wiem, czy tak było, ale ponieważ zamierzam zainwestować duże pieniądze w to przedsięwzięcie, muszę brać pod uwagę tego typu sygnały i mieć jasność sytuacji.\nRozmawiałem jakiś czas temu z pracownikiem Wydziału Ochrony Środowiska w Starostwie, ale otrzymałem kolejną niepokojącą informację, że nie jest mi w stanie zagwarantować, że otrzymam wymagane decyzje, nawet jeżeli spełnie wszystkie warunki wymagane prawem, bo "różnie może być i że zależy wszystko od jego przełożonych". Pan był bardzo miły i znał się na tych sprawach rekultywacji, ale ten przytoczony tekst, który wypowiedział, jest co najmniej dziwny i sprzeczny z Konstytucją RP, bo zgodnie z nią organy państwowe działają na podstawie i w granicach prawa.\nJeśli wydanie takich decyzji jest jednak możliwe, to proszę o informacje, jakie dokumenty złożyć i ile czasu czeka się na takie decyzje.\nPrzepraszam za dociekliwość, ale chciałbym na tym przedsięwzięciu osiągnąć zysk a nie straty.\n(Tadeusz, 29.12.2008 r.)\nDecyzje w sprawie rekultywacji, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 121 poz. 1266 z późn. zm.), wydaje starosta.\nPod pojęciem rekultywacji w myśl art. 4 pkt 18 ww. ustawy rozumie się:\n"nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym albo zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie niezbędnych dróg".\nDo obowiązków prowadzenia rekultywacji odnosi się szereg przepisów, w tym m.in.:\n1. ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004r. Nr 121 poz. 1266 z późn. zm.),\n2. ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.),\n3. ustawy z dnia 27.04.2001r. o odpadach (Dz. U. z 2007r. Nr 39, poz. 251 z późn. zm.)\nNajwięcej wątpliwości budzą wnioski dotyczące zasypania starych wyrobisk, w których znajduje się woda.\nMamy tu wówczas do czynienia także z przepisami:\n1. ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony\nśrodowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. z 2001r. Nr 100, poz. 1085 ze zm.),\n2. ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005r. Nr 239,\nNie ulega wątpliwości, że przy rozpatrywaniu wniosku brane są pod uwagę wszystkie przepisy dotyczące danego zagadnienia, włącznie z przepisami prawa miejscowego (ustalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego), jak również warunki uzgodnień właściwych organów.\nDlatego też ocena spełnienia wszystkich wymagań prawnych, dokonywana przez Wnioskodawcę, a nawet urzędnika rozpatrującego daną sprawę i jego przełożonego, może być rozbieżna.\nJednocześnie pragnę podkreślić, iż wnioski dotyczące określenia warunków rekultywacji, tak jak w każdym innym przypadku, są rozpatrywane indywidualnie.\nZadaniem organu prowadzącego postępowanie jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 77 i 80 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.).\nW związku z powyższym, odnośnie kwestii nabycia gruntu mogę jedynie zasugerować ustalenie, czy dotychczasowy właściciel posiada jakiekolwiek decyzje regulujące kwestie ich rekultywacji, gdyż w wyniku zmiany właściciela następuje także zmiana osoby zobowiązanej do przeprowadzenia rekultywacji, wymagająca usankcjonowania decyzją starosty.\nProcedura uzyskiwania decyzji sprawie rekultywacji została szczegółowo przedstawiona w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Wołominie:\nKiedy będzie zrobiona nakładka asfaltowa na drodze powiatowej w miejscowości Zaścienie gm. Dąbrówka?\n(Mieszkaniec, 15.12.2008 r.)\nNakładka w miejscowości Zaścienie została przewidziana do wykonania w roku 2009.\nPytam czy Jest już zmodernizowany odcinek E 631+E634 i zakończony w 2007r zgodnie z obietnią wyborczą bo jedynie w miarę jeszcze można płynie jechać jeden dzień w tygodni świętą niedzielę, i dla burmistrza panującego III kadencję J. Mikulskiego i starosty M. Urmanowskiego z widoku panującej posady wystarczy, że nie muszą dojeżdzać, nic nie robić i nie mieć zmartwień to jest najważniejsze, jako nadętych przedstawicieli Wołomina łaskawców zbawców najlepiej panujących i służących Szafrankowi staremu doliniarz...... owi jakto nie można nic zacząć przygotować terenu pod np nową trasę czy modernizację istniejących.\n(wyborca Jacek, 11.12.2008 r.)\nOdcinek ten nie został jeszcze zmodernizowany, a decyzję w tej sprawie podejmuje Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich, który jest zarządcą tych dróg.\nJeżeli śledzi Pan tę sprawę to zapewne Pan wie, że zarówno ja, jak i burmistrzowie gmin apelowaliśmy wielokrotnie o jak najszybsze rozwiązanie problemu komunikacji. Dzięki tym działaniom zostało przeprojektowane rondo i utworzony został dodatkowy pas ruchu dla skręcających w prawo i jadących prosto.\nAby przyspieszyć decyzję MZDW o modernizacji drogi 634 zadeklarowałem, że Starostwo Powiatowe w Wołominie jest gotowe przejąć funkcje inwestora zastępczego i samemu przeprowadzić budowę tej drogi. Jednak bez ich zgody nie można podjąć jakichkolwiek działań.\nProszę o informację odnośnie możliwości zbudowania domu w odległości bliższej niż 3 m od granicy. Posiadam działkę budowlaną o szerokości 20,7 m, niestety wybrany przeze mnie projekt domu przeznaczony jest na działkę o szerokości 21 m. Na działkach sąsiadujących w obecnej chwili nie ma żadnych zabudowań.\nŚciana, którą chcielibyśmy postawić w odległości 2,7 m od granicy działki nie ma otworów okiennych.\nProszę o informację czy istnieją procedury umożliwiające budowę domu w odległości bliższej niż 3 m od granicy i jak wygląda ich przebieg???\n(Kamila, 23.11.2008 r.)\nZasady usytuowania budynków na działce budowlanej regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późn zm.).\nJednak zgodnie z art. 9.1 Prawa budowlanego (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych zawartych między innymi w/w rozporządzeniu.\nW tej sytuacji proszę się osobiście zgłosić do Wydziału Budownictwa, ul. Prądzyńskiego 3 tel. (22) 787-43-01, 03, 04 wew. 106, 107, 110, 114, w celu uzyskania wszelkich szczegółów dotyczących złożenia odpowiedniej dokumentacji. Po ich rozpatrzeniu zostanie podjęta decyzja o ewentualnych odstąpieniu od przepisów zawartych we wspomnianym rozporządzeniu.\nproszę o zamieszczenie wniosku na wydanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów. Wielokrotnie próbowałam się dowiedzieć czy jest on dostępny po za wydziałem wydającym ww. dokumenty i jedyną informacje jaką uzyskałam to że jest niezbędny i nie zostanie mi wydany dokument jeśli nie wypełnię formularza narzucanego przez wydział geodezji. Wiec skoro wydział wymaga wypełnienia swojego wniosku to mógłby jeszcze ułatwić dostęp do niego tzn. wprowadzić wniosek do pobrania na stronie www i przy okazji wypełnić wzór bo wniosek jaki ostatnio narzuciliście jest moim zdaniem zbędnie skomplikowany.\n(Magdalena, 12.11.2008 r.)\nUdostępnianie danych w formie wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego odbywa się na podstawie Ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (art. 24) oraz Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. O ochronie danych osobowych (art. 29). Oba przytoczone powyżej przepisy prawa nie definiują wzoru wniosku jaki powinno się składać celem udostępnienia omawianych danych. Każdy wniosek zawierający dane podmiotowe zamawiającego, informacje umożliwiające wyszukanie w zbiorach danych żądanych informacji oraz wskazujący zakres zamawianych informacji i ich przeznaczenie zostanie przyjęty i na jego podstawie zostaną wydane zamawiane dane. Druk wniosku, który jest używany w Wydziale Ewidencji Gruntów Starostwa, nie jest obligatoryjnym drukiem do zamawiania danych z operatu ewidencyjnego, a jedynie ułatwieniem dla zamawiających\ni pracowników. Wydział ewidencji gruntów opracował i wprowadził zunifikowany wzór takiego wniosku, który służy do zamawiania różnych materiałów (nie tylko wypisów i wyrysów) przez osoby fizyczne, firmy, geodetów uprawnionych czy też rzeczoznawców majątkowych. Pracownicy wydziału zawsze też pomogą w wypełnieniu wniosku podczas składania zamówienia.\nchciałabym uzyskać informację w sprawie dofinansowania do zakupu ekologicznych źródeł energii przez właścicieli jednorodzinnych budynków mieszkaniowych (np. kolektorów słonecznych), czy istnieje taka możliwość, a jeśli nie, to kiedy mieszkańcy będą mogli liczyć na tego rodzaju dofinansowanie.\n(Anna, 09.11.2008 r.)\nodpowiadając na Pani pytanie w sprawie dofinansowania do zakupu ekologicznych źródeł energii przez właścicieli jednorodzinnych budynków mieszkaniowych (np. kolektorów słonecznych), pragnę poinformować, iż dofinansowanie może być udzielone np. w formie preferencyjnego kredytu ze środków Banku Ochrony Środowiska.\nPoniżej zamieszczam telefony kontaktowe do III Oddziału BOŚ, Al. Jana Pawła II 12, 00-950 Warszawa, gdzie będzie mogła Pani uzyskać szczegółowe informacje: 22 850 87 18, infolinia Banku: 0801 355 455 lub +48 22 543 34 34.\nJednocześnie wyjaśniam, iż obowiązujące przepisy nie przewidują dofinansowania osób fizycznych podmiotów lub prowadzących działalność gospodarczą, ze środków powiatowego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.\nStrona oglądana: 1867272 razy.


Finałowy sezon Attack on Titan już w przyszłym roku! » Zagrano.pl\nzagrano.pl » Gry » Premiery i zapowiedzi » Finałowy sezon Attack on Titan już w przyszłym roku!\nFinałowy sezon Attack on Titan już w przyszłym roku!\nOliwia Orzoł Premiery i zapowiedzi Publikacja: 1.07.2019, 11:00 Aktualizacja: 1.07.2019, 9:53\nAttack on Titan to jedno z najpopularniejszych anime ostatnich lat. Niestety, przygody Erena dobiegają końca, a ich finał będziemy mogli obejrzeć już jesienią przyszłego roku. Na oficjalnym twitterze anime pojawiła się zapowiedź ostatniego sezonu!\nZapowiedź finałowego sezonu\nNajnowszy odcinek Attack on Titan miał swoją premierę 30 czerwca. Ogromnym zaskoczeniem było jednak to, że tego samego dnia pojawiła się również zapowiedź finałowego sezonu anime. Miejmy nadzieję, że równie szybko pojawi się trailer, który uchyli nam nieco rąbka tajemnicy!\nPopularność Shingeki no Kyojin\nPierwszy sezon Attack on Titan miał swoją premierę w 2013 roku. Anime szybko zyskało popularność wśród fanów, dzięki niebanalnej historii i barwnym postaciom. Sama jestem fanką serii od lat i z zaciekawieniem śledzę losy ulubionych bohaterów. Atak Tytanów to anime pełne akcji i tajemnic. Gdy tylko jeden z wątków zostaje rozwiązany, pojawia się wiele nowych pytań, na które sami chcemy znaleźć odpowiedzi. Jest to seria, której warto poświęcić trochę czasu. Na pewno nie pożałujecie!