"Jest trosków, kolców, bólów niemało w tym życiu\nI więcej niż na jawie płynie łez w ukryciu."\nOKOŁO CZASÓW TEOFRASTA Bombasta Paracelsa żył w Bazylei jeden cudzoziemiec nazwiskiem Anathemius Tholden. Wkrótce po przybyciu swoim z północnych Niemiec kupił plac w ustronnym dość miejscu i wybudował sobie dom, w którym teraz mieszkał Sędziwoj. Nietowarzyski charakter Anathemiusa, dziwactwa, które o nim opowiadano, sprawiły, iż cudzoziemiec długo był ciekawą osobliwością miejską, o której krążyło tysiące pomysłów. Sama architektura domu dawała już do nich powód. Wysoki a wąski, przykryty spiczastym dachem, od zewnątrz obciążony był kamiennymi ozdobami, które się pobożnym nie bardzo podobały. Ozdoby te wystawiały smoki, sylfy, koboldy, salamandry, nietoperze, i tym podobne straszydła. Dwa małe okna i drzwi, pomiędzy nimi będące, otaczał zamiast gzymsu jeden olbrzymi wąż w rozmaite sploty zwinięty. Otwartą paszczą nad drzwiami wystającą bronił niby wstępu do domu, lecz nad nim unosiła się rycerska postać i przebijała głowę potworu włócznią. Spomiędzy kręgów l splotów ciała węża wyglądało mnóstwo przyciśniętych ludzi, których położenia i wyrazy twarzy zdradzały boleść okropną, wszystkie wyciągały ręce i zwracały błagające spojrzenie ku rycerzowi walczącemu z dręczącym ich smokiem.\nMieszkańcy Bazylei, skoro dom ukończony odsłonięto, dziwili się, ganili, szydzili, nie szczędzili wyrazów nawet obelżywych twórcy tego pomysłu.\nAnathemius wszystkiego obojętnie słuchał. Do wykończenia mieszkania wewnątrz sprowadził obcych rzemieślników i wnet ich po dokonanej robocie odesłał, tak, iż ciekawość sąsiadów wzrastała w miarę ukrywania się właściciela. Po wybudowaniu domu wrodzony jego odludny charakter na czas niejakiś od razu się zmienił, zaczął wychodzić częściej na świat, oddawać wizyty i przyjmować gości u siebie. Nie lubiony z początku, tym powrotem do ludzi szybko sobie zjednał ich łaski, iż nawet ganione dawniej dziwactwa na dobrą stronę wykładano. Pan Anathemius Tholden mógł mieć około lat czterdziestu, postaci był dosyć przyjemnej, a jakkolwiek zbytnia powaga i małomówność nie zyskiwały mu zwolenniczek w płci pięknej, za to ojcowie, mężowie i matki tym więcej go szanowali dla gruntownych rad, które udzielić umiał, dla wielkich wiadomości, które okazywał, a nade wszystko dla znakomitego majątku, którego ślady wyraźne w domu jego spostrzegano. Po większej części domyślano się, iż majętny przybysz szuka żony i - z uprzejmością od początku świata pospolitą dla kandydatów błogiego stanu - różne próbki tego towaru nieznacznie do wyboru mu podsuwano. Pan Anathemius czy udawał, czy też istotnie nie spostrzegł zabiegów, a sam, bez czyjej porady, o losie swoim postanowił.\nNa tejże ulicy mieszkał radca miejski, człowiek surowy i chciwy nad miarę, powszechnie od mieszczan nienawidzony. Ten miał dwie córki na wydaniu i daleką krewną, wychowanicę, dziewczynę szesnastoletnią, sierotę po uczonym, który jej tylko zamiast posagu zostawił kilka rękopismów w puściźnie i tych nikt drukować nie chciał. Biedna sierota na łasce bogatych krewnych stała się męczenniczką ojca, bo nie tylko musiała patrzeć, jak z szyderstwem palono owoc tylu nocy bezsennych swego ojca, lecz za lada sposobnością jego zatrudnienia wyrzucano jej jakby zbrodnią. Na nieszczęście była ładniejszą od swych siostrzanek, przeto los jej gorszym był od ostatniej służącej, a pogarda i łzy codziennym pokarmem. Podobne stosunki, jakkolwiek bardzo pospolite, pogarszały się widocznie, ponieważ Beata była wzorem cierpliwej na wszystkie próby łagodności. Tholden widział ją parę razy w domu radcy miejskiego spełniającą w zbyt skromnym ubiorze jakąś posługę - i szanownego opiekuna poprosił o jej rękę.\nZ początku ze śmiechem przyjęto żądanie, niewinna Beata doznawała potrojonej liczby uszczypliwych przekąsów. Szczególniej siostrzanki jej wysilały się w owe, tylko płci pięknej wiadome, sposoby delikatnego szczypania, które jak dym wgryza się pod powieki, mimowolnie łzy wyciska, a w końcu do szaleństwa przywodzi. Na powtórną prośbę radca wyraźnie odmówił. Anathemius obojętnie na pozór przyjął tę odmowę; ale za parę dni powrócił znowu i czułemu opiekunowi wręczył, wstawiając się za losem Beaty, listy od biskupa, naczelnika miasta i kilku najzamożniejszych panów w Bazylei.\nNiespodziane prośby, mające raczej pozór gróźb, zdziwionego i przestraszonego radcę zmusiły do wydania swej ofiary. Małżeństwo to stało się naturalnie przedmiotem żwawych rozpraw wszystkich znajomych. Porządni i poważni obywatele łatwiej przebaczali smoki i salamandry, którymi Tholden dom swój ozdobił, jak wyniesienie sieroty, czyli ostatnie jego dziwactwo. Nowożeniec tymczasem powrócił do pierwotnego sposobu życia, to jest do zupełnej samotności. Powoli zerwał wszystkie stosunki z ludźmi, nikogo u siebie nie przyjmował i u nikogo nie bywał, a wtedy szeptać zaczęto, że trudni się alchemią i posiada tajemnicę robienia złota.\nOn, żona, jeden służący i stara kobieta cudzoziemka składali całą ludność domu. Jego tylko i żonę czasami widywano w kościele, zresztą nigdzie, a dom ich, zawsze zamknięty, nabrał tajemniczej sławy i zatrzymał nazwisko domu alchemika.\nMinęło tak lat kilka, gdy w tych czasach pospolitych kłótni i napadów jednej ciemnej nocy jesiennej przed samym mieszkaniem Tholdena krwawa zdarzyła się bitwa. Młody rycerz, syn możnego barona z okolicy miasta nad Renem mieszkającego, Albert Grandorf, napadnięty, w czasie obrony cięty berdyszem w głowę upadł na placu. Odpór jednak był silny i napastnicy uciekli, a służący i przyjaciele barona, widząc na górze w pracowni alchemika światło, tak długo dobijali się do domu, aż im wreszcie, mimo spóźnionej pory, otworzono. Sam Anathemius obejrzał ranę wzrokiem znawcy i zaręczył za życie chorego; pod jednym tylko warunkiem chciał go przyjąć do domu, to jest, aby sam raniony pozostał się, służący zaś i przyjaciele oddalić się mieli i dopiero za dni dziesięć zgłosić. W naglącym przypadku nie mogąc nakładać warunków musieli uroczyście przyrzec dotrzymanie dziwnych żądań gospodarza, po czym dopiero wniesiono zemdlonego do komnaty.\nBaron Albert Grandorf był wzorem owych rozpustnych Don Juanów, nierzadkich wtedy, dla których religia, zależąca jedynie na pełnieniu obrządków zewnętrznych, żadnej tamy nie stawiała; a uciśnienie włościan, niezależność majątku, lekceważenie mieszczan i chełpienie się z wyuzdanej brawury z krzywdą wszystkich, którzy nie byli szlachtą albo księżmi, zachęcały bezdusznych do tego życia. Nieukształcenie, burzliwy wir stosunków towarzyskich, przy niezepsutym nawet sercu, mogły żywsze charaktery w lamparty przemieniać. Taki też był Albert, postrach wszystkich wieśniaków i dziewcząt z okolic swego zamku.\nGdy po upływie dni dziesięciu domownicy zgłosili się do chorego, Albert, jeszcze słaby, kazał im za drugie dni dziesięć przybyć; gdy i te minęły, jeszcze prosił gospodarza swego o powtórzenie terminu. Ale po upływie miesiąca zupełnie przywrócony do zdrowia bez zwłoki wyprawionym został. Na próżno stary baron Grandorf i sam Albert pukali później do drzwi alchemika, aby mu podziękować. Tholden, jakby nie słyszał dobijania się, jak w fortecy, głuchym był na wszystkie, kilka razy ponawiane, odezwy przez drzwi.\nTymczasem towarzyszów młodego rycerza uderzyła nadzwyczajna zmiana, która nastąpiła w całym jego charakterze i układzie. Ów niegdyś szalony, wesoły, pierwszy do zuchwałych wyskoków i sztuk swawoli, Albert, stał się posępnym, zamyślonym i unikającym najmniejszej sposobności powrotu do dawnego życia.\n- Oczewiście - mówiono - powietrze nawet w domu alchemika zaklęte.\nGrandorf w kilka miesięcy opuścił Bazyleę, a po jego wyjeździe rozgłaszać zaczęto, iż miłość ku młodej żonie Tholdena była przyczyną tej zmiany. Biedny alchemik nieraz może przechodząc przez miasto słyszał szyderstwa złośliwych cieszących się z obmowy.\nOkoło tego też czasu urodziła mu się córka, pierwsze jego dziecię.\nW kilka dni po urodzinach - opowiadał służący, pomocnik robót alchemicznych Tholdena - pan wyprawił go z pracowni i sam się w niej zamknął. Było już późno wieczorem i służący zasnął na dole. Blisko północy zbudził go mocny szum na górze i stukanie, jakby kilka osób razem chodziło. Śmiech, wyrzekania, śpiewy i jęki na przemiany dawały się słyszeć. Przestraszony wchodzi do komnaty, gdzie żona pana jego spoczywała. Blade światło lampy oświecało alkowę, tak iż mógł spostrzec, że pani w głębokim śnie pogrążona. Namyślał się chwilę, czy ją ma zbudzić, gdy ta przez sen poczęła rozmawiać. Płacz jej, bezsilne łamanie rąk i głos głuchy, ponury, a boleść na śpiącej twarzy tak żywa, jakby ciało jej zostało na ziemi, a dusza na innym świecie nie z ludźmi rozmawiała, przeraziły służącego. Przybliża się do łoża, chcąc jej przerwać niespokojny spoczynek, gdy wtem nagle na górze jakby jakie ciężkie ciało upadło na podłogę, a w tejże chwili żona alchemika porwała się ze snu z przeraźliwym krzykiem; szeroko rozwarte mając oczy z wyrazem najokropniejszego przestrachu zawołała:\n- Mąż mój nie żyje! - jednym skokiem pobiegła do kolebki i tuląc małą dziecinę konwulsyjnie wyjąkała: - O, Boże! córka moja przeklęta! - i padła zemdlona.\nNa ten nocny rozruch powstała i stara służąca, panią orzeźwiono, na górze było cicho. Gdy się tam ze światłem udano, drzwi pracowni były otwarte, pełno dymu, a na ziemi leżał alchemik umarły. W ręku trzymał zwój pargaminowy, w drugiej dłoni na piersiach miał złotą puszkę, i tak też pochowanym został. Ostatni ten akt jego życia rozgłoszony nie zbliżył ludzi do wdowy. Dawni jej znajomi jeszcze żywi mieli do niej urazę, pospolitą między poczciwymi ludźmi, jak śmiała zostać, ona, biedniejsza - szczęśliwszą, a taką była w ich oczach, bo była bogatą. Jakkolwiek pracownia została zamknięta i tajemniczość powinna była zniknąć, wdowa żyła więcej odosobniona niż kiedy, poświęcona wychowaniu swej córki Arminii. Córka z matką zupełnie sobie wystarczały. I matka nie wzdychała za światem, bo go zanadto dobrze znała; córka nie tęskniła za nim, bo jej zupełnie był nieznanym.\nZa życia Anathemiusa żona jego opływając we wszystko, co tylko życie materialne ofiarować może najwykwintniejszego, nie pytała, skąd ich dochody wystarczają na pokrycie wydatków.\nPo śmierci jego spostrzegła, iż te źródła były dla niej zakryte. Pozostałe pieniądze przez lat kilka wyszły; później przedmioty zbytku, klejnoty, stroje, zbywała, aby istotne opędzić potrzeby, aż w końcu pracą rąk z córką utrzymywać się musiały. W tym jednak stanie byłaby spokojniejszą i szczęśliwszą niż kiedykolwiek, gdyby nie straszna słabość, która ją od śmierci męża w rozmaitych przerwach czasami napadała, wieczorem, w zmrok, częściej jednak w nocy, czasem w ciągu wesołej rozmowy raptownie bladła, spoglądała w puste miejsce przed sobą, wskazywała palcem i z okrzykiem upadała zemdlona.\nZ chorobą tą oswojeni byli domownicy i córka; za ich staraniem przywracana do przytomności zdrową była nazajutrz. Teraz jednak ciągłe rozmyślanie, walka wewnętrzna i z rosnącym niedostatkiem rosnąca obawa o los córki, zdawały się ostateczny cios zadawać słabowitej wdowie.\nStara służąca pobiegła do znakomitych z imienia znajomych doktorów wzywając pomocy; jeden przyszedł, spojrzał na gołe ściany i z każdego kąta wyglądającą biedę, pokiwał głową, zapisał coś, poszedł i nie przyszedł więcej. - Za poradą służącej córka w śmiertelnej obawie o matkę, ze łzami w oczach, sama wyszła szukać pomocy lekarskiej.\nWskazano jej cudownego lekarza, apostoła i ucznia Paracelsowego, Karola Bodenstein. * Zaledwo dopytała się o jego główną kwaterę, którą zwykle zakładał w jednej z najpodlejszych karczem.\nZa stołem śród gawiedzi katów, Cyganów, czarownic, siedział wpółrozmarzonych trunkiem, otoczony dzbanami, sławny syn sławniejszego Karlstadta. *\nArminia, głucha na żarty pijanej tłuszczy, która się też wkrótce łzami jej wzruszyła, padła na kolana przed osławionym mistrzem i wierząc mu błagała:\n- Uzdrów moją matkę, jesteśmy ubodzy, ale będę tyle Boga prosić, iż ci pewno nagrodzi!\nBodenstein poszedł natychmiast, bo kogóż by prośba tak niewinna nie wzruszyła; ale, co więcej, powrócił raz, drugi, badał, wypytywał się. Będąc profesorem Akademii Bazylejskiej sprowadził kilkunastu znajomych medyków. Uwziął się, bądź co bądź, uleczyć matkę Arminii.\nZagadka tej chęci nietrudna była do odgadnienia. Córka wdowy była perłą śród dziewcząt bazylejskich i paracelsista znał się na tym dobrze. Lecz sama tylko twarzyczka nie złudziłaby go, na to Bodenstein był zanadto roztropnym. Miarkując z opowiadań i dawnego dobrego bytu Tholdena, który z jego śmiercią tak dziwnie się odmienił, spodziewał się i wierzył, że alchemik posiadał tajemnicę robienia złota. W pozostałości więc po nim, na której się kobiety nie znały, mógł się znajdować kamień filozoficzny i rękopisma uczące sporządzenia go. Lekarz więc, rachując swe zdolności tylko chęcią, obiecywał sobie wyleczyć wdowę, małej tylko żądał nagrody od szesnastoletniej Arminii; musiała mu przysiąc uroczyście, iż zostanie żoną tego, kto jej matkę uzdrowi. I gdyby Bodensteina o dziesięć kroków dalej czuć było dymem, winem i siarką, gdyby sto razy był brudniejszy i obszarpany, bez wahania by mu przyrzekła to, czego nawet nie rozumiała dobrze w przepełnieniu żalem. Z drugiej też strony medyk rachował, iż dostawszy w posagu puściznę alchemika, gdyby kamienia mędrców nie znalazł, to nic by go do przyznania się nie przynagliło, a sława, powiększona wyleczeniem żony i zaślubieniem córki tak powszechnie znajomego alchemika, mogła się stać dla niego prawdziwym sposobem robienia złota. Od kilku przeto dni, nawet mniej bywał w karczmie, a przemyślał, zmieniał lekarstwa, lecz chora leżała bez przytomności. Wezwał więc raz jeszcze wszystkich znajomych sobie medyków na radę.\nW wysokiej izbie od tyłu, na dole, spoczywała Beata Tholden na łożu śmiertelnym. Zaledwo trzydzieści kilka lat licząc cierpieniami wewnętrznymi i chorobą tak miała rysy twarzy zmienione, iż wieku jej nawet zgadywać nie można było.\nNadzwyczajnie blada, z oczami otwartymi, bez blasku i bez najmniejszego ruchu i życia, zbyt już była podobną do tych, w których liczbę wstąpić miała, aby nadzieja mogła ożywiać przytomnych. Córka jej, klęcząc na ziemi przy łóżku, także nieruchoma, tylko czasem jękiem dawała poznać, że cierpi. Tylko czasami rzucała wzrok w bolesne rysy matki i jakby przestraszona ukrywała twarz w dłoni i mocniej łkała. Wszystko też, co ich otaczało, smutne budziło wrażenie. Śród śladów dawniej obfitości wyraźne dowody niedostatku. Ramy od obić i lamperii, gdzieniegdzie złocone, otaczały nagie i ponure ściany. Parę mebli wytwornych, a obok nich prosty stół sosnowy; łoże snycerskiej drogiej roboty, a pościel na niej z grubego płótna, wszystko to były świadki smutne, lecz wymowne dawnego dobrego bytu. I światło jakby komnatę tę opuściło, bo choć w dzień, z głębokiej framugi okiennej skąpe do środka nie dochodziły promiona. Chora czasem się odezwie, dziko, niezrozumiale i wszystkich oczy zwrócą się na jej twarz woskowej białości, która tak posępnie odbija od ciemnej framugi. Córka pilnie słucha i pyta matki, lecz ta jej nie poznaje.\nMedycy przygotowują lekarstwa, z wrzawą spierają się o sposób leczenia i o teorie wpół po łacinie, wpół po niemiecku, w zbutwiałych foliałach szukają dowodów swej nauki, bo słabość chorej odmawia im świadectwa biegłości.\nDysputy te rozdzierają uszy Arminii jak złowrogie krakanie.\n- Ja mówiłem - wołał krzykliwie Bodenstein, machając czarnymi od węgli rękoma - mówiłem, że tu nic nie pomogą głupie wasze ziółka. Wszystkie choroby napadają na ludzi, jak uczy boski Teofrastus in „Astronomia magna", primo: albo z zatrutych gwiazd, które zły wpływ wywierają na człowieka, albo secundo: z trucizn, które pochodzą od źle przygotowanego pokarmu, albo tertio: z duchów, na które inne duchy działają...\n- Przeciwko chorobom pochodzącym z gwiazd - dodał drugi, potwierdzając słowa paracelsisty - żadne lekarstwa z żywiołów nie służą, można im tylko zaradzić per medicinam physicam et chirurgiam adeptam.\n- Wasze tu zioła tyle pomogą - krzyczał pierwszy - co kapelusz przeciwko słońca!\n- I któż tedy z prześwietnych kolegów ośmieli się zaprzeczyć - zapytał po łacinie, wolno cedząc słówka, wypiżmowany, utrefioną szwedzką bródką modny lekarz - kto zbije moje twierdzenie, iż nie wchodząc ani w causam proximam, ani causam remotam, że mówię, to choroba nerkowa? Oczywiście więc na afekcją tę służyć tylko mogą liście kopytnika - asarum, posiadając bowiem kształt nerek, nieodzownym na nerki są lekarstwem.\nPowstała żwawsza sprzeczka, każdy chciał mówić, przekonywać, jeden, najmocniejsze piersi mający, wołał:\n- Słuchajcie mnie! oto zbadałem horoskop pacjentki, trzeba czekać, aż Saturnus minie jej drogę życia, zbadałem, iż planeta ten zawsze jej był szkodliwy, teraz nastąpi crisis...\n- Oto nieodzowna recepta - rzekł drugi czytając z kartki - popiołu z nietoperza dwie szczypty, krwi suszonej z ropuchy na koniec noża, pięć gran tłuczonej mumii. ***\nChora wzniosła ręce i - jakby szukając, widząc kogo przed sobą - głucho rzekła:\n- Nie ze mnie! nie ze mnie, ale z niej zdejm ciężar! przebaczenia!\nReszta głosu przemieniła się w niezrozumiałe mruczenie, ręce jej opadły, a córka z rozpaczą rzucając się do nóg Sędziwoja, słuchającego z boleścią całej tej sceny, wzywała ratunku. Sprzeczka lekarzy powiększała się, jedni chcieli jej wlać w usta jakieś lekarstwo, drudzy przeszkadzali; już przychodziło do prawdziwej kłótni, łacińskich i greckich przydomków nie oszczędzano, gdy wtem drzwi się otworzyły i na widok wchodzącego wszyscy umilkli. Nieznajomy zbliżył się do klęczącej córki i dotknąwszy lekko po ramieniu rzekł:\n- Arminio! Powstań, jeszcze jest nadzieja. - Postąpił później do chorej, usiadł na łóżku, potarł jej skronie rękoma, z stojącego obok stolika wziął puchar szklanny, wsypał do niego ze złotej puszki trochę proszku czerwonego, nalał wody i przytknął do ust chorej mocno się jej w oczy wpatrując. Lekarze stanęli półkolem, żaden nie śmiał przemówić, chociaż przed chwilą zgadzali się wszyscy na to jedno, że woda zabiłaby pacjentkę. Ta zaś, spragniona gorączką, długim ciągiem wychyliła napój. Głowa jej opadła na poduszki. W przezroczystej jak alabaster twarzy wewnętrzny płomień życia na nowo się rozpalał. Córka, z założonymi na piersiach na krzyż rękoma, z bojaźnią wpatrywała się w nieznajomego.\nChora od tylu dni raz pierwszy zasnęła. Nieznajomy postąpił parę kroków, puścił szklanny kubek na kamienną podłogę, iż się rozprysnął na sztuki i wolnym krokiem już miał opuścić mieszkanie, gdy niemy dotąd Bodenstein przypatrujący się chorej pierwszy jakby się ocknął i z nadętą miną zawołał:\n- Poznałem cię! Na próżno byś się przede mną taił, witam cię, szczęśliwy posiadaczu panaceum życia, sympatia moja nie myli mnie; nie wypieraj się, wszak jesteś wyznawcą i zwolennikiem wielkiego mistrza naszego Paracelsa. Bądź pozdrowiony, bracie mój!\n- Wiara i dobra wola - odparł nieznajomy mierząc wzrokiem doktora - jest panaceum, które każdy posiada. Ale sympatia twoja myli cię, wyznawco i zwolenniku Paracelsa, wy nie wyznajecie mojego mistrza.\nWysoka, wspaniała postawa nieznajomego, jego młoda, pełna powagi i najpiękniejszych rysów twarz, długie czarne w pierścieniach wijące się włosy, oko wielkie i czarne, samym spojrzeniem rozkazujące, wzbudzały mimowolne uszanowanie. Sędziwoj wpatrywał się pilnie w te szlachetne rysy. Niski, brzmiący ton głosu, wszystko w nieznajomym zdawało mu się zupełnie znajome, jednak mimo całej usilności nie umiał sobie przypomnieć gdzie by go widział. Lecz samo wpatrywanie się w niego sprawiało mu rozkosz, jakaś niewidzialna siła pociągała go ku niemu.\n- Panie!... - rzekła z cicha Arminia, zbliżając się do nieznajomego, i nie śmiała dokończyć.\n- Bądź spokojna - odparł - przyjdę, gdy tego będzie potrzeba. Matka twoja żyć będzie.\nJuż wyszedł, a chwilę jeszcze trwało milczenie.\n- Szarlatan! - zawołał Bodenstein - postać wymuskana, głos mocny, to rozumie, iż może imponować, ale nie nam, lekarzom.\n- Oczywiście, że nie jest doktorem - rzekł inny - nie wiem, czy ma lat trzydzieści...\n- Chorej mogą pomóc nasze lekarstwa bez jego wody, on trafił na crisis, kiedy już zasypiała.\n- Ale kto go tu zesłał?\n- Któż to jest? - zapytał Sędziwoj.\n- Ten człowiek jest cudowny - rzekł jeden z obecnych, który dotąd, podobnie jak Sędziwoj, tylko był świadkiem - szczęście temu domowi, do którego wstąpi. Parę dni dopiero jak przyjechał z Neapolu, gdzie także niedługo bawił. Przez cały czas tam swego pobytu był przedmiotem wszystkich rozmów, zajęcia powszechnego. Jeżeli ta potężna umiejętność, o której tyle głoszą, istnieje, to on jest jej mistrzem. Pięć lat temu widziałem go raz pierwszy w Wenecji; on tam konających na morowę zarazę leczył prawie bez lekarstwa. Widziałem tam żebraka, którego na milionowego bogacza przemienił. Cała policja wenecka była poruszona, chciano go schwytać, on chodził w dzień i w nocy sam jeden i nikt mu nic zrobić nie mógł.\n- A więc to ów sławny Kosmopolita - rzekł któryś z obecnych.\n- Pospolicie zowią go Kosmopolitą, ale któż zgadnie prawdziwe nazwisko takich ludzi!...\nLekarze pojedynczo wymykali się, a wszyscy nieodgadnionym sposobem byli przekonani, że chora już uzdrowiona. W istocie, twarz jej spokojna, przed chwilą zeszpecona tchnieniem śmierci, dziwnie się zmieniła, stała się podobną do siebie.\nArminia modliła się jeszcze ze łzami, ale to były łzy rozkoszne, powrót do radości.\nSędziwoj spostrzegł, iż tylko przez jakieś dziwne złudzenie zdawało mu się, że zna nieznajomego. Kiedy chciał się oddalić, ładna córka wdowy z uśmiechem, a łzami jeszcze w oczach, skazując na matkę rzekła:\n- Nie zostanę sierotą, Bóg jest litościwy! Kiedy najbardziej była chora, ja byłam u ciebie, ale było zamknięte. Jakieś przeczucie mówiło mi - nie szydź ze mnie, cudzoziemcze - byłam pewna, iż ty potrafisz ją uzdrowić, a teraz myślę, że to ty sprowadziłeś tego nieznajomego pana i ty ją uzdrowiłeś, bo wszakże nie Bodenstein ją wyleczył, a ja przysięgłam mu... - Wtem przypomniawszy sobie dopiero jak przez mgłę swoją przysięgę - uleczenie cudowne - zapłoniła się, spuściła oczy i znowu w pospolitej podobnych charakterów nagłej zmianie uklękła i prawie z bojaźni modlić się zaczęła. Przeczuwała, iż wisi nad biednym jej sercem straszna jakaś burza.\nSędziwoj od chwili ujrzenia nieznajomego na próżno na otaczające go przedmioty chciał zwrócić myśli - wyszedł nim jednym tylko zajęty, nie słysząc prawie, co mówi Arminia.\n* Prawym dzieckiem wieku przechodu i fermentacji, w którym się zrodził, był sławny ów Philippus Aureolus Paracelsus Theophrastus Bombastus von Hohenheim. W młodości włóczył się jako wędrowny student, rysował horoskopy, wywoływał duchy, kastrował wieprze, szukał skarbów i sprzedawał alchemiczne recepty. Tak przewędrował Niemcy, Holandią, Szwecją, Prusy, Polskę, Węgry, Turcją, Egipt, Hiszpanią i Portugalią. Powróciwszy do ojczyzny jako cudowny doktór umarł w szpitalu salcburskim.\nW czasie profesorstwa swego w Bazylei publicznie spalił pisma Galena i Awicenny posypawszy je siarką i saletrą. Nie wahał się z nadętą miną sam wyrzec barbarzyńską łaciną: "Jeden włos z brody mojej więcej wie, jak wy wszyscy uczeni!"\nÓw metal płynny, tajemnymi własnościami od alchemików obdarzony, ochrzczony imieniem Merkurego, śmiało w lekarstwach używał; opium on pierwszy tak zuchwale zadawał, a gmin licząc uzdrowionych, nie patrząc na zabitych, ubóstwił Paracelsa.\nNauka, wyznać trzeba, dotąd z wdzięcznością go wspominać musi. Ten dziwny, szalony geniusz, tarzający się wśród błota ziemi, nieraz wzbijał się na skrzydłach olbrzymich pomysłów tak wysoko, iż go rozsądni, czołgający się mędrcy dotąd tylko podziwiać muszą.\nLecz zjawienie się jego, jakkolwiek epokę stanowi, zrodziło całę klasę paracelsistów, bezczelnych krzykaczy, posiadających wszystkie wady mistrza, a zalet jego na złe używających, wiadomościami jak i niewiadomością równie szkodliwych. Takim był Adam Bodenstein, lekarz i profesor w Akademii Bazylejskiej. Uczeń i wielbiciel Paracelsa, rozgłaszanie nauki jego wziął za cel swego życia, które było odbiciem wszystkich usterków i błędów Paracelsa. Nie posiadając jego geniuszu naśladował to, co się łatwo da przejąć, to jest: chełpliwość, śmieszną dumę, połączoną z tarzaniem się śród ostatniego gminu i wyrzutków społeczeństwa. Jest on autorem kilku dziel, których tytuły same dają dostateczne wyobrażenie o stanie ówczesnej historii natury. Jako to: De herbis duodecim Zodiaci signis dicatis', Isagoge in rosarium chemicum, Arnoldi de Villanova; De Lapide Philosophorum (list do Puggerów Pro asserende Alchymia) etc.\n** Ojcem wyżej wymienionego Adama Bodensteina był parę razy wspomniany tu Karlstadt, właściwie zowiący się Andrzej Bodenstein, później dopiero od miejsca swego urodzenia, miasta Karlstadt w Frankonii, przybrał toż nazwisko.\nGłośnym on jest w historii reformacji przez swój niewczesny zapał, marzenia, a w końcu i nieszczęścia. W początkach już publicznego zawodu Lutra, Karlstadt nie tylko stał się jego zapalonym sektatorem, ale - posuwając się wyżej - pierwszy będąc księdzem (archidiakonem, kanonikiem i profesorem teologii w Wittenbergu) pojął publicznie żonę. Kiedy Luter przebywał jeszcze w Wurzburgu, Karlstadt, za pomocą zajadłego gminu i studentów, burzył ołtarze w kościołach, niszczył obrazy i czytał dziwaczne mszy w języku niemieckim, Luter nie pochwalał bynajmniej tych wybuchów zbytniej gorliwości, owszem, przywracał zniweczony przez Karlstadta porządek rzeczy. Ten jednak, narzucając nauki swoje pierwszemu lepszemu, gdy nikt ich przyjmować nic chciał, gdy sami zwolennicy Lutra nie domyślali się jeszcze wtedy, iż dojdą powoli tam, dokąd ich Karlstadt od razu chciał doprowadzić, został prześladowanym tułaczem. W wędrówkach swoich przebiegł całe Niemcy (byt nawet we Lwowie) aż w końcu znalazł przytułek w Bazylei - gdzie po śmierci Zwinglego żył w urzędzie kaznodziei i pastora - i tamże umarł.\nZarzucano mu, jakoby sam na miejscu Lutra za reformatora chciał się narzucać, czego mu jednak dowieść nie można.\n*** Wszystkie te w usta lekarzy kładzione słowa są historyczne. W owych czasach apteka musiała być zbiorem najdziwaczniejszych, trudnych nieraz do wynalezienia, materiałów. Do lekarstw wchodziły często: tłustość kretyna, mózg z samobójcy, proszek czaszki ludzkiej, suszone ropuchy, nietoperze etc., et quidquid vetus delirat medicina [i cokolwiek bredzi stara sztuka lekarska]. Któryś (nie pomnę z nazwiska) ze znakomitszych lekarzy, żyjących w Polsce za Zygmunta III, winien był całą swoją wziętość i majątek proszkowi z ususzonego ciała wisielca, gdy tego mu zabrakło, ustały zarazem - jak spółcześni twierdzą - uzdrowienia i sława lekarza.


23 października 2017 Internet\nKancelaria Adwokacka z Wrocławia specjalizacja prawo karne. Adwokaci karniści z dużym doświadczeniem. Prawo karne, karne skarbowe, karne gospodarcze Sprawy karne są procesami sądowymi niezwykle zawiłymi i skomplikowanymi. W takich procesach niezbędny jest doświadczony adwokat. Kancelaria prowadzi sprawy karne, cywilne, gospodarcze i rodzinne, świadczy usługi na rzecz osób fizycznych i podmiotów gospodarczych. Istnieje możliwość udzielania porad on-line. Prowadzi adwokat sprawy karne wrocław http://adwokat-podgorski.pl/uslugi-prawne/sprawy-karne/ rozwodowe i postępowania związane z majątkiem małżeńskim. Prowadzimy sprawy na obszarze całej Polski, w szczególności na terenie województwa pomorskiego. Kancelaria prowadzi sprawy związane z. Kiedy przysługuje adwokat z urzędu. Prowadzimy między innymi sprawy dotyczące. Jeśli adwokat jest drogi to jest dobry. Prowadzi sprawy z zakresu: – prawa cywilnego i rodzinnego- prawa karnego- prawa pracy. Prezentujemy wybrane publikacje prasowe opisujące sprawy prowadzone przez nasz kancelarii. Wspólnik zarządzający, adwokat Tagi: Kancelaria prawa karnego Wrocław, adwokat prawo karne skarbowe, kancelaria adwokacka prawo karne gospodarcze Wrocław Wynagrodzenie Kancelarii jest uzależnione od ilości godzinowego nakładu pracy poświęconego na realizację konkretnej sprawy. Prowadzi sprawy z zakresu: – prawa karnego- prawa spadkowego- prawa rodzinnego. Świadcząc pomoc prawną w sprawie karnej dążymy do tego, aby prawo karne było przestrzegane przez organy ścigania oraz sądy na każdym etapie postępowania karnego. Czy gdzieś jest jakiś ogólny cennik w sensie ile adwokaci biorą za sprawy związane z rozwodem oraz podziałem majątku? Prowadzi także: – sprawy spadkowe- sprawy rodzinne. Do każdej sprawy podchodzimy z pełnym zaangażowaniem i dbałością o interes Klienta. Sprawy karne ze swej istoty wzbudzają dużo emocji, dlatego też Kancelaria zapewnia stały kontakt i gotowość pomocy w każdej sytuacji. Obecność w trakcie czynności przesłuchania. Nasi prawnicy świadczą usługi w dziedzinach, takich jak sprawy karne, sprawy spadkowe. Prowadzi także: – sprawy rodzinne. Dobry adwokat godny polecenia od spraw rodzinnych w Legnicy poszukiwany. Rozwód z orzekaniem o winie Bieżąca obsługa prawna spółek, prawo karne gospodarcze, przygotowywanie, opiniowanie i konsultowanie umów. Sprawy rozwodowe, podział majątku, władza rodzicielska oraz sprawy o ustalenie i zaprzeczenie ojcostwa. … Radcy prawni, Adwokaci, adwokaci sprawy karne Doradztwo prawne Prowadzi także: – sprawy spadkowe i rodzinne- sprawy karne.\nBlog piłka nożna, Blog piłkarski, Blog o piłce nożnej, Piłka nożna, Piłka nożna wyniki, Piłka nożna wyniki na żywo, piłka nożna statystyki, piłka nożna świat, piłka Read More »


Administratorem serwisu dekoratornia.net.pl jest firma DEKORATORNIA, jest firma DEKORATORNIA, ul. Gliniana 60/3, 50-526 Wrocław, NIP: 8992880361 nazywana dalej DEKORATORNIA\nAdministrator za pośrednictwem sklepu internetowego prowadzi sprzedaż towarów i usług.\nSprzedawca – firma DEKORATORNIA z siedzibą we Wrocławiu (50-526), ul.Gliniana 60/3, wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki, któremu nadano numer identyfikacji podatkowej (NIP): 8992880361 , która prowadząc działalność gospodarczą dokonuje w ramach Sklepu sprzedaży towarów i usług. Zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej adresem, na który kierowana powinna być korespondencja jest adres: ul. Gliniana 60/3 ;50-526 Wrocław\nSklep – zbiór stron internetowych i narzędzi informatycznych (serwis internetowy) zarządzanych przez Sprzedawcę i pozwalających Użytkownikom na zawieranie Umów sprzedaży, dostępny w domenie internetowej: dekoratornia.net.pl\nSprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody spowodowane podaniem przez Użytkownika nieprawdziwych, nieaktualnych lub niepełnych danych w formularzach, o których mowa w rozdziale V. SKŁADANIE ZAMÓWIEŃ. Dane podawane przez Użytkownika nie mogą naruszać przepisów aktualnie obowiązującego prawa oraz dóbr osobistych i praw osób trzecich.\nUL. GLINIANA 60/3, 50-526 WROCŁAW\nb) telefonicznie – pod numerem telefonu 516580192\nc) drogą elektroniczną – pod adresem e-mail: biuro@dekoratornia.net.pl\nZapłata za zakupiony towar musi zostać dokonana przed odbiorem przedmiotu zamówienia (płatność z góry) - przelewem bankowym lub za pośrednictwem jednego z systemów płatności elektronicznych akceptowanych w danym momencie przez Sprzedawcę. Realizacja zamówienia nastąpi po otrzymaniu przez Sprzedawcę potwierdzenia zaksięgowania należności na jego rachunku bankowym lub poprawnego wykonania płatności przez Klienta za pośrednictwem jednego z systemów płatności elektronicznych akceptowanych w danym momencie przez Sprzedawcę przez podmiot realizujący te płatności.\nUżytkownik dokonuje zakupu towaru zgodnie z ceną oraz wysokością kosztów dostawy obowiązujących w chwili złożenia zamówienia. Wysokość kosztów dostawy uzależniona jest od towaru i sposobu dostawy wybranego przez Użytkownika.\nDo każdego zamówienie wystawiana jest faktura VAT lub paragon. Dokument ten zostanie przesłany elektronicznie na podany w zamówieniu adres e-mail.\n2. Uprawnienia z tytułu gwarancji należy wykonywać zgodnie z warunkami zamieszczonymi w karcie gwarancyjnej. Dodatkowe informacje dot. gwarancji na poszczególne towary, znajdują się na podstronach Sklepu prowadzących do poszczególnych towarów. W celu uzyskania bliższych informacji dotyczących gwarancji Użytkownik może skontaktować się ze Sprzedawcą telefonicznie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej.\na) korzystając z uprawnień wynikających z udzielonej gwarancji - w tym wypadku Klient reklamuje produkt bezpośrednio do gwaranta (podmiotu udzielającego gwarancji), a Sprzedawca może być tylko pośrednikiem przekazującym reklamację. Klient według swego wyboru może zgłosić się bezpośrednio do serwisu gwarancyjnego albo do Sprzedawcy. W przypadku chęci skorzystania z uprawnień wynikających z gwarancji za pośrednictwem Sprzedawcy, Klient powinien skontaktować się ze Sprzedawcą telefoniczne telefonicznie, za pośrednictwem poczty elektronicznej lub z wykorzystaniem formularza dostępnego na stronie internetowej Sklepu.\nSprzedawca zamieszcza na stronie internetowej Sklepu przedstawiającej dany towar informację o terminie, w ciągu którego nastąpi dostawa zamówienia. Powyższa informacja to orientacyjny czas liczony od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji, o którym mowa w pkt. VI ust. 1 lit. a), b), c) Regulaminu. Czas realizacji zamówienia zawiera się w przedziale 3-42 dni roboczych. Dostawa kurierem wynosi 24 h-48 h w dni robocze.\n2. W celu odstąpienia od umowy Klient będący Konsumentem zobowiązany jest do złożenia Sprzedawcy oświadczenia w tym przedmiocie w terminie wskazanym w ust. 1. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia o odstąpieniu od umowy przed jego upływem na adres e-mail. Oświadczenie o odstąpieniu można złożyć na formularzu, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do niniejszego Regulaminu\n6. Sprzedawca dokonuje zwrotu płatności przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył Konsument (W przypadku płatności kartą, zwrot nastąpi bezpośrednio na rachunek tej samej karty), chyba że Konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.\nf) o dostarczanie treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą Konsumenta przed upływem terminu do odstąpienia od umowy i po poinformowaniu go przez Sprzedawcę o utracie prawa odstąpienia od umowy.\n12. Zwrotowi nie podlegają towary sprowadzane z zagranicy i produkowane pod indywidualne zamówienie klienta (informacja o takim towarze umieszczona jest w opisie jako *TOWAR POD ZAMÓWIENIE INDYWIDUALNE).\nReklamacje mogą być składane pisemnie na adres korespondencyjny lub pocztą elektroniczną .\nPROSI SIĘ O DOKŁADNE SPRAWDZANIE STANU OPAKOWANIA ZEWNĘTRZNEGO W CHWILI ODBIORU, PRZY PRACOWNIKU FIRMY TRANSPORTOWEJ.\nW przypadku kiedy opakowanie towaru posiada jakiekolwiek USZKODZENIA, ŚLADY INGERENCJI LUB WIDAĆ, ŻE ZOSTAŁA NARUSZONA TAŚMA FIRMOWA należy PRZED PODPISANIEM LISTU PRZEWOZOWEGO spisać z kurierem PROTOKÓŁ SZKODY(druk posiada kierowca). Protokół musi zostać spisany czytelnie, w sposób jasno opisujący stan palety/paczki. W PRZYPADKU NP. ROZDARCIA FOLII, WGNIECENIA KARTONU, W TRAKCIE PODPISYWANIA PROTOKOŁU NALEŻY ZAZNACZAĆ NA NIM, ŻE OPAKOWANIE ZEWNĘTRZNE JEST USZKODZONE.TYLKO W TEN SPOSÓB FIRMA KURIERSKA PONIESIE ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA USZKODZENIA MECHANICZNE PRZESYŁKI.\nPo otrzymaniu przesyłki należy sprawdzić towar pod względem ilościowym oraz jakościowym,niezgodności zgłosić e-mailem w dniu dostawy\n3.Sprzedawca zastrzega sobie prawo do żądania stosownego wynagrodzenia za korzystanie i czerpanie dochodu z dzieł publikowanych jako materiały.\n4. Przekazane do wykorzystania dokumenty (zdjęcia, slajdy, teksty i inne) mogą być publikowane wyłącznie za zgodą DEKORATORNIA.\nNiniejszy regulamin wchodzi w życie od 02.06.2020r.


Dzieci, które nigdy nie wróciły do domu, część 14 - Carla, Nicole, Teresa\nDzieci, które nigdy nie wróciły do domu, część 14 – Carla, Nicole, Teresa\nW sieci znajdziemy wiele spraw dotyczących osób zaginionych, które nie zyskały wielkiego rozgłosu. W serii „Dzieci, które nigdy nie wróciły do domu”, skupimy uwagę na sprawach zaginionych do 18 roku życia. Dziś przedstawiamy historię zaginięcia Carli, która opiekowała się dzieckiem, Nicole, która pojechała do chłopaka i Teresy, która okłamała rodziców.\nCzternastoletnia Carla ze stanu Waszyngton, była po raz ostatni widziana 1 lipca 1981 r. Wtedy też, w godzinach wieczornych opuściła mieszkanie, które dzieliła z rodzicami i dwójką rodzeństwa. Nastolatka od 1 do 4 lipca miała opiekować się dzieckiem w oddalonym o 10 mil miasteczku Clearwater. Był to długi weekend z okazji Dnia Niepodległości, dlatego też matka dziecka najęła opiekunkę by móc odpocząć od codziennych obowiązków. Kobieta przyjechała po Carlę , a samochód prowadził jej znajomy, czyli mężczyzna o imieniu Kenneth Barry.\nKiedy późną nocą 2 lipca, kobieta wróciła do domu z imprezy po Carli nie było śladu. Kwilące dziecko leżało samotnie na kanapie, a stan pieluszki wskazywał na to, że od dłuższego czasu było pozostawione bez opieki. W salonie widoczne były ślady walki. Na podłodze leżała potłuczona butelka likieru Galliano, a wokół niej plamy krwi. Późniejsza ekspertyza wykazała, że chociaż były bardzo duże, nie powstały na skutek obrażeń śmiertelnych.\nPodejrzenia od razu padły na Kenneth' a, który jako jedyny wiedział, że Carla będzie w domu sama. 32- latek zaprzeczył udziałowi w zniknięciu nastolatki i podał alibi. Mimo tego policja przeszukała jego furgonetkę, gdzie zabezpieczono ślady krwi. Kilka tygodni później, kiedy w kryminalnym laboratorium przetworzono próbki krwi od ojca i matki zaginionej, okazało się, że są one zgodne z grupą krwi Carli.\nMimo intensywnych poszukiwań, Carli nigdy nie odnaziono, a z powodu niewystarczających dowodów, Kenneth nie został oskarżony. Pięć lat później zmarł na atak serca. Chociaż krew znaleziona na miejscu pozornego uprowadzenia Carli i krew w furgonetce Kenneth' a były zgodne z jej grupą krwi, nie istniały jeszcze testy DNA, które mogłyby to jednoznacznie potwierdzić. Teraz kiedy można by było rozwiązać tą zagadkę, okazało się, że na przestrzeni dziesięcioleci próbki zaginęły, a rodzice Carli już nie żyją. Sprawa pozostaje nierozwiązana.\nSzesnastolatka o czarnych włosach i brązowych oczach mieszkała w Brick w New Jersey. Na tydzień przed zaginięciem rozpoczęła naukę w szkole przygotowującą do jej wymarzonego zawodu, czyli mechanika samochodowego. Na zajęcia zazwyczaj woził ją 19- letni Louis Urcinoli, z którym spotykała się od kilku tygodni. Para wydawała się być szczęśliwa, a chłopak miał bardzo dobre relację z rodzicami Nicole i często spędzał z nimi czas.\n12 marca 1995 r. Nicole poinformowała swoich rodziców, że jedzie z Luis' em do domu jego matki w Hauppauge na Long Island. Obiecała, że zadzwoni i poinformuje ich czy wróci na kolację, czy zostanie na noc. Niestety nie zadzwoniła. Kiedy ostatni raz ją widziano miała na sobie białe pończochy, szarą spódnicę, ciemną koszulę, zieloną, jedwabną kurtkę, białe trampki i plecak z Myszką Miki.\nKiedy ojciec Nicoli zadzwonił do Luis’a dowiedział się, że wieczorem pojechali na Brooklyn w Nowym Jorku, gdzie wdali się w kłótnie. Według chłopaka o godzinie 21:00 Nicole zaczęła odgrażać się, że wróci do swojego byłego, po czym wyszła z samochodu. Zdenerwowany wrócił więc do domu i zorientował się, że Nicole zostawiła u niego plecak. Rodzice nie dali wiary jego słowom, ponieważ Nicole nigdzie nie ruszała się bez plecaka – traktowała go jak torebkę.\nZaraz po zaginięciu szesnastolatki, Louis zniknął i tym samym stał się głównym podejrzanym o morderstwo Nicole. W jego mieszkaniu, które uprzednio starał się wysprzątać, zabezpieczono ślady krwi i fragmenty garderoby zaginionej. Jak się później okazało, Louis wyznał swojemu wujkowi, że po tym jak Nicole oznajmiła mu, że odchodzi i planuje pogodzić się z byłym chłopakiem, wpadł w szał. Chwycił za łom i uderzył ją 7 razy w głowę. Następnie owinął w dywan, wywiózł na Long Island i porzucił na jednym ze śmietników. Chłopak został aresztowany na lotnisku w Los Angeles. Okazało się, że próbował zlecić morderstwo wujka i jego żony, aby powstrzymać ich przed zeznawaniem na jego niekorzyść.\nKilka miesięcy później, pod zarzutem morderstwa i dwóch prób usiłowania zabójstwa został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności, bez możliwości zwolnienia warunkowego przez 40 lat. Ciała Nicole nie odnaleziono. Śledczy podejrzewają, że zostało spalone.\nTeresa, nazywana przez swoich bliskich „Teri”, była najmłodszym z sześciorga dzieci William’a i Nellie. Rozpieszczana przez wszystkich, miała bardzo szczęśliwe dzieciństwo, a do jej ulubionych zajęć należało krzątanie się po kuchni. Już od najmłodszych lat pomagała swojej mamie przy wypiekach, bądź gotowaniu jej ulubionych włoskich dań. W wieku 13 lat, Teri była grzeczną córką, dobrą uczennicą i regularnie uczęszczająca do kościoła katoliczką, a przynajmniej takie wrażenie sprawiała…\nTeresę po raz ostatni widziano w Greensburgu w Pensylwanii, w sobotnie południe 27 września 1975 r. Ubrana w czerwone spodnie i czerwono – białą kurtkę, wyszła z domu mówiąc, że jedzie do swojej 16- letniej koleżanki. Mimo, że zostawiła w domu wszystkie swoje rzeczy osobiste i torebkę, nie wróciła. Następnego ranka zaniepokojona matka zadzwoniła do szeryfa, ale uzyskała informacje, że jest on w trakcie przygotowań do urodzin swojej córki. W związku z tym poprosił o kontakt następnego dnia. Kiedy to uczyniono, tak jak od początku przeczuwali bliscy Teresy, jej sprawy nie potraktowano poważnie i zakwalifikowano ją jako uciekinierkę.\nProszę zrozumieć! Jestem pewna, że moja córka nie uciekła. Która 13- letnia dziewczyna planująca ucieczkę, nie zabrałaby swojej torebki, ciuchów, kosmetyków i skarbonki? Do tego Teresa zawsze informowała, gdzie idzie, nie wracała późno bez pozwolenia i nie umawiała się z chłopakami – wyjaśniała Nellie\nNiestety, kiedy przesłuchano najbliższych przyjaciół Teri, wyszło na jaw, że nie zawsze mówiła prawdę. Potwierdził to pamiętnik znaleziony w jej pokoju. Okazało się, że „córka idealna” prowadziła potajemne, wyuzdane i ryzykowne życie, które kręciło się głównie wokół starszych mężczyzn i używek. Jednym z nich był Leroy Bradford – były strażnik więzienny i oficer policji, który w późniejszych latach został skazany na 17 lat więzienia za zlecenie zabójstwa. Innym mężczyzna, który w swej kryminalnej kartotece miał przestępstwa seksualne z udziałem dzieci oraz handel narkotykami. Nie udało się jednak ustalić czy mieli oni związek z zaginięciem Teri.\nWiele lat później, Linda – koleżanka z którą w dniu swojego zaginięcia widziała się Teresa, zdecydowała się wyznać prawdę. Okazało się, że Teri nie zaginęła w drodze powrotnej do swojego domu, tak jak Linda sugerowała na początku. Tamtego dnia dziewczyny wcale nie spędzały czasu przed telewizorem, ale poszły na imprezę, która organizowana była w domu wymienionego wcześniej przestępcy seksualnego. Nie był to pierwszy raz kiedy nastolatki spędzały u niego czas. Około godziny 19:00, Linda w towarzystwie nowo poznanego mężczyzny, wyszła z imprezy, pozostawiając Teri samą wśród nieznajomych jej osób. Wtedy widziała ją po raz ostatni.\nPolicja wierzy w to, że Linda dobrze wie co się wtedy dokładnie wydarzyło, ale być może zagrożono jej i z obawy o swoje życie nie wyznała całej prawdy. Uważa się, że Teri zmarła podczas imprezy i być może nawet w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Mogła przedawkować narkotyki, a inni goście spanikowali i pozbyli się jej ciała, by uniknąć odpowiedzialności.\nCarla Owensdziecizaginionelost angel'smissingmissingchildmissinggirlNicole RusscoTeresa Rhodes


alpy i ... nitki: października 2017\nSezon grzewczy uważam za otwarty!\nAutor: Aga o 19:19 4 komentarze:\nWiem, zdarza się, a kanwą życia dziewiarki jest prucie...\nŚrodek długiego weekendu, mam wolny dzień pomiędzy dwoma swiątecznymi, świeci październikowe słońce. Od wczoraj machałam jak szalona drutami, pewna, że dzisiaj pokażę moją śliczną nową czapkę z łotewskiej wełny. Nawet odłożyłam na bok większy test, bo czapka przyrastała w tempie sugerującym fajną sesję już dziś.\nNo i zonk, bęc, bum... wełna znowu w kłębku, a mi dziwnie. Wiem, testy obarczone są ryzykiem, niemniej... Na zdjęciu czapka chwilę po podjęciu decyzji, że tu nic nie pomoże, do prucia:\nPo pierwsze, napisałam z jakiej wełny chcę dziergać (i że w jednym kolorze, bo do wzorzystego szala), odpowiedź była ok, wiec trochę się zdziwiłam dowiedziawszy się, że źle, bo jeden kolor. Takich informacji oczekuję przed rozpoczęciem testu.\nPo drugie - ściągacze w czapkach mają sens. Po zmierzeniu czapki bez ściągacza już wiem, że całkiem spory.\nPo trzecie - przy zbieraniu oczek z obu stron markera, zostawienie nieruszonego oczka przed i za markerem również ma sens, bo czapkę się dość naciąga i jak oczka zbierane po dwa (k2tog i ssm) do siebie przylegają, to po naciągnięciu próbuje powstać dziura.\nParę pomniejszych nieścisłości we wzorze - drogie designerki, Wasz tester, klient, whatsever, ma prawo czegoś nie rozumieć albo wskazać, że inny sposób opisu byłby przystępniejszy. Pierwszy raz spotkałam się z sytuacją, kiedy wywołało to irytację... no dobra, łubu dubu, niech nam żyje prezes naszego klubu, a ja zmykam do innego testu.\nAutor: Aga o 12:51 2 komentarze:\nEtykiety: czapka, druty, test, wełny i włoczki - inne


Chiny Dziecko Electric Ride na motocyklu Producenci\nHebei YIJIASHUN Trading Co.,Ltd [Hebei,China] Typ firmy:Producent , Przedsiębiorstwo Handlowe Główne rynki: Afryka , Ameryka , Azja , Karaiby , Bliski Wschód , Oceania , Na calym swiecie , Europa Wschodnia , Europa , Europa Północna , Pozostałe rynki , Europa Zachodnia Eksporter:91% - 100% Certs:CE, ISO9001, CCC, RoHS Opis:Kolorowe Electric Ride na motocyklu,Dzieci elektryczne jazdy na motocyklu,Electric Ride on Motorcycle\nStart > Products > Jazdy na samochód > E-motocykl > Dziecko Electric Ride na motocyklu\nModel No: IKIA-RC-A1704\nBaby Electric Ride na motocyklu są wykonane z najwyższej jakości materiałów ze wszystkich części i mogą być dostarczane w różnych funkcjach, takich jak muzyka, światło, wczesna edukacja itp . Ze względu na najwyższą jakość produkt ten spotkał się z ciepłym przyjęciem w większości krajów Azji Południowo-Wschodniej, Bliskiego Wschodu, Ameryki Południowej i Afryki.\nSzczegóły dotyczące motocykla elektrycznego:\nModele: jazda na samochodach, motocykl elektryczny\nFunkcja: muzyka, światło, wczesna edukacja, zdalne sterowanie itp\nOpakowanie: SKD 85% 1 szt. / Szt., SKD 85% 2 szt./ctn., CKD 100% 1 szt. / Szt., CKD 100% 2 szt./ctn., CKD 100% 3 szt./ctn., CKD 100% 4 szt./ctn., Karton A + B itd.\nKażdego roku będziemy uczestniczyć w targach SHANGHAI CYCLE w maju. Możesz zobaczyć nasze bogate produkty zapasowe do rowerów i rowerów, wtedy nie tylko ta Baby Electric Ride na motocyklu zostanie pokazana, ale także wiele innych modeli i rozmiarów można wybrać. Takich jak Ride na Toy Cars z muzyką, Electric Ride na Toy Cars, Steel lub AL frame Bikes Etc, które są bardzo popularne wśród zagranicznych nabywców. Zapraszamy do odwiedzenia naszego stoiska.\nPoniżej przedstawiamy nasze produkty pokrewne, a także produkty hot-sale o najwyższej jakości i wszystkich stylach. Można produkować wszystkie rodzaje kolorowej jazdy na samochodach. A inne dziecięce samochody sprzedawane. Możesz również przesłać nam swoje zdjęcia, możesz również zaakceptować swój projekt logo. Jeśli są Państwo zainteresowani jakimikolwiek przedmiotami, prosimy o przesłanie zapytania. Otrzymasz najszybszą odpowiedź.\nDzieci elektryczne jazdy na motocyklu\nKolorowe regulator niebieski do motocykla


Nowa metoda leczenia międzybłoniaka wykorzystuje pola elektryczne - eco-mobile.pl\nNowa metoda leczenia międzybłoniaka wykorzystuje pola elektryczne\nOnkolodzy w 2019 r. mogą zacząć oferować pacjentom z międzybłoniakiem opłucnej nowatorskie narzędzie do walki z guzami, wykorzystujące prądy elektryczne, które usprawniają standardowe leczenie i wydłużają przeżycie, jak twierdzi producent urządzenia.\nTumor Treating Fields (TTF) to nazwa nowej technologii. Ma ona na celu zakłócenie podziału komórek nowotworowych poprzez pola elektryczne dostrojone do określonych częstotliwości.\nW trwającym w Europie wieloośrodkowym badaniu klinicznym II fazy, TTF wykazało zdolność w leczeniu pierwszej linii do poprawy skuteczności standardowej chemioterapii u pacjentów z międzybłoniakiem.\nSukces badań spowodował, że producent przyspieszył proces ubiegania się o zatwierdzenie przez FDA, oczekując otrzymania Humanitarian Device Exception (HDE), co pozwoliłoby na rozpoczęcie jego stosowania w leczeniu międzybłoniaka w Stanach Zjednoczonych.\nNovocure, która produkuje i wprowadza na rynek urządzenie, jest globalną firmą onkologiczną z siedzibą w Wielkiej Brytanii, prowadzącą działalność w USA, Izraelu, Japonii, Szwajcarii i Australii.\n"W oczekiwaniu na zatwierdzenie [przez FDA], planujemy udostępnić go w 2019 roku", powiedział Asbestos.com dr Eilon Kirson, główny oficer naukowy i szef badań i rozwoju w Novocure. "To może zrobić wielką różnicę dla pacjentów z międzybłoniakiem, w klinicznie znaczący, znaczący sposób".\nJuż udane w przypadku raka mózgu\nTechnologia Tumor Treating Fields została już zatwierdzona przez FDA. Jest ona stosowana w leczeniu glejaka, agresywnej postaci raka mózgu.\nNational Comprehensive Cancer Network (NCCN), w swoich najnowszych wytycznych, zaleca stosowanie TTF u nowo zdiagnozowanych pacjentów z glejakiem.\nLeczenie w ramach badania klinicznego fazy II dla międzybłoniaka wymaga od pacjentów noszenia czterech elektrycznie izolowanych układów elektrod na klatce piersiowej i plecach.\nJest to urządzenie zasilane bateriami, które można zabrać do domu i nosić w sposób ciągły, co pozwala pacjentom na zachowanie regularnej, codziennej rutyny. Pacjenci powinni utrzymywać urządzenie aktywne przez co najmniej 18 godzin każdego dnia.\nTTF działa synergistycznie z chemioterapią, aby selektywnie zaburzać podziały komórkowe.\nBadanie kliniczne sygnalizuje postęp\nW badaniu, którego celem jest zbadanie bezpieczeństwa i skuteczności urządzenia medycznego, wzięło udział 80 pacjentów z siedmiu krajów europejskich, którzy również otrzymują chemioterapię (pemetreksed i cisplatyna lub karboplatyna).\nAnaliza śródokresowa pierwszych 42 pacjentów, przedstawiona 18 miesięcy temu, wykazała, że wskaźnik jednorocznego przeżycia wyniósł 79,7 procent. Mediana przeżycia wolnego od progresji choroby wynosiła 7,3 miesiąca.\nMediana przeżycia całkowitego nie została jeszcze osiągnięta.\nDla porównania, historyczne kontrole użyte w badaniu obejmowały 50 procent jednorocznego przeżycia i 5,7-miesięczne przeżycie wolne od progresji choroby dla osób otrzymujących tę samą kombinację chemioterapii bez urządzenia TTF.\nKirson odmówił podania zaktualizowanych danych, preferując ujawnienie ich w nadchodzącej prezentacji w ramach procesu składania wniosku do FDA.\n"Mogę powiedzieć, że dane są bardzo przekonujące. Ostateczne wyniki badania wyglądają niezwykle obiecująco" - powiedział. "Przeżycie wolne od progresji choroby wzrośnie. Mediana przeżycia całkowitego jest znacznie lepsza niż można by się spodziewać. Jesteśmy bardzo zadowoleni z tych wyników".\nBrak toksycznych efektów ubocznych\nEfekty uboczne były minimalne, głównie podrażnienie skóry spowodowane noszeniem elektrod. Nie odnotowano żadnej toksyczności związanej z urządzeniem.\nFirma Novocure zakończyła również - lub prowadzi obecnie - badania kliniczne z wykorzystaniem pól leczących guzy w przypadku przerzutów do mózgu, raka jajnika, raka trzustki i niedrobnokomórkowego raka płuc.\nKażdy typ nowotworu wykorzystuje pola o różnej intensywności i częstotliwości oraz różne rozmiary matryc w zależności od lokalizacji.\nMiędzybłoniak jest pierwszym nowotworem tułowia, dla którego firma Novocure złożyła wniosek o zatwierdzenie przez FDA.\n"Mamy nadzieję, że ludzie zaczną o tym słyszeć nie tylko w dziedzinie onkologii neurologicznej" - powiedział. "Teraz, w przypadku międzybłoniaka, mamy nadzieję, że jest to coś, czego będą świadomi onkolodzy w ogóle, onkolodzy radiacyjni. Istnieje inna terapia, która może być stosowana jako dodatek do standardowej metody chirurgii, radioterapii i farmakologii."\nKirson uważa, że TTF odegrał znaczącą rolę we wskaźnikach przeżywalności pacjentów z glioblastoma, które w ciągu ostatniej dekady wzrosły ponad dwukrotnie. Ma on nadzieję na podobny wynik w przypadku międzybłoniaka.\n"To nie zmieni sposobu leczenia międzybłoniaka. Dodajemy do istniejącego standardu opieki," powiedział. "Widzimy to jako duże, znaczące narzędzie, które dostarczamy pacjentom i lekarzom, aby leczyć tę chorobę i zmienić wyniki pacjentów. To może zrobić wielką różnicę."


Tatuażysta z Auschwitz. Książka, ebook. Heather Morris. Księgarnia informatyczna Helion.pl\nTatuażysta z Auschwitz (ebook)(audiobook)(audiobook)\nPowieść oparta na faktach Prawdziwa historia Lalego Sokołowa, który tatuował numery na przedramionach więźniów osadzonych w Auschwitz. Milczał przez ponad pół wieku, tuż przed śmiercią zdecydował się opowiedzieć swoje losy. Tatuażysta z Auschwitz to właśnie opowieść Sokołowa, którą usłyszała i spisała autorka. Lale Sokołow trafił do obozu w Auschwitz w 1942 roku. Miał wówczas dwadzieścia sześć lat, znał kilka języków. Miał tatuować numery na przedramionach przybywających do obozu więźniów. Zadawać im ból i cierpienie, naznaczać na całe życie. Dzięki swoim obowiązkom cieszył się w obozie wyjątkową wolnością, mógł się po nim przemieszczać z większą swobodą niż reszta osadzonych. Wykorzystał to, by pomagać innym. O Auschwitz powstało już setki książek. Wspomnienia Lalego wyróżnia niezwykła odwaga i hart ducha głównego bohatera. Oraz miłość. W kolejce do tatuażysty stanęła pewnego dnia młoda, przerażona dziewczyna Gita a Lale zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. To właśnie w obozie po raz pierwszy rozmawiali, flirtowali, wymienili pocałunki. Ich uczucie przetrwało nazistowskie piekło, pobrali się i spędzili razem resztę życia. Lale Sokołow zdecydował się opowiedzieć swoją historię dopiero po śmierci Gity. To łamiąca serce, a jednocześnie dodająca otuchy opowieść. To literacki dokument o piekle Auschwitz, napisany językiem najszlachetniej powściągliwym, i historia najpiękniejszej miłości, która przezwyciężyła to piekło. Książka, którą warto... Którą trzeba przeczytać. Janusz Majewski Heather Morris pochodzi z Nowej Zelandii, a obecnie mieszka w Australii. Pracując w szpitalu państwowym w Melbourne, przez kilka lat czytała i pisała scenariusze, z których jednym zainteresował się uhonorowany Oscarem amerykański scenarzysta. W 2003 roku Heather spotkała starszego pana, który miał historię wartą opowiedzenia. Dzień, w którym poznała Lalego Sokołowa, zmienił życie ich obojga. W miarę, jak rozwijała się ich przyjaźń, Lale otwierał przed nią najgłębsze zakamarki własnej duszy, powierzając jej tajemnice życia w czasach Zagłady. Początkowo historia losów Lalego miała postać scenariusza, który zdobywał wiele wyróżnień w międzynarodowych konkursach, ostatecznie jednak autorka przekształciła ją w debiutancką powieść Tatuażysta z Auschwitz.\n0 Heather Morris\nksiążka szybko się czyta, napisana przystepnym językiem. Choć w tytule obóz koncentracyjny to brakuje drastycznych opisów, bardziej koncentruje się na losach bohaterów. Mimo okoliczności akcji książka jest pozytywna.\nWspaniała książka, bardzo polecam.\n6 oceniona przez: Damian, 2019-01-17


Arcam CDS50 Odtwarzacz CD/SACD\nArcam CDS50 to wysokiej klasy odtwarzacz płyt CD i SACD z UPnP i możliwością streamingu w rozdzielczości do 24bit/192kHz. Nowe urządzenie podnosi poprzeczkę jeśli chodzi o wydajność urządzeń tej klasy.\nW pewnym sensie cyfrowe audio nie istnieje. Miliony zer i jedynek składają się na kolekcję CD lub bibliotekę plików. Jednak niezależnie od źródła, rezultatem jest po prostu wibracja w głośnikach. Innymi słowy, w końcu wszystko kończy się na dźwięku analogowym. Prawdopodobnie podczas odtwarzania z formatu cyfrowego najważniejszym komponentem jest przetwornik cyfrowo-analogowy. Od niego zależy czy kod binarny zostanie prawidłowo przekształcony na słyszalną energię dźwiękową.\nPodczas odtwarzania plików zapisanych w postaci cyfrowej najważniejszym elementem odtwarzacza jest przetwornik cyfrowo-analogowy, zwany też przetwornikiem DAC. To właśnie ten element odpowiadzialny jest za przetworzenie dźwięku zapisanego w formie binarnej na postać analogową, którą słyszymy. Dlatego w odtwarzaczu CDS50 zastosowano referencyjny przetwornik DAC ESS Sabre 9038K2M jak również specjalnie zaprojektowany zasilacz. Odtwarzacz może być sterowany za pomocą IP lub aplikację Arcam, Musiclife lub RS232. CDS50 posiada wejście optyczne, koaksjalne, co zwiększa funkcjonalność urządzenia.\nTak więc, jeśli słuchasz 24-bitowej kopii WAV swojego ulubionego albumu za pomocą wzmacniacza, który konwertuje sygnał tylko na 16-bitowy, sporo szczegółów zostanie pominiętych. Właśnie dlatego wyposażyliśmy CDS50 w 32-bitowe kości DAC ESS Sabre 9038. Dzięki temu masz gwarancję pełnego obrazu dźwiękowego tego, co nagrał artysta. CDS50 jest jednocześnie odtwarzaczem płyt i strumieniowym. Ma wyjścia zbalansowane i niezbalansowane. Sygnał cyfrowy jest ponownie taktowany w osobnym układzie, dzięki czemu drastycznie zmniejszono jitter. Do sterowania służy zarówno pilot zdalnego sterowania oraz aplikacja Musiclife na urządzenia iOS.\nwejścia cyfrowe umożliwiające skorzystanie z przetwornika cyfrowo-analogowego DAC\nobsługuje formaty CD, SACD, CD-R, CD-RW\nstreaming z sieci plików w formacie: FLAC, WAV, AAC, AIFF, OGG, MP3, WMA\nprzetwornik DAC ESS9038K2M\nObsługuje formaty plików audio, w tym AAC, AIFF, CD-R, CD-RW, CD-AUDIO, FLAC, MP3, Ogg Vorbis, SACD, WAV, WMA\nWbudowany znakomity 32-bitowy przetwornik D/A ESS9038K2M\nPrzesyłanie strumieniowe przez aplikację Musiclife\nStosunek sygnał/szum CD: 118dB niezbalansowane, 122db zbalansowane\nCałkowite zniekształcenia harmoniczne + szum = 0,002%\nWymiary: SxWxG 433 x 87 x 278 mm\nIndeks Arcam CDS50 CDS-50\nKoda AK-48S Kolumny głośnikowe tylne...\nCzarny Orzech ciemny\nEsperanza Titanum TL115 1,5m, listwa...\nUchwyt antenowy SAT-1/60, balkonowy,...\nEsperanza Titanum TL133 3m, listwa...\nZasilacz antenowy DVB-T 12V, 5V 100mA...\nGP POWERCELL F1 9,0V 6F22 Bateria...\nM-LIFE mini USB 2A Ładowarka...


Nowoczesna firma z wartościową misją\nW skład pracowników AJW wchodzą wyłącznie osoby posiadające pasję i w pełni angażujące się w powierzone zadania. Każdy z nich zgadza się z mottem firmy, które pokazuje, że głównym celem działania AJW jest koleżeństwo, dobra współpraca, zorientowanie na klienta, komunikacja i wprowadzanie wartościowych zmian, które będą wpływać na całą gospodarkę. AJW posiada wyjątkową wizję pracy, na której inne firmy chcą się wzorować. To stosowanie odpowiedniego stylu zarządzania, który ma doceniać innowacje, wskrzeszać pionierskiego ducha i w efekcie doprowadzać do rozwoju i poprawy jakości życia ludzi na całym świecie. Przejawia się to nie tylko w partnerskim podejściu do klientów, pracowników i dostawców, ale przede wszystkim w dbaniu o wspólne dobro i zwracaniu uwagi na każdy pomysł wysuwany przez jednostkę.\nOtrzymane nagrody najlepszym dowodem jakości pracy AJW\nFirma może pochwalić się wieloma zdobytymi nagrodami i certyfikatami, które udowadniają wysoką jakość obsługi klientów, zwracanie uwagi na ich potrzeby i dostosowywanie oferty do indywidualnych wymagań. AJW zwraca również uwagę na realizację zleceń w optymalnym czasie co wielu klientom pozwala osiągnąć przewagę konkurencyjną.\nAJW doskonale rozumie, że współpraca z klientami powinna wybiegać poza kontakt e-mailowy i tzw. siedzenie przy biurku. Zamierzone efekty można uzyskać tylko przy bliższym poznaniu klientów, dlatego dla przedstawicieli firmy dojazd we wskazane miejsce nie jest żadnym problemem, a warunkiem udanej współpracy. Szkolenie pracowników, wprowadzanie nowych technologii, zarządzanie zespołami oraz wdrażanie systemów i procesów nie może się obyć bez osobistego kontaktu.\nWięcej w tej kategorii: Jak dopasować fotel biurowy do swoich potrzeb? »


Bisk Uchwyt WC zapasowy Virginia satyna / nikiel kupuj w OBI\nNr produktu: 4048401\nUchwyt WC zapasowy Virginia, marki Bisk.\nWysokiej jakości, funkcjonalny, łazienkowy uchwyt na papier toaletowy. Sprawi on, że zapasowa rolka papieru toaletowego będzie zawsze pod ręką.\nWykonany on jest ze stopu metali pokrytego szczotkowanym niklem. Dzięki prostemu wzornictwu i świetnej jakości wykończenia, doskonale komponuje się z wystrojem każdej łazienki, stanowiąc estetyczny, elegancki dodatek.


Auna Km 02 zestaw mikrofonowy 4-częściowy mikrofon stojak zacisk kabel 5m - Fashionable Zakupy\nAuna Km 02 zestaw mikrofonowy 4-częściowy mikrofon stojak zacisk kabel 5my\n4-częściowy komplet mikrofonowy do użytku na scenie, w studiach nagraniowych albo na spontanicznych imprezach na wolnym powietrzu. Dynamiczny mikrofon ręczny producenta auna to bezusterkowy członek zespołu o idealnych parametrach i szerokich możliwościach zastosowania.\nasygnowany specjalnie do imprez związanych z przemowami i śpiewem zniewala szerokim pasmem częstotliwości i superkardioidalną charakterystyką kierunkową. Osłona ogranicza zakłócenia od wiatru i innych czynników zewnętrznych.\nużyteczna ukształtowana obudowa mikrofonu składa się z metalu, zwiększając wytrzymałość zestawu mikrofonowego. Dostarczony kabel mikrofonowy jack XLR uzupełnia pakiet. Wtyczka XLR i jack 6,3 mm zezwala na podłączenie zestawu do wzmacniaczy i sprzętów audio.\nStatyw mikrofonowy mnóstwo możliwości wykorzystania i regulacji, niedużo waży i jest potężnie stworzony. Obrotowe ramie odchylne poszerza zakres zastosowania statywu o dalsze 70 cm. Gumowane nakładki bronią wrażliwe wykładziny podłogowe przed uszkodzeniami i obszerniejszą stabilność.\nW celu łatwiejszego transportu można złożyć nóżki konstrukcji 3-nożnej. W zakresie dostawy znajduje się też klips do mikrofonu z odciążeniem, a także zacisk mikrofonowy wraz z gwintem redukcyjnym.\nMikrofon objętościowy Auna CM280, dedykowany jest do realizacji fachowych nagrań. Obszerne pasmo przenoszenia i wysokiej jakości przetwornik D/A 44,1 / 48 najkorzystniejszą, studyjną jakość nagrań...\nAuna cm600 studyjny mikrofon pojemnościowy usb brązowy (4260359381427)\nAuna CM600 to świetnie dopracowany mikrofon objętościowy, który spełnia oczekiwania sprzętów cyfrowych. Dzięki temu mikrofon za pomocą kabla i w trybie Plug&Play komunikuje się z komputerami...\n4-częściowy zestaw mikrofonowy do wykorzystywania na scenie, w studiach nagraniowych lub na spontanicznych imprezach na wolnym powietrzu. Dynamiczny mikrofon ręczny firmy auna to bezusterkowy...\nMalone uhf-550 quartett3 4-kan. zestaw mikrofonów bezprzew. marki Auna\nPrezentowany komplet mikrofonów proponuje regularny mikrofon ręcznym wraz z mikrofonem nagłownym. Dzięki czemu efekt śpiewu profesjonalistów i amatorów, przemowy, dyskusji i przetargów zostanie...\nStudio M USB mikrofon pojemnościowy wielkomembranowy statyw stołowy\nProfesjonalista wśród mikrofonów - mikrofon objętościowy auna Studio M - jest prawdziwym multitalentem. Do cech szczególnych mikrofonu pojemnościowego aun a Studio M należą cztery wybieralne tryby...\nAuna KM 03 Zestaw mikrofonowy 4-częściowy Mikrofon Stojak Zacisk Kabel 5m (4260414894657)\n4-częściowy zestaw mikrofonowy do użytkowania na scenie, w studiach nagraniowych albo na spontanicznych imprezach na wolnym powietrzu. Dynamiczny mikrofon ręczny firmy auna to bezawaryjny członek...\nAuna vhf-2-h 2-kanałowy radiowy zestaw mikrofonowy vhf 2x mikrofon ręczny zasięg (4260486152815)\nVHF-2-H producenta auna Pro to przydatny na scenie radiowy zestaw mikrofonowy VHF, który spełnia wszystkie wymogi w sytuacji standardowych występów. Bezprzewodowy komplet ma dwa dynamiczne...\nMalone UHF-350 Solo1 1-kanałowy zestaw mikrofonów bezp. UHF (4260353857089)\nMalone UHF-350 Solo1 to komplet bezprzewodowych mikrofonów UHF, który łatwo sprosta wszystkim ergonomicznym wymaganiom występów scenicznych. Pakiet został wyposażony w jeden mikrofon ręczny, który...\nauna Pro CM001B Studio-Mikrofon to mistrzowski mikrofon objętościowy. Dzięki wysokiej czułości, niskiemu poziomowi szumów własnych, a także szerokiemu pasmu przenoszenia, mikrofon ten asygnowany...


Fitness all day by Agata Zając: Poprawne burpees (krokodylki)\nNie pytam czy znacie to ćwiczenie, bo odpowiedź jest oczywista. Jest idealne do treningów ogólnorozwojowych, odpowiednio wplecione skutecznie podnosi tętno do pożądanego przy spalaniu tkanki tłuszczowej poziomu, niezastąpione przy interwałach. Wykonywane w szybkim tempie to czyste szaleństwo.\nSama wykorzystuje burpee w swoich treningach. Mimo, że na zajęciach nieustannie przypominam o technice przed i w trakcie wykonywania, to i tak wkradają się błędy. Jeśli ćwiczysz w domu i chcesz upewnić się, że twoje krokodylki są na piątkę, zapraszam do krótkiej lektury.\nWystarczy wpisać w wyszukiwarkę nazwę ćwiczenia i wyskoczy nam nieskończona ilość zdjęć i filmików instruktażowych. Najbardziej dziwi mnie to, że połowa z nich pokazuje poprawne wykonanie, a druga (częściowo) błędne. Dla ułatwienia pomijam pompkę, o której będzie oddzielny wpis.\nBłąd nr 1 - według mnie najgorszy, to wyskok w górę z siadu kucznego klik, klik.\nDlaczego? Wierzę, że każdy kto jest zainteresowany treningami słyszał nie raz, że przysiady robi się na całej stopie, a odrywanie jej jest niedopuszczalne. To samo dotyczy przysiadów z wyskokiem, bo tutaj przeciążenie stawu kolanowego może być jeszcze większe. Ta faza burpee to nic innego jak wyskok z przysiadu. Nie mam pojęcia skąd wzięło się to kucanie!!? Całą stopa na podłodze! klik klik\nBłąd nr 2 - opuszczanie głowy\nPo krokodylkach robi Ci się słabo? Jasne! Może to być przez zmęczenie, albo opuszczanie głowy poniżej tułowia. Podczas treningu wzrasta ciśnienie tętnicze, a opuszczanie głowy poniżej poziomu serca w takim stanie nie jest wskazane. Może doprowadzić to zawrotów głowy, zasłabnięcie. Nie chcę nawet straszyć krwotokiem do mózgu, jeśli masz problemy z wysokim ciśnieniem.\nRób ćwiczenia poprawnie! Zdrowie jest jedno :)\nMam nadzieję, że przyjrzycie się teraz swoim burpees ;)\nKategorie: ćwiczenia, dla początkujących, fitness, gify, jak trenować?, nazewnictwo ćwiczeń\nSzyszka biega 23 lipca 2014 17:20\nświetny wpis! błędy pojawiają się głównie chyba podczas interwałów - ciężko wtedy skupiać się na technice, kiedy się walczy o przeżycie ;)\nAgata Z 30 lipca 2014 21:47\nRozumiem co masz na myśli, że zawsze wykonywanie ćwiczenia szybciej niż nasza technika na to pozwala to zły pomysł ;)\nDominika 23 lipca 2014 17:32\nMój trener nazywa to ćwiczenie 'padnij-powstań' :D\nNigdy nawet nie pomyślałam, że powodem mojego umierania w trakcie i po burpees może być opuszczanie głowy. Muszę zwrócić uwagę na to następnym razem. Dzięki! Ewelina.\nAnonimowy 23 lipca 2014 17:44\nCzy jedna z wersji burpee nie zakłada leżenia na ziemi?:D\nAgata Z 30 lipca 2014 21:48\nKarolina 23 lipca 2014 19:41\nŚwietny wpis:) Zacznę się sobie bardziej przyglądać;)\nOficjalnie to to jest half-burpee - przy pełnym (i znacznie bardziej upierdliwym) burpee musi nastąpić kontakt klatki piersiowej z podłożem.\nZwieńczeniem pełnego burpee jest pompka!\nmyfitnessland 29 lipca 2014 15:21\nburpee to nie pomka, ale tak czy inaczej - klata do ziemi, nie bez kozery nazywane jest też padnij-powstań\nBERY 23 lipca 2014 20:25\na widzisz jednak nie robilam idealnie,dzieki!\njakie to burpee, w burpees jest padnij powstan - klata do ziemi !\nmake-up freak 23 lipca 2014 21:16\nDzięki za rady, teraz bede zwracac uwage jak je wykonuje, zeby sobie nie zaszkodzic:)\nUwielbiam Twojego bloga, tylko Ty potrafisz sprawić że o 22.20 w piżamie na środku sypialni sprawdzam czy mój burpees jest poprawny:D P.S Post rozlewa mi sie na całą stronę ekranu, macie podobnie?? Marta.Tuu\nAgata Z 30 lipca 2014 21:49\nJesteś szalona ;) Poprawiłam mam nadzieję to "rozlewanie się"\nHealthyVibes 23 lipca 2014 22:40\nrobiłam to ćwiczenie kiedyś w trakcie treningu, obecnie go nie wykonuje. Ale to racja... duża część osób robi burpees błędnie. Często to widzę na siłowni i aż jestem w szoku, że niektóre osoby trenujące z trenerem personalnym, robią to ćwiczenie i robią je źle, a trener stoi i tylko patrzy i odmierza czas na sekundniku...\nTeż byłam świadkiem takiego zdarzenia ;)\nBzdura, burpee (czy też padnij powstań - chyba mamy tego samego trenera, hehe) musi być klata do ziemi. To to po prostu wyrzut nóg z wyskokiem :/ Ale wykonanie ładne :)\nmalgorzata 24 lipca 2014 10:21\nMoja teoria dotycząca odrywania stóp w przysiadzie:\nBierze się to z przykurczy mięśni łydki oraz ścięgna achillesa. Na swoim zajęciach prosiłam klientów, aby się schylili, położyli dłonie na macie, a następnie zgięli nogi w kolanach bez odrywania pięt od podłogi. Bardzo dużo osób padało wtedy do tyłu. Po miesiącu regularnych ćwiczeń rozciągających ponad połowa grupy robiła to już bez problemu :)\nAgata Z 30 lipca 2014 21:50\nJula G. 24 lipca 2014 12:30\nno i już wiem czemu po dużej serii burpees bola mnie kolana.. dziękuję!\nNakarm Umysł 24 lipca 2014 16:49\nJak lekko to wygląda w Twoim wykonaniu:D Rady przydatne, na pewno skorzystam!\nAnonimowy 24 lipca 2014 18:44\nPrzecież napisała "Dla ułatwienia pomijam pompkę"...\nbodybuildingisalifestyle 24 lipca 2014 22:52\nniestety z moim barkiem burprees nie robie ;) ale nazwa krokodylki jest mega hehe\nmalenstwo_83 25 lipca 2014 11:04\nJak ja ich nie cierpię;-P\njestfajnie 27 lipca 2014 10:36\nA może jakiś trening z kettlebells? Było by miło :)\nAnonimowy 28 lipca 2014 14:15\nZakochana jestem w Twoim blogu :) Co dziwne bardzo często przeglądam tego typu stronki, od dłuższego czasu, ale na Twój trafiłam stosunkowo niedawno. Lepiej później niż wcale. Świetnie wszystko opisujesz i chętnie włączam pokazywane przez Ciebie w gifach ćwiczenia do codziennego treningu.\nAgata Z 30 lipca 2014 21:51\nMarie 28 lipca 2014 18:51\nNa każdym Crossie na ktory chodziłam burpee wygląda ciut inaczej. Nie laduje sie w desce tylko płasko na ziemi, w zasadzie wskazane jest oderwanie dłoni od podlogi i potem dopiero przejscie do deski i przysiadu. Co o tym myslisz? To trudniejsza wersja?\nNatalia Narowska 29 lipca 2014 14:17\nWłaśnie to zauważyłam na filmikach yt.\nMój kuzyn, który w UK kończył wielopoziomowy kurs mówił mi, że "prawdziwe" burpees robi się nie z przejścia do połprzysiadu, ale poprzez padnięcie z pionu do poziomu - ale to jeszcze nie mój level :D\nAgata Z 30 lipca 2014 21:54\nOczywiście macie racje dziewczyny. Wiem jak wygląda to burpees o którym mowicie i osobiście uważam to za cudowne ćwiczenie. Wybrałam taką wersję z prostego powodu. Na zajęciech fitness i w internetowych treningach z których korzysta bardzo wiele czytelniczek bloga taka wersja jest najpopularniejsza. Chciałam, żeby ten post był jak najbardziej użyteczny :)\nAnonimowy 29 lipca 2014 11:04\nCzy to Mielno?? Mieszkasz tutaj? :) POZdrawiam\nColette Green 29 lipca 2014 12:31\nJa mam zawsze problem z utrzymaniem porządnego planka przy krokodylkach. Zawsze ta faza wychodzi mi jakaś rozhuśtana ;) chyba muszę popracować nad mięśniami tułowia...\nTak jest! Plecy i brzuch :)\nCassidy 30 lipca 2014 15:46\nKtoś powinien dostać po głowie za te obrazki z pierwszego błędu... Upewniłaś mnie, że robię burpees dobrze (chociaż czasami, przy wielkim zmęczeniu, nie prostuję się do końca przy wyskoku :(). Przy okazji: mój prowadzący wf na studiach mówił na burpees diabełki :)\nAgata Z 30 lipca 2014 21:55\nAnonimowy 5 sierpnia 2014 15:21\nDo deski dałabym inny opis. Ciało w jednej linii, oczywiste, ale istotę ćwiczenia stanowi (obrazowo) przyciąganie pępka do kręgosłupa, spięcie brzucha i pośladków. Dopiero wtedy czuć efektywność ćwiczenia.\nAh, sorry, nie zauwazylam, ze post dotyczy tylko burpees :) Odczytalam to jako osobne cwiczenie.\nWiktoria Ciosek 12 sierpnia 2014 11:28\nsuper blog (: wlasnie zaczynam swoją przygodę z odchudzaniem, więc na pewno będę zaglądać. obserwuje i pozdrawiam\nMateusz Janusz 14 sierpnia 2014 15:14\nfajnie zrobiony artykuł .. zapraszamy też do nas :))\nAnonimowy 1 września 2014 09:17\nKochana, uczysz techniki, a sama robisz je niepoprawnie.\nGłowa - barki - pupa jedna linia, a u Ciebie pupa wisi...\nAgata Z 1 września 2014 12:21\nNie wiem w którym miejscu. Podeslij mi filmik jak ty robisz to moze sie czegos naucze\nNaćka 22 stycznia 2016 11:14\nI wszystko stało się jasne... Czy to prawidłowe burpees czy też nie (chodzi mi czy z pompką czy bez) Wreszcie ktoś mi porządnie wyjaśnił na czym to dokładnie polega...okazuje się że cały czas robiłam wszystko źle :(\nDopiero zaczynam swoją przygodę z ćwiczeniami i dzięki Tobie coraz więcej rzeczy staje się jasne!\nDzięki bardzo ;) Będę tu wpadać o wiele wiele częściej!


Poszukiwania – 04 | po Lianach\nPoszukiwania – 04\nModagwen nie przypuszczała, że tak genialny plan okaże się aż tak trudny do wcielenia w życie. Nigdy nie opuszczała wioski na zbyt długo. Nawet gdy jako dziecko uciekła, to w najbliższym miasteczku trafiła na sąsiadów, którzy odprowadzili ją tego samego dnia. Może dwa razy nocowała poza domem, gdy musiała udać się na targ do odległego miasta. Zwykle matka podróżowała z którymś z sąsiadów, czasem jednak stawy bolały ją tak bardzo, że zużywała więcej lekarstwa niż zwykle, a wtedy nie nadawała się już do niczego.\nAle dwudniowa podróż to było nic w porównaniu z opuszczeniem domu na… nie-wiadomo-jak-długo. Gdzieś w zakamarkach podświadomości czaił się pomysł na to, by nigdy nie wrócić, ale niewiele to zmieniało w obecnej chwili. Czy wyruszała na kilka tygodni czy na całe życie, musiała zabrać tak samo dużo rzeczy.\n– Potrzebuję osła, mamo – powiedziała znad talerza, gdy wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy zdołała zapakować w dwa mocne wory służące do transportowania mąki.\n– Gdzie kot? Utopiłaś? – spytała z nadzieją matka.\nModagwen spojrzała na nią w zamyśleniu. Nie zdziwiła jej ta postawa, w końcu matka była normalna, taka jak wszyscy. Ale jej pytanie postawiło pod znakiem zapytania los kociaka. Czy Mgiełka… – Co za idiotyczne imię! Chyba ją nabierał. – …zabierze zwierzaka ze sobą? Kociak był za mały, by zostać sam i to w pobliżu tych wszystkich zabobonnych ludzi, ale był też za mały, by z nimi ruszyć… Swoją drogą, ciekawe czy Chrupek da radę? Najwyżej będą robić więcej przerw.\n– Dziewczyno, mówię do ciebie!\n– Nie martw się, kota już nie ma w okolicy.\n– Co to znaczy? – spytała podejrzliwie kobieta, wiedząc, że córka nie raz oszukała wszystkich, mówiąc te swoje pół-prawdy. – Oddałaś go czarownicy?\n– Zabieram go ze sobą. A zielarka gdzieś zniknęła.\n– I dobrze! – wykrzyknęła radośnie matka, ale chwilę potem wykalkulowała, że nie ma co liczyć na tanie lekarstwo i trzeba będzie rozejrzeć się za bimbrem. Biednemu zawsze zwiążą nogi – pomyślała z niechęcią. – Kiedy wracasz?\n– Nie wiem – przyznała Modagwen.\n– Jakbyś wracała, to pamiętaj, że bolą mnie stawy – powiedziała, spoglądając znacząco.\n– A co z osłem?\n– A na co mi ten twój osioł?\nModagwen spojrzała na matkę. Faktycznie, osioł był jej. Pomagał jej czasami ciągnąć większą zwierzynę, którą wystawiły jej psiaki. Tylko dzięki temu jakoś wiązały z matką koniec z końcem. Czy ona sobie bez niej poradzi? Ale spojrzała na wydłubującą kawałek mięsa spomiędzy zębów kobietę i wzruszyła ramionami. Taka kolej rzeczy – dzieci opuszczają rodziców, a ci jakoś muszą żyć dalej. Poza tym matka miała dwie siostry i trzech braci, u których ciągle przesiadywała. Modagwen nie była jej do niczego potrzebna. Były sobie obce, odkąd skończyła dziesięć lat…\n– Czy chcesz, by coś zrobić? Bo wyruszam z rana.\n– Mogłabyś nanieść wody – powiedziała rzeczowo matka. – I nakarmić rano prosiaki.\n– Nakarmię – przytaknęła.\n– I dokończ naprawiać tę sukienkę, którą zaczęłaś. Wiesz, że nie lubię rozgrzebanej roboty.\n– Już prawie skończyłam. Będzie gotowa do oddania.\nSpojrzała na córkę w jakimś zamyśleniu. To nie tak, że jej nie lubiła. Po prostu się nie dogadywały. Modagwen zachowywała się czasem jak wariatka, ale w gruncie rzeczy była dobrą i mądrą dziewczyną… w zasadzie już kobietą. Tylko odkąd skończyła dziesięć lat i zaczęła tak się upierać, że nie ma żadnej magii, ciężko było z nią wytrzymać. Od rana do nocy tylko ciągłe: „Mamo, przestań pluć przez ramię, to nic nie daje!”, „Mamo, to tylko zwykła żaba, nie ma chochlików!”, „Mamo, to tylko pies, zostaw go!”. Strach było puścić ją samą, by jakiś „pies” nie utopił jej w bagnie. Trzeba było zamykać ją w domu, by nie włóczyła się po okolicy. Strach o dziecko w końcu jednak przerodził się w niechęć. Skąd więc ten nagły smutek?\n– Nie wrócisz już, co?\n– Nie wiem, mamo – powiedziała szczerze.\nW młodości matka Modagwen była bardzo piękną dziewczyną, o gęstych, kręconych włosach koloru miedzi i brązowych, wesołych oczach. Jej pociągła twarz nadal nosiła znamiona ogromnej urody, chociaż obecnie była blada i poznaczona zmarszczkami, wyrzeźbionymi grymasem chronicznego bólu stawów. Kiedyś wysoka, teraz garbiła się od pracy, a stawy rąk były już trochę powykręcane. Córka w żadnej mierze nie była do niej podoba z tą swoją tuszą i niskim wzrostem. Tylko kolor ich włosów wydawał się być podobny, gdy czas odebrał już puklom matki dawny blask.\n– Mówiłam ci o ojcu?\n– Niewiele – zdziwiła się Modagwen. Odkąd pamiętała, matka ignorowała każde pytanie o ojca.\n– Może go tam znajdziesz – powiedziała enigmatycznie matka, a jej zmęczone oczy nabrały jakiegoś smutnego wyrazu.\n– On żyje?\n– O tak, na pewno! – zapewniła ja matka i odgarnęła włosy z twarzy, dyskretnie zasłaniając dłonią uśmiech.\nKobieta pokręciła tylko głową. Jedyna rzecz, jaką o nim wiedziała, nie przyda się córce. Zresztą mówiła o tym tyle razy, a Modagwen tylko wywracała oczami, słysząc te historie. W końcu przestała opowiadać i zbywała milczeniem wciąż ponawiane pytania.\nModagwen już chciała spytać, o czym matka myśli, ale chwila prysła, gdy młynarz wsadził łeb do pokoju.\n– Co z kotem?\n– Zabierze go ze sobą – powiedziała krótko matka znajomym, zrzędliwym głosem. Ale przez krótką chwilę, przez ułamek sekundy Modagwen miała wrażenie, że patrzy na nią porozumiewawczo, jakby dzieliły tajemnicę.\n– Umrzemy! Wszyscy umrzemy! – zabiadolił młynarz, drżąc na samą myśl o nadejściu nocy.\n– Kiedyś na pewno… – mruknęła pod nosem Modagwen i ruszyła po wiadro na wodę.


Pellet O Dużej Pojemności - producent, fabryka, dostawca z Chin\n(Wszystkich 24 Produkty dla Pellet O Dużej Pojemności)\nOpis produktu 1.Zastosuj: Ta maszyna może sproszkować różnorodne materiały granulowane. Szeroko stosowane w dużych i średnich zakładach paszowych, przedsiębiorstwach przetwarzających paszę itp. Do kruszenia ziaren stałych do produkcji granul paszowych. Wyróżniające się cechy, takie jak zaawansowana konstrukcja,...\nOpis produktu Zakres zastosowania Szeroki młyn młotkowy z serii SFSP63 jest stosowany głównie do różnych granulowanych surowców, takich jak kukurydza, sorgo, pszenica, fasola i inne, jest bardziej odpowiedni do drobnego kruszenia, jest kluczowym wyposażeniem sekcji kruszenia w młynie paszowym. Cechy produktu Komora...\nPellet O Dużej Pojemności\nPre Cleaner do bębnów o dużej pojemności\nMłynek udarowy o dużej pojemności\nPodnośnik kubełkowy o dużej pojemności\nUrządzenia do transportu pasz o dużej pojemności\nSystem przenośników pionowych o dużej pojemności


[Ka 1996-2008] Wyciek płyn chłodniczy do cna - Forum Ford Club Polska\n[Ka 1996-2008] Wyciek płyn chłodniczy do cna\n07-12-2017, 10:03 #1\nWyciek płyn chłodniczy do cna\nJestem posiadaczką forda ka 2000\nwczoraj jak wyszłam z kaczki cos szumi mi pod maską. otwieram i nasłuc***e, widze ze mokro koło silnika jedna świeca zalana hmmm, po czy patrze ze pusty zbiornik od płynu chłodniczego. a 4 dni temu sprawdzałam wszystkie płyny. co mogło byc przyczyną wycieku całego płynu ? ruszyc się nie rusze do mechanika bo wycieknie podejrzewam co wleje , co robić ???Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika magda8923\nZnajdz więcej postów napisanych przez magda8923\n07-12-2017, 10:20 #2\nOdp: Wyciek płyn chłodniczy do cna\nSprawdź proszę przewody doprowadzające płyn do nagrzewnicy.Zdarza się,że pęka króciec\nzaworu regulacyjnego doprowadzający płyn na ściance komory silnika.(dwa węże przy samej ściance)Gdyby tak się stało,to należy połączyć jakąś rurką te dwa węże i można jeździć bez nagrzewnicy.\n07-12-2017, 10:54 #3\nDobrze sprawdzę i dam znać, a jeszcze daje przykładowe zdjęcie i zanaczyłam gdzie zobaczyłam wyciek.\nmokro.jpg (96.7 KB, 14 wyświetleń)\n07-12-2017, 12:12 #4\nTo jest miejsce okolic termostatu.Należało by sprawdzić czy nie jest uszkodzona uszczelka pod termostatem lub czy nie jest pęknięty ten gruby wąż w okolicy obejmy.Zdarza się,że przy obejmie lubi pęknąć.\n07-12-2017, 16:16 #5\nZ tego miejsca cieknie ( pokazuje miejsce śrubokrętem ) gruby wąż OK. czy to w takim razie uszczelka pod termostatem ?? lub termostat ?\n24956755_788878341295688_1453244378_o.jpg (92.1 KB, 12 wyświetleń)\n08-12-2017, 11:38 #6\nWydaje mi się,że będzie do wymiany uszczelka.Tylko po zdemontowaniu obudowy termostatu należy dobrze wyczyścić powierzchnie.


wroclaw.gosc.pl → Władczyni ludzi wolnych\n▲\tWizerunek z Lewacz został uroczyście wprowadzony przed ołtarz.\nTaki słup znajdował się przy granicy strzeżonej przez członków 2. Kompanii Korpusu Ochrony Pogranicza w Lewaczach na Wołyniu – skąd pochodzi część powojennych mieszkańców Barkowa. Jego kopię, wraz z pamiątkową tablicą, poświęcił ks. Mariusz Grzesiowski, proboszcz barkowskiej parafii pw. św. Marcina. Słup ma upamiętniać członków różnych formacji granicznych, którzy polegli w latach 1939–1945.\n– Niech przypomina nam, skąd pochodzimy i kim jesteśmy – mówił Jerzy Rudnicki, prezes Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej. Po uroczystości na cmentarzu w pobliskim kościele rozpoczęła się Msza św. pod przewodnictwem ks. Cezarego Chwilczyńskiego, dyrektora Radia Rodzina. W homilii ks. Andrzej Majchrzak wzywał do pielęgnowania swoich korzeni i zapatrzenia w jasnogórski wizerunek w typie Hodegetria (Wskazująca Drogę), na którym Maryja wskazuje na Jezusa. – Można rozumieć wymowę obrazu tak, że Matka Boża prezentuje Syna ludziom, a można i tak, że Synowi prezentuje swoje dzieci… Obraz ten jest ilustracją słów „uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie” – mówił, zachęcając do wierności Jasnogórskim Ślubom, złożonym w 1956 r. Pod koniec Eucharystii proboszcz odczytał akt uroczystego zawierzenia Maryi mieszkańców parafii pw. św. Marcina w Barkowie. Kilkanaście osób otrzymało ponadto specjalne odznaczenia w 70. rocznicę przybycia na Dolny Śląsk. Zostały one przyznane przez Towarzystwo Miłośników Kultury Kresowej, a wręczone przez prof. Henryka Słowińskiego, żołnierza 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Wspólnej modlitwie towarzyszył obraz NMP Królowej Korony Polskiej, pochodzący z Lewacz na Wołyniu, a także wystawa Madonn Kresowych.


Masakra w Koniuchach - Tropiciele Historii\n29 stycznia 2019\t0\tprzez Marcin Czarnecki\nSowieccy i Żydowscy partyzanci wymordowali polską wieś. W przeciwieństwie do Jedwabnego zbrodnia nie wywołuje zainteresowania mediów.\n29 stycznia 1944 r. sowiecka partyzantka stacjonująca w Puszczy Rudnickiej (Wileńszczyzna) – w skład której wchodził batalion składający się z Żydów (udało im się zbiec do Puszczy Rudnickiej po powstaniu w getcie kowieńskim i włączyć się do partyzantki sowieckiej) – otoczyła wieś Koniuchy i dokonała na jej mieszkańcach strasznego mordu.\nSowiecka partyzantka łupiła niemiłosiernie ludność cywilną, zabierając żywność, ubrania, sprzęty domowego użytku, słowem wszystko, co miało jakąkolwiek wartość. Kobiety, nawet małe dziewczynki, były okrutnie gwałcone. Symptomatyczne są powojenne wspomnienia i relacje tychże partyzantów. Jeden z nich napisał wprost, że nigdy przedtem i później nie jadł tak dobrze jak podczas okupacji! W opanowanych przez Sowietów puszczach istniały nie tylko ich rozbudowane siedziby, ale także lotniska. Samoloty przywoziły sprzęt, bibułę propagandową (tego przecież nie mogło zabraknąć) oraz kadrę instruktorską i polityczną. W drogę powrotną zabierały tony zdobytej żywności…\nPółnadzy chłopi wyskakiwali przez okna…\nHistoriografia żydowska praktycznie w całości skłania się ku wersji sowieckiej, a z uwagi na fakt, że pacyfikację w Koniuchach przeprowadzili głównie Żydzi z oddziałów żydowskich i mieszanych, ukazuje ją nawet jako przykład chwalebnych – bodajże największych – czynów bojowych, wieś zaś opisywana jest jako… niemiecka fortyfikacja.\nPrzykładowo Isaac Kowalski twierdził, że „komandir naszej bazy dał rozkaz, aby wszyscy zdolni do noszenia broni mężczyźni przygotowali się do wyruszenia na akcję w ciągu godziny. […] Gdy zbliżyliśmy się do naszego celu, zauważyłem, że partyzanci nadciągają ze wszystkich stron z rozmaitych oddziałów. […] Nasz oddział otrzymał rozkaz, aby zniszczyć wszystko, co się rusza, i zamienić wieś w popioły. Dokładnie o ustalonej godzinie i minucie wszyscy partyzanci z czterech stron wsi otworzyli ogień z karabinów ręcznych i maszynowych, strzelając kulami zapalającymi w zabudowania wioski. Tym sposobem dachy gospodarstw zaczęły się palić. Wieśniacy i mały garnizonowy oddział niemiecki odpowiedział ciężkim ogniem, ale po dwóch godzinach wioska wraz z pozycjami ufortyfikowanymi została zniszczona”(Isaac Kowalski, „A Secret Press in Nazi Europe. The Story of a Jewish United Partisan Organization”, Nowy Jork 1969, s. 333–334).\nInny partyzant żydowski Chaim Lazar rozbudował swą opowieść następująco: „Sztab Brygady zdecydował zrównać Koniuchy z ziemią, aby dać przykład innym. Pewnego wieczoru 120 najlepszych partyzantów ze wszystkich obozów, uzbrojonych w najlepszą broń, wyruszyło w stronę tej wsi. Między nimi było około 50 Żydów, którymi dowodził Jaakow (Jakub) Prenner. O północy dotarli w okolicę wioski i zajęli pozycje wyjściowe. Mieli rozkaz, aby nie darować nikomu życia. Nawet bydło i nierogacizna miały być wybite […].\nPrzygotowanymi zawczasu pochodniami partyzanci palili domy, stajnie, magazyny, gęsto ostrzeliwując siedliska ludzkie. […] Półnadzy chłopi wyskakiwali przez okna i usiłowali uciekać. Ale zewsząd czekały ich śmiertelne pociski. Wielu z nich wskoczyło do rzeki, aby przepłynąć na drugą stronę, ale tam też spotkał ich taki sam los. Zadanie wykonano w krótkim czasie. Sześćdziesiąt gospodarstw chłopskich, w których mieszkało około 300 osób, zniszczono. Nie uratował się nikt” (Chaim Lazar, „Destruction and Resistance”, Nowy Jork 1985, s. 174–175).\nW wielu innych relacjach i wspomnieniach żydowskich także rozpowszechniane były fałszywe informacje o niemieckim garnizonie (w niewielkiej wsi!) i doskonałych fortyfikacjach. Żadne źródła historyczne nie potwierdzają jednak tej fantastycznej wersji. W dodatku napastnicy nie ponieśli żadnych strat, nikt nie został nawet draśnięty. Udział partyzantów żydowskich w tej zbrodni podkreśla „Dziennik operacyjny partyzantów żydowskich z Puszczy Rudnickiej” [„Operations Diary of a Jewish Partisan Unit in Rudniki Forest, 1943–1944″, w: Yitzhak Arad, Yisrael Gutman i Abraham Margoliot (red.), „Documents of the Holocaust. Selected Sources on the Destruction of the Jews of Germany and Austria, Poland, and the Soviet Union”, Jerozolima 1981, s. 463–471].\nNie przepuścili nikomu…\nNa przykład Edward Tubin, wówczas 13-letni mieszkaniec wsi, tak to zapamiętał: „Nie było różnicy, kogo złapali, to wszystkich bili. Nawet kobietę jedną, uciekała tam w las ku cmentarzu, to nie strzelali, ale kamieniem zabili, kamieniem w głowę. Jak mamę zabili, to może z 8 kul po piersiach puścili […]. Wojtkiewicza żona była w ciąży i chłopak był, nie miał nawet 2 latka. Zabili ją, a chłopak został żywy. Przynieśli słomę, na nią rzucili, zapalili. Temu chłopaczkowi nogi poopalało – paluszki jemu odpadły. Przeżył pod tą matką. Jak zapalili, to tylko nogi mu się spaliły. Było strasznie, było strasznie, nie przepuścili nikomu” [„Nie przepuścili nikomu. Z naocznym świadkiem pacyfikacji wsi Koniuchy rozmawia Andrzej Kumor”, „Gazeta” (Toronto), 4–6 maja 2001 roku].\nNie ma tu mowy o koloryzowaniu zbrodni, albowiem potwierdzili to także byli partyzanci, m.in. Abraham Zeleznikow (członek tzw. Brygady Litewskiej): „Wszystkich mieliśmy wybić. Zabroniono nam zabierać czegokolwiek z wioski. Partyzanci okrążyli wioskę, wszystko podpalono, każde zwierzę, każdego człowieka zabito. A jeden z moich kolegów, znajomych, partyzant, wziął kobietę, położył jej głowę na kamień, i zabił ją kamieniem”. Tak samo napisał Paul Bagriansky: „Gdy dotarłem do swego oddziału, zobaczyłem, jak jeden z naszych ludzi trzymał głowę kobiety w średnim wieku na dużym kamieniu i uderzał ją innym kamieniem”.\nSprawą tej masakry zajęło się również litewskie Centrum Ludobójstwa i Oporu (Lietuvos gyventojų genocido ir rezistencijos tyrimo centras) w Wilnie, które w czasopiśmie „Genocidas ir rezistencija” [nr 1 (11) 2002] opublikowało bardzo obszerny i bogato udokumentowany raport historyka Rimantasa Zizasa, poziomem i objętością przewyższający wszystko, co w tej sprawie ustalił polski IPN.\nA przecież naoczny świadek i uczestnik masakry Paul Bagriansky zapamiętał: „Gdy dotarłem do oddziału, aby przekazać nowe rozkazy, zobaczyłem straszny, przerażający obraz. […] Na małej polance w lesie leżały półkolem ciała sześciu kobiet w różnym wieku i dwóch mężczyzn. Ciała były rozebrane i położone na plecach. Padało na nie światło księżyca. Jeden po drugim partyzanci strzelali trupom między nogi. Gdy kule dosięgały nerwów, trupy reagowały jak żywe. Drgały i wykrzywiały się przez kilka sekund. Trupy kobiet reagowały w bardziej gwałtowny sposób niż mężczyzn. Wszyscy partyzanci z tego oddziału brali udział w tej okrutnej zabawie, śmiejąc się w dzikim szaleństwie. Najpierw przestraszyłem się tym przedstawieniem, ale potem zaczęło mnie ono w chory sposób interesować. […] Im się nie spieszyło i dopiero jak trupy przestały reagować na kule, przemieścili się na nową pozycję”.\nDzięki relacji Bagriansky’ego wiemy, że jednak różne były reakcje uczestników pacyfikacji po popełnionym mordzie. Obok niczym nieskrywanej radości pojawiały się nieliczne wyrzuty sumienia i poczucie winy: „Wioska Koniuchy stała się tylko wspomnieniem pełnym popiołów i trupów. Dostała nauczkę. Dowódca zebrał wszystkie oddziały, podziękował im za ich dobrze spełnione zadanie oraz rozkazał przygotować się do powrotu do bazy. Ludzie byli zmęczeni, ale z ich twarzy wyzierała satysfakcja i szczęście z wykonanego zadania. Tylko niewielu zdawało sobie sprawę, że popełniono straszliwy mord w ciągu godziny. Ci nieliczni wyglądali ponuro, smutno i mieli poczucie winy. […] Dotarliśmy do bazy późno w nocy. Byłem zmęczony i zmordowany, a więc zasnąłem od razu, tak jak większość z naszego oddziału. Jak się dowiedzieliśmy następnego dnia, pozostałe oddziały zostały przywitane jak bohaterowie za zniszczenie Koniuchów. Pili, jedli i śpiewali całą noc. Sprawiło im przyjemność zabijanie i niszczenie, a najbardziej picie. Trzy tygodnie później otrzymaliśmy wiadomość od Sztabu Partyzanckiego w Moskwie z reprymendą dla ludzi, którzy zainicjowali i kierowali zniszczeniem wsi Koniuchy” [Paul Bagriansky, „Koniuchi”, „Pirsumim. Publications of the Museum of the Combatants and Partisans, Tel Awiw”, nr 65–66 (grudzień 1988 roku), s. 120–124].\nDziś już nie bardzo jest kogo ścigać, zresztą przez ponad dekadę nie zdołano nawet przesłuchać żadnego ze sprawców. Genrikas Zimanas (Henoch Ziman), wówczas I sekretarz Południowego Obwodowego Komitetu KP Litwy, a jednocześnie dowódca tzw. Południowej Brygady Partyzanckiej (zmarły w 1985 roku), otrzymał od władz PRL Krzyż Wojenny Orderu Virtuti Militari. Także za tę zbrodnię… Wielu uczestników masakry, byłych partyzantów, zajmowało się nią po wojnie jako historycy i zasłużeni kombatanci, pokazując ją jako ważną akcję bojową, którą można i należy się publicznie chwalić.\nTagi29 stycznia 29.01 Koniuchy mord w koniuchach tropicielehistorii\nWilhelm Gustloff. Największa morska tragedia.


Rankingi kont w ofercie bankowej - przydatne w wyborze - Biznes - finanse i zarządzanie\nPotrzeba więc podpowiedzi, by w tym gąszczu ofert potrafić się poruszać. Trzeba w pierwszej kolejności brać pod uwagę własne wymagania w kontekście danego banku, a zatem czy jest potrzeba utworzenia konta osobistego czy zbiorowego, czy korzysta się z usług banków i tak dalej. Źródeł danych tego rodzaju jest dużo, jednym z nich jest lista usług oferowanych przez banki.\nSpecjalnym typem odbiorców usług bankowych są przedsiębiorstwa, będące klientem zbiorowym. Obecnie większość banków stworzyła oferty przeznaczone specjalnie dla firm. Zestawienie firmowych kont może być bardzo przydatnym źródłem danych dla osoby, która zarządza firmą i potrzebuje takie konto założyć.\nRankingi jak tu na przedstawiają informacje w formie listy, a więc w tej sytuacji bank z najlepszą według twórców listy ofertą dla przedsiębiorstw znajdzie się na pierwszym miejscu.\nCzy tego typu zagadnienia Cię fascynują? Raźno więc kliknij tutaj – ta użyteczna propozycja (http://www.cliff-broker.pl/branze/producenci-zniczy-ceramiki-wyrobow-z-drewna.html) na pewno również bardzo Cię zainteresuje.\nRzecz jasna należy zwracać uwagę na kryteria, według których kolejne miejsca na liście są przyznawane. Zwykle tymi kryteriami są tego rodzaju elementy jak koszty obsługi konta, wliczając w to przykładowo obecność i ewentualną wysokość opłaty za kartę.\nTego rodzaju przedstawianie informacji posiada dużo zalet dla osoby poszukującej najlepszej oferty. Znaczną korzyścią jest przykładowo fakt, że w rankingach informacje przedstawione są w sposób zrozumiały i widoczny, każdy bowiem przystosowany jest do układu tego rodzaju listy i tego, że element uważany za najkorzystniejszy znajduje się na pierwszym miejscu.\nSprawdź, czy następny link (https://incube.pl/blog/2021/01/25/8-najwazniejszych-cech-nowoczesnej-platformy-planistycznej/) jest tym, czego teraz szukasz. Zapewne niezwykle pomoże Ci w Twym projekcie, który teraz przygotowujesz. Zobacz, naprawdę nie pożałujesz!\nJeżeli chodzi o konta dla firm, w rankingach ich dotyczących najczęściej brane są pod uwagę koszty, które musi ponieść firma takie konto posiadająca.\nTagi: bank, firma, karty, konta, ranking


Klient Biznesowy | Grupa Assiduus\nRodzina Assiduus do Twojej dyspozycji\nPodstawą nowoczesnego doradztwa biznesowego jest właściwe zarządzanie finansami firmy. Jesteśmy przedsiębiorcami i zarządzamy firmą. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego jak istotną wartością jest wiedza dotycząca możliwości wykorzystania w biznesie szerokiej palety usług finansowo-podatkowo-prawnych.\nProfesjonalna kadra doradców biznesowych\nwłaściwie rozpozna Państwa potrzeby, odpowie na pytania i wyjaśni wątpliwości dotyczące usług finansowych.\nPocząwszy od aspektów podatkowych i bieżącej księgowości, po pomoc prawną w rozwiązywaniu złożonych problemów.\nDedykowany zespół profesjonalistów zajmujący się finansowaniem, leasingowaniem i factoringiem.\nProdukty dopasowane zarówno dla mikro, małych, średnich i dużych firm.\nWIDZIMY MOŻLIWOŚCI POZYSKUJEMY ŚRODKI\nZapewniamy Klientom profesjonalne usługi doradcze wraz z kompleksowym przygotowaniem i zarządzaniem projektami dofinansowanymi ze środków krajowych i unijnych.\nPrzezwyciężamy ograniczenia, proponujemy skuteczne rozwiązania:\nopracowanie i wspieranie rozwiązań w zakresie\ninnowacji i efektywności energetycznej\nkojarzenie nauki z biznesem\nkomercjalizacja prac b+r, transfer technologii\nstrategie rozwoju i eksportu\nstudia wykonalności, biznesplany\nraporty i oceny oddziaływania na środowisko\naudyty energetyczne, ekspertyzy i opinie techniczne\nzarządzanie i rozliczanie inwestycji\nWSPIERAMY ROZWÓJ FIRM Z SEKTORA MMŚP\nŚwiadczymy pomoc w przygotowaniu pełnej dokumentacji aplikacyjnej oraz rozliczaniu pożyczek z różnych programów regionalnych, samorządowych i środków własnych. Dajemy szansę na wykorzystanie wysokiego potencjału firm. Nie odmawiamy pomocy, szukamy optymalnego rozwiązania.\nTwoje źródło finansowania:\nNIE MA ROZWOJU FIRMY BEZ BEZPIECZEŃSTWA JEJ FINANSÓW\nProponowane przez nas rozwiązania ubezpieczeniowe skoncentrowane są na minimalizowaniu ryzyka i zmniejszaniu kosztów.\nOferujemy ekspercką wiedzę i doświadczenie w zakresie:\nubezpieczeń kredytów kupieckich\nubezpieczeń grupowych na życie\nubezpieczeń OC za produkt\nubezpieczeń OC prowadzonej działalności\ngwarancji ubezpieczeniowej należytego\nubezpieczeń technicznych car/ear\nMĄDRY BIZNES TO ODPOWIEDZIALNE ZARZĄDZANIE ENERGIĄ\nProponujemy większe zyski, optymalizację kosztów zakupu energii, kompleksowe wsparcie w budowie własnej „zielonej elektrowni”.\noptymalizację kosztów zużycia energii\nbiałe certyfikaty – środki finansowe na modernizację\naudyty i modernizacje oświetlenia\nkoncepcję i wdrożenie klastrów energii\ndoradztwo (w tym analiza opłacalności)\nfinansowanie (raty, dotacje, leasing)\nKREDYT TO INWESTYCJA W ROZWÓJ\nNajlepsze oferty kredytowe dla firm wybrane na podstawie obserwacji i analiz propozycji banków i instytucji finansowych. Pomagamy podejmować ważne decyzje finansowe. Proponujemy instrumenty finansowe pozwalające na realizację planów zakupowych, inwestycyjnych i rozwojowych.\nZDROWIE PRACOWNIKÓW TO PODSTAWA SILNEGO BIZNESU\nZadbaj o sprawność organizacyjną i efektywność Twojej firmy. Pakiety medyczne dostosowane do potrzeb pracowników Twojej firmy przyczynią się do niskiej absencji chorobowej, zachęcą do systematycznego dbania o zdrowie, poprawią kondycję zespołu wzrost wydajności pracy.\nTwoi pracownicy mogą korzystać z:\ndostępu do opieki medycznej wysokiej jakości\ndostępu bez skierowania do nielimitowanych konsultacji lekarskich u specjalistów\nmożliwości dostosowania terminów wizyt do indywidualnych potrzeb\ndostępu do nielimitowanych badań laboratoryjnych\nwłączenia do ubezpieczenia małżonka, partnera czy dzieci\ndostępu do nowoczesnego sprzętu diagnostycznego\nWIELKICH SUKCESÓW NIE OSIĄGA SIĘ W POJEDYNKĘ\nNadrzędnym celem jest pomoc rozwojowa udzielana na rzecz MMŚP. Świadczymy działalność doradczą oraz szkoleniową na rzecz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, szczególnie w zakresie prowadzenia przez nie działalności gospodarczej, dogłębnej analizy finansowej, cash flow prowadzonego biznesu, czy zgodności z przepisami RODO i GIODO.\nSUKCESJA DLA FIRM\nPLANOWANIE SUKCESJI TWOIM SPOSOBEM NA OCHRONĘ MAJĄTKU ORAZ FIRMY\nNajwiększe zagrożenia to te, o których nie wiemy, że istnieją…\nPrzygotuj swoją firmę na wyzwania przyszłości. Planowanie sukcesji diagnozuje zagrożenia związane ze śmiercią właściciela lub wspólnika firmy. Wspólne działania ekspertów prawnych, podatkowych i finansowych gwarantują jej przetrwanie nawet w obliczu takiego zdarzenia.\nCzy twoi następcy będą mogli przejąć firmę i nią zarządzać?\nCzy obawiasz się, że udziałowcami w twojej firmie mogą zostać członkowie rodzin wspólnika?\nCzy chciałbyś wiedzieć, jak zabezpieczyć firmę przed takimi zdarzeniami?\nZADBAMY O TWÓJ BIZNES, ZAPEWNIMY OCHRONĘ TWOIM FINANSOM.\nZYSKAJ WIĘCEJ CZASU DLA SIEBIE I SWOJEJ FIRMY.\nZapewniamy profesjonalne wsparcie księgowe, prawne i kadrowe oraz kompleksową obsługę podatkową Twojej firmy. Przygotujemy indywidualny plan wsparcia dla Twoich finansów pomagając ci realizować obowiązki odpowiedzialnego przedsiębiorcy.\nwykwalifikowanych radców podatkowych\nrenomowaną kancelarię prawną\nbieżącą obsługę kadrową\nWskażemy źródła finansowania do realizacji\nTwoich planów biznesowych.\nZapewni dostęp do pozabankowych\nZminimalizuje czynniki mogące zakłócić\nfinansową stabilność Twojej firmy.\nZoptymalizujemy koszty zakupu energii,\nWybierz dogodny kredyt,\nktóry pomoże rozwinąć Twoją firmę.\nZapewnimy prywatne pakiety medyczne\ndla pracowników Twojej firmy.\nZadbamy o efektywną strategię\ni rozwój Twojej firmy.\nPrzygotuje Twoją firmę\nna wyzwania przyszłości.\nŚwiadczymy usługi księgowe,\nw tym kadrowe i podatkowe.