Zastosowanie rozwinięcia teorii układów samodzielnych na potrzeby typowania przywództwa organizacji przestępczej analiza psychocybernetyczna 1 - PDF\nZastosowanie rozwinięcia teorii układów samodzielnych na potrzeby typowania przywództwa organizacji przestępczej analiza psychocybernetyczna 1\nDownload "Zastosowanie rozwinięcia teorii układów samodzielnych na potrzeby typowania przywództwa organizacji przestępczej analiza psychocybernetyczna 1"\n1 128 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 Maciej Aleksander Kędzierski Zastosowanie rozwinięcia teorii układów samodzielnych na potrzeby typowania przywództwa organizacji przestępczej analiza psychocybernetyczna 1 Podczas realizowania zadań operacyjnych (przedprocesowych) organom ścigania często wiele trudności nastręcza ustalenie personalnego kierownictwa organizacji przestępczej. Nawet w przypadku gdy przywództwo w grupie jest znane i eksponowane, funkcjonariusze organów ścigania powinni podchodzić do wstępnych ustaleń w sposób ostrożny, ponieważ nie zawsze formalne przywództwo pokrywa się z rzeczywistym. Przywództwo ma charakter dynamiczny, ulega przekształceniom, co wynika z oddziaływania elementów tego układu na siebie oraz oddziaływania na układ czynników zewnętrznych (innych układów), a także przyjmowania struktury sieciowej dla organizacji. Dodatkowo istniejące formy ochrony organizatorów grupy mogą przyjmować taki rodzaj zabezpieczenia, że po analizie relacji zachodzących pomiędzy członkami organizacji kogo innego kreuje się na przywódcę, a kto inny jest nim w rzeczywistości. Wydaje się, że przywództwo organizacji przestępczej, zarówno na potrzeby utrzymania jej w czasie, jak i zapewnienia bezpieczeństwa osobistego oraz struktury jako całości, powinno posiadać przede wszystkim zdolność do samosterowania, a także do przeciwdziałania utracie tej zdolności. Ponadto ze względu na hubiczny charakter organizacji 2 kierowanie nią wymaga od przywództwa zdolności umiejętnego oddziaływania na otoczenie (sterowania elementami otoczenia) w celu pozyskiwania środków na dalszą działalność organizatorską i pomnażania osobistych zysków uzyskanych w wyniku dokonywania przestępstw i prowadzenia inwestycji. Z obserwacji zachowań grupy wynika, że w organizacjach przestępczych o strukturze sieciowej znacznie trudniej jest określić przywództwo organizacyjne niż w przypadku związków hierarchicznych. Wynika to przede wszystkim z luźnych relacji i samodzielności w sterowaniu organizacją, która dąży do osiągnięcia wspólnie przyjętych celów końcowych. Można tu doszukiwać się indywidualnego przywództwa (czyli pojedynczej osoby) lub skonkretyzowanego układu, który byłby odpowiedzialny za sprzężenia (współpracę) z innymi układami i elementami otoczenia (spółdzielni). Celem przywództwa w takiej organizacji byłoby inicjowanie (wysyłanie bodźców) do działania i kierowanie aktywnością innych, luźno powiązanych układów. Jednym ze sposobów oceny zachowań w organizacjach przestępczych, zarówno w aspekcie indywidualnym, jak i całości organizacji, jest możliwość wykorzystania psychocybernetyki. Według M. Górnego polami zastosowania psychocybernetyki mogą być takie działania, jak tworzenie profili przestępców lub w przypadku kilku podejrzanych określanie 1 Oprócz wykorzystania cybernetycznej teorii charakteru M. Mazura możliwe jest także zastosowanie analiz psychologicznych z wykorzystaniem cybernetyki na potrzeby kryminalistyki (np. na podstawie ustalenia dynamizmu charakteru członków organizacji można określić, kto faktycznie, a nie tylko formalnie nią steruje). Opracowania dotyczące psychocybernetyki były także przedmiotem prac J. Kosseckiego, tenże, Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka, Kielce 2001, Wydział Zarządzania i Administracji Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach. 2 Rozumiany przez autora jako pasożytniczy, żerujący na zdrowych strukturach państwa (przyp. red.).\n2 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 129 wstępnego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa przez każdego z nich ( ad exemplum jest niezwykle mało prawdopodobne, aby przestępstwa wymagającego wielu żmudnych przygotowań i działań planistycznych dokonał egzodynamik) 3. Psychocybernetyka może przyczynić się do wytypowania właściwych przywódców organizacji przestępczej, którzy są zdolni do kierowania działaniami nie tylko o charakterze wykonawczym (dokonywania przestępstw, także zorganizowanych), lecz także potrafią pokierować organizacją jako bytem organizacyjnym zdolnym do utrzymania funkcjonalnej równowagi organizacji w czasie. Tradycyjne kryminalistyczne podejście do typowania przywódców organizacji przestępczych polega przede wszystkim na prowadzeniu szerokiego rozpoznania środowisk kojarzonych z przestępczością zorganizowaną, szczególnie za pośrednictwem katalogu czynności operacyjno-rozpoznawczych czy stosowania analizy kryminalnej. Typowanie polega głównie na łączeniu poszczególnych faktów (zdarzeń kryminalnych) oraz osób (sprawców) w kontekście relacji zachodzących w grupie przestępczej (związku przestępczym) i powiązań pomiędzy zdarzeniami a osobami. Tego typu działaniom na poziomie pozaprocesowym służą różnego rodzaju czynności służbowe (operacyjno-rozpoznawcze, analityczne i administracyjne) zmierzające między innymi do ustalenia hierarchii w organizacji przestępczej. Na poziomie procesowym poszczególne organy procesowe wykonują wiele czynności o charakterze dochodzeniowo-śledczym, które pozwalają na uzupełnienie i potwierdzenie dotychczasowych informacji, a zwłaszcza udowodnienie (zebranie materiału dowodowego) nie tylko popełnienia poszczególnych przestępstw związanych z aktywnością kryminalną organizacji przestępczej, lecz także założenia i kierowania związkiem (grupą), którego celem było popełnianie przestępstw 4. W praktyce identyfikacja poszczególnych osobowych elementów organizacyjnych (członków) jest realizowana na podstawie informacji uzyskiwanych z działań własnych organów ścigania, a zwłaszcza w wyniku przejmowania bodźców wysyłanych przez poszczególne elementy jako skutek aktywności (podejmowania działań sterujących) organizacji przestępczej. W artykule skupiono się przede wszystkim na rzeczywistym układzie samodzielnym, jakim został określony związek przestępczy. Twórcą teorii układów samodzielnych, opublikowanej w 1966 r., jest Marian Mazur 5. Jednym z podstawowych pojęć wprowadzonych w ramach tej teorii jest układ samodzielny jako układ zdolny do sterowania oraz który potrafi przeciwdziałać utracie tej swojej zdolności 6. Celem takiego układu jest jego istnienie w danym czasie i miejscu oraz zdolność do trwania. Podobne założenia odnoszą się do związku przestępczego, stąd też rodzi się pytanie, na ile i w jakim zakresie można wykorzystać teorię układów samodzielnych do oceny nie tylko funkcjonowania zorganizowanych grup przestępczych, ale także typowania ich przywództwa organizacyjnego. W artykule założono, że związek przestępczy będzie uznany za układ o charakterze cybernetycznym. 3 M. H. Górny, Psychocybernetyka w pracy Policji zarys zagadnienia, Kwartalnik Prawno-Kryminalistyczny 2010, nr 3 (5), s. 97 i nast. 4 Ustalenie sprawcy czynu z art. 258 kk oraz przedstawienie mu zarzutów jako elementowi układu samodzielnego. 5 M. Mazur stworzył teorię systemów autonomicznych, autonomów (wcześniej posługiwał się pojęciem układów samodzielnych), którą przedstawił w opracowaniu: Cybernetyczna teoria układów samodzielnych (Warszawa 1966, PWN), a następnie rozwinął w pozycji: Cybernetyka i charakter (Warszawa 1976, PIW). Jako przykład skonkretyzowanego układu autonomicznego uznano człowieka. Charakterowi człowieka została poświęcona znaczna część publikacji M. Mazura. 6 M. Mazur, Cybernetyczna teoria układów, s\n3 130 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 Ważnym elementem ustalania wzajemnych relacji w organizacji przestępczej jest między innymi analiza kryminalna, która za pomocą instrumentów elektronicznych (specjalistycznego programu analitycznego) kojarzy poszczególne informacje, konstruując na ich podstawie powiązania przestępcze, zarówno wewnątrz samej grupy (związku), jak i grupy z otoczeniem. Wydaje się, że dodatkowym wsparciem dotychczasowych rozwiązań na temat funkcjonowania grupy przestępczej realizowanych przez organy ścigania będzie także zastosowanie analizy psychocybernetycznej. Możliwość wsparcia się psychocybernetyką można upatrywać w badaniu relacji: członek organizacji a organizacja jako całość, a także w odniesieniu do członków organizacji pomiędzy sobą oraz członków układu a otoczeniem układu. Temu zadaniu będą mogły służyć takie współczynniki, jak: dynamizm charakteru (dynamizm fizjologicznego wpływania na otoczenie) czy szerokość charakteru (tolerancja, podatność). Takie podejście cybernetyczne będzie możliwe do wykorzystania w odniesieniu do następujących kwestii: typowania rzeczywistych przywódców organizacji przestępczej, typowania członków organizacji przestępczej jako tzw. słabych elementów, które można wykorzystać do dezintegracji organizacyjnej układu, oceny zachowania się członków, którzy mogą wprowadzać w błąd organy ścigania prowadzące rozpoznanie ich działalności, oceny rywalizacji między poszczególnymi organizacjami przestępczymi, typowania ośrodków decyzyjnych w przypadku sieciowej struktury organizacyjnej, budowania oceny charakterologicznej poszczególnych członków organizacji w celu wykorzystania ich do podejmowania działań na poziomie operacyjnym (typowanie na osobowe źródła informacji) i procesowym (np. typowanie osoby mogącej zostać świadkiem koronnym), oceny poziomu organizacyjnego układu czy jest on w początkowym momencie rozwoju (niedopracowanie decyzyjności i wykonawstwa), na etapie stabilnym (synergia działania zarówno na poziomie przywództwa, jak i wykonawstwa) czy też schyłkowym (osamotnienie ośrodka przywódczego, wykonawcy działają we własnym imieniu) 7, typowania kierunków rozwoju organizacyjnego (w tym personalnego) związku przestępczego w przyszłości 8, budowania taktyki organów ścigania w celu wpływania (manipulacji) strukturami przestępczymi poprzez wpływanie na ich członków (celem głównym staje się w takim przypadku skuteczna neutralizacja nielegalnej struktury) 9. Jednym z podstawowych elementów istotnych z punktu widzenia ich zastosowania przy określaniu motywacji działania jest wspomniany dynamizm charakteru pojęcie wprowadzone przez M. Mazura. 7 Konsekwencją może być wyznaczenie odpowiedniego czasu na realizację zadań, których celem będzie neutralizacja organizacji, bądź też ustalenie taktyki długo- lub krótkofalowego zadaniowania funkcjonariusza działającego pod przykryciem. 8 Należy zwrócić uwagę również na to, że związki przestępcze jako układy mogą być dla organizatora tego układu społecznego narzędziem do manipulowania układem bądź prowadzenia walki z innymi układami społecznymi. Stąd też powstaje potrzeba identyfikacji przywództwa w organizacji (rzeczywistego organizatora). 9 Na przykład przez wykorzystanie możliwości, jakie daje wprowadzenie do struktury przestępczej funkcjonariusza czy zadaniowanie źródła informacji.\n4 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 131 Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy systemu autonomicznego do współczynnika jego starzenia się, wyrażony wzorem: D = log C/A gdzie: C współczynnik rozbudowy systemu autonomicznego, A współczynnik starzenia się tego systemu. Współczynnik starzenia A jest współczynnikiem zanikania potencjału stanowiącego jakość tworzywa systemu autonomicznego. Współczynnik rozbudowy C jest współczynnikiem zanikania różnicy między graniczną i aktualną ilością tworzywa systemu autonomicznego. Starzenie stanowi zakłócenie równowagi funkcjonalnej, jako że powoduje zmniejszenie zdolności sterowniczych systemu autonomicznego 10. Według skali wprowadzonej przez M. Mazura w dynamizmie charakteru można wyróżnić następujące zakresy: a) endodynamizm występuje gdy dynamizm jest ujemny D<0, wtedy C<A, w takim przypadku współczynnik dynamizmu jest mniejszy od 1 (n =C/A jest mniejsze od 1, n<1), b) statyzm to przypadek, gdy dynamizm jest równy zero D=0, wtedy C=A, a współczynnik dynamizmu jest równy 1 (n=1), c) egzodynamizm w tym przypadku dynamizm jest dodatni, czyli D>1, C>A, tj. współczynnik dynamizmu jest większy od 1 (n>1). Tym samym przy dynamizmie dodatnim występuje nadmiar mocy dyspozycyjnej, przy zerowym brak nadmiaru i odpowiednio przy ujemnym następuje niedobór mocy dyspozycyjnej 11. Kierując się tymi założeniami, M. Mazur w ramach swojej teorii wyróżnił pięć zasadniczych stopni dynamizmu: 1. C egzodynamizm (duży dynamizm dodatni 12 ), 2. BC egzostatyzm (mały dynamizm dodatni), 3. B statyzm (dynamizm zerowy), 4. AB endostatyzm (mały dynamizm ujemny), 5. A endodynamizm (duży dynamizm ujemny). Jak stwierdza M. Górny: psychocybernetykę można też wykorzystać przy rozpraco- 10 M.H. Górny, Psychocybernetyka, s. 95, zob. też: M. Mazur, Cybernetyka i charakter, s. 298 i nast. 11 Cytat za: [dostęp: 25 X 2013]. Starzenie organizmu powoduje zmiany w mocy dyspozycyjnej. Jeżeli w początkowym okresie życia człowiek ma nadmiar mocy dyspozycyjnej, to w okresie końcowym ma jej niedomiar. Pomiędzy tymi okresami istnieje stan pewnej równowagi energetycznej. Zjawisko to jest wyrażane za pomocą dynamizmu charakteru. Zob. P. Sienkiewicz, Poszukiwanie Golema. O cybernetyce i cybernetykach, Warszawa 1988, KAW. Wzór na moc dyspozycyjną: Pd = P P 0, gdzie P 0 to moc jałowa zużywana na przemiany energomaterialne. Zwiększająca się moc jałowa organiczna posiadanie mocy dyspozycyjnej, a więc i gotowości do działań. Tym samym podmioty wymagające znacznej mocy jałowej stają się nieprzydatnymi do działania w organizacji przestępczej. 12 Jak to zostało określone przez twórcę teorii, M. Mazura: operowanie określeniami ujemny i dodatni nie ma nic wspólnego z potocznym pojmowaniem tych określeń.\n5 132 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 waniu zorganizowanych grup przestępczych lub nawet wykorzystywać wiedzę o konfliktogennych konfiguracjach charakterologicznych, do rozbijania grupy od środka 13. W takim zakresie należałoby wyróżnić następujące etapy zastosowania psychocybernetyki: ocena, czy prezentowane zachowania członków zorganizowanych grup przestępczych wynikają z zachowań wewnętrznych (organizacyjnych, fizjologicznych), czy zachowań zewnętrznych (socjologicznych), ocena cech charakterologicznych związanych z pozycją w organizacji przestępczej (badanie mocy dyspozycyjnej członków organizacji), ocena relacji zachodzących pomiędzy poszczególnymi elementami organizacji (synergia, konfliktogenność), uzależnienie posiadanych cech charakteru od zasilenia (energetycznego, ekonomicznego, informacyjnego, innych motywacji), ustalenie, czy organizator układu w doborze nowych członków organizacji przestępczej kieruje się cechami ich charakteru. Podjęte działania oceniające personalne związki członków organizacji przestępczej przy wykorzystaniu teorii dynamizmu charakteru umożliwiają opracowywanie optymalnych metod stosowanych w walce niezbrojnej 14. Dynamizm charakteru kształtujący pozycję w organizacji przestępczej (rozważania teoretyczne) M. Mazur określił dynamizm charakteru w następujący sposób: B. Statycy to odbiorcy sztuki (publiczność) i wykonawcy zadań (pracownicy). AB. Endostatycy to organizatorzy, władcy z cudzej nominacji (kierownicy, dowódcy itp.), A. Endodynamicy to władcy (dyktatorzy, biznesmeni itp.) 15. Przy zachowaniu zastosowanego przez M. Mazura wyróżnienia za statyków (B) możemy uznać żołnierzy realizujących polecenia innych członków organizacji przestępczej, za endostatyków (AB) będziemy uważali średni szczebel zarządczy w organizacji przestępczej. Endodynamicy (A) natomiast to przywódcy lub osoby zaliczane do ścisłego kierownictwa organizacji przestępczej 16. Podczas rozpoznawania poszczególnych członków organizacji przestępczej należałoby poszukiwać takich osób, które, pozostając z sobą, będą stwarzały konfliktogenne sytuacje. Typowanie takich osób pozwoli organom ścigania na przyjmowanie rozwiązań taktycznych w odniesieniu do zadaniowania funkcjonariuszy działających w tym środowisku w sposób niejawny, a także na przygotowywanie czynności procesowych (jak konfrontacja czy przesłuchanie świadków koronnych) bądź też opracowywanie optymalnej taktyki postępowania M.H. Górny, Psychocybernetyka, s Zob. J. Rudniański, Kompromis i walka, Warszawa 1989, PAX, s. 32 i nast. 15 M. Mazur, Tajemnice charakteru, czyli poznaj samego siebie, Warszawa 1999, EFECT Centrum Optymalizacji, s Osoby takie w celu wzmocnienia swojej mocy dyspozycyjnej czerpią maksymalnie energie z mocy socjologicznej (zewnętrznej). Ich zachowanie polega na tym, że za wszelką cenę zdobywają pełną władzę nad swym otoczeniem, nie licząc się z żadnymi zasadami. 17 Bezpośrednie metody walki niezbrojnej będzie można realizować poprzez pozyskiwanie sprzymie-\n6 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 133 W swojej teorii M. Mazur wyróżnił następujące pary, określając je jako jednakowe, których wzajemne relacje są poddawane ocenie w kategoriach np. solidarności lub przyjaźni (C C, BC BC, B B, AB AB, A A), lub też podporządkowania się (poddańczości) i opiekuńczości (C B, BC AB, B A) 18. Zadaniem organów ścigania jest wytypowanie takich parw organizacji przestępczej, a następnie uzyskanie odmiennego wyniku od pożądanego przez uczestników tych par. Rozpoznanie powinno dążyć do ich wyselekcjonowania i takiego pokierowania relacjami, aby były one niekorzystne z punktu widzenia stabilności funkcjonalnej organizacji przestępczej, a korzystne z punktu widzenia procesu decyzyjnego podejmowanego przez organy ścigania. W konfiguracji charakterologicznej C C, czyli egzodynamików, solidarność między nimi może być słaba, charakteryzuje ich natomiast wspólna niechęć do narzucanych im zasad i stosowanej wobec nich przemocy. Rozbicie solidarności może nastąpić wtedy, gdy jedna z osób w parze zostanie wyróżniona. Każda ze stron dąży do zaspokojenia swoich potrzeb, traktując drugą stronę jak narzędzie do osiągnięcia własnego celu. Każda ze stron działa indywidualnie, nie potrafi współdziałać z innymi. Zachowanie takie może dotyczyć tzw. samotnych wilków. Należy zauważyć, że tego typu para jest niekorzystna także z punktu widzenia samej organizacji przestępczej, stąd też jej działania będą wymagały określonego nadzoru prowadzonego przez szczebel kierowniczy organizacji. Istnienie tego typu par jest niekorzystne również w przypadku funkcjonowania przestępczego w ramach utworzonej sieci podukładów. Działanie par wobec siebie (relacji kierownictwa poszczególnych podukładów) może łatwo spowodować rozbicie sieci organizacyjnej. Stąd też potrzeba właściwego doboru pary z punktu widzenia zarządzania siecią. Tego typu osoby jako samotnie działające w organizacji mogą być typowane przez kierownictwo organizacji do podejmowania pojedynczych indywidualnych zleceń. Kolejną jest para BC BC składająca się z egzostatyków. Podporządkowuje się ona obowiązującym zasadom (wspólnocie przestępczej). Do naruszenia zgodności w takiej parze może doprowadzić pragnienie wyróżnienia się ze środowiska 19. Takie zachowanie może dotyczyć osób nowo przyjmowanych do organizacji przestępczej, mających potrzebę uzyskania kosztem partnera jak najlepszego odbioru przez członków grupy przestępczej o już utrwalonej pozycji w grupie. Ten rodzaj wyróżnienia się może skutkować: agresywnością, częstym posługiwaniem się bronią czy brutalnością wobec ofiar. Istnienie pary BC BC w strukturze sieciowej może również skutkować jej rozpadem. Sieć, w której działają pary egzostatyków, nie daje gwarancji trwałości w czasie ze względu na zły dobór charakterologiczny przywódców podukładów (złe relacje wobec siebie). Jednak po przejściu tzw. trudnego okresu istnieją szanse na utrzymanie związku przez dłuższy czas. Osiągnięcie okresu trwałości jest możliwe wówczas, gdy każda ze stron będzie dążyła do uzyskania stanu statyki. W przeciwnym wypadku tego rodzaju para nie ma szans na utrzymanie się. W praktyce istnienie takiej pary może być krótkotrwałe, co może być związane z zapewnieniem stabilności organizacji, wpadką aktywnego partnera lub nawet jego wystawieniem wynikającym z potrzeby unormowania zachowań w organizacji. rzeńców w układzie przeciwnika oraz metodę infiltracji. Zob. J. Rudniański: Kompromis, s M. Mazur, Cybernetyka i charakter, s Tamże, s. 390.\n7 134 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 Para B B to związek statyków, który został oceniony jako silny i trwały 20. Dzięki podporządkowaniu się obowiązującym regułom jest on podstawą budowania organizacji bądź sieci organizacyjnej. Para taka będzie przede wszystkim występowała w organizacji, która zakłada trwałość w czasie. Będzie także szczególnie ważna z punktu widzenia rozbicia organizacji przez organy ścigania. Dlatego też planowanie przeprowadzenia czynności przy wykorzystaniu funkcjonariusza działającego w sposób utajniony czy świadka koronnego powinny zostać ukierunkowane na odnalezienie słabych punktów pary. Tego typu związki mogą występować przy dokonywaniu bardziej skomplikowanych przestępstw wymagających zaangażowania intelektualnego lub też długotrwałego realizowania tych przestępstw (zaangażowania się w przestępczy proceder w czasie), np. przestępstwa gospodarcze, realizowanie procederu prania pieniędzy (w tym prowadzenie inwestycji, jak lokowanie środków w legalne przedsięwzięcia gospodarcze) czy cyberprzestępstwa. Podobna do poprzedniej jest konfiguracja AB AB, czyli para składająca się z endostatyków. Tu także ważnym elementem jest potrzeba tworzenia organizacji do osiągania wyznaczonych im celów 21. Ten spokój współdziałania może być jednak zakłócony przez potrzebę osiągnięcia wyższego stanowiska, odegrania ważniejszej roli. Sytuacja taka w organizacji przestępczej może zaistnieć w przypadku pary endostatyków na poziomie średniego szczebla kierowniczego, gdzie osoby wykonujące zadania kierownicze rywalizują z sobą, aby osiągnąć najwyższy pułap zarządzania całością organizacji 22. Element statyki pozwala na osiąganie celów organizacyjnych, natomiast element endodynamiczny psuje wzajemne relacje, osłabiając więzi i powodując w konsekwencji ograniczenie zaufania i niechęć. Ten element partnerstwa charakterologicznego z punktu widzenia działania organów ścigania jest dość istotny, gdyż uderza w trwałość organizacyjną i pozwala na skuteczne jej rozbicie od wewnątrz. Z punktu widzenia osiągnięcia stanu dysfunkcji organizacyjnej takiego układu korzystne będzie stworzenie lub podtrzymywanie bodźca konfliktogennego w parze, tak aby jego rozpad nastąpił jak najszybciej 23. Według M. Mazura para A A charakteryzuje się słabością 24. Jest to konfiguracja endodynamików, która jedynie w początkowej fazie może być pozytywna, później jednak kończy się rywalizacją. Ponadto takie współdziałanie w pierwszej, pozytywnej fazie związku ma charakter racjonalnego działania stron. W fazie negatywnej natomiast utrzymywanie się razem wynika raczej z rozsądku niż z innych więzi. Partnerzy działają jakby obok siebie. W rzeczywistości do takiej sytuacji może dojść w przypadku podziału organizacji na części (podukłady), kiedy to dotychczasowi partnerzy z jednej organizacji tolerują się (brak rywalizacji) na zasadzie racjonalnej oceny osiągania celów (zysków finansowych). W ten sposób poszerza się krąg przywództwa organizacji. Do podobnej sytuacji może dojść wówczas gdy kierownicy dwóch niezależnych organizacji stwierdzą, że należy połączyć się w celu zwielokrotnienia zysków z działalności przestępczej. Z czasem taki układ zaczyna przeszkadzać każdej ze stron, nadal jednak jest 20 Tamże, s Tamże. 22 Zwłaszcza gdy jeden z partnerów takiego związku, typowany na członkowstwo w kierownictwie organizacji, utrzymuje równolegle relacje B AB. 23 Takimi czynnikami mogą być: sugerowanie niewłaściwego podziału łupów, podsuwanie myśli o obraniu niewłaściwego kierunku działania organizacji przestępczej, nakłanianie do podejmowania decyzji przez jednego z partnerów bez wiedzy drugiego, sugerowanie braku zaufania itp. 24 Zob. M. Mazur, Cybernetyka i charakter, s. 391 i nast.\n8 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 135 utrzymywany ze względu na realizację wspólnych przedsięwzięć i zaspokajanie potrzeb. Przeciwdziałanie takiemu związkowi jest o tyle trudne, że mimo pobudzania bodźców negatywnych, nie musi pomiędzy stronami dochodzić do spięć. Strony mogą natomiast praktycznie ocenić bodźce (np. sprawdzając je) i przeciwdziałać wzrostowi skonfliktowania się do takiego poziomu, którego skutkiem byłby całkowity rozpad relacji. Oceniając relacje wewnątrzorganizacyjne, należałoby zwrócić uwagę na takie, które będą wynikały z nadzorowania i podwładności (hierarchiczności w organizacji przestępczej). W takim przypadku można wyróżnić następujące pary: egzodynamiczny adorator ze statycznym protektorem (C B), egzostatyczny adorator z endostatycznym protektorem (BC AB), statyczny adorator z endodynamicznym protektorem (B A) 25. Analiza relacji zachodzących w tego rodzaju parach pozwala ocenić rodzaj organizacji (hierarchiczna bądź o strukturze sieciowej) oraz określić właściwą hierarchię w organizacji przestępczej. Konfiguracja C B (egzodynamik ze statykiem) jest najbardziej charakterystycznym rodzajem podporządkowania w relacji mistrz uczeń 26. Do sytuacji takiej może dojść w przypadku gdy wykonawcy, żołnierze, będą wiernie podporządkowani wyznaczonym kierownikom średniego szczebla. W tej sytuacji możliwe będzie ustalenie najbardziej oddanych wykonawców wobec średniego szczebla kierowników zlecających zadania. Ten poziom relacji będzie występował także między średnim szczeblem zarządzania a ścisłym kierownictwem w układzie hierarchicznym. To wzajemne podporządkowanie realizowane przez parę C B będzie charakteryzowało się wysokim poziomem lojalności. Negatywnym elementem będzie wysoka aktywność egzodynamika i eksponowanie jego mocy dyspozycyjnej. Mimo że pod względem wykonywania poleceń taki układ jest pozytywny, w rzeczywistości z powodu braku umiejętności egzodynamika para może zostać w krótkim czasie zneutralizowana. Dla organizacji przestępczej ważny też będzie układ B A, który oznacza przygotowanie statyka do sukcesji po endodynamiku. Można tu typować podmioty, które będą przejmowały zarządzanie organizacją. Rozpoznawanie układu pozostanie dla organów ścigania ważne z punktu widzenia utrzymania w czasie organizacji przestępczej. Wydaje się, że taki rodzaj przejęcia kierowania może w jakiś sposób zakłócić równowagę funkcjonalną organizacji (nie wszyscy mogą się zgadzać z decyzją A odnośnie do wskazania sukcesora). Stąd też należałoby dodatkowo badać relacje statyka z innymi podmiotami, zwłaszcza w przypadku stwierdzenia relacji negatywnych. Za konfliktogenne można uznać pary skraje C A i BC AB. Może to być związane z tym, że egzostatyk, a tym bardziej egzodynamik, będzie dążył do osiągnięcia celu w sposób szybki i zdecydowany, nie zważając na niebezpieczeństwo. Działania te będą przeciwne działaniom endostatyka, który będzie dążył do tego samego celu wolniej i bardziej bezpiecznie. Jak można zauważyć, para BC AB należy także do par o relacji podwładności, co w rzeczywistości można przełożyć na respektowane poleceń wydawanych przez endostatyka w relacji nadzoru nad wykonawstwem. Endostatyk nie tylko będzie działał na potrzeby organizacji, tak aby utrzymać stabilność grupy, ale będzie także unikał realizowania takich zachowań egzostatyka, które być może są skuteczne, jeśli są realizowane pojedynczo, ale są niekorzystne z punktu widzenia równowagi funkcjonalnej całości układu. Do takich zachowań może dojść w przypadku rywalizacji młodych wilków z pozostałą, częścią organizacji, która dąży do funkcjonalnej stabi- 25 M. Mazur, Tajemnice charakteru, s M. Mazur, Cybernetyka i charakter, s. 400.\n9 136 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 lizacji układu poprzez wyzbywanie się zachowań agresywnych. Dla samej organizacji sytuacja pozytywna będzie wówczas, gdy w parze BC AB każda ze stron będzie dążyła do zachowań statycznych. W praktyce może także dojść do sytuacji odwrotnej, bardziej radykalizującej relacje w grupie. Może to nastąpić w przypadku gdy egzostatyk ustabilizuje się po jakimś czasie i osiągnie statyzm, natomiast endostatyk w swojej działalności kryminalnej zacznie wykazywać bardziej agresywne zachowania, czyli będzie dążył do zachowań egzodynamicznych. Do takiej sytuacji może dojść, jeśli endostatyk, nauczony doświadczeniem, nie nabiera zaufania do egzostatyka, lecz przeciwdziała jego nowej pozycji w grupie zbliżonej do jego zachowania, i zaczyna popierać i preferować nowych pokoleniowo członków organizacji, mając nad nimi pełny nadzór. W przedstawionych relacjach istotną rolę odgrywają rywalizacja w grupie oraz elementy motywacyjne, zwłaszcza element ekonomiczny (zasilenie energetyczne organizacji). Wydaje się, że ten rodzaj motywacji będzie bardzo ważny dla egzodynamików. Mniejsze znaczenie będzie miał dla ednostatyków, gdyż osiągnęli oni już określoną pozycje w organizacji, stąd też ich podstawa będzie się zbliżała do endodynamicznej, czyli bronienia własnych zasobów i ograniczania ich wydatkowania. Ponadto na średnim szczeblu zarządzania i wykonawczym jest możliwe wprowadzenie elementu rywalizacji, co może pobudzać, ale i konfliktować z sobą poszczególne podukłady. Jak zauważa M. Górny: Endodynamicy dążą do gromadzenia informacji i energii i z natury są niechętni do dzielenia się nimi z innymi. Do tego motywacje witalne i ekonomiczne sprawiają, że osoba nimi się kierująca bardzo niechętnie podejmuje się jakichkolwiek działań, które nie łączą się z perspektywą wymiernego zysku, a obciążanie zeznaniami bandyty nie tylko nie niesie ze sobą takiej perspektywy, ale wręcz wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem 27. Są to więc bardziej przywódcy organizacyjni niż wykonawcy. Dlatego też wśród tak zachowujących się członków należy doszukiwać się rzeczywistych przywódców, mocodawców określonych działań przestępczych. Będą to osoby, które przez stabilizacyjne podejście do projektowania i realizacji decyzji będą dążyły do utrzymania równowagi funkcjonalnej układu. Ta równowaga zaś dodatkowo zapewnia im własną, osobistą stabilizację opartą na przyjętym wzorcu postępowania, a także pozwala na utrzymywanie stałego nadzoru nad pozostałą częścią organizacji. Wprowadzając funkcjonariusza działającego pod przykryciem do organizacji przestępczej należałoby typować charakterologicznie zarówno funkcjonariusza, jak i osoby z organizacji, z którymi będzie mógł współdziałać. Należy uważać, aby do struktury przestępczej nie wprowadzać funkcjonariusza, który musiałby stworzyć relacje konfliktogenne (np. C A lub BC AB). Funkcjonariusz nie powinien być łączony z powstałymi konfliktami w organizacji przestępczej. Rolę destruktora powinny odegrać czynniki zewnętrzne związane z aktywnością organów ścigania, przede wszystkim podczas wykonania czynności procesowych. Instrumentalna rola funkcjonariusza zbliżałaby się raczej do roli statyka w organizacji. Taka postawa wynika z potrzeby wykazania popełnienia przestępstw, a nie aktywnego w nich udziału. Bardziej niebezpieczne byłoby typowanie funkcjonariusza w bliskiej konfiguracji z endodynamikiem, gdyż mogłoby się to zakończyć ryzykowną obroną przed rywalizacją z innymi członkami organizacji. Dlatego też należałoby typować raczej funkcjonariusza w następujących bezpiecznych relacjach: egzodynamik ze statykiem (C B) lub statyk ze statykiem (B B). Pozostanie w takich relacjach w organizacji wynika głównie ze sprzeczności celów ustalonych w zadaniu funkcjonariusza 27 M.H. Górny, Psychocybernetyka, s. 97.\n10 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 137 i zadaniu postawionym przed rzeczywistymi członkami organizacji kryminalnej, a jednocześnie uniemożliwia wystąpienie sytuacji bezpośredniego zagrożenia lub ujawnienia. Ocena dynamizmu charakteru w zależności od przebiegu życia M. Mazur zauważył, że charakter człowieka podczas całego życia kształtuje się w układzie: C BC B AB A. Tym samym należałoby zwrócić uwagę na to, czy element wieku nie odgrywa określonej roli w usytuowaniu pozycji danego członka w organizacji. Wydaje się, że w przypadku gdy będziemy mieli do czynienia z organizacją zróżnicowaną wiekowo, można typować następujące rodzaje zachowań organizacyjnych: przeważają zachowania o charakterze statycznym, ale bliższe zachowaniom egzostatycznym gdy organizacja jest złożona z ludzi młodych (rówieśników), przypominające zachowania endostatyczne w przypadku gdy zorganizowane działania organizacji przestępczej będą dokonywane przez osoby stateczne, na stanowiskach (najczęściej w średnim wieku) 28, o charakterze mieszanym gdy organizacja przestępcza będzie się składała z członków w różnym wieku (w zależności od tego, która z tych grup wiekowych będzie przeważała, zachowanie organizacji będzie oscylowało bardziej wokół B lub AB). M. Mazur podał kilka przykładów zachowań związanych ze zmianą dynamizmu w zależności od przebiegu życia 29. W zakresie decydowania: C. Egzodynamik podejmuje decyzje nieopatrznie, pod wpływem doraźnych wrażeń, jest impulsywny. BC. Egzostatyk podejmuje decyzje lekkomyślnie, improwizuje. B. Statyk podejmuje decyzje prostolinijnie, kierując się obowiązującymi normami. AB. Endostatyk podejmuje decyzje przezornie, kierując się ich użytecznością. A. Endodynamik podejmuje decyzje przebiegle, z lękiem popełnienia błędu. Odnośnie do stosunku do niebezpieczeństwa: C. Egzodynamik jest naiwny, nie dostrzega niebezpieczeństwa. BC. Egzostatyk jest ryzykancki, nie docenia niebezpieczeństwa. B. Statyk jest odważny, staje do walki z niebezpieczeństwem, gdy ma taki obowiązek. AB. Endostatyk jest ostrożny, stara się ominąć niebezpieczeństwo dopóki można. A. Endodynamik jest zapobiegliwy, stara się nie dopuszczać do powstania niebezpieczeństwa. Przedstawiając powyższe rozważania co do członków organizacji przestępczych, można stwierdzić, że tak prezentowana ocena zachowań może mieć dodatkowe, ale nie istotne znaczenie przy typowaniu pozycji w grupie. Za priorytetową należałoby uznać taką ocenę dynamizmu charakteru poszczególnych członków, która raczej będzie związana z pozycją w organizacji i zakresem realizowanych zadań. Nie można natomiast wykluczyć, że postawa w organizacji będzie zależna od charakteru powiązanego z przebiegiem życia. Należy jednak uznać, że oprócz zachowania prywatnego, związanego z 28 Zachowania egzodynamiczne i egzostatyczne są przynależne wiekowi dziecięcemu, endodynamiczne natomiast odnoszą się do wieku średniego i starszego. 29 M. Mazur, Tajemnice charakteru, s (poszczególne przywołania tekstu przedstawiono przykładowo).\n11 138 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 funkcjonowaniem w społeczeństwie, sposób bycia poszczególnych członków zorganizowanych grup (związków) przestępczych będzie połączony z tą organizacją (zachowanie determinowane organizacyjnie, zachowanie organizacyjne). Dlatego też bardziej istotne przy wykorzystaniu psychocybernetyki będzie określenie charakterologiczne przywództwa organizacji przez pryzmat zachowań poszczególnych członków wobec siebie i w organizacji, przy czym będą to zachowania determinowane świadomością przynależności do tej organizacji. Ponadto uzależnianie statusu członka w grupie od odpowiednich cech charakterologicznych będzie możliwe, jeżeli z takiego instrumentu skorzysta ten, kto grupę zakłada lub nią kieruje. Na przykład odmienne od innych członków organizacji cechy charakteru będzie miała osoba typowana do dokonywania oszustw finansowych na szkodę podmiotów prywatnych czy przedsiębiorców. Powinna to być osoba sprawiająca wrażenie otwartej, posiadająca zdolność do zachowań prostolinijnych, przekonująca, ale zdolna do kłamstwa. Inne cechy natomiast będzie miała osoba typowana na zawodowego zabójcę będzie to człowiek zamknięty, ostrożny, niekontaktowy, stroniący od innych, małomówny. Najbardziej obrazowym przedstawieniem charakterologicznych postaw członków zorganizowanych grup przestępczych będzie chyba określenie cech ważnych z punktu widzenia relacji: członek organizacji przestępczej otoczenie. Postawa członków organizacji przestępczej nie jest jedynie determinowana byciem w takiej organizacji (wydawanie poleceń bądź ich realizowanie), ale jest także indywidualnym dynamizmem charakteru. Ze względu na to, że przy dynamizmie charakteru rozpatruje się podmiot jako jednostkę personalną, dla każdego z nich otoczeniem będzie zarówno sama organizacja jako wyodrębniony układ, jak i otoczenie tego układu. Można założyć, że dobór charakterologiczny związany z dynamizmem będzie determinował także funkcję w organizacji przestępczej (sposób jej pełnienia) oraz udział w wykonawstwie (popełnianiu przestępstw) przy realizacji ustalonego celu funkcjonalnego organizacji. Wykorzystując analizę dynamizmu charakteru poszczególnych, rozpoznawanych członków organizacji przestępczej, można zaproponować ocenę: zdolności organizacyjnej i kierowniczej członka organizacji, aktywności wykonawczej poszczególnych członków, słabych punktów charakterologicznych w celu poszukiwania i typowania osób współpracujących, opracowywania taktyki działania operacyjnego, taktyki przesłuchań itp., relacji wewnątrz organizacji (np. wyszukiwania par o sprzecznym dynamizmie charakteru), osób pod kątem poszukiwania aktualnych kierowników organizacji i pretendentów do tego stanowiska. Typowanie członków organizacji przestępczej na podstawie oceny psychocybernetycznej Wydaje się, że w przypadku członków organizacji przestępczej osoby o skłonnościach egzodynamicznych będą w organizacji funkcjonowały indywidualnie i impulsywnie. Wsparciem dla takiej postawy będzie znaczna moc wewnętrzna zwana mocą fizjologiczną tych osób (możliwości indywidualne organizmu), a także wspomniana już moc dyspozycyjna (wynikająca z kierowania organizacją oraz z możliwości sterowania otoczeniem). Działania egzodynamika stają się uporczywe i niebezpieczne zarówno dla społeczności, na którą taka organizacja oddziałuje, jak i dla samych jej członków. Jeśli takie skłonności ma przywódca organizacji, otoczenie układu (głównie dalsze) będzie\n12 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 139 dla niego obszarem wyeksponowania i zrealizowania swojej mocy fizjologicznej, nawet przy braku właściwego poziomu własnej mocy dyspozycyjnej. Należy jednak zauważyć, że źródłem jego rosnącej mocy dyspozycyjnej będzie jedynie moc fizjologiczna. Stąd też będzie on budował autorytet organizacji na swojej agresji (znacznej mocy fizjologicznej) W takim przypadku można mieć do czynienia z agresywnymi, bezwzględnymi, żądnymi szybkich i wysokich zysków grupami. Poprzez swoją postawę społeczną (moc socjologiczną, zewnętrzną), która jest sprzeczna z otoczeniem, organizacja nie znajdzie szerszego poparcia. Dlatego też organy ścigania będą mogły wykorzystywać opór otoczenia (pokrzywdzonych) wobec organizacji skupiającej w większości egzodynamików. Negatywna reakcja otoczenia organizacji będzie skutkowała powstaniem sprzężenia zwrotnego (obronnego) wobec takiego zachowania. Jednocześnie można zauważyć, że zachowania egzodynamiczne będą pozostawiły trwałe ślady aktywności (dla organizacji ważny jest cel działania, a nie droga dochodzenia do niego). Stąd tego rodzaju grupy mogą mieć ograniczoną w czasie trwałość funkcjonowania (indywidualizm członków nie sprzyja budowaniu trwałych relacji). Przy osobach o dynamizmie charakteru egzodynamików możliwość pokierowania (sterowania) organizacją będzie miał jedynie endodynamik 30. Dlatego też analizując grupę pod kątem jej przywódcy, należy doszukiwać się go poza grupą wśród endodynamików (grupa egzodynamików stanowi agresywny podukład wykonawczy organizacji, sterowany spoza podgrupy, ale w ramach całości organizacji przestępczej) lub wypatrywać w podgrupie osoby o ukierunkowanych cechach endodynamika, która bezpośrednio będzie taką grupą w przyszłości (realnie) kierowała. Gdy brakuje takiej osoby, należy spodziewać się poluzowania relacji, ponieważ, jak już wspomniano, solidarność egzodynamików jest słaba i nietrwała. W przypadku gdy grupa przestępcza (związek przestępczy) ma utrwaloną strukturę i stabilność działania, wydaje się, że poszczególne elementy będą zbliżały się do postawy endostatycznej. Wynikiem tego będą bardziej przemyślane, konsekwentne, ale i skryte inwestycje i działania organizacji, które będą zmierzały do uzyskania trwałości organizacyjnej. Członkowie, którzy stają się organizatorami, nie są skłonni do szybkich i nieprzemyślanych decyzji. Dla organów ścigania taka postawa jest dużym wyzwaniem. Wśród endostatyków należałoby ponadto szukać osób pozyskujących dla organizacji statyków i nimi kierujących 31. Tym samym organizacja może się powiększyć o kolejnych członków (statyków) posiadających inne cechy dynamizmu charakteru niż członkowie, którzy dotychczas działali w organizacji (czyli endostatyków i egzodynamików). Dla organów ścigania równie trudne, jeśli nie bardziej, będzie prowadzenie działań wobec postawy endodynamizmu charakterologicznego członków organizacji przestępczej (głównie występującej wśród przywódców). Należy zauważyć, że postawa ta może być tak skrajna, jak postawa egzodynamiczna, w konsekwencji jednak zdecydowanie trudniejsze będzie przeciwdziałanie podmiotowi reprezentującemu postawę endodynamika. Zdobyte przez endodynamika doświadczenie oraz zmniejszanie się jego mocy fizjologicznej skłania go do podejmowania decyzji o charakterze trwałym, przynoszącym perspektywiczne rozwiązania (osiąganie zysków i ich powiększanie), starającym się jednocześnie podporządkować inne elementy, majac tym samym wpływ na sterowanie organizacją. Tego rodzaju osoba będzie dla organów ścigania trudnym przeciwnikiem. Jej rozpracowanie będzie wymagać bardziej dogłębnej analizy poszerzenia pracy operacyjnej lub szerszego wykorzystania instrumentów wewnętrznego przenikania do organizacji. 30 Zob. J. Kossecki, Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi..., s Tamże, s. 108.\n13 140 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 Statyk jako przywódca grupy nie jest skłonny do postaw skrajnych. Będzie on dążył do osiągnięcia stabilności przez organizację. Tym samym nie będzie podejmował pochopnych decyzji, a kierując organizacją, będzie budował przyszłość organizacyjną i trwałość w czasie. Postawa taka bardziej przypomina zachowania endodynamiczne przy stabilnej mocy fizjologicznej i dość jeszcze znacznej mocy dyspozycyjnej (będzie w tym czasie bardziej produktywny). Statyk pozostanie zainteresowany utrzymaniem w równym stopniu swojej kierowniczej pozycji w grupie (związku) i trwałości w czasie samej organizacji. Będzie pozostawał więc stabilny pod względem aktywności na poziomie mocy fizjologicznej i dyspozycyjnej. Takie przywództwo będzie charakteryzowała zdolność organizatorska i elastyczność w podejmowaniu decyzji. Stwierdzenie braku inicjatywy i postawy podporządkowania będą wskazywać w tym przypadku na to, że dany element nie należy do przywództwa organizacji. Wśród osób o cechach statyków i endostatyków należałoby natomiast upatrywać wykonawców w organizacji przestępczej. Niejednokrotnie w rzeczywistości grupy nie działają jednolicie, mają różnorodną strukturę wiekową swoje miejsce znajdują tu zarówno ludzie młodzi, aktywni, jak i osoby ustabilizowane. Rolą przywództwa jest właściwe kierowanie poszczególnymi członkami organizacji, różniącymi się pod względem charakteru. Ponadto przy utrzymującej się w czasie stabilności grupy możliwe będzie typowanie następców wśród szczebla kierowniczego organizacji. Dynamizm charakteru przywództwa (homeostatu) organizacji przestępczej Dla organizacji przestępczej homeostatem będzie przede wszystkim przywództwo tej organizacji. Należy zauważyć, że przenosząc rozważania na poziom organizacji przestępczej, homeostatem (jako podmiotem pojedynczym lub zbiorowym) będzie człowiek. Stąd też ocenie będzie podlegać jego postępowanie jako osoby posiadającej określony indywidualny charakter oraz zmienność jego charakteru w czasie. Charakter będzie zależny i od trwania w organizacji, i od pozycji w niej, a także od cech indywidualnych i zdolności osiągania celu (kryminalnego zysku). Należy przypuszczać, że w ramach organizacji, jaką jest grupa przestępca (związek przestępczy), skumulowane cechy charakteru poszczególnych członków będą miały wpływ także na samą organizację (kierowanie, podział zysków, ocenę zachowań innych członków, a także na przyjęcie czy modyfikację struktury funkcjonalnej samej organizacji itp.). Postawy charakterologiczne przywódców organizacji przestępczej należałoby rozpatrywać również z punktu widzenia sterowania innymi członkami grupy, a w ostateczności daną organizacją. Należałoby mieć również na względzie zarówno bliskie, jak i dalsze otoczenie przywództwa organizacji przestępczej. Za bliskie otoczenie uznaje się pozostałą część organizacji (pozostałych członków). Natomiast za dalsze otoczenie otoczenie całej organizacji przestępczej. I w jednym, i w drugim przypadku podmiot przywódczy będzie sterował (oddziaływał) zarówno na otoczenie bliskie, jak i dalsze (w tym drugim przypadku głównie za pomocą innych elementów, członków układu). Z punktu widzenia psychocybernetycznego jego charakter będzie musiało określać: posiadanie zdolności szybkiego odtwarzania traconej mocy fizjologicznej, zdolność do zwiększania mocy (jej maksymalizacji) z otoczenia (czerpanie z mocy socjologicznej), przy zapewnieniu wysokiego całkowitego poziomu mocy dyspozycyjnej. Cechy takie charakteryzują głównie endodynamików.\n14 I. ARTYKUŁY I ROZPRAWY 141 Jak stwierdza J. Kossecki 32 organizatorami przestępstw są głównie endodynamicy: Endodynamicy to szefowie gangów przestępczych, którzy nie narażają się osobiście, ciągną z przestępstw głównie korzyści oraz im bliższy endodynamizmu jest charakter danego człowieka, tym silniejsze wykazuje on dążenia do sterowania innymi ludźmi i tym trudniej poddaje się sterowaniu z ich strony. Odbywa się to także w takiej grupie, która składa się w większości z endodynamików. Skuteczne sterowanie można powierzyć wówczas jedynie endodynamikowi. Endodynamik poszukuje przede wszystkim mocy w otoczeniu (energii socjologicznej), co jest spowodowane ograniczaniem się jego mocy fizjologicznej. Wobec otoczenia nie podejmuje on jednakowej strategii, ale zmierza wszelkimi sposobami do osiągnięcia zamierzonego celu 33. Taki stan rzeczy częściowo potwierdzają badania przeprowadzone przez O. Krajniak, w których określiła, że: Na szczeblu najwyższym w strukturze zorganizowanych grup przestępczych z reguły funkcje kierownicze pełniły osoby młode, pomiędzy 21 a 35 rokiem życia (74,1% wszystkich członków znajdujących się na tym poziomie). Odnotowano pojedyncze przypadki, gdy na szczeblu najwyższym znajdowały się osoby powyżej 35 lat 34. Osoby młode były zaliczane w cybernetyce charakteru do klasy egzostatyków (BC) i egzodynamików (C). Niemniej jednak uzyskany przez O. Krajniak wynik mógłby wskazywać na to, że grupami przestępczymi (w badanym przypadku) kierują osoby niemające potrzeby awansowania w grupie (związku) z upływem czasu, ale awanse te są spontaniczne bądź też droga awansowania jest dość krótka. Wśród kierujących grupą przestępczą odnotowano: w przedziale wieku lat 20,4 proc., w przedziale 2 30 lat 24,1 proc., w przedziale lat 29,6 proc. Znaczny spadek procentowy (od 7,4 do 1,8 proc.) odnotowano wśród osób po 35. roku życia. Porównując to z trwałością w czasie badanych grup, z których najwięcej (22 z 51, czyli 43 proc.) działało do 12 miesięcy, a tylko nieliczne istniały prawie pięć lat (takich grup było najmniej), można zauważyć następującą prawidłowość: jeżeli grupy budowane są przez osoby młode, ich trwałość jest niewielka. Jest to związane z tym, że ich cechy charakterologiczne (egzodynamików czy egzostatyków) nie pozwalają na wykreowanie takich cech przywódczych, które zapewniałyby trwałość organizacji przestępczej w czasie, a tym samym gwarantowałyby właściwe pokierowanie organizacją. Ich impulsywność charakterologiczna, indywidualność czy samoangażowanie się w działanie nie sprzyja trwałości organizacyjnej, tak samo jak brak umiejętności zarządzania informacją, co w konsekwencji powoduje możliwość szybkiej neutralizacji grup przez organy ścigania 35. Dlatego też w ramach organizacji przestępczej, zwłaszcza istniejących dłuższy czas, jako przywódców należałoby poszukiwać osoby mającej cechy charakteru endodynamika. W przypadku gdy przywództwo składa się z więcej niż jednej osoby i wszyscy mają cechy endodynamiczne, można się spodziewać, że wstępna faza współpracy może się z czasem przerodzić w konflikt (każdy będzie chciał dominować, nawet w ścisłym kierownictwie). W przypadku grup o mniejszej trwałości ścisłego kierownictwa będą nimi egzodynamicy, którzy kierują grupą przez jej zdominowanie, wykorzystując znaczną moc socjologiczną. Należałoby też określić pozytywne relacje, jakie powinny zachodzić w organizacji przestępczej między ścisłym przywództwem a średnim szczeblem kierowniczym. Najbar- 32 Tamże, s Tamże, s O. Krajniak, Zorganizowane grupy przestępcze. Studium kryminalistyczne, Warszawa 2011, Wolters Kluwer, s Z pewnością należałoby dodatkowo przeprowadzić badania na wybranym zbiorze grup, w których określono by również zależność między wiekiem przywódców a trwaniem w czasie organizacji przestępczej.\n15 142 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 dziej pożądany dla organizacji byłby układ par: statyczny adorator z endodynamicznym protektorem (B A), który gwarantowałby całkowite podporządkowanie i lojalność kierownictwa poszczególnych podukładów funkcjonujących w ramach całości organizacyjnej. Wydaje się, że przy skłonności endostatyka do endodynamizmu jest możliwe także zdominowanie egzodynamika będzie to wówczas para C AB, co, jak zauważył M. Mazur: występuje prawie zupełnie dobranie charakterów, które stanie się zupełne 36. Tym samym endostatyk da sobie radę ze sterowaniem i statykami, i egzostatykami 37. Endodynamik natomiast będzie mógł pokierować każdą grupą członków organizacji z wyjątkiem takiej, w której będą inni endodynamicy. Wówczas może dojść do rywalizacji i walki o władzę. Powyższe rozważania dotyczyły struktury o charakterze hierarchicznym. Jak więc układy par i dobór charakterologiczny mogą się rozkładać w organizacjach przestępczych o budowie sieciowej? Wydaje się, że w takim przypadku na poziomie przywództwa ideologicznego, kierunkowego nadzorowania, będziemy mieli do czynienia z osobami o cechach charakteru endodynamicznym. W poszczególnych układach lub luźno powiązanych podukładach będą dominować osoby o skłonnościach egzodynamicznych. Gwarancją sukcesu działania będzie nie tylko dobór charakterologiczny, lecz także odmienne niż w strukturze hierarchicznej relacje pomiędzy ogniwami. Będzie to możliwe dzięki takiemu doborowi lokalnych przywódców poszczególnych ogniw, którzy zagwarantują realizację celu funkcjonalnego (głównego) układu organizacyjnego. Stąd też przewiduje się, że będą to głównie pary egzostatyk z endostatykiem (BC AB). W ramach poszczególnych podukładów przywództwo będzie się kształtowało w pary: egzostatyk i egzodynamik (BC C) jako pośrednie pomiędzy parami egzodynamik ze statykiem (C B) i egzodynamicy (C C). Taki układ będzie związany przede wszystkim z potrzebą wzmożonej aktywności poszczególnych podukładów lub też z potrzebą wycofania się z aktywności z powodu działań organów ścigania. Zachowanie takie będzie widoczne przede wszystkim w funkcjonowaniu sieci terrorystycznych. Na podstawie przedmiotowych rozważań będzie można podzielić przywódców organizacji przestępczych, uwzględniając ich dynamizm charakteru: endodynamicy (A) osoby zdolne do pokierowania ludźmi o innym dynamizmie charakteru niż endodynamizm. Słabością tego rodzaju kierownictwa jest to, że w jego ścisłym kręgu mogą się również znaleźć inni endodynamicy, co będzie prowadziło do konfliktu w organizacji przestępczej na tle walki o władzę. Endodynamików należałoby plasować na poziomie ścisłego kierownictwa organizacji; endostatycy (AB) osoby, które są władne pokierować zarówno statykami, jak i egzostatykami. Te cechy dynamizmu pozwalają także na budowanie trwałości w czasie organizacji przestępczej. Z czasem pozwoli także endostatykom pokierować egzodynamikami (relacja podwładności C AB). Endostatyków można postrzegać jako kierownictwo średniego szczebla organizacji przestępczej. Słabym elementem może okazać się brak podporządkowania ze strony egzodynamików; egzostatycy (BC) i statycy (B) to raczej osoby, które w różny sposób będą się jedynie podporządkowywały aktywności endodynamików (A) i endostatyków (AB). Wśród nich nie należałoby upatrywać elementów przywódczych w organizacji przestępczej; 36 M. Mazur, Cybernetyka i charakter, s J. Kossecki, Elementy nowoczesnej wiedzy, s. 108.\n16 egzodynamicy (C) osoby mogące kierować grupą wśród pozostałych egzodynamików. W rzeczywistości będą odgrywali role wykonawcze w organizacji kierowanej przez endodynamików (A) i endostatyków (AB). Ich siłą, i jednocześnie słabością, jest ich duża moc fizjologiczna. Podsumowując, warto przypomnieć, że teoria układów samodzielnych M. Mazura powstawała w latach 60. XX wieku. Jej aktualność i uniwersalizm wynikają przede wszystkim z roli interdyscyplinarnej i porządkującej, jaką cybernetyka odgrywa zarówno w naukach ścisłych, jak i społecznych. Wykorzystanie teorii układów oraz prowadzenie dalszych badań nad nią przez tzw. mazurowców, może się przyczynić do cybernetycznego modelowania zachowań układów autonomicznych, jakimi są związki przestępcze. Pozwala to na wykorzystanie wzorców, zastosowanych w teorii układów, do prowadzonych przez organy ścigania działań wobec związków przestępczych, zarówno w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych, jak i dochodzeniowo-śledczych. Dzięki temu teoria układów może być pomocna w ocenie zachowań związków przestępczych, planowania taktyki czynności służbowych, modelowania prowadzonych spraw na poziomie procesowym i pozaprocesowym. Konsekwencją będzie zastosowanie cybernetyki jako myśli uporządkowanej wobec przewidywalnych i prawdopodobnych zachowań takich struktur, jak związki przestępcze. Teoria układów samodzielnych nie odnosi się jednak bezpośrednio do poszczególnych pojedynczych zachowań. Dlatego też należałoby ją potraktować jako ogólne spojrzenie na cechy związków przestępczych, przewidując występowanie określonych procesów wewnętrznych w samym układzie oraz w jego otoczeniu. Jak słusznie zauważa Z. Zaniewski aspekt konieczności wzajemnych powiązań między systemem a otoczeniem w sferze obiektów informacyjno-energetycznych uzmysławia, że reakcje (zachowania) obu elementów nie mogą być rozpatrywane w izolacji i że jednoznaczność ich każdorazowego, realnego wyrazu jest zawarta w obszarze określonego prawdopodobieństwa. Wykorzystanie teorii układów samodzielnych będzie możliwe przy poznawaniu mechanizmów zachowań układu, typowania poszczególnych organów (podukładów) i oceniania zdolności układu do podtrzymywania swojej egzystencji. Na podstawie badania elementów relacji wewnątrz układów i sprzężeń między układem a otoczeniem powstaje określony zindywidualizowany i przynależny do badanego obiektu wzorzec funkcjonowania. Dzięki temu będzie możliwe projektowanie działań organów ścigania pod kątem stosowania czynności przeciwdziałających tej strukturze (przeciwdziałanie zasileniu energetycznemu i informacyjnemu), tak aby w ostateczności doprowadzić do utraty przez ten układ (związek) równowagi funkcjonalnej. Zastosowanie cybernetyki w odniesieniu do charakteru człowieka, głównie dynamizmu charakteru, pozwala na ocenę relacji w ramach organizacji przestępczej oraz na typowanie charakteru przywództwa organizacji na podstawie dynamizmu charakteru. Jest to dodatkowy element, który organy ścigania muszą poddać ocenie i analizie przy planowaniu i realizowaniu działań taktycznych zarówno wobec poszczególnych członków organizacji przestępczej, jak i organizacji jako całości. Działania te mogą być nacechowane poszukiwaniem słabych punktów charakterologicznych osób angażujących się w przestępczość zorganizowaną i działania terrorystyczne. 143\n17 144 PRZEGLĄD BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO 9/13 Abstrakt Teoria dynamizmu charakteru prezentuje się jako jedno z rozwiązań mających na celu kompleksowe rozpoznawanie różnych form organizacyjnych służących do popełniania przestępstw. Teorię tę należałoby wiązać z innymi rozwiązaniami umożliwiającymi prowadzenie badań nad aktywnością zorganizowanych struktur przestępczych, w tym z teorią układów samodzielnych (autonomów) czy badaniem układów złożonych. Występujące rozwiązania w ramach teorii dynamizmu charakteru mogą mieć szerokie zastosowanie w działaniach organów ścigania. Mogą one dotyczyć obszaru budowania swoistego portretu psychologicznego organizatora organizacji przestępczej oraz poszczególnych jej elementów, z jakich się ona składa. Dynamizm charakteru można również postrzegać jako wsparcie dla opracowywania taktyki przesłuchań, typowania realnego przywództwa w organizacji (poszukiwania charakterów endodynamicznych, oznaczonych symbolem A) czy prowadzenia głębokiej inwigilacji zorganizowanych grup przestępczych (np. poprzez poszukiwanie słabych charakterologicznie elementów lub powodowanie destrukcji relacji par kojarzonych w organizacji). Wydaje się, że dla uzyskania pełnej oceny funkcjonowania organizacji przestępczej oprócz badania relacji z punktu widzenia oceny gradacji występującej pomiędzy ustalonymi elementami, niezbędnym staje się również uzyskanie, na podstawie badań relacji emocjonalnych obrazu psychologicznego oddziaływania wewnątrzorganizacyjnego w grupie. Dalszą konsekwencją zastosowania tej teorii będzie poszukiwanie słabych obszarów, których zdefiniowanie pozwoli na przygotowanie optymalnej taktyki walki w celu neutralizacji (ustania funkcjonowania) organizacji przestępczej. Abstract Dynamic theory of the character is one of the methods to provide complex recognition of different forms of organizations used for committing crimes. This theory should be linked with other solutions enabling to conduct research on the activity of organized crime structures, including the theory of autonomous systems or research on compound systems. Available solutions deriving from the dynamic theory of the character may have a wide spectrum of use in the activity of law enforcement. They may be used in creating a peculiar psychological portrait of the criminal organization s leader and in recognizing different elements of the organization. Dynamism of the character may be also used as a support in working on interrogation tactics, indicating true leadership of the organization (search of endodynamic characters, marked with A symbol) or conducting in-depth invigilation of the organized crime groups (for example by searching for elements with weak character or causing destruction of the relations between pairs identified in the organization). It seems that in order to get a complete assessment on the functioning of the criminal organization, apart from analyzing relations performed by looking into the evaluation of gradation between determined elements - it is also necessary to get, basing on the study of emotional reactions psychological picture of inter-organizational relations inside the group. Further consequence of using that theory will be search for weak areas. Their determination will allow to prepare optimal tactics to neutralize (stop functioning) criminal organizations.


Zapach chleba: Chleb jęczmienny\nO jęczmiennych bochenkach mowa już w Ewangelii. Jezus rozmnożył ich pięć i nakarmił tłumy. Nie były to wyrośnięte bochny, tylko placki jęczmienne z dodatkiem śruty, upieczone na kamieniu. Mąka jęczmienna ma w swoim składzie bardzo mało glutenu, więc współczesny chleb jęczmienny jest upieczony z maki pszennej z dodatkiem jęczmiennej. Warto dodawać jęczmień do wypieków, bo zawiera dużo wysokowartościowych białek i skrobi a także właściwie zbilansowanych witamin i mikroelementów.Ma w sobie dużo błonnika, a w nim polisacharyd betaglukan, który właściwie wpływa na poziom dobrego cholesterolu we krwi, stabilizuje poziom cukru, obniża ciśnienie krwi, zapobiega nowotworom przewodu pokarmowego.\nMake jęczmienną kupiłam w młynie. Jest grubo zmielona, biało-beżowa. Postanowiłam wzbogacić nią recepturę mojego Zwykłego chleba pszenno-żytniego\nSkładniki mieszamy i pozostawiamy na 10-12 godzin na blacie.\n250 g mąki jęczmiennej *\n1/3 łyżeczki drożdży instant **\nZaczyn, mąki, drożdże i wodę wymieszałam za pomocą robota kuchennego do połączenia składników. Zostawiłam na 15 minut. Następnie dodałam sól i wyrobiłam dokładnie hakiem, przynajmniej 10 minut. Ciasto powinno odchodzić od miski.\nTakie ciasto zostawiam do wyrośnięcia w naoliwionej misce, przykrytej folią na dwie godziny. Moje urosło bardzo szybko. Po pół godzinie ciasto odgazowałam. Gdy podwoiło swoją objętość przełożyłam do dwóch koszyków wysypanych mąka jęczmienna. Znowu bardzo szybko urosło. Piekłam w 240 stopniach, z parą 10 minut a potem jeszcze 25 minut w temperaturze 220 stopni.\n* następnym razem dodam więcej mąki jęczmiennej. Miło mnie zaskoczyło, że mimo iż\nzawiera bardzo mało glutenu , to nie obciążyła ciasta chlebowego\n** ciasto rosło bardzo aktywnie, następnym razem nie dodam drożdży\nBardzo dobry chleb. Ma inny, ciekawy ale nie narzucający się smak.\nMoże wszystko, co z jęczmieniem jest dobre?\nPiwo! Najlepsze Żywe z lokalnego, bielkowskiego browaru!\nNo i whisky single malt. Każda szkocka, ale najlepsze te z Islay. Ardbeg, Laphroig, Lagavulin. To prawda, trzeba się rozsmakować, ale warto. Niezapomniane, mocne, aromatyczne doznania!\nAutor: wisla o 3/10/2013\nEtykiety: chleb, chleb jęczmienny, jęczmień, mąka jęczmienna, whisky, zakwas żytni\nUnknown 10 marca 2013 21:43\nwisla 10 marca 2013 22:35\nDziękuję :) Zachęcam do pieczenia chleba w domu. To łatwe :)\nZofia 10 marca 2013 21:54\nWiesiu, mąkę jęczmienną kupiłaś gdzieś w stacjonarnym sklepie czy przez internet?\nwisla 10 marca 2013 21:59\nZosiu, mam tu młyn w Pruszczu. Cudne miejsce. Cudna mąki :)\nZofia 10 marca 2013 22:56\nooo to gratuluję i zazdroszczę :) Poszukam w sklepach albo poczekam do zamówienia w młynie.\ndawny_basik 11 marca 2013 07:14\nPiękny chleb, ciekawe czy z mąką owsianą też byłby pyszny?\nwisla 11 marca 2013 13:15\nPewnie tak. Maka owsiana nadaje wypiekom orzechowy posmak. Ma mniej błonnika niż jęczmienna ale za to więcej białka. Nie ma podobnie, jak jęczmienna glutenu, więc może byc tylko dodatkiem.\nMałgosia i Piotr 11 marca 2013 19:41\na ja dziś dostałam zaćmienia umysłu. W Bomi w Medisonie zobaczyłam mąką na "J" i byłam pewna , że to TA.Dopiero w domu zorientowałam się , że kupiłam jaglaną.Co ja z niej zrobię ?\nwisla 11 marca 2013 20:09\n:))) U Tarzynki na blogu są takie placki, nie placki z mąka jaglaną i grochową. Miałam okazję jeść i były bardzo ciekawe w smaku.\nA tu jeszcze takie znalazłam http://zdrowienatalerzu.pl/index.php/buleczki-z-maka-jaglana/ aż sama nabrałam na nie ochoty :)\nMałgosia i Piotr 12 marca 2013 06:38\nDzięki Wiesiu...pytanie było z tych retorycznych , ale wiem , że Ty masz dużo większe rozeznanie w temacie ;) Buziaki , miłego dnia :)\nwisla 12 marca 2013 09:50\nA, bo ja wszystko co z chlebem na poważnie biore :)\nZofia 13 marca 2013 16:19\nWiesiu!!! Dziękuję Ci bardzo, bardzo :) Kocham Cię :D\nwisla 14 marca 2013 00:03\nKochliwa się Zosiu zrobiłaś ;) Nic takiego i od razu Kocham :)))\nUnknown 28 czerwca 2013 23:03\nOd przeczytania tego wpisu chodzi za mną ta mąka jęczmienna i chodzi.. i chyba w końcu się o nią mocniej postaram ;)\nwisla 29 czerwca 2013 11:27\nNatalio, możesz zmielić w młynku drobna kaszę jęczmienną. Na jeden kilogramowy bochenek potrzebujesz tylko 125 g. Tak zrobiła Asia,aby upiec krakersy jeczmienne i margot, aby upiec chleb z prażoną maką jęczmienną. Napisały o tym w komentarzach w odpowiednich wątkach.\nDzień Dobry - mój chlebek właśnie rośnie, ale podczas robienia nasunęło mi się kilka pytań:\n1. Jakiej wielkości były koszyczki, w których chleb wyrastał?\n2. Czy wyrośnięty chlebek wstawiam do nagrzanego piekarnika, czy do zimnego? (obstawiam nagrzany na podstawie czasu pieczenia)\n3. Pisze Pani, że ciasto rosło Pani szybko lub bardzo szybko - czy mogłaby Pani określić przybliżony czas?\npozdrawia serdecznie - nowa czytelniczka Pani bloga, miłośniczka chlebka domowego wypieku\nwisla 2 czerwca 2014 10:38\nKoszyki mają wielkość około 30x10cm\nChleby rosnące w koszach i podobnych formach, pieczone indywidualnie zawsze wkłada się do rozgrzanego piekarnika, na gorąca blache lub kamień.\nJeżeli napisałam, że chleb urósł bardzo szybko, ta na pewno rósł nie dłużej niż 45 minut.\nAnonimowy 25 maja 2014 18:40\na, i jeszcze jedno pytanko - czy konieczne jest nacinanie wyrośniętego chlebka? Na razie nie mam jeszcze koszyczków do rozrostu, więc rośnie w foremkach - czy warto posmarować wierzch zimną wodą, żeby skórka była chrupiąca?\nwisla 2 czerwca 2014 10:41\nNacinanie chleba nie jest konieczne. Bez nacinania może jednak pęknąć z boku, ale nie musi.\nChlebów pieczonych w formach nie nacinam.\nWodą spryskuje chleby pieczone w formach przed pieczeniem i po upieczeniu.\nbiadolenie 23 czerwca 2014 20:19\nzaczyn ma poczekac 12-14h?\nAnne Isabelle. 24 lipca 2014 19:27\nA czy ze zmielonych płatków jęczmiennych też wyjdzie taka mąka? :)


Lista startowa zespołów i kierowców F1 na sezon 2020 - Cyrk F1\nSezon 2020 Formuły 1\nOpublikowano dnia 19 grudnia 2019 20 listopada 2020 przez Karol\nLista startowa zespołów i kierowców F1 na sezon 2020. W tabeli znajdują się numery kierowców oraz pełne nazwy zespołów. Tabela będzie w razie potrzeby aktualizowana w trakcie sezonu.\nTekst oraz tabela zostały zaktualizowane w dniu 26 lutego 2020 roku po publikacji przez FIA nowej wersji listy startowej. Następnie były kolejne aktualizacje w reakcji na działania zespołów i FIA. Dane w tabeli są na podstawie listy opublikowanej 15 czerwca 2020 roku.\nMiędzynarodowa Federacja Samochodowa FIA ostatniego dnia listopada 2019 roku opublikowała prowizoryczną listę startową na sezon 2020 Formuły 1. Finalna lista startowa została opublikowana 19 lutego 2020 roku. Pojawiły się w niej drobne zmiany w stosunku do pierwszej wersji.\nLista startowa na sezon 2020 Formuły 1\n44 Lewis Hamilton Mercedes-AMG Petronas Formula One Team Mercedes\n77 Valtteri Bottas Mercedes-AMG Petronas Formula One Team Mercedes\n5 Sebastian Vettel Scuderia Ferrari Ferrari\n16 Charles Leclerc Scuderia Ferrari Ferrari\n33 Max Verstappen Aston Martin Red Bull Racing Red Bull Racing\n23 Alexander Albon Aston Martin Red Bull Racing Red Bull Racing\n55 Carlos Sainz Jr McLaren F1 Team McLaren\n4 Lando Norris McLaren F1 Team McLaren\n3 Daniel Ricciardo Renault DP World F1 Team R.S.20\n31 Esteban Ocon Renault DP World F1 Team R.S.20\n26 Daniił Kwiat Scuderia AlphaTauri Honda AlphaTauri\n10 Pierre Gasly Scuderia AlphaTauri Honda AlphaTauri\n11 Sergio Perez BWT Racing Point F1 Team Racing Point\n18 Lance Stroll BWT Racing Point F1 Team Racing Point\n7 Kimi Raikkonen Alfa Romeo Racing ORLEN Alfa Romeo Racing\n99 Antonio Giovinazzi Alfa Romeo Racing ORLEN Alfa Romeo Racing\n8 Romain Grosjean Haas F1 Team Haas\n20 Kevin Magnussen Haas F1 Team Haas\n63 George Russell Williams Racing Williams\n6 Nicholas Latifi Williams Racing Williams\nLewis Hamilton ponownie zdecydował się na korzystanie ze swojego stałego numeru 44, a nie z przysługującemu mu jako mistrzowi świata numerowi 1. Esteban Ocon, który po rocznej przerwie powraca do F1 ponownie będzie korzystał z numeru 31. Nicholas Latifi, który debiutuje w Formule 1 wybrał numer 6.\nZmiany w nazwach zespołów F1 na sezon 2020\nMercedes nieznacznie zmodyfikował swoją oficjalną nazwę. W 2019 roku nazywali się „Mercedes AMG Petronas Motorsport”, a w 2020 roku będzie to „Mercedes-AMG Petronas Formula One Team”.\nFerrari w sezonie 2020 będzie korzystać z pełnej nazwy „Scuderia Ferrari Mission Winnow”. W sezonie 2019 były podobnie, ale tylko w połowie wyścigów. W drugiej połowie nie korzystali z członu związanego ze sponsorem z uwagi na regulacje prawne w wybranych krajach. Lista zgłoszeniowa była z tego powodu regularnie aktualizowana. Nie jest wykluczone, że będą w razie potrzeby ponownie modyfikować nazwę.\nZupełnie zmieniła się nazwa stajni Toro Rosso, który w 2020 roku będzie startował pod pełną nazwą „Scuderia AlphaTauri Honda”. AlphaTauri to nazwa marki odzieżowej należącej do Red Bulla. Producent napojów energetycznych postanowił zmienić nazwę swojej juniorskiej stajni przed sezonem 2020. Ten zespół jako jedyny w pełnej, oficjalnej nazwie ma również człon odpowiedzialny za silnik (pomijam zespoły które same produkują silniki).\nW związku z przedwczesnym zakończeniem umowy sponsorskiej z firmą SportPesa oraz rozszerzeniem umowy z firmą BWT w 2020 roku pełna nazwa stajni Racing Point brzmi „BWT Racing Point F1 Team”. Ta nazwa utrzyma się tylko rok, bo od 2021 roku ten zespół zmieni się w Aston Martin.\nW związku z umową sponsoringową (szczegóły) do pełnej nazwy zespołu Alfa Romeo dodany został PKN Orlen. W sezonie 2020 pełna nazwa stajni z Hinwil to „Alfa Romeo Racing ORLEN” – Orlen zapisany dużymi literami.\nZespół Haas nie ma w swojej pełnej nazwie sponsora tytularnego, jak to było przed sezonem 2019. Współpraca z pewnym producentów napojów energetycznych zakończyła się w trakcie sezonu 2019.\nKażdy zespół może zmienić swoją nazwę w kolejnych tygodniach, a nawet w trakcie trwania sezonu. W przypadku pozyskania sponsora tytularnego nie będzie żadnych problemów z uzyskaniem zgody na taką modyfikację nazwy. Nie należy się jednak spodziewać już całkowitych zmian nazw zespołów.\nAktualizacja 11.03.2020 r. Renault DP World F1 Team – tak w 2020 roku będzie nazywał się zespół Renault po zawarciu umowy z firmą DP World – Szczegóły.\nAktualizacja 02.06.2020 r. Williams Racing – tak w 2020 roku będzie nazywał się zespół Williams po rozwiązaniu umowy z firmą ROKiT, która była ich sponsorem tytularnym – Szczegóły.\nAktualizacja 29.06. 2020 r. Ferrari zgodnie z przewidywaniami zmieniło swoją oficjalną nazwę pozbywając się członu dotyczącego sponsora tytoniowego przed wyścigami w Europie. Możliwe, że pełna nazwa pojawi się w drugiej fazie sezonu.\nW widocznej powyżej tabeli zabrakło dwóch kolumn, które są liście startowej FIA, ale postanowiłem je pominąć aby tabela była czytelniejsza. W jednej z nich znajdują się nazwy spółek, które są właścicielami poszczególnych zespołów. Te nazwy są długie i zbliżone do nazw zespołów. Na liście startowej są także nazwy silników z jakich będą korzystać poszczególne zespoły, ale również pominąłem tę informację, aby tabela była czytelniejsza. W kolumnie z silnikami są dwie ciekawostki o których warto wspomnieć. Podobnie jak w sezonie 2019 stajnia Racing Point będzie korzystać z silników „BWT Mercedes”. Dodali do nazwy dostawcy silnika człon związany z ich dużym sponsorem. Zespół McLaren korzysta z silnika pod nazwą Renault, ale fabryczny zespół francuskiego producenta ma wpisaną nazwę „R.E.20” – to tegoroczny model silnika. Trudno powiedzieć dlaczego jest takie rozróżnienie.\nPełną oficjalną tabelę można zobaczyć na stronie FIA pod tym linkiem.\nKategoria: Formuła 1 Aktualności, Sezon 2020 Formuły 1 Tagi: Lista zgłoszeń F1 2020, Numery kierowców F1, Regulamin F1, Sezon 2020\n← F1 TV na zimę 2019/2020: promocja i oferta\nOnboardy: Hamilton i Rossi →


Sp Nr 1 Kartuzy - naszemiasto.pl\nMateriały ze słowem kluczowym "Sp nr 1 kartuzy" w mieście Kartuzy.\nŚwięto liczby π w kartuskim Gimnazjum nr 1 - znakomita przygoda i mnóstwo zabawy z matematyką\nMiędzynarodowe święto liczby Pi, czyli wielki dzień matematyki obchodzili wspólnie uczniowie Gimnazjum nr 1 w Kartuzach z młodszymi kolegami ze Szkoły Podstawowej nr 1 im św. Kazimierza w Kartuzach. - Pokazaliśmy, że matematyka, to nie tylko liczby, wzory i trudne zadania, ale również znakomita przygoda i mnóstwo zabawy - podsumowali swoje wysiłki organizatorzy.\nWięcej na temat: gimnazjum nr 1 kartuzy\nnoc z Pi Kartuzy Gimnazjum nr 1\nrok matematyki kartuzy\nWięcej na temat: 100 lecie kartuzy jedynka\njubileusz jedynka kartuzy\nObchody stulecia Szkoły Podstawowej nr 1 w Kartuzach\nSzkoła Podstawowa nr 1 w Kartuzach w środę świętować będzie setne urodziny. Uroczystości, które odbędą się w dzień patrona szkoły - św. Kazimierza zainaugurują cykl całorocznych obchodów jubileuszu.\n100-lecie jedynki kartuzy\nsp nr 1 kartuzy stulecie\nWięcej na temat: konkurs literacki kartuzy\nkonkurs piękno słowa czytanego\nŚlubowanie w SP nr 1 w Kartuzach [ZDJĘCIA]\nPierwszoklasiści z SP nr 1 w Kartuzach zostali oficjalnie przyjęci w poczet uczniów. Na dzisiejszym ślubowaniu w obecności rodziców, wychowawców i dyrekcji złożyli uroczystą przysięgę. Więcej na temat: slubowanie sp kartuzy\nKiermasz świąteczny w kartuskiej Jedynce [ZDJĘCIA]\nByło radośnie, kolorowo i magicznie - tak pokrótce można opisać świąteczny kiermasz w kartuskiej jedynce. W czwartkowy wieczór tłumnie przybyli na niego rodzice uczniów i przyjaciele szkoły.\nWięcej na temat: jedynka kartuzy\nkiermasz jedynka kartuzy\nRada Pedagogiczna i Rada Rodziców Szkoły Podstawowej nr 1 im. św. Kazimierza w Kartuzach oraz Stowarzyszenie Przyjaciół Jedynki w Kartuzach zapraszają na Festyn Rodzinny połączony z obchodami Dnia Dziecka, który odbędzie się w sobotę 8 czerwca w godz. 12 – 16. Dla wszystkich moc atrakcji, a do wygrania wiele cennych nagród – m.in. rower, piłki itp.\nfestyn rodzinny kartuzy\nfestyny rodzinne w szkole\ntv info kartuzy festyn wiele\nOsiem szkół wzięło udział w IV Gminnych Mistrzostwa Szkół Podstawowych w Piłce Nożnej w Kartuzach. Rywalizację zdominowały zespoły gospodarzy, bo to młodzi kartuzianie zajęli wszystkie miejsca na podium. Więcej na temat: piłka nożna kartuzy\nWięcej na temat: cie kartuzy\nBezpłatne zajęcia sportowe w SP nr 1 w Kartuzach. Piłka nożna i koszykówka dla dzieci co sobotę\nStowarzyszenie Przyjaciół Jedynki w Kartuzach i dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 im. Św. Kazimierza w Kartuzach zapraszają dzieci do aktywnego spędzania czasu wolnego. W każdą sobotę, od 26 stycznia do 25 maja, odbywać się będą bezpłatne zajęcia sportowe dla dziewcząt i chłopców urodzonych w 2006 r. i 2007 z wszystkich szkół gminy Kartuzy. Więcej na temat:\nsp jedynka kartuzy\nKiermasz Świąteczny w SP nr 1 w Kartuzach. Rekordowa zbiórka na projektory do klas\n,,Jak zostać świętym Mikołajem?’’ - to tytuł wspaniałego przedstawienia, które zaprezentowali najmłodsi uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 im. św. Kazimierza w Kartuzach podczas Kiermaszu Świątecznego. Oprócz nich wystąpili także Ci, którzy imię szkoły promują od lat: Zespół Regionalny Krôsniăta i Chór szkolny. Wszystko to odbywało w dzień św. Mikołaja 6 grudnia w kartuskiej "Jedynce".\nWięcej na temat: kiermasz świąteczny\nfestyn w sp nr 1 kartuzy\nremont dachy sp nr 1 kartuzy\nturniej tymbarku sp nr 1 kartuzy


Biegi narciarskie | Biegowy raport. Były mistrz świata nie łapie się do kadry. Włoszka kończy karierę i śmierć legendy biegów | Sportsinwinter.pl\nBiegowy raport. Były mistrz świata nie łapie się do kadry. Włoszka kończy karierę i śmierć legendy biegów\nPrzyszedł czas na kolejne podsumowanie najnowszych informacji ze świata sportów zimowych. Ostatni tydzień obfitował w wiele wydarzeń związanych z biegami narciarskimi. Niestety, większość z wiadomości nie napawa optymizmem. Śmierć norweskiego mistrza olimpijskiego, skandaliczne słowa Rosjan i koniec kariery doświadczonej Włoszki. Zapraszamy na przegląd najważniejszych wydarzeń minionego tygodnia.\nNorweski mistrz olimpijski w biegach nie żyje\nPodsumowanie zaczynamy od nieprzyjemnej informacji. Smutne wieści dotarły do nas z Norwegii. W wieku 93 lat zmarł Håkon Brusveen – mistrz olimpijski w biegu na 15 km z ZIO w Squaw Valley w 1960 r. Norweg urodził się 15 lipca 1927 r. W latach 50. należał do światowej czołówki – na ZIO w Cortinie d’Ampezzo w 1956 r. był piąty w biegu na 15 km. W 1960 roku w Squaw Valley zdobył złoto na 15 km, był też częścią srebrnej sztafety. Startował także na MŚ w 1954 w Falun i w 1958 w Lahti, gdzie również zajmował miejsca tuż za podium. W 1958 roku został uhonorowany Medalem Holmenkollen.\nPo zakończeniu kariery Håkon został komentatorem sportowym. Cieszył się wtedy dużą popularnością, a jego głosu Norwegowie słuchali aż do MŚ w Trondheim w 1997. Potem prowadził z powodzeniem sklep sportowy w Lillehammer. Uchodził za miłą, pełną poczucia humoru i barwną osobę. Słynął z opowiadania ciekawych historii. Był też znany jako tancerz i kompozytor utworów tanecznych w starym stylu. Według informacji, które przekazał jego syn Bjørn Brusveen, śmierć nastąpiła z przyczyn naturalnych w Centrum Zdrowia w Lillehammer.\nNorweski mistrz świata nazywany pedofilem\nRosyjskie media nie dają spokoju Emilowi Iversenowi, złotemu medaliście z biegu na 50 km Mistrzostw Świata 2021 w Oberstdorfie. O dyskwalifikacji Johannesa Klaebo, która “uczyniła” Emila mistrzem świata pisaliśmy już wielokrotnie. W skrócie – zajechał on drogę Bolszunowowi, co wytrąciło Rosjanina z równowagi i zepchnęło go na trzecie miejsce. Ostatecznie jednak zdobył srebrny medal. Bolszunow w ostrej wypowiedzi pomniejszył życiowy sukces Iversena mówiąc wprost, iż jest dwóch mistrzów – Klaebo i właśnie on, Bolszunow. Dla Iversena było to niezwykle przykre i krzywdzące.\nPonadto z Rosji płynęły do niego informacje, iż jest oszustem, astmatykiem, a nawet… pedofilem. Rosjanie uciekali się nawet do teorii, iż złoty medal kupił Norwegom król Harald. Iversen podchodzi do całej sprawy z dystansem i stara się nie przejmować nieprzyjemnymi słowami.\n– Nie mogę za wiele czytać takich wypowiedzi. Nawet jeśli są zabawne i tak naprawdę nie stanowią dla mnie niebezpieczeństwa. Trudno jest traktować ich poważnie, kiedy mieszają do sprawy Ernę Solberg (szefową Partii Konserwatywnej w Norwegii – przyp. red.) i króla Haralda. W sumie to nawet dodaje mi energii – skwitował sprawę mistrz świata.\nZaskakująca decyzja Johaug\nJohaug w dalszym ciągu pragnie rozwijać swoje umiejętności – i to nie tylko te związane z uprawieniem narciarstwa biegowego, ale i te dotyczące biegania na bieżni. Norweżka postanowiła zacząć biegać w butach z kolcami, które uchodzą za skrajnie niebezpieczne – przy nieumiejętnym stosowaniu mogą prowadzić do ciężkich kontuzji.\n– Buty z kolcami to straszne buty i nie jestem pewna, czy jej wyniki w biegach na 10 000 metrów w butach z kolcami będą budziły takie uznanie. (…) Obawiam się, że tym wyborem ryzykuje zarówno sezon lekkoatletyczny, jak i biegowy. Buty z kolcami to przerażające narzędzie. Każdy, kto przez pół godziny biegach po bieżni w butach nabijanych kolcami, wie, że jeśli nie jesteś do tego przyzwyczajony, to bardzo bolą od tego nogi – przyznała w rozmowie z Dagbladet mistrzyni świata w biegu na 10 kilometrów z Rzymu (1987), Ingrid Kristiansen.\nTherese jednak nie zraża się opinią innych i chce wypróbować taką możliwość. Jest jednak świadoma możliwych kontuzji i zaznacza, że najpierw przeprowadzi wstępne treningi, zanim zacznie biegać w butach z kolcami. Ingrid Kristiansen ma także wątpliwości czy tym wyborem Therese nie ryzykuje zarówno sezonu lekkoatletycznego, jak i biegowego. Co jeszcze radziła norweska mistrzyni swojej młodszej koleżance?\nJustyna Kowalczyk nominowana do Plebiscytu na Sportowca 100-lecia\nNasza najlepsza narciarka została jedną z dwudziestu nominowanych do Plebiscytu “Przeglądu Sportowego”. W swoim dorobku ma aż 5 tytułów corocznego konkursu, co jest absolutnym rekordem.\n– Polscy mężczyźni są dżentelmenami, ale żeby mnie tak przepuszczać? I to od tylu lat? Trochę przegięcie. A tak poważnie, to trudno coś powiedzieć, bo brakuje słów. Po prostu brakuje… – mówiła Justyna po odebraniu nagrody za 2013 rok.\nW 2020 roku została także laureatką Superczempiona – prestiżowej statuetki dla zasłużonych w sporcie. Czy naszej biegaczce uda się po raz kolejny stanąć na najwyższym stopniu Plebiscytu? Jej rywalami będą inne niesamowite legendy polskiego sportu, m.in. Irena Szewińska, Adam Małysz, Kamil Stoch i Robert Korzeniowski. Gala odbędzie się na początku czerwca, a głosować można do 24 maja na stronie internetowej sportowiec100lecia.pl lub dzięki kuponom dodawanym do “Przeglądu Sportowego”, “Faktu” i “Faktu TV”.\nNorweska gwiazda nie zostanie powołana do reprezentacji?\nDidrik Toenseth, który za kilka tygodni skończy trzydzieści lat, może zostać wykluczony z kadry po dwóch kiepskich sezonach. – Czekam na jakieś wiadomości. Ostatni sezon był frustrujący – mówi norweski biegacz. Trzy indywidualne zwycięstwa w Pucharze Świata, dwa złote medale mistrzostw świata i jeden olimpijski w sztafecie, piąte miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2018/19 i wiele przyzwoitych miejsc w zawodach najwyższej rangi – Didrik Toenseth był w ostatnich latach jednym z czołowych biegaczy reprezentacji Norwegii.\n29-latek z Trondheim miał przez ostatnuie dwa sezony jednak dosyć słabe wyniki. Nie został nawet powołany na Mistrzostwa Świata w Oberstdorfie. Teraz Toenseth wydaje się być skazanym na rozstanie z reprezentacją Norwegii w sezonie olimpijskim 2021/22, ustępując miejsca młodym zawodnikom. Didrik nie wykluczył jednak możliwości współpracy z prywatną drużyną Sundby’ego i Dyrhauga. Jego celem nadal jest olimpiada w Pekinie. Ostateczna decyzja ma zapaść 4 maja.\n– Czekam, żeby dowiedzieć się czegoś o swojej przyszłości, a decyzja, która zapadnie, będzie dla mnie ważna. Możliwe, że zostanę wykluczony z reprezentacji. Oczywiście bycie w drużynie w roku olimpijskim byłoby wielką szansą. Gdybym nie miał miejsca w reprezentacji, musiałbym znaleźć inny plan – podsumował Norweg.\nDoświadczona włoska biegaczka kończy karierę\nNasze podsumowanie kończymy kolejną smutną informacją. Ilaria Debertolis – doświadczona biegaczka z Włoch – ogłosiła niedawno zakończenie kariery w swoich mediach społecznościowych. W ubiegłym roku trzydziestolatce udało się wystartować w Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie, w biegu na 10 km techniką dowolną. Została wystawiona również w sztafecie. W swojej karierze brała udział w sumie w pięciu edycjach czempionatu. Jest także dwukrotną olimpijką. Jej debiut w Pucharze Świata miał miejsce w Davos w grudniu 2011 roku. Sezon 2016/17 był dla niej najlepszy – zajęła przywoite lokaty w Davos (8. i 10.) oraz La Clusaz (13.).\n– Po tylu latach bycia sportowcem przyszedł czas, aby zawiesić narty i zamknąć ten rozdział mojego życia. Narciarstwo biegowe to wspaniały sport, wiele mnie nauczył. Dziękuję wszystkim, którzy we mnie wierzyli i wspierali mnie przez te wszystkie lata. Teraz otwiera się nowy rozdział – napisała policjantka z Trentino na Instagramie.\nŹródło: fondoitalia.it / vg.no\nBiathlonowy raport. Najważniejsze informacje. Kto zakończył karierę, a kogo zdyskwalifikowano za doping? - 7 maja 2021\nTherese Johaug powalczy o minimum olimpijskie na Tokio. “To realny cel” - 6 maja 2021\nAleksander Bolszunow przejdzie na biathlon? - 1 maja 2021\nTags: biegi, bolszunow, Iversen, Klaebo, koniec kariery, raport, Śmierć, therese johaug, toenseth\nPrevious Niespełniony szwajcarski talent kończy karierę\nNext Nowinki w skokach narciarskich wśród tematów konferencji “Młodzi o sporcie”


TOPLAST produkcja nakrętek\nTOPLAST to firma, jaka trudni się wytwórczością butelek z polietylenu, polipropylenu oraz PET. Firma zaistniała w latach 70 XX wieku i już wówczas na swą branżę wybrała tworzywa sztuczne, pierwotnie zajmując się ich przetwarzaniem, a dopiero po roku 1990 rozwijając dalszą produkcję. W początkowym okresie działania właściciele Stanisław i Władysław Tomaszewscy musieli sami budować maszyny. Zrobili to na tyle dobrze, że poniektóre z nich nadal funkcjonują i są stosowane w mniejszych warsztatach. Nabyta w ten sposób wiedza, pomogła im w dalszej działalności. Kiedy transformacje ustrojowe pozwoliły na rozwój, rozbudowali park maszynowy i ofertę. Dzisiaj podejmując klientów oferują im całkowitą obsługę od początku powstawania produktu, czyli od planowania, aż po dostarczenie gotowych artykułów. Technologia, jaką posiadają, pozwala im tworzyć projekty zindywidualizowane, dopasowane do produktu i wyróżniające markę spośród innych. Mogą też możliwość tworzenia zamknięć typu flip-top. Szczegółową propozycję firmy znaleźć można na stronie.\nSzczegóły wpisu strony internetowej www.toplast.com.pl:\nData dodania: 2013/04/05 - 09:08\nSłowa kluczowe: przetwórstwo tworzyw sztucznych, produkcja butelek, produkcja nakrętek, producent form, producent opakowań, produkcja opakowań\nCharakterystyka wpisu www.toplast.com.pl:\nStrona posiada swój własny unikalny numer katalogowy oznaczony numerem 843.\nOstatnia modyfikacja wpisu nastąpiła w dniu 2013/04/05 o godzinie 09:08.\nWpis ten oglądano już 126 razy, a klikano w celu odwiedzenia docelowego 0.\nPodlinkuj wpis strony internetowej www.toplast.com.pl:\n2 3 12 62


Marek Ast dla Fronda.pl: Czy Polska wprowadzi zakaz odpalania petard? | Fronda.pl\n29.12.15, 10:25(fot. doglove.blog.pl)\nMarek Ast dla Fronda.pl: Czy Polska wprowadzi zakaz odpalania petard?\nPortal Fronda.pl: W 850 włoskich miastach i miasteczkach wprowadzono zakaz odpalania petard i fajerwerków w Sylwestra. Czy przeprowadzenie takiego rozwiązania jest możliwe również w Polsce? Kto mógłby wprowadzić taki zakaz?\nMarek Ast, PiS: Z jednej strony odpalanie petard i fajerwerków stało się sylwestrowym obyczajem, w ten sposób mieszkańcy miast i miasteczek wyrażają swoją radość. Z drugiej strony dochodzą nas słuchy o wypadkach związanych z tym zwyczajem. Słyszeliśmy choćby o wypadku przed świętami - chłopakowi petarda bardzo mocno pokaleczyła rękę. W tej sytuacji należy znaleźć złoty środek.\nW tych sprawach powinny decydować lokalne samorządy - to one mają najlepsze rozeznanie do tego, czy w danej miejscowości mieszkańcy przesadzają z fajerwerkami. Wiemy przecież, że fajerwerki zakłócają spokój nie tylko w Sylwestra, czy Nowy Rok, ale właściwie przez cały okres od Bożego Narodzenia. To lokalne władze samorządowe muszą podjąć decyzję, czy taki zakaz wprowadzić.\nGdyby w mojej gminie czy mieście taka decyzja została wprowadzona, wcale bym się nie obraził. Jeżeli tego zakazu nie ma, również podchodzę do tego ze zrozumieniem.\nO nieodpalanie petard apelują szczególnie obrońcy praw zwierząt, ale również mieszkańcy, którym zależy na tym, by mieszkać w czystym i bezpiecznym miejscu, ponieważ po Sylwestrze zawsze można znaleźć mnóstwo leżących opakowań po fajerwerkach, czy usłyszeć, że znów komuś coś się stało w wyniku takiej formy zabawy.\nAbsolutna zgoda. Sam mam zwierzaki i widzę jaki to dla nich stres. Z tego też powodu osobiście od lat przed swoim domem nie odpalam petard, ani sztucznych ogni. Natomiast wiem, że dla młodzieży jest to jakaś forma wyrażania radości. Po prostu trzeba znaleźć złoty środek.\nOczywiście, że najlepiej byłoby, gdyby fajerwerki były odpalane w jednym momencie, najlepiej przez profesjonalne firmy. Jednak żyjemy w takich czasach, że każdy powie, że mamy demokrację. Oby te zabawy odbywały się w granicach rozsądku. Rozumiem sytuacje, kiedy w niektórych miastach tego rodzaju zakazy są podejmowane. Myślę, że fajerwerki powinny być odpalane tylko w momencie przejścia Sylwestra w Nowy Rok, a nie w inne dni.\nJak rozumiem w Polsce, to miasto może zadecydować o wprowadzeniu zakazu odpalania petard?\nJest to w gestii lokalnych samorządów, wójtów i burmistrzów, którzy skłaniając się ku opinii większości mogą taką decyzję podjąć. W naszych realiach taka decyzja jest dość trudna i myślę, że lokalne władze raczej nie będą skłonne, by ją podjąć.\nDylemat każdego właściciela bojącego się zwierzaka. Niestety "owczy pęd" w ustalaniu nakazów i zakazów wobec społeczeństw grozi "wylewaniem dziecka z kąpielą" - "globalne ogłupienie", zmiana czasu na zimowy, a teraz może i zakaz fajerwerków coraz bardziej śmierdzi totalitarnym zamordziejstwem. A więc proponuję, aby tak jak co roku to robimy przygotować dla psa ciche i spokojne miejsce w mieszkaniu lub domu na te 2 godziny sylwestrowego strzelania zamiast kolejnego ogólnoświatowego oszołomo-trędu. A swoją drogą jak mogą Szwedzi i Norwegowie wytrzymywać to muezińskie darcie m....y kilka razy dziennie i ani nie pisną.....\n"Po prostu trzeba znaleźć złoty środek"- no i znaleziono-petardy, ognie sztuczne itd są odpalanie tylko przez kilka dni w roku......\nMoim zdaniem największy problem z fajerwerkami to masa trujących substancji, która całą noc opada na ziemię. Z zabawy sylwestrowej często wraca się pieszo (ponieważ taksówki są prawie niedostępne) i trzeba to wszystko wdychać. Może by na początek zabrać się za skład chemiczny tych petard. Oczywiście zakaz wystrzeliwania, moim zdaniem, nie wchodzi w grę, byłoby to za duże łamanie wolności.\nLewacki ekoterroryzm nie przejdzie !\nwiększość chce petard kłamliwe kanalie!\nMój kot nie lubi fajerwerków i zwyczajnie eksmituje się pod wannę. Jednak uważam, że Sylwester niech pozostanie z fajerwerkami. Insza inszość to odpalanie pirotechniki w zwykłe dni. Szczególnie głośnych achtungów.\nJedyna rada to wymyślić coś na tyle dobrego co wyprze strzelanie fajerwerkami.\nZ radością będę odpalał petardy w Sylwestra!


SG122/28 Alessi Alessi\nPokrywka do garnka Alessi Mami 3.0 Ø 28 cm, czarna\nAluminium, powłoka nieprzywierająca, stal szlachetna 18/10\nKultowa kolekcja Alessi Mami w nowej, czarnej odsłonie! Głęboka, aluminiowa patelnia Mami 3.0 o średnicy 26,5 cm jest doskonale wyprofilowana, a jej okrągły kształt i grube dno sprzyjają równomiernemu rozchodzeniu się ciepła. Głęboka patelnia doskonale sprawdzi się do przyrządzania tradycyjnych, dalekowschodnich potraw – kurczaka z warzywami oraz lekkiego makaronu. Dzięki wysokim brzegom można swobodnie mieszać wszystkie składniki, bez obaw o rozbryzgi i zabrudzenia. Dodatkowym plusem jest duża średnica patelni, która umożliwia przygotowanie posiłku dla całej rodziny. Naczynie zostało wyposażone w czarną powłokę nieprzywierającą oraz ergonomiczny uchwyt ze stali szlachetnej, który zapewnia wygodę w czasie użytkowania. Dno ze stali magnetycznej jest dostosowane do płyty indukcyjnej. Patelnia nadaje się do mycia w zmywarce (ale nie na bazie tzw. agresywnych środków opartych na chlorze).\nNowa linia garnków Alessi Mami 3.0 charakteryzuje się pięknym, prostym wzornictwem oraz przemyślanym doborem materiałów. Autor kolekcji, Stefano Giovannoni zaprojektował naczynia, które spełniają oczekiwania najbardziej wymagających klientów – są solidne, eleganckie i urzekają swoimi kształtami.\nKolekcja: Alessi Mami 3.0\nPokrywka do garnka Alessi Mami 3.0 Ø 14 cm, czarna\nPokrywka do garnka Alessi Mami 3.0 Ø 16 cm, czarna\nPokrywka do garnka Alessi Mami 3.0 Ø 20 cm, czarna\nKuchnia / Gotowanie i pieczenie / Kolekcje garnków i patelni / Alessi Mami 3.0


Subwoofer aktywny na TDA 2040 ... - elektroda.pl\nkarol17 18 Sie 2010 23:15 7063 11\n#1 18 Sie 2010 23:15\nWitam ,przedstawiam moją pierwszą "większą" konstrukcję.A jest to aktywny subwoofer na 2040 i głośniku chyba Sistek 888 (no coment) ma on 4Ω\ni ok 30W chodź pisze 100 , pasmo przenoszenia dość realne 40-40000Hz.\nNo nie jest to jakiś idealny sprzęt ale mi na razie wystarcza, Jak na taki zestaw i mój pierwszy wzmacniacz to gra dobrze. Zrobiłem go po to by mieć średnio mocny subwoofer którego nie byłoby mi szkoda i żebym mógł do niego podpinać głośniki żeby je sprawdzić ( jak chodzą).Całość kosztowała mnie ok. 70zł\nMa wymiary 25x30x37cm\nNiestety z paneli podłogowych 7mm (wiem najgorsze co można było dać, następny będzie z płyty).Ma ok. 15l .Skręcana wkrętami i trochę kleju, wzmacniana (na subwooferze może siedzieć 2 osoby).\nNa krawędzie założyłem niezbyt dobrany kolorystyczne kątownik ale ten najbardziej pasował (brakło mi trochę). BR o średnicy 7,5cm i dłg. ok.15cm.\nStoi na 4 gumowych nogach o wys.1.4cm.\nI tu minus owych paneli , przy mocnym basie wpada w rezonans i cała drży.Całe cudo z flakami waży ok 7kg.\nUnitra Zatra TS25/6. Mostek 2A i 4 kondensatory 4700uF 25V bo na 16V wybuchły.\nWykonany na płytce którą wytrawiłem (moja pierwsza).Sercem układu jest TDA 2040. Schemat prosty z Datasheet'a. Tak naprawdę to schemat jest od 2030 ale ono coś nie działało. Myślę ,że wzmacniacz daje na głośnik ok 15W mocy ciągłej.\nNie ma zbytnio szumów itp. Regulacja głośności odbywa sie poprze potencjometr 4,7Ω podłączony na wejściu wzmacniacza.\nSistek 888 "100W" 4Ω 40-40000Hz 20cm średnicy no i co jeszcze można napisać o takim chinolu?..........Pierdzi\nJak na taki zestaw, przyzwoicie,ładnie dudni , telefon położony na subie skacze i chodzi , tańczy? Gra dość głośno. Głośnik pierdzi kiedy sygnał dawany na wzmaka jest troszkę słabszy niż ten przy którym wzmacniacz ma przester, a o przester nie trudno chodź np. telefonem za Chiny go nie przesteruje.\nPotrzebuje tylko zrobić filtr dolnoprzepustowy ,żeby to na prawde był subwoofer ale zrobiłem jeden który nie działa i działam nie będzie więc jeśli ktoś by miał jakiś sprawdzony schemat filtru to mógłby wrzucić.Z góry dzięki.\nWszystkim, którzy mi pomagali Dziękuję.\nMile widziane wszystkie komentarze.\n#2 18 Sie 2010 23:45\nSistek 888 "100W" 4Ω 40-40000Hz 20cm średnicy\nA skąd wziąłeś te magiczne 40000 Hz? Na głośniku jest napisane 40 - 5000 Hz.\n#3 19 Sie 2010 10:29\nPrzymocuj jakoś ten "radiator" (kawałek perforowanej blachy aluminiowej) do płytki bo raz dwa ci powyłamuje wyprowadzenia od TDA. Nie wiem czy popełniłeś błąd w opisie, czy potencjometr na prawdę ma 4,7 Om, jeżeli tyle ma to wymień go na 22-47 kOm. To że telefon położony na obudowie skacze i "tańczy", to właśnie efekt słabej obudowy która drga. Gdyby była porządniejsza to by tego nie było. Pozdrawiam.\n#4 19 Sie 2010 10:45\nRównie dobrze obudowa może być zrobiona z desek z jakiejś starej szafy.\nNie wieżę że nikt by takiej nie miał z twoich znajomych.\nBo jak na razie jest to obudowa tańcząco-grająca.\n#5 19 Sie 2010 12:14\nW środku nic Ci tam nie stuka, ociera, elementy albo kable nie fruwają po obudowie? Z daleka podobne do subwoofera (nie żebym się wyśmiewał czy coś ale od czegoś trzeba zacząć i człowiek się uczy na błędach) W środku mały nie porządek. Ten "radiator odbiera" ciepło? Jak na pierwszą konstrukcję to jest dobrze widziałem dużo gorsze DIY na elektrodzie.\n#6 19 Sie 2010 14:36\nTemat przenoszę do odpowiedniego działu, czyli "DIY Początkujący / Niedokończone".\n#7 19 Sie 2010 17:11\nNo tak rzeczywiście 50kHz.\nNie ma szans ,żeby radiator coś wyłamał bo jest lekko dociśnięty do obudowy.\nPotencjometr ma 4,7kΩ, a po co wymieniać na 22-47kΩ. Dawałem na próbę 50kΩ\nto 80% obrotu potencjometru nic nie było słychać.\nNo właśnie nie ma żadnej starej szafy komody ,nic.Jak bym sie parę lat wcześniej urodził to by było.\nNie, w środku nic nie ociera , kable nie fruwają. Radiator ciepło odbiera.\nA ma ktoś schemat tego filtru dolnoprzepustowego? z regulacją , pasywny lub aktywny.\nDziękuje z a uwagi, Pozdrawiam.[/b]\n#8 19 Sie 2010 22:47\nKolega Nelik1987 ma ciekawy i prosty filtr na TL074 (chyba).\nRegulacja odcięcia 60-160hz potencjometrem.\nWpisz nawet w Google "filtr Nelik1987" i Ci wyskoczy.\nPłytka tak prosta, że do narysowania na płytce mazakiem.\n#9 20 Sie 2010 08:57\nNo co Ty? Nie 50 kHz tylko 5000 Hz czyli 5 kHz.\n#10 20 Sie 2010 10:12\nMi się zdaje , że to właśnie ten filtr zrobiłem bo na TL074 i są tam te LM7915 i 7815.\nNie wiem czy to ten bo mimo , że jestem zalogowany to w miejscu w którym powinien być załącznik(w temacie właśnie nelika1987 o filtrze dolnoprzepustowym) jest to :"Przepraszamy, ale musisz być zarejestrowany i zalogowany aby oglądać ten załącznik." Ale ja jestem zalogowany , próbowałem z 5 razy to samo.\nNo rzeczywiście 5000Hz.Znam już przedrostek Kilo.\n#11 17 Wrz 2010 16:07\nmasz moze schemat polaczen tego subwoofera?\nJesli tak to prosze o podeslanie\n#12 18 Wrz 2010 20:46\nJaki schemat połączeń ?\nMoże chodzi ci o schemat wzmacniacza ?\nJeśli tak to jest schemat z Datasheeta TDA2030 lub 40.\nPodobne tematy Subwoofer aktywny na TDA 2040 ...\nWitam Chciałbym przedstawic efekt mojej "ciężkiej" pracy sprzed paru lat, jest nim wzmacniacz który właśnie chciałbym zaprezentować. Oparty jest ... (22)\nżadne zakłócenia od kabli ekranowanych nie sa odczuwalne a tak dla ciekawostki warto mi wspomnieć o tym ze regulator głośności ustawiony na maksa z o... (9)\nWitam Chciałem się pochwalić konstrukcją która była wykonana okazyjnie jakiś miesiąc temu (z tego ten kurz na płycie górnej). Pewnego dnia nie... (5)