Okruchy - Książki - bloog.pl\nCandy książkowe u Montgomery\nwtorek, 11 stycznia 2011 18:00\nU Montgomery - Noworoczne Candy Książkowe:\nLosowanie już 14 stycznia!\nStatystyka czytelnicza 2010 (46-60/2010)\nwtorek, 04 stycznia 2011 18:44\nOd ostatniego wpisu 27 września 2010 do końca roku przczytałam 16 książek:\n1. „Echoes from the dead“ („Zmierzch“) Johan Theorin\n2. „Motoświat“ Jeremy Clarkson\n3. „Tajemnica domu Arandów“ Jerónimo Tristante\n4. „Skutki uboczne“ Janusz Beynar\n5. „Lodowy ogień“ Kai Meyer\n6. „Przyjaciółki od serca“ Cathy Kelly\n7. „Zła krew“ Grzegorz Gortat\n8. „Skrzydlak“ David Almond\n9. „The Heights“ Peter Hedges\n10. „The South Beach Diet“ Arthur Agatston\n11. „Szkice spod Monte Cassino“ Melchio Wańkowicz\n12. „The Life Before Us“ („Życie przed sobą“) Romain Gary (Emile Ajar)\n13. „Kit’s Wilderness“ ("Powrót z bezkresu") David Almond\n14. „Second glance“ („Drugie spojrzenie“) Jodi Picoult\n15. „Food rules: an eater’s manual“ („Jak jeść“) Michael Pollan\n16. „My sister’s keeper“ („Bez mojej zgody“) Jodi Picoult\nWpis ten zamyka statystykę czytelniczą za rok 2010. W sumie udało mi się przeczytać 60 książek, większości z nich wcześniej nie czytałm, i cieszę się ogromnie, że dane mi było je poznać. Starałam się sięgnąć wstecz pamięcią, żeby określić kiedy ostatni raz czytałam tak wiele, i wydaje mi się, że w szkole podstawowej.\nPrzyznam, że w doborze lektury pomagają mi bardzo wpisy na dwóch blogach:\nZ Lektur Prowincjonalnej Nauczcielki\nTo, co zostało napisane w języku angielski, lub na angielski przetłumaczone, staram się znaleźć w swojej lokalnej bibliotece, która posiada dość spory księgozbiór. Bibllioteka nie pozostaje głucha na sugestie czytelników odnośnie nowych zakupów - kilka z zaproponowanych przeze mnie zakupiła (oczywiście mogło być wiele innych osób, które zaproponowały zakup tych samych pozycji).\nNajwiększy problem mam z dostępem do literatury w języku polskim, nad czym ubolewam, ale jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. I tak nie jest tragicznie, a poza tym coraz więcej osób wie, że książka ucieszy mnie o wiele bardziej niż łakocie (nawet Katarzynki), sprawiając mi fantastyczne niespodzianki.\nStatystyka czytelnicza 2010 (29-44/2010)\nponiedziałek, 27 września 2010 20:34\nOd 28 czerwca 2010 r (ten wpis) przeczytałam:\n1. „Evidence" („Dowód") Jonathan Kellerman\n2. „Poskaramianie demonów" Shirley Jackson\n3. „The man from Bejing" („Chińczyk") Henning Mankell\n4. „Little bird of heaven" Joyce Carol Oates\n5. „Arytmie" Janusz Leon Wiśniewski\n6. „Małe zbrodnie małżeńskie" Eric-Emmanuel Schmitt\n7. „Deception" Jonathan Kellerman\n8. „Imię Róży" Umberto Eco\n9. „The Ice Princess" Camilla Lackberg\n10. „Agrafka" Izabela Sowa\n11. „Miłość" Hanne Orstavik\n12. „Kroniki irodzinne" Tony Parsons\n13. „Savor the moment" (trzecia część z serii „Kwartet Weselny") Nora Roberts\n14. „The help" („Służące") Kathryn Stockett\n15. „Czas nadziei" Joanna Wachowicz Makowska\n16. „Stolen" („Uprowadzona") Lucy Christopher\nStatystyka czytelnicza 2010 (13-28/2010)\nponiedziałek, 28 czerwca 2010 20:55\nOd poprzedniego wpisu 2 kwietnia 2010 przyczytałam następujące książki:\n1. „Arlington park" Rachel Cusk\n2. „The forgotten garden" („Zapomniany ogród") Kate Morton\n3. „Where the river ends" („Gdzie rzeka kończy swój bieg") Charles Martin\n4. „Lost boys" („Zagubieni chłopcy") Orson Scott Card\n5. „Morderstwo na Via Appia" Steven Saylor\n6. „Vision in white" („Portret w bieli" - pierwsza część z serii „Kwartet Weselny") Nora Roberts\n7. „Wspomnienia niemłodej już mężatki" Magdalena Samozwaniec\n8. „Murder on the Orient Express" („Morderstwo w Orient Expressie") Agatha Christie\n9. „Bed of Roses" (druga część z serii „Kwartet Weselny") Nora Roberts\n10. „The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society" Mary Ann Shaffer\n11. „Rubikon" Steven Saylor\n12. „Autostopem przez galaktykę" Douglas Adams\n13. „Bóg Nilu" Wilbur Smith\n14. „Miłość nad rozlewiskiem" Małgorzata Kalicińska\n15. „Kiedy płaczą świerszcze" Charles Martin\n16. „Życie wśród dzikusów" Shirley Jackson\nParyżanka w Zaciszu\npiątek, 16 kwietnia 2010 19:35\nNa blogu Zacisze wyśnione konkurs - można wygrać książkę Amelie Sobczak-Sabre "Paryżanka"\nStatystyka czytelnicza 2010\npiątek, 02 kwietnia 2010 19:10\nPrzetoczyło mi się w pracy niezłe tornado.\nNie prawdziwe zjawisko atmosferyczne, ale tornado w postaci szefa, a w zasadzie kłótni szefów (ojciec i syn) - efekt ten sam.\nDzisiaj rano, przed pojawieniem się szefa zastanawialiśmy się czy nie powinniśmy:\nzabarykadować drzwi od środka\nwszyscy zasymulować chorobę, która nas nieoczekiwanie powaliła i uniemożliwia pracę\nzapłacić komuś, żeby anonimowo zatelefonował i powiadomił, że w budynku podłożona jest bomba\nJak już trochę odreagowaliśmy najgorszy stres, przyczailiśmy się w oczekiwaniu na powrót kataklizmu równającego wszystko wokół z ziemią.\nW związku z tym dzisiaj będzie temat nie wymagający ode mnie skupienia: lista książek przeczytanych w tym roku. Sucha lista, jak to ze statystykami bywa:\n"Zatrzymać czas" Zofia Kucówna\n„Rama II" Arthur C. Clarke\n„Tomek na wojennej ścieżce" Alfred Szklarski\n„Rozważna i romantyczna" Jane Austin\n„Listy Proroka" (wzbór i adaptacja Paulo Coelho) Khalil Gibran\n„The Garden of Rama" (Ogród Ramy) Arthur C. Clarke\n„We have always lived in the castle" (Zawsze mieszkałyśmy w zamku) Shirley Jackson\n„The Haunting of Hill House" (Nawiedzony) Shirley Jackson\n„The Pianist" (Pianista) Władysław Szpilman\n„Zapałka na zakręcie" Krzystyna Siesicka\n„Prorok" Khalil Gibran\n„The Darkest Room" (Nocna zamieć) Johan Theorin\nJak widać, na liście sporo tytułów po angielsku - zaczęłam korzystać z biblioteki miejskiej, bo ile razy można czytać w koło to samo?\nChoć przyznam, że zdecydowanie wolałabym przynajmniej "Pianistę" przeczytać po polsku.\nA wiecie, że Wielki Piątek po angielsku to Good Friday?\nO ironio! Rzeczywiście jest good jak...\nponiedziałek, 23 listopada 2009 17:55\nPrzyczynki (Kazimierz Wójtowicz)\nPrzyczynek nr 105: O czterech ludziach\n"Było sobie czterech ludzi, którzy się zwali: KAŻDY, KTOŚ, KTOKOLWIEK i NIKT. Mieli do wykonania bardzo ważne zadanie i KAŻDY był pewien, że KTOŚ się do niego na pewno zabierze. Mógł to wprawdzie zrobić KTOKOLWIEK, ale nie zrobił tego też NIKT. Wtedy KTOŚ wpadł w gniew, gdyż było to zadanie dla KAŻDEGO. KAŻDY zaś myślał, że wykona je może KTOŚ, a w dodatku NIKT nie wiedział, że owego dzieła nie wykonał KTOKOLWIEK. Na koniec KAŻDY oskarżał KOGOKOLWIEK, podczas gdy NIKT nie zrobił tego, czego dokonać mógł KAŻDY."\nPogromca Zwierząt (J. F. Cooper)\nJames Fenimore Cooper (1789-1851) był pisarzem wszechstronnym. Pisał romanse i powieści szpiegowskie, ale sławę przyniosła mu romantyczna panorama amerykańskiego osadnictwa - Pięcioksiąg przygód Sokolego Oka, który jest do dziś klasycznym wzorem przygodowej powieści indiańskiej. Natty Bumppo, zwany Sokolim Okiem, syn białych pionierów i wychowanek Indian, to człowiek odważny, kierujący się szlachetnymi zasadami. W Pogromcy Zwierząt przeżywa swoje pierwsze prawdziwie męskie potyczki z życiem.\nRozmowy nad Curlow Creek (David Malouf)\nNiebywale sugestywna i dramatyczna powieść ukazująca rozdźwięk między przeznaczeniem a sprawiedliwością, obowiązkiem a współczuciem. Jest rok 1827. W małej chacie w odległych rejonach Australii dwóch Irlandczyków spędza noc na rozmowie. Pierwszy z nich jest skazańcem, który ma być powieszony o świcie. Drugi - to żołnierz odpowiedzialny za wykonanie wyroku. W miarę poznawania swojej przeszłości odkrywają, że ich losy są ściśle ze sobą związane, przekonując się zarazem, że wobec nieuniknionego wszyscy stają równie bezradni i samotni.\nGrek Zorba (Nikos Kazantzakis)\nKsiążka opisuje losy znajomości młodego człowieka, który wydzierżawia kopalnię na Krecie i spotkanego przypadkiem w jednej z kantyn greckiego portu Pireus, niemłodego już człowieka o bujnej przeszłości. Alexy Zorba zostaje zatrudniony przez młodego człowieka jako nadzorca jego kopalni i razem wyruszają na Kretę. W ten sposób rozpoczyna się wielka przygoda obojga ludzi, a kolejne rozdziały książki ukazują nam cechy bałkańskiej mentalności, niezatapialnego optymizmu i radości życia. Książka przedstawia kulturę i zachowanie mieszkańców Bałkanów, których prezentuje jako ludzi impulsywnych, ale również ciepłych, kochających muzykę, taniec, śpiew, dobrą zabawę, piękno natury, radość życia, dobrą kuchnię i miłość. Grecja na stronach książki jest przedstawiona jako cudowna, ciepła i słoneczna kraina. W powieści często pojawiają się bałkańskie przysłowia i mądrości ludowe, które Zorba przytacza niemal w każdej sytuacji. Jego filozofię życiową można sprowadzić do hasła: "Ciesz się z każdej chwili, bo życie jest tylko jedno".\nczwartek, 15 października 2009 19:43\nWehikuł czasu (Herbert George Wells)\nI pewnego dnia udaje mu się skonstruować wehikuł, którym można przemierzać Krainę Czasu. Wyrusza w podróż i przenosi się w rok 802 701.\nMalowany Welon (W. Somerset Maugham)\nPiękna Kitty wychodzi za Waltera bez miłości i zaraz po ślubie wyjeżdża z mężem z Anglii do Chin, gdzie on pracuje jako bakteriolog. Tam poznaje Karola: czarującego i przystojnego zastępcę gubernatora. Gdy romans wychodzi na jaw, Walter przyjmuje pracę w mieście, ogarniętym epidemią cholery, a szantażowana przez niego Kitty musi jechać wraz z nim. Smutek, napięcie, ironia, współczucie, po mistrzowsku przywoływane pożądanie, strach i wyrzuty sumienia czynią z MALOWANEGO WELONU prawdziwe dzieło sztuki.\nOpowiadania (Sylvia Plath)\nOpowiadania Sylvi Plath zdecydowanie niepodobały mi się, kiedy je czytałam po raz pierwszy po skończeniu liceum. 15 lat później nadal odczucia takie same.\nPrzyłbice i kaptury (Kazimierz Korkozowicz )\nAkcja książki "Przyłbice i kaptury" rozgrywa się w latach 1408-1410. Główny bohater to Hubert z Borów, zwany Czarnym. Jest on tajnym sługą królewskim, mającym za zadanie uwolnić porwaną przez Krzyżaków krewną Kanonika Dunina. Bert wyrusza na poszukiwania. W niedługim czasie jego własna siostra, Zyta, zostaje uprowadzona przez jednego z okrutnych zakonników. Czarny wplątuje się w wiele romantycznych, niebezpiecznych, a czasem śmiesznych historii. Gdzie tylko się pojawi, niweczy plany rycerzy w białych płaszczach. Jednak Krzyżacy użyją każdego podstępu, zapłacą wiele złota, by mieć w swoich chytrych rękach Huberta...\nKsiążka "Przyłbice i kaptury" to ciekawa i wciągająca opowieść z czasów, gdy Zakon Krzyżacki był największą udręką Polski. Wiele intryg i zbrodni tworzy wokół tej powieści niezwykłą atmosferę kryminału. Dzięki pięknemu wątkowi miłosnemu ta książka ma nietypowy urok.\n30, 31 & 32/2009\nponiedziałek, 21 września 2009 17:49\nZagadka Katyliny (Steven Saylor)\nJest rok 63 p.n.e. Gordianus Poszukiwacz, fachowiec, którego dziś nazwalibyśmy prywatnym detektywem, niespodziewanie wchodzi w posiadanie czegoś, o czym marzy każdy Rzymianin: gospodarstwa na wsi. Przyrzekając sobie odciąć się zupełnie od przepełnionego zepsuciem i korupcją Rzymu, przenosi się z rodziną do Etrurii, by wieść życie rolnika.\nW tym samym czasie jego wieloletni zleceniodawca Cycero realizuje własne największe marzenie: zwycięża w wyborach na najwyższe stanowisko w hierarchii rzymskiej republiki i zostaje konsulem.\nGordianusowi niedługo dane było się cieszyć wiejską sielanką... Cycero, potrzebując jego pomocy w szpiegowaniu swego przeciwnika, radykała Katyliny, składa mu propozycję nie do odrzucenia. Wir politycznej intrygi wciąga Gordianusa coraz głębiej... aż w końcu, niepewny losu własnego i całej rodziny, nie wie już, komu ofiarować swą lojalność w chwili najcięższej próby w swym życiu.\nKamienie na szaniec (Aleksander Kamiński)\nAutor o swojej ksążce:\nOpowieść o wspaniałych ideałach braterstwa i służby, o ludziach, którzy potrafią pięknie umierać i pięknie żyć\nRzut Wenus (Steven Saylor)\nRzym, rok 56 p.n.e. Dwaj niezwykli goście - poseł egipski w towarzystwie kapłana-eunucha - odwiedzają Gordianusa, poszukiwacza, którego specjalnością jest prowadzenie dochodzeń w sprawach morderstw. Tym razem jednak chodzi o coś, czego ten znany czytelnikom z poprzednich powieści cyklu ""Roma sub rosa"" (Rzymska krew, Ramiona Nemezis, Zagadka Katyliny) detektyw zapewnić im nie może.\nwtorek, 25 sierpnia 2009 18:18\nTrudny trup (Joanna Chmielewska)\nFragment powieści: "Co najmniej przez kilka miesięcy szukałam trupa. Nie rozkopywałam grobów i ugorów, nie zwiedzałam kostnic, starych piwnic ani śmietników, nie gmerałam w gliniankach. Szukałam we własnym umyśle i w ludzkich plotkach, także w mediach, prezentujących wydarzenia okropne i krwawe w taki sposób, żeby przypadkiem jakieś niewłaściwe tajemnice nie wyszły na jaw. (...) Trupa żądała ode mnie Martusia."\nWalka o ogień (Joseph Henri Rosny)\nSpokojne życie pewnego plemienia zostaje przerwane wypadkiem w wyniku którego gaśnie przechowywany przez nich ogień. Trzech młodych wojowników wyrusza na poszukiwanie nowego ognia, przemierzając sawannę, spotykając prehistoryczne stworzenia i inne plemiona, np. plemię kanibali ... Akcja powieści toczy się na tle dzikiej i bujnej przyrody. W olbrzymich gajach i na rozległych sawannach żyją gromadki pierwotnych ludzi, którym w każdej chwili, zwłaszcza w porze nocnej, zagrażają różne niebezpieczeństwa, szczególnie ze strony potężnych, dzikich zwierząt: mamutów, tygrysów, lwów, niedźwiedzi jaskiniowych.\nNa podstawie tej powieści nakręcono w 1981 roku film pod tym samym tytułem.\nRamiona Nemezis (Steven Saylor)\nRzym, rok 72 p.n.e. Powstanie niewolników pod wodzą Spartakusa w fazie kulminacyjnej. W eleganckiej willi nad morzem ginie z ręki mordercy bogaty Rzymianin, poszlaki obciążają dwóch zbiegłych niewolników. Gordianus Poszukiwacz - rzymski pierwowzór prywatnego detektywa z czarnych kryminałów Chandlera i Archera - usiłuje dojść prawdy, tocząc walkę z nieubłaganym czasem i niebezpiecznymi ludźmi. Jeśli mu się nie uda, zginie stu niewolników...\nNota wydawcy: "Rzeźnia numer pięć w zamyśle autora miała być jego pierwszą książką. A jednak Vonnegut potrzebował dystansu lat, a także doświadczenia wynikającego z publikacji czterech wcześniejszych powieści, by wreszcie przelać na papier swe doświadczenia z czasów, kiedy jako jeniec wojenny był świadkiem bombardowania Drezna. W rezultacie powstała książka uchodząca za jedną z najwybitniejszych amerykańskich powieści antywojennych; książka o pisarzu, który nie potrafił wymazać z pamięci wspomnień z czasów wojny, chociaż z racji swojego zawodu od lat zajmuje się tworzeniem fikcji; książka silnie autobiograficzna, mieszająca dokument z science fiction, pełna trupów i gwałtu, oskarżeń i egzorcyzmów, panicznego strachu i miłości; wreszcie - mówiąc słowami autora - książka "krótka i popaprana, bo o masakrze nie sposób powiedzieć nic inteligentnego".\n23, 24 & 25/2009\nśroda, 08 lipca 2009 17:33\nW pętli (Nicholas Evans)\nHelen Ross, dwudziestodziewięcioletnia biolog, przybywa do Hope w Montanie, by samotnie podjąć walkę w obronie wilków, które są nie tylko zmorą, ale i obiektem zażartej nienawiści mieszkańców miasteczka. Oto historia jej walki, która przeobraża się w batalię o przetrwanie, o własną godność o obronę zakazanej miłości do młodszego mężczyzny, który jest synem jej najzacieklejszego wroga - brutalnego i charyzmatycznego farmera, Bucka Caldera.\nPiątkowy klub robótek ręcznych (Kate Jacobs)\n"Walker i Córka - Dziewiarstwo" - to nazwa sklepiku z włóczką na Manhattanie, należącego do przedsiębiorczej Georgii Walker. Kobiety, które przychodzą do niej po fachowe porady, szybko odkrywają, że mogą tu rozmawiać nie tylko o robieniu na drutach. Raz w tygodniu zbierają się więc w Piątkowym Klubie Robótek Ręcznych, by wspólnie dziergać i dyskutować o życiu, miłości i wszystkim, co dla nich ważne. Georgia próbuje pogodzić prowadzenie firmy z samotnym wychowywaniem nastoletniej córki Dakoty. Na szczęście może liczyć na przyjaciółkę Anitę i członkinie klubu. Nagle po latach nieobecności zjawia się James, były partner Georgii i ojciec Dakoty, domagając się większego udziału w wychowaniu córki...\nDrugie zapiski na pudełku od zapałek (Umberto Eco)\nBłyskotliwe i pełne finezyjnego humoru vademecum współczesnego człowieka. Zbiór felietonów Umberto Eco pisywanych dla L'Espresso jest głosem w dyskusji o problemach dotkliwie nękających teraźniejszość a jednocześnie uniwersalnych. Sprowadzając ważkie dylematy do groteskowo dosłownej ilustracji, sprawia Eco, że nieoczekiwanie nabierają one zaskakująco odmiennego, niekiedy szokującego wymiaru.\n20, 21 & 22/2009\nśroda, 24 czerwca 2009 17:48\nTajemniczy przeciwnik (Agatha Christie)\nDwójka przyjaciół, Tuppence i Tommy, z braku zatrudnienia postanawia zostać detektywami. Już pierwszego dnia pojawia się możliwość zarobku: pewien mężczyzna proponuje Tuppence dobrze płatne zajęcie. Tuppence, chcąc ukryć prawdziwą tożsamość, podaje nazwisko: Jane Finn. Mężczyzna wpada we wściekłość, a gdy następnego dnia Tuppcence przychodzi do jego biura, okazuje się, że zniknął. Kim jest tajemnicza Jane Finn?\nTuppence i Tommy zamieszczają ogłoszenie w gazecie, aby rozwiązać zagadkę. Następnego dnia odpowiadają dwie osoby: bogaty Amerykanin, kuzyn Jane, który jej poszukuje, oraz tajemniczy "pan Carter". Ten ostatni powiada detektywom o dziewczynie, która na tonącym statku "Lusitania" otrzymała pakiet dokumentów do przechowania i ślad po niej zaginął. Detektywi wpadają na trop międzynarodowego spisku, którego celem jest upadek rządu brytyjskiego.\nZwierciadło pęka w odłamków stos (Agatha Christie)\nPanna Jane Marple bardzo się nudzi. Lekarz zabronił jej pracy w ogródku i spacerów, zalecił jednak dla rozrywki rozwiązanie jakiejś zagadki kryminalnej. I oto nadarza się okazja. Na przyjęciu w rezydencji amerykańskiej gwiazdy filmowej zostaje otruta jedna z zaproszonych pań...\n"Jej wzrok, spoglądający ponad ramieniem rozmówczyni, zdawał się skupiać gdzieś w połowie schodów. Patrzyła, a w wyrazie jej twarzy było coś tak upiornego, że pani Bautry odruchowo podążyła za jej wzrokiem. Co dostrzegła, że spogląda tak wściekle?"\nPerswazje (Jane Austin)\n17, 18 & 19/2009\nśroda, 10 czerwca 2009 21:06\nRzymska Krew (Saylor Steven)\n"Bogaty właściciel ziemski bestialsko zamordowany... Jego syn i spadkobierca oskarżony o ojcobójstwo... Mroczne rodowe tajemnice, skorumpowany sąd, naciski polityczne z najwyższych szczebli władzy... Czy początkującemu obrońcy, mającemu po swej stronie tylko wiernego sekretarza i podejrzanej reputacji prywatnego detektywa, uda się dojść prawdy i uchronić oskarżonego przed straszliwą karą?\nAkcja powieści Stevena Saylora osadzona jest w realiach starożytnego Rzymu u schyłku republiki. Autor, amerykański historyk i znawca antyku, zręcznie prowadzi czytelnika meandrami zataczającej coraz szersze kręgi intrygi aż do zaskakującego finału, przy okazji zapoznając go z ówczesną codziennością. Jeśli dodać, że ów początkujący obrońca to późniejszy najsłynniejszy orator rzymski, Cycero, a zbrodnia i proces sądowy to prawdziwe, udokumentowane zdarzenia, ta okraszona galerią historycznych postaci powieść, nastrojem przypominająca utwory Chandlera i Grishama, nabierze całkiem innego wymiaru..."\nLot Sokoła (Wilbur Smith)\n"II połowa XIX wieku. Rodzeństwo - Robyn i Zouga Ballantyne - powraca do kraju dzieciństwa, by odnaleźć ojca, słynnego podróżnika i badacza Afryki, rzecznika zniesienia handlu niewolnikami, który przed ośmiu laty zaginął w głębi Czarnego Lądu.\nRobyn jest lekarką i misjonarką, pierwszą kobietą, która zdobyła prestiżowy dyplom lekarski Królewskiej Akademii Chirurgów.\nZouga, były oficer armii brytyjskiej w Indiach, ma w rzeczywistości jeden cel - zdobyć wielką fortunę w złocie i kości słoniowej."\nSzachinszach (Ryszard Kapuściński)\nRyszard Kapuściński: Obraz panowania i upadku szacha Iranu Mohammeda Rezy Pahlaviego. Fascynujący reportaż ukazuje kluczowy konflikt końca XX wieku między odgórną rewolucją, usiłującą wprowadzić nowoczesność, a kontrrewolucją fanatycznego integryzmu muzułmańskiego ajatollaha Chomeiniego. Chciałem opisać ludzi, ich mentalność, sposób odczuwania świata. Doświadczenie nauczyło mnie bowiem, że z każdego punktu naszej planety świat widać inaczej - człowiek, który mieszka w Europie, widzi ten świat inaczej niż człowiek, który mieszka w Afryce. Bez próby wejścia w te inne sposoby widzenia odczuwania i opisywania, nic z tego świata nie zrozumiemy.\nczwartek, 30 kwietnia 2009 18:20\nJakiś czas temu znalazłam w skrzynce na listy prezent urodzinowy od Poziomki:\nDom nad Rozlewiskiem (Małgorzata Kalicińska)\nMałgorzata ucieka w z Warszawy i układa swoje życie od nowa, na mazurskiej wsi. Odnajduje powoli sens życia i spokój, poznaje... tak, poznaje swoja matkę, z którą rozstała się w dzieciństwie. Jest więc rodzinna przeszłość i teraźniejszość, jest też przyszłość - trzeba myśleć o sobie, o córce, o nowo budowanym pensjonacie. O naniesieniu drewna na jutro, o zrobieniu przetworów na zimę. O miłości.\nDziękuję Ci Poziomko za wspaniałe chwile spędzone nad rozlewiskiem!\nśroda, 15 kwietnia 2009 17:39\nTropiciel śladów (James Fenimore Cooper)\nAkcja rozgrywa się w połowie XVIII wieku w kolonialnej jeszcze Ameryce, podczas wojny między Anglią i Francją, nad brzegami i na wodach jeziora Ontario. Niewielki oddział żołnierzy wysłany z angielskiego fortu, wspierany przez Tropiciela Śladów, sławnego amerykańskiego zwiadowcę i myśliwego, walczy ze sprzymierzonymi z Francją Irokezami. W czasie żeglugi po jeziorze, podczas podchodów i zasadzek plany walczących krzyżuje i splata tocząca się równocześnie rywalizacja kilku mężczyzn z wrogich sobie obozów o względy pięknej Mabel, córki angielskiego sierżanta.\nTRYLOGIA LWOWSKA (Maria Nurowska)\n"Imię twoje" to opowieść o odwadze i poświęceniu, o bezradności wobec zła i o miłości, którą czasem bardzo trudno jest przyjąć.\nSpokojne, wypełnione pracą na nowojorskiej uczelni i spotkaniami z przyjaciółmi życie Elisabeth Connery, trzydziestokilkuletniej historyk sztuki, zmienia się nieoczekiwanie, kiedy jej mąż Jeff znika bez wieści podczas samotnej wyprawy naukowej na Ukrainę. Elisabeth wybiera się na poszukiwania. Lwów, który wydawał się jej miejscem egzotycznym i groźnym, okaże się miastem o budzącej podziw tradycji, ale zarazem zniszczonym latami komunizmu, pełnym bezprawia i arogancji władz. Dzięki poznanemu po drodze Andrew Sanickiemu, ukraińskiemu prawnikowi dotrze do współpracowniczki opozycyjnego dziennikarza Georgija Gongadze, zamordowanego przez ukraińskie służby bezpieczeństwa. Podejrzewa, że ten sam los mógł spotkać jej męża Jeffa, który był z nim w bliskim kontakcie. Nie traci jednak nadziei. Ddecyduje się na niebezpieczną wyprawę w strefę Czarnobyla, a potem do Czeczenii. Spotka się także z przebywającą w więzieniu opozycjonistką Oksaną Krywenko, oskarżoną o uprowadzenie Jeffa Connery, a zarazem jak się okazuje matką kilkukuletniego Aleka, który jest jego synem. Losy dwóch kobiet nieoczekiwanie się splatają, a wyprawa w dziki Kaukaz okaże się wcale nie najbardziej ryzykownym przedsięwzięciem Elisabeth.\n"Powrót do Lwowa " to kontynuacja losów Elisabeth, Andrew, a także syna Oksany Aleka, którego Elisabeth zabiera do Stanów. Przełamanie nieufności chłopca, zagubionego w obcym środowisku, będzie dla niej trudnym zadaniem. Czekają na nią jednak wyzwania dużo większe: macierzyństwo, którego nie pragnęła, i które wiele zmieni w życiu jej i Andrew, a także kolejna wyprawa na Ukrainę, gdzie sytuacja polityczna staje się coraz bardziej napięta.\nJak ułoży się ich życie, rozdarte między kontynentami? Wciąż także nierozwiązana pozostaje zagadka zaginięcia męża Elisabeth, Jeffa Connery - czy jest jeszcze szansa, by go odnaleźć?\nElizabeth nie potrafi uwolnić się od przeszłości. Jest szczęśliwie zakochana, ale myśl o tajemniczym zniknięciu jej męża w czasie wyprawy naukowej na Ukrainę wciąż nie daje jej spokoju. Próbując wyjaśnić zagadkę sprzed kilku lat, wyrusza do Doniecka. Wkrótce jednak sama stanie się poszukiwana, kiedy rozpaczliwe próby ustalenia miejsca jej pobytu nie dadzą rezultatu.\n10 & 11/2009\nczwartek, 26 marca 2009 17:01\nTato (William Wharton)\nZderzenie tych dwóch tak całkowicie odmiennych światów sprawia, że bohater na nowo odkrywa dawne wartości, które okazują się najtrwalsze: miłość do ojca, przyjaźń i wierność samemu sobie"\nA dla mnie to powrót do trudnych, smutnych wspomnień i wzruszeń.\nSkrawki życia (Debbie Macomber)\nJak pisze tutaj Prowincjonalna nauczycielka:\n"Skrawki życia" są kontynuacją książki pt." Sklep na Blossom Street". Właścicielką owego sklepu jest Lydia, kobieta, która jako nastolatka toczyła walkę z nowotworem. Wyrgała tę walkę, a sklep z włóczkami jaki otwiera jest "afirmacją życia". W sklepie organizuje kursy dziewiarstwa. W kursie robienia skarpet biorą udział Elise Beaumont, emerytowana bibliotekarka, była żona hazardzisty, Bethanne Hamlin, cierpiąca na depresję po rozwodzie oraz Courtney Pulanski, młoda dziewczyna , osierocona przez matkę, która z przyczyn rodzinnych musi ostatni rok nauki spędzić w Seattle. Kobiety uczą się dziergania i zaprzyjaźniają się.\nKsiążka, mimo różnych odmalowywanych w niej dramatycznych chwil, jest optymistyczna i ciepła. W sam raz na weekendowe, kawowe popołudnia."\nA ja całkowicie się zgadzam z tą opinią.\nczwartek, 12 marca 2009 16:53\nNagrody Darwina - Kolejna Ewolucja (Next Evolution)\n"Nagrody Darwina służą, jak wiadomo, upamiętnieniu osób, które przyczyniły się do przetrwania naszego gatunku w długiej skali czasowej przez eliminację swoich genów z puli genów ludzkości w nadzwyczaj idiotyczny sposób. Jaki? Na przykład przez piłowanie gałęzi, na której się siedzi, lub grą w rosyjską ruletkę półautomatycznym pistoletem. Najnowsza, piąta edycja Nagród Darwina obfituje w kolejne przykłady niewyczerpanej ludzkiej pomysłowości a rebours. Są one jak zwykle podzielone na kategorie, a każdą z kategorii poprzedza interesujący wstęp o mniej lub bardziej popularnonaukowym charakterze.\nKsiążka Wendy Northcutt Nagrody Darwina zrodziła się ze strony internetowej Uniwersytetu Stanforda, gromadzącej ze wszech miar wiarygodne opowieści o przypadkach skrajnej głupoty. Kolekcja anegdot nadsyłanych przez internautów urosła tak szybko, że wkrótce ich porządkowanie i udostępnianie szerokiej publiczności stało się głównym zajęciem autorki."\nJuliusz Cezar (William Szekspir)\n"Mądrość Szekspira wyrażona w polszczyźnie nadspodziewanie giętkiej i naturalnej, pięknej, zwięzłej i dobitnej, jakby w niej bezpośrednio została wyartykułowana - to dzieło Barańczaka.\nPo śmierci Juliusza Cezara walkę o władzę w państwie rzymskim toczą zwolennicy monarchii i republiki. Szekspirowskie opisy rozgrywek politycznych brzmią zadziwiająco współcześnie - jedna z najsłynniejszych tragedii historycznych okazuje się wiecznie aktualna."\nTajemnica Tajemnic (Zbigniew Nienacki)\nRecenzja ze strony www.nienacki.art.pl:\n"Po bieszczadzkich wioskach krążą nieznani osobnicy, wykupujący od miejscowych chłopów niezwykle cenne ikony, które w tajemniczy sposób, zapewne przemycane przez granice, trafiają następnie na aukcje w wiedeńskich antykwariatach. Tomasz otrzymuje od dyrektora Marczaka zadanie wytropienia szajki przemytników. Kontaktuje się więc z zaprzyjaźnionymi rzeczoznawcami sztuki w różnych krajach i od jednego z nich - Jarosława Dohnala z Pragi czeskiej - dostaje ciekawą informację, którą postanawia sprawdzić na miejscu.\nWyjazd ulega drobnemu opóźnieniu z powodu pieska, którym nasz bohater obiecał się zaopiekować, aczkolwiek dopiero po odebraniu go, uświadamia sobie, czego właściwie się podjął. Kiedy w końcu, po wielu perypetiach spowodowanych przez owego... pieska, Tomasz zjawia się w Pradze, trafia tam, przy okazji sprawy ikon, na niezwykle intrygującą zagadkę, której korzenie tkwią jeszcze w XVI wieku - w wieku mistrzów czarnej magii, czarnoksiężników i alchemików.\nW Bieszczady, wraz z obozem wędrownym, wybiera się natomiast Baśka, harcerz i przyjaciel Tomasza, który współdziałał już z nim w "Nowych przygodach" i w "Zagadkach Fromborka".\nczwartek, 26 lutego 2009 18:46\nWładca Much (William Golding)\n"Jedni mówą: cywilizacja psuje człowieka, odciąga od wartości duchowych i podsuwa nowego bożka - mamonę. Przemienia człowieka w połykającego kotlet konsumenta. Inni: cywilizacja nas uwzniośla - nie mlaskamy przy jedzeniu jak prosiaki, tylko posługujemy się nożem i widelcem.\nLecz gdyby tak umieścić człowieka poza cywilizacją?\nZnamy przypadek Robinsona Crusoe, który znalazł się na bezludnej wyspie z dala od cywilizowanego świata. I co? Liczył czas, budował dom, ewangelizował dzikusa Piętaszka - po prostu rekonstruował cywilizację. Nawet poza cywilizacją działał jak człowiek przez nią wytresowany.\nWilliam Golding we "Władcy much" podejmuje ten sam temat. Katastrofa samolotu. Jego pasażerowie, nastolatki, cudem uchodzą z życiem. Biegają po zagubionej gdzieś na oceanie bezludnej wyspie, bez opieki dorosłych. Kilkudziesięciu nieletnich Robinsonów. Oni też odtwarzają wzorce swojej kultury. Zostawieni samym sobie, pozbywają się stopniowo cienkiej warstwy cywilizacyjnej ogłady, folgują barbarzyńskim instynktom, zmieniają się w okrutną hordę, polującą na słabych, bezbronnych i niepokornych."\nwtorek, 17 lutego 2009 17:44\n"Ester, żona znanego pisarza, znika bez wieści. Czy została porwana, zamordowana, czy uciekła z kochankiem? Dlaczego nie daje znaku życia? Jak po dziesięciu latach małżeństwa mogła odejść bez słowa? On próbuje ułożyć sobie życie bez niej, wiąże się z inną kobietą, pisze kolejną powieść. Jednak nie potrafi zapomnieć. Ester staje się jego obsesją, jego Zahirem. Wokół niej krążą wszystkie jego myśli. Musi ją odnaleźć, musi wyruszyć w długą podróż, która pozbawi go złudzeń i pozwoli na nowo narodzić się dla miłości."\nśroda, 04 lutego 2009 17:48\nOpowieści z Moulin du Bruit (William Wharton)\n"Rodzina pana Henry'ego, zmęczona wielkomiejskim życiem, realizuje swoje wieloletnie marzenie o posiadaniu własnego domu na wsi. Jednak nawet w snach jej członkowie nie spodziewali się, że staną się posiadaczami trzystuletniego kamiennego młyna, który będą musieli przystosować do zamieszkania.\nKsiążka pełna humoru i rodzinnego ciepła. Nakreślone w powieści postaci członków rodziny narratora (za którym kryje się William Wharton) oraz mieszkańców uroczej wioski Moulin du Bruit i ich życiowe perypetie skłaniają do niebanalnych przemyśleń o sensie ludzkiego życia, miłości, rodzinie - wartościach uniwersalnych w każdej kulturze."\n1 - 3/2009\npiątek, 23 stycznia 2009 17:33\nOstatnio przeczytałam kilka kryminałów dzięki uprzejmości Poziomki:\nKocie worki (Joanna Chmielewska)\nRzeź bezkęgowców (Joanna Chmielewska)\nAnioły i demony (Dan Brown)\nTeraz poczytam sobie coś, od czego łatwiej oderwać się o 22.00 i pójść spać - trzeba odespać te zarwane noce no i paznokcie muszą trochę odrosnąć...\nwtorek, 30 grudnia 2008 20:20\nBarbie (Zbigniew Gieniewski)\nWyspa Złoczyńców (Zbigniew Nienacki)\nSledztwo (Dorothy Uhnak)\n43 - 48/2008\nśroda, 10 grudnia 2008 17:49\nAlchemik (Paulo Coelho)\nKod Leonarda da Vinci (Dan Brown)\nSpadkobiercy (William Golding)\nKapturek, który zjadł wilka (Katarzyna Bzowska-Gudmundsson)\nOpowiadania fantastyczne (E.T.A Hoffman)\n11 minut (Paulo Coelho)\nponiedziałek, 10 listopada 2008 17:58\nZabawa czytelnicza, do której zaprosiła mnie Makneta\nNajczęściej czytam wieczorem, kiedy zaśnie już Smyk, ewentualnie w weekendy w czasie jego popołudniowej drzemki.\nGdzie się da. Wieczorem czytam w łóżku. Popołudniu siedząc w fotelu lub na wersalce. Czasami rano przy kuchennym stole. Czytam też w samochodzie (czekając - nie w trakcie jazdy), w poczekalniach a w minioną sobotę czytałam na basenie czekając na pluskających się Smyka i męża.\nZdecydowanie na brzuchu. Jeśli już na plecach, to w pozycji półsiedzącej, oparta o kilka poduszek pod plecami.\nMam ulubionych autorów wśród różnych gatunków. Ponieważ mam ograniczony dostęp do literatury w języku polskim, czytam wszystko co mi wpadnie w ręce (po angielsku czytać nie lubię).\nZ racji miejsca zamieszkania moje zakupy książkowe (w języku polskim) są dość specyficzne: rzadko, za to hurtowo. Ostatnie zakupy wyglądały tak:\nPiątkowy Klub Robótek Ręcznych, Kate Jakobs\nSklep na Blossom Street, Debbie Macomber\nSkrawki życia, Debbie Macomber\nSamotność w Sieci. Tryptyk, Janusz Leon Wiśniewski\nTam, gdzie spadają Anioły, Dorota Terakowska\nTato, William Wharton\nTrzech panów w łódce nie licząc psa, Jerome K. Jerome\nW pętli, Nicholas Evans\nPomijam książki dla mojego dziecka, których kupuję sporo, ale to temat na odrębną ankietę.\nWczoraj skończyłam Spadkobierców Williama Goldinga, a dzisiaj mam zamiar zacząć czytać Kopciuszek, który zjadł wilka Katarzyny Bzowskiej-Gudmundsson.\n7. Używasz zadładek czy zaginasz rogi?\nZaginanie rogów, tak jak pisanie po książkach to barbarzyństwo i brak manier.\nJako zakładek używam kartek urodzinowych i świątecznych, które stoją sobie na półce nad kominkiem: jedna książka = jedna kartka.\nLubię, ale te czytane przez dobrego lektora. Dobrze się przy nich robótkuje.\nW czasach szkolnych był to też wyśmienity sposób na nudne lektury, nad którymi trudno się było skupić.\nSpróbowałam raz - to nie dla mnie.\nDo zabawy zapraszam Karri Angel, Poziomkę, oraz Marudniastego . Zabawa jest dobrowolna - jeśli ktoś na nią nie ma ochoty - nie ma sprawy. Osoby mające ochotę pobawić się a nie wskazane paluchem przeze mnie jak najbardziej mogą się pobawić i umieścić u siebie ankietę.\nWybaczcie bałagan z czcionką - nie udaje mi się zlikwidować wytłuszczenia - WP jak zwykle stara się jak może żeby mnie przekonać do przenosin na inny portal!\n38, 39, 40, 41 & 42/2008\nczwartek, 30 października 2008 18:26\nNa koniec świata (Reinhold Messner)\nTo ksążka mojego męża. Zawiera kilka relacji z wypraw autora w Himalaje. Ciężko mi się czytało.\nFatalne jaja (Michał Bułhakow)\nUwielbiam ironię Bułhakowa! A im starsza jestem, tym bardziej ją doceniam.\nHamlet (William Szekspir)\nAkurat byłam w trakcie czytania Hamleta, kiedy wpadła mi w ręce lista BBC, więc mogłam sobie pogrubić jeszcze jedną przeczytaną książkę na liście.\nCzytam po kolei te dzieła Szekspira i albo się nie znam w swoim buractwie, albo jakaś dziwna jestem, bo mnie one nie zachwycają. No może poza Poskromieniem złośnicy.\nCesarz (Ryszard Kapuściński)\nIle razy czytam Cesarza, tyle razy nie mogę uwierzyć, że to nie fikcja a Hajle Sellasje żył i panował naprawdę.\nPrzy okazji następnych zakupów książkowych chciałabym kupić coś jeszcze tegoż autora, czy możecie coś polecić? Poza Cesarzem nie czytałam żadnej jego książki.\nJak wytrzymać z mężczyzną (Joanna Chmielewska)\nCałkiem zapomniałam, że mam na półce jeszcze jedną książkę tej autorki! A dostałam ją kilka lat temu pod choinkę od... męża.\nLista książek, które każdy powinien przeczytać (według BBC)\npiątek, 10 października 2008 20:05\nPod koniec września natrafiłam na listę 100 książek, które każdy powinien przeczytać.\nLista została opracowana przez BBC a w moje oczy trafiła na blogu Truscaveczki, która z kolei ściągnęła ją z blogu Agaty.\nNiestety na liście nie ma polskich tytułów.\nZaproponowałam nawet Truscaveczce utworzenie polskiej listy, ale potem sobie to przemyślałam w domciu i proponuję utworzenie polskiego dodatku do listy już istniejącej, obejmującej wszak pewien kanon literatury.\nNa dobry początek zamieszczam kilka tytułów, wartych przeczytania moim zdaniem. Pobawmy się razem: proszę podajcie w komentarzach propozycje a ja będę sukcesywnie dopisywać do listy. Kiedy osiągnie ona jakieś 20-30 tytułow, będzie ją można puścić w świat na zasadzie listy BBC. Co wy na to?\nNa dobry początek zamieszczam kilka tytułów do polskiego dodatku do listy BBC:\n1. Saga o Wiedźminie - Andrzej Sapkowski\n2. Tam, gdzie spadają anioły - Dorota Terakowska\n3. Madame - Antoni Libera\n4. Samotność w sieci - Janusz L. Wiśniewski\nA oto i lista BBC wraz z dołączoną do niej intrukcjł obsługi:\nLista jest częściowo po angielsku, ale w miarę możliwości czasowych przetłumaczę pozostałe tytuły.\nNo to bez żadnego oszukiwania:\n9. Mroczne materie - Philip Pullman\n12. Tess D'Ubervilles - Thomas Hardy\n14. Dzieła wszystkie Szekspira (wszystkich nie przeczytałam, ale całkiem sporo)\n16. Hobbit, czyli tam i z powrotem - JRR Tolkien -\n23. Samotnia - Charles Dickens\n33. Opowieści z Narnii - CS Lewis\n36. Lew, czarownica i stara szafa - CS Lewis\n38. Kaptan Corelli - Louis De Bernieres\n42. Kod Leonarda Da Vinci - Dan Brown -\n49. Władca Much- William Golding\n61. Myszy i ludzie - John Steinbeck\n65. Hrabia Monte Cristo - Alexandre Dumas\n76. Szklany Klosz - Sylvia Plath\n77. Jaskółki i Amazonki- Arthur Ransome\n84. Okruchy dnia (też: U schyłku dnia) - Kazuo Ishiguro\n89. Przygody Sherlocka Holmesa - Sir Arthur Conan Doyle\n92. Mały Książe - Antoine De Saint-Exupery\n95. Sprzysiężenie osłów - John Kennedy Toole\n96. Miasteczko jak Alice Springs - Nevil Shute\n100. Nędznicy - Victor Hugo\nNie wiem czym się kierowały osobę przygotowujące tę listę - ja bym kilka tytułów podmieniła na inne, ale widać nie znam się.\nPrzeczytałam 39 ze 100 wymienionych powyżej książek. To dużo czy mało?\n35, 36 & 37/2008\nczwartek, 25 września 2008 18:36\nSklep na Blossom Street (Debbie Macomber)\nDruty i włóczka w tle, kilka mniej lub więcej życiowych historii, i noc zarwana. Jedna, bo kolejnej nocy dotarłam do ostatniej strony ok. 22.15.\nKsiążka w czerwcu przywieziona przez chłopaków z Polski. Zostało mi jeszcze kilka, ale dawkuję je sobie po odrobince, bo nieprędko zdarzy mi się dostawa nowości zza oceanu, oj nieprędko...\nSzósta klepka (Małgorzata Musierowicz)\nZawsze odpręża, bawi, relaksuje. Szkoda, że nie mam już więcej książek tej autorki na półce.\nAmerykańska Whisky (Andrzej Szczypiorski)\nZbiór opowiadań, który dostałam na zakończenie drugiej klasy liceum "za pracę w radzie młodzieżowej i aktywie bibliotecznym". Kartonik do tej pory tkwi w książce i posłużył mi za zakładkę.\nTen AKTYW to nie ściema, niektórzy jeszcze pamiętają takie określenia, prawda koleżanki i koledzy?\n32, 33 & 34/2008\npiątek, 29 sierpnia 2008 19:26\nDziś krótko, bo znowu zarwałam noc czytając (ostatnio zdarza mi się to stanowczo za często).\nO tym, dzięki czemu muszę się ratować kofeiną, następnym razem (jeszcze nie skończyłam), a póki co, ostatnio przeczytane:\nOtello (William Szekspir)\nTam gdzie spadają anioły (Dorota Terakowska)\nPoczątek (Andrzej Szczypiorski)\nNie mam siły więcej dzisiaj pisać...\n28, 29, 30 & 31/2008\nśroda, 20 sierpnia 2008 20:35\nNie mam dzisiaj szczęścia to WP. Od rana same kłody pod nogi i nie mogę zrobić wpisu. Może teraz się uda.\nOstatnio przeczytane, głównie w samochodzie, ale też na plaży i w domu (zarwałam noc...):\nTrzech panów w łódce nie licząc psa (Jerome K. Jerome)\nPierwszy raz czytałam wieki temu, jeszcze w liceum. Teraz tak samo uśmiałam się po pachy jak wtedy. Ciekawe, że mimo, że rzecz dzieje się ponad 100 lat temu, wiele spostrzeżeń dotyczących natury ludzkiej jest tak samo aktualnych.\nKsiążeczkę kupiłam lata temu, zanim cokolwiek usłyszałam na temat autora. Zachęciła mnie recenzja. Ale przeczytałam dopiero teraz (ciekawe ile jeszcze znajdę na swojej półce takich książek dawno temu kupionych i zapomnianych?) Bajki nadają się do poczytania i dla dorosłych i przez dzieci. Fragmentami tak absurdalne, że nawet miałam ochotę zacytować w Wariusie, ale wrodzone lenistwo odwiodło mnie od tego.\nOpium w Rosole (Małgorzata Musierowicz)\nOkład na zbolałą duszę i spłakane serce. Emanuje ciepłem, miłością i wiarą, że warto mieć ideały i żyć zgodnie z nimi. A to wszystko zaprawione szczyptą humoru.\nJak to u M. Musierowicz.\nI noc zarwana...\nTeoria Spisku (J. H. Marks)\nZaliczona w sobotę na plaży. Niestety film dużo lepszy, zwłaszcza jak się lubi Mela Gibsona i Julię Roberts. Nie wiem czy to wina tłumaczenia, czy książka jest po prostu nieudolnie napisana. No nie wiem. Sama intryga wciągająca, nawet jak się zna koniec. Gdyby tylko było to troszkę lepiej napisane!\n25, 26 & 27/2008\nwtorek, 29 lipca 2008 20:13\nOj troszkę się opuściłam z lekturą, i nawet nie mam dobrej wymówki dlaczego tak się stało!\nAle ostatnio wprowadziłam pewne zmiany w naszych utartych codziennych poczynaniach.\nTeraz odwożę Smyka do przedszkola nieco wcześniej (10-15 minut) i o tyle później go odbieram. Ponieważ pracuję nadal w tych samych godzinach, to uzyskane w ten sposób dotatkowe minutki poświęcam na czytanie w samochodzie. W skali tygodnia trochę się tego nazbiera.\nOstatnio przeczytane właśnie w samochodzie:\nŻar (Sándor Márai)\nKsiążka pożyczona od koleżanki, zupełnie inna niż to co ostatnio czytałam.\nKtoś mądry napisał w posłowiu, że książka ta jest afabularna, a wszystkiego dowiadujemy się z monologów lub opisów. Podobała mi się na tyle, że prawdopodobnie przy kolejnych zakupach książkowych moja biblioteczka wzbogaci się o nowego autora.\nZielona Mila (Stephen King)\nNa hasło "Stephen King" przeważnie pada odpowiedź typu "Lśnienie". A kto wie, że na podstawie jego powieści nakręcono jeden z najbardziej wzruszających i poruszających filmów pod takim samym tytułem co powieść?\nKilka lat temu przeczytałam Zieloną Milę dzięki koleżance. Usiłowałam ją nawet kupić, ale nie znalazłam jej wówczas w żadnej księgarni. Film kupiłam w ciemno i nigdy tego nie żałowałam. To jeden z nielicznych filmów, który wcale nie jest gorszy od powieści na podstawie której został nakręcony jak to przeważnie ma miejsce.\nTeraz mam też i powieść. Kupiona w internecie, przywieziona z Polski przez męża.\nJak wam się podoba (William Szekspir)\nNa początku lat dziewiędziesiątych kupiłam sobie wszystkie dostępne wówczas w wydawnictwie "W drodze" dzieła Szekspira w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka.\nSporo z nich nawet przeczytałam, chociaż skupiłam się głównie na komediach.\nKsiążeczki stoją sobie na półce, a że każda ma okładkę w innym kolorze, to seria przyciąga uwagę Hultajstwa od zawsze. Najpierw zrzucał je na ziemię, potem przekładał na inne półki, a ostatnio zabrał się za czytanie. Wziął sobie "Poskromienie złośnicy", ułożył się wygodnie na wersalce i zaczął po swojemu czytać - na głos! Potem ja mu czytałam wybrane fragmenty, a potem Smyk znowu sam pogrążył się w lekturze. Bardzo go to wciągnęło, zwłaszcza, że okładka jest intensywnie różowa...\nW każdym razie dzięki Smykowi wróciłam do Szekspira. Na pierwszy ogień poszło "Jak wam się podoba", ponieważ wydawało mi się, że tego akurat nie czytałam. Już po kilku stronach przypomniałam sobie, że jednak czytałam, choć dawno temu. Nie szkodzi. Dobrego dowcipu na dodatek w mistrzowskim tłumaczeniu nigdy za wiele!\n22, 23 & 24/2008\nśroda, 25 czerwca 2008 19:09\nW czasie tych moich "wakacji", które właśnie dobiegły końca (po pracy jadę na lotnisko po Smyka i męża), przeczytałam kobyłę (jakby nie było prawie tysiąc stron):\nAnna Karenina (Lew Tołstoj)\nTo z własnej półki, natomiast pożyczone od koleżanki to:\nZespoły Napięć (Janusz L. Wiśniewski)\nAleż ten facet pisze! Potrafi poruszyć najgłębsze pokłady uczuć - płakałam po większości opowiadań...\nPodanie o Miłość (Katarzyna Grochola)\nTak mi się wydawało, że już kiedyś czytałam, ale pewność dało mi opowidanie o chłopczyku, który tak bardzo chciał zobaczyć drugi brzeg morza bo... (ci co czytali wiedzą dlaczego, a reszcie nie będę przecież zdradzała treści opowidania.) To jedno opowiadanie z całego tomiku utkwiło mi w pamięci.\nZdecydowanie polecam przeczytać najpierw opowidania Grocholi a potem Wiśniewskiego, ponieważ w odwrotnej kolejności czytanie Podania o Miłość nie sprawia już takiej przyjemności.\nczwartek, 29 maja 2008 19:11\nW zasadzie to miałam dzisiaj napisać o czymś innym, ale że wczoraj wieczorem Smyk dość wcześnie zasnął, więc mogłam skończyć książkę, zaczętą kilka dni wcześniej\nautorstwa Harper Lee\nNie zamieszczam zdjęcia okładki. Nie znalazłam jej w inetrnecie, zapewne dlatego, że jestem posiadaczką starego wydania - starszego ode mnie. Książkę czytałam już wcześniej przynajmniej dwa razy, ale jest to jedna z tych powieści, które można czytać bez końca i nigdy się nie znudzą. Wprawdzie głównym przesłaniem książki jest walka z rasizmem, ale mnie urzekły ciepło i humor, które emanują z jej kart. Szkoda, że Harper Lee nie napisała więcej powieści, albo raczej nie zdecydowała się niczego opublikować, uważając, że to co napisała nie jest wystarczjąco dobre.\nCztery lata temu, będąc już w stanach, ale na wschodnim wybrzeżu, obejrzałam sobie film z 1962 roku z Gregory Peckiem w roli Atticusa (film dostał 3 oskary).\nKadr z filmu Zabić Drozda\nMary Badham w roli Smyka oraz Gregory Peck jako Atticus Finch\n18, 19 20/2008\nśroda, 21 maja 2008 19:05\nKiedyś zaczytywałam się książkami Alistaira McLaina - uwielbiam takie wciągające historie, które do końca trzymają w napięciu i gdzie dość długo trudno wyczuć kto jest pozytywnym a kto czarnym charakterem.\nTutaj Mam dwie książki tegoż autora Przełęcz Złamanego Serca oraz Komandosi z Nawarony, chociaż wydaje mi się, że Działa Nawarony też miałam, więc pewnie są u teściów w Polsce.\nTeraz czytam zbiór repotaży roku 1997 To nie mój pies, ale moje łóżko.\nKsiążka czekała kilka lat aż się za nią zabiorę, a szkoda, bo reportaże bardzo ciekawe i dobrze się czyta, tylko czasami to bardzo przygnębiająca lektura.\nKilka z tych reportaży pamiętam z radiowej Trójki.\nZrobiłam też małe zakupy w Merlinie (pierwsze były w lutym) i teraz lista książek, które przywiozą mi z Polski chłopaki obejmuje:\nKilku z nich nie czytałam jeszcze, kilka tak, ale chcę je mieć na półce.\nLiczę też na to, że do walizek zmieści im się jeszcze kilka moich książek, które leżą sobie w pudłach u teściów i czekają na przywiezienie tutaj.\nDla Smyka zamówiłam w Merlinie kilka bajek na DVD, takich jak Sindbad, Pszczółka Maja, Żwirek i Muchomorek, Bolek i Lolek, więc będę miała kolejną podróż sentymentalną w czasy dzieciństwa.\n16 & 17/2008\nśroda, 07 maja 2008 20:31\nKiedy miałam 17 lat, w czasie letnich wakacji zaczęłam czytać wieczorem do poduszki Studnie Przodków Joanny Chmielewskiej.\nI skończyłam rano.\nCi co czytali jakąkolwiek książkę pani Chmielewskiej wiedzą, że przy tej lekturze nie trudno o zarwaną noc.\nAle ja już staram się tak nie robić.\nOstatnio przeczytałam dwie książki wyżej wymienionej autorki: Studnie Przodków oraz Nawiedzony Dom (tylko te dwie mam, choć przeczytałam w przeszłości dużo więcej). Na wszelki wypadek nie zabierałam książek do sypialni.\n13, 14 &15/2008\nponiedziałek, 28 kwietnia 2008 19:44\nPonieważ dzisiaj czuję się jakby mnie walec przejechał, to będzie o książkach. Dlatego, że te wpisy traktuję tylko jako narzędzie samodyscyplinujące. Po prostu odnotowuję co przeczytałam, żeby sobie za długich przerw w lekturze nie robić. Recenzji nie potrafię pisać, więc nie będę się na taką twórczość porywać, zwłaszcza, że w sieci można znaleźć wystarczająco dużo streszczceń, opiniii i uwag na temat chyba każdej wydrukowanej kiedykolwiek książki.\nPrzekleństwo Adama Bryana Sykesa. Książka jest niesamowicie fascynująca i bardzo mi się podobała, ale ja zawsze lubiłam poczytać o genetyce i sprawach pokrewnych, Kasiu - prezent super! (książkę tę dostałam na urodziny od Kasi).\nNigdy w życiu! Katarzyny Grocholi - czy jest jeszcze ktoś kto tej książki nie czytał? Bo wszystkie moje koleżanki lekturę mają już od dawna za sobą.\nTrzecia pozycja to podróż sentymentalna w czasy dzieciństwa za sprawą przygód bohaterów Doliny bez wyjścia Thomasa Mayne Reida (a wiecie, że był kompanem do kieliszka Edgara Allana Poe?).\n10, 11 & 12/2008\nśroda, 02 kwietnia 2008 1:20\nOj coś ostatnio opuściłam się z lekturą... Trzy tygodnie męczyłam się z antologią opowiadań z literatury niemieckojęzycznej Czarny pająk - opowieści niesamowite. Same opowiadanie ciekawe, i rzeczywiście niesamowite, tylko, że ja już je czytałam po raz trzeci, i chyba za mało czasu minęło od poprzedniego razu (jakieś dwa lata) i za dobrze je pamiętałam.\nW celu odreagowania sięgnęłam po cieniutki i leciutki romansik Magdy Papuzińskiej Powrót, wydany 10 lat temu nakładem magazynu Twój Styl. Czytałam wówczas ten misięcznik, ale romans nasz skończył się, kiedy doszłam do wniosku, że styl proponowany przez ten magazyn zdecydowanie moim stylem nie jest. Ale książka została. Też pamiętałam co i jak, ale romansiki zawsze się dobrze czyta.\nPo przywróceniu równowagi zabrałam się za mój prezent urodzinowy (o nim tutaj), ale o tym następnym razem.\nPowolutku też sączę po kropelce fraszki Jana Sztaudyngera ze zbioru Krople Liryczne, zgodnie z resztą z zaleceniem Autora:\nNie pij fraszek haustem - sącz po kropelce.\n8/2008 & 9/2008\nśroda, 05 marca 2008 3:07\nNie wiem skąd mam na półce Oko Proroka Władysława Łozińskiego. Prawdopodobnie książkę tę dostał z jakiejś okazji mój brat, tak mi się wydaje. Pamiętam natomiast, że był serial pod takim tytułem, chociaż ja go nie widziałam. Po przeczytaniu książki poszperałam w internecie i znalazłam opis akcji serialu i wielce się zdziwiłam - film nawiązuje do książki w bardzo niewielkim stopniu i właściwie wszystko w nim jest inne. Hm, jakoś nie żałuję, że go nie widziałam...\nOstatni statek z planety Ziemia Johna Boyda należał do mojego taty, który uwielbiał fantastykę.\nTo niesamowite przewracać strony książki mając świadomość, że kiedyś dotykał ich ktoś bliski, kogo już nie ma...\nTo jedna z takich opowieści z cyklu co by było gdyby... Czyta się doskonale.\nponiedziałek, 11 lutego 2008 18:06\nOstatniego dnia stycznia minęły dokładnie cztery lata, odkąd postawiłam stopę na tym lądzie. Było to na lotnisku JFK w Nowym Jorku. Całą długą podróż z Polski, najpierw lot do Frankfurtu, a potem skok za wielką wodę, spędziłam czytając książkę podarowaną mi dzień wcześniej przez koleżankę:\nKsiążka, jednej z moich ulubionych autorek, została opatrzona piękną dedykacją:\nBądź zawsze szczęśliwa.\nNiech miłość prowadzi Cię przez życie.\nPo czterech latach przeczytałam raz jeszcze, z taką samą przyjemnością i dużo większym zrozumieniem.\nwtorek, 05 lutego 2008 17:42\nSkoro już uruchomiłam lawinę wspomnień - musiałam przeczytać i tę książkę:\nTo jedna z tych powieści, które się czyta jednym tchem, zarywając noce, nie marnując czasu na posiłki czy odbieranie telefonów, o drutowaniu nie wspominając. Nawet jeśli czytało się już kilka razy, to i tak nie można doczekać się tego, co i tak wiemy, że się stanie (stało?).\nSmyk musiał chyba wyczuć, że tym razem lepiej mamie nie przeszkadzać i grzecznie oglądał swoje książeczki leżąc ze mną w łożku wieczorem, a ja czytałam jeszcze długo po tym jak usnął...\nOstatnio Bobas coraz lepiej toleruje książki w moich rękach. Wieczorem, kiedy po kąpieli idziemy do łóżka, nie gaszę światła i nie staram się Go uśpić, ale sama kładę się i z Nim do łóżka, i albo razem czytamy jego książeczki, albo Smyk sam to robi (lub bawi się autkami) a ja czytam sobie swoje książki. Może zacznie naśladować mnie i z czytaniem?\nśroda, 30 stycznia 2008 18:45\nWybór felietonów Krystyny Jandy opublikowanych w Urodzie, w latach 1997-2001 i w Pani w latach 2001-2002:\nI sama nie wiem, czy to pierwsze felietony mniej ciekawe niż te późniejsze, czy po prostu zajęło mi chwię przestawienie się z Bułhakowa na Jandę...\nKilka dość ciekawych, kilka zabawnych, parę opuściłam. Książka nie moja (koleżanki) - i dobrze, bo nie jest to pozycja, którą chciałabym zatrzymać na półce.\nśroda, 23 stycznia 2008 17:32\nIdę jak burza! To już druga książka przeczytana w tym roku! Może w końcu uda mi się dotrzymać postanowienia noworocznego...\nMój pierwszy raz z Mistrzem i Małgorzatą miał miejsce lata temu, chyba w pierwszej klasie liceum, za sprawą cyklu Codziennie powieść w wydaniu dźwiękowym w radiowej trójce. Uwielbiałam leżeć w ciemnym pokoju i słuchać, puszczając wodze wyobraźni...\nMistrz i Małgorzata zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, i żadna widziana później adaptacja nie przebiła tej wysłuchanej wtedy.\nDrugą, tak dobrze zapamiętaną przeze mnie powieścią (wysłuchaną w radiu) są Dziwne losy Jane Eyre Charlotte Bronte. Mam ją zresztą na półce, jak i Wichrowe Wzgórza jej siostry Emily Bronte.\nsobota, 12 stycznia 2008 0:03\nNapis w nagłówku nie znaczy wcale: styczeń 2008.\nNapis w nagłówku oznacza pierwszą przeczytaną w 2008 roku przeze mnie książkę (tym razem to nie moja własna pozycja, ale pożyczona od koleżanki):\nPowieść wciąga niesamowicie, jest dowcipna, pełna rewelacyjnego humoru. Niesamowicie się odprężyłam przy tej pełnej uroku historii.\nA że niewiele ma wspólnego z rzeczywistością? A przecież to powieść a nie reportaż.\nPoza tym już kiedyś pisałam, że ja lubię szczęśliwe zakończenia...\nczwartek, 03 stycznia 2008 19:19\nStrasznie ubolewam nad tym, że się tak zapuściłam z czytaniem! Toż przecież zjechałam z czytelnictwem do statystycznej krajowej (niemal)!\nAle jak tu czytać przy Bobasie? Usiłowałam - z tragicznym, dla książki, wynikiem. Może uda mi się poprawić.\nJeszcze w ubiegłym (!) roku przeczytałam sobie Zemstę Aleksandra Fredry. Cytatów nie zamieszczę bo pełno ich w internecie, a kto czytał to i tak zna i ma swoje ulubione. Ja zawsze ubawię się po pachy przy scenie pisania listu. Ale nie tylko.\nChętnie wybrałabym się na Zemstę do teatru - szkoda, że nie mam takiej możliwości.\nZmasakrowana przez Hultajstwo księżka to Atlantyk-Pacyfik, W ślady Kolumba Melchiora Wańkowicza. Kiedy wzięłam ją do ręki i przeczytałam wstęp pomyślałam, że nie ma sensu czytać reportażu z podróży po tym kraju przed sześdziesięciu laty. Przecież teraz to inny świat. Ale potem zwyciężyła ciekawość - jak tu było te kilka dekad temu. Zaczęłam czytać i z niemal każdą stroną moje oczy robiły się wieksze i większe. To niesamowite jak w większości dziedzin niewiele się zmieniło! Poza kwestią czarnych, sorry to takie niepoprawne politycznie określenie... W kwestii Afroamerykanów. Wańkowicz pisał w czasie kiedy walczyli o swoje prawa. Ja żyję w czasach, kiedy chęć zrekompensowania Im krzywd przybrała idiotyczną formę, prowadzącą często do patologii. Ale to nie jest blog polityczny, więc tyle na ten temat.\nJedno zdanie tak powaliło mnie swoją trafnością, że aż je sobie zanotowałam:\n"przybysz z Europy łatwość bycia [Amerykanów] bierze za serdeczność"\nSama się na to nabrałam...\npiątek, 28 września 2007 18:15\nKilka dni temu skończyłam W krainie kota Doroty Terakowskiej - piękna baśń dla dorosłych. Kilka dni przerwy, żeby ukoić tęsknotę za świetlistym ptakiem i wyciągnęłam pierwszą książkę z pudła z Polski.\nDzieje Tristana i Izoldy Jospeha Bodiera.\nDlaczego ta książka tyle lat przeleżała u mnie na półce nie tknięta? Nie przypuszczałam, że tak dobrze się będzie czytać. Tak dobrze, że można by zarwać noc...\nDla zainteresowanych podaję linka do strony śp. Doroty Terakowskiej:\nśroda, 19 września 2007 18:22\nPrzedwczoraj przyszła paczka z książkami.\nKolega, będąc w Polsce, odebrał od mojej cioci moje stare książki, które zostawiłam u Niej na przechowanie i przysłał mi je z Chicago tutaj.\nZ książkami trudno jest mi się rozstać. Mam nawet swoje stare książeczki z dzeciństwa z serii Poczytaj mi mamo. Mam je tutaj. Z moimi bazgrołami z czasów kiedy dopiero wpajano mi szacunek dla książek. Mam nawet baśnie Andersena mojej mamy, wydanie chyba rok 1968 z ilustracjami Szancera (swoje baśnie Andersena mam tutaj także).\nTytuł mojego bloga pochodzi od tytułu książki Kazimierza Wójtowicza Okruchy.\nAle wracając do paczki. Zawiera ona swoisty przegląd moch lektur. Są tam pozycje łatwe i przyjemne dla nastoletnich panienek (J. Chmielewska, M. Musierowicz, L.M. Montgomery), są i przygody dla chłopaków (którymi się też zaczytywałam) (J.F. Cooper, Z. Nienacki), ale i nieco ambitniejsze lektury: Dzieje Tristana i Izoldy J. Bediera (dostałam na 16 urodziny i dotąd nie przeczytałam... ale dzisiaj rano poczułam, że nareszcie dojrzałam), Zniewolony Umysł Czesława Miłosza (kiedyś zaczęłam czytać, ale okazał się za trudny, może teraz się uda?).\nNie wypakowałam książek z kartonu. Będę wyciągała po jednej, czytała i dopiero potem odkładała na półkę.\nAle najpierw skończę W krainie kota Doroty Terakowskiej, którą teraz czytam. Jak ktoś lubi bajki i nie razi go gotowanie zupki dla dwu tygodniowego niemowlaka (póki nie miałam dziecka to nie zwracałam uwagi na tego typu szczegóły) to polecam. Ja lubię bajki, zwłaszcza takie, które dobrze się kończą bo nieszczęśliwych czy wręcz tragicznych zakończeń w życiu aż za dużo.\nponiedziałek, 10 września 2007 19:13\nSenna jestem niezmiernie ponieważ bardzo nierozsądnie czytałam pół nocy książkę pozbawiając się snu, ale ja już tak mam, że jak zacznę czytać to czytam bez opamiętania aż skończę lub padnę. W nocy padłam i nie skończyłam. A kto jest winien temu? Andrzej Sapkowski i jego trylogia husycka, a konkretnie trzeci tom Lux perpetua.


Rozrywka, hobby - strona 8 - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nHobby - 428\nMotoryzacja - 198\nSport - 398\nKsiążka ta wypełniona jest po brzegi pytaniami, które sprawdzą kondycję umysłową i pamięć i pomogą szarym komórkom odzyskać dawny blichtr. Wyzwania są różnej trudności, tak więc i pracownicy uniwersytetów, i początkowi sklerotycy znajdą tu coś dla siebie. Do tego odkryją mnóstwo ciekawych informacji i nie raz wybuchną śmie...\nPrzez dwadzieścia pięć lat Martin Gardner prowadził kolumnę „Mathematical Games” w „Scientific American”, w której co pół roku prezentował szczególne zadania matematyczne i łamigłówki logiczne. Starał się przedstawiać problemy, których nie można było znaleźć w znanych powszechnie ich klasycznych ...\nAutorowi udało się połączyć tysiącletnie tradycje wschodniej medycyny z najnowszymi osiągnięciami współczesnej nauki. Połączył je w spójny system, który ma siłę uzdrawiania, odmładzania i całkowitej regeneracji organizmu. Dobre samopoczucie zależy nie tylko od stanu zdrowia ciała i duszy, ale również od Twego poziomu energ...\nwydawnictwo: Esprit, rok wydania: 2016, oprawa: miękka ze skrzydełkami\nUważasz, że duchy są zwykle odpowiedzialne za nawiedzenia starych i opuszczonych domów? Nic nie wiesz o świecie duchów. Myślisz, że laleczki są słodkie i niewinne? Historia opętanej lalki Annabelle zmusi cię do tego, żeby zastanowić się nad tym raz jeszcze. Straszą cię dziwne hałasy, trzaskanie drzwiami i niepokojące dźwi...\nNajsłynniejsza i najpopularniejsza książka o sztuce, wydana na świecie w łącznym nakładzie ponad 7 milionów egzemplarzy O sztuce jest najpopularniejszą na świecie i niezwykle cenioną książką poświęconą zagadnieniom sztuki. Trudno znaleźć dzieło, które równie dobrze wprowadzałoby do tego tematu, poczynając od malarstwa jask...\nWszystko we wszechświecie opiera się na wibracji i rezonansie. Ten, kto cierpi, pozostaje na najniższym poziomie wibracji i przyciąga do siebie wszelkie zjawiska negatywne. Ten zaś, kto kocha, wibruje na najwyższej częstotliwości, stając się tym samym magnesem dla harmonii, szczęścia i powodzenia. Ta książka pokazuje, jak ...\nWoda - jak piszą autorzy - od pradawnych czasów jest symbolem duszy. Po lekturze tej książki rodzi się mocne przekonanie: woda nigdy nas nie z-wodzi. Wręcz przeciwnie - jest magazynem i nośnikiem prawdy o kosmosie oraz o mikrokosmosie, którym jest każda istota, a więc i ta myśląca. Woda jest bowiem niezwykłym misterium, kt...\nwydawnictwo: RM, rok wydania: 2008, oprawa: miękka\nRozwój twórczego myślenia jest trzecią książką z cyklu „Szkoła przyszłych mistrzów” i jak każda z tej serii stanowi odrębną całość. Autorzy zajęli się w tej książce grą środkową, która jest najmniej zbadaną i usystematyzowaną, a jednocześnie najciekawszą i najtrudniejszą częścią partii szachowej. Jest to pierws...


Zawiedzony - 3 Listopada, 2017 - 18:18\nNie ma co już gdybać. Białe rękawiczki zamienić na rękawice bokserskie\njazgdyni - 3 Listopada, 2017 - 19:07\nDziwne, bo jak to po naradzie stwierdził poseł Piotrowicz, PAD nadal się broni.\nJanuszu - taka gradacja\nJozio z Londynu - 3 Listopada, 2017 - 21:24\nA nastepnie portier z Nowogrodzkiej - woźny z Pałacu\nPostbolszewickie sądy utrwalają patologie komunistyczne.\nAndy-aandy - 3 Listopada, 2017 - 21:55\nPostbolszewickie sądy nadzorowane przez KRS utrwalają patologie zbrodniczego systemu komunistycznego. Reformom tego przestępczego systemu w sądach sprzeciwiają się grupy mafijne z PO oraz grupy interesu będące beneficjentami cyrku sowieckiego zbrodniarza tow. Kiszczaka zwanego "okrągłym stołem" i różnych grup przestępczych rabujących Polskę i Polaków.\nNa kongresie sędziów sędzia NSA stwierdziła, że jest to “zupełnie nadzwyczajna kasta ludzi”. Następnie zagroziła polskim patriotom, że: “mamy broń, to my wydajemy wyroki”. A powszechnie już jest wiadome, jak sądy potrafią niszczyć niewinne osoby, a także jakie korzystne dla przestępców wyroki potrafi wielu członków tej kasty wydawać.\nTa kasta o bolszewickiej mentalności ciągle uprawia antypolską politykę - niszcząc polski system prawny. Ostatnio KRS bezprawnie wyeliminowała możliwość dalszego awansu zawodowego prawie 300 aplikantom, którzy skończyli studia prawnicze, zdali bardzo trudne egzaminy, a wielu z nich przeszło przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.\njazgdyni - 3 Listopada, 2017 - 22:26\nToteż na pisałem - tu nie ma dyskusji. Aby było dobrze, to pole trzeba zaorać.\nGdy odpuścimy - nigdy nie będzie dobrze.\nA potem trzeba zabrać się za uniwersytety. Za tuch nauczycieli, jak Jacek Żakowski, albo ten obskurny koleś, profesor z Krakowa.\nJozio z Londynu - 3 Listopada, 2017 - 22:23\n- Odsunięcie PiS od władzy jest naprawdę konieczne - uważa prof. Jadwiga Staniszkis\n@Józiu z Londynu\njazgdyni - 3 Listopada, 2017 - 22:31\nTego właśnie strasznie się obawiam. Że dopadnie mnie demencja, albo inny Altzheimer i zacznę pieprzyć, jak Staniszkis, a teraz niestety i pani Romaszewska.\nStarość niestety nie wszystkim przynosi mądrość.\nPs. Mam już obie soczewki wymienione, Kosztowało, bo robił najlepszy specjalista w Polsce. Ale efekt jest taki, że nigdy, przez ponad te 60 lat, tak dobrze nie widziałem.\nJozio z Londynu - 3 Listopada, 2017 - 22:39\nJa po operacjach w znakomitym, renomowanym szpitalu "Western Eye Hospital" tez jestem juz zdrow\njazgdyni - 3 Listopada, 2017 - 22:50\nNawet nie wiesz, jak się cieszę. Bez wzroku jesteśmy jak egipskie mumie.\nMusimy sobie potem gdzieś na boku pogadać o naszych operacjach.\nJozio z Londynu - 3 Listopada, 2017 - 22:54


Piątek u Króla - Aktualności - Kultura - kulturapoznan.pl\nPiątek u Króla\nCzy może być lepszy pomysł na spędzenie upalnego piątku niż wypad nad rzekę? Zwłaszcza, że na muzyczną ucztę w KontenerArt nad Wartą swoim hipnotyzującym głosem zaprasza sam Król.\nBłażej Król, fot. Aleksander Makowski/materiały prasowe\nChociaż na scenie muzycznej walczy o tron od 2012 roku, kiedy to z Maurycym Kiebzakiem Górskim wydali pierwszą płytę "UL/KR", to szerszej publiczności dał się poznać w zeszłym roku poprzez nagrany w kooperacji z Piotrem "Emade" Waglewskim album "Przewijanie na podglądzie". Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i słuchaczy, a utwór "Całą ciszę/Pokój nocny" przez 17 tygodni nie schodził z Listy Przebojów Radiowej Trójki, czego efektem było przyznanie muzykowi "Mateusza Tróki".\nI nic dziwnego, gdyż jest to płyta wprost wymarzona na listę przebojów dla wymagających słuchaczy. Muzyka stanowiąca spokojne, nienachalne tło dla napisanych przez Błażeja Króla melancholijnych i nieco niepokojących tekstów. Dużo subtelnych elektronicznych dźwięków (choć w towarzyszącym mu zespole pojawia się również gitara elektryczna), utrzymanych najczęściej w balladowym tonie, choć niekiedy skręcających w estetykę dyskotekową. Całość okraszona melodyjnym wokalem, który nie musi wykrzykiwać fraz ze sceny, a w zamian oferuje hipnotyzującą barwę głosu i bogate umiejętności techniczne, którymi Król się chętnie bawi, by podkreślić śpiewane słowa. To wszystko składa się na to, co świętej pamięci Ryszard Riedel określał jako "mały intymny muzyczny świat". Od nas zależy, czy wnikniemy w ten świat w pełni, czy tylko będziemy go obserwowali z oddali. Jeśli do którejś postaci polskiej sceny muzycznej pasuje określenie "alternatywny pop" to właśnie do Króla.\n14.06, g. 20


Czy strony pokerowe używają botów lxnor\nJest jakieś niebezpieczeństwo w przyszłości ze strony botów z rozwiniętą sztuczną inteligencją, ale ponownie, w "wyścigu zbrojeń" z największymi i najlepszymi stronami, właściciele botów stoją na straconej pozycji, a więc nie jest to problem, który może jakoś wpłynąć na opłacalność Twojej gry. Jakie są zalety i wady korzystania z botów dla klientów? Organizacje rozważające wdrożenie nowej technologii, w tym także voice- i chatbotów biorą pod uwagę szereg czynników. Jedną z kluczowych wątpliwości, jest to, czy aktualna technologia jest na tyle zaawansowana, że spełni oczekiwania klientów. Jak dostrzec wspólną grę i oszustwo w pokerze online - typy oszustw. 1. Chip dumperzy: Znajdziesz ich w turniejach SNG i MTT, a cały zamysł działania polega na przekazaniu żetonów od jednego gracza do drugiego, co ma na celu albo zbudowania ogromnego stacka, który może zdominować bubble, albo "uratowanie" kolegi przed wyrzuceniem z turnieju. Czy influencerzy, gwiazdy i celebryci używają botów na Instagramie? Nie wiem jak teraz, ale powiem szczerze, że znam stronę kokohash od dłuższego czasu i sprawdzałem znane polskie nazwiska to przy niektórych nie miałem cienia wątpliwości, że działa bot do komentowania. Najlepsze pokerowe strony, które znajdziesz w sieci, z najpopularniejszymi pokerzystami, pokerzystkami, celebrytami i rankingiem Global Poker Index. Spróbujmy znaleźć odpowiedź na bardzo kontrowersyjne pytanie wśród społeczności pokera online, jeśli poker online jest sfałszowany YourPokerDream zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad pokera w wariancie Open Face Poker. Wypróbuj ten nowy, interesujący wariant pokera.\nWyszukiwarki takie jak Google intensywnie używają botów, często nazywanych robotami indeksującymi, do analizowania treści i indeksowania stron internetowych. Zastosowanie bota w ich przypadku pozwala na katalogowanie stron znacznie szybciej i bardziej skalowalnie, niż ludzie sami mogliby to zrobić.\nSpróbujmy znaleźć odpowiedź na bardzo kontrowersyjne pytanie wśród społeczności pokera online, jeśli poker online jest sfałszowany YourPokerDream zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad pokera w wariancie Open Face Poker. Wypróbuj ten nowy, interesujący wariant pokera. To samo może stać się w pokerze, jeśli zmieni się postrzeganie botów” – dodaje. Jego zdaniem, gdyby strony pokerowe tworzyły własne boty, to gracze zyskaliby świetne narzędzie treningowe. Na razie na przeszkodzie stoją względy naukowe. „Bardzo trudno jest zaprojektować oprogramowanie, które dobrze gra w pokera” – mówi. Pokoje pokerowe coraz mocniej walczą z graczami, którzy używają botów. Po PartyPoker teraz konkretne dane postanowił opublikować szef sieci MPN – Alex Scott. Jakiś czas temu PartyPoker rozpoczęło publikowanie danych dotyczących walki z botami, czyli graczami stosującymi do pomocy sztuczną inteligencję.\nDowiedz się, czym jest atak DDoS oraz jak działa. Sprawdź, co zrobić, by nie paść ofiarą oszustów i nigdy nie mieć z tym atakiem nic wspólnego.\nTo samo może stać się w pokerze, jeśli zmieni się postrzeganie botów” – dodaje. Jego zdaniem, gdyby strony pokerowe tworzyły własne boty, to gracze zyskaliby świetne narzędzie treningowe. Na razie na przeszkodzie stoją względy naukowe. „Bardzo … Walka z botami jest jest bardzo ważna, ale nie dojdziesz do stanu, w którym nie ma botów. Operator pokerowy musi po prostu dojść do punktu, w którym użytkownikom botów łatwiej jest pójść do innego operatora, niż kontynuować działalność u niego. Pokoje pokerowe coraz mocniej walczą z graczami, którzy używają botów. Po PartyPoker teraz konkretne dane postanowił opublikować szef sieci MPN – Alex Scott. Jakiś czas temu PartyPoker rozpoczęło publikowanie danych dotyczących walki z botami, czyli … Politycy w Polsce używają nie tylko botów. Powszechnie wykorzystywane są też inne internetowe narzędzia, a głównym problemem jest ich niejawność. Nie mamy pojęcia, że ulegamy wpływowi fake'owych kont, kupionych lajków czy automatycznie … Jakie obecnie znaczenie w biznesie mają voice- i chatboty ☛ Dowiedz się więcej o zaletach botów i ich że nie wracają i nie używają tego jest to skuteczny sposób na adresowanie pytań ze strony użytkowników w kontekście obsługi funkcjonalności strony … Niezależnie od tego, czy wolisz obstawiać za pomocą Bitcoin, Dogecoin czy Litecoin, najlepsze strony pokerowe, które akceptują kryptowaluty, będą dla Ciebie odpowiednie. Oto kilka wskazówek, których gracze i recenzenci Casino Bee używają dosyć często, aby … 2021. 2. 11. · Chętni operatorzy botów Dyskusja. Nie wiem, czy wszystkie są martwe, ale tu masz w ogóle pełną listę 47 wystąpień tego linka na wiki :) Emptywords 13:32, 10 lut 2017 (CET) No chyba, że chodzi Ci także o takie bez "s" po http - tych jest znacznie więcej oczywiście. Emptywords 13:35, 10 lut 2017 (CET)\nPowinieneś wiedzieć, czy wygrywasz, czy przegrywasz, jak duże to kwoty. Powinieneś móc pracować nad tym, żeby stać się lepszym zawodnikiem, a takie oprogramowanie w tym pomaga. A poza tym społeczność pokerowa może w ten sposób wykrywać problemy dotyczące oprogramowania operatora.\n7. Czy kupując wyświetlenia na YouTube, otrzymam także lajki, subskrypcje i komentarze? Nie masz 100% gwarancji i wszystko zależy od strony, na której kupisz wyświetlenia. Aby cała operacja wydawała się bardziej naturalna, zachęcam cię do dołączenia do wyświetleń również subskrypcji, lajków i komentarzy. 9 Wrz 2020 Większość graczy używa botów podczas gry poker online ponieważ jest ich na mocne strony przeciwnika i ostatecznie prowadząc do strat, 4 Lis 2020 Czy boty są legalne w pokerze online? Odpowiedź na to jest bardzo prosta. Wszyscy operatorzy zakazują używania botów. Operatorzy\nprzeglądarkę internetową, wpisujemy adres interesującej nas strony, wyszukujemy interesujące nas strony i używając skryptu wyszukującego komputery i oprogramowanie z domyślnymi hasłami. Nieuczciwa konkurencja ze strony innych gra\nPolskie przedsiębiorstwa boją się botów. Używają go jedynie firmy z zagranicznym kapitałem, bo ich centrale podjęły decyzje o wdrożeniu robotyzacji biurowej w oddziałach Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda Polityka prywatności Politycy w Polsce używają nie tylko botów. Powszechnie wykorzystywane są też inne internetowe narzędzia, a głównym problemem jest ich niejawność. Nie mamy pojęcia, że ulegamy wpływowi fake'owych kont, kupionych lajków czy automatycznie generowanych wpisów. 2020. 12. 26. · ale taka prawda ludzie non stop 24/na dobe na botach czy to blyski czy to nawet rankingi eventowe wbijają na botach ja kto było podczas starcia tytanów:/i co BP dało im mapki i miało to gdzieś lepiej dać nieuczciwemu żęby ten uczciwy więcej kasy włożyl w gre:/a po 2 nie mówcie nam żeby pisać do supportu bo oni z tym nic nie robią i taka prawda możesz nagrać 100filmów Wiki ( / szer ɪ k I / ( słuchać) WIK -ee ) jest hipertekst Publikacja wspólnie stworzony i zarządzany przez własną publicznością bezpośrednio za pomocą przeglądarki internetowej .Typowa wiki zawiera wiele stron poświęconych tematom lub zakresowi projektu i może być ogólnodostępna lub ograniczona do użytku w organizacji w celu utrzymania wewnętrznej bazy wiedzy . Tak samo jak używają "tanga w dół", aby odnieść się do zhakowanej strony internetowej o maltretowanych twarzach, używają słowa "pwn", aby odnieść się do zaatakowanej strony internetowej. W każdym razie, ponieważ jesteśmy bardziej zainteresowani tym, czy nasze dane logowania są bezpieczne, tutaj znajduje się lista innych stron informujących o tym, czy zostały naruszone - i


Komorowski o zaostrzeniu sankcji wobec Rosji - Finanse\nKomorowski o zaostrzeniu sankcji wobec Rosji\n"Tak rozumiem podjęcie działań w rejonie Mariupola, tak rozumiem niebywałą decyzję już okupioną krwawym dramatem, jakim było zaatakowanie przy użyciu rakiet dzielnicy mieszkaniowej w Mariupolu" - podkreślił Komorowski. Według prezydenta było to "świadomym działaniem, które musiało oznaczać dążenie do eskalacji konfliktu"\n"Te rakiety były wymierzone w dzielnice mieszkaniową, a więc miały odegrać istotną rolę nie wojskową, nie militarną, tylko - w moim przekonaniu - polityczną czy emocjonalną. To był zamysł niesłychanie groźny" - oświadczył Komorowski.\nZdaniem prezydenta odpowiedź świata zachodniego na te wydarzenia "musi bardzo zdecydowana". Zwrócił uwagę, że w czwartek odbędzie się spotkanie ministrów spraw zagranicznych krajów UE. Zapowiedział spotkania z przedstawicielami rządu. "Będę miał spotkanie z premier Kopacz, chciałbym mieć spotkanie z ministrem spraw zagranicznych, aby przekazać także i moje sugestie, co do zachowań polskich na tym szczycie" - poinformował prezydent.\n"W moim przekonaniu odpowiedź rosyjska jest odpowiedzią, której należało się spodziewać (...): wy chcecie ustępować w kwestii sankcji, no to my się pewniej czujemy, jesteśmy mocniejsi, idziemy dalej" - stwierdził Komorowski.


Astera - Riwiera Bułgarska Bułgaria - opis hotelu | TUI Biuro Podróży\nOstatnią rezerwację założono wczoraj z miejscowości Pólka-Raciąż\nJak na wrzesień to pogoda była znakomita bo mieliśmy 27-30 stopni. Blisko do morza nad którym można się napić kawki i piwapokoje czyste i przytulne, sprzątane codziennie. Nie mam się do czego przyczepicjedzenie znakomite. Na pewno jeszcze tam wrócę. …\nAstera - informacje\nAstera to nowoczesny hotel 4-gwiazdkowy, położony w centrum Złotych Piasków, kurortu pełnego rozmaitych miejskich atrakcji, takich jak kluby, restauracje, bary. Obiekt znajduje się w pobliżu długiej i piaszczystej plaży. Wyróżnia go urozmaicona oferta rozrywkowa oraz atrakcyjna oferta spa. Specjalnie dla najmłodszych przygotowano takie udogodnienia, jak pokój zabaw, ciekawe animacje czy miniklub. Bliska odległość od Warny będzie dodatkowym atutem dla lubiących spędzać wakacje na zwiedzaniu.\nok. 20 km od centrum Warny\nok. 500 m od przystanku autobusowego\nok. 150 m od długiej, piaszczystej plaży\nHotel bardzo ładny, nowoczesny i czysty. Basen na zewnątrz dosyć mały, ale wystarczający. Bardzo mało leżaków przy basenie. Tego problemu nie było na prywatnej plaży basenowej. Brak wifi w pokojach - tylko w lobby. Choć w każdym pokoju jest gniazdo LAN (można wypożyczyć kabel LAN, ale kto teraz z tego korzysta). Niestety opinie o hotelu psuje kuchnia. Posiłki bardzo monotonne i zimne. Mięsa twarde. Zupy, to zwykła woda zabarwiona bez smaku i oczywiście zimna. Przez cały tydzień zero owoców morza. Bywało tak, że nie było co zjeść. Szef kuchni do zwolnienia. W barach alkoholu nie żałują. Choć opcja all inclusive ULTRA to fikcja. Nie ma markowych alkoholi. Tylko lokalne. Ogólnie wyjazd OK mimo tych mankamentów. W hotelu pełno Polaków i Rumunów. Obsługa smutna i bezinteresowna - znudzona życiem (jedynie barmani potrafili okazać trochę zainteresowania). Uważam, że Żagiel Itaki nie do końca nadaje siędla tego hotelu. Obok był Hotel Marina - głownie sami Niemcy, ale wszystko o klasę wyżej. A jedzenie wyśmienite.…\nTo jest najgorszy hotel w jakim dobrej pory byłam. Niestety z przykrością stwierdzam, że całą obsługę zupełnie przerastają powierzone im zadania. Nie znajduję tu niczego godnego pochwały, a wręcz przeciwnie.…\nbasen dla dzieci: w cenie, kryty, zewnętrzny, ze słodką wodą\nminiklub: 4-12 lat, 10:00 - 12:00 i 15:30 - 17:30, w cenie\nminidyskoteka: 20:30 - 21:00, w cenie\nstrefa spa: codziennie 07:30 - 19:30, płatność gotówką\nmiędzynarodowe animacje dla dorosłych wieczorami\nparking: w zależności od dostępności, strzeżony, za opłatą\nbasen: w cenie, kryty, ze słodką wodą, podgrzewany: maj - październik, w strefie spa\nbasen dla dzieci: w cenie, kryty, zewnętrzny, ze słodką wodą, wydzielona część basenu dla dzieci\njacuzzi: za opłatą, w strefie spa\nAstera - opinie\nPierwszy tydzień września 2019\nNie było źle, ale mogło być lepiej\nHotel miał dobre opinie i faktycznie jest bardzo dobry. Zatrudniono wspaniałych animatorów, którzy stanęli wyżej niż na wysokości zadania, zapewniając wspaniałą zabawę i niezapomnianą atmosferę (widać to było zwłaszcza w poniedziałek gdy mieli wolny dzień i nagle w hotelu było cicho, wręcz nudno). Przyjazna, pomocna obsługa, weseli i uprzejmi barmani. Spokojnie można dogadać się z każdym po angielsku. Smaczne jedzenie, czyste pokoje i łazienki bez śladu grzyba (ktoś kiedyś pisał o złych warunkach). Ogólnie miejsce warte wyboru i odpoczynku. Choć jeśli szukasz spokojnego i cichego miejsca, to nie będzie to tutaj. Z pobliskiej plaży słychać muzykę lub pogłos basów a i umiejscowienie hotelu, praktycznie w centrum kurortu, zapewnia dodatkowe wrażenia np. tłumy głośnych ludzi. Jednak dla mnie był to wspaniały pobyt i chętnie tu wrócę!…\nUrlop w Astera\nPrzyznam szczerze, że z mieszanymi uczuciami jechałam na urlop po przeczytaniu opinii na portalu. Rzeczywistość zweryfikowała wszystko. I tak: jeśli chodzi o hotel i warunki zakwaterowania, nie możemy niczego zarzucić. Przyjechaliśmy do hotelu późno w nocy. W czystym i schludnym pokoju przygotowano dla nas skromną kolację ( pieczywo, wędliny, ser, pomidor, ogórek)i w lodówce schłodzoną butelkę wody mineralnej i wino musujące. Miłe to było ze strony obsługi. Obsługa na recepcji uśmiechnięta i pomocna, mimo mojej słabej znajomości języka angielskiego bez problemów w kontakcie. Bar przy basenie zaopatrzony wystarczająco w alkohole, które serwował na życzenie barman lub barmanka. Do samoobsługi przy basenie lody, ciastka, owoce ( jabłka czy pomarańcze), napoje gazowane, piwo, kawa, wino białe cZy czerwone. Basen czysty, woda przyjemna, choć faktycznie problem z leżakami. Ale to akurat wina "Januszy" którzy o przysłowiowym świcie zarzucali ręczniki na leżaki i do godzin popołudniowych nie zjawiali się na basenie. Jedzenie specyficzne, bo raczej tlustawe, ale spory wybór i nikt nie chodził głodny. I jedna rzecz, faktycznie jedzenie raczej letnie, nawet w początkowych minutach posiłków. Z tego co zauważyłam, jedynie zupy gorące. Cały pobyt oceniam na 4.00 i nie przeszkadzały mi nawet budki handlarzy na deptaku pomiędzy hotelem a plażą, wyjęte żywcem z naszych lat 90-tych niczym na stadionie X-lecia. Należy zauważyć, że to kraj na tzw. dorobku i myślę, że długa droga przed nimi. Nikogo jednak nie skreślam na starcie. Aaaaa.. animatorzy na medal, zaangażowani lecz nie nachalni. Pozdrawiamy serdecznie i dziękujemy.…\npóźne śniadanie: 07:30 - 11:00\nciasto: 16:00 - 18:00, lody: 10:00 - 17:00\nwybrane napoje bezalkoholowe: codziennie\nwybrane międzynarodowe napoje alkoholowe: 10:30 - 23:00\ngłówna restauracja: rodzaje kuchni: międzynarodowa, bufet, w cenie, wysokie krzesełka dla dzieci\nbar w lobby: codziennie 24 h, niektóre napoje płatne dodatkowo\nbar przy zewnętrznym basenie: 07:30 - 22:30, niektóre napoje płatne dodatkowo\nDlaczego warto wybrać Astera


Sztućce Lyric: nóż do owoców | Kulina.pl\nSztućce Lyric: nóż do owoców\nNóż do owoców Lyric, oprócz różnego rodzaju owoców, służy również do ciast lub tostów. Używanie noża do owoców w ramach podstawowej zastawy stołowej staje się coraz bardziej popularne. Nóż jest mały i lekki, można nim z łatwością rozkroić twarde owoce. Do każdej kolekcji sztućców WMF można dobrać noże do owoców o takim samym wzornictwie.\nCzyste linie i duże powierzchnie dają spore pole do popisu. Dzięki nowoczesnej technologii laserowej można ozdobić nóż, widelec lub łyżkę wybranym przez siebie motywem. Lyric daje możliwość wyrażenia siebie, rozbudza wyobraźnię i podkreśla indywidualność. Sztućce Lyric dostępne są w trzech różnych wersjach.


FYH: RECENZJA: Beach House - Thank Your Lucky Stars\nRECENZJA: Beach House - Thank Your Lucky Stars\nCóż, najwyraźniej w czasie tych kilku lat przerwy po Bloom muzykom Beach House nie brakowało inspiracji. W niespełna pięć miesięcy od wydania Depression Cherry Victoria Legrand i Alex Scally zaskoczyli nas swoim kolejnym krążkiem - Thank Your Lucky Stars. O nowym wydawnictwie poinformowali oni fanów na Twitterze dopiero na dziewięć dni przed premierą. Oczywiście to bardzo miła niespodzianka! Więcej pięknych długograjów nie zaszkodzi, pomyślałam. Choć też zdziwiłam się trochę, bo Depression Cherry wydawał mi się dobrym i spójnym albumem, który nie pozostawiał wcale niedosytu. Pomimo, a może jednak dzięki temu, bardzo chętnie przyjrzałam się tej nowości prosto z Sub Popu i chyba znalazłam przyczynę, dla której duet z Baltimore zdecydował się na publikację aż dwóch albumów z rzędu.\nPo dobrej recepcji poprzedniej płyty Beach House znalazłoby się pewnie paru złośliwych, którzy niestety podeszliby do nowego albumu jako do pewnego rodzaju „materiału odrzutu”. Czy rzeczywiście takie wrażenia zostają po odsłuchu Thank Your Lucky Stars? O nie, nic bardziej mylnego! Podział piosenek na dwa albumy jest sprawą właśnie świetnie przemyślaną. Kawałki z Thank Your Lucky Stars zostały nagrane w tym samym czasie, co całe Depression Cherry. Oba krążki w pełni realizują rozmarzono-senną konwencję, której od lat są wierni. Jednak tym, co odróżnia je od siebie jest... nastrój. Thank Your Lucky Stars to album mroczniejszy, więcej w nim niepokojów i smutków. Sam zespół wypowiada się o nowych utworach jako o wielkim odejściu od dotychczasowych poczynań. Ale nawet pomimo tego, słuchacza raczej nie powinno nic zaskoczyć na nowym wydawnictwie. To taki Beach House, który znamy od lat, może tylko faktycznie troszkę bardziej na mroku oparty. Mamy tu wszystko, co do tej pory składało się na ich muzykę - kilkuakordowe, nietrudne sekwencje klawiszowe, częste wykorzystanie efektu organów („Rough song”, „She's so lovely”), brzmienie gitary, co jest delikatne i rozmyte, a czasem zmienia się w przester („One Thing”), wolne tempo utworów, wokale z dużą ilością pogłosu. Jest to więc kolejna wersja sprawdzonej mieszanki, w której może jedni się nie odnajdą, ale drugim przyniesie ona wiele satysfakcji. Przyznam, że należę akurat do tych drugich. Dla mnie Beach House tworzą muzykę, co koi i pomaga jakoś się rozmarzyć, a jednorodność czy stałość, niezmienność dreampopowej konwencji ja sama uważam właśnie za ich największy atut. Podczas odsłuchu płyty koniecznie jeszcze zwróćcie uwagę na dwa ciutkę dynamiczniejsze utwory – „Elegy to the void” (z ciekawym riffem gitarowym Scally'ego) oraz „Majorette”, który po prostu ma potencjał singla. Zresztą „Majorette” to mój totalny ulubieniec, którego zapętliłam sobie na odtwarzaczu i słuchałam przez ostatnie kilka dni na trasie dom-uniwerek-praca. I Wam też to polecam.\nWiecie, Thank Your Lucky Stars otrzymaliśmy według mnie w najlepszym momencie - dni mamy coraz krótsze, za oknem jakoś smutno. Zatem zanim pójdziemy spać, trochę posmućmy się, posłuchajmy nowego Beach House. I też uznajmy, że nasz dreampopowy głód dzięki duetowi z Baltimore został na długo nasycony.\nEtykiety: 2015, Beach House, dream pop, elektronika, indie pop, recenzja, Sub Pop, Zosia Orwat


Chłodzenie Wałbrzych, Wrocław, Oleśnica, a kwestia wentylatorów – Dalba blog – wczasy nad morzem i nie tylko\nOpublikowane w 9 marca 2021 9 marca 2021 przez admin\nChłodzenie Wałbrzych, Wrocław, Oleśnica, a kwestia wentylatorów\nDobry wentylator elektryczny umożliwiający chłodzenie Wałbrzych, Wrocław, Oleśnica stworzy przyjemną bryzę, sprawiając, że gorący lub duszny pokój będzie o wiele łatwiejszy do zniesienia. Omawiamy wszystkie kluczowe kwestie, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze wentylatora chłodzącego, w tym typ wentylatora, którego potrzebujesz, funkcje, które mają znaczenie i to, czy warto wyskoczyć na wentylator elektryczny Dyson.\nZapoznaj się z naszymi recenzjami ekspertów, aby znaleźć najlepszy wentylator elektryczny umożliwiający chłodzenie Wałbrzych, Wrocław, Oleśnica do swojego domu. Czy potrzebuję wentylatora biurkowego czy wieży?\nWentylatory elektryczne można podzielić na jeden z następujących typów: Wentylatory biurkowe Wentylatory biurkowe to kompaktowe modele zaprojektowane do siedzenia na biurku (jak sugeruje nazwa) i do chłodzenia bez zdmuchiwania wszystkich dokumentów. Wentylatory biurkowe są generalnie tańsze niż wentylatory wieżowe (chyba że wybierasz drogą markę) i mogą być najlepszym wyborem, jeśli potrzebujesz tylko wentylatora do schłodzenia małego obszaru. Wentylatory stojące i wieżowe Wentylatory stojące lub wieżowe będą prawdopodobnie lepszym wyborem, jeśli szukasz wentylatora do pokrycia całego pomieszczenia, takiego jak salon lub sypialnia. Są one częściej dostarczane z pilotem, dzięki czemu można zmieniać ustawienia na odległość. Są większe i zajmują więcej miejsca niż wentylatory biurkowe, więc musisz mieć odpowiednią przestrzeń na podłodze, aby się o nią nie potykać, a także miejsce do przechowywania, aby go schować, gdy nie jest potrzebny. Wentylatory stojące wyglądają bardzo podobnie do dużych wentylatorów biurkowych, ale mają wyższą podstawę, podczas gdy wentylatory wieżowe mają kształt kolumny.\nMożesz również kupić wentylatory sufitowe umożliwiające chłodzenie Wałbrzych, Wrocław, Oleśnica, takie jak te, które możesz zobaczyć w biurze lub pokoju hotelowym, ale nie testujemy ich, ponieważ nie są one powszechnie używane w domach w Polsce.\nPoprzedni wpisPoprzedni Peterlift oferuje windy towarowe – montaż, sprzedaż i serwis\nNastępny wpisNastępny Agroturystyka nad jeziorem na Kaszubach oferuje niezapomniane wrażenia!\nProfesjonalny ośrodek terapii uzależnień Warszawa i opieka doświadczonych terapeutów\nProjektant wnętrz Warszawa to zawód przyszłości!\nKurs, szkolenie ccna Warszawa – LANPulse zaprasza!\nGdzie znajduje się odpowiednia sala na wesele Luzino?\nAgroturystyka nad jeziorem na Kaszubach oferuje niezapomniane wrażenia!


Cofniecie wypowiedzenia umowy o prace z powodu ciąży – wzór • Jakwyjsczdlugow.pl\nCofniecie wypowiedzenia umowy o prace z powodu ciąży – wzór\nForum prawne › Kategoria: Różne › Cofniecie wypowiedzenia umowy o prace z powodu ciąży – wzór\nDorota zapytał 11 miesięcy temu\nWitam. Jak napisać pismo wycofujące wypowiedzenie umowy o pracę? do końca czerwca jestem na wypowiedzeniu umowy o pracę, niedawno okazało się, że jestem w ciąży. Chciałabym cofnąć to wypowiedzenie, czy mogę jeszcze złożyć odwołanie wypowiedzenia umowy o pracę?\njak zdajesz sobie sprawę, wycofanie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę jest możliwe. Jednakże przedmiotowe oświadczenie musi dotrzeć do pracodawcy, zanim dojdzie do upływu terminu wypowiedzenia.\nDodatkowo, by doszło do “przywrócenia” do pracy, pracodawca musi wyrazić zgodę. Zatem radzę Ci nie zwlekać, lecz na dniach złożyć na ręce pracodawcy pismo z oświadczeniem, że cofasz złożone wcześniej wypowiedzenie. Jako uzasadnienie swojej decyzji możesz wskazać zmianę sytuacji osobistej.\nŻaden przepis nie nakłada na Ciebie obowiązku informowania pracodawcy o ciąży, dlatego nie musisz podawać jej, jako powód chęci utrzymania dotychczasowego zatrudnienia. Niemniej jednak w zależności od relacji, jakie panują w zakładzie pracy, należy wziąć tę opcję pod uwagę. Nie można jednak ukryć, że nie każdy pracodawca będzie zadowolony z pracownicy w ciąży.\nNa koniec dodam, że jeśli nie wiesz, jak napisać przedmiotowe pismo zachęcam cię do pobrania fachowo przygotowanego przez nas wzoru, który bez żadnych problemów zmodyfikujesz pod swoją sytuację, wpisując dane pracodawcy oraz datę złożenia wypowiedzenia z pracy. Wzór cofnięcia wypowiedzenia umowy o pracę pobierzesz poniżej:\nKarol D. odpowiedział 9 miesięcy temu\nWitam, pobrałem cofnięcie wypowiedzenia z powodu ciąży, pismo jest dla żony, 2 tygodnie temu złożyłam wypowiedzenie w pracy, ale okazało się 2 dni temu, że jest w ciąży, w związku z tym chcemy cofnąć wypowiedzenie, nie wiem, czy pracodawca się na to zgodzi, dobrze byłoby gdyby się zgodził. Czy mamy jeszcze jakieś pole manewru gdyby pracodawca się nie zgodził?


Wcale nie dziwię się Ł., że po kilkunastu dniach samodzielnego mieszkania ma dosyć dwóch składników: makaronu i kurczaka. Mimo, że obie rzeczy przyrządza już niemal perfekcyjnie w kilku wariantach, zażyczył sobie na wczorajszy obiad coś zupełnie innego.\nZatem on w pracy, ja w kuchni, bo skoro mam ostatnio dużo wolnego czasu, to dlaczego by nie spędzić kilku spokojnych chwil na gotowaniu?\nMoussaka była świetnym pomysłem, ponieważ:\na/ Podczas zeszłorocznych wakacji na Krecie ja się nią zajadałam, a Ł. z racji swojej bezglutenowej diety nie mógł jej zamówić w restauracji (prawdopodobnie każdy beszamel byłby na mące z glutenem)\nb/ Powinna zmobilizować nas do aktywniejszych poszukiwań pięknego greckiego miejsca na tegoroczny wyjazd albo przynajmniej do częstszego sprawdzania ceny już upatrzonego apartamentu.\ncztery średniej wielkości ziemniaki ~ pół sporej cukinii, lub jedna niewielka ~ oliwa z oliwek ~ kartonik/puszka pomidorów ~ mięso (najlepiej mielone) ~ czosnek ~ czerwone wino ~ suszona bazylia ~ starty ser żółty ~ sól, pieprz\n4 łyżeczki mąki (bg) ~ 4 łyżeczki masła ~ mleko (300ml) ~ sól, pieprz, gałka muszkatołowa\nZiemniaki pokroiłam w plastry o szerokości ok. 1 cm. Nie obierałam, użyłam młodych. Następnie podsmażyłam je na oliwie na patelni grillowej (wtedy podsmażyłam również cukinię, której użyję później), posoliłam , popieprzyłam i wyłożyłam nimi dno naczynia.\nKolejna warstwa to sos mięsno-pomidorowy. Niestety, z kurczakiem (którego miałam uniknąć), ale z wakacyjnego wyjazdu został nam jeden słoik duszonego i już przyprawionego mięsa. Zawartość słoika zmieszałam z kartonikiem (500ml) przetartych pomidorów oraz czosnkiem i gotowałam aż zgęstnieje z kilkoma łyżkami wina. Gęstym sosem polałam przygotowane wcześniej ziemniaczki.\nNastępnie sos przykrywamy podsmażonymi plasterkami cukinii posypanymi suszoną bazylią.\nWierzchnia warstwa to sos beszamelowy. Wiadomo, że osobie chorej na celiakię nie można przygotować sosu z użyciem „zwykłej” mąki pszennej, ja zastąpiłam ją mąką bezglutenową.W garnuszku roztopiłam masło, dodałam mąki, porządnie roztarłam. Dolałam mleko i doprowadziłam mieszaninę do wrzenia i zgęstnienia. Przyprawiłam solą i pieprzem.\nOstatnią warstwą jest ser żółty.\nMiło jest wpuścić do swojego życia trochę Grecji w pochmurny dzień:)\nAutor: justyna o 12:23 2 komentarze:\nCzekając aż świat zazieleni się na śmierć\nMogłabym zacząć od tłumaczenia zbawiennego wpływu zielonych warzyw na zdrowie, ale to chyba każdy wyczuwa intuicyjnie. To nie miała być terapia chlorofilem, raczej kolorem: mozaika z ciemnozielonych brokułów i jasnozielonego selera naciowego. I sos o konsystencji emulsji, chrupiące orzechy - czuć, że je się ZDROWIE w postaci materialnej.\nPrzepis to facebook'owa sugestia delikatesów Alma24.pl. Ja zmieniłam nieco proporcje sosu usuwając niepotrzebną łyżkę majonezu (o wiele lepiej mi ze świadomością uniknięcia166kcal) oraz zwiększając ilość musztardy (żeby smak stał się bardziej zdecydowany).\n- jeden świeży brokuł\n- cztery łodygi selera naciowego\n- garść orzechów; u mnie włoskie, ale nadadzą się każde (nie żałować!)\nBrokuły pokrojone na różyczki wrzucamy na lekko osolony wrzątek, gotujemy na półtwardo (ok. 5 minut), przelewamy lodowatą wodą żeby zachowały swą głęboką zieleń. Mieszamy zimne brokuły, pokrojonego w cienkie plasterki selera i dokładnie pomieszany sos. Całość posypujemy orzechami.\nKoloroterapia odniosła sukces, bo po takiej kolacji coraz mocniej "czekam aż świat zazieleni się na śmierć":)\nAutor: justyna o 21:14 3 komentarze:\nEtykiety: na kolację, sałatki, vege\nNa dobry nowy początek: kurczak w Coca-Coli\nZawsze lubiłam pisać blogi, chociaż w opinii wielu to niepotrzebne wywnętrzanie się i oznaka problemów z życiem realnym.\nMój największy problem to, jak się okazało, regularność. Do nowych pomysłów zapalam się łatwo- gorzej z systematycznością, co pokazuje kilkumiesięczny zastój na blogu.\nNa dobry (nowy) początek: k u r c z a k w c o c a - c o l i .\nSzybki, pyszny, niezbyt zdrowy, ale stanowił naprawdę miły akcent na zakończenie Triduum Obżarstwa. Pretekstem do wykonania był prezent na 'po-wielkim-poście' w postaci coca-coli, której nie dałabym rady wypić gdyż od jej słodkiego smaku już dawno się odzwyczaiłam.\nDo wykonania dania potrzebne są:\n- ostra papryka w proszku, słodka papryka w proszku\nKurczaka myjemy i kroimy na filety o odpowiadającej nam wielkości. Solimy, pieprzymy, nacieramy słodką papryką i podsmażamy na patelni z niewielką ilością rozgrzanego oleju.\nW garnuszku mieszamy dokładnie colę z ketchupem i ostrą papryką (ja dałam pół łyżeczki). Przygotowaną mieszanką zalewamy mięso.\nCałość dusimy pod przykryciem przez 15 minut na średnim ogniu. Po upływie tego czasu odkrywamy mięso, zwiększamy grzanie i czekamy aż woda wyparuje, czego efektem będzie mięso pokryte błyszczącą, brązowo-złotą glazurą i znaczna redukcja sosu.\nPod koniec radzę uważać- ja się zagapiłam, co widać po lekkim przypaleniu kurczaka. Dodatki w postaci brązowego ryżu i zielonej sałaty z vinaigrette pasowały wspaniale.\nAutor: justyna o 14:54 4 komentarze:\nPo wyciśnięciu szklanki soku z marchewki zostało mi mnóóóstwo suchych wiórek, które były powodem tego eksperymentu. Bo chociaż w Internecie jest wiele przepisów na ciasto marchewkowe, to różnią się one między sobą tak bardzo, że z kombinacji kilku wyszły mi moje autorskie proporcje;)\n1 szklanka cukru (pół białego, pół brązowego)\n2 szklanki marchewki startej na drobnych oczkach (ja miałam trochę więcej, bo moje wiórki pochodziły z 4 dużych marchewek)\n1 i 1/4 szklanki mąki kukurydzianej\nJajka z cukrem ubijamy na puszystą masę, do której dodajemy stopniowo szklankę oleju. Cały czas miksując dodajemy startą marchew, mąkę, sodę i cynamon.\nMasę wylewamy do wyłożonej papierem blaszki. Ciasto piecze się ok. 55 minut w nagrzanym do 170 stopni piekarniku.\nWspaniale smakuje z polewą zrobioną z opakowania serka philadelphia, 3 łyżek serka mascarpone, 50g cukru pudru i łyżeczki cukru waniliowego zmiksowanych na gładką masę.\nCiasto wyszło pyszne i było znakomitym zakończeniem wczorajszego Wieczoru Sushi. To było nasze pierwsze prawdziwe spotkanie z japońską kuchnią i muszę powiedzieć, że zwijanie maki z rodziną to świetna zabawa:) Poza tym, sushi można przyrządzić bez glutenowych dodatków (znaleźliśmy bezglutenowy sos sojowy!), także nawet mój Bezglutek wyszedł najedzony.\nDopełnieniem multikulturalnego nastroju była straszący z balkonu Pan Dynia...;)\nAutor: justyna o 11:28 1 komentarz:\nEtykiety: jesienne, słodkości


kominek na pellet z płaszczem wodnym Ravelli HRB 160\nWkład kominkowy na pelet Do centralnego ogrzewania\nMoc: 5,9 - 21,5 kW\nKubatura: 520 m3\nZbiornik pelletu: 47 kg\nMoc maksymalna (kW) 6,3 - 23,4\nMoc płaszcza wodnego (kW) 4,0 - 16,5\nWymiary szer. x wys. x gł. (mm) 744 - 1394 - 735\nZużycie opału (Kg/h) 1,3 - ,7\nSprawność (%) 92,5\nZużycie energii (W) 130\nWkład kominkowy do zabudowy na pellet z płaszczem wodnym, przeznaczony do instalacji w systemie centralnego ogrzewania (grzejniki lub podłogówka) oraz produkcji ciepłej wody użytkowej do zasobnika. Kominek może również współpracować ze zbiornikiem buforowym lub innym źródłem ciepła.\nObudowa piecyka – rama frontowa – wykonana z emaliowanej stali, dostępny w kolorach: białym, srebrnym lub corten.\nPanel sterujący z wyświetlaczem, czołowy wentylator ciepłego powietrza z możliwością wyłączenia, podwójne drzwiczki żeliwne z dużą i nowoczesną szybą, palenisko żeliwne, wyjmowany popielnik, wbudowana sonda pomiaru temperatury w pomieszczeniu. Możliwość podłączenia zewnętrznego termostatu. Piecyk będzie pracował tylko wtedy kiedy jest to potrzebne i nie marnował opału na samo-dogrzewanie.\nKominek na pellet z płaszczem wodnym Ravelli HRB 160 to ekologiczne urządzenia grzewcze zaopatrzone w najnowsze technologie dzięki którym emisja pyłów powodujących smog jest na minimalnym poziomie. Dowiedź się więcej tutaj.\nSprawdź ofertę zakupu kominek na pellet z płaszczem wodnym Ravelli HRB 160 tutaj