Wywiad: Zespół Szkół Lauder-Morasha\nRozmówczyni Our Kids: dyrektorka ds. edukacji żydowskiej i komunikacji Karolina Szykier-Koszucka\nZespół Szkół Lauder-Morasha kształci dzieci od przedszkola (od wieku od 2,5 lat) do końca szkoły podstawowej. Jest jedyną szkołą żydowską w Warszawie, ale jest otwarta dla wszystkich uczniów, także takich, którzy nie mając pochodzenia żydowskiego.\nOur Kids rozmawia z Karoliną Szykier-Koszucką, dyrektorką ds. edukacji żydowskiej i komunikacji. kontynuuj czytanie...\nOur Kids: Państwa szkoła jest jedną z kilkunastu europejskich szkół prowadzonych przez amerykańską Fundację Ronalda Laudera. Co to oznacza w praktyce?\nKarolina Szykier-Koszucka: Fundacja Laudera wspiera szkoły w różnych miejscach na świecie, głównie szkoły podstawowe. Była ona założycielem naszej szkoły. Najpierw powstało przedszkole z inicjatywy rodziców, a szkoła została stworzona jako inicjatywa fundacji. Nie oznacza to jednak, że jesteśmy typową sieciową szkołą. Mamy pomoc Fundacji jako doradcy edukacyjnego, także poprzezszereg dodatkowych programów, które wspierają naszą kadrę, nie tylko na polu edukacji żydowskiej, ale także wdrażania nowych technologii. Daje to nam także kontakt ze wszystkimi szkołami Fundacji i możliwość wzajemnych wizyt. W tym roku zaczęliśmy wymianę ze szkołą w Budapeszcie - odwiedziliśmy ją w październiku i właśnie oczekiwaliśmy na rewizytę, ale musieliśmy są odwołać w związku z korona wirusem.\nOur Kids: Czy więcej jest szkół żydowskich takich jak Państwa szkoła?\nKarolina Szykier-Koszucka: Nasza szkoła jest jedyną szkołą żydowską w Warszawie. W 1989 roku powstało przedszkole, a szkoła powstała w 1994 roku, kiedy dzieci przedszkolne dorosły do wieku szkolnego. Jest jeszcze jedna szkoła żydowska we Wrocławiu.\nOur Kids: Proszę opowiedzieć o szkoleniu językowym. Dzieci uczą się także hebrajskiego.\nKarolina Szykier-Koszucka: Tak, uczą się hebrajskiego już od przedszkola. Na tym etapie są to oczywiście gry, zabawy, piosenki - zanurzenie w języku. Nauczanie hebrajskiego kontynuujemy przez całą szkołę podstawową najpierw w wymiarze trzech godzin, do klasy 3, a później zmniejszamy liczbę godzin gdy dochodzą kolejne języki obce od klasy 4. oprócz głównego języka, jakim jest angielski. Mamy swoich nauczycieli, ale hebrajskiego uczą też native spikerzy. Współpracujmy też z WZO Światową Organizacją Syjonistyczną, która pomaga nam zapewniając native speakerów, a także współpracujemy z mieszkającymi w Polsce Izraelczykami, którzy prowadzą w szkole konwersacje. Nie uczymy żadnego przedmiotu w języku hebrajskim – uczymy go jako języka obcego.\nOur Kids: Jakie inne języki oferują Państwo i jaki poziom osiągają w nich dzieci?\nKarolina Szykier-Koszucka: Uczymy też niemieckiego,hiszpańskiego i francuskiego. Po ukończeniu 8. klasy dzieci porozumiewają się swobodnie po angielsku. Mamy wymiany, mamy różnych gości, którzy przyjeżdżają do nas do szkoły i prowadzą zajęcia po angielsku ze starszymi klasami, bez tłumaczy. Jeśli chodzi o hebrajski to jest bardzo różnie – mamy dzieci polskie, ale i izraelskie, które uczą się hebrajskiego również w domu. Hebrajski jest obowiązkowy dla wszystkich. Staramy się aby jego poziom był jak najwyższy i rósł z roku na rok. Dlatego wprowadzamy nowe metody,nowe technologie, szukamy nowych podręczników. Dodatkowego języka od 4. klasy uczymy w wymiarze 2 godzin w tygodniu. Bardzo popularny jest język hiszpański, prowadzony u nas przez Hiszpankę.\nOur Kids: Mieli Państwo gimnazjum, ale w związku z reformą likwidującą gimnazja, otwierają Państwo własne liceum.\nKarolina Szykier-Koszucka: Tak, zaczynamy już od września 2020 r. Aktualnie trwa rekrutacja. Jest duże zainteresowanie naszym liceum, które zapowiada się bardzo ciekawe. Mamy wspaniałą dyrektorkę, która zebrała już kadrę, a 3 marca było spotkanie otwarte. Było także duże zainteresowanie naszym liceum podczas targów Our Kids. Planujemy otwarcie dwóch klas (pierwszej i drugiej), tym czasem wystarczy nam miejsca w naszym obecnym budynku. Będziemy remontować tę przestrzeń i dostosowywać ją dla starszych uczniów, tak żeby miała charakter bardziej domowy. W naszym liceum będziemy nastawiali się bardzo na rozwój relacji międzyludzkich, na wprowadzanie innowacji i nowych metod opracowanych w uniwersytecie Columbia. Bardzo ważny będzie na przykład tutoring. Zastosujemy też metody edukacji żydowskiej od lat stosowane w szkołach żydowskich i szerzej w edukacji żydowskiej takie jak chewruta dyskusja w parach, która stosowana jest w nauce Talmudu od wieków. Została ona również opisana naukowo jako świetna metoda pozwalająca na dogłębne poznanie tematu przez uczniów i umiejętności zadawania pytań, na działania projektowe kiedy uczniowie współpracują ze sobą. Będziemy budować postawy współpracy i aktywizmu, co jest bardzo ważne w tradycji żydowskiej. Dla nas ważna jest dobroczynność, wolontariat i ekologia. Robimy to już oczywiście w szkole podstawowej, ale wliceum będziemy o to szczególnie dbać, ponieważ starsza młodzież może już działać bardziej niezależnie i samodzielnie realizować wiele projektów.\nOur Kids: Jaką podstawę programową realizują Państwo w swojej szkole?\nKarolina Szykier-Koszucka: Polską podstawę programową.\nOur Kids: Czy szkoła ma charakter świecki czy religijny?\nKarolina Szykier-Koszucka: Cały nasz zespół od żłobka po liceum jest instytucją świecką i koedukacyjną. Oczywiście kalendarz szkolny w dużej mierze podporządkowany jest żydowskiemu - świętujemy święta żydowskie oraz Szabat. Uczymy kultury i historii żydowskiej, nie religii i nie jesteśmy związani z żadną denominacją judaizmu. Wszystkie dzieci są mile widziane, zarówno z niewielkiej warszawskiejspołeczności żydowskiej, jak i dzieci polskie. Dla dzieci, które uczą się razem, jest to zupełnie naturalne, że się od siebie różnią. I to jest jeden z największych walorów naszej szkoły- ta naturalna różnorodność kulturowa, która jest naszą codziennością i nikt tych różnic w ogóle nie zauważa, bo razem tworzymy coś ważniejszego – naszą szkolną społeczność.\nOur Kids: Jak wygląda dzień w Państwa szkole?\nKarolina Szykier-Koszucka: Codzienne dzieci są w szkole od 8:30 do godziny 14:30, bo od pierwszej klasy mamy 7 godzin lekcyjnych.Ponieważ mamy dodatkowe przedmioty i dodatkowe języki, jest to konieczne.\nŚwietlica jest w cenie czesnego - w godzinach od 14:30 do 17:30 proponujemy różne zajęcia sportowe, plastyczne itp., spotkania z nauczycielami, konsultacje, a także różne kluby i kółka zainteresowań. Jest też opcja klasycznej świetlicy, czyli można wybrać swobodną zabawę w sali, na placu zabaw lub strefę ciszy w bibliotece, gdzie dzieci mogą sobie poczytać i odrobić lekcje.\nKarolina Szykier-Koszucka: Dzieci żydowskich i nieżydowskich jest mniej więcej pół na pół. Wśród dzieci żydowskich są zarówno dzieci z rodzin religijnych (ortodoksyjnych i reformowanych), jak i rodzin świeckich, a także z rodzin zupełnie niezwiązanych ze społecznościążydowską, dla których obecność w szkole to jedyny kontakt z żydowskością. Poprzez to wspólne, codzienne funkcjonowanie oraz lekcje kultury żydowskiej i edukację nieformalną dzieci mają znakomitą okazję by uczestniczyć w życiu żydowskim w Polsce. Absolwent naszej szkoły jest bez wątpienia bezcennym źródłem wiedzy na temat tradycji żydowskiej oraz tego jak łatwo można funkcjonować w takiej mieszanej społeczności.\nOur Kids: Co powoduje, że rodzice, którzy nie mają żydowskich korzeni, wysyłają dzieci do Państwa szkoły?\nKarolina Szykier-Koszucka: Największym walorem naszej szkoły jest nasza społeczność, kameralność i nastawienie na relacje, to że znamy wszystkie dzieci i nikt nie jest anonimowy. Sekretnym składnikiem jest familijność, ponieważ dzieci ze społeczności żydowskiej znają się nie tylko ze szkoły, ale także z obozów rodzinnych, kolonii, synagog,spotkań towarzyskich, i ten poziom znajomości, wzajemnego wsparcia i uwagi przenosimy na wszystkich. Każde dziecko jest dla nas ważną jednostką, pochylamy się nad jego problemami, które pojawiają się jak w każdej szkole i świętujemy jego sukcesy. Kolejny ważny składnik to np. nasza wspaniała pani psycholog, która jest z nami od 2 lat. Dzieci mają otwartą ścieżkę do jej gabinetu, a ona jest w codziennym kontakcie z dziećmi i wie doskonale co się dzieje w każdej klasie, których mamy obecnie 10. Wiele elementów składa się na budowę atmosfery bezpieczeństwa w naszej szkole.\nOur Kids: Czy mają też Państwo w swojej szkole dzieci z orzeczeniami?\nKarolina Szykier-Koszucka: Tak, i mamy również dwie nauczycielki,które pracują z dziećmi, które wymagają dodatkowej uwagi i pracy po lekcjach. Mamy specjalny zespół, który pracuje z dziećmi z większymi potrzebami edukacyjnymi. W takiej małej szkole dzieci z różnymi niedostosowaniami czują się lepiej, bardziej bezpiecznie.\nOur Kids: Kim są Państwa nauczyciele?\nKarolina Szykier-Koszucka: Są to głównie Polacy ale mamy również osoby z Izraela. Mamy stałą kadrę, która niewiele się zmienia, co niezwykle nas cieszy. Nowi nauczyciele, którzy do nas dołączyli, są naprawdę świetni jak np. nowy polonista, który dołączył 2 lata temu czy niedawno nauczyciel matematyki. Mamy duże szczęście, że znaleźliśmy takich wspaniałych ludzi, którzy doskonale dopasowali się do naszego zespołu. Mamy nauczycieli, którzy są z nami od samego poczatku.\nOur Kids: Na czym polega wyjątkowość Państwa szkoły?\nKarolina Szykier-Koszucka: Bardzo ważny element naszej szkoły to jej kameralność. I edukacja otwarta na to, że jesteśmy różni. Nie ma tu unifikacji, lecz otwartość na innych. Mamy projekt z uchodźcami czy osobami w kryzysie bezdomności i ta otwartość przez nasze zróżnicowanie jest dla dzieci czymś zupełnie naturalnym. Dlatego łatwo jest wdrażać takie projekty i przechodzić w nich na kolejne poziomy. Wielokulturowość jest bardzo ważnym elementem, a wielu rodzinom zależy na takiej właśnie otwartości z różnych powodów - mogą to być osoby prawosławne czy bezwyznaniowe, albo wegetarianie bo w naszej szkole prowadzimy kuchnię wegetariańską, koszerno-mleczną, a więc bezmięsną.\nKarolina Szykier-Koszucka: Jesteśmy szkołą, która nie nastawia się na rankingi. Nastawiamy się na ucznia i jego potrzeby i największą satysfakcja jest dla nas kiedy widzimy jak uczniowie się zmieniają, jak sobie znakomicie radzą, robią postępy na własną miarę, jak nasze wsparcie procentuje. Jak szczęśliwe są dzieci, które przychodzą do nas z innych szkół, a rodzice mówią, że już po pierwszych dniach widać odmianę, mniejszy poziom stresu, chęć pójścia do szkoły. To jest naprawdę szkoła bez stresu i hejtu. Dużo radości przynoszą nam wszystkim dodatkowe aktywności uczniów, praca nad własnymi projektami w ramach pokazu talentów, konkursu tańca, recytatorskiego, literackiego czy fotograficznego i wielu innych. Wszyscy czekamy na wspólne spędzanie świąt, na zabawy i gry, podczas których widzimy jak cała szkoła jest zintegrowana, niezależnie od klasy, wszystkie dzieciaki lubią się. W tym widzimy sukces edukacyjny, budujemy bezpieczną przestrzeń - społeczność. I nawet gdy pojawiają się konflikty, to każdy wie jak je rozwiązywać, lub do kogo się udać po pomoc. W takiej atmosferze daje się dużo zrobić.\nOur Kids: A wyzwania czy problemy?\nKarolina Szykier-Koszucka: Na pewno wyzwaniem (które przekuwamy w naszą zaletę) jest to, że mamy różne dzieci – żydowskie,nieżydowskie, polskie, religijne i niereligijne. Wyzwaniem bez wątpienia jest wreszcie przeładowany program, co jest ogólnie znanym problemem dzisiejszej szkoły. Jest to niełatwe wyzwanie dla naszych nauczycieli, aby nauczanie było efektywne, ale żeby dzieci nie czuły sięnadmiernie obciążone, żeby nie straciły chęci do nauki, żeby miały również czas na swoje pasje. Dlatego ograniczamy ilość zadań domowych z przedmiotów nieegzaminacyjnych, żeby dzieci miały przestrzeń na własne działania i rozwijanie swoich pasji. Stworzyliśmy też na to specjalną przestrzeń w planie lekcji – przedmiot ARZ – Akademię Rozwoju Zainteresowań.


Strona główna » Aktualności » Mikołajki w Dolnośląskim Centrum Onkologii\nMikołajki w Dolnośląskim Centrum Onkologii\n5 grudnia 2014 r. wesoła gromada wolontariuszek Kwiatu Kobiecości dociera do Dolnośląskiego Centrum Onkologii przy pl. Hirszfelda. Przed szpitalemz wielkimi uśmiechami na twarzy czekają już na nas Justyna Bagińska z Magdą Sadowską, pracownice szpitala, które co roku wspierają mnie podczas akcji mikołajkowej. Po drodze na oddziały spotykamy św. Mikołaja, który pomaga nam roznieść cięzkie worki z prezentami, a do obdarowania mamy 150 kobiet.\nKiedy wchodzimy do sal pacjentki są bardzo zaskoczone, a w tym roku nasza ekipa liczy pięć osób, więc robimy spore zamieszanie. Jest wesoło, głośno, są piękne prezenty od Kwiatu Kobiecości, łzy wzruszenia i radości. Wolontariuszki składają specjalnie na tę okazję przygotowane życzenia: zdrowia, zdrowia,sił do walki i wiary w świąteczne cuda, bo to najlepsze lekarstwo.\nW tym roku w życzeniach wspierały nas dzieci i nauczycielki z przedszkola Bim Bam Bom, specjalnie na tę okazję z głębi małych serduszek przygotowały 200 kartek świątecznych z reniferami, choinkami, aniołkami. Pacjentki oglądając prezenty były mile zaskoczone i wzruszone. Kremy, maseczki, balsamy, jak powiedziała jedna z nich smarując się kremem "wszystko co do wyjścia na przepustkę kobiecie potrzebne:)" .\nW każdej z sal spotykało nas coś zaskakującego, uściskom, rozmowom nie było końca, a w jednej z nich Panie zaśpiewały z nami piosenkę w podziękowaniu za prezenty. Zdziwienie lekarzy i pielęgniarek było wielkie, gdy z sali zaczęły dobiegać słowa piosenki "Gdy strumyk płynie z wolna":)\nNaładowane pozytywną energią i radością, że spowodowałyśmy uśmiech na twarzach pacjentek, szykujemy się jeszcze większą ekipą na przyszły rok :)


Dodocharms Najwyższej Jakości Bransoletka & Bangle Dla Kobiet Captivate Bar Suwak Brilliant CZ Złota Róża Kolor Biżuteria Pulseira Feminina Charm Bracelets - Webxczech.org\n-1.08/piece -1.02/piece -0.96/piece -1.02/piece -0.78/piece -1.00/piece 100% Brand New\nnoszenie Okazje : Wedding/Prom/Rocznica/Partii\nWYSYŁKA - OBSŁUGI 1. Przedmiot zostanie wysłany przez Chiny Poczta lotniczej poczta z numerem przesyłki w ciągu 2 dni roboczych po zakończeniu płatności lub WYCZYSZCZONE. będziemy wysyłać EMS lub DHL, jeśli produkt? s Waga ponad 2 kg. And będziemy śledzić swój adres aliexpress TYLKO. upewnij się, żeadresz aliexpress, biorąc pod uwagę jest poprawny. (W tym samym czasie, mamy również wspierać EMS, DHL i Fed Ex Express. If chcesz zamówienie duże ilości towarów i cieszyć się najlepszą ekspresowe usługi, prosimy o kontakt z nami przed wypłatą.) 2. Szacowany czas dostawy (z wyjątkiem weekendów i świąt) : (1) Około 8 do 20 dni roboczych do : Australia, kanada, japonia, malezja, Korea południowa, singapur, UK, USA; (2) Około 9 do 30 dni roboczych do : Francja, hiszpania, grecja, norwegia, szwecja, belgia, irlandia, niemcy; (3) Około 10 do 45 dni roboczych do : wszystkich innych krajach; (4) czas Dostawy jest oszacowana i nie może być w 100% gwarantowana; 3. mamy zwrócić wszystkie pocztowy przed wysyłką. poza tym, sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne podatków przywozowych, ani żadnych innych należności celnych w danym kraju. proszę nam powiedzieć, jaki przedmiot wartość/nazwa chcesz na deklaracji celnej, jeśli masz jakieś specjalne wymagania. 4. Prosimy O kontakt w celu wyjaśnienia, jeśli nie zgadzasz się z każdym niniejszym z warunkami lub warunków podanej na tej stronie przed każdym zakupu. kupowanie w serwisie e Bay jest wzajemnie wiążące umowy. dziękuję. METODY PŁATNOŚCI akceptujemy ESCROWTYLKO. płatność powinna być dokonana w ciągu 15 dni od wygranej z pierwszych pozycji. nie płacąc zwycięzcy donosi aliexpress. poważne oferenci tylko proszę. proszę napisz do nas na wszelkie pytania można mieć w trakcie transakcji. O NAS 1. firma specjalizuje się w ubrania i biżuteria sprzedaży, z wieloletnim doświadczeniem w branży; 2. The cech operacyjnych firmy do wielu gatunków i zasady małe zyski, zdobyć zaufanie klientów krajowych; 3. firma kredyt, utrzymanie umowy, w celu zapewnienia jakości produktu; 4. company z kilku sprzedawców i pośredników producentów do ustanowienia długoterminowego stabilne stosunki współpracy; 5. poprosić o więcej, Daj nam dokonać rzeczy lepiej! WARUNKI SPRZEDAŻY o Opinie, sprawa i Szczegółowe Sprzedawca Oceny : (1) Jak prowadzimy działalność, wszelkie państwa otworzył Przypadku/Sporu/Roszczenia, neutralny/Negatywną Opinię, niska Gwiazda Szczegółowe Sprzedawca Oceny zostanie obliczona jak BBE (Złe Nabrać Doświadczenia) i destory nasze konto. jeśli nie masz duży problem z transakcji, mamy będą BARDZO mile widziane, jeśli można zawsze zostawić nam pozytywne Opinie i 5 Gwiazdek Szczegółowe Sprzedawca Oceny, DZIĘKUJĘ! (2) Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości, PROSIMY O KONTAKT Z NAMI PRZEZ EBAY WIADOMOŚCI przed opuszczać informacje zwrotne, a my gwarantujemy, że twój problem zostanie rozwiązany do zadowolenia! dla większości przypadków, problemy są spowodowane przez nieporozumień, które mogą być usunięte poprzez komunikację ze szczerym sercem. (3) Proszę nie wahaj się skontaktować z nami, jeśli masz jakiekolwiek pytania/problemu w każdej chwili, postaramy się odpowiedzieć na każdą swoją wiadomość w ciągu 24 godzin (Z WYJĄTKIEM weekendów i świąt).\nPAPAPRESS Hurtownie New Arrival 10 sztuk/partia Napy Skórzane Tkactwo Bransoletka Ustalenia Fit 18mm Przycisk Snap Bransoletka W484\nPAPAPRESS Hurtownie New Arrival 10 sztuk / partia Napy Skórzane Tkactwo Bransoletka Ustalenia Fit 18mm Przycisk Snap Bransoletka W484 tylko bransoletka bez przycisków fit przyciski Rozmiar : 18mm przycisk Szef dotyczy rozmiar : 5.5mm (2 / 8 ") wymiar konwersji 1 cal = 25.4mm lub 1mm = 0.0393 cal\n10 kolory najnowszy Rivca Przystawki Przycisk Biżuteria Bransoletka Fit 18mm DIY Przystawki Przycisk Metal kamień Koraliki Charms Bransoletki Dla Kobiet P01543\nSHEEGIOR Boho Vintage Turquoises Bransoletki dla Kobiet Mężczyzn Krzyżują Drzewa Wąż Sowa Ręcznie Wisiorek Charm Bransoletka Bangle Moda Biżuteria\npozycja NR : B0067 A turkusowe Bransoletki kolor : Srebrny Kolor akcesoria Materiał : Stop, turkusowy akcesoria Poszycia : Posrebrzanych czeska Bransoletki rozmiar : długość Bransoletki około 20 cm Charm Bransoletki waga : 1 sztuka Bransoletki waga około 6g instrukcje wysyłki 1 : Zamówić więcej 5 dolarów, darmowa wysyłka przez Chiny poleconym powietrza instrukcje wysyłki 2 : Zamówienie mniej 5 dolarów, darmowa wysyłka przez Chiny Post Zwyczajne Small Packet Plpłatność : Alipay / TT / LC / karty Kredytowej / Depozyt / Western Union / Money Gram okazja : Rocznica, prezent, Party, inne biżuteria opakowanie : worek OPP miejsce produkcji : Yiwu, Zhejiang, chiny (Kontynentalne)\nD00710 rivca przycisk snap snap fit bransoletka biżuteria przycisk przycisk snap\nD00558 hot hurtownia przystawki bransoletki i bransolety fit 18mm guzik zatrzaskowy urok rhinestone style przycisk rivca zatrzaski biżuteria\nHot Moda Biżuteria Stopu Szkielet Skórzana Mężczyźni Bransoletki Dorywczo Osobowości\nHot Moda Biżuteria Stopu Szkielet Skórzana Mężczyźni Bransoletki Dorywczo Osobowości wysyłka Wysyłamy na Całym Świecie, z wyjątkiem APO / FPO.produkty są wysyłane z Chin używać Airmail, dotrzeć do większości krajów w ciągu 10 do 20 dni roboczych czas Dostawy zależy od przeznaczenia i innych czynników, może to potrwać do 20 dni roboczych.inne Polityki(1) nie Ponosimy odpowiedzialności za Jakiekolwiek Obyczajowego Obowiązku Importowego Podatku lub.Aby Otrzymywać Od Minimalnego Podatku, Będziemy zadeklarować jako " Prezent lub Próbki " z Niską Wartością.(2) Nasza Firma pozostawi POZYTYWNE OPINIEpo otrzymaniu płatności...\nGorący Sprzedawanie Evil Eye Bransoletka CZ dla Kobiet mosiądzu uroków lub Złota-kolor Regulowany Łatwe Noszenie Bezołowiowe Braccialetto\n5.31 / piece 5.08 / piece bransoletka Długość : 1022 cm oko rozmiar : 29*23mm bransoletka Materiał : miedź łańcucha i Cyrkoniami kolor : to samo jak pic okazja : Urodziny / Party / Firm / Rocznica / Prezent zwróć uwagę : wszystkie Plecionki I Gumowe Linybransoletkiw sklepie można dostosować, jeśli nie ma twój rozmiar, pls zostawić nam meassenge, aby powiedzieć nam rozmiar bransoletki, możemy zrobić to za ciebie, dzięki!! gorący Sprzedawanie Evil Eye Bransoletka CZ dla Kobiet mosiądzu uroków lub Złotakolor Regulowany Łatwe Noszenie Bezołowiowe Braccialetto...\n3 Kolory Micro Pave CZ Cyrkonia Srebro Crown King Charm bransoletka Mężczyzn Nudny Polski Matowy Onyks Kamień Lawa Koralik Bransoletka biżuteria\nnazwa : słońbransoletkimateriał : 100% Kamień naturalny hurtownie rabat : 10pcs≥10% off, 50pcs≥20% off, 100pcs≥25% taniej pakowanie : worek opp bransoletka Długość : Około 19 CM (jeśli potrzebujesz inny rozmiar, pleae dać mi znać) HIQ Koralik , dostarczyć wszystkie rodzaje niestandardowy stylwysyłka : 1...\nNowy Projekt Koreański Styl Handmade Charm Paciorek Biżuteria Ceramiczna Pęknięcie Lodu Stop Bransoletka Bransoletka dla Kobiet i Dziewczyna Mody Bibeloty\n3.85 / piece opakowanie i Wysyłkadziękuję bardzo za zakup od nas! 1 kwota Zamówienia < $5, wysyłamy rzecz przez Chiny Post Zwyczajne Small Packet Pl(nie śledzenia imformation, gdy pozycja z Chin.) 2.kwota zamówienia $5, wysyłamy rzecz przez Epack lub China Post Registered Air Mail (nie śledzenie imformation) 3...


"Życie i serce wojownika Pana" - konferencja ks. Marka Weresy + II cz. fotorelacji - RadzyńINFORadzyńINFO\nHome » KOŚCIÓŁ » „Życie i serce wojownika Pana” – konferencja ks. Marka Weresy + II cz. fotorelacji\n„Życie i serce wojownika Pana” – konferencja ks. Marka Weresy + II cz. fotorelacji\nWczoraj w sanktuarium MBNP odbył się Wielkopostny Wieczór Młodych. Po Mszy Świętej była chwila na rozmowę, herbatę i coś słodkiego, po czym rozpoczęła się konferencja, którą wygłosił ks. Marek Weresa.\nPodczas rozesłania młodzi otrzymali dziesiątek różańca razem z modlitwą do świętego Michała Archanioła, która jest egzorcyzmem ułożonym przez papieża Leona XIII.\n8 kwietnia w Siedlcach odbędą się Diecezjalne ŚDM. Kolejne Rejonowe Spotkanie Młodych to z kolei piątek, 19 maja. Jerycho Młodych odbędzie się w Pratulinie w dniach 16-17 czerwca.\nks. Marek WeresaRejonowe Spotkanie Młodzieżysanktuarium MBNP\nHomilia ks. Marka Weresy, wygłoszona podczas Wieczoru Młodych w MBNP


Wyliczanie zagrożeń i szkodliwych skutków płynących z palenia, tylko do pewnego stopnia zniechęca do sięgnięcia po papierosa. Warto budować w świadomości młodzieży wizerunek człowieka, który nie pali papierosów i czuje się z tym dobrze.\nW roku szkolnym 2018/2019 uczniowie klas czwartych Szkoły Podstawowej nr 4 w Radzionkowie wzięli udział w III edycji Programu "Bieg po zdrowie", realizowanej przez Państwową Inspekcję Sanitarną woj. śląskiego. Program antytytoniowej edukacji zdrowotnej „Bieg po zdrowie” przeznaczony dla dzieci w wieku 9-10 lat, był źródłem rzetelnej wiedzy na temat zdrowego stylu życia, wolnego od dymu tytoniowego, ukazywał korzyści wynikające z niepalenia papierosów, a jednocześnie sprzyjał wzmacnianiu poczucia własnej wartości u uczniów. Wychowawczynie klas czwartych, panie: Barbara Janta, Elżbieta Krzemińska i Agnieszka Hypki, otrzymały niezbędne materiały edukacyjne – podręcznik, zestaw plakatów i ankiet, a uczniowie - zeszyty ćwiczeń. Forma przeprowadzania lekcji metodami aktywizującymi pozwalała na swobodne wypowiedzi, refleksje, wymianę doświadczeń i spostrzeżeń, zachęcała do dyskusji. Podstawą zajęć, było stymulowanie kreatywności i aktywności, wyrabianie u dzieci świadomej umiejętność radzenia sobie w sytuacjach zagrożenia dla ich zdrowia. Rodzice, do których także kierowany był program, uczestniczyli w spotkaniach dla nich zorganizowanych, aktywnie włączali się w realizacje konkretnych zadań i służyli swoim dzieciom pomocą. Uczniowie uczestniczyli również w zajęciach profilaktyczno – wychowawczych na temat szkodliwości palenia papierosów oraz zachowań asertywnych, prowadzonych przez pedagoga szkolnego. Dopełnieniem działań antynikotynowych prowadzonych w Szkole Podstawowej nr 4 w Radzionkowie, były plakaty, przygotowane przez uczniów klas IV- VII pod kierunkiem pani Elżbiety Krzemińskiej. Tematyka prac obejmowała aspekt następstwa używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, propagowania przestrzeni publicznej wolnej od dymu tytoniowego. Podjęte działania wpisywały się w realizację programu wychowawczo – profilaktycznego szkoły, a uczniowie wykazali się dużym zaangażowaniem w tematykę dotycząca ich zdrowia i dobrego samopoczucia.


Wskazówki dla rysujących portrety i nie tylko | Ilojleen: Rysowanie: to, co my lubimy, a czego chcą inni\nJulia K. 04.11.2013, 23:18\nMądrze prawi! Polać jej :)\nA tak na poważnie: nigdy nie lubiłam rysować czegoś, do czego zachęcali mnie inni. Rysuję to, na co mam ochotę, przy innych rzeczach zwyczajnie się męczę. Jak ciągnie mnie do czegoś nowego, to po prostu próbuję - bez żadnego przymusu :)\nEh... Ależ ty jesteś utalentowana... Chętnie bym zobaczyła skończoną wersję tej damy w masce. Mam nadzieję, że jeśli ją ukończysz, to się nią z nami podzielisz :)\nIlojleen 05.11.2013, 11:20\nHah, dziękuję bardzo :) cieszę się, że się zgadzamy w kwestii próbowania nowych technik, stylów, itd. w momencie, kiedy sami mamy na to ochotę :)\nDzięki za miłe słowa! Z jednej strony miałabym ochotę ją dokończyć, ale zaczęłam ją rysować dawno, kiedy cieniowałam nieco inaczej i chyba prędzej narysowałabym ją od nowa i poprawiła anatomię... kto wie, może kiedyś :D\nAnonimowy 18.01.2015, 22:16\nświetny blog <3 zapraszam do siebie http://kamciarysuje.blogspot.com/\nlichotka 05.11.2013, 08:22\nJa mam z kolei tak, że lubię przeplatać rysunki realistyczne z mangą i tradycyjne ołówki z tabletem. (fakt, że dopiero się uczę i żadna z tych dziedzin nie reprezentuje sensownego poziomu... na razie). Nauczyłam się przyjmować krytykę, ale nie na ślepo: analizuję, co ktoś mi radzi i stwierdzam, co z tego wykorzystać.\nCo do tematyki - co jakiś czas robimy z przyjaciółką art trade i ona określa jakieś zadanie do narysowania (rzadko wspomina o technice) - dobrze mi robi, jak muszę wykombinować, jak ująć dany temat, żeby był ciekawy, a zarazem w zakresie moich możliwości.\nIlojleen 05.11.2013, 11:30\nJeśli Ci to odpowiada, to super :) ja jednak byłam tak zafascynowana ołówkowym realizmem, że długo nie próbowałam innych technik i stylów.\nKrytyka - oczywiście racjonalna - jest jak najbardziej potrzebna [dlatego cenię Twoje opinie na dA, ponieważ jako jedna z naprawdę nielicznych tak dokładnie przyglądasz się moim pracom :)], ale nie na niej się tu skupiłam. Chodzi mi przede wszystkim o to, że są tacy, którzy zachęcają nas do całkowitej zmiany naszych zainteresowań :)\nTeż brałam udział w kilku art tradach, i to nie tylko rysunkowych - dostałam w zamian np. piękne poduszki ^^ Jeśli tylko przyjaciółka bierze pod uwagę Twoje możliwości, a nie narzuca czegoś z kosmosu, to fajnie :) niemniej jednak to jedno- lub kilkurazowe "narzucenia" [tak samo jest z rysowaniem na zlecenie - musisz odwzorować takie zdjęcie, jakie Ci przyślą], a nie sugestia zajęcia się czymś innym na dłużej :)\nlichotka 07.11.2013, 18:59\nGdybym słuchała co poniektórych, to w ogóle bym się nie brała za rysowanie. Raz usłyszałam nawet, że nie umiem rysować i nie powinnam nawet tracić na to czasu. Ale się zawzięłam i choć nadal idzie słabo, to nie mam zamiaru tego porzucać. Właśnie to rysowanie jest próbą udowodnienia światu w ogólności, że nie będę grzecznie pakować się do szufladki, w którą inni mnie wsadzają.\nPróbuję kilku stylów, choć ostatnio trochę grawituję w kierunku realizmu - dla mnie to jest jednak podstawa, uczy anatomii, proporcji, kładzenia cienia i tak dalej. Ale potrzebuję też odskoczni i czasem przerysowanych rysunków w stylu bardziej mangowym - nadają się do dziełek humorystycznych, pokazywania emocji czy zgłębiania tajników kompozycji.\nIlojleen 08.11.2013, 11:03\nNo, to witaj w klubie! ;) Naprawdę nie wiem, czemu niektórzy uważają, że mają prawo zakazać nam rysowania czegoś, co lubimy [jak anonim poniżej], albo rysowania w ogóle. Nonsens!\nPodobnie jak Ty, czasem szukam odskoczni od ołówków i realizmu. Są to prace, które są mniej doceniane przez innych [jeśli je publikuję], ale i tak cieszę się, kiedy próbuję czegoś innego :)\nAnonimowy 05.11.2013, 14:45\nTo ja Martyna ;* Bardzo poprawiłaś mi humor po dzisiejszym dniu w szkole - właśnie tym postem. Zgadzam się z Tobą na 100%. Mądra notka. Zadziwiasz mnie, choć nawet nie wiem czym. Ja jak narazie zajmuję się tylko ołówkiem. Trochę rwie mnie do mozaiki :D Choć to meega trudne. Miałam taką sytuację o próbie zmiany mojej twórczości...ale nic z tego ;)\nCo do rysunków - dama w masce jest super :D Chciałabym zobaczyć ją ukończoną ^^ Co do Carmen jest wspaniała. Nie mogłam uwierzyć, że to z wyobraźni !\nTeraz coś o przyborach... ciągnęło mnie żeby Ci napisać o zakupie ołówków. Niestety - nie było firmy Koh-I-Noor, ale za to kupiłam firmy CretaColor. Są dobre. Ale i tak niedługo osiągnę swój cel i kupię wymarzoną firmę :) Gumka chlebowa... posłuchałam Cię z wyborem firmy. Farber Castell jest fenomenalna :) Dzięki :) Mam nadzieję jednak, że moją wypowiedzią nie zanudziłam Cię, i że nie zmarnowałam Ci czasu...\nI na koniec małe pytanko - Mogłabyś określić miesiąc, w którym ukaże się tutorial o włosach prostych i o nowej wersji portretu ? Z góry dziękuję :)\nPozdrawiam i życzę nowej inspiracji,\nIlojleen 05.11.2013, 22:28\nNie pomyślałabym, że moje wypociny mogą komuś poprawić humor, jak miło ^^ dziękuję za miłe słowa! Super, że i Ty się ze mną zgadzasz :) Grunt, to tworzyć w zgodzie z własnymi upodobaniami!\nDzięki również za pochlebne słowa na temat moich prac!\nNie znam się na ołówkach CretyColor [mam tylko pastele w ołówku tej firmy], ale to dobrze, jeśli Ci odpowiadają. Cieszę się też, że jesteś zadowolona z gumki, którą Ci poleciłam :)\nCo do tutoriali... nie sprecyzowałam w sumie, że chodzi o włosy proste, ale jasne ;) Do rysowania ciemnych pasują te tutoriale, które już są na blogu. A nowa wersja portretu się tworzy... może pojawi się w tym roku :)\nPozdrawiam Cię Martynko i wzajemnie wszystkiego dobrego!\nAnonimowy 05.11.2013, 19:03\nJesteś taka utalentowana i mądra!\nCzytanie twoich postów to sama przyjemność :)\ni zgadzam się z tobą, ja również jak i pewnie większość wolą rysować dla siebie, to co chcemy.. a nie to co inni chcą :/\nIlojleen 05.11.2013, 22:32\nJejku, chyba się zaczerwieniłam :D Dziękuję za miłe słowa! Super, że podzielasz moje zdanie na temat spełniania swoich oczekiwań w tworzeniu, nie oczekiwań innych :)\nBellia 05.11.2013, 19:59\nAle mnie podniosłaś na duchu, dziękuję! :) Od początku chciałam rysować realistycznie, tak lubiłam tak chciałam i to ćwiczyłam. Do momentu kiedy coraz częściej dostawałam komentarze właśnie tego typu. Szczególnie kiedy, (mimo, że może nie dałam po sobie poznać) jakiś ktoś kategorycznie zakazał mi rozmazywać ołówek. Bo to jest nie poprawne, efekt jest taki a nie inny i wzoruj się w rysunku realistycznym na Ilojleen (na prawdę, tak napisała :), bo ona robi to poprawnie. Zostałam wtedy twardo przy swoim, nie wyobrażałam sobie jak mogłabym tak po prostu rzucić to co kształciłam od początku najbardziej. Może taki był na mnie wpływ książki którą dostałam na początku swojej drogi (zaraz po kreskach najważniejsze było tam roztarcie ołówka). I mimo tego że podczas długiej wymiany zdań się nie ugięłam, zadziałało to na mnie jak odcięcie rąk. Teraz, cokolwiek bym nie rysowała, czuję, że wszystko co robię jest "niepoprawne". Pytanie czy w sztuce słowo "niepoprawnie" w ogóle istnieje (swoją drogą, że nigdy nie powiedziałam o sobie jako o artystce, albo że moje prace są sztuką). :) W każdym razie dziękuję, że wreszcie ktoś powiedział na głos to o czym myślałam bardzo długo.\nAnonimowy 05.11.2013, 20:26\nNie przejmuj się słowami takich komentarzy. Naważniejsze, że to kochasz, kochasz rysowanie. Doskonalenie umiejętności jest bardzo ważne. Każdy ma inną technikę rysowania. Niektórzy rozcierają, inni nie. Więc korzystanie z pomocy jest dobre, ale trzeba też mieć swoją powtarzalną, ale w TWOIM wykonaniu technikę. Nie przejmuj się i powiedz temu komuś, np. "O co Ci chodzi? Nie podoba się? To nie komentuj" :) Ja życzę Ci Bellio, aby nikt nie miał czelności "naruszać" Twoich metod rysowania. Możesz coś zmienić, ale to tylko i wyłącznie Twoja decyzja. :)\nPozdrawiam, Martyna ^^\nBellia 05.11.2013, 21:42\nDziękuję, z każdym dniem coraz bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu :)\nIlojleen 05.11.2013, 23:01\nBellia - naprawdę cieszę się, że ten tekst podniósł Cię na duchu! :) Miło wiedzieć, że moje słowa wpływają na kogoś pozytywnie. Szkoda tylko, że i Ty spotkałaś się z tym, że ktoś narzucał Ci, jak powinnaś rysować. Miło mi, że ktoś stawia mnie za wzór, bo nie rozmazuję grafitu, ale... przecież ja sama zaznaczyłam na tym blogu, że nie mam nic przeciwko rozcieraniu ;) Niektórzy nawet wypomnieli mi, "jak mogę uczyć kogoś, że można rozmazywać?". Cóż, wychodzę z założenia, że jeśli się jest amatorem i rysuje się dla siebie, można pozwolić sobie na wiele :) Zresztą, co złego jest w rysunkach z rozmazanym cieniowaniem, jeśli wyglądają pięknie?\nTak czy siak, dobrze, że obstawałaś przy swoim. Jeśli czujesz się najlepiej, rozmazując, przy tym pozostań - sama kiedyś rozmazywałam, a przestałam tylko dlatego, że kiedy [z własnej woli :)] spróbowałam nie rozcierać grafitu... spodobało mi się to :)\nZ tym nienazywaniem siebie artystką, a twórczości sztuką mam tak samo jak Ty :)\nNie pozwól sobie wmówić, że coś jest niepoprawne. Oczywiście są pewne reguły, zasady, które sama opisuję na blogu, ale na pewno nie dotyczą one wyrzeczenia się ulubionego stylu, techniki :) Dzięki raz jeszcze za miłe słowa i pozdrawiam!\nMartyna - masz rację! Choć z tym wstrzymaniem się od komentowania to inna sprawa, nie każdemu musi podobać się nasza twórczość i może wyrazić swoją opinię. A czy posłuchamy takiej osoby, to inna sprawa ;)\nAnonimowy 06.11.2013, 14:20\nTo mój pierwszy komentarz na Twoim blogu.Temat, który poruszyłaś jest bardzo ciekawy, ale jednocześnie obszerny i ciężko go ugryźć tylko z jednej strony.\nZacznę od tego, że zgadzam się z Twoim punktem widzenia. Sama nie raz przekonałam się, że rysowanie na czyjeś życzenie, czegoś, co nie do końca mi odpowiada, powodowało frustrację, a w końcowym efekcie często niewywiązanie się z obietnicy (mimo szczerej chęci sprawienia radości tej osobie i obdarowania jej rysunkiem jakiego sobie życzyła), co często mnie dołowało.\nJestem jednak osobą, która rysuje właściwie tylko z wyobraźni. Od dziecka nie lubiłam rysować "cudzym stylem", "przerysowywać". Wszystko rysowałam "po swojemu", chociaż rysowanie czegoś na podstawie innego rysunku nie sprawiało mi problemów, to zwyczajnie mnie nudziło, bo czułam, że to co wtedy powstaje, nie jest "moje" i nie ma się czym chwalić.\nNigdy też nie miałam ochoty ani wystarczającego samozaparcia by nauczyć się rysować fotorealistycznie. Dlatego podziwiam Ciebie i pracę jaką włożyłaś, by dojść do poziomu, który reprezentują Twoje prace. Gdy je widzę, gdzieś tam w głębi mnie odzywa się taki mały głosik "też tak chcę". A po chwili zagłusza go wewnętrzny leń, który wybija mi to z głowy. :P Jeśli portrety - to tylko szybkie, jakby od niechcenia i zwykle niedokończone. Jak właściwie większość tego, co wychodzi przez ostatnie lata spod moich rąk (czego z różnych przyczyn nie daję rady zmienić, mimo szczerych chęci). Do tego, fotorealizm, nie do końca godzi się z moimi przekonaniami - to co już wspomniałam, rysunek na podstawie cudzej pracy, cudzego dzieła (fotografia też jest sztuką wg mnie) nie byłby w moich oczach "mój" i czułabym się źle "odgapiając" od kogoś. Dlatego rozumiem też ludzi, którzy radzili Ci spróbować czegoś innego. Nie sądzę, żeby mieli złe intencje, chociaż wiadomo, że nie zawsze zamiary pokrywają się z tym, jak "rada" zostanie odebrana. Również sama kiedyś poradziłam komuś, by spróbował rysować z wyobraźni (również zostałam źle odebrana :P), ale zrobiłam to dlatego, że podobał mi się styl osoby która rysowała, podziwiałam jej technikę (bo fotorealizm bardzo to rozwija) i chciałam zobaczyć coś od początku do końca "jej". Od początkowej myśli i koncepcji do ostatniej kreski zrealizowanego świetną techniką rysunku. :)\nAle to tylko mój punkt widzenia, nie chciałabym umniejszać tutaj Twoim umiejętnościom czy wyborze tego, co rysujesz. Ty to lubisz i wychodzi Ci to genialnie i o to chodzi. :)\nSwoją drogą, bardzo podoba mi się kilka rysunków z tych niedokończonych szkiców, które zaprezentowałaś. Dziecko na balonikach zlatujące w ramiona rodziców i potwory pod łóżkiem - rewelka, chętnie zobaczyłabym je jako dokończone, realistyczne prace, z pewnością byłyby bardzo imponujące! :)\nZ drugiej strony widzę właśnie braki w mojej kresce, technice, umiejętności odwzorowywania chociażby anatomii, światłocienia itd. To jest coś, co Ty świetnie opanowałaś, rysując na podstawie zdjęć i czego teraz bardzo Ci zazdroszczę. A także cierpliwości w rysowaniu szczegółów. :)\nJa zawsze musiałam mieć najpierw pomysł, a nawet jak już był (zwykle było ich za dużo by je fizycznie przerobić na rysunki :P) dochodziło rozczarowanie tym, że nie umiem czegoś narysować z głowy jak chcę, że nie wychodzi i często rysunek stawał na pewnym momencie nie do przeskoczenia (jak przy Twojej zamaskowanej damie).\nNie miałam też nigdy odwagi by pokazywać ludziom swoje prace, a osoby bliskie zwykle mnie chwaliły. Sama byłam sobie największym krytykiem i niestety cierpiałam zawsze na brak kogoś, kto spojrzy na moje prace bardziej profesjonalnym okiem, pozwoli wychwycić błędy i nakieruje mnie.\nDlatego mam pytanie. Jak radziłaś/radzisz sobie z samą sobą? Czy byłaś/jesteś zadowolona z każdego rysunku jaki stworzyłaś? Ile swoich rysunków potargałaś/pogiełaś/spaliłaś? :D Może właśnie to, że na początku byłaś krytykowana i zniechęcana, sprawiło, że uparcie dążyłaś do swego i byłaś bardziej pewna siebie?\nIlojleen 08.11.2013, 00:51\nWow, to chyba najdłuższy komentarz, jaki kiedykolwiek dostałam na blogu! W dodatku jest to Twój pierwszy komentarz, więc bardzo doceniam to, że tyle napisałaś :) Cieszę się, że i Ty jesteś w gronie osób, które uważają, że samozadowolenie z tworzenia jest najważniejsze :)\nOczywiście Twoja niechęć do przerysowywania, a zamiłowanie do rysowania z wyobraźni jest całkowicie w porządku. Jak napisałam w powyższym tekście, niech każdy zajmuje się tym, czym lubi, w czym czuje się dobrze :) Nawet Twoje lenistwo stanowi dobry argument na to, że nigdy nie zajęłaś się fotorealizmem :D Ja np. z braku zainteresowania i lenistwa nigdy nie malowałam farbami akrylowymi lub olejnymi - "a bo tyle rzeczy trzeba kupić, farby, płótno, może sztalugę, a trochę kosztują, trochę mi się nie chce, a jak nie wyjdzie, to rzucę w kąt, sfrustruję się i na co mi to wszystko było", już nie wspominając, że smród terpentyny powoduje u mnie natychmiastowy ból głowy ;)) Tak więc dziękuję za docenienie mojej twórczości i włożonej w nią pracy, nawet, jeśli sama nie masz ochoty rysować fotorealistycznie, bo masz poczucie, że to raczej odtwórczość niż twórczość.\nNie wszyscy mieli złe intencje, oczywiście. Potrafili kulturalnie zasugerować, bym spróbowała czegoś innego. Byli też jednak tacy - jak wspominałam - którzy całkowicie deprecjonowali moje osiągnięcia w realizmie i niezbyt uprzejmie pisali, że wszystko, co zrobiłam przez ostatnich 11 lat jest bez sensu, że zmarnowałam zdolności na bawienie się w ksero. A prawda jest taka, że gdyby nie poznali moich realistycznych prac, to by nawet nie wiedzieli, czy mam jakikolwiek talent plastyczny;) Więc wszystko sprowadza się do tego, co i jak ktoś pisze. Czy nakazuje, czy sugeruje, czy chce całkowitej zmiany, czy tylko prób w innych stylach, technikach, rysowaniu z natury itd., czy docenia naszą twórczość, czy jej umniejsza.\nDzięki, że zwróciłaś uwagę na moje bazgroły :) dziecko z balonikami planuję kiedyś namalować akwarelą, a potwory pod łóżkiem - to będzie mój kolejny realistyczny rysunek z wyobraźni. Poza osobą leżącą na łóżku, czyli mną - już rok temu zapozowałam do zdjęcia w ten sposób, tylko jakoś nie mogę się zebrać, żeby to wreszcie narysować. Potwory wymagają jeszcze wieeelu poprawek, ale miło, że Ci się ten pomysł podoba :) Widzisz, podobnie jak Ty, też niejednokrotnie byłam zawiedziona, że nie potrafiłam na papier przelać swojej wizji w głowie, tak jak chciałam.\nSama również nie miałam możliwości otrzymania profesjonalnej oceny moich prac. Moim najlepszym krytykiem była mama, która, choć nie ma wykształcenia w kierunku plastycznym, potrafiła wskazać moje błędy, ale raczej tyczyło się to braku podobieństwa portretowanej osoby, nieco zaburzonych proporcji. Cieniowania czy sposobu rysowania włosów nie oceniała, więc w tej kwestii sama musiałam do tego dojść.\nByć może zaraz zostanę obrzucona kamieniami, ale... nie jestem zadowolona z każdego rysunku, który stworzyłam, a przynajmniej nie w 100%. Na Deviantarcie można sobie poczytać, jak smęcę pod niemal każdą pracą, co to mi się nie udało:D Po prostu pewne rzeczy wychodzą inaczej, niż je zaplanowałam. Lubię swoje prace, ale w każdej znajdę choćby najmniejszy szczegół, który nie tak miał wyglądać. Nie pamiętam, jak było z tym niszczeniem/wyrzucaniem prac na początku, ale od paru lat gromadzę nieudane rysunki. Są - choć nie wszystkie jeszcze - do wglądu na moim fanpage'u.\nBywam trochę uparta, więc tak, myślę, że to mnie motywowało, by tworzyć, mimo krytyki. Poza tym lubiłam swoje prace, wydawało mi się, że są dobrze narysowane:D\nDziękuję jeszcze raz za miłe słowa, za to, że tak się rozpisałaś, podejmując dyskusję i zachęcam do częstszego komentowania. Miło mi, kiedy ktoś pisze, jak odbiera moje notki, zarówno te dotyczące tutoriali, jak i takie teksty z moimi rozmyślaniami :)\nKokos 06.11.2013, 22:12\nJa się zafascynowałam fotorealizmem w kilka minut po trafieniu na Twojego bloga, dotychczas portrety traktowałam po macoszemu, rysowałam co popadnie, z wyobraźni, w stylu mangowym czy z natury - czyli wszystko i nic. Dopiero jak tutaj zobaczyłam, że można, że się da, postanowiłam się ukierunkować bardziej w czymś konkretnym i padło jakoś na te portrety :)\nJeśli chodzi o rysowanie tego, co nam ktoś narzuci... Coraz częściej zdarza mi się, że ktoś po zobaczeniu jakiejś mojej pracy mówi "wow, ale masz talent, też bym tak chciał[a] umieć... narysujesz kogoś/coś dla mnie?", a że moja samoocena sięga dna, to słysząc takie słowa, jestem tak zachwycona i wdzięczna, że ktoś w ogóle raczył spojrzeć i w dodatku mu się spodobało, że nie potrafię takiej osobie odmówić i wtedy przystępuję do rysowania takiego portretu "na zamówienie", za który oczywiście nigdy nie zgadzam się wziąć proponowanej kasy [patrz - znowu ta niska samoocena]. Z drugiej strony rysując dla kogoś poczuwam się do odpowiedzialności - pracuję na najwyższych obrotach, by rysunek był jak najlepszy, bo przecież "pójdzie w świat" :O !\nPrzerysowywanie ze zdjęć/rysowanie z wyobraźni ? - Myślę, że trzeba spróbować obydwu, bo bez jakiegoś początkowego doświadczenia z przerysowywaniem, trudno uchwycić proporcje, cienie itp. na rysunku z wyobraźni. Często słyszy się opinie "przerysowywanie ze zdjęć to nie sztuka - zero własnej inwencji, z wyobraźni - to co innego!" - a ja mam inną teorię: bo przecież czy się rysuje ze zdjęcia czy z wyobraźni, jest to zawsze odwzorowanie, uchwycenie i utrwalenie jakiegoś obrazu, tyle, że jedni uchwycą coś, co widzą na fotografii, inni, co jest trudniejszą sztuką - uchwycą ulotny obraz, który pojawił się w ich głowie :) Ja sama z wyobraźni nie potrafię rysować, nad czym ubolewam, bo dotąd nie zgromadziłam doświadczenia w przerysowywaniu ;/ Kiedyś próbowałam (jako bodajże jako 13-latka), ale efekty były marne. Teraz wiem, że to jeszcze dla mnie nie czas na rysowanie z wyobraźni, bo musiałabym się posiłkować zbyt wieloma wzorami, np. rysując powiedzmy anioła, musiałabym wziąć jakiegoś stocka, potem inny obrazek, z którego przerysowałabym skrzydła, jeszcze inny z włosami... I takim sposobem z mojego rysunku "z wyobraźni" stałoby się to zlepkiem czyichś prac przerysowanych przeze mnie.\nRozpisałam się strasznie, przepraszam, ale taki temat poruszyłaś, że... :D\nIlojleen 08.11.2013, 10:58\nHah, miło mi, że moje prace wzbudziły w Tobie pasję do fotorealizmu :) Cieszę się, że ludzie interesują się Twoimi pracami. Słusznie, kiedy znajomi proszą Cię o rysunek, nie powinno brać się od nich pieniędzy, ja nie brałam. A od obcych? Gdybym realizowała każdą prośbę obcej osoby o rysunek, musiałabym ołówka z ręki nie wypuszczać i nie spać ;)) Dlatego myślę, że powinnaś się cenić i choćby tabliczkę dobrej czekolady zażądać na początek :D\nOczywiście, że powinno się spróbować, ale w odpowiednim momencie, kiedy się chce :) Mylą się Ci, którzy uważają, że rysowanie bez zdjęć nie uczy [oczywiście, że uczy, i techniki cieniowania i uchwycenia proporcji, podobieństwa...], i że nie może być kreatywne [tu mogłabym rzucić wiele linków, ale czasu brak na grzebanie po necie, więc podaję tylko jedną artystkę - Snow Owl.\nRysowanie z wyobraźni jest jeszcze trudniejsze od rysowania z natury, także się nie przejmuj, że masz z tym problemy. Ja też! :) Dlatego czasem coś tam nieśmiało ćwiczę :)\nNie przepraszaj, miło, że mój tekst spowodował, że podzieliłaś się swoją opinią nie w kilku słowach, a tak rozlegle :)\nDaria Duczek 06.11.2013, 22:35\nCzasem słyszę że fotorealizm to nie sztuka. To odpowiadam "sam narysuj realistyczny portret"! Po co mam rysować np. z wyobraźni, jak mnie to denerwuje, i tyle z tego pożytku. Lubię ołówki i fotorealizm i tyle, i w pełni się z Tobą zgadzam.\nIlojleen 08.11.2013, 00:53\nDokładnie! Dlaczego w ogóle ludzie z góry zakładają, że skoro mamy zdolności i rysujemy, to mamy tworzyć coś, co jest sztuką? Może po prostu lubimy bawić się ołówkami i nie mamy ambicji tworzyć sztuki? :) Ja bynajmniej nie mam :)\nAnonimowy 06.11.2013, 22:36\nAle temat rzuciłaś, teraz będziesz godzinami czytać te wykłady w komentarzach xD\nA ja lubię eksperymentować z różnymi technikami, jak tylko mam okazję spróbować czegoś nowego, to to robię, no może za wyjątkiem farb wszelkiego rodzaju - ich się nie tykam, bo za "mokrą robotą" nie przepadam :) I nie przejmuję się zbytnio jak mi nie wyjdzie, bo robię to głównie po to, żeby zobaczyć, jak to jest posługiwać się daną techniką, a nie, żeby oczekiwać jakiegoś super efektu. A jako, że jestem wszechstronnie nieuzdolniona i we wszystkich technikach jednakowo słaba, to na bieżąco sobie dobieram technikę do danego pomysłu na rysunek ^^\nIlojleen 08.11.2013, 00:57\nAle ja się bardzo cieszę, otrzymując takie długie komentarze :D Jest to fajne, bo oznacza, że ktoś nie tylko przeczytał mój tekst, ale jeszcze chce podzielić się ze mną swoimi przemyśleniami, a to doceniam.\nPiszesz, że lubisz eksperymentować - bardzo dobrze! To super, że sama masz taką potrzebę, a nie robisz tego, bo ktoś Ci to narzuca i na dodatek nie masz spiny, że musi być idealnie. Ja jestem nieco pedantyczna i chcę, żeby moje prace prezentowały się jak najlepiej - jednak nie dlatego, że obawiam się krytyki, tylko dlatego, że mam coś takiego zakodowanego w głowie, że wszystko musi być dokładnie tak, jak sobie to umyśliłam hah:)\nM.S. 07.11.2013, 18:56\nBardzo trafnie ujęłaś cały temat. Wiadomo, że każdemu podoba się co innego, niektórym fotorealizm w ołówku, niektórym impresjonizm, ale nie wiem jak można cokolwiek komuś narzucić. Tobie portrety w ołówku wychodzą naprawdę genialnie więc nie widzę powodu dla którego miałabyś rysować coś innego jeśli nie masz na to ochoty :) Pewnie, że próbowanie innych technik rozwija itd. ale niektórzy wolą dojść do perfekcji w jednej dziedzinie. Jednym słowem - każdy niech rysuje co i jak mu się podoba, byleby tylko czerpał z tego radość ;)\nIlojleen 08.11.2013, 10:22\nDziękuję, że się ze mną zgadasz i masz otwarte podejście do tego, co powinno się rysować, a co nie :)\nJoanna Rubin 08.11.2013, 15:27\nKiedy jakiś czas temu wspominałaś o komentarzach innych osób, że rysowanie tylko jednego, czyli rysunków fotorealistycznych ze zdjęcia jest bez sensu, szczerze to mnie wstrząsnęło. :O Ja sądzę, że lepiej właśnie wyszkolić się perfekcyjnie w tym, co się najbardziej lubi i co najlepiej wychodzi. To tak jak uczenie się języków. Lepiej poświęcić czas na 1-2, żeby potrafić w nich jak najlepiej rozmawiać, niż zacząć dużo języków po trochę i nie umieć rozmawiać perfekcyjnie w ani jednym... ;)\nZresztą bycie artystą nie polega na zajmowanie się wszystkimi dziedzinami sztuki. ;) To taka moja mała opinia. A ty dla mnie jesteś nie dość, że artystką, to jeszcze... jakimś geniuszem, jeśli chodzi o realistyczne rysunki. :D I interesuję się tobą przede wszystkim ze względu na tą technikę, bo jeśli będę mieć czas, w przyszłości marzę, żeby rysować tak realistycznie.\nIlojleen 08.11.2013, 17:46\nJesteś pewna, że ja to napisałam...? ;p Przecież ja ciągle rysuję fotorealistyczne rysunki, więc jak mogłabym sama sobie przeczyć? :D\nZ tymi językami to dobre porównanie :)\nCzyli zgadzamy się co do tego, że rysownik nie musi być wszechstronny [tak, jak muzyk czy wokalista]. Życia by nie starczyło na próbowanie wszystkiego i jeszcze osiągnięcie dobrego poziomu [bo inaczej znowu ktoś by nas krytykował, że po co się za to bierzemy, skoro nam nie wychodzi... :P]!\nDziękuję Ci bardzo za te miłe słowa, choć sama nie uważam się za artystkę, to bardzo mi to schlebia, że Ty tak o mnie myślisz ^^ Życzę Ci powodzenia w realizowaniu swojego celu!\nAnonimowy 08.11.2013, 21:03\nObserwuję twojego bloga już od jakiegoś czasu, ale nigdy nie miałam okazji napisać czegoś, by nie spamować kolejnym „ślicznie, cudownie”, bo to raczej nie miałoby większego sensu. Ten komentarz też jest trochę wynikiem „nie-wiem-co-piszę-ale-piszę”, ale cóż.\nUczę się fotorealizmu gdzieś od połowy szóstej klasy podstawówki, a w tej chwili jestem w drugiej gimnazjum. Ale nie chodzi mi tu o moje umiejętności ani niczyje inne. Zauważyłam, że ludzie często pozostają w ramach swojej techniki. A ja nie bardzo rozumiem dlaczego. Boją się, że nie wyjdzie, że to nie dla nich? Każdy ma swoją ulubioną technikę, ale przecież nie można się ograniczać. Ja kocham bawić się stylami, rysować z wyobraźni, chociaż w większości wychodzą mi bazgroły, ale czasem wyjdzie mi coś całkiem przyzwoitego – i mam satysfakcję, że robię coś innego. W rysowaniu chyba nie chodzi o to, żeby nie próbować niczego innego, niż to, w czym się jest najlepszym. Nie potrafię pojąć, czemu ludzie nie próbują – dlatego sądzę, że czasem warto zrobić coś wbrew sobie, by się przełamać. Nie o to chodzi, żeby zawsze wszystko wychodziło. Tak przynajmniej sądzę. I tak jak już napisałaś, nie zawsze ludzie, którzy nam proponują rozwijanie się w innym kierunku, chcą dla nas źle. Myślę, że wręcz przeciwnie, że chcą, żebyśmy się rozwijali, po prostu my to źle odbieramy. C:\nPoza tym, nie zgadzam się z tym, że można być wszechstronnym. To po prostu niemożliwe i nie potrafię wyobrazić sobie człowieka, który usiądzie i narysuje czymkolwiek cokolwiek, a będzie to całkiem przyzwoite. Kształcenie się we wszystkim jest chyba jeszcze bardziej bez sensu niż ograniczanie się. Ale chyba trzeba spróbować wszystkiego, żeby wiedzieć co doskonalić, a co nie. Inaczej nie ma się pojęcia, prawda? C:\nPo trzecie, nie zgadzam się z tym, że fotorealizm to nie sztuka (co wyczytałam w którymś z komentarzy). Fakt, zwykłe bazgranie na moim poziomie raczej sztuką nie jest, ale są ludzie, którzy tworzą naprawdę niesamowite rzeczy. A style przecież można mieszać, fotorealizm nie jest taki ciasny, można dodawać swoje pomysły i bawić się. W końcu czemu nie? Nikt nikomu nie każe być profesjonalistą.\nIlojleen 10.11.2013, 19:26\nCieszę się, że skomentowałaś ten tekst, mimo, że jesteś raczej cichym obserwatorem! Komentarze nie muszą dotyczyć wyglądu moich prac, bo w sumie to blog o rysowaniu, nie tylko z rysunkami i prace wrzucam przy okazji porad. Zawsze można się odnieść do treści wskazówek ^^\nNiekoniecznie musi być tak, że się boją :) Mnie zwyczajnie nie sprawia aż tak wielkiej radości rysowanie w innym stylu, niż realistycznym. Wolę raczej sięgnąć po nieznane mi wcześniej medium, niż wypróbować jakiś styl [choć różnych stylów też próbowałam]. Np. w tym roku malowałam akwarelą, rysowałam cienkopisami, wzięłam się poważnie za kredki. Pierwszy raz malowałam kawą i tuszem, będę rysowała węglem i wodorozpuszczalnymi ołówkami [nowy nabytek ;)]. Ale zgadzam się, część osób może również się bać. Zachęcam jednak do przełamania lęku i spróbowania swoich sił w czymś innym, ale we właściwym momencie [jak pisałam w notce].\nTak, niektórzy chcą dla nas dobrze, ale są też takie osoby, które twierdzą, że to, co robimy, jest bez sensu - jak ten anonim powyżej ;) Nie jest to raczej porada motywowana chęcią pomocy :)\nW sumie pisząc o wszechstronności miałam raczej na myśli obeznanie w wielu dziedzinach i stylach, nie we wszystkich możliwych. Dla mnie to też nie jest fizycznie możliwe, by znać się dosłownie na wszystkim, ale znam ludzi, którzy potrafią i ołówkiem, i kredkami, i farbami, w różnych stylach i na dodatek jeszcze inne, "artystyczne rzeczy" tworzą i są w tym dobrzy [np. Marcysiabush :)]. Czy trzeba spróbować wszystkiego? Nie do końca jestem przekonana o konieczności, raczej o możności :) Ja chyba nigdy nie spróbuję np. malować farbami w stylu impresjonistycznym, ale nie uważam tego za ograniczanie się - w końcu próbowałam różnych stylów i technik i mi wystarczy na razie :) Tak jak powiedziała któraś z komentujących osób - ucząc się języka, nie musisz uczyć się wielu innych :)\nJa swojego fotorealizmu za sztukę nie uważam, ale np. prace Snow Owl tak! :) dziewczyna przepięknie rysuje ze zdjęć, a tyle w tych pracach wyobraźni i kreatywności, że jej zazdroszczę! :)\nAsia 09.11.2013, 11:58\nJak zwykle świetny i trafiający do mnie wpis :) Również jestem indywidualistką, nie lubię gdy ktoś mi mówi co mam robić... Rysowanie sprawia mi radość, a zwłaszcza łączenie różnych "technik" np. pasteli i kredek, albo ołówków i kredek (i swego czasu Stabilowskich Pointów 88 ;D). Powiem Ci tylko: rób dalej to, co robisz i nie zatrzymuj się, bo masz talent do rysunku, jakich mało!\nIlojleen 10.11.2013, 19:06\nDzięki Asiu za miły komentarz! :) Cieszę się, że tekst Ci się spodobał :)\nMonia 28.12.2015, 10:03\nUważam dokładnie to samo. Jeśli się lubi coś robić, to się to robi, a nie słucha innych. Bo inni raz chcą dla nas dobrze a raz źle.\nIlojleen 30.12.2015, 22:05\nFajnie, że podzielasz moje zdanie :D\nAnonimowy 10.11.2013, 18:02\nA nie kusi Cię aby przestać być zwykłą amatorką? Skoro masz opanowane podstawy z ołówkiem i predyspozycje aby się rozwijać to dlaczego nie miałabyś pójść o krok dalej? Szkoda byłoby jeżeli miałabyś się ograniczać. Po Twojej galerii widać, że od 2010 roku Twoje prace są naprawdę udane. Poza tym, dobry nauczyciel jest jak mistrz. Jak mówi, że niczego poza węglem się nie rozmazuje, to znaczy że się nie rozmazuje. A jeżeli mówi, że masz narysować martwą naturę, to rysujesz ją najlepiej jak potrafisz. ;)\nIlojleen 10.11.2013, 19:05\nDzięki za komplement odnośnie prac :)\nCo uważasz, że powinnam zrobić, żeby przestać być zwykłą amatorką? ;) Pójść na ASP i mieć dyplom? Jest już na to za późno [drugi magister jest płatny, a ja już chcę zacząć nowy etap w życiu: podjąć pracę], no i nigdy nie ciągnęło mnie na ASP. Znajomi studiujący na tej uczelni mówią, że ciągle malowanie pod dyktando, posiadanie "weny na zawołanie" o 8 rano sprawiło, że w ogóle odechciało im się tworzyć.\nNaprawdę nie rozumiem, dlaczego rysowanie nie może być dla mnie odskocznią od codzienności, zwykłym hobby w wolnym czasie. Nie planuję wiązać swojej przyszłości/kariery z rysowaniem [choć rozważałam ilustrowanie książek], więc nie muszę starać się być profesjonalistką. Tak o, po prostu.\nCo zaś się tyczy mistrzów: ile ich jest, tyle metod. Tak jak z gotowaniem itd. ;)\nAnonimowy 11.11.2013, 21:42\nAbsolutnie rysowanie może być odskocznią od codzienności! Trafiłam na Twojego bloga jakoś we wrześniu, bo zapisałam się na wstępny kurs rysunku dla dorosłych, dostałam wykaz rzeczy potrzebnych i nie wiedziałam co to np. fiksatywa. :)\nSama mam 27 lat i rysunek absolutnie nie jest mi potrzebny do mojej pracy. Ołówka B nie miałam w dłoni od ostatnich zajęć z plastyki. A teraz przez 3 godziny w tygodniu jestem na kursie, później w domu ćwiczę poznane techniki rysując co mi w ręce wpadnie. Nawet bukiety od chłopaka zaczęłam nazywać "obiektami do ćwiczeń". ;)\nPomyślałam, że może odpowiednio dobrany kurs mógłby pomóc Ci rozwijać talent i rozbudzić pasję również w innym kierunku. Na pewno fajnie mieć satysfakcję z tego, że samemu się dochodzi do wszystkiego, choć z drugiej strony ciężko wpaść na pomysł ćwiczenia rysunku na podstawie wiszącego płaszcza. Kolejnym plusem kursu jest to, że ciągle się starasz aby wyszło jak najlepiej. Oczywiście zawsze coś musi pójść źle ;) i w tym właśnie momencie nauczyciel ratuje pracę i doradza jak unikać w przyszłości podobnych błędów. Nauczyciel to dla mnie osoba, która ma technikę opanowaną do perfekcji i mnóstwo doświadczenia. Nie ma potrzeby dyskusji.\nNo, powiedziałam jak to wygląda ze strony kursantki. Też ASP, ale w innym kraju.\nŻyczę Ci przede wszystkim, aby nadal Ci się chciało, bo to chyba jest najważniejsze!\nIlojleen 14.11.2013, 10:05\nW sumie kilkukrotnie czytelnicy bloga pisali mi, że dowiedzieli się więcej z niego, niż z kursu rysunku :D Myślę, że przede wszystkim chodziło im o technikę cieniowania, rysowanie włosów, oczu, nosa itd., bo jednak nie piszę o wszystkim, czego uczą na kursach. Wierzę, że taki kurs może być wartościowy, ze względu na naukę podstaw rysunku [np. proporcje, perspektywa] oraz głównie ze względu na możliwość otrzymania fachowej korekty. Chętnie posłuchałabym profesjonalnych uwag dotyczących mojej techniki. Marzyłby mi się kurs malowania akwarelą! Jednak z jednej strony ciężko natrafić na kurs idealny [np. swojego czasu przy krakowskim rynku był kurs rysunku, którego jedyną zaletą była podobno korekta, poza tym nic], a z drugiej strony gorzej z czasem i pieniędzmi. Gdy je znajdę, chciałabym powrócić do nauki hiszpańskiego, to jest obecnie dla mnie bardziej priorytetowe :)\nDzięki za ten wyczerpujący komentarz, podzielenie się doświadczeniem i miłe słowa! Wzajemnie życzę weny! :)\nAnonimowy 11.11.2013, 14:01\nAnonimowy 12.11.2013, 16:06\nWitam mistrzynię !\nCudowne rysunki ;) Bardzo mi się podobają.\nChciałabym zapytać kiedy i o czym będzie kolejny post. Nie chodzi mi o miesiąc tylko o mniej więcej dokładny dzień, np. [MOŻE] pojutrze, w przyszły czwartek..., w sobotę :D Już się nie mogę doczekać !\nChcę też zapytać jak zrobić na włosach tak, że te takie ciemniejsze włosy przed momentem blasku robią się takie "węższe?" bo u mnie wychodzą te końce takie kwadratowe. Pomóż ! :p\nKokos 12.11.2013, 21:47\nMyślę, że wystarczy jeśli bardziej zaostrzysz ołówek/kredkę i będziesz robić bardziej "zamaszysty" ruch podczas rysowania włosa (chodzi o to, żeby nie dociskać ołówka do papieru aż do samego końca rysowanego włosa) :)\nP.S. Przepraszam, że się wtrącam, nie będąc Dominiką :D\nAnonimowy 13.11.2013, 15:06\nNie szkodzi ;) Pomogłaś\_eś mi bardzo :P\nIlojleen 14.11.2013, 10:15\nAnonimowy - Dziękuję, miło mi :) Nowy post będzie już za chwilę, kolejny - pewnie w sobotę. Niestety mam ograniczone możliwości "czasowo-produkcyjne", więc proszę o cierpliwość. Może w międzyczasie przeczytasz powyższy tekst? ;) Co do drugiego pytania, odpowiedziała Ci już na nie Kokos :) Pozdrawiam, wzajemnie miłego dnia!\nAnonimowy 12.11.2013, 18:03\nwitam, mam pytanko czy (czytałam już trochę o rysowaniu zarostu) gdy na zdjęciu jest nie widzialny wprost zarost tylko takie jakby krótko ścięte "kropki", jak się za nie zabrać?\nIlojleen 14.11.2013, 10:11\nW rysowaniu ważna jest obserwacja. Jak sama dobrze zauważyłaś, słaby zarost to kropki, więc jak myślisz, co powinnaś rysować? :D\nAnonimowy 14.11.2013, 00:48\nMasz piękne prace, prawie że wyglądają jak zdjęcia :)\nJa studiuje plastykę/sztukę za granicą i chciała bym dać tobie taką mała rade , żebyś wyszła za swoją własną wyobraźnie, byś nie zmarnowała czasu jaki poświęciłaś na malowanie. Z własnej autopsji wiem że osoby które malują kropkę w kropkę portrety itp. mają problem w świecie artystów na pochwałę a osoby bez fantazji nie przyjmują się w tym świecie. Bo komu ktoś kto odwzorowuje coś jak od tego są zdjęcia.\nIlojleen 14.11.2013, 10:09\nDziękuję za miłe słowa i podpowiedź z dobrego serca, tylko ja... nie pcham się do tego świata artystów, galerii sztuk itd. i nie potrzebuję akceptacji autorytetów, żeby cieszyć się rysowaniem [malowanie dotyczy "mokrych" technik, a ja głównie rysuję] :) Nie brak mi fantazji, a raczej umiejętności przelania wizji na papier ;)\nAnonimowy 18.11.2013, 21:24\nTak bardzo się z Tobą zgadzam. Ludziom nigdy się nie dogodzi, zawsze ktoś będzie się czepiał, więc najlepiej tworzyć to, co się lubi, co sprawia przyjemność, to co CHCE się tworzyć. Sama kiedyś przerysowywałam dużo zdjęć. Pozwoliło mi to dopracować warsztat. Oczywiście sporo ludzi czepiało się, że to praca odtwórcza, że niekreatywna, że pewnie z głowy nic bym nie umiała narysować. Miałam to głęboko gdzieś.\nW końcu przerysowywanie zwyczajnie znudziło mi się. Zaczęłam więc znów rysować realistyczne portrety, ale całkowicie z głowy. Oczywiście nadal niektórzy próbują mi wmówić, że przerysowuję, chociaż nie mają jak udowodnić. No bo jak? Pokażą zdjęcie z którego niby przerysowywałam, chociaż takowe nie istnieje i nigdy nie istniało? Nawet taki człowiek nie istnieje w realu tylko w mojej głowie... No i na kartce :D Dlatego olewam te wszystkie zarzuty i robię swoje.\nCieszę się, że i Ty się nie przejmujesz i robisz to, co sprawia Ci przyjemność. To jest najpiękniejsze. Życzę Ci wszystkiego dobrego, żeby kolejne rysunki były jeszcze lepsze i żeby tworzenie każdego kolejnego sprawiało Ci jeszcze więcej radości :)\nIlojleen 21.11.2013, 13:54\nFajnie, że i Ty masz takie podejście do rysowania :) najlepiej tworzyć to, co się lubi najbardziej. Próba dogodzenia wszystkim jest nie tylko bez sensu [bo po co tworzyć to, co ktoś chce, a nie my?], ale i niewykonalna :D\nRealistyczne portrety z głowy? Super, chciałabym, żeby kiedyś przychodziło mi to z [względną] łatwością... Powyższy portret Carmen jest tylko małym, pierwszym kroczkiem :D Tak czy siak, skoro to sprawia Ci przyjemność, nie przejmuj się takimi opiniami. A nawet jeśli wzorowałabyś się na zdjęciach, nie ma w tym nic złego :)\nDziękuję serdecznie za tak miłe słowa i życzę Ci tego samego: rozwijaj się i ciesz się rysowaniem! :) Pozdrawiam!\nAter Crabro 12.12.2013, 11:32\nWitam. Nie mogłem się oprzeć i nie napisać.\nJestem pełen podziwu dla Twojego talentu i Twojej osoby.\nCzęsto, na blogu pojawia się słowo: "fotorealizm". Zastanawia mnie co rozumiesz przez to słowo. Czy fotografie, a raczej ich "bohaterowie" nie są przekłamani? Nie wydają Ci się nierzeczywiści?\nCo do rysowania portretów z pamięci. Moim skromnym zdaniem, podstawą jest poznanie dogłębnie anatomi twarzy, zwłaszcza "ruchu" mięśni w czasie ekspresji.\nPolecam książkę: Faigin Gary - "The Artist's Complete Guide To Facial Expression"\nIlojleen 17.12.2013, 21:29\nDzięki wielkie za miłe słowa, doceniam Twoją opinię! :) I dziękuję za polecenie mi tej pozycji. Jeśli jest dostępna na Internecie, na pewno do niej zajrzę.\nFotorealizm to po prostu rysowanie w stylu realistycznym, rysowanie tak, żeby praca przypominała fotografię - tak powszechnie jest rozumiane to pojęcie :)\nAnonimowy 14.12.2013, 12:00\nJestem również w zachwycie nad twoim talentem. Chciałam jednak zapytać jak to jest w ASP ogólnie i w ASP w Krakowie? Zastanawiam się nad tą placówką, ale tak na prawdę nic o niej nie wiem. Skoro mam wybrać 5 uczeni to chciałabym aby ta była jedną z nich. Tak na wszelki wypadek. Bo chce po prostu spróbować.\nIlojleen 17.12.2013, 21:31\nKlaudio, uważam, że powinnaś o to zapytać osoby, która studiuje na ASP, nie samouka, który nawet nigdy nie był na kursie rysunku ;) Znam parę osób z ASP, jakby co, mogłabym Cię z nimi skontaktować.\nAnonimowy 27.01.2014, 23:03\nWow !!! Niesamowicie rysujesz, super talent Czy nie udzieliłabyś mi jakiś porad odnośnie rysowania zalukaj na mojego bloga jeśli będziesz miała chwilę worldpemcil.blog.pl ;) Pozdrawiam\nIlojleen 27.01.2014, 23:15\nDzięki :) Hm... ten cały blog jest poświęcony poradom o rysowaniu... ;)\nŚlicznie rysujesz, ale czy zastanawiałaś się kiedyś nad tym czemu Ty to potrafisz, a inni nie ? Czy myślisz, że dlatego iż długo utrwalałaś i ćwiczyłaś rysowanie, osiągnęłaś to czym teraz możesz się pochwalić ? Do czego dążę, jak myślisz, czy z talentem trzeba się urodzić, czy drogą praktyki nabywa się tę umiejętność. A jak było z Tobą ?\nIlojleen 16.03.2014, 14:11\nDziękuję :) Powiem tak: według mnie talent to umiejętności, z którymi się człowiek rodzi, ale które szlifuje się ćwiczeniami, pracą :) Jako dziecko rysowałam nieco lepiej, niż rówieśnicy [być może to zasługa dwójki uzdolnionych plastycznie rodziców :D], ale nie przykładałam do tego większej wagi, nie ćwiczyłam, rysowałam tyle, ile trzeba było na plastykę, czasem w domu [jak to każde dziecko]. Ale potem zaczęłam ćwiczyć, bardzo często rysować, więc te "naturalne umiejętności" się rozwinęły. Są osoby, które potrafią stworzyć niesamowicie kreatywne, nietuzinkowe, klimatyczne, pięknie kolorystyczne prace, niejednokrotnie z wyobraźni. Do tego trzeba mieć pewien zmysł, którego nie do końca da się wyuczyć i który właśnie kryje się w talencie :)\ndżej.dżej 25.03.2014, 08:52\nJa sama mam często wątpliwości, czy robię dobrze rysując ze zdjęć. Sprawia mi to ogromną przyjemność, tym bardziej, że na każdym rysunku widzę taaaki malutki postęp. Jednak wydaje mi się, że rysowanie z wyobraźni jest bardziej cenione przez innych. Mam wrażenie, że zmierzam w złym kierunku, że nie ma to głębszego sensu..\nIlojleen 26.03.2014, 18:57\nI ja bardzo cenię rysowanie z wyobraźni, w sumie nawet bardziej od rysowania od zdjęć... ale wiesz dlaczego? :) Bo to znacznie trudniejsza sztuka :) Kiedy opanuje się już cieniowanie, umiejętność uchwycenia podobieństwa i proporcji [jeśli chodzi o portrety], to potem jest już z górki i wszystko przychodzi stosunkowo łatwo przy odwzorowywaniu następnych zdjęć. Tymczasem ciężej jest uchwycić dobre proporcję, perspektywę oraz światłocień, wyobrażając je sobie, nie mając wzorca.\nA co do sensu... czy wszystko musi mieć głębszy sens? :) Czy oglądasz film, wylegujesz się na słońcu albo jesz czekoladę, bo ma to sens? Takie rzeczy robi się dla czystej przyjemności :) Jeśli nie zamierzasz wiązać swojej przyszłości/kariery zawodowej z rysowaniem, nie przejmuj się, że robisz ołówkowe/kredkowe [czy jakiekolwiek inne] kopie zdjęć :) Poza tym, zawsze możesz urozmaicić takie prace, połączyć to, co na zdjęciu z tym, co wymyśliłaś. Ja właśnie powoli pracuję nad takim projektem :) Może weźmiesz udział w moim wyzwaniu rysunkowym [link na górze bloga] i przerysujesz zdjęcie, dodając coś od siebie? :)\nWiktor Kalinowski 11.08.2014, 21:53\nCo robisz jak nie wyjdzie ci kilka prac z rzędu ? Ja zwykle sie poddaje i mam ochote skónczyć z rysowaniem\nIlojleen 15.08.2014, 12:48\nJeśli mówimy o pracach wykonanych kredkami lub ołówkami, przyznam, że nigdy nie zdarza mi się, żeby nie udawało mi się kilka rysunków z rzędu, choć bywało tak w przeszłości. Teraz bardzo rzadko coś mi nie wychodzi - kwestia wieloletniego doświadczenia. Ale nie mówię nigdy! :) Nawet teraz, w sierpniu, musiałam porzucić rysunek, nad którym siedziałam jakieś 7 godzin, ponieważ dobrałam zły odcień kredki i rysowana przeze mnie twarz wyglądała na pobitą ;p\nCzęściej nie udają mi się prace wykonywane nowymi, niewypróbowanymi przeze mnie technikami. Miewam problemy z akwarelami. Jednakże nie poddaję się i Ty też nie powinieneś :) Błędy są wpisane w naukę, w zdobywanie doświadczenia, także spokojnie :) Tak jak mówiłam, kiedyś zdarzało mi się więcej nieudanych prac, teraz to bardzo rzadkie przypadki, jeśli chodzi o techniki "suche", zaś co do technik "mokrych", maluję, nie wychodzi, wkurzam się, ale próbuję dalej :) Powodzenia!\nBearcoat Shar-Pei 17.12.2014, 12:54\nWise words. Some people are very much of the mindset "everybody is entitled to MY opinion" and can't resist telling everybody they meet what they should be doing. Best to ignore them, no matter how irritating it feels. You are very good at what you do and it's evident when you look in your gallery and see how you've perfected your technique over the years. I love your portraits of Ville Valo and Aiden Turner in particular. And the ones on black paper too - I must give that a try some time. Like you said, only having the inspiration strike you to try something new will mean you find any joy in it. I've always been terrified of drawing human faces for some reason, but your website has encouraged me to get out of my comfort zone and give it a try. Best wishes from England p.s. I hope this post translates and makes sense. :)\nIlojleen 17.12.2014, 17:00\nHello! I was surprised to see here a comment written in English! :) I'm very grateful that you took time to share your opinion and it makes me happy you agree with me. Creating artworks we are force to do is no fun at all and doesn't help to improve. Even if you make something against your will, something new [for example when I drew a landscape, a car], you can only feel relieved it's over, not happy, which is far more important.\nI'd also like to express my gratitude for the kind words about my works, I'm glad you enjoy them! Many thanks! ♥ I wish you good luck with drawing, hoping my tutorials help you [if an online translator translates them properly :D]. There is a few written in English at my Deviantart, here/\nAnonimowy 12.11.2015, 21:21\nMam pytanko! :) Chodzi mi o to, że ostatnio narysowałam portret z którego byłam całkiem zadowolona, ale nie był do końca podobny. I w tym problem. Masz jakieś rady odnośnie rysowania portretów tak aby wyglądały bardziej podobnie (oprócz oczywiście ćwiczeń). A tak po za tym naprawdę świetny blog. Masz talent! ;)\nDziękuję ♥ Tak, zajrzyj do notki "Co sprawi, że portret będzie realistyczny" - punkt 2 :)\nAnonimowy 25.04.2016, 14:25\nCześć, prosiłaś by informować o niezaładowanych zdjęciach, więc: w tym poście widoczny jest tylko rysunek dziewczyny z różą we włosach (portret z wyobraźni po prawej), reszta nie c:\nIlojleen 30.04.2016, 21:45\nSuper, dzięki wielkie za informację ^^


Nowe odkrycie: Na Śląsku występuje rzadki gatunek nietoperza! - Dziennikzachodni.pl\nNowe odkrycie: Na Śląsku występuje rzadki gatunek...\nNowe odkrycie: Na Śląsku występuje rzadki gatunek nietoperza!\n16 marca 2011 21:52 16.03.2011 21:52\nOdkryto, że na Śląsku występuje rzadki gatunek nietoperza! Nazywa się nocek Alkatoe i jest wyjątkowo mały, waży zaledwie kilka gramów.\nDr Robert Mysłajek ze Stowarzyszenia dla Natury Wilk w Twardorzeczce wyjaśnia, że w Europie nocka Alkatoe odkryto stosunkowo niedawno, bo w 2001 roku. Gatunek ten nie jest jeszcze dobrze znany i opisany.\nNajnowsze badania naukowe, w których brali udział przedstawiciele stowarzyszenia z Twardorzeczki potwierdziły, że nocka Alkatoe można także spotkać w południowej Polsce.\n- Na Śląsku w Górkach Wielkich oraz w rezerwacie Łężczok koło Raciborza. Nocki Alkatoe występują głównie w sąsiedztwie zbiorników i cieków wodnych oraz lasach liściastych i mieszanych - mówi dr Mysłajek.\nObecnie w Polsce występuje 25 gatunków nietoperzy.\nnietoperze na śląsku\nrzadki w polsce nietoperz


» „Był sobie szpieg” – Keith Thomson:: 3telnik.pl\n„Był sobie szpieg” – Keith Thomson\nSą książki, którzy urzekają nas w niewyjaśniony sposób swoją okładką (tę, swoja drogą, stworzył sam Mariusz Banachowicz). Są i takie, których opis na okładce przemawia do nas na tyle, że bez dłuższej chwili zastanowienia udzielamy im kredytu zaufania. Szkoda tylko, że czasem okazuje się on bardzo wysoko oprocentowany – zwłaszcza, gdy mamy nawyk „obowiązku” kończenia każdej napoczętej książki…\nPokrótce o fabule: Charlie Clark uzależniony jest od obstawiania wyścigów koni. No, jeszcze od ciągłego przegrywania. A, i od zaciągania długów u przesympatycznej, rosyjskiej mafii. Po jednym z takich typowych dni, kiedy to szczęście sie do niego uśmiechnęło tylko w snach, przyjeżdża do domu wraz ze swoim dawno nie widzianym ojcem. Chwilę później budynek wylatuje w powietrze, obaj uchodzą z życiem, a Charlie zaczyna się zastanawiać, czy rosyjscy przyjaciele nie zaczęli stosować nowych metod egzekwowania należności.\nRzeczywistość przerasta jednak jego najśmielsze oczekiwania: Okazuje się, że firma produkująca pralki, zatrudniająca jego ojca – Drummonda – to tylko i wyłącznie przykrywka. W rzeczywistości ojciec to stary szpieg, wyjadacz w tej „branży”. Do tej pory niezawodny, obecnie z jednym, poważnym mankamentem: Alzheimerem. To sprawia, że niektórym zależy na bezpieczeństwie i milczeniu Drummonda, innym zaś na pokierowaniu niewinnych rozmów tak, by odpowiednie rzeczy przypomniał sobie w odpowiednim miejscu i czasie…\nDaaawno już nie męczyłem się tak dlugo z żadną książką. Fabuła wydawała się interesująca, blurby zachęcały… Tymczasem okazuje się, że Chuck Hogan (autor „Miasta złodziei”) chyba nie miał nigdy thrillera w ręce, bo dla niego ta książka „to najbardziej porywający thriller, jaki czytałem od lat”… Akcja się ciągnie niemiłosiernie, opcjonalnie gna do przodu, ale od 150 stron tak samo, więc hiperprzewidywalnie.\nAuć… Moje oczy… Jeden zbieg, dwaj zbiegowie – logiczne przecież. Ale nie, książka jest o szpiegach, więc logika komuś podpowiadała, że szpiedzy-zbiedzy. Dzięki Bogu, że nie są przy okazji Szwedami, bo pewnie by tam wyszli Szwedzi szpiedzi zbiedzi… ;)\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Przemek Garczyński, 3telnik.pl (@3telnik.pl) 24 Sie, 2016 o 8:34 PDT\nJeśli ta powieść czymś mnie zaskoczyła, to… tym, że naprawdę zmuszałem się do jej lektury. To pierwszy thriller, który czytałem, a który nie zmroził mi krwi w żyłach, a uraczył raczej smętną historią o niezbyt rozgarniętych szpiegach… I jeszcze takim kwiatkiem, jaki widzicie powyżej ;)\nPodsumowując, książkę najlepiej streszcza chyba sam jej tytuł: Był sobie szpieg. I tyle Wam wystarczy wiedzieć, naprawdę nie musicie zagłębiać się w lekturę…\nAutor książki: Keith Thomson\nTytuł książki: Był sobie szpieg\nTytuł oryginalny: Once a Spy\n"Uniewinnienie" - Dmitrij Bykow\n"Najszczęśliwsza" - Max Czornyj\nTagi: Keith Thomson, Kryminał, Książka, Literatura piękna, Powieść, Sensacja, Thriller\n← „Sprostowanie” – Renée Knight „Spacer po szczęście” – Lucy Dillon →


Główna > ZMA\nWszystkim, którym zależy na lepszej i szybszej regeneracji potreningowej oraz zwiększeniu siły, polecamy stosowanie suplementów zawierających ZMA. Jednym z głównych skutków zażywania tych preparatów jest zwiększenie się poziomu testosteronu we krwi. Inną zaletą stosowania ZMA jest fakt, że przyjmowany wieczorem wspomaga dobry sen, który jest jednym z niezbędnych elementów dla prawidłowej regeneracji ciała po intensywnym cyklu treningowym. Proponowane przez nas produkty zawierają zharmonizowane mieszanki wielu pomocniczych składników jak witaminy i minerały, które dodatkowo wspomagają ciało każdego kto uprawia sporty siłowe.\nZMA Jest 3 produktów


Kursy z wymowy/akcentu języka angielskiego - Strona 3 - mLingua | Forum Tłumaczy\nJedną z ciekawszych pozycji dla osób chcących podszlifować swój akcent i wymowę jest książka autorstwa Marty Nowackiej, Piotra Cymbalisty i Grzegorza Kleparskiego: "Sally meets Harry: Practical Primer to English Pronunciation and Spelling".\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika Raghnall\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest Raghnall\nNie słyszałam o takich kursach, jeśli nie studiuje się filologii, to najlepiej zabrać się za podszlifowanie akcentu indywidualnie. Jest wiele podręczników, np. Say It Right, który w jednym wydaniu zawiera zarówno wersję amerykańską, jak i brytyjską. Najlepiej przestudiować każdy rozdział krok po kroku: od slajdu 3, który ma listę pojedynczych słów, do ostatniego, z pełnym tekstem. Chociaż powtarzanie pojedynczych słów może wydawać się dla osoby dorosłej śmieszne i dziecinne, to jedna sporo daje.\nNiezastąpione jest oglądanie filmów z napisami, słuchanie radia, oglądanie telewizji. W przypadku brytyjskiego RP warto przysłuchać się przemówieniom Davida Camerona lub królowej. Z aktorami bywa różnie, niektórzy mówią niedbale w zależności od roli, dlatego myślę, że dużo można wyciągnąć z filmów historycznych i ekranizacji sztuk teatralnych.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika ladygahan\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest ladygahan\nPierwsze słyszę o kursach specjalnie pod naukę akcentu, bo sądzę, że w każdej szanującej się szkole językowej uczy się wymowy/akcentu, i raczej mało kto by zatrudnił w niej Polaka mówiącego w swoim akcencie. Dziwne jakby było inaczej.


Harvey Weinstein ze zdiagnozowanym koronawirusem - Movies Room\nKoronawirus nie oszczędza nikogo. Jego ofiarą padł także Harvey Weinstein, okryta chyba największą niesławą postać Hollywood w XXI wieku.\nWeinstein jest jednym z dwóch więźniów z ośrodka o maksymalnym bezpieczeństwie w Rikers Island, u których wykryto zarażenie koronawirusem. Obecnie przebywa w izolacji, a z wpowodu klauzuli poufności nie ma dokładnych informacji o jego stanie zdrowia.\nZobacz również: Cannes 2020 z późniejszą datą\nPo pięciodniowej debacie ława przysięgłych uznała, że Weinstein jest winny gwałtu trzeciego stopnia na aktorce Jessice Mann, oraz napaść seksualną na Mimi Haleyi, która w swoim czasie była asystentką oskarżonego. Ława nie uznała go winnym drapieżnej napaści seksualnej (dwa przypadki) – w innym przypadku można by było spekulować nawet o wyroku dożywocia. Ostatecznie producent dostał „tylko” 23 lata.\nŹródło: Deadline / Ilustracja wprowadzenia: Peter Foley/Bloomberg/Getty Images\nHarvey Weinstein, koronawirus\nArticle ID = 108539


Była miłość i zrozumienie - Archiwum Rzeczpospolitej\n07 marca 1998 | Styl życia | RW\nŻycie rodzinne większości rodaków koncentruje się w pokoju z telewizorem. Kiedyś domownicy spotykali się przede wszystkim w kuchni. Dom lat dziecinnych niemal trzy czwarte dorosłych zapamiętało jako miejsce, w którym spotykali się zmiłością i zrozumieniem. Sondaż przeprowadziło CBOS pod koniec ubiegłego roku.\nPrawie dwie trzecie dorosłych mieszkańców Polski w dzieciństwie i wczesnej młodości mieszkało w domu jednorodzinnym, parterowym (co często oznacza dom wiejski) lub wyższym. Dziś w takich warunkach żyje połowa badanych. Z kolei mieszkanie w bloku lub kamienicy to wspomnienie z dzieciństwa co trzeciego respondenta i teraźniejszość niemal połowy.\nNa wsi, z rodzeństwem\nDom rodzinny przeciętnego Polaka liczył sobie niespełna 3, 5 izby (licząc pomieszczenia mieszkalne i kuchnię) . Mieścił się zreguły na wsi...


Od czerwca do końca sierpnia br. z usług PKP Intercity skorzystało o ponad 1,3 mln osób więcej niż w ubiegłorocznym sezonie letnim. To najlepsze wakacje pod względem liczby przewiezionych pasażerów od 7 lat.\nPodróżni najchętniej wybierali połączenia na trasie z Krakowa i Trójmiasta do Warszawy. Dużym powodzeniem cieszyły się także kierunki turystyczne, jak np. Kołobrzeg, Koszalin, Zakopane czy Krynica-Zdrój.


Taras z kostki brukowej – czy to dobry pomysł? - DirBud\nTaras z kostki brukowej – czy to dobry pomysł?\n28 lipca 202100\nPiękny taras może być ozdobą domu oraz ogrodu. To integralna część zarówno pod względem budynku, jak i części zewnętrznej, dlatego jego odpowiednia aranżacja, dobór materiałów, ale też wykonanie powinno być dobrze przemyślane. Taras zaliczamy do wypoczynkowej, czasami reprezentacyjnej części domu. To tam spędzamy wieczory przy grillu w gronie najbliższych. Tam w niedzielne poranki delektujemy się świeżo zaparzoną kawą, ale też tam możemy spędzać leniwe popołudnia, relaksując się po długim dniu pracy. Dla każdego taras może pełnić nieco inną funkcję i z tego właśnie powodu, podczas planowania jego ułożenia oraz materiału, z którego zostanie wykonany, warto dobrze przemyśleć, jakie funkcje będzie pełnił dla wszystkich domowników.\nNowoczesne budownictwo pokazuje, że łączenie różnych materiałów, struktur, kolorów i stylów jest możliwe i daje bardzo ciekawe efekty. Dzięki temu dziś, budując i urządzając, dom mamy znacznie więcej możliwości i większe perspektywy. Nie musimy ograniczać się utartymi standardami, mówiącymi, że tylko jeden sposób czy metoda jest słuszna i pasuje do tego, czy innego stylu. Dziś podobnie jak w modzie, w architekturze możemy bawić się stylami, kolorami i fakturami. Umożliwiają nam to producenci, dający naprawdę duży wybór struktur, kolorów, wielkości oraz kształtów różnego rodzaju materiałów budowlanych. Doskonałym przykładem jest kostka brukowa. Surowiec bardzo powszechnie stosowany do budowy podjazdów czy ścieżek w ogrodzie. Równie chętnie wybierany właśnie do budowy tarasu z kostki. Jeszcze kilka lat temu wybór kostki na taras był wprawdzie słuszny ze względu na jej trwałości oraz funkcjonalność, jednak w dużej mierze ograniczał inwestorów pod kątem estetycznym.\nNiebanalny i efektowny taras z kostki brukowej\nObecnie chcąc zbudować taras z kostki, ograniczeniem jest tylko nasza wyobraźnia. Producenci kostki brukowej oferują nam bowiem ogromny wybór wzorów, kolorów oraz wielkości kostki na taras. Mniejsze, większe, prostokątne, kwadratowe, trapezowe, czy okrągłe. Czerwone, żółte, zielone, brązowe, szare, grafitowe, bordowe lub pomarańczowe. Kostka na taras może przybierać naprawdę różnorakie kolory oraz kształty, dzięki czemu planując budowę tarasu z kostki brukowej, mamy szansę na stworzenie prawdziwego arcydzieła. Jeżeli zależy nam na stworzeniu ciekawego kolorowego i efektownego tarasu z kostki, możemy wybrać wzory o niebanalnej strukturze oraz kolorystyce, które ułożymy według zaprojektowanego wzoru. Z kolei szukając czegoś subtelnego i dyskretnego, co będzie zgrywać się z ogrodem i stanowić płynne przejście między domem a naturą, również z powodzeniem znajdziemy taki wzór kostki na taras, który umożliwi nam właśnie taką jego aranżację. Co więcej, wybierając kostkę brukową na taras, możemy liczyć nie tylko na doskonałe walory estetyczne, ale przede wszystkim na jej trwałość, długowieczność oraz funkcjonalność.\nWybieramy brodzik prysznicowy Poprzedni wpis\nJak wybrać dobry i efektywny klimatyzator? Następny wpis


Łukasz Łukasik « Dziennik Leśny\nPrzygodę z fotografią przyrodniczą rozpoczął po przeczytaniu w miesięczniku „Łowiec Polski” (nr 1-5/91) cyklu p. t. „Z kamerą i strzelbą” autorstwa wybitnego fotografa przyrody Leszka Krzysztofa Sawickiego. W cyklu tym autor namawiał do podjęcia prób w fotografii przyrodniczej.\nZachęcony tym, rozpoczął wielką przygodę z fotografią, która nieprzerwanie trwa już 17 lat.\nPierwszym jego aparatem był Zenit, a we wdrażaniu się w arkana fotografowania wspomagali go właśnie Leszek Krzysztof Sawicki i redaktor „Łowca Polskiego” Andrzej Wierzbieniec, którzy byli jego korespondencyjnymi nauczycielami. Mówi, że zawsze mógł liczyć na ich pomoc, rady i wyjaśnienia. Początkowo interesowały go tylko zwierzęta a szczególnie ptaki. Ponieważ mieszka na Śląsku niedaleko Zbiornika Goczałkowickiego - ostoi wielu ptaków, więc mógł realizować swoją pasję. Marzeniem były jednak tereny północno wschodniej Polski – szczególnie Biebrza, Puszcza Knyszyńska. Zrealizował to marzenie i są to do dzisiaj tereny które odwiedza najchętniej. W planach ma Dolinę Baryczy.\nZ czasem poszerzały się jego zainteresowania i zaczął fotografować rośliny, krajobrazy. Zainteresował się również fotografią makro. Ale nadal najbardziej fascynują go ptaki. Mówi że są to najtrudniejsze obiekty do fotografowania i może dlatego najbardziej pociągające. Lubi wyzwania.\nTematyka przyrodnicza w fotografii wiąże się z jego zainteresowaniami przyrodą, lasem, ochroną środowiska, gdyż z wykształcenia jest leśnikiem i technologiem ochrony środowiska. Z czasem zaczął publikować swoje prace. Zaczęło się od miesięczników „Łowiec Polski” i „Przyroda Polska”. Po wielu latach współpracy z tymi miesięcznikami pojawiła się kolejna pasja - dziennikarstwo i zaczął współpracę z takimi magazynami jak: „Parki Narodowe”, „Poznajmy Las”, „Brać Łowiecka”, „Echa Leśne”. Od kilku lat jest stałym korespondentem terenowym dwutygodnika leśników i przyjaciół lasu „Las Polski”.\nNa sukcesy nie trzeba było długo czekać.\nŁukasz jest laureatem wielu konkursów:\n• „Zdjęcie Roku 1999″ na konkursie fotograficznym organizowanym przez dwutygodnik „Las Polski” za zdjęcie sowy uszatej.\n• 3 miejsce w konkursie „Las w moim obiektywie” w 2006 r.\n• 1 miejsce w zimowej edycji konkursu „Ptaki w obiektywie 2006″ z organizowanego przez kwartalnik „Ptaki Polski”\n• nagroda im. Adama Loreta w 2007 r w dziale „Sztuka” w kategorii „Za prace na rzecz promocji i kształtowania korzystnego wizerunku Lasów Państwowych, popularyzację wiedzy o Lasach Państwowych oraz o roli i misji tej organizacji w działaniach na rzecz polskiej przyrody”. Tą nagrodę uważa za swoje największe osiągnięcie w dziedzinie fotografii przyrodniczej\nZa duże wyróżnienie uważa opublikowanie jego zdjęć w albumach „Łowiectwo – między kulturą a naturą”, „Las – wspólne dziedzictwo” wydawnictwa Multico, w książce „The Baltic Sea – Discovering the sea of life” fińskiego wydawnictwa „Helcom”. Poza tym jego zdjęcia zamieszczane są w książkach, przewodnikach i kalendarzach. Ma też na koncie kilka wystaw autorskich i zbiorowych.\nOd 1995 roku jest członkiem założonego przez Leszka Krzysztofa Sawickiego Związku Polskich Fotografów Przyrody. W latach 2004-2007 pełnił funkcję wiceprezesa Okręgu Śląskiego ZPFP, a od 2 czerwca 2007 r. jest Sekretarzem Zarządu Głównego ZPFP.\nRybnicki Festiwal Podróżników KARAWANA 2017


Roladki z kurczaka w sosie pomidorowym - Pyszne kurczaki\n1. Piersi rozkrój na 8 kotlecików. Rozbij je delikatnie, przypraw solą i pieprzem. Na maśle klarowanym podsmaż szpinak z przeciśniętym przez praskę czosnkiem, solą i pieprzem. Wymieszaj, zdejmij z ognia, dodaj pokruszoną fetę.\n2. Mięso faszeruj szpinakiem z fetą. Zwiń, obtocz w mące, smaż na oleju. Pomidory sparz wrzątkiem, zdejmij skórę, pokrój. Na maśle podsmaż pomidory z bazylią.\nSmaż, przypraw solą, pieprzem i słodką papryką. Dodaj drobno pokrojony serek topiony, poczekaj, aż się rozpuści. Do sosu włóż roladki, duś. Dekoruj liśćmi bazylii.


Studia w Finlandii - Studia za granicą - dział studia - Student NEWS\nEdukację wyższą w Finlandii oferują uniwersytety (Yliopisto/Universitet) oraz politechniki (Ammattikorke-\nakoulu/Yrkeshógskola). Te pierwsze skupiają się na badaniach i przekazywaniu wiedzy akademickiej, te drugie\nna praktycznym zastosowaniu nabywanych umiejętności. Szczegóły na stronie www.studyinfinland.fi.\nNa politechnikach studia I stopnia (licencjackie, ang. bachelor's level programmes) trwają zwykle 3,5-4 lat, na uniwersytetach - 3 lata. By dostać się na studia II stopnia na politechnikach (master's level programmes, 1,5-2 lat nauki) wymagany jest nie tylko tytuł licencjata, ale również minimum trzyletnie doświadczenie w wybranym zawodzie. Na uniwersytetach ten warunek nie obowiązuje: po zakończeniu studiów I stopnia od razu można zacząć naukę na studiach magisterskich. Trwają one zwykle 2 lata. Kto marzy o doktoracie (PhD), musi na naukę przeznaczyć kolejne 3 lub 4 lata.\nTryb rekrutacji i warunkji formalne. Rekrutacja na studia licencjackie na politechnikach jest scentralizowana - dokumenty należy składać poprzez stronę www.admissions.fi. Kandydaci na zawodowe studia magisterskie muszą się zgłaszać bezpośrednio na wybrane uczelnie. W przypadku uniwersytetów jest odwrotnie: przyszli licencjaci muszą się kontaktować z biurem przyjęć, a magistrowie mogą skorzystać z portalu www.universityadmissions.fi. Uwaga! Umożliwia on aplikowanie tylko na 10 uniwersytetów. Większość uczelni organizuje egzaminy wstępne, szczególnie na studia licencjackie.\nKto na studiach I stopnia wybierze kierunek z wykładowym|angielskim, musi przedstawić ceryfikat - zwykle TOEFL lub IELTS. W tym pierwszym zwykle trzeba zdobyć 550 punktów w teście papierowym lub 79 w internetowym. Można też wybrać naukę w języku fińskim lub szwedzkim, ale miejscowe uczelnie nie organizują kursów przygotowawczych.\nDla obywateli UE studia są darmowe - nawet doktoranckie.\nZakwaterowania można szukać poprzez biura SOA (Finland's Student Housing Ltd.) oraz - w rejonie Helsinek - poprzez HOAS (The Foundation for Student Housing in the Helsinki Region). Zgłoszenia przyjmują drogą elektroniczną - w zależności od uczelni ułatwiają znalezienie miejsca w akademiku lub pomagają w wynajęciu mieszkania na wolnym rynku. Standard fińskich akademików jest bardzo wysoki - pokoje są umeblowane, ze sprzętem AGD i dostępem do internetu. Ceny zależą od miejscowości - najdrożej jest w Helsinkach i okolicach - dwuosobowy pokój kosztuje 200-300 euro miesięcznie, "jedynka" - nawet 600 euro. Taniej jest w środkowej i północnej Finlandii - np. w Oulu pokój można dostać już za 150-200 euro, jednoosobowy - za 300-350 euro. Ceny w fińskich sklepach - w przeliczeniu na złote - są wysokie, a Helsinki są w światowej czołówce miast o najwyższych kosztach życia. Piwo kosztuje 3-4 euro, w pubie - dwa razy więcej, bilet do kina 10 euro, gazeta 2 euro. Na miesięczny bilet autobusowy wydać trzeba 33-40 euro (jednorazowy ok. 2,20 euro), na żywność - co najmniej 150 euro, choć tyle można też zapłacić za jeden dobry obiad w niezłej restauracji. Na prowincji koszty życia się nieco mniejsze, ale i tak - według szacunków uczelni - na przeżycie w Finlandii trzeba mieć 700-900 euro miesięcznie. Więcej szczegółowych informacji na stronie www.studyinfinland.fi.\nRząd i miejscowe uczelnie bardzo rzadko fundują stypendia na studiach licencjackich i magisterskich - wychodzą z założenia, że darmowe nauka to wystarczająca przysługa. Możliwe za to jest uzyskanie wsparcia na studiach doktoranckich. Więcej informacji na stronie www.studyinfinland.fi oraz w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej.\nJak obywatel UE możesz pracować w Finlandii w trakcie studiów nawet na cały etat - nie obowiązują żadne ograniczenia. Zanim jednak podpiszesz umowę, zarejestruj się w biurze meldunkowym, załóż konto w banku oraz dopełnij formalności związanych z podatkami. Szczegółowe informacje o fińskim prawie pracy dostępne są na stronie www.guidetoworkinginfinland.fi. Warto także zajrzeć na stronę Urzędu Migracyjnego Finlandii. W Finlandii o pracę jest stosunkowo łatwo - bezrobotnym pomaga rozbudowana machina urzędnicza, która nie tylko udostępnia oferty, ale nawet pomaga w pisaniu biznes-planów osobom, które chcą uruchomić własną działalność. Pierwsze kroki w poszukiwaniu pracy warto jednak skierować do uczelnianych biur karier - działają one zarówno na uniwersytetach, jak i politechnikach. Dodatkowe informacje na stronie www.studyinfinland.fi.\nDobrze jest znać jeden z dwóch języków wykładowych: fiński lub szwedzki, na poziomie studiów magisterskich jest to już konieczne. Jeśli jednak znasz dobrze angielski (TOEFL), możesz fińskiego uczyć się na kursach dla obcokrajowców.\nNie musisz mieć pozwolenia na pobyt, ale jeśli chcesz zostać w Finlandii dłużej niż 3 miesiące, musisz zarejestrować się na komisariacie policji.\nObcokrajowcy nie są także objęci pomocą socjalną.\nInformacje o szkolnictwie\nFinlandia, szkolnictwo, praktyczne informacje\nCentrum Pomocy Finansowej dla Studentów\nRozpoznawanie dyplomów, nauka języka, stypendia\nOgólne informacje o kraju, przewodnik po Finlandii


Wiadomości: Challenge Cup: Inżynierowie znów wygrywają\nStrona Główna > Aktualności > europejskie puchary > Challenge Cup: Inżynierowie znów wygrywają\nChallenge Cup: Inżynierowie znów wygrywają\n22 lutego 2012 21:03\nZ przysłowiowej "dalekiej podróży" wrócili w spotkaniu z Lokomotivem Charków siatkarze stołecznego zespołu. Ukraińska drużyna, grająca na co dzień w lidze rosyjskiej, była bardzo bliska prowadzenia w tym meczu 2:1, ale ostatecznie to gospodarze wygrali 3:1.\nWarszawianie już na początku meczu pokazali, że w starciu z faworyzowanym przeciwnikiem nie zamierzają odpuszczać. Do pierwszej przerwy technicznej walka toczyła się bowiem punkt za punkt. Ostatecznie zespoły schodziły na nią przy minimalnej przewadze gości (8:7). Po przerwie ich jednopunktowe prowadzenie wzrosło do trzech oczek (11:8), a trener Radosław Panas poprosił o czas dla „inżynierów". Nie wybił on jednak z rytmu siatkarzy Lokomotivu, którzy po powrocie na parkiet powiększyli swoją przewagę i na drugiej regulaminowej przerwie wygrywali 16:11. Po kolejnym wznowieniu gry w aut zaatakował Wojciech Żaliński i zespoły dzieliło już sześć oczek na korzyść przyjezdnych (17:11). Jednak przy stanie 12:18 warszawianie zaczęli odrabiać straty. Najpierw zbliżyli się do rywala na trzy punkty (15:18), a chwilę potem tracili do niego już tylko jedno oczko (19:20). Po kolejnych kilku akcjach zaś był remis 21:21. Końcówka seta była bardzo zacięta. Długą wymianę ciosów ostatecznie wygrali siatkarze Politechniki, którzy triumfowali 31:29.\nDrugą odsłonę spotkania od prowadzenia 2:0 rozpoczęli przyjezdni. „Inżynierowie" szybko jednak odrobili niewielką stratę do przeciwnika i wkrótce był remis 3:3. Do pierwszej przerwy technicznej toczyła się walka punkt za punkt. Tym razem jednak to warszawianie prowadzili na niej 8:7. Po powrocie zespołów na parkiet wyrównana gra trwała do stanu 10:10. Wówczas na prowadzenie zaczęła wychodzić ekipa z Charkowa, która na drugiej przerwie technicznej wygrywała 16:12. Po wznowieniu rywalizacji Politechnika odrobiła do przeciwnika dwa oczka (14:16), ale wkrótce, po dwóch udanych atakach Tiutulina, przewaga gości znów była czteropunktowa (18:14). Trener Radosław Panas poprosił o czas dla warszawian. W końcówce jednak Lokomotiv powiększył jeszcze wynik i pewnie wygrał tę partię 25:20.\nTrzeci set ponownie rozpoczął się po myśli podopiecznych Jurija Filippowa. Szybko wyszli oni na trzypunktowe prowadzenie (3:0), a do pierwszej przerwy technicznej powiększyli swoją przewagę, wygrywając na niej 8:4. Po czasie gospodarze zaczęli odrabiać straty. Przy stanie 5:9 cztery kolejne piłki padły ich łupem i był remis 9:9. Wkrótce jednak górą znów byli goście. Na drugą przerwę techniczną zespoły schodziły przy prowadzeniu Lokomotivu 16:13. Po powrocie na parkiet dwoma asami serwisowymi popisał się Rudnyckij i przewaga przyjezdnych wzrosła do pięciu punktów (18:13). Warszawianie nie zamierzali składać broni i szybko zbliżyli się do rywala na trzy, a następnie dwa oczka (16:19, 17:19). O czas poprosił wówczas trener ekipy z Charkowa. Chwilę potem jednak zespoły dzielił już tylko punkt (20:21), ale i z niego niebawem nic nie zostało. Przy stanie 21:22 Teriomienko zaatakował w aut i był remis 22:22. Gra znów zaczęła toczyć się cios za cios, a o wygranej w tej partii zadecydowała walka na przewagi. Zwycięsko wyszli z niej siatkarze z Warszawy, którzy pokonali Charków 27:25 i tym samym prowadzili w meczu już 2:1.\nRozpędzona Politechnika świetnie zaczęła kolejną odsłonę. Po atakach Mikołajczaka i Żalińskiego oraz po skutecznym bloku Gorzkiewicza prowadziła ona 3:0. Trener Filippow nie zwlekał z wzięciem czasu dla swojego zespołu. Po wznowieniu gry jednak przewaga warszawian stale rosła i wkrótce było już 6:0 dla akademików. Sześciopunktowe prowadzenie gospodarzy utrzymało się do pierwszej przerwy technicznej (8:2). Po niej obraz gry nie uległ zmianie. Nadal dominowali stołeczni, którzy w pewnym momencie prowadzili aż siedmioma punktami (14:7). Na drugim regulaminowym czasie było zaś 16:11 dla AZS-u. Zdecydowana, pięciopunktowa przewaga zespołu z Warszawy utrzymywała się do stanu 20:15. Wówczas siatkarze Lokomotivu zaczęli odrabiać straty i wkrótce przegrywali już tylko dwoma oczkami (18:20). Stało się jasne, że gospodarze nie mogą być jeszcze pewni zwycięstwa w tej partii.\nBohaterem końcówki okazał się jednak Paweł Mikołajczak. Przy stanie 20:18 bowiem najpierw skutecznie zaatakował, a następnie posłał na stronę rywala trzy asy serwisowe, dając Politechnice piłkę meczową (24:18). Zagrywkę na wagę meczbola atakujący „inżynierów" wycelował jednak w siatkę, ale kolejnej szansy na zakończenie meczu nie zmarnował kapitan stołecznych, Marcin Nowak. Warszawianie wygrali seta 25:19, a tym samym całe spotkanie 3:1.\nAZS Politechnika Warszawska – Lokomotiv Charków\t3:1\n(31:29, 20:25, 27:25, 25:19)\nPolitechnika: Wierzbowski (14), Żaliński (14), Nowak (6), Gorzkiewicz (2), Kreek (14), Mikołajczak (27), Wojtaszek (libero) oraz Zajder\nLokomotiv: Gumeniuk (3), Kapajew (13), Tatarincew (2), Tiutulin (19), Teriomienko (13), Rudnyckij (11), Fomin (libero) oraz Storożyłow (1), Lichoszerstow, Harmasz, Jereszczenko (1) i Tomyn (3)\nWyniki 1/4 finału Challenge Cup\nAZS Politechnika Warszawska, Challenge Cup, europejskie puchary, Lokomotiv Charków\nLiga Mistrzyń: Kto może stanąć na drodze ŁKS-u Commercecon?\nLegionovia potwierdziła zgłoszenie do pucharów\nŁKS Commercecon podjął decyzję w sprawie pucharów\nAngelo Lorenzetti: To ogromna szansa, którą chcemy wykorzystać\nfot. Piotr Sumara, Polska Siatkówka\nDPD Legionovia jednak nie zagra w Lidze Mistrzyń\nAdam Gorol: To sprawiedliwe\nCEV opublikowała kalendarz europejskich pucharów\nDwie polskie drużyny więcej w Champions League?\nMaksim Michajłow: Czuję się odpowiedzialny\nMieli zagrać w Superlidze, mogą przestać istnieć\nAndrzej Kowal: U zawodników widać dużą chęć do pracy\nNowy trener Bartosza Kurka: Jego robotą będzie kończyć piłki


MissForum.pl - forum dyksusyjne miłośników piękna > Krajowe i międzynarodowe konkursy piękności > Wspomnienia > ASHA BHAT - MISS SUPRANATIONAL 2014 >\n06-12-2014, 20:57 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 03-02-2017, 17:43 przez MonikaNiewazny.)\nMiss Supranational Europe: Czech Republic\nMiss Supranational Asia/Oceana: Myanmar\nMiss Supranational Americas: Puerto Rico\nMiss Supranational Africa: Equatorial Guinea\nHinduska taka sobie. Bardzo żałuje że nie wygrał Gabon. Naprawdę śliczna dziewczyna!\nA Kaśka zaszła tak wysoko, czy wogle weszła do jakiegokolwiek top tylko dla tego że konkurs był w Polsce i część jury także stanowili polacy. Tak mi się wydaje. I te jej 4 vice było bardzo wymowne. To najwięcej ile mogli jej dać.\nNie miałam okazji zobaczyć finału na żywo, ale patrząc na zdjęcia, to każda vicemiss w urodzie bije na głowę zwyciężczynię.\nHinduska jak to wszystkie hinduski\nAsha jest juz w Indiach:\nAsha jako gośc specjalny wyborów Miss Grand Thailand podczas których ukoronowane zostały tajskie kandydatki do tytułów MGI, MS, MTourism oraz MInc.\nEWA MIELNICKA - MISS POLSKI 2014 Marquess 165 18,363 14-07-2015, 16:11\nMUTYA DATUL - MISS SUPRANATIONAL 2013 Łukasz 43 7,087 01-08-2014, 00:40\nNIA SANCHEZ - MISS USA 2014 Elmer 33 3,641 11-06-2014, 19:09


Carolyn Murphy w reklamie Estee Lauder złoty makijaż na lato 2015 - Vumag\nBasen z kafelkami w kolorze karaibskiej toni, migocząca tafla lekko falującej wody I rozgrzane słońcem gorące kobiece ciało – to klasyka gatunku, jeśli chodzi o zdjęcia reklamowe. Mimo to, nigdy nie mamy dość tych pięknych i nieco odrealnionych, bo idealnych sesji.\nW tym sezonie nasz serca podbiła kampania reklamowa Estee Lauder z udziałem Carolyn Murphy. Sesja zdjęciowa zrealizowana została w ramach promocji „Bronze Goddess” a jej autorem jest niezastąpiony Mario Sorrenti.\nAmerykańska modelka, ubrana w seksowne i bardzo modne w tym sezonie monokini. Carolyn Murphy i jej przepiękne zdjęcie reklamowe to dowód na to, że brązer wcale nie wyszedł z mody a bycie Goldy Girl w środku lata to zawsze dobry pomysł!