Forum samych korzyści | Moja Brama\nPrzedstawiciele firm działających w subregionie kłodzko–ząbkowickim, samorządowcy, naukowcy oraz szefowie instytucji okołobiznesowych spotkali się 8 kwietnia 2014 roku na Forum Gospodarczym Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej „Kłodzko, Nowa Ruda, Ząbkowice Śląskie, Bystrzyca Kłodzka, Kudowa Zdrój: strefa dobra dla firm?” w Teatrze Zdrojowym w Polanicy Zdroju. Gośćmi specjalnymi była wiceminister gospodarki Ilona Antoniszyn-Klik, wojewoda dolnośląski Tomasz Smolarz oraz wicemarszałek województwa dolnośląskiego Jerzy Michalak. Forum towarzyszyły konsultacje z ekspertami ds. pomocy publicznej oraz do spraw funduszy pożyczkowych.\nWSSE „INVEST-PARK” w regionie kłodzko-ząbkowickim działa aż w pięciu gminach. W Bystrzycy Kłodzkiej, Nowej Rudzie, Kudowie - Zdroju, Kłodzku i Ząbkowicach Śląskich posiada łącznie ponad 90 hektarów gruntów inwestycyjnych.\n55 hektarów wciąż czeka na zagospodarowanie.\n- Mamy zamiar włączać do wałbrzyskiej strefy kolejne tereny w tym rejonie. W ten sposób damy potencjalnym inwestorom jeszcze większy wybór. Planujemy również uatrakcyjnić ofertę dodatkowymi dotacjami rządowymi – podkreśla Ilona Antoniszyn-Klik, wiceminister gospodarki.\nMiędzy innymi w Kłodzku i Nowej Rudzie „INVEST-PARK” buduje hale przemysłowe o powierzchni 2,5 tys. m2, które powinny być gotowe pod koniec tego roku. Oferta skierowana będzie do przedstawicieli sektora małych i średnich przedsiębiorstw. W rejonie kłodzko– ząbkowickim działa obecnie 8 firm prowadzących działalność strefową. Z pomocy publicznej skorzystały przedsiębiorstwa z branży meblarskiej, elektrycznej, metalowej oraz plastikowej.\nO preferencyjnych warunkach dla firm strefowych mówiła podczas Forum prezes „INVEST-PARK” . Do skorzystania z nowej puli środków unijnych zachęcała z kolei wiceminister gospodarki, Ilona Antoniszyn-Klik. Sam budżet Regionalnego Programu Operacyjnego dla województwa dolnośląskiego na lata 2014-2020 wyniesie około 9 miliardów złotych. Z rozwojem przedsiębiorstw nierozerwalnie łączy się jakość lokalnej infrastruktury. Temu tematowi poświęcony był panel dyskusyjny /.../


ekologiczna kapusta kiszona - Katalog capwem PR5\nMiłość do kiszonek jest niewątpliwie częścią naszej kultury od stuleci. Jednak zaskakująco trudno jest wyszukać towary, tj. ekologiczna kapusta kiszona. Właśnie dlatego powstał sklep e-commerce Kiszonki. Jest to producent ogórków kiszonych oraz wielu innego gatunku towarów kiszonych. Kiszonki spożywcze dostępne w tym sklepie są wytwarzane metodami całkowicie naturalnymi. Pakowane są w woreczki albo wiaderka, w zależności od swoich rozmiarów.Sklep ten kierowany jest przez producenta, który ma za sobą aż 25 lat doświadczenia w branży. Stąd wie wszystko odnośnie do tego jak powinno przygotowywać się całkowicie naturalne kiszonki spożywcze. Ich doskonała jakość w połączeniu z rozsądnymi cenami zachęca nawiasem mówiąc, by regularnie robić tam swoje zakupy. Kiszonki to korzystny zakup który spełni oczekiwania każdego klienta.


Przetargi leśne 2022 - Strona 3 - Leśne forum dyskusyjne\nStrona Główna Polskie lasy i nie tylko Zamówienia publiczne\nPrzetargi leśne 2022\nUstawa o zamówieniach publicznych, formy, tryby...\nRe: Przetargi leśne 2022\nPost autor: drwalnik » poniedziałek 22 lis 2021, 21:48\nNaj pisze: ↑poniedziałek 22 lis 2021, 21:12\nj24 pisze: ↑poniedziałek 22 lis 2021, 21:08 ...Po stawkach niższych niż planowało N-ctwo ...\nPo to jest gospodarka rynkowa...\n... ale nie LP\nPost autor: Naj » poniedziałek 22 lis 2021, 21:59\ndrwalnik pisze: ↑poniedziałek 22 lis 2021, 21:48 ... ale nie LP\nLitości To napisz, co LP mają zrobić? Chyba nie są łamane przepisy o przetargach publicznych do których LP są przypisane. Jedynym sprawdzianem ceny wyjściowej są oferty. Nikt nie ma pretensji do GDDKiA kiedy nie ma ofert.\nNie jestem specjalista od przepisów przetargowych. Ale z informacji medialnych wynika, że jeśli żadna z ofert nie spełnia kryterium ceny to jest możliwość wybrania najbardziej zbliżonej. Tak to wyglądało na drogach i kolei. A w Warszawie w tramwajach... Ale tylko tak mi się wydaje.\nMoże zamiast wyłącznie krytyki jakiś pomysł?\nPost autor: drwalnik » poniedziałek 22 lis 2021, 22:06\nNaj pisze: ↑poniedziałek 22 lis 2021, 21:59\n... odcentralizować sprzedaż drewna, wprowadzić konkurencję między jednostkami\nPost autor: Naj » poniedziałek 22 lis 2021, 22:51\nPrzecież znaczna ilość drewna jest sprzedawane na aukcjach. Całkowicie zdecentralizowanych... A reszta w trybie, który chcieli stali odbiorcy... Nie bardzo rozumiem, co to znaczy "wprowadzić konkurencyjność..."\nAle tu mówiliśmy o przetargach na usługi...\nPost autor: Naj » poniedziałek 22 lis 2021, 23:23\nKonkurencji nie da się "wprowadzić". Konkurencja jest wynikiem działania rynku. Jeśli podaż jest mniejsza niż popyt (a tak jest z drewnem) to konkurencja przenosi się na kupujących: "kto da więcej"... W usługach leśnych jest odwrotnie. Podaż jest większa niż popyt. I dlatego ceny usług są niższe od oferty nadleśnictw (w wiekszości...)\nPost autor: Kuna lesna » wtorek 23 lis 2021, 08:20\nNa wycenę pakietów wpływają 3 czynniki : ilość (M3, ha ), roboczogodziny do jej wykonania , cena za roboczogodzinę . O ile ilość jest jasna ,to roboczogodzina niekoniecznie oddaje rzeczywistą wartość wykonanej usługi ( ten element jest wg mnie najbardziej niesprawiedliwy ) . Cena za usługę jest jedynym miejscem do podwyższenia lub jak się komuś opłaca do zaniżenia wartości wykonania usługi . I niby ten 3 czynnik jest dla ZUL a najbardziej możliwy do uzyskania odpowiedniego dochodu za wykonanie danej pracy ,ale tu niestety cena jest dyktowana przez n-ctwo jako średnia stawek z poprzedniego roku + kilka % do góry . No wygląda to fajnie , w tym że w nadleśnictwach gdzie jest duża konkurencja dochodzi do zaniżania stawek byle tylko pracować ( za tym idzie najczęściej słaba jakość oraz brak sprzętu , ludzi itd )i zamiast rosnąć stagnuje w miejscu lub nawet się obniża .\nRozwiązaniem wg mnie jest odejście od roboczogodzin , zaprzestania mieszania w stawkach ( zrywka w tym roku jest dla mnie nie do ogarnięcia)i urealnienia wykonywania usług poprzez średnią krajową lub co najmniej regionalną + kilka % .\nPo drugie przykładać większa wartość do opinii o firmach współpracujących przy przetargach aby kombinatorów zaniżających stawki i poziom usług wykluczyć z przetargu .\nPost autor: Naj » wtorek 23 lis 2021, 09:46\nTo nic nie da, dopóki w LP będą obowiązywały przepisy o przetargach publicznych.\n- Podniesienie wyceny na zapobiegnie obniżaniu ofert\n- "wykluczenie" ? Na podstawie "opinii konkurentów" ? To by był świetny powód do protestów...\nRejestracja: niedziela 18 gru 2016, 19:15\nPost autor: Andy64 » wtorek 23 lis 2021, 15:08\nnie do końca nie są winne. Wycena powinna być zrobiona staranna i z uwzlędnieniem wszystkic czynników.\nNasz system tworzenia planów kosztów w połowie roku, a przetargi publikowane w listopadzie !\njuż w październiku wiadomo było iż paliwa będą drożeć, podobnie inflacja ; brak rąk do pracy widoczny w każdej branży = NIERZETELNA WYCENA KOSZTÓW.\nale oczywiście UZP nie zrobi zarzutów LP !\nPost autor: Andy64 » wtorek 23 lis 2021, 15:11\nautor: Naj » wczoraj, o 21:12\nPost autor: Naj » wtorek 23 lis 2021, 15:27\nAndy64 pisze: ↑wtorek 23 lis 2021, 15:11 MONOPOL !!\nW gospodarce rynkowej monopole istnieją też. Już o tym pisaliśmy...\nPost autor: Naj » wtorek 23 lis 2021, 15:53\nI w Szczecinie...\nGdzie nie ma konkurencji, oferty zuli są wyższe od wyceny nadleśnictwa - tak jest np. w Międzyzdrojach (o 37 proc.) i w Kliniskach (o 12 proc. wyższe). Tam, gdzie konkurencja jest, np. w nadleśnictwie Trzciel, oferty zuli są niższe o 17 proc. od wyceny nadleśnictwa.\nRDLP w Szczecinie - otwarcie ofert w przetargach na usługi leśne\nPost autor: Andy64 » wtorek 23 lis 2021, 20:56\nAnaliza 3 nadleśnictw z RDLP Szczecin (w tym jedno z ofertami niższymi od wyceny)\nnie stanowi podstawy do uogólnienia dla całej RDLP / 31 Nadleśnictw/.\nPrzedstawienie analizy podobnej do tej dla RDLP Radom pokazałoby tendencję.\nBardziej prawdopodobne jest iż w nadleśnictwie Trzciel oferenci popełnili błąd w kalkulowaniu ceny,\nPost autor: Andy64 » wtorek 23 lis 2021, 21:01\npomyłka RDLP Szczecin ma 35 Nadleśnictw plus OTL i Zespół Składnic\nRejestracja: sobota 10 gru 2016, 22:30\nPost autor: Turdus » piątek 26 lis 2021, 11:35\nW RDLP Poznań w części nadleśnictw oferty ZUL wyższe o 30% w stosunku do wyceny usługi.\nPost autor: malkontent2 » niedziela 28 lis 2021, 05:01\nTurdus pisze: ↑piątek 26 lis 2021, 11:35 W RDLP Poznań w części nadleśnictw oferty ZUL wyższe o 30% w stosunku do wyceny usługi.\nJaka to część? Ile z 25-ciu nadleśnictw?\nPost autor: Naj » niedziela 28 lis 2021, 09:57\nTo chyba normalne w systemie przetargów publicznych...\nPost autor: Wiesław » niedziela 28 lis 2021, 17:24\nNaj pisze: ↑niedziela 28 lis 2021, 09:57 To chyba normalne w systemie przetargów publicznych...\nNie jest normalne, gdy zamawiający ogłasza jaką kwotę przeznacza na wykonanie usługi, a 1/3 ofert wpływa z kwotami znacznie wyższymi.\nPo ostatniej nowelizacji ustawy pzp w przetargach, jakie ogłaszają nadleśnictwa musi być podana kwota, którą zamawiający przeznacza na realizację zamówienia. W uzasadnieniu nowelizacji ustawy, argumentowano, że przyspieszy to procedurę i ograniczy liczbę ofert, które trzeba będzie na starcie odrzucić.\nJak widać, nie sprawdziło się...\nPost autor: Naj » niedziela 28 lis 2021, 19:35\nAle przecież tak jest z większością przetargów np. komunikacyjnych. "Kwota przeznaczona na realizacje zamówienia" zależy od rynku. W Wwie wiele przetargów powtarza się (np. w tramwajach) i ta kwota się zmienia... Jeżeli nie ma ofert albo wszystkie są wyższe, to istnieją mechanizmy rozwiązania takich sytuacji...\nPost autor: Wiesław » poniedziałek 29 lis 2021, 12:10\nNaj pisze: ↑niedziela 28 lis 2021, 19:35 Ale przecież tak jest z większością przetargów np. komunikacyjnych. "Kwota przeznaczona na realizacje zamówienia" zależy od rynku.\nW nadleśnictwach (nie w pełni samodzielne jednostki sektora finansów publicznych, pozostające w strukturze hierarchicznej) kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia wpisana jest w roczny plan finansowy jednostek, zatwierdzany wyżej.\nMożliwe jest uzyskanie od jednostki nadrzędnej zgody na przekroczenie tej kwoty o... powiedzmy... 3%...\nW tym kontekście oferty z 30% przekroczeniem nie są normalnością...\nNa co liczą oferenci, którzy ujawnioną przez nadleśnictwa w momencie ogłoszenia przetargu kwotę przekraczają o 30%? Marnują czas i pieniądze? Czy próbują uświadomić Lasom jak bardzo nierealne są ich kalkulacje, stanowiące podstawę wyliczeń?\nPost autor: Naj » poniedziałek 29 lis 2021, 13:44\nSkąd wytrzasnąłeś te 3% ? Równie dobrze może być 30... Pozyskać trzeba. Odnowić trzeba... Bardzo dobrze, że oferenci przedstawiają swoje propozycje. To zlecający ma ból głowy... Zlecający może z inwestycji zrezygnować/ograniczyć. LP nie mogą...\nWróć do „Zamówienia publiczne”


taniec POLSKA [pl] - teksty - Polskie odsłony butō (część II)\nTeatr Amareya, Xenos. Fot. Jakub Szyma.\nTeatr Amareya, Pusty dom. Fot. Jerzy Nowak.\nTomasz Bazan, Lang. Fot. Jakub Wittchen.\nTomasz Bazan,Indukcje. Fot. Marta Ankiersztejn.\nAleksandra Capiga-Łochowicz. Fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska.\nTO-EN, Smugi. Fot. Paweł Maciak.\nTO-EN, White. Fot. Gunnar Stening.\nIrena Lipińska, DNACE. Fot. Kalai Chen.\nIrena Lipińska. Fot. Jakub Wittchen.\nKatarzyna Żejmo. Fot. Marta Ankiersztejn.\nMagdalena Zamorska | TaniecPOLSKA.pl\nPolskie butō można analizować w kontekście zjawiska przepływu kulturowego i rozprzestrzeniania się odbieranych jako niepowtarzalne i związanych z określonym systemem kulturowym praktyk artystycznych, do jakich należy z pewnością butō Hijikaty. Punktem odniesienia tej części swoich rozważań uczynię dociekania Ulfa Hannerza na temat „puli kultury” i jej dostępności. Hannerz stwierdza, że nie wszystkie jej elementy są równie dostępne i bliskie. Niektóre z nich wymagają czegoś, co można nazwać „ścieżkami dostępu”: w obiegu kulturowym dostęp do niektórych znaczeń musi być zapośredniczony przez wcześniejsze „oswojenie” szeregu elementów i włączenie ich do własnego „repertuaru”. W przypadku tancerzy butō te „ścieżki” są czymś fundamentalnym.\nFormalna edukacja w zakresie tańca zachodniego (mam tu na myśli zarówno taniec klasyczny, balet, jak i taniec współczesny) nie jest obowiązkowym elementem drogi rozwoju artystycznego tancerzy butō. Natomiast wszyscy butōcy praktykowali wcześniej tzw. bodymind practices (praktyki psychosomatyczne) – praktyki, w których aktywność jest zawsze jednocześnie i cielesna, i mentalna, więc i samo działanie jest zawsze aktem cielesno-mentalnym. Te właśnie praktyki uważam za wspomnianą „ścieżkę dostępu”.\nIstotę butō stanowi w moim przekonaniu specyficzny trening psychofizyczny, otwierający przed artystą możliwość uważniejszego doświadczania siebie i świata w wymiarze czasowym i przestrzennym. Dlatego przedstawiając i analizując trening poszczególnych tancerzy butō skupiam się na określonych technikach pracy z ciałem oraz ich powiązaniu treningiem butō Hijikaty.\nW pierwszych latach XXI wieku taniec butō w Polsce zaczął cieszyć się ogromnym zainteresowaniem ze strony osób pragnących doświadczalnie poszerzać znajomość procesów psychosomatycznych. Techniki butō weszły do kanonu praktyk warsztatowych podczas różnych festiwali tańca.\nTEATR AMAREYA powstał w 2003 roku z inicjatywy Katarzyny Julii Pastuszak (która zainteresowania teoretyczne rozwija równocześnie z praktyką artystyczną), Agnieszki Kamińskiej i Aleksandry Śliwińskiej. Artystki połączyła fascynacja praktycznym wymiarem antropologii teatru oraz tańcem butō.\nNazwa teatru wiele mówi o podejściu tworzących go tancerek do pracy artystycznej: „Amareya ze starojapońskiego znaczy heroiczne oddanie, bezwarunkowe poświęcenie”. Całkowite oddanie, etos pracy aktorskiej zaszczepili Katarzynie Pastuszak aktorzy Odin Teatret, których metodę treningową – opartą na zasadach działań aktorskich sformułowanych przez Eugenia Barbę w ramach Antropologii Teatru – poznała praktycznie podczas Odin Week w Holstebro (2003). „To spotkanie było przełomowe, gdyż zobaczyłam, jak poważnie Ci ludzie traktują swoją robotę, że mają kodeks postępowania w przestrzeni teatralnej, wiarę, że przestrzeń musi pozostać czysta, że ją i naszą pracę musimy uszanować. Po prostu silny etos aktora. To samo mają Japończycy”.\nMetoda pracy twórczej Teatru Amareya opiera się na kompozycji ćwiczeń zaczerpniętych z „tańca butō oraz technikach teatru fizycznego, tańca współczesnego, techniki Marty Graham, tańca afrykańskiego, śpiewu, jogi i psychosomatycznych technik relaksacyjnych”. Wykorzystują sekwencje kalaripayattu i elementy Noguchi taisō. Tancerki uważają, że wszystkie te formy pracy z ciałem pozwalają odczuć, w jaki sposób można pracować z energią w ciele. „Jeżeli rozpisać by każdy trening na ćwiczenia, to okaże się, że każde z nich uruchamia inną jakość, czyli w każdym pracuje się nad inną zasadą, innym aspektem czy inną przestrzenią ciała”. Trening fizyczny ma za zadanie przygotować ciało do pracy improwizacyjnej. „Na początku jest wycisk, intensywna rozgrzewka przy napiętym ciele. Dzięki niej ciało uwalnia się, jest przygotowane do dalszej pracy […]. Tancerze prowadzący warsztaty mają różne sposoby doprowadzania ciała do rozluźnienia i gotowości”. Jedną z technik jest „przeciąganie, przedłużanie sytuacji, w jakiej znajduje się ciało. Dzięki temu ciało jest bardzo skupione, wyczulone”. Pojawić się mogą takie elementy jak praca z centrum ciała i z jego balansem, wytrącanie z równowagi, przełamywanie własnego automatyzmu.\nCelem rozgrzewki w butō jest wprowadzenie tancerza w stan „gotowości, obecności, rozluźnienia ciała i przygotowanie go do pracy z obrazami, płynnością ruchu czy napięciami. Cel jest ten sam, centrum to samo. Wykorzystuje się po prostu różne narzędzia”. Hijikata, twórca butō chciał, by taniec funkcjonował jako narzędzie obróbki rzeczywistości, żeby pozwalał przetrwać w sytuacji kryzysu. Od początku istnienia butō postulat ten jest jednym z najważniejszych aspektów filozofii butō i stał się mottem pracy twórczej Teatru Amareya. Butō to ciągłe stawianie ciała w sytuacji kryzysowej. Ciało jest tu bezustannie zniekształcane, transformowane i odcieleśniane, choć tancerz nie jest w stanie całkowicie kontrolować tego, co dzieje się z ciałem. Jego zadaniem jest pełnić rolę aktywnego obserwatora.\nImprowizacja w Teatrze Amareya bazuje na pracy z ucieleśnianiem obrazów, angażuje wyobraźnię oraz ciało. „Pracujemy z fragmentami instrukcji butō-fu Hijikaty, a także tworzymy własne sekwencje. Brak tu sztywnych segmentów: czasami improwizacja jest na tyle ciekawa, że sekwencję słów, która przyczyniła się do jej powstania, powtarza się. Ta struktura słowna zastępuje choreografię”. Pastuszak twierdzi, że również choreografowie niezwiązani z butō pracują czasami w podobny sposób, łącząc wyobraźnię i słowo z ruchem, ale mimo to ich działań nie można jeszcze nazwać tańcem butō. To postawianie ciała w sytuacji kryzysu jest jej zdaniem esencją tego tańca.\nArtystki nie zajmują się podczas improwizacji prywatnymi emocjami (jak ma to miejsce podczas choreoterapii), choć, jak twierdzą, „w ciele jest pamięć komórkowa, w ciele wszystko się gromadzi: napięcia, przeżycia z dzieciństwa, traumy”. Dlatego tańcząc można wejść w kontakt z tym nagromadzonym materiałem, integrując go poprzez ruch. W ten sposób dociera się do wypartej lub zapomnianej części siebie, by następnie twórczo wykorzystać ten materiał podczas najważniejszego procesu – transformacji.\nPodczas treningów, a następnie prób, artystki budują wiele różnych struktur. „Powstaje sekwencja, struktura, para-choreografia”. Technika i struktura są po to, by móc kontynuować spektakl, nawet wtedy, gdy wychodząc na scenę tancerz jest skrajnie poruszony emocjonalnie. Zawczasu przygotowuje się pewne punkty odniesienia, a to, co się dzieje „pomiędzy”, zależy od wielu czynników: wydarzeń, stanów emocjonalnych, różnych bodźców. W trakcie spektaklu można odnaleźć stan ciała-umysłu z próby. „On już jest zapisany w pamięci ciała, to nie jest po prostu intelektualne przypominanie sobie. Jest to stan ciała, generujesz to w sobie poprzez trening, uczysz się w to – w ten obraz – wchodzić”. Podstawą tańca butō jest przepływ, a nie efekt estetyczny, który bywa wypadkową potrzeb publiczności i technicznych możliwości tancerza.\nRok później, w 2004 roku TOMASZ BAZAN zainicjował powstanie lubelskiego Teatru Maat Projekt. „Maat to jest słowo, które ukuło się w starożytnym Egipcie. Odnosi się do postawy filozoficznej: poszukiwania ładu i swojej własnej autonomicznej ścieżki. Dlatego to słowo jest nam szczególnie bliskie”. W deklaracji programowej wskazuje na „próbę odnalezienia czystego języka ciała” jako podstawowy cel poszukiwań artystycznych zespołu. Bazan jest reżyserem spektakli, twórcą choreografii, działań plastycznych, instalacji, wystaw, happeningów i performansów, w 2008 został rezydentem poznańskiego Solo Projektu, a od 2009 roku jest kuratorem międzynarodowego Maat Festival – festiwalu tańca i ruchu eksperymentalnego. Jego rozwój artystyczny wiąże się z poznawaniem różnych technik pracy z ciałem, np. metody gardzienickiej czy tańca współczesnego.\nJednak wyjściową formułą jest dla Bazana dalekowschodni styl pracy z ciałem: filozofia i technika sztuk walki – praktykował chiński system walki wushu w stylu Tang Lang oraz wietnamski system Viet Vo Dao). „Zająłem się sztukami walki, bo zobaczyłem tam pewien rodzaj determinacji, która była mi potrzebna w ciele i w ruchu […] Po jakimś czasie faktycznie wdrukowały mi w ciało pewną jakość”. Zetknąwszy się z butō odniósł wrażenie, że wkracza na nieobcy sobie teren: „gdzieś w tym świecie już byłem, w jakimś jego maleńkim zakątku”. Artysta uważa, że wspólną płaszczyzną sztuk walki i butō jest procedura treningowa: na etapie treningu ciało uczy się pewnych automatycznych reakcji, uczy się automatycznego (można wręcz powiedzieć: „na zawołanie”) osiągania określonego stanu ciała-umysłu. Ta umiejętność swobodnego przywoływania określonego stanu umożliwia tancerzowi i adeptowi sztuk walki „dalsze eksplorowanie «tu i teraz»”.\nNa etapie intensywnej fascynacji butō Bazan poszukiwał lokalnego kontekstu butō. Podkreśla, że w przypadku eksportu butō do krajów zachodnich nie można pominąć istnienia określonego kontekstu kulturowego. „Przyjmowanie japońskiego wymiaru butō czyni nas ślepymi. […] Próby wciśnięcia w nasze ciała doświadczenia Ōno lub Hijikaty są z gruntu niemożliwe. Zawsze będą udawane, sztuczne, będą dalekim odbiciem prawdziwej istoty. Można nauczyć się treningu, nabrać garściami teorii, ale sztuką jest dopiero przepracowanie tego przez siebie. […] Ja również miałem okres tkwienia kompletnie w strukturze japońskiej – chodzi o estetykę, o całokształt. Dopiero wtedy, gdy cofnąłem się do początku, zacząłem pracować krok po kroku nad sobą, wykorzystując te metody – zacząłem odkrywać butō”.\nEsencję butō stanowi według artysty „obecność totalna”. Butō to przede wszystkim „postawa a nie choreografia czy estetyka”. Ta postawa związana jest z pracą nad sobą: z uczeniem się, jak zapanować nad własnymi procesami percepcyjnymi i stanami umysłu. Umiejętność osiągania stanu otwartości czy inaczej „przepuszczalności” jest celem treningu butō, bez względu na to, czy zdolność ta będzie później wykorzystywana w spektaklu choreografowanym, reżyserowanym czy tez podczas improwizacji.\nWedług Bazana nie istnieje żadna uniwersalna technika butō – nie ma zatem możliwości stworzenia na jej bazie szkoły. Istnieją natomiast indywidualnie wypracowane sposoby pracy z ciałem, które nazywa formami prowadzenia ciała. „Ta formuła pomaga ominąć takie ścisłe terminy, jak metoda, technika. Ja nie mówię, że tańczę, ale że prowadzę w formie swoje ciało”. Tak właśnie nazwał jeden z prowadzonych przez siebie warsztatów. Opiera się on na technikach cielesnych zaczerpniętych ze wschodnich sztuk walki, „służących przede wszystkim zwiększeniu wydolności oddechowej, koordynacji ruchowej oraz kondycji. Warsztat obejmuje kompletny zestaw ćwiczeń służących do pobudzenia i uruchomienia wszystkich rejonów ciała (techniki relaksacji, rozciągające, kondycyjne)”. Natomiast podczas prowadzonego przez pierwsze lata istnienia Maat Projektu warsztatu Butō (prowadzonego wraz z Justyną Jasłowską) proponował bardziej zaawansowane poszukiwania, syntetyczną metodę, którą wypracował na drodze własnych eksperymentów z ciałem-umysłem (obecnie nieco zbliżoną formułę ma warsztat Peryferie ciała). Podczas treningu wykorzystywał metody psychosomatyczne, dzięki którym uczestnicy mogli doświadczyć stanu totalnej obecności oraz tzw. techniki tańca butō.\nPodstawą treningu butō jest próba osiągnięcia tzw. stanu zero, będącego katalizatorem obecności totalnej, połączona z wykorzystaniem wiedzy i obrazów zawartych w nieświadomości indywidualnej lub zbiorowej. Trening ma określoną strukturę: od praktyk fizycznych (rozgrzewka) do psychosomatycznych, związanych z umiejętnością wsłuchania się we własne ciało. W butō pracuje się z własnym umysłem, psychiką. Tancerz musi być gotowy na wewnętrzne eksperymentowanie z własną percepcją, na skutki uboczne tych poszukiwań przejawiających się w postaci nagłych (przyjemnych i nieprzyjemnych) wglądów, a przede wszystkim na głęboką psychosomatyczną eksplorację. Bazan uważa, że praca z obrazem, wizualizacją wspomaga kinestetykę. Jednak dla niego punktem wyjścia jest zawsze ciało: „Staram się szukać w ciele takich form, które narzucają jakieś obrazy”.\nJego metoda twórcza stale ewoluuje. Jak twierdzi, na kolejnych etapach działań artystycznych większą część treningu przeniósł „z maty baletowej do głowy. Od jakiegoś czasu więcej myślę na temat tańca, niż się w nim poruszam. Na matę wchodzę, dopiero wtedy, gdy wyklaruje mi się to myślenie – wtedy próbuję się z tym rzeczywiście zmierzyć”.\nZupełnie inaczej postrzega istotę butō ALEKSANDRA CAPIGA-ŁOCHOWICZ, autorka książki Bunt ciała. Butō Hijikaty. Swoją fascynację teoretyczną rozwinęła w praktykę cielesną podczas cotygodniowych spotkań w krakowskim studiu tanecznym Joan Laage (2005). Rok później w Instytucie Tańca Butō „Studio Goo” w Sapporo utwierdziła się w swoim przekonaniu, że butō jest nie tylko współczesną formą artystyczną, ale również metodą eksploracji psychosomatycznej i może służyć jako metoda choreoterapii. Jej nauczycielami byli tancerz i badacz Toshiharu Kasai o pseudonimie scenicznym Itto Morita oraz Mika Takeuchi, tancerka i psychoterapeutka tańcem. Morita, tancerz i profesor psychologii somatycznej (somatic psychology), psychoterapeuta i superwizor DMT (Dance Movement Therapy: Psychoterapia Tańcem i Ruchem) przez dwadzieścia lat treningów oraz praktyki scenicznej butō usystematyzował terminologię oraz opisał charakterystyczne dla tej formy tańca psychosomatyczne techniki posługiwania się ciałem-umysłem (bodymind), potwierdzając, że „ciągły proces interakcji ciała z umysłem jest znamienny dla tańca butō”. Podstawowym konceptem, z którego korzysta jest butō-tai, czyli ciało butō, a właściwie stan butō, stan psychosomatycznej gotowości i otwartości. Półroczny kurs zaowocował u Capigi-Łochowicz znajomością technik składających się na Metodę butō Kasaia.\nWszystkie sesje miały podobną strukturę: od rozmowy, przez rozgrzewkę, do improwizacji. Rozgrzewka to „bardzo leniwe, powolne rozciąganie, bez żadnego naciągania, bez żadnych ekscesów, osiągania i przekraczania swojego maksimum”, praca z oddechem. Stan relaksacji, będący efektem spowolnienia i pogłębienia oddechu, pomaga dostrzec wypierane impulsy cielesne. Najważniejsze dla artystki jest ćwiczenie Arm-Standing Exercise (w pozycji leżącej bardzo powoli unosi się ramię do pozycji „wyprostowanej”), które wykorzystuje podczas prowadzonych przez siebie warsztatów. Dzięki niemu można poczuć wagę ramion, nauczyć się delikatnych ruchów pozwalających rozpuścić napięcia oraz subtelnej kontroli ciała i w ten sposób wyzwolić tłumione reakcje cielesne, mimowolne ruchy i odruchy. Pojawienie się tych ruchów autentycznych świadczy o otwartości tancerza na bodźce, gotowości, zwanej pasywną percepcją. „Chodziło o świadomość ciała, poznanie go, pobawienie się nim. […] Teraz wiem, że – choć Morita tak tego nie nazywał – chodzi o zwracanie uwagi na tzw. jakości ruchu (spięty, rozluźniony, szybki, wolny)”. Praca z biegunowymi jakościami ruchu bazowała na pokazywanych przez Itto „punktach startowych”. Te punkty to określone figury, układy ciała, od których zaczyna się proces eksploracji.\nPierwszy etap, treningu, to proces docierania do autentycznego ruchu osadzonego w ciele, w całym ciele. Etap drugi to wyjście ze świeżo odkrytym ruchem na zewnątrz, wykorzystanie go i pokazanie. Capiga-Łochowicz od 2007 roku tańczy „improwizacje butō w formie spektakli”, jak sama nazywa własną formułę ekspresji scenicznej.\nO butō artystka mówi jako formie psychoterapii ciała, somatoterapii lub psychoterapii tańcem i ruchem. „Jeżeli ktoś uważa, że butō i choreoterapia nie idą w parze, to znaczy, że w swoim tańcu nie kontaktuje się całkowicie z samym sobą. Bo gdyby to robił, to doskonale by wiedział o tym, że wszystkie elementy, a przede wszystkim szukanie prawdy o sobie, wprowadzają do butō aspekt terapeutyczny”. By profesjonalnie zająć się psychoterapią tańcem i ruchem, Capiga-Łochowicz podjęła podyplomowe studia w zakresie Terapii Tańcem i Ruchem. DMT nie jest metodą psychoterapii komplementarną dla psychoterapii werbalnej. W procesie terapeutycznym pojawiają się te same zjawiska, z którymi mają do czynienia psychoterapeuci pracujący metodą werbalną (przeniesienie, przeciwprzeniesienie, identyfikacja projekcyjna etc.). Wyjątkowa wartość DMT bierze się z tego, że poprzez taniec i ruch można wyrażać również przeżycia z okresu przedwerbalnego, kiedy to różne doświadczenia i traumy są kodowane są na poziomie somatycznym, a także te związane z sytuacjami, których „nie sposób” opowiedzieć. Dlatego ta metoda przydaje się w pracy z osobami, których intelektualne i emocjonalne źródła zaburzeń sięgają np. głębokiego dzieciństwa. „Atsushi Takenouchi prowadzi z użyciem butō warsztaty dla osób uzależnionych od alkoholu, ale również dla więźniów”, a Morita „leczy za pomocą butō różnych pacjentów, zarówno tych ze schorzeniami fizycznymi, jak i chorych na schizofrenię”. Capiga-Łochowicz od 2012 również pracuje z pacjentami ze schizofrenią – w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.W tańcu butō, podobnie jak podczas sesji DMT, tańczący zyskuje świadomość ciała, czy – inaczej mówiąc – osadza się w ciele. I faktycznie, podczas prowadzonych przez nią warsztatów trudno wyznaczyć granicę między aspektem tanecznym a terapeutycznym.\nZupełnie czym innym jest taniec butō dla TO-EN (Anny Brałkowskiej), która poznawała butō w Haglund koło Uppsali w szwedzkim studiu SU-EN. Susana Ǻkerlund na bazie kilkuletnich doświadczeń z metodą Tomoe Shizune i Yoko Ashikawy, uczniami Hijikaty, stworzyła własną metodę pracy z ciałem-umysłem: Metodę butō SU-EN. Brałkowska odbyła w jej zespole pełne szkolenie: pięcioletnią praktykę (apprenticeship) połączoną z występami na scenach Szwecji. Motto zespołu brzmi: „Żeby tańczyć, musisz mieć odwagę rzucić wyzwanie własnemu ciału”. Tancerz tego zespołu musi pozbyć się indywidualnej tożsamości, podczas procesu twórczego stopić się z innymi. Wspólna praca dwadzieścia cztery godziny na dobę (nie tylko w studio), ma wprowadzić tancerza w stan permanentnej gotowości performatywnej. „Tancerz butō obudzony w środku nocy musi być gotowy wyjść na scenę i wystąpić”. Ukoronowaniem intensywnego i wymagającego wiele samozaparcia treningu jest spektakl solowy. Wiąże się z on ważnym aktem symbolicznym: nadaniem imienia, stającego się od tej pory pseudonimem artystycznym. Brałkowska otrzymała imię TO-EN, czyli Ziemski Ogród (Earth Garden). Zachowanie linii przekazu jest kluczowe: dzięki niemu nie wygasa połączenie pomiędzy kolejnymi ciałami-ogniwami. Jak twierdzi TO-EN, uczestnictwo w wielu krótkich warsztatach prowadzonych przez różnych tancerzy przerywa proces, niszcząc ciągłość.\nSU-EN postawia sobie dwa zadania: po pierwsze, poszukiwać „ciała nordyckiego” (czy ogólniej: europejskiego), po drugie, stworzyć trening fizyczny/metodę na miarę potrzeb człowieka zachodu, która umożliwi Europejczykowi pokonanie ograniczeń wynikających z innej niż japońska budowy ciała. Metoda posiada dwa poziomy: trening podstawowy (basic training) oraz tzw. materie ciała (body materials). Trening podstawowy ma na celu przygotowanie poszczególnych części ciała (np. stawów, kręgosłupa, bioder) do dalszej pracy i uzyskanie ciała butō. Jak to ujmuje TO-EN: „Musimy rozłożyć nasze ciała na części, żeby móc później je złożyć”. Pierwszym krokiem jest pozycja wyjściowa: środek ciężkości ciała znajduje się niżej, w brzuchu, w rejonie poniżej pępka, który pod nazwą hara pojawia się w nomenklaturze różnych japońskich praktyk. Tancerze ćwiczą tzw. cut („ciach”, jak mówi TO-EN), czyli energetyczne cięcie ciała na wysokości bioder na dwie samodzielne części, którego efektem jest obniżenie środka ciężkości. Ćwiczy się mięśnie związane z oddychaniem – szczególnie wzmacnia się obszar przepony, aktywizując uśpione mięśnie. Dzięki tym ćwiczeniom można osiągnąć ugruntowanie. Punktem wyjścia dla procesu metamorfozy jest ciało wymazane/puste (errased body), czyli pozbawione zapisu. Pustka potocznie kojarzy się z nicością, brakiem, biernością, natomiast w tym przypadku „próżnia jest bardzo aktywnym procesem […], w tej pustce można doświadczyć rodzaju napięcia (tension), którego nie należy mylić ze spięciem, spinaniem”. Dlatego proces prowadzący do osiągnięcia ciała opróżnionego nie ma nic wspólnego z wykorzystywaniem technik relaksacyjnych.\nNa poziomie materii ciała praca polega na jego „transformacji w różnego rodzaju materię organiczną i nieorganiczną”. To właśnie osadzone w ciele body materials stanowią podstawę choreografii tańca butō. Przeistaczanie się jest w tańcu butō aktem zarówno mentalnym (wyobrażeniowym), jak i fizycznym (cielesnym). Materie są czymś dosłownym, namacalnym. Może to być zmięta kartka papieru, gorset z korzeni, mrowisko, kolumna, śluz, biegająca małpa etc. Ciało ulega transformacji w materię, dlatego aby tańczyć butō, trzeba bezustannie ją studiować: poznawać zasady jej funkcjonowania, wygląd, wagę, strukturę, fakturę: „To materia jest nauczycielem!”\nRealizacja sceniczna stanowi punkt kulminacyjny treningu. Artystyczna realizacja może przyjmować formę nie tylko spektaklu tanecznego, ale również improwizacji, efemerycznych akcji, działań site-specific, sztuki w przestrzeni, propozycji multimedialnej. Nie jest to więc nigdy określona, sztywna forma, ale raczej rama, wewnątrz której możliwy jest przepływ obrazów, obiektów i skojarzeń.\nPodobne zdanie na temat budowania choreografii w spektaklu butō ma IRENA LIPIŃSKA. Uważa, że w butō zawsze mamy do czynienia z improwizowaną choreografią lub inaczej choreografowaną improwizacją: „To nie jest wykalkulowana choreografia, ale to wciąż jest choreografia. […] Choreografia [w butō] ma pewne założenia i punkty, które są stałe, ale ruch nie jest ułożony w sekwencje, jak ma to miejsce w tańcu współczesnym. Jest to wciąż rodzaj improwizacji, bo w każdym momencie [ruch] pojawia się z ciała”.\nTancerka uczestniczyła w wielu warsztatach teatru fizycznego, praktykowała jogę, brała udział w warsztatach tańca współczesnego. Taniec współczesny, z którym początkowo stykała się na kursach i warsztatach okazał się być przede wszystkim „synchronicznym machaniem rękami i nogami”, najeżonym „trudnymi do zapamiętania sekwencjami ruchowymi”. Dlatego stale poszukiwała innej, odpowiadającej jej formy wyrazu scenicznego.\nW 2008 roku wzięła udział w warsztacie butō. Był to miesięczny warsztat butō prowadzony przez Atsushiego Takenouchi, który wypracował własną filozofię i metodę Jinen Butoh i swoją pierwszą szkołę (1986) nazwał właśnie Taniec z naturą. Punktem wyjścia dla ruchu jest tu uniwersalna ekspresja natury. Podczas 4-godzinnej rozgrzewki pojawiały się na zmianę dwa zestawy ćwiczeń: obydwa opierały się na hatha jodze oraz ćwiczeniach zaczerpniętych z treningu Hijikaty i technik medytacyjnych. Celem tego treningu w Jinen Butoh nie jest przekraczanie ograniczeń cielesnych – działania należy zatrzymać na granicy wytrzymałości fizycznej (a zwolennicy modelu treningu stosowanego w tokijskim Studiu Hijikaty często przekraczali tę granicę). Po zakończeniu rozgrzewki rozpoczynała się improwizacja na zadany temat, która mogła odnosić się do świata przyrody lub do emocji czy nawet chorób psychicznych. Lipińska poznała też butō Daisuke Yoshimoto – który postrzegany jest jako spadkobierca idei Hijikaty: kill your body! (zabij ciało!) – oraz metodę Body Resonance (Rezonujące Ciało) Yumiko Yoshioki, od wielu lat pracującej w Niemczech. Performanse tej japońskiej artystki to rodzaj butō-instalacji: taniec umieszczony w kontekście sztuk wizualnych. „Ważne jest praktykowanie butō u różnych tancerzy”, mówi Lipińska, „w ten sposób pozbywamy się klapek na oczach i pojawiają się nowe impulsy. Dzięki nim od nowa układamy sobie w głowie różne swoje rzeczy. Ważny jest proces: nie tylko branie i przyjmowanie, ale również otwieranie czegoś”.\nPodstawę treningu fizycznego Lipińskiej stanowi regularne bieganie, praktykuje też jogę i medytację. Praktyki te służą przygotowaniu się do improwizacji ruchowej, której celem jest badanie funkcjonowania własnego ciała i umysłu. Celem stosowania technik koncentracyjnych jest „opróżnienie ciała-umysłu”, czyli pozbawienie go wszelkich punktów odniesienia, psychologicznych i społecznych naleciałości, nawyków i matryc; cofnięcie się do świadomości dziecka, a właściwie niemowlęcia, do czasu, gdy człowiek nie różnicuje świata na to, z czym się utożsamia i na to, co uważa za obce. Pozwalają pozbyć się automatyzmów: określonych, oswojonych działań i reakcji, które pojawiają się nie dlatego, że wymaga ich sytuacja, ale raczej dlatego, że człowiek przywiązany jest do nawykowych reakcji. Pustka w butō „to ta czystość, ta szczerość, która się pojawia. Gdy zaczynasz medytować, nie zakładasz, że będziesz pustką. I to właśnie jest ta szczerość bycia; nie stajesz się naczyniem w wyniku założeń, chęci – to się po prostu dzieje. Tu chodzi o wejście w czystą sytuację, w to, co się dzieje, bez kombinacji i interpretacji”. Po rozgrzewce, dzięki której pojawia się stan skupienia i otwartości, artystka przechodzi do ćwiczeń improwizacyjnych, eksperymentów z ciałem. Poszukuje ruchu: „wychodzę z punktu, który sobie ustanowię i szukam ruchu; swoje odkrycia czasami notuję, ale nie ma to związku z tworzeniem spektaklu”. Podsumowując etap działań scenicznych bazujących na tańcu butō, w lipcu 2011 Lipińska odbyła wyprawę badawczą do Japonii: śladami kobiet tańczących butō. Wyjazd odbył się w ramach współpracy artystki z Instytutem Grotowskiego\nW roku 2010 Lipińska otrzymała stypendium poznańskiej Alternatywnej Akademii Tańca. Zaproszeni w ramach projektu choreografowie-tancerze eksplorują możliwości ruchu, proponując nowe metody, prezentując minimalistyczne i konceptualne formuły oraz wprowadzając do swojej pracy różnorodne elementy pracy z ciałem, na przykład elementy edukacji somatycznej. Lipińska twierdzi, że poznawanie metod pracy artystów AAT  oraz sposobów rozumienia przez nich tańca współczesnego „pomogły jej otworzyć się na inne możliwości, zwłaszcza, że praca nie bazuje na mechanicznym powtarzaniu sekwencji. Pojawiają się zarówno przegadane godziny, jak i różne praktyki somatyczne”. W marcu 2011 Lipińska została rezydentką programu Solo Projekt.\nJak twierdzi artystka, taniec butō jest już zamkniętym etapem na drodze jej artystycznego rozwoju. Jednak jej postrzeganie źródeł ruchu nie zmieniło się: ciało to nie tylko przestrzeń zapisu, ale często również wyjątkowo zaskakujący autor.\nNajmłodszą adeptką butō na polskiej scenie jest KATARZYNA ŻEJMO, instruktorka jogi, która uczyła się tańca butō w Subbody Butoh Himalaya, szkole prowadzonej przez japońskiego tancerza butō Lee Rizome w Dharamsali w Indiach. Rhizome opracował kompleksową metodę butō bazującą na treningu Ankoku butō Hijikaty oraz własnych analizach, którą nazwał Metodą Subbody Butoh.\nRhizome wyróżnia trzy podstawowe komponenty butō Hijikaty. Pierwszy z nich to odrzucenie wszystkich typowo ludzkich uwarunkowań i przekształcenie się w ciało osłabione i upadłe (suijakutai), które „rezonuje” z figurami zmarłych, szaleńców, ludzi upośledzonych i upadłych. Drugi komponent to umiejętność stawania się istotą „z innego wymiaru”. Trzecim komponentem jest zdolność przyglądania się temu światu z perspektywy zmarłego. Te trzy rodzaje transformacji są według niego kluczowe dla butō Hijikaty. W esejach Rhizome’a pojawia się kilka kluczowych pojęć. Subbody to „ciało wewnętrzne”, przestrzeń wewnętrzna, odpowiednik psychoanalitycznej podświadomości. Poprzez trening tancerz butō uczy się korzystać z zasobów tej sfery – treści podświadome docierają do świadomości podczas wsłuchiwania się w subtelne sygnały płynące z ciała. Subiektywne doznania można amplifikować (wzmacniać), dzięki czemu odczucia przekształcają się w ruch. Poprzez rezonans z wewnętrznymi poruszeniami oraz – na dalszych etapach praktyki – z innymi obiektami tancerz tworzy subbody. Poprzez rezonans pomiędzy poszczególnymi subbody tworzy się jedno rezonujące cobody („ciało wspólne”). Główne etapy treningu to: medytacja, oddychanie, trening fizyczny, badanie, chodzenie oraz rezonowanie. Te podstawowe działania psychofizyczne uzupełnia działanie określanie mianem „kłączenia się” (rhizoming) oraz proces kreacji, choreografowania.W swoich działaniach scenicznych Żejmo zaprasza widzów do stania się świadkami swoich podróży po subbody.\nPoziom biologiczny, poziom fenomenalny, czy tzw. organiczność gwarantuje wspólnotę doświadczeń, które mogą aktualizować się w różnych warunkach kulturowych. W przypadku butō to właśnie proces doświadczania jest kluczem do poznania rzeczywistości. Specyficzne, pełne doświadczanie rzeczywistości (związane z zastosowaniem rozmaitych technik uobecniania i uwrażliwiania) jest dostępne każdemu człowiekowi, bez względu na zaplecze kulturowe – ta umiejętność ma charakter uniwersalny. Dlatego trening i proces twórczy, którego centralnym wyznacznikiem jest doświadczanie ciała, przestrzeni czy materii słowa na etapie realizacji scenicznej może przyjąć formę odległą od estetyki butō stworzonej przez Hijikatę.\n Por. U. Hannerz, Powiązania transnarodowe. Kultura, ludzie, miejsca, Kraków 2006\n Trening Hijikaty został przedstawiony w autorskiej monografii Tatsumiego Hijikaty napisanej przez Aleksandrę Capigę-Łochowicz: Aleksandra Capiga, Bunt ciała. Butoh Hijikaty, Kraków 2009.\n Strona domowa Teatru Amareya, http://teatramareya.pl\n Wszystkie nieopatrzone przypisem cytaty w części poświęconej Teatrowi Amareya pochodzą z wywiadu z artystkami przeprowadzonego przez autorkę (21.11.2009, Gdańsk). Dalej oznaczane: wywiad, [nazwisko autorki wypowiedzi]. Tu: wywiad, Pastuszak.\n Magdalena Kawa, Alicja Kawka, Butoh jest jak wirus, „Opornik”, nr 36 (9/2008), http://hf.org.pl/ao/index.php?id=787, 29.09.2009\n Strona domowa Teatru Maat Projekt, http://www.teatrmaat.pl\n M. Kawa, A. Kawka, op. cit.\n Wszystkie nieopatrzone przypisem cytaty w części poświęconej Bazanowi pochodzą z wywiadu z artystą przeprowadzonego przez autorkę (05.07. 2010, Lublin).\n Strona domowa Teatru Maat Projekt, http://www.teatrmaat.pl, zakładka Warsztaty, 15.11.2010\n Aleksandra Capiga, Bunt ciała. Butoh Hijikaty, Kraków 2009\n Toshiharu Kasai, A Butoh Dance Method for Psychosomatic Exploration, “Memoirs of the Hokkaido Institute of Technology”, nr 27, 1999, s. 309-316\n Wszystkie nieopatrzone przypisem cytaty w części poświęconej Capidze-Łochowicz pochodzą z wywiadu z artystką przeprowadzonego przez autorkę (12.07.2010, Kraków).\n Aleksandra Capiga-Łochowicz w: Ewa Paduch 2009, Moda na antybalet, 2009, http://www.iwoman.pl/na-serio/ludzie/moda%3Bna%3Bantybalet,54,0,449334.html, 03.04.2010\n Aneta Żukowska, Butō, czyli w poszukiwaniu naturalnego ruchu, 2009, http://www.edukacyjnykrakow.pl/?cget=artykul&from=298, 23.09.2010\n Su-En Butoh Method, http://www.suenbutohcompany.net/, zakładka Workshops, 30.05.2010\n Wszystkie nieopatrzone przypisem cytaty w części poświęconej TO-EN pochodzą z wywiadu z artystką przeprowadzonego przez autorkę (17.05.2010, Poznań).\n Su-En Butoh Method, op. cit.\n Wszystkie nieopatrzone przypisem cytaty w części poświęconej Lipińskiej pochodzą z wywiadu z artystką przeprowadzonego przez autorkę (02.06.2010, Wrocław).\n Sondra Fraleigh, Tamah Nakamura, Hijikata Tatsumi and Ohno Kazuo, Oxon 2006, s. 129\n Artystka poznała metodę pracy takich choreografów jak Arkadi Zaides (Izrael), Ria Higler (Holandia), Chris Haring, (Austria), Peter Pleyer (Niemcy), Simone Aughterlony (Szwajcaria), Isabelle Schad (Niemcy), Jonathan Burrows (Wielka Brytania), Michael Schumacher (Holandia/Stany Zjednoczone), David Zambrano (Wenezuela/Holandia).\nPolskie odsłony butō (część II), Magdalena Zamorska, TaniecPOLSKA.pl


Rewelacyjna Dieta Protal ! - strona 1195 - Diety - Forum Kulinarne Smaczny.pl\nStrona 1195 z 2020\nDzisiaj byłam wstrętną mamą, dzieci wyprawiłam do szkoły i sama chyc do łóżeczka pospać.\nBożenko – gratuluję spadku widzę ruch na suwaczku.\nMiło mi Sago, że zauważyłaś. Tak wolno chudnę, że już po cichutku chciałam, ale grunt, że ruch jest w odpowiednią stronę. Jesteś kochaną mamą, a czasami po prostu trzeba odpocząć i już :)\nBabciu Magdo i Paciejko, super, że się odezwałyściei wszystko u Was ok. :D\nSporo nas tutaj wieczorkiem. Własnie wsunęłam uparowaną rybkę na kolację, zaraz kładę córcie spać i stawiam na wieczór na relaksie, melisę będę przyjmować litrami :D. Jutro czeka mnie mega stresujący dzień, kolejna rozprawa w sądzie. Bojam się! jak mawia moje dziecko :)\nWszystkich wita marnotrawna babcia magda.\nJestem dziewczynki ogromnie zajęta i tak będzie jeszcze do połowy lutego. Forum jednak nie opuszczam i w miare możliwosci prawie codziennie Was czytam.\nCzwarta faza nie jest wcale taka groźna jak myślałam. W zasadzie jem wszystko ale jednak w dużej mierze dukanowo, bo tak sie już przyzwyczaiłam. To znaczy - dużo zwierzęcego chudego białka, mniej nabiału , i piję duuużo wody, herbaty czarnej i zielonej. Do słodzenia nadal używam słodzika, mało wcinam słodyczy. No i czwartki i otrębianka obowiązkowe.\nWaga cały czas utrzymuje się między 51,5 a 52,5 kg.\nBędę miała więcej czasu, to włączę się do pogaduszek bardziej aktywnie.\nNarazie tylko pozdrawiam i do pogadania.\nWitam kochana - tęsknimy tu za Tobą. To bardzo optymistyczne co piszesz. Dziękuję Pozdrawiam\nWitaj Babciu Magdo!!! Wszyscy bardzo się stęsknili, ale skoro zaglądasz to wiesz o tym :D :) :grin:\nMartusia - tylko mi się dziecko znowu nie rozchoruj!!! Dbaj o siebie!!!\nDzisiaj w naszym lokalnym radio jakaś przemądra pani dietetyk, czy inna jakaś mądra pani od karmienia przestrzegała przed dietami, a szczególnie przed dietą wysokobiałkową i wyłączeniem węglowodanów. Strasznie mnie wkurzyła tym swoim "przebiałczeniem organizmu", "kwasicą", cholesterolem, cukrzycą i jeszcze kupą innych przypadłości, które niesie za sobą - wypisz wymaluj - nasza dieta! Twierdziła, że bez obecności węglowodanów w organizmie nie ma mowy o spaleniu tkanki tłuszczowej, bo to niby jak paliwo??? że jak nie będziemy dostarczali odpowiedniej ilości węglowodanów organizm zacznie czerpać zasoby z kości??? że spożywanie samych białek daje poczucie szczęścia i euforii i różne takie i niesie same zgubne skutki dla naszego organizmu ... Zastanawiam się dlaczego robią taką wodę z mózgu biednym ludziom? Niejedna z Was zaobserwowała pozytywne efekty diety nawet jeśli wcześniej miały gorsze wyniki. Czy jest to celowe działanie zmuszające do kupowania różnych specyfików odchudzających czy jeszcze jakaś inna cholera????\nJestem wkurzona :D\nFaktycznie od takich głupot to można stracić humor. I te biedne niezdecydowane grubasy już pewnie się pogubią po takich gadkach bo nam to już nic nie zrobią, my wiemy swoje.\nNie denerwuj się Anulkas!! Po prostu nie korzystaj jakiś czas z wagi bo skoro ma Cię de-motywować to ją na jakiś czas schowaj do szafy!!\nNie możesz się poddawać a jak widać organizm walczy.\nMasz jakieś stare spodnie lub spódniczkę, które są tzw. rzeczą motywacyjną?\nProponuję spróbować ubrać taką rzecz i wtedy sądzę będzie widać jakieś efekty.\nMacie racje, chyba muszę schować wagę na jakiś czas. Tak jak pisał Motylek faktycznie w ciuszkach jest trochę lżej:)\nMaliszka pisała że podjadałam mleko w proszku, było tego strasznie mało 2 łyżki dosypałam do Shake w wydaniu Sandry. ogólnie unikam grzechów\nSago dziekuję za cytat Joggin muszę wszytsko na spokojnie przeanalizować\nMyśle zresztą że każda z Was napisała coś mądrego...co warto przemśleć\nCo do Sagi to ja myślałam że Twój nick jest od imienia :D\nAnulka praca przy jedzeniu będąc na diecie- pewnie nie jest łatwo:)\nPozdrawiam Paciejkę i Babcię Magdę bo dawno Was nie było\nMigotko, będzie dobrze tez przechodziłam przez rozwód. Utrzesz mu nosa, jestem z Tobą. Będzie dobrze!!!\nKurde forum mi sie troche popsuło (rozjechało) i jakoś znikł mi klawisz do cytowania :D ktos tez tak ma, czy to mój komp sfisował???\nCo do zabiegu oczu to bardzo proszę na priv o nr tel do doktora oraz swój nr gg abym mogła o kilka rzeczy Cię wypytać\nJa wcinam sałatkę warzywka i oczywiście kurczak+serek. Mniam. Kupujęobie takie zestawy sałat (mix) są chrupiące i takie świeże (polecam). Można je dostać w Biedronce, Auchan, Bomi, Tesco.\nTrzymam kciuki kochana, ale myślę że melisa to może nie wiele pomóc, weź coś mocniejdzego (niestety nie biorę nigdy takich specyfików i to błąd (nie wiem co Ci polecić) - dlatego dopadła mnie nerwica i za to na nią się teraz leczę).\nWitaj Babciu Magdo!!! Wszyscy bardzo się stęsknili, ale skoro zaglądasz to wiesz o tym :D :-D :-D\nJestem wkurzona :-D\nhmmm kupiłam sobie kompleks witamin ale niestety pojawiła się już temperaturka, niby 37,5 ale zawsze coś.\nCo do pani dietetyk to jakaś wariatka i nie ma się co denerwować. Ta dieta jest wspaniała!!!! Kobita się nie zna po prostu.\nGratulacje Anulko!!! Oby tak dalej :grin: jak w takim tempie zgubiłaś to już niedługo 9 z przodu na obwodzie będzie! Trzymam kciukasy!\nNo i jeszcze raz gratuluję zdobycia pracy :D\nProponuję dorwać tę mądrą jajogłową i postawić ją przed sądem Twarogowym :D złożonym z nas oczywiście...pokażemy jej ten "zgubny" wpływ białek na nas. Dostanie po kubku to jej przejdzie pitolenie!\nMartusia a dla Ciebie proponuję na rozgrzewkę gorące kakao z cynamonem :D i do łóżka wygrzać się porządnie!\nDziękuję właśnie popijam sobie herbatkę z lipy. kakao zostawię na jutro :D\nMigota będziemy z Tobą w tych trudnych chwilach. Nie łam się. Jak będziesz miała chwilę słabości to pomyśl o nas, że jesteśmy z Tobą i Cię wspieramy. Jesteś twardą babką. Dasz radę. Najważniejsze no stress!\nWłaśnie obejrzałam Gotowe na wszystko, teraz też leci jakiś serial i idę śpiulkać.\nDobranoc laseczki! :-D\nhihihi Ty też nie zgadłaś.\nkurde z mrozem durnowatym!!!!!!!!!!!!!\nDziś nie odpaliłam auta bo było 21 stopni...a jutro?????????\nfix jasny???jak już jest 22...\nniech to cholera... :D :) :grin: :D\nJA CHCĘ WIOSNĘ!!!!!!!!\nAle nie ma za co :grin: co do wysmuklenia ciała to samo zauważam, już prawie łapę jak Pudzian miałam a teraz znów takie małe łapki. Drażni mnie tylko to że w cm spadam a na wadze nie bardzo...może mi ktoś wytłumaczyć jak to jest?\nHehe,ja to dopiero miałam łapę :D Pudzian to się chowa :D Tak czasem bywa,szczególnie na warzywach że waga stoi,albo ciut rośnie,a centymetry spadają.Moim skromnym zdaniem tłuszcz seię spala ,a woda nie pozwala wadze spadać i stąd na wadze nie widac różnicy,a centymetry lecą.Ja mam prawie miesięczny zastój,ale widze po ciuszkach że są luźniejsze.\nJa będę trzymać kciuki za Ciebie,wiem co to znaczy rozprawa w sądzie...Nigdy sie nie rozwodziłam,ale sporo nerwów mnie kosztowała sprawa o ustalenie ojcostwa i alimenty (ojciec mojej pierworodnej córki wyrzekł się jej ).Byłam w sądzie wyzywana i pomiatana jak szmata...Więc rozumiem doskonale Twoje obawy.Trzymaj sie,ja bede myślami z Tobą.\nTRZYMAM Z CAŁEJ SIŁY!!!!!!!!!nie dawno moja kolezanka była wpodobnej sytuacji i wiem co to są za nerwy!!!\nU mnie było rano o 6.00 -35 stopni ,a o 8.00 -28 :D Teraz jest -26 :D\nJA TEŻ CHCĘ WIOSNĘ !!!!!!!!!\no mój dobry Jezu!!!!!!!!!!!!!to jakaś katastrofa!!!!!a mówili,że globalne -szlag by to trafił-ocieplenie....matoły!! :) :grin: :D


Kolejne certyfikaty dla naszej szkoły - Aktualności - Publiczna Szkoła Podstawowa im. Orła Białego w Kiełczewicach Górnych\nKolejne certyfikaty dla naszej szkoły\nCo prawda od kilku dni mamy wakacje, niemniej jednak do szkoły w dalszym ciągu napływają dyplomy, podziękowania, certyfikaty i zaświadczenia za podejmowane różnorodne działania.\nZ sukcesem zakończyliśmy realizację m.in.: ogólnopolskiej akcji edukacyjnej Dzieci Uczą Rodziców ph. Bezpieczne wakacje, projektu "Granie na ekranie" polegającego na przeprowadzeniu badań naukowych dotyczących grania w gry cyfrowe przez uczniów. Otrzymaliśmy również certyfikat placówki rozwijającej talenty oraz dyplom potwierdzający udział w programie "Godziny wychowawcze ze światem".


So Beautiful – jedyna taka klinika w okolicy - WPR24.pl\nSo Beautiful – jedyna taka klinika w okolicy\n12 października 2020 14:00\nNa urodowej mapie Pruszkowa kilka miesięcy temu pojawiła się wyjątkowa klinika urody. So Beautiful to miejsce, które stworzyły dwie przyjaciółki z myślą o innych kobietach.\nSo Beautiful to klinika urody, która może konkurować z najlepszymi warszawskimi salonami. Jednak Marta Błasiak i Magdalena Jaworska, które stworzyły So Beautiful zdecydowały się na prowadzenie go w Pruszkowie. Jak same podkreślają zrobiły to z myślą o wszystkich kobietach. – Postanowiłyśmy przenieść wysoki standard usług do miejscowości, w której mieszkamy, by kobiety z Pruszkowa i okolic również miały możliwość korzystania z rewelacyjnych zabiegów na twarz i ciało – podkreślają.\nWachlarz usług faktycznie jest imponujący, a podobnych zabiegów próżno szukać w innych salonach w okolicy. – Wiemy czego oczekują klientki, ponieważ same przez lata nimi byłyśmy. Dlatego stworzyłyśmy So Beautiful patrząc na klinikę, z perspektywy klienta. Wiemy, że oprócz komfortowej atmosfery w salonie, niezwykle ważna jest wykwalifikowana kadra oraz indywidualne podejście do każdej klientki – dodają właścicielki So Beautiful.\nJakie zabiegi oferuje klinika urody? Na szczególną uwagę zasługuje tu Accent Prime, czyli platforma zabiegowa ujędrniająca i modelująca ciało i twarz przy wykorzystaniu fal radiowych i ultradźwiękowych. Efekty są spektakularne i widoczne po zaledwie kilku zabiegach. Niektóre panie pozytywne zmiany widzą już po pierwszej wizycie w salonie. Dla wszystkich pań zmagających się z „pomarańczową skórką” idealne będą zabiegi Storz D-Actor, który jest prawdziwym pogromcą cellulitu. Natomiast gdy nasze ciało wymaga ujędrnienia i wyszczuplenia warto postawić na Endermologię Alliance LPG. W okresie jesienno – zimowym w salonie wykonywane są zabiegi depilacji laserowej przy wykorzystaniu najnowszej generacji lasera diodowego Primelase.\nW klinice urody So Beautiful nie mogło zabraknąć również szerokiej gamy zabiegów na twarz. Oprócz kompleksowych planów zabiegowych składających się z kilku sesji możemy również skorzystać z tzw. zabiegów bankietowych, po których efekt będzie widoczny od razu. Do tego celu wykorzystywane jest urządzenie o nazwie Geneo oraz zabiegi z wykorzystaniem kosmetyków Dermaquest i fitokosmetyków Vagheggi.\nJak zatem wybrać dla siebie najlepszy zabieg? Tu z pomocą przychodzi wykwalifikowana kadra So Beautiful, która w trakcie bezpłatnej konsultacji przeprowadza szczegółowy wywiad. I nie chodzi tu tylko o nasze oczekiwania, ale również o to jaki prowadzimy styl życia, odżywiania i jaki jest nasz stan zdrowotny. To pozwala idealnie dobrać zabiegi oraz sprostać oczekiwaniom klientek. – To co sprawdzi się rewelacyjnie u jednej osoby, nie oznacza, że przyniesie też świetne efekty u drugiej. Dlatego tak ważne jest dla nas indywidualne podejście do klientki – podkreślają właścicielki So Beautiful.\nOferta cenowa zabiegów jest zaskakująca! I to bardzo pozytywnie. Można powiedzieć, że znajdziemy tu zabiegi na każdą kieszeń. Uzupełnieniem oferty zabiegowej jest szeroka gama kosmetyków naturalnych oraz suplementów diety, które wspierają kuracje urodową.\nSo Beautiful to miejsce, które stale poszerza swoją ofertę, tak by klientki otrzymały kompleksową usługę. Oprócz wspomnianych wcześniej zabiegów w klinice urody dostępne są również zabiegi z zakresu medycyny estetycznej wykonywane przez lekarza.\nSprytny plan działania, by najlepiej skorzystać z wyprzedaży na Black Friday


Otyłość to choroba przewlekła | KtoCięWyleczy\nArtykuł na: 4-5 minut dziecko dieta odchudzanie\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała otyłość za najgroźniejszą chorobę przewlekłą. Nieleczona otyłość prowadzi do rozwoju chorób układu krążenia, cukrzycy typu 2, zespołu metabolicznego, zaburzeń hormonalnych, zwiększa też ryzyko zachorowań na niektóre nowotwory.\nW Polsce z nadciśnieniem tętniczym, jedną z chorób będących konsekwencją otyłości, zmaga się prawie 10 milionów Polaków. Brak aktywności fizycznej, stosowanie niezdrowej diety i używek (papierosy, alkohol) to główne przyczyny otyłości i nadciśnienia - jeśli nie zmienimy nawyków, to zdaniem ekspertów, do 2035 r. liczba pacjentów z nadciśnieniem wzrośnie do 14 milionów!\nAle problem otyłości i chorób układu krążenia nie dotyczy jedynie osób dorosłych. Według badań COSI (2016) prowadzonych przez Instytut Matki i Dziecka już co dziesiąty drugoklasista w Polsce ma nieprawidłowe wartości ciśnienia tętniczego, a wskaźnik ten związany jest bezpośrednio z poziomem nadwagi i otyłości. Stąd już prosta droga do chorób, które jeszcze niedawno dotykały jedynie seniorów, w tym cukrzycy typu 2 i udaru mózgu.\nWedług danych raportu zrealizowanego przez Kantar TNS na zlecenie Benefit Systems wynika, że niemal co trzeci Polak nie podejmuje żadnej aktywności fizycznej, wliczając w to dojazdy na rowerze do pracy czy spacery. Wśród osób nieaktywnych fizycznie dużą grupę (blisko 60%) stanowią seniorzy.\n- Gdy porównamy wyniki badania z postulatami Światowej Organizacji Zdrowia, która minimalny poziom aktywności fizycznej określa zasadą 3x30x130, wnioski nie są zbyt optymistyczne. Zasada ta zaleca aktywność fizyczną minimum trzy razy w tygodniu, po 30 minut, z tętnem na poziomie 130 uderzeń na minutę. Takie kryterium WHO spełnia tylko 30% badanych Polaków - mówi dr Janusz Dobosz, z Narodowego Centrum Badania Kondycji Fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie.\nCzytaj także: Ćwiczenia chronią przed 13 odmianami nowotworów\nOtyłość: nieaktywna młodzież\nZ najnowszych badań młodzieży HBSC (Health Behaviour in School-aged Children, 2018) wynika, że poziom aktywności fizycznej już wśród nastolatków nie jest satysfakcjonujący. Jedynie 21 proc. dziewcząt i 24 proc. chłopców w wieku 11 lat spełnia zalecenia WHO dla dzieci, mówiące o podejmowaniu aktywności fizycznej minimum przez 60 min dziennie. W badaniach zauważono też systematyczny spadek aktywności wraz z wiekiem wśród dziewcząt do 15 roku życia. Wśród piętnastolatek mniej niż 1 na 5 dziewcząt jest aktywna fizyczne.\nOtyłość: aktywność fizyczna to nie wszystko\n- Obserwując pacjentów zauważyliśmy, że w wielu przypadkach samo, codzienne zapisywanie swojego jadłospisu, powoduje utratę wagi w ciągu 3 miesięcy. Dzięki notatkom widzimy ile jedzenia spożywamy i nabieramy refleksji. W konsekwencji jesteśmy bardziej skłonni do ograniczenia ilości spożywanych produktów - zaznaczał podczas konferencji Instytutu Matki i Dziecka dr Witold Klemarczyk z Zakładu Żywienia IMiD.\nMasę ciała ocenia przyjęty na całym świecie wskaźnik BMI. Jak go obliczyć? Prawidłową wagę mają te osoby, których BMI nie przekracza 25 punktów. Powyżej 25 punktów występuje nadwaga. Otyłość liczona jest powyżej 30 punktów w tej skali i jest ona szczególnie niebezpieczna dla zdrowia. Dziś aż 70% mężczyzn po 40. roku życia ma nieprawidłową masę ciała.


III Niedziela Wielkanocna 18 kwietnia 2021r. - www.parafiaradoryz.pl\nIII Niedziela Wielkanocna 18 kwietnia 2021r.\nAdrian Chmiel, kawaler z Krzywdy i Kinga Bogusz panna z Krzywdy, oboje parafii tutejszej- – zapowiedź trzecia\nTomasz Pawlak, kawaler z Kopiny, parafii Stanin i Paulina Ochnik , panna z Radoryża Smolanego, parafii tutejszej - zapowiedź trzecia\nDzisiejsza niedziela jest obchodzona jako Niedziela Biblijna, która rozpoczyna Tydzień Biblijny. Młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM) przygotowała fragmenty z Pisma Świętego. Po każdej Mszy św. będzie można od młodzieży przed kościołem wziąć dla siebie kartkę ze Słowem Bożym, które będzie lekiem i pokrzepieniem dla swej duszy. Zachęcamy szczególnie w nadchodzącym w tygodniu do pochylenia się nad Słowem Bożym zawartym w Piśmie Święty.\nDziś przeżywamy w naszej parafii wizytację prowadzoną przez Księdza Biskupa Grzegorza Suchodolskiego.\n1000 – Ingres Księdza Biskupa. Powitanie i Msza św.\n1120 – Spotkanie grup modlitewnych, wspólnot i stowarzyszeń.\n1200 - Msza św. (suma)- Ksiądz Biskup udzieli młodzieży naszej parafii sakramentu bierzmowania\n1330 –Spotkanie z Radą Parafialną w salce parafialnej\n1635 – Nawiedzenie cmentarza i modlitwa za zmarłych\n1700 – Msza św. i zakończenie wizytacji\nW środę o godz. 1830 odbędzie się spotkanie Kręgu Biblijnego. Zapraszamy również osoby chętne, które pragną zagłębiać się nad Słowem Bożym.\nW piątek Uroczystość św. Wojciecha głównego patrona Polski. Z racji na uroczystość nie obowiązuje nas wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.\nZa tydzień obchodzimy Niedzielę Dobrego Pasterza, która rozpoczyna Tydzień Modlitw o powołania kapłańskie i zakonne. Taca w tym dniu w całej diecezji jest przeznaczona na potrzeby Wyższego Seminarium Duchownego w naszej diecezji.\nW przyszłą niedzielę na Mszę św. na godz. 1015 przychodzą dzieci z klas III przygotowujących się do Pierwszej Komunii św. i ich rodzice. Po Mszy św. odbędzie się spotkanie.\nW przyszłą niedzielę nasz Mszę św. na godz. 12 00 zapraszamy wszystkie osoby, które podjęły Duchową Adopcję dziecka poczętego, a które życie jest zagrożone oraz zapraszamy osoby należące do Margaretek.\nW minionym tygodniu odszedł do Pana z naszej wspólnoty parafialnej: Dariusz Kot z Radoryża Kościelnego Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie\nIntencje mszalne (19 – 27-04-2021)


www.gosc.pl → Andrzej Grajewski → Marnujemy szansę\nAndrzej Grajewski: Posłowie Kukiz’15 zagłosowali przeciwko piątej już nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym. Jaki był tego powód?\nGrzegorz Długi: Prowadzona jest wojna o Sąd Najwyższy (SN), a my chcielibyśmy, aby wokół tej sprawy toczyła się merytoryczna, choćby nawet ostra, ale jednak dyskusja. Nie widzimy potrzeby przykładania ręki do walki, która nie jest nasza. Rozumiemy, że są siły polityczne, które uważają, że powinna nastąpić zmiana na fotelu I prezesa SN. Przy całej rezerwie wobec prof. Małgorzaty Gersdorf, której części wypowiedzi w kraju i za granicą nie można zaakceptować, trzeba jasno powiedzieć, że jej kadencja gwarantowana w konstytucji powinna być dokończona. Taki jest wymóg prawa. A to, czy taka lub inna osoba jest I prezesem SN, ma niewielkie, wbrew pozorom, znaczenie dla codziennej pracy wymiaru sprawiedliwości z punktu widzenia przeciętnego obywatela.\nPana zdaniem prof. Gersdorf nadal jest I prezesem Sądu Najwyższego?\nTak stanowi przepis w konstytucji, który daje jej 6-letnią kadencję. Próba jej usunięcia przez zmianę wieku przejścia w stan spoczynku – abstrahując od tego, czy jest skuteczna prawnie, a moim zdaniem nie jest – na pewno nie jest elegancka. Można to było załatwić polubownie, proponując jej na przykład oddelegowanie do któregoś z sądów europejskich. Zdecydowano się na rozwiązanie brutalne, a przy tym, jak mniemam, prawnie wadliwe. Skoncentrowanie się na personalnym wymiarze reformy sądownictwa jest błędem, a przecież ta reforma jest bardzo potrzebna.\nCo będzie, jeśli Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzeknie, że ostatnia nowelizacja ustawy o SN jest niezgodna z prawem?\nTo, że musimy zastanawiać się nad takimi konsekwencjami, jest najlepszym dowodem, że marnujemy szanse na prawdziwą reformę sądownictwa, wpędzając się w problemy, których można uniknąć. Zostawmy na moment na boku pytanie, czy Trybunał Sprawiedliwości może w ogóle się tą sprawą zajmować – według mnie nie. Problem polega na tym, że z powodu spraw ubocznych tracimy tak wiele energii politycznej i medialnej, że nie starcza jej na rozmowę o kwestiach naprawdę zasadniczych.\nCzy zmiany personalne w sądach, do których w dużej mierze ograniczają się inicjowane przez PiS zmiany, poprawią poziom orzecznictwa?\nNiestety nie. Jeśli mamy zły system i włożymy do niego nawet znakomitych ludzi, to efekt nadal będzie negatywny.\nZakładając, że każdy z nowo mianowanych sędziów jest dobry, w co wątpię, słysząc o tym, co dzieje się w wielu sądach.\nNawet zakładając, że wszyscy nowi sędziowie są najlepsi, to w złym systemie nie będą mogli dobrze funkcjonować. To system ich zmieni, a nie oni system. Dlatego najpierw należy zmienić system, a dopiero później kadry. Zmiana systemu jest ważniejsza, gdyż powoduje, że nawet ludzie, którzy w nim obecnie źle funkcjonują, w nowych warunkach będą robić to lepiej. Tymczasem cała reforma PiS koncentruje się na zmianach kadrowych. Jest robiona zbyt ostro, w wielkim napięciu politycznym, które przekłada się na całe społeczeństwo. I obawiam się, że kiedy PiS zostanie odsunięty od władzy, a z pewnością kiedyś do tego dojdzie, następcy będą mogli łatwo cofnąć te zmiany i powrócić do starego, bardzo złego systemu.\nPolitycy PiS powiedzą, że opozycja nie zaproponowała alternatywy, a więc przeprowadzili swój projekt, do czego mają mandat społeczny, zdobyty w wyborach.\nTo prawda, że totalna opozycja nie chciała merytorycznie rozmawiać i stosowała różne metody obstrukcji parlamentarnej, aby uniemożliwić jakiekolwiek zmiany. Nie lekceważę także tego, że jest ogromna liczba ludzi w sądownictwie, która po prostu nie chce żadnych zmian i uważa, że najlepiej jest tak, jak było. Obawiam się jednak, że zastosowana obecnie metoda robienia wielkiego hałasu wokół małych spraw, przy jednoczesnym pomijaniu kwestii najważniejszych, spowoduje to, że w przyszłości uda się przeciwnikom reformy ten proces odwrócić, i to na dłuższy czas. Obchodzimy w tym roku 100. rocznicę odzyskania niepodległości. Powiem coś, co może nie jest popularne, ale wcale nie uważam, aby nasze poczucie obywatelskiej tożsamości było tak silne, jak się najczęściej przedstawia. Tak naprawdę wcale nie jesteśmy z siebie dumni. Mamy wiele głębokich kompleksów, a ci, którzy za nami nie przepadają, przy różnych okazjach nam to wytykają, zarówno w kraju, jak i za granicą. Poczucie niesprawiedliwości i zła ocena sądownictwa to jedne z elementów wpływających na decyzje wielu ludzi o wyjeździe z kraju. My się wyludniamy, a młode pokolenie szuka szczęścia za granicą. Jeśli nie zmienimy niczego w naszym kraju, także w kontekście wymiaru sprawiedliwości, a to warunkuje też pozytywne zmiany w innych obszarach, oni nigdy nie wrócą.\nJest Pan czynnym adwokatem. Co jest największą bolączką w sądach?\nNajczęściej ludzie skarżą się na przewlekłość postępowań, trwających latami. Rozumiem, że są sprawy złożone, w których konieczne jest przesłuchanie wielu świadków, przedstawienie ekspertyz i opinii biegłego. Bardzo często jednak w sprawach stosunkowo prostych mamy do czynienia z niepotrzebnie skomplikowanymi procedurami, ciągłym przekładaniem terminów, odraczaniem rozpraw. W większości przypadków to nie musi tak długo trwać. Kolejnym elementem rodzącym niezadowolenie czy frustrację jest poczucie zagubienia zwykłego człowieka na sali sądowej. Sędzia posługuje się językiem prawniczym, który nie dla wszystkich jest zrozumiały, ale jednocześnie ma obowiązek tak prowadzić rozprawę, aby wszystko było jasne dla przeciętnego uczestnika postępowania. Ten problem można rozwiązać przez odpowiednie nastawienie i szkolenie sędziów, ale także innych urzędników aparatu sprawiedliwości. Nie każdy obywatel może wygrać w sądzie, ale sąd, rozstrzygając na jego niekorzyść, powinien to uczynić w taki sposób, aby obywatel nie czuł się poniżony i nie wychodził z sali rozpraw z poczuciem osobistej krzywdy.\nWiele mówi się o potrzebie zmiany zakresu kompetencji, aby nie wszystkie sądy zajmowały się wszystkim.\nTo jeden z podstawowych problemów reformy wymiaru sprawiedliwości. Sądy nie muszą wszystkim się zajmować. Jest wiele spraw w miarę prostych, dotyczących sporów, których przedmiot jest stosunkowo niskiej wartości, jeśli mówimy o sprawach cywilnych, bądź wykroczeń, jeśli mówimy o sprawach karnych. One nie muszą być rozstrzygane na sali sądowej. Sąd nieraz więcej czasu marnuje na procedury aniżeli na rozeznawanie meritum. Procedury także trzeba uprościć, ale ważniejsze jest, aby sprawy o mniejszym ciężarze gatunkowym w ogóle do sądów nie trafiały. Dlatego nasze ugrupowanie mówi o powrocie do instytucji sędziego pokoju.\nOna funkcjonowała w polskim wymiarze sprawiedliwości w okresie międzywojennym.\nSędziowie pokoju uzupełniali wymiar sprawiedliwości w II Rzeczypospolitej i warto zastanowić się, jak tę instytucję odrodzić, przystosowując jej funkcjonowanie do nowych warunków. Sędziowie pokoju działają w wielu krajach europejskich oraz w Ameryce. Najczęściej są wybierani przez lokalną społeczność, która swoim „mędrcom” powierza własne sprawy. I oni mają to załatwić – nie w drodze skomplikowanych procedur, pism procesowych, ale rozmowy, wzajemnego przekonywania się, szukania racjonalnego sposobu wyjścia ze sporu. W wielu sprawach zamiast zbędnych korowodów sądowych wystarczyłaby zwykła rozmowa, oczywiście jeśli założymy dobrą wolę obu stron. Od takiego rozstrzygnięcia przysługiwałoby prawo odwołania się do „normalnego” sądu.\nKukiz’15 chce przygotować ustawę w tej sprawie?\nMamy przygotowaną obszerną tzw. Białą Księgę na ten temat. Jesteśmy po wielu rozmowach ze specjalistami, gdyż kwestia nie jest prosta, chociażby ze względu na określone zapisy w konstytucji na temat wymiaru sprawiedliwości. Nam chodzi o to, aby sędziowie pokoju mieli prawo orzekania, a ich rozstrzygnięcie było faktycznie tym samym co wyrok sądowy. Kwestią otwartą jest to, jaki zakres spraw podlegałby orzecznictwu sędziów pokoju. Ja jestem za tym, aby był stosunkowo szeroki, ale eksperci sugerują, aby zacząć od spraw rzeczywiście drobnych. Mam nadzieję, że wkrótce zakończymy wszystkie prace nad tym projektem i będziemy mogli go zgłosić jeszcze w tym roku. W mojej ocenie działanie sędziów pokoju spowoduje, że do sądów wpłynie o połowę mniej spraw. Eksperci są bardziej ostrożni i mówią o 30 proc. Ale i tak jest to skala warta podjęcia ryzyka, gdyż oznacza, że wielu ludzi w ogóle nie będzie musiało korzystać ze skomplikowanej machiny sądów. Nie dość, że panuje w nich potworna biurokracja i formalizacja, to często sama prawda ma w postępowaniu coraz mniejsze znaczenie, gdyż liczy się sposób jej przedstawienia czy to, w jaki sposób zostanie nazwana. Wprowadzenie sędziów pokoju spowodowałoby jakościową zmianę polskiego wymiaru sprawiedliwości. •\nPrawnik, dyplomata, poseł Kukizʼ15. W latach 80. działacz Solidarności i więzień polityczny. Jest posłem niezawodowym i nadal pracuje jako adwokat w spółce komandytowej.


Świńska grypa - Na każdy temat - forum gram.pl\nCzy słyszeliście o niej? W wiadomościach mówią że to zmutowana grypa, która może zabić, i że dotarcie jej do polski to kwestia czasu, co o tym myślicie? (ja troszkę się boje, brr...)\nDnia 26.04.2009 o 19:11, Viitrik napisał:\nCzy słyszeliście o niej? W wiadomościach mówią że to zmutowana grypa, która może zabić,\ni że dotarcie jej do polski to kwestia czasu, co o tym myślicie? (ja troszkę się boje,\nA ja się nie boje. Będzie tak jak z ptasią. Umarło 20 osób a mówiono że choroba zabije miliony.\nJak się do świnki nie zbliżysz a jeśli nawet to później umyjesz łapki, nie martw się przeżyjesz ;]\nPo prostu koniec z jedzeniem prosiaków.\nho ho zaraz będziemy mieć tu epidemie :P nie ma co się bać , tak samo było z ptaśią grypaa\nGłupota. Wirusy takie z pewnością istniały wcześniej, tylko dopiero teraz ludzie na nie natrafili. Tak samo z ptasią grypą, nie wierzę w to żeby ona się tak wzięła nagle, znikąd. Takie rzeczy muszą krążyć w przyrodzie, i zbierają swoje żniwo. A że teraz ludzie je sobie odkryli i nazwali, to sieją popłoch bo odkryli coś wcześniej nieznanego.\nJuż się odpowiednio przygotowałem, jem tylko masło i nie wychodzę z tomu... a jeśli już muszę to tylko w masce tlenowej...\nDnia 26.04.2009 o 19:13, Falkoner napisał:\n> Czy słyszeliście o niej? W wiadomościach mówią że to zmutowana grypa, która może\n> i że dotarcie jej do polski to kwestia czasu, co o tym myślicie? (ja troszkę się\nbez przesady.. Przecież nie dadzą Ci zawirusowanego prosiaka.. Najgorzej mają kraje, w których epidemia się rozwija. A Polskę tylko straszą.\nDnia 26.04.2009 o 19:18, Kineq116 napisał:\n> > Czy słyszeliście o niej? W wiadomościach mówią że to zmutowana grypa, która\n> > i że dotarcie jej do polski to kwestia czasu, co o tym myślicie? (ja troszkę\n> > brr...)\n> Po prostu koniec z jedzeniem prosiaków.\nbez przesady.. Przecież nie dadzą Ci zawirusowanego prosiaka.. Najgorzej mają kraje,\nw których epidemia się rozwija. A Polskę tylko straszą.\nJak była choroba wściekłych krów to radzili aby po prostu ich nie jeść...Myślę, że w tej sytuacji będzie się trzeba podobnie zachować.\nHmm... pomyśl, ile chorób było np. 500 lat temu a ile jest teraz. Musimy się do tych coraz to nowych przyzwyczaić, bo na świńskiej grypie chyba się nie skończy...\nSARS i Ptasią grypę przeżyłem przeżyję i to.\nŚmiejcie się... oby nie po raz ostatni...\nPomimo że na razie sprawa jest sztucznie nagłaśniana przez media, które jak zwykle szukają sensacji, ale ryzyko jest ogromne jeśli choroba zostanie rozprzestrzeniona po krajach Trzeciego Świata, gdzie zapobieganie ofiarom w takich przypadkach jest nadal bardzo utrudnione (co widać po Meksyku).\nJeśli wirus rozprzestrzeni się, to może zmutować do takiego stopnia, że nawet i u nas nie będzie można jej wyleczyć, tak więc WHO bardzo dobrze robi "bijąc w dzwon" już tak wcześnie.\nDnia 26.04.2009 o 19:27, meryphillia napisał:\nPomimo że na razie sprawa jest sztucznie nagłaśniana przez media, które jak zwykle szukają\nsensacji, ale ryzyko jest ogromne jeśli choroba zostanie rozprzestrzeniona po krajach\nTrzeciego Świata, gdzie zapobieganie ofiarom w takich przypadkach jest nadal bardzo utrudnione\n(co widać po Meksyku).\nJeśli wirus rozprzestrzeni się, to może zmutować do takiego stopnia, że nawet i u nas\nnie będzie można jej wyleczyć, tak więc WHO bardzo dobrze robi "bijąc w dzwon" już tak\nco od razu dojdzie do Polski wrius i popadamy ?\nDnia 26.04.2009 o 19:27, SeluS93 napisał:\nMartwić się będę gdy przyjdzie na to czas.\nNa dzień dzisiejszy z mojego martwienia się czy strachu nic nie przyjdzie = więc czekamy, zobaczymy.\nPóki co sprawą niech się zajmie WHO, epidemiolodzy, weterynarze itd.. Bo to oni mogą coś zrobić - ja osobiście, raczej niewiele..\nZwłaszcza, że moja wiedza w temacie ogranicza się właściwie jedynie do info z TV które zawsze jest przesadzone, rozdmuchane i niedokładne..\nLudzie !!! czym tu się bać to samo co ptasia grypa , uderzyła w Polskę i Swinka tez uderzy i co była epidemia ?\nDnia 26.04.2009 o 19:20, Falkoner napisał:\n> > > Czy słyszeliście o niej? W wiadomościach mówią że to zmutowana grypa,\n> > zabić,\n> > > i że dotarcie jej do polski to kwestia czasu, co o tym myślicie? (ja\n> > boje,\n> > > brr...)\n> > Po prostu koniec z jedzeniem prosiaków.\n> bez przesady.. Przecież nie dadzą Ci zawirusowanego prosiaka.. Najgorzej mają kraje,\n> w których epidemia się rozwija. A Polskę tylko straszą.\nJak była choroba wściekłych krów to radzili aby po prostu ich nie jeść...Myślę, że w\ntej sytuacji będzie się trzeba podobnie zachować.\nNo racja, racja. Ale wirus ten raczej nie dojdzie do Polski w takiej postaci w jakiej jest teraz. Rządy państw na pewno podejmą jakieś radykalne środki, aby wirusa do swojego państwa "nie wspuścić".\nJedzenia nie ma co się bać... chyba, że jemy surowe mięsiwo.. Ale przy gotowaniu/smażeniu/itp każdy wirus pada..\nA ludzi zmarło już chyba 80... w tym chyba 10 w USA... coś więc jest..\nMyślę, że powinni zamknąć granice.. Przy dzisiejszej technologi to biznesu nie sparaliżuje.. Będzie za to testem osiągnięć techniki.. A ruch ludności jest największym obecnym zagrożeniem powodującym rozszerzeniem epidemii...\nDnia 26.04.2009 o 19:28, RyderxDD napisał:\nA przy obecnej wydolności naszych organizacji zdrowotnych wyobrażasz sobie skuteczne działanie w przypadku gdy zaczynają chorować tysiące osób?\nA do pojawienia się choroby w Polsce wystarczy jedna osoba, która przykładowo wróciła kilka dni temu z wczasów w Meksyku z wirusem...\nOczywiście wcześniejsza pandemia była straszna. Teraz ryzyko jest o tyle duże, że ten wirus ( w przeciwieństwie do ptasie grypy) przenosi się z człowieka na człowieka, więc jeden człowiek może zarazić każdego z otoczenia (zupełnie jak ta, którą podałeś).\nJednak w dzisiejszych czasach poziom higieny, dostępność do leków i leczenia, możliwość opracowania szczepionki jest o wiele wyższa niż kiedys. Dlatego tak dużo ofiar jest w Meksyku, gdzie nie ma odpowiednich warunków sanitarnych. W przypadku USA i Nowej Zelandii jest lepsza skuteczność leczenia i poziom higieny - są tam przypadki zachorowań, jednak nikt nie umarł, a stan pacjentów się poprawia. WIęc media wszystko wyolbrzymiają, jednak WHO stosuje odpowiednie środki.\nI jakoś media zapominają, że każdego roku na zwykłą grypę i jej powikłania umiera 2 miliony ludzi...


Strona:Jerzy Bandrowski - Sosenka z wydm.djvu/74 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Jerzy Bandrowski - Sosenka z wydm.djvu/74\nsna uśmiechnie się do mnie, lecę za morza i w dolinach najdzikszych gór pełnemi garściami rozrzucam zapachy kwitnących gajów i sadów Wschodu... A gdy mnie w nogi kąsać zacznie zima, ja się śmieję i ja ją wtedy — ot, jak!\nŚwisnął za oknem bicz i w tej chwili zerwała się wichura, która przedtem była przycichła.\n— A gdy mi się znudzą stepy i morza południa, gdy mi się znudzą śnieżne równiny północy i smętne śpiewy brodatych chłopów, ciągnących saniami do wsi, których chaty, słomą sczerniałą kryte, wyglądają jak wielkie kupy gnoju, lecę do was, pędząc przed sobą świecące ławice srebrnozielonych śledzików lub tęczowych, świecących bretlinżków, albo też załopocę skrzydłami i — w powietrzu zawirowały wielkie płatki śniegu.\n— A przyszedłem do tej chaty dlatego, że mi mówiono, iż mieszka tu panienka, która w swem okienku ma strąd. Chciałem zobaczyć owo dziwo i nacieszyć się niem nie mogę. Rozpowiem o niem siostrom, powiem bratu, niech cię odwiedzą. A teraz idę, muszę, nie mam czasu... Za godzinę mam się spotkać z siostrą na Helgolandzie...\n— Przyjdziesz jeszcze kiedy? — zapytała Dorotka.\nTę stronę ostatnio edytowano 20 gru 2018, 18:44.


Lawrence Grobel książki, analekta, chomikuj | ennpik - twoje źródło informacji o książkach\nStrona główna » Lawrence Grobel\nMeryl Streep, która niechętnie udziela wywiadów, kiedy już zdecyduje się na wypowiedź, zawsze trafi w punkt. Dlatego z wielką radością, po raz pierwszy w Polsce, prezentujemy bogato ilustrowaną biografię Meryl Streep, zawierającą rozmowę przeprowadzoną z... Przejdź do książki\nPodręcznik Lawrenca Grobela uczący niezwykle trudnej sztuki przeprowadzania wywiadów. Autor jako jedyny poskromił odwieczną regułę milczenia filmowego Ojca Chrzestnego Marlona Brando. Na podstawie rozmów z osobistościami świata show biznesu, Grobel krok po kroku udziela szczegółowej... Przejdź do książki\nSłynny wywiad-rzeka mistrza dziennikarstwa, Lawrencea Grobelaz najbardziej wpływowym aktorem XX wieku, symbolem Hollywood,Marlonem BrandoW 1978 roku Grobel odwiedził tahitańską wyspę Marlona Brando, by przeprowadzić z nim wywiad dla Playboya. Brando zastrzegł, że będą rozmawiać tylko... Przejdź do książki\nW rozmowach, które odbywały się w ciągu ostatnich dwóch lat życia Capote, Lawrence Grobel pyta o jego poglądy na temat miłości, literatury i przemocy, porusza wiele kontrowersyjnych tematów, m.in. dotyczących problemów z uzależnieniami. Capote ujawnia... Przejdź do książki\nŚwiatowa premiera rozmów z Avą Gardner, legendą Złotej Ery Hollywood i filmów noir, ikoną piękna, femme fatale. „Nihilistka, hedonistka i buntowniczka. Tańczyła, piła i paliła w swoim życiu za kilka osób; inspirowała artystów; w życiu... Przejdź do książki\nW czerwcu 1978 roku Lawrence Grobel odwiedził aktora Marlona Brando w jego samotni na tahitańskiej wyspie Tetiaroa. Wtedy po raz pierwszy od 25 lat żyjący w odosobnieniu Brando, znany z niechęci do prasy, udzielił tak... Przejdź do książki\nAutobiografia Ala Pacino w formie rozmowy z Lawrencem Grobelem wywiady z lat 1979-2005 posłowie z 2014 rokuAl Pacino zawsze uciekał od rozmów z prasą – dla Grobela zrobił wyjątek. W ciągu ponad dwudziestu pięciu lat... Przejdź do książki


Data publikacji: 2019-04-21 13:51\nOstatnia aktualizacja: 2019-04-24 10:31\n- Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa to najważniejsze tajemnice chrześcijaństwa. Dlatego zachęcam do tego, by dzielić się nimi również w mediach społecznościowych, korzystając z hasztagu #Wielkanoc – mówi ks. Paweł Rytel-Andrianik, rzecznik KEP.\n"Internet pozwala na ukazanie się miliardów obrazów na milionach ekranów na całym świecie. Czy z tej galaktyki obrazów i dźwięków wyłoni się Oblicze Chrystusa? Czy da się usłyszeć Jego głos?” – pytał św. Jan Paweł II w orędziu na 36. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu w 2002 roku. - Te słowa są wciąż aktualnym wyzwaniem dla chrześcijan. Wezwaniem do obecności w cyberprzestrzeni i świadczenia tam o Jezusie Chrystusie, dzielenia się z innymi radością Zmartwychwstania – podkreśla ks. Rytel-Andrianik, zachęcając do udostępniania w mediach społecznościowych wpisów i zdjęć oraz filmów z hasztagiem #Wielkanoc.\n- Świąteczne dni spędzamy najczęściej z najbliższą rodziną, modlimy się w naszych parafiach. Media społecznościowe pozwalają nam poczuć jedność również z tymi ludźmi, którzy są fizycznie daleko, ale mają podobne wartości. Zachęcam, byśmy jednoczyli się wokół świętych tajemnic naszej wiary na całym cyfrowym kontynencie – podkreśla rzecznik Episkopatu. - Warto korzystać z sieci i promować w niej to, co piękne i wartościowe w naszym polskim Kościele, w naszej wierze i w naszych tradycjach.\n#Wigilia, #Pasterka - promocja wiary i tradycji


"Zastanawiamy się nad zbojkotowaniem Superpucharu"\n08.02.2012 14:19 mecz-niewiadoma\nNagły zwrot akcji w sprawie meczu o Superpuchar Polski. - Legia Warszawa i Wisła Kraków stawiają organizatorom spotkania ultimatum - mówi prezes Legii. - Do godz. 16.00 mamy dostać ostateczną decyzję - dodają przedstawiciele Wisły.\n- Najpóźniej dziś wieczorem musimy poznać ostateczną decyzję w sprawie meczu. Jeżeli jej nie będzie, rozważamy możliwość zrezygnowania z jego rozegrania - zapowiada w rozmowie z tvnwarszawa.pl Leszek Miklas, dyrektor sportowy KP Legia Warszawa.\nZamiast meczu - sparingi?\n- Jeżeli okaże się, że nie ma pozwolenia na rozegranie meczu, to my musimy zorganizować sobie jakieś sparingi, a na to też potrzeba czasu – wyjaśnia powody Miklas. Jak zapewnia, oba kluby cały czas są ze sobą w kontakcie.\nWciąż nie ma decyzji w sprawie rozegrania meczu o Superpuchar Polski na Stadionie Narodowym. - Sprawę skierowaliśmy do Samorządowego... WIĘCEJ »\nLegia już nawet poinformowała na swoich stronach internetowych, że jeżeli rzeczywiście mecz o Superpuchar się nie odbędzie, to w piątek o godz. 13.00 prawdopodobnie zagra z ŁKS-em.\n- Dostaliśmy zapewnieni ze strony Ekstraklasy SA, że o godz. 16.00 dostaniemy ostateczną informację, czy mecz się odbędzie - mówi natomiast Adrian Ochalik, rzecznik Wisły Kraków.\nTymczasem prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego, od którego zależy, czy mecz się odbędzie, mówi wprost: nie ma żadnych szans, żeby dziś w naszej strony zapadły jakieś decyzje.\nOdmowa, odwołanie, brak decyzji\nTymczasem policja ma wciąż uwagi do przygotowania obiektu, na którym 11 lutego ma zostać rozegrany mecz. Najpoważniejszy problem, to brak łączności.\n- Nie możemy zmienić naszego stanowiska, gdyż od wczoraj sytuacja się nie zmieniła. Gdyby coś się stało w trakcie meczu, doszło do awantur czy zamieszek, to my będziemy obwinieni. Organizator meczu zwrócił się do nas o opinię, zaznaczając, że to mecz podwyższonego ryzyka. My ją wystawiliśmy i teraz to w gestii organizatora jest doprowadzenie do takiego stanu, aby zastrzeżenia stały się bezprzedmiotowe - powiedział w rozmowie z PAP Maciej Karczyński, rzecznik stołecznej policji.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:39 ~Feranz\nDla ponownego przypomnienia.\nTa lista zapewne została już udoskonalona. Ale zastanówcie się Państwo nad poniższym. " 45 zasad zniewolenia" jest tłumaczeniem z języka rosyjskiego instrukcji, znalezionej w kancelarii Bolesława Bieruta, pierwszego powojennego prezydenta PRL. Z tekstu jasno wynika, że jest to instrukcja przeznaczona dla placówki KGB w ambasadzie sowieckiej w Warszawie, która jakimiś drogami dotarła do ówczesnych władz komunistycznych PRL. Być może zresztą że drogi nie były zbyt kręte, przecież Bierut to przedwojenny agent NKWD. Nie to zresztą jest najważniejsze. Najważniejszą jest treść tej instrukcji pochodzącej z 1947 r. Lektura 43 punktów nakazujących totalne podporządkowanie kraju interesom ościennego mocarstwa, zniszczenie gospodarki, samodzielności społeczeństwa i wszelkiej inicjatywy jednostek, budzi grozę. Tak jak grozę budzą dziś u wielu obserwatorów Polski skutki komunistycznych rządów po 45 latach. Publikowany tekst ukazuje ważną przyczynę tego stanu rzeczy.\nŚciśle tajne, Moskwa, 2.VI.1947 r.\n4. Dopilnować, aby do wszystkich akcji bojowych w pierwszej kolejności kierować żołnierzy, którzy przed wstąpieniem do Armii Kościuszkowskiej p\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:38 ~gosc\nSkoro organizatorzy nie panuja nad zachowaniem kiboli, przebudowac "narodowy" na akwarium.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:34 ~hub381\nJak mecz nie dojdzie do skutku,to chciałbym widzieć Minister Sportu jak Lata dookoła stadionu w bikini.Frewncja zapewniona...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:34 ~jaromir\nKto wybrał drużyny do meczu o Superpuchar Polski? - zapytała minister sportu Joanna Mucha na jednej z narad\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:32 ~Hanys\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:25 ~fred\nPrecz od sportu politycy .wymyślicie może jeszcze czy stadion jest prawidłowo zabezpieczony na wypadek trzęsienia ziemi i tsunami.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:22 ~grat\nPowiem tylko tyle, ręce opadają.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:21 ~AS\nTY NORMALNY A MASZ PRZY SOBIE AKTUALNE BADANIA?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:20 ~Awe55\nWisło-nożownicy tez przyjdą ,co nie zwalnia z rozegrania meczu , co nasze służby kochane zrobią jak przyjadą kibice ze wschodu .Strach sie bać\nzgłoś naruszenie odpowiedz 08.02.2012 15:20 ~seh\nTa cała wasza platforma to podwyższone ryzyko.


Nadzieja na lepsze życie - Irek Paszkwirek | Pomagam.pl\nNadzieja na lepsze życie Jak założyć taką zbiórkę?\nWitam, nazywam się Irek, bardzo chciałbym pomóc pewnej osobie.\nCzłowiek, dla którego zbieram pieniądze ma 33 lata, jest jak to określają specjaliści dorosłym dzieckiem alkoholika. Większość ludzi jest kowalami własnego losu, ale nie Ci którzy od dziecka są poniewierani psychicznie i fizycznie... Depresja i ciągła walka każdego dnia o to by wyjść gdziekolwiek to całe jego życie.\nPieniądze, które zbieram chcę przeznaczyć na lekarza, na wynajem jakiegoś normalnego miejsca, w którym mógłby zamieszkać, bo teraz przebywa w okropnych warunkach..\nTo są niby tylko pieniądze, ale naprawdę mogą uratować życie. Moje intencje, oraz to wszystko co tutaj napisałem jest szczere i będę wdzięczny za każdą pomoc


- Mega Medic - internetowy sklep medyczny\nKiedy najprostsze czynności higieniczne sprawiają kłopoty, niezbędne stają się specjalne krzesła i inny sprzęt medyczny\nDodano: 09-09-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\nBrak pełnej władzy nad własnym ciałem stanowi niezwykle trudne wyzwanie – zarówno dla osoby niepełnosprawnej bądź chorej, jak również jej najbliższej rodziny oraz opiekunów. Szczególnie podczas prysznica czy korzystania z toalety, kiedy każdy chciałby zachować pełną intymność. Dostępne w sklepie Mega Medic akcesoria pozwalają utrzymać wystarczający stopień samodzielności, a w tych najtrudniejszych przypadkach ułatwiają pomoc podczas pielęgnacji.\nCzujesz nietypowy ból w kostce? Zacznij nosić stabilizator stawu skokowego i nie dopuść do pogłębienia urazu!\nDodano: 02-09-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\nKończyna dolna ludzkiego ciała każdego dnia przenosi ogromne ciężary. Nawet osoby aktywne fizycznie, o smukłej sylwetce narażone są na najróżniejsze kontuzje, często wynikające z przeciążeń. Delikatne mrowienie czy krótkie ukłucia bólu stanowią pierwsze symptomy potencjalnego problemu, którego nie wolno lekceważyć. W firmie Mega Medic nieustannie podkreślamy rolę profilaktyki. Nieleczony, niegroźny zdawałoby się uraz po pewnym czasie może przekształcić się w poważne zwyrodnienie.\nZobacz na jakiej zasadzie działa materac przeciwodleżynowy. Dzięki temu lepiej zrozumiesz wartość tego sprzętu medycznego\nDodano: 29-07-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\nGłębokie uszkodzenia skóry, naczyń krwionośnych, mięśni oraz kośćca, spowodowane długim unieruchomieniem w jednej pozycji, stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Obłożnie chorzy pacjenci oraz osoby o mocno ograniczonej sprawności ruchowej potrzebują właściwej opieki – materac przeciwodleżynowy stanowi w takich przypadkach absolutnie niezbędne wyposażenie. Na blogu Mega Medic przybliżamy ich najważniejsze zasady funkcjonowania, a także najpopularniejsze rozwiązania stosowane przez producentów tego rodzaju akcesoriów medycznych.\nPo czym rozpoznać wybicie palca? Podpowiadamy, jak najlepiej poradzić sobie z bolesnymi zwichnięciami dłoni\nDodano: 22-07-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\nNie tylko sportowcy (zawodowi oraz amatorzy) są narażeni na kontuzje ręki. Jednym z najczęściej przytrafiających się urazów jest wybicie palca – a używając bardziej specjalistycznej terminologii: podwichnięcie lub całkowite zwichnięcie jednego z wieńczących kończynę górną stawów. Niezależnie od stopnia uszkodzeń wewnętrznych struktur dłoni, konieczne będzie odpowiednie zabezpieczenie kontuzjowanych części ciała oraz podjęcie adekwatnego leczenia. W sklepie medycznym Mega Medic mamy niezbędny do prawidłowej rekonwalescencji sprzęt.\nDowiedz się jak zapobiegać zespołowi cieśni nadgarstka i walczyć z jego negatywnymi skutkami. Przyda Ci się dobra orteza!\nDodano: 01-07-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\nTytułową neuropatię uciskową liczne grono specjalistów nie bez przyczyny uznaje za jedną z najczęstszych chorób cywilizacyjnych XXI wieku. O ile kiedyś zespół cieśni nadgarstka dotykał osoby cierpiące na choroby rematyczne, niedoczynność tarczycy, cukrzycę czy gruźlicę, to współcześnie w grupie ryzyka znajduje się zdecydowanie więcej ludzi. Podstawowa przyczyna: korzystanie z komputerów i smartfonów. Warto wyrobić sobie zdrowe nawyki pracy z tymi urządzeniami, a także nosić specjalne stabilizatory. Eksperci Mega Medic wyjaśnią dlaczego.\nNajczęstsze urazy stawu skokowego. Stabilizator na kostkę będzie nieocenionym wsparciem w ich leczeniu i rehabilitacji\nDodano: 24-06-2019 w kategorii: - autor: Mega Medic\n26 kości o najróżniejszych kształtach i rozmiarach, 107 mięśni o łącznej długości ok. 5,7 metra, ponad 1,5 kilometra naczyń krwionośnych, skomplikowany układ ruchomych stawów. Przez swoją budowę anatomiczną ludzka stopa stosunkowo często ulega rozmaitym uszkodzeniom, wywołującym przenikliwy ból i uniemożliwiającym prowadzenie wielu normalnych aktywności. Zwłaszcza staw skokowy wyróżnia się wysoką podatnością na urazy. Na blogu Mega Medic przybliżamy podstawowe rodzaje tych kontuzji. A także pokazujemy, dlaczego w takich przypadkach warto zakładać stabilizator na kostkę.


www.gosc.pl → Tygodnik Gość Niedzielny → Czysty gabinet, czyste leczenie\nTomasz Rożek: Współtworzył Pan nowe standardy czystości w gabinetach, bo uznał Pan, że te, które obowiązują, są niewystarczające?\nDr Marcin Wieliński: Standardy, prawo, które w Polsce obowiązuje, nie wymagają w tym względzie korekt. Gorzej jest z praktyką. Zastosowanie opracowanych przez nas procedur może znacznie ograniczyć ryzyko zakażenia szpitalnego w gabinecie dentystycznym, spowodowanego krwiopochodnymi patogenami, tj. HCV, HBV i HIV, a także prątkami gruźlicy, meningokokami, gronkowcem, paciorkowcem i w obecnych czasach niebezpieczną bakterią Klebsiella pneumoniae.\nDlaczego zainteresował się Pan tematem polepszania procedur?\nTrochę przez przypadek, ale głównie dzięki mojej świętej pamięci mamie – mikrobiologowi. W 2007 r., używając, jak większość lekarzy dentystów, rękawiczek diagnostycznych, zauważyłem, że wiele z nich ma wady produkcyjne. Zgrubienia, spękania, a nawet dziury. Pomyślałem, że skoro producent na to nie zważa, to czy można liczyć na bezpieczeństwo mikrobiologiczne tego wyrobu? Wspólnie ze szpitalem w Rybniku przeprowadziliśmy badania mikrobiologiczne dostępnych na rynku rękawic diagnostycznych. Badania potwierdziły nasze obawy. Użycie tych rękawic mogło grozić zakażeniem łącznie z sepsą. Czyste ręce są podstawą tych wszystkich procedur, o których mówimy.\nNa co ja, jako pacjent, powinienem zwracać uwagę, wchodząc do gabinetu lekarskiego?\nPewne rzeczy można sprawdzić już na progu gabinetu. Czy personel wita się z pacjentem w rękawiczkach, czy zakłada je później? Czy lekarz przy panu myje ręce? Czy przy panu zakłada rękawiczki i odpowiedni fartuch? Czy wszystko, co ma kontakt z krwią bądź śliną, jest jednorazowego użytku, podlega procedurze dezynfekcji i czy jest to przy panu odpakowywane? Lekarz, który dotyka pacjenta w czasie zabiegu, np. stomatologicznego, nie może dotykać w tym czasie przedmiotów, na których są bakterie. Nie może odbierać telefonów, pisać na komputerze czy w kartotece. Do tego powinien mieć osobę asystującą. To minimum, które nie we wszystkich miejscach jest przestrzegane.\nCo może grozić pacjentowi w gabinecie, który mikrobiologicznie nie jest czysty?\nW takim miejscu może, choć oczywiście nie musi, dojść do zakażenia szpitalnego. Większość z takich infekcji dla zdrowego, młodego człowieka nie stanowi dużego zagrożenia, ale zdarzają się takie, które mogą być bardzo niebezpieczne albo uciążliwe. Szczególnie narażeni są na nie najmłodsi i najstarsi oraz osoby z obniżoną odpornością immunologiczną.\nPolskie prawo określa, jak powinny wyglądać te procedury. Tyle tylko, że prawo sobie, a życie sobie. Obnaża to raport NIK. Co jest powodem takiej sytuacji? Brak świadomości służby zdrowia czy pieniędzy?\nWinne jest i jedno, i drugie. Brak świadomości u lekarzy często wynika z braków w edukacji studentów medycyny. W przypadku państwowej służby zdrowia na to nakłada się kwestia niedoborów finansowych. Samymi pieniędzmi bym jednak problemu nie tłumaczył, bo odpowiedniej czystości nie przestrzega się także w wielu gabinetach prywatnych, w których przecież płacimy za usługę medyczną. Tak zwane cięcie kosztów jest często tylko pozorną oszczędnością. Zamiana standardowych rękawic diagnostycznych na sterylne zabiegowe to różnica zaledwie 1,30 zł, a korzyść dla pacjenta i lekarza jest bezcenna. Bo przecież „Primum non nocere”.\nRaport NIK wspomina także o bałaganie instytucjonalnym. Jak on może wpływać na czystość gabinetów?\nJeden przykład: Ministerstwo Zdrowia zrzuciło na nas obowiązek samokontroli gabinetów co 6 miesięcy. I tak oto sam wypisuję dokumenty kontrolne dotyczące mojego gabinetu. Takie są przepisy. Co jakiś czas na kontrolę przychodzi sanepid, ale zapowiada ją z trzytygodniowym wyprzedzeniem. Proszę mi wierzyć – w trzy tygodnie można zrobić wszystko, żeby było ładnie i czysto. To trochę tak, jak gdyby to na panu leżał obowiązek kontrolowania siebie w czasie jazdy samochodem, a nawet wypisywania sobie mandatów, i trochę tak, jak gdyby policja informowała pana, że na rogu ulic Mickiewicza i Sienkiewicza w poniedziałek za trzy tygodnie będzie na pana czekała z radarem. Uważam, że kontrolą i wsparciem dla lekarzy, dla personelu mogłyby być niezależne pielęgniarki epidemiologiczne. Niezależna kontrola z zewnątrz jak mało co motywuje do zachowania standardów. Rośnie także świadomość pacjentów. Tam, gdzie społeczeństwo jest bardziej wymagające, gdzie prawnik siedzi pod drzwiami gabinetu lekarskiego, bardziej pilnuje się procedur.\nJest Pan jednym z założycieli Europejskiego Stowarzyszenia Czyste Leczenie. Czym ta organizacja się zajmuje?\nPromocją, edukacją, ale także certyfikacją jednostek, które chcą pracować zgodnie z naszymi zaleceniami. Wyszukujemy i wyróżniamy placówki, które tych procedur i zaleceń przestrzegają. Nie mam wątpliwości, że dzisiaj jest lepiej niż 10 lat temu, kiedy zaczynaliśmy. Ale jest jeszcze sporo do zrobienia. Także dlatego, że na horyzoncie pojawił się nowy, groźny przeciwnik, czyli bakterie, które są oporne na znane nam antybiotyki.•\n1 Franciszek: Boże Narodzenie, to przyjęcie niespodzianek Boga\n2 150 lat misjonarzy i misjonarek Afryki\n3 Ujawniono kolejny list Kiszczaka do Wałęsy\n4 Boże Narodzenie Asii Bibi\n5 Kazimierz Kutz. Jednoosobowa filia Starego Teatru\n6 Niemiecki biskup: Nauczanie JPII lekarstwem na pogardę ciała\n7 Włochy: Nowa definicja świeżego pieczywa\n8 Rz: Fiskus nie musi mieć dowodów, żeby zablokować firmowy rachunek\n9 Rosja zapowiada test rakiety międzykontynentalnej Buława\n10 Papież: Szacunek dla życia, wolności, godności podstawą polityki