Narty Blizzard R-Power FS z wiązaniami Power 14 TCX – 2SKI - Komis SKI&SNB\nThis item is not available. Browse the similar products in category: Narty, Ogłoszenia - sprzedam\nYou are here: Home Narty Narty Blizzard R-Power FS z wiązaniami Power 14 TCX\nNarty Blizzard R-Power FS z wiązaniami Power 14 TCX\nNr. ogłoszenia: 614\nNarty Blizzard R-Power FS to wielokrotnie nagradzane narty typu GS ze zintegrowaną technologią Full Suspension. Takie połączenie zapewnia maksymalną stabilność i doskonały przekaz energii narciarza na nartę. Te narty uwielbiają szybkość i cięcie na krawędziach. Są to narty wyposażone w karbonowy Power-Booster, siłowniki hydrauliczne (Full Suspension), IQ system i technologię ICC, co gwarantuje niesamowite doznania z jazdy. Grupa – High Performance Szerokość pod butem – 71 mm Płeć -Unisex Narty Blizzard R-Power to wielokrotnie nagradzane konstrukcje – jedne z najważniejszych wyróżnień to zdobycie Europen Ski Award za najbardziej innowacyjny produkt w kategorii „Hardware Ski“ na prestiżowym ISPO. Rewolucyjna konstukcja Blizzard IQ-POWER zastosowana w nartach to podjęte na nowe wyzwanie w konstruowaniu nart. Stworzone specjalnie na zapotrzebowanie wyjątkowych narciarzy. Blizzard w nowych nartach użył rozwiązań technicznych, stosowanych dotychczas w przemyśle sportów samochodowych. Technika IQ-Power to kamień milowy w rozwoju sprzętu narciarskiego. Zastosowanie tego najnowszego systemu opierającego się na niezależnej pracy hydraulicznych siłowników zintegrowanych z karbonową zew. płytą „Power Booster” i oczywiście system IQ – oferuje niespotykany mix kontroli nart i przyspieszeń niezależnie od tego czy narciarza pokonuje aktualnie ostry zakręt, czy jedzie na wprost. Zastosowanie takiej techniki stanowi swego rodzaju „exo szkielet” narciarza. Użytkownik otrzymuje w tej postaci bonus w postaci dodatkowych 30% „swoich umiejętności i przygotowania fizycznego“ – jest to oczywiście pewna projekcja na temat sensu działania całego systemu! Siłowniki hydrauliczne otrzymują impakt od narciarza – zwielokrotniają go i generują „dodatkową moc, energię i motorykę narciarza“ – na karbonowy booster, ten z kolei jest ramieniem dźwigni, która wywiera odpowiedni nacisk na narty. Dzięki temu zostaje osiągnięty efekt „ponad ludzkich możliwości i mocy”, aby kontrolować najszybsze narty! Grupa High Performance Blizzard znany jest ze swej kolekcji nart performance i high performance. Zaprojektowane, by dostarczać prawdziwą moc, stabilność i jazdę bez wysiłku w każdych warunkach i terenie. Szybkie i żwawe, narty high performance zabiorą Twoje umiejętności na wyższy poziom. Modele z tej grupy przeznaczone są dla sportowo nastawionych narciarzy, o różnym poziomie umiejętności. W grupie tej znajdują się zarówno łatwe w prowadzeniu narty dla początkujących narciarzy jak i zaawansowane technologicznie narty dla tych, którzy stawiają sprzętowi wysokie wymagania. Szybkie zmiany krawędzi, doskonałe trzymanie na lodzie, świetne przyspieszenie, stabilność jazdy – to kluczowe cechy modeli z grupy High Performance. Wysoki poziom projektowania tych nart gwarantuje udany dzień na stoku. Narty z tej grupy charakteryzują się doskonałym przekazem energii i bezkompromisowym, pewnym i dynamicznym prowadzeniem. PARAMETRY TECHNICZNE TALIOWANIE -116 / 71 / 100 mm PROMIEŃ -15 m (174 cm) KONSTRUKCJA – Sandwich Compound Sidewall IQ, Wood, Titanium, Carbon\nCena 2,100.00\tzł\nNr. telefonu: 505243394\tpokaż


Moje róże – moja pasja » Blog Archive Picture 11492 « » Bagatelle – rosarium\nBagatelle – rosarium\nwidok ogólny rosarium\nDo Bagatelle zawinszowaliśmy sobie dość forsowną wycieczkę pieszą przez Lasek Buloński. Z perspektywy czasu tego nie żałuję, jednakże wtedy docierając na miejsce byliśmy ogromnie zmęczeni. A robota dopiero była przed nami. Może dlatego długo nie mogłem się zdobyć na jakieś ogólniejsze refleksje. Ogród , będący dziś częścią Lasku Bulońskiego,na jego skraju, zachwyca atmosferą poetyckiego spokoju i piękna. W środku naturalistycznego parku znajduje się wspaniałe i rozległe założenie formalne. Składa się ono z wielu niezależnych od siebie części jednakże stanowiących integralną, niebanalną całość. Zwiedziłem tylko część tego założenia gros czasu poświęcając różom. Jakże jednak jak tu nie wspomnieć tu o wspaniałych trawnikach o fakturze najwspanialszych dywanów. O perfekcyjnie poprowadzonych ogrodach użytkowych z pedantycznie wyprowadzonymi drzewami owocowymi. Grządki warzywne są tam nie tylko ucztą dla żołądka ale przede wszystkim dla oczu.\nSamo rosarium składa się jak gdyby z dwu części. Stricte rosarium poprowadzonego formalnie na rabatach okolonych przyciętym pedantycznie karłowym bukszpanem i bardziej swobodnych nasadzeń gdzie to prezentują się naszym oczom , róże, które prawdopodobnie będą królowały w naszych ogrodach w najbliższym czasie. Są to tzw, nasadzenia konkursowe. Każdy zwiedzający może oddać swój głos na tą odmianę która mu się najbardziej podobała. Laureaci konkursów/może nie wszyscy, ale francuscy z pewnością/ znajdują potem swe miejsce w rosarium. Dlatego też zasypię Państwa mnóstwem nowości. O wielu odmianach nie będę w stanie nic powiedzieć. Dlatego też by nie popuszczać zbytnio fantazji zostaną one zaprezentowane w formie dwu odrębnych, zbiorowych, prezentacji z podziałem na mieszańce herbatnie i floribundy.\nW formalnym ogrodzie różanym wszystko cieszy.\n-Przede wszystkim przestrzeń. Róże, rabatki z różami porozrzucanymi na rozległych trawnikach perfekcyjnie aż do przesady wypielęgnowanych.\n-Naturalna rzeźba terenu. Z lekka sfalowane łączki , które zapewniają naturalną ekspozycję roślin.\n-Archtektura. Wyrafinowane formy architektoniczne, które tutaj są naturalnym tłem dla ogrodu. To architektura ubogaca ogród. Odwrotnie niż na Mainau gdzie to ogród różany jest ogrodem przypałacowym, dodatkiem do pałacu.\n- Architektura roślin. Z lekka porozrzucane stare okazy drzew tworzą szkielet kompozycji, osadzają ją w pejzażu. Nadto mnóstwo topiarów a zwłaszcza perfekcyjnie przystrzyżonych cisów z czego Francuzi słyną\n- Może najsłabszym elementem ogrodu są te elementy wystroju, które bezpośrednio służą różom. Te przeróżne pergole i trejaże – dla mnie – nie są najwyższej marki.\nWreszcie same róże. Dobór odmian jest w pełni świadomy i bardzo specyficzny. Dominują nowości, laureaci konkursów, które już nieco obniżyły rangę i werdykty jakie na nich zapadają nie mają takiej mocy rażenia jak ADR w Niemczech. Ciekawszy jest sam sposób prowadzenia. Nieprawdopodobnie duże nagromadzenie perfekcyjnie prowadzonych form piennych powoduje, że rosarium obserwujemy jak gdyby na dwu piętrach. Na dole czule ogarniają formy pienne nasadzenia form krzewiastych głównie jako małe grupki po kilka roślin jednej odmiany. Splata to się tak mocno, że wielokroć zdarzyło mi się pomylić fotografie. Staranność uprawy jest niebywała. Szef ogrodników musi być tam tyranem dla robotników. Zapewne musi tam też być wymieniana gleba, gdyż ponad stuletnie bytowanie róż na tym jednym miejscu w takim zdrowiu byłoby niemożliwe. Zapewne jest to specyfika miejscowa, której nie znam , ale dość powszechnie występowanie mączniaka prawdziwego zdumiało mnie. W każdym razie poziom kultury uprawy jest nieporównanie wyższy niż w Roseraie L’Hay. O czym w innym miejscu.\nLe Parc de Bagatelle jest jednym z czterech ogrodów, które razem z: Parc Floral de Paris, l’Arboretum de l’Ecole du Breuil i le Jardin des Serres d’Auteuil,tworzą paryskie ogrody botaniczne.\nPierwotnie Bagatelle było niczym więcej niż jeno skromnym domkiem myśliwskim Marszałka d’Estrées, miejscem na okolicznościowe uroczystości i polowania. Miejsce to szczególnie upodobał sobie hrabia d’Artois który nabył je w 1775 roku.\nSzaleństwo zaczyna się w roku 1777 gdy to w wyniku zakładu pomiędzy hrabią d’Artois a bratową królowej Marii Antoniny kosztem ponad 2 mln. liwrów w ciągu 63 dni powstał ów pałacyk cacko/bagatelle/ i park. Zaprojektował to wszystko architekt François-Joseph Belanger.\nPark współczesny, to pomysł dziewiętnastowiecznego Komisarza d.s. ogrodów miasta Paryża Jean Claude Forestiere. Miasto Paryż stało się właścicielem tych terenów w roku 1904, gdy to wdowa po ostatnim dziedzicu sir Richard Wallace sprzedała je dla miasta.Paryż powierzył renowację zaniedbanego parku Bagatelle Jean-Claude Nicolas Forestierowi, konserwatorowi parkow i ogrodów paryskich, który przekształcił ogród Bagatelle w ogród romantyczny obejmujący ponad 25 hektarów powierzchni, pełen egzotycznych roślin, które możemy podziwiać do dnia dzisiejszego. Jemu również zawdzięczamy wspaniałe rosarium i Ogrod prezenterów (jardin des presentateurs). Do tworzenia ogrodu różanego Forestiere zaprosił Juliusza Gravereaux,twórcę rosarium w L’Hay, który hojnie uposażył rosaium dając mu na dobry początek 1600 sadzonek róż. To tu właśnie zorganizowano w roku 1907 pierwszy na świecie konkurs różany , który to odbywa się rokrocznie po dzień dzisiejszy bez przerw nawet na czas wojen.\nNa terenie ogrodów w Oranżerii, rokrocznie od roku 1983 odbywają się koncerty szopenowskie.\nW roku 1997 , rosarium Bagatelle zaczęło kompletować róże dla japońskiej kopii Bagatelle. Wybranych zostało 1500 odmian które winny się dobrze sprawdzić w tak odmiennych warunkach klimatycznych. Ogród ten został otwarty 9 05 2001 roku . I tak oto powstał niezwykły ambasador Francji w kraju wschodzącego słońca.Tak oto róża łączy ludzi kraje i kultury różnych stron świata. ten niezwykły ogród założono 250 km od Tokyo na półwyspie Izu.


Bez ciebie Chapter 1 Obertasy i Dudziarze, a sherlock fanfic | FanFiction\nRated: Fiction T - Polish - Romance/Humor - Sherlock H., John W. - Chapters: 10 - Words: 89,892 - Reviews: 75 - Favs: 76 - Follows: 29 - Updated: 10/14/2012 - Published: 4/15/2012 - Status: Complete - id: 8027565\n1. Chapter 1 Obertasy i Dudziarze2. Chapter 2 Trąba i osioł3. Chapter 3 Słoń w składzie porcelany4. Chapter 4 Płonący dach5. Chapter 5 Nie tak szybko6. Chapter 6 W głąb króliczej nory7. Chapter 7 Sekret czerwonego króla8. Chapter 8 Dżabbersmok w twoim salonie9. Chapter 9 Komu się to śniło?10. Chapter 10 Kruk i biurko\nObertasy i dudziarze\nJeremi Przybora, Inwokacja\nJohn Watson po powrocie z Afganistanu cierpiał na chroniczny brak kolorów. Mała, szara codzienność w małym szarym mieszkanku, szare skarpety, spodnie i swetry, szare jabłka w koszu na stole w szarej kuchni. Szary Londyn i jego szare puby, zasnute szarą mgłą ulice z szarymi tłumami, przepływającymi jak duchy. Szarość John napotykał na każdym kroku, ulewała się z jego rzeczywistości i nie potrafił sobie z nią poradzić. Już lepszy był rozbłysk kolorów podczas afganistańskich walk, stres i terror, trzęsąca człowiekiem bliskość śmierci, niż ta lepiąca się, obezwładniająca, wysysająca energię bezbarwna maź.\nTerapeutka mówiła, że to minie. John przestał jej wierzyć po dwóch miesiącach. Wtedy właśnie szarobura maź codzienności ukazała swoje mroczne oblicze i zaczęła go wciągać niczym ruchome piaski, dusiła, miażdżyła. Przestała być takim sobie szarym smuteczkiem osobnika rannego z przeżyciami traumatycznymi a stała się potworem. Najgroźniejszym, bo atakującym w milczeniu, cicho i znienacka. Mamiła obietnicami końca tego bezsensu, kusiła rękojeścią kuchennego noża, lufą broni, którą John trzymał w szufladzie i pieczołowicie o nią dbał. Szarobura maź wykazywała wielką inwencję, nieustannie wynajdywała sto nowych sposobów na ukrócenie męki codzienności wysłanego do domu żołnierza doktora, niby towarzyskiego, ale samotnika, niby miłego, ale ironistę. Szarość była podstępna, znała słabe punkty Johna i wykorzystywała je bezlitośnie.\nCoraz trudniej było mu z nią walczyć.\n"To minie." mawiała Thompson ze współczującą miną specjalisty, parającego się przypadkami nieuleczalnymi.\n"Wszystko kiedyś minie." odpowiadał jej John z uśmiechem i nawet udało mu się nie brzmieć ironicznie.\nStarał się wrócić na dobre tory. Usiłował gotować sobie jedzenie, nie żywić się samymi kanapkami i jabłkami. Ogarniał się, przebierał w nowe ubrania i wychodził z domu, oglądał mecze w pubach i flirtował.\nByć może związek był remedium na szarość, być może mógł ją odgonić, chociaż na chwilę. John nigdy tego nie spraktykował. Kobiety przyciągane jego spokojnym, stoickim sposobem bycia, upatrywały w nim stabilnego człowieka, idealnego na przywódcę stada, głowę rodziny, być może nawet na ojca ich dzieci. I tylko gdy zbliżały się bardziej dostrzegały, że jego szarość nie jest wygodną, wełnianą kapą wysiedzianego fotela, że w istocie jest przykrywką, kamuflażem, a pod nią, jak ukryty w piachu pustyni, siedział potwór. I głaskał broń. Kobiety zwykle miały czuja do tego typu rzeczy, uciekały zanim John zdołał się porządnie otworzyć i uzewnętrznić.\nWatson nigdy ich nie gonił. Po co gonić kogoś, kto nawet nie doczekał pierwszego słowa wyjaśnień.\nTak więc John tęsknił sobie spokojną, małą, cichą tęsknotą do związku i do seksu. Ot, czasami sobie o tym przypomniał, w przerwach pomiędzy walką z zalewającą go szarością a szybkimi, konkretnymi, ręcznymi sesjami masturbacyjnymi. Może gdyby we dwójkę stawić czoło szarości byłoby łatwiej, ale nie dane mu było tego sprawdzić.\nCzasami myślał, że po prostu powinien znaleźć sobie kogoś tylko do seksu, ale w ostatecznym rozrachunku nigdy się jakoś na to nie zebrał i w rezultacie dawał za wygraną już na starcie. Za dużo energii by go to kosztowało, a on i tak z ledwością unosił się na powierzchni, z ledwością chwytał łyki powietrza w natłoku szaroburej mazi codziennej. Seks z prostytutką nie wchodził w grę. John, chociaż w życiu swoim nie doświadczył wielkich porywów miłosnych, wciąż jakoś głupio i romantycznie wierzył, że seks powinien być wyrazem głębszego uczucia. Miłości. Albo wspólnego pokonywania codzienności. Albo obu na raz.\nNajlepiej obu naraz.\n"Byłeś z kimś kiedyś dłużej niż dwa miesiące, John?" zapytała Thompson, gdy już podstępem wydusiła z Johna wyznanie, że brakuje mu bliskości. Słowo "seks" jakoś nie chciało mu przejść przez usta.\n"Dlaczego akurat dwa miesiące?" chciał wiedzieć John, ze stoickim spokojem mierząc wzrokiem kamienną minę terapeutki. Thompson odłożyła długopis, zamknęła notatnik i popatrzyła na Watsona trzeźwym, płaskim spojrzeniem psychoterapeuty bardzo potrzebującego urlopu.\n"Od tej cezury mówi się o związku. Dwa miesiące lub dłużej."\nJohn podrapał się po brodzie, po uchu, aż w końcu, stwierdzając, że wystarczająco długo udawał, że się namyśla, postawił na szczerość.\nThompson nawet nie udawała zaskoczonej.\nJohn lubił obserwować Sherlocka od pierwszej chwili, w której go poznał. Jeszcze tam, w laboratorium St Bart, pośród mikroskopów, pipet i ciał nieboszczyków wystawionych na zbawienną chłostę, doktor Watson dowiedział się, że Holmes jest urodzonym obserwatorem, ale jest także stworzony do bycia obserwowanym. John Watson w swojej nudzie, w wyblakłym świecie weterana wojennego utkniętego w niewygodny strój cywila, snującego się bez celu po Londynie, potrafił docenić jak nikt inny koloryt kogoś takiego jak Sherlock Holmes.\nNiespodziewana i witana z radością plama koloru pośród szaroburych labiryntów codzienności, znienacka rozchlapana farba, wibrująca i tętniąca życiem, oto jak w czarno białym filmie życia doktora Watsona wyglądał Sherlock.\nJohn nie mógł wypuścić tej szansy z rąk.\nPodążył za swoją przepustką do kolorów jak pies, prowadzony na smyczy przez swojego ukochanego właściciela. Bez problemowo, chętnie. Ekspresowo przeprowadził się na Baker Street, towarzyszył w sekcjach zwłok i na miejscach przestępstw entuzjastycznie zaglądał denatom w kołnierze płaszczów. Wszystko dla Sherlocka Holmesa, wszystko przez Sherlocka Holmesa.\nMycroft do pewnego stopnia miał rację. Wygłodniały kolorów John Watson był dość ufny i szybko rozwijał poczucie przynależności i lojalności, z drugiej jednak strony John szczycił się tym, że był dobry w rozeznawaniu ludzi. Sherlock Holmes nie był aniołem, ale był wart zaufania i wart podążania za nim. Jego obecność obiecywała kolory w wyblakłym świecie, to już samo w sobie stanowiło dla Watsona wielką wartość.\n"John, dokończ herbatę. Mamy trupa w studni na przedmieściach i musimy tam dojechać w ciągu pół godziny." mówił Sherlock i błyskał uśmiechem, a John dokańczał pośpiesznie herbatę i zarzucał kurtkę.\nLaski już dawno nie używał. Jak widać trochę koloru w życiu człowieka może zmienić wiele. Thompson nie komentowała, ale cieszyła się, że blog doktora Watsona zakwita kolorami, nawet jeżeli były to kolory zapożyczone od Sherlocka.\n"Tylko uważaj, żeby się nie zagubić. Nie uczyń Sherlocka swoją nową podpórką zamiast kuli." mówiła, ale John już jej nie słuchał, bo Holmes właśnie wysłał do niego kolejnego smsa. Z propozycją przyjrzenia się w kostnicy pozbawionemu głowy ciału. I pytaniem, czy kupi mleko, bo się skończyło, to co zwykle, dwa procent tłuszczu.\nSherlock odpędził szarą maź w ciągu zaledwie jednej doby, wszystkie powody do niepokoju, które przytaczała Thompson, przedawniły się i zniknęły.\nTak więc John, poza towarzyszeniem słynnemu konsultantowi detektywowi i opisywaniem przygód na blogu, także obserwował go i badał.\nRobił to sekretnie. Nie chciał wyjść na beznadziejnego idiotę, usiłującego zbadać tak niezwykłe, burzliwe, chwiejne zjawisko jak Sherlock Holmes. Genialny detektyw konsultant, wyszkolony w dedukcji młodszy brat szarej eminencji brytyjskiego rządu, bałaganiarz i pedant w jednym, niezrównany matematyk, nieobliczalny chemik i błyskotliwy ale niebezpieczny fizyk. W zaciszu domowym Sherlock był innym Sherlockiem niż na widoku publicznym. Nosił rożnego rodzaju ubrania, od rozwleczonych piżam i szlafroków pamiętających lepsze czasy, po garnitury z przyciasnymi koszulami, o których nigdy nie wiedziało się do końca, czy jest to efekt zamierzony, czy po prostu Holmes posiada zestaw koszul jeszcze ze swoich czasów studenckich i uparcie się w nie upycha, ignorując dobry smak.\nSherlock Holmes był prywatnym projektem badawczym Johna Watsona, projektem przyjemnym i wstydliwym jednocześnie. Wstydliwym, bo John nie miał aż takich zdolności jak Sherlock i jego dedukcje zasadzały się na prostych spostrzeżeniach, takich jak obiekt nie lubi dżemu pomarańczowego i herbaty zielonej, ale uwielbia dżem aroniowy i czarną herbatę oraz kakao z imbirem. Obiekt nie lubi kobiet, chyba, że są mu potrzebne do śledztwa, do mężczyzn odnosi się neutralnie, nawet jak usiłują się do niego jakoś zbliżyć. Obiekt nie spotyka się z nikim, o nikim nie wyraża się w sposób romantyczny, a w poniedziałki i soboty urządza sobie wieczorami długie, gorące prysznice, podczas których prawdopodobnie zaspokaja swoje potrzeby erotyczne w bardzo oszczędny, wydajny sposób. John odkrył to przez przypadek, gdy pewnego piątku wrócił z dyżuru wcześniej i usłyszał z łazienki odgłosy znane każdemu zdrowemu, samotnemu i nie tylko, mężczyźnie.\nSherlock w tej materii nie był wyjątkiem, chociaż na wszelkich innych płaszczyznach był wyjątkiem jakich mało.\nGdyby zastanowić się głębiej, John mógł stwierdzić, że obserwuje nawyki Sherlocka dokładniej niż zachowania swoich partnerek, które przychodziły, odchodziły i generalnie były bardzo tymczasowe. I tak cenił je sobie bardzo, przynajmniej coś robił, starał się, nie stał w miejscu tylko usiłował ruszyć na przód.\n"Wychodzę na randkę." powiedział John i przyklepał sobie włosy, zerkając w przedpokojowe lustro. Sherlock uzbrojony w gumowe rękawice, fartuch i gogle ochronne, nawet nie podniósł głowy znad kolejnego dymiącego po cichu w kuchni eksperymentu.\n"Nie musisz mówić, że na randkę, John. Widzę to po stanie twoich świeżo wypastowanych butów. Tweedowy brązowy garnitur, którego nie cierpisz. Koszula, która pije cię pod pachami, ale którą i tak uważasz za swoją najlepszą. Kelvin Klein, perfum od siostry, podobnie jak krawacik. Za dużo odżywki we włosach. Konkluzja nasuwa się sama i jak zwykle jest potwornie nudna."\n"Koszula wcale mnie nie pije!" odburknął John i obrzucił się całościowym spojrzeniem w lustrze. Nie był może tak przystojny i wysmakowany jak Sherlock, nie miał w sobie tego polotu, lekkości i siły przebicia, ale miał inne, dobrze przyjmowane i pożądane przez kobiety cechy. A jego koszula była solidna, szczera i lojalna, taka jak cały John Watson, i nawet jeżeli troszeczkę piła pod pachami...\n"Oj zamknij się, Sherlock. Na randkę idę, cieszę się tym i nie zepsujesz mi tego."\n"Nie zamierzam. Sam zrobisz to wystarczająco skutecznie." odpowiedział Sherlock, ale John już schodził po schodach, pędząc po swoje metaforycznie nowe życie.\nNowe życie okazało się nudniejsze wewnątrz niż na zewnątrz. Na zewnątrz Sophie była śliczną brunetką o burzy czarnych, kręconych włosów, układających się finezyjnie nad czołem. Posiadała też pięknie ukształtowane piersi, pełne biodra, do tego łagodną twarz, drobny, śliczny nosek i miękkie, wilgotne usta, które John ochoczo pocałował, gdy tylko skończyli deser. Nie planował tego, jakoś tak wyszło. Sophie speszyła się i zamilkła na całego, chociaż w zasadzie przez całą kolację niewiele mówiła i ogólnie sprawiała wrażenie nieobecnej. Namiętnie natomiast obserwowała swoje odbicie, w lustrach, szybach w restauracji, w oszklonych drzwiach.\n"Ślicznie wyglądasz." komplementował John, starając się zaangażować Sophie w konwersację, ale pochlebstwo tylko czasowo potrafiło przyciągnąć jej uwagę.\nJohn postanowił pocałować swoje nowe życie jeszcze raz, pod jej drzwiami, pod które solennie, jak prawdziwy dżentelmen swoją randkę podstawił. Sophie dokonała wdzięcznego przechyłu w tył, pozwalając mu się całować i dość leniwie odpowiadając na pocałunki. Po jakimś czasie John odniósł wrażenie, że ma dosyć tak nieruchawej, sennej, nudnej partnerki, a erotycznej iskry jak nie ma tak nie ma i raczej już być nie będzie.\nSophie wydawała się jego szybkim rejterem i pośpiesznymi przeprosinami speszona, najwyraźniej w jej wewnętrznym świecie randka należała do udanych, podobnie jak pocałunek. John nie dociekał. Zmył się jak niepyszny, obiecując sobie w duchu, że jeżeli Holmes wydedukuje cały wieczór ze stanu jego ust i kołnierzyka, nie dostanie śniadania przez następny tydzień.\nSherlock nie skomentował. Sherlock stał przy oknie, odwrócony plecami do drzwi i żywiołowo grał Obertasa Wieniawskiego. John nauczył się już rozpoznawać ten utwór. Ilekroć miał nieudaną randkę lub zrywał z dziewczyną, Sherlock zaczynał wygrywać rubaszne mazurki polskiego kompozytora o niemożliwym do wymówienia nazwisku. Sherlock grał z przytupem, radośnie. John widział w tym komentarz ironiczny do kolejnej klęski, co widział w tym Holmes, nie wiedział nikt.\n"Jestem." oznajmił neutralnym tonem Watson i wszedł do salonu. Sherlock nie przerywając gry wskazał podbródkiem w kierunku kuchni.\nJohn westchnął. Wyszedł z butów, kopnął je na bok, rozpiął kurtkę i zdjął górną część garnituru. Po namyśle rozpiął także nieszczęsną, pijącą koszulę. Na kuchennym stole czekał na niego kubek gorącej herbaty, sądząc po zapachu z imbirem i miodem.\nSherlock nie odpowiedział, całkowicie pochłonięty Obertasem.\nJohn wziął łyka herbaty i odetchnął głęboko, rozluźniając się rozkosznie. W końcu na Baker Street, w końcu w domu, gdzie nie trzeba było niczego grać, udawać, gdzie można się było spokojnie zrelaksować i nawet czasami, w przypływie szczerości, pokuśtykać, jak z powodu zmian pogodowych zabolała noga. Rany, kiedy to randki stały się dla Johna źródłem stresu?... A chrzanić to.\nJohn zdjął pijącą pod pachami koszulę i rzucił ją na podłogę przy koszu na śmieci. Na szmatę się nada, zważywszy, że ostatnio Sherlock robił coraz więcej eksperymentów i coraz więcej mopów kończyło ze stopionymi trzonkami. John wrócił do salonu w spodniach i samej podkoszulce. Na kanapie czekał na niego złożony w idealną kostkę jeden z ulubionych, wełnianych swetrów.\nWcześniej go tutaj nie było.\nJohn spojrzał na Sherlocka z ukosa, ale Sherlock właśnie wygrywał wesołe nuty, naśladujące dudziarskie kwinty, kiwał się, obracał, podrygiwał i generalnie wykonywał cały taniec do swoich "charakternych mazurków", jak je nazywał. John powinien teraz ochrzanić Holmesa, że włazi mu do pokoju bez pozwolenia i grzebie w rzeczach, nawet jeżeli robi to w dobrej wierze, ale jakoś nie mógł się na to zdobyć.\nZałożył sweter, usiadł na kanapie i poddał się kompletnie uzdrawiającej mocy muzyki Sherlocka i zagraconego, domowego saloniku na Baker Street. Gdy Holmes skończył Obertasa i zaczął grać Dudziarza, John już nawet o Sophie nie pamiętał.\nWatson bardzo lubił obserwować Holmesa. To było jak obserwowanie zbliżającej się, nieposkromionej burzy, jak patrzenie na żywioł w akcji. John lubił patrzeć jak Holmes wpada na jakiś kolejny trop, jak z polotem, szybkością i radością wypuszczonej z klatki fretki pędzi od jednej konkluzji do drugiej, wymachując ramionami i zawijając dramatycznie połami płaszcza.\nHolmes dedukujący, odkrywający tajemnice jedna po drugiej, z zaciekłością i poświęceniem śledzący, wnioskujący, rozważający. Holmes rozkładający się na kanapie jak męska wersja madame Pompadour na szezlongu. Holmes w depresji, zwisający bezwładnie z fotela i gapiący się przez długie godziny w jeden, nieidentyfikowany punkt na suficie. Holmes skupiający swoje szaroniebieskie oczyska na wieczornej gazecie, na mikroskopie, zasypiający nad laptopem, grający na skrzypcach w samym szlafroku, gatkach i kapciach. Holmes wyskakujący na golasa z łazienki, bo eksperyment poszedł źle i coś dziwnego leci z prysznica i na pewno nie jest to woda.\nJohn od razu znalazł się w roli przyjaciela, kompana i opiekuna detektywa konsultanta. Przyjaciel i kompan kogoś takiego jak Sherlock nie mógł mieć i nie miał szarego życia. Opiekunem zaś Watson został, ponieważ mieszkanie na Baker Street podobało mu się, no i niełatwo było znaleźć współlokatora w zbliżonym do niego wieku. Barwni niegdyś dla Johna studenci, rozbawieni, zwariowani, balangujący po nocach, teraz wydawali się zmęczeni i szarzy, i lepiej było się od nich trzymać z dala.\nIm dalej w las tym więcej drzew. Im bardziej Sherlock kolorował szary żywot doktora Watsona, tym bardziej doktor Watson potrzebował kolorów. Powinien być zaniepokojony, że aż tyle może zrobić, tyle poświęcić dla Sherlocka, ale jakoś nie był. Wszystko miało swoją cenę, tak jak średnio udane randki w bardzo drogich restauracjach, po których okazywało się, że w zasadzie i z tą kobietą nie za bardzo jest o czym rozmawiać a seks jest przygnębiająco przeciętny.\nTak więc John obserwował Sherlocka, a im dłużnej to robił, tym bardziej podobało mu się to, co widział.\nIntrygujący, wysoki mężczyzna o kanciastej twarzy, przystojnej i brzydkiej jednocześnie, burza czarnych loków, pełne usta i przenikliwe, przerażająco niebieskie oczy. Sherlock Holmes wiedział, jak się wyeksponować, żeby być przyjemnym obiektem do obserwacji. Być może robił to mimochodem, może lubił dobrze wyglądać, a może po prostu niektórzy ludzie już tak mieli. W sposób niewymuszony uprawiali piękno i szyk, naturalnie, jak ryba w wodzie obnaszając się ze swoim wdziękiem i przyjmując pochwały.\nJohn Watson nie był gejem, ale potrafił docenić piękno, gdy je akuratnie zobaczył. A Sherlock był na swój brzydki, nie dający się wpisać w klasyczne kanony, sposób piękny. John z kolei piękny nie był, ale był hetero, tylko że wesoły. I zawsze zarzucał hipokryzję i głupotę kolegom w wojsku, wyśmiewającym się z mniejszości. John posiadał mocno rozwinięte poczucie sprawiedliwości, jego zdaniem większość zawsze sobie radziła, to mniejszości trzeba było pomagać. Nieważne, czy była to mniejszość seksualna, rasowa czy cholera jasna, mniejszość ludzi używających srebrnych łyżeczek tylko w poniedziałki. Johnowi nie raz się za tą sprawiedliwość dostało, ale nie przejmował się. Zawsze dobrodusznie kpił, że zginie w pojedynku, zapewne wojując o cudzą sprawę.\nWojnę w Afganistanie trudno było nazwać pojedynkiem. Pewnie dlatego Johnowi udało się ją przeżyć.\nSherlock traktował ciało jako maszynkę do obwożenia swojego genialnego mózgu po okolicy i nie cierpiał, gdy reakcje jego maszynki wpływały na jego kondycję psychiczną. Co, niestety, działo się nader często. Zwykli ludzie lubili ten stan, zdarzał się im on regularnie, Sherlock natomiast szczerze go nienawidził.\n"Okropne splątanie, John." gestykulował zawzięcie Holmes, krzywiąc z obrzydzeniem swoje przystojno-brzydkie lico i odsuwając od siebie talerz z ciastkami. Ciastka były maślane, ciepłe i dopiero co upieczone przez panią Hudson. John był zdecydowany nakarmić nimi Sherlocka, choćby przy użyciu brutalnej siły. Holmes, oczywiście, z politowaniem ignorował jego wysiłki, gardłując dalej.\n"Koszmarne. Kiedy mięso wpływa na twój mózg, kiedy odkształca twoje widzenie rzeczywistości emocjami, odczuciami, uch! Nie wiem jak ludzie to wytrzymują. No i nie zapominajmy, że w tej całej farsie nie jesteśmy sami. Czasami jest też równie splątany jak my nasz partner."\nJohn nie pytał, czemu Sherlock mówił o partnerze, a nie o partnerce, być może było to zwykłe uogólnienie. Tak czy owak, Holmes jeszcze nie raz wyraził swoje pogardliwe zdanie na temat czynności tak cielesnej i w gruncie rzeczy niekoniecznej jak seks, czy inne fizyczne formy czułości. John niezmiennie odpowiadał mu, że ludzie potrzebują zbliżenia bardziej intymnego niż uścisk ręki czy pocałunek.\n"Nie mam pojęcia po co." napuszał się Sherlock, podciągając kolana pod brodę i sadowiąc się w fotelu jak wielki, nastroszony ptak. Z jakiejś przyczyny nosił jeden z najstarszych swetrów Johna, beżowy z wyciągniętymi z rękawów nitkami i rozwleczonym golfem.\n"Tak się wytwarzają relacje, pogłębiają więzi." tłumaczył rozbawiony John a Sherlock przybierał pełną obrzydzenia minę.\n"Tak pospolici ludzie przywiązują się do innych pospolitych ludzi. Żeby się rozmnożyć i pchnąć dalej w kosmos swoje pospolite geny."\n"Niekoniecznie. Istnieje cała gałąź przemysłu farmaceutycznego, zajmującą się zapobieganiem rozmnażaniu. Antykoncepcja i te sprawy." uśmiechnął się John i wstał z fotela. "Herbaty?"\n"Czarnej z cytryną. Dziękuję."\nJohn podążył do kuchni, przyrządzić herbatę i pokiwał z rozbawieniem głową. Ludzie nie przywiązywali się do siebie tylko po to, żeby się rozmnażać i właśnie dlatego tak wielu z nich pytało, czy Watson i Sherlock są ze sobą razem. Ekscentryczny samotny detektyw konsultant i wieczny kawaler weteran wojenny i doktor, w jednym stali domu, a im dłużnej taka sytuacja trwała, tym głębiej ich szufladkowano.\nJohn starał się nie myśleć o Sherlocku tymi kategoriami, które jak większość w przypadku Holmesa po prostu się nie sprawdzały. Socjopata czy osoba z lekkim zespołem Aspergera, gej czy hetero, rozpustnik, prawiczek czy umiarkowanie rozbudzony seksualnie trzydziestolatek, w kwestii Sherlocka nie miało to znaczenia. Sherlock był... sobą. Z całym inwentarzem ironicznych komentarzy, rozpadających się książek, braku empatii, przydepniętych kapciów podomowych i granatowych, jedwabnych bokserek, suszących się na kaloryferze w łazience. Ktoś, kto nie mieszkał na Baker Street z pewnością miałby problem ze zrozumieniem tego stanu rzeczy, John to wiedział i nawet nie tłumaczył, chociaż z uporem godnym lepszej sprawy zawsze zaprzeczał, jakoby byli z Holmesem w związku.\n"Nie jestem gejem." mawiał z naciskiem a osoba, która popełniła gafę, wycofywała się z przepraszającym uśmiechem, lub z uśmiechem politowania.\n"Doprawdy, nie wiem po co im to tłumaczysz." gadał Sherlock, który najzwyczajniej w świecie ignorował komentarze na temat swojej tożsamości seksualnej i generalnie nie bawił się w przypisy dla maluczkich. "Będę się spowiadał przed kimś jaką płeć lubię najbardziej macać po mięsie, żeby wytworzyć z nią związek. Kuriozalne."\nSiedzieli razem w restauracji, jedząc kurczaka po syczuańsku, i rozważali zaskakujące zakończenie ostatniej sprawy. Zabójstwa transwestytów, nieciekawe okolice i nieciekawe osoby, seryjny morderca, duszący ofiary parą kabaretek, ale przynajmniej było kolorowo.\nJohn uśmiechnął się z ustami wypchanymi kurczakiem.\n"Pani Hudson też myśli, że jesteśmy razem."\n"Pani Hudson się z nami drażni." machnął ręką Holmes. "A tak w ogóle to jesteśmy razem i właśnie dlatego wiem, gdzie jest twój portfel. W kieszeni mojego wiosennego płaszcza. Nie wiem jak zapłacimy za tego kurczaka John."\nPodczas sprawy trzech studentów i wykradzionego skryptu egzaminacyjnego, decydującego kto otrzyma jedno z najwyższych stypendiów w kraju, Sherlock zdecydował odegrać kochanka. Chciał wkraść się tym sposobem w kręgi znajomych podejrzanego o handlowanie stypendiami profesora.\nJohn, gdy tylko zobaczył Holmesa, flirtującego z młodą wykładowczynią, doktorantką ostatniego roku na wydziale fizyki i matematyki, panną Horn, od razu wiedział, że to się źle skończy. Sherlockowi zdarzało się flirtować, ale nigdy nie wchodził przy tym w długoterminowe zobowiązania. To się po prostu musiało zakończyć katastrofą.\nHorn była drobną, średniego wzrostu kobietą o włosach koloru zboża i wielkich, błękitnych oczach, ukrytych za szkłami okularów. Ładny, miły, klasyczny kopciuszek, czekający na swojego księcia. Sherlock oczarował ją od razu. Niewymuszona gracja, wiedza, elokwencja, do tego przystojna twarz, włosy w fantazyjnym nieładzie, markowe ubranie i zdolne, arystokratyczne dłonie skrzypka. Spełnienie marzeń wyposzczonego mola książkowego, samotnie zabarykadowanego przez długie lata w bibliotece.\nJohn patrzył z przerażeniem, jak panna Horn płoniąc się uroczo pozwala Sherlockowi zaprosić się na kawę. A potem do kina. I do parku.\n"Nie posuwasz zbyt daleko, Sherlock?" zapytał znad porannej gazety John, gdy Holmes zszedł na sobotnie śniadanie, odziany tylko w szlafrok i spodnie. "I załóż jakieś kapcie, nie mogę patrzeć na twoje nagie stopy."\nSherlock wydął usta, usiadł przy kuchennym stole i teatralnie zarzucił nogi na sąsiednie krzesło. Nagie palce u stóp Sherlocka Holmesa były równie arystokratyczne, blade i zmysłowe, co palce u dłoni. Gdyby arogancki geniusz chciał, zapewne i nimi potrafiłby zagrać na skrzypcach.\nJohn usiłując się nie roześmiać ze swoich wewnętrznych żarcików, postawił przed Sherlockiem talerz i wrzucił na niego z rozmachem dwa tosty. Holmes westchnął niecierpliwie.\n"Właśnie z moich obserwacji wynika, że posuwam się za blisko i zbyt wolno, John. Panna Horn ma chęć na coś głębszego i bardziej intensywnego niż pogawędki przy kawie i spacerki za rączkę."\nJohn, żeby ukryć zadziwienie, przez dłuższą chwilę zajął się wydłubywaniem reszty dżemu pomarańczowego ze słoika.\n"Znaczy, chce, żebyś się z nią przespał."\n"Znaczy chce mnie uwiązać jakąś relacją, bo rzekomo seks pogłębia więzi." sprostował z gracją Sherlock i nie wstając od stołu sięgnął do tyłu, do szafki. "Masz, miód."\nJohn wziął słoik miodu z dłoni Sherlocka, wciąż przetrawiając zasłyszane nowiny.\n"Ale podobno seks generalnie to nie twój rejon."\n"Tak, ale co zrobić. Zamknę oczy i pomyślę o Anglii." westchnął teatralnie Sherlock i wziął łyka herbaty, włączając laptopa i ustawiając go ostrożnie pomiędzy maselniczką a koszem z owocami. John dobre kilka minut patrzył na genialnego detektywa konsultanta, oczekując puenty, albo przynajmniej jakiegoś drobnego wyjaśnienia, że nie, Holmes nie zamierza użyć jak przedmiotu biednej, niczemu nie winnej dziewczyny tylko po to, żeby potwierdzić jakąś swoją szaloną tezę.\n"Kpisz sobie." wydusił w końcu John, na co Sherlock tylko odchrząknął pogardliwie, wciąż zagapiony w ekran laptopa.\n"Nie, tylko sobie dworuję. Serio, nie mam pojęcia, czemu ludzie tak się całym tym seksem przejmują. Czynność niemalże fizjologiczna, nieprzyjemnie mięsna. Wyniesiona z jakiś przyczyn do rangi świętego Graala, którego w pełni dostępują tylko nieliczni, bo musi być on udostępniony z podkładką w postaci romantycznego mitu o miłości. Zauważ, prostytutki i żigolacy mają na ten temat odmienne zdanie. Ha."\nJohn z zapałem zabrał się za zasmarowywanie tostów wielką ilością miodu. Czuł, że na twarz wypływa mu rumieniec, ale też wiedział, że Holmes za nic ma sobie jego rumieńce, zajęty doszczętnie swoim laptopem.\n"Więc zamkniesz oczy, pomyślisz o Anglii i przelecisz nieszczęsną, nieświadomą dziewczynę tylko po to, żeby zdobyć informacje." zsumował spokojnie John. Sherlock wzruszył ramionami i wraził sobie w usta kolejny kawałek ociekającego miodem tosta.\n"No właśnie tego chcę uniknąć, ale najwyraźniej twoja nieszczęsna i och jakże nieświadoma dziewczyna bardzo ma na to chętkę. Doprawdy John, na jakim świecie ty żyjesz. Przeczyste dziewice prowadzące na łańcuszku smoka, rycerze z Camelotu, kobiety czekające z seksem do małżeństwa. Stepujące jednorożce i święte jeże. Pominąłem jakiś mit i legendę? Jeżeli tak, to przepraszam. Bajki, podobnie jak seks, to nie mój rejon."\n"Po prostu to nie fair, że bawisz się czyimiś uczuciami i oczekiwaniami..." mitygował John, ale Sherlock złapał już wiatr w żagle i był na fali, a słowa wylatywały mu z ust z prędkością światła.\n"Nie. Oboje z Horn bawimy się swoimi uczuciami i oczekiwaniami. I nie robimy tego w odosobnieniu, zauważ, mamy całą kulę ziemską podobnie oszukujących się ludzi. Niektórzy nawet piszą o tym książki, robią filmy."\n"Tylko oczekiwania panny Horn to związek i miłość..."\n"A moje to informacja i zbliżenie się do podejrzanego. Co, moje oczekiwania są jakoś gorsze?"\nJohn nie miał na to odpowiedzi. Czasami trudno się z Sherlockiem dyskutowało, zwłaszcza o uczuciach i delikatnych relacjach damsko-męskich. Watson sam nie był w tej dziedzinie specjalistą a pouczanie Sherlocka pachniało hipokryzją i obłudą, i raczej tego unikał.\nMilczenie Johna Sherlock od razu spostrzegł, skatalogował i od ręki wyciągnął wnioski. Nadal nie odrywając wzroku od laptopa.\n"Martwisz się o Horn. Podoba ci się ona?" niechętny, mrukliwy, płaski ton głosu Holmesa zabrzmiał dziwnie i nienaturalnie. Nie na miejscu. John zacisnął zęby.\n"Nie. Po prostu nie chcę, żebyś używał w ten sposób ludzi."\n"Ludzie nie mają problemu z używaniem mnie. Policja, rząd, Mycroft." odparował lekko Sherlock, ale jego dłonie na klawiaturze drgnęły nerwowo, pokazując, że nie jest mu to całkiem obojętne. "Czasami zdarzy się i tak, że role się odwrócą i nikt nie będzie winny. Muszę wejść z Elisabeth w głębszą zażyłość. Wynajmuje mieszkanie razem z profesorem Carringtonem. Gdy wkradnę się w jej łaski wkradnę się od razu do jego domu i zobaczymy, czy to profesor mataczy ze stypendiami, czy to sprawka studentów."\n"Ale ranisz kogoś, Sherlock!"\nCzasami John miał wrażenie, że rozmowy z Sherlockiem są jak rozmowy ze ścianą. Bardzo elokwentną, niezwykle oczytaną, ale upartą ścianą. Holmes zmrużył oczy i ściągnął usta w ciup, nie przerywając swojego researchu w sieci.\n"I co z tego? Uczucia nie pomogą mi rozwiązać tej sprawy. Nie pomogą studentom, którzy uczciwie na stypendium pracują i są oszukiwani. Spójrz dookoła, John. Ludzie generalnie się sobą bawią, tylko lubią to ładnie nazywać. Miłość. Troska. Poszukiwanie drugiej połowy. Ja jestem całością sam w sobie, po co mi druga połowa? Każdy klub jest pełen chętnych pań, czekających choćby na krótkotrwały romans. Widać to po ich szminkach, ubraniu, nowej bieliźnie, którą specjalnie na to wyjście zakładają. Analogicznie każdy klub jest pełen mężczyzn, którzy wdaliby się w zażyłość z kimkolwiek, byle ich jako tako zaakceptował, nie był za gruby i miał ochotę na seks. Tańczę z panną Horn ten sam taniec, potem będzie miała co wspominać i tyle. Chociaż przyznam, że jest to dla mnie uciążliwe. Wczoraj usiłowała mnie pocałować i włożyć mi dłoń pod koszulę. Fizjologiczny koszmar."\n"Nie można tak traktować ludzi. Jacy są tacy są, ale nie powinno się cynicznie wykorzystywać ich pragnień. To bezduszne..." zauważył John, ale nie zdążył nic więcej powiedzieć, bo Sherlock już pruł przez morze swoich ulubionych słów, dedukcji i spostrzeżeń.\n"A czym ta moja zabawa oczekiwaniami panny Horn różni się od twoich podrywów, John. Niby chcesz się wiązać na serio, roztaczasz przed swoimi partnerkami wizje szczęśliwego, spokojnego pożycia, a potem okazuje się, że nie są istotne, że liczy się dla ciebie tylko adrenalina i przygoda. Pamiętasz ich imiona, ale nie pamiętasz, czy mają psa, urodziny w marcu, czy lubią herbatkę rumiankową i czy są uczulone na truskawki."\n"Nie musimy wszystkiego pamiętać o partnerach."\n"Ale ludzie chcą wszystko pamiętać, John. Jeżeli, oczywiście, faktycznie pragną tej osoby w swoim życiu. Ty nie pragniesz w swoim życiu nikogo. Ot i klucz całej zagadki, czemu kolejne dziewczyny puszczają cię kantem. Ty puszczasz je kantem pierwszy."\nBywały dni, kiedy rozmowy z Sherlockiem były dla Johna rozrywką, barwnym uzupełnieniem szarego, nudnego dnia, niespodziewanym zwrotem akcji i atrakcyjnym wglądem w genialny umysł genialnego człowieka. Ale bywały też dni takie, kiedy John wystawiony pod czujne spojrzenie Holmesa wydawał się sobie kompletnie, beznadziejnie, zawstydzająco bezradny i obnażony. Rozpracowany, rozłożony na wcale nie piękne części podstawowe. I bardzo nie lubił tych dni, bardzo ich unikał i z ogromnym zaangażowaniem wypierał je z pamięci...\n"Nie masz co się martwić, John. Przecież nikt nigdzie nie napisał, że aby być pełnym człowiekiem musisz pragnąć kogoś w swoim życiu." pocieszył go Sherlock i podsunął swój pusty kubek w jego stronę. "Dolej mi herbaty jak możesz."\nJohn zdrętwiały i nagle zziębnięty, wstał i podszedł do kuchenki. Dolał Sherlockowi gorącej wody do kubka i postawił go przed nim cicho. Kto by pomyślał, że rozmowa z Sherlockiem może wyssać całą radość z rozpoczynającego się właśnie piękną, słoneczną sobotą weekendu. Watson powolnym ruchem, jak człowiek połamany i zgnębiony na duchu, skierował się ku schodom.\nCzuł, jak wzrok Holmesa wwiercaa mu się w plecy.\n"Jesteś smutny John. Dlaczego?"\nJohn nie uhonorował tego pytania odpowiedzią. Czasami wolał kilkudniowe napady ciszy, podczas których Sherlock siedział milczący jak głaz. Z tego przynajmniej nie wynikały boleśnie prawdziwe wnioski, że John tak naprawdę chce być sam, a jego poszukiwanie partnerki to ostatnie podrygi fantasmagorii, która może dziesięć lat temu miała w sobie jakiś czar, ale teraz była tylko odtwarzaniem monotonnych, niezmiennie tych samych ruchów. Bez nadziei, bez nadziei, bez znaczenia...\n"Dostałem smsa od Lestrade. Morderstwo. Prostytutka z wyższych sfer w pentagonie. Idziesz?" krzyknął z kuchni Sherlock, ale John go zignorował. Miał chęć na odrobinę samotności i zanurzenie się na jakiś czas w szarości. Kolory Sherlocka potrafiły być męczące.\nMoże John spędzi tą wolną sobotę w parku, może odwiedzi Harry, w końcu nie widział jej dobre parę miesięcy i powinien odegrać czasami rolę dobrego młodszego brata. Na wieczór John pójdzie sobie do pubu i nie będzie myślał o gadających tam, śmiejących się i oglądających mecze ludziach jako o wygłodniałych relacji i seksu desperatach.\nZ kłopotu wybawiła go Sara, dzwoniąc znienacka i podpytując dyskretnie, czy mógłby pojawić się u niej w klinice, bo mają nagły atak epidemii grypy, a w weekend akurat dwóch lekarzy musiało w jakiś pilnych sprawach opuścić Londyn. John skwapliwie przyjął od Sary propozycję lunchu i dodatkowej roboty. Zawsze trochę pieniędzy więcej, zawsze trochę czasu spędzonego pośród normalnych ludzi, a nie wytracanego bez sensu po parkach.\nWrócił na Baker Street około dziewiątej wieczorem, zdrowo zmęczony, ale pogodny, z silnym postanowieniem, że jeżeli Sherlock znowu zachce podzielić się z nim analizą doktora Watsona, doktor Watson po prostu opuści teren. Holmesa jednak nigdzie nie było, widać sprawa morderstwa wciąż była w toku.\nJohn wziął prysznic, zawinął się w szlafrok i zszedł do salonu, pooglądać telewizję. Nalał sobie szklaneczkę koniaku, zagryzł zachomikowanymi w komodzie rodzynkami w czekoladzie i na dobre rozgościł się na kanapie. Wtedy właśnie przyszedł sms od Lestrade.\nBez ciebie jest sto razy gorszy niż normalnie, John. Właśnie spoliczkował Andersona i spotwarzył ministra handlu. Przywiozę ci go za parę minut, jesteś w domu?\nTak, jestem. Przywoź delikwenta. odpowiedział smsem John, po czym przeciągnął się, podniósł leniwie z kanapy i ruszył do kuchni, wstawiać wodę na herbatę. To była całkiem miła, bezsherlockowa sobota, ale pod wieczór robiło się już szaro i nudno. Odrobina koloru by się przydała.\nNie było łatwo mieszkać z Sherlockiem Holmesem, ale John zawsze podchodził do życia zadaniowo. Miał swoje własne, wyryte głęboko w duszy dziesięć przykazań, przeszkody pokonywać, problemy pozałatwiać, pranie zrobić, głodnego nakarmić, a w razie potrzeby napaść ibuprofenami i zapakować do łóżka.\n"Nie jestem chory John. Mam tylko katar!" sprzeczał się kiślowatym głosem Sherlock. Miał bladą gębę w niezdrowy, zielonawy rzucik i drżącymi dłońmi, usiłującymi uchwycić pipetę. Pipeta wyślizgła się i z dramatycznym plaskiem rozbiła na kuchennym linoleum.\nJohn popatrzył z dezaprobatą, najpierw na nią, potem na Holmesa.\n"Lecz ten swój tylko katar w łóżku, Sherlock. Inaczej zasmarkasz cały aneks kuchenny, a wtedy nie będę miał wyjścia i zostawię cię z panią Hudson."\nSherlock pod ciężarem ostatniego argumentu, ugiął się i pozwolił się zapakować do sypialni, z termometrem, termoforem i końską dawką polopiryny. Pani Hudson zawsze była dobrym chwytem przetargowym, albowiem jak wieść gminna niosła, właścicielka domu na Baker Street była niepokonana, jeżeli chodziło o poskramianie zasmarkanych geniuszy detektywistycznych. Starsza pani tylko na pozór była słodką, miłą kobiecinką hodującą groszek w ogródku i dokarmiającą okoliczne koty. Tak naprawdę była tyranem w spódnicy. Gdy tylko namierzyła osobnika chorego jej instynkt macierzyński przyćmiewał nawet dedukcje Holmesa, i co więcej, wygrywał z nimi. Tak w każdym razie opisywał to Sherlock. John nigdy tego przedziwnego zjawiska nie widział, ale używał go bezwstydnie w ramach przemocy symbolicznej nad swoim niepokornym współlokatorem.\nSherlock rozwiązał sprawę zamordowanej w pentagonie prostytutki, ale te złapał tam potężne, zwalające z nóg przeziębienie. Mycroft oczywiście, umył ręce.\n"Wyjeżdżam na miesiąc do USA, John. Jestem pewny, że dacie sobie doskonale radę z Sherlockiem. To już duży chłopiec jest. W razie czego napiszcie meila."\nI tak Mycroft wymiksował się z opieki nad dużym chłopcem, który smarkał, sarkał, kaszlał i wciąż się odkrywał, na wszelkie sposoby wysuwając nagie, blade, spocone odnóża spod przykryć. Nawet choroba nie przeszkodziła Sherlockowi w pracy, nadal przyjmował co ciekawsze sprawy, tylko ze swojego łóżka. Zakopany w kołdrze jak bóbr w gnieździe, Holmes nadal śledził świat za pomocą komórki i internetu, nadal też uwodził niefortunną pannę Horn.\n"John. Elisabeth chce przyjść i zrobić mi rosołu. Co mam powiedzieć, żeby nie przychodziła?" zapytał zachrypniętym żałośnie głosem Sherlock, gdy John przyniósł mu kolejną dawkę polopiryny i gorącą herbatę z cytryną do popicia. "Nie chcę jej tu."\n"Jak jej tu nie chcesz, to się z nią nie umawiaj." fuknął bezlitośnie John i postawił tacę z herbatą na stoliku nocnym, zrzucając z niego przypadkiem jakąś poszarpaną bezlitośnie książkę.\n"Powiedz, że jesteś chory na coś bardzo zjadliwego i nie chcesz jej zarazić. Jak ozdrowiejesz wynagrodzisz jej to jakimś miłym wypadem za miasto."\nNo proszę. John, jeżeli się spiął, był niezłym graczem, jeżeli chodziło o zwodzenie kobiet. Sherlock łypnął na niego zza kołdry przekrwionym, opuchniętym okiem i uśmiechnął się wszystkimi zębami.\n"Jesteś mistrzem wymówek, John. To bardzo cenna moc i używaj jej z rozsądkiem."\n"Oj zamknij się już, bo ci herbatę zabiorę."\nSherlock wszedł do salonu na Baker Street, nietypowo cichy i przygaszony. Rzucił płaszcz na fotel i zapadł się w objęcia kanapy, zsuwając buty ze stóp. Miał tylko jedną skarpetkę. John otworzył szerzej oczy, ale rzeczywistość pozostawała bezlitośnie niezmienna, blada stopa Sherlocka żałośnie wystawała z nogawki spodni. Zważywszy na jesienną szarugę była to niezwykła okoliczność, ale też Sherlock generalnie był niezwykły... Może był to po prostu kolejny z jego pokręconych eksperymentów. Eksperyment pod tytułem „jak długo zajmie mi złapanie zapalenia płuc, gdy będę w listopadzie chodzić bez skarpet".\nPrzez dłuższą chwilę w salonie panowała cisza. John obserwował Holmesa ostrożnie, gotowy w każdej chwili na wędrówkę do kuchni i przyrządzenie współlokatorowi herbaty, ale także na rejter do sypialni. Holmes w swoich melancholijnych nastrojach potrafił być nie do zniesienia. Akurat dziś wieczór doktor Watson nie miał chęci na takie atrakcje.\nSherlock wparł nagie stopy w kanapową poduszkę. Jego milczenie wręcz kuło w uszy i coraz bardziej szarpało Johnowi nerwy.\n"Gdzie byłeś?" zapytał, bo nie wytrzymywał już presji genialnego detektywa, nieruchomego na kanapie i wywiercającego gołymi paluchami stóp dziury w poduszkach.\nCisza. Sherlock leżał dalej w niezmienionej pozycji, tylko te jego szaroniebieskie oczyska lśniły.\n"Nie musisz mówić, jak nie chcesz."\nCoś było nie tak. W nieruchomej pozie Sherlocka, w jego oczach, w sztywnym ułożeniu dłoni na piersi. John widział Sherlocka w różnych sytuacjach, w końcu był jego obserwatorem. Widział Holmesa jak był zmęczony i padał z nóg, jak opadał z sił po rozwiązaniu jakiejś dużej sprawy, podczas której praktycznie nie jadł i żył na kawie i plastrach nikotynowych. Ale teraz, teraz było to inne zmęczenie, subtelniejsze. John nie potrafił go sklasyfikować i nie czuł się z tym zbyt dobrze.\n"Chciałem w końcu to zrobić."\n"Co zrobić?" zapytał John a potem ugryzł się w język. Dosłowne pytania zawsze były czymś groźnym w obecności Holmesa.\nSherlock spojrzał ciężko na Johna i przymknął oczy.\n"Chciałem uprawiać seks. Już po przygodzie z Ireną doszedłem do wniosku, że wstrzemięźliwość to miecz obosieczny. Z jednej strony chroni, z drugiej wystawia... na innego rodzaju ataki. Horn była akurat pod ręką, chętna. Chciałem upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu"\nW głowie Johna odpaliła się czerwona lampka. No tak. Wszystkie oznaki się zgadzały. Wymięte poły płaszcza, zgniecione mankiety koszuli, brak guzika przy kołnierzyku. John, mieszkając z jedynym w świecie detektywem konsultantem, podłapał kilka dedukcyjnych sztuczek. Otóż Sherlock wyglądał, jakby ubierał się w wielkim pospiechu i nie był to jego zwykły rozbiegany chaos, tylko trwoga. Skręcająca skarpetki na stopach, rolująca gumkę w bokserkach i rozciągająca nienaturalnie kolana na spodniach trwoga nagiego człowieka ubierającego się w pośpiechu. Od gatek. Całościowo.\n"Nie wyszło mi. Myślenie o Anglii nie pomaga utrzymać erekcji wystarczająco długo." obwieścił grobowym głosem Sherlock i nawet powieka mu nie drgnęła pod ciężarem tak intymnego wyznania. "Panna Horn bardzo się starała, ja też, chociaż może nie tak ogniście jak ona. Ale to jest po prostu niedorzeczne, cały ten seks i zbliżenia!"\nJohn miał ochotę się roześmiać, ale jakoś nie mógł. Sherlock usiłował na swój pokręcony sposób znormalizować swoją osobę, a że był osobnikiem ponadprzeciętnym, niezbyt mu to wychodziło. Każdy nastolatek to przechodził, każdy kiedyś był nietknięty i dziewiczy i nie wyobrażał sobie, że można pozwolić drugiej osobie dotykać się aż tak. Blisko. Intymnie. Bez barier. Każdy prawiczek i każda dziewica miała za sobą to zawstydzające i piękne w swojej świeżości doświadczenie, które nabierało mocy z czasem, na początku będąc tylko wstydliwym szamotaniem się pomiędzy zaufaniem a lękiem. Większość świata to przechodziła. I tylko nie każdy był przystojnym, wysokim socjopatą o kanciastej twarzy, przenikliwym wzroku i burzy czarnych loków, powiewających nad arystokratycznym czołem.\nPodobno mózg był najbardziej erotycznym organem człowieka, ale w przypadku Holmesa mózg raczej stanowił czynnik przeszkadzający w zbliżeniu. John nie był w stanie wyobrazić sobie, co myśli ktoś taki jak Sherlock podczas seksu. Odczytuje każdą zmarszczkę, fałdkę, kataloguje każdy zapach, spojrzenie, westchnienie. Rozważa, ile masz rodzeństwa, czy masz problemy z uzależnieniami, czy ostatnio brałeś antybiotyki i jakiego kremu do rąk używasz. Ilu miałeś partnerów wcześniej i ile z twoich związków trwało dłużej niż dwa miesiące.\nJohn zawsze miał swoje podejrzenia co do lekkiego syndromu Aspergera u Sherlocka. Wspaniała spostrzegawczość połączona ze ślepotą umysłu, jeżeli chodziło o interakcje międzyludzkie, koncentracja do bólu na jednym przedmiocie, w tym wypadku na pracy detektywistycznej. Watson wiedział to wszystko, ale też wiedział, że Sherlock wymyka się generalizacjom, etykietom i kategoriom. I tylko czasami wystawała z Holmesa nieumiejętność, brak wychwycenia niewerbalnych przekazów, odczytania gestów, spojrzeń. Dla Sherlocka faktycznie seks mógł być sprowadzony do samego "mięsa". Odcinając całą ramę modalną zbliżenia, mimikę, tembr głosu, spojrzenie, tyle właśnie zostawało z aktu.\nKobieta, która Sherlocka znała tylko tak, jak pozwalał się jej poznać, czyli w bardzo niewielkim stopniu, musiała być nieźle zaskoczona. I zawiedziona.\n"Co się konkretnie stało z Horn?" zapytał delikatnie John a Sherlock westchnął i przekręcił się na kanapie na bok, tak, żeby być do Watsona przodem.\n"Próbowaliśmy, nie poszło zbyt dobrze. Spanikowałem. Zacząłem się ubierać, wywaliłem jej toaletkę, a potem ona wywaliła mnie, wyzywając mnie od impotentów. Nie jestem impotentem, John. Chociaż seks nie jest dla mnie niczym istotnym."\n"Wiem, że nie jesteś..." słowo impotent jakoś nie chciało Johnowi przejść przez gardło.\nNagle, tak jak bezinteresownie ujął się za niewinną Horn, tak teraz całkowicie interesownie ją znielubił, znienawidził. Za uogólnianie, za nieuwagę, nie pozwalającą jej zobaczyć, jaki ciekawy, kolorowy człowiek się jej trafił. Nawet jeżeli na chwilę, nawet jeżeli przypadkiem...\nJohn przysiadł bokiem na kanapie obok Sherlocka i poklepał go po gęstej czuprynie. Poklepanie było całkowicie przyjacielskie i męskie, bez naddatków uczuciowych. Sherlock zamknął oczy i poddawał się dotykowi dłuższą chwilę, a potem nagle oczy otworzył i spojrzał na Johna, pobudzony i zarumieniony.\nWatson miał za sobą dzieciństwo z nieokiełznaną Harry, szaleństwa w akademiku studentów medycyny, szkolenia żołnierskie i wojnę w Afganistanie. Potrafił z miejsca wyczuć, kiedy wdepnął w większy problem, a działo się tak zawsze, ilekroć Holmes wpadał na jakiś genialny pomysł dotyczący osoby doktora Watsona.\nSherlock usiadł na kanapie, zrzucając union jacka i koc, i położył dłoń na ramieniu Johna.\n"Zrób to ze mną, John. Nie sądzę, żebym mógł zaufać komuś bardziej niż tobie. Prostytutki Mycrofta się nie liczą, już bym wolał zrobić to z jakimś kozłem niż z kimś wynajętym przez brata."\nJohn słuchał słów Sherlocka, nie potrafiąc ich ułożyć w koherentną całość, wciąż się uśmiechał, ale był to raczej powoli gasnący grymas.\nSherlock mówił dalej.\n"Nie dałem rady z Horn, była zbyt szczera, naiwna, no i myślenie o Anglii wcale nie pomaga niestety. Nie dałem rady, ale chcę. John, pomóż mi w tym. Nic nikomu nie powiemy, będzie jak dawniej. Nie jesteśmy gejami, jesteśmy tylko przyjaciółmi, mieszkającymi w jednym domu. Pomóż mi, nie poradzę sobie sam. Tego się samemu nie da zrobić."\nJohn zmrużył oczy i spojrzał z bliska na rozgorączkowaną gębę Sherlocka.\nSherlock zamrugał niepewnie.\n"Nie, sztachnąłem się tylko trochę dla kurażu."\n"Ćpałeś? No nie, Sherlock, chyba się umawialiśmy..."\n"Umawiać to się możesz z żoną, John!" wybuchnął Sherlock, wymachując ramionami i potrząsając teatralnie głową. "Ja jestem twoim genialnym współlokatorem! I mówię ci teraz, uprawiaj ze mną seks. Wiem, że się na mnie patrzysz i obserwujesz. Wiem, że nie uprawiałeś seksu ze swoimi ostatnimi dwiema dziewczynami, więc czemu nie ja? To by mi bardzo pomogło, nie tylko ze sprawą Horn, ale generalnie."\n"Nie będę z tobą uprawiał seksu, Sherlock! Jesteś facetem..."\n"Jestem bardzo pięknym facetem!"\n"Tak, i skromnym na dodatek. I tylko ja jestem nieskromnym hetero!"\nW salonie zapanowała nagła cisza. Sherlock patrzył się z bliska na Johna, zagryzając wargi. Watson niemal widział, jak myśli gonią z ponaddźwiękową szybkością w genialnym czerepie Holmesa i nic dobrego to nie wróżyło.\n"Jak chcesz, to się napij..." zaczął Sherlock i tym razem była kolej na Johna, żeby wybuchnąć.\n"Tak, ty zaćpasz, ja się napiję, i zaczniemy uprawiać seks. Sherlock, to nie działa w ten sposób!"\n"John, John! Histeryzujesz!" Sherlock ujął dłonie Johna w mocny uścisk i nie pozwolił ich sobie wyrwać, przyszpilając Watsona nagle jasnym, przenikliwym spojrzeniem socjopaty na tropie. "To tylko seks. Pomyśl o tym jak o myciu zębów. Zrobimy to i koniec. Żadnych ubocznych efektów, nic. Jesteś moim przyjacielem. Jedynym przyjacielem. Nie mam kogo innego, żeby poprosić."\n"Nie weźmiesz mnie na emocjonalny szantaż, Sherlock." warknął John, ale Sherlock już mówił, już odgrywał zaufanego, szczerego przyjaciela, proszącego o przysługę niczym skazaniec o swoje ostatnie życzenie.\n"To wcale nie jest moim celem. Po prostu proszę cię o pomoc." Sherlock przysunął się na kanapie do Johna, przyłożył mu dłoń do policzka. Dłoń Holmesa była duża, ciepła i pewna. Watson patrzył na jego bladą, kanciastą przystojnie brzydką twarz, jak zahipnotyzowana ofiara w paszczę węża. Sytuacja rozwijała się szybką spiralą na przód, nie dając czasu do namysłu i zebrania myśli.\n"To zgodzisz się? Tak?" zapytał szeptem Sherlock i pochylił się ku Johnowi jeszcze bliżej. Rozchełstana koszula, dziko potargane włosy i zapach. Droga woda kolońska i specyficzny aromat Holmesa o jeden dzień za długo utkniętego w garniturze. Penis Johna, zdradzieckie stworzenie, nagle przypomniał sobie, że dawno nie zażył prawdziwej, porządnej akcji i drgnął.\nNo to było nie do zniesienia po prostu!\nJohn Watson bardzo lubił Sherlocka Holmesa, kochał śledzić jego dedukcje, pomagać w pracy detektywistycznej. Lubił też jeść z nim śniadania, robić mu herbatę i przykrywać kocem, kiedy Holmes zasypiał znienacka na kanapie, z bosymi stopami i laptopem ustawionym na brzuchu. Ale John Watson nie wyobrażał sobie zbliżenia z Sherlockiem, z jakimkolwiek mężczyzną właściwie, dlatego zareagował tak jak zareagował.\nStrzelił Sherlockowi przez pysk aż zgrzytnęło. Z pięści, chociaż specjalnie usiłował otworzyć dłoń. Nie zdążył. Holmes zachwiał się, złapał się za twarz i klapnął ciężko tyłkiem na dywan. Bez odruchu obronnego, ciężko, jak worek ziemniaków. John stał na przeciwko niego, wysapując z siebie gniew i zaskoczenie. Ręka paliła go od uderzenia.\n"Przepraszam. Jak rany... Sherlock?"\nJak przeprosić kogoś, kto chciał z tobą uprawiać seks i nie pojmował, że seksu nie uprawia się ot tak, dla kaprysu, zwłaszcza z heteryckim kolegą? Kiedy John przemianował się z najlepszego przyjaciela Sherlocka na tylko jego kolegę?\n"Nie, w porządku." powiedział niewyraźnie Sherlock, wciąż trzymając się za twarz. Zaczął powoli gramolić się na kolana i wstawać, ale gdy John pochylił się, żeby mu pomóc, Holmes tylko spojrzał na niego tymi swoimi szaroniebieskimi oczyskami. Spojrzenie to było jak uderzenie, jak trzask bicza. John wycofał się pospiesznie z uniesionymi rękoma.\nHolmes wstał, otrzepał zgnieciony garnitur, przesunął dłonią po potarganych włosach.\n"Nie pisz o tym na swoim blogu." powiedział sztywno. Zanim John zdążył się oburzyć, że nigdy by w ten sposób nie zdradził czyjegoś zaufania, Sherlock ruszył w kierunku schodów. Watson został sam, stojąc jak idiota pośrodku salonu, z krwawym rumieńcem, wypływającym mu na policzki i zaciśniętymi pięściami.\nby Homoviator 04/2012\n...I cliffhanger :D dodam, że ten ff to konstrukcja w procesie jest, wen ochoczy ale ciało mdłe i czasu nie ma. Dokarmcie wena komentarzem, na pewno przyspieszy to aktualkę :)


Krakowianka, która mieszka w Atenach: cała Grecja jest pogrążona w żałobie - dziennikpolski24.pl\nKrakowianka, która mieszka w Atenach: cała Grecja jest...\nKrakowianka, która mieszka w Atenach: cała Grecja jest pogrążona w żałobie\n25 lipca 2018 25.07.2018 Aktualizacja: 25 lipca 2018 16:22 25.07.2018 16:22\n©Pani Beata z Grecji\n- Pożar nie został ugaszony i idzie w stronę Koryntu. Jest bardzo dużo ofiar śmiertelnych. Teraz w całej Grecji jest obchodzona żałoba - mówi nam Violetta Winiarska, krakowianka, która od 15 lat mieszka w Atenach.\nSkontaktowaliśmy się z Violettą Winiarską, krakowianką, która od 15 lat mieszka w Atenach. Jest zdruzgotana wydarzeniami ostatnich dni.\n- Na szczęście w Atenach nie było żadnego zagrożenia. Ja i moje dzieci byliśmy i jesteśmy bezpieczni. Pożar wybuchł 90 km od miasta. Przemieszcza się w stronę Koryntu. Jest bardzo dużo ofiar śmiertelnych - relacjonuje pani Violetta. Dodaje, że w całej Grecji obchodzona jest teraz żałoba narodowa. - To jest coś strasznego, co się wydarzyło - nie kryje kobieta.\nDodaje, że zarówno w Atenach, jak i na miejscu tragedii, ludzie mówią, że było to podpalenie. - Mieszkańcy Aten niesamowicie przeżywają to, co się stało. Jeżeli chodzi o pożary w Grecji, to są one co roku, ale nie tak potężne jak teraz - dodaje kobieta.\nWedług ostatnich danych greckich władz, w wyniku pożarów zginęło 79 osób, a 187 jest rannych.\nRyszard Grabek, pilot wycieczek, który od niemal 30 lat mieszka w Atenach, nie pamięta aż tak tragicznego pożaru w Grecji. Przypomina inny, z 2007 r., który wybuchł na Peloponezie. - Wtedy zginęło 30 osób - dodaje.\nWarunki, w których podczas ostatnich pożarów z ogniem musieli walczyć strażacy, były bardzo trudne. - Służby meteorologiczne podają, że wiatr osiągał prędkość od 110 do 120 kilometrów na godzinę. Od dziesiątek lat o tej porze roku nie było tak silnych wiatrów - dodaje Grabek.\nZ pomocą Grecji spieszy, kto może. - Turcy wyrażają chęć pomocy Grecji, mimo że te dwa państwa żyją na wojennej stopie. Prezydent Erdogan kontaktował się z premierem Tsiprasem. Obiecał, że jeśli Grecja będzie potrzebowała wsparcia, Turcja jest gotowa przysłać swoich strażaków - kwituje Grabek.\nCzytaj także: Dramatyczna relacja mężczyzny, który stracił żonę i dziecko w Grecji\nŹródło: Gazeta Krakowska - Krakowianka z Aten: cała Grecja jest pogrążona w żałobie\nMnie się wydaje, że raczej w Szwecji były podpalenia.\nMnie się wydaje, że to raczej w Szwecji były podpalenia. Po pierwsze, inny klimat (północ) - znacznie niższe temperatury, lato krótkie (gdy np. w Polsce w kwietniu było już nienormalnie gorąco -...rozwiń całość\nMnie się wydaje, że to raczej w Szwecji były podpalenia. Po pierwsze, inny klimat (północ) - znacznie niższe temperatury, lato krótkie (gdy np. w Polsce w kwietniu było już nienormalnie gorąco - jak w lecie, to w Sztokholmie było +5 do +8 w dzień i ok. zera stopni w nocy, lub lekko poniżej). Po drugie, wskazuje na to widok z lotu ptaka, gdyż ten pożar w Szwecji wygląda, jakby to była "nitka" ognia (czy linia) - bardzo długi i wąski ogień, czyli tak, jakby gdzieś było na długim odcinku (długa linia) polane ropą lub czymś ropopochodnym i podpalone. zwiń\nNa skawińskim Rynku chętnie śpiewano pieśni patriotyczne\nKraków. Małopolska policja wzbogaciła się o 93 funkcjonariuszy


Biżuteria sutasz - Katalog Stron Dziennika Internautów\nBiżuteria sutasz to najbardziej poszukiwana biżuteria tego sezonu. Zapraszam na mojego bloga poświęconego ręcznie wykonywanej biżuterii z sutaszu. Sutasz to wiskozowe sznureczki, które w połączeniu z minerałami i koralikami tworzą niezwykłą biżuterię. Wykonuję w tej efektownej i pracochłonnej technice kolczyki, naszyjniki, bransoletki. Realizuję również indywidualne zamówienia.\nPrezentowane na blogu projekty to wiele godzin pracy aby w efekcie końcowym powstała efektowna biżuteria sutaszowa. Zapraszam do odwiedzania mojego bloga.\nKategorie: Blogi Specjalistyczne Tagi: bizuteria artystyczna , sutasz , biżuteria autorska , soutache , biżuteria sutasz , biżuteria z sutaszu , kolczyki z sutaszu , naszyjniki z sutaszu , decomanufaktura pracownia , ewa jankowska , blog o sutaszu\nBiżuteria sutasz


Archiwa: zdrowie - hodowla-estilo.com\nHodowla jakiegoś typu zwierząt jest nadzwyczaj wymagająca i zależnie od skali postuluje przeróżnego poświęcenia czasu czy kapitału. Hodowla gołębi w dalszym ciągu jest niezmiernie powszechnym zajęciem i mnóstwo ludzi traktuje ją jak swoją pasję. Sporo osiągalnych na rynku artykułów jest coraz lepszej jakości, za pomocą czego większość osób potrafi solidnie dbać o własne hodowle. Uczestnictwo w rozlicznego typu konkursach potrzebuje dobrego przygotowania, na jakie składa się między innymi odpowiednia dieta. Do tego stosuje się akuratne preparaty, które zakłócają formowanie grzybów lub bakterii posiadających ujemny wpływ na zdrowie ptaków.\nJak możemy znaleźć doświadczonych fachowców – profesjonalne przygotowanie do budowy placów zabaw\nOrganizowanie wolnego czasu dla naszych najmłodszych to niewątpliwie niesłychanie trudna sprawa. Wielu z nas, odpowiedzialnych rodziców bez wątpienia chce dostarczyć swojemu dziecku najlepsze warunki edukacyjne, tak aby jego możliwości poznawcze były niesłychanie mocno rozwinięte, niemniej jednak w dzisiejszych warunkach niejednokrotnie znalezienie takiego miejsca przychodzi nam z trudem.\ndzieci, edukacja, klient, oferty, specjaliści, wypoczywanie, zdrowie


bungacity nuru masaż Kielceczterydwaraztrzy\nNiekiedy każdy człowiek chce odskoczni od realiów dnia powszedniego czy też chwilki radości. Nie warto się obawiać, bungacity nuru masaż Kielce gdyż sporo osób czerpie przyjemność z tego typu form spotkań. Tego typu schadzka rzadko przypomina pospolitą randkę z trzymaniem się za ręce, długimi konwersacjami i romantycznymi spacerami po parku.\nNa stronie internetowej informacje pozostawiają przeróżni ludzie. Regularnie czytając seks ogłoszenia, możesz odnaleźć równocześnie partnerkę jak i mężczyznę do wspólnego spędzenia czasu. Z pewnością wyszukasz ogłoszenie, które odpowie na Twoje wymagania - wszystko jest dokładnie napisane. W anonsie muszą być umieszczane wszystkie wskazówki opowiadające o tym, jakiego scenariusza powinieneś się spodziewać podczas schadzki. Niektórzy ludzie myślą, iż dodatkowe urozmaicenie na tym polu ubogaca ich przygody łóżkowe oraz uczyni życie erotyczne barwniejszym i ciekawszym.\nUmawiając się na cielesne spotkanie na internetowej stronie pozwolisz sobie na chwilkę przyjemności i odskoczni od codziennej egzystencji. Nawiąż kontakt i umów się na intymne spotkanie bardzo blisko Ciebie. Jak tylko zdecydujesz się i masz chęć natrafić na dojrzałą osobę na spotkanie erotyczne, kliknij filtr odnoszący się do miasta i poprzeglądaj dodane wpisy. Dzięki korzystaniu z portalu BungaCity masz pewność, że każda z Twoich ofert może zostać sprawdzona przez sporo osób. Jest mała możliwość, iż ono pozostanie bez oddźwięku! Na stronie BungaCity usytuowane jest multum publikacji od identycznie pozostawionych samych sobie jednostek, które posiadają niezaspokojoną gotowość na psoty w łóżku. Nie musisz się już martwić, że nie znajdziesz wyczekanego przez Ciebie partnera lub partnerki, ponieważ na tym portalu internetowym na pewno znajdą się ludzie o różnorodnych fantazjach seksualnych.\nPrzepadasz za erotycznymi doświadczeniami, toteż chcesz rozpalić w kimś innym pożądanie? Bez czekania! Na portalu BungaCity absolutnie nikt nie będzie Cię oceniał, ponieważ wybrana osoba zdaje sobie sprawę, jaki charakter miałyby mieć Wasze randki. Nie myśl że to coś skomplikowanego - mechanizm działania jest wyjątkowo bezproblemowy i sprawny. Dane personalne złożone podczas gdy tworzysz konto pozostają bezpieczne i nie zostaną rozprzestrzenione. Należy wspomnieć, iż ta witryna przeznaczona jest do osób dorosłych.


Kliniczny: czerwca 2008\nDodane przez Kliniczny o 11:24 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nDr na neurologii: Przychodzi na oddział pacjent z żoną. Pytam "Jak się pan czuje", odpowiada "Dziękuję bardzo, dobrze."- jaki miły, kulturalny pacjent- myślę, ale po drugim pytaniu zmieniam zdanie, bo otrzymuję na nie taką samą odpowiedź. Pacjent jest uśmiechnięty i zadowolony, żona też, co trochę mnie dziwi, bo okazuje się, że pacjent miał udar mózgu i jest w afazji.\nOkazuje się, że nigdy się do żony nie uśmiechał, nie mówił tak miłych i grzecznych słów, był strasznym cholerykiem i ta zmiana na radosnego i nie robiącego awantur przypadła jej do gustu.\nPo dwu tygodniach rehabilitacji nie poprawiło mu się, wypisałam go takiego do domu z zaleceniem dalszej rehabilitacji, ale nie wiem, czy żona ją podejmie, bo powiedziałam, że to się jeszcze może cofnąć."


FilmiK – MamyWołomin\nZapraszamy wszystkich zainteresowanych – młodych i tych trochę starszych ( w wieku 6-106 lat;) na warsztaty filmowe. FilmiK to cykl 5 dwugodzinnych warsztatów, na których nauczymy się jak zrobić własny film z filmów/zdjęć zebranych w archiwum rodzinnym – nakręconych telefonem komórkowym, aparatem fotograficznym, kamerą cyfrową. Dotyczyć będą obsługi darmowego programu do robienia filmu, montażu filmu, udźwiękowienia, praw autorskich, przewidują też ćwiczenia. Zajęcia w soboty w godzinach 10-12 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Wołominie. Startujemy już 18 maja! Koszt tych wyjątkowych warsztatów to jedyne 15zł!!!\n„Warsztaty zostaną podzielone na pięć spotkań po dwie godziny. Generalnie kształt poszczególnych spotkań będzie podobny – najpierw prezentacja przedstawiająca najważniejsze zagadnienia teoretycznie (ok. 20 min), później ćwiczenia praktyczne. Ćwiczenia zostały tak skonstruowane, żeby można było efektywnie, a przede wszystkim w przyjemny sposób przyswoić zagadnienia teoretyczne.\nPodczas pierwszych zajęć (18.05) poznamy „kanon filmowca” – najważniejsze założenia podczas kręcenia bardziej i mniej profesjonalnych filmów. Pokażemy sobie również sprzęt do filmowania (zachęcam do przyniesienia swojego jeżeli ktoś ma – kamery, aparaty, telefony z możliwością nagrywania) oraz poznamy jego funkcje i zastosowania.\nNa drugich ćwiczeniach (25.05) nauczymy się jak nagrywać wypowiedzi – jak zadawać pytania i w jaki sposób wyłapywać najważniejsze kwestie. Kiedy możemy spodziewać się ciekawej wypowiedzi, którą warto uwiecznić i jak ją wydobyć.\nTrzecie spotkanie poświęcimy zasadom rządzącym obrazem, zarówno filmowym jak i fotograficznym. Nauczymy się kadrować, wybierać dobre miejsca do robienia zdjęć i poznamy zasady komponowania kadru. Poćwiczymy umiejętności reżyserskie – tak byśmy mogli dobrze i sprawnie filmować naszych bohaterów.\nPrzedostatnie zajęcia poświęcimy kwestiom dźwięku i muzyki – na co zwracać uwagę podczas filmowania, jak zrobić by wypowiedzi były dobrze słyszalne i jaką muzyką zilustrować nasz film. To będzie również czas na poznanie podstawowych zasad praw autorskich, abyśmy mogli bez obaw dzielić się efektami naszej pracy na szerszym forum.\nPiąte zajęcia poświęcimy zasadom montażu – porozmawiamy jakie programy do tego służą, jaka jest ich generalna konstrukcja, czego możemy używać i jak w prosty ale porządny sposób „poskładać” nasze efekty pracy – czy to film z przyjęcia rodzinnego, wyjazdu wakacyjnego czy pierwszego dokumentu”. autor: Łukasz Szewczyk\nNa koniec warsztatów odbędzie się Przegląd Rodzinnych Filmów Amatorskich FilmiK 2013 w Kawiarence w MDK ul. Mariańskiej 7 w Wołominie. Głosem publiczności nagrodzony zostanie najlepszy film przeglądu. Rozdane zostaną nagrody m.in. kamera HD.\nObowiązują zapisy. Prosimy o przesłanie Formularza oraz oświadczenia na adres e-mail: mamy.wolomin@gmail.com lub osobiście na zajęcia klubu mam.\nProjekt będący częścią zadania „RAZEM – integracja rodzin w Powiecie Wołomińskim II edycja” realizowany dzięki dofinansowaniu z budżetu Powiatu Wołomińskiego na rok 2013.\nInne zajęcia w ramach projektu


Deputy Managing Partner baranowskir@gtlaw.com\nWarszawa~ D +48 22.690.6102 T +48 22.690.6100\nRafał Baranowski jest Zastępcą Partnera Zarządzającego warszawskiego biura Kancelarii Greenberg Traurig. W swojej praktyce koncentruje się na transakcjach fuzji i przejęć, private equity, joint ventures oraz zagadnieniach z zakresu prawa korporacyjnego. Rafał Baranowski posiada ponad 20 lat doświadczenia w realizacji skomplikowanych transakcji, zarówno krajowych jak i międzynarodowych. Był doradcą ważnych uczestników rynku przy realizacji licznych istotnych projektów inwestycyjnych dotyczących fuzji i przejęć oraz transakcji typu private equity w Polsce, Europie Zachodniej i Środkowej, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Do jego klientów należą wiodące fundusze private equity, duże spółki państwowe i prywatne prowadzące działalność w wielu branżach, w tym w branży biotechnologicznej, dóbr konsumpcyjnych, FMCG, telekomunikacyjnej, w sektorze ropy i gazu oraz mediów.\nReprezentował CVC Capital Partners, jeden z największych funduszy private equity na świecie, w związku zawarciem umowy dotyczącej nabycia Żabka Polska od Mid Europa Partners. Sprzedaż Żabka Polska jest największą transakcją w historii polskiego rynku detalicznego handlu spożywczego i zarazem największą transakcją wyjścia funduszu private equity z inwestycji przeprowadzoną w Polsce. Transakcja otrzymała tytuł Transakcji Roku 2017 w Polsce przyznany przez CEE Legal Matters.\nReprezentował Innova Capital, jeden z czołowych funduszy private equity rynku średnich przedsiębiorstw w Europie Środkowej, w związku z nabyciem pakietu większościowego udziałów w spółce Bielenda Kosmetyki Naturalne (jeden z wiodących polskich producentów kosmetyków), jak również nabyciem marek kosmetycznych Soraya i Dermika od Orkla Care.\nReprezentował fundusz private equity Gilde Healthcare w związku z poslkimi aspektami nabycia spółki Acti-Med. z sektora technologii medycznej. Multijurysdykcyjny zespół GT z Niemiec i Polski doradzał kompleksowo Gilde Healthcare w związku z wszystkimi aspektami prawnymi nabycia.\nReprezentował Apax Partners, jedną z wiodących na świecie firm private equity, w związku z polskimi aspektami proponowanego nabycia Grupy Allegro (największego portalu sprzedażowego i miejsca zakupów towarów innych niż spożywcze w Polsce) oraz Ceneo (wiodącej internetowej porównywarki cenowej w kraju) od Naspers Limited. Wartość transakcji to ok. 3,25 mld USD.\nReprezentował Innova Capital, jeden z czołowych funduszy private equity rynku średnich przedsiębiorstw w Europie Środkowej, w transakcji nabycia wspólnie z partnerem OPTeam S.A. (spółką informatyczną notowaną na GPW) akcji spółki Centrum Rozliczeń Elektronicznych Polskie ePłatności (świadczącej usługi płatnicze) od Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych S.A.\nReprezentował Abris Capital Partners, jeden z wiodących funduszy private equity inwestujący w Europie Środkowo-Wschodniej, w transakcji przejęcia Velvet CARE Sp. z o.o., jednego z największych producentów papierowych wyrobów higienicznych w Polsce.\nReprezentował Advent International, jeden z największych funduszy private equity na świecie, w związku z inwestycją w InPost, lidera nowoczesnych usług logistycznych i pierwszą firmę w Polsce, któ®a stworzyła sieć Paczkomatów.\nReprezentował Montagu Private Equity, jeden z wiodących funduszy private equity w Europie, w związku z proponowanym nabyciem American Heart of Poland S.A., polskiej sieci renomowanych klinik kardiologicznych.\nReprezentował Mid Europa Partners, jednego z wiodących inwestorów private equity w Europie Środkowej i Wschodniej, w związku z rozważanym nabyciem Grupy SMYK, wiodącego dystrybutora odzieży, zabawek i artykułów dla dzieci, od Empik Media & Fashion, grupy detalicznej notowanej na GPW.\nReprezentował Apax Partners, jedną z wiodących na świecie firm private equity, w związku z rozważanym nabyciem polskiej sieci spółek farmaceutycznych.\nFuzje i przejęcia oraz inne reprezentacje\nReprezentował Anheuser-Busch InBev, największą firmę browarniczą na świecie, w związku z polskimi aspektami sprzedaży na rzecz japońskiego Asahi Group Holdings Ltd. aktywów o wartości 7,3 mld EUR, które przed połączeniem z AB InBev były własnością SABMiller plc na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej. Przejęcie SABMiller przez AB InBev, którego wartość wyniosła 103 mld USD, było jedną z największych fuzji w historii.\nReprezentował spółkę Agora S.A., jedną z największych i najbardziej rozpoznawalnych grup medialnych w Polsce, w związku z nabyciem 40% udziałów w spółce Eurozet sp. z o.o., a także w negocjacjach umowy wspólników zawartej z większościowym udziałowcem, SFS Ventures s.r.o., regulującej zasady współpracy obu wspólników w Eurozet.\nReprezentował Pfleiderer Grajewo oraz Atlantik w związku z transgraniczną restrukturyzacją Grupy Pfleiderer poprzez transakcję odwrotnego przejęcia Pfleiderer GmbH przez Pfleiderer Grajewo S.A. ze środków pozyskanych z oferty publicznej akcji Pfleiderer Grajewo S.A. Łączna wartość transakcji, w tym wartość oferty prywatnej i akcji wydawanych wierzycielom Atlantik, wyniosła około 744 mln PLN.\nReprezentował Discovery Communications w związku z rozważanym nabyciem TVN, wiodącej wieloplatformowej spółki medialnej w Polsce, od Grupy ITI i Canal+.\nReprezentował Telekomunikację Polską S.A. (obecnie Orange Polska S.A.) podczas sprzedaży portalu Wirtualna Polska, wiodącej internetowej spółki medialnej, na rzecz Innova Capital, czołowego funduszu private equity rynku średnich przedsiębiorstw w Europie Środkowej. Wartość transakcji wyniosła 375 mln PLN.\nReprezentował japońskiego producenta gazów technicznych Taiyo Nippon Sanso Corporation (TNSC) oraz jej spółkę zależną Mathesons Tri-Gas (MTG) w związku z polskimi aspektami transakcji nabycia europejskiego biznesu gazów technicznych spółki Praxair. Wartośc transakcji wyniosła ok. 5 miliardów EUR. W transakcji brały udzał biura GT z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Japonii, Holandii oraz Polski.\nReprezentował Nomad Foods, największą w Europie spółce z branży żywności mrożonej, w rozważanej transakcji nabycia wiodącego polskiego producenta mrożonek.\nReprezentował Grupę LOTOS S.A., jeden z czołowych koncernów naftowych w Polsce, w związku z ofertą publiczną akcji o wartości 1 mld PLN.\nReprezentował ORLEN Upstream Sp. z o.o., spółkę w 100% zależną od PKN ORLEN S.A., jednej z największych korporacji przemysłu naftowego w Europie Środkowej i Wschodniej oraz największej w Polsce, w związku z przejęciem notowanej na nowojorskiej giełdzie NASDQ spółki FX Energy, Inc. Wartość transakcji wyniosła 442 mln PLN.\nReprezentował Grupę Azoty - Zakłady Azotowe "Puławy" S.A., czołowego producenta nawozów azotowych i wyrobów chemicznych w Europie Środkowej, w związku z utworzeniem z KGHM Polska Miedź S.A., wiodącym producentem miedzi i srebra, joint venture do poszukiwania i wydobywania surowców naturalnych.\nDoradzał PBG S.A., jednej z największych w Polsce firm budowlanych, w związku z restrukturyzacją i reorganizacją finansową Grupy Kapitałowej PBG, której łączna wartość wyniosła 4 mld PLN.˚\nDoradzał Davita HealthCare, wiodącemu dostawcy usług medycznych w zakresie opieki nefrologicznej, w związku z nabyciem centrów dializ w kilku krajach europejskich od Frasenius Medical Group.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku z zawarciem z Bayer Healthcare Company Ltd, długoterminowego kontraktu na dostawę i dystrybucję insuliny na terytorium Chin. Wartość kontraktu wyniosła 2 mld USD.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku ze sprzedażą na rzecz Sanofi-Aventis, jednego ze światowych koncernów farmaceutycznych, pakietu akcji ZAO Bioton Wostok, będącej producentem i dystrybutorem insuliny ludzkiej w Federacji Rosyjskiej. Wartość kontraktu wyniosła 110 mln PLN.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku z nabyciem Biopartners AG, szwajcarskiej firmy z sektora biotechnologicznego. Wartość transakcji wyniosła 183 mln PLN.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku z nabyciem spółek farmaceutycznych międzynarodowej Grupy Shah, które obejmowało utworzenie spółki joint-venture oraz nabycie spółek farmaceutycznych i biotechnologicznych z siedzibą w Indiach, Finlandii, Federacji Rosyjskiej i Wielkiej Brytanii.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku z nabyciem włoskich spółek farmaceutycznych Pharmatex Italia oraz Fisiopharma. Wartość transakcji wyniosła 54 mln PLN.˚\nReprezentował Bioton S.A., jedną z największych w Polsce spółek biotechnologicznych notowaną na GPW, w związku z przejęciem SciGen, singapurskiej spółki biotechnologicznej, notowanej na Australijskiej Giełdzie Papierów Wartościowych (ASX), prowadzącej sprzedaż produktów biotechnologicznych i insuliny na rynkach Azji Południowo-Wschodniej, Australii i Oceanii.˚\nDoradzał Lehman Brothers w zakresie badania prawnego aktywów spółki zlokalizowanych w Polsce (w związku z postępowaniem na podstawie Chapter 11 w Stanach Zjednoczonych), których łączna wartość wynosiła 600 mld USD.˚\nDoradzał Merrill Lynch, działającej jako bank inwestycyjny, w związku ze sprzedażą akcji polskiej spółki medialnej.˚\nDoradzał RWE Aqua, należącej do niemieckiego koncernu energetycznego RWE AG, przy zakupie udziałów w Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Dąbrowie Górniczej.˚\nDoradzał BASF Polska, będącej częścią Grupy BASF, największego koncernu chemicznego na świecie, i Deutsche Lufthansa A, światowej grupie lotniczej, w przedmiocie opracowania kompleksowej dokumentacji i procedur ochrony danych osobowych.˚\nReprezentował Intrum Justitia AB z siedzibą w Szwecji, wiodącej w Europie grupie świadczącej usługi w zakresie zarządzania kredytami, w związku z utworzeniem europejskiego centrum przetwarzania danych w Holandii.˚\nReprezentował Grupę Kaufland, niemiecką sieć hipermarketów będącej częścią Schwarz Gruppe, w projektach inwestycyjnych lokalizacji kilkunastu hiper- i supermarketów na terytorium Polski oraz krajowego centrum logistycznego.˚\nDoradzał OBI Polska oraz Grupie Tengelmann (Plus Discount) w projektach inwestycyjnych lokalizacji kilkunastu hiper- i supermarketów na terytorium Polski.˚\nDoradzał GE Capital w zakresie umowy offsetowej ze Skarbem Państwa RP. Wartość kontraktu wyniosła około 64,5 mln USD.˚\nReprezentował Airline Accounting Center (obecnie Lufthansa Global Business Services) przy utworzeniu i strukturyzacji centrum usług finansowych, rozliczania przychodów, zasobów ludzkich i zamówień europejskich linii lotniczych.°\nPrawo energetyczne (sektor ropy naftowej i gazu)\nDoradzał PGNiG S.A., największej polskiej spółce gazowniczej, w związku z zawarciem z Qatargas umowy na dostawy z Kataru skroplonego gazu ziemnego LNG do terminala LNG w Świnoujściu na okres 20 lat, o łącznej wartości ok. 11 mld USD.˚\nDoradzał PGNiG przy licznych projektach z sektora gazowego, w tym w szczególności dotyczących: międzynarodowych kontraktów na dostawy gazu ziemnego oraz terminala LNG w Świnoujściu.˚\nDoradzał PKN ORLEN S.A., jednej z największych korporacji przemysłu naftowego w Europie Środkowej i Wschodniej oraz największą w Polsce, w związku z realizacją kontraktów na dostawy ropy naftowej. Wartość transakcji wyniosła kilkanaście mld USD.\nDoradzał Grupę LOTOS S.A., jeden z wiodących polskich koncernów naftowych, w związku z negocjacjami i zawarciem z PGNiG S.A. długoterminowego kontraktu na dostawy paliwa gazowego.\nDoradzał PBG S.A. w związku z kontraktami z KGHM Polska Miedź S.A. dotyczącymi budowy bloków gazowo-parowych w Elektrociepłowni Głogów i Elektrociepłowni Polkowice. Łączna wartość kontraktów wyniosła 165 mln PLN.˚\nReprezentował UNIMOT S.A., niezależnego importera paliw ciekłych i gazowych w Polsce, w związku z zawarciem długoterminowego kontraktu na dostawy paliwa gazowego.\nDoradzał SFW Energia, spółce należącej do niemieckiego koncernu energetycznego RAG, w zakresie transakcji zakupu spółek ciepłowniczych.˚\nDoradzał licznym klientom w projektach dotyczących sektora energetycznego, w szczególności gazu ziemnego, gazu łupkowego, LNG, LPG i ropy naftowej.˚\n°Doświadczenie zdobyte w poprzednich kancelariach zanim Rafał Baranowski dołączył do GREENBERG TRAURIG Nowakowska-Zimoch Wysokiński sp.k.\nIFLR1000: „Highly Regarded” w kategorii Fuzje i przejęcia (2016-2021)\nIFLR1000: „Highly Regarded” w kategorii Private equity (2016-2021)\nIFLR1000: „Rising Star” w kategorii Fuzje i przejęcia (2018)\nIFLR1000: „Rising Star” w kategorii Private equity (2018)\nEMEA Legal 500: „Next Generation Partner” w kategorii Private Equity (2020-2021)\nEMEA Legal 500: „Rekomendowany Prawnik” w kategorii Prawo korporacyjne/M&A (2015-2021)\nEMEA Legal 500: „Rekomendowany Prawnik” w kategorii Energetyka i Zasoby Naturalne (2017-2019)\nStowarzyszenie Międzynarodowych Negocjatorów Przemysłu Naftowego (Association of International Petroleum Negotiators), Houston, Texas\nUniversity of Cambridge, Studia podyplomowe: „English Business Law & Practice”, 2011 r.\nRadca prawny, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie, 2011 r.\nUniwersytet Jagielloński w Krakowie, Studia podyplomowe: „Prawo Unii Europejskiej”, 2006 r.\nSzkoła Główna Handlowa w Warszawie, Studia podyplomowe: „Polskie i europejskie prawo spółek”, 2005 r.\nMagister prawa, Uniwersytet Śląski, 2003 r.


Bęben hamulcowy A.B.S. 2643-S Wajbex.pl\nBęben hamulcowy A.B.S. 2643-S\nBĘBEN HAMULC. KIA SEPHIA 93-04 (-ABS)\nInformacje szczegółowe Bęben hamulcowy A.B.S. 2643-S\nWewnętrza wysokość bębna hamulcowego [mm]: 41,5\nCiężar [kg]: 4,32


Chętnych do pracy nie ma. Kłopoty branży turystycznej na polsko-czeskim pograniczu - Radio Wrocław\nChętnych do pracy nie ma. Kłopoty branży turystycznej na polsko-czeskim pograniczu\nPiotr Słowiński\t| Utworzono: 2015-11-27 07:41\t| Zmodyfikowano: 2015-11-27 07:44\nOd 1 grudnia w czeskich Karkonoszach hotelarze czy właściciele wyciągów są gotowi przyjąć 500 osób. Dają noclegi, umowy o pracę, wyżywienie. Po polskiej stronie ofert jest nie mniej.\nOkoło 500 miejsc pracy czeka na chętnych w czeskich Karkonoszach. Drugie tyle jest po polskiej stronie. Potrzebni są sprzątacze, pokojowe, konserwatorzy, barmani, recepcjoniści a nawet instruktorzy narciarscy. Marcin Gawron, kierownik ośrodka narciarskiego w Białym Jarze w Karpaczu mówi, że do pracy trzeba już ściągać ludzi z zagranicy:\nW Karpaczu, Szklarskiej Porębie czy Świeradowie Zdroju miejsca Polaków zajmują w hotelach przede wszystkim Ukraińcy. Im płaca na poziomie 12-14 złotych za godzinę odpowiada.\nJakub Sojka, wiceprezes wyciągu w Świeradowie Zdroju nie ukrywa, że branża turystyczna wymagająca od ludzi pracy np. w święta, przegrywa konkurencje o pracowników:\nW branży turystycznej płace to ponad 2 tysiące złotych netto. To ciągle zbyt mało, by skusić Polaków.\nJak to jest ? Ceny usług w branży takie same jak w krajach zachodnich a wynagrodzenie pracowników to 1/3 tamtych wynagrodzeń . I niech nikt nie mówi , że większość zabiera Państwo. Dzwoniłem do 2 miejsc w Karkonoszach i najlepsza oferta to zatrudnienie na umowę czasową 3 m-c. czyli na sezon za 12 zł netto za godz. tj ok 2000 zł za pełny etat . A wymagania jak w SHERATONIE !\n~AK i nie\nMoże autor napiszę dane gdzie można sie kontaktować by otrzymać tak dobrą pracę:)\nTomek w Frito lay Grodzisk Maz darzą ci 3,5 tys więc zgłoś się tam jak najszybciej .\nZa 3 tys dajcie nr telefonu mój brat od razu składa CV\nWitam, mam 25 lat, pracuję w najlepszym Hotelu w Karkonoszach, jestem wykfalifikowanym kelnerem z doświadczeniem zdobywanym w Polsce i Niemczech. Pracuje za 10zl netto. Jeśli jest gdzies miejsce gdzie zarobię więcej jestem gotowy pracować od jutra :)\nPrzecież to jest manipulacja 14 zł i ty to potwierdzasz\nProponuje sprawdzić na PUP Lwówek jak wyglądają oferty pracy 1750 brutto. Druga rzecz to opodatkowanie pracy w tym chorym kraju zabiorą ci 60% z pensji\nO rany, ale łaska, po prostu czad : jak pan mówi w wywiadzie : daje pracę i nawet wynagrodzenie ! niesamowite !, niech w końcu zaczną ludzi szanować i dawać godziwe wynagrodzenie to problem zniknie, praktyka taniej siły roboczej i zupa za 1 zł musi się skończyć, ja sobie sama kupię zupę, tylko chcę godnie zarabiać\na to już jest odrębny problem\nNajwiecej to zabiera ci Państwo w podatkach ;)


OJCIEC JAN BEYZYM – POKORNY PIELĘGNIARZ CHORYCH – zwycięski finał\nPrzy ulicy Kopernika w Krakowie znajduje się bazylika Najświętszego Serca Jezusowego, w której spoczywają relikwie ojca Jana Beyzyma – jezuity, lekarza i misjonarza. Człowiek ten bezgranicznie poświęcił się opiece nad trędowatymi na dalekim Madagaskarze. Referat misyjny oo. jezuitów postanowił przybliżyć młodzieży osobę opiekuna odrzuconych na Czarnym Lądzie poprzez organizację ogólnopolskiego konkursu pt.Polski Samarytanin – bł. o. Jan Beyzym.Z prawdziwą przyjemnością informujemy, że uczennica klasy III gimnazjum Kamila Dybeł, zajmując III miejsce, została laureatką tego konkursu.\nZmagania obejmowały dwa etapy. W pierwszej częściKamila napisała reportaż o życiu i działalności zakonnika pt. OJCIEC JAN BEYZYM- POKORNY PIELĘGNIARZ CHORYCH, który zakwalifikował ją do finału. Następnie uczestnicy musieli nagrać krótki film przedstawiający czytanie fragmentu swojej pracy w obecności publiczności – w naszym przypadku uczennica w przedstawiła swoją pracę klasie II gimnazjum.Ten niespełna trzyminutowy film przesłaliśmy do organizatora.\n24 marca 2017 roku ogłoszono wyniki, a fragmenty prac laureatówukazały się w czasopiśmie misyjnym oo. jezuitów „Misyjnym Szlakiem„. Otrzymane egzemplarze rozdano uczniom.


Święto Wojska Polskiego – defilada w Warszawie. 15 sierpnia - Społeczeństwo - Newsweek.pl\nCzołgi, hummery i transportery opancerzone. Na ulicach Warszawy trwają przygotowania do Święta Wojska Polskiego [WIDEO]\nPrzygotowania do defilady wojskowej 2017\nJuż 15 sierpnia Święto Wojska Polskiego. W Warszawie, jak co roku, odbędzie się uroczysta defilada polskich sił zbrojnych. Przygotowania do tego wydarzenia trwają pełną parą. Na ulicach stolicy można już zobaczyć żołnierzy z różnych rodzajów wojsk, a także całe mnóstwo czołgów, transporterów opancerzonych czy hummerów.\nUroczystą defiladę poprzedzi wystąpienie prezydenta Andrzeja Dudy. Potem żołnierze ruszą Alejami Ujazdowskimi w kierunku Belwederu. Tam się zatrzymają. W defiladzie weźmie udział prawie 800 polskich żołnierzy z całej Polski. Na warszawskich ulicach zobaczymy piechotę, marynarkę, służby specjalne, organizacje proobronne, studentów szkół oficerskich, a nawet uczniów klas mundurowych. Nie zabraknie nawet 500 żołnierzy ze Stanów Zjednoczonych, Kanady, Wielkiej Brytanii i Rumunii.\nNa co mogą liczyć miłośnicy militariów? 15 sierpnia zobaczymy artylerię, jednostki opancerzone, kołowe i lotnicze. Ulicami stolicy przejadą czołgi Leopard i T-91 Twardy, natomiast na niebie podziwiać będzie można myśliwce F-16 i MiG-29, samoloty wielozadaniowe Su-22 oraz jednostki transportowe – C-130 Hercules i C-295 CASA.\nWojsko w stanie zawieszenia. W co gra Antoni Macierewicz?\nPolska armia słabsza o połowę? Przez nieudolność i złe decyzje MON\nPo zakończeniu przemarszu widzowie będą mogli wziąć udział w koncertach klubów wojskowych lub przejść do pobliskiego Parku Agrykola, gdzie odbędą się pokazy broni, wyposażenia i sprzętu specjalnego (m.in. wojskowych karetek). Z kolei żołnierze przygotowali pokazy samoobrony i punkt poboru krwi. Gdy po tych wszystkich atrakcjach kogoś dopadnie głód, może liczyć na słynną wojskową grochówkę wydawaną prosto z kuchni polowych.


Łaszczów znów będzie miastem - Dziennik Wschodni\nŁaszczów znów będzie miastem\nPo 140 latach Łaszczów w powiecie tomaszowskim znowu będzie miastem. Za miesiąc wszyscy będą się cieszyć z odzyskania praw miejskich razem z Mandaryną – gwiazdą plenerowej zabawy sylwestrowej.\nStarania o odzyskanie utraconych po powstaniu styczniowym praw miejskich trwały kilka lat. Klamka zapadła w tym roku: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji dało zgodę, a to oznacza, że od 1 stycznia na mapie administracyjnej województwa lubelskiego pojawi się nowe miasto.\n– Mieszkańcy sami prosili, żeby wystarać się o prawa miejskie – wspomina konsultacje Cezary Girgiel, na razie wójt, a za miesiąc burmistrz Łaszczowa. – To spełnienie ich oczekiwań, ale również inwestycja na przyszłość: miasto będzie bardziej atrakcyjne dla inwestorów.\nPo scaleniu pięciu miejscowości: Łaszczowa, Kolonii Łaszczów, Podhajec, Czerkas oraz Domaniża miasteczko będzie liczyło około 2300 mieszkańców. Tych z przyłączonych wiosek czeka wymiana dokumentów; za dowody osobiste zapłaci jednak gmina, natomiast koszty wymiany dowodów rejestracyjnych oraz praw jazdy w części pokryje tomaszowskie starostwo.\nŁaszczów słynie z uprawy kalafiorów i brokułów, a także owoców, pszenicy i buraków cukrowych. Do największych pracodawców należy firma Bracia Mrozik, która specjalizuje się w produkcji oklein drewnianych. Pracuje tam około 300 osób.\nŁaszczów będzie trzecim, po Tomaszowie Lubelskim i Tyszowcach, miastem w powiecie tomaszowskim.\ntede / 1 grudnia 2009 r. o 10:53\nUlhówek bardziej wygląda jak miasto.Bloki sklepy i ludzie o mentalności miejskiej.\n~max~ / 1 grudnia 2009 r. o 09:34\nprzecież to zapadła nora\nJa to ja / 30 listopada 2009 r. o 23:56\nW Łaszczowie żyje się dobrze, kocham to .. miasto.\n~real~ / 30 listopada 2009 r. o 23:15\nŁaszczów? Ni to miasto ni to wieś. Będą tylko wyższe podatki.


Zacinający się dźwięk w laptopie Dell - elektroda.pl\nlukasz_89 14 Lut 2015 20:52 3255 9\n#1 14 Lut 2015 20:52\nMoim problemem jest zacinający się dźwięk w laptopie Dell inspiron n7110.\nInstalowałem nowe sterownik Realtek, sprawdzałem poprzez narzędzia Dell, czy wszystko działa w porządku, szczególnie płyta główna - pokazuje, że tak.\nPrzy słuchaniu muzyki dźwięk przerywa i trzeszczy, podobnie jak ktoś dodał na filmiku. Przez tę krótką chwilę, zacina też się komputer i dźwięk jednocześnie.\nAby otworzyć filmik wystarczy wpisać w yt "Problem z dźwiękiem i zacinaniem się laptopa Dell L702x" (niestety nie mogę dodać linku - błąd)\nNie wiem, co jest tego przyczyną, czy ktoś się zmagał z czymś podobnym i może wskazać drogę jak naprawić to?\n#2 14 Lut 2015 20:57\nPobierz Crystal Disk Info i zamieść tutaj SMART dysku.\n#3 14 Lut 2015 21:03\nDate : 2015/02/14 21:03:18\n- SAMSUNG HM641JI\n- PLDS DVD+-RW DS-8A5SH\n(1) SAMSUNG HM641JI : 640,1 GB [0/0/0, pd1]\n(1) SAMSUNG HM641JI\nModel : SAMSUNG HM641JI\nFirmware : 2AJ10003\nSerial Number : S266J90B726511\nPower On Hours : 7115 godzin\nPower On Count : 5118 count\n01 100 100 _51 000000000003 Częstotliwość pojawiania się błędów podczas odczytu RAW\n03 _89 _88 _25 000000000D5F Czas potrzebny do "rozkręcenia" talerzy dysku\n04 _95 _95 __0 0000000013FD Ilość cykli start/stop\n07 252 252 _51 000000000000 Częstotliwość błędów podczas pozycjonowania\n09 100 100 __0 000000001BCB Liczba godzin pracy dysku\n0B 100 100 __0 0000000000E1 Liczba prób kalibracji\n0C _95 _95 __0 0000000013FE Llość skończonych operacji start/stop\n0D 100 100 __0 000000000000 Częstotliwość występowania błędów programowych podczas operacji odczytu\nBF 100 100 __0 000000002496 Częstotliwość występowania błędów spowodowanych wstrząsem\nC0 252 252 __0 000000000000 Ilość naprawionych cykli wyłączenia\nC1 _98 _98 __0 000000005ADC Ilość cykli do tak zwanej "Landing Zone"\nC2 _56 _39 __0 003D0011002C Temperatury dysku (ogólna)\nC4 252 252 __0 000000000000 Liczba remapowanych operacji\nC6 252 252 __0 000000000000 Ilość nie naprawionych błędów\nC8 100 100 __0 00000000026B Liczba błędów zapisu\nF0 100 100 __0 000000001BC7 Czas w którym głowica jest pozycjonowana\nF1 _91 _88 __0 000000C5F381 Total Host Writes\nF2 _93 _89 __0 0000009A1D59 Total Host Reads\n010: 2020 2020 2020 5332 3636 4A39 3042 3732 3635 3131\n020: 0000 4000 0004 3241 4A31 3030 3033 5341 4D53 554E\n030: 4720 484D 3634 314A 4920 2020 2020 2020 2020 2020\n070: 0000 0000 0000 0000 0000 001F 1F06 0000 004C 004C\n080: 01FF 0028 746B 7F69 6123 7469 BE41 6123 407F 004F\n090: 004F 0080 FFFE 0000 FE80 0000 0000 0000 0000 0000\n100: 82B0 4A85 0000 0000 0000 0000 4000 0000 5002 4E92\n110: 05B4 00A5 0000 0000 0000 0000 0000 0000 0000 401C\n000: 10 00 01 2F 00 64 64 03 00 00 00 00 00 00 02 26\n010: 00 FC FC 00 00 00 00 00 00 00 03 23 00 59 58 5F\n020: 0D 00 00 00 00 00 04 32 00 5F 5F FD 13 00 00 00\n050: 00 00 00 00 00 00 09 32 00 64 64 CB 1B 00 00 00\n070: 00 64 64 E1 00 00 00 00 00 00 0C 32 00 5F 5F FE\n080: 13 00 00 00 00 00 0D 3A 00 64 64 00 00 00 00 00\n090: 00 00 BF 22 00 64 64 96 24 00 00 00 00 00 C0 22\n0A0: 00 FC FC 00 00 00 00 00 00 00 C1 32 00 62 62 DC\n0B0: 5A 00 00 00 00 00 C2 02 00 38 27 2C 00 11 00 3D\n0D0: 00 FC FC 00 00 00 00 00 00 00 C5 32 00 FC FC 00\n0E0: 00 00 00 00 00 00 C6 30 00 FC FC 00 00 00 00 00\n0F0: 00 00 C7 36 00 C8 C8 00 00 00 00 00 00 00 C8 2A\n100: 00 64 64 6B 02 00 00 00 00 00 F0 32 00 64 64 C7\n110: 1B 00 00 00 00 00 F1 32 00 5B 58 81 F3 C5 00 00\n120: 00 00 F2 32 00 5D 59 59 1D 9A 00 00 00 00 FE 32\n130: 00 FC FC 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00\n160: 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 AC 26 00 5B\n170: 03 00 01 00 02 A5 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00\n0C0: 00 00 C3 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 C4 00\n0F0: 00 00 C7 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 C8 00\n#4 14 Lut 2015 23:30\nNie zalałem. Stoi na biurku. Podpiętą mam tylko myszkę...\nCo do zasilacza... Sprawdzałem to i bez różnicy...\n#5 15 Lut 2015 21:26\nJa mam ten sam problem, wydaje mi się, że zaczął się pojawiać po aktualizacji my dell w dell suport assist (zrobieniu testu) lub po wgraniu poprawek systemu mam na myśli aktualizacje windows update. Jutro przywracam komputer do stanu fabrycznego mam nadzieje że to pomoże.\nMam pytanie Ty również masz wgrane wszystkie aktualizacje?\n#6 15 Lut 2015 22:24\nWitam, założyłem konto żeby dołączyć do tematu.\nPosiadam laptopa Dell Inspiron 7720. Od kilku dni zmagam się z wyżej opisanym problemem. Komputer się zawiesza co najlepiej zaobserwować można podczas odtwarzania jakiegoś dźwięku. Krótki fragment dźwięku zapętla się na jakąś sekundę.\nJestem przekonany, że stało się to dokładnie po zainstalowaniu aktualizacji z Windows Update dnia 12.02. W historii aktualizacji z tego dnia na liście widnieje tylko wpis:\nAktualizacja zabezpieczeń programu Internet Explorer 11 dla systemu Windows 8.1 x64 (KB3034196)\nTo raczej nie powinno być przyczyną ?\nJeżeli ktoś znajdzie rozwiązanie inne niż przywracanie/reinstalacja systemu to proszę o informację. Na ten moment wolę się wstrzymać z takimi krokami\n#7 15 Lut 2015 22:43\nCałe szczęście przywrócenie komputera pomogło. Chyba nie pozostaje nic innego jak wyłącznie aktualizacji. Będę śledził rozwój tego tematu. Ciekawe która aktualizacja stwarza ten problem.\n#8 15 Lut 2015 23:50\nOdinstalujcie "Dell support assistant" i "Dell support agent". Dell wypuścił walnięty update w lutym.\n#9 16 Lut 2015 00:59\nRzeczywiście, po odinstalowaniu wspomnianych programów wszystko wróciło do normy.\nSkoro problem ten został poruszony na oficjalnym forum producenta, wnioskuję że powinniśmy się spodziewać prawidłowej aktualizacji w niedługim czasie.\n#10 16 Lut 2015 09:40\nOdinstalowanie Supporta rozwiązuje problem? DObrze wiedzieć, mam nadzieję, że zadziała, bo zastanawiałem się nad formatem. Ale jak Dell już o wszystkim wie, to miejmy nadzieje szybko wrzucą nową aktualizację\nU mnie Od 3 dni podczas słuchania muzyki, oglądania filmów, głos i obraz zacina się na ok. 0,5 sek. i dzieje się to równo co 1 minutę. Zainstalowałem jeszcze raz najnowsze sterowniki, wróciłem do starszych wersji. Mój laptop to Dell Inspiron5720.\nPodobne tematy do zacinający się dźwięk w laptopie Dell\nWitam. Kupiłem laptopa Acer 5930g z kartą dźwiękową Realtek High Definition Audio i mam taki problem. Otóż przy odtwarzaniu mp3 głośno (75%) przez pr... (6)\nA wiec zrobiłem mniej wiecej to tak wyglądało jak nic nie robilem pózniej jak słuchałem muzyki Dodano po 3 : Ale jak te sterowniki... (32)\nWitam, posiadam Lenovo Y580 (Intel Core i5 3210M, 8GB RAM, karta graficzna Geforce GTX660M). Mój problem polega na tym, że po pierwszym uruchomieniu... (12)\nWitam serdecznie, mam taki dziwny problem z laptopem. Naciskam dowolny klawisz np W, Z, F itp. to w tym czasie jak trzymam klawisz klawiatury mam przy... (2)\nZacinający się dźwięk (MSI865 PE + Realtek Ac97)\nOtóż mam następujący problem posiadam płytę główną MSI865 PE ze zintegrowaną kartą dźwiękową Realtek Ac97 i do tej pory wszystko było ok jednak teraz ... (4)\nPanowie, pomóżcie białogłowie :) Zakupiłam HP Pavilion Tablet TX2650EW KM140EA 12,1" ZM82 320GB 4GB HD3200 DVDRW BT WL KAM VHP Wszystkie podstaw... (10)