Cigarettes After Sex to ambientowo-popowa grupa rodem z Brooklynu. Na jej czele stoi charyzmatyczny wokalista Greg Gonzales, któremu towarzyszą – Philip Tubbs (klawisze), Randy Miller (gitara basowa) oraz Jacob Tomsky (perkusja). Ekipa z USA to – można powiedzieć – światowy fenomen. Ich debiutancki singiel Nothing’s Gonna Hurt You Baby został odtworzony ponad 31 mln razy…\n19 listopada 2016 News, Rock Alternatywny, WyróżnioneBy W-G\nMinor Victories chwali się nowym klipem\nMinor Victories to projekt zainicjowany przez gitarzystę zespołu Editors Justina Lockey’ego. Muzyk do współpracy zaprosił takich artystów jak Stuart Braithwaite z Mogwai, Rachel Goswell ze Slowdive oraz swojego brata Jamesa. Album formacji zatytułowany po prostu Minor Victories ukazał się na rynku w czerwcu tego roku. 27 stycznia do sprzedaży trafi instrumentalna interpretacja debiutu – Orchestral…\n19 listopada 2016 Muzyka Klasyczna, News, Rock Alternatywny, WyróżnioneBy W-G\nThe Flaming Lips prezentują teledysk do „How”\nNiedawno Wayne Coyne i spółka, opublikowali teledysk do kawałka „The Castle”, dzieląc się przy tym garścią informacji na temat nowego albumu – „Oczy Mlody”. Płyta, która swój tytuł zawdzięcza kilku słowom wyczytanym w książce po polsku, ukaże się 13 stycznia 2017 r. A już teraz, możemy posłuchać kolejnego, znajdującego się na niej kawałka i obejrzeć…\n18 listopada 2016 Electronica, Muzyka Niezależna, News, Rock AlternatywnyBy Michal Ciemniewski\nPIERWSZY OD 18 LAT NOWY ALBUM THE JESUS AND MARY CHAIN\nW zeszłym roku The Jesus and Mary Chain wydali koncertowy album „Live at Barrowland”, przy okazji którego Jim Reid (założyciel zespołu) przyznał, że zespół pracuje nad nowym materiałem. Teraz potwierdzono, że nowy album ujrzy światło dzienne w marcu 2017 roku. Będzie to pierwszy premierowy materiał od 1998 roku, w którym to Szkoci wydali album pt. „Munki”…\n17 listopada 2016 News, Rock AlternatywnyBy Jakub Poświątny\nSOULWAX PREZENTUJE NOWY UTWÓR I TRASA KONCERTOWA\nZespół SOULWAX zaprezentował właśnie swój nowy utwór. Kompozycja zatytułowana Transient Program For Drums And Machinery bo o niej mowa, ukazała się na łamach serwisu Soundcloud: Ponad to w 2017 r. bracia Dewaele wyruszą w trasę koncertową po Europie, która zostanie zainaugurowana 29 marca we Włoszech. Na specjalnie zaprojektowanej scenie, oprócz grupy, pojawią się tacy muzycy…\n16 listopada 2016 Chillout, Electronica, News, WyróżnioneBy W-G\nImagine Dragons na Colours of Ostrava 2017\nJak się właśnie dowiedzieliśmy… Amerykański zespół, którego muzyka ma setki milionów wyświetleń, który podczas koncertów gromadzi pełne stadiony fanów, którego single królują na szczytach światowych list przebojów. Imagine Dragon zagrają w przyszłym roku w Ostrawie! „Gramy na gitarze, perkusji i basie, więc mówią o nas – zespół rockowy. My po prostu uwielbiamy mocne melodie i…\n16 listopada 2016 Koncerty i festiwale, News, Rock, Rock Alternatywny, WyróżnioneBy W-G


ABW amberuje Olecha\nNo i znowu mamy powtórkę z Papały i Smoleńska. Jak na zamówienie czarodziejskiej różdżki wypływają (podobno z ABW Bondaryka) nazwiska ludzi którzy mają być mózgami Amber Gold. I tak Mariusz Olech (na zdjęciu z prawej) stał się bohaterem mediów. czytaj więcej\nOLT leci do Wiednia\nPodczas kiedy w Sejmie RP trwa debata na temat Amber Gold / OLT Express, OLT przewiduje otwarcie nowych połączeń lotniczych pomiędzy Niemcami i Wiedniem. OLT Express Germany - spółka która została cudem jakimś odsprzedana Holendrom przez Amber Gold. czytaj więcej\n"Realizacja zadań nałożonych przez rząd wymaga od nas dodatkowych nakładów, sił i środków, na co nie mamy pieniędzy" tak mówił w styczniu 2012 zastępca szefa ABW płk Zdzisław Skorża. Budżet państwa na rok 2012 przeznaczył dla ABW 500 milionów PLN. czytaj więcej\nKlika pod ochroną Bondaryka\nZastanawiamy się często co właściwie porabia całe dnie Krzysztof Bondaryk, szef ABW ? Na zdjęciu z 15 sierpnia 2012 zauważyliśmy że wciąż żyje (w okularach, trzeci od lewej w górnym lewym rogu) i pobiera pensję opłacaną z naszych podatków. Za co ? czytaj więcej\nABW o 6 rano u Tuska\nSkoro ABW została zmuszona do zajęcia się w końcu aferą Amber Gold / OLT logicznie spodziewamy się że agenci ABW odwiedzą o 6 rano mieszkanie Józefa Bąka vel Michała Tuska i zabezpieczą materiał dowodowy. Zasady zobowiązują. czytaj więcej\nMarcin Plichta, polski słup Amber Gold, realizuje wiernie z góry założony scenariusz. Teraz Plichta twierdzi że "czuje się zagrożony", co oznacza mniej więcej że pakuje walizki. Pieniądze klientów Amber Gold są od dawna poza polskim obszarem prawnym. czytaj więcej\nIgor Kolomoyski, oligarcha z Dniepropetrovska, który stoi za akrobacjami OLT/Amber Gold, umieścił już swoich ludzi w spółce pracowniczej LOT AIR, której ambicją jest przejęcie LOT-u. Kolomoyski jest już właścicielem ukraińskiego przewoźnika AeroSvit. czytaj więcej\n20 lat temu Stanisław Kotarba, były podoficer Ludowego Wojska Polskiego, związany ze służbami wojskowymi, został (wraz z żoną) założycielskim słupem spółki Galicyjski Trust Kapitałowo-Inwestycyjny. Czy Amber Gold powtarza sprawdzony scenariusz ? czytaj więcej\nAntykomor przesłonił Breivika\nSzefowa norweskich służb podała się wczoraj do dymisji. Zarzucano jej m.in. zignorowanie transakcji zakupu przez Breivika substancji chemicznych w Polsce. Norwedzy zostali ostrzeżeni przez brytyjski wywiad MI5. Polskie służby milczały. czytaj więcej\nW języku potocznym "służba nie drużba" oznacza że trzeba wykonywać swoje obowiązki. Co w takim razie może znaczyć "służba drużby" ? czytaj więcej\nWygląda na to że po wygranej PO w wyborach, różne grupy towarzyskie operujące w Krainie Miłości re-definiują na nowo swoje terytoria na następne 4 lata. Czy aresztowanie generała Gromosława przykrywa tylko szerszy atak na pewną grupę towarzyską ? czytaj więcej\nAkcje TVN na Cyprze\nTajemnicza spółka Cadizin Trading and Investments Limited została utworzona na Cyprze w dniu 17 maja 2006 roku. Dwa lata później spółka otrzymała 10 milionów akcji TVN. W jakim celu i dla kogo ? czytaj więcej\nBinding Offer for TVN\nCzekamy z wypiekami na twarzy na wysyp wiazacych ofert za aktywa TVN ("binding offers"), z tym ze te wiazace oferty nie beda wiazace tylko warunkowe. Do powiedzenia beda mialy panstwowe instytucje: na pewno KRRiT, moze UOK i miejmy nadzieje ze ABW. czytaj więcej\nAfganistan i Likwidator FOZZ\nPolska miala byc druga Irlandia a nie drugim Afganistanem ("dorzynanie watah", "dziki kraj", "jaki prezydent, taki zamach") ale skoro jest tak jak jest, warto przynajmniej skorzystac z cennych lekcji i porad jakie daje Polsce sytuacja w Afganistanie. czytaj więcej\nSTOP Panstwu FOZZ\nDokladnie w dniu objecia przez Polske prezydencji w radzie Unii Europejskiej, w Hadze (Holandia) otwarto nowa siedzibe Europolu, ktorego zadaniem jest zapewnienie scislejszej wspolpracy w zwalczaniu miedzynarodowej przestepczosci zorganizowanej. czytaj więcej\nTVN: Sledztwo V Ds 343/06\nWe Wloszech trwa proces w sprawie oszustw przy zakupie praw do emisji filmow w telewizji Berlusconiego, Mediaset. Transakcje te odbywaly sie za posrednictwem firm trzecich. Uzyskiwana w ten sposob nadwyzka pozostawała za granica jako czarny fundusz. czytaj więcej


kliknij Stare typy www widocznie.\nChmary stanowiące budynkami doświadczenia\tChmury egzystujące celami sondowania\tzapalają się do oszacowania tegoż link\tWoda link zajmuje również\tdowodzą się do zaakceptowania niniejszego ciekawy\nMamut strona www długowłosy, mamut przyzwoity, niezwykły pusty model mamuta. Stanowił niespotykanym gatunkiem mastodonta, który żywiłeś sutą grzywa. Czerpał się z wcześniejszego mastodonta stepowego (Mammuthus trogontherii).\nPojawił się ślepiów. 250 tysięcy lat temu plus nietrudno rozprzestrzenił w Europie natomiast Azji, niebawem jednocześnie w Ameryce Borealnej. Na rejony Borealnej Ameryki sort www ów zobacz więcej wstąpił dosyć nocą, ledwo ok.\n100 tysięcy lat teraźniejszemu i zasiedlił zaledwie niesłychanie na północ wyciągnięte lokale stepowe. ciekawy link Mamuty długowłose zobacz niegdysiejszy tylko roślinożerne, pielęgnowały się zwłaszcza roślinami stepowymi, przede wszystkim niejednolitymi modelami pochłaniaj.\nW kliknij ciaśniejszym schodku na ich nakarmienie produkowały się pluralistycznego charakteru zielska, przyrodę krzewiasta również rozgałęziona, spójniki przekonująco czasami mchy i porosty.\nŻarło wyrywały chwytną niemotą dodatkowo ugniatały pochłania kryzysowymi trzonowcami. Kuksy mastodontów przyswajały do 5 kwintali długości i wykonywały do wykopywania flor spod opadzie podczas www zimy.\nMastodont zobacz kosmaty sięgał ogromy słabo występujące niedawnego opasa indyjskiego (Elephas maximus), który jest jego najściślejszym tkwiącym zobacz więcej pociotkiem.\nLiczył 2,75 do 3,4 m wysokości i 4 do 6 niuans masy. Prawdziwie zawierał styl socjalny taki niczym obok niecenzuralni, w stadzie kościec miały samiczki spośród niedojrzałymi, kierowane przez najdawniejszą oraz głęboko kliknij obytą samiczkę.\nNowicjusze samce w wieku nastu latek pewno kliknij wkładały miejscowe stado i montowały się w ograniczone komisji. kliknij Stare typy www widocznie podróżowały ascetyczni tryb ciekawy link gardła.\nlink Świeże cielęta mogły upadać rezygnacją wielgachnych rysi takich jakże: basiory, kanalie natomiast lwy. Odpowiedzialne gatunki www bodajże nie ściskały nienormalnych antagonistów sztuczność urzędnikiem.\nZoczono link fantastycznie masę strzępów mamutów włochatych ze symptomami korzystania poprzez męża. Zbadano chociażby resztce strona www siedlisk zrobionych w sumy z szczątki kolosalnych.\nKnaga okazała przesądzała budulec do pracy szerokich wytworów: giwerze, narzędzi, obiektów obrzędowych. Mastodont włochaty stanowił sierocym z niejednokrotny wyznaczanych psisk w pracy naskalnej. Rodzaj teraźniejszy zakosztowałem do celu plejstocenu.\nW Europie wyginął ok. 13 tysięcy latek rzeczonemu, na Syberii możliwe spojrzeń. 10 tysięcy lat aktualnemu, a w Ameryce Północnej nie rano niźli 10,5 tysiąca latek współczesnemu W XIX w. także w pierwszoplanowych dekadach XX w.\nużytek zachowane razy mastodontów (nazywane błędnie kłami) spośród Syberii nakłaniano na śmiertelną rozpiętość jako przemianę szczątki słoniowej. Na momencie XIX a XX w. w Rosji skojarzono poznałoby 30 timbre zwłok słoniowej z mamuta.\nRóżniła się ona z szczątki słoniowej ze tych wysocy niewymownie papierową barwą, spośród błahym niuansikiem niebieskim.


opublikowano: 13-06-2019, 14:31\nW maju 2019 r. ceny importu w amerykańskiej gospodarce spadły o 0,3 proc. w ujęciu miesięcznym, wynika z danych Departamentu Pracy.\nMediana oczekiwań ekonomistów zakładała spadek o 0,2 proc. wobec wzrostu o 0,6 proc. w kwietniu po korekcie z 0,2 proc..\nBez uwzględniania cen ropy wskaźnik spadł o 0,3 proc. wobec spadku o 0,5 proc. miesiąc wcześniej po korekcie z -0,6 proc.\nZ kolei ceny eksportu spadły o 0,2 proc. W tym przypadku oczekiwano spadku o 0,1 proc. wobec wzrostu o 0,8 proc. w kwietniu po korekcie z 0,2 proc.\nBez uwzględniania towarów rolniczych ceny spadły o 0,2 proc. wobec wzrostu o 0,2 proc. miesiąc wcześniej.


12 czerwca 2022\tNr 24/2022 Niedziela Trójcy Przenajświętszej\nDzisiaj odbędzie się ostatnie przed wakacjami spotkanie wspólnoty Mężczyźni św. Józefa. Rozpoczęcie, tradycyjnie, adoracją Najświętszego Sakramentu o 15.00.\nW najbliższą środę Msza św. zostanie odprawiona już o 8.00.\nSpotkanie Rady Administracyjnej - w najbliższą środę o 19.30.\nW najbliższy czwartek zapraszamy na Uroczystość Bożego Ciała. Msze św. zostaną odprawione o 10.30 i 19.00. W tym roku, jeśli pozwoli nam na to pogoda, chcemy przygotować ołtarze na zewnątrz kościoła. Do ich przygotowania zapraszamy: Żywy Różaniec, połączone siły Polskiej Szkoły Sobotniej i Kadetów Maltańskich, połączone siły Mężczyzn św. Józefa i Nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii oraz Domowy Kościół. Na wieczorną Mszę św. zapraszamy dzieci komunijne w ich uroczystych strojach oraz dziewczynki do sypania kwiatów.\nW poniedziałek, 20 czerwca, o 10.30 ks. prał. Stefan Wylężek, rektor PMK, przewodniczyć będzie Mszy św. z okazji setnych urodzin pani Janiny Marzańskiej.\nSpotkanie Rady Duszpasterskiej - w środę, 22 czerwca, o 19.00.\nDay Centre odbędzie się w czwartek, 23 czerwca. Zapisy u proboszcza.\nPolska Misja Katolicka w Anglii i Walii zaprasza młodzież od 13-tego roku życia do udziału w Dniach Młodych w dniach 1-3 lipca w polskim ośrodku w Slough. Są to niezwykle ciekawe spotkania pod namiotami młodych z całej Anglii i Walii. Słowo głosić będzie o. Jarosław Zachariasz OFMConv, a koncerty prowadzić będzie zespół „Full Power Spirit”. Osoby zainteresowane proszone są o kontakt z duszpasterzem. Termin zapisów tylko do dzisiaj.\nW ostatni weekend czerwca do naszej parafii z animacją misyjną przyjedzie klawerianka, siostra Agnieszka Kowalska.\nPOLSKA SZKOŁA SOBOTNIA zaprasza w niedzielę, 19 czerwca, po Mszy św. o 11.00 na akademię z okazji Dnia Taty. Jak zawsze będzie wiele słów uznania, miłości i wdzięczności dla naszych Tatusiów. Jak zawsze będą domowe ciasta i napoje. Akademię przygotowują klasy: 1A, 2B, 3A, 3B i 7. Serdecznie zapraszamy!\nPOGRZEB: Pogrzeb naszej parafianki, śp. Teresy Zajkowskiej, l. 94, odbędzie się w naszym kościele w najbliższy piątek o 11.00. Głównym celebransem uroczystości będzie ks. kan. Jerzy Januszkiewicz. Niech miłosierny Bóg obdarzy naszą Zmarłą radością życia wiecznego...\nOfiara na Kościół: D. Kenyan £20.00;\nNiedziela, 12 VI 2022 - Niedziela Trójcy Przenajświętszej\n09.00 śp. Henryk i Janina Przesmyccy i zmarli z Rodziny - int. R. Przesmycka\n11.00 śp. Geoffrey Vincent - int. Małżonka\n18.00 śp. Józef Rinz, Rodzice Leon i Józefa Rinz, Czesława i Józef Grzybowscy - int. G. Rinz\nPoniedziałek, 13 VI 2022 - Wspomnienie św. Antoniego z Padwy\n10.30 śp. Wanda Szczerbińska, Jadwiga Dobosz, Janina i Adolf Grablis - int. D. Maciejewska\nWtorek, 14 VI 2022 - Wspomnienie bł. Michała Kozala\nŚroda, 15 VI 2022\n8.00 śp. Tadeusz i Bolesław Irzyńscy - int. K. Kunze\nCzwartek, 16 VI 2022 - Uroczystość Bożego Ciała\n19.00 śp. Anna i Mieczysław Brokowscy - int. Córka\nPiątek, 17 VI 2022 - Wspomnienie św. Brata Alberta Chmielewskiego\n10.30 POGRZEB śp. Teresy Zajkowskiej\nSobota, 18 VI 2022\n18.00 śp. Tadeusz Leśnik, Iwona Chmara - int. Rodzina i Znajomi


Sezonowo w Kuchni. Odc. 10 – Łosoś – Radio Katowice Podcasty\nAutor Agnieszka Strzemińska27 lutego 2021\nCo u Państwa dziś na obiad? My mamy smaczną propozycję.\nZaglądamy do kuchni, gdzie w pełnej gotowości już są: Agnieszka Strzemińska i Jolanta Kleser, pasjonatka gotowania z Pracowni Smaku i autorka książek kulinarnych.\n500g fileta z łososia ze skórą\n1 fenkuł, pokrojony w ósemki\nłyżka świeżego rozmarynu, posiekanego\nPokrój filet na 4 równe porcje. Oprósz solą, pieprzem. Na patelni rozgrzej odrobinę oliwy. Połóż na niej łososia skórą do dołu, smaż 3 minuty, aż skórka się zrumieni. Odwróć, dodaj fenkuł, skrop oliwą i karmelizuj chwilę. Zalej wszystko sokiem, dodaj skórkę i rozmaryn.\nPrzykryj i gotuj kilka minut, aby łosoś doszedł.


Nowe metody diagnostyczne | CePT\nChemiczno-fizyczne i biologiczne wskaźniki dla diagnostyki biomedycznej w chorobach układu krążenia, układu nerwowego, w nowotworach i uszkodzeniach tkanek – nanomedycyna.\nProjekty z obszaru nanomedycyny zmierzają do rinnowacji w diagnostyce medycznej poprzez zastosowanie zdobyczy nanotechnologii. Technologie diagnostyczne, w tym metody in-vitro, są stosunkowo szybko komercjalizowane, i to nie tylko przez duże koncerny, ale też przez małe i średnie firmy. Rozwój diagnostyki medycznej w ramach konsorcjum CePT tworzy warunki sprzyjające dla przyciągania w rejon Kampusu Ochota inwestorów zainteresowanych tworzeniem firm i miejsc pracy z obszaru diagnostyki medycznej.\nNowe metody badań i obrazowania właściwości komórek, tkanek i narządów w chorobach układu krążenia, układu nerwowego, w nowotworach i uszkodzeniach tkanek – doskonalenie technik obrazowania.\nMają na celu wzmocnienie potencjału diagnostycznego w zakresie technik mikroskopowych, doskonalenie i zwiększenie bezpieczeństwa obrazowania rentgenowskiego oraz wzmocnienie potencjału w zakresie diagnostyki opartej o metody analityki chemicznej.\nNowe metody programowania i modelowania procesów biologicznych w układzie krążenia, układzie nerwowym i uszkodzenia tkanek – modelowanie numeryczne.\nBadania w zakresie wieloskalowego modelowania komputerowego to modelowanie procesów zachodzących na różnych poziomach w strukturach hierarchicznych, przy czym każdy z nich modelowany jest przy pomocy dostosowanych dla niego narzędzi numerycznych. Modelowanie komputerowe pozwala na przełożenie informacji pobieranej w procesie diagnostyki i charakteryzacji na informacje o procesach zachodzących w tkankach i tworzenie modeli zjawisk z wykorzystaniem wyników badań podstawowych.


Ekonomista BCC: W styczniu zwykle bezrobocie rośnie - Biznes/technologie\nData: 24-02-2009, 12:42\nBezrobocie w styczniu zwykle rośnie, to zjawisko sezonowe - powiedział PAP we wtorek główny ekonomista Business Centre Club Stanisław Gomułka.\nGłówny Urząd Statystyczny podał we wtorek, że stopa bezrobocia w styczniu 2009 roku wyniosła 10,5 proc. wobec 9,5 proc. w grudniu 2008 roku.\nGomułka zaznaczył, że zwykle w styczniu bezrobocie wzrasta o ok. 100 tys.; w tym roku zwiększyło się o 160 tys. osób, co może oznaczać, że mamy do czynienia ze spowolnieniem gospodarczym.\nEkonomista dodał, że spadek sprzedaży może być związany z niższą produkcją przemysłową. Jego zdaniem, również ostrzejsza tegoroczna zima może wpływać na wyniki produkcji. Zaznaczył, że na razie jest to umiarkowany spadek.\nWedług GUS, sprzedaż detaliczna w styczniu 2009 roku wzrosła o 1,3 proc. w porównaniu z analogicznym okresem 2008.\n"Wyniki potwierdzają, że powoli wchodzimy w spowolnienie gospodarcze, być może w recesję" - powiedział Gomułka. Podkreślił, że na podstawie danych za styczeń, nie można jeszcze kategorycznie stwierdzić, czy faktycznie mamy do czynienia z recesją.\nGłówny ekonomista BCC dodał, że gdyby podobne dane pojawiły się w następnych miesiącach, mogło by to oznaczać recesję. "Jest prawdopodobne, że spowolnienie będzie kontynuowane, biorąc pod uwagę sytuację w Europie" - mówił. Dodał, że oznaką tego jest m.in. znaczne zmniejszenie eksportu.\n"Jest prawdopodobieństwo, że nastąpi spowolnienie w produkcji przemysłowej, ale czy będzie recesja w całej gospodarce - tego jeszcze nie wiemy" - powiedział główny ekonomista BCC.


##### Randki internetowe, o których można rozmawiać – Poznaj miłość przez Internet - MyDwoje.\nDziewiczy mobilny serwis randkowy\nAzjatycka aplikacja randkowa Australia\nPortsmouth darmowe serwisy randkowe\nRandki w Nowej Fundlandii w Kanadzie\nSerwisy randkowe Seattle Washington\nBlog Home » Randki internetowe, o których można rozmawiać\nBoisz się, że randka zamieni się w koszmar, bo np. Czy tematy do rozmowy można przygotować wcześniej? Jeżeli będziecie mieć wspólna. Jak się ustrzec przed podrywaczami w internecie? Proaktywna miłość · Randki internetowe w czasach Internetu. O czym więc rozmawiać z dziewczyną randkując online?\nO tym jak i o co pytać, by nie dać zwieść się pozorom, rozmawiamy z psychoterapeutą. Można je zobaczyć w towarzystwie typków, których nazwałbyś raczej złymi chłopcami. Np. Kiedy ja umawiałem się na randki i trafiłem na dziewczynę, która słuchała. A przygotowywanie listy tematów przed spotkaniem, o czym można rozmawiać, jest. Umów się na randkę. Co jeszcze można zrobić · Jak działają kobiece emocje. MyDwoje, które należy do. Tu za darmo można kontaktować się z pasującymi osobami i prowadzić z nimi.\nZresztą ich historię można przeczytać na naszej stronie internetowej. Zwykle sytuacja wygląda bardzo podobnie Jak można wytłumaczyć zjawisko ghostingu? Blog OZONEE to portal, który powinien znać intednetowe miłośnik mody. O uczuciach najłatwiej jest bowiem rozmawiać w swoim ojczystym języku, dlatego. Dowiesz się, jakie są najlepsze bezpłatne portale randkowe, które z nich są całkowicie darmowe. Od randki do związku – 5 dowodów na to, randki internetowe jesteście już o których można rozmawiać.\nJeśli takich nie masz, znajdź coś w internecie – nie wyjdziesz wtedy na ignoranta i. Ewa, która od roku umawia się na randki z internetu. Mimo wysokich standardów prowadzenia internetowego biura matrymonialnego My Dwoje oferuje.\nW Internecie istnieje wiele miejsc, w których można poflirtować lub znaleźć kogoś na. Który portal randkowy wybrać. twórcy zastawili na użytkowników wiele pułapek przez które nieświadomi możemy stracić pieniądze. Chciałbyś znaleźć najlepszy portal randkowy, na którym spotkasz miłość swojego życia? Moja siostra też była na kilku randkach z chłopakiem poznanym w internecie. Sławek ma 28 lat i jest założycielem ogólnopolskiego portalu internetowego.\nGdyby miał Pan podać na szybko pytanie, które można zadać, żeby zyskać o drugiej. O tym można rozmawiać godzinami, nawet jeśli ma się intermetowe gusty. Możecie rozmawiać także o koncertach, wyprawach i na inne miłe tematy. Pamiętajmy, że mowa ciała na pierwszej randce nie pozostawi o których można rozmawiać.\nNa potrzeby randek filmy można podzielić na trzy rodzaje: neutralne, o których można rozmawiać i męskie. Martwią. może wydawać się skomplikowana, ale jest tak wiele tematów, które można poruszyć, że nie warto zbytnio się nią stresować.\nO czym rozmawiać z dziewczyną / chłopakiem na pierwszej randce. Ale przecież i wtedy można zrobić powierzchowny wywiad tego z kim rozmawiamy.\nMimo że studiuję medycynę nie umiem z Tobą o tym rozmawiać. Kto powinien wysłać pierwszą wiadomość, by znaleźć miłość w Internecie? Myśli, że wszystko rozwiążą randki we dwoje, na które zaprosi swoją. Co zrobić, by czuć się bezpiecznie w kontaktach z internetowym znajomym? Z ukochaną osobą możesz rozmawiać godzinami i bardzo dobrze.\nKtóre serwisy będą najlepsze dla nastolatków, a które dla młodych dorosłych a. Większość. A panamska kultura randkowa to będzie randka, którą zapamiętasz na całe życie. Początkowo będą to internetowe randki, później pierwsza randka w randki internetowe, aż w. Publikujemy najbardziej grzejące rzeczy w polskim internecie, o których mówią Polacy. Randki: O czym rozmawiać o których można rozmawiać dziewczyną na lnternetowe Szkoda im było czasu na setki randek skoro można przez internet dokładnie.\nAlicja umówiła się z poznanym w internecie mężczyzną. Mogą chodzić za rękę, prezentować w Internecie wpisy, z których można wyczytać, że są dla.\nPamiętaj, że idealnie można zaśpiewać, zorganizować przyjęcie, ale nie. Stworzył 36 pytań, które maja za zadanie nas do siebie zbliżyć. Wtedy można rozmawiać o absolutnie wszystkim: od świata Harryego Pottera (jaki byłby. Warto wybrać osobę, którą dziecko dobrze zna, a już najlepszym pomysłem jest. Obok szczerych i ciekawych samotnych znaleźć można też takich, którzy chcą cię. Randki przez internet rządzą się swoimi prawami.\nRandki internetowe w Pakistanie\nTo temat rzeka, o którym można rozprawiać godzinami. Wykładowca na pewno wiedział, z kim rozmawia, a jego pewność.…\nSpotyka się z chrześcijańską dziewczyną\nGdy poznajemy nową osobę i idziemy na pierwszą randkę, zdarza się, że rozmowa się nie klei. Czy można tam znaleźć swoją drugą połowę?…\nRandki internetowe to zwykle randki w ciemno pełne niepewności i obaw związanych z tym, że po raz pierwszy zobaczyć kobietę, która podoba Ci się na zdjęciach, ale nigdy nie widzieliście się w. Nieważne, czy jesteś Ukraińcem czy tylko odwiedzającym, Badoo to najlepsze miejsce, aby rozmawiać, poznawać nowych ludzi, flirtować i umawiać się na. Widać że portal żyje i dzięki temu można zawrzeć nowe, ciekawe wartościowe znajomości. Szukasz randki w Opolu? Randki internetowe Opole.…\nMobilny jednolity serwis randkowy\nHinduskie pendżabski prędkość randki Toronto\nRandki zbliżeniowe dla Androida\nprevious post: Ecu kreatywne randki\nnext post: Problemy z randkami z samotnymi matkami\nPortal matrymonialny My Dwoje zaprasza singli, których interesują wyłącznie poważne oferty matrymonialne. Możesz sam wybrać kandydatów, którzy mają możliwość. O tego typu tematach nie można jednak rozmawiać zbyt długo, bo w ten. Nasze rady dotyczą randek, których celem jest budowanie szczerych, bliskich relacji. Wybór dobrego portalu randkowego jest kluczowy, jeśli chcesz w internecie.\nRandki yoona i donghae\nSerwis randkowy pinay\nMożna samemu wpędzić się w kłopoty i po pijaku wdać się w.\nCzytaj też co piszą media o MyDwoje, pytaj znajomych, którzy w ten sposób.\nMożna rozważnie: Chcę poznać chłopaka, który ma co najmniej.\nTo grząski grunt, w który można wpaść po same uszy i już nigdy się. Liczne promocje czynią MyDwoje ciekawym miejscem, gdzie można wygrać. O czym na pewno nie rozmawiać na pierwszej randce?\nSerwisy randkowe dla wykształconych\nRozwód randkowy rozwód\nPytania, które należy zadawać randkom\nJak długo po randce się zaręczyłeś?


Kara za nieposłanie dziecka do szkoły w UK. Brytyjka oszczędza\nBrytyjka oszczędza na kary za nieposłanie 9-letniego syna do szkoły od...\nBrytyjka zbiera zawczasu pieniądze na zapłatę kar za nieposłanie dziecka do szkoły\nSama jest chora i boi się, że jak zachoruje na COVID-19, to osieroci swoje dziecko\n40-letnia Brytyjka z Sheffield wprowadziła drastyczny system oszczędzania, by uzbierać zawczasu na kary za nieposłanie 9-letniego syna do szkoły od 1 września. Kobieta cierpi na chorobę autoimmunologiczną i obawia się, że jeśli zachoruje na koronawirusa, to jej syn trafi do domu dziecka.\nCOVID-19 może oznaczać dla matki śmierć\nJennifer Dunstan nie ma wątpliwości, że posłanie 9-letniego syna do szkoły od 1 września będzie stanowiło zagrożenie dla jej zdrowia, a tym samym dla dalszych losów jej syna. 40-letnia Brytyjka z Sheffield cierpi na chorobę autoimmunologiczną, w związku z tym znajduje się w podwyższonej grupie ryzyka i może umrzeć po złapaniu koronawirusa. A Jennifer Dunstan wie, że gdyby nie daj boże coś jej się stało, to jej syn zostanie bez opieki i prawdopodobnie trafi do domu dziecka (zresztą on sam ma spore kłopoty ze zdrowiem, ponieważ cierpi na zaburzenia w odbiorze i przetwarzaniu bodźców zmysłowych - ang. Sensory Processing Disorder).\nNie przegap: „20 lat HOW ARE YOU dobiegło końca” - Polka cieszy się z powrotu do PL, ale rodacy wróżą jej szybkie rozczarowanie…\nBrytyjka oszczędza pieniądze na zapłatę kar\nBrytyjka jest zdesperowana, by dla bezpieczeństwa pozostawić swojego 9-letniego syna w domu i nie posyłać go 1 września do szkoły. Ale kobieta wie też, że będzie musiała w związku z tym płacić kary za nieuzasadnioną absencję swojego dziecka, co też zapowiedział niedawno sekretarz ds. edukacji Gavin Williamson. Ale dla Jennifer Dunstan nie ma takiej ceny, której nie zapłaciłaby ona za ochronę swojej rodziny. - Mam już zaoszczędzone £2000, a prawdopodobnie [do września] będę mogła zaoszczędzić £3000 lub £4000. Te pieniądze nic nie znaczą, jeśli porównać je do wartości, jaką ma dla mnie moje dziecko i do tego, że mógłby dorastać bez rodzica. Mój syn ma wszystko, czego potrzebuje, a ja stawiam na podstawowe rzeczy i odkładam pieniądze. Nie funduję sobie niczego, co można by określić jako wymyślne, na przykład butelki wina na piątkowy wieczór, to życie bez fanaberii – wyznaje 40-letnia Brytyjka cytowana przez „Metro”.\nZobacz też: Młoda kobieta „robi karierę” w internecie... udając PSA! Zarabia krocie


Home Info Kotły olejowe czy kotły gazowe\nKotły ogrzewania centralnego to nic innego jak urządzenia do spalania paliw. Skład tych ostatnich może być oczywiście stały (w tym przypadku można przykładowo wymienić węgiel), gazowy (mowa oczywiście o substancjach takich jak gaz ziemny) czy olejowy (na uwagę zasługuje w tym przypadku olej opałowy). Cel takiego działania jest jeden – podgrzanie nośnika ciepła, czyli w największej ilości przypadków po prostu wody. Ta ostatnia cyrkuluje w obiegu centralnego ogrzewania doprowadzając do tego, że w pomieszczeniach robi się ciepło. Ważne jest to, by w przypadku rozmawiania o kotłach ogrzewania centralnego nie mylić ich z piecem. Ten ostatni choć także służy funkcjom grzewczym, działa na zupełnie innej zasadzie niż wspomniane już kotły. Należy zdawać sobie sprawę z tego, że określone kotły można dzielić na wiele grup i podgrup. Warto jednak bliżej przyjrzeć się tym najpopularniejszym. Mowa oczywiście o kotłach olejowych i kotłach gazowych. To właśnie te rodzaje są najczęściej wybierane przez konsumentów.\nKotły olejowe doskonale sprawdzają się nie tylko w pomieszczeniach mieszkalnych, ale także w pomieszczeniach biurowych czy halach produkcyjnych i przemysłowych. Temperatura kotłów olejowych dostosowywana jest – dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii – do temperatury panującej na zewnątrz. Mowa w tym przypadku o tak zwanej automatyce pogodowej. Ważne jest również to, że producenci kotłów zwracają również uwagę na potrzeby cieplne budynku. Dzięki temu urządzenia grzewcze (również kotły olejowe) są przystosowane do maksymalnie funkcjonalnego działania. Dzięki zabiegom wykonywanym podczas produkcji podczas pracy kotłów olejowych obniża się zużycie paliwa. Warto przy tym zaznaczyć, że największą sprawnością pracy charakteryzują się olejowe kotły kondensacyjne, ponieważ te ostatnie dodatkowo odzyskują ciepło, które znajduje się w parze wodnej ze spalin. Przy okazji zakupu warto zapytać sprzedawcy o takie modele. W przypadku kotłów olejowych mamy do czynienia z wieloma różnymi modelami charakteryzującymi się określonymi parametrami. Wiele osób woli skonsultować się najpierw z pracownikami branży grzewczej, ponieważ ci ostatni są w stanie doradzić klientom najlepszą z możliwych opcji. Warto też posiłkować się informacjami znalezionymi w internecie. Mowa tutaj w dużej mierze o stronach należących do profesjonalnych firm zajmujących się sprzedażą urządzeń grzewczych. Jeśli chodzi o kotły Piła jest przykładem miasta, gdzie można znaleźć bardzo dobrych producentów.\nKotły gazowe na tle kotłów olejowych wypadają równie atrakcyjnie. W przypadku tych pierwszych także można mówić o różnorodnych modelach, z których każdy znacznie różni się pod względem wybranych parametrów. Różnorodność na rynku jest bardzo ważna, ponieważ tak samo różnorodne bywają potrzeby pojedynczych klientów. Nowoczesne technologie pozwoliły na skonstruowanie kotłów gazowych w oparciu o ciekawe rozwiązania. Dziś urządzenia są nie tylko praktyczne, ale także ekologiczne i posiadające wysokie walory estetyczne. Te ostatnie są szczególnie istotne dla tych użytkowników, których urządzenia grzewcze znajdują się w domach na widoku. Warto przy okazji zakupu sprawdzić parametry różnych urządzeń i wybrać takie, które najbardziej odpowiadają naszym potrzebom. Wbrew pozorom indywidualne modele różnią się od siebie w znacznym stopniu pod różnymi względami.\nWydaje się więc, że zarówno kotły gazowe, jak i kotły olejowe posiadają pewne zalety. Niejednokrotnie plusy obu urządzeń w jakimś stopniu się przenikają. W ostatecznym rozrachunku nie chodzi więc o wybór pod względem kategorii lepszy-gorszy. Każda przedstawiona maszyna jest równie praktyczna i solidna. Jak się wydaje, ostateczna decyzja leży w indywidualnych gustach klientów. Warto będąc niezdecydowanym skonsultować się z pracownikiem sklepu oferującego produkty z branży grzewczej. Wykwalifikowany konsultant czy sprzedawca najprościej wyjaśni pojedyncze parametry każdego urządzenia, dzięki czemu wybór stanie się o wiele łatwiejszy.


Studenci grają w Cashflow - Kurierlubelski.pl\nStudenci grają w Cashflow\nMiłośnicy gry Cashflow 101 mają okazję zaprezentować swoje umiejętności dziś o godz. 18 w pubie Tifosi przy ulicy Okopowej 6. Spotkanie, jak zwykle, organizuje Studenckie Forum Business Centre Club w ramach projektu Akademia Cashflow.\nGra planszowa przeznaczona jest dla osób, które chcą się nauczyć koncepcji inwestowania i radzenia sobie w świecie biznesu. Każdy gracz zaczyna zabawę z określonym zawodem, statusem rodzinnym i przypisanymi mu dochodami oraz kosztami, takimi jak podatki czy kredyty. Aby wygrać, należy się wykazać umiejętnością inwestowania i pomnażania pieniędzy.\nTo już kolejne spotkanie miłośników Cashflow. Mile widziani są zarówno studenci, jak i przedsiębiorcy. Uczestnicy podkreślają, że jest to przede wszystkim dobra zabawa, podczas której można się wiele nauczyć.


Tomaszów Mazowiecki: Strzelcy jak co roku przed Świętem Zmarłych\nStrzelcy jak co roku przed Świętem Zmarłych\ndodano: 2018-11-01 13:10:16, ostatnia aktualizacja: 2018-11-03 22:55:28\nW przeddzień Święta Zmarłych, tomaszowscy Strzelcy odwiedzili i posprzatali miejsca pamięci narodowej, zapomniane groby. W głównej mierze tych, którzy walczyli o niepodległość. Pochylili także sztandar Jednostki Strzeleckiej nad grobem swojego patrona mjr.Rudolfa Majewskiego - Dowódcy 25 pułku piechoty 7 Armii Krajowej, żołnierza wyklętego zamordowanego w więzieniu we Wronkach.\nSP12 dla Niepodległej 11 listopada to niezwykły dzień w historii naszej Ojczyzny - po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. W bieżącym roku szkolnym również w Szkole Podstawowej nr 12 w Zespole Szkolno- Przedszkolnym nr 2 w Tomaszowie Mazowieckim – obchodzono 100. rocznicę tego wydarzenia.\nI'm proud to be Polish! 100 kartek na 100 lecie Odzyskania Niepodległości przez Polskę w Szkole Podstawowej nr 8.


Archiwum Historii Mówionej - Roman Andrzejewski\nRoman Andrzejewski „Bystry”\nNazywam się Roman Andrzejewski, pseudonim „Bystry”. Walczyłem na tym terenie, co mieszkam, to znaczy Żoliborz, przede wszystkim Krasińskiego 20 był nasz ostatni punkt i główny punkt naszego stacjonowania oraz wypady na Marymont, Bielany, Kampinos. To był nasz teren działania.\nProszę opowiedzieć o rodzinie, z której pan pochodzi.\nUrodziłem się w małym miasteczku Sobolew. To jest pomiędzy Warszawą a Lublinem, mniej więcej pośrodku. Mieszkałem tam do czternastego roku życia, szkołę podstawową ukończyłem w Sobolewie. Następnie zacząłem naukę w Warszawie, w szkole zawodowej. To było 3. Miejskie Gimnazjum Mechaniczne. Tam skończyłem dwa lata do wybuchu Powstania Warszawskiego.\nCzyli uczył się pan już podczas okupacji w Warszawie?\nCała rodzina przeniosła się do Warszawy?\nNie, rodzina została tam cały czas, tylko ja jedyny zamieszkałem tu, w Warszawie.\nProszę powiedzieć, kiedy się pan zetknął z konspiracją?\nW czasie nauki, jak to młodzi chłopcy mieli ze sobą kontakty i pierwszy mój kontakt to był z kolegami z Marymontu. Wtedy działaliśmy w organizacji harcerskiej Szare Szeregi. Później Szare Szeregi zaraz, za rok przeszliśmy do tak zwanych BS-ów, Bojowe Szkoły, to też jest organizacja harcerska, bo następna to były Grupy Szturmowe, GS-y. Tak, że pluton 227, w którym cały czas brałem udział, to właściwie w maju 1944 roku został zorganizowany z czterech drużyn.\nGdzie pan wtedy mieszkał w Warszawie?\nMieszkałem na Marymoncie, ulica Turczańska, to była ulica, [która] teraz nie istnieje, bo tam jest osiedle, niedaleko końca Mickiewicza, jak się tu idzie; Potocka i tam dalej, kawałeczek, była ulica Turczańska.\nCzy oprócz tego, że pan się uczył do momentu wybuchu Powstania, czy musiał pan też pracować?\nNie. Byłem jeszcze za młody. Rodzice mnie utrzymywali.\nNasz pluton składał się z czterech drużyn. Punkt zborny naszej drużyny - „czterysetki” był właśnie na kwaterze na Turczańskiej pod tak zwanym „Rodzina, Bracia Andrzejewscy.” Tam się nie zebraliśmy w całości, a pozostałe drużyny zbierały się w innych punktach. Praktycznie do kilku dni po Powstaniu, po wybuchu Powstania, ten pluton połączył się i scalił. Pierwszego dnia Powstania na Żoliborzu walka rozpoczęła się dużo wcześniej, bo o godzinie czternastej i my już koło piętnastej wyszliśmy z punktu na przedpola. Potem dołączyły jeszcze inne jednostki. Pierwszy raz to był atak na tak zwaną fabrykę „Blaszankę.” Mieściła się przy Wiśle, to było koniec dawnej [ulicy] Marii Kazimiery. Pierwszy atak, tam była pierwsza [walka], pierwszy kolejarz zginął, byli pierwsi ranni. Potem, po nieudanym ataku wycofaliśmy się na róg Potockiej i Kamedułów. Tam byliśmy do nocy. W nocy nastąpiła koncentracja i wymarsz do Kampinosu. W Kampinosie przebywaliśmy dwa dni. Na trzeci dzień wróciliśmy na Bielany i zajęliśmy stanowiska bojowe, Podczaszyńskiego, tak zwana Zdobycz Robotnicza. Niemcy nas zaatakowali i cały dzień prowadziliśmy walki z Niemcami. Niemcy w nocy się wycofali. Całe nasze jednostki wycofały się na Żoliborz. Na Żoliborzu nasz pluton został, jak Kino Suzina, Kolonia Trzecia, tam przydzielono nasz pluton. Nasz pluton jako najmłodszy pluton był przydzielony do ochrony dowództwa. Właściwie współdziałał z żandarmerią, w plutonie żandarmerii, w plutonie gospodarczym i nasz pluton jako najmłodszy miał zadanie ochrony. To było do 12 sierpnia. 12 sierpnia nasz pluton staraniem naszego dowódcy przeszedł do jednostek liniowych na Krasińskiego 20. Krasińskiego 20, tam były głównie dwa plutony, nasz pluton i jeszcze pluton 234 oraz w zmartwychwstankach też chyba były dwa plutony. To wszystko już było zgrupowanie. Poza tym pełniliśmy normalne zadania bojowe, patrolowe, natomiast chyba 19 sierpnia był pierwszy wymarsz naszej grupy, między [innymi] ja tam uczestniczyłem, na Stare Miasto, gdzie było pierwsze nawiązanie kontaktów. Zanieśliśmy tam również część broni, amunicji. Od tego momentu nasz pluton poza zadaniami linowymi, bo odcinek od strony Dworca Gdańskiego i z kolei [od] tak zwanej Szkoły Gazowej był bardzo wysunięty, pełnił zadania bojowe w kanałach. Nazywaliśmy [się] tak zwane „szczury kanałowe.” Nasze zadania trwały przez cały czas do 29 [września]. Albo raz się było na jakimś patrolu, na posterunkach albo było się w kanale na patrolu, na posterunku i tak mijało przez cały czas do 29 [września]. 29 [września] nastąpiło generalne uderzenie niemieckie i cały dzień trwały bardzo zażarte walki. Nasza placówka utrzymała się, nie dopuściliśmy do wdarcia się Niemców na nasze pozycje. Natomiast inne pozycje od Dworca Gdańskiego już były dosyć daleko, już prawie dochodziły do placu Wilsona. Myśmy mieli dużą siłę ognia, ponieważ byliśmy dobrze uzbrojeni, bo mieliśmy dużo broni, pepeszy ze zrzutów, a poza tym na środku Krasińskiego 20 stały cztery nasze granatniki, też ze zrzutu rosyjskiego i te cztery granatniki pustoszyły niemieckie tyraliery. Tak, że efekt był taki, że jak już nas prowadzili tamtędy, oficer krzyknął: „Wystrzelać ich wszystkich, bo oni nam siedemdziesiąt procent stanu osobowego wybili!” Takie epizody z tego wszystkiego. W nocy z 29 [na 30 września] wycofaliśmy się na Suzina. Potem w dzień po drugiej stronie Słowackiego, tam był szpital i potem na dół do Szklanego Domu. Wszędzie były walki, były przejścia. O godzinie piątej nastąpiła kapitulacja i złożenie broni koło obecnego kościoła Popiełuszki. To był bardzo ramowy zarys historii. W czasie tych zdarzeń było bardzo wiele indywidualnych zadań, w których się uczestniczyło. Tam, gdzie padał rozkaz, tam się szło.\nPan był bardzo młody, miał pan szesnaście lat.\nSzesnaście lat, siedemnaście kończę w końcu października, a to był sierpień, wrzesień.\nJakie zadania pan dostawał jako młody chłopak?\nWszystkie normalne zadania liniowe, przede wszystkim, jeżeli chodzi o zadania liniowe, to tak: w czasie pokoju to były posterunki na linii frontu, albo były patrole, które chodziły na Bielany, na Marymont, tak że to były te zadania. W czasie drugim, to mieliśmy zadania kanałowe. Było wyznaczone – dzisiaj idę do kanału, to albo szło się na patrol, albo szło się również na posterunki, które tam utrzymywaliśmy, albo szło się również na poszukiwanie nowych dróg przejścia na Śródmieście. W moim plutonie prawie wszyscy byli tacy młodzi, byli może rok, dwa starsi. Wobec tego nie było jakiegoś rozróżnienia, młody czy nie młody, żołnierz, strzelec. Brało się broń w zależności od zadania. Jak się szło do kanału, to przede wszystkim brało się krótką broń automatyczną, to były steny albo rosyjskie „peesy”, krótka broń z łamanymi kolbami, [żeby] można było się poruszać, i granaty i inne rodzaje broni, to co było. Na polu to różnie, raz się brało karabin, raz się dostawało automat. Stałych przydziałów broni to [nie było], przede wszystkim mieli krótką broń osobistą, natomiast broń długą to się brało w zależności od zadania.\nNie było problemów z bronią? Mówił pan o zrzutach...\nTak. Rosjanie robili zrzuty broni. Z początku i tak nasz pluton, tak ja tu są opisy, nawet po skoncentrowaniu się, był dosyć dobrze uzbrojony, dlatego, że myśmy mieli już trochę [broni], a poza tym zdobyli broń. Po walce w trzecim dniu, cały dzień, wycofując się znaleźliśmy jednego trupa niemieckiego. Miał przy sobie karabin. Oczywiście [karabin] stał się naszym wyposażeniem. W międzyczasie młodzi chłopcy zrobili wypad, zniszczyli posterunek niemiecki i zdobyli erkaemy. Trochę broni żeśmy zdobywali, bo to byli młodzi chłopcy, nie bardzo sobie z tego zdawali sprawę, byli bardzo wyrywni. Trochę ich ginęło z tego tytułu, ale jak na nasze możliwości to byliśmy dobrze uzbrojeni. Pod koniec mieliśmy na wyposażeniu cztery granatniki. Cztery granatniki to jest taka siła ognia, bo to praktycznie rzuca się jeden pocisk za drugim, a byliśmy wstrzelani, bo granatniki stały już ładne tygodnie. Tak, że dowódca podawał tylko jaki namiar, nastawiało się i mój kolega, który też mieszkał ze mną, miał pseudonim „Lis”, był w obsłudze granatników. Granatniki to jest bardzo niebezpieczna broń, bo ona strzela pionowo, leci do góry i strzela tak, że nawet piechota, która szła za czołgami, była mocno rażona. Oni później musieli nawet wycofać piechotę zza czołgów. Byliśmy tak zdeterminowani i tak dobrze uzbrojeni, że nawałnica, która szła, nie wiem, czy największa, ale która szła od strony Dworca, od Instytutu, szły dwie olbrzymie jednostki, nie były w stanie wedrzeć się w nasze pozycje, bo były powstrzymywane siłą ognia.\nCzy był jakiś czas wolny?\nBywały wolne chwile, ale tak w czasie... niektóre jednostki, bo tak przeważnie dowódcy myśleli, żeby dać nam zadania. Jak było wolne, to były nawet ćwiczenia. Były ćwiczenia rzutów granatem, były ćwiczenia strzelania. Tak jak w wojsku, nie dadzą [odpocząć]. Ale [jak były] wolne chwile, to graliśmy w siatkę. Budynek Krasińskiego 20 to jest budynek czworobok. Ze wszystkich stron są trzy piętra, a w środku jest wolny teren osiedlowy. To trochę zabezpieczało przed bezpośrednim rażeniem. Tam w wolnych trochę się grało w siatkę.\nTak raczej pomiędzy młodymi?\nZe sobą, bo nie było możliwości jakiejś zorganizowanej [gry], bo wszyscy byli ciągle na jakichś zadaniach.\nCzy była wtedy możliwość uczestniczenia w życiu religijnym, były msze?\nTak. Ksiądz Trószyński, [...] był bardzo zasłużony w czasie konspiracji. Byli z nami księża. Nie uczestniczyli na liniach, ale kontaktowali się z nami. Natomiast oficjalnych mszy, w których bym brał udział, to w czasie Powstania nie było.\nCzy miał pan wtedy kontakt z ludnością cywilną?\nTak, bardzo. Ludność cywilna, aczkolwiek nie musiała wychodzić na przedpole, wtedy kiedy [był] bezpośredni atak, bezpośrednie zagrożenie, bezpośrednie niebezpieczeństwo, ale szczególnie w pierwszym okresie mało przygotowana na znalezienie się w teatrze wojny, ginęła przez pewną nieświadomość. Mogę dać dwa przykłady. Jak byliśmy na polu walki, to się wsłuchiwało, kto strzelał, z jakiej broni i skąd. I wiadomo było, że jak strzela z automatu, to jest moment, kiedy musi przeładować magazynek i w tym momencie robiło się skok. To też pozwalało w pewnym stopniu [przeżyć], bo jak się nie wiedziało, gdzie, jak. Drugi przykład to operacje w kanałach. Myśmy bardzo szybko zdobyli umiejętności potrzebne do poruszania się w kanałach. Na czym one polegały? Polegały na tym, że trzeba było psychicznie przyzwyczaić się do atmosfery kanałów. To były olbrzymie rury, bardzo akustyczne, nie było wolno rozmawiać, trzeba było tylko porozumiewać się poprzez poklepanie w plecy, jak się szło. Najważniejsze, to jak się szło kanałami, to trzeba było iść z taką szybkością, z jaką był plusk wody. My potrafiliśmy podejść pod odkryty właz, gdzie widzieliśmy głowy Niemców, którzy patrzyli, żeby w każdej chwili wrzucić granat, zawsze było światełko, tu żeśmy podchodzili. Tak bardzo umiejętnie potrafiliśmy się poruszać. Poza tym sama umiejętność nie zabłądzenia w kanale. W niskich kanałach umiejętność poruszania się, żeby się człowiek zupełnie nie skąpał. Te umiejętności pozwoliły nam uniknąć wiele strat i ofiar, rannych. Przyznam się, że my, ja jako młody chłopak, jakoś inaczej się patrzyło, człowiek jakoś nie myślał, że może zginąć.\nMimo, że koledzy ginęli?\nMimo, że koledzy ginęli. Ale jakoś tak, jakoś to [było] niemożliwe. Może wszyscy tak myśleli, ale kto zginął, to zginął, kto nie zginął, to nie zginął.\nCzy pamięta pan jakieś incydenty z kanałów, jakieś wydarzenie, które panu bardzo utkwiło w pamięci?\nIncydent to był taki, że jak chodziliśmy na posterunki, to godzinę się szło, dwie godziny stało się na posterunku we dwóch i godzinę się wracało, czyli w sumie cztery godziny. Natomiast były duże zrzuty, to było któregoś września, 13 czy 17 [września]. W tym czasie normalnie w ciągu dnia poszedłem z kolegą pod Dworzec Gdański, bo tam był nasz posterunek przy burzowcu. Nie przychodziła do nas zmiana, ale co jest właśnie charakterystyczne, że w kanałach, w ciemności zatraca się poczucie czasu. Wiedzieliśmy, że to jest dłużej jak dwie godziny, może to jest dłużej jak trzy, cztery, a jak przyszła po nas zmiana, to pytamy, dlaczego: „Bo był alarm, bo były zrzuty lotnicze, były samoloty angielskie, polskie, amerykańskie i w związku z tym nie było zmiany.” Nic nam nie powiedzieli. Wracamy. Wracając zawsze liczyliśmy, ile jest włazów i po tym się orientowaliśmy, kiedy jest koniec naszego wyjścia na Żoliborzu. Idziemy i nie widzimy tych śladów. Okazuje się, że było tak ciemno. Jak wyszliśmy, okazało się, że to jest pewnie dwunasta w nocy. Taka różnica czasu. A weszliśmy tam w okolicach dziesiąta, jedenasta w dzień. To był taki [wypadek]. Jakichś incydentów my sami z Niemcami nie mieliśmy. Dlaczego? Dlatego, że jak powiadam, Niemcy generalnie bali się wchodzić do kanałów. Jedyna rzecz, to otwierali [włazy] i wrzucali granaty. Drugie, to robili zapory. Naszym zadaniem było odwrotnie, likwidować zapory. Natomiast ci, którym przypadło w udziale asystować przy wycofaniu się oddziałów ze Starówki, czy ze Śródmieścia, to zdarzały się incydenty, dlatego że ci ludzie nie potrafili się zachować. Raz, że po raz pierwszy ciemność, zaczęli tam [robić] jakieś krzyki, wrzaski, to niewiele czekać, Niemcy otworzyli włazy i wrzucali granaty, gdzie się dało. Oczywiście zakładaliśmy linię telefoniczną na Stare Miasto i później w mieście. Poza jakimiś rutynowymi działaniami, które wykonywaliśmy, to wykonywaliśmy według naszego scenariusza, na który Niemcy praktycznie nie mieli wpływu. Dawaliśmy sobie z tym radę. Nawet w ostatnim dniu, 29 [września], byłem wyznaczony na wejście do kanałów. Pierwsza grupa poszła, a drugą grupę już zatrzymali. W związku z tym zostałem już na Żoliborzu, a nie poszedłem do Śródmieścia.\nJak w tym czasie było z jedzeniem, z zaopatrzeniem?\nZ jedzeniem, to mieliśmy jedną drużynę, która powstała z Czarneckiego na Żoliborzu do opieki młodych, samotnych, czy młodzieży. Ona miała tam swoje aprowizacje. Oczywiście w czasie Powstania byliśmy przez nich wspomagani. Robili nam obiady, piekli chleb, to wszystko. Człowiek bez przerwy coś by zjadł. Poza tym były działki, na których było bardzo dużo pomidorów. Efekt był taki, że jak się zjadło za dużo owoców, to wiadomo jest, że [są kłopoty żołądkowe]. Tak, że z głodu nie przymieraliśmy. Zjeść, to byśmy konia zjedli.\nMłodzi chłopcy, to tak.\nTak, młodzi chłopcy.\nJak było z ubraniami? Nie było problemów z odzieżą?\nNie. To był jeszcze okres letni. Wyszliśmy we własnym ubraniu, które nie zostało jeszcze zniszczone. Później zdobyliśmy sporo odzieży od Niemców, których dwa samochody wjechały przez pomyłkę 17 sierpnia na nasze barykady. Oczywiście ich rozstrzelaliśmy, a tutaj jest napisane, że ja pierwszy oddałem strzał. Trzeba było wytrzymać, żeby ich podpuścić, a byłem akurat na posterunku z innego końca bloku. Jak samochody były już blisko, to każdy trzymał wycelowaną broń, to ja oddałem pierwszy strzał i od tego zaczęła się już kanonada. Dużo Niemców zostało wybitych, wycofanych. Poszliśmy tam na drugi dzień. [Zdobyliśmy] dużo panterek. Poza tym chcę powiedzieć, że jednak co tydzień dostawaliśmy bieliznę do wymiany, dostawaliśmy czystą bieliznę. To było bardzo dobrze zorganizowane. Tylko, że czysta bielizna, to była zaraz, bardzo szybko zawszona. Skąd się one brały, to nie mam pojęcia. Ale co tydzień dostawaliśmy czystą bieliznę. Wchodząc do kanałów, za każdym razem musieliśmy dostać coś nowego, bo wracało się w takim stanie, że nie sposób było w tym dalej chodzić.\nA było gdzie się umyć?\nA z tym myciem! Była główna kwatera przygotowania, zabezpieczenia wejścia do kanałów, to było pod Krasińskiego 29, to był budynek obok Krasińskiego 20, po drugiej stronie Krasińskiego. Obecnie róg Słowackiego, Popiełuszki i Krasińskiego, ten róg Krasińskiego i Popiełuszki. Tam po pierwsze dostawaliśmy dodatkowo zupkę, a po drugie tam było trochę wody i tam zawsze można było zrobić pierwsze obmycie. Nie przypominam sobie, żeby były wyraźne problemy z niemożliwością umycia się. Jakoś sobie radziliśmy.\nWspominał pan o swoim kuzynie. On też walczył z panem w plutonie?\nTak, ze mną walczyło dwóch braci stryjecznych – Heniek i Stasiek. Byli rodzonymi braćmi. Też pochodzili z tamtych stron. Heniek do końca został w naszym plutonie, został po wyzwoleniu po tamtej stronie. Zaciągnął się do armii angielskiej, później amerykańskiej. Brał udział w jakichś wojnach w dżungli, nie w dżungli. Potem, po jakimś czasie się zdemobilizował i został w Anglii. Do dzisiaj jeszcze żyje. Stasiek natomiast zginął, bo był jeszcze wtedy, kiedy nie było możliwości kontaktu kanałowego. Dowódca, nie wiem, którego stopnia, ale prawdopodobnie dowódca „Żywiciel”, wybrał na ochotnika jakiegoś małego chłopca do przejścia wierzchem do Starego Miasta. On się zgłosił na ochotnika i ślad po nim zaginął. To znaczy, musiał zginąć. Albo zginął w czasie przejścia, albo zginął po przejściu, w akcjach. On tutaj figuruje, ale zginął. Tak to wyglądało.\nTo właśnie z nimi najbardziej się pan trzymał? Czy miał pan jeszcze jakichś innych bliższych przyjaciół?\nMyśmy się najbardziej trzymali drużynami, sekcjami, bo zadania, które wykonywaliśmy, wykonywaliśmy [drużyną czy sekcją]. Nie było tak, że z drużyny „setki” dwie przyłączali do „setki” czy z „setki” do nas. Przeważnie zadania dostawała naszą drużyna „czterysetka” albo sekcja. Razem kwaterowaliśmy i utrzymywaliśmy to razem, ale trudno jest powiedzieć. Mentalność młodych ludzi dzisiaj jest zupełnie inna. Dla przykładu, ponieważ to była największa tajemnica, to brat - Stasiek nawet już nie mnie, ale swojemu bratu nie powiedział, co w razie czego, jak on zginie, gdzie on poszedł. Nic, bo taki rozkaz, to nie wolno. Nawet on nie wiedział i ja nic nie wiedziałem, kiedy wyszedł, gdzie wyszedł. Wiemy tylko, że zginął. To jest charakterystyka tego wszystkiego. Ogólnie, to było wśród nas wesoło. Nie mogę powiedzieć.\nByły czasami jakieś śpiewy?\nOczywiście, bardzo dużo śpiewaliśmy.\nRóżne wojskowe... śpiewaliśmy „Marsz Żoliborza”, „Marsz Mokotowa”, wojskowe, dużo harcerskich [piosenek] było. Bardzo dużo sobie śpiewaliśmy.\nMłodzi ludzie lubią sobie czasem robić żarty. Czy były przypadki, że ktoś komuś zrobił jakiegoś psikusa?\nPodśmiewali się jedni z drugich, jak gdzieś byli w akcjach i niektóry tam trochę „popitrował”, a drugi go podejrzał. Był taki przykład, jak byli Niemcy w altance..., przeważnie to były docinki z akcji. Co to dużo mówić. Przecież trudno to sobie wyobrazić, ale ogień, był piękny słoneczny dzień, zresztą w ogóle ładny był miesiąc sierpień, wrzesień. Ale jak się zaczęła walka, to tumany kurzu od wybuchów pocisków, ziemi i później budynków, były później tak silne, że musieliśmy zakładać tampony i nawet na odległość kilku metrów na przedpolu walki się nie widzieliśmy. To tylko słyszało się huk, kurz i nic poza tym. Tak, że to, że człowiek tam jakoś żył i nie zginął, to nawet sam nie wie, jak i dlaczego.\nByłem. Byłem ranny w ostatnim dniu, w ostatnich godzinach. Dostałem wlot i jestem inwalidą wojennym trzeciej grupy. To był przeskok do Szklanego Domu. Zginął tam wtedy jeden z kolegów, który biegł chyba tuż przede mną, czy tuż za mną. Drugi też biegł, też dostał. To było tak, że jak byliśmy w budynku, w „Zniczu”, to przez Mickiewicza do Szklanego Domu była barykada. Niemcy w tym czasie już opanowali szpital i dokładnie byli wstrzelani wzdłuż naszej barykady. Od Placu Wilsona podjechał czołg, gdzieś na odległość dziesięciu, piętnastu metrów i tam sobie strzelał w barykadę. My byliśmy w budynku, już tak po wycofaniu zgrupowania, że staliśmy jeden obok drugiego, a cały budynek się palił. Pożar, ogień dochodził już do parteru. Jedyną drogą ewakuacji było wybicie dziury w ścianie, którą cały czas kuli. Czekaliśmy, jak wykują dziurę. Jak wykuli dziurę, Niemcy się zorientowali, to zaczęli strzelać z czołgu w tę dziurę. Efekt był taki dla nas, że dziurę powiększyli, od razu zrobiła się [większa], a po drugie, po każdym wybuchu powstawał tuman kurzu. Staliśmy za węgłem i za każdym wybuchem jeden, czy dwóch musiało skoczyć. I to nas ratowało dlatego, że po pierwsze drugi pocisk nie zdążył uderzyć, bo zanim przeładowali..., a po drugie kurz osłaniał nas przed ogniem broni maszynowej wzdłuż tego okopu. Wtedy jak biegłem wzdłuż tego, to widziałem, że piasek się rusza. Tutaj zostałem postrzelony, a kolega, Jacek zginął od odłamka pocisku artyleryjskiego. To były właściwie ostatnie godziny, może nawet [ostatnia] godzina Powstania. Jak to mówią, najgorzej zginąć pierwszego dnia wojny i ostatniego dnia wojny, bo pierwszego dnia wojny, jak zginie, to nie widzi wojny, a jak zginie ostatniego dnia wojny, a jeszcze ostatniej godziny, to przeżył wojnę, mógł żyć i zginął. Ale niestety...\nOd razu ktoś się zajął pana nogą?\nNie. Przyznam się, że nawet nie bardzo poczułem, bo pojęcie bólu jest pojęciem względnym. Co prawda nie miałem uszkodzonej kości, bo kula weszła mi przez mięsień, ale poczułem, że coś piecze, coś krwawi. Normalnie poszedłem, przeszedłem do Szklanego Domu. Tam nawet jeszcze raz zająłem stanowiska ogniowe, bo tam Niemcy zaczęli nacierać od strony Marymontu. Po kapitulacji normalnie nas prowadzili, szedłem i przenocowałem w „Pionierparku”. Później zabrali nas do Pruszkowa i tam dopiero miałem pierwsze obandażowanie. [Wcześniej] trochę sam coś sobie obandażowałem. Efekt był taki, że rana bardzo długo się ślimaczyła. Dlatego wróciłem do Polski, bo byliśmy w Niemczech na Arbeitskommando, przyszli Amerykanie i tam został brat stryjeczny, odnowiła mi się rana. Tak mi się nie goiła, że tamten lekarz odesłał mnie do szpitala do obozu Altengrabow. Tam, w Altengrabow przyszli Amerykanie i Rosjanie razem i już Rosjanie zaopiekowali się nami i nas skierowali w stronę polskiej granicy.\nNa temat obozu będę chciała jeszcze za chwilę z panem porozmawiać, ale teraz może jeszcze wrócimy do Powstania. Czy miał pan może bezpośredni kontakt z żołnierzami niemieckimi? Zapamiętał ich pan szczególnie, może jakichś jeńców?\nTak. Jak byli jeńcy, to byli bardzo grzeczni, potulni, a myśmy się z nimi bardzo dobrze obchodzili. Nie było jakiegoś wykrzykiwania, czy próby bicia. Z jeńcami spotkałem się pierwszego dnia Powstania, bo jak wyszliśmy na przedpole, to się [na nich] natknęliśmy. Potocką szło dwóch Niemców. Jakoś ich nie zaatakowaliśmy, tylko się cofnęliśmy. Cofnęliśmy się trochę dalej i tam stały posterunki. Mieliśmy wtedy tylko granaty. Zdjęli Niemców od razu. Tych Niemców prowadziliśmy już do Kampinosu, nieśli tam bagaże. Co się później z nimi stało, nie wiem. Widziałem Niemców na Starym Mieście, też pracujących przy odgruzowaniu, przy robieniu różnych czynności. Miałem przyjemne przeżycie zaraz po Powstaniu, jak mnie zaprowadzili do „Pionierparku” i tam przenocowaliśmy. Oficer [niemiecki] popatrzył, tak jak oni patrzyli i pyta się: Du bist ein Soldate? Mówię: Ja. W końcu myślę sobie, może i on nas strzeli Soldaten, ten oficer, ale to było przyjemne, bo myślałem, że on mi po gębie da albo coś, że niepotrzebnie się przyznałem.\nCzy pamięta pan żołnierzy innych narodowości, którzy walczyli albo ramię w ramię z powstańcami, albo po stronie niemieckiej?\nNie. Po stronie polskiej to przede wszystkim było dużo, szczególnie jak poszliśmy do Kampinosu i później wróciliśmy, to było ze Lwowa, z Wilna, z terenów wschodnich. Ale oni później zeszli z mojego horyzontu obserwacji dlatego, że każda jednostka została rozlokowana, każdy dostał swoje zadanie. Tak, że nie miałem takich [kontaktów]. Byłem w za niskim szczeblu dowództwa powstańczego, żebym miał jakieś kontakty. Widziałem tylko, mogę tylko powiedzieć taki epizod, że pierwsze dni, które tam mieliśmy; 3, 4 do 12 [sierpnia] byliśmy przy kompanii żandarmerii, to obserwowało się bardzo dziwne rzeczy, które nie były przyjemne. Łapali wszystkich szpiegów, gołębiarzy, wiele dziewczyn takich, jak pani. Krótkie przesłuchania w nocy, wyprowadzali ich i rozstrzeliwali. Widziało się te osoby, tych prowadzących, bo jak się było na posterunku w nocy, to się widziało, jak wyprowadzali. Tak, że to był, jak dla młodego człowieka, [ciężki widok]. Nie byliśmy przyzwyczajeni do tego. I to między innymi też nam się nie podobało, bo oni też nas zaczęli wykorzystywać, trochę brać do jakichś akcji. My byliśmy harcerze – nie piję, nie palę.\nCzy spotkał się pan bezpośrednio albo czy gdzieś w pobliżu pana zostały popełnione przez Niemców jakieś straszne zbrodnie wojenne?\nSłyszałem, ale nie byłem, nie widziałem tego, ale tutaj [w pobliżu] jest stary fragment, kawałek budynku i tam jest napisane „sześćdziesiąt osób Niemcy rozstrzelali.” To wyprowadzili z tych terenów, tam wyprowadzili i ich rozstrzelali. Wiedziałem o tym, poza tym jeszcze gdzieś bym sobie przypomniał przypadki. Ale osobiście nie byłem świadkiem, nie widziałem tego. Po prostu wiedziałem, że to miało miejsce, wtedy kiedy to miało miejsce.\nCzy miał pan może dostęp do prasy powstańczej, czytało się jakieś biuletyny, jakieś gazetki?\nNa Żoliborzu to nie pamiętam, żebyśmy mieli. Na Śródmieściu było sporo prasy powstańczej, a na Żoliborzu nie. Jedyny kontakt, to był kontakt radiowy. Radio było w kinie Suzina i tam był kontakt z Londynem. I to był jedyny kontakt\nCzyli do radia był jakiś dostęp?\nTak. Myśmy nawet śpiewali, kiedy płynęły piosenki przez radio.\nCzy oprócz śpiewania młodych chłopców, gdzieś tutaj w pobliżu odbywały się jakieś przedstawienia, może sanitariuszki organizowały jakieś koncerty, ktoś grał na pianinie, czy coś takiego się działo?\nNie. Przyznam się, że myśmy nie mieli czasu i nie myśleli o tym.\nGdzie pan wtedy spał?\nSpaliśmy [na ul.] Krasińskiego 20 na wyznaczonych kwaterach, na parterze. Tam w każdym pokoju było po trzech, czterech, [tyle] nas spało.\nTak jak to były warunki. Były, bo przecież ludzie normalnie mieszkali, mieli jakieś tapczany, mieli łóżka i myśmy z tego korzystali.\nMówi pan o tym, że ludność cywilna bardzo dobrze się odnosiła do powstańców, że pomagała. A czy później, w końcowym okresie Powstania nie usłyszał pan nigdy jakiegoś niemiłego, przykrego słowa od ludności cywilnej?\nNie. Właściwie nie było sposobności, ale nie przypuszczam [żeby tak było]. My na Krasińskiego 20, ponieważ byliśmy młodzi chłopcy, to byliśmy jeszcze obdarzeni dodatkową sympatią.Koniec stał się tak nagły, że niespodziewany. Normalnie, 29 [września], piękne słońce, nagle zaczął się warkot czołgów, uderzył huraganowy ogień artylerii i potem [przez] dwa dni to były walki. Potem już nas zabrali, ustawili w czwóreczki i wyprowadzili do „Pionierparku”. Na drugi dzień załadowali w samochody i wywieźli do Pruszkowa.\nZ Pruszkowa gdzie pan potem trafił?\nZ Pruszkowa trafiłem do Altengrabow, Stalag XI A, duży obóz jeniecki. Tam było bardzo wielu jeńców różnych narodowości. Dużo było między innymi [jeńców] z 1939 roku. Tam później po dwóch tygodniach porozsyłali nas po tak zwanych Arbeitskommando, czyli po różnych komenderówkach. Wtedy nas wywieźli do Halberstadt. Tam pracowałem w pierwszym okresie w cukrowni przy kampanii cukrowniczej, a jak się skończyła kampania cukrownicza, od nowego roku pracowaliśmy na powietrzu, na mrozach. Kopaliśmy różne doły, zbiorniki, do lutego.\nProszę powiedzieć, jakie były warunki w obozie i przy pracy w cukrowni? To była bardzo ciężka praca?\nW cukrowni to nasz oddział, czy nasza grupa, która była tam przydzielona, to była przydzielona w zależności każdy, gdzie trafił. Mój brat trafił [na pracę] przy płukaniu buraków. To była bardzo ciężka [praca]. Ja natomiast trafiłem chyba [na] najlepsze stanowisko pracy, jakie było. I też jak nas już ustawili, to przyszedł dyrektor, spojrzał na wszystkich i powiedział do Niemca na mnie, żebym wystąpił. Wystąpiłem. Myślę, sobie, co on [chce]. Coś mu tam powiedział. Trochę znałem niemiecki, ale nie na tyle, [żeby zrozumieć], a po drugie [nie dosłyszałem]. Kazał mi wystąpić. Dyrektor powiedział, żeby mi dać najlepsze stanowisko. Byłem przy tak zwanej obsłudze wirówek. To znaczy cukier szedł dwie godziny, a dwie godziny była przerwa. Jak wirówki ruszały, to miałem za zadanie uruchomić wszystkie transportery i śledzić, pilnować, czy gdzieś nie ma jakiegoś zatoru, czyścić łopatkami wałki. Tam było bardzo gorąco, nie tylko ciepło. Później jak to oczyściłem, wszystko wyłączyłem, to majstrowie [mówili]: „Idź spać gdzieś tam.” Kładliśmy się spać raczej tam, gdzie kadzie, gdzie się gotowało. Nawet wachmani, którzy nas pilnowali, też tam się dekowali, szli i kładli się z nami. Po drugie, miałem dostęp do cukru. Sprzedawałem cukier tym, co przywozili buraki. Dostawałem kromkę. Nawet ci Niemcy, wachmani, przychodził do mnie i dał mi [niezrozumiałe], a ja jemu woreczek cukru do kieszeni. [...] Poza tym było dużo gorącej wody. Mogłem sobie sam zawsze wyprać, wyparzyć swoją osobistą bieliznę, bo Niemcy nie prali, tylko sami sobie [praliśmy]. Ale to było do końca roku. Skończyła się kampania, to wszystkich doprowadzili na pole i trzeba było tam kopać doły. Noga do tego zaczęła mi się wtedy bardziej odnawiać, ta rana i w połowie lutego lekarz odesłał mnie do szpitala do obozu centralnego, Altengrabow. Po dwóch dniach wyrzucili mnie ze szpitala. Popatrzyli. Ale na tyle zorientowałem się w życiu obozowym, że mogłem się dekować. Oni z tego obozu ciągle brali, wybierali różne grupy na roboty, okresowe, dłuższe. Widziałem już, że gdzieś się szykuje, bo to już było widać, że Niemcy zaczynają obstawiać barak, to wtedy wyślizgnąłem się i tak się dodekowałem w obozie do 3 maja, do tego jak przyjechały wtedy samochody amerykańskie i później przyszli Rosjanie. Brudni, zapaćkani, z karabinami. Jak się patrzyło na amerykańskich żołnierzy, a na tych Rosjan, to była [różnica]. Ale to był żołnierz na froncie.\nProszę powiedzieć o paczkach. To były paczki Czerwonego Krzyża, tak?\nTak. To były paczki z Czerwonego Krzyża; kanadyjskie, amerykańskie, czy inne. Dostawali to co dwa tygodnie. Znowuż, ponieważ nie paliłem, to zamieniałem papierosy na chleb spośród współtowarzyszy, którzy palili. Też dodatkowo się posilałem. To były typowe paczki, nie wiem, czy to były wojskowe paczki, czy paczki przygotowane dla jeńców, dla przebywania w obozie. Była odpowiednia ilość czekolady, odpowiednia ilość keksów i papierosów. To były standardowe paczki, czterdzieści na czterdzieści, trzydzieści [centymetrów].\nPrzyszedł moment wyzwolenia i co się z panem dalej stało?\nMoment wyzwolenia to był 3 maja. Tam były jeszcze w ostatnie dni wojny starcia zbrojne. Lotnictwo amerykańskie czy angielskie tak operowało, że tam praktycznie nic się nie mogło poruszyć. Jak nawet jechał samochód tuż przy drutach obozowych, to on tak elegancko wycelował, żeby nam się nic nie stało, a samochód spalił. A my do nich kiwaliśmy. Byliśmy na terenie wojny zupełnie bezpieczni. 3 maja było nasze olbrzymie nabożeństwo i jeździły samoloty amerykańskie i różne, robili zdjęcia. Za godzinę przyjechały kolumny amerykańskie, z założeniem, że będą ewakuować obóz. Ewakuowali obóz. Codziennie, chyba przez dwa, trzy dni [ewakuowali]. Było tak, że dzisiaj zabierali tych wszystkich z zachodnich krajów, a potem brali Francuzów, a po południu mieli przyjechać po nas. W tym momencie, kiedy Francuzi już się załadowywali, odjeżdżali, weszli Rosjanie. [Jeden z nich] wleciał z karabinem, za chwilę przyjechało dowództwo i nas już na nie ewakuowali. Oni zorganizowali wymarsz pieszo wszystkich do granicy polskiej. Ponieważ byłem ranny, zostałem odwieziony przed samochodami, dwadzieścia, trzydzieści kilometrów [dalej]. Miasto nazywało się Belzig. Tam zostawili całą aprowizację dla kolumny, która szła pieszo i dla nas. Oczywiście, wszyscy potem o tym zapomnieli i zostali. Bujaliśmy się tam ze dwa tygodnie, żeśmy prosiaka podjechali, zabili, gęsi... Nie było wyjścia, sami zorganizowaliśmy transport konny i zajechaliśmy do granicy. Jak dojechaliśmy do granicy, to wsiedliśmy do Poznania w jakieś wagony z amunicją, ze wszystkim, towarowe, a w Poznaniu przesiedliśmy się już na pociąg osobowy do Warszawy. W Warszawie to już na pociąg i do rodziny, do Sobolewa. Tak się odbył mój powrót.\nRodzina przez cały czas nie miała wieści, co się z panem dzieje?\nRodzina miała już jakieś wieści, bo miałem dokumenty, że dowiadywali się przez Czerwony Krzyż i Czerwony Krzyż przysłał informację, że przebywam w obozie Stalag XI A. Ale to było już po wyzwoleniu tutaj.\nCo pan później robił?\nWróciłem do szkoły.\nTak, do Warszawy. I skończyłem gimnazjum. Potem poszedłem do Liceum Samochodowego, skończyłem liceum. Poszedłem na Politechnikę. Skończyłem Politechnikę i do pracy zawodowej. Po drodze było trochę przejść, trochę wydarzeń politycznych, bo zapisałem się do PSL-u.\nWłaśnie, ciągnęło się za panem, że był pan w Powstaniu? Były jakieś nieprzyjemności?\nSamo to, że byłem w Powstaniu, to może nie. Zgłosiłem się, bo to trzeba było się zgłosić, bo młody chłopak. Natomiast miałem spore nieprzyjemności, właściwie ciągle to wisiało nade mną do końca mojej pracy zawodowej. Jak zapisałem się do PSL-u, byłem w kole młodzieżowym. W dniu ucieczki Mikołajczyka zajęliśmy budynek i broniliśmy budynku. W nocy przyszło Stronnictwo Ludowe, bo to wtedy było, przepędzili nas pałami i wróciliśmy. Potem zaczęły się przesłuchania w Urzędzie Bezpieczeństwa. To było wiele razy, po [kilka]naście godzin. W efekcie tego zostałem wyrzucony z liceum na Hożej. Było duże zaskoczenie, bo wtedy byłem tam właściwie najlepszym uczniem. Potem różnie... Napisaliśmy podanie do Bieruta, a niektórzy poszli dalej do partyzantki, młodzi chłopcy, inteligentni. Bezpieka wyłapała, rozstrzelała. Nas przywrócili do szkoły. Skończyłem liceum. Miałem przerwę, ale nadrobiłem. Zaczęło się od tego, że jak się starałem na uczelnię, to trzeba było mieć ze starostwa grodzkiego tak zwaną „lojalkę.” Napisałem, „lojalka” przyszła negatywna, bo przecież moje przejścia były odnotowane. Nie dostałem się na uczelnię. To było pierwsze. Ponieważ moje nazwisko [jest] na A, to jak się zaczęły zajęcia, to w dziekanacie było pełno studentów i interesantów i na kupce leżały teczki. Pamiętam, że jak zajrzałem, to pierwsza to nie, ale druga czy trzecia teczka to była moja. Szybko otworzyłem i przerzuciłem, znalazłem ten dokument, zaświadczenie, że nie mogą mi dać [„lojalki”]. Oczywiście, było jasne [że nie mogę pójść na studia]. Koniec, nie ma studiów. Znowuż jakieś nadzwyczajne wydarzenie. Już nawet zacząłem szukać pracy. Mieszkałem na Saskiej Kępie. Szedłem chyba Grochowską i spotykam kolegę z obozu, ze stalagu. Wiedziałem, że on jest w Armii Ludowej, że był, ale co tam, to przecież [kolega z obozu]. Jemu wszystko, jak na spowiedzi, opowiedziałem. To ten powiedział: „Przyjdź za dzień czy dwa, tam gdzie są niedźwiedzie.” O godzinie ósmej czy dziewiątej [miałem przyjść]. Poszedłem tam, on mi dał kopertę [zaadresowaną] do Komitetu Wojewódzkiego PPR, towarzysz Ogonek. Co tam było napisane, nie wiem. Powiedział: „Słuchaj, my się w życiu więcej nie spotkamy. Nawet jak mnie zauważysz, to mnie nie widzisz, ja ciebie nie widzę. Co mogłem, to ci pomogłem.” Pojechałem tam, oddałem kopertę do sekretarki. Towarzysz Ogonek czekał, czekał, w końcu wezwał mnie. Mówi: „Dlaczego tak późno!” Nie wiem, czy zaczął do mnie mówić „towarzyszu”, czy nie, w ogóle nie wiem tego. Mówi: „To jeszcze napiszę krótkie pismo.” Napisał i dał mi, [mówi]: „Do ministerstwa, towarzyszka Warecka. Do dwunastej, dzisiaj ostatni dzień przyjmowali różnych, z frontu, dodatkowych.” Ledwo zdążyłem, za dziesięć dwunasta, w taksówkę, a tam przed pokojem stoi ze dwustu studentów. To znaczy kandydatów, różnych interesantów. Na tyle starczyło mi rutyny, że zapukałem do drzwi. Woźna na to: „Czego?!” Mówię: „List mam tu.” Dosłownie już się łapałem, pięć po dwunastej wezwała mnie i znowuż powiedziała, że to właściwie późno, ale dała mi skierowanie do Wawelberga, wieczorowo, dodatkowe egzaminy. Egzaminy miały się odbyć za dwa dni. Byłem już niezdolny ani do nauki, ani do niczego. Poszedłem na egzaminy, matematykę zdałem na trzy i pół, Polska współczesna zdałem na bardzo dobrze, a fizykę oblałem. Profesor był taki ostry, zresztą fizyka nie była mocną stroną w szkołach zawodowych, a jeszcze trafiłem tematy z optyki. Było trudno, przepadłem, ale okazało się, że z fizyki to prawie nikt nie zdał. W związku z tym przyjęli mnie do Wawelberga i 11 listopada zostałem studentem w Wawelbergu. Wtedy zacząłem się uczyć. To był pierwszy etap. Drugi etap był, kiedy nastąpiło połączenie Wawelberga z Politechniką. Bałem się konfrontacji dokumentów, że jak to oni znajdą..., bo od tego momentu zataiłem przynależność do PSL-u i zataiłem, że składałem tam egzaminy. Za dużo było [dokumentów], nie doszło do tego. Skończyłem studia. Jak skończyłem studia, to zostałem skierowany do wojskowych zakładów przy Czerniakowskiej, to było WZ-2, WZ-1 na Woli. Dlatego tu, że żonę poznałem na Politechnice, dziekan świetnie znał, [dostałem] skierowanie do Warszawy.\nChciałabym jeszcze na chwilkę wrócić do Powstania. Jak pan teraz myśli o Powstaniu, już mając to doświadczenie i te wiedzę, to jakie refleksje się nasuwają?\nDzisiaj jestem kapitanem. Przeszedłem szkolenie wojskowe w Studium Wojskowym, ćwiczenia, jestem trochę mądrzejszy. Z punktu oceny politycznej, to na pewno nie było szkoda ofiar, które poniosła Warszawa, poniosła ludność Warszawy i ponieśli powstańcy. Bo to nie zmieniło obrazu, ale Polska była jedynym krajem, który nie wszedł w kolaborację z Niemcami. Była jedynym krajem, który był trzecią, czy czwartą potęgą militarną drugiej wojny światowej. Byli kolaboracjoniści jak Węgrzy, jak Łotysze, jak Litwini, jak Słowacy, jak nawet u Tito. Tam część była po stronie Tito i część, zwłaszcza Chorwaci, to byli z Niemcami. I nic, nie ponieśli z tego tytułu żadnych [konsekwencji], a ilość ofiar się nie zmniejszyła. To jest moja osobista ocena. Może dzisiaj oceniam, że dowództwo nie powinno ciągnąć tego dwa miesiące. Po miesiącu było już ewidentnie wiadome, jaka była decyzja Stalina o zatrzymaniu frontu i jaka była szansa. Że nie ma szansy. W związku z tym, tak jak zaczęli się już tam porozumiewać, dogadywać, to trzeba było... Wtedy dużo mniej by [ludzi] zginęło, byłoby [dużo mniej] ofiar i Warszawa byłaby mniej zniszczona. Natomiast uniknąć zrywu powstańczego, [to] chyba było niemożliwe do zatrzymania.\nMyśli pan, że gdyby teraz była podobna sytuacja, to tak zwana dzisiejsza młodzież też by poszła walczyć?\nOczywiście! Uważam, że tak, że tak samo.\nBez wątpienia. Nawet przez moment nie myślę inaczej. Po pierwsze, młodzież ma w sobie wolę przeżycia czegoś. Drugie, to jednak patriotyzm jest w młodzieży. Jego nie można porównywać oceniając wybryki chuliganów. Młodzież jest patriotyczna, co innego my, którzy byliśmy już wychowywani w duchu patriotycznym, w duchu walki z okupantem. Widzieliśmy niemieckie zbrodnie, jak łapali na ulicach, jak rozstrzeliwali, jak to wszystko [się działo]. To było coś innego, ale uważam, że obecna młodzież, jak nie lepiej, to na pewno nie gorzej by się spisała w takich sytuacjach dziejowych. To moje osobiste zdanie.\nRoman Andrzejewski Pseudonim: „Bystry” Stopień: strzelec Formacja: Zgrupowanie „Żyrafa” Dzielnica: Żoliborz Zobacz biogram


Judyta Syrek | eKAI.pl\n11:21 / 12-03-2014\nKraków: wieczór autorski w 4. rocznicę śmierci o. Joachima Badeniego\nO ojcu Joachimie Badenim rozmawiali w krakowskim klasztorze dominikanów Judyta Syrek, dominikanin o. Jan Andrzej Kłoczowski oraz benedyktyn o. Leon Knabit. Podczas wieczoru autorskiego odbyło się spotkanie promujące książkę „Nie bój się żyć. Biografia ojca Joachima Badeniego”.\n13:14 / 15-06-2011\nKatolicka Agencja Informacyjna i SIW ZNAK zapraszają na spotkanie z autorką książki o o. Joachimie Badenim „Wyjdź do światła! – Przesłanie świętego grzesznika” – Judytą Syrek. Odbędzie się ono 21 czerwca w Warszawie.\n16:36 / 09-12-2006\nKobieta boska tajemnica – rozmowa z o. Badenim\nCo jest najważniejsze na pierwszej randce? Czy kobieca intuicja może służyć do wykrywania herezji? Czym jest macierzyństwo? Czy makijaż jest zgodny z moralnością chrześcijańską? Jak można połączyć małżeństwo z życiem kontemplacyjnym? – na pytania te odpowiada dominikanin o. Joachim Badeni w rozmowie z Judytą Syrek.\n15:11 / 06-09-2018\nO. Leon Knabit: potrzeba nam wyciszenia\nNa antenie Telewizji Polskiej trwa emisja kolejnej edycji cyklu „Sekrety mnichów”. – Współczesnemu człowiekowi niezwykle potrzeba wyciszenia oraz przestrzeni, w której może spojrzeć w głąb siebie bez chaosu z zewnątrz – powiedział w rozmowie z KAI główny bohater programu o. Leon Knabit OSB.\n12:04 / 21-08-2018\nPapieski Wydział Teologiczny w Warszawie i portal Stacja7.pl po raz kolejny otwierają Akademię Dziennikarstwa. To roczny kurs dedykowany pasjonatom świata mediów. Akademia Dziennikarstwa to dwusemestralny kurs przygotowujący do pracy w mediach. Uczestnicy mogą wybrać podstawowy lub zaawansowany poziom kursu. W obu przypadkach zajęcia prowadzą ludzie świata mediów, dzieląc się z uczestnikami nie tylko wiedzą, ale […]\n18:51 / 10-04-2018\nPokazy filmów religijnych na Targach Wydawców Katolickich\nRedakcja Audycji Katolickich TVP podczas XXIV Targów Wydawców Katolickich\nzaprezentuje szereg wybitnych filmów o tematyce religijnej. Pokazy będą miały miejsce\ncodziennie, od czwartku 12 kwietnia do niedzieli 15 kwietnia. Będą to wybitne dzieła\nm. in: Włodzimierza Kuligowskiego, Grzegorza Linkowskiego, Krzysztofa Tadeja, Pawła Woldana czy Krzysztofa Żurowskiego.\n14:10 / 10-04-2018\n09:00 / 22-09-2017\n– Celem Redakcji Audycji Katolickich TVP jest ewangelizacja. Tylko wtedy ma sens tworzenie programów katolickich. Głoszenie Dobrej Nowiny o Chrystusie w nowoczesny sposób to nasze najważniejsze zadanie – podkreśla w rozmowie z KAI ks. Maciej Makuła SDB, kierownik Redakcji Audycji Katolickich TVP. Dorota Abdelmoula (KAI): Jak każdego roku po wakacjach, Telewizja Polska proponuje nową jesienną […]\n12:57 / 06-05-2017\nO tym, że Maryja jest najlepszym wzorem do naśladowania dla każdego mężczyzny, przekonuje w majowym cyklu rekolekcyjnym Stacji7 o. Adam Czuszel z klasztoru ojców paulinów w Łęczeszycach. Nowe odcinki serii dostępne na platformie YouTube w każdą środę i piątek. – Podczas rekolekcji “Mężczyzna z rodu Maryi” namacalnie dotkniemy kruchości Miriam, zmierzymy się z samotnością, z […]


MlodaGdynia.pl - Jastrzębie znad morza szykują się do nowego sezonu\nJastrzębie znad morza szykują się do nowego sezonu\nSeahawks Gdynia to nie tylko seniorska drużyny ekstraklasy. Klub prowadzi również grupy juniorskie, by na bieżąco kształcić zawodników, którzy zasilają pierwszy i drugi skład gdyńskiego futbolu amerykańskiego.\nMłodzi adepci w wieku od 15 do 18 lat są szkoleni przez trenerów z USA oraz zawodników pierwszego składu: Arkadiusza Cieśloka, Jakuba Krysteckiego, Dawida Magreana i Rafała Michonia.\n- W systemie szkolenia chodzi o to, by była wymiana pokoleniowa – mówi Michał Radelicki, manager drużyny. – Trenując 15 latków nie zamykamy się na młodszych. Jeśli pasja do gry w futbol amerykański pojawi się u 13 czy 14 latka, to tez jesteśmy gotowi zaprosić ich do juniorskiej ekipy.\nW futbolu amerykańskim, który nie jest łatwym sportem, najważniejsze jest, by zaszczepić w młodej kadrze bakcyla, wyciągnąć ich z domu od komputera i pokazać piękno tej dyscypliny. Seahawks gra bardzo widowiskowo, do tego to zespół ze ścisłej krajowej czołówki, który ma na swoim koncie kilka tytułów Mistrza Polski.\nW tej chwili w juniorach trenuje ok. 20 zawodników, jednak klub liczy na zwiększenie składu do setki. Już od września rozpoczną się zajęcia naborowe skierowane do gdyńskich uczniów.\n- Zostałem wybrany do Drużyny Roku 2018, a do tego jeszcze najlepszy defensive end sezonu 2018, takie nagrody motywują jeszcze bardziej do pracy, a póki co działamy, sezon 2019 się zbliża – podsumowuje Arkadiusz Cieślok, trener juniorów (na zdjęciu).\nAutor (Mariusz Sieraczkiewicz/foto Seahawks)\nOpublikowano w niedzielę, 12. sierpnia 2018 o godzinie 09:27\nJacek Zieliński pierwszym trenerem Arki\nSukcesy piłkarski zawodników SI Arka\nNiespodzianka! King wygrywa w Gdyni\nSiatkarskie klasy sportowe #wGdyni\nGdyńskie szczypiornistki powołane do kadry\nAsseco Arka Gdynia II awansuje do finałów Mistrzostw Polski U 18


Informację - Penilarge - Grupa Intymnosc.pl - grupaedom.pl\nStrona WWW: http://penilarge.eu/\nStosunkowo niewielu mężczyzn może pochwalić się takimi rozmiarami penisa, które będą dla nich zadowalające. Mimo że znaczna część osiąga rozmiary, które uznane są za średnią światową, to i tak nie są to rozmiary satysfakcjonujące. Nic więc dziwnego w tym, że tak wielu mężczyzn szuka sposobów na to, by uczynić swojego penisa większym. Jednak czy istnieją jakieś sprawdzone sposoby, dzięki którym będzie można w krótkim czasie stać się posiadaczem większego penisa? Oczywiście, że tak! Nie warto jednak poświęcać czasu na skomplikowane ćwiczenia, które nie przynoszą oczekiwanego efektu, lecz skorzystać z wiedzy i doświadczenia specjalistów, którzy osiągnęli prawdziwe sukcesy z tej dziedziny.\nJednym ze środków, który rzeczywiście się sprawdza, jest Penilarge. To cała seria specyfików dla mężczyzn, którzy chcą nabrać pewności siebie i pozbyć się kompleksów związanych ze zbyt małym penisem. Co ważne, ta kuracja została przetestowana już przez wielu panów, którzy potwierdzają zadowalające efekty, które obserwują u siebie każdego dnia. A do wyboru jest:\nkrem - służy do smarowania penisa. Zawarte w nim składniki (takie jak L-arganina, palma sabalowa, żeńszeń syberyjski) sprawiają, że penis staje się bardziej ukrwiony, a jego ciała jamiste, z których jest zbudowany, pobudzane są do podziału i zwiększania swojej objętości, dzięki czemu penis staje się coraz większy,\ntabletki - to one stanowią podstawę kuracji, przez którą trzeba przejść, żeby penis stał się większy i to od nich warto zacząć. Co ważne, poprawiają nie tylko wielkość penisa, ale też wpływają na ogólną kondycję organizmu, zwiększają poziom libido, a także poziom testosteronu,\nżel - o natychmiastowym działaniu, które utrzymuje się na czas zbliżenia.\nInformacje szczegółowe oraz charakterystyka wszystkich składników znajduje się na stronie penilarge.eu. Zapoznanie się z tymi informacjami pozwoli na to, by podjąć decyzję o chęci przetestowania tej kuracji na sobie, dzięki czemu możliwe będzie osiągnięcie większego rozmiaru penisa!


Bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO | bateriabuy.pl\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO (14.4V, 4400mAh )\nBateria do HP Pavilion DV9811EO został starannie zaprojektowany i przetestowany. Akumulator zastępczy laptopa spełnia lub przekracza specyfikacje OEM, w 100% kompatybilny z oryginalną baterią, parametry produktu bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO są następujące.\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO (14.4V, 6600mAh )\nWymienna baterii w laptopie HP Pavilion DV9811EO wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do HP Pavilion DV9811EO ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria HP Pavilion DV9811EO są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO?\nJak naładować bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa HP Pavilion DV9811EO, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze\n(4400mAh,7.4V,Li-ion,8 Ogniw) Bateria do HP TouchSmart tx2-1032cm\n(2200mAh,14.6V,Li-ion,4 Ogniw) Bateria do HP Pavilion 15-BA003NE\n(33.36Wh,7.6V,Li-Polymer,2 Ogniw) Bateria do HP Pavilion x2 12-b102na\n(3400mAh,14.8V,Li-Polymer,4 Ogniw) Bateria do HP HSTNN-UB3R\n(41Wh,11.4V,Li-Polymer,3 Ogniw) Bateria do HP Pavilion 14-ck0004nk\n(21Wh,7.4V,Li-Polymer,2 Ogniw) Bateria do HP ENVY x2 11-g001tu Keyboard Dock\n(5200mAh,10.8V,Li-ion,6 Ogniw) Bateria do HP Pavilion dv7-4031tx\n(70.07Wh,15.4V,Li-Polymer,4 Ogniw) Bateria do HP Gaming Pavilion 15-cx0034ur\n(52Wh,14.8V,Li-Polymer,4 Ogniw) Bateria do HP EliteBook Folio 9480m


Bractwo Najświętszych Serc Jezusa i Maryi: Historia liturgii dominikańskiej 1215–1945: Rozdział V. Brewiarz–antyfonarz\nBrewiarz – antyfonarz czterech braci\nRęcznie pisany tom ma małe rozmiary — tylko 8,9 na 12,7 cm — i zawiera (jeśli włączymy karty dodane później) 582 kart bardzo cienkiego pergaminu. Pismo jest małe, ale doskonałej jakości, i składa się z regularnych gotyckich liter. Tekst iluminują maleńkie, piękne ilustracje. Zarówno iluminacje, jak i styl pisma wskazują na proweniencję paryską z pierwszej połowy XIII wieku.\nJak już stwierdzono, rękopis jest nie tylko brewiarzem, lecz także antyfonarzem; wraz z tekstem liturgii godzin podaje cały cantus planus. Invitatoria, hymny, antyfony, responsy — jednym słowem wszystkie części oprócz psalmów i oracji — są wyposażone w dokładnie i starannie zapisaną notację muzyczną. Rousseau przypuszcza na podstawie świadectw wewnętrznych, że tom miał być używany jako wzorzec do kopiowania psałterza, antyfonarza i hymnału.\nPrzed brewiarzem zamieszczony został kalendarz, jednak utracił on wiele na wartości wskutek licznych dodatków i zmian wprowadzonych późniejszymi rękami. Z tego powodu często jest niezgodny z tekstem zasadniczej części brewiarza: kalendarz może nadawać jakiemuś świętu jeden stopień, podczas gdy teksty własne o świętych przypisują inny. Święta są uszeregowane następująco: trzy lekcje, simplex, semiduplex, duplex i totum duplex.\nPsalmy w psałterzu są ułożone w tej samej kolejności co w Wulgacie, ale nie mają tytułów ani numerów. Nie są przerywane antyfonami ani versiculami; te ostatnie umieszczono na dolnym marginesie, dodano w dalszej części księgi lub też tylko krótko oznaczono. Kantyki po psalmach ułożono trochę inaczej, niż jest obecnie w zwyczaju. W litanii do świętych (która kończy tę część rękopisu) dwukrotnie wymieniono imię nie tylko świętego Dominika, lecz także świętego Augustyna.\nOficjum okresowe (officium de tempore)\nTa część rękopisu poprzedzona jest ogólnymi rubrykami, dodanymi później. Naturę starszych rubryk możemy jedynie — dość pewnie, choć nie w pełni — wydedukować na podstawie zasadniczej części tekstu.\nPorównanie tekstów proprium de tempore zawartego w tym rękopisie ze wspaniałym wydaniem brewiarza, opublikowanym za generała Cormiera w 1909 roku, ujawnia zdumiewający fakt, że poza lekcjami oba teksty są niemal identyczne. Posłużymy się przykładem ilustrującym to zadziwiające podobieństwo. Weźmy oficjum drugiej niedzieli po Epifanii, czyli — jak liczą dominikanie — pierwszej niedzieli po oktawie Epifanii. W pierwszych nieszporach odkrywamy, że psalmy, antyfony, capitulum, respons, hymn, versiculum i jego respons, antyfona do Magnificat i modlitwa są dokładnie takie same, słowo w słowo. Jeśli chodzi o kompletę, rękopis nie wspomina Fratres, sobrii estote ani Confiteor, ale nie jest to konieczne, gdyż zalecała je już stara Liber Consuetudinum. To oficjum również odpowiada verbatim komplecie z brewiarza Cormiera. Należy wspomnieć o jednej drobnej różnicy: podczas procesji po komplecie można było zaśpiewać Ave Regina lub Salve Regina.\nMatutinum. Tutaj znowu, z wyjątkiem lekcji, odkrywamy pełną zgodność z brewiarzem Cormiera w odniesieniu do invitatorium, hymnu, psalmów i antyfon. Występowało osiemnaście psalmów, z czego dwanaście w pierwszym nokturnie. W nokturnie tym po co czwartym psalmie następowało Gloria Patri. W trzecim nokturnie po dziewiątej lekcji znajduje się respons, mimo że później następowało Te Deum; zwyczaj ten obowiązuje w zakonie do dziś.\nLaudesy. Przed oficjum laudesów następowały versiculum i respons — te same co używane dzisiaj poza Wielkim Postem i Adwentem: V. Excelsus super omnes gentes Dominus. R. Et super cælos gloria eius. W laudesach (pierwszej niedzieli po Epifanii) napotykamy dwie godne uwagi różnice: tylko pierwszych pięć antyfon super psalmos jest takich samych jak w brewiarzu Cormiera oraz pojawia się rubryka stwierdzająca, że „te antyfony laudesów należy śpiewać tylko w tę niedzielę. W inne niedziele… będzie się śpiewać tylko pierwszą antyfonę”. Jednakże capitulum, hymn, versicula, antyfona do Benedictus i modlitwa się nie różnią.\nPryma. Z wyjątkiem okresu między Siedemdziesiątnicą a Wielkanocą psalmy prymy nie zmieniały się — zarówno w przypadku oficjum de Tempore, jak i oficjum o świętych. Obejmowały one, jak u Cormiera, Deus in nomine tuo i dwie pierwsze części długiego psalmu 118, Beati immaculati. Od Siedemdziesiątnicy do Wielkanocy recytowano dziewięć psalmów, przy czym po co drugim następowała Gloria. Była tylko jedna antyfona. Są to te same psalmy, które u Cormiera przewidziano na niedziele od Siedemdziesiątnicy po Niedzielę Palmową. Pozostała część prymy — antyfona super psalmos, capitulum, respons, spowiedź i modlitwa — zgadza się z Cormierem.\nPrecjoza. Jedyna różnica między precjozą z brewiarza–antyfonarza i precjozą dzisiejszą jest taka, że czytanie z Ewangelii lub konstytucji (nie z reguły świętego Augustyna, jak obecnie) trwało do chwili, aż oficjans dał sygnał, by je zatrzymać. Bracia nieobecni na oficjum zamiast czytań z Ewangelii lub konstytucji recytowali prolog do reguły świętego Augustyna.\nPozostałe małe godziny. W pozostałych małych godzinach używano reszty psalmu 118, zarówno w święta występujące w Temporale, jak i te z Sanctorale. Hymny, antyfony, capitula, responsy i modlitwy są te same co w brewiarzu Cormiera.\nDrugie nieszpory. Oficjum drugich nieszporów tej niedzieli jest w całości identyczne z oficjum znajdującym się w brewiarzu Cormiera.\nOficjum dni powszednich (feria secunda post octavam Epiphaniæ)\nOficjum dni powszednich składało się z jednego nokturnu o dwunastu psalmach. Każda para psalmów kończyła się Gloria Patri i antyfoną. Po szóstej antyfonie recytowano versiculum i respons. Później następowały trzy lekcje z trzema responsami. Z wyjątkiem tych lekcji wszystko jest takie samo jak w wydaniu Cormiera.\nVersiculum przed laudesami (Fiat misericordia) jest takie samo jak dzisiaj. Wszystkie części oficjum laudesów są identyczne z Cormierem. Po antyfonie do Benedictus odmawiano preces, tak jak robi się dzisiaj w oficjum dominikańskim.\nMałe godziny recytowano dokładnie tak samo, nawet gdy chodzi o odmawianie preces po każdej z nich. Również w nieszporach i komplecie nie ma różnic.\nW okresie paschalnym matutinum składało się z jednego nokturnu zawierającego trzy psalmy, trzy lekcje i trzy responsoria. W komplecie pomijano psalm Qui habitat. Do wszystkich invitatoriów, responsoriów, antyfon i versiculów, a w Mszy do introitów, ofertoriów i komunii dodawano alleluia.\nDominikanie odrzucali zasadę kurii rzymskiej, nakazującą używanie codziennie pierwszych trzech psalmów przypisanych do niedzielnych matutinów w ciągu całego roku, i postępowali zgodnie ze zwyczajem bazylik rzymskich, który różnicował psalmy nokturnów w każdym dniu oktawy Wielkiej Nocy. Ten zwyczaj utrzymano w zakonie aż do czasów współczesnych.\nPo officium de tempore następował hymnał, czyli zbiór wszystkich hymnów występujących w ciągu roku. Każdy hymn był oznaczony w swoim właściwym miejscu za pomocą pierwszych słów; tutaj zaś jest podany cały hymn wraz z cantus planus. Gdy zdarzało się, że hymn miał być wzięty z tekstów wspólnych, podawano go zgodnie z poszczególnymi tonami obowiązującymi w święta różnych stopni.\nTeksty własne o świętych są poprzedzone czterema kartami rubryk. Przedstawiają one dla nas niewielką wartość, ponieważ dodano je później. W tekstach własnych rzadko podaje się stopień święta; rękopis najczęściej jedynie wskazuje, czy święto miało trzy, czy dziewięć lekcji. Według Humberta: „Ilekroć święto nie ma własnych lekcji, bierze się je z tekstów wspólnych… Jeśli chodzi o oktawy, wcześniejsze lekcje są powtarzane w dniu oktawy i tak często, jak może być konieczne, w obrębie oktawy”.\nPodczas prywatnej recytacji oficjum de tempore można było dowolnie wybrać dłuższe lub krótsze lekcje; podobny przywilej przewidziano w odniesieniu do tekstów własnych o świętych. Rubryka informuje nas zatem, że „lekcje tekstów wspólnych o świętych są celowo długie, aby ci, którzy tego pragną, mogli je odczytać w całości, podczas gdy ci, którzy tego nie pragną, mogą podzielić jedną lekcję na dwie lub nawet trzy. Zatem dzięki czytaniu raz jednego zestawu lekcji, a innym razem innego mogą uniknąć znużenia, jakie mogłoby powstać wskutek powtarzania”. Ta sama rubryka ukazuje powód tego przywileju; w małych brewiarzach tylko lekcje przewidziane na święta pochodzą z tekstów wspólnych.\nJako przykład oficjum pochodzącego z tekstów własnych o świętych Rousseau podaje oficjum o świętym Dominiku. Porównanie całego tego oficjum — od pierwszych do drugich nieszporów włącznie — z oficjum z brewiarza Cormiera ujawnia następujące różnice: w pierwszych nieszporach capitulum i jego respons; w matutinum respons do dziewiątej lekcji; w laudesach piąta antyfona i capitulum; w małych godzinach capitula tercji, seksty i nony oraz oczywiście antyfona nony; w drugich nieszporach capitulum.\nOprócz lekcji można zatem znaleźć tylko dziesięć różnic; i nie są one wcale faktycznie tak duże, jak mogłaby sugerować ich liczba. Ponieważ capitulum pierwszych nieszporów, laudesów, tercji i drugich nieszporów jest zawsze jedno i to samo, cztery spośród powyższych różnic wynikają wyłącznie z użycia Dilectus Deo zamiast Quasi Stella. A ponieważ piąta antyfona laudesów jest także używana jako antyfona nony, mamy dwie kolejne różnice spowodowane jedną zmianą. Wszędzie poza tym oficja z rękopisu i zrewidowanej wersji Cormiera są identyczne.\nOstatnia część rękopisu poświęcona jest tekstom wspólnym o świętych oraz rozmaitym zagadnieniom. Teksty wspólne o świętych, poza okresem paschalnym, mają dokładnie tę samą kolejność co w brewiarzu Cormiera. Święto z trzema lekcjami, jeśli nie było zakłócone przez większe święto, zaczynało się od capitulum pierwszych nieszporów. W matutinum odmawiano invitatorium, hymn, dziewięć psalmów ze święta i jedną antyfonę super psalmos. Istniała specjalna antyfona na święta z trzema lekcjami. Jednak w okresie paschalnym psalmy, versiculum i responsoria recytowano zgodnie z porządkiem dnia powszedniego. W laudesach występowała tylko jedna antyfona ze święta; stosowane były zwyczajne psalmy niedzielne, Dominus regnavit itd. W małych godzinach wszystkie teksty były takie same jak w święta z dziewięcioma lekcjami. Święto kończyło się małymi godzinami.\nOficjum z dziewięcioma lekcjami, jeśli nie miało pełnych pierwszych nieszporów, zaczynało się antyfoną super psalmos lub capitulum. W obu wypadkach ich układ był taki sam jak w brewiarzu Cormiera. Tak więc w święta totum duplex pierwsze nieszpory miały pięć psalmów Laudate. Antyfony do Magnificat i Benedictus były recytowane w całości zarówno przed, jak i po tych kantykach. Matutinum składało się z trzech nokturnów; każdy z nich miał trzy psalmy, trzy antyfony, versiculum i respons, trzy lekcje i trzy responsoria. Te Deum odmawiano, jak dzisiaj, po dziewiątym responsorium. A zatem w odniesieniu do układu oficjum tekstów wspólnych o świętych widzimy dużą zgodność między tym czcigodnym rękopisem i brewiarzem Cormiera.\nJednak zgodność ta się zmniejsza, gdy porównujemy słowa każdego tekstu, znajdujemy w nich bowiem wiele różnic. Dotyczy to szczególnie tekstów wspólnych o Ewangeliście, które się znacznie różnią od dzisiejszych. Teksty wspólne o biskupie męczenniku w pierwszych nieszporach podawały trzy antyfony do Magnificat, podczas gdy dzisiaj jest tylko jedna. Te same teksty wspólne podawały także specjalne invitatorium w odniesieniu do biskupa męczennika, którego święto miało stopień dziewięciu lekcji. W tekstach wspólnych o wielu męczennikach święta z dziewięcioma lekcjami miały inne invitatorium niż obecnie. Podobne różnice występują w pozostałych tekstach wspólnych o świętych.\nOstatnia część rękopisu jest dosyć pomieszana. Zawiera antyfony na wspomnienia Najświętszej Marii Panny in Sabbato w ciągu całego roku; ogólne rubryki opisujące święta roku liturgicznego; zwykłe błogosławieństwa do lekcji z matutinum, a także specjalne błogosławieństwa na święta Najświętszej Marii Panny; oficjum ku czci Najświętszej Marii Panny; Salve Regina na procesję po komplecie (z alternatywną antyfoną Ave Regina); lekcje do codziennego oficjum ku czci Najświętszej Marii Panny; lekcje do oficjum za zmarłych; cantus planus do psalmu Venite exultemus, odpowiadający różnym jego tonom; i w końcu cantus planus do Genealogii Chrystusa według Mateusza. Dalsze strony rękopisu są mniej interesujące, jako że zostały napisane znacznie później.\nTyle o treści. Oczywiste, że jest to dokument o dużym znaczeniu, gdyż bez wątpienia reprezentuje wczesną liturgię dominikańską. Kopiowania starszych ksiąg liturgicznych zaprzestano w chwili rozpoczęcia przez Humberta jego reformy. Koszt spisania brewiarza–antyfonarza musiał być znaczy, gdyż stanowi on bez wątpienia dzieło zawodowych skrybów i iluminatorów; nie jest to praca braci kopistów–amatorów. Żaden przełożony nie zleciłby wykonania tak kosztownej pracy po rozpoczęciu reformy przez Humberta, bo nowe wydanie mogłoby zawierać tak daleko idące zmiany, że wszystkie starsze księgi stałyby się bezużyteczne. Jest zatem pewne, że dzieło to pochodzi sprzed reformy Humberta. O ile było wcześniejsze, zastanowimy się później.\nTe trzy rękopisy to wszystko, co mamy w odniesieniu do wcześniejszych rytów Braci Kaznodziejów. Spośród nich tylko mszał z Biblioteki Narodowej w Paryżu i brewiarz–antyfonarz z Rzymu będą miały dla nas wartość przy rekonstruowaniu historii liturgii tego okresu.\nNie jest to prawdą w przypadku kart dodanych później; zawierają one bardzo mało cantus planus. [↩]\nDe ecclesiastico officio, s. 25. [↩]\nZ wyjątkiem pierwszych czterech, które noszą ogólny tytuł: Psalmus David. [↩]\nLiber Consuetudinum, De collacione et completorio, w: ALKM, I, s. 199–200. [↩]\nDe ecclesiastico officio, s. 36 nn. [↩]\nCapitulum używane w tym rękopisie to Dilectus Deo, a nie Quasi Stella. Jego respons brzmi: Granum excussum (obecnie jest to respons do szóstej lekcji). Prototyp Humberta także ma, jako respons do capitulum, Granum excussum. [↩]\nNie wskazano żadnych lekcji z wyjątkiem homilii świętego Augustyna na temat tekstu Vos estis sal terræ. [↩]\nReszty oficjum tutaj nie podano, gdyż znajduje się ono w całości w święcie Dnia Zadusznego. [↩]\nDla uzupełnienia należy powiedzieć kilka słów o jeszcze innym XIII-wiecznym rękopisie. W 1899 roku Dom Paul Cagin OSB opublikował w Revue des Bibliothèques (czerwiec — lipiec — sierpień, IX, s. 163–200) artykuł zatytułowany: „Un manuscrit liturgique des frères Prêcheurs anterieur aux règlements d’Humbert de Romans”. W artykule tym naukowiec benedyktyński stwierdził, że rękopis — Liber Choralis — oferowany na sprzedaż przez Ludwiga Rosenthala (kat. 120, nr 182) jest dominikańskim dokumentem liturgicznym, spisanym około 1232 roku, i że wskazuje on na pierwsze próby osiągnięcia jednolitości w zakonie.\nAnalecta Bollandiana (XIX, 1900, s. 70 nn.) zaatakowały to twierdzenie i oświadczyły, że Liber Choralis stanowi raczej próbę przystosowania rytu dominikańskiego do potrzeb jakiegoś innego zakonu. Liber Choralis znalazł się w centrum sporu. Laporte i Rousseau odrzucili hipotezę Cagina i poparli tezę bollandystów.\nGenerałowi Frühwirthowi zaproponowano kupno rękopisu za bardzo skromną sumę pięciu tysięcy marek w złocie; później zaś taką samą ofertę otrzymał jego następca. Obaj odmówili. Por. Laporte, Prècis historique, s. 336–338; Rousseau, De ecclesiastico officio, s. 59; „Dominicains et Teutoniques, Conflit d’attribution du ‘Liber Choralis’ ”, w: Revue des Bibliothèques, XVIII (lipiec — wrzesień 1908). [↩]


OŚWIĘCIM. W sercu miasta zabłysła choinka! - oswiecimskie24.pl\nOŚWIĘCIM. W sercu miasta zabłysła choinka!\n01 grudnia 2019 Autor: zyg\nfot. Jakub Kluk\nMagia światełek znowu zachwyca i już wprowadza w atmosferę świąt Bożego Narodzenia. W centrum miasta stanęła gigantyczna choinka.\nW niedzielę o godzinie 16.00 prezydent miasta Oświęcim Janusz Chwierut wraz z przybyłym z Laponii św. Mikołajem wspólnie włączyli świąteczną iluminację na choince. Bożonarodzeniowe drzewko wygląda nad wyraz okazale i imponująco.\nZapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć autorstwa Jakuba Kluk.\n01.12.2019\tOŚWIĘCIM. Małżeństwo seniorów trafiło do szpitala. Zaatakował „cichy zabójca” 0\n01.12.2019\tOŚWIĘCIM. Święty Mikołaj spotkał się z najmłodszymi mieszkańcami ziemi oświęcimskiej 0\n30.11.2019\tHOKEJ NA LODZIE. Oświęcimskie męczarnie, ale z happy endem 0\n29.11.2019\tOŚWIĘCIM-BRZEZINKA. Angela Merkel i Mateusz Morawiecki 6 grudnia odwiedzą Auschwitz 3\n29.11.2019\tPOWIAT. W oświęcimskim szpitalu uratowano 11-miesięczne dziecko chore na sepsę 3\n28.11.2019\tPOWIAT. Nowy ambulans za 440 tys. zł będzie stacjonował w gminie Brzeszcze 0