Wyprawy żeglarskie z PuntoVitą - Opinie, czego się spodziewać?\nSzkoła żeglarstwa PuntoVita » Żeglarstwo » Wyprawy żeglarskie z PuntoVitą. Opinie, czego możesz się spodziewać?\nWyprawy żeglarskie z PuntoVitą. Opinie, czego możesz się spodziewać?\nMarzyliście kiedyś o tym, aby wyruszyć w daleką podróż z plecakiem? Lub jak bohaterowie w książkach wypłynąć na otwarte morze w poszukiwaniu przygód? A może wyobrażaliście sobie, że przemierzacie potężne odległości w kamperze, mając za towarzysza tylko swojego wiernego psa? Z moich dziecięcych lat pamiętam snucie marzeń o przedzieraniu się przez zimowe, północne lasy na saniach ciągniętych przez psi zaprzęg.\nJednak poczucie przygody i wolności, które towarzyszyło mi w marzeniach, w prawdziwym życiu poczułam dopiero, kiedy pierwszy raz pojechałam na wakacje pod żaglami. Jadąc na żeglarską wyprawę z PuntoVitą należy spodziewać się wielu dobrych rzeczy, ale przede wszystkim można być absolutnie pewnym, że przeżyje się niesamowitą przygodę. Jakie wyprawy żeglarskie czekają na Ciebie w każde wakacje?\n1. Wędrowne wakacje pod żaglami\n2. Dobre wyszkolenie żeglarskie\n3. Nowe przyjaźnie\n4. Wykwalifikowana kadra\n5. Życie na pokładzie\n6. Standardowy dzień z życia obozu żeglarskiego\nJeżeli tylko lubicie przygody i nie przeszkadza wam lekka aktywność fizyczna, żeglarski obóz wędrowny będzie jedną z najlepszych opcji na spędzenie wakacji. Jest to niesamowite połączenie: można nauczyć się żeglarstwa, zwiedzić wiele nowych miejsc, przez dwa tygodnie oddychać świeżym powietrzem i zawiązać nowe przyjaźnie.\nA to wszystko w bliskim kontakcie z przyrodą!\nDzięki temu, że codziennie cumujemy w innym miejscu, trudno oprzeć się wrażeniu, że przygoda czeka na nas za każdym rogiem. W istocie, każdy port jest inny, a każde miejsce przy dzikim brzegu ma swój unikatowy charakter. Płynąc nie widzimy bez przerwy tych samych brzegów i nie mijamy wciąż identycznych portów, tylko każdego dnia możemy zobaczyć coś nowego.\nNa naszych obozach żeglarstwo nie jest tylko dodatkiem, jak to często ma miejsce na obozach nazwanych ogólnie „sportowymi”.\nW PuntoVicie żeglarstwo jest główną osią, dookoła której kręci się cały obóz, dlatego naszym uczestnikom chcemy pokazać ten sport w jak najbardziej rzeczywistej postaci.\nObozy wędrowne dla dzieci\nObozy wędrowne dla młodzieży\nPodczas naszych dwutygodniowych obozów wędrownych można także wziąć udział w szkoleniu na patent żeglarza jachtowego. Wtedy podczas rejsu obozowicze są uczeni praktycznych manewrów na wodzie przygotowujących do egzaminu oraz biorą udział w wykładach teoretycznych, podczas których nasi instruktorzy przekazują w przystępny sposób najważniejszą wiedzę, którą każdy żeglarz posiadać powinien.\nDzięki temu, że w dalszym ciągu jest to obóz wędrowny, czasu starcza zarówno na naukę jak i na wypoczynek i dobrą zabawę. Ponadto, przemieszczając się między portami mamy wiele okazji do wykorzystania zdobywanej wiedzy i umiejętności w praktyce: na przykład uczymy korzystać z prognoz pogody i nawigować po akwenie tak, aby jak najsprawniej dotrzeć do celu.\nKolejną świetną rzeczą, która zdarza się podczas żeglugi, to awarie. Tak, dobrze przeczytaliście: awarie na obozach żeglarskich są jednymi z lepszych rzeczy, które mogą się wam przytrafić, jeżeli macie doświadczonego i opanowanego sternika.\nDobry instruktor wykorzysta taką niestandardową sytuację do tego, aby pokazać jak można sobie w niej poradzić. Z kolei nawet na obozach turystycznych, które nie kończą się egzaminem na patent żeglarski, można się wiele nauczyć: załogi turystyczne robią tę samą, a bywa, że i o wiele dłuższą trasę, co szkolący się, a podczas żeglugi stoją za sterem i uczą się tych samych manewrów, co wszyscy. Jeżeli tylko najdzie ich ochota, mogą także brać udział w wykładach i pisać próbne testy – lub też więcej czasu spędzać na grach zespołowych i korzystać z czasu wolnego.\nNa żeglarstwo w dużej mierze składa się praca zespołowa. Uczestnicy obozu podzieleni są według wieku na sześcioosobowe załogi. W takich składach przez dwa tygodnie mieszkają razem na jachcie, wspólnie się uczą, sprzątają i gotują – wszystko to oczywiście pod czujnym okiem i z pomocą sternika.\nWspólne działanie jest jednym z najważniejszych elementów żeglarstwa. Oczywiście da się pływać w pojedynkę, ale po co, skoro można z przyjaciółmi? Praca zespołowa, która prowadzi do osiągnięcia jakiegoś celu – na przykład dopłynięcia i zacumowania w porcie – potrafi przynieść niesamowitą satysfakcję, a dodatkowo mocno zacieśnia więzi w grupie.\nJest to jeden z powodów, dla których często powtarzam, że przyjaźnie zawierane na żaglach są zdecydowanie jednymi z najtrwalszych. Nierzadko bywa, że rok w rok przyjeżdżają do nas stali bywalcy w tych samych ekipach, w których poznali się parę lat wcześniej na naszym obozie.\nJest to niesamowita sprawa: ludzie, którzy mieszkają w zupełnie różnych częściach kraju i nie mają okazji do tego, by spotykać się na co dzień, umawiają się na wspólne wakacje na żaglach. Tak właśnie tworzą się zgrane załogi na całe lata.\nPonadto żeglarstwo uczy także pomagania innym i wodniackiego savoir-vivre’u – tego, aby na wodzie być bez przerwy uważnym i nie bać się uprzejmie zaoferować swojej pomocy, kiedy podejrzewamy, że ktoś może jej potrzebować.\nJadąc na obóz żeglarski z PuntoVitą możecie spodziewać się także tego, że będziecie czuli się z nami bezpiecznie. Absolutnie nigdy nie popisujemy się brawurą żeglując w warunkach niebezpiecznych i zawsze dbamy o zdrowie i samopoczucie naszych obozowiczów.\nUczymy odpowiedzialnego żeglarstwa, czyli takiego, jakie chcielibyśmy zawsze widzieć na wodzie. Co szczególnie ważne, do każdego obozowicza podchodzimy indywidualnie – mamy taką możliwość dzięki temu, że każdy sternik ma pod opieką jedynie sześć osób, podczas gdy standardem na obozach są grupy dwunastoosobowe przypadające na jednego opiekuna.\nPodczas dwóch tygodni pływania z załogą, wdrażania jej w tajniki żeglarstwa i życia na wspólnym pokładzie, więzi, które zawiązują się między instruktorami a uczestnikami są dużo mocniejsze. Dzięki temu, że opiekun może dobrze poznać swoją załogę, ma również większe pole do tego, by lepiej dotrzeć do każdej osoby i wytłumaczyć trudniejsze zagadnienia dotyczące żeglarstwa w sposób zrozumiały.\nPonadto nasi kursanci często podkreślają, że to, co najbardziej im się podobało na obozach z PuntoVitą, to właśnie podejście sterników do załóg i relacje, które są prawie że koleżeńskie i nie przypominają kontaktów nauczyciel-uczeń.\nOczywiście nie zawsze możemy sobie pozwolić na luźną atmosferę na rejsie, jednak charakterystyczne dla naszych wyjazdów jest to, że potrafimy dobrze dobrać proporcje pomiędzy zdyscyplinowanym szkoleniem i wakacyjnym odpoczynkiem.\nMożecie być absolutnie pewni, że na żeglarskiej wyprawie z nami nie będzie wam się nudzić. Jeżeli jeszcze nie byliście na żaglach, już tłumaczę: na jachcie zawsze jest co robić! Załoga od początku obozu podzielona jest na dwuosobowe wachty, które codziennie mają inne zadanie.\nDzięki temu każdy może nauczyć się wszystkich najpotrzebniejszych czynności wykonywanych na jachcie podczas rejsu. Przede wszystkim, przed wypłynięciem i po zakończeniu żeglugi zawsze należy umyć pokład. Poza tym, że wygląd pokładu świadczy o załodze, to patrząc z czysto praktycznego punktu widzenia, brudny pokład to zwykle śliski i niebezpieczny pokład. Natomiast stojąc w porcie z ubłoconym dekiem, nie ma szans, by uniknąć wniesienia brudu pod pokład, gdzie w ciasnej przestrzeni może to być jeszcze bardziej uciążliwe.\nNastępnie, zawsze trzeba dbać o to, by liny były sklarowane tak, by się nie plątały i aby można było szybko przygotować je do pracy. Oznacza to w skrócie częste, mozolne zwijanie lin w określony sposób. Należy również stawiać i zrzucać żagle, stać za sterem, wybierać liny i robić zwroty – czyli to wszystko, co jest kwintesencją żeglarstwa. Z pryszniców i toalet korzystamy w portach. Znamy już Mazury jak własną kieszeń, dlatego obozami PuntoVity zawsze cumujemy na noc w miejscach, gdzie toaleta jest bezpłatna.\nNiestety, prysznice w cenie cumowania to nadal rzadkość na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich, a standardowa cena za parę minut prysznica to 13-16 zł. Jeżeli chodzi o posiłki na obozie żeglarskim, warto podkreślić, że konserwy i zupki chińskie na rejsach to już przeszłość. Ważną informacją jest również to, że posiłki przygotowuje załoga pod okiem i nierzadko z pomocą sternika. Świeże produkty są przywożone na obóz co drugi dzień – niezależnie od tego, gdzie w danym momencie stacjonujemy.\nNa jachtach zawsze dysponujemy dwupalnikowymi kuchenkami gazowymi i zestawem naczyń, więc bez przeszkód jesteśmy w stanie przygotować zdrowe, pełnowartościowe posiłki dla całej załogi. Nie należy mieć także najmniejszych obaw przed wyjazdem na obóz, jeżeli jest się wegetarianinem lub nie jada się niektórych produktów. Listy zaopatrzeniowe nie są bowiem sztywne, a sternik z pewnością pomoże znaleźć rozwiązanie, które zadowoli całą załogę i będzie odpowiednie dla każdego.\nPoza szorowaniem pokładu i gotowaniem, do tych bardziej prozaicznych czynności należy także zmywanie naczyń. Trzeba również pamiętać o uzupełnianiu zbiorników z wodą, które mamy na jachcie oraz o podłączaniu jachtu do prądu kiedy tylko mamy w porcie taką możliwość. W ten sposób ładujemy jachtowy akumulator, dzięki któremu działa nam światło, nawet gdy stoimy w nocy przy dzikim brzegu, z dala od wszelkiej cywilizacji.\nAby dopełnić obrazu wypraw żeglarskich z PuntoVitą, na koniec przedstawię opis zwykłego dnia z życia obozu wędrownego dla młodzieży.\nZałoga wstaje o godzinie 7 rano i przygotowuje się do kolejnego dnia rejsu. Śniadanie zjadamy zwykle jeszcze przed ósmą, czyli przed zbiórką całego obozu, na której kierownik obozu przedstawia szczegółowy plan dnia.\nPo zbiórce mamy godzinę, aby przygotować siebie i jachty do wypłynięcia.\nO dziewiątej wyruszamy z portu i płyniemy we wskazanym przez kierownika obozu kierunku. Jeżeli w załodze są osoby szkolące się na patent żeglarza jachtowego, po drodze ćwiczymy manewry egzaminacyjne.\nO godzinie trzynastej, po czterech godzinach żeglugi (na wodzie nigdy nie spędzamy jednorazowo więcej niż 4 godzin), zatrzymujemy się w kolejnym porcie na przerwę obiadową.\nDwie osoby, które w tym dniu pełnią wachtę kambuzową przygotowują posiłek, a reszta załogi ma chwilę odpoczynku. Zjadamy ze smakiem obiad, wachta od zmywania naczyń pełni swoją powinność, a w tym czasie wachta kambuzowa może się zrelaksować.\nO godzinie 15 wypływamy i kierujemy się do portu, w którym mamy spędzić najbliższą noc. Po drodze znowu szlifujemy manewry, zwiedzamy akwen, czasem stajemy na przerwę na kotwicy, a o 18 cały obóz jest już zacumowany.\nOsoby szkolące się idą na wykład z teorii lub na test z przerobionego już działu.\nOd 19 do 20 jest przerwa na kolację, po czym następuje „czas wolny”. Często oznacza to ognisko z szantami, powtórki materiału z wykładu lub obozową integrację.\n22:30 jest początkiem ciszy nocnej, kiedy kładziemy się spać, żeby nabrać sił na kolejny dzień wspaniałych przygód!\nSerdecznie zapraszamy na nasze obozy żeglarskie i wszystkich chętnych na żeglarskie wyprawy. Gwarantujemy, że przeżyjecie niezapomniane chwile, zdobędziecie wiele przydatnych umiejętności i przez długi czas będziecie wspominać obóz z PuntoVitą. Do zobaczenia na wodzie!


Tygodnik Łobeski - Zaglądając w przeszłość. Lata powojenne w dokumentach (cz. 1) (ŁOBEZ)\nOdwiedziło nas już 8138109 osób\n2012.09.21 20.22.44 Tygodnik Łobeski Przeczytano 2593\nZaglądając w przeszłość. Lata powojenne w dokumentach (cz. 1)\n(ŁOBEZ) Zaglądając do publikacji z lat 40 i początku lat 50. możemy zajrzeć, niczym przez dziurkę od klucza, w ówczesną rzeczywistość, jakże różną od realiów dzisiejszych. Z naszej perspektywy może wydawać się ona daleka i obca, ale wszak jest wiele osób, które doskonale pamiętają tamte czasy. Dla tych, którzy ich nie znają, przytoczymy kilka zarządzeń ówczesnego burmistrza i notatek z prasy, ukazującej się w tamtych czasach, a opisującej Łobez, gminę oraz powiat.\nTuż po wojnie centrum Łobza właściwie nie istniało. Niemal w całości zniszczone wymagało odbudowy, dodatkowo trwały prace na rzecz odbudowy stolicy. Na tereny miasta i gminy przybywali ludzie z różnych stron, dla których nie tylko miejsce zamieszkania było nowe, ale wszak powstawał nowy ustrój. Zarówno czasopismo, jak i niektóre odezwy nacechowane były silną propagandą na rzecz nowego ustroju politycznego. Z naszego punktu widzenia były to niezwykle interesujące czasy.\nW 1946 roku w granicach powiatu łobeskiego, z siedzibą w Łobzie, znajdowały się cztery miasta i 11 gmin. Wówczas mieszkało na terenie powiatu 22.699 mieszkańców (w tym 9.773 narodowości niemieckiej i 356 narodowości innej). Dla porównania w Szczecinie w tym czasie mieszkało zaledwie 72.948 mieszkańców. W 1949 roku w powiecie łobeskim mieszkało już 31.924 osoby, w tym narodowości niemieckiej – 1.623, narodowości innej – 23 osoby.\nWarto wspomnieć, że w Łobzie (Labes) podczas wojny znajdowały się dwa obozy pracy. Jeden z nich Starkefarik-Lager mieścił się przy obecnej Szosie Świdwińskiej 33 (zwanej wówczas Schivelbeiner-Chaussee). W obozie przebywali Polacy, Francuzi i Rosjanie, którzy pracowali w płatkarni. Drugi obóz, bardziej znany mieszkańcom Łobza, znajdował się wg przekazów ustnych przy obecnej ul. Wojska Polskiego, przy drodze do oczyszczalni, natomiast wg Państwowego Wydawnictwa Naukowego, które w 1979 roku wydało książkę pt. „Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939-1945”, obóz ten znajdował się przy ul. Węgorzyńskiej (wówczas Wangerinstrasse). W tym obozie przebywali Polacy. Więźniowie pracowali w fabryce mebli.\nCzęść z byłych więźniów zarówno z Łobza, jak i z terenu gminy pozostało, część wyjechała. 1949 rok to czas, kiedy jeszcze nie wszyscy obecni mieszkańcy Łobza przybyli na te ziemie, w tym czasie bowiem przebywali jeszcze np. na Syberii. Cztery lata po wojnie miasto nadal było zrujnowane, trwało odgruzowywanie i odbudowa, cegła jechała na odbudowę Warszawy, na rzecz i odbudowę stolicy organizowano m.in. zawody hippiczne w Szczecinie, w których brali udział również pracownicy Świętoborca. To również czas silnej propagandy i nawiązywania do czasów sanacyjnych.\nZgodnie z planem osadnictwa obszar ziem dawnej Polski został podzielony na regiony, dla których wyznaczono odpowiedniki na Ziemiach Odzyskanych. Zgodnie z nim dla powiatu łobeskiego odpowiednim regionem było województwo łódzkie.\n31 grudnia 1948 roku przeprowadzono spis ludności na ziemiach tzw. odzyskanych. Wynikało z niego, że na terenie powiatu łobeskiego w tym czasie przebywało 55,7 proc. przesiedleńców z Polski Centralnej. Na drugim miejscu pod względem liczebności znaleźli się repatrianci ze Związku Radzieckiego (27,8 proc.). Reemigranci stanowili 5,6 proc., a autochtoni 0,4 proc. Ze spisu wynikało również, że 10,5 proc. ludności polskiej stanowiły dzieci urodzone już po wojnie. W 1950 roku przesiedleńcy z Polski Centralnej stanowili już 61,6 proc. ludności powiatu, repatrianci – 31,5 proc., wzrósł procent autochtonów do 3,2 proc. - zaliczono do niej bowiem tę część ludności niemieckiej, która jeszcze nie wyjechała za Odrę.\nJako ciekawostkę warto zaznaczyć, że latem 1945 roku we wszystkich gospodarstwach na terenie powiatu, stanowiących zalążek PGR-ów, znajdowało się 5 ciągników, 120 koni, 150 krów i kilkadziesiąt owiec.\nZ 1949 roku zachowało się sporo rozporządzeń i ogłoszeń, które dają pewne wyobrażenie o tamtych czasach. Nie na wszystkich są jednak szczegółowe daty.\nW tym czasie działają już prężnie struktury zarówno władzy miejskiej, jak i powiatowej. Jedno z ogłoszeń wywieszonych przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Łobzie podało do publicznej wiadomości, że w dniu (nie ma wpisanego dnia) o godzinie (również brak wpisu) odbędzie się Otwarte Plenarne Posiedzenie Powiatowej Rady Narodowej w sali „Kina Rega”. W punkcie pierwszym następowało „zagajenie”. W tym czasie nastąpić miały zmiany w składzie Rady i prezydium. Uczestnicy sesji zostali zapoznani z Oświadczeniem Rządu w sprawie Uchwał watykańskich oraz dekretem z dn. 5 sierpnia 1949 r. o wolności sumienia i wyznania. Pod ogłoszeniem widnieje podpis ówczesnego przewodniczącego PRN Władysława Skrzypeckiego.\nZ tego samego roku zachowało się ogłoszenie Prezydium Gminnych-Miejskich Rad Narodowych, że odbędzie się Otwarte Plenarne Posiedzenie Gminnej-Miejskiej Rady Narodowej.\nPunkt 1. brzmi: „Zagajenie”, w następnym omawiano wykonanie budżetu za I półrocze, w kolejnym natomiast: „Wykonanie robót szarwarkowych i samopomocy sąsiedzkiej”.\nOdnośnie robót szarwarkowych sięgnęliśmy do słownika: szarwark „obowiązek dostarczania ludzi i wozów do robót publicznych, nakładany przez państwo na ludność wiejską do 1958 r.; też: praca w ramach tego obowiązku”\n2. „w dawnej Polsce: roboty pańszczyźniane przy drogach i mostach, później – opłaty na ich utrzymanie”. W następnym punkcie czytamy: Omówienie potrzeby powołania Komitetów Domowych, ich uprawnień i obowiązków.”\nTen punkt z perspektywy czasu jest już niezrozumiały i nieczytelny. Być może któryś ze starszych mieszkańców powiatu będzie miał ochotę opowiedzieć o owych Komitetach Domowych.\nW 1949 roku mieszkańcy Łobza, wówczas – Łobezu, zarządzeniem Zarządu Miejskiego w Łobezie, podpisanym przez burmistrza Ignacego Łepkowskiego, zostali zobowiązani do: Opróżniania dołów kloacznych, usunięcia śmieci ze śmietników i podwórek, przeprowadzenia czystości na strychach i do zamiatania podwórek.\n„Poza tym zabrania się postoju furmanek przyjezdnych z prowincji na ulicach miasta. Postój furmanek może odbywać się jedynie na targowicy” - cóż za język chciałoby się rzec, zapachniało przedwojenną polszczyzną.\nZarządzenie to miało być kontrolowane od połowy czerwca przez „Organa Milicji Obywatelskiej oraz prze Komisję Sanitarną”. Zarządzenie burmistrza, to nie żarty, niezastosowanie się do niego było karane „aresztem do 3 miesięcy lub grzywną do 30,000 zł.”\n15 lipca burmistrz Ignacy Łepkowski wystosował odezwę do „Ludności miasta Łobez” w związku z przypadającą 5 rocznicą powstania Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.\nNiezwykle ważnym świętem w Polsce Ludowej był 22 lipca. W związku z tym ten sam burmistrz w imieniu Zarządu Miejskiego w Łobezie 18 lipca 1949 r. wystosował kolejne zarządzenie, w którym informował mieszkańców, iż: Dzień 22 lipca 1049 r. jest dniem Święta Polski Ludowej jest to 5-ta Rocznica Powstania Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.\nZarządzam by w dniu 21 lipca 1949 r. wszystkie domy, sklepy i ulice przybrały charakter świąteczny przez dekoracje wystaw sklepowych, okien, domów prywatnych, oraz flagowanie barwami narodowymi i czerwonymi.\nWinni niewykonania niniejszego zarządzenia będą pociągnięci do odpowiedzialności administracyjnej.”\nŻartów nie było, chciał nie chciał, każdy dom, każdy sklep, każdy skrawek miasta musiał być przystrojony, a ludzie zadowoleni, inaczej groziła kara. Dlaczego flagi prócz narodowych musiały być czerwone, wszyscy doskonale pamiętają. Mogły być też zapewne czerwone z lekkim muśnięciem białego koloru - w kształcie sierpa i młota.\nW odezwie, związanej również z dniem 22 lipca, przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej Ludwik Sobek pisze:\n„Mija 5 lat od chwili powstania Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Dnia 21 lipca 1944 roku Krajowa Rada Narodowa na tajnym posiedzeniu, odbytym w okupowanej jeszcze przez Niemców Warszawie, uchwaliła dekret o powołaniu P.K.W.N., jako tymczasowego centralnego organu władzy państwowej na wyzwolonych terenach Kraju. W skład P.K.W.N. weszli przedstawiciele wszystkich ugrupowań demokratycznych społeczeństwa. Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego rozpoczął swoją działalność, wydając w dniu 22 lipca 1944 r. sławny Manifest Lipcowy, który stał się programem walki narodu o wolność i demokrację.\nManifest lipcowy głosił:\n- Wyzwolenie całego kraju spod okupacji\n- Odzyskanie Ziem zachodnich i oparcie Granic Polski o Bałtyk i Odrę\n- Utworzenie sojuszu ze Związkiem Radzieckim i przyjaznych stosunków z państwami demokratycznymi\nPrzeprowadzenie wielkich reform społecznych – reformy rolnej i unarodowienia przemysłu.\nTe doniosłe zadania P.K.W.N. wykonał całkowicie mimo wielkich licznych przeciwności.\nDoceniając wielkie zasługi P.K.W.N. dla Kraju Miejska Rada Narodowa w Łobezie pragnie w poczuciu wdzięczności czynem uczcić 5-tą rocznicę Jego powstania.\nW dniu 27 maja 1949 r. powzięto w imieniu całego społeczeństwa Łobezu uchwałę o wyremontowaniu do 21 lipca b.r. i oddaniu do zamieszkania rodzinom robotniczym domu przy ul. Gen. Bema nr 17.\nW związku z tym M.R.N. w Łobezie apeluje do Obywateli i prosi o solidny udział w tej akcji.\nCzynem naszym zadokumentujemy żywą pamięć zasług P.K.W.N. i troskę o odbudowę Kraju i dobro ludu pracującego.\nDnia 13 lipca 1949 r. rozpoczyna się praca przy remoncie o godzinie 17.”\nPodpisany przewodniczący M.R.N. Ludwik Sobek. MM\n~ 2012.10.07 16.42.47\nJedyną szansą na trwałe powstanie Polski i normalny rozwój Europy jest zniszczenie Rosji z jej azjatyckimi zwyczajami politycznymi i obyczajowymi. Autor: Karol Marks, W obronie Polski.\n~ 2012.10.02 19.42.48\nCzy ta pani mieszkała (mieszka) w Łobzie ?\n~ 2012.10.02 19.12.01\nKilku banderowców podbiegło do mojej mamy i jeden z nich uderzył ją w głowę siekierą. Mama upadła i wypuściła z rąk brata Tadzia, a ja z przerażenia krzyczałam. Na całym polu był ogromny wrzask i lament, ludzie błagali swoich oprawców o darowanie życia, no bo przecież ich znali. Oprawcy byli jednak bezwzględni. Mama czołgając się, przygarnęła do siebie płaczącego Tadzia i zakrwawionemu dała pierś. Po niedługiej chwili banderowcy ponownie dobiegli do mojej Mamy i podcięli jej gardło. Jeszcze żyła kiedy zdarli z niej szaty i poodcinali piersi. Ja leżałam przytulona do ziemi, chyba ze strachu\nnawet nie oddychałam. Mama i Tadzio strasznie się męczyli, Mama powyrywała sobie długie włosy z głowy, była strasznie zmieniona, bałam się jej, prosiła o wodę. Jak trochę.... http://ksi.kresy.info.pl/pdf/numer13.pdf\n~qwerty 2012.10.01 06.52.21\n~MM 2012.09.26 09.49.49\nSzanowna Aniu. Nie wiem, na jakiej zasadzie organizowane są Europejskie Dni Dziedzictwa 2012 i w jaki sposób była rozpropagowana informacja. Wiem natomiast, że od lat w tym czasie organizowane są „Spotkania historyczne – Sydonia” w Radowie Małym, poza wszelkimi programami i wojewódzkim kalendarium. Organizowanie imprezy osobnej mijałoby się z celem, skoro jest już taka, która zdobyła duże uznanie tych, którzy w niej uczestniczą. Podczas poprzednich edycji było sporo wykładów na temat historii tych ziem, zwyczajów rycerstwa z nawiązaniem do historycznych postaci itd.\nZarówno w tym roku, jak i w roku poprzednim Powiat Łobeski jest inicjatorem i współorganizatorem warsztatów rękodzielniczych, dziennikarsko-fotograficznych oraz „SYDONII - Spotkań Historycznych”, których zasadniczym założeniem jest właśnie upowszechnianie wiedzy o naszym regionie i dziedzictwie, w szeroko pojętym tego słowa znaczeniu (historia, kultura, tradycje). Finansuje także wydawnictwa historyczne o powiecie.\n„SYDONIA – Spotkania Historyczne” odbędzie już w tę sobotę 29 września 2012 r. w Radowie Małym, w programie: sesja otwarta prowadzona przez uczniów szkół gimnazjalnych, podczas której prezentowane będą istotne fakty z historii i teraźniejszości naszej małej ojczyzny, a także możliwość udziału w lekcjach i warsztatach: Prezentacja cyklu zajęć „Od owieczki do niteczki - przędzenie na kołowrotku, filcowanie, robienie na drutach, szydełkowanie, gręplowanie.\nZajęcia snycerskie, odbijania drzeworytów i strzelanie z łuku -„Zagroda łucznicza”.\nKaligrafia i rękodzieło - szycie zabawki miękkiej, np. czarownic z tkaniny z odzysku itd.\nNowatorska lekcja historii z udziałem trzech edukatorów interaktywnych - „szafy z wiedzą”.\nW ramach historii i poznawania dziejów tej ziemi w piątek o godzinie 10.00 w reskim gimnazjum będzie miało miejsce spotkanie z jednym najstarszych mieszkańców, który opowie o czasach powojennych Waldemarem Mertą. Doskonała okazja na zapoznanie się z realiami życia w tamtym czasie.\nJeśli chodzi o warsztaty dziennikarskie – już w ubiegłym roku Starostwo podjęło współpracę z redakcją „Kuriera Szczecińskiego”, w ramach której młodzież z gimnazjów i szkół średnich z całego powiatu łobeskiego poznawała historię rodu Borków, okolic Łobza i Radowa Małego. Warsztaty połączone z objazdem najciekawszych historycznie miejsc, zaowocowały cyklem reportaży o historii naszego regionu i kolekcją pięknych zdjęć zabytków.\nW tym roku – jutro i pojutrze, młodzież z terenu całego powiatu pozna historię gminy Resko (Święciechowo, Resko – Sanktuarium Maryjne, postać Karola Sprengla) oraz tajniki fotografowania przyrody przez pana Henryka Janowskiego (fotograf National Geografic). Warsztaty są finansowane przez Powiat Łobeski i rozpoczynają się jutro, tzn. 27 września 2012 r.\nW ubiegłym roku, także ze środków powiatu, organizowane były: we wrześniu: tygodniowe warsztaty rękodzieła i kulinarne dla dzieci szkół podstawowych całego powiatu, gdzie dzieci mogły nauczyć się tradycyjnych technik rękodzielniczych – filcowania, czerpania papieru, a także rozpoznawania ziół i produktów z nich wytwarzanych.\nw marcu-kwietniu: miesięczne warsztaty rękodzielnicze dla mieszkańców powiatu łobeskiego, w których udział wzięło 80 osób – techniki: decoupage, papieroplastyka, zatapianie roślin w papierze i inne.\nCorocznie Powiat Łobeski przeznacza środki finansowe na wydawnictwa historyczne. W roku 2012 wydane zostały ze środków powiatu dwie pozycje książkowe: „Walka i praca. Dziesięciolecie Powiatu Łobeskiego” autorstwa Ludwika Cwynara, w całości finansowane przez Powiat Łobeski oraz „Dobre Miasteczko” autorstwa Zbigniewa Milera, współfinansowane z Gminą Dobra\nObie pozycje są dostępne w bibliotekach gminnych i szkolnych.\nPrócz tego został wydany folder promujący rękodzieło i rękodzielników z terenu powiatu oraz zostało wznowione wydanie albumu fotograficznego „Powiat Łobeski – naturalnie!”.\nWiosną organizowana jest Baba Wielkanocna, podczas której wystawiają się nasi rękodzielnicy, zawsze poprzedzana jest warsztatami, w których mogą wziąć udział wszyscy chętni.\nO tym wszystkim pisaliśmy i piszemy relacjonując wydarzenia. Informacje na temat Sydonii są na stronie Starostwa Powiatowego. Wystarczy sprawdzić. Nie wiem czy w takim układzie, gdy już istnieje impreza poza kalendarium wojewódzkim, konieczne jest organizowanie kolejnej o podobnym znaczeniu. Sydonia wszak jest otwarta dla wszystkich. Zawsze też, z tego co wiem, można zgłosić swoje propozycje do Wydziału odnośnie wzbogacenia imprezy o kolejne elementy.\nProgram „Spotkań historycznych – Sydonia 2012” na stronie starostwa: http://www.powiatlobeski.pl/\n~Ania 2012.09.25 12.58.53\nNawiązując do przeszłości\nWe wrześniu trwają Europejskie Dni Dziedzictwa, w których nasze województwo bierze aktywny udział. Tegoroczne hasło to „Tajemnice codzienności”. Wiele instytucji oferuje możliwość udziału w ciekawych wydarzeniach oraz bezpłatnego zwiedzania fascynujących miejsc. Z tej okazji organizowane są także specjalne wystawy.\nO idei Europejskich Dni Dziedzictwa: http://www.edd2012.pl/\nProgram obchodów w województwie zachodniopomorskim: http://www.wzp.pl/uploads/pliki/EDD2012_-_Program.pdf\nProszę się zainteresować dlaczego powiat i gmina nic w tm zakresie nie zorganizowały. A jak wiele małych miasteczek i wiosek wykazało aktywność?\nCo robi dział promocji powiatu? Grzeje stołki i pensje pobiera....\n~MM 2012.09.25 11.34.57\nDokumenty z tamtych lat mogą być wspaniałym uzupełnieniem wspomnień starszych osób :) Wojsko radzieckie długo tu jednak nie stacjonowało, a rozporządzenia i nakazy wydaje się wówczas, gdy chce się coś uporządkować, znormalizować. Skoro np. zakazywało się wypuszczania na ulice kóz, świń, krów, to oznacza, że je wypuszczano. Dzisiaj tylko oczami wyobraźni możemy zobaczyć miasteczko, zapewne typowe w całym kraju, w którym po ulicach i parkach chodziły zwierzęta gospodarskie - bez nadzoru :) To samo z kolejnymi zarządzeniami. Dla mnie osobiście to wspaniały materiał dodatkowy do wspomnień, pomaga poczuć tamten klimat. Pozdrawiam :)\n~michalek 2012.09.25 10.04.40\nDziekuje MM za wyjasnienie.Moj dziadek pamieta pierwsze lata powojenne w lobzie i on jest dla mnie zrodlem informacji.Dla tych ktorzy nie wiedza przypomne ze w pierwszych miesiacach po wojnie w lobzie byla rezydentura wojskowa, Oczywisc ie sowiecka wiec rada narodowa mogla zajmowac sie czyszczeniem kibli. To tak dla oczyszczenia klimatu tamtych lat.\n~MM 2012.09.25 08.42.52\nChodzi o to szanowny Michałku, że zaledwie kilkadziesiąt lat temu używano tak pięknych słów w swoim brzmieniu i znaczeniu jak: zagajenie, szarwark, w pismach urzędowych. Używanie tych słów w czasie powojennym, to niejako przedłużenie pięknej dla mnie mowy okresu przedwojennego, ówczesnego klimatu, który zniknął bezpowrotnie. O ile rozumiemy znaczenie słowa zagajenie, o tyle już szarwark jest słowem nieużywanym obecnie i dla wielu niezrozumiałym. W żadnym razie nie miałam na myśli niczego złego. Zwyczajnie lubię zatrzymać się czasami nad brzmieniem i znaczeniem słów. Nie oceniam formy szarwarku, a przypominam jedynie, że miały one miejsce. Dokumenty przytaczane przeze mnie w poszczególnych częściach mają za cel spojrzenie dzięki nim w tamte lata, porównać obecne i ówczesne rozporządzenia, klimat, a także zwykłe codzienne życie mieszkańców tego miasta. Mieszkańców, którzy tamte czasy pamiętają, a my znamy je jedynie ze słyszenia. Nie mam zamiaru oceniać, bo nie o to chodzi tutaj. To jedynie przypomnienie, a każdy może sobie porównać jak było i jak jest. Może dlatego, że o tamtych czasach jest niezmiernie mało opracowań, a dokumenty są po prostu świadectwem minionych czasów. Mam nadzieję, że wyjaśniłam cel.\n~michalek 2012.09.22 11.15.50\nCzy szanowny redaktor moglby wyjasnic o co mu chodzi w tym artykule. Jestem mlodym czlowiekiem i za cholere nie kumam o co tu chodzi. Urywki jakis starych uchwal niby bez podpisow jakby mialy swiadczyc o jakis zbrodniczych czynach a tu chodzi o czyszczenie kibli.Co zlego jest w czyszczeniu kibli? Albo to, ,zagajenie". Ten cudzyslow ma swiadczyc ze jest to obce slowo dla szanownego redaktora czy owczesni byli glupkami ze uzywali tego slowa a moze wladze dekretem PKWN wprowadzily nakaz uzywania tego slowa jako wyraz zniewolenia narodu przez wladze bolszewicka.A tak na zakonczenie. Rozumiem ze uzycie formy szarwarku to haniebny i zbrodniczy czyn gdyz powinni oglosic przetarg na wykonanie robot i wybrac jedna z wielu w tamtym czasie dzialajacych firm pod warunkiem ze nie jest to firma prowadzona przez obywatela narodowosci niemieckiej.Mam nadzieje ze MM wyjasni mi o co tu chodzi.


Nadszedł czas na nowości, nadszedł czas na zdrowe i smakowite posiłki, nadszedł czas na Żyj fit, jedz zdrowe i nie trać czasu – z spółką Catering to się uda! 2021 − slawniprawnicy.pl\nNadszedł czas na nowości, nadszedł czas na zdrowe i smakowite posiłki, nadszedł czas na Żyj fit, jedz zdrowe i nie trać czasu – z spółką Catering to się uda! 2021\nslawniprawnicy.pl Nadszedł czas na nowości, nadszedł czas na zdrowe i smakowite posiłki, nadszedł czas na Żyj fit, jedz zdrowe i nie trać czasu – z spółką Catering to się uda! 2021\nZ każdego kącika docierają do nas porady odnoszące się do strategii pozbycia się ponadprogramowych kilogramów. Zgodność z rzeczywistością jest taka, iż z powodu nadmiaru obowiązków, mało kto ma prawo sobie pozwolić na takie pilnowanie wagi i powszedniego jadłospisu, żeby ujrzeć rezultaty.\nfirmaFit Catering to kompleksowa odpowiedź dla wszystkich osób, które stają przed takim kłopotem każdego dnia. firmaFitCatering to bezpieczny sposób na zdrowe oraz smaczne posiłki nawet dla w największym stopniu zapracowanych ludzi.\nNowoczesna dieta pudełkowa cieszy się każdego dnia coraz większą popularnością i naturalnie o niej tutaj mówimy. W naszym wykonaniu jest to jeszcze bardziej szczególne, ponieważ każde pudełko jest stworzone w szczegółach z myślą o konsumencie - dostosowane jak najbardziej do jej osobnych pragnień.\nIdea opisującej nas diety pudełkowej jest łatwa: dzielimy się swoją pasją z tymi, jacy nie zawsze mają czas na gotowanie, lub zwyczajnie nie czują się mocni w tej dziedzinie życia. Każdego dnia, korzystając z reprezentowanej przez nas pomocy - dostarcza się do swojego organizmu pełen zestaw posiłków bogatych w wymagane wartości odżywcze, wybornych, a równocześnie nie przekraczających wskazanej ilości kalorii.\nμηκος αιμοφορων αγγειων https://www.clinicaps.com.br/enlargement/el/\nNie ma znacznie bardziej wygodnego, pysznego i pionierskiego sposobu na ciesze się życiem aniżeli ten! To czysty przepis na sukces nad nadmiernymi kilogramami, niemniej jednak bez rezygnacji z pożywnych oraz wyśmienitych posiłków. Pierwszym krokiem jest skontaktowanie się z stworzonym przez nas dietetykiem, żeby wiedzieć, jaka kaloryczność jest rekomendowana w danym przypadku - cała reszta już zdecydowanie leży po reprezentowanej przez nas stronie. Każdego dnia prosto pod Twoje drzwi trafi komplet pełnowartościowych pokarmów, jakich pałaszowanie będzie czystą przyjemnością - bez wyrzutów sumienia.


Żele, mydełka - do ciała 4 Kremy do rąk 3 Mleczko do ciała 3 Kremy do ciała 1\nŻel pod prysznic i żel do kąpieli Midsommar został zainspirowany przez Nordic Midsommar. Wraz z delikatnymi olejkami roślinnymi i ochronną serum nawilżającym Twoja skóra będzie wyglądać jak bawełna.\nBarnängen Balsam do ciała Caring ( Body Lotion) 400 ml\nCaring balsam do ciała daje uczucie pięknej gładkiej skóry. Ciesz opiekuńczego mleka Caring o połączeniu mleka owsianego w Szwecji i miłości, a 5% ochronny Cold Cream w jednej kompozycji.\nBarnängen Balsam do ciała Lotion Nutritive ( Body Lotion) 400 ml\nNutritive mleczko do ciala przeznaczone jest dla skóry suchej i bardzo suchej, która intensywnie ją nawilża i odżywia. Połączenie morwy, popularnego kopru z Laponii i 7% ochronnego Cold Cream w jednej formule zapewnia wygodną pielęgnację suchej i bardzo suchej skóry.\nBarnängen Krem pod prysznic Care & Detox (Shower Cream) 400 ml\nKrem pod prysznic Care & Detox z wodą brzozową i 5% ochronnego Cold Creamu połączone w tej recepturze, która oczyszcza i odświeża zmęczoną skórę.\nBarnängen Mleczko do ciała Repairing (Body Lotion) 400 ml\nNordycka bawełna i 10% ochronnego kremu Cold Cream w połączeniu z tą wyjątkowo troskliwą i bogatą recepturą, który odnawia i koi bardzo suchą i szorstką skórę. 95% składników pochodzenia naturalnego.\nTělo powyżej Balm całym Rescue nawilżają i rozpieszczają skórę od głowy do palców. Ciesz się efektem tego balsamu i nigdy więcej nie pożądaj innego produktu.


Na początku spotkania dyrektor biblioteki wygłasza krótki odczyt z okazji przyjazdu poety, robi się trochę oficjalnie. – Dostojny jubilacie... – zaczyna. Odczyt ma charakter urzędowo-okolicznościowy, przyjechał w końcu wybitny autor, należy go odpowiednio powitać. Świetlicki na moment zsuwa na nos okulary przeciwsłoneczne, jakby chciał samemu sobie przypomnieć, że wciąż jest zbuntowanym rockmanem. Uśmiecha się kpiarsko spod okularów, ale zaraz wsuwa je z powrotem na czoło.\nDziesięć minut wcześniej z radością piętnastolatka zaciąga się papierosem w gabinecie dyrektora („Jak nie wolno, to jakoś lepiej smakuje"), a Irek Grin, przyjaciel, wydawca i towarzysz tras Świetlickiego, faszeruje swoją colę smirnoffem. – Zaraz dyrektorowi dokuczymy – jubilat mruczy do siebie, przeglądając otwarty na biurku kalendarz. – Wpiszemy mu jakieś spotkanie, na sobotę może. Myśli pan, że możemy Białystok dopisać dyrektorowi? Jednym z punktów trasy miał być Szczecin, gdzie ostatecznie Świetlicki nie dojechał, ponieważ zepsuł się samochód.\nKiedy Grin i Agnieszka Orłowska – menedżerka trasy – szukali warsztatów, kombinowali samochód zastępczy i w imieniu poety przepraszali organizatorów spotkania, Świetlicki rozkoszował się nietypową sytuacją. – Bardzo lubię takie przygody, oj, dużo ich było podczas tych tras. Oni się martwili, a ja się cieszyłem, że coś się dzieje. Pierwsza trasa w tym roku odbyła się w maju, przy okazji premiery tomu wierszy zebranych Świetlickiego. Teraz ukazują się jego zebrane powieści. Są jeszcze koncerty – choć Świetliki od czasu „Las putas melancólicas" z 2005 r. nie wydały płyty, zespół regularnie koncertuje. – Lubi pan takie życie w drodze? – pytam. – Niespecjalnie – zamyśla się.\n– Stary człowiek jestem i mam już trochę dosyć podróży, ale to sens mojego życia, albo siedzenie w domu, albo jeżdżenie nic innego nie istnieje. W młodości zachwycał się Wojaczkiem. Kiedyś sam zresztą był kandydatem na poetę przeklętego, takiego, który dużo pije i nie żyje długo. To ostatnie nie wyszło – już w 1995 r. pisał: „Żyję dłużej niż wszyscy młodo zmarli poeci". Gdyby postarał się o odpowiednio szybki koniec, dołączyłby do grona legendarnych i tragicznych – Bursy, Wojaczka, Stachury.\nW Krakowie krążą legendy o jego pijaństwie, o kobietach, awanturach. Były czasy, w których obok Macieja Maleńczuka Świetlicki był najbardziej znanym czarnym charakterem krakowskiej kultury. Kiedy Maleńczuk poszedł do telewizji, Świetlicki – po wydaniu tomów „Schizma" (1994) i „37 wierszy o wódce i papierosach" (1996) – został gwiazdą literatury. Zapraszano go do telewizji, prowadził program kulturalny „Pegaz”, pracował w radiu.\n– Przeżyłem już nie tylko młodo umarłych poetów, ale także takiego Gałczyńskiego, którego uważałem za świętego starca. A on przecież zmarł, jak miał 48 lat, był młodszy niż ja teraz – mówi Świetlicki. – Nie sądziłem, że kiedyś będę taki stary. Jak miałem 30 lat, czułem się młodszy od moich rówieśników, teraz czuję się od nich dużo starszy. Tak mnie to jakoś dopadło. Przerywa nam ktoś, przypominając, że czytelnicy czekają. – Panowie, bardzo przepraszam, ale tempus fugit.\n– Już? – Świetlicki wstaje. – My tu sobie gawędzimy... Jeden mój znajomy lekarz mówił: „My tu sobie tempus fugit, a czas zapierdala".\nUrodził się 24 grudnia, pięćdziesiąt lat po Miłoszu, tego samego dnia co Mickiewicz. Na drugie imię rodzice dali mu zresztą Adam. Tak wyposażony Świetlicki pierwsze próby poetyckie podejmował jeszcze w szkole. Potem uciekł z podlubelskiej miejscowości Piaski do Krakowa, przerażony marzeniem swojego ojca, by – tak jak on – został historykiem. W ogólniaku był w finale olimpiady z języka polskiego, miał wstęp na studia bez egzaminów.\nWybrał polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wielka historia, która stała się udziałem jego pokolenia, w życiorysie Świetlickiego przebiega mimochodem. Kiedy w 1980 r. na Wybrzeżu podpisywano porozumienia sierpniowe, 19-letni Świetlicki był na praktykach robotniczych pod Sandomierzem. – Produkowaliśmy tam dżemy i wina, poznawaliśmy się ze współstudentkami i studentami. Docierały do nas tylko jakieś strzępy informacji z Polski. Po raz pierwszy wyleciał ze studiów 14 grudnia 1981 r., z powodów zupełnie niepolitycznych – po prostu nie chciało mu się uczyć.\nZaliczył za to dwa lata wojska. Podczas jednej z podróży na przepustce zatrzymała go milicja – znaleźli przy nim wiersze i posądziwszy młodego poetę o działalność wywrotową, szukali w nich zaszyfrowanych wiadomości. Po wyjściu z wojska pracował jako magazynier, goniec, sprzątacz, a przez trzy lata w krakowskim Pałacu Sztuki – jako człowiek od wszystkiego. – Byłem sekretarką, księgowym, wszystkim naraz. Poza prezesem byłem jedynym mężczyzną w tej instytucji, więc kobiety wykorzystywały mnie do różnych celów. Ja tam pracowałem, a nagle stała się wolna Polska. W 1990 r. na krótko związał się z „bru- Lionem" – wygrał konkurs organizowany przez redakcję. Robert Tekieli, redaktor naczelny pisma, zaproponował mu współpracę.\nŚwietlicki opublikował u niego kilka wierszy, oceniał też poezję nadsyłaną przez czytelników. W 1992 r. wydał debiutancki tom „Zimne kraje" i etykietka „poety bruLionu" przylgnęła do niego na dobre. Współpraca nie trwała jednak długo, Tekieli przeżył nawrócenie – fascynację New Age zamienił na ortodoksyjny katolicyzm. – Powiedział mi, że jest we mnie szatan, a ja nie współpracuję z ludźmi, którzy widzą we mnie szatana, bo nie chcę robić im przykrości – opowiada Świetlicki. Do dziś mówi się o nim jako o przedstawicielu środowiska „bruLionu” – tyle że Świetlicki, wieczny outsider, nie czuje się częścią żadnego środowiska. Pytany o potrzebę przynależności przecząco kręci głową. Za dużo można stracić. Przez 13 lat pracował w „Tygodniku Powszechnym” jako korektor, ale również w tym środowisku był outsiderem.\n– Byłem tam chłopakiem od czytania tekstów. To prawda, kolegowałem się z panią sekretarką czy panem składaczem. Ale jak przychodził Czesław Miłosz, to za zamkniętymi drzwiami była impreza, a ja w tym czasie poprawiałem błędy w jego wierszach. Nie podejrzewam, żeby jakiemukolwiek środowisku zależało na posiadaniu takiej czarnej owcy jak ja, naprawdę. Nawet w Krakowie wciąż jestem przybyszem. Akceptują mnie, rozpoznają moją gębę, ale do wspólnego stołu mnie nie dopuszczą. – Dobrze panu z tym? – pytam. – Dobrze. Być czarną owcą to lepiej niż baranem.\nMarzę o pisaniu\n– Z czym ci się kojarzy Opole? – pyta pro- wadzący spotkanie Irek Grin. Świetlicki wspomina koncert na opolskim festiwalu, na który zaproszono jego zespół. W 1995 r. wokół debiutanckiej płyty Świetlików zrobiło się dużo szumu, młode fanki gromadnie pokochały Świetlickiego, bilety na koncerty sprzedawały się na pniu.\nW TVP rządzili wtedy pampersi, Andrzej Horubała i Maciej Chmiel mieli ambicje – postanowili w skostniałej formule festiwalu zrobić miejsce dla alternatywy. Na prośbę organizatorów zespół wykonał piosenkę „Nieprzysiadalność", w której refrenie Świetlicki powtarza słowa: „Spierdalaj, gnoju, dziś jestem w nastroju nieprzysiadalnym". Skończyło się skandalem.\n– Mama płakała, sąsiadki dzwoniły, w Krakowie oburzenie – wspomina Świetlicki. Zespołu więcej nie zaproszono. Etykietka buntownika przylgnęła do niego już wcześniej, po publikacji wiersza „Dla Jana Polkowskiego" w 1990 r. Polkowski, wtedy redaktor naczelny konserwatywnego „Czasu Krakowskiego", w latach 80. uznawany był za symbol poety czującego historyczną powinność, zaangażowanego w opozycję.\nŚwietlicki wzrusza ramionami: – Do dziś ten tekst istnieje w podręcznikach jako symbol walki pokoleniowej. A co to była za walka? On był wtedy mistrzem, a ja go zaatakowałem, to wszystko. Jeszcze w 1990 r., kiedy było o nim głośno po aferze z Polkowskim, w wierszu „Polska" pisał: „Wydaje im się, że mają swojego poetę. / A ja odczekuję ironiczną gorzką / chwilę, krzywię się / i triumfalnie zaprzeczam".\nTeraz żyje głównie z książek i koncertów. Wyrzucili go z Radia Roxy. I choć uważa się za porządnego radiowca, pracę stracił nie po raz pierwszy. Z katolickiej rozgłośni w Krakowie wyleciał po donosie słuchaczki.\n– Pewna staruszka napisała, że ona do moich audycji nie ma nic, ale wie, że piszę wiersze, a w tych wierszach straszne świństwa i że ona sobie nie życzy. Zostałem zwolniony. Na szczęście jego książki wciąż dobrze się sprzedają. Nie przeszkadza mu, że coraz częściej uznaje się go za klasyka, bo twierdzi, że raczej nikt nie postawi mu pomnika. – Na pewno znalazłby się jakiś rozsądny wróg, który by do tego nie dopuścił.


Ascodan opinie, cena, zamienniki, ulotka i działanie\nOpinie o lekach i suplementach » Leki na choroby układu nerwowego » Leki przeciwbólowe i na migrenę » Ascodan\nból głowybóle głowygorączkagrypaprzeziębieniesuchy kaszel\nAcidum acetylsalicylicumCodeini phosphasPreparat złożony\nOtrivin 005 % aerozol\nCzy Ascodan bez recepty?\nTak, Ascodan dostępny jest bez recepty w każdej aptece.\nPreparat stanowi połączenie działania kwasu acetylosalicylowego, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo, a także hamuje agregację płytek krwi z działaniem przeciwkaszlowym kodeiny.\nSkojarzone działanie składników: przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwkaszlowe (kodeina). Ze względu na dużą zawartość kwasu acetylosalicylowego oraz zbyt małą dawkę kodeiny preparat nie może być polecany jako typowy lek przeciwkaszlowy.\nPreparat przeznaczony do doraźnego stosowania w stanach gorączkowych, przeziębieniach oraz w zapaleniu górnych dróg oddechowych przebiegającym z suchym, męczącym kaszlem. Również grypa, bóle głowy.\nNiewydolność oddechowa, ostry napad astmy, ostrożnie stosować w przypadkach zaburzeń świadomości, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ostrożnie stosować w I trymestrze ciąży oraz okresie okołoporodowym (ryzyko wystąpienia zaburzeń oddechowych u noworodka). Nadwrażliwość na salicylany, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, skaza krwotoczna, ciężkie upośledzenie czynności wątroby i nerek. U dzieci poniżej 12 r.ż., w cukrzycy (u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi). Nie wolno stosować leku w przypadku kaszlu połączonego z odkrztuszaniem wydzieliny. Równoczesne picie alkoholu zwiększa niebezpieczeństwo wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego.\nKwas acetylosalicylowy nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, potęgując działanie zmniejszające stężenie cukru we krwi – u osób chorych na cukrzycę może wywołać stany hipoglikemii. Nasila działanie przeciwzakrzepowe leków z grupy pochodnych kumaryny. Osoby przyjmujące inne leki przeciwzakrzepowe powinny pamiętać, że kwas acetylosalicylowy wywiera działanie hamujące na czynność układu krzepnięcia. Skojarzone działanie obu leków może prowadzić do groźnych dla życia krwawień. Kwas acetylosalicylowy hamuje wydalanie kwasu moczowego i może wywołać napad dny moczanowej.\nZazwyczaj 3 razy na dobę po 1-2 tabletki, maksymalnie 6 tabletek na dobę.\n10 tabletek, 1 tabletka zawiera 400 mg kwasu acetylosalicylowego i 8 mg kodeiny.\nStosowany długotrwale w dużych dawkach może powodować zatrucie objawiające się: dusznością, kołataniem serca, żółtym zabarwieniem skóry i białkówki oczu, uszkodzeniem nerek, stanami zamroczenia, omamami, drgawkami (zwłaszcza u dzieci), krwawieniem z nosa i dziąseł. W przypadku wystąpienia wymienionych dolegliwości należy przerwać leczenie i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.\nMoże powodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego w postaci nudności, wymiotów, pieczenia w żołądku, zaostrzenia (nawrotu) choroby wrzodowej, smolistych stolców. Ponadto powoduje zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia równowagi, nadmierne pocenie się, zmiany na skórze (pokrzywka i zaczerwienienie skóry), zaburzenia krzepliwości krwi, krwawienia z nosa, zwiększone krwawienia miesiączkowe. Kodeina nasila działanie uspokajające i nasenne innych leków wykazujących to działanie oraz może powodować zaparcia. Przy długotrwałym stosowaniu może prowadzić do powstania zależności lekowej.\nDowiedz się więcej o składzie: fosforan kodeiny, kwas acetylosalicylowy.\nLek Ascodan nie wolno mieszać z alkoholem. Występuje całkowity zakaz spożywania alkoholu podczas kuracji.\nAscodan u osób starszych(65 lat i więcej)\nLek Ascodan można stosować w pełnej dawce przez osoby starsze(bez ograniczeń) o ile nie pisze inaczej w ulotce.\nAscodan dla dzieci(do 18 lat)\nLek Ascodan nie wolno podawać dzieciom poniżej 12-go roku życia.\nZaleca się unikanie stosowania leku u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach oraz w ostatnich 3 miesiącach jej trwania. W każdym przypadku zalecana jest konsultacja lekarska. Nie wolno przyjmować preparatów kwasu acetylosalicylowego w okresie karmienia piersią.\nStosowanie leku Ascodan jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.\nAscodan a prowadzenie pojazdów\nLek Ascodan upośledza sprawność psychofizyczną. Obowiązuje szczególna ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.\nAscodan nie jest lekiem refundowanym(wg listy z 1 lipiec 2016).\nAscodan cena i opakowania\nAscodan, tabletki, 10 szt cena\nPolopiryna C tabletki musujące Polopiryna S Aspirin C Aspirin Ultra Fast\nAscodan Opinie Dodaj własną opinię Zadaj pytanie na forum Ascodan uzyskał ocenę 5.0 z 5 na podstawie 1 opinii\n1 opinia o Ascodan\nJestem 27 letnim mężczyzną chorującym na grypa. Ascodan dopiero zaczynam stosować, kilka razy na dzień. Stosowałem lek/preparat przez: 6 dni w dawce: 2 tabletek. Zażywałem na przeziębienie w tym gorączkę. Dziś już jestem między zdrowymi. Zauważyłem że bardzo szybko działa. Nie zauważyłem u siebie skutków ubocznych. Ascodan w mojej opinii jest wyjątkowo łatwy w użyciu.


Marea Weekend 2.4 JTD gaśnie podczas jazdy gdy puszczam gaz i nie odłącza zapłonu od razu :: Fiat Bravo, Brava, Marea Forum\nMarea Weekend 2.4 JTD gaśnie podczas jazdy gdy puszczam gaz i nie odłącza zapłonu od razu\nTemat: Marea Weekend 2.4 JTD gaśnie podczas jazdy gdy puszczam gaz i nie odłącza zapłonu od razu\nMam nietypowy problem związany z moją Maryśką 2.4 JTD 1999 rok. Od pewnego czasu podczas normalnej jazdy gdy przekroczę 2000 obr/min np. na czwartym biegu i puszczę gaz samochód gaśnie. Nie dzieje się tak za każdym razem, ale bardzo często. Nie dzieje się to gdy jadę np. na czwartym biegu, mam powyżej 2000 obr/min i nacisnę sprzęgło, wtedy normalnie przechodzi na wolne obroty i samochód się toczy na sprzęgle. Gaśnie jedynie gdy dam mu gazu na biegu i gwałtownie puszczę gaz (podczas hamowania silnikiem). Dodatkowo jak wyłączam zapłon, to po wyjęciu nawet kluczyka ze stacyjki samochód dalej chodzi przez jakieś 3-4 sekundy i dopiero gaśnie. Nie gaśnie od razu, gdy przekręcę kluczyk.\nZaprowadziłem go do mechanika, podpiął pod komputer i pokazało błąd elektrozaworu ciśnienia paliwa.\nChcę Was popytać czy ktoś miał podobny problem i czy rzeczywiście jest to wina tego elektrozaworu, może czegoś innego, np. jakaś małą dziurka w przewodzie paliwowym czy coś takiego. Nie chcę iść w koszty, bo i tak niestety musiałem trochę wydać na inne naprawy w tym samochodzie (normalnie ten samochód to skarbonka, z taką różnicą, że jakbym rozwalił skarbonkę to bym odzyskał pieniądze, a tak w życiu ich nie odzyskam\nBardzo proszę o pomoc, bo już nie mam siły do tego samochodu.\nMoże ktoś jest w stanie polecić naprawdę DOBREGO mechanika w Warszawie, co się zna w temacie.\nZ góry dziękuję za sugestie i cenne rady.\n04-12-2011, 18:28 #2\nA jaki był numer błędu\nMożesz zdemontować regulator ciśnienia paliwa i go wyczyścić.Chyba jest gdzieś manual na ten temat.Wyczyścić możesz bo to jest zerowy koszt więc można powiedzieć że się opłaca.\nA jeżeli komp gasi silnik to jest to przeważnie związane z układem paliwowy.\n04-12-2011, 20:10 #3\nNiestety numeru błędu nie pamiętam, ale zamierzam porządnie zająć się tym tematem, więc znajdę ten kod błędu. Na razie wiem jedynie, że w tym błędzie był "elektrozawór ciśnienia paliwa" oraz "czujnik ciśnienia paliwa". Czy mógłbyś Zielony podesłać mi linka do tego manuala? Jakbym wiedział jak się do tego zabrać, to bym to zrobił.\nByłem u "mechanika" (ja bym teraz tak nie nazwał, zwykły naciągacz) to powiedział, że to może być od filtra paliwa, bo był niedokręcony, ale po dokręceniu i sprawdzeniu przewodów jest to samo. Musi być inna przyczyna.\nZakupiłem regulator ciśnienia i wymienię go niebawem. Mam nadzieję, że to pomoże i Maryśka nie będzie gasła.\nWczoraj zakupiłem sobie interfejs VAG KKL z aukcji Interfejs Fiat ALFA LANCIA +VAG + ADAPTER 3pin PL (1937160568) - Aukcje internetowe Allegro. Bardzo dobrze łączy się z komputerem i za pomocą FiatEcuScan pokazuje wszystkie parametry. Wobec tego chciałbym Was zapytać jakie macie parametry otwarcia regulatora ciśnienia? U mnie na wolnych obrotach jest 10% natomiast jak dodaję gazu to zniża się nawet do 0%. Jak jest u Was? Czy jest to potwierdzenie, że regulator ciśnienia paliwa jest walnięty i to jest przyczyna gaśnięcia?\nKody błędów, które mi wyskoczyły:\nP1671 - regulator ciśnienia gazolu\nP0191 - czujnik wysokiego ciśnienia paliwa\nP0235 - czujnik ciśnienia doładowania (to chyba jest związane z tym solenoidowym zaworkiem ciśnienia do idzie z zaworu EGR?)\n17-12-2011, 19:31 #5\nP0235 na razie odpuść,bo można kupować części do bólu.Jak się uporasz z gaśnięciem to dopiero wtedy weź się za doładowanie.Ja tak u siebie wyskoczyłem jak filip z konopi a wcale nie trzeba było,ale człowiek uczy się na błędach.\nOstatnio edytowane przez Zielony ; 18-12-2011 o 16:51\n18-12-2011, 13:12 #6\nZielony, dzięki za sugestię. A powiedz mi jak można uporać się z tym błędem P0235 w miarę tanio? W piątek będę miał możliwość wymiany regulatora ciśnienia paliwa, więc napiszę co i jak.\n18-12-2011, 16:55 #7\nNa początek trzeba go zdemontować i dobrze wymyć i otwór w kolektorze też.Potem można go zamontować,podpiąć kompa i zobaczyć co pokazuje ciekawego.Znajduje się on na kolektorze ssącym od strony grodzi silnika,ale u mnie bo w 2.4 to nie wiem gdzie on jest.\n19-12-2011, 15:42 #8\nJest chyba w tym samym miejscu.\n29-12-2011, 13:01 #9\nProblem gaśnięcia rozwiązany Odkręciłem regulator ciśnienia paliwa na pompie wysokiego ciśnienia i okazało się, że jedna uszczelka (zielona o średnicy ok. 4 mm) była rozwarstwiona (może na długości obwodu ok. 2 mm). Z zestawu naprawczego o numerze "F 01M 100 278" z InterCARSu za 18 zł założyłem uszczelkę zieloną oraz dystans, który był też w zestawie i przykręciłem regulator. Maryśka nie gaśnie, nawet jakoś lepiej idzie Więcej mocy nabrała.\nNiestety zakupiłem przedwcześnie nowy regulator ciśnienia za 370 zł, na wypadek gdyby ten zestaw naprawczy pompy CR z InterCARSu nie zadziałał. Został mi więc nowiutki, niezakładany regulator do sprzedania. Wystawiłem go na Allegro REGULATOR CIŚNIENIA PALIWA Fiat Alfa Lancia NOWY (2025507086) - Aukcje internetowe Allegro więc jakby ktoś chciał kupić, to dla użytkowników forum mogę zaoferować jeszcze rabat\nDzięki Panowie za pomoc i naprowadzenie na odpowiedni trop.\n29-12-2011, 13:14 #10\nDaj ogłoszenie w dziale Giełda na forum.\n29-12-2011, 13:17 #11\nZielony, przeczyściłem również ten czujnik ciśnienia doładowania. Od góry jest tam taka niebieska membrana ze sprężynkami. Przedmuchałem, ładnie wszystko powietrze przelatuje, czyli jest drożne wszystko i dalej wyskakuje mi błąd P0235 - czujnik ciśnienia doładowania. Czy jeszcze da się coś z tym zrobić, żeby nie kupować nowego tego czujnika (zaworka)? Odkręciłem również zawór EGR, nie był za bardzo zabrudzony, ale i tak go przeczyściłem. Nie sprawdzałem niestety czy ten trzpień w EGRze chodzi luźno. Czy jak byłby ten trzpień zapieczony to możliwe by było, że to by było przyczyną wyskakiwania błędu P0235 i zapalania się marchewki?\n29-12-2011, 15:55 #12\nOd góry jest tam taka niebieska membrana ze sprężynkami. Przedmuchałem, ładnie wszystko powietrze przelatuje, czyli jest drożne wszystko i dalej wyskakuje mi błąd P0235 - czujnik ciśnienia doładowania.\nKurcze nie wiem o czym piszesz.Przez ten czujnik nic nie przelatuje\nTak wygląda czujnik\na tu jest zamontowany\nMoże mówimy o czymś zupełnie innym\n29-12-2011, 18:26 #13\nZielony, dzięki serdecznie za wyjaśnienie. Do tej pory żyłem normalnie w błędzie i myślałem, że ten czujnik doładowania to jest to:\nHeh, to teraz się wyjaśniło W takim razie odkręcę go, przeczyszczę i napiszę co i jak. Jak to nie poskutkuje będę zmuszony kupić ten czujnik.\nAle jaja, zasugerowałem się tym co mi mechanik powiedział i tak kurcze nie sprawdziłem tego tylko ślepo w to uwierzyłem\nNo nic, człowiek uczy się całe życie.\nOstatnio edytowane przez rieper ; 29-12-2011 o 18:31\n29-12-2011, 19:10 #14\nRożnie bywa ale ważne się wyjaśniło a to co jest na Twojej fotce to jest elektrozawór do sterowania EGR (w starszych silnikach) lub do sterowania zmiennym geo w turbinie.\n31-12-2011, 16:57 #15\nZielony, przeczyściłem porządnie czujnik doładowania i niestety dalej wyskakuje błąd P0235 - czujnik ciśnienia doładowania. Zakupiłem już przez internet nowy czujnik. W poniedziałek będzie u mnie, więc zamontuję nowy i napiszę co i jak.\n« 1.6 16V standard + turbo = koszty | bezpiecznik podgrzewania tylnej szyby topi kostkę »\nOstatni post: 08-11-2010, 10:17\n2.4 jtd gasnie\np1671 fiat JTD\nalfa gasnie gdy sposzczamz gazu\npuszczam gaz auto gasnie\nco zrobic jak fiat brawa gasnie jak puszcze gaz\nalfa gasnie w czasie jazdy jtd\n1.9jtd p1671 p0191\ngaz, gaśnie, gdy, jazdy, jtd, marea, nie, odłącza, podczas, puszczam, razu, weekend, zapłonu


Jak maksymalnie obniżyć zawartość cukru w diecie? | Cudowny Umysł\nCudowny Umysł 12 listopada 2021 Jak maksymalnie obniżyć zawartość cukru w diecie?2021-11-24T14:22:15+00:00 Zdrowy styl życia Brak Komentarzy\nWysokiej jakości dieta dla cukrzyków\nW przypadku osób chorujących na cukrzycę bardzo duże znaczenie ma prowadzenie właściwej diety. W ten sposób można znacznie zmniejszyć negatywne symptomy choroby, a jednocześnie zwiększyć jakość swojego życia. Przestrzeganie prawidłowej diety daje szansę na dostarczenie do organizmu wszystkich niezbędnych substancji odżywczych. Jednocześnie dieta dla cukrzyka musi wyeliminować jak największą ilość cukru.\nOgraniczanie ilości cukru w diecie cukrzyka pozwala na lepsze samopoczucie chorego oraz wyższą jakość życia. Ponadto dieta cukrzycowa powinna być skonsultowana dodatkowo z dietetykiem, który ustali poszczególne dawki pokarmowe. Duże znaczenie w diecie cukrzyka ma także wysoka zawartość błonnika. Powoduje on uczucie sytości. W ten sposób zmniejsza się naturalne łaknienie. Ograniczyć cukier można także przez wykorzystywanie sztucznych słodzików. Można wykorzystywać także miód, który ma szerokie zastosowanie kulinarne, a dodatkowo zawiera wiele cennych minerałów. Jednak bardzo ważnym aspektem jest zrezygnowanie ze spożywania słodyczy. Lepiej zastąpić je porcjami owoców, warzyw czy też naturalnych koktajli, które są dodatkowo bardzo pożywne.\n« Do czego służą łożyska?\nRehabilitacja – z jakich pomocy warto skorzystać? »


Wiedza na temat przysługujących nam praw jest niezbędna - niepelnosprawni.pl\nniepelnosprawni.pl Finanse i ubezpieczenia Aktualności z zakresu finansów i ubezpieczeń Wiedza na temat przysługujących nam praw jest niezbędna\nWiedza na temat przysługujących nam praw jest niezbędna\nKampania społeczna „Masz prawo” realizowana w latach 2016-2017, składała się z trzech odsłon tematycznych dotyczących zwrotu towaru, nieuczciwych praktyk, z jakimi można się spotkać przy zawieraniu umów oraz zasad reklamowania produktów wadliwych. Właśnie rozpoczęła się jej 4. odsłona będąca podsumowaniem i utrwaleniem najważniejszych przekazów.\n- Kontynuujemy naszą kampanię „Masz prawo”, ponieważ zależy nam na tym, aby budować świadomość konsumentów, zmieniać ich postawy na rynku, przekonać do dokonywania rozważnych wyborów – mówi Małgorzata Rothert, Miejski Rzecznik Konsumentów. – Mieszkańcy muszą uwierzyć, że ich prawa są ważne, muszą być respektowane i mają realne możliwości efektywnego dochodzenia swoich roszczeń.\nGdzie zobaczysz kampanię?\nKampania „Miejski Rzecznik Konsumentów przypomina” stanowi kontynuację działań edukacyjnych rzecznika realizowanych w ramach kampanii „Masz prawo”. Kampania oparta na krótkim haśle i zwracających uwagę projektach graficznych przypomina, jak ważna jest wiedza, która może zapewnić skuteczniejszą ochronę przed ryzykiem i daje możliwość szybkiego rozstrzygania sporów.\nW przypadku zakupów dokonywanych na odległość (np. w sklepie internetowym) lub poza lokalem przedsiębiorstwa konsument ma prawo odstąpić od umowy w terminie 14 dni kalendarzowych liczonych od daty odebrania towaru.\nZawsze czytaj umowę. Nie ulegaj presji. Jeśli nieuczciwy przedsiębiorca wprowadził cię w błąd reaguj szybko. Obowiązkiem przedsiębiorcy proponującego konsumentowi zawarcie umowy jest udzielenie jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających w błąd informacji. Zanim zdecydujesz się podpisać umowę sprawdź, czy potwierdza ona warunki, na które umówiłeś się z przedsiębiorcą. Zwróć uwagę, z kim zawierasz umowę, jaki jest jej przedmiot, czas trwania i wartość. Niektóre umowy konsumenckie mogą być zawarte ustnie. W takim przypadku powinieneś domagać się paragonu lub faktury. Wskazują one z kim i kiedy zawarłeś umowę oraz czego ona dotyczyła.\nPonad 270 tys. mieszkańców skorzystało z pomocy Miejskiego Rzecznika Konsumentów w Warszawie.\nZapłata za nadgodziny wypracowane podczas stażu i w umowie po stażu.\nSzanowni Państwo,posiadam zaświadczenie o umiarkowanej niepełnosprawności-dożywotnie ( mam 53 lata ).Od 4 maja do 4 października 17 r.odbyłem staż,następnie od 5.10 do 4 marca 18r.byłem zatrudniony na 5 miesięcznej umowie o pracę na pół etatu.Nie wiedziałem,że ustawowo mogę pracować o 1 godz. mniej.Na stażu pracowałem 5 dni w tygodniu-jednak 8 godzin.Na umowie o pracę pracowałem 5 dni w tygodniu po 4,a nie 3,5 godziny.Przerwy w pracy i na stażu nie miałem.Bardzo proszę o odpowiedź,czy mogę odzyskać pieniądze za przepracowanie nadgodziny na stażu i podczas umowy o pracę?Uprzejmie dziękuję za odpowiedź,serdecznie pozdrawiam Leszek Sworowski.Tel. 603 384 894.\nwszędzie mówi sie o jakiś nagrodach niesłusznie przyznanych ..ale my niepełnosprawni pracownicy z zakładów pracy chronionej gdzie nasze Państwo dokłada do zatrudnienia i płaci niemałe pieniądze jakoś nie widzimy żadnych nagród czy przysłowiowego banknotu świątecznego w Boże narodzenie na Karpia a w Wielkanoc na jajeczko ..jakoś nikt tym się nie zajmuje a jest podobno tyle organizacji Rządowych i wszyscy zapomnieli o biedakach w ZPCH że też świętują i mają żołądki..I było by przyjemnie dostać jakiś bon lub banknot ...Podobno Polacy to jedna Rodzina.....


Dekoracyjny panel z materiału prostokątny 50x30 cm, kolor oliwkowy Panele ścienne tapicerowane\n» Dekoracyjny panel z materiału prostokątny 50x30 cm, kolor oliwkowy\nKod produktu: PTPR50X30RV36\nWykorzystując nasz ścienny panel tapicerowany odmienisz wnętrze swoich pomieszczeń niezwykle szybko i nie do poznania. Oto nasze rozwiązanie: Panel na ścianę tapicerowany! Problemem może być jedynie szeroki wybór, ponieważ nasza oferta to kilkanaście kształtów i 23 najmodniejsze kolory. Każdy z nich wpisuje się w najnowsze trendy wyposażenia wnętrz.\nDekoracyjny panel z materiału prostokątny 50x30 cm, kolor oliwkowy to produkt polski. Dokładne wykonane panele oraz wykorzystane w procesie produkcji tkaniny i komponenty zaspokoją nawet gusta najbardziej wybrednych Klientów.\nPanel na ścianę tapicerowany ma grubość 5 cm, dzięki czemu powstaje trójwymiarowy efekt. Podstawa jest zrobiona z płyty mdf grubości 8 mm, wypełnienie- gąbka, a materiał to tkanina welwetowa.\nPanel dekoracyjny na ścianę. Zalety naszych paneli ściennych do wnętrz to przede wszystkim jakość wykonania, doskonałej jakości i trwałe tkaniny welwetowe, ale i duża liczba kształtów i kolorów. Panele tapicerowane są bardzo uniwersalne- doskonale się sprawdzą się w korytarzu, w sypialni, salonie ale również w pokoju dziecięcym i w przestrzeni biurowej jako efektowny element wystroju wnętrza.


Calvin Klein Eternity For Men Zestaw - EDT 100 ml + EDT 20 ml + ASB 100 ml + SG 100 ml - Wszystkie perfumy męskie - Perfumy męskie\nCarolina Herrera 212 VIP Woda perfumowana 80 ml - Tester\nModel: Set - EDT 100 ml/3.4 oz + EDT 20 ml/0.67 oz + ASB 100 ml/3.4 oz + SG 100 ml/3.4 oz\nEternity for Men to klasyk w świecie zapachów. Męska, świeża i aromatyczna kompozycja dla mężczyzny w każdym wieku, ceniącego tradycyjne wartości, ale i podążającego z duchem czasu.\nEternity for Men marki Calvin Klein symbolizują ducha współczesnego mężczyzny: czułego, męskiego, silnego, wyrafinowanego, ale i wrażliwego. Oddanego podstawowym wartościom jakimi są rodzina, praca, zdrowie i szczęście. Potrafiącego odnaleźć się w każdej sytuacji, osiągającego swoje cele, ale i mocno stąpającego po ziemi. "He's a romantic dedicated to basic values - family, work, health, and happiness. A man at ease with himself, in his relationships and with his world," says Calvin Klein.\nKompozycję zapachową Eternity for Men otwiera aromatyczna esencja bergamotki i lawendy, delikatnie łącząc się z nutami owocowymi cytryny i mandarynki. Jałowiec, świeże kwiaty pomarańczy, pikantna kolendra, bazylia i szałwia, a na końcu bukiet konwalii, geranium, jaśminu i lilii nadają zapachowi doskonałego aromatu, wzajemnie się uzupełniają i unoszą, bez jednoznacznej czystości tonu. Głębi kompozycji nadaje drewno sandałowe wraz z mieszanką ambry, piżma i wetiwerii, a brazylijskie drzewo różane dopełnia ten magiczny, świeży i zmysłowy zapach.\nEternity for Men zamknięte zostały z wyrafinowaną elegancją w klasycznym flakonie, o prostoliniowym kształcie z lekko zaokrąglonymi ramionami, uwieńczonym srebrnym zamknięciem. Flakon zaprojektował Pierre Dinand.\nEternity For Men wprowadzone zostały na rynek w 1989 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest projektant Carlos Benaim. Kampanie reklamowe dla Calvin Klein Eternity For Men były wielokrotnie wznawiane. Twarzami ostatnich zdjęć reklamowych jest holenderska modelka Doutzen Kroes i pochodzący ze Szwecji, model Karl Lindman.\nTen szlachetny, gustowny, niewątpliwie najbardziej rozpoznawalny na świecie męski zapach Eternity for Men, potrafi spodobać się mężczyznom w każdym wieku. Kompozycja ponadczasowa, od ponad 20-tu lat posiada swoich wiernych zwolenników. Zapach uniwersalny – sprawdza się o każdej porze roku, do każdego stroju i na każdą okazję.\nnuta głowy – bergamotka, cytryna, lawenda i mandarynka,\nnuta serca – bazylia, geranium, jagody jałowca, jaśmin, kolendra, konwalia, kwiat pomarańczy, lilia i szałwia,\nZestaw - Woda toaletowa + Balsam po goleniu + Żel pod prysznic\nEDT 100 ml + EDT 20 ml + ASB 100 ml + SG 100 ml\nEmporio Armani Remix He Zestaw - EDT 50 ml + Etui na odtwarzacz mp3\nPrada Luna Rossa Carbon Zestaw - EDT 100 ml + EDT 10 ml + SG 100 ml


Roszada „Dziennika”, by rozpocząć atak?\nWiadomości24 » Wydarzenia » Media » Roszada „Dziennika”, by rozpocząć atak?\nData dodania: 2008-07-09 09:36\nW szachach, po debiucie, kiedy gracz zdobył już dobrą pozycje na szachownicy wykonywana jest roszada- ruch, po którym zawodnik przechodzi do następnej fazy gry.\nJest taki moment w rozgrywanej partii, kiedy zawodnik decyduje się na przeprowadzenie roszady. Wytrawni szachiści radzą, by roszada była zwieńczeniem pierwszej fazy gry, w tym celu zawodnik wykonuje specyficzny ruch wieżą i królem. Ten manewr pozwala osiągnąć dwa cele: przesunąć króla w bezpieczne miejsce i zabezpieczyć jego pozycje oraz umieścić wieżę w centrum- wzmacniając atak. Czy taki ruch wykonał koncern Axel Springer? Jestem pewien, że tak.\nPierwsze ruchy zawodnik wykonał prawidłowo, odważnie przesuwał figury prezentując nieznaną, atrakcyjną dla widza strategię. Przeciwnik, a raczej przeciwnicy po pierwszym szoku, szybko oprzytomnieli i nauczyli się odpowiadać na ruchy nowego szachisty. „Dziennik” z dnia na dzień szybko tracił dobrą pozycję i wszystkim wydawało się, że podda partię. Zawodnik postanowił jednak grać dalej, wyciągnąć wnioski z dotychczasowych błędów i przejść do kolejnej fazy gry. By tego dokonać, konieczna była roszada.\n- Okres pierwszy, zwany debiutem lub otwarciem, jest przedmiotem dokładnych i drobiazgowych badań teoretycznych. Teoria debiutów obejmuje kilkadziesiąt systemów gry, a każdy z nich ma wiele odmian - pisze w książce „ABC Szachisty” Tadeusz Czarnecki.\nJaki system gry prezentował „Dziennik”? Jego największym atutem była nowość, do tego doszła atrakcyjna, niska cena (1,50 zł) i obfitość różnych gadżetów dodawanych do gazety DVD, CD, mapy, naklejki itd.). Gazeta wyraziście zaprezentowała swoją pozycję i zaprezentowała się jako atrakcyjna przeciwwaga dla „Gazety Wyborczej”. Na odpowiedź redakcji Adama Michnika nie czekaliśmy długo. Wyborcza również zaproponowała czytelnikowi gadżety i niższą cenę w prenumeracie teczkowej - 1 zł. Drugi konkurent „Rzeczpospolita”, postanowiła nie wprowadzać (przynajmniej w pierwszym okresie) żadnych zmian, licząc na „konserwatyzm” stałych czytelników. „Dziennik” zaznaczył swoje miejsce po prawej stronie sceny i przypieczętował swoją pozycję, kreując się na gazetę prorządową (za czasów PiS-u). Po wyborach wygranych przez PO i atakach „Gazety Wyborczej” czytelnicy powoli zaczęli opuszczać okręt „Dziennika”. Punktem kulminacyjnym okazał się marzec 2008 r.\nCzy podda partię?\nTakie pytanie pojawiło się w marcu tego roku, kiedy Związek Kontroli Dystrybucji Prasy opublikował dane za styczeń. Wynikało z nich, że średnia sprzedaż ogółem ”Dziennika” spadła do 154.072 egz. Koncern Axel Springer Polska od początku ukazywania się gazety mówił, że satysfakcjonujący poziom sprzedaży musi się utrzymywać powyżej 150 tys. egz. W tym wypadku sprzedaż niebezpiecznie zbliżyła się do magicznej granicy.\nNa efekty nie trzeba było długo czekać, redaktor naczelny Robert Krasowski został wezwany do centrali w Niemczech. Większość analityków rynku prasy wróżyła wtedy odwołanie lub zamknięcie tytułu. - Koncern, który zainwestował w ”Dziennik” grube pieniądze, tak łatwo nie pozwoli na jego zamknięcie. Ludzie w niemieckiej centrali chcą gazetę rozwijać, nie zamykać - powiedział po powrocie do Polski naczelny ”Dziennika” w wywiadzie dla miesięcznika Press.\n„Dziennik” wykonuje roszadę\nOd tego momentu, przez półtorej miesiąca Axel Springer analizuje pozycję swojej gazety i postanawia podjąć zdecydowane kroki, a właściwie ruchy na szachownicy. Wykonuje roszadę. Na pierwszy ogień idą gadżety.\n- To droga donikąd - mówi prezes Axel Springer Polska Florian Fels, na łamach swojej gazety. - W maju zdecydowaliśmy, że to nie ma sensu. Gazety poważne mają się bronić swoją jakością, a nie tanimi prezentami.\nWtóruje mu w "Dzienniku" redaktor naczelny gazety: - Czytelnictwo gazet poważnych spada - mówi Krasowski. - Nie bez naszej winy, bo „Dziennik” też kiedyś dodawał liczne gadżety. Teraz chcemy w ogóle z nich zrezygnować.\nKolejna decyzja dotyczy ceny. W tej chwili „Dziennik” od poniedziałku do czwartku kosztuje 1,80 zł a w weekend 2 zł. - Zdecydowaliśmy, że nie ma sensu sztucznie podtrzymywać nakładu, przytrzymując przy gazecie czytelnika, który w istocie nie jest zainteresowany poważną ofertą - informuje Fels.\nRoszada to również wzmocnienie ataku. Jakie działania podejmuje „Dziennik”? Gazeta wprowadza na swoje łamy sekcje: Europa, Społeczeństwo i Ekologia. Tworzy też odrębny, jedyny na polskim rynku dodatek kulturalny.\nJak wygląda sytuacja na szachownicy?\nPrzyjrzyjmy się danym, które przedstawia Związek Kontroli Dystrybucji Prasy. W maju (podobnie jak w poprzednich miesiącach) liderem wśród sprzedawanych dzienników pozostał „Fakt”. Oto jak wygląda tabela sprzedaży i porównanie z majem ubiegłego roku:\n1. ”Fakt” (Axel Springer Polska), 478.088 egz. (spadek o 4,86 proc.).\n2. ”Gazeta Wyborcza” (Agora SA) – 416.496 egz. (spadek o 2,81 proc.),\n3. ”Super Express” (Murator SA) – 205.039 egz. (wzrost o 11,61 proc.),\n4. ”Rzeczpospolita” (Presspublica) – 163.164 egz. (wzrost o 0,4 proc.),\n5. ”Dziennik” (Axel Springer Polska) – 142.064 egz. (spadek o 26,31 proc.),\n6. ”Gazeta Prawna” (Infor PL SA) – 76.363 egz. (wzrost o 0,99 proc.),\n7. ”Przegląd Sportowy” (Axel Springer Polska) – 64.042 egz. (spadek o 1,74 proc),\n8. ”Puls Biznesu” (Bonnier Business Polska) – 23.554 (spadek o 15,61 proc.),\n9. ”Gazeta Giełdy Parkiet” (Presspublica) – 11.877 egz. (spadek o 3,68 proc.).\nŚrednia sprzedaż wszystkich dzienników regionalnych objętych tytułem ”Polska” (Grupa Wydawnicza Polskapresse) wyniosła 369.913 egz.\nWszystko zależy od szachisty\nTo pierwsze dane – reperkusje roszady. „Dziennik” zanotował największy spadek. Można powiedzieć, że spadł na samo dno, odnotowując wynik poniżej oczekiwań wydawcy. Powstaje pytanie, czy gazeta spadła na dno, by się od niego odbić? Jak będzie wyglądać drugi etap gry.\n- W ciągu kilku miesięcy pozycja „Dziennika” zostanie, tak przewiduję, odbudowana - mówi Florian Fels.\n- Okres drugi zostawia grającemu całkowitą swobodę w wyborze planu gry i jego realizacji. Badania teoretyczne nie obejmują swym zasięgiem tego okresu, ze względu na astronomiczne liczby możliwych kombinacji. W drugim etapie gry szachista zdany jest na własne siły, a rezultaty zależą niemal wyłącznie od jego pomysłowości i uwagi - czytamy w podręczniku Tadeusza Czarneckiego.\nŹródła danych i cytaty za: press.pl, „Dziennik”, „ABC Szachisty”\nTagi: press koncern Michnik ZKDP Axel Springer Fakt Gazeta Wyborcza sprzedaż Dziennik szachy prasa Robert Krasowski\nPodzielam twoje zdanie, zdarzały mi się dni, kiedy dodatek do "Dziennika" był naprawdę interesujący i decydował o zakupie gazety m.in. udało mi się kupić kilka dobrych pozycji z kolekcji "Dzieła wybitnych noblistów":)\nNaturalnie, uzupełniłem tekst o źródła cytatów. Nie zgodzę się natomiast ze zdaniem: "tekst jest w zasadzie powtórzeniem tez z "Pressu", proszę bądź tak uprzejmy te tezy, które powtórzyłem wymienić. Piszesz "wzbogacony jedynie o metaforę szachową" a mnie się wydawało, że metafora szachowa jest podstawą mojej wypowiedzi. Podejrzewam, że znajomość i poziom twojej gry w szachy jest adekwatny do oceny i interpretacji tekstu. Roszada Piotrze nie jest działaniem, którego celem jest atak lecz obrona z elementem wzmocnienia ataku. "Dziennik" tym samym dał do zrozumienia, że okrzepł na szachownicy i nie ma zamiaru poddać partii. Poza tym jestem w 100% pewien, że dodatek kulturalny powstał niedawno jak odrębna cześć gazety. Do tej pory istniał pod postacią "Kultura TV" czyli jako dodatek kulturalny do dodatku telewizyjnego, który był dodatkiem do piątkowego "Dziennika".\nPodpisanie na dole źródeł nie oznacza jeszcze, że można pominąć nazwę czasopisma przy przepisywaniu wypowiedzi udzielonej komuś innemu. Poza tym tekst jest w zasadzie powtórzeniem tez z "Pressu" skompilowanych z kilkoma innymi źródłami wzbogacony jedynie o metaforę szachową. Na dodatek niezbyt trafną, bo za przygotowania do ataku trudno uznać wyodrębnienie trzech nowych sekcji (ich tematyką, oprócz może ekologii, "Dziennik" się do tej pory zajmował) czy dodatek kulturalny, który na dodatek nie został stworzony, bo istnieje od kilku lat.\nW całej rozciągłości popieram to, co napisał Grocal. ja jeszcze dodatkowo lubiłem gadżety, terza opieam się głównie na Internecie z "W24" na czele.\nBardzo pomysłowo napisany tekst. Chylę czoło.\nJa pozostaję wierny "Gazecie Wyborczej". Niespecjalnie odpowiada mi prawocowość i konserwatyzm "Dziennika".\nUważam, że te zmiany wyjdą gazecie na dobre, już teraz chętniej sięgam po "Dziennik" niż kiedyś. Weekendowe wydanie, to dla mnie obowiązkowa lektura:)\nMimo tych zmian, nie sądzę żeby to jakoś znacząco pomogło "Dziennikowi".


Papierowy ekran - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nWłączanie komputera,by przejrzeć w Internecie strony WWW lub odebrać pocztę, staje się zjawiskiem prawie tak naturalnym, jak kupowanie i czytanie codziennej prasy. Wydaje się więc, że powstanie nowych mediów, jakimi są Internet i multimedia, otwiera nie znane do tej pory horyzonty inwencji twórczej, szczególnie przed grafikami-projektantami. Czy tak jest w istocie?\nCzym więc, różni się projekt grafiki ekranowej od tradycyjnego projektu wydawnictwa drukowanego? Przeglądając dziesiątki witryn internetowych, otwierając kolejne ekrany multimedialnych wydawnictw, zastanawiam się, jakie nowe rozwiązania zostały wprowadzone w opracowaniu typografii, ilustracji i kompozycji graficznych elementów na stronie. Nowe media, nowoczesne narzędzia pracy w postaci komputerów, oprogramowania graficznego,\nskanerów i kolorowych drukarek, umożliwiają grafikom realizację właściwie wszystkich pomysłów. Dołącza się to tego swoboda twórcza, szybkość i precyzja realizacji. Są to rewolucyjne zmiany w stylu i możliwościach pracy projektanta. Czy pojawienie się specjalności projektowania dla multimediów wprowadziło w grafice nowe wartości, inne od spotykanych w książkach lub gazetach?\n<font face="Verdana" size="+1" color="white">Pion i poziom\nPierwszą zauważalną różnicą pomiędzy opracowaniem graficznym dla druku i dla multimediów jest pozycja formatu strony. Druk jednoznacznie kojarzy się z formatem pionowego prostokąta, podczas gdy w grafice ekranowej mamy do czynienia tylko i wyłącznie z poziomem ekranu monitora. W wypadku druku możemy swobodnie dysponować proporcjami boków arkusza papieru, na którym chcemy coś wydrukować. Ekran takich możliwości nam nie daje. Możemy jedynie zmieniać wielkość przekątnej kineskopu, lecz wiąże się to zazwyczaj ze zmianą monitora. Cała więc grafika projektowana z myślą o multimediach, jest tworzona w formacie poziomym, czym zdecydowanie odbiega od dotychczasowego standardu wertykalnego ustawienia formatu projektowego. Format poziomy w publikacjach drukowanych pojawia się rzadko. Często też uznawany jest za niewygodny, z wyjątkiem takich form projektowych jak na przykład: wizytówka, bilet, tzw. sztrajfa (długi, poziomy afisz) czy billboard.\nPrzyglądając się wydawnictwom drukowanym i multimedialnym zauważymy, że różnią się one inną konstrukcją i organizacją zgromadzonych tam materiałów. Inaczej też musimy docierać do konkretnych tekstów lub obrazów. I tak, w przypadku książki aktywne są dwa kierunki: pionowy - ponieważ taki jest zazwyczaj format książki. Pionowy kształt ma także kolumna druku, a więc nasz wzrok wędruje wzdłuż wierszy tekstu z góry strony na dół. Natomiast kierunek poziomy wyznaczany jest przez ciągłość i logikę treści książki, od pierwszej do ostatniej jej karty. Otwierając zaś dowolną stronę WWW w Internecie, możemy ją przeglądać w większości wypadków jedynie z góry na dół lub odwrotnie. Sposób docierania do informacji umieszczonych pod różnymi hasłami na stronach WWW ma charakter wielowarstwowej struktury, której konstrukcja jest przed nami, jako czytelnikami, ukryta. W multimedialnych wydawnictwach strony znikają z ekranu i zastępowane są w mniej lub bardziej płynny sposób przez strony następne. Nie wiemy zatem nic o ilości kolejnych ekranów i zawartych w nich informacjach, póki nie przejrzymy wszystkich możliwych pięter. Dlatego częstym zjawiskiem jest utrata orientacji przez odbiorcę, w skomplikowanej strukturze multimedialnych obrazów. W przeciwieństwie do multimediów i Internetu, książka, broszura czy gazeta swoim kształtem i grubością w wystarczający sposób informują nas o charakterze i objętości treści.\t1


Ekstatyczne narodziny Tymianka. CZĘŚĆ 1 – Rodzimy w Ekstazie\nPRZEWROTNY OWOC CZARNEGO PONIEDZIAŁKU\nTymianek został poczęty 4 października. Dzień po Czarnym Poniedziałku, kiedy tysiące kobiet, w tym także ja, protestowały przeciwko ograniczaniu przez rząd ich wpływu na prawa reprodukcyjne i domagały się, między innymi, legalizacji aborcji. 3 października byłam na wrocławskim Rynku na manifestacji. Atmosfera wkurzenia i napięcia, ale zarazem kobiecej solidarności, aż kipiała i porywała.\nNastępnego dnia, kochając się z Piotrem powiedziałam, że jeśli się nie zabezpieczymy to jest ryzyko, że mogę zajść w ciążę. On zapytał chyba trochę żartem: „To co? Robimy małego Czucza?”. A ja powiedziałam: „Tak!”. Miałam w sobie zgodę na to, co się może wydarzyć, ale zarazem nie spodziewałam się, że wystarczy samo przyzwolenie, żeby tak łatwo i od razu zajść w ciążę. Warunki życiowe nie były idealne do tego, aby w tym momencie decydować się na dziecko, bo rozkręcaliśmy właśnie firmę i bardzo dużo pracowaliśmy, wracając do domu po nocach. Ale Kosmos wybrał nas w tym momencie na rodziców dla małej istoty i miesiąc później już wiedzieliśmy, że STAŁO SIĘ!\nPRZYGOTOWANIA, MARZENIA I PLANY\nNa początku ciąży miałam w sobie trochę obaw, czy wszystko będzie dobrze. Głównie dlatego, że rzeczywistość społeczno-polityczna w tym czasie aż pęczniała od trudnych, smutnych i powikłanych historii ciążowych, przytaczanych jako argumenty za legalną aborcją. Także moje wcześniejsze problemy ginekologiczne, nierozwikłane przez kilka lat przez żadnego lekarza, rodziły znaki zapytania, czy będą mieć negatywny wpływ na mój obecny stan. Prowadziłam jednak ciążę u lekarki, która podchodzi do tego tematu bardzo holistycznie, szanuje ciążę jako naturalny proces, ważne jest dla niej, aby pacjentka była zadbana psychologicznie, emocjonalnie i prowadziła zdrowy tryb życia. Nie miała też potrzeby nadmiernego medykalizowania mojego stanu. Dostałam za to szereg zaleceń, jak wzmocnić swój organizm, żeby czuć się dobrze i stworzyć przyjazny dom dla rozwijającego się życia.\nNa dość wczesnym etapie ciąży zaczęłam marzyć o porodzie domowym – ten pomysł zasiała we mnie koleżanka Ewa, która tak urodziła swoje pierwsze dziecko i była zachwycona tym faktem. Przypomniało mi się też, że kiedyś usłyszałam w audycji „Kochaj się długo i zdrowo” w Radiu TOKFM, że są kobiety, które odczuwają podczas rodzenia najwyższą rozkosz. Wtedy wydało mi się to niemal absurdalne, a teraz pomyślałam, że ja też chcę być taką kobietą! Trafiłam też na wrocławskie spotkania z cyklu Pozytywnie o Porodzie, gdzie chyba po raz pierwszy usłyszałam tak wiele pięknych opowieści porodowych. Tam po raz pierwszy zetknęłam się z Ewą Ceterą, która wówczas szkoliła się na doulę i opowiadała o magicznym, sensualnym porodzie domowym swojego trzeciego dziecka. Było to dla mnie ogromnie inspirujące i utwierdziło mnie w przekonaniu, że te mityczne przyjemne porody jednak się zdarzają.\nPraktycznie nikt z mojego otoczenia nie straszył mnie porodem. Moja ginekolożka nigdy nie podważała moich marzeń o porodzie domowym. Sama urodziła tak zresztą swoje trzecie dziecko. Sugerowała mi, abym zadbała o siebie – wybrała dobrą położną, odwiedziła w ciąży osteopatę, poszła na terapię czaszkowo-krzyżową – aby sprawdzić, czy w moim ciele nie ma jakichś blokad, które mogłyby zaburzyć proces porodowy.\nCiąża upływała mi w dość dobrym samopoczuciu fizycznym i psychicznym. Bez komplikacji. Od kiedy sobie postanowiłam, że chcę rodzić orgazmicznie, czułam w sobie bardzo pozytywną energię, spokój, pewność. Praktycznie nic nie było mnie w stanie wytrącić z równowagi lub zezłościć. Czułam się piękna, kobieca i seksowna. Nie miałam żadnych lęków i aż się czasem zastanawiałam, czy to normalne. Zauważyłam też, że nic mi się nie śni. A przynajmniej przez całą ciążę nie byłam w stanie sobie przypomnieć jakiegokolwiek snu. Zupełnie jakby mój mózg nie przetwarzał w nocy żadnych sytuacji i emocji, tylko się regenerował.\nWbrew pozorom, ten okres w naszym życiu nie był wcale jakiś szczególnie spokojny. Wręcz przeciwnie, mijał bardzo intensywnie, aktywnie i czasem wariacko. Po pierwsze, wraz z Piotrem poza pracą zawodową, rozwijaliśmy firmę, której sukces chwilami trochę nas przerastał. Zajęć z tym związanych był ogrom. W tygodniu, po naszej stałej pracy, do późnych godzin nocnych pracowaliśmy fizycznie i intelektualnie nad nową firmą, a w weekendy wyjeżdżaliśmy na targi albo pracowaliśmy stacjonarnie. Jednocześnie robiliśmy generalny remont mieszkania. Raz, że chcieliśmy je odświeżyć, zanim pojawi się dziecko, dwa – sytuacja nas do tego trochę zmusiła, bo mieszkanie zostało zalane podczas wymiany wodomierza. Kiedy byłam w trzecim trymestrze, wyprowadziliśmy się na dwa miesiące z domu do wynajmowanego mieszkania, bo nie dałoby się tam funkcjonować i jednocześnie remontować. Do nowej łazienki wybraliśmy sobie piękną wannę narożną, która miała odegrać główną rolę w trakcie porodu.\nDROGA DO EKSTAZY\nW tamtym czasie nie byłam w stanie znaleźć zbyt wielu materiałów o tym, co zrobić, żeby doświadczyć porodu orgazmicznego. W swoich przygotowaniach zdałam się więc na intuicję. Wzięłam udział w kursie hipnoporodowym u Beaty Meniguer-Jedlińskiej i odsłuchiwałam prawie codziennie przed snem albo w ciągu dnia nagrań afirmacyjnych i relaksacyjnych, a także tworzyłam swoje porodowe „kotwice” – zapachowe i muzyczne. Przygotowałam playlistę spokojnych utworów, które znałam od dawna i wiedziałam, że wprawiają mnie w transowy stan. Zaczęłam ich słuchać w końcówce ciąży. Oczywiście, oglądałam też na YouTube filmiki z hipnoporodów i porodów do wody, które miały przeprogramować w mojej głowie dawne wyobrażenia. Znalazłam położną Anię Hrynakowską, której podejście do porodu było zgodne z moją wizją i wartościami. Zapisałam się do holistycznej szkoły rodzenia bliskiej naturze, prowadzonej przez Asię Paluchiewicz, która wiedząc o moim pomyśle na poród domowy i w dodatku orgazmiczny, dodawała mi pewności, że to się może udać.\nW końcu obejrzałam też film „Orgasmic Birth” Debry Pascali Bonaro, który pokazywał i omawiał to zjawisko. Trafiłam na artykuł na stronie seksualnosc-kobiet.pl o masturbacji podczas porodu. Te różne przekazy może nie układały się wówczas w jakiś spójny system postępowania, ale stały się dla mnie narzędziami, po które można będzie sięgnąć w trakcie akcji i sprawdzić, czy działają.


Pierwsza wspinaczka za granicą- co zabrać? | Szkoła wspinaczkowa\nPierwszy wyjazd zagraniczny na wspin\nPierwsza wspinaczka zagranicą - na co warto zwrócić uwagę\nW momencie, gdy zdecydujesz, że czas poznać kolejne rejony, odkryć wspinaczkowo Europę, otworzy się przed Tobą morze możliwości. Francja - zagłębie wspinania, Włochy - również ogrom pięknych rejonów, Hiszpania - gdzie nie spojrzysz skały, czy malownicze wyspy: np. Sardynia, Korsyka, Majorka, Kalymnos, lub nieco bliżej Niemcy, Słowacja, Chorwacja i wiele innych równie pięknych miejsc, bogatych w rejony zupełnie inne od tych, które znasz. Prawdopodobnie będziesz chciał je odwiedzać tak często, jak to będzie możliwe :)\nO czym zatem warto pamiętać i na co zwrócić uwagę decydując się na wyjazd?\nRejony wspinaczkowe na zachodzie są zwykle dość spore i proponują duży wachlarz trudności od dróg bardzo łatwych po ultra trudne. Zarówno początkujący jak i zaawansowany wspinacz znajdzie coś dla siebie. Warto jednak wcześniej zajrzeć do przewodnika, lub topo internetowego i zweryfikować, czy wybrane miejsce na pewno oferuje odpowiednią ilość dróg w naszym zasięgu. Może się bowiem zdarzyć, że trafisz do rejonu, w którym nie podziałasz, a przecież szkoda byłoby zmarnować dzień wspinaczkowy z takiego powodu :)\nKolejna bardzo ważna rzecz to szpej.\nPotrzebny Ci będzie solidny komplet ekspresów (15 szt.) oraz lina 60-70m. Oczywiście nie wszystkie drogi mają powyżej 30m i więcej, ale generalnie skały są zdecydowanie wyższe niż w Polsce, dlatego lina 70m da Ci komfort wspinania. Uwaga - zawiązuj zawsze węzeł na końcówce liny, by w sytuacji, gdy droga będzie znacznie dłuższa niż zakładałeś, nie doszło do upadku.\nRzeczą, która może Cię zaskoczyć, są nierzadko wiszące w stanowiskach karabinki, zamiast koluch zjazdowych, które znasz z Polski. Ułatwiają, a właściwie eliminują element przewiązywania. Przyspiesza to zdecydowanie zjazd z drogi, jednak w przypadku wieszania tzw. wędki ten rodzaj stanowiska wymaga szczególnej ostrożności i zachowania zasad bezpieczeństwa.\nI ostatnia sprawa. Wywiad.\nOprócz sprawdzenia trudności dróg w przewodniku i zaopatrzenia w odpowiedni sprzęt warto także zasięgnąć języka o rejonie, w który chcemy jechać. Może się bowiem okazać, że wybraliśmy sobie nieuczęszczany, kruchy, z wątpliwym obiciem, a pięknie wyglądający na zdjęciach. Wiedza innych wspinaczy, którzy podróżują już jakiś czas po zachodnich rejonach będzie w tej kwestii bezcenna.\nJeśli jednak nie znasz żadnych wspinaczy, którzy mogą Ci doradzić fajne miejsca, nie chcesz angażować się w poszukiwanie odpowiednich rejonów, ani też nie masz ochoty inwestować w sprzęt, który przecież wystarcza Ci na wspinaczkę w Polsce możesz wybrać opcję wyjazdu zorganizowanego, czyli tzw. obóz wspinaczkowy. Co to dla Ciebie oznacza?\n👉 opiekę instruktora-rezydenta, który zna lokalne rejony wspinaczkowe jak własną kieszeń i jest skarbnicą wiedzy w tym temacie\n👉 dostępny na miejscu sprzęt wspinaczkowy\n👉 nic nie zaprząta Twojej głowy, jest tylko wspin i wspin\nJeśli chcesz przeczytać więcej informacji na temat zorganizowanego wyjazdu wspinaczkowego na Costa Blanca, zajrzyj do zakładki OBOZY.


Supertest wersji 9.16 | W rozwoju dla World of Tanks | World of Tanks\nSupertest wersji 9.16\nCzym jest supertest\nPierwszy szwedzki pojazd\nNowa mapa: Paryż\nZmiany w czacie bitewnym\nOdzyskiwanie pojazdów i załogi\nUlepszony mechanizm wykrywania\nPorównanie pojazdów w garażu\nWdrożenie popularnych modyfikacji\n1. Czym jest supertest\nCzym jest supertest?\nSupertest: proces testowania projektu na wczesnym etapie ukończenia. Test polega na sprawdzeniu nowej wersji i wykryciu największych problemów. W World of Tanks supertesty są podzielone na testy określonych funkcji, realizowane w miarę prac nad nimi (testy nowych map, równoważenia nowego pojazdu itp.), oraz testy pełnych wersji. Celem supertestów wersji jest przetestowanie zawartości gry na żywo z udziałem niewielkiej grupy graczy, przed jej ostatecznym wydaniem. Z reguły przeprowadza się je na 1,5 miesiąca przed premierą.\nJeśli supertesty wersji wykażą, że testowane funkcje są gotowe, przeprowadza się testy publiczne.\n2. Wersja 9.16\nCo zawiera aktualizacja 9.16?\nStatus: Wersja 9.16 jest aktualnie na serwerze testu publicznego.\nLatem przygotowaliśmy między innymi pierwszy szwedzki pojazd, przeprojektowaliśmy mapę Paryż pod kątem bitew losowych, wprowadziliśmy szereg zmian mających na celu ograniczenie szkodliwego zachowania graczy i wzbogaciliśmy interfejs o nowe funkcje. To jednak jeszcze nie wszystko – poniżej przedstawiamy dodatkowe informacje na temat aktualizacji 9.16.\nWażne: Pamiętajcie, że jest to wstępny opis. Ostateczna lista zmian zostanie opublikowana tuż przed wprowadzeniem nowej wersji.\n3. Pierwszy szwedzki pojazd\nW połowie sierpnia podczas targów gamescom 2016 ogłosiliśmy, że w nadchodzącej aktualizacji pojawią się szwedzkie pojazdy. W aktualizacji 9.16 wprowadzamy pierwszy z nich. Będziecie mogli wyszkolić pierwszą szwedzką załogę i zdobyć dodatkowe kredyty, jeżdżąc czołgiem średnim Strv m/42-57 Alt A.2, pierwszym pojazdem VI poziomu z tego państwa w grze.\nPojazd jest wyposażony w wieżę oscylacyjną AMX 13 i zawieszenie szwedzkiego czołgu średniego Strv m/42. Dzięki francuskiej wieży można zamontować w nim mechanizm ładujący, co czyni go pierwszym czołgiem średnim premium VI poziomu w grze z urządzeniem tego typu.\nZałoga pojazdu jest taka sama, jak w szwedzkich czołgach ciężkich najwyższego poziomu, i składa się z trzech czołgistów: dowódcy (który pełni również funkcje radiooperatora i ładowniczego), celowniczego (który także wykonuje część obowiązków ładowniczego) i kierowcy. Nowy pojazd pojawi się w World of Tanks tuż po wprowadzeniu aktualizacji.\n4. Nowa mapa: Paryż\nMapa Paryż była pierwotnie przeznaczona do trybu Rozwałka. Cechowała się ciekawą rozgrywką i miłym klimatem. W oparciu o opinie graczy przystosowaliśmy ją do bitew losowych.\nNa mapie znajduje się wiele prawdziwych obiektów, które czynią ją szczególnie interesującą: wieża Eiffla, brzeg Sekwany, Teatr Narodowy Chaillot itp.\nMapę można podzielić na trzy główne obszary.\n5. Zmiany w czacie bitewnym\nAby dodatkowo ograniczyć szkodliwe zachowanie graczy, wprowadzamy szereg zmian w czacie bitewnym.\nOtrzymaliśmy od Was wiele sygnałów, że czat między drużynami podczas gry stanowi źródło obraźliwego języka, nękania i oszustw. Rozmowy między drużynami są często zbyt emocjonalne i prowokacyjne lub służą do ujawnienia pozycji drużyny przeciwnikom. Aby zapobiec temu, postanowiliśmy wyłączyć rozmowy między drużynami w czacie bitewnym dla wszystkich trybów gry oprócz bitew treningowych.\nPonieważ szkodliwe zachowanie występuje również w rozmowach sojuszników w czacie bitewnym, dodaliśmy do niego nową funkcję: po ustawieniu kursora na pseudonimie innego gracza lub wiadomości od niego będziecie mogli nie tylko zgłosić go lub dodać do czarnej listy, lecz także zablokować wiadomości od niego podczas gry („wyciszenie”). Opcja ta działa po stronie odbiorcy: wyciszony gracz będzie mógł pisać w czacie wiadomości, ale gracz wyciszający ich nie zobaczy. Pozwala to graczom ignorować wiadomości w bitwie od graczy, których uznają za obraźliwych. Za pomocą systemu skarg wciąż można zgłosić gracza stosującego obraźliwy język, jednak funkcja wyciszenia oznacza również, że nie musicie dalej czytać jego wiadomości, jeśli sobie tego nie życzycie.\n6. Odzyskiwanie pojazdów i załogi\nGracze często kontaktowali się z nami w sprawie sprzedaży czołgu lub przypadkowego odwołania załogi. Dawniej jedynym sposobem na rozwiązanie tego problemu był kontakt z Działem Obsługi Klienta.\nPocząwszy od wersji 9.16 będziecie mogli odzyskać pojazdy specjalne lub premium oraz odwołanych członków załogi bezpośrednio z poziomu garażu, bez potrzeby kontaktowania się z Działem Obsługi Klienta.\n7. Ulepszony mechanizm wykrywania\nW aktualizacji 9.16 zoptymalizowaliśmy kod serwera. Dzięki temu model wykrytego pojazdu jest teraz wyświetlany znacznie szybciej.\nPoniższy film ilustruje różnice między mechanizmami wykrywania w wersji 9.15.1 i 9.16.\n8. Porównanie pojazdów w garażu\nOd dłuższego czasu gracze proszą o opcję porównywania czołgów bezpośrednio w grze. Wprowadziliśmy ją w aktualizacji 9.16. Funkcja ta pozwoli na porównanie wielu parametrów pojazdów. Ponadto będziecie mogli montować różne moduły i oceniać kwalifikacje załóg oraz skuteczność wyposażenia.\n9. Wdrożenie popularnych modyfikacji\nStale wprowadzamy w interfejsie gry usprawnienia oparte o najpopularniejsze modyfikacje autorstwa osób trzecich.\nW aktualizacji 9.16 pojawi się dwupoziomowa karuzela oraz wskaźnik zdarzeń w bitwie.\nTa funkcja pozwoli na wyświetlanie większej liczby pojazdów w karuzeli w grze. Będzie szczególnie przydatna dla graczy, którzy posiadają dużo pojazdów.\nDo wyboru będą trzy opcje:\nMinimalistyczna wersja karuzeli będzie przeznaczona dla graczy korzystających z rozdzielczości pionowej 900 pikseli lub mniejszej.\nDodaliśmy opcję wyświetlania dodatkowych informacji bojowych w interfejsie bitwy.\nZadane uszkodzenia, uszkodzenia zadane przy asyście gracza, zablokowane uszkodzenia, otrzymane uszkodzenia, wskaźnik kierunku ognia.\nGracze mogą zdecydować, które wskaźniki są dla nich ważne, i włączyć lub wyłączyć je w panelu ustawień.\n10. Nowe minimapy\nW wersji 9.15.1 zaczęliśmy prace nad nowym formatem minimap – jesteśmy świadomi błędów w ich wyświetlaniu i poprawiliśmy je. Aktualizacja wprowadza do gry 15 dodatkowych minimap: Urwisko, El Haluf, Ensk, Erlenberg, Zatoka rybacka, Charków, Lakeville, Malinowka, Koło podbiegunowe, Murowanka, Prochorowka, Bagno, Paryż, Przedmieście i Westfield.\n11. Lista zmian\nPełna lista zmian jest dostępna w języku angielskim.


Stara Kopalnia pełna wrażeń | Kapitał Dolnoślaski\n6 sierpnia 2020 Możliwość komentowania Stara Kopalnia pełna wrażeń została wyłączona Aktualności, Kultura Like\nZa Nami moc wydarzeń w Starej Kopalni – zabytkowe pojazdy, Nocne Zwiedzanie z pracami górniczymi oraz transmisje z festiwalu Pol’and’Rock na budynku Sztygarówki. Kolejne tygodnie sierpnia również zapowiadają się obiecująco.\nAtrakcje w sierpniu:\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom turystów Nocne Zwiedzanie odbywa się w każdą sobotę do końca sierpnia. Bilety dostępne są online na stronie www.starakopalnia.pl.\nW najbliższy piątek Stara Kopalnia wraz z Wałbrzyskim Ośrodkiem Kultury zaprasza na kolejny pokaz Kina Open Air – tym razem będzie to kino samochodowe, dla niezmotoryzowanych dostępna będzie również strefa\nz leżakami. Na ekranie zobaczymy znakomity musical oparty na utworach grupy Abba „Mamma Mia”. Projekcja rozpocznie się o godzinie 21.00 – udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Regulamin znajduje się na stronach organizatorów.\nDo końca sierpnia można skorzystać z wakacyjnej oferty zajęć edukacyjnych i warsztatów ceramicznych\nw Starej Kopalni. Szczegółowy harmonogram znajduje się na stronie instytucji – informacje i zapisy: 74 667 09 12 lub edukacja@starakopalnia.pl.\nTrwa akcja promocyjna Starej Kopalni i Muzeum Porcelany w Wałbrzychu – kupując bilet do jednej z atrakcji, otrzymujemy 10% zniżki na zwiedzanie drugiej z nich. To nie jedyna taka inicjatywa – na tych samych zasadach odbywa się akcja promocyjna Starej Kopalni oraz Jump Planet w Wałbrzychu.\nZwiedzanie Starej Kopalni odbywa się codziennie w godzinach 10.00-18.00 (ostatnie wejście o godzinie 16.00, w soboty i niedziele o godzinie 17.00). Podczas zwiedzania obowiązuje noszenie maseczki lub przyłbicy. Wejścia odbywają się o pełnych godzinach – bilety dostępne są w kasie lub online na stronie internetowej obiektu.\nOd 24 lipca w galerii budynku B10 dostępna jest wystawa malarstwa wałbrzyskiego artysty Takis’a Makandasis – wstęp wolny, wystawa potrwa do końca września. Z kolei 21 sierpnia odbędzie się otwarcie wystawy malarstwa „Niebezpieczne zabawy” Henryka Cześnika. Wystawa zorganizowana przez Państwową Galerię Sztuki w Sopocie, we współpracy z Agencją Zegart. O szczegółach dotyczących wystawy oraz wernisażu dowiecie się wkrótce.\nKino Open Air, kino samochodowe, Stara kopalnia, wałbrzyski ośrodek kultury\nAktualności, Kultura Stara Kopalnia pełna wrażeń\nStara Kopalnia pełna wrażeń – Kino plenerowe, wystawy,...


Upominkowy zestaw piśmienny Radar\nStrona główna » Długopisy pióra ołówki z nadrukiem » Upominkowy zestaw piśmienny Radar\nUpominkowy zestaw piśmienny Radar. Unikalny dopasowany zestaw zawierający długopis oraz stylus - zarówno do pisania, jak i do obsługi ekranów dotykowych. Wzór zastrzeżony przez Marksman. Zestaw zawiera wkład produkcji szwajcarskiej oraz wysuwane pudełko upominkowe Marksman (wymiary: 16,6 x 5,3 x 2,2 cm). Plastik.\nProszę o przesłanie oferty na produkt: "Upominkowy zestaw piśmienny Radar" w ilości szt. bez z nadruku reklamowego.nadrukiem reklamowym w 1 2 3 4 inne kolorze(ach). W ofercie proszę uwzględnić przesłane logotypy*. Produkty powinny być dostarczone najpóźniej do dnia .\nRozmiar: Ø1 x 14 cm (Ś x D)