W ogniu uczuć - jedynie 9,90 zł w matras.pl\nCzęść druga wielotomowej serii o rasie Psi i zmiennokształtnych. Przyzwyczajona do zimnej Ciszy, Faith NightStar nagle zaczyna być torturowana mrocznymi wizjami krwi i morderstwa. To zły znak dla każdego, ale jeszcze gorszy dla Faith, J-Psi z wysoce pożądaną umiejętnością przewidywania przyszłości. Wizje ukazują jej coś jeszcze bardziej niepokojącego... Lecz tak jak jej wizje są potężne, tak kruchy jest jej umysł i emocje, których pragnie doświadczyć. Mogą oznaczać jej koniec ... Zapierająca dech w piersiach powieść pełna pasji, przygody i wątków paranormalnych! Gena Showalter, bestsellerowa autorka "Mrocznej żądzy" Świat przedstawiony w książce "W ogniu uczuć" został znakomicie obmyślony, wspaniale rozwinięty i doskonale zrealizowany. Bristol Herald Courier Czytaj dalej >> << Zwiń\nFaith NightStar jest J-Psi, czyli jasnowidzącą ... której zdolności rasa wykorzystuje do pomnażania swoich majątków. Od pewnego czasu kobieta miewa jednak niepokojące sny i wizje, w których widzi morderstwa, ból i cierpienie ofiar. Kobieta chce się dowiedzieć, dlaczego zaczęła miewać te widzenia i do czego mogą one doprowadzić. Wie jednak, że odpowiedzi na jej pytania nie udzieli jej nikt z niej klanu, czy ogólnie z całej rasy. Zdobywa się, więc na odwagę i wyrusza na spotkanie z Saschą Duncan. Renegatką, która wypadła z sieci Psi i od tamtej chwili żyje na terytorium zmiennokształtnych, a dokładniej sfory lampartów – DarkRiver.\nNa pierwszą część serii trafiłam całkiem przypadkiem, ale od razu po przeczytaniu pierwszej, wzięłam się za drugą i by to naprawdę świetny wybór. W książkach Nalini Singh, a szczególnie w tej serii najbardziej wciągające są odczucia głównych bohaterek, które dopiero po poznaniu zmiennokształtnych tak naprawdę odkrywają prawdziwe życie. Książka wciąga od pierwszej strony i nie puści aż do ostatniej. gorąco polecam!\nNalini Singh to mój pewniak - wiem, że biorąc jej książkę wpadnę bez reszty. Seria PSI i Zmiennokształtni jest rewelacyjna. Każda część to historia innej pary. Wszystko to opisane w sposób bardzo obrazowy. Porusza, wciąga bez reszty. Nie jest to mdły romans. Bardzo polecam :)\nCzasami nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo uczucia mogą być silne. Niektórzy ludzie o emocjonalnej naturze, odczuwają je silniej od zwykłych ludzi, oczywiście na świecie jest jeszcze inny ich gatunek . Są to osoby, które serca zamieniają w zimny lód nie do skruszenia. Najlepiej ukazany kontrast pomiędzy odczuwaniem jakichkolwiek bodźców od zewnątrz jest ukazany właśnie w tej książce. Dorosła już Faith nie czuje nic, została wychowana w bardzo szanowanej rodzinie ... która rządzi się swoimi prawami i to właśnie ona ustala reguły gry. Dziewczyna jest przetrzymywana wbrew sobie w luksusowym , aczkolwiek pustym i zimnym domu. Nie dość, że jest obserwowana przez strażników kręcących się wokoło, to jeszcze codziennie jest pod nadzorem kamer i czujników ruchu zamontowanych w różnych pomieszczeniach. Posiadana przez nią zdolność jest nie tylko rzadko spotykana, ale i przynosi dużo zysku dla klanu. Niestety są jeszcze inne klany, które składają się z ludzi, a niekiedy stworzeń. Mają swoje terytoria i starają się zaciekle ich bronić. Jednak tylko w pokoleniu i klanie Faith zasiada Rada, która decyduje na ogół o wszystkim, nawet o samych losach ludzi. Zadufani w sobie maniacy walki knują intrygi, które prędzej czy później wpędzają kogoś do grobu. Cały ten okrutny i kłamliwy świat jest postrzegany przez bohaterkę, tak jak sobie wyczytała w książkach. Trudno się dziwić, sama zamknięta w domu, w czterech ścianach na dodatek za murami metrowego muru. Jednak pewne wydarzenie, a może raczej pewna osoba sprawi, że dziewczyna niedługo porzuci świat samotności i sprawi, że w Faith zagoszczą nieznane jej dotąd uczucia, których nigdy nie czuła.\nKsiążka napisana z pasją, ale i w pewnym sensie jest podobna do książek, które napisane zostały na podstawie wilkołaków i jeżeli by się uprzeć - wampirów. Historia nie tylko wprawia w dobry nastrój, ale i czegoś uczy. Dotąd postrzegałam zimnych i bez emocjonalnych ludzi za zimne i nieokrzesane zwierzęta, lecz po przeczytaniu tak cudownej historii dwojga tak podobnych, a równocześnie różnych ludzi stwierdziłam, że powieść czegoś mnie nauczyła. Dlatego drogi czytelniku myślę, że i Ciebie czegoś nauczy.


Oksa - 2013-11-06, 11:01\nTemat postu: Inni\nPo raz kolejny mamy do czynienia z niesamowicie dopracowaną konstrukcją świata, w którym może i natykamy się na istoty doskonale znane z innych pozycji – jak zmiennokształtni czy wampiry – ale Bishop potrafi tak wstrząsnąć utartymi schematami, że spokojnie wychodzi jej coś choć odrobinę nowatorskiego. W tym aspekcie zdobyła ona moje głębokie uznanie, ponieważ podoba mi się w uniwersum Innych dosłownie wszystko. Jak to, że niepodważalnie władający ziemią terra indigena mają się kogo bać nawet wśród własnych szeregów, a pewne rasy są tak tajemnicze, że stanowią zagadkę nie tylko dla ludzi, ale również dla pozostałych Innych. Szczególnie to drugie daje fabularnie spore pole do popisu dla pisarza. Jedno natomiast wie każdy człowiek – dla nich wszystkich jest jedynie mięsem (dosłownie), myślącą małpą, która od czasu do czasu potrafi przysłużyć się interesom pierwotnych mieszkańców Namidy. Autorka jak zwykle nie waha się przed napisaniem mocnych i brutalnych scen, a jej drapieżcy to żadne Troskliwe Misie, lecz prawdziwie bezwzględni zabójcy, nie poświęcający cennego czasu na moralne rozterki nad własnymi działaniami. A to oznacza latające wnętrzności, proszę państwa, oraz brak zahamowania przed zastosowaniem ostatecznych środków. I oto właśnie do takiego miejsca, w sam środek tego siedliska zła wszelkiego/domu Innych, trafia Meg Corbyn.\nMeg jest osobą, która potrafi zobaczyć przyszłość za każdym razem, kiedy jej skóra zostanie nacięta. Jest także, co stwierdzam z przykrością, nijaką protagonistką. Niech już sobie będzie uprzejma, dobra i łagodna aż do bólu, gdyby tylko została obdarowana jakąś wyrazistą cechą, charakterystyczną tylko dla niej oraz wyróżniającą ją spośród innych bohaterek. A tak jest w niej po trochu wszystkiego, a całość pokryta została lukrem słodkości, delikatnej ciapowatości i bezinteresownego serca. Brr. Simon Wilcza Straż, przywódca Innych w Lakeside wypada lepiej, ale w podobny, bezfajerwerkowy sposób, więc to wciąż za mało, aby przywiązać mnie do nich. Zupełnie inaczej stoją sprawy z drugoplanowymi postaciami. Tess, Vlad, Nyx, Wrony oraz Żywioły bardzo szybko wzbudzili we mnie sympatię, a pozostali, choć nie wyróżnieni z imienia, tworzyli porządny element „wyposażenia” tego świata, żadne tam kukiełki bez ładu i składu.\nPoza tym, nie wiem, czemu Bishop tak się upiera, żeby tworzyć takie jednoznacznie złe postacie. Mają taki zestaw cech, że nie da się ich nie lubić i tak jest zawsze. Myślę, że autorka operuje tutaj zbyt prostymi emocjami czytelnika – postać ma wzbudzać niechęć, a kiedy dostaje za swoje, to ma to wywołać swoiste poczucie sprawiedliwości. Nawet jeśli taka osoba jest całkiem inteligentna - a tutaj tak było, bo potrafiła nieźle namieszać - to musi wyłamać się z tłumu głupim przekonaniem, że w starciu z niewyobrażalnie niebezpieczną istotą tego świata, akurat ona przy całym swoim sprycie i inteligencji wyjdzie z tego cało i do tego z korzyściami. Brną i brną do przodu, nie patrząc, że na ich szyjach coraz bardziej zaciska się pętla.\nWspominałam o przewidującym zakończeniu, lecz spokojnie, ponieważ nie powoduje odruchu ziewania. I tu ukazuje się kolejna, niemal diabelska zdolność autorki – jej styl pisania. Sceny są tak poprowadzone, że wciągają czytającego na tyle mocno, by gorączkowo przerzucał stronę za stroną i niechętnie się od niej odrywał. Cofając się teraz do wcześniejszej zawartości książki – po dobrnięciu do połowy stwierdziłam z konsternacją, że jest ona nudna. Powieść można było spokojnie odchudzić, ponieważ w tak spokojnym rytmie w pewnym momencie pierdoły typu zakup nowego legowiska dla Wilka zaczynają urastać do miana niemalże istotnego zwrotu w akcji. Poza nielicznymi wyjątkami, brakowało sytuacji wywołujących uczucie prawdziwego zagrożenia. Niby Meg mieszkała w bardzo niebezpiecznej dzielnicy Innych, ale każdy problem czy groźba, które napotykała na swojej drodze, szybko zamieniały się w ciepłe sceny/zawiązanie przyjaźni/sojuszu/nieudaną próbę zamachowo-porwaniową. I to całe nadskakiwanie Meg, zwracanie uwagi na najmniejsze zachwianie jej dobrego humoru, dbanie, żeby była szczęśliwa... Nie jest to nic, czego nie widziałam u Bishop wcześniej, ale serio, chyba jestem już wypalona, skoro mdli mnie na taki poziom słodyczy.\n„Pisane szkarłatem” jest dziwną książką. A mam tu na myśli moje pokrętne odczucia w stosunku do niej. Niby za mało emocjonująca, ale przez jej ponad pięćset stron przemknęłam w rekordowym czasie. Niby bohaterowie strasznie typowi dla Bishop, ale losy większości z nich zaciekawiły mnie (szczególnie tych umiejscowionych na dalszym planie. Szczerze mówiąc, to trudno jest mi jednoznacznie ją polecić albo odradzić. Jeśli ktoś, jak ja, już przy poprzednich jej powieściach kręcił nosem na powtarzalność pewnych wzorców, to może poczuć się zawiedziony. Znowu przeglądałam opinie zarówno u nas, jak i na goodreads i jest tam masa maksymalnych ocen. Także nie wiem, chyba lepiej samemu się przekonać. Mnie osobiście rozczarowało, że w swojej nowej powieści Bishop sięgnęła po swoje po i bezpieczne schematy w kreacji bohaterów oraz w budowaniu relacji pomiędzy nimi. Moim światem tym razem autorka nie zawojowała, ale zaraz po przeczytaniu ostatniego rozdziału wiedziałam, że na pewno sięgnę po kontynuację. Może to dziwne, ale jakoś w jej przypadku nie umiem się powstrzymać.\nhlukaszuk - 2013-11-27, 08:58\nMnie osobiście rozczarowało, że w swojej nowej powieści Bishop sięgnęła po swoje po i bezpieczne schematy w kreacji bohaterów oraz w budowaniu relacji pomiędzy nimi. Moim światem tym razem autorka nie zawojowała, ale zaraz po przeczytaniu ostatniego rozdziału wiedziałam, że na pewno sięgnę po kontynuację. Może to dziwne, ale jakoś w jej przypadku nie umiem się powstrzymać.\nSophie - 2014-02-07, 18:40\n„Pisane szkarłatem” przeczytane. I podobało mi się – Bishop to jednak Bishop. Nie są to może Kamienie czy Efemera, ale i tak warto przeczytać – poza tym czyta się ekspresowo i przede wszystkim bardzo przyjemnie. Wciąga jak cholerka.\nMnie również przypadł do gustu świat wykreowany przez autorkę – niby zwykły, ale przy tym niezwykły. Mimo wszystko po pani Bishop spodziewałam się nieco bardziej oryginalnego konceptu – po prostu autorka wysoko sobie postawiła poprzeczkę. Pomysł na „Pisane szkarłatem” jest dobry i ciekawy, ale zmiennokształtni już wielokrotnie się to tu, to tam pojawili – może nie w takiej formie, ale już byli. Ale to nie istotne – nie mam zamiaru narzekać na pomysł, gdyż raczej nie ma ku temu powodów.\nSama historia jest jak najbardziej interesująca i bardzo wciągająca – trudno mi było się oderwać na dłużej niż kilka minut (do tego stopnia, że np. nie zjadłam dziś obiadu ), a gdy byłam tuż przed finałem zaczęłam warczeć na przerywających lekturę domowników. A tego zazwyczaj, rzecz jasna, nie robię – co te książki z człowiekiem robią…\nBohaterowie również są ciekawi – przede wszystkim mam tu na myśli pomysł na ich umiejętności i historię. Bardzo podobało mi się niezrozumienie ze strony Simona, które pokazywało, że choć wygląda jak człowiek (pomijając okresy bujnego owłosienia i zmian gabarytów), to wcale nim nie jest. Podobnie sytuacja wyglądała z Meg i jej próbami dopasowania obrazów i połączenia ich w całość, a także cała sprawa z Samem i jego… niedyspozycją oraz powrotem do siebie, które przypadły mi go gustu. To naprawdę ciekawy pomysł i cieszę się, że autorka się nim zajęła (choć jak napisałam, myślałam, że będzie to coś bardziej wymyślnego).\nJest jednak rzecz, która mnie uwiera już od jakiegoś czasu – autorka ponownie wykorzystuje ten sam schemat, tu nieco od niego odchodzi i jest on zdecydowanie mniej widoczny, ale nadal tam siedzi. Niemniej widać podstęp i nie jest to skóra żywcem zdarta z Kamieni czy Efemery. Po krótkim namyśle znalazłam jeszcze jedną taką rzecz – otóż uwiera mnie jeszcze okładka. Jest, powiedziałabym, raczej odpychająca i niekoniecznie zachęca do sięgnięcia po „Pisane szkarłatem” (tytuł za to jest cudowny) – nieco lepsze są okładki do zagranicznego wydania klik i klik.\nPodsumowując – podobało mi się, ciekawe, szalenie wciągające z interesującymi pomysłami. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu – dobrze, że ukaże się już (a z drugiej strony dopiero) w maju. No ale jak na fakt, że oryginał zostanie wydany w marcu, nasza sytuacja jest naprawdę dobra (jak dobrze, że Initium to nie Fabryka). Polecam.\nhlukaszuk - 2014-03-20, 14:07\nWydawnictwo zapowiadało wydanie drugiego tomu na maj i oto jest\nMorderstwo wron. Tom 2.\nPonadto na forum romansów paranormalnych ukazała się notka iż:\nWereWolf - 2014-05-15, 17:42\nSophie - 2014-06-29, 17:37\nWłaśnie skończyłam „Morderstwo wron”. Książka ta leżała na widoku przez całą sesję i więcej, mówiąc „napisz wszystkie egzaminy i mnie przeczytasz, jeszcze tylko trochę”. Zatem gdy wróciłam do domu, pierwszą książką, po którą sięgnęłam, była właśnie nowa powieść Anne Bishop. I teraz mam problem, ponieważ powinnam chyba była z nią nieco poczekać, gdyż teraz nie jestem pewna, czy to, jak ją odebrałam, było winą książki czy moją. Nie chodzi o to, że mi się nie podobało, gdyż to nieprawda. „Morderstwo wron” pochłonęłam w mniej niż dwa dni; książka wciągnęła mnie na tyle, że z zainteresowaniem śledziłam poczynania bohaterów i trudno mi się było oderwać. Jednak czegoś mi zabrakło, czegoś małego i trudnego do uchwycenia, a z drugiej strony może mi się tylko wydaje.\nTak czy inaczej książka mi się podobała – była ciekawa, wciągająca, czasem zabawna, ale nie idiotyczna, a przede wszystkim świat w niej przedstawiony był przemyślany i pełny – największą zaletą Anne Bishop jest właśnie zdolność do stworzenia niesamowitego uniwersum, które przyciąga uwagę, zaciekawia i sprawia, że chce się o nim wiedzieć więcej, poczytać jeszcze jedną historię w nim osadzoną. A gdy dodać to tego ciekawych bohaterów, jakimi zdecydowanie są Meg, Simon oraz pozostali terra indigena, otrzymujemy coś bardzo przyjemnego w odbiorze.\nW porównaniu ze światem zarysowanym w „Pisane szkarłatem”, ten nie wydaje się już taki podobny do „naszej” rzeczywistości, widać, jak wiele autorka zmieniła, jak wiele dodała od siebie. Dziedzińce, miasta podległe terra indigena, tereny interioru, zasady rządzące światem, gatunki w nim żyjące, cechy charakterów owych istot, znaczące różnice między ludźmi a tubylcami ziemi, Intiuci oraz oczywiście cassandra sangue. Całkiem tego sporo i chociaż widać wyraźne zapożyczenia, zostało to wszystko jeszcze przez autorkę pozmieniane, przez co – przynajmniej mnie – nie kojarzyło się to już tak, jak wcześniej.\nKrótko mówiąc, „Morderstwo wron” to bardzo dobra, interesująca powieść. Szkoda jedynie, że na kolejny tom trzeba będzie tyle czekać.\nhlukaszuk - 2014-07-08, 11:48\nNie chodzi o to, że mi się nie podobało, gdyż to nieprawda. „Morderstwo wron” pochłonęłam w mniej niż dwa dni; książka wciągnęła mnie na tyle, że z zainteresowaniem śledziłam poczynania bohaterów i trudno mi się było oderwać. Jednak czegoś mi zabrakło, czegoś małego i trudnego do uchwycenia, a z drugiej strony może mi się tylko wydaje.\nTak czy inaczej książka mi się podobała – była ciekawa, wciągająca, czasem zabawna, ale nie idiotyczna, a przede wszystkim świat w niej przedstawiony był przemyślany i pełny – największą zaletą Anne Bishop jest właśnie zdolność do stworzenia niesamowitego uniwersum, które przyciąga uwagę, zaciekawia i sprawia, że chce się o nim wiedzieć więcej, poczytać jeszcze jedną historię w nim osadzoną.\nRozwiązanie, żeby Meg się zestarzała. Musi poznać uczucie miłości do mężczyzny. To da jej siłę. To dzięki temu tamta kobieta żyła tak długo. Nie wiem czy mam rację, ale takie skojarzenie mnie nawiedziło.\nCzarownica - 2014-07-09, 19:04\nOksa - 2014-09-22, 20:06\nBlair - 2014-09-22, 21:36\nSophie - 2014-09-23, 10:22\nPoza tym jestem ciekawa ile będzie razem tomów.\nattra - 2014-09-29, 18:28\nhlukaszuk - 2015-03-06, 20:34\nPremiera: 5 czerwiec 2015\nattra - 2015-03-06, 21:07\nSophie - 2015-06-18, 19:33\nOd przeczytania „Morderstwa Wron” minął rok. Długi rok. Już kilka miesięcy temu nie wytrzymałam i przeczytałam pierwszy rozdział „Srebrzystych wizji” zamieszczony na stronie autorki, a potem jeszcze pierwszy rozdział zamieszczony przez polskiego wydawcę. Ale w końcu, po tak długim czasie, i sesji, która jeszcze bardziej to odwlekła, udało się sięgnąć po całą książkę.\nWczoraj zaczęłam, dziś skończyłam – zatem czyta się równie szybko jak wszystko, co wychodzi spod pióra Anne Bishop. Było także bardzo ciekawie, pomysły autorka ma niesamowite i z całą pewnością bardzo dobrze prowadzi i urozmaica świat, który tu sobie stworzyła. Cieszę się również, że nie ma tu jednostki, której należy się bać – jak to było z Dorotheą i Zjadaczem Świata. W tej serii nie chodzi o pojedyncze osoby, ale o całe grupy.\nCóż, osobiście średnio przepadam za scenami z policjantami z ich punktu widzenia (przyznam, że w zasadzie ich od siebie nie odróżniam), a tu było ich dość sporo – nie da się zaprzeczyć, że były bardzo istotne dla całości, ale jednak przyjemniej czyta mi się sceny z „perspektywy” mieszkańców Dziedzińca. Ilość ich zapewne odpowiada w całości lub po części za fakt, że nie do końca zostałam przez tę powieść porwana. Przez słowa „nie do końca porwana” mam na myśli to, że miałam mniej wyraźny syndrom „jeszcze jednego rozdziału”, niż się spodziewałam. Oczywiście nadal go miałam, co sprawiło, że usnęłam późno w nocy, acz zdaje mi się, że w poprzednich dwóch tomach miałam ten syndrom nieco silniejszy. Wspominanie o tym jednym elemencie jest w zasadzie grzebaniem się w szczegółach, ponieważ absolutnie nie jest to w jakikolwiek sposób istotna wada – książka i tak otrzymuje ode mnie maksymalną ocenę.\nJest jednak jedna rzecz, do której serio muszę się przyczepić. Mianowicie chodzi o korektę. Nie jest ona może jakoś szczególnie tragiczna w porównaniu do niektórych wydawców, ale u tego konkretnego taki brak formy bardzo mnie dziwi – przecinków brakowało wielu, czasem w bardzo potrzebnych miejscach.\nNie mogę się doczekać kolejnego tomu. Prawie że jestem na siebie zła, że nie poczekałam jeszcze trochę, żeby teraz mieć przed sobą okres krótszy niż cały, kurka, rok do kolejnej części. A z drugiej strony cieszę się, że w końcu to przeczytałam. Taka to problematyczna książka – nawet sama ze sobą nie mogę się zgodzić. Pewna jestem jednak, że bardzo mi się podobało, a powieść ląduje – tak jak poprzednie tomy – na liście ulubionych.


Wkrótce nowy miejscowy plan zagospodarowania centrum Ząbek.\nMOK i sala widowiskowa w ścisłym centrum miasta.\nJuż niedługo do konsultacji trafi nowy plan zagospodarowania przestrzennego centrum naszego miasta. Jednym z nowych elementów będzie Miejski Ośrodek Kultury z salą widowiskową i galerią sztuki. Więcej informacji i Uchwałę zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centrum miasta Ząbki umieścił na swym blogu Robert Świątkiewicz – Radny Miasta ZąbkiZachęcamy do lektury: http://robertswiatkiewicz.pl/wkrotce-nowy-plan-miejscowy-centrum-zabek/\nReksio szuka nowego domu.\nPoszukujemy chętnego do przygarnięcia znalezionego w piątek psiaka.\nOd piątku poszukujemy właściciela pieska znalezionego w rejonie ulic Torfowej i Łąkowej w Ząbkach. Pies tymczasowo jest w domu, w którym są już dwa inne psy i kot. Niestety, na stałe zostać tam nie może. Dopuszczamy możliwość, że oryginalny właściciel nie odnajdzie się. Pamiętamy jak ok. 1,5 roku temu na ulicy Mickiewicza właściciel po prostu wyrzucił psa z samochodu i uciekł.\nJak co roku Ząbkowscy Harcerze organizują akcję „Znicz”. Na terenie obydwu ząbkowskich cmentarzy prowadzą sprzedaż zniczy. Środki uzyskane z akcji są wykorzystywane w najlepszy z możliwych sposób.Głównie przeznaczone będą na: sprzęt obozowy i dofinansowanie wyjazdów; dofinansowanie kursów i szkoleń; wsparcie funkcjonowania ząbkowskich harcówek.


Kalendarze reklamowe - Matgraf\nSzanowni Państwo! W bogatej i urozmaiconej ofercie naszej firmy znajdziecie wyjątkowe kalendarze reklamowe, które doskonale się sprawdzą w roli podarunków dla Państwa klientów oraz kontrahentów biznesowych.\nKalendarze reklamowe jako gadżety do promocji\nJako gadżety służące promowaniu firmy oraz budowaniu jej pozytywnego wizerunku odznaczają się bardzo wysoką skutecznością, która nie jest dziełem przypadku, a rezultatem starannie zaplanowanych działań o charakterze marketingowym. W dzisiejszych czasach efektywność takich form promocji jak m. in. bilbordy, spoty telewizyjne czy public relations jest wyraźnie obniżona i odnotowuje znaczące spadki, co wynika w głównej mierze z jej upowszechnienia. Stąd też niebagatelnego znaczenia nabiera poszukiwanie nowych, alternatywnych sposobów nawiązywania kontaktów z odbiorcami.\nJedną z takich metod są właśnie kalendarze reklamowe, które okazują się wielce pomocne w budowaniu świadomości danej marki. Sprawiają one, iż klient przez cały czas nie traci kontaktu z firmą, od której otrzymał taki gadżet. Na kalendarzu widnieje bowiem jej logo, dane kontaktowe oraz informacje dotyczące oferty handlowej - to wszystko zaś sprawia, że można lepiej poznać dane przedsiębiorstwo. Ponadto kalendarze reklamowe przedstawiają konkretną wartość użytkową, co przekłada się na bardzo duże zainteresowanie nimi.\nFunkcjonalność, poręczność i przydatność\nAktualnie cechy takie jak funkcjonalność, poręczność oraz przydatność są wysoko cenione. Zamawiając u nas kalendarze reklamowe, zyskujecie Państwo gwarancję najwyższej jakości produktu. Od samego początku działalności ogromną wagę przywiązujemy do standardu naszych usług, dbając o to, by poprzez atrakcyjną i zróżnicowaną ofertę wychodzić naprzeciw potrzebom oraz oczekiwaniom klientów. Doskonale zdajemy sobie sprawę, iż pewne trendy nieustannie ulegają zmianie, dlatego też staramy się wprowadzać rozmaite innowacyjne rozwiązania oraz nieustannie podnosimy nasze kwalifikacje.\nWykorzystywane do celów promocyjnych kalendarze, które składają się na nasz asortyment, są produktami odznaczającymi się wysokimi walorami nie tylko użytkowymi, ale również i estetycznymi.\nPrzy realizacji naszych projektów dbamy o wszystkie szczegóły, a także wykazujemy dokładnością i starannością - tak, by całość satysfakcjonowała naszych klientów. Państwa zadowolenie jest naszym priorytetem. Dodatkowym plusem naszych kalendarzy reklamowy są ich atrakcyjne, konkurencyjne ceny.\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą oraz zachęcamy do kontaktu - z przyjemnością odpowiemy na wszystkie Państwa pytania!


Czy wygarnąć kuzynce, która zaprosiła mnie na ślub | Papilot.pl\nCzy wygarnąć kuzynce, która zaprosiła mnie na ślub z osobą towarzyszącą? Przecież zna mojego chłopaka! Justyna\ndecyzja dnia zaproszenie na ślub zaproszenie z osobą towarzyszącą odrzucenie zaproszenia na ślub\nJestem w związku z chłopakiem od 2 lat. To nie jest krótki czas, więc wszyscy dobrze o tym wiedzą. Niestety, najwidoczniej moja kuzynka zapomniała i bardzo mnie to zabolało. To jest poważna sprawa, a ona go potraktowała jak kogoś przypadkowego, na chwilę... Czy on nie zasłużył na to, żeby wymienić jego nazwisko na zaproszeniu?\nDostałam zaproszenie na ślub, który odbędzie się w lipcu. Najpierw był telefon, czy przyjdę z kimś. Odpowiedziałam, że tak i chyba nawet go zna. A zna dobrze, bo widzieli się wiele razy na różnych uroczystościach, świętach itd. OK, po sprawie. Potem przychodzi z tym zaproszeniem, a tam...\nJa i „osoba towarzysząca”. To jest dla mnie bezczelne i aż mi się odechciało tam iść.\nZrozumiałabym, gdybym zmieniała chłopaków co miesiąc. Każdy by się mógł pogubić i na wszelki wypadek używa się wtedy formułki „z osobą towarzyszącą”. Singlom też się tak pisze, żeby nie czuli się głupio. Ale to jest mój pierwszy poważny związek, który naprawdę długo trwa! Dla mnie to jest kpina, żeby tak zrobić.\nPowiedziałam mu już, że jesteśmy zaproszeni na lipiec, ale nie pokazałam mu tego świstka. Jest mi głupio i kuzynce tym bardziej powinno być. Jak myślicie, czy powinnam jej to wygarnąć? Niech sobie nie myśli, że wszystko jest w porządku.\nCzy po takim czasie znajomości on powinien już wyznać mi miłość? Beata\nAnonim (Ocena: 1) 24.06.2015 10:41\nPrzepraszam ale to już jest zbytnio ośmieszające. 2 lata - ok możecie być, ale nie jesteś jego żoną więc z jakiej racji kuzynka ma wymieniać jego imię?\nAnonim (Ocena: 5) 22.04.2015 18:29\nnudzi ci się w domu? moim zdaniem to logiczne, że pojawiła się tam osoba towarzysząca. jeśli pokazałabyś to swojemu chłopakowi i on by się obraził z tego powodu to oboje jesteście siebie warci. a wracając. gdybyście byli choćby narzeczeństwem to jego nazwisko byłoby wymagane na zaproszeniu. nie wiem czy wiesz ale każdy związek może zakończyć się w mgnieniu oka.\nAnonim (Ocena: 1) 15.04.2015 20:12\nW mojej rodzinie zawsze wypisywało się z nazwiska małżeństwa czy też konkubinaty, ale nigdy pary nieoficjalne (wyjątek stanowiła jedna para, która została zaproszona imiennie- byli razem jakieś 10 lat, mieli zaplanowany ślub kilka miesięcy później). I NIGDY, podkreślam, NIGDY żaden z osób związanych z kimś nie miał o to pretensji. Wyolbrzymiasz. Określenie "osoba towarzysząca" nie jest w żaden sposób obraźliwe, chamskie czy niewłaściwe. Jest idealne. Ale chcesz to wygarniaj, zepsuj jej humor przed samym ślubem taką pierdołą. Ja sobie nie wyobrażam, że miałabym iść na wesele z chłopakiem, określonym jako "osoba towarzysząca", przed samym ślubem zrobić o to awanturę pannie młodej, a potem się do niej uśmiechać i bawić na jej koszt, udając, że cieszę się z jej szczęścia. To nie zachowanie kuzynki jest bezczelne, a twoje.\nAnonim (Ocena: 5) 15.04.2015 04:30\nżeby tylko takie problemy ludzie mieli...\nAnonim (Ocena: 5) 15.04.2015 00:34\nhmm ja tam uwagi do tego nie przykładam . Zwrot jak każdy inny , chociaż z drugiej strony np. kuzynka mojego narzeczonego na swój ślub wpisała moje nazwisko , tak samo mój kuzyn wpisał nazwisko mojego narzeczonego . Myśle jednak ze nie ma co wyolbrzymiać tego bo to tylko głupie zaproszenie , zwróc po prostu uwagę kuzynki na to ze dla Ciebie to jest ktoś istotny w zyciu tak na przyszłosc


› bieżące 5 miesięcy temu 21.12.2018\nArtykuł: Jaki toster wybrać? Czy moc jest najważniejsza?\nNie zawsze mamy czas oraz możliwości, by przygotować sobie obfity, ciepły posiłek. Praca, obowiązki rodzinne oraz wszystkie inne sprawy dnia codziennego sprawiają, że nie raz musimy zadowolić się kanapką zrobioną w pośpiechu (o ile w ogóle udaje nam się cokolwiek zjeść). Posiłki jedzone na szybko urozmaicić nam jednak może podgrzanie pieczywa w tosterze. Te na pozór proste urządzenia posiadają jednak wiele różnych funkcji oraz parametrów, które nieco utrudniają wybranie odpowiedniego modelu. Na co więc powinniśmy zwrócić uwagę, kupując toster?\nKtóre rozwiązanie wybrać? Wszystko zależy od naszych potrzeb - urządzenia z większą ilością szczelin sprawdzą się w przypadku, gdy spożywamy posiłki w większym gronie i zależy nam, aby żaden z domowników (np. tych najmłodszych, zwykle najbardziej niecierpliwych...) nie musiał dłużej czekać. Niemniej jeśli jadamy w pojedynkę, to wystarczyć powinien standardowy toster z dwoma szczelinami.\nMoc - najważniejszy parametr?\nSkoro o temperaturze mowa, to czas przejść do być może najważniejszej kwestii przy wyborze tostera, mianowicie - jak długo jesteśmy gotowi czekać, aż nasze pieczywo stanie się ciepłe i chrupiące? Tutaj do akcji wkracza moc. Mierzona w watach, zwykle w przypadku tosterów waha się w przedziale 600-1500 W. Urządzenia o mocy zbliżonej do dolnej granicy potrzebują więcej czasu na podgrzanie pieczywa. Jeśli więc szczególnie zależy nam na czasie, bo np. posiadamy piątkę dzieci, to więcej sensu może mieć wybór tostera o większej mocy. Musimy się jednak liczyć z faktem, iż takie urządzenia pobierają także więcej prądu i zazwyczaj są droższe.\nKupując toster, warto zwrócić uwagę jeszcze na kilka pozornie mniej istotnych kwestii, które zlekceważone mogą jednak mocno skomplikować użytkowanie urządzenia. Dobry przykład stanowi długość kabla - jeśli miejsce przeznaczone na toster nie znajduje się blisko gniazdka, zbyt krótki kabel może wymusić zmianę planów dotyczących aranżacji kuchni. Przydać się również może specjalne zabezpieczenie przed przegrzaniem, dzięki któremu prąd zostanie odcięty od urządzenia w przypadku, gdy temperatura będzie zbyt wysoka.\nW sklepie internetowym Neo24 znajdziemy tostery posiadające bardzo wiele innych funkcjonalności, które pozwolą znaleźć rozwiązanie idealnie dopasowane do naszych potrzeb. Jeśli marzy nam się przyrządzanie ciepłych bułeczek do śniadania, postawmy na toster wyposażony w specjalnie przystosowany do tego celu ruszt. Mamy w zwyczaju zamrażanie pieczywa i nie specjalnie uśmiecha się nam czekać kilkadziesiąt minut, aż się rozmrozi? Stawiamy na toster, która posiada funkcję opiekania pieczywa świeżo wyjętego z zamrażarki.\nA wy o tosterze na głównej w dziale "aktualności"... żałośni jesteście i to tak bardzo że to aż smutne...


Więcej miejsc do wypoczynku - Przegląd Białołęcki\nStrona główna Przestrzeń miejska Więcej miejsc do wypoczynku\nWięcej miejsc do wypoczynku\nDwa nowe tereny rekreacyjne zostaną oddane w tym roku na Białołęce. Dzielnica ma w planach kolejne takie inwestycje.\nBiałołęka to nie tylko wielka sypialnia Warszawy, lecz także miejsce dla wypoczynku, i to nie tylko dla mieszkańców. Na terenie dzielnicy jest dużo terenów zielonych,\na także miejsc do rekreacji i czynnego wypoczynku. – Obecnie mamy 22 obiekty rekreacyjne ogólnodostępne, utrzymywane przez Wydział Konserwacji i Środowiska – mówi Marzena Gawkowska, rzecznik urzędu dzielnicy.\nTłumaczy, że zwyczajowo nazywa się je parkami, choć de facto parkami nie są – poza parkiem Henrykowskim, który istnieje wiele lat i funkcjonuje jako „park” we wszystkich dostępnych rejestrach. Położony przy ulicach Modlińskiej i Klasyków ma powierzchnię 3 ha, a wyposażony jest w urządzenia zabawowe, duże linarium, boiska sportowe i siłownię plenerową.\nTylko nieznacznie ustępują mu powierzchnią park Picassa – zlokalizowany w rejonie ul. Picassa, gdzie znalazły się: plac zabaw, siłownia plenerowa i zakątek edukacyjny dotyczący twórczości Pabla Picassa, oraz park Strumykowa – z dwoma placami zabaw dla dzieci, boiskiem sportowym, siłownią plenerową, siłownią plenerową typu Street Workout, stołami do ping-ponga oraz ścieżką zdrowia.\n– W każdym roku w dzielnicy powstają nowe tereny rekreacyjne – twierdzi Marzena Gawkowska. W tym roku Białołęka realizuje dwa duże obiekty. Jednymi z nich są skwer przy ul. Myśliborskiej, który będzie wyposażony głównie w urządzenia zabawowe dla dzieci, oraz teren sportowo-rekreacyjny przy ul. Długorzecznej, gdzie znajdą się place zabaw, skatepark, siłownia plenerowa, boisko sportowe wielofunkcyjne i boisko do gry w siatkówkę plażową.\nWartość obu projektów to 600 tys. zł każdy. – Teren przy ul. Myśliborskiej zostanie oddany do użytku w maju, a przy ul. Długorzecznej pod koniec roku – mówi urzędniczka.\nTłumaczy, że tereny rekreacyjne powstają zgodnie z wnioskami mieszkańców do budżetu partycypacyjnego oraz w ramach zadań własnych dzielnicy. – W marcu w budżecie miasta zostały wpisane kolejne trzy zadania inwestycyjne związane z budową terenów rekreacyjnych. Są to plac zabaw przy ul. Kupieckiej, rozbudowa placu zabaw przy ul. Portowej z fontanną do zabaw dla dzieci oraz wodny plac zabaw przy ul. Ćmielowskiej – wylicza rzeczniczka Białołęki.\nJedną z ciekawszych inwestycji będzie skwer przy ul. Portowej, który powstanie w latach 2018–2019 kosztem 1 mln zł. – To będzie jedyne takie miejsce na terenie Żerania-Piekiełka. Będą tam wytyczone ścieżki, ustawione ławki i kosze na śmieci, w tym te na psie odchody. Dostępne będą torebki do sprzątania po psach – wylicza Lucyna Wnuszyńska, radna dzielnicy, pomysłodawczyni parku przy ul. Portowej.\nWielką atrakcją ma być fontanna, wyłożona powierzchnią antypoślizgową i podświetlana światłami LED. – Podobne są już w innych dzielnicach – tłumaczy radna. Podkreśla, że na terenie tego osiedla brakuje takich miejsc, więc nie powinno brakować chętnych do korzystania ze skweru.\nInny teren rekreacyjny planowany jest między ulicami Światowida, Botewa i Ćmielowską. – Wcześniej musi zostać uregulowana kwestia własności gruntów. Po załatwieniu tej sprawy zostaną przeprowadzone konsultacje z mieszkańcami. Jeśli będą chcieli, to powstanie tam park wodny, bo są na to środki. – mówi radny Piotr Basiński. Na razie termin powstania tego skweru nie jest znany.\nPoprzedni artykułTramwaj wzdłuż ul. Modlińskiej\nNastępny artykułRadni zapobiegają bezdomności zwierząt


Polacy Grodzieńszczyzny Archives - Związek Polaków na Białorusi\nHomePosts Tagged "Polacy Grodzieńszczyzny"\nWysłano podpisy do Ministra Edukacji Republiki Białoruś\nPonad tysiąc podpisów grodnian pod listem do Ministra Edukacji Republiki Białoruś Michaiła Żurawkowa w obronie polskiego szkolnictwa w grodzie nad Niemnem uzbierali wolontariusze akcji „Uczmy się polskiego”, zainicjowanej przez przewodniczącą Rady Naczelnej Związku Polaków na Białorusi Andżelikę Borys. Dzisiaj podpisy zostały wysłane adresatowi. [caption id="attachment_17676" align="alignnone"\nPonad trzydziestu wolontariuszy z Oddziału Związku Polaków na Białorusi w Grodnie zapisało się wczoraj, 17 maja, do udziału w akcji „Uczmy się polskiego!”, którą zainicjowała przewodnicząca Rady Naczelnej ZPB Andżelika Borys. [caption id="attachment_16356" align="alignnone" width="480"] Przemawia przewodnicząca Rady Naczelnej ZPB Andżelika Borys[/caption] Zaproszenie do udziału w akcji\nSpotkanie ze Świętym Mikołajem w Grodnie\nSto pięćdziesiąt sześć prezentów rozdał 30 stycznia w Grodnie Święty Mikołaj podczas spotkania z dziećmi z obwodu grodzieńskiego, które przybyły na zorganizowane przez Związek Polaków na Białorusi spotkanie noworoczne dla najmłodszych Polaków Grodzieńszczyzny. Największe, wykorzystywane przez ZPB do przeprowadzenia imprez masowych, pomieszczenie nie mogło pomieścić wszystkich\nDotknięcie do historii Polski przy okazji zwiedzania jednego z najpiękniejszych polskich miast – Wrocławia, taki był cel wycieczki do stolicy Dolnego Śląska działaczy Związku Polaków na Białorusi z Grodna i okolic oraz Mińska i obwodu mińskiego, wykładających w swoich miejscowościach język polski w różnych formach\nFestyn kultury polskiej w Wołkowysku\nSpotkanie kulturalno-artystyczne zorganizował 26 września dla Polaków Wołkowyska, Zelwy, Werejek, Szydłowic i innych miejscowości Oddział Związku Polaków na Białorusi w Wołkowysku. Festyn odbył się w jednym z gospodarstw agroturystycznych pod Wołkowyskiem. Wzięło w nim udział ponad stu członków ZPB, którzy zaczęli spotkanie z polską kulturą od udziału


Zaadoptował dwa pitbulle. Niedługo potem uratowały mu życie.\n7 stycznia, 2022, 20:02\nW schroniskach czekają na nas zwierzęta, które potrzebują miłości. Zwierzęta pokrzywdzone przez los i człowieka. Kiedy damy im dom, mogą się odwdzięczyć w sposób, który chwyta za serce.\nDoświadczył tego na własnej skórze pewien mężczyzna. Nie mógł uwierzyć w to, co zrobiły jego adoptowane psy. Kiedy tylko podzielił się tą historią z innymi, wzruszył internautów do łez.\n„Uratowały mi życie”\nRobert McGowan postanowił dać nowy dom dwóm psom rasy pitbull. Jak wynika z doniesień The Dodo, zwierzęta te nie miały łatwo w życiu i potrzebowały wyjątkowo dużo miłości i cierpliwości. Mężczyzna nazwał je Ellabelle i Ladybug.\nPitbulle były bardzo przyjaznymi psami i kochały swojego pana, który dał im nowy życie. Robert doskonale zdawał sobie z tego sprawę, jednak ostatnia sytuacja utwierdziła go w tym w sposób szczególny. Gdy potrzebował pomocy, psy rzuciły się na ratunek.\nMężczyzna został zaatakowany przez czterech nieznajomych. Pobili go i zamierzali ukraść jego auto. Napastnicy nie mieli pojęcia, że zaraz będą musieli uciekać. Rzuciły się na nich rozwścieczone pitbulle.\n„Przegoniły ich” – wyznaje Robert dla The Dodo. – „Moje dziewczyny wbiegły do garażu i wstawiły się za mną”.\n„Stały tam, szczekając, dając jasno do zrozumienia, że nikt już mnie nie skrzywdzi. Czterech ludzi wzięło nogi za pas” – dodaje.\nRobert uważa swoje psy za bardzo łagodne, jednak są w stanie go obronić, kiedy tylko zajdzie taka potrzeba. Ich miłość jest nie do opisania!\n„Te niechciane psy okazały się moimi wybawcami” – pisze. – „Uratowały mi życie. Proszę rozważcie adopcję, by uratować psy. Może i Wam uratują życia”.\nfot.MARS – My Animal Rescue Society – Mauritius


Linemed - Oddychanie a stres - Stres, Medycyna Alternatywna, Wiadomości\nOddychanie jest czynnością automatyczną, nad którą większość osób nawet się nie zastanawia. Wraz z każdym wdechem do Twojego organizmu trafia porcja tlenu, a z każdym wydechem pozbywasz się dwutlenku węgla. Niewłaściwy proces oddychania zakłóca wymianę tych gazów, przez co trudniej jest poradzić sobie ze stresującymi sytuacjami.\nZłe oddychanie przyczynia się do powstania uczucia niepokoju, ataków paniki, depresji, napięcia mięśni, bólów głowy i uczucia zmęczenia. Gdy nauczysz się zwracać uwagę na sposób, w jaki oddychasz, i zaczniesz robić to wolniej i bardziej równomiernie, umysł uspokoi się i cały się zrelaksujesz. Świadomość własnego oddechu i właściwe nawyki w tym zakresie poprawią Twoją kondycję psychologiczną i fizyczną, bez względu na to, czy połączysz to z innymi technikami relaksacyjnymi, czy też nie.\nPrzeanalizujmy proces oddychania. Podczas wdechu powietrze jest zasysane nozdrzami, gdzie ogrzewane jest do temperatury ciała, odpowiednio nawilżane i częściowo oczyszczane. Przepona, płaski mięsień oddzielający płuca od jamy brzusznej, wspomaga oddychanie, rytmicznie kurcząc się i rozciągając.\nPłuca przypominają drzewa z licznymi konarami (oskrzela), które prowadzą powietrze do elastycznych pęcherzyków płucnych. Pęcherzyki te mogą rozszerzać się,zasysając powietrze, i kurczyć, wypychając je. Mikroskopijne naczynia włosowate otaczają pęcherzyki płucne i przyjmują z nich tlen, który następnie transportowany jest do serca.\nKrew przepompowywana przez serce rozprowadza tlen do wszystkich części organizmu.\nW płucach zachodzi wymiana — krwinki pobierają tlen, a uwalniają dwutlenek węgla, który jest produktem przemiany materii i który musi zostać przetransportowany z tkanek, w których powstaje, do serca i płuc, skąd zostaje usunięty(wydychany).\nTa skuteczna metoda transportowania i wymiany tlenu jest podstawą życia. Wyróżniamy dwa rodzaje oddychania: po pierwsze — oddychanie piersiowe (górne) i po drugie — brzuszne (przeponowe, diafragmalne, dolne).\nOddychanie piersiowe (górne) często wiąże się z odczuciem niepokoju lub innym silnym odczuciem emocjonalnym. Jest ono typowe dla ludzi, którzy noszą obcisłe ubrania, prowadzą siedzący tryb życia lub też są ciągle zestresowani. Oddychanie piersiowe jest płytkie, często nieregularne i szybkie. Podczas wciągania powietrza klatka piersiowa rozszerza się, a ramiona unoszą do góry. Osoby pełne niepokoju mogą zaobserwować u siebie wstrzymywanie oddechu, hiperwentylację lub utrudnienia oddychania, brak tchu lub nawet obawę przed utratą świadomości.Jeśli do płuc dociera niewystarczająca ilość powietrza, krew nie jest odpowiednio natleniona, zwiększa się tętno i napięcie mięśniowe, w konsekwencji włączając reakcję stresową w organizmie.\nOddychanie brzuszne lub diafragmalne (przeponowe) jest naturalne i właściwe dla niemowląt i dorosłych podczas snu. Powietrze jest wciągane głęboko do płuc i wydychane w rytm skurczów i rozkurczów przepony. Oddychanie jest równomierne i niczym nieskrępowane. Układ oddechowy jest w stanie wypełnić swoje zadanie polegające na wytworzeniu energii z tlenu i usunięciu zbędnych produktów przemiany materii.\nDzięki uświadomieniu sobie, w jaki sposób oddychasz, i przestawieniu się na oddychanie brzuszne możesz zmniejszyć napięcie mięśniowe i niepokój towarzyszący symptomom lub myślom związanym ze stresem. Oddychanie przeponowe jest najłatwiejszym sposobem uzyskania efektu relaksacji.\nSkuteczność w likwidowaniu symptomów stresu\nDowiedziono, iż ćwiczenia oddechowe są skuteczną metodą zmniejszania poczucia niepokoju, ataków paniki i agorafobii, depresji, rozdrażnienia, napięcia mięśniowego,bólów głowy i poczucia zmęczenia. Są one stosowane w leczeniu i zapobieganiu problemom oddechowym, takim jak wstrzymywanie oddechu, hiperwentylacja, spłycony oddech oraz odczucie zimna stóp i dłoni.\nCzas na opanowanie tej umiejętności\nChociaż ćwiczenia oddechowe można opanować w kilka minut i niektóre z ich dobroczynnych skutków pojawiają się natychmiast, to jednak prawdziwe, głębokie efekty ćwiczeń widoczne są w pełni dopiero po kilku miesiącach regularnych ćwiczeń.\nOddychanie a świadomość i relaksacja\nPierwszym krokiem jest zwiększenie świadomości własnych nawyków oddechowych i nauczenie się, w jaki sposób używać oddychania jako narzędzia relaksacji.\n1. Zamknij oczy. Połóż prawą dłoń na brzuchu. Lewą dłoń umieść pośrodku klatki piersiowej.\n2. Starając się oddychać w sposób naturalny dla siebie, zaobserwuj, jak to robisz. Która dłoń unosi się wyżej, gdy wdychasz powietrze — dłoń na piersi czy dłoń na brzuchu?\nJeśli porusza się Twój brzuch, to znak, że oddychasz przeponą. Jeśli brzuch nie porusza się lub też porusza się mniej niż klatka piersiowa, oddychasz klatką piersiową.\nAby zmienić sposób oddychania z piersiowego na przeponowy należy wykonać jeden lub dwa pełne wydechy, które wypchną powietrze z dolnej części płuc. W ten sposób utworzy się próżnia, która sama z siebie wymusi głęboki, przeponowy kolejny wdech.\nOddychanie przeponowe czy brzuszne\n1. Połóż się płasko na rozścielonym na podłodze dywaniku lub kocu— z wyprostowanymi i nieco rozsuniętymi nogami. Palce stóp skierowane na zewnątrz, ręce nieco odsunięte od tułowia, dłonie skierowane ku górze, oczy zamknięte.\n2. Skoncentruj się na własnym oddechu i połóż dłoń w miejscu, które wydaje się najbardziej wznosić i opadać.\n3. Delikatnie umieść obie dłonie lub książkę na brzuchu i kontynuuj oddychanie. Zwróć uwagę, w jaki sposób książka unosi się przy każdym wdechu i opada przy każdym wydechu.\n4. Spróbuj oddychać nosem. (Przed przystąpieniem do ćwiczeń oddechowych oczyść nos).\n5. Jeśli masz problemy z oddychaniem brzusznym, naciśnij brzuch przy wydechu i pozwól, by wypchnął Twoje dłonie przy wdechu.\n6. Czy Twoja klatka piersiowa porusza się wraz z przeponą, czy pozostaje sztywna i napięta? Poświęć minutę lub dwie na próby dostosowania ruchu klatki piersiowej do ruchów brzucha.\n7. Jeśli nadal nie możesz wyćwiczyć oddychania brzusznego, spróbuj położyć się na brzuchu z głową wspartą na splecionych dłoniach. Próbuj wykonywać głębokie oddechy przeponą w taki sposób, aby czuć nacisk brzucha na podłogę.\n1. Chociaż to ćwiczenie można wykonywać w wielu różnych pozycjach,najlepiej będzie, jeśli położysz się na rozścielonym na podłodze dywaniku lub kocu. Zegnij nogi w kolanach i rozstaw stopy na szerokość około 20 cm, palce u nóg skierowane lekko na zewnątrz. Kręgosłup musi być wyprostowany.\n2. Przeanalizuj, w których miejscach ciała występują napięcia.\n3. Połóż jedną dłoń na brzuchu, a drugą na klatce piersiowej.\n4. Wdechy nosem powinny być długie i głębokie — oddychaj tak, aby brzuch unosił się do góry możliwie jak najwyżej, nie powodując przy tym dyskomfortu. Klatka piersiowa powinna unosić się w niewielkim stopniu i w harmonii z brzuchem.\n5. Gdy w kroku 4. będziesz się już czuł komfortowo, uśmiechnij się lekko i kontynuuj wdychanie powietrza nosem i wydychanie ustami. Podczas wydechu powinien powstawać cichy, łagodny szum przypominający szum wiatru. Usta, język i szczęki powinny być zrelaksowane. Bierz długie, powolne oddechy, które będą powodowały unoszenie i opadanie brzucha. Skoncentruj się na dźwięku i odczuciu oddychania, doświadczając stopniowo coraz głębszej relaksacji.\n6. Każda sesja takiego głębokiego oddychania powinna trwać około 5 – 10 minut, 1 raz lub 2 razy dziennie. Następnie, jeśli chcesz, możesz stopniowo przedłużać ten czas do 20 minut.\n7. Pod koniec każdej sesji głębokiego oddychania poświęć chwilę na ponowne przeanalizowanie swojego ciała w poszukiwaniu śladów napięcia. Porównaj napięcie odczuwane na koniec ćwiczenia z tym, które odczuwałeś,zaczynając je. Śledź swoje postępy.\n8. Gdy nabierzesz wprawy w oddychaniu przeponowym, możesz ćwiczyć je w dowolnym momencie w trakcie dnia, gdy tylko masz na to ochotę i siedzisz lub stoisz nieruchomo. Skoncentruj się na ruchach brzucha, przepływie powietrza do i z płuc oraz poczucia relaksu, które ten sposób oddychania zapewnia.\n9. Gdy nauczysz się relaksować poprzez głębokie oddychanie, praktykuj je zawsze, gdy czujesz jakieś napięcie.\nPoniższe ćwiczenia pozwolą Ci zwiększyć relaksację i pozbyć się napięcia.\n2. Głęboko wciągnij powietrze, wykorzystując w tym celu przeponę.Po wdechu wstrzymaj na chwilę powietrze i wypuść je.\n3. Podczas wydechu licz je w myślach „raz”. Licz każdy wydech:„dwa… trzy… cztery”.\n2. Używając przepony, głęboko wciągnij powietrze, myśląc przy tym:„Wdycham relaks”. Na chwilę wstrzymaj powietrze i wypuść je.\n3. Wypuść powietrze przeponą i powiedz sobie: „Wydycham napięcie”.Odczekaj chwilę przed kolejnym wdechem.\nOddychanie w celu zapanowania nad symptomami\nOddychanie przeponowe i wyobraźnia\nTo ćwiczenie łączy korzyści relaksacyjne pełnego, naturalnego oddychania z uzdrawiającymi wartościami pozytywnej autosugestii.\n1. Połóż się płasko na rozłożonym na podłodze kocu lub dywanie.\n2. Umieść dłonie na splocie słonecznym (miejsce między dolnymi żebrami,tuż nad brzuchem) i przez kilka minut oddychaj w sposób naturalny.\n3. Wyobraź sobie, że z każdym wdechem do Twoich płuc wpływa strumień energii, który akumuluje się w splocie słonecznym. Wyobraź sobie, że z każdym wydechem energia ta przepływa do wszystkich części Twojego ciała. Spróbuj zobaczyć ten obraz oczami wyobraźni.\n4. Powtarzaj to ćwiczenie codziennie przez 5 – 10 minut.\nAlternatywy dla kroku 3.:\nUmieść jedną dłoń na splocie słonecznym, a drugą na miejscu, w którym odczuwasz ból. Podczas wdechu wyobraź sobie przypływ energii i jej akumulację. Podczas wydychania powietrza wyobraź sobie, że energia przepływa do bolącego miejsca i stymuluje je. Oddychając dalej, pobierasz coraz więcej energii, która z każdym wydechem usuwa ból. Utrzymuj ten obraz — energia na przemian stymuluje bolące miejsce i wypędza z niego ból.\nUmieść jedną dłoń na splocie słonecznym, a drugą na zainfekowanej lub kontuzjowanej części ciała. Wyobraź sobie, jak z każdym wdechem dostajesz zastrzyk energii i przechowujesz ją w splocie słonecznym. Wydychając powietrze, wyobraź sobie,że kierujesz energię do chorego organu. Energia stymuluje to miejsce, leczy je i wypędza infekcję. Musisz widzieć ten obraz w swojej wyobraźni.\nTo ćwiczenie jest cenione przez większość ludzi, ale najwięcej korzyści odczują osoby,które cierpią z powodu napięcia i zatokowych bólów głowy. Należy rozpocząć od 5 powtórzeń (cykli), a następnie zwiększyć intensywność ćwiczenia do 10 – 25\n1. Usiądź w wygodnej pozycji, przybierając jednak przy tym prawidłową postawę ciała.\n2. Na czole połóż złączone palce — wskazujący i środkowy.\n3. Kciukiem zablokuj prawe nozdrze.\n4. Powoli i bezgłośnie wciągnij powietrze lewym nozdrzem.\n5. Zamknij lewe nozdrze czwartym palcem prawej dłoni, jednocześnie otwierając prawe nozdrze.\n6. Wypuść powietrze powoli i bezgłośnie. Postaraj się uczynić to możliwie jak najdokładniej — wydech powinien być pełny.\n7. Wciągnij powietrze prawym nozdrzem.\n8. Zablokuj prawe nozdrze kciukiem i otwórz lewe nozdrze.\n9. Wypuść powietrze lewym nozdrzem.\n10. Wciągnij powietrze lewym nozdrzem, rozpoczynając tym samym kolejny cykl.\nTo zaadaptowane ćwiczenie (Masi, 1993) określa się także mianem „oddychania kontrolowanego”.\nJest szczególnie przydatne dla osób cierpiących na ataki paniki lub agorafobię.\nW przypadku ataku paniki większość osób odruchowo wykonuje gwałtowny wdech i wstrzymuje powietrze. Daje to poczucie „przepełnienia”, a brak możliwości otrzymania odpowiedniej ilości tlenu sprawia, iż następnie dochodzi do serii szybkich,płytkich oddechów lub hiperwentylacji. Ta z kolei pociąga za sobą atak paniki.\nTrening oddechowy pozwala przeciwdziałać temu procesowi. Oto etapy treningu:\n1. Zacznij od wypuszczenia powietrza. Przy pierwszej oznace nerwowości lub paniki, przy pierwszej myśli, że możesz zemdleć, dostać ataku serca lub mieć problemy z oddychaniem, zawsze zacznij od wydechu. Dzięki temu płuca „otworzą się” i poczujesz, jakby znalazło się w nich nagle dużo miejsca na dobry, głęboki wdech.\n2. Oddychaj wyłącznie nosem. Wydychanie powietrza nosem spowolni cały proces oddychania i zapobiegnie hiperwentylacji. Możesz też spróbować wdychać i wydychać powietrze ustami — w tym przypadku wydech powinien być bardzo mocny, jakbyś dmuchał w słomkę.\n3. Połóż się na plecach, umieść jedną dłoń na brzuchu, a drugą na klatce piersiowej. Zacznij od wypuszczenia powietrza, a następnie wciągnij powietrze nosem, licząc: „Raz… dwa… trzy… cztery”. Wydech zawsze powinien być dłuższy od wdechu. Zapobiegnie to krótkim, rwanych oddechom charakterystycznym dla paniki.\n4. Gdy już będziesz czuł się swobodnie, wykonując krok 3., możesz jeszcze bardziej zwolnić oddychanie. Wciągnij powietrze i policz: „Raz… dwa… trzy… cztery”, odczekaj chwilę i wypuść powietrze, licząc: „Raz… dwa… trzy… cztery… pięć”. Ćwicz te powolne, głębokie oddechy, które powodują, że przepona unosi leżącą na niej dłoń. Dłoń na piersi powinna poruszać się w bardzo niewielkim stopniu. Gdy utracisz koncentrację, spróbuj ponownie skupić się na oddychaniu.\nPołóż się na brzuchu z głową wspartą o złożone dłonie. Oddychaj wolniej — wdychając powietrze, licz: „Raz… dwa… trzy”, a wydychając, licz: „Raz… dwa… trzy… cztery”.\nPodobnie jak w kroku 4. powyżej, liczenie spowoduje spowolnienie oddychania —wdech na trzy, a wydech na cztery.\nĆwiczenie pokazane w kroku 4. można także wykonać stojąc, spacerując lub siedząc.\nJeśli ćwiczysz idąc, dostosuj tempo kroków do wolnego tempa oddychania.\nGdy będziesz swobodnie wykonywał to ćwiczenie i takie zwolnione tempo stanie się dla Ciebie naturalne, możesz zastąpić liczenie słowem „wdech”, gdy wdychasz powietrze, i „wydech”, gdy je wydychasz. Utrzymaj to samo tempo, pilnując, by każdy wydech był nieco dłuższy niż wdech. Powietrze wciągaj nosem, a wypuszczaj je ustami. Zawsze zaczynaj od wydechu.\nJeśli liczenie podczas oddychania sprawia Ci problemy, możesz przygotować specjalną kasetę magnetofonową, która pozwoli Ci utrzymać odpowiednie tempo. Musisz najpierw określić, jakie tempo jest dla Ciebie najodpowiedniejsze. W zależności od tego,jak wolno oddychasz w stanie spoczynku, Twoje indywidualne tempo może wynosić osiem lub dwanaście oddechów na minutę. Aby określić, który przedział jest dla Ciebie lepszy, zrelaksuj się i policz liczbę oddechów w ciągu 3 minut. Jeśli doliczyłeś się ponad trzydziestu oddechów, to lepsze będzie tempo dwunastu oddechów na minutę.\nJeśli doliczyłeś się trzydziestu lub mniej, przygotuj sobie kasetę z tempem ośmiu oddechów\nAby przygotować kasetę z tempem dwunastu oddechów na minutę:\n1. Rozciągnij słowo „wdech” na 2 sekundy.\n2. Rozciągnij słowo „wydech” na 2 sekundy\n3. Jednosekundowa przerwa.\n4. Kontynuuj nagranie, powtarzając dwusekundowe „wdech” i dwusekundowe „wydech”, po których następować powinna sekundowa przerwa.\n5. Nagranie powinno mieć długość około 5 minut.\nAby przygotować kasetę z tempem ośmiu oddechów na minutę:\n1. Rozciągnij słowo „wdech” na 3 sekundy.\n2. Rozciągnij słowo „wydech” na 3 sekundy.\n4. Kontynuuj nagranie, powtarzając trzysekundowe „wdech” i trzysekundowe „wydech”, po których następować powinna sekundowa przerwa.\nKorzystając z tak przygotowanej kasety, ćwicz 4 razy dziennie. Gdy będziesz już czuł się swobodnie, zacznij ćwiczyć kontrolowane oddychanie przy wyłączonej kasecie przez 30 sekund, a następnie ponownie włącz kasetę na okres minuty, aby sprawdzić,czy Twoje tempo jest zgodne z tempem, jakie nadaje kaseta. Jeśli udaje Ci się utrzymać równe tempo, spróbuj wyłączyć kasetę na 2 minuty, a później na 5 minut.\nZa każdym razem włączaj na koniec kasetę, aby sprawdzić, czy nadal utrzymujesz równe tempo oddychania.\nŹródło: Martha Davis, Elizabeth Robbins Eshelman, Matthew McKay "Jak zwalczya stres i osiągnąć pełen relaks?" Trening. wyd Onepress\nStres - Centra Wiedzy\nKomentarze do: Oddychanie a stres


Mieszkanie na sprzedaż, Gorzów Śląski, ul. Juliusza Słowackiego, 55.55 m2, 248 000 zł | ANADOM\nStrona główna » Oferty » Mieszkania » Sprzedaż » Mieszkanie na sprzedaż, Gorzów Śląski, ul. Juliusza Słowackiego, 55.55 m2, 248 000 zł\nCena za m2 4 464 zł\nPowierzchnia 55.55 m2\nMam przyjemność zaproponować Państwu mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 55,55 m2 powstające w świetnej lokalizacji na Osiedlu Gorzów w Gorzowie Śląskim u zbiegu ulic Fryderyka Chopina i Juliusza Słowackiego.\nduży korytarz – 11,05 m2\nsalon z aneksem kuchennym – 20,55 m2\nniezależna sypialnia – 13,69 m2\nłazienka – 6,26 m2\nDo mieszkania przynależy balkon o powierzchni 8,24 m2\nOpole, Zaodrze, ul. Alojzego Dambonia\nPrzytulne dwupokojowe mieszkanie położone na trzecim piętrze w jednym z niskich bloków na Osiedla przy Dambonia. Mieszkanie składa…\n260 000 złZobacz ›\nWyślij zapytanie w sprawie oferty Nr 3995/3920/OMS


Silnik 1.6 ile koni : Silniki benzynowe - Strona 3 - Volkswagen Golf 3 Klub Polska\nprzez Opik » 5 mar 2013, o 21:34\nPodtlenek Plaka i wtrysk Wunderbauma\nprzez Myszkowski » 6 mar 2013, o 16:55\nRobilem filmik. Na prostej drodze przez las raz w jedna strone raz w druga. Wrzuce jeden z nich na wyslijto.pl Nie widac na nim drogi ale jak bedzie trzeba to zrobie filmik gdzie widac i droge i licznik. moglem sie i walnac w liczeniu\ni policzyc optymistycznie. No ale jak ci sie bedzie chcialo to zobacz sam.\nprzez Paweu » 6 mar 2013, o 17:31\nCzytając to wszystko odnoszę wrażenie że te całe Gtechy i inne urządzenia tego typu nie mają racji bytu bo przecież o wiele bardziej miarodajny pomiar przyspieszenia 20letniego samochodu daje stoper w komórce odpalany z łapy.. No proszę was. Tracę wiarę w ludzi czytając takie gupie gupoty..\nMożna zmierzyć przyspieszenie za pomocą GPS są specjalne aplikacje na takie urządzenia i to daje wyniki które mogą coś nam powiedzieć (biorąc poprawkę na błąd opóźnienia rzędu 1 - 2 sekund).\nTakże proszę was... Nie snujcie tu takich teorii bo jakiś świeży user wpadnie i przeczyta te bzdury.\nprzez Myszkowski » 6 mar 2013, o 17:56\nNie wiedziałem że są takie aplikacje. Spróbował bym z nią, masz jakiś konrketny namiar na jakąś?\nprzez Paweu » 6 mar 2013, o 18:02\nhttp://civic5g.pl/printview.php?t=11932 ... 8d32426c50\nprzez Opik » 6 mar 2013, o 21:38\nja sobie wrzuciłem jakieś dwie na telefon i powiem że jest to pewnej części ciała warte... przy identycznym ruszaniu raz wychodzi 8, innym razem 12, w samochodzie który płynniej rozwija moc, bez szarpnięcia przy starcie też inaczej, mimo że naprawdę jest dużo szybszy..\njeżeli mierzyć takie coś to tylko profesjonalną aparaturą za ciężki hajs, albo liczyć sobie w myślach, bo te wszystkie apki na telefony podobnie miarodajny wynik\nprzez rutek182 » 9 mar 2013, o 17:20\nMój AEE ma 86KM. byłem na hamowni , wejdź w mojego linka tam jest zdjęcie z hamowni... to miło sie zaskoczyłem wynikiem..\nprzez Myszkowski » 9 mar 2013, o 19:15\nrutek182 napisał(a): Mój AEE ma 86KM. byłem na hamowni , wejdź w mojego linka tam jest zdjęcie z hamowni... to miło sie zaskoczyłem wynikiem..\nO widzisz. Też mam Jokera z 1997r. A niektórzy dalej nie chcą uwierzyć, że te silniki bywają mocniejsze.\nprzez rutek182 » 13 mar 2013, o 23:16\nja wtedy nic nie płaciłem bo były dni otwarte. ale ok 100zl do 150zł.\nte silniki mają potencjał. mają kopa .. mają szybko reakcje na gaz, i to jest fajne pozdrawiam\nprzez Knight Rider » 14 mar 2013, o 01:44\nrutek182 napisał(a): ja wtedy nic nie płaciłem bo były dni otwarte. ale ok 100zl do 150zł.\nA no ma jak na te nominalne 75 konia to się nawet zbiera Ja mam takie dziwne uczucie ze jak przekroczy setkę to lepiej się już buja niż do niej no i 170 bez problemu robię więcej nie próbowałem jeszcze\nprzez rutek182 » 15 mar 2013, o 17:03\ntzn tak idzie ładnie . ja na 215/40/16 leciałem 190 i to bez problemu jak miałem przebieg ok 160 tys km na zimowych 14 poszedł szybciej i osiągnął 200 km/h. teraz przy 220tys km przebiegu jest ciężej ale do 180 w miarę sie zbiera.\nale co mi sie podoba najbardziej ze z miejsca ma dobry start\nobecnie juz tak go nie naciskam paliwo drogie\nprzez Myszkowski » 15 mar 2013, o 17:23\nrutek182, widzę że masz profil 40. I jak tłucze na takich oponach ? Tzn jak z komfortem? Mocno poszedl na gorsze? Bo u siebie mam 13 z profilem 70 i mysle nad 15 z profilem 50 tylko sie zastanawiam jak wyjdzie na tym komfort, biorąc pod uwage to, że w tych samochodach zawieszenie nie nalezy do najbardziej komfortowych


Sama słodycz | Restauracja Dalat 2 Wrocław menu\nYou are here: Home / Dalat ii Wrocław / Sama słodycz\nKto z nas nie lubi czekolady? Zapewne jest to bardzo mały odsetek ludzkości na całej kuli ziemskiej. Od dziecka każdy uwielbiał cukierki, czekolady czy batony. Choć zdrowszą alternatywą czekolady są owoce, zdecydowanie częściej sięgamy po te pierwsze. Są one cudownymi poprawiaczami humoru, drobnymi upominkami, a także sprawcami za ciasnej garderoby. Często zastanawiam się nad pozaziemskimi talentami cukierników, którzy z czekolady, kremów, owoców, potrafią uczynić niesamowite rzeczy. Mianowicie pomagają cukiernikom różne maszyny i urządzenia, jak np. oblewarki do czekolady. Są to jedne z najnowocześniejszych maszyn z jednym, bądź więcej, wymienialnym zbiornikiem na czekoladę i wanną do czekolady. Stosowana do przemysłowego oblewania czekoladą ciastek, gofrów, trufli i nadzień. W łatwy sposób można w niej zmienić jedną czekoladę na drugą. Na samą myśl o wyrażeniu „wanna czekolady” zaczynam się rozpływać, a nie wyobrażam sobie, co by się wydarzyło, gdybym w takiej wannie miała okazję się wykąpać?\npiątek, Wrzesień 16th, 2016ŚLEDZIE Z BURACZKAMI I SZCZYPIORKIEM Posted in Kuchnia wrocławska Grabiszyńska\nKupując jabłka, zawsze mamy wrażenie, że kupujemy zdrową porcję witamin. Niestety, i w tym przypadku możemy bardzo się pomylić. A dzieje się tak dlatego, że na rynku jest mnóstwo jabłek, które rosną w warunkach zgoła odmiennych od naturalnych. Nawożenie, sztuczne przyspieszanie dojrzewania – to wszystko niestety sprawia, że takie jabłka…


Obligacje Aforti Holding - Strona 3 z 6\nWcześniejszy wykup obligacji korporacyjnych\nInwestycja w obligacje korporacyjne, podobnie jak w przypadku innych narzędzi służących pomnażaniu majątku, wiąże się z zamrożeniem kapitału na pewien czas. W przypadku papierów dłużnych termin zapadalności (wykupu) zamieszczany jest w prospekcie emisyjnym lub memorandum informacyjnym, stąd już na początku transakcji obligatariusz zna okres, na jaki przekazuje swoje środki na rzecz emitenta. Sytuacja komplikuje się […]\nObligacje czy akcje – jakie papiery dłużne wybrać? Poradnik dla początkujących inwestorów\nZastanawiając się nad ulokowaniem naszych oszczędności, wcześniej czy później staniemy przed decyzją związaną z wyborem między obligacjami korporacyjnymi oraz akcjami spółek giełdowych. Każde z rozwiązań ma wady i zalety, jedno i drugie przynosi korzyści w odpowiednim dla siebie okresie i przy właściwym otoczeniu rynkowym.\nJednostkowy i skonsolidowany raport kwartalny za I kwartał 2019 roku RQ 41/2019 15 maja 2019\nBiuletyn Informacyjny Grupy AFORTI Maj 2019 10 maja 2019\nPowołanie nowego Członka Zarządu RB 40/2019 8 maja 2019


Showing results for tags 'wyjazd zorganizowany'. - skionline.pl - forum narciarskie\nShowing results for tags 'wyjazd zorganizowany'.\nmnrdov posted a topic in Wspólne wyjazdy, odstapię kwaterę, szukam kwatery.\nNie znalazłem takiego tematu, więc w sumie nie wiem czy jest to dozwolone, bo potencjał na prymitywny marketing szeptany ogromny, ale zaryzykuję... Czy ktoś mógłby polecić sprawdzone biura organizujące wyjazdy narciarskie w sezonie? Chodzi mi o takie, które: - jest nastawione na jazdę na nartach, a nie chlanie wódy i przebieranie się w pluszowe kombinezony na stok - zapewnia transport, zakwaterowanie i karnet i w zasadzie tyle. nie potrzebuję dodatkowego organizowania czasu, integracji, i tym podobnych - startuje z Warszawy lub przez nią przejeżdża - zachowało się godn


Prezentacja PROSOLUTIONS na konferencji „Od pomysły do przemysłu” | Prosolutions - profesjonalne drukarki 3D\nPrezentacja PROSOLUTIONS na konferencji „Od pomysły do przemysłu”\nmaj 16, 2019 admin Aktualności, Ciekawostki, Featured, Wydarzenia\nJuż jutro – 17 maja 2019 roku odbędzie się konferencja o tytule „Od pomysłu do przemysłu”, organizowana przez firmę Cador.\nZ przyjemnością informujemy, że firma Prosolutions także dołoży swoją cegiełkę w tym wydarzeniu. Przedstawiciele działu handlowego oraz technicznego (odpowiednio: Krzysztof Brodzik i Damian Żelechowski) poprowadzą prezentację pt. „Zasadność druku 3D w przemyśle”. Trzecim, milczącym ale bardzo wymownym bohaterem prezentacji będzie jedna z maszyn z naszego parku drukarek 3D – przedstawiciel desktopów pracujących w technologii PolyJet: Objet30 Prime. Jednym z tematów, którymi zajmą się nasi specjaliści będzie druk form wtryskowych jako sposób na znaczne obniżenie kosztów oraz czasu potrzebnego na wprowadzenie produktu na rynek.\nPrevious Post:Nowości w ofercie! Nowa drukarka z serii F123 i wiele więcej!\nNext Post:Konkretne nowości od Stratasys – nowe materiały, nowe maszyny


Figi Brazyliany Z Niebieski Print Azure - Julimex\n» Figi brazyliany z niebieski print AZURE\nFigi brazyliany z niebieski print AZURE\nKod produktu: FIGI_AZURE_BRASIL\nGłęboko wycięte majtki brazylijskie AZURE podkreślające pośladki.\nZachwycają bezszwowym wykończeniem krawędzi w technologii JULIMEX INVISIBLE LINE®. Limitowana Kolekcja AZURE to połączenie odważnego niebieskiego koloru i szczypty wakacji w printcie z liśćmi palm. Krój doskonale podkreśla i uwydatnia pośladki dzięki czemu możemy się poczuć bardziej pewne siebie. Ten sam print znajdziecie także w klasycznym modelu fig, z wysokim stanem MAXI oraz w koszulce na cienkich regulowanych ramiączkach.\nNiebieski majtki w liście palm AZURE


19 styczeń 2011\tPalanee\nCo prawda, targi CES odbyły się dwa tygodnie temu, jednak warto przypomnieć, co ciekawego lub innowacyjnego stworzyli producenci. Dziś prezentujemy jedną z najciekawszych koncepcji, która pojawiła się...\n12 ranking najpopularniejszych laptopów w sieci\nW dzisiejszym rankingu nastąpiło niewiele zmian. Pierwsza trójka nadal mocno trzyma się podium, a lista została zdominowana przez trzech producentów: Sony, Asus'a oraz Samsung'a. By porównanie ...\n12 styczeń 2011\tPalanee\nKoniec zeszłego tygodnia obfitował w wiele nowości na rynku. Wszystko dzięki targom CES, które odbyły się w Las Vegas. Czołowi producenci pokazali, jakie laptopy szykują w najbliższym czasie. ...\nNowy rok to nie tylko czas podsumowań poprzedniego, ale także czas zmian. Intel wraz z nowym rokiem postanowił udostępnić procesory Sandy Bridge, które pojawią się nie tylko w nowych laptopach, ale i ...\n11 ranking najpopularniejszych laptopów w sieci\n28 grudzień 2010\tPalanee\nŚwięta i już po świętach. Dlatego też czas wrócić do naszego rankingu. Przyjrzymy się, jakie laptopy cieszyły się największą popularnością w okresie przedświątecznym na jednym z największych portali ...\n16 grudzień 2010\tPalanee\nJedną z najgorętszych informacji zeszłego tygodnia stała się prezentacja pierwszego netbooka z autorskim systemem firmy Google. Jak określił sam gigant w branży informatycznej nowy laptop i nowy ...\nLaptop – urządzenie mobilne, które składa się najczęściej z dwóch części: ekranu oraz fizycznej klawiatury tzn pulpitu roboczego. Jednak producenci powoli zamierzają odejść od tradycyjnego ...\n10 ranking najpopularniejszych laptopówWitaj w 10 rankingu najpopularniejszych laptopów. Dziś zobaczycie dwa rankingi stworzone na podstawie portalu skąpiec.pl oraz nokaut.pl. Na pierwszym z list ...\n29 listopad 2010\tPalanee\nModa na 3D trwa. Niekoniecznie wśród zwykłych użytkowników komputerów czy telewizorów, a producentów, którzy próbują przekonać do starej-nowej techniki. Efekty 3D znane są od dawna, a mimo to dopiero ...\n24 listopad 2010\tPalanee\nWielkimi krokami zbliżają się święta. Ci, co wiedzą, jakie prezenty kupić dla najbliższych mają szczęście. Dla tych, którzy się jeszcze zastanawiają, przygotowałam krótkie zestawienie ciekawych i ...


Wynajmę lokal produkcyjny: Łęka Opatowska , 1010 m2, 20000 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 1010 m2, Łęka Opatowska\n20 000 zł 19,80 zł/m2\nLokal użytkowy na wynajem Łęka Opatowska - 1010 m2\n19,80 zł/m2 20 000 zł\nZapraszam Państwa do zapoznania się z ofertą wynajmu ubojni bydła rogatego oraz koni z rozbiorem. Nieruchomość znajduje się w Województwie Wielkopolskim , powiat Kępno. Powierzchnia użytkowa budynku 1010 m2 (oddany do użytku w 2006 roku) Nieruchomość znajduje się na działce o powierzchni 0,59 ha. Wokoło zakładu znajduje się plac utwardzony oraz zatrawiony. Zakres uboju to bydła i konie łącznie, w trybie jednozmianowym to 180 jednostek / tydzień oraz rozbiór mięsa wołowego i końskiego łącznie 41 ton / tydzień. Powierzchnie chłodni pozwalają na ubój w trybie dwuzmianowym. W obiekcie rozpoczęła się i jest na wykończeniu inwestycja powstania przetwórni karmy dla zwierząt. Linia ubojowa została w całości wykonana przez GMN Techmet z Sierpca Dodatkowym magazynem i odrębnym budynkiem jest przechowalnia bydła, która połączona jest z ubojnią, z obecnym tam magazynem żywca i rozsuwanym korytarzem przepędowym. Powierzchnia użytkowa przechowalni to 286 m2 na max 50 sztuk bydła. Przy budynku znajduje się płyta gnojowa o powierzchni 63 m2. Powierzchnia działki to 0,5 ha i posiada oddzielną Księgę Wieczystą. Pełen wykaz pomieszczeń oraz inwentaryzacja sprzętu dostępna na indywidualne zapytanie. Istnieje również możliwość zakupu obiektu oraz znajdującej się obok ubojni wieprzowej. Obiekt posiada również samochody chłonie do odsprzedania - w firmie od nowości, roczniki 2006. Samochody chłodnie do 3,5 tony 6 sztuk, oraz samochód chłodnia 12 ton 1 sztuka. Zachęcam do kontaktu oraz współpracy Joanna Bokun doradca ds. nieruchomości telefon:662pokaż telefon e-mail: joanna.bskontaktuj się Keller Williams Polska ul. Obornicka 330, Poznań\nNumer oferty: KW374419\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy wielkopolskie, Łęka Opatowska Powierzchnia: 1010 m2 Cena: 20 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr KW374419\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy wielkopolskie, Łęka Opatowska Powierzchnia: 1010 m2 Cena: 20 000 PLN Proszę o kontakt


Nowy PEP 2040 …. czyżby krok w kierunku zgody na EU neutrality 2050 ? - Blog Konrada Świrskiego\nNowy PEP 2040 …\nczyżby krok w kierunku zgody na EU neutrality 2050 ?\nWłaśnie pokazała się (po 11 miesiącach !!) nowa wersja PEP (Polityki Energetycznej Polski) do roku 2040. Niezależnie od cyferek, zdań czy niektórych obłych zapisów – nad którymi można wciąż dyskutować – uważam, że zdążyła się rzecz przełomowa – po raz pierwszy w określaniu strategii energetycznej – przyjęto (realnie) konieczność odchodzenia od węgla i długoterminowo – radykalnej zmiany polskiego energy mix – w celu realizacji strategii klimatycznej EU. Być może zbyt dyskretnie, być może zbyt nieśmiało i ostrożnie – ale jest to moim zdaniem pierwszy raz próba realnego zwrotu polskiej polityki energetycznej – odejście od zaprzeczania rzeczywistości i „twardogłowej” obrony węgla na rzecz „nowej energetyki”.\nW samych cyfrach wydaje się, że zmieniło się niewiele (56-60 % udziału węgla w 2030), pewne zwiększenie OZE (warunkowo w zależności o możliwości uzyskania środków) do 21-23 %, dalej rola energetyki jądrowej (enigmatycznie jak zwykle jak to zrobić) i niezależność gazowa. Ale patrząc na wykresy i na powoli wyłaniająca się między wierszami linie tego dokumentu – tak naprawdę polityka energetyczna Polski się zmienia. Odejście od węgla jest przesadzone, czarne słupki maleją szybciej i tak naprawdę bardzo szybko już w dekadzie po 2030, co może nawet sygnalizować koniec około 2050. Wraca do łask wiatr na lądzie (przynajmniej nie maleje) – choć w pierwszym czytaniu nie zobaczyłem zniesienia ustawy 10h. OZE rośnie szybko i docelowo wraz z energetyka jądrową wypiera węgiel. Można się oczywiście czepiać do tysięcy rzeczy, wielu podanych numerków, niejasnych zdań i nawet całych akapitów. Dalej prognozowany jest wzrost konsumpcji energii (nieco wolniej), dalej pewnie mamy problem z celami klimatycznymi redukcji CO2 w 2030 (w bezwzględnych wartościach mln ton z energetyki a nie powtarzanych jak mantra zaklęciach o obniżeniu poziomu emisji z roku 1990). W prognozach cen certyfikatów jest 17 euro za tonę w 2020 (dziś EEX 24,6 – ale to może antycypacja Brexitu), ceny energii są delikatnie wzrostowe i około 19 eurocentów na 2040 (nie wiem czy w ogóle będziemy wtedy płacić za energie czy nie jak w telefonii komórkowej – za abonament uczestnictwa w systemie energetycznym). Energetyka jądrowa wyłania dostawce już w 2021 na mocy jakiejś magicznej specustawy (w 2020) i rozwiązuje problemy finansowania (też w 2020) , co patrząc ze jest listopad 2019 wydaje się naprawdę szybko 😊, i w ogóle kwestia finasowania gdzie raz piszemy o złotówkach z przecinkami a gdzieniegdzie o 40 miliardach – tak na oko 😊 …. Ale nie patrzmy na drobiazgi.\nCałość może nieśmiała, może dalej niewyraźna – ale moim zdaniem przełomowa jak na sposób myślenia o energetyce. To już nie PEP 2040 z początku roku – kiedy tak naprawdę była to strategia twardowęglowa (… dalej będziemy używać węgla i co nam zrobicie) ale cos nowego – nieśmiała próba pokazania ze Polska wchodzi na europejska drogę zmian klimatycznych i sygnalizuje – będziemy zgodni z europejskimi trendami (oczywiście jeśli znajdziemy odpowiednie pieniądze na transformacje). Pierwszy raz – literalnie – próbujemy (wciąż oczywiście jeszcze nie do końca całkowicie) wcisnąć się w trend zmian i przynajmniej rysujemy te zmiany w jakimś realnym horyzoncie. Rok 2040 to już zupełnie inna energetyka niż poprzednio.\nW jeszcze bardziej strategicznym spojrzeniu, widać tu być może nawet jakąś daleka zgodę Polski na zapisy UE o neutrality (zawetowaną w tym roku politykę całkowitej eliminacji CO2 z przemysłu i energetyki i transportu) do roku 2050 (a może i nawet 2040). A więc i zgodę na całkowitą eliminację węgla i przejście na „europejska ścieżkę energetyczną” . To prawdopodobnie tez pierwszy znak – zmieniającej się strategii negocjacyjnej z UE i negocjacji o jak największe fundusze na transformacje ale i znak „nowej polskiej energetyki” – największej zmiany sektora w dziejach.


Czy warto kupować ciuchy w e-sklepach? - http://einstein.suwalki.pl/\nWarto się dobrze ubrać, to na pewno wie każda przedstawicielka płci pięknej. W sieci jest mnóstwo e-sklepów z ciuchami np. Modna odzież damska i dobrze jest regularnie tam zaglądać, aby być na bieżąco z ich asortymentem.\nOgólny tekst o mechanice samochodowejCo zrobić, gdy auto się psuje?Repair your computerSzybalski-stomatologia.plZanim weźmiesz kredytSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniSzpitalne kartoteki online?Lady recepcyjne, bary i wiele więcej na wynajemOgólnie o sztukaterii i wnętrzachŚwiatło we wnętrzu pod kontroląKrótko o pracach wykończeniowych w ogrodzieOgólnie o tym jak dbać o zębyRobocze noże - nie tylko w kuchniMateriały poligraficzneBielizna termiczna i termoaktywnaGdzie kupić części do samochodu?Implantologia zabrzeO dobrym rozwiązaniu dla biznesuPoradnik o meblachSubiektywnie o reklamieZanim wybierzesz ortopedęSposoby na ogrzewanie zimowych tarasówDywan - problematyczny w czyszczeniuZrób to wreszcie! Zacznij znaleźć kardiologa już w 4 dni!Krótki poradnik jak zainstalować rekuperację, który zmieni wszystkoZdrowe i ekologiczne sprzątanieDbanie o siebie - kosmetykiCo powinnaś wiedzieć o olejkach do skóry?Leczenie problemów z zębamiPrawnik, czy radca prawny i adwokat?


Wiek klęski. Kino Wojciecha Smarzowskiego • Ekrany\nMagdalena Podsiadło Kino współczesne\nTymczasem siła trylogii korupcyjnej Smarzowskiego, do której obok Wesela można zaliczyć Dom zły (2009) i Drogówkę (2013), polega na oddemonizowaniu korupcji i uczynieniu jej powszechnej jak brud.\nGeniuszy zła zastąpili w niej zwykli obywatele rekrutujący się spośród notariuszy, urzędników, kucharek, uczniów, kierowców, ojców rodzin, a także duchownych, którzy niczym nie ustępują społecznej normie. Przenikliwość Drogówki nie polega na odkryciu, że układ korupcyjny tworzą politycy, biznesmeni i policja, ale na panoramie społecznej, gdzie na powitanie zamiast ręki daje się łapówkę. Zwykle tę kompleksową krytykę umacniają sławne ostatnie ujęcia filmów Smarzowskiego. Stopniowo oddalająca się i wznosząca ku niebu kamera przyjmuje perspektywę krytycznego dystansu, dając moment uspokojenia kontrastujący z brutalnymi igrzyskami, których widz był świadkiem. W Domu złym obejmuje spojrzeniem przerażające tableau z miejsca zbrodni, w Weselu krajobraz po ślubnej bitwie, w Drogówce pogrzeb gromadzący wspólnotę winnych śmierci policjanta. Ta kompleksowość jest największą siłą i pułapką filmów Smarzowskiego. Z jednej strony diagnozuje stan wspólnoty, z drugiej sugeruje – choćby w Domu złym – że każdy, kto przetrwał PRL, ma błoto na rękach i promile we krwi, bo „na trzeźwo się nie da[ło]”, jak mówi główny bohater filmu.\nPopularność kina Smarzowskiego wynika z połączenia temperamentu autorskiego ze zrozumieniem dla kina gatunków.\nJako współscenarzysta Sezonu na leszcza (2000, B. Linda) z filmu popularnego zachował napięcie dramaturgiczne i nerw opowiadania, tyle tylko że z pełną powagą potraktował społeczny horror ukryty zwykle za schematem komediowym czy sensacyjnym. Wydaje się, że świadome zarzucenie owej dbałości o atrakcyjność narracyjną w filmie Pod Mocnym Aniołem (2014), zrealizowanym na podstawie prozy Jerzego Pilcha, stało się jedną z przyczyn raczej letniego przyjęcia filmu przez publiczność. Próby uogólnienia indywidualnego dramatu pisarza przez rozmnożenie pijących postaci drugoplanowych i zaznaczenie utraty kontroli nad czasem głównego bohatera przyniosły efekt nie do końca spójnych skeczy.\nTo autorskie podejście okazało się szczególnie cenne w zrealizowanych przez Smarzowskiego narracjach historycznych.\nWbrew temu, co się czasem głosi, polskie kino współczesne cierpi raczej na nadmiar produkcji historycznych. Część twórców uprawia politykę, inni nie potrafią wyjść poza estetykę teatru telewizji, pozostali zatrzymują się w pół drogi między autorską wizją a zamówieniem publicznym.\nPrzy okazji kina o epickim wymiarze dyskutuje się o finansach (Hiszpanka [2014, Ł. Barczyk]), spektakularnych porażkach (1920 Bitwa Warszawska [2011, J. Hoffman]) bądź rozważa kompromisy twórcze (Miasto 44 [2014, J. Komasa]). Na tym tle Smarzowski wyróżnia się autorskim spojrzeniem i niezależnością – zarówno jako autor kameralnej Róży, jak i pełnego rozmachu Wołynia (2016) – które zadecydowały o doniosłości jego filmów i wpisaniu go w poczet czołowych współczesnych historiografów.\nPodobnie w Wołyniu, drugim w karierze Smarzowskiego filmie podejmującym kwestie związane z napięciem etnicznym, udało się twórcy dostarczyć argumentów zarówno „rewizjonistom”, jak i „polonofilom”.\nZ jednej strony reżyser nadweręża mit kresowy, kwestionując fantazmat o multikulturowej arkadii, który ma bogatą tradycję w postaci literatury kresowej i jest nadal przywoływany przez takie choćby filmy jak Pan Tadeusz (1999, A. Wajda) czy Wenecja (2010, J.J. Kolski). Emocje, jakie budzi jego naruszenie, potwierdza przypadek Bożej podszewki (1997, I. Cywińska) – serialu, który wywołał gwałtowny sprzeciw wobec przedstawionych w nim relacji polsko-litewskich oraz wizerunku prymitywnych polskich ziemian. Smarzowski jako źródło konfliktów podkreśla raczej status kolonizatora Polaków, który daje o sobie znać już w inicjalnej sekwencji wesela. Mit okazuje się martwy, zanim zostanie symbolicznie i dosłownie uśmiercony w scenie morderstwa ukraińsko-polskiego małżeństwa. Zachowując perspektywę cywila – głównej bohaterki, Zośki, – reżyser wskazuje, że nacjonalizmy nie rodzą się w sztabach, ale wśród codziennych konfliktów, zaś wojna dostarcza jedynie możliwości ich wyrazu.\nZ drugiej strony Smarzowski odwołuje się do dwóch podstawowych motywów należących do imaginarium kresowego: obrazu tradycyjnego ładu i katastrofy oraz przewagi cywilizacyjnej Polaków nad Ukraińcami. Dominująca w filmie perspektywa ofiary – Polki pozwala na zachowanie podziału na dziki Wschód i cywilizowany Zachód. Kontrasty te są dla reżysera wymarzoną materią, skoro zwykle opowiada on o codzienności jak o wojnie, a o wojnie z perspektywy codzienności.\nEksces wizualny w filmach Smarzowskiego rodzi się właśnie z kontrastów między wojną a pokojem, narodzinami dziecka a równoczesną śmiercią jego ojca, Pilchem trzeźwym i pijanym, fasadowym życiem w Weselu i bękartem w brzuchu panny młodej, mitem i przeczącym mu obrazem czy samymi zdarzeniami i ich bezosobową rejestracją przez kamery przemysłowe.\nZ narodowego rezerwuaru mitów bez wątpienia pochodzi także bohater Smarzowskiego – samotnik, jedyny i ostatni sprawiedliwy o proweniencji z jednej strony gatunkowej, z drugiej romantycznej.\nWszyscy indywidualiści – walcząc z przeważającymi siłami wroga – są skazani w jego filmach na nieuchronną porażkę. Tadeusz w Róży z jego przedwojennym sznytem tym bardziej przypomina romantycznych bohaterów szkoły polskiej, która według słów Tadeusza Lubelskiego opowiadała o loserach przegrywających z historią, totalitaryzmami bądź nowym porządkiem. Podobne opowieści o klęsce snuje Smarzowski. Jedyni sprawiedliwi giną (stróże prawa w Drogówce i Domu złym oraz maltretowana Mazurka z Róży) albo uciekają: pociągiem (Wesele), wozem (Wołyń), na piechotę (Róża), ponieważ w rzeczywistości zdegenerowanej bądź naznaczonej totalitarną przemocą nie ma dla nich miejsca. Bohaterowie ci są nośnikami wartości i tradycji, które zostają z kultury wyrugowane. W Róży Tadeusz jest reprezentantem prześladowanego po wojnie środowiska AK-owskiego (i przypomina pod tym względem Maćka Chełmickiego z Popiołu i diamentu), Róża i jej córka oraz Zośka z Wołynia – polifonii etnicznej i religijnej, stróże prawa w interpretacji Bartłomieja Topy z Drogówki i Domu złego – uczciwości.\nBezsilność i klęska bohaterów odsyła do kolejnego rozpoznawalnego polskiego toposu – chocholego tańca, podkreślającego tragizm zbiorowy lub jednostkowy. Wyroki historii bądź wszechogarniające zło wiodą do konkluzji, że jest to świat nie do zreformowania, o strukturze błędnego koła.\nChoć pozafilmowe tłumaczenia twórcy na temat nadziei zawartej w zakończeniu Pod Mocnym Aniołem brzmią przekonująco, w czasie seansu łatwo ten optymizm przeoczyć. Struktura pętli prowadzi Jerzego po raz kolejny na rozstaje dróg, gdzie dokonuje on wyboru między trzeźwością i pijaństwem. Do motywu błędnego koła odsyła Wesele, wskrzeszające raz jeszcze nośny w kulturze polskiej wzorzec dramaturgiczny Wyspiańskiego, zyskując dzięki temu na komunikacyjnej sile i uogólnieniu, które prowadzą do powstania narodowego home movie. Jednocześnie zestawienie dramatu metafizycznego ze współczesną Polską jako wielką bimbrownią podkreśla jej degradację. Podobnie w Domu złym wiek Edwarda Środonia – czterdzieści i cztery – zabrzmi jak ponury żart z idei ofiarnictwa wpisanej w mierny kontekst.\nNajmniejszy rozdźwięk między narodowymi mitologiami a ich filmowym odbiciem odnotowujemy jednak u Smarzowskiego w narracjach historycznych. W tych współczesnych zamiast krwi przelewa się wódkę, wymiociny, spermę, ślinę i ekskrementy.\nTo zestawienie odsłania paradoks rządzący męskim światem reżysera i diagnozę na temat jego nieprzystawalności do obecnych realiów. Jedynym – nadal kalekim – sposobem wysublimowania wspomnianych płynów ustrojowych i fizjologicznych jest wojna, która zmienia je w szlachetniejszy przelew krwi. Stąd być może społeczna tęsknota za powstaniami, historycznymi rekonstrukcjami i wielkimi bitwami jako jedynej rozpoznanej drogi ku symbolicznej nobilitacji.\nTo powoduje, że filmowa rzeczywistość Smarzowskiego jest w pewnym stopniu anachroniczna.\nReżyser staje się surowym krytykiem świata ułożonego przez mężczyzn, dla którego nie widzi pozytywnej alternatywy lub szuka jej w dawnych mitologiach, tradycyjnych rycerskich wzorcach, co stanowi dodatkowe źródło popularności jego kina.\nAnachronizm ten wzmacnia wychylenie w przeszłość, co oczywiste w narracjach historycznych, ale cechuje także te dotyczące współczesności. Zawarty w nich pesymizm wyklucza istnienie projektu progresywnego, a obyczajowość tam panująca jest albo tradycyjnie romantyczna, albo tradycyjnie patriarchalna. Nieokreślone jutro i enigmatycznie wyrażoną nadzieję zapowiadają jedynie dzieci: te „w drodze” (Wesele), ocalone (Wołyń) czy wierne nonkonformizmowi rodzica (Drogówka), anachroniczność jednak wzmacniają wizerunki kobiet.\nW Weselu ślubny strój bohaterki oraz liczne omdlenia nie są jedynymi atrybutami łączącymi ją z wizerunkiem bezwolnej dworkowej panny. Decyduje za nią Wojnar, zakręcając kurek z pieniędzmi w razie narodzin nieślubnego wnuka, a następnie ojciec dziecka, który skruszony pojawia się na weselu. Bohaterka czeka na księcia z miasta, by zostać przez niego uprowadzoną i ocaloną. Konserwatyzm i schematyczność przebija przez sposób przedstawienia tego wątku odsyłający do komediowo-romantycznej opowieści o uciekającej pannie młodej. Symptomatycznej zmiany dokonał także Smarzowski, odwołując się w Domu złym do filmu braci Coen Fargo (1996), gdzie główną rolę, policjantki w zaawansowanej ciąży, zagrała Frances McDormand. Polski reżyser pożycza sam schemat, ale postać kobiety spycha na dalszy plan. Z aktywnej policjantki staje się ona ornamentem, bitą ciężarną żoną wymagającą opieki głównego bohatera, który kradnie rolę odgrywaną przez McDormand. Druga policjantka w męskim świcie (Maria z Drogówki) jest właściwie kopią bohaterki z Domu złego – potrzebną raczej w roli kochanki niż policjantki.\nTrudno przecenić perspektywę, na którą zdecydował się Smarzowski, oddając głos cierpieniu cywila i kobiety w Róży oraz Wołyniu. Zośka pełni jednak tradycyjną funkcję zarezerwowaną dla kobiet w narracjach historycznych, występując jako ofiara i świadek. W Róży zaś odwaga twórcza zasadza się głównie na dosłowności, dzięki której gwałty i cierpienie kobiet pokazane zostały z całym okrucieństwem. Już o pół wieku starszy, a bliski jej tematycznie film Jak być kochaną (1962) Wojciecha Hasa wydaje się dużo radykalniejszy w wymowie, gdy patriotycznej bufonadzie przeciwstawia cichy heroizm Felicji. Róża, której ciało jest kolonizowane i anektowane przez kolejnych najeźdźców, ostatecznie staje się katalizatorem szlachetności głównego bohatera, który roztacza nad nią opiekę, będąc uosobieniem Polski – nienacjonalistycznej, nieinwazyjnej, dialogicznej – charakteryzowanej także przez powściągliwość seksualną protagonisty. Być może dlatego intymna relacja między bohaterami odmiennej płci jest w tym filmie tak wyjątkowa na tle całej twórczości Smarzowskiego, częściej opowiadającego o zdradzie niż miłości. Niespotykane u niego porozumienie wynika z faktu, że jest to raczej narracja o przyjaźni i lojalności niż historia miłosna. Tęsknota za wspólnotą kumpelską stanowi zaś podstawę uniwersum filmowego reżysera – kolekcjonera męskich mitologii.\nCoraz bardziej zajęty sprawą polską Smarzowski staje się największym krytykiem i paradoksalnym miłośnikiem polskości.\nSwobodnie czerpiąc z narodowego imaginarium, nie znajduje ratunku w tradycyjnych mitologiach i romantycznych mitach. Ich nieobecność budzi w nim jedynie przerażanie współczesnością i bezsilność wobec przyszłości. Puste miejsce, które pozostawia, daje nadzieję na pojawienie się wychylonej w przyszłość alternatywy, ale jednocześnie rodzi obawy przed wypełnieniem go karmiącym się klęskami resentymentem.\nMiłość w czasach posthumanizmu\nWiek XX jedynie pogłębił podziały na to, co „jeszcze-nie-dość-ludzkie” i człowiecze, naturę i kulturę czy...


Fundacja JiM - blizniaczki z autyzmem | Fundacja JiM\nAmelka i Paulinka – bliźniaczki z autyzmem. Pierwsze sygnały u dziewczynek pojawiły się bardzo wcześnie. Można było zauważyć, że dziewczynki nie reagują na swoje imiona. Ich mama zaczęła wtedy podejrzewać, że mogą mieć problemy ze słuchem, jednak wizyta u laryngologa rozwiała wątpliwości, lekarz stwierdził, że wszystko jest w porządku.\nNajwiększe zdziwienie budziła sytuacja, gdy z jednej strony dziewczynki nie słyszały tego co mówi do nich mama, ale dało się zauważyć, że pewne specyficzne dźwięki wzbudzają w nich duży niepokój. Wszyscy zapewniali jednak, że wcześniaki rozwijają się wolniej niż inne dzieci i dopiero z czasem bliźniaczki „dogonią” rówieśników. To pozwalało zachować spokój, wierząc, że wszystko niebawem się zmieni.\nSytuacja z biegiem czasu stawała się coraz bardziej poważna, dziewczynki wszystko robiły wolniej i ciężko było nawiązać z nimi kontakt. Sprawiały wrażenie, jakby cały czas były w swoim świecie. Mama dziewczynek była najbardziej zdziwiona tym, że potrafią przez całe godziny układać klocki i kredki w długim rzędzie. Bliźniaczki lubiły oglądać bajki, ale sprawiały wrażenie jakby w ogóle ich nie rozumiały, tylko patrzyły bezmyślnie na migające obrazki.\nGdy mama dziewczynek pierwszy raz trafiła na informacje o autyzmie, wszystko wskazywało na to, że dziewczynki mogą być zaburzone. Mimo że nie mogła w to uwierzyć, szukała miejsca, gdzie będzie można rozpocząć diagnozę i rozwiać wątpliwości co dzieje się z jej córkami. Wtedy z pomocą przyszła jej znajoma, która poleciła Fundację JiM. Specjaliści w Fundacji potwierdzili najgorsze obawy mamy, obie dziewczynki miały autyzm. Po diagnozie dziewczynki poszły do przedszkola JiM i rozpoczęły terapię w Fundacji.\nPierwsze efekty były widoczne już po kilku miesiącach. Moment przełomowy nastąpił, gdy po raz pierwszy, w wieku 4 lat powiedziały „mamo”. Zdarzenie to ogromnie wzruszyło kobietę i pozwoliło jej z optymizmem patrzeć w przyszłość.\nDziewczynki są pod opieką Fundacji już 3 lata. W tym czasie nauczyły się składać zdania, czytać pierwsze słowa i reagować na to co ktoś do nich mówi. Wykonują polecenia nauczycielek z przedszkola, a nawet próbują mówić wierszyki i śpiewać piosenki. Coraz częściej bawią się razem, a ich zabawy nie są już tak schematyczne jak kiedyś. Teraz potrafią podobnie jak inne dzieci bawić się w sklep czy lekarza, a czasem nawet odgrywają sceny z ulubionej bajki!\nMama dziewczynek za największy sukces terapii uważa to, że dziewczynki z każdym dniem stają się coraz bardziej samodzielne. Potrafią już same się ubierać, robią sobie kanapki i przygotowują picie. Cieszy ją również to, że nauczyły się rozumieć i odczytywać emocje. Najważniejsze, że mimo trudności bliźniaczki są pogodne, bardzo często się uśmiechają i wyglądają na szczęśliwe rodzeństwo!


Urlop pod znakiem zapytania. Zapracowani Polacy nie mają czasu na wakacje - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n28 maja 2019, 07:40 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nNie jest tak jak piszesz, ludzie mające zyskowne firmy / w odróżnieniu od fikcyjnych, żeby generować straty/ , potrafia wyjechać nawet 2 razy w ciągu sezonu ,ale jest ich nie wiele. Reszta nie wyjedzie, bo chodzi o pieniądze, w ciagu ostatnich 3 lat bardzo mocno wzrosły koszty utrzymania i o to chodzi.\nNajlepiej zrobisz jak wyjedziesz na stałe do Europy. Zobacz jak się zabija Polcy i Polscy z różnych partii żeby się dostać do tej „ gnijącej”, jak tu podają trolle Europy. .\nTo po co tam mieszkasz? Wracaj do swojego kraju! Jakoś Polactwo narz3ka ale do Polski za **** nie chce.\nMieszkam w Kanadzie. Myślisz, że tu jest inaczej? :)


radom.gosc.pl → Wiadomości z diecezji radomskiej → Nowa Karta jak Biblia\nDo udziału w Adwentowym Dniu Skupienia zapraszają ks. Konrad Wójcik i Jadwiga Kazana\nDiecezjalne Duszpasterstwo Zdrowia i Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich - Oddział Ziemi Radomskiej zapraszają 9 grudnia (sobota) do Międzynarodowego Centrum Wolontariatu "Arka" w Radomiu przy ul. Kelles-Krauza19. Tam odbędzie się dzień skupienia, który będzie przebiegał pod hasłem: "Uzdrowicielu, przyjdź - Duch Święty w życiu codziennym medyka i pacjenta". Spotkanie poprowadzi ks. Arkadiusz Zawistowski, krajowy duszpasterz służby zdrowia. Pierwszą część spotkania o 9.45 rozpocznie rejestracja uczestników. O 10.00 będzie konferencja. Głównym tematem drugiej części będzie prezentacja dokumentu Papieskiej Rady ds. Służby Zdrowia "Nowa Karta Pracowników Służby Zdrowia".\n- Ten dokument zwraca uwagę, że duszpasterstwem służby zdrowia są objęci wszyscy, którzy pracują na rzecz życia i zdrowia, czyli m.in. lekarze, pielęgniarki, psychologowie, wolontariusze, laboranci i ratownicy medyczni - mówi ks. Konrad Wójcik, diecezjalny duszpasterz zdrowia. - Taka karta była wydana już w 1993 r. Nową zainicjował abp Zygmunt Zimowski. Napisał do niej wstęp. Ona jest jak Biblia dla pracowników służby zdrowia, bo wskazuje nam, jakimi wartościami mamy się kierować w życiu, by być wiernymi nauce Kościoła - dodaje Jadwiga Kazana, lekarz stomatolog, od dwóch lat prezes KSLPOZR.\nNabożeństwo pokutne odbędzie się o 12.15 w kościele Świętej Rodziny. Po nim o 13.00 będzie sprawowana Msza św. Na zakończenie Eucharystii uczestnicy spotkania odmówią "Akt zawierzenia Matce Bożej".\nW czasie dnia skupienia jest czas na modlitwę, ale też integrację środowiska służby zdrowia i wymianę doświadczeń. Podobna integracja odbywa się również podczas pielgrzymek. W listopadzie pracownicy służby zdrowia ze swoim duszpasterzem byli w Wiedniu. W czasie podróży autokarem śpiewali godzinki, odmawiali Różaniec, modlili się Koronką do Bożego Miłosierdzia i słuchali konferencji. W stolicy Austrii podążali śladami św. Jana Pawła II. Zwiedzili pl. Bohaterów, gdzie Jan Paweł II odprawił Mszę św. Modlili się także przy pomniku Jana Pawła II przy kościele polskim w Wiedniu. Pielgrzymi uczestniczyli w Mszy św. w parafii Czterech Ewangelistów, w czasie której odbyła się instalacja proboszcza ks. Pawła Marniaka, pochodzącego z Lipska, który bardzo im pomógł w zorganizowaniu pobytu w Wiedniu. Po Polskim Sanktuarium Narodowym na Kahlenbergu ich przewodnikiem był zmartwychwstaniec ks. Roman Krekora, który pochodzi z parafii katedralnej w Radomiu. Tam, przy kopii jasnogórskiego obrazu Matki Bożej, modlili się za ojczyznę i odśpiewali "Boże, coś Polskę". Pielgrzymi wysłuchali też koncertu w Filharmonii Wiedeńskiej.\nWięcej w wydaniu papierowym "Gościa Radomskiego" nr 48 na 3 grudnia.\nArchiwum KSLPOZR\t W Polskim Sanktuarium Narodowym na Kahlenbergu\ndodane 29.11.2017 12:27


La Liga. Ogromna wpadka Realu Madryt. Może zaważyć o losach mistrzostwa Hiszpanii\nReal miał kilka niezłych akcji, ale to było za mało na konsekwentnie grające Levante. "Królewscy" niespodziewanie przegrali 1:2. Przez prawie cały mecz grali w osłabieniu. Atletico może bardziej odjechać.\nMarcin Borciuch 30 Stycznia 2021, 18:17\nPAP/EPA / Kiko Huesca / Na zdjęciu: piłkarze Levante UD cieszą się z gola\nReal musi wygrywać, jeśli chce myśleć o gonieniu prowadzącego w lidze Atletico Madryt. "Królewscy" utrudnili sobie zadanie triumfu nad Levante już na początku meczu. Eder Militao dostał czerwoną kartkę w 9. minucie i wyleciał z boiska. Brazylijczyk był ostatnim obrońcą i potrącił przed własnym polem karnym Sergio Leona, który wybiegał do sytuacji sam na sam.\n"Los Blancos" nie chcieli się zamykać i już kilka minut później objęli prowadzenie. Świetną kontrę pewnym strzałem zamknął Marco Asensio. Jednak z każdą kolejną minutą mistrz Hiszpanii musiał się skupić na obronie, co mogło zaskakiwać.\nLevante zastosowało bardzo wysoki i agresywny pressing, który faktycznie sprawiał rywalowi ogromne problemy. Gdy udało się przejąć piłkę, od razu było blisko sytuacji bramkowej. Bardzo aktywny był Roger Marti. Goście wyrównali w 32. minucie po bramce z woleja Jose Moralesa.\nW drugiej połowie przyjezdni nie zmienili swojej taktyki - cały czas naciskali, zmuszali do pojedynczych błędów, odcinali możliwości do szybkich podań. Real częściej grał z kontry, ale nie zmuszał Aitora Fernandeza do pracy. Za to Thibaut Courtois ciągle musiał ratować kolegów.\nW 64. minucie Roger Marti zmarnował rzut karny podyktowany po faulu Viniciusa, który chwilę wcześniej wszedł z ławki. Napastnik Levante poprawił się kilkanaście minut później. Odskoczył od obrońców, zgarnął płaskie podanie Enisa Bardhiego i pokonał sprytnym strzałem zasłoniętego bramkarza.\nDo końca meczu Real próbował wrzucić wyższy bieg, ale ofensywa rozczarowywała. Masa niedokładnych zagrań sprawiła, że nie dało się oddać dobrego strzału.\nReal przegrał z Levante 1:2, grając zaskakująco słabo. Z pewnością duży wpływ miała szybka kartka dla Militao, ale zespołowi tej klasy nie wypada tak odstawać od niżej notowanego rywala.\nJeśli Atletico wygra swój mecz, odskoczy "Królewskim" w tabeli na dziesięć punktów.\nReal Madryt - Levante UD 1:2 (1:1)\n1:0 - Marco Asensio 13'\n1:1 - Jose Luis Morales 32'\n1:2 - Roger Marti 78'\nReal: Thibaut Courtois - Alvaro Odriozola, Eder Militao, Raphael Varane, Ferland Mendy - Luka Modrić, Casemiro, Toni Kroos - Marco Asesnio (82' Sergio Arribas), Eden Hazard (60' Vinicius Junior), Karim Benzema (82' Mariano Diaz).\nLevante: Aitor Fernandez - Jorge Miramon, Oscar Duarte, Sergio Postigo, Carlos Clerc - Gonzalo Melero, Mickael Malsa (60' Ruben Rochina), Nemanja Radoja, Jose Luis Morales (76' Daniel Gomez) - Serio Leon (60' Enis Bardhi), Roger Marti (83' Ruben Vezo).\nŻółta kartka: Casemiro (Real), Malsa, Melero (Levante).\nCzerwona kartka: Militao (Real; faulował, będąc ostatnim obrońcą).\nSevilla zgarnęła gwiazdę Serie A\nCo z przyszłością Messiego?\nLa Liga. Real Madryt - Levante UD na żywo. Transmisja TV i stream online\nzbych22 30-01 19:52 Zgłoś komentarz\nGeniusz Zidane'a śpi i Real cienko przedzie w tym sezonie. Bez przebudowy zespołu lepiej nie będzie.\nMontana 30-01 18:44 Zgłoś komentarz\nKiepski sezon Realu.\nPiłka nożna Real Madryt Hiszpania Levante UD Primera Division Madryt Santiago Bernabeu w Madrycie Piłka nożna w Hiszpanii


Dzisiaj jest 24 stycznia 2020, 18:39\nZamieszczono: 30 maja 2018, 14:48\nNie bardzo rozumiem zagajenie, tym niemniej wszystko prawie kupuję w necie. Ostatnio szukaliśmy z żoną prezentu na nowe mieszkanie dla znajomych i na stronie https://www.eldom.eu/kategoria/sokowirowki znaleźliśmy super sokowirówkę oraz wiele innego sprzętu. Żeby obyło się bez niespodzianek podesłałem linka znajomym i po akceptacji się zdecydowaliśmy. Znajomi buszując po asortymencie sklepu kupili jeszcze wiele potrzebnych im sprzętów\nZamieszczono: 14 czerwca 2018, 22:14\nNajczęściej to się jednak zamawia ubrania w tego typu sklepach: https://factoryprice.pl/fao_m_Bluzki_Bl ... 12078.html\nChociaż teraz mamy takie czasy, że dostęp do neta ma każdy i faktycznie coraz więcej i częściej się robi te zakupy online\nZamieszczono: 19 czerwca 2018, 19:42\nMusze przyznać, że w sieci kupuje naprawde bardzo duzo. Jeżeli chodzi o zakupy do domu to często ostatnio korzystam z tej strony https://sklep.gkpge.pl/dla-domu Jakiś czas temu zamawiałam juz czujniku gazu i sprawdzają sie rewelacyjnie. Oby wiecej takich sklepów internetowych i zakupy bedą duzo przyjemniejsze.\nZamieszczono: 04 lipca 2018, 09:48\nPewnie, że tak. To najwygodniejsze rozwiązanie, jeśli chodzi o zakupy Ja od dawna kupuję tylko w sieci i jestem z tego bardzo zadowolony. O dostawę też nie trzeba się martwić, bo wybór jest spory. Mi najbardziej odpowiadają przesyłki kurierskie DHL, bo przychodzą szybko i bez żadnych szkód. Na Furgonetce możecie sami znaleźć takie rozwiązanie, które będzie Wam odpowiadało.\nZamieszczono: 07 lipca 2018, 08:15\nButy to raczej codzienny uzytek, zatem tak, zamawiam i to nawet często. Zresztą jak tu nie zamawiać, kiedy takie dobre ceny mają https://www.czasnabuty.pl/tra-pol-1284903861-jesien-zima.html Porównując ze sklepem stacjonarnym to po prostu szok. Dlatego tylko w internecie kupuję buty.\nZamieszczono: 26 lipca 2018, 13:59\nZamawiam rzeczy codziennego użytku przez internet od zakupów spożywczych po elektronikę. Ostatnio nabyłem laptop w swoim sprawdzonym sklepie https://itnes.pl/notebooki-acer-travelmate-p/acer-travelmate-p249-g2.html Wszystko dostarczone zgodnie z umową i na pewno kupię tam znowu.\nZamieszczono: 27 lipca 2018, 17:56\nJak najbardziej - przy tym trybie życia jaki sie teraz prowadzi w wiekszosci rodzin to w sumie tylko takie rozwiazanie wchodzi w gre, zeby juz nie marnowac czasu na łażenie po sklepach. Zreszta neta mamy smigajace stad https://www.upc.pl/internet/kup-interne ... owiazania/ wiec bez sensu byłoby sie meczyc i stac w kolejkach\nZamieszczono: 06 sierpnia 2018, 13:13\nZdarza się to Najczęściej są to jednak kosmetyki oraz ubrania. Co do tych to dużo większy jest wybór niż w sklepach stacjonarnych. Przy pomocy bloga https://styloweubrania.pl/blog-modowy-f ... alny-dzien zawsze coś ciekawego znajdze żeby uzupełnić swoją szafę\nZamieszczono: 21 sierpnia 2018, 09:50\nJa osobiście preferuje iść do sklepu i zobaczyć towar na własne oczy niż kupować przez internet, ale z drugiej strony forma zakupy przez internet jest bardziej wygodna więc rozumiem ludzi co kupują rzeczy codzienne użytku przez internet\nhttp://gazetka-lewiatan.pl/- gazetki promocyjne lewiatan\nZamieszczono: 24 października 2018, 17:42\nja często szukam czegos w necie, teraz szukalam butów i znalazłam taką strone http://noevision.pl/dla_niej/kozaki.html Jest tutaj dużo róznych butów mnie interesuja kozaki skórzane damskie. Ceny tych butów na tej stronie są bardzo atrakcyjne więc chyba zdecyduje sie na zrobienie zakupów.