Muzyka nie jest czarno-biała - W podróż\nMuzyka nie jest czarno-biała\nWłodek Pawlik to wybitny kompozytor i pianista jazzowy. Jako pierwszy muzyk w historii polskiego jazzu został uhonorowany nagrodą Grammy w 2014 roku w kategorii Best Large Jazz Ensemble Album za płytę „Night in Calisia”, nagraną wspólnie z trębaczem Randym Breckerem, Orkiestrą Filharmonii Kaliskiej i Włodek Pawlik Trio.\nROZMAWIAMY PRZY OKAZJI PREMIERY PANA NAJNOWSZEGO PROJEKTU „PAWLIK/MONIUSZKO – POLISH JAZZ”. CO BYŁO PRZYCZYNKIEM DO JEGO STWORZENIA? SKĄD POMYSŁ?\nMoje większe w ostatnich kilku latach zainteresowanie muzyką Moniuszki jest w dużej mierze pochodną pasji mojej żony – Jolanty, która od dłuższego czasu realizuje jako producent i wykonawca pionierskie na skalę światową przedsięwzięcie związane z nagraniem pieśni ojca polskiej opery narodowej. Nasza firma Pawlik Relations może poszczycić się już czterema wolumenami z tej serii. W grudniu 2018 roku na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się gala wręczenia prestiżowych nagród Perły Biznesu, przyznawanych przez anglojęzyczny magazyn „Polish Market”, w czasie której wyróżniono żonę w kategorii Perły Kultury za istotny wkład w popularyzację twórczości Stanisława Moniuszki. Jako laureat tej nagrody z 2015 roku zostałem poproszony o muzyczną oprawę uroczystości i wykonałem tam pierwszy raz publicznie jazzowe interpretacje trzech utworów Moniuszki: „Prząśniczkę”, „Pieśń Wieczorną” i „Znasz-li ten kraj”. Entuzjazm słuchaczy przeszedł moje najśmielsze oczekiwania, co skłoniło mnie do nagrania w okresie pomiędzy Bożym Narodzeniem a Nowym Rokiem materiału na płytę „Pawlik/Moniuszko”. Tak więc pasje muzyczne mojej żony w pewnym sensie udzieliły się również mnie, ale jak to u mnie bywa, oryginalna muzyka Moniuszki była punktem wyjścia do własnych muzycznych, w tym przypadku jazzowych, interpretacji.\nNOWOŚCIĄ NA POLSKIM RYNKU FONOGRAFICZNYM BYŁA TEŻ NAGRODA GRAMMY. KIEDY PATRZY PAN NA NIĄ Z PERSPEKTYWY PIĘCIU LAT, CO ZMIENIŁA W PANA ŻYCIU?\nZdobycie Grammy jest w moim przypadku przełomowym wydarzeniem. Największą wartością, której skutków doświadczam do dziś, jest wyjątkowe zainteresowanie moją muzyką u słuchaczy kojarzących wcześniej jazz z kakofonią. Moje płyty od 2014 roku osiągają status złotych i platynowych. Przekłada się to automatycznie na liczbę koncertów. Mam tę satysfakcję, że dzięki otrzymaniu Grammy mogę poruszyć tak wielu ludzi i wywołać autentyczne wzruszenia, jak choćby w przypadku autorki komentarza na Facebooku, która napisała po jednym z ostatnich moich koncertów: „Dla ludzi wrażliwych na dźwięk to po prostu psychiczny komfort przy zalewie sieczki, jaka wpływa do naszych uszu w zgiełku dnia czy tego chcemy, czy nie. Pańska muzyka ma ważną misję do spełnienia w dzisiejszym uproszczonym i okrutnym świecie”.\nZNAJOMOŚĆ Z GENIALNYM AMERYKAŃSKIM TRĘBACZEM RANDYM BRECKEREM WPŁYNĘŁA NA PANA TWÓRCZOŚĆ I BYŁA KROKIEM KU MIĘDZYNARODOWEJ KARIERZE. CZY MOŻE PAN OPOWIEDZIEĆ O JEJ POCZĄTKACH?\nRozdział mojego życia związany z Randym rozpoczyna się w 1995 roku, kiedy współpracowałem z amerykańskim zespołem Western Jazz Quartet. Akurat wtedy dołączył do nas Brecker i w kwintecie odbyliśmy m.in. trasę koncertową po Polsce, a w studiu Polskiego Radia w Warszawie nagraliśmy wspólny album „Turtles”. Od tego czasu jesteśmy wielkimi przyjaciółmi, ale też bez wątpienia Randy genialnie odczytuje moje muzyczne intencje. Spotkanie z nim na życiowej i artystycznej drodze to dla mnie dar losu. Ostatnio graliśmy latem 2018 roku w czasie prestiżowego Blue Note Jazz Festival w Nowym Jorku jako Włodek Pawlik Trio feat. Randy Brecker.\nLICZNE KONCERTY I FESTIWALE, SALE PĘKAJĄCE W SZWACH, RÓWNIEŻ OD PUBLICZNOŚCI DOTĄD NIEZWIĄZANEJ Z JAZZEM, WYWIADY W MAINSTREAMOWYCH MEDIACH. A TO RACZEJ MUZYKA WYSUBLIMOWANA, DLA WĄSKIEJ PUBLICZNOŚCI. CO SĄDZI PAN O TAKIM WZROŚCIE ZAINTERESOWANIA TYM GATUNKIEM?\nNo właśnie, to jakiś oksymoron… Albo muzyka dla wąskiej publiczności, albo sale pękające w szwach. Rozumiem, że moja względna popularność stoi w sprzeczności z dosyć ponurym obrazem gatunku w świadomości społecznej. OK. Jazz to różni muzycy, często skrajnie odmienni, jeśli chodzi o podejście. W Europie – także w Polsce – jest modna tendencja do zawłaszczania tego gatunku przez środowiska określające się mianem awangardy. Inaczej rzecz ujmując, improwizacja w ich wydaniu bliższa jest muzyce eksperymentalnej niż tej, która wywodzi się w prostej linii z ducha bluesa, czarnych pieśni gospels, dixielandu i ery swingu. Wielu z nich żyje w przekonaniu, że publiczność jest do niczego niepotrzebna, ale to już sprawa dla psychologów. Ja jestem dzieckiem amerykańskiego dziedzictwa muzyki jazzowej, rockowej oraz bluesowej i być może dlatego moje muzyczne propozycje nie prowokują słuchaczy do nerwowych czy neurotycznych konwulsji.\nCZY PO TYLU LATACH NA SCENIE WCIĄŻ ODCZUWA PAN TREMĘ?\nTo uczucie ma dwa oblicza. Pierwsze – obezwładniające – i drugie – wzmagające koncentrację. Ja raczej mam umiejętność koncentracji chroniącą przed dopuszczaniem do siebie przed koncertami i w ich trakcie czynników wytrącających z równowagi. Prawdę mówiąc, scena jest dla mnie symboliczną Arką Noego, na której czuję się bardzo pewnie.\nCZY JEST JAKIŚ KONCERT, KTÓRY SZCZEGÓLNIE PAN ZAPAMIĘTAŁ?\nTakich koncertów mam sporo, ale opowiem o pewnym będącym splotem absurdalnych sytuacji. Podczas jednego z koncertów mojego tria – wiele lat temu – kontrabasista dosłownie tuż przed wejściem na scenę oznajmił, że musi nagle skorzystać z toalety. Zbiegło się to w czasie z końcówką zapowiedzi naszego występu przez konferansjera. Nie mając innej możliwości, wyszliśmy z perkusistą przed publiczność, licząc na szybkie pojawienie się kolegi. Niestety, jego nieobecność była dłuższa niż przewidywaliśmy, więc musieliśmy improwizować we dwójkę. Ja postanowiłem rapować, grać i tańczyć, co spotkało się – o ironio – z fantastyczną reakcją publiczności. Po około kwadransie tryskający pełnią szczęścia kontrabasista wszedł na scenę i razem dokończyliśmy występ.\nMUZYKA OD ZAWSZE BYŁA ELEMENTEM PANA ŻYCIA. PAŃSCY RODZICE BYLI MUZYKAMI. KIEDY POJAWIŁA SIĘ DECYZJA, ŻE I PAN PODĄŻY TĄ DROGĄ? I KIEDY W PAŃSKIM ŻYCIU POJAWIŁ SIĘ JAZZ?\nTak, wychowałem się w muzycznej rodzinie. Moi rodzice byli zawodowymi muzykami. Już we wczesnym dzieciństwie zacząłem grać na fortepianie, równolegle do powszechnych obowiązków szkolnych uczyłem się regularnie muzyki. I tak to wyglądało aż do studiów muzycznych, które podjąłem w 1978 roku na Akademii Muzycznej w Warszawie, w klasie fortepianu u słynnej pianistki – prof. Barbary Hesse-Bukowskiej. Jazz towarzyszył mi od najmłodszych lat. Ważną rolę odegrało wtedy słuchanie radiowej Trójki, gdzie audycje jazzowe były codziennością. Jazz w Polsce w latach 70. cieszył się popularnością szczególnie w środowiskach studenckich. Niemal we wszystkich większych miastach działały z powodzeniem kluby akademickie, a muzyka jazzowa była stałym elementem ich aktywności. Również w Kielcach stworzyliśmy klub jazzowy, będący dla mnie drugim domem. Tam powstały moje pierwsze zespoły, które zakładałem jako 15-letni chłopak. To z nimi odnosiłem pierwsze sukcesy na arenie ogólnopolskiej. W czasie warszawskich studiów pianistycznych prowadziłem równolegle działalność jazzową, wiążąc się z klubami studenckimi Hybrydy i Remont. Te fakty przypominają mi o wręcz genetycznym zauroczeniu jazzem. Mogę powiedzieć, że nic od tamtych czasów się nie zmieniło.\nNIE TYLKO PISZE PAN DLA SWOJEGO TRIO, ALE TEŻ KOMPONUJE MUZYKĘ FILMOWĄ I ROZPISUJE PARTYTURY NA ORKIESTRĘ. CZY KTÓRYŚ Z TYCH AKTÓW TWÓRCZYCH SPRAWIA PANU WIĘKSZĄ PRZYJEMNOŚĆ, A KTÓRYŚ MNIEJSZĄ?\nKażda z tych form aktywności ma swoją specyfikę, magię. Mogę ją przyrównać do kolorów. Muzyka nie jest czarno-biała, jest w swoim bogactwie brzmień nieskończonością dźwiękowych asocjacji, mutacji. Ta różnorodność zawsze mnie urzekała. Od solowych wypowiedzi, poprzez małe ensemble, do brzmienia wielkich chórów i orkiestr, a w tym oceanie jeszcze jazz, rock, muzyka etno… to jak odkrywanie tajemnic kosmosu.\nCZY TWORZENIE DLA PANA TO SYSTEMATYCZNA PRACA, CZY RACZEJ KOMPONUJE PAN POD WPŁYWEM CHWILI, INSPIRACJI?\nTo zależy od okoliczności. Najczęściej pracuję jako kompozytor na zamówienie, wtedy systematyczność i samodyscyplina są cechami jak najbardziej pożądanymi. W tym przypadku mało jest czasu na bujanie w obłokach. Jednocześnie akt twórczy różni się od pracy w korporacji. Bez przestrzeni wolności od logiki i racjonalnego postrzegania życia nie da się funkcjonować w przestrzeni sztuki, być twórcą, jak to ujął Adam Zagajewski w cudownym wierszu: „nie rezygnować z Poezji˝. Jak zwykle zatem prawda leży pośrodku.\nNASZYM CZYTELNIKOM POLECAMY TAKŻE CIEKAWE KRĄŻKI. CZY W OSTATNIM CZASIE JAKAŚ PŁYTA ZROBIŁA NA PANU SZCZEGÓLNE WRAŻENIE?\nNie mogę oprzeć się wrażeniu, że to, co mnie dzisiaj kręci w muzyce, już było. Dlatego wracam co jakiś czas do mojej ulubionej płyty z 1992 roku „Return of the Brecker Brothers”.\nCZY MA PAN JESZCZE JAKIEŚ MARZENIA MUZYCZNE, KTÓRE CHCIAŁBY ZREALIZOWAĆ?\nWłaśnie teraz spełnia się moje najświeższe marzenie, czyli wydanie albumu jazzowego „Pawlik/Moniuszko”!\n15 maja ukazała się najnowsza płyta Włodka Pawlika. Wraz z Arturem Żmijewskim dokonują wybitnej interpretacji „Tryptyku Rzymskiego” Jana Pawła II, tym samym oddając hołd wybitnemu Polakowi. Więcej informacji o płycie zajdziecie tu.\nROZMAWIAŁA: Ewa Guzek


Jak Wam idzie uzupełnianie albumu? Dalej tkwicie w zeszłym roku czy już wkroczyliście w nowy?\nJa w moim powoli idę do przodu - dzisiaj pokażę Wam ostatnią stronę z października, a więc jeszcze tylko listopad, grudzień i koniec! ;)\nJeśli chodzi o bazę strony to większość kart pochodzi z zestawu kart Simple Stories "I am". Mało jesienne to klimaty, ale co tam. ;)\nSwoje miejsce znalazły też die-cutowe kwiatki, naklejki na folii oraz klasyczne papierowe.\nOprócz prześlicznej kolekcji "I am" znalazło się też miejsce na elementy z kolekcji "Domestic bliss", które świetnie połączyły się pod względem kolorystycznym.\nNo i na koniec naklejka z napisem "grateful" z zestawu Primy, którą już od dawna chciałam gdzieś wykorzystać.\nGeneralnie: zdjęcia + kolorowe karty + ulubione dodatki i strona tworzy się praktycznie sama. ;)\nEtykiety: I AM, Nats, Pinkfresh Studio, Pocket Scrapbooking, Prima Marketing, project life, Simple Stories, tonic studio\nAutor: Justt o 10:00 4 komentarze:\nAutor: Oliwiaen o 11:08 3 komentarze:


Ciesz się wakacjami! - BLIŻEJ PRZEDSZKOLA\nCiesz się wakacjami! Promocja!\nZamów lub opłać prenumeratę, ciesz się WAKACJAMI i ze spokojem wyczekuj na nowy rok (przed)szkolny!\nOpłać z góry za trzy numery: 7-8/2021 materiały na RÓŻNE OKAZJE do wykorzystania w ciągu całego roku i 9/2021 materiały na PAŹDZIERNIK i ODBIERZ miesięczny dostęp do serwisu streamingowego „Moja płytoteka”.\nJeśli nie jesteś prenumeratorem\nZamów dowolną prenumeratę (standard, plus lub pakietu pomocy dydaktycznych) i dokonaj wpłaty o wartości trzech kolejnych numerów z zamówionej prenumeraty.\nJeśli już jesteś prenumeratorem\nDokonaj wpłaty o wartości trzech kolejnych numerów z posiadanej prenumeraty.\nPromocja ważna od 26 maja do 20 czerwca 2021 r. Ile mam zapłacić?\n„Moja płytoteka” to serwis streamingowy, dzięki któremu dostęp do ponad 2000 utworów muzycznych możesz uzyskać za pomocą JEDNEGO kliknięcia. Od teraz wszystkie piosenki i podkłady muzyczne możesz mieć w jednym miejscu. Korzystaj z dowolnego miejsca, w dowolnym czasie, bez konieczności posiadania sprzętu z napędem CD. Sprawdź, o ile wygodniejsza będzie Twoja praca!\nJak działa płytoteka?\nW najbliższych numerach przygotowaliśmy:\nmateriały na WRZESIEŃ\nmateriały na RÓŻNE OKAZJE\ndo wykorzystania w ciągu całego roku\n* Wydanie numer 6.237/2021 – zawiera materiały na WRZESIEŃ, po nim w kolejności w zamówionej prenumeracie jest wydanie z materiałami uniwersalnymi na cały rok (7-8.238-239/2021). Ten numer zostanie wysłany do naszych prenumeratorów na początku września.\nDlaczego warto zostać prenumeratorem?\notrzymasz komplet profesjonalnych materiałów niezbędnych w pracy każdego nauczyciela wychowania przedszkolnego.\nkliknij na wybrany segment, aby dowiedzieć się więcej\nOpracowywane przez największe autorytety wychowania przedszkolnego (teoretycy i praktycy z wieloletnim doświadczeniem). Uwzględniają najnowsze trendy w edukacji przedszkolnej w Polsce i na świecie.\nPakiet pomocy w formie wydruków\nIlustracje i fotografie do pracy z dziećmi na 60 foliowanych stronach A4. Zostały stworzone po to, by maksymalnie ułatwić nauczycielom pracę.\nPłyta CD z utworami do tańca, śpiewania i zabawy\nDo każdego wydania miesięcznika dodajemy płytę CD z piosenkami przygotowanymi do treści zawartych w danym numerze. Na płycie znajdziesz podkłady oraz piosenki w wersji wokalnej i instrumentalnej.\nFotografie i rysunki w formie wydrukowanych plakatów tematycznych. Do każdego numeru miesięcznika dodajemy 5 plakatów skorelowanych z treściami w danym numerze. Mogą posłużyć jako nieodzowna pomoc dydaktyczna lub jako plansze dekoracyjne i informacyjne.\nPobrania dowolnych pomocy\nDołączając do grona prenumeratorów, otrzymujesz dostęp do dowolnych materiałów (pomocy dydaktycznych, artykułów, scenariuszy zajęć) znajdujących się na stronie www.blizejprzedszkola.pl. Jest to dostęp zarówno do najnowszych materiałów, jak i materiałów z numerów archiwalnych. Ilość pobrań zależy od rodzaju i okresu zamówionej prenumeraty. Możesz to łatwo sprawdzić na swoim koncie w panelu klienta.\nPoznaj wszystkie korzyści!\nBaza filmów, animacji i prezentacji z różnych obszarów edukacji przedszkolnej. Prenumeratorzy otrzymują bezpłatny i nielimitowany dostęp do całej bazy.\nBaza szkoleń on-line, dzięki którym bez wychodzenia z domu, Nauczyciel może podnieść swoje zawodowe kompetencje. Skorzystaj z niższej ceny na wybrane szkolenia.\n„Moja płytoteka” to serwis streamingowy, dzięki któremu masz dostęp do ponad 2000 piosenek. Będąc prenumeratorem możesz skorzystać z 50% rabatu na abonament 3, 6 lub 12 miesięcy.\nW serwisie streamingowym „Moja płytoteka” prenumeratorzy otrzymują bezpłatny dostęp do dwóch najnowszych albumów z miesięcznika z serii „Muzyczny miesiąc…”\nKsiążki, pomoce do zajęć z kategorii NOWOŚĆ zakupisz w naszym sklepie z 35% rabatem.\n„Dla mnie największą korzyścią jest to, że artykuły w miesięczniku BLIŻEJ PRZEDSZKOLA - wychowanie i edukacja są pisane „spokojnym” językiem, pomagającym się wyciszyć, zrelaksować po niejednym ciężkim dniu, wyciągnąć wnioski z dotychczasowej pracy i nasuwają pomysły do realizacji kolejnych celów... To, że ilustracje są piękne, kolorowe i przyciągające uwagę dzieci - wiedzą wszyscy, mnie dodatkowo nieraz wybawiły z opresji. (Zajęcia z ilustracjami przedstawiającymi chłopca piszącego list do Mikołaja zapamiętam chyba na całe życie:) Piękne ilustracje są rzuconą „iskierką” do sali przedszkolnej. Jeśli umiejętnie je zaprezentujemy, zaciekawimy możemy rozpalić płomień w serduszkach naszych dzieci, zmusić ich do wyciągnięcia odpowiednich wniosków i znalezienia odpowiedzi na niejedno dziecięce pytanie.”\n„Jestem z Wami od 2 lat i bardzo żałuje, że nie byłam z Wami rok wcześniej, kiedy rozpoczynałam swoją pracę. Pamiętam jak dziś, kiedy wygrałam w konkursie u Was jeden z numerów z pakietem pomocy - od tego wszystko się zaczęło. Nie mogłam uwierzyć, że jakieś czasopismo tak dobrze zna moje potrzeby! Co więcej, kiedy wykorzystałam Wasze pomoce w trakcie zajęć, dzieci zalały mnie falą pytań: „A to ma Pani prawdziwe zdjęcia?” - pytały z fascynacją w głosie. Jestem już z Wami długo, kolekcja materiałów rośnie i przyznam szczerze, że chciałam zaprzestać zamawianie pakietów z obawy o ograniczone miejsce na pomoce dydaktyczne, ale uzależniłam się! Najbardziej cenie sobie jakość Waszych pomocy, scenariusze do nich, ale też to, że mogę z nich korzystać na własne sposoby. Mam teraz więcej czasu, na kreatywne zajęcia z dziećmi, bo nie tracę go na żmudne wyszukiwanie i przygotowywanie pomocy. Jesteście niezastąpieni!”\n„Dla mnie największa korzyść z posiadania tych intensywnie kolorowych pomocy dydaktycznych BP to właśnie oszczędność czasu! :) Dzięki temu mam czas na to, żeby SPOKOJNIE realizować to, co kocham i nie popadać w szybkie tempo dnia codziennego! I tak oto każdego dnia uświadamiam sobie, że lubię to, co robię, bo: 1. Jestem tym, kim zawsze chciałam być! 2. Jestem piosenkarką! 3. Jestem aktorką! 4. Pracuję z najszczerszymi osobami na świecie - DZIEĆMI! 5. Jestem NAUCZYCIELKĄ! Moje Przedszkolaki zawsze mi mówią, „Ale ma Pani ładne obrazki... :) „ - I to mi chyba uświadamia jeszcze bardziej, że korzystanie z pomocy dydaktycznych BP jest bardzo „opłacalne”! :) Pozdrawiam i dziękuję! :)”\n„Co jest dla mnie największą korzyścią? Kilka razy w swoim życiu miałam taką sytuację... Przygotowuje się do zajęć, jest godzina 22, oczy do połowy zamknięte. Chcę drukować pomoce dydaktyczne.... Klikam drukuj.... błąd, brak tuszu, brak papieru itp. Za każdym razem pomyślałam "kurczę, szkoda, że nie mam pomocy dydaktycznych z "Bliżej przedszkola". Za 10 razem cała czerwona postanowiłam skorzystać z Waszej oferty. Teraz bezstresowo, bezzegarkowo, o każdej porze dnia i nocy, gdy czegoś potrzebuję, sięgam po Wasze pomoce, które są zabezpieczone, kolorowe, wyraźne, pasujące do każdego tematu. I wiecie, co? Praca sprawia mi dużo więcej przyjemności i radości. Dzieci nie mogą się doczekać, jakie pomoce przygotuję na kolejny dzień. Ja z kolei nie mogę się doczekać aż im je pokażę. Wasze pomoce to taka codzienna Kinder Niespodzianka zarówno dla mnie, jak i dla dzieci :)”\n„Tak sobie myślę, że z prenumerowania miesięcznika BLIŻEJ PRZEDSZKOLA - wychowanie i edukacja wraz z pakietem pomocy dydaktycznych daje same plusy i korzyści, :) Jako młoda nauczycielka po roku prenumerowania czasopisma mam już naprawdę SPORE zaplecze pomocy dydaktycznych praktycznie na każdą okazję ;) koleżanki ,,starsze stażem'' często pytają skąd? W jakiej cenie? i jak można to dostać ;) polecam każdemu ;)”\nDla wszystkich osób, które wykupią w prenumeracie wydanie 7-8.238-239/2021 - materiały na RÓŻNE OKAZJE do wykorzystania w ciągu całego roku – przyznamy specjalną symboliczną cenę 9,90 zł na WARSZTATY online „NUTKI LUDKI - muzyczne inspiracje na różne okazje”.\nWARSZTAT certyfikowany – PREMIERA – 1 września 2021 r.\nLink do zapisów uruchomimy 20 lipca br.


Potrzebna pomoc w praniu wykładzin | Fantastyczne publikacje\nPotrzebna pomoc w praniu wykładzin\nPani Halina jest osiemdziesięcioletnią schorowaną osobą. Pomimo pogody ducha i dobrego samopoczucia nie ma już sił na samodzielne sprzątanie swojego mieszkania. Jej dzieci i wnuki odwiedzają ją raz na dwa miesiące by posprzątać dom i dostarczyć leki. Jednakże przez dwumiesięczny czas ich nieobecności ogromny dom omawianej kobiety (mierzący dwieście metrów kwadratowych) pokrywa się kurzem i brudem.\nPoszukiwanie firmy sprzątającej do prania i czyszczenia dywanów\nNajstarszy syn pani Haliny, Bogdan wiedział, że kobieta nienawidzi bałaganu. Postanowił więc poszukać firmy sprzątającej, która zajęłaby się domem schorowanej matki pod jego nieobecność. Przez długie godziny przeszukiwał internet w celu znalezienia odpowiedniej oferty. Po pewnym czasie odkrył stronę internetową pewnej poznańskiej firmy. Było tam wszystko czego oczekiwała jego matka: pranie wykładzin, czyszczenie wykładzin oraz pranie dywanów. Firma gratis dodawała czyszczenie kurzy z mebli oraz mycie podłóg. Pan Bogdan był zadowolony i od razu zadzwonił pod wskazany w ogłoszeniu numer. Uzgodnił szczegóły i zamówił usługi firmy dla swojej matki. Zapomniał jednak poinformować matki o tym, że raz w tygodniu o jej drzwi zawita ekipa sprzątająca. Gdy tak się stało schorowana jednak wciąż rzutka Halina nie wpuściła firmy i obrzuciła pracowników wyzwiskami, sądząc, że przed jej domem stoją akwizytorzy bądź grupa osób chcąca ją okraść. Zdziwieni pracownicy firmy sprzątającej odjechali. Szef ekipy od razu po incydencie zatelefonował do Bogdana informując go o niemożliwości wykonania obowiązków ze względu na brak zgody właścicielki domu. Dopiero wtedy Bogdan zrozumiał swój błąd, zadzwonił do matki informując ją o tym, że raz na jakiś czas do jej domu przyjedzie firma w celu posprzątania mieszkania. Kobieta przeprosiła za incydent i obiecała, że nie będzie już robiła problemów ekipie.\nTeraz mieszkanie pani Haliny lśni czystością. Wysprzątane wnętrza, wyprane dywany i wykładziny dają radość schorowanej kochającej porządek kobiecie. Pani Halina posiadając czyste mieszkanie mogła nawet zaprosić do domu koleżanki z koła gospodyń nie wstydząc się obmów.


4lomza - Forum ogólne - Re: jak szyko schudnąć?\njak szyko schudnąć?\nAutor: ROSZCZEK (---.internetdsl.tpnet.pl)\nData: 29-10-15 14:17\nco zrobic ze4by zrzucic zbędne kg\nRe: jak szyko schudnąć?\nData: 29-10-15 15:11\nJeść regularnie małe porcje zdrowego jedzenia.Zero słodyczy,gazowanego itp.I dużo się ruszać,biegać,chodzić na długie spacery,zumba,fitness,skakanie na skakance,basen,siłownia,ćwiczenia w domu(z youtube np.)Jest dużo możliwości ale najważniejsza jest motywacja\nData: 29-10-15 15:16\nMyślę, że dobrym pomysłem będą takie rowerki treningowe: http://e-candy.pl/21658-rowerki-treningowe Jak będziesz codziennie ćwiczyć z pewnością uda ci się zrzucić parę zbędnych kilogramów. Systematyczny trening działa cuda;D\nAutor: tobiasz1000 (---.100.etech.lomza.pl)\nData: 29-10-15 16:14\nuprawiaj często sporty extremalne:)\nData: 29-10-15 19:58\nKorner ten twoj rowerek to przydalo by zapakowac ci w cztery litery\nAutor: sido (---.elomza.pl)\nData: 30-10-15 09:39\nData: 30-10-15 15:32\nAutor: Lomzyniak4ever (---.lomza.vectranet.pl)\nData: 30-10-15 15:36\nNiekoniecznie aby nie jeść słodyczy. Po prostu należy byc na deficycie kalorycznym. Ludzie zle interpretują i nawet jak nie jedzą gady foodow nadal waga nie spada. Resztę zostawiam Tobie.\nData: 30-10-15 19:06\nZdrowe odżywianie, ruch. Warto ponadto zasięgnąć porady dietetyka. Ja dodatkowo stosowałam wsparcie w postaci suplementu - skrzyp polny http://www.naturala.pl/Produkt/49/skrzyp_polny warto pomyśleć o takim dodatku do rutynowych czynnosci związanych z odchudzaniem\nAutor: werka.rzepa (---.jeleniagora.vectranet.pl)\nData: 30-10-15 21:16\nWszystko zależy też co dla kogo znaczy SZYBKO dla jednego to będzie tydzień, dla drugiego 2 miesiące. Ja schudłam dzięki metodzie beatki 8 kg w 2 miesiące i dla mnie to i tak bardzo szybko, zależy też ile mamy do zrzucenia :P Jednak uważam że zbyt szybkie efekty to nic dobrego ponieważ wówczas pojawia się efekt jojo i całe odchudzanie nie ma już sensu. Jednak chcąc dłużej utrzymać efekty należy pamiętać przede wszystkim o zdrowej diecie i o tym aby choć kilka razy w tygodniu zapewnić sobie choć trochę ruchu\nData: 01-11-15 15:42\nSzybko to się chyba nie da,trzeba sobie rozplanować dietę ,najlepiej iść do dietetyka. I nie wolno się głodzić !!\nAutor: arabski (---.4-4.cable.virginm.net)\nData: 03-11-15 12:37\nwyeliminuj cukier i weglowodany z diety, bez cwiczen schudlo Mi sie 5 kg w 3 tyg.\nData: 05-11-15 09:12\nPrzede wszystkim ćwiczyć ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Z własnego doświadczenia wiem, że ma to jak największy sens. Trzeba tylko badać sobie ciśnienie, bo jak serce bije zbyt szybko, ćwiczenia nie dają już takiego efektu. Polecam zaopatrzyć się w takie ciśnieniomierze automatyczne: https://megamedic.pl/cisnieniomierze-automatyczne-naramienne\nData: 05-11-15 09:57\nosobiscie polecam zestawy ćwiczeń naszej polskiej trenerki Ewy Chodakowskiej, przy treningach i racjonalnym odżywianiu efekty widać juz po 2ch tyg, serio:-) z potem i kilogramy uciekają:-) uwierz mi:-) powodzenia\nData: 05-11-15 14:07\nPani Chodakowska to ma takie treningi, że można trafić do szpitala. Jej sylwetka to nie efekt fitnes a zasługa siłowni. Jest osobą bez odpowiedniego szkolenia w zakresie anatomii człowieka.\nJest wielu bardziej wartościowych trenerów niż pani Ewa.\nAutor: olenka1992 (---.146.64.133.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl)\nData: 05-11-15 16:50\nMi przemianę materii wspomaga http://www.naturala.pl/Produkt/49/skrzyp_polny dzieki temu, aktywnosci i diecie naprwde mozna duzo zrzucic zbednych kg\nAutor: xenos1770 (---.lomza.vectranet.pl)\nData: 05-11-15 20:18\nJeść ile się da i czekać na cud oraz zadawać takie pytania na forum...\nGdyby kobieta była czymś dobrym...i Bóg by miał jedną.\nAutor: rysiomaniak11 (---.neoplus.adsl.tpnet.pl)\nData: 05-11-15 21:26\ncwiczyc i mniej zrec !\nData: 07-11-15 11:52\nPoczytaj sobie artykuł na ten temat http://www.suplenatak.pl/jak-zmobilizowac-sie-do-cwiczen/ Tutaj masz cały plan ułożony, rozsądny, co należy zrobić, jak się zbilansować, żeby z głową zabrać się za odchudzanie. Nie żadne magiczne środki, tylko dieta, suplementacja i regularne ćwiczenia - oto cała magia, polecam poczytać:-) żadne czary nie pomogą, żadne głodówki nie będą skuteczne na dłuższą metę - tylko dobry plan! Powodzenia:-)\nData: 07-11-15 14:00\nchodakowska na sucho na pewno takiej formy nie zrobila zobaczcie jaka konska twarz ma, na pewno zasluga sterydow\nData: 07-11-15 14:36\nHahaha sterydów, daj sobie siana bo chyba w ogole nie masz pojęcia o czym mowisz...\nAutor: Kasia65 (91.246.15.---)\nData: 08-11-15 11:37\nDobry ten artykuł o motywacji do ćwiczeń:-) Dla mnie też najważniejsza jest motywacja:-) Kiedy np zobaczyłam u koleżanki boskie jeansy, to sama ich zapragnęłam, ale były o rozmiar za małe pamiętam, że to była dla mnie największa motywacja:-) Kupiłam je, za małe, potem kupiłam karnet na siłownię, zmieniłam dietę i po półtorej miesiąca wyglądałam w nich dosłownie idealnie:-) Najważniejszy jest start, potem już jakoś to idzie samo, załapujemy bakcyla i jest łatwiej:-) Tak jak tam jest napisane – wszystko musi być połączone, dieta, ćwiczenia i ewentualnie suplementy:-)\nData: 08-11-15 12:03\nschudnac jest najszybciej 3-4 razy dzienie odwiedzic maka lub kebabownie w oczach schudniesz wtedy\nData: 08-11-15 12:04\na i na kolacje polecam czekolade 200gram i 2 litr coli pol kilo dzienie leci przy takiej metodzie\nData: 08-11-15 13:39\nMówicie o jedzniu samych \_"czystych\_" rzeczy. Wystarczy aby byc na deficycie kalorycznym, mozesz jeść i słodycze i normalne obiady i aby ze bedziesz jeść mniej kalorii niz masz zapotrzebowanie to waga spada...\nAutor: monia65x2 (---.146.5.76.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl)\nData: 12-12-15 16:37\nNajlepiej poczytać o sprawdzonych dietach, które naprawdę działają. Słyszałam o wielu, ale najbardziej przypadła mi do gustu dieta zelus na bazie zielonej kawy http://dieta-zielus.pl/. Mam zamiar ją wypróbować, ale muszę sobie najpierw wszystko zaplanować\nData: 14-12-15 14:36\nżeby szybko i zdrowo schudnąć, należy poćwiczyć sobie pod czujnym okiem trenera osobistego! Moją trenerką jest Ola, ale jest też i Marek, polecam tą dwójkę, są prawdziwymi profesjonalistami! - http://www.suplenatak.pl/nasi-trenerzy/. Pozdrawiam:-)\nData: 15-12-15 07:37\nMożna poddać się zabiegom kosmetycznym, a idąc o krok dalej, nawet pokusić się o zabiegi z zakresu medycyny estetycznej. Część zabiegów, takich jak elektrostymulacja, może być wykonywanych w domu za pomocą takich urządzeń- kombajn kosmetyczny. Sama wypróbowałam- efekty są zadawalające:)\nAutor: AnnaN (---.173.34.247.tesatnet.pl)\nData: 15-12-15 10:14\nPodstawa to RUCH! :) Wiem z doświadczenia ;) nawet 20 minut dziennie daje ogromne rezultaty, odchudzanie samą dietą to katorga, bo człowiek ciągle głodny a waga prawie nie drgnie :)\nData: 22-12-15 11:53\nDwie najważniejsze rzeczy: Ruch oraz dieta. Z drugiej strony wiele zależy również od naszej przemiany materii. Nie każdy chudnie w takim samym tempie.Dla jednej osoby zrzucenie zbędnych kilogramów będzie łatwiejsze, dla drugiej będzie o wiele trudniejsze. Sama miałam z tym niemałe problemy ;/ Mam kiepską przemianę materii oraz miałam spore kompleksy na punkcie swojej wagi. Jesli również macie podobne problemy proponuje zajrzeć sobie tutaj\nhttps://dimedic.eu - na stronie jest możliwość konsultacji lekarskiej oraz dostania recepty na leki , ktore zwiększają spalanie tłuszczu.\nAutor: Tuturutu (---.ccig.pl)\nData: 22-12-15 12:17\nDieta cud.. Żresz ile wlezie i czekasz na cud.\nA tak serio. Żeby szybko schudnąć to wystarczy trochę stresu, nieprzespanych nocy i brak czasu na normalne żarcie. U mnie około 15 kg mniej w 2,5 miesiąca. A tak całkwiem serio. Nie da się dobrze, zdrowo i skutecznie SZYBKO schudnąć, tak samo jak nie przytyjesz 10 kg w tydzień, tak samo nie schudniesz tyle.\nData: 22-12-15 13:36\nJa polecam dużo sexu i jak najwięcej karmić się miłością :)\nAutor: strazakleo (---.multi.internet.cyfrowypolsat.pl)\nData: 13-01-16 23:31\nostatnio czytałem że to nie kalorie a węglowodany są odpowiedzialne za tycie. Ja uważam ,że zdrowe żywienie, ruch i suplementacja są drogą do redukcji wagi. Sam stosowałem therm line man jak się odchudzałem. Szybko może nie schudłem ale uwierz że im wolniej tym skuteczniej bo nie bedzie efektu jojo.\nAutor: graza (212.191.4.---)\nData: 14-01-16 10:54\nSzybko to się nie - inaczej murowane problemy zdrowotne i efekt jojo.\nData: 14-01-16 11:21\nTak jak piszą przedmówcy - nie da się szybko schudnąć. Jeśli ktoś próbuje, to zawsze pojawia się efekt jojo, co może prowadzić do depresji. Często nadwaga jest efektem problemów psychologicznych, dlatego jeśli ktoś stara się schudnąć od kilku lat i nie ma tego efektów, to lepiej zacząć szukać odpowiedzi w http://rozumnie.pl/kategorie/ niż katować się kolejną dietą.\nData: 14-01-16 11:26\nsprzedam tasiemce za nie drogo !\nData: 14-01-16 11:33\nSzybko nie znaczy bezpiecznie, bo zdrowie można łatwo popsuć a też potem efekt jojo jest częsty. Lepiej zapytaj dietetyka o profesjonalnie ułozoną dietę pod twoim kątem. no i trzeba też wybrać się na siłownię\nData: 30-11-16 09:19\nZawsze można zobaczyć jak wygląda lipoliza, czyli liposukcja nie wymagająca chirurgicznej ingerencji. Podobno zyskuje coraz większe grono odbiorców, którzy decydują się na taki sposób szybkiej utraty wagi :)\nAutor: Ladana (---.96.254.7.ipv4.supernova.orange.pl)\nData: 30-11-16 12:04\nPolecam basen, bieganie, wprowadzenie systematycznych ćwiczeń (oczywiście wszystko zamiennie) a w międzyczasie zabiegi tego typu http://physio-medica.pl/medycyna-estetyczna/zabiegi-na-cialo/drenaz-limfatyczny/ Ja w przeciągu roku zrzuciłam10 kg i jestem bardzo dumna z tego sukcesu. Teraz tak się wkręciłam w ćwiczenia,że źle się czuję jeśli ich nie zrobię\nData: 30-11-16 12:12\nwszędzie tylko nie tam gdzie poleca ten troll Ladana :)\ntam to porażka totalna\nData: 30-11-16 13:41\nNajskuteczniejsza dieta - dieta eM Żet :)\nAutor: uazik (81.171.52.---)\nData: 16-04-18 18:21\nZgadzam się z dietą NŻT :P (nie żryj tyle). A pyza tym kilka przydatnych wskazówek, od których warto zacząć\n\_"Osoby dorosłe powinny być aktywne fizycznie przez przynajmniej 30 minut dziennie.\nDieta powinna być bogata w warzywa i owoce\nOgraniczyć należy spożywanie produktów bogatych w cukier i tłuszcz\nZaleca się zachować umiar w konsumpcji alkoholu\nPosiłki powinny być spożywane regularnie\nNajmniej obfitym posiłkiem w ciągu dnia powinna być kolacja\nWskazane jest samodzielne przygotowywanie posiłków\_"\n(cyt za https://www.euroclinix.net/pl/odchudzanie/otylosc )


CIF mleczko 1001g MAX POWER SPRING zielone Hurtownia Warszawa BAGSTAR\nStrona główna Chemia konsumencka Wszystkie - higiena CIF mleczko 1001g MAX POWER SPRING zielone\nCIF mleczko 1001g MAX POWER SPRING zielone\nCIF mleczko MAX POWER SPRING\nChemia: grille i piece, mycie naczyń, podłogi, szyby i lustra, toaleta, uniwersalne środki\nGTIN / Kod kreskowy: 8710447415993\n11,11 zł 9,03 zł\nSztuka: 9,03 zł netto\nSin Lux 5L odtłuszczacz\nCIF mleczko 1001g MAX POWER OCEAN zielone\nPołączenie mleczka do czyszczenia z wybielaczem.\nUsuwa zabrudzenia z powierzchni ceramicznych, emaliowanych, tworzyw sztucznych i chromowanych.\nSkutecznie usuwa zanieczyszczenia.\nSzybciej i dogłębniej czyści powierzchnie.\nPowierzchnie pozostają bardziej lśniące i bielsze.\nNapisz opinię o produkcie:CIF mleczko 1001g MAX POWER SPRING zielone\nUniwersalny płyn CLINEX Floral Ocean 5L 77-891, do mycia podłóg\nCLINEX Floral Ocean 1szt.\nSztuka 30,00 zł netto\nPotykacz informacyjny "Śliska podłoga" - kod 663950\nFLOOR 5l ACTiVE SODA Orange Blossom uniwersalny płyn do podłóg, ścian, glazury\nFLOOR 5l ACTiVE SODA 1szt.\nSztuka 16,50 zł netto\nCLINEX Floral Citro 1szt.\nCLINEX Floral Fruit 5L uniwersalny płyn 77-897, do mycia podłóg\nCLINEX Floral Fruit uniwersalny płyn 1szt.\nCLINEX Glazur 1szt.\nSztuka 50,00 zł netto\nSoda oczyszczona z cytryną AJAX BOOST 5l do podłogi\nAJAX BOOST- Soda oczyszczona+cytryna 5l 1szt.\nSztuka 27,90 zł netto\nCLINEX Floral Blush 1szt.\nSztuka 31,00 zł netto\nUniwersalny płyn podłogi, ściany, glazura FLOOR 5l ACTiVE SODA Lime & Mint\nFLOOR 5l ACTiVE SODA Lime & Mint 1szt.\nŚcierka do podłogi Orange Arix\nŚcierka do podłogi Orange Arix (40)\nMr Proper Uniwersal Lemon 5l mycie podłóg, blatów\nMr Proper Uniwersal Lemon 5l\n30,71 zł 24,97 zł


Mozaika Zachodniego Wybrzeża USA | Wycieczki objazdowe | Rezerwuj Wakacje z Trade & Travel Company\nwt. 29.01.2019 - sob. 09.02.2019 osoba w pokoju 2-os, Wyżywienie: BB - śniadanie, Wylot: Warszawa 8980 PLN/OS Dodaj do koszyka\nStyczeń 2019 od 8980 PLN/osoba\nLuty 2019 od 8980 PLN/osoba\nKwiecień 2019 od 9780 PLN/osoba\nLuty 2019 od 8980 PLN/os\n1 pokoje, osoba w pokoju 2-os, Wyżywienie: BB - śniadanie, Wylot: Warszawa 8980 PLN/os\nKwiecień 2019 od 9780 PLN/os\nśr. 24.04.2019 - ndz. 05.05.2019 (12 dni)\n1 pokoje, osoba w pokoju 2-os, Wyżywienie: BB - śniadanie, Wylot: Warszawa 9780 PLN/os\nPoznaj z nami cuda południowo - zachodniej Ameryki. W dwa tygodnie przejedziesz przez 4 stany - Kalifornię, Arizonę, Nevadę i Utah. Zobaczysz najpiękniejsze parki narodowe - Wielki Kanion, Bryce, Zion, Yosemite, Dolinę Śmierci i wiele innych przepięknych zakątków jakie stworzyła natura. Odwiedzisz niezwykle żywotne miasta, od filmowego Los Angeles, przez pustynne Phoenix, szalone Las Vegas i magiczne San Francisco. Przejedziesz setki kilometrów pustymi autostradami przez pustynie i pustkowia. Zobaczysz jak wygląda życie kowbojów, Indian i Mormonów. Skosztujesz najlepszych steków i żeberek. Zrobisz wspaniałe zakupy w licznych centrach handlowych i outletach. Przywieziesz do domu tysiące zdjęć i niezapomnianych wrażeń!\nLos Angeles - Phoenix - Sedona - Grand Canyon - Monument Valley – Page - Lake Powell - Kanab - Bryce Canyon - Zion - Las Vegas - Sequoia National Park - San Francisco\nPrzybycie na lotnisko w Warszawie na 2 godziny przed wylotem. Odprawa paszportowo – bagażowa a następnie wylot z Warszawy do Los Angeles przez jeden z europejskich portów lotniczych. Lądowanie w Los Angeles, formalności wizowe, odbiór bagaży i transfer do hotelu. Zakwaterowanie. Kolacja we własnym zakresie, nocleg.\nŚniadanie. Zwiedzanie miasta zaczniemy od Downtown - Staples Centre and Music Centre Disney Hall. Następnie przejazd słynną ulicą pubów i dyskotek Sunset Boulevard do Hollywood. Spacer Aleją Gwiazd, czas wolny pod oscarowym Dolby Theatre. Będzie także czas na zakupy na najdroższej ulicy świata Rodeo Drive w Beverly Hills. Wizyta nad oceanem, w szalonym Venice Beach i eleganckim Santa Monica, ze słynnym molo. Powrót do hotelu na nocleg.\nOpcjonalnie - wizyta w Universal Studios, płatna dodatkowo 115 USD od osoby\nDzień 3 Los Angeles - Phoenix (ok. 644 km)\nPo śniadaniu wykwaterowanie z hotelu a następnie rozpoczniemy podróży po amerykańskim zachodzie. Podczas przejazdu przez rzekę Kolorado i pustynię Mojave podziwiać będziemy niezwykły czar pustynnych oaz, kaktusów saguaro i południowozachodniej architektury. Późnym popołudniem zakwaterowanie w hotelu w Phoenix. Dla chętnych kolacja kowbojska (dodatkowo płatna na miejscu)\nDzień 4 Phoenix - Sedona - Grand Canyon (ok 381 km)\nŚniadanie. Wczesnym rankiem przejazd przez ogrody Arizony, przez urocze miasteczko Sedona i kanion Oak Creek. Ta niezwykle malownicza okolica była niejednokrotnie wykorzystana w przemyśle filmowym. Dzień zakończymy wizytą w Wielkim Kanionie, jednym z 7 naturalnych cudów świata. Dla chętnych przelot helikopterem nad tą wielką przepaścią (185 USD/osoba)\nDzień 5 Grand Canyon - Monument Valley – Page - Lake Powell - Kanab (ok. 612 km)\nŚniadanie. Po wykwaterowaniu z hotelu przejazd na kolejne punkty widokowe Parku Narodowego Grand Canyon. Następnie wizyta w Monument Valley, na terenie rezerwatu Indian Navajo, znanego z licznych reklam i filmów kręconych właśnie w tej okolicy. 2 godzinna wycieczka jeepami pomiędzy malowniczymi formacjami skalnymi. Przejazd do Page nad jezioro Powell, jeden z największych na świecie zbiorników wodnych utworzonych ręką człowieka. Możliwość przelotu samolotem i podziwiania okolicy z lotu ptaka (dodatkowo płatne). Zakwaterowanie w Kanab. Nocleg.\nDzień 6 Kanab - Bryce Canyon - Zion - Las Vegas (ok. 519 km)\nŚniadanie. Dzień zaczniemy od wizyty w przepięknym Parku Narodowym Bryce, będziemy podziwiać oszałamiającą symfonię barw i kształtów wapiennych formacji skalnych. Następnie przejazd przez Zion - park, który słynie z majestatycznych gór i malowniczych przełęczy. Późnym popołudniem dotrzemy do rozrywkowego Las Vegas - miasta, które nigdy nie zasypia, światowego centrum hazardu, wielkich hoteli, koncertów i nocnych klubów. Wieczorem wycieczka Las Vegas by night - w programie słynny znak Welcome to Fabolous Las Vegas, największe hotele świata i ulica świateł -Freemont Street.\nDzień 7 Las Vegas\nDzień wolny na odpoczynek. Dla chętnych wycieczka do największego parku narodowego USA - Doliny Śmierci (opcjonalnie). Zakupy w licznych centrach handlowych lub odpoczynek przy basenie. Czas wolny na indywidualne zwiedzanie miasta.\nDzień 8 Las Vegas - Sequoia National Park (ok. 768 km)\nŚniadanie. Zostawiając za sobą Las Vegas zbliżymy się do stóp Sierra Nevada. Długi, ale bardzo malowniczy przejazd przez Nevadę i Kalifornię, pustynię Mojave i dolinę San Joaquin i jej miasteczka Fresno, Bakersfield i Mariposa. Kolacja we własnym zakresie, nocleg i zbieranie sił na jutrzejsze spacery po popularnym parku narodowym Kalifornii.\nDzień 9 Sequoia National Park - San Francisco (ok. 430 km)\nPo śniadaniu zapraszamy na dzień z naturą - podziwianie największych drzew świata – sekwoi. Doskonała okazja by spotkać liczne zwierzęta zamieszkujące park – wiewiórki, lisy, rysie, nietoperze, pumy, kojoty, jelenie i niedźwiedzie brunatne. Po południu wizyta w jednym z najpiękniejszych amerykańskich miast. Wjazd do San Francisco przez most Bay Bridge, zwiedzanie zaczniemy od słynnego placu Union Square, następnie Chinatown, Golden Gate Park and Fisherman’s Wharf z widokiem na wyspę Alcatraz. Zakwaterowanie w hotelu.\nŚniadanie. Czas wolny na odpoczynek lub indywidualne zwiedzanie miasta, czas wolny na zakupy.\nDzień 11 San Francisco - Warszawa\nŚniadanie. Wykwaterowanie z hotelu a następnie przejazd na lotnisko w San Francisco. Wylot do Polski z międzylądowaniem w europejskim porcie lotniczym.\nBilet lotniczy Warszawa – Los Angeles/ San Francisco – Warszawa z przesiadką w europejskim porcie lotniczym, opłaty lotniskowe, 10 noclegów w hotelach 3*, śniadania amerykańskie, przejazdy luksusowym autobusem z klimatyzacją, opiekę lokalnego doświadczonego przewodnika na miejscu oraz polskiego pilota na całej trasie, zestaw słuchawkowy, ubezpieczenie AXA koszty leczenia 150 000 EUR, następstw nieszczęśliwych wypadków 4 000 EUR, bagaż 400 EUR\nPromesy wizowej (160 USD/osoba) oraz ewentualnej opłaty za pośrednictwo wizowe, posiłków innych niż śniadania (przewodnik będzie codziennie wskazywał dogodne miejsca na zakup posiłków, czasem będzie możliwość zrobienia zakupów w sklepie spożywczym), obligatoryjnych kosztów realizacji programu płatnych na miejscu (355 USD/osoba), wycieczek fakultatywnych: Universal Studios – 115 USD/osoba, wycieczka do Doliny Śmierci – 35 USD/osoba, przelot samolotem nad Horseshoe Band, kanionem i rzeką Colorado – 185 USD/osoba, wydatków własnych, składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny w wysokości 13 zł/osoba\n1 Program jest ramowy i kolejność zwiedzania może ulec zmianie,\n2 Trzecia i czwarta osoba są zakwaterowane z dwoma pierwszymi osobami w jednym pokoju. Korzystają ze spania na dwóch wspólnych łóżkach o wymiarach 140x200.\n3 Dopłata do pokoju 1 osobowego na zapytanie\n4 Oferta skalkulowana wg kursu sprzedaży USD Banku PEKAO SA\n5 Możliwość wykupienia ubezpieczenia od kosztów rezygnacji 3,2% (należy zgłosić w ciągu 24h od dnia podpisania umowy).\n6 Do ostatecznego rozliczenia stosujemy kurs sprzedaży USD z Banku PeKaO SA na 35 dni przed wylotem\n7 Polacy przy wjeździe do Stanów Zjednoczonych Ameryki muszą posiadać promesę wjazdową. Konsorcjum.pl pośredniczy w jej załatwianiu. Wymagane dokumenty d o jej uzyskania to wypełniony formularz, 1 zdjęcie 5cm x 5 cm JPG, skan strony ze zdjęciem z paszportu, (paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy od daty powrotu) (PDF). Koszty za 1 os. 160 USD – przeliczone po kursie ze strony ambasady USA, 80 PLN - pośrednictwo przy zakupie wycieczki z oferty Konsorcjum.pl. Po więcej informacji dotyczących pośrednictwa wizowego zapraszamy www.wizowanie.com.\n8 Przy wylotach do Stanów Zjednoczonych paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy od daty planowanego powrotu\n9 Cena przelotu podana została w najniższej taryfie obowiązującej na przelot w okresie ważności powyższej taryfy. W przypadku niedostępności tej taryfy istnieje możliwość rezerwacji biletu w innej – za odpowiednią dopłatą przy uprzednim potwierdzeniu.\n10 Przy wylotach w okresie Wysokiego Sezonu (najczęściej jest to okres letniej przerwy wakacyjnej) obowiązuje dopłata do biletu lotniczego (zgodnie z taryfą linii lotniczej, na której został zarezerwowany przelot, które wymagają wcześniejszego potwierdzenia.)\n11 Oferta obowiązuje dla grupy minimum 30 osób\nUniversal Studios – 115 USD/osoba,\nWycieczka do Doliny Śmierci – 35 USD/osoba,\nPrzelot samolotem nad Horseshoe Band, kanionem i rzeką Colorado – 185 USD/osoba


Byłem i jestem zaskoczony - sds.com.pl Byłem i jestem zaskoczony – sds.com.pl\nByłem i jestem zaskoczony\nGdy zobaczyłem jak ceny zaczęły lecieć w dół, to zastanawiałem się czy to nie jest dobra okazja aby wkroczyć do akcji. Jednak potem przyszło opamiętanie, gdyż nieruchomości tak samo jak w innych częściach naszego regionu oraz kraju, nie mają zwyczajnie chętnych na ich nabycie. To wcale nie jest sytuacja atrakcyjna ale nie można mówić o żadnym widocznym kryzysie, raczej o chwilowym marazmie co na rynku nieruchomości nie jest sytuacją raczej rzadko spotykana. Każdy powinien dokładnie przeanalizować każdą ofertę bowiem często nieruchomości są warte znacznie mniej niż przedstawiona nam wycena. Mogę a ten temat bardzo wiele powiedzieć, jednak uważam, że na własnym podwórku nie powinno się śmiecić i robić niepotrzebnego zamętu. Mam jednak nadzieję, że całe to zamieszanie w końcu spowoduje stabilizację w momencie najbardziej do tego odpowiednim, tego bym sobie na tym etapie życzył zresztą zapewne jak wszystkim innym. W końcu nie zamierzam ukrywać faktu, że takich osób jak ja jest znacznie więcej lecz ich liczba systematycznie spada.


W koło Polski - czyli wyprawa typu debiut :) - strona 2 - Foto(i)relacje bez blokady - Forum Bmw F650GS Polska\nJak ktoś da lajka pod tym postem, to może się okazać że ma problemy z logowaniem.\nJuż prawie wróciłem do rzeczywistości... Więc niebawem zasiade do kompa i coś poklikam...\nA więc skoro już podobno wszystko hula, uzupełniłem foty w poprzednich postach i czas napisać coś więcej. A więc dotarliśmy do miejscowości Bystry koło Giżycka w terminie zlotu na twierdzy Boyen który postanowiliśmy ominąć dlatego mieszkaliśmy obok. Po piątkowym deszczu który nas odprowadził cały weekend był piękny więc bez zawahania postanowiliśmy się ruszyć, słuchając naszego navitela.\nW sobotę zrobiliśmy lot na Stańczyki nie sprawdzając wcześniej trasy tylko słuchając nawigacji i było tak:\nI dotarli do wiaduktów:\nJeszcze szybkie sprawdzenie okiem aparatu czy wyjazd się podoba:\nStwierdzam, hm na pewno się podoba\nI przyszedł czas wracać, po drodze natrafiamy na miejscowość o pięknej nazwie więc szybka fota:\ni lecimy dalej, po drodze jeszcze jedno miejsce:\ni na tym ten dzień kończymy\nPrzychodzi niedziela i plan: Mamerki + wilczy szaniec.\nA więc mamerki, moim zdaniem mocno komercyjne miejsce, dość droga wejściówka i tak naprawdę dwa bukry, jakaś imitacja ubota i wieża widokowa. Odczucia średnie. Jak się okazało ciekawsze bunkry były po drugiej stronie gdzie wstęp był właściwie wolny. A tak to wyglądało:\nPlus bunkry do których wejście było wolne:\nI lecimy dalej na wilczy szaniec, to miejsce uważam dużo ciekawsze. Oczywiście jest to moje odczucie, a w każdym z tych miejsc byłem po raz pierwszy. Szkoda że wilczy szaniec niestety odczuwa mijający czas, obecnie nie ma już wejścia do żadnego z bunkrów, wszystkie powoli się rozkładają, ale z drugiej strony można zobaczyć naturalne pozostałości, odczucia świetne.\nPierwsza fota już na wejściu bo jakbym mógł nie zrobić sobie foty z pojazdem, działem lub karabinem:\nI idziemy oglądać:\nprzy robieniu powyższej foty w oddali było słychać głos dziecka: "mamo a prawda że tam nie wolno wchodzić?" ok ok wiem, nie wolno, nie zauważyłem napisu\nZainteresowanie mojej żonki bunkrami wyglądało tak że w pewnym momencie słyszę: "patrz a ja chcę zdjęcie tutaj" patrzę no i ok robię, najciekawsza rzecz którą zobaczyła na wilczym szańcu:\nPóźniej wracamy, jeszcze wieczorny spacer po Giżycku:\nA następnego dnia uciekamy nad naszą polską wielką wodę\nNo to lecimy nad wielką wodę. Po drodze szybka fota w Elblągu podczas postoju spowodowanego niedoborem kawy:\ni dalej w stronę morza, zatrzymujemy się na rybkę w Kątach Rybackich:\nI lecimy szukać campingu bo orientacje mamy ale nic wcześniej nie załatwialiśmy, docieramy do Sobieszewa, chociaż właściwie okazało się że obecnie jest to Gdańsk ul. Lazurowa, wydaje mi się że kiedyś było to Sobieszewo.\nTrafiamy na http://camping69.com/\nObydwoje twierdzimy że jeden z najlepszych na jakie trafiliśmy, cena podobna to tego na mazurach, z tym że jest kuchenka, darmowa łazienka i właściwie wszystko co może być potrzebne i recepcja 24h, naprawdę godny polecenia.\nDo tego numer również ciekawy\nRozbijamy się gdzieś w rogu jak zawsze:\ni jest morze, już obydwoje chcieliśmy je w końcu zobaczyć:\nJeszcze patrzę co można zobaczyć w okolicy przez oczko aparatu:\nO kurde piach się przykleił i w dodatku palec mi zarasta\nTrójmiasto odpuszczamy, w tym miejsce przez kilka dni zajmujemy się nic nierobieniem. Zrobiliśmy sobie jedynie wycieczkę pieszą do rezerwatu nad ujściem Wisły, gdzie przez lunetę można było zobaczyć foki\nEdytowane 19 Wrzesień 2017 przez ghost90\nZ tego miejsca "lecim na szczecin", ale też nie tak od razu\nW pierwszej kolejności kierunek Łeba, lecimy a po drodze całkiem przypadkiem trafiamy na stolemy:\nOczywiście najważniejsze żeby przybić żółwika:\nPo krótkim stopie lecimy dalej, niestety tego dnia również deszcz nas odprowadzał, trafiamy do Łeby, trochę zmoknięci więc pod wydmy podjeżdżamy melexem i mimo deszczu włazimy:\nTego dnia jesteśmy umówieni z @Pszemo. Ustawiamy się w Koszalinie, ustawka idealna, na stację chyba BP jak pamiętam wjeżdżamy równocześnie.\n@Pszemo zabiera nas na wycieczkę do Kołobrzegu:\nWieczorkiem walczymy przy grillu, a następnego dnia czas się zebrać i uciekać dalej:\nW tym miejscu jeszcze raz dziękuję za serdeczną gościnę\nNo @ghost90widzę, że w końcu ogarnąłeś zdjęcia\nA poza tym jakbyś kiedyś był w okolicy, to zapraszam - poszerzyłem garaż na motocykle i wyremontowałem pokój gościnny - także jakby co, to wiesz, grill jest\na więc jadymy dalej z Białogardu ruszamy z zamiarem podróżowania blisko wybrzeża, a kierunek to Międzyzdroje\nZatrzymujemy się na chwilę w Trzęsaczu, niby nie nastawialiśmy się że tam będziemy, ale skoro i tak przejeżdżaliśmy postanowiliśmy zatrzymać się na chwilę i rozejrzeć:\ni lecimy dalej, przed Międzyzdrojami trafiamy na punkt widokowy więc również robimy postój:\ndocierając na miejsce trafiamy na: http://www.campingmiedzyzdroje.eu/\nW naszym wspólnym odczuciu, najdroższy i najgorszy ze wszystkich na jakie trafiliśmy. Cały teren odnieśliśmy wrażenie że jest po jakichś starych budynkach, wszędzie kamienie i jakby pozostałości fundamentów, kręcimy się i wreszcie znajdujemy miejsce trawiaste że tak powiem dwu osobowe. Łazienki w jakichś barakach, kuchenki z tego co pamiętam żadnej. Na miejscu pełno Niemców, którym widać wszystko jedno ile płacą i najzwyczajniej chyba również za co płacą, Polaków tam niewielu.\nAle nic, rozbiliśmy się czas na żarcie:\nTego dnia udało nam się skontaktować jeszcze z pewnym panem z Kamienia Pomorskiego do którego pojechaliśmy i dzięki jego uprzejmości mogliśmy zobaczyć dom bardzo podobny do tego który mamy zaprojektowany i czekamy na pozwolenie na budowę. Obydwa domy to ten sam projekt jednak inne zmiany zostały naniesione na naszym i na jego projekcie:\nBył weekend więc w najbliższych dniach postanowiliśmy poszwendać się tu i tam i po oglądać miejsce w którym jesteśmy. Co ciekawego zobaczyliśmy:\nDo tego jakaś plaża na której płaci się za wypożyczenie wszystkiego co się da, sporo złotówek, w sumie to widać że z nastawieniem na naszych zachodnich sąsiadów wszystko przygotowane:\nI jeszcze Aleja Gwiazd:\nŻonka znalazła coś dla siebie:\nA ja dla siebie:\nSprawdzamy smak lokalnych lodów:\ni idziemy na molo:\nZ którego okiem aparatu postanowiłem się po rozglądać:\nno i właśnie, ostatnia fota podsunęła mi pewien plan\nChwilę później zdobywamy statek:\nRobimy też wrogie przejęcie steru:\nkapitan okazuje się całkiem wporzo więc przejęcie jednak nie jest wrogie:\nJeszcze rzut oka w stronę brzegu i okazuje się że pojawiła się tęcza:\nNo cóż trzeba wracać do namiotu, żonka po drodze zdobywa jeńca który podobno zostaje najlepszym przyjacielem / przyjaciółką, nie mam pewności nie sprawdzałem, na imię jej "Wypłosia":\nA wieczorkiem przypomniałem sobie że @Pszemo wspomniał że będąc w tych rejonach każdy spragniony powinien napić się lokalnego browaru, postanowiłem zapobiegać odwodnieniu na zaś i połączyłem przyjemne z pożytecznym:\nprzed wieczorkiem jeszcze szybkie płukanie naszych rzeczy i odkrywamy nową funkcję naszego BMW, jest to funkcja suszarki do ubrań:\nAj, piłeś exporta, a cza było poszukać tego:\nA coś takiego to pierwsze widze.\nA To dobrze że coś widzisz, bo my Cię nie widzieliśmy w przywitalni\nRaczej się nie wybiera. Jeszcze nie wiem jaki ma cel przebywania na tym forum ale to raczej nie jest cel szlachetny. Będziemy sobie śledzić ...\na jak coś, to ... Eric Bana\n@ghost90 bardzo żałuję, że nie mogłem z Wami się spotkać na Suwalszczyźnie ale traf chciał, że tego dnia byłem tam, gdzie Wyście mieli jechać za dni parę a ja wracać i tak się rozminęliśmy. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz się spotkamy\n45 minut temu, KaeS napisał:\nA no jakoś to tak było jak pamiętam ale co się odwlecze to... wiesz\nDnia 19.09.2017 o 18:31, Pszemo napisał:\nAjj widzisz czyli coś mi umknęło, czyli jest okazja i powód żeby ponownie zapuścić się w te regiony\na właśnie relacji Cdn. (po niedzieli)\nEdytowane 22 Wrzesień 2017 przez ghost90\n@ghost90 rozumiem, że nie było czasu, ale jak napiszesz mi adres na pw, to Ci wyślę kilka szt dobrego, koszalińskiego piwa\n@Pszemo to w Koszalinie ważą piwo?\nNie odpowiadam na pytania oczywiste\nW Białogardzie też był\n@FALCONzadziwiasz mnie Ale w sumie może to i dobrze, że łakniesz historii. Tylko się pytam: kiedy Ty internetowo zwiedzasz kraj, kto w tym czasie kręci pizzę\nTo tak jak Ty z tą wycinką\nBelgard to prawie jak Belgrad, całę życie na Bałkanach, nono\nDnia 22.09.2017 o 19:01, Pszemo napisał:\nPrawidłowe sformułowanie brzmi tak :\nJurek , zrób placuszka\nTakże ten, ruszamy w dół po mapie i jest to ostatnia część wyjazdu po drodze zajeżdżamy do kolejnego punktu wyprawy który chcieliśmy zobaczyć:\nGryfino - Krzywy Las:\nLecimy dalej, co prawda nie planowaliśmy wstąpić ale z daleka było widać, więc:\nI dalej, tu szukaliśmy już konkretnego miejsca, ale niestety słabo się przygotowałem i okazało się że dojazdu brak:\nMiasto Pstrąże, chcieliśmy dojechać ale okazało się że położone jest na poligonie wojskowym czego nie wiedzieliśmy. Miejscowi mówili że do połowy odległości wjeżdżają bo mają tam pszczoły i przepustki na wjazd ale do samego miasta nigdy nie docierają.\nI jeszcze ta tabliczka: "ostre strzelanie wejście grozi śmiercią". - wjechaliśmy kawałek ale odpuściliśmy, piach pustkowie, trudno.\nLecimy dalej, docieramy na kolejny kemping: http://plazaczocha.pl/index.html\nMiejscowość Leśna ul. Sucha. pół kilometra od zamku Czocha.\nWarunki bez rewelacji ale w porównaniu do poprzedniego w Międzyzdrojach, cisza spokój, łazienki byle jakie ale cena połowę niższa, 28zł za dobę za wszystko. Teren już górzysty więc noce zimne ale dawaliśmy radę\nCo nas tam rozwaliło? - z pewnością zachody słońca, a na taki właśnie trafiliśmy rozbijając namiot:\nPo kręciliśmy się kilka dni po okolicy, odwiedziliśmy Wrocław gdzie czekała na nas przewodniczka - koleżanka\nZnajdujemy trochę krasnoludków:\nTrochę starego miasta:\nmost z kłódkami, my nie przyczepiamy bo weźmie się w końcu załamie:\nW tym dniu ponownie uciekamy na nasz kemping. Następnego dnia lecimy już w stronę domu mieliśmy zajechać na tosta do @FALCON jednak się nie udało, prognozy pogodowe zapowiadały się nieciekawie. Więc na tosta będzie trzeba tam wrócić\nOstatnie dwa dni to już powrót w stronę domu, zbieramy się i lecimy, po drodze trafiamy na kolejne punkty z listy:\nKolorowe jeziorka (okazuje się że najlepiej trafić tu wiosną), jeziorko purpurowe:\nJeziorko niebieskie, które jest niebieskie wiosną a w lecie robi się zielone:\nA jeziorka zielonego o tej porze roku nie ma bo wysycha, występuje tylko wiosną\nLecimy dalej do Osówki:\nI dalej już autostradą robiąc postoje:\nŻonkę mi trochę już zaczęło prostować:\nAle ok, w końcu to dużo kilometrów. Tego dnia docieramy w okolice Tomaszowa Mazowieckiego i śpimy nad zalewem w agroturystyce, mieliśmy dotrzeć ok 22:30, niestety docieramy ok północy ponieważ navitel wysłał nas leśną wąską i piaszczystą drogą która ciągnęła się ok 10 km a na końcu był zamknięty szlaban który jakoś między drzewami udało się minąć\nNastępnego dnia trochę rozejrzeliśmy się po Tomaszowie odwiedzając skansen rzeki Pilicy i niebieskie źródełka które podobno występują tylko tutaj i w parku yellowstone:\nI cała na przód do domu (było to uzasadnione ponieważ tego dnia wieczorem wróciliśmy a następnego przeszły już te nawałnice które spowodowały te wszystkie wielki straty), jeszcze tylko obiadek:\nI szczęśliwie wracamy:\nByło jeszcze dużo rzeczy które mogliśmy zobaczyć ale tego nie zrobiliśmy, ale dzięki temu jest perspektywa na przyszłość\nmyślę że w przyszłym roku wyjazd również będzie motocyklowy i będziemy chcieli po włóczyć się po Ukrainie, dotrzeć do Odessy, wrócić Rumunią. Czas operacyjny dwa tygodnie, a termin, pierwsza połowa sierpnia, więc jeśli ktoś ma podobny pomysł można by je połączyć. Na pewno napiszę coś w planowanych wojażach ale to bliżej terminu.\nLewa dla wszystkich czytających, motocyklistów i podróżników szukających przygód!\nEdytowane 24 Wrzesień 2017 przez ghost90\nFajna wyprawa. Podoba mi się jak nazywasz swoją panią ,,Żonka''\nSwoją też tak nazywałem, ale to było prawie 20 lat temu.\nA teraz jak się zwracasz do żony?\nJak to jak? Po białorusku - жонка\n- Mogę prosic sól?


Blok gazowy na Żeraniu pomoże w walce ze smogiem. Potrzebny jest gazociąg - BiznesAlert.pl\nEnergetyka Energia elektryczna Gaz PAP 21 października, 2017 godz. 14:00\nBlok gazowy na Żeraniu pomoże w walce ze smogiem. Potrzebny jest gazociąg\nGaz-System konsultuje trasę gazociągu\n„Gazociąg jest zlokalizowany pod ziemią i nie ma przeszkód do zagospodarowania przestrzeni nad gazociągiem – oczywiście z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów technicznych” – podkreśla Pietrasieński.\nOperator prowadzi konsultacje z mieszkańcami gmin, przez które przebiega trasa gazociągu (dzielnicy Białołęka ok. 9 km i oraz gminy Nieporęt – ok. 1 km) ws. zagospodarowania terenu po zakończeniu prac.\nenergetyka Energia elektryczna Europa gaz Gaz-System Polska smog


Szepty Wyobraźni: 2014\nBlogger czy już nie blogger?\nŻyję sobie jeszcze jakoś tak po woli bezsensu i bloga. Nie zapomniałam o nim. Po prostu jakoś nie dogaduję się z klawiaturą, książkami i ze wszystkim co przydałoby się polubić, żeby napisać coś z sensem.\nMuszę jeszcze wywiązać się z kilku spraw więc podejrzewam, że na dniach pojawi się kilka postów, a później ciężko stwierdzić.\nChciałabym wam przy okazji życzyć najlepszego w życiu Sylwestra i bardzo dobrego Nowego Roku. Mam nadzieję, że 2015 zostanie na długo w waszej pamięci zwłaszcza w tym miejscu gdzie przechowujecie najwspanialsze wspomnienia.\nAutor: Dominika Kowalska o 21:20 5 komentarzy:\n"Rywalki", "Elita", "Jedyna" Kiera Cass\nRomantyczna dusza, a może raczej pragnienie bycia księżniczką nigdy nie opuszcza prawdziwej kobiety, a przynajmniej tak słyszałam. Powinnam napisać o każdej z książek Kiery Cass osobno, ale nie ukrywajmy, że brak czasu i ogólne rozleniwienie, a może raczej życie w innej czasoprzestrzeni odrobinę mnie ogranicza.\nI tak siedzę sobie w wygodnym fotelu, czego nie robiłam już prawie od miesiąca i cicho stukam palcami w klawiaturę, zastanawiając się jak to możliwe, że brakuje mi czasu na książki. To odrobinę deprymujące, że jestem tu gdzie jestem i jestem z tego strasznie zadowolona. Ponoć blogi umierają śmiercią naturalną. Mam nadzieję, że ten się nie da tak łatwo.\nAle nie o tym jak to dziwnie i kolorowo u mnie jest miało być przecież. Powiem teraz jasno i wyraźnie...jeśli ktoś nie miał przyjemności poznać książek niech w tym momencie zaprzestanie czytania recenzji. Przyjmij drogi czytelniku, że warto. Po prostu i wróć jak przeczytasz!\n"(...) Nie rozumiem, jak to możliwe, że dalej mnie kochasz.-przyznałam się.-Tak po prostu jest. Niebo jest niebieskie, słońce jest jasne, a Aspen na zawsze kocha Americę. Tak już został urządzony ten świat."\nDlaczego ostrzegam? Z prostej przyczyny mogę coś zaspojlerować, a nie chciałabym odbierać przyjemności z czytania. Schemat całej serii jest bardzo prosty. Dziwne społeczeństwo, nowe reguły i ktoś kto się buntuje by z czasem coś zmienić. Banalne? Ależ oczywiście, ale kurcze uwielbiam takie ckliwe banały. Naprawdę się przy nich relaksuję, chociaż nie mówię, że "Wszystko zależy od przyimka" czy "Jakbyś kamień jadła" są gorsze, a może lepsze (zależy od punktu widzenia) chodzi mi o to, że takie banały są chwilą w której nie myślę o świecie. To chwila dla mnie. Lekka czysta i odrobinę oszałamiająca głupotą, ale jednak chwila przyjemności.\n"- Nie płacz, skarbie. Gdybym mógł, oszczędziłbym ci łez na resztę życia.Oddychałam z trudem, ale zdołałam wykrztusić.\n- Nigdy więcej cię nie zobaczę. To moja wina.\nMaxon przytulił mnie mocniej.\n- Nie, ja także powinienem być bardziej otwarty.\n- Powinnam być bardziej cierpliwa.\n- Powinienem był ci się oświadczyć tamtego wieczora w twoim pokoju.\n- Powinnam była ci na to pozwolić."\nOpowieść Cass skupia się na pięknej Americe, Księciu i jeszcze jednym Panu. Do tego została dodana szczypta magi "bycia królewną" i tak narodziła się seria prawie idealna. Dlaczego prawie? A no dlatego, że jest bardzo zbliżona do innych. Teoretycznie koncepcja inna, ale tematyka dość płytka. Wgłębiam się może w nadmierne szczegóły banalności i na tym już skończę.\n"- Postaraj się nie wpakować w żadne kłopoty pod moją nieobecność, dobrze? - poprosił żartobliwie.Przy Kriss nie próbował żartować. Czy to coś znaczyło? Uniosłam prawą rękę.\n- Obiecuję, że będę się starała zachowywać wzorowo.\n- Świetnie, to mam o jedno zmartwienie mniej."\nAutorka ma lekkie pióro, dość lekkie żebym pochłonęła całą serię w trzy dni. Już dawno nie wolałam książki zamiast jedzenia. Nawet jak kipi banalnością. Wydaję mi się, że to największa zaleta serii. Każda z tych książek jest na swój sposób piękna i ciekawa, ale sprowadza się ku happy endowi, co raczej troszeczkę spłyca oryginalność, ale przecież nikt nie mówił, że będzie łatwo prawda?\nReasumując wszystkie te trzy części są godne polecenia, chociaż tak naprawdę nie wiem dlaczego. Strasznie często mi się to ostatnio zdarza, ale jeśli macie ochotę przenieść się do prawie bajkowego świata, wcielić się w księżniczkę, która ma zdobyć księcia i przy tym się nie wynudzić to polecam gorąco!\n"To nie będzie "Żyli długo i szczęśliwie".To będzie o wiele więcej."\nAutor: Dominika Kowalska o 22:24 9 komentarzy:\nUczucia są jak skrzaty. Małe i większe. Wszystko chyba zależy od punktu widzenia, albo siedzenia jak kto woli. Bardzo długo czekałam aż wszechobecna książka Colleen Hoover trafi w moje łapki. Doczekałam się i właściwie nic się nie zmieniło w moim życiu.\nOgólnie rzecz ujmując chyba ciągle chcę wam udowadniać, że wszystkie hity wydawnicze mnie nie ruszają. Może to przypadek? A może po prostu nie daję się złapać całej tej komercji? Właściwie to daję się, bo przecież czytam wszystko to co czytają inni. Problem pojawia się w chwili, w której kończę daną powieść. Docieram do ostatniego zdania i się zastanawiam po co ja to czytałam?\nW całym tym nieudolnym i szalonym życiu studenckim znajduję moment na powieść. Wybieram ją teraz bardzo selektywnie, bo nie każde tomisko mogę przywieźć z domu. Chociaż żałuję, bo chciałabym mieć wszystkie "dzieci" obok siebie. Żałuję, ale tylko odrobinkę, że zatrzymałam się na dłużej przy "Hopeless".\nO czym tak w skrócie jest ta powieść? A o dziewczynie, która jest inna i złym facecie, który w sumie okazuję się całkiem inny niż można by się spodziewać. Strasznie to schematyczne. Początkowe rozdziały wbiły mnie w fotel. Naprawdę! Autorka w zgrabny sposób przedstawiła rodzące się uczucie między Sky, a Holderem. Czytałam o nich z wypiekami na twarzy chłonąc każde słowo.\nPóźniej było co raz gorzej, bo właściwie o czym pisać jak już nasza para się połączy? Najlepszy byłby jakiś wątek paranormalny, ale nie tutaj. W "Hopeless" otrzymamy opowieść która troszkę mnie zaskoczyła. Była jednocześnie nieprawdopodobna i dziwnie prawdziwa. Chociaż dość szybko wszystko się rozwiązało i powiało nudą. Chciałabym powiedzieć dlaczego, ale nie chcę niepotrzebnie wam spojlerować. Jak przeczytacie to wtedy pogadamy :D\nNie wiem co myśleć o "Hopeless" jestem raczej obojętna po przeczytaniu. Początek bardzo na plus, ale końcówka mocno mnie rozczarowała. Szkoda, bo zapowiadała się przednia lektura.\nKsiążka:Hopeless Collen Hoover wyd Otwarte Kraków 2014 str.278\nAutor: Dominika Kowalska o 16:34 9 komentarzy:\nStos trzynasty... Trzynastka to ponoć pechowa liczba. W sumie mieszkam teraz w mieszkaniu pod numerem trzynastym to mówię, że to najszczęśliwsza liczba. Zobaczymy za rok.\nDzisiejsze zdobycze zaprezentuję dość chaotycznie. Wybaczcie, ale życie na dwa domy jest trudne. Staram się po woli zwozić tutaj książki, ale na weekendy muszę mieć coś w domu. Stąd dzisiejszy misz masz zdjęć.\nChciałam was też bardzo przeprosić...\nNie miałam ostatnio czasu pisać, a zwłaszcza zaglądać na wasze blogi. Moje życie zmieniło się o 360 stopni i chyba dopiero od dzisiaj jestem w stanie powiedzieć "Przyzwyczajam się".\nNiestety też nie napiszę dokładnie co to za powieści, skąd jakie wydawnictwo itd, ponieważ fizycznie mam w mieszkaniu tylko jedną z tych książek. Zdjęcia są jakie są...widać. Trzymajcie się cieplutko. Dzisiaj mam zamiar wszystko nadrobić.\nSeria o przyszłej książnice już za mną. Za to "Hopeless" czeka cierpliwie podobnie jak inne książki, które mam nadzieję jak najszybciej wchłonąć i wam o nich opowiedzieć. A wy znaleźliście coś dla siebie?\nAutor: Dominika Kowalska o 23:03 7 komentarzy:\nZaczęły się studia. Zaczął się też brak czasu. Poznawanie nowego miasta, zmiana życia i to wszystko jest przytłaczające. Mam gdzieś na dnie komputera kilka zaległych recenzji więc nie powinno wiać nudą, ale wiem, że z czytaniem tego co mam, a przede wszystkim na zdjęcie nowego Stosika będziecie musieli troszeczkę poczekać. Chociaż już dzisiaj prezentuję książkę, która w nim się na dniach pojawi.\n"Planeta dobrych myśli" Beaty Pawlikowskiej to bardzo dziwna książka. Przypomina raczej pamiętnik lub dziennik ze złotymi myślami. Autorka w zabawny sposób przedstawiła nam złote myśli, które powinny winikać w nas jak woda w gąbkę.\nNiektóre z nich były naprawdę interesujące. Głównym tematem jej okazał się samorozwój i akceptacja siebie. Podróżnicza opowiada o tym, że bez polubienia najważniejszej osoby, jaką jesteśmy my sami nic nie osiągniemy. Można się łudzić i próbować, ale w ostateczności tak przegramy z góry już ustaloną walkę.\nCiekawym rozwiązaniem w "Planecie dobrych myśli" są przesympatyczne rysunki i żółte kartki. Początkowo nie byłam przekonana do takiej formy piśmiennictwa. Wydawała się bardzo dziwna i nie w moim stylu. Chociaż coś od początku mnie do niej przyciągało. I tak skusiłam się na nią gdy tylko zobaczyłam wystający grzbiet. Sama nie wie czy to była dobra decyzja... Teoretycznie jest jest to zła książeczka, ale w praktyce znalazłam w niej kilka ciekawych rad czy też złotych myśli. Coś nie do końca się zgrałam chyba z poglądami Beaty Pawlikowskiej\nPowiem tak jest to specyficzna książka. Coś na ząb taka mała przekąska... ponieważ tak naprawdę "Planeta dobrych myśli" nie wniosła nic do mojego życia. Specjalnie nie zapamiętam "dobrych myśli", ale...zawsze jest jakieś ale. Spędziłam z tą pozycją miłe popołudnie i często na mojej twarzy gościł uśmiech. Dlatego mimo wszystko polecam. Może akurat wy znajdziecie tam jakąś dobrą, złotą radę?\nAutor: Dominika Kowalska o 00:26 1 komentarz:\nDeszcz uderza niezgrabnie o szybę. Znowu zapaćka mi okno. Nawet nie mam siły się na niego gniewać. Już tak dostaje odłamkami ludzkiego smutku, bo najlepiej powiedzieć, że to jego wina. Rzeczywiście deszcz ma przechlapane...podobnie zresztą jak jesień i może też zima. Chociaż właściwie lato z upałami też nie jest wychwalane. Ludzie to takie dziwne istoty...\nDzisiaj powinnam się cieszyć. Skakać jak niewinne małe dziecko i krzyczeć, że w końcu dopięłam swego i moje marzenia się spełniają. Zamiast tego siedzę w chusteczkami i wydmuchuje nos. Spokojnie nie płaczę...prawie nigdy nie ronię łez. To ten paskudny katar. Katar też ma ciężkie życie. Właściwie można go uznać za zło wcielone.\nCiężko mi się uśmiechać. Nawet gdy ktoś podaje mi kawałek tortu. Lubię urodziny. Nie mam nic przeciwko wszechograniającemu mnie zadowoleniu, ale później nadchodzi paraliżujący strach. Życie po dzisiejszych kęsie się zmieni. Nawet nie chcę o tym myśleć. Sama chciałam... jakoś tak teraz mam ochotę schować się mysiej norze i przeczekać. Nie wiem czy jesień czy już całe życie.\nMelancholia to takie śmieszne uczucie. Szczypta smutku i wspomnień, radości i gniewu. Kto zdefiniuje melancholię zrozumie jak czuje się winna całemu złu jesień, bo przecież to jej wina? A może to jednak wina ludzi...\nAutor: Dominika Kowalska o 09:00 3 komentarze:\nPogoda nas nie rozpieszcza. Co prawda spędziłam kilka uroczych dni w otoczeniu kolorowych liści i pięknego jesiennego słońca, ale później nadszedł deszcz i grypa. Oczywiście nie mogło się obejść bez tej paskudnej, wkradającej się co roku do mojego organizmu "cholery". Wybaczcie wulgaryzmy, ale za każdym razem gdy mnie odwiedza ta nieciekawa koleżanka trafia mnie...szlak. Oczywiście bezkarnie poplątała wszystkie moje plany. Nie mówię nawet o tych blogowych, ale też życiowych. Tak z zasmarkanym nosem latam między półkami i niezgrabnie się pakuję. Nie mając nawet siły i ochoty dotykać komputera. Ponoć przygoda życia nadchodzi... może podobne odczucia miała Liesel gdy podróżowała z mamą?\nNie wiem. Powinnam zasunąć sobie patelnią, że jestem w stanie porównywać jakieś swoje błahe odczucia do życia tej sympatyczne, lecz doświadczonej dziewczynki. Długo zwlekałam z lekturą "Złodziejki książki". Prawdę mówiąc nie wiem nawet dlaczego. Dobrze nawet nie wiedziałam czego się spodziewać. Naprawdę cała ta historia bardzo mnie zaskoczyła.\nGdzieś tam między jedną a drugą herbatą czytałam o autorze, który narratorem swojej opowieści uczynił Śmierć i właściwie o śmierci i kresie będzie pisał. Właściwie o czym tu pisać gdy porusza się temat wojny i Holocaustu. Powinnam się więc psychicznie przygotować na opowieść jaką dostałam. Jak zwykle nie byłam.\nLiesel jest małą dziewczynką gdy w czasie podróży umiera jej brat. Po raz pierwszy spotyka się ona z tym osobliwym zjawiskiem, ale tak naprawdę do końca życia nie zmyje z siebie obrazu martwego dziecka. Dzięki niemu, a może przez niego zbliży się z czasem do Papy, mężczyzny, który wraz z żoną adoptują Złodziejkę Książek, która przybędzie do ich domu z nowym nabytkiem-książką.\nPoczątek może niezbyt porywający, chociaż narrator sam w sobie jest uroczy. Nie wiem czy wypada napisać, że Śmierć jest urocza? Ale jak dla mnie to właśnie on gra główne skrzydła całej opowieści. To on wprowadza nas do hitlerowskich Niemiec. Do świata ogarniętego wojną...do małego miasteczka, które istnieje początkowo nawet nie odczuwając oddechu wojny na własnych plecach.\nZ czasem to się zmienia. Widzimy walkę ludzi o każdy kawałek chleba, biedę i rozpacz rodziny gdy najbliżsi są powoływani do wojska. Najbardziej jednak boli opowieść o Żydach. O paradach ludności, która po prostu została skazana przez jednego człowieka, a może nie jednego człowieka, bo przecież tak naprawdę za Hitlerem poszedł cały naród. Nie chcę tutaj rozpatrywać zła i dobra ludzi. To nie czas i miejsce, ale czytając "Złodziejkę książek" nie da się zapomnieć o całym cierpieniu i niesprawiedliwości.\n\_"Powiadają, że wojna jest najlepszą przyjaciółką śmierci. Ja mam inne zdanie na ten temat. Dla mnie wojna jest jak nowy szef, który oczekuje niemożliwego. Stoi ci nad głową i powtarza do znudzenia: "Zrób to, zrób to". Więc pracujesz coraz ciężej. Robisz, co ci każą. Ale szef nigdy ci nie dziękuje. Żąda coraz większych wysiłków."\nPowieść Zusaka to osobliwa rzecz. Nie czytałam jeszcze czegoś podobnego. Fikcja pięknie łączy się z prawdą i prozą życia. Nie męczy nie nuży... może czasami przytłacza, ale kogo nie przytłacza wojna i śmierć tylu tysięcy ludzi?\nKsiążka:"Złodziejka książek" Marcus Zusak wyd. Nasza Księgarnia 2008 str.495\nAutor: Dominika Kowalska o 17:49 13 komentarzy:\nKolejny dzień wyzwania. Wpadajcie i podziwiajcie blog Ulii\nDzisiaj będzie krótko i tylko jedne zdjęcie. Nie wiem czy czytając tytuł posta mieliście jakieś wątpliwości. Zastanawialiście się chociaż przez chwilkę jakie jest moje ulubione hobby? Mam wielką nadzieję, że nie....\nDowodem na tą wielką i bezgraniczną miłość jest właśnie to miejsce. Miejsce, w którym możecie przeczytać o każdej książce, która miała dla mnie jakieś znaczenie lub chociaż znalazła się w zasięgu mojego wzroku.\nWiem, że przez to całe wyzwanie troszeczkę zaniedbałam recenzję, ale wiecie przecież, że najnowsza opina już jest "Ołówek"- czytajcie i komentujcie równie ochoczo jak posty związane z wyzwaniem.\nAutor: Dominika Kowalska o 09:00 11 komentarzy:\nDziesięć rzeczy, o których nikt o mnie nie wie\nDzisiaj dalszy ciąg wspaniałego, bardzo kreatywnego i zmuszającego mnie do myślenia wyzwania. Naprawdę wielkie dzięki Ulu! Niezorientowanych zapraszam na blog Sen Mai\nDługo się zastanawiałam co mogę napisać. Prawdę mówiąc jestem jak wielka, otwarta i gadatliwa księga, z której można czytać bez żadnego ale. Naprawdę nie mam tajemnic. Nie potrafiłam nawet wymyślić dziesięciu rzeczy. Postanowiłam, że podzielę się z wami rzeczami, o których mało kto wie, bo mogę wam zagwarantować, że są na tym globie istoty, które i to gdzieś mają ukryte na dnie swoich umysłów, chociaż pewnie nawet nie zdają sobie z tego sprawy.\n1.Nienawidzę natki pietruszki. Nie ważne gdzie i w jakiej postaci. Wyczuję jej zapach wszędzie. Chociaż paradoksalnie uwielbiam jeść korzeń...\n2. Czasami starsi ludzie wywołują u mnie dziwne uczucia. Coś na podobieństwo ... wybaczcie nie wiem jak to określić.\n3. Od dawna zajmuję się fotografią, chociaż tak naprawdę nie lubię gromadzić zdjęć. Nie mam pamiętnika. Nie lubię wspomnień. Może to zabrzmi dziwnie, ale zawsze mnie przygnębiają. Nawet te najlepsze.\n4. Od czasów podstawówki piszę książki i opowiadania. Żadnej powieści jeszcze nie skończyłam.\n5. Mam sześć słodkich kotów, które zawsze poprawiają mi humor.\n6. Nie znoszę horrorów, chociaż czasami pod przymusem i namową oglądam.\n7. Uwielbiam słodycze, chipsy i chyba jestem uzależniona od frytek i zielonej herbaty\n8. Nie potrafię śpiewać i bardzo się wstydzę gdy muszę to robić. Nawet dla żartów i zabawy.\n9. Kocham samotność. Uczucie jedności z sobą samą. Ciche wieczory podczas których najlepiej mi się myśli.\n10. Zabrzmi to dziwnie, ale ostatnie miejsce to po prostu stwierdzenie... i przyznanie się do tego, że mam bloga. Naprawdę jest bardzo mało osób "w realnym życiu", którzy o nim wiedzą.\nMacie taką listę dziesięciu rzeczy, a może podobnie jak u mnie wszczyscy wszystko o was wiedzą?\nPs, Oczywiście blog nadal pozostaje blogiem o książkach i filmach. Od rana możecie przeczytać recenzję "Ołówka" Katarzyny Rosickiej-Jaczyńskiej.Więc nie martwcie się. Szepty Wyobraźni nadal są o książkach...przede wszystkim :D\n*obrazki pochodzą z google lub weheartit\nAutor: Dominika Kowalska o 12:40 23 komentarze:\n"Ołówek" Katarzyna Rosicka-Jaczyńska\nNie przepadam za takimi książkami. Prawdę mówiąc nawet ich nie czytam. Nie lubię zagłębiać się w dramaty i codzienność ludzi. Często moje własne życie mnie dołuje. Książka powinna dostarczać rozrywki, powinna przenosić mnie do innego wymiaru.\nCzasami jednak mam ochotę, albo po prostu bez żadnych powodów czytam coś co zaprzecza całej mojej teorii. Zazwyczaj okazuje się to błędem.\nI tak było tym razem. Wiem, że "Ołówek" to prawdziwa opowieść. Katarzyna Rosicka-Jaczyńska w tej niewielkich rozmiarów powieści zawarła opowieść o swoim życiu. Można by było uznać, że to swego rodzaju pamiętnik, ale ja się raczej nie skłonie do takiego porównania. Pamiętniki dla mnie są jakieś inne. Widzicie absurdalność? Nawet nie potrafię dobrze sformułować myśli.\nW swojej historii autorka poświęca wiele miejsca Bogu i nie mam jej tego za złe. Przecież On zawsze jest obecny. Podobnie jak rodzina i przyjaciele, którzy w pewnym momencie nie wiedzą z kim mają do czynienia. Sprawna, pełna życia kobieta nagle choruje. Okazuje się, że jest nieuleczalnie chora. Co teraz? Co z jej życiem? Co z ich życiem?\n"Jeśli tak kochasz Boga, jak mówisz, jeżeli tak Mu ufasz i tak w Niego wierzysz, nie stawiaj żadnych warunków, nie proś Go już więcej. Przecież nie jest głuchy i na pewno cię słyszy. [...]Poddaj się Jego woli, bo tylko On wie, co jest dla ciebie najlepsze, zaufaj Mu bez zastrzeżeń, zaufaj. "\n"Ołówek" to próba odnalezienia drogi. Próba pokazania odpowiedzi na te banalne, ale równocześnie strasznie ciężkie pytania. Nie mi oceniać, czy powieść jest dobra, czy nie. Dlaczego? A dlatego, że to prawdziwa opowieść o ludzkim życiu i najzwyczajniej w świecie nie jestem od oceniania. Mogę tylko powiedzieć, że źle mi się ją czytało. Może przez temat,a może przez brak "łączności' i tego czegoś od autorki. Niestety nie porwała mnie swoją opowieścią, ale to nie powód, żebyście nie poznali tej opowieści. Opowieści o chorobie, o życiu i niesprawiedliwości. Chociaż właściwie te trzy słowa to pojęcia względne. Tak naprawdę czym one są?\nKsiążka: "Ołówek" Katarzyna Rosicka-Jaczyńska wyd. Poligraf Łódź 2011\nAutor: Dominika Kowalska o 09:00 2 komentarze:\nOd dawna obserwuję blog Sen Mai. Nie jest to prawda miejsca, które ściśle się wiąże z Szeptami Wyobraźni i tematyką o jakiej piszę, ale sami wiecie, że często mnie ciągnie do czegoś innego. Tak też dałam się skusić na Wyzwanie blogowe. Dzisiaj nadszedł dzień pierwszy, w którym mamy coś napisać o swoim miejscu pracy blogowej i kreatywnej. Zrezygnowałam z kreatywnej, ponieważ jestem totalną nogą w sprawach artystycznych, a pisanie książek czy też inne nieznaczne próby pisarskie odbywają się w tym samym miejscu, w którym tworzę posty.\nA więc jakie jest to moje miejsce? Normalne można by powiedzieć. Nie ma tutaj nic specjalnego. Jest biurko, na nim laptop, a nad wszystkim górują półki z książkami. Właśnie tutaj powstają wszystkie niezgrabne wpisy, jakie czytacie. Tak jak się domyślacie to ten bałagan po prawej stronie. Marzy mi się takie własne "biuro" urządzone z klasą i smakiem, ale przecież przy moim roztrzepaniu to mało prawdopodobne.\nDoskonale jednak wiecie, że nie samym blogiem mol książkowy żyje prawda? Gdzie czytam pewnie się zastanawiacie. Zazwyczaj w fotelu. Często też w łóżku, ale gdy tylko pogoda na to pozwala wyciągam się na werandzie lub tarasie. Lubię też zapach trawy i wierzby, pod którą czasami udaje mi się usiąść i sączyć słodki sok.\nPonoć można pracować i tworzyć wszędzie. Najważniejsze to mieć wenę i coś o czym warto pisać, mówić czy tworzyć. Nie wiem czy się z tym zgadzam. Często brakuje mi powietrza, upajam się się otaczającym mnie światem i w kawiarni nie potrafię skleić myśli. Może jednak sklejam, ale są zbyt kosmate i niezgrabne by o nich pisać.\nNajlepszym miejscem do tworzenia jest dom. Mój azyl i spokój. Obawiam się tylko gdzie się odnajdę za kilka tygodni. Czy w nowym domu...a raczej mieszkaniu znajdę swoje miejsce? Miejsce, w którym poczuję się równie bezpiecznie jak w ogromnym fioletowym pokoju? Któż to może wiedzieć...\nA wy gdzie tworzycie? Albo może od razu gdzie czytacie?! :D\nAutor: Dominika Kowalska o 12:50 22 komentarze:\nJesienną porą ludzie wiersze piszą\nJak co roku jesień nieśpiesznie i nieśmiało zagląda do naszych okien. Czym właściwie jesteś? Mam ochotę się jej zapytać. Ciekawe czy by opowiedziała. Czy ma w sobie odrobinę żalu? Żalu za złe traktowanie i narzekanie ludzi, że w końcu nadeszła? A może po prostu "uzbroiła się w apatię"*.\nWydaję mi się jednak, że ulubiona pora Dekadentów ma w sobie odrobinę melancholii. Zawsze ktoś musi ją w sobie mieć, bo przecież świat to nie tylko radosne lato, czy biała zima. Świat jest pełen odcieni, odcieni życia i namiętności. Nawet taka jesień ma swój urok. Zarówno w szarości jak i w kolorze.\nWbrew pozorom i ona napaja mnie dziwną mocą. Z jednej strony marzy mi się o spędzaniu tygodni zakopaną w kocu, z książką i czekoladą w dłoniach, ale z drugiej krzyczy i mówi "Zmień coś"!\nZaczęłam od bloga. Nie jest jeszcze idealnie, ale tak mi się podoba. Przez pięć dni posty będą przeplatane wyzwaniem, którego się podjęłam. Jeśli jeszcze nie wiecie zapraszam. Baner w kolumnie bocznej.\nTymczasem zostawiam was ze Staffem i jego obrazem jesieni.\nSerce uśmierza się tętnem głębokim.\n*uzbroić się w apatię-słowa z Trenów Kochanowskiego\nAutor: Dominika Kowalska o 16:44 10 komentarzy:\n"Dziewczyna na Times Square" Paulina Simons\nNajbardziej boję się długich jesiennych wieczorów, przygnębiających ciszą dni, które płyną leniwie w otchłań zapomnienia. Może staję się odrobinę melodramatyczna, ale szara polska pogoda wyzwala we mnie wszystkie demony. Zazwyczaj na dokładkę serwuję sobie książki, których nie powinnam czytać. Tak po prostu wpadam więc w czarną dziurę niczym mała Alicja do króliczej norki, z tą różnią, że ona z niej wychodzi, a ja nie bardzo.\n"Posłuchaj jak brzmią twoje dwa pytania. Starożytni Egipcjanie zadawali je sobie, by określić, jakie życie czeka ich po śmierci. - Po śmierci? - Pierwsze z nich brzmiało: "Czy dawałeś radość?". A drugie: "Czy znalazłeś radość w życiu?".\nDo czego zmierzam tym jakże przygnębiającym początkiem? A no do powieści Paulliny Simons, którą wczoraj skończyłam i jedyne co mam ochotę po niej zrobić to zakopać się w kocu z ciepłą herbatą i nigdy nie wychodzić.\n"Dziewczyna na Times Square" wpadła do mnie przypadkiem. Czasami tak jest, że los pragnie czegoś bardziej niż my sami. Podobnie było ze mną i z tą dziwną powieścią, o której nawet nie słyszałam. Chociaż nie. Śmignęła mi kiedyś w jakimś sklepie, ale nie zwróciłam na nią większej uwagi. Chyba wiem dlaczego.\n"Gdzie jest ten pokój płaczu, proszę księdza? -Nosisz go ze sobą, moje dziecko. Pytanie brzmi, czy z niego wychodzimy, czy zostajemy tam na zawsze? I kogo wciągamy ze sobą?"\nWłaściwie trudno stwierdzić do jakiego gatunku można zaliczyć książkę autorki. Ma w sobie wiele elementów dramatycznych, zahacza też o lekką obyczajówkę, by w ostateczności kusić wątkiem kryminalnym. "Dziewczyna na Times Square" to taki misz masz literacki, który sama nie wiem jak wypadł.\nPoczątkowo dałam się porwać opowieści o młodej dziewczynie- Lily. Malarka z duszą rozbieganą na wszystkie strony świata straciła miłość swojego życia, nie stać ją na nic (standard w tak młodym wieku), a dodatkowo po powrocie z rodzinnego domu okazuję się, że jej współlokatorka zaginęła. Banalne? Ależ skąd. Strasznie mnie to zaciekawiło. Dodatkowo autorka ma lekkie pióro. Szybko udało się jej wciągnąć mnie w wartką akcję.\n"Musiał podjąć decyzję, co zrobić z Lily Quinn. Dokonać wyboru. Mieć ją albo sprawiedliwość. Ją albo w żyłach whisky zamiast krwi. Dziś w nocy wybrał whisky. Co za ulga. Nie musi myśleć o niej, nie musi rozmawiać, nie musi czuć."\nPóźniej jednak kryminał, a raczej zalążek kryminału zmienia się w dramatyczną walkę o życie. Główna bohaterka ma raka. I kurcze.. ja sama nie wiem dlaczego, ale męczą mnie te wszystkie opowieści o chorobach. Nie potrafiłam jej nawet współczuć. Męczyłam się do czasu, aż do akcji wkracza sympatyczny pan detektyw, z wielką tajemnicą u swoich stóp.\nI tak gdzieś po drodze kryminał zmienia się w obyczajówkę, a po chwili w dramat. I tak wkoło Macieja. Raz to...raz tamto. Plusem powieści jest przede wszystkim jej język, ale czasami język i początkowo porywająca historia to za mało. Z czasem "Dziewczyna na Times Square" zaczyna męczyć. Pojawiały się nad nią ciężkie gradowe chmury, które z całych sił chciały wyssać ze mnie dobrą energię, niczym Dementorzy z Harry'ego. I tak w ostatecznym rozrachunku nie polubiłam się z książką Simons, chociaż nie twierdzę, że była zła.\n"Rzeczywistość: coś, co istnieje naprawdę i czym trzeba się zająć w prawdziwym życiu.Iluzja: coś, co oszukuje nasze zmysły, łudząc nas, że istnieje, gdy wcale tak nie jest lub pozornie wygląda na jedno, choć w rzeczywistości jest czymś zupełnie innym.\nCud: wydarzanie, które zaprzecza prawom natury."\nMoże po prostu aura i humor mają wpływ na odbiór powieści, sama nie wiem. Nie pozostaje mi nic innego jak dać wam wolną wolę. Wiecie o czym jest książka, wiecie jakie emocje we mnie wywołała, nie umiem tylko określić ich źródła. Czy polecam? Raczej tak, bo w ogólnym rozrachunku nie jest to zła historia. Wielowątkowość jest przedziwna, ale może co cały urok tej odnalezionej gdzieś na półce powieści, o której nawet Pani Bibliotekarka zapomniała. Może z tej wdzięczności, chciała zostać przeze mnie zapamiętana. Czy się udało? Dam znać za kilka lat.\nKsiążka: "Dziewczyna na Times Square" Paulina Simons wyd. Świat Książki 2004. str. 480\nAutor: Dominika Kowalska o 13:07 5 komentarzy:\nCzasopisma Corful Media\nPrawdopodobnie wolne dni sprzyjają czytaniu, a zwłaszcza deszczowe wolne dni. Mam ochotę napisać "gówno prawda", ale przecież nie wypada. Więc tak.. nie jest. Mam wolne, w końcu wymarzone wakacje. Dziwnie mieć wakacje we wrześniu, ale cóż. Przywilej studentów. Jak to brzmi. Studentka... ale tak pełną gębą. Obecnie zajmuję się przeprowadzką i dopinaniem wszystkiego na ostatni guziczek. Wyprowadzam się co prawda tylko 200 km od domu, ale tak to zawsze spore wyzwanie. Ostatnio nieudolnie staram się czytać książki. Zaczęłam trzy. Żadnej jakoś nie mogę dokończyć. Czas za to umilały mi ostatnio trzy nowe czasopisma od Corful Media.\nCo tym razem przygotowali dla nas autorzy czasopism? Muszę przyznać, że byłam lekko rozczarowana. Na siłę starałam się w każdym znaleźć jakiś ciekawy artykuł. I tak w English Matters, z którego spogląda na nas bardzo pozytywna pani, przeczytałam o Jane Austen. Chociaż właściwie artykuł mnie nie porwał. Nie dowiedziałam się o autorce właściwie niczego nowego, a ekspertka od twórczości tej wspaniałej kobiety, wcale nie miała większych informacji o niej niż ja sama posiadam. Troszeczkę się zawiodłam, bo gdy tylko ujrzałam nagłówek na okładce "Jane Austen. Interview with an Expert" przeżuciłam kartki i chciałam czytać, czytać i czytać...wiecie jak to się skończyło.\nOgromnym rozczarowaniem okazał się też Deutsch aktuell. Pierwszy raz od kiedy mam przyjemność czytania tych gazet nie miałam co z nią zrobić. Tradycyjne teksty o książkach, filmach i muzyce wiały nudą. Nie zainteresowałam się wschodzącą młodą niemiecką gwiazdeczką.Inne teksty też mnie zawiodły i momentami były zbyt zagmatwane by je zrozumieć. Szkoda. Wielka szkoda. Chociaż znalazłabym jeden plus. Cykl artykułów Reise zawsze ratuje całe pismo. A może po prostu ja lubię czytać o podróżach? Któż to może wiedzieć?\nW modowym, specjalnym wydaniu English matters znalazłam kilka ciekawych rzeczy. Miło było poczytać o Milanie,Vuitton'ie, Anji Rubik i ogólnie pojętej modzie. Moją uwagę przykuł jednak najbardziej tekst o Modowych blogach. Już od dawna wiele z nich przeglądam, może nawet kiedyś napiszę o nich kilka słów. W artykule autorka wspomina o Fifi Lapin, Facehunter, Style Bubble, Jemerced, Maffashion, gdzie ja osobiście znałam tylko te dwa ostatnie (ogólnie kto ich nie zna?).\nGdyby nie to wydanie specjalne byłabym strasznie wkurzona, że zmarnowałam swój czas na czytanie czegoś co mnie nawet nie zainteresowało. Mam tylko nadzieję, że to wypadek przy pracy i kolejne numery będą tak dobre jak były.\nZa czasopisma dziękuję\n*Ps. Przepraszam za niedopracowane zdjęcia i ewentualne błędy w tekście, ale nie mam sił już siedzieć nad tym postem. Czasami zdarzają się takie dziwne rzeczy na blogerze, że nie panuję nad tym. A jak się już wkurzę to nic mi nie wychodzi.\nAutor: Dominika Kowalska o 12:47 13 komentarzy:\nRomantyczna pigułka na zły humor cz. II\nNie ukrywajmy, że każdy z nas potrzebuję czasami ciepła. Najzwyczajniej w świecie pragniemy poczuć się przez chwilę lepiej niż w rzeczywistości. Są różne sposoby na poprawę humoru. Według mnie każdy jest równie skuteczny. Dla mnie zawsze najlepszym jest aktywność fizyczna, ale czasami nie ma się ochoty na życie, a co dopiero na ruszenie tyłka z kanapy. Wtedy z odsieczą przychodzą filmy, w których miłość gra pierwsze skrzydła...\nI tak bezpodstawnie w zestawieniu powinny się znaleźć wszystki filmy, których fabuła oparta jest na książkach Sparksa, a mianowicie\nZ dość ciekawą kreacją Miley Cyrus.\nDodałabym jeszcze kilka innych filmów, które w jakiś sposób podbiły moje serce\nI to film raczej nie do końca pasujący do kryteriów jakie przyjęłam, ale to nie zmienia faktu, że bardzo go lubię\nRobin Hood książę złodziei\nTo nie żart. To jeden z niewielu filmów, które mi całkowicie poprawiają humor.\nA wy macie takie poprawiające humor filmy? A może książki? Piszcie śmiało.\nGdyby ktoś przegapił Romantyczna pigułka na zły humor cz. I\nAutor: Dominika Kowalska o 16:46 17 komentarzy:\n"Anna i pocałunek w Paryżu"Stephanie Perkins\nParyż, Paryż...miłość i miłość. Te dwa słowa idą z sobą w parze już od bardzo dawna. Mam nawet wrażenie, że od chwili istnienia tego miasta zakochani przemierzali ciemne zakątki z marzeniem odnalezienia szczęścia.\n"Przecież chodzisz do kina, bo widzisz w filmach odbicie rzeczywistości."\nTakie marzenie nie jest jednak priorytetem Anny, która znalazła się we Francji z zupełnie innego powodu niż większość nastolatek w jej wieku. Po przez zachłanność swoich rodziców i chęć pokazania jest skrawka świata, młoda dziewczyna trafia do miasta zakochanych w celach edukacyjnych.\n"Więc czego mam sobie życzyć? Czegoś, czego nie wiem, czy na pewno chcę? Kogoś, kto może wcale nie jest mi potrzebny? Czy kogoś, kogo nie mogę mieć? Chrzanić to. Niech los zdecyduje. Życzę sobie tego, co jest dla mnie najlepsze."\nNie byłam przekonana do tej powieści. Od razu rzuciła mi się tandetna okładka w oczy, ale że postanowiłam wyznawać zasadę "nie oceniaj książki po okładce" dałam się skusić. Dobrze.. skusiła mnie przede wszystkim promocyjna cena.\n"Wymykam się z pokoju i natychmiast wpadam na ścianę.Ups. To nie ściana, tylko chłopak."\nPoczątkowo nie dałam się porwać autorce, ale później przepadła z kretesem. Paryż, Anna i miłość zaczęły mnie napełniać jakimś dziwnym ciepłem, które rozchodzi się do tej pory po moim ciele.\nProblem polega tylko na tym, że "Anna i pocałunek w Paryżu" przeczytałam dwa razy. Za pierwszym nasze spotkanie było bardzo owocne. Aż tak, że nie byłam w stanie nic napisać. Czasami książki nas przytłaczają i za nic nie jesteśmy w stanie wydobyć z siebie głosu. Kiedy minęła fala zachwytu i uwielbienia dla bohaterów, a zwłaszcza takiego jednego pana- S. Clair'a., postanowiłam spiąć się w sobie i dać jej kolejną szansę. Może nie szansę, bo przecież bardzo mi się podobała.. to była raczej szansa dla mnie na trzeźwe ocenienie całej powieści i napisanie recenzji.\n"Im lepiej wiesz, kim jesteś i czego chcesz, tym rzadziej pozwalasz, żeby coś wytrąciło cię z równowagi."\nI wiecie co wam powiem? A nic wam nie powiem! Ot.. starałam się znaleźć wady. Banalność historii i jej lekkość początkowo zaliczyłam do wad, ale po dłuższym przemyśleniu stwierdziłam, że to one właśnie nadają cały urok książce, która bez nich nie byłaby taka sama.\n"Nie zawsze musisz sam rozwiązywać swoje problemy, wiesz? Właśnie po to ludzie zwierzają się przyjaciołom."\nHistoria Anny jest prosta. Można powiedzieć, że nawet dość schematyczna. Dziewczyna zmienia otoczenia, odnajduje przyjaciół i miłość, ale z ręką na sercu mogę powiedzieć, że czyta się o tym naprawdę przyjemnie. A do tego ten niesamowity Paryż. Pachnące poranną kawą uliczki, piękni młodzi Francuzi i ona Amerykanka, z którą razem poznajemy uroki francuskiego miasta.\nKsiążka: "Anna i pocałunek w Paryżu"Stephanie Perkins wyd. Amber 2013\nAutor: Dominika Kowalska o 18:51 6 komentarzy:


A1.05 na sprzedaż - 1 pokój 35,4 m2 - Nowy Park - ul. Kazimierza Szałasa - Onet Nieruchomości\nPowierzchnie dodatkowe: balkon o powierzchni 6,80 m2, ogródek o powierzchni 6,90 m2.\nInwestycja: mieszkanie znajduje się w inwestycji Nowy Park.\nNowe 1 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 35,4 m2 znajduje się w nowo wybudowanej inwestycji mieszkaniowej Nowy Park przy ul. Kazimierza Szałasa na Henrykowie (10,5 km od centrum Warszawy). Inwestycja została zrealizowana przez dewelopera NAPOLLO.\nCała inwestycja składa się z 5 budynków wielorodzinnych, w których łącznie znajduje się 100 nowych mieszkań, na sprzedaż pozostaje 1 o powierzchni 35 m2, w budynkach są 4 kondygnacje naziemne oraz 1 podziemna. Inwestycja Nowy Park została wybudowana i oddana do użytkowania w 3 kw. 2019 roku.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu A1.05 znajduje się na parterze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają 270 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajduje się 1 pokój, kuchnia jest zamknięta, jest 1 łazienka, lokal posiada balkon o powierzchni 6,8 m2, ogródek o powierzchni 6,9 m2. Okna w mieszkaniu wychodzą na zachód, wschód. Dla przyszłych mieszkańców deweloper NAPOLLO przewidział: miejsca postojowe podziemne.\nData publikacji: 20 marca 2017 13:50


Relacja ze III Szkoły Ekonomicznej 2016\nW dniach 13-17 stycznia 2016 r. w Karpaczu odbyła się III Szkoła Ekonomiczna Instytutu Misesa – cykliczny kurs ekonomii wolnorynkowej dla wszystkich zainteresowanych. W środę wieczór Karkonosze przywitały nas opadami śniegu, które co jakiś czas towarzyszyły nam aż do niedzieli. W ZSE wzięło udział 47 osób – w tym roku dzięki wsparciu sponsorów większość z nich mogła uczestniczyć za darmo lub z obniżoną opłatą. Mecenasom jeszcze raz serdecznie dziękujemy, było warto.\nPomimo tego że program zjazdu był bardzo napięty – zajęcia odbywały się bez dłuższych przerw od 10:00 do 21:00 – uczestnicy dzielnie wytrzymywali tempo. W kuluarach dyskusje o teorii ekonomii można było usłyszeć nawet w późnych godzinach nocnych, niewiele czasu pozostawało na sen. 😉\nTegorocznymi wykładowcami ZSE byli eksperci Instytutu: Mateusz Machaj, Mateusz Benedyk, Jakub Bożydar Wiśniewski, Marcin Zieliński, Stanisław Kwiatkowski. Wykłady trwały zazwyczaj około 45 minut, po których przez 10 minut można było jeszcze zadawać pytania lub polemizować z prelegentem. Szczegółowy program wykładów można znaleźć tutaj: http://mises.pl/blog/2015/10/07/program-szkoly-ekonomicznej-instytutu-misesa/\nOprócz cyklu wykładów organizatorzy przygotowali kilka seminariów (w tym dla zaawansowanych adeptów austriackiej szkoły ekonomii), panel dyskusyjny, w trakcie którego wykładowcy odpowiadali na pytania uczestników ZSE, wystąpienia gości specjalnych – Tomasza Tarczyńskiego i Marka Skrzypczaka, a także prezentacje dwóch projektów edukacyjnych – podręcznika „Wolna przedsiębiorczość” (Anna Gruhn) oraz Lekcji Ekonomii dla Młodzieży (Mikołaj Pisarski, Tomasz Malinowski).\nNa koniec szkoły, w sobotę, uczestnicy mogli przystąpić do ustnego egzaminu. Zdecydowało się na to 17 osób. Wyróżnienia (z nagrodami w postaci voucherów do wykorzystania w sklepie instytutu Misesa) uzyskali: I miejsce – Bartosz Kuśmierz; II miejsce ex aequo Rafał Trąbski i Karol Zdybel; wyróżnieni zostali także: Mateusz Błaszczyki i Mateusz Gilewski. Wyrównany poziom najlepszych zaskoczył egzaminatorów i potrzeba było dodatkowego czasu na wyłonienie zwycięzców.\nWydarzenie uznajemy za bardzo udane i mamy nadzieję, że przyszłe szkoły ekonomiczne będą na jeszcze wyższym poziomie. Z niecierpliwością czekamy na kolejne spotkanie.\nPosted in Aktualności, RelacjeTagged III zimowa szkoła ekonomiczna, Jakub Bożydar Wiśniewski, Marcin Zieliński, Mateusz Benedyk, Mateusz Machaj, relacja z ZSE, Stanisław Kwiatkowski, zimowa szkoła ekonomiczna, ZSE


Schetyna: Jestem dumny z tego, co mówił o mnie Chlebowski - Gazetawroclawska.pl\n3 października 2009 03.10.2009 Aktualizacja: 3 października 2009 10:17 03.10.2009 10:17\nWicepremier Grzegorz Schetyna dziś w rozmowie z dziennikarzami na wrocławskim Rynku skomentował aferę hazardową.\n- Jestem dumny z tego, co mówił o mnie Zbigniew Chlebowski - powiedział wicepremier, odnosząc się do afery hazardowej. - Chodzi o rozmowę, w której narzekał, że Schetyna nie chce pomóc w usunięciu z ustawy niekorzystnych zapisów.\nWicepremier przekonywał, wbrew temu, co mówił Chlebowski, że nie zapewniał go o swoim poparciu dla hazardowych lobbystów.\n- Wypowiedź Chlebowskiego wynikała z jego wybujałej ambicji, z przekonania, że wiele może, chociaż to nie prawda - mówił wicepremier.\nSchetyna mówił też, że wrocławskiego biznesmena Ryszarda Sobiesiaka zna z czasów, gdy pracował w Śląsku Wrocław, w latach 2003-2005. Zaprzeczył, jakoby był jego bliskim znajomym. Twierdzi, że nie wiedział także o jego zażyłości ze Zbigniewem Chlebowskim i Mirosławem Drzewieckim.\nChlebuś i Grzesiu\nDziałkowicz (gość) 03.10.09, 11:38:15\nGłupi uwierzy,a mądry jeszcze bardziej.


Ścianka meblowa RTV – sposób na aranżację wnętrza\nŚciana z telewizorem to w zdecydowanej większości przypadków centralny punkt mieszkania czy domu. Tutaj rodzina spędza razem najwięcej czasu, bo na wygodnej kanapie, narożniku czy sofie, oglądając wspólnie ulubiony serial, lub po prostu słuchając muzyki albo rozmawiając, jest po prostu najlepiej. Sposobów na zaaranżowanie oryginalnej i nietuzinkowej ściany RTV jest sporo, a dzięki bogactwie nowych, intrygujących produktów i rozwiązań, można naprawdę puścić wodze fantazji.\nMinimalizm to kierunek i trend, który jest bliski wielu osobom. Tworząc przestrzeń do życia, coraz więcej osób, chcąc uniknąć efektu przytłoczenia i przeładowania zbędnymi przedmiotami, decyduje się na najprostsze rozwiązania. W takim przypadku do stworzenia ściany RTV wystarczy prosta, drewniana płyta, która można zamocować do ściany lub ścianki działowej – w zależności od tego, jak zaaranżowany jest salon. Szlachetność naturalnego drewna doda wnętrzu przytulnego charakteru i uczyni je uniwersalnym. Oczywiście można ją nieco urozmaicić i przykręcić do niej np. półki na książki lub płyty. Można też wykorzystać do tego celu drewniane lamele, dające spore możliwości, jeśli chodzi o konstruowanie przestrzennych konstrukcji.\nZabudowa z regałem i półkami na książki\nTo bardzo popularny sposób na to, by zabudować ścianę z telewizorem. Sprawdza się on w szczególności w niewielkich mieszkaniach, gdzie przestrzeń jest ograniczona i trzeba wykorzystać i funkcjonalnie zagospodarować każdy metr kwadratowy. Poza tym, że jest bardzo praktyczny, to wygląda naprawdę świetnie. Konfiguracja półek może być właściwie dowolna. Można je zamocować tylko po bokach, albo poprowadzić również górą. Wtedy wszystko, co jest potrzebne, by miło spędzić chwile w rodzinnym gronie, mamy w jednym miejscu – książki, płyty, magazyny są na wyciągnięcie ręki.\nDla tych, którzy lubią mieć wszystko uporządkowane i nie przepadają za tym, gdy co, co mają w szafkach czy na półkach, jest widoczne dla wszystkich, świetnym rozwiązaniem może być zabudowa ścianki RTV z frontami. W szafkach można ukryć wszystko, co ukryte być ma. Można tam schować wartościowe pamiątki, cenną zastawę stołową, designerskie kieliszki albo – po prostu – książki i płyty. Wybierając kolory frontów do zabudowy szafki RTV, można pójść dwiema ścieżkami: albo wybrać barwę identyczną z odcieniem ściany, albo stworzyć stylowy kontrast. Plusem takiego rozwiązania jest to, że jeśli nam się znudzi, można łatwo zmienić je na nowe – wystarczy przemalować bądx wymienić fronty.\nGdy brakuje czasu lub pomysłów na stworzenie ciekawej ścianki RTV, warto sięgnąć po gotowe rozwiązania. Takie zabudowy ścian RTV ma w swojej ofercie m.in. nasza firma. Składają się na nie szafka pod telewizor, płyta, na której montuje się sprzęt oraz mocowane po bokach lamele. Można wybierać spośród różnych kolorów i sposobów konfiguracji. Między lamelami umieszczane są specjalnie zaprojektowane na potrzeby naszych produktów panele LED, które są nie tylko efektywnym i energooszczędnym źródłem światła, ale tworzą też niebywale dekoracyjny efekt.