UTMB: przez opanowanie i wytrwałość do radości – Napieraj.pl\nBiegacze ultra, Biegi ultra, Relacje z imprez\nSiedzę na wysokości około tysiąca dwustu na kamieniu jednego z wielu miejsc widokowych we francuskich Alpach. Cisza, dosłowna cisza, w której nie ma nic prócz szelestu liści i w tle latającego ptaka. Gdzieś, nisko w dolinie, słychać ciężko pracującą na wysokich obrotach maszynę i dochodzi również tutaj szum poruszających się aut na autostradzie, również w dole, która prowadzi do Chamonix. Uspokajam się wewnętrznie na sześć godzin przed najważniejszym startem, na którego czekałem cztery lata.\n(zdjęcie Mateusz Hyski)\nTłumię, odstawiam wszystkie emocje do kieszeni. One mogą popsuć wszystko. Sięgnę po nie gdy będę dwieście metrów przed metą a będą one dojrzalsze. Wtedy już nie będzie innej możliwości jak wyrzucić emocje z siebie – nie będę w stanie ich powstrzymać, nie będę chciał ich zatrzymywać.\nMam w sobie bardzo dużo potasu. Cały przedstartowy tydzień, na śniadanie, żona przygotowywała sałatkę z pomidorów z jogurtem i cebulą z własnego ogródka. Jednego dnia przychodzi moment, że lekko ma się tego dość, ale takie śniadanie jednak smakuje. Czy mogę to nazwać lekko kuracją potasową?\nPodobną kurację, nie potasową lecz magnezową, miałem przed UTM170 oraz „MaloFatrańską Stóvką” – sałata rzymska z jogurtem z dodatkami, coś wspaniałego zjadane co wieczór.\nTuż przed startem widzę jeszcze zawodnika, który posiada na sobie kurtkę „RunForPlanet” z serii 4Dessert. Pomyślałem, że gdy zobaczę tego zawodnika jeszcze raz, po ukończeniu biegu, na pewno będę chciał chwilę z nim porozmawiać.\nKilka dni przed startem spotkaliśmy się (Polacy) w jednej z restauracji w miasteczku Chamonix gdzie odbyły się rozmowy nie tylko o bieganiu, aczkolwiek bieganie było tematem głównym. Pierwszy raz miałem okazję przywitania się z Marcinem Świercem oraz odbycia krótkiej, z nim, rozmowy. Jak dotąd nie startowałem w tej samej imprezie, co Marcin. To przecież też facet jak ja z jedną różnicą – leży na nim presją na wygranie biegu, niepotrzebnie. Nie zabrakło również Magdy Łączak czy też Pawła Dybka.\nGodzinę przed startem lekko padało. Tuż przed startem Marcin Świerc zauważa Moniki emblemat i życzymy sobie nawzajem powodzenia. Lekko poklepując Marcina w bok życzę najlepszego.\nJuż czas, czas wejść do szeregu. Pozostało dziesięć minut do startu a ten czas bardzo szybko „topi się”. Motywujące słowa Moniki, oraz wszystko dookoła jakby znajduje swoje miejsce na boku w magiczny sposób, jakby oddala się ode mnie to wszystko. Następuje cisza wewnętrzna…\nTe słowa speakera, w niespodziewanym momencie uruchamiają w nas głośny krótki męski krzyk:\n(zdjęcie Monika Hyska)\nTen moment przełamał mnie – tłum, krzyk, stan, fakt. Nie ma odwrotu ani nawet nie ma takiego myślenia.\nTo się dzieje. Jestem bardzo na ten czas spokojny. Pierwszy raz przeszedłem pod konstrukcją startu a na metę myślę, że przyjdzie również odpowiedni moment. Jedna i druga strona pomiędzy nami, biegaczami, jest mocno zapełniona. Ludzi z telefonami komórkowymi, aparatami widać również na balkonach. Wszyscy życzą powodzenia, uderzają rekwizytami o płotek, który dzieli ich od nas, robią naprawdę wielki rytmiczny chałas. Dwóch rodaków rozpoznało mnie (polak na trasie) i życzą powodzenia. Zastanawiam się kiedy skończy się ten orszak kibiców pożegnalny. On się chyba nigdy nie skończy. Biegniemy a końca kibiców nie widać – jakie to długie – chyba z pięć kilometrów już.\nPojawiają się pierwsze małe przeszkody zwane kałużami. Każdy omija te przeszkody jak może a ja się zastanawiam czemu. Przebiegam przez kałuże, bo to z pozycji strategii i bezpieczeństwa lepsze niż uderzenie w kogoś i doprowadzenie do leżącego tłumu już na początku (tłum lekko hamuje przed kałużami).\nTen orszak jest strasznie długi. Przebiegamy obok tamy a po lewej stronie ulicy, albo mi się wydaje, albo nie, ale widzę i słyszę organizatora Ultra Trail Małopolska – ‚dajesz Mateusz’\n….poznaję po czapeczce, którą również posiadam przy sobie. Kilkanaście metrów dalej, po prawej stronie, zauważam dużą polską flagę – dziewczyny również mocno zagrzewają. Uśmiechem przekazuje podziw.\nPojawiają się znów małe przeszkody, które znów hamują cały tłum. Wyłamuje się z tłumu, bo to przeszkadza w wyregulowaniu prędkości. Przeskakuje przez betonowe zapory dla samochodów.\nCały czas krzyk, doping – ‚Ale, ale’. Nie potrafię wejść w bieg. Każdy się pcha, raz z lewej , raz z prawej, pośrodku. Początkowo staram się biec tym rytmem co tłum, lecz to nie moje tempo – za szybkie na początek takiego dystansu. Takim sposobem wchodzimy na pierwsze przewyższenie, pierwszą górę występującą na profilu trasy.\n„Nie śpimy panowie, dajemy, polski punkt czuwa” – wzmacnia nas kolega z Polski i witając się z nim poprzez dziękujący za wsparcie uśmiech, pozostawiam to już za sobą, bo wzniesienie…..\nTo wzniesienie jest długie. Raz biegnę, raz idę, jak wszyscy zachowując energię na zbieg.Tu już garstka zawodników robi podstawowe błędy a większa cześć wie doskonale jak się zachować. Tak, sami ultrasi jednak z doświadczeniem. Jestem na właściwym miejscu. To na ten czas najważniejsze moje „czterdzieści sześć godzin życia”.\nCi z błędami trzymają kije z grotami ku tyłowi. Nie wiem czy wiedzą, że to niebezpieczeństwo dla biegnącego z tyłu. Zwracam lekką uwagę, pokazując moje kije, lecz to na nic. Nie obchodzi mnie to.\nZaczynam czuć, że koszulka u dołu jest coraz bardziej mokra. Dolna część plecaka również. Górna część spodenek również zaczyna być cała przemoczona. Zastanawiam się czy bukłak w plecaku jest szczelny. Po szybkim upewnieniu się, niby wszystko jest w porządku, ale wiem że Monika w samochodzie ma zapasowy.\nJesteśmy na szczycie. Pierwszy szczyt już za mną. To nie wygląda na punkt żywieniowy na zawodach, bardziej jak punkt prywatnie zorganizowany z bardzo dobrą zimną wodą. Wypiłem jej prawdopodobnie z pół litra. Miała ona swoje pozytywne odbicie, bo na zbiegu pobiegłem mocno w nieznane wyprzedzając krawędzią zbiegu (czytaj wyprzedzanie extremalne).Szybko jednak tracę pozycję, bo już słabo widoczny grunt z korzeniami i kamieniami wymusza zatrzymanie się i w dosłownie kilkusekundowej przerwie biegu włączenie NEO10R. Ten teren nie jest żadnym zaskoczeniem dla MT-ów od Kalenji. To jest but, któremu ufam bezgranicznie, choć już jedną parę tych butów w tym roku zniszczyłem (za słaba siatka).\nCo tu się dzieje? To miasteczko nie śpi! To dosłownie „restauracja” z rytmiczną muzyką. Stoły z pożywieniem i piciem osiągają długość dziesięciu metrów a może i więcej. Dzwonię do Moniki poinformować by na półmetek zabrała drugi bukłak. Zaczynam się, już na tym odcinku, przygotowywać do myśli, że do osiemdziesiątego kilometra będę bazował tylko na punktach gdzie mogę napić się wody, bo „magazynek” na wodę na plecach prawdopodobnie przecieka – choć może to pot na plecach powoduje tę wstępną, niepotrzebną panikę.\nRezerwy energetycznej kompletnie jeszcze nie ruszyłem (4 Snickersy, 4 batony Oshee, 2 żele Aptany na dystans Long). Na tymże punkcie nie tknąłem nic… prócz gazowanej wody, coli, rosołu z ryżem, soku z pomarańcza wyciskanego własnymi zębami oraz ugryzionego krakersa.\nI jak tam? – słyszę.\nCoś przegryzłem, zapiłem i trzeba żegnać to, bo rozleniwia – odpowiadam.\nBiegałeś jakieś sto mil już?\nTak, coś tam było – jak ja nie cierpię się chwalić.\nNie powstrzymuj się jeśli chcesz biec szybciej.\nRodak więc mnie opuszcza, ale nie mam mu za złe. Każdy musi samemu wejść w te zawody, choć dla mnie to nie zawody, to coś więcej. Chcę to wszystko czuć całym sobą. Na każdym zakręcie słychać: „ale, ale”. Wogóle mi to nie służy, lecz pokonuję kolejne wzniesienie jeszcze z lekkim trudem. Dobiegamy po nieznanym dla mnie do bardzo głośnego tłumu na wzniesieniu.\nTutaj prawie to samo odczucie, co wcześniej? Kolejny punkt żywieniowy. Tu namiot jest podzielony na dwie części. Jedna z nich to miejsce dla biegaczy z supportem natomiast druga to zwyczajnie miejsce by pożywić się tylko czym stoły bogate. Staram się stać o własnych nogach, lecz tyłu tu biegaczy, którzy przeciskają się do wszystkiego dobrego na stołach, że to jest niemożliwe by chwilkę stać stabilnie. Dopijam jeszcze mały swój kubeczek coli i znajduje gdzieś na boku starą paletę, na której siadam. Mając w ręku swój kubek z ciepłą, zwykłą herbatą z cukrem, oddech w końcu się uregulował.\n…połączyć, w końcu, się…\nZaczynam dopiero teraz głęboko oddychać. Mam wielką ochotę na rosół z makaronem, którego z wielką chęcią „połykam”. Dochodzi do mnie dopiero teraz chęć opuszczenia namiotu, ale wcześniej jeszcze ubieram na siebie kurtkę. Przechodzę kilka metrów, słysząc brawa oraz proszę jeszcze kibica by sprawdził czy faktycznie zapiąłem część plecaka gdzie miałem kurtkę. Zasunięty zamek i poklepany po plecaku, mogę kontunuować bieg. Wywnioskowałem z miny jednego z kibiców, że chyba nie życzył mi nic dobrego, lecz nie zwracałem na niego uwagi. Przez kilka metrów szybko jeszcze szedłem lecz później już przeszedłem do biegu. Co chwilę biegłem oraz chwilę szedłem. Odcinek biegowy wydłużał się aż dobiegłem do rozpoczynającego się, jeszcze nie wiedząc, bardzo bardzo długiego podejścia.\nSzybkim krokiem wyprzedzałem coraz to więcej zawodników. Zastanawiałem się jak na takim podejściu można tak wolno podchodzić. Przecież ono nie jest takie strome. Dziwnie się czułem, bo co chwil kilka kilku biegaczy znów widziało moje plecy. Nie umiałem niezauważyć na kogo patrzy wyprzedzony zawodnik, gdyż światło jego czołówki oświetlało mi przez chwilę plecy.\nPo orientacyjnym pokonaniu pięciu kilometrów dopiero podniosłem wysoko wzrok. Ujrzałem ogrom pracy jaką trzeba będzie wykonać by tam dotrzeć – światła były bardzo wysoko i bardzo daleko a sznur właśnie tego białego światła (nie miałem styczności dotychczas z taką odległością).\nDobiegłwszy do krótkiego, bardziej płaskiego, odcinka trasy lecz kamienistego, coś na wzór jednego ze szlaków turystycznych na Śnieżkę, podjąłem się szybszego tempa biegu. Słyszałem w tle polską rozmowę. Machnąłem kijami na znak przywitania się i pobiegłem. Wiedziałem kiedy biec a kiedy chwilę podchodzić. Organizm dyktował warunki.\nO, mój imiennik – słyszę z tyłu.\nDawaj, dawaj – zagrzewam.\nRodaków, na ten czas, było dwóch. Pobiegli do przodu a ja na spokojnie w swoim stylu. Nikt do nikogo nic nie mówił. Znów widziałem polską parę. Pomyślałem, że teraz mógłbym się zatrzymać i napić. Za lekkim zakrętem ujrzałem kilka namiotów, jak zwykle, podzielonych tematycznie.Jakby były one ustawione w odpowiednim miejscu trasy.\nWoda, cola, zupa, słodkości, arbuzy, banany itd. W bukłaku nie miałem prawie nic. Piłem przeważnie tylko na punktach, choć na plecach było co nieco wody. Nie tknąłem do tej pory wciąż żadnego energetyka. Nie potrzebowałem tego. Pomyślałem, że teraz trzeba założyć trzecią warstwę (poza koszulką i kurtką). Coś mi mówiło, że nie będzie na to potem czasu. Opuszczając punkt i przechodząc przez aparaturę pomiarową, nie usłyszałem sygnału. Będąc z dziesięć metrów dalej, wróciłem się do punktu z aparaturą i zapytałem czy muszę jeszcze raz przejść. Człowiek popatrzył na ekran, na mój numer i zapewnił mnie, że mogę kontynuować.\nPrzez chwilę żałowałem tych metrów ale lepiej się upewnić. Wszedłem z powrotem w swoje tryby. Słyszałem w oddali wesołą muzykę i głosy mocno zagrzewające. By jednak tam się znaleźć trzeba było pokonać długie, wymagające podejście. Co chwilę na nim wyczekiwałem momentu bezpiecznego wyprzedzenia zawodnika – pomimo tego, że jestem na podejściu.\nDotarłem więc do szczytu, tego z usłyszaną, wcześniej, wesołą muzyką. Wciąż trafiam jednak na zawodników, którzy mają za wolne tempo. Pomimo tego kamienistego, chyba klifu, obok (przez chwilę podświetlone urwisko), przesuwam się raz szybkim marszem, raz biegiem, bo inaczej tu się nie da – zbyt ostro zakończone kamienie i ciemno. Trzeba być skupionym ma tym co pod nogami. Dogoniłem zawodnika z kraju o którym bym nawet nie pomyślał, że taki kraj istnieje. A może to nie kraj, może land. Pomimo to, wspólnie z nim, bo jego krok mi bardzo odpowiadał, równym tempem przez długi czas pokonujemy trudny, skalisty teren w nocy. Tu nie można było pomyśleć nawet o szybkim biegu, chyba że się tu trenuje i każdy zakręt jest już znany.\nDobiegamy „marszem” w końcu, tak w końcu, do elementu wzniesienia, które zamienia się w zbieg. Jest on wstępnie wymagający. Trzeba bardzo koncentrować się znów na podłożu ponieważ jest bardzo nieprzewidywalny (czytaj dużo dziur, czasem powierzchnia kamienna, na której łatwo o poślizg). Jest sucho. To bardzo duży plus aczkolwiek w świetle czołowym świetnie widać unoszący się kurz. Woda w bukłaku częściowo służy mi do zwilgocenia układu oddechowego niż do picia (najpierw po wypłukaniu ust, łyk wody by nie odwadniać organizmu). Mimo tego, że pić się nie chce, lekkie łyki trzeba robić. Nikt tu przez długi czas, bo jak na razie kompletnie nie ma możliwości, nie wyprzedza. Wszyscy zbiegają jak jeden wielki organizm a pas światła białego ciągnie się nieskończenie teraz w dół.\nDobiegamy do bardzo skalistego przejścia wzdłuż góry. Słychać było, chwilę temu mocne uderzenia kijów. Zawodnik się wywrócił – leży. Podnosi się z pomocą innych. Wszyscy znów razem. Nie ma szans by na tej trasie ktoś nie pozostał bez wsparcia i nie udzielono mu pomocy. Gdzieniegdzie widać migające światła czerwone, lecz ja swojego czerwonego światełka nie zabrałem. To dodatkowy plastik na głowie lub plecaku, który nie był wymagany.\nW końcu troszeczkę przejaśnia się w sensie możliwości wyprzedzania. Łydki i tak już przyzwyczajone do tego nachylenia są. Wyprzedzanie jednak mocnym skupieniem, bo teren porośnięty trawą może być zdradlity (czytaj można wpaść w poślizg).\nJest jednak wiele ścieżek, które umożliwiają wyprzedzanie, które co chwilę się łączą by znów się rozdzielić. Decyzja o wyprzedzeniu zapada w ułamku sekundy. Wpłynął na nią jeden z zawodników – trzeba było ratować krok, bo pachniało ‚nakładką na niego’.\nCo pięćset metrów mam do czynienia z ostrzejszym odcinkiem zbiegu. Jest duże prawdopodobieństwo ześlizgu po suchym gruncie. Butom ufam lecz muszę uważasz, mimo już przeciążonych nóg – bardzo długi zbieg. Słychać kolejny raz muzykę. Zbiegam po trawiastym boku zbiegu umożliwiając innemu wyprzedzenie mnie lecz on nie podejmuje się tego.\nGdy odbierałem numer byłem informowany, że podczas biegu może być kontrolowany cały sprzęt , który był wymagany przez regulamin. Kończąc zbieg trawiastą końcówką, by dość do ‚wodopoju’, przechodzę właśnie kontrolę. Widzę gazowany napój na stole, którego wypiłbym chyba z litr, ale zadowalam się trzema tylko kubkami. To jest dopiero pięćdziesiąty kilometr biegu. Muszę chwilkę odetchnąć. Trzeba sobie robić delikatne przerwy na punktach choć zawsze piętnaście minut bądź więcej przed zamknięciem punktów, wychodzę w trasę.\nTo takie moje utrzymywanie własnego limitu, żeby się nie rozleniwiać. Zupa dyniowa orzeźwia żołądek i ogrzewa go jednocześnie. Proszę kolejny raz o czarną ciepłą herbatę z kostką cukru. Nie mam ochoty kompletnie na żadne słodkości a i swoich jeszcze nie ruszyłem. Żegnam punkt, bo to co widzę przed sobą znów będzie wymagające, sam nie wiem ile tu sił będzie trzeba włożyć. Przez kilkanaście metrów jeszcze szybko idę ale Japończyk uruchamia we mnie chęć biegu. Wyprzedzamy co chwilę, zdroworozsądkowo by nie zagrażać nikomu.\nDzień wstaje. Jest wietrznie. Cały czas wieje, w twarz. Może nie mocno ale wystarczająco by uniemożliwić bieg. Wystarczająco długie podejście doprowadza do rutyny. Z doświadczenia na biegówkach wiem, że rutyna może zdziałać cuda, doprowadzi do przełamania się. Nie walczę. Poddaję się jej. Organizm się mocno budzi a krok staje się szybszy, przechodzący w bieg na podbiegu. Co chwilę widzę horyzont, lecz to jest złudne, bo pojawia się nowy horyzont. Wiem, że ten podbieg musi się skończyć. W oddali widzę okrągły namiot a taki widok dodatkowo motywuje. Mój numer startowy zostaje kolejny raz zeskanowany. Widzę zawodników, którzy leżą, siedzą, zachwycają się faktycznie pięknym widokiem. Staram się utrzymywać wspomniany własny limit czasu więc kontynuuje bieg bez zatrzymywania.\nByłem przekonany, że na dole przywitam kolejne stoły z jedzeniem, lecz…\nNie! Trudno. Zobaczyłem sznur ludzi w górze. Zaczynam oszukiwać sam siebie by było łatwiej. Zmieniam myślenie, że to wcale nie jest daleko, że dzieląc taką odległość na mniejsze odcinki będę na szczycie szybciej niż mi głowa mówi.\nCiężkie, naprawdę ciężkie kroki pod górę stawiają również i inni. Lekko błotnisty odcinek przechodzi w mocno kamienisty (dużo okrągłych kamieni) jak podczas TransGranCanarii przy jej schyłku. Jestem pozytywnie zaskoczony widokiem. Okrągły namiot ze stolikiem a na nim zimna woda gazowana. Ta woda ma moc. Jeszcze zeskanowanie numeru i staram się biec po kamieniach już do dołu.\nW bardzo dalekiej oddali widzę kwadratowe, białe namioty i samochody a za nimi na drodze małe poruszające się kropki. Jeszcze chyba dużo czasu minie nim i ja tam będę. Teren się tu mocno zmienia. Raz podmokły, raz kamienisty a raz szeroki szlak w wodzie a w niej kamienie. Sześćdziesiąty siódmy kilometr. Pozostało więc niewiele do półmetka. Nie wiele jednak nie znaczy niewiele.\nChciałem coś przełknąć lecz usta ani żołądek niczego nie przyjmują. Nic na siłę. Jedynymi produktami dotychczas są wciąż herbata oraz rosół z makaronem lub ryżem. Biorę kawałek krakersa i banana w rękę i delektuje się nimi opuszczając miejsce z myślą już o półmetku.\nSłońce zaczyna być mocno odczuwalne a ja cały na czarno. Kolejne mocne, długie podejście. Wielu, się zatrzymuje. Mimo upału stawiam ciężkie kroki i ani mi się śni zatrzymywać się.\nTeren zaczyna być mocno zróżnicowany. Bardzo długie odcinki biegowe wzdłuż góry. Bardzo dużo przejść przez kamieniste punkty ze strumieniami bardzo dobrej, zimnej, wody. Niejeden raz już piłem z nich wodę i moczyłem buffa oraz czapkę. Biegnąc trasą na kształt dużej litery U ( w rozumieniu, że dno litery to miejsce gdzie jest krótki ostry zbieg do strumienia a potem ostre podejście), pokonuje takich ukształtowań terenu kilkanaście. Poprowadzą mnie do szlaku już prostego, bez mnóstwa skrętów.\nWhere is Courmayeur – pytam losowego człowieka\nFour kilometers down.\nMyślałem, że to już, ale nie. Dzwonię więc do Moniki, że jeszcze musi chwilę poczekać.\nPamiętam słowa rodaka, który opowiadał, że przed Courmayeur będą bardzo krótkie proste, strome odcinki ze schodami (czytaj slalom).Ten slalom się nigdy nie kończy. Kurz unosi się. Na szlaku widać mocno zmielone podłoże mające postać mąki. Gdyby nie te schody zapewne zbieg nie byłby tu taki prosty. Wybijam się pewnie po nich trzymając asekuracyjnie kije w dłoniach. Myślę, że ten slalom musi się w końcu skończyć. Gdy widzę jego koniec, nie wierzę, że to faktycznie się już nie pojawi. Bardzo krótki odcinek z wystającymi korzeniami, jakby mała grań, przerywa chwilowy brak slalomu. Wspólnie z zawodniczką, nie wiem skąd, bo oczy mocno są skoncentrowane na podłożu, dobiegamy do końca zbiegu i znajdujemy się na asfaltowy odcinku, który już jest częścią półmetka. Wiem, że chcę utrzymywać ciągle swój bezpieczny limit minutowy, więc biegnę. W oddali…\nMateusz dajesz! – stojąc na środku drogi przed zbiegiem do punktu „przepaku” krzyczy Monika.\nOsoba z obsługi biegu szybko analizuje mój numer i kieruje mnie na prawo gdzie inna osoba wręcza mi worek. Z workiem jeszcze biegnę ,by szybko się przebrać i z zaskoczeniem zauważam emblemat przygotowany przez Monikę, który wisi pomiędzy drzewami jak baner reklamowy. Duży, z wyraźnymi napisami.\nSzukam szybko miejsca gdzie mógłbym przebrać bieliznę i inne rzeczy warte zmiany, ale ciężko z wolnym miejscem. Znajdujemy wąski kawałek miejsca pod plastikowym płotkiem i nie ma co czekać.\nSkarpety i buty zostają. Są za dobre. Majtki i koszulka do zmiany.\nPod osłoną ręcznika zmiana następuje w kilku sekundach. Szkoda czasu na luksusy. Nie są one mi potrzebne. Zostawiam również mocno przepoconą bluzę i ją również zmieniam na zapas – będzie potrzebna na następną noc.\nCzy to też zabrać? Będzie Ci ciążyło.\nNie. To musi zostać, bo w przypadku kolejnej kontroli na trasie muszę to mieć – zdroworozsądkowo cały czas myślę.\nOsoba z obsługi informuje, że za dwadzieścia minut zamykają drzwi. Podejmuje decyzję, po zjedzeniu małej ilości łazanek, o opuszczeniu punktu. Chcę być na trasie. Zmieniam również buff. Wilgotną naciskam sobie na głowę oraz Monika wciska mi na głowę czapkę, z której zrobiła w domu doszycie w postaci saharyjskiej końcówki. Biała czapka z UTM-a przydaje się na to słońce.\nOstatnie krótkie przytulenia. Poczułem uderzenie w pośladek i z workiem idę do wyjścia. Utrzymałem swój psychiczny zapas czasowy.\nPrzechodząc przez ulicę miasteczka, przechodzimy wyznaczoną strefą jeszcze przez punkt gdzie kibice mają możliwość oglądania na telebimie zmagania zawodników. Słyszę mocne oklaski gdy przechodzimy. Jestem cały czas żywy, bo dziękuję za nie.\nCóż miłe chwile się skończyły. Czapka nurkuje ostatni raz przed podejściem na ostatni, najwyższy, wierzchołek w, bodajże, pojniku dla zwierząt. Do niego jednak duża kolejka, bo każdy przemywa twarz wodą lejącą się ze szlaufu.\nI się zaczęło. Przeplatanka raz pięcio metrowych, raz dochodzących do może piętnastu metrów, odcinków w formie slalomu do góry trwa. Dużo kamieni, dużo korzeni. Momentami powiedziałbym płasko, lecz to złudne określenie.\nPo godzinie wspinania się widzę, pomiędzy gałęziami, jak wysoko jesteśmy. Robi to wrażenie a podejścia końca nie widać. Wyżej i wyżej choć chwilami mam wrażenie, że widzę już szczyt. Kolejne złudne myślenie. Nie zatrzymuje się. Naprawdę wielu zawodników tutaj, na tym podejściu, robi sobie przystanki. Chcę też chwilkę odsapnąć ale nie umiem się zatrzymać.\nJeden zawodnik, który prowadził, schodzi na bok. Zastępuje go ktoś z Azji. Nie odpuszczam. Nie odpuszczam dla siebie choć już przyznam, że chciałbym być na szczycie. Nie walczę z innymi. Tu się nie da walczyć z innymi. Tu wszyscy są mocni. Nikt nie marudzi. Widać to, słychać. Każdy każdego pyta gdy ktoś siedzi albo zdarzy się potknięcie czy jest dobrze. Czuć to wsparcie.\nJestem na górze….\n…poczuć lekkie zmęczenie…\nPrzechodzę przez aparaturę mnie rejestrującą i… siadam na mokrej ziemi i jakoś mi to nie straszne. Zmęczyło mnie lekko jednak to podejście. Ono jednak już za mną. Nie wiem jak, ale jakaś siła nakazuje mi wstać powoli by nie zasiedzieć się. Nie ruszyłem jeszcze żadnego swojego zasobu energetycznego z plecaka. Zegarek biegowy służy mi tylko do odliczania czasu pomiędzy punktami. Nie wierzę w żadne liczenie kilometrów przez zegarki. Już zauważyłem na niejednym biegu ultra, że każdy zegarek inaczej nalicza poprzez rozmowy z innymi zawodnikami na trasach oraz widok tych zliczeń. Na każdym punkcie ratuje mnie, albo inaczej, zawsze wypijam czarną ciepłą herbatę. Tu jest wysoko, a by kontynuować bieg trzeba wspiąć się delikatnie jeszcze wyżej. Mały krok więcej i następny i punkt już za mną.\nTu jest tak wysoko, że pierwszy raz wyciągam batonik Oshee i nadgryzam go a zmotywowała mnie do użycia zasobu energetycznego, dosłownie obok, przepaść. Nie biegnę. Wiem, że chwilę muszę poczekać by płuca i nogi doszły do porządku. Trwa to chwilkę, ale organizm musi się odbudować. Czekam na sygnał. Nie działają na mnie inni biegacze, którzy mnie w tym momencie wyprzedzają. Na nich nadejdzie czas. Wzbijam się w szybki marsz a potem lekki trucht, który przechodzi w kontrolowany już wolny bieg. Usta, głowa sama mi mówi czego chce – ‚Litorsal’. Zatrzymuje się i wyciągam z tuby dwie tabletki rozpuszczalne. Zalewam je wodą z bukłaka i przygryzam w międzyczasie baton. Nie zostaje on jednak zjedzony całkowicie. Organizm to odrzuca więc nic na siłę. Połowa batonika jak na ten czas (do tej pory na całe dotychczasowe zawody) widocznie wystarczy. Tutaj podobno odcinek, od punktu do puntu, ma długość dziewięciu kilometrów więc często chłodzę buff i czapkę w strumieniach. Na grani w takim słońcu może odciąć (doświadczenie z ‘Malofatrańskiej Stóvki’ oraz mała wskazówka jednego zawodnika-rodaka), zatem trzeba pilnować się.\nNie wiem czemu, ale za połową dystansu czasem człowiek myśli, że już jest z tak zwanej górki. Ja właśnie w tym momencie analizuję kolejny raz gdzie jestem, jaki mam czas, lecz nie w sensie czy będę na podium, a czas własny, czasy pośrednie, czas bezpiecznego dobiegnięcia do celu, do punktów z pożywieniem. Następuje więc moja własna weryfikacja, jednak nie sprzętowa, ale własna, wewnętrzna tychże wszystkich czynników, co mam jeszcze do jedzenia, czy jest szansa zmiany czegoś czy w ogóle warto coś zmieniać, ile to będzie energetycznie kosztowało mnie i cała masa wewnętrznych pytań i odpowiedzi. Poza użytym Litorsalem i kawałkiem Oshee ncizego nie potrzebuje jak na razie. Kolejna odległość już nie stanowi problemu, bo następuje zmiana myślenia nad biegiem pomiędzy punktami. Więcej biegu – nawet więcej na podbiegach.\nCoraz częściej smakuje lepiej woda górska – strumienie. Ta z bukłaka służy tylko i wyłącznie gdy w ustach zasycha, by je przepłukać..\nDobiegam do kolejnego punktu, ale nie „kawiarni” na trasie, lecz miejsca gdzie zostaje zeskanowany mój numer. W czasie kiedy uzupełniam soft flaska, którego wcześniej napełniałem już colą na poprzednich punktach, gorącą herbatą, teraz nadszedł czas by w nim była ta wspaniała, zimna, górska woda. Myję, odświeżam całą twarz zimną wodą. Po chwili jednak zmieniam zdanie i zastanawiam się czemu by nie iść na całość. Wkładam całkowicie głowę pod zimną wodę – wow.\nPoza tym zamaczam już kolejny raz suchy już buff oraz czapkę saharyjkę. Siadam dosłownie na minutę obok zadaszenia, pod które kolejni zawodnicy przybywają. Zjadam wafelek ryżowy, chyba w miodzie. Słyszę jak jeden z zawodników informuje, że chce zrezygnować i rozmawia na temat transportu.\nWcześniejsze moje przemyślenia na temat zmiany strategii wchodzą w życie. Wstaje i widzę na tablicy godzinę zamknięcia kolejnej „kawiarni”. Decyzja – w górę….\nCoś jednak czuje, że mogę nie zdążyć do kolejnego punktu nawadniającego więc przyspieszam na tym odcinku w racjonalny sposób. Na zbiegach, na zakrętach pierwszy raz osiągam doskonałą precyzję biegu po prostym odcinku pomimo przeszkód. Muszę dobiec najpierw do zakrętu, który jest jeszcze w niemałej odległości by znaleźć się w mocnym slalomie do ‘kawiarni’.\nBrawa, kolejna dawka oklasków a mi się udaje przebiec przez taśmę. Nigdy więcej takiego uczucia, że coś na styk ( z zapasem bezpiecznym, ale ten zapas mógłby być większy). Postawiłem sobie warunek, że po wyjściu z punktu trzeba od razu zyskać na czasie by jeszcze więcej go uzyskać przed kolejnym namiotem. Lekki i dobry rosół z makaronem dodaje szybko sił oraz poczucie sytości. Opuszczam tę oazę dobroci znów z zapasem czasu i szybciej niż do tej pory.\nKtóry to już raz z kolei w górę? Co widzę? Nitka zawodników aż na sam szczyt kolejnej góry, ale najpierw trzeba przejść przez most, który jest jeszcze daleko. Moim oczom również nie umykają chmury, które zbierają się nad najwyższymi szczytami i nad Mount Blanc. Japonka czegoś szuka w plecaku. Okazuje się, że ubiera kurtkę. Idę tym samym tropem, nie czekając. Jak na razie nie ubieram spodni wodoodpornych. Dobiegłem mocnym podbiegiem do wspominanego mostu. Zaczyna kropić. Jeszcze nie zakładam kuptura, bo nie jest on mi potrzebny. Powoli jeszcze wyprzedzająm dwóch zawodników, a może trzech. Grzmot pierwszy rejestrują moje uszy. Po chwili mocniejszy – bardziej groźny. Burza lekko daje znać, że idzie i chyba nie będzie ona słaba. Jestem na podejściu, długim podejściu na szczyt. Na szlaku u góry są zawodnicy, wszędzie. Zaczyna lać, dosłownie. Kolejne grzmoty są już silniejsze. Zastanawiam się czy nie wyłączyć telefonu, ale wedle regulaminu telefon ma być aktywny przez cały czas trwania zawodów.\nNa zakręcie podejścia, na którym jestem, już pada porządnie. W butach już mokro. Spodenki jeszcze nie przemokły, ale zatrzymuje się na kolejnym zakręcie i wyciągam spodnie wodoodporne, nie dlatego, że woda mi nie obca, ale żeby się nie wychłodzić o co łatwo w górach. W ostatnich momentach rozsuwam jeszcze zamki u dołu spodni (buty nie chcą przejść przez nogawki) i udaje mi się schronić organizm przed deszczem w ostatnim momencie. Grad – tak grad pada. Strumienie leją się z góry jakby ktoś tamę uszkodził. Nie ma sensu ich omijanie, bo wszędzie albo błoto albo woda. Skąd ja to już znam.\n…burza i po burzy…\nJeden z zawodników rezygnuje. Cóż – jego wybór. Wdrapujemy się na wzniesienie małą grupą. Ktoś się ślizga. W niezmienionych butach, po kamieniach, wystających głazach, krok po kroku do przodu. Znów w ustach czuję smak Litorstalu. Zatrzymuje się na dosłowny moment by rozpuścić tabletkę i doganiam peleton. Na górze jakby potężne grzmoty, które miały swój czas zanikają. Przestaje padać. Jeszcze nie ściągam spodni. Niech obeschną wraz z kurtką. Wiatr zrobi swoje.\nKolejny punkt zamykają o godzinie 22:30. Mam trzygodzinny zapas czasu na pokonanie odległości ośmio kilometrowej (cały czas w dół) natomiast trzeba liczyć się również z terenem górskim po deszczu. Może on być mocno błotnisty. Kamienie na pewno są śliskie. Mogą pojawić się ‘korki’ na zbiegu. Bo doświadczenie innych, bo błoto, bo wywrotki, może też sam się wywrócę, bo może coś więc trzeba biec póki teren na to zezwala. Zawodniczka wyprzedza mnie po której nie spodziewałbym się. Co tu się dziwić.To UTMB, przedostatnia prawdopodobnie edycja zawodów z zawodnikami, którzy musieli mieć na swoim koncie piętnaście punktów kwalifikacyjnych. Nie zamierzam jednak oddać lekko skóry.\nPo kilometrze rozpędzam się w całym stroju wodoodpornym. Na zbiegu biegnę slalomem by nie wpaść w koryto potoku. Zawodniczka pozostaje w tyle i kolejna dwójka zawodników też. W dole widać namioty, lecz to nie namioty z pożywieniem. Dobiegając do nich, jestem zeskanowany a na ustawionym tymczasowo płocie widnieje znak nakazujący kierunek i odległość pięciu kilometrów do miejscowości.\nPięć kilometrów to niewiele, lecz w tych górach czasem zastanawiam się czy to nie jest przelicznik tu innego rodzaju a cyfra jest tylko cyfrą. O godzinie dwudziestej zatrzymuje się i zakładam czołówkę. Używam wciąż pierwszego akumulatora NEO10R nie na pełnej mocy, bo pełna moc nie była potrzebna podczas pierwszej nocy.\n…o mały włos…\nBłoto, podejścia śliskie, krótkie, robią się korki. Niby domy widać w dole. Daleko do nich jednak będzie. W powietrzu leci helikopter. Jest już ciemno. Chciałem zobaczyć jak wygląda teren dookoła i straciłem lekko z oczu to co mam pod nogami. O mało nie przypłaciłbym tego wywrotką.\nBiegniemy jeszcze może dwukilometrowym odcinkiem po bardzo prawie płaskiej drodze polnej, przechodząc również przez most (metalowy). Tak jak wspominałem. Nie wiem czy to była odległość pięciu kilometrów. Jesteśmy w punkcie odżywczym. Z jednej strony chciałbym skorzystać z toalety, ale obawiam się, że coś stanie się z plecakiem, który przez nieuwagę zostawiłem na moment. Wracam się.\nMam bardzo duży zapas czasu. Ponad godzinę. Spokojnie wypijam herbatę, zjadam rosół, wysysam sok z pomarańczy i na nic innego nie mam ochoty choć te stoły są takie bogate. Wychodzę stąd z dużym zapasem czasu.\nOdczytuje wiadomość sms od Moniki, że będzie czekać na mnie w następnym punkcie o godzinie drugiej w nocy. Zastanawiam się jaka jest odległość kilometrowa do tego punktu. Rozmawiam przez chwilę z Japończykiem. Analizujemy przez chwilę jego notatki – dwadzieścia kilometrów. Po chwili, bo wciąż mi coś nie pasuje, zatrzymuje się przy zawodniczce, która ma tę samą mapkę wydrukowaną i również analizuje trasę. Okazuje się, że to tylko koło dziesięciu kilometrów tak więc tyle ile powiedział mi pracownik stuffu.\nBardzo, bardzo długo biegniemy w dół. Wyprzedzam wielu zawodników, którzy tu idą. Opanowałem, jeśli można tak powiedzieć, swój patent na bieg bez zbytniego męczenia się.\n…trud napędza, pobudza…\nI znów zaskoczenie. Widzę bardzo wysoko światła, wiele świateł. Zaczyna się chyba bardzo długie podejście podczas którego przez chwilę dołączam do pewnej grupki zawodników, ale po chwili (minuta, dwie, trzy) to tempo jest dla mnie za wolne, pozostają oni w tyle.To będzie chyba bardzo ciężkie podejście – tak myślę. Podchodzę coraz szybciej.\nGdzie jesteś – odbierając telefon na podejściu Monika pyta.\nNie wiem. Gdzieś w lesie na trochę chyba wymagającym podejściu.\nDobra. Czekam na Ciebie już.\nWkładając telefon do woreczka wodoodpornego i do kieszonki w plecaku, skupiam się dalej na…głazach. Tak można chyba nazwać to co leży na szlaku. Prościej jest pokonywać kamienie przeskakując po nich – stawiać szerokie kroki.\nW tle słychać tłum, słychać muzykę. Nie wierzę. Przed chwilą rozmawiałem z Moniką. Ktoś krzyczy:\nThank you, thanks – raz tak raz skrótem odpowiadam.\nOkazuje się, że moja odpowiedz została rozpoznana przez Monikę, która czekała przy płotkach tuż przed wejściem do ‘oazy jedzenia i odpoczynku’.\nZaraz u Ciebie będę – usłyszałem i pobiegła.\nTak, mogę to tak nazwać – oaza. Stoły, telebim. Bardzo dużo tego tu jest, jedzenie.\nCałus i od razu pytanie:\nCo potrzebujesz. Mam tu trochę rzeczy.\nNie wiem. Coś innego niż woda, cola.\nMam dużą miskę i łyżkę i jakiś napój gazowany.\nNapój pierwszy. Potem rosół z makaronem.\nMonika pobiegła po rosół. W międzyczasie wypijam jakieś 0,3 litra czegoś co nie smakuje jak cola czy woda. Gazowany, grejpfrutowy napój. Chciałoby się więcej, ale tam gdzie był kupowany okazuje się, że nie mieli, jak w Polsce, litrowych butelek. Jedną zawodniczkę, mocno rozmasowywują, po drugiej stronie stołu. Ma drgawki. Otulają ją wszystkim co pod ręką. Wymieniamy wzrokowy kontakt i wzrokowo przekazuje – będzie dobrze. Monika jeszcze wrzuca kawałki kiełbasek i sera do rosołu. Jest bardzo duża różnica kiedy ktoś ci podaje jedzenie i nie musisz za każdym razem wstawać by sobie to wybrać. Zjadłem chyba z pół litra rosołu z makaronem. Był ciepły i smaczny. Ukradniem spoglądam na zegarek biegowy. Jest jeszcze dużo czasu do zamknięcia, ale nie chcę go tu tracić. W soft flasku znajduje się teraz cola.\nWstaje i ubieram się. Monika spogląda na analizator mojego czasu na stronie UTMB i wspomina gdzie i o której godzinie powinienem być. Ciekaw jestem czy się sprawdzi, ale nie przykładam do tego wagi. Tu się jeszcze wszystko może zdarzyć. Najtrudniejsze to trzymać emocje do ostatniego metra, do mety.\nPoczekaj chwilkę – mówi otwierając baner dla mnie. Zawstydza mnie tym, ale z drugiej strony dodaje mi tym sił. Tego chyba kibic nie czuje a i ja sam nie wiem jak to nazwać ale wywołuje tym u mnie mały uśmiech pomimo już tego co jest za mną. Ten fakt spowodował jakby zanik wszystkiego złego co było – jak bardzo szybkie podładowanie baterii w komórce – energetyczny, psychiczny i mentalny strzał bez zbędnych pytań.\nPatrzę na baner i idę w trasę. Jestem w Szwajcarii a właściwie to może opuszczam ją. Cały czas powoli idę wzdłuż stawu. Po pięciuset metrach mam chęć na bieg. Nogi same się wzbijają. Nie czuję zmęczenia. Nie wiem czemu tak wielu zawodników idzie. Znów nogi mnie rwą do przodu. Podejście zaczyna być coraz bardziej strome. Nie odczuwam tego jakoś. Nakręca mnie to wręcz. Jakaś jakby norma. Nawet mnie to nie męczy. Czuję się świetnie. Z zamkniętą buzią z bardzo spokojnym oddechem, wyprzedzam po kolei każdego swoim tempem. Do mety pozostały trzy góry. Góra jednak górze nierówna i technicznie i wysokościowo i trzeba to wiedzieć.\nDalej w nieznane….\n…wyżej, wyżej, wciąż wyżej…\nJest coraz wyżej. Szum ruchu samochodowego wogóle staje się nie słyszalny. Zaczyna wiać wiatr. Wyprzedziłem wielu, ale przez moment zatrzymuje się, bo barierka jest zamknieta. Czekam na zawodniczkę, którą pozostawiłem w tyle. Ona jednak przechodzi. Oznacza to, że szlak dalej prowadzi a dopiero po kilku metrach po przejściu barierki widoczna była wstążka trasy. Dochodzimy, dobiegamy do strumienia przepływającego przez trasę gdzie moczę buff i robie kilka łyków wody. Zawodniczka za mną, lecz non stop pojawiają się nowi zawodnicy. Przynajmniej nie ma się świadomości, że jest się samemu na trasie. Jest wyżej i jeszcze wyżej trasa idzie co widać po światłach z przodu.\nSpoglądając w dół mam wrażenie, że jestem na wysokości, na której znajduje się samolot w połowie przystępujący do lądowania. Chciałoby się zrobić zdjęcie, ale coś mi mówi, żeby trzymać się peletonu, który co chwilę wyprzedzam.\nNa samej górze znajdują się domy mieszkalne a przy płocie jest odkręcony szlauf z lejącą się zimną wodą, z której korzystam. To jeszcze nie koniec podejścia. Może nie jest ono już strome, jak może trzysta metrów temu ale i tak jest odczuwalne przy lekkim podbiegu a czasem niestety marszu.\nJest.. jest szczyt. Przechodzę przez bramkę i przez chwilkę zastanawiałem się co dalej mam robić, lecz sprawę wyprostowały ślady w błocie.\nZbieg, technicznie porównywalny może do ostatnio wydeptanego szlaku podczas treningu w Górach Sowich, lecz ten jest oczywiście zdecydowanie dłuższy. Mocno chwilami już po może kilometrze zaskakuje. Korzenie, kamienie znów. Ostre bardzo strome chwile zejścia. Jeden azjatycki zawodnik zbiega, zachacza o korzeń ale zdąrzył się asekurować. Juz byłem przygotowany do pomocy. Jego już jednak nie ma. Nogi przestawiają się szybko i pokonuje ten zbieg znów swoim tempem.\nZ daleka widać jakieś taśmy. Są to taśmy, jak się okazuje, doprowadzające zawodników do skanera numerów i uzupełnienia płynów. Tu tylko ciepła herbata,cola i woda mineralna. Z czego korzystam? Oczywiście z herbaty.\nMonika wspominała, że z obliczeń na stronie organizatora powinienem tu być koło godziny piątej rano. Nie dużo jednak pomylił się ten algorytm. Patrząc na zegarek opuszczam punkt jakieś dwadzieścia minut po piątej. Cały czas w dół. Ten zbieg nie jest już jednak taki intensywny jak poprzedni. W miarę łagodny i długi jest. Nie wiem czemu, ale widząc gospodarza ze swoją zwierzyną (oświetlony budynek) miałem wrażenie, że to już checkpoint, tak zwana „restauracja”, „oaza z dobrociami”. Dżwoni telefon.\nTak, w tle coś jakby trąbka.\nOk, jesteś już niedaleko. Będzie jeszcze mały tunel. Czekam.\nWidzę wszakże miejscowość w dole, lecz by tam być ciałem , bo duchem zaczynam już tam być, trzeba jeszcze pokonać ostry slalom w dół. Ktoś traci kontrolę nad krokiem jednak nie wymaga pomocy.\nBe carefull – mówię.\nZnów się kurzy. Przed czołówką nic nie umknie. Znów w gardle wszystko zasycha. Skupiam się jednak na gruncie, bo tu nie ma tylu schodów jak przed Cournmayer. Jest bardziej stromy zbieg i śliski. Możliwe może łatwe lądowanie nie ma tym co trzeba i po co to komu potrzebne.\nTen wspominany slalom ukazuje swój koniec. Mam jeszcze krótki odcinek w dół i za zakrętem po lewej stronie ukazuje się tunel pod torami bądź ulicą. Już widać „oazę dobroci”. Jeszcze przyciskam, bo widzę zawodniczkę, która też to robi. Mam dużo sił a po to tu jestem, żeby te zmagazynowane przez tyle treningów, siły biegowe, tu zostawić.\nTakim to sposobem pozostały już tylko dwie góry do pokonania. Niemożliwe staje się faktem. Serce zaczyna mocniej bić, bo meta się zbliża. Emocje się oddzywają i znów trzeba to kontrolować.\nZjadłem tutaj na szybko miskę rosołu. Jeden z rodaków, z którym dosłownie chwilę rozmawiałem już poszedł w trasę. Też szybko opuszczam punkt.\nOpanowałem podejścia chyba w bardzo dobrym stopniu, bo prawie na każde wbiegam. Tempo bardzo szybkiego marszu. Obliczam na szybko ile czasu będę potrzebował na pokonanie tej góry. Jak na razie nie wiem. Inny rodak, z którym rozmawiamy na odległość wspomina, że ta góra jest lżejsza niż poprzednia. Wymieniamy jeszcze kilka zdań oraz po zeskanowanym numerze(punkt na podejściu), wracam do szybkiego kroku ku szczytowi. Po pięćdziesięciu pięciu minutach jestem na szczycie biorąc pod uwagę ciągle wyprzedzanie zawodników podczas podejścia – sam nie wiem jak to robiłem. Biegnę do ostatniego punktu (przed podejściem na ostatnią górę). Mam odcinek pięciokilometrowego zbiegu. Tu już widać na zbiegu jak zawodnicy budzą się. Chyba świadomość osiągnięcia mety na spokojnie robi jednak swoje.\nLądujemy po tym odcinku pod dużym namiotem. Monika donosi jeszcze ostatnią miskę rosołu z makaronem. Tutaj już działa szybki automat. Zjeść rosół i w trasę. Chcę być już na tej ostatniej, tak ostatniej, górze! Wiem, że gdy już teraz wstanę od stołu już nie usiądę na żadnym innym punkcie z pożywieniem. Dopiero na mecie.To uczucie już robi swoje, chcę tego. Ten moment wywołuje już we mnie bardzo poważne emocje, nieoczekiwane.\nDo zobaczenia na mecie – Monika mówi a do mnie to nie dociera, w ogóle.\n…narodziny nowych emocji…\nZastanawiam się co ja słyszałem. Wychodząc już spod namiotu na ostatnią prostą przed podejściem, uświadamiam sobie, że za tym ostatnim podejściem jest ‘Chamonix’. To się dzieje naprawde. Jeszcze chwilę spokojnie idę, ale organizm już sam wypycha nogi do przodu. On chce biec.Dochodzimy raz biegiem, raz szybkim marszem z kolejnym rodakiem do podejścia i….\nWow, wysoko, ale do roboty. Nie ma co myśleć, trzeba działać.\nZnów uruchamiam w sobie szybki marsz, dzięki któremu udało mi się wejść na szczyt poprzedniej góry i nie zwalniam. Mieszamy się tutaj z turystami, lecz oni nas przepuszczają. Początkowo podejście jest w miarę łagodne z punktu podchodzenia pod nie. Potem sytuacja się zmienia. Wdrapywanie się pomiędzy głazy do góry już nie jest takie proste – wysokie kroki do góry. Może nie ma non stop takiego wdrapywania się, ale jest delikatna wspinaczka.\nJuż by się chciało powiedzieć, że człowiek jest na szczycie a tu jeszcze jednak jest kawałek. Widać po jakichś dwudziestu minutach okrągły namiot na szczycie. Całe podejście zajęło troszeczkę więcej niż poprzednie – około stu minut. Jeden z zawodników troszeczkę się ociąga. Nie mogę tak. Japończyk wyprzedza więc idę tropem zawodnika z Japonii. Pasuje mi to tempo. Jest szybkie, dynamicznie, czasem bez zastanowienia skakanie po kamieniach występuje, jest w dziesiątkę. Jestem zapisany przez skaner.\nNatrafiamy na dwa możliwe zbiegi, które łączą się w tym samym miejscu. Widzę to po dwóch nitkach zawodników. Bez zastanowienia skręcam, okazuje się on trudniejszy. Czy to problem? Nie. Tu już momentami nie ma kontroli na dużych głazach. Są skoki po nich.\nOt tak wpinam się pomiędzy dwóch francuskich zawodników i biegniemy do ostatniego punktu przed metą. Jest gorąco. Który to już raz z kolei sucho w ustach. Szybki łyk wody do przepłukania, choćby do nawilżenia by nie odcięło mnie tutaj w jakiejś mocno spontanicznej przerwie biegu.Na zegarku wybiło trzydzieści minut po południu.\nMateusz finisherem – krzyczy rodaczka a ja skupiony na tym co pod nogami, nie umiem podziękować choć odpowiadam przez machanie kijami. Nogi już zaczynają być lekko zmęczone – lepsze trudne tereny niż podejście droga podjazdową zdecydowanie.\nW namiocie, ostatnim namiocie bo widzę napis ‘Chamonix -16:30’, wypijam kilka kubków wody mineralnej. Rozpuszczam jeszcze ‘Litorsal’ i zapytuje siedzącego obok japończyka.\nYes – odpowiada.\nDecydujemy się na opuszczenie tego miejsca. Pozostało, według danych obok napisu na tablicy, dziewięć kilometrów. Na końcu pierwszego małego zbiegu widać kółko wokół osoby, która leży i widać krew na prawym policzku.\nEverything is OK? –pytamy z zawodnikiem z Kraju Kwitnącej Wiśni.\nYes – odpowiadają inni.\nPatrzę na rękę osoby. Zawodnik UTMB, jak ja. Bardzo mi się przykro zrobiło tego zawodnika. Tuż przed metą taki wypadek. Jestem jednak dobrej myśli, że uda się i jemu dobiec do upragnionej linii mety.\nSądziłem, że będę zbiegiwał szybko, ale tu się nie da szybko zbiegać. Czuć nogi a dodatkowym utrudnieniem są ciągle wystające korzenie i co jakieś sto metrów odcinki luźnych kamieni. Odcinek mogę nazwać slalomem. Jest stosunkowo krótki w porównaniu do innych, które występowały. Trasa teraz opiewa w szeroką drogę z lekkim nachyleniem w dół. Przypomina prosty, dla turystów, szlak na Ślężę ale za to bardzo bardzo długi.\nWszyscy gratulują. Staram się każdemu dziękować za gratulacje bez wyjątku. Zaczynają również puszczać emocje, ale jeszcze muszę wytrzymać do ostatniej prostej przed metą. Tu jeszcze na zbiegu może się coś stać więc kontrola i koncentracja do końca. Ta chwila jest zbyt cenna.\nDobiegam do końca długiego zbiegu i proszę losową osobę o pomoc w ściągnięciu flagi Polski z plecaka, by trzymać ją w jednej ręce a w drugiej kije. Po przebiegnięciu mostu jeszcze wchodzę na zbudowane rusztowanie dla nas by przejść nad ulicą. Tutaj gdy widzę już osobę ze stuffu i rzekę, obok której szliśmy wspólnie z Moniką w poszukiwaniu biura by odebrać numer startowy, wszystko już jasne.\nWszystko!!! Wszystko już puszcza. Pamiętam jak łzy spływały mi po policzkach. Nie umiem już zahamować emocji, nie chcę. Czekałem na ten moment cztery lata. Emocje są zbyt duże!! Jeszcze przyspieszam, ale zastanawiam się po co. Zwalniam i unoszę z uśmiechem flagę trzymaną w lewej dłoni i kije w prawej. Biegnąc swobodnie, raz spoglądam przed siebie, raz w niebo wykrzykując\nJeeeest! Jeeeesst! – głośniej\nRozpoznawałem jeszcze w tłumie polskie głosy:\nMogę tylko w tej relacji przeprosić tę osobę, która to wykrzykiwała, że nie podziękowałem, lecz sądzę, że mi wybaczy.\nNa ostatniej prostej kiedy widzę wysoką konstrukcję z napisem ‘UTMB’, metę, linię końca biegu, miejsce wyczekiwane przeze mnie tak długo, wszystko sięga zenitu. Z boku widzę znajomy baner i dobiegającą Monikę do mnie. Nie byłem kompletnie zmęczony i chcę jeszcze. Unoszę Monikę do góry na rękach, i chcę okręcić się z nią dookoła, cieszyć się tymi kilkoma sekundami, bo zaraz następni dobiegną……i tak też się dzieje…..\nDzień po finishu, jeszcze raz chciałem popatrzeć na dolinę z tego samego miejsca, które mnie uspokoiło.\nWybraliśmy się, jeszcze raz, ostatnim podejściem, które było na trasie na wycieczkę w góry. Gdy schodziliśmy, nie wiem jak by wyglądał tu zbieg.\nBieg według danych na stronie organizatora ma długość stu siedemdziesięciu kilometrów z przewyższeniem sięgającym 10 000 m. Edycja 2019 miała o dwa kilometry więcej i o sześćdziesiąt jeden metrów przewyższenia więcej.\nDowiedziałem się o sobie wielu nowych rzeczy, biegnąc i kończąc ten bieg. Batoników, które pozostały po biegu jeszcze nie zjadłem.\nWielu sytuacji, które mogę nazwać swoim doświadczeniem, nie było na trasie. Wiem, co oznacza mieć za sobą osiem tysięcy czterysta metrów przewyższenia (UTM170) a dodatkowo teraz już wiem co oznacza mieć za sobą biegowo liczbę dziesięciu tysięcy i sześćdziesięciu jeden metrów przewyższeń i chcę więcej.\nWstępnie miało być CCC, ale zmieniłem zdanie. To była zdecydowanie do tej pory najtrudniejsza do napisania moja relacja, Czytałem ją kilkanaście razy i tyle też było poprawek. Raz przy czytaniu końca właśnie tej relacji popłynęły lekko łzy, bo chyba uświadomiłem sobie dopiero teraz wszystko – mój czteroletni okres oczekiwania. Teraz to już historia i są już w planie następne starty…


KOGA Kimera PRO Dura Ace Di2 12speed\nKoga Kimera to flagowy model szosowy tej marki. Klasyczny rower szosowy, który jest niezawodną maszyną do ścigania się nawet w bardzo profesjonalnych wyścigach. Kimera PRO oferuje całą gamę...\nKOGA Kimera Prime Forse eTAP AXS 12speed\nKoga Kimera to flagowy model szosowy tej marki. Klasyczny rower szosowy, który jest niezawodną maszyną do ścigania się nawet w bardzo profesjonalnych wyścigach. Kimera Prime oferuje całą gamę...\nKOGA Kimera Premium Ultegra Di2 12speed\nKoga Kimera to flagowy model szosowy tej marki. Klasyczny rower szosowy, który jest niezawodną maszyną do ścigania się nawet w bardzo profesjonalnych wyścigach. Kimera Premium oferuje całą...\nKOGA Colmaro Sports 9,8kg\nKOGA COLMARO SPORTSLekki rower fitness dla turystów, którzy lubią odrobinę prędkości, ale kochają wygodną postawę. Lekka, sportowa, gładko spawana aluminiowa rama ze stożkową rurą...\nKOGA Kimera Colmaro Allroad Ltd. 8,8kg gravel\nKOGA COLMARO ALLROAD LTD jest oceniana zarówno za piękno, jak i niezawodność podczas śmiałych przejażdżek. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby ten lekki wyścigowiec szutrowy odkrył...\nKOGA Kimera Colmaro Extreme 10,8kg gravel\nKoga Colmaro to inteligentny rower szutrowy jest wykończony lekką, mocną i sportową, supergładką, spawaną ramą aluminiową, specjalnym zestawem kół terenowych, kołami 27,5” i osiami...


15-16 października 2017\n(14.09.2017) A A A\nZ ogromną radością zapraszamy na 6. Festiwal Aktorstwa Filmowego do Świebodzic. 15 i 16 października odbędzie się cykl wydarzeń z udziałem znakomitych artystów, wielkich osobowości polskiego kina.\nPrzed świebodzicką publicznością wystąpią: Bogusław Linda, Jan Nowicki, Olgierd Łukaszewicz i Anna Samusionek. Swój monodram pokaże także młody aktor Hubert Kułacz.\nObecność FAF w Świebodzicach to efekt dobrej współpracy miasta i organizatorów wydarzenia.\n- Spotkałem się tu w ogromną życzliwością i otwartością burmistrza Bogdana Kożuchowicza, któremu pomysł zorganizowania w Świebodzicach wydarzeń w ramach FAF bardzo się spodobał, za co serdecznie dziękuję – mówi Stanisław Dzierniejko, dyrektor generalny festiwalu. - Jesteśmy tam, gdzie nas chcą, gdzie dostrzegają potencjał takich wydarzeń. Cieszę się, że Świebodzice dołączyły do grona miast, które współuczestniczą w tworzeniu Festiwalu Aktorstwa Filmowego. To świetna promocja dla miasta.\n- Z wielką przyjemnością będziemy gościć tak wyjątkowe osobowości polskiego kina. To świetna inicjatywa, która nie tylko wzbogaci ofertę kulturalną naszego miasta, ale przede wszystkim umożliwi kontakt z podziwianymi aktorami, których dotychczas znaliśmy tylko z ekranu kinowego, a teraz będziemy mogli z nimi porozmawiać, spotkać się – podkreśla burmistrz Bogdan Kożuchowicz.\nW 6. edycji FAF wydarzenia festiwalowe, oprócz Wrocławia, zagoszczą jeszcze w Bystrzycy Kłodzkiej i właśnie Świebodzicach.\nSpotkania z artystami zaplanowano na 15 i 16 października:\nSpotkanie z Olgierdem Łukaszewiczem – laureatem Platynowego Szczeniaka – nagrody za wybitne osiągnięcia w aktorstwie filmowym\n15 października (niedziela)\ngodz. 16:00, Miejski Dom Kultury, ul. Wolności 13\nMonodram poetycko-muzyczny pt. „Pan Tadeusz na wesoło, czyli perypetie miłosne Tadeusza i Telimeny” w wykonaniu Anny Samusionek\ngodz. 18.00, Miejski Dom Kultury, ul. Wolności 13\nCzytanie bajek oraz wspólna zabawa z Anną Samusionek\ngodz.11:00, Publiczne Przedszkole nr 2, ul. Księcia Bolka 17\nMonodram Huberta Kułacza z udziałem młodzieży\ngodz. 12:00, Miejski Dom Kultury, ul. Wolności 13\n„Lwowska tęsknota” spektakl teatralno-muzyczny w wykonaniu Jana Nowickiego\ngodz. 18:00, Miejski Dom Kultury, ul. Wolności 13\nPo spektaklu spotkanie z Janem Nowickim, promocja książki\nSpotkanie z Gwiazdą – Bogusław Linda\ngodz. 20:00, Miejski Dom Kultury, ul. Wolności 13\nWstęp na spotkania z artystami jest bezpłatny, prosimy o odbiór zaproszeń w dnu 30.09., w godz. 15-18:00, w ratuszu miejskim (Rynek 1), a także w kolejnych dniach w Wydziale Promocji UM, tel. 74 666 95 71.\nFestiwal Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa odbywa się pod patronatem Marszałka Województwa Dolnośląskiego od 2013 roku we Wrocławiu oraz wybranych miastach regionu. Festiwal jest hołdem przyjaciół dla Tadeusza Szymkowa, który przez lata związany był z Teatrem Polskim we Wrocławiu. Zmarł w styczniu 2009 roku w wieku 50 lat.\nFestiwalowa publiczność, podczas każdej edycji FAF ma okazję podziwiać mistrzowskie aktorstwo gwiazd polskiego i światowego kina. Przez sześć dni w Dolnośląskim Centrum Filmowym prezentowane są obrazy, które dzięki wybitnym rolom na stałe wpisały się do grona wyjątkowych i niezapomnianych. Film jest tu tylko tłem dla aktorów.\nOrganizatorzy festiwalu– Stanisław Dzierniejko (dyrektor naczelny) oraz Bogusław Linda (dyrektor artystyczny) – dobierają obrazy w taki sposób, by widzowie mieli przegląd największych dokonań aktorskich XX i XXI wieku. - W czasach gdy każdy może być aktorem – choćby w swoim prywatnym filmie, zrobionym telefonem komórkowym – warto zwrócić uwagę na tych, których wyróżnia prawdziwe zawodowstwo i wyjątkowy talent - mówi Stanisław Dzierniejko.\nCo roku podczas FAF statuetkami Platynowego Szczeniaka uhonorowani zostają najwybitniejsi aktorzy. Do tej pory wyróżnienie otrzymali: Katarzyna Figura, Jan Nowicki, Krystyna Janda, Daniel Olbrychski, Beata Tyszkiewicz i Marek Kondrat, Magdalena Zawadzka, Jan Englert. W konkursie o Złote Szczeniaki jurorzy ( aktorzy) wyłaniają najlepsze role pierwszo- i drugoplanowe w filmach fabularnych powstałych w ciągu ostatniego roku.\nFestiwal Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa to również wyjątkową okazją do spotkania i porozmawiania z największymi gwiazdami polskiego kina. W czasie FAF codziennie odbywają się spotkania z aktorami połączone z prelekcjami znawców kina i seansami.\nJedną z atrakcji Festiwalu Aktorstwa Filmowego są warsztaty aktorskie dla młodzieży. Prowadzą je Bogusław Linda, mimowie z Wrocławskiego Teatru Pantomimy oraz Elżbieta Słoboda, absolwentka prestiżowej amerykańskiej szkoły Actors Studio. Uczestnicy warsztatów mają okazję m.in. poznać techniki, jakie stosują w filmie i na scenie aktorzy amerykańscy.


Galanteria dziecięca Producent: Ajs, Astra, Grans - Porównywarka Portal Morski\nProducent: Ajs, Astra, Grans\n130 Galanteria dziecięca\n75 Czapki i nakrycia głowy dla dzieci\n53 Zestawy galanterii dziecięcej\n27 11,57 - 26,69 zł\n46 27,69 - 35,07 zł\n37 36,52 - 53,54 zł\n20 55,36 - 90,43 zł\nGalanteria dziecięca 130 produktów Producent:\nCzapka AJS 28-137 "grafitowo-zielona" 24h 52-54 cm, grafitowo-zielony. AJS, 52-54 cm\nCzapka 26-040 biała z kokardą 24h rozmiar: 44-46, kolor: biały, ajs marki Ajs\nCzapka 28-057 "koralowa" 24h 52/54, koralowy. ajs, 52/54, 48-50 cm marki Ajs\nAjs Czapka 26-018 kolor turkusowy "24h" 44-46, turkusowy. ajs, 44-46\nCzapka AJS 38-468 ROZMIAR: 50-52cm, KOLOR: różowy-landrynka, AJS, kolor różowy\nKomplet 40-522 czapka+komin rozmiar: 52-56, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nCzapka AJS 26-014 fioletowo-różowa 24h 44-46, fioletowo-różowy. AJS, 44-46, kolor fioletowy\nAjs Komplet 40-573 czapka+komin rozmiar: uniwersalny, kolor: wielokolorowy, ajs\nKomplet 40-469 czapka+komin rozmiar: uniwersalny, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet 42-013 czapka+chustka rozmiar: 40-42cm, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet 42-013 czapka+chustka rozmiar: 44-46cm, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet 40-414 czapka+szalik rozmiar: 44-46cm, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet ajs 40-434 czapka+szalik rozmiar: 44-48cm, kolor: wielokolorowy, ajs\nKomplet ajs 40-562 czapka+komin dwustronna rozmiar: 52-56, kolor: wielokolorowy, ajs\nAjs Komplet 40-436 czapka+szalik rozmiar: 44-48cm, kolor: wielokolorowy, ajs\nAjs Komplet 40-416 czapka+szalik rozmiar: 44-46cm, kolor: wielokolorowy, ajs\nAjs Komplet 40-405 czapka+szalik rozmiar: 40-42cm, kolor: wielokolorowy, ajs\nKomplet 40-557 czapka+komin dwustronny rozmiar: 52-56, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet 40-507 czapka+komin dwustronna rozmiar: 52-56, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nKomplet 40-558 czapka + komin rozmiar: 52-56, kolor: wielokolorowy, ajs marki Ajs\nOryginalna Czapka z Daszkiem dla Chłopca MINECRAFT CREEPERGrafitowa czapka z daszkiem Minecraft z tematyką graficznym Creepera.modna czapka z daszkiem znamionuje się wyśmienitym wykonaniem.ma sześć...\nFantazyjna czapka chlopieca w kolorze grafitowym z bawelny i elastanu 5%, z delikatnie opadajacym tylem. Przystrojona nadrukiem w kontrastujacych kolorach zielonym, a także bialym. Uwaga! Model...\nBawelniana 95% czapka niemowleca w odcieniu bialym, wiazana pod szyja. Udekorowana trzema falbankami i szyfonowa kokardka. Czapeczka jest widoczna na malym zdjeciu z lewej strony.\nFantazyjna czapka dziewczeca w kolorze koralowym z bawelny i elastanu 5%, z delikatnie opadajacym tylem. Udekorowana bialo-niebieskim nadrukiem "Little Girl". Uwaga! Model czapki jest...\nCzapka z cieplej dzianiny, przystrojona nadrukiem w grochy i naszywanym, brokatowym sercem. Góra zakonczona dwoma pomponami. Srodek obszyty cieplym polarem. Dostepne odcienie: fuksjowy, rózowy,...\nzestaw dzieciecy czapka + szalik. Czapka udekorowana naszywanymi, malymi kuleczkami. Góra zakonczona puszystym pomponem. Po bokach plecione sznureczki do wiazania pod szyja. Srodek to cieply...\nkomplet dzieciecy czapka + szalik. Czapka przystrojona diamencikami, na otoku kokardka. Góra zakonczona puszystym pomponem. Po bokach sznureczki do wiazania pod szyja. Srodek to cieply polar....\njednorodny, dwustronny komplet chłopięcy czapka+komin. Dwuwarstwowa czapka ozdobiona naszywką w kontrastującym kolorze. Do kompletu jednolity komin. Przystępne kolory: czarny, granatowy,...\nDwuwarstwowy pakiet chłopięcy. Czapka dwustronna, przystrojona napisem po obu stronach. W komplecie komin. Przystępne barwy: czarny, bordowy, jeans, granatowy, grafitowy, granatowy ciemny,...\npakiet chłopięcy z miękkiej dzianiny. Czapka z puchatym pomponem i z naszywką po boku. W komplecie wywijany komin. Przystępne kolory: j.szary, grafitowy, niebieski, jeans, granatowy, ciemny...\nBawełniany pakiet dziewczęcy, czapka + chustka. Czapeczka z błyszczącym nadrukiem i kokardką. Wiązana pod szyją. Do kompletu chustka. Dostępne odcienie: różowy, szary, biały, brzoskwiniowy,...\nBawełniany komplet dziewczęcy, czapka + chustka. Czapeczka z lśniącym nadrukiem i kokardką. Wiązana pod szyją. Do kompletu chustka. Przystępne kolory: różowy, szary, biały, brzoskwiniowy,...\npakiet dzieciecy czapka + szalik. Czapka zdobiona naszywka z sowa. Góra zakonczona puszystym pomponem. Po bokach plecione sznureczki do wiazania pod szyja. Srodek to cieply polar. Z wywijanym...\npakiet chłopięcy czapka+szalik. Czapka wiązana pod szyją, z miękkiej dzianiny o warkoczowym splocie. Góra zakończona pomponem, wywinięty otok z naszywką z misiem. Środek z miłej bawełny. Szalik...\nDwustronny komplet chłopięcy z miękkiej dzianiny. Czapka dwuwarstwowa w paski, z dekoratywnym napisem - druga strona jednorodna. Do kompletu komin. Przystępne kolory: zielony-jeans/jeans,...\nkomplet dziecięcy czapka + szalik. Dwuwarstwowa czapka przystrojona małą naszywką. Góra zakończona pomponem. Po bokach plecione sznureczki do wiązania pod szyją. Szalik gładki. Dostępne...\nzestaw chłopięcy z miękkiej dzianiny. Czapka dwuwarstwowa, wiązana pod szyją, z pomponem, z wywiniętym otokiem zdobionym małą naszywką. Wewnętrzna strona podszyta błogą bawełną. W zestawie...\npakiet dziecięcy czapka + szalik. Czapka udekorowana naszywką z sową. Góra zakończona puszystym pomponem. Po bokach plecione sznureczki do wiązania pod szyją. Środek to ciepły polar. Z...\nDwustronny pakiet chłopięcy z miękkiej dzianiny. Czapka dwuwarstwowa, z jednej strony melanżowa w prążek - druga strona jednolita. Do kompletu dwustronny komin. Dostępne barwy: szary, grafitowy,...\nkomplet chłopięcy z miękkiej dzianiny. Czapka dwustronna z dekoracyjnym napisem. Do kompletu dwuwarstwowy komin. Dostępne kolory: c.szary, jeans, granatowy, szary, czarny - wybierane losowo. Skład:...\nkomplet chłopięcy z miękkiej melanżowej dzianiny. Czapka z pomponem, z wywiniętym otokiem z małą naszywką z misiem - od wewnętrznej strony miły polar. W komplecie komin, wywinięty pod szyją....


Chelsea - tag - Radio ZET\nChelsea - Manchester United 18.02.2019 - TRANSMISJA. Gdzie oglądać, o której? [ONLINE, TV]\nGdzie obejrzeć mecz Chelsea - Manchester United 18.02.2019? Na żywo mecz Chelsea z MU bezpłatnie można oglądać w telewizji i w internecie. Będzie to spotkanie piątej rundy FA Cup. Gdzie obejrzeć mecz Chelsea - Manchester United? Podajemy szczegółowe informacje.


Więcej na temat: MPO Toruń energetyka słoneczna słoneczna farma\nFarma fotowoltaiczna w Kochcicach powstanie jeszcze w tym roku\nFarma fotowoltaiczna w Kochcicach to inwestycja słowackiego konsorcjum TVRDEX. Jeszcze w tym roku w miejscowości pojawią się panele słoneczne, które będą produkować energię ze światła.\nWięcej na temat: farma fotowoltaiczna kochcice farma sloneczna kochcice pgr kochcice dom starości kochcice\nFarma fotowoltaiczna w Jeleniej Górze, miasto chce wydzierżawić działki\nW Jeleniej Górze rada miejska przeznaczyła 56 hektarów nieużytków, na których można ustawić urządzenia produkujące energię elektryczną z promieni słonecznych. Farma paneli fotowoltaicznych o mocy 2 MW ma powstać także kilkanaście kilometrów dalej na składowisku odpadów w Kostrzycy. Przedsiębiorcy zaczynają interesować się produkcją prądu ze słońca, ponieważ od 1 stycznia wejdzie w życie ustawa o odnawialnych źródłach energii.\nWięcej na temat: fotowoltaika kolektory solary Instalacje fotowoltaiczne energetyka słoneczna farma fotowoltaiczna jelenia elektrownia fotowoltaiczna jelenia\nNowy Staw. Farma fotowoltaiczna spółki innogy już uruchomiona i produkuje prąd\nSpółka innogy Renewables Polska wybrała Nowy Staw na miejsce swojej pierwszej wielkoskalowej farmy fotowoltaicznej. Obiekt, który już został oddany do użytku, będzie produkować około 640 MWh energii elektrycznej rocznie.\nWięcej na temat: farma fotowoltaiczna innogy Nowy Staw farma fotowoltaiczna Nowy Staw innogy Nowy Staw innogy Renewables Nowy Staw Park Wiatrowy Nowy Staw wiatraki Nowy Staw\nWierzchosławice. Farma słoneczna ledwo zarabia na kredyt\nUroczyście otwarta przez wicepremiera Waldemara Pawlaka jesienią 2011 roku farma fotowoltaiczna była pierwszym w Polsce tego typu przedsięwzięciem, które miało pokazać, że można zarabiać na energii słonecznej.\nWięcej na temat: Wierzchosławice farma słoneczna farma słoneczna Wierzchosławice farma słoneczna tarnowskie\nFarma fotowoltaiczna na granicy Gdańska i Przejazdowa osiąga lepsze efekty niż początkowo szacowano - informuje Grupa Energa.\nWięcej na temat: farma fotowoltaiczna energa farma fotowoltaiczna przejazdowo farma solarna gdańsk solary przejazdowo solary gdański solary energa


≫ Bruksela vs Strasbourg | Miasto porownanie\nHome > Porównanie miasta > Bruksela vs Strasbourg\n©Alexandre Prévot / Flickr.com\nBruksela vs Strasbourg\nDlaczego Bruksela jest lepszy od Strasbourg?\n0.3°C niższa średnia mninimalna temperatura\n25% niższy maksymalny podatek dochodowy od osób fizycznych\nMa giełdę papierów wartościowych\nJest/było gospodarzem CSD\nDlaczego Strasbourg jest lepszy od Bruksela?\n1.8°C wyższa średnia maksymalna temperatura\n1°C wyższa średnia temperatura\n50.49% niższa gęstość zaludnienia\n3478 osób/km²vs7025 osób/km²\n0.67$ tańsza miesięczna karta miejska\n8.5% niższa stopa bezrobocia\n214.18$ niższy koszt jednopokojowego mieszkania w centrum miasta\n22.99$ wyższa średnia pensja\n1% niższa wilgotność powietrza\nWięcej m² obszarów zielonych na osobę wskazuje, że miasto posiada więcej obszarów zielonych takich jak parki, lasy, itp. w swoich granicach administracyjnych, co sprawia, że miasto jest bardziej przyjazne mieszkańcom. Źródło: WHO, 2018.\n4.średnia maksymalna temperatura\n6.dostępność obiektów sportowych (stadiony, areny itp.)\n2.ma giełdę papierów wartościowych\n4.jest miastem stołecznym\n5.hazard jest legalny\n6.liczba siedzib organizacji międzynarodowych\nObecność organizacji międzynarodowych oraz ich liczba świadczy o międzynarodowej wadze miasta. Źródło: Wikipedia, 2018.


Junkers odpowietrzanie - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 60 wyników dla: junkers odpowietrzanie\nPodstawowa forma zapytania: junkers odpowietrzać\nSystemy Grzewcze Użytkowy evu1 26 Mar 2016 11:31 Odpowiedzi: 52 Wyświetleń: 7461\nKilka dni po tym jak napisałem ostatniego posta problem ustał. Sam od siebie. Niestety teraz znowu powrócił. Jak zwykle spacer z kluczem do odpowietrzania po grzejnikach, załączona funkcja odpowietrzania kotła, zmiana biegu pompki co, zmiana nastaw wstępnych na grzejnikach - nic nie pomaga. Objawy...\nSystemy Grzewcze Serwis gersik 01 Mar 2013 09:02 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 5967\nChciałbym wszystkim podziękować za wskazówki i rady. Na ten moment piec działa. Opiszę co zrobiłem. Może się komuś przyda. Tak naprawdę nie wiem co pomogło, ale po kolei. 1.) diodak_13 i znajomy Darek naprowadził mnie i zmobilizował do odkamienienia wymiennika. Po demontażu zalałem go octem i wodą...\nSystemy Grzewcze Serwis lesiu100 07 Kwi 2015 20:27 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 4425\nWitam, STAN: Mam 11 letni piec Junkers ZW20KD i 7 grzejników, w tym dwa powyżej pieca. Starałem się co pół roku dobrze odpowietrzać instalację CO poprzez odpowietrzniki grzejników, jednak wygląda na to, że mimo tego jakiś gaz ciągle się w piecu zbiera i powoduje jego głośną pracę/wyłączanie się przy...\nSystemy Grzewcze Serwis serwisszulborski.pl 28 Mar 2016 20:22 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 8436\nSystemy Grzewcze Serwis aadamuss 11 Lut 2006 22:13 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 4081\nSystemy Grzewcze Serwis btg1 17 Lut 2010 00:44 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 28987\nSystemy Grzewcze Serwis serwisszulborski.pl 18 Gru 2011 22:13 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2522\nJUNKERS ZW/ZS 20KE niskie ciśnienie na piecu, zimne kaloryfery\nWitam Chciałam dziś włączyć ogrzewanie i niestety mam problem. Włączyłam piec gazowy JUNKERS 2 kaloryfery są gorące 2 lekko ciepłe a łazienkowy gorący u dołu zimny u góry (wszystkie już odpowietrzałam,z łazienkowego jako jednego nie zaczęła kapać woda po syknięciu). Zauwazyłam, że na piecu jest bardzo...\nSystemy Grzewcze Użytkowy serwisant73 06 Paź 2013 11:29 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 3831\nJunkers Eurostar ZWE 24 - 3 MF -\nPrzytkany powrót w instalacji CO. Posiadam piec Junkers Eurostar ZWE 24 - 3 MFK zasilający instalację dwunastoletnią. Po załączeniu ogrzewania, we wszystkich kaloryferach góra ma prawidłową temperaturę (ok 55C), natomiast doły kaloryferów mają temperaturę niemal pokojową. Kaloryfery były odpowietrzane,...\nSystemy Grzewcze Użytkowy Lamski 02 Gru 2014 22:04 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 2112\nSystemy Grzewcze Serwis darkonel 12 Lip 2015 14:58 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 2733\nJunkers ZSE 24.4 - rosnie cisnienie c.o. przy wylaczonym c.o.\nPytania: 1. czy z naczynia przeponowego moze sikac woda przy probie odpowietrzenia? 2. jak to mozliwe, ze rosnie cisnienie w c.o. skoro centralne jest wylaczone? 3. mimo wylaczonego c.o. wczoraj zauwazylem, ze w grzejniku na poddaszu szumi woda i O ZGROZO, w dniu wczorajszym do grzejnika wleciala...\nSystemy Grzewcze Serwis wally666 18 Cze 2015 22:41 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1149\nJunkers - woda kaloryferowa w kranie\nWitam wszystkich Forumowiczow. Mam od ponad tygodnia problem z piecem 2 funkcyjnym firmy Junkers Euroline. Zaczeło się od skokłw ciśnienia na barometrze - od 0 do 3. Był serwisant, powiedział żeby monitorować ciśnienie, bo jak cały czas będzie skakać, to szukać gdzieś wycieku. Od wczoraj wieczorem woda...\nSystemy Grzewcze Serwis serwisszulborski.pl 02 Lut 2017 23:10 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 717\nPosłuchaj czy słychać że staruje pompa obiegowa- bo z opisu i zachowania pieca wygląda że nie.(krótki czas do osiągnięcia temperatury zadanej). Należy ja odpowietrzyć - ma schownay pod korkiem zabierak na wałku pompy -należy nim pokręcić po odcięciu pompy od sieci (zaworam!) a następnie zamknać jeśli...\nSystemy Grzewcze Serwis Vasgoczapla 17 Gru 2016 23:22 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 14064\nJunkers ZWR 18 2KD - problem z CO\nPompa raczej pracuje - po odkręceniu zaślepki na jej froncie widać że śruba która jest pod nią się kręci. Próbowałem odpowietrzać korkiem z boku pompy ale oprócz wody nic innego nie leci. P.S. - zauważyłem troszkę dziwny objaw. Mianowicie - kiedy spuszczę wodę z pieca i chcę go ponownie napełnić...\nSystemy Grzewcze Serwis prezes1981 03 Lis 2007 07:36 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2024\nJunkers Euroline, ZS23, KE21\nNie ma pojęcia reklamowania kotła. Nie umiem sobie wyobrazić usterki, która zmuszała by do takiego posunięcia. Euroline jest prostym kotłem i skoro serwisant nie umie sobie z nim poradzić... Poza tym, to klient reklamuje urządzenie, a nie serwisant. Z fotek wynika, że kocioł powinien być zamontowany...\nSystemy Grzewcze Serwis potrzebujęinformacji 20 Lip 2009 00:14 Odpowiedzi: 41 Wyświetleń: 10141\nHej, sadzę usunąłem, problemów z ciągiem nie ma. Dwa tygodnie temu sprawdzali to kominiarze. Tak jak pisałem dwa palniki palą się dużo większym ogniem i na żółto-pomarańczowo. Pewnie mają zły skład gaz/powietrze i dlatego jest ta sadza, (tylko nad nimi). Ale dlaczego tylko te dwa palniki tak działają...\nSystemy Grzewcze Serwis draco1 21 Lip 2014 23:55 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 4749\nWitam. A ja miałem podobny problem z kotłem DeDietrich MCR24. Na tanim (nowym) ups easy touch nie pracował prawidłowo. Po wlaczeniu do zasilania rozruch zaczyna sie zawsze od 3 minutowego odpowietrzania instalacji - po włączeniu do UPS'a (zimny start) pompa pracowała, ale z takim charakterystycznym...\nSystemy Grzewcze Serwis Piasek80 13 Lut 2017 12:01 Odpowiedzi: 34 Wyświetleń: 34106\nJunkers EUROMAXX - ciśnienie i wiele innych rzeczy\nDziękuję wszystkim za odpowiedzi i za pomoc. Jutro zadzwonię do któregoś z serwisantów z listy i zobaczymy co z tego wyjdzie. Najwyżej pożyczkę się weźmie, jeśli naprawdę twierdzicie Panowie że opłaca się ten kocioł ratować. Dziękuję bardzo za pomoc. Przy okazji, mam pytanie: Szukałem jak odpowietrzać...\nSystemy Grzewcze Serwis serwisant73 26 Mar 2010 06:35 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 8446\nZgodnie z obietnicą zdaję relację z efektów powyższych działań. Od dwóch dni piec funkcjonuje poprawnie w każdych warunkach jakie udało mi się wytworzyć przy mocno intensywnym korzystaniu z niego. Wszelkie nieprawidłowe objawy zniknęły jak ręką odjął. :) Przy okazji zastanawiałem się, czy aby kiedyś...\nSystemy Grzewcze Serwis Ami 27 Maj 2011 21:42 Odpowiedzi: 33 Wyświetleń: 18961\nJunkers Eurostar ZE/ZWE 24-3 MF K........\nNiestety wirnik i "wentylatorek" się kręcą co potwierdzone jest odgłosami przepompowywanej wody.Układ odpowietrzałem 3 razy,tyle samo spuszczałem wodę żeby sprawdzić drożność wszelkich zaworów , krzywek, i innych tam element elementów. Dzwoniłem do servisu. Też objaw wydaje się nie możliwy albo chcą...\nSystemy Grzewcze Serwis Maestroxx 28 Lis 2011 20:16 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 6321\nEuromaxx zwc 24-1 mfk 23,Junkers,Pompa chyba nie działa\nMi te cykania bardziej pasują do odpowietrznika przy pompie. Może to nowa instalacja, piec. Może znajdowało tam się jeszcze powietrze i sykanie jest wynikiem odpowietrzania. Jesli przestało syczeć może to skutkować tym że odpowietrzyła się instalacja. Jeśli masz możliwość zmień na pompie bieg np z 1...\nSystemy Grzewcze Serwis Gospodarzkarczmy 08 Lut 2012 18:10 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2982\nJunkers dziwne zachowania po awarii\na jak się zachowuje pompa w ty obiegowa ? czy nie zaczyna pracować dopiero jak temperatura stabilizuje się po szybkim wzroście ? Podejrzewam że masz jeszcze powietrze w układzie. Masz gdzieś poduchę. Odpowietrzałeś na pompie ?\nSystemy Grzewcze Serwis duddy 13 Lut 2012 16:53 Odpowiedzi: 25 Wyświetleń: 3568\nwitam z góry mówię że jestem laikiem w sprawie CO. mam instalacje z 3 grzejnikami aluminiowymi z takimi odpowietrznikami automatycznymi: opis problemu: najpierw nie działał pierwszy grzejnik.. w ogóle nie grzał... reszta grzała tak sobie tzn do połowy.. odkręciłem zaworek odpowietrzający na...\nSystemy Grzewcze Serwis galluss 12 Lis 2012 23:23 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 3549\nJunkers Cerastar ZWR 18-3 KE - Nie uruchamia się.\nOdpowietrzałeś rurę gazową?\nSystemy Grzewcze Serwis Nikodemon 11 Mar 2013 11:53 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 3834\nSystemy Grzewcze Serwis CJ Warlock 02 Paź 2018 13:36 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 12744\nJUNKERS ZW/ZS 20 KE - niskie ciśnienie na piecu, jak dolać wodę?\nWitam Chciałam dziś włączyć ogrzewanie i niestety mam problem. Włączyłam piec gazowy JUNKERS i tak : 2 kaloryfery są gorące 2 lekko ciepłe a łazienkowy gorący u dołu zimny u góry (wszystkie już odpowietrzałam,z łazienkowego jako jedynego nie zaczęła kapać woda po syknięciu). Zauwazyłam, że na piecu...\nSystemy Grzewcze Użytkowy mikimouse12 06 Sty 2020 15:51 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 36156\nJunkers Ceraclass ZW 14 2 DV K - Gdzie jest zawór do napełniania wodą?\nNie dysponuję aktualnie swoim zdjęciem, ale ktoś miał inny problem z tym samym modelem, więc wykorzystałem czyjeś foto. Dzisiaj odpowietrzałem ogrzewanie podłogowe, przez co spadło ciśnienie (jest na zielonym, ale pod jedynką). Poczytawszy dowiedziałem się, że należy uzupełnić instalację wodą....\nSystemy Grzewcze Serwis evu1 05 Sty 2016 21:07 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 8670\nCiś w naczyniu możesz obniżyć do 0, 5-0, 75bar by kocioł mógł się lepiej odpowietrzać. Myślę że masz nieszczelność na instalacji. Załóż drugi manometr max. do 4bar zamiast odpowietrznika i zamknij na noc c. o. Czasem nieszczelności wychodzą po kilku latach pracy instalacji a w jednym przypadku zamiast...\nSystemy Grzewcze Użytkowy karamba26 07 Mar 2017 08:25 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2544\nSystemy Grzewcze Serwis BUCKS 10 Wrz 2017 15:26 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 4362\nJunkers Euroline - uszkodzone naczynie wzbiorcze?\nMój plan był taki: 1) Ściągam piec ze ściany 2) Demontuje naczynie 3) Wylewam z niego wodę 4) Pompuje do ok 1,5 bara 5) Zostawiam na jakiś czas i sprawdzam stabilność ciśnienia 6) Jeśli ciśnienie stabilne to składam i montuje odpowietrzam i tyle. Czy 0,6 bata to nie za małe ciśnienie? gdzieś...\nSystemy Grzewcze Serwis mixer2001 24 Paź 2017 13:57 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1899\nJunkers Cerapur Midi ZWB 24-1 AR - Czujnik pogodowy\nTak jak napisał kolega 12B to wyjście jest nieaktywne (nie ma żadnej pogodówki) do kotła Midi ZWB24-1AR można jedynie zastosować prosty regulator on-off. Nie kombinuj bo jeszcze narazisz płytę na uszkodzenie. w menu serwisowym 2 jest więcej funkcji niż w instrukcji. natomiast w menu 1 np. brak jest...\nSystemy Grzewcze Użytkowy krzyzak11 09 Wrz 2018 14:19 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 4488\nOdpowietrzenie pieca Junkers Ceraclassexcellence ZWC 21-3MFK\nWitam. W lato zmieniałem cześć starej instalacji. Po ponownym napełnieniu wszystko grzeje, ale mam wrażenie, że w piec jest zapowietrzony. Czy sam się odpowietrzy, czy jest jakiś zawór w samym piecu? Słychać taki szum gotującej się wody i po chwili to zanika. Wiem, że jest powietrze, bo grzejnik który...\nSystemy Grzewcze Użytkowy kazmir 03 Lis 2017 18:07 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1593\nDuże wahania ciśnienia w instalacji c.o. - Junkers Cerapur Smart ZWB 28\nUzupełnij nazwę modelu kotła o cyfrę i literę na końcu (np. 3A, 3C, 5C), znajdziesz go prawdopodobnie na wewnętrznej stronie odchylanej pokrywy lub w innym łatwo dostępnym miejscu. Trzeba się upewnić, że naczynie będzie pasowało do konkretnego modelu. Wymiana jest możliwa we własnym zakresie. Naczynie...\nSystemy Grzewcze Użytkowy Kamazzo 05 Lut 2018 13:35 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 1752\nOdpowietrzenie Pieca Junkers Eurostar ZWE 24-3 MFA 5 S0700\nMam podobny model pieca - Junkers Cerastar. Na górze naczynia przeponowego powinien być odpowietrznik. Odkręca się kapturek, słychać uchodzące powietrze, potem należy dokręcić. Na pompie wodnej jest śruba odpowietrzająca, trzeba ją nieco poluzować (spłynie kilka kropel wody) i znowu dokręcić. W Eurostar...\nSystemy Grzewcze Użytkowy ertivo 21 Gru 2018 21:36 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2589\nSzczelność naczynia wzbiorczego. JUnkers Euroline spadek ciśnienia na kotle.\nWitam, chciałbym zapytać bardziej doświadczonych kolegów. Czy powietrze z naczynia wzbiorczego w kotle, może uciekać inną drogą niż przez wentyl? Rozumiem, że membrana może być uszkodzona, ale i tak powietrze jest na górze naczynia i raczej nie ma powodu do uciekania w dół i mieszania się z wodą, zwłaszcza,...\nSystemy Grzewcze Serwis ostaszm 25 Sty 2018 20:32 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 381\nSystemy Grzewcze Serwis BUCKS 24 Lut 2018 14:18 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 561\nSystemy Grzewcze Serwis piracik 18 Lis 2018 00:06 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 540\nJunkers Eurostar ZWE 24-3 MFK 23 - Wymiana czujnika NTC (c.w.u.)\nPrzede wszystkim kocioł od zasilania odłączasz. Zakręć zimna wodę pod kotłem, odkręć kran spuścisz tym sposobem ciśnienie i na otwartym kranie wymieniasz czujnik (będzie zasysało powietrze otworem i kranem się lało) zakładasz, spinasz odkręcasz kran, odpowietrzasz układ cwu, porostu go przelewasz kranem...\nSystemy Grzewcze Serwis slawek_81 04 Mar 2019 21:52 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 438\nGłośna praca Junkers Euroline\nNic się nie wczytuje. Który to Euroline? Ten z diodami kolorowymi po lewej czy bardziej po środku? Czy ten staruszek jedynie z czerwoną lampką od błędu ?? Jeżeli któryś z tych starszych - to faktycznie czasem jest zabawa z odpowietrzaniem. Trzeba pobawić się cewką\nSystemy Grzewcze Serwis kalep 15 Kwi 2019 15:03 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 351\nWitam! Taki łeb śruby ok. 20mm średnicy na płaski śrubokręt to odpowietrznik pompy. Po poluzowaniu odpowietrza aż przestanie lecieć cokolwiek zakręcamy. Uderzenia nieodpowietrzonej pompy mogły dawać odgłosy o jakich piszesz. Gwint normalny prawy.\nSystemy Grzewcze Serwis 1mentos 05 Lis 2019 22:33 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 321\nJunkers CerapurCompact ZSB 24-1DE 23 ciągły szum i przelewanie się wody\nJest dodany płyn do grzejników. Czy przez częste odpowietrzanie trzeba płyn dodać od nowa ? Jest jeszcze zawór bezpieczeństwa w kotłowni pod piecem , coś jak na zdjęciu Jutro obniże ciśnienie w grzejnikach odpowietrznikiem. Jest jakiś sprawdzony sposób na odpowietrzanie? Dodano po...\nSystemy Grzewcze Serwis BUCKS 09 Lut 2020 11:30 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 264\nJunkers Cerapur Smart ZSB 14-3 i odpowietrzanie podłogówki\nSpoznione ale szczere )) poziekowania, w sezonie letnim powalczylem z odpowietrzaniem, zamykaniem kolejnych petli, zdlawilem czesciowo na rotametrach i teraz, w zimie przeplywy na pietrze moge ustawiac w normalnych zakresach, powyzej 1,0. Wyglada, ze z Wasza pomoca sprawa zostala rozwiazana za co bardzo...\nSystemy Grzewcze Użytkowy zyzo99 15 Cze 2018 10:42 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 1602\nLikwidacja kaloryfera - jak spuścić wodę z instalacji CO\nWitam! W mieszkaniu które nie dawno zostało kupione i w którym mieszkam zainstalowany jest piec 2u funkcyjny gazowy Junkers Euroline. Zasila on w wodę użytkową wszystkie krany (nie ma zasobnika - działa jako przepływowy) oraz kaloryfery. Problem jest tego typu, że jeden z kaloryferów jest umiejscowiony...\nSystemy Grzewcze Serwis byrrt 10 Wrz 2011 21:36 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 24038\n(nie)typowe ogrzewanie podłogowe - pytanie czy/jak to zadziała\nTytułem wstępu: Dom jednorodzinny, piętrowy, kocioł gazowy (stary, wiszący junkers z pompą wymuszającą obieg) pracujący w układzie otwartym, umieszczony w piwnicy. Naczynie wzbiorcze ok 6m nad kotłem, jednak tak niefortunnie skonstruowane (wąskie i długie) że różnica poziomów wody,a wiec i ciśnienia...\nSystemy Grzewcze Użytkowy voo_doo 02 Lis 2012 19:08 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 5523\nSmierdzi z łazienki, kominka -\nPrawdopodobnie masz za szczelne mieszkanie (okna +drzwi). Ciąg z kominka wentylacyjnego jest bardzo dobry,co mogłem stwierdzić po przyłożeniu dłoni do okapu,szczególnie w zimie. Na miejsce powietrza usuwanego przez dobrze ciągnący pion wentylacyjny, musi do pomieszczenia (mieszkania) dostać jakąś...\nWentylacja i Klimatyzacja sylwo1133 22 Maj 2015 12:50 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1635\nOgrzewanie szeregowe nie dziala.\nPytanie czy pion leci dalej w górę. To instalacja zamknięta (Junkers jak pisze autor) i możliwe że leci wszystko dołem (mieszkanie pewnie jeden poziom), bez pionu, samo rozprowadzenie przy kotle. Jeśli by grzejnik był zasilany rurą od dołu (rury w posadzce lub dołem przy ścianie) to się nigdy sam nie...\nSystemy Grzewcze Serwis DomowniknaLipowej 08 Lis 2019 21:14 Odpowiedzi: 30 Wyświetleń: 621\nŹle podłączony okap? Napływa zimnie powietrze\nWalka z siłami przyrody to trudna sprawa i skoro wylot po wyłączeniu wentylatora nie zamyka sie automatycznie to wlot zimnego powietrza przy szczelnych -zwlaszcza zima oknach- jest nieunikniony-, zabudowa żaluzji , które otwierałby wentylator -z uwagi na jego moc wyglada "cienko". Są nasadki o bardzo...\nAGD Początkujący HM Prince 20 Sty 2012 09:51 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 18740\nSystemy Grzewcze Użytkowy BUCKS 17 Lip 2017 17:08 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2043\nOgrzewacz wody Saunier Duval\nten rysunek był w instrukcji od ogrzewacza i wszystko jest w porządku z podłączeniem ,wcześniej zakładałem polski ogrzewacz i zapalał sie bez problemu nic nie trzeba było odpowietrzać w pracy też zakładałem kiedyś Junkersa i było ok a ten nie działa,coś tam musi być zrobione że by trzeba było serwis...\nAGD Początkujący waldekel 20 Kwi 2007 08:47 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 6281\nPompe mieszajaca zalanczam po pracy kolektora co kilka dni i gdy jest >55c na pare minut by ta z gory dostala sie na dol zbiornika i do zrzucenia zimnej z instalacji do zbiornika na kilkadziesiat sek.Proby z wyl cisnieniowym zle, cisnienie w zbiorniku wzrasta podczas pracy o 0.5 at.Sprobuje zdobyc wodomierz. Bylem...\nDIY Konstrukcje Miroslaw Pajdak 01 Wrz 2011 17:41 Odpowiedzi: 43 Wyświetleń: 31834\nSystemy Grzewcze Serwis marcinsk 05 Lis 2010 12:23 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 39407\nA gdzie sprzęgło hydrauliczne? Czy te kotły to kotły stojące czy wiszące. Junkers - po zamontowaniu pogodówki uzyskałeś swobodną regulację temperaturową. O ile masz krótkie pętle na podłogówce to wystarczy kryzowanie. Z uwagi na niższą ale stale niską temp. wody na przepływie to głowica termiczna...\nSystemy Grzewcze Serwis -Yanis- 25 Lis 2013 22:12 Odpowiedzi: 44 Wyświetleń: 25154\nPo wymianie kotła grzejniki grzeją tylko na górze\nWitam. Niedawno wymieniłem kocioł na Junkres CerapurSmart ZWB. Wykonałem to jeszcze przed sezonem grzewczym przez co dopiero teraz zauważyłem, że grzejniki są ciepłe tylko na górze i stosunkowo ku dołowi się wychładzają. Rura wylotowa jest już zimna. Grzejniki odpowietrzałem podczas instalacji pieca....\nSystemy Grzewcze Serwis vigusny 06 Gru 2011 21:22 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2421\nJUNKERS/ZW 14-2 DVAE - Odpowietrzenie CO\nMontujesz grzejnik, dolewasz wody ,zakręcasz powrót, odpowietrzasz. To wszystko. Ewentualnie dolewasz wody. Ciśnienie na kotle 1,5 bar. Witam za bardzo nie rozumiem wszyscy zawsze mi mówili zeby napełnic instalacje woda do ok 2.2 - 2.3 bar wyłaczyc kocioł i zaczac od ostatniego grzejnika przy czym...\nSystemy Grzewcze Serwis tomaszeg74 24 Lis 2012 15:29 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2958\nJunkers/ZS14-2DVAE+Auraton2005 - Jak działa piec ze sterownikiem\nWitam, Jestem posiadaczem pieca firmy Junkers ZS14-2dvae, do pieca został dołączony regulator Auraton 2005. Piec zasila zarówno kaloryfery jak i ogrzewanie podłogowe. Przed podłączeniem regulatora ogrzewanie podłogowe działało - dało się czuć, że podłoga ma przyjemną temperaturę (to było jakieś 2...\nSystemy Grzewcze Użytkowy rcerba 03 Wrz 2014 08:22 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1080\nViessmann Vitopend 100 WH1B - zawór bezpieczeństwa / odpowietrznik\nZaznaczam, że nie jestem hydraulikiem, ale miałem podobny problem z piecem Junkers, woda powoli kapała z zaworu bezpieczeństwa. Jak się okazało, zawór z biegiem lat przestał być szczelny i wymieniłem go na nowy. Po wymianie problem zniknął. Zawory takie są na różne ciśnienia (mój na 3 bar) i być może...\nSystemy Grzewcze Serwis irus.m 18 Mar 2016 12:33 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 5310\ncerapurt smart ZSB22-3 - za wysoka temperatura cwu\nSerwisanta, bo coś mi tu mocno śmierdzi. Czy zasobnok jest oryginalny Junkersa? Jeśli nie, to do obcego potrzebny jest SF 4 czujnik temperatury z wtyczką. Trzeba go podłączyć do płyty głownej. Po podłączeniu zasobnika należy koniecznie uruchomić cykl odpowietrzania w automatyce kotła. Domyślnie...\nSystemy Grzewcze Użytkowy robi2 17 Lip 2016 14:14 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 1929\nPompa obiegowa centralnego ogrzewania - jaką moc wybrać?\nWitam. Dawno sie tym zajmowałem, pieca nie znam, królowały wtedy tylko Danfossy. Ale celem moim jest pobudzenie do przemyśleń.: Jak chcesz pogodzić obwody/układy otwarty i zamknięty?. W zamkniętym musisz dać obliczony zb. wyrównawczy. jak dasz ciśnienie 0,5-1 to wywali w otwartym. No chyba, że piec...\nSystemy Grzewcze Użytkowy Adepak 15 Gru 2016 23:02 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 5841\nWitam, Szczerze mówiąc pomysł wyprowadzenia komina bokiem aby zamontować "nowocześniejszy" piec taktownie przemilczałem. To już jest ten rodzaj oszczędności który z pewnością mi nie odpowiada o żonie już nie wspomnę. :not: Mnie jednak bardziej interesuje kwestia tytułowej modernizacji 20 letniej instalacji...\nKocioł Gazowy w bloku Novaterm ZW20KE23 znikająca woda\nWitam wszystkich ciepło, niestety nie tak ciepło jak powinien grzać mój kocioł gazowy Junkers, a dokładniej Novaterm zw20ke23 z którym już mam od długiego czasu problemy, zaczęło się od tego że piec nie miał ciśnienia, przyszedł pan który naprawia piecie, skasował 200zł i zrobił, piec chodził ok przez...\nSystemy Grzewcze Serwis zales.vip 02 Lut 2020 13:57 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 69\ngrzybek schemat lampy nixie sprzedam sprzęgiełko alternatora alarm skorpion 2000a zmywarki schemat czyszczenie listwa podająca toner hydrauliczny popychacz kleić obudowa bęben pralka kleić obudowa bęben pralka łożyska alternator mondeo


Pierwszy raz w Tajlanii - Zatoka Phang Nga cz.I\nZatoka Phang Nga i wyspa Ko Tapu\nPo przyjeździe do Krabi pożegnaliśmy kierowcę naszego autokaru. Odtąd będziemy korzystać z busów i łodzi miejscowych biur podróży i prywatnych przewoźników. Dziś przed nami Zatoka Phang Nga w prowincji o tej samej nazwie. Można tam dopłynąć z Kabi, ale ze względu na odległość, znacznie taniej dojechać busem. Niedaleko przystani w Phang Nga zatrzymujemy się przy skalnej świątyni Wat Suwannakhuha. Wewnątrz olbrzymiej jaskini wychodzącej do lasu znajduje się ogromny posąg odpoczywającego Buddy i szereg mniejszych wizerunków, a cała okolica poza jaskinią roi się od małp. Chodzą po parkingu, skałach i drzewach i chętnie zbliżają się do turystów w nadziei na jakiś kąsek. Niestety, w planie wycieczki nie było o niej mowy i nie zabrałam lampy, bez której trudno o zdjęcia wewnątrz.\nKrajobraz na trasie z Karabi do zatoki Phang Nga Świątynię Wat Suwannakhuha potocznie nazywają Świątynią Małp Dla Tajów to ważne miejsce pod względem historycznym i archeologicznym\nZatoka Phang Nga położona jest na Morzu Andamańskim między wyspą Phuket, archipelagiem Phi Phi i Półwyspem Malajskim i ma 400 km2 powierzchni, z czego większość to Park Narodowy Ao Phang Nga. Liczne wyspy i fantastyczne formacje skalne nadają temu miejscu niepowtarzalny urok, który od lat przyciąga turystów z całego świata. Najbardziej znaną jest wyspa Ko Tapu czyli "wyspa gwoździa", położona około 6 km od stałego lądu i rzeczywiście sterczy jak gwóźdź wbity między skalne brzegi wyspy Kho Phing Kan.\nJesteśmy nad brzegiem zatoki w Parku Narodowym Ao Phang Nga Stąd w międzynarodowym towarzystwie popłyniemy na wyspy Na początku będą tu jeszcze przybrzeżne namorzyny\nW roku 1974 wyspę rozsławił film "Człowiek ze złotym pistoletem" i to właśnie tutaj Francisco Scaramanga miał swoją kryjówkę. Popularność tego miejsca spowodowała, że od roku 1998 wprowadzono zakaz podpływania do niej łodzi turystycznych i można ją oglądać jedynie od plaży przy wyspie Kho Phing Kan. To oczywiście główny cel naszej wyprawy, chociaż innych atrakcji też nie zabraknie.\nGdy jednak wypłyniemy na otwarte wody zatoki krajobraz się zmieni Dla nas to rzeczywiście świat z bajki i trudno go nawet porównać z parkiem Khao Sok 400 kilometrów kwadratowych wody usiane jest dziesiątkami wysp, pośród których łatwo zabłądzić\nIlość cumujących łodzi i tłok na tym niewielkim skrawku lądu mogą przyprawić o zawrót głowy. Oczywiście każdy chce zachować to miejsce na zdjęciach, co w tych warunkach wymaga nie lada sprytu. Na domiar złego czas postoju jest limitowany do 20 minut. Z drugiej strony trzeba zrozumieć, że to konieczność, bez której do wyspy w ogóle nie dało by się dopłynąć.\nTa najsłynniejsza, dzięki filmowi z Jamesem Bondem, kryje się gdzieś w pobliżu Dopływamy do wyspy Kho Phing Kan gdzie cumuje już wiele innych łodzi Chociaż nic jeszcze nie widać to cały ten tłum potwierdza, że będzie to miejsce niezwykłe\nDobijamy do brzegu, a spomiędzy dwóch pionowo opadających skał, jak zza kurtyny wyłania się Ko Tapu. Zaczyna się fotograficzne szaleństwo i walka o jak najlepszą pozycję. To miejsce trzeba zobaczyć, ale mam wątpliwości, czy w takich warunkach to rzeczywiście przyjemność. Oceńcie sami.


Podstawowe rodzaje kształtowników aluminiowych - domotechnika.pl\nPodstawowe rodzaje kształtowników aluminiowych\nKształtowniki to popularne elementy konstrukcyjne o stałym przekroju poprzecznym i dość dużej długości. Najczęściej produkowane są ze stali, ale spotykamy je również w wersji z lekkiego tworzywa sztucznego i aluminium. W sprzedaży znajdziemy wiele rodzajów profili i kształtowników aluminiowych. Przykładem może być płaskownik, kątownik, teownik czy ceownik. Aluminium jest lżejsze od stali i odporne na korozję, w związku z czym jest dla niej doskonałą, choć droższą alternatywą.\nRodzaje konstrukcyjnych materiałów aluminiowych\nDo podstawowych rodzajów profili i kształtowników aluminiowych stosowanych w budownictwie, przemyśle meblarskim i oświetleniowym, używanych do produkcji pojazdów, maszyn i urządzeń, zaliczamy płaskowniki i profile zamknięte, rury, kątowniki, teowniki i ceowniki aluminiowe. Na rynku artykułów metalowych spotkać możemy się również z prętami, zetownikami czy dwuteownikami wykonanymi z aluminium. Oczywiście do tej listy należałoby dopisać także aluminiowe blachy, które w odróżnieniu od blach stalowych są lżejsze, a przy tym niepodatne na rdzewienie. Nazwy poszczególnych kształtowników to po prostu pochodna ich specyficznego kształtu. Dla przykładu ceownik z aluminium w przekroju poprzecznym przypomina literę C, teownik literę T, a zetownik Z. Kątowniki są połączeniem dwóch blach, które tworzą kąt prosty, a płaskowniki to grubsze kawałki blachy o prostokątnym kształcie.\nKształt wpływa na możliwe zastosowania\nDuża różnorodność dostępnych w sprzedaży kształtowników metalowych, w tym ich wersji wykonanych z lekkiego, odpornego na korozję aluminium, to przede wszystkim odpowiedź na zróżnicowane potrzeby branży budowlanej i innych branż wykorzystujących tego typu materiały w procesach produkcji. Dla przykładu ceownik aluminium, bez konieczności stosowania skomplikowanej obróbki mechanicznej, z powodzeniem może być wykorzystany do stworzenia półotwartego profilu. Kątownik aluminiowy umożliwi budowę ramy w konstrukcji nośnej, a płaskownik będzie idealnym materiałem do obróbki skrawaniem. Podstawowym przeznaczeniem profili i kształtowników, takich jak ceowniki aluminiowe, jest budowa lekkich konstrukcji odpornych na korozję, które nie wymagają dodatkowej obróbki czy malowania.\nW sprzedaży znajdziemy wiele wersji kształtowników o nazwach nawiązujących do liter alfabetu, czego sztandarowym przykładem są aluminiowe ceowniki. Poza tym możemy sięgać również po gotowe profile zamknięte, kwadratowe i prostokątne, rury, płaskowniki, kątowniki i różnego rodzaju blachy znajdujące szereg zastosowań w budownictwie, przy produkcji pojazdów, maszyn, mebli, nośników reklam czy elementów oświetlenia.\n← Dlaczego uprawiamy krzewy owocowe w ogrodach?\nArduino Mini – niewielki mikrokontroler o potężnych możliwościach →


Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak przygotować inspirujące wystąpienie, które zostanie zrozumiane i zapamiętane, a dodatkowo chciałbyś wiedzieć, jak poradzić sobie ze stresem oraz na co zwrócić uwagę podczas przygotowywania się – ta książka jest właśnie dla Ciebie.\nRobert Kozak wykorzystał w niej gromadzone przez wiele lat doświadczenie zdobyte podczas prowadzenia zajęć ze studentami oraz szkoleń dla prezenterów telewizyjnych, menedżerów i polityków. Autor prezentuje autorską metodę budowania indywidualnego stylu wystąpień publicznych, autoprezentacji i wywierania wpływu, która znacząco różni się od innych metod. Książka ma formę czterogodzinnej sesji, w której główny bohater, przy wsparciu swojego coacha, próbuje przygotować się do ważnego wystąpienia publicznego. Znajdziemy w niej liczne podsumowania, ćwiczenia oraz wskazówki, jak rozwinąć nasze kompetencje mówcy i umiejętności prezentacji.\nKsiążkę zamówisz na www.mtbbiznes.pl\nJeśli chcesz odkryć mocne strony swojego charakteru, to w czym naprawdę jesteś dobry oraz nauczyć się lepiej zarządzać relacjami w pracy, w domu i w sytuacjach społecznych, ta pozycja jest właśnie dla Ciebie.\nDaniel Ofman, niderlandzki trener i konsultant w obszarze zarządzania oraz dyrektor firmy Core Quality International, objaśnia, czym są cechy rdzenne i jak szybko budować własne kwadranty rdzenne, które pokażą nam m.in., co jest naszą pułapką i co może się zadziać, gdy nadużywamy naszych mocnych stron. Bo im lepiej rozumiemy samych siebie, w tym większym stopniu będziemy w stanie zrozumieć innych i dobrze wykonywać swoje obowiązki rodzica, przyjaciela, coacha czy menedżera. Metoda Core Quadrant® wykorzystywana jest także w pracy zespołowej. Analiza kwadrantów rdzennych członków danego zespołu pomaga w usprawnieniu wspó...


Alexander Wang Archives - ModaiJa\nPosted on 14/02/2015 14/03/2018\nNie każdy może pozwolić sobie na zakup torebki z metką słynnego projektanta. Sklepy sieciowe i internetowe mają w swojej ofercie modele inspirowane torebkami znanych...\nAlexander Wang PF ’15 lookbook\nAlexander Wang to, oczywiście, klasa sama w sobie, co potwierdza tym razem lookbook pre-kolekcji PF ’15. Mocne, nieco brutalne kolory, proste, klasyczne kroje, połączone...\nWczoraj, w trakcie jednej z imprez na Coachella Music Festival w Palm Springs, firma H&M ogłosiła, że kolejnym projektantem, z którym nawiązała współpracę jest...\nAlexander Wang – rewelacyjnie i kontrowersyjnie zarazem\nW dzisiejszych czasach trzeba czegoś więcej niż tylko piękna modelka na pięknych zdjęciach, by przykuć uwagę widza. Doskonale rozumie to Alexander Wang, którego najnowsza...\nModa Modne miejsca\nModa w odcieniu Pantone 209\nPosted on 11/09/2012 14/03/2018\nBordo, fiolety, oberżyny, buraczki, karminy – jesień 2012 oszalała na punkcie dostojnych odcieni wina. Ten najchłodniejszy odcień czerwieni doskonale uzupełnią biele i czernie tworząc...\nMIDORI – czas na sportowy szyk\nEmocje związane ze zbliżająca się Olimpiadą w Londynie czy też Mistrzostwami Europy w piłce nożnej spowodowały, iż nawet projektanci mody nie mogli pozostać obojętni...\nBiel – nowa czerń\nPosted on 24/01/2011 14/03/2018\nMyśląc o sezonie wiosna/lato 2011 mamy przed oczami lejące się tkaniny, pojawiające się zarówno w kolekcjach popularnych sieciówek jak i kolekcjach Haute Couture oraz...\nStyl gwiazd: Skóry\nSkóra to prawdziwe must have każdej fashionistki. Wciąż na topie, także i zgodnie z aktualnymi trendami, podkreślającymi luksus i oryginalność. Zatem biegniemy do salonów,...


Jesienią sadzimy drzewa… – PM4\nData 25 października 2021 17:46\nDekorację każdego ogrodu stanowią różne gatunki drzew i krzewów, dlatego 18 października w ramach projektu „Zielona Niepodległa” wzbogaciliśmy nasz plac przedszkolny o sadzonki nowych drzew. Wspólnie posadziliśmy dwa Kasztanowce, Jabłoń – Malinówkę, Gruszę – Faworytkę oraz Śliwę -Wiktorię. Był to impuls do tego, aby opowiedzieć dzieciom o potrzebie sadzenia drzew i zapoznać z podstawami ogrodnictwa. Podczas zajęć dzieci poznały gatunki drzew oraz ich budowę. Dowiedziały się również, że prawidłowe posadzenie drzew sprawi, że się one przyjmą, ukorzenią i będą zdrowo rosły. Potem w ogrodzie przedszkolnym aktywnie uczestniczyły w przygotowaniu stanowisk pod drzewa. Pomagały w wykopywaniu dołków na bryłę korzeniową drzewa, w umieszczaniu drzewka w dołku, zasypywaniu korzeni ziemią i podlewaniu. Dzieci dowiedziały się również, że młode drzewa często się przechylają, nie są stabilne i dlatego należy je palikować, czyli przywiązać dla wzmocnienia do palika. Było to kolejne nowe doświadczenia dla dzieci. przedszkolaki z entuzjazmem uczestniczyły w sadzeniu drzew w ogrodzie przedszkolnym. Teraz każde wyjście do ogrodu przedszkolnego połączone będzie z obserwacją stanu posadzonych drzew.\nDodatkowo, aby uczcić nadejście nowej pory roku – Jesieni, każda z grup przygotowała muzyczny akcent związany z tym okresem. Celem improwizacji muzycznych było wyzwalanie radości i kształtowanie poczucia własnej wartości u dzieci, nabywanie przez nie wiary we własne siły i możliwości oraz pokonywanie własnych słabości. W trakcie występów – przedszkolaki pokazały swoje umiejętności – pięknie śpiewały, tańczyły i poruszały się w rytm muzyki.\nEwelina Święćkowska, PM4


Czy Kolumb był Polakiem? - Strona 5 - Forum Jaslo4u.pl - Jasło dla Ciebie\nCzy Kolumb był Polakiem?\nRe: Czy Kolumb był Polakiem?\nPost autor: dragoness » 17 czerwca 2012, 22:51\nEmily pisze: Reaktywacja:\nTrzeba sprawdzić rzekome portrety Segismundo Henriques z Kolumbem. Podobno niewiarygodne podobieństwo... Tak pisze Manuel Rosa. Podawał nawet dowody na to, że był tym Polakiem.\nW sumie, pochodzenie jego jest tak zagmatwane...\nKto wie, co z tego wyniknie. DNA rozwiązałoby wszystko. Aczkolwiek z pewnymi kwestiami się zgodzę. Ale, że jego testament został sfałszowany...\nTo już lepiej sprawdzić z prawdopodobnymi wizerunkami samego Jagiełły. Podobno synowie byli do niego bardzo podobni.\nPost autor: Emily » 17 czerwca 2012, 23:23\nA autor twierdzi, że ten był podobny do swojego ojca.\nPost autor: dragoness » 17 czerwca 2012, 23:39\nEmily pisze: A autor twierdzi, że ten był podobny do swojego ojca.\nNo tak, ale nie ma dowodu, że Sigismundo Henriques był podobny do Jagiełły, to by trzeba sprawdzić\nPost autor: Emily » 18 czerwca 2012, 00:29\nNo fakt. Aczkolwiek do ojca prędzej...\nPost autor: maria.krak » 12 stycznia 2013, 20:04\nto kolejna bzdura wymyślona przez kiepskiego pisarzynę\nPost autor: Emily » 12 stycznia 2013, 20:36\nmaria.krak pisze: to kolejna bzdura wymyślona przez kiepskiego pisarzynę\nMoże bym się zgodziła, gdyby nie sam fakt, że pracował na to dwanaście lat. Tak naprawdę trzeba byłoby zbadać DNA Jagiełły i Kolumba. Tylko to pozostaje.\nPost autor: dragoness » 13 stycznia 2013, 11:43\nOczywiście książka została przeczytana w oryginale, bo tłumaczenia zabijają przekaz, przeanalizowana pod kątem warsztatu literackiego oraz zgodności merytorycznej przez prawdziwego fachowca w dziedzinie historii i literatury. Tak dla pewności, może chociaż skrót, zanim wyda się opinię? http://www.naukawpolsce.pap.pl/aktualno ... -rosa.html Nawet jeśli to tylko teoria, to bardzo ciekawa i warta poznania.\nPost autor: Winetou » 13 stycznia 2013, 12:05\nPost autor: warez » 13 stycznia 2013, 23:20\nOstatnie badania dowodzą, że Kolumb był kobietą Medyceusze zauważyli coś jeszcze - otóż nosił także znamiona męskie, czyli był po trans tylko nie wiadomo w którą stroną. Miała męża i miał dwie nałożnice (zwane żonami).\nPost autor: dragoness » 14 stycznia 2013, 08:10\nwarez pisze: Ostatnie badania dowodzą, że Kolumb był kobietą Medyceusze zauważyli coś jeszcze - otóż nosił także znamiona męskie, czyli był po trans tylko nie wiadomo w którą stroną. Miała męża i miał dwie nałożnice (zwane żonami).\nGdzie to wyczytałeś? Nie wiedziałam, że Kolumb przebywał we Florencji?\nRejestracja: 26 kwietnia 2009, 09:27\nPost autor: krizan » 15 stycznia 2013, 11:40\nChrystus też był Polakiem. I w ogóle Bób jest Polakiem. wszyscy fajni to Polacy\nPost autor: dragoness » 15 stycznia 2013, 15:51\nkrizan pisze: Chrystus też był Polakiem. I w ogóle Bób jest Polakiem. wszyscy fajni to Polacy\nOt i z normalnej dyskusji zrobiło się jak zwykle.\nPost autor: warez » 15 stycznia 2013, 21:56\nJaka może być "normalna" dyskusja na taki temat. Jeżeli już, to powinna być sonda BYŁ lub NIE BYŁ Polakiem. Po co te dywagacje?\nPost autor: dragoness » 16 stycznia 2013, 08:29\nwarez pisze: Jaka może być "normalna" dyskusja na taki temat. Jeżeli już, to powinna być sonda BYŁ lub NIE BYŁ Polakiem. Po co te dywagacje?\nDyskutujemy o książce i teoriach w niej zawartych Tak to jest jak się nie śledzi wątku... Jest mnóstwo niejasności dotyczących Kolumba, na przykład taka, że wyruszając wiedział, w jakiej odległości znajdzie ląd.\nPost autor: Emily » 29 stycznia 2013, 22:53\nOgólnie dużo rzeczy "przemawia" wręcz za tym, że jednak był spokrewniony z polskim Warneńczykiem (miał wykształcenie w wielu dziedzinach, językach i przedmiotach, jakie w młodym wieku przyjmowali książęta, czy też miał znajomości na dworach kraju, w którym się urodził, czy też na arenie dworów poza granicami)...