Kancelaria (obok spraw karnych) specjalizuje się w sprawach rodzinnych, cywilnych oraz spadkowych.\nProwadzenie spraw o rozwód, władzę rodzicielską, alimenty, czy kontakty z dziećmi - wymaga od prawnika bogatego doświadczenia zawodowego i życiowego. W obu tych płaszczyznach mam do zaoferowania klientom oraz sądom dojrzałe argumenty, poparte setkami przykładów. Postępowania w tzw. sprawach rodzinnych mają swoją specyfikę i odrębności, wymagające ostrożnego prezentowania swoich poglądów i interesów. Właściwa ich prezentacja pozwala osiągać rezultaty zadowalające reprezntowanych przeze mnie klientów - co czynię od wielu lat. W mojej kancelarii spotkacie się Państwo z pełnym zrozumieniem oraz atmosferą pozwalającą na nawiązanie szczerego kontaktu oraz głębokiego zaufania.\nNie oznacza to jednak, że usłyszycie Państwo w kancelarii tylko to, co chcielibyście usłyszeć. Moim obowiązkiem zawodowym wobec klienta jest bowiem wnikliwa i szczera ocena sytuacji oraz przedstawienie realnych celów.\nBogata, wieloletnia praktyka oraz ciągłe doskonalenie zawodowe owocują uzyskiwaniem rozstrzygnięć lub ugód zbliżonych do wstępnej oceny zleconych spraw oraz postawionych realnie zadań.\nTematyka prowadzonych spraw cywilnych jest bardzo róznorodna i dotyczy zarówno uzyskiwania odszkodowań, zadośćuczynień jak również zasiedzeń, zniesienia współwłasności czy kwestii związanych z dziedziczeniem i zachowkami.\nMyślę, że niemal w każdej ze spraw jest coś do zrobienia i będę miał dla Państwa jakieś propozycje.


Kard. Nycz o tragedii w szpitalu Świętej Rodziny - Kontrrewolucja.net\nKard. Nycz o tragedii w szpitalu Świętej Rodziny\n20 marca 2016 Kontrrewolucja.net\tBrak komentarzy\taborcja, dziecko, kardynał, nycz, pro-life, św. rodziny, szpital\nfoto: Piotr Rymuza, licencja CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons\nW specjalnym oświadczeniu kard. Kazimierz Nycz odniósł się do tragicznej śmierci pozostawionego bez opieki noworodka, który miał zostać zabity jeszcze w łonie matki. W związku z tymi zdarzeniami kardynał zadał pytanie, czy patronat Świętej Rodziny nad miejscem, gdzie zabija się ludzi, jest odpowiedni.\nZdaniem kard. Nycza, szpital, w którym zabija się dzieci, nie powinien nosić imienia Świętej Rodziny. ” W roku 1998 przyjął patronat św. Rodziny z Nazaretu. Przez wiele lat dorastał i spełniał standardy medyczne, etyczne i humanistyczne, uzasadniające przyjęcie takiego patronatu. Dlatego z wielkim ubolewaniem przyjąłem informacje, które w sposób istotny podważają sens i prawo utrzymywania takiego patronatu” – pisze kardynał w oświadczeniu.\n„W czasie Wielkiego Tygodnia i Okresu Wielkanocnego, a szczególnie w Dzień Świętości Życia, proszę o gorącą modlitwę w intencji obrony życia nienarodzonych dzieci oraz w intencji matek i ojców, lekarzy, położnych i pielęgniarek, a także polityków odpowiedzialnych za stanowienie prawa, by byli zawsze pierwszymi i skutecznymi obrońcami życia dzieci, które jest święte” – czytamy dalej. Kard. Nycz zwrócił również uwagę na stanowisko Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski na temat wydarzeń w warszawskim szpitalu (więcej na ten temat – TUTAJ).\n← Niedziela Palmowa w Watykanie\nPartia Merkel słabnie, AfD zyskuje →\nOrban wspiera szpitale pro-life\n20 lutego 2017 Kontrrewolucja.net\t0


Jesteś tutaj: Strona główna›Oferowane marki›Pampers\nW magazynie Ocena: 4,9 147 zł 155 zł\nW magazynie Ocena: 4,8 169 zł 169 zł\nPieluchy i akcesoria 101 Chusteczki nawilżane 14\nbiały 7 czarny/biały 1\nPieluchomajtki Pampers Active Baby Pants Maxi są dedykowane dzieciom w przedziale wagowym od 9 do 15 kg (rozmiar 4). Są bardzo łatwe do założenia i utrzymują skórę dziecka suchą aż do 12 godzin. Są miękkie jak bawełna, dzięki czemu zapewniają maluchowi pełen komfort.\nPampers Pieluchy Active Baby 3 Midi (6-10 kg) Giant Pack 90 szt.\nPieluchy Pampers Active Baby Midi dla dzieci w przedziale wagowym od 5 do 9 kg. W opakowaniu znajduje się 90 sztuk. Zastosowana w nich specjalna technologia pomaga równomiernie rozprowadzać wilgoć w 3 chłonnych kanalikach i lepiej zamykać ją wewnątrz, przez co zmiejsza efekt pełnej, mokrej pieluchy.\nPampers Pieluchy Active Baby 4 Maxi (9-14kg) Giant Pack - 76 szt.\nPieluchy Pampers Active Baby Maxi dla dzieci w przedziale wagowym od 9 do 14 kg. W opakowaniu znajduje się 76 sztuk. Zastosowana w nich specjalna technologia pomaga równomiernie rozprowadzać wilgoć w 3 chłonnych kanalikach i lepiej zamykać ją wewnątrz, przez co zmiejsza efekt pełnej, mokrej pieluchy.\nPampers Pieluszki Active Baby 5 Junior (11-16kg) 64 sztuk\nPieluchy Pampers Active Baby Junior dla dzieci w przedziale wagowym od 11 do 16 kg. W opakowaniu znajdują się 64 sztuki. Zastosowana w nich specjalna technologia pomaga równomiernie rozprowadzać wilgoć w 3 chłonnych kanalikach i lepiej zamykać ją wewnątrz, przez co zmiejsza efekt pełnej, mokrej pieluchy.\nPieluchy Pampers Active Baby Extra LArge dla dzieci w przedziale wagowym 13–18 kg. W opakowaniu znajduje się 56 sztuk. Zastosowana w nich specjalna technologia pomaga równomiernie rozprowadzać wilgoć w 3 chłonnych kanalikach i lepiej zamykać ją wewnątrz, przez co zmiejsza efekt pełnej, mokrej pieluchy.\nPampers Pieluchy Premium Care 1 Newborn (2-5 kg) 26 sztuk\nPampers Premium Care Pieluchy 3 Midi (6-10 kg) 80 sztuk\nNajcieńsze i najbardziej suche Pieluchy Pampers Premium Care Junior są przeznaczone dla dzieci od 11 do 16 kg. Formuła z chłonnymi kanalikami gwarantuje szybkie wchłanianie wilgoci i zamyka ją wewnątrz pieluszki do 12 godzin. Pieluchy zawierają balsam z aloesem który zapobiega podrażnieniu skóry. Rozmiar: 5.\nPampers Premium Care Pants 4pieluchomajtki (9-15 kg) Maxi 38 szt.\nPremium Care pieluchomajtki marki Pampers, rozmiar 4 Maxi – najcieńsze i najbardziej suche pieluchomajtki Pampers są przeznaczone dla dzieci od 9 do 14 kg.\nPampers Pieluchy Active Baby 4 Maxi (9-14 kg) GiantBox 90 szt.\nPieluchy Pampers Active Baby Maxi przeznaczone są dla dzieci w przedziale wagowym od 9 do 14 kg. W opakowaniu znajduje się 90 sztuk pieluch. Zastosowana w nich specjalna technologia pomaga równomiernie rozprowadzać wilgoć w 3 chłonnych kanalikach i lepiej zamykać ją wewnątrz, przez co zmiejsza efekt pełnej, mokrej pieluchy.\nPampers Pieluchy Active Baby 5 Junior Giant Box (11-16 kg) 78 szt.\nPampers Pieluchomajtki Pants 3 Midi (6-11 kg) Jumbo Pack 60 szt


Tworzymy strony internetowe w Drupalu dla naszych klientów z Poznania, Leszna, Piły, Kalisza, a także pracujemy zdalnie z klientami z całej Polski oraz innych części Świata. Korzystając z naszego doświadczenia, doradzamy przy wyborze funkcjonalności których Państwo potrzebują.\nDlaczego wybraliśmy Drupal CMS?\nJest to najszybciej i najprężniej rozwijający się system zarządzania treścią na licencji Open Source. Społeczność Drupala stworzyła już ponad 20 tyś. modułów oraz 3500 "skórek" (layoutów). Z Drupala korzysta bardzo dużo firm i instytucji na Świcie. Strony w Drupalu mają stworzone m. in. gazeta The Economist, telewizja France 24, oficjalna strona nagród Grammy, amerykański Biały Dom.. Możesz też sprawdzić i odwiedzić strony stworzone w Drupalu.\nStrony internetowe mogą kosztować "grube tysiące", my zawsze staramy się zaproponować alternatywne, tańsze rozwiązania. Wszystkie nasze projekty wyceniamy "na godziny", czyli na czas poświęcony przez nas na stworzenie strony. Mogą Państwo spodziewać się całej masy pytań z naszej strony zanim wycenimy projekt. Chcemy dokładnie oszacować czas i dopiero wtedy podamy realną cenę za naszą pracę. Wyznajemy zasadę, że jeden zadowolony Klient może przyprowadzić dziesięciu następnych.


Awaria Atosa, czyli ciąg dalszy – Kanionek – szalone kozie sery\n« Komu bije w dzwon, czyli miej litość Bożena\nCzego się boisz głupia, czyli o Petrygo »\nCo? Znowu będziemy sikać na pieluchę?!\nNo trudno. Czyń swą powinność…\nHej, nie tylko tobie los podrzucił twardy orzech do zgryzienia!\nDrodzy Czytelnicy, robię ten niby wpis tylko dlatego, że liczba komentarzy pod poprzednim utrudnia nieco ich lekturę. Dla tych, którzy czytaniem komentarzy nie zawracają sobie głowy, krótkie streszczenie wydarzeń: Atos zepsuł nam się na spacerze tydzień temu. W wyniku najprawdopodobniej niefortunnego skoku doznał urazu kręgosłupa i zawału rdzenia kręgowego wskutek wypchnięcia jądra miażdżystego z krążka zwanego potocznie dyskiem. Druga diagnoza, czy też hipoteza postawiona przez lekarza, to przypadek zwany Hansen III lub HSLV, o którym informacje można znaleźć w internecie – ja znalazłam po angielsku, ale jeśli ktoś jest bardzo uparty, może wyszpera coś po polsku.\nAtos spędził noc w szpitalu dla zwierząt w Gdańsku, miał wykonane badanie MRI, dostał siateczkę leków do domu. Nadal nie ma władzy w tylnych łapach, ani czucia poniżej miejsca urazu. Więcej szczegółów podałam w komentarzach do poprzedniego wpisu, a o postępach w leczeniu będę informować w komentarzach do wpisu niniejszego :)\nJeszcze raz dziękuję Wam wszystkim za wsparcie, bezwarunkową chęć pomocy i dobre słowa. Fajne z Was człowieki :)\nI co by tu mądrego napisać?Nie mam doświadczenia z chorymi psami, więc Ci Kanionku fachowo nie doradzę.Chociaż moim operowanym i “składanym” kotem też się wyopiekowałam.Początki nie były obiecujące i w panice nawet myślałam, żeby chociaż na kilka dni zostawić go w lecznicy,ale dałam radę.Tyle, że z kotem chyba łatwiej.Nawet żeby go wykąpać-po biegunce oczywiście.Mam wrażenie, że to psie spojrzenie mówi “wyjdę z tego”.I tego się trzymajmy, zwłaszcza, że jak piszesz odruch wraca.Trochę mnie ciekawi reakcja Twojego drugiego psa na to co się dzieje z Atosem.To w końcu bardzo mądre istoty i chyba czują, jak jest coś nie tak.\nAle co tam -jutro na pewno będzie lepiej.Czego głównie Antoniemu życzę,a Pani Właścicielce przypominam,że oferta pomocy nadal aktualna.\n26/11/2014 at 23:53\nHej Czubatka :) Kota może łatwiej umyć w razie awarii, ale one są takie… miękkie i giętkie i przez ręce lecą, że ja bym się chyba jeszcze bardziej bała kota obsługiwać ;)\nO nie, to psie spojrzenie mówi: “Apeluję do twojego rozsądku. Psy nie sikają na leżąco!”. Za to wczorajsze szczekanie Atosa mówiło: “Poczekajcie no, jak stąd wyjdę, wszystkim nogi z du powyrywam”, więc ja też mam nadzieję, że on zamierza z tego wyjść ;)\nReakcja Lasera. Sprawia wrażenie zakłopotanego, stąpa “na paluszkach” i patrzy tak, jakby przepraszał. Oczywiście to moja, ludzka interpretacja, a w rzeczywistości pewnie udzieliła mu się nerwowa atmosfera tych pierwszych dni, nie do końca rozumie co się dzieje, więc na wszelki wypadek jest grzeczny jak dziecko na kolanach Świętego Mikołaja. Atosa stara się obchodzić dookoła, najlepiej po jak największym okręgu, a w przekonaniu o tym że dobrze robi utwierdza go sam Atos, powarkując ostrzegawczo na jego widok. To z kolei tłumaczę sobie tym, że Antoni jako ranny zwierz ostrzega “przeciwnika”, że może dupa nie działa, ale paszcza z zębami jak najbardziej i gdyby ktoś chciał wykorzystać jego niemoc i np. ogryźć mu kosteczki, to on niczego nie odda bez walki ;) A jak jest naprawdę to już tylko oni sami wiedzą.\nW tej chwili Atos znów wmanewrował się w kąt przy moim łóżku, więc Laser wycofał się do pokoju małżonka.\nTen “patyczek” na zdjęciu miał służyć za pochłaniacz Laserowej energii :) Bo normalnie ganialiby z Atosem na zewnątrz, wykrzykując inwektywy w kierunku dzików za płotem, a tak to nudy, panie, nudy ;)\nNie wiem, czy Antoni wybaczy mi nazwanie go kiedyś “mieszanym”.. Na wszelki wypadek nie mów mu tego, ok?\nA podpisanie foty “Laser z PATYCZKIEM” to zaiste drobna przesada ;)\nJaka przesada? To jest patyczek na miarę jego ego :D\nObrabiał go zawzięcie zupełnie nie zauważając rozmiaru.\nAle Antoni JEST mieszany, wieloowocowy, coondel :) W opisie badania MRI wpisano mu co prawda “owczarek niemiecki”, ale już prędzej nazwałabym go koziarkiem warmińskim. Za to w opisie RTG był już starym, dobrym “mixem”. I przypomniała mi się taka historyjka: poprzedni właściciele Atosa, po utracie ich poprzedniego psa zapragnęli psa stróżującego o imponującej sylwetce i stosownej masie. A że ktoś tam gdzieś tam miał akurat postawną sukę owczarkopodobną w ciąży, po znanym, dużym ojcu, to wzięli od tego kogoś szczeniaka, Atosa właśnie. I na zawsze już zapamiętamy, jak pan Cebulacki opowiadał nam tę historię kończąc ją słowami: “Matka TAKA (tu pokazał, jak wielka), ojciec TAKI (ooo taki duży), a ON?” z takim zrezygnowaniem w głosie. Atos rozczarował ich jeszcze pod innym niż postura względem. Mianowicie nie zamierzał stróżować :) Lubi listonosza, kominiarza, kurierów, monterów, dostawców i w ogóle każdego Cześka, co się na podwórko napatoczy :D Całą swą moc wartowniczą skupia na obronie przeciwlotniczej, dlatego np. nie mamy na dachu bociana (ale chyba już o tym wspominałam).\nEeee… A może znów nie zrozumiałam jakiejś aluzji z tym “mieszanym”, bo coś ostatnio ciężki mam pomyślunek? Jakby co, to wyprostowywuj ;)\nDobrze jest, może i zmęczona jesteś, ale aluzju panimajesz każdą w lot :) Kiedyś bąknęłam, że psy mieszane są twardsze i zdrowsze (generalizując trochę) od rasiaków, a teraz, jak popatrzyłam na fotę, to już chciałam odszczekiwać, że nazwałam go mieszańcem.\nWot, nie znam się, na Szariku wychowana ;)\nHłe, a takim Cebulackim to tylko niedźwiedzia z przekrwionymi oczkami, o stopniu agresji dwadzieścia na dziesięć możliwych, co by potem mogli sąsiadom opowiadać “panie, jak listonosza kłapnął, to jeszcze do dziś plamy po kiszkach z fasady drapiemy.. dobra psinka”..\nNo i nie wiem, jak tam u Was, ale z mojego męża stron (głębokie Mazowsze) pochodzi takie dziwne stwierdzenie, że pies musi mieć “czarne podniebienie”, bo wtedy “bedzie zły”. Nigdy nie wpadłam na to, jak działają misterne połączenia neuronowe tych behawiorystów gminno-podsklepowych, co to takie mądrości chłonnym uczniom sprzedają.. a wieść gminna, jak wiadomo, niesie daleko i mocno, a jak uderza w co innego, niż twarda czacha, to boli.. ;)\nA w moich rodzinnych podkarpackich stronach, na czele z ” czarnym podniebieniem”, bylo jeszcze pojecie “czterech oczu”, ktore mialo niby charakteryzowac agresywnego psa. Te “cztery oczy” to oczy plus te jasniejsze kepki wlosow nad oczami, psie brwi najwyrazniej. Tak jak Ciebie, zawsze mnie ta pszenno – buraczana filozofia fascynowala.\nNo paczaj, jak Cię przegapiłam. Tak, czarne podniebienie to samo zło. Mój najlepszy z psów, najwierniejszy przyjaciel, który dałby się chyba za mnie pokroić, mój Szeryf nad szeryfami, usłyszał kiedyś od przygodnego Cześka: “z tego psa nic nie będzie. Bo ma PODWÓJNE OCZY”. Czyli dokładnie to, o czym pisała Lidka. Chyba Wam o tym nie wspominałam, ale dawno temu, bo jakieś dwanaście lat, założyliśmy z kolegą sklep zoologiczny. Czego ja się tam nasłuchałam, nie tylko o psach… Nie wiem, czy wiecie, ale żeby pies nie buszował po miejskim śmietniku, trzeba mu raz w tygodniu dać do jedzenia zepsute mięso :) Albo może to było na robaki, żeby nie miał? W każdym razie trzeba podawać i wszystko będzie dobrze.\n28/11/2014 at 08:45\n.. a ja myślałam, że zepsute mięso tylko na zmarszczki aktorskie hamująco działa. No patrzcie, dziewczyny, jakie cuda..!\nZ tymi czterema oczami, to muszę małżonka dopytać, jak jest, jak tylko wróci z roboty. Bo na razie dopatrzyłam się czterech oczu u moich wszystkich czterech kotów, to razem szesnaście razy zło ;)\nChyba coś nie tak paczę ;)\n28/11/2014 at 22:58\nSzesnaście oczu złych\nzłych oczu szesnaście\npożrą nam Zeroerha\nnie myśląc o omaście\nStrzeż się więc oka złego!\nW źrenicę mu nie paczaj\na choćby co najgorszego –\nwszystko kotom wybaczaj :)\n28/11/2014 at 10:07\nO matko z córką! dziewczyny! dawajcie takich “mądrości ludowych” więcej! pasjami kolekcjonuję takie cudeńka.\nO podniebieniu wiedziałam, ale cztery oczy i zepsute mięso to nówka sztuka.\nJa mogę dorzucić, że na robaki to pestki z dyni i czosnek (który, i to już prawda, a nie mit, może u psa anemię wywołać).\nI z pewnością nie wiecie, że jak się pies ślini to może być objaw “nosówki odkleszczowej”.\nCociasamozło, a o człowiekach może być, mam kapitalny kwiatek, niedawno zasłyszany? :)\nIwona, dawaj to o człowiekach, zawsze warto wiedzieć, na co zwracać uwagę :D\n29/11/2014 at 06:00\nUsłyszałam niedawno, że płaczące dziecko należy przełożyć przez lewą nogawkę majtek, używanych, czyste nie zadziałają, i się uspokoiop. I podobno się uspokoiło, bo młoda mama tak zrobiła. Pewnie maluch w szoku był po tej akcji to i płakać przestał:). A co do piesów, ja słyszała,że wilcze pazury świadczą o tym, że pies będzie dziki i najlepiej pozbyć się szczeniaka, bo morderca wyrośnie. A, i czerwone wstążeczki od uroków, częsty widok na mojej wsi, krowy noszą przy kantarach, na antenie nowo kupionego samochodu, na ciągniku. A kysz, przepadnij siło nieczysta :)\nA te majty, to męskiego rodzaju, czy żeńskiego mają być, nie mówili? ;)\nCzerwone wstążeczki wiązali mi w warkoczyki, jak berbeciem byłam, no nie wiem, co o tym myśleć.. ;))\nZ tym czosnkiem już sama się pogubiłam (i nie tylko ja). Swego czasu szukałam jakiegoś “niechemicznego” środka przeciw kleszczom, bo mój kocurek-włóczykij przynosił tej wiosny do pięćdziesięciu kleszczy dziennie na sobie (brzmi nierealnie, wiem..) po spacerach w lesie. I trafiłam w internecie na czosnek. Znaczy, nie czysty, tylko tabletki. Jak zaczęłam o tym czosnku czytać, to mi się aż włosy zaczęły kręcić z zamieszania. W końcu znalazłam parę artykułów o tym, że badania na temat szkodliwości czosnku dla kotów i psów nigdy nie zostały zrobione “na poważnie”, i że wszyscy przedrukowują ten sam cytat z jakiejś tam gazety. I że ponoć chodzi o to, co z homeopatią: duża dawka może być śmiertelna, mała natomiast może leczyć.\nJak dla mnie – za dużo tych “może” się pojawia w artykułach.. Ale (i tu dochodzę w końcu do sedna) faktem jest, że na rynku są oficjalnie dopuszczone preparaty z czosnku (przciw pasożytom), dodawany jest też do niektórych (dobrych) karm.\nBądż tu człowieku mądry.. ;)\nNa wspomnianym głębokim Mazowszu mojego małżonka nic o “czterech oczach” nie wspominali.. Sam się zdziwił ;)\nA na koniec cytata z Kanionka: “się rozgadałam”… :)\n29/11/2014 at 09:22\nA no nie mówili, a ja z wrażenia nie spytałam, sama się zastanawiam nad tymi majtkami :D. Najleszpe, albo najgorsze, że dziewczyna lat dwadzieścia parę, po studiach, wierzy w takie rzeczy.\nHyhy, potęga zabobona nie ginie ;)\nMoże biedaczka etnologię jaką studiowała i się tak wczuła z rozpędu? ;)\nA tak na marginesie, najweselsze jest to, że śmichy chichami, ale w poniektórym zabobonie często jakaś tam nutka mądrości ludowej może się chować. I nigdy nie wiadomo, gdzie się zaczai.. Choćby takie okadzanie chałupy ziołami – niby bez sensu, ale owady upierdliwe delikatnie odstraszy, a i zapaszek miły zostawi…\nNiniejszym “wywodem” zapaliłam bogom świeczkę i diabłom ogarek, czy jak to tam szło ;)\nW takich majtkach to prawdy za grosz, ale okadzanie, albo że pies wyczuwa złego człowieka lub, jak wyje to nieszczęście przeczuwa, najczęściej śmierć w rodzinie, to coś w tym jest.\nTo jest odpowiedź na wpis Zeroerhaplus 29 listopada 2014 o 09:00, ale pod tym postem się już nie dało.\nZ tym czosnkiem to jak ze wszystkim: “nic nie jest trucizną i wszystko jest trucizną, tylko od dawki zależy czy coś jest trucizną” (Paracelsus). Tyle, że dawka w której czosnek staje się dla psa trucizną jest stosunkowo niska. A żeby czosnek faktycznie “odrobaczył” (choć danych naukowych potwierdzających jakoby rzeczywiście tak działał nie znam, choć nie wykluczam) to trzeba by go dać duużo. Znaczy odrobina w karmie nie zaszkodzi, ale odrobaczanie czosnkiem czy cebulą może skończyć się źle.\nTu jest o żywieniu psów i kotów z rozdziałem o czosnku i cebuli: http://www.polkarma.pl/index.php?id=przewodniki_zywienie&idg=4\nIwona, przesąd o majtasach – rewelacja!\nZ dziećmi/ciążą to jest cała masa. Np. nie wolno w ciąży na ogień patrzeć bo dziecko będzie miało czerwoną plamę na twarzy.\n01/12/2014 at 00:30\nCiociasamozło, dzięki za linka!\nSuper lektura na zimowy wieczór :)\nTo dobrze, że Atos ma odruchy. Was motywują i jemu też się udziela. Wszystko musi w swoim tempie iść. :) Proszę się trzymać. Antoni Piesonie, dasz radę :)\nTwoje zwierzaki Kanionku, jakby na kanapach spały i z porcelany jadały, a nie leśno-łąkowe… Błyszczące, zadbane…\nKuba powiedział, że strasznie podoba mu się patyczek Lasera, też takie uwielbia, ale największy jaki miał, to taki 20-centymetrowy kawałek konara z buka. Za to twarrrdy! Zębiska miał śliczne białe po takim gryzaku.\n27/11/2014 at 02:17\nNie wszystkie odruchy są fajne jednakowoż, gdyż dzisiaj w odruchu desperacji (z powodu że nie mógł wejść NA łóżko) Antoni wpełzł do połowy POD moje łóżko i miałam nie lada dylemat: ciągnąć za uszkodzony tył, czy jakoś bokiem, czy czekać, co Antoni sam wymyśli. Okazało się, że wypchnięcie się stamtąd na samych przednich łapach było niewykonalne. Delikatnie wyciągnęłam trzymając go w talii, po czym Antek się posikał i wszyscy żyli długo i szczęśliwie ;)\nCo do patyczka – a próbowałaś dać Kubie taką ogromną, wędzoną kość, długości chyba pół metra? Bo ja tylko raz w życiu na taką w zoologicznym trafiłam, jeszcze za czasów mojego Szeryfa, i cała ucieszona wręczyłam ją psu, a ten… uciekł. Bo się wystraszył :)\n27/11/2014 at 02:52\nŻe błyszczące, powiadasz. Laser już tak ma, i tylko na tamtej budowie, skąd pochodzi, był zakurzony. Teraz błyszczy sam z siebie i choćbyśmy chcieli, nie umielibyśmy tego zepsuć ;)\nAtos w swoim życiu sześcioletnim był tylko dwa razy kąpany. Wierzcie, lub nie, ale ja go tylko szczotkuję i tyle. Nie wiem jak on to robi, bo już się z małżonkiem nad tym zastanawialiśmy, ale wyobraźcie sobie: lecą psy przez las i zaliczają z przyjemnością każde bajoro, a najchętniej takie bagienka, gdzie już tylko czarne błoto. To jest cuchnący interes i do tego oblepia sierść jak jakieś smołowe lepiszcze. Godzinę po powrocie z lasu Atos jest czysty. Z tych jego pszenicznych łapek wszystko samo odpada i NIE MA NAWET ŚLADU. How come???\nLaser ma niestety ciągoty do tarzania się w zdechłym i niewymownym, więc w zależności od rozmiaru katastrofy jest albo kąpany, albo miejscowo oczyszczany zwilżoną szmatką z kropelką psiego szamponu. To znaczy od jakiegoś czasu myję go kocim, bo psi się skończył, ale nie mówcie Laserowi.\nA najbardziej mnie śmieszy, gdy Laser widząc, że czeszę kozy lub Antoniego, przymila się do szczotki, podstawia tyłek i grzbiet i naprasza się tak, jakby od czesania jego życie zależało. A on ma taki cienki sweterek, takie nic, że wielka szczotka z długim zębem zupełnie nie wie, co z tym fantem zrobić. No i oczywiście czeszę go i na koniec mówię: “No już, Laserku, już nie jesteś taki rozczochrany”. I on jest wtedy TAKI zadowolony :D\nKuba, po deszczu, kiedy wrócimy do domu i pada hasło: zaczekaj, idę po ręcznik! czeka z buzią w ciup i rączkami na kolankach, choć normalnie hasa po całym przedpokoju jak tabun dzikich koni. A kiedy widzi ręcznik, sam łeb nadstawia, nie wiem czemu – wycieranie to dla niego pełnia szczęścia :)\nKażdy musi swoją porcję dostać, no bo jak to, innych czeszesz, a jego nie? Tego trzymasz na kolankach, a mnie nie? I nie ważne, że na kolankach mieści się tylko głowa, gramoli się, sapie, stęka, kombinuje, jak od głowy się nie da to może najpierw zad usadzę, a resztę się wepchnie? :D\n27/11/2014 at 02:51\nAntoni to prawdziwy przystojniak. Ale przede wszystkim straszny szczesciarz – Cebulaccy raczej by sie nim tak nie opiekowali.\n27/11/2014 at 03:08\nDzięki w imieniu przystojniaka :)\nNa wsi faktycznie jest jedno lekarstwo na chore psy i nazywa się dubeltówka, a jej tańszym zamiennikiem jest siekierka. Czysty pragmatyzm. Oczywiście są wyjątki i sami taki widzieliśmy, choć w tym przypadku pies, który miał starcie z samochodem, nie był leczony. Właściciele postanowili poczekać, aż sam wydobrzeje, i faktycznie kuśtyka dziś lekko usztywniony w grzbiecie, ale żyje i działa.\nPowiem Wam, co nas przekonało do wzięcia Atosa razem z domem. Mieliśmy już swoje dwa psy, więc nie byliśmy pewni, czy chcemy koniecznie trzeciego. Zapytaliśmy wprost, co będzie z Antonim, bo jakoś wyszło w rozmowie jeszcze przed zakupem, że oni nie chcą go w swoim nowym lokum. Wzruszenie ramionami, “gdzieś się go odda”, to nas gryzło przez kilka tygodni. A że mieliśmy wtedy obydwoje pracę i perspektywy, to w końcu stwierdziliśmy, że co tam, worek karmy w tą, czy w tamtą. Kota też nam zostawili! Pięknego, białego z rudym ogonem w prążki, istne cudo. Była zima, kot był ofutrzony i wyglądał jak śniegowa kula ze szmaragdowymi szkiełkami oczu. Gdzieś w zakurzonych katakumbach mojego dysku mam jeszcze jego zdjęcia. Nie mamy pojęcia gdzie przepadł, po prostu kiedyś nie wrócił do domu i tyle go widzieliśmy :-/\n27/11/2014 at 03:13\nNie spisz, bo nie mozesz spac, czy po prostu wciaz pilnujesz pelzaczka?\nWidzisz, przez te dwie czy trzy pierwsze noce tak mi się rytm dobowy poprzestawiał, że teraz chcę, a nie mogę. Ale ma to swoje zalety w postaci całodobowej opieki nad pacjentem – kiedy ja w końcu zasypiam, małżonek wstaje najdalej za godzinę. Atoniemu właśnie coś się śni – przebiera przednimi łapami i dyszy z emocji. To zaledwie druga doba od dnia awarii, kiedy on faktycznie normalnie śpi! Bo wcześniej niby przysypiał, ale czuwał, i dużo więcej wędrował. Zazwyczaj około czwartej nad ranem włącza mu się aktywny łazik, więc pewnie czeka mnie jeszcze małe sprzątanko i pójdę spać :)\nA Nikt Ważny pisze zza oceanu, czy też ma problem z bezsennością? ;)\n27/11/2014 at 03:29\nPisze z poludnia naszego pieknego kraju:)\nSpac nie moge, bo troche czuwam, troche nie moge zasnac.\nTez sie kims opiekuje.\nAlez mi belkot wyszedl:)\nFajnie, ze Atos w koncu dobrze spi.\n27/11/2014 at 03:46\nA nie mówiłam? Właśnie się obudził i widzę już po nim, że obmyśla marszrutę ;)\nJaki bełkot? Ja ostatnio nic nie rozumiem, ale Twój komentarz nie zawinął mi zwojów w warkoczyk.\nTrzymaj się więc i Ty, i mimo wszystko dobrej nocy :)\n27/11/2014 at 04:01\nA Atosowi moze wez wytlumacz: chlopie lez, jeszcze zdazysz sie nalazic;)\n27/11/2014 at 04:08\nNic z tego – COŚ skrobie w przedpokoju. To TRZEBA sprawdzić :D\nAle udało mi się go pięknie wysiusiać z zaskoczenia – cała pielucha pełna.\n27/11/2014 at 04:34\nMoim piesom tez sie sni: biegna i popiskuja, a Rocky jeszcze przy tym strasznie popierduje…\nPodoba mi sie to Twoje okreslenie “wieloowocowy coondel”. Moja Mama mowila na takie psy “pies popularny”. A spojrzenie Atosa bardzo szczere i pelne nadziei. Podziwiam Was za podjecie wlasciwej decyzji. Nie postapilabym inaczej.\nJeszcze dlugo nie pojde spac, choc dopiero 9:15 pm; czekam na calkowite rozmrozenie indyka (bo jutro wielki dzien!), zeby wlozyc go w marynate, czy jak to sie mowi w moich rodzinnych, podkarpackich stronach – “w zaprawe”. Slodkie ziemniaki juz zrobilam i sos z cranberry prawie gotowy. Ten rok byl dla mnie dobry; wyszlam z powaznej choroby prawie bez szwanku i jako podziekowanie, w tym roku dolacze do listy poznanie Kanionka i jej radosnej czeredki! Dziekuje Ci, Kanionku, ze jestes! Happy Thanksgiving! Troche tylko mi szkoda, ze nie ma podobnego swieta w Polsce, bo to naprawde bardzo mile swieto. Pozdrawiamy goraco i zyczymy zdrowia.\nPS. Przy naszym stole dziekczynnym bedzie siedzial w tym roku nasz kolega, sobowtor Andrzeja Pecika.\nPrzepraszam Lidka, ale niewymownie zaaferowana jestem owym sobowtórem. Możesz coś szerzej???\nWesołych Świąt, albo nie wiem jak należy Wam życzyć :) Pomyślności :)\nOla, slowo daje. Pierwszy raz, kiedy zobaczylismy z Rafalem zdjecie Pecika, z tymi jego srubujacymi oczkami i kmicicowa blond grzywka, jednoglosnie wrzasnelismy: “To NASZ Andrzej!” A teraz juz wiemy, ze jest jurny i capi, a nasz kolega opowiada sprosne dowcipy i czasem jest na bakier z higiena, wiec wypisz wymaluj. Biedny facet, nie ma pojecia, o co sie rozchodzi, kiedy Rafal czasem powie do niego:”Ty Peciku, ty…”\nDziekujemy za zyczenia. Bardzo nam milo. My sobie poprostu zyczymy “Smacznego indyka”.\nA w sobote juz ubieram choinke.\nSpieszę donieść, że zawadiacka blond grzywka jest nawet dłuższa, niż była. I nadal zawinięta w seksowny loczek. Czuję doskonale, jaki macie ubaw z takiego “private joke” – przekażcie koledze pozdrowienia od Tradycji :)\nNo to smacznego indyka!\n(a ja planuję bigos, nawet mięso już obrobiłam termicznie, tylko do bigosu idzie czerwone wino i boję się, że ta bajka się skończy migreną albo wystrzeleniem żołądka w kosmos)\nA, i jeszcze – pies marki “popularny” – świetne! Nigdy wcześniej nie słyszałam.\nI naprawdę, z tym dziękowaniem za Kanionka… Jestem bo jestem i tyle, szkoda indykowi du zawracać ;)\nU mnie bez zmian.Ciemna d…a.\nTrzymam kciuki za Atosa ale przede wszystkim za Was OPIEKUNOWIE.\nDobrze że jesteście, bo już straciłabym wiarę w człowieka.\nOptymistyczna jak jasna cholera Kachna….\n27/11/2014 at 14:32\nKachna, weź no… Co z Tobą? To z nogą coś nie tak, czy z życiem w ogóle?\nNoga to pikuś.\nNigdy bym się takiego scenariusza nie spodziewała. Mogę sprzedać na filmowy – ale i tak powiedzą, że niemożliwe….A tam.\nPróbuje jakoś “ogarniać”.\nA jak na stres potrafi zareagować soma człowiecza – o – to dopiero niespodziewajki!\nPodobno czas leczy. Czekam więc.\nKachna, cokolwiek to jest, czym sie martwisz, pamietaj, ze to kiedys przeminie i zapomnisz. Pozdrawiam i zycze najlepszego.\nNo więc nie zapomnę.\nAle może nie będzie tak boleć.\nTrzymam się koziej brody:)\nHej Kachna, Kozo Moja. Jak mniemam, czy też wnioskuję z tego, co i jak piszesz, krzywdę wyrządził Tobie ktoś bliski i tego się faktycznie nie zapomina. Niektórzy z czasem potrafią wybaczyć, ale prawda jest taka, że choć boli coraz mniej, to nie zawsze goi się bez śladu. Przykro mi, że coś złego Ciebie spotkało. Wiem, że żadne słowa czy “uściski na odległość” tak naprawdę niczego nie zmienią, ale mam tylko to, więc przesyłam uściski i informuję, że broda Pecika jest coraz dłuższa i on Ci ją wirtualnie darowuje do trzymania się jej :-*\nTY też pomyśl o scenariuszu filmowym. Nawet na serial. Mówię serio. Klimat, dramaturgia, nostalgia, elementy komiczne – wspaniali aktorzy – wszystko już masz.\nJak już pisałam – mojego i tak nikt nie kupi, tylko się w głowę popuka….\nBył taki, który swego czasu bardzo mi się podobał – “Siedlisko” min z Anną Dymną.\nNieśpieszny i klimatyczny.\nA może jest tak, że Kanionek chce żyć w bajce i dlatego ją tworzy? Złego Wilka trzyma w piwnicy? Czy czasem nie jest tak, że część, a może większość z nas, tu piszących, robi w życiu dobrą minę do złej gry tak długo, jak długo uda się utrzymać pod stołem złe karty? Jesteśmy zabawne, inteligentne, w zanadrzu trzymając ze trzy błyskotliwe riposty, i choćby do bólu uwierał nas pantofel, będziemy tańczyć szczerząc zęby w bohaterskim uśmiechu, dopóki obraca się płyta na patefonie. Kobiety, które chcą, żeby zawsze i wszystkim było dobrze. Żeby było pięknie. A potem ktoś, tak jak u Ciebie, przyjdzie i jebnie młotkiem w patefon, i nagle jest po balu. Kto by chciał pisać takie scenariusze? To ja już wolę Bajkę o Głupim Kanionku i niechaj się baja, póki bal trwa i “jeszcze wiruje zdarta płyta” :-*\nJak Ty to robisz??? Żeby tak to ująć? Niech się baja! Niech złe karty się zawieruszą w mankiecie. Na zawsze :)\n27/11/2014 at 12:16\nCo do tarzania sie w zdechlym: kiedys przywiazawszy piesa pod poczta i ustawiwszy sie w dluuuga kolejke, poczulam nagle oszalamiajaca, naprawde zwalajaca z nóg won bardzo zgnilej ryby. Tak, to piesu sie odwiazal, wytarzal i wszedl do mnie na poczte sie pochwalic. Nawet nie pytaj, jak sie ludzie na mnie patrzyli. Te 20 minut drogi z poczty do domu przelecialam w 5.\nBuhaha :D One wiedzą, jak nam zrobić dobrze :)\nMnie zawsze rozkłada ten ich zadowolony, od ucha do ucha uśmiechnięty pysk. Aż mi żal, gdy w wannie robią się takie… zbiedaczkowane.\nMiałam podobne zdarzenie z psim tarzaniem się w smrodach podczas pięknych lipcowych dni na Mazurach, wieki temu co prawda, ale pamiętam do dziś :D Moja suka rasy “popularnej”, o dłuuuugiej sierści, znalazła za hangarem super miejsce do wytarzania się w gnijących pozostałościach po patroszeniu ryb (do dziś serdecznie “pozdrawiam” owego wędkarza na wspomnienie tych “upojnych” chwil ;-)). Efekt był taki, że robiłam parę podejść do czynności umycia psa zanim mój żołądek przestał próbować zrobić zwroty spożytego obiadu ;-)\nAtos jest schludny z natury, ludzie tez czasem tacy sie trafiaja, z higiena moga byc na bakier, a zawsze wygladaja czysto.\nciekawa jestem jak to siusianie uskuteczniasz.\nWyobraź sobie, że też jestem ciekawa :D Bo to wygląda tak: uciskasz brzuch tam, gdzie WYDAJE Ci się, że pies ma pęcherz. Oczywiście wcześniej obejrzałaś kilka rycin w internecie i filmików instruktażowych i NIBY wiesz, gdzie to jest. A w praktyce jest tak, że gdy już opracujesz działającą technologię, pies nagle przestaje sikać. Nie dlatego, że jest pusty, bo widzisz, że kapie z niego non stop po kropelce. Po prostu teraz należy uciskać gdzie indziej, albo inaczej, albo choćbyś nie wiem gdzie uciskała, to nic z tego :D\nDlatego gdy uda mi się, jak wczoraj, wydoić z niego pełną pieluchę, to się cieszę jakbym wrotki w zdrapce wygrała.\nMusimy czesciej takie komentowe pogaduszki nadranne uskuteczniac, moze znow sie uda Atos elegancko i obficie wysikac;)\n28/11/2014 at 02:57\nTeraz znowu śpi :) A ja doglądam bigosu i powiem szczerze, że tradycyjnie trochę czerwonego wytrawnego zamiast do bigosu trafiło bezpośrednio do mnie ;) Mi wystarczy pół szklanki do szczęścia. Rany, to mój pierwszy w życiu bigos gotowany o trzeciej w nocy :D\nMój owczarek lubuski niskopienny również pasjami lubił utytłać się , najcieplej z córą wspominamy epizod z naszej wycieczki maluchem (126 p) do ruin pewnego zamku , gdzie na trawniku Snuruś znalazł zdechłego kreta i wytarzał się w nim :) Powrót był ciężki, 30 km na wdechu i z otwartymi oknami … Trzymam kciuki za Atosa , fajne z niego psisko.\nMoje psy rokrocznie maja epizod ze skunksem. Myslalby kto, ze po pierwszym razie sie naucza, ze z tym bialo czarnym zwierzatkiem sie NIE PRZYJAZNIMY! Nikomu nie zycze wachac takiego sztynku. A domyc sie tego wcale nie mozna.\nZ zapachów, których nie idzie się pozbyć, mogę jeszcze wymienić substancję, którą wydziela w odruchu samoobrony pochwycony w ręce zaskroniec. Nie radzę testować :) Młodziutkie egzemplarze, które jeszcze nie znają się na taktykach towarzyskich, są niegroźne. Ale jak stary zaskroniec zapaskudzi Wam spodnie, dłoń czy kurtkę, to możecie się z nimi pożegnać. To znaczy z dłonią trochę szkoda, więc trzeba to po prostu znosić przez jakiś czas ;)\nHa :) Mieliśmy podobną historię, nie pamiętam już z którym z naszych kritersów, jeszcze za czasów miejskich. Wybraliśmy się na wycieczkę do lasu oddalonego o jakieś 50 km od miasta, no i ta sama historia – powrót w straszliwych oparach i powstrzymywanie torsji ;) Jeszcze przez długi czas po tym zdarzeniu woziłam w bagażniku na stałe – butlę 5l wody, niewielką ilosć psiego szamponu i ręcznik :)\nWspaniały Atos, no cudo, i to spojrzenie :). A na energię nie ma nic lepszego niż porządny kawał drewna.\n27/11/2014 at 21:20\nAtos pięknie wygląda, gdy pędzi w wilczym stylu przez przykrytą śniegiem śródleśną łąkę… Wygląda tak, jakby tam przynależał.\nA jak pięknie wtapia się w leśną ściółkę jesienią to mieliśmy się okazję przekonać właśnie podczas awarii – odnalezienie go było zaiste cudownym zrządzeniem losu. Wzdragam się na samą myśl o tym, jak niewiele brakowało, dosłownie kilku kroków w innym kierunku, żebyśmy go nigdy nie znaleźli. Brr.\n27/11/2014 at 20:54\nPare lat temu kupilam moim psom do gryzienia jeleni rog. Mysle, ze taki rog jest specjalnie spreparowany (ale glowy nie dam), bo nasz pitbulek ze swoim mocarnym gryzem, nie dal jeszcze razy tego rozpracowac. Dobra rzecz mysle, dla Lasera i Atosa.\nWłaśnie! Przypomniałaś mi. Muszę jakiś program rozrywkowy opracować dla Antosia, bo widzę, że trochę mu psycha siada od tego unieruchomienia.\nKości mu nie dam, bo perystaltyka jelit na razie i tak uszarpana tą biegunką, którą chyba powoli żegnamy, a nie chciałabym z kolei doprowadzić do obstrukcji. Zabawek piszczących nigdy nie miał, nawet z patykiem nie bardzo wie, co robić. Dziecku można chociaż coś poczytać…\nMam nadzieje, ze wsadzi mi sie comment we wlasciwe miejsce. Z tych rogow jelenich nic nie odpada, ani nie zmieniaja koloru ani ksztaltu. Mysle, ze w zwiazku z tym nic nie wpada im do zoladka, wiec nic nie powinno podraznic Atosowych jelit. Wyszlo mi maslo maslane…\nTak, tak program rozrywkowy bardzo wazny. Nasz pitbulbulek, ma na imie Hogan, by the way, u poprzedniego wlasciciela zjadl najpierw swoja, zbudowana ze stalowych krat skrzynie, typu kurcze, Alcatraz, a potem poszatkowal fotel i kanape. A wszystko to z samotnosci. Jest z nami od czterech latach i teraz, gdy ma kolege nic w moim domu nie zostalo pogryzione. Wlasciwie to raz tylko zezarl mi skorzana torebke, ale wybaczylam mu, bo torebka zachecajaco pachniala, a wina bylo moja, bo powinnam byla ja schowac, o.\n28/11/2014 at 01:06\nA nie, ja to zrozumiałam już za pierwszym razem, tylko skąd ja wezmę jeleni róg? Nigdy w żadnym sklepie nie widziałam. U ordynatora ortopedii pewnego szpitala, w którym gościłam trzy lata temu, wisi w gabinecie imponujące poroże, ale jakoś tak nie wypada… W końcu słabo się znamy, dawno nie widzieliśmy ;)\n27/11/2014 at 21:02\nEch. Wróciłam z mojego seansu “quality time” z kozami. Kocham te kozy, ich ryjki, ich spojrzenia, bezczelność, przepychanki i wyścigi, łakomstwo, przytulańskość (jest takie słowo?), wszystko w nich uwielbiam. Ludzie, którzy tylko macie taką możliwość – bierzcie kozy pod swe strzechy :)\nNo i pardon my french, ale zrobiło się lekkie wypizdowie. Na zewnątrz mamy już minusik, a w koziarni plus trzy stopnie. Ziokołek dostał futro jak dzik – gęste i sztywne. Ale i tak miło się ją głaszcze i czochra. Andrzejek wiadomo – kudłaty latający dywan. Bożena i Irena mają podszerstek jak psy. Teraz ściółka osiągnęła taką grubość, że nawet Bożena jest w stanie zapakować swoją cysternę do żłobu, więc wszystkie panny tam śpią, jak na siedmiu pierzynach. Andrzejek poniewiera się na parterze, ale wiadomo – dżentelmen damom ustępuje, zwłaszcza gdy jedna z nich ma rogi.\nWiecie już, że tylko Irena potrafi obsługiwać zamek błyskawiczny. I tylko Irena umie odwrócić wiadro otworem do góry. Serio – reszta towarzystwa nie ma pojęcia, jak działa wiadro! I to Irenę najczęściej widzę przez kuchenne okno, jak sterczy po drugiej stronie północnej furtki i bacznie obserwuje ruch na podwórku. Kiedyś nauczy się ją otwierać i zeżre do reszty czarne porzeczki.\nI tak sobie siedziałam, drapiąc Bożenę, i wspominałam początki koziarni, która była graciarnią. Jak wynosiłam te wszystkie rupiecie, zdrapywałam jaskółcze gówno w pokładach grubości kilku centymetrów, myłam te śmieszne okienka, wapnowałam ściany. Ścieliłam podłogę “słomą” z własnoręcznie wytarganych z łąki pokrzywowych badyli. I jak wreszcie wprowadziłam tam mały, biały kredensik, który wtedy był niczym króliczek w wielkim pałacu, a który dziś jest dorodną, piękną, choć może przyciężkawą Kozą przez duże “k”.\nTak mi się rzewnie jakoś zrobiło.\nAntoni na razie bez większych zmian. Dużo śpi.\n28/11/2014 at 00:47\ntak sobie od czasu do czasu zerkam na tego krasnoludka obok damy z kosą i się uśmiecham oglądając najnowsze zdjęcia Ziokołka :)\nOj, umiesz Ty poruszyć czułe struny :-)\nI prawdę z bajki wydobyć.\nNiech się dzieje. Najlepiej, jak może.\nI widzisz, Antoni patyków, nie wcina, Laser z przyjemnością, od czego to zależy, bo nie sądzę, że Atos ma mniej energii. Bobo wiórki struga z najgrubszych konarów, demoluje płot, siatkę szarpie, budę zjada, ot tak, nie z frustry, taki ma styl, kości wołowe w ubojni mu kupuję, ale to go nie bawi, rozprawia się z taką giczą w jeden dzień i dalej dookoła Wojtek, ręce opadają. A i okopy kopie, tylko karabin postawić i oblężenir można przetrwać.\n28/11/2014 at 01:02\nAtos nigdy się chyba nie bawił ze swoimi pierwszymi właścicielami, bo jak mu pierwszy raz rzuciliśmy patyk, czy piłkę, to nic z tego nie kumał. Teraz już lata za rzucanymi przedmiotami, ale do roli niszczarki jeszcze się nie przekonał. I jeszcze jedna zabawna rzecz mi się przypomniała, w sumie w temacie psich upodobań. Laser mianowicie uwielbia warzywa – pomidory, kapustę, marchew, kalafiora i inne. Kapustę lubi też kiszoną, wierzcie lub nie. Z owoców: jabłka, melony (kiedyś były w przyzwoitej cenie w Biedaronce, mieliśmy z Laserem wyżerkę), arbuzy, brzoskwinie…\nZa to Atos nie miał kiedyś pojęcia, że to są rzeczy jadalne. Pierwszy liść kapusty wziął do pyska tylko dlatego, że Laser tuż obok niego żarł kapustę jak kosiarka trawę. No i tego pierwszego liścia wypluł z niemałym zdziwieniem i tylko patrzył na ucztę Lasera, zupełnie nie wiedząc co teraz. No bo jak inny pies coś je, to się zazdrości, ale co zrobić, kiedy to są, na psich bogów, liście??\nPo latach zasmakował w kapuście, choć kiszonej jednak nie tknie. Ma swoje granice ;)\n28/11/2014 at 15:09\nU mnie warzywa też się je, a z ręki to wogóle już pyszności same, a jak jest towarzysz do zazdrości to i pomidora zjedzą na wyścigi, hitem są cały czas orzechy włoskie:), nie wiem, czy naprawdę takie dobre, czy to tylko kwestia rywalizacji.\n28/11/2014 at 21:50\nTak! Orzechy włoskie, zapomniałam. Atos nie ruszy, ale Laserowi nawet nie trzeba ze skurupki obierać – bierze orzecha w pysk, odchodzi w zaciszne miejsce, rozbraja zębami łupinę i tak zabawnie wygryza jądro tymi drobnymi, przednimi ząbkami. Jeśli ma możliwość, nie czeka aż dostanie, tylko sobie kradnie. U nas więc nie jest to kwestia rywalizacji, Laserowi muszą naprawdę smakować.\n28/11/2014 at 00:16\nHmm, nie wiem czemu wydawało mi się, że założysz psu pieluchę i on będzie w niej leżał aż zrobi właściwy użytek.\nAtosek minę ma dziarską, jak na dzielnego piesa przystało :) A Laser z patyczkiem jest ilustracją powiedzenia: “mierz siły na zamiary” :)) Czy on sobie nie zrobi krzywdy tym pniakiem?\nPielucha i tak by się przydała, bo Atos popuszcza w trybie ciągłym. Sikam go ręcznie co jakiś czas, żeby właśnie nie leciało z niego ciągle, a do tego zawsze to zmniejsza ciśnienie w pęcherzu. Pielucha wg projektu, który dostałam mailem od jednej z Was, jest w przygotowaniu. Na razie to wygląda tak, że dokąd Antek zawędruje, tam idę i ja, i podkładam pod niego pieluszkę dla dzieci, bo takie kupiliśmy na samym początku. Są małe, więc nie da się ich w żaden sposób przerobić na psie, ale spełniają zadanie pochłaniacza wilgoci tak długo, jak Atosowi się nie znudzi i nie zmieni miejsca pobytu. Tak więc sobie za nim latam, a co dwie, trzy godziny doję.\nLaser z patyczkiem. Nie zostawiliśmy go z nim samego, nie :) Gdyby zepchnął ten pieniek z łożka, miałabym chyba dziurę w podłodze ;) Bawił się pod nadzorem, aż się zmęczył.\n28/11/2014 at 00:52\nA, faktycznie czasem o czymś zapomnę Wam napisać, nawet gdy wydaje mi się, że nawet o swoim numerze buta już wspominałam. Te pieluchy dla dorosłych, które kupiłam przez net, nie sprawdziły się. Dziura na ogon OK, tylko zawsze z któregoś końca pielucha jest za krótka. Kiedy pokrywa obszar zalewowy, to wtedy na plecach nie wystarcza. Do tego przylepce na tych pieluchach mają się chyba trzymać siłą woli sikającego, bo na pewno nie na klej przewidziany fabrycznie. Eksperymentalnie spięłam końce zszywkami, ale z powodów wyżej wymienionych i tak do dupy wyszło ;) I się zsuwało. Pielucha na szelkach by się przydała, albo z całą końską uprzężą.\n28/11/2014 at 02:00\nZnow bedzie wygladalo na kryptoreklame, ale pieluchy seni maja dobre przylepce, w przeciwienstwie do pieluch tena.\n28/11/2014 at 03:03\nHej, Nocna Opiekunko :) Nie mam nic przeciwko reklamie dobrych produktów, więc reklamuj do woli. Mam właśnie pieluchy Seni, być może trafiłam na jakąś trefną partię? A może to faktycznie tylko kwestia tego, że na człowieku nie są poddawane ciągłym torturom. Gdyby miały choć dwa razy większą powierzchnię te przylepce, byłoby lepiej.\nKiedyś moje suczydło chodziło tak ubrane po operacji: podpaska dla dorosłych-odpowiednio spreparowany tzw. pajacyk dziecięcy-trzymał się na szelkach męskich, które żeby nie opadały z psich “ramion” na plecach były związane wstążką. Konstrukcja była zadziwiająca ale wbrew pozorom łatwa w obsłudze-odpinało się “żabki” szelek i ściągało te psie ogrodniczki.\nWszystko to zostało wymyślone po spruciu przez nią pooperacyjnego szwu(a?) na brzuchu.\nLekarz powiedział, że szyje ją po raz ostatni bo już brak mu skóry, zszył ją na okrętkę, ubiór ochronny zadziałał, zagoiło się “jak na psie”, dożyła sędziwych lat.\nAha, u schyłku jej życia też ją wysikiwałam a nawet wykupsywałam.\nTo są pieluchy ludzkie, tak? Ciutkę się różnimy budową – człowiek i pies… Szelki to chyba dobry pomysł. Uszyłaś cudne obróżki kozom, może i na szelki znajdziesz pomysł?\nGdybyś mieszkała bliżej podrzuciłabym Ci, mam niepotrzebne szelki (ludzkie) i szeroką mocną gumę (4 cm). Coś byś z tego wymodziła :)\nPodaję swój mail, jakby coś – mitenki74@gmail.com\nA gdy skończy Ci się zapas pieluch, choć mam nadzieję, że następne się nie przydadzą, może spróbuj tych dla psów?\n28/11/2014 at 02:52\nDzięki, Mitenki :) Przeglądałam już oferty psich pieluch w necie i wychodzi mi, że przy przerobie dziennym Atosa (uprzedzano nas, że po sterydach będzie można Atosa używać przy gaszeniu pożarów -tyle sika) na pieluchy poszłoby około czterech stów miesięcznie. A nie wiadomo, jak długo będą potrzebne, tego nikt nam nie powie. Ludzkie (dziecięce) wychodzą dużo taniej i dlatego chcę je wykorzystać w połączeniu z innymi materiałami. Wadą pieluchy mogą być odparzenia i – kto wie – może jeszcze jakiś inny psi dyskomfort. Jeśli nic nie wyjdzie z tych moich robótek ręcznych, to też przeżyjemy. Teraz, gdy pierwsze nerwy za nami, jest mi już łatwiej. Już się tak nie miotam, jak z nagła pęknięty balonik, tylko na spokojnie wszystko analizuję, a i pacjent spokojniejszy ;)\n28/11/2014 at 04:11\nBardzo się zmartwiłam jak przeczytałam o Atosie.. biedny. Pewni po psiemu strasznie to przezywa, to całkowicie dla niego nowa sytuacja i ma pewno straszna. To silny pies.. da radę :). Nie wiem czy jest cos w czym możemy Ci pomóc ?. Pozdrawiam Was serdecznie i trzymam mocno kciuki za Atosa.\n28/11/2014 at 05:07\nHej Kalorka :) Dziękujemy :)\nPo tygodniu pierwszych nerwów już dalece sprawniej idzie mi obsługa Antoniego, a i on spokojniejszy i wszyscy jesteśmy dobrej myśli. To potrwa. Może miesiąc, może cztery, ale Atos powstanie z pozycji Sfinksa i czy na własnych nogach, czy na kółkach, będzie patrolował swoje podwórko :)\n28/11/2014 at 08:32\nJak Ty Kanionku funkcjonujesz praktycznie bez snu?Szczerze podziwiam, ale dzięki temu Atos faktycznie może się czuć zaopiekowany i dopieszczony.Na pewno to mu pomaga w dochodzeniu do zdrowia.I jego też podziwiam, że jak piszesz, ze względnym spokojem znosi i bardzo stresującą sytuację i zabiegi wokół jego osoby.Niejeden człowiek na jego miejscu by warczał i gryzł, a on oaza spokoju.\n28/11/2014 at 22:45\nNie, Czubatko, ja śpię. Tylko w innych godzinach :) Całodobowa opieka to dlatego, że gdy ja już śpię, małżonek się budzi. Tak, ja na miejscu Antoniego albo bym warczała, albo wyła. Albo jedno i drugie. Kilka lat temu dopadła mnie taka niemoc potworna, mniejsza o szczegóły, że nie mogłam z bólu spać przez kilka dób z rzędu. Nie mogłam też leżeć, tylko pozycja siedząca wchodziła w grę. W szpitalu pewien palanciarski lekarz chciał mi dać strzał z uspokajacza, bo ciężko mnie było dotknąć, ale ja nie warczałam z wścieklizny, tylko z bólu i wycieńczenia. Jego młodszy, mniej palanciarski kolega, pofatygował się żeby ze mną POROZMAWIAĆ, wiecie, jak z człowiekiem, i od razu zrobiło się inaczej. Ech, nieważne.\nA co do Atosa – jak on się szybko uczy! Obecnie dotarcie z mojego pokoju do kuchni, gdy akurat podaję kotom żarcie, zajmuje mu około 10 sekund, TAK popiernicza na tych przednich łapach!\nW kwestii programu rozrywkowego dla Atosa.\nMoże sprawdzi się kawałek jakiejś rury plastikowej z wciśniętym do środka żarłem o konsystencji pasztetu. Jeśli Atos nie ma skłonności do zżerania zabawek, to można do tego celu poświęcić stara gumową piłkę a w stare skarpetki można zawinąc kilka chrupek. Przydają się też tekturowe rurki od papieru toaletowego czy ręczników papierowych – można w nie wsadzić chrupki a końce zacisnąć albo zatkać papierowymu kulkami.\nI niech się pies męczy ;)\nA i jeszcze przyszło mi teraz do głowy żeby w klocku drewnianym wywiercić dziurki, napchać tam “pasztetu” albo powciskać chrupki. Hmmm. sama musze tego spróbować u Buły, choć ona pewnie zeżarłaby drewno z pasztetem.\nto Bula jest psem, czy krokodylem?\nBuła jest pewnie Bułdożerem!\ntak,tak! skrzyżowaniem krokodyla z bułdożerem! z nutką małpy na brzytwie. I z kozy też coś ma bo tryka pierwszorzędnie (nosem nie czółkiem, ale też chyba się liczy) i na pochyłe drzewa włazi.\n30/11/2014 at 10:36\nZnam ten typ:D, kudłata, czy gładka?\nJak tryknie, to czasem fiknąć można, jak czułkiem napiera to lepiej mieć coś za plecami, krokodyle szczęki, którym nic się nie oprze, jak łapki na ramionach położy to face-to-face pogadać można, góra miłości, radości, masa energii, dziwaczne obyczaje i spojrzenie, jakbym mu matkę w pierogi zawineła :D\n1. Bardziej gładka niż kudłata (najbliżej jej do dingo)\n2. Iwona, skąd znasz Bułę? :)\nLepiej się nie da jej opisać.\nMożna tylko dodać, że nic na świecie bez niej. Ludziom na ulicy zakupy trzeba sprawdzić, zbadać co wydaje dźwięki w telewizorze, przypilnować dokąd biegnie kot…\nTaki drugi Pies-Interwencja :)\nA mój kudłaty, kaukaz albinos, jak mówi nasz wet, terytorialny u siebie, wśród ludzi na w nosie wszystkich i wszystko, aby stosowny dystans trzymali, ale o to nie trudno, jakoś nikt się nie kwapi do nawiązywania znajomości :D\n28/11/2014 at 22:54\nFaktycznie, takie wynalazki z dziurami, do których można karmę pakować, chyba nawet sprzedają w sklepach zoologicznych. Się pomysli. Tylko w rolce od papieru odpada, zjadłby rolkę jak nic. Oni potrafią zeżreć kawałek papieru nasączonego olejem roślinnym ;)\nPozdrowienia od bili i od Karmelci. Ona też wyszła z poważnych zdrowotnych tarapatów. Przewalczyłyśmy rekonwalescencję po 2 operacjach i uciekłyśmy od niekompetentnego weta(znaczy ja z Karmel na rękach) i sunia bryka. Więc Atosie trzymajsie\nAtos pozdrawia pannę Karmelcię i kazał powiedzieć, że on też będzie śmigał i jakby co, to nie jest kastrowany ;)\nHej, hej! Atos wygląda DOKŁADNIE tak samo jak moja Zunia :) A w książeczkę jej wpisali, że jest mix wilczaty :) Może to jest jakaś rasa, bo wychodzą takie same egzemplarze. Kochane te nasze zwierzaki :)\nPecik, Ty chyba masz imieniny???\nO mamuniu Ola – wertowałam dziś w pamięci czy znam Andrzeja jakiegoś i mi wyszedł TYLKO Pecik….Wszystkiego najlepszego i tego ..no …wiesz….dużo koziołeczków;)\nZdrowie Pecika piję już od kilku godzin. Będzie zdrowy jak nie wiem co. Nalewka z czarnej porzeczki. Pa.\nSwoją drogą to już niezły wirus musi być jeśli w Andrzeja mi się kozioł wspomina. Li i jedynie.\n29/11/2014 at 21:36\nChyba sobie powróżę.\nDobra wszystkim dobranoc.\nZdrowie Was wszystkich.\nTeraz truskawkowym (!) winem z klasztornej piwnicy.\nJak to powiadają moi przyjaciele z Charkowa – pierwszy toast za …miłość!\n29/11/2014 at 21:38\nMoże Bożena imprezę andrzejkową robi?\nDzisiaj są Andrzejki? Nigdy się w to nie bawiłam i co roku dowiaduję się w dzień lub tuż po zabawie ;)\nU mnie jest już prawie minus dziesięć i tak ma być przez kilka następnych dni. Teraz nie mam już wody całkiem wcale nic. Jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej.\nTo jak sobie radzicie w mrozy???\n30/11/2014 at 00:59\nO kurcze, a w mrozy trzeba pic duzo wody i zup i herbat. Jak Ty sobie radzisz bez hadwao?!\nU mnie -7, przy gruncie pewnie więcej. Bez wody to naprawdę tagedia, napoić zwierzęta, nakarmić, a centralne też bez wody nie napalisz, nie wspominam nawet o myciu, zmywaniu, praniu.\n30/11/2014 at 12:50\nHej dziewczyny :) Centralne ma wodę w obiegu zamkniętym i tylko raz na jakiś czas trzeba odkręcić zawór i dolać, w razie spadku ciśnienia w instalacji.\nWodę do picia mam w butelce. Została już tylko jedna, więc trzeba się uśmiechnąć do “sąsiadów”, i podjechać z naręczem pustych butelek. Ręce myję polewając je taką podgrzaną w czajniku. Pranie wykluczone, mycie długich włosów to mordęga, że nie wspomnę o obesranym tyłku Atosa. Ja mogę chodzić z kołtunem na łbie, psa trzeba umyć do czysta. Ostatni raz myłam się chyba trzy dni temu, to się da przeżyć.\nZmywanie naczyń – pech chciał, że akurat miałam pełny zlew po robieniu bigosu. Wczoraj umyłam gary tak: rozbiwszy uprzednio lód na powierzchni wody w zbiorniku z deszczówką, nabrałam wiadro i duży gar lodowatej cieczy, część podgrzałam i dawkując do miski myłam w niej gary, a że reszty już mi się nie chciało podgrzewać, to płukałam w tej lodowatej. Ale deszczówka na wykończeniu, a nie wiem, jak sąsiedzi będą się zapatrywać na dojenie ich z wody co kilka dni ;)\nZwierzakom trzeba wodę donosić i tyle. Ten wynalazek małżonka okazał się zbyt słaby, zresztą kozom do miski niczego z kablem nie włożę, bo nie wytrzymałyby z ciekawości ;)\nMyślał indyk… że doczeka się deszczu. Myślał też, że w listopadzie i grudniu będą przymrozki, ale że w nocy -10 a w dzień -5, bez chwili na rozmrożenie? Nie pomyślał.\nTrzymajcie się CIEPŁO :D Oby do odwilży.\n30/11/2014 at 15:50\njeny, jeny :(\ngdzieś koło soboty ma być cieplej…\n01/12/2014 at 14:11\nNo to faktycznie masz kłopot z wodą, a raczej z jej brakiem.Z dzieciństwa pamiętam jak mój tato wbijał tak zwany szpic i pompa ciągnęła wodę.Ale z tego co wiem to trzeba trafić w żyłę wodną.Zresztą tam far far away u Ciebie jest mróz to teraz nici z tego.Pozostają chyba tylko uczynni sąsiedzi.Chyba należy Ci się przydomek “żelaznej” lady niczym słynnej Margaret.\nA jak Atos?Mam nadzieję,że lepiej.Trzymaj się Kanionku cieplutko.\nOj, nie ma wody w Szato Kanionek. Bardzo mi przykro. A nie mieliscie w przeszlosci moze jakiegos speca, ktory znalazlby wode na Waszej posesji? Slyszalam o takich firmach. Nie tylko wierca studnie, ale najpierw szukaja zyly wodnej i wierca w najkorzystnieszym miejscu. Ta Wasza “szwagrowa” studnia moze lezy na wlasciwym miejscu, tyle ze jest za plytka. Moze rzeczywiscie tylko ja poglebic?\nWiem, ze priorytetem jest Atosek i zgadzam sie z tym w calej rozciaglosci. I nadal oferta pomocy stoi. Pozdrawiam goraco.\nPS. Jezeli jest taki duzy mroz, to raczej nie bedzie padalo…:(\nA slyszal ktos o mdlejacych kozach? Peklam ze smiechu. http://youtu.be/uT-UGTQd6zQ\n30/11/2014 at 19:51\n:D Faktycznie, komicznie to wygląda :) Gdzieś, kiedyś, chyba widziałam video z psem o takim genetycznie uwarunkowanym psikusie natury. Moje kozy na pewno nie cierpią na tę przypadłość, a może szkoda ;) Gdy wchodzę z wiadrem do koziarni, wolałabym żeby padły sztywne z podniecenia – miałabym czas na rozdzielenie żarcia między garnek Bożeny i korytko pozostałej trójki. A tak skaczą po mnie usiłując dostać się do wiadra, które muszę trzymać na głowie ;)\n02/12/2014 at 00:59\nhihihih;; komiczne to , ale chyba słyszałam cos na ten temat, że one mdleja jak sie je przestraszy :D\n01/12/2014 at 01:40\nOjć, nowa bieda w Kanionkowym królestwie :(\nNie wiem co się robi na wsi gdy studnia wyschnie, bo w mieście to wiadomo – jak poważniejsza awaria podstawiają beczkowóz z wodą.\nPranie zawsze możesz podesłać do wiernych czytelniczek – upiorą, uprasują, poskładają i przewiążą wstążkami. A woda? Kiedyś w sejmie posłowie modlili się o deszcz, może i my powinnyśmy w Twojej intencji Kanionku?\nA poza tym, jak tam sprawy za górami i lasem?\nJakaś poprawa, choć tycia u piesa? I jak Ty się czujesz? Uściski :)\n01/12/2014 at 07:44\nDziś w nocy przyszło mi do głowy, że za jakiś 3 tygodnie to możesz po prostu zapytać Bożenę jak tak u niej sprawy….Jak chodziłam do piątej klasy, uparłam się i przesiedziałam dwie godziny w nocy w wigilię w owczarni…\nSobie pogadałam! Okazało się, że najrozmowniejszym zwierzęciem byłam ja.\nBez wody to naprawdę bieda. I naprawdę problem.\nJa tez, Kachna, przesiedzialam w stajni w Wigilijna noc, majac lat osiem. Z dziadkiem. To byla jego wina, bo to on mi naopowiadal bajek o rozmownych zwierzetach. Zostal wtedy kolektywnie oddelegowany przez moja rodzine razem ze mna do stajni. Skonczylo sie na zjedzeniu mojej czapki i jednej rekawiczki przez konia i przysnieciu dziadka na stolku.\nNajlepsza Wigilijna noc w moim zyciu!\nTak, Bozena moze wreszcie zdradzic, coz to jest za stan, w ktorym ona sie znajduje.\nSzkoda, ze nie moge podeslac deszczu, bo wlasnie u mmnie leje. Pozdrawiam.\nKanionek, ty to jestes kobieta z zelaza. Rabac lód zeby natopic i miec wode. SZACUN. Ja bym tam pewnie lezala w jakims zakamarze, zawinieta we wszystkie posiadane w domu koce.\nKanionku, odwilży życzę Tobie i sobie, bo zimna nie znoszę jak mojego teścia ;-)a jak się uczepiłam ostatnio prognozy długoterminowej, że ma być +8 to tak teraz tkwię w tym stuporze. Jak przyjdzie ocieplenie to odtaję :-) Deszczu życzę również, niech pada ile wlezie do studni :D Dobre fluidy przesyłam dla “połamańca”, łoś ponoć odżył to i pies może przeca :-)\nWłaśnie zastanawiałam się co u łosia,a że przez weekand byłam pozbawiona internetu, to wiadomość wstrzelona od Ciebie Eli w idealnym momencie.Zwierzęta mają chyba swoje ukryte moce,które wykorzystują w dochodzeniu do zdrowia.Trochę im na pewno trzeba pomóc, ale instynkt im podpowiada co w tym momencie dla nich najlepsze.A swoją drogą to granda w biały dzień z tym łosiem, któremu żaden z włodarzy miłościwie panujących nie chciał pomóc.Nie ma na nich paragrafu?Żeby chociaż trochę się patafian jeden czy drugi przestraszył, bo konsekwencji pewnie żadnych nie poniosą.Rozpisałam się, ale wkurza mnie bardzo arogancja naszej włdzuchny(przytyk do wczorajszej 2 tury w mojej gminie-masakra).\nNo to już bez” wycieczek”personalnych.\nKanionku obfitych opadów w temperaturze poniżej 0 i czochranko po mądrej łepetynce Atosa.\nchyba już nic nie będę pisać, bo łoś…no właśnie :-(\n01/12/2014 at 22:43\nO co chodzi z łosiem? Nic nie słyszałam.\nPowyżej 0 miało być.Ja Ci naprawdę dobrze życzę!\nCzubatka, wiem :)\nDajcie spokój z tym żelazem, ja jestem Człowiek z Waty, jak już się kiedyś reklamowałam na pewnym forum kardiologicznym.\nŁatwo mnie przestraszyć, zastraszyć, wpędzić w poczucie winy, zdezorientować i rozpłakać.\nJestem niedecyzyjna i nieżyciowa. Moje największe aspiracje to życie z kozami i śmierć w lesie, proszę uprzejmie.\nA ta warstwa lodu to nie była zimowa pokrywa jeziora Bajkał, tylko głupie 5 cm na zbiorniku z deszczówką. Gdybym była mądrzejsza, wzięłabym siekierkę, zamiast nakurwiać patykiem jak jaskiniowiec.\nO łosiu nic nie wiem i nawet nie chcę czytać. Byle co jest w stanie zachwiać moją obecną “równowagą”, ale mniejsza z tym. Od dwóch dni zabieram się za nowy wpis, a zamiast tego – oglądam jakiś naciągany serial o prawnikach i politykach na kompie.\nWasz, nieco skisły, Kanionek.\nHej, Kanionku, nie rób scen :-)Ty jesteś słaba, Ty? W życiu, kobieto, kto by dał radę tak zasuwać? Niedecyzyjna i nieżyciowa? no toś mnie rozbawiła do łez, buahahahahahahaha!!!!!!!\nSerial też dla ludzi, ja lubię takie filmy odmóżdżacze, czasami dobrze tak patrzeć i nie wczuwać się za bardzo :-)\nU mnie bardzo smutna wiadomość, ale myślę sobie, że takie życie ot co…Nie daj się, o co prosi całkiem od niedawna zaglądająca tu czytelniczka :-)\npoogladaj sobie, zrob sobie przyjemnosc, nowy wpis nie zajac, czy Ty jestes jakis stachanowiec? byle menazerie oprzatnac, a my poczekamy!\n02/12/2014 at 00:17\nNie no, nie chcę byście ulegali złudnym wrażeniom, czy może wyobrażeniom – ja nie mam teraz dużo do roboty fizycznie. “Mokre” żarcie dla kóz przygotowuję od razu na dwa dni, i włącznie z szatkowaniem marchwi, jabłek, buraków, kapusty itd., gotowaniem ziemniaków, studzeniem i mieszaniem tego wzystkiego zajmuje mi to dwie do trzech godzin. Przy okzaji robię porcję dla kurczaków, drobniej pociętą, z dodatkiem płatków owsianych i kaszy. Kozy dostają “mokre”, kilka godzin później owies, trzeba im wymienić wodę, i to wszystko. Siano mają non stop, ale coś im nie smakuje. Może jeszcze nie poczuły zimy na dobre ;) Szczotkowania towarzystwa i drapania Bożeny nie wliczam w poczet obowiązków, to moja przyjemność.\nDonoszenie słomy do koziarni? Kilkanaście rundek, max pół godziny, i to nie codziennie.\nMycie naczyń “na jaskiniowca” jest może upierdliwe, ale to nie praca w kopalni.\nRaz na tydzień lub dwa kroję, mieszam i porcjuję żarcie dla kotów – ryby, podroby, takie tam. Potem wystarczy wieczorem pamiętać o wyjęciu porcji z zamrażarki.\nLaser dostaje suchą karmę raz dziennie. Ja też jem raz dziennie. Antoni ze względu na pobieranie tabletek dostaje żarcie kilka razy, w mniejszych porcjach. Obsługa Atosa jest podzielona między mnie i małżonka.\nW piecu centralnym pali małżonek.\nTo by było na tyle. Nie jestem zmęczona fizycznie. Owszem, jest zimno i ogólnie do dupy, ale tak to jest o tej porze roku.\nPrzykro mi, że mnie tak mało ostatnio i dziękuję, że mimo wszystko cierpliwie czekacie. Oby było na co, a gdyby się okazało, że jednak nie było, to wiecie, co robić: pomidory, zgniłe jaja, stare ziemniaki. Przyjmę na swą klatę z waty, co mi tam ;)\n02/12/2014 at 01:10\njasneeeee .. już lecimy z koszami pełnymi zgniłych jajek i ziemniaków . Kanionku trzymaj się ciepło :)\nA trzymam się. Laser pod kołdrą dorabia za termofor ;)\n02/12/2014 at 00:54\nKanionku, juz Ty tak nie umniejszaj sobie.\nTo duza sztuka bedac z waty, dzialac tak jakby bylo sie z zelaza.\nHej skisły Kaninku, hej :) Coś bym napisała, tylko sama nie wiem co. Ale jako ta koza się cisnę do głaskania :)\nCo do seriali odmóżdżaczy, to fajny jest francuski Profilage. Jak miałam doła, to 4 sezony machnęłam hurtem.\nKości, o której pisałaś, Kubie nie kupiłam (poszłam zajrzeć do zoologicznego, ha!) bo przeraziła mnie sama jej wielkość i skutki jej mlaszczenia na dywanie. Ale w ramach zadośćuczynienia Kuba otrzymał pluszowego renifera sporej wielkości. Najbardziej narażony na obgryzanie jest czerwony nos. Ale jeszcze cały.\n02/12/2014 at 03:30\nTylko ja po francusku to umiem tylko rogalik zjeść (w sensie, że on jest po francusku), a z napisami na małym ekranie źle mi się ogląda, bo albo widzę napisy, albo akcję :D Rozumiesz, starość nie elastyczność.\nZabawki wypychane uwielbiał mój Szeryf. Rozpruwać, ma się rozumieć. Robił im tylko taką małą dziurkę, jak do laparoskopii, i precyzyjnie wyciągał kłaczek po kłaczku wypełnienia, aż pluszak sflaczał. Ilość kłębiących się wokół wnętrzności była zadziwiająca. Jego pierwszą zabawką tego typu była urocza owieczka z dzwoneczkiem. Aż mi jej żal było.\n02/12/2014 at 09:46\nNie wiem, jak to się dzieje, ale Kuba rozumie. Dostaje zabawkę, albo sam sobie ją wyciąga z torby na zakupy (!) i zaczyna się szaleństwo pod sufit. W tym czasie ja mu tłumaczę, że nie wolno zjadać, on łypie na mnie okiem i udaje, że rozszarpuje. I tak sobie gadamy, a miś zostaje cały :) Tej samej sztuki nie udało mi się dokonać z piszczakami, które za każdym razem kończą w strzępach i ryzykiem, że gwizdek będzie kwiczał z Kuby brzucha…\nA skoro nadgryzłaś temat piszczałków – Szeryf miał wobec nich zacięcie naukowe. Nowego piszczałka najpierw gwałtownie testował przez kilka minut, aż uszy krwawiły, po czym precyzyjnie zębem usuwał ten gwizdek i sprawdzał, czy zabawka nadal piszczy. A ponieważ już nie piszczała, tracił nią zainteresowanie. Każdy bez wyjątku piszczałek był więc atrakcyjny tylko przez kilka minut :)\nMam przy okazji pytanie: na jakiej zasadzie dobierane sa avatary dla konkretnyh nickow?\nSa zabawne, a w moim przypadku bardzo trafny:)\n02/12/2014 at 03:37\nNa zasadzie rosyjskiej ruletki ;) Komuś się trafi fajny, innemu nie. Wyroki tej wtyczki są niezbadane, a jej kaprysy święte i nie da się ich nigdzie zaskarżyć.\nInnymi słowy – ja w tym palców nie maczam, a gdybym spróbowała, pewnie by mi je odcięło ;) Próbowałam już wymusić możliwość zamieszczania komentarzy dowolnej długości, ale wtyczka mówi jasno i tonem nieznoszącym sprzeciwu: “Nie będziesz mieć komentarzy krótszych niż 15 znaków. Odmaszerować”. To przeprosiłam i poszłam.\n02/12/2014 at 03:11\nKanionek milczy, czyli spi.\nBardzo dobrze! Dobrych snow,\nNie, pisać próbuje, pożal się Porze. Niedługo będę zasypiać przed świtem i budzić się po zmierzchu, porosnę sierścią i dorobię się kłów. Nietoperze już do mnie przylatują – dwa dni temu eksmitowałam jednego z mojego pokoju przy pomocy siatki na motyle :) Jak by nie było, na pewno nie będzie nudno.


ZATOXIN - 60 tabl. | Drogeria Melissa\nWspomaga prawidłowe funkcjonowanie błon śluzowych układu oddechowego i zatok. Wspomaga samo oczyszczające funkcje zatok. Korzystnie wpływa na układ odpornościowy.\nZATOXIN jest suplementem diety, który zawiera idealnie dobraną kompozycję ekstraktów roślinnych i beta glukanu. Naturalne składniki znajdujące się w goryczce, dziewannie, kwiatach bzu czarnego, werbenie i lukrecji wspomagają nawilżenie błon śluzowych układu oddechowego i zatok. Składniki te wykazują korzystne, wzajemnie uzupełniające się oddziaływanie na funkcjonowanie zatok, zwłaszcza w okresie zwiększonego ryzyka wyziębienia organizmu.\nEkstrakty roślinne zawarte w produkcie wspierają funkcje samo oczyszczające zatok. Preparat ZATOXIN dzięki dodatkowemu wzbogaceniu w ekstrakt z liści Andrographis paniculata oraz beta glukan z drożdży Saccharomyces cerevisiae, wspomaga działanie układu odpornościowego.\nwyciąg z korzenia goryczki 24 mg, wyciąg z kwiatu dziewanny 40 mg, wyciąg z kwiatu bzu czarnego 40 mg, wyciąg z ziela werbeny 40 mg, wyciąg z korzenia lukrecji 10 mg, wyciąg z liści Andrographis paniculata 20 mg, beta-glukan z Saccharomyces cerevisiae 40 mg.\nDzieci od 6 roku życia – 1 tabletka dziennie podczas posiłku.


Gdy sie nagrzeje gasnie!!! - Forum o Simsonach\nGdy sie nagrzeje gasnie!!!\nWysłany: Wto 17:18, 10 Cze 2008 Temat postu: Gdy sie nagrzeje gasnie!!!\nWięc tak Kupilem simsona s51. I Kupilem do niego akumulator 12v ale nie wiedzialem co mam jeszcze kupic bo była instalacja 6v. Spytalem sie pewnego gościa co mam kupic powiedzial ze zarówki i przerywacz wiec kupilem i zlozylem. I mam taki problem ze jak chwile pojezdze i sie nagrzeje to na wolnych obrotach gaśnie. Wyczytalem na forum żeby zmienic swiece i sprawdzc poziom paliwa w gazniku lecz po tych zabiegach dalej nie chodzi. Jak jest zimny to pali na raz a gdy cieply to na popych. prosze o rade. Z gory dzienkuje\nWysłany: Wto 18:30, 10 Cze 2008 Temat postu:\nzmniejsz przerwę na świecy i sprawdź czy na przerywaczu wszystko ok.\nWysłany: Wto 21:14, 10 Cze 2008 Temat postu:\nZmień kondensator. A o jakim przerywaczu mówisz? Do kierunków?\nnie pomuliło mi sie z kondensatorem bo zapomniałem jak to się nazywa\nKondzio333 tak chodzi o przerywacze do kierunków.\nWysłany: Śro 13:14, 11 Cze 2008 Temat postu:\nOd zmiany instalacji raczej to się nie powinno dziac. Byc może masz zrąbany kondensator, bądź tak jak kolega wcześniej zaznaczył masz za dużą przerwę na świecy\nWysłany: Śro 14:21, 11 Cze 2008 Temat postu:\ninstalacja nie ma nic do żeczy ale może masz za słabe magneto i na światłach gaśnie bo ja tak już miałem


Sunny Snowflake: marca 2016\nAutor: Sunny Snowflake o marca 08, 2016 Brak komentarzy:\nTak wiem, jak na razie ten blog wygląda żałośnie.\nPewnie od jutra na każdej matmie zamiast słuchać będę myśleć jak go lepiej zorganizować. Bo przecież na matmie zawsze wena jest największa.\nTo chyba czas abym się przedstawiła.\nMam na imię Sandra, jestem uczennicą liceum humanistycznego. Uwielbiam czytać książki, mangi, komiksu- nieważne liczy się pomysł i dobre prowadzenia fabuły. Dobrym filmem, serialem lub anime również nie pogardzę. Czasem, jak mnie najdzie ochota szyję. I próbuję nauczyć się rysować.\nTo nie mój pierwszy blog. Jako typowa nastolatka miałam ich pełno, jeden nawet ponad rok. Mam nadzieję, ze teraz uda mi się pobić ten rekord. Oczywiście stworzyłam go pod wpływem impulsu. Po prostu lepszy dzień, więc czemu nie? Warto próbować.\nAutor: Sunny Snowflake o marca 03, 2016 Brak komentarzy:


Warszawa i Warszawka w muzeum Karykatury – Warszawski Magazyn Ilustrowany "Stolica"\n« 17. Festiwal Nauki\n„Mefistofeles” na żywo w Multikinie »\nDla poprawienia humoru i oderwania myśli od zmieniającej się pory roku zapraszamy na wystawę w Muzeum Karykatury (ul. Kozia 11):\nCZYLI DOBRZE I LEPIEJ O NASZEJ STOLICY\nCzasem by spojrzeć na jakieś zagadnienie z innej perspektywy, potrzeba dystansu. W tym wypadku mówimy o dystansie w sposób dosłowny. Dlaczego? Ponieważ prace na konkurs rysunku satyrycznego „Warszawa i Warszawka czyli dobrze i lepiej o naszej stolicy”, napływały ze wszystkich stron nie tylko naszego miasta czy kraju, ale i świata. Wśród autorów znaleźli się artyści z Luksemburga, Ukrainy, Włoch a nawet z… Chin. Co ciekawe, to właśnie z Azji dotarła do nas pierwsza karykatura. Na rysunku skośnooka Syrenka Warszawska obcina łeb industrialnemu smokowi. Takiej Syrenki jeszcze nikt z nas nie widział…\nJury w składzie: Jacek Fedorowicz (rysownik, aktor, satyryk) oraz Maciej Pietrzyk (rysownik, aktor) pod przewodnictwem Zygmunta Zaradkiewicza – Dyrektora Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie, miało wyjątkowo trudne zadanie, by spośród kilkuset nadesłanych prac, wybrać te najlepsze.\nPo burzliwych naradach Grand Prix przyznano naszemu sąsiadowi z Ukrainy – Vladimirowi Kazanevsky’emu, a pierwszą nagrodę – polskiemu rysownikowi – Jerzemu Fedro.\nWystawę pokonkursową „Warszawa i Warszawka czyli dobrze i lepiej o naszej stolicy” będzie można oglądać w muzeum od 17 września 2013 do 10 listopada 2013.\nwięcej informacj na stronie muzeumkarykatury.pl


Hpba Rękawica kuchenna healthy plan by ann czarno-szara (rkd001) - Pasaż Arabeska Waniliowa\nHpba Rękawica kuchenna healthy plan by ann czarno-szara (rkd001)\nPieczenie, gotowanie, duszenie... Każda z tych czynności pozwala przygotować posiłki w wysokiej temperaturze bez dużej utraty wartości odżywczych. A każdemu, kto ma swoje miejsce przy kuchence albo piekarniku przyda się rękawica kuchenna HPBA zaprojektowana przeze mnie. W swojej kuchni niejednokrotnie z niej korzystam przy wyjmowaniu własnoręcznie upieczonego chleba czy ciasta z buraczków. Zabezpiecza moje ręce przed poparzeniem i usprawnia chwycenie gorących uszek naczynia żaroodpornego.\nZnów myślisz o drożdżówkach ze sklepu? Upiecz własne dla siebie i bliskich! Motywacją niech będzie dla Ciebie hasło: Never give up!, które nie pozwoli Ci się poddać choćby wtedy, gdy będzie Ci się wydawać, iż już nie dasz rady kontynuować zadania.\natuty RĘKAWICY KUCHENNEJ:\n● przeznaczona do chwytania gorących naczyń i wydobywania form z piekarnika,\n● gruba izolacja broni przed poparzeniem,\n● tworzona z najkorzystniejszej wysokogatunkowo bawełny,\n● usztywniona pikowaniem na całej powierzchni,\n● uchwyt z logo HPBA do zawieszenia - nietrudne przechowywanie,\n● pranie: można prać w pralce (40°C), nie wybielać, nie osuszać w suszarce bębnowej, nie czyścić chemicznie,\n● produkowana w Polsce,\n74,15 PLN Zobacz w sklepie\n82,25 PLN Zobacz w sklepie\nRękawica kuchenna Vialli Design Livio szaro-zielona, 35992\nRękawica kuchenna Livio firmy Vialli Design. Poręczna łapka kuchenna stworzona jest z grubej bawełny. Jej wnętrze jest ponadto zabezpieczone silikonem odpornym na temperaturę do 260°C, którego...\n127,14 PLN Zobacz w sklepie


Akcesoria i urządzenia medyczne | Wapteka.pl\nTabletki Temblak Paski Pojemnik Przecinarka Sól Ciśnieniomierz Patyczki Proteza Ustnik\nDzisiaj każdy ma dostęp do różnego rodzaju pomocnych urządzeń i akcesoriów medycznych. W naszej aptece internetowej oferujemy szeroki asortyment obejmujący różnego rodzaju sprzęt medyczny, nie tylko ten podstawowy, taki jak termometry, ale także te bardziej zaawansowane, takie jak ciśnieniomierze, maty masujące, inhalatory czy soczewki kontaktowe i akcesoria.\nDlaczego warto mieć sprzęt medyczny w domu?\nPodstawowy sprzęt medyczny i akcesoria medyczne, takie jak termometr czy ciśnieniomierz, powinien być w każdym domu. Termometry pozwalają nam kontrolować temperaturę ciała, co jest niezwykle przydatne dla naszego zdrowia. Za sprawą termometrów możemy sprawdzić, czy dzieje się z nami coś niepokojącego, gdyż infekcje i liczne choroby wpływają na zmianę temperatury naszego ciała. Natomiast ciśnieniomierze pozwalają kontrolować ciśnienie krwi, co również jest niezwykle istotne dla zdrowia. Dzięki temu możemy zauważyć czy z naszym układem sercowo-naczyniowym jest wszystko w porządku. W czasach, kiedy wielu ludzi cierpi na nadciśnienie, nawet punktowa kontrola ciśnienia może uratować życie.\nSprzęty medyczne specjalne\nWapteka posiada w swojej ofercie również medyczne sprzęty specjalne, takie jak inhalatory czy poduszki i maty rozgrzewające, a także termofory, testy ciążowe i diagnostyczne oraz wiele innego rodzaju akcesoriów medycznych, które pomagają w profilaktyce zdrowotnej i kontroli stanu naszego zdrowia. W naszej ofercie znajdziesz także akcesoria medyczne pierwszej pomocy, które zawsze dobrze mieć ze sobą w samochodzie, jako wyposażenie apteczki w domu lub w miniaturowej wersji przy sobie, w torebce lub kosmetyczce.\nZnaleziono produktów: 899\nART-MED Pojemnik do pobierania moczu od noworodków i niemowląt dla chłopców 1 sztuka\nDiagnostic DM-600 IHB ciśnieniomierz automatyczny naramienny z zasilaczem 1 sztuka\nDzisiaj praktycznie w każdym domu znajduje się różnego rodzaju sprzęt medyczny. Pod tą bardzo poważnie brzmiącą nazwą zazwyczaj skrywają się różnego rodzaju akcesoria i urządzenia medyczne, takie jak ciśnieniomierze, inhalatory, termometry, poduszki i maty rozgrzewające, a także soczewki kontaktowe i różnego rodzaju testy ciążowe i diagnostyczne. Dedykowany sklep medyczny nie jest Ci potrzebny do zakupu tych produktów, gdyż w ofercie Wapteki można znaleźć wszystkie wymienione sprzęty medyczne i akcesoria medyczne. Warto jest być zaopatrzonym w niektóre z nich, chociażby w termometr do mierzenia temperatury czy ciśnieniomierz,które pozwolą w razie potrzeby skontrolować stan naszego zdrowia. W kategorii sprzęt medyczny znajdą Państwo akcesoria i urządzenia różnych marek, dostępnych w różnej cenie.\nPrzeziębienie i grypa 10 najlepszych domowych sposobów na ból gardła, cz. I\nBól gardła to jeden z częstszych problemów zdrowotnych okresu jesienno-zimowego. Zwykle pojawia się nagle. Zwykle też nie jesteśmy na niego absolutnie przygoto...


Zadania matematyczne dla klasy 3 szkoły podstawowej do wydruku - nakorytarzu.pl\n14 listopada 2020 12:16Skrócone\nzadania matematyczne dla klasy 3 szkoły podstawowej do wydruku.pdf\nNa chwilę obecną zadania obejmują materiał klas 1-4 szkoły podstawowej.Zadania i ćwiczenia z matematyki - klasa 3. Testy dla klas I - III. Zapisz liczbę za pomocą cyfr (zakres do 100) 4. Wyniki wyszukiwania dla: wybierz układ: Sortuj materiały dydaktyczne: Dołącz do Klubu Nauczyciela Uzyskaj dostęp do wysokiej jakości materiałów dydaktycznych pomocnych w Twojej pracy. W klasie Tomka jest 25 uczniów. Barwy podstawowe (1)Ułamki-dziesiętne-A-F lekcja 18 marca Notatka do zeszytu 18 marca działania pisemne D1-D19 Oblicz pisemnie A F 5.5 działania pisemne 5.6 działania pisemne działania-pisemne-zad-z-treścią wielokrotności cechy podzielności Ułamki-zwykłe A1-A8 Ułamki-zwykłe-B1-2-C1-6 Ułamki-zwykłe-D1-8 dzielenie-uł-zwykłych-e1-8 mnozenie-ul-zwyklych-e9-11-f1-3 ułamki z liczby 1 ułamki z liczby .zadania z matematyki, zadania matematyczne dla klasy 3 szkoły podstawowej, gry matematyczne dla szkoły podstawowej, testy dla klasy iii szkoły podstawowej, gry po szkole, testy z matematyki dla klasy 2 szkoły podstawowej, gry matematyczne dla klasy 5, gry matematyka, zadania matematyczne dla klasy 3, test z matematyki dla klasy 4, zadania matematyczne dla klasy 4 szkoły podstawowej .Konkursowe zadania matematyczne dla klasy II. Wskaż cyfrę w liczbie trzycyfrowej 2. W każda prezentowana karta pracy zawiera minimum 5 .Zobacz pełną listę odpowiedzi do zadań z 2019 roku (format PDF).\nKOLOROWANKI MATEMATYCZNE Kolorowanki matematyczne to świetna zabawa.\nWłaśnie zrecenzowałem Matematyka na szóstkę. Chłopców jest o 3 więcej niż dziewczynek.Dyktanda online to doskonały sposób nauki połączony z zabawą. Pami ętajmy, Ŝe ucze ń umiej ętnie naprowadzony-sam odkryje rozwiązanie.Drogi Użytkowniku, wyczerpałeś dzisiejszy limit dostępu do tego zadania dla użytkowników z niewykupionym abonamentem, ale zabawa wcale nie musi się kończyć! Wykorzystanie zdobytej wiedzy w praktyce to ważna umiejętność. Zaprezentowane tu łamigłówki sprawią dziecku wiele radości i satysfakcji, pozwolą rozwinąć umysł i osiągnąć najlepsze wyniki w szkole. Polityka prywatności Regulamin System dziesiętny i system rzymski. Jeżeli lubisz spędzać czas przy komputerze, a jednocześnie chcesz w praktyce sprawdzić lub doskonalić swoje umiejętności to rozwiązywanie elektronicznych dyktand z pewnością bardzo Cię zainteresuje.Zasób przewidziany do wykorzystania w klasie I szkoły podstawowej. Oprócz tego na stronie znajdują się zagadki, ciekawostki, quizy oraz recenzje najlepszych gier planszowych.zadania Didasko-matematyka • Szkoła klasy 1-3 • pliki użytkownika joleczka61 przechowywane w serwisie Chomikuj.pl • Sprawdzian klasa I.jpg, Sprawdzian klasa I (2).jpg Wykorzystujemy pliki cookies i podobne technologie w celu usprawnienia korzystania z serwisu Chomikuj.pl oraz wyświetlenia reklam dopasowanych do Twoich potrzeb.W tym dziale znajdziesz karty pracy dla uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej.Ćwiczenia obejmują materiał z wielu dziedzin - umiejętności czytania ze zrozumieniem, poprawnego pisania, rozpoznawania form gramatycznych, logicznego myślenia, liczenia, rozwiązywania zadań tekstowych, wiedzy przyrodniczej i wielu innych.Łamigłówki, ćwiczenia, gry, zabawy dla uczniów klas I-III Zapraszamy Twoje dziecko do "ruszenia głową" i zmierzenia się z łamigłówkami w sam raz dla niego.\nWydrukuj obrazek, a gdy obliczysz wszystkie działania, pokoloruj go zgodnie z poleceniem.\n151; Rodzice z dwójką dzieci wybierają się do kręgielni. Aby przedstawić poziom trudności konkursowych zadań wybraliśmy dla każdej grupy wiekowej po jednym zadaniu z każdego poziomu trudności z ostatnich kilku lat.Wczesnoszkolni.pl to portal z kartami pracy, generatorami online oraz inspiracjami dla nauczycieli i rodziców dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wskaż cyfrę w liczbie czterocyfrowej 3. Zapisz liczbę za pomocą cyfr (zakres do 10000) 6 .- przygotowanie ucznia do konkursów Propozycja pracy z uczniem zdolnym klasy III skierowana jest do dzieci, które lubi ą łamigłówki i gry matematyczne, ch ętnie i szybko rozwi ązuj ą zadania nawet te problemowe i nietypowe. Zadania z matematyki, tabliczka mnożenia.Testy matematyczne - szkoła podstawowa. Zatem do dzieła. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.BLOG EDUKACYJNY DLA DZIECI czwartek, 3 września 2015. Znaki matematyczne: mniejszy, większy. Szalone Liczby to strona matematyczna, na której znajdziesz nie tylko wyjaśnienie zagadnień matematycznych, ale także ćwiczenia, sprawdziany i całą masę innych pomocy naukowych.Zbiór zadań przeznaczony do pracy z uczniami zdolnymi na zajęciach pozalekcyjnych, w ramach rozszerzania umiejętności matematycznych u uczniów z klas 2 i 3 szkoły podstawowej.Najlepsza strona do nauki matematyki.\nW konkursie, który trwa 75 minut, uczniowie mają do dyspozycji 30 zadań, po 10 za 3, 4 i 5 punktów.\nIle rodzice zapłacą za pobyt w kręgielni? Dla nielimitowanego dostępu do zadań poproś rodzica/opiekuna, aby wykupił dla Ciebie abonament.Ułóż i napisz treść zadania do podanego krótkiego zapisu. lat Pytanie 1.:.Szalone Liczby to strona matematyczna, na której znajdziesz nie tylko wyjaśnienie zagadnień matematycznych, ale także ćwiczenia, sprawdziany i całą masę innych pomocy naukowych. Krótki zapis treści zadania: wiek mamy- 35 lat wiek Agnieszki- 8 lat różnica wieku - ? Koty na płocie; Telefon Gra edukacyjna Telefon polega na powtórzeniu podanego ciągu cyfr na klawiaturze telefonu. Największą chyba zaletą kart pracy, jest ich dopasowanie - tak do umiejętności, wieku i wiedzy dziecka, jak i do materiału czy tematu, który chcemy wraz z nim omówić. Aktualnie wybrane kategorie zwiń. Znajdziesz tutaj pomysły na prace plastyczne oraz gotowe do wydruku materiały edukacyjne dla dzieci. Zaloguj się Dołącz do Klubu .„Utrwalamy wiadomości w klasie 3 - matematyka" to doskonały materiał przeznaczony do samodzielnej pracy uczniów mający na celu utrwalać i doskonalić zdobyte umiejętności i wiedzę. Zapisz liczbę za pomocą cyfr (zakres do 1000) 5. Bilet ulgowy kosztuje 16 złotych, a normalny 23 złote. Szkoła podstawowa. Aby zakwalifikować się do konkursu na etapie gminnym uczniowie szkół podstawowych z terenu gminy przechodzą etap szkolny. Ułóż pytania do tego zadania, aby jedno zadanie trzeba było rozwiązać za pomocą dodawania, a drugie - za pomocą odejmowania. Test zawiera 10 zadań zamkniętych. W roku szkolnym 2005/2006 byłam wychowawczynią klasy II, w związku z tym na podstawie zebranych materiałów oraz własnego doświadczenia opracowałam zestawy zadań .Szkoła podstawowa klasy 1-3. Powinni ją opanować wszyscy uczniowie.Zadania wymagające stosowania jednostek miar często sprawiają dzieciom trudność.ZADANIA TEKSTOWE DLA KLASY III. Karty pracy dzielą się na poziomy 1-3, czyli przeznaczone są kolejno dla trzech pierwszych klas szkoły podstawowej i mogą to być np.:W naszym serwisie, pełnym edukacyjnych różności dla dzieci, nie mogło oczywiście zabraknąć matematyki :). Znajdziesz tu dziesiątki ćwiczeń do wydruku i online - ćwiczeń, które sprawią, że nauka matematyki stanie się dla dziecka przyjemnością. Uczy liczebników w zakresie od 0 do 9 oraz oswaja dzieci z funkcją telefonu.Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. „Utrwalamy wiadomości w klasie 3- matematyka"to zestaw piętnastu dwustronnych kart pracy. Znaleziono materiałów. Zbiór zadań dla klasy 3..\nTesty z matematyki gimnazjalne 2019\nSprawdzian z literatury romantyzmu\nGeografia fizyczna polski sprawdzian gimnazjum\nSprawdzian planeta nowa klasa 5 mapa polski


Wózek TFK Joggster Sport Plus - Pomarańczowy - sklep Avans.pl\nWózek TFK Joggster Sport Plus - Pomarańczowy Spacerowe\nWózek TFK Joggster Sport Plus - Pomarańczowy\nRegularnie biegasz, uprawiasz triathlon, a może po prostu lubisz aktywność fizyczną - ten wózek jest dla Ciebie! W wózku Joggster Sport Twoje dziecko jest zawsze bezpieczne. Wygodne, szerokie siedzisko zapewni dziecku komfort i wygodę. Opatentowany system składania wózka umożliwi złożenie go dosłownie w kilka sekund. Idealny do poruszania się w każdym terenie, zarówno w mieście jak i w trudnym górzystym terenie. Tylne zawieszenie zapewnia łagodną i stabilną jazdę oraz bieganie. Informacje techniczne:\n- Zatwierdzony przez TFK Sports i posiadający atest wózka biegowego TÜV.\n- Wygodne oparcie z bezstopniową regulacją wysokości.\n- Siedzenie z 5-punktowymi szelkami bezpieczeństwa.\n- Solidny, łatwo składający się aluminiowy stelaż z elementami włókna węglowego.\n- Regulowany podnóżek w 3 różnych pozycjach.\nRozmiar po złożeniu: 101cm x 60cm x 57cm. Rozmiar po złożeniu bez kół: 89cm x 55cm x 31cm. Waga bez akcesoriów: 12,7 kg. Maksymalne obciążenie wózka: 34 kg. Powierzchnia leżąca: 103cm x 32cm. Powierzchnia siedząca: 33cm x 25cm. Długość oparcia: 54cm.\nKod produktu: 347931


Zostań kluczem - Technologie - PC Format\nJak człowiek rozpoznaje znajomych? Zazwyczaj po twarzy, głosie i sylwetce. To cechy biometryczne, z których coraz częściej korzystają komputery, aby ułatwić ludziom funkcjonowanie bez konieczności pamiętania coraz większej liczby haseł. Michał Procner\nWykorzystanie biometrii w formie, w jakiej znana jest dziś – z udziałem komputerów – ma swoje początki w drugiej połowie XX wieku. Zaczęło się od wojskowych technologii, które później, w latach 90., stały się ogólnodostępne. Jednak dopiero stosunkowo niedawno biometryczne metody identyfikacji weszły na masową skalę do świata elektroniki. Dzięki temu np. hasła tekstowe, jakich dziś trzeba używać, przestaną być potrzebne, bo hasłem stanie się sam człowiek. Już za parę lat użytkownicy banków i sklepów będą się legitymować częściami własnego ciała.\nDotychczas jako metod autoryzacji używano dwóch rodzajów zabezpieczenia. Pierwszym była identyfikacja za pomocą obiektu: klucza, karty, sygnalizatora RFID itp. Stosowana jest od bardzo dawna i ma jedną dużą wadę: opiera się na wykorzystaniu przedmiotu – przedmiot można komuś zabrać, co dla złodzieja jest zadaniem względnie prostym. Dlatego stworzono drugi stopień bezpieczeństwa.\nChodzi oczywiście o system haseł, czyli czegoś, co użytkownik wie – wiedzy nie można po prostu zabrać. Problem polega jednak na tym, że przeciętni użytkownicy stosują bardzo proste hasła i często zapisują je w rozmaitych miejscach. Co więcej, w obecnych czasach potrzeba zapamiętywania coraz większej liczby „tajemnych słów”, a zapomniane hasło stanowi problem. Tymczasem złodzieje nie próżnują – tworzone są programy „zgadujące” hasła, które stają się coraz skuteczniejsze.\nTrzeci stopień bezpieczeństwa\nLudzie wykorzystują biometrię każdego dnia od zarania dziejów. Podobnie postępują wszystkie zwierzęta, które wzajemnie się rozpoznają i zapamiętują. Najczęściej człowiek działa jak program do dwuskładnikowej autoryzacji: identyfikuje osoby na podstawie wyglądu twarzy i tonu głosu.\nBiometria zapewnia trzeci poziom zabezpieczeń. Kluczem i hasłem staje się sam użytkownik. Ma to wiele zalet: przepustkę do konta czy pokoju w firmie nosi się zawsze przy sobie, nie ma możliwości jej zapomnienia, a złodziej będzie musiał poważnie pogłówkować, zanim uda mu się sforsować zabezpieczenie biometryczne. Trzeba mieć tylko nadzieję, że odcinanie kończyn nie stanie się powszechną praktyką amatorów cudzych pieniędzy.\nProgramy wykorzystujące kamerę komputera do identyfikacji twarzy są dziś dobrze znane, istnieją także czytniki linii papilarnych czy wzoru tęczówki oka. Prace nad kolejnymi metodami identyfikacji stale trwają.\nCzytniki linii papilarnych są od dawna montowane w laptopach biznesowych i w większości nowoczesnych smartfonów. Bez problemu kupisz też urządzenia do autoryzacji tą metodą, które za pośrednictwem programu pozwolą zabezpieczyć ważne treści na komputerze. Co więcej, zabezpieczony w ten sposób dysk twardy będzie nadal bezpieczny, jeśli ktoś wymontuje go i odczyta na innym komputerze. W Japonii prowadzi się testy zintegrowanej metody potwierdzania tożsamości odciskiem palca podczas płacenia w sklepach. Odciski mają być też przypisane do paszportu i potwierdzane podczas okazywania tego dokumentu – dzięki temu trudniej będzie go podrobić.\nW Polsce baza danych biometrycznych funkcjonuje od roku 2000 – paszporty zawierają informacje o cechach fizycznych właścicieli. Są niewidoczne podczas przeglądania dokumentu, ukryto je w warstwie elektronicznej.\nZapowiadane są nowe modele telefonów z czytnikami siatkówki oka, a wiele banków wdraża technologię Finger Vein do bankomatów. Na kartach płatniczych Getin Bank wkrótce pojawią się czytniki linii papilarnych zastępujące PIN.


Tanuki-Manga - Recenzja Ga-Rei\nWydanie oryginalne: 2005-2010\nWidownia: Shounen;\tPostaci: Bóstwa,\tDuchy,\tPolicja/oddziały specjalne,\tUczniowie/studenci;\tRating: Przemoc;\tMiejsce: Japonia;\tCzas: Współczesność;\tInne: Ecchi\nSympatyczna, acz sztampowa historia o egzorcystach. Szkoda, że nie okazała się krótsza.\nJak wszyscy wiemy, umiejętność widzenia duchów utrudnia życie. Boleśnie przekonuje się o tym Kensuke Nimura, kiedy z powodu zjawy, która zepsuła mu randkę, traci dziewczynę i telefon. Próba zakupu nowego modelu (telefonu, nie dziewczyny) kończy się spotkaniem z wyjątkowo przerażającym upiorem. Nimura, niewiele myśląc, rzuca się do ucieczki, gwałtownie zakończonej wpadnięciem pod skuter. Zdziwi się ktoś, że kierująca tym pojazdem to piękna niewiasta? I jakimś cudem podczas zderzenia pocałowała się z głównym bohaterem? Czy masz, szanowny czytelniku, wątpliwości, że właśnie obserwujemy zawiązanie głównego wątku miłosnego?\nTajemnicze dziewczę, które nieco później przedstawi się jako Kagura Tsuchimiya, okazuje się również widzieć duchy. Mało tego, pracuje jako egzorcystka dla specjalnego departamentu Ministerstwa Środowiska. I bardzo chciałaby, by Nimura pracował z nią. Chłopak, targany młodzieńczą miłością (silny powiew wiatru miał duży wpływ na tę decyzję), zgadza się. W ten oto sposób Kensuke zostaje wciągnięty w walkę o tajemnicze kamienie Shesshouseki, a później nawet ocalenie świata… i Tokio oczywiście.\nChłopak spotyka tajemniczą dziewczynę i zostaje wciągnięty w walkę ze złymi mocami. Choć zawiązanie akcji jest mocno nieudolne i sztampowe do bólu, dalej robi się ciekawiej i pomimo wszystkich wad tej mangi można się naprawdę wciągnąć. Niestety, do czasu. Głównym problemem Ga‑Rei jest rozplanowanie akcji. Fabuła składa się z dwóch nierównorzędnych pod względem jakości części. Pierwsza, obracająca się wokół poszukiwań Sesshouseki, zgrabnie buduje napięcie i wprowadza wątki dramatyczne, by skończyć się w zadowalający sposób – w dodatku całkiem widowiskowy. Wszystko pięknie, ładnie, lecz problemem jest to, że rozwiązanie sprawy Sesshouseki nie stanowi końca całej historii. Dostajemy ciąg dalszy, który w porównaniu z pierwszą częścią wykonano bardzo nieudolnie. Jest dość chaotyczny – głównie z okazji upchnięcia jak największej liczby wątków. Autor próbował zaskoczyć czytelników poprzez rozdrabnianie informacji i wstrzemięźliwość w dawaniu podpowiedzi, które pomogłyby ułożyć zebrane fragmenty w całość. Z tego powodu zakończenie przychodzi niespodziewanie, gdy wciąż właściwie nie rozumiemy, co oznaczają poszczególne wydarzenia i dlaczego jest tak źle. Finał całej mangi sprawia wrażenie pisanego w pośpiechu – dzieje się dużo i szybko, jednak wyraźnie brakuje klimatu i napięcia, jakie towarzyszyło nam przy pierwszej części opowieści.\nGłówna para bohaterów to niestety niezbyt udane twory. Protagonista, Kensuke Nimura, zboczony nastolatek ze skłonnościami do agresji – najprawdopodobniej kolejna biedna ofiara okresu dojrzewania. Przez większość czasu jesteśmy zmuszeni poznawać jego erotyczne myśli, co skutecznie utrudnia dostrzeżenie w nim jakiejkolwiek głębi charakteru. Przykładem niech będzie pierwsze spotkanie Kensuke z Kagurą. Nasz protagonista po zderzeniu ze skuterem i przygrzmoceniu z całej siły o automat z napojami myśli tylko o przypadkowym pocałunku i bieliźnie owego dziewczęcia. W dodatku przez większość czasu jest poirytowany i ma zwyczaj wyładowywać swoją frustrację na przypadkowych duchach, które miały nieszczęście znaleźć się w pobliżu. Stres wyładowuje również poprzez ciągłe krzyczenie na wszystkich z byle powodu. Co prawda później Nimura przechodzi coś co można szumnie nazwać „nabraniem dojrzałości”, acz trudno mi jednoznacznie ocenić tę zmianę i wolę zostawić ostateczny osąd w gestii czytelników. Kagura zresztą wypada niewiele lepiej jako do bólu naiwna i niewinna dziewczyna. Przy czym choćby przez fakt, że w przeciwieństwie do Nimury przez większość czasu stara się uśmiechać i zdecydowanie rzadziej narzeka na swój (zdecydowanie cięższy) los, o wiele łatwiej ją polubić. Postaci drugoplanowe w większości przypadków tworzą barwną i ciekawą zbieraninę. Wyjątkowo udanie zostały też wykreowane główne postaci negatywne, które z różnych powodów przeszły na „ciemną stronę mocy”. Niestety i tutaj pomysłu starczyło tylko na niektórych antagonistów, natomiast ci pomniejsi prezentują niski poziom. Nie wspominając o nieszczęsnych Złych z drugiej części historii, którzy może i są mroczni, lecz brakuje im głębi i indywidualnego rysu.\nNajwiększym nieszczęściem tej mangi są elementy komediowe. Humor oscyluje wokół erotycznych myśli poszczególnych postaci lub tego, jak to nie mogą wyznać swoich uczuć… czyli podkreśla główne wady Ga‑Rei. Co prawda brak wstawek komediowych wypadłby jeszcze gorzej – bez nich pesymistyczna atmosfera tej mangi byłaby ciężka do wytrzymania. Nie zmienia to jednak faktu, że dowcipy są zwykle denne i często ukazują bohaterów jako idiotów lub erotomanów. Niestety, niewiele lepsze są sceny fanserwisowe, których ilość co prawda nie przytłacza, ale za to zwykle pojawiają się niespodziewanie, dorównując delikatnością szarżującemu stadu słoni.\nKreska nie wybija się ponad przeciętność, choć sceny akcji są dobrze zaplanowane i dynamiczne. Postacie narysowano poprawnie, jeśli chodzi o anatomię, choć bywają momenty, gdy ich dłonie okazują się nieproporcjonalnie duże w stosunku do rąk. Można też zauważyć, że twarze nastoletnich bohaterów są tworzone na jedną modłę. Niestety, mimo zazwyczaj całkiem zgrabnej kreski, bardzo przesadzono z deformacjami, w efekcie czego przy scenach komediowych musimy oglądać postacie o groteskowo powyginanych twarzach. Taki zabieg pojawia się przy każdej lżejszej w swoim wydźwięku sytuacji, co na dłuższą metę może denerwować. Skrajnym przypadkiem jest tutaj Kensuke, który częściej jest przedstawiany bez oczu (ma same białka, bez źrenic i tęczówek) niż z nimi.\nMimo dużej liczby wad, Ga‑Rei czyta się dość dobrze, choć czytelnik pozostaje z uczuciem, że ta historia mogła być lepsza, gdyby włożyć w nią więcej pracy. Na podstawie tej mangi nakręcono anime, będące prequelem – Ga‑Rei –Zero-. Jeśli oglądaliście je i chcecie koniecznie wiedzieć, jak potoczyły się dalsze losy Kagury i Yomi, to seria dla was. Miejcie jednak na uwadze, że manga ma pewne wady, których anime nie posiadało. Poza tym Ga‑Rei mogę chyba polecić jedynie osobom, które uwielbiają serie akcji i którym nie przeszkadzają wymienione przeze mnie niedostatki. Przy czym jest tyle lepszych serii z duchami i demonami w tle, że bardziej ekonomicznie będzie poświęcić ten czas na jakąś ciekawszą lekturę.\nTren, 17 lipca 2010


LOFT37 obcasy Gypsy Lady O_GPSL_Z5POM1 | Schaffashoes.pl\njesteś tutaj: Strona główna » ONA » Obuwie » L37 (Loft37) » LOFT37 obcasy Gypsy Lady O_GPSL_Z5POM1\n112.48 zł 449.90 zł w tym VAT\nLOFT37 obcasy Gypsy Lady O_GPSL_Z5POM1\nkolekcja: wiosna-lato 2019|nr. katalogowy: 58131#38\nGypsy Lady są wykonane z szarego zamszu z dodatkiem różowych pomponików. 9-centymetrowy obcas-słupek wysmukla nogę i zapewnia komfort noszenia. Delikatne wiązanie dookoła łydki nadaje lekkości każdej stylizacji.\nKolor - szary, fuksja


Szczyt Europejski: konieczne jest wzmocnienie bezpieczeństwa UE | Andrzej Grzyb\nZabierając głos w dzisiejszej debacie poświęconej przygotowaniom do nieformalnego spotkania szefów Państw i Rządów UE, Andrzej Grzyb, koordynator Grupy EPL w Podkomisji Praw Człowieka (DROI) i współprzewodniczący delegacji PO – PSL, powiedział:\n“Szczyt poświęcony jest szeroko rozumianemu bezpieczeństwu Unii Europejskiej, jej obywateli, tworzących ją państw. Zagrożenia płyną z różnych stron, ich źródła leżą w niestabilnej sytuacji w sąsiedztwie UE. Zapobiegając terroryzmowi, potrzebujemy ściślejszej koordynacji służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo obywateli. Nie możemy równocześnie się zgodzić na zbyt daleko idące ograniczenia praw obywateli UE – samo to oznaczałoby częściową wygraną terrorystów. Walcząc o nasze Europejskie wolności, pamiętajmy również, że obywatele UE mają także prawo do wolności od strachu- strachu o zdrowie i życie swoje i najbliższych. W tym kontekście musimy pracować nad skutecznym, ale szanującym bezpieczeństwo danych osobowych i prawa obywateli systemem PNR.\nPodczas gdy debatujemy w PE, na Ukrainie rozgrywa się dramat, który również destabilizuje UE – tak z gospodarczego jak i politycznego punktu widzenia. Musimy się zastanowić jak bronić się przed dezinformacją płynącą ze wschodu. Wszyscy znamy kanał Russia Today, przekazujący wypaczony przez rosyjską propagandę obraz rzeczywistości. Docierają do nas również informacje, że obywatele rosyjscy wykupują lokalne media europejskie znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej. Niedługo dzięki naszej otwartości może się okazać, że taka propaganda będzie kolportowana w Europie od wewnątrz, właśnie za pomocą mediów lokalnych. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje ostatnie decyzje Rady oraz działania podejmowane przez Europejski Fundusz na rzecz Demokracji, zmierzające do przeciwstawienia się “rosyjskiej wojnie propagandowej”.\n[vc_button title=”OBEJRZYJ WYSTĄPIENIE POSŁA PODCZAS DEBATY” target=”_self” color=”btn-primary” icon=”wpb_video” size=”btn-large” href=”http://www.europarl.europa.eu/ep-live/pl/plenary/video?intervention=1423647877347″]\nZ dzisiejszej debaty #EP przed jutrzejszym szczytem #EUCO #antiterrorism #Ukraine http://t.co/J6O1Edjqyn wystąpienie: http://t.co/Y52bKlErru\n— Andrzej Grzyb (@GrzybAndrzej) luty 11, 2015\nPodczas konferencji prasowej na Starym Rynku Prezes PSL Władysław Kosiniak-Kamysz, Poseł Krzysztof Paszyk oraz Wicemarszałek Województwa Wielkopolskiego Krzysztof Grabowski zaprezentowali...


listopad 2019 – Pruszkowskie Stowarzyszenie Patriotyczne\nWielkość Marszałka Józefa Piłsudskiego\n28 listopada 2019 E Rad 0\nWykład dr. hab. Piotra Szlanty pt. „ Wyprawa wileńska 2019 roku” jaki się odbył w Muzeum Dulag 121 przypomniał nasze ryzykowne wyprawy wojenne, zakończone jednak sukcesem.\nGry i zabawy wojenne\n27 listopada 2019 E Rad 0\nZupełnie „super” wśród chłopaków było posiadać pistolet. Można go było zdobyć pokątnie za pieniądze, albo w handlu wymiennym. Sam stałem się ofiarą tego procederu. Znalazłszy kilka łożysk kulkowych wykorzystywanych do budowy hulajnogi, z dumą poinformowałem o tym chłopaków w szkole.\nWyprawa Wileńska 1919 roku\n13 listopada 2019 E Rad 0\nRankiem 19 kwietnia polskie siły zbrojne wkroczyły do Wilna. Za sprawą pomocy i wsparcia jego mieszkańców m. in kolejarzy węzła wileńskiego udało się przejąć kontrolę nad większością miasta. Na cześć tego wydarzenia zorganizowano defiladę wojsk i uroczyste dziękczynienie w Ostrej Bramie.\nRepatriacja czy depatriacja? Lata 1944 – 1946\nJuż od drugiej klasy szkoły powszechnej uczono nas różnych języków – w zależności od aktualnie panującego okupanta. Litewski i polski (Litwini, Niemcy), litewski, rosyjski, polski (Litwini, Rosjanie). W gimnazjum dodano język francuski.


Wileński ****, Olsztyn\nWileński ****, Hotel , Olsztyn - Opis\nHotel Wileński **** położony jest w centrum jednego z najpiękniejszych miast Warmii, bliskość urokliwej Starówki sprawia, że widoki z pokoi hotelowych są niepowtarzalne. Bryła budynku została pięknie odrestaurowana, jej architektura przykuwa uwagę dopracowaniem szczegółów, a neoklasycystyczna fasada, sprawia, że nietrudno o wrażenie jakby „Hotel Wileński” stał w tym miejscu od zawsze. Dewizą Hotelu jest świadczenie usług w najwyższym standardzie. Tutaj komfort i nowoczesność dotrzymują kroku tradycji, dlatego też z przeszłości zaczerpnęliśmy to co najcenniejsze: klimat wnętrz, artystyczny wystrój, a także rodzinną atmosferę. Nazwa Hotelu również nie jest przypadkowa, z tradycji wileńskich hołubimy kresowy smak i aromat, a także otwartość i życzliwość.\nDla naszych Gości przygotowaliśmy 27 starannie zaaranżowanych i ekskluzywnie wyposażonych pokoi 1 i 2 osobowych w tym pokój o podwyższonym standardzie, w naszej ofercie znajdziecie Państwo także wygodny apartament wileński oraz pokój dla osoby niepełnosprawnej. Wszystkie pokoje zostały wyposażone w eleganckie meble i wygodne łóżka, stworzyliśmy zatem Państwu możliwość komfortowego wypoczynku, a także jeśli zajdzie taka, potrzeba efektywnej pracy.\nWileński ****, Hotel , Olsztyn - Podstawowe informacje\nWileński ****, Hotel , Olsztyn - Organizowanie wesel\nWitaj! Myślę, że ten obiekt 'Wileński ****', Olsztyn może Ciebie zainteresować