wiatraki elektrownie węglowe a elektrownie atomowe co lepsze - 6\nmartulina6 17 Lis 2009 17:29 23916 185\n#151 17 Lis 2009 17:29\n#152 26 Mar 2013 23:05\nMała dygresja dla tych którzy argumentują przeciw energii jądrowej za pomocą widma apokalipsy awarii. Nie wiem ile elektrowni jądrowych jest na świecie ( setki, tysiące ?) i ile znaczących awarii miało miejsce. Znam dwie. Jedna w Czernobylu a druga w Japonii. Skala destrukcji i zagrożenia nieporównywalna. W tej pierwszej zawinili ludzie a zwłaszcza system. Ktoś ukradł cement, gdzieś indziej nie dotrzymano mocno norm zabezpieczeń i wiele innych uchybień a na koniec jak to u ruskich bywa jak już wy...bało to zamiast ostrzec i uprzedzić, to gadali całemu światu, że u nich taki śnieg pada i ch... Ot ruska świadomość i mentalność. Tak jak z Kurskiem, setkami rdzewiejących okrętów z reaktorami atomowymi itd.\nJapoński zaś przypadek świadczy że tylko TSUNAMI - siła z zewnątrz może zaszkodzić takiej elektrowni a i tak nie wiele ( nie będę tu porównywał strat z Czernobyla i Fukushimy). Wystarczy nie budować ich na wybrzeżach, zboczach wulkanów ani w Himalajach i będzie git.\nGdybym miał wybrać wolę mieszkać przy el atomowej niz w dymach węglowej czekać aż zaświeci słońce.\nO wiatrakach się nie wypowiadam bo ich istnienie moim zdaniem nie ma najmniejszych szans na przyszłość. Jeśli ktoś umie liczyć to wystarczy to za odpowiedź na pytanie dlaczego.\n#153 27 Mar 2013 09:44\nW Czernobylu powodem awarii była nie tyle kradzież cementu, czy niedotrzymanie norm,\na robienie ryzykownych prób bez należytego przygotowania: popsuty sprzęt pomiarowy,\nniedoświadczeni ludzie bez orientacji, co się może stać - to co oni chcieli w ten sposób\nwypróbować? Może, czy nieprzygotowani ludzie w cudowny sposób zapobiegną awarii?\nGdzieś na forum widziałem opinię, że awarię w Czernobylu spowodowano celowo - żeby\npostraszyć świat widmem katastrofy i dzięki temu lepiej sprzedawać ropę naftową.\nW Fukushimie reaktory były już nieco przestarzałe, ze względu na użyte zabezpieczenia\n- już od wielu lat wymaga się w nowych reaktorach zabezpieczeń przed takimi awariami,\nmam na myśli wymóg pasywnego systemu chłodzenia po wyłączeniu.\nReaktorów w elektrowniach jądrowych jest chyba ponad 300 - lista reaktorów.\nAwarii w nich do tej pory było około setki, w tym kilka poważnych - lista awarii.\n#154 27 Mar 2013 10:48\nNiedawno przeczytałem że reaktor nr.3 w Fukushimie był wyłączony jeszcze przed tsunami z powodu stopienia reaktora, dowiedziałem się że ten reaktor był napędzany eksperymentalnym paliwem typu FOX (ze starych bomb atomowych).\nNiestety dziś internet na tan temat absolutnie milczy.\nSłyszał ktoś jeszcze coś o tym?\nJeśli te informacje są prawdziwe to mamy dowód że poważne awarie były spowodowane przez głupotę ludzka.\n#155 27 Mar 2013 12:24\nA gdzie i co konkretnie przeczytałeś? Czy jest to zgodne ze znanymi faktami?\n#156 27 Mar 2013 14:10\nPo co gdybać, jeśli w Polsce mamy mieć dostatek energii elektrycznej, to trzeba budować elektrownie atomowe, jestem nawet za tym, aby od razu kilka. Może mam skrzywienie, moja specjalizacja na studiach (PW, dyplom 1976) to aparatura jądrowa ,,jąderek'' się więc nie biję.....\n#157 27 Mar 2013 14:48\n1. Gdzie wyczytałeś o tym "stopieniu reaktora" przed tsunami? Nie dorabiaj uzasadnienia do faktu, który nie istnieje.\n2. O używaniu paliwa FOX internet wcale nie milczy. I co z tego, że takie paliwo było używane?\nWskaż informację o rodzaju paliwa MOX używanego w Fukushimie, bo paliwa FOX są różne. Wskaż również informacje o ilości używanego paliwa MOX.\n#158 07 Sty 2014 02:27\nMoże nie wiele wniesie to do dyskusji, jednak bardzo poruszył mnię film na YT pod tytuem: Czarnobyl - Awaria w elektrowni atomowej-cały film- dokument.\nJestem za droższym może rozwiązaniem, ale by podjąć dobrą decyzję wypadało by policzyć nie tylko uzysk energii z atomu ale i zabezpieczenie odpadów i ew awarii.\n#159 13 Sty 2014 22:54\nZiemia jest wprost zalana energią ,problemem jest jedynie polityka, geopolityka.\nGaz łupkowy, zgazowanie węgla brunatnego przez bakterie , hydraty gazowe, w końcu energia geo-plutoniczna.\n#160 16 Sty 2014 18:37\nAaa.. tam polityka, problemem są pieniądze. Co z tego, że energii dostatek, jak jej wydobycie jest droższe od tego z tradycyjnych źródeł?\n#161 16 Sty 2014 20:32\nW porównaniu do energii ze Słońca, której nawet nie trzeba wydobywać, sama do nas dociera, tych innych są mikroskopijne ilości. I wykorzystujemy ją od początku naszych dziejów, choć raczej pośrednimi metodami i z mierną sprawnością.\n#162 17 Sty 2014 23:01\nPolityka jest istotna . posłużę się przykładem.\nW Toruniu wykonano otwór geotermalny z możliwością wydobycia ok 600m3 wody o temperaturze 65°C. Zdaniem specjalistów wykonanie trzech otworów , w różnych miejscach Torunia, daje 100% zaopatrzenia w ciepłą wodę i ogrzewanie C.O. i C.WU.dla tego miasta. Niestety nie zalazło to zainteresowania rządzących. Równocześnie planuje się inwestycję geotermalną w Lidzbarku\nWarmińskim, gdzie woda będzie miała tylko 25°C na cele ogrzewania budowanego Parku Wodnego. Taką wodę nawet do basenu trzeba będzie podgrzać.\n#163 17 Sty 2014 23:23\nI teraz policz ile bylo by podatkow (akcyzy) za paliwa do ogrzania takiej ilosci wody, ile bylo by podatku obrotowego, ile podatkow od dochodow pracownikow, itp. itd.\n#164 17 Sty 2014 23:53\nZdaniem specjalistów wykonanie trzech otworów , w różnych miejscach Torunia, daje 100% zaopatrzenia w ciepłą wodę i ogrzewanie\nJest kwestia, czyich specjalistów, i kto miałby tym zarządzać - tam chodzi o to, że kto inny płaci, a kto inny ma potem zgarniać zyski.\n#165 18 Sty 2014 00:20\nJeśli jakieś przedsięwzięcie ma być dochodowe, to na 100% opłaca się wziąć kredyt w banku.\nOpinie specjalistów są na pewno argumentem do dyskusji z bankiem. Chyba, że bank ma "swoje" ekspertyzy, które wskazują na małą wiarygodność kredytobiorcy, który już kiedyś miał uratować jakąś stocznię i do dziś nie rozliczył się z powierzonej kasy.\nJeśli zabezpieczeniem spłaty miałby być zastaw bankowy na instalacji geotermalnej, a instalacja by nie działała, to znaczy, że bank ma zabezpieczenie nie warte funta kłaków. Mało dziś banków, które wierzą w cuda ...\n#166 18 Sty 2014 07:51\nZdaniem specjalistów wykonanie trzech otworów , w różnych miejscach Torunia, daje 100% zaopatrzenia w ciepłą wodę i ogrzewanie C.O. i C.WU.dla tego miasta. Niestety nie zalazło to zainteresowania rządzących.\nCo do tego mają rządzący? to nie PRL, proszę bardzo, sprawdź te warunki, pożycz/zainwestuj kasę , wykonaj/zleć odwierty, sprzedaj energię miastu i innym, kupią gdy będzie trochę tańsza od innych, - będziesz miał biznes.\n#167 18 Sty 2014 11:41\nByła obietnica ogrzewania Torunia, rząd wyłożył kasę, wywiercono otwór, dowiercono się do gorącej wody. Wtedy specjaliści tego, kto obiecywał ogrzać Toruń, powiedzieli że jest potrzebny drugi otwór, jak będą dwa, to się Toruń ogrzeje - rząd już im nie wierzył, ale zrobiono zbiórkę społeczną, wywiercono drugi otwór. Teraz ci specjaliści mówią, że jest potrzebny trzeci... Wygląda to na jakieś perpetuum mobile, raz się ruszyło i interes się kręci. I choć według fizyki perpetuum mobile nie jest możliwe, to pewnie się nie zatrzyma.\n#168 18 Sty 2014 12:12\nZ kad ja to znam?\nW latach 70-tych w moim rejonie (kopalnie wegla i stare nieczynne kopalnie zlota) robiono odwierty, o ile dobrze pamietam na glebokosc ok.2000m.\nBylo tych odwiertow ok. setki, a wyniki jakos dziwnie zniknely na wiele, wiele lat.\nDzis, w obrebie najwiekszego zageszczenia odwiertow, jest olbrzymi "kamieniolom".\nCo najciekawsze, to pracownicy podpisuja klauzule tajemnicy zakladowej (boja sie odpowiadac na jakiekolwiek pytania), technika wydobywcza jest identyczna do technik uzywanych w kopalniach zlota i diamentow, urobek tegoz niby "kamieniolomu" jest w specyficzny sposob badany, sortowany i spora jego czesc jedzie wagonami w nieznane (doslownie nieznane). Mimo ze skala jest tam jednolita i swietnie nadaje sie do wydobycia duzych blokow skalnych do np. produkcji nagrobkow, kraweznikow drogowych, kostki brukowej itp. to jednak caly urobek jest kruszony, skladowany na specjalnym podlozu filtrujacym, a pozniej jedzie wagonami w nieznane. Rzekomo do budowy drog, ale na drogi jedzie tylko urobek z gornych warstw wyrobiska, a i wagony takie maja konkretne miejsce docelowe.\nOstatnio podali jedynie jeden wynik badan do wiadomosci publicznej, a mianowicie wyjatkowo duza zawartosc Tytanu w zlozu, ale sadze ze jest to tylko wiadomosc dla odwrocenia uwagi ciekawskich.\nSadze ze wiekszosc z was zgadnie kim sa i czym oficjalnie zajmuja sie udzialowcy tego kamieniolomu.\nPodobnie jest z tymi Torunskimi odwiertami, same odwierty do cieplej wody sa tylko przykrywka do sprawdzania innych zasobow, podatnicy poniosa koszty, a zyski beda mialy pojedyncze osoby i to nie tylko ze zrodel geotermalnych.\n#169 18 Sty 2014 15:39\nZłoto można pozyskiwać z bardzo ubogich rud - ale metoda podana przez Ciebie jest bardzo "nieekonomiczna" - jeśli podloże jest takie jak napisałeś (twarda skała) to można "wypłukiwanie" wykonać na miejscu (metoda heap leaching), a zużyta skałę płonną wykorzystać jako kruszywo, trzymanie tego w tajemnicy jest bez sensu, bo nikt inny tego złota inaczej nie wydobędzie jak chemicznie. Sądzę że najprawdopodobniej władze lokalne nie dały pozwolenia na stosowanie cyjanków na swoim terenie i urobek jest wywożony tam gdzie mogą używać tej techniki.\n#170 18 Sty 2014 16:16\nWlasnie w okolicach jest ujecie wody glebinowej dla kilku okolicznych (20-50tys) miast. A glebokosc obecnego wyrobiska jest juz na poziomie wod glebinowych.\nCo ciekawe, to to ze skala wydobycia jest nieporownywalna z dotychczasowym wydobyciem kamienia w okolicznych kamieniolomach, ktore (4 w okolicy) mimo ponat 60 lat eksploatacji maja powierzchnie laczna mniejsza od powierzchni tej nowej dzialajacej ok. 10 lat.\nTeren ten na starych mapach zyl zlotonosnych jest praktycznie w centrum i kazdy geolog spodziewal by sie w tym miejscu glownych zyl(przerostow) zwlaszcza na wiekszych glebokosciach, co ma tez odzwierciedlenie, ze im nizej w wyrobisko schodzi wydobycie, tym mniej osob ma dostep do wyrobiska, i kontakt miedzy pracownikami jroznych dzialow jest zabroniony klauzula tajemnicy podpisywana przez kazdego pracownika.\njak bys tam podjechal i chcial porozmawiac z kimkolwiek to odniesiesz wrazenie ze trafiles na slynna w USA "area 51". Ochrona wygoni cie nawet jesli bedziesz w odleglosci zasiegu dobrej lornetki.\nKiedys z synem jezdzac na tzw. "Off Road" wjechalem na sam skraj wyrobiska co omal nie skonczylo sie zjechaniem z ok. 50m wysokiego urwiska do pierwszego poziomu wyrobiska. Znam ten teren jak wlasna kieszen i wszystkie sciezki w lesie, wiec zablokowane drogi dojazdowe nie stanowily problemu i chyba dzieki temu udalo mi sie dojechac do samego wyrobiska niezauwazony.\nW miejscu gdzie kiedys chodzilem na grzyby i zagladalem do gniazd chronionych dzis ptakow drapieznych jest jedna wielka dzura w ziemi. Samego kilkusetletniego lasu zniszczyli ok. 60 hektarow, gdzie gnezdzilo sie kilkaset par roznych gatunkow chronionych., ile dodatkowych powierzchni okolicy zostalo zniszczonej to trudno okreslic.\nNo, ale caly biznes moze krecic sie wokol tego ze np. jesli oficjalnie sprzedam ci zwykly tluczen, a ty z niego wydobedziesz np. zloto i odsprzedasz odpad innym np. do budowy drogi, to roznica w cenie materialu poczatkowego bedzie spora.\nPieniadze do prywatnej kieszeni z firmy zarejestrowanej na jakiejs wyspie poza zasiegiem Urzedu Skarbowego.\nInnaczej mowiac ja sprzedaje ci rude jakiegos drogiego metalu po cenie zwyklego tlucznia kamiennego, ty to przerabiasz, odzyskujesz metale, sprzedajesz odpad do budowy drog w cenie zakupu, czy tez kosztow, a roznica dzielimy sie w jakichs ustalonych miedzy nami proporcjach.\nSprawdzilem wlasnie widok kamieniolomu na google i maja juz nawet wlasna dwutorowa bocznice kolejowa. teraz juz nikt nie bedzie sie interesowal listami przewozowymi na wagonach.\nA i jeszcze jedno, okolica slynie takze z powojennego wydobycia rudy uranowej.\nOstatnia dzialajaca kopalnia uranu zamknieta w 1976 roku.\njesli wspolpracujesz z firma zarejestrowana gdzies tam, gdzie skarbowka nie ma dostepu, to masz pole do popisu.\nKoszt transportu nie jest istotny, bo czy to ruda, czy zwykly tluczen to transport wchodzi w koszty, wiec mozna transport pominac w oplacalnosci wydobycia dodatkowego elementu, zwlaszcza ze koszty spadaja na oficjalne wydobycie tlucznia drogowego na ktory dzieki wyzszym kosztom, zmniejszy sie podatek dochodowy.\nPoza tym mieszkancy okolicznych miejscowosci maja prawo wiedziec co sie dzieje na ich terenie, zwlaszcza ze istnieje duze ryzyko skazenia terenu.\nNo ale jak to zwykle bywa, po latach powiedza ze to nie mogla wplynac na mieszkancow bardziej niz np. Czarnobyl, czy opady z Fukushimy wiec nie bedzie trzeba wyplacac odszkodowan, a ci co zmarli to im odszkodowanie niepotrzebne i nie beda sie nawet o nie upominali.\n#171 18 Sty 2014 18:03\nSaskia powtarzasz plotki ludowe, tymczasem prawda wygląda zgoła inaczej.\nMowa o kopalni kruszywa w Piławie Górnej należącej do grupy DSS (Dolnośląskie Surowce Skalne). W kopalni wydobywa się zwyczajne, prostackie kruszywo do budowy dróg i betonów. Pracownicy chodzą struci bo firma od 2012 znajduje się w stanie upadłości. Wyłożyła się na znanej aferze autostradowo-chińskiej, pozwalniała ludzi, wprowadziła cięcia i wielkie oszczędności, obniżyła płace, posprzedawała co się da, toteż teraz o żadnych inwestycjach w tytany czy inne takie sprawy mowy nie ma - bo nie ma na to kasy.\nOpowieści o wielkich bogactwach jakie się kryją w Piławie pochodzą prawdopodobnie stąd, że w latach 2009-2011 grupa naukowców działających w ramach grantu Narodowego Centrum Nauki: "Pegmatyt berylowo-niobowo-tantalowy z kopalni DSS w Piławie Górnej jako obiekt o unikalnym w skali kraju znaczeniu naukowym i muzealnym", badała żyły pegmatytowe występujące w tamtejszym złożu (ponoć największe w Polsce). Znaleziono różne ciekawe minerały m.in. Niob, Tantal, Beryl, Tytan, ziemie rzadkie itp. Oczywiście żadnego złota czy diamentów tam nie ma. Co prawda niob, tantal i reszta to cenne surowce dla nowoczesnego przemysłu, jednak zdaniem kierownika zespołu, Adama Pieczki z AGH, "mimo stosunkowo dużych żył pegmatytów, w Piławie prawdopodobnie jest ich za mało, by opłacalne było ich wydobycie w celach przemysłowych".\nFirma DSS w 2011, po zakończeniu badań, zamierzała wystąpić o koncesję na poszukiwania Tytanu i innych wymienionych wyżej metali, potem jednak przyszedł krach autostradowy i teraz nie wiadomo kiedy i czy w ogóle ktokolwiek będzie badał tamtejsze złoża pod kątem ew. eksploatacji.\nI to było na tyle jeżeli chodzi o bonanzę jaką ciemne moce opanowały w Piławie\n#172 18 Sty 2014 19:13\nW czasie kiedy pisales post, ja dodawalem info do mojego.\nNie powtarzam plotek ludowych, bo znam ten teren i wiem na bierzaco co sie tam dzieje.\nOplacalnosci roznych firm dotycza jedynie wyludzania kasy podatnikow na prywatne inwestycje, a karawana idzie dalej z towarem na sprzedaz.\nWlasnie takie koszty transportu moga kreowac brak oplacalnosci i mozliwosc unikniecia naleznych podatkow dochodowych, ale wszystko dalej sie kreci dzieki jakms dziwnym zjawiskom finansowym.\nNa ponizszym zaznaczylem na czerwono teren lasu zdewastowany, a ktory powinien byc chroniony.\nNiebieski okrag to miejsce do ktorego udalo mi sie niechcacy dojechac, a na zolto miejsce gdzie zabroniono mi filmowania kamera, mimo ze oficjalny teren kopalni konczy sie kilkaset metrow od tego miejsca w kierunku wyrobiska.\nNa ponizszym na czerwono zaznaczylem glowne zyly zlotonosne ze starych map, na niebiesko rejon gdzie jest stary "piec" , potocznie nazywany baszta, obok ktorego (zaznaczone na zolto) jest stare wyrobisko podziemne, z ktorego urobek byl wygrzewany-wypalany w tej tzw. baszcie.\nOficjalnie jest to piec do wypalania wapienia do produkcji wapna, problem w tym ze w promieniu kilkudziesieciu kilometrow nie ma wapieni, zwlaszcza nadajacych sie do wypalania.\nNatomiast wiadome jest i pewne ze "baszta" sluzyla do wypalania-wygrzewania-wytapiania, ale czego?\nMowa o kopalni kruszywa w Piławie Górnej należącej do grupy DSS (Dolnośląskie Surowce Skalne).\nCzy wiesz kto jest glownym udzialowcem firmy?\nI z kim firma prowadzi interesy?\n#173 18 Sty 2014 19:57\nCzy wiesz, jaka jest cena tytanu? Kilkanaście złotych za kilogram złomu - pewnie tyle kosztuje tona rudy tytanowej. Rzeczywiście tyle też kosztuje tona tłucznia.\nKażdy nowy producent tytanu obniża jego cenę rynkową, bo zwiększa podaż.\nDetaliczna sprzedaż tytanu to wyroby: blachy, druty itp. A hurtowa to tylko giełda, żadnego "handlu pokątnego", 'bez wiedzy skarbówki".\nCena tytanu wynika z kosztu przeróbki (HUTA!), a nie z kosztu rudy (KOPALNIA!).\nA ile kosztuje złoto? Średniej klasy samochód (np. Opel Astra) kosztuje tyle, co kilogram złota. Za swoich najlepszych czasów Złoty Stok produkował kilkadziesiąt kilo złota rocznie, czyli wartość (powiedzmy) 100 samochodów. Ilu ludzi z tego można utrzymać?\nObecnie wartość produkcji samochodów w Polsce to równowartość kilkuset TON złota.\n#174 18 Sty 2014 20:34\nNie powinienem wstawiac linku na ebay, ale nie ma innej mozliwosci przedstawienia cen Tytanu, zwlaszcza ze link nie zniknie z czasem, bo jest to staly dostawca.\nJednak nie jest taki tani jak ci sie wydaje. Zwroc uwage na wymiary pretow i ich dlugosci.\nSrednio to 25mm pret i 1m dlugosci to ponad £100.\nMam troche tego towaru w garazu i wierz mi ze wagowo to bardzo malo, jak na takie wymiary.\nTakze troche ci sie pomylily wartosci ton z kilogramami.\nW czasach kiedy zloty stok wydobywal zloto, to byla to rownowartosc milionow samochodow.\n#175 18 Sty 2014 21:08\nKilkanaście złotych za kilogram złomu - pewnie tyle kosztuje tona rudy tytanowej.\n- nie ma pomyłki w jednostkach!\nTo tak, jakbyś porównywał cenę worka cementu (50 kilo) z ceną plomby (0,1g) w zębie.\nCzy zauważyłeś, że cena piasku jest niższa od ceny tranzystorów, które z tego można zrobić? Tu też główny udział ma koszt przeróbki piasku na tranzystory (lub złomu tytanowego na druty, pręty i blachy).\nW czasach kiedy Zloty Stok wydobywal zloto, to byla to rownowartość milionow samochodow.\n- nie była równowartość żadnych samochodów, ale to nie znaczy, że z jego produkcji mogło się utrzymać 50 000 pracowników.\nNiestety, na rudzie tytanu wielkiego interesu nie dało się zrobić, "pogrzebał" ich tłuczeń:\n22.05.2012 Bankructwo DSS. Związkowcy będą się modlić o w intencji firmy.\nZwiązkowcy z Solidarności Dolnośląskich Surowców Skalnych (DSS) zamówili msze św. w intencji firmy.\nBędzie cud? Bo spółką giełdową nie da się "politycznie" sterować ...\n#176 18 Sty 2014 22:14\nW Szanghaju kilogram gąbki tytanowej (w tej postaci się nim handluje) kosztuje około 10 dolarów amerykańskich. A w Polsce złom można sprzedać do skupu po 10zł/kg. Problemem tytanu nie jest cena surowca ale tak jak pisze Rzuuf - cena przetwarzania. Tytan jest pod tym względem wyjątkowo niewdzięczny i dlatego nie mamy wokół siebie wyrobów z tytanu. Używa się go tam gdzie się musi - lotnictwo, wojskowość, medycyna itp. Także do produkcji gadżetów jak rowery, sprzęt turystyczny i inne zabawki dla bogaczy. Tytanu po prostu nie opłaca się używać w codziennym życiu i popyt na niego jest niewielki. Trochę się go używa jeszcze do stali stopowych i to praktycznie wszystko. Natomiast szerokie zastosowanie ma biel tytanowa czyli tlenek tytanu - doskonały, mocno kryjący i odporny na starzenie biały pigment. Praktycznie w każdej lepszej farbie jest. W plastikach, gumie, papierze także. Nawet do pasty do zębów, lekarstw i żywności się go dodaje. 95% wydobycia tytanu idzie właśnie na ten pigment, który jest tani i dobry.\nA informacja o tytanie i odpowiednia medialna oprawka do tej informacji pochodzi z 2011 i dziwnie się tak złożyło, że Łuczak puścił ją jakoś tak tuż przed emisja akcji DSS, co oczywiście miało niemały wpływ na ich ceny, ot taka dygresja. Zwykła ściema, bo kto niby miał ten tytan Łuczakowi robić? Sam nie miał technologii, musiałby sprzedawać surową rudę, co niewarte schylania się po nią, więcej z szemranych interesów na kruszywie i autostradach wyciągał. Jak pisałem wyżej tytan w rudzie jest tani i powszechnie występuje na całym świecie, również w Polsce.\nLepszy interes to te inne metale jak beryl, tantal, niob, jednak ich przetwarzanie to już zupełny kosmos i nie jest to przedsięwzięcie dla Polskiego biznesu - to może co najwyzej zagraniczny koncern wykupić i sam robić. O ile mu się opłaci. A raczej się nie opłaci bo tych pegmatytów nie jest tam wiele a wielkie koncerny mają wykupione znacznie lepsze złoża na całym świecie, również w krajach gdzie ludzie nie będą się oburzać na wyciętych parę sosenek i przepędzonych ptaków. No i będą pracować za miskę kaszy i kieliszek gorzałki.\nŻeby te metale wydobywać z rudy, albo choć koncentraty to należałoby zbudować całą wielką fabrykę. Pokątnie nie da się tego robić.\nCo do złota to ekipa prof. Pieczki ich tam przez 3 lata nie znalazła, wiec znalezienie ich przez ludzi Łuczaka, którzy może u tego Pieczki się uczyli byłoby niezwykłe i nieprawdopodobne. Tego złota tam nie ma. A nawet gdyby było to do jego wydobycia również należałoby wybudować fabrykę.\nI jeszcze na koniec - proces wydobycia czy to złota czy czegokolwiek innego ze złóż skalnych wymaga w pierwszej kolejności zmielenia całej tej skały na miałki proszek a następnie poddaniu flotacji bądź ługowaniu. To co pozostaje po wydzieleniu cennych minerałów to muł, taki sam jaki znamy z KGHM i tego błota nikt Ci na pewno nie kupi bo żadnego zastosowania nie ma, co gorsza - trzeba go składować w basenach osadowych, co słono kosztuje i wymaga sporych inwestycji. Tak więc każda tona wydobyta w celu odzyskiwania cennych minerałów jest stracona dla budownictwa i nie można na niej dwa razy zarobić jak sugerujesz.\nCo do bankructwa DSS, to jest to bankructwo bez likwidacji i firma nadal istnieje i prosperuje. Tyle, że bez Łuczaka to już o tytanach i tantalach nie usłyszymy. Hucpa się skończyła i teraz trzeba odrabiać długi.\n#177 19 Sty 2014 14:03\nzloty kamyk1 zloty kamyk1\n#178 19 Sty 2014 14:14\nW Toruniu wykonano otwór geotermalny z możliwością wydobycia ok 600m3 wody o temperaturze 65°C.\nNa godzinę, dobę czy wogóle? Słaba ta informacja i może dlatego:\nNiestety nie zalazło to zainteresowania rządzących.\nU mnie w miasteczku jest tzw. geotermia i ludzie w blokach , (którzy nie maja wyboru) płaca chyba najdroższe rachunki za ciepą wode i ciepło na całym Mazowszu.\n#179 19 Sty 2014 17:59\nJeśli chodzi o tytan, to znalazłem "252mm, 64mm Diameter Total weight 3.67kg" za £50.00 - wychodzi £13.624 za kg, £61.6765/dm3. Oczywiście nie oznacza to, że nie da się kupić taniej, niemniej jednak daje jakąś orientację. Ale odwiert to nie kopalnia, nie wydobywa się z niego tyle rudy, żeby to mogło dać znaczące korzyści (ciekawe, czy jakby się trafiło nawet na kilometrową warstwę złota na głębokości trzech kilometrów, to czy jego wartość by pokryła koszt wiercenia), do tego wypadałoby mieć koncesję na wydobycie, płacić podatki - inaczej to jest nielegalne. Chyba, że woda by zawierała rozpuszczony związek, w skład którego by wchodziło coś cennego. Ale bywa (i to pewnie częściej), że jest w niej i coś szkodliwego. Pamiętam, że w Toruniu wodę z tego odwiertu wypuszczano do Wisły, zatruły się ryby.\n#180 20 Sty 2014 02:45\nNie chodzilo mi ani o ceny tytanu, ani o zloto, tylko o finansowanie prywatnych badan geologicznych z funduszy publicznych (podatkow).\nCaly ten galimatias z DSS to niezrozumienie intencji mojego wczesniejszego postu.\nTo tak samo jak ja zaczal bym teraz na temat ryb w rzece, tylko dlatego ze o nich wspomniales.


Praca i życie w Indiach: rozmowa z Natalią Tyczyńską - Wandergirl.pl\nAzja, Destynacje, Indie, Lifestyle · 26 marca, 2019\nDziś zapraszam Was na kolejny wywiad z serii #TravelGirls. Tym razem rozmawiam z Natalią, która postanowiła przenieść się do Indii i tam założyć swoje biuro podróży.\nBędą to historie Kobiet, które spełniają marzenia, jeżdżą po świecie, realizują pasję, chodzą do pracy, która autentycznie sprawia im przyjemność a przy tym zarabiają na życie. Tusia jest kitesurferką. Gosia ma własny hotel. Kasia jest PR Managerem a Marta Dyrektorką w sieci hoteli. Patrycja jest reporterką i reżyserką telewizyjną a Ewa blogerką i przewodniczką po Afryce.\nPraca i życie w Indiach:\nNatalia Tyczyńska – zajmuje się organizacją szytych na miarę wycieczek po Indiach. Od 2013 roku razem z koleżanką z Litwy prowadzi w Indiach butikowe biuro podróży Nomaday Travel. Gdy nie planuje wyjazdów dla swoich klientów, planuje swoje. Uwielbia wodę i związane z nią pasje takie jak nurkowanie, pływanie, plażowanie. Mieszkając w Delhi miała także okazję spróbować wędrówek po Himalajach, które ją oczarowały. Inspiracją do działania są dla niej ludzie, ich historie i poglądy. Lubi gotować, jeść i poznawać nowe miejsca „od kuchni”. Uzależniła się od aromatycznego czaju z imbirem, którym zaczyna każdy dzień. Trudno jej usiedzieć w jednym miejscu, dlatego podąża za zasadą, iż jedyną stałą w życiu jest zmiana.\nKiedy pierwszy raz pojechałaś do Indii? To był wypad turystyczny czy coś związanego z pracą?\nDo Indii trafiłam pierwszy raz w roku 2011. Była to dla mnie kolejna destynacja w ramach różnych doświadczeń zawodowych po ukończeniu studiów magisterskich (Turystyka i Rekreacja/ Hotelarstwo).\nDostając się na staże do firm oraz na wolontariaty pracowałam w kilku krajach po kolei. Zajmowałam się marketingiem w Tunezji, rozwojem turystyki na Uniwersytecie w Splicie, organizacją konferencji medycznych w Delhi, pracą charytatywną na Jawie aż do pracy w Parlamencie Europejskim. To były bardzo różne doświadczenia, sporo nauki i ekscytujące podróże zarazem.\nMyślałaś wtedy, że zostaniesz na stałe w Indiach?\nNie! Wyjechałam do Indii, po 9 miesiącach do Indonezji a potem do Francji. Będąc w Strasbourgu zdałam sobie sprawę, że to właśnie mi Indii brakuje. Że coś mnie tam ciągnie z powrotem.\nI co to było? Dziś już wiesz?\nTrudno to wytłumaczyć ale czułam, że moja przygoda z Indiami nie była zakończona. Wróciłam do Indii otwarta na wszelkie scenariusze.\nMyślę, że to poczucie wolności tutaj, takie zupełnie nowe życie pełne przygód i niespodzianek spowodowały to, że chciałam tu pobyć dłużej. Poza tym Indie są tak olbrzymie, różnorodne i fascynujące, że można je odkrywać latami.\nNatalia Tyczyńska z siostrą Sonią przy świątyniach Jainijskich w Ranakpur_Rajasthan\nJak to się stało, że w końcu przeniosłaś się do Indii? Jak wyglądał dzień, w którym podjęłaś decyzję?\nDrugi raz do Indii przyjechałam jako turystka. Chciałam tu więcej podróżować, bez pracy w biurze i obowiązków. I podczas tego kilkumiesięcznego pobytu poznałam Sarune, moją wspólniczkę. Ona także miała doświadczenie w branży turystycznej i chęć na własny biznes.\nPamiętam, że siedziałyśmy w naszym pokoju w Delhi wymieniając pomysły. Na drugi dzień poszłyśmy do ministerstwa zapytać jak zakłada się firmę w Indiach. Po nitce do kłębka doszłyśmy do tego co należy zrobić. Po ok. 7 miesiącach miałyśmy oficjalnie założoną firmę w Indiach, a czas oczekiwania wykorzystałyśmy na zarobienie kapitału w Londynie.\nSiedem miesięcy na założenie firmy, to całkiem sporo czasu! Czy było to trudne? Jak wyglądały formalności? Domyślam się, że raczej nie było to kilka kliknięć myszką?\nZałożenie firmy w tamtym okresie nie było dla nas łatwe. Na pewno można zrobić to w krótszym czasie ale należy pamiętać, że my nie miałyśmy doradcy ani inwestora. Zapewne z większym doświadczeniem i kapitałem na start wiele kwestii można załatwić sprawniej. Od tamtego czasu weszły także w życie nowe przepisy, zatem możliwe, że teraz wygląda to inaczej.\nPodstawa to dobry księgowy tzw. Charterred Accountant. To zawód w Indiach bardzo odpowiedzialny i każdy przedsiębiorca korzysta z ich usług. Bez tego ani rusz. Nie ma tu takich możliwości jak w Europie, by samemu dokonywać pewnych procedur. Wiele ważnych procesów przy zakładaniu i prowadzeniu firmy może dokonać tylko CA (Charterred Accountant) z odpowiednimi uprawnieniami. Nasza księgowa jest z nami od początku.\nMiałaś jakieś obawy związane z przeprowadzką?\nNie miałam ich zbyt wiele. Podchodziłam do tego jak do przygody. Oczywiście była obawa o finanse i sukces firmy ale nie chciałam wywierać na sobie jakiejś strasznej presji. Myślałam początkowo, że jeśli się nie uda to i tak na pewno się czegoś nauczę. Ale jednocześnie obiecałam sobie, że nie poddam się łatwo. Jestem bardzo upartym człowiekiem, podczas tych kilku lat były momenty, gdy chciałam się poddać ale obietnica zobowiązywała mnie do wytrwania.\nFakt przeprowadzki był dla mnie akurat bardzo ekscytujący. Lubię nowe miejsca, przeprowadzki, odkrywanie nowej okolicy, nawiązywanie nowych znajomości. Przecież zawsze można wrócić na stare śmieci!\nNatalia Tyczyńska z partnerem Chiragiem (po prawej) wraz z rodziną na weselu jego siostry Surabhi\nMimo, że studiowałam turystykę w Polsce, to tak naprawdę dopiero w Indiach poczułam, że mogę tą wiedzę i pasję jednocześnie przekuć w zawód. Indie w tym wypadku są dość wyjątkowe ponieważ tu naprawdę przydaje się lokalny kontakt. Bez tego pierwsza podróż może być stresująca dla kogoś niewprawionego. Dlatego widziałyśmy potencjał w tym co chcemy zaoferować.\nMamy z Sarune podobne podejście do podróżowania, podobne poczucie estetyki. Było dla nas dość naturalnym ustalenie profilu Nomaday. Tego, że skupiamy się na lokalnych doświadczeniach, ze szukamy hoteli perełek i że oferujemy wysokiej jakości usługi. Większość naszych wycieczek można uznać za luksusowe ale w lokalnym, autentycznym klimacie.\nKlientów pozyskujemy online. Wymagało to od nas wiele nauki w sferach SEO, social media, marketing itp. Dzięki temu są to ludzie z całego świata. Wykorzystujemy także nasze kontakty w Polsce i na Litwie do pozyskiwania klientów, którzy niekoniecznie szukają biur w internecie.\nCzy z posiadania biura podróży za granicą można się utrzymać, czy jednak konieczne są jakieś alternatywne źródła dochodu? Jak Ty to robisz?\nJest to nasze jedyne źródło dochodu. Turystyka w Indiach to biznes sezonowy dlatego wymaga to dużej dyscypliny i planowania. Początki były najtrudniejsze. Z czasem gdy klienci zaczęli doceniać nasze usługi, naturalnie pojawili się kolejni.\nPracuję online dlatego tam gdzie akurat się znajduję otwieram laptopa rano i pracuję do około godziny 18.00. Brzmi bardzo normalnie ale potrzebne są ramy czasowe na pracę. Inaczej człowiek nigdy z niej nie wychodzi. Przez ostatnie lata pracowałam w Delhi. W tym roku przeniosłam się na Goa. Gdy w niskim sezonie odwiedzam rodzinę w Polsce to pracuję tam.\nRodzina i znajomi często odwiedzają Cię w Indiach?\nTrochę znajomych przewinęło się już u mnie w Delhi. Gdy tylko mogę ruszam z nimi w podróż w różne rejony Indii. Rodzice z wujkami i ciotkami przyjechali raz na podróż po Indiach Południowych a moja siostra odwiedziła mnie dwa razy na dłuższe wakacje. Jest to dla nich wciąż jednak dość odległy kierunek.\nNatalia w tradycyjnym stroju (lehenga) na weselu hinduskim\nUkierunkowane wykształcenie nie jest oficjalnie potrzebne by być w tej branży. Pomaga ale nie jest niezbędne. W turystyce najważniejszy jest pewien typ osobowości. Trzeba oczywiście kochać podróże, być świetnym w komunikacji, poniekąd czytać ludzi. Trzeba lubić ludzi i nie bać się interakcji z nieznajomymi.\nAby zacząć taki typ biznesu należy dużo wiedzieć o danym rejonie świata. Interesować się tym co się tutaj dzieje, być na bieżąco, nawiązywać kontakty.\nW turystyce podstawą do działania jest zaufanie: klienta do nas oraz nasze do naszych lokalnych kontrahentów.\nTo jest mój pierwszy własny biznes. Miałam 27 lat gdy założyłam firmę i wszystko robiłyśmy metodą prób i błędów. Z perspektywy czasu myślę, że dobrze byłoby mieć na początku mentora. Kogoś kto odniósł sukces w sektorze usług (niekoniecznie w biurze podróży) kto podzieliłby się z nami wiedzą. Może uniknęłybyśmy kilku bardzo stresujących sytuacji, związanych z technicznymi i administracyjnymi kwestiami.\nA jaka sytuacja była dla Was najtrudniejsza?\nStresujące były kwestie związane ze współpracą w informatykami. W Indiach tego typu usługi często okazują się być na niskim poziomie, klient nie ma wiele praw i koniec końców mocno przepłaciłyśmy za produkt, który nie spełniał naszych wymagań. Uczyłyśmy się na błędach.Frustrująca była tez niespójność przepisów pobytowych dla przedsiębiorców itp..\nCzy miałaś chwile zwątpienia, gdy myślałaś rzucam wszystko, wracam?\nTak! Miałam ich sporo w pierwszych 2 latach działalności. Indie nie są najbardziej przyjaznym miejscem do prowadzenia firmy. Zawiły świat biurokracji, częsty brak logiki oraz różne niespójne ze sobą zasady potrafią mocno zniechęcić.\nByło kilka momentów gdy stres był tak silny, że przypłaciłam to zdrowiem. W takich chwilach zastanawiałam się czy warto tracić zdrowie dla firmy. Ale jak już wspomniałam trochę się uparłam 🙂 Kolejni zadowoleni klienci byli motywacją do trwania przy decyzji o prowadzeniu Nomaday Travel.\nNatalia na tyłach Taj Mahal\nCo przyciągnęło Cię w Indiach?\nPoczątkowo trudno było mi określić co takiego ciągnie mnie tu z powrotem. Myślę, że jest tu jakaś specyficzna energia. Bardzo podobała mi się odmienność Indii od Europy, chaos, kolory, zapachy, smaki – nigdy się tu nie nudzę.\nPodróżniczo jest to niekończące się źródło pomysłów. Bardzo lubię podróżować po Indiach. Mimo upływu lat tutaj za każdym razem czuję się jak tzw. Typowy turysta. Robię zdjęcia krowom, zagaduję sprzedawców herbaty i kupuję lokalne produkty. Hindusi są bardzo pomocni i gościnni. Szczególnie widać to w mniejszych miastach.\nBardzo dobrze czuję się w międzynarodowym środowisku a Delhi to naprawdę miasto wielu kultur. Przyjeżdżają tu ludzie z całego świata na przeróżne projekty i to mi się w tym mieście podoba.\nCzy Indie są bezpieczne dla kobiety? Mieszkasz tam sama, z facetem? Jak wygląda życie Europejki, w dodatku jeszcze blondynki, w Indiach?\nMimo, że Indie nie mają dobrej reputacji w tym względzie ja czuję się bezpiecznie. Przyjechałam tu sama. Podróżowałam sama, dojeżdżałam do pracy sama. Założyłam firmę wraz z wspólniczką, kobietą, blondynką z zagranicy. Jesteśmy zatem chyba przykładem na to, że nie do końca jest tak jak media to przedstawiają.\nIndie mają swoje problemy czemu nie zaprzeczam. Od początku też byłam wrażliwa na to jak dostosować swoje zachowanie, ubiór, wybory do tutejszej rzeczywistości. I tak np. nie chodzę w nocy sama po nieznanych mi dzielnicach, nie ubieram się wyzywająco podczas podróży w odległych rejonach itd.\nPrzez pierwsze 3 lata byłam tu sama i było dla mnie naturalnym radzić sobie bez mężczyzny u boku. Od kilku lat jestem w związku z mężczyzną stąd i przez ostatni rok mieszkaliśmy razem. Teraz znów urzęduje sama ponieważ on sporo pracuje poza Indiami. Życie Europejki, blondynki może wyglądać tu różnie. Na pewno zależy to od miasta. Sporo zależy też od charakteru.\nZnam osoby, które boją się dosłownie wszystkiego i im jest trudno tutaj żyć. Na pewno zwracam swoim wyglądem uwagę ale przestało mnie już to denerwować. Na początku było to dziwne uczucie ponieważ wszyscy się na mnie patrzyli. Nauczyłam się na to nie zwracać uwagi.\nW zakonie Hemis w Ladakh\nCzy podróż do Indii bez faceta (tylko dziewczyny) to dobry pomysł?\nMyślę, że spokojnie ekipa koleżanek może tu podróżować. Oczywiście jest wiele różnych sposobów na podróżowanie. Są turyści, backpackerzy, którzy sami sobie wszystko organizują- mają mały budżet ale sporo czasu. My organizujemy wycieczki z prywatnym kierowcą, nowoczesnym samochodem, wyselekcjonowanymi hotelami. Stawiamy na bezpieczeństwo i komfort podróżującego a jednocześnie na doświadczenie autentycznych Indii. Miałyśmy także klientki, kobiety podróżujące solo, które dzięki naszej asyście czuły się bezpiecznie podczas podróży.\nJak wygląda życie codzienne w Delhi? Jakie są plusy a jakie minusy? Co Cię w Indiach fascynuje a co Ci się nie podoba?\nDelhi to wielka metropolia, ma swoje plusy i minusy. Życie codzienne wygląda różnie w zależności od tego co tu robimy. Na pewno minusem są korki. Dlatego ważnym jest aby dom nie był zbytnio oddalony od pracy. To miasto jest tak wielkie, że czasem przejechanie autem z północy na południe bez większych korków zajmie 2h. Największym problemem obecnie jest zanieczyszczenie powietrza. To coś od czego niestety nie można uciec będąc na miejscu. Z tego powodu w tym roku przeniosłam się nad ocean.\nSiła robocza jest tu dość tania, dlatego wiele osób może pozwolić sobie na pomoc domową, nianię a nawet kierowcę. Dzięki temu można sporo czasu zaoszczędzić.\nDla większości osób, które znam w Delhi życie towarzyskie jest tutaj jest sporym plusem. Jest wielki wybór ciekawych knajp, barów, festiwali itp.\nIndie to także wielki, rozwijający się rynek w wielu dziedzinach. Dla biznesmenów jest to świetne miejsce na rozwój działalności, eksperymenty i ciekawe projekty.\nPodoba mi się w Indiach to, że społeczeństwo tu jest bardzo tolerancyjne. Mieszkają tu wyznawcy różnych religii, żyją obok siebie, pracują razem.\nHindusi nie są tak zestresowani jak my Europejczycy. Przyjmują bez większego oporu to, że życie samo pisze scenariusze i nie zawsze możemy wszystko kontrolować. Są też mocno przywiązani do rytuałów i tradycji co bardzo cenię.\nPlanujesz kiedyś wrócić do Polski?\nNa razie nie planuję ale także nie wykluczam tego w przyszłości. Zobaczę co kolejne lata pokażą, jestem otwarta na różne scenariusze.\nJakie są Twoje sposoby na relaks?\nW Indiach zaczęłam praktykować jogę. Dzięki temu nauczyłam się kilku technik relaksacyjnych. Od dwóch lat interesuję się także medytacją ale nie znalazłam jeszcze odpowiedniej dla mnie techniki. Mój umysł jest stale zajęty i trudno jest mi doświadczyć błogosławieństw medytacji. Jest to długi proces, czasem nawet trwa całe życie.\nIndie to kolebka Ajurwedy, starożytnej nauki medycznej. Częścią Ajurwedy są niesamowite masaże i zabiegi, na które pozwalam sobie od czasu do czasu szczególnie podczas podróży. Gorąco polecam.\nPosted By: Monika · In: Azja, Destynacje, Indie, Lifestyle\n31 stycznia, 2020 at 23:19\nSuper zdjęcia! Indie są niesamowite! Chyba byłem hindusem w innym wcieleniu :)) Na razie muszę się zadowolić kuchnią indyjską (gdy uda mi się coś ugotować), ale może kiedyś wybiorę się na wycieczkę 😉


Damskie sandały z tłoczonego zamszu zabudowane | WITTCHEN\nButy damskie 88-D-710\nKod produktu: 88-D-710-7-36\nKobiece sandały w granatowym odcieniu świetnie sprawdzą się do wielu stylizacji. Cholewka wykonana z tłoczonego zamszu z motywem zwierzęcym. Wygodne sandały na platformie owiniętej materiałem tekstylnym są zapinane na okrągłą klamerkę. Akcenty z jasnobrązowej skóry nadają całości wyjątkowego sznytu.\nNasza rada: sznurek owinięty wokół podeszwy podkreśla wakacyjny klimat modelu.


Amerykańskie osiedla domków w Google Maps - Bryła - architektura na świecie\nred 07-03-2013 16:36\nInwestycyjny boom jakiego kilka lat temu doświadczyły Stany Zjednoczone zaowocował powstaniem setek tysięcy jednorodzinnych domków. Deweloperzy zbudowali nawet sztuczne jeziora i kanały, tak by ze swojego ogródka można było wsiąść na mały jacht i popływać po okolicy. <p> <p>Na zdjęciu osiedle wybudowane na sztucznym jeziorze, Bonita Springs, Floryda\nPowstające osiedle Lehigh Acres na Florydzie.\nDomki z bezpośrednim dostępem do kanałów, Port Charlotte, Floryda\nOsiedle Verona Walk, bliskość kanału i nazwa miasteczka - Naples, niech nas nie zmyli, to ciągle amerykańska Floryda\nPołudniowa część Fort Myers na Florydzie\nGęsto zabudowana działka z systemem sztucznych kanałów w Cape Coral, Floryda\nźródło: Google Maps ( Google)\nRównież tutaj domy mają bezpośredni dostęp do systemu kanałów, Cape Coral, Floryda\nDomy zebrane w małe kręgi przypominają biologiczny organizm, North Forth, Floryda\nZespół działek w pobliżu drogi szybkiego ruchu, Neaples, Floryda\nLas domków, przestrzeń wykorzystano w 100 %, jednak obecnie część domów stoi pusta, Naples, Floryda\nDomki bezpośrednio sąsiadują z całym systemem kanałów, Marco Island, Floryda\nOsiede wypełnione domkami po brzegi, Port Charlotte, Floryda\nDziałka przeznaczona na osiedle domków jednorodzinnych w pobliżu Fort Myers na Florydzie. Póki co stoją dwa domy.\nKolejna działka przeznaczona na osiedle, Lehigh Acres, Floryda.\nUlice przygotowane dla przyszłych mieszkańców, Port Charlotte, Floryda\nPusta działka gotowa przyjąć mieszkańców


Trzy wyspy luksusu, Rejsy - wycieczka objazdowa w Travelplanet.pl\nStrona główna Oferty ze zwiedzaniem Rejsy Ocean Indyjski Mauritius\nStatek - Costa Mediterranea - statek wycieczkowy zainspirowany stylem włoskich zabytkowych pałaców, reprezentuje włoską elegancję, dopracowaną w szczegółach i wypełnioną dziełami sztuki., zbudowany w 2000 r., należący do włoskiego armatora "Costa Cruises". Statek składa się z 12 pokładów, ma 292 m dł., a załoga liczy ponad 900 osób. Statek może zabrać na pokład nawet 2680 pasażerów. Kabiny: 1057 kabiny o różnej wielkości i standardzie. Główne rodzaje to kabiny: wewnętrzne (bez okna), zewnętrzne (z oknem) i zewnętrzne z balkonem. Wszystkie kabiny wyposażone są w 2 osobne łóżka lub jedno łóżko małżeńskie, posiadają: łazienkę (prysznic, toaleta, suszarka do włosów), telewizor, mini sejf oraz klimatyzację. Część kabin wyposażonych jest w dodatkowe łóżko podwieszane (za zapytanie).\n- Kabina wewnętrzna bez okna. Zlokalizowane na pokładach 1, 4, 5 lub 6\n- Kabina zewnętrzna z oknem lub bulajem". Zlokalizowane na pokładach 1 lub 4. W zależności od lokalizacji kabiny (pokładu) okna mają zróżnicowane rozmiary, kształty (możliwy "bulaj"- okrągłe okno) i widoki.\n- Kabina zewnętrzna z balkonem. Zlokalizowane na pokładzie 4 lub 5.\nDo dyspozycji gości: recepcja, windy, mini-galeria handlowa, 4 restauracji (w tym jedna restauracja dodatkowo płatna, do których należy zrobić rezerwację), 12 barów, klub nocny (dyskoteka), kasyno, teatr, 4 baseny, 4 jacuzzi, wielofunkcyjne boisko sportowe, miejsce do joggingu, salon (dodatkowo płatne), internet (dodatkowo płatny). Dla dzieci: mini club (podział wg grup wiekowych). Na statku odbywają się różne animacje: zabawy sportowe, przedstawienia, muzyka na żywo, itp. Podczas niektórych imprez wieczornych wymagane stroje wieczorowe.\nDodatkowo płatne - oferta kulinarna pozostałych restauracji napoje do obiadów, kolacji oraz między posiłkami, napoje alkoholowe (alkohol jest sprzedawany osobom, które ukończyły 21 lat osobom w wieku 18-20 lat - za zgodą prawnych opiekunów). Możliwość dokupienia na statku dodatkowych pakietów all inclusive z napojami (pakiety bezalkoholowe lub uwzględniające określone alkohole). Cena pakietu all inclusive waha się od ok. 18 EUR/os/dzień (napoje tylko do posiłków - obiadu i kolacji) do ok. 46 EUR/os/dzień (pakiet z drinkami i mini barem). Warunkiem skorzystania z pakietu all inclusive jest wykupienie go przez wszystkich pasażerów w kabinie na czas całego rejsu. Pakiety płatne są dodatkowo (poza depozytem). Na statku obowiązuje zakaz wnoszenia napojów (w tym alkoholi) z zewnątrz.\nZbiórka na lotnisku im. F. Chopina w Warszawie przy stanowisku odpraw Rainbow na 2 godziny przed wylotem. Wylot samolotem rejsowym z Warszawy (z przesiadką w jednym z europejskich portów) do Port Louis. Aktualne rozkłady prosimy sprawdzać na stronie operatora.\nPrzylot do Port Louis, odprawa paszportowa. W oczekiwaniu na statek udamy się do najstarszego ogrodu botanicznego na południowej półkuli i jednego z najpiękniejszych w tej części świata, zajmującego powierzchnię 33 ha. Warto zwrócić uwagę na przepiękne okazy wiktorii królewskiej, rośliny wodnej występującej głównie w dorzeczu Amazonki, której liście dochodzą do 3 m średnicy. Następnie wizyta w muzeum cukru. Zwiedzając muzeum poznamy historię Mauritiusa oraz zobaczymy proces produkcji cukru. Będzie okazja do degustacji różnych słodkości i najlepszego rumu na wyspie. Następnie lunch i zwiedzanie Port Luis, stolicy wyspy. Zaczniemy od Aapravasi Ghat - zespołu budynków wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, które w latach 1834-1923 służyły jako brama wejściowa dla imigrantów zarobkowych z Indii. Zobaczymy także słynne Blue Penny Museum, poświęcone historii i sztuce wyspy. Kolekcja obejmuje zabytkowe mapy morskie, obrazy, rzeźby, ryciny i znaczki, w tym przykłady słynnych znaczków pocztowych o nominale jednego i dwóch pensów wyemitowanych w 1847 r. na Mauritiusie. Wizyta w Caudon Water Front - współczesnym centrum miasta. W miarę możliwości czas wolny na placu targowym, gdzie można kupić świeże owoce i warzywa oraz pamiątki w atrakcyjnej cenie. Następnie przejazd do portu ok. 17:00 zakwaterowanie w opłaconej kabinie. Czas na odpoczynek i poznanie statku. Ok. godziny 21:00 statek wypływa w kierunku Seszeli (rejs przez trzy noce i dwa dni).\nDni na morzu (statek nie zawija do portu). Czas na relaks, zachęcamy do korzystania z licznych atrakcji na statku: kąpiele w basenie, jacuzzi, kąpiele słoneczne, animacje, kasyno, zakupy i wiele innych.\nOk. 08:00 statek przypływa na Seszele, do Port Victoria. Dla chętnych i za dodatkową opłatą wycieczka którą rozpoczynamy spacerem z przewodnikiem po najmniejszej na świecie stolicy - Victorii. Podczas zwiedzania, częściowo na pieszo, częściowo autokarem, zobaczymy historyczną wieżę zegarową, nowoczesną Bibliotekę Narodową oraz tętniący życiem, pełen kolorów, rynek. W następnej kolejności udamy się w kierunku Ogrodu Botanicznego. Tutaj wraz z przewodnikiem poznamy typowe dla wyspy gatunki zwierząt i roślin, np. majestatyczne żółwie giganty, największe na świecie nietoperze, zwane latającymi lisami, czy symbol Seszeli - największe na świecie nasiona coco de mar. Obiad zjemy w lokalnej restauracji oferującej kreolskie dania. Posiłkowi będzie towarzyszyła niezwykła panorama roztaczająca się z lokalu. Następnie czeka na nas rajska plaża, na której, w ramach poobiedniego relaksu, będziemy mogli się poopalać lub zażyć kąpieli w krystalicznie czystej wodzie. Po powrocie do Victorii odwiedzimy fascynującą wioskę rękodzieła będącą kompleksem domów w kolonialnym stylu, gdzie lokalni rzemieślnicy wystawiają dla odwiedzających swoje obrazy, różnorakie przedmioty rzeźbione z kokosa, muszelkową biżuterię oraz skrupulatnie wykonane modele historycznych statków wojennych. Na koniec przewidziany jest czas wolny, idealny na zakup pamiątek, po którym udamy się w drogę powrotną do portu, po drodze mijając klimatyczne wioski rybackie.\nPodana wycieczka jest jedynie przykładową ofertą. U pilota dostępne również inne, oferowane na ten dzień wycieczki fakultatywne, np.\n- Widokowy lot nad archipelagiem\n- Rejs na wyspy Praslin i La Digue\n- Safari w Parku Narodowym Sainte Anne Marine\nO 13:00 statek wypływa w kierunku Madagaskaru (rejs przez dwie noce i cały następny dzień).\nOkoło godz. 08:00 statek przypływa do portu NOSY-BE na Madagaskarze. Dla chętnych i za dodatkową opłatą wycieczka rozpocznynająca się od przeprawy przez kanał Komba. Po około 1,5 godz. podróży dotrzemy do urokliwej wyspy Nosy Iranja. Przypominające atol na Malediwach dwie małe "wysepki" połączone są pasmem koralowego piasku o długości 2 km. W czasie odpływu można swobodnie spacerować pomiędzy nimi. Biały piasek wyróżnia się na tle morza, które mieni się wszelkimi możliwymi barwami błękitu i szmaragdu, co tworzy niewiarygodnie piękna scenerię. Piękno lokalnej przyrody podkreśli krótki spacer do zlokalizowanej na większej części Nosy Iranja latarni morskiej oferującej doskonałe pocztówkowe widoki. Następnie udamy się na plażę, w celu zasłużonego odpoczynku oraz kąpieli w lazurowo błękitnej wodzie. Później serwowany będzie pyszny lunch, w tropikalnym stylu w cieniu palm kokosowych. Na koniec wyruszamy w drogę powrotną na Nosy Be. O 19:00 statek wypływa w kierunku kolejnego portu na wyspie - Toamasina (rejs przez dwie noce i cały następny dzień).\n- Wycieczka dokoła wyspy Tuk Tukiem z przerwą na plażowanie.\n- Rejs na wyspy Komba i Tanikely\n- Trekking po rezerwacie Lokobe\nOkoło godz. 08:00 statek przypływa do portu Toamasina na Madagaskarze. Wycieczkę rozpoczynamy od opuszczenia portu minibusem, kierując się do centrum Tamatave. Tutaj zobaczymy najważniejsze atrakcje miasta, np.: klimatyczną dzielnicę kolonialną, Bulwar Joffre, Aleję Niepodległości czy też tętnicą życiem Rue du Commerce. Odwiedzimy także główny rynek w mieście - Bazary Be, gdzie będzie można kupić wszelkie lokalne produkty, zarówno do zjedzenia, ubrania jak i przyozdobienia swoich czterech kątów. Następnie udamy się w północną część miasta do niesamowitego parku zwierząt Parc Ivoloina, którego nazwa pochodzi od sąsiadującej rzeki. Tutaj, oprócz egzotycznych roślin, zobaczymy z bliska wiele gatunków charakterystycznych dla Madagaskaru lemurów i kameleonów. Pod koniec czeka nas wizyta z przewodnikiem w muzeum stanowiącym idealne podsumowanie całej wycieczki po którym wrócimy do portu. O 19:00 statek wypływa w kierunku kolejnego portu na wyspie Réunion (rejs przez dwie noce i cały następny dzień).\n- Wycieczka wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy zakończona plażowaniem.\n- Rejs lokalną łodzią po kanale Pangalanes\nOk. 09:00 statek przypływa do portu na wyspie Reunion, możliwość skorzystania z jednej z wielu wycieczek fakultatywnych dostępnych na statku. Dla chętnych i za dodatkową opłatą wycieczka na wulkan Piton de la Fournaise. Wulkan ten jest jednym z najaktywniejszych na świecie. Przejazd wzdłuż spektakularnej trasy des Tamarins, mijając po drodze urocze wioski Saint Pierre oraz Le Tampon, ostatecznie docieramy do malowniczej równiny des Cafres bogatej zarówno pod względem rolniczym jak i kulturowym. Stąd rozpoczniemy spacer po zboczu wulkanu kierując się wpierw do wioski Bourg Murat, usytuowanej 1600 m n.p.m. Kontynuując wędrówkę w górę wulkanu docieramy do przełęczy Pas de Bellecombe (2300 m n.p.m.), gdzie nasz trud zostanie wynagrodzony w postaci zapierającego dech w piersiach widoku na czerwono-czarny detrytus nazywany również Piaszczystą Równiną, która prezentuje iście księżycowy krajobraz. Po przejściu przez równinę podejdziemy jeszcze wyżej, klucząc pomiędzy starymi kraterami, by finalnie zdobyć najwyższą krawędź wulkanu okalającą kalderę Enclos Fouque. Z położonego kolejne 300 m wyżej punktu widokowego rozpościera się piękna panorama na krater Formica Leo oraz wulkan Piton de la Fournaise. Następnie wrócimy do wioski Bourg Murat na obiad w restauracji serwującej tradycyjne kreolskie dania. Po południu odwiedzimy La Cité du Volcan - obejmujące 6 tys. m2 niezwykłe muzeum wyposażone w najnowsze technologie, które jeszcze głębiej wprowadzi nas w arkana świata wulkanów. Na koniec powrót autokarem do portu.\n- Lot widokowy helikopterem nad wyspą\n- Wizyta w muzeum historii produkcji cukru\n- Zakupy na lokalnym bazarze w Saint-Pierre\nCzas na realizację wycieczek fakultatywnych. Ok. godziny 18:00 statek wypływa w kierunku Port Louis.\nOkoło godz. 08:00 statek przypływa do Port Louis. Wykwaterowanie z kabin i przejazd w okolice wzgórza Chamarel. Osobliwością tego miejsca jest ziemia mieniąca się wieloma pastelowymi kolorami. Całość stanowi piękny obraz stworzony wprost przez naturę. Okolice Chamarel znane są także z uprawy kawy i jednego z najpiękniejszych na wyspie wodospadów. To także miejsce gdzie znajduje się jedna ze słynniejszych destylarni rumu, gdzie dowiecie się Państwo jak przebiega proces produkcji rumu i spróbujecie tego lokalnego trunku . Na koniec wizyta w La Vanille Crocodile Park, malowniczym rezerwacie przyrody, gdzie spotkamy krokodyla nilowego, żółwia olbrzymiego oraz zobaczymy kolekcję przepięknych motyli. Transfer na lotnisko. Późnym wieczorem wylot samolotem rejsowym (z przesiadką w jednym z europejskich portów) do Warszawy.\nCena podstawowa obejmuje: przelot samolotem rejsowym do Port Louis z przesiadką, zakwaterowanie (razem 13 rozpoczętych dób hotelowych) na statku 4* armatora Costa Cruises o dobrym standardzie w wybranych (opłaconych) typach kabin, wyżywienie na statku: śniadania, obiady/lunche i kolacje kabiny 2 os.(możliwość dostawki) z łazienkami (opis kabin i statku j.w), korzystanie z większości atrakcji na statku, transfery z/na lotnisko w Port Louis, wyżywienie na statku wg opisu jak wyżej, opiekę polskojęzycznego pilota/rezydenta lub polskojęzycznego przedstawiciela lokalnego kontrahenta na statku podczas rejsu, ubezpieczenie TU Europa (NNW, KL i bagaż), opłaty lotniskowe i portowe.\nCena podstawowa nie obejmuje: zwiedzania Port Louis i okolic (dzień 2 i 15) ok. 55 EUR/os, opłaty za serwis pokładowy oraz napiwki dla kierowców (ok. 140 EUR/os.) - płatne obligatoryjnie na miejscu, wycieczek fakultatywnych podczas rejsu oraz innych wydatków osobistych.\nPaszport musi być ważny przynajmniej 6 miesięcy od daty powrotu.\nMauritius • Port Luis • ptak Dodo - symbol wyspy • siedmiokolorowa ziemia • turkusowe laguny • rafy koralowe • Madagaskar • wypoczynek na rajskiej wyspie Nosy Be • Kolonialne Tamatave • Lemury • Kameleony • bajeczne Seszele - wyspa Mahe • Reunion • wulkan Piton de la Fournuaise • relaks na pokładzie • atrakcyjny program animacyjny • całodzienne wyżywienie typu bufet • polskojęzyczny pilot na statku\n14 696 zł/os.\nKod oferty: 06122019RNBW202396\npt. 20.12.2019 , godz. 00:00\n2 os. kabina zewnetrzna z balkonem (1X4) 29 393


Recenzje młodzieżowe: "Kat" - Pär Lagerkvist - recenzja\n"Kat" - Pär Lagerkvist - recenzja\nPär Lagerkvist to wybitny szwedzki dramaturg uhonorowany w 1951 roku nagrodą Nobla. Autor na swoim koncie ma takie utwory jak: „Karzeł”, „Barabasz”, „Mariamne” czy „Kat”. Ostatnio miałam okazję zapoznać się z ostatnią z wymienionych pozycji.\nNa początku autor przenosi czytelnika w czasy średniowiecza, gdzie w gospodzie czeladnicy i rzemieślnicy dyskutują na temat katowskiego fachu. Jeden z biesiadników opowiada towarzyszom jak to w cudowny sposób jako dziecko został ocalony przez kata od śmierci, która była mu pisana. Kat siedzący z tyłu karczmy przysłuchuje się wszystkim dyskusjom lecz nie wtrąca się do rozmowy.\nW drugiej części utworu Pär Lagerkvist przenosi czytelnika w czasy poprzedzające II wojnę światową. W karczmie wśród narastającej nazistowskiej atmosfery, również obecny jest kat. Biernie przysłuchuje się rozmową ludzi oraz ich zachowaniu a dopiero pod koniec zabiera głos.\n„Kat” nie był pierwszą książką Pära Lagerkvista, z którą miałam okazję się spotkać. Jednak tak jak poprzednie utwory i ta pozycja wywarła na mnie ogromne wrażenie. Jest to niewielkich rozmiarów książka zmuszająca do refleksji i przemyśleń.\nSerdecznie polecam ten utwór wszystkim, którzy mają już dość książek o banalnej fabule i przewidywalnej akcji. „Kat” jest z pewnością pozycją godną uwagi.


Minilife : Denko i buble #1\nDenko i buble #1\nTo pierwszy post z tej serii i zobaczymy jak się przyjmie.\nOd jakiegoś czasu zbieram zużyte kosmetyki i dziś w końcu nadszedł ten dzień, w którym siata się przepełniła i mogę pokazać Wam zużycia.\nNie ma tu wszystkiego, bo z przyzwyczajenia część wyrzucam, ale to co trafiło do siaty, z przyjemnością Wam pokażę.\nPłyn do kąpieli Isana Luxury i Czas snu. Jedne z moich ulubionych płynów do kąpieli są tanie i ładnie pachną. Najczęściej decyduję się właśnie na te dwa rodzaje.\nSilk mousse z Nivea ten niebieski był super! Natomiast cytrynowy nie do końca przypasował mi zapachem. Zużyłam, ale do tego zapachu na pewno nie wrócę. Myślałam, że te pianki będą mało wydajne ale są naprawdę super wydajne!\nJeżeli jeszcze nie próbowaliście to polecam!\nHead&shoulders zużyłam więcej ale tutaj akurat załapały się dwa. To moje ulubione szampony i najczęściej właśnie na nie się decydujemy.\nSzampon Batiste to mój ulubiony. Zawsze mam w zapasie. Co to szaponu Colab to nigdy nie miałam gorszego szamponu! Nic kompletnie nie działa, tak jakbyście psikały włosy powietrzem...tragedia.\nKorektor Wibo Deluxe to jeden z moich ulubionych korektorów na lato. Zawsze kupuję go w promocji i 49% bo według mnie w normalnej cenie jest za drogi. Szybko się kończy, ale ładnie wygląda pod oczami.\nTusz Lily Lolo pisałam o nim o tutaj: Tusz do rzęs od Lily Lolo po zużyciu zdanie jak najbardziej podtrzymuję z tym, ze pod koniec zaczął się bardzo kruszyć.\nMaxFactor Masterpiece tusz super ale przez pierwszy miesiąc. Po miesiącu zaczął się kruszyć i nadawał się do śmieci.\nKorektor True Match lubię i często wracam! Puder silk edition od Bourjois kupiłam z polecenia ale nie wiem czy mnie zachwycił. Ładnie rozświetlał cerę pod oczami, ale nie do końca podobał mi się na całej twarzy. Zużyłam do końca, ale nie wiem czy wrócę.\nPłatki kosmetyczne z Be Beauty z Biedronki zdecydowanie moje ulubione są te różowe albo zielone. Bardzo lubię i dużo zużywam.\nOlejek Fruit z Evree kupiłam z polecenia i fajnie się sprawdził na początku roku w tych miesiącach zimowych. Skóra jest bardzo mięciutka!\nMydło w płynie od Fa Oriental moments kupione na wakacje, zużyłam ale i tak wolę mydła w piance, u mnie najczęściej są te od Palmolive. Kupuję tylko uzupełniacze.\nSeria Lirene C+D była już opisywana przeze mnie na blogu. Wpis znajdziecie tutaj: Lirene C+D\nZużyłam krem i serum i z przyjemnością wrócę do tych produktów w lato. Są super! Bardzo przypasowało mi serum!\nAntyperspirant Lady Speed Stick lubię i często wracam.\nWoda toaletowa La rive Touch of woman jak na wodę toaletową była bardzo trwała i ma piękny, ciepły zapach. Idealny na zimowe dni!\nSally Hansen zmywacz do paznokci sprawdził się znakomicie. To drogi jak na zmywacz produkt ale bardzo dobry. Nie śmierdzi jak tradycyjne zmywacze i bardzo ładnie zmywa lakier przy okazji pielęgnując paznokcie.\nGillettee Blue 3 maszynki, działają dobrze i fajna cena jak za taką jakość.\nPianka Gillette Satin care Vanilla Dream pięknie pachnie, jest bardzo wydajna i dobrze nawilża ciało! Na pewno wrócę do tego produktu.\nGarnier płyn micelarny 3 w 1 mój ulubiony płyn micelarny to już moja któraś butelka i póki co nie znalazłam nic lepszego. Zawsze wracam i zawsze mam w zapasie.\nSeche vite top coat, mój ulubiony. Uważam, że nie ma lepszego topu na rynku do zwykłych lakierów.\nAvon Sensuelle piękny zapach, trwaly jak na wodę toaletową.\nMaseczka multibiomask. Moja nowość, zużyłam już ich kilka i to naprawdę dobry produkt. W jednym opakowaniu są dwie maseczki. Jedna jest na oczyszczenie druga na nawilżenie, takie 2 w 1. Super!\nA Wy co zużyliście? Znacie produkty, które ja zużyłam?\nEtykiety: denko , uroda\nKamiJaneczek 19 października 2017 15:38


Badania urządzeń audio - Przedmioty - USOSWEB PW\nBadania urządzeń audio\nKod przedmiotu: 103A-TLRTM-MSP-BUA Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)\nNazwa przedmiotu: Badania urządzeń audio\nCelem przedmiotu jest zapoznanie studentów z parametrami podstawowych przetworników elektroakustycznych i urządzeń audio, metodami pomiarowymi ich podstawowych parametrów oraz metodami subiektywnych testów słuchowych. Po realizacji programu przedmiotu BUA studenci powinni nabyć umiejętność oceny stanu technicznego urządzeń audio i jakości dźwięku.\nCelem przedmiotu jest zapoznanie studentów z parametrami podstawowych przetworników elektroakustycznych i urządzeń audio, metodami pomiarowymi ich podstawowych parametrów oraz metodami subiektywnych testów słuchowych.\nPo realizacji programu przedmiotu BUA studenci powinni nabyć umiejętność oceny stanu technicznego urządzeń audio i jakości dźwięku.\nOgólne właściwości i rodzaje przetworników elektroakustycznych\nPrzetworniki dynamiczne, pojemnościowe i piezoelektryczne. Głośniki i\nmikrofony, rodzaje i podstawowe konstrukcje. Parametry głośników i\nmikrofonów. Zespoły głośnikowe. (3 godz.)\nTor foniczny i urządzenia wchodzące w jego skład. Przetworniki\nwejściowe, stoły mikserskie, wzmacniacze, przetworniki wyjściowe.\nAnalogowe i cyfrowe systemy foniczne. (2 godz.)\nTechniki stosowane do rejestracji i budowy mediów pamięciowych.\nZapis magnetyczny (taśmy i dyski twarde). Zapis optyczny (płyty CD,\npłyty DVD, płyty Blu-Ray). Zapis magnetooptyczny (płyty MD). Zapis\nelektryczny (karty pamięci flash). (3 godz.)\nAnalogowe i cyfrowe systemy do pomiaru przetworników\nelektroakustycznych. Klasyczne metody pomiaru przetworników (z\nwykorzystaniem aparatury firmy Bruel@Kjaer). Komputerowe systemy do\npomiaru przetworników (system ONE firmy Audio Precision, system CLIO\nfirmy Audiomatica). (3 godz.)\nPomiary urządzeń do rejestracji i reprodukcji dźwięku z\nwykorzystaniem systemów pomiarowych ONE firmy Audio Precision i CLIO\nfirmy Audiomatica. (2 godz.)\nOdsłuchowe procedury pomiarowe. Rodzaje testów słuchowych.\nUwarunkowania i wybór procedury. Sposoby oceny wyników. (2 godz.)\nPomiar charakterystyk przenoszenia, opóźnień czasowych i\ncharakterystyk kierunkowych głośników w warunkach pogłosowych\n(zastosowanie metody MLS oraz impulsu tonu przy wykorzystaniu systemu\nPomiary impedancji i parametrów Thiela-Smalla głośników w\nwarunkach pogłosowych (z wykorzystaniem systemu CLIO).\nPomiary parametrów akustycznych wnętrz. Pomiar czasu pogłosu\n(T60) i jego charakterystyk częstotliwościowych. Pomiary wczesnego\nczasu pogłosu (EDT) oraz parametrów akustycznych wnętrza C50, C80 i D50\n(z wykorzystaniem systemu CLIO).\nPomiary parametrów obiektywnych wybranych elementów toru\n(wzmacniaczy, odtwarzaczy CD, DVD) z wykorzystaniem systemu ONE oraz\nTesty subiektywne głośników, mikrofonów i wzmacniaczy\n(zastosowanie odsłuchowych procedur pomiarowych).\nBadania wpływu obudów na parametry zespołów głośników w polu fali\nswobodnej (komora bezechowa). Wykorzystanie podstawowych obudów:\notwartej, zamkniętej, z otworem (bass-refleks) oraz z otworem stratnym.\nĆwiczenie z wykorzystaniem systemu ONE.\nBadanie własnego sprzętu audio dostarczonego przez studentów z\nwykorzystaniem poznanych technik pomiarowych.\nWymagany 1 103A-TLRTM-ISP-PTD Podstawy techniki dźwiękowej\nZalecany 2 103A-TLRTM-ISP-KUA Konstrukcja urządzeń audio wysokiej jakości\nZalecany 2 103A-TLRTM-ISP-DTS Dźwiękowa technika studyjna\nZalecany 2 103B-TLRTM-ISP-DTS Dźwiękowa technika studyjna\nZalecany 2 103A-TLRTM-ISP-PSTA Procesory sygnałowe w technice audio\nStudenci otrzymują materiały pomocnicze do wykładu, materiały w postaci\nelektronicznej (instrukcje do ćwiczeń) na stronie internetowej Zakładu\nZ. Żyszkowski, Podstawy Elketroakustyki, WNT, Warszawa, 1984\nZ. Żyszkowski, Miernictwo Elektroakustyczn, WNT, Warszawa, 1987\nA. Dobrucki, Przetworniki Elektroakustyczne, WNT, Warszawa, 2007\nK. Benson, Audio Engineering Handbook, Mc Graw Hill, 1988\nK.C. Pohlman, Principles of Digital Audio, Mc Graw Hill, 2005\nF.A. Everest, Podrecznik Akustyki, Wyd. Sonia Draga, Katowice,\nU. Jorasz, Wykłady z Psychoakustyki, wyd. Naukowe UAM, Poznań,\nPo wykładzie rozpoczynającym realizację przedmiotu przewidziane jest kolokwium sprawdzające stopień przyswojenia wiedzy z zakresu objętego wykładem. Zaliczenie kolokwium jest warunkiem dopuszczenia do części laboratoryjnej.\nDo ćwiczeń laboratoryjnych przygotowywane są odpowiednie instrukcje zawierające podstawowe wiadomości z zagadnień objętych danym ćwiczeniem oraz wymagania dydaktyczne związane z jego realizacją. Instrukcje będą zamieszczone na stronie internetowej Zakładu Elektroakustyki. Przed rozpoczęciem ćwiczenia sprawdzany jest stan przygotowania studentów do ćwiczenia. Wszystkie ćwiczenia laboratoryjne są obowiązkowe i oceniane.\nOcena końcowa wystawiana jest na podstawie oceny z kolokwium oraz średniej oceny z laboratorium z wagami odpowiednio: 20% i 80%.\nKoordynatorzy: Grzegorz Makarewicz\nProwadzący grup: Grzegorz Makarewicz\nProwadzący grup: Piotr Bobiński, Marcin Lewandowski, Grzegorz Makarewicz, Agnieszka Pietrzak\nKoordynatorzy: Zbigniew Kulka\nProwadzący grup: Zbigniew Kulka


„Krwiożercze” pułapki usunięte, ale nadal tu wyjątkowo niebezpiecznie [WIDEO] | lasek falkowski, Nowy Sącz, osiedle Falkowa, niebezpieczeństwo w lesie falkowskim | Sądeczanin.info\n18/10/2019 - 19:35\n„Krwiożercze” pułapki usunięte, ale nadal tu wyjątkowo niebezpiecznie [WIDEO]\nDlaczego napisaliśmy „krwiożercze”? Bo na metalowy, pordzewiały pręt schowany w liściach w lasku falkowskim nasz Czytelnik nadział się tak, że ucierpiała stopa, o bucie przebitym na wylot nie wspominając. Pręty usunięto, ale nadal lasek falkowski do bezpiecznych miejsc nie należy.\n13 października nasz Czytelnik był w lasku falkowskim na spacerze z dziećmi. W pewnej chwili nadział się na coś, co czyhało pod stertą liści. Mężczyzna z butem wypełnionym krwią szukał przyczyny i zamiast rozbitych butelek, których się spodziewał – to wyjątkowo częsty widok w tym miejscu – odkrył kilkucentymetrowe, pordzewiałe żelazne pręty wystające spod liści.\nNie jeden, ale kilka. Poprosił interwencję Straż Miejską, ale zagrożenie miało być usunięte przez służby dopiero wczoraj. Mężczyzna czytał wieczorem naszą publikację na ten temat i z miejsca poszedł na miejsce żeby zobaczyć czy deklaracją stało się zadość. Z przykrością odkrył, że nie a za pasem weekend i kolejne rodziny wyruszą tu na spacery.\nZobacz też: Zgroza w lasku falkowskim: mężczyzna nadział się na żelazne pręty! Co to jest?\nPojechaliśmy tam w południe z kamerą. Pułapka jest usunięta, ale finał te historii nie napawa optymizmem. Wręcz budzi trwogę. Podobnie niebezpiecznych miejsc jest tu bez liku – wystające ze niszczonych konstrukcji drewnianych bolce i pręty, wszystkie pordzewiałe i większość niewidoczna na pierwszy rzut oka to – nie boimy się użyć tego określenia – śmiertelna pułapka dla dzieci, które mało kiedy ściśle na takich spacerach trzymają się wytyczonych tras. Zresztą i na tych wytyczonych podobne niespodzianki można liczyć w dziesiątkach.\nW czasie spaceru z kamerą spotkaliśmy kilka osób. Sądeczanie nie kryją goryczy – to miejsce to obecnie obraz nędzy i rozpaczy. Przyczynia się do tego nie tylko sama przyroda, która nadgryza źle zaimpregnowane i słabo zakonserwowane konstrukcje, ale również sami mieszkańcy. – Przedwczoraj przy tych ławkach był drewniany stół, wczoraj go już nie było. Dziś idę zobaczyć podpory też już zniknęły… - komentował jeden z naszych rozmówców.\n„Krwiożercze” pułapki usunięte, ale nadal tu bardzo niebezpiecznie [WIDEO]\nDlaczego napisaliśmy „krwiożercze”? Bo na metalowy, pordzewiały pręt schowany w liściach w lasku falkowskim nasz Czytelnik nadział się stopą tak, że ucierpiała stopa i but przebity na wylot. Pręty usunięto, ale nadal lasek falkowski do bezpiecznych miejsc nie należy.\nlasek falkowskiNowy Sączosiedle Falkowaniebezpieczeństwo w lesie falkowskim


Kartka na 30 urodziny w niebieskim kolorze ze złoceniami | Urodziny Ślub Chrzest Imieniny 18-tka\nStylowa kartka na urodziny to świetny pomysł na prezent bądź dodatek do prezentu urodzinowego z okazji ukończenia 30. roku życia. Kartka zawiera elementy przestrzenne, które podkreślają jej uroczysty charakter i podnoszą wyjątkowość chwili. Jest to kartka urodzinowa przeznaczona dla osoby, która potrafi docenić zarówno wyważoną kolorystykę, jak i subtelny sposób zdobienia za pomocą srebrnych ornamentów.\nŚwietnie sprawdzi się jako kartka okolicznościowa dla brata, kolegi, czy przyjaciela, chociaż kto powiedział, że niebieska kartka nie może być podarowana także kobiecie? Życzenia urodzinowe, które są wyryte wewnątrz kartki, są skierowane dla myślącego poważnie o życiu trzydziestolatka, więc jest to kartka urodzinowa dla osoby dorosłej. Dodatkowo podkreślona liczba ukończonych lat solenizanta jest tutaj elementem dekoracyjnym, wypukłym, przykuwającym uwagę. Całość kartki okolicznościowej dla trzydziestolatka jest wyważona, a jednocześnie trafiająca w jego personalny gust.\nŚmieszna kartka na 30 urodziny faceta z gratisem GIFT tabletki URODZINOFEN


Dlaczego w skierniewickich przedszkolach nie uczą ...\n« Skierniewickie Święto Krzaków ...\nJak ze skierniewickich dzieci ... »\nDlaczego w skierniewickich przedszkolach nie uczą chińskiego?\n„Od września rodzice płacą za pobyt malucha w przedszkolach złotówkę za każdą dodatkową godzinę (powyżej pierwszych pięciu godzin bezpłatnych)”\n„Mamy pięć ofert z języka angielskiego oraz po jednej z rytmiki i szachów – mówi Teresa Swaczyna, dyrektor jedynki – W ubiegłym roku rada wybierała oferty, ale to dyrekcja podpisywała umowy. Teraz nie możemy tego robić. Rada rodziców też nie, bo nie ma osobowości prawnej. Jak z tego wybrniemy?”\n„Dobrej myśli jest Krystyna Dziąg z czwórki – Zajęcia dodatkowe to decyzja rodziców, jeśli będzie to zgrana grupa ludzi to na pewno się porozumie – mówi – My w każdej grupie [...] realizujemy własne programy, a jedna z nauczycielek mająca wysokie kompetencje w nauczaniu języka niemieckiego, uczy maluchy tego języka nieodpłatnie”\n„'Żałuję natomiast, że żadne z przedszkoli nie ma w ofercie języka chińskiego. W tym przypadku pieniędzy bym nie pożałowała'”\nITS z 13.09.2013 artykuł Agnieszki Kubik pt: „Czego Jaś się nauczy... za złotówkę”\nNareszcie udało mi się trafić w skierniewickiej prasie na ciekawy artykuł dotyczący sytuacji w przedszkolach. Mam na myśli tekst pani Agnieszki Kubik w ITS-ie z 13.09.2013 pod tytułem: „Czego Jaś się nauczy... za złotówkę”.\nTytuł ten co prawda, brzmi dość pokrętnie; problem też jest niezbyt zrozumiale wyłożony, ale to i tak postęp. Do tej pory w lokalnych gazetach nadziewałem się na jakieś bzdety o sukcesach w zbieraniu kapsli, nakrętek i innych śmieci, lub temu podobnych osiągnięciach. Ewentualnie o wizytacjach przedszkoli przez policjantów i lokalnych kacyków pragnących podbotoksować trochę swój publiczny wizerunek publikacją fotografi na tle kwintesencji młodości, dziecięcej szczerości i zaufania. Jakby większych problemów w przedszkolach nie było. A że były i nadal są, tylko się wstydliwie ukryły, możemy wydedukować dzięki niedawno wprowadzonej w życie bzdurnej poprawce, durnej ustawy o oświacie. Nie ma więc tego złego...\nTajemnica dodatkowości „zajęć dodatkowych”\nZ okazji tej „nowelizacji” dyrekcje skierniewickich przedszkoli zostały postawione przed koniecznością odkurzenia i użycia swej inteligencji w sprawie wynalezienia nowych sposobów finansowania ekstra zajęć dodatkowych. Trochę więc na początku spanikowały i nawet podniosły gęsie larum. Zatroskała się też tym problemem pani redaktor Agnieszka Kubiak z ITS-u - i z przejęcia aż złamała nudziarską konwencję prezentowania opinii publicznej tematyki przedszkolnej - oficjalnie obowiązującą do tej pory w naszym prasowym zaścianku. Chwała jej za to, bo dzięki jej przełomowemu artykułowi dowiedziałem się nareszcie i zapewne większość czytelników razem ze mną, że w skierniewickich przedszkolach oprócz normalnych zajęć, kwitł proceder tak zwanych „zajęć dodatkowych” i że ich dodatkowość polegała głównie na tym, że były dodatkowo opłacane przez rodziców, mimo że odbywały się w tym samym czasie i w tych samych pomieszczeniach co już zapłacone zajęcia normalne. Czyli ich pomysł biznesowy zbudowany był na tak zwanej „jednoczesności czasu i miejsca akcji”, zwykle raczej kojarzącej się z pracą placówek służby zdrowia, oraz służbowymi wyjściami ratuszowych urzędników na targowisko.\nMożna odnieść wrażenie, że dodatkowo płatne „zajęcia dodatkowe” musiały być dobrem bardzo korzystnym dla wszystkich stron, gdyż nie słychać by ktokolwiek radował się z ewentualnego ich zniknięcia z rzeczywistości naszych przedszkoli. Obecnie wszyscy raczej wytężają mózgownicę w celu znalezienia obejścia upierdliwego zapisu w ustawie, niż podpatrzenia jak kwestię edukacji małolatów rozwiązują społeczeństwa Wielkiej Brytanii, Niemiec czy USA. Do tej pory najlepszym wyjściem z impasu wydaje się nadanie osobowości prawnej radom rodziców. Koncepcję ukrycia kosztów „zajęć dodatkowych” w cenie wyżywienia odrzucono z powodu jej infantylizmu, oraz ochrony interesów innej grupy zawodowej (o której więcej napiszemy w którymś z następnych felietonów). Gdyby rady rodziców same mogły zawierać umowy z firmami świadczącymi usługi edukacyjne bez pośrednictwa dyrekcji przedszkoli, to by nie podlegały reżimowi ustawy edukacyjnej i znów wszystko szczęśliwie mogłoby wrócić w utarte koleiny. Ale czy faktycznie by wróciło? W tym rozwiązaniu kryje się wiele niebezpieczeństw. Po pierwsze, upodmiotowionej Radzie Rodziców może od nadmiaru zdobytej władzy nagle uderzyć do głowy woda sodowa. Konsekwencje takiego obrotu rzeczy, prędzej czy później, okazałyby się tragiczne dla dyrekcji przedszkoli, a zwłaszcza dla należnych im, jak psu mucha, serwitutów i prowizji od tzw. podmiotów zewnętrznych. Po drugie byłyby też w dłuższej perspektywie zabójcze dla samorządowych i kuratoryjnych zwierzchników za dyrekcjami przedszkoli stojących i pociągających za sznurki, bo upodmiotowione Rady Rodziców szybko by dostrzegły swój demokratyczny interes w zadaniu im paru kłopotliwych pytań. Oczywiście te pytania w każdej chwili i bez pomocy upodmiotowionych Rad Rodziców mógłby zadać, dobrze znający dziedzinę - przedstawiciel czwartej władzy - czyli dziennikarz. Na przykład pani Agnieszka Kubik z ITS-u, w ramach kontynuacji tak obiecująco rozpoczętego cyklu, albo specjalizująca się w lukrowaniu tematyki przedszkolnej, pani Joanna Młynarczyk z „Głosu”. Niestety nie bardzo mają na to ochotę. Ciekawe z jakiego powodu? Czyżby miały dzieci w wieku przedszkolnym i obawiały się utraty przywileju przynależności do tej lepszej połowy miasta mającej dostęp do dóbr reglamentowanych? Na przykład, takich jak miejsce w przedszkolu?\nCo komu dawały „zajęcia dodatkowe”?\nZajęcia dodatkowe rzeczywiście przynosiły wielkie korzyści wszystkim. Małoletniemu dziecku które zostało zakwalifikowane do otrzymania miejsca w publicznym przedszkolu „zajęcia dodatkowe” dawały (nadal dają) jedyną szansę nauczenia się czegokolwiek pożytecznego, na przykład wyczucia rytmu, obcych słówek, tańca, szachów i temu podobnych. Bogatemu rodzicowi stwarzały (nadal stwarzają) możliwość wielce satysfakcjonującego wywyższenia się ponad rodzica biednego, którego nie stać było (nadal nie jest) na wykupienie luksusowych pakietów edukacyjnych. Rodzicom biednym dawały konstruktywny cel w życiu - wraz z motywacją - i to całkiem możliwy do osiągnięcia ciężką pracą, w rozsądnej perspektywie czasowej. Oczywiście gdyby ta praca była... Wyspecjalizowanym firmom świadczącym „zajęcia dodatkowe” zapewniały chleb powszedni nawet z odrobiną masła, a paniom księżniczko-przedszkolankom na ten czas wyręczenie (uwolnienie) od konieczności zajmowania się podopiecznymi. A tam gdzie dzięki zgraniu i szczególnej ambicji rodziców, zajęcia dodatkowe wypełniały już cały czas pobytu ich potomków w inkryminowanej placówce, panie księżniczko-przedszkolanki w ogóle nie musiały przychodzić do pracy. Chyba, że z nudów, albo gdy wolały na przykład odbierać pensję w gotówce, a nie dostawać wprost na konto przelewem zwykłym. Oczywiście to, że nie musiały wcale nie oznacza, że nie przychodziły. Zawsze miło jest przecież rozerwać się w gronie przyjaciół wymianą najświeższych ploteczek, kawkę wypić, galaretkę zjeść na deserek... i temu podobne. Dyrekcja zaś miała z tej okazji dodatkowy zarobek na czysto, pod stołem, bez podatku w formie zwyczajowej prowizji ileśtam procentowej. I komu to przeszkadzało?\nA no mi to przeszkadzało, chociaż o tym jeszcze wtedy nie wiedziałem. I pewnie do dzisiaj bym nie wiedział gdyby szczęśliwie mnie nie uświadomiła pani redaktor czwarta władza Agnieszka Kubik - za co należy się jej pochwała z wpisaniem do akt. I tak sobie teraz myślę, że z pewnością nadal jest wiele ciemnych spraw w naszych przedszkolach, które na pewno by mi przeszkadzały, ale jeszcze o nich nie wiem, a razem ze mna nie ma o nich pojęcia opinia publiczna, czyli czytelnicy. I że gdyby pani Agnieszka podrążyła temat dalej, to by może zaczęto w społeczeństwie lokalnym mniej szeptać i spekulować na temat wkrótce spodziewanej plajty ITS-u, a więcej go kupować?\nNajbardziej w artykule redaktor Kubik zaintrygowała mnie jednak informacja, że na całe pięćdziesięciotysięczne Skierniewice znalazła się tylko jedna nauczycielka, która uczy dzieci języka w ramach zajęć normalnych, a nie dodatkowych! Myślę, że dzieje się tak dlatego, że robi to - jak potwierdza „Krystyna Dziąg z czwórki” - za darmo. Pozostałe księżniczko-przedszkolanki „za darmo” to tylko potrafią brać wynagrodzenie! Jakby zacząć tej pani, co umie nauczyć czegoś pożytecznego, płacić normalną pensję to z pewnością takich jednostek jak ona by w przedszkolach przybyło i problem z „zajęciami dodatkowymi” sam by się rozwiązał.\nUwzględniając fakt, że etat przedszkolnej księżniczko-pedagożki, analogicznie jak szkolnej, ma połowę mniej godzin od etatu w każdym innym zawodzie, a pensję statystycznie wyższą, można być pewnym, że jest to bardzo atrakcyjna posada. Poszukiwana zwłaszcza w dobie kryzysu permanentnego. Z pewnością więc znalazłoby się wielu chętnych na taką pracę bezrobotnych z dyplomami wyższych uczelni, dziś bez skutku lustrujących ubożuchne tablice ogłoszeniowe w skierniewickim Urzędzie Bezrobocia. Czasami kurtuazyjnie nazywanym Urzędem Pracy, lub samozatrudnienia urzędników. Można by zagospodarować w końcu z korzyścią dla społeczeństwa tych wszystkich zdolnych, z dyplomami, talentami i licznymi specjalistycznymi umiejętnościami, ale bez układów.\nNa miejscu dyrektorów przedszkoli, zamiast tracić cenny czas na kombinowanie z nadawaniem osobowości prawnej radzie rodziców i organizowaniem jej członków w zgrany team, po prostu zwolniłbym te wszystkie leniwe księżniczko-przedszkolanki, które nie mają żadnych talentów, nie potrafią nauczyć dzieci paru prostych słówek w obcym języku ani tańca, ani gry w szachy, ani nawet śpiewu, paciorka, czy czegokolwiek innego byle pożytecznego. Pal sześć te nędzne ileś tam % prowizji, kiedy rzecz idzie w ogóle o przetrwanie! Inaczej to nasze skierniewickie przedszkola już wkrótce same staną się firmami zewnętrznymi i to pomimo otrzymywania potężnej transfuzji środków płatniczych z Ratusza.\nA właśnie! - jak już przy tym jesteśmy...\nCzy to prawda, że w skierniewickich przedszkolach jest dość miejsca żeby przyjąć wszystkie dzieci, a nie tylko tą lepszą połowię? Czy to prawda, że do dziecka przyjętego do przedszkola pan prezydent chętnie dokłada ponad 2 tysiące złotych miesięcznie z naszego wspólnego budżetu, a dla nieprzyjętych nie daje nic? Czy to prawda, że rodzice tych gorszych dzieci, które nie mają szans aby do reglamentowanego przedszkola się załapać, tak samo płacą podatki? Czy to prawda, że gdyby prezydent dokładał tylko tysiąc do dziecka, można by za te same pieniądze zapewnić miejsce w przedszkolu wszystkim chętnym? Może ktoś w końcu odtajni, ujawni i opublikuje prawdziwe dane na temat finansowania przedszkoli i utnie niezdrowe domysły?\nA jeśli to wszystko prawda, to może chociaż ktoś wyjaśni (prezydenta zapyta) dlaczego w ogóle utrzymujemy te reglamentowane przedszkola z leniwymi księżniczkami pracującymi pół etatu, a opłacanymi jak za cały? Dlaczego zamiast dokładać do co drugiego skierniewickiego przedszkolaka po dwa tysiące, po prostu nie wypłacimy każdemu dziecku po tysiąc złotych miesięcznie, bez dzielenia na lepszych i gorszych - jednocześnie pozwalając by wraz z rodzicami zatrudniło sobie guwernantkę jak w Wielkiej Brytanii, o takich kwalifikacjach, jakie uzna za stosowne? Choćby i ze znajomością języka mandaryńskiego, tybetańskiego, mandżurskiego, kantońskiego, mongolskiego, kazachskiego, lub jakiegokolwiek innego z używanych w Chinach. Oczywiście oprócz chińskiego, bo takiego nie ma i nigdy nie było.\npiątek, 27 września 2013, skcgp


Napisano 02 kwiecień 2018 - 09:23\nTeż właśnie zastanawiamy się nad jakąś szybko rosnącą trawą na pastwisko dla koni. Najlepiej jakaś mieszanka, aby odwzorować naturalne środowisko. Pytanie jaka najlepiej się sprawdzi?\nNapisano 03 kwiecień 2018 - 09:26\nUżytkownik ajm dnia 02 kwiecień 2018 - 09:23 napisał\nWybór mieszanki traw powinien być uzależniony od kilku czynników: warunków glebowych, nasłonecznienia czy od przeznaczenia - w tym przypadku pastwisko dla koni. Proponuję przejrzeć mieszanki z umiarkowanym zapotrzebowaniem na wodę i światło, bo w naszej szerokości geograficznej różnie z tym bywa.\nSprawdź jeszcze na Cnpietrzak w zakładce trawa dla rolnika. Tam masz bardziej szczegółowy opis.\nProponuję tutaj jeszcze sprawdzić: http://cnpietrzak.pl...lnika,9,pl.html


katalog stron internetowych - strona 1\nKatalog Stron Internetowych - BIS KATALOG »\nKatalog stron internetowych spełnia podobną rolę jak katalogi produktów oferowanych przez różne firmy. jego zadaniem jest przekazać użytkownikowi Internetu informacji na temat serwisów i portali internetowych w nim zawartych. Dlatego tak ważna jest jego konstrukcja, kategorie i podkategorie katalogu powinny być tak dobrane żeby poszukujący konkretnej strony mógł bez żadnych problemów wyszukać właściwą dla poszukiwanej strony. Równie ważne jest żeby opis serwisu jaki jest podany w poszczególnych katalogach jak najbardziej odpowiadał zawartości merytorycznej portalu. Mamy nadzieję że nasz wielotematyczny katalog spełnia te warunki i korzystanie z niego nie nastręcza przeglądającym problemów.\nJeżeli znasz zawiłości zdolności pozycjonowania to z kompletną pewnością wiesz, że znaczącą funkcję w tym procesie odgrywają również wpisy do katalogów. Jeśli masz doświadczenie to zdajesz sobie sprawę także, iż trudno o wpisy, z których linki będą czytelne dla Google latami. Klikając w odnośnik zamieszczony w tytule będziesz posiadał sposobność poznać katalog stron, jaki jest już od dawna i jest szczególnie utrzymany w porządku. Jego właściciel oddaje jego moderacji dużo czasu i skutkiem tego możesz być pewny tego, iż Twój odnośnik pozostanie tu w gruncie rzeczy długo oraz w należytym towarzystwie. Zapraszam do dodawania tekstów!\nW sieci jest mnóstwo katalogów stron. Da się rozdzielić katalogi na odpłatne, nieodpłatne. Sprawdzane przez moderatora, nie sprawdzane. Branżowe, uniwersalne. Dopilnowane i obskurne. Można by wyliczać tak nieskończenie. Jesteśmy jednak przekonania, iż wyszukujesz darmowego katalogu stron internetowych, jaki jest jednocześnie katalogiem bez linku zwrotnego. Takie wykazy są naszym zdaniem najchętniej wyszukiwane. Nikt nie gustuje płacić za cokolwiek, za co istnieje możliwość uzyskać za free. Po co wrzucać stronę do kosza, gdzie i robot odszuka swoje miejsce, skoro można przyłączyć ją do bezpłatnego moderowanego katalogu. Do całości zadowolenia najlepiej, aby rejestr, do jakiego dodajesz stronę był na szczycie wyników wynajdowania google dla frazy bezpłatny katalog stron. Jeżeli zgadzasz się z owym co jest powyżej napisane - dopisz swoją stronę do katalogu okes. pl - darmowy katalog stron.


Reprezentanci Zduńskiej Woli ponownie zagrają w finale\nW Czechach, nieopodal Zduńskiej Woli, rozegrany został pierwszy w tym dniu półfinał chłopców Orlikowej Ligi Mistrzów. Po raz kolejny w finale rozgrywek zameldowali się chłopcy z Publicznego Gimnazjum Nr 5 w Zduńskiej Woli.\nŁatwy awans siatkarek ze Zduńskiej Woli\nW dniu dzisiejszym walka o awans do turnieju finałowego Orlikowej Ligi Mistrzów toczyła się aż w trzech miejscowościach. Jeden z turniejów dziewcząt odbył się w Zduńskiej Woli.\nBartosz Bednorz kibicował uczestnikom Orlikowej Ligi Mistrzów\nW dniu wczorajszym odbył się ostatni z turniejów etapu powiatowego Orlikowej Ligi Mistrzów. Chłopcy i dziewczęta z powiatu radomszczańskiego rozgrywali swoje mecze w Kamieńsku. Poczynania gimnazjalistów obserwował siatkarz PGE Skry Bełchatów Bartosz Bednorz.\nObsada turniejów międzypowiatowych (półfinałów)\nOd 14 do 20 czerwca odbędzie się osiem turniejów półfinałowych, w których o udział w wielkim finale Orlikowej Ligi Mistrzów będzie walczyć 27 drużyn! Emocji na pewno nie zabraknie. Wierzymy, że pogoda również dopisze i pozwoli na rozegranie wszystkich spotkań zgodnie z ideą turnieju - na obiektach typu orlik.\nEtap międzypowiatowy - terminarz (półfinał OLM)\nZnamy już daty i miejsca rozegrania półfinałów Orlikowej Ligi Mistrzów Województwa Łódzkiego w piłce siatkowej dziewcząt i chłopców. Dwadzieścia siedem drużyn będzie rywalizowało na boiskach w Czechach, Domaniewicach, Łodzi, Łowiczu, Piotrkowie Trybunalskim, Radomsku i Zduńskiej Woli. Tylko najlepsze awansują do finału, który odbędzie się 9 września w Bełchatowie!


Kluby Gazety Polskiej | Wrocław – wykład Glenna Jorgensena, nt. ”Przyczyny katastrofy Tupolewa pod Smoleńskiem”, 31 maja,\nHome ⁄ Kluby ⁄ Wrocław ⁄ Wrocław – wykład Glenna Jorgensena, nt. ”Przyczyny katastrofy Tupolewa pod Smoleńskiem”, 31 maja,\nWrocław – wykład Glenna Jorgensena, nienależnego eksperta, duńskiego inż., nt. ”Przyczyny katastrofy Tupolewa pod Smoleńskiem”, 31 maja, g. 19, Budynek Solidarności, pl. Solidarności 1, p. IV s. 403. Gościem spotkania będzie również Ewa Stankiewicz.\nZaprasza: Klub „Gazety Polskiej” we Wrocławiu oraz Solidarni2010\nWstecz Unia Europejska – co nam obiecywano, a co jest? R.Legutko, A.Waśko, A.Nowak w Krakowie (wideo)\nDalej Głogów – spotkanie z red. Dorotą Kanią połączone z promocją książki „Resortowe dzieci”, 2 czerwca


Mieszkanie na sprzedaż - Katowice - Kolonia Wysockiego - MSH-MS-360 - 84.39m² - MS HOME SKABA\nKatowice, Kolonia Wysockiego\n5 pokoi 3 piętro 84,39 m2 4 147,41 zł/m2\nDuże, przestronne, dwupoziomowe mieszkanie o powierzchni 80,76 m 2 z dużym tarasem i dodatkowym balkonem w Katowicach przy ulicy Szopienickiej (spokojna i „klimatyczna” okolica ze świetną infrastrukturą). Lokal znajduje się na czwartym piętrze w pięciopiętrowym bloku z ładną klatką schodową.\nMieszkanie rozkładowe, na pierwszym poziomie mamy salon z balkonem, mały pokój, kuchnie, duże WC oraz przedpokój. Poziom drugi to trzy ustawne pokoje z wyjściem na taras oraz łazienka z WC. Podział przestrzeni pomieszczeń sprawia, że mieszkanie jest niezwykle przestronne i ustawne.\nMieszkanie do odświeżenia: okna pcv, nowe kaloryfery, nowe drzwi wejściowe, nowe drzwi wewnętrzne, gładzie gipsowe, panele, płytki. Mieszkanie do zamieszkania bez dużego wkładu.\nDo mieszkania przynależy piwnica o powierzchni 3,63 m2. Pod blokiem bardzo duży parking, a w promieniu 100 metrów od klatki schodowej znajdziemy wszystko co jest potrzebne do wygodnego życia. Dookoła sporo zieleni, plac zabaw dla dzieci, Bardzo spokojni sąsiedzi. Domofon.\nOpłaty: Około 1000 zł miesięcznie z Wodą ciepłą z sieci !!\nSymbol oferty MSH-MS-360\nPowierzchnia użytkowa 80,76 m²\nPiwnica 3,63 m²


Russian Ruble: 14.079.641 RUB\nChinese Yuan: 1.207.445 CNY\nTORREVIEJA-LA MATA.- Fantastyczny apartament o powierzchni około 100m2 we wspaniałej lokalizacji ze wspaniałym widokiem na morze, bardzo blisko plaży La Mata (najlepsza plaża w Torrevieja), zaledwie 5 minut spacerem. Jest to mieszkanie o powierzchni około 100 m2 znajdujące się na szóstym piętrze. W domu znajdują się: dwie sypialnie, dwie łazienki, wanna i prysznic, kuchnia, duży i przestronny salon, dwa tarasy z widokiem na morze. Jest sprzedawany w pełni umeblowany. Mieszkanie posiada również zamknięty garaż o powierzchni około 25 m2.


MERCEDES-BENZ CLK GTR "Original Teile" 1/24 - [C]Galerie - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nMERCEDES-BENZ CLK GTR "Original Teile" 1/24\nBy subaroman, May 12 in [C]Galerie\nChcialem przedstawic Wam model Mercedesa Clk -Gtr z wyscigowej serii FIA GT, ktory wlasnie ukonczylem. Model ten byl na mojej liscie zyczen od bardzo dawno i ostatecznie mam go w kolekcji. Skala to klasycznie 1/24 a sam zestaw byl produkcji Tamiyi. Z racji wieku kitu kalki byly pozolkle i nie nadawaly sie do uzycia, ale udalo mi sie zakupic swiezy arkusz na Ebayu i Mercedesa zbudowalem. Kolor kasty to dedykowana farba Zero Paints, natomiast kalka karbonu pochodzi z Hobby Design. Zasadniczo model zbudowany jest z pudla a jedyne dodatki to wlasnie karbonowa kalka i zrobiona od podstaw antenka na dachu.\nEdited May 12 by subaroman\nIlekroć oglądam Twoje modele nie opuszcza mnie myśl - jak i czym Ty je polerujesz, bo to jest po prostu jakaś inna liga wykończenia modelu. Czy mógłbyś mi napisac koeljnośc czynnosci i narzędzia jakich używasz do uzyskania takich powierzchni lakierowanych, jakie masz na swoich modelach? Model w skali ocen od 0 do 10jest po prostu poza skalą...\nz kalkami to chyba się umordowaleś\nPiękny model, no a jakość kalek i powłoki lakierniczej powala na kolana. Czapki z głów\n14 godzin temu, Thombike napisał:\nCzy mógłbyś mi napisac koeljnośc czynnosci i narzędzia jakich używasz do uzyskania takich powierzchni lakierowanych, jakie masz na swoich modelach?\nTak, podepne sie pod pytanko\nKolejna twoja galeria po które myślę "muszę kupić ten model".\nŚwietnie wyglądają tylne lampy.\nBardzo ładnie wyszedł ten model 😉\nA co do połysku - to do umordowania można powtarzać, że klaru 2k np Zero Diamonda można wylać tak i bez polerki.\n10 godzin temu, kashato napisał:\nAle wiesz, ze uzyłeś tu kodu, który moze byc dla kogoś 9ne ukrywam, dla mnie) kompletnie niezrozumiały, poza nazwą marki lakieru.\nPrzygotowanie kasty to glownie usuniecie nadlewek i poglebienie linii podzialu. Pozniej klade bialy podklad pod bazowy kolor (czasem pod ciemne kolory daje szary). Jako podkladu uzywam sprajow Tamiyi lub samochodowych, zazwyczaj podkladu nie szlifuje. Do malowania kasty uzywam wszelakiego rodzaju farb, co mam pod reka i zeby barwa pasowala (spraje samochodowe, Tamiya, Revell, Humbrol i co tylko sie da). Pozniej nakladam kalkomanie i klade jedna warstwe klara (przed kalkami i klarem nie szlifuje kasty). Po wyschnieciu bezbarwnego , jezeli jest potrzeba, to przecieram calosc pasta polerska Finish z Tamiyii i woskuje. Papieru sciernego uzywam tylko do usuwania paprochow spod bezbarwnego. Uzywam klara Duxone mieszanego w proporcjach 2:1.\nNarzedzi uzywam najprostszych i najtanszych. Aerografy to sa jakies tanie chinskie podrobki, jezeli podaja farbe, to sa dobre. Jedynie do bezbarwnego mam drozszy pistolet, jednak lepiej malowalo mi sie najprostszym plastikowym Baggerem czy Revellem niz tym wypasem za kupe kasy, wyrzucony pieniadz....\nTo tak po krotce, buduje modele bez zbednych komplikacji w przygotowaniu i w najprostszy mozliwy sposob.\nDzięki za odpowiedź ale mi bardziej chodziło o to jak/czym robisz ostateczne polerowanie. Mi średnio jak dotąd to wychodzi, w najlepszym przypadku tylko udaje sie osiagnąć połysk, ale nie powierzchnie ultragładką. I nie wiem, czy to ja coś robie źle, czy moze czegos nie robię lub po prostu nie mam możliwośc na ta chwilę np. wykonania polerowania mechanicznie, zap omocą narzędzia typu Proxxon itp.? Jeżeli robisz to ręcznie to chciałbym wiedziec jak, po jakim czasie i w sumie...jakim cudem\nW sumie moj klar nie wymaga zbytniego polerowania (jedynie paprochy). Powierzchnie dopieszczam recznie za pomocy kawalka szmatki lub irchy i pasty polerskiej Finish z Tamki. Jezeli potrzeba cos wiecej spolerowac, to biore paste Course i przecieram szmatka a potem poprawiam Finishem (kazda pasta ma osobne scierke). Na calosc wosk i gotowe. Wszystkie modele sa wypolerowane recznie, nie posiadam sprzetu do polerki.\nW dniu 17.05.2019 o 19:24, Thombike napisał:\nTo 'przetłumaczę' - miałem na myśli to, że na ogół jak ktoś ma pięknie położony klar to w wątku pojawia się multum pytań czym poleruje itp. Chciałem tylko powiedzieć, że korzystając z klaru 2K (dwuskładnikowego błyszczącego lakieru bezbarwnego ) można przy odrobinie szczęścia uzyskać powłokę niewymagającą polerowania. Tyle ode mnie.\nChciałbym kiedyś tak sklejać modele;]\n9 godzin temu, syk666 napisał:\nWiesz, to jest jak w tym dowcipie o żydzie co chciał w totka wygrac, tylko nigdy kuponu nie wysłał. jak nie zaczniesz, to nigdy sie to nie uda...\nHehe,wiem, coś tam robię, ale taki poziom, to jeszcze przede mną 😉\nW dniu 25.05.2019 o 09:44, syk666 napisał:\nTrening czyni mistrza, jak to mawiaja😉\nDzieki za slowa uznania!!


Kategoria: Mazowieckie - Strona: 3 - SEO DUE 24 - nowoczesny katalog stron!\nChwytaki magnetyczne z rozłączanym polem magnetycznym serii CM - opisy, zdjęcia, tabele udźwigów\nJesteśmy firmą specjalizującą się w sprzedaży magnesów oraz produktów wykorzystujących magnesy. W naszej ofercie znajdują się między innymi chwytaki magnetyczne przemysłowe. Zapraszamy na naszą stronę internetową! ... pokaż więcej »\nbiuro detektywistyczne , drzwi pol skone warszawa , usługi hydrauliczne , drzwi asilo warszawa , montaż anten , skup aut warszawa , mazowieckie , skup samochodów , detektyw , drzwi dre warszawa , falownik , przeprowadzki warszawa , agencja detektywistyczna , detektyw warszawa , adaptacja projektu typowego , drzwi porta warszawa , drzwi verte warszawa , auto skup , taxi modlin , hydraulik warszawa , sale weselne , warszawa , handel , prywatny detektyw , sesje zdjęciowe


Koszula męska Ermando Emilio (10E0182S) – Pako Lorente\nStrona głównaMężczyznaKoszuleKoszula męska Ermando Emilio (10E0182S) Zaloguj się\nOstatnio oglądaneKoszula męska Ermando Emilio (10E0182S)179,99 zł49,99 zł\nKoszula męska Ermando Emilio (10E0182S)Koszula męska Ermando Emilio, Slim Fit. Wykonana z tkaniny o kompozycji : 80% bawełna, 20% poliester. Model w typie koszuli „ Winchester” z białym korpusem w żakardowo tkane szare prążki oraz białym kołnierzykiem i mankietami.Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć skład i konserwacjainformacjeDostawa i zwrotProducent: Ermando Emilio10E0182S\nOszczędzasz 72% (130,00 zł). Sprawdź swój rozmiar\nKoszula męska Ermando Emilio w linii Slim Fit. Wykonana z tkaniny o kompozycji :\n80% bawełna 20% poliester. Model w typie\nkoszuli „Winchester” ( inspirowany koszulami maklerów giełdowych ) z białym\nkorpusem w żakardowo tkane szare prążki oraz białym kołnierzykiem i mankietami,\nktóre dodatkowo wykończone są ozdobną stębnówką skokową w kolorze prążków. Mankiety\nz możliwością regulacji zapięcia (2 guziki, 1 dziurka). W formalnych lub\npółformalnych stylizacjach tzw. „morning dress”\nkoszula powinna być noszona z krawatem\n(najlepiej w gładkim kolorze dopasowanym do prążków) i z marynarką. Świetnie nadaje się na\nspotkania biznesowe. Skład tkaniny: 80% bawełny gwarantuje komfort noszenia,\nzaś 20 % domieszka poliestru wpływa na większą\nwytrzymałość i mniejszą gniotliwość a co zatym idzie łatwiejsze prasowanie.\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyKoszula męska Ermando Emilio (10E0182S)Kod produktu: 10E0182SWybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: one size\nRodzaj zapinania mankietu:na guzikiDługość rękawa:długi rękawWzór:w prążkiSkład:100% bawełnySylwetka:slim fitRodzaj kołnierzyka:klasycznyDarmowa wysyłka dotyczy zakupów za min. 250zł lub przy zamówieniu 3 sztuk.\nMoże zainteresują Ciebie również te produktyKoszula męska Ermando Emilio by Pako Lorente49,99 zł179,99 złWybierz rozmiarXXL\nKoszula męska 400-04, błękitna w białe palmy, długi rękaw, 100% bawełny, slim fit49,99 zł179,99 złWybierz rozmiarSMLXLXXL\nKrawat męski PLM-KX-005-G-000247,99 zł79,99 złWybierz rozmiar\nKoszula męska 1020012B, biała, krótki rękaw49,99 zł189,99 złWybierz rozmiarSMLXLXXL