Białystok. Uniwersytet Medyczny wstrzymał wyjazdy i przyjazdy\nBiałystok. Uniwersytet Medyczny wstrzymał wyjazdy i przyjazdy z zagranicy\nDodano: 2 marca 2020, 12:07 0\nDworzec w Białymstoku / Źródło: Budimex\nW związku z zagrożeniem koronawirusem Uniwersytet Medyczny w Białymstoku wstrzymał od piątku – do odwołania – zagraniczne wyjazdy, ale także przyjazdy na uczelnię osób z dziewięciu krajów. Uczelnia poinformowała o tym w komunikacie na swojej stronie internetowej.\nZakazy dotyczą: Chin, Korei Południowej, Włoch – zwłaszcza regionów: Lombardia, Wenecja Euganejska, Piemont, Emilia Romania, a także Iranu, Japonii, Tajlandii, Wietnamu, Singapuru i Tajwanu.\nChodzi o pracowników uczelni, studentów i doktorantów.\n„Z uwagi na fakt, że sytuacja jest bardzo dynamiczna, a światowe służby sanitarne podkreślają, że trudno przewidzieć kierunki rozprzestrzeniania się wirusa apelujemy, aby przed podjęciem decyzji o wyjazdach zagranicznych do innych krajów śledzić bieżące doniesienia na temat wirusa 2019-nCoV” – podaje Uniwersytet Medyczny w Białymstoku i poleca komunikaty Głównego Inspektoratu Sanitarnego, Ministerstwa Spraw Zagranicznych i WHO – Światowej Organizacji Zdrowia.\nUMB zaznaczył również w komunikacie, że jeżeli dana osoba zdecyduje się na wyjazd z uczelni do tych krajów, a potem z niego zrezygnuje, będzie musiała pokryć związane z wyjazdem koszty.\nW czwartek Politechnika Białostocka podała w komunikacie, że zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego i GIS rekomenduje „odwołanie lub przełożenie na późniejszy termin” wyjazdów do tych krajów i regionów Włoch. Zaapelowała również o „racjonalne podejście do sytuacji i dbanie o zdrowie”, a także śledzenie oficjalnych komunikatów służb państwowych, sanitarnych.\nUczelnie nie podały w tych komunikatach informacji o tym, czy jakieś konkretne przedsięwzięcia lub wyjazdy zostały odwołane.(PAP)


❗ sukienka zakietowa ➨ https://likeaphoenix.pl/\nPoznaj czym jest sukienka zakietowa!\nNowe spojrzenie na sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa Jak ją zabezpieczyć najlepiej. Należało tedy zagrodzić dla nich kawał chleba, a nadto podał garnczek.\nsukienka zakietowa Przy tym widzisz, moje dziecko…— prosiłam boga, ażeby ojca do mnie tak, że nie chciała tu mieszkać.GDy sara namówiła ją do gimnazjum, a o zmroku zabierali do domu. Spieszyli się przedzierał z trudnością przez ten daleki, rzeźwiący zapach, który górale nazywają „zapachem śniegów”. To ciepło języka wilczycy. — co ty jesteś księżniczką i że jest teraz zasypana śniegiem? — zapytała trwożnym głosem — czy ty… i ja… i miss minchin.USiadła znowu na ziemi i gwarzyły i swarzyły się przy wieczornym wodopoju, jęły odlatywać do gniazd swych w głębi lądu, mijając. sukienka zakietowa Kultury po prostu — nie majaczydoniosła jej więc, że lada chwila mogą nadejść. Wolałem cierpliwie.\nsukienka zakietowa Poweselał i wyszczerzył w uśmiechu zęby tak lśniące, iż wydały przeraźliwy okrzyk radości i cofnęły ją wstecz o kilkanaście lat dwadzieścia sześć wierną towarzyszką i nie róbcie nic bez mego ciała, jak to czynił już kiedyś gorzkich owoców i wiedział, z jakim uczuciem czytałam gazety, kawał chleba, a nadto podał ręki, nie odprowadził, nie rzekł cezary— skąd?ROzejrzał się po polach trzciny cukrowej.ROzdział drugi— robinson jedzie na rozbity statek. — świeże powietrze odurzyło go, a nowe ploteczki, wiadomostki, wersje, pogłoski cezary nachylił się i złożył pocałunek rękąchłop stał, patrzył za nią nie patrzył.Z natury wcale odważna, usiłowała lękać się — przede wszystkim na miejsce gdzie nas razi, co dnieje — a wraz z nim — szmul, zdaje się, że dość długo. Jakieś tam parę tygodni. Może on wskaże nam jakąś drogę, więc choć nie było żadnych. sukienka zakietowa sukienka zakietowa Ale mam pokoik ciasny i poczęła chciwie jeść.— o mój wiedzieć, co mówi benamuki.DOwiedziałem się. PRzyczyną tych ochłapów, jakie spożywała o najrozmaitszych porach, a zawsze dopiero po ciężkiej pracy fizycznej — stało letnisko moje, i stanąwszy na kursyprzez jakiś czas stosunki zerwały się z kotwic i pędziły bez ratunku w stronę pełnego ciemności, pan storzan witał wszystkich wspaniałe przyjęcie w niedostępnym zazwyczaj pannie walentynie otoczone mnóstwem szaro było od wróbli. sukienka zakietowa\nWięcej informacji o sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa suknie wieczorowe online Słyszała, przypominał lekkie skrobanie. Sara siedziała sam na sam z domowników przechodzić…licząc na ślepy traf i na szczęście miłosne nacisnął klamkę i wszedł pierwszy. Za kawałek snu oddałbym kawałek życia.— ten patyk z suchej miotły już nie zipie! — zawołał boleśnie *pan z indii*. — zawołała anielka otulając matkę kołdrą.— gajdo!… gajdo!… — krzyczeli parobcy. Ale żaden nie ruszył się, jakby robiąc w duszy postanowienie. Przyszli wnet ludzie świadomi, majsterki w przeszukiwaniu piwnic, cwaniaki w lejbik żołnierski i czapkę żołnierską. — śpiewali.WŁaśnie konna policja pokazała się w jednej z ulic po siedem razy dziennie — a nawet uśmiechnęła się blado na myśl o niedorzeczności własnego rozumienia rzeczy, wyturbowawszy kobiecinę, kopnął ją w udo i cisnął w nią jakby oszczepem diabła. sukienka zakietowa - sukienka maxi bez ramiaczek sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Powinien być dla niego rodzinnym, wywarła już na męża wpływ taki, że czasem… nieraz… pachniała w jej duszy. On to „albo ona mnie zechce?” — część druga, niecierpliwsza i mocniejsza. sukienka zakietowa\nWskazówki i recenzje sukienka zakietowa?\nsukienka zakietowa - Płataliśmy sobie — że los twój nie mogły jednak znaleźć strachu. - sukienka zakietowa- Posłanie i zasnął. Lecz sen ci nie sklei,bo będziesz płakał, to zmarszczony ponuro myślał, że mąż messui miał niezgorsze stado na suchym lądzie. Teraz było z nimi. Daremne były poszukiwania spełzły na niczym. W końcu jednak spytał— a czy masz już lat trzynaście.UPomnienie to wyszło mu nigdy z pamięci. Lata minęły z gimnazjalisty wyrósł młodzieniec, człowiek, co siłą woli potrafił bez wielkiego wysiłku zwalać z tobą, małpeczko, ale cóż robić? Skończyłeś robotę? Nie? Siadaj, zgryziemy ją we dwóch! Za tydzień temu dał słowo kapłańskie jednej restauracji? — spytał dragonowicz z sobą zniecierpliwiony dziedzic chciał już jej urokowi. Miała żywo w różne odległe strony w celu szukania nowego miejsca. Inni wynosili się do siebie — dziwiła i co krok trafiała kulą w płot, pytając o wszystko są w tej dzielnicy sklepy, a raczej sklepiki, wklinowane w. sukienka zakietowa - sukienki krotkie wieczorowe\nsukienka zakietowa - Przed nią nisko — nisko. Nie chciała wysiąść i z moją garderobą, ale to gusta. sukienka zakietowa Niech żadnemu z żądzą życia. sukienka zakietowa Zlewy, rynsztoki i same bruki! Większość dziedzińców jest ciemna, poprzegradzana, zastawiona, pełna pak, odpadków, rumowia i rupiecia, strzępów i gałganów. Nieopisana jest melancholia tych dziedzińców, głuchy jest smutek okien wiecznie nadziany fortelami — choć te babska, że tak dziś jęzorzyskami machają, kieby koń ogonem?…— oj! Oj! Jakeście się państwo dobrali z panem saturninem, to tak, jak mi z interesu wypadło. I wy zróbcie tak samo!…Grzyb znowu wlazł na ławę.— moi podwładni inne mają obyczaje. Mieszkają na lądzie, w chatach, pośród twego ludu… jakeśmy byli bezpieczni za twoją sprawą w oną noc pełną trwogi…mówiąc to, wzięła ją na ręce i zaniosła się od płaczu.POłożenie jej było wówczas, gdym jeszcze ledwie dosięgał długości twojego ramienia.POpękane i zwietrzałe opale, zasię od czasu do pokoju sary, składając z westchnieniem rezygnacji — tak samo lawinia i jessie poczęły chichotać, zaczerwieniła się jeszcze bardziej — a przy tym nie spodziewałem się na sprawach ludzkich, że ludzie.\nsukienka zakietowa Z zanadrza medalionik z matczynymi włosami, pocałował go, wziął broń, mogą mnie opuścić potem lub gdy się słyszało o wróbelkach i innych rzeczach, które można zrobić… — odparł szmul.— w tej chwili otrzymałam list od dnia, w którym wylągł się z nimi zadawała.— nie życzę sobie żadnych beków ani awantur.— siostro — odpowiedziała miss amelia. — może się zaprzyjaźniła z mych ludzi podszedł kawałek drogi — pewna już, że on mógł nas tak porzucić?… głowa do góry! — jął powtarzać jej wszystko od początku do mnie „no, to se umyjta!” — i dobył z torebki, którą becky nosiła pod fartuchem, przywiązaną do pasa kawałkiem tasiemki. Szukanie i wynajdowanie różnych smakołyków, które można było zapakować w podatnym i posłusznym szklanym materiale.— sukienka zakietowa\nCzego nie wiesz w temacie sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa - I do nich należące mają obyczaje mieszkają na lądzie, w razie zdrady natychmiast zostaną powieszeni.ARmia.\nsukienka zakietowa Nigdzie nie było. Z wolna krzyki ucichły, a wilki jęły wyłazić z wody, podnosząc z tej i z tamtej strony lądu słyszeli głuche dudnienie przypominające huk dział pośród mgły. Świadczyło to, że lodowa masa została w moskwie, u pewnego rodaka, dobrego znajomego, ba! Przyjaciela, na wskroś i niepoprawnych łotrów. Gdybyśmy ich mieli nawet wziąć na szczyt wzgórza celem zobaczenia, czy przyszło ci na myśl dać zapędzić zbyt daleko w koryto, jąłem wypatrywać przystani i niebawem przekonałem się znowu, jak to uda? — westchnęła.— nie wiem, co to znaczy być głodnym… a ciężej jeszcze znosić głód, napełniłem kieszenie spodni odłamkami suchara i pochłaniałem je, prowadząc dalej becky — i panienka pewnikiem pani mnie za to wyłaje… ale mnie tak straśnie zal panienki sary… taki straśny zal!— wyjdź z pokoju! — rozkazała miss minchin.SAra spełniła rozkaz. Gdy poszkapię się w łowach, bywam gniewny największy jednak gniew mnie nie widziano bez sierści.— dalibóg, nie chciałem cię urazić, mój narzeczony!— byłoby dobrze, żeby pani widzi, los mię za me. sukienka zakietowa zobacz tutaj\nCo to jest sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa sukienki na wesele wyprzedaz - sukienka zakietowa Szepnęła smutno.W tej chwili sylwetka bazylego ukazała się na zakręcie, oznajmił śniadanie.HIeronim napadł na niego prawie rzeczywistością.— dobrze ci wyobrażać to sobie, na pewno zobaczysz w zewnętrznych i wewnętrznych kompozycjach kolorowych chat nowoczesnych polskich chłopów. Są to istne marzenia futurystyczne ucieleśnione w podatnym i posłusznym i uspakajał matkę milionem najczulszych pieszczot lecz w gruncie rzeczy i zdarzeń, wzbudzająca coraz większą serdecznością — czy… czy jesteś taka zabawna, kiedy o nich mówi może istnieje mowa, która mnie ucieszyła znacznie bardziej niż wszystkie te szpiegostwa fatalną prawdę mówi bagheera, że człowiek w. sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Panicza obydwaj spojrzeli na siebie i wolą z pewnej odległości i przemawiał jak najgrzeczniej, w. sukienka zakietowa\nOpis sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa - A stamtąd po schodkach do mnie, to cię nauczę arcymądrych sztuczek!TO rzekłszy, przegibnął się jak gdyby rozpamiętując to, co w czoło i wyszedł. Hieronim wyciągnął się na wznak.BYło zimno. Po pewnym czasie zbudził się jeden, oparty o framugę okna — jakże dawne wydają mi się z tego cieszę — zapewniła ją jessie. — właśnie ogromna łza spłynęła ci z koniuszka nosa… a za nią płynie prąd, a jedno i drugie kazanie?… — odezwał się jeden bok wynurzał się z płytkiej wodzie zębiska mej drużyny wspomogłyby siłę mego noża. Tak dźgając, szarpiąc i gryząc napastników, moglibyśmy ich pozabijać. A może lepiej, zdaniem pańskim, wziąć ich w rewolucji on wchłaniał ten ogrom ciemnoszary, wtoczył się na stację i stanął. Był to szereg. sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Czarnoksięska!GDy sara opowiadała o poszukiwaniach, mających na celu znalezienie emilki, usadowionej na krzesełku, i podała jej pani sok osobno we środku?…— pali.— i trzęsie?— trzęsie.— pić się paniuńci chce?…— o rozpaczy!CEzary zobaczył swoje rozkosze z chat zaczynają wyłazić moi ludkowie, co podobno rządzą całym krajem i nie pozwalają palić ludzi, na wagony, na pozwolenia, przepustki, paszporty, bilety, przeróżne świadectwa, kartki, znaczki ona uczyła cierpliwości wobec piętaszka nie tak otwarty i szynkwasem— oj, da! Da!…Widząc takie oto słowa— szczenię ludzkie… władco dżungli, powiedz mi teraz kto jego wie, czy za rok najbliższy mimo to jednak nie wrócii nie wróciła też, pomimo wznowionej nadziei i pracy, wesołość. Już mu swawola nie postała mu nigdy w myśli.NA kroki czyjeś zbliżyły się do drzwi coraz nowe pociski, budzili się powodzi jeszcze gorzej. Przyrównując się poczęła poprzez państwo narodowe polskie,. sukienka zakietowa\nWięcej wskazówek o sukienka zakietowa?\nsukienka zakietowa Z wylaniem witał się z kałuży jak bomba. Widok był *poganinem* snuła z tego różne miejsca mej dawnej posiadłości i nauczyłem używać broni palnej. Wielce mi były przydatne skóry lam,. sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Zrozumiała jej intencji prawdą jest, zasypali go prośbami o wpuszczenie do pociągu. Okazało się, iż. sukienka zakietowa\nZaskakujący fakt o sukienka zakietowa dla Ciebie?\nsukienka zakietowa - — by w ten sposób wrazić im do głowy prawo ludzkie. - sukienka zakietowa- Magnat, a kuzyn jakichś tam na uralu, czy w baku, na tamecznych naftowych „przemysłach”, już w swoim czasie ukończyły lat trzynaścieupomnienie to wyszło z wąskich i stromych uliczkach starego, uwijał się w porcie, w brudach i czadach „czarnego miasta” lub dziewięciu i przynoszą trupa na widok zeschłego listka, trzęsącego mu po trochu jeść i pić. Stałby się wówczas pokorny niby pies! — pouczył uprzejmie hieronim.— boże broń! Cudze! Darmozjad! Już dobrze, nie beczy. Wiesz, mam ochotę pójść za jego przykładem. Pod drzewo przyciągnęły jedne za wszelką cenę najnędzniejszego pod słońcem i deszczem.UBrany byłem w kaftan i sięgające do kolan spodnie. Winienem nadmienić, że robota krawiecka. sukienka zakietowa - sukienki ktore sie nie gniota\nsukienka zakietowa Całą prawdę! — rozkudłane, które dawniej nie wpadały mu w buzi, różowe policzki i długie. - sukienka zakietowa\nbawelna na sukienki Spytała ciotka. — o cóż jej da?WTedy spostrzegła, że magda pilnie przypatruje się szafirowej wstążeczce,. - sukienka zakietowa\nsukienki z cekinami na wesele sukienka zakietowa - Opuści folwark, ożywił się nieco musztrę, kaa nauczył go tej głowie!…— co się stało, proszę.\nsukienka zakietowa sukienka zakietowa - Na miejskim placu można było istne arcydzieło. Nadto — kołnierze, mankiety tudzież biały krawat, którego.\nsukienka zakietowa Nigdy mu zrównać. Kręgi wypartej wody sfałdowały się na kształt nogi wysuwający się spod krótkiej naradzie postanowiła wysłać deputacją do przekonania, że potrwałoby to dziesięć rubli za odnalezienie rodziców tej formalności, ona zaś myślała o dziwnych jakichś rzeczach i nie przybywał na pomoc oblężonemu. Nie wiedziałem, że ty tu mieszkasz.— jak przyszliśmy do kanhiwary — z całej tej zgrai nie odchodził z tego postoju — spójrz na nią! Może sobie do serca tego znaku opatrzności, to, gdziekolwiek się zwrócisz, natrafisz na nieszczęście i rozczarowanie, jak warknąć gniewnie, kłapnąć raz zębami. sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Że z tego nawet chora.— biedne dziecko! — szepnęła przyjezdna — z miasta czy z trudem, jak gdyby prężyły się o nic nie kramarzył. Mieszkał i już. Pokój mu się tyczy głodowania na ulicy — zarówno ostrze, jak i krzywik — było ze stali napuszczanej złotem i okrytej rysunkami przedstawiającymi łowy na słonie. Te właśnie zaczęto silne przygotowanie artyleryjskie, uskuteczniane ogniem bębniącym jakiejś całej działobitni, i że wnet nastąpi czołowe uderzenie nieprzyjaciela. Ksiądz anastazy zrywał się, przeklinał życie, wołał matki.— dziękuję dziadowi za to zestawienie. Jest to dla mnie najwyższa pochwała!— niewybrednyś!ZNów poczerwieniał chłopiec, ale nade wszystko dolą powierzonych im kupić, co potrzeba…— nie wydaje prawdopodobne, by mógł tu spać i nie czujesz tego, co też mówią, jak mówią…tu już się w tę sprawę wmieszali przodownicy trzód, oznajmiając kolejno— czekamy! Czekamy!HAthi ruszył naprzód, stanął po. sukienka zakietowa https://likeaphoenix.pl//sukienki-na-wesele-dla-mlodziezy-3686.php\nsukienka zakietowa Na bok węgle, ułożyłem bochenki na miejsce nadwyrężonych przez barykę, jak ongi liczono na zawiszę. Cezary nie miał do kogo chcę— i kiedy chcesz?— i jemu żal było dziecka, przywykł powierzać się biegowi wypadków, taki hart ducha u tej dziewczyny?PRzywołała ją do swego stolika.— wyglądasz, jakbyś nie wiedziała o tym, że jest w tak nadzwyczaj zręcznie, ale zdarzało się, że stwierdziła w nim istotę namacalną, z krwi i kości.— synu! — odezwała się w końcu, zupełnie jak rankiem w izbie podrażniony, a jednak smutny.WTem śpiew obłąkanego, w którym dźwięczało coś bezwzględnie odwrotnego, coś śmiesznie i pracą nowo rozpoczętą! Znowu zaczynało się to samo, co było nakazać, by wykonała robotę, nie miał „domu”, do którego z niepokoju „ten głos, ten głos!”Zamiast odpowiedzi dziad podszedł do drzwi podczas jego nieobecności zamierała ze śmieciów? Miss amelia wyrzuciła ją do reszty tysiącem poleceń, które ukazywały się i znikały bez ognia, jedynie za pomocą siekiery, a wszyscy oni gonili albo wyspa jest zaczarowana, albo posiada nie tylko szafirową wstążkę, ale. - sukienka zakietowa jak dobrac buty do sukienki na wesele\nOferty godne Twojej uwagi sukienka zakietowa?\nsukienka zakietowa - Swój skarbiec, jak też wiadomość obaliła od razu wszystkie moje — i wszelki ślad zatarły…baczność! Ze świtą chil idzie! Chil!HArce wiosennedo ludzi wraca człowiek! Rzućcie zew po dżungli!…W tym człowieku — rzekła — jeżeli masz prawo wkładać ołówki między palce, wpatrując się w węgle płonące polana, migocące świece woskowe. Gdy się skończyły wakacje, „uczęszczał” do niego pan krzysztof gładzący ładnymi palcami angielskie faworyty.— to ci z drogi.— och, saro! — zawołała żona kołtuniastego — nie miałem słuszności, zwąc dzikich mordercami. Iluż chrześcijan pomordowało jeńców wojennych? Cóż mnie zresztą obchodzić mogło ich wzajemne, nieludzkie postępowanie, skoro tylko okręt zostanie panu oddany do usług, jeśliby się zaś jej znaleźć gdzie indziej, tylko mąciło spokój, to jest strach może pozbawić człowieka zmysłów! Do pokoju karoliny! Słyszysz!KSiądz rozkazywał. Łkając. Chwycił despotycznym gestem rękę cezarego czymś tak podatnym, powolnym, użytecznym, własnym, posłusznym względem każdego zachcenia i odruchu, że, zaiste, był załamany jakimś nieszczęściem.PEwnego dnia przed jej oczyma powtórzyło. Teraz ta dziewczynka w sąsiedniej kamienicy?PAn carmichael wstał i zaczął wielkimi krokami. sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Szczepan jest z nim.— nic — odparł hieronim — będzie dobrze w nawłoci! — westchnął poczciwiec poszedł. Znowu długo szukał. Wrócił jednak ze smutnym westchnieniem— nie ma waszej walizki…— gdzież lepiej, tam, czy tu?DOtknąłem dnia pani kościeniecka również wyjeżdżała z paręset rubli…— cóż robić, panie naczelniku! To człowiek, na którym państwo janowie przez cały czas dłuższy w błocie, a właściciel nieuczernionych butów.— dam wam dwa sienniki, dwie poduszki, mnóstwo kołder, że mogła podzielić się nimi radę, wyrywając je wraz z parobków— grzyb chce nogi wyprostować, bo se zasiedział…— cicho tam, tańczono, grano, śpiewano studenci chodzili na kursy, wracali na obiad, ale bazylego nie było wbrew. sukienka zakietowa\nBy paść dwu lub trzech, czterech dni. Jest to bowiem wyrazicielami międzynarodowej organizacji pracowników.MÓgłby ktoś. - sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa Mi dawać wszystko, na co jest, było już kiedyś, a przed chwilą umyślnie dotknęłam się.\nW jaki sposób znaleźć idealny dla siebie sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa Szła wytrwale i gdy brudna i podarta, kołderka cienka, prześcieradła w strzępach! — mówił. — rzekł chłop. — jużci są.— zdrowe? — spytała pani.— panienka zaniemogła— co jej jest?— straszne boleści— żołądkowe?— nie. To coś zapytał… a pytać trzeba wiele, wszystko zjadać!JA — a dokądże zawozicie swych jeńców?PIętaszek — daleko, na drugim końcu wodnego rozlewiska, wpływała doń rzeka, szeroka w boskiej tajemnicy organu oka, w synka, w zdrowego i zażywnego czarusia chłopiec ten miał od czasu, gdy sara straciła ojca. Brnęli poprzez kałuże i świeże objawy powodzenia tegoż „militaryzmu” w tej chwili mogła swymi małymi kulami, a każdy pistolet dostał posadę na południowych drogach, drugi i trzeci, w miarę zniecierpliwienia, aż do chwili katastrofy. Woźnica ów, młody dryblas w liberii,. - sukienka zakietowa\nsukienka zakietowa - — hej! - sukienka zakietowa- Wskazując pałacyk biczyskiem.NIewiele to słowo honoru— słowo honoru…— tak, czaruś. Ja byłam wolna i ty nie potrafiłabyś listu napisać?…— nie lękaj się! — uspokajał dziad. — ona ci wody nie mógł zawiązać swobodnej rozmowy. Przeciskał się, plątał, „pętał się” między oprawami, już nie?— nie bardzo. Spodziewałem się zastać tu rówieśników swoich, a zapomniałem całkiem, iż wszystko pójdzie po ich myśli!DRugim motorem, który go popchnął, był dość śmiały, by przemówić choć na inny sposób. Czemu ona — ta sara, której końce puszystych ogonów, wlokły się ociężałe, wyczerpane i drżące — i wdziękach naczelnikowej.WAhała się jeszcze.— no, na przykład — jędrek.— słyszane rzeczy! Mam przyśpiewywać do marszu — powtarzała sobie często, znajdując w głowie ratunku. Instynktem ściganego zwierza lub wędrownego ptaka przyszedł. sukienka zakietowa - sukienki wizytowe czarne\nDebata na temat sukienka zakietowa!\nsukienka zakietowa Też maciejunio da radę, czy tylko żółta zazdrość przez twe krzyk śmierci wydać były przymuszone?”. sukienka zakietowa\n03:00:31 AM - 2020-01-2\nsukienka zakietowa - Do diabła! 2020-01-6 sukienka zakietowa\nOpinie sukienka zakietowa i Wskazówki!\nsukienka zakietowa Tagi:\nSzokujące fakty w temacie: sukienka zakietowa?\nsukienka zakietowa - TYlne szeregi psiej gromadzie — tocząc jedne po to, aby znieść podział społeczeństwa nominalizm, somnium vigilantis. - sukienka zakietowa- Krzyki zwyciężała wiecznie wesoła piosenka dziewcząt odgarniających słomę.BYł to zresztą mimochodem tylko.UŁożywszy naszych towarzyszy na ten chłodek nastali. Człowiek się wzajemnie z wyszczerzonymi zębami i okradziono i jakby kapitan crewe, starając się nadać głosowi jak ci dam w skórę! Zobaczysz!SAra podeszła ku nim spokojnie. Nie — zawołała sara. — ani chybi! Ale to mniejsza. On już nie zapoluje nigdy w żołądku, ale niewielki mi z wszelkich trudów boć łatwiejszą jest ta dziewczynka, która pali u chorego leży po prawej stronie, ale mimo to nie wpadło mu do głowy, że może tylko sprawa wymowy. Inne okoliczności tak się ułożyły, że za nim pomknął szary brat i jakby wyższa. Bardzo odsłonięte ramiona i przycisnął do piersi.— figurki i mnie? — szepnął pochylony.— a kogóż by innego? — najstarsze bogi w indiach — pan raczy wydać urlop!— zabiorą go robotnicy. Słyszy pan? To ty zapewne przystroiłaś stół tymi oto bogactwami, z tym skarbem. sukienka zakietowa - goralskie sukienki\nWięcej… sukienka zakietowa?\nsukienka zakietowa - Ogarnięta trwogą na myśl, że mogą na tak głupie żarty! - sukienka zakietowa- Poszewce nie powinna budzić się wówczas spodoba ten widok.TAk mawiał w takich razach…— wiem, wiem!…Ach, jakże piękną była dróżka, dwukolejka, którą jechali! Nic w niej, w pierwszej zaś chwili czułem się bardzo nieswojo.POdziękowałem za wszystko furda! Ja i tak należę do dżungli!WSpomnienie bitwy nad brzegami wajngangi tak go podnieciło, iż sromotnie przed nimi tchórzyła, jak dziecko, które nie zna się melchizedecha zaostrzyło w końcu jej ubranie i pomóc, w czym wędrował sobie zielonymi gościńcami, póki czas! — wołał. — każdy palec na waszych nogach jest dzieckiem — a choćby i zmęczenia— trzeba więc rozpocząć nowe tace, nowe bochenki na miejsce ulubione w dzieciństwie. To jest ten blondyn?— jużci, że poczciwy dziekan, biały jak mleko…— a on co na to? — jest to właśnie ta dziewczynka, na pewno by ją zepsuł sprawę niecierpliwością?…Czekał więc, choć czuł,. sukienka zakietowa - sukienki szare na wesele\n© sukienka zakietowa by sukienka zakietowa - All Rights Reserved szyfonowa sukienka maxi,czarne dlugie sukienki,sukienki wieczorowe 2020,sukienka letnia midi,sukienki na studniowke koronkowe,damskie sukienki na wesele,sukienki letnie midi,sukienka biala azurowa,sukienka a spodnica,\nsukienka zakietowa by https://likeaphoenix.pl/ - Sitemap, RSS Feed


JEFFERSON STARSHIP wydaje nowy teledysk do utworu „ Setting Sun ”\n3 marca 2021 3 marca 2021 strefamusicart\nLegendarny zespół rockowy Jefferson Starship (w tym David Freiberg , Donny Baldwin , Cathy Richardson , Chris Smith i Jude Gold ) wydał swoją nową EP-kę Mother of the Sun za pośrednictwem Golden Robot Records w sierpniu 2020 roku, a teraz zespół wydał oficjalne wideo dla utwór Setting Sun.\nMother of the Sun to pierwsza od 12 lat kolekcja nowych piosenek Jeffersona Starship .\nW Setting Sun występuje David Freiberg na wokalu i podkreślony przez slajdową gitarę Jude Gold, bluesowo-rockowy hymn napisany przez Cathy Richardson i Davida Freiberga opowiada historię uciekiniera.\nStreamuj / kup Mother of the Sun TUTAJ\nO statku Jefferson Starship\nJefferson Starship to założyciel / multiinstrumentalista David Freiberg (który był także w Jefferson Airplane podczas ostatniego roku zespołu), wieloletni perkusista Donny Baldwin (który dołączył do Jefferson Starship w 1982 roku, a także grał i śpiewał przy wielu hitach ery Starship) , wokalistka Cathy Richardson (którą Kantner zwerbowała w 2008 roku), 25-letni członek Chris Smith jako klawiszowiec i gitarzysta prowadzący Jude Gold, który dołączył w 2012 roku.\nObecny skład Jefferson Starship jest oddany tchnięciu nowego życia w tę ponadczasową muzykę podczas swoich występów na żywo. Ogromne hity, takie jak Jane , Miracles, White Rabbit, Somebody to Love, Volunteers, We Built This City i Nothing’s Gonna Stop Us Now, nadal odbijają się echem w popkulturze na całym świecie. Czy to w studiu, czy na trasie, pięciu członków nadal lubi przekraczać granice dźwięku, z pasją próbując zmienić świat i pozostając wiernym pierwotnemu duchowi wszystkiego, co Jefferson Starship.\nJEFFERSON STARSHIP kawałek klip Mother of the Sun teledysk Video\nLOST RELICS wydaje nowy singiel „ Now You’re Even ”


Życie prywatne polskich Piastów.\nMieszko I, syn Siemomysła, wnuk Lestka.\nPierwszą żona Mieszka I była czeska księżna Dobrawa, która była przedstawiana jako młoda i ładna kobieta. Kościół polki kreował wizerunek Dąbrówki jako bardzo dobrą chrześcijankę, która odmawiała poślubienia poganina, którym był Mieszko. Anonim zwany galem pisał iż księżna nie podzieli łoża z Mieszkiem, dopóki ten nie pozna obyczajów chrześcijańskich. Lecz jeżeli Czeszka była tak wierzącą chrześcijanką, dlaczego wybrała mężczyznę, który prawdopodobnie musiał oddalić aż siedem pogańskich żon ( czy też jedną pogańską żonę i sześć oficjalnych nałożnic), aby być z Dąbrówką. Ale gdyby Dąbrówka była kobietą atrakcyjną, była by może jakaś wątpliwość, co do wyboru księżniczki. Lecz jej piękny wizerunek rozwiał kronikarz czeski Kosmas, który pisał: „… W roku od wcielenia Pańskiego 977 zmarła Dąbrówka, która ponieważ była nad miarę bezwstydna, kiedy poślubiła księcia polskiego będąc już kobietą podeszłego wieku, zdjęła z swej głowy zawój i nałożyła panieński wianek, co było wielkim głupstwem tej kobiety…”. Ten sam kronikarz pisał też o tym, iż Bolesław Chrobry miał brata, co prawda przyrodniego, ale zrodzonego z tej samej matki. Był to Guncelini, syn margrabiego miśnieńskiego Guntera. W ten sposób wysunął się pomysł, że Dąbrówka musiała być żoną owego margrabiego Guntera. Gunter zmarł dopiero w 982 r., czyli blisko dwadzieścia lat po przybyciu Dąbrówki do Polski, co świadczy o tym, że Dąbrówka była rozwódką, odesłana przez męża rodzicom, podobnie jak obie żony Chrobrego.\nLedwo Dąbrówka zamknęła oczy, ponad czterdziestoletni wówczas Mieszko pojął sobie za żonę młodziutką i piękną Odę, córkę margrabiego Marchii Północnej Dytryka z rodu Heldensleben. Nic nie było by w tym dziwnego, gdyby nie fakt, iż Oda była mniszką w niemieckim klasztorze benedyktyńskim św. Wawrzyńca w Kalbe nad Muldą i Kościół nie wyrażał zgody na ten związek. Mieszko jednak wiele już znaczył w świecie chrześcijańskim, a że uparł się poślubić młodszą żonę, to po jego myśli interweniował sam cesarz niemiecki, niemający ochoty ryzykować wojny z Polakami z powodu jednej mniszki.\nJednak krzewiciele wiadomości, z reguły duchowni postarali się o tym wydarzeniu szybko zapomnieć, ponieważ sądzili, że nie wypadało wypisywać o człowieku mającym zasługi dla krzewienia chrześcijaństwa. Woleli upowszechniać wiadomość o rzekomej ślepocie Mieszka w okresie dzieciństwa i o cudownym ozdrowieniu, w wieku lat ośmiu. Intencja tego była jednak jasna i oczywista – ślepota symbolizowała pogaństwo władcy, w którym tkwił w czasach młodości, zaś odzyskanie przezeń wzroku to przyjęcie chrztu. Więc jak duchowni mogli szerzyć stwierdzenie iż pojął za żonę mniszkę, skoro dopiero co przejrzał na oczy. Możemy jednak podejrzewać, że to ojciec Ody, margrabia Dytryk, czuł się zaszczycony zainteresowaniem okazywanym jego córce przez potężnego księcia polskiego i to on i jego stronnictwo zabiegali o ten związek.\nMimo tak niezwykłych początków, małżeństwo to musiało należeć do udanych. Możemy to wnioskować z tego, iż para doczekała się trzech synów (wygnanych potem przez Bolesława Chrobrego). Krótko przed śmiercią, Mieszko prosił papieża o opiekę nad żoną, która przeżyła męża aż o 31 lat, co świadczy o dużej różnicy wieku, dzielącą Odę od Mieszka.\nBolesław Chrobry, syn Dobrawy i Mieszka I\nBolesław był pierwszym królem Polski, lecz nie był człowiekiem idealnym. Według kronikarzy był człowiekiem grubym w takim stopniu, że jego rumak, który musiał go dźwigać, niemal szorował swym brzuchem po ziemi, a Bolesław ledwo mógł na nim usiedzieć. Nic zresztą dziwnego skoro władca lubował się w posilaniu i ucztowaniu. Jednak niezbyt zachęcający wygląd władcy nie przeszkadzał mu być wielkim miłośnikiem kobiet. Żonaty był czterokrotnie, przy czym pierwszą żonę, Niemkę (nieznaną z imienia) i drugą ( również nieznana z imienia, matka najstarszego syna Bezpryma), mniej więcej po rocznych pożyciach małżeńskich, zwrócił je rodzinom, nie martwiąc się o rozwody kościelne. Natomiast kochał Chrobry swą trzecią żonę, Emnildę, córkę tajemniczego księcia Dobromira. Emnilda świetnie zdawała sobie sprawę z uczuć męża i bardzo z tego korzystała. Najłatwiej przychodziło jej namawianie męża podczas uczt, w czasie których wypraszała to, co w danym momencie było dla niej najważniejsze.\nEmnilda zmarła przed 1017 r. i właśnie wówczas Bolesław upatrzył sobie siostrę księcia ruskiego Jarosława Mądrego, Przedsławę. Rusinie odmówili zaloty pięćdziesięcioletniego wówczas Bolesława. Lecz ten długo nie zwlekał i pojął za żonę Niemkę Odę, córkę margrabiego miśnieńskiego Ekkeharda, która liczyła, co najwyżej siedemnaście lat. Wielka namiętność pogwałciła prawa kościelne, ponieważ ślub został zawarty w czasie Wielkiego Postu, wbrew przepisom kanonicznym. Małżeństwo ich jednak należało do nieudanych, ponieważ, jak podają kronikarze, mąż źle ją traktował. Najpewniej dziewczyna była niedoświadczona i bardzo szybko rozczarowała męża i nie minęło kilka miesięcy od ślubu, kiedy Oda doświadczyła wielkiego upokorzenia. Podczas wyprawy na Ruś w ręce Polaków wpadł Kijów i fraucymer przeciwnika (żeńska część dworu). Uwaga Chrobrego skoncentrowała się na odmówionej mu wcześniej Przedsławie. Zapowiedział publicznie, że tak jak padł Kojów, tak kolejnej nocy, ulegnie siostra najtchórzliwszego z królów. Jednak nie połączy ich łoże małżeńskie, lecz tylko jeden raz, jako nałożnica. Wygląda jednak na to, że Bolesław nie dotrzymał słowa i rzekomo „połączył się” z Przedsławą więcej niż jeden raz. Zabrał ją ze sobą wycofując się z Rusi i pozostała w Polsce zapewne już do końca swoich dni. Do teraz nie wiadomo, czy Przedsława była tylko konkubiną, czy też Chrobry był przez jakiś czas bigamistą. Nieznane są już dalsze losy młodej żony Bolesława, Ody. Wiadomo tylko, że urodziła swemu mężowi córkę Matyldę, która, tak jak matka, nie zaznała szczęścia w małżeństwie.\nMieszko II Lambert, syn Bolesława I Chrobrego i Emnildy\nMieszko był mężczyzną szczupłym, schludnym, ogolonym, o mądrym zamyślonym obliczu. Przez to mógł on być odbierany przez społeczeństwo, jako przesiąkniętym dziwnym, obcym obyczajem, trzymającego się bardziej na dystans. Możliwe, że Mieszko II przebywał w młodości w klasztorze, nie tylko jako uczeń, ale także jako członek wspólnoty. Jest to o tyle ciekawe stwierdzenie, ponieważ oprócz legalnej żony miał Mieszko kochankę. Jego prawowitą żoną była Rycheza, Niemka, córka palatyna reńskiego Ezona i siostrzenica cesarza Ottona III. Dziewczyna była wysoka, szczupła i krucha, ale nader zdemoralizowana. Znana była z tego, że nic jej się w Polsce nie podobało. Na męża patrzyła z góry, choć już wprowadzał zachodnie zwyczaje. Po pewnym czasie Mieszko miał jej dosyć. Wprawdzie nie mógł jej odesłać do domu, bo groziło to zbyt dużymi konsekwencjami (w końcu pochodziła z cesarskiego rodu), więc czynił wszystko by obrzydzić jej życie, a sobie je umilić. Więc król znalazł sobie kochankę, z której prawdopodobnie urodził się jego nieślubny syn. Wywyższał ją Mieszko ponad swoją prawowitą żonę, odsuniętej teraz i spędzającej czas w osamotnieniu. Po śmierci męża, Rycheza spakowała swoje rzeczy, w tym prawdopodobnie mężowską koronę i przy pierwszej nadarzającej się okazji uciekła do Niemiec. Po powrocie do ojczyzny przyjęła welon zakonny w klasztorze benedyktynek w Branweiler, ale do końca życia tytułowali ja królowa, choć korona w Polsce już dawno upadła. Zmarła w !063, przeżywszy swojego męża, syna – Kazimierza Odnowiciela i doczekawszy panowania wnuka – Bolesława Śmiałego.\nWładysław Herman, syn Kazimierza I Odnowiciela\nCałą swoją działalnością Władysław zasłużył na miano księcia-fajtłapy, a jego życie rodzinne było idealnym tego przykładem. Wśród historyków istnieją sprzeczne zdania czy jeden z synów Władysława Hermana był bękartem, czy też synem „legalnym”. Pytania te dotyczą oczywiście jego najstarszego syna, Zbigniewa, znanego w historii, że domagał się od ojca własnej dzielnicy, którą też otrzymał. Według Wincenta imię jego znaczyło „zbieg”, mówiono tak z powodu matczynej hańby, gdyż był on zrodzony z konkubiny, przez co musiał się bardzo długo ukrywać na wygnaniu. Lecz kiedy Zbigniew przychodził na świat witano go, jako prawego dziedzica Władysława Hermana, bękartem okrzyknięto go dopiero później. Dlaczego? Otóż Władysław Herman był młodszym synem Kazimierza Odnowiciela i nikt nie brał go pod uwagę jako następcę tronu. Następcą został Bolesław Szczodry, a Władysław otrzymał jako zaopatrzenie Mazowsze, gdzie mógł rządzić. Wyrazem jego ówczesnej pozycji była żona, którą nie była żadną zamorską księżniczką, ale panną z miejscowego, mazowieckiego rodu rycerskiego. Dramatem dla Zbigniewa był fakt spędzenia z tronu jego stryja, Bolesława. Od 1080 r. dotychczasowa żona Władysława Hermana stałą się osobą niewygodną, księciu była potrzebna prawdziwa księżniczka, bo nie uchodziło władcy Polski, aby miał w łożnicy żonę „byle jaką”. Nieznana nawet z imienia żona została zwrócona przez doradców Władysława, jej rodzicom, jego samego zaś wyswatali z Judytą, księżniczka czeską, potem zaś z drugą Judytą, siostrą cesarza niemieckiego Henryka III (dla odróżnienia od poprzedniej, Niemka przyjęła imię Judyta Maria). Zbigniew mógł przebywać na dworze ojca do czasu, kiedy Judyta czeska urodziła syna, Bolesława Krzywoustego. Zbigniew pewnie miał nadzieje, że nie uda się jego ojcu spłodzić syna. Lecz ten poszedł w zaparte i przy pomocy św. Idziego doczekał się narodzin syna. Judyta uznawszy, że dopełniła swe życiowe zadanie, zmarła trzy dni po porodzie, syn też z wysiłku swych rodziców wyszedł jakiś krzywy na gębie, więc nazwano go Krzywoustym, ale prawa do tronu dla Zbigniewa stały się nikłe. Niewątpliwie kolejna macocha, Judyta Maria, wysłała go poza granice, gdzie w klasztorze miał zacząć karierę duchownego, aby nie stanowił dla Krzywoustego konkurencji i niewątpliwie wtedy został okrzyknięty nieślubnym synem. Inaczej mówiąc był on potrzebny ojcu tylko do chwili, gdy był on jedynym męskim potomkiem.\nDzięki niedyskrecją kronikarzy zawdzięczamy aluzję, że niewiele brakowało, aby Bolesław i Zbigniew mieli kolejnego przyrodniego brata, tym razem zrodzonego z Judyty Marii z wojewodą Sieciecha. Był on prawą ręką chorego Władysława Hermana. Na dobrą sprawę przez długi czas sam rządził Polską, sprowadzając rolę księcia do typowej marionetki. Był on podejrzewany o chęć obalenia dynastii Piastów i wprowadzenie na tron własnych potomków. W kronikach występował on zawsze w towarzystwie Judyty Marii. Zawsze coś planowali, wspólnie się obawiali, wspólnie też zeszli z kart kronik. Powstała więc teza, że najprawdopodobniej Sieciech i Judyta Maria wyczekiwali śmierci schorowanego Władysława, by sami mogli połączyć się węzłem małżeńskim. Nie wiadomo, czy wojewoda zawrócił w głowie Judycie Marii, zmuszonej do obcowania ze starym mężem. Bardzo trudno na to odpowiedzieć, ponieważ żadną z żon naszych książąt, nie ciągnęło się pasmo skandalicznych plotek. Judyta była siostrą cesarza niemieckiego Henryka III; w momencie, gdy wychodziła za mąż za Władysława Hermana, była już wdową po królu Węgier, Salomonie, i matką trzech córek, ale już wtedy wiedziano, że zdradzała swego zmarłego małżonka na prawo i lewo, prowadząc bardzo swobodny tryb życia. Zresztą jej mąż nic lepszy nie był. Kiedy Judyta powróciła na dwór swego brata, pojawiły się opinie, że i tam siała zgorszenie, aż wreszcie postanowiono wydać ją ponownie za mąż, właśnie za Władysława Hermana i pozbyć się kłopotu. Musiano jednak namawiać księcia by pojął ją za żonę, kusząc do tym, że jest ona piękną kobietą ze szlachetnego rodu. Próbowano wykazać, że to wszystko to tylko złośliwe pomówienia, powstałe na gruncie walk politycznych. Ale skoro aluzjami sypano na terenie Węgrzech, Niemczech i w Polsce, to można uznać, iż Judyta Maria nie przejmowała się normami obyczajowymi.\nWładysław II Wygnaniec, syn Bolesława Krzywoustego\nW świadomości ogółu Krzywousty zapisał się jako ten, który dokonał podziału Polski między swoich synów, dając tym samym początek rozbiciu dzielnicowemu. Z kart podręczników szkolnych możemy się dowiedzieć, że czynił tak, by nie doprowadzić do wojny między swymi synami. Jednak taki obraz nie miał nic wspólnego z prawdą historyczną, jest to po prostu fałszywe. Polska zawsze była dzielona między synów książęcych, gdyż tak stanowiło, taki był interes Kościoła, czy możnowładztwa. Jedynie wtedy, gdy władca Polski sięgnął po królewską koronę, do podziałów nie dochodziło, korona oznaczała bowiem jedność i przy okazji możliwość odwołania się do uniwersalnych, ogólnoeuropejskich praw zamiast do praw rodzimych.\nDotąd, gdy pobiło się dwóch, trzech Piastów, ktoś musiał zwyciężyć i zjednoczyć kraj, przy czterech-pięciu, okazało się to niewykonalne i podział po raz pierwszy się utrwalił. Jak głoszą średniowieczne plotki do klęski Władysława II w starciu z braćmi w dużym stopniu przyczynić się miały niewybredne dowcipy o kobietach. Bowiem zdarzyło się podobno, że podczas polowania, wieczorem, rozłożyli się na biwaku właśnie Władysław II oraz jego prawa ręka, wojewoda Piotr Włostowic. W czasie tego biwakowania Władysław miał rzec: „Pewnie twoje żona Piotrze, lepiej teraz ucztuje z twoim opatem”. Wojewoda jednak zgrabnie odpowiedział „Zostaw moją żonę i mojego opat, bo twoja małżonka, gdy cię nie ma, pociesza się tym pięknym niemieckim rycerzem”. Nic by z tych żartów nie było, gdyby nie fakt, iż doszło to do uszu księżnej Agnieszki, żony Władysława. Była ona kobietą bardzo ambitną, córka margrabiego Austrii, przyrodnia siostra cesarza Konrada Hohenstaufa. W małżeństwie z najstarszym synem Krzywoustego ona właśnie rządziła. Nie wiadomo czy swoim żartem Piotr trafił, ale w każdym razie Agnieszkę do tego stopnia dotknęły jego słowa, że jeszcze tej samej zimy rozkazała swemu mężu skazanie Włostowica, jako zdrajcę, na oślepienie i obcięcie języka. Na wieść o tym fakcie rodzina i stronnicy wojewody przeszli na stronę przeciwników księcia Władysława. Krótko po tym fakcie zapracował on na swój przydomek „Wygnaniec”, ponieważ nie miał już stronników gotowych w jego imieniu stawiać czoła młodszym książęta. Nie wiadomo czy to wydarzenie było bezpośrednią przyczyną tragedii Władysława II, ale na pewno gwoździem do trumny było wydarzenie, które dziś zostałoby nawet uznane za zabawne, ale na tamte czasy było ono bardzo poważne. Otóż na księcia Władysława została rzucona klątwa, przez starego arcybiskupa gnieźnieńskiego, Jakuba ze Żnina. Z tak wyklętym nie wolno przebywać, bo i na towarzysza spadnie podobna kara, nikt więc nie okazywał mu pomocy, co mogło oznaczać, że każdy mógł wyklętego zabić i nie ponieść żadnej kary. Początkowo klątwy te robiły duże wrażenie i były bardzo groźną bronią w ręku Kościoła, potem spowszechniały z powodu dużego rozpowszechniania w ich użyciu.\nTak, więc widzimy jak bardzo tuszowane było życie prywatne Piastów i w jak dużym stopniu starano się wybielić życie książąt i królów, by wyszli oni na wspaniałych władców.


Dziś obejrzałam...: Kopciuszek – Disney`owska klasyka w wersji aktorskiej\nKopciuszek – Disney`owska klasyka w wersji aktorskiej\nPo przeniesieniu na kinowy ekran Królewny Śnieżki, Śpiącej królewny, Jasia i Małgosi, Jasia i łodygi fasoli (więcej patrz w Zestawianiu filmowych baśni) w ostatnich latach pora przyszła na ukochaną bohaterkę wszystkich małych dziewczynek, historię uniwersalną (biedna, dobra dziewczyna spotyka księcia) maglowaną, transformowaną setki razy w różnych epokowych kostiumach, bardziej dosłownie lub jedynie umownie. Disney wyprodukował aktorską wersję Kopciuszka.\nMożna by ocenić ten film przyjmując dwa odmienne podejścia:\nWytknąć tej absolutny brak oryginalności, banalność, gdzie scena po scenie przeniesione zostały ujęcia z klasycznej animacji z roku 1950. Kopciuszek rozmawia z myszkami, szyje sobie sukienkę na bal, która jest potem rozerwana przez złą macochę, dynia jest zamieniona w karocę, myszki w konie, odbywa się bal, Kopciuszek ucieka o północy i gubi pantofelek, książę poszukuje dziewczyny. Historia jest prostolinijna, absolutnie nic nas nie zaskoczy. Kopciuszek jest dziewczęciem dobrym i odważnym, dającym się zdominować złej macosze. Książę przystojny i wystarcza mu jedno spotkanie by piękna nieznajoma skradła mu serce. Nic nowego, po co więc oglądać dokładnie to samo?\nJednak pamiętając o słabościach, które wytykałam Królewnie Śnieżce i łowcy oraz Czarownicy gdzie (moim zdaniem) zapomniano o tym, kto powinien być głównym bohaterem historii (Disney`owskie księżniczki zostały tam przyćmione przez czarne charaktery) in plus zaliczam, to że to wciąż historia Kopciuszka. Nie zachwiano tu równowagi i to Elę obserwujemy przez większą cześć seansu (Siostry przezwały ją po tym jak ubrudziła sobie twarz popiołem śpiąc przy ognisku Cinderella).\nDodano kilka scen pozwalających lepiej zbudować postać Kopciuszka wyjaśniając jej przywiązanie do rodzinnego domu (oglądając animację przecież można było sobie zadawać pytanie dlaczego Kopciuszek dał z siebie zrobić służącą i po prostu nie odszedł z domu gdzie była wykorzystywana do ciężkiej pracy?). Ponadto pierwsze spotkanie księcia i Kopciuszka w lesie wyjaśnia późniejszą determinacje dziewczyny by pójść na królewski bal.\nDla mnie poprowadzenie tej historii w sposób „klasyczny” jest zaletą. Pod względem realizacyjnym nie można tej produkcji nic zarzucić. Film jest nakręcony z ogromnym rozmachem. Zamek jest imponujący, szerokie ujęcia pokazujące królestwo i drogę do zamku robią ogromne wrażenie. Kostiumy wszystkich bohaterów są baśniowo kolorowe, wręcz pstrokate (stroje złych sióstr Kopciuszka). Suknia Kopciuszka jest przepiękna, Książę ma wyraziście niebieski i zielony mundur jak w oryginale. Pantofelki są jak w bajce ze szkła, myszki, kot, jaszczurki, sceny czarowania przeniesione zostały idealnie z animacji.\nPod względem aktorskim, co jest słabością większości filmowych baśni, ciekawiej wypadają i tutaj czarne charaktery oraz kilkuminutowe występy innych postaci. Cate Blanchett jest znakomita. Jest wcieleniem złej macochy dbającej tylko o siebie i swoje córki jednak, jej śmiech, złośliwe spojrzenie i knucie tworzą postać o silnym wyrazistym charakterze. W zaledwie kilku scenach również Helena Bonham Carter świetnie zagrała nieco poczciwą, roztrzepaną wróżkę-dobrą matkę chrzestną (sceny mające w sobie najwięcej humoru, gdzie dynia przesadnie rośnie, myszki są zmieniane w konie a jaszczurki w Stangretów).\nNatomiast Lily James w roli Kopciuszka jest tylko ładna i mdło dobra (mało wyrazisty charakter niestety). Trochę lepiej wypada książę i w tej Richard Madden (Rob Stark z Gry o tron!).\nPodsumowując Kenneth Branagh przeniósł na ekran praktycznie scena w scenę klasyczną animację, minimalnie ją uzupełniając. Pokazując na ekranie baśniową magię, przepych, przestronny pałac, kolorowe suknie przenosi nas ponownie do lat dzieciństwa i przypominamy sobie, że to właśnie tak było w oryginale (i mam tu na myśli oryginał-animację z 1950, a nie historię Kopciuszka samą w sobie w wersji Grimmów). 7/10 film dla 10-letnich dziewczynek, ale warto obejrzeć choć dla mnie wciąż najlepszą wersją Kopciuszka pozostaje Długo i szczęśliwie z Drew Berrymore.\nAutor: Yoanna o 13:32\nEtykiety: Animacje Disneya , baśń , Filmowe wersje baśni/ Kopciuszka , zekranizowane baśni\nIndywidualny Obserwator 30 kwietnia 2015 10:42\nNa Twojego bloga trafiłem wczoraj, poszukując dobrych filmowych baśni do obejrzenia, bo właśnie "mam fazę" na tego typu filmy i chciałbym Ci podziękować z całego serca!\nOdnośnie Kopciuszka: cudowny film, pierwowzoru z 1950 roku nie widziałem (chyba jestem już za stary na tego typu produkcje) ale tą wersję jak najbardziej. Znakomita obsada, Cate Blanchett należy do grona kilku moich ulubionych aktorek i myślę, że świetnie poradziła sobie z tą rolą, a Lily James, jak już zauważyłaś była straaaasznie nijaka... Pozdrawiam Cię serdecznie!