ostatnia aktualizacja: 2011-03-06 11:11:48\nNadszedł czas, kiedy Mama zapisała mnie na tajne komplety nauczania odbywające się w Ożarowie. Stało się to z namowy pani Dahlenowej. Prowadziła ona razem z mężem gospodarstwo ogrodnicze w Ołtarzewie, gdzie mieli obszerny dom z dużą werandą. Szkołę tajnego nauczania zorganizowały w Ożarowie, w domku własnym, siostry szare matki Ledóchowskiej, który prowadząc przedszkole otrzymały kiedyś w spadku i darowiźnie. Kiedy Niemcy kasowali też przedszkola, zajęły się oficjalnie ogrodnictwem. Po cichu zaś i przedszkolem. Nazywaliśmy je "szare myszki matki Ledóchowskiej". Przyjechały z Warszawy dwie siostry z cenzusem nauczyciela szkoły średniej. Jedna została dyrektorką tej filii Gimnazjum imienia Górskiego (byłego). Miała kwalifikacje polonistyczne. Druga będąc magistrem uczyła nas historii. Matematykiem był miejscowy emerytowany nauczyciel i drugi uczący przyrody. Ksiądz dochodził z zakonu Pallotynów z Ołtarzewa. Lekcje odbywały się na zmiany w domach rodziców uczniów. Było nas siedmiu, dla zmyłki umawiano nas na następny dzień w ostatniej chwili. To samo było z kompletami dziewcząt. Jednak najczęściej spotykaliśmy się u pani Dalenowej, gdyż weranda była mało widoczna od drogi Warszawa - Poznań i była zdatna do szybkiej ewakuacji, na wypadek jakiegoś niebezpieczeństwa.\nDojeżdżałem więc na te zajęcia rowerem z Borzęcina 6 kilometrów, nie licząc jazd po Ożarowie i Ołtarzewie, kiedy nauka odbywała się w różnych mieszkaniach. Strzelczyk znał się dobrze na rowerach i wyszykował mi możliwie najlepszy na tamte czasy. Pani Dahlenowa matkowała nam, ilekroć mieliśmy u niej zajęcia na werandzie.\nPan Dahlen, były wojskowy z armii Hallera w randze pułkownika, będąc chorym nie wychylał się z domu. A w dodatku nienawidził Niemców. Rodzice moi, będąc w Święcicach, odwiedzali się co jakiś czas towarzysko, przez związek dwóch patriotów i militarystów. Tak więc znajomość ta, w tych ponurych czasach, zaowocowała dobrze w mojej gimnazjalnej edukacji. Janka Dahlena, ich syna, mojego rówieśnika, znałem zatem z przed wojny. Był szczupłym chłopcem, bardzo wrażliwym i wychowanym w domu wojskowego polskiego patrioty. W gabinecie jego ojca, weterana z ostatnich wojen z armią carską i bolszewicką, obowiązkowo musiała wisieć na jednej ze ścian paleta pamiątkowych szabel i innych militarnych precjozów. Była to chluba pana pułkownika i myślał, jak by to przechować w całości nienaruszone przez wojnę. Emerytowany pułkownik Wojska Polskiego, jako rolnik-ogrodnik, czuł się mało zagrożony. Sąsiedzi Polacy szanowali go i nikomu by nie przyszło do głowy, aby go zadenuncjować. Rodziny Volksdeuczów mniej go znały a inne też wiedziały, że ciągle chorował. Tak więc ten dom był dla nas w miarę bezpieczny i tu spotykaliśmy się na lekcjach z nauczycielami najczęściej. My, tak zwany komplet, wiedzieliśmy, że niebezpieczeństwo mogło nam grozić od zniemczonych rodzin, głównie od młodszych chłopców, którzy chodzili na zbiórki Hitlerjugend. Tam uczyli ich fanatycy Hitlera jak denuncjować takich jak my i wysyłać do obozów zagłady. Ale widocznie ich rodzice chcieli żyć z nami nadal w poprawnych stosunkach i hamowali swych chłopców w niepotrzebnych zapędach. My zaś postanowiliśmy profilaktycznie na własną rękę postraszyć tych gnojków. Ci z Hitlerjugend byli odważni tylko w grupie, na swych zebraniach. W pojedynkę zaś byli tchórzami. Więc kilka razy zapolowaliśmy na tych młodszych łebków.\nKiedy namierzyliśmy takiego w miejscu odludnym i w osłonie zieleni, zajeżdżaliśmy go w czterech znienacka, przy świście opon i hamulców. Jjeden z naszych o głosie stanowczym wygłaszał krótką mowę. "Ty mały, jakby Ci przyszło kiedyś do głowy zaszkodzić nam, Polakom, w naszym życiu, to pamiętaj, że nikt Ci nie pomoże i nie znajdzie, a pójdziesz do Abrahama dwa metry pod ziemię. A jeśli będzie Ci tego mało, to wasze domy i gospodarstwa pójdą z dymem". Poczem mówca dawał rozkaz do odjazdu. Obserwowaliśmy potem różne ich reakcje, ale żadnej wsypy z ich strony na naszym terenie nie było.\nWinienem jestem Czytelnikowi wspomnienie o jednym z Drewsów warszawskich o imieniu Zygmunt, gospodarującym dość krótko przed dziadkiem Leonem. Odlewnia żeliwa funkcjonowała w dobrej kondycji, ale kierujący nią nieopacznie doprowadzał ją do ruiny. Otoczenie nazywało go "Zygmuś piękny", a panienki rozpuszczały go do kwadratu. Trwał obyczaj, że w niedzielę zjeżdżały się powozy do Alej Ujazdowskich z odpowiednim wycugiem, gdzie zamożna młodzież harcowała w swych pojazdach na odcinku od Placu Trzech Krzyży do Belwederu. Bywały i małe wyścigi, a także przeskakiwania z jednego powozu do drugiego i inne wygłupy. Zygmuś nie chciał zostawać w tyle, więc sprawiał sobie co lepsze sprzężaje i szalał na równi z innymi. Koszty jego zachcianek szybko rosły w górę. W końcu Odlewnia Drewsów nie mogła sprostać ich rozmiarom. Dowiadywałem się o tym przodku, hulace, gdzieś z boku i cichości, ale chciałem skonfrontować te gadki z wiedzą Buni. Ta ucinała taką rozmowę i mówiła, że to źli ludzie z zazdrości rozgłaszają takie plotki. Ta "puszka pandory" rozpłynęła się na całą rodzinę i stąd ta cisza z nastałą kurtyną. Dopiero w moim dorosłym życiu wujek Janek Drews uszczknął mi trochę rąbka tajemnicy. Jedna z dam tych wojaży warszawskich zakochała się w "pięknym" i doprowadziła rodziców do zgody na wybór narzeczonego. Ojciec zakochanej panny był administratorem generalnym dużej firmy browarnianej w Warszawie pod nazwą "Haberbusch i Szile". Doszło do mariażu. Zygmuś swą elokwencją i bystrością umysłu całkowicie ujął swego teścia o znanym w Warszawie nazwisku Openheim. Sielanka w rodzinie trwała długo. Teść rekomendował zięcia do samodzielnego kierowania wydzielonymi działami produkcji. Wszystko rozwijało się znakomicie. Nawet stara Odlewnia odmłodniała, kiedy otrzymywała zastrzyki gotówki. "Pan młody" pławił się w pochwałach teścia. Ale uderzyła mu po części "woda sodowa" do głowy. Stawał się zbyt zuchwały i zaczął zaniedbywać swe wydzielone obowiązki. Natura niestety ciągnęła młodego wilka do lasu. Przypomniał sobie o różnych młodzieńczych flirtach i uważał, że to przystoi "wielkiemu człowiekowi". Ale przeoczył, że może to nie podobać się żonie i teściowi. Teść zaczął skrupulatniej badać jego bieżącą i poprzednią działalność. Przy pierwszym potknięciu gospodarczym w firmie, pozbawił go ról współkierowniczych. Nie wyobrażał sobie, aby mógł wstydzić się zięcia i nie dbać o swą nieskazitelną opinię szefa dużej firmy. Flirty i romanse nie mogły ujść uwadze żonie i teściowej. Udowodnione, pozwoliły im wyrzucić zięciaszka z ich nobliwego domu. W odlewni też zmieniono rodzinnego jej kierownika. Leon Drews, dojrzewając w takiej atmosferze, postanowił odciąć się od tego wszystkiego i zapoczątkować nową branżę odlewników żeliwa na wykonawstwo budowlane i projektowanie architektoniczne. Tak rozpoczęła się więc nowa profesja w rodzinie Drewsów, której prekursorem stał się nieodżałowany, przedwcześnie zmarły, mój dziadek, Leon Stanisław Drews. Stryjek (wujaszek) Janek Drews przejął gotowy, świetnie rozkręcony "warsztat pracy" po ojcu. Kończył studia przez dziesięć lat, bo nie musiał się spieszyć. Bunia prowadziła mu dom, łącznie z Marylą i żyło im się szczęśliwie i dostatnio. Jako kawaler, lubił życie towarzyskie, ale bez żadnych zobowiązań matrymonialnych. Do wujaszka Janka jeszcze powrócę. Lubiłem go bardzo, a on mnie też, stąd wolno mi było buszować w jego pracowni architektonicznej, ilekroć bywałem z ojcem, albo rodzicami, na ulicy Czerwonego Krzyża 6.\nW Borzęcinie, i w ogóle, Niemcy przykręcili sprzedaż węgla na wolny rynek. Przydziały były bardzo skromne, trzeba było zakrzątnąć się o jakiś opał zastępczy dla załogi gospodarstwa.\nStrzelczyk nawiązał kontakt z leśniczym, Polakiem w Izabelinie i mógł kupić chrust leśny, układany w metrach przestrzennych po okorowaniach drzew na wywózkę, do składów strzeżonych przez Niemców. Jechało się w trzy wozy dwukonne piaszczystą drogą z koleinami. Ja też powoziłem jednym z tych wozów. Chodziło o to, aby w chruście zakamuflować jakiś grubszy kawałek, a jeśli się dało to i kilka, aby z opału tego był jakiś trwalszy pożytek. Bo chrust owszem, ale do piecyków typu "koza" trzeba było go dokładać i pilnować ciągłej dokładki do ognia. Byczkowski miał ku temu spore doświadczenie z Ukrainy, gdzie pracował za młodu w dużych majątkach ziemskich i był to ich główny opał na zimę. Dowodził nami szybko i w mig każdy wóz był gotowy do drogi. Drogę mieliśmy ciężką, bo konie ciągnęły wóz na żelaznych obręczach w koleinach z piachu. A obsługa często, aby pomóc koniom, musiała pomagać i go pchać.\nStrzelczyk jednak zapuszczał się w dłuższe utajnione rozmowy z leśniczym, który powiadamiał go o przypadkach i dniach, kiedy Niemcy uprzedzali go dzień wcześniej o potrzebie wyłączenia leśnych prac z pewnego rewiru. Aby absolutnie nikt nie pokazywał się w tym miejscu z jego ludzi, łącznie z nim. On jednak czujnie analizował co się może dziać. Na drugi dzień słyszał ryki ciężarowych samochodów na dukcie leśnym i serie strzałów karabinowych. Potem następowała cisza i kolumna samochodów odjeżdżała. Stał w oddali i domyślał się czegoś strasznego, ale milczał bo zagrozili mu, że jak się sprzeniewierzy narzuconej mu tajemnicy to odjedzie do Abrahama! Jednak odważny Polak, patriota, dzień po wyżej wymienionych ruchach Niemców, szedł w to miejsce, gdzie napotykał duże ilości łusek karabinowych. Wtedy część z nich wbijał siekierką w pnie dużych drzew okolicznych. I tak było do końca wojny, co się powtarzało w różnych odstępach czasu. Niemcy zawsze zdołali wyrównać, przywożonymi dodatkowymi więźniami Pawiaka, świeże doły i posadzić tam młode sosenki. Ówczesna praca leśniczego wydała owoce, kiedy szukano po wojnie grobów więzionych na Pawiaku patriotów polskich. W tym, odnaleziono ciało Janusza Kusocińskiego , mistrza olimpijskiego w biegach długodystansowych. Niemcy nienawidzili go, że taki "głupi Polak" zdobył dla Polski złoty medal na igrzyskach w Los Angeles w 1932 roku. A nadto, że nie chciał zmienić obywatelstwa swego na niemieckie. "O tempora o mores" - takie to były czasy...\nO tym wiedziałem i ja, już wtedy, ale uszanowałem tajemnicę Strzelczyka i Bohdana, a głównie pana leśniczego, kiedy podsłuchałem rozmowę tych dwóch pierwszych panów. A tajemnicę tę oparłem na przysiędze Ojcu, abym na biblię opiekował się Mamą do jego powrotu.\nNiemcy, nie mogąc zdobyć Wysp Brytyjskich, gdzie Anglikom pomagali bardzo skutecznie polscy piloci myśliwscy, rzucili się w 41 roku z całym impetem na Związek Sowiecki. Odczuliśmy to i my w Borzęcinie. Ogromne kolumny wojsk zatrzymywały się w naszym parku, a sztabowcy w naszych pokojach. Co jedni odjechali, przybywali nowi kwatermistrze. Ugniatali nas w naszych pokojach do granic możliwości. Nowa szkoła, od początku w rękach niemieckiego wojska i na przemian z żandarmerią. Kwatery zajmowali na plebani i w młynie jak i w co lepszych zagrodach małorolnych rolników. Największe nasilenia trwały od kwietnia przez maj do połowy czerwca. Było ciepło, Niemcy wystawiali swoje radia i na cały głos wsłuchiwali się w przemówienia Hitlera. W przerwach ryczeli z zachwytu, wyciągali ręce zbiorowo do góry na ,,Hail". Sceny te powtarzały się bez końca. Zaglądałem też do Ożarowa, gdzie przyzwyczajałem się już do tajnego nauczania. Pociągi towarowe z wojskiem i sprzętem przejeżdżały jeden za drugim non stop. Żołnierze śpiewali swe ulubione marsze ochrypłymi gardzielami lub nastawiali radia z mowami Hitlera. Szosą "poznańską" jechały kolumny aut ciężarowych z przyczepkami lekkiej artylerii. Na lorkach pociągów pod plandekami duże cielska czołgów i skrzyń z amunicją. Nie mogłem się nadziwić, że tyle tego mają.\nW domu Zbyszek, syn kierownika szkoły, zacierał ręce i głosił, że spotka ich sromotny odwrót z Moskwy, wzorem Napoleona. Tym bardziej, kiedy wojska te uderzyły na Związek Radziecki 21-go czerwca. Była to rocznica uderzenia na Moskwę przez Napoleona. Hitler chełpił się, że podbije całą Rosję przy pomocy "blitz Krieg" - wojny błyskawicznej. Jak to się potoczyło, to teraz już dobrze wiemy. Rodzina Zbyszka już wtedy po cichu komunizowała i jej horoskop miał rację. Byłem wściekły, kiedy widziałem jak jeden z żołnierzy "trupiej czaszki" (S.S.) zakradł się do naszego ula w ogrodzie. Kijem zrzucił daszek pszczołom i bezczelnie zaczął wyciągać ramki z miodem do worka. Krótko trwała ta nasza bezsilność, bo kochane polskie pszczółki dały mu natychmiastową ripostę. Tak go drania pogryzły, że opędzając się całą drogę trafił do lazaretu. Kiedy jednak bóle mu uśmierzyli, wrócił z benzyną i z wielką złością podpalił resztkę ula. Kiedy odjechali, ze Stasiem Majsnerem, oglądając tę scenkę z krzaków, usypaliśmy mały kopczyk, bohaterskim polskim pszczołom, zatykając w nim małą tabliczkę. Pszczoły, okazało się, że żyją i w nieco zmniejszonym składzie założyły sobie na drzewie w dziupli nowy ul, przytomnie ratując w niebezpieczeństwie swoją królową.\nDochodziły też do nas za pośrednictwem karawaniarzy i rozwożonej "bibuły'' wstrząsające i przerażające słuchy co się dzieje w Oświęcimiu, wewnątrz obozu. A także w podobnych obozach na terytorium G.G. i w samych Niemczech. Ale najokropniejsze z Ghetta Warszawskiego i innych dużych miast Polski, z których w rezultacie wywożono Żydów do obozów śmierci. Niemcy szykowali w drugiej kolejności taką jatkę Polakom, ale na razie potrzebowali siły roboczej do swojego przemysłu i rolnictwa. Więc masowo wywozili naszych na te roboty niewolnicze.\nMieliśmy też sygnały, jak obchodzili się Niemcy z jeńcami Czerwonej Armii. Na przykład w przedwojennym więzieniu na Świętym Krzyżu na skraju Puszczy Jodłowej na kielecczyźnie. Tam, głodząc jeńców kapustą, doprowadzali ich do rozpaczy, silniejsi fizycznie rozrywali zwłoki swych zmarłych nocą współbraci i zjadali na surowo ich wątroby i co tylko jeszcze nadawało się do tego celu... Makabra. Nam na szczęście od Boga, udawało się względnie bezpiecznie przetrwać nieludzką wojnę. Zawsze mieliśmy swoją kurę i kawałek baraniny oraz kawałek chleba upieczonego z wykradzionego z kontyngentów niemieckich ziarna. Wszystko oni potrzebowali gwałtownie na zaopatrzenie swego frontu wschodniego. I każda wpadka groziła wywózką do obozu śmierci. Ale trzeba było ryzykować, aby samemu żyć i uszczknąć cokolwiek od wroga oraz dla "karawaniarzy warszawskich". W nocy mieliłem ziarno na ręcznym młynku, aby nie zdradzić się z tą czynnością. Chleb wychodził bardzo razowy, ale był. Także nocą dokonywał się u nas ubój rosłej świni, którą sprawiał masarz (syn organisty). Na rano wędliny szły do wędzenia, w wędzarni zakamuflowanej w budynkach gospodarczych na plebani. A podroby i kawałki świeżego mięsa na stoły grupy sąsiadów, którzy w umówionych terminach powtarzali to tajne zadanie i tak w kółko dzieląc się swym pożytkiem. Słonina i boczek szły do wędzarni na potrzeby bijącego. Świnkę taką chowano u nas zakamuflowaną wśród bałaganu kurnikowego i klatek z królikami. A jej kolczyk przechodził z ucha na ucho zarejestrowanego w buchalterii. Szynki zaś trafiały do beczek i były peklowane, aby najlepiej utrafić na stół wielkanocny i bożonarodzeniowy. Właściciela zaś kolczyka, co jakiś czas weterynarz zaprzyjaźniony z sąsiedniej wsi kwalifikował jako wieprza padłego. Wtedy też Mama mogła podać coś lepszego nam i Taty rodzinie w Warszawie. Nie mówiąc o szwabie, który odraczał narzucenie Borzęcinowi trojhendlera. Mama nie zapominała też o rodzinie pana Putza w Warszawie, bo Kazimierz bał się o swą posadę naszpikowaną szpiclami niemieckimi w Kręczkach.\nW zaistniałej sytuacji zaczęli nas nachodzić nocami "kwatermistrzowie". Grupki partyzanckie, zakwaterowane w Puszczy Kampinowskiej. Z odcieniem prawicowym "AK" i polskim lewicowym "AL", a także niestety i sowiecke. Kiedy nocą rozlegało się do okien stukanie w szybę Mama zamierała ze strachu. Początkowo ujadały psy podwórzowe, ale szybko milkły, partyzanci smarowali cholewy swych butów sadłem wilczym. Trzeba było otwierać. Wybierali wówczas sobie jakieś resztki garderoby po ojcu i najchętniej deputat z wódki, który Mama otrzymywała w części jako środek płatniczy za kontyngenty. Meldowali też, że zabierają krowę lub jałówkę, dziękowali i pytali, czy potrzebuje pokwitowania. Ja towarzyszyłem Mamie w tych trudnych dla niej chwilach, bo wyczuwałem jak jej serce wali jak miotem i pocieszałem, jak umiałem. Wiedziałem, że znów trzeba będzie narażać weterynarza i siebie na najgorsze...\nTa zapłata w wódce była stosowana z premedytacją dla Polaków, aby ich rozpijać możliwie szeroko i rządzić nimi w miarę bezpiecznie. Dawało to odwrotny skutek, bo partyzanci idąc na trudną robotę, pili dla kurażu i rozpruwali szwabów bezpardonowo i odważnie. W tym uwalniając z więzień gminnych zakładników polskich, przeznaczonych na rozstrzelanie lub wywózki do obozów straceń czy na roboty do Niemiec. Chwała im i cześć za to!\nNie dochodziły nas natomiast słuchy, aby Żydzi z ghett masowo zasilali stanice "leśnej braci". Woleli przeczekiwać cierpliwie swoje katusze licząc, że ich starszyzna udobrucha Niemców i pozwoli przeżyć wojnę przy pomocy złota, dolarów i brylantów. Niestety srogo się w tym mylili...\nKiedyś trafił mi się w powrocie rowerem z tajnego nauczania w Ołtarzewie, groźny przypadek. Zauważyłem na poboczu drogi pod drzewem pompującego dętkę rowerzystę. Kiedy go miałem ominąć, wyprostował się i zagadnął czy mam dobrą pompkę rowerową. Przystanąłem stojąc okrakiem na ramie i podałem mu ją. Wtedy ów typ sięgnął dłońmi do swych kieszeni i wyciągnął z nich dwa pistolety, celując we mnie. "Ściągaj teczkę i złaź z roweru". Przemknęła mi myśl, że to podstęp gestapo i że książki w teczce dadzą mu podstawę do aresztowania. Kiedy wziął teczkę do ręki i zajrzał doń, serce mi żywiej zabiło. On zaś teczkę rzucił pod drzewo, wsiadł na mój rower i odjechał prowadząc jedną ręką mój rower a drugą swój. Na odchodne pogroził mi, żebym nie robił szumu, bo innego dnia zakatrupi mnie lub zgłosi na żandarmerię. Kiedy oprzytomniałem z wrażenia, odjechał już daleko, a na drodze nie było akurat żywej duszy. Stałem samotny, poniżony w południowy, upalny dzień, wściekły z bezsilności i utraty wspaniałego na ów czas roweru. Doczłapałem się na ołowianych nogach do domu. Mama pocieszała mnie, jak mogła najlepiej. Ale ja wiedziałem jedno, ta cholerna wojna winna jest wszystkiemu...\nStrzelczyk też mnie pocieszał i był pewien, że to jakiś bandyta Polak rządny tego roweru i znający moją niebezpieczną sytuację z tajnego nauczania. Następnego dnia wcześnie rano, wziął mnie na ramę swego roweru i pojechał ze mną do Ołtarzewa. Tam złożył mi rower drugi. Jednak na oko mało atrakcyjny, ale lekko chodzący i posiadający inne jeszcze walory wewnętrzne. Tak, że do wakacji 44-go roku służył mi wybornie i nie wzbudzał w nikim grzechu pożądania cudzej własności. Nauczyłem się przy tym, co znaczą "wartości wewnętrzne'', nie tylko w sprzętach, ale co ważniejsze w ludziach. Skąd mogłem wiedzieć, że ta nasza diabelsko dramatyczna tragedia z Borzęcinem dopiero miała nastąpić?\nInformacje ze światowej sceny wojennej przynosiły wreszcie upragnione zwycięstwa sprzymierzonych. U nas skutki bitew pod Stalingradem, w trójkącie Kurskim, pod Monte Cassino, lądowanie aliantów w Casablance, na przyczółku francuskim z kanału La Manche, masowe bombardowania przemysłu niemieckiego podcięły całkiem widocznie butę szwabów. Stali się mniej wrzaskliwi. A my, młodzież z Ożarowa, z lubością obserwowaliśmy pociągi z rannymi i odmrożonymi żołnierzami, jadącymi coraz częściej na zachód. Część z nich odłączana była na leczenie i opiekę w warszawskich szpitalach polowych. I nie tylko, bo i w większych miastach G.G. Na rekonwalescencję upychano ich do rodzin polskich. U cioci Maryś dokwaterowana była od dawna rodzina niemieckiego kierownika rzeźni warszawskiej z Raciborza, do której "dojechał" ranny syn z frontu wschodniego.\nU nas, do Borzęcina, przysłali kilku żołnierzy na rehabilitację pod pretekstem przeciwstawienia się ewentualnym partyzantom. Woleli oni jednak nocować w oborze, aby nie być osaczeni w domu, a stołowali się w nowej szkole, gdzie mieli wojskową kuchnię. Bohaterowie, kiedy psy nocami naszczekiwały od strony puszczy, otwierali ogień w powietrze ze swych pistoletów maszynowych i rzucali pokaźną ilość ręcznych granatów. Czasem zaglądali do naszego domu, aby zagrać z nami w "chińczyka". Wtedy rozgadywali się z panem Porajem po niemiecku. Pamiętam, że jeden pochodził z wyspy Rugia, a drugi z Torunia. Ten ostatni przejawiał dawną niechęć do Polaków i musiał być z mniejszości niemieckiej w tym mieście. Zapewne chodził na zajęcia Hitlerjugend i był członkiem piątej kolumny. Teraz był cichutki i spokorniały. Ten drugi prawił o swych walkach na froncie. "Kiedy bronił okopu z broni maszynowej przed kolejnymi czerwono-armiejcami, lufy im się rozpalały do białości i wreszcie odmawiały posłuszeństwa. Wtedy osłaniali się granatami i wycofywali do drugiej linii obrony. Kiedy się oglądali, widzieli za sobą spiętrzone zwały trupów żołnierzy radzieckich. I tak raz po raz, aż obudził się w szpitalu polowym. Marzył o powrocie na Rugię i do matki. Grupkę tą zmieniały szwaby co jakiś czas ze sporymi przerwami. Tego z Torunia, chętnie bym zastrzelił, ale Mama mi kategorycznie odradzała...\nRok temu, Niemiec, fachowiec z powiatu, przyjechał "oplem kadetem" z kierowcą, Polakiem. Wziął Mamę na ważną rozmowę i oznajmił, że ma rozkaz wydzielić w polu odrębną działkę i zasiać na niej przywiezione nasiona rośliny zastępującej kauczuk naturalny. Że to ma być oczko w głowie właścicielki majątku, bo roślina strategiczna! I że głowa jej poleci jak zbagatelizuje ten rozkaz. Mama więc powierzyła mnie tę plantacyjkę, na powierzchni 30 x 30 metra. Wiedząc, że nie zawiodę ją w walce o jej życie...\nO roślinę tą, rzeczywiście dbałem bardzo, tak, że miała ona najlepszą opinię tego inspektora w okolicznych dużych gospodarstwach rolnych. A ja, kiedy zeszliśmy z pola i mama częstowała go herbatą, już z jego kierowcą uganiałem się Oplem po łące, bardzo zadowolony z tego faktu, iż mogę poprowadzić ten nowiutki samochodzik. Kierowca też był rad, bo zawoził do domu parę jajek. Rośliny omawiane rosły, ale ich naukowcy stwierdzili, że klimat nasz nie sprzyja właściwemu rozwojowi i dali sobie spokój z tą uprawą. A nam kamień spadł z serca i cieszyliśmy się, że Niemcy "kaput'' i chylą się wyraźnie ku upadkowi. W Ołtarzewie zaś Janek Dahlen, hurra patriota, zwrócił się do mnie, jako syna też patrioty polskiego, konspiracyjnym tonem, iż jest okazja zapisać się do prawdziwej partyzantki. I że przysięgę możemy złożyć na dniach, trzeba tylko mieć sztukę broni (może być bagnet wojskowy). W Borzęcinie było ich sporo, ale pordzewiałych. Więc z Jankiem szorowaliśmy dwa i okazały się w całej swej krasie. Zgłosiliśmy za pośrednictwem Janka swą gotowość i termin został nam wyznaczony.\nW oznaczonym dniu i miejscu, zameldowaliśmy się służbiście i czekali o zmroku na odbierającego od nas rotę. Po krótkim czasie wojskowym krokiem zjawił się ów pan, w płaszczu gabardynowym i kapeluszu z piórkiem, nasuniętym na czoło i w ciemnych okularach. Na powitanie rzucił ,,Czołem kandydaci chwalebnej służby dla Polski" i odebrał rotę przysięgi, którą powtarzaliśmy za nim. "Dalsze rozkazy otrzymacie za kilka dni". Uścisnął nam mocno dłonie, popatrzał głęboko w oczy, zasalutował, my w odpowiedzi też i zniknął. Poczuliśmy się z Jankiem mocno usatysfakcjonowani, nie myjąc swych dłoni przez trzy dni. Odżyliśmy z ulgą, bo Bohdan i Zdzisław byli w "AK", ale nie chcieli mnie jako małolatowi pomóc. Zagrałem im na nosie uchylając swojego rąbka tajemnicy.\nPo czterech dniach nadszedł rozkaz: zorganizować sobie drukarenkę ręczną (dziecinną), naciąć paski papieru z napisem "Polska Żyje'' i rozprószyć z roweru w okolicy stacji kolejowej Ożarowa, apteki, sklepu i kilku zagród volksdeustchów i zniknąć o zmroku. Następnie czekać na dalsze rozkazy. Przyszły niebawem, wcielając nas do zapasowej drużyny grabarzy oraz sanitariuszy. Rozkaz, to rozkaz, odwołania nie ma. Życie nasze biegło nadal szkolną ścieżką, lecz już w prawdziwym ruchu oporu. Świadomi, że nasi ojcowie byliby z nas dumni, Ojczyzna też.\nPociągów z rannymi widzieliśmy coraz więcej. Alianci zaciskali mocno pętlę na hitlerowcach i Wermachcie. Groźne były jedynie dla nas pomruki w Borzęcinie o wyczynach Armii Czerwonej na "burżujach''... Informacje te czerpaliśmy z bibuły podziemnej. My, w podziemnej szkole uczyliśmy się możliwie najlepiej na rzecz przyszłej Polski. Przygotowywaliśmy się do czerwcowej "małej matury" w roku 45-tym.\nSzwaby zaś wyżywały się na polskich członkach ruchu oporu przy użyciu wściekłego gestapo, jak również na pozostałych resztkach Żydów w gettcie. Sodoma i gomora! I wreszcie nasza tragiczna chwila w Borzęcinie przyszła...\nW nocy z siódmego na ósmy sierpnia 44 roku przyszła silna grupa Akowców z lasu, zasięgnąwszy wcześniej języka, że wojsko "Rona" kwateruje we wsi. Wycięła w pień wszystkich ich członków na kwaterach Borzęcina, a maksymalnie na plebani. Zdobyli parę wozów broni i amunicji, a od mieszkańców kilka sztuk rogacizny. U nas jakoś nie kwaterowali. Nocą, kiedy trwała strzelanina, wpadli do naszego domu zdesperowani proboszcz i wikary. Mieli obietnicę, że mogą pójść z nimi. Po krótkiej naradzie z Porajem, Bohdanem i praktykantem rolnym, Władkiem, szybko zdecydowali. Ja mam zostać opiekować się Mamą, która właśnie zapłakiwała się, Poraj ma rano dzwonić jakby nigdy nic o godzinie szóstej w lemiesz do roboty. Bodzio i Władek, jako z nie miejscowymi papierami, ujdą z księżmi. Tak też się stało. My nie zapalając nadal świateł, ułożyliśmy się w sposób normalny do snu. Mamę, w miarę możliwości, uspokoiłem, a Ania rozbudzona i przerażona przylgnęła do Mamy i obie udawały, że śpią.\nKtóregoś dnia, babcia idąc na skróty do kościoła przez nasz park i ogród księdza, natrafiła fatalnie na dwa wilczury, nie zamknięte przez pomyłkę po nocy, pogryzły ją bardzo dotkliwie. Biedną, zabrał do siebie wujek Janek Talikowski (syn babci) na leczenie do Częstochowy. Zabrał także dziadka Michała razem z nią.\nO 6-tej rano, kiedy Poraj zaczął dzwonić na załogę do pracy, wjechał samochód z czterema żandarmami. Wszystkich ustawili na podwórzu obok pana Józefa. Jeden pilnował ich, a trzech przetrząsało dom załogi i dwór. Wypędzili nas pozostałych, w tym mnie i Mamę z Anią. Całą zaś złączoną grupę popędzili na szosę we wsi, w pobliżu młyna. Kobiety, dzieci i starych, zamknęli za wysoką bramą w młynie. Nas (mnie zakwalifikowanego do mężczyzn) postawili w jednym rowie, z rękoma zaplecionymi na głowie i kazali stać jeden obok drugiego na odległość wyciągniętej ręki. W drugim rowie, naprzeciwko nas, ustawili lekkie karabiny maszynowe. Sprowadzili posiłki żandarmerii. Kiedy się im przyjrzałem, zobaczyłem niewiele ode mnie starszych chłopców w hełmach. Zapewne było to pospolite ruszenie zmobilizowane przez Hitlera z konieczności. Rechotali oni głośno i przymierzali się do strzału, czekając na rozkaz. Widać zaczęła się pacyfikacja wsi. Sierpniowe słońce weszło szybko i prażyło nas niemiłosiernie, ale narzuconej nam pozycji stojącej nie wolno było zmieniać. Nogi nam omdlewały, a strach i słońce spowodowały, że pot spływał nam do butów. Starsi żandarmi biegali po poszczególnych zagrodach, do niektórych po dwa razy i coś zapisywali razem z sołtysem. Obok mnie stał starszy człowiek i zaczął nucić pieśni kościelne. Podchwyciłem jego sposób przetrwania i z wyraźną ulgą robiłem to samo. Wreszcie szwaby powróciły do nas z komendą ,,Achtung" i kazali odczytać sołtysowi listę chłopców, którzy mają wystąpić z rowu do nich na szosę. Ustawili ich w dwuszereg, potem jeden ze szwabów wyciągnął z kieszeni notes i odczytał im po niemiecku wyrok jaki im przypisali. Poczem pod eskortą wyprowadzili ich za najbliższą stodołę i rozstrzelali. Było ich, jak naliczyłem dwudziestu trzech. Niech Bóg ma ich w swojej łaskawości...\nNastępnie uruchomili czołg stojący w pobliżu, wzięli w asystę załogę karabinów maszynowych i dalej z dowiezionymi psami, powędrowali śladami partyzantów, aby namierzyć ich kierunki. Nam w rowie dali komendę spocznij, poczem kazali wkroczyć na podwórze młyna. Tam, natychmiast i bezszelestnie zjawiła się Mama z panią młynarzową opasały mnie jakąś spódnicą, założyły chustkę na głowę i jako trzy kobiety wepchnięty zostałem w głąb domu młynarza. Potem widziałem z okna, jak za rowem od strony Puszczy Kampinowskiej, żołnierze rozprawiali się z chatami, jakie tam stały. Jeden wybijał kolbą szyby, drugi wlewał z kanistra benzynę, trzeci wrzucał tam zapaloną pochodnię i szli do następnej chaty. W jednej chwili płomień buchał szparami słomianych dachów. Krótko potem ustawiono znajdujących się mężczyzn w czwórki, zaopatrzono ich w szpadle i łopaty poczym pognali w siną dal. Pozostałej ludności kazano szykować się do spania w dwupiętrowym, drewnianym młynie. Ale ani jedna osoba nie chciała skończyć życia jako żywa pochodnia. Woleli koczować na podwórzu, wśród cegieł zastawionych garnkami z wrzątkiem i herbatą rozdawaną przez pana Wlekłego.\nWnet dowiedzieliśmy się, że jesteśmy pod strażą jednostki "Rona", złożoną z renegatów - jeńców radzieckich pod wodzą brygadiera Kamińskiego, oddającą swe usługi armii niemieckiej . Niemcy używali ich do opasania Powstania Warszawskiego w lewobrzeżnej Warszawie, które trwało właśnie od 1-go sierpnia 44 roku. Była to wyjątkową swołocz, która miała niemieckie mundury i czapki a robiła z Polakami co chciała, a na koniec powstania burzyła i podpalała na rozkaz masowo domy warszawskie. Bazy swoje mieli w lasach w Zaborowie na polanach. Mieli tam swoje wozy i konie z hołoblami, a nawet częściowo swoje żony i dorosłe córki. Zaopatrywali się głównie u ludności polskiej, w tym u uciekinierów warszawskich. Oni to dostawali przyzwolenie, aby "powetować" swoje straty w Borzęcinie. Mieli się za narodową armię rosyjską wrogą czerwonemu Kremlowi. Nam nie wolno się było wychylić za ogrodzenie murowane młyna, co groziło z miejsca kulą w łeb. Na drugi dzień pozwolili naszym kobietom pobiec w południe do swych domów i przynieść coś do jedzenia. Ale po półtora godzinie grożono śmiercią. Mama pobiegła do siebie, ale zobaczyła przerażający widok. Po krzakach kręciły się tylko psy i kury. W szafach były kompletne pustki. To samo w oborze i stajni, a także w stodole i spichrzu. Mamusia zdołała złapać na przynętę kurę i wrócić o czasie do dzieci (to samo robiły kobiety z naszej stałej załogi). Mama zdołała jeszcze zabrać z mojej zabałaganionej szufladki nocnej szafki, mój zegarek kieszonkowy na rzemyku. Widziała, że został fortepian i ciężki, pamiątkowy stół dębowy, którego nikt z szabrowników nie mógł udźwignąć. To był ogromny szok dla nas obojga. Myśleliśmy intensywnie, że trzeba będzie uruchomić nasz zapasowy plan ewakuacji z Borzęcina, przed najazdem Czerwonej Armii i rodzimych komunistów. Myśleliśmy, jak każdy z rodziny Talikowskich, o Częstochowie i błogosławionym skrzydle wujka Janka i jego żony, cioci Lenki. Decyzja ta przyszła szybciej, bo zostaliśmy bosi i nadzy. Jedyną pociechą było dla nas to, że partyzanci z AK uzyskali znaczną ilość broni i amunicji, z którą nieśli pomoc przez cmentarze powązkowskie do walczącej Warszawy. W nocy widać było ogromną łunę. Istne piekło...\nStrzelczyk, który pracował z młocarnią u ludzi poza Borzęcinem, skombinował jakąś bryczkę i na prośbę Mamy odwiózł nas do Ołtarzewa, zaopatrując także w zimową odzież. Ja byłem bez swoich butów z cholewami, bo żandarm wypędzający mnie z domu w okolicę młyna, spieszył się i ponaglał tak, że zdołałem naciągnąć po drodze zaledwie spodnie. Chodziłem dotąd w butach darowanych mi przez pana Wlekłego, acz mało dopasowanych. Front wschodni zatrzymał się w tym czasie na Wiśle i nie ruszył, aż dopiero w połowie stycznia 45 roku, uderzając silną ofensywą. Pozwalało to Niemcom niszczyć metodycznie Warszawę. Znaczącą rolę odgrywały bandyckie oddziały "Rona". A zza Wisły nie nadeszła żadna pomoc...\nJadąc z naszego podwórka do szosy, oglądałem się wielokrotnie na nasze budynki Borzęcina i park z domem, licząc każde drzewo przy drodze. Wiedziałem, że trzeba utracić ich panoramę, tylko nie wiadomo na jak długo. A jednak chyba na długo...\n W moich zbiorach jest wycinek prasowy dotyczący RONA i domniemanych powiązań z Putinem. Tekst umieszczam poniżej.


dofinansowanie - wszystko na temat dofinansowanie w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : dofinansowanie (73)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia dofinansowanie. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku dofinansowanie) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem dofinansowanie posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania dofinansowanie jesteśmy w stanie zaprezentować Ci dofinansowanie materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 12.07.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 26.08.2015. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania dofinansowanie ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu dofinansowanie.


The Phantom of the Opera slot – zgoda na produkcję dla Microgaming -\nFebruary 22, 2017 February 26, 2017 Paweł\nMicrogaming połączyło siły z firmą The Really Useful Group w celu stworzenia nowej gry online The Phantom of the Opera slot, bazującej na filmowej wersji musicalu z 1986 roku o tym samym tytule, stworzonej przez Adrew Lloyda Webbera, Charlesa Harta i Richarda Stilgoe’a. Fabuła musicalu opiera się na powieści Gasnota Leroux z 1911 roku, opowiadającej losy młodej sopranistki Christine Daaé i tajemniczego geniusza opery znanego jako Upiór Opery.\nAdaptacja filmowa musicalu Upiór w operze z 1986 roku została wyreżyserowana przez Joela Schumachera i obsadzona przez Gerarda Butlera, Emmy Rossum i Minnie Driver. W ścieżce dźwiękowej filmu znalazły się takie hity jak „The Phantom of the Opera”, „The Music of the Night” i „All I Ask of You”. Film zarobił na całym świecie ponad 154 milionów dolarów.\nMicrogaming posiada już w swoim portfolio wideoslotów kilka tytułów, które zostały zainspirowane dziełami filmowymi. Produkcja tego typu gier wymaga uzyskania licencji podmiotu odpowiedzialnego za prawda autorskie, w tym wypadku są to wytwórnie filmowe jak Warner Bros czy MGMT.\nPrzyjdzie nam jeszcze trochę poczekać na debiut gry The Phantom of the Opera slot w kasynowych portfolio. Microgaming zapowiedziało premierę slota pod koniec 2017 roku. Firma zdradza, że slot będzie zawierał między innymi oryginalne fotosy i fragmenty z filmu Schumachera, a na bębnach zobaczymy Gerarda Butlera w roli Upiora Opery, Emmy Rossum w roli Christine Daaé oraz pozostałe postacie drugoplanowe, które wystąpiły w ekranizacji musicalu.\nMusical Upiór w operze miał swoją premierę w październiku 1986 roku na deskach londyńskiego teatru Her Majesty’s Theatre. Od momentu spektaklu inaugurującego musical obejrzało ponad 140 milionów osób na świecie w 35 krajach. Dochody ze sprzedaży biletów przekroczyły zawrotną sumę 6 miliardów dolarów.\nDavid Reynolds, wydawca gier w koncernie Microgaming, nie pozostawił przyszłej premiery bez komentarza: „Musical Opiór w operze odniósł spektakularny sukces – obejrzało go ponad 140 milionów ludzi na całym świecie. Ekscytująca jest myśl o pracy nad nowym wideoslocie, opartym właśnie na tym musicalu. Premiera gry zapowiadana jest na trzeci kwartał 2017 roku. W grze The Phantom of the Opera slot znajdziemy nie tylko fragmenty filmu i rewelacyjny soundtrack, ale także ekscytujące funkcje dodatkowe, jak rundy darmowych obrotów”.\nLukratywny kontrakt EveryMatrix w Norwegii


Recenzje Samopompująca się mata FERRINO Dream 5 i opinie\nMata FERRINO Dream 5 została wykonana z trwałego poliestru. Model jest wyposażony w rzepy, które umożliwiają połączenie kilku mat ze sobą. Matę FERRINO Dream 5 pompuje się przy użyciu mosiężnego wentylu, opatrzonego gumą. Możliwość złożenia do kompaktowych rozmiarów znacznie ułatwia transport. Komplet zawiera również praktyczny worek, paski kompresyjne oraz zestaw naprawczy, na wypadek uszkodzenia. Mata gwarantuje doskonałą izolację od chłodnej ziemi. Z matą FERRINO Dream 5 stworzysz komfortowe warunki do spania na łonie przyrody!\nRozmiary po złożeniu: ø 17 x 70 cm\nRozmiary po rozłożeniu: 188 x 60 x 5 cm\nTip gdzie kupić Samopompująca się mata FERRINO Dream 5. Sklep internetowy e-insportline.pl dostarcza towary w ciągu 1-3 dni roboczych. W dużych miastach niektóre sklepy internetowe oferują także osobiste odbiory. Pakiet przyniesie Ci kuriera lub pocztę.\nRecenzje Samopompująca się mata FERRINO Dream 5 Ferrino\nNakupoval: Samopompująca się mata FERRINO Dream 5\n- Dostawa towarów Samopompująca się mata FERRINO Dream 5 - szybka dostawa na terenie całej Polski.\nZ nami wybierz tanie Materace i kanapy. produkt Samopompująca się mata FERRINO Dream 5 e-Shop e-insportline.pl Kup w cenie 360 zł. Jakość Samopompująca się mata FERRINO Dream 5 jest zwykle sprzedawany po cenie 360 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\n- produkt EAN i ID towarów F78202\nPolecamy e-sklep e-insportline.pl możesz wygodnie zamówić Samopompująca się mata FERRINO Dream 5.\nOpinie Samopompująca się mata FERRINO Dream 5\nSamopompująca się mata FERRINO Dream 5 Znajdź i filtruj najlepszą cenę między e-sklepami. Możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy. E-sklep jakościowy to na przykłade-insportline.pl s dopravou - Info v obchodu. .


» Agencja hostess Warszawa\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: www.choicemodels.com.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 08 04 2011r. Wyświetleń: 518\nOd dawna na warszawskim rynku z sukcesem działa zawodowa agencja hostess, modelek i fotomodelek - Choicemodels. Zajmujemy się obsługą wszelkiego typu imprez firmowych, wydarzeń okolicznościowych, wystaw. Nasze hostessy pracują na wszelkiego rodzaju targach i imprezach wystawienniczych. Piękno i inteligencja to atuty naszych hostess i modelek. Nasze hostessy i modelki świetnie mówią w wielu obcych językach. W naszej pracy pomagają nam fryzjerzy, styliści oraz choreografowie. Chcesz podnieść prestiż firmowej imprezy ? zadzwoń. Działamy na terenie całej Polski.\nmodelki, hostessy, wynajem, modeli, Warszawa, modelek, ChoiceModels, hostess, agencja, fotomodelki\nZapraszam wszystkie kobiety gustujące w artystycznej biżuterii hand made do mojego sklepu internetowego. Znajdziecie tu wiele niepowtarzalnych rękodzieł. Wszystkie produkty są ręcznie robiona z najwię...\nKobieta z objawem ciąży »\nPrzychodzi w życiu wielu niewiast taki moment w jakim podejmuje się postanowienia związane z potomstwem. W większości sytuacji jest to zaplanowane, lecz w przypływie entuzjazmu natura może spłatać nam...\nPrzystań Odnowa to miejsce powstałe z fascynacji pięknem i chęci dzielenia się ideą życia w zgodzie z naturą. To miejsce indywidualnie dobranych zabiegów i programów odnowy fizycznej i duchowej, to kr...


Święta zleciały jak pstryknięcie palcem | Justynka i jej świat autyzmu\n« W tym szczególnym czasie, życzymy Wam\nTak czy siak – kończy się rok 2016 »\nŚwięta zleciały jak pstryknięcie palcem\nOpublikowano 29 grudnia 2016 | Autor: Danuta Wiącek\nNa początku chciałabym trochę wytłumaczyć moją małą aktywność blogową. Wynika to z tego, że końcówka roku /a dokładniej ostatnie 3 miesiące/ były dla całej naszej trójki dość intensywne. Postanowiłyśmy zmienić trochę bardziej niż „bardziej” układ naszego mieszkalnego kąta. Taka zmiana zawsze zarówno u mnie jak i u Justyny, jest okupiona większą dawką stresu. Ale spokojnie, pomału wszystko się normuje! Na pewno będzie mnie tu więcej.\nChyba każdy z nas z utęsknieniem czekał na święta. Chociaż to, co działo się za oknem, wcale nie przypominało świątecznej atmosfery /przynajmniej w naszym regionie/. Niby chciało sypnąć śniegiem, ale … wygrywał wiatr i czasami zaświeciło trochę słońce. Ot, cała magia świąt za oknem. O tym, że czas świąteczny wciąż trwa, przypominają nam jedynie oświetlone wieczorami na kolorowo domostwa, zaś w pokojach zapach choinek.\nJakie były dla nas te święta? Spokojne. Mieszkający z nami od kilku lat pod jednym dachem autyzm, jakby w tym roku postanowił odpuścić, dać na luz. Nie „trzabało” jakoś specjalnie zawierać jakichś pokojowych paktów, kompromisów.\nŚwięta nie były by świętami, gdyby nie tradycja wręczania sobie prezentów. Jak co roku w tym czasie należy pamiętać o dziecięcych pragnieniach.\nW tym roku było trochę skromniej z prezentami /ale wszystkie w 100% trafione/, kosztem tego co kryje się za tym tajemniczym przejściem w naszym gościnnym pokoju.\nTrochę to jeszcze potrwa, zanim dojdzie do demontażu tej ścianki.\nŚwięta zleciały jak pstryknięcie palcem, kilkanaście dni temu odliczaliśmy dni do Wigilii, a dziś odliczamy dni do sylwestrowej nocy.\nNiestety jakoś tak bywa, że zawsze po świętach waga tak jakby się rozregulowywała, pokazując o wiele za wysoki wynik, a niektóre spodnie akurat w tym okresie kurczą się w praniu


Wina posła - Dogmaty Karnisty\nStart\tZdarzenia\tWina posła\nZapadł wczoraj nieprawomocny wyrok skazujący w sprawie „zegarmistrza”, czyli posła oskarżonego o zatajenie w oświadczeniu majątkowym faktu posiadania zegarka wartego ponad 10000 zł (szczegóły np. tutaj). Nie wiem, czy słuchaliście ustnych motywów wyroku skazującego, bo mam na ich kanwie jedną ważną, przynajmniej z teoretycznego punktu widzenia, uwagę.\nPrzestępstwa zarzucone posłowi mogą być popełnione wyłącznie umyślnie, to znaczy sprawca ma chcieć zataić prawdę w swoim oświadczeniu majątkowym albo przewidywać możliwość złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia i na to się godzić. Sędzia na wiele różnych sposobów uzasadniała, że oskarżony świadomie złożył oświadczenie nie ujawniając w nim faktu posiadania drogiego zegarka i na zatajenie tego faktu się godził (tzn. wiedział, że posiada taką rzecz, wiedział, ile kosztowała oraz że nie została wpisana do oświadczenia, ale nic z tym fantem nie zrobił).\nNależy wyraźnie odróżnić od siebie proces ustalania (i w konsekwencji argumentowania), że oskarżony zrobił coś umyślnie od procesu ustalania (i argumentowania), że oskarżonemu można przypisać winę za popełnienie umyślnego czynu zabronionego. Są to dwie odrębne kwestie.\nUstalenie, że sprawca miał świadomość składania nieprawdziwego oświadczenia i jeśli nawet nie chciał skłamać, to nie przywiązywał do tego oświadczenia należytej wagi (a przynajmniej w żaden sposób nie pokazał, że zależało mu na złożeniu w pełni prawdziwego oświadczenia majątkowego) – to punkt wyjścia do stwierdzenia, że oskarżony zrealizował znamiona umyślności, czyli miał zamiar popełnić czyn zabroniony (art. 9 § 1 k.k.). Czymś innym jest natomiast ocena, że umyślne działanie sprawcy było zawinione. Mogło być ono niezawinione, jeśli od danej osoby nie można było wymagać zachowania zgodnego z prawem. Wyłączyć winę może na przykład błąd co do prawa, gdy konkretna osoba nie ma świadomości, że dopuszcza się zachowania bezprawnego, np. nie wie, że przepisy nakazują jej wpisać drogi zegarek do oświadczenia majątkowego. Błąd co do prawa wyłącza winę, gdy jest usprawiedliwiony.\nSędzia mówiła między innymi, że: „należało nie tylko złożyć własnoręczny podpis pod oświadczeniem majątkowym, które wypełnione zostało np. przez dyrektora gabinetu politycznego, ale faktycznie zapoznać się z treścią ustawy oraz z końcowym pouczeniem o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy”. A także: „Nie ma najmniejszej wątpliwości, że to przede wszystkim od posłów, czyli przedstawicieli społeczeństwa, którzy sprawując władzę ustawodawczą, tj. decydując o prawach i wolnościach, wyznaczając w drodze ustaw nakazy i zakazy, wymagać należy, żeby nie tylko rozumieli tworzone przez siebie prawo, ale także się do niego stosowali”. „Oskarżony był nie tylko posłem wybranym przez społeczeństwo […]. Był też osobą wybraną przez premiera do pełnienia funkcji ministra. Wcześniej pełnił też inne ważne funkcje. Nie mogło ulegać najmniejszej wątpliwości, iż od takich osób wymagać należy podwyższonych standardów, a nie jedynie umiejętności czytania i pisania” (cytuję za relacją prasową).\nPogrubione przeze mnie fragmenty tych cytatów wskazują na to, że mamy tu do czynienia z uzasadnieniem przypisania posłowi winy za popełniony czyn zabroniony. Szkoda, że sędzia wyraźnie nie określiła, który fragment ustnych motywów odnosił się do umyślności, a który do zawinienia; jednak samo poruszenie tych dwóch wątków zasługuje na pełną aprobatę.\nAlbo oskarżony posiada umiejętność czytania i pisania, o której mówił sąd, albo jej nie posiada; albo potrafi racjonalnie myśleć, przewidywać konsekwencje własnych czynów i zazwyczaj dba o swoje sprawy, albo jest bezmyślny – to trzeba ustalić i zweryfikować w ramach poszukiwania argumentów za twierdzeniem, że sprawca działał umyślnie. Umiejętność czytania, pisania i racjonalnego myślenia wespół z innymi okolicznościami ujawnionymi w toku procesu może uprawdopodabniać tezę, że oskarżony przewidywał możliwość zatajenia prawdy w oświadczeniu majątkowym i jeśli nawet nie chciał tego zrobić, to pozostał na tę ewentualność obojętny, a więc tak czy inaczej działał umyślnie.\nTo, że od oskarżonego posła należało wymagać zapoznania się z treścią ustawy i jej zrozumienia oraz respektowania prawa, a także podwyższonych standardów w wykonywaniu obowiązków zawodowych, a więc to, że można mu postawić zarzut, iż nie powinien zachowywać się tak, jak się zachował, daje podstawę do przypisania mu winy za popełniony czyn i pociągnięcia do odpowiedzialności karnej za umyślne przestępstwo.\nSłowem: czymś innym jest umyślność (albo nieumyślność), a czymś innym zawinienie albo niezawinienie czynu umyślnego (albo nieumyślnego).\nAnonimowy 28 listopada 2014 - 19:23\noj tam. W całym kraju wina jest umyślna.\nAlbo wina jest nieumyślna\nAnonimowy 29 listopada 2014 - 10:11\nDokładnie. W dość głośnej sprawie wypadku w Kamieniu Pomorskim, w którym pijany mężczyzna śmiertelnie potrącił 6 osób również sąd argumentował, iż dokonał tego z winy umyślnej.\nMikołaj Małecki 29 listopada 2014 - 12:05\nZnalazłem ten wyrok – sąd przyjął nieumyślne spowodowanie katastrofy ze skutkiem śmiertelnym. Video jest tutaj: http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Sad-wydal-wyrok-dla-Mateusza-S-sprawcy-wypadku-w-Kamieniu-Pomorskim,wid,16976596,wiadomosc.html?ticaid=113e3c\nNatomiast w artykule prasowym pojawia się wypowiedź pełnomocnika: "Jak powiedział dziennikarzom obrońca S. – Przemysław Kowalewski, sąd przed zamknięciem przewodu pouczył strony o możliwości zmiany kwalifikacji czynu na przestępstwo spowodowania katastrofy w ruchu lądowym z winy nieumyślnej. – Moim zdaniem, postępowanie dowodowe nie dostarczyło żadnych dowodów na to, aby oskarżony popełnił ten czyn z zamiarem ewentualnym, czyli z winy umyślnej – dodał".\nAnonimowy 1 grudnia 2014 - 18:36\nA co w przypadku, gdy grupka przyjaciół po zażyciu środków odurzających ma mocne zwidy i wysyłają kumpla w podróż Titanikiem – w beczce na zbiornik retencyjny, przekonani, iż beczka to Titanic a zbiornik to ocean?\nUmyślność/nieumyślność? Wina/brak winy?\nMikołaj Małecki 1 grudnia 2014 - 18:54\nNie wiem, za mało szczegółów. Co się wydarzyło? Beczka utonęła, człowiek z beczki się utopił? Czy on też był odurzony, czy protestował, czy chętnie sam wszedł do beczki? Wreszcie czy wyobrażeniu Titanica towarzyszyła wizja nieuchronnej kolizji z górą lodową, a w konsekwencji zatopienia beczki?\nSłowem, może być zarówno umyślność, jak i nieumyślność, tylko że najpierw trzeba ustalić, co badamy. Beczkę wysłali umyślnie, ale to nie znaczy, że mieli zamiar zabić człowieka albo nawet narazić go na niebezpieczeństwo.\nAnonimowy 3 grudnia 2014 - 22:44\nZakładamy, że kolega również był odurzony, nie protestował przed wejściem do beczki (czekała na niego fascynująca podróż!), katastrofy z "górą lodową" ani on ani żaden z pozostałych przyjaciół nie przewidywali. Kolega zmarł, ale nawet nie na skutek zatopienia beczki, co na skutek zamarznięcia na środku zbiornika (rzecz działa się w zimie).\nMikołaj Małecki 3 grudnia 2014 - 22:52\nJak byli mocno odurzeni, to bardzo prawdopodobne, że zlekceważyli niebezpieczeństwo – albo przewidywali bardzo niskie ryzyko, albo w ogóle nie mieli świadomości, że to będzie coś rzeczywiście niebezpiecznego. Zatem nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka. Chyba że uda się wykazać, że przewidywali wysokie prawdopodobieństwo nastąpienia śmierci, ale nie możemy sobie tego domniemać na niekorzyść. Ten ich nieumyślny uczynek będzie oczywiście zawiniony, bo nie powinni się sami wprowadzać w stan, który odebrał im możliwość rozpoznawania znaczenia czynu.\nAnonimowy 5 grudnia 2017 - 13:04\nWidać po wyżej przedstawionych przykładach,że sądy (właściwie sędziowie) nie posiadają takiego poziomu znajomości prawa by wyrokować w sposób profesjonalny. Z autopsji dodam,że prokuratorzy nie posiadają takiej znajomości prawa by oskarżać w sposób profesjonalny. Biorąc teraz pod uwagę częste przypadki(niestety) spotkania takich nieprofesjonalnych uczestników procesu – mamy poziom jaki mamy.\nSąd karny bez zmrużenia oka, wydaje wyrok na podstawie aktu oskarżenia, w którym brak wysokości szkody. Co jest sprzeczne z\nArt. 332. 415) § 1. Akt oskarżenia powinien zawierać:\n2) (…) a zwłaszcza wysokości powstałej szkody;\nWniosek obrony o powołanie biegłego z rachunkowości został oddalony( po zasięgnięciu opinii u prokuratora) jak pewnie wszyscy się domyślają – jako zmierzający do przedłużenia postępowania. Które trwało sobie potem kilka kolejnych miesięcy.\nWyrok został potem uchylony w wyniku apelacji – ale nie z tego powodu. Powodem podstawowym było wyrokowanie na podstawie nie ujawnionych obronie dowodów. Tak się jednak dobrze złożyło ,że sędzina wydająca uchylony wyrok awansowała do Sadu Apelacyjnego. We wniosku Krs podkreśloną jej" wysoką staranność w orzekaniu". Brawo !!!. Może nadzieją jest to ,że będzie orzekać w składach trzyosobowych i Wyroki nie będą tylko "staranne "ale też zgodne z prawem.


Aktualne certyfikaty bezpieczeństwa | Logitech Sklep\nJeśli ktoś nie przestrzega kilku podstawowych zasad dotyczących bezpieczeństwa w ruchu sieciowym – musi być przygotowany na bardzo poważne konsekwencje. Przykładem najbardziej klasycznego sposobu włamywania się na konta bankowe przez hakerów jest podstawianie całych fałszywych stron internetowych danego banku.\nWykradnięcie bazy klientów danego banku umożliwia rozesłanie masowej wiadomości – podszywając się pod administratora banku, z prośbą o zalogowanie się w celu aktualizacji pewnych danych, czy poprawy bezpieczeństwa. Nieuważni użytkownicy nie dostrzegają, że certyfikaty ssl zainstalowane na takiej witrynie nie są do końca zgodne z tymi, które podpisywał cyfrowo od zawsze bank – różnica ta, nawet jeśli wychwycona przez przeglądarkę, nie zawsze zostaje dostatecznie mocno zakomunikowana i niewprawiony użytkownik może jej nie dostrzec.\nW efekcie, wiele tysięcy nieświadomych użytkowników bankowości elektronicznej podało na takiej witrynie imitującej stronę banku własne dane do logowania, a niejednokrotnie nawet wyraziło zgodę na zainstalowanie jakiejś dodatkowej funkcji, aplikacji czy dodatku w przeglądarce. Wyczulenie ludzi na takie sytuacje i uświadomienie ich, jak działają certyfikaty ssl i co niosą ze sobą konkretne ich oznaczenia – musi więc stanowić absolutny fundament kampanii edukacyjnej w społeczeństwach XXI wieku. Jeśli ktoś chce uniknąć podobnych sytuacji, może wejść w ustawienia prywatności i bezpieczeństwa swojej przeglądarki internetowej i ustawić bardziej restrykcyjne zasady reagowania w przypadku wykrycia jakichkolwiek rozbieżności czy nieaktualności podpisów cyfrowych w certyfikacie ssl udostępnianym przez daną domenę.


Agroturystyka Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nAgroturystyka Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (1 na ul. Adama Mickiewicza oraz 3 w okolicy)\nMapa Polanica-Zdrój, ul. Adama Mickiewicza Polanica-Zdrój mapa\nAgroturystyka w Polanicy Zdroju ul. Adama Mickiewicza, województwo dolnośląskie, powiat kłodzki\nAgroturystyka w miejscowości Polanica-Zdrój, ul. Adama Mickiewicza. Porównaj możliwość zakwaterowania w Polanicy Zdroju w zależności od standardu oraz ceny. Polanica-Zdrój, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Polanicy Zdroju:\napartamenty Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nhotele Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nwille Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nośrodki wypoczynkowe Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nSPA Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\npensjonaty Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nkwatery prywatne Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nmieszkania do wynajęcia Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\ndomy do wynajęcia Polanica-Zdrój ul. Adama Mickiewicza\nagroturystyka Polanica-Zdrój ul. Słoneczna\nagroturystyka Polanica-Zdrój ul. gen. Józefa Bema


Chiny chcą walczyć z korupcją. Hu Jintao zacznie od władzy - Money.pl\nStrona głównaWiadomościChiny chcą walczyć z korupcją. Hu Jintao zacznie od władzy\nChiny chcą walczyć z korupcją. Hu Jintao zacznie od władzy\nPrezydent Chin Hu Jintao wezwał do walki z korupcją w szeregach władzy.\nPrezydent Chin Hu Jintao, otwierając w Pekinie XVIII zjazd Komunistycznej Partii Chin (KPCh), wezwał do walki z korupcją w szeregach władzy, ostrzegając, że w przypadku niepowodzenia partii i państwu może grozić upadek.\n_ - Brak właściwego podejścia do tego problemu może okazać się fatalny w skutkach dla partii i spowodować nawet załamanie partii i państwa _ - powiedział Hu, podkreślając, że naród poświęca wiele uwagi walce z korupcją i politycznej integralności swoich przywódców.\n_ - Nikt nie stoi ponad prawem _ - oświadczył chiński przywódca, cytowany przez agencję AP. Nie odniósł się jednak bezpośrednio do głośnego ostatnio przypadku korupcji - usuniętego z biura politycznego Bo Xilaia.\nW Pałacu Ludowym, położonym przy placu Tiananmen, 69-letni Hu, sprawujący równocześnie funkcję sekretarza generalnego KPCh, bronił w półtoragodzinnej mowie inauguracyjnej bilansu swej podwójnej kadencji przed krytykami, nazywającymi ten czas _ straconą dekadą _.\nHu podkreślił, że Chiny stały się w minionym dziesięcioleciu drugą potęgą gospodarczą świata. Zaznaczył też, że konieczne jest wprowadzenie w życie _ nowego rodzaju rozwoju _. Wzrost gospodarczy ma być w przyszłości _ bardziej zrównoważony _. Władze chcą stymulować popyt wewnętrzny i zwiększać konsumpcję indywidualną. Według Hu Państwo Środka musi też stać się potęgą morską.\n_ - Musimy mierzyć wyżej i pracować ciężej, i nadal podążać za rozwojem w drodze nauki, promować harmonię społeczną i poprawiać życie obywateli _ - oświadczył Hu Jintao.\nW swoim przemówieniu Hu odciął się zdecydowanie od demokratycznych reform według wzorów zachodnich. _ Nigdy nie będziemy kopiowali politycznego systemu Zachodu _ - powiedział.\nWedług obserwatorów krajowy zjazd ma na celu tylko formalne zatwierdzenie zakulisowych ustaleń personalnych. Aktualny wiceprezydent, 59-letni Xi Jinping, ma zastąpić starszego o dziesięć lat Hu na stanowisku sekretarza generalnego partii oraz prezydenta.\nW zjeździe bierze udział około 2300 delegatów, wybranych przez lokalne komitety partii w całym kraju i reprezentujących 82 mln jej członków. Zjazdowi towarzyszą podwyższone środki bezpieczeństwa; przed rozpoczęciem obrad zatrzymano lub zmuszono do opuszczenia Pekinu wielu dysydentów, na innych nałożono areszt domowy.\n"Nowy rozwój Chin". Kto pokieruje mocarstwem? Xi Jinping zastąpi na stanowisku partyjnego sekretarza generalnego obecnego przywódcę.


##### Randki online zimbabwe bulawayo – Chat online & Spotkania w Zimbabwe | spotkanie mężczyźni i.\nBlog Home » Randki online zimbabwe bulawayo\nRandki wierności Township Reserve, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Zimbabwe, Zimbabwe. Zdjęcie użytkownika wredziol (kobieta), Bulawayo. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Kwekwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj mężczyzn w wieku 22-32 lat z Zimbabwe.\nUmawiaj się na randki i poznaj chłopaka swojego życia! Szukaj i poznaj mężczyzn w wieku 23-35 lat z Harare, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Zimbabwe. W mieście Kwekwe jest mnóstwo kobiet, które chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki. Rinashe jest mnóstwo kobiet, które chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki. A może przyjaźń? Umawiaj się na randki i poznaj dziewczynę swojego życia!\nUmawiaj się na randki i poznaj ludzi swojego życia! Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Beitbridge, Zimbabwe. Flirt? Związek? A może przyjaźń? Szukaj i poznaj kobiety w wieku 18-28 lat z Zimbabwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 16-19 lat randki online zimbabwe bulawayo Chitungwiza, Zimbabwe. W mieście Kamativi Mine jest mnóstwo kobiet, które chcą Bangor Gwynedd Randki zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki.\nW kraju Zimbabwe jest mnóstwo mężczyzn, którzy chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki. Czatuj w: Bulawayo i flitruj w: Bulawayo na Badoo! Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Bulawayo, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 16-19 lat z Mubayira Township Reserve, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Rinashe, Zimbabwe. Umawiaj się na randki i poznaj kobietę swojego życia! Szukaj i poznaj mężczyzn w wieku 24-35 lat z Zimbabwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Zimbabwe. W mieście Zimbabwe jest mnóstwo kobiet, które chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Mazano, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Silobela, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Zimbabwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 zimbabws z Harare, Zimbabwe. Marowa jest mnóstwo kobiet, które chcą się randki online zimbabwe bulawayo oraz umawiać się na randki. W mieście Mazano jest.\nW mieście Nyanga jest mnóstwo mężczyzn, którzy chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki. W mieście Redcliff. Teraz online. PHILIMON BULAWAYO REUTERS). Prezydent Zimbabwe Robert Mugabe, powszechnie oskarżany o czystki etniczne i rujnowanie swojego.\nSzukaj i poznaj mężczyzn w wieku 15-23 lat z Silobela, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 20-23 lat z Kamativi Mine, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Mubayira Township Reserve, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Mazano, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Maglas, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Marowa, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj kobiety w codzienne recenzje witryn randkowych 19-29 lat z Zimbabwe.\nW mieście Barapate. Teraz online. Bulawayo, Bulawayo, Zimbabwe. Mężczyzną / Kawaler / Panna / Numer użytkownika: 3139323. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Mutare, Zimbabwe. A może przyjaźń? Umawiaj randki online zimbabwe bulawayo na randki i poznaj chłopaka swojego życia!\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 20-23 lat z Harare, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Zvishavane, Zimbabwe. Odwiedź w Zimbabwe. Poznaj lepiej osoby, które mieszkają w: w Zimbabwe, a to wszystko dzięki. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Silobela, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj mężczyzn w wieku 36-99 lat z Chegutu, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Bulawayo, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Rumbabvu, Zimbabwe. Odwiedź Bulawayo, Zimbabwe. Na Badoo jest ponad 431. Poznaj. Teraz online. Harare · Zimbabwe · Silobela · Bulawayo · Gweru · Kwekwe · Mutare.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Bingley, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 16-19 lat z Mazano, Zimbabwe.…\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Harare, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Zimbabwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj mężczyzn w wieku 24-35 lat z Silobela, Zimbabwe.…\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Maglas, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Zvishavane, Zimbabwe. Szukaj i poznaj osoby w wieku 36-99 lat z Zimbabwe. Hassan, 63, Bulawayo - Chce poznać nowych ludzi.…\nnext post: Makijaż randkowy szczytu\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 24-35 lat z Kwekwe, Zimbabwe. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 16-19 lat z Bulawayo, Zimbabwe. W mieście Bulawayo jest mnóstwo nastolatek, które chcą się zaprzyjaźnić oraz umawiać się na randki. W mieście Zimbabwe jest niejeden chłopak, który chciałby Cię poznać. Teraz online. Zdjęcie użytkownika amebaaa (kobieta), Bulawayo. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Marowa, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 36-99 lat z Maglas, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Gweru, Zimbabwe.\nSzukaj i poznaj osoby w wieku 15-23 lat z Harare, Zimbabwe.\nSzukam Kobietą 25 - 45 Dla: Romans / randki, Małżeństwo. Szukaj i poznaj osoby w wieku 15-23 lat z Zimbabwe.


Druk wizytówek - Czytaj więcej na tym forum !\nStrona główna > Elektronika w palcu > Ksero > Druk wizytówek\nJeżeli Twój grafik jeszcze nigdy nie robił nic pod letterpress, to lepiej zlecić to zadanie innej osobie. Szkoda jego i Twojego czasu. Ne ma co ukrywać, że te projekty ogromnie różnią się do zwykłej grafiki.\nNieprawdą jest, że lakier UV używa się tylko i wyłącznie do zabezpieczenia gotowego druku. Ja stosuję go, żeby uzyskać doskonalszy efekt wydruku. Jego użycie zakładam już podczas przygotowywania grafiki.\nJa też nigdy nie myślałem, że druk wizytówek to takie zaawansowane działanie. Dowiedziałem się o tym, czytając http://letterpress.gigantynablogu.info.pl. Najpierw trzeba dobrać odpowiedni rodzaj papieru, przygotować projekt graficzny, a dopiero później całość wydrukować i ewentualnie uszlachetnić.


Najlepiej gadać i nic nie robić – MacLawye® #Październik 2019\nOpublikowano w 13/03/2008 Autor: JMM\nPan Minister Zbigniew Ćwiąkalski poza imieniem nic wspólnego z Ziobrą nie ma. Ale pomysłu na zreformowanie wymiaru sprawiedliwości tez nie ma. Szkoda.\nZ metodologicznego punktu widzenia Pan Minister Ćwiąkalski robi dokładnie to samo co robił były minister sprawiedliwości Pan Zbigniew Ziobro – chociaż oczywiście w odmiennym kierunku – czyli majsterkuje przy systemie wymiaru sprawiedliwości, bez jakiejkolwiek wizji jego zreformowania. Projekt ustawy zmieniającej prawno-ustrojową pozycję prokuratury, jest właśnie takim majsterkowaniem w systemie wymiaru sprawiedliwości, bez przedstawienia jakiejkolwiek wizji zreformowania całego systemu. A system wymaga reformy. I to pilnej. Tyle tylko, że zreformowany nie będzie. Nie chcą tej reformy politycy i nie chcą tej reformy prawnicy: sędziowie, adwokaci, radcowie i prokuratorzy. Po prostu brak zmian jest wygodny, nie wymaga wysiłku i daje uzasadnienie do narzekania i zrzucania odpowiedzialności za stan polskiego wymiaru sprawiedliwości przez przedstawicieli jednego zawodu prawniczego na inne środowiska prawnicze.\nPorównując działania poprzedniego ministra z działaniami ministra Zbigniewa Ćwiakalskiego, stwierdzić trzeba, że Zbigniew Ziobro psuł polski wymiar sprawiedliwości z jakąś wewnętrzną pasją; inna sprawa, że będąc kompletnym dyletantem, nie dostrzegał nawet skutków swojej szkodliwej działalności. Pan Minister Zbigniew Ćwiąkalski bez wątpienia jest profesjonalistą. Ale w jego działaniach pasji nie widać. O ile Ziobro psuł polski system wymiaru sprawiedliwości o tyle winą Pana Ministra Ćwiąkalskiego jest to, że systemu tego nie naprawia a nawet nie próbuje naprawić. Innymi słowy robi dokładnie to, czego oczekują od niego środowiska prawnicze. Czyli nic. No może poza pustym gadaniem.\nPoprzedni wpisPoprzednie OBYWATELSKI KOMITET OBRONY PREZYDENTA POZNANIA\nNastępny wpisNastępne W jaki sposób „otworzyć dostęp” do zawodów prawniczych ?


VASCO_foto18_Janina Tyńska - EXAMPLE.PL - dajemy dobry przykład !\nApartament z widokiem na przyszłość!\n‹ 14 / 14 ›\nW aranżacji dominuje wysublimowane połączenie marmuru z drewnem, cieszące się niesłabnącym uznaniem wśród koneserów wytrawnych rozwiązań architektonicznych. Marmur, dawniej kojarzony z surowym przepychem, zyskuje łagodniejszy ton w zestawieniu z drewnianymi powierzchniami. Proste monochromatyczne barwy – odcienie szarości, bieli i czerni – pięknie współgrają z naturalnymi materiałami, tworząc spójny, harmonijny wystrój. Ogromnym atutem jest fakt, że apartament ma dostęp do światła naturalnego, dzięki ogromnym oknom i przeszkolonym drzwiom, prowadzącym na okazały taras.\naranżacja wnętrzArchitektoniczny projektpracowniA MMOA


kontrola wewnetrzna administracji - omówienie - Notatek.pl\nKontrola administracji »\nkontrola wewnetrzna administracji - omówienie\nKONTROLA WEWNĘTRZNA ADMINSITRACJI, ALE ZWIĄZANA ZE STOSOWANIEM NORM PRAWA ADMINSITRACYJNEGO PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ\n-wśród kompetencji podmiotów administrujących, mamy kompetencje do wydawania indywidualnych, konkretnych decyzji administracyjnych; te akty stosowania norm prawa administrującego (pośrednio kształtujące sytuację prawną adresata, który może być obciążony obowiązkiem, bądź może mu być przyznane uprawnienie); stosowanie jest przeciwieństwem stanowienia prawa, wyjątkiem jest ugoda administracyjna, która wywołuje skutki jak decyzja administracyjna;\n-stosowana przez podmioty administrujące - ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ - posiadają kompetencję do regulowania sytuacji prawnej jednostki, proces stosowania prawa musi być sformalizowany → postępowanie administracyjne; regulowane przez kilka ustaw, z których podstawowa to ustawa z 1960r. KPA\n-na podstawie KPA toczy się postępowanie administracyjne, toczy się tryb załatwiania, rozpatrywania spraw administracyjnych, na podstawie jakiego prawa można wszcząć owe postępowanie - zawsze na podstawie normy PRAWA MATERIALNEGO, zawarta w ustawach materialnych, gdzie jest mowa m.in. po pierwsze każdy może prowadzić pojazd mechaniczny, jeśli uzyska prawo jazdy, po drugie trzeba spełnić określone przesłanki zdrowie, egzamin), po trzecie organem właściwym do wydania prawa jazdy jest starosta; podstawą materialno-prawną jest norma nakładająca obowiązek; -obowiązek przyznawany jest w trybie KPA, w trybie postępowania administracyjnego, efektem takiego postępowania jest decyzja administracyjna organu, który posiada kompetencje do jej wydania, jednak może być ona niezgodna z prawem - dlatego też musi istnieć kontrola organów administracji publicznej, taką kontrolę nazywa się kontrolą instancyjną, organ I instancji wydaje decyzje, a adresatowi przysługują środki weryfikacji, oskarżenia do organu II instancji, który podejmuje kontrolę tej decyzji i po rozpatrzeniu sprawy wydaje decyzję II instancji, drugą decyzję w tej samej sprawie, która ma tryb ostateczna, czyli nie przysługują jej zwykłe środki zaskarżenia (a zwykłym środkiem zaskarżenia jest odwołanie, a w odniesieniu do postanowień - zażalenie), jeżeli nie złożymy odwołania 14 dni, zażalenie 7 dni - stanie się decyzją ostateczną, ale dalej będzie wadliwa jeżeli taka faktycznie jest, decyzja organu II instancji staje się decyzją ostateczną;\n-możliwości zaskarżenia decyzji ostatecznej:\nśrodki ekstraordynaryjne; nadzwyczajne - weryfikacja, kontrola decyzji ostatecznej, środki nadzwyczajne w postępowaniu administracyjnym przysługują wobec decyzji ostatecznej I i II instancji\nkontrola sądowa - decyzje ostateczne poddawane kontroli WSA; jest to możliwe tylko w odniesieniu decyzji „drugoinstancyjnych”; -postępowanie administracyjne to ciąg czynności prowadzących do rozstrzygnięcia sprawy o przyznanie uprawnienia lub narzucenia obowiązku


Komfortowa aktywność zimą z odpowiednim ubraniem - http://liconinternational.opole.pl/\nCiuchy z drugiej ręki - czy warto?Some interesting facts about plumbing and pipesCo i jak z tymi weterynarzamiVisit CracowCzym zajmuje się endokrynologiaBól zęba. Co z nim zrobić?Zdrowe zęby mają większe znaczenie, niż myśliszKilka przydatnych informacjiOgród z jacuzzi- czy warto?Automobile maintenanceJak działa pozycjonowanie?Twój najważniejszy dzieńUsługi biur projektowych i architektówCzym się bawią dziewczynki?You like nature? Visit PolandO górskich wspinaczkachNieskończony rynek storn internetowychZanim wybierzesz drzwiWskocz do własnego jacuzzi w ogrodzie...Potrzebny mechanik? Pomożemy Ci dobrze wybrać!Some facts about pipes and water leaksSprawy estetyczneWho to call when the pipe is leaking?Stomatologia w ZabrzuPrawo jest po twojej stronie!Środki do czyszczenia w domu- ekologiczniePomoc prawna - kilka informacji oraz faktówOzdobne, małe, duże i te własnoręcznie zrobione- kartki świąteczneWakacje, których pozazdroszczą znajomi? W HiszpaniiAlergicy też pragną zdrowia


Skontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: prowadnice-szynowe.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 10 11 2017r. Wyświetleń: 254\nChcesz wiedzieć więcej na temat prowadnic liniowych? Wejdź na nasz blog poświęcony tej tematyce. Jako eksperci dzielimy się naszą techniczną wiedzą i opiniami. Mamy nadzieję, że publikowane przez nas materiały są zrozumiałe, czytelne i przystępne. Zapraszamy też do aktywnego tworzenia bloga poprzez komentowanie oraz zadawanie pytań. Życzymy przyjemnej lektury.\njakie prowadnice liniowe, prowadnice liniowe INA


Olśniewające suknie na gali Targów Ślubnych 2020 - Biznes i Styl\nSuknie z&nbspprzejrzystych francuskich koronek, tiule obszyte kryształkami i&nbspdżerseje blisko ciała. Zmysłowe i&nbspponadczasowe. Ślubna moda 2020 to kreacje, których goście nigdy nie zapomną. Najnowsze trendy zachwyciły gości sobotniej Gali Mody podczas XV Targów Ślubnych w&nbspG2A Arena. Impreza trwa dwa dni, 18-19 stycznia br. Galę zobaczyć można także w&nbspniedzielę. Przez pierwszą godzinę, od 10 do 11 – bilet wstępu tańszy o&nbsppołowę. Wystawcy przygotowali dla przyszłych nowożeńców atrakcyjne rabaty i&nbspkażdy może wygrać wartościową nagrodę, w&nbsptym wart 4 tys. zł bon wakacyjny albo suknię ślubną.\nNajmodniejsza suknia ślubna? Ponadczasowa. Alkohol? Polska wódka. Obrączki? Klasyczne. Torty? Naturalne. Niby proste, ale sukien są setki, polskich wódek do wyboru do koloru, a&nbspw dekoracji tortów co roku jakaś nowinka. Topowe trendy 2020 roku prezentowane na XV Targach Ślubnych w&nbspJasionce k. Rzeszowa są świetną okazja, by rozeznać się w&nbspofertach salonów mody ślubnej, jubilerów, cukierników, restauratorów, fotografów. Od soboty, 18 stycznia, do niedzieli 19 stycznia w&nbspCentrum Wystawienniczo-Kongresowym G2A Arena w&nbspJasionce swoje usługi prezentuje około 140 wystawców. Targi zwiedzają pary, planujące ślub za rok czy dwa lata, ale i&nbsptacy, którym zostało już niewiele czasu, by dopiąć wszystko na ostatni guzik.\nAfrodyta. Fot. Tadeusz Poźniak\n- Ślub bierzemy w&nbspmaju. Wesele będzie na 150 osób, a&nbspsala i&nbspzespół zamówione już dwa lata temu, ale … wciąż brak sukni ślubnej i&nbspgarnituru – oświadczają Agnieszka i&nbspAdam z&nbspKolbuszowej, których na targach najbardziej interesowała oferta salonów i&nbspGala Mody – pokazy mody ślubnej i&nbspwieczorowej. Agnieszka wypatrywała sukienki dwuczęściowej, z&nbspobszerną spódnicą. Adam rozważał zakup granatowego garnituru w&nbspróżową kratkę. – Ale Agnieszka kręci głową, więc pewnie spodoba mi się inny – śmieje się Adam.\nBędzie miał, w&nbspczym wybierać, ponieważ firma El-Żbik Moda Męska, zaprezentowała także sporo klasyków i&nbspkratki w&nbspnajróżniejszych wydaniach. Trudniejszy wybór ma Agnieszka. To ona ma olśnić gości. W&nbspwielu sukniach pokazanych na Gali Mody miałaby taką okazję. Propozycje takich marek jak Afrodyta, Sposa, Marfield, Maxima, Alette by Ewelina Dec i&nbspDonia Casar zachwycają wspaniałymi krojami, tkaninami i&nbspponadczasowością. Na pokazie od modelek trudno było oderwać wzrok nawet wtedy, kiedy na wybiegu pojawił się sobowtór Elvisa Presley’a i&nbspwjechał przystojniak na harleyu. Jedyną przerwą w&nbsptej paradzie szyku, zmysłowości i&nbspblasku był fryzjerski show znanej rzeszowskiej stylistki Katarzyny Złamaniec. Emocje budziły także konkursy z&nbspvoucherami na kursy tańca, lekcje makijażu, relaks w&nbspspa czy bonami do salonów mody. Kto nie wygrał ich w&nbspsobotę, ma okazję dać szansę szczęściu w&nbspniedzielę, bo drugiego dnia takie konkursy również zaplanowano.\nCzy pary takie jak Agnieszka i&nbspAdam nie za późno szukają weselnych kreacji? – Bierze ślub w&nbspmaju? Zatem za późno, ponieważ panna młoda będzie miała ograniczony wybór. Nie zdążymy już zamówić koronek. Kupujemy je we Francji, Włoszech, Hiszpanii. Trzeba będzie zatem wybrać coś z&nbspmateriałów bardziej dostępnych albo „z wieszaka”. A&nbspnajlepiej, kiedy suknie szyjemy na wymiar, dopasowując fason do klientki, bo mało kto jest idealny – tłumaczy Kazimiera Nieczaj, właścicielka salonu Afrodyta i&nbspzdradza: - Także brałam ślub w&nbspmaju. W&nbspzaprojektowanej przez siebie sukni. Wydarzenie zbiegło się z&nbsppoczątkami mojej firmy. Prowadzę ją już 20 lat. Od lat także uczestniczę w&nbsprzeszowskich Targach Ślubnych. To świetna okazja, by stać się rozpoznawalnym. Suknia ślubna to wyjątkowy zakup, więc wiele osób właśnie na targach chce się zapoznać z&nbspaktualną ofertą i&nbsptrendami. Na stoisku nie pomieścimy wszystkich modeli, ale możemy zaprosić do naszego rzeszowskiego studia. W&nbspG2A pokazujemy np. tylko pięć modeli plus size, a&nbspmamy ich w&nbspofercie ponad dwadzieścia.\nSposa. Fot. Tadeusz Poźniak\n- Jeżdżę na targi ślubne w&nbspcałej Europie – przyznaje Elżbieta Pacyna, projektantka mody i&nbspzałożycielka Atelier Sposa. - W&nbsptamtym roku moją kolekcję prezentowałam w&nbspMoskwie, Mediolanie, Barcelonie, Düsseldorfie, Harrogate i&nbspw Warszawie. Obecność na XV Targach Ślubnych w&nbspG2A Arena to okazja, aby poznać oczekiwania mniejszych rynków, tych, na których także nam zależy, chociaż suknie sprzedajemy w&nbspwielu krajach. Oczekiwania panien młodych z&nbsptakich regionów jak Podkarpacie różnią się od preferencji kobiet we Hiszpanii czy Francji. Tam np. suknia musi mieć tren. W&nbspPolsce – niekoniecznie. Jesteśmy bardziej praktyczni. Ale, oczywiście, oczekiwania zmieniają się. Dziewczyny nie chcą dziś przebierać się do ślubu za księżniczki i&nbspuważać na każdy ruch. Chcą, aby suknia była wygodna, olśniewała, ale i&nbsppozwalała na swobodną zabawę na weselnym przyjęciu.\nShow fryzjerskie Katarzyny Złamaniec. Fot. Tadeusz Poźniak\nNa Targach Ślubnych duże zainteresowanie budziła oferta salonów jubilerskich. W&nbspsobotę i&nbspniedzielę w&nbspG2A Arena w&nbspJasionce obrączki można kupić ze sporym rabatem. – Oferujemy bardzo duże zniżki – przyznają Zofia i&nbspZbigniew Góreccy, właściciele Firmy Jubilerskiej „Górecki”. – Popularne są klasyczne wzory, żółte złoto. Są także pary zainteresowane obrączkami z&nbspbrylantami. Wykonujemy je także według pomysłu młodych. Na targach pokazujemy przede wszystkim obrączki, a&nbspzakochanych zapraszamy do naszych salonów w&nbspWalentynki, 14 lutego. Będzie okazja na zakup pierścionka z&nbspbrylantem w&nbspdobrej cenie.\n- Rzeczywiście, klasyka jest w&nbspmodzie – potwierdza Tomasz Jaracz, właściciel firmy Jubiler Jaracz w&nbspRzeszowie. – Dominuje żółte złoto, ale są także zainteresowani białym, różowym. W&nbspofercie mamy także obrączki z&nbspplatyny, tytanu i&nbspkarbonu. Wykonujemy także biżuterie z&nbsppowierzonego złota. Młodzi poszukują obrączek eleganckich. Trzeba je zamówić około miesiąca-trzech tygodni przed ślubem, ale prosty wzór zdążymy wykonać także na tydzień przed.\nTak krótki termin w&nbspprzypadku tortu jest niewykonalny. – Pół, a&nbspnawet rok wcześniej przyjmuję zamówienia na tort weselny – zdradza Jolanta Augustyn, która prowadzi w&nbspKolbuszowej Tortowe Atelier. Jej specjalnością są wypieki naturalne. – Takie cieszą się rosnącą popularnością – przyznaje. – Przekładane musem, bitą śmietaną, i&nbspozdobione taperem z&nbspkwiatami, a&nbspod niedawna łapaczem snów z&nbspcukru. Cena zaczyna się od 10 zł za porcję. Najczęściej wesela organizowane są na 120-150 osób i&nbspna takie dostaję wiele zamówień.\nEl-Żbik. Fot. Tadeusz Poźniak\nIle i&nbspjaki alkohol zamówić trzeba na takie przyjęcie? – Pół litra na osobę, jeśli wesele trwa jeden dzień i&nbsp0,7 l, kiedy planujemy bawić się dwa dni. I&nbspbędzie to najczęściej polska wódka: Mickiewicz, Słowacki, Ogiński, Bocian, Wataha, Bjőrn – wylicza Artur Grabiec, właściciel Grupy Grabiec. – Wino i&nbspwhisky to tylko dodatki. Jaka polska wódka jest najlepsza? Taka, która na rynku jest od niedawna. Nowa marka zazwyczaj trzyma jakość, by zdobyć zaufanie klientów.\nNa koniec sobotniego dnia XV Targów Ślubnych wystawcy mieli okazję wymienić się spostrzeżeniami podczas branżowego spotkania z&nbsppoczęstunkiem.\nW niedzielę impreza rozpocznie się o&nbspgodz. 10 i&nbsppotrwa do godz. 18. Przez pierwszą godzinę bilet wstępu na targi jest o&nbsppołowę tańszy i&nbspkosztuje 10 zł. W&nbspprogramie jest „Akademia Nowożeńców” – spotkanie ze stylistami i&nbspszybka nauka tańca.\nDo zakupionego biletu wstępu zwiedzający otrzymają również kupon konkursowy, upoważniający do ubiegania o&nbspatrakcyjne nagrody. Do wygrania jest m.in. bon wakacyjny o&nbspwartości 4000 zł od Biura Podróży Itaka, voucher na 2 tys. zł na zakup sukni ślubnej ufundowany przez Afrodytę-Salon Sukien Ślubnych, a&nbsptakże sesja fotograficzna od 2B4U Studio. Nowożeńcy mogą również zdobyć obrączki warte tysiąc zł od Jubilera Jaracza oraz ubiegać się o&nbspSuper Fotobudkę Lalin, która uwieczni niezapomniane chwile podczas weselnego przyjęcia. Będzie też zaproszenie dla Młodej Pary na bezpłatne wykonanie ślubnej stylizacji od Atelier&Academy Katarzyna Złamaniec oraz piękna suknia ślubna model Classic od Impresja Centrum Mody Ślubnej.


Wielka rewitalizacja linii kolejowych zaczyna się w Polsce. Do odnowy jest dwie trzecie spośród 27 000 km torów, którymi zarządzają PKP Polskie Linie Kolejowe SA. Koszt tej rewitalizacji: około 27 mld zł., do 2023 roku. – netka.gda.pl\nWielka rewitalizacja linii kolejowych zaczyna się w Polsce. Do odnowy jest dwie trzecie spośród 27 000 km torów, którymi zarządzają PKP Polskie Linie Kolejowe SA. Koszt tej rewitalizacji: około 27 mld zł., do 2023 roku.\nNa zdjęciu: Andrzej Bittel – wiceminister infrastruktury i budownictwa ogłasza w Gdańsku początek konsultacji dotyczących projektu: „Pomoc w zakresie finansowania kosztów zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym jej utrzymania i remontów do 2023 roku”. Fot. Kazimierz Netka.\nOd 27 września 2017 roku, można zgłaszać swe uwagi do planu ratowania torów, zwanego w skrócie programem utrzymaniowym.\nPolska kolej musi stać się jeszcze ważniejszym ogniwem transportu w Eurazji.\nW Gdańsku trwają targi TRAKO – jedne z największych w Europie, targi kolejowe. Wiele na nich nowoczesności, innowacji, wynalazków. Na wdrażanie tychże potrzeba niemało pieniędzy. Fundusze potrzebne są też na bieżącą opiekę nad istniejącymi od dawna urządzeniami, obiektami, budowlami, liczącymi dziesiątki lat, niedostatecznie dotychczas zadbanymi, bo brakowało funduszy. Co z tymi niedoinwestowanymi liniami?\nZapewnienie odpowiedniego poziomu jakości infrastruktury kolejowej, likwidacja zaległości remontowych, zachowanie sieci linii kolejowych oraz wieloletnie umowy na naprawy linii kolejowych i zapewnienie ich trwałości przewiduje, skierowany do konsultacji publicznych projekt „programu utrzymaniowego”. O rozpoczęciu tych konsultacji, poinformowali w Gdańsku Andrzej Bittel – wiceminister infrastruktury i budownictwa oraz Antoni Jasiński – członek zarządu, dyrektor ds. utrzymania infrastruktury PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.\n– Targi TRAKO, największe w Polsce targi kolejowe, są nie tylko miejscem spotkań biznesowych, ale również mogą posłużyć do ogłaszania dobrych wiadomości – powiedział Andrzej Bittel – wiceminister infrastruktury i budownictwa. – Wdrażając przepisy Unii Europejskiej, ujęliśmy w tych przepisach, polskich, możliwość stworzenia i wypracowania programu pozwalającego zadbać o to, co z takim trudem wypracowujemy teraz, czyli o modernizowane linie kolejowe. Pragniemy, by ten trud nie poszedł na marne. Chcemy z drugiej strony, zadbać o linie kolejowe, będące w gorszym stanie i nie możemy ich w pełni wykorzystać do transportu ludzi lub towarów. Dlatego dzisiaj zgłosiliśmy do konsultacji program utrzymaniowy.\nŹródło ilustracji: Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa\nO szczegółach poinformował nas Szymon Huptyś – rzecznik prasowy Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, przekazując w komunikacie także wypowiedzi:\n– Dzięki decyzjom rządu kolej w Polsce odzyskuje zaufanie pasażerów i staje się atrakcyjna dla przewoźników. Już w 2021/2022 będziemy mieli do czynienia z zupełnie inną jakością transportu kolejowego, tak pasażerskiego, jak i towarowego. Program utrzymaniowy pozwoli na planowanie prac i remontowych w cyklu wieloletnim. To oczekiwane od dawna rozwiązanie problemu wieloletnich zaległości, które wprowadzamy gwarantując znaczne środki finansowe w perspektywie najbliższych lat – mówił wiceminister infrastruktury i budownictwa Andrzej Bittel po skierowaniu do konsultacji projektu.\nPełna nazwa tego dokumentu brzmi: „Pomoc w zakresie finansowania kosztów zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym jej utrzymania i remontów do 2023 roku. Program wieloletni”.\nNa realizację programu wieloletniego „Pomoc w zakresie finansowania kosztów zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym jej utrzymania i remontów do 2023 roku” zaplanowano 27 mld zł. Dokument ten ustanawia ramy finansowe oraz warunki realizacji zamierzeń państwa dotyczących zarządzania infrastrukturą kolejową.\nGłównym celem programu jest wzmocnienie roli transportu kolejowego w zintegrowanym systemie transportowym kraju poprzez zahamowanie, a następnie odwrócenie tendencji spadkowej udziału transportu kolejowego w przewozach. Cel ten jest ukierunkowany na realizację działań w zakresie należytego utrzymania i remontów istniejącej sieci kolejowej.\n– Przygotowaliśmy projekt, który jest odpowiedzią na konieczność zapewnienia przyszłego finansowania likwidacji wieloletniej luki utrzymaniowej. Musi nas być stać na doprowadzenie linii kolejowych do stanu, w którym będą istotnym ogniwem systemu transportowego Polski. Będzie to wymagało zaplanowania prac i zagwarantowania puli środków na realizację. Wiem, że środków na kolej można przeznaczyć nawet więcej, ale musimy koordynować prace tak, by w możliwie najmniejszym stopniu zakłócały ruch pociągów. Kolejarze, firmy wykonawcze, rynek dostaną jasny sygnał, że rząd postawił na rozwój kolei i są to plany zawierające odpowiednie finansowanie – podkreślił wiceminister Andrzej Bittel.\nRealizacja Programu pozwoli na zapewnienie odpowiedniego poziomu jakości infrastruktury kolejowej, co stanowi wyjście naprzeciw oczekiwaniom rynkowym przewoźników kolejowych i innych użytkowników infrastruktury. Przełoży się to na wzrost przewozów kolejowych oraz wykonywanej pracy eksploatacyjnej. Transport kolejowy będzie mógł konkurować z transportem samochodowym m.in. dzięki skróceniu czasów przejazdu, zmniejszeniu awaryjności obiektów i urządzeń oraz utrzymania wielu połączeń kolejowych.\nFinansowanie kosztów zarządzania infrastrukturą kolejową przez zarządców infrastruktury będzie się odbywało na podstawie wieloletniej umowy zawieranej z ministrem właściwym do spraw transportu, będącej dokumentem wykonawczym w stosunku do programu. Umowa będzie dla zarządców infrastruktury gwarancją otrzymania środków w wysokości i terminach w niej określonych.\nDługoterminowe planowanie pozwoli na redukcję kosztów usług. Dla branży oznacza to większą przewidywalność. Krajowy rynek wykonawców (zwłaszcza przedsiębiorstw branży budowlanej) będzie mógł się lepiej przygotować do realizacji kontraktów remontowo – utrzymaniowych. Środki przeznaczone na poprawę kondycji infrastruktury kolejowej wpłyną na rozwój wielu gałęzi gospodarki.\nWystępujące dotychczas niedobory w finansowaniu utrzymania infrastruktury kolejowej w mciągu wielu lat spowodowały powstanie znacznych zaległości. Już w 2008 r. wyceniono wartość nakładów koniecznych do likwidacji zaległości na kilkadziesiąt miliardów złotych. Dalsze godzenie się na taki stan spowodowałoby systematyczne zanikanie efektów inwestycji oraz przedwczesną degradację zmodernizowanych linii. Stanowiłoby także realne zagrożenie wyłączenia z eksploatacji i tak mocno ograniczonych linii niższego rzędu, umożliwiających dojazdy do pracy, szkoły, ośrodków zdrowia. Aby temu przeciwdziałać, w poszczególnych latach realizacji programu przewidziano środki umożliwiające systematyczną likwidację zaległości utrzymaniowych.\nZachowanie linii kolejowych\nUjęte w programie środki i nowe zasady finansowania pozwolą na uniknięcie konieczności koncentracji funduszy głównie na liniach zmodernizowanych przy współfinansowaniu ze środków UE, kosztem linii o mniejszym znaczeniu. Pozwoli to na uniknięcie wyłączenia z eksploatacji wielu linii o mniejszym znaczeniu i zmniejszenia wielkości sieci linii. Realizacja programu wieloletniego umożliwi nie tylko poprawę parametrów infrastruktury, ale również ma na celu zapewnienie sprawnego systemu komunikacyjnego zwłaszcza dla mieszkańców mniejszych miejscowości oddalonych od dużych aglomeracji miejskich. Program przewiduje odstąpienie od likwidacji linii kolejowych pierwotnie przewidzianych do zamknięcia. Przyjęte założenia oraz nowa kategoryzacja linii mają również na celu niedopuszczenie do degradacji przewidzianych do likwidacji połączeń, przy jednoczesnym utrzymaniu przejezdności na obecnie eksploatowanych liniach do końca okresu obowiązywania Programu.\nW celu maksymalizacji efektów programu zaproponowano nowe wskaźniki monitorowania, które pozwolą dokonać oceny skuteczności działań realizujących go zarządców. Szczególnie istotnym wskaźnikiem będzie średnia prędkość kursowania pociągów (prędkość handlowa), jako kluczowy, obok wysokości opłaty za przejazd pociągu po danej trasie i przepustowości sieci kolejowej, parametr decydujący o konkurencyjności transportu kolejowego wobec innych środków transportu – wynika z informacji, które przekazał nam Szymon Huptyś – rzecznik prasowy Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.\nPodczas konferencji prasowej na targach TRAKO, Antoni Jasiński – członek zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe SA powiedział, że na Pomorzu prace utrzymaniowe będą realizowane między innymi na linii nr 203, czyli trasy: Tczew, Starogard Gdański, Chojnice, Piła, Gorzów Wielkopolski, Kostrzyn nad Odrą. Oczywiście nie całą, ale na odcinkach najbardziej zaniedbanych. Celem tych działań ma być między innymi zwiększenie punktualności kursowania pociągów, podwyższenie prędkości ich jazdy. Zaległości w tym zakresie wynikają z niedoinwestowania Polskich Linii Kolejowych od początku lat 90, ubiegłego wieku.\n– Mamy opracowany wykaz zadań do 2013 roku i zagwarantowaną stabilność finansową – mówił Antoni Jasiński – członek zarządu PKP Polskie Lionie Kolejowe SA. – Możemy sobie spokojnie planować działania na 6 lat. Do tej pory plan był ustalany z roku na rok. PKP PLK ma rozpoznanie co do potrzeb. Głos mieszkańców, pasażerów, a także przewoźników w tych sprawach jest niezwykle ważny.\nPieniądze na realizację programu pochodzą z budżetu państwa. Konsultacje potrwają 35 dni. Potem zostanie opracowany raport i uwagi, które zostaną uznane za słuszne – uwzględnione będą w programie, który zaakceptuje rada Ministrów, jeszcze w bieżącym roku. PKP PLK ma w swym użytkowaniu 27 000 km torów. Program inwestycyjny obejmuje z tego 9 000 km, czyli jedną trzecią. Reszta, czyli 18 000 km zostanie objęta programem utrzymaniowym.\nWięcej wiadomości na temat konsultacji znajduje się na stronie: http://mib.bip.gov.pl/ogloszenia-mib/ogloszenie-o-konsultacjach-publicznych.html .\nO targach TRAKO\n12. edycja Międzynarodowych Targów Kolejowych TRAKO została objęta Patronatem Honorowym Andrzeja Adamczyka – Ministra Infrastruktury i Budownictwa. To największe i najbardziej prestiżowe w Polsce oraz drugie w Europie spotkanie branży transportu szynowego. Prezentacja aktualnego poziomu rozwoju systemów transportowych oraz infrastruktury kolejowej w Polsce, Europie i na świecie. Bierze w nich udział 700 wystawców z 25 krajów.\nPO RAZ PIERWSZY – DZIEŃ KARIERY\nZamierzeniem Rady programowej TRAKO 2017 organizatora projektu jest stworzenie możliwości bezpośredniej wymiany informacji oraz wzajemnych oczekiwań pracodawców i pracobiorców, także w perspektywie wyboru kierunku studiów, ich specjalizacji, studiów doktoranckich. W ramach Dnia Kariery (piątek, 29 września) wystawcy Targów TRAKO będą prezentowali oferty pracy, staży i praktyk. Uczestnicy Dnia Kariery będą mogli zwiedzać ekspozycję wystawienniczą TRAKO, która obrazuje stan rozwoju branży oraz zapoznać się z najnowszymi, innowacyjnymi rozwiązaniami technologicznymi i międzynarodowymi projektami realizowanymi dla transportu szynowego. W programie m. in.: debata: Programy branżowe szkół średnich, warsztaty pisania CV, debata pt. Czy branża transportu szynowego jest atrakcyjnym pracodawcą dla absolwentów wyższych uczelni oraz job wall z ofertami pracy, staży, praktyk i indywidualne spotkania z pracodawcami. Po trudach związanych z poszukiwaniem nowych ścieżek rozwoju do Strefy Chillout zaprasza Hyundai Rotem Company.\nTargi Trako odbywają się w Międzynarodowych Targach Gdańskich SA, w Gdańsku, ul. Żaglowa 11. Zwiedzających indywidualnych organizatorzy zapraszają w piątek 29.09.2017 r. w godzinach 10:00 – 16:00. Wstęp kosztuje 15 złotych – napisano na stronie internetowej http://trakotargi.amberexpo.pl .\n27.09.2017 20:59 Kazimierz Netka\tOpublikowany w Aktualności, Biznes, Ekologia, Nauka, Turystyka, Unia Europejska\tPermalink\n← Obrady VIII Kongresu Mobilności Aktywnej w Gdańsku.\nGala otwarcia siódmego Europejskiego Forum Nowych Idei. Do Sopotu przyjechało ponad 1000 czołowych przedstawicieli świata biznesu, polityków, ludzi nauki i kultury, z Polski i z zagranicy, aby dyskutować o przyszłości Europy i całego globu. →