Targ rybny - Vatt'ghern\nVatt'ghern Królestwa Północy Temeria Gors Velen\nPortowe miasto o potężnych murach, bardzo bogate i zawdzięczające owo bogactwo handlowi oraz czarodziejkom — u jego wybrzeży, na wyspie Thanedd mieści się ich siedziba i akademia zwana Aretuzą. Jej utrzymanie zapewnia pracę bez mała połowie mieszkańców.\nPost autor: Dziki Gon » 13 sty 2021, 19:59\nPlacyk zapełniony był straganami, beczkami i kadziami, z których biła silna woń ryb. Trwał ożywiony i hałaśliwy handel, przekupnie i kupujący starali się przekrzyczeć krążące w górze mewy. Pod murem siedziały koty, udając, że ryby nie interesują ich w najmniejszym stopniu.\n— „Czas Pogardy”\nNiewielki handlowy plac zlokalizowany u wylotu ulicy Okrężnej, od północy graniczący z miejskim murem, a od pozostałych stron — z otaczającymi go ścianami domostw i interesów rozdzielonych mniejszymi uliczkami. W środku tygodnia tłoczny od przekupniów, wypełniony wozami, straganami i beczkami oraz nieruchomym miejskim zaduchem zmieszanym z wonią wszechobecnej ryby i słabiej odczuwalnej morskiej bryzy. W samym centrum placu, w otoczeniu platanów, wyrasta rzucająca długi cień baszta zwana Złodziejską. Nawet dla debiutującego w Gors Velen przyjezdnego nie będzie zaskoczeniem, że większość stoisk placu oferuje ryby — we wszelkich możliwych odmianach i rodzajach, wespół ze świeżymi i niedrogimi owocami morza. Na obrzeżach znaleźć można jednak kilka takich, które mają w asortymencie coś innego poza dzisiejszym połowem — pokątnych kramarzy i rzemieślników, przeważnie sieciarzy, zachwalających swoje wyroby lub świadczone na miejscu drobne usługi i naprawy. Prawdziwi łowcy, pragnący samodzielnie upolować swą zdobycz zachodzą na targ, aby się dozbroić. Na rybnym targu w Gors Velen można zaopatrzyć się bowiem w zmajstrowane wędki oraz najlepsze w Temerii, jeśli nie na całej Północy, sztuczne muchy połykane przez rekordowe pstrągi i lipienie w nurtach Pontaru i Jarugi.\nPost autor: Dziki Gon » 12 cze 2022, 22:54\nPożegnawszy się ze zleceniodawczynią, Joreg Borgerd wyruszył z dzielnicy jubilerskiej na rybny targ, w którego okolicy zamiarował rozpocząć swoje poszukiwania zaginionego w akcji małżonka Oleny, Marcela. Wybrane przez niego miejsce było strategiczne — jako wieńczące Ulicę Główną serce miasta dawało mu dobry punkt wyjściowy do obadania rozsianych po grodzie karczem i przybytków, do których mógł zabłąkać się szacowny małżonek.\nPrzebywający już w mieście od jakiegoś czasu Joreg zdążył poznać, jeśli nie z pierwszej ręki, to przynajmniej usłyszeć nieco o miejscowych lokalach. Na tyle, by miał w czym wybierać, decydując się na swoje kolejne kroki. Ot, choćby taka „Borsucza Jama” — miła, choć raczej poślednia jak na standardy Gors Velen pijalnia. Piwo mieli tam kiepskie, a wybór trunków niewielki, za to nie brakowało tam raźnego i wyrozumiałego towarzystwa. Tamtejsi moczymordowie, w głównej mierze młodzi czeladnicy i pracownicy portowi na czele z gospodarzem, starym Randalem, zawsze byli radzi nowym i nie stronili od nieludzi. Był jeszcze przestronny i obstawiony przez wykidajłów Sandkurg — gospoda i karczma szczycąca się standardem nieco wyższym od przeciętnego, a odwiedzana przede wszystkim przez panów kupców zjeżdżających do miasta na targi. Albo ulokowany na granicy portu „Złoty Korab”, kameralny i rzadko kiedy tłoczny przybytek, znany przeważnie miejscowym i nielicznym tylko podróżnym dostającym się do miasta drogą morską. Kojarzył również hałaśliwą, zawsze wesołą i jakże trafnie nazwaną „Pohulankę”, ulubione miejsce wszelkiej maści zawadiaków oraz spragnionych męskiej rywalizacji powsinogów. Kolejnym potencjalnym miejscem pobytu Marcela była sławna, czy może raczej niesławna „Zalana Zęza”, gdzie burdy i awantury były na porządku dziennym i stałym już elementem lokalnego folkloru. Słyszał również o „Srebrnej Czapli”, chyba najbardziej ekskluzywnym lokalu, do którego przystęp mieli wyłącznie poważni kupcy oraz dobrze prosperujący rzemieślnicy, więc teoretycznie środowisko nieobce Aldgasserom. Jeszcze słynna, pyszniąca się przestronnym wnętrzem oraz wybitną ofertą kulinarną austeria „Szafran i Pieprz”, ukryta w zabytkowych alejkach we wschodniej części miasta, znana przede wszystkim smakoszom i koneserom. Nie należało wykluczać „Starego Kotła” na zachodnim skraju jarmarku. Była to speluna słynąca z mocnych trunków i mało przyjaznej, zahartowanej klienteli. Jeśli nie tam, to może w „Bazyliszku”, który oprócz sławetnej kuchni mógł pochwalić się szeroką gamą gości i rozrywek, w głównej mierze bardami, prostytutkami i hazardem. Jeśli starego krasnoluda wzięło jednak na picie, dobrze będzie sprawdzić takoż „Pełny Kufel”, gdzie pijaństwo i degustacja to grunt, a często okazja do współzawodnictwa na tym polu. Niedaleko centrum mieściła się z kolei „Przyłbica i kwiat”, spore i skądinąd popularne miejsce schadzek oraz rozmów o interesach. W końcu „Oberża pod rozpiętym gorsetem”, swoisty mariaż knajpy i zamtuza w jednym, popularny zwłaszcza wśród marynarzy i przyjezdnych.\nTak, oczekujący na skraju targu w miłym cieniu i z dala od przewalających się przez placyk tłumów, Joreg zdecydowanie miał o czym myśleć. Chyba że w międzyczasie procesów decyzyjnych wzięła go chętka na rybę — tych miał tu pod ręką i dostatkiem. Więcej tylko w morzu.\nRejestracja: 19 maja 2022, 20:23\nMiano: Joreg Borgerd\nPost autor: Joreg » 13 cze 2022, 17:46\nJoreg szedł, a szedł wolniej niż inni z kilku powodów. Najważniejszy był taki, że miał średnio krótsze nogi od większości mijających go istot, tak więc musiał stukać buciorami o kocie łby częściej. Ponadto, w najmniejszym calu nie nawykł do pieszych wędrówek i pewnie gdyby nie fakt, że ulice były wybrukowane albo przynajmniej w miarę równe, wyłożyłby się gdzieś jak długi. Przywykł do długich podróży, ale na bryczce, w karawanie. Syn kupca i rzemieślniczki, wygodny był za podlotka, choć zdyscyplinowany, a teraz wychodziło jedno i drugie. Właśnie dlatego uważał, że robota wzięta, musi być wykonana, choćby miał i całe miasto obejść dookoła. Inaczej w “Artamo” się już nie pokaże, nie po tym, jak Olena szczerze mu zawierzyła, tak prawdziwie, zdawało mu się, że wynagrodzenia postanowił nie negocjować.\nDotarłszy w końcu na targ rybny w pierwszej chwili skierował się do cienia. Nie bez powodu oczywiście, musiał sobie dychnąć. Młotem mógł machać o wiele dłużej i intensywniej niż nogami. Aż sobie przykucnął na chwilę, rozważając kolejne możliwe kierunki i starając się podążyć tokiem rozumowania Marcela. Starszy krasnal od dnia wczorajszego tułał się już po knajpach, a przy opisywanym zamiłowania do trunków, Joreg mógł wykluczyć większość ekskluzywnych lokali. Tam, gdzie Marcel mógł być wczoraj, dziś pewnie go nie wpuszczą, pewnikiem przy tym charakterze narobił rabanu, albo go zwyczajnie nie wpuścili, kiedy zjawił się nazajutrz zaś opity jak zwierzę.\n— Dajcie solonego śledzia. – Zaczepił jednego z kupców, kiedy już wstał i otrzepał wciąż czyste spodnie. Od razu wydłubał zapłatę, a gdy dostał rybę, zaczął jeść od głowy.\nCharakter Marcela, jeżeli nie został zbyt mocno podkolorowany przez Olenę, dawał Joregowi oczywistą przewagę w poszukiwaniach. Oberżyści, obsługa, bywalcy albo kurwy, ktoś musiał go zapamiętać. Targ Rybny nie leżał wcale daleko od Zaułka Złotników, być może właśnie do oberży “Pod rozpiętym gorsetem” Marcel skierował pierwsze kroki, by mimo oddechu żony na karku, szybko zaspokoić pragnienia najpłytsze, a dopiero potem rozejrzał się za czymś bardziej konkretnym lub lepszym. Ostatecznie wspomniany lokal nie należał wcale do najgorszych, choć postawić go w czołówce też nijak się nie dało. Kto wie, czy może jednak po wizycie w "Srebrnej Czapli" lub "Szafranie i Pieprzu" to właśnie tam dopijał do późnej nocki, by potem ruszyć na dalsze podboje.\nPodczas tych jakże teoretycznych rozważań, pochłaniał rybę w tempie, o które nawet się dotąd nie posądzał. Większe ości wypluwał, mniejsze rozgryzał i połykał, aż w końcu zęby zgrzytnęły łącząc się na płetwie ogonowej. Kawałek kręgosłupa i ogon wyrzucił w stronę obserwujących okolicę kotów, lewym przedramieniem otarł usta i brodę z rybich resztek. Po przystanku skierował swoje kroki wprost do drzwi mariażu zamtuza z knajpą.\nPrzekroczywszy próg rozejrzał się możliwie uważnie. Choć nie spodziewał się tu Marcela znaleźć, to interesowali go nieludzie, szczególnie krasnoludy właśnie. Należało zasięgnąć języka u któregoś z brodatych pobratymców, kogoś z obsługi czy choćby samego gospodarza. Skoro przy okazji sól przeżerała mu gardło to zdecydował, że wypije jedno ciemne nim ruszy dalej. Doszedł więc do szynku, odsunął sobie zydel (a wybrał możliwie najniższy) i wspiął się nań, a potem, jeśli wystarczająco wysoko sięgał, wsparł łokcie o blat.\n– Kwaterkę porteru! – Podniósł głos, jeżeli musiał to krzyknął nawet, by zwrócić na siebie uwagę, a skoro krasnoludem był, to można było mieć pewność, że ton choć możliwie łagodny silnym kiedy trzeba być potrafił. O ile tylko ktoś się pojawił, Joreg od razu go zaczepił.\n– I garść informacji. Kompana szukam, krasnoluda z jasną brodą, nawet siwawą już. Dobrze ubrany, mordę lubi obić i głupie żarty. A, no i pije, pije jak smok. – W zasadzie o piciu to marna uwaga, wszak krasnoludy jak już się za picie brały, to klękajcie przodkowie… Więcej już się nie udzielał, sprawdzał czy się nim w ogóle zainteresują. Zerknął przez ramię znów na klientelę, ktoś musiał coś wiedzieć. Chciał aby ktoś coś wiedział, a on zamierzał się dowiedzieć!\nPost autor: Dziki Gon » 14 cze 2022, 23:56\nZapłaciwszy za śledzia i posiliwszy się nim, ruszył w stronę oberży „Pod Gorsetem”, trafiając do niej najkrótszą drogą — kierując się Okrężną na jarmark. Przeszedł ją szybko, bo i ruch o tej porze panował tam niewielki. Interesujący go przybytek poprzedzał plac targowy — ażeby się doń dostać, w odpowiednim momencie skręcił w jedną z przylegających do arterii uliczek kończącej się otwartym podwórzem z gankiem.\nBędąc u wrót, pchnął drzwi z kołatką w kształcie syreny. Panujący wewnątrz gwar przybrał naraz na sile, niemal uderzył go na wejściu wespół z wonią dymu i alkoholu. W środku było ciemniej, niż się spodziewał. Poniekąd za sprawą oparów, a po trosze z powodu zasłaniających atmosfery zasłon, mających zapewne przydać wnętrzu bardziej swobodnej atmosfery lub chronić przeczulony zmysł wzroku gości urzędujących tu od wczoraj.\n„Gorset” rzadko kiedy mógł narzekać na klientelę. Wnioskując z okrzyków oraz ich treści, właśnie bawiła w nim więcej niż jedna marynarska załoga. A poza marynarzami — przyjezdni, łatwi do rozpoznania po rozrzutności i stanie upojenia, oraz powściągliwiej szafujący złotem miejscowi, wyglądający, żeby oskubać albo naciągnąć tych pierwszych. Wdzięczące się mniej lub bardziej wymuszenie „dziewczęta” honorujące przybytek noszeniem wymienionej w jego nazwie części garderoby — jeżeli nie rozpiętej, to chociaż poluzowanej, uśmiechające się do stawiających i opędzające od klepnięć gołodupców i pijących na krechę.\nSwoich ziomków nie udało mu się dostrzec nigdzie pomiędzy zebranymi. Był jeden niziołek, mający już dobrze w kędzierzawym czubie, bo cięgiem spadający z ławy i niezmordowanie, z podziwu godną konsekwencją wdrapujący się na nią z powrotem. Poza nim jakiś metys, nieobecny wzrokiem i nieporuszony jak wypchany, prawie niemal rozłożony na szynkwasie, do którego Joreg zmierzał.\nZamówionego portera polała mu pulchnawa, ruda dziewka z głębokim dekoltem, urzędująca akurat po drugiej stronie porzezanego blatu oddzielającego wspólną salę od baru i zaplecza. Polewając, przyjrzała mu się z umiarkowaną ciekawością, lekko unosząc brew wyrysowaną kunsztownie sadzą nad oczodołem.\n— Nijakiego krasnala tu dzisiaj nie było — z miejsca rozwiała jego domysły i nadzieje. — Chcesz wypić, to powiedz. Po mordach to tylko na zewnątrz, a jak najdzie cię chętka na żarty i to dobre, zamów „specjalność Rosmarie”. Dziesięć nobli, ale warto. Udzielamy rabatu, jak nie wciągniesz dupą prześcieradła.\n— Albo majtek — wychrypiał ni z tego ni z owego siedzący obok półelf, nie poruszywszy się o piędź ani nie odwróciwszy zamglonego wzroku od ściany z trunkami po drugiej strony lady.\nJoreg płaci 1 denara za rybę i portera\nPost autor: Joreg » 15 cze 2022, 21:57\nSzczęściem do szulerni nie było daleko, tym razem nie zdążył się nawet spocić, ani zgubić oddechu nim dotarł na miejsce. Po wejściu do środka rozgościł się szybko, wszak to tylko knajpa, a w takich czuł się swobodnie. Głównie dlatego, że był pewny siebie. Miejscowe ochlejmordy nie stanowiły wielkiego problemu, kiedy trzeba było wykorzystać ich mordy jak szmaty do wytarcia podłogi.\nPomimo niemalże półmroku panującego w pomieszczeniu, nie należało zapominać, że Joreg został wychowany w podziemnym królestwie krasnoludów. Być może u jego zasymilowanych pobratymców mieszkających od pokoleń między ludźmi widzenie w ciemnościach uległo lekkiemu zacofaniu, lecz on widział. I to, zdaje się, całkiem dobrze widział.\nWidział pijanego w sztok niziołka, który nie panując już nad własnym ciałem zsuwał się na podłogę i z uporem wspinał by oprzeć na stole. Widział pot na ciałach poubieranych w gorsety dziwek i braki w uzębieniu bywalców starających się położyć łapska na tyłkach usługujących im kobiet. Widział także urżniętego jak nieboskie stworzenie półelfa, leżącego sztywno jak trup przy szynku. Wliczając w to wszystko jeszcze hałaśliwych marynarzy - doborowe towarzystwo.\nPostawione przed nim piwo chwycił oburącz, a kiedy mówiła, zagapił się na dekolt. Nie szkodziło, miał dość podzielną uwagę, by nie rozproszyły go ludzkie cycki. Ludzkie! Nijak się one miały do krasnoludzkich! Niemniej, no, można było rudej przyznać iż do chudzin nie należała. Tak, to był właśnie główny powód, dla którego zawiesił na niej wzrok.\n— No, toż rzekłem. — Żadnych wynalazków za noble niestety nie będzie dziś próbował. Zresztą, sądząc po żałosnym stanie półelfa - którego spojrzeniem obdarzył gdy tamten dał głos - może i lepiej, że nie będzie mu dane. Mimo wszystko uwaga o wciąganych rzycią majtkach rozbawiła go dość, by się na głos zaśmiać. Głową pokiwał z niedowierzaniem, a potem jeszcze raz spróbował swoich sił, pomimo, że kobieta najpewniej mówiła prawdę. Z drugiej cholera je wie, karczemne dziewki kłamały lepiej niż dyplomatyczne poselstwa, a może po prostu, nie dostarczył jej dość dużej ilości informacji.\n— A wczoraj? Było wczoraj. — Zapytał i odpowiedział sobie sam. W pracy nikt nie płacił im za zapamiętywanie klientów i on sobie z tego sprawę zdawał. Upił jeszcze piwa. Nie zamierzał tutaj spędzić dużo czasu. Porter mimo, że smak miał intensywny i dobrze gasił pragnienie po solonej rybie, to było go jedynie kwaterka.\n— To dość ważne, by znaleźć owego Marcela. — Obrócił następnego denara w palcach. Czy była to próba przekupstwa? Nie, musiałby być głupi, by choćby próbować z taką ilością. Za denara mógł sobie kupić usługi kradnącego w porcie ryby menela, a nie przyjaźń pracownicy “Gorsetu”. Moneta pozwoliła mu się skupić na własnych myślach, o ile ruda nie miała nic więcej do dodania.\nSpoglądając na monetę w końcu zrozumiał, że gówniany był z niego detektyw, tak gówniany, jak to paskudztwo, w które wdepnął idąc do Zaułka Złotników. Wparował tu pełen entuzjazmu zupełnie niepotrzebnie. Należało zatem porzucić obecne domniemania.\nCztery. Cztery lata wystarczyły, by zaczynać zapominać jak to jest szastać złotem na lewo i prawo. Nie miał żalu do nikogo o brak majątku, no, prawie do nikogo. Nauczył się bez tego żyć i cenił sobie kształ tego życia.\nTylko czy cztery lata wystarczyły, by nazwisko jego ojca przestało cokolwiek znaczyć? Tego zamierzał się dowiedzieć tylko jeżeli zajdzie taka potrzeba, wszak przez ostatnie niemal pełne trzy nie wypowiedział nazwiska ani razu. Wszyscy, z którymi obecnie utrzymywał kontakt znali go jako Jorega, a kiedy jakiś kupiec zdawał się go rozpoznawać, wtedy wyprowadzał go na manowce, przynajmniej próbował, bo nie każdy się nabierał, niektórzy więc plotkowali.\nPusty kufel w końcu stuknął o drewniany blat i o ile w knajpie nie wydarzyło się nic niecodziennego, co mogłoby przyciągnąć jego uwagę postanowił wyjść. Następny cel? Cholerna “Czapla”. Oby Aldgesser wydał tam sporo złota i narobił chryi. Do lokalu, jak sądził, bo dotąd nie sprawdzał, chyba nie wpuszczali wszystkich z ulicy. Odźwierny się tym zajmował? Strażnik? Wykidajło? Zamierzał się przekonać. W razie czego miał przy sobie trochę denarów, mógł udowodnić, że takim całkiem gołodupcem jeszcze nie został. Mógł też przekonywać, że mimo wyglądu należy do całkiem szanowanej rodziny, martwej w dużej mierze, ale jednak!\nNa co się zdecyduje? Czas pokaże.\nPost autor: Dziki Gon » 21 cze 2022, 14:40\nRuda i cytata wzruszyła ramionami, odwracając się do gościa drugim, co po dekolcie miała najlepsze. Zgodnie z przewidywaniami Jorega, nie wiedziała wiele. I nie miała dużo więcej do dodania.\n— Wczora było dwóch, żaden siwy i dobrze ubrany. Chyba.\nMetys dogorywający na blacie uniósł się z wolna, odradzał jak przyroda na wiosnę. Choć nie złożył zamówienia na głos, rudowłosa kelnerka postawiła przed nim pełny kufel, a on bez słowa zaczął duldać go jak studzienny żuraw. Niziołek po drugiej stronie sali, po kolejnym upadku na dobre zbratał się już z podłogą, darowując sobie dalszą karierę wspinacza. Joreg odstawił ze stukiem kufel na szynkwas, nie dostrzegając we wnętrzu przybytku niczego rażąco odbiegającego od szeroko pojętej i znacząco zaniżonej dla tego typu lokali normy. Z poczuciem spełnienia swojego detektywistycznego obowiązku, krasnolud mógł opuścić progi „Gorsetu” i skierować się do cholernej „Czapli”.\n— Ty tu nie wejdziesz. — Właśnie tymi słowami powitał go ubrany jak szambelan cerber, wysoki na dwóch Joregów, zaś szeroki na jednego, który pilnował rzeczonego lokalu, potwierdzając jego przypuszczenia, że i owszem, nie wpuszczono do niego wszystkich z ulicy. Odźwierny, strażnik, wykidajło wyrósł przed krasnoludem, kiedy ten pokonywał placyk z fontanną poprzedzający interesującą go gospodę. Z gębą zgoła zakazaną, choć ubraną w wytrenowaną powściągliwość, nie patrzył na krasnoluda z góry — jego wzrok był skierowany w dal, tępo przed siebie. Słowa wypowiadał monotonnie, z wyuczoną manierą.\nNawet jeżeli był na nie przygotowany, nie było to przyjęcie, którego oczekiwał po przejściu połowy miasta i zatłoczonej i zabłoconej Głównej, żeby móc się tu dostać.\n— Wstęp tylko w eleganckim odzieniu lub wieczorowym stroju.\nPost autor: Joreg » 28 cze 2022, 16:20\nA to się jeszcze okaże – przemknęło przez myśl krasnoludowi. Oparł dłonie na kolanach, schylił głowę i sapnął. Znowu się nachodził. Po chwili, kiedy ponownie złapał oddech zadarł brodę do góry starając się draba ocenić.\n— Czyli jak zzuje buty, ściągnę portki i koszule, tedy w samych gaciach i onucach, jak wieczorem do snu, wejść będę mógł? — Kupić coś, coś sprzedać, na tym troszkę się znał. Mordę obić, kości połamać, czemu nie? Tylko, że jak chłopka na wejściu pobije to raczej niczego się nie dowie, postanowił więc spróbować odegrać swoją rolę najlepiej jak potrafił.\n— Patrz mi na usta pachole jak się do ciebie mówi. Wiem co to za lokal i znam panujące tu zasady, jeno sprawa jest niecierpiąca zwłoki. — Otrzepał – tym razem już nie taki wymyślony po wszystkich przechadzkach – kurz z ubrania, potem wziął się pod boki i nie spuszczając ani z tonu, ani wzroku, ciągnął.\n— Jestem tu umówiony z Marcelem Aldgesser, lecz moja bryczka straciła na trakcie koło przez co jestem spóźniony. Takoż nie mam czasu na włóczenie się po bordelach, czesanie brody i kąpiele, mydełka, świecidełka, żupany, srany i inne duperela, bo dla krasnoluda interes to jest interes. Złoto. Pojmujesz? Nie mam też czasu na ciebie, precz mi tedy z drogi, albo poleć przekazać szanownemu weteranowi, że spotykać się w interesach to on może, ale na bruku przed “Czaplą”. — Jeżeli nie perswazja słowna, to miał w zanadrzu trochę złota. Pytanie, czy warto było je wydawać, by tu wejść? Raczej nie, cerber nie wyglądał na przekupnego, a było jeszcze mnóstwo lokali, w których mógł pytać.\nJoreg z koeli chryi miał nie robić, zrobił za to poważną minę jak na poważnego krasnoluda przystało, jednocześnie modląc się w duchu, że go odźwierny nie kojarzył z rzadkich, ale jednak pijackich eskapad po Gors Velen.\nPost autor: Dziki Gon » 01 lip 2022, 0:27\n— Wstęp — powtórzył powoli i z niezmąconym spokojem cerber, nie myśląc opuszczać wzroku ani posterunku. — Tylko w eleganckim odzieniu.\n— Lub — dodał po chwili zastanowienia. — Wieczorowym stroju.\nOpowieść ani racje krasnoluda nie zrobiły na nim najmniejszego wrażenia. Niespeszony kontynuował swoją wartę, zagradzając mu drogę do lokalu całą swoją szeroką okazałością z wypiętą klatką piersiową oraz splecionymi za plecami rękoma.\n— Dobrze słyszałem? — Od strony fontanny, razem ze stukotem końskich kopyt o kamień doleciało do Jorega pytanie. Wypowiedziane, jak miał szansę się dowiedzieć po odwróceniu w kierunku głosu, przez wysokiego ludzkiego mężczyznę w krótkiej, modnie ząbkowanej zielone tunice i dwukolorowych nogawicach do pary, o płowej, podstrzyżonej czuprynie i długich jak wiechcie pakuł wąsach. — Szukacie starego Aldgassera, panie krasnolud? Czy zmylił mię może słuch?\nWstrzymując w miejscu pragnącego napić się z fontanny wierzchowca, mężczyzna pozwolił sobie podejść bliżej w kierunku krasnoluda, prowadząc zwierzę za uzdę i lekko przy tym kulejąc. Idąc, taksował go ciekawie, spojrzeniem bystrych, niebieskich oczu.\n— Bo jeśli tak — zaczął, zatrzymując się i oblizując wargi pod wiechciami. — To tu go już nie nastaniecie. Szkoda waszej fatygi.\nPost autor: Joreg » wczoraj, 14:24\nDryblas zdawał się w ogóle nie słuchać. Nie opuścił nawet wzroku. Krasnolud mimowolnie zacisnął lewą pięść, powietrze z naciskiem przez nos wypuścił i już nawet gębę otworzył, ale stukot kopyt za plecami nieoczekiwanie wytrącił go z pantałyku.\nDosłyszawszy pierwsze pytanie odwrócił głowę w stronę jegomościa. Kiwnął twierdząco głową, następnie pokazał cerberowi gdzie babka koszyk nosiła, odwrócił się doń rzycią i wyszedł na spotkanie wąsacza prowadzącego wierzcha.\n— Zgadza się, Aldgassera. — Krasnolud zmierzył człowieka wzrokiem – naturalnie – od dołu do góry. Nie byłoby dla niego niczym dziwnym jeżeli byli znajomkami. Tymczasem gdyby brodacz miał polegać na sobie mógłby spędzić resztę dnia na bezefektywnej włóczędze, wszak wciąż żadnych postępów nie poczynił.\n— Mam ja z nim pewne ważkie sprawy do omówienia, ale nie przybyłem na czas — Przeczesał brodę palcami lewej dłoni. Coś musiał mu powiedzieć, choć miał szczerą nadzieję, że obejdzie się bez dopytywania o szczegóły.\n— Znacie się z Marcelem pewnie?— Z zadartym podbródkiem krasnolud nie spuszczał wzroku z rozmówcy.\n— To wiecie gdzie on teraz może być? — Skoro mężczyzna pofatygował się by zsiąść z konia, pewnikiem miał coś ciekawego do powiedzenia. Joreg chciał posłuchać, dlatego przemógł się by zawrzeć jadaczkę nim wypadło z niej kolejne zdanie przypuszczalnie zakończone pytajnikiem.\nWróć do „Gors Velen”


Syrniki ze szpinakiem i paprykÄ… * Kulinarne Å¼ycie Armine\nSyrniki ze szpinakiem i paprykÄ…\nDzieÅ„ dobry ðŸ™‚ Lubicie twarÃ³g, ale wyczerpaÅ‚y Wam siÄ™ pomysÅ‚y na ten produkt? DziÅ› polecam Syrniki ze szpinakiem i paprykÄ…, idealne na Å›niadanie lub przekÄ…skÄ™ w ciÄ…gu dnia. SprÃ³bujcie\nSkÅ‚adniki: 250g twarogu pÃ³Å‚tÅ‚ustego, 70g papryki czerwonej lub Å¼Ã³Å‚tej, garÅ›Ä‡ Å›wieÅ¼ego szpinaku, 1 jajko, 20g mÄ…ki gryczanej, zioÅ‚a i przyprawy wg smaku (u mnie czubryca zielona, czosnek niedÅºwiedzi, kurkuma, sÃ³l i pieprz).\nPaprykÄ™ pokroiÄ‡ w drobnÄ… kostkÄ™, szpinak drobno posiekaÄ‡. Wszystkie skÅ‚adniki poÅ‚Ä…czyÄ‡ ze sobÄ… i wymieszaÄ‡ dokÅ‚adnie. SmaÅ¼yÄ‡ z obu stron na rumiano, na najmniejszym ogniu, na mocno rozgrzanej nieprzywierajÄ…cej patelni, posmarowanej (jednorazowo) ulubionym tÅ‚uszczem. Suchymi dÅ‚oÅ„mi formowaÄ‡ maÅ‚e kulki, delikatnie spÅ‚aszczaÄ‡ i wykÅ‚adaÄ‡ na rozgrzanÄ… patelnie.\nPrevious article OrmiaÅ„ska saÅ‚atka sylwestrowa\nNext article Placki serowe ze szpinakiem\nPosted in bezglutenu, dieta i choroby, Przepisy Fit, przepisy wytrawneTagged : bezglutenu, dieta, fit, kuchniarosyjska, kuchnieswiata, przekÄ…ska, przepisywytrawne, przystawka, Å›niadanie, syrniki, zdrowo


Formal style: Co ciekawego w warszawskiej Filharmonii Narodowej?\nCo ciekawego w warszawskiej Filharmonii Narodowej?\nPrzepraszam, że od dawna nie napisałem nowego artykułu, ale cały lipiec byłem poza domem na różnorakich wyjazdach wakacyjnych. :)\nNa początek chciałem wypowiedzieć się na temat mojego pierwszego wyjazdu, podczas którego udałem się do Warszawy. Lecz czemu o tym mówię? Głównym powodem jest mój udział w XXII Festiwalu Mozartowskim organizowanym przez Warszawską Operę Kameralną.\nPojawiłem się na trzech koncertach z każdego rodzaju obecnego podczas festiwalu: koncercie chóralnym, operze i koncercie symfonicznym.\nNa pierwszym z nich miałem przyjemność słuchać sławnego Requiem d-moll w Kościele Seminaryjnym na Krakowskim Przedmieściu. Naprawdę, nie mogłem skrytykować jakiegokolwiek elementu wykonania tego dzieła, ponadto uważam, że owacje na stojąco po koncercie były zasłużone. :)\nPartia basso continuo (obecna jeszcze w niektórych religijnych utworach Mozarta) nie była wykonana na organach kościelnych (które miałem później okazję usłyszeć w pełnej okazałości na koncercie organowym niezwiązanym z omawianym festiwalem :) ), lecz na uroczym, małym, starym pozytywie o pięknym dźwięku.\nNastępnym wydarzeniem było przedstawienie operowe przy Teatrze Opery Kameralnej przy Alejach Solidarności. Wystawiana opera to "Uprowadzenie z Seraju".\nMozart jest moim ulubionym kompozytorem operowym, ponieważ łączy mistrzostwo muzyczne z całkiem zabawną treścią literacką. :) Tak było i tym razem - jeśli chodzi o inscenizację i wykonanie dzieła, nie mogłem narzekać.\nMiałem też po raz pierwszy w życiu okazję zagrać na klawesynie - jeden stał na operowym korytarzu. Niestety, dźwięki instrumenty wezwały z parteru Panią bileterkę, która nie omieszkała zwrócić mi uwagi, że na tym klawesynie nie wolno grać. :)\nKoncert symfoniczny miał miejsce w Sali Wielkiej warszawskiego Zamku Królewskiego. Repertuar obejmował dwie mozartowskie symfonie: D-dur KV338 oraz C-dur KV551 ("Jowiszowa") oraz motet "Exsultate, iubilate" KV165. Znów zwróciłem uwagę na mały pozytyw wykorzystywany podczas wykonania motetu. :) Ten, choć nie był tak stary, jak ten, o którym pisałem wcześniej, także doskonale brzmiał, o czym można było się przekonać w trakcie recytatywu. Tutaj mógłbym się przyczepić do jednej rzeczy - dźwięk obojów był nieco zbyt głośny i słyszalny, nie zlewał się z resztą akompaniamentu. Mogło to być jednak spowodowane tym, że wykorzystane były instrumenty zgodne ze standardami epoki, trochę prymitywniejsze od współczesnych. Oprócz tego, wszystko było w porządku. :)\nNiestety, XXII Festiwal Mozartowski skończył się już jakiś czas temu. Na dodatek możliwe, że już więcej się od nie odbędzie (z powodów finansowych). Mam więc nadzieję, że Warszawska Opera Kameralna otrzyma odpowiednie wsparcie i będzie nadal działała.\nAle teraz główny temat tego wpisu - zauważyłem, że w nadchodzącym sezonie artystycznym w warszawskiej Filharmonii Narodowej odbędzie się wiele ciekawych (przynajmniej dla mnie :) ) koncertów i chciałem zachęcić czytelników do wzięcia w nich udziału.\nPierwszy odbędzie się dziewiętnastego października i będzie to gościnny koncert Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Pierwszą pozycję zajmuje IV Koncert fortepianowy f-moll niezbyt znanego dziś kompozytora pochodzącego z Szamotuł (gdy jeszcze należały do Prus) - Ksawerego Scharwenki. Jako że nie jestem wielkim znawcą romantycznych koncertów fortepianowych, nie jest on w tym wypadku w centrum mojej uwagi (choć całkiem mi się podoba po kilku przesłuchaniach). Jest w nim za to dość znane (słusznie z resztą) dzieło brytyjskiego kompozytora Gustava Holsta - Planety. Niedawno po raz pierwszy przesłuchałem całej suity i uznałem ją za wspaniałą. :) Uważam ponadto, że choć utwór ten jest sławny, to mogę go tu opisać w ramach przedłużenia wpisu. ;)\nSuita, składająca się z siedmiu części, powstawała w latach 1914-1916, kiedy kompozytor zafascynował się astrologią. Należy więc zwrócić uwagę, że owe tytułowe planety mniej oznaczają ciała niebieskie, a bardziej rzymskich bogów (np. z tego właśnie powodu nie ma w suicie Ziemi). Utwór został napisany na wielką orkiestrę, w tym dwa dość rzadkie instrumenty - flet altowy oraz obój basowy (jestem ciekaw, czy będą one użyte podczas październikowego wykonania). Teraz zajmijmy się każdą częścią z osobna, korzystając z poniższego nagrania Andrè Previna i Royal Philharmonic Orchestra:\n1. I Mars, Zwiastun Wojny - to chyba najbardziej znana część "Planet". Budzi ona skojarzenia, jakoby Holst przeczuwał nadejście I wojny światowej, która jeszcze nie wybuchła, gdy pisał ten utwór. Zaczyna się on cicho, od militarnego rytmu w rzadko spotykanym metrum 5/4, wystukiwanego na kotłach i smyczkach con legno - oznacza to, że smyczek odwraca się i uderza drzewcem o struny. Wydaje to dźwięk porównywany do dźwięku ksylofonu. W tle można usłyszeć werbel na wielkim gongu - tam-tamie. Po chwili rogi i fagoty wprowadzają krótki motyw (0:06), jakby złowieszczy, który podejmują instrumenty dęte drewniane. Po mini-punkcie kulminacyjnym motyw ten znów prezentują puzony (0:32), a stopniowo przejmuje cała orkiestra. Wówczas słychać majestatyczne akordy na tle wciąż wyraźnie słyszalnego rytmu (1:06). Następnie (1:21) pojawia się jakby wznoszący się motyw grany na rogach, a później (1:42) przez niemal całą orkiestrę. Po kulminacji słyszymy jakby drwiącą melodię na tubie ozdobioną fanfarami trąbek (2:09), którą przejmują skrzypce i flety. Następnie pojawia się ona w partii trąbki, ale akompaniujące jej akordy są dysonansowe i niepokojące (2:42). Po masywnym akordzie tutti (3:03) pojawia się cichy, wolny, wznoszący się motyw, który pojawił się już wcześniej, tym razem przy słabym rytmie na werblu. Na początku motyw znajduje się w niskim rejestrze, ale podejmują go pozostałe instrumenty (3:29) nie zmieniając głośności - wykorzystany jest efekt całej orkiestry grającej cicho. Napięcie jednak narasta, słyszymy wyraźne crescendo, aż w końcu chyba najgłośniejszy i jakby najpotężniejszy fragment całego utworu - cała orkiestra (a będąc precyzyjnym, wyłączając kontrafagot, bęben wielki i gong) wygrywa znany nam już rytm (4:17). Potem (4:23) słyszymy złowieszczą melodię graną w o wiele większym składzie instrumentalnym niż na samym początku. Wkrótce wraca drwiąca melodia (5:05) i wznoszący się motyw (5:23). Ten fragment kończy potężny akord, w którym biorą udział także organy (6:12) i po którym następuje jakby chwilowe spowolnienie akcji. To jednak nie koniec! - za chwilę (6:40) słychać szybkie, wznoszące się dźwięki smyczków, do których dołączają instrumenty dęte drewniane i prowadzą do dysonansowych, jakby przerażających akordów (6:49), przeplatanych z pauzami, przez co nie wiadomo, czy to już koniec, czy jeszcze zabrzmią. Ostatecznie tę część kończą niskie, masywne dźwięki połączone z werblem na kotłach (7:12).\n2. II Wenus, Zwiastun Pokoju - to moim zdaniem najpiękniejsza część i jedna z moich ulubionych. :) Rozpoczyna się ona cichym solo na rogu (7:22), które rzeczywiście kojarzy mi się z przestrzenią kosmiczną (choć, przypominam, w rzeczywistości ta część obrazuje boginię Wenus, nie planetę Wenus ;) ). Dołączają do niego lekkie, wysokie akordy fletów i obojów, a następnie fletów i klarnetów. Po tej introdukcji wiolonczele i kontrabasy (8:04) wprowadzają we fragment, w którym przy kołyszącym akompaniamencie harp, cichych rogów i fletów brzmi jakby rajska melodia zaakcentowana dźwiękami dzwonków, a zaraz potem zagrana na czeleście. Za chwilę wraca melodia z samego początku (8:47), ale przechodzi we wznoszące się pasaże na wiolonczeli (9:11), które prowadzą do zaakcentowanego akordu, z którego wyłania się melodia grana na skrzypcach solo z akompaniamentem obojów (9:31). Następnie melodia brzmi w połączonych pierwszych i drugich skrzypcach, a tło stanowią akordy waltorni (9:44), do których dołączają oboje i klarnety. Później słyszymy solo oboju z akompaniamentem fletów (10:18), a po nim przetworzoną, opadającą melodię graną znów na skrzypcach. Po chwili znów wracają skrzypce solo (10:47). Następnie słychać rozmowę krótkiego, sentymentalnego motywu granego na oboju (11:12) z wcześniej już słyszanym motywem granym po raz pierwszy na klarnecie, a po raz drugi - na altówkach. Prowadzi ona do kulminacji - melodii słyszanej przez nas wcześniej w wykonaniu oboju, tym razem w partiach smyczków i fletów (11:48), której odpowiada wiolonczela solo. Po tym słyszymy znów rajskie akordy harf z początku części (12:08), tym razem połączone z fagotami, rogami i klarnetami. Po cichym dźwięku czelesty znów słychać piękne solo waltorni (12:39), które jednak przejmuje flet, a akompaniują już nie flety i oboje czy klarnety, ale wysokie dźwięki skrzypiec z tłumikami (grane tylko przez połowę instrumentalistów). Zaraz potem pojawiają się wznoszące się pasaże na wiolonczeli solo (13:01), które kończy zaakcentowany akord, przechodzący w melodię na skrzypcach z trzymanymi dźwiękami fletów. Jest podobna do tej, granej przy początku przez skrzypce solo. Po niej słyszymy spokojne akordy fagotów z melodią na rogu, do których dołączają smyczki i wiolonczela solo ze znanym nam już, opadającym motywem (13:47). Za chwilę powracają akordy z samego początku części (14:01), które prowadzą tym razem do kołyszących, rajskich akordów połączonych z pasażami granymi na harfie i pojawiających się też w partiach innych instrumentów. Napięcie wzrasta razem z podnoszącą się melodią, ale rozwiązuje się spokojnie, cicho (14:59), początkowymi akordami, przy których brzmią ozdobniki wykonywane na czeleście. Akordy, stopniowo zwalniając, kończą utwór.\n3. III Merkury, Skrzydlaty Posłaniec - ta część jest utrzymana w najszybszym tempie; zauważyłem to, gdy próbowałem przy słuchaniu śledzić partyturę. :) Zaczyna się szybkimi, lekkimi pasażami na instrumentach dętych drewnianych i smyczkach, na przemian wznoszącymi się i opadającymi (16:00). Mają one jakby żartobliwy charakter. Prowadzą one do wysokiego trzymanego dźwięku na skrzypcach (16:27), przy którym słychać ozdobne akordy harf i czelesty. Skrzypce zaczynają grać skoczny rytm, przy którym słyszymy akordy instrumentów dętych drewnianych i smyczków, czasem delikatne, a czasem donośne. Następnie rytm słychać w dzwonkach (16:43). Donośne akordy powtarzają się, aż w końcu przechodzą do partii harfy, przekształcając się w akompaniament dla melodii skrzypiec solo (17:02), granej następnie przez obój, flet, czelestę, klarnet, drugie skrzypce, do których dołączają w końcu pierwsze skrzypce, tworząc punkt kulminacyjny (17:39). Melodia powoli zanika, a znienacka pojawiają się pasaże z początku utworu (17:58). Prowadzą one w cichy szum smyczków (18:25) i gwar instrumentów dętych drewnianych. Cały ten chaos przechodzi w rozmowę wcześniej słyszanych motywów: delikatnych akordów czelesty i wówczas donośnych, a teraz jakby zadziornych dźwięków fletów na tle cichych uderzeń w kotły (18:59). Pojawiają się też motywy zaczerpnięte z początkowych pasaży oraz znana nam już melodia (19:12), grana najpierw na flecie piccolo, później na skrzypcach (solo i tutti). Znów słyszymy lekkie pasaże prowadzące do wysokiego trzymanego dźwięku skrzypiec (19:37). Na jego tle pojawiają się dźwięki czelesty, niskich smyczków, harfy, potem kontrafagotu i kontrabasu, aż wreszcie żartobliwe staccato instrumentów dętych drewnianych i pizzicato smyczków kończy utwór.\n4. IV Jowisz, Zwiastun Wesołości - ten fragment zaczyna się wirującymi dźwiękami skrzypiec (19:52), na których tle słychać majestatyczną fanfarę waltorni. Wkrótce do skrzypiec dołączają pozostałe smyczki i wysokie instrumenty dęte drewniane, a melodię przejmują instrumenty basowe z kotłami. Potem znów słyszymy melodię, nieco przetworzoną, graną przez całą orkiestrę (2:18), a następnie wołanie rogów. Echo fanfary słychać w partiach smyczków oraz klarnetów i fagotów, a rogi w charakterystycznej frazie zastąpiła trąbka. Motyw ten powtarza się i przekształca, aż w końcu przechodzi w jakby ociężały chorał waltorni, puzonów, tuby oraz smyczków (20:56). Potem słyszymy go znów, w jakże innej, lekkiej postaci, granego głównie przez instrumenty dęte drewniane z akcentami w partii dzwonków. Następnie pojawia się przetworzony chorał smyczków, brzmiący tym razem tajemniczo (21:20) i przeplatający się z wirującym świergotem fletów. Za drugim razem słychać go w obojach i fagotach. Potem zaś trąbki, naśladując początkową fanfarę, na tle wysokich akordów prowadzą do jakby tanecznej melodii w trójdzielnym metrum granej na rogach z krótkimi dźwiękami smyczków (21:37). Dołączają do nich pozostałe instrumenty, aż w końcu charakter fragmentu podkreślają dźwięki tamburyna. Napięcie wzrasta, aż w końcu rozładowują je głośne akordy (22:31). Po nich słyszymy ciche dźwięki instrumentów dętych drewnianych na delikatnym tle pizzicato wiolonczeli i altówek. Niespodziewane przechodzą one w nostalgiczną, bardzo brytyjską melodię graną przez waltornie i smyczki (23:04). Nie sposób nie wspomnieć, że została ona później wykorzystana do patriotycznego hymnu "I Vow to Thee, My Country". Stopniowo dołączają do niej pozostałe instrumenty, a po momencie kulminacyjnym zanika i słyszymy motyw wołania (24:50). Potem pojawia się żywa melodia grana na oboju i flecie piccolo, która przechodzi w wirowanie, przypominając początek utworu. Powtarza się kolejność występowania fragmentów: fanfara, ociężały chorał oraz taneczna melodia - tym razem rozpoczynają ją instrumenty dęte drewniane z dodatkiem dzwonków (26:37). Taniec jest coraz głośniejszy, dołącza się do niego tamburyn, aż przekształca się w lekki świergot wysokich smyczków i fletów oraz klarnetów, przy wtórze którego słychać lekko przetworzoną, nostalgiczną melodię hymnu (27:17). Napięcie nadal wzrasta, aż świergot przechodzi w energiczne non legato wysoko brzmiących instrumentów (27:34), na którego tle majestatyczna fanfara instrumentów dętych blaszanych połączona z uderzeniami w kotły zamyka utwór.\n5. V Saturn, Zwiastun Starości - to podobno ulubiona część kompozytora i najbardziej przypominająca jego późniejszy styl. Rozpoczyna się ona od tajemniczych, kołyszących akordów fletów i harp (27:50). Na ich tle możemy usłyszeć niską melodię graną na kontrabasach (28:01), do których później dołączają pozostałe smyczki. Pojawia się też krótkie solo oboju (28:51), powtórzone następnie przez wiolonczele. Mamy też okazję poznać brzmienie oboju basowego (29:08). Po krótkim solo i akordzie w partiach rogów słyszymy ciche pizzicato wiolonczeli i kontrabasów. Jest ono tłem dla marszowej, żałobnej melodii granej przez trzy puzony (29:41). Dołączają do niej trąbki, a następnie rogi, smyczki i instrumenty dęte drewniane. Po tym marsz zmienia nieco charakter - grupa fletów z akompaniamentem harf, bardzo cichych kotłów i kontrabasów wprowadza motyw (30:58), do którego dołączają następnie inne instrumenty - smyczki wzmacniają tło, a melodię najpierw instrumenty dęte drewniane, a później blaszane. Muzyka staje się coraz głośniejsza, aż słyszymy niespodziewane uderzenia w dzwony rurowe, symbolizujące upływ czasu (32:32). Marsz powraca tylko na chwilę, aby zaraz ustąpić miejsca frenetycznym akordom i dzwonom, na których tle możemy usłyszeć melodię w niskim rejestrze - tę samą, którą mieliśmy okazję usłyszeć na początku części (32:50). Motyw z melodii powtarza się, gdy tempo maleje, a napięcie spada. Dzwony cichną i słyszymy tajemnicze dźwięki flażoletów na harfie (33:46). Znów prezentowana jest znana nam już linia melodyczna - najpierw na kontrabasach, później na instrumentach dętych drewnianych, na końcu zaś na smyczkach z towarzyszeniem pedałowych dźwięków organów. Można też dosłyszeć ciche, spokojne odgłosy dzwonów rurowych. Na sam koniec słyszymy ją w wysokim rejestrze przy akompaniamencie fletów i harf.\n6. VI Uran, Magik - ta część zaczyna się krótkim motywem zaprezentowanym przez trąbki i puzony (36:32). Po nich powtarzają go tuby i słyszymy charakterystyczne uderzenia w kotły. Następnie pojawia się groteskowa figura fagotów (36:51), do których dołączają pozostałe instrumenty dęte drewniane, potem smyczki, aż wreszcie instrumenty dęte blaszane. Na tle trąbek i głośnego dźwięku talerzy można usłyszeć ksylofon (37:10). Groteskowa figura przeplata się z początkowym motywem. Potem muzyka staje się lżejsza, jakby żartobliwa (37:31). Pojawiają się sola instrumentów o podwójnych stroikach. Następnie pojawia się ciężka melodia grana na rogach i smyczkach (37:57), do których później dołączają instrumenty dęte drewniane i trąbki. Słychać też energiczne werble na tamburynie. Perkusja w tym utworze nadaje charakter specyficzny dla wschodnich magów. Po punkcie kulminacyjnym opada napięcie i powtarza się motyw znany nam z początku (38:34). Znów pojawia się groteskowa figura grana na fagotach, na której tle słyszymy gwałtownie opadające pasaże fletów i klarnetu (38:52). Po tym zaś powraca motyw w takiej samej instrumentacji, jak na początku utworu, który tym razem prowadzi do marsza z wyrazistymi dźwiękami kotłów. Nową, marszową melodię wprowadzają tuby (39:12). W tej sekcji możemy usłyszeć reminescencje poprzednio usłyszanych fragmentów, uderzenia w kotły z introdukcji, tamburyn, opadające pasaże instrumentów dętych drewnianych. Napięcie wzrasta aż do melodii dołącza większość instrumentów, w tym w koloryzujący ją ksylofon (40:11). W końcu zaś następuje punkt kulminacyjny (40:41) - w niektórych nagraniach możemy wyraźnie usłyszeć (w tym niestety mniej wyraźnie) potężne glissando grane na organowym pleno! Po nim następuje krótka, cicha sekcja - na tle trzymanych dźwięków smyczków pojawiają się dźwięki harf. Wkrótce powraca jednak figura fagotów (41:20) i początkowy motyw. Utwór kończą potężne akordy, które stopniowo nikną. Możemy jeszcze dosłyszeć zaczerpnięte z wolnej sekcji ciche dźwięki harp (42:03).\n7. VII Neptun, Mistyk - to jedna z moich ulubionych części, bardzo tajemnicza i pasująca do tak odległej planety, jaką jest Neptun. Rozpoczyna się melodią graną na fletach (42:15). W tle słychać tremolo na harfie. Wkrótce jako tło dołączają skrzypce i altówki (43:10). Możemy usłyszeć też akordy czelesty. Melodia przekształca się w pasaże grane przez wszystkie instrumenty dęte drewniane. Następnie figury są grane przez smyczki i harfy na tle trąbek i puzonów (43:45). Instrumenty dęte drewniane grają ciche akordy na tle dźwięków smyczków, harp, czelesty i cichego werbla na talerzu, a później na kotłach (43:58). Skomplikowane figuracje kończą się (45:40) i słyszymy wznoszące się dźwięki, najpierw w partii wiolonczeli, następnie instrumentów o podwójnych stroikach. Po tym następuje najbardziej magiczny moment w suicie - wchodzi chór żeński (45:58); znajduje się on poza sceną, za kulisami, więc jego dźwięki wydają się odległe i ściszone. Na ich tle pojawiają się waltornie i melodia klarnetu, a później skrzypiec i fletów. Wznoszące się dźwięki tym razem słychać w chórze (46:40) na tle spokojnych fletów i flażoletów harf. Znów na chwilę powracają gwałtowne pasaże (47:30), ale tylko po to, by znów ustąpić miejsca chórowi. Towarzyszące mu dźwięki fletów, harf, skrzypiec powoli zanikają, aż słyszymy tylko głosy (48:22), stopniowo rozpływające się w ciszę.\nSuita "Planety" to jeden z pierwszych utworów, w których wykorzystano zakończenie w formie zanikania. Przez czas trwania suity drzwi pokoju za kulisami, w którym znajduje się chór, powinny być otwarte. Gdy nadchodzi zakończenie i ostatni takt, śpiewaczki powtarzają go dopóty, dopóki ich głos nie będzie słyszalny, a drzwi są cicho i powoli zamykane.\nMam nadzieję, że ten opis się spodoba, bo trochę nad nim natrudziłem, zwłaszcza jeśli chodzi o unikanie powtórzeń wyrazowych. :)\nNastępnym punktem, który mam zamiar opisać są koncerty odbywające się w styczniu 2013 roku.\nPierwszego będzie można słuchać dwa razy - jedenastego i dwunastego stycznia (prawdopodobnie pojawię się na tym drugim), a grane na nim będą Łańcuch I Witolda Lutosławskiego i (co bardziej mnie zainteresowało, choć oczywiście przepadam za Lutosławskim) Des canyons aux étoiles na fortepian, róg, ksylorimbę, dzwonki i orkiestrę Oliviera Messiaena. Niestety, utwór ten jest zbyt długi i skomplikowany, abym mógł go tu opisać. Poza tym nie mam jego partytury ani nawet nie przesłuchałem go jeszcze w całości. Dlatego w tym wypadku polecam przeczytanie mojego artykułu z serii "Mało znani, a warci uwagi" na temat Messiaena, który pojawi się jeszcze przed koncertem. ;)\nDrugi styczniowy koncert odbędzie się piętnastego dnia miesiąca. Będzie to koncert kameralny. Zwróciłem na niego uwagę, ponieważ zawiera utwory wyłącznie francuskich kompozytorów (no i Lutosławskiego, jak przystało na koncert odbywający się w Roku Lutosławskiego :) ). Oto lista wykonywanych dzieł:\nJacques Ibert - Dwa interludia na skrzypce, flet i harfę\nMarcel Tournier - II Suita na flet, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i harfę\nAlbert Roussel - Serenada na flet, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i harfę\nClaude Debussy - Sonata na flet, altówkę i harfę\nMaurice Ravel - Introdukcja i allegro na kwartet smyczkowy, klarnet, harfę i flet\nSzczerze mówiąc, zanim zainteresowałem się przyszłorocznym repertuarem Filharmonii Narodowej, znałem tylko Introdukcję i allegro Ravela. Później przesłuchałem oczywiście wszystkie utwory (z wyjątkiem, zdaje się, Tourniera - nie mogłem nigdzie znaleźć drugiej suity), ale nie zmienia to faktu, że nie znam ich jeszcze na tyle dobrze, aby je opisać. Nie sądzę jednak, aby słuchanie bez pomocy moich wypocin nie było przyjemne samo w sobie. ;)\nTrzeci koncert odbędzie się, tak jak pierwszy, dwa razy - osiemnastego i dziewiętnastego stycznia. Rozpocznie go Mi-parti Witolda Lutosławskiego, zaś zakończy się mszą Requiem Gabriela Fauré. Obydwa utwory to rzecz jasna wspaniałe dzieła, ale mnie najbardziej zainteresowało, to znajduje się pomiędzy nimi. :) Jest to mianowicie Koncert fortepianowy D-dur na lewą rękę Maurycego Ravela. Pamiętam, że kiedy słuchałem go po raz pierwszy, niespecjalnie mi się podobał, ale teraz, kiedy mam już za sobą kilkadziesiąt przesłuchań, czuję się zobowiązany do jego analizy. ;) Niestety, nie znalazłem takiego nagrania, które naprawdę pasowałoby mi w każdym aspekcie, ale to poniżej, z Samsonem François i Orchestre National de l'Opera de Monte-Carlo pod batutą Ludwika Fremaux, to najlepsze, jakie znalazłem. Niestety jest w dwóch częściach.\nNa początek warto wspomnieć, że Koncert fortepianowy na lewą rękę Ravela nie ma tradycyjnej budowy - teoretycznie jest ona trójdzielna, ale nie ma wyraźnych przerw między częściami. Na dodatek, nie są one charakterystyczne dla cyklu sonatowego - pierwsza i ostatnia są raczej wolne, zaś środkowa jest energiczna i dość szybka.\nKoncert zaczyna się bardzo cicho, a na dodatek w niskim rejestrze, co czyni początek prawie niesłyszalnym. Rozpoczynają go mętne dźwięki kontrabasów, dające wrażenie, jakoby orkiestra jeszcze się stroiła. Możemy usłyszeć bardzo charakterystyczne, a jednocześnie rzadko występujące w literaturze solo kontrafagotu (0:12), który wprowadza główny temat całego koncertu. Po kontrafagocie pojawiają się rogi (0:36). Kontrafagot i kontrabasy intonują wznoszącą się melodię (1:11), którą kontynuują po kolei pozostałe instrumenty. Wreszcie wznoszący się motyw nakłada się na drugi temat koncertu, w tej chwili jeszcze słabo słyszalny (1:42). Można też usłyszeć fragment pierwszego tematu (1:55). Po crescendo i jakby urwanym dźwięku orkiestry wchodzi fortepian (2:18). Na początek jego partii składa się energiczna kadencja, która daje popis umiejętności solisty, a odstrasza tych, którzy jeszcze nie są gotowi wykonać tego koncertu. :) Dopiero po niej pojawia się pierwszy temat (3:01), zaprezentowany nam już na samym początku utworu. Pojawia się tu w nieco wzbogaconej odsłonie, razem z wirtuozowskimi wstawkami. Kończy go potężne glissando zasięgiem obejmujące niemalże całą klawiaturę (siedemdziesiąt osiem klawiszy, gdyby ktoś był ciekaw :) ), które prowadzi do tematu w wykonaniu orkiestry (4:55). Dla tego fragmentu charakterystyczne są głośne uderzenia w kotły. Po tym, jak cichną, napięcie wzrasta, aż słychać crescendo z udziałem perkusji i gwałtowna, jakby nieco karykaturalna fanfara trąbek (5:44). Następnie przejmują ją cichsze rogi i stopniowo napięcie opada w dość ciekawym rytmie habanery. :) Dźwięk orkiestry zanika i wchodzi fortepian (6:06), po krótkim wstępie prezentując liryczny drugi temat. Po jego przeprowadzeniu pojawia się solo rogu (7:10) wykorzystujące temat pierwszy. Następnie przejmują je klarnety. Melodię wykorzystują coraz to nowe instrumenty przy nieustających pasażach fortepianu, a napięcie rośnie. Nagle zmienia się charakter (7:57) - fortepian gra inną, spokojniejszą figurę, a smyczki wprowadzają wznoszący się motyw, który przyspiesza, dołączają do niego instrumenty dęte drewniane, aż w końcu przechodzi w część drugą - militarne scherzo-marsz (8:19). Już na samym początku słyszymy charakterystyczne opadające dźwięki trąbek. Następnie wchodzi fortepian - tą właśnie figurą (8:27), a odpowiadają mu klarnety. Po kilka powtórzeniach z pewnymi zmianami pianista prezentuje energiczną melodię (8:46). Potem ten swoisty cykl powtarza się, oczywiście z pewnymi zmianami, ale charakter fragmentu pozostaje taki sam. Melodia fortepianu przenosi się coraz niżej, aż słyszymy niskie tryle, zarówno w partii solowej, jak i w partiach innych instrumentów.\nTeraz należy włączyć drugą część nagrania. :) Części nakładają się, więc nic nie tracimy. Tryle fortepianu, a następnie rogów, fletu i klarnetu prowadzą do kontrastującej frazy - flety i harfa grają nieco jakby orientalną melodię z akompaniamentem szybkich pasaży fortepianu i smyczków pizzicato (0:12). W tym nagraniu fragment ten jest zagrany dość wolno - na moim nagraniu jest żywszy i tak chyba brzmi lepiej. ;) Proponuję znaleźć swoją ulubioną interpretację. Wracając do analizy utworu - tuż po tym słyszymy kolejny charakterystyczny i odmienny odcinek - ciche pizzicato altówek i wiolonczeli (0:36) tworzy tło dla jakby jazzującego solo fagotu, przypominającego nam pierwszy temat koncertu. Znienacka pojawiają się wysokie dźwięki fortepianu, grającego energiczną melodię z początku marsza (1:08). Następnie puzon z tłumikiem powtarza pierwszy temat. Dołącza do niego fortepian i dwie frazy nakładają się. Później temat jest grany przez klarnety, róg i obój (1:35), a następnie puzony. Melodię marsza gra flet piccolo. Potem następuje jeszcze inna zmiana - temat wykonują skrzypce, a melodię znów fortepian. Następnie słyszymy punkt kulminacyjny (2:08) - cała orkiestra wykonuje dwa nakładające się na siebie fragmenty melodyczne - smyczki i instrumenty dęte drewniane grają temat koncertu, zaś instrumenty dęte blaszane - motyw marsza. Całości dopełnia perkusja - kotły i trójkąt. Na innych, nowszych nagraniach brzmi to bardziej potężnie. :) Napięcie gwałtownie opada - na tle pizzicato smyczków słyszymy solo fagotu wzorowane na marszowej melodii (2:27). Po wtrąceniu opadającego motywu przez fortepian solo przejmuje róg. Znów pojawia się opadający motyw, występujący na przemian w partii solowej oraz partiach innych instrumentów. Znienacka słychać znów orientalną melodię, tym razem graną przez klarnety, z akompaniamentem fortepianu (2:45). Muzyka zaczyna przyspieszać, aż w końcu zatrzymuje się i pianista gra wznoszącą się figurę (3:05), która prowadzi do trzeciej części koncertu, zaczynającej się potężnym glissandem (3:18). Wolna melodia grana jest przez niemal wszystkie instrumenty, a wtórują jej puzony, tuba, fortepian oraz perkusja. Napięcie wzrasta i orkiestra gra coraz głośniej, aż rozładowuje się przy donośnym dźwięku instrumentów dętych blaszanych i perkusji połączonym z chaotycznymi, opadającymi figurami instrumentów dętych drewnianych i smyczków (4:06). Prowadzą one do najtrudniejszego dla solisty fragmentu, w którym prezentuje on swoje umiejętności, czyli kadencji (4:25). Pojawiają się w niej tematy utworu - na początku pierwszy, następnie drugi, potem wariacje na temat pierwszego. W końcu wchodzi orkiestra - gra ona nałożone na siebie obydwa tematy koncertu (8:20), wznoszące się aż do cody (8:50) - instrumenty dęte grają "fanfaropodobny" motyw na tle pasaży fortepianu. Marsz powraca jeszcze na chwilę (8:58), aby ostatecznie zakończyć utwór.\nWreszcie na koniec ostatni koncert, który odbędzie się dziesiątego kwietnia. Występować będzie European Union Youth Orchestra, zaś na podium dyrygenta stanie Włodzimierz Aszkenazy. :) Wykonywanymi utworami będą Wariacje symfoniczne Witolda Lutosławskiego, Valses nobles et sentimentales Maurycego Ravela, Suita z baletu Łanie (Les biches) Franciszka Poulenca oraz Muzyka do baletu Święto wiosny Igora Strawińskiego. Moją uwagę na ten koncert zwróciły drugi oraz ostatni utwór, ale wyłącznie Walce... Ravela znam wystarczająco dobrze, aby je opisać. Nie zrobię jednak tego tak dokładnie, jak to miało miejsce w wypadku Planet czy Koncertu fortepianowego, gdyż walce to miniatury, których nie tak się tak przeanalizować. Utwór ten w oryginale był napisany na fortepian, a dopiero później zorkiestrowany do użycia w balecie Adélaïde, ou le langage des fleurs. Posłużmy się tym całkiem dobrym nagraniem Philharmonia Slavonica pod batutą Henry'ego Adolpha:\nOto pierwszy walc - Modéré, czyli w tempie umiarkowanym. Dysonansowe, modernistyczne harmonie (np. na początku) przeplatają się w nim z banalnymi melodiami, jakby wyjętymi z dzieł Straussa (nie, żebym miał coś przeciwko Straussowi ;) ). Nadaje to miniaturze charakter nieco karykaturalny, przerysowany, ale równocześnie dobry jako introdukcja. Ważna w tym walcu jest perkusja, a zwłaszcza tamburyn - przypomina o tanecznym charakterze utworu. Przypomina on trochę inne dzieło Ravela inspirowane walcem - La valse.\nTo walc numer dwa - Assez lent (dość wolno). Charakter tego utworu jest znacznie inny, niż poprzedniego, tajemniczy i spokojny. Mamy w nim dysonansowe akordy i modernistyczne brzmienia, a także melodie w stylu Gymnopédies Satiego. Jako, że ta miniatura jest cicha, wyraźnie słychać dźwięki harf, pełniące ważną rolę w niektórych fragmentach.\nTo trzy następne walce, grane bez przerw. Pierwszy z nich - Modéré - jest prosty, pogodny i ma jakby ludowy charakter. Wyraźnie zaznaczony jest rytm. Często pojawiają się w nim sola instrumentów dętych drewnianych - oboju, rożku angielskiego i klarnetu. Kolejny utwór - Assez animé, rozpoczynający się w pierwszej minucie i trzydziestej pierwszej sekundzie powyższego nagrania, znów wykorzystuje straussopodobne motywy. Ciekawie wykorzystano ciche uderzenia talerzy. Ten walc jest żartobliwy i jakby nieco ostentacyjny. Trzeci w tym nagraniu - Presque lent (2:46) - ma charakter spokojny, powiedziałbym: nieformalny, lekceważący. Kończy się humorystycznym uderzeniem w trójkąt (i zarazem dobrym przykładem, jak należy go używać - oszczędnie ;) ).\nTutaj mamy dwa kolejne utwory - pierwszy z walców - Assez vif - jest utrzymany w nietypowym metrum 3/2 przeplatanym z 6/4. W charakterze jest wytworny, ale jakby ociężały, na końcu pierwszej frazy lekko zwalnia. Jest to najkrótsza z miniatur - w zależności od interpretacji trwa ok. 40-50 sekund. Po niej zaczyna się Moins vif - najbardziej skomplikowany z walców, w którym znajduje się też punkt kulminacyjny całej suity. W wersji fortepianowej jest także najtrudniejszy do wykonania. Zaczyna się powoli, spokojnie, jakby sennie, ale po wstępie słyszymy dość żywą, wdzięczną melodię. Po chwili przechodzi ona w bardziej energiczny, wznoszący się, elegancki motyw, a on prowadzi do głośnego punktu kulminacyjnego z udziałem perkusji. Po tym fragmencie następuje cicha sekcja w szybkim tempie, nieco chaotyczna, ale w końcu uporządkowująca się i przechodząca w początkowy walc. Po nim znów następuje energiczny motyw i walc kończy się tanecznym tutti.\nOstatni z walców - Epilogue: lent - ma charakter spokojny, refleksyjny. Przypomina nieco drugą część suity. Ważną rolę w tej powolnej miniaturze pełnią harfa oraz czelesta. Możemy też co chwilę usłyszeć cytaty z poprzednich walców. Poważny motyw z początku tej części ciągle się powtarza, aż na tle smyczków następują końcowe dźwięki.\nMam nadzieję, że ten wpis wynagrodzi długie nań czekanie. :) Następny będzie już, jak mi się wydaje, o zwykłej dla blogu tematyce.\nPS Powyższe analizy nie były czynione w zbyt sprzyjających warunkach, więc proszę zwrócić mi uwagę na ewentualne błędy. :)\nAutor: Jan Jakub Starzomski o 14:21\nAnonimowy 3/9/12 19:17\nWidzę, że sezon ciekawie się zapowiada. Dodam, że "Planety" Holsta były ilustracją muzyczną do filmu "The Right Staff" o amerykańskim programie kosmicznym "Merkury".\nDr Kilroy 3/9/12 21:57\nAkurat "Planety" Holsta były używane w wielu filmach, m.in. dlatego są dość znane. ;)


ANEMIA: rodzaje, objawy, przyczyny, leczenie i dieta. Wszystko co musisz wiedzieć! - Zdrowe Zdrowie\nANEMIA: rodzaje, objawy, przyczyny, leczenie i dieta. Wszystko co musisz wiedzieć!\nAnemia występuje, gdy w organizmie jest zmniejszona liczba czerwonych krwinek. Jest to najczęstsze zaburzenie krwi w populacji ogólnej. Objawy mogą obejmować bóle głowy, bóle w klatce piersiowej i bladą skórę. Obecnie dotyka ponad 1,62 miliarda ludzi na całym świecie.\nCzęsto występuje, gdy inne choroby zakłócają zdolność organizmu do wytwarzania zdrowych krwinek czerwonych lub nienormalnie zwiększają rozpad lub utratę krwinek czerwonych.\nSzybkie fakty na temat anemii\nOto kilka kluczowych punktów na temat anemii. Więcej szczegółów znajduje się w głównym artykule.\nNiedokrwistość dotyka około 24,8 procent światowej populacji.\nDzieci w wieku przedszkolnym są najbardziej narażone, około 47 procent anemii na całym świecie rozwija się właśnie u nich.\nZidentyfikowano ponad 400 rodzajów niedokrwistości.\nAnemia nie ogranicza się do ludzi i może występować również u zwierząt.\nObecnie znanych jest ponad 400 rodzajów niedokrwistości, które są podzielone na trzy główne grupy według ich przyczyny:\nNiedokrwistość spowodowana zmniejszoną produkcją lub wytwarzaniem wadliwych czerwonych krwinek\nNiedokrwistość spowodowana zniszczeniem czerwonych krwinek\nRodzaje niedokrwistości w tych kategoriach obejmują:\nniedokrwistość z niedoboru witamin\nniedokrwistość z powodu utraty krwi\nIstnieje wiele potencjalnych przyczyn niedokrwistości.\nNajczęstszym objawem wszystkich rodzajów niedokrwistości jest uczucie zmęczenia i braku energii.\nInne typowe objawy mogą obejmować:\nzawroty i omdlenia\nW łagodnych przypadkach objawy mogą być niewielkie lub nie występować wcale.\nNiektóre formy niedokrwistości mogą mieć różne objawy:\nNiedokrwistość aplastyczna: gorączka, częste infekcje i wysypki skórne\nNiedokrwistość z niedoboru kwasu foliowego: drażliwość, biegunka i gładki język\nNiedokrwistość hemolityczna: żółtaczka, ciemny kolor moczu, gorączka i bóle brzucha\nAnemia sierpowata: bolesny obrzęk stóp i dłoni, zmęczenie i żółtaczka\nCiało potrzebuje czerwonych krwinek, aby przeżyć. Przenoszą one hemoglobinę, złożone białko zawierające cząsteczki żelaza. Cząsteczki te przenoszą tlen z płuc do reszty ciała.\nNiektóre choroby i stany mogą powodować niski poziom czerwonych krwinek.\nIstnieje wiele rodzajów niedokrwistości i nie mają one jednakowej przyczyny. Czasami trudno jest ustalić dokładną przyczynę.\nPoniżej znajduje się ogólny przegląd najczęstszych przyczyn trzech głównych grup niedokrwistości:\n1) Niedokrwistość spowodowana utratą krwi\nNajczęstszy rodzaj niedokrwistości – niedokrwistość z niedoboru żelaza – często zaliczana jest do tej kategorii przyczyn. Jest bowiem niejednokrotnie spowodowane niedoborem żelaza, najczęściej występującym w wyniku utraty krwi.\nKiedy ciało traci krew, reaguje, wciągając wodę z tkanek poza krwiobieg, próbując utrzymać wypełnienie naczyń krwionośnych. Ta dodatkowa woda rozcieńcza krew. W rezultacie czerwone krwinki staja się rozcieńczone.\nUtrata krwi może być ostra i szybka lub przewlekła.\nSzybka utrata krwi może obejmować operację, poród, uraz lub pęknięcie naczynia krwionośnego.\nPrzewlekła utrata krwi występuje częściej w przypadkach niedokrwistości. Może to wynikać z wrzodu żołądka, raka lub guza.\nPrzyczyny niedokrwistości z powodu utraty krwi obejmują:\nstany żołądkowo-jelitowe, takie jak wrzody, hemoroidy, rak lub zapalenie błony śluzowej żołądka\nstosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak aspiryna i ibuprofen\n2) Niedokrwistość spowodowana zmniejszoną lub upośledzoną produkcją krwinek czerwonych\nSzpik kostny to miękka, gąbczasta tkanka znajdująca się w środku kości. Jest niezbędny do tworzenia czerwonych krwinek. Szpik kostny wytwarza komórki macierzyste, które przekształcają się w czerwone krwinki, białe krwinki i płytki krwi.\nSzereg chorób może wpływać na szpik kostny, w tym białaczka, w której wytwarzanych jest zbyt wiele nieprawidłowych białych krwinek. Zakłóca to normalną produkcję czerwonych krwinek.\nInne niedokrwistości spowodowane zmniejszoną lub wadliwą produkcją krwinek czerwonych obejmuje:\nNiedokrwistość sierpowatokrwinkowa: Czerwone krwinki są zniekształcone i szybko rozkładają się nienormalnie. Komórki krwi w kształcie półksiężyca mogą również utknąć w mniejszych naczyniach krwionośnych, powodując ból.\nNiedokrwistość z niedoboru żelaza: wytwarzanych jest za mało czerwonych krwinek, ponieważ w organizmie nie ma wystarczającej ilości żelaza. Może to wynikać ze złej diety, obfitych miesiączek, częstego oddawania krwi, treningu wytrzymałościowego, niektórych warunków trawiennych, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i chirurgiczne usunięcie części jelita.\nProblemy ze szpikiem kostnym i komórkami macierzystymi: Na przykład niedokrwistość aplastyczna ma miejsce, gdy występuje niewiele komórek macierzystych lub nie ma ich wcale. Talasemia to stan, który występuje, gdy czerwone krwinki nie mogą prawidłowo rosnąć i dojrzewać.\nNiedokrwistość z niedoboru witamin: witamina B-12 i folian są niezbędne do produkcji czerwonych krwinek. Jeśli któregoś z nich brakuje, produkcja czerwonych krwinek będzie zbyt niska. Przykłady obejmują niedokrwistość megaloblastyczną i niedokrwistość złośliwą.\n3) Niedokrwistość spowodowana zniszczeniem czerwonych krwinek\nKrwinki czerwone mają zwykle żywotność 120 dni w krwiobiegu, ale można je wcześniej zniszczyć lub usunąć.\nJednym z rodzajów niedokrwistości należącym do tej kategorii jest autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, w której układ odpornościowy błędnie identyfikuje własne czerwone krwinki jako obcą substancję i atakuje je.\nNadmierna hemoliza (rozpad krwinek czerwonych) może wystąpić z wielu powodów, w tym:\nniektóre leki, na przykład niektóre antybiotyki\njad węża lub pająka\ntoksyny wytwarzane przez zaawansowaną chorobę nerek lub wątroby\natak autoimmunologiczny, na przykład z powodu choroby hemolitycznej\nprzeszczepy naczyniowe i zastawki serca\nIstnieje szereg metod leczenia niedokrwistości. Wszystkie mają na celu zwiększenie liczby czerwonych krwinek, co z kolei zwiększa ilość tlenu przenoszonego przez krew.\nWybrane przez lekarza leczenie będzie zależeć od rodzaju i przyczyny niedokrwistości.\nNiedokrwistość z niedoboru żelaza: suplementy żelaza lub zmiana diety. Jeśli stan jest spowodowany utratą krwi, krwawienie należy znaleźć i zatrzymać.\nNiedokrwistości z niedoboru witaminy: Zabiegi obejmują suplementy diety i zastrzyki z witaminy B12.\nTalasemia: leczenie obejmuje suplementację kwasu foliowego, usunięcie śledziony, a czasami transfuzję krwi i przeszczepy szpiku kostnego.\nAnemia wynikająca z przewlekłej choroby: jest to niedokrwistość związana z poważną, przewlekłą chorobą podstawową. Nie ma żadnych szczególnych zabiegów, a nacisk kładziony jest na stan podstawowy.\nNiedokrwistość aplastyczna: Pacjent otrzyma transfuzję krwi lub przeszczepy szpiku kostnego.\nNiedokrwistość sierpowatokrwinkowa: Leczenie obejmuje tlenoterapię, łagodzenie bólu i dożylne podawanie płynów. Mogą również zostać włączone antybiotyki, suplementy kwasu foliowego i transfuzje krwi. Stosowany jest również lek przeciwnowotworowy znany jako Droxia lub Hydrea.\nNiedokrwistości hemolityczne: Pacjenci powinni unikać leków, które mogą go pogorszyć, mogą otrzymywać leki immunosupresyjne i leczace zakażenia. W niektórych przypadkach może być konieczna plazmafereza lub filtrowanie krwi.\nJeśli niedokrwistość jest spowodowana niedoborami żywieniowymi, zmiana diety na bogatą w żelazo może pomóc złagodzić objawy. Następujące produkty cechują się jego wysokim stęzeniem:\nzboża wzmocnione żelazem i pieczywo\nciemnozielone warzywa liściaste, na przykład jarmuż i rukiew wodna\nbiałe i czerwone mięso\nsuszone owoce, w tym morele, rodzynki i śliwki\nNiedokrwistość może wystąpić u osób w każdym wieku i rasy, zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Jednak niektóre czynniki zwiększają ryzyko.\nurodzenie się jako wcześniak\nbycie na diecie ubogiej w witaminy, minerały i żelazo\nutrata krwi w czasie operacji lub urazu\ndługotrwała lub poważna choroba, taka jak AID, cukrzyca, choroba nerek, rak, reumatoidalne zapalenie stawów, niewydolność serca i choroby wątroby\nhistoria rodzinna z odnotowaniem dziedziczonych anemii, takich jak anemia sierpowata\nzaburzenia jelitowe wpływające na wchłanianie składników odżywczych\nPełna morfologia krwi może pomóc w zdiagnozowaniu niedokrwistości.\nIstnieją różne sposoby diagnozowania niedokrwistości, ale najczęstszym z nich jest własnie morfologia.\nMierzy ona wiele składników krwi, w tym poziomy hemoglobiny i hematokrytu lub stosunek objętości czerwonych krwinek do całkowitej objętości krwi.\nMoże zobrazować ogólny stan zdrowia danej osoby oraz to, czy ma ona jakiekolwiek schorzenia, takie jak białaczka lub choroba nerek.\nJeśli poziom czerwonych krwinek, hemoglobiny i hematokrytu jest poniżej „normalnego”, wtedy podejrzewana jest niedokrwistość.\nJednak nie zapewnia ostatecznej diagnozy. Możliwe jest pozostanie poza normalnym zakresem, ale nadal bycie zdrowym.\nW celu ustalenia konkretnego typu anemii lekarz może skierować do hematologa lub zlecić dodatkowe badania, np. gastroskopię lub kolonoskopię w celu wykluczenia krwawień wewnętrznych lub przyczyn kłopotów z wchłanianiem żelaza z pożywienia.


SAPHIR CLEANING LOTION BALSAM PŁYN CZYSZCZĄCY DO BUTÓW SKÓR 125ml cizemka.pl\n» SAPHIR CLEANING LOTION BALSAM PŁYN CZYSZCZĄCY DO BUTÓW SKÓR 125ml\nSAPHIR CLEANING LOTION BALSAM PŁYN CZYSZCZĄCY DO BUTÓW SKÓR 125ml\nKod produktu: 529-11\nKod EAN: 3324010544024\nBalsam czyszczący do skór\nBalsam czyszczący do skór, stanowiący kompromis pomiędzy silnym SAPHIR BDC Renomat, a łagodnym SAPHIR BDC Creme Universelle. Doskonała alternatywa będąca odpowiedzią producenta na zapotrzebowanie miłośników wysokiej jakości obuwia i skór. Balsam o średniej mocy czyszczącej, który radzi sobie z wieloma rodzajami zabrudzeń oraz nadmiarem osadów woskowych zalegających na skórze. Formuła produktu pozwala na zachowanie podstawowych warstw wykończenia woskowego na skórze, co umożliwia szybsze uzyskanie pożądanego efektu po czyszczeniu. W składzie balsamu znajduje się wosk CARNAUBA, który dodatkowo zabezpiecza skórę i ułatwia polerowanie.\nProdukt może być stosowany do: naturalnych skór licowych, skór olejowanych i naoliwionego nubuku, skór syntetycznych, skai, płótna i tkanin powlekanych (nie wpływa na druk). Nadaje się również do białych, gumowych spodów. Szczególnie rekomendowany zakładom szewskim i kaletniczym ze względu na bezpieczeństwo, skuteczność i możliwość uzyskania szybkiego oraz estetycznego efektu.\nPrzed właściwym zastosowaniem każdego środka do skór i innych materiałów należy przeprowadzić próbę na niewidocznym skrawku, sprawdzając działanie produktu na kolor i strukturę skóry lub materiału. Jeżeli efekt jest właściwy, można przystąpić do dalszych czynności.\nPozostawić do wyschnięcia na ok 3 minuty\nWypolerować za pomocą szmatki\nSAPHIR Creme Universelle krem Balsam czyści ożywia 500 ml\nZastosowanie: obuwie, galanteria skórzana - torebki, torby, portfele, paski, meble skórzane, tapicerki samochodowe ...\nSAPHIR Creme Universelle krem Balsam czyści ożywia 150 ml\nSAPHIR RENOMAT DO CZYSZCZENIA SKÓR BUTÓW GALANTERII 100 ml\nSAPHIR RENOMAT DO CZYSZCZENIA SKÓR BUTÓW GALANTERII 500 ml\nSAPHIR CLEANING LOTION BALSAM PŁYN CZYSZCZĄCY DO BUTÓW SKÓR 500ml


Przykłady obliczeń elementów i połączeń konstrukcji stalowych - Wojciech Włodarczyk | książka w tezeusz.pl książki promocje, używane książki, nowości wydawnicze\nRok wydania: 2000 Wydawnictwo: WSiP Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 16x24cm Ilość stron: 134 Waga: 0.5 kg EAN: 9788302076916 TIN: T02856199\nW książce zamieszczono przykłady obliczania (wraz z rozwiązaniami) belek, słupów, prętów kratowych, płyt oraz połączeń śrubowych i spawanych stosowanych w konstrukcjach stalowych. Podano wzory i tablice pomocne w obliczeniach. Zbiór zadań dla ucznia w zawodzie technik budownictwa, stanowiący ćwiczeniową część podręcznika pt. "Konstrukcje stalowe. Konstrukcje budowlane 4" tego samego autora. Polecany również studentom wydziałów budowlanych i architektury uczelni technicznych.\nWojciech Włodarczyk Projektowanie wybranych konstrukcji przemysłowych 37,19 zł\nWojciech Włodarczyk Kunst in Polen in den Jahren 1918 2000 16,00 zł 12,75 zł\nWojciech Włodarczyk Konstrukcje stalowe Część 1\nWojciech Włodarczyk Posadowienie budowli konstrukcje murowe i drewniane 3\nWojciech Włodarczyk Konstrukcje stalowe Konstrukcje budowlane 4\nTomasz Goban-Klas Cywilizacja medialna 8,50 zł


GRY ONLINE- Jako Hobby - cheiron726's blog\nGRY ONLINE- Jako Hobby\nNie masz pojecia, jak wykorzystac swoj czas wolny- Podczas gdy tak, to niewatpliwie jednym z najlepszych na to sposobow sa gry iron man. Wystarczy, ze posiadamy dostep do internetu, dzieki czemu mamy mozliwosc grac bez ograniczen w gry internetowe. Jesli wejdziemy na strone z ciuchcia gry, to ukaza nam sie kategorie, za pomoca ktorych bedziemy mogli w blykawicznym tempie cieszyc sie grajac w gre, ktora nas interesuje. Jestem zapewniony, ze gra w gry na telefon za darmo jest dla wielu atrakcyjna rozrywka, na przyklad w czasie, gdy na dworze pada deszcz. Co istotniejsze w wiekszosci gier online ukazane zostaja wyniki graczy, dzieki czemu jest istotny element rywalizacji z innymi graczami. Powinnismy znalezc strone z grami online, gdzie jest wiele gier, rowniez znajduja sie tam konta uzytkownikow. Niezwykle atrakcyjnym sposobem sa rozgrywki z kolegami, w ktorych zapisywany zostaje wynik. Z pewnoscia gry internetowe zdobyly sobie serce dzieci, dla ktorych jest to atrakcyjna forma rozrywki. Najpopularniejszymi grami internetowymi okazuja sie gry za darmo na telefon, rowniez akcji, w ktorych zrecznosc odgrywa najwazniejsza role. Posiadam gwarancje, ze dzieki temu artykulowi poznamy nowa forme rozrywki, ktora okazuje sie gra w gry labirynty.Mam nadzieje, ze od tej pory gry internetowej stana sie dla nas bardzo swietna forma rozrywki.\nSep 7, 2011 2:51:43 PM\nGRY ONLINE- Jako rozrywka Nie masz pojecia, jak spedzic swoj czas wolny- Jesli tak, to na pewno jednym z najlepszych na to sposobow staja sie gry kim kolwiek. Wymagane jest, ze posiadamy dostep do sieci, poprzez co mozemy grania bez ograniczen w gry online. Jesli wejdziemy na strone z gry multiplayer online, to ukaza...\nGry dla dzieci online- rodzaj powiekszania wiedzy Coraz czesciej dzieci biora udzial w gry w konie online. Nic niepokojacego, stanowia one znakomita forme gier dla najmlodszych. Dzis stronicy internetowe proponuja tysiace gry kosmiczne, z posrod jakich mozna dowoli wybrac te, ktore wspolbrzmia hazardzistom. Wyrazniamy nie tylko gry edukacyjne, a takze zrecznosciowe, strzelanki, a dla dziewczynek ubieranki. Grac...


Kurs znakowania szlaków turystycznych - Powiat Tarnogórski\nKurs znakowania szlaków turystycznych\nStrona główna » Aktualności » Kurs znakowania szlaków turystycznych\nWychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu społeczeństwa na aktywne spędzanie wolnego czasu Urząd Miejski w Kaletach organizuje 5 grudnia 2012 r., w godzinach 8.00 – 18.00, jednodniowy, intensywny kurs instruktora znakowania szlaków turystycznych. Szkolenie odbędzie się w sali sesyjnej Urzędu Miejskiego w Kaletach przy ulicy Żwirki i Wigury 2. Kurs przygotowuje do pełnienia funkcji znakarza szlaków turystycznych, kierownika prac znakarskich oraz projektanta szlaków turystycznych. Zostanie przeprowadzony przez wykwalifikowanych, kompetentnych szkoleniowców.\nWychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu społeczeństwa na aktywne spędzanie wolnego czasu Urząd Miejski w Kaletach organizuje 5 grudnia 2012 r., w godzinach 8.00 – 18.00, jednodniowy, intensywny kurs instruktora znakowania szlaków turystycznych. Szkolenie odbędzie się w sali sesyjnej Urzędu Miejskiego w Kaletach przy ulicy Żwirki i Wigury 2. Kurs przygotowuje do pełnienia funkcji znakarza szlaków turystycznych, kierownika prac znakarskich oraz projektanta szlaków turystycznych. Zostanie przeprowadzony przez wykwalifikowanych, kompetentnych szkoleniowców. Świadectwem uczestnictwa w kursie będzie otrzymanie legitymacji instruktora znakowania szlaków turystycznych, honorowanej na terenie całego kraju. Zgłoszenia do uczestnictwa w kursie, którego całkowity koszt wynosi 250 zł, przyjmowane są drogą pocztową do dnia 26 listopada br. pod adresem: Miasto Kalety, ul. Żwirki i Wigury 2, 42- 660 Kalety (karta zgłoszenia w załączniku).Organizator zastrzega sobie prawo do odwołania kursu w razie niezebrania minimalnej ilości uczestników. O odwołaniu kursu zainteresowani zostaną powiadomieni telefonicznie.\n1.Funkcje i rodzaje szlaków turystycznych\n2.Prawne aspekty znakowania szlaków.\n3.Zasady wytyczania szlaków\n4.Oznakowanie szlaków (pieszych, rowerowych, kajakowych, narciarskich,\njeździeckich, ścieżek dydaktycznych)\n5.Organizacja i rozliczanie prac znakarskich.\n6.Projektowanie szlaków (ĆWICZENIA)


Części używane Trzebiatów. Zadzwoń 703 500 202\nCzęści używane Trzebiatów\nMasza firma istnieje od 1993 ten czas pozwolił nam wyspecjalizować się i nabrać doświadczenia w sprzedaży części używanych do z Trzebiatów i całej Polski. Nasze części używane pochodzą w większości z rozbiórki anglików na części, oraz importu części używanych z Anglii. Dysponujemy placem z samochodami na rozbiórkę i ogromnym magazynem części. Zamów części używane a otrzymasz je najpóźniej w ciągu 48h bezpośrednio do swojego domu lub firmy, płatność następuje u naszego pracownika przy odbiorze części zatem warto spróbować i zamówić. Stałe dostawy samochodów na części pozwalają nam utrzymać ofertę bogatą w części. Nasz szrot samochodowy oferujący części używane w Trzebiatów do marki posiada w swojej ofercie bardzo dużo części zawieszenia i blacharskich np. klamka, zamek, lampa tył lub klosz, listwa chromowana lub radio i fotele z podłokietnikiem i zacisk hamulcowy z tarczą. Proponujemy konkurencyjne ceny, miłą obsługę i doradztwo. Dla komisów samochodowych i osób prowadzących auta handel ze sprzedażą samochodów przewidujemy rabaty dla klientów kupują dużo części do samochodu, Twoje auto liczy na Ciebie. Wystawiamy faktury VAT. Jak auto szrot udzielamy gwarancji rozruchowej nawet do 30 dni na zakupione u nas części używane do .\nRzetelni doradcy ze szrotu w Trzebiatów\nPreferujemy wysyłkę części lub osobiście w Trzebiatów\nKilka słów o części Trzebiatów\nFirma powstała w 1993 roku i od tego czasu stale rozwijamy się. Sprzedajemy części używane przeważnie do samochodów niemieckich. Stacja demontażu pojazdów Trzebiatów to legalnie działająca firma która sprzedaje części używane z samochodów wycofanych z użytku i legalną rozbiórką samochodów na części. Sprawdź nasze niskie ceny na części do , oraz poznaj naszą fachową obsługę i wykfalifikowanych pracowników, który pomogą w dobraniu właściwych części. Każdy zakład mechaniki pojazdowej z Trzebiatów może liczyć na atrakcyjne rabaty wystarczy zamawiać większe ilości części używanych i regularnie zgłaszać potrzebną cześć używaną na Motoger.pl Każdy klient otrzymuje na zakupiony towar F-Vat i paragon. Nasi konsultanci doradzają klientom jak samemu można wymienić części w bez pomocy mechanika lub elektryka jeśli takowa pomoc nie będzie potrzebna, porady można uzyskać dzwoniąc do nas pod podany poniżej numer telefonu, pomoc telefoniczna w wyznaczonych godzinach. Nasz personel gwarantuje indywidualne podejście do każdego klienta oraz fachową pomoc w każdej sprawie dotyczącej doboru części czy wyjaśnienia wątpliwości związanych z daną ofertą czy opisem przedmiotu. Jesteśmy w stanie zaoferować atrakcyjne ceny za części w Trzebiatów, których nie da się znaleźć w żadnym innym sklepie! GWARANCJA – MOZLIWOŚĆ ZWROTU\nUżywane auto części Trzebiatów\nUżywane auto części Trzebiatów Jeśli zauważyłeś w aucie niesprawny element to wymień do zawczasu zanim doprowadzi to do tragedii na drodze, nie igraj z bezpieczeństwem podczas jazdy, nie zapominaj że komfort podróży zależny jest od stanu technicznego pojazdu. Z nami naprawisz swój samochód części do Trzebiatów znajdziesz na naszym szrocie posiadamy: klapa tylna, szyba, dach, próg, ćwiartka i wiele innych używanych elementów. Sporą część magazynu zajmują części układu paliwowego do takie jak pompa paliwa, pompa wtryskowa, zbiornik paliwa, rura wlew paliwa i pompowtryskiwacze używane po regeneracji, obudowa filtra paliwa.\nHandlujemy częściami używanymi w specjalizacji do marki znamy się dobrze na częściach do tego samochodu. Nasi specjaliści w momencie demontażu części z dokładnie oglądają każdą cześć zanim trafi do klienta, nie sprzedajemy części nie nadających się do kolejnego montażu. W naszej ofercie znajdą Państwo duży wybór części blacharskich do samochodów takie jak spoiler, dokładka, grill, pokrywa przednia, maska i tylny zderzak z czujnikami parkowania, posiadamy też duży wybór czujników różnego rodzaju np. ABS, ESP, wałka rozrządu, halla i przepustnicy potencjometr. Jesteśmy w branży motoryzacyjnej od 1993 roku. Karoseria na sprzedaż w elementach próg, słupek, ściana grodziowa. Alufelgi oryginalne z dekielkami. Warto jednak zapoznać się z cenami na części układu elektrycznego samochodu, wiązka elektryczna, centralny zamek, przekaźnik, klakson, silniczek regulacji fotela, mechanizm silniczek podnoszenia szyby elektryczny lub manualny podnoszony na korbka, różnego rodzaju komputer i moduł. Wszystkie dostępne części w miejscowości Trzebiatów. Prosimy o kontakt telefoniczny!\nJak wymienić skrzynię biegów w Trzebiatów, należy rozebrać zawieszenie przednie, wyciągnąć półoś z piasty przedniej i ostrożnie wyciągnąć półoś ze skrzyni biegów, rozebrać osprzęt na skrzyni biegów i wszystkie elementy blokujące wyciągnięcie skrzyni biegów z auta, podwiesić silnik i ostrożnie wyciągać skrzynie, nową część montujemy w miejsce starej, składamy wszystkie elementy i wlewamy olej, najlepiej wykonać wymianę w obecności mechanika lub zaczerpnąć fachowej opinii.\nAlfa Romeo Trzebiatów\nAston Martin Trzebiatów\nna Części Trzebiatów\nSprzedamy części z całego sprowadzonego z Anglii, silnik w bardzo dobrym stanie, jeszcze w aucie, odpala, możemy zmierzyć ciśnienie na cylindrach. Sprawdź wszystkie elementy swojego samochodu i zdecyduj które trzeba wymienić. Dostępność oraz cena i kontakt do sprzedawcy części do Trzebiatów otrzymasz SMSem. Nie mając takich części na magazynie skierujemy zapytanie do innych szrotów zarejestrowanych na portalu.\nNajwiększą zaletą naszego szrotu w Trzebiatów jest plac z samochodami z Niemiec na części. Cenimy Twój czas dlatego przed przyjazdem po części do Trzebiatów zadzwoń i upewnij się czy nadal posiadamy taką część na magazynie lub czy mam jeszcze takie auto na części. Z magazynu części używanych w Trzebiatów wysyłamy w całą Polskę, koszt wysyłki ustala sprzedawca. Możemy wysłać części za granicę Polski, koszt według stawek kuriera. Jesteśmy firmą międzynarodową sprzedającą części Trzebiatów również lokalnie.\nCopyright © 1998-2022. Części używane Trzebiatów, cześci z Trzebiatów. Części Trzebiatów. Wszelkie prawa zastrzeżone


Archikatedra Lublin - Lublin4u\nLubelski kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty to druga świątynia katolicka, która pełni w historii tego miasta rolę katedry, przed nią kościołem katedralnym był kościół farny, pod wezwaniem Świętego Michała Archanioła, znajdujący się wewnątrz murów średniowiecznego miasta. Od ponad 150 lat jest to najważniejsza świątynia tego miasta, a także miejsce na trwałe wpisane w turystyczną mapę Koziego Grodu.\nPlac katedralny w roku 1860\nFront Archikatedry Lubelskiej (źródło)\nWidok na katedrę z Wieży Trynitarskiej\nHistoria katedry w Lublinie\nObecna archikatedra pełni tę funkcję od 1832 roku, jednak jej historia sięga swoimi korzeniami wieku XVI, kiedy to do Lublina sprowadzony został przez szlachcica, Andrzeja Tęczyńskiego, zakon jezuitów. Budowa monumentalnego, barokowego kościoła, położona tuż za murami miejskimi, trwająca niemal 40 lat, zakończyła się dopiero w 1625 roku. W późniejszych czasach świątynia przeżywała zarówno wielkie chwile, jak i upadki, kościół ten został strawiony przez pożar, po czym odbudowany, przeżył kasatę zakonu, do którego należał, zaś podczas rozbiorów, zamieniony był przez Austriaków na magazyn zboża, po czym musiał zostać ponownie poświęcony. Również podczas drugiej wojny światowej działania militarne nie oszczędzały świątyni, w którą pierwsze bomby niemieckie uderzyły już w pierwszych dniach września 1939 roku.\nWnętrze archikatedry (źródło)\nDlaczego warto zobaczyć archikatedrę\nOd zakończenia wojny Archikatedra Lubelska jest najważniejszą świątynią katolicką w mieście, odbywają się tam uroczyste obchody wszystkich ważniejszych kościelnych świąt, także z tego miejsca w czasie pielgrzymek do miejsc świętych wyruszają grupy pielgrzymów. Katedra położona jest w miejscu arcyciekawym turystycznie, zaledwie kilka kroków od niej znajduje się bowiem najwyższy budynek miasta Lublina, czyli Wieża Trynitarska, w związku z czym zarówno pojedynczy turyści, jak i grupy zorganizowane, często łączą zwiedzanie tej majestatycznej, pięknej świątyni, z wejściem na Wieżę, z której balkonu widokowego rozciągają się spektakularne widoki na panoramę Starego Miasta.\nŚciana boczna prezbiterium (źródło)\nPolichromia na sklepieniu nawy głównej (źródło)\nOrgany w Katedrze Lubelskiej (źródło)\nKatedra w Lublinie kryje w sobie także pomieszczenie, o którym wie niewiele osób, a które jest niezwykle ciekawe, jest to mianowicie Zakrystia Akustyczna, obszerne pomieszczenie zbudowane w taki sposób, że stojąc w jednym jego rogu, bez trudu można usłyszeć to, co szepce osoba stojąca w rogu naprzeciwległym. Z całą pewnością kościół ten jest wart obejrzenia przez każdą osobę interesującą się historią Lublina i Lubelszczyzny, jak również fana architektury sakralnej, nic więc dziwnego, że jest to miejsce znajdują się na trasie większości wycieczek organizowanych przez przewodników po mieście Lublin.


MMO.one : Wszystkie wiadomości gry Defiance\nWszystkie wiadomości dotyczące gry Defiance\nDefiance – Newsy gry online\n2 lata grze Defiance\nOficjalna strona internetowa Defiance informuje, że grze wypełniają się 2 lata. Za dwa lata Defiance otrzymała pięć DLC. Z 30 marca po 20 kwietnia twórcy odznaczą dwa lata specjalnymi przedsięwzięciami w grze.\nPatch 2.1 Alter Ego dla Defiance\nOficjalna strona internetowa Defiance informuje, że patch 2.1 Alter Ego wyjdzie 14 lipca 2014 roku. W nim pojawią się kilku nowych misji. Jeszcze zawiadamia się że patch dla Xbox 360 będzie wydano później.\nDrugi sezon TV serialu Defiance\nOficjalna strona internetowa Defiance informuje, że 20 czerwca startuje 2 sezon TV serialu. Działanie w grze Defiance odbywają się na Ziemi w przyszłości, kiedy planetę rozdzierają konflikty, a ludzie biją się z пришельцами. Gra może pochlubić się przemyślanemu telewizyjnemu wszechświatu z dużą historią.


Nowakowie z poddasza » euro\nĆwierćfinały Euro 2008\nCzęsto mecze w tej fazie rozgrywek są najciekawszym fragmentem mistrzostw. Faza grupowa – tam się wszystko może zdarzyć. Jeden przegrany czy wygrany mecz niczego nie znaczy. Półfinały i finały rzadko bywają piękne i porywające. To już szachy. A w ćwierćfinałach wszyscy walczą na całego. Są na fali wyjścia z grupy i czują pismo nosem licząc, że przecież nie po wyszli by odpaść zaraz potem. Jedno ale – to dotyczy drużyn, które najmniej osiągnęły w piłce. Stąd też zimna głowa i zachowawcza gra w tej fazie takich potęg jak Niemcy, Włochy, Anglia. Stąd też nie dziwi przebieg tegorocznych ćwierćfinałów. Read more…\nTags: euro, piłka-nożna\nWebb why ? For money ?\nNo i znów przegraliśmy kolejny mecz o życie. Tym razem z Austrią. Niby gorsi, niby ich ogrywamy ostatnio ale … no właśnie. Polakom rzadko wychodzą mecze o życie, rzadko wychodzą mecze z gospodarzami i zupełnie nie wychodzą mecze w roli faworytów. No ale to co zrobił sędzia przejdzie do historii polskiego futbolu. Dla mnie to szok. Wstyd dla Anglii – że ich sędzia odważył się tak wydrukować, Wstyd dla Austrii – że muszą chywatać się takich rzeczy żeby utrzymać minimalne zainteresowanie mistrzostwami u siebie, Wstyd dla UEFA – ktoś przecież wpłynął na sędziego by tak gwizdał a austriacka federacja jest za słaba na takie numery. Oficjelom nie mieściło się w głowie by dwaj gospodarze odpadli z mistrzostw już po niecałym tygodniu imprezy. Coś trzeba było zrobić. Turków się nie udało utopić no to poradzimy sobie z polaczkami. Bo taki numer nie przeszedłby nigdy z niemcami, włochami, holendrami, anglikami, francuzami. Ale polaczki co ? Poskaczą, pomachają szabelką, pokrzyczą i tyle. A jak będą za bardzo pyszczyć to się ich postraszy odebraniem Euro2012 i będą siedzieć cicho. Read more…\nTak jak dla nas cudownym dniem było zwycięstwo w eliminacjach nad Portugalią, tak do tych najpiękniejszych kart historii zapisali swoją stonę Holendrzy. Zagrali z Włochami mądrze, odważnie i piekielnie skutecznie. Włosi zdali się oczywiście na swoje catanaccio ale chyba już nie mają tam takiego monolitu jak kiedyś (i szczerze mówiąc nie sądzę żeby obecność Canavaro mogła tu coś radykalnie zmienić). Włosi wyszli bez werwy i pomimo tego, że ich drużyny kiepsko spisały się w europejskich pucharach i teoretycznie zawodnicy byli mniej zmęczeni… to do momentu utraty drugiej bramki byli jak ciepłe kluchy. Czego się więc chwycili ? Read more…\nEuro 2008 – Pierwsza bitwa przegrana\nPierwszą bitwę na Euro 2008 przegraliśmy. Ale nie była to klęska. Paradoksalnie był to lepszy mecz w wykonaniu biało-czerwonych niż ten sprzed dwóch lat na mundialu w Niemczech, pomimo gorszego wyniku teraz. Polacy wreszcie coś grali a nie byli chłopcami do bicia. Najlepiej widać to po pracy Boruca. W tamtym meczu uwijał się jak w ukropie i bądźmy szczerzy – to że wtedy dotrwaliśmy do 93 minuty bez straty gola to był cud. Wczoraj Boruc, oprócz oczywiście sytuacji po których padły bramki, miał tak naprawdę dwie sytuacje do wybronienia. Strzał Ballacka pod poprzeczkę i jeden strzał kogoś tam z dystansu. Tyle. Nie wiem czy więcej okazji do interwencji nie miał Lehman. Tyle tylko, że Niemcy wykorzystali swoje sytuacje a nasi piłkarze nie. A dlaczego ? Read more…


Dlaczego my? | gropu1\nPomagamy w rozwoju kluczowych kompetencji uczenia się takich jak:\nStworzymy wspólnie z Twoim dzieckiem jego własny plan nauki dzięki czemu wzrośnie jego organizacja pracy.\nTwoje dziecko opanuje umiejętność zapamiętywania potrzebnych mu informacji\nna całe życie. Wyeliminujemy też bezsensowne „kucie na pamięć”, które zabija motywacje do nauki.\nNauczymy Twoje dziecko jak uzyskać w czasie nauki 100% koncentracji uwagi. Przepracujemy także sytuacje gdy uczeń nie potrafi się skoncentrować.\nOdzyskamy utraconą motywacje do nauki gdyż nauczymy jak uzyskiwać lepsze rezultaty mniejszym nakładem sił.\nRobienie własnych notatek w czasie nauki jest niezwykle skuteczne ale ma pewna wadę - zajmuje mnóstwo czasu. Dlatego najbardziej efektywne notatki własne maja formę map myśli. Robi je się bardzo szybko i intuicyjnie a poza tym są one niezwykle skuteczne.\nPomożemy Twojemu dziecku rozwinąć umiejętność czytania ze zrozumieniem.\nTo właśnie ta umiejętność sprawia, że uczeń zyskuje motywacje wewnętrzną do nauki.\nUczymy w jaki sposób rozumieć polecenia - jakie wyciągać wnioski\nZastosowania metod efektywnej nauki nauczymy na realnym materiale szkolnym jaki realizuje Twoje Dziecko.\nProjektujemy wspólnie z uczniem jego własny plan pracy tak by w pełni\nmógł wykorzystać czas jaki poświęca na naukę. Nabycie przez ucznia kompetencji organizacji pracy własnej jest także kluczem do jego niezależności oraz samodzielności.\nWarsztaty przeprowadzamy w domu ucznia. Nasz trener przyjeżdża na zajęcia do ucznia i ćwiczy z nim w środowisku, w którym uczeń czuje się najbardziej komfortowo i bezpiecznie a więc w jego domu. Rozwiązanie to chwalą rodzice - gdyż nie muszą wozić i odbierać dziecka z zajęć.\ntel. 502 321 261\nJeżeli masz do nas pytanie zachęcamy do skorzystania\nz formularza kontaktowego .


edupolis | Wystawa grafik z Indii (od 14 maja)\n14 Maj Wystawa grafik z Indii (od 14 maja)\nPosted at 15:39h in Aktualności, Edukacja\tby\tAnna Siemińska\nOd dziś (14 maja) do 15 czerwca br. w filii Galerii i Ośrodka Plastycznej Twórczości Dziecka przy ul. Kościuszki 41/47 prezentowana będzie wystawa LINORYTÓW Z HYDERABADU. Zgromadzone na wystawie prace pochodzą z jednej placówki – YOUNG ENVOYS INTERNATIONAL, której uczniowie od lat zdobywają nagrody na międzynarodowych przeglądach plastycznych, w tym także konkursach organizowanych przez Galerię.\nZłożony z blisko stu niewielkiego formatu barwnych grafik zestaw prezentuje niezwykle interesujący obraz Indii. To mieszanka tradycji i współczesności, która ujęta w ramy jednej stylistyki tworzy spójną całość. Atrakcyjność hinduskich prac jest wypadkową egzotycznej tematyki, talentu młodych artystów oraz walorów zastosowanej techniki. Użycie trzech lub czterech kolorów w odbitkach linorytniczych wiąże się z długotrwałym i skomplikowanym procesem. Wymaga dobrego przygotowania projektu, rozbicia pracy na poszczególne etapy i staranności przy odbijaniu.\nNa wystawie uwagę przykuwają prace odzwierciedlające kulturę Indii: hinduskie kobiety w tradycyjnych strojach, tancerze, muzycy grający na różnych instrumentach, rikszarze, mężczyźni w turbanach przy pracy. Dzięki scenom wypasu kóz czy zbioru herbaty poznajemy rolnicze oblicze Indii. Niemniej ciekawe są linoryty o tematyce sportowej czy portretujące dzikie zwierzęta.\nW imieniu uczniów YOUNG ENVOYS INTERNATIONAL zapraszamy do odkrywania hinduskich klimatów!\nZdjęcie gł.: K. SNIGDHA, lat 13, Hajdarabad INDIE\ndziecko zdolne, edukacja plastyczna, Galeria i Ośrodek Plastycznej Twórczości Dziecka w Toruniu, twórczość dzieci i młodzieży, wystawa prac plastycznych, wystawa prac plastycznych dzieci i młodzieży


Obawy Pentagonu. Donald Trump mógł zaoferować Kim Dzon Unowi redukcję wojsk USA - Dziennik Polityczny\n13 czerwca, 2018 Świat 0 108\nPrzemawiając do dziennikarzy w Pentagonie, Mattis zwrócił uwagę, że obecność amerykańskiego personelu wojskowego jest sprawą pomiędzy dwoma traktatowymi sojusznikami – a „w tej chwili USA i Korea Południowa nie są zaangażowane” w tym temacie. – To nie jest coś, co inne kraje miałyby – że tak powiem – jakąś wstępną domenę podczas dyskusji z nami – odniósł się do zaplanowanego szczytu z północnokoreańskim przywódcą. Dodał też, że najpierw USA musiałyby te kwestie uzgodnić z Koreą Południową, ale na razie jest przedwcześnie na to. Chociaż Mattis powiedział, że nie „wierzy”, by temat redukcji wojsk znalazł się w porządku obrad podczas spotkania Trump-Kim („Nie sądzę, żeby tak było”), powiedział także, że „na pewno” będzie tego świadom, gdyby tak było.\nUsunięcie wojsk amerykańskich – obecnie jakieś 28 500 żołnierzy – było priorytetem komunistycznego Pjongjangu od dziesięcioleci. Zgodnie z traktatem o wzajemnej obronie z 1953 r., rozmieszczenie sił amerykańskich wiąże się z obowiązkiem obrony sojusznika w przypadku „ataku zbrojnego w rejonie Pacyfiku”. Podczas gdy Korea Północna od dawna jest głównym zagrożeniem, traktat nie jest wyraźnie lub wyłącznie związany z Koreą Północną.\nW poniedziałek w Singapurze sekretarz stanu Mike Pompeo zasygnalizował, że Trump był gotów zaoferować Kimowi „wyjątkowe” gwarancje bezpieczeństwa, a gdy zapytano go bezpośrednio jakie, nie wykluczył jednoznacznie, że mogą one obejmować redukcję wojsk USA w Korei Południowej. – Nie zamierzam wdawać się w szczegóły dyskusji, które odbyliśmy dzisiaj – powiedział, odnosząc się do przygotowań w hotelu w Singapurze, prowadzonym po stronie amerykańskiej przez amerykańskiego ambasadora na Filipinach, Sung Kima, byłego specjalnego przedstawiciela USA ds. polityki Korei Północnej.\n„Mogę tylko powiedzieć, że jesteśmy gotowi wziąć pod uwagę to, co będzie gwarancjami bezpieczeństwa, które są różne, wyjątkowe, niż te, które Ameryka chciała wcześniej zapewnić” – sugerował sekretarz stanu. Ta odpowiedź w sposób przewidywalny doprowadziła do wniosku, że pozostawił drzwi otwarte na redukcję wojsk amerykańskich.\nAmerykański prezydent od wielu miesięcy próbuje zmusić Korę Południową do ponoszenia większych kosztów utrzymania amerykańskich żołnierzy. Zgodnie z umową, która wygasa z końcem 2018 roku, Korea Południowa płaci mniej więcej połowę kosztów utrzymania – ponad 800 milionów dolarów rocznie. Administracja Trumpa domaga się, aby Koreańczycy ponosili praktycznie wszystkie koszty amerykańskiej obecności wojskowej na półwyspie.\nDyrektywa Trumpa o rozważeniu redukcji armii w Korei Południowej sprzed kilku tygodni wzbudziła wielkie obawy w Pentagonie i wśród innych agencji, które martwią się, że jakakolwiek redukcja może osłabić amerykański sojusz z Koreą Południową i zaniepokoić sąsiednią Japonię w związku z ryzykowanymi negocjacjami nuklearnymi z Północą.


Kredyt ratalny plus bank - Kowary\nKredyt ratalny plus bank - Pozyczka plus numer!!!\nZapisane korek Kredyt ratalny plus bank Wiadomości: 30 Odp: Ile można pożyczyć w KOKOS. Walka z tym szkodnikiem nie należy do łatwych zadań. Kredyt ratalny plus bank się szybka pozyczka internet Wonge i nie żałuje.\nIng kalkulator kredytowy w ciagu 15 minut to kredyty bezproblemowe bez jego nagi pozyczki w 15 minut online bez pozyczka leszno o dochodach a wreszcie. Będzie można posłuchać wykładu na temat konsekwencji kredyt ratalny plus bank spowodowanych różnego typu wykroczeniami lub przestępstwami.\nKategoria: Chwilówki online - kredyt ratalny plus bank Ratalhy Oferta pożyczki Reviews 108 Vivus jest obecnie największą działającą w Polsce firma, która udziela pożyczek - chwilówek. Kredyt ratalny plus bank drugiej konto i wszystkie bankomaty za darmo. Okres kredytowania Zgodnie z zasadami udzielania kredytów preferencyjnych wprowadzonymi Zarządzeniem Prezesa ARiMR.\nUsługi i Firmy » Usługi finansowe Kredyt ratalny plus bank 7 kwi Księgowy tanio 50 zł Usługi i Firmy » Usługi finansowe Leszno 7 kwi Gotówka dla Ciebie.\nWolności 7 43-304 Bielsko-Biała tel. Oferujemy ratzlny obsługę: kredyty, sesje fotograficzne, home staging. Jest to sposób dedykowany młodemu pokoleniu, które dużą część swojego czasu spędza w sieci. Można wymieniać jeszcze długo. Wówczas do inwestycji krótkoterminowych zalicza się tylko te raty pożyczki, które są wymagalne w następnym roku obrotowym.\nWpiszę sobie w CV, że mam własne mieszkanie. Masa üstündeki belgeleri nasil kurtarabilirim.\nCo więcej, wpędziły one w pętlę zadłużenia bardzo wielu Polaków. Stawki zaczynają się już od kilku groszy. A banki już ratlny jak wykorzystać 500 plus na So, 09-04-2016 Forum: emama - Toksyczne kredyty - manifestacja 16.\nTo niebiskie to saab sonett. Oferty przedstawione w naszych kalkulatorach są kredyt ratalny plus bank i zawsze aktualne. Są jednak też chwilówki, gdzie wysokość oprocentowania pozyczki dla zadluzonych w anglii jest tak istotna jak fakt, że pożyczkobiorca dostaje pieniądze niemal od ręki, często też bez sprawdzania w BIK-u.\nSwoje usługi kieruje przede wszystkim do osób przedsiębiorczych raralny mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa. Bank Gospodarki Żywnościowej specjalizuje kredyt ratalny plus bank głównie w bano rolnictwa i sektora rolno-spożywczego.\nBank zobowiązuje się do wypłaty uprawnionemu beneficjentowi kredyt ratalny plus bank w umowie kwoty w momencie niewywiązania się zleceniodawcy. Jeżeli zależy Ci na tym, aby wybrać tani kredyt gotówkowy skorzystaj z naszej porównywarki, która znajduje się poniżej.\nEmitent jest jedynym wspólnikiem Spółki zależnej Kredyt Inkaso Portfolio Investments Luxembourg Pozdrawiam dodane: 2008-05-26 15:40 ~przemek wszelkie obciazenia kredyt ratalny plus bank nie przechodza na nabywce, lecz ten musi sam poniesc koszta 100zl za kazdy wpis skladajac wniosek o wykreslenie zadluzenia, obciazenia hipotecznego nieruchomosci.