60/118. Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne - PDF\n60/118. Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne\nDownload "60/118. Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne"\n1 60/118 ZUZANNA BRUNARSKA MAŁGORZATA GROTTE MAGDALENA LESIŃSKA Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne 1 Grudzień 2012\n2 Abstrakt: Tekst jest analizą współczesnych migracji obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego obu krajów. Składa się on z trzech rozdziałów, które dotyczą kolejno: stanu obecnego (wzorców oraz dynamiki) procesów napływowych Ukraińców do Polski, w tym ich funkcjonowaniu na polskim rynku pracy i w polskim społeczeństwie, polityki migracyjnej i jej wpływu na kształtowanie się, przebieg i charakter tych procesów oraz transferów pieniężnych pracowników ukraińskich z Polski do ojczyzny, a także ich wpływu na społeczeństwo i gospodarkę Ukrainy, jak również na rozwój sektora finansowego w obu krajach. Każdy rozdział zawiera rekomendacje, odnoszące się do postulowanych zmian prawno-politycznych dotyczących omawianych tematów. Słowa kluczowe: migracje, obywatele Ukrainy, polityka migracyjna, transfery pieniężne, rozwój społeczno-gospodarczy 1\n3 Abstract: The paper analyses contemporary inflows of citizens of Ukraine to Poland in the context of socio-economic development of both countries. It consists of three chapters: the first portrays the general patterns and dynamics of Ukrainian migration to Poland including their presence in labour market and in society; the second discusses Polish migration policy and its influence on course and character of Ukrainians' inflows; the third analyses the issue of remittances and their impact on Ukrainian society, economy, and financial sector especially. Each chapter includes the recommendations regarding the possible legal and political changes. Key-words: migration, Ukrainians, migration policy, money transfers, socio-economic development 2\n4 Spis treści Wstęp... 4 Rozdział I. Ukraińscy migranci w Polsce: sytuacja obecna Zuzanna Brunarska Ośrodek Badań nad Migracjami UW Wstęp Migranci z Ukrainy w Polsce ilu ich jest? Przestrzenne rozmieszczenie populacji Ukraińców w Polsce Charakterystyka populacji Charakter migracji Sposoby poszukiwania pracy Sektory zatrudnienia Warunki zatrudnienia Wnioski Bibliografia: Rozdział II. Polityka migracyjna Polski a procesy napływowe z Ukrainy Magdalena Lesińska Ośrodek Badań nad Migracjami UW Wstęp Migracje tymczasowe (cyrkulacyjne), polityka migracyjna i rozwój - wzajemne relacje Polityka migracyjna Polski założenia i uwarunkowania Polityka migracyjna w praktyce - ocena Wnioski i rekomendacje Bibliografia Rozdział III. Transfery dochodów ukraińskich migrantów Małgorzata Grotte, Narodowy Bank Polski, Instytut Zarządzania Wartością SGH Wstęp Wysokość i charakterystyka transferów dochodów ukraińskich migrantów Kanały transferów i determinanty ich wyboru Rozwojowy wpływ transferów pieniężnych migrantów Wnioski i rekomendacje Bibliografia\n5 Wstęp Ukraina jest obecnie najważniejszym krajem źródłowym migracji do Polski. Obywatele Ukrainy przodują w statystykach wjazdów, osiedlania się, wiz, osób podejmujących w Polsce pracę, jak i studia oraz aplikujących o polskie obywatelstwo. Popularności Polski jako kraju docelowego dla Ukraińców sprzyja wiele czynników, w tym kluczowymi są bliskość geograficzna i kulturowa. Migranci z Ukrainy przyjeżdżający do Polski nie mają większych problemów z komunikacją z Polakami oraz adaptacją do polskich warunków życia, są także pozytywnie postrzegani przez polskie społeczeństwo, co jest ważnym czynnikiem sprzyjającym podjęciu decyzji o przyjeździe i pozostaniu w Polsce. Migracja Ukraińców do Polski ma w większości przypadków charakter zarobkowy, krótkookresowy, acz regularny (cykliczny, często sezonowy). Przyjeżdżają oni do naszego kraju by podjąć się pracy (najczęściej w sektorach budowlanym, opieki domowej i rolnictwie), zarobić i wspomóc tym samym swój budżet i/lub budżet gospodarstwa domowego, którego są częścią. Wykorzystują w tym celu coraz bardziej przyjazne warunki wjazdu i podejmowania legalnego zatrudnienia, w tym system oświadczeń pracodawców. Instrumenty polityki migracyjnej państwa, regulujące możliwości wjazdu, pobytu i podejmowania pracy mogą mieć zasadniczy wpływ na podjęcie decyzji o migracji i wyborze kierunku. Obecnie Polska jest na etapie bardzo dynamicznego rozwoju swojej polityki adresowanej do cudzoziemców, dotyczy to wymiaru prawno-instytucjonalnego, jak i doktrynalnego. Procesy migracyjne wpływają w sposób zasadniczy na wiele aspektów życia społecznego na różnych jego płaszczyznach, dotyczą jednostek, rodzin, społeczności lokalnych, jak i całego społeczeństwa. Migracje powodują zmiany w takich dziedzinach jak rynek pracy, polityka, kultura, życie rodzinne, mając tym samym wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy tak kraju wysyłającego, jak i przyjmującego. Głównym celem publikacji jest analiza współczesnych migracji obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego obu krajów. Podstawowe pytania, jakie zostały tutaj postawione, to: jaki jest stan obecny, wzorce i dynamika procesów napływowych Ukraińców do Polski?; co wiemy o ukraińskich migrantach i ich funkcjonowaniu na polskim rynku pracy i w polskim społeczeństwie?; jaki jest wpływ polityki migracyjnej Polski, w tym jej poszczególnych elementów, na kształtowanie się, przebieg i charakter tych procesów?; czy obecny stan i forma migracji Ukraińców do Polski są korzystne dla obu krajów?; czy polityka migracyjna w obecnej formule jest optymalna czy wymaga zmian?; jaka jest rola i korzyści płynące z transferów pieniężnych pracujących w Polsce obywateli Ukrainy?; w jaki sposób można zwiększyć potencjał rozwojowy tych transferów?. Rozdział pierwszy autorstwa Zuzanny Brunarskiej jest próbą podsumowania stanu wiedzy o współczesnych migracjach obywateli Ukrainy do Polski - ich obecności w Polsce i funkcjonowania na polskim rynku pracy - w oparciu o najnowsze dane statystyczne i wyniki istniejących badań. Autorka wiele miejsca poświęca kwestii legalności oraz cechom strukturalnym migracji i migrantów, a także ich sytuacji na polskim rynku pracy. W rozdziale drugim Magdalena Lesińska stara się w syntetyczny sposób przedstawić relacje między procesami migracyjnymi a rozwojem społeczno-gospodarczym oraz ocenić pozytywne i negatywne skutki migracji krótkookresowych dla kraju wysyłającego i przyjmującego w kontekście ich rozwoju. Rozdział ten zawiera także ogólną charakterystykę polskiej polityki migracyjnej i ocenę jej realizacji w praktyce na przykładzie jej wpływu na migracje Ukraińców. Z kolei Małgorzata Grotte w rozdziale trzecim skupia się na kwestii transferów pieniężnych przesyłanych przez Ukraińców pracujących w Polsce na Ukrainę, opisując na podstawie badań (w tym wykonanych na potrzeby tego tekstu) charakter, skalę i kanały 4\n6 transferów, determinanty wyboru określonego sposobu przekazywania zarobionych środków finansowych oraz deklarowane i realne cele, na jakie są one wykorzystywane. Wiele uwagi poświęca rozwojowemu wpływowi przekazów pieniężnych, zarówno na społeczeństwo i gospodarkę Ukrainy, jak również na rozwój sektora finansowego w obu krajach. Każdy rozdział zawiera rekomendacje, odnoszące się do postulowanych zmian prawno-politycznych dotyczących omawianych tematów. Autorki chciałyby złożyć serdeczne podziękowania za wsparcie w przygotowaniu tekstów, w tym w postaci bardzo użytecznych komentarzy do ich wstępnych wersji (w kolejności alfabetycznej): Pawłowi Bagińskiemu, Joannie Fominie, Marcie Kindler, Joannie Nestorowicz i Pawłowi Strzeleckiemu. Tekst przygotowany został na potrzeby programu Otwarta Europa Fundacji im. Stefana Batorego w ramach projektu "Spójna i przyjazna polityka wschodnia. Partnerem projektu była Fundacja Ośrodka Badań nad Migracjami (OBMF). Pracę nad tekstem zakończono w październiku\n7 Rozdział I. Ukraińscy migranci w Polsce: sytuacja obecna Zuzanna Brunarska Ośrodek Badań nad Migracjami UW 1. Wstęp Wraz z rozpadem ZSRR przed mieszkańcami dawnych republik radzieckich, w tym Ukraińcami, otworzyły się możliwości podróżowania za granicę, m.in. w celach zarobkowych 1. Możliwość ta miała szczególne znaczenie w obliczu pogorszenia warunków życia, związanego z kryzysem okresu transformacji. Zaraz po 1991 r. mobilność przybierała przede wszystkim formę krótkoterminowych wyjazdów zagranicznych odbywanych w celach handlowych, które koncentrowały się w dużej mierze w regionach przygranicznych (Wallace, Stola 2001). Później znaczna część tych wyjazdów przekształciła się w tymczasowe migracje zarobkowe, przyjmujące zazwyczaj formę cyrkulacji pomiędzy krajem wysyłającym a przyjmującym. W tym pierwszym okresie głównym celem wyjazdów dla obywateli Ukrainy były Rosja i Polska oraz Węgry, Czechy i Słowacja, a więc przede wszystkim kraje sąsiedzkie, do wkroczenia na terytorium których obywatele Ukrainy nie potrzebowali wiz. Z czasem kierunki ukraińskiej migracji zarobkowej uległy dywersyfikacji, obejmując także bardziej odległe kraje Europy, takie jak Hiszpania czy Portugalia (Dietz 2010). Przyczyn należy upatrywać po pierwsze w postępującym zjawisku globalizacji i otwarciu się Ukrainy na międzynarodowy rynek pracy po 1991 r. Po drugie w pojawieniu się zapotrzebowania na zagraniczną siłę roboczą w krajach Południowej Europy i w idącej za tym aktywności pośredników oraz w przeprowadzanych na terenie tych krajów akcjach regularyzacyjnych (Marques, Góis 2007). Po trzecie stoją za tym zmiany warunków przemieszczania się z Ukrainy do państw Grupy Wyszehradzkiej w związku z ich wejściem do Unii Europejskiej, a później w grudniu 2007 r. do Strefy Schengen. Do 2003 r. migranci z Ukrainy mogli wjeżdżać na terytorium Polski bez wiz. Wprowadzony po 2003 r. system wizowy wobec Ukrainy można określić jako liberalny, jako że wizy były bezpłatne, łatwo było otrzymać wizę wielokrotną. Istotne zmiany przyniosło wejście Polski do strefy Schengen, które narzuciło zunifikowane podejście wobec obywateli państw trzecich, chcących przebywać na terenie Schengen, co zrównało Polskę pod względem dostępności z krajami tzw. starej Unii. Z tego powodu oraz za sprawą m.in. niższych stawek płac polski rynek pracy często przegrywa w konkurencji z innymi krajami UE (np. Włochami czy Hiszpanią 2 ), które są w stanie zaoferować obywatelom Ukrainy atrakcyjniejsze warunki zatrudnienia. Polska wciąż jednak pozostaje istotnym graczem na migracyjnej mapie Ukrainy. Według przeprowadzonego w 2008 r. przez Ukraiński Ośrodek na rzecz Reform Społecznych (UCSR) i Państwowy Komitet Statystyczny Ukrainy (Ukrstat) badania gospodarstw domowych na Ukrainie 3, Polskę wybierało ok. 8% ukraińskich migrantów zarobkowych i tym samym zajmowała ona 4 miejsce na liście ich krajów docelowych (po Rosji 48%, Włoszech 13% oraz Czechach 12%). Wysoka pozycja Polski spowodowana jest przede wszystkim jej bliskością geograficzną (co wiąże się z niskimi kosztami przejazdów), podobieństwem języka polskiego i ukraińskiego oraz istnieniem sieci migracyjnych, ułatwiających potencjalnym migrantom organizację wyjazdu za granicę. Ponadto w ostatnich latach czynione są kroki w kierunku liberalizacji polskiej polityki migracyjnej, co ma uczynić Polskę bardziej 1 Autorka dziękuje Marcie Kindler za cenne uwagi. 2 Panujący w krajach Europy Południowej kryzys finansowy może sprawić, że kraje te stracą na atrakcyjności. 3 Dalej: badanie UCSR i Ukrstat (2008); dane z publikacji: Ukrainian external labour migration,\n8 przyjaznym krajem przyjmującym, szczególnie wobec migrantów zza wschodniej granicy. Zmiany, które Polska systematycznie wprowadzała począwszy od 2006 roku, dotyczące np. uproszczonego trybu zatrudniania cudzoziemców m.in. z Ukrainy, niewątpliwie przyczyniają się do wzrostu atrakcyjności Polski jako kraju przyjmującego dla ukraińskich tymczasowych migrantów zarobkowych. Dla Polski z kolei Ukraina stanowi najważniejsze zagraniczne źródło migracji zarobkowej i osiedleńczej. Obywatele Ukrainy wyraźnie dominują w statystykach cudzoziemców obecnych na polskim rynku pracy. Przynajmniej o tym świadczą oficjalne dane Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej 4 dotyczące zezwoleń na pracę i zarejestrowanych oświadczeń pracodawcy o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca na Ukraińców przypadało ich w 2011 r. odpowiednio 46 i 92%. Dodatkowo należy uwzględnić fakt, że Ukraińcy często podejmują się pracy nierejestrowanej, wobec czego ich liczba na polskim rynku pracy jest potencjalnie znacznie wyższa niż wskazują na to oficjalne statystyki. Wzrost zapotrzebowania na zagraniczną siłę roboczą Polska zanotowała po 2004 r. w związku z wyjazdem dużej liczby Polaków do pracy za granicę i (częściowo z tym związanym) brakiem rąk do pracy, szczególnie w branżach charakteryzujących się sezonowością, takich jak rolnictwo czy budownictwo 5. Braki siły roboczej w tych oraz innych sektorach uzupełniane są przez napływ migrantów zarobkowych z Ukrainy. Niniejszy rozdział ma na celu przedstawienie charakterystyki migracji z Ukrainy do Polski w świetle dostępnych danych zarówno oficjalnych statystyk jak i wyników istniejących badań. 2. Migranci z Ukrainy w Polsce ilu ich jest? Wiedza na temat liczebności Ukraińców przebywających i pracujących w Polsce jest fragmentaryczna. Dostarczają nam jej (bezpośrednio lub pośrednio) m.in. statystyki GUS, Urzędu ds. Cudzoziemców, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz Straży Granicznej. Niniejszy podrozdział stara się przybliżyć liczbę migrantów z Ukrainy w Polsce, w tym celu przywołując istniejące statystyki dotyczące pobytu i pracy oraz szacunki odnoszące się do migracji nielegalnej. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2011 w Polsce faktycznie zamieszkiwało 227,5 tys. osób urodzonych na Ukrainie 6. Niestety przyjęta metodologia spisu sprawia, że liczba ta niewiele mówi nam o wielkości społeczności ukraińskiej w Polsce. Założono bowiem, że kraj urodzenia należy podawać według granic państw aktualnych w momencie spisu. W ten sposób w tych 227,5 tys. uwzględniono również wszystkich Polaków urodzonych za czasów II Rzeczpospolitej na ziemiach, które wchodziły wówczas w skład Polski a obecnie znajdują się w granicach Ukrainy. Więcej informacji dostarcza nam liczba osób mieszkających w Polsce a posiadających ukraińskie obywatelstwo lub deklarujących ukraińską identyfikację narodowo-etniczną. Według spisu z 2011 r. w Polsce mieszkało 13,4 tys. ludzi posiadających ukraińskie obywatelstwo (co stanowiło ok. ¼ obywateli państw trzecich mieszkających w Polsce). Ukraińską identyfikację narodowoetniczną zadeklarowało podczas spisu 49 tys. osób (w tym 27 tys. jako jedyną, 10 tys. jako pierwsza, ale nie jedyną i 12 tys. jako drugą). Z punktu widzenia liczebności populacji 4 Źródło: wszelkie dane dotyczące zezwoleń na pracę i oświadczeń cytowane w rozdziale odwołują się do statystyk MPiPS. 5 Trwający obecnie kryzys w budownictwie może sprzyjać ograniczeniu zapotrzebowania na siłę roboczą (również cudzoziemską) w tej branży. 6 Co stanowiło ok. 0,6% całkowitej ludności Polski, a 33,7% ogółu ludności zamieszkującej w Polsce, ale urodzonej poza nią. 7\n9 migrantów z Ukrainy w Polsce najbardziej istotna wydaje się liczba ludzi posiadających ukraińskie obywatelstwo. Biorąc pod uwagę tę zmienną, Ukraińcy stanowią najliczniejszą grupę cudzoziemską w Polsce. Co istotne, ich liczba w ostatnim dziesięcioleciu ponad dwukrotnie wzrosła (z 5,4 tys. według spisu z 2002 r.). Badania pokazują, że w Polsce nie ma silnych powiązań między osiadłymi Ukraińcami a migrantami zarobkowymi z Ukrainy. Migranci przyjeżdżający na tymczasowy zarobek do Polski funkcjonują niejako w oderwaniu od społeczności ukraińskiej. Autorzy wspólnego raportu ISP, PAUCI i CPCFPU Regulacja migracji zarobkowej wyzwania dla Ukrainy w kontekście polskich doświadczeń (Bieniecki et al. 2005) podkreślają, że badani przez nich w Warszawie migranci ukraińscy uważają, że przedstawiciele mniejszości ukraińskiej w Polsce są bardziej podobni do Polaków niż do Ukraińców z Ukrainy. Mniejszość ukraińska organizuje wprawdzie różnego rodzaju wydarzenia (m.in. kulturalne czy religijne) jednak informacje na ich temat nie docierają do wszystkich migrantów, a część z nich świadomie się nie angażuje w nie (z powodu braku chęci lub czasu). Przebadani przez Bienieckiego et al. nielegalni migranci zarobkowi często darzą niechęcią swoich pobratymców, którzy zdążyli już się w Polsce urządzić, zarzucając im brak zainteresowania ich losem i nieudzielanie pomocy, mimo że mieliby ku temu możliwości. Również A. Górny (2002) przywołuje wypowiedzi przedstawicieli starej diaspory ukraińskiej, mieszkającej w Warszawie, twierdzącej, że członkowie tej grupy nie udzielają pomocy w migracji do Polski Ukraińcom z Ukrainy. Brak istnienia silnych powiązań między mniejszością ukraińską a migrantami zarobkowymi z Ukrainy z pewnością nie sprzyja integracji tych ostatnich w Polsce. Migranci osiadli mogliby stanowić dla nowoprzybyłych wsparcie zarówno w początkowym okresie ich pierwszego pobytu w Polsce jak i na dalszym etapie. Konieczna byłaby jednak aktywizacja społeczności osiadłych Ukraińców. Rolę pośrednika w tym procesie mogłyby odgrywać polskie organizacje pozarządowe. Diaspora ukraińska wcale jednak nie musi być zainteresowana udzielaniem wsparcia nowoprzybyłym, dlatego postrzeganie jej aktywizacji jako remedium na problemy z integracją migrantów może nie przynieść pożądanych skutków. Statystyki pobytowe Informacji na temat liczebności ukraińskich migrantów dostarczają nam statystyki Urzędu do Spraw Cudzoziemców 7. Według danych UdSC 31 grudnia 2011 roku w Polsce mieszkało prawie 30 tys. obywateli Ukrainy posiadających ważne karty pobytu różnego typu 8 (co stanowiło ok. 30% wszystkich ważnych kart pobytu). Dominowali wśród nich posiadacze trzech typów kart: na osiedlenie się, zamieszkanie na czas oznaczony i pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich. Pozostałe trzy typy ochrona uzupełniająca, pobyt tolerowany, status uchodźcy stanowią w przypadku obywateli Ukrainy niewielki odsetek pobytów (w 2011 stanowiły łącznie 0,3% wszystkich kart pobytu). Poniższy wykres (Rys. 1) obrazuje zmiany liczebności trzech dominujących typów kart będących w posiadaniu Ukraińców w ostatnich latach Cudzoziemcy mogą przebywać na terenie Polski na podstawie następujących typów zezwoleń: osiedlenie się, pobyt rezydenta długoterminowego WE, zamieszkanie na czas oznaczony, ochrona uzupełniająca, pobyt tolerowany, status uchodźcy. 8\n10 Rysunek 1. Ważne karty pobytu wśród obywateli Ukrainy wg rodzaju zezwolenia 9 (stan na 31 grudnia danego roku) szt zamieszkanie na czas oznaczony pobyt rezydenta długoterminowego WE osiedlenie się rok Źródło: na podstawie danych UdSC, Liczba obywateli Ukrainy legalnie przebywających w Polsce w latach systematycznie rosła. Również sięgając dalej wstecz, widoczny jest wyraźny wzrost liczby obywateli Ukrainy przebywających w Polsce. Przykładem jest rosnąca populacja posiadaczy zezwolenia na osiedlenie się w 2009 r. prawie 14 tys. Ukraińców posiadało kartę pobytu z celem osiedlenie się. Tymczasem 10 lat wcześniej zezwolenie na pobyt stały w Polsce miało tylko niecałe 4 tys. Ukraińców (Górny 2002). Przy tym w 1999 r. tylko 4% ukraińskich posiadaczy zezwoleń na pobyt stały w Polsce uzyskało te zezwolenia przed rokiem 1989 (tamże). Warto przyjrzeć się, jak wyglądał proces wydawania zezwoleń na osiedlenie się i zamieszkanie na czas oznaczony obywatelom Ukrainy w ostatnich latach (Rys. 2). Rysunek 2. Migracja osiedleńcza Ukraińców do Polski, Liczba obywateli Ukrainy, którzy złożyli wniosek o zezwolenie na osiedlenie się w stosunku do których wydano pozytywną decyzję w sprawie zezwolenia na osiedlenie się którzy złożyli wniosek o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony rok w stosunku do których wydano pozytywną decyzję w sprawie o zamieszkanie na czas oznaczony Źródło: na podstawie danych UdSC, 9 Na wykresie celowo pominięto karty pobytu związane z ochroną uzupełniającą, pobytem tolerowanym i statusem uchodźcy, jako że stanowią one marginalną część zezwoleń wydawanych Ukraińcom (suma tych trzech typów zezwoleń w latach nie przekraczała 100 szt. rocznie). 9\n11 Jak widać na wykresie, w ciągu ostatnich dziesięciu lat nastąpił wzrost liczby rozpatrywanych wniosków, jednak najostrzejszy wzrost przypadł na początek tego okresu, a po 2004 r. nastąpiła względna stabilizacja. W ostatnich latach osiedleniem się w Polsce rocznie było zainteresowanych ok. 1,5 2 tys. Ukraińców. Wobec większości aplikujących wydano decyzje pozytywne. Znacznie popularniejszą formą legalizacji pobytu było zamieszkanie na czas oznaczony w ostatnich latach ubiegało się o nią 8 10 tys. obywateli Ukrainy rocznie. Wzrost liczby zezwoleń na osiedlenie się wydawanych obywatelom Ukrainy po 2003 r. doprowadził do zmiany proporcji pomiędzy poszczególnymi rodzajami kart pobytu w 2004 r. 28% przypadało na zezwolenia na osiedlenie się (Grzymała-Kazłowska (red.) 2008), dla lat odsetek ten wynosił średnio 53%. Oznacza to wzrost udziału migrantów osiadłych wśród ogółu migrantów z Ukrainy legalnie przebywających w Polsce. Nielegalny pobyt Trudno oszacować, ilu Ukraińców przebywa na terenie Polski nielegalnie. Nielegalny pobyt stanowi jedną z podstaw by mówić o nielegalności migracji. Druga dotyczy migrantów podejmujących się nierejestrowanej pracy w Polsce, trzecia nielegalnego przekraczania granicy. Jak pokazują liczne badania, w przypadku Ukraińców o nieuregulowanym statusie na ogół reprezentują oni drugą kategorię tzn. legalnie przekraczają granicę, ich pobyt jest legalny, ale podejmują się pracy w szarej strefie, co czyni ich migrację nielegalną". O populacji migrantów z Ukrainy przebywających na terenie Polski nielegalnie informacji dostarczają nam pośrednio dane dotyczące liczby wydanych decyzji o wydaleniu, o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP oraz liczby osób zatrzymanych za przekraczanie (lub usiłowanie przekraczania) granicy wbrew przepisom (Rys. 3). Rysunek 3. Liczba decyzji o wydaleniu oraz o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP wydanych wobec Ukraińców i obywatele Ukrainy zatrzymani za nielegalne przekraczanie granicy rok decyzje o wydaleniu decyzje o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP zatrzymani za nielegalne przekraczanie granicy (lub próbę) Źródło: na podstawie danych UdSC, i SG, Liczba Ukraińców zatrzymanych za nielegalne przekraczanie (lub próbę przekraczania) granicy oscylowała w ostatnich latach wokół 1 2 tys. osób (z wyjątkiem roku 2008). W ciągu ostatnich trzech lat znacznie rzadziej niż w latach wcześniejszych podejmowano decyzje o wydaleniu obywateli Ukrainy z Polski liczba takich decyzji nie przekraczała w okresie tysiąca. Znacznie więcej było decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP. W ostatnich trzech latach ich liczba co roku przekraczała 4 tys. Należy jednak pamiętać, 10\n12 że tego typu statystyki nie są najlepszą miarą migracji nielegalnej, jako że w dużej mierze stanowią odzwierciedlenie skuteczności działania polskich służb. Dodatkowo statystyki te można jeszcze uzupełnić danymi Straży Granicznej odnoszącymi się do decyzji o odmowie wjazdu. W ostatnich latach rocznie odmawiano wjazdu na terytorium Polski ponad 10 tys. Ukraińców 10. Jednocześnie należy zauważyć, że Ukraińcy dominowali nad pozostałymi grupami migranckimi w przypadku wszystkich wymienionych wskaźników pośrednio obrazujących skalę nielegalności migracji co jednak głównie wynika z tego, że jest ich w Polsce najwięcej. Statystyki rynku pracy Biorąc pod uwagę liczbę wydanych zezwoleń na pracę i zarejestrowanych oświadczeń pracodawcy, Ukraińcy obok Mołdawian i Białorusinów stanowią najliczniejszą grupę cudzoziemców legalnie pracujących w Polsce. W 2011 roku Ukraińcom wydano 18,7 tys. zezwoleń na pracę oraz zarejestrowano na nich 239,6 tys. oświadczeń. System oświadczeń rejestrowanych przez pracodawcę w powiatowym urzędzie pracy oferujący (m.in. Ukraińcom) uproszczoną procedurę legalizacji zatrudnienia jest najpopularniejszą formą legalnego zatrudnienia obywateli Ukrainy w Polsce 11. Wcześniej (po 2003 a przed wejściem Polski do strefy Schengen) powszechny wśród ukraińskich migrantów był proceder wykorzystywania wiz turystycznych w celu realizacji krótkoterminowych wyjazdów zarobkowych. Obecnie w wyniku ograniczonego dostępu do wiz turystycznych oraz uproszczonej procedury zatrudniania cudzoziemców ze Wschodu funkcję tę w dużej mierze przejęły oświadczenia. M. Bieniecki i M. Pawlak (2010) powołują się na wypowiedzi pracowników Urzędu Wojewódzkiego i MPiPS, twierdzących, że ok. 90% wszystkich wiz z prawem pracy stanowią wizy wydane na podstawie oświadczeń pracodawcy. Trudno jednak jest oszacować faktyczną liczbę Ukraińców pracujących w Polsce. Oficjalne dane, na których musimy bazować z braku innych wiarygodniejszych źródeł, mogą z kilku powodów odbiegać od rzeczywistości. Po pierwsze duża część migrantów podejmuje nielegalne zatrudnienie, wobec czego wymyka się oficjalnym statystykom. Po drugie system zbierania informacji o liczbie wydanych zezwoleń na pracę i zarejestrowanych oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi nie pozwala na kontrolę nad faktyczną liczbą zatrudnionych w ten sposób migrantów. Wykonując legalną pracę u kilku pracodawców lub podejmując zatrudnienie więcej niż raz w ciągu roku (np. dwa razy po 3 miesiące), ten sam migrant w statystykach liczony jest kilkakrotnie. Poza tym dane MPiPS odnoszą się do liczby zarejestrowanych oświadczeń a nie wydanych na ich podstawie wiz czy też faktycznego przyjazdu cudzoziemca do Polski i podjęcia przez niego pracy na podstawie oświadczenia. Dodatkowo z uwagi na łatwość zarejestrowania oświadczenia pojawiły się różnego rodzaju nieprawidłowości, sprawiające, że liczba wydanych oświadczeń nie może być traktowana jako odzwierciedlenie faktycznego stanu zatrudnienia. Mówi się o istnieniu nieformalnego rynku, na którym dokonuje się handel oświadczeniami (firma, rejestrując oświadczenie, otrzymuje za swoją usługę wynagrodzenie, a cudzoziemiec dostaje podstawę do ubiegania się o wizę z prawem do pracy). Wobec fikcyjności nabywanych oświadczeń faktyczne poszukiwania pracy odbywają się często już po przyjeździe do Polski. W handlu oświadczeniami pośredniczą kierowcy (Klaus (red.) 2011 patrz dalsza część rozdziału). Zdarza się także, że nadużyć 10 12,8 tys. w 2009 r., 11,8 tys r., 10,6 tys. w 2011 r. (za UdSC, 11 Przykładowo w 2011 r. liczba wydanych zezwoleń na pracę stanowiła tylko niecałe 8% liczby zarejestrowanych w tym roku oświadczeń. 11\n13 dokonują sami migranci, wykorzystujący oświadczenie do uzyskania wizy z prawem do pracy, ale nie podejmujący jej u pracodawcy, który wystawił im oświadczenie. Taka strategia umożliwia im pracę u innego pracodawcy, w tym zagranicznego (szczególnie jeśli udało im się uzyskać wizę Schengen). Trudno również wnioskować o faktycznej liczbie Ukraińców podejmujących pracę na terenie Polski na podstawie liczby wydanych wiz, ponieważ część wiz może nie być wykorzystywana zgodnie z ich przeznaczeniem np. cudzoziemiec wjeżdżający na podstawie wizy w celu odwiedzin u znajomych/rodziny, może w rzeczywistości przyjeżdżać z zamiarem podjęcia pracy bez zezwolenia. Warto także pamiętać, że Ukraińcy posiadający polskie korzenie mogą skorzystać z przywilejów, jakie oferuje Karta Polaka 12. Karta Polaka m.in. umożliwia bezpłatne otrzymanie wielokrotnej wizy krajowej oraz zwalnia z konieczności posiadania zezwolenia na pracę. Od momentu wejścia w życie ustawy (2008 r.) do końca 2011 r. polskie jednostki konsularne na Ukrainie pozytywnie rozpatrzyły prawie 39 tys. wniosków o przyznanie Karty Polaka. Najwięcej (prawie 70%) pozytywnie rozpatrzonych wniosków przypadło na konsulat we Lwowie. W 2011 r. polskie konsulaty na Ukrainie wydały ponad 15 tys. wiz w związku z uprawnieniami wynikającymi z posiadania Karty Polaka 13. Poniższy wykres (Rys. 4) obrazuje zmiany liczby wydanych zezwoleń na pracę i zarejestrowanych oświadczeń o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca w odniesieniu do obywateli Ukrainy w ostatnich latach. Rysunek 4. Liczba zarejestrowanych oświadczeń i wydanych zezwoleń na pracę obywateli Ukrainy w Polsce w latach rok oświadczenia pracodawcy zezwolenia na pracę Źródło: na podstawie danych MPiPS, Dane MPiPS wskazują na wzrost łącznej liczby oświadczeń i zezwoleń na pracę w latach z około 148 tys. do ponad 258 tys. Trzeba jednak mieć na uwadze, że wzrost ten wcale nie musi świadczyć o faktycznym wzroście liczby zatrudnionych, a może być jedynie efektem stopniowego upowszechnienia się systemu oświadczeń. System ten zaczął funkcjonować w drugiej połowie 2007 r. i w okresie od sierpnia do grudnia 2007 roku 12 Dla osób posiadających związki z Polską zgodnie z ustawą o Karcie Polaka z 7 września Dane polskich jednostek konsularnych na Ukrainie udostępnione Fundacji Batorego i OBMF. 12\n14 powiatowe urzędy pracy zarejestrowały łącznie tylko nieco ponad 20 tys. oświadczeń. Można założyć, że uproszczona procedura zarówno przyciągnęła nowych migrantów, dotychczas niedecydujących się na migrację do Polski ze względu na trudności z legalizacją zatrudnienia, jak i umożliwiła legalizację zatrudnienia części migrantów podejmujących się do tej pory pracy nierejestrowanej. Jednak abstrahując od systemu oświadczeń, który jest podatny na wahania koniunkturalne związane m.in. z popytem na pracowników w takich sektorach jak rolnictwo czy budownictwo, należy zauważyć, że w ostatnich latach nastąpił wyraźny wzrost liczby Ukraińców zatrudnionych na podstawie zezwoleń na pracę. Liczba zezwoleń na pracę wydanych Ukraińcom wzrosła bowiem z 5,4 tys. w 2008 r. do 18,7 tys. w Nielegalne zatrudnienie Istniejące szacunki co do wielkości populacji Ukraińców pracujących w Polsce nielegalnie są, podobnie jak szacunki dotyczące liczby Ukraińców nielegalnie przebywających w Polsce, mało wiarygodne, a jednocześnie trudne do zweryfikowania. K. Iglicka i K. Gmaj (2008) cytowały artykuł prasowy z 2005 r. powołujący się na Urząd ds. Repatriacji i Cudzoziemców (poprzednika UdSC) mówiący o 250 tys. nielegalnych migrantów z Ukrainy. Autorki przytaczały także szacunki prof. A. Rajkiewicza, oceniającego populację Ukraińców nielegalnie pracujących w Polsce na 500 tys. osób. Tymczasem M. Jaroszewicz i L. Szerepka (2007) powoływali się na szacunki ukraińskiego MSZ, mówiące o 300 tys. Ukraińców pracujących w Polsce w ogóle. Wiarygodność wszystkich przytoczonych szacunków jest jednak niepotwierdzona i niestety brakuje możliwości ich weryfikacji. Wynika to z braku metodologii, która by pozwoliła na zmierzenie populacji nielegalnych migrantów i dlatego do istniejących szacunków należy podchodzić z dużą ostrożnością. Jedyne, co można stwierdzić z dużą dozą pewności, to fakt, że grupa osób zatrudnionych nielegalnie przeważa pod względem liczebności nad grupą udokumentowanych pracowników. 3. Przestrzenne rozmieszczenie populacji Ukraińców w Polsce Regiony przyciągające najwięcej migantów z Ukrainy pokrywają się w dużej mierze z regionami zamieszkiwanymi przez mniejszość ukraińską w Polsce. Przedstawiciele narodowości ukraińskiej koncentrują się przede wszystkim w dużych miastach (wśród których zdecydowany prym wiedzie Warszawa), na ziemiach północnych i zachodnich przyłączonych do Polski po drugiej wojnie światowej, na terenach położonych wzdłuż wschodniej granicy Polski oraz w miastach, gdzie w przeszłości zlokalizowane były sowieckie garnizony. Stoją za tym, jak pisze M. Jerczyński (1999) oprócz rynkowych (duże miasta), czynniki geograficzne (bliskość geograficzna) oraz historyczne: obecność w przeszłości garnizonów sowieckich oraz reperkusje akcji Wisła W ramach przeprowadzonej w 1947 r. akcji Wisła dokonano deportacji ludności pochodzenia ukraińskiego zamieszkującej ziemie południowo-wschodniej Polski (gł. na tereny Polski północnej i zachodniej przejęte od Niemców w wyniku II w. św.). 13\n15 Rysunek 5. Obywatele Ukrainy według powiatów w Polsce, stan na 1 września 2004 roku Źródło: OBM UW na podstawie rejestru URiC (obecnie UdSC) (Grzymała-Kazłowska (red.) 2008) Biorąc pod uwagę statystyki dotyczące migrantów zarobkowych z Ukrainy, największą ich liczbę przyciąga województwo mazowieckie. Przypada na nie około połowy wszystkich oświadczeń o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi wystawianych na obywateli Ukrainy (w 2011 r. było to 54%). Powodzeniem cieszą się też województwa lubelskie i dolnośląskie (po 9% oświadczeń w 2011 r.). Przestrzenny rozkład liczby oświadczeń rejestrowanych na Ukraińców wpisuje się w prawidłowości przestrzennego rozkładu obywateli Ukrainy zamieszkujących na terenie Polski. Nieco inaczej zróżnicowanie przestrzenne wygląda w przypadku zezwoleń na pracę. Około połowy pracowników z Ukrainy zatrudnianych na podstawie zezwoleń znajduje zatrudnienie na terenie województwa mazowieckiego (odpowiednio: 40, 48, 54 i 57% w latach a zatem ten odsetek systematycznie rośnie). Spośród pozostałych województw stosunkowo dużą liczbą Ukraińców zatrudnianych na podstawie zezwoleń charakteryzują się: pomorskie, dolnośląskie, małopolskie, wielkopolskie i lubuskie (odsetki rzędu 5 7%). 4. Charakterystyka populacji Większość Ukraińców przybywających do Polski pochodzi z terenów zachodniej Ukrainy. Przestrzenne zróżnicowanie pochodzenia ukraińskich migrantów przyjeżdżających do Polski w pewien sposób wyraża się liczebnością wiz wydawanych przez poszczególne konsulaty RP na Ukrainie. Ponad połowa wiz przypadała w ostatnich latach na konsulat we Lwowie (w 2011 r. było to równo 50% 15 ). Tendencję tę potwierdza badanie UCSR i Ukrstat (2008). Według tego badania ponad 3/4 respondentów migrujących do Polski pochodziło z regionu Zachodniej Ukrainy, po ok. 10% z Centralnej i Południowej. 15 W tym samym roku 20% wiz wydał konsulat w Łucku, 12% wydział konsularny ambasady w Kijowie, 7% konsulat w Winnicy, 6% w Charkowie, 4% w Odessie i 1% nowopowstały KG RP w Sewastopolu. 14\n16 Migracja osiedleńcza z Ukrainy do Polski odznacza się stosunkowo wysokim wskaźnikiem feminizacji. Współczynnik ten w ostatnich latach znajdował się w przedziale 60 70% 16, przy czym od 2008 r. systematycznie spadał. Biorąc pod uwagę liczbę wydanych w ostatnich latach pozytywnych decyzji w sprawie o zezwolenie na osiedlenie się, odsetek kobiet zmalał z 73% w roku 2008 do 64% w roku Podobnie sytuacja wyglądała w przypadku wydanych pozytywnych decyzji w sprawie o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. Odsetek kobiet w tej grupie zmniejszył się w latach z 65 do 61%. Co ciekawe, przyglądając się statystykom z ostatnich lat odnośnie decyzji o odmowie wjazdu i o wydaleniach, widzimy, że kobiety są w mniejszości dotyczyło ich tylko ok. 1/3 tego typu decyzji. Nieco inaczej wygląda stopień feminizacji migracji zarobkowych z Ukrainy do Polski. Biorąc pod uwagę liczbę zarejestrowanych oświadczeń, kobiety stanowiły zawsze nieco mniej niż połowę populacji (w 2011 r. niecałe 44%). Również rozpatrując liczbę wydanych zezwoleń na pracę, należy stwierdzić, że kobiety były w mniejszości w 2011 r. przypadało na nie około 40% wydanych zezwoleń. Podobne proporcje daje badanie UCSR i Ukrstat (2008). Zgodnie z jego wynikami odsetek kobiet wśród migrantów jeżdżących do pracy do Polski w latach wynosił 44%. O ile oficjalne dane mogą zaniżać odsetek kobiet, ponieważ w dużej mierze nie obejmują zatrudnienia w sektorze gospodarstw domowych, rezultaty badania UCSR i Ukrstat wydają się być dowodem na to, że utrwalony pogląd, jakoby wśród migrantów zarobkowych z Ukrainy w Polsce przeważały kobiety, nie musi być prawdziwy. Informacji na temat struktury wiekowej przybyszów z Ukrainy dostarczają dane o strukturze zarejestrowanych oświadczeń pracodawcy. Wśród obywateli Ukrainy zatrudnianych na podstawie oświadczeń dominują osoby w wieku lat (stanowiły w ostatnich latach ok. 45%). Około 1/3 stanowią osoby w wieku lat, a ok. 1/5 nie ukończyła 26 roku życia. Przy tym od momentu wprowadzenia uproszczonej procedury odsetek najmłodszych pracowników systematycznie rósł (przyjmując w latach kolejno wartości: 15,7%; 17,1%; 20,2%; 21,6% i 23,3%). W ostatnich latach wzrastała także liczba studentów przyjeżdżających studiować na polskich uczelniach. W roku akademickim 2010/2011 było ich prawie 5 tys., co oznacza prawie stuprocentowy wzrost od roku 2008/2009 (dane za: GUS). Wynika to po części z preferencyjnych warunków na polskim rynku pracy, jakie cudzoziemcy mogą zyskać jako absolwenci polskich uczelni. Możliwe, że wzrost udziału najmłodszej grupy wiekowej wśród osób korzystających z systemu oświadczeń wiąże się z rosnącą liczbą studentów, którzy przy okazji studiowania decydują się na pracę korzystając z uproszczonej procedury zatrudnienia (lub którzy przyjeżdżają z zamiarem podjęcia pracy a rozpoczęcie studiów stanowi jedynie podstawę do legalizacji ich pobytu). Jednak biorąc pod uwagę liczebność grupy ukraińskich studentów w Polsce i dynamikę wzrostu liczby oświadczeń wystawionych na obywateli Ukrainy poniżej 26 r.ż. (w kolejnych latach: 3,2; 24,4; 36,3; 36,6 i 55,7 tys.) decydującą rolę w wyżej wspomnianym procesie wzrostu odsetka przedstawicieli najmłodszej grupy wiekowej muszą odgrywać inne czynniki. 5. Charakter migracji Wśród migrantów z Ukrainy przyjeżdżających do Polski dominują migranci krótkoterminowi. W szczególności migranci zarobkowi z Ukrainy reprezentują w 16 Wszystkie dane w tym akapicie na podstawie: 15\n17 zdecydowanej większości model migracji cyrkulacyjnej, zazwyczaj krótkoterminowej 17. Odróżnia to Polskę od takich krajów docelowych ukraińskiej migracji w ramach UE, takich jak Portugalia czy Hiszpania (Hosnedlová, Stanek 2010), które charakteryzują wyjazdy na dłuższy okres czasu (powyżej 6 miesięcy). Do wyboru takiego modelu w przypadku Polski zachęca bliskość geograficzna przekładająca się na stosunkowo niewielki koszt połączeń komunikacyjnych i krótki czas podróży między Polską a Ukrainą oraz istniejące uwarunkowania instytucjonalne: system oświadczeń promujący zatrudnienie tymczasowe wśród migrantów ze Wschodu, w tym Ukraińców; system wydawania zezwoleń na pracę i reżim wizowy również sprzyjające migracji krótkoterminowej. System oświadczeń pozwala na pracę przez maksymalnie 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy. Duża część migrantów wykorzystuje pełen dozwolony okres, pół roku spędzając na Ukrainie, pół w Polsce. Popularny jest także zwyczaj wykorzystywania urlopu (często bezpłatnego) na rzecz wyjazdów zarobkowych do Polski. Niejednokrotnie ma miejsca swoista wymiana, polegająca na przekazywaniu miejsca pracy znajomej osobie na czas nieobecności w Polsce (Kindler 2012). Tego typu praktyki są szczególnie popularne w sektorze usług domowych. Duża część ukraińskich migrantów zarobkowych zostawia rodziny na Ukrainie, wobec czego konieczność powrotów do kraju pochodzenia, wynikająca z wymogów wizowych, jest dodatkowo umotywowana chęcią (lub koniecznością) odwiedzania rodziny. Jak pisze J. Frelak (Klaus (red.) 2011), prawdopodobnie liberalizacja przepisów, pozwalająca na dłuższy okres pracy w Polsce w ciągu roku, nie zniwelowałaby całkowicie tymczasowych pobytów na Ukrainie właśnie ze względu na zobowiązania rodzinne. O cyrkulacyjnym charakterze migracji z Ukrainy do Polski świadczą m.in. wyniki badania RDS przeprowadzonego przez OBM UW w 2010 r. w Warszawie i okolicach 18 mediana liczby przyjazdów do Polski wśród respondentów wyniosła 5 przyjazdów, a ok. 1/5 badanych miała za sobą więcej niż 10 przyjazdów. Jednocześnie dla więcej niż 80% przebadanych migrantów zarobkowych obecny (w momencie badania) pobyt w Warszawie rozpoczął się w 2010 r., co oznacza, że większość z nich przebywała w Polsce krócej niż 5 7 miesięcy 19. O tym, że wśród ukraińskich migrantów zarobkowych pracujących w Polsce dominują migranci cyrkulacyjni, świadczą także rezultaty badania UCSR i Ukrstat (2008). Przeciętny wyjazd do Polski dla 56% badanych w latach trwał od 1 do 3 miesięcy. 17% przyjeżdżało na okres od 3 do 6 miesięcy, 6% spędzało w Polsce od pół roku do roku, a tylko 3,5% przyjeżdżało na dłużej niż rok. Przy tym dla 32% był to pierwszy zarobkowy wyjazd do Polski, dla ponad połowy był to już przynajmniej drugi, a co najwyżej piąty przyjazd, a 16% odwiedziło Polskę w celach zarobkowych już więcej niż 5 razy. Dominację pracowników krótkoterminowych potwierdzają statystyki MPiPS ponad 80% oświadczeń wystawianych jest na okres od 3 do 6 miesięcy, a ponad 70% zezwoleń na pracę w 2010 i 2011 r. wystawionych zostało na okres od 3 do 12 miesięcy. Zezwolenia na okres od 1 do 2 lat stanowiły przy tym mniej niż ¼ wszystkich zezwoleń wydawanych Ukraińcom, a zezwolenia na okres powyżej 2 lat tylko około 5 6%. Jednocześnie wśród zezwoleń wydanych w 2011 r. jedynie 17% stanowiło przedłużenia wcześniej wydanych zezwoleń. 17 Przyjęto określać, że migracja krótkoterminowa dotyczy wyjazdów trwających od 3 do 12 miesięcy (definicja ONZ). W tym przypadku należałoby jednak odnosić ten termin raczej do ruchów trwających do 6 miesięcy (bez dolnego ograniczenia). Model migracji cyrkulacyjnej zakłada powtarzające się przemieszczanie się migranta pomiędzy krajem pochodzenia a krajem docelowym. 18 Mobilność i migracje w dobie transformacji wyzwania metodologiczne, RDS Polska, 2010, OBM UW, dalsze szczegóły patrz Tab. 2 na końcu rozdziału. 19 Badanie było realizowane w okresie od maja do lipca 2010 r. 16\n18 Najwięcej oświadczeń dla Ukraińców w 2011 r. było przy tym zarejestrowanych w okresie od lutego do maja (patrz Rys. 6) średnio ponad dwukrotnie więcej niż w okresie od września do grudnia. Może to świadczyć o sezonowości migracji, zakładając, że pracodawcy rejestrują oświadczenia o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca z pewnym wyprzedzeniem. Biorąc pod uwagę fakt, że Ukraińcy zatrudniani w budownictwie i rolnictwie często pracują nielegalnie, można się spodziewać jeszcze wyższych wskaźników sezonowości zatrudnienia Ukraińców w Polsce. Rysunek 6. Zróżnicowanie liczby oświadczeń zarejestrowanych na obywateli Ukrainy w poszczególnych miesiącach 2011 r średnia roczna: I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII miesiące Źródło: na podstawie danych MPiPS, Wśród Ukraińców przyjeżdżających do Polski do pracy są tacy, którzy nie są się w stanie utrzymać na Ukrainie i wobec braku perspektyw na szybką poprawę sytuacji gospodarczej na Ukrainie migracja zarobkowa jest dla nich rozwiązaniem długoterminowym. Są jednak i tacy, którzy migrację traktują jako środek do realizacji konkretnego celu np. kupna domu czy mieszkania, remontu, posłania dzieci na studia. Ci drudzy przyjeżdżają epizodycznie, cyrkulacja nie staje się dla nich sposobem na życie. Jak pokazują badania, pozostają oni jednak w mniejszości (patrz np. Iglicka et al. 2011). Oprócz migrantów, którzy decydują się na cyrkulację ze względów rodzinnych lub innego rodzaju powiązań z krajem pochodzenia, są też osoby, które, jak określają to K. Iglicka et al., wpadły w pułapkę cyrkulacji i przyjmują wzorzec migracji cyrkulacyjnej dość bezrefleksyjnie, nie zastanawiając się, czy stanowi ona dla nich najbardziej optymalne rozwiązanie i nie próbują szukać możliwości na legalizację dłuższego pobytu. Spośród respondentów badania Fundacji Batorego i OBMF (2012) 20 ponad połowa nie zamierza zaprzestać cyrkulacji. Wśród warunków determinujących jej zakończenie respondenci zaznaczali najczęściej wyższe zarobki na Ukrainie, likwidację korupcji i poprawę sytuacji gospodarczej. Jednocześnie można spodziewać się, że w przypadku umożliwienia ukraińskim migrantom zarobkowym dłuższych pobytów w Polsce, znaczna część z nich byłaby skłonna z tego skorzystać. 78% ukraińskich respondentów badania IPS (Szylko-Skoczny, Duszczyk 2010) wyraziło chęć przedłużenia swojego pobytu w Polsce (pod warunkiem legalnego zatrudnienia 21 ). Jednakże związki z Ukrainą (rodzina, znajomi, dom lub mieszkanie, na które 20 Obywatele Ukrainy w Polsce: obecność na rynku pracy i transfery pieniężne, maj czerwiec Należy mieć na uwadze, że badanie dotyczyło pracowników z Ukrainy zatrudnionych na podstawie oświadczeń, a w próbie znalazły się raczej osoby zatrudnione legalnie (pracodawca musiał wyrazić zgodę na ich udział w badaniu). 17\n19 często odkładają) sprawiają, że większość migrantów zarobkowych z Ukrainy raczej nie zdecydowałaby się osiedlić w Polsce na stałe. 22 Dłuższe dozwolone okresy pobytu uchroniłyby być może część migrantów przed wpadnięciem w pułapkę nielegalnego pobytu. Dla zdecydowanej większości migrantów z Ukrainy nielegalnie przebywających na terenie Polski pobyt stał się nielegalny na skutek pozostania wewnątrz granic RP dłużej niż byli do tego uprawnieni (niż uprawniała ich do tego posiadana przez nich wiza lub karta pobytu). Jako że wyjazd z Polski może dla nich skutkować tymczasowym zakazem wjazdu na teren UE, na ogół starają się pozostać w Polsce możliwie jak najdłużej. W 2012 r. państwo polskie zaoferowało nielegalnym migrantom sposób na wyjście z nielegalności w ramach prowadzonej w pierwszej połowie roku akcji abolicyjnej zarejestrowano 2016 wniosków o legalizację pobytu złożonych przez obywateli Ukrainy nielegalnie przebywających w Polsce. Stanowiło to ok. 21% wszystkich złożonych wniosków. Wciąż nie wiadomo jednak, ilu otrzymało pozytywne decyzje (spośród rozpatrzonych do tej pory 1547 wniosków obywateli Ukrainy pozytywne decyzje wydano wobec 1385, co stanowi ok. 90%) 23. Trudno jednak na podstawie liczby złożonych wniosków szacować skalę nielegalnej migracji z Ukrainy. Część nielegalnych migrantów mogła bowiem nie spełniać warunków abolicji, a część spełniających warunki mogła nie złożyć wniosku w obawie przed negatywną decyzją i wydaleniem z terytorium Polski. Tegoroczna abolicja odbywała się na bardziej liberalnych zasadach w stosunku do abolicji z lat poprzednich (2003, 2007), co umożliwiło liczniejszy udział w niej Ukraińców 24. Jak pokazują wyniki badań OBM UW, będące efektem realizacji projektów badawczych MPLM i IDEA 25, w procesie kształtowania się migracji z Ukrainy do Polski zasadniczą rolę odgrywają sieci społeczne. Sieci stymulują przy tym zarówno migrację osiedleńczą (w szczególności przekształcanie się migracji krótkookresowej w długotrwałą), jak i są podstawą funkcjonowania migrantów cyrkulacyjnych (poprzez wsparcie udzielane nowoprzybyłym przez bardziej doświadczonych migrantów). Biorąc pod uwagę niskie prawdopodobieństwo przekształcenia się migracji cyrkulacyjnej w długotrwałą oraz nikłe szansę na spełnienie w najbliższym czasie warunków deklarowanych przez migrantów jako determinujące zakończenie cyrkulacji, można powiedzieć, że jest to dość trwała forma mobilności. W odniesieniu do tego typu mobilności można mówić o zjawisku tzw. trwałej tymczasowości (Stola 1997). 6. Sposoby poszukiwania pracy Na rynku (zarówno po stronie polskiej jak i ukraińskiej) funkcjonują agencje pośrednictwa pracy, organizujące zatrudnienie Ukraińców w Polsce. Jednak niewielka część migrantów decyduje się na korzystanie z ich usług. Częściowo z powodu opłat autorzy 22 Za to wśród Ukraińców decydujących się na migrację do Polski na stałe dominują osoby mające za sobą doświadczenie migracji cyrkulacyjnej. Świadczą o tym wyniki badania sondażowego przeprowadzonego w województwie mazowieckim w 2005 r. wśród ukraińskich migrantów osiadłych (Górny et al. 2007). Wykazało ono, że osiedlenie się w Polsce poprzedzała cyrkulacja (dla 72% respondentów przyjazd na stałe nie był pierwszym przyjazdem do Polski) W poprzednich akcjach abolicyjnych łącznie wzięło udział tylko ok. 200 Ukraińców. W przypadku ostatniej abolicji odstąpiono od wymogu posiadania środków wystarczających na pokrycie kosztów utrzymania i leczenia migranta oraz członków jego rodziny, a także zrezygnowano z wymogów dotyczących miejsca zamieszkania (poprzednio konieczne było przedłożenie tytułu prawnego do lokalu) i wykonywania pracy. 25 MPLM Polityka migracyjna jako instrument promocji zatrudnienia i ograniczania bezrobocia; IDEA Kraje Śródziemnomorskie i Europy Środkowo-Wschodniej jako nowe kraje imigracyjne w Unii Europejskiej 18\n20 raportu SIP (Klaus (red.) 2011) piszą o kwotach rzędu 100 Euro za znalezienie pracy do Euro za pomoc z dokumentami i wizą. Większość migrantów bazuje na kanałach nieformalnych, głównie korzystając z pośrednictwa rodziny i znajomych. Ten kanał poszukiwania pracy jest szczególnie popularny w sektorze usług domowych. Polecanie sobie pomocy domowych w gronie znajomych i rodziny często skutkuje tym, że jedna osoba wykonuje pracę we wszystkich gospodarstwach domowych, składających się na daną rodzinę. Często więc rolę pośrednika pełni niejako sam pracodawca migranci wykorzystują jego sieć kontaktów (Kindler 2012). Jednocześnie, aby nie musieć za każdym razem szukać pracy od nowa, popularne jest stosowanie zastępstw gdy migrant zmuszony jest wyjechać, organizuje na swoje miejsce zaufanego zmiennika i dzięki temu nie traci miejsca pracy. Innym sposobem na znalezienie pracy jest odwiedzanie miejsc (nieformalnych giełd pracy), w których migranci są werbowani przez pracodawców, szukających pracowników (tzw. birże, np. Piaseczno) 26. Ważną rolę (szczególnie w przypadku pracowników sezonowych, głównie zatrudnionych w rolnictwie) odgrywa instytucja kierowcy. Kierowcy nie tylko dowożą pracownika na miejsce pracy, ale także pełnią rolę pośredników, załatwiających migrantom pracę 27. Zarówno w przypadku korzystania z nieformalnych giełd pracy jak i usług kierowców migranci są narażeni na nieuczciwość osób z którymi się stykają (pośredników i pracodawców). Zgodnie z wynikami badania UCSR i Ukrstat (2008) 80% migrantów zarobkowych z Ukrainy przyjeżdżających do Polski w latach znalazło zatrudnienie poprzez znajomych i rodzinę. Prawie 20% badanych szukało pracy bezpośrednio u pracodawcy, a tylko 9% korzystało z usług prywatnych agencji zatrudnienia 28. Badanie RDS (2010) wykazało, że prawie połowa respondentów znalazła swoją obecną pracę za pośrednictwem rodziny i znajomych mieszkających w Polsce, ok. 1/5 korzystało z pomocy rodziny i znajomych mieszkających na Ukrainie. Łącznie daje to 70% przypadające na pośrednictwo rodziny i znajomych. 17% znalazło pracę dzięki ogłoszeniu (w prasie, internecie, radiu, telewizji), 5% korzystało z usług biur i agencji pośrednictwa pracy. Tylko ok. 2% znalazło obecne zatrudnienie przez nieformalnych pośredników (np. kierowców), a tylko ok. 1% poprzez nieformalną giełdę pracy. Należy jednak pamiętać, że wyniki badania mogą nie być reprezentatywne dla całego kraju, a jedynie dla obszaru objętego badaniem (Warszawa i okolice). W skali całego kraju odsetki w dwóch ostatnich kategoriach byłyby zapewne nieco wyższe (m.in. ze względu na zatrudnienie w rolnictwie). Jednocześnie ponad 1/3 respondentów badania RDS (spośród tych będących w Polsce nie po raz pierwszy) znalazła zatrudnienie u tego samego pracodawcy, u którego pracowała wcześniej. Spośród ukraińskich respondentów badania IPS (Szylko-Skoczny, Duszczyk 2010) 66% znalazło pracę dzięki znajomym, 22% korzystało z usług pośredników. Powyższe dane potwierdzają rolę, jaką w migracji z Ukrainy do Polski odgrywają sieci migracyjne, począwszy od sieci tworzonej przez rodzinę i znajomych, na sieci nieformalnego pracodawcy skończywszy. 7. Sektory zatrudnienia Ukraińcy pracujący w Polsce z reguły znajdują zatrudnienie w typowo migranckich, nisko płatnych niszach rynku pracy (tzw. drugorzędny/wtórny rynek pracy). Szczególnie wyraźnie 26 Opis sytuacji panujących na birżach patrz np. Klaus (red.) 2011; Adamiec Opis zasad funkcjonowania układu migrant-kierowca znaleźć można np. w publikacjach: Klaus (red.) 2011; Kindler Respondent mógł udzielić kilku odpowiedzi. 19\n60/118. Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne 1\n60/118 MAGDALENA LESIŃSKA MAŁGORZATA GROTTE ZUZANNA BRUNARSKA Migracje obywateli Ukrainy do Polski w kontekście rozwoju społeczno-gospodarczego: stan obecny, polityka, transfery pieniężne 1 Grudzień 2012\nMigranci zarobkowi z Ukrainy w Polsce. Rekomendacje dla polityki Polski\nOpinie i Rekomendacje OBMF Nr 3/2013 Migranci zarobkowi z Ukrainy w Polsce. Rekomendacje dla polityki Polski Zuzanna Brunarska, Małgorzata Grotte, Magdalena Lesińska Ukraina jest obecnie najważniejszym\neconstor Make Your Publication Visible A Service of Wirtschaft Centre zbwleibniz-informationszentrum Economics Lesińska, Magdalena; Grotte, Małgorzata; Brunarska, Zuzanna Working Paper Migracje obywateli\nRAPORT EWL 2012 Zbigniew Wafflard\nRAPORT EWL 2012 Zbigniew Wafflard Warszawa, 14 listopada 2012 Pomimo pogarszającej się sytuacji na rynku pracy poziom zatrudnienia cudzoziemców w Polsce rośnie z roku na rok. W 2011 roku polscy pracodawcy\nAtrakcyjność ukraińskich kadr a polski rynek pracy\nAtrakcyjność ukraińskich kadr a polski rynek pracy Data: 18 listopada 2015 2 Trendy na polskim rynku pracy Planowane zmiany poziomu zatrudnienia w firmach w okresie nadchodzących 6 miesięcy. zmniejszenie


- 26 kwietnia 2019 -\nGdy mamy kontakt z naszym wnętrzem, nasz ubiór jest jego oczywistym przejawem. Inaczej się sprawy mają, gdy jesteśmy zagubieni i nie mamy dostępu do naszej prawdziwej istoty. Wtedy odzież i dodatki zdają się być przypadkowe, często stopione z otoczeniem, nijakie. Kiedy oddalamy się od siebie, nie mamy pojęcia jak zaprezentować się w materialnej rzeczywistości, przyjmujemy wtedy mimowolnie jej zewnętrzne standardy. Ponadto nasz wygląd może być podyktowany chęcią manipulacji, bądź czerpania finansowych profitów. Dzieje się tak, kiedy za pomocą wizerunku wywieramy wpływ i skupiamy się na tym tylko, że ma on nam przynieść korzyść. To przedmiotowe i czysto konsumpcyjne podejście ma swoje energetyczne konsekwencje. Czy jesteśmy świadomi jakie znaczenie ma to, co na siebie zakładamy, kiedy nas faktycznie wspiera, a kiedy zubaża? Zastanowimy się nad tym w poniższym artykule.\nW dawnych kulturach dążenie do doskonałości bytu, często rozumiano jako wielowymiarowy proces. Podporządkowane mu były wszystkie aspekty życia i łączył się on z pojęciem piękna jako ekspresji miłości, dobra i harmonii. Słowianie stawiali sobie w tej kwestii surowe wyzwania. Dążenie do pełnej równowagi widoczne było zarówno w kształcie odzieży jaką nosili, czy w pieczołowitości konstrukcji architektonicznej budynków w jakich mieszkali. Żyli oni zgodnie z zamysłem: „piękny to zdrowy”. Ubiór, który wykonywali według swoich prawideł i z uczuciem, nie tylko zdobił człowieka, ale chronił przed wpływem otoczenia. Umożliwiał on także kontakt z energiami natury i duchowym aspektem w nas. Po dziś dzień zniekształcone echo Praźródeł pobrzmiewa w ośrodkach rozwoju i samodoskonalenia.\nObecnie wiele mówi się na temat mody i sposobu w jaki zdominowała styl i jakość życia. Elementy naszego ubioru współcześnie tylko odzwierciedlają narzucony nam pewien odgórny trend, za którym ślepo podążyliśmy. Już nawet strój towarzyszący nam w ważnych ceremoniach, jak na przykład zaślubiny stał się jedynie rzeczą ładną i modną, w której nie zawsze jest łatwo dotrwać do końca uroczystości (szpilki, gorsety itp.). To, co na sobie nosimy straciło swoje znaczenie i moc. My również coraz częściej wydajemy się być „przebrani” (nie wiadomo za kogo i w imię czego?). Odzież i dodatki zawierają wiele symboli, napisów, obrazów – nosząc je, automatycznie przyjmujemy ich energię, rzadko zastanawiając się skąd pochodzi jej źródło i jaką ma wibrację. Także sztuczne tkaniny i preparaty do ich barwienia działają destrukcyjnie na biopole człowieka oraz znacząco obniżają poziom życiowej siły.\nNajwyższy czas, abyśmy zdali sobie sprawę, że odzież może nam posłużyć jako skuteczna profilaktyka zdrowotna, a także przyczynić się do prawidłowego rozwoju psychofizycznego i rozwinięcia naszego twórczego potencjału. W tym celu przede wszystkim w ubraniach potrzebne są nam włókna naturalne, energia ładu i rozwiązania harmonizujące z przyrodą. Ponad to odpowiednio dobrany kształt i kolorystyka mogą korzystnie wpływać na harmonijny stan umysłu i dobre samopoczucie. Oprócz tego, istotna jest energia wzorów na odzieniu, oraz uczucie, z jakimi je wykonano.\nWe wczesnych kulturach ubiór zasłaniał całą sylwetkę, był zazwyczaj luźny i wykonany z naturalnych tkanin. Zastosowanie organicznych materiałów, barwionych roślinami, dawało harmonię. Wiedzieli również że to, co rośnie na danych terenach, idealnie pasuje dla ludzi tam zamieszkałych. Tak przygotowany stój ozdabiała symbolika rezonująca z siłami przyrody w ich pierwotnym, alchemicznym znaczeniu oraz kamienie i metale szlachetne. Wymiana energii pomiędzy człowiekiem, a naturą odbywała się wtedy płynnie, ze zrozumieniem i szacunkiem.\nNajsilniejszą figurą energetyczną w stroju Słowian był wir (tor). To siła tworząca się między poszczególnym partiami tkanin, dlatego ich odzież była wielowarstwowa. Wiąże się to z zasadami termodynamiki (izolacyjna warstwa powietrza nie dopuszcza chłodu ani gorąca). Uważali, że sama figura kobiety jest jak dzwon i taką formę powinien przybrać też jej strój. Dzwony (kokoły) poprzez swe brzmienie przenosiły informację, przyroda budziła się do życia, a ludność cieszyła się zdrowiem. Korzystali zatem z jego kształtu na wiele sposobów, m. in. tworząc życiodajny energetycznie w ich rozumieniu ubiór.\nObecnie wiemy, że kolory, czyli wiązki światła w rzeczywisty sposób oddziałują na komórki biologiczne. Dla Słowian miały one także głębokie znaczenie symboliczne oraz społeczne. W ich kulturze ubioru biały kolor noszony przy ciele był niezbędny, ponieważ dawał równowagę. Dodatkowo zakładano jasne perły jako symbol bogactwa energetycznego.\nW SKLEPIE AKADEMII DUCHA znajdziesz ochronną odzież, talizmany z ochronnymi znakami, minerały podnoszące wibracje, oczyszczające kadzidła oraz wysokowibracyjną biżuterię, która będzie nie tylko pięknie wyglądać, ale przede wszystkim wspierać cię swoją energią.\nNowe trendy podnoszące wibracje odzieży\nCoraz częściej w naszej przestrzeni można zaobserwować skłonność do ozdabiania ubrań i biżuterii motywami świętej geometrii. Wykonanie takich prac wymaga od producenta wysokiej świadomości i staranności. Możemy wtedy spodziewać się pięknych doświadczeń, olśnień, uzdrowień przebywając w energii dobrze skomponowanego wzorca.\nNieprzemijającą popularnością cieszą się także wszelkie akcenty ludowe i etniczne. Pamiętajmy jednak i szanujmy ich pierwotne znaczenie, wtedy dadzą nam swą moc. Gdy na odzieży zauważymy ich rozmaite hybrydy i przekształcenia, wtedy pozwólmy poprowadzić się naszej intuicji – niech ona rozpozna jaka jest energia i intencja, wprowadzonej przez twórcę zmiany.\nCiekawym zjawiskiem na rynku produktów wzmacniających nasze biopole są harmonizery orgonitowe. Noszone jako biżuteria, nie tylko nas upiększają, ale także ochraniają i dodają energii. Warta zainteresowania jest także wszelka ozdoba wykonana z mosiądzu – rzadko spotykana i niedoceniana w duchowych kręgach (niestety).\nUbiór spełnia istotną rolę w kształtowaniu i rozwijaniu poziomu świadomości w życiu. Wiadomo, że największą moc posiadają przedmioty wykonane z miłością i specjalnie dla nas. Ważne jest również wykorzystanie wiedzy duchowej, aby projektować odzież, która stymulowałaby pozytywny kwantowy wzrost i pozwalała optymalnie gospodarować potencjałem biofizycznym danym człowiekowi przez naturę.\nMoże cię również zainteresować artykuł: Energia metali: Srebro, złoto, mosiądz, miedź, żelazo i cyna


Wysłany: 06-11-2008, 20:27\nCytat ze strony Rynku Kolejowego:\nAndrzej Wach jest w szalenie trudnej roli, cokolwiek teraz się stanie - on straci. Jeśli poda się do dymisji, wszyscy orzekną, że "coś musiało być na rzeczy". Jeśli odwoła go minister - reakcja ludu będzie taka sama. Jeśli uniewinni go raport Urzędu Zamówień Publicznych - wszyscy powiedzą, że to politycznie ustawione. Cokolwiek się stanie, Wach traci.\nRuch z listem otwartym jest dobry, ale spóźniony. Tym ruchem prezes PKP i jego doradcy pokazują, że jeśli krytyka pochodzi z internetu, od kolejarzy, z "małych mediów" - nie ma sensu się nią przejmować. Jeśli jednak trafia do telewizji, zareagować trzeba. To tak, jakby wielkość sprawy zależała od liczby obserwatorów. A przecież sprawa była taka sama wówczas, kiedy w 2006 i 2007 roku interesowała się nią grupa posłów i kolejarzy - to wówczas należało oddać się pod osąd opinii publicznej.\nSzkoda. Andrzej Wach zrobił na kolei wielką robotę - można to różnie oceniać, ale ja tak właśnie myślę. Przed jego przyjściem straty Grupy PKP liczono w miliardach, teraz są bliskie zeru i za to należy mu się szacunek. Popełnił błędy, a błędem jest zgoda na usamorządowienie PKP PR, bo to oznacza brak konkurencji w przewozach regionalnych. Popełnił błąd, bo nie zlikwidował Warsu, mimo podjętej już decyzji, nie rozpędził na cztery wiatry kolejowej Informatyki lub nie połączył jej z Telekomunikacją Kolejową - bo te spółki nie wnoszą do Grupy żadnej dodatkowej wartości. Ale błędów nie robi tylko ten, kto nic nie robi, vide przykłady wcześniejszych prezesów samego PKP SA i innych spółek kolejowych.\nTo wszystko jest kwestią krótkiej pamięci. Dzisiaj wszyscy psioczący na mnie i Warsewicza w IC zapominają, że jeszcze w 2004 roku spółka przynosiła ponad 50 milionów straty, a dziś chce i ma za co kupować składy zespolone. Wszyscy dokopujący Tereszczukowi i Rucie zapominają, że kiedyś długi PKP PR skazywały tę firmę na totalne bankructwo. Jedynie "fenomenu" PKP Cargo nie rozumiem - ale tam pytania o przyszłość spółki stawia się maszynistom, nie zarządowi. I to jest też błędem całej PKP: dyktat związkowców. Nawet dziś to widać...\nWracając do Wacha - szanuję go nie tylko za ten (spóźniony) list otwarty. I jeśli dalej będzie rządził, to życzę mu jedynie tego, żeby poprawił swój kontakt z... kolejową młodzieżą. Ona rwie sie do działań, do awansów, chce coś zmieniać, ma poglądy, pomysły - ale w tej strukturze, opanowanej przez leśnych dziadków ze średnich struktur zarządzania PKP nigdy po tę władzę nie sięgnie... Nigdy nie zrealizuje swoich pomysłów, nigdy sie nie przebije ze swoim widzeniem kolei - bo zawsze ważniejszy będzie jakiś lokalny dygnitarz, "od zawsze" na kolei.\nDrogi Andrzeju: ludzi trzeba zmieniać i wymieniać, a nie cyferki w statystykach, nie tylko wagoniki, nie programy i programiki. Inaczej nigdy tego żelastwa nie popchniecie. Co piszę z sentymentem i pod nazwiskiem, żeby nie było, że mieszam z ukrycia.\nWysłany: 06-11-2008, 22:42\nOdnośnie wazeliniarstwa J.P.\nJ. Prześluga nie zauważył ważnej kwestii. Wynik finansowy PKP polepszył się nie z powodu właściwych decyzji zarządzających PKP ale pod wpływem koniunktury w transporcie a także akcesji Polski z UE.\nOkazuje się, że wielu w PKP jest określanych przez pana Jacka jako leśni dziadkowie, natomiast prezes PKP S.A. jest dla niego jakby z innej planety. Spośród decydentów z pekapu A.Wach szczególnie przypadł J.P. gdyż J.P. kierował wówczas PKP IC, która wówczas była faworyzowana względem pozostałych spółek, stąd pewnie ta wdzięczność w wyrażaniu opinii. Największym błędem A.W. (a być może to celowe działanie) było nie pozwolenie na wydzielenie ze struktury PKP linii kolejowych. Oczywiście jako gospodarz nie powinien pozbywać się tego powodując powstanie konkurencji. Jednak takie działanie utrwala monopol, co skutkuje zablokowaniem konkurencji w przewozach – pierwszeństwo w zamawianiu najlepszych tras w najlepszej porze dnia dla spółek z PKP a w szczególności dla PKP IC.\nZgadzam się, że prezes zaszkodził sobie nie podejmując dialogu z niezorganizowanymi grupami pracowników. Otoczył się najliczniejszymi związkami zawod. z którymi zdarzało się, że dla świętego spokoju dzielił się „łupami”. Ten hermetyczny układ wzmacnia po dzień dzisiejszy ZPK, na czele z byłym przewodniczącym związku zawodowego. Ta „owocna” współpraca jawiła się A.W. jako efekt przyzwolenia społecznego. Aż tu nagle …\nJ. P. używa w swoich wypowiedziach typowych dla dziennikarza ogólnikowych określeń typu „kolejowa młodzież”. Podpowiem tylko, że do awansów rwie się nie tylko młodzież, może tylko ci starsi są trochę zniechęceni i zrezygnowani (wycofani) widząc jak najlepsze płace otrzymują młodzi niekompetentni. Co do młodzieży kolejowej to mam nadzieję, że nie ma pan na myśli dzieci lub krewnych tzw. leśnych dziadków, których licznie ulokowano w PKP, głównie w centralach spółek. W razie ewentualnego awansu oni przestaną być aktywni i będą utrwalać nadal układ zwany betonem. Z młodzieńczych fantazji bywa często więcej szkody niż pomysłu, także dla firmy. Wydaje mi się, że warto sięgnąć po ludzi z kilku a nawet kilkunastoletnim doświadczeniem w pracy w kolejnictwie. Właśnie tych, przez których naczelnicy działów (-grzeczni i posłuszni indolencji) nie mogą spać obawiając się konkurencji. Konkurencji, która w praktyce w PKP nie istnieje bo awansie wiadomo co i jakie względy decydują. Pan Jacek też swoją obecnością utrwalał to status quo, nie dając szans awansu ludziom kompetentnym – kolejarzom. Wolał nowozatrudnionych leszczy. Nie mam tu na myśli osób z pi-aru, na tym rzeczywiście kolejarze słabo się znają.\nI na koniec takie pytanie, jeśli pan Wach był takim dobrodziejem to dlaczego nie doprowadził do konkursów na stanowiska menadżerskie - naczelnicy. Oczywiście za chwilę ktoś dopisze, że to fikcja, fałsz, ustawianie jak w przypadku przetargów. Ale przynajmniej wywieszenie ogłoszenia w zakładowej gablocie ogłoszeń na korytarzu o wewnętrznej rekrutacji nie wymaga wiele wysiłku. Czy nie byłoby lepiej gdyby rekrutację zaczynano od szukania kandydata na dobrze płatne stanowisko najpierw z własnych zasobów spółki kolejowej ? A dopiero potem, w przypadku nie znalezienia odpowiedniego, z zewnątrz. Oczywiście informacja uzasadniająca brak odpowiedniego kandydata po przeprowadzonym postępowaniu rekrutacyjnym też powinna być podana do wiadomości wszystkich pracowników. Dopiero w przypadku nie znalezienia odpowiedniego kandydata z własnych zasobów pracodawca kolejowy miałby prawo rozpocząć rekrutację wewnętrzną. Taką procedurę robią firmy takie jak np. Coca-Cola czy Poczta Polska. To wydaje się lepszy pomysł na poprawę wizerunku pracodawcy niż pisanie listów przez zdeklasowane autorytety, jakich w Polsce sporo.\nWysłany: 06-11-2008, 22:52\nOdnośnie listu prezesa PKP S.A. dyskusję proszę prowadzić w osobnym wątku, bo nam się temat rozmydli:\nWysłany: 07-11-2008, 00:31\ni... nawet Jacek Prześluga.\nTen to najpierw musiałby sam zechcieć - a wątpię, choć chciałbym. Poza tym niewygodny dla "leśnych dziadków" (czemu mi się ta nazwa tak podoba?)\nNo i jeszcze ten nieszczęscny PiAr i marketing zacząłby kolejarzom wtłaczać do łbów. A fe! A kysz! Tylko nie to! Br.\nPiAr i marketing są podstawą w każdym BIZNESIE, więc na kolei nie może być stosowany, bo to nie biznes tylko państwowa kolej. Znaczy... niczyja.\nPS. W Furgalskiego nieco wątpię, bo ten ma niebezpieczne objawy zbytnio indywidualnego, niezależnego (a przez to zdrowego) myślenia. Poznaję to po tym, że np. potrafi zmieniać zdanie pod wpływem argumentów (cecha ludzi mądrych i otwartych umysłowo), choćby w niuansach dotyczących "usamorządowienia" (konkurencji udupienia). Za dobry jest, za uniwersalny. No i za mało za nastawnikiem przesiedział...\nWysłany: 07-11-2008, 13:07\nRobert Wyszyński zaczepia:\nNieprawda, lecz pozytywnego wizerunku nie buduje się kłamstwem. Prędzej czy później ktoś się zorientuje i efekt będzie odwrotny. Utrata zaufania jest czymś gorszym niż bylejakość. Klient oszukany już nie wróci. Wybierze bylejakość ale świadomie. Wszyscy kłamiemy, lecz nie tolerujemy gdy nas okłamują. Tak samo reagują pracownicy, których łatwo jest pozyskać dla idei ale też łatwo zniechęcić. Tak samo reagują szefowie, gdy mają przed sobą krętacza. Tak reagujemy co cztery lata, zmieniając rządy, znów łudząc się nadzieją.\nWysłany: 13-11-2008, 20:47\nZagadką dla mnie na dziś jest termin pokazania tego materiału, (tuż przed tak smutnym i pełnym zadumy świętem). Czy nie chodzi o to, aby jak najmniej ludzi to mogło zobaczyć?\nHm, coś ucichło.\nCzyźby potraktowano sprawę jak jakieś - duperele - ???\nA może znalazł się odpowiedni dywan pod który zamiecie się problem ?\nA może faktycznie nie ma sprawy ?\nWysłany: 13-11-2008, 21:53\nfisch, spoko. Trzymam rękę na pulsie i ciągle węszę.\nOkazuje się, że prezes Wach nie tylko pomagał swoim bratankom i bratanicy z firmy EL-IN, ale również uścielił cieplutkie posadki na kolei dla swojej siostrzenicy i jej męża. Wprawdzie nazwiska mają inne niż prezes PKP S.A., ale powiązania rodzinne i tak wkrótce wyjdą na jaw...\nWysłany: 16-11-2008, 17:46\nKrycha, czy to może chodzi o PKP Energetykę, a konkretnie o Zakład Robót Energetycznych w Koluszkach?\nWysłany: 21-11-2008, 10:21\nUZP, CBA i ABW badają kontrakty El-In\nRodzina Wachów ze Skierniewic "robi" w kolejnictwie. Andrzej Wach od 2004 roku jest prezesem i dyrektorem generalnym PKP SA, jego brat Jan - właścicielem firmy wykonującej roboty dla kolei. Bratankowie prezesa są wspólnikami w tej firmie. Przetargami kolejowymi wygrywanymi przez firmę Wachów właśnie zajęły się Urząd Zamówień Publicznych, CBA i ABW.\nUZP sprawdza, czy przetargi były rozstrzygane zgodnie z prawem, bo roboty dla spółek Grupy PKP często wykonuje rodzinna firma Wachów EL-IN ze Skierniewic. Tak dzieje się od lat, choć EL-IN nie zawsze ma najtańsze oferty. Przykłady? Konrad Tuliński, członek zarządu spółki PKP Energetyka, pamięta choćby przetarg ogłoszony w 2001 roku przez PKP Zakład Elektroenergetyki Kolejowej Siedlce na prace remontowe na linii Tarczyn - Mszczonów. Najtańsza oferta wynosiła 159.477,37 zł. Firma EL-IN wygrała z ceną 171.407,42 zł.\n- O wyborze wykonawcy decydowała nie tylko cena, ale również doświadczenie, przygotowanie techniczne oraz warunki gwarancji i serwisu - wyjaśnia Gabriela Dwornik, członek zarządu PKP Energetyka.\nEL-IN specjalizuje się w pracach budowlanych i elektro-energetycznych. Jest firmą założoną przez Jana Wacha w 1974 roku jako Zakład Elektryczny Elektroinstal. W 1996 roku firma przekształciła się w spółkę EL-IN, do której wszedł syn Jana Wacha - Tomasz. Rok później dołączył drugi syn, Dariusz. Na początku 2005 r. udziałowcem została córka Agnieszka. Firma zatrudnia 160 osób i jak potwierdza Jan Wach, jedna trzecia jej zleceń pochodzi od kolei.\nW 2007 roku EL-IN miała w sumie ponad 30 mln zł obrotu, co trzecie zlecenie wykonując na rzecz PKP. W poprzednich latach te obroty były na poziomie około 16 mln zł rocznie. Firma wygrywa przetargi spółek PKP lub jest podwykonawcą.\nW latach 2006-2008 rodzinna firma Wachów brała udział w 21 przetargach ogłoszonych przez PKP SA Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w Łodzi. Wygrała 14, co potwierdził Dariusz Tkaczyk z działu technicznego łódzkiego oddziału. Z informacji PKP SA wynika, że w latach 2000-2005 EL-IN brała udział w 721 przetargach na realizację inwestycji. Zrealizowała 316 zleceń (wg Parkiet/Rynek Kolejowy).\n- Jesteśmy jedną z niewielu firm na rynku z uprawnieniami do rozbiórki materiałów niebezpiecznych, jak azbest, dlatego często prowadzimy na kolei roboty rozbiórkowe. Startujemy w przetargach, umożliwia nam to prawo - wyjaśnia Jan Wach. I nie widzi nic niestosownego w wykonywaniu prac na rzecz PKP dowodzonych przez Andrzeja Wacha. - Nagonka jest na braciszka i w tym cały problem - uważa.\nJednak nie wszyscy wierzą w czystość tego układu. Adrian Furgalski z Zespołu Doradców Gospodarczych "TOR" zwraca uwagę, że nie po raz pierwszy kolejowe przetargi wygrywają firmy powiązane rodzinnie z szefami PKP. - W PKP Polskie Linie Kolejowe przetargi wygrywały rodziny dwóch dyrektorów. Tych dyrektorów już nie ma. Teraz mamy podobny przypadek. Czy to znaczy, że tamtych dyrektorów należałoby przeprosić i przywrócić do pracy?\nRodzinnymi powiązaniami zainteresował się minister infrastruktury. - Urząd Zamówień Publicznych sprawdza zamówienia udzielane spółce EL-IN przez PKP PLK. Działania mogą być rozszerzone na inne spółki kolejowe - informuje Mikołaj Karpiński, rzecznik ministerstwa. Jak się dowiedzieliśmy, kontrola UZP dotyczy kilkunastu postępowań przetargowych.\nZa czasów prezesa Andrzeja Wacha UZP badał już kilka przetargów, w których podwykonawcą była skierniewicka firma, jednak nie wykrył żadnych uchybień naruszających ustawę o zamówieniach publicznych. ABW i CBA odmówiły nam informacji na temat EL-IN, ze względu na dobro śledztwa.\nPrezes PKP SA twierdzi, że jest gotów odejść ze stanowiska. - Zawsze byłem do dyspozycji ministra. Nie trzymam się stanowisk i choć formalnie nie składałem dymisji, to jeśli są lepsi kandydaci, jestem gotów ustąpić - mówi Andrzej Wach."\nźródło: Dziennik Łódzki / RK\nJan Wach oraz Agnieszka Wach - jego córka i jednocześnie wspólnik spółki EL-IN (fot. Dziennik Łódzki)\nPlik ściągnięto 206 raz(y) 69.06 KB\nWysłany: 21-11-2008, 17:13\nW latach 2006-2008 rodzinna firma Wachów brała udział w 21 przetargach ogłoszonych przez PKP SA Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w Łodzi. Wygrała 14, co potwierdził Dariusz Tkaczyk z działu technicznego łódzkiego oddziału.\nWarto wspomnieć, że powiązania EL-IN z PKP S.A. pierwsza ujawniła publicznie Krycha już 3 listopada:\nDowiedziałam się, że firma EL-IN realizowała prace nie tylko dla spółek zależnych Grupy PKP, ale również na rzecz PKP S.A. Z informacji do jakich dotarłam wynika, że firma należąca do rodziny prezesa Wacha wykonała około 10 zleceń na sumę kilkuset tysięcy zł. Zleceniodawcą był łódzki Oddział Nieruchomości PKP S.A.\nInformacja jest do sprawdzenia przez stosowne służby!\nWysłany: 21-11-2008, 23:23\nPanie Naczelniku robicie dobrą robotę,ujawniajac te przekręty.Ja z koleji reklamuję wasze forum wśród rodziny kolejarskiej,ludzie nie sa świadomi w jakiej firmie pracują i kto nimi zarządza.pozdrawiam.\nWysłany: 22-11-2008, 00:08\nZawsze byłem do dyspozycji ministra. Nie trzymam się stanowisk i choć formalnie nie składałem dymisji, to jeśli są lepsi kandydaci, jestem gotów ustąpić - mówi Andrzej Wach."\nJak na razie wygląda na to, że lepszych nie ma. Geniusz. No to posłuchajmy obcego człowieka, który w temacie Kreatywno-pokraczna księgowość w PKP przekonywał mnie, że nie ma specjalnie o co szat drzeć:\nOczywiście, że wyniki spółki były (i zawsze będą!) wykorzystywane w grze wokół PKP przez polityków, zarząd, radę i związki. Ale dopuśćcie też do siebie taką możliwość, że prezesowi, kiedy otrzymał ostateczne wyniki, ręce mogły opaść bo wcześniej wychodziło inaczej... To oczywiście wcale nie zwalnia Wacha od odpowiedzialności za wynik i blamaż z jego prezentacją - w końcu jako prezes za wyniki odpowiada.\nWpadł tu na chwilę być może, żeby się przekonać dlaczego artykuł pt: "Kreatywna rachunkowość a'la PKP" został zdjęty ze strony internetowej "Pulsu Biznesu" lub żeby udzielić odpowiedzi na sprostowanie Wrzoska? Tyle na temat fachowości Andrzeja Wacha.\nOpisane w tym temacie przykłady wieloletniej "współpracy" rodzinnej firmy Wachów z pionem energetyki, spółką PKP Energetyka Sp. z o.o., z PKP PLK SA i - czego pan prezes też się nie wstydzi - z samą PKP SA nie wystarczają Wachowi, by podać się do dymisji. Nie wystarczają Grabarczykowi, by go zdymisjonować. Trzeba zatrudnić CBA, ABW i UZP. Jeden przeciętnie zdolny kontroler mógłby dostarczyć wystarczającą liczbę dowodów. Oczywiście, prokurator potrzebuje trochę mocniejsze argumenty. Musi Grabarczyk bardzo bać się kolejowych związkowców, skoro nie potrafi znaleźć następcy. Identyczny problem jak z odwołaniem Jana Janika w 1999 roku. Przez dwa lata szukano sposobu, by Kogutowi i Chyczewskiemu udowodnić, że Janik jest zwykłym aferzystą. Ale cóż, wśród związkowców też są aferzyści i to na najwyższych związkowych stanowiskach. Ale zbliża się rok 2009...\nWysłany: 23-11-2008, 00:20\nPrezes PKP SA twierdzi, że jest gotów odejść ze stanowiska.\nTo niech wreszcie odejdzie!\nWysłany: 23-11-2008, 14:41\nMocno mu nawet w tym postanowieniu dopingujemy!\nWysłany: 23-11-2008, 18:25\nNo to posłuchajmy obcego człowieka, który w temacie [...] przekonywał mnie, że nie ma specjalnie o co szat drzeć [...] Wpadł tu na chwilę być może, żeby się przekonać dlaczego artykuł pt: "Kreatywna rachunkowość a'la PKP" został zdjęty ze strony internetowej "Pulsu Biznesu" lub żeby udzielić odpowiedzi na sprostowanie Wrzoska? Tyle na temat fachowości Andrzeja Wacha.\nA jednak czytuję forum dosyć regularnie, po prostu po raz pierwszy pozwoliłem sobie wziąć udział w dyskusji...\nA teraz ciśnie mi się na usta proste pytanie - co Waszym zdaniem miałaby w obecnej sytuacji Grupy PKP zmienić ewentualna wymiana prezesa? Zrozumcie mnie dobrze - ani go nie bronię, ani nie oskarżam. Co dokładnie miałoby to zmienić?\n// Nie zmieniaj tematu! ~Noema\nWcale nie zmieniam!\nStrona główna » KOLEJ OD ŚRODKA » Administracja » Prezes PKP S.A. syci rodzinę kolejową kasą! Strona 11 z 15 Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 10, 11, 12, 13, 14, 15 Następny


0 obserwujących 4 notki 794 odsłony\nJak to było w starym dowcipie: otwieram lodówkę, a tam… psycholog.\nWbrew pozorom to nie jest tak odległa wizja rzeczywistości. W telewizji śniadaniowej, w badaniu wypadków lotniczych, w sądzie, w wychowywaniu dzieci, podczas zakupów czy jedzenia kto ma ,,najbardziej eksperckie" zdanie? Tak, tak ci państwo.\nNajciekawsze jest to, właśnie. Społeczny odbiór psychologa coraz częściej przypomina bałwochwalstwo.\nKilka charakterystycznych obrazków. W programie telewizyjnym o małżeństwie, w którym goście bez żenady opowiadają o swoich intymnych przeżyciach (o 9 rano!), na koniec głos zabiera pani o ,,mądrym spojrzeniu" i mówi coś… na przykład o bezsensie kontynuowania związku, gdy tak często są kłótnie. A co robi reszta, czyli prowadzący i najbardziej zainteresowani goście? Potakują głowami, dodają, że tak właśnie zawsze robią itp., itd. Albo sprawa katastrofy smoleńskiej. Dla dużej liczby oglądaczy i słuchaczy kluczową przyczyną staje się - wielokrotnie powtarzane - co czuli, co myśleli, jakim napięciom podlegali piloci. I nasi wszechwiedzący eksperci wyjaśniają, rozwijają wątki, sięgają do ich przeszłości… Miesiącami odbieramy to w naszych ,,oknach na świat". Aha, jeszcze dla przykładu, już nieco zapomniany przypadek ,,matki Madzi z Sosnowca". Gdy jeszcze obowiązywała wersja porwania dziecka do studiów telewizyjnych zapraszano naszych wszechwiedzących, którzy w miarę upływu czasu tworzyli coraz bardziej szczegółowe ,,profile psychologiczne" porywacza. Rzeczywisty rozwój zdarzeń pokazał ich wartość.\nNiestety, wszystko to błahostka przy roli ,,psychologów" w rozprawach sądowych, zwłaszcza tych dotyczących rozwodów. Ci ludzie mają najczęściej decydujący wpływ na werdykt rzutujący na życie rodzin, który najczęściej sprowadza się do segregacji rodziców na ,,lepszego" i ,,gorszego". W praktyce, sędzia, idąc po najmniejszej linii oporu, opiera się w 100% na opinii psychologów. Na marginesie dodam, że w 95% werdyktów/opinii tym ,,lepszym" jest matka (taka ciekawostka statystyczna). Jak to przebiega? Sędzia skierowuje na ,,badanie" do psychologów sądowych (dawniej RODK, obenie OZSS), zadając pytania o formę najwłaściwszej opieki nad dziećmi. Ci zapraszają na kilkugodzinne spotkanie, na którym 2 ekspertów rozmawia z rodzicami i ich pociechami i daje do wypełnienia testy. Umowa jest taka, że nikt tego nie rejestruje. Łatwo się domyśleć dlaczego. Po tym wszystkim, psychologowie piszą opinię dla sędziego. Można się z niej dowiedzieć, między innymi, że zastosowaną metodą badawczą były uznane testy (różne) i, uwaga hit, badanie kliniczne (rozmowa). Oczywiście, najczęściej takie opinie nie są rzetelne, delikatnie mówiąc - pomijane, przeinaczane są fakty, a całość sprawia wrażenie uzasadnienia postawionych wcześniej tez. Ale proszę teraz spróbować podważyć to w sądzie… A nawet jeśli to częściowo się udaje, to co zrobi sędzia w tym systemie? Jasne, zleci kolejne ,,badanie", porównawcze u innych psychologów z tego samego miasta, itd. Dla zainteresowanych patologią tych postępowań i samych regulacji prawnych, jakże dramatycznie wpływających na życie ludzi:\nTo chyba najbardziej tragiczny skutek kultu psychologów i, w dużej części, całej psychologii, w czasach obecnych. Dlaczego tak jest? Znakomity fizyk, laureat nagrody Nobla, Richard Feymann ujął to prostym i trafnym porównaniem z ,,Kultem Cargo". Dla przypomnienia, to forma kultu mieszkańców wysp Oceanu Spokojnego, którzy obserwowali nowo-przybyłych białych. Biali budowali lotniska, porty i towarzyszącą im infrastrukturę, dzięki czemu dostarczano jedzenie i inne dobra (cargo). W końcu, tubylcy sami zaczęli budować podobne obiekty i… czekali, aż coś z nieba przyleci lub przypłynie. Podobnie jest z dziedzinami takimi jak psychologia.\nChodzi o powierzchowność, stosowanie pojęć i narzędzi z nauk ścisłych, w których istnieją ostre kryteria prawdy, i sprawianie wrażenia ,,naukowości" licząc, że coś z tego wyniknie (samo z siebie). Stąd pojawiające się w opiniach: badanie kliniczne, korelacja (np. ,,obserwacje z badania klinicznego korelowały z wynikami testów"), statystyka, itp.\nPonieważ to już kolejna dekada promowania psychologów coraz częściej traktuje się ich jako ,,wiedzących lepiej", bo przecież za nimi stoi ,,nauka"… Czyżby?\nPewno jednym z najlepszych psychologów był Goebbels: kłamstwo powtórzone 100 razy staje się prawdą. Ale nawet temu ,,prawu psychologii", dzisiaj używanemu na niewyobrażalną skalę, daleko do naukowości, szczęśliwie. Działa ono przecież nie zawsze i nie na każdego… a więc jest prawem czy nie?\nOpublikowano: 24.03.2017 15:51.\n4 września 2017 r. Bańka Krótkiego Horyzontu\n24 marca 2017 r. Tyrania psychologów i kult cargo\n10 marca 2017 r. Beneficjenci ustroju: Donald Tusk\nWłaśnie. Niestety, trzeba już częściej przypominać naszym młodszym lub zapominalskim...\nZwłaszcza z własnego, jedynie :) Pozdrawiam\nNiestety, w sumie, to jest dość przygnębiające. Jedna z Twarzy CAS, precyzyjny w sądach,...\nSalon24 Zdrowie 14 1\nCzy minister Jaki jest również lekarzem......?\nblocked-leming 7 0\nCechy i gadżety potrzebne Ojcu w domu


Analny – Sex Filmy i Filmiki - enetherlandshotel.com\nObecnie toczy si przed jednym z trybunaw metropolitalnych, a Koci powouje biegych seksuologw. Bl w klatce piersiowej, koatanie serca - tych objaww nie mona lekceway. W kolejnym odcinku serialu dokumentalnego Sala operacyjna poznamy Bogusawa, ktry cierpi na tego rodzaju dolegliwoci - sprawdcie, jak usyszy diagnoz. Dla osoby biedniejszej przymusem ekonomicznym jest nawet maestwo dla pienidzy. W momencie pojawienia si owocu mioci dwjki ludzi czyli dziecka czsto konieczne jest podjcie wanej decyzji dotyczcej tego, ktry z partnerw bdzie si nim opiekowa oraz zajmowa si domem, a ktry bdzie zarabia pienidze.\nWarto ustali te kwestie jeszcze przed decyzj o ewentualnym lubie. Odwieczny spr istniejcy midzy monogami a poligami nadal trwa. Na temat tych kwestii nie ma bowiem jednoznacznej opinii i to zagadnienie budzi wiele kontrowersji. Wiele osb sdzi, e zarwno mczyni jak Na Plaży - Sex Filmy - Porno Darmowe Seks TV kobiety zdradzaj swoje drugie powki.\nBardzo czsto w pary cz si ludzie o odmiennych wyznaniach religijnych. Zazwyczaj nie stanowi to problemu do momentu pojawienia si dzieci. Dlatego warto wczeniej oceni, czy partner byby na przykad w stanie przej z islamu na chrzecijastwo dla swojej drugiej powki. dla nich odpowiednie wyobraenie o rodzinie.\nBdziecie darzy si wielkim zaufaniem Analny – Sex Filmy i Filmiki to wany fundament kadego maestwa. Decydujc (. Zwizek maeski to deklaracja, e chcesz dzieli z nim reszt swojego ycia. Razem. Zaangaowani w zwizek partnerzy z biegiem lat szybciej rozwizuj konflikty. Jeeli jednak obserwujesz, e pomimo upywu czasu czasami ciko Analny – Sex Filmy i Filmiki si porozumie Analny – Sex Filmy i Filmiki partnerem, oboje uparcie bronicie swoich pogldw i nie ustpujecie sobie nawzajem to sygna, e musicie popracowa nad swoim zwizkiem.\nPapie Jan Pawe II nieraz polemizowa z postpem nauk psychologicznych, ktre win za fiasko ycia maeskiego czsto obarczaj psychik. Jeszcze na pocztku 2005 r. wypowiedzia si ostro o naduyciach w uniewanianiu maestw.\nKade jego nasilenie chory moe odczytywa jako postp Fake Taxi Szukanie Filmy Porno. Traci on wtedy wiar w skuteczno i celowo prowadzonego leczenia. Lekarze specjalici Ligamentum dziki uprawnieniom do orzecznictwa sportowo-lekarskiego oprcz moliwoci kwalifikowania oraz wydawania orzecze i zawiadcze gwarantuj trafn diagnostyk. Wykorzystuje filozofi wschodu by harmonizowa yciodajn energi.\nPrzepyw Narzeczona - Porno Filmy - Popularne - Tonic Movies cieplnej przekazywanej z gorcych kamieni wulkanicznych do ciaa powoduje szereg podanych reakcji dajcych pene odprenie i regeneracj ciaa. NASI REHABILITANCI DOO WSZELKICH STARA, ABY TWJ POWRT DO ZDROWIA PO OPERACJACH I URAZACH PRZEBIEGA SPRAWNIE I BEZPIECZNIE.\nJESTEMY PO Analny – Sex Filmy i Filmiki, BY POMC TOBIE W ZMINIMALIZOWANIU RYZYKA URAZU ZWIZANEGO ZE SPORTEM.\nZAJMUJEMY SI RWNIE PROFILAKTYK WAD POSTAWY. Bl nowotworowy jest zjawiskiem, ktre znacznie rni si od blu towarzyszcego innym jednostkom chorobowym. Dzieje si tak z powodu specyfiki choroby nowotworowej, ktra midzy innymi polega na tym, e zaburza wszystkie sfery ycia chorego. Tak wic sam bl jako taki jest tylko jednym z wielu czynnikw powodujcych lub nasilajcych cierpienie chorego na nowotwr. Pozostaymi czynnikami s: UROLOGIA TO GA CHIRURGII ZAJMUJCA SI SCHORZENIAMI UKADU MOCZOWO-PCIOWEGO U MCZYZN ORAZ UKADU MOCZOWEGO U KOBIET, A CZCIOWO RWNIE ESKIM UKADEM PCIOWYM (UROGINEKOLOGIA).\nZAPRASZAMY DO KONSULTACJI SPECJALISTYCZNEJ Z ZAKRESU UROLOGII W CENTRUM KLINICZNYM LIGAMENTUM. Zabieg wyszczuplajco relaksujcy na ciao na Fiomy czekolady z L-karnityn. Zabieg odmadzajco-ujdrniajcy na ciao Analny – Sex Filmy i Filmiki bazie czerwonego wina. Peny rytua to dwugodzinny zabieg obejmujcy peeling, mask na ciao oraz masa o. Zabieg pielgnujcy, ktry usuwa zrogowaciay naskrek, doskonale wygadza i nawila ciao oraz powoduje mocne ukrwienie Analny – Sex Filmy i Filmiki dotlenienie skry (wybr z penej oferty np.\narbuzowy, malinowy, czekoladowy) Tymczasem amerykascy uczeni stwierdzili, e bl Anqlny ju nie wg jednej z utartych opinii nowotwr boli dopiero pod Fillmy Analny – Sex Filmy i Filmiki we wczesnych stadiach choroby nowotworowej. Ocenia si, e u okoo 4050 chorych z nowotworami jajnika, szyjki macicy, piersi, gruczou krokowego czy jelita grubego pojawia si on ju w chwili postawienia rozpoznania.\nBl jest te wczesnym objawem u 6070 pacjentw z rakiem puca i trzustki. Podsumowujc dane statystyczne, mona przyj, e 34 chorych na nowotwory odczuwa bl.\nPonadto 45 z tej grupy zgasza jednoczenie co najmniej dwa rodzaje blu, a 13 nawet wicej ni trzy. Wedug teorii Cecily Saunders, zaoycielki ruchu hospicyjnego w Wielkiej Brytanii, suma oddziaywa blu i pozostaych wymienionych czynnikw skada si na doznanie chorego, ktre nazywamy blem lub cierpieniem totalnym (inaczej wszechogarniajcym).\nCierpienie to zawsze dotyczy wszystkich czci skadowych osobowoci czowieka: ciaa, psychiki i duszy. Wszystkie elementy blu totalnego wzajemnie na siebie oddziauj.\nSzczeglnie istotna jest relacja midzy blem i lkiem. Te dwa uczucia s ze sob mocno sprzone. Czym jest bl, ju wiemy, zastanwmy si wic nad istot lku.


✅ UPS Jabłonna - Jabłonna\n» UPS » UPS Jabłonna » Jabłonna\nKurier UPS - Jabłonna\nTransport kurierem jest pewną formą dostawy. Warto wspomnieć równocześnie o pozostałych opcjach dodatkowych, takich jak ubezpieczenie, przesyłka za pobraniem, dokumenty zwrotne, czy doręczenie wieczorne itp. Posiadając taki wachlarz, jesteśmy w stanie zdecydować co naprawdę nas interesuje. Podkreślić należy także o czasie dostawy, który w kraju wynosi maksymalnie dwa dni robocze od momentu odebrania przesyłki od nadawcy. W ten sposób mamy szanse dostarczyć pilną przesyłkę nawet na drugi koniec kraju w maksymalnie 48 h.\nDPD kontakt Jabłonna\nGEIS Kontakt Jabłonna\nINPOST kontakt Jabłonna


Jak zniwelować hałas w szkołach oraz obiektach sportowych?\nNadmierny hałas jest ceną, jaką płacimy za rozwój cywilizacyjny i technologiczny. Jego ograniczanie jest ważnym wyzwaniem dla projektantów wnętrz, których zadaniem jest zapewnienie użytkownikom komfortowych warunków pracy, nauki oraz wypoczynku. Z pomocą przychodzą tu rozwiązania marki Heradesign.\nNie od dzisiaj wiadomo jak wiele negatywnych konsekwencji dla zdrowia i kondycji zarówno fizycznej, jak i psychicznej może nieść ze sobą przebywanie w środowisku o zbyt dużym natężeniu dźwięków. Choroby narządów słuchu i mowy, spadek koncentracji, rozdrażnienie, wzrost agresji - to tylko niektóre z nich. Nadmierny hałas wpływa również na jakość komunikacji międzyludzkiej, co jest szczególnie ważne podczas pracy i nauki.\nOd dawna poszukuje się rozwiązań, które pomogą poprawić klimat akustyczny miejsc, w których jesteśmy najbardziej narażeni na nadmierne natężenie dźwięków. Oprócz właściwości dźwiękochłonnych muszą one dobrze komponować się z wystrojem wnętrza, w którym są stosowane.\nPoszukiwania optymalnych rozwiązań w tym zakresie doprowadziły firmę Heradesign do stworzenia systemów akustycznych do ścian i sufitów produkowanych z wełny drzewnej. Ta unikatowa technologia pozwala na stworzenie odpowiedniej akustyki wnętrza budynku. Wartość absorbcji dźwięku (pochłaniania dźwięku przez płytę) sięga tutaj 95% (αw = 0,95), co gwarantuje spełnienie nawet najbardziej rygorystycznych przepisów budowlanych, efektywne pochłanianie dźwięków z otoczenia i skuteczną ochronę przed hałasem pogłosowym (tylko 5% dźwięku odbija się od przegród i w formie pogłosu penetruje pomieszczenie). Tak wysoki współczynnik pochłaniania dźwięku klasyfikuje płyty Heradesign w najwyższej kategorii A. Wszystko to dzięki strukturze panelu (duża ilość pustych przestrzeni absorbujących fale dźwiękowe) oraz możliwości zastosowania dodatkowego absorbera np. powłok akustycznych z wełny mineralnej.\nNależy jednak pamiętać, że w niektórych przypadkach zbyt duże pochłanianie dźwięków paradoksalnie nie jest wskazane ze względu na właściwości i charakterystykę pomieszczenia. Inne właściwości akustyczne powinny mieć np. sale muzyczne, a inne biura. Bardzo zróżnicowane możliwości montażowe płyt Heradesign sprawiają, że aranżacja może być dopasowana do indywidualnych wymagań projektanta oraz użytkownika. Płyty mogą być mocowane płasko przy przegrodzie, ale także "na sztorc" oraz w formie mobilnych ścianek działowych służąc do dzielenia pomieszczeń. Idealnie nadają się więc one zarówno do budynków grupy A (średni i większy dystans pomiędzy rozmówcami - np. sale lekcyjne, obiekty sportowe, sale muzyczne) jak i B (niewielki dystans pomiędzy rozmówcami - np. biura).\nEmpatia, komfort, efektywność\nPłyty Heradesign są wykorzystywane głównie do aranżacji wnętrz obiektów edukacyjnych, sportowych, biurowych, infrastrukturalnych, miejsc rozrywki i rekreacji. Jakie korzyści dla użytkowników przynosi stosowanie w tych pomieszczeniach systemów akustycznych marki Heradesign?\nW jednostkach oświatowych jest to niewątpliwie wzrost efektywności komunikacji, polepszenie efektywności nauki języków obcych, lepsze warunki nauki dla dyslektyków, więcej cierpliwości i empatii we wzajemnych kontaktach nauczycieli i uczniów. Podstawą jest tutaj z jednej strony ograniczenie dźwięków z otoczenia (wg PN-B-02151-02 dopuszczalne natężenie dźwięku ze wszystkich źródeł hałasu powinno być nie większe niż 40 dB, podczas gdy w praktyce w niedostosowanych pomieszczeniach często przekracza ono 100 dB), a z drugiej odpowiedni czas pogłosu zapewniający wyrazistość komunikatów werbalnych wysyłanych przez nauczycieli, bez konieczności nadmiernego podnoszenia głosu.\nW obiektach biurowych dobra akustyka to przede wszystkim polepszenie warunków pracy oraz wyższa efektywność pracowników. Dzieje się to dzięki podwyższeniu wskaźnika zrozumiałości mowy. Jest to niezwykle ważne we wnętrzach biurowych typu open space, w których komfort akustyczny może być łatwo zakłócony. Istotą jest tutaj ograniczenie zasięgu dźwięku, aby hałas z jednego stanowiska pracy nie przeszkadzał innym osobom. Wskaźnik poziomu pogłosu powinien więc w tym przypadku jak najniższy.\nWnętrza obiektów sportowych mają zazwyczaj dużą powierzchnię i gdy nie są odpowiednio przystosowane akustycznie, czas pogłosu sięga w nich od 7 do 10 s. Komfortowe warunki osiąga się zaś wtedy, gdy nie przekracza on 1,5 - 2 s. Odpowiednia adaptacja akustyczna przynosi więc jednoznaczną poprawę komfortu przebywania w nich, podnosi efektywność zastosowania nagłośnienia elektro-akustycznego, czy polepsza komunikację w przypadku ewentualnych akcji ratunkowych. Niejednokrotnie dopiero takie podwyższenie funkcjonalności umożliwia przeprowadzanie na nich dużych imprez. Udane rozwiązania akustyczne chronią też użytkowników przed częściową utratą słuchu, oraz odgrywają niebagatelną rolę przy ubieganiu się o różnego rodzaju środki europejskie.\nW każdym z wyżej wymienionych rodzajów aplikacji płyty z wełny drzewnej marki Heradesign to idealne rozwiązanie dla tych, którzy chcą uniezależnić się od negatywnych skutków hałasu i tym samym zwiększyć efektywność pracy swojej i swoich współpracowników.\nźródło i zdjęcie: Heradesign


Nurkowie Czarnobyla - historia trzech, prawdziwych Bohaterów - Nurkowanie Jolly Diver\n26 kwietnia, 2019 26 kwietnia Ula\nDokładnie 33 lata temu (26 kwietnia 1986 roku) w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej wydarzyła się katastrofa, która wstrząsnęła całą Europą. Mieszkańcy starego kontynentu wstrzymali oddech.\nO wypadku w reaktorze jądrowym bloku energetycznego nr 4, w wyniku którego doszło do rozprzestrzenienia się substancji promieniotwóczych słyszał każdy z nas.\nJednak niewiele osób wie, że skala zdarzenia została zredukowana dzięki odwadze oraz poświęceniu trzech osób, nurków – Bohaterów czarnobylskiej katastrofy.\nNurkowie Czarnobyla – trzej Bohaterowie:\nWalery Bezpałow (żołnierz, inżynier w elektrowni),\nAleksiej Ananenko (inżynier posiadający wiedzę na temat lokalizacji zaworów bezpieczeństwa),\nBorys Baranow (zwykły robotnik w elektrowni, który zaoferował pomoc, był odpowiedzialny za trzymanie lampy),\ndokonali niemożliwego, poszli na pewną śmierć by ratować mieszkańców Europy.\nDokładnie dziesięć dni po katastrofie czarnobylskiej zidentyfikowano kolejne ryzyko, niewspółmiernie większe niż pierwsza eksplozja reaktora. W początkowej fazie strażacy bezskutecznie używali wody, próbując w ten sposób ugasić płomienie z reaktora. Zgromadzona pod rdzeniem reaktora, w wyniku nieudanych prób jego ugaszenia, woda została silnie skażona.\nW pomieszczeniu reaktora doszło do powstania lawy (tzw. korium), połączenie piasku, gliny i boru. Lawa stopniowo przetapiała podłogę znajdującą się w pomieszczeniu reaktora. Jeśli pozwolono by jej dotrzeć poniżej do zalanych pomieszczeń, to doprowadziłaby do ogromnej eksplozji termicznej, której niszczące konsekwencje odczułaby większość mieszczańców Europy.\nPrawdopodobnieństwo wystąpienia najgorszej z możliwych sytuacji szacowano na 10-15%. Dlatego też podjęto akcję mającą zapobiec prognozowanej katastrofie, ściągnięto setki wozów strażackich celem wypompowania wody. Niestety, podjęte działania nie przyniosły zadowalającego rezultatu, w zalanych pomieszczeniach wciąż znajdowały się hektolitry wody.\nTo własnie wtedy, na ochotników zgłosili się Bohaterowie tego artykułu: Walery Bezpałow, Aleksiej Ananenko i Borys Baranow. Ich zadaniem było dotarcie i otwarcie zaworów bezpieczeństwa, które umożliwiłoby odprowadzenie skażonej wody z zalanych pomieszczeń. Mężczyźni doskonale wiedzieli, że poziom promieniowania pod głównym reaktorem będzie dla nich śmiertelny. Pomimo samobójczej misji, jedyne o co prosili, to opiekę państwa nad ich rodzinami.\nOchotnikom wydano sprzęt do płetwonurkowania, mieli oni zanurzyć się i płynąc wzdluż rur dotrzeć do zaworów bezpieczeństwa śluz. Ich otwarcie gwarantowało odprowadzenie zgromadzonej pod reaktorem, skażonej wody. Aleksiej Ananenko znał dokładną lokalizację zaworów, natomaist Borys Baranow miał pomagać obu inżynierom oświetlając im drogę.\nChwilę po wejściu do wody niesiona prze Borysa lampa przestała działać. Na szczęście udało im się dorzeć do rur odpływowych i na ślepo, prowadzeni przez Ananenko dotarli w trójkę do celu. Mężczyznom, pomimo przeciwności losu, udało się pomyślnie zakończyć misję – otworzyli zawory bezpieczeństwa oraz wrócili do pozostałych członków ekipy ratunkowej. Nie kryto oznak radości.\nDopiero kilka miesięcy później potwierdzono, że lawa rzeczywiście przetopiła podłogę w pomieszczeniu reaktora. Tym samym działania trzech odważnych nurków, Bohaterów uratowały życie setek tysięcy mieszkańców Europy.\nNa kartach historii zapisało się wiele heroicznych czynów dokonanych przez niesamowicie odważnych ludzi, którzy pomimo niewielkiej szansy na przetrwanie, zrobili to, co w danej chwili było trzeba, co uważali za słuszne. Jednak historia Walerego, Aleksieja i Borysa jest o tyle niezwykła, że od początku wiedzieli, że nie mają żadnych szans na przeżycie. Wysłuchali tego, co mieli im do powiedzenia inżynierowie i naukowcy, rozumieli konsekwencje, a mimo to zgłosili się na ochotnika. Szkoda, że ich bezinteresowne poświęcenie jest znane tak niewielu ludziom…\nŹródła: foccwestlothian.com; businessinsider.com; chtoa.org\n2 Thoughts to “Nurkowie Czarnobyla – historia trzech, prawdziwych Bohaterów”\n25 maja at 12:29\nA za naszą granicą na Białorusi budują elektrownię atomową. Ludzie niestety nigdy się nie nauczą. Oby się historia nie powtórzyła…\n20 lipca at 17:43\nI bardzo dobrze, że budują. Gdybyś miała odrobinę wiedzy na temat zaniedbań w Czarnobylu nie pisałabyś tu bzdur.


Overclock.pl / Silverstone Sugo SG11. Maluch na salony / Podsumowanie\nPodsumowanie2015-07-20 16:43:08 | (redakcja)\nObudowa SilverStone Sugo SG11 kosztuje na polskim rynku około 275 zł. W tej cenie wyróżnia się wyglądem zewnętrznym aspirującym na wyższą półkę cenową. Sam aluminiowy front wskazuje na elegancję i wysoką jakość. Reszta korpusu jest ze stali (na szczęście odpowiednio grubej) i podtrzymuje elegancję, ale jakość spada, gdy przyjrzymy się fakturze farby czy gumowej zaślepce portów I/O.\nŚrodek wygląda na przemyślany i taki też jest w praktyce - zamontujemy tam sporo dysków do przechowywania multimediów w wysokiej jakości, a miejsce na montaż karty graficznej oraz opcja dodatkowego chłodzenia daje możliwość stworzenia bardzo wydajnego komputera do gier.\nPraktycznymi mankamentami środka jest ustawienie zasilacza oraz chłodzenia procesora, które niejako muszą “walczyć” ze sobą o świeże powietrze. Wnętrze nie zostało polakierowane na czarno, jest klasycznie oldschool’owo-szare. Zabrakło także filtrów przeciwkurzowych. A może wnętrze w kolorze kurzu to celowy zabieg, który ma maskować jego pokłady spowodowane brakiem filtrów?\nReasumując obudowa (jak na konstrukcję salonową) nie jest droga, a pozwala na całkiem sporo, bo nie widzę przeciwwskazań, aby umieścić w niej procesor Intel Core i7-4790K oraz kartę graficzną z serii Nvidia Titan. Zatem obudowa SilverStone to świetna podstawa do stworzenia “podtelewizorowego” centrum multimedialnej rozrywki. Od strony sprzętowej pozwala na bardzo wiele, a z poziomu kanapy wygląda bardzo elegancko. Mankamenty są raczej kosmetyczne i wymagają oględzin z bliskiej odległości lub otworzenia obudowy. Usprawiedliwić można je bez wyrzutów sumienia ceną - ale takiej potrzeby także nie ma, bo w końcu komu chce się wstawać z wygodnej sofy przed telewizorem i przejmować się detalami? :)


Jak odblokować simlock z telefonu LG LX150 kodem?\n> LG>Simlock LG LX150\nSimlock LG LX150\nOdblokowanie LG LX150 kodem jest bardzo proste, jest również bezpieczne i niewidzialną metodą odblokowania twojego telefonu na stałe. Simlock już nigdy nie powróci nawet po aktualiacji oprogramowania.\nAby Otrzymać kod PIN odblokowania karty SIM w sieci dla LG LX150 potrzebujemy numer IMEI twojego telefonu.\nAby wpisać kod simlock w Telefonie LG LX150 należy:\nCzy odblokowanie LG LX150 jest bezpieczne?\nCzy możliwe jest zdjęcie blokady simlock z telefonu LG LX150 za darmo?