Pogoń - Termalica: gdzie oglądać? Transmisja w TV oraz stream na żywo (21.05.2022)\nStrona główna » Pogoń Szczecin – Termalica Nieciecza: gdzie oglądać? Transmisja w TV oraz stream na żywo (21.05.2022) Przez Maciej Paszkiewicz w Pogoń Szczecin - Termalica Nieciecza: gdzie oglądać? Transmisja w TV oraz stream na żywo (21.05.2022) Dodano: 21 MAJ 2022, 06:05 / Ostatnia aktualizacja: 19 MAJ 2022, 18:05\nGdzie oglądać mecz Pogoń – Termalica? Czy będzie transmisja w TV? Na te pytania odpowiadamy niżej. W sobotę w Ekstraklasie rozegranych zostanie aż osiem spotkań, a jednym z nich będzie właśnie starcie Pogoni Szczecin z Termalicą Nieciecza. Która z tych ekip zgarnie zwycięstwo i umocni swoją pozycję w tabeli?\nPogoń Szczecin – Termalica Nieciecza, gdzie oglądać\nW sobotę w naszej rodzimej lidze rozegranych zostanie aż osiem spotkań. Wszystkie rozpoczną się o godzinie 17:30, a w jednym z nich dojdzie do rywalizacji Pogoń Szczecin – Termalica Nieciecza. Gospodarze zdaniem bukmacherów są faworytami, co widać m.in. po kursach bukmacherskich, ale na pewno nie można powiedzieć, że Termalica jest bez szans, bo to drużyna, która ma tutaj szanse na zaskoczenie nas. Gdzie oglądać mecz Pogoń – Termalica? O tym dowiesz się niżej!\nPogoń Szczecin – Termalica Nieciecza, transmisja na żywo w TV\nTransmisja w TV z meczu Pogoń – Termalica będzie puszczona w Canal+ Sport 5 oraz Canal+ Sport, więc masz kilka możliwości! Ta stacja telewizyjna zapewnia nam dobrą jakość, więc o to nie trzeba się martwić, a dzięki jej internetowej platformie możesz oglądać to spotkanie niezależnie od tego, gdzie jesteś, o ile masz dostęp do szybkiego internetu!\nPogoń Szczecin – Termalica Nieciecza, transmisja na żywo za darmo\nDzięki naszej współpracy z eWinner zgarniesz voucher do Canal+ Online na 30 dni za darmo. To sprawi, że będziesz mógł obejrzeć spotkanie Pogoń Szczecin – Termalica Nieciecza bez płacenia za abonament sportowy. Jakie są warunki całej akcji? Te są bardzo proste i wszystko wytłumaczyliśmy w specjalnej instrukcji, którą przygotowaliśmy z tej okazji:\nZerknij także, gdzie możesz obejrzeć pozostałe mecze Ekstraklasy, które również zostały zaplanowane na sobotę!\nPogoń Szczecin – Termalica Nieciecza, transmisja online\nTransmisja online z meczu Pogoń Szczecin – Termalica Nieciecza będzie dostępna w TV, na stronie Canal+ Online, a także w aplikacji na smartfony. Nie trzeba więc spełniać jakiś wysokich wymagań, bo oprócz sprawnego internetu w przypadku telefonów musisz mieć jeszcze urządzenie z systemem Android lub iOS. Są to dwa najpopularniejsze systemy na świecie, z których korzysta praktycznie każdy, więc z tym nie powinno być problemu!\nPogoń Szczecin – Termalica Nieciecza, szanse na zwycięstwo\nSkoro już wiesz, gdzie oglądać mecz Pogoń – Termalica, to możesz jeszcze zobaczyć, jakie kursy bukmacherskie na nie wystawili polscy operatorzy, którzy przygotowali bardzo ciekawą ofertę zakładów bukmacherskich. W niej można znaleźć m.in. zakłady na rynek 1X2!\nKursy mogą ulec zmianie. Aktualizacja z dnia: 29 czerwca 2022 05:09.\nGdzie oglądać mecz Pogoni z Termalicą?\nStarcie Pogoni z Termalicą będziesz mógł obejrzeć w Canal+ Sport!\nO której Pogoń zagra z Termalicą?\nPogoń zmierzy się z Termalicą już o godzinie 17:30!


Dom na sprzedaż - Ozorków - AFK-DS-2440 - 218.50m² - Lider Nieruchomości Honorata Pełka\n1 922,20 zł/m2 cena: 420 000 zł\nDo sprzedaży dom mieszkalny, jednorodzinny, o powierzchni całkowitej 218,50m2, powierzchni użytkowej- 125,21m2, powierzchni zabudowy- 108,08m2, położony w dzielnicy domów jednorodzinnych w Ozorkowie. Budynek dwukondygnacyjny, podpiwniczony, z garażem w bryle budynku. Wjazd do garażu z poziomu gruntu. Dom składa się z 5 pokoi, kuchni, 2 łazienek. Położony na pięknej działce o powierzchni 913m2, ze starodrzewem. Działka w kształcie trapezu o wymiarach: front- ok.28m, tył- ok.22m, boki ok.39 oraz ok.38m, ogrodzona.\nna poziomie gruntu garaż o powierzchni ok.16m2, pomieszczenia piwnic, WC\nklatka schodowa- 2,30m2,\nŁączna powierzchnia użytkowa parteru- 78,37m2.\nDuży taras o powierzchni ok.30m2.\nŁączna powierzchnia użytkowa piętra- 46,84m2.\nRAZEM powierzchnia użytkowa- 125,21m2.\nStolarka pełna, wykonana na zamówienie. Bardzo solidne wykonanie, z materiałów najlepszej jakości, dostępnych w czasie powstania domu. Na podłodze parkiet (wymaga renowacji, odświeżenia). W salonie kominek. Na piętro prowadzą solidne, drewniane schody.\nŚciany fundamentowe z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie cementowo-wapiennej, ławy fundamentowe z betonu żwirowego, izolacja pozioma; Ściany przyziemia i piętra z cegły ceramicznej kratówki na zaprawie cementowo-wapiennej. Stropy piwnic, piętra i stropodachu- DZ-3 grubości 23cm. Dach konstrukcji drewnianej, dwuspadowy, ocieplony wełną mineralną, pokryty blachą ocynkowaną. Elewacja zewnętrzna- tynk cyklinowany, charakteryzujący się bardzo dużą wytrzymałością na warunki atmosferyczne.\nOgrodzenie działki: front- cokół z cegły ceramicznej pełnej, przęsła w ramie z kątownika, wypełnienie z prętów kwadratowych 14 x 14 mm. Brama i furtka wykonana z elementów metalowych.\nMedia: energia elektryczna, woda, kanalizacja miejska, gazu- brak, C.O. - piec na węgiel, w kuchni butla 11kg.\nPołożenie nieruchomości w spokojnej okolicy, dzielnicy domów jednorodzinnych. Dojazd drogą bez wylotu, co zapewnia mały ruch samochodów w pobliżu. Do centrum miasta ok. 1km. Dom z dużymi możliwościami adaptacji, do odświeżenia, własnej aranżacji.\nSygnatura oferty w biurze: DS-2440.\nSymbol oferty AFK-DS-2440\nPowierzchnia użytkowa 125,21 m²\nWymiary działki 27 x 38,5 x 20,5 x 38 m


Wybór wierszy - Krzysztof Kamil Baczyński - opinia o książce (81289) - Lubimyczytać.pl\nTomik jest szerokim wyborem z całej twórczości poety. Wiersze Baczyńskiego, poety pokolenie wojennego, pozostają zapisem wyznaczonego przez historię gwałtownego i tragicznego dorastania. Zachwycają prostotą i kunsztem poetyckiej frazy, autentycznością prób zrozumienia świata, wewnętrznym żarem miłości.\nCiacho | 2011-12-13\n"Wybór wierszy" w wydaniu, które przeczytałem (Siedmioróg) zawiera 104 wiersze autora, napisane w większości w latach od 1938 aż do roku 1944, czyli śmierci poety w młodym wieku 23 lat.\nWiersze te są wszelkiego rodzaju, jednak przeważająca ich część,z racji okresu wojennego w którym pisał, dotyczą tragicznego pokolenia skazanego na zagładę, II wojny, bohaterstwa, patriotyzmu, czy gloryfikacji polskiego żołnierza. Ale oprócz tych smutnych przeczytać można również piękne wiersze o miłości- najczęściej skierowane do ukochanej żony Barbary, o przyjaźni, rodzicach, helladzie,świętach czy przyrodzie.\nMnogość wierszy w tym wydaniu pozwala każdemu znaleźć coś dla siebie, a że piękne i napisane przez człowieka walczącego i poległego w Powstaniu Warszawskim w tak młodym wieku, zasługują ponadto na większą uwagę i uznanie.\nTom Hazard urodził się w 1581 roku i ciepi na bardzo dziwną przypadłość. Mimo już ponad czterystu lat, nadal wygląda na jakieś czterdzieści. Mogłoby s...


Kia Sportage 2005-02-07\nKia Sportage - ceny samochodów, wyposażenie\nKia Sportage - galeria zdjęć\nObok Sorento to już drugie, ale nieco mniejsze auto rekreacyjne w ofercie południowokoreańskiego producenta.\nCi, którzy pamiętają pierwszą wersję Sportage'a z 1993 roku, mogą być nieco zawiedzeni. Nowy model nie ma już ramy i sztywnego mostu z tyłu, tylko samonośne nadwozie i niezależne zawieszenie, ale tak naprawdę olbrzymia większość terenówek wcale jej nie potrzebuje. Najważniejszy jest wygląd, a ograniczone możliwości jazdy w terenie w pełni wystarczają ich właścicielom. I taka też jest najkrótsza geneza aut "rekreacyjnych", do której to grupy zalicza się nowy Sportage.\nRównież na polskim rynku Kia wypracowała już sobie wizerunek marki oferującej w miarę nowoczesne samochody za znacznie mniejsze pieniądze niż konkurenci - i teraz już nawet wśród aut terenowych. Dzięki temu model Sorento był w 2004 roku jednym z najchętniej kupowanych aut tej grupy. Aby umocnić swoją pozycję Kia wprowadziła na początku 2005 roku mniejszego (nadwozie krótsze o 22 cm) i tańszego Sportage'a, który poważnie zagraża konkurentom w rodzaju Toyoty RAV4, czy Nissana X-Traila.\nNowoczesne, obszerne nadwozie nowego Sportage oferuje szereg rozwiązań konstrukcyjnych i stylistycznych występujących w znacznie droższych pojazdach. Szyba w tylnej klapie może być otwierana niezależnie zarówno z wnętrza, jak i z zewnątrz pojazdu. W przypadku mocniejszych wersji silnikowych dwie chromowane końcówki rur wydechowych dodają sportowego charakteru, a szerokie nakładki no bokach pojazdu sugerują terenowe możliwości pojazdu.\nPrzestrzeń w kabinie nie zasługuje na żadne słowa krytyki. Sporo jest miejsca do siedzenia i w okolicach głów. Niestety, wszystko to kosztem bagażnika, który mieści zaledwie 335 litrów, ale w razie potrzeby można się ratować składając dzieloną w proporcji 60/40 tylną kanapę. Uzyskana w ten sposób przestrzeń to 1411 litrów - też nie rekordowa, ale już przyzwoita. Koreańczycy przemyśleli szczegóły i składanie tylnej kanapy odbywa się dosłownie dwa ruchami. A z oferowanym w standardzie składanym oparciem fotela przedniego pasażera można w środku zmieścić przedmioty o długości nawet 3 metrów.\nSportage oferowany jest w dwóch opcjach - EX ze zderzakami w kolorze nadwozia albo LX z lakierowanymi na kolor ciemnoszary. W bazowej opcji LX znajdziemy ABS, wspomaganie kierownicy, alufelgi, elektrycznie sterowane szyby, centralny zamek i dwie czołowe poduszki powietrzne. Za dopłatą dostępne są automatyczna klimatyzacja, tempomat, boczne poduszki i kurtyny oraz ESP.\nSportage LX ma czarny wystrój kabiny i wykończenie dość twardymi tworzywami sztucznymi. Wersja EX ma ożywiające wnętrze aluminiowe dekoracje, lecz klienci ceniący sobie luksusy mogą wybrać jeszcze pakiet Premium zawierający jasnobrązową lub pomarańczową skórzaną tapicerkę i elementy kokpitu tj. kierownica, wewnętrzne obicia drzwi, wstawki wokół deski rozdzielczej i gałkę dźwigni zmiany biegów.\nRekreacyjna Kia ma w wyposażeniu sporo przydatnych drobiazgów. Są tu takie elementy jak komputer pokładowy, czy elektrochromatyczne samoprzyciemniające się lusterko wsteczne z kompasem. Nie trzeba dopłacać również za relingi dachowe. Niezły jest układ hamulcowy pozwalający w idealnych warunkach wyhamować ze 100 km/h na odcinku 40,5 m, a po rozgrzaniu droga ta wydłuża się jedynie o 60 cm. W testach zderzeniowych US NCAP i Euro NCAP nowy Sportage uzyskał odpowiednio 5 i 4 gwiazdki.\nSportage produkowany jest z trzema rodzajami silników - dwa silniki benzynowe o pojemnościach 2.0 (142 KM) i 2.7 V6 (175 KM) oraz 2-litrowa jednostka wysokoprężna CRDi z systemem wtrysku common rail i mocy 112 KM. W polskiej ofercie brak jest jednostki 2.7, ale to chyba nie stanie na drodze do sukcesu tego samochodu na naszym rynku.\nKia, podobnie jak Toyota, daje możliwość wyboru między wersją z napędem na 2 lub 4 koła. I bardzo dobrze, bo spora grupa nabywców aut SUV nie potrzebuje układu 4x4, ale wybiera to auto choćby ze względu na nasze dziurawe drogi i łatwość poruszania się w mieście. Jednak napęd na 2 koła może mieć tylko odmiana z najsłabszym silnikiem 2.0.\nW przypadku układu 4x4 Sportage'a nie jest to rozwiązanie dla prawdziwej terenówki. W warunkach dobrej przyczepności napędzana jest przednia oś, a gdy czujniki zarejestrują różnicę w prędkości kół przedniej tylnej osi, maksymalnie połowa momentu obrotowego może być dołączana na tył. Taki tani napęd 4x4 nieźle sprawdza się np. na asfalcie w deszczu i na gołoledzi oraz na szutrowych drogach, ale nie poradzi sobie w warunkach przeprawowych. Jego plusem natomiast jest znacznie mniejsza paliwożerność. Sportage CRDi średnio spala 7,1 l oleju napędowego na 100 km.\nDla odmiany wysokoprężnej (oraz 2.7 V6) Kia oferuje za dopłatą 4-stopniową automatyczną skrzynię biegów z możliwością sekwencyjnej zmiany biegów. W standardzie jest zwykła 5-biegowa skrzynia manualna. Nie pracuje ona wzorowo i nieco haczy, ale to tylko wrażenia z pierwszej jazdy i trzeba się tego przyzwyczaić.\nKia Sportage podczas jazdy sprawia bardzo przyjemne ogólne wrażenie. Zawieszenie zostało dość sztywno zestrojone, lecz nie na tyle, by narzekać na brak komfortu. Można się przyczepić do kiepskiej dynamiki wersji wysokoprężnej - przyspiesza do 100 km/h w czasie 13,8 sekundy, a prędkość maksymalna wynosi 168 km/h. Praca układu kierowniczego mogłaby być też bardziej precyzyjna.\nMimo w sumie niezłego wrażenia, jakie pozostawia po sobie Sportage trudno uznać jego wyższość nad głównie japońskimi konkurentami. O popularności tego pojazdu w największym stopniu decyduje atrakcyjna cena i nie bez znaczenia jest też fakt, że model ten jest oferowany w wersji z homologacją ciężarową zgodną z tzw. wzorem Lisaka. I choć nie można mówić tu o przecenionym towarze, to przy dość bogatym wyposażeniu auto to jest bardzo atrakcyjną ofertą. Przynajmniej, dopóki Hyundai nie rozpocznie sprzedaży opartego na takich samych rozwiązaniach Tucsona.


Pikantna kuchnia » Meble Piorunkiewicz\nMeble PiorunkiewiczMeble kuchenne Meble na wymiarPikantna kuchnia\nPikantna kuchnia z lakierowaną bielą. Meble kuchenne na wysoki połysk tworzą niepowtarzalny i nowoczesny design. W miejscu między blatem, a szafkami zastosowano szklaną szybę lacobel. Jest to coraz częściej stosowane rozwiązanie ze względu na estetykę i funkcjonalność. Odporność na czynniki zewnętrzne, zadrapania i środki chemiczne w produktach do pielęgnacji sprawia, że szyba jest idealnym materiałem dla środowiska kuchennego. Grafikę okala szkło hartowane, odporne na wysoką temperaturę, dlatego spokojnie można ją umieścić tuż obok płyty grzewczej.\nOznaczone Tagiem:\tGrafika grafika w kuchni kuchnia na wymiar lacobel meble na wymiar nowoczesna kuchnia nowoczesne meble kuchenne szklana szyba szkło dekoracyjne szkło hartowane szkło lacobel\nJesteśmy bardzo zadowoleni z kuchni wykonanej przez p. Grzegorza, to przede wszystkim bardzo dobrze wykorzystana niewielka przestrzeń, jest praktycznie i wygodnie. Kuchnia wykonana jest bardzo solidnie i precyzyjnie, nawet w najdrobniejszych szczegółach. Pan Grzegorz jest prawdziwym profesjonalistą, można liczyć na dobry projekt oraz ciekawe pomysły i rozwiązania, a efekt końcowy wygląda świetnie i tak samo dobrze sprawdza się w codziennym użytkowaniu.\nAGA & DAREK 6 września 2014 at 08:28 Odpowiedz


marudzenie o tym i owym. • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nTeraz jest 22 kwi 2018, 09:52\nmarudzenie o tym i owym.\nprzez fly.to.rakuen 25 lip 2008, 01:41\nwitam. mam 17 lat. piszę, żeby się wyżalić o większości.\nod dzieciństwa byłam inna. nie miałam znajomości. gdy zdarzały się wypady na dwór, zazwyczaj przychodziłam z płaczem, bo 'koleżanki' mnie obgadały, odepchnęły na bok. dzwoniły na domofon, a gdy wychodziłam z klatki, nikogo nie było. dziecinne zabawy, które miały być śmieszne. matka zabraniała mi wychodzić. miałam być przy niej, bo w domu jest najlepiej. bo ludzie z zewnątrz są źli, tylko obgadają i skrzywdzą. no to siedziałam. nie było źle. miałam dobre stopnie, chętnie chodziłam do szkoły. choć często byłam wyśmiewana przez rówieśników, jakoś do tego przywykłam.\nkiedy miałam 14 lat, mama umarła. odepchnęłam od siebie tę myśl. jakaś taka obrona. nie chcę wspominać, ani tęsknić, bo jednocześnie się boję, że jeśli pomyślę o matce, ta byłaby na mnie wściekła za to, jaka się stałam.\nzaczęłam wagarować. w drugiej kasie pisałam egzamin poprawkowy, trzeciej nie zdałam drugi raz. robiłam wszystko, żeby nie iść na lekcje. zostawałam w domu, albo chodziłam w zimę po lesie, zziębnięta, słaba. bałam się ludzi, ich wzroku. a jednocześnie tego, że będę stać sama z boku. przerażała mnie samotność, kiedy wokół tyle ludzi z dobrymi stopniami, z celem w życiu. czułam się wśród nich jak łajno. nie chciałam kontaktować się z pedagogami. albo nie było mnie w szkole, albo nie otwierałam drzwi, kiedy pukali. odłączałam telefon.\nzaczęłam nienawidzić, myśleć o dziwnych rzeczach. kochać dziwne rzeczy. smutna muzyka, smutna pogoda. deszcz, szare niebo. napawam się melancholijnymi widokami, marzeniami. smutek jest dla mnie piękny. odbiera mi to siły do życia, a jednocześnie cieszy. uwielbiam płakać do księżyca. a ludzie nie byli mi potrzebni. wciąż zamykałam się w pokoju, słuchałam muzyki. siedzę pod kloszem, mało jem i szybko się męczę.\nojciec zaczął pić. siostry miały swoje życie, swoich facetów. brat mieszkał z nami, też pił. zaczął mnie bić, rozkazywać. krzyczał na starszą siostrę, ale zazwyczaj prowokowałam go do kłótni tylko ze mną. czułam się na siłach, żeby poświęcić godzinę na awanturę. prawie zawsze na szarpaniny, popychanie. przychodził do mojego pokoju, żeby mnie zszarpać z łóżka na podłogę, wyzwać od matkobójczyni. to nie była w sumie przemoc fizyczna, bardziej psychiczna. upokarzanie, obelgi, krzyki, rozkazy. ojciec zamykał się w pokoju i był głuchy na to, co się działo. trwało to jakieś 3 lata, może więcej, bo nawet za życia matki też się to zdarzało. któregoś dnia siostra zadzwoniła na policję. przyjechali upomnieć brata. po jakimś czasie się wyprowadził, a pałeczkę przejął ojciec. zaczął mnie dusić, szarpać, wyzywać. bo zasłużyłam, bo jestem leniem, nie zdałam szkoły, jestem głupia, powinnam się leczyć na mózg. w ogóle mam się powiesić, bo jestem mu niepotrzebna, w łagodniejszym przekładzie. czasami mu się poprawia, kiedy kończy się kasa na picie. ale za każdym razem, gdy wchodzi do domu, automatycznie zamykam drzwi w pokoju i myślę, jak dzisiaj się obronić.\nnie umiałam o tym mówić. nauczono mnie, żeby nie srać do swojego gniazda, nie wynosić tego, co dzieje się w domu. ale kiedyś, z własnej woli poszłam do psychologa, żeby spróbować. byłam tylko na dwóch spotkaniach.\nna początku czerwca szkoła wysłała mnie do Ośrodka Terapii Nerwic. rozpoznano zaburzenie depresyjno-lękowe, oraz zaburzenie emocji uwarunkowane środowiskowo. obniżony nastrój i samoocena. i wiele innych. psychiatrzy byli mili, słuchali z uwagą. patrzyli prosto w oczy, aż głupio się robiło. pacjenci, dzieci i młodzież, też byli fajni. poczułam, że nie chodzi tam tylko o wygląd, o pieniądze, ale o problemy. tęskniłam za domem, ale wiedziałam, że takim myśleniem sobie nie pomogę. jednak ojciec wypisał mnie po dwóch tygodniach. bo musiał wyłazić z psem, co do tej pory robiłam ja. to za daleko. siedzi sam w domu, nie ma do kogo się odezwać. myślałam, że się zmienił, ale wciąż chleje bez umiaru, wrzeszczy. kiedy ma mi coś powiedzieć, o czymkolwiek i bez planowanej agresji, nie potrafi tego zrobić, nie popychając mnie przynajmniej jednym palcem. mam 38 kilo i każde popchnięcie jest dla mnie za silne. nienawidzę tego.\nmam szansę wrócić do Ośrodka. jest to nawet konieczne, jak mówili lekarze. pytanie tylko, czy nie stchórzę? może znowu sobie wmówię, że sobie tu poradzę ze wszystkim.\nchciałabym tam znowu pojechać, skończyć szkołę, uśmiechnąć się. ale dalsza odległość od domu mnie przeraża, jak za pierwszym razem. potem byłoby lepiej, ale początki są najgorsze. nie wiem, co zrobię. boję się wszystkiego. że się całkowicie poddam i skończę nie wiadomo gdzie. a jednocześnie już wszystko mi jedno.\ntrochę tego wyszło. przepraszam za te smęty, ale nie wiem, gdzie to wszystko napisać. pamiętnik zna te słowa na pamięć.\nyour mouth are opened\nbut then, can anyone hear you?\n25 lip 2008, 01:32\nRe: marudzenie o tym i owym.\nprzez Martusia 25 lip 2008, 19:28\nfly.to.rakuen, czytałam jak wryta.\nMam teraz w sobie tyle emocji że trudno mi zacząć.\nPowiem tak. Nie do tego stopnia ale tez mialam bardzo nieciekawą sytuację w domu i zgłosilam to w szkole. Byla rozprawa sądowa i teraz mamy kuratora. Rok jeszcze byłl masakry bo jak to napisalaś, trzeba brudy prać w swoim domu itd. Wyrzucali mnie z domu, ale ja po prostu skorzystałam ze swoich praw. Tobie radzę to samo + mimo wszystko ośrodek, jeśli czujesz, że mogą Ci tam pomóc. Zawsze jest to odmiana, masz szansę nabrać dystansu i nauczyć się jak radzić sobie z emocjami. (jeśli to dobry ośrodek). Dawniej też lubiłam być smutna. Mogę nawet powiedzieć, że miałam wyrzuty sumienia kiedy byłam zadowolana (czasem nadal tak mam). Robiłam wszystko by się emocjonalnie katować. Muzyka, przykre wspomnienia (nie brakowało takich:)), w ogole wszystko co było przykre, było super. Ale to nie jest sposob na życie,a przynajmniej daleko nie prowadzi. Obie jesteśmy młode i mamy mnostwo dobrego przed sobą. A jeśli będziemy chciały skopać sobie życie to same a nie pozwalać komuś nas krzywdzić. Moim zdaniem nie ma w tym żadnej Twojej winy (mam nadzieję, że wiesz o tym) ale tylko Ty możesz poprawić cokolwiek. Odnośnie jeszcze dolowania się, to chcę Ci powiedzieć, że bycie szczęśliwą jest o wiele przyjemniejsze:)\nWierzę, że jeśli zechcesz i włożysz wysiłek to kiedyś bedziesz mogła iść do przodu z podniesioną głową, odnośić sukcesy. Wierzę w to na prawdę.\nNie pozwól się krzywdzić. Szukaj wsparcia, jeśli nie w rodzinie to wśród specjalistow lub tutaj i walcz.\nJa spróbowalam i nie żałuję. Jest o co.\nprzez fly.to.rakuen 25 lip 2008, 21:05\nwięc takie, jak to nazwałaś dobrze, katowanie psychiczne jest normalną częścią takiego zrytego życia... przynajmniej ktoś wie, co mam na myśli.\nw sumie racja, że szczęście jest przyjemniejsze. w niektórych chwilach naprawdę jest się z czego śmiać, kiedy siostry mnie rozśmieszą, wyciągną chwilowo z jakiegoś dołka, kupią colę, chipsy. pogadają o czymś innym, niż tylko o tym, żebym szła z psem teraz-już-nał! i w takich chwilach aż chce się na nowo żyć. zapominasz o tym, co Cię gryzie, o tym, do czego tęsknisz, czego nie chcesz, a co pragniesz. wtedy jest akurat w sam raz.\nw gruncie rzeczy mam jakieś przekonanie, że w tym też tkwi moja wina. nie wiem, czy to błędne. w takim wieku nie powinnam się załamywać i marudzić, że mi źle, tylko planować piękną przyszłość i się cieszyć. może sama sobie zryłam to wszystko, a inni jedynie dokładają.\ndobrze jednak, że Ty skorzystałaś z tego, z czego powinnaś i wyszłaś na tym dobrze. tak się powinno robić od początku, wyciągnąć rękę, żeby ktoś za nią chwycił. im dłużej się z tym zwleka, tym jest coraz gorzej i tracisz przekonanie, że da się to jeszcze naprawić.\nspróbuję. chociaż nawet próby często zawodzą, bo jestem znana z wycofywania się. boję się strasznie, nie umiem z tym wygrać. ale będę próbowała do skutku, z pomocą pani pedagog ze szkoły. bardzo miła i święta kobieta ^^'\ndziękuję za odpisanie raz jeszcze. dużo to dla mnie znaczy :) pozdrawiam.\nprzez scrat 25 lip 2008, 23:05\nPrzeczytałem. Nie wiem co odpisać, może tylko to, że będę trzymał kciuki żeby wszystko się ułożyło...\nprzez fly.to.rakuen 25 lip 2008, 23:38\ndziękuję. żyję taką nadzieją ^^\nprzez panna_nikt 26 lip 2008, 02:30\nfly.to.rakuen napisał(a): dziękuję. żyję taką nadzieją ^^\nfajnie że ją masz.\nwiesz nie wiem czym sobie zasłużyłaś na taki los.. naprawde nierozumiem dlaczego zawsze przytrafia sie cos takim osobą jak ty! czyli dobrym, strajacym sie cos osiagnac.. znam ten bol kiedy jestes wysmiewana, sama, inna... ale ja, ja to wogule jestem jakas beznadziejna, najabrdziej beznadziejna z beznadziejnych.. juz koncze, przepraszam. wiesz, troche zdziwilas mnie, ze poszlas z tym do pedagoga (może dlatego, że do moeego z dosłowanie żadnym problemem nie mogłam iść.) przepraszam, ale mnie jakos zablokowalo i nie wiem co mam pisac...znow mam te p******** mysli... pozdrawiam cie cieplo.\nprzez fly.to.rakuen 26 lip 2008, 03:16\nkomuś w końcu musi się przytrafiać. zawsze myślałam, że mam odporną psychikę. nigdy się nie żaliłam, rzadko płakałam. wierzyłam, że nie mówiąc o problemach mam silną głowę i już. a działo coś odwrotnego.\nsądzę, że to pedagog chodziła za mną. miałam nieobecności, nie było mnie tygodniami w szkole. opiekowała się mną przez trzy lata i powtarzała, że nie pozwoli mi zmarnować sobie swojego życia. więc zaczęłam jej ufać, mówić jej więcej. pomogła mi z tym ośrodkiem, nawet mnie tam zawiozła. rzadko się tacy ludzie trafiają, tym bardziej w szkołach.\nwierzę, że także masz problemy. ale skoro znajdujesz czas, by odpisać, wyrazić swoje zdanie i zrozumieć - w moich oczach nie jesteś beznadziejna, Twoje słowa również. nie przepraszaj ^^\nzaczęłam się obawiać, że do września będzie kiepsko. w obecnej chwili nie robię nic. nie mam terapii, ani jakichś leków. z ośrodka może bym dostała na pewien czas, ale wymknęłam się jakby po angielsku, moja psycholog była wtedy na urlopie, nie skonsultowałam się z nią. zaczęło mnie nachodzić coś dziwnego. wszystko mi leci przez palce, ale zupełnie inaczej. nie umiem dzisiaj zasnąć, bo mi niedobrze. mam coraz bardziej obcą głowę. zawsze byłam pewna swoich myśli, zwykła codzienność, a teraz... przychodzą różne chęci na zrobienie czegoś. czasem kilka na raz. i szybko mi się odechciewa. może to chwilowe, ale dziwne. porąbana noc x_x\nprzez fly.to.rakuen 26 lip 2008, 05:23\nchyba dostaję na łeb.\nnie śmiejcie się. nie wiem, ile to trwało...\nnie spałam całą noc. poczułam, że przestał mnie boleć brzuch więc położyłam się. i coś zaczęło się dziać. chciałam zasnąć, tak desperacko, że zaczęłam się modlić, co nie robiłam od bardzo dawna. i nagle moja głowa jakoś... sama przesunęła się w bok, na głębokim wydechu, jakbym miała zobaczyć w mroku coś strasznego. zobaczyłam... no, nic. tylko kontury ubrań na szafie. przeraziłam się tego i odwróciłam się plecami.\nna chwilę spokój. potem zobaczyłam coś kątem oka, wychylającego się. przykryłam się kołdrą. wszystkie zmysły mi się wyostrzyły. bałam się, trudno mi było oddychać.\nale najgorsze było to, że zaczęłam tracić wspomnienia z dzisiejszego dnia. z całego życia też. widziałam w oczach to wszystko, ale nie czułam nic. jakbym w ogóle tego nie przeżywała. próbowałam panicznie przywrócić te odczucia, ale w głowie miałam pustkę. kompletną. żadnych przyjaciół, rodziców, muzyki, marzeń, moich zainteresowań, niczego. /cenzura/, no zero, nic! z szokiem poszłam do ubikacji.\nja pierniczę, co ja tam wyprawiałam. najpierw się rozpłakałam, przytuliłam czoło do ściany. a potem... taka lekkość. pustka. jakbym lewitowała. w rękach nie miałam nic, dotykałam ściany delikatnie, przytulałam się do niej. oddychałam przez otwarte usta. wyciągałam ręce w górę, na boki, oglądałam lustro. i tylko ta pustka w głowie. nie miałam nic, dosłownie. wszystko wymazane. jakbym żyła tylko tą chwilą. teraz jestem świadoma tego, że zachowywałam się nienormalnie. jak wariatka. naprawdę.\npotem zakaszlał ojciec. głośno. i przestałam. patrzyłam przez chwilę w to lustro, i tak jakoś mi się zrobiło 'aha, co ja robię. hehe. to głupie'. wyszłam. poszłam do pokoju. usiadłam na łóżku. w szoku i z pustką. wróciłam do komputera. i spisuję to, co pamiętam.\nja... wciąż mam tę pustkę. coś kojarzę, coś widzę, odczuwam. ale tak mało. nic nie czuję, ale chyba jestem przestraszona. ledwo panuję nad drżeniem ciała. ręce mam ciągle lekkie, jakby mi same fruwały.\nnie mam ochoty na nic. nie chce mi się spać. mrugam rzadko, bo oczy mam jak talary. patrzę na tapetę, gdzie są moje ukochane postacie z mangi. wiem, że to one. ale ja do cholery nic nie czuję, żadnej miłości do tych postaci. do niczego. to straszne!\nwolałabym zasnąć. ale nie zasnę. myślę, nie wiem, o czym. może to zmęczenie? co to jest? nie chcę oszaleć.\nsiedzę w tym pokoju i nie potrafię niczego odczuć. nie czuję strachu, że w nim jestem, bo znam ten pokój. tylko patrzę na niego szerokimi oczami. nic nie ma uczuć. kolorów. nawet nie wiem jak to opisać. pierwszy raz mi się to zdarzyło, i nie umiem się tego pozbyć.\nprzez panna_nikt 26 lip 2008, 23:47\nteż mam takie chwile kiedy zachowuje się "troszeczke dziwnie" ?! oj uwierz jestem beznadziejna... ja tak! wczoraj plakalm w luzku do godziny 5 rano.... niemoglam sie powstrzymac cos mnie ozwalao od srodka.. niemoglam zasnac, niemoglam sie uspokoic... plakalm przez swoja beznadziejnosc, to jaka jestem, z powodu mojej sytuacji, z braku zrozumienia... umieram powolutku, cierpie i to bardzo ale ciesze sie bo mam malutka "nadzieje", ze wkoncu zejde z tego swiata i moje cierpienie sie skonczy.!\nprzez fly.to.rakuen 27 lip 2008, 06:47\nteż zawsze dziwna byłam, ale nigdy nie nachodziły mnie jakieś utraty pamięci. zastanawiam się, czy to może nie po lekach przeciwbólowych? ale wzięłam małą dawkę i brałam je już wcześniej, nic mi nigdy po nich nie było. myślę nad swoim poprzednim zachowaniem, i wiem, że już wcześniej bałam się czyjejś obecności w pokoju. lękałam się tego, czego nie powinnam, bałam się absurdalnych rzeczy. nie mogę spać w otwartym pokoju, bo boję się, że coś złego do niego wejdzie. nie mówiąc o dalszych myślach i zachowaniach, ech.\nwiesz, najlepiej się poddać i powiedzieć sobie, że zejdziesz z tego świata. nie znam Twojej sytuacji, ale nie warto gdzieś pomocy szukać? do skutku. wiadomo, że nie łatwo jest zaufać. lekarze są tacy a tacy, inni ludzie nie rozumieją. wydaje Ci się, że kiedy zejdziesz ze świata, będziesz zadowolona, a troski się skończą. ale podczas tego i tak będziesz mieć wyrzuty sumienia, że nie pokonałaś choroby i wstrętnych uczuć, które Cię męczyły. przecież to chyba da się wyleczyć? nie lepiej odchodzić z w spokoju i ze świadomością, że mimo wszystko dałaś sobie radę? że próbowałaś, że się starałaś.\nw każdym razie życzę powodzenia. pozdrawiam.\nprzez panna_nikt 27 lip 2008, 16:22\nteż mam utraty pamięci, brak koncentracji itp idp dużo by wymieniać...\nczasem naprawde mam juz takie wrażenie że tak bylo by lepiej, dzieki ja tobie też życzę powodzenia.\nprzez fly.to.rakuen 27 lip 2008, 17:19\nech, ta zasrana psycha.\nmoże i rzeczywiście byłoby lepiej... dzięki.\nprzez panna_nikt 27 lip 2008, 21:53\nniewiem co mam już robić... totalnie brak mi sił.\nprzez fly.to.rakuen 27 lip 2008, 22:14\nwiesz, nigdy nie pytam nieznajomych osób, co ich gryzie. ale tutaj wypada, bo to forum jest jednak pełne cierpiących ludzi.\njeśli Ci się chce, jeśli Ci to bólu nie sprawi, napisz o tym. poczytam.


Total black look z ponczem – Deving\nTotal black look z ponczem\nWitajcie w ten wigilijny poranek!\nMam nadzieję, że większość przygotowań do świąt macie już za sobą, a dzisiejszy dzień będzie przeznaczony na odpoczynek. Poniżej przedstawiam zdjęcia stylizacji z ponczem, które dostałam w ramach świątecznego prezentu. Ostrzegam, że na jednej się nie skończy, ponieważ oprócz tego, że jest bardzo ciepłe uwielbiam je za obszerność i prostotę. Kolejny raz ubrałam total black look, uzupełniony o bordową, kontrastującą torebkę z Parfois i dodatki. Ostatnio w mojej szafie przybywa czarnych rzeczy, w których czuję się najlepiej. Znacie jakieś sposoby, aby total loki nie wyglądały nudno? Dajcie znać, czy podoba Wam się całość!\nPH: Mateusz Wyźliński\nDzięki! Ja też coraz bardziej się przekonuje do czerni :)


Personalizowane dywaniki samochodowe - NewStyling\nBrak komentarzy do Personalizowane dywaniki samochodowe\nOdpowiednie wyposażenie wnętrza naszego samochodu jest niezwykle ważną kwestią dla każdego kierowcy. Zadbanym autem jeździ się przecież o wiele przyjemniej. Jednym z ważniejszych elementów, jeśli chodzi o bezpieczeństwo, a także komfort jazdy są dywaniki samochodowe. I tutaj mamy wybór: możemy zdecydować się na klasyczny wzór produktu, lub zamówić personalizowane dywaniki samochodowe. Na jaki rodzaj takich dywaników warto się zdecydować? I dla kogo będą najlepszą opcją? Postaramy się odpowiedzieć na to pytanie w poniższym artykule.\nLubisz się wyróżniać? Zamów personalizowane dywaniki samochodowe!\nKierowcy dzielą się na tych, co samochód traktują wyłącznie, jak udogodnienie, dzięki któremu mogą pojechać gdzie i dokąd chcą. Są i tacy, którzy w aucie spędzają znaczną część dnia. Samochód staje się ich wizytówką. Priorytetem jest wówczas, by zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz prezentował się niezwykle elegancko i był odbiciem indywidualizmu kierowcy oraz jego osobistych upodobań.\nPersonalizacja dywaników samochodowych daje nam możliwość wyróżnienia spośród innych kierowców. Podkreśla, jak ważny jest dla nas samochód i uprzyjemnia nam poruszanie się nim.\nPersonalizowane dywaniki samochodowe – idealny gadżet na prezent\nJeśli bliska nam osoba jest fanem motoryzacji i jej pasją są właśnie samochody, to personalizowane dywaniki samochodowe będą dla niej doskonałym prezentem. Wiadomo, że takie rzeczy, jak naprawa u mechanika, czy kontrolna wizyta, każdy załatwia we własnym zakresie. A tutaj mamy możliwość podarowania czegoś, co zdecydowanie upiększy samochód pasjonata, co więcej pozwoli mu się wyróżnić i podkreśli jego indywidualny charakter. Taka opcja jest dostępna w wersji welurowej. Dywaniki welurowe są lepsze jakościowo niż ich gumowi konkurenci. Możemy więc mieć pewność, że upominek będzie elegancki, stylowy, a zarazem funkcjonalny. Poza tym personalizacja to element, który dedykuje się konkretnej osobie. Niewątpliwie podkreśla to wyjątkowość prezentu. Kierowca, dzięki temu może się jeszcze bardziej utożsamić ze swoim samochodem.\nGdy już się zdecydujemy na zamówienie takiego gadżetu dla naszego pasjonata, warto się dowiedzieć, co oferuje w tym zakresie firma NewStyling. Mamy do wyboru nie tylko metodę wykonania napisu, ale także kolor dywaników i rodzaj wykończenia.\nPersonalizacja dywaników samochodowych – sposób wykonania\nPersonalizację wykonujemy wyłącznie na dywanikach welurowych. Jest to jednoznaczne, z tym że jeśli chcemy zamówić personalizowane dywaniki samochodowe, to musimy zdecydować się na welur. Składając zamówienie, należy również zaznaczyć, jaką techniką ma być wykonany napis.\nFirma NewStyling oferuje trzy metody wykonania personalizacji na dywanikach: napis wykonany metodą flockowania, napis wykonany bezpośrednio na dywanikach oraz wgrzewkę haftowaną. Flockowanie to proces technologiczny, który polega na nanoszeniu na przedmioty wykonane z tkaniny, ale także drewna, szkła, tworzywa sztucznego lub gumy ozdobnej warstwy ze strzyży tekstylnej, czyli inaczej flocka. Strzyża tekstylna to włókno z tworzywa sztucznego wyglądem przypominające zamsz. Na tą technikę można się także zdecydować przy innych elementach wyposażenia samochodu np. na desce rozdzielczej, czy plastikowej tapicerce. Ważne jest to, iż napis flockowany jest trwały i bardzo odporny na ścieranie. Nic nie jest w stanie mu zaszkodzić. Wgrzewka haftowana zaś, to klasyczny sposób personalizacji tekstyliów. Dowolny napis w postaci haftu odpowiednią techniką wtapia się w welur. Napis w obydwu przypadkach jest tworzony na życzenie: może to być cytat, słowo, które ma znaczenie dla kierowcy lub jego imię.\nMamy też możliwość wyboru koloru dywaników. Mogą być w kolorze czarnym, grafitowym, popielatym, granatowym, antracytowym lub beżowym. Również możemy zdecydować o rodzaju wykończenia. Wycieraczki mogą być obszyte włóczką polipropylenową albo tasiemką tekstylną. Dzięki tak wielu możliwościom istnieje szansa stworzenia naprawdę wyjątkowego gadżetu do samochodu.\nPersonalizowane dywaniki samochodowe – właściwe dopasowanie\nGłównym jednak zadaniem dywaników samochodowych jest utrzymanie porządku w samochodzie, a dzięki odpowiedniemu dopasowaniu do modelu auta zapewnienie bezpieczeństwa i komfortowej jazdy. Dlatego kwestie ładnego wyglądu i te związane z personalizacją nie są najważniejsze. Przed złożeniem zamówienia warto poszukać dywaników, które będą pasowały do typu naszego auta, a także rocznika produkcji. Jeśli nie sprawdzimy takich szczegółów, to możemy być pewni, że dywaniki nie będą pasować.\nNiestety, zwolennicy bardziej praktycznego rozwiązania, czyli gumowych dywaników samochodowych nie mogą liczyć na upiększenia w postaci personalizacji. Taka opcja jest dostępna wyłącznie w przypadku welurowych wyrobów. Co prawda, te produkty są nieco trudniejsze w pielęgnacji, ale sprawiają, że wnętrze naszego pojazdu wygląda niezwykle elegancko i stylowo. To powoduje, że cieszą się one ogromną popularnością wśród kierowców, dla których ważna jest estetyka oraz podkreślenie indywidualności.\n← Dywaniki welurowe Golf 4 → Dywaniki samochodowe na zimę


marca 2016 | Po drugiej stronie...\nDavid Mitchell: "Czasomierze"\nAutor: Beata Szy dnia 17:09:00 1 komentarze\nPamiętacie „Atlas chmur” – genialną książkę i trochę słabszy film na jej podstawie? Dziś chciałam Wam przedstawić Davida Mitchella w nowej odsłonie. Ci, którzy znają tamten tytuł, od razu mogą zgadywać, że po książkę „Czasomierze” można sięgać bez obaw. Nie bez kozery MAG wydał ją w serii „Uczta wyobraźni”. Tych prawie 700 stron to naprawdę wspaniała czytelnicza uczta, wielkie wyzwanie kończące się oddechem ulgi. Właśnie po takie książki chcemy sięgać, takie odkrywać. Mitchell jak dla mnie nie ma sobie równych, kolejny raz stworzył opowieść tak niesamowitą, wielowątkową i pełną zagadek, że mogłabym ją czytać i czytać, najlepiej gdyby ta historia nigdy nie dobiegła końca…\nOpowieść ta skupia się wokół osoby Holly Sykes, która poznajemy jako zbuntowaną, do szaleństwa zakochaną nastolatkę, chwilę potem – ze złamanym sercem. Holly ucieka z domu, po drodze spotykając nieznajomą, starszą kobietę. To spotkanie na zawsze zmieni życie Holly, ale jaki sens miała prośba staruszki, dziewczyna zrozumie dopiero lata później, gdy sama będzie już matką. Dziewczyna nie jest jednak zwyczajną nastolatką – słyszy głosy Ludzi z Radia, ma dziwne wizje, skupia wokół siebie podejrzane istoty… Z nastoletnią Holly rozstajemy się, gdy jej rodziną wstrząsa wielka tragedia. Akcja kolejnych części książki, bo na takich kilka podzielono opowieść, skupia się już na następnych dziesięcioleciach. Mitchell, po mistrzowsku jak zwykle, oddaje narrację coraz to innym postaciom, rozgałęziając historię, wzbogacając ją o nowe wątki. Gdzieś jednak, w każdej tej odrębnej opowieści, pojawia się ona – Holly. Młoda kobieta, wyzwolona panna z dzieckiem, pewna siebie partnerka, ceniona pisarka czy chorująca, coraz starsza kobieta, która przeżyła swoje życie nie wiedząc, że obietnica sprzed lat położyła cień na jej życiu i wkrótce da o sobie znać. Inni ją obserwują, spotykają przypadkowo, albo ich życie na zawsze ulega zmianie, dzięki lub przez Holly. Zanim autor ponownie odda jej głos, minie trochę czasu….\nTrudno opowiadać o czym jest ta książka, tyle w niej odrębnych historii, dramatów, odwiecznych prawd i druzgocących wniosków. „Czasomierze” porywają nas w szaloną podróż, począwszy od roku 1984, skończywszy na Ociemnionych czasach roku 2043. Mitchell potrafi budować napięcie, rozśmieszać i wzruszać jak nikt. Przywołuje postaci o silnych poglądach, jak dziennikarz Ed, pozwalając nam się do nich przywiązać, a potem brutalnie je odbiera. Narracja płynie jednak dalej, do głosu dochodzą kolejni bohaterowie, a każdy z nich ma swój mały świat – i jesteśmy szczęśliwcami, że możemy poznać choć jego cząstkę.\nJestem pod wrażeniem wyobraźni autora. Książka na długo zapadnie mi w pamięć. Ciężko mi ją do czegokolwiek porównać. Wielowątkowa, genialna, metafizyczna. Daje nam do myślenia, otwiera oczy i pokazuje co może stać się z ludzkością, jeżeli nie zawrócimy z obranej drogi.\nPo prostu trzeba przeczytać.\nCategories D. Mitchell, fantastyka, Mag\nTom Michell: "Lekcje z pingwinem"\nAutor: Beata Szy dnia 18:15:00 6 komentarze\n„Lekcje z pingwinem” – początkowo traktowałam tę książkę jako ciekawostkę, zwyczajną małą opowieść. Nawet nie wiem kiedy okazało się, że dałam się porwać urokowi Juana Salvado, cudem wyratowanego pingwina, i pokochałam go podobnie jak autor książki.\nHistoria nadzwyczajna, a jednak prawdziwa. Lata 70. Ubiegłego stulecia, Argentyna, i młody Anglik, który pragnie podróżować tak bardzo, że osiedla się w Ameryce Południowej, zostając nauczycielem. Pewnego dnia podczas spaceru obserwuje tragiczny widok – rzeź morskich stworzeń, umierających z powodu wycieku ropy. Wśród martwych ciał dostrzega pingwina, który jeszcze walczy o życie. Niewiele myśląc, pomaga mu wydostać się na ląd, a potem zabiera do pokoju hotelowego, by wyszorować z zabójczej ropy. Tak rodzi się niecodzienna przyjaźń pomiędzy zwierzęciem, które cudem uszło z życiem a młodzieńcem, który na swoje życie od teraz spojrzy na nowo.\nCzytając o perypetiach Toma Mitchella, uczącego się codzienności w kraju owładniętym wewnętrznymi konfliktami i trudną sytuacją ekonomiczną, człowiek jednak czuje zazdrość: za tą niesamowitą przygodą, za poznaniem zupełnie innej kultury, za fantastycznymi uczniami i egzotycznym przyjacielem, zachowującym się zupełnie jak człowiek. Więź pomiędzy pingwinem a bohaterem jest jedyna w swoim rodzaju. Zwierzę pozwala także otworzyć się młodzieży, zamieszkującej akademik. Opiekowanie się pingwinem, karmienie go, wspólne pływanie – to dla tych chłopców największy zaszczyt. Aż trudno uwierzyć, że taka historia mogła wydarzyć się naprawdę i trudno nie żałować, że nie przydarzyła się mnie :)\nKsiążkę polecam oczywiście – świetnie napisana historia, która chwyta za serce. Zabawna, choć momentami szczera do bólu i wyciskająca łzy. Mitchell między wierszami przemyca swoją opinię na temat zagrożenia dla środowiska, jakie niesie ze sobą współczesny człowiek. Udowadnia też, że ludzie i zwierzęta mogą żyć w symbiozie. Oby więcej podobnych książek.\nNawiasem dodam, że książka zawiera czarno-białe szkice, przedstawiające gwiazdę tej opowieści. Autor do dziś nie może przeżyć, że nie zachowały się żadne fotografie Juana, ale dzięki tej książce przesympatycznego pingwina może poznać każdy z nas.\nKsiążka ma swoją premierę 31 marca.\nCategories książka, T. Mitchell, Wydawnictwo Literackie\ndramat dziennik erotyk esej fantastyka fantasy film groteska groza historia horror humor inne japońska kampanie kolorowanki komedia komiks konkursy kosmetyki kryminał książka kulinarna literatura faktu literatura piękna magazyn magia manga medycyna mitologia mity młodzieżowa moda nagrody naukowe/popularnonaukowe obyczajowa odżywka okulistyka operacja opowiadania paranormal romance parodia płyta podróże poradnik powieść historyczna przewodnik przygodowa psychologiczna reportaż romans satyra science-fiction sensacja serial spotkania autorskie stosik sztuka thriller turecka typografia uroda włosy wojna wspomnieniowa wzrok zabieg\n#3 Keratynowe prostowanie włosów\nKeratynowe prostowanie włosów Długo szukałam alternatywy dla prostownicy – wiedziałam, że wyrządza zbyt wiele szkód, by dalej używa...\nKaja Malanowska: "Patrz na mnie, Klaro!"\nAutor: Kaja Malanowska Tytuł: "Patrz na mnie, Klaro!" Wydawnictwo : Krytyka Polityczna Stron: 280 Kaja Malanowska...\nMaggie Stiefvater: "Wyścig śmierci"\nAutor: Maggie Stiefvater Tytuł: "Wyścig śmierci" Wydawnictwo: Wilga Stron: 496 Zaczęłam czytać „Wyścig śmierci” ...\nPonieważ wczoraj spotkała mnie miła niespodzianka, postanowiłam jakoś zadbać o równowagę w przyrodzie i ogłosić pierwszą na moim blogu Wygry...\nKonkursy, nagrody, testy\nJuż jakiś czas temu pisałam, że blog ma przyjąć bardziej osobisty charakter i że będę częściej pisała o moich innych pasjach, np. ankietach...\nWspominałam już o książce „Sześć Cztery”, gdy zaczynałam ją czytać, i dziś mogę ją już z czystym sumieniem polecić, gdyż jestem już po lekt...


lombard Łódź - SEO Katalog Tiger - Mocny Katalog SEO\nFirma KAPS jest grupą współpracujących ze sobą lombardów a oprócz tego kantorów. Oferujemy: sprzedaż używanego sprzętu RTV, GSM, FOTO, AGD i również inne, skup oraz sprzedaż walut, sprzedaż używanych wyrobów ze złota i srebra. U nas możecie kupić takie używane wyroby jubilerskie jak: zawieszki, brylanty, pierścionki, obrączki, kolczyki, łańcuszki, bransoletki, kolie, sygnety, broszki, spinki do mankietów. Również u nas możecie nabyć sprzęty elektroniczne tj. : telefony, konsole, gry, tablety, aparaty fotograficzne, laptopy i wciąż niemało innych. Sprzedajemy także nowe wyroby jubilerskie takie jak: łańcuszki, obrączki, pierścionki zaręczynowe, celebrytki, kolczyki, zawieszki do łańcuszków, pierścionki. Poszukujemy do współpracy: małych firm jednoosobowych a oprócz tego spółek. Zachęcamy do zakupów na naszej stronie firmowej.\nSłowa kluczowe: sprzedaż używanego sprzętu RTV Łódź, komis w Łodzi, komis Łódź\nNabywając z nami nieruchomość masz pewność, że dokonujesz najlepszego wyboru. Gwarantujemy Ci ofertę z całego rynku. Wynegocjujemy najkorzystniejszą cenę. Doradca biura Quantum Nieruchomości zajmie się zebraniem oraz weryfikacją dokumentów potrzebnych do przeprowadzenia transakcji. Zadbamy o odpowiednie zapisy w umowie przedwstępnej zabezpieczającej Twoje interesy. Zajmiemy się wszystkimi formalnościami. Pokierujemy przebiegiem transakcji, tak abyś Ty mógł się spokojnie radować z nowej nieruchomości.\nMasz mieszkanie na sprzedaż? A może dom, który chcesz bezpiecznie i korzystnie sprzedać? U nas otrzymasz kompleksową obsługę wszystkich formalności. Jeżeli jesteś kupującym, sam wyszukałeś nieruchomość i chcesz ją bezpiecznie kupić, zgłoś się do nas a my profesjonalnie dokonamy obsługi Twojej transakcji. Gwarantujemy najwyższą jakość naszych usług poprzez kompleksową obsługę, profesjonalne podejście do zadań. W każdym przypadku bezpiecznie doprowadzimy transakcję do finału niezależnie, czy chodzi o domy na sprzedaż lub mieszkania.\nskup monet - fachowa obsługa »


Dali i Costa Brava | FoKa - Forum Kultury\nStrona główna/Artykuły/Dali i Costa Brava\nFoK-Art17 listopada 2017\nPiaszczyste plaże, kalmary smażone w oliwie, musujące wina. Powodów, by pojechać na hiszpańskie Costa Brava, jest mnóstwo. Osobiście wybieram wycieczkę tropem słynnego surrealisty Salvadora Dalego.\nDo śniadania zasiadali w wieczorowych sukniach lub przypominających królewskie płaszcze jedwabnych szlafrokach. On z podkręconym wąsem, ona z ufryzowanymi włosami. Albo biegali nago, nie przejmując się tym, co pomyślą sąsiedzi. Cadaqués było kolonią awangardy. Mieszkał tu Salvador Dali ze swoją ukochaną Galą, zaglądali Man Ray, Pablo Picasso, André Breton, Marcel Duchamp i inni. Nikt się nie dziwił, gdy sąsiedzką wizytę składano w rycerskiej zbroi, stroju kowboja czy kreacji haute couture zestawionej z katalońskimi espadrylami wiązanymi tasiemką.\nCadaqués kusi i dziś. Gdy w 1930 roku Dali sprowadził się do Port Lligat (wchłoniętym dziś przez sąsiednie Cadaqués), był on spokojną, rybacką wioską. Dziś dom Dalego, widziany z pomostu wychodzącego w turkusową zatokę, wygląda zwyczajnie. Białe, proste ściany, lekko okopcone kominy, czerwona dachówka, gaj oliwny i strzeliste cyprysy wokół. Dopiero dwa śnieżnobiałe jajka giganty, jedno na wieży, drugie na dachu, przypominają, że to nie jest zwykły dom.\nRuszam w kamienne, wąskie uliczki Cadaqués. W restauracji zamawiam tapasy: smażone krążki kalmarów, ośmiorniczki, wytrawne anchois, marynowane plastry bakłażana, kawałki sera owinięte suszoną szynką… Na deser crema catalana. Delicja!\nZa progiem domu Dalego wita mnie wypchany niedźwiedź, który obwieszony kosztownościami służył artyście jako wieszak na biżuterię. W pracowni ścianę podpiera manekin z wyblakłym tupecikiem na głowie i maską szermierza na zblazowanej twarzy. Wszędzie pełno fotografii Dalego i jego o 10 lat starszej ukochanej Gali, z którą mieszkał tu aż do jej śmierci w 1982 roku. Na jednym ze zdjęć Dali siedzi na dziedzińcu, a w tle widać drzewa oliwne rosnące w filiżankach z uszkiem. Są tu do tej pory. Z podwórza rozchodzą się korytarze i tajne przejścia. Ogród kryje zresztą wiele niespodzianek: dwie rozłupane srebrne głowy, fontannę, w której woda tryska z figurek toreadorów, i siedziska ogrodowe – różowe usta pod tiulem moskitiery. Na piętrze, w pracowni Dalego, pod sufitem wisi wielka, malowana w kwiaty papierowa parasolka, z którą artysta spacerował, mimo że była kilka razy większa od niego samego. Duże wrażenie robi sypialnia. Naprzeciw swojego łoża Dali zainstalował pod kątem do okna lustro, tak by bez wychodzenia z pościeli oglądać wschód słońca.\nCzytaj również: Kominy wróżek w dolinie Narman\nCzęsto się chwalił, że widzi go jako pierwszy w Hiszpanii, bo niedaleki, skalisty Cap de Creus to najdalej na wschód wysunięta część Półwyspu Iberyjskiego. Na końcu cypla stoi atrapa latarni morskiej, która zagrała w ekranizacji powieści Juliusza Verne’a „Latarnia na końcu świata”. Trudno o trafniejszy tytuł.\nW Figueres czeka mnie porządna dawka zwiedzania: 360 dzieł w Teatro-Museu Dalí, fascynującym muzeum stworzonym przez artystę. Fasadę budynku pomalowano na różowawy kolor. Na gzymsie w szeregu stoją białe jaja, na przemian ze złotymi figurami pływaków. Ściany Dali ozdobił zakrętasami żółtego, katalońskiego chleba. Całość zwieńcza szklana kopuła. Szaleństwo tej fasady zapowiada, co będzie się działo w środku. Wchodzę na dziedziniec, gdzie na kolumnie z opon samochodowych unosi się naturalnych rozmiarów żółta „Łódź Gali”, z której spływają zastygłe błękitne krople wody. Pod nią „Deszczowa taksówka”, czyli czarny cadillac, w którym wśród sztucznego bluszczu i sączącej się wody toną dwa manekiny.\nDali w swój świat nie wprowadza zwiedzającego łagodnie. Od wejścia nokautuje. W holu muzeum wiszą dwa obrazy, w których bawi się iluzją. Na gigantycznej płachcie widzę nagą sylwetkę stojącej tyłem i wyglądającej przez okno Gali. Gdy omiatam wzrokiem cały obrazy, widzę… trójwymiarowy portret Abrahama Lincolna. Dali eksperymentował z techniką 3D już w 1976 roku.\nNa wystawie Dalí Joies w ciemnościach, które rozświetlają błyski złota, diamentów, rubinów, podziwiam stworzoną przez Dalego biżuterię. Broszka w kształcie ust, „Oko czasu” z platynowo-diamentowo-rubinowym zegarkiem zamiast źrenicy. Wisior, w którym bije rubinowe „Królewskie serce”. Kobietą, która nosiła te wszystkie cacka, była jego ukochana Gala. Błyskotki dawał jej na co dzień, na urodziny podarował zamek.\nZamek w Púbol to ostatni z katalońskiego trójkąta surrealizmu. Wśród kamiennych średniowiecznych murów w ogrodzie stoją gigantyczne słonie, a w holu wypchany koń. Gala miała tu złoty tron i łoże z baldachimem. A sam Dali, któremu król Hiszpanii przyznał w 1975 roku szlachectwo, tytułował się marquès de Dalí de Púbol.\nTu kończy się katalońska podróż śladami Salvadora Dalego. Wracam z innego, surrealistycznego świata, który Dali w genialny sposób poprzeplatał ze swoją teatralną codziennością.\nTAGI:Costa BravaGalaSalvador Dali Hiszpaniasurrealizm\nCzytaj również: Bóg, Kuroń, Ojczyzna w Powszechnym\nPolska fotografka pokazała piękno kobiet…\nBalet „Romeo i Julia” Prokofiewa.…


Pogoda dla Bliznego na 16 września 2021 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Bliznego na 16 września 2021\nW czwartek 16 września, w Bliznem przewidywane są burze z piorunami.\nBędzie to kolejny bardzo ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny trzeciej, wyniesie ona 16 stopni Celsjusza. Od tego momentu będzie ona wykazywała tendencję rosnącą i około godziny siódmej termometry wskażą o jeden stopień więcej. Maksymalną temperaturę 22 ºC termometry wskażą o godzinie trzynastej, a odczucie ciepła będzie nieznacznie, o 1 stopień niższe. Po południu temperatura zacznie spadać i o 22:00 termometry pokażą 16 stopni Celsjusza.\nWieczorem przewiduje się stały niewielki deszcz z przejaśnieniami, a późnym wieczorem spodziewany jest przelotny słaby deszcz.\nKsiężyc zajdzie o 0:02, a ponownie pojawi się na niebie o 17:10. Widoczność Księżyca wyniesie 78%, znajdował się on w pierwszej kwadrze trzy dni temu.


Barcelona wzięła na celownik piłkarza Romy. Będzie go potrzebowała... | Futbol - Piłka nożna\nBarcelona wzięła na celownik piłkarza Romy. Będzie go potrzebowała...\nData dodania: 18-11-2015 10:39\nFC Barcelona ma obecnie trzech piłkarzy na pozycję prawego obrońcy. Latem chce jednak sprowadzić kolejnego. Z Serie A.\nLuis Enrique od stycznia, gdy do gry zostanie uprawniony Aleix Vidal, będzie miał na prawą obronę trzech kandydatów. Oprócz pozyskanego z Sevilla FC piłkarza do gry będą pretendowali Dani Alves oraz Douglas. Wszyscy prezentują podobny, ofensywny styl i dobrze radzą sobie także pod bramką rywala.\nWedług dziennika "AS" Barcelona chce jednak pozyskać latem jeszcze jednego piłkarza. Na Camp Nou raczej pozbędą się Douglasa, który zdołał zagrać tylko 7 spotkań w Barcelonie, a Dani Alves w maju skończy 33 lata. W Katalonii widzą więc potrzebę pozyskania kogoś nowego.\nKandydatem jest Alessandro Florenzi z AS Roma. 24-letni Włoch dobrze spisuje się w barwach rzymskiego zespołu, a Luisowi Enrique przedstawił się pięknym golem zdobytym przeciwko Barcelonie w Lidze Mistrzów.\nDo transferu miałoby dojść latem.\nJak Real zagra z Barceloną? Benitez może nie mieć nic do powiedzenia!


„Krwawy” protest koło rezydencji rosyjskiego ambasadora • ICELAND NEWS\nDuża część osób protestujących dziś pod rezydencją ambasadora Rosji, pochodzi z Ukrainy / fot. Vísir / Vilhelm\nW południe pod rezydencją rosyjskiego ambasadora w Islandii rozpoczęły się protesty przeciwko wojnie na Ukrainie. Wiele osób biorących udział w proteście ubrało się na biało i pomalowało czerwoną farbą, która ma imitować krew. Nawiązuje to do rozlewu krwi, do którego dochodzi od czasu rozpoczęcia inwazji na Ukrainę.\nKażdego roku w Rosji 9 maja świętuje się zwycięstwo nad Niemcami w II wojnie światowej w 1945 roku. W Moskwie i wielu częściach Rosji odbywają się duże uroczystości. Głównym wydarzeniem jest wielka parada i demonstracja wojskowa, która odbywa się na moskiewskim Placu Czerwonym.\nZ tej okazji odbywa się wiele protestów, między innymi tego ranka na ambasadora Rosji w Polsce wylano czerwoną farbę. Dokonano tego, gdy ambasador Siergiej Andiejew, próbował złożyć kwiaty na Cmentarzu Żołnierzy Radzieckich w Warszawie.\nDziennikarka Hallgerður Kolbrún E. Jónsdóttir, która znajdowała się w miejscu protestu koło rezydencji ambasadora przy ulicy Túngata w Vesturbær w Reykjavíku, powiedziała, że w okolicy było wielu funkcjonariuszy policji. W proteście brało udział wielu ludzi. Niektórzy z nich mieli na sobie bieliznę z plamami „krwi”, a na głowach plastikowe torby, aby zwrócić uwagę na gwałty dokonywane przez rosyjskich żołnierzy na Ukrainie.\nPoprzedni artykułZdjęto banery wyborcze w Kópavogur\nNastępny artykułFilm z cielenia się lodowca Breiðamerkur


1 tydzień adwentu DP – Od Słowa do Życia\n12_Grudzień 1 tydzień adwentu DP\n1 tydzień adwentu DP\nAdwent to czas, w którym w sposób szczególny przygotowujemy się na spotkanie z Panem mającym przyjść powtórnie na ziemię, aby dokonać sądu nad światem, prośmy Go pokornie, abyśmy prowadzili życie godne dzieci Bożych.\nUdziel nam, Panie, darów Twojego Ducha.\n1. Módlmy się za Kościół, aby z gorliwością głosząc ludziom Ewangelię i udzielając sakramentów świętych, pomógł im jak najlepiej przygotować się na spotkanie z Chrystusem w wieczności.\n2. Módlmy się za Ojca Świętego, aby jego pontyfikat przyniósł otwarcie Chrystusowi serc wszystkich ludzi i granic wszystkich państw.\n3. Módlmy się za rodziców, aby nauczyli swe dzieci szeroko otwierać przed Chrystusem swe serca, być ludźmi żywej wiary, odważnie ją wyznawać, kochać Boga, Kościół, Ojczyznę i okazywać miłosierdzie bliźnim.\n4. Módlmy się za ludzi, którym sumienie wytyka grzech, aby przez sakrament pokuty pojednali się z Bogiem i bliźnimi oraz odnaleźli sens swego życia.\n5. Módlmy się za chorych, aby w czasie choroby nie zabrakło przy nich ludzi miłosiernych, z oddaniem i skutecznie im służących oraz aby dzięki Bożemu miłosierdziu szybko powrócili do zdrowia.\n6. Módlmy się za nas samych, abyśmy wsparci Bożą łaską zawsze gorliwie i skutecznie realizowali nasze powołanie do świętości i apostolstwa.\nPrzyjmij, Panie, nasze prośby i udziel nam łaski jak najlepszego przygotowania się na spotkanie z Tobą, kiedy staniemy na progu wieczności. Przez Chrystusa, Pana naszego.


Bazarek w celu utrzymania i leczenia kociaków. co tydzień nowe fanty :-) | Polscywydarzenia.pl\nBazarek w celu utrzymania i leczenia kociaków. co tydzień nowe fanty :-)\nWitam. Celem tego wydarzenia jest zebranie funduszy na utrzymanie i leczenie 8 kociaków. Ponad miesiąc temu pojawiły sie u mnie kolejne 4 kociaki, które jak się okazało cierpią na panleukopenię.......jak wiadomo ta choroba wymaga długiego i kosztownego leczenia. Proszę o wsparcie wszystkich miłośników kotów i nie tylko :)\nBazarek trwa wiecznie :-)\nLicytacja poszczególnych fantów kończy się 7 dni po złożeniu pierwszej oferty.\nSukcesywnie pojawiać się będą nowe fanty, także zapraszam go zaglądania na bazarek.\nKażdego, kto zapozna się z bazarkiem proszę o przekazanie informacji o nim znajomym i zachęcam do licytowania.\n1* Licytacja każdego fantu trwa 7 dni od złożenia pierwszej oferty i kończy się siódmego dnia o północy, ósmego dnia wysyłam privy do zwycięzców. Ostatnia ważna oferta może być złożona max o godz. 23.59 siódmego dnia.\nPrzykład: pierwsza oferta złożona została 1 XII, licytujemy przez siedem dni tj. do 7 XII do godz 23.59. 8 XII wysyłam privy do zwycięzcy.\n2* Na wpłatę czekam 7 dni, w szczególnych przypadkach, po wcześniejszym poinformowaniu mnie o tym mogę poczekać 14 dni.\n3* Wysyłka fantów następuje w ciągu tygodnia od zaksięgowania pieniędzy za fanty oraz wysyłkę na moim koncie.\n4* Fanty nie odebrane w ciągu miesiąca od wysłania wystawiam ponownie do licytacji.\n5*Osoby uchylające się od płacenia, nie reagujące na przypomnienia, będą usuwane z bazarku, ich profile umieszczane na bazarku i na grupach z adnotacją, iż nie płacą za fanty, a w skrajnych przypadkach np. po próbach licytowania nowych fantów blokowane.\n6* Złożenie oferty kupna jest wiążące i oznacza chęć zakupu rzeczy licytowanej, a tym samym nakłada obowiązek wywiązania się z umowy cywilnej zawartej drogą internetową czyli opłacenia zakupionej rzeczy, w zw. z tym rezygnacja z zakupu skutkuje w/w konsekwencjami.\n7* Osoby nie popierające takiej działalności, nie akceptujące regulaminu, nie muszą brać udziału w bazarku. Złożenie oferty kupna przedmiotu oznacza akceptacje regulaminu a co za tym idzie zobowiązanie do jego przestrzegania.\n8* Usuwanie własnych komentarzy z ofertą kupna, w celu rezygnacji z fantu jest zabronione. Usunięcie komentarza jest nieuczciwe wobec innych uczestników bazarku i mnie i skutkuje zablokowaniem takiej osobie możliwości dalszego uczestniczenia w bazarku.\n9* Wylicytowany przedmiot nie podlega reklamacji.\n10* Osoby, które chcą wspomóc bazarek darami rzeczowymi, proszone są o dostarczenie ich do organizatora, który fanty wystawi. Organizator bazarku nie bierze odpowiedzialności za wysyłkę rzeczy, które wystawią osoby trzecie.\n11* Licytujemy w pełnych złotówkach. Grosze, od 1 do 99, nie będą brane pod uwagę jako oferta.\n12* Wpisy zawierające treści obraźliwe zostaną usunięte, a dostęp autora takich wpisów do wydarzenia zostanie zablokowany.\n13* Po zakończeniu bazarku organizator wysyła do zwycięzcy na priv wszystkie informacje o kwocie do wpłaty, nr konta itd.\n14* Osoba, która wylicytuje daną rzecz zobowiązuje się za nią zapłacić, nawet wtedy gdy chce zrezygnować z jej odbioru.\n15* Wylicytowane przedmioty wysyłane są dopiero po zaksięgowaniu wpłaty od uczestnika licytacji.\n16* Koszta wysyłki listem poleconym lub paczką ponosi kupujący. Koszta nalicza się według cennika Poczty Polskiej.\nKochane Zwierzoluby o złotym sercu.........bardzo, ale to bardzo Was proszę, piszcie w tytułach przelewów swoje dane adresowe, nazwę z fb oraz fanty, ponieważ nie mam możliwości dociec kto zapłacił za kogo, tym bardziej, że niektóre kwoty są inne od podanych przeze mnie, lub przelewy są robione z kont osób nie biorących udziału w bazarku. nie dam rady wysyłać fantów dopóki nie będę pewna na sto procent czyj przelew jest od kogo :-(\npod tym adresem znajdują się zdjęcia moich kociaków :-) oczywiście sporo fotek jest też na bazarku :-)


Korepetycje z filozofii w Poznaniu\nStrona głównaAniaOgłoszenie korepetytora - filozofia\nMasz problem ze słowem pisanym? Potrzebujesz, żeby ktoś sprawdził Twoją pracę dyplomową/artykuł/publikację książkową pod względem poprawności językowej? Nie radzisz sobie z opracowaniem przypisów i bibliografii? Chętnie się tym zajmę - gwarantuję rzetelność, profesjonalizm i indywidualne podejście do każdego zlecenia.\nJestem magistrem filologii polskiej z ukończoną specjalnością edytorską.\nNa co dzień pracuję jako korektorka, posiadam 5-letnie doświadczenie w redagowaniu i korekcie publikacji z różnych dziedzin (zwłaszcza nauk humanistycznych).\nWięcej informacji udzielę mailowo lub telefonicznie - zapraszam do kontaktu:).


Krytyczna opinia Biura Analiz Sejmowych o projekcie PiS dot. sądów - Polsat News\nKrytyczna opinia Biura Analiz Sejmowych o projekcie PiS dot. sądów\n18.12.2019, 11:28 Polska\nW analizie wskazano, że projekt PiS "nie zawiera przepisów mających na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej".\nNaruszenie zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przed prawem polskim, trudne do zweryfikowania kryteria przewinień dyscyplinarnych sędziów oraz rygorystyczne kary - to konkluzje Biura Analiz Sejmowych dot. złożonego przez PiS projektu dyscyplinowania sędziów. Parlamentarni legislatorzy w 60-stronicowym dokumencie negatywnie odnieśli się do projektu nowelizacji przepisów o ustroju sądów.\n"Trudne do zweryfikowania według obiektywnych kryteriów"\nZOBACZ: Uwagi SN do projektu PiS ws. ustroju sądów. "Zmiany zasługują na jednoznacznie negatywną ocenę"\n"W ocenie BAS nie ma sprzeczności z prawem unijnym w zakresie, w jakim projektowane przepisy zakazują sądom, sędziom, asesorom kwestionowania umocowania sądów, trybunałów, konstytucyjnych organów państwowych czy organów kontroli i ochrony prawa, a także zgodności z prawem powołania sędziego oraz wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Trudno byłoby w tej materii znaleźć bezpośrednie wzorce kontrolne w prawie Unii Europejskiej" - głosi opinia.\nZOBACZ: "Dziś Sędziowie - jutro Ty!". Wieczorem protesty w Polsce, ale bez emblematów partyjnych [MAPA]\n"Kandydatura powinna być zbadana"\n"Oczekuje (TSUE - red.) jedynie, że sposób jego powołania, przedłużania pełnienia funkcji czy odwoływania zapewni jemu i sądowi, w którym mu przyjdzie orzekać, niezawisłość i bezstronność. Trybunał istotnie nie kwestionuje również prerogatyw Prezydenta RP w tej dziedzinie. Wskazuje jedynie, że - zanim dojdzie do powołania - kandydatura powinna być zbadana w toku zobiektywizowanej procedury" - napisało BAS. Biuro zastrzegło, iż TSUE "za taką jednak nie uznał procedury przed KRS".\nTreść całej analizy dostępne jest tutaj.\n"Dziś sędziowie, jutro Wy" - to hasło, pod którym w środę wieczorem mają odbyć się demonstracje przed sądami. W Warszawie protestujący zbiorą się przed Sejmem.\nWIDEO - Zybertowicz: jeśli władza zacznie masowo się szczepić, internetowe trolle podniosą głos\nBASBIURO ANALIZ SEJMOWYCHKRAJLEGISLACJAPOLSKAPRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆREFORMA SADOWNICTWASĄD NAJWYŻSZYSĄDY


Lampy sufitowe: rodzaje, cechy i zalety - Odmieniamy wnętrza waszych dom i mieszkań\nHomeOświetlenieLampy sufitowe: rodzaje, cechy i zalety\nSzeroki wybór opraw oświetleniowych umożliwia łatwe i niedrogie zaaranżowanie komfortowego oświetlenia w każdym pomieszczeniu. Jakość użytych materiałów, łatwość instalacji, efektywność energetyczna, trwałość i łatwość obsługi to ważne parametry wyboru. Wszystkie te zalety łączy w sobie lampa sufitowa.\nOświetlenie sufitowe jest dostępne w kilku podstawowych grupach: zawieszane, sufitowe i punktowe. Dwie pierwsze odmiany są często stosowane do oświetlania mieszkań i domów. Reflektory punktowe mają jednak szersze zastosowanie – są wybierane nie tylko do użytku domowego, ale także do oświetlania biur, sklepów, restauracji i obiektów przemysłowych. Dzięki zastosowaniu w oświetleniu diod LED reflektory punktowe stały się jeszcze bardziej popularne. Najlepiej samemu zapoznać się z bieżącymi ofertami na oświetlenie sufitowe na przykład tutaj.\nZakres stosowania i zalety oświetlenia punktowego\nOprócz centralnego oświetlenia sztucznego, reflektory sufitowe LED służą do strefowania i podświetlania mebli, obrazów lub innych przedmiotów znajdujących się we wnętrzu. Zaletą tych opraw jest to, że można je łączyć z innymi urządzeniami, takimi jak taśmy LED, żyrandole, reflektory i oprawy do oświetlania ścieżek. W zależności od funkcji reflektory punktowe mogą być:\nStałe – są instalowane w jednym miejscu i kierują światło w jednym, określonym wcześniej kierunku.\nObrotowe – posiadają funkcję obrotową, która umożliwia dostosowanie strumienia świetlnego do potrzeb użytkownika w danym momencie.\nOświetlenie punktowe LED jest powszechnie stosowane w pomieszczeniach o dowolnym przeznaczeniu, w tym w obiektach handlowych i rozrywkowych, biurowcach i urzędach. Decydując się na zakup lampy sufitowej, należy zwrócić uwagę nie tylko na cechy konstrukcyjne i wymiary. Należy również wziąć pod uwagę kąt strumienia świetlnego, natężenie, moc i barwę światła.


#1 2009-12-10 14:14:22\nHmm, cześć. Nie lubię powitań, szczególnie gdy jestem nowa, bo nie wiem, co mam powiedzieć. Wiem, że prolog bardzo króciusieńki, ale tak właśnie miało być. I ostrzegam, opowiadanie ma inny tytuł, ale niestety się nie zmieścił w temacie. Miłego! Liczę na szczere słowa, choć jak na razie pewnie nie ma co komentować. Postaram się już dzisiaj dodać kolejną część. Tak więc bez dłuższego zanudzania... Czytajcie!\n"Bo przecież nie każda bajka musi się dobrze skończyć, by mogła zasłużyć na miano szczęśliwej."\nNigdy nie zastanawiała się nad tym, czy jej tok myślenia i podjęta przed laty decyzja są słuszne. Czy miała prawo zabierać miłość tylu osobom, by móc uszczęśliwić tę jedną, tę, której szacunku tak pragnęła? Mimo że doskonale wiedziała, iż uszczęśliwianie na siłę nie ma sensu i przynosi całkiem odwrotne skutki do zamierzonych, zdecydowała się to zrobić. Poświęciła siebie, całe swoje życie i miłość po to, by móc... No właśnie, co chciała osiągnąć przez takie zachowanie? Szacunek, szczęście? Przecież jej szczęście siedziało właśnie na drugim końcu Warszawy, znalazło już sobie kogoś innego, lepszego i bardziej odpowiedniego. Czy chęć zapewnienia dobrobytu i stworzenia normalnej rodziny polega na poświęcaniu miłości?\nNie miałam wyjścia, musiałam to zrobić. Nie mogłam pozwolić na to, by moje szczęście było najważniejsze, by liczyło się bardziej od szczęścia ogółu.\nBo przecież nie każda bajka musi się dobrze skończyć, by mogła zasłużyć na miano szczęśliwej.\nOstatnio edytowany przez RieeAngela (2009-12-10 14:17:15)\n#2 2009-12-10 15:23:01\nProlog jest piękny, taki... prawdziwy. Jest bardzo króciutki, ale długość sprawia, że podsyca moją ciekawość. Z chęcią przeczytam dalszy ciąg Twojego opowiadania:) Pozdrawiam\n#3 2009-12-10 17:32:58\nNie przeczytałam jeszcze, ale zamierzam to zrobić na chwilę. Na razie chciałam wyrazić swoją opinię. Na ogół już po samym wstępie wiem, czy ktoś pisze dobrze, czy źle i muszę powiedzieć, że już mnie zaciekawiłaś Nie robisz błędów. A teraz czytam. Przewiduję, że jest niezłe.\nEdit: przeczytałam i okazuje się, że się nie pomyliłam. Niezłe, chociaż jeszcze nie wiem, o co chodzi Ale naprawdę strasznie krótko... Dlaczego wszyscy boją się pisać długo w pierwszym rozdziale? To naprawdę nie jest takie straszne...\nOstatnio edytowany przez brzydulomaniaczka (2009-12-10 17:35:09)\n#4 2009-12-10 20:51:39\nOdpowiadając... Miło mi, że się podoba. Same zresztą dobrze wiecie, jakie to przyjemne uczucie, gdy wiecie, że Wasza praca nie poszła na marne. A co do pisania długo w pierwszym rozdziale... Hmm, przecież ja się nie boję pisać długo w pierwszym rozdziale. Skąd! To było całkowicie zamierzone. ;D No, a teraz lecę, bo chcę wstawić następną część, więc muszę ją trochę zakodować. xD Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam. ;D\n#5 2009-12-10 20:54:23\nZ góry przepraszam za błędy, nie chce mi się sprawdzać czy nie ma literówek itp., a Word niestety nawalił. Miłego czytania! Mam nadzieję, że Was nie zanudzę. ;P Aha, jeszcze jedno. Jutro nic nowego się nie pojawi, przez weekend również, ponieważ wyjeżdżam na warsztaty. ;D Ale myślę, że może w poniedziałek wieczorem... albo we wtorek... Kto wie?\nObudziło ją czerwone światło, sączące się do pokoju przez delikatne, zielone zasłony. Przetarła oczy, po czym otworzyła je i spojrzała na zegar na ścianie, który wskazywał godzinę piątą rano. Czas wstawać, pomyślała odrzucając od siebie myśl, że gdyby jeszcze chwilę poleżała to naprawdę nic takiego by się nie stało. Podeszła do okna i rozsunęła zasłony, wyglądając na zewnątrz. Całe miasto pogrążone było we śnie; ludzie spali spokojnie w swoich domach nieświadomi piękna całego świata. Pomiędzy zielenią drzew można było dostrzec czerwoną kulę, wychylającą się ostrożnie nad horyzont niczym łódź podwodna z głębi oceanu. Miasto płonęło, przeradzało się powoli w coś nowego i pięknego, w coś, czego nikt nie doceniał sądząc, że to gra niewarta świeczki.\nBardzo lubiła wschody słońca, choć to właśnie dzięki nim zauważaliśmy upływający czas i jego następstwa. Odróżnialiśmy dzień od nocy i uśmiech od płaczu bezradnego człowieka. Każdy kolejny zachód był końcem, by mógł stać się początkiem czegoś nowego, równie zachwycającego. Jestem starą duchowo, romantyczną i sentymentalną babcią, nie ma co, pomyślała z goryczą, odsuwając się od okna i zakładając na bose stopy białe, puchate łapcie. Przecież nie jest tak tragicznie, prawda? Mam pracę, kochającą rodzinę. Czego chcieć więcej? Co z tego, że owa praca nie należy do wymarzonych, a rodzina bardzo się ode mnie różni? Albo może to ja od nich...? Ale to przecież nie zmienia faktu, że są najlepszym, co mi się w życiu trafiło. To największy i najcenniejszy mój skarb, którego nie oddałabym za nic.\n- Za nic... - szepnęła do siebie, uśmiechając się z czułością na samo wspomnienie. Omiotła pokój uważnym spojrzeniem; było to niewielkie pomieszczenie wyposażone skromnie, ale z klasą. W kąciku, niedaleko okna, stało spore dębowe biurko z trzema szufladami, które przyciągało wzrok oryginalną, zieloną ramką ze zdjęciem. Na tle parku znajdowała się pięcioosobowa rodzina, obejmująca się i szczerząca zęby do fotografa. Otwarty laptop był dowodem na to, że jeszcze niedawno ktoś z niego korzystał. Wyposażenie pokoju nie wskazywało na to, że mieszkanie należy do rodziny niezbyt zamożnej.\nOdrzuciła od siebie chęć otwarcia okna i poczucia na twarzy chłodnego powiewu i wymaszerowała z pokoju, zamykając za sobą drzwi. Zajrzała do pokoju dziesięcioletniego brata, który bardzo często miewał koszmary i przez to ranem na podłodze leżał albo on, albo jego pościel.\nCiekawe, co tym razem?, pomyślała, podnosząc z ziemi niebieską pościel w rakiety i nakrywając nią brązowowłosego, szczupłego chłopca. Lubiła go za to, że zawsze był szczery i pomimo mnóstwa pytań, na które nie znała odpowiedzi, uwielbiała, gdy do niej przychodził. Potrafił przez pół godziny pytać ją, by w końcu dojść do wniosku, że na żadne pytanie nie ma jednoznacznej i pełnej odpowiedzi. Umiała mu wyjaśnić w prosty sposób, dlaczego lampa daje światło, dlaczego żarówka świeci, czemu płynie prąd, ale kiedy dochodziło do tego, dlaczego ten prąd właściwie istnieje i skąd się bierze... zatykało ją. Poczochrała mu włosy i wyszła z pokoju, przymykając za sobą drzwi.\nZiewnęła potężnie i włączyła radio, gdy zrobiło jej się bardzo zimno. Otuliła się mocniej puchowym szlafrokiem i potarła ręce, by je rozgrzać. W domu było bardzo cicho, słyszała jedynie dźwięk wydawany przez lodówkę i muzykę płynącą z radia.\nBo ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy...[/] Nuciła pod nosem, uśmiechając się do siebie i krojąc chleb upieczony wczorajszego wieczora przez mamę. Uwielbiała jej wypieki. Pełne były nie tylko smaku i różnorodnych dodatków, ale też serca i zaangażowania, którego często brakowało jej w ciastach z piekarni i cukierni. Nikt nie potrafił zrobić takich rogalików jak ona, to prawda, ale to właśnie matka stanowiła dla niej pewnego rodzaju autorytet i wzór do naśladowania. Pamiętała, że jako mała dziewczynka zawsze powtarzała, że gdy dorośnie to będzie właśnie taka jak ona. Pełna ciepła, dobroci, optymizmu. Nie sądziła, że część jej marzeń się kiedyś spełni.\n- Już nie śpisz, córcia? - Z oddali dobiegł ją zaspany, lekko zachrypnięty głos, nie pozwalając dokończyć cudownych marzeń. - Daj, pomogę ci. To ja miałam przygotować dzisiaj śniadanie - szepnęła kobieta z lekkim wyrzutem, lecz prędko się uśmiechnęła i cmoknęła córkę w policzek.\n- Mati znów miał koszmary. Skopał całą pościel... - mruknęła Anna i widząc przerażone spojrzenie matki, dodała: - Nie martw się, przykryłam go. Przecież dobrze wiem, jak często choruje.\n- Rozmawiałam wczoraj z Eweliną. Wiesz, że zgodziła się przyjść dzisiaj do ciebie? Jest zachwycona! To przecież taka miła i uśmiechnięta osoba! Naprawdę dobrze ci zrobi jej towarzystwo. Spojrzysz inaczej na świat, oderwiesz się od basenowej rzeczywistości, zaszalejesz... No, będzie fajnie! - Kobieta uśmiechnęła się, nie zraził jej nawet brak entuzjazmu ze strony córki.\n- Mamo... Przecież wiesz, że nie za bardzo za nią przepadam. Jest taka... taka dziwna.\n- Oj, marudzisz. My tu gadu-gadu, a za chwilę autobus ci ucieknie. Wołaj dzieciaki, ja dokończę smarowanie.\n[i]Ja marudzę? Ja marudzę?! Ewelina... Ona to dopiero marudzi!, przemknęło jej przez myśl, wywołując uśmiech na bladej twarzy. Zapukała cicho do pokoju najstarszego, poza nią, z rodzeństwa.\n- Łukasz... - szepnęła, czochrając bratu czuprynę. - Łukasz! Pobudka! - Chłopak uśmiechnął się tylko przez sen, co wywołało u Anny kolejny przypływ czułości. Przecież tak bardzo ich kochała! Piętnastoletni, czarnowłosy chłopak może nie był aż tak bardzo dociekliwy jak jego młodszy brat, ale wrażliwością i ambicją zrównywał sobie wielu ludzi. Uwielbiał muzykę, która stanowiła dla niego nieodłączną część życia. Miał to po ojcu, tak jak i czarne włosy, które zawsze układały się po swojemu. Łukasz przewrócił się na bok i zachrapał donośnie. Uśmiechał się.\nPewnie śni mu się coś miłego... Ja też bym chciała miewać miłe sny. Ostatnio bowiem męczyły ją koszmary. Stała w lesie sama i tak bardzo płakała. Wiedziała, że ma dwie możliwości, mogła wybierać między swoją wielką miłością, a miłością, która dawała przyszłość nie tylko jej. Już miała odpowiadać, w tamtej chwili było jej wszystko jedno, gdy nagle... sen się urywał. Odchodził. Ale męczył ją zawsze, aż do kolejnego razu. I zawsze wszystko było takie same. Takie zimne, czarne, obce, jakby już na zawsze miał ogarnąć ją smutek.\nOtrząsnęła się z zamyślenia i zawołała brata.\n- Leniu jeden! Chcesz mnie pozbawić pracy, co? Zawsze wiedziałam, że mściwy jesteś. To pewnie za to, że tak bardzo cię kocham.\n- Co? - wymamrotał Łukasz, przecierając oczy. - O so chozi? Tóra godzina? - wymruczał, nakrywając się pościelą.\n- Późna. Wstawaj. Chyba że chcesz, by ominęły cię kanapki z pomidorem, a tego przecież nie zniesiesz, prawda? - Anna zachichotała cicho, widząc brata wyskakującego z łóżka. Zawsze działa, pomyślała, przemieszczając się do pokoju młodszego rodzeństwa. Mati spał przytulony do swojej pluszowej poduszki w kształcie misia i mamrotał pod nosem, wykonując gwałtowne ruchy lewą ręką. Karolinka, czteroletnia dziewczynka o brązowych włoskach opadających jej falami na ramiona, otulona była swoją białą pościelą i uśmiechała się pod nosem.\n- A bu! Mam cię! - wykrzyknęła radośnie, wyskakując z łóżka, a Anna udała wystraszoną, by sprawić jej przyjemność.\n- A nie! Bo to ja cię mam! - zawołała kobieta, porywając dziewczynkę w objęcia i okręcając się z nią dookoła własnej osi.\n- Cisej! Bo obudzimy Matiego! Nieładnie tak - szepnęła Karolinka, machając Ani palcem przed nosem.\n- Mati i tak musi wstawać. Dochodzi szósta, a ja niedługo mam autobus. Obudzisz go? A ja pójdę pomóc mamie w opanowaniu Łukasza, który pewnie rzucił się na kanapki - puściła oko młodszej siostrze, dała jej lekkiego pstryczka w nos i postawiła na ziemi. - Wierzę w ciebie! - Anna ruszyła w kierunku kuchni, zamierzając jak najszybciej zjeść śniadanie.\n- ...mamo, jest naprawdę niesamowita! - Z kuchni dobiegł ją strzępek ciekawie zapowiadającej się rozmowy.\n- Co jest niesamowite? - zapytała, porywając kawałek chleba. - A raczej chyba kto, prawda? - uśmiechnęła się złośliwie, a brat całkowicie ją zignorował.\n- I mówię ci, rozmawialiśmy przez pół dnia o tym, kim chcemy być w przyszłości, ona mówiła, że... - Łukasz wciąż opowiadał matce o jakiejś fascynującej dziewczynie, ale Ani z nimi tam już nie było. Odpłynęła w świat marzeń i fantazji, całkowicie zatracając się w tym, co chciała osiągnąć. Pamiętała moment, gdy składała papiery na uczelnię, gdy czekała na wyniki. Jaka była szczęśliwa, gdy ją przyjęli! A później co? Tyle lat studiów, poświęceń i dokształcania się, zaliczania kursów różnego rodzaju poszło na marne, bo w ostateczności wylądowała na stanowisku sprzątaczki na osiedlowym basenie. Owo szczęśliwe, choć i z drugiej strony przykre wspomnienie wyrwało ją z zamyślenia. Porwała jeszcze jeden kawałek chleba i uciekła do pokoju, dochodząc do wniosku, że za chwilę naprawdę się spóźni.\nPiętnaście minut później była już gotowa do wyjścia, ale właśnie wtedy musiał zadzwonić dzwonek do drzwi. Odrzuciła torbę na komodę i szarpnęła za klamkę, chcąc jak najszybciej pozbyć się nieproszonego gościa, ale stanęła tylko jak wryta.\nOstatnio edytowany przez RieeAngela (2009-12-11 08:17:32)\n#6 2009-12-10 21:31:27\nŚwietne!!! Masz bardzo bogate słownictwo, podobają mi się porównania. W oczy rzuciło mi się, że stawiasz spację tylko po myślniku, a spację dajemy po obu jego stronach. Zaciekawił mnie ten pierwszy rozdział, nie powiem...\n#7 2009-12-10 21:38:01\nDziękuję bardzo za opinię, Galaretko. Co do tego myślnika- nie miałam pojęcia! Poprawię to jak najszybciej. ;P A Ty piszesz coś? Bo z chęcią bym poczytała, a jestem tu nowa. ;D\n#8 2009-12-10 22:14:57\nA piszę, ale moje teksty są dość niedopracowane. Przyznam, że dzięki temu pisaniu ulepszyłam swoją interpunkcję, stylistykę oraz powiększyłam mój zasób słownictwa.. Moje "opowiadanie" mieści się na drugiej lub trzeciej stronie. Nie jest dokończone, ostatnio nie mam pomysłów. Ale miło mi będzie, jak przeczytasz i się wypowiesz na ten temat.\n#9 2009-12-10 23:28:24\nMasz rację, pisanie poprawia powiększa zasób słownictwa, ulepsza interpunkcję, stylistykę i ortografię, ale nie tylko. Otwiera nas jakoś tak wewnętrznie, wiesz jak ;P, i polepsza naszą wyobraźnię. ;D\nWiesz co Ci powiem? Że właśnie jestem na IV czy V Twoim rozdziale i... cha, cha, cha. ;D Zamierzam skomentować w Twoim temacie, ale to dopiero jak przeczytam całość. ;P A na razie Ci powiem, że zabawnie z tą amnezją Marka. Ale ogólnie nie umiem sobie tych dwojga wyobrazić jako uczniów. xD No nie potrafię. Dla mnie Ula i Marek są tacy, jacy są obecnie i, kurczę, trudno mi to zmienić. Tak jak np. wyobrazić sobie, że Dumbledore z Harry'ego Pottera był kiedyś młody. ;D On zawsze był, jest i będzie starym człowiekiem z siwą brodą. xD No, ja lecę dalej czytać to Twoje opowiadanie. Weny!\n#10 2009-12-11 00:23:39


POD JEDNYM WŁADCĄ – Edukacja Wyższa\nKwiecień 17, 2008 Państwo i historia Brak komentarzy\nPołączone są ze sobą pod jednym władcą raz Kraków, Mazowsze, Sandomierz i częściowo Śląsk (Bolesław Kędzierzawy, 1146—1173); raz Kraków i Wielkopolska (Mieszko Stary, 1173—1177); kiedy indziej Mazowsze, Kraków, Sandomierz (Kazimierz Sprawiedliwy, 1177 —1194); to znowu Kraków i część Wielkopolski (Władysław Laskonogi, 1228—1231) lub też Śląsk, Kraków i część Wielkopolski (Władysław Laskonogi, 1228—1231, oraz Henryk Brodaty i Henryk Pobożny, 1231—1241); raz Kraków, Sandomierz, Sieradz, Łęczyca (Leszek Czarny, 1280—1288); kiedy indziej część znaczna Śląska, Kraków, część Wielkopolski (Henryk IV, 1289—1291). Gdzie indziej państwa raz utworzone w drodze rozkładu jednego państwa były trwałe, przeważnie pod inną dynastią, z rzadkimi przypadkami łączenia ich z innymi jeszcze ziemiami.\nW PAŃSTWIE ABSOLUTNYM


Jej sałatkami zachwyciły się gwiazdy. Mamy przepisy - echodnia.eu\nJej sałatkami zachwyciły się gwiazdy. Mamy przepisy\n18 stycznia 2013 18.01.2013 Aktualizacja: 18 stycznia 2013 11:31 18.01.2013 11:31\nMariola Grzęda podczas przygotowywania sałatek na galę z udziałem celebrytów. ©Archiwum prywatne\nMariola Grzęda, blogerka kulinarna z Szydłowca, serwowała swoje przysmaki na gali z udziałem wielu celebrytów\nSkładniki: mix sałat z rucolą 1 opak, pomarańcze 2 sztuki, ½ kilograma arbuza, 3 krążki ananasa z puszki, 2 sztuki brzoskwiń z puszki, granaty 1 sztuka, orzechy włoskie prażone 1/2 szklanki. Sos Vinaigrette malinowy: olej bio 100 mililitrów, wino czerwone wytrawne 200 mililitrów, 300 g malin mrożonych, sól, pieprz, cukier. Przygotowanie: Do garnka wlewamy wino, wkładamy maliny (250 g) gotujemy do zredukowania, studzimy następnie rozdrabniamy blenderem. Do tak przygotowanej bazy dodajemy maliny (pozostałe 50 g), olej bio, sok z cytrynki. Mieszamy doprawiamy do smaku solą, pieprzem i cukrem. Pomarańcze filetujemy, ananasa i brzoskwinie kroimy na cząstki, „wyjmujemy” pestki z granatu. Z miąższu arbuza robimy kuleczki. Wszystkie składniki wkładamy do miski i mieszkamy. Do miski wkładamy warstwami: mix sałat, nasz mix owocowy, orzechy włoskie prażone i tak do wypełnienia miski, całość skrapiamy sosem winegret malinowym.\nSkładniki: mix sałat z rucolą 1 opak, pomarańcze 2 sztuki, ½ kilograma arbuza, 3 krążki ananasa z puszki, 2 sztuki brzoskwiń z puszki, granaty 1 sztuka, orzechy włoskie prażone 1/2 szklanki. Sos Vinaigrette malinowy: olej bio 100 mililitrów, wino czerwone wytrawne 200 mililitrów, 300 g malin mrożonych, sól, pieprz, cukier. Przygotowanie: Do garnka wlewamy wino, wkładamy maliny (250 g) gotujemy do zredukowania, studzimy następnie rozdrabniamy blenderem.\nDo tak przygotowanej bazy dodajemy maliny (pozostałe 50 g), olej bio, sok z cytrynki. Mieszamy doprawiamy do smaku solą, pieprzem i cukrem. Pomarańcze filetujemy, ananasa i brzoskwinie kroimy na cząstki, "wyjmujemy" pestki z granatu. Z miąższu arbuza robimy kuleczki. Wszystkie składniki wkładamy do miski i mieszkamy. Do miski wkładamy warstwami: mix sałat, nasz mix owocowy, orzechy włoskie prażone i tak do wypełnienia miski, całość skrapiamy sosem winegret malinowym.\nJej sałatki zniknęły najszybciej i to największa nagroda za wielogodzinne przygotowywanie przysmaków dla czterystu gości. Mariola Grzęda, szydłowiecka blogerka kulinarna, może być z siebie dumna!\nO Marioli Grzędzie, autorce kulinarnego blogu pysznoscimolki.blogspot.com pisaliśmy niedawno na łamach naszej gazety. Zapowiadaliśmy jej udział w gali z udziałem celebrytów z okazji urodzin jednego ze znanych portali internetowych dla kobiet. Mariola została zaproszona do udziału w niej wraz z inną warszawską blogerką. Pod okiem jednej z firm, producenta sałat, przygotowała dwie swoje propozycje sałatek.\nKTO ZAJADAŁ SIĘ PYSZNOŚCIAMI MARIOLI?\n- Wspomniany portal obchodził swoje trzecie urodziny z rozmachem, przepychem i ze smakiem, tym kulinarnym też - mówi z uśmiechem Mariola Grzęda.\nUroczysta gala odbyła się w Teatrze Kamienica. Miało tam miejsce, między innymi, rozdanie nagród dla najbardziej stylowych kosmetyków 2012 roku. Właściciel Teatru Kamienica Emilan Kamiński zaprezentował również monodram "W obronie jaskiniowca", ukazujący kulisy wojny płci. Była oczywiście i część mniej oficjalna - bankiet, podczas którego zaproszeni goście a wśród nich celebryci między innymi: Magdalena Steczkowska, Anna Samusionek, Aleksandra Szwed, Anna Szarmach, Emilian Kamiński, Izabela Zwierzyńska czy Monika Jurczyk, smakowali pyszności stołów. Wśród tych znalazły się dwie sałatki szydłowianki.\nOWOCE I TUŃCZYK\n- Moja malutka cegiełka dołożona do gali, to przygotowanie dwóch sałatek na bazie miksów sałat - mówi skromnie Mariola Grzęda. Po długich namysłach, konsultacjach i wahaniach wybrałam dwie. Pierwsza to sałatka z łososiem, druga z owocami.\nOba przepisy dzisiaj zdradzamy naszym czytelnikom. Przygotowanie sałatki dla czterech osób nie nastręcza kłopotów, żadnej gospodyni. Ale przygotowanie sałatki dla czterystu, to już nie lada wyzwanie.\n- Krojenie, prażenie, gotowanie, siekanie, przez prawie cały dzień, w tempie, żeby nie było "obsuwy" na gali. Ale udało mi się dzięki wsparciu załogi kuchni w teatrze - opowiada Mariola Grzęda. Sałatki były gotowe na czas. A największą nagrodą za włożoną pracę dla blogerki było to, że jej sałatki zniknęły najszybciej.\n-Po osiem kilogramów każdej - dodaje z uśmiechem Mariola Grzęda.\nTego wieczoru blogerka pracowała w towarzystwie choćby Teo Vavidis.\n- Kucharz zaprosił na pokaz kulinarny wszystkich i każdy odważny mógł pod jego okiem spróbować swoich sił w przyrządzaniu prostych potraw i deserów - dodaje szydłowianka.\nNa portalu wystąpił Staszek Karpiel - Bułecka wraz z Future Folk.\nSkładniki: 1 mix sałat, 200 g łososia wędzonego w plastrach, 1 awokado duże dojrzałe, 1/2 szklanki oliwek zielonych, 1/2 szklanka kaparów, 2- 3 łyżki prażonego sezamu, sos vinaigrette ziołowo - koperkowy: 100 ml oliwy z oliwek, 50 ml octu winnego, koperek 1 pęczek, 50 ml cytrynki, cukier, sól, pieprz. Przygotowanie: Łososia kroimy w paseczki, następnie wkładamy do miski, pokrojone oliwki, kapary i pokrojone w plastry awokado. Całość mieszamy. Przygotowując vinaigrette, wszystkie składniki mieszamy, dodajemy pokrojony koperek następnie całość rozdrabniamy blenderem doprawiamy do smaku solą, pieprzem i cukrem i cytrynką. Do dużej miski wkładamy na przemian mix sałat, wcześniej wymieszane z łososiem kapary oliwki i awokado i tak do pełna miski, całość skrapiamy sosem i posypujemy prażonym sezamem\nGość 2 lipca, 11:02\n[url=http://www.louisvuitton-inc.com]louis vuitton outlet [url=http://www.coachstoreonline13.com]***SPAM*** [url=http://www.jordanshoes-vip.com]cheap jordans [url=http://www.coachstoreonline-inc.com]coach outlet store online [url=http://www.michaelkors-inc.com]michael kors outlet [...]\nkk 19 stycznia, 12:12\nszkoda,ze figury nie ma po tych sałatkach.


Konkurs literacki: w piątek piszemy „Wiersze i opowiadania doraźne 2020” : Booklips.pl\nBiuro Literackie zachęca do pisania wspólnie w najbliższy piątek wierszy i opowiadań. W inicjatywie udział może wziąć każdy! Zasady są proste: tworzymy wiersz lub opowiadanie, które nie mogą przekroczyć 2500 znaków. By tekst był brany pod uwagę, musi znaleźć się w nim cytat, news albo powszechnie znany fakt, który zaistnieje wyłącznie w piątek 25 października 2019 roku.\nMiędzy 10 a 13 września 2020 roku odbędzie się 25. edycja Stacji Literatura, najstarszego festiwalu literackiego w Polsce. Organizatorzy chcą przekonać się, na ile wiersze i krótkie prozy mogą w realny sposób opisywać oraz komentować rzeczywistość, dlatego proponują twórcom wspólne pisanie wierszy i opowiadań każdego 25. dnia kolejnych dwunastu miesięcy.\nFinalnym efektem całorocznego wspólnego pisania wierszy i opowiadań będzie almanach, który ukaże się we wrześniu 2020 roku. Każdy autor w ciągu dwunastu miesięcy trwania projektu może przesłać trzy wiersze lub opowiadania, przy czym musi napisać je i wysłać w jednym z dwunastu terminów przyjmowania propozycji.\nWspólne pisanie organizują Biuro Literackie oraz Czarna Góra Resort, która ufunduje nagrodę główną w postaci weekendu dla dwóch osób w wybranym terminie sezonu zimowego, z pobytem w jednym z obiektów należących do kompleksu Czarna Góra Resort. Laureata lub laureatkę konkursu poznamy podczas 25. edycji festiwalu Stacja Literatura, która odbędzie się w dniach od 10 do 13 września.\nTematy: Biuro Literackie, poezja i dramat, proza polska, Stacja Literatura\n« Magazyn komiksowy „Kaczor Donald” świętuje wydanie tysięcznego numeru!\nOlga Tokarczuk we Wrocławiu ? co o literaturze i sztuce powiedziała nasza noblistka? »