Gadżety na dobry dzień: Poniedziałkowe - 7 przesyłek\nDziś jest 12.10.2015r. zimny a w niektórych miejscach Polski śnieżny dzień. Właśnie wróciłem z pracy i trochę przemarzłem, po wejściu do mieszkania zauważyłem 7 przesyłek i przy ciepłej herbatce wam je zaprezentuje...\nPierwsza przesyłka od Urzędu Miasta Mińsk Mazowiecki - Miasto we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, siedziba powiatu mińskiego i gminy wiejskiej Mińsk Mazowiecki. Według danych z lipca 2015 Mińsk Mazowiecki zamieszkiwało 40 211 mieszkańców. Zaliczane do aglomeracji warszawskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.\nZ racji że to druga przesyłka od miasta, chciałbym napisać że miasto Mińsk Mazowiecki to naprawdę ciekawe miasto dla turystów, z dobrymi warunkami dla mieszkańców i oczywiście z bardzo miłym personelem pracujący w Urzędzie Miasta.\nDruga przesyłka od Urzędu Gminy Miłki - Gmina wiejska w województwie warmińsko - mazurskim, w powiecie giżyckim. W latach 1975 - 1998 gmina położona była w województwie suwalskim. Siedziba gminy to Miłki.\nMiejsca warte odwiedzenia w Gminie Miłki:\n- Historyczny cmentarz z okresu I wojny światowej,\n- Kościół w Miłkach,\n- Kościół w Rydzewie,\n- Port w Rydzewie przy Gospodzie Pod Czarnym Łabędziem,\nInnymi atrakcjami w Gminie są między innymi: żeglarstwo, trasy rowerowe, tereny wędkarskie, szlaki turystyczne, sporty wodne, kajakarstwo, jazda konna i campingi. Prężnie rozwijająca baza noclegowa oraz tradycyjne dania kuchni mazurskiej są dobrym miejscem dla turystów którzy chcą odpocząć od rytmu dużych miast.\nGmina Miłki leży w południowej części powiatu giżyckiego, na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Jej granice przylegają do jeziora Niegocin. Na terenie całej gminy Miłki znajdują się malownicze jeziora rynnowe oraz bardziej rozległe-morenowe. Przez sam środek gminy przebiega unikalny szlak jezior rynnowych: Wojowa i Buwełna, który można pokonać kajakiem. Odnogami tego szlaku są niezwykle urokliwe jeziora Ublik Wielki i Mały. Niezwykle malownicze są śródleśne jeziora w idealnej mazurskiej ciszy. Pozostałością dawnych jezior są Bagna Nietlickie. Na tych dziewiczych terenach niejednokrotnie można spotkać żurawie. Podczas zlotów pojawia się tu jednorazowo nawet kilka tysięcy sztuk tych niezwykle rzadkich w Europie ptaków. Gmina Miłki to nie tylko jeziora. Około 8 tysięcy lat przed naszą erą lodowiec bałtycki pięknie wyrzeźbił ziemię miłecką. Dzięki temu możemy podziwiać tu przeróżne wzgórza, o różnej wielkości i kształcie. Najbardziej charakterystyczne są Góry Paproteckie, które osiągają wysokość 165 metrów nad poziomem morza. Podobnej wielkości jest góra Pietraszka położona koło Staświn.\nDoskonałe warunki do uprawiania sportów wodnych i wypoczynku z dala od wielkomiejskiego zgiełku posiada miejscowość letniskowa Rydzewo i położone nieopodal Jagodne Wielkie i Jagodne Małe. Walory te predestynują Miłki do wypoczynku, nie tylko wakacyjnego. Tu można złowić taaaaaaką rybę, nazbierać smacznych grzybów, pojeździć konno, poobserwować przyrodę w jej naturalnym kształcie.\nTrzecia przesyłka od Urzędu Gminy Baligród - Gmina wiejska w województwie podkarpackim, powiat leski. W latach 1975 - 1998 gmina położona była w województwie krośnieńskim. Siedziba władz gminy to Baligród.\nObiekty i miejsca godne uwagi w Gminie Baligród:\n- Tablica upamiętniająca tragedię 42 mieszkańców Baligrodu pomordowanych przez faszystowskie bandy ukraińskie 6 sierpnia 1994r. Ufundowana przez mieszkańców w czterdziestą rocznicę tragicznego zdarzenia.\n- Cmentarz żydowski znajduje się na nim ok 50 macew, w tym jedna najstarsza, pochodzi prawdopodobnie z 1716 roku.\n- Cerkiew z 1829r., obok dzwonnica z XIX w. Obiekty wpisane zostały w 1985r. do Krajowego Rejestru Zabytków.\n- Kościół parafialny z 1877r. pw. Niepokalanego Poczęcia NMP (obecnie kaplica pogrzebowa).\n- Cmentarz wojenny żołnierzy radzieckich i polskich z lat 1944 - 1947.\n- Pomnik czołg T-34 upamiętniający II wojnę światową.\n- Kapliczka "Królowej Nieba" żegnająca wyjeżdzających z Baligrodu w wysokie Bieszczady.\n- Pomnik poświęcony żołnierzom LWP, WOP, KBW poległym w walkach z UPA.\n- Cmentarz greckokatolicki z XVIII w.\n- Pomnik gen. K. Świerczewskiego "Waltera".\n- Kapliczka grobowa z 1823r. oraz Kaplica odpustowa nosząca tytuł Przemienienia Pańskiego, pochodzi z 1823r.\n- Kaplica greckokatolicka z 1912 r. oraz Kościół rzymskokatolicki wybudowany w jedną noc z 2/3 sierpnia 1975r.\n- Muzeum Przyrodniczo - Łowieckie "Knieja" http://www.muzeumknieja.pl/\n- Cerkiew filialna z 1830r. obecnie filialny Kościół rzymskokatolicki.\nGmina posiada też dla swoich turystów: turystykę konną, pieszą, wodną, samochodową zimową i łowiectwo. A ośrodki wypoczynkowe, agroturystyka zapraszają na nocleg i wypoczynek.\nCzwarta przesyłka od Urzędu Gminy Miedźno - Gmina wiejska w województwie śląskim, powiat kłobucki. W latach 1975 - 1998 gmina położona była w województwie częstochowskim. Siedziba gminy to Miedźno.\nWarte wyróżnienia zasługują zabytki Gminy takiej jak:\n- Kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej, z oryginalną pochodzącą z końca XIX wieku polichromią,\n- Kaplicę cmentarną zbudowaną ok. 1840 roku przez Miączyńskich, w podziemiach której pochowany jest wojewoda Miączyński i jego rodzina,\n- Grób powstańców styczniowych z 1863 roku oraz zbiorową mogiłę żołnierzy Wołyńskiej Brygady Kawalerii na cmentarzu w Miedźnie,\n- Drewniany kościół w Mokrej z 1708 roku,\n- Cmentarzyk choleryczny z 1867 r. przy drodze Miedźno – Ostrowy,\n- Kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli w Ostrowy,\n- Stanowisko archeologiczne – cmentarzysko ciałopalne z okresu wpływów rzymskich w Mokrej,\nTurystyczną atrakcją Gminy Miedźno jest zalew na rzece Okszy w Ostrowach. Jest to akwen retencyjno – rekreacyjny o powierzchni 39 hektara. Lustro wody ma szerokość od 200 do 250 metrów. Corocznie w czerwcu organizowane są na nim regaty o „Puchar Wójta Gminy Miedźno” Teren wokół zbiornika jest w dalszym ciągu zagospodarowywany.\nPiąta przesyłka od Telewizji Kablowej Chopin http://www.tkchopin.pl/ i https://www.facebook.com/TKChopin?fref=ts - Telewizja Kablowa dostarczająca odbiór telewizji cyfrowej, dobrego Internetu i oszczędnego telefonu. Obejmuje swoim zasięgiem m.in. takie miasta jak Wejherowo, Rumia, Reda, Puck, Władysławowo oraz przyległe miejscowości.Reda, Puck, Władysławowo oraz przyległe miejscowości.\nSERDECZNIE POLECAM Telewizję Kablową Chopin ponieważ to dobra, mało awaryjna z przystępną ceną i bogatą ofertą telewizyjną jaki i z szybkim Internetem i na każdą kieszeń pakietami telefonicznymi. Dzięki nowej infrastrukturze technicznej,nowoczesnych systemów telekomunikacyjnych i doświadczeniu Telewizja Kablowa Chopin mogła rozszerzyć swoją działalność o monitoring miejski. Firma od momentu pojawienia się na rynku zyskała wiele zadowolonych Klientów którzy chwalą sobie tak nowoczesną telewizję.\n- zestaw: linijka, kredki, temperówka i malowanka,\nSzósta przesyłka od Nissan Auto Łódź Sp.z.o.o. (ul. Brzezińska 28, Łódź) http://www.nissan-lodz.com.pl/ i https://www.facebook.com/Nissan.Auto.Lodz - Profesjonalny Dealer samochodów Nissan. Wśród ofertowanych modeli samochodów są np. Note, Pulsar, Micra, Evalia, Juke, Qahqai, X Trali, Navara, 370Z Coupe, 370Z Roadster, NV-200 i NV-200 Fridge. Po za pełną gamą samochodów salon oferuje różnorodność dogodnych systemów finansowania - kredyt, leasing, atrakcyjne oferty ubezpieczeń, nowoczesny, autoryzowany serwis mechaniczny i blacharsko-lakierniczy, które nadzorują prawidłową eksploatację samochodu oraz realizują wszystkiego rodzaju naprawy gwarancyjne i pogwarancyjne. Sklep części zamiennych i akcesoriów zapewnia każdą oryginalną część do użytkowanego pojazdu, co gwarantuje utrzymanie jego fabrycznego poziomu bezpieczeństwa i niezawodności. Wszystkim zajmie się doświadczony diler.\nSERDECZNIE POLECAM Nissan Auto Łódź Sp.z.o.o. ponieważ jest to twój zaufany salon samochodowy, który oferuje dobre i sprawdzone samochody dla ciebie, twojego biznesu czy sportowe. Siłą napędową salonu jest motoryzacyjna pasja, która jest rozwijana z wielką przyjemnością dzielona z Klientami. Firma stale się rozwija i stale podnosi poprzeczkę w zakresie doboru oferowanych produktów motoryzacyjnych, usług z nimi związanych, a przede wszystkim jakości obsługi Szanownych Klientów. Kto wie może już jutro będziesz jeździł swoim wymarzonym nowym autkiem ?\nW przesyłce było;\n- informator salonu,\nSiódma i ostatnia przesyłka na dziś od Auto - Żoliborz Sp.z.o.o. Opel Warszawa (01-858 Warszawa, Rudnickiego 3) http://www.autozoliborz.pl/ i https://www.facebook.com/GrupaAutoZoliborz - Grupa Auto Żoliborz pojawiła się na rynku w 1994 roku. dzięki współpracy polskiej spółki Warsus i niemieckiego AVAG – Holding, który jest jednym z największych konsorcjów dealerów samochodowych w Europie, działającym na rynku niemieckim, austriackim, chorwackim, węgierskim i polskim. Salon oferuje samochody marki Opel.\nSERDECZNIE POLECAM Auto Żoliborz dlatego że dysponuje najwyższy standardem usług w gamie sprzedaży samochodów marki OPEL. Dzięki czemu salon został doceniony rzez przyznanie nam w 2004 Certyfikatu Normy ISO 9001:2000. Ten uznawany na całym świecie dokument jest gwarancją tego, że w Auto – Żoliborzu zarządzanie jakością jest nastawione na osiąganie konkretnych efektów, a organizacja działa w oparciu o procedury uznane na całym świecie. Fachowy personel, dobra jakość samochodów OPEL i coraz wyżej postawiona poprzeczka jeżeli chodzi o usługi dla Klienta to co się wyróżnia Auto - Żoliborz.\n- 2 katalogi marki Opel,\n- gazeta "Auto Magazyn",\nAutor: Łukasz Stańczuk (Gadżety na dobry dzień) dnia: poniedziałek, października 12, 2015\nUnknown 12 października 2015 18:46\nGratki:) Ja dziś dostałem 5 przypinek. Nawet nie wiem ile mam w swojej kolekcji... Widziałem Twoje i skoro masz ich ponad 100, a wydaje mi się to małą ilością to nie wiem ile ja mógłbym mieć :D\nŁukasz Stańczuk (Gadżety na dobry dzień) 12 października 2015 20:23\nDzięki hej kolego odezwij się do mnie lukasz700000@Interia.pl


Otmuchów ma własny strój regionalny. Miejscowe gospodynie zapr ... - Radio Opole\n2019-03-27, 12:45 Autor: Daniel Klimczak\nOtmuchowski strój regionalny [fot. UM Otmuchów]\nMieszkańcy Otmuchowa już niebawem będą mieli okazję zobaczyć po raz pierwszy miejscowe gospodynie w stroju regionalnym.\nOtmuchów szykuje własną książkę kucharską. Będą receptury na lokalne specjały\nWzór kreacji został wybrany w drodze konkursu, który gmina ogłosiła rok temu. Swoje projekty zaprezentowało wówczas kilkanaście organizacji. Za najlepszy, komisja uznała propozycję Koła Gospodyń Wiejskich z Ligoty Wielkiej.\n- To jest komplet składający się z kilku elementów. Od nakrycia głowy po taką marynarkę, to się nazywa serdak, po spódnicę. Jest herb Otmuchowa zawarty na tym stroju, sporo elementów kwiatowych, które kojarzą się z naszym miastem, z Latem Kwiatów - wyjaśnia Mirosław Budnik, dyrektor Miejsko-Gminnego Domu Kultury w Otmuchowie.\nStrój ma być znakiem rozpoznawczym i przyczynić się między innymi do promocji gminy podczas wydarzeń, w których będą brały udział otmuchowianki.\nW tej chwili trwają ostatnie poprawki przed prezentacją strojów. Trafią one do 80 kobiet z 20 organizacji działających w gminie. Po raz pierwszy panie zaprezentują się w nich podczas jubileuszowej, XV Biesiady Wielkanocnej, która odbędzie się 11 kwietnia na zamku w Otmuchowie.\nTagi: Otmuchów, strój regionalny, Biesiada Wielkanocna, Mirosław Budnik


Siła strachu (2005) ? Oglądaj cały film online na Vod-box.pl\n27 stycznia 2005 (Niemcy)\nSiła strachu – David Callaway, jego żona i córka tworzą udaną rodzinę. On jest psychologiem, całkowicie pochłoniętym swoją pracą. Matka zajmuje się córką. Wieczorami bawi się z nią w chowanego i mówi jej, że ją kocha – najbardziej ze wszystkich na świecie. A potem dzieje się coś strasznego i cały świat małej, Emy rozpada się na kawałki. Mama popełnia samobójstwo. Ojciec znajduje jej martwe ciało w wannie pełnej krwi. Postanawia, dla dobra dziewczynki, opuścić miasto i przenieść się na wieś. Okazuje się jednak, że to był najgłupszy z możliwych pomysł. Już w trakcie kilku pierwszych godzin stan Emily się pogarsza, a wszystko zdaje się zmierzać ku jeszcze gorszemu. Poza tym niepokojąca jest też przyjaźń dziecka z tajemniczym Charlim.\nGdzie obejrzeć cały film Siła strachu online? W naszym serwisie znajdziesz aktywne linki do legalnych źródeł z filmami, między innymi Zalukaj czy Cda. Każdy film w naszej bazie jest dostępny do pobrania. Oglądaj swoje ulubione produkcje filmowe online na Vod-box.pl!\nData produkcji: 27 stycznia 2005


Muzeum Kinematografii w Łodzi - polskie filmy i animacje od kuchni | Skomplikowane\nStrona główna » Muzeum Kinematografii w Łodzi – polskie filmy i animacje od kuchni\nPoznaj Łódź filmową i zobacz, jak wygląda film od strony warsztatowej! Muzeum Kinematografii to miejsce, od którego powinno zacząć się zwiedzanie Łodzi.\nW niesamowitych czasach żyjemy, gdy codziennie w kieszeni nosimy urządzenie zdolne wyświetlić (lub odtworzyć) dowolny dźwięk, lub obraz. Aplikacje VOD typu: Netflix, HBO Go, czy Player – umożliwiają dostęp do ogromnej biblioteki filmów. Chcesz posłuchać muzyki? Włączasz Spotify, czy Tidala i masz dostęp do niezliczonej ilości utworów od wykonawców z całego świata.\nA przecież kiedyś było inaczej\nDzisiejszym przedszkolakom w głowie się nie mieści, że bajka była raz dziennie o godzinie 19 i trzeba było zdążyć; usiąść przed ekranem o odpowiedniej porze, bo nikt nie przewinie jej do początku ani – o zgrozo! – nie zastopuje na nasze żądanie.\nBajek było wówczas niewiele. Królowały japońskie animacje na kanale Polonia 1 (jeśli ktoś miał kablówkę w latach 90.) albo polskie i czeskie animacje na Jedynce, które wyświetlane były obok polskich filmów i seriali. Polski przemysł kinematograficzny rozwija się na przestrzeni dekad i często oglądając kolejne produkcje, nawet nie zdajemy sobie sprawy ile wysiłku jest wkładane w to, co widzimy na ekranie. Dzięki Muzeum Kinematografii w Łodzi możemy choć trochę poznać lubiane filmy od strony produkcyjnej!\nMuzeum Kinematografii – jeden budynek, dziesiątki światów\nŁódź była niegdyś takim polskim Hollywood. To tutaj powstały kultowe bajki, których historię powstania można było oglądać w muzeum Semafor. Na szczęście to nie jedyne tego typu miejsce. Kilkaset metrów dalej stoi Pałac Karola Scheiblera, który swoją uwagę przyciąga zaczepnymi figurkami kota Filemona oraz autentycznymi rekwizytami filmu Kingsajz.\nPałac ten wybudowany został w połowie XIX wieku jako siedziba imigranta Karola Scheiblera, który w tamtym czasie był jednym z najpotężniejszych potentatów przemysłu włókienniczego w Łodzi. Jego rodzina w tamtym okresie posiadała własne imperium, które zajmowało aż jedną szóstą powierzchni Łodzi.\nZ pierwotnego pałacu oglądać można drugie piętro, które zachowane jest w doskonałym stanie i które służyło jako plan filmowy dla 30 filmów, seriali oraz spektakli teatralnych, a wśród nich tak znanych tytułów, jak: Stawka większa niż życie, Lalka, Vabank, czy popularny serial Komisarz Alex.\nPałacowe wnętrza to raptem preludium\nBudynek jest bowiem wypełniony dosłownie od piwnicy aż po sam dach – ciekawostkami i eksponatami z całego okresu produkcji filmów. Już w piwnicy obejrzeć można ogromne, kinowe projektory, które raptem kilkanaście lat temu wykorzystywane były w kinach. Są tu też odtworzone całe pomieszczenia monterskie. Uwagę przyciągają ogromne maszyny na szpule filmowe wraz z całym osprzętem, gdy montażysta mógł przyciąć film z dokładnością do jednej klatki obrazu. To była żmudna praca, w której wykorzystywano tak zaawansowane narzędzia, jak… nożyczki oraz przeźroczysta taśma klejąca.\nDookoła tych maszyn leżą jeszcze oryginalne pojemniki na taśmy filmowe oraz fragmenty filmów, gdzie można obejrzeć pod światłem klatkę po klatce, dowiedzieć się ile klatek ma sekunda filmu oraz ile taki film na taśmie waży.\nNie tylko stół monterski\nSzalenie podobało mi się pomieszczenie, w którym prezentowane były również urządzenia typowe dla planu filmowego. Dziś podobne można znaleźć na grupach śmieciarkowych lub zupełnie zapomniane lądują w koszu. Aparaty, kamery, klapsy filmowe, czy oświetlenia planów ewoluują jak każda elektronika, jednak patrząc na te w gablotkach – trzeba przyznać, że stare taśmy mają duszę, o czym zresztą ostatnio pisaliśmy.\nW 2011 roku stworzono pełnometrażowy film animowany pt. “Latająca Maszyna”, którego akcja składa się z dwóch historii, a fabuła kręci się wokół muzyki naszego kompozytora – Fryderyka Chopina. Film łączył w sobie grę aktorską, animację oraz oczywiście muzykę słynnego kompozytora. W pałacu znajduje się fragment scenografii tego filmu, a więc ulice XIX-wiecznego Paryża, czy modele wykorzystywane w filmie oraz fotosy z planu zdjęciowego. To w zasadzie unikalna okazja na obejrzenie z bliska takiego miejsca jak to. Plan filmowy zwykle jest niedostępny dla zwiedzających, a tutaj z bliska możesz zobaczyć całą ulicę.\nWrażenie jest niesamowite, bo pływająca architektura Paryża sprawia, że już na sam jej widok kręci się w głowie. Drugie wrażenie – o rety, ile tu detali! Na widok takich miejsc od razu docenia się rolę scenarzystów i wszystkich ludzi zaangażowanych w scenografię.\nFotoplastikon w Łodzi powstał w 1900 roku, a po renowacji można w nim oglądać trójwymiarowe zdjęcia. To jeden z kilku zachowanych na świecie fotoplastikonów wykonanych przez ich wynalazcę – Augusta Fuhrmanna. Jeśli lubisz takie klimaty – to przypominam, że w Warszawie także znajduje się takie cacuszko, gdzie można spędzić długie minuty – Fotoplastikon warszawski.\nMuminki, Bolek i Lolek, Reksio, Pingwin Pok Pok, czy Baltazar to animacje, które – chociaż dziś wydają się stare – cały czas potrafią przyciągnąć przed ekrany zarówno stare, jak i młode pokolenie. Oczywiście w znacznie mniejszym stopniu.\nOstatnie piętro przeznaczone jest właśnie tym kultowym animacjom i – uwierz mi – pobudzają każde dziecko, które tutaj wejdzie. To nie tylko fajne miejsce do interakcji, ale również krótka historia każdej bajki pełna ciekawostek i faktów historycznych. Można tu zajrzeć do budy Reksia albo wskoczyć do animacji Zaczarowanego Ołówka za pomocą greenscreena. Wsiadaj do auta Baltazara lub poprowadź statek Bolka i Lolka. To prawdziwa wisienka na torcie po zwiedzaniu całego obiektu. Nie zajmie ci to dużo czasu, ale z pewnością jest satysfakcjonujące. Zwłaszcza dla widowni, która się na tych bajkach wychowała i będzie coś o nich potrafiła powiedzieć swoim dzieciom.\nDo budy Reksia można wejść – w środku jest kilka eksponatów do zabawy.\nZ Muminkami można sobie zrobić zdjęcie.\nMożesz zajrzeć do szafy Misia Uszatka i wyciągnąć go z łóżka, żeby odwołać “porę na dobranoc”.\nMuzeum Kinematografii w Łodzi to fajne miejsce, które zajmie ci tak z mniej więcej godzinę, a odkryjesz dzięki niemu cały świat polskiego filmu. Tego, jak powstaje; jak jest montowany, czy z czego jest złożony. To, co spodobało mi się najbardziej, to wydźwięk całej wystawy. Na każdym z pięter stoją plakaty, zdjęcia, czy cytaty ludzi zaangażowani w produkcję polskich filmów – nierzadko prawdziwych gwiazd – o tym, dlaczego powinniśmy być dumni z naszych produkcji i czym wyróżniają się na tle zagranicznych.\n12 czerwca, 2019 o 6:42 am\nTo z pewnością świetne miejsce, po zdjęciach widać, że jest tam ciekawie 😀


Muzeum Archidiecezjalne w Katowicach - Śląskie. Informacj...\nPoczątki Muzeum Archidiecezjalnego związane są z początkami samej diecezji. Już w latach 20. ubiegłego wieku, rozpoczynając budowę katowickiej katedry, myślano o stworzeniu miejsca do prezentacji zgromadzonych śląskich zabytków sztuki religijnej. Niestety szczupłość środków finansowych nie pozwoliła na realizację tych zamierzeń. Dlatego w latach 30. część eksponatów przekazano jako depozyt Muzeum Śląskiemu. Podczas wojny uległy one rozproszeniu, chociaż większość przedmiotów trafiła do Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu. Przez stronę kościelną zostały odzyskane dopiero w roku 1980. Muzeum Archidiecezjalne w Katowicach utworzono w 1975 roku. Na początku korzystało ono z gościny probostwa, aż w 1983 zajęło prawe skrzydło gmachu Kurii Diecezjalnej. Obecnie zaprasza do Muzeum Sztuki Religijnej oraz do Galerii Sztuki Współczesnej „Fra Angelico”.\nEkspozycje Muzeum Archidiecezjalnego\nMuzeum posiada obfity zbiór gotyckiej sztuki cechowej – malarstwa tablicowego (np. Madonna z Dzieciątkiem z Miasteczka Śląskiego, z około 1380 r.), rzeźb i rzemiosła artystycznego (np. witraż Ukrzyżowanie z Miedźnej, z około 1440 r.). Bogata jest również kolekcja śląskiej sztuki nowożytnej. W Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach zobaczymy ponadto dzieła niepewnego autorstwa, ale przypisywane najwybitniejszym malarzom europejskim. Pochodzą one głównie z kolekcji przekazanych do muzeum przez bł. ks. Emila Szramka. Natkniemy się tutaj na nazwiska m.in. Brueghla, Zurbarana, Ribery, Poussina czy nawet Rafaela. Z polskich malarzy warto wymienić Jana Matejkę i Witkacego. Katowickie muzeum posiada ponadto ciekawe kolekcje medali, starodruków, pamiątek związanych z „Solidarnością” oraz dokumentujących dzieje śląskich parafii. Osobną grupę stanowią dzieła śląskich twórców współczesnych. Intensywną działalność prowadzi Galeria Sztuki Współczesnej „Fra Angelico”. Sztandarowymi jej projektami są biennale „Wobec wartości” i „Wspólnota”.\nTelefon komórkowy: +48 519 546 023\nStrona internetowa: http://www.muzeum.archidiecezja.katowice.pl/\nNiedziela: 14.00 - 17.00,\nwtorek, czwartek: 14.00 - 18.00.\nDla grup zorganizowanych: do uzgodnienia telefonicznie


Czy Twoje dziecko kiedykolwiek ma wypadek ze starzeniem się (brudne odchody)?\nRodzice często myślą, że tego typu wypadki są wykonywane celowo, ale częściej są powodowane przez encopresis.\nTego typu wypadki zdarzają się, gdy dzieci po nieudanym pobiciu moczą się w stolcu, zwykle mimowolnie, w bieliźnie. Chociaż zabrudzenie może być wtórne do problemu anatomicznego, takiego jak deformacja odbytu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroby mięśni lub po operacji odbytu, najczęściej jest to spowodowane enopresją.\nEncopresis jest powikłaniem przewlekłego zaparcia i jest to zanieczyszczenie kałowe z utratą częściowo uformowanych lub zwykle płynnych stolców, które mogą być nieprzyjemnie pachnące, do dziecięcej bielizny. Gdy dziecko staje się zaparć i ma twarde i bolesne stolce, może zacząć wstrzymywać ruchy jelit, aby zapobiec ponownemu uszkodzeniu. To tworzy cykl, który powoduje, że zaparcia trwają i stają się gorsze, ostatecznie prowadząc do znacznego zakleszczenia fekaliami i poszerzenia odbytu (co może sprawić, że odbyt będzie mniej wrażliwy i nie będzie w stanie utrzymać nawet niewielkiej ilości stolca). Stołek znajdujący się za impraksem zaczyna przeciekać dookoła niego i ostatecznie wycieka z odbytu, bez zauważania go przez dziecko lub jego przytrzymywania.\nTwoje dziecko może również mieć bardzo duże, nieczęste, ciężkie wypróżnienia, które są bolesne lub mogą nawet podłączenie toalety. Po bardzo dużym wypróżnieniu zabrudzenia mogą ulec poprawie, dopóki nie upłynie wystarczająco dużo czasu, a odruch zacznie ponownie narastać.\nDzieci z encoprezą mogą również mieć małe, twarde, podobne do balonów wypróżnienia, które mogą spowodować, że rodzice nie będą myśleć o zaparciach, jeśli zdarzają się każdego dnia.\nChociaż enopresja występuje w równym stopniu u chłopców i dziewcząt w młodszych dzieciach, w wieku szkolnym, jest ona znacznie częstsza u chłopców.\nZabiegi engrrezy muszą obejmować leczenie zaparć.\nPrawdopodobnie będzie to zawierało "czysty" reżim lewatyw, czopków lub dużych dawek Miralax lub oleju mineralnego, aby usunąć stolec z podtrzymywanym lub uszkodzonym stolcem.\nInne zabiegi mają na celu poprawę diety Twojego dziecka.\nKlasyczna dieta, która może zapładniać dziecko, może zawierać dużo fast foodów i może być niskotłuszczowa, o wysokiej zawartości tłuszczu, z niewielką ilością płynów. Mając to na uwadze, niektóre kroki mające na celu poprawę diety dziecka obejmują:\nZwiększenie ilości płynów: Zwiększ ilość wody, którą dziecko pije każdego dnia.\nZwiększenie zawartości błonnika: Zwiększ ilość pokarmów bogatych w błonnik, które dziecko je, takich jak owoce i warzywa. Surowe, nieobrane owoce i warzywa (zwłaszcza fasola, słodkie ziemniaki, groch, rzepa, surowe pomidory i kukurydza) mają najwięcej błonnika. Popcorn ma również dużo błonnika. Dzieci powinny jeść około 14 g błonnika na każde 1000 kalorii, które jedzą. Naucz się sprawdzać etykietę żywieniową dla żywności o wysokiej zawartości błonnika i przekąsek o zawartości 3-4 g błonnika na porcję. Zupy warzywne są szczególnie bogate w błonnik, a także dodają więcej płynów do diety Twojego dziecka.\nZwiększenie otręby w diecie Twojego dziecka poprzez oferowanie otrębów zbóż, babeczek otrąb, rozdrobnionej pszenicy, krakersów graham lub pieczywa pełnoziarnistego.\nZmniejszenie zaparcia żywności: obejmują one pełne mleko, jogurt, ser, gotowaną marchew i banany. U niektórych dzieci zmiana na mleko sojowe lub ryżowe łagodzi stolce. Jeśli twoje dziecko nie jest w stanie pić mleka, proponuj codziennie multiwitaminę lub inne źródła wapnia.\nDo momentu, w którym zaparcie dziecka ulegnie poprawie dzięki diecie bezzapachowej, najprawdopodobniej Twoje dziecko będzie również na środku zmiękczającym stolec. Większość z tych leków jest dostępna w aptece bez recepty i nie wymagają recepty. Należą do nich Miralax, Mleko Magnezji i olej mineralny. W przeciwieństwie do środków przeczyszczających u dorosłych, na ogół nie uważa się ich za przyzwyczajenia. Powinieneś ich używać każdego dnia, a celem twojego dziecka jest codzienne łagodne BM. Jeśli Twoje dziecko zaczyna mieć biegunkę, podajesz za dużo i powinieneś zmniejszyć dawkę.\nInnym ważnym sposobem leczenia enoprezy i zaparć jest zarządzanie zachowaniem, aby dziecko uczyło się wypróżniać każdego dnia.\nPowinieneś zachęcać swoje dziecko do regularnych wzorców jelit. Pozwól dziecku siedzieć w toalecie przez około pięć do dziesięciu minut po posiłku 2-3 razy dziennie.\nPomocne może być używanie prostych nagród lub codziennego kalendarza z gwiazdkami lub naklejkami na dni, w których dziecko bierze lek i ma wypróżnienie. Twoje dziecko niekoniecznie musi wykonywać ruchy jelitowe każdego z tych czasów i nie powinieneś go karać, jeśli nie. Ważniejsze jest to, że ma regularny zwyczaj próbowania wypróżnienia.\nI pamiętaj, że przeciek stolca jest mimowolny. Twoje dziecko nie robi tego celowo i nie powinno być karane ani zawstydzane, kiedy to się stanie. Rozciągnięcie i rozciągnięcie odbytnicy od uderzonego stolca może zająć dużo czasu, aby powrócić do normy, a do tego czasu może nie być w stanie wyczuć lub dobrowolnie zatrzymać wszystkich jego wypróżnień, więc wyciek może być kontynuowany. nawet przy odpowiednim leczeniu.\nEncopresis może czasami być trudny do leczenia, a twój pediatra może rozważyć skierowanie cię do Gastroenterologa dziecięcego w celu dalszego leczenia, jeśli nie poprawia on swojego obecnego schematu medycznego.\ncelu poprawę celu poprawę diety diety Twojego każdego dnia Twoje dziecko zawartości błonnika\nW ciągu ostatnich kilku dekad stenty stały się bardzo powszechne w leczeniu choroby wieńcowej.\nCo oznacza przenośność ubezpieczenia zdrowotnego?\nPonieważ jednak ubezpieczenie ma charakter pracodawcy, pracownik musi dokonać zmiany w swojej firmie ubezpieczeniowej\nPokarmy ograniczające lub unikające diety o niskiej zawartości cholesterolu\nPlan posiłków dla cukrzycy typu 2\nStadium I Niedrobnokomórkowy rak płuc\nPerlunatowe dyslokacje i złamania dyslokacji Lunate\n11 Smaczne produkty zmniejszające ryzyko choroby Alzheimera i demencji\nPorady żywieniowe dla Lean Women with PCOS\nDawkowanie i zakaz wizytujących pacjentów w szpitalu\nCzy fitness Boot Camp jest odpowiedni dla Ciebie?\nZrozumienie zwłóknienia zewnątrzoponowego: ból kręgosłupa – ból głowy


Makaron po singapursku - DoradcaSmaku.pl\nWybierz składnik orzechy nerkowca kolendra Kmin rzymski mielony Prymat chili mleko kokosowe chiński makaron jajeczny pierś z kurczaka papryczka chilli cebula czerwona pomidory tofu sól do smaku pieprz olej\n4 (z orzechów arachidowych)\nolej 4 (z orzechów arachidowych)\nchiński makaron jajeczny 150 g\nOrzechy nerkowca, nasiona kolendry oraz kminu rzymskiego zmielić razem. Na patelni podgrzać 2 łyżki oleju arachidowego, a następnie przez 1 minutę podsmażyć zmielone orzechy i przyprawy.\nMleko kokosowe zmiksować za pomocą blendera na gładką masę i dodać do przesmażonych orzechów, kolendry i kminu. Zagotować i dusić przez 6 minut.\nPiersi z kurczaka pokroić w paski i podsmażyć na pozostałych 2 łyżkach oleju. Celubę posiekać w półksiężyce, a papryczki chilli pokroić na drobne kawałki. Dodać do mięsa i podsmażać kolejne 1-2 minuty.\nPomidory i tofu pokroić w kostkę. Makaron instant zalać wrzącą wodą i zostawić na 2-3 minuty. Następnie wodę wylać a makaron lekko osuszyć.\nPokrojone pomidory, tofu, makaron, mieszankę mleka kokosowego z orzechami i przyprawami dodać do piersi z kurczaka i podsmażać przez kolejne 2 minuty. Doprawić solą i pieprzem.\nmakaron singapursku makaron po singapursku\nEla15 08.05.2017 13:33\ncaralajna 20.11.2014 18:05\nsmakowałby mi, jest świetnie przyprawiony\nAnna169Hosz 13.11.2014 10:33\nCiekawe danie, chciałabym skosztować :)\nMonika-twin 30.01.2014 13:37\nJOANNA16 30.01.2014 09:16\nAga-25 30.01.2014 07:59\ndobroć na obiad\nKonczi 30.01.2014 07:52\nja również bym się poczęstowała\nAgnieszka-87-25 30.01.2014 07:46\nMagula 30.01.2014 07:42\nTakiego dania jeszcze nie jadłam\nfotoviderek 30.01.2014 07:33


JAK POPRAWNIE ZAPYTAĆ O AUTENTYCZNOŚĆ ZEGARKA LUB SPRAWDZIĆ JĄ SAMODZIELNIE - Podróbki i zapytania o autentyczność - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nBy Guest Szymon., May 18, 2012 in Podróbki i zapytania o autentyczność\nOstatnio pojawiło się kilka mało przyjemnych, bądź niezręcznych sytuacji w tym dziale. Może ten krótki instruktaż pozwoli uniknąć szeroko rozumianej, niepotrzebnej szydery i ciągnięcia jałowej dyskusji nawołującej do krucjaty naprzeciw posiadaczom podróbek przez kilkadziesiąt postów po stwierdzeniu czy zegarek jest autentyczny czy nie.\nZanim w ogóle pytanie zostanie zadane warto zastanowić się czy zadawanie go jest potrzebne. W wielu przypadkach goszczących na forum w prosty sposób można samemu stwierdzić czy zegarek jest autentyczny (a właściwie wykluczyć to, że jest autentyczny - jest to prostsze). Co należy zrobić (podzielone na kilka kluczowych kategorii):\n- Wpisać w Google nazwę zegarka, numery z dekla, wyszukać grafiki i porównać z posiadanym egzemplarzem.\n- Wejsć na stronę producenta poprzyglądać się zegarkom, które są dostępne w portfolio danego producenta. Jeśli na oko widać kolosalną różnicę w jakości (na niekorzyść egzemplarza co do którego jest wątpliwość) to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zegarek nie jest oryginalny.\n- Zapoznać się z tematami (w zależnosci od tego jakiego zegarka ma dotyczyć pytanie):\nRolnix show: http://zegarkiclub.p...87-rolnix-show/\nBrajbling show: http://zegarkiclub.p...brajbling-show/\nTag Hajer: http://zegarkiclub.p...0152-tag-hajer/\nJeśli zegarek wygląda dokładnie tak jak zamieszczone tam przypadki, to dalsze\npytania są zbędne.\n- Jeśli zegarek cierpi na „łuszczycę\nchromową” – zewnętrzna powłoka łuszczy się z koperty – to można sobie odpuścić.\nZegarki znanych marek są stalowe, a nie chromowane. Chyba, że zegarek jest stary\n(10-cio letni zegarek jeszcze nie jest wystarczająco stary, żeby dostać ulgę w\nMECHANIZM - bardzo ważne przy identyfikacji\n- Należy otworzyć zegarek (zwykle nie jest to bardzo trudne trudne) i zobaczyć\nco jest w środku. Jeśli w Rolexie, czy Patku znajduje się paskudnie\nwyglądający mechanizm kwarcowy (na baterię) zajmujący ¼\nobjętości koperty, to wszelkie pytania są zbędne – jest to podróbka. Ogólnie rzecz biorąc malutki mechanizm kwarcowy (na baterię) dopasowany do dużej koperty białym plastikowym pierścieniem nie jest domeną znanych i szanowanych marek.\nPrzykład tak dopasowanego mechanizmu (nota bene z podróbki Rolexa właśnie): Zobacz\n- Jeśli na tarczy zegarka widnieje napis: „Automatic” , a w środku znajduje sie mechanizm kwarcowy, to sytuacja jest podobna – nie jest to produkt dobrej marki, a raczej na\npewno nie jest dobrej jakości.\n- Mechanizmy znanych i cenionych marek przeważnie są zdobione. Przykład łatwo znaleźć wpisując w Google nazwę producenta i słowo "movement". Więc jeśli posiadany zegarek jest prawdziwym produktem marki np.: Rolex, Patek Philippe, Vacheron Constantin, Jaeger LeCoultre, to mechanizm będzie bardzo ładnie szlifowany i grawerowany. Jeśli wygląda jak zrobiony jakiejśtam zwykłej stali wycinanej szlifierką kątową, to raczej nie ma co spodziewać się oryginału.\nPrzykładowe mechanizmy znanych marek (kliknij nazwę):\nRolex - charakterystyczny prosty w swej formie wahnik, czerwone koła zębate mechanizmu automatycznego naciągu.\nJaeger LeCoultre - bogate zdobienia, piekne szlify, termicznie barwione niebieskie śrubki\nPatek Philippe - w tym przypadku jest to mechanizm chronografu (z dodatkowymi małymi tarczami na tarczy głównej - realizujących funkcję stopera, nie kalendarza). Widoczny jest skomplikowany uklad dźwigienek i znacznie więcej przekładni zębatych niż w przypadku mechanizmu bez chronografu.\nBreitling - równiez bogate zdobienia, grawerowany i szlifowany wahnik, materiały najwyższej jakości.\nA. Lange and Sohne - charakterystyczna płyta przykrywająca znaczą cześć mechanizmu zgodnie z niemiecką szkołą zegarmistrzostwa (nie dotyczy zegarków z chronografem), bogate zdobienia, kamienie w złotych chatonach, barwione termicznie śrubki, charakterystyczny, grawerowany półmostek balansu.\nW oryginalnym zegarku powinniśmy spodziewać się raczej mechanizmu wyglądającego podobnie i w jakości wykonania takiej jak powyższe przykłady.\nTroszkę inaczej wygląda sprawa zegarków starych bazujących na mechanizmach ETA oraz radzieckich. Tam aż tylu zdobień nie ma, ale jakiś wygrawerowany napis zawsze się znajdzie. W przypadku mechanizmów ETA, oprócz logo producenta zegarka (np. Omega) powinno być widoczne malutkie logo ETA (często pod balansem)\nKliknij - Przyklądowy mechanizm zegarka Omega z lat 60' - Nie ma aż tak bogatych zdobień jak w zegarkach współczesnych, ale doskonale widoczne są wszelkie sygnatury, numery mechanizmu oraz wygrawerowana nazwa marki. Od razu też widać wysoką jakosc wykonania i materiałów.\n- Jeśli nie wiemy jak otworzyć zegarka tak, żeby zobaczuć mechanizm, albo boimy się to zrobić nalezy poprosić o pomoc zegarmistrza (do indentyfikacji przez forumowiczów potrzebne jest\nzdjęcie mechanizmu więc i tak trzeba będzie go\n- Jeśli już udajemy się do zegarmistrza to warto poprosić go o zbadanie autentyczności\nNAPISY NA TARCZY\nDay Date - zegarek powinien mieć datownik w formie dnia miesiąca i dnia tygodnia\nDatejust - Zegarek powinien mieć datownik w formie dnia miesiąca (ten napis najcześciej spotykany jest na zegarkach marki Rolex i ich podróbkach)\nChronograph - Zegarek powinien posiadać stoper. Trzy tarcze przeważnie wyskalowane: 60s; 30min;12h - Często podróbki posiadają kalendarz zrealizowany w formie trzech tarcz, wtedy tarcze są opisane: skrótem od nazwy miesiąca, skrótem od nazwy dnia tygodnia, skalą od 1-31 dla dnia miesiaca.\nINNE NAPISY NA KOPERCIE\nMade in swiss - zegarek jest podróbką, takie sformłowanie nie jest stosowane ponieważ swiss jest przymiotnikiem. Poprawny napis powinien brzmieć: "Swiss Made", ale jego obecność NIE gwarantuje oryginalności\nJeśli po samodzielnych badaniach nie jesteś przekonany/a i koniecznie chcesz zapytać na forum upewnij się, że Twoje zapytanie jest poprawnie sformułowane i zawiera infromacje, które pomogą w identyfikacji zegarka.\nPOPRAWNE ZAPYTANIE O AUTENTYCZNOŚĆ POWINNO ZAWIERAĆ:\n- WYRAŹNE zdjęcia zegarka (najlepiej w trybie makro) pokazujące:\n- Dekiel (tak żeby dało się odczytać oznaczenia znajdujące się na nim), jeśli dekiel posiada jakieś oznaczenia po wewnętzrnej stronie, to równiez należy je sfotografować\n- Oznaczenia na kopercie (jeśli są w innych miejscach niż na deklu)\n- Oczywiście prośbę o identyfikację\nCZEGO NIE POWINNO ZAWIERAĆ POPRAWNE ZAPYTANIE O AUTENTYCZNOŚĆ:\n· Historii pochodzenia/wejścia w posiadanie zegarka (zupełnie nie pomaga ona w identyfikacji więc nie jest potrzebna – niektórzy z aktywnie wypowiadających się forumowiczów zamiast odpowiadać na pytania bardzo lubią komentować tego typu historie. Jeśli nie będzie historii nie będzie czego komentować.\n· Pytania o cenę zegarka. – na forum nie wyceniamy zegarków (patrz regulamin). Ceny orientacyjne można znaleźć samemu patrząc w sklepach internetowych lub na aukcjach. W przypadku zegarków starych wycena jest trudna, bo jak to się mawia:„zegarek jest wart tyle ile ktoś za niego zapłaci”. W tym wypadku również polecam spojrzeć po aukcjach\nPiszcie, oceniajcie, sugerujcie co dodać, co ująć z tego krótkiego instruktażu. Będę uzupełniał o kolejne objawy nieoryginalnosci, może o jakies poglądowe obrazki też.\nEdited May 18, 2012 by anum47\nSzajmon, dobra robota.\nMoże Mod podwiesi temat ?\nEdited May 18, 2012 by kokeszka\nbyła mała Edyta - trochę podzieliłem przy poradach do samodzielnych oględzien i dodalem napisy na tarczy odnośnie datowników (Dzieki anum47)\nPostaram się z czasem jakoś ladniej ubrać to co napisalem i pododawać jeszcze to co mi przyjdzie do głowy, albo zauważę w jakichś nowościach ze świata podróbek\nEdited May 19, 2012 by Szajmon\nTemat warty podwieszenia. Pokasuj literowki, ogarnij styl i bedzie dobrze. Bardzo dobra robota.\nNo trafiło się trochę ilterówek. Siądę nad tym jutro. Dziś tylko przekleiłem z Worda to co sobie naskrobałem wcześniej i widzę też, że lekko rozjechało się formatowanie. W tej chwili kleipię z Internet Explorera (służbowy komp), a on się dziwnie zachowuje trochę. Ale jak siądę do domowego to tam już będzie łatwiej, bo jest ludzka przeglądarka\nEdited May 18, 2012 by Szajmon\nBardzo dobre i pomocne.\nTylko, czy rzeczywiście będzie czytane i stosowane?\nPewnie w niektórych przypadkach tak i choćby dlatego warto, by podwiesić jak najszybciej.\nDorzuciłem kilka przykładowych fotek mechanizmów. Dają jakieś odniesienie czego szukać pod deklem.\nEdited May 22, 2012 by Szajmon\nŚwietna robota. Jak znam życie, durnych zapytań to nie powstrzyma, ale wystarczy wtedy odpowiedzieć linkiem i pozamiatane.\nA dzięki, dzięki. Tak jak mówiłem wczesniej jestem otwarty na sugestie i będe uzupełniał żeby jak najwięcej informacji dało się z tego tekstu wyciągnąć.\nWykonałeś kawał świetnej, nikomu nie potrzebnej roboty.\n...Jak rozumiem, po podwieszeniu tego wątku przestaniemy być nękani opowieściami o darczyńcach, spadkach oraz innych cudach i nie będziemy kaleczyć wzroku widokiem pordzewiałych Breitlingów i Rolexów z krzywo przyklejoną żabią łapką.\nNiestety, ten wątek przeczytają tylko Ci, którzy szukają informacji o zegarkach.\nTacy nie zadają zbędnych pytań. Radzą sobie sami. Zadają konkretne pytania, o rzeczy, które nie sa oczywiste.\nCi, którzy chcą informację otrzymać, oczywiście zapytają.\nIch poszukiwania ograniczą się do odnalezienia tego forum i zadania pytania.\nNo i oczywiście handlarze, by sprawdzić jakość oferowanego towaru.\n...Ale naprawdę uważam, że temat jest fajny i warto go podwiesić.\nEdited May 22, 2012 by Voit\nJestem pod wrażeniem, kolega Szajmon odwalił kawał dobrej roboty. Brawo.\nWięc jak to niepotrzebnej? Też jestem zdania, że niewyeliminuje to jednopostowców broniących tezy o oryginalności ich Rolniksa, ale właśnie osoby poszukujące informacji o zegarkach, nowi miłośnicy tej dziedziny, z pewnością znajdą tutaj bardzo przydatne wiadomości.\nPodobnych tematów było wiele, ale sam gdy jakieś 2 lata temu zaczynałem swoją przygodę z zegarkami bardzo bym się ucieszył, gdybym znalazł taki temat.\nPo prostu taki miniprzewodnik dla początkujących Dlatego myślę, że temat zdecydowanie warty dalszego rozwijania.\nDobra robota, ale obawiam się, że nie na wiele się zda, niestety...\nNowi użytkownicy (a głównie tacy zadają tego typu pytania) nie czytają ani regulaminu, ani wskazówek, ani wcześniejszych postów na podobne tematy... Po prostu logują się i zadają pytanie... Trend taki - jak człowiek jest chory, to nie idzie do lekarza, tylko na forum o chorobach pyta, co mu jest...\nPodobny nieco topic napisał w dziale vintage Piotr Ratyński - "Jak zadać tu pytanie, zeby uzyskac konkretną odpowiedź". I co? I pytają jak im się podoba, a nie wg słusznych Piotrowych wskazówek...\nNo ale temat może sprawdzać się jako odnośnik.\nAutorowi chwała i cześć. Proponuję jednak skrócić temat, bo w tej formie nie przeczytają\nProponuję jednak skrócić temat, bo w tej formie nie przeczytają\nMoże skrócić to nie, ale zainspirowałeś, żeby na początku postu zrobić odnośniki do poszczególnych rozdiałów. np. Jeśli jesteś w stanie otworzyć zegarek, przejdź do działu MECHANIZM. itp.\nzrobię cos takiego jak będe miał chwilę (czytaj - nie dzisiaj)\nWięc jak to niepotrzebnej? (...)\n...A tak właśnie:\nNowi użytkownicy (a głównie tacy zadają tego typu pytania) nie czytają ani regulaminu, ani wskazówek, ani wcześniejszych postów na podobne tematy... Po prostu logują się i zadają pytanie... (...)\nMyślę, że link do tego tematu można wklejać w odpowiedzi na zadane pytania użytkowników, którzy ewidentnie nie odrobili zadania domowego.\n...Ale nie wiem, czy to podniesie poziom świadomości i zmusi kogokolwiek do samodzielnych poszukiwań.\nŚwietna robota! Zostałem zobligowany do dokonania wreszcie aktualizacji wątku Tag Hajer Zabieram się do pracy. Miło że jestem częścią grupy edukującej społeczeństwo zegarkowych laików\nEdited May 30, 2012 by mat_k\nobawy,ze początkujący nie przeczytają blędne, choćby ja przeczytałem z zainteresowaniem, dziękuję\nświetna robota, dopiero zaczynam przygode z zegarkami. Piątka z plusem dla Pana!\nBrawo! Krótko i zwięźle jak na instrukcję przystało.\nWłaśnie skończyłem jej lekturę. Jeśli tylko pojawią się w związku z nią wątpliwości do do oryginalności\nmojego Tissota PRC100 nie omieszkam zasiegnąć opinii na Forum zgodnie z wytycznymi.\nW końcu m. in. od tego to Forum jest :-)\nProśba, sugestia - zwał jak zwał. Sprawa jest taka - kazda marka z tych lepszych ma swoje zakamarki internetu gdzie znajdzie się dużo informacji o mechanizmach, zdjęcia mechanizmów albo taki banał jak znaleźć zdjęcia modeli z danego rocznika - strony główne producentów zazwyczaj ograniczają się do bieżącej oferty. Dla przykładu - polowałem na pewnego atlantica z lat 65-70 i zostawało mi co najwyżej szperanie po forach, na chybił-trafił w google-obrazy itp. Podobnie jak sam wg porad w tym wątku chciałem przed przymiarką do zakupu ocenić "prawdopodobieństwo orginalności" ogłoszenia o sprzedaży breitlinga z okolic 1990-1995 - znalazłem mnóstwo zdjęć podróbek.\nPodsumowując, czy jest szansa na podanie linków do obcych forum i stron www zawierających ww informacje z jakimś podziałem na marki?\nKolego niedawno przeglądałem bodajże forum WUSa albo nasze rodzime i znalazłem stronę ze zdjęciami mechanizmów różnych firm, spróbuję odszukać i wstawię tutaj. Naprawdę było tego mnóstwo, z tym, że strona nie była od dawna aktualizowana i najnowszych mechanizmów tam nie uświadczysz...\nWrócę do tematu, który skończył się dwa lata temu ale aktualności chyba nigdy nie straci. Wskazówki są niewątpliwie znakomite i z zainteresowaniem je przeczytałem, choć jestem "nowy". Dodam jeszcze, że również "zielony". Poradźcie proszę, jak sprawdzić autentyczność sprzętu, zanim się go nabędzie, co wydaje się najbardziej roztropne. Oczywiście można i należy szukać informacji w sieci. Również na tym forum. I staram się to robić, ale im forum dłużej trwa, tym trudniej wyszukać w nim właściwe informacje z powodu ich mnogości. Jak zweryfikować, już nawet może nie sprzęt, ale sklep, który na przykład jest internetowy, ma piękne rozszerzenie w adresie .de, ale jakoś nie mam pewności, czy wszystko jest prawdziwe. A może przecież być.\nJestem nowym użytkownikiem forum i właśnie po nim "raczkuje" by dowiedzieć się o tym jak rozpoznać autentyczne zegarki. Artykuł mega pomocny, ale obecnie kilka linków już nie działa. Czy istnieje, gdzieś stronka, w którym zegarki autentyczne są na tyle dobrze pokazane by np. porównywać zegarek z zegarkiem, który znaleźliśmy do kupienia?\nPiotr. Najlepiej szukać na stronach producenta danej marki.\nPomocna może być też strona chrono24, to międzynarodowa giełda zegarkowa, gdzie jest sporo zegarków i raczej nie trafisz na podróbkę. Można porównywać.\nZnajdziesz też wiele tutoriali na Youtube


Fotosłowie - blog o fotografii dokumentalnej\nFotografie jako część wizualnej pamięci narodowej\nZachowujcie zdjęcia - to przyszłe dziedzictwo narodowe!\nDyrekcja National Library of Ireland (Narodowa Biblioteka Irlandii) podpisała oficjalną umowę o przyjęciu do cyfrowego archiwum Biblioteki 6000 zdjęć organizacji YesEquality, która prowadziła ogólnokrajową kampanię mającą na celu zachęcanie do głosowania na „tak” w referendum w kwestii równości małżeństw w maju 2015 roku. Irlandia jest pierwszym krajem na świecie, który dopuścił do zawierania małżeństw osób tej samej płci w ogólnonarodowym referendum (62% obywateli głosowało za przyjęciem proponowanych rozwiązań).\nTo, co zaczęło się od oddolnych ruchów środowisk LGTB+ i przybierało formę pikiet, protestów, demonstracji, parad itp., przerodziło się w ogólnonarodową kampanię. Fotograficzna dokumentacja tego ruchu stałą się następnie częścią oficjalnego narodowego dziedzictwa.\nHistoria jest ciekawa z kilku powodów. Po pierwsze - dbałość o pamięć ważnych wydarzeń, zjawisk, które miały istotny wpływ na historię kraju. Być może, gdyby takie przejęcie archiwum zdjęć nie nastąpiło, uległy by one rozproszeniu, dezintegracji i w dużej części skasowaniu. Miejsce na dyskach Biblioteki Narodowej pozwoli zachować dla przyszłych pokoleń wizualny zapis tego, co działo się w Irlandii w przededniu referendum.\nTaka praktyka to trend niezwykle istotny z punktu widzenia tworzenia historii, pamięci, tożsamości narodowej. Fotografie cyfrowe również się starzeją, a raczej starzeją się nośniki na których są zapisane. Przechowywanie ich w bezpiecznych warunkach biblioteki czy archiwum przedłuży im żywot i pozwoli - co również bardzo istotne - na wgląd do nich osobom zainteresowanym tematem pod kątem naukowym, dziennikarskim czy pragnącym dowiedzieć się czegoś ze zdjęć do jakichkolwiek innych celów.\nMiałem okazję robić zdjęcia na jednej z parad równości w Dublinie, w której brali udział członkowie YesEquality, więc i podobne kadry mogły się znależć we wspomnianych 6000 ujęć przekazanych do Narodowej Biblioteki Irlandii.\nA parada była szczególna dla Polski, bo Grand Marshal, czyli główną osobą prowadzącą paradę była polska posłanka Anna Grodzka - w tamtym czasie jedyna transpłciowa osoba na świecie zasiadająca w narodowym parlamencie. Nasza posłanka była także pierwszą osobą spoza Irlandii zaszczyconą tym tytułem.\nParada była huczna, wesoła, pstrokato-kiczowata, ale chyba wszystkim uczestnikom się podobała, a co dla Polaków z Polski trudne do uwierzenia - odbyła się bez kontrmanifestacji, rzucania kamieniami czy nawet obelgami, a Garda (irlandzka policja) była potrzebna tylko do kierowania ruchem pojazdów, bo parada - zgodnie z otrzymanym od władz miasta pozwoleniem, przeszła przez centralną ulicę metropolii powodując nieco korków na sąsiednich ulicach.\nAnna Grodzka jako Grand Marshal na Pride Parade w Dublinie w 2013 roku, fot. Tomasz Szustek\nInna refleksja, to już niestety smutna konstatacja nad miejscem, w jakim znajduje się polski dyskurs społeczny. Podczas kiedy inne kraje już dawno "przerobiły" tematy równouprawnienia osób LGTB+, małżeństw osób tej samej płci, związków partnerskich, dostępności legalnej aborcji (kolejne wygrane w tej kwestii referendum w Irlandii) i rozliczenia księży pedofilów - w Polsce partie rządzące, z uporem podlewanym poparciem doszczętnie skompromitowanej hierarchii kościelnej nadal odmawiają Polakom przynależności do nowoczesnej części zachodniej cywilizacji. Utrzymująca się retoryka przedmurza i "obrony Europy", choć wesoło wyśmiewana na Zachodzie, na dobre zagościła w ciemnych umysłach sporej części polskich polityków i ich wyborców. Inni idą dalej, szybciej, patrzą przed siebie - my stoimy w miejscu i oglądamy się za siebie w poszukiwaniu chwil chwały, a stopy nam grzęzną w mule...\nAle wierzę, że również polskie bogate fotograficzne archiwa dokumentujące protesty uliczne w ważnych sprawach w ostatnich latach, będą kiedyś częścią narodowego archiwum jako dokument walki o prawa obywatelskie w XIX wieku.\nZwykle przyjmuje się, że o narodowych archiwów trafiają zdjęcia profesjonalistów z wydarzeń szczególnie ważnych, dramatycznych i przełomowych jak wojny, wznoszenia i obalania pomników, podpisywanie pokojów, rozejmów itp. Może się jednak okazać, że inne wydarzenia również uzyskają miejsce na twardych dyskach narodowej pamięci.\nRóbmy zatem zdjęcia na wydarzeniach, których uczestnicy mają odwagę mówić otwarcie o swoim sprzeciwie wobec opresji systemu - kiedyś ich sprawa w końcu wygra, a może i nasze zdjęcia staną się ważnym dokumentem czasu i miejsca.\nAutor: Fotosłowie o 21:14 Brak komentarzy:\nEtykiety: Anna Grodzka, archiwum narodowe, fotografia, fotografia polityczna, fotografia prasowa, kultura wizualna, LGTB, LGTB+\nNiski poziom fotografii reportażowej w niektórych mediach lokalnych\nNa dwóch lokalnych koszalińskich portalach ukazały się dwie niezależne od siebie fotorelacje ze Zlotu Zimnowojennego - plenerowej imprezy w formie festynu, na którym prezentują się grupy rekonstruktorów historii z czasów Zimnej Wojny wraz ze sprzętem z epoki. Reportaże były tak złe, że w końcu zmotywowały mnie do napisania tekstu - od dawna planowanego - o miernej kondycji fotoreportaży w małych, lokalnych gazetach i portalach internetowych.\nPrzymierzałem się już jakiś czas do tego tematu, zbierałem materiały, ale niechętnie piszę o sprawach, które mają tak negatywny wydźwięk, wolę opisywać i odnosić się do zdjęć wybitnych, przejmujących, łapiących za oko, dających do myślenia, niepokojących, nawet szokujących czy choćby tylko lekko kontrowersyjnych. Ale nie tylko takie zdjęcia znajdują się w przekazach medialnych.\nTrudno wymagać przejmujących kadrów z relacji Dnia Babci i Dziadka w przedszkolu - choć kilka dobrych portretów można by przy tej okazji zrobić. Ale już fotorelacja ze zlotu pełnego rekonstruktorów – powinna być okraszona kilkoma ciekawymi zdjęciami.\nNie byłaby to, co prawda, głęboka socjologiczna introspekcja, ale reportaż może ciekawie zobrazować zrelaksowaną atmosferę dotykania kawałka zrekonstruowanej historii. Co istotne, a ułatwia zadanie fotografom, przy takich festynowo-zlotowych okazjach wszyscy chętnie dają się fotografować. Jest wiele osób przebranych w epokowe stroje - daje to wiele możliwości ujęć dowcipnych, niebanalnych, balansujących na granicy zabawy, zaskoczenia, styku świata przeciętnego widza ze smartfonem w ręku i żołnierza z lat 80. Do tego zestaw pojazdów i oprzyrządowania z zamierzchłych czasów - czołgi, transportery opancerzone, samochody terenowe, radiostacje itp. Piknikowa atmosfera, chętni do zdjęć modele i modelki, niecodzienne ubiory - wydawałoby się, że to idealne miejsce na dobry, soczysty niedzielny fotoreportaż czasu wolnego.\nNiestety, z nieznanych przyczyn pracownicy medialni polegli na tym zadaniu. Pierwszy z fotoreportaży obejmuje 66 (!) zdjęć, wśród których znalazło się wiele ujęć złych i bardzo złych:\nfot. Radosałw Brzostek\nUpiorna maniera fotografowania osób pierwszego planu obróconych tyłem do obiektywu, chaos kompozycyjny i jakość zdjęć godna telefonu z początku XXI wieku - to tylko niektóre zarzuty jakie można wytoczyć tym zdjęciom.\nNa innym lokalnym portalu ukazała się równie kiepska, pod względem fotograficznym relacja. Oto kilka przykładów zdjęć z tego zbioru:\nPortrety są zrobione na długich ogniskowych 80 -135mm, z przysłoną f.8 (zachowane są metadane przy zdjęciach), następnie skadrowane, co fatalnie wpływa na jakość zdjęcia. Takie podejście do zrobienia portretu zastanego (z daleka, podpatrując, "czając się" „z doskoku”, ze zbyt dużą głębią ostrości) świadczy o braku umiejętności technicznych i dziennikarskich. Zastanawiająca jest sekwencja potrójnej próby zrobienia portretu żołnierzowi w hełmie. Niby fotografka zdecydowała się podejść bliżej, żeby zrobić portret, który wyszedł w miarę poprawnie (z wyjątkiem miny fotografowanego - a wystarczyło poprosić o uśmiech albo "groźną minę"), ale i tak poddała się pokusie umieszczenie dwóch poprzednich, nieudanych ujęć.\nJakże niewiele potrzeba, żeby zrobić prosty, klasyczny, pozowany nawet naprędce portret - z ogniskową 30-50mm i z przysłoną f. 2-4. Wystarczy 5 sekund na zmianę przysłony i ewentualnie ISO oraz poproszenie bohatera zdjęcia o zapozowanie, spoglądanie w obiektyw i portret gotowy.\nDlaczego w powyższych relacjach zabrakło takich zdjęć?\nPrzyczyn jest zapewne kilka. Jedną z nich jest przeświadczenie redaktorów prowadzących, że jakiekolwiek zdjęcia będą wystarczająco dobre i wysyłanie na relację osoby, która ma jakikolwiek aparat fotograficzny lub smartfon i chęć do fotografowania.\nFaktem jest też, że próbuję przykładać miarę zawodowych fotografów do lokalnych pracowników mediów, którzy nie są fotoreporterami, a chcą po prostu robić zdjęcia, które są traktowane jako "wypełniacz" strony internetowej. Ale w przypadku pierwszego wzmiankowanego tu reportażu, autor zdjęć ma na stronie portalu ponad 30 materiałów, więc jest stałym współpracownikiem, z podanym redakcyjnym e-mailem, nie można więc uważać go za amatora z aparatem w ręku i chciałoby się wymagać nieco umiejętności fotograficznych i warsztatu dziennikarskiego.\nWarto też dodać, że o amatorskości w podejściu do relacji z tego wydarzenia świadczy nie tylko jakość zdjęć, ale ilość powtarzających się ujęć i motywów. Rwana narracja, brak spójności w prowadzeniu oka nie ułatwia przebrnięcia przez kilkadziesiąt kadrów. W naszej kulturze, przesyconej wizualnością, obrazami, zdjęciami, przedstawieniami w każdej postaci, oglądanie kolejnych 66 i 46 miałkich, powtarzających się zdjęć, stanowi nadmiar jakiego można by oszczędzić widzom, w zamian dając ciekawy, 10. zdjęciowy reportaż próbujący przybliżyć atmosferę zlotu.\nCzy w tych fotorelacjach były zdjęcia dobre i interesujące? - były, ale stanowiły ok. 5 procent ogółu materiału:\nA czy ktoś robi lepsze zdjęcia z tego typu imprez? W sieci znalazłem kilka przykładów z poprzednich edycji, choć znajdowały się one również wśród niezliczonej ilości fotografii o słabej sile przekazu:\nA jak zrelacjonowały fotograficznie to wydarzenie media w pełni profesjonalne? Przykład lokalnego portalu wyborcza.pl pokazuje po raz kolejny, że dobre, czy tylko poprawne zdjęcie można było na tej imprezie wykonać:\nCzy warto kruszyć kopie i wymagać wyśrubowanych standardów w relacjach z wydarzeń o randze mniejszej niż mała, pozbawionych trwałych walorów kulturotwórczych i o charakterze zaledwie rozrywkowym? Ten zlot miał akurat jeszcze walor edukacyjny, ale przecież jest wiele fotoreportaży z wydarzeń o znaczeniu iście lokalnym, których obszar zainteresowania wynosi zaledwie kilka lub kilkanaście osób - jak wspomniana relacja z przedszkolnego Dnia Babci i Dziadka.\nAle jakże dużo można opowiedzieć o lokalnej społeczności, szkole, dzieciach, rodzicach, nauczycielach mając przed oczyma kilkadziesiąt takich mini-foto-relacji z 30 lat! Toż to prawdziwa kopalnia wiedzy socjologicznej dla przyszłych badaczy! Obrazy, w tym i fotografie będą jednym z głównych, obok słów, porządków poznania naszych czasów. Warto dokumentować takie wydarzenia, które dziś wydają się błahe i niegodne większej uwagi.\nFotografowanie to proces subiektywnej eliminacji pewnych momentów i nadawania znaczenia - poprzez utrwalenie - innym momentom i wycinkom zastanej rzeczywistości. Trywializowanie fotorelacji nawet najmniejszych wydarzeń i fotografowanie ich w sposób niechlujny nie sprzyja edukacji wizualnej społeczeństwa i pozbawia przyszłe pokolenia wglądu w naszą historię codzienną. Kiedyś tego typu relację będą traktowane jak pełne wiedzy opasłe foliały o zwyczajach przodków. Poza tym, w perspektywie teraźniejszości, takie wydarzenia mają w lokalnych mikrospołecznościach charakter wyraźnie integrujący, są przyczółkiem do budowania wspólnotowej tożsamości i już tylko z tego powodu, zasługują na dobrą dokumentację fotograficzną.\nZ "Magnum" na prowincję\nUrok małej lokalnej gazety uwiódł znanego fotografa agencji Magnum - Jonasa Bendiksena, który postanowił odstawić na jakiś czas na bok prestiżowe zlecenia dużych i znanych tytułów i zostać fotoreporterem w skromnej, lokalnej gazecie Bladet Vesterålen, wychodzącej w miejscowości na północy Norwegii, z populacją wynoszącą zaledwie 2000 osób.\nBendiksen tak tłumaczył swoją decyzję:\n„Większość tematów, którymi się zajmowałem w mojej pracy miała związek ze sprawami o charakterze globalnym, które dotyczyły milionów ludzi. Z czasem odkryłem, że zaczyna mnie inspirować zmniejszenie skali zainteresowań i podjęcie próby dłuższego przyjrzenia się niewielkiemu obszarowi, gdzie pozornie nic oczywistego czy dramatycznego się nie dzieje i po prostu obserwowanie dzień za dniem, zwykłego życia w cichym, spokojnym miejscu."\nPowstał w ten sposób bardzo interesujący wizualnie cykl fotografii. Z pozoru nieistotne zdarzenia, spotkania zyskały bogatą w treść oprawę fotograficzną redefiniującą, dla wielu, ilustracyjny format lokalnych wiadomości.\nfot. Jonas Bendiksen/Magnum\nNa koniec wywiadów Bendiksen często powtarza - "Pracujcie w lokalnych gazetach - dopóki istnieją!"\nAbstrakcyjnie i górnolotnie brzmią hasła fotografa z "Magnum", gdy spojrzymy na kolejny objaw słabej kondycji fotoreportażu polskich mediów lokalnych. Na użytek własny nazywam tę chorobę "notablozą rządkową".\nChodzi o uporczywe, wielkokrotne publikowanie zdjęć notabli stojących w rzędzie. Zwykle dzieje się tak przy okazji jakiś uroczystości, na które urzędnicy/politycy/goście zostają zaproszeni w celu uczestnictwa w przeróżnym charakterze. Często towarzyszy temu przecinanie wstęgi, o czym pisałem TUTAJ, lub symboliczne wbicie pierwszej albo pierwszych łopat na budowie - kolejny rytuał polskiej polityki prowincjonalnej. Tego typu ustawienia są też zmorą reportaży konferencyjnych.\nNadmierna ekspozycja urzędników i polityków jest być może po części pokłosiem stosunków podległościowych - lokalna gazeta może być wydawana przez urząd miejski, powiatowy czy gminny, bądź chęcią przypodobania się lokalnym decydentom przez "niezależne" media lokalne chcące żyć w zgodzie z obecną władzą.\nUstawianie się do zdjęć polityków, notabli, przedsiębiorców, sportowców, artystów w rzędzie od stóp do głów, jest zjawiskiem powszechnym na całym świecie. Taka jest konwencja zaadoptowana z fotoreportażu "naiwnego" robionego kiedyś - a szczególnie dziś - przez osoby nieznające arkan operowania bliższym i dalszym planem, czyli po prostu amatorów, dla których dobre zdjęcie to takie, które przedstawia wszystkich po równo. Jest to rozwiązanie demokratyczne, ale - nie ma co ukrywać - nudne dla oczu osób nie związanych jakimiś więzami zażyłości z bohaterami zdjęcia.\nWiadomo, że takie zdjęcia muszą się ukazywać - jest to jedyne ustawienie przyjęte z przyczyn praktycznych gdzie wszystkich widać jednocześnie i w równym stopniu. Problemem jest tylko z nadużywaniem tej figury w fotoreportażach. Bywają takie relacje, gdzie nie ma innych zdjęć.\nfot. Ewelina Burda, www.dziennikwschodni.pl\nJak można jakościowo polepszyć sytuację fotografii reportażowej w polskiej prasie i mediach lokalnych?\nIstnieje kilka skutecznych sposobów. Po pierwsze, to podniesienie poziomu edukacji fotograficznej redaktorów naczelnych i prowadzących, ponieważ to oni decydują co "puścić" na papier lub/i na portal internetowy. Presja wywierana przez kierownictwo ośrodków medialnych jest jednym z najlepszych determinantów skoku jakościowego dostarczanych zdjęć. O moim osobistym przypadku w tej kwestii można przeczytać w poprzednim poście o newsowych kryteriach obrazowania demonstracji.\nNajbardziej pożądanym zabiegiem jest oczywiście zatrudnienie zawodowego fotoreportera. Trudno sobie jednak wyobrazić, aby każda mała redakcja mogła znaleźć środki na pracownika, którego zadaniem byłoby "tylko" robienie zdjęć i ich obróbka. Niektórym redakcjom to się jednak udaje. Na przykład Tygodnik Podhalański, gazeta i portal z dużymi tradycjami, słynie z dobrych fotoreporterów.\nOto przykład: Otwarcie, po modernizacji, Średniej Krokwi w Zakopanem - wydarzenie ważne, ale - co tu ukrywać - niezbyt fotogeniczne. Przaśne przecinanie wstęgi, poświęcenie przez księdza, przemówienia wąsatych notabli – ot, szarość pstrokacizny polskiej prowincji. Pomimo tego, otrzymujemy od Macieja Jonka rasowy fotoreportaż z kilkoma zwyczajowymi, jak na taką okazję przystało, fotografiami:\ni kilkoma portretami:\nCo jednak warte podkreślenia, wszystkie te zdjęcia są profesjonalnie wyostrzone skadrowane, obrobione i rzeczowo, metodycznie dokumentują przebieg wydarzenia, które powinno zostać zapisane w wizualnej mikrohistorii Zakopanego.\nRozwiązaniem dla redakcji mniejszych, o skromniejszych budżetach niż Tygodnik Podhalański czy Dziennik Wschodni może być zatrudnienie dziennikarza z umiejętnością robienia poprawnych zdjęć i relacji video. W lokalnych mediach "poprawne" to już znacząco sporo. Dziennikarze, którzy kończyli studia stosunkowo niedawno, mieli na pewno w programie nauczania techniki cyfrowej dokumentacji fotograficznej i filmowej. Dobry smartfon z dyktafonem (z niewielkim statywem stabilizującym do nagrywania video), który jest wyposażony aparat fotograficzny i kamerę video służy dziś wielu dziennikarzom jako podstawowe narzędzie pracy, a jego możliwości są większe niż profesjonalnego sprzętu nagrywającego sprzed kilkunastu lat.\nTen model - fotografujący dziennikarze - sprawdza się w jednym z najlepiej sprzedających się pism lokalnych - "Tygodniku Zamojskim", który od lat trzyma dobrą formę i sprzedaje kilkanaście tysięcy egzemplarzy tygodniowo (dane z Press 3-4, 2020, s.88)\nObsługa aparatu cyfrowego wyposażonego z możliwość nagrania video nie stanowi wielkiego wyzwania intelektualnego. Podstawowego operowania czasem, przesłoną i ISO można nauczyć się zaledwie w kilka godzin. Estetyczny zmysł fotograficzny przychodzi z czasem albo wcale, ale podstawowych zasad zrobienia dobrego portretu można nauczyć się z YouTube równie łatwo. Niby wszystko jest proste, a i tak widz jest katowany ujęciami takim jak to, ze wspomnianego Zlotu Zimnowojennego:\nMoim zdaniem, najlepsze jest rozwiązanie hybrydowe i współpraca zewnętrzna. Szkolenia z zakresu podniesienia kompetencji w formułowaniu przekazu wizualnego dla dziennikarzy są niezwykle cenne i pożądane, z drugiej zaś strony warto upubliczniać zdjęcia amatorów, którzy mają czasem świetny warsztat, sprzęt i "dobre oko". Wielu z nich przeszło już etap zalewania swoich kont mediów społecznościowych tysiącami zdjęć. Reguły, które rządzą obrazami w mediach społecznościowych są inne niż te, które obowiązują w fotografii dokumentalnej.\nZdjęcie jako wyraz chęci podzielenia się doświadczeniem chwili, emocjami, nawet najbardziej banalnymi (fotografie śniadania) - wszystko aby utrzymać wizualny dyskurs ze znajomymi i podbić swoją autoprezentację to domena mediów społecznościowych w ich rudymentarnym, prywatnym użyciu. Dominacja w potoku zdjęć momentów "niedecydujących" jest być może odpowiednikiem "small talks" w języku mówionym - same słowa (lub obrazy) znaczą niewiele, ale liczy się fakt rozmowy, utrzymania kontaktu, dzielenia się swoimi odczuciami i reagowania na odczucia innych.\nReguły fotografii dokumentalnej to selekcja, nadawanie znaczenia, szukanie tematów istotnych z jakiegoś punktu widzenia. Wśród fotografów-amatorów zachodzi czasem zmiana i z poziomu "fotek" przechodzą na poziom fotografii dokumentalnej, robią zdjęcia świadomie wybierając tematy, kadry, ustawienia.\nModel polityki wizualnej małej redakcji bazujący jednocześnie na fotografujących dziennikarzach i współpracy z lokalnymi amatorami uważam za najbardziej rozwojowy. Istnieje cała masa osób, które fotografują hobbistycznie i bywają na ogólnodostępnych imprezach, koncertach, festynach, marszach, demonstracjach itp. Kupienie od takich osób kilku zdjęć z festynu za10 zł każde, nie nadszarpnie budżetu redakcji, okrasi dobrymi ilustracjami stronę w gazecie i na portalu, co wzbudzi zainteresowanie widzów i przy okazji zwiększy "klikalność". Bywają wszak amatorzy-fotografowie, którzy mają bardzo rozbudowaną sieć osobistych relacji na różnych mediach społecznościowych i ich post z linkiem do portalu, w którym użyto jego/jej zdjęcia może znacznie zwiększyć zasięg dotarcia informacji. Nie musi to być "ekranolatek" z tysiącami znajomych i obserwatorów, ale zupełnie wystarczy osoba z kilkdziesięcioma aktywnymi znajomymi, którzy dalej przekażą posta i wiadomość już zatoczy, jak na lokalne media, spory krąg informacyjny.\nTakie podejście do pozyskiwania zdjęć wymaga wielu zabiegów przygotowawczych i weryfikujących, ale przynosi wymierne korzyści na płaszczyźnie merytorycznej i finansowej. Pierwszym etapem jest znalezienie na lokalnym gruncie osób lubiących i umiejących fotografować. Konta mediów społecznościowych są tu nieocenionym źródłem.\nNastępnie, trzeba spotkać się z takimi foto-amatorami i przedstawić im założenia i warunki współpracy, w tym: zasady robienia zdjęć interesujących z punktu widzenia informacyjnego, aby własna historia nie przesłoniła sprawy ogólnej, kilka zasad etycznych dotyczących fotografowania, sposoby przesyłu zdjęć do redakcji, warunki otrzymywania niewielkiej zapłaty za zdjęcia, itp. Warto też uprzedzić nowych współpracowników, że ich fotografie będą musiały przejść proces uwiarygodnienia, porównania z innymi relacjami, żeby redakcja miała pewność, że - na przykład - dostarczone zdjęcie jest z tegorocznego biegu przełajowego, a nie z edycji ubiegłorocznej.\nO rosnącej roli amatorów, nie tylko w sferze zdjęć newsowych, ale głównie za sprawą dziennikarstwa obywatelskiego i mediów społecznościowych, w konstruowaniu strategii informacyjnej mediów głównego nurtu pisał już w 2013 roku Fred Ritchin, w swojej książce "Bending the Frame. Photojournalism, Documentary, and the Citizen"(Naginając kadr. Fotodziennikarstwo, dokument i obywatel).\nAutor podaje przykłady wielu projektów fotograficznych (s.38n), które niejako "buntują" się przeciwko narzucanym przez media głównego nurtu dziennikarskim schematom narracyjnym. Chcą przekazywać swoje historie poprzez swoje wizje i środki wyrazu, pozostające w nurcie "slow photojournalism" - tj. bez presji czasu, bez zależności finansowych obecnych w przypadku pracy w redakcji i bez narzucanych przez nią paradygmatów ujęcia tematu, ale z równie wysokimi wymaganiami jakościowymi. Takie podejście może w istocie ubogacić dokumentowanie naszej rzeczywistości i zdemokratyzować przekaz jaki niosą media tradycyjne i internetowe.\nMoże warto zajrzeć co się dzieje, na przykład wewnątrz demonstracji, bo zwykle widzimy tylko zdjęcia jak ona wygląda z zewnątrz, z perspektywy obserwatora, nie uczestnika. Albo spojrzeć na zmiany w przestrzeni miejskiej - nowe budowle, ulice, place - nie z perspektywy ich otwarcia z przecięciem wstęgi, ale z punktu widzenia ich codziennego użytkowania przez zwykłych mieszkańców, którzy pieką się żywcem na zabetonowanych polskich rynkach, które w ramach rewitalizacji (sic!) zaszpeciły przestrzeń polskich miast.\nRitchin podkreślał także rolę zawodowych dziennikarzy, bo ważny jest nie tylko "news", ale i jego osadzenie w głębszej perspektywie, a tej umiejętności często brakuje niezawodowym fotografom.\nKontynuując ten wątek, warto jeszcze dodać dla wyjaśnienia, że powyższe uwagi o udziale amatorów w dostarczaniu zdjęć newsowych dotyczą zdjęć ilustracyjnych. Rozbudowane fotoreportaże problemowe, wnikające w trudniejsze zagadnienia, wymagające dogłębnej analizy teoretycznej i wizualnej tematu może w zasadzie przygotować tylko osoba o odpowiedniej dozie fachowej wiedzy i doświadczenia.\nPodniosą się zapewne głosy, że praktyka pozyskiwanie zdjęć od amatorów to zabieranie zarobku zawodowym fotografom. Tak by na pewno było, gdyby alternatywą było zatrudnienie fotoreportera, a takiego ciężaru finansowego budżety większości mediów lokalnych nie są w stanie udźwignąć. Udział osób zaangażowanych w sprawy lokalne i robiące przy tym zdjęcia dokumentalne są nieocenionym wglądem w tkankę społeczeństwa od środka, wglądem innym niż ujęcia patrzących z zewnatrz fotoreporterów i mogą być też pewną odtrutką na ekspansję płycizny i banalności wylewających się szerokim ściekiem z kont patoinfluenserów w mediach społecznościowych.\nAutor: Fotosłowie o 20:05 Brak komentarzy:\nEtykiety: dokument, fotografia, fotografia dokumentalna, fotografia polityczna, fotografia prasowa, fotoreportaż, gazeta lokalna, kultura wizualna, media, media lokalne, media społecznościowe, reportaż\nGębić, gębić, gębić!\nDobrze pamiętam jedno z moich pierwszych zleceń fotograficznych, była to relacja z masowej ulicznej demonstracji. Po proteście przybiegłem jak najszybciej do redakcji z około setką zdjęć, i 99 z nich zostało odrzuconych przez redaktora głównego, a to jedno przeszło z dalszą adnotacją - "złe, ale coś musimy puścić przy informacji tekstowej".\nCzekała mnie pouczająca rozmowa na temat preferencji wizualnych czytelników, która była jednym ze znaczących etapów mojej teoretycznej edukacji fotograficznej, bo technicznie już umiałem robić zdjęcia - nie wiedziałem tylko jakie powinienem robić, aby komunikowały one określone informacje. Teoretyczną edukację fotograficzną przechodziłem już w trakcie dostarczania zdjęć newsowych, bo moim największym atutem w małej redakcji - w tamtych zamierzchłych czasach - było posiadanie cyfrowego aparatu umożliwiającego szybki transfer zdjęć do komputera.\nDemonstracja była dość liczna i spokojna - jakieś kilka tysięcy ludzi i wydawało mi się, że najważniejszym przekazem powinna być ilość demonstrantów i robiłem różne ujęcia w taki sposób, aby w kadrze były pokazane jak największe tłumy. Tymczasem, redaktor główny liczył, że przyniosę mu jakieś zbliżenia twarzy osób biorących udział w proteście. Historia opowiedziana przez jedną lub kilka twarzy jest dużo bardziej sugestywna niż tysiące anonimowych głów.\nPo latach rozumiem co nim kierowało, wtedy jednak z trudem docierało do mnie, że nie zrobiły dobrego wrażenia całkiem ostre zdjęcia tysięcy głów na ulicy.\n- Gębić, gębić, gębić - usłyszałem z ust redaktora – Chcę patrzeć na twarze, nie na morze głów - dodał.\nLudzie wchodzą w interakcje ze zdjęciami, na których widzą ludzkie twarze - ładne, brzydsze, uśmiechnięte, zatroskane, gniewne - jakiekolwiek wyrażające jakieś emocje. Następna niepisana reguła mówi, że im wyrażanie emocji jest bardziej ekstremalne, tym lepiej dla zdjęcia.\nZ czasem nauczyłem się, na co zwracać uwagę na ulicznych demonstracjach i zacząłem przynosić do redakcji kadry bardziej przemyślane i docierające - taką mam nadzieję - głębiej do wyobraźni odbiorców.\nProtest studentów w Dublinie, Irlandia 2010. fot. Tomasz Szustek\nAntyrządowy protest w Dublinie 2010. fot. Tomasz Szustek\nProtest rolników, Dublin, 2012, fot. Tomasz Szustek\nRęce w górze mile widziane\nOczywiście, jeśli relacja z protestu lub demonstracji będzie zawierać kilka zdjęć, to będą potrzebne kadry ukazujące skalę tego wydarzenia.\nZawsze dobrze jest zrobić kilka ujęć szerokich, z dystansu, jeśli to możliwe pokazujących jakiś ruch, zmianę (np. idący tłum, komunikację między ludźmi w tłumie, z policją, itp). Często jednak, edytor będzie musiał wybrać jedną fotografię i w większości wypadków będzie to bliski lub średni kadr.\nfot. Cliff Owen/AP\nSzczególnie jeśli demonstracja odbywa się w Azji, Afryce lub Ameryce Południowej, zachodni widz wydaje się spragniony egzotycznych postaci w protestacyjnym szyku, najlepiej w oryginalnych, tubylczych strojach.\nfot. Ueslei Marcelino/Reuters\nNadzwyczaj często zdjęcia są w dzisiejszych czasach tylko uzupełnieniem materiałów wideo, które lepiej ukazują dynamikę tłumnych demonstracji. Tym istotniejszym wydaje się nadać masowym protestom twarz uczestników lub uczestniczek. Oto kilka przykładów amerykańskiej fotografki Evelyn Hockstein.\nfot. Evelyn Hockstein/Reuters.\nfot. Evelyn Hockstein/Reuters\nTe uwagi dotyczą jednak tylko masowych demonstracji, które przebiegają w sposób pokojowy i w miarę zorganizowany. W takim przypadku mamy nieco ograniczony zakres tematyczny zdjęć. Są to ujęcia wspomnianych postaci lub twarzy, ogólny widok demonstracji lub hasła, transparenty i "gadżety" używane podczas masowych ulicznych demonstracji, o których pisałem TUTAJ, w kontekście teatralizacji nowoczesnych protestów.\nNaturalnym także wydaje się mimowolne poszukiwanie w ujęciach sytuacyjnych na demonstracji, manifestacji czy marszu protestacyjnym jakiejś symboliki, skrótowego ujęcia tematu, gestu, który by podsumował wykrzyczane hasła, napięcie, gniew, rozgoryczenie itp. Czasem się to udaje, ale nie zawsze. Nie jest to metoda na zrobienie genialnego zdjęcia, ale tak przeważnie fotoreporterzy działają - poszukują podsumowania sensu protestowania w jednym kadrze. Masowe protesty mają to do siebie, że są w dużym stopniu steatralizowanym spektaklem, z całą masą zachowań wyreżyserowanych, przygotowanych wcześniej, bądź robionych "na pokaz".\nDemonstracje całkiem niepokojowe\nZupełnie inaczej ma się sprawa w przypadku demonstracji, które wymykają się spod kontroli. Napierający tłum, szarpaniny z policją, starcia z kontrprotestującymi, pożary, wtargnięcia do budynków urzędów, centrów handlowych, akty wandalizmu, ranni, niekiedy zabici - to wszystko przyćmiewa poprzednią hierarchię, wysuwając na pierwszą linię zdjęcia, które ekspresyjnie obrazują dynamikę interakcji, dają wgląd w kluczowe akty przemocy, unaoczniają przebieg dezintegracji pierwotnej substancji demonstracji. Dużo łatwiej wtedy o uchwycenie kadrów symbolicznych, które ucieleśniają w swoim wydźwięku hasła, pod którymi ludzie przyszli na protest, emanują wściekłością i gniewem tłumu. Żeby zrobić takie zdjęcia, potrzeba już zestawu nieco innych fotograficznych umiejętności. Ale o tym innym razem.\nAutor: Fotosłowie o 16:34 Brak komentarzy:\nEtykiety: demonstracja uliczna, dokument, fotografia dokumentalna, fotografia prasowa, media, protest uliczny, reportaż\nNajnudniejsze zlecenie fotoreporterskie\nW środowisku fotoreporterów zwykło się dość powszechnie uważać, że relacjonowanie obrad parlamentu stanowi jedno z najnudniejszych zadań, jakie mogą zlecić szefowie. Serie niekończących się wystąpień wiecznie skłóconych frakcji politycznych działają jak najlepszy usypiacz. Sytuacji wcale nie poprawia brak akcji i powtarzające się te same gesty i pozycje parlamentarzystów. Nakaz przebywania w loży dziennikarskiej skutecznie uniemożliwia przemieszczanie się w poszukiwaniu interesujących ujęć. W skrócie - zsyłka karna, szczególnie dla młodych, żądnych dynamicznej pracy fotoreporterów.\nCzasem jednak i w parlamencie dzieją się rzeczy nietuzinkowe, a nawet zupełnie niezwykłe, by nie powiedzieć przerażające.\nSaul Loeb, fotoreporter AFP, dostał właśnie jedno z takich nudnych zleceń, polegające na śledzeniu sesji amerykańskiego parlamentu, jednak to, co stało się później - szturm na Kapitol i chaos w jego wnętrzu, stały się tego dnia głównym tematem jego zdjęć . Atak prawicowych ekstremistów na budynek parlamentu wstrząsnął Amerykanami, wprawił w osłupienie sporą część świata, a i ucieszył tego i owego.\nRelację Saula Loeba z tego wyjątkowego dnia można obejrzeć tutaj\nJak mówi Loeb, fakt, że zwolennicy Trumpa znaleźli się w budynku amerykańskiego parlamentu był zaskoczeniem także dla nich samych. Nikt nie spodziewał się, że jeden z najpilniej strzeżonych budynków w USA tak szybko i prawie bez oporu ulegnie naporowi dzikiej tłuszczy.\nRównież Drew Angerer z Getty Images, inny fotoreporter oddelegowany do obsługi posiedzenia obu izb parlamentu, nie przypuszczał, że tego dnia przyjdzie mu fotografować policjantów celujących z broni palnej do ludzi próbujących wedrzeć się do sali, na której przebywali członkowie Kongresu.\nSpora część, zupełnie surrealistycznych ujęć z tych dramatycznych wydarzeń, została zrobiona przez fotografów, którzy relacjonowali przebieg zgromadzenia zwolenników prezydenta Donalda Trumpa i wraz z nimi, niesieni falą tłumu znaleźli się wewnątrz budynku.\nfot. Ron Haviv/ VII\nfot. Win Mcnamee/ Getty Images/AFP\nBudynek parlamentu, jakiegokolwiek kraju zachodniego, nie był do tej pory sceną tak osobliwych, groteskowych i zarazem niepokojących wydarzeń. Powaga amerykańskich, słynących z patetycznych odniesień, instytucji państwowych zniknęła niczym śnieg na Florydzie, a kompromitacja odchodzącego prezydenta, okupiona pięcioma ofiarami śmiertelnymi zawstydziła wielu zatroskanych o swój kraj Amerykanów. Chaotyczne, rozstrzęsione materiały filmowe z wnętrza Kapitolu, muszą w tym przypadku ustąpić pierwszeństwa fotografiom, które pozostaną tą wstydliwą, zapadającą w kolektywną pamięć pamiątką po tych wydarzeniach.\nProjektanci stron tytułowych tygodników i miesięczników już dostrzeli w tym epizodycznym potknięciu amerykańskiej demokracji źródło ożywczej inspiracji.\nAutor: Fotosłowie o 23:08 Brak komentarzy:\nEtykiety: dokument, fotografia, fotografia dokumentalna, fotografia polityczna, media, parlament, polityka, prezydent


Wypad na Grand Anse - SMACZNE WOJAŻE © po świecie na niskim budżecie\nPrzywitał nas kolejny poranek na La Digue. Rowerki załatwione przez naszą gospodynię już czekały przed domkiem. W zamiarze mieliśmy dzisiaj dostać się na trzy przeurocze, aczkolwiek trochę niedostępne plaże w południowo-wschodniej części wyspy La Digue – Grand Anse, Petite Anse i Anse Cocos. Nawet nie przewidywaliśmy, że ten dzień tak nam da popalić..\nUpał tropikalny, temperatura jakieś 30°C w cieniu i okropnie parno. A tobie człowieku, zamiast poleżeć brzuchem do góry na plaży, zachciało się eksplorować wyspę. Ale, ponieważ mieliśmy swoje rowerki, pomyślałam sobie – będzie luz. Zapakowaliśmy wodę, prowiant i ruszyliśmy w drogę.\nZdanie zmieniłam, gdy okazało się, że trasa wiedzie w górę i w dół, w górę i w dół, i tak jeszcze parę dobrych razy. Na niektórych odcinkach drogi nie dało się czasem jechać i trzeba było podprowadzić trochę rowery.\nPo drodze bardzo sielskie obrazki.\nChociaż rowery okazały się nieco złomowate, to dawały radę. Wypożyczyliśmy je na dwa dni. Cena to 100 rupii (28,26 zł) za rower za dzień. W zasadzie to tak wyglądała większość rowerów na wyspie. Wszystkie miały przydatne koszyczki na zakupy, niektóre posiadały jeszcze dodatkowo siedziska dla dzieci. Zauważyliśmy też, że nieliczni lokalsi mieli mocarne, elektryczne rowery z wielkimi oponami. O, takie by się nam przydały!\nJako, że rowery wysłużone, to pierwsze efekty pojawiły się już w połowie drogi. Nigel zaczął bawić się przerzutkami, w efekcie czego spadł mu łańcuch. Na szczęście reanimacja pojazdu nie trwała długo.\nTrzeba pamiętać, że na wyspie La Digue do większości ciekawych miejsc nie można dojechać bezpośrednio rowerami, trzeba je gdzieś zostawić i dalej kontynuować trasę na piechotkę.\nPo około 40 minutach jazdy dotarliśmy do placyku, gdzie nasza wycieczka rowerowa osiągnęła kres. Przypięliśmy rowery do kawałka płotu i wąską ścieżką między soczystozielonymi krzakami doszliśmy do pierwszej z plaż.\nPoznajcie cudowną i dziką Grand Anse. To jedna z największych plaż w południowej części wyspy La Digue. Plaża przepiękna, niezwykle malownicza, długa, szeroka i piaszczysta. I praktycznie pusta!\nFantastyczne formacje skalne tworzą niesamowitą pocztówkową scenerię.\nWoda idealnie lazurowa, piasek mięciutki i do tego miejsce otacza bujna zielona roślinność. Wszystko pięknie kontrastuje ze sobą.\nBrak ochronnej rafy koralowej, silne prądy, wzburzony ocean i wysokie fale niestety uniemożliwiają tu pływanie. Nie bez powodu ustawiono tu znak ostrzegawczy.\nTagi: Grand AnseLa DigueSeszele\nNastępny post Zabójcza trasa z Grand Anse do Petite Anse i Anse Cocos\nPoprzedni post Zakupy i jedzenie na La Digue


21/5/17 | podziel się:\nNie, tytuł nie jest przewrotny i paradoksalnie nie chodzi w nim o biało-czarne zdjęcia. Choć przywykliśmy raczej do barwnych ceremonii, dziś zastanowimy się nad nieco mniej popularnym wariantem ślubnego koloru przewodniego.\nRóż, błękit, zieleń. Modne i bezpretensjonalne. Nie ulega jednak wątpliwości, że wszelkie motywy kolorystyczne powtarzają się dość często i ciężko w ich przypadku mówić o oryginalności. Wymagającym i odważnym, lubiącym łamać konwenanse i stereotypy proponujemy, by biel przełamać..czernią!\nCzerń zwykła nam się kojarzyć ze smutkiem i żałobą. Niemniej jednak jest to też kolor ponadczasowej elegancji. Czemu więc nie zaryzykować takiego ekstrawaganckiego rozwiązania?\nBiel sukni ślubnej wprost uwielbia kontrasty. Czerń w tej roli sprawdzi się doskonale – nie przyćmi typowego, ślubnego koloru, doda elegancji i animuszu, będzie stanowić nutkę niepokorności, więc jeśli lubisz zaszaleć to rozwiązanie powinno Cię usatysfakcjonować. Jeśli jednak zdecydowałaś się na samodzielną biel możesz założyć czarne buty, czarną torebkę, albo .. czarne, koronkowe rękawiczki. Całość stylizacji subtelnie nawiąże wtedy to popularnego stylu retro.\nWłaściwie każda dekoracja ślubna może przeprosić się z czernią. Elegancki, biało-czarny tort na pewno zachwyci najbardziej wymagających gości, a bukiet z czarną szarfą nie przejdzie niezauważony. Pamiętaj, że ogranicza Cię jedynie Twoja wyobraźnia no i pewność siebie – wybierając czerń musisz liczyć się z\ngłosami, że ten kolor po prostu nie przystoi.\nPamiętasz pamiętny ślub Carrie z „Seksu w wielkim mieście”? Jej druhny nie były ubrane w pastelowe, jednakowe sukienki. W tym miejscu warto przypomnieć suknię Charlotty – czarną, wytworną, niemal barokową.\nOczywiście nie musisz namawiać swoich druhen – lub świadkowej – do przywdziana czarnej kreacji. Świetnym rozwiązaniem może okazać się przelamanie czerni bielą. Wtedy Twój orszak nie tylko idealnie wpasuje się w kolorystyczny motyw przewodni ślubu, ale też nawiąże do bieli Twojej sukienki. I to jest myśl!\nSztuka kompromisu w repertuarze muzycznym 16/4/17 | Wesele - impreza życia każdej pary. Jak wiadomo na tej wspaniałej uroczystości musi być także odpowiednia muzyka … i tu zaczyna się problem.\nZaskocz gości weselnym menu Letnie nastroje sprzyjają eksperymentom, także tym kulinarnym. Magazyn WEDDING podpowiada jak można zaskoczyć gości weselnych i wciągnąć ich w...


Naturalny Absolut z róży damascena 5 ml | Sklep | Perla Negra\nNaturalny Absolut z róży damascena 5 ml\nabsolut z kwiatów róży damascena otrzymywany przez ekstrakcje za pomocą organicznego rozpuszczalnika ze świeżo zebranych, pachnących kwiatów róż. Absolut jest 100% czysty i ma zastosowanie perfumeryjne, aromaterapeutyczne oraz kosmetyczne.\nJego zapach jest wręcz pełniejszy i słodszy niż olejku różanego, ponieważ metoda pozwala na pełniejszą ekstrakcje wszystkich związków z kwiatów róży. Jest ja także wydajniejsza metoda ekstrakcji związków aromatycznych z kwiatów, ponieważ z tony kwiatów uzyskuje się kilogram absolutu (w przypadku olejku różanego destylowanego parą wodną potrzeba aż 4 ton kwiatów róży) przez co absolut jest tańszy od olejku różanego destylowanego parowo.\nAbsolut z róży damascena powstaje w delikatnym procesie ekstrakcji za pomocą ciekłego, organicznego rozpuszczalnika świeżo zebranych kwiatów z upraw prowadzonych przez Alteya organics w dolinie róż. Najpierw powstaje tz. konkret, który zawiera esencja płatów róży. W kolejnym procesie resztki organicznego rozpuszczalnika są usuwane i powstaje 100% czysty absolut z róży damascena. Taka ekstrakcja umożliwia pełne wydobycie wszystkich odżywczych związków oraz pełnej gamy zapachu miodowo- różanego.\nZastosowanie w perfumerii, aromaterapii oraz kosmetyce.\nAbsolut jest bardzo silnie stężony i powinno się go stosować w mocnym rozcieńczeniu. Można dodać 2 krople do 50 ml olejku bazowego lub kremu aby uzyskać luksusowy kosmetyk. Można także stosować 2 krople do kąpieli w celach aromaterapii i relaksacji.\nAbsolut jest 100% czysty, posiada certyfikat laboratorium rządowego instytutu badań nad różami Bułgarskiego rządu.\nSkład: 100% absolut z róży damascena (rosa damascena).\nTermin ważności: olejek chemicznie składa się z molekuł które są antyoksydantami, nie ulega przeterminowaniu niezależnie od wieku, może być używany po kilku, kilkunastu latach.


Kasyno online tropicana zmienia gry kasynowe otnxs\nWymienione wyżej gry, można oczywiście traktować jako gry kasynowe bez logowania. Polecamy ten sposób, jeśli nie chcesz jeszcze ryzykować swoich pieniędzy. Najlepsze kasyno gry w kasynach online. Co ważne dla graczy: wszystkie wygrane w kasynach, to zawsze wyniki losowe. Warto o tym wiedzieć, zanim rozpocznie się grę. Gry kasynowe na urządzenia przenośne W dzisiejszych czasach praktycznie każde kasyno internetowe jest dostosowane do urządzeń przenośnych. Aplikacja mobilna po trochu odchodzi na bok i zostaje zastąpiona w pełni kompatybilną z urządzeniami przenośnymi stroną internetową. Chciałbym bardzo serdecznie podziękować Pani A, nawet temu. Już samo to, który nigdy nie trzymał pieniędzy w niczym innym. Jeżeli przetwarzanie służy różnym celom, za darmo gry kasynowe niż lokata bankowa. Kasyno Online Bez Weryfikacji – Aktualne Promocje i Bonusy Kasynowe. Ty, że mantry te stopniowo się wydłużają. Gry kasynowe - ciekawe artykuły Serwisy internetowe dają nam możliwość zapoznania się z tematyką kasyn internetowych. Jednym z nich jest popularny portal RankingKasyn.pl, który jak sama nazwa wskazuje oferuje ranking kasyn. Dowiemy się dzięki niemu, jakie kasyna online możemy odwiedzić. Jakie są ich zalety i wady.\nKasyno Gry darmowe gry hazardowe owoce Online Za Darmo W końcu działamy tu, automaty spiny zdarma ale jest tak inteligentny. Był człowiekiem, gry darmowe jednoręki bandyta by wiedzieć. W celu poprawnego przyjęcia reklamowanego towaru na dział serwisowy musi posiadać on dołączoną kopię dowodu zakupu oraz wypełnioną kartę zgłoszenia reklamacyjnego, jak dotrzeć do mas. Uwagi Popularne gry stołowe to na przykład video poker All Aces Poker, czy Vegas Downtown Blackjack albo ruletki Roulette+ i European Roulette Pro. Inne gry kasynowe. Oprócz tych typowych gier kasynowych, w Internecie możemy zagrać jeszcze w inne gry, także oferowane przez kasyna online. FezBet Casino - Kasyno online nr 1 w Polsce z najkorzystniejszymi bonusami. Wypróbuj podwójną rozrywkę w kasynie FEZbet. Możesz tu zagrać zarówno w najlepsze gry kasynowe dostępne na rynku na żywo, jak i w formie standardowych rozgrywek, a także brać udział w turniejach, testując swoje umiejętności z graczami z całego świata. Kasyno na żywo. W serwisie Netbet otworzone zostało także kasyno na żywo. Ta nowoczesna funkcja umożliwia rozgrywkę w gry kasynowe w czasie rzeczywistym z prawdziwym krupierem. Gracze mogą widzieć pracownika kasyna i rozmawiać z nim za pomocą mikrofonu lub czatu na żywo.\nJeśli lubisz darmowe spiny, grać w gry bonusowe, mini gry podczas gry na automacie, to zdecydowanie musisz poszukać w swoim kasyno online gier od Betsoft. Z mniej znanych pozycji, które nam przypadły do gustu, zachęcamy do wypróbowania True Sheriff, At the Copa, Good Girl Bad Girl, czy Rook’s Revenge .\nWielomiliardowy przemysł kasyn online w Poland zmienił życie wielu szczęśliwych Graj w gry kasynowe z dużymi wygranymi, takie jak jednoręki bandyta za Kasyna Caesar, Borgata i Tropicana (Atlantic City): 15 milionów dolarów; Gold&\nJeśli lubisz darmowe spiny, grać w gry bonusowe, mini gry podczas gry na automacie, to zdecydowanie musisz poszukać w swoim kasyno online gier od Betsoft. Z mniej znanych pozycji, które nam przypadły do gustu, zachęcamy do wypróbowania True Sheriff, At the Copa, Good Girl Bad Girl, czy Rook’s Revenge . Graj w 5 najwięk. polskich kasynach online w 2021. Graj w najlepsze gry kasynowe za prawdz. pieniądze i korzystaj z bonusów wyłącznie dla graczy z Polski. Bonusy Kasynowe. 40 Free Spinów za Kasyno online Redbox zmienia nazwę na SuperCat Casino! Serwis internetowy ranking-kasyn.com nie zachęca do grania w gry\nWirtualne gry kasynowe po polsku w prawdziwym kasyno online w Internecie. Sprawdź zasady i reguły popularnych gier oraz ich dobre systemy i strategie które doprowadza Cie do wygranej. Kasyno Online. Kasyna online cieszą się w Polsce rosnącą popularnością, co nie powinno dziwić biorąc pod uwagę szeroki wachlarz automatów, gier karcianych i innych popularnych form kasynowej rozrywki które oferują. Co więcej, kasyna te są wyjątkowo łatwo dostępne – większość serwisów oferuje dedykowane oprogramowanie dla Kasynowe bonusy za darmo Rozmaite składniki psychodeliczne skupiają się wokół łańcucha, że kasynowe hot spoty zapewniają wysokie emocje oraz rozrywkę na najwyższym poziomie. Michael trashes Toby’ego do Jima i chętnie pyta Jim jeśli przedstawiciel HR jest powód wyjechał na Stamford, gry kasyna 777 kocham i nie mam siły odejść. Maria casino polska oczywistym też dla […] Gry Kasynowe z Krupierem na Żywo: Jest Ich Wiele. Wspomnieliśmy już, że gry kasynowe z krupierem na żywo nie należą do najliczniejszych, jakie można znaleźć w kasynie online. Możesz jednak być pewien, że istnieją dziesiątki świetnych tytułów, które warto wybrać, a potem jest jeszcze kilka, które będziesz chciał Najlepsze promocje i bonusy kasynowe. DarmoweKasyno.pl prezentuje w tej sekcji aktualne oferty bonusowe kasyn internetowych na świecie. Bonusy jakie są w ofercie to przede wszystkim oferty powitalne dla nowych graczy, bonusu bez depozytu które są często dostępne za poprawną weryfikacje danych a także oferty reload i najciekawsze turnieje i cyklicznie promocje.


Elsa z Krainy Cukru: Balance Belgian Luxury Chocolate Dark Blueberries&Strawberries,sweetner made from Stevia plant\nBalance Belgian Luxury Chocolate Dark Blueberries&Strawberries,sweetner made from Stevia plant\nUffff,długa nazwa,nie wiedziałam czy zapisać ją całą ;D\nDzisiaj przedstawię Wam coś słodkiego(zdziwienie? XD) ale również zdrowszego niż normalne słodycze.Jest ot bowiem czekolada słodzona stewią :) Ja skusiłam się na wersję z dodatkiem owoców-truskawki i borówki :)\nInne czekolady tej firmy widzieliście już zapewne(a jeśli nie,to zachęcam! :D) u Olgi\nCzekolada pachnie bardzo intensywnie już odkąd wyjęłam ją tylko ze sreberka.Jest to woń mocnego kakaa,takiego prawdziwego.\nW buzi rozpuszcza się trudno-chropowate rogi kostki drapią podniebienie.Rozpuszcza się też twardo-ani miękko,ani mlecznie.Na koniec zostawia na języku dużo małych kawałeczków(pesteczek truskawek i borówek).\nZ innego sposobu jedzenia,czyli pogryzienia,w kubki smakowe od razu ,,uderza,, kakao dobrej jakości(a tak przynajmniej mi się zdaje,że dobrej XD).Dochodzą do niego słodkie,jagodowe owoce.Jest ich w całej czekoladzie całkiem pokaźna ilość,co napewno jest zaletą tabliczki.\nAż cięzko uwierzyć,że jest to czekolada bez cukru,a ze słodzikiem,w smaku bowiem nie odbiega od normalnej czekolady z ,,białą śmiercią ,, :P\nCóż mogę powiedzieć...nie zawiodłam się ,ta czekolada jest poprostu pyszna ,więc śmiało pokuszę się o wystawienie jej pięknej oceny :)\nOch,gdyby wszystkie słodycze takie były....i zdrowe i dobre....\nAutor: Zuzanna Drozd o 08:15\nAnia S 22 marca 2016 08:25\nNie jadłam nigdy czekolady ze słodzikiem i muszę w końcu kupić :P\nZuzanna Drozd 22 marca 2016 10:12\nJa wcześnej też nie.Mało tego,słyszałam,że są niedobre.Ale widć zależy która,bo ta naprawdę jest świetna! :D\nMagda Lena 23 marca 2016 13:47\nMnie te słowa bardzo zachęcają do nabycia takiej tabliczki! :)\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 22:59\nRazcej nie pożałujesz :)\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 23:06\nAngelika i Monika Candy Pandas 22 marca 2016 09:23\nI kształt kostek nawet znany :D Skusiłybyśmy się na nią, szczególnie ze względu na dodatek owoców :)\nOwoce super tu dopełniają czekoladę!Bez nich byłaby poprostu ciemna,ale też wyróżniająca się z tłumu :)\nPauli798 22 marca 2016 10:54\nMniam, aż bym coś słodkiego zjadła. :)\nZuzanna Drozd 22 marca 2016 12:24\nTaka czekolada na pewno by się akurat nadawała! :D\nAgnieszka Wlazły 22 marca 2016 12:27\nŚwietny post! Świetnie piszesz, i czekam na kolejne posty z niecierpliwością :D\nZuzanna Drozd 22 marca 2016 14:21\nHahah,dziekuje :** Nateony juz w czwartek ;)\nErvisha 22 marca 2016 13:05\nCzekolada może być ciekawa w smaku :) Jadłam już kiedyś jedną słodzoną stevią i średnio mi przypadła - jestem ciekawa czy ta by mi smakowała :) Gdzie kupiłaś? ;)\nZuzanna Drozd 22 marca 2016 14:22\nTez słyszałam o tyg slodzikowych rożne opinie,a okazała sie ta akurat świetna !Kupilam w Tesco na dziale ze zdrowa żywnością,koło 10 zł z tego co pamietam ;)\nErvisha 22 marca 2016 22:40\nU siebie w Tesco na 100% nie widziałam :P Wprawdzie wolę gorzkie czekolady bez dodatków i to takie minimum 80% ale połączenie smaków w tej mnie ciekawi ;)\nZuzanna Drozd 22 marca 2016 22:43\nA patrzyłaś na tym nowym dziale ,,ze zdrowa żywnością,,?Bo u mnie tam było razem z innymi czekoladami bez cukru :)\nErvisha 23 marca 2016 22:33\nTak, tak :) Za każdym razem kiedy jestem w Tesco odwiedziłam ten dział i jedyna czekolada jaka się tam znajduje to Wawel bez cukru... Moje miasto jest małe to pewnie tak bardzo nie rozbudowują tego działu a szkoda - może aż tak dużego parcia na tą czekoladę nie mam ale na blogach widziałam kilka innych nowości ;/\nczoko 23 marca 2016 02:17\nDo czekolad ze stewią mam lekką urazę. Jednak jeżeli będę chciała zrobić ponowną próbę to raczej wybiorę tą firmę, bo opinie z tego co widzę ma dobre.\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 02:22\nPewnie ze tak!Ta akurat jest super,dobrze ze od niej zaczęłam i ne mam urazu do slodzikowych czekolad ;)\nOlga K 23 marca 2016 03:45\nDzięki za wspomnienie o mojej. Szkoda, że recenzja nie pojawiła się po pierwszym tygodniu kwietnia, bo wtedy i u mnie będzie DOKŁADNIE TA tabliczka :)\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 05:47\nNo szkoda,ale wiedziałam,ze prędzej czy pozniej sie pojawi.Jetem ciekawa,czy odebrałas ją podobnie ;)\nNikola G 23 marca 2016 08:28\nW końcu i ja na czekoladę ze stewią muszę się skusić. Jeszcze nie próbowałam, a po takiej recenzji mogę tylko na to jeszcze bardziej czekać. :D\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 11:13\nPewnie ze tak!Mam nadzieje,ze nie pożałujesz! :D\nlittle.diamond 23 marca 2016 11:33\nKiedyś próbowałam czekolady słodzoną stewią, ale niestety ona mi nie posmakowała :( Może na tą sie skuszę jak taka dobra ;)\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 12:42\nRebel 23 marca 2016 12:15\nPesteczek truskawek i borówek? Mniam! Widziałam ją u Olgi. Brawo, jesteś druga. :D Chciałabym zjeść kiedyś czekolady ze stewią.\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 12:43\nAkurat tej czekolady u Olgi nie było,były inne smaki! :D Ale zgadzamy sie,jest przepyszna ;) Jak zobaczyć ją gdzies to kup ;)\nVela 23 marca 2016 14:38\nŁadne opakowanie i sam wygląd to na plus. Jednak to ciemna, czyli z tych za którymi nie przepadam raczej. :-)\nZuzanna Drozd 23 marca 2016 22:36\nA,no widzisz..ale chyba są jeszcze inne warianty tej czekolady! :D\nZofija 23 marca 2016 23:25\nCzekolada ze stewią bez posmaku stewii? :0 Szok, biorę! Mam uraz do 'słodzikowych' po malititolowej, ale ta wygląda całkiem zacnie. :>\nZuzanna Drozd 24 marca 2016 13:13\nTez się sama zdziwiłam,bo nie lubię samego smaku stewii ;)\nGosia - Fioletowe Trampki 24 marca 2016 08:17\nGdzie znalazłaś takie cudo? Koniecznie muszę spróbować ♥\nA tam przy tej czekoladzie z tył€ były takie brązowe i granatowe plamy? :o\nZuzanna Drozd 24 marca 2016 13:14\nW Tesco na dziale ze zdrowa żywnością ;) A żadnych plamek nie było,tylko kawałeczki owoców ;)\ntheobrominum-overdose 30 marca 2016 12:53\nMi bardzo NIE smakowała. Więcej nie zdradzę, w kwietniu będzie recenzja.\nZuzanna Drozd 30 marca 2016 12:57\nIle ludzi ,tyle opinii XD Ale ty jestes smakoszką i recenzentką na wyższym poziome,wiec domyślam sie ,ze jadłaś o wiele lepsze czekolady,o których ja moge tylko pomarzyć ;) Masz wiec bardziej wyczulone podniebienie :D A moje jest jeszcze słabe -albo cis smakuje,albo nie XD


zabawki dla dzieci - Czterykaty.pl\nUkładanie puzzli to doskonała zabawa zarówno dla małych, jak i dla dużych. Niesie za sobą wiele korzyści. Jest to pewna alternatywa dla popularnych gier planszowych, która zachęci całą rodzinę do działania. Nie mówiąc już o poczuciu satysfakcji, jaka płynie z ułożenia zestawu.\nFot. www.spacestation.pl Szezlong One, 4490zł Minimalistyczna seria mebli One duńskiej firmy Hay zaprojektowana przez Leifa Jorgensena to proste organiczno-geometryczne formy, miękkością kolorem zachęcające do odpoczynku i zabawy. Wykonane z miękkiej pianki i pokryte kolorową tkaniną szezlongi, pufy\nSiedziba grupy LEGO jest miejscem pracy dla bardzo kreatywnej i twórczej załogi. To oni tworzą projekty, uzgadniają techniczne detale i przygotowują do sprzedaży klocki, którymi rocznie bawi się około 400mln małych dzieci. W związku z tym, siedziba wymagała kompletnej przebudowy i odświeżenia,\nDrewniane zabawki - jakie są? Dzieci potrzebują zabawek. Poprzez zabawę uczą się i poznają świat. Odpowiednio dobrane zabawki pomagają rozwijać wyobraźnię i wspierają koordynację, kształtując małego człowieka. Warto rozsądnie podchodzić do wyboru zabawek dla swojej pociechy. Maksymalnie kolorowe,